{"_id":"4983","title":"Microstructural development of human newborn cerebral white matter assessed in vivo by diffusion tensor magnetic resonance imaging.","text":"Beyin beyaz madde mimarisindeki de\u011fi\u015fiklikler, geli\u015fen insan beyninin korteks geli\u015fimini etkileyebilir ve i\u015flevsel engellere neden olabilir. Bir dif\u00fczyon a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (MRI) sekans\u0131, dif\u00fczyon tens\u00f6r analizi ile birlikte, g\u00f6r\u00fcnen dif\u00fczyon katsay\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mek, g\u00f6reli anizotropi hesaplamak ve beyin beyaz maddesinde \u00fc\u00e7 boyutlu lif mimarisini belirlemek i\u00e7in uyguland\u0131. Beyin beyaz madde geli\u015fiminin premat\u00fcrite etkilerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, erken gebelikte premat\u00fcr bebekler (n = 17) ve tam terim bebekler (n = 7) incelendi. Erken gebelikte premat\u00fcr bebekler (n = 10) bir ikinci kez tam terimde incelendi. Merkezi beyaz maddede, 28. haftada ortalama g\u00f6r\u00fcnen dif\u00fczyon katsay\u0131s\u0131 y\u00fcksekti, 1,8 mikrom2\/ms, ve tam terime do\u011fru 1,2 mikrom2\/ms'ye azald\u0131. Arka k\u0131s\u0131mdaki i\u00e7 kaps\u00fcl\u00fcn i\u00e7 k\u0131sm\u0131nda, her iki zamanda da ortalama g\u00f6r\u00fcnen dif\u00fczyon katsay\u0131lar\u0131 benziyordu (1,2 vs. 1,1 mikrom2\/ms). G\u00f6reli anizotropi, do\u011fumun tam terime yak\u0131n oldu\u011fu durumlarda daha y\u00fcksekti ve i\u00e7 kaps\u00fclde merkezi beyaz maddeden daha y\u00fcksek mutlak de\u011ferlere sahipti. Tam terimde premat\u00fcr bebekler, merkezi beyaz maddede (1,4 +\/- 0,24 vs. 1,15 +\/- 0,09 mikrom2\/ms, p = 0,016) daha y\u00fcksek ortalama dif\u00fczyon katsay\u0131lar\u0131 ve her iki b\u00f6lgede tam terim bebeklere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck g\u00f6reli anizotropi (beyaz madde, 10,9 +\/- 0,6 vs. 22,9 +\/- 3,0%, p = 0,001; i\u00e7 kaps\u00fcl, 24,0 +\/- 4,44 vs. 33,1 +\/- 0,6%, p = 0,006) g\u00f6sterdi. Korumas\u0131z lifler korus callosum'da dif\u00fczyon tens\u00f6r MRI ile en erken 28. haftada g\u00f6r\u00fclebilir; tam terim ve premat\u00fcr bebekler tam terimde beyaz madde lif organizasyonunda belirgin farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterdi. Veriler, dif\u00fczyon tens"}
{"_id":"5836","title":"Induction of myelodysplasia by myeloid-derived suppressor cells.","text":"Myelodysplastik sendromlar (MDS), ya\u015fa ba\u011fl\u0131 k\u00f6k h\u00fccre malignanslar\u0131d\u0131r ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n etkinle\u015ftirilmesi ve etkisiz hematopoezis gibi biyolojik \u00f6zellikleri payla\u015f\u0131rlar. Burada, MDS hastalar\u0131n\u0131n kemik ili\u011finde belirgin \u015fekilde geni\u015flemi\u015f olan myeloid kaynakl\u0131 bask\u0131lay\u0131c\u0131 h\u00fccreler (MDSC) rapor ediyoruz ve bu h\u00fccrelerin, etkisiz hematopoezisin geli\u015fmesinde patojenik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu klonal olarak farkl\u0131 MDSC, hematopoetik bask\u0131lay\u0131c\u0131 sitokinleri a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretir ve kendi hematopoetik \u00f6nc\u00fcllerini hedefleyen g\u00fc\u00e7l\u00fc apoptotik etkili\u00f6rler olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcrler. Birden fazla transfect edilmi\u015f h\u00fccre modellerini kullanarak, MDSC geni\u015flemesinin S100A9 ile CD33 aras\u0131ndaki proenflamatuar molek\u00fcl\u00fcn etkile\u015fimiyle y\u00f6nlendirildi\u011fini bulduk. Bu 2 protein, CD33'\u00fcn ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k resept\u00f6r tirosin bazl\u0131 inhibisyon motifi (ITIM) b\u00f6lgesine bile\u015fenleri \u00e7eken i\u015flevsel bir ligand\/receptor ikilisi olu\u015fturdu, bu da olgunla\u015fmam\u0131\u015f myeloid h\u00fccreler taraf\u0131ndan IL-10 ve TGF-\u03b2 gibi bask\u0131lay\u0131c\u0131 sitokinlerin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 tetikledi. S100A9 transgenik fareler, MDSC'lerin kemik ili\u011fi birikimiyle birlikte, ilerleyici \u00e7ok sat\u0131rl\u0131 sitopeni ve sitolojik displazi geli\u015fimi g\u00f6sterdi. \u00d6nemli olan, MDSC'lerin erken zorla olgunla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, ya t\u00fcm-trans-retinoik asit tedavisiyle ya da aktif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k resept\u00f6r tirosin bazl\u0131 aktivasyon motifi ta\u015f\u0131yan (ITAM-ta\u015f\u0131yan) adapt\u00f6r protein (DAP12) ile CD33 sinyalizasyonunun kesintisiyle, hematolojik fenotipin kurtar\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu bulgular, S100A9\/CD33 yolunun birincil kemik ili\u011fi geni\u015flemesiyle y\u00f6nlendirilen MDSC'lerin hematopoezisi bozdu\u011funu ve MDS'nin geli\u015fimine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7912","title":"BC1 RNA, the transcript from a master gene for ID element amplification, is able to prime its own reverse transcription.","text":"Kimlik \u00f6\u011feleri, bir\u00e7ok memeli genomlar\u0131nda y\u00fcksek kopya say\u0131s\u0131nda bulunan k\u0131sa aral\u0131kl\u0131 \u00f6\u011felerdir (SINE'ler). BC1 RNA, kimlik ile ili\u015fkili bir transkript, tek kopya BC1 RNA geninden t\u00fcretilir. BC1 RNA geninin, memeli genomlar\u0131nda kimlik \u00f6\u011fesi amplifikasyonu i\u00e7in bir ana gen oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Kimlik \u00f6\u011feleri, retropozisyon ad\u0131 verilen bir s\u00fcre\u00e7 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla da\u011f\u0131l\u0131r. Retropozisyon s\u00fcreci, bir dizi potansiyel d\u00fczenleyici ad\u0131m\u0131 i\u00e7erir. Bu d\u00fczenleyici ad\u0131mlar, uygun dokuda transkripsiyonu, transkript kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131, RNA transkriptinin ters transkripsiyonu i\u00e7in haz\u0131rlanmas\u0131n\u0131 ve entegrasyonunu i\u00e7erebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, RNA transkriptinin ters transkripsiyonu i\u00e7in haz\u0131rlanmas\u0131na odaklan\u0131r. BC1 RNA geni transkriptleri, kendi ters transkripsiyonlar\u0131n\u0131 verimli ve i\u00e7 molek\u00fcler ve yerle\u015fik bir \u015fekilde ba\u015flatabildikleri g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu kendi kendine ba\u015flatma yetene\u011fi, 3' benzersiz b\u00f6lgenin ikincil yap\u0131s\u0131n\u0131n bir sonucudur. Memelilerde evrim boyunca aktif olarak amplifiye edilen bir genin RNA's\u0131n\u0131n verimli kendi kendine ba\u015flatma ters transkripsiyonu yapabilmesi, kendi kendine ba\u015flatman\u0131n en az bir \u00f6zelli\u011fi olarak, BC1 RNA geninin kimlik \u00f6\u011fesi amplifikasyonu i\u00e7in bir ana gen olarak kurulmas\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"18670","title":"The DNA Methylome of Human Peripheral Blood Mononuclear Cells","text":"DNA metilasyonu insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve hastal\u0131klarda biyolojik s\u00fcre\u00e7lerde \u00f6nemli bir rol oynar. Son teknolojik geli\u015fmeler, insan h\u00fccrelerinde tarafs\u0131z b\u00fct\u00fcn genom DNA metilasyonu (metilom) analizinin ger\u00e7ekle\u015ftirilmesini sa\u011flar. 24.7 kat (her iplik i\u00e7in 12.3 kat) kapsama sahip b\u00fct\u00fcn genom bis\u00fclfit dizileme kullanarak, ayn\u0131 Asya bireyin YH projesinde \u00e7\u00f6z\u00fclen genomuna ek olarak, insan periferik kan monon\u00fckleat h\u00fccreleri (PBMC) i\u00e7in kapsaml\u0131 (92.62%) bir metilom ve benzersiz dizilerin analizini rapor ediyoruz. PBMC, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda klinik kan testleri i\u00e7in \u00f6nemli bir kaynakt\u0131r. 68.4% CpG sitelerinin ve <0.2% non-CpG sitelerinin metilasyonunu bulduk, bu da insan PBMC'de non-CpG sitosin metilasyonunun az oldu\u011funu g\u00f6steriyor. PBMC metilomunun analizi, 20 farkl\u0131 genomik \u00f6zellik i\u00e7in zengin bir epigenomik manzara ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bunlar d\u00fczenleyici, protein kodlayan, non-kodlayan, RNA kodlayan ve tekrar diziler i\u00e7erir. YH genom dizisi ile metilom verilerimizi b\u00fct\u00fcnle\u015ftirerek, herhangi bir bireyin iki haploid metilom aras\u0131ndaki allel-\u00f6zel metilasyon (ASM) hakk\u0131nda ilk kapsaml\u0131 de\u011ferlendirme sa\u011flad\u0131k ve 287 geni kapsayan 599 haploid farkl\u0131 metil edilmi\u015f b\u00f6lgeler (hDMR) tan\u0131mlad\u0131k. Bu genlerden 76's\u0131, transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131n\u0131n 2 kb i\u00e7indeki hDMR'lara sahipti ve bunlardan %80'i allel-\u00f6zel ifade (ASE) g\u00f6steriyordu. Bu veriler, ASM'nin insan PBMC'lerde tekrarlanan bir fenomen oldu\u011funu ve ASE ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir korelasyon oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Son zamanlarda rapor edilen benzer \u00e7al\u0131\u015fmalarla birlikte, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z gelecekteki epigenomik ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in kapsaml\u0131 bir kaynak sa\u011flar ve yeni dizileme teknolojisinin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli epigenomik \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in bir paradigma oldu\u011funu teyit eder."}
{"_id":"19238","title":"The human myelin basic protein gene is included within a 179-kilobase transcription unit: expression in the immune and central nervous systems.","text":"\u0130ki insan Golli (oligodendrocyt soy \u00e7izgisinde ifade edilen gen i\u00e7in) - MBP (myelin temel proteini i\u00e7in) cDNA'lar\u0131, insan oligodendroglioma h\u00fccre hatt\u0131ndan izole edilmi\u015ftir. Bu cDNA'lar\u0131n analizi, insan Golli-MBP geninin tamam\u0131n\u0131 belirlememizi sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Golli-MBP geni, MBP transkripsiyon birimini i\u00e7eren yakla\u015f\u0131k 179 kb uzunlu\u011fundad\u0131r ve 10 eksonu i\u00e7erir, bunlardan 7'si MBP genini olu\u015fturur. \u0130nsan Golli-MBP geni, her biri alternatif splice edilmi\u015f transkriptler \u00fcreten iki transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 i\u00e7erir. En az iki Golli-MBP transkripti, genin ilk \u00fc\u00e7 eksonunu ve bir veya daha fazla MBP eksonunu i\u00e7eren, ilk transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131ndan \u00fcretilir. \u0130kinci transkript ailesi sadece MBP eksonlar\u0131n\u0131 i\u00e7erir ve iyi bilinen MBP'leri \u00fcretir. \u0130nsanlarda, RNA blot analizi, Golli-MBP transkriptlerinin fet\u00fcs timusu, dalak ve insan B h\u00fccre ve makrofaj h\u00fccre hatlar\u0131nda, ayr\u0131ca fet\u00fcs omurilikte ifade edildi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu bulgular, merkezi sinir sisteminde MBP'yi kodlayan eksonlar\u0131n ifadesini normal olarak ifade eden h\u00fccre ve dokularla ba\u011flayarak, bu genin normal ifadesi yoluyla merkezi sinir sistemi ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi h\u00fccreleri ve dokular\u0131 aras\u0131nda bir ba\u011flant\u0131 kurar. Ayr\u0131ca, bu genetik konumun, MBP genini i\u00e7eren, t\u00fcrler aras\u0131nda korundu\u011funu ve bu yap\u0131sal d\u00fczenlemenin bu genlerin genetik i\u015flevi ve\/veya d\u00fczenlemesi i\u00e7in \u00f6nemli olabilece\u011fini g\u00f6steren ek kan\u0131t sa\u011flar."}
{"_id":"33370","title":"Targeting A20 Decreases Glioma Stem Cell Survival and Tumor Growth","text":"Glioblastomlar, i\u015flevsel bir h\u00fccre hiyerar\u015fisiyle karakterize edilen ve kendini yenileyen glioblastoma k\u00f6k h\u00fccreleri (GSC) taraf\u0131ndan desteklenen \u00f6l\u00fcmc\u00fcl kanserlerdir. GSC'ler, ana t\u00fcm\u00f6rden farkl\u0131 molek\u00fcler yolaklar taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir ve bu yolaklar potansiyel olarak terap\u00f6tik hedefler olarak kullan\u0131labilir. A20 (TNFAIP3), h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 ve NF-kappaB yolunu d\u00fczenleyen bir d\u00fczenleyici, hem mRNA hem de protein d\u00fczeylerinde GSC'lerde normal glioblastoma h\u00fccrelerine k\u0131yasla a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilmi\u015ftir. A20'nin GSC'lerdeki i\u015flevsel \u00f6nemini belirlemek i\u00e7in, k\u0131sa sa\u00e7l\u0131 RNA (shRNA) ile A20 ifadesini hedefledik. A20 ifadesini bask\u0131lamak, GSC b\u00fcy\u00fcmesini ve hayatta kalmas\u0131n\u0131, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesinin azalmas\u0131 ve p65\/RelA fosforlamas\u0131n\u0131n azalmas\u0131 ile ili\u015fkili mekanizmalar yoluyla azaltt\u0131. GSC'lerdeki A20'nin y\u00fcksek seviyeleri, apoptoz direncine katk\u0131da bulundu: GSC'ler, e\u015fle\u015fen non-k\u00f6k glioma h\u00fccrelerine k\u0131yasla TNFalpha'ya kar\u015f\u0131 daha az duyarl\u0131yd\u0131, ancak A20'nin bask\u0131lanmas\u0131, GSC'leri TNFalpha ile medyasyonda apoptoza duyarl\u0131 hale getirdi. GSC'lerin hayatta kalmas\u0131n\u0131n azalmas\u0131, bu h\u00fccrelerin birincil ve ikincil n\u00f6rospere olu\u015fum testlerinde kendini yenileme yetene\u011fini azaltt\u0131. A20 hedeflemesi, insan glioma xenograft'lar\u0131 ta\u015f\u0131yan farelerde hayatta kalmay\u0131 art\u0131rd\u0131. Glioma hastas\u0131 genomik veritaban\u0131 analizi, A20'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ve amplifikasyonunun hayatta kalma ile ters orant\u0131l\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu veriler birlikte, A20'nin glioma alt pop\u00fclasyonu olan glioblastoma k\u00f6k h\u00fccrelerinin korunmas\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Lymphoma'da inaktifle\u015ftiren mutasyonlar olmas\u0131na ra\u011fmen, A20'nin t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir gen olarak i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini g\u00f6steren benzer nokta mutasyonlar\u0131 glioma genomik dizilemede tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Asl\u0131nda, verilerimiz, A20'nin glioma'da t\u00fcm\u00f6r art\u0131c\u0131s\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini, GSC hayatta kalmas\u0131n\u0131 te\u015fvik ederek g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, A20 antikanser terapileri dikkat"}
{"_id":"36474","title":"Efficient targeting of expressed and silent genes in human ESCs and iPSCs using zinc-finger nucleases","text":"\u0130nsan embriyofik k\u00f6k h\u00fccrelerin (hESCs) ve ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerin (hiPSCs) tam potansiyelini ger\u00e7ekle\u015ftirmek, genetik modifikasyon i\u00e7in verimli y\u00f6ntemlere ihtiya\u00e7 duyar. Ancak, h\u00fccre tipi spesifik silsile rapor\u00f6rleri olu\u015fturmak ve g\u00fcvenilir ara\u00e7lar ile gen hedefleme yoluyla genleri kesmek, onarmak veya a\u015f\u0131r\u0131 ifade etmek i\u00e7in kullan\u0131lan teknikler, en iyi durumda bile verimsizdir ve bu nedenle rutin olarak kullan\u0131lmazlar. Burada, insan \u00e7oklu h\u00fccrelerde y\u00fcksek verimlilikle \u00fc\u00e7 genin hedeflenmesini sa\u011flayan zinc-parmak n\u00fckleaz (ZFN) ile gen d\u00fczenleme hakk\u0131nda rapor veriyoruz. \u0130lk olarak, hESCs'in \u00e7oklu h\u00fccre durumunu izlemek i\u00e7in OCT4 (POU5F1) lokusuna \u00f6zg\u00fc ZFN'ler kullanarak OCT4-eGFP rapor\u00f6r h\u00fccreleri olu\u015fturduk. \u0130kinci olarak, hESCs'de g\u00fc\u00e7l\u00fc ila\u00e7 ind\u00fcklenebilir a\u015f\u0131r\u0131 ifade sistemi olu\u015fturmak i\u00e7in AAVS1 lokusuna bir transgen ekledik. Son olarak, PITX3 genini hedefleyerek ZFN'lerin hESCs ve hiPSCs'de ifade edilmeyen genlere hedeflenerek rapor\u00f6r h\u00fccreler olu\u015fturmak i\u00e7in kullan\u0131labilirli\u011fini g\u00f6sterdik."}
{"_id":"54440","title":"Empirical Bayesian models for analysing molecular serotyping microarrays","text":"ARKA PLAN Mikroarray'ler, molek\u00fcler tan\u0131lama platformu olarak b\u00fcy\u00fck potansiyele sahiptir, klinik \u00f6rneklerde bir\u00e7ok biyomarkerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 test etmek i\u00e7in y\u00fcksek derecede \u00e7oklu analizler ger\u00e7ekle\u015ftirir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, enfeksiyon hastal\u0131klar\u0131 i\u00e7in uygulanan bir mikroarray'e odaklan\u0131yoruz, Streptococcus pneumoniae'nin molek\u00fcler serotiplemesi i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f veriler kullan\u0131larak, DNA ekstraktlar\u0131ndan herhangi birinin 91 bilinen pn\u00f6monik serotipin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirler. Bu mikroarray, t\u00fcm bilinen kaps\u00fcl polisakkarit sentez genleri i\u00e7in oligon\u00fckleotit sondalar\u0131 i\u00e7erir ve mikroarray yo\u011funluk verilerinin istatistiksel analizini gerektirir, b\u00f6ylece bir \u00f6rnekte hangi serotipin veya serotiplerin bulundu\u011funu, tespit edilen genlerin kombinasyonuna dayanarak belirlemek i\u00e7in.\n\nSONU\u00c7LAR \u00d6nerilen bir empirisel Bayes modeli, mikroarray verilerinden serotip kombinasyonlar\u0131n\u0131n olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 hesaplamak i\u00e7in sunuyoruz. Model, serotipler aras\u0131nda ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klar\u0131 dikkate al\u0131r, ortak genler taraf\u0131ndan ve benzer bir diziye sahip ancak tamamen ayn\u0131 olmayan homolog genler taraf\u0131ndan tetiklenir. Kaps\u00fcl gen kompozisyonu \u00e7ok benzer serotipler i\u00e7in, mikroarray'e ek sondalar eklenir, bu ek bilgi Bayes modeline entegre edilir. Her y\u00fcksek olas\u0131l\u0131kl\u0131 serotip kombinasyonu i\u00e7in, bir Bayes rastgele etkiler modeli uygulan\u0131r, b\u00f6ylece her serotipin g\u00f6receli bollu\u011fu belirlenir.\n\nSONU\u00c7lar \u00d6nerilen analizimizin do\u011frulu\u011funu de\u011ferlendirmek i\u00e7in, bireysel serotipler ve bilinen bolluk seviyelerine sahip serotip kombinasyonlar\u0131 i\u00e7eren deneysel verilere y\u00f6ntemlerimizi uygulad\u0131k. Test edilen t\u00fcm ancak iki S. pneumoniae'nin bilinen serotipleri, Bayes modeli taraf\u0131ndan benzersiz olarak belirlenebilir. Model ayr\u0131ca \u00f6rneklerde serotip kombinasyonlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 da belirleyebilir. Serotip kombinasyonlar\u0131nda \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck bolluktaki serotipler (bu \u00e7al\u0131\u015fmada %2 bollu\u011fa kadar) tespit edilebilir. Serotip kombinasyonlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tespit etmekle kalmaz, ayn\u0131 zamanda kombinasyon i\u00e7indeki serotiplerin y\u00fczdesel bollu\u011funu da yakla\u015f\u0131k olarak \u00f6l\u00e7ebilirsiniz."}
{"_id":"70115","title":"Bayesian measures of model complexity and fit","text":"\u00d6zet. Karma\u015f\u0131k hiyerar\u015fik modellerin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 sorununu inceliyoruz, burada parametre say\u0131s\u0131n\u0131n net bir \u015fekilde tan\u0131mlanmad\u0131\u011f\u0131 durumlar s\u00f6z konusudur. Bilgi teorisine dayal\u0131 bir arg\u00fcman kullanarak, bir modelin etkili parametre say\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7en pD \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fcn\u00fc t\u00fcretiriz. Bu, arka plan ortalama sapman\u0131n parametrelerin ilgilendi\u011fi arka plan ortalama sapmalar\u0131ndaki sapmadan fark\u0131 olarak tan\u0131mlan\u0131r. Genel olarak, pD genellikle Fisher bilgisi ve arka plan kovaryans\u0131n\u0131n \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn izine kar\u015f\u0131l\u0131k gelir, bu da normal modellerde g\u00f6zlemleri tahmini de\u011ferlere projekte eden '\u015fapka' matrisinin izine e\u015fde\u011ferdir. Eksponansiyel ailelerdeki \u00f6zellikleri ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Arka plan ortalama sapma, Bayesian uyum veya yeterlilik \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc olarak \u00f6nerilir ve bireysel g\u00f6zlemlerin uyuma ve karma\u015f\u0131kl\u0131\u011fa katk\u0131lar\u0131, sapma kal\u0131nt\u0131lar\u0131 ve etkililikler aras\u0131ndaki tan\u0131sal bir grafik olu\u015fturabilir. pD'yi arka plan ortalama sapmaya eklemek, modellerin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in bir sapma bilgisi kriteri verir, bu da di\u011fer bilgi kriterleriyle ili\u015fkilidir ve yakla\u015f\u0131k karar teorisi temelli bir hakl\u0131 \u00e7\u0131karma sahiptir. Prosed\u00fcr, baz\u0131 \u00f6rneklerde g\u00f6sterilir ve alternatif Bayesian ve klasik \u00f6nerilerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar yap\u0131l\u0131r. T\u00fcm boyunca, Markov zincir Monte Carlo analizinde hesaplanmas\u0131 kolay olan gerekli miktarlar\u0131n vurgulanmas\u0131 \u00f6nemlidir."}
{"_id":"70490","title":"Simplifying likelihood ratios","text":"Olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131 tan\u0131 do\u011frulu\u011fu \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin en iyi y\u00f6ntemlerinden biridir, ancak nadiren kullan\u0131l\u0131rlar, \u00e7\u00fcnk\u00fc yorumlamak i\u00e7in bir hesap makinesi gerektirirler, \"hastal\u0131k olas\u0131l\u0131\u011f\u0131\" ve \"hastal\u0131k ihtimali\" aras\u0131nda gidip gelmek i\u00e7in. Bu makale, hesap makineleri, nomogramlar ve \"hastal\u0131k ihtimali\" d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmlerine ihtiya\u00e7 duymadan olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131n\u0131 yorumlamak i\u00e7in daha basit bir y\u00f6ntem a\u00e7\u0131klar. Birka\u00e7 \u00f6rnek, klinisyenin bu y\u00f6ntemi kullanarak yan yatakta tan\u0131 kararlar\u0131n\u0131 nas\u0131l inceleyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"72159","title":"induction of early IFN-inducible genes in the absence of type","text":"TLR7'nin influenza vir\u00fcs\u00fc (Flu) taraf\u0131ndan tan\u0131nmas\u0131 \u00fczerine, plasmacytoid dendritik h\u00fccreler (pDC'ler), \u00f6nemli miktarlarda tip I IFN \u00fcretir. Sentetik TLR7 liganlar\u0131 pDC'lerin olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 tetikler, bu da maliyetli molek\u00fcllerin ifadesi ve pro-enflamatuar sitokinlerin \u00fcretimi ile kan\u0131tlan\u0131r; ancak sadece d\u00fc\u015f\u00fck seviyede IFN-alfa \u00fcretimine neden olurlar. pDC'lerdeki TLR7 sinyalizasyonunu ayr\u0131\u015ft\u0131rmak ve bu farkl\u0131 profillerin nas\u0131l tetiklendi\u011fini anlamak i\u00e7in, kan izole edilmi\u015f pDC'ler ve insan GEN2.2 pDC h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n 2 TLR7 ligan\u0131 (Flu ve CL097) ile etkinle\u015ftirilmesinin etkilerini inceledik. pDC'ler taraf\u0131ndan \u00fcretilen tip I IFN, bu iki TLR7 ligan\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen farkl\u0131 interferon d\u00fczenleyici fakt\u00f6r 7 (IRF7) \u00e7ekirde\u011fe ta\u015f\u0131ma ile korelasyon g\u00f6sterir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, her iki tetikleyiciyle de 4 saatlik uyar\u0131dan sonra h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ifade edilen mxa, cxcl10 ve trail gibi IFN ind\u00fcklenebilir genler g\u00f6zlemledik. Bu ifade, STAT1'in fosforilasyonu ile kontrol edilir ve tip I IFN'e ba\u011fl\u0131 de\u011fildir. STAT1 aktivasyonu, PI3K-p38MAPK yolunun s\u0131k\u0131 bir ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 olarak bulundu, bu da TLR7 tetiklendikten sonra IFN ind\u00fcklenebilir genlerin h\u0131zl\u0131 ifadesine yol a\u00e7an yeni bir sinyalleme yolu g\u00f6sterir. Bu nedenle, pDC'ler, bu al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k TLR7 sinyalizasyonu yoluyla, erken a\u015famalarda viral enfeksiyona h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde yan\u0131t verme kapasitesine sahiptir."}
{"_id":"79447","title":"Arteriolar function in visceral adipose tissue is impaired in human obesity.","text":"\n# Ama\u00e7:\nBu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ya\u011f dokusu fenotipini ve depo-\u00f6zg\u00fc mikrovask\u00fcler i\u015flevi aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi karakterize etmekti.\n\n# Y\u00f6ntemler ve Bulgular:\n30 obez hasta (ya\u015f 42 \u00b1 11 y\u0131l, v\u00fccut kitle indeksi 46 \u00b1 11 kg\/m\u00b2) \u00fczerinde bariatrik cerrahi uygulanan 30 obez hastada, intraoperatif olarak kar\u0131n i\u00e7i ve alt cilt ya\u011f dokusu toplad\u0131k ve depo-\u00f6zg\u00fc ya\u011f dokusu fenotiplerini karakterize ettik. Farkl\u0131 ya\u011f b\u00f6l\u00fcmlerinden izole edilmi\u015f k\u00fc\u00e7\u00fck arteriol (75-250 \u03bcm) videomikroskopisi kullanarak ya\u011f dokusunun mikrovask\u00fcler vask\u00fcler i\u015flevini de\u011ferlendirdik. Kar\u0131n arteriollerinde, alt cilt deposuna k\u0131yasla, endotel ba\u011f\u0131ml\u0131, aketilkolin ile medyasyonda vasodilatasyon ciddi \u015fekilde bozuldu (P < 0.001, ANOVA). Papaverin ve nitroprussid ile nonendotel ba\u011f\u0131ml\u0131 yan\u0131tlar benzerydi. Endotel nitrik oksit sentezinin inhibisyonu, N(\u03c9)-nitro-l-arginin metil ester ile alt cilt vasodilatasyonunu azaltt\u0131, ancak kar\u0131n arteriollerindeki ciddi olarak bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015f yan\u0131tlara hi\u00e7bir etkisi olmad\u0131. Kar\u0131n ya\u011f\u0131, proenflamatuar, oksidatif stresle ilgili, hipoksiye ba\u011fl\u0131 ve proangiogenik genlerin daha y\u00fcksek ifadesini g\u00f6sterdi; aktif makrofaj pop\u00fclasyonlar\u0131 artt\u0131 ve ex vivo sitokin \u00fcretimi kapasitesi daha y\u00fcksekti.\n\n# Sonu\u00e7:\nBulgular\u0131m\u0131z, kar\u0131n mikro ortam\u0131n\u0131n i\u00e7sel olarak damar sa\u011fl\u0131\u011f\u0131na toksik olabilece\u011fini klinik kan\u0131tlar sa\u011flayarak, kar\u0131n ya\u011f y\u00fck\u00fcn\u00fcn aterosklerotik vask\u00fcler hastal\u0131\u011fa nas\u0131l ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu a\u00e7\u0131klayan potansiyel bir mekanizma sunmaktad\u0131r. Bulgular\u0131m\u0131z ayr\u0131ca, hem ya\u011f dokusu kalitesinin hem de miktar\u0131n\u0131n insan obezitesinde kardiyovask\u00fcler fenotipleri \u015fekillendirmede \u00f6nemli roller oynayabilece\u011fini destekleyen geli\u015fen kavram\u0131 da desteklemektedir."}
{"_id":"87758","title":"Common Carotid Intima Media Thickness and Ankle-Brachial Pressure Index Correlate with Local but Not Global Atheroma Burden: A Cross Sectional Study Using Whole Body Magnetic Resonance Angiography","text":"ARKA PLAN Ortak karotid intima-medya kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131 (CIMT) ve ayak bilek-kol bas\u0131n\u00e7 endeksi (ABPI), aterosklerozun yer de\u011fi\u015ftirici i\u015faret\u00e7ileri olarak kullan\u0131l\u0131r ve damar sertli\u011fi ile korelasyon g\u00f6sterdi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir, ancak k\u00fcresel aterosklerotik y\u00fckleriyle korelasyonunun daha \u00f6nce de\u011ferlendirilmedi\u011fi bulunmu\u015ftur. CIMT ve ABPI'yi, b\u00fct\u00fcn v\u00fccut manyetik rezonans anjiyografisi (WB-MRA) ile \u00f6l\u00e7\u00fclen aterosom y\u00fck\u00fc ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Y\u00d6NTEM 50, semptomatik periferik arter hastal\u0131\u011f\u0131 olan hasta i\u015fe al\u0131nd\u0131. CIMT, ultrason ile dinlenme ve egzersiz s\u0131ras\u0131nda ABPI \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. 1,5T MRI taray\u0131c\u0131s\u0131nda, b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f doz intraven\u00f6z gadolinium gadoterat meglumine (Dotarem, Guerbet, FR) ile 4 hacim al\u0131m\u0131 kullan\u0131larak WB-MRA ger\u00e7ekle\u015ftirildi. WB-MRA verileri, her birinde lumen daralmas\u0131n\u0131n derecesine g\u00f6re puanlanan 31 anatomik arter segmentine b\u00f6l\u00fcnd\u00fc: 0 = normal, 1 = <50%, 2 = 50-70%, 3 = 70-99%, 4 = vask\u00fcler t\u0131kan\u0131kl\u0131k. Segment puanlar\u0131 topland\u0131 ve bu, standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir aterosom puan\u0131 hesaplamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7 Aterosklerotik y\u00fck y\u00fcksekti, standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f aterosom puan\u0131 39,5\u00b111 idi. Ortak CIMT, b\u00fct\u00fcn v\u00fccut aterosom puan\u0131 ile pozitif korelasyon g\u00f6sterdi (\u03b2 0,32, p = 0,045), ancak bu, boyun ve g\u00f6\u011f\u00fcs segmentleri ile g\u00fc\u00e7l\u00fc korelasyonuna (\u03b2 0,42, p = 0,01) ba\u011fl\u0131yd\u0131 ve v\u00fccudun geri kalan\u0131yla korelasyonu yoktu. ABPI, b\u00fct\u00fcn v\u00fccut aterosom puan\u0131 ile korelasyon g\u00f6sterdi (\u03b2 -0,39, p = 0,012), bu da ilio-femoral damarlar ile g\u00fc\u00e7l\u00fc korelasyonuna (\u03b2 -0,45, p = 0,005) ba\u011fl\u0131yd\u0131 ve g\u00f6\u011f\u00fcs veya boyun damarlar\u0131 ile korelasyonu yoktu. \u00c7oklu do\u011frusal regresyon analizinde, CIMT ve k\u00fcresel aterosom y\u00fck\u00fc aras\u0131nda korelasyon bulunmad\u0131 (\u03b2"}
{"_id":"92308","title":"Loss of immune escape mutations during persistent HCV infection in pregnancy enhances replication of vertically transmitted viruses","text":"K\u00fcresel olarak, hamile kad\u0131nlar\u0131n yakla\u015f\u0131k %1'i karaci\u011fer vir\u00fcs\u00fc C (HCV) ile s\u00fcrekli enfekte olmu\u015ftur. Anne-\u00e7ocuk HCV bula\u015fmas\u0131, hamileli\u011fin %3-5'inde ger\u00e7ekle\u015fir ve \u00e7ocukluk \u00e7a\u011fda yeni enfeksiyonlar\u0131n \u00e7o\u011funa neden olur. HCV'ye \u00f6zg\u00fc CD8(+) sitotoksik T lenfositler (CTL'ler), akut HCV enfeksiyonlar\u0131n\u0131n temizlenmesinde hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131r, ancak %60-80'lik kronik enfeksiyonlarda bu h\u00fccreler i\u015flevsel olarak yorgun d\u00fc\u015fer veya T h\u00fccresi tan\u0131dan ka\u00e7an vir\u00fcs mutasyonlar\u0131 se\u00e7er. Hamilelik s\u0131ras\u0131nda HCV'nin artm\u0131\u015f \u00e7o\u011falmas\u0131, anneden fet\u00fcse ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tolerans\u0131 mekanizmalar\u0131n\u0131n HCV'ye \u00f6zg\u00fc CTL'leri daha da zay\u0131flatabilece\u011fini ve kronik vir\u00fcsler \u00fczerindeki se\u00e7ici bask\u0131y\u0131 s\u0131n\u0131rlayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in, iki kad\u0131nda ard\u0131\u015f\u0131k hamilelik d\u00f6nemleri boyunca ve sonras\u0131nda dola\u015f\u0131mdaki viral quasi-t\u00fcrleri karakterize ettik. Bu, hamilelik s\u0131ras\u0131nda baz\u0131 ka\u00e7\u0131\u015f mutasyonlar\u0131n\u0131n HLA s\u0131n\u0131f I epitoplar\u0131nda kayboldu\u011funu ve daha uygun vir\u00fcslerin ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Hamilelik sonras\u0131 do\u011fumdan sonra, CTL se\u00e7ici bask\u0131s\u0131 yeniden sa\u011fland\u0131 ve bu epitoplarda ka\u00e7\u0131\u015f mutasyonlar\u0131 tekrar bask\u0131n hale geldi ve viral y\u00fck keskin bir \u015fekilde d\u00fc\u015ft\u00fc. \u00d6nemli olan, perinatal olarak bula\u015fan vir\u00fcslerin bu ka\u00e7\u0131\u015f mutasyonlar\u0131n\u0131n tersine d\u00f6nmesiyle daha uygun \u00e7o\u011fal\u0131m fitness'\u0131na sahip oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndeydi. Bulgular\u0131m\u0131z, hamileli\u011fin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici de\u011fi\u015fikliklerinin HCV s\u0131n\u0131f I epitoplar\u0131 \u00fczerindeki CTL se\u00e7ici bask\u0131s\u0131n\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu da optimize edilmi\u015f \u00e7o\u011fal\u0131m fitness'\u0131na sahip vir\u00fcslerin anne-\u00e7ocuk bula\u015fmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"92499","title":"The journey of developing hematopoietic stem cells.","text":"Kan olu\u015fturucu k\u00f6k h\u00fccreler (HSC'ler), embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda karma\u015f\u0131k bir s\u00fcre\u00e7te, birden fazla anatomik b\u00f6lgede geli\u015fir. Mesodermden HSC \u00f6nc\u00fclleri belirlendikten sonra, i\u015flevsel HSC'lere olgunla\u015fmal\u0131 ve kendi yenileyen b\u00f6l\u00fcnmelere kat\u0131larak HSC havuzunu olu\u015fturmak i\u00e7in ge\u00e7melidirler. Bu s\u00fcre\u00e7te, geli\u015fen HSC'ler \u00e7e\u015fitli embriyonik ni\u015fler aras\u0131nda g\u00f6\u00e7 eder, bu ni\u015fler onlar\u0131n kurulmas\u0131 ve kendi yenileme yetene\u011finin korunmas\u0131 i\u00e7in sinyaller sa\u011flar. Bu s\u00fcre\u00e7lerin tekrarlanmas\u0131, embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerden HSC'ler \u00fcretmek ve geni\u015fletmek i\u00e7in gereklidir. Geli\u015fen HSC'ler ve ni\u015fleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri ayd\u0131nlatmak, klinik potansiyellerini kullanmak i\u00e7in HSC'lerin in vitro \u00fcretimini ve geni\u015flemesini kolayla\u015ft\u0131rmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"97884","title":"The sacroiliac joint in the spondyloarthropathies.","text":"Spondiloartrit (SpA), HLA-B27 molek\u00fcl\u00fc ile ili\u015fkili olan ve ortak klinik \u00f6zellikler payla\u015fan ili\u015fkili enflamatuar eklem hastal\u0131klar\u0131n\u0131 tan\u0131mlayan ve tan\u0131mlayan bir terimdir. Be\u015f alt grup ay\u0131rt edilebilir: ankilozan spondilit, reaktif artrit, psoriatik artrit, enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili artrit ve s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f SpA. SpA'da, sakroiliak eklemler merkezi rol oynar, en belirgin ve patognomonik \u015fekilde ankilozan spondilitte, hastal\u0131\u011f\u0131n ba\u015flar\u0131nda \u00e7o\u011fu hasta etkilenir. Erken sakroiliit'in tan\u0131sal zorluklar\u0131n\u0131 a\u015fmak i\u00e7in, dinamik manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, sakroiliak eklemlerdeki hem akut hem de kronik de\u011fi\u015fiklikleri g\u00f6rselle\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. SpA'daki sakroiliak eklemlerdeki enflamasyon, son zamanlarda daha ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak incelenmi\u015ftir; imm\u00fcnohistoloji ve in situ hibridizasyon kullan\u0131larak, T h\u00fccreleri, makrofajlar ve \u00e7e\u015fitli sitokinler, infiltratlarda bulunmu\u015ftur. Bilgisayarl\u0131 tomografi ile y\u00f6nlendirilen biyopsi \u00f6rnekleri elde edilmi\u015ftir ve ayn\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmada, intraartik\u00fcler kortikosteroid tedavisi ba\u015far\u0131yla uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu biyopsi \u00f6rneklerinin daha ileri ara\u015ft\u0131rmas\u0131, reaktif artrit ile ili\u015fkili bakterilerin DNA's\u0131n\u0131n yoklu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. SpA'n\u0131n patogenezi ve sakroiliak eklemlerdeki tropizminin nedeni hala belirsizdir. SpA'n\u0131n genetik arka plan\u0131n\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7ta tetikleyen bakteriyel enfeksiyonlarla ili\u015fkisi, belirlenmeyi beklemektedir. Kronik hastal\u0131kta, otoimm\u00fcn mekanizmalar daha \u00f6nemli olabilir."}
{"_id":"102662","title":"A rapid method for extraction of cotton (Gossypium spp.) genomic DNA suitable for RFLP or PCR analysis","text":"Gossypium (pamuk) t\u00fcrlerinden y\u00fcksek kaliteli genomik DNA \u00e7\u0131karmak, polisakkarit, okside edilebilir kinonlar ve di\u011fer m\u00fcdahale eden maddelerin y\u00fcksek seviyeleri nedeniyle zordur. Biz, RFLP ve PCR analizi i\u00e7in tatmin edici boyutta ve kalitede pamuk genomik DNA'n\u0131n tutarl\u0131 olarak izolasyonunu sa\u011flayan bir prosed\u00fcr tarif ediyoruz, ayr\u0131ca \u00e7o\u011fu rutin klonlama uygulamas\u0131 i\u00e7in de uygundur. Prosed\u00fcr boyunca \u00e7e\u015fitli antioksidanlar, fenol ba\u011flama reaktifleri ve fenol oksidaz inhibit\u00f6rleri kullan\u0131l\u0131r ve \u00e7o\u011fu polisakkarit, \u00e7ekirdeklerin izolasyonu ile erken a\u015famada prosed\u00fcrden \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131r."}
{"_id":"103007","title":"Cross sectional stature and weight reference curves for the UK, 1990.","text":"\u0130ngiltere i\u00e7in mevcut boy ve a\u011f\u0131rl\u0131k referans e\u011frileri ilk olarak 1966'da yay\u0131nland\u0131 ve o zamandan beri, g\u00fcn\u00fcm\u00fcz \u0130ngiliz \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcmesini yeterince tan\u0131mlamayabilecekleri endi\u015feleri artmas\u0131na ra\u011fmen kullan\u0131lmaya devam edildi. 1990'daki \u00e7ocuklar i\u00e7in do\u011fumdan 20 ya\u015f\u0131na kadar yeni referans e\u011frileri, yedi kaynaktan g\u00fcncel veriler kullan\u0131larak tahmin edildi. Verilerin b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011fu ulusal temsiliyetlidir. Analiz, Cole'un LMS y\u00f6ntemini kulland\u0131 ve geleneksel y\u00fczdelik de\u011ferleri verimli bir \u015fekilde tahmin etti ve verilere iyi uydu. Bu e\u011friler, mevcut olarak kullan\u0131lan e\u011frilerden hem boy hem de a\u011f\u0131rl\u0131k a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli ya\u015flarda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. Mevcut e\u011friler hakk\u0131nda dile getirilen endi\u015feler ve yeni e\u011friler ile aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, burada sunulan e\u011frilerin yeni \u0130ngiltere referans e\u011frileri olarak benimsenmesi \u00f6nerilmektedir."}
{"_id":"104130","title":"The suture provides a niche for mesenchymal stem cells of craniofacial bones","text":"Kemik dokusu, k\u00f6k h\u00fccreler taraf\u0131ndan desteklenen s\u00fcrekli bir yenilenme s\u00fcrecinden ge\u00e7er. Son ara\u015ft\u0131rmalar, perivask\u00fcler mezenkimal k\u00f6k h\u00fccrelerin (MSCs) uzun kemiklerin yenilenmesinde rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Kafatas\u0131 kemikleri, uzun kemiklerden farkl\u0131 bir embriyonik k\u00f6kene sahip d\u00fcz kemiklerdir. Kafatas\u0131 kemiklerinin MSC kimli\u011fi ve d\u00fczenleyici ni\u015fi hen\u00fcz bilinmemektedir. Burada, kafatas\u0131 kemiklerinin ana MSC pop\u00fclasyonunu, kafatas\u0131 kemiklerinin i\u00e7inden ge\u00e7en s\u00fcre\u00e7 dokusundaki Gli1+ h\u00fccreler olarak tan\u0131ml\u0131yoruz. Bu h\u00fccreler, damarlarla ili\u015fkili de\u011fildir, yeti\u015fkinlikte t\u00fcm kafatas\u0131 kemiklerinin k\u00f6kenini olu\u015ftururlar ve yaralanma onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda aktive olurlar. Gli1+ h\u00fccreler, in vitro tipik MSC'lerdir. Gli1+ h\u00fccrelerinin yok edilmesi kafatas\u0131 sinostozuna ve kafatas\u0131 b\u00fcy\u00fcmesinin durmas\u0131na neden olur, bu da bu h\u00fccrelerin vazge\u00e7ilmez bir k\u00f6k h\u00fccre pop\u00fclasyonu oldu\u011funu g\u00f6sterir. Twist1(+\/-) kafatas\u0131 sinostozlu fareler, s\u00fcre\u00e7lerde azalan Gli1+ MSC'lere sahiptir, bu da kafatas\u0131 sinostozunun azalm\u0131\u015f s\u00fcre\u00e7 k\u00f6k h\u00fccrelerinden kaynaklanabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, kafatas\u0131 s\u00fcre\u00e7lerinin kafatas\u0131 kemiklerinin homeostaz\u0131 ve onar\u0131m\u0131 i\u00e7in benzersiz bir MSC ni\u015fi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"106301","title":"Cardiac neural crest cells contribute to the dormant multipotent stem cell in the mammalian heart","text":"Kardiyak yan pop\u00fclasyon h\u00fccre fraksiyonu, serum i\u00e7ermeyen ortamda klonal sferoidler olu\u015fturdu ve nestin, Musashi-1 ve \u00e7ok ila\u00e7 direnci ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 gen 1 (MDR1) gibi, undiferenmi\u015f n\u00f6ral \u00f6nc\u00fc h\u00fccrelerin i\u015faret\u00e7ilerini ifade etti. Bu i\u015faret\u00e7iler, farkl\u0131la\u015fman\u0131n ard\u0131ndan kayboldu ve n\u00f6ronlar, glial h\u00fccreler, d\u00fcz kas h\u00fccreleri veya kardiyomiyositler gibi spesifik h\u00fccre proteinleri ile de\u011fi\u015ftirildi. Cardiosferlerden t\u00fcretilen h\u00fccreler, tavuk embriyolar\u0131na nakledildi\u011finde, truncus arteriosus ve kardiyak \u00e7\u0131k\u0131\u015f trakt\u0131na g\u00f6\u00e7 etti ve dorsal k\u00f6k ganglileri, omurilik sinirleri ve aort d\u00fcz kas h\u00fccrelerine katk\u0131da bulundu. Protein 0-Cre\/Floxed-EGFP ile \u00e7ift transgenik fareler kullan\u0131larak yap\u0131lan soy ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, fet\u00fcs kardiyomiyumunda undiferenmi\u015f ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f n\u00f6ral krest t\u00fcrevi h\u00fccreleri ortaya koydu. Undiferenmi\u015f h\u00fccreler, GATA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 4 ve nestin'i ifade etti, ancak aktinini ifade etmedi, farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccreler ise kardiyomiyositler olarak belirlendi. Bu sonu\u00e7lar, kardiyak n\u00f6ral krest t\u00fcrevi h\u00fccrelerin kalbe g\u00f6\u00e7 etti\u011fini, orada uyuyan \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler olarak kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve uygun ko\u015fullarda kardiyomiyositlere ve tipik n\u00f6ral krest t\u00fcrevi h\u00fccrelere, \u00f6rne\u011fin n\u00f6ronlara, glial h\u00fccrelere ve d\u00fcz kas h\u00fccrelerine farkl\u0131la\u015fabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"116792","title":"The mammalian target of rapamycin signaling pathway mediates epileptogenesis in a model of temporal lobe epilepsy.","text":"Epilepsi mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131ran molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131, epilepsi i\u00e7in daha etkili tedavilerin geli\u015ftirilmesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik \u00f6neme sahiptir. Son zamanlarda, memelide rapamisin hedefi (mTOR) sinyal yolunun epileptogeneziyle ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk ve mTOR inhibit\u00f6rleri, tuber\u00f6z skleroz kompleksinin bir fare modelinde epilepsi \u00f6nlemede etkilidir. Burada, temporal lob epilepsisi ba\u015flat\u0131lan bir fare modelinde mTOR'un potansiyel rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Akut kainat ind\u00fcklenmi\u015f n\u00f6betler, mTOR yolunun biphasik aktivitesine neden oldu, bu da fosforil-S6 (P-S6) ifadesinde art\u0131\u015fla belirginle\u015fti. \u0130lk P-S6 ifadesi art\u0131\u015f\u0131, n\u00f6bet ba\u015flang\u0131c\u0131ndan yakla\u015f\u0131k 1 saat sonra ba\u015flad\u0131, 3-6 saatte zirveye ula\u015ft\u0131 ve 24 saat i\u00e7inde hipokamp\u00fcs ve neokortekste normal seviyelerine geri d\u00f6nd\u00fc, bu da akut n\u00f6bet aktivitesi taraf\u0131ndan yayg\u0131n olarak uyar\u0131lan mTOR sinyal yolunu yans\u0131tt\u0131. Status epileptikusun \u00e7\u00f6z\u00fclmesinden sonra, hipokamp\u00fcste sadece ikinci bir P-S6 art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6zlemlendi, bu da 3. g\u00fcnden ba\u015flad\u0131, 5-10. g\u00fcnde zirveye ula\u015ft\u0131 ve kainat enjeksiyonundan birka\u00e7 hafta sonra devam etti, bu da hipokamp\u00fcste kronik epileptogenezin geli\u015fimiyle ili\u015fkiliydi. mTOR inhibit\u00f6r\u00fc rapamisin, kainat\u0131ndan \u00f6nce y\u00f6netildi\u011finde, hem akut hem de kronik n\u00f6bet ind\u00fcklenmi\u015f mTOR aktivitesini engelledi ve kainatla ili\u015fkili n\u00f6ronal h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc, n\u00f6rojeniz, mossy fiber b\u00fcy\u00fcmesi ve spontan epilepsinin geli\u015fimini azaltt\u0131. Ge\u00e7 rapamisin tedavisi, status epileptikusun sona ermesinden sonra uyguland\u0131\u011f\u0131nda, kronik mTOR aktivitesini engelledi ve mossy fiber b\u00fcy\u00fcmesini ve epilepsiyi azaltt\u0131, ancak n\u00f6rojeniz veya n\u00f6ronal \u00f6l\u00fcm\u00fc engellemedi. Bu bulgular, kainat faresi modelinde epileptogenezi ara\u015ft\u0131ran mTOR sinyal yolunun ve mTOR inhibit\u00f6rlerinin bu modelde antiepileptojenik etkilerin potansiyeline i\u015faret ediyor."}
{"_id":"118568","title":"Acute administration of recombinant Angiopoietin-1 ameliorates multiple-organ dysfunction syndrome and improves survival in murine sepsis.","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e Endoteliyel aktivasyonun, \u00e7ok organl\u0131 disfonksiyon sendromuna (MODS) yol a\u00e7an vask\u00fcler bariyerin bozulmas\u0131nda kritik bir rol\u00fc vard\u0131r. Artan kan\u0131tlar, sepsis s\u0131ras\u0131nda vask\u00fcl koruyucu fakt\u00f6r Angiopoietin-1'in (Ang-1), endoteliyel spesifik Tie2 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn ligan\u0131 i\u015flevinin, Angiopoietin-2'nin (Ang-2) antagonistinin inhibisyonu taraf\u0131ndan engellendi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Sepsis ile ind\u00fcklenen Ang-1'in bask\u0131lanmas\u0131 ve Ang-2'nin y\u00fckseli\u015finin etkilerini tersine \u00e7evirmek amac\u0131yla, murine sepsis'te MODS'e kar\u015f\u0131 rhAng-1'in koruyucu etkilerini ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k.\n\nY\u00d6NTEMler Abdominal polimikrobiyal sepsis, cecal ligasyon ve delinme (CLP) ile ind\u00fcklendi. Fareler, CLP ind\u00fcklenmesinden hemen sonra ve her 8 saatte bir 1 \u03bcg intraven\u00f6z rhAng-1 veya kontrol tampon ile tedavi edildi. Sham operasyonu yap\u0131lm\u0131\u015f hayvanlar, zaman e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontroller olarak hizmet etti.\n\nSONU\u00c7LAR Kontrol tampon ile tedavi edilen farelere k\u0131yasla, rhAng-1 ile tedavi edilen septik fareler, MODS'in \u00e7e\u015fitli kan ve biyokimyasal g\u00f6stergelerinde \u00f6nemli iyile\u015fmeler g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, rhAng-1, akci\u011fer k\u0131lcal damarlardan alveol b\u00f6lmesine s\u0131zan protein s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 inhibe ederek endotel bariyer fonksiyonunu stabilize etti. Histolojik analiz, rhAng-1 tedavisinin, septik farelerin akci\u011fer ve b\u00f6breklerdeki leukosit infiltrasyonunu azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131, muhtemelen rhAng-1 ile tedavi edilen farelerde endotelik ba\u011flanma molek\u00fcl\u00fc ifadesinin azalmas\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Son olarak, rhAng-1 tedavisinin koruyucu etkileri, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl CLP modelinde iyile\u015ftirilmi\u015f hayatta kalma s\u00fcresinde yans\u0131t\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7lar Klinik olarak ilgili bir murine sepsis modelinde, intraven\u00f6z rhAng-1 tedavisi tek ba\u015f\u0131na, \u00e7e\u015fitli sepsis ile ili\u015fkili organ disfonksiyonlar\u0131nda ve hayatta kalma s\u00fcresinde \u00f6nemli iyile\u015ftirmeler sa\u011flayabilir, muhtemelen endotel bariyer fonksiyonunu koruyan yoluyla. Bu terapi kavram\u0131n\u0131n klinik uygulamas\u0131 i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"120626","title":"Mechanisms linking obesity to insulin resistance and type 2 diabetes","text":"Obezite, ins\u00fclin direnci ve tip 2 diyabet geli\u015fme riskiyle ili\u015fkilidir. Obez bireylerde, ya\u011f dokusu, ins\u00fclin direncine katk\u0131da bulunan artan miktarlarda non-esterif ya\u011f asitleri, gliserol, hormonlar, pro-enflamatuar sitokinler ve di\u011fer fakt\u00f6rler salar. Ins\u00fclin direnci, pankreas izlet \u03b2 h\u00fccrelerinin i\u015flev bozuklu\u011fu ile birlikte oldu\u011funda, kan glikoz seviyelerinin kontrol\u00fc ba\u015far\u0131s\u0131z olur. Bu nedenle, \u03b2 h\u00fccre i\u015flevindeki bozukluklar, tip 2 diyabetin riskini ve geli\u015fimini tan\u0131mlamada kritik \u00f6neme sahiptir. Bu bilgi, hastal\u0131\u011f\u0131n molek\u00fcler ve genetik temelini ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ve tedavisi ve \u00f6nlenmesinde yeni yakla\u015f\u0131mlar\u0131 te\u015fvik etmektedir."}
{"_id":"123859","title":"Tracking the fate of glomerular epithelial cells in vivo using serial multiphoton imaging in novel mouse models with fluorescent lineage tags","text":"Podositler, sa\u011fl\u0131kl\u0131 bir glomer\u00fcler filtreyi korumak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir; ancak, teknik s\u0131n\u0131rlamalar nedeniyle b\u00fct\u00fcn b\u00f6brekte incelemek zordur. Burada, ayn\u0131 glomer\u00fclleri birka\u00e7 g\u00fcn boyunca seri \u00e7oklu foton mikroskopisi (MPM) kullanarak in vivo podosit ve parietal epitel h\u00fccrelerinin (PEC) hareketlili\u011fini g\u00f6rselle\u015ftirdi\u011fimizi bildiriyoruz. Podocin-GFP farelerinde, tek tarafl\u0131 \u00fcreter ligasyonu sonras\u0131 podositler sporadik \u00e7ok h\u00fccreli k\u00fcmeler olu\u015fturur ve parietal Bowman kabu\u011funa g\u00f6\u00e7 eder. Podocin-confetti farelerinde, tek h\u00fccrelerin izlenmesi, CFP, GFP, YFP veya RFP'nin h\u00fccreye \u00f6zg\u00fc ifadesi sayesinde birden fazla podositin e\u015fzamanl\u0131 g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ortaya koydu. PEPCK-GFP farelerinde, seri MPM, PEC'den podositlere g\u00f6\u00e7\u00fc ve nanot\u00fcb\u00fcl ba\u011flant\u0131lar\u0131 buldu. Verilerimiz, glomer\u00fcler ortam ve h\u00fccre kompozisyonunun dinamik ve sabit olmayan do\u011fas\u0131n\u0131 desteklemektedir. Bu yeni yakla\u015f\u0131m\u0131n gelecekteki uygulamalar\u0131, glomer\u00fcler hasar ve yenilenme mekanizmalar\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131nda ilerlememize yard\u0131mc\u0131 olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"140874","title":"CTCF binding at the H19 imprinting control region mediates maternally inherited higher-order chromatin conformation to restrict enhancer access to Igf2.","text":"H19 imlemi kontrol b\u00f6lgesi (ICR), anne taraf\u0131ndan miras al\u0131nan Igf2 alelinin susturulmas\u0131nda CTCF ba\u011f\u0131ml\u0131 kromatin izolasyonunu y\u00f6nlendirdi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor. ICR'nin, Igf2'deki bir susturucu b\u00f6lge olan farkl\u0131 metilasyon b\u00f6lgesi (DMR)1 ile fiziksel olarak etkile\u015fimde bulundu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir, ancak bu kromatin d\u00f6ng\u00fcs\u00fcndeki CTCF'nin rol\u00fc ve uzak d\u00fczenleyicilerin Igf2'ye fiziksel eri\u015fimini k\u0131s\u0131tlay\u0131p k\u0131s\u0131tlamad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Igf2\/H19 b\u00f6lgesinde >160 kb'l\u0131k sistematik kromatin yap\u0131 yakalama analizleri ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve ICR ile uzak d\u00fczenleyicilerin fiziksel olarak etkile\u015fimde bulundu\u011fu dizileri belirledik. Buldu\u011fumuzna g\u00f6re, babal\u0131 kromozomda d\u00fczenleyiciler Igf2 promot\u00f6rleriyle etkile\u015fime girer, ancak anneli kromozomda bu, H19 ICR i\u00e7indeki CTCF ba\u011flanmas\u0131yla engellenir. Anneli ICR'deki CTCF ba\u011flanmas\u0131, Igf2'deki MAR3 ve DMR1 ile ICR'nin etkile\u015fimini d\u00fczenler, b\u00f6ylece anneli Igf2 lokusu etraf\u0131nda s\u0131k\u0131 bir d\u00f6ng\u00fc olu\u015fturur, bu da susturuculu\u011fa katk\u0131da bulunabilir. H19 ICR'deki CTCF ba\u011flanma sitelerinin mutasyonu, CTCF ba\u011flanmas\u0131n\u0131n kayb\u0131na ve Igf2 DMR1 i\u00e7indeki bir CTCF hedef sitesinin de novo metilasyonuna yol a\u00e7ar, bu da CTCF'nin b\u00f6lgesel epigenetik i\u015faretleri koordine edebilece\u011fini g\u00f6sterir. Bu, bir imlemi k\u00fcmesinde sistematik kromatin yap\u0131 yakalama analizi, CTCF'nin kromatin y\u00fcksek d\u00fczen yap\u0131s\u0131n\u0131n epigenetik d\u00fczenlenmesinde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve gen susturuculu\u011funu genomun \u00f6nemli uzakl\u0131klar\u0131nda sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"143251","title":"De novo assembly of a PML nuclear subcompartment occurs through multiple pathways and induces telomere elongation.","text":"Telomerazs\u0131z kanser h\u00fccreleri, telomerleri uzatmak i\u00e7in alternatif telomer uzatma (ALT) yolunu kullan\u0131r, bu da DNA yeniden kombinasyonu ve onar\u0131m\u0131 i\u00e7erir. Bu s\u00fcrecin sitolojik i\u015faret\u00e7isi, telomerik DNA'da promyelocitik l\u00f6semi (PML) n\u00fckleer proteinin birikimiyle olu\u015fan ALT ile ili\u015fkili PML cisimcikleri (APB'ler)dir. Burada, APB protein bile\u015fenlerinin rekrut edilmesiyle de novo bir telomerik PML n\u00fckleer alt b\u00f6lmenin olu\u015fumu incelendi. G\u00f6steriyoruz ki, i\u015flevsel olarak farkl\u0131 proteinler, y\u00fcksek verimlilikte, kendi kendine d\u00fczenleyen ve kendi kendine yay\u0131lan bir \u015fekilde, iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f APB'lerin olu\u015fumunu ba\u015flatabildi. Bunlar \u015funlar\u0131 i\u00e7eriyordu: (1) PML ve Sp100, PML n\u00fckleer cisimciklerinin yap\u0131 ta\u015flar\u0131, (2) telomer tekrar\u0131 ba\u011flay\u0131c\u0131 fakt\u00f6rler 1 ve 2 (TRF1 ve TRF2, s\u0131ras\u0131yla), (3) DNA onar\u0131m\u0131 proteini NBS1 ve (4) SUMO E3 ligaz MMS21, ayr\u0131ca ba\u015fka bir protein fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn etkile\u015fim alan\u0131ndan izole edilmi\u015f SUMO1 alan\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, onar\u0131m fakt\u00f6rleri Rad9, Rad17 ve Rad51, APB n\u00fckleasyonu konusunda daha az verimliydi ancak \u00f6nceden toplanm\u0131\u015f APB'lere rekrut edildi. Yapay olarak olu\u015fturulan APB'ler, DNA onar\u0131m mekanizmas\u0131 yoluyla telomerik uzant\u0131 ind\u00fckledi, bu da onlar\u0131n, \u00e7o\u011falamayan DNA sentezi siteleri ve histon H2A.X fosforilasyonu ile kolokalle\u015fmeleri ve telomer tekrar\u0131 uzunlu\u011funda art\u0131\u015fla sonu\u00e7land\u0131. Bu aktiviteler, APB fakt\u00f6rlerinin bir pericentrik lokusa rekrut edilmesinden sonra yoktu ve APB'leri ALT yolunun i\u015flevsel ara \u00fcr\u00fcnlerini olarak konumland\u0131rd\u0131."}
{"_id":"152245","title":"Effects of an opal termination codon preceding the nsP4 gene sequence in the O'Nyong-Nyong virus genome on Anopheles gambiae infectivity.","text":"Genomik RNA bir alfa vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn d\u00f6rt farkl\u0131 non-yap\u0131sal proteini kodlar: nsP1, nsP2, nsP3 ve nsP4. nsP3 ve nsP4 aras\u0131nda bir opal sonland\u0131rma kodonunda terminasyonla \u00fcretilen polyprotein P123. Polyprotein P1234, ya \u00e7eviri ge\u00e7i\u015fi oldu\u011funda ya da opal sonland\u0131rma kodonu alfa vir\u00fcs genomunda bir anlam kodonuyla de\u011fi\u015ftirildi\u011finde \u00fcretilir. Evrimsel bask\u0131lar, O'nyong-nyong vir\u00fcs\u00fc (ONNV) genomunda hem bir sonland\u0131rma kodonu (opal) hem de bir a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi (arginin) i\u00e7eren genel bir \u00f6zellik olarak g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu da her ikisinin de belirli bir noktada gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyor. ONNV'lerin hem omurgal\u0131 hem de omurgas\u0131z ev sahiplerinde alternatif \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131, bu konumda belirli bir kodonun bask\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirleyebilir. Ancak, bu hipotezi b\u00fct\u00fcn hayvanlarda test eden sistematik bir \u00e7al\u0131\u015fma daha \u00f6nce yap\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131. Burada, bir do\u011fal sivri sinek ev sahibi \u00fczerinde opal sonland\u0131rma kodunun alfa vir\u00fcs genomundaki i\u015flevsel \u00f6nemini ara\u015ft\u0131ran ilk \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 sunuyoruz. ONNV'nin tam uzunlukta bir cDNA klonunu kullanarak, nsP3 ve nsP4 aras\u0131nda argininin opal, ochre veya amber sonland\u0131rma kodonuyla de\u011fi\u015ftirildi\u011fi bir dizi mutant olu\u015fturduk. nsP4'\u00fcn \u00fcst\u00fcnde bir opal sonland\u0131rma kodunun varl\u0131\u011f\u0131, ONNV'nin bula\u015fma oran\u0131n\u0131 (75.5%) arginin i\u00e7eren vir\u00fcse k\u0131yasla (39.8%) neredeyse ikiye katlad\u0131. Opal vir\u00fcs\u00fcn sivri sinek ba\u011f\u0131rsa\u011f\u0131ndan yay\u0131lma s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, arginin vir\u00fcs\u00fcyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda 8. ve 10. g\u00fcnlerde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131 de\u011fildi, ancak opal vir\u00fcs\u00fcn bula\u015fmas\u0131 sivri sineklerde daha erken ba\u015flad\u0131. Anopheles gambiae'de, ONNV'nin nsP3 ve nsP4 aras\u0131nda opal kodonun varl\u0131\u011f\u0131 net bir fitness avantaj\u0131 sa\u011fl\u0131yor, ancak sivri sinek v\u00fccut ve ba\u015flar\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131lan ONNV RNA'n\u0131n dizileme analizi, bu konumdaki kod kullan\u0131m\u0131n\u0131n kan \u00f6\u011f\u00fcn\u00fcyle verilen vir\u00fcs\u00fcn kod kullan\u0131m\u0131yla uyu\u015ftu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, ONNV varyantlar\u0131n\u0131n se\u00e7iminin ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini, ancak bu konumda de novo mutasyonun sivri sinek"}
{"_id":"153744","title":"Down-regulation of a host microRNA by a Herpesvirus saimiri noncoding RNA.","text":"Saimiri Herpesvir\u00fcs\u00fc ile d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f T h\u00fccreleri, bilinmeyen i\u015flevlere sahip yedi viral U-zengin nonsans\u00fcrl\u00fc RNA'y\u0131 (HSUR) ifade eder. HSUR'lar\u0131n 1 ve 2'nin korunmu\u015f dizileri, \u00fc\u00e7 ev sahibi h\u00fccre mikroRNA's\u0131 (miRNA) i\u00e7in potansiyel ba\u011flanma siteleri oldu\u011funu g\u00f6zlemledik. Koim\u00fcnopresipitasyon deneyleri, HSUR'lar\u0131n 1 ve 2'nin vir\u00fcsle d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f T h\u00fccrelerinde \u00f6ng\u00f6r\u00fclen miRNA'larla etkile\u015fimde bulundu\u011funu do\u011frulad\u0131. Bu miRNA'lardan biri, miR-27'nin bollu\u011fu d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f h\u00fccrelerde dramatik olarak d\u00fc\u015fer ve bu da miR-27 hedef genlerinin ifadelerini etkiler. Ge\u00e7ici bask\u0131lama ve eksojen ifade, HSUR 1'in olgun miR-27'yi dizinlere \u00f6zg\u00fc ve ba\u011flanma ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde par\u00e7alad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Bu viral strateji, ev sahibi h\u00fccre gen ifadelerini manip\u00fcle etmek i\u00e7in miRNA yolunu kullanan bir ncRNA'n\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 resmeder."}
{"_id":"159469","title":"HTRF: A Technology Tailored for Drug Discovery \u2013A Review of Theoretical Aspects and Recent Applications","text":"HTRF (Homojen Zaman \u00c7\u00f6z\u00fcn\u00fcr Floresan) en s\u0131k kullan\u0131lan genel analiz teknolojisi, analizlerin homojen formatta \u00f6l\u00e7\u00fclmesi i\u00e7in, y\u00fcksek verimlilikli tarama (YVT) i\u00e7in ideal platform olarak kullan\u0131lan hedef ila\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131d\u0131r. Bu teknoloji, zaman \u00e7\u00f6z\u00fcmlenmi\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcm (TR) ile floresan rezonans enerji transferi (FRET) teknolojisini birle\u015ftirir. TR-FRET testlerinde, bir sinyal, yak\u0131n mesafede bulunan bir ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 ve kabul edici molek\u00fcl aras\u0131nda floresan rezonans enerji transferi yoluyla \u00fcretilir. \u00c7ift dalga boyu alg\u0131lama, tampon ve ortam m\u00fcdahalesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r ve son sinyal, \u00fcr\u00fcn\u00fcn olu\u015fumunun derecesine orant\u0131l\u0131d\u0131r. HTRF testi genellikle hassas ve sa\u011flamd\u0131r ve 384 ve 1536 delikli plak formatlar\u0131na minyat\u00fcrle\u015ftirilebilir. Bu analiz teknolojisi, GPCR sinyalizasyonu (cAMP ve IP-One), kinazlar, sitokinler ve biyomarkerler, biyoproses (antibiyotik ve protein \u00fcretimi), protein-protein, protein-peptit ve protein-DNA\/RNA etkile\u015fimleri gibi bir\u00e7ok antikor tabanl\u0131 testlere uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. On y\u0131ldan fazla bir s\u00fcredir ila\u00e7 tarama d\u00fcnyas\u0131na tan\u0131t\u0131ld\u0131ktan sonra, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar HTRF'yi GPCRL'ler, kinazlar, yeni biyomarkerler, protein-protein etkile\u015fimleri ve di\u011fer ilgi alanlar\u0131ndaki hedeflerin \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131rmak i\u00e7in kulland\u0131lar. HTRF ayn\u0131 zamanda biyoproses izleme i\u00e7in alternatif bir y\u00f6ntem olarak da kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130lk nesil HTRF teknolojisi, biyomolek\u00fcller aras\u0131ndaki reaksiyonlar\u0131 izlemek i\u00e7in Avrupa kryptat'\u0131 bir floresan ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 olarak kullanan, 2008'de ikinci nesil bir ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 olan Terbiyum kryptat (Tb) ile geli\u015ftirildi. Terbiyum kryptat, Avrupa'ya k\u0131yasla farkl\u0131 fotofiziksel \u00f6zelliklere sahiptir, bunlar aras\u0131nda artan kuantum verimi ve daha y\u00fcksek molar emilim katsay\u0131s\u0131 bulunur. Ayr\u0131ca, Avrupa ile uyumlu ayn\u0131 kabul edici floroforlar\u0131 kullanman\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, ye\u015fil \u00e7\u0131karan floroforlara bir ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 florofor olarak da hizmet edebilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc 490 nm'de birden fazla emisyon zirvesi vard\u0131r. Ayr\u0131ca, t\u00fcm Terbiyum HTRF testleri, Avrupa HTRF testleri i\u00e7in kullan\u0131lan ayn\u0131 HTRF uyumlu"}
{"_id":"164189","title":"Chk1 inhibits replication factory activation but allows dormant origin firing in existing factories","text":"Yinelemeli k\u00f6kenler, S faz\u0131na girmeden \u00f6nce MCM2-7 heksamerleri y\u00fcklenerek lisanslan\u0131r. Ancak, normalde S faz\u0131nda kullan\u0131lan lisansl\u0131 k\u00f6kenlerin sadece %10'u vard\u0131r, di\u011ferleri uykuda kal\u0131r. Fork ilerlemesi engellendi\u011finde, uykuda kalan k\u00f6kenler, t\u00fcm DNA'n\u0131n sonunda \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in yak\u0131ndaki b\u00f6lgelerde aktif olurlar. G\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte bununla z\u0131t olarak, \u00e7o\u011falt\u0131c\u0131 stres ataxia telangiectasia ve rad-3 ile ili\u015fkili (ATR) ve Chk1 kontrol noktas\u0131 kinazlar\u0131n\u0131 aktive eder ve bu da k\u00f6ken ate\u015flemesini engeller. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde \u00e7o\u011falt\u0131c\u0131 stresin, ATR\/Chk1'in yeni \u00e7o\u011faltma fabrikalar\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesini inhibe ederek k\u00f6ken ba\u015flatmas\u0131n\u0131 \u00f6ncelikle bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayn\u0131 zamanda, \u00e7o\u011faltma kolu ilerlemesinin inhibisyonu, mevcut \u00e7o\u011faltma fabrikalar\u0131nda uykuda kalan k\u00f6kenlerin ba\u015flat\u0131lmas\u0131na izin verir. Bu nedenle, ATR\/Chk1'in yeni fabrika etkinle\u015fmesini inhibe etmesi, aktif fabrikalarda \u00e7o\u011faltmay\u0131 y\u00f6nlendirir, burada kollar inhibe edilir ve hen\u00fcz \u00e7o\u011faltmaya ba\u015flamam\u0131\u015f b\u00f6lgeler i\u00e7in sorunlar ortaya \u00e7\u0131kmaz. Bu, kollar\u0131n duraklamas\u0131n\u0131n zararl\u0131 sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 en aza indirir ve genomun \u00e7o\u011falt\u0131lmam\u0131\u015f b\u00f6lgelerinde benzer sorunlar\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 engeller."}
{"_id":"164985","title":"Fra-1 protooncogene regulates IL-6 expression in macrophages and promotes the generation of M2d macrophages","text":"Tumor mikro ortam\u0131 (TME), t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesinde \u00f6nemli bir rol oynar. TME'nin ana enflamatuar bile\u015feni olan M2d makrofajlar, TME taraf\u0131ndan e\u011fitilir ve t\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131n\u0131 ve ilerlemesini te\u015fvik eden imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir rol benimser. Fra-1, Jun ortaklar\u0131 ile aktivat\u00f6r protein-1 heterodimerleri olu\u015fturur ve gen transkripsiyonunu tetikler. Fra-1'in t\u00fcm\u00f6rjenesi ve ilerlemeyi dramatik \u015fekilde indirdi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Ancak, Fra-1'in M2d makrofajlar\u0131n olu\u015fumundaki i\u015flevsel rol\u00fc, bug\u00fcne kadar az anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, 4T1 meme kanseri h\u00fccrelerinin, RAW264.7 makrofaj h\u00fccreleriyle birlikte k\u00fclt\u00fcrlendi\u011finde, RAW264.7 makrofaj h\u00fccrelerinin M2d makrofajlara do\u011fru farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. 4T1 h\u00fccreleri, RAW264.7 h\u00fccrelerinde Fra-1'in de novo a\u015f\u0131r\u0131 ifadelerini uyar\u0131r ve daha sonra Fra-1, interleukin 6 (IL-6) promot\u00f6r\u00fcne ba\u011flanarak RAW264.7 h\u00fccrelerinde bu sitokin olan IL-6'n\u0131n \u00fcretimini art\u0131r\u0131r. IL-6, otokrinik bir \u015fekilde RAW264.7 makrofaj h\u00fccrelerinin M2d makrofajlara do\u011fru farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirir. Bu bulgular, imm\u00fcn tolerans\u0131 tersine \u00e7evirmek i\u00e7in yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunar ve bu da imm\u00fcnoterapi yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n etkinli\u011fini geli\u015ftirmeye yard\u0131mc\u0131 olur."}
{"_id":"169264","title":"Analysis of SiO2 nanoparticles binding proteins in rat blood and brain homogenate","text":"Bir\u00e7ok kimyasal, kozmetik, ila\u00e7 ve elektronik \u00fcr\u00fcnde \u00e7ok say\u0131da nanopartik\u00fcl bulunur, \u00f6rne\u011fin titanyum dioksit (TiO2), \u00e7inko oksit, al\u00fcminyum oksit, alt\u0131n oksit, g\u00fcm\u00fc\u015f oksit, demir oksit ve silika oksit. Son zamanlarda, SiO2 nanopartik\u00fcllerinin hayvan modellerinde kal\u0131c\u0131 toksikolojik bir de\u011fi\u015fiklikle ili\u015fkili olmayan pasif bir toksisite profili oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu nedenle, SiO2 nanopartik\u00fcllerine maruz kalma artmaktad\u0131r. SiO2 nanopartik\u00fclleri, beton ve di\u011fer yap\u0131 kompozitlerinde g\u00fc\u00e7lendirici dolgu maddesi olarak ve ila\u00e7 teslimat\u0131 ve terap\u00f6tik uygulamalar gibi toksik olmayan biyomedikal platformlar i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lmaktad\u0131r. \u00d6te yandan, son in vitro deneyler, SiO2 nanopartik\u00fcllerinin sitotoksik oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Bu nedenle, bu nanopartik\u00fclleri potansiyel olarak toksik yollar\u0131 belirlemek i\u00e7in incelemi\u015f ve rat\u0131n kan\u0131 ve beyni \u00fczerindeki SiO2 nanopartik\u00fcllerinin y\u00fczeyinde adsorbe olmu\u015f protein koronu analiz ettik. \u0130nceleme i\u00e7in d\u00f6rt t\u00fcr SiO2 nanopartik\u00fcl se\u00e7ildi ve her bir t\u00fcr\u00fcn protein koronu, s\u0131v\u0131 kromatografisi-y\u00fckseltilmi\u015f k\u00fctle spektrometresi teknolojisi kullan\u0131larak analiz edildi. Toplamda, 115 ve 48 plazma proteini, s\u0131ras\u0131yla 20 nm ve 100 nm negatif y\u00fckl\u00fc SiO2 nanopartik\u00fcllerine ba\u011fl\u0131 olarak tespit edildi ve 50 ve 36 protein, s\u0131ras\u0131yla 20 nm ve 100 nm arginin kapl\u0131 SiO2 nanopartik\u00fcllerinde bulundu. 20 nm boyutundaki SiO2 nanopartik\u00fcllerine, 100 nm boyutundaki nanopartik\u00fcllere k\u0131yasla daha fazla protein adsorbe edildi, y\u00fck ne olursa olsun. Y\u00fckler aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, argininle kapl\u0131 pozitif y\u00fckl\u00fc SiO2 nanopartik\u00fcllerinde daha fazla protein, negatif y\u00fckl\u00fc nanopartik\u00fcllere k\u0131yasla tespit edildi. SiO2 nanopartik\u00fcllerinin koronu i\u00e7inde tespit edilen proteinler daha sonra ClueGO, protein ontolojisi ve biyolojik etkile\u015fim yollar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in kullan\u0131lan Cytoscape eklentisi ile analiz edildi. Nanopartik\u00fcllerin y\u00fczeyinde ba\u011fl\u0131 proteinler, karma\u015f\u0131k biyolojik s\u00fcre\u00e7"}
{"_id":"175735","title":"Inferring nucleosome positions with their histone mark annotation from ChIP data","text":"\nMOT\u0130VASYON N\u00fckleozom, kromatinin temel tekrarlayan birimidir. \u0130ki kopya her birinde H2A, H2B, H3 ve H4'\u00fcn d\u00f6rt \u00e7ekirdek histonunu ve yakla\u015f\u0131k 147 bp DNA i\u00e7erir. Histon proteinlerinin kal\u0131nt\u0131lar\u0131, metilasyon veya asetilasyon gibi \u00e7e\u015fitli post-translasyonel modifikasyonlara tabidir. Kromatin imm\u00fcnopresipitasyonu takip eden dizileme (ChIP-seq), bu modifiye histon proteinlerinin genom geni\u015fli\u011fi verilerini sa\u011flayan bir tekniktir ve uygun hesaplama y\u00f6ntemleri gerektirir.\n\nSONU\u00c7LAR\u0131m\u0131zda, bir\u00e7ok histon modifikasyonu \u00fczerine y\u00f6nlendirilen ChIP-seq deneylerinden elde edilen verileri kullanarak konumlanm\u0131\u015f n\u00fckleozomlar\u0131 \u00e7\u0131karacak bir algoritma olan NucHunter'\u0131 sunuyoruz. NucHunter, her bir n\u00fckleozomu histon modifikasyonlar\u0131n\u0131n yo\u011funluklar\u0131yla etiketler. Bu etiketlemelerin, transkripsiyonel ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131, g\u00fc\u00e7lendiriciler, RNA polimeraz II'nin uzant\u0131s\u0131 ve kromatin ile ili\u015fkili s\u00fcre\u00e7ler gibi alt yatan genomik \u00f6zelliklere farkl\u0131 korelasyonlara sahip n\u00fckleosomal durumlar\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131labilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu nedenle, NucHunter, farkl\u0131 kromatin durumlar\u0131na ili\u015fkili farkl\u0131 histon modifikasyon desenlerini tahmin etmek i\u00e7in bir dizi histon modifikasyonu ChIP-seq deneyinden konumlanm\u0131\u015f n\u00fckleozomlar\u0131 tahmin etmek i\u00e7in \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir ara\u00e7t\u0131r.\n\nMEVZUAT NucHunter yaz\u0131l\u0131m\u0131 http:\/\/epigen.molgen.mpg.de\/nuchunter\/ adresinde mevcuttur."}
{"_id":"188911","title":"Generation of large numbers of dendritic cells from mouse bone marrow cultures supplemented with granulocyte\/macrophage colony-stimulating factor","text":"Antijen sunan, ana hist uyumluluk kompleksi (MHC) s\u0131n\u0131f\u0131 II'li zengin dendritik h\u00fccreler, kemik ili\u011finden kaynakland\u0131\u011f\u0131 bilinir. Ancak, ilikte olgun dendritik h\u00fccreler bulunmaz ve \u00f6nemli say\u0131da daha az olgun h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131 hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Son zamanlarda fare kan\u0131nda dendritik h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini ind\u00fcklemek i\u00e7in a\u00e7\u0131klanan metodoloji, kemik ili\u011finde MHC s\u0131n\u0131f\u0131 II negatif \u00f6nc\u00fcllere uyarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Ana ad\u0131m, ilk 2-4 g\u00fcn boyunca hafif y\u0131kamalarla yeni olu\u015fan gran\u00fclositlerin \u00e7o\u011funlu\u011funu \u00e7\u0131karmakt\u0131r. Bu, daha sa\u011flam bir \"stroma\"ya s\u0131k\u0131ca ba\u011fl\u0131 olan, gev\u015fek bir \u015fekilde ba\u011fl\u0131 \u00e7o\u011falan k\u00fcmeleri b\u0131rak\u0131r. 4-6. g\u00fcnlerde k\u00fcmeler s\u00f6k\u00fclebilir, 1 g sedimante ile izole edilebilir ve yeniden k\u00fclt\u00fcre konuldu\u011funda, b\u00fcy\u00fck say\u0131da dendritik h\u00fccre serbest b\u0131rak\u0131l\u0131r. Bu sonuncular, farkl\u0131 h\u00fccre \u015fekli, ultrastr\u00fcktur ve antijen repertuar\u0131 temelinde kolayca belirlenebilir, bir monoklonal antikor paneli ile tespit edilir. Dendritik h\u00fccreler, y\u00fcksek seviyelerde MHC s\u0131n\u0131f\u0131 II \u00fcr\u00fcnleri ifade eder ve kar\u0131\u015f\u0131k l\u00f6kosit tepkisini ba\u015flatmak i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc yard\u0131mc\u0131 h\u00fccreler olarak hareket eder. Ne k\u00fcmeler ne de olgun dendritik h\u00fccreler, makrofaj kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc yerine gran\u00fclosit\/makrofaj kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc (GM-CSF) uygulan\u0131rsa olu\u015fmaz. Bu nedenle, GM-CSF, gran\u00fclositler, makrofajlar ve dendritik h\u00fccreler dahil olmak \u00fczere \u00fc\u00e7 myeloid h\u00fccre hatt\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Tek bir hayvan\u0131n b\u00fcy\u00fck arka bacak kemiklerinde 1 haftada 5 x 10(6) dendritik h\u00fccre geli\u015fti\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, ilik \u00f6nc\u00fclleri, bu aksi izlenebilen h\u00fccre tipinin gelecekteki molek\u00fcler ve klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in \u00f6nemli bir kaynak olabilir."}
{"_id":"195352","title":"Insulin action and resistance in obesity and type 2 diabetes","text":"Beslenme a\u015f\u0131r\u0131, tip 2 diyabetin \u00f6nemli bir \u00f6nc\u00fcs\u00fcd\u00fcr. \u0130ns\u00fclin salg\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r, ancak karaci\u011fer, iskelet kas\u0131 ve ya\u011f dokusunda ins\u00fclinin metabolik etkilerini zay\u0131flat\u0131r. Bununla birlikte, \u00e7eli\u015fkili kan\u0131tlar, obezite ve diyabetin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda bu olaylar\u0131n zamanlamas\u0131n\u0131n eksikli\u011fi konusunda bir bilgi bo\u015flu\u011fu oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, bu da metabolik hastal\u0131\u011f\u0131n anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131zda kritik bir bo\u015flu\u011fa i\u015faret etmektedir. Bu bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131, hiperins\u00fclinemi, obezite ve ins\u00fclin direncinin zamanlama ve mekanizmik ba\u011flant\u0131lar\u0131 hakk\u0131nda alternatif g\u00f6r\u00fc\u015fleri ve son sonu\u00e7lar\u0131 inceler. \u0130ns\u00fclin sinyalleme a\u015famas\u0131n\u0131n erken ad\u0131mlar\u0131 \u00fczerine \u00e7ok dikkat \u00e7ekilmesine ra\u011fmen, obezitede ins\u00fclin direnci b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bu ad\u0131mlar\u0131n a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda tetiklenen gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Yeni bulgular ayr\u0131ca ins\u00fclin direncini karaci\u011fer, ya\u011f dokusu, pankreas ve iskelet kas\u0131 aras\u0131nda yo\u011fun metabolik diyalogla da ili\u015fkilendirmektedir. Bu ve son 5 y\u0131lda elde edilen di\u011fer ilerlemeler, tip 2 diyabetin tedavisi i\u00e7in yeni terapi stratejilerinin geli\u015ftirilmesi i\u00e7in heyecan verici f\u0131rsatlar ve zorlu zorluklar sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"202259","title":"Effect of lowering blood pressure on cardiovascular events and mortality in patients on dialysis: a systematic review and meta-analysis of randomised controlled trials","text":"ARKA PLAN Hastal\u0131kla m\u00fccadele eden diyaliz hastalar\u0131, kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm ve hastal\u0131k riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015f durumdad\u0131r. Genel n\u00fcfusta kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrmenin kardiyovask\u00fcler faydalar\u0131 hakk\u0131nda birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma olmas\u0131na ra\u011fmen, diyaliz hastalar\u0131nda kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrmenin etkinli\u011fi ve tolere edilebilirli\u011fi konusunda belirsizlikler vard\u0131r. Bu nedenle, diyaliz hastalar\u0131nda kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrmenin etkisini de\u011ferlendirmek amac\u0131yla sistematik bir inceleme ve meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Y\u00d6NTEM Medline, Embase ve Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi veritabanlar\u0131n\u0131, 1950'den Kas\u0131m 2008'e kadar rapor edilen denemeler i\u00e7in sistematik olarak arad\u0131k. Kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrmede diyaliz hastalar\u0131nda rastgele kontroll\u00fc denemelerden standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir veri k\u00fcmesi \u00e7\u0131kard\u0131k ve kardiyovask\u00fcler sonu\u00e7lara ili\u015fkin verileri analiz ettik. Meta-analiz, rastgele etkiler modeli kullan\u0131larak yap\u0131ld\u0131. BULGULAR \u0130lgili sekiz deneme belirledik ve 1679 hastadan ve 495 kardiyovask\u00fcler olaydan veri sa\u011flad\u0131lar. Aktif tedavi g\u00f6ren hastalarda sistolik kan bas\u0131nc\u0131 4,5 mm Hg ve diyastolik kan bas\u0131nc\u0131 2,3 mm Hg daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrme tedavisi, kontrol rejimlerine k\u0131yasla kardiyovask\u00fcler olaylar (RR 0,71, %95 CI 0,55-0,92; p=0,009), t\u00fcm nedenlerle \u00f6l\u00fcm (RR 0,80, 0,66-0,96; p=0,014) ve kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm (RR 0,71, 0,50-0,99; p=0,044) riskini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. Etkiler, \u00e7al\u0131\u015fmalara dahil edilen \u00e7e\u015fitli hasta gruplar\u0131nda tutarl\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. YORUM Kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcren ajanlarla tedavi, diyaliz g\u00f6ren bireylerde kardiyovask\u00fcler morbidite ve \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n \u00e7ok y\u00fcksek oldu\u011fu bu n\u00fcfusta rutin olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir."}
{"_id":"207972","title":"Interaction of an adenovirus E3 14.7-kilodalton protein with a novel tumor necrosis factor alpha-inducible cellular protein containing leucine zipper domains.","text":"Erken b\u00f6lge 3 (E3) insan adenovir\u00fcsleri (Ad) grubunun C grubunda, TNF-alfa (TNF-\u03b1) sitotoksisitesini engelleyen birka\u00e7 inhibit\u00f6r kodlar, bunlara 14,7 kDa'l\u0131k E3-14,7K proteini (E3-14,7K) ve 10,4 ve 14,5 kDa'l\u0131k iki polipeptit i\u00e7eren bir heterodimer dahildir. Viral proteinlerin TNF-\u03b1 i\u015flevlerini nas\u0131l engelledi\u011fi mekanizmas\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in, E3-14,7K proteini, maya iki hibrit sisteminde HeLa h\u00fccre kDNA k\u00fct\u00fcphanesini taramak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Bir yeni protein, bilinen herhangi bir proteinle \u00f6nemli bir benzemeye sahip olmayan \u00e7oklu lezyonlu alanlara sahip olarak tan\u0131mland\u0131 ve 14,7K-etkile\u015fen protein (FIP-2) olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131. FIP-2, hem in vitro hem de in vivo E3-14,7K ile etkile\u015fime girdi. Ad E3-14,7K ile birlikte sitoplazmada, \u00f6zellikle n\u00fckleer zar\u0131n yak\u0131n\u0131nda kolokalezdiler ve viral proteinin yeniden da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na neden oldular. FIP-2 tek ba\u015f\u0131na h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne neden olmaz; ancak, E3-14,7K'n\u0131n h\u00fccre \u00f6ld\u00fcrmeyi \u00f6nleyici etkisini tersine \u00e7evirebilir, bu da 55 kDa TNF resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn i\u00e7 domaininin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi veya RIP, TNF-\u03b1 ve Fas apoptoz yolaklar\u0131na dahil olan bir \u00f6l\u00fcm proteini taraf\u0131ndan tetiklenir. Silinme analizi, FIP-2'nin tersine \u00e7evirme etkisinin E3-14,7K ile etkile\u015fimine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. FIP-2'nin \u00fc\u00e7 ana mRNA formu, \u00e7e\u015fitli insan dokular\u0131nda tespit edilmi\u015ftir ve bu transkriptlerin ifadesi, iki farkl\u0131 h\u00fccre hatt\u0131nda, TNF-\u03b1 tedavisinde zaman i\u00e7inde artm\u0131\u015ft\u0131r. FIP-2, birka\u00e7 potansiyel post-translasyonel modifikasyon i\u00e7in konsens\u00fcs dizilere sahiptir. Bu veriler, FIP-2'nin Ad E3-14,7K'n\u0131n h\u00fccresel hedeflerinden biri oldu\u011funu ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc etkileyen mekanizmas\u0131n\u0131n TNF resept\u00f6r\u00fc, RIP veya bu iki molek\u00fcl\u00fcn herhangi birinin etkiledi\u011fi a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f molek\u00fclleri i\u00e7erdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"213017","title":"PML induces compaction, TRF2 depletion and DNA damage signaling at telomeres and promotes their alternative lengthening.","text":"Alternatif telomer uzatma (ALT) mekanizmas\u0131, aktif telomeraz\u0131n olmamas\u0131 durumunda kanser h\u00fccrelerinin senescans ve apoptozdan ka\u00e7mas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu yolun karakteristik bir \u00f6zelli\u011fi, ALT ile ili\u015fkili promyelositik l\u00f6semi (PML) n\u00fckleer cisimlerin (APB'ler) telomerlerde toplanmas\u0131d\u0131r. Burada, insan ALT h\u00fccre hatt\u0131nda APB'lerin rol\u00fcn\u00fc incelemek i\u00e7in otomatik 3D floresan mikroskopiye ve geli\u015fmi\u015f 3D g\u00f6r\u00fcnt\u00fc analizine dayal\u0131 bir RNA m\u00fcdahalesi ekran\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. APB olu\u015fumunu etkileyen 29 protein belirledik, bunlar telomere ve kromatin organizasyonu, protein sumoylasyonu ve DNA onar\u0131m\u0131 ile ili\u015fkili proteinleri i\u00e7eriyordu. Bu bulgular\u0131 entegre ederek ve geni\u015fleterek, APB olu\u015fumunun telomere tekrarlar\u0131n\u0131n k\u00fcmelenmesine, telomerin s\u0131k\u0131\u015fmas\u0131na ve buna paralel olarak TRF2 (ayn\u0131 zamanda TERF2 olarak da bilinir) adl\u0131 shelterin proteininin t\u00fckenmesine neden oldu\u011funu bulduk. Bu APB ba\u011f\u0131ml\u0131 de\u011fi\u015fiklikler, APB'lerde telomerlerde DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesiyle ili\u015fkiliydi, bu da ATM (ataxia telangiectasia de\u011fi\u015ftirilmi\u015f) kinaz\u0131n fosforil edilmi\u015f formunun g\u00fc\u00e7l\u00fc bir zenginli\u011fiyle kan\u0131tland\u0131. Bu nedenle, APB'lerin telomere bak\u0131m\u0131 te\u015fvik etti\u011fini ve ALT pozitif t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde ATM fosforilasyonunu tetiklemek i\u00e7in telomerik kromatin durumunu de\u011fi\u015ftirerek DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131n\u0131 ind\u00fckledi\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"219475","title":"Gr-1+CD11b+ myeloid cells tip the balance of immune protection to tumor promotion in the premetastatic lung.","text":"Bir primer t\u00fcm\u00f6r\u00fcn, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin varolmadan \u00f6nce se\u00e7ilmi\u015f uzak bir organ\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fi mekanizmalar hala a\u00e7\u0131klanmay\u0131 beklemektedir. Bu rapor, meme adenokarsinomas\u0131 ta\u015f\u0131yan farelerde, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin varolmadan \u00f6nce akci\u011ferlerde Gr-1+CD11b+ h\u00fccrelerinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Premetastatik akci\u011ferlerde bu olgunla\u015fmam\u0131\u015f myeloid h\u00fccreler, IFN-gamma \u00fcretimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r ve pro-enflamatuar sitokinleri artt\u0131r\u0131r. Ayr\u0131ca, b\u00fcy\u00fck miktarlarda matris metalloproteinaz 9 (MMP9) \u00fcretirler ve vask\u00fcler yeniden yap\u0131land\u0131rmay\u0131 te\u015fvik ederler. MMP9'un silinmesi, premetastatik akci\u011ferdeki anormal damar yap\u0131s\u0131n\u0131 normalle\u015ftirir ve akci\u011fer metastaz\u0131n\u0131 azalt\u0131r. MMP9'un \u00fcretimi ve aktivitesi, akci\u011ferler ve Gr-1+CD11b+ h\u00fccrelerinin say\u0131s\u0131n\u0131n y\u00fcksek oldu\u011fu organlarda se\u00e7ici olarak k\u0131s\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, Gr-1+CD11b+ h\u00fccrelerin, premetastatik akci\u011feri enflamatuar ve proliferatif bir ortama d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrerek, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k korumas\u0131n\u0131 azaltarak ve anormal damar olu\u015fumu yoluyla metastaz\u0131 te\u015fvik eden yeni bir t\u00fcm\u00f6r mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Bu nedenle, Gr-1+CD11b+ h\u00fccrelerinin inhibisyonu, premetastatik akci\u011fer ortam\u0131n\u0131 normalle\u015ftirebilir, ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k g\u00f6zetimini geli\u015ftirebilir ve t\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131n\u0131 engelleyebilir."}
{"_id":"226488","title":"Activin\/Nodal signalling in stem cells.","text":"Aktivin\/Nodal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri, erken h\u00fccre kader kararlar\u0131, organogenez ve yeti\u015fkin dokusu homeostaz\u0131 dahil olmak \u00fczere biyolojik s\u00fcre\u00e7lerin geni\u015f bir yelpazesini kontrol eder. Burada, bu farkl\u0131 geli\u015fim a\u015famalar\u0131nda k\u00f6k h\u00fccre i\u015flevini y\u00f6neten Aktivin\/Nodal sinyal yolunun mekanizmalar\u0131n\u0131 \u00f6zetleyen bir genel bak\u0131\u015f sunuyoruz. Son zamanlarda, kanser k\u00f6k h\u00fccreleri ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda Activin\/Nodal sinyal yolunun ili\u015fkili oldu\u011fu bulgular\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz ve bu yolun terapi hedefi olarak potansiyelini vurguluyoruz. Ayr\u0131ca, k\u00f6k h\u00fccre kendini yenileme, farkl\u0131la\u015fma ve \u00e7o\u011falmada Aktivin\/Nodal sinyal yolunun rol\u00fc ile ilgili gelecekteki y\u00f6nler ve \u015fu anda cevaplanmay\u0131 bekleyen sorular hakk\u0131nda da tart\u0131\u015faca\u011f\u0131z."}
{"_id":"236204","title":"Distinct RNA-dependent RNA polymerases are required for RNAi triggered by double-stranded RNA versus truncated transgenes in Paramecium tetraurelia","text":"Bir\u00e7ok \u00f6karyotlarda, RNA'ya ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA polimerazlar\u0131 (RdRPs), RNAi yolunda kritik roller oynar. Bu enzimler, anormallik g\u00f6steren transkriptlerin tan\u0131nmas\u0131 ve i\u015flenmesinde, susturma yan\u0131t\u0131n\u0131n g\u00fc\u00e7lendirilmesinde rol oynad\u0131klar\u0131 i\u00e7in ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Deneysel olarak tetiklenen ve endojen mekanizmalarda gen susturma i\u015flevlerini test etmek i\u00e7in Paramecium tetraurelia'dan (P.t.) RdRP genlerinin i\u015flevlerini inceledik. Bu organizmada, RNAi, y\u00fcksek kopya say\u0131s\u0131na sahip, kesik transgenler veya h\u00fccrelere \u00e7ift iplikli RNA (dsRNA) beslemesi yoluyla do\u011frudan tetiklenebilir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, dsRNA'ya ba\u011fl\u0131 susturma, i\u015flevsel oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen RDR1 ve RDR2 genlerine ba\u011fl\u0131d\u0131r; bu genler hem birincil siRNA'lar\u0131n hem de ikincil siRNA'lara benzeyen ayr\u0131 bir k\u00fc\u00e7\u00fck RNA s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n birikimi i\u00e7in gereklidir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc bir gen, RDR3, kesik transgenlerle tetiklenen RNAi'ye ba\u011fl\u0131 siRNA birikimi i\u00e7in gereklidir. Verilerimiz ayr\u0131ca RDR3'\u00fcn daha \u00f6nce tan\u0131mlanan endojen siRNA'lar\u0131n birikimi ve y\u00fczey antijen gen ailesi d\u00fczenlemesiyle ili\u015fkili oldu\u011funu da g\u00f6sterir. Normalde herhangi bir klonal h\u00fccre hatt\u0131nda sadece bir tane bu gen ifade edilirken, RDR3'\u00fcn bask\u0131lanmas\u0131 \u00e7ok say\u0131da antijenin e\u015fzamanl\u0131 ifadesine yol a\u00e7ar. Bu sonu\u00e7lar, P.t.'deki RdRP genlerinin farkl\u0131 RNAi yollar\u0131nda i\u015flevsel bir \u00f6zelle\u015fmeye sahip oldu\u011funu ve bu yollar\u0131n bitkisel b\u00fcy\u00fcme s\u0131ras\u0131nda \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlar."}
{"_id":"238409","title":"Mechanisms of Renal Cell Apoptosis Induced by Cyclosporine A: A Systematic Review of in vitro Studies","text":"Arka plan: Kronik siklosporin A (CsA) nefrotoksisitesi (CCN), kronik b\u00f6brek disfonksiyonunun \u00f6nemli bir nedenidir ve hen\u00fcz etkili klinik m\u00fcdahaleleri yoktur. Ama\u00e7: CCN'de b\u00f6brek h\u00fccre apoptozunun mekanizmalar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in, bu mekanizmalarla ilgili t\u00fcm in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 analiz ettik. Y\u00f6ntemler: Medline (1966'dan Temmuz 2010'a kadar), Embase (1980'den Temmuz 2010'a kadar) ve ISI (1986'dan Temmuz 2010'a kadar) veritabanlar\u0131nda CsA taraf\u0131ndan tetiklenen b\u00f6brek h\u00fccre apoptozu mekanizmalar\u0131yla ilgili t\u00fcm in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 toplay\u0131p, kalitelerini in vitro standartlar\u0131na g\u00f6re de\u011ferlendirdik ve verileri PICOS ilkelerine g\u00f6re ay\u0131klad\u0131k ve verileri sentezledik. Sonu\u00e7lar: \u00d6ncelikle, CsA Fas ve Fas-L ifadelerini art\u0131rabilir, FADD ve apoptoz enzimlerini (kaspaz-2, -3, -4, -7, -8, -9 ve -10) art\u0131rabilir, Bcl-2 ve Bcl-xL'yi indirgeyebilir. \u0130kincisi, CsA oksidatif stresi tetikleyebilir ve antioksidan savunma sistemini bozabilir. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc, CsA HERP, GRP78 ve CHOP ifadelerini art\u0131rabilir. D\u00f6rd\u00fcnc\u00fcs\u00fc, CsA k\u00fclt\u00fcr h\u00fccrelerinde b\u00f6brek h\u00fccre apoptozunu tetikleyebilir ve iNOS ve p53 ifadelerini art\u0131rabilir. Sonu\u00e7: En az d\u00f6rt yol, farkl\u0131 h\u00fccre t\u00fcrleri aras\u0131nda CsA taraf\u0131ndan tetiklenen b\u00f6brek h\u00fccre apoptozunda rol oynar. Kaspazlar, en az\u0131ndan in vitro'da son ortak yollar\u0131m\u0131z olabilir. Hepsi potansiyel m\u00fcdahale noktalar\u0131 sa\u011flayabilir, ancak bunlar\u0131 canl\u0131 organizmalarda do\u011frulamak gerekir."}
{"_id":"243694","title":"Blood stem cells emerge from aortic endothelium by a novel type of cell transition","text":"Kan h\u00fccrelerinin ontogeni, \u00f6zellikle kan h\u00fccreleri ile kan damar\u0131 endotel h\u00fccreleri aras\u0131ndaki olas\u0131 soy ili\u015fkisi, embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda hala yo\u011fun tart\u0131\u015fma konusudur. Uzun s\u00fcreli kan h\u00fccreleri potansiyeline sahip h\u00fccrelerin ilk anatomik kayna\u011f\u0131, daha spesifik olarak dorsal aort zemininin yak\u0131n\u0131ndaki aort-gonad-mesonefros (AGM) b\u00f6lgesidir. Ancak baz\u0131 yazarlar, kan h\u00fccrelerinin do\u011frudan aort zemininden dorsal aort lumen'e ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren kan\u0131tlar sunarken, di\u011ferleri kan h\u00fccrelerinin \u00f6nce alt yast\u0131k dokusunda ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir. Burada, canl\u0131 zebrafish embriyolar\u0131nda y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc, non-invaziv g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme kullanarak, kan h\u00fccrelerinin do\u011frudan aort zemininden, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi i\u00e7ermeyen, ancak g\u00fc\u00e7l\u00fc bir b\u00fck\u00fclme ve tek endotel h\u00fccrelerinin aort ventral duvar\u0131ndan sub-aortik alana \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 ve ayn\u0131 zamanda kan h\u00fccrelerine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc i\u00e7eren stereotipik bir s\u00fcre\u00e7le ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. S\u00fcre\u00e7, sadece dorso-ventral y\u00f6nde de\u011fil, ayn\u0131 zamanda rostro-caudal ve medio-lateral y\u00f6nlerde de kutupla\u015fm\u0131\u015ft\u0131r ve Runx1 ifadesine ba\u011fl\u0131d\u0131r: Runx1 eksikli\u011fi olan embriyolarda, \u00e7\u0131k\u0131\u015f olaylar\u0131 ba\u015flang\u0131\u00e7ta benzer olsa da, \u00e7ok daha nadirdir ve \u00e7\u0131kan h\u00fccre \u015fiddetli bir \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7lan\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, aort zemininin kan olu\u015fturucu oldu\u011funu ve kan h\u00fccrelerinin sub-aortik alana, simetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi de\u011fil, yeni bir h\u00fccre davran\u0131\u015f\u0131 yoluyla, yani endotel kan h\u00fccre ge\u00e7i\u015fini ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"253672","title":"Probable person to person transmission of novel avian influenza A (H7N9) virus in Eastern China, 2013: epidemiological investigation","text":"\n## Ama\u00e7\nYeni ku\u015f gribi H7N9 vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn insanlardan insana bula\u015fma ve verimlili\u011fini belirlemek.\n\n## Tasar\u0131m\nMart 2013'te, iki ku\u015f gribi H7N9 hastas\u0131 olan bir aile k\u00fcmesinde yap\u0131lan epidemiyolojik ara\u015ft\u0131rmalar.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\n\u00c7in'in Do\u011fu b\u00f6lgesi Wuxi.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n\u0130ki hasta, yak\u0131n temas\u0131 olan ki\u015filer ve ilgili ortamlar. Hastalardan ve ortamlardan \u00f6rnekler toplan\u0131p ger\u00e7ek zamanl\u0131 ters transkriptaz-polimeraz zincir reaksiyonu (rRT-PCR), viral k\u00fclt\u00fcr ve hemagglutinasyon inhibisyon testi ile test edildi. Hastal\u0131k ge\u00e7iren yak\u0131n temas\u0131 olan ki\u015filerin \u00f6rnekleri, ku\u015f gribi H7N9 i\u00e7in rRT-PCR ile test edildi. Yak\u0131n temastaki ki\u015filerden e\u015fle\u015fen serum \u00f6rnekleri, hemagglutinasyon inhibisyon testleri ile serolojik test i\u00e7in al\u0131nd\u0131.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nKlinik veriler, hastal\u0131k ba\u015flang\u0131c\u0131ndan \u00f6nce maruz kalma tarihi ve patojenlerin laboratuvar test sonu\u00e7lar\u0131 ile daha ileri analizler ve izole edilmi\u015f s\u00fclaleler i\u00e7in diziler ve filojenik a\u011fa\u00e7lar\u0131n olu\u015fturulmas\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nBa\u015flang\u0131\u00e7 hastas\u0131, son tavuk maruziyetinden be\u015f ila alt\u0131 g\u00fcn sonra hasta oldu. \u0130kinci hasta, 32 ya\u015f\u0131nda k\u0131z\u0131, hastanede babas\u0131na bakarken korunmas\u0131z yan yana yat\u0131yordu ve tavuklara maruz kalma konusunda bilinen bir maruziyeti yoktu. K\u0131z\u0131, babas\u0131yla son temas\u0131ndan alt\u0131 g\u00fcn sonra semptomlar geli\u015ftirdi. \u0130ki hasta hastas\u0131ndan ba\u015far\u0131yla iki s\u00fclale izole edildi. Genom dizileri ve filojenik a\u011fa\u00e7lar\u0131n analizi, her iki vir\u00fcs\u00fcn neredeyse genetik olarak ayn\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Her iki hastan\u0131n yak\u0131n temas\u0131 olarak 43 ki\u015fi belirlendi. Bir ki\u015fi hafif bir hastal\u0131k ge\u00e7irdi ancak ku\u015f gribi H7N9 i\u00e7in rRT-PCR negatif sonu\u00e7 ald\u0131. 43 yak\u0131n temas\u0131n hepsi, ku\u015f gribi H7N9 i\u00e7in spesifik hemagglutinasyon inhibisyon antikorlar\u0131 i\u00e7in negatif test sonu\u00e7lar\u0131na sahipti.\n\n## Sonu\u00e7lar\u0131\nK\u0131z\u0131n enfeksiyonu, korunmas\u0131z maruziyet s\u0131ras\u0131nda babas\u0131yla (ba\u015flang\u0131\u00e7 hastas\u0131) temas\u0131ndan kaynaklanm\u0131\u015f olabilirdi, bu da bu k\u00fcmede vir\u00fcs\u00fcn insanlardan insana bula\u015fabildi\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"263364","title":"Genetic Variation in the Interleukin-28B Gene Is Associated with Spontaneous Clearance and Progression of Hepatitis C Virus in Moroccan Patients","text":"ARKA PLAN Genetik varyasyon, IL28B geninde HCV enfeksiyonu (hepatit C vir\u00fcs\u00fc) tedavi sonu\u00e7lar\u0131yla, kendili\u011finden iyile\u015fme ve ilerlemesi g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Moritanyal\u0131 bir n\u00fcfusta HCV enfeksiyonunun ilerlemesi ve sonucunu etkileyen bu lokustaki polimorfizmlerin rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r. Y\u00d6NTEMLER 438 bireyden olu\u015fan bir kohort analiz ettik; bunlardan 232'si kronik HCV enfeksiyonu olan hastalard\u0131, 115'i hafif kronik hepatit ve 117'si ileri safha karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (sirkozis ve hepatosel\u00fcler karsinom) olan hastalard\u0131, 68'i do\u011fal olarak HCV'den ar\u0131nm\u0131\u015f olan bireylerdi ve 138'i sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol grubundan olu\u015fuyordu. IL28B SNPleri rs12979860 ve rs8099917, TaqMan 5' allelik ayr\u0131m testi kullan\u0131larak genotiplendirildi. SONU\u00c7LAR Koruyucu rs12979860-C ve rs8099917-T alelleri, kendili\u011finden iyile\u015fen bireylerde (77.9% vs 55.2%; p = 0.00001 ve 95.6% vs 83.2%; p = 0.0025, s\u0131ras\u0131yla) daha yayg\u0131nd\u0131. Kendili\u011finden iyile\u015fen ki\u015filer, rs12979860 polimorfizminin C\/C genotipine sahip olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 4.69 kat (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.99-11.07; p = 0.0017) ve rs8099917 i\u00e7in T\/T genotipine sahip olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 3.55 kat (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.19-66.89; p = 0.0532) daha y\u00fcksekti. \u0130leri safha karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalar, hafif kronik HCV hepatitine sahip hastalara k\u0131yasla (OR = 1.89; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.99-3.61; p"}
{"_id":"266641","title":"CD127 expression inversely correlates with FoxP3 and suppressive function of human CD4+ T reg cells","text":"D\u00fczenleyici T h\u00fccreleri (T reg h\u00fccreleri), ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tolerans\u0131n\u0131n kritik d\u00fczenleyicileridir. \u00c7o\u011fu T reg h\u00fccresi, CD4, CD25 ve transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc FoxP3'\u00fcn ifadesi temelinde tan\u0131mlan\u0131r. Bununla birlikte, bu i\u015faret\u00e7iler, insanlarda bu uzmanla\u015fm\u0131\u015f T h\u00fccre alt k\u00fcmesini benzersiz bir \u015fekilde tan\u0131mlamak i\u00e7in sorunlu olmu\u015ftur. Kan damar\u0131ndaki bir alt k\u00fcme CD4+ T h\u00fccrelerinde IL-7 resept\u00f6r\u00fc (CD127) indirgenti\u011fini bulduk. G\u00f6steriyoruz ki bu h\u00fccrelerin \u00e7o\u011fu FoxP3+dir, hatta d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde veya hi\u00e7 CD25 ifade etmeyenler de dahil. CD4, CD25 ve CD127'nin bir kombinasyonu, daha \u00f6nce di\u011fer y\u00fczey i\u015faret\u00e7ileri temelinde tan\u0131mlananlardan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla h\u00fccreyi i\u00e7eren y\u00fcksek safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir T reg h\u00fccresi pop\u00fclasyonu elde etti. Bu h\u00fccreler, i\u015flevsel bask\u0131lay\u0131c\u0131 testlerde \u00e7ok bask\u0131lay\u0131c\u0131yd\u0131. Asl\u0131nda, sadece CD4 ve CD127 ifadesi temelinde ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lan h\u00fccreler anergikti ve CD25+CD4+ ve CD25\u2212CD4+ T h\u00fccre alt k\u00fcmelerini i\u00e7eren en az \u00fc\u00e7 kat daha fazla h\u00fccreye sahip olsalar da, \"klasik\" CD4+CD25hi T reg h\u00fccre alt k\u00fcmesi kadar bask\u0131lay\u0131c\u0131yd\u0131. Son olarak, CD127'nin tip 1 diyabetli bireylerde T reg h\u00fccre alt k\u00fcmelerini nicelle\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da insan T reg h\u00fccreleri i\u00e7in CD127'nin bir biyomarker olarak kullan\u0131labilece\u011fini destekliyor."}
{"_id":"275294","title":"Environmental factors that influence the cutaneous production of vitamin D","text":"T\u00fcm omurgal\u0131lar, insanlar dahil, g\u00fcnl\u00fck vitamin D gereksinimlerinin \u00e7o\u011funu g\u00fcne\u015fe rastgele maruz kalmaktan al\u0131rlar. G\u00fcne\u015fe maruz kald\u0131klar\u0131nda, g\u00fcne\u015fin ultraviyole B fotonlar\u0131 (290-315 nm) cilde n\u00fcfuz eder ve 7-dehidrokolesterol\u00fcn fotolizi ile prekolikalciferol olu\u015fturur. Olu\u015ftuktan sonra, prekolikalciferol, \u00e7ift ba\u011flar\u0131n\u0131n yeniden d\u00fczenlenmesiyle kolikalciferol haline gelir. Cilt pigmentasyonundaki art\u0131\u015f, ya\u015flanma ve g\u00fcne\u015f kremi gibi topikal uygulamalar, cildin kolikalciferol \u00fcretimini azalt\u0131r. Enlem, mevsim ve g\u00fcn\u00fcn saati, atmosferdeki ozon kirlili\u011fi, yery\u00fcz\u00fcne ula\u015fan g\u00fcne\u015f ultraviyole B fotonlar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 etkiler ve bu da cildin kolikalciferol \u00fcretimini de\u011fi\u015ftirir. Boston'da, Kas\u0131m'dan \u015eubat'a kadar olan aylarda g\u00fcne\u015fe maruz kalmak, cilde \u00f6nemli miktarda kolikalciferol \u00fcretmeyecektir. Pencere cam\u0131, ultraviyole B radyasyonunu emdi\u011fi i\u00e7in, g\u00fcne\u015fin cam pencereler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla girmesi, kolikalciferol \u00fcretimine neden olmayacakt\u0131r. \u015eimdi, ya\u015fl\u0131larda vitamin D yetersizli\u011fi ve vitamin D eksikli\u011finin yayg\u0131n oldu\u011fu kabul ediliyor, \u00f6zellikle de engelli ve g\u00fcne\u015fe maruz kalmayanlar veya k\u0131\u015f aylar\u0131 boyunca g\u00fcne\u015ften kaynakl\u0131 kolikalciferol alamayan enlemlerde ya\u015fayanlar. Vitamin D yetersizli\u011fi ve eksikli\u011fi, osteoporozu k\u00f6t\u00fcle\u015ftirir, osteomalaciye neden olur ve kemik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n riskini art\u0131r\u0131r. Vitamin D yetersizli\u011fi ve eksikli\u011fi, sorumlu g\u00fcne\u015fe maruz kalma te\u015fvik edilmesi ve\/veya 10 mikrogram (400 IU) vitamin D i\u00e7eren \u00e7oklu vitamin tabletinin t\u00fcketilmesiyle \u00f6nlenebilir."}
{"_id":"279052","title":"Genomic imprinting in development, growth, behavior and stem cells.","text":"Genomik imle\u00e7 alt\u0131nda olan memelilerde bulunan genler, tek ebeveynsel alelden tercih edilerek ifade edilirler. Bu imle\u00e7li genlerin k\u00fc\u00e7\u00fck bir say\u0131s\u0131n\u0131n normal geli\u015fim i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip olan imle\u00e7li ifadesi, bu genlerin genellikle fet\u00fcs b\u00fcy\u00fcmesini do\u011frudan d\u00fczenlemesiyle ilgilidir. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, imprinted genlerin beyninde de karma\u015f\u0131k roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve davran\u0131\u015f ve n\u00f6ronal i\u015flev \u00fczerinde \u00f6nemli etkilere sahip oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Son olarak, yeni ara\u015ft\u0131rmalar, belirli imprinted genlerin uygun \u015fekilde ifade edilmesinin ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerde ve yeti\u015fkin k\u00f6k h\u00fccrelerde \u00f6nemini ortaya koymu\u015ftur. Burada inceledi\u011fimiz gibi, bu bulgular, imprinted genlerin karma\u015f\u0131k do\u011fas\u0131n\u0131 ve geli\u015fimsel \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"285794","title":"Quantitative Detection of Hepatitis C Virus RNA by Light Cycler PCR and Comparison with Two Different PCR Assays","text":"Yeni Light Cycler teknolojisi, klinik \u00f6rneklerde hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV) RNA's\u0131n\u0131n tespitine uyarlanm\u0131\u015ft\u0131r. 81 hastan\u0131n serumu, Light Cycler PCR, AMPLICOR HCV Monitor testi ve i\u00e7 mekan PCR ile test edildi. Verilerimiz, Light Cycler'\u0131n HCV RNA'n\u0131n tespit ve nicel belirlenmesinde h\u0131zl\u0131 ve g\u00fcvenilir bir y\u00f6ntem oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"293661","title":"Targeting arginine metabolism pathway to treat arginine-dependent cancers.","text":"Tumor ve normal h\u00fccreler aras\u0131ndaki \u00f6nemli metabolizma farkl\u0131l\u0131klar\u0131, metabolizma temelli anti-tumor terapilerin geli\u015ftirilmesine ilham verdi. Arginin, normal h\u00fccrelerin hem arginini de novo sentezleyebilmesi hem de d\u0131\u015fardan arginin alabilmesi nedeniyle yar\u0131 esansiyel bir amino asittir. \u00c7e\u015fitli t\u00fcrlerdeki t\u00fcm\u00f6rler, arginin metabolizmas\u0131 enzimlerinde bozukluklar g\u00f6sterir ve gerekli biyolojik s\u00fcre\u00e7leri desteklemek i\u00e7in tamamen d\u0131\u015fardan arginin ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Bu \u00f6zellik, arginin ototrofisi olarak bilinir. T\u00fcm\u00f6rlerde karakteristik arginin ototrofisini kullanarak, arginin yoksunlu\u011fu, genellikle arginin deiminaz (ADI) ve arginaz I kullan\u0131m\u0131 ile tetiklenir ve kanser tedavisi i\u00e7in yeni bir strateji olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Arginin yoksunlu\u011fu, arginin ototrofik t\u00fcm\u00f6rlere kar\u015f\u0131 umut verici etkililik g\u00f6sterdi. Klinik onkologlar\u0131n ve laboratuvar bilim insanlar\u0131n\u0131n bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131lar\u0131n\u0131 birle\u015ftirerek, bu makale arginin yoksunlu\u011funun umut verici bir anti-kanser terapisi olarak \u00f6nemli y\u00f6nlerini inceliyor."}
{"_id":"301838","title":"Rank Signaling Links the Development of Invariant \u03b3\u03b4 T Cell Progenitors and Aire+ Medullary Epithelium","text":"Tymik medulla, T h\u00fccrelerinin negatif se\u00e7imi i\u00e7in uzmanla\u015fm\u0131\u015f bir mikro ortam sa\u011flar, embriyonik-neonatal d\u00f6nemde otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici (Aire) ifade eden medullar thymik epitel h\u00fccreleri (mTEC) varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n hem gerekli hem de yeterli oldu\u011fu, uzun s\u00fcreli tolerans\u0131 kurmak i\u00e7in. Burada, bu kritik geli\u015fimsel a\u015famada, \u03b1\u03b2 T h\u00fccre repertuar\u0131 se\u00e7imi \u00f6ncesi ilk Aire(+) mTEC kohortlar\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131n, Rankl(+) lenf dokusu inducer h\u00fccreleri ve sabit V\u03b35(+) dendritik epidermal T h\u00fccre (DETC) \u00f6nc\u00fcllerinin ortak y\u00f6nlendirmesiyle y\u00f6nlendirildi\u011fini g\u00f6sterdik. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Aire(+) mTEC'lerin olu\u015fumu daha sonra Skint-1 ba\u011f\u0131ml\u0131, ancak Aire ba\u011f\u0131ms\u0131z, DETC \u00f6nc\u00fcllerinin olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 ve sabit bir DETC repertuar\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu nedenle, verilerimiz, \u03b1\u03b2 T h\u00fccre tolerans\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesinde tymik medulla olu\u015fumunda V\u03b35(+) \u03b3\u03b4 T h\u00fccrelerin zamanlamal\u0131 geli\u015fiminin i\u015flevsel \u00f6nemini atfetti ve DETC ve Aire(+) mTEC olgunla\u015fmas\u0131n\u0131n Rank ile birbirine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi."}
{"_id":"301866","title":"Long-term immune deficiency after allogeneic stem cell transplantation: B-cell deficiency is associated with late infections.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131, 2 y\u0131l hastal\u0131ks\u0131z olan ve kemik ili\u011fi allojenik nakliyat ge\u00e7iren 140 ard\u0131\u015f\u0131k hastada analiz edildi. Naif, son derece farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f, haf\u0131za ve yetkin h\u00fccreleri ve etkin alt gruplar i\u00e7in s\u0131n\u0131r de\u011ferlerin \u00fczerindeki bir CD4 ve CD8 eksikli\u011fi g\u00f6zlemlendi. Do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc h\u00fccreler alt\u0131 ayda normalle\u015firken, \u00fc\u00e7 aydan sonra CD19(+)\/CD5(+) B h\u00fccrelerinin geni\u015flemesi ve haf\u0131za B h\u00fccrelerinin kal\u0131c\u0131 eksikli\u011fi g\u00f6zlemlendi. Kronik nakil-ev sahibi hastal\u0131\u011f\u0131 bu parametreler \u00fczerinde CD8 alt gruplar\u0131 \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkiye sahip olmazken, naif ve yetkin CD4 alt gruplar\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde etkilendi. Ancak kronik nakil-ev sahibi hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n en derin etkisi B h\u00fccre alt gruplar\u0131 \u00fczerinde, \u00f6zellikle haf\u0131za B n\u00fcfusu \u00fczerindeydi. Ge\u00e7 ciddi enfeksiyonlar\u0131n k\u00fcm\u00fclatif olu\u015fumu d\u00fc\u015f\u00fck idi (4 y\u0131lda %14). Cox modellerini kullanarak, sadece 12 (P=0.02) ve 24 (P=0.001) ayl\u0131k d\u00fc\u015f\u00fck B h\u00fccre say\u0131lar\u0131, \u00f6zellikle hastalar\u0131n kronik nakil-ev sahibi hastal\u0131\u011f\u0131 geli\u015ftirmemesi durumunda, ge\u00e7 enfeksiyon geli\u015fme riskiyle ili\u015fkili bulundu."}
{"_id":"306006","title":"The stimulatory potency of T cell antigens is influenced by the formation of the immunological synapse.","text":"T h\u00fccre aktivasyonu, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc ve peptid-maj\u00f6r histokompatibilite (pMHC) liganlar\u0131 aras\u0131ndaki etkile\u015fime dayan\u0131r. pMHC molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn uyar\u0131c\u0131 g\u00fcc\u00fcn\u00fc belirleyen fakt\u00f6rler hala belirsizdir. Peptid, bir\u00e7ok zay\u0131f agonistin \u00f6zelli\u011fini sergileyerek, vah\u015fi tip agonist ligan\u0131na k\u0131yasla T h\u00fccrelerinin daha fazla proliferasyonunu uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren sonu\u00e7lar\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bir bilgisayar sim\u00fclasyonu yakla\u015f\u0131m\u0131, merkezi supramolek\u00fcler aktivite k\u00fcmesi (cSMAC) olu\u015fumunun eksikli\u011finin, artan proliferasyona neden olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu sonu\u00e7, cSMAC olu\u015fumunu art\u0131rarak zay\u0131f peptidin uyar\u0131c\u0131 kapasitesini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren deneylerle destekleniyor. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, T h\u00fccre antijen kalitesinin karma\u015f\u0131k bir fakt\u00f6rlerin etkile\u015fimiyle belirlendi\u011fini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"306311","title":"Control of glutamate clearance and synaptic efficacy by glial coverage of neurons.","text":"Rattaki hipotalamik supraoptik \u00e7ekirdekte uyar\u0131c\u0131 sinaptik iletim analizi, glutamat temizli\u011finin ve bu nedenle glutamat konsantrasyonu ve ekstrasel uzayda yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n, \u00e7ekirdekteki n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n astrosit \u00f6rt\u00fcs\u00fcn\u00fcn derecesine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ortaya koydu. Glutamat temizli\u011finin azalmas\u0131, ya farmakolojik olarak tetiklenir ya da sinapslar\u0131n yak\u0131n\u0131ndaki glial \u00f6rt\u00fcs\u00fcn\u00fcn nispi azalmas\u0131yla ili\u015fkilendirilir, presinaptik metabolik glutamat resept\u00f6rlerini mod\u00fcle ederek n\u00f6rotransmiter sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 etkiler. Bu nedenle, astrositlerin n\u00f6ronlar\u0131 sarmas\u0131, merkezi sinir sisteminde sinaptik etkinli\u011fin d\u00fczenlenmesinde katk\u0131da bulunur."}
{"_id":"308862","title":"Duration of androgen suppression in the treatment of prostate cancer.","text":"ARKA PLAN Radioterapi ve uzun s\u00fcreli androjen bask\u0131lama (> veya = 2 y\u0131l) kombinasyonu, yerel olarak ileri d\u00fczeyde prostat kanseri olan hastalarda genel hayatta kalmay\u0131 iyile\u015ftirir. Yerel olarak ileri d\u00fczeyde prostat kanseri olan hastalarda, radyoterapi ve k\u0131sa s\u00fcreli androjen bask\u0131lama kullan\u0131m\u0131n\u0131, radyoterapi ve uzun s\u00fcreli androjen bask\u0131lama kullan\u0131m\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00d6NTEMLER Yerel olarak ileri d\u00fczeyde prostat kanseri olan ve d\u0131\u015f \u0131\u015f\u0131n tedavisi ile birlikte 6 ay androjen bask\u0131lama tedavisi alan hastalar, iki gruba rastgele atand\u0131lar: bir gruba daha fazla tedavi yap\u0131lmayacak (k\u0131sa s\u00fcreli bask\u0131lama) ve di\u011fer gruba 2,5 y\u0131l boyunca bir luteinle\u015ftirici hormon sal\u0131n\u0131m hormonu (LHRH) uyar\u0131c\u0131s\u0131 ile devam eden tedavi (uzun s\u00fcreli bask\u0131lama). Genel hayatta kalmada k\u0131sa s\u00fcreli androjen bask\u0131laman\u0131n uzun s\u00fcreli bask\u0131lamadan daha az etkili olmad\u0131\u011f\u0131 sonucuna varmak i\u00e7in, daha fazla hayatta kalma oran\u0131nda 1.35'ten fazla bir risk oran\u0131na ihtiya\u00e7 vard\u0131, tek tarafl\u0131 alfa seviyesi 0.05 olarak ayarland\u0131. Ara analiz sonu\u00e7suz oldu\u011funu g\u00f6sterdi ve sonu\u00e7lar 0.0429'a ayarlanm\u0131\u015f tek tarafl\u0131 alfa seviyesiyle sunulmaktad\u0131r. SONU\u00c7LAR Toplam 1113 erkek kay\u0131tl\u0131, bunlardan 970'i rastgele atand\u0131, 483'\u00fc k\u0131sa s\u00fcreli bask\u0131lamaya ve 487'si uzun s\u00fcreli bask\u0131lamaya. Ortalama takip s\u00fcresi 6.4 y\u0131l sonra, k\u0131sa s\u00fcreli grupta 132 ve uzun s\u00fcreli grupta 98 hasta \u00f6ld\u00fc; prostat kanseri nedeniyle \u00f6lenlerin say\u0131s\u0131 k\u0131sa s\u00fcreli grupta 47 ve uzun s\u00fcreli grupta 29'du. K\u0131sa s\u00fcreli ve uzun s\u00fcreli bask\u0131lama i\u00e7in 5 y\u0131ll\u0131k genel \u00f6l\u00fcm oran\u0131 s\u0131ras\u0131yla %19.0 ve %15.2 idi; g\u00f6zlemlenen risk oran\u0131 1.42 idi (\u00fcst 95.71% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.79; P=0.65 i\u00e7in non-inferiorite). Her iki grupta g\u00f6r\u00fclen olumsuz olaylar aras\u0131nda yorgunluk, cinsel fonksiyon bozuklu\u011fu ve s\u0131cak k\u0131zar\u0131kl\u0131k vard\u0131. SONU\u00c7LAR Radioterapi ve 6 ay androjen bask\u0131lama kombinasyonu, yerel olarak ileri d\u00fczeyde prostat kanseri"}
{"_id":"313394","title":"A Functional Neuroimaging Study of Sound Localization: Visual Cortex Activity Predicts Performance in Early-Blind Individuals","text":"G\u00f6rme engelli bireyler s\u0131kl\u0131kla geli\u015fmi\u015f duyusal alg\u0131lama yetenekleri sergilerler. Ancak, bu geli\u015ftirilmi\u015f performans\u0131 destekleyen n\u00f6ral alt yap\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Daha \u00f6nce bir davran\u0131\u015fsal \u00e7al\u0131\u015fma, baz\u0131 erken k\u00f6r bireylerin monaural ipu\u00e7lar\u0131n\u0131 kullanarak g\u00f6rme kontrol\u00fcne k\u0131yasla daha do\u011fru bir \u015fekilde sesleri lokalize edebildiklerini g\u00f6stermi\u015ftir. \u0130nsanlarda bu davran\u0131\u015fsal farkl\u0131l\u0131klar\u0131n n\u00f6ral temellerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, pozitron emisyon tomografisi ve bir hoparl\u00f6r dizisi kullanarak fonksiyonel g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Binaural ses lokalizasyonu s\u0131ras\u0131nda, g\u00f6rme kontrol grubu ok\u00e7ul lobunda azalm\u0131\u015f kan ak\u0131\u015f\u0131 g\u00f6sterdi, ancak erken k\u00f6r bireylerde bu g\u00f6zlem yap\u0131lmad\u0131. Monaural ses lokalizasyonu (bir kulak t\u0131kal\u0131) s\u0131ras\u0131nda, davran\u0131\u015fsal olarak ses lokalizasyonu konusunda \u00fcst\u00fcn olan erken k\u00f6r alt grup, ok\u00e7ul korteksin iki aktivasyon odak\u0131nda art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. Bu etki, ses lokalizasyonu yetenekleri \u00fcst\u00fcn olmayan k\u00f6r ki\u015filerde veya g\u00f6rme kontrol\u00fcnde g\u00f6r\u00fclmedi. Bu odaklardan birinin aktivasyon derecesi, t\u00fcm k\u00f6r bireyler aras\u0131nda ses lokalizasyonu do\u011frulu\u011fu ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7lar, g\u00f6rme engelli bireylerin, g\u00f6rme kontrol\u00fcnden daha iyi performans g\u00f6sterenlerin, monaural ko\u015fullarda duyusal lokalizasyonu ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in ok\u00e7ul alanlar\u0131 kulland\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, monaural ipu\u00e7lar\u0131n\u0131 kullanma kapasitesinin artmas\u0131nda \u00f6zellikle ok\u00e7ul korteksin hesaplamalar\u0131n\u0131n yatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 sonu\u00e7land\u0131r\u0131yoruz. Bulgular\u0131m\u0131z, sadece \u00e7oklu modlu telafi mekanizmalar\u0131n\u0131 ayd\u0131nlatmakla kalmaz, ayn\u0131 zamanda bu mekanizmalarda bireysel farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ve g\u00f6rme engelli bireylerle g\u00f6rme kontrol\u00fcne sahip bireyler aras\u0131ndaki inhibe edici kal\u0131plar\u0131 da ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"313403","title":"High-Infiltration of Tumor-Associated Macrophages Predicts Unfavorable Clinical Outcome for Node-Negative Breast Cancer","text":"T\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri, fibroblastlar, endotel h\u00fccreleri ve t\u00fcm\u00f6re s\u0131zan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinden olu\u015fur, bu h\u00fccreler t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini ve ilerlemesini inhibe edebilir veya te\u015fvik edebilir. Bu retrospektif \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, meme kanseri hastalar\u0131nda t\u00fcm\u00f6r ili\u015fkili makrofaj (TAM) yo\u011funlu\u011funu karakterize etmek ve TAM yo\u011funlu\u011funu klinik patolojik parametrelerle ili\u015fkilendirmekti. 172 meme kanseri hastas\u0131ndan parafinle sabitle\u015ftirilmi\u015f \u00f6rnekler ve klinik patolojik veriler, 5 y\u0131ll\u0131k takip bilgilerini de i\u00e7eren, elde edildi. CD68 (makrofajlar i\u00e7in i\u015faret\u00e7i) i\u00e7in imm\u00fcnohistokimyasal boyama yap\u0131ld\u0131 ve k\u00f6r bir \u015fekilde de\u011ferlendirildi. TAM'lar\u0131n meme kanseri hastalar\u0131nda, \u00f6zellikle y\u00fcksek histopatolojik dereceli hastalarda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bulduk. Y\u00fcksek TAM yo\u011funlu\u011funa sahip meme kanseri hastalar\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck TAM yo\u011funlu\u011funa sahip hastalara k\u0131yasla hastal\u0131ks\u0131z hayatta kalma ve 5 y\u0131ll\u0131k genel hayatta kalma oranlar\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck oranlara sahipti. Ayr\u0131ca, y\u00fcksek TAM s\u0131zmas\u0131, d\u00fc\u011f\u00fcm negatif meme kanseri hastalar\u0131nda daha k\u00f6t\u00fc bir hayatta kalma oran\u0131 ile ili\u015fkiliydi. Sonu\u00e7 olarak, t\u00fcm\u00f6r stromas\u0131nda TAM say\u0131s\u0131, meme kanseri hastalar\u0131n\u0131n hayatta kalma s\u00fcresini tahmin eden ba\u011f\u0131ms\u0131z bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Y\u00fcksek TAM s\u0131zmas\u0131, invazif meme kanseri hastalar\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir olumsuz prognoz fakt\u00f6r\u00fc olup, bu nedenle meme kanseri i\u00e7in potansiyel olarak yararl\u0131 bir prognoz i\u015faret\u00e7isi olabilir."}
{"_id":"317204","title":"Murine Dishevelled 3 Functions in Redundant Pathways with Dishevelled 1 and 2 in Normal Cardiac Outflow Tract, Cochlea, and Neural Tube Development","text":"Sa\u00e7l\u0131 (Dvl) proteinler, hem kanoni beta-catenin\/Wnt yolu, h\u00fccre proliferasyonu ve desenlemeyi kontrol eden, hem de d\u00fczlemsel h\u00fccre polaritesi (PCP) yolu, h\u00fccre polaritesini bir h\u00fccre tabakas\u0131nda koordine eden ve dokunun daralmas\u0131 ve uzamas\u0131 i\u00e7in birle\u015ftirici uzatma (CE) hareketlerini y\u00f6nlendiren bir sinyal bile\u015feni olarak \u00f6nemlidir. \u00dc\u00e7 memeli Dvl geni tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r ve Dvl1 ve Dvl2'nin geli\u015fimsel rolleri daha \u00f6nce belirlenmi\u015ftir. Burada, Dvl3'\u00fcn geli\u015fimdeki i\u015flevlerini belirleriz ve \u00fc\u00e7 memeli Dvl'ler aras\u0131nda i\u015flevsel benzerlik oldu\u011funu kan\u0131tlar\u0131z. Dvl3(-\/-) fareleri perinatal d\u00f6nemde kalp \u00e7\u0131k\u0131\u015f trakt\u0131 bozukluklar\u0131 ile birlikte \u00f6ld\u00fc, bunlar aras\u0131nda \u00e7ift \u00e7\u0131k\u0131\u015fl\u0131 sa\u011f ventrik\u00fcl ve kal\u0131c\u0131 truncus arteriosis bulunur. Bu mutanlar ayr\u0131ca organ of Corti'de yanl\u0131\u015f y\u00f6nlendirilmi\u015f stereocilya da g\u00f6sterdi, bu fenotip, ek olarak tek bir Vangl2\/Ltap (LtapLp\/+) alelinin kayb\u0131yla g\u00fc\u00e7lendirildi. Hem Dvl3(-\/-) hem de LtapLp\/+ mutantlar\u0131nda n\u00f6ralizasyon normal g\u00f6r\u00fcnse de, Dvl3(+\/-);LtapLp\/+ kombine mutantlarda n\u00f6ral t\u00fcp\u00fcn k\u0131smi kapanmas\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. \u00d6nemli olan, Dvl3'\u00fcn bir\u00e7ok rol\u00fcn\u00fcn Dvl1 ve Dvl2 taraf\u0131ndan da payla\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektir. Daha \u015fiddetli fenotipler, ba\u015fka bir Dvl eksikli\u011fiyle birlikte Dvl3 mutantlar\u0131nda g\u00f6zlemlendi ve Dvl genleri ile genetik olarak Dvl dozaj\u0131n\u0131 art\u0131ran Dvl transgenleri, Dvllerin birbirlerini telafi ederek normal geli\u015fimi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, \u00e7ift Dvl mutantlar\u0131nda genel kanoni Wnt sinyali b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilenmemi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu da d\u00fc\u015f\u00fck Dvl seviyelerinin kanoni Wnt sinyallerinin i\u015flevi i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6steriyor. \u00d6zetle, Dvl3'\u00fcn kalp \u00e7\u0131k\u0131\u015f trakt\u0131 geli\u015fimi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ve PCP yolu s\u0131ras\u0131nda n\u00f6ralizasyon ve i\u00e7 kulak geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda \u00f6nemini g\u00f6steriyoruz. Son olarak, \u00fc\u00e7 Dvl'nin birka\u00e7 geli\u015fimsel s\u00fcre\u00e7te i\u015flevsel benzerlik kurdu\u011funu belirtiyoruz."}
{"_id":"323030","title":"Dynamics of adherens junctions in epithelial establishment, maintenance, and remodeling","text":"Epitel cadherin (E-cadherin) - katenin kompleksi, sitoplazmik bile\u015fenler ve d\u00fczenleyici ve sinyal molek\u00fclleriyle ba\u011flanarak olgun bir yap\u0131\u015fkan ba\u011flant\u0131 (AJ) olu\u015fturur. Bu dinamik yap\u0131, kom\u015fu epitel h\u00fccrelerini fiziksel olarak ba\u011flar, h\u00fccreler aras\u0131 yap\u0131\u015fkan temaslar\u0131 sitoplazma iskeletine ba\u011flar ve her h\u00fccrenin apikal-bazal eksenini tan\u0131mlamaya yard\u0131mc\u0131 olur. Bu aktiviteler birlikte t\u00fcm epitel h\u00fccrelerinin \u015fekli, kutuplu\u011fu ve i\u015flevini koordine eder. AJ olu\u015fumunu ve b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyen birka\u00e7 molek\u00fcl vard\u0131r, bunlara Rho ailesi GTPazlar\u0131 ve Par kutupluk proteinleri dahildir. Ancak, son zamanlarda, canl\u0131 h\u00fccre g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemenin geli\u015ftirilmesiyle, E-cadherin'in aktif olarak AJ'de yenilenme oran\u0131n\u0131n ne kadar y\u00fcksek oldu\u011fu anla\u015f\u0131lmaya ba\u015fland\u0131. Bu yenilenme, ba\u011flant\u0131 olu\u015fumuna ve epitel b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn dokusal homeostaz ve yeniden \u015fekillenme s\u0131ras\u0131nda korunmas\u0131na katk\u0131da bulunur."}
{"_id":"323335","title":"Long-term outcome of patients with asystole induced by head-up tilt test.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBa\u015f yukar\u0131 e\u011filme testinde rapor edilen en b\u00fcy\u00fck hasta grubunun uzun vadeli sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 analiz etmek.\n\n## Y\u00f6ntemler ve Bulgular\n1990 y\u0131l\u0131ndan bu yana, 1322 hasta, bilin\u00e7siz sersemlik ge\u00e7iren hastalar e\u011filme tablosu testinden ge\u00e7ti. Bu hastalar\u0131n 330'u (y\u00fczde 24) anormal bir tepki (sersemlik veya \u00f6n sersemlik) g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, bu hastalar\u0131n 58'i (y\u00fczde 5) test s\u0131ras\u0131nda bir s\u00fcre boyunca asistoli (3000 milisaniye veya daha fazla) ya\u015fad\u0131. Asistoli (orta (\u00e7apraz aral\u0131k)) 10 saniye (4, 19 2) s\u00fcrd\u00fc (aral\u0131k 3-90). Farkl\u0131 e\u011filme protokolleri (Westminster (60 derece) n=1124; isoproterenol (80 derece) n=198)) sersemlik olay\u0131na ula\u015fma s\u00fcresini (13 (6 5, 20 5) dakika vs 2 (1, 6 5) dakika, P=0,0005) etkiledi ancak asistolinin s\u00fcresini etkilemedi. Bu d\u00f6nemde, asistoli tedavisi \u00fc\u00e7 farkl\u0131 a\u015famadan olu\u015fuyordu: ilk olarak pacemaker tedavisi; daha sonra metoprolol ve\/veya etilefrin gibi ila\u00e7 tedavisi \u00f6nerildi; son olarak (1995'ten itibaren), belirli bir tedavi uygulanmad\u0131. E\u015f ya\u015f ve cinsiyet e\u015fle\u015ftirilmi\u015f bir hasta grubunda, asistoli olan hastalar ile olmayan hastalar 2:1 oran\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. 40 7 ay (17 7, 66 8) takip s\u00fcresi boyunca, 12 (y\u00fczde 6) asistoli olan hastada sersemlik tekrar\u0131 oldu. Ayr\u0131ca, 34 (y\u00fczde 8) asistoli olmayan hastada takip s\u00fcresi 51 6 ay (29 3, 73 1) boyunca sersemlik olaylar\u0131 ya\u015fand\u0131 (P=ns). Kaplan-Meier analizi, asistoli olan ve olmayan hastalarda tekrars\u0131zl\u0131k i\u00e7in ortalama s\u00fcreleri 92 6 +\/- 6 ay vs 82 6 +\/- 4 7 ay (P=ns) olarak g\u00f6sterdi"}
{"_id":"327319","title":"ZINC 15 \u2013 Ligand Discovery for Everyone","text":"Biyolojik aktivite ve k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerin kullan\u0131labilirli\u011fi hakk\u0131nda bir\u00e7ok soru, bu sorular\u0131n cevaplar\u0131na en \u00e7ok ihtiya\u00e7 duyan ara\u015ft\u0131rmac\u0131lara kapal\u0131 kalmaya devam ediyor. Kimyasal bilgi ve biyoloji aras\u0131ndaki bo\u015flu\u011fu daraltmak i\u00e7in, bilgisayar uzmanlar\u0131 olmayan ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f bir dizi ligand etiketleme, sat\u0131n alabilirlik, hedef ve biyoloji ili\u015fkilendirme ara\u00e7lar\u0131 geli\u015ftirdik ve bunlar\u0131 ZINC'e entegre ettik. Yeni s\u00fcr\u00fcm, 120 milyondan fazla sat\u0131n al\u0131nabilir \"ila\u00e7 benzeri\" bile\u015fik i\u00e7erir - etkili olarak t\u00fcm organik molek\u00fcllerin sat\u0131\u015f\u0131 - bunlar\u0131n yar\u0131s\u0131 da an\u0131nda teslimat i\u00e7in mevcuttur. ZINC, sat\u0131n al\u0131nabilir bile\u015fikleri y\u00fcksek de\u011fere sahip olanlarla, metabolitler, ila\u00e7lar, do\u011fal \u00fcr\u00fcnler ve literat\u00fcrden etiketlenmi\u015f bile\u015fiklerle birle\u015ftirir. Bile\u015fikler, etiketlendi\u011fi genler ve bu genlere ait ana ve ikincil hedef s\u0131n\u0131flar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla eri\u015filebilir. Hem uzmanlar i\u00e7in s\u0131n\u0131rl\u0131 olmayan hem de uzman olmayanlar i\u00e7in kolay kullan\u0131ml\u0131 yeni analiz ara\u00e7lar\u0131 sunar. ZINC, biyolojik olarak ilgili ve ba\u011flama haz\u0131r formatlarda t\u00fcm molek\u00fclleri korur. ZINC, http:\/\/zinc15.docking.org adresinde \u00fccretsiz olarak kullan\u0131labilir."}
{"_id":"335029","title":"Condensin-mediated remodeling of the mitotic chromatin landscape in fission yeast","text":"Eukariotik genom, h\u00fccrelerinden \u00e7ok daha uzun DNA molek\u00fcllerinden olu\u015fur. Bu molek\u00fcller, mitozis s\u0131ras\u0131nda kromozom s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma s\u00fcrecinde en y\u00fcksek yo\u011funluklar\u0131na ula\u015f\u0131r. Bu s\u00fcre\u00e7, kondensin ad\u0131 verilen, kromozom yap\u0131sal bak\u0131m\u0131 (SMC) ailesine ait bir protein taraf\u0131ndan desteklenir. Mitotik kromozomlar\u0131n uzay organizasyonu ve kondensinin kromatin mimarisini nas\u0131l \u015fekillendirdi\u011fi hen\u00fcz tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, fission mayas\u0131 Schizosaccharomyces pombe'de mitotik kromozom s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in kromatin ba\u011flanma yakalamas\u0131 (Hi-C) tekni\u011fini kullan\u0131yoruz. Bu analiz, interfasik a\u015famada k\u00fc\u00e7\u00fck kromatin alanlar\u0131yla karakterize edilen manzaran\u0131n, mitoziste daha az say\u0131da ancak daha b\u00fcy\u00fck alanlarla de\u011fi\u015ftirildi\u011fini g\u00f6sterdi. Kondensin, kromozomlar\u0131 s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rmak ve bireysel hale getirmek i\u00e7in daha uzun menzilli, kromozom i\u00e7i DNA etkile\u015fimleri kurarak bu de\u011fi\u015fimi sa\u011flar. Ayn\u0131 zamanda, yerel kromatin temas\u0131 kondensin taraf\u0131ndan k\u0131s\u0131tlan\u0131r, bu da mitozis s\u0131ras\u0131nda yerel kromatin i\u015flevi \u00fczerinde derin etkileri vard\u0131r. Bulgular\u0131m\u0131z, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi i\u00e7in genomlar\u0131n\u0131 haz\u0131rlarken kromatin manzaras\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftiren \u00f6nemli bir belirleyici olarak kondensini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"341324","title":"Efficacy of the 6-month thrice-weekly regimen in the treatment of new sputum smear-positive pulmonary tuberculosis under clinical trial conditions.","text":"\n## Arka Plan\nHindistan'da G\u00f6zden Ge\u00e7irilen Ulusal T\u00fcberk\u00fcloz Kontrol Program\u0131 kapsam\u0131nda, yeni smear pozitif akci\u011fer t\u00fcberk\u00fclozu olan hastalar, 6 ay boyunca haftada \u00fc\u00e7 kez uygulanan antit\u00fcberk\u00fclotik ila\u00e7 rejimi (2H(3)R(3)Z(3)E(3)\/4H(3)R(3) [H isoniazid, R rifampisin, Z pyrazinamide ve E ethambutol]) ile tedavi edilir. HIV negatif hastalarda yeni te\u015fhis edilmi\u015f smear pozitif akci\u011fer t\u00fcberk\u00fclozu i\u00e7in bu rejimin etkinli\u011fi ve tolerans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek amac\u0131yla bir retrospektif analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik.\n\n## Y\u00f6ntemler\n2001-06 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Hindistan'daki Ulusal T\u00fcberk\u00fcloz Ara\u015ft\u0131rma Enstit\u00fcs\u00fc'nde iki klinik deneme s\u0131ras\u0131nda kontrol rejimine (2H(3)R(3)Z(3)E(3)\/4H(3)R(3)) atanan hastalar\u0131n verilerini retrospektif olarak analiz ettik.\n\n## Sonu\u00e7lar\nBu rejimle tedavi edilen 268 hastadan, 249'unun etkinlik analizi i\u00e7in verileri mevcuttu. Tedavi sonunda, 249 hastadan 238'i (96%) olumlu durumdayd\u0131. Kalan 11 hastada tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 meydana geldi: bunlardan 7'si ba\u015flang\u0131\u00e7ta ila\u00e7 duyarl\u0131 organizmalara sahipti ve 4'\u00fc ba\u015flang\u0131\u00e7ta ila\u00e7 direncine sahipti. Tedavi sonunda olumlu durumdaki 238 hastadan 14'\u00fc (6%) sonraki 24 ayda t\u00fcberk\u00fcloz tekrar\u0131 ya\u015fad\u0131. Niyetli tedavi analizi sonucunda, 262 hastadan 245'i (94%) tedavi sonunda olumlu durumdayd\u0131. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta ila\u00e7 direncine sahip 28 hastadan 24'\u00fc (86%) olumlu sonu\u00e7 ald\u0131. Bu 24 hastadan sadece 4'\u00fc 2 y\u0131ll\u0131k takipte t\u00fcberk\u00fcloz tekrar\u0131 ya\u015fad\u0131. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta ila\u00e7 duyarl\u0131 organizmalara sahip 221 hastadan hi\u00e7biri tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 veya t\u00fcberk\u00fcloz tekrar\u0131 ya\u015famad\u0131. Ayr\u0131ca, tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ya\u015fayan 7 hastadan 5'i 6. ayda ila\u00e7 duyarl\u0131 bacilleri d\u0131\u015fk\u0131lamaya devam etti. 262 hast"}
{"_id":"343052","title":"Curcumin attenuates inflammatory response in IL-1beta-induced human synovial fibroblasts and collagen-induced arthritis in mouse model.","text":"Kurkumin, zerde\u00e7al\u0131n ana bile\u015feni, antioksidan ve anti-enflamatuar etkiler g\u00f6sterdi\u011fi bulunmu\u015ftur. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, kurkuminin hem farelerde kolajen ind\u00fcklenmi\u015f artrit (CIA) ve hem de il-1beta ile ind\u00fcklenen fibroblast benzeri sinoviosit (FLS) h\u00fccrelerinde aktivite g\u00f6sterip g\u00f6stermedi\u011fini belirlemek amac\u0131yla yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. DBA\/1 fareleri, s\u0131\u011f\u0131r tip II kolajen (CII) ile a\u015f\u0131land\u0131 ve ba\u015flang\u0131\u00e7 a\u015famas\u0131ndan sonra her iki g\u00fcnde bir iki hafta boyunca kurkumin tedavisi uyguland\u0131. Artrit i\u00e7in, hastal\u0131k olu\u015fma s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve ayak kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131na dayal\u0131 bir artrit endeksi de\u011ferlendirildi. In vitro olarak, CII veya konkanavalin A ile ind\u00fcklenen splenik T h\u00fccrelerinin proliferasyonu, IFN-gamma \u00fcretimi ile incelendi. Ankle ekleminde TNF-alfa ve IL-1beta gibi pro-enflamatuar sitokinler ve serumda IgG1 ve IgG2a izotipleri analiz edildi. Ayr\u0131ca, insan FLS'lerde prostaglandin E(2) (PGE(2)), siklooksijenaz-2 (COX-2) ve matris metaloproteinaz (MMP) ifade seviyeleri de belirlendi. Sonu\u00e7lar, tedavi edilmi\u015f CIA farelerinin, tedavi edilmemi\u015f CIA farelerine k\u0131yasla klinik artrit puan\u0131n\u0131, splenik T h\u00fccrelerinin proliferasyonunu, ankle ekleminde TNF-alfa ve IL-1beta ifade seviyelerini ve serumda IgG2a ifade seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6stermi\u015ftir. Ayr\u0131ca, FLS'lerde n\u00fckleer fakt\u00f6r (NF)-kappaB transkripsiyon aktivitesini de\u011fi\u015ftirerek, kurkumin PGE(2) \u00fcretimi, COX-2 ifadesi ve MMP salg\u0131s\u0131n\u0131 inhibe etmi\u015ftir. Bu sonu\u00e7lar, kurkuminin pro-enflamatuar arac\u0131lar\u0131 inhibe ederek ve humoral ve h\u00fccresel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyerek enflamatuar yan\u0131t\u0131 etkili bir \u015fekilde bask\u0131layabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"344240","title":"Loss of IGF-IEa or IGF-IEb impairs myogenic differentiation.","text":"Son y\u0131llarda alternatif splisaj\u0131n sonucu olarak ortaya \u00e7\u0131kan protein \u00fcr\u00fcnleri olan Igf1 geninin eylemleri giderek artan bir ilgi g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bununla birlikte, bu g\u00f6zlemlerin \u00f6nemi ve i\u015flevsel \u00f6nemi hala k\u00f6t\u00fc tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. IGF-I splis varyantlar\u0131n\u0131n i\u015flevlerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f fareli myoblastlar\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131 \u00fczerindeki IGF-IEa ve IGF-IEb kayb\u0131n\u0131n etkisini inceledik. RNA m\u00fcdahalesi ile toplam IGF-I, IGF-IEa'n\u0131n tek ba\u015f\u0131na veya IGF-IEb'nin tek ba\u015f\u0131na azalt\u0131lmas\u0131, b\u00fcy\u00fcme ortam\u0131nda h\u00fccre hayatta kalmas\u0131nda hi\u00e7bir etkiye sahip de\u011fildi. Bununla birlikte, toplam IGF-I veya IGF-IEa'n\u0131n tek ba\u015f\u0131na eksikli\u011fi olan h\u00fccreler, kontrol h\u00fccreleri veya IGF-IEb'nin eksikli\u011fi olan h\u00fccrelere k\u0131yasla serum i\u00e7ermeyen ortamlarda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha yava\u015f \u00e7o\u011falm\u0131\u015ft\u0131r (P < 0.01). Her ikisinin veya belirli bir splis varyant\u0131n\u0131n \u00f6zel kayb\u0131, 48 saat boyunca 2% at\u0131k at\u0131k ortam\u0131nda (P < 0.01) belirlenen farkl\u0131la\u015fma ko\u015fullar\u0131nda (48 saat) myosin a\u011f\u0131r zinciri (MyHC) imm\u00fcnoreaktivitesini %70-80'lik bir oranda (P < 0.01) inhibe etmi\u015ftir. Bu protein kayb\u0131, MyHC izofor mRNA'lar\u0131n\u0131n azalmas\u0131yla ili\u015fkilidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc toplam IGF-I veya IGF-IEa mRNA'lar\u0131n\u0131n azalt\u0131lmas\u0131, MyHC mRNA'lar\u0131n\u0131 yakla\u015f\u0131k %50-75'lik bir oranda (P < 0.05) azaltm\u0131\u015ft\u0131r. IGF-IEb'nin kayb\u0131 da MyHC izofor mRNA'lar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltm\u0131\u015ft\u0131r, ancak Myh7 hari\u00e7, daha az derecede (yakla\u015f\u0131k %20-40, P < 0.05). Olgun IGF-I'nin sa\u011flanmas\u0131, ancak sentetik E peptitlerinin sa\u011flanmamas\u0131, IGF-IEa veya IGF-IEb eksikli\u011findeki h\u00fccrelerde Myh3 ifadesini kontrol d\u00fczeylerine geri getirmi\u015ftir. Toplu olarak, bu veriler, IGF-I splis varyantlar\u0131n\u0131n, olgun IGF-I'nin eylemleri ve de\u011fil, E peptitlerinin eylemleri yoluyla myoblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"350542","title":"Antimicrobial peptide pleurocidin synergizes with antibiotics through hydroxyl radical formation and membrane damage, and exerts antibiofilm activity.","text":"ARKA PLAN Pleurocidin, 25 merlik bir antimikrobiyal peptid (AMP), bakterisid aktivite sergiledi\u011fi bilinir. Ancak, pleurocidin ile geleneksel antibiyotiklerin kombinasyonunda sinerjik aktivite ve mekanizmalar, ve peptidin antibiyofilm etkisinin anla\u015f\u0131lmas\u0131 yetersizdir. Y\u00d6NTEMLER Pleurocidin ve antibiyotiklerin etkile\u015fimi, kontrol tablosu y\u00f6ntemiyle de\u011ferlendirildi. Sinerjinin mekanizmalar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in, 3'-(p-hidroksifenil) fluorescein ile hidroksil radikali olu\u015fumu tespit edildi, NAD(+)\/NADH oran\u0131 NAD(+) d\u00f6ng\u00fc testi ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc, hidroksil radikali yutucu thiourea ile bakteriyel ya\u015famda de\u011fi\u015fiklik g\u00f6zlemlendi ve propidium iyot ile sitoplazmik zar hasar\u0131 incelendi. Ayr\u0131ca, pleurocidin'in antibiyofilm etkisi doku k\u00fclt\u00fcr\u00fc plak y\u00f6ntemiyle incelendi. SONU\u00c7LAR T\u00fcm pleurocidin ve antibiyotik kombinasyonlar\u0131 bakteriyel t\u00fcrler \u00fczerinde sinerjik etkile\u015fim g\u00f6sterdi (FICI\u22640.5), istisna olarak Enterococcus faecium, pleurocidin ve ampicillin kombinasyonuyla tedavi edildi\u011finde (FICI=0.75). Pleurocidin'in tek ba\u015f\u0131na ve antibiyotiklerle kombinasyonlar\u0131nda hidroksil radikallerin olu\u015fumu ind\u00fckledi\u011fi belirlendi. Oksidasyon stresi, ge\u00e7ici NADH t\u00fcketimiyle ve thiourea eklenmesiyle, \u00f6zellikle pleurocidin ve ampicillin'in kombinasyon tedavisinde bakteriyel \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6nlenmesiyle sa\u011fland\u0131. Pleurocidin ve eritromisin kombinasyonu bakteriyel sitoplazmik zar\u0131n ge\u00e7irgenli\u011fini art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, pleurocidin, \u00f6nceden olu\u015fmu\u015f bakteriyel organizmalar\u0131n biyofilmi \u00fczerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir inhibisyon etkisi g\u00f6sterdi. \u00d6ZETLE, pleurocidin, hidroksil radikal olu\u015fumu ve zar aktif mekanizmas\u0131 yoluyla antibiyotiklerle sinerjik etki g\u00f6sterdi ve antibiyofilm aktivitesi sergiledi. GENEL \u00d6NEM Pleurocidin ve antibiyotiklerin sinerjik etkisi, AMP'nin potansiyel bir tedavi ajan\u0131 ve antimikrobiyal kemoterapide yard\u0131mc\u0131 madde olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"356218","title":"Outcome of pregnancy in women with moderate or severe renal insufficiency.","text":"ARKA PLAN Hamilelik s\u0131ras\u0131nda hafif \u00f6nceden var olan b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 olan hamile kad\u0131nlar nispeten az komplikasyona sahiptir, ancak orta veya \u015fiddetli b\u00f6brek yetmezli\u011fi olan kad\u0131nlar aras\u0131nda anne ve obstetrik komplikasyon riskleri belirsizli\u011fini koruyor. Y\u00d6NTEMLER 67 adet birincil b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 olan kad\u0131n (82 hamilelik) \u00fczerinde anne ve obstetrik komplikasyonlar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve tiplerini ve hamileli\u011fin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 belirledik. T\u00fcm kad\u0131nlar en az 1.4 mg\/dl (124 \u00b5mol\/L) ilk serum kreatinin konsantrasyonlar\u0131na sahipti ve ilk \u00fc\u00e7 aydan sonra gebelikleri devam etti. SONU\u00c7LAR Ortalama (+\/- SD) serum kreatinin konsantrasyonu erken gebelikte 1.9 +\/- 0.8 mg\/dl (168 +\/- 71 \u00b5mol\/L) iken \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc gebelik d\u00f6neminde 2.5 +\/- 1.3 mg\/dl (221 +\/- 115 \u00b5mol\/L) olarak artt\u0131. Hipertansiyon s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 baz \u00e7izgide %28'den \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc gebelik d\u00f6neminde %48'e, y\u00fcksek dereceli protein\u00fcri (idrar protein at\u0131l\u0131m\u0131, > 3000 mg\/L) s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ise %23'ten %41'e y\u00fckseldi. 70 hamilelik (57 kad\u0131n) i\u00e7in mevcut olan hamilelik ve do\u011fum sonras\u0131 hemen sonraki veriler i\u00e7in, hamilelik ile ili\u015fkili anne b\u00f6brek fonksiyonu kayb\u0131 %43'te ger\u00e7ekle\u015fti. Bu hamileliklerin %10'u (8 adet) h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde anne b\u00f6brek yetmezli\u011finin k\u00f6t\u00fcle\u015fmesiyle ili\u015fkiliydi. Obstetrik komplikasyonlar erken do\u011fum oran\u0131n\u0131n y\u00fcksekli\u011fi (%59) ve b\u00fcy\u00fcme gecikmesi (%37) i\u00e7eriyordu. Bebek hayatta kalma oran\u0131 %93't\u00fc. SONU\u00c7 Hamilelik s\u0131ras\u0131nda orta veya \u015fiddetli b\u00f6brek yetmezli\u011fi olan anne adaylar\u0131nda, k\u00f6t\u00fcle\u015fen b\u00f6brek fonksiyonu, hipertansiyon ve obstetrik komplikasyonlar nedeniyle komplikasyon oranlar\u0131 artarken, fet\u00fcs hayatta kalma oran\u0131 y\u00fcksektir."}
{"_id":"364522","title":"High-mobility group box-1 protein induces osteogenic phenotype changes in aortic valve interstitial cells.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nKalsifik aortik kapak (AK) hastal\u0131\u011f\u0131, iltihapla ili\u015fkili bir s\u00fcre\u00e7 olarak bilinir. Y\u00fcksek hareketlilik grubu kutu-1 (HMGB1) proteini ve Toll-like resept\u00f6r 4 (TLR4), \u00e7e\u015fitli iltihapl\u0131 hastal\u0131klarda yer ald\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, HMGB1-TLR4 ekseninin kalsifik AK hastal\u0131\u011f\u0131na dahil olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek ve HMGB1'in ve potansiyel mekanizmalar\u0131n\u0131n, valv\u00fcler interstisyel h\u00fccrelerin (VIK'lar) pro-osteojenik fenotip de\u011fi\u015fikli\u011fi \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmektir.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\u0130nsan kalsifik AK'larda HMGB1 ve TLR4'\u00fcn ifadesi, imm\u00fcnohistokimyasal boyama ve imm\u00fcnoblot kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi. VIK'lar, in vitro model olarak kullan\u0131ld\u0131. VIK'lar, HMGB1 ile uyar\u0131larak analiz edildi, TLR4 k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA (siRNA), c-Jun N-terminal kinaz mitojen aktif protein kinaz (JNK MAPK) ve n\u00fckleer fakt\u00f6r kappa-B (NF-\u03baB) inhibit\u00f6rleri ile birlikte.\n\n## Sonu\u00e7lar\nKalsifik kapaklarda HMGB1 ve TLR4'\u00fcn artm\u0131\u015f birikimi g\u00f6zlemlendi. Ayr\u0131ca, HMGB1'in y\u00fcksek seviyelerde pro-enflamatuar sitokin \u00fcretimi ve VIK'lar\u0131n osteoblastik farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ve kalsifikasyonunu te\u015fvik etti\u011fini bulduk. Ayr\u0131ca, HMGB1 JNK MAPK ve NF-\u03baB'nin fosforilasyonunu tetikledi. Ancak, bu etkiler, TLR4 siRNA ile belirgin bir \u015fekilde bast\u0131r\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, JNK MAPK ve NF-\u03baB fosforilasyonunun engellenmesi, HMGB1'in pro-osteojenik fakt\u00f6rlerin \u00fcretimi ve VIK'lar\u0131n mineralizasyonunu \u00f6nledi.\n\n## Sonu\u00e7\nHMGB1 proteini, VIK'lar\u0131n osteoblastik farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ve kalsifikasyonunu, TLR4-JNK-NF-\u03baB sinyalleme yoluyla te\u015fvik edebilir."}
{"_id":"365896","title":"RiboSys, a high-resolution, quantitative approach to measure the in vivo kinetics of pre-mRNA splicing and 3'-end processing in Saccharomyces cerevisiae.","text":"RNA i\u015fleme y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte nicel bir a\u00e7\u0131klama sunmak i\u00e7in kullan\u0131lan y\u00f6ntemleri a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. TetON (ind\u00fcksiyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in) ve tetOFF (represyon, derepresyon ve RNA bozulmas\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in) olarak adland\u0131r\u0131lan, genomda tetO7 promot\u00f6r\u00fc alt\u0131nda entegre edilmi\u015f bir dizi rapor\u00f6r geni i\u00e7eren mayal\u0131 model gen ifadesi sistemi in\u015fa ettik. Ters transkripsiyon ve nicel ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR (RT-qPCR) y\u00f6ntemleri, h\u00fccre pop\u00fclasyonundaki ortalama mRNA bollu\u011fu olarak kopyalar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in uyarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Tek tek h\u00fccrelerde transkript say\u0131lar\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7en floresan in situ hibridizasyon (FISH) \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, RT-qPCR yakla\u015f\u0131m\u0131n\u0131n ortalama kopyalama say\u0131s\u0131 belirlemedeki do\u011frulu\u011funu, h\u00fccre pop\u00fclasyonundaki transkript seviyelerinin geni\u015f da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na ra\u011fmen do\u011frulad\u0131. Ayr\u0131ca, RT-qPCR, rapor\u00f6r transkriptlerin farkl\u0131 splisleme ad\u0131mlar\u0131n\u0131n \u00fcr\u00fcnlerini ay\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131 ve 3'-son kesimi ve poliadenilasyonun haritalanmas\u0131 ve nicel \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc i\u00e7in y\u00f6ntemler geli\u015ftirildi. Bu sistem, pre-mRNA \u00fcretimi, splisleme, 3'-son olgunla\u015fmas\u0131 ve bozulmas\u0131n\u0131n nicel izlenmesini, matematiksel modelleme i\u00e7in uygun olan e\u015fsiz kinetik ayr\u0131nt\u0131larla sa\u011flar. Bu yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, rapor\u00f6r transkriptlerin transkripsiyonel olarak, 3'-son kesimi ve poliadenilasyondan \u00f6nce splislendi\u011fini g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"368506","title":"Generation of mice with a conditional allele for the p75(NTR) neurotrophin receptor gene.","text":"p75(NTR) n\u00f6rotrofin resept\u00f6r\u00fc, \u00e7e\u015fitli biyolojik ve patolojik s\u00fcre\u00e7lerde rol oynad\u0131\u011f\u0131 tespit edilmi\u015ftir. Son zamanlarda p75(NTR)'nin fizyolojik i\u015flevi hakk\u0131nda \u00f6nemli ilerlemeler kaydedilse de, bir\u00e7ok ayr\u0131nt\u0131 ve y\u00f6n hala belirlenmeyi beklemektedir. Bunun bir k\u0131sm\u0131, mevcut iki knockout fare modeli (s\u0131ras\u0131z olarak 3. veya 4. eksonlar silinmi\u015f), her ikisi de kesin sonu\u00e7lara meydan okuyan \u00f6zellikler sergilemektedir. Burada, loxP siteleriyle \u00e7evrelenmi\u015f 4-6. eksonlar\u0131 (transmembran ve t\u00fcm sitoplazmik alanlar kodlayan) i\u00e7eren ko\u015fullu p75(NTR) (p75(NTR-FX)) alelinin \u00fcretimini anlat\u0131yoruz. Bu yeni ko\u015fullu alelin ge\u00e7erlili\u011fini do\u011frulamak i\u00e7in, hem n\u00f6ral krest-\u00f6zel p75(NTR) \/Wnt1-Cre mutanlar\u0131 hem de geleneksel p75(NTR) null mutanlar\u0131 \u00fcretildi. Her iki mutan da anormal arka bacak refleksleri sergiledi, bu da sinir kresti k\u00f6kenli h\u00fccrelerde p75(NTR)'nin kayb\u0131n\u0131n geleneksel p75(NTR) mutanlar\u0131nda g\u00f6r\u00fclen periferik n\u00f6ropatiye benzer oldu\u011funu ima etmektedir. Bu yeni ko\u015fullu p75(NTR) aleli, belirli dokular ve h\u00fccrelerde p75(NTR)'nin rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yeni f\u0131rsatlar sunacakt\u0131r."}
{"_id":"371289","title":"A Triple-Stain Flow Cytometric Method to Assess Plasma- and Acrosome-Membrane Integrity of Cryopreserved Bovine Sperm Immediately after Thawing in Presence of Egg-Yolk Particles1","text":"\u00d6zet Ayn\u0131 anda dondurulmu\u015f-\u00e7\u00f6z\u00fclm\u00fc\u015f spermatozoylar\u0131n canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve akrosom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ak\u0131\u015f sitometri ile de\u011ferlendirmek, hem ara\u015ft\u0131rma hem de rutin \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in de\u011ferli bir test arac\u0131 sa\u011flayacakt\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, yumurta sar\u0131s\u0131 bazl\u0131 uzat\u0131c\u0131da i\u015flenmi\u015f s\u0131\u011f\u0131r spermlerinin canl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve akrosom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ayn\u0131 anda de\u011ferlendirmek i\u00e7in yeni bir \u00fc\u00e7l\u00fc boya kombinasyonu geli\u015ftirildi. SYBR-14 ve propidium iyot (PI), sperm h\u00fccrelerini yumurta sar\u0131s\u0131 ve at\u0131k par\u00e7ac\u0131klardan ay\u0131rmada yard\u0131mc\u0131 oldu, bu da dondurulmu\u015f-\u00e7\u00f6z\u00fclm\u00fc\u015f s\u0131\u011f\u0131r spermlerinin ak\u0131\u015f sitometrik analizleri i\u00e7in kritik \u00f6neme sahipti, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu, yumurta sar\u0131s\u0131 temizleme ad\u0131mlar\u0131n\u0131n art\u0131k gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima ediyordu. Ayr\u0131ca, akrosom hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f\/etkilenmi\u015f sperm h\u00fccrelerini akrosom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011fe sahip h\u00fccrelerden ay\u0131rmak i\u00e7in phycoerythrin ile ba\u011flanm\u0131\u015f f\u0131st\u0131k agglutinin (PE-PNA) kullan\u0131ld\u0131. Tekrarlanabilirlik, 10 bo\u011fan\u0131n iki i\u015flenmi\u015f ejak\u00fclat\u0131 kullan\u0131larak hesapland\u0131. Her parti i\u00e7in \u00fc\u00e7 saman, \u00e7ift \u00f6l\u00e7\u00fcmler i\u00e7in analiz edildi. SYBR-14\/PE-PNA\/PI ve fluoresin izotiyosiyanat (FITC) ile ba\u011flanm\u0131\u015f PNA aras\u0131ndaki y\u00f6ntem uyumu analizi, dondurulmu\u015f-\u00e7\u00f6z\u00fclm\u00fc\u015f semen \u00f6rneklerinin hemen \u00e7\u00f6z\u00fclmesinden sonra ve 37\u00b0C'de 3 saat ink\u00fcbasyonundan sonra FITC-PNA\/PI boyama ile yap\u0131ld\u0131. British Standards Institution tekrarlanabilirlik endeksi, SYBR-14\/PE-PNA\/PI kombinasyonu i\u00e7in %2.6'd\u0131. Ortalama olarak, FITC-PNA\/PI y\u00f6ntemi, canl\u0131 ve akrosom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc olan sperm h\u00fccre alt pop\u00fclasyonunu %6.3'l\u00fck bir oranda abart\u0131l\u0131 olarak g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7 olarak, yeni \u00fc\u00e7l\u00fc boya kombinasyonu, rutin uygulamada kolay kullan\u0131labilir ve y\u00fcksek tekrarlanabilirlik sunar ve genel olarak kullan\u0131lan ve do\u011frulanm\u0131\u015f FITC-PNA\/PI boyamas\u0131na k\u0131yasla sperm h\u00fccrelerinin akrosom ve ba\u015f zar\u0131n\u0131n b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc daha do\u011fru bir \u015fekilde tahmin eder."}
{"_id":"374902","title":"Universal voluntary HIV testing with immediate antiretroviral therapy as a strategy for elimination of HIV transmission: a mathematical model.","text":"\n# Arka Plan\nYakla\u015f\u0131k 3 milyon ki\u015fi d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda 2007 y\u0131l\u0131n\u0131n sonunda antiretroviral terapi (ART) al\u0131yordu, ancak tahminlere g\u00f6re 6,7 milyon ki\u015fi hala tedaviye ihtiya\u00e7 duyuyor ve 2007 y\u0131l\u0131nda 2,7 milyon ki\u015fi HIV ile enfekte oldu. HIV'e kar\u015f\u0131 \u00f6nleme \u00e7abalar\u0131 HIV vaka say\u0131s\u0131n\u0131 azaltabilir, ancak bu hastal\u0131\u011f\u0131n ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 olas\u0131 de\u011fildir. Evrensel g\u00f6n\u00fcll\u00fc HIV testinin ve hemen ART tedavisine ba\u015flaman\u0131n teorik bir stratejisini inceledik ve HIV epidemisinin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131na do\u011fru itilebilece\u011fi ko\u015fullar\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n# Y\u00f6ntemler\nMatematiksel modeller kullanarak, test edilen topluluktaki (15 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc) t\u00fcm bireylerin her y\u0131l HIV i\u00e7in test edilmesinin ve HIV pozitif te\u015fhisi konduktan sonra hemen ART tedavisine ba\u015flanmas\u0131n\u0131n, HIV epidemisinin vaka \u00e7o\u011falt\u0131m say\u0131s\u0131na (sto\u015fastik model) ve uzun vadeli dinamiklerine (belirleyici bula\u015f\u0131m modeli) etkisini inceledik. G\u00fcney Afrika verilerini genelize edilmi\u015f bir epidemiye test vakas\u0131 olarak kulland\u0131k ve t\u00fcm HIV bula\u015fmas\u0131n\u0131n heteroseks\u00fcel oldu\u011funu varsayd\u0131k.\n\n# Bulgular\n\u0130ncelenen strateji, mevcut endemik a\u015famada, \u00e7o\u011fu HIV'li yeti\u015fkinlerin ART almad\u0131\u011f\u0131 durumdan, ART alanlar\u0131n \u00e7o\u011funlukta oldu\u011fu ortadan kald\u0131rma a\u015famas\u0131n\u0131 5 y\u0131l i\u00e7inde b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde h\u0131zland\u0131rabilir. 2016 y\u0131l\u0131na kadar veya stratejinin tam uygulanmas\u0131ndan 10 y\u0131l sonra HIV vaka say\u0131s\u0131n\u0131 ve \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 y\u0131lda 1000 ki\u015fi ba\u015f\u0131na bir vakadan daha az\u0131na d\u00fc\u015f\u00fcrebilir ve HIV prevalans\u0131n\u0131 50 y\u0131l i\u00e7inde %1'in alt\u0131na indirebilir. 2032 y\u0131l\u0131nda, mevcut strateji ve teorik stratejinin y\u0131ll\u0131k maliyetinin her ikisi de yakla\u015f\u0131k 1,7 milyar ABD Dolar\u0131 olaca\u011f\u0131 tahmin edilmektedir; ancak bu tarihten sonra, mevcut stratejinin maliyeti artmaya devam ederken, teorik stratejinin maliyeti azalacakt\u0131r.\n\n# Yorum\nEvrensel g\u00f6n\u00fcll\u00fc HIV testinin ve hemen ART tedavisi, mevcut \u00f6nleme yakla\u015f\u0131mlar\u0131yla birle\u015ftirildi\u011finde, \u015fiddetli genelize HIV\/AIDS epidemilerine \u00f6nemli bir etki yapabilir. Bu yakla\u015f\u0131m\u0131n daha fazla matematiksel modelleme, ara\u015ft\u0131rma ve geni\u015f kapsaml\u0131 dan\u0131\u015fma gerektirdi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"380526","title":"Common variants in DGKK are strongly associated with risk of hypospadias","text":"Hypospadias, erkek d\u0131\u015f genital organlarda g\u00f6r\u00fclen yayg\u0131n bir kongenital anormalliktir. 436 hypospadias vakas\u0131 (vaka) ve 494 kontrol (kontrol grubu) i\u00e7in havuzlu DNA kullanarak genom geni\u015flikli bir asosiyasyon \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik, her ikisi de Avrupa k\u00f6kenliydi. Ke\u015ffi \u00f6rnekte en y\u00fcksek s\u0131ralamaya sahip SNP'leri (rs1934179 ve rs7063116) bireysel genotiplemeye se\u00e7tik; ayr\u0131ca, 133 vaka ve ebeveynlerinin bir Hollanda \u00f6rne\u011fi ve 266 vaka ve 402 kontrol\u00fcn bir \u0130sve\u00e7 serisi. DGKK (diacylglycerol kinaz \u03ba) kodlayan iki SNP'nin (rs1934179 ve rs7063116) bireysel genotiplemesi, ke\u015fif \u00f6rne\u011finde (allele-\u00f6zg\u00fc olas\u0131l\u0131k oran\u0131 [OR] = 2.5, P = 2.5 \u00d7 10^-11 ve OR = 2.3, P = 2.9 \u00d7 10^-9) ve Hollanda (OR = 3.9, P = 2.4 \u00d7 10^-5 ve OR = 3.8, P = 3.4 \u00d7 10^-5) ve \u0130sve\u00e7 (OR = 2.5, P = 2.6 \u00d7 10^-8 ve OR = 2.2, P = 2.7 \u00d7 10^-6) yeniden do\u011frulama \u00f6rneklerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir hypospadias ile ili\u015fkili kan\u0131t sa\u011flad\u0131. \u0130fade \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, vaka ve kontrol gruplar\u0131nda preputial dokuda DGKK'nin ifadesini g\u00f6sterdi, bu da rs1934179'un risk alelini ta\u015f\u0131yanlarda daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P = 0.047). DGKK'yi hypospadias i\u00e7in \u00f6nemli bir risk geni olarak \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"381602","title":"Neutrophils Suppress Intraluminal NK Cell-Mediated Tumor Cell Clearance and Enhance Extravasation of Disseminated Carcinoma Cells.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleri, karcinoma h\u00fccrelerinin birincil t\u00fcm\u00f6rlerden ilk metastatik yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. \u0130lk metastaz a\u015famalar\u0131nda iyi ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f i\u015flevlerine ra\u011fmen, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin ilerideki kritik a\u015famalarda yay\u0131l\u0131m kaskad\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmadaki \u00f6zel rolleri iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, metastatik yay\u0131l\u0131m yerlerinde intraluminal hayatta kalma ve ekstravasasyonu te\u015fvik eden n\u00f6trofilin yeni i\u015flevlerini tan\u0131ml\u0131yoruz. G\u00f6steriyoruz ki, CD11b(+)\/Ly6G(+) n\u00f6trofil, iki farkl\u0131 mekanizma yoluyla metastaz olu\u015fumunu art\u0131r\u0131r. \u00d6ncelikle, n\u00f6trofil do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc h\u00fccre i\u015flevini engeller, bu da t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin intraluminal hayatta kalma s\u00fcresinde \u00f6nemli bir art\u0131\u015fa neden olur. Daha sonra, n\u00f6trofil, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin ekstravasasyonunu kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in IL1\u03b2 ve matris metaloproteinazlar\u0131 salg\u0131lar. Bu sonu\u00e7lar, n\u00f6trofilin intraluminal hayatta kalma ve ekstravasasyonu d\u00fczenleyen anahtar d\u00fczenleyiciler oldu\u011funu ortaya koyar, ev sahibi h\u00fccreler ve yay\u0131lan karcinoma h\u00fccreleri aras\u0131ndaki etkile\u015fim yoluyla. \u00d6NEML\u0130L\u0130K Bu \u00e7al\u0131\u015fma, n\u00f6trofilin yay\u0131l\u0131m kaskad\u0131n\u0131n ara ad\u0131mlar\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmadaki sistemik katk\u0131lar\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in \u00f6nemli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar. N\u00f6trofilin do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc h\u00fccre aktivitesini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin ekstravasasyonunu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Kanser Ke\u015ffi; 6(6); 630-49. \u00a92016 AACR. Bu makale, In This Issue \u00f6zelli\u011finde, s. 561'de vurgulanm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"393001","title":"High Km soluble 5'-nucleotidase from human placenta. Properties and allosteric regulation by IMP and ATP.","text":"Bir insan plasental \u00e7\u00f6z\u00fcnebilir \"y\u00fcksek Km\" 5'-n\u00fckleotidaz, AMP-Sepharose afinite kromatografisi ile \"d\u00fc\u015f\u00fck Km\" 5'-n\u00fckleotidaz ve spesifik fosfatazdan ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Enzim, 8000 kat safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve 25,6 mikromol\/dakika\/miligram spesifik aktiviteye ula\u015ft\u0131. Birim molek\u00fcler k\u00fctlesi 53 kDa, do\u011fal molek\u00fcler k\u00fctlesi ise 210 kDa, bu da tetramerik bir yap\u0131ya i\u015faret ediyor. \u00c7\u00f6z\u00fcnebilir y\u00fcksek Km 5'-n\u00fckleotidaz, IMP ve GMP ile bunlar\u0131n deoksiderivatlar\u0131nda en y\u00fcksek aktiviteye sahiptir. IMP, AMP'den 15 kat daha h\u0131zl\u0131 hidrolize edilir. Enzim neredeyse tamamen magnezyum iyonlar\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ve onlar taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. Purin n\u00fckleosid 5'-trifosfatlar, enzim aktivitesini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde aktive eder, dATP'nin etkinli\u011fi ATP'den ve GTP'den daha y\u00fcksektir. 2,3-Diphosfogliserat, ATP kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde enzimi aktive eder. 3 mmol ATP, IMP'nin Km de\u011ferini 0,33 mmol'dan 0,09 mmol'a d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc ve Vmax'i 12 kat art\u0131rd\u0131. ATP aktivasyonu, IMP konsantrasyonuna ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015fti. 20 mikromol IMP'de, ATP'ye ba\u011fl\u0131 aktivasyon e\u011frisi sigmoidal iken, 2 mmol IMP'de hiperbolikti. ATP i\u00e7in A0,5 de\u011ferleri 2,26 ve 0,70 mmol'du ve g\u00f6reli maksimum h\u0131zlar s\u0131ras\u0131yla 32,9 ve 126,0 nmol\/dakika idi. \u0130norganik fosfat, IMP i\u00e7in hiperbolik substrat h\u0131z ili\u015fkisini sigmoidal bir e\u011friye kayd\u0131r\u0131r. Fizyolojik kofakter konsantrasyonlar\u0131nda (3 mmol ATP, 1-4 mmol Pi, 150 mmol KCl) pH 7,4'te, enzim 100 mikromol IMP'de 100 mikromol AMP'den 25-35 kat daha aktiftir. Bu ver"}
{"_id":"406733","title":"Histones are incorporated in trans during reassembly of the yeast PHO5 promoter.","text":"Yeast'te, PHO5 promot\u00f6r kromatininin etkinle\u015ftirilmesi s\u0131ras\u0131nda, ge\u00e7ici hiperasetilasyon ve daha sonra promot\u00f6rden histonlar\u0131n tahliyesini takip eden kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131 vard\u0131r. Yeniden bask\u0131lama s\u00fcrecinde, promot\u00f6re tekrar n\u00fckleozomlar monte edilmelidir. Promot\u00f6r kromatininin yeniden inaktif hale gelmesi i\u00e7in histonlar\u0131n nereden geldi\u011fini analiz ettik. Histon H3'\u00fcn iki farkl\u0131 etiketlenmi\u015f ve farkl\u0131 \u015fekilde d\u00fczenlenmi\u015f iki versiyonunu i\u00e7eren bir su\u015fun kullan\u0131m\u0131, kromatin fraksiyonundan kaynaklanan histonlar ile \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr histon havuzundan kaynaklanan histonlar aras\u0131nda ayr\u0131m yapmam\u0131z\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu \u015fekilde, entegre edilmi\u015f histonlar\u0131n trans kaynakl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Promot\u00f6r\u00fcn kapanmas\u0131 \u00e7ok h\u0131zl\u0131 ger\u00e7ekle\u015fir ve Asf1 ve Hir1 histon kaplay\u0131c\u0131lar\u0131 ile SWI\/SNF n\u00fckleozom yeniden yap\u0131land\u0131rma kompleksi, PHO5 promot\u00f6r\u00fcnde n\u00fckleozomlar\u0131n h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde yeniden monte edilmesi i\u00e7in \u00f6nemli gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"409280","title":"National study of physician awareness and adherence to cardiovascular disease prevention guidelines.","text":"\n## Arka Plan\nKardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) \u00f6nleme k\u0131lavuzlar\u0131na uyulmas\u0131 konusunda, \u00f6zellikle cinsiyet a\u00e7\u0131s\u0131ndan, doktor uzmanl\u0131k alan\u0131na veya hasta \u00f6zelliklerine g\u00f6re \u00e7ok az veri de\u011ferlendirilmi\u015ftir.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\n500 rastgele se\u00e7ilen doktorun (300 aile hekimi, 100 jinekolog\/obgyn ve 100 kardiyolog) kat\u0131l\u0131m\u0131yla \u00e7evrimi\u00e7i bir \u00e7al\u0131\u015fma, ulusal KVD \u00f6nleme k\u0131lavuzlar\u0131n\u0131n fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131, uygulanmas\u0131 ve uzmanl\u0131k alan\u0131na g\u00f6re engellerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir anket kulland\u0131. Deneysel bir vaka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 tasar\u0131m\u0131, doktorlar\u0131n y\u00fcksek, orta veya d\u00fc\u015f\u00fck riskli hastalarda KVD risk seviyesi atama ve k\u0131lavuzlar\u0131n uygulanmas\u0131 konusundaki do\u011frulu\u011funu ve belirleyicilerini test etti. Orta riskli kad\u0131nlar, Framingham risk skoru ile de\u011ferlendirildi\u011finde, birincil bak\u0131m doktorlar\u0131 taraf\u0131ndan daha d\u00fc\u015f\u00fck risk kategorisine atanma olas\u0131l\u0131klar\u0131, e\u015fde\u011fer risk profillerine sahip erkeklerden anlaml\u0131 derecede daha y\u00fcksekti (P < 0,0001), jinekolog\/obgyn ve kardiyologlar aras\u0131nda benzer e\u011filimler g\u00f6zlemlendi. Risk seviyesinin atamas\u0131, ya\u015fam tarz\u0131 ve \u00f6nleyici farmakoterapi \u00f6nerileri i\u00e7in \u00f6nemli bir tahminciydi. Risk atamas\u0131na g\u00f6re ayarlamadan sonra, hasta cinsiyeti, \u00f6nleyici bak\u0131m \u00fczerindeki etkisi anlaml\u0131 derecede \u00f6nemli de\u011fildi, ancak orta riskli kad\u0131nlar i\u00e7in daha az aspirin (P < 0,01) ve daha fazla kilo y\u00f6netimi \u00f6nerisi (P < 0,04) \u00f6nerildi. Doktorlar, KVD \u00f6nlemede yard\u0131mc\u0131 olma yeteneklerinde \u00e7ok etkili olmad\u0131klar\u0131n\u0131 kendileri de\u011ferlendirdi. Her y\u0131l KVD'den \u00f6len kad\u0131nlar\u0131n erkeklerden daha fazla oldu\u011funu bilen doktorlar azd\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nRisk alg\u0131s\u0131, KVD \u00f6nleyici \u00f6nerilerle ili\u015fkili birincil fakt\u00f6rd\u00fc. \u00d6nleyici terapi \u00f6nerilerindeki cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131, kad\u0131nlar ve erkekler aras\u0131nda hesaplanan riskin benzer olmas\u0131na ra\u011fmen, daha d\u00fc\u015f\u00fck risk alg\u0131s\u0131 nedeniyle b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde a\u00e7\u0131klan\u0131yordu. Doktorlar i\u00e7in e\u011fitimsel m\u00fcdahaleler, KVD \u00f6nleyici bak\u0131m kalitesini iyile\u015ftirmeye ve erkek ve kad\u0131nlar\u0131n KVD'den kaynaklanan morbidite ve mortalite oranlar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrmeye gereklidir."}
{"_id":"410286","title":"TECHNICAL ADVANCE Floral dip: a simplified method for Agrobacterium-mediated","text":"Agrobakteri vakum enjeksiyon y\u00f6ntemi, Arabidopsis thaliana'y\u0131 bitki dokusu k\u00fclt\u00fcr\u00fc veya yeniden olu\u015fturma gereksinimi olmadan d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmeyi m\u00fcmk\u00fcn k\u0131ld\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bu y\u00f6ntem de\u011ferlendirildi ve \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015ftirilmi\u015f bir d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme y\u00f6ntemi geli\u015ftirildi. Emek yo\u011fun vakum enjeksiyon s\u00fcreci, basit bir \u015fekilde geli\u015fen \u00e7i\u00e7ek dokular\u0131n\u0131n Agrobakteri tumefakiens, %5 \u015feker ve litre ba\u015f\u0131na 500 mikroliter silwet L-77 i\u00e7eren \u00e7\u00f6z\u00fcme bat\u0131r\u0131lmas\u0131yla de\u011fi\u015ftirildi. \u015eeker ve y\u00fczey aktif madde, \u00e7i\u00e7ek bat\u0131rma y\u00f6nteminin ba\u015far\u0131s\u0131nda kritik rol oynad\u0131. Bir\u00e7ok olgunla\u015fmam\u0131\u015f \u00e7i\u00e7ek tomurcu\u011fu ve az sili\u011fin bulundu\u011fu bitkiler, en y\u00fcksek oranlarda d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f projenin \u00fcretimini sa\u011flad\u0131. Bitki dokusu k\u00fclt\u00fcr\u00fc medyalar\u0131, benzylamino purin hormonu ve pH ayar\u0131 gereksizdi ve Agrobakteri, h\u00fccre yo\u011funluklar\u0131 aral\u0131\u011f\u0131nda bitkilere uygulanabilirdi. Agrobakterinin tekrarlanan uygulamas\u0131, d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme oranlar\u0131n\u0131 ve genel transformant verimlili\u011fini yakla\u015f\u0131k iki kat art\u0131rd\u0131. Enjeksiyon sonras\u0131 bitkileri 1 g\u00fcn boyunca nemli tutmak, d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme oranlar\u0131n\u0131 da iki kat art\u0131rd\u0131. Bu y\u00f6ntemle \u00e7oklu ekotipler d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcl\u00fcyordu. De\u011fi\u015ftirilmi\u015f y\u00f6ntem, T-DNA gen etiketleme, pozisyonel klonlama veya hedefli gen de\u011fi\u015ftirme gibi \u00e7abalar i\u00e7in Arabidopsis'in y\u00fcksek verimli d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesini kolayla\u015ft\u0131rmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"418246","title":"Pathway connectivity and signaling coordination in the yeast stress-activated signaling network","text":"Stresli h\u00fccreler \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir yan\u0131t\u0131 koordine eder, bu yan\u0131t fizyolojinin bir\u00e7ok seviyesini kapsar. Ancak stresle tetiklenen tam d\u00fczenleyici a\u011f\u0131n bilgisi ve sinyal entegrasyonu i\u00e7in tasar\u0131m ilkeleri hala eksik. Yeast'in tuz stresine yan\u0131t veren h\u00fccrelerde mevcut protein etkile\u015fim verilerini gen fitness katk\u0131lar\u0131, mutan transkriptom profilleri ve fosfo-proteom de\u011fi\u015fiklikleri ile birle\u015ftirmek i\u00e7in deneysel ve hesaplamal\u0131 bir yakla\u015f\u0131m geli\u015ftirdik. \u0130nfer edilen alt a\u011f, yeni d\u00fczenleyicileri ima ederek, bilinen yollar aras\u0131nda tan\u0131nmayan \u00e7apraz konu\u015fmay\u0131 ortaya \u00e7\u0131kararak ve daha \u00f6nce bilinmeyen sinyal entegrasyon 'merkezleri'ni i\u015faret ederek bir\u00e7ok yeni tahmin sundu. Bu tahminleri kullanarak, Cdc14 fosfataz\u0131n a\u011f\u0131n merkezi bir merkez oldu\u011funu ve RNA polimeraz II'nin modifikasyonunun stres savunmas\u0131 genlerinin ind\u00fcklenmesini b\u00fcy\u00fcme ile ili\u015fkili transkriptlerin azalt\u0131lmas\u0131 ile koordine etti\u011fini g\u00f6sterdik. A\u011f\u0131n insan ortologlar\u0131n\u0131n kanserojen genler a\u00e7\u0131s\u0131ndan zengin oldu\u011funu bulduk, bu da alt a\u011f\u0131n tahminlerinin stres biyolojisi anlay\u0131\u015f\u0131nda \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"427082","title":"Premigratory and migratory neural crest cells are multipotent in vivo.","text":"N\u00f6ral krest (NK), embriyonik k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccre pop\u00fclasyonu, periferik n\u00f6ronlar, myelinli Schwann h\u00fccreleri ve melanositler de dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli h\u00fccre hatlar\u0131 \u00fcreten bir pop\u00fclasyondur. Ancak, bu geni\u015f geli\u015fimsel bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131n\u0131n bireysel NK h\u00fccrelerinin in vivo \u00e7oklu potansiyeli yans\u0131t\u0131p yans\u0131tmad\u0131\u011f\u0131 veya NK'nin lineaj k\u0131s\u0131tl\u0131 \u00f6nc\u00fclerden olu\u015fan heterojen bir kar\u0131\u015f\u0131m olup olmad\u0131\u011f\u0131 konusunda uzun s\u00fcredir bir tart\u0131\u015fma vard\u0131r. Burada, R26R-Confetti fare modelini kullanarak tek g\u00f6vde NK h\u00fccrelerinin hem \u00f6n g\u00f6\u00e7 hem de g\u00f6\u00e7 a\u015famalar\u0131nda in vivo kader haritalamas\u0131 yaparak bu tart\u0131\u015fmay\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcyoruz. Nicel klonal analizleri, kesin farkl\u0131la\u015fma i\u015faret\u00e7ileriyle birle\u015ftirerek, bireysel NK h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011funun \u00e7oklu potansiyelli oldu\u011funu, sadece birka\u00e7 klonun tek t\u00fcrevlere katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, \u00e7oklu potansiyellik g\u00f6\u00e7 eden NK h\u00fccrelerinde de korunmaktad\u0131r. Bu nedenle, bulgular\u0131m\u0131z, hem \u00f6n g\u00f6\u00e7 hem de g\u00f6\u00e7 eden NK h\u00fccrelerinin farede in vivo \u00e7oklu potansiyelli oldu\u011funu kesin kan\u0131tlar."}
{"_id":"427865","title":"Implementing the ESHRE 'poor responder' criteria in research studies: methodological implications.","text":"Bologna kriterleri, IVF'de (in vitro d\u00f6llenme) zay\u0131f yumurtlama yan\u0131t\u0131n\u0131 (ZYR) tan\u0131mlamak i\u00e7in yararl\u0131 bir \u015fablon sunar. Ancak, Avrupa \u0130nsan \u00dcremesi ve Embriyo Derne\u011fi (ESHRE) ZYR kriterleri etraf\u0131nda \u00e7al\u0131\u015fmalar tasarlamak metodolojik a\u00e7\u0131dan zorlay\u0131c\u0131 olabilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc yeni tan\u0131m \u00e7e\u015fitli ZYR alt pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 i\u00e7erir ve farkl\u0131 temel \u00f6zellikleri ve bilinmeyen klinik sonu\u00e7lar\u0131 vard\u0131r. Deneysel \u00e7al\u0131\u015fmalar tasarlarken, her alt pop\u00fclasyondan kad\u0131nlar\u0131 m\u00fcdahale gruplar\u0131 aras\u0131nda e\u015fit olmayan \u015fekilde da\u011f\u0131tmak potansiyel sonu\u00e7 yanl\u0131l\u0131\u011f\u0131na neden olabilir. K\u00fc\u00e7\u00fck veya orta b\u00fcy\u00fckl\u00fckteki deneysel \u00e7al\u0131\u015fmalarda, tek s\u0131ra rastgelele\u015ftirme y\u00f6ntemi gruplar aras\u0131nda dengeli da\u011f\u0131t\u0131m\u0131 garanti etmeyebilir. Stratifiye rastgelele\u015ftirme y\u00f6ntemleri alternatif bir metodolojik yakla\u015f\u0131m sunar. Se\u00e7ilen metodolojiye ba\u011fl\u0131 olarak, her m\u00fcdahale grubu i\u00e7indeki hasta \u00f6zellikleri ve sonu\u00e7lar ilgili alt pop\u00fclasyonlara g\u00f6re daha iyi raporlanabilir."}
{"_id":"432261","title":"Generation of gene-edited rats by delivery of CRISPR\/Cas9 protein and donor DNA into intact zygotes using electroporation","text":"CRISPR\/Cas9 sistemini kullanarak gen d\u00fczenlenmi\u015f hayvanlar\u0131n \u00fcretimi, zigotlara mikro enjekte etme y\u00f6ntemine dayanmaktad\u0131r, bu da verimsiz, zaman al\u0131c\u0131 ve y\u00fcksek teknik beceriler gerektirmektedir. Raporlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z optimizasyon, b\u00fct\u00fcn rat zigotlar\u0131 i\u00e7in bir elektroporasyon y\u00f6ntemi olup, sgRNA'lar ve Cas9 proteini kombinasyonunda veya ssODN'ler (~100 n\u00fckleotit) ile birlikte kullan\u0131l\u0131r. Bu, analiz edilen hayvanlar\u0131n %15 ile %50'sinde y\u00fcksek bir knockout s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 elde edilmesine yol a\u00e7t\u0131. \u00d6nemli olan, ssODN'leri don\u00f6r \u015fablon olarak kullanman\u0131n, analiz edilen hayvanlar\u0131n %25 ile %100'\u00fcnde hassas knock-in mutasyonlar\u0131na yol a\u00e7mas\u0131yd\u0131, bu da mikro enjekte edilmeye k\u0131yasla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir. Ge\u00e7mi\u015fte mikro enjekte edilmede ba\u015far\u0131yla kullan\u0131lan uzun ssDNA veya dsDNA don\u00f6rleri, zigotlarda dsDNA'n\u0131n g\u00f6zlemlenmesine ra\u011fmen, gen d\u00fczenlenmi\u015f hayvanlar\u0131n \u00fcretilmesine izin vermedi. Bu nedenle, b\u00fct\u00fcn rat zigotlar\u0131n\u0131n e\u015fzamanl\u0131 elektroporasyonu, \u00e7e\u015fitli gen d\u00fczenlenmi\u015f ratlar\u0131n \u00fcretilmesi i\u00e7in h\u0131zl\u0131, basit ve verimli bir y\u00f6ntemdir."}
{"_id":"435529","title":"Uridylation of miRNAs by HEN1 SUPPRESSOR1 in Arabidopsis","text":"HEN1 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen 2'-O-metilasyon, bitkisel mikroRNA'lar (miRNA'lar), k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale eden RNA'lar (siRNA'lar) ve hayvan piwi etkile\u015fimli RNA'lar (piRNA'lar) gibi RNA'lar\u0131n degradasyon ve 3' u\u00e7 uridilasyonunu \u00f6nlemede \u00f6nemli bir mekanizma olarak g\u00f6sterilmi\u015ftir [1-8]. Bununla birlikte, hen1'de unmetilize miRNA'lar, siRNA'lar veya piRNA'lar\u0131 uridilate eden enzimler bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, genetik bir ekranda, morfolojik fenotipleri hipomorfik hen1-2 aleli ve null hen1-1 aleli i\u00e7in k\u0131smen bask\u0131layan ikinci bir site mutasyonu hen1 bask\u0131lay\u0131c\u0131 2 (heso1-2) tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. HESO1, RNA'n\u0131n 3' ucuna untemplatize uridin eklemeyi tercih eden bir terminal n\u00fckleotit transferaz\u0131n\u0131 kodlar, bu da 2'-O-metilasyonla tamamen engellenir. heso1-2, u-u\u00e7lu miRNA'lar ve siRNA'lar\u0131n profilini etkiler ve hen1'de bunlar\u0131 art\u0131ran, s\u0131k s\u0131k miRNA'lar ve siRNA'lar\u0131n toplam miktar\u0131n\u0131 art\u0131ran kesik ve\/veya normal boyutlarda miRNA'lar ve siRNA'lar birikimine neden olur. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, hen1-2'de HESO1'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade etmek daha \u015fiddetli morfolojik bozukluklara ve miRNA'lar\u0131n daha az birikimine neden olur. Bu sonu\u00e7lar, HESO1'in hen1'de unmetilize miRNA'lar ve siRNA'lar\u0131 uridilate eden bir enzim oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu g\u00f6zlemler ayr\u0131ca, uridilasyonun, bilinmeyen bir mekanizma yoluyla, unmetilize miRNA'lar\u0131 istikrars\u0131zla\u015ft\u0131rabilece\u011fini ve hen1'de 3'-dan-5' d\u0131\u015f ribon\u00fckleaz aktiviteleriyle rekabet edebilece\u011fini de \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, hen1'deki piRNA uridilasyonu \u00fczerinde de etkileri olacak."}
{"_id":"437924","title":"Pre-Exposure Prophylaxis to Prevent HIV Infection: Current Status, Future Opportunities and Challenges","text":"K\u00fcresel HIV vakalar\u0131n\u0131n 2 milyondan fazla yeni enfeksiyonu her y\u0131l a\u015fmas\u0131 nedeniyle, HIV bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 azaltmak i\u00e7in etkili m\u00fcdahaleler gereklidir. Rastgele, plasebo kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmalar, g\u00fcnl\u00fck a\u011f\u0131z antiretroviral \u00f6nlem (PrEP) olarak bilinen, tenofovir disoproxil fumarat ve emtricitabine i\u00e7eren sabit doz kombinasyon tabletinin, \u00e7e\u015fitli risk alt\u0131ndaki n\u00fcfuslarda HIV olu\u015fumu \u00fczerinde \u00f6nemli bir azaltma sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalarda, PrEP'in etkinli\u011fi, uyumlulu\u011fa g\u00f6re ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Resmi k\u0131lavuzlar, HIV edinme riski en y\u00fcksek olan ki\u015filere PrEP sa\u011flanmas\u0131n\u0131 \u00f6nermektedir ve g\u00f6steri projeleri, kontrol d\u0131\u015f\u0131ndaki ortamlarda y\u00fcksek seviyede kabul ve uyumlulu\u011fun m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, PrEP'in uygulanmas\u0131n\u0131 engelleyen birka\u00e7 potansiyel engel devam etmektedir. Bu zorluklar aras\u0131nda, risk alt\u0131ndaki bireyler aras\u0131nda PrEP fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131 ve kullan\u0131m\u0131 d\u00fc\u015f\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc, \"ger\u00e7ek d\u00fcnya\" ortamlar\u0131nda uyumlulu\u011fun belirsizli\u011fi, PrEP sa\u011flama konusunda e\u011fitilmemi\u015f sa\u011fl\u0131k hizmeti sa\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu, tenofovir-emtricitabine'in uzun s\u00fcreli kullan\u0131m\u0131ndan kaynaklanabilecek olas\u0131 yan etkiler hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 veri, PrEP ila\u00e7lar\u0131n\u0131n y\u00fcksek maliyeti ve PrEP kullan\u0131m\u0131yla ve PrEP'i hakl\u0131 \u00e7\u0131karan davran\u0131\u015flarla ili\u015fkili damgalama bulunmaktad\u0131r. Yenilik\u00e7i farmakolojik kemoprotektif yakla\u015f\u0131mlar, bu zorluklar\u0131n baz\u0131lar\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zebilir. G\u00fcnl\u00fck olmayan a\u011f\u0131z doz rejimleri ve uzun etkili enjekte edilebilir ila\u00e7lar, hap y\u00fck\u00fcn\u00fc azaltabilir ve uyumlulu\u011fu kolayla\u015ft\u0131rabilir ve genital b\u00f6l\u00fcmlere PrEP ila\u00e7lar\u0131n\u0131n yerel teslimi, jel, halkalar ve filmler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, sistemik ila\u00e7 maruziyetini ve olas\u0131 toksisiteleri s\u0131n\u0131rlayabilir. PrEP'e fayda sa\u011flayabilecek cinsel sa\u011fl\u0131k ihtiya\u00e7lar\u0131 ve \u00fcr\u00fcn tercihleri \u00e7e\u015fitlili\u011fini kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in kemoprotektif ajanlar ve teslimat sistemlerinin portf\u00f6y\u00fcn\u00fcn geni\u015flemesiyle birlikte, antiretroviral kemoproteksiyonun mevcut HIV \u00f6nleme stratejilerine kabul edilebilir, uygulanabilir ve \u00e7ok etkili bir ekleme olmas\u0131 umulmaktad\u0131r."}
{"_id":"439670","title":"Prepregnancy BMI and the risk of gestational diabetes: a systematic review of the literature with meta-analysis.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, gebelik diyabeti melit\u00fcs\u00fc (GDM) riskini, hamilelik \u00f6ncesi annenin v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) g\u00f6re de\u011ferlendirmek ve nicel olarak \u00f6l\u00e7mektir. Tasar\u0131m, son 30 y\u0131lda yay\u0131nlanan g\u00f6zlemci \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sistematik bir incelemesidir. D\u00f6rt elektronik veritaban\u0131, 1977-2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yay\u0131nlanm\u0131\u015f makaleler i\u00e7in aranm\u0131\u015ft\u0131r. VK\u0130, obezite \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc olarak se\u00e7ilmi\u015f ve GDM'nin t\u00fcm tan\u0131 kriterleri kabul edilmi\u015ftir. GDM'ye se\u00e7ici olarak filtreleme uygulayan \u00e7al\u0131\u015fmalar d\u0131\u015flanm\u0131\u015ft\u0131r. Dil k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 bulunmamaktad\u0131r. Ana \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n y\u00f6ntemsel kalitesi de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Yakla\u015f\u0131k 1745 referans incelenmi\u015f ve 70 \u00e7al\u0131\u015fma (ikisi yay\u0131nlanmam\u0131\u015f) 671.945 kad\u0131n\u0131 i\u00e7eren (59 kohort ve 11 vaka-kontrol) dahil edilmi\u015ftir. \u00c7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fma y\u00fcksek veya orta kalitedir. Normal VK\u0130'ye sahip kad\u0131nlara k\u0131yasla, alt kilolu bir kad\u0131n\u0131n GDM geli\u015fme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131, ayarlanmam\u0131\u015f birle\u015ftirilmi\u015f oran riski (OR) 0,75 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 [CI] 0,69-0,82) olarak bulunmu\u015ftur. A\u015f\u0131r\u0131 kilolu, orta derecede obez ve morbid obez kad\u0131nlar\u0131n OR'lar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 1,97 (%95 CI 1,77-2,19), 3,01 (%95 CI 2,34-3,87) ve 5,55 (%95 CI 4,27-7,21) olarak bulunmu\u015ftur. VK\u0130'nin her 1 kg\/m2 art\u0131\u015f\u0131, GDM'nin prevalans\u0131nda %0,92'lik (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 0,73-1,10) bir art\u0131\u015fa neden olmu\u015ftur. GDM riski, hamilelik \u00f6ncesi VK\u0130 ile pozitif olarak ili\u015fkilidir. Bu bilgi, hamilelik planlayan kad\u0131nlara dan\u0131\u015fmanl\u0131kta \u00f6nemlidir."}
{"_id":"456304","title":"Multiple risk behaviour: increasing socio-economic gap over time?","text":"# Arka Plan\nSa\u011fl\u0131ks\u0131z davran\u0131\u015flar genellikle bir arada meydana gelir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, e\u011fitim ve ya\u015fam tarz\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fki, riskli davran\u0131\u015flar\u0131n bir k\u00fcmesi olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f olup, zaman i\u00e7inde \u00e7oklu riskli davran\u0131\u015ftaki sosyo-ekonomik de\u011fi\u015fiklikleri de\u011ferlendirmek amac\u0131yla analiz edilmi\u015ftir.\n\n# Y\u00f6ntemler\nBel\u00e7ika Sa\u011fl\u0131k G\u00f6r\u00fc\u015fmeleri'nin 1997, 2001 ve 2004 \u00e7apraz kesit verileri analiz edilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, sa\u011fl\u0131k davran\u0131\u015flar\u0131 ve e\u011fitim hakk\u0131nda bilgi olan 15 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filere k\u0131s\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r (n = 7431, n = 8142 ve n = 7459, s\u0131ras\u0131yla). D\u00f6rt sa\u011fl\u0131ks\u0131z davran\u0131\u015f\u0131n toplam\u0131na dayal\u0131 bir ya\u015fam tarz\u0131 endeksi olu\u015fturulmu\u015ftur: sigara i\u00e7enler vs. i\u00e7meyenler, riskli vs. risk i\u00e7ermeyen alkol kullan\u0131m\u0131, hareketsizlik vs. fiziksel aktivite ve k\u00f6t\u00fc vs. sa\u011fl\u0131kl\u0131 diyet. Ya\u015fam tarz\u0131 endeksi, 0-2 aras\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fck ve 3-4 aras\u0131nda y\u00fcksek olarak ikili hale getirilmi\u015ftir. \u00c7oklu riskli davran\u0131\u015ftaki sosyo-ekonomik e\u015fitsizlikleri de\u011ferlendirmek i\u00e7in, cinsiyetlere g\u00f6re ayr\u0131lm\u0131\u015f lojistik regresyon kullan\u0131larak Odds Ratio (OR) ve G\u00f6receli E\u015fitsizlik Endeksi (RII) hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n# Sonu\u00e7lar\nYeti\u015fkin n\u00fcfusun %7,5'i \u00fc\u00e7 ila d\u00f6rt sa\u011fl\u0131ks\u0131z davran\u0131\u015f\u0131n kombinasyonunu sergilemi\u015ftir. Daha d\u00fc\u015f\u00fck e\u011fitimli erkekler en y\u00fcksek risk alt\u0131ndad\u0131r. Ayr\u0131ca, 2001'de 1,6 olan erkeklerde OR, 2004'te 3,4'e (P = 0,029) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015ft\u0131r. Kad\u0131nlarda OR'un art\u0131\u015f\u0131 daha az belirgin olmu\u015ftur. Di\u011fer yandan, RII hem erkeklerde hem de kad\u0131nlarda herhangi bir e\u011fim g\u00f6stermemi\u015ftir.\n\n# Sonu\u00e7\n\u00c7oklu riskli davran\u0131\u015f, daha d\u00fc\u015f\u00fck e\u011fitimli insanlar aras\u0131nda daha yayg\u0131nd\u0131r. 2001'den 2004'e erkeklerde sosyo-ekonomik e\u015fitsizli\u011fin artan bir polarizasyonu g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Bu nedenle, sa\u011fl\u0131k te\u015fvik programlar\u0131, riskli davran\u0131\u015flar\u0131 ayn\u0131 anda hedefleyen, daha d\u00fc\u015f\u00fck sosyo-ekonomik s\u0131n\u0131flara odaklanmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"457630","title":"Variations and Trends in Health Burden of Visual Impairment Due to Cataract: A Global Analysis.","text":"Ama\u00e7: Katarakt nedeniyle g\u00f6rme kayb\u0131n\u0131n k\u00fcresel sa\u011fl\u0131k y\u00fck\u00fcn\u00fc, engellilik ayarlanm\u0131\u015f ya\u015fam y\u0131llar\u0131 (DALY) a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011ferlendirip, ulusal sosyoekonomik geli\u015fimin seviyeleriyle ili\u015fkilerini incelemektir. Y\u00f6ntemler: K\u00fcresel, b\u00f6lgesel ve ulusal DALY say\u0131lar\u0131, ya\u015fa g\u00f6re standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f katarakt g\u00f6rme kayb\u0131 oran\u0131 ve cinsiyetlere g\u00f6re ya\u015fa g\u00f6re standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f oranlar, 1990 ve 2015 y\u0131llar\u0131 i\u00e7in Global Y\u00fck Hastal\u0131\u011f\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 veritaban\u0131ndan elde edildi. \u0130nsan Kalk\u0131nma Endeksi, ki\u015fi ba\u015f\u0131na gayri safi yurt i\u00e7i has\u0131las\u0131 ve di\u011fer \u00fclke d\u00fczeyindeki veriler, uluslararas\u0131 a\u00e7\u0131k veritabanlar\u0131ndan t\u00fcretildi. Regresyon analizi, ya\u015fa g\u00f6re standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f DALY oran\u0131n\u0131n sosyoekonomik de\u011fi\u015fkenlerle ili\u015fkilerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar: K\u00fcresel katarakt g\u00f6rme kayb\u0131 nedeniyle DALY say\u0131lar\u0131, 1990'da 2048.18 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95: 1457.60-2761.80) binden 2015'te 3879.74 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95: 2766.07-5232.43) bine, %89.42 art\u0131\u015fla y\u00fckseldi (P < 0.001). Ya\u015f ve \u00fclkeye g\u00f6re ayarlamadan sonra, kad\u0131nlar daha y\u00fcksek DALY say\u0131s\u0131na sahipti, 315.83 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95: 237.17-394.4) ve daha y\u00fcksek ham oran 38.29 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95: 35.35-41.23) (t\u00fcm P < 0.001). Ya\u015fa g\u00f6re standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f DALY oran\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck \u0130nsan Kalk\u0131nma Endeksi (HDI) olan \u00fclkelerde daha y\u00fcksekti, 91.03 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95: 73.04-108.75) d\u00fc\u015f\u00fck HDI, 81.67 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95: 53.24-108.82) orta HDI, 55.89 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95: 36.87-69"}
{"_id":"461550","title":"Multiplex genome engineering using CRISPR\/Cas systems.","text":"Sebepsel genetik varyantlar\u0131n ve elementlerin i\u015flevsel a\u00e7\u0131klamas\u0131, hassas genom d\u00fczenleme teknolojileri gerektirir. Tip II prokaryotik CRISPR (k\u00fctleli aral\u0131kl\u0131 k\u0131sa palindromik tekrarlar)\/Cas adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi, RNA rehberli\u011fi ile spesifik DNA kesme yetene\u011fi g\u00f6sterdi. \u0130ki farkl\u0131 Tip II CRISPR\/Cas sistemi geli\u015ftirdik ve Cas9 n\u00fckleazlar\u0131n, k\u0131sa RNA'lar taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilerek, insan ve fare h\u00fccrelerinde endojen genom loklar\u0131nda hassas kesme sa\u011flayabildi\u011fimizi kan\u0131tlad\u0131k. Cas9 ayn\u0131 zamanda, mutajenik aktiviteyi en aza indirerek homoloji y\u00f6nlendirilmi\u015f onar\u0131m\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in n\u00fckleazl\u0131k enzimi olarak da d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilir. Son olarak, tek bir CRISPR dizisine birden fazla rehber diziyi kodlayarak, memelilerin genomunda ayn\u0131 anda birka\u00e7 yeri d\u00fczenlemek m\u00fcmk\u00fcn oldu, bu da RNA rehberli n\u00fckleaz teknolojisinin kolay programlanabilirlik ve geni\u015f uygulanabilirli\u011fini g\u00f6sterdi."}
{"_id":"463309","title":"Transformation of intact yeast cells treated with alkali cations.","text":"Tamamen b\u00fct\u00fcnle\u015fmi\u015f maya h\u00fccreleri alkali katyonlarla tedavi edildi\u011finde plazmid DNA ald\u0131. Li+, Cs+, Rb+, K+ ve Na+ plasmid YRp7'nin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc i\u00e7in yetkinli\u011fi indirmek i\u00e7in etkiliydi. Saccharomyces cerevisiae D13-1A'n\u0131n d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc i\u00e7in CsCl ile ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak incelendi. En uygun ink\u00fcbasyon s\u00fcresi 1 saat ve en uygun h\u00fccre konsantrasyonu 5 x 10(7) h\u00fccre\/ml idi. En uygun Cs+ konsantrasyonu 1.0 M'di. Plazmid DNA konsantrasyonunun artmas\u0131yla d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm verimlili\u011fi artt\u0131. Polietilen glikol kesinlikle gereklidir. Is\u0131 pulsu ve \u00e7e\u015fitli poliaminler veya temel proteinler plazmid DNA'n\u0131n al\u0131nmas\u0131n\u0131 uyard\u0131. Sadece dairesel DNA'n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, Cs+ ile tedavi edilmi\u015f maya h\u00fccreleri lineer plazmid DNA'y\u0131 da ald\u0131, ancak alma verimlili\u011fi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131ld\u0131. Cs+ veya Li+ ile d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm verimlili\u011fi geleneksel protoplast y\u00f6ntemleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir bir d\u00fczeye ula\u015ft\u0131, ancak 2 mikron k\u00f6ken replikasyonlu plazmidler i\u00e7in de\u011fil."}
{"_id":"463533","title":"Health-Related Quality of Life as Measured with EQ-5D among Populations with and without Specific Chronic Conditions: A Population-Based Survey in Shaanxi Province, China","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Shaanxi Eyaleti, \u00c7in'de bulunan bir da\u011f\u0131t\u0131lm\u0131\u015f \u00f6rneklem \u00fczerinde sa\u011fl\u0131kla ilgili ya\u015fam kalitesini (HRQoL) incelemek ve kronik hastal\u0131klar ve di\u011fer risk fakt\u00f6rlerinin HRQoL \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131rmakt\u0131.\n\nY\u00d6NTEM Bir \u00e7ok a\u015famal\u0131 stratifiye k\u00fcmelenme \u00f6rnekleme y\u00f6ntemi uyguland\u0131. EQ-5D kullan\u0131larak HRQoL \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Se\u00e7ilen kronik hastal\u0131klar\u0131 olan bireylerin EQ-5D boyutlar\u0131nda herhangi bir sorun bildirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131, her iki referans gruba g\u00f6re hesapland\u0131 ve test edildi. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli do\u011frusal regresyon modelleri, EQ VAS ile ili\u015fkili fakt\u00f6rleri ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR En s\u0131k bildirilen sorunlar a\u011fr\u0131\/rahats\u0131zl\u0131k (8,8%) ve kayg\u0131\/depresyon (7,6%) idi. Be\u015f boyutta sorun bildiren neredeyse yar\u0131s\u0131 kronik hastalard\u0131. Daha y\u00fcksek EQ VAS puanlar\u0131, erkek cinsiyet, daha y\u00fcksek e\u011fitim d\u00fczeyi, istihdam, daha gen\u00e7 ya\u015f, kentsel yerle\u015fim, \u00fccretsiz t\u0131bbi hizmetlere eri\u015fim ve daha y\u00fcksek fiziksel aktivite seviyeleri ile ili\u015fkilendirildi. Anemi d\u0131\u015f\u0131nda, se\u00e7ilen t\u00fcm kronik hastal\u0131klar, negatif bir EQ VAS puan\u0131na i\u015faret etti. \u00dc\u00e7 \u00f6nde gelen risk fakt\u00f6r\u00fc, beyin damar hastal\u0131\u011f\u0131, kanser ve zihinsel hastal\u0131kt\u0131. Ya\u015f\u0131n artmas\u0131, kronik hastal\u0131klar\u0131n say\u0131s\u0131 ve fiziksel aktivite s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, bir gradient etkisi g\u00f6sterdi.\n\nSONU\u00c7 \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, bu b\u00f6lgedeki n\u00fcfus sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 durumuyla ilgili mevcut bilgilere ekleniyor, ayr\u0131ca \u00f6l\u00fcm ve hastal\u0131k verileriyle bilinen sa\u011fl\u0131k durumuna ekleniyor. Kronik hastal\u0131klar\u0131n y\u00f6netimi ve HRQoL'un iyile\u015ftirilmesi konusunda t\u0131bbi, politik, sosyal ve bireysel dikkat g\u00f6sterilmelidir. HRQoL'daki de\u011fi\u015fiklikleri izlemek ve kronik hastal\u0131k m\u00fcdahale programlar\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmalar yap\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"464511","title":"Memory and Modularity in Cell-Fate Decision Making","text":"Genetik olarak ayn\u0131 h\u00fccreler, \u00e7evreleri payla\u015farak belirgin \u015fekilde farkl\u0131 fenotipler sergileyebilir. Bu varyasyonun ne kadar\u0131n\u0131n tesad\u00fcfen, d\u0131\u015f sinyallerden veya bireysel h\u00fccrelerin \u00f6zerk fenotipik programlar\u0131n\u0131 uygulamaya \u00e7al\u0131\u015fmalardan kaynakland\u0131\u011f\u0131 genellikle belirsizdir. Bacillus subtilis'te binlerce h\u00fccreyi y\u00fczlerce nesil boyunca sabit ko\u015fullarda g\u00f6zlemleyerek, tek ba\u015f\u0131na hareketli bir durum ve zincirlenmi\u015f, sabit bir durum aras\u0131nda rastgele bir karar\u0131n nas\u0131l verildi\u011fini inceliyoruz. G\u00f6steriyoruz ki hareketli durum 'belleksiz' olup, durumda ge\u00e7irilen s\u00fcreyi \u00f6zerk olarak kontrol etmez. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ba\u011flant\u0131l\u0131 h\u00fccre zincirlerinde ge\u00e7irilen s\u00fcre s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde kontrol edilir, \u00e7ok h\u00fccreli durumda ili\u015fkili h\u00fccreler aras\u0131nda koordinasyonu zorlar. \u00dc\u00e7 proteinli d\u00fczenleyici devre, karar\u0131n mod\u00fcler oldu\u011funu g\u00f6stererek, ba\u015flatma ve zincirleme s\u00fcrd\u00fcrme i\u015flevleri genetik olarak ayr\u0131labilir. Ayn\u0131 ba\u015flatma yolunun uyar\u0131c\u0131 olarak biyofilm olu\u015fumu tetiklemesi, \u00f6zerk zamanlaman\u0131n \u00e7ok h\u00fccrelili\u011fe ge\u00e7ici bir taahh\u00fct sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve d\u0131\u015f sinyallerin bunu uzatabilece\u011fini savunuyoruz."}
{"_id":"469066","title":"Lpd depletion reveals that SRF specifies radial versus tangential migration of pyramidal neurons","text":"Kortikojenizasyon s\u0131ras\u0131nda, piramit n\u00f6ronlar (kortikal n\u00f6ronlar\u0131n yakla\u015f\u0131k %80'i), ventrik\u00fcl b\u00f6lgesinden do\u011far, \u00e7ok kutlu bir a\u015famada olurlar, bipolar hale gelirler ve radial glia'ya ba\u011flan\u0131rlar, daha sonra korteksin do\u011fru konumuna g\u00f6\u00e7 ederler. Piramit n\u00f6ronlar\u0131 radyal olarak g\u00f6\u00e7 ettik\u00e7e, subventrik\u00fcler ve ara b\u00f6lgelerde bulunan tangansiyel g\u00f6\u00e7 eden interneuronlar ve akson lif demetleri boyunca glial alt yap\u0131s\u0131na ba\u011fl\u0131 kal\u0131rlar. Cortikojenizasyonda lamellipodin (Lpd) rol\u00fcn\u00fc inceledik. Lpd eksikli\u011fi, h\u00fccre kaderini etkilemeden, bipolar piramit n\u00f6ronlar\u0131n tangansiyel, de\u011fil radyal-glia g\u00f6\u00e7 modunu benimsemesine neden oldu. Mekanik olarak, Lpd eksikli\u011fi, polimerize ve polimerize olmayan aktin oran\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan SRF'nin aktivitesini azaltt\u0131. Bu nedenle, Lpd eksikli\u011fi, piramit n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n glia boyunca radyal g\u00f6\u00e7 yolunu se\u00e7mesini y\u00f6nlendiren SRF'nin rol\u00fcn\u00fc ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yor."}
{"_id":"470625","title":"Identification of p18 INK4c as a tumor suppressor gene in glioblastoma multiforme.","text":"Genomik de\u011fi\u015fiklikler, insanlarda yayg\u0131n t\u00fcm\u00f6r t\u00fcrlerinin patogenezini s\u00fcr\u00fckleyen anormal siklin\/siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz (cdk) komplekslerinin etkinle\u015fmesine neden olur. Glioblastoma multiforme (GBM) durumunda, bu de\u011fi\u015fiklikler en yayg\u0131n olarak p16(INK4a) homozigot silinimi ve daha az yayg\u0131n olarak bireysel siklin veya cdk'leri kodlayan genlerin genomik amplifikasyonuna ba\u011fl\u0131d\u0131r. Burada, GBM'nin patogenezini s\u00fcr\u00fckleyen yeni bir genetik de\u011fi\u015fiklik olarak p18(INK4c) cdk inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn silinimini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. p18(INK4c) silinimleri, ayn\u0131 zamanda p16(INK4a) homozigot silinimleri ta\u015f\u0131yan t\u00fcm\u00f6rlerde s\u0131kl\u0131kla g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. \u0130mmunohistokimya ile incelenen GBM primer t\u00fcm\u00f6rlerin %43'\u00fcnde p18(INK4c) ifadesi tamamen yoktu. p18(INK4c) ifadesini fizyolojik seviyelere yeniden yap\u0131land\u0131ran lentiviral vekt\u00f6rler, p18(INK4c)-eksik ancak p18(INK4c)-yeterli olmayan GBM h\u00fccrelerinde G(1) h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc tutuklanmas\u0131na neden oldu. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, p18(INK4c)'yi GBM t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 geni olarak tan\u0131ml\u0131yor ve bu korkun\u00e7 malignansta siklin\/cdk komplekslerinin anormal etkinle\u015fmesine yol a\u00e7an ek bir mekanizma ortaya koyuyor."}
{"_id":"471735","title":"Two-stage control of an oxidative stress regulon: the Escherichia coli SoxR protein triggers redox-inducible expression of the soxS regulatory gene.","text":"Escherichia coli, paraquat gibi s\u00fcperoksit \u00fcreten ajanlar taraf\u0131ndan uygulanan redoks stresine yan\u0131t olarak, 80'e kadar polipeptit sentezini etkinle\u015ftirir. Bu ind\u00fcklenebilir proteinlerin bir ana grubunun ifadesi, soxRS lokusu (soxRS d\u00fczenleni) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla transkripsiyonel d\u00fczeyde kontrol edilir. SoxRS i\u00e7in iki a\u015famal\u0131 bir kontrol sistemi hipotezlendirildi; i\u00e7sel bir redoks sinyali, SoxR proteinini transkripsiyonel aktivat\u00f6r olarak tetikleyecek ve sonu\u00e7ta artan SoxS proteini seviyeleri, \u00e7e\u015fitli soxRS d\u00fczenleni genlerinin transkripsiyonunu etkinle\u015ftirecekti (B. Demple ve C.F. Am\u00e1bile Cuevas, Cell 67:837-839, 1990). E. coli lac genlerini soxS promot\u00f6r\u00fcyle birle\u015ftiren operon f\u00fczyonlar\u0131 olu\u015fturduk, b\u00f6ylece soxS transkripsiyonunu izleyebildik. SoxS promot\u00f6r\u00fcnden ifade, paraquat taraf\u0131ndan g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ind\u00fcklenir ve bu ind\u00fckleme, i\u015flevsel bir soxR genine s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde ba\u011fl\u0131d\u0131r. Di\u011fer birka\u00e7 s\u00fcperoksit \u00fcreten ajan da soxR(+) ba\u011f\u0131ml\u0131 soxS ifadesini tetikler ve paraquat ve fenazin metos\u00fclfat ind\u00fcklemeleri oksijenin varl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Di\u011fer bir\u00e7ok oksidatif stres ajan\u0131 (H2O2, gama \u0131\u015f\u0131nlar\u0131, \u0131s\u0131 \u015foku vb.) soxS'i ind\u00fcklemezken, s\u00fcperoksit dismutaz eksik bakterilerin aerobik b\u00fcy\u00fcmesi soxR ba\u011f\u0131ml\u0131 soxS ifadesini tetikler. Bu sonu\u00e7lar, soxS ind\u00fcklemede belirli bir redoks sinyali oldu\u011funu g\u00f6sterir. SoxR proteininin soxS geninin etkinle\u015ftirilmesinde do\u011frudan bir rol\u00fc oldu\u011funu g\u00f6steren band kaymas\u0131 ve DNase I ayak izi deneyleri, SoxR proteininin h\u00fccre \u00f6zlerine spesifik olarak soxS promot\u00f6r\u00fcne ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. SoxR'nin DNA'ya ba\u011flanma \u015fekli, homologu MerR'ye benzer gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve SoxR ayak izi, soxS promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn -10 ile -35 b\u00f6lgesini kaps\u0131yor."}
{"_id":"471921","title":"Air pollution and cardiovascular disease: a statement for healthcare professionals from the Expert Panel on Population and Prevention Science of the American Heart Association.","text":"Hava kirlili\u011fi, gazlar, s\u0131v\u0131lar ve partik\u00fcl madde dahil olmak \u00fczere karma\u015f\u0131k ve heterojen bir kar\u0131\u015f\u0131md\u0131r. Epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, hem k\u0131sa hem de uzun vadeli olarak mevcut g\u00fcncel \u00e7evre partik\u00fcl madde konsantrasyonlar\u0131na maruz kalmayla ili\u015fkili s\u00fcrekli artan kardiyovask\u00fcler olaylar riski g\u00f6stermi\u015ftir. Birka\u00e7 olas\u0131 mekanizma yolu a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015ft\u0131r, bunlar aras\u0131nda artm\u0131\u015f p\u0131ht\u0131la\u015fma\/trombos, ritim bozukluklar\u0131 e\u011filimi, akut arteriyel daralma, sistemik enflamatuar yan\u0131tlar ve kronik aterosklerozun te\u015fvik edilmesi yer al\u0131r. Bu a\u00e7\u0131klaman\u0131n amac\u0131, hava kirlili\u011fi ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k \u00fczerine literat\u00fcr\u00fc kapsaml\u0131 bir \u015fekilde g\u00f6zden ge\u00e7irmek ve sa\u011fl\u0131k uzmanlar\u0131na ve d\u00fczenleyici kurumlara sunmakt\u0131r. Ayr\u0131ca, bu bulgular\u0131n halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve d\u00fczenleyici politikalar \u00fczerindeki etkileri ele al\u0131nmaktad\u0131r. Sa\u011fl\u0131k sa\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 ve hastalar\u0131 i\u00e7in pratik \u00f6neriler belirtilmi\u015ftir. Son b\u00f6l\u00fcmde, bu bilimsel sorular\u0131n bir k\u0131sm\u0131na cevap vermek i\u00e7in gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalara y\u00f6nelik \u00f6neriler sunulmu\u015ftur."}
{"_id":"474325","title":"Non-invasive ventilation in chronic obstructive pulmonary disease patients: helmet versus facial mask","text":"Kask, tolerans\u0131 iyile\u015ftirerek invazif olmayan solunumun ba\u015far\u0131 oran\u0131n\u0131 art\u0131rabilecek yeni bir aray\u00fczd\u00fcr. Kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 olan hiperkapnik hastalarda invazif olmayan solunumu sa\u011flamak i\u00e7in kask ve geleneksel y\u00fcz maskesi aras\u0131nda fizyolojik bir kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yapmak. Prospektif, kontrol edilmi\u015f, rastgelele\u015ftirilmi\u015f \u00e7apraz tasar\u0131ml\u0131 bir \u00e7al\u0131\u015fma. 10 hastada, hem kask hem de y\u00fcz maskesi ile 30 dakika boyunca yap\u0131lan invazif olmayan solunumun gaz de\u011fi\u015fimi, solunum \u00e7abas\u0131, hasta-solunum cihaz\u0131 senkronizasyonu ve hasta tolerans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik; her iki deneme de kendi kendine solunum d\u00f6nemleri ile takip edildi. Arteriyel kan gazlar\u0131, solunum \u00e7abas\u0131, diyafram kas\u0131lmas\u0131n\u0131n s\u00fcresi ve solunum cihaz\u0131 yard\u0131m\u0131, \u00e7aba-destek gecikmeleri (solunumun ba\u015flang\u0131c\u0131 ve sonu), ba\u015far\u0131s\u0131z \u00e7abalar\u0131n say\u0131s\u0131 ve hasta konforu. Invazif olmayan solunum, her iki aray\u00fczle de gaz de\u011fi\u015fimini (p<0.05) ve solunum \u00e7abas\u0131n\u0131 (p<0.01) iyile\u015ftirdi. Ancak kask, solunum \u00e7abas\u0131 azaltmada y\u00fcz maskesinden daha az verimliydi (p<0.05) ve hasta-solunum cihaz\u0131 senkronizasyonunu k\u00f6t\u00fcle\u015ftirdi, bu da mekanik yard\u0131m\u0131 tetikleme ve d\u00f6ng\u00fcden \u00e7\u0131karma gecikmelerinin uzamas\u0131 (p<0.05) ve ba\u015far\u0131s\u0131z \u00e7abalar\u0131n artmas\u0131 (p<0.005) ile g\u00f6sterildi. \u0130ki aray\u00fcz de hasta konforunda fark yaratmad\u0131. Kask ve y\u00fcz maskesi e\u015fit derecede tolerans g\u00f6rd\u00fcler ve her ikisi de gaz de\u011fi\u015fimini iyile\u015ftirerek ve solunum \u00e7abas\u0131n\u0131 azaltarak etkili oldular. Ancak kask, solunum \u00e7abas\u0131 azaltmada daha az verimliydi ve hasta-solunum cihaz\u0131 etkile\u015fimini k\u00f6t\u00fcle\u015ftirdi."}
{"_id":"485020","title":"Case Management and Client Access to Health and Social Services in Outpatient Substance Abuse Treatment","text":"Vaka y\u00f6netiminin temel amac\u0131, tedavi ortamlar\u0131 aras\u0131nda hizmetleri koordine etmek ve madde ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 hizmetlerini toplumda sunulan di\u011fer hizmet t\u00fcrleriyle, \u00f6rne\u011fin konut, ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131, t\u0131bbi ve sosyal hizmetlerle b\u00fct\u00fcnle\u015ftirmektir. Ancak, vaka y\u00f6netimi k\u00fcresel bir kavramd\u0131r ve kapsam\u0131, ba\u015fvuru s\u00fcrecinin y\u00f6netimi derecesi ve vaka y\u00f6netim faaliyetinin yeri (yerinde, uzaktan veya her ikisi de) dahil olmak \u00fczere birka\u00e7 ana boyutu i\u00e7erir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, vaka y\u00f6netiminin belirli boyutlar\u0131 ile d\u0131\u015f sa\u011fl\u0131k ve sosyal destek hizmetlerinin kullan\u0131m aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceler. Genel olarak, sonu\u00e7lar, ba\u015fvuru s\u00fcrecinde daha aktif vaka y\u00f6netimi ve hem yerinde hem de uzaktan vaka y\u00f6netimi sa\u011flaman\u0131n, madde ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 m\u00fc\u015fterilerinin sa\u011fl\u0131k ve sosyal destek hizmetlerini daha fazla kullanmas\u0131 beklentileriyle tutarl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, bu etkiler genel sa\u011fl\u0131k hizmeti ve ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 hizmetlerine \u00f6zg\u00fcd\u00fcr. Vaka y\u00f6netimi, sosyal hizmetlerin kullan\u0131m\u0131 veya takip planlar\u0131 \u00fczerinde \u00e7ok az etkisi g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"493346","title":"Evidence that the Ipl1-Sli15 (Aurora Kinase-INCENP) Complex Promotes Chromosome Bi-orientation by Altering Kinetochore-Spindle Pole Connections","text":"K\u0131z karde\u015f kinetokorlar\u0131n\u0131n mitoz s\u0131ras\u0131nda (bi-orientasyon) kar\u015f\u0131t kutuplardan mikrot\u00fcb\u00fcllere nas\u0131l ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 hala iyi anla\u015f\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r. Mayada, Aurora B-INCENP protein kinaz kompleksi (Ipl1-Sli15) homologu, bu kritik s\u00fcre\u00e7te bir rol oynayabilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc ayn\u0131 kutup mikrot\u00fcb\u00fcllerine k\u0131z karde\u015f kinetokorlar\u0131n\u0131n ba\u011flanmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in gereklidir. Biz, IPL1 i\u015flevini, kromozomlar\u0131n\u0131 \u00e7o\u011faltamayan ancak yine de kutup v\u00fccutlar\u0131n\u0131 (SPBs) \u00e7o\u011faltabilen h\u00fccrelerde ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Kinetokorlar, eski SPB'lerden kopar ve eski ve yeni SPB'lere e\u015fit s\u0131kl\u0131kta yeniden ba\u011flan\u0131r, ancak ipl1 mutantlar\u0131nda eski SPB'lere ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu, Ipl1-Sli15'in, kinetokor-SPB ba\u011flant\u0131lar\u0131n\u0131n d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc te\u015fvik ederek bi-orientasyonu kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor, b\u00f6ylece k\u0131z karde\u015f kinetokorlar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131t kutuplara do\u011fru \u00e7ekilmesi, \u00e7evresindeki kromatin \u00fczerinde gerilme yaratana kadar."}
{"_id":"496873","title":"CRITICAL REVIEW Cutaneous Vasculitis Update: Diagnostic Criteria,","text":"Vask\u00fclit, damar duvar\u0131n\u0131n iltihab\u0131, kanama, an\u00fcrizm olu\u015fumu, iskemiye veya intimal-medial hiperplazi ve daha sonra stenoz geli\u015fimiyle sonu\u00e7lanabilen mural tahribatla sonu\u00e7lanabilir. Cilt, b\u00fcy\u00fck damar yata\u011f\u0131na sahip olmas\u0131, so\u011fuk s\u0131cakl\u0131klara maruz kalmas\u0131 ve s\u0131k s\u0131k staz\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle, hem bilinen hem de bilinmeyen vask\u00fclitik sendromlar\u0131n bir\u00e7okuna dahil olur. Vask\u00fclit taklit\u00e7ilerini d\u0131\u015flamak i\u00e7in, cilt vask\u00fclitinin tan\u0131s\u0131 biyopsi teyidiyle do\u011frulanmal\u0131d\u0131r, burada akut belirtileri (fibrinoid nekroz), kronik belirtileri (obstr\u00fcktif endarterit) veya ge\u00e7mi\u015f belirtileri (healin arteritinin akelsen izleri) tan\u0131nmal\u0131 ve extravask\u00fcler bulgulara, \u00f6rne\u011fin d\u00fczenlenmi\u015f fibroz veya kolagenolitik granulomlara dikkat edilmelidir. Vask\u00fclit, etyolojiye g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131labilir, ancak bir\u00e7ok vaka i\u00e7in belirlenemeyen bir nedeni vard\u0131r ve tek bir etyolojik ajan, vask\u00fclit i\u00e7in birka\u00e7 farkl\u0131 klinik-patolojik ifade ortaya \u00e7\u0131karabilir. Bu nedenle, cilt vask\u00fclitinin s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131, damar boyutunu ve ana iltihaplanma yan\u0131t\u0131n\u0131 belirleyerek morfolojik olarak en iyi \u015fekilde yakla\u015f\u0131l\u0131r. Bu histolojik desenler, do\u011frudan imm\u00fcnofluoresan muayenesi, anti-n\u00f6trofil sitoplazmik antikor (ANCA) durumu ve sistemik hastal\u0131\u011f\u0131n \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan elde edilen bulgularla birle\u015ftirildi\u011finde, spesifik tan\u0131ya ve nihayetinde daha etkili tedaviye olanak tan\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, cilt vask\u00fclitini inceleyerek tan\u0131sal kriterleri, s\u0131n\u0131fland\u0131rmay\u0131, epidemiyolojisi, etyolojisini, patojenizi ve cilt vask\u00fcliti hastas\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesini ele al\u0131yoruz."}
{"_id":"502591","title":"E2F-dependent histone acetylation and recruitment of the Tip60 acetyltransferase complex to chromatin in late G1.","text":"E2F proteinleri ya transkripsiyonu aktive edebilir ya da bask\u0131layabilir. Mitogenik uyar\u0131dan sonra, bask\u0131lay\u0131c\u0131 E2F4-p130-histon deasetilaz kompleksleri ayr\u0131\u015f\u0131rken, aktive edici t\u00fcrler (E2F1, -2 ve -3) hedef promot\u00f6rlere ba\u011flan\u0131r. Histonlar H3 ve H4 ayn\u0131 anda hiperasetilasyon ge\u00e7irir, ancak E2F ba\u011flanmas\u0131n\u0131n bir \u00f6n ko\u015ful mu yoksa bir sonu\u00e7 mu oldu\u011fu belirsiz kal\u0131r. Burada, hedef kromatinin hiperasetilasyonunun insan h\u00fccrelerinde aktive edici E2F t\u00fcrlerinin gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Serum uyar\u0131lm\u0131\u015f T98G h\u00fccrelerinde dominant negatif (DN) E2F1 mutasyonunun a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi t\u00fcm E2F ba\u011flanmas\u0131n\u0131, H4 asetilasyonunu ve k\u0131smen H3 asetilasyonunu engelledi. Hedef gen aktivasyonu ve S-faz\u0131 giri\u015fi de DN E2F1 taraf\u0131ndan engellendi. \u00d6te yandan, E2F1'in ektopik aktivasyonu h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde H3 ve H4 asetilasyonunu indirdi, bu da E2F'nin bu olaylara do\u011frudan rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. E2F1, histon asetiltransferazlar\u0131 (HAT'lar) p300\/CBP ve PCAF\/GCN5'e ba\u011flanmay\u0131 \u00f6nceden g\u00f6stermi\u015ftir. Bizim ellerimizde, ektopik olarak ifade edilen E2F1 ayr\u0131ca ili\u015fkili olmayan HAT Tip60'a ba\u011fland\u0131 ve hedef promot\u00f6rlerde Tip60 kompleksinin be\u015f birimini (Tip60, TRRAP, p400, Tip48 ve Tip49) in vivo i\u015fe ald\u0131. Ayr\u0131ca, E2F'ye ba\u011fl\u0131 Tip60 kromatin i\u015fe al\u0131m\u0131 G(1)'in sonlar\u0131nda serum uyar\u0131s\u0131ndan sonra meydana geldi. Bu aktivitelerin birden fazla HAT kompleksinin E2F'ye ba\u011fl\u0131 asetilasyon, transkripsiyon ve S-faz\u0131 giri\u015fi i\u00e7in sorumlu oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"502797","title":"Chemical approaches to stem cell biology and therapeutics.","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcller, k\u00f6k h\u00fccre kaderini ve i\u015flevini d\u00fczenleyerek \u00f6nemli f\u0131rsatlar sunar, bu da k\u00f6k h\u00fccrelerin terap\u00f6tik potansiyelinin tam olarak ger\u00e7ekle\u015ftirilmesine olanak tan\u0131r. Mant\u0131kl\u0131 tasar\u0131m ve k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcller i\u00e7in tarama, k\u00f6k h\u00fccre kendi yenilenmesi, farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve yeniden programlanmas\u0131nda temel mekanizmalar\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yararl\u0131 bile\u015fikler belirledi ve h\u00fccre temelli terapiler ve endojen k\u00f6k ve \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri onar\u0131m ve yenileme i\u00e7in hedefleyen terap\u00f6tik ila\u00e7lar\u0131n geli\u015ftirilmesini kolayla\u015ft\u0131rd\u0131. Burada, son bilimsel ve terap\u00f6tik ilerlemeleri, kimyasal yakla\u015f\u0131mlar\u0131n k\u00f6k h\u00fccre biyolojisi ve yenileyici t\u0131pta kullan\u0131m\u0131yla ilgili yeni bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131lar\u0131n\u0131 ve gelecekteki zorluklar\u0131 tart\u0131\u015faca\u011f\u0131z."}
{"_id":"503050","title":"Genome-wide maps of chromatin state in pluripotent and lineage-committed cells","text":"Tek molek\u00fcl temelli dizileme teknolojisinin, memeliler h\u00fccrelerinde histon modifikasyonlar\u0131n\u0131n y\u00fcksek verimli profilini olu\u015fturmak i\u00e7in uygulamas\u0131n\u0131 raporluyoruz. Kromatin imm\u00fcnprecipite DNA'dan elde edilen 4 milyar bazdan fazla dizileme yaparak, fare embriyosel k\u00f6k h\u00fccreleri, sinir \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccreleri ve embriyofibroblastlar i\u00e7in genom geni\u015f kromatin durum haritalar\u0131 olu\u015fturduk. Lysin 4 ve lysin 27 trimetilasyonun, ifade edilen, ifade i\u00e7in haz\u0131r olan veya istikrarl\u0131 olarak bast\u0131r\u0131lan genleri ay\u0131rt etmede etkili oldu\u011funu bulduk ve bu nedenle h\u00fccre durumu ve geli\u015fimsel potansiyeli yans\u0131t\u0131r. Lysin 36 trimetilasyon, birincil kodlayan ve kodlamayan transkriptleri i\u015faretler ve gen notasyonu i\u00e7in kolayl\u0131k sa\u011flar. Lysin 9 ve lysin 20 trimetilasyonu, satelit, telomerik ve aktif uzun terminal tekrarlar\u0131nda tespit edilir ve yak\u0131ndaki benzersiz dizilere yay\u0131labilir. Lysin 4 ve lysin 9 trimetilasyonu, imprinting kontrol b\u00f6lgelerini i\u015faretler. Son olarak, kromatin durumunun tek n\u00fckleotit polimorfizmleri kullanarak alel \u00f6zel olarak okunabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u00e7e\u015fitli memeliler h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n karakterizasyonu i\u00e7in kapsaml\u0131 kromatin profilinin uygulanmas\u0131 i\u00e7in bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011flar."}
{"_id":"515489","title":"Oncofetal long noncoding RNA PVT1 promotes proliferation and stem cell-like property of hepatocellular carcinoma cells by stabilizing NOP2.","text":"Etiketlenmemi\u015f Bir\u00e7ok protein kodlayan onkofetal genler, fare ve insan fet\u00fcs karaci\u011ferinde y\u00fcksek derecede ifade edilir ve yeti\u015fkin karaci\u011ferde susturulur. Bu karaci\u011fer onkofetal genlerin protein \u00fcr\u00fcnleri, hepatosel\u00fcler karaci\u011fer kanseri (HCC) tekrar\u0131 i\u00e7in klinik i\u015faret\u00e7iler olarak ve HCC i\u00e7in terap\u00f6tik hedefler olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, fare fet\u00fcs ve yeti\u015fkin karaci\u011ferde bulunan uzun olmayan kodlayan RNA'lar (lncRNA'lar) i\u00e7in ifade profillerini inceledik. Bir\u00e7ok fet\u00fcs karaci\u011fer lncRNA's\u0131 belirlendi; bunlardan biri, lncRNA-mPvt1, bir onkofetal RNA'd\u0131r ve fare h\u00fccrelerinde h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve k\u00f6k h\u00fccre benzeri \u00f6zelliklerin ifade edilmesinde te\u015fvik edici bulunmu\u015ftur. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, insan lncRNA-hPVT1'in HCC dokular\u0131nda y\u00fckseltildi\u011fini ve daha y\u00fcksek lncRNA-hPVT1 ifade d\u00fczeyine sahip hastalar\u0131n k\u00f6t\u00fc bir klinik prognoza sahip oldu\u011funu bulduk. lncRNA-hPVT1'in h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve HCC h\u00fccrelerinde k\u00f6k h\u00fccre benzeri \u00f6zelliklerin ifade edilmesindeki protumorjenik etkileri, hem in vitro hem de in vivo kazan\u0131m-fonksiyon ve kay\u0131p-fonksiyon deneyleri ile onayland\u0131. Ayr\u0131ca, mRNA ifade profili verileri, lncRNA-hPVT1'in SMMC-7721 h\u00fccrelerinde bir dizi h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc geninin ifade d\u00fczeyini y\u00fckseltti\u011fini g\u00f6sterdi. RNA pulldown ve k\u00fctle spektrometresi deneyleri ile, lncRNA-hPVT1'e ba\u011flanan bir RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein olarak NOP2'yi belirledik. lncRNA-hPVT1'in NOP2'yi y\u00fckselterek NOP2 proteinlerinin kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve lncRNA-hPVT1 i\u015flevinin NOP2 varl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu onaylad\u0131k. SONU\u00c7 \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, erken karaci\u011fer geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda bir\u00e7ok lncRNA'n\u0131n ifade d\u00fczeyinin y\u00fckseltildi\u011fini ve fet\u00fcs karaci\u011ferinin HCC i\u00e7in yeni tan\u0131 i\u015faret\u00e7ileri aramak i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir. lncRNA-hPVT1, HCC h\u00fccrelerinde h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve k\u00f6k h\u00fccre benzeri \u00f6zelliklerin edinimini te\u015fvik ederek NOP2 proteinini"}
{"_id":"516867","title":"Candida albicans, a distinctive fungal model for cellular aging study","text":"Tek h\u00fccreli \u00f6karyotik organizmalar, \u00f6karyotlarda ya\u015flanmay\u0131 anlamak i\u00e7in pop\u00fcler model sistemlerini temsil eder. Candida albicans, polimorfik bir mantar, Saccharomyces cerevisiae ve Schizosaccharomyces pombe'den sonra tek h\u00fccreli ya\u015flanma modelinin ba\u015fka bir belirgin \u00f6rne\u011fi gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Candida'n\u0131n iki t\u00fcr\u00fc, maya (blastospor) formu ve ipliksi (filament\u00f6z) formu, benzer \u00e7o\u011falt\u0131c\u0131 \u00f6mre sahiptir. Morfolojik de\u011fi\u015fikliklerden yararlanarak, farkl\u0131 ya\u015flardaki h\u00fccreler elde edebiliriz. Ya\u015fl\u0131 Candida h\u00fccreleri, glikojen ve oksidatif olarak hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f proteinlerin birikimine e\u011filimlidir. SIR2 geninin silinmesi \u00f6m\u00fcrde bir azalma neden olurken, ekstra bir SIR2 kopyas\u0131n\u0131n eklenmesi \u00f6mr\u00fc uzat\u0131r, bu da S. cerevisiae'de oldu\u011fu gibi, Sir2'nin h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6sterir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, Sir2'nin silinmesi ekstrachromosomal rDNA molek\u00fcllerinin birikimine neden olmaz, ancak anne h\u00fccrelerde oksitlenmi\u015f proteinlerin tutunmas\u0131n\u0131 etkiler, bu da ekstrachromosomal rDNA molek\u00fcllerinin C. albicans'ta h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131yla ili\u015fkili olmayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer. Bu yeni ya\u015flanma modeli, ya\u015fl\u0131 h\u00fccrelerin verimli b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli izolasyonunu sa\u011flayarak, h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131n\u0131n biyokimyasal karakterizasyonlar\u0131n\u0131 ve genomik\/proteomik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 kolayla\u015ft\u0131rabilir ve S. cerevisiae gibi di\u011fer organizmalarda g\u00f6zlemlenen ya\u015flanma yollar\u0131n\u0131 do\u011frulamaya yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"519974","title":"ANKTM1, a TRP-like Channel Expressed in Nociceptive Neurons, Is Activated by Cold Temperatures","text":"Memeliler, periferik sinir sistemindeki uzman sinir h\u00fccreleri ile s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 alg\u0131larlar. S\u0131cakl\u0131k alg\u0131lamada rol oynayan d\u00f6rt TRPV s\u0131n\u0131f\u0131 kanal ve so\u011fuk alg\u0131lamada bir TRPM s\u0131n\u0131f\u0131 kanal tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu kanallar\u0131n etkinle\u015ftirme aral\u0131\u011f\u0131, \u00e7o\u011fu memeli taraf\u0131ndan alg\u0131lanan ilgili fizyolojik spektrumun \u00e7o\u011funu kapsar, ancak zararl\u0131 so\u011fuk aral\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli bir bo\u015fluk vard\u0131r. Burada, ANKTM1'in karakterizasyonunu a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz; bu, TRPM8'e k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck bir etkinle\u015ftirme s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131na sahip so\u011fuk etkinle\u015ftirilmi\u015f bir kanald\u0131r. ANKTM1, TRP kanallar\u0131n\u0131n uzak bir ailesidir ve TRPM8 ile \u00e7ok az amino asit benzerli\u011fi payla\u015f\u0131r. Bir alt k\u00fcmede nociceptif duyusal n\u00f6ronlarda bulunur ve TRPV1\/VR1 (kapsaicin\/s\u0131cakl\u0131k resept\u00f6r\u00fc) ile birlikte ifade edilir, ancak TRPM8 ile de\u011fil. ANKTM1'in ifadesine uygun olarak, hem kapsaicin'e hem de so\u011fuklara duyarl\u0131 duyusal n\u00f6ronlar\u0131 tan\u0131ml\u0131yoruz, ancak mentol'a de\u011fil."}
{"_id":"520579","title":"Plasma vitamin D metabolites and risk of colorectal cancer in women.","text":"\n# Ama\u00e7\nDeneysel kan\u0131tlar, 1,25-dihidroksivitamin D ve \u00f6nc\u00fcl\u00fc 25-hidroksivitamin D'nin (25(OH)D) kolon kanseri \u00f6nlemede yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu nedenle, bu vitamin D metabolitlerinin plazma konsantrasyonlar\u0131 ile risk aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceledik.\n\n# Y\u00f6ntemler\nNurse' Health \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'ndaki kad\u0131nlarda yap\u0131lan i\u00e7 i\u00e7e bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, 46 ile 78 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda, kan toplama tarihinden 11 y\u0131l sonra te\u015fhis edilen 193 kolon kanseri vakas\u0131 belirledik. Her vaka i\u00e7in iki kontrol, do\u011fum y\u0131l\u0131 ve kan \u00e7ekimi ay\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan e\u015fle\u015ftirildi. Kolon kanseri riski i\u00e7in olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131 (OR), v\u00fccut kitle indeksi, fiziksel aktivite, sigara kullan\u0131m\u0131, aile \u00f6yk\u00fcs\u00fc, hormon de\u011fi\u015ftirme terapisi kullan\u0131m\u0131, aspirin kullan\u0131m\u0131 ve diyet al\u0131mlar\u0131n\u0131 ayarlayan ko\u015fullu lojistik regresyonla hesapland\u0131.\n\n# Bulgular\nPlazma 25(OH)D ile kolon kanseri riski aras\u0131nda anlaml\u0131 bir do\u011frusal ters ili\u015fki bulduk (P = 0,02). En y\u00fcksek be\u015fincildeki kad\u0131nlar aras\u0131nda, OR (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) 0,53 (0,27-1,04) idi. Bu ters ili\u015fki, kan toplama tarihinde 60 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc olan kad\u0131nlar aras\u0131nda (P = 0,006) korundu, ancak daha gen\u00e7 kad\u0131nlar aras\u0131nda (P = 0,70) belirgin de\u011fildi. Daha y\u00fcksek 25(OH)D konsantrasyonlar\u0131ndan fayda, distal kolon ve rektum kanserlerinde (P = 0,02) g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ancak proksimal kolon kanserlerinde (P = 0,81) belirgin de\u011fildi. 25(OH)D'ye aksine, 1,25-dihidroksivitamin D ile kolon kanseri aras\u0131nda bir ili\u015fki g\u00f6zlemlemedik, ancak kad\u0131nlar en y\u00fcksek be\u015fincildeyken, ayn\u0131 zamanda 25(OH)D da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n alt yar\u0131s\u0131nda olsalar risk artm\u0131\u015ft\u0131 (OR, 2,52; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1,04-6,11).\n\n# Sonu\u00e7\n"}
{"_id":"544971","title":"DNA Deamination Mediates Innate Immunity to Retroviral Infection","text":"CEM15\/APOBEC3G, h\u00fccre i\u00e7i bir protein, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 direnci gerektirir. Burada, bir murin lejyoner vir\u00fcs\u00fc (MLV) tabanl\u0131 sistem kullanarak, CEM15\/APOBEC3G'nin viriyonlar s\u0131ras\u0131nda viral \u00fcretimin bir par\u00e7as\u0131 olarak entegre edilen ve daha sonra retroviral min\u00fcs (ilk) ipliksi DNA'da deoksikitidini deoksiuridine'e b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde deaminasyona neden olan bir DNA deaminaz oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k. Bu, muhtemelen viral yok olu\u015fu tetikleyen bir mekanizma. Ayr\u0131ca, HIV Vif, MLV'yi bu CEM15\/APOBEC3G ba\u011f\u0131ml\u0131 k\u0131s\u0131tlamadan koruyabilir. Bu bulgular, hedefli DNA deaminasyonun retrovir\u00fcsler i\u00e7in \u00f6nemli bir savunma stratejisi oldu\u011funu ve bir\u00e7ok vir\u00fcste (HIV dahil) g\u00f6zlemlenen dizilim de\u011fi\u015fikliklerine de katk\u0131da bulunabilece\u011fini ima eder."}
{"_id":"581832","title":"Global, regional, and national disability-adjusted life-years (DALYs) for 315 diseases and injuries and healthy life expectancy (HALE), 1990\u20132015: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2015","text":"\n# Arka Plan\nSa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015fam beklentisi (HALE) ve engelli ayarlanm\u0131\u015f ya\u015fam y\u0131llar\u0131 (DALY), co\u011frafi ve zaman boyunca sa\u011fl\u0131k \u00f6zet \u00f6l\u00e7\u00fcmleri sa\u011flayarak epidemiyolojik desenler ve sa\u011fl\u0131k sistemi performans\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesine \u0131\u015f\u0131k tutabilir, ara\u015ft\u0131rma ve geli\u015ftirme yat\u0131r\u0131mlar\u0131n\u0131n \u00f6nceliklendirilmesine yard\u0131mc\u0131 olabilir ve S\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir Kalk\u0131nma Hedefleri'ne (SKH) ula\u015fma ilerlemesini izleyebilir. Amac\u0131m\u0131z, t\u00fcm d\u00fcnyadaki co\u011frafi b\u00f6lgeler i\u00e7in g\u00fcncellenmi\u015f HALE ve DALY'ler sa\u011flamakt\u0131 ve geli\u015fmeyle birlikte hastal\u0131k y\u00fck\u00fcn\u00fcn nas\u0131l de\u011fi\u015fti\u011fini de\u011ferlendirmekti.\n\n# Y\u00f6ntemler\n2015 Global Hastal\u0131klar, Yaralanmalar ve Risk Fakt\u00f6rleri \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'ndan (GBD 2015) t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm, nedenlere \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcm ve non-fatall hastal\u0131k y\u00fck\u00fc sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 kullanarak, 1990'dan 2015'e kadar 195 \u00fclke ve b\u00f6lge i\u00e7in HALE ve DALY'leri cinsiyet baz\u0131nda elde ettik. Her co\u011frafi b\u00f6lge, ya\u015f grubu, cinsiyet ve y\u0131l i\u00e7in YLL'leri (y\u0131llar kayb\u0131) ve YLD'leri (engelli ya\u015fam y\u0131llar\u0131) toplayarak DALY'leri hesaplad\u0131k. HALE'yi, ya\u015fa \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 ve ki\u015fi ba\u015f\u0131na YLD'ler kullan\u0131larak Sullivan y\u00f6ntemiyle tahmin ettik. Daha sonra, g\u00f6zlemlenen DALY ve HALE seviyelerinin, Socio-demografik Endeks (SDI) ile hesaplanan beklenen e\u011filimlerle nas\u0131l farkl\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. SDI, ki\u015fi ba\u015f\u0131na gelir, ortalama e\u011fitim s\u00fcresi ve toplam do\u011furganl\u0131k oran\u0131ndan olu\u015fan bir bile\u015fik g\u00f6stergedir.\n\n# Bulgular\n1990'dan 2015'e kadar k\u00fcresel toplam DALY'ler b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmedi, bula\u015f\u0131c\u0131, yenido\u011fan, anne ve beslenme (Grup 1) hastal\u0131k DALY'lerinin azalmas\u0131yla, non-bula\u015f\u0131c\u0131 hastal\u0131klar (NCD'ler) i\u00e7in DALY'lerin artmas\u0131yla dengelenmi\u015fti. Bu epidemiyolojik ge\u00e7i\u015fin \u00e7o\u011fu, n\u00fcfus b\u00fcy\u00fcmesi ve ya\u015flanma de\u011fi\u015fikliklerine ba\u011fl\u0131yd\u0131, ancak yayg\u0131n SDI iyile\u015ftirmeleri de bu ge\u00e7i\u015fe katk\u0131da bulundu ve NCD'lerin artmas\u0131yla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6sterdi. Hem toplam DALY'ler hem de ya\u015f standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f DALY oranlar\u0131, Grup 1'in \u00e7o\u011fu"}
{"_id":"583260","title":"Adverse drug events: database construction and in silico prediction.","text":"Yan etkiler (ADE'ler), belirli ila\u00e7lar\u0131n normal dozlarda kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkili zararlard\u0131r ve bir ilac\u0131n klinik kullan\u0131ma onaylanmas\u0131 veya piyasada kalmas\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Bir\u00e7ok yan etki, ilac\u0131n klinik kullan\u0131ma onaylanmas\u0131ndan sonra, yani deneme a\u015famalar\u0131nda tespit edilmez, bu da olumsuz morbidite ve mortaliteye yol a\u00e7ar. Bug\u00fcne kadar d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda milyonlarca yan etki bildirimi yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130la\u00e7 ke\u015ffi ve geli\u015ftirilmesinde yan etkileri \u00f6nleme veya azaltma y\u00f6ntemleri \u00f6nemli bir konudur. Burada, 3059 benzersiz bile\u015fik (1330 ila\u00e7 dahil) aras\u0131nda 520.000'den fazla ila\u00e7-yan etki ili\u015fkisi ve 13.200 yan etki \u00f6\u011fesi i\u00e7eren kapsaml\u0131 bir yan etki veritaban\u0131 (MetaADEDB) raporlad\u0131k. T\u00fcm bile\u015fikler ve yan etkiler, t\u0131bbi konu ba\u015fl\u0131klar\u0131 (MeSH) taraf\u0131ndan tan\u0131mlanan en yayg\u0131n kullan\u0131lan kavramlarla etiketlendi. Ayn\u0131 zamanda, veritaban\u0131na dayal\u0131 olarak potansiyel yan etkileri tahmin etmek i\u00e7in fenotipik a\u011f \u00e7\u0131kar\u0131m modeli (PNIM) ad\u0131nda bir hesaplama y\u00f6ntemi geli\u015ftirildi. 10 katl\u0131 \u00e7apraz do\u011frulama ile alan alt\u0131nda al\u00e7alan \u00f6zellik e\u011frisi (AUC) 0,9'dan fazlad\u0131r, d\u0131\u015f do\u011frulama k\u00fcmesi i\u00e7in AUC de\u011feri ise ABD G\u0131da ve \u0130la\u00e7 \u0130daresi (FDA) Yan Etkiler Bildirim Sistemi'nden \u00e7\u0131kar\u0131lan 0,912'dir. Bu, y\u00f6ntemin tahmin g\u00fcc\u00fcn\u00fcn g\u00fcvenilir oldu\u011funu g\u00f6sterir. MetaADEDB, http:\/\/www.lmmd.org\/online_services\/metaadedb\/ adresinde \u00fccretsiz olarak eri\u015filebilir. Veritaban\u0131 ve y\u00f6ntem, belirli bir ilac\u0131n veya bile\u015fenin bilinen yan etkilerini aramak veya potansiyel yan etkilerini tahmin etmek i\u00e7in yararl\u0131 bir ara\u00e7 sa\u011flar."}
{"_id":"596817","title":"Genetic Tests for Ecological and Allopatric Speciation in Anoles on an Island Archipelago","text":"Darwin'in Galapagos'\u0131 incelemesi ve Wallace'\u0131n Endonezya'y\u0131 incelemesi, adalar\u0131n evrimsel ara\u015ft\u0131rmalarda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Ar\u015fipelaglarda radyasyonlar kolayca al\u0131\u015f\u0131lagelmi\u015f t\u00fcm\u00f6patrik t\u00fcrle\u015fme g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc destekler. Paradigma, di\u011fer t\u00fcrle\u015fme modlar\u0131na do\u011fru devam eden bir de\u011fi\u015fim s\u0131ras\u0131nda bile, Lesser Antillean anoleleri gibi adalar radyasyonlar\u0131 bu s\u00fcreci \u00f6rneklemekte d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Jeolojik ve molek\u00fcler filogenetik kan\u0131tlar, bu ar\u015fipelada, Martinique anolelerinin birka\u00e7 sekonder temas \u00f6rne\u011fi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. D\u00f6rt \u00f6nc\u00fcl ada t\u00fcr\u00fc, 8 milyon y\u0131l \u00f6ncesine kadar ayr\u0131\u015fm\u0131\u015f, adalar\u0131n\u0131n birle\u015fmesiyle mevcut adan\u0131n olu\u015fmas\u0131na kadar bulu\u015fmu\u015ftur. Ayr\u0131ca, kom\u015fu anole pop\u00fclasyonlar\u0131 da farkl\u0131 habitat b\u00f6l\u00fcmlendirmelerine belirgin bir \u015fekilde uyum sa\u011flamaktad\u0131r, bu da hem t\u00fcm\u00f6patik hem de ekolojik t\u00fcrle\u015fmeyi bu sistemde test edilmesine olanak tan\u0131r. Bu adalar birle\u015fmesi ve ba\u011f\u0131ms\u0131z ekolojik uyum sa\u011flama f\u0131rsat\u0131n\u0131 kullanarak, hipervaryant n\u00f6tr n\u00fckleik i\u015faret\u00e7iler \u00fczerinde kapsaml\u0131 bir n\u00fcfus genetik \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 yaparak, bu olas\u0131 t\u00fcm\u00f6patik t\u00fcrlerin, bu \u00e7ok \u00f6nemli co\u011frafi izolasyon d\u00f6nemlerinden sonra bile, kom\u015fu habitatlarda bulunan ayn\u0131 t\u00fcr pop\u00fclasyonlar\u0131na k\u0131yasla daha az \u00fcreme izolasyonuna sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Genetik de\u011fi\u015fim derecesi, ge\u00e7mi\u015f t\u00fcm\u00f6patik izlerin her zaman \u00f6nemli bir genetik imza ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu, se\u00e7ilim rejimi izin veriyorsa olduk\u00e7a g\u00fc\u00e7l\u00fc olabilir, ancak tam t\u00fcm\u00f6patik t\u00fcrle\u015fmenin hi\u00e7bir vakas\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. \u00d6nemli olan, kurak\/orman ekotonu boyunca genetik izolasyonun, herhangi bir sekonder temasla ili\u015fkili olanlardan daha fazla olmas\u0131d\u0131r. Bu, t\u00fcm\u00f6patik ayr\u0131\u015fmada \u00fcreme izolasyonunun geli\u015fimini reddeder, ancak ekolojik t\u00fcrle\u015fmenin potansiyelini destekler, hatta tam t\u00fcrle\u015fme bu durumda ger\u00e7ekle\u015ftirilmemi\u015f olsa bile. Ayr\u0131ca, Lesser Antillean'da anole t\u00fcrlerinin say\u0131s\u0131n\u0131n Greater Antillean'a k\u0131yasla daha az olmas\u0131n\u0131n nedenini de a\u00e7\u0131klar."}
{"_id":"597790","title":"Deficiency and pharmacological stabilization of mast cells reduce diet-induced obesity and diabetes in mice","text":"Mast h\u00fccre fonksiyonlar\u0131 klasik olarak alerjik tepkilerle ili\u015fkilendirilmi\u015f olsa da, son ara\u015ft\u0131rmalar bu h\u00fccrelerin \u00e7oklu skleroz, romatoid artrit, ateroskleroz, aort anevrizmas\u0131 ve kanser gibi di\u011fer yayg\u0131n hastal\u0131klara da katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, mast h\u00fccrelerinin diyetle ili\u015fkili obezite ve diyabete de katk\u0131da bulundu\u011funa dair kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r. \u00d6rne\u011fin, obez insan ve fare beyaz ya\u011f dokusu (WAT), ya\u011fl\u0131 kar\u015f\u0131tlar\u0131ndan daha fazla mast h\u00fccre i\u00e7erir. Ayr\u0131ca, Bat\u0131 diyetiyle beslenen farelerde, mast h\u00fccrelerinin genetik olarak yok edilmesi veya farmakolojik olarak istikrar\u0131 sa\u011flanmas\u0131, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kazan\u0131m\u0131n\u0131 ve serum ve WAT'de iltihapl\u0131 sitokinler, kemokinler ve proteazlar\u0131n seviyelerini azalt\u0131r, bu da glikoz homeostaz\u0131 ve enerji harcamas\u0131nda iyile\u015fme ile birlikte ger\u00e7ekle\u015fir. Mekanik \u00e7al\u0131\u015fmalar, mast h\u00fccrelerinin WAT ve kas angiogenezi ve ili\u015fkili h\u00fccre apoptozu ve katepsin aktivitesine katk\u0131da bulundu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Sitokin eksikli\u011fi olan mast h\u00fccrelerinin adaptif transfer deneyleri, bu h\u00fccrelerin interleukin-6 (IL-6) ve interferon-gamma (IFN-gamma) \u00fcretmesi yoluyla farenin ya\u011f dokusundaki katepsin ekspresyonunu, apoptozu ve angiogenezi te\u015fvik ederek diyetle ili\u015fkili obezite ve glikoz intolerans\u0131na katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir. Mast h\u00fccre istikrar\u0131 i\u00e7in klinik olarak kullan\u0131labilir ajanlarla tedavi edilen farelerde g\u00f6r\u00fclen obezite ve diyabetin azalmas\u0131, bu yayg\u0131n insan metabolik bozukluklar\u0131 i\u00e7in yeni tedavi y\u00f6ntemleri geli\u015ftirme potansiyeline i\u015faret etmektedir."}
{"_id":"599582","title":"Familial aphasic episodes: another variant of partial epilepsy with simple inheritance?","text":"Bir aile hakk\u0131nda rapor veriyoruz, bu ailede basit kal\u0131t\u0131mla ili\u015fkili k\u0131smi epilepsi vard\u0131r. Etkilenen \u00fcyeler genellikle afazik epizodlarla ikincil genelle\u015fmeye sahiptir; ba\u015flang\u0131\u00e7 ya ergenlikte ya da yeti\u015fkinlikte olmu\u015ftur. Hastalar\u0131n ila\u00e7lara verdi\u011fi yan\u0131t b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmi\u015ftir. Beyin hasar\u0131 veya zeka gerilemesi bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. Vaka, neokortikal epilepsi \u00f6zelliklerine sahip nadir aile k\u0131smi epilepsinin ba\u015fka bir \u00e7e\u015fidini temsil eder."}
{"_id":"600437","title":"Endosome-ER Contacts Control Actin Nucleation and Retromer Function through VAP-Dependent Regulation of PI4P","text":"VAP (VAPA ve VAPB), evrimsel olarak korunan bir endoplazmik retik\u00fclum (ER) ba\u011fl\u0131 proteindir ve ER ile di\u011fer zarlar aras\u0131nda lipitlerin kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 de\u011fi\u015fimini sa\u011flayan tutucular\u0131n olu\u015fumuna yard\u0131mc\u0131 olur. Burada, endosomlarda PI4P seviyelerini d\u00fczenleyerek VAP'\u0131n, bu organellerde WASH ba\u011f\u0131ml\u0131 aktin n\u00fckleasyonunu ve retromer i\u015flevini etkiledi\u011fini bildiriyoruz. VAP, retromer'in SNX2 alt birimine ba\u011flanarak endosomlar\u0131n retromer \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131 noktalar\u0131na rekrut edilir. VAP eksikli\u011fi olan h\u00fccreler, y\u00fcksek PI4P seviyeleri, aktin kuyruklar\u0131 ve endosomlarda trans-Golgi proteinleri birikimi g\u00f6sterir. Bu kusurlar, VAP'\u0131n etkile\u015fimcisi ve PI4P ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 olan OSBP'nin a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesiyle taklit edilir, bu da VAP ba\u011f\u0131ml\u0131 ER-endosom tutucular\u0131n\u0131n olu\u015fumuna kat\u0131l\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, PI4P'nin retromer\/WASH ba\u011f\u0131ml\u0131 endosomlardan \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131 olu\u015fumunda bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Toplu olarak, verilerimiz, ER'nin ba\u015fka bir zar\u0131n \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131 dinamiklerini ve sitoskeletle ili\u015fkisini, do\u011frudan temaslar yoluyla bilayer lipit modifikasyonlar\u0131na yol a\u00e7arak kontrol edebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"600808","title":"Anaphase-Promoting Complex\/Cyclosome\u2013Dependent Proteolysis of Human Cyclin a Starts at the Beginning of Mitosis and Is Not Subject to the Spindle Assembly Checkpoint","text":"Cyclin A, S ve G2 fazlar\u0131nda istikrarl\u0131 bir proteindir, ancak h\u00fccreler mitozis a\u015famas\u0131na girdi\u011finde istikrars\u0131zla\u015f\u0131r ve metafaz-anafaz ge\u00e7i\u015finden hemen \u00f6nce neredeyse tamamen par\u00e7alan\u0131r. Anaphase-promoting kompleks\/cyclosome (APC\/C) veya insan Cdc20 (fizzy) alt birimlerine kar\u015f\u0131 antikorlar\u0131n mikro enjeksiyonu, h\u00fccreleri metafazda durdurur ve hem cyclin A hem de B1'i istikrarl\u0131 hale getirir. Cyclin A, Cdc20 veya Cdh1 taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen APC\/C taraf\u0131ndan in vitro verimli bir \u015fekilde polyubikuitlenirdi, ancak cyclin B1'e k\u0131yasla, mitozis a\u015famas\u0131na girdi\u011finde cyclin A'n\u0131n par\u00e7alanmas\u0131, spindle assembly kontrol noktas\u0131n\u0131n gecikmesiyle etkilenmez. Spindle assembly kontrol noktas\u0131n\u0131n inhibisyonu, cyclin B1'in par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131r\u0131r. Bu veriler, APC\/C'nin h\u00fccrelerin mitozis a\u015famas\u0131na girdi\u011finde etkinle\u015ftirildi\u011fini ve hemen cyclin A'y\u0131 par\u00e7alamak i\u00e7in hedefledi\u011fini, ancak spindle assembly kontrol noktas\u0131n\u0131n, cyclin B1'in metafaz-anaphaz ge\u00e7i\u015fine kadar par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 geciktirdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Cyclin A'n\u0131n \"destruksiyon kutusu\" (D-box), cyclin B'ninkinden 10-20 amino asit daha uzundur. Do\u011fal cyclin A'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, metafaz-anaphaz ge\u00e7i\u015fini geciktirirken, D-box'u olmayan cyclin A mutantlar\u0131n\u0131n ifadesi, h\u00fccreleri anafazda durdurur."}
{"_id":"601033","title":"Human T Cell Leukemia Virus Reactivation with Progression of Adult T-Cell Leukemia-Lymphoma","text":"Arka plan \u0130nsan T-lenfosit kanseri vir\u00fcs\u00fc (HTLV) ile ili\u015fkili yeti\u015fkin T-lenfosit kanseri-lenfoma (ATLL), \u00e7e\u015fitli farkl\u0131 tedavi rejimlerinin denemelerine ra\u011fmen \u00e7ok k\u00f6t\u00fc bir prognoza sahiptir. Vir\u00fcs ifadesi, ATLL tan\u0131s\u0131 konuldu\u011funda s\u0131n\u0131rl\u0131 veya yok olarak bildirilmi\u015ftir ve bu da hastal\u0131\u011f\u0131n patogenezinde ikincil genetik veya epigenetik de\u011fi\u015fikliklerin \u00f6nemli oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR Bu bozuklu\u011fu tedavi etmek i\u00e7in kombine kemoterapi ve antiretroviral terapi \u00fczerine \u00f6nlemler ald\u0131k. 2002 ve 2006 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda be\u015f t\u0131p merkezinde, etoposid, doxorubicin ve vincristin, g\u00fcnl\u00fck prednizon ve bolus siklofosfamid (EPOCH) i\u00e7eren inf\u00fczyon kemoterapisi, maksimum klinik yan\u0131t elde edilene kadar 2 ila 6 d\u00f6ng\u00fc boyunca uyguland\u0131 ve ard\u0131ndan g\u00fcnl\u00fck zidovudin, lamivudin ve alfa interferon-2a ile antiviral terapi ile takip edildi. \u00c7al\u0131\u015fmaya bir aydan az s\u00fcreyle kat\u0131lan yedi hasta, ilerleyici hastal\u0131k veya kemoterapi toksisitesi nedeniyle \u00e7al\u0131\u015fmadan \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. On bir hasta, orta yan\u0131t s\u00fcresi on \u00fc\u00e7 ay olan objektif bir yan\u0131t elde etti ve iki tam remisyon ya\u015fand\u0131. Kemoterapi ind\u00fcksiyonu s\u0131ras\u0131nda, viral RNA ifadesi artt\u0131 (ortalama 190 kat) ve vir\u00fcs replikasyonu ger\u00e7ekle\u015fti, bu da hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesiyle e\u015fzamanl\u0131yd\u0131. SONU\u00c7LAR EPOCH kemoterapisi, yeti\u015fkin T-lenfosit kanseri-lenfomada aktif bir tedavi rejimi olup, ancak ind\u00fcksiyon kemoterapisi s\u0131ras\u0131nda viral yeniden etkinle\u015fme, tedavinin ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na katk\u0131da bulunabilir. Bu hastal\u0131\u011fa, ayn\u0131 anda vir\u00fcs ifadesini \u00f6nleyen ve kanserli h\u00fccreler i\u00e7in sitotoksik olan alternatif tedaviler acilen gerekmektedir."}
{"_id":"602760","title":"Montelukast and fluticasone compared with salmeterol and fluticasone in protecting against asthma exacerbation in adults: one year, double blind, randomised, comparative trial.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nFlutikason propionat solunum yoluyla uyguland\u0131\u011f\u0131nda semptomlar\u0131 tek ba\u015f\u0131na kontrol alt\u0131nda tutulamayan ast\u0131m hastalar\u0131nda montelukast ile salmeterol eklenmesinin ast\u0131m n\u00fcksetmelerine etkisini de\u011ferlendirmek. Tasar\u0131m ve Ayar: Hastalar\u0131n semptomlar\u0131 inhalasyon kortikosteroidleri ile kontrol alt\u0131nda kalmaya devam ederse montelukast veya salmeterol eklemek i\u00e7in 52 haftal\u0131k, \u00e7ift k\u00f6r, \u00e7ok merkezli bir \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n15-72 ya\u015f aras\u0131 (n = 1490) kronik ast\u0131m \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan, bazal zorlamal\u0131 egzersiz hacmi (FEV1) %50-90 tahmin edilen ve beta agonist ile FEV1'de %12 veya daha fazla iyile\u015fme g\u00f6steren hastalar.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nEn az bir ast\u0131m n\u00fcksetmesi olan hastalar\u0131n y\u00fczdesi birincil son nokta olarak belirlendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nMontelukast ve flutikason alan grubun %20.1'inde ast\u0131m n\u00fcksetti, salmeterol ve flutikason alan grubun %19.1'inde n\u00fcksetme g\u00f6r\u00fcld\u00fc; fark %1'di (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 -3.1% ile 5.0%). Montelukast ve flutikason tedavisi, salmeterol ve flutikason tedavisiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, risk oran\u0131 (montelukast-flutikason\/salmeterol-flutikason) 1.05 (0.86 ile 1.29) olarak g\u00f6sterildi, bu da montelukast ve flutikasonun salmeterol ve flutikasonla e\u015fde\u011fer klinik kontrol sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Salmeterol ve flutikason, beta agonist kullan\u0131lmadan \u00f6nce FEV1 ve sabah zirve egzersiz ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 montelukast ve flutikasonla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 (P <= 0.001), ancak beta agonist kullan\u0131lmas\u0131ndan sonra FEV1 ve ast\u0131m spesifik ya\u015fam kalitesi ve gece uyan\u0131kl\u0131klar\u0131 iyile\u015ftirmeleri gruplar aras\u0131nda benzer oldu. Montelukast ve flutikason, salmeterol ve flutikasona k\u0131yasla periferik kan eozinofil say\u0131lar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131 (P = 0.011). Her iki tedavi de genel olarak iyi tolere edildi.\n\n## Sonu\u00e7"}
{"_id":"612002","title":"Control of assembly and function of glutamate receptors by the amino-terminal domain.","text":"D\u0131\u015f h\u00fccreli amino-terminal alanlar (ATDs), iyonotropik gl\u00fctamat resept\u00f6r alt birimlerinin yar\u0131 \u00f6zerk bir bile\u015fenini olu\u015fturur ve t\u00fcm gl\u00fctamat resept\u00f6rlerinin uzakta, membran\u0131n \u00f6tesinde yer al\u0131r ve resept\u00f6r i\u015flevlerinin olduk\u00e7a \u00e7e\u015fitli bir k\u00fcmesini kontrol eder. Bu i\u015flevler alt birim montaj\u0131, resept\u00f6r trafi\u011fi, kanal kapama, agonist g\u00fcc\u00fc ve t\u00fcmosterik mod\u00fclasyonu i\u00e7erir. Farkl\u0131 iyonotropik gl\u00fctamat resept\u00f6r s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131n ve bir s\u0131n\u0131ftaki farkl\u0131 alt birimlerin bir\u00e7ok farkl\u0131 \u00f6zelli\u011fi, amino-terminal alanlar\u0131n farkl\u0131 d\u00fczenlenmesinden kaynaklanabilir. Burada g\u00f6zden ge\u00e7irilen amino-terminal alanlar\u0131n yap\u0131s\u0131 ve i\u015flevi hakk\u0131ndaki yeni bilgiler, gl\u00fctamaterjik sinyalin terap\u00f6tik mod\u00fclasyonuna bu b\u00f6lgenin hedeflenmesine olanak sa\u011flayabilir. Bu amaca ula\u015fmak i\u00e7in, NMDA resept\u00f6r antagonistleri, GluN2B ATD ile etkile\u015fime girerek, iskemya, n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131 ve Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131 gibi hayvan modellerinde umut verici sonu\u00e7lar g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"615047","title":"Fission yeast and other yeasts as emergent models to unravel cellular aging in eukaryotes.","text":"Ge\u00e7ti\u011fimiz y\u0131llarda, mayalar ve solucanlar gibi basit organizmalar ya\u015flanma ara\u015ft\u0131rmas\u0131na b\u00fcy\u00fck katk\u0131 sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Saccharomyces cerevisiae'de ba\u015flat\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131n\u0131n alt\u0131nda yatan \u00f6nemli molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 ayd\u0131nlatmak ve yeni uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck genleri ke\u015ffetmek i\u00e7in yararl\u0131 olmu\u015ftur. \u00d6nemli olan, bu genlerin \u00e7ok h\u00fccreli \u00f6karyotlarda bir\u00e7ok kez korunmu\u015f olmas\u0131d\u0131r. Bu nedenle, bu ke\u015fif yakla\u015f\u0131mlar\u0131 di\u011fer maya modellerine, \u00f6rne\u011fin Schizosaccharomyces pombe, Candida albicans, Kluyveromyces lactis ve Cryptococcus neoformans'a geni\u015fletilmektedir. Fisyon mayas\u0131nda ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar, asimetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ve besin sinyalleme yollar\u0131 ile ya\u015flanma aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131lar\u0131 bulmu\u015flard\u0131r. Bu incelemede, S pombe ve di\u011fer yeni ortaya \u00e7\u0131kan maya modellerinde hem \u00e7o\u011falt\u0131c\u0131 hem de kronolojik ya\u015flanmay\u0131 kontrol eden mekanizmalar hakk\u0131ndaki bilgi durumunu tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"623486","title":"Centrifugal elutriation as a method for isolation of large numbers of functionally intact human peripheral blood monocytes.","text":"Merkezi el\u00fctrasyon, insan periferik kan monositlerini (HPBM), plazma konsantrasyon \u00f6rneklerinden elde edilen monon\u00fckleer zengin h\u00fccrelerden ay\u0131rmak i\u00e7in daha da kullan\u0131ld\u0131. HPBM, toplam HPBM veya k\u00fc\u00e7\u00fck (SM) ve b\u00fcy\u00fck monositler (LM) olmak \u00fczere bir veya iki pop\u00fclasyonda kurtar\u0131ld\u0131. El\u00fctrasyon, EDTA i\u00e7ermeyen, kalsiyum ve magnezyum i\u00e7ermeyen PBS'te, 3.500 +\/- 5 rpm'de, l\u00f6kositleri ve HPBM'leri ay\u0131rmak i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Ortalama 5,05 +\/- 1,50 x 10(8) HPBM, %95 +\/- 3'l\u00fck bir safl\u0131kta toplam HPBM'de kurtar\u0131ld\u0131. SM ve LM, toplam HPBM'yi iki e\u015fit pop\u00fclasyona b\u00f6lerek, %92 +\/- 3'l\u00fck ve %93 +\/- 3'l\u00fck HPBM safl\u0131\u011f\u0131 ile elde edildi. El\u00fctrasyon medyalar\u0131, trypan mavi d\u0131\u015flama testi ile g\u00f6sterildi\u011fi gibi, hayatta kalmay\u0131 etkilemedi. T\u00fcm \u00fc\u00e7 HPBM pop\u00fclasyonu, l\u00f6kosit pop\u00fclasyonundan histokimyasal (leu-1 ve leu-7'ye kar\u015f\u0131 reaktivite eksikli\u011fi) ve i\u015flevsel (NK h\u00fccre aktivitesinin azalmas\u0131) olarak safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. HPBM pop\u00fclasyonlar\u0131, HLA-Dr, OKM-1, OKM-5, MY-8 ve leu M-3 monoklonal antikor i\u015faretleme ile zenginle\u015ftirildi. SM ve LM pop\u00fclasyonlar\u0131 aras\u0131nda, herhangi bir monosit spesifik monoklonal antikor i\u00e7in pozitif h\u00fccre y\u00fczdesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan fark yoktu. T\u00fcm \u00fc\u00e7 monosit pop\u00fclasyonu, insan k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131 antikor ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre i\u00e7i toksisiteyi arac\u0131lad\u0131, LM, SM'den (%7 +\/- 3) daha fazla lizis (27,0% +\/- 5%) sa\u011flad\u0131. (\u00d6ZET KISALTILMI\u015eT\u0130R)"}
{"_id":"641459","title":"Asthma in United States Olympic athletes who participated in the 1996 Summer Games.","text":"ARKA PLAN Ast\u0131m yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 genel n\u00fcfusta art\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Ast\u0131m\u0131n da y\u00fcksek rekabet\u00e7i sporcular aras\u0131nda yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\nHEDEFLER Amerika Birle\u015fik Devletleri Olimpiyat Komitesi (USOC) T\u0131bbi Tarih Anketini tamamlayan 1996 Yaz Olimpiyatlar\u0131'nda ABD'yi temsil etmeye se\u00e7ilen t\u00fcm sporcular aras\u0131nda ge\u00e7mi\u015fte ast\u0131m veya ast\u0131m belirtileri veya ast\u0131m ila\u00e7lar\u0131 kullanan sporcular\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 belirlemek.\n\nY\u00d6NTEM Anketin ast\u0131m ve solunum hastal\u0131klar\u0131 hakk\u0131nda sorular\u0131, 1996 Yaz Olimpiyatlar\u0131'nda Atlanta'da ABD'yi temsil etmek i\u00e7in se\u00e7ilen t\u00fcm sporcular taraf\u0131ndan doldurulan USOC T\u0131bbi Tarih Anketini analiz ettik.\n\nSONU\u00c7LAR 699 sporcudan 107'si (15,3%) ast\u0131m tan\u0131s\u0131 ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve 97'si (13,9%) ge\u00e7mi\u015fte ast\u0131m ilac\u0131 kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdi. 117 (16,7%) sporcunun ast\u0131m ilac\u0131 kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131, ast\u0131m tan\u0131s\u0131 ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 veya her ikisini de bildirdi\u011fini (ast\u0131m tan\u0131s\u0131 koymam\u0131z\u0131n temelini olu\u015fturdu). Atlanta'da i\u015fleme tabi tutuldu\u011funda veya kal\u0131c\u0131 veya yar\u0131 kal\u0131c\u0131 olarak ast\u0131m ila\u00e7lar\u0131 kulland\u0131klar\u0131n\u0131 ve aktif ast\u0131mlar\u0131 oldu\u011funu bildiren 73 (10,4%) sporcu vard\u0131. Bisiklet ve da\u011f bisikleti sporlar\u0131nda kat\u0131lan sporcular\u0131n ge\u00e7mi\u015fte ast\u0131m veya ast\u0131m ilac\u0131 kulland\u0131klar\u0131n\u0131 bildirme olas\u0131l\u0131klar\u0131 en y\u00fcksekti (50%). Aktif ast\u0131m s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 bisiklet ve da\u011f bisikleti sporcular\u0131nda %45 iken, dal\u0131\u015f ve a\u011f\u0131rl\u0131k kald\u0131rma sporcular\u0131nda hi\u00e7 yoktu. 1984 Yaz Olimpiyatlar\u0131'na kat\u0131lan sporcular\u0131n %11'i egzersizle ili\u015fkili ast\u0131m oldu\u011funu bildiren daha az k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131 kriterlere dayanarak. Bu daha az k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131 kriterlere dayanarak, 1996 Olimpiyat Oyunlar\u0131'na kat\u0131lan sporcular\u0131n %20'den fazlas\u0131 ast\u0131m olarak kabul edilmi\u015f olabilirdi.\n\nSONU\u00c7 Ast\u0131m, 1996 Yaz Oyunlar\u0131'na kat\u0131lan sporcular aras\u0131nda genel n\u00fcfusa veya 1984 Yaz Oyunlar\u0131'na kat\u0131lanlara k\u0131yasla daha yayg\u0131n g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Bu \u00e7al\u0131\u015fma ayr\u0131ca ast\u0131m\u0131n bir sporcunun hangi sporu se\u00e7ti\u011fine etki edebilece\u011fini de g\u00f6steriyor."}
{"_id":"641786","title":"Relapse specific mutations in NT5C2 in childhood acute lymphoblastic leukemia","text":"\u0130yile\u015fmemi\u015f \u00e7ocukluk akut lenfositik l\u00f6semi (ALL), yo\u011fun tedavi ra\u011fmen, i\u00e7sel ila\u00e7 direnci nedeniyle k\u00f6t\u00fc bir prognoza sahiptir. Direnci ara\u015ft\u0131ran biyolojik yollar bilinmemektedir. Burada, 10 \u00e7ocuk B-lenfositik l\u00f6semi hastas\u0131nda tan\u0131 ve tekrarlamal\u0131 kemik ili\u011fi \u00f6rneklerinin e\u015fle\u015ftirilmi\u015f transkriptom profillerini, RNA dizileme kullanarak rapor ediyoruz. Transkriptom dizilemesi, tan\u0131da mevcut olmayan 20 yeni edinilen, \u00f6zg\u00fcn olmayan nokta mutasyonlar\u0131n\u0131 belirledi. \u0130ki hasta, tekrarlamada ayn\u0131 gen olan NT5C2'de, 5'-n\u00fckleotidaz kodlayan bir gen i\u00e7in tekrarlama spesifik mutasyonlara sahipti. NT5C2'nin tam eksen dizilemesi, 61 ek tekrarlama \u00f6rne\u011fi \u00fczerinde tamamland\u0131 ve 5 vakada ek mutasyonlar tespit edildi. Mutant proteinlerin enzimatik analizi, baz de\u011fi\u015fimlerinin enzimatik aktiviteyi art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve n\u00fckleozid analo\u011fu tedavilerine direnci g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. Klinik olarak, NT5C2 mutasyonlar\u0131na sahip t\u00fcm bireyler, ilk tan\u0131dan 36 ay i\u00e7inde erken tekrarlad\u0131 (P = 0.03). Bu sonu\u00e7lar, ALL'de ila\u00e7 direncinin b\u00fcy\u00fcmesini destekleyen NT5C2 mutasyonlar\u0131n\u0131n ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"643765","title":"Relationship between Sloan-Kettering virus expression and mouse follicular development","text":"Sloan-Kettering vir\u00fcs gen \u00fcr\u00fcn\u00fc (Ski), benzersiz bir n\u00fckleer pro-onkoprotein olup ski\/sno proto-oncogene ailesine aittir. Ski, \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerinde \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc roller oynar; y\u00fcksek seviyelerde ifade edildi\u011finde hem onkogenik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm hem de sonlu kas farkl\u0131la\u015fmas\u0131 tetikleyebilir. Ski\/SnoN, TGF-\u03b2 s\u00fcper ailesinin \u00f6nemli transkripsiyon d\u00fczenleyicileri olup esasen heterodimerler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. TGF-\u03b2 s\u00fcper ailesi, folik\u00fcl geli\u015fiminin anahtar d\u00fczenleyicileri oldu\u011fu i\u00e7in ve SnoN'un da folik\u00fcl geli\u015fimine hayati \u00f6neme sahip oldu\u011fu \u00f6nceden g\u00f6sterilmi\u015ftir, bu ara\u015ft\u0131rma, Ski ifadesinin ve farelerdeki folik\u00fcl geli\u015fiminin ili\u015fkisini a\u00e7\u0131kl\u0131\u011fa kavu\u015fturmak amac\u0131yla, neonatal ve gonadotropin ile tetiklenen immatur farelerin yumurtal\u0131klar\u0131nda imm\u00fcnohistokimya ve ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR teknikleri kullan\u0131larak yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Postnatal farelerde, Ski'nin oosit \u00e7ekirdeklerinde y\u00fcksek d\u00fczeyde pozitif i\u015faretlenmesi postnatal g\u00fcn 1'de g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Folik\u00fcl geli\u015fimiyle birlikte, lokalizasyon oosit \u00e7ekirdeklerinden perin\u00fckleer alana kademeli olarak ta\u015f\u0131nm\u0131\u015f ve toplam seviyeler azalm\u0131\u015ft\u0131r. Estrus d\u00f6ng\u00fcs\u00fc boyunca, Ski ifadesi proestrus ve estrus a\u015famalar\u0131nda belirgin, metestrus'ta soluk, diestrus'ta en y\u00fcksek seviyededir. Gonadotropin enjeksiyonu sonras\u0131, Ski perin\u00fckleer alanda bulunmu\u015f ve oosit \u00e7ekirdeklerinde zay\u0131ft\u0131. Luteinizasyonun ba\u015flat\u0131lmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan, Ski ifadesi korporal luteum'da g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR sonu\u00e7lar\u0131 da, Ski mRNA ifadesinin, folik\u00fcl geni\u015flemesi s\u0131ras\u0131nda ve folik\u00fcllerin geli\u015fimiyle birlikte, yumurtlama ile ili\u015fkili genlerin tersi oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Ski, folik\u00fcl geli\u015fimi, yumurtlama ve luteinizasyon s\u0131ras\u0131nda \u00f6zel bir \u015fekilde ifade edilir. Bu nedenle, Ski bu s\u00fcre\u00e7lerde, \u00f6zellikle erken folik\u00fcl geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda, hayati roller oynayabilir."}
{"_id":"649951","title":"Involvement of CB1 cannabinoid receptors in emotional behaviour","text":"Rasyonel: Endojen ve d\u0131\u015fsal kanabinoidler, CB1 kanabinoid resept\u00f6rleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00e7e\u015fitli davran\u0131\u015fsal ve n\u00f6roendokrin fonksiyonlar\u0131 kontrol etmektedir, bunlara duygusal tepkiler, \u00f6\u011frenme ve bellek s\u00fcre\u00e7leri dahildir. Son zamanlarda, CB1 kanabinoid resept\u00f6r\u00fcnde eksiklik g\u00f6steren knockout fareler \u00fcretilmi\u015ftir ve bu hayvanlar, endojen kanabinoid sisteminin n\u00f6rofizyolojisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in m\u00fckemmel bir ara\u00e7t\u0131r.\n\nAma\u00e7lar: CB1 kanabinoid resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn, sald\u0131rganl\u0131k, kayg\u0131, depresyon ve \u00f6\u011frenme modelleri gibi duygusal ile ili\u015fkili davran\u0131\u015fsal tepkilerdeki rol\u00fcn\u00fc belirlemek i\u00e7in CB1 knockout fareleri kullanmak.\n\nY\u00f6ntemler: CB1 knockout fareleri ve normal kontrol farelerinin farkl\u0131 davran\u0131\u015fsal paradigmalarda kendili\u011finden tepkilerini de\u011ferlendirdik, bunlara \u0131\u015f\u0131k\/karanl\u0131k kutusu, kronik \u00f6ng\u00f6r\u00fclemeyen hafif stres, oturan-giren testi ve aktif ka\u00e7\u0131nma modeli dahildir.\n\nSonu\u00e7lar: Bulgular\u0131m\u0131z, CB1 knockout farelerinin oturan-giren testinde artan sald\u0131rganl\u0131k tepkisi ve \u0131\u015f\u0131k\/karanl\u0131k kutusunda kayg\u0131 benzeri bir tepki g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. Ayr\u0131ca, kronik \u00f6ng\u00f6r\u00fclemeyen hafif stres prosed\u00fcr\u00fcnde depresif benzeri tepkileri g\u00f6stermekte daha duyarl\u0131 olduklar\u0131 g\u00f6zlemlendi, bu da bu hayvanlarda anhedoni durumuna daha yatk\u0131n olduklar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Son olarak, CB1 knockout fareleri, aktif ka\u00e7\u0131nma modelinde ko\u015fullu tepkilerde \u00f6nemli bir art\u0131\u015f g\u00f6sterdi, bu da \u00f6\u011frenme ve bellek s\u00fcre\u00e7lerinin iyile\u015fti\u011fini g\u00f6stermektedir.\n\nSonu\u00e7: Bu bulgular birlikte, endojen kanabinoidlerin CB1 resept\u00f6rleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla etkinle\u015ftirilmesiyle duygusal davran\u0131\u015f\u0131n kontrol\u00fc ve \u00f6\u011frenme ile bellek s\u00fcre\u00e7lerine kat\u0131l\u0131m\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"654735","title":"Exosomal levels of miRNA-21 from cerebrospinal fluids associated with poor prognosis and tumor recurrence of glioma patients","text":"Gliom, beyin t\u00fcm\u00f6rlerinin en yayg\u0131n t\u00fcr\u00fcd\u00fcr. D\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131, eksozomlar olarak bilinen \u015fekillerde, h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fimi kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in h\u00fccre taraf\u0131ndan \u00fcretilen proteinleri ve n\u00fckleik asitleri ta\u015f\u0131r, bunlara \u00e7e\u015fitli mikroRNA'lar (miRNA'lar) da dahildir. Burada, tekrarlayan glioma hastalar\u0131n\u0131n omurilik s\u0131v\u0131s\u0131ndan (OS) kanserle ili\u015fkili miRNA seviyelerini inceledik ve miR-21 seviyelerinin CSF, serum ve eksozomlar i\u00e7indeki \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak prognostik de\u011ferleri de\u011ferlendirdik. Cerrahi sonras\u0131 70 glioma hastas\u0131 numunesi, beyin travmas\u0131 hastalar\u0131 olarak kontrol grubu ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Glioma hastalar\u0131n\u0131n OS i\u00e7indeki eksozom miR-21 seviyeleri, kontrol grubuna k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek bulundu; ancak serumdan t\u00fcretilen eksozom miR-21 ifadesi aras\u0131nda bir fark tespit edilmedi. CSF'den t\u00fcretilen eksozom miR-21 seviyeleri, t\u00fcm\u00f6r omurilik\/ventrik\u00fcl metastaz\u0131yla ve tekrarlamayla anatomik konum tercihiyle korelasyon g\u00f6sterdi. Ek olarak, 198 glioma dokusu numunesinden, miR-21 seviyelerinin tan\u0131sal t\u00fcm\u00f6r derecesiyle ili\u015fkili oldu\u011funu ve hastalar\u0131n genel hayatta kalma s\u00fcresinin orta de\u011ferleriyle negatif korelasyon g\u00f6sterdi\u011fini do\u011frulad\u0131k. Ayr\u0131ca, U251 h\u00fccrelerinde miR-21 ifadelerini bask\u0131lamak i\u00e7in lentiviral bir inhibit\u00f6r kulland\u0131k. Sonu\u00e7lar, PTEN, RECK ve PDCD4 gibi miR-21 hedef genlerinin protein d\u00fczeylerinde y\u00fckseltildi\u011fini g\u00f6sterdi. Bu nedenle, eksozom miR-21 seviyelerinin, \u00f6zellikle t\u00fcm\u00f6r tekrar\u0131 veya metastaz\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in glioma tan\u0131s\u0131 ve prognozunda umut verici bir g\u00f6sterge olabilece\u011fini sonu\u00e7land\u0131rd\u0131k."}
{"_id":"663464","title":"Age\u2010associated microRNA expression in human peripheral blood is associated with all\u2010cause mortality and age\u2010related traits","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, DNA metilasyonu ve protein kodlayan genlerin ifadesi ile insan ya\u015flanmas\u0131n\u0131n korelasyonlar\u0131na dair kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r. Ya\u015f ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 klinik sonu\u00e7larla ili\u015fkili mikroRNA ifadesi aras\u0131ndaki ili\u015fkiler tam olarak karakterize edilmemi\u015ftir. 5221 yeti\u015fkin \u00fczerinde tam kan mikroRNA ifadesi ile ya\u015f aras\u0131ndaki ili\u015fkileri ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve Bonferroni d\u00fczeltilmi\u015f P de\u011feri < 3.3 \u00d7 10-4 ile 127 mikroRNA'n\u0131n ya\u015fa g\u00f6re farkl\u0131 ifade edildi\u011fini belirledik. \u00c7o\u011fu mikroRNA, daha ya\u015fl\u0131 bireylerde d\u00fc\u015f\u00fck ifade d\u00fczeylerindeydi. MikroRNA ve mRNA ifadesi entegrasyon analizi, RNA i\u015fleme, \u00e7eviri ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fonksiyonu i\u00e7eren yolaklarda ya\u015fa ba\u011fl\u0131 mRNA ifade de\u011fi\u015fikliklerini, muhtemelen ya\u015fa ba\u011fl\u0131 mikroRNA'lar taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirildi\u011fini ortaya koydu. 80 mikroRNA'n\u0131n ifade d\u00fczeylerini i\u00e7eren bir do\u011frusal model kullanarak 'mikroRNA ya\u015f\u0131' tahmin ettik. MikroRNA ya\u015f\u0131, tahmin edilen ya\u015ftan (r = 0.3) ve mRNA ifadesinden (r = 0.2) hafif\u00e7e korelasyon g\u00f6sterdi, bu da mikroRNA ya\u015f\u0131n\u0131n mRNA ve epigenetik ya\u015f tahmin modellerini tamamlayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. MikroRNA ya\u015f\u0131n\u0131 ve kronolojik ya\u015f aras\u0131ndaki fark\u0131, h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015flanma biyomarkeri olarak kulland\u0131k ve bu fark\u0131n t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcmle (her y\u0131l fark i\u00e7in risk oran\u0131 1.1, P = 4.2 \u00d7 10-5, cinsiyet ve kronolojik ya\u015f ayarlamal\u0131) ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Ayr\u0131ca, h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015flanma biyomarkeri olarak \u0394ya\u015f, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131, hipertansiyon, kan bas\u0131nc\u0131 ve glikoz seviyeleri ile de ili\u015fkiliydi. Sonu\u00e7 olarak, tam kan mikroRNA ifade profillemesi temelinde mikroRNA ya\u015f\u0131n\u0131 tahmin eden bir model olu\u015fturduk. Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 mikroRNA'lar ve hedefleri, h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015flanmay\u0131 tespit etmek ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131klar i\u00e7in riskleri tahmin etmek i\u00e7in potansiyel faydalar sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"665817","title":"Histone deacetylases (HDACs) in frontotemporal lobar degeneration.","text":"FTLD'nin (Frontotemporal Lobar Degenerasyon) klinik ve patolojik a\u00e7\u0131dan heterojen oldu\u011fu bilinmektedir. MAPT, GRN ve C9ORF72 genleriyle ili\u015fkili olsalar da, bu ve di\u011fer nongenetik FTLD formlar\u0131n\u0131n patogenezi hala bilinmemektedir. Epigenetik fakt\u00f6rler, histon deasetilazlar (HDAC) taraf\u0131ndan histon d\u00fczenlemesi gibi, transkripsiyonel aktivitenin d\u00fczenlenmesinde rol oynayabilir ve bu da n\u00f6rodejeneratif s\u00fcreci destekleyebilir.\n\nY\u00f6ntemler: Temporal korteks, hipokamp\u00fcs ve cerebellum'dan al\u0131nan ve 33 patolojik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f FTLD vakas\u0131 ve 27 kontrol \u00f6rne\u011fi olan imm\u00fcn boyal\u0131 kesitlerde HDAC 4, 5 ve 6'n\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m ve yo\u011funlu\u011fu yar\u0131 nicel olarak de\u011ferlendirildi.\n\nSonu\u00e7lar: FTLD vakalar\u0131nda genel olarak ve \u00f6zellikle FTLD tau-Pick vakalar\u0131nda HDAC4 ve HDAC6'n\u0131n sitoplazmik imm\u00fcn boyama yo\u011funlu\u011funun kontrol grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 derecede daha y\u00fcksek oldu\u011funu bulduk. FTLD-TDP alt tipleri veya farkl\u0131 genetik ve nongenetik FTLD formlar\u0131 aras\u0131nda herhangi bir fark g\u00f6zlemlenmedi. FTLD veya kontrol vakalar\u0131nda HDAC5'de herhangi bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6r\u00fclmedi.\n\nSonu\u00e7: HDAC4 ve\/veya HDAC6'n\u0131n d\u00fczenlenmesinin FTLD-tau Pick v\u00fccutlar\u0131 ile ili\u015fkili patogenezi etkileyebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnebiliriz, ancak bu de\u011fi\u015fikliklerin do\u011frudan Pick v\u00fccutlar\u0131n\u0131n olu\u015fumuna katk\u0131da bulunmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eden bu imm\u00fcn boyamalar\u0131n olmamas\u0131."}
{"_id":"667451","title":"Evolution and Impact of Subclonal Mutations in Chronic Lymphocytic Leukemia","text":"Klonal evrim, kanser ilerlemesi ve tekrarlamas\u0131n\u0131n temel bir \u00f6zelli\u011fidir. 149 kronik lenfositik l\u00f6semi (CLL) vakas\u0131nda intratumoral heterojenli\u011fi b\u00fct\u00fcn eksom dizileme ve kopya say\u0131s\u0131 entegrasyonu ile inceleyerek her somatik mutasyona sahip kanser h\u00fccrelerinin oran\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7t\u00fck. MYD88, trisomi 12 ve del(13q) gibi s\u00fcr\u00fcc\u00fc mutasyonlar\u0131 ve SF3B1 ve TP53 gibi alt klonlar olarak tan\u0131mlad\u0131k, bu da CLL evriminin daha erken ve daha sonraki olaylar\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k geliyor. 18 hastadan 2 zaman noktas\u0131nda lenfositik h\u00fccreler \u00f6rnekledik. Kimyoterapi ile tedavi edilen 12 CLL vakas\u0131ndan 10'u (ancak tedavi edilmeyen 6 vakadan sadece biri) klonal evrim ge\u00e7irdi, \u00e7o\u011funlukla s\u00fcr\u00fcc\u00fc mutasyonlar\u0131 (\u00f6rne\u011fin, SF3B1 ve TP53) i\u00e7eren alt klonlar\u0131n geni\u015flemesiyle ili\u015fkiliydi. Ayr\u0131ca, alt klon s\u00fcr\u00fcc\u00fc mutasyonu, h\u0131zl\u0131 hastal\u0131k ilerlemesi i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z bir risk fakt\u00f6r\u00fcyd\u00fc. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z bu \u015fekilde CLL'de klonal evrimin kal\u0131plar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yor, ad\u0131m ad\u0131m d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011fl\u0131yor ve alt klonlar\u0131n olumsuz klinik sonu\u00e7larla ili\u015fkisini ortaya koyuyor."}
{"_id":"680949","title":"The transcriptional program of sporulation in budding yeast","text":"\u00c7ift kromozomlu maya h\u00fccreleri, spor\u00fclasyon geli\u015fim program\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla haploid h\u00fccreler \u00fcretir, bu program meozis ve spor morfogenezi i\u00e7erir. Her mayaya ait neredeyse t\u00fcm genleri i\u00e7eren DNA mikroarray'leri, spor\u00fclasyon s\u0131ras\u0131nda gen ifade de\u011fi\u015fikliklerini \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. En az yedi farkl\u0131 zaman diliminde ind\u00fcklenme g\u00f6zlemlendi. Transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Ndt80, meiotik profaz\u0131n sonunda b\u00fcy\u00fck bir gen grubunun ind\u00fcklenmesinde \u00f6nemli gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Zamanl\u0131 d\u00fczenlemeden sorumlu oldu\u011fu bilinen veya \u00f6nerilen konsens\u00fcs dizileri, koordineli ifade edilen genlerin dizilerini analiz ederek tek ba\u015f\u0131na belirlenebilir. Zamanl\u0131 ifade deseni, daha \u00f6nce karakterize edilmemi\u015f y\u00fczlerce genin potansiyel i\u015flevleri hakk\u0131nda ipu\u00e7lar\u0131 verdi, bunlardan baz\u0131lar\u0131 memeli homologlar\u0131na sahip olabilir ve gametogenezi s\u0131ras\u0131nda i\u015flev g\u00f6rebilir."}
{"_id":"695938","title":"Grass plants bind, retain, uptake, and transport infectious prions.","text":"Prionlar, prion hastal\u0131klar\u0131 i\u00e7in sorumlu protein tabanl\u0131 enfeksiy\u00f6z ajanlard\u0131r. \u00c7evresel prion kontaminasyonu, hastal\u0131\u011f\u0131n bula\u015fmas\u0131nda rol oynam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, bitkilerde enfeksiy\u00f6z prion proteini (PrP(Sc))'nin ba\u011flanma ve tutunmas\u0131n\u0131 analiz ettik. \u0130nce miktarlarda PrP(Sc), beyin homojenat\u0131n\u0131n veya idrar ve d\u0131\u015fk\u0131 gibi d\u0131\u015fk\u0131 maddelerinin seyreltilmesiyle bitkilerin k\u00f6klerine ve yapraklar\u0131na ba\u011flanabilir. Normal tip hamsterler, prion kontamine bitkilerin yutulmas\u0131yla verimli bir \u015fekilde enfekte oldular. Prion-bitki etkile\u015fimi, kronik bozu\u015fma hastal\u0131\u011f\u0131 da dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli kaynaklardan gelen prionlarla ger\u00e7ekle\u015fir. Ayr\u0131ca, prion i\u00e7eren bir haz\u0131rlama ile p\u00fcsk\u00fcrt\u00fclm\u00fc\u015f yapraklar, canl\u0131 bitkide birka\u00e7 hafta boyunca PrP(Sc) tutar. Son olarak, bitkiler, kontamine topraktan prionlar\u0131 alabilir ve onlar\u0131 bitkinin hava k\u0131s\u0131mlar\u0131na (sakal ve yapraklar) ta\u015f\u0131yabilir. Bu bulgular, bitkilerin enfeksiy\u00f6z prionlar\u0131 verimli bir \u015fekilde ba\u011flayabildi\u011fini ve bula\u015f\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131 ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar olarak hareket edebilece\u011fini g\u00f6stermektedir, bu da \u00e7evresel prion kontaminasyonunun hastal\u0131\u011f\u0131n yatay bula\u015fmas\u0131nda bir rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"696006","title":"Innate lymphoid cells mediate influenza-induced airway hyper-reactivity independently of adaptive immunity","text":"Ast\u0131m, \u00f6nemli bir halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sorunu olan hastalar, influenza vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonundan ciddi hastal\u0131k riski alt\u0131ndad\u0131r, ancak influenza A'n\u0131n hava yolu hastal\u0131\u011f\u0131 ve ast\u0131m\u0131 neden oldu\u011fu patojenik mekanizmalar tam olarak bilinmemektedir. Burada, bir fare modelinde g\u00f6steriyoruz ki, influenza enfeksiyonu, T yard\u0131mc\u0131 tip 2 (TH2) h\u00fccreleri ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak akut hava yolu hiper-reaktivitesini (AHR), ast\u0131m\u0131n temel \u00f6zelli\u011fini tetikledi. Bunun yerine, influenza enfeksiyonu, daha \u00f6nce bilinmeyen bir yolla AHR'yi tetikledi, bu da IL-13\u2013IL-33 ekseni ve 'do\u011fal yard\u0131mc\u0131 h\u00fccreler' olarak bilinen, T h\u00fccreleri ve B h\u00fccreleri olmayan do\u011fal lenfosit t\u00fcr\u00fc h\u00fccreleri gerektiriyordu. Influenza A vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonu, NLRP3 inflammasomunu aktive ederek, akci\u011fer makrofajlar\u0131nda \u00e7ok daha fazla IL-33 \u00fcretimi sa\u011flad\u0131, bu da do\u011fal yard\u0131mc\u0131 h\u00fccreleri aktive ederek \u00f6nemli miktarda IL-13 \u00fcretti."}
{"_id":"704526","title":"The behaviour change wheel: A new method for characterising and designing behaviour change interventions","text":"\n## Arka Plan\n\nKan\u0131tlara dayal\u0131 uygulamalar\u0131n tasar\u0131m\u0131n\u0131 ve uygulamas\u0131n\u0131 geli\u015ftirmek, ba\u015far\u0131l\u0131 davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fi m\u00fcdahalelerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu da, hedeflenen davran\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131 olarak m\u00fcdahaleleri karakterize etmek ve analiz etmek i\u00e7in uygun bir y\u00f6nteme ihtiya\u00e7 duyulmas\u0131n\u0131 gerektirir. Davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fi m\u00fcdahaleleri i\u00e7in \u00e7ok say\u0131da \u00e7er\u00e7eve vard\u0131r, ancak bu \u00e7er\u00e7evelerin bu amaca ne kadar iyi hizmet etti\u011fi net de\u011fildir. Bu makale, bu \u00e7er\u00e7eveleri de\u011ferlendirir ve s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n\u0131 a\u015fmay\u0131 ama\u00e7layan yeni bir \u00e7er\u00e7eve geli\u015ftirir ve de\u011ferlendirir.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nElektronik veritabanlar\u0131nda sistematik bir arama ve davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fi uzmanlar\u0131yla dan\u0131\u015fma, davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fi m\u00fcdahale \u00e7er\u00e7evelerini belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Bu \u00e7er\u00e7eveler, kapsaml\u0131l\u0131k, tutarl\u0131l\u0131k ve davran\u0131\u015fa genel bir modele net bir ba\u011flant\u0131 gibi \u00fc\u00e7 kriter do\u011frultusunda de\u011ferlendirildi. Bu kriterleri kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in yeni bir \u00e7er\u00e7eve geli\u015ftirildi. Uygulama g\u00fcvenilirli\u011fi, sigara kontrol\u00fc ve obezite gibi iki davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fi alan\u0131nda test edildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\nOn dokuz \u00e7er\u00e7eve, dokuz m\u00fcdahale i\u015flevi ve yedi politika kategorisi kapsayacak \u015fekilde belirlendi, bu da bu m\u00fcdahaleleri m\u00fcmk\u00fcn k\u0131labilir. \u0130ncelenen hi\u00e7bir \u00e7er\u00e7eve t\u00fcm m\u00fcdahale i\u015flevlerini veya politikalar\u0131 kapsamad\u0131 ve sadece bir az\u0131nl\u0131k tutarl\u0131l\u0131k veya davran\u0131\u015f modeliyle ba\u011flant\u0131 kriterlerini kar\u015f\u0131lad\u0131. \u00d6nerilen yeni \u00e7er\u00e7evenin merkezinde, \"davran\u0131\u015f sistemi\" olarak adland\u0131r\u0131lan \u00fc\u00e7 temel ko\u015ful yer al\u0131r: yetkinlik, f\u0131rsat ve motivasyon (COM-B sistemi olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z). Bu, \"davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fi tekerle\u011fi\" (BCW) etraf\u0131nda d\u00f6nen merkezdir; bu tekerle\u011fin etraf\u0131nda, bu ko\u015fullardan birinin veya daha fazlas\u0131nda eksiklikleri ele almak i\u00e7in dokuz m\u00fcdahale i\u015flevi yerle\u015ftirilir; bu i\u015flevlerin etraf\u0131nda ise m\u00fcdahaleleri m\u00fcmk\u00fcn k\u0131labilecek yedi politika kategorisi bulunur. BCW, \u0130ngiltere Sa\u011fl\u0131k Bakanl\u0131\u011f\u0131'n\u0131n 2010 sigara kontrol\u00fc stratejisinde ve Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Klinik M\u00fckemmellik Enstit\u00fcs\u00fc'n\u00fcn obezite azaltma k\u0131lavuzunda m\u00fcdahaleleri karakterize etmek i\u00e7in g\u00fcvenilir bir \u015fekilde kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\n\nDavran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fi m\u00fcdahaleleri ve politikalar\u0131, davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fi tekerle\u011fi (BCW) kullan\u0131larak a\u015fa\u011f\u0131daki \u015fekilde karakterize edilebilir:"}
{"_id":"708425","title":"Intermittent prophylaxis with oral truvada protects macaques from rectal SHIV infection.","text":"HIV k\u00fcresel olarak hala yay\u0131lmaya devam ediyor, \u00f6ncelikle cinsel temas yoluyla. Tedavi ve bak\u0131m alan\u0131ndaki geli\u015fmelere ra\u011fmen, a\u015f\u0131 veya mikrobidiklerle bula\u015f\u0131m \u00f6nlemenin zor oldu\u011fu kan\u0131tland\u0131. Bula\u015f\u0131m\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in umut verici bir strateji, HIV'e maruz kalmadan \u00f6nce antiretroviral ila\u00e7larla \u00f6nleyici tedavi yapmakt\u0131r. Tenofovir disoproxil fumarat (TDF) veya Truvada (TDF ve emtricitabine kombinasyonu) g\u00fcnl\u00fck tedavinin etkinli\u011fini de\u011ferlendiren klinik denemeler devam ediyor. Hipotezimiz, uzun etkili antiviral ila\u00e7larla aral\u0131kl\u0131 \u00f6nleyici tedavinin, g\u00fcnl\u00fck dozlaman\u0131n engelledi\u011fi erken viral replikasyon a\u015famalar\u0131n\u0131 engellemede ve mukozal bula\u015f\u0131m\u0131 \u00f6nlemede ayn\u0131 derecede etkili olaca\u011f\u0131yd\u0131. Bu hipotezi test etmek i\u00e7in, makak maymunlar\u0131na Truvada'y\u0131 aral\u0131kl\u0131 olarak \u00f6nleyici olarak verdik ve onlar\u0131 14 hafta boyunca haftada bir kez simian-insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (SHIV) ile rektal olarak maruz b\u0131rakt\u0131k. Basit bir rejimle, Truvada'n\u0131n a\u011f\u0131zdan al\u0131nmas\u0131, maruz kalma \u00f6ncesi 1, 3 veya 7 g\u00fcn ve maruz kalma sonras\u0131 2 saatte bir ikinci doz, g\u00fcnl\u00fck ila\u00e7 y\u00f6netimi kadar koruyucuydu, belki de ila\u00e7lar\u0131n uzun s\u00fcreli h\u00fccre i\u00e7i varl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle. Ayr\u0131ca, vir\u00fcs maruziyeti \u00f6ncesi veya sonras\u0131 2 saatte bir iki dozlu rejim de etkiliydi ve her iki dozda Truvada konsantrasyonunu iki kat\u0131na \u00e7\u0131kararak tam koruma sa\u011fland\u0131. Maruz kalma sonras\u0131 24 saat bekletildi\u011finde ilk dozun gecikmesi hi\u00e7bir koruma sa\u011flamad\u0131, bu da mukozal ilk replikasyonu engellemenin \u00f6nemini vurguluyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, antiviral ila\u00e7la aral\u0131kl\u0131 \u00f6nleyici tedavinin SHIV enfeksiyonunu \u00f6nlemede \u00e7ok etkili olabilece\u011fini ve geni\u015f bir koruma penceresi sunabilece\u011fini g\u00f6steriyor. Bu sonu\u00e7lar, insanlarda HIV bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in uygulanabilir ve maliyet etkin stratejilerin geli\u015ftirilme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7lendiriyor."}
{"_id":"711256","title":"RNA is favourable for analysing EGFR mutations in malignant pleural effusion of lung cancer.","text":"Malignant pleural ef\u00fczyonu (MPE), k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) hastalar\u0131nda EGFR durumunun de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in yararl\u0131 bir \u00f6rnek sa\u011flar. Bununla birlikte, MPE \u00f6rneklerinden genomik DNA'n\u0131n do\u011frudan dizilenmesi, EGFR mutasyonunun tespitinde duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi\u011fi bulunmu\u015ftur. Nontumor h\u00fccreleri taraf\u0131ndan yap\u0131lan m\u00fcdahalenin daha az olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 nedeniyle EGFR'nin RNA analizi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test etmek i\u00e7in, 150 akci\u011fer adenokarsinomas\u0131 hastas\u0131nda ilk sat\u0131r tirozin kinaz inhibit\u00f6rleri (TKIs) alan MPE \u00f6rneklerinden EGFR mutasyonunun tespitinde \u00fc\u00e7 y\u00f6ntemi paralel olarak kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Bu MPE \u00f6rnekleri aras\u0131nda, RNA kullan\u0131larak dizilenmede t\u00fcm mutasyonlar i\u00e7in, genomik DNA'dan dizilenme ve k\u00fctle spektrometrisi analizi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda EGFR mutasyonlar\u0131 \u00e7ok daha s\u0131k tespit edildi (67.3'e kar\u015f\u0131 44.7 ve 46.7%). L858R veya 19. eksen silmeleri i\u00e7in, RNA kullan\u0131larak dizilenmede tespit oran\u0131 61.3 iken, genomik DNA'dan dizilenme ve k\u00fctle spektrometrisi analizi ile 41.3 ve 46.7'ye d\u00fc\u015ft\u00fc. RNA'dan dizilenme, ilk sat\u0131r TKIs'lerin klinik etkinli\u011finin daha iyi tahmin edilmesiyle birlikte daha y\u00fcksek mutasyon tespit verimi sa\u011flad\u0131. Edinilmi\u015f diren\u00e7te olan hastalarda, RNA kullan\u0131larak EGFR dizileme, T790M'nin tatmin edici tespitini (54.2%) sa\u011flad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, MPE \u00f6rneklerinden EGFR mutasyonunun tespitinde duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131ran RNA kullanarak EGFR dizilemesinin, NSCLC'de heterojen MPE \u00f6rneklerinden EGFR mutasyonlar\u0131n\u0131 analiz etmek i\u00e7in daha uygun bir kaynak oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"712078","title":"Pharmacological correction of a defect in PPAR\u03b3 signaling ameliorates disease severity in Cftr-deficient mice","text":"Sistik fibroz, Cftr geninde meydana gelen mutasyonlar nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kar. Bu mutasyonlar, Cftr'nin klor\u00fcr kanal\u0131 olarak i\u015flevini bozar ve bikarbonat ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 destekler. Sistik fibrozlu bireyler, hava yollar\u0131n\u0131 t\u0131kayan ve organlar\u0131n lumenlerini t\u0131kanan kal\u0131nla\u015fm\u0131\u015f ve yap\u0131\u015fkan mukus g\u00f6sterirler. Ayr\u0131ca, etkilenen organlar\u0131n iltihab\u0131, lipit metabolizmas\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler ve ins\u00fclin direnci de dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok ba\u015fka anormallik g\u00f6sterirler. Burada, Cftr eksikli\u011fi olan fare kolonik epitel h\u00fccreleri ve akci\u011fer dokusunun Pparg (peroksisom proliferat\u00f6r-aktif resept\u00f6r-gamma) i\u015flevinde bir kusur oldu\u011funu ve bu kusurun patolojik bir gen ifade program\u0131na katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Kolonik epitel h\u00fccrelerindeki lipitomik analiz, bu kusurun k\u0131smen endojen PPAR-gamma ligan\u0131 15-keto-prostaglandin E(2) (15-keto-PGE(2)) miktar\u0131ndaki azalmadan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Cftr eksikli\u011fi ile ili\u015fkili de\u011fi\u015ftirilmi\u015f gen ifade desenini k\u0131smen normalle\u015ftiren ve hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetini azaltan sentetik PPAR-gamma ligan\u0131 rosiglitazon ile Cftr eksikli\u011fi olan fareler tedavi edildi. Rosiglitazon, kolonda klor\u00fcr sekresyonunu etkilemez, ancak karbonik anhidraz 4 ve 2 (Car4 ve Car2) genlerinin ifadelerini art\u0131r\u0131r, bikarbonat sekresyonunu art\u0131r\u0131r ve mukus tutulumunu azalt\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, Cftr eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerde geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilir bir PPAR-gamma sinyalleme kusurunu ortaya koyuyor ve bu kusurun ila\u00e7la d\u00fczeltilebilece\u011fini g\u00f6steriyor, b\u00f6ylece farelerde sistik fibroz fenotipinin \u015fiddetini hafifletiyor."}
{"_id":"712320","title":"Visualization of volatile substances in different organelles with an atmospheric-pressure mass microscope.","text":"Bir k\u00fctle mikroskopu (nakit g\u00f6z\u00fcn \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcnden daha y\u00fcksek mekansal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011fe sahip k\u00fctle spektrometre g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleyici) geli\u015ftirdik ve bu mikroskop, atmosferik bas\u0131n\u00e7 iyon kayna\u011f\u0131 odas\u0131 ile lazer desorpsiyon\/iyonizasyon (AP-LDI) ve bir d\u00f6rtl\u00fc iyon tuza\u011f\u0131 zaman-u\u00e7u\u015f (QIT-TOF) analiz\u00f6r\u00fc ile donat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Optik mikroskopun k\u00fctle spektrometresi ile birle\u015ftirilmesi, g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme k\u00fctle spektrometrisi (IMS) yapmadan \u00f6nce ilgili dokusal b\u00f6lgeyi hassas bir \u015fekilde belirlememizi sa\u011flad\u0131. Y\u00fcksek mekansal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck elde etmek i\u00e7in bir ultraviyole lazer, bir \u00fc\u00e7l\u00fc lens ile s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde odakland\u0131. Atmosferik bas\u0131n\u00e7 iyon kayna\u011f\u0131 odas\u0131, do\u011fal su veya u\u00e7ucu bile\u015fiklerin minimal kayb\u0131 ile taze \u00f6rnekleri analiz etmemizi sa\u011flar. Taze kesilmi\u015f zencefil k\u00f6k\u00fc b\u00f6l\u00fcmlerinin k\u00fctle-mikroskopik AP-LDI g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi, 6-gingerol'un ([M + K](+) at m\/z 333.15, pozitif mod; [M - H](-) at m\/z 293.17, negatif mod) ve monoterpen'in ([M + K](+) at m\/z 191.09), s\u0131ras\u0131yla ac\u0131 ve lezzetle ili\u015fkili bile\u015fiklerin, ya\u011f damlac\u0131\u011f\u0131 i\u00e7eren organellerde lokalize oldu\u011funu ortaya koydu. AP-LDI-tandem MS\/MS analizleri, taze kesilmi\u015f zencefilden elde edilen ger\u00e7ek sinyalleri standart reaktifle do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in uyguland\u0131. Bu nedenle, atmosferik g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme k\u00fctle spektrometremiz, bitkilerin organel d\u00fczeyinde kalitesini izlememizi sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"718601","title":"Coding of Sweet, Bitter, and Umami Tastes Different Receptor Cells Sharing Similar Signaling Pathways","text":"Memeliler, kimyasal duyusal uyaranlar\u0131n geni\u015f bir repertuvar\u0131n\u0131 tadabilir. Tat, amino asit ve ac\u0131 bile\u015fiklere yan\u0131t vermek i\u00e7in iki ili\u015fkili olmayan resept\u00f6r ailesi (T1Rs ve T2Rs) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir. Burada, tat TRP iyon kanal\u0131 TRPM5 veya tat dokusunda se\u00e7kin olarak ifade edilen fosfolipaz C PLCbeta2'nin knockout'lar\u0131n\u0131n tatl\u0131, amino asit ve ac\u0131 tat al\u0131m\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak ek\u015fi veya tuzlu tatlar\u0131 etkilemedi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu nedenle, tatl\u0131, amino asit ve ac\u0131 duyular\u0131n farkl\u0131 resept\u00f6rlere ra\u011fmen ortak sinyal molek\u00fcllerine konvansiyonu var. Daha sonra, PLCbeta2 tat k\u00f6r hayvanlar\u0131 kullanarak tat alg\u0131lamada temel bir soru: tat modlar\u0131 h\u00fccre d\u00fczeyinde nas\u0131l kodlan\u0131r? Tatl\u0131 veya amino asit uyaranlar\u0131na yan\u0131t vermeyen ancak ac\u0131 tatantlara normal yan\u0131t veren ac\u0131 resept\u00f6r h\u00fccrelerinde PLCbeta2 i\u015flevini kurtaran fareler geli\u015ftirildi. Bu nedenle, ac\u0131 tat, tatl\u0131 ve amino asitlerden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak kodlan\u0131r ve tat resept\u00f6r h\u00fccreleri bu modlar aras\u0131nda yayg\u0131n olarak ayarlanmaz."}
{"_id":"719812","title":"Green synthesis of silver nanoparticles and characterization of their inhibitory effects on AGEs formation using biophysical techniques","text":"Diabetin ikincil komplikasyonlar\u0131nda rol oynayan ba\u015fl\u0131ca fakt\u00f6rlerden biri, enzimatik olmayan glikasyon sonucu olu\u015fan geli\u015fmi\u015f glikasyon son \u00fcr\u00fcnleri (AGEs)dir. Bilim insanlar\u0131, biyomolek\u00fcllerin normal yap\u0131s\u0131n\u0131 ve i\u015flevini etkilemeden potansiyel AGEs inhibit\u00f6rleri olarak kullan\u0131labilecek yeni bile\u015fikler ke\u015ffetmeye odaklanmaktad\u0131r. Birka\u00e7 do\u011fal ve sentetik bile\u015fik, AGEs inhibit\u00f6r\u00fc olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, AGEs olu\u015fumunda AgNPs'nin (alt\u0131n nanopartik\u00fclleri) inhibisyon etkilerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Aloe Vera yaprak \u00f6z\u00fcs\u00fcnden sentezlenen AgNPs (~30,5 nm) boyutunda, UV-Vis spektroskopisi, enerji da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131k X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 spektroskopisi (EDX), y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc iletkenlik elektron mikroskobu, X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 difraksiyonu ve dinamik \u0131\u015f\u0131k da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 (DLS) teknikleri kullan\u0131larak karakterize edildi. AGEs olu\u015fumunda AgNPs'nin inhibisyon etkilerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, serbest amino gruplar\u0131n\u0131n (lisin ve arginin kal\u0131nt\u0131lar\u0131) reaktivitesi, protein ba\u011fl\u0131 karbonil ve karboksil metil lisina (CML) i\u00e7eri\u011fi ve protein yap\u0131s\u0131na etkileri gibi \u00e7e\u015fitli fiziko-kimyasal teknikler kullan\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar, AgNPs'lerin konsantrasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak AGEs olu\u015fumunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe etti\u011fini ve AgNPs'lerin protein yap\u0131s\u0131na olumlu bir etki yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu bulgular, AgNPs'lerin diyabetle ili\u015fkili komplikasyonlarda terap\u00f6tik bir rol oynayabilece\u011fini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"735130","title":"Myosin Light Chain\u2013activating Phosphorylation Sites Are Required for Oogenesis in Drosophila ","text":"Drosophila'da spagetti kabak (sqh) geni, non-kasl\u0131 myosin II'nin d\u00fczenleyici hafif zincirini (RMLC) kodlar. Hayvan non-kasl\u0131 ve d\u00fcz kasl\u0131 myosin II'nin biyokimyasal analizi, RMLC'nin belirli amino asitlerinin fosforlanmas\u0131n\u0131n, myosin'in in vitro'da aktin ba\u011f\u0131ml\u0131 ATPaz ve motor aktivitesini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu sitelerin in vivo \u00f6nemini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, bu spesifik amino asitlerin (Drosophila'da serin-21 ve treonin-20'ye kar\u015f\u0131l\u0131k gelir) de\u011fi\u015ftirildi\u011fi bir dizi transgen olu\u015fturduk. Bu transgenlerin fenotipleri, Drosophila di\u015filerdeki oosit geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda, bir ba\u015fka \u015fekilde null mutasyona sahip arka planda incelendi. Tamamen i\u015flevsel sqh geni olmayan germ line cystoblastlar\u0131, proliferasyon ve sitokinezde ciddi kusurlar g\u00f6sterir. Yumurta odas\u0131ndaki yumurta h\u00fccrelerini yumurta h\u00fccrelerine ba\u011flayan halkalar, anormal g\u00f6r\u00fcnmektedir, bu da myosin II'nin kurulmas\u0131 veya korunmas\u0131nda bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Ayr\u0131ca, sqh null h\u00fccrelerde say\u0131s\u0131z myosin a\u011f\u0131r zincir agregat\u0131 birikir. Her iki serin-21 ve treonin-20'nin de alaninlerle de\u011fi\u015ftirildi\u011fi sqh -A20, A21 mutasyonlu transgen, bu sistemde null alele ile \u00e7o\u011fu a\u00e7\u0131dan ayn\u0131 davran\u0131r, tek istisna, a\u011f\u0131r zincir agregatlar\u0131n\u0131n bulunmamas\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, sadece birincil fosforlama hedefi serin-21 sitesinin de\u011fi\u015ftirildi\u011fi sqh -A21, germ line myosin II'nin i\u015flevini k\u0131smen geri kazand\u0131r\u0131r, cystoblast b\u00f6l\u00fcnmesini ve oosit geli\u015fimini sa\u011flar, ancak baz\u0131 sitokinez ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131, yumurta h\u00fccrelerinden sitoplazmaya h\u0131zl\u0131 ta\u015f\u0131nman\u0131n, tipik olarak ge\u00e7 a\u015fama oogenezi s\u0131ras\u0131nda g\u00f6r\u00fclen kusurlar\u0131 ve baz\u0131 hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f halkalar ile sonu\u00e7lan\u0131r. Serin-21'e glutamat yerine koymak (mutant sqh -E21), oogenezi tamamlamay\u0131, minimum kusurlarla, normal olarak geli\u015febilen yumurtalar \u00fcreterek sa\u011flar. sqh -A20'yi ifade eden b\u00f6cekler, sadece ikincil fosforlama sitesinin eksik oldu\u011fu i\u00e7in, tamamen vah\u015fi tipte g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bu"}
{"_id":"739734","title":"Stages of the pathologic process in Alzheimer disease: age categories from 1 to 100 years.","text":"\u0130ki bin \u00fc\u00e7 y\u00fcz otuz iki se\u00e7ilmemi\u015f beyin, 1 ila 100 ya\u015f aras\u0131 bireylerden al\u0131nd\u0131 ve anormal tau i\u00e7in imm\u00fcno-sitokimya (AT8) ve Gallyas g\u00fcm\u00fc\u015f boyama ile incelendi; \u03b2-amyloid i\u00e7in imm\u00fcno-sitokimya (4G8) ve Campbell-Switzer boyama kullan\u0131ld\u0131. Toplam 342 vaka Gallyas boyamada negatifti, ancak yeniden AT8 ile yeniden de\u011ferlendirildi\u011finde sadece 10 imm\u00fcn negatifti. 58 vaka, \u00f6zellikle locus coeruleus'ta alt korteks tau'ya sahipti, ancak anormal korteks tau (alt korteks a\u015famalar\u0131 a-c) yoktu. Korteks kat\u0131l\u0131m\u0131 (neuritlerde anormal tau) ilk olarak transentorhinal b\u00f6lgede (1a a\u015famas\u0131, 38 vaka) tespit edildi. Transentorhinal piramidal h\u00fccreler, pretangle materyali (1b a\u015famas\u0131, 236 vaka) sergiledi. Pretangle'lar yava\u015f yava\u015f argyrofilik n\u00f6rofibriller tanglar (NFT'ler) haline geldi ve NFT a\u015famalar\u0131 I'den VI'ya kadar paralel olarak ilerledi. Sadece alt korteks sitelerinde bulunan pretangle'lar \u00f6ncelikle daha gen\u00e7 ya\u015flarda g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Toplam vakalar\u0131n %44.2'si, 1031 vaka \u03b2-amyloid plaklar\u0131 vard\u0131. \u0130lk plaklar, neokorteks'te beyin sap\u0131n\u0131n tauopati ba\u015flang\u0131c\u0131ndan sonra ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Plaklar genellikle 40'l\u0131 ya\u015flarda, t\u00fcm vakalar\u0131n %4'\u00fcnde geli\u015fti ve onuncusu on y\u0131lda (75%) zirveye ula\u015ft\u0131. \u03b2-amyloid plaklar\u0131 ve NFT'ler aras\u0131nda anlaml\u0131 bir korelasyon vard\u0131 (p < 0.0001). Bu veriler, sporadik Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ili\u015fkili tauopati'nin daha \u00f6nce d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnden daha erken ba\u015flayabilece\u011fini ve belki de transentorhinal b\u00f6lgede de\u011fil, daha alttaki beyin sap\u0131nda ba\u015flayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"750781","title":"Coronary bypass graft patency in patients with diabetes in the Bypass Angioplasty Revascularization Investigation (BARI).","text":"ARKA PLAN Az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma, diyabetli ve diyabeti olmayan hastalar aras\u0131nda uzun vadeli anastomoz durumunu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131 ve diyabetin CABG sonras\u0131 klinik sonu\u00e7ta k\u00f6t\u00fc bir \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc olup olmad\u0131\u011f\u0131 konusunda belirsizlikler var. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR BARI \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda 1526 hasta, ilk revask\u00fclarizasyon olarak CABG'ye tabi tutuldu. 292 hastadan 99'u (34%) tedavi edilmi\u015f diyabet melit\u00fcs\u00fc (TDM) (ins\u00fclin veya a\u011f\u0131z yoluyla hipoglisemik ila\u00e7lar kullananlar) ve 1234 hastadan 469'u (38%) TDM'den yoksundu ve takip anjiografisi yap\u0131ld\u0131. En uzun takip aral\u0131\u011f\u0131ndan (ortalama 3.9 y\u0131l) ilk ameliyat ve herhangi bir perk\u00fctan anastomoz m\u00fcdahalesi \u00f6ncesi anjiograflar incelendi. Ortalama 3.0 anastomoz, TDM'li hastalarda (n=297; i\u00e7 mamari arter [IMA], %33) ve 2.9 anastomoz, TDM'den yoksun hastalarda (n=1347; IMA, %34) ilk CABG'de yerle\u015ftirildi. TDM'li hastalar, TDM'den yoksun hastalara g\u00f6re daha k\u00fc\u00e7\u00fck (<1.5 mm) anastomoz edilen damarlara (29% vs. 22%) ve kalitesiz damarlara (9% vs. 6%) daha yatk\u0131nlard\u0131. Takip anjiografisinde, TDM'li hastalarda %89'u, TDM'den yoksun hastalarda ise %85'i (P=0.23) IMA anastomozlar\u0131nda %50 veya daha fazla daralmaya sahip de\u011fildi. Ven graftleri i\u00e7in kar\u015f\u0131l\u0131k gelen oranlar s\u0131ras\u0131yla %71 ve %75 (P=0.40) idi. \u0130statistiksel ayarlamadan sonra, TDM, %50 veya daha fazla daralmaya sahip bir anastomoz olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 etkilemedi (d\u00fczenlenmi\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131, 0.87; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.58-1.32). SONU\u00c7LAR Diyabetli hastalar\u0131n daha k\u00fc\u00e7\u00fck uzak damarlar\u0131 ve daha d\u00fc\u015f\u00fck kaliteli damarlar\u0131 olmas\u0131na"}
{"_id":"751192","title":"A novel ATAC-seq approach reveals lineage-specific reinforcement of the open chromatin landscape via cooperation between BAF and p63","text":"ARKA PLAN A\u00e7\u0131k kromatin b\u00f6lgeleri, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda aktif d\u00fczenleyici elementlerle ili\u015fkili olup hastal\u0131klarda d\u00fczensizle\u015fir. BAF (SWI\/SNF) kompleksi geli\u015fim i\u00e7in esast\u0131r ve in vitro yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f kromatin \u00fczerinde yeniden \u015fekillendirme yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve canl\u0131da birka\u00e7 bireysel b\u00f6lgenin eri\u015filebilirli\u011fini kontrol etti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bununla birlikte, BAF'\u0131n geli\u015fim s\u00fcre\u00e7lerini d\u00fczenlemek i\u00e7in a\u00e7\u0131k kromatin manzaras\u0131n\u0131 nerede ve nas\u0131l kontrol etti\u011fi hala belirsizdir, \u00f6rne\u011fin insan epidermal farkl\u0131la\u015fma.\n\nSONU\u00c7LAR \"On-plate\" ATAC-sekwanslama yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, d\u00fc\u015f\u00fck say\u0131da yap\u0131\u015fkan h\u00fccre ile a\u00e7\u0131k kromatin manzaralar\u0131n\u0131 profille\u015ftirmek i\u00e7in yeni bir y\u00f6ntemle, BAF kompleksinin epidermal farkl\u0131la\u015fmada %11.6's\u0131 a\u00e7\u0131k kromatin b\u00f6lgelerini korumada hayati oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu BAF'a ba\u011fl\u0131 a\u00e7\u0131k kromatin b\u00f6lgeleri, h\u00fccre tipine \u00e7ok \u00f6zg\u00fcd\u00fcr ve g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde p63'\u00fcn bir ana epidermal transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc i\u00e7in ba\u011flanma siteleriyle zengindir. P63 ba\u011flanma sitelerinin DNA dizileri, kromatin olu\u015fumunu te\u015fvik eden ve di\u011fer h\u00fccre tiplerinde p63'\u00fcn \u00f6nlemek i\u00e7in eri\u015filemez olan ekzotik etkinle\u015fmeyi \u00f6nlemek i\u00e7in intrinsik olarak n\u00fckleozom olu\u015fumuna elveri\u015fli olanlard\u0131r. Epidermal h\u00fccrelerde, BAF ve p63 birbirini kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak \u00e7eker ve 14.853 a\u00e7\u0131k kromatin b\u00f6lgesini korur. Ayr\u0131ca, BAF ve p63'\u00fcn birlikte n\u00fckleozomlar\u0131 p63 ba\u011flanma sitelerinden uzakla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve transkripsiyon makinesini kontrol ederek dokusal farkl\u0131la\u015fmay\u0131 kontrol etti\u011fini g\u00f6sterdik.\n\nSONU\u00c7 BAF, epidermal farkl\u0131la\u015fmada, ana transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc p63 ile i\u015fbirli\u011fi yaparak, h\u00fccre tipine \u00f6zg\u00fc a\u00e7\u0131k kromatin b\u00f6lgelerini korumada y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fck g\u00f6sterir."}
{"_id":"752423","title":"Aging, habitual exercise, and dynamic arterial compliance.","text":"ARKA PLAN B\u00fcy\u00fck boyutlu kardiyotoraksal (merkezi) damarlar\u0131n uyumlulu\u011funda azalma, ya\u015fla birlikte geli\u015fen kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Y\u00d6NTEMLER VE SONU\u00c7LAR Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 merkezi damar uyumlulu\u011fundaki azalman\u0131n rol\u00fcn\u00fc, hem kesitsel hem de m\u00fcdahaleci yakla\u015f\u0131mlar kullanarak belirledik. \u00d6ncelikle, 18 ile 77 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 151 sa\u011fl\u0131kl\u0131 erke\u011fi inceledik: 54'\u00fc oturmu\u015f, 45'i amat\u00f6r olarak aktif ve 53'\u00fc dayan\u0131kl\u0131l\u0131k egzersizi e\u011fitimi alm\u0131\u015flard\u0131. Merkezi damar uyumlulu\u011fu (simultane B modu ultrason ve arteri aplanasyon tonometrisi ile ortak karotid arterde), orta ya\u015f ve ya\u015fl\u0131 erkeklerde gen\u00e7 erkeklere k\u0131yasla t\u00fcm 3 grupta daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P:<0.05). Oturmu\u015f ve amat\u00f6r olarak aktif erkekler aras\u0131nda herhangi bir ya\u015fta anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar yoktu. Bununla birlikte, dayan\u0131kl\u0131l\u0131k e\u011fitimi alm\u0131\u015f orta ya\u015f ve ya\u015fl\u0131 erkeklerdeki damar uyumlulu\u011fu, daha az aktif iki gruptan %20 ile %35 daha y\u00fcksekti (P:<0.01). Bu nedenle, merkezi damar uyumlulu\u011fundaki ya\u015fa ba\u011fl\u0131 farkl\u0131l\u0131klar, oturmu\u015f ve amat\u00f6r olarak aktif erkeklerden daha az dayan\u0131kl\u0131l\u0131k e\u011fitimi alm\u0131\u015f erkeklerde daha azd\u0131. \u0130kincisi, 53+\/-2 ya\u015flar\u0131ndaki 20 orta ya\u015f ve ya\u015fl\u0131 (oturmu\u015f) sa\u011fl\u0131kl\u0131 erke\u011fi, 3 ayl\u0131k aerobik egzersiz m\u00fcdahalesi (\u00f6ncelikle y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f) \u00f6ncesi ve sonras\u0131 inceledik. D\u00fczenli egzersiz, merkezi damar uyumlulu\u011funu (P:<0.01) art\u0131rarak dayan\u0131kl\u0131l\u0131k e\u011fitimi alm\u0131\u015f orta ya\u015f ve ya\u015fl\u0131 erkeklere benzer seviyelere \u00e7\u0131kard\u0131. Bu etkiler, v\u00fccut k\u00fctlesi, ya\u011fl\u0131l\u0131k, arteriyel kan bas\u0131nc\u0131 veya maksimum oksijen t\u00fcketimi de\u011fi\u015fikliklerinden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131. SONU\u00c7LAR D\u00fczenli aerobik-dayan\u0131kl\u0131l\u0131k egzersizi, orta ya\u015f ve ya\u015fl\u0131 sa\u011fl\u0131kl\u0131 erkeklerde merkezi damar uyumlulu\u011fundaki ya\u015fa ba\u011fl\u0131 azalmalar\u0131 azalt\u0131r ve daha \u00f6nce oturmu\u015f olan erkeklerde seviyeleri geri getirir. Bu, bu n\u00fcfusta kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n riskini d\u00fc\u015f\u00fcrmede al\u0131\u015fkanl\u0131k egzersizinin bir mekanizmas\u0131 olabilir"}
{"_id":"756887","title":"A comparison of cancer screening practices in cancer survivors and in the general population: the Korean national health and nutrition examination survey (KNHANES) 2001\u20132007","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Kore'deki kanser hayatta kalanlar\u0131nda ikinci birincil kanser taramas\u0131 oranlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamay\u0131 ve bu oranlar\u0131, kanser ge\u00e7mi\u015fi olmayan ancak di\u011fer kronik hastal\u0131klar\u0131 olan ki\u015filer ve kanser ge\u00e7mi\u015fi ve di\u011fer kronik hastal\u0131klar\u0131 olmayan ki\u015filer olmak \u00fczere iki kontrol grubuyla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma, 2001, 2005 ve 2007 y\u0131llar\u0131nda yap\u0131lan Kore Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Beslenme Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 (KNHANES) verilerine dayal\u0131 bir kesitsel analizdir. Ulusal k\u0131lavuzlara g\u00f6re meme, servikal, mide ve kolon-rektum kanseri taramas\u0131 \u00f6nlemlerinin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 de\u011ferlendirildi ve iki kontrol grubu ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Kanser hayatta kalanlar\u0131 aras\u0131nda meme, servikal, mide ve kolon-rektum kanseri taramas\u0131 oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %48,5, %54,7, %34,7 ve %28,6 idi. Kanser hayatta kalanlar\u0131, her d\u00f6rt kanser yeri i\u00e7in her iki kontrol grubuna k\u0131yasla daha y\u00fcksek taramas\u0131 oranlar\u0131na sahipti, ancak meme kanseri taramas\u0131, cinsiyet, ya\u015f, evlilik durumu, e\u011fitim, gelir, \u00e7al\u0131\u015fma durumu, sa\u011fl\u0131k sigortas\u0131, sigara ve alkoll\u00fc i\u00e7ki t\u00fcketimi durumu ve kendili\u011finden bildirilen sa\u011fl\u0131k durumu ayarlamalar\u0131ndan sonra istatistiksel olarak anlaml\u0131yd\u0131. Kanser hayatta kalanlar\u0131, kanser ge\u00e7mi\u015fi olmayan ki\u015filere k\u0131yasla k\u0131lavuzlara uygun taramalar\u0131 almada daha olas\u0131yd\u0131. Bununla birlikte, hayatta kalanlar aras\u0131nda bile taramas\u0131 oranlar\u0131 suboptimaldu, bu da ikinci birincil kanser taramas\u0131 ve \u00f6nleme i\u00e7in daha sistematik bir yakla\u015f\u0131m\u0131n gereklili\u011fini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"778436","title":"Negative effect of the transcriptional activator GAL4","text":"Yeast transkripsiyonel aktivat\u00f6r\u00fc GAL4, DNA'daki belirli sitelere ba\u011flanarak kom\u015fu genlerin transkripsiyonunu etkinle\u015ftirir1-5. GAL4'\u00fcn farkl\u0131 aktivasyon b\u00f6lgeleri asidik kal\u0131nt\u0131larla zengindir ve bu b\u00f6lgelerin transkripsiyonel makineye ba\u015fka bir protein bile\u015feniyle (\u00f6rne\u011fin TATA ba\u011flama proteini veya RNA polimeraz II) etkile\u015fime girdi\u011fi, DNA ba\u011flama b\u00f6lgesinin ise aktivasyon b\u00f6lgesini genin yak\u0131n\u0131na konumland\u0131rd\u0131\u011f\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr6,7,8. Burada, y\u00fcksek seviyelerde mayada ifade edilen \u00e7e\u015fitli GAL4 t\u00fcrevlerinin, GAL4 ba\u011flama siteleri olmayan belirli genlerin transkripsiyonunu inhibe etti\u011fini, daha verimli aktivat\u00f6rlerin daha g\u00fc\u00e7l\u00fc inhibe etti\u011fini ve inhibisyonun DNA ba\u011flama alan\u0131na ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u00d6neriyoruz ki bu inhibisyon, yani \"squelching\" (s\u00f6n\u00fcmleme), GAL4'\u00fcn aktivasyon b\u00f6lgesinin bir transkripsiyonel fakt\u00f6r\u00fc titrasyonunu yans\u0131tt\u0131\u011f\u0131n\u0131."}
{"_id":"790598","title":"The Bayh\u2013Dole Act and university research and development","text":"Bu makale, \u00fcniversite ara\u015ft\u0131rma ve geli\u015ftirme (R&D) faaliyetleri ile Bayh-Dole Yasas\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceler. Bu yasa, federal h\u00fck\u00fcmet taraf\u0131ndan finanse edilen ara\u015ft\u0131rmalardan patent alma s\u00fcrecini \u00fcniversitelere \u00e7ok daha kolay hale getirdi ve \u00fcniversitelerin R&D faaliyetlerini de\u011fi\u015ftirmeye te\u015fvik edebilir. Yasa, temel ara\u015ft\u0131rmay\u0131 (lisanslama \u00fccretleri \u00fcretmeyen) azaltmaya ve uygulanabilir ara\u015ft\u0131rmay\u0131 (patentler ve lisanslama \u00fccretleri \u00fcreten) art\u0131rmaya te\u015fvik edebilir. Ayr\u0131ca, end\u00fcstri, sonu\u00e7lar\u0131n patentlenmesi daha kolay olaca\u011f\u0131 i\u00e7in \u00fcniversite R&D projelerini finanse etmeye daha istekli olabilir. Bu makale, mevcut literat\u00fcrden farkl\u0131 olarak, patent verilerini (ara\u015ft\u0131rma \u00e7\u0131kt\u0131s\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc) kullanarak de\u011fil, ara\u015ft\u0131rma ve geli\u015ftirme verilerini (icat giri\u015fi \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc) kullanarak Yasan\u0131n etkisini inceler."}
{"_id":"791050","title":"The relation between past exposure to fine particulate air pollution and prevalent anxiety: observational cohort study","text":"\n## Ama\u00e7\nGe\u00e7mi\u015fte partik\u00fcl hava kirlili\u011fine daha y\u00fcksek maruz kalma ile yayg\u0131n y\u00fcksek kayg\u0131 semptomlar\u0131 aras\u0131nda ili\u015fki olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\nG\u00f6zlemsel kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\nNurses' Health Study.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nEn az bir maruz kalma d\u00f6nemi i\u00e7in ge\u00e7erli partik\u00fcl madde maruz kalma tahminlerine sahip ve 2004'te kayg\u0131 semptomlar\u0131 verilerine sahip, Birle\u015fik Devletler'in t\u00fcm eyaletlerinde ikamet eden 71.271 kad\u0131n, Nurses' Health Study'ye kay\u0131tl\u0131.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nAnksiyete semptomlar\u0131nda anlaml\u0131 derecede y\u00fckseklik, Crown-Crisp endeksinin fobik kayg\u0131 alt \u00f6l\u00e7e\u011finde 6 veya daha y\u00fcksek bir puan olarak tan\u0131mlan\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7lar\n71.271 uygun kad\u0131n, de\u011ferlendirme an\u0131nda 57-85 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda (ortalama 70 ya\u015f) ve y\u00fcksek anksiyete semptomlar\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %15 idi. Partik\u00fcl madde maruz kalmas\u0131, 2,5 mikrometreden k\u00fc\u00e7\u00fck (PM2,5) ve 2,5 ile 10 mikrometre aras\u0131nda (PM2,5-10) ortalama maruz kalma tahminleri kullan\u0131larak, anksiyete semptomlar\u0131n\u0131n de\u011ferlendirildi\u011fi tarihten bir ay, \u00fc\u00e7 ay, alt\u0131 ay, bir y\u0131l ve 15 y\u0131l \u00f6ncesine kadar karakterize edildi. Ayr\u0131ca, anksiyete semptomlar\u0131n\u0131n de\u011ferlendirildi\u011fi tarihten iki y\u0131l \u00f6ncesine kadar ikamet ettikleri en yak\u0131n ana yolda mesafe de hesapland\u0131. Daha y\u00fcksek PM2,5 maruz kalmas\u0131 ile \u00e7oklu ortalama d\u00f6nemler i\u00e7in anlaml\u0131 artm\u0131\u015f risk oranlar\u0131 g\u00f6zlemlendi (\u00f6rne\u011fin, son bir ay ortalama PM2,5'de 10 mikrogram\/metrek\u00fcp art\u0131\u015f i\u00e7in risk oran\u0131: 1,12, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1,06-1,19; 12 ayl\u0131k ortalama PM2,5 i\u00e7in: 1,15, 1,06-1,26). \u00c7oklu maruz kalma pencerelerini i\u00e7eren modeller, k\u0131sa vadeli ortalama d\u00f6nemlerin uzun vadeli ortalama d\u00f6nemlerden daha \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6sterdi. PM2,5-10 ile anksiyete aras\u0131nda ili\u015fki bulunmad\u0131. Ana yollardan mesafe, anksiyete semptomlar\u0131 ile"}
{"_id":"797114","title":"A mitochondrially targeted compound delays aging in yeast through a mechanism linking mitochondrial membrane lipid metabolism to mitochondrial redox biology\u2606","text":"Son bir \u00e7al\u0131\u015fma, ya\u015flanmay\u0131 geciktirmek i\u00e7in bir do\u011fal bile\u015fenin mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bu bile\u015fik \u00f6zellikle mitokondriyel redoks s\u00fcre\u00e7lerine etki eder. Bu mekanizmada, d\u0131\u015ftan eklenen lithokolik safra asidi, maya h\u00fccrelerine girer, \u00f6ncelikle i\u00e7 mitokondriyal zarda birikir ve mitokondriyal zarlar i\u00e7inde fosfolipid sentezi ve hareketinin ya\u015fa ba\u011fl\u0131 yeniden d\u00fczenlenmesine neden olur. Bu mitokondriyal fosfolipid dinamiklerinin yeniden d\u00fczenlenmesi, bir mayan\u0131n kronolojik ya\u015f\u0131yla ilerler ve sonunda mitokondriyal zar lipidominde \u00f6nemli de\u011fi\u015fikliklere neden olur. Bu zar fosfolipid kompozisyonundaki de\u011fi\u015fiklikler, mitokondri say\u0131s\u0131n\u0131 ve morfolojisini de\u011fi\u015ftirir, bu da mitokondriyal solunum, mitokondriyal zar potansiyelinin korunmas\u0131, mitokondriyal olarak \u00fcretilen reaktif oksijen t\u00fcrlerinin h\u00fccresel homeostaz\u0131n\u0131n korunmas\u0131 ve elektron ta\u015f\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n ATP senteziyle koplamas\u0131n\u0131n ya\u015fa ba\u011fl\u0131 kronolojisinde de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7ar."}
{"_id":"798152","title":"Isolation from African Sykes' monkeys (Cercopithecus mitis) of a lentivirus related to human and simian immunodeficiency viruses.","text":"Kenya'da yakalanan veya kolonide do\u011fmu\u015f 100 Sykes maymunu (Cercopithecus mitis) kan \u00f6rneklerinin analizi, 59 hayvan\u0131n insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc tipi 2 (HIV-2) ve simian ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcsleri (SIV'ler) ile \u00e7apraz tepki veren antikorlara sahip oldu\u011funu ortaya koydu. Alt\u0131 seropozitif asemptomatik Sykes maymunundan be\u015finde, SIVsyk olarak adland\u0131r\u0131lan bir lentivirus izole edildi, ancak d\u00f6rt vakada CD8+ lenfositlerin t\u00fckenmesi ve seronegatif Sykes maymunlar\u0131n\u0131n periferik kan monon\u00fckleus h\u00fccreleriyle birlikte CD4(+) zenginle\u015ftirilmi\u015f h\u00fccre pop\u00fclasyonunun kok\u00fcltivasyonu gerekti. SIVsyk, di\u011fer SIV'ler ve HIV'ler gibi morfolojik olarak benzerdi, Mg2(+) ba\u011f\u0131ml\u0131 bir geri transkripsiyon enzimi i\u00e7eriyordu ve CEMx174 ve Sup-T1 h\u00fccrelerinde \u00e7o\u011falabiliyordu ve bunlar\u0131 etkisiz hale getiriyordu. Bununla birlikte, SIVsyk, di\u011fer SIV'lerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131yd\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc normal insan, mangabey ve maymun periferik kan monon\u00fckleus h\u00fccrelerinde ve seropozitif Sykes maymunlar\u0131n\u0131n kan\u0131nda \u00e7o\u011falamad\u0131 ve HIV-1'in yan\u0131 s\u0131ra HIV-2, SIVsmm ve SIVagm'den env antijenleri de imm\u00fcnopresipite etti. Bu veriler, Kenya'daki Sykes maymunlar\u0131nda do\u011fal enfeksiyonun y\u00fcksek bir s\u0131kl\u0131kta oldu\u011funu ve bu lentivir\u00fcs\u00fcn konak aral\u0131\u011f\u0131 ve antijenik \u00e7apraz tepki a\u00e7\u0131s\u0131ndan benzersiz oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"799586","title":"Role of the Single-Stranded DNA\u2013Binding Protein SsbB in Pneumococcal Transformation: Maintenance of a Reservoir for Genetic Plasticity","text":"Bakteriler, genom bak\u0131m\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip tek iplikli DNA (ssDNA) ba\u011flay\u0131c\u0131 protein (SSB) kodlar. Bacillus subtilis ve Streptococcus pneumoniae'de, genetik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm yetene\u011fi s\u0131ras\u0131nda benzersiz olarak ifade edilen alternatif bir SSB olan SsbB vard\u0131r, ancak rol\u00fc olduk\u00e7a belirsiz kalm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, S. pneumoniae'deki SsbB'nin (ssbB(-)) bir null mutasyonu ve C-sonu kesintisi (ssbB\u03947) ile ilgili ara\u015ft\u0131rmam\u0131z\u0131 rapor ediyoruz. SsbB'nin asitli kuyru\u011fu, ortak proteinlerle etkile\u015fimler i\u00e7in \u00f6nemli bir alan olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, SsbB\u03947'yi bu ba\u011flamda in\u015fa ettik. Sa\u011flad\u0131\u011f\u0131m\u0131z kan\u0131tlar, SsbB'nin i\u00e7selle\u015ftirilmi\u015f ssDNA'y\u0131 do\u011frudan korudu\u011funu g\u00f6stermektedir. SsbB'nin y\u00fcksek oranda bol oldu\u011funu, potansiyel olarak yakla\u015f\u0131k 1,15 Mb ssDNA'ya (yar\u0131 genom e\u015fde\u011feri) ba\u011flanmas\u0131na izin verdi\u011fini g\u00f6steriyoruz; ssDNA'y\u0131 rekombinasyonlara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmede rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve y\u00fcksek DNA konsantrasyonlar\u0131nda, kromozomal d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmde kritik \u00f6neme sahip oldu\u011funu, ancak plasmid d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc engelledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu son g\u00f6zlem, S. pneumoniae'de plasmid d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fcn \u00e7ok verimsiz oldu\u011fu (kromozomal d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcme k\u0131yasla) uzun s\u00fcredir g\u00f6zlemlenen bir ger\u00e7e\u011fi a\u00e7\u0131kl\u0131yor; ilk g\u00f6zlem ise SsbB'nin ssDNA rezervi yaratt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ard\u0131\u015f\u0131k rekombinasyon d\u00f6ng\u00fclerine izin verdi\u011fini destekliyor. SsbB\u03947, bu rezerv fonksiyonunu yerine getiriyor, bu da SsbB'nin C-sonunun, depolanm\u0131\u015f ssDNA'ya eri\u015fen proteinleri i\u015flemek i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. SsbB'nin ve bollu\u011funun evrimsel nedenini, S. pneumoniae'nin genetik esnekli\u011fine katk\u0131da bulunan bu rezervi korumak olarak \u00f6neriyoruz, bu da ayn\u0131 h\u00fccrede birden fazla d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm olay\u0131n\u0131n olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131yor."}
{"_id":"803312","title":"Cerebral organoids model human brain development and microcephaly","text":"\u0130nsan beyninin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131, bir\u00e7ok beyin bozuklu\u011funu model organizmalarda incelemeyi zorla\u015ft\u0131rd\u0131, bu da insan beyin geli\u015fimi i\u00e7in in vitro bir modelin gereklili\u011fini vurguluyor. Burada, insan \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerden t\u00fcretilen \u00fc\u00e7 boyutlu organoid k\u00fclt\u00fcr sistemi, yani beyin organoidleri geli\u015ftirdik. Bu organoidler, birbirleriyle ili\u015fkili ancak ayr\u0131 ayr\u0131 geli\u015fen \u00e7e\u015fitli beyin b\u00f6lgelerini i\u00e7erir. Bunlar aras\u0131nda, organiz ve olgun korteks n\u00f6ron alt t\u00fcrlerini \u00fcreten \u00f6nc\u00fcl h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131 i\u00e7eren bir korteks beyni bulunur. Ayr\u0131ca, beyin organoidleri, karakteristik \u00f6nc\u00fcl b\u00f6lge organizasyonu ile bol miktarda d\u0131\u015f radyal glial k\u00f6k h\u00fccre i\u00e7eren insan korteks geli\u015fiminin \u00f6zelliklerini tekrarlamaktad\u0131r. Son olarak, mikrosefalinin modelini olu\u015fturmak i\u00e7in RNA m\u00fcdahalesi ve hasta \u00f6zg\u00fc \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler kullan\u0131yoruz. Hasta organoidlerinde erken n\u00f6ronal farkl\u0131la\u015fma g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tl\u0131yoruz, bu kusur hastal\u0131\u011f\u0131n fenotipini a\u00e7\u0131klamada yard\u0131mc\u0131 olabilir. Bu veriler birlikte, en karma\u015f\u0131k insan dokusunun bile geli\u015fimi ve hastal\u0131\u011f\u0131 \u00fc\u00e7 boyutlu organoidler taraf\u0131ndan tekrarlanabilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"810480","title":"Localization of a gene for partial epilepsy to chromosome 10q","text":"Epilepsi i\u00e7in genetik bir katk\u0131 oldu\u011funa dair g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar var, ancak yayg\u0131n olarak bu genetik katk\u0131n\u0131n sadece \"genelle\u015fmi\u015f\" epilepsilere s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011fu ve \u00e7o\u011fu \"par\u00e7al\u0131\" epilepsinin nongenetik oldu\u011fu varsay\u0131l\u0131r. Tek bir ailede 11 etkilenen birey i\u00e7eren bir ba\u011flant\u0131 analizi yapt\u0131k ve par\u00e7al\u0131 epilepsi i\u00e7in bir genin lokalizasyonuna dair g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131t elde ettik. Bu duyarl\u0131l\u0131k geni kromozom 10q'ya haritalan\u0131r ve D10S192 i\u00e7in maksimum iki nokta lod skoru 3.99 \u03b8=0.0'dir. T\u00fcm etkilenen bireyler yedi s\u0131k\u0131ca ba\u011flant\u0131l\u0131 ard\u0131\u015f\u0131k i\u015faret\u00e7i i\u00e7in tek bir haplotip payla\u015f\u0131r; bu haplotipin maksimum lod skoru \u03b8=0.0'de 4.83't\u00fcr. Ana rekombinasyonlar, duyarl\u0131l\u0131k geninin 10 sentromer aral\u0131kta yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"825728","title":"Metastatic colonization requires the repression of the epithelial-mesenchymal transition inducer Prrx1.","text":"Epitelyal-mesenkimal ge\u00e7i\u015f (EMT), embriyo i\u00e7inde, h\u00fccrelerinin nihai hedeflerinden uzakta bulunan dokular\u0131n olu\u015fumuna ihtiya\u00e7 duyulan bir s\u00fcre\u00e7tir. Karcinoma h\u00fccreleri bu program\u0131 t\u00fcm\u00f6r yay\u0131l\u0131m\u0131 i\u00e7in ele ge\u00e7irir. Kanserde EMT'nin \u00f6nemi hala tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu g\u00f6\u00e7ebe h\u00fccrelerin uzak dokular\u0131 nas\u0131l kolonize ederek makro metastazlar olu\u015fturdu\u011funun netli\u011fi belirsizdir. G\u00f6steriyoruz ki, homeoboks fakt\u00f6r\u00fc Prrx1, g\u00f6\u00e7ebe ve invaziv \u00f6zellikler veren bir EMT ind\u00fckleyicisidir. Prrx1'in kayb\u0131, kanser h\u00fccrelerinin in vivo metastaz yapmas\u0131 i\u00e7in gereklidir, bu da epitel fenotipine geri d\u00f6ner ve ayn\u0131 zamanda k\u00f6k h\u00fccre \u00f6zelliklerini kazan\u0131r. Bu nedenle, klasik EMT transkripsiyon fakt\u00f6rlerinden farkl\u0131 olarak, Prrx1, EMT ve k\u00f6k h\u00fccreli\u011fi aras\u0131nda bir kopma sa\u011flar ve hasta hayatta kal\u0131m\u0131 ve metastaz olmamas\u0131 ile ili\u015fkili bir biyomark\u00f6rd\u00fcr."}
{"_id":"829646","title":"A cohort study of the risk of cervical intraepithelial neoplasia grade 2 or 3 in relation to papillomavirus infection.","text":"ARKA PLAN \u0130nsan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV), servikal intraepiteliyal neoplazi ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak enfeksiyon ve neoplazi aras\u0131ndaki zaman ili\u015fkisi net de\u011fil, ayn\u0131 \u015fekilde spesifik HPV t\u00fcr\u00fcn\u00fcn, di\u011fer cinsel yolla bula\u015fan hastal\u0131klar\u0131n ve di\u011fer risk fakt\u00f6rlerinin g\u00f6receli \u00f6nemi de belirsizdir. Y\u00d6NTEMLER, cinsel yolla bula\u015fan hastal\u0131klar\u0131n de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in muayene olan 241 kad\u0131n\u0131n prospektif bir kohortunu inceledik ve servikal sitoloji testleri negatifti. Kad\u0131nlar, uterusun serviksinin sitolojik ve kolposkopik muayeneleri ve HPV DNA's\u0131 ve di\u011fer cinsel yolla bula\u015fan hastal\u0131klar\u0131n testleri i\u00e7in her d\u00f6rt ayda bir takip edildi. SONU\u00c7LAR Servikal intraepiteliyal neoplazi 2 veya 3 derecesi, 28 kad\u0131nda biyopsi ile do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Hayatta kalma analizine dayanarak, iki y\u0131ll\u0131k d\u00f6nemde servikal intraepiteliyal neoplazi i\u00e7in birikmi\u015f incide, HPV testinde pozitif olanlarda %28 ve HPV DNA's\u0131 tespit edilemeyenlerde %3't\u00fcr: Risk, HPV 16 veya 18 enfeksiyonu olanlarda en y\u00fcksektir (HPV enfeksiyonu olmayanlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda ayarlanm\u0131\u015f g\u00f6receli risk, 11; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 4.6-26; atfedilen risk, %52). HPV pozitif kad\u0131nlarda t\u00fcm 24 servikal intraepiteliyal neoplazi 2 veya 3 derecesi vakas\u0131, ilk HPV pozitif testten 24 ay i\u00e7inde tespit edilmi\u015ftir. HPV enfeksiyonu varl\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re ayarlamadan sonra, servikal intraepiteliyal neoplazinin geli\u015fimi, ilk cinsel ili\u015fkinin daha gen\u00e7 ya\u015fta olmas\u0131, Chlamydia trachomatis serum antikorlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, cytomegalovirus serum antikorlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 ve Neisseria gonorrhoeae servikal enfeksiyonu ile de ili\u015fkilidir. SONU\u00c7 HPV, \u00f6zellikle tip 16 ve 18, servikal enfeksiyonun yayg\u0131n ve muhtemelen erken bir manifestasyonu gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"831167","title":"Investigating survival prognosis of glioblastoma using evolutional properties of gene networks","text":"Son y\u0131llarda, kanser h\u00fccre hatt\u0131 veri setlerinden biyolojik olarak bilgilendirilmi\u015f gen a\u011flar\u0131 in\u015fa etmek ve analiz etmek i\u00e7in grafik teorisi tekniklerine y\u00f6nelik yayg\u0131n bir ilgi ve \u00e7ok say\u0131da yay\u0131n olmu\u015ftur. G\u00fcncel ara\u015ft\u0131rma \u00e7abalar\u0131, a\u011f\u0131n genel statik, topolojik bir temsili \u00fczerine yo\u011funla\u015fm\u0131\u015ft\u0131r ve kanserin evrimsel ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in grafik teorisi tekniklerinin uygulanmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalardan birka\u00e7\u0131, derece, betweenness ve yak\u0131nl\u0131k merkezi gibi grafik teorisi \u00f6l\u00e7\u00fctlerini kullanarak bu a\u011flarda \u00f6nemli merkezi genleri belirlemek i\u00e7in kullanm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, bu \u00f6l\u00e7\u00fctlerin farkl\u0131 hastal\u0131k a\u015famalar\u0131nda genlerin \u00f6nemini tam olarak ara\u015ft\u0131rmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. \u00d6nceki insan glioblastoma yay\u0131nlar\u0131, yeti\u015fkinlerde d\u00f6rt glioblastoma alt tipini, imza genlerine dayanarak tan\u0131mlam\u0131\u015ft\u0131r. Bu t\u00fcr bir yay\u0131n olan Verhaak ve ark. ara\u015ft\u0131rmas\u0131nda, alt tiplerin dar bir orta hayatta kalma aral\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k geldi\u011fi bulunmu\u015ftur; en agresif alt tip i\u00e7in 11.3 ay, en az agresif alt tip i\u00e7in 13.1 ay. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, hayatta kalma verilerine dayal\u0131 bir evrimsel grafik teorisi \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 sunuyoruz ve farkl\u0131 hayatta kalma s\u00fcreleriyle ili\u015fkili genleri do\u011fruluyoruz, bu genler, bilinen grafik teorisi \u00f6l\u00e7\u00fctleri kullan\u0131larak belirlenmi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fma, grafik teorisi yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n kanser h\u00fccre hatt\u0131 veri setleri i\u00e7in evrimsel \u00e7al\u0131\u015fmalara uygulanmas\u0131n\u0131 geni\u015fletmektedir."}
{"_id":"834336","title":"Compound heterozygous ZMPSTE24 mutations reduce prelamin A processing and result in a severe progeroid phenotype.","text":"Hutchinson-Gilford Progeria Sendromu (HGPS; OMIM 176670), \u00e7ok nadir ancak y\u0131k\u0131c\u0131 bir bozukluktur ve erken ya\u015flanmay\u0131 taklit eder. 1-3 Etkilenen \u00e7ocuklar do\u011fumda normal g\u00f6r\u00fcn\u00fcrler ancak tipik olarak ilk iki y\u0131lda geli\u015fme gerili\u011fi ya\u015farlar. Di\u011fer \u00f6zellikler aras\u0131nda alopesi, mikrognatia, alt deri ya\u011f\u0131n\u0131n kayb\u0131 ile belirgin damarlar, anormal di\u015f \u00e7\u00fcr\u00fcmesi, sklerodermat\u00f6z cilt de\u011fi\u015fiklikleri ve klavik\u00fcl ve uzak falanks osteolizi bulunur. Ortalama \u00f6l\u00fcm ya\u015f\u0131 13 ya\u015fta, en yayg\u0131n olarak ateroskleroz nedeniyle ger\u00e7ekle\u015fir. HGPS \u00e7o\u011funlukla sporadik bir olu\u015fumdur, ancak bir genetik nedene sahip oldu\u011fu, LMNA geninde de novo heterozigot mutasyonlar\u0131n \u00e7o\u011funlukta HGPS hastalar\u0131nda tespit edilmesiyle belirlenmi\u015ftir. 4,5 Tek bir aile, homozigot LMNA mutasyonlar\u0131n\u0131n otozomal resesif miras\u0131 g\u00f6sterenleri de bildirilmi\u015ftir. 6 LMNA, n\u00fckleer lamina bile\u015fenleri olan lamina A ve C'yi kodlar, bu da n\u00fckleer zar\u0131n alt\u0131nda bulunan bir a\u011fd\u0131r ve kromatin organizasyonu ve gen ifadesinin d\u00fczenlenmesine de katk\u0131da bulunur. 7,8 \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, LMNA'daki mutasyonlar, kas, n\u00f6ronlar, cilt, kemik ve ya\u011f dokusu (Mounkes ve ark. 9'ta incelendi) dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli dokularda farkl\u0131 distrofik etkilere sahip en az sekiz kal\u0131tsal bozuklu\u011fa, laminopatilere neden olmu\u015ftur. Ancak, bu bozukluklar\u0131n ortak genetik kusurlara sahip oldu\u011fu ger\u00e7e\u011finin fark\u0131na var\u0131lmas\u0131, klinik yeniden de\u011ferlendirmeye yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r ve ortaya \u00e7\u0131kan kan\u0131tlar, \u00f6nemli fenotipik \u00f6rt\u00fc\u015fme oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. 10 Bu nedenle, laminopatiler mant\u0131kl\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkili hastal\u0131klar\u0131n bir spektrumu olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclebilir. HGPS, \u00f6zellikle atipik Werner sendromu 11 ve mandibuloakral displazi (MAD; OMIM 248370 ve 608612) ile fenotipik benzerliklere sahiptir. Bu hastal\u0131klar lipodistrofiye 3,13 ba\u011fl\u0131d\u0131r, bu da ba\u015fka bir laminopati olan Dunnigan tipinde ailesel k\u0131smi lipodistrofinin (OMIM 151660) en belirgin \u00f6zelli\u011fidir. MAD daha"}
{"_id":"841371","title":"Reliability of patient responses in pay for performance schemes: analysis of national General Practitioner Patient Survey data in England","text":"\n# Ama\u00e7:\nHasta deneyimi anketinin yeni ulusal anketinin dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek ve doktorlara finansal te\u015fvikler sunmak i\u00e7in.\n\n# Tasar\u0131m:\n\u0130ngiltere'de 8273 genel uygulamada kay\u0131tl\u0131 5,5 milyon hastan\u0131n (Ocak 2009'da) \u00f6rneklenenlerine ve genel n\u00fcfusa g\u00f6re GP Hasta Anketinin kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n\u0131n temsil g\u00fcc\u00fcn\u00fc analiz etmek. Anketin yan\u0131t vermeme yanl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131, uygulama yan\u0131t oranlar\u0131 ile anket puanlar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceleyerek analiz etmek. Uygulama puanlar\u0131n\u0131n g\u00fcvenilirli\u011fini, uygulama puanlar\u0131ndaki varyans\u0131n ger\u00e7ek uygulamalar aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klara ne kadar atfedilebilece\u011fini tahmin ederek analiz etmek.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nGenel yan\u0131t oran\u0131 %38,2 (2,2 milyon yan\u0131t), Birle\u015fik Krall\u0131k'ta benzer metodoloji kullanan anketlerde bulunan oranla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir. Erkek, gen\u00e7 yeti\u015fkinler ve dezavantajl\u0131 b\u00f6lgelerde ya\u015fayanlar, yan\u0131t verenler aras\u0131nda yetersiz temsil edildi. Ancak, performans i\u00e7in \u00f6deme ile ilgili sorulara gelince, yan\u0131t oranlar\u0131 ve anket puanlar\u0131 aras\u0131nda sistematik bir ili\u015fki bulunmad\u0131. \u0130ki soru, genel uygulamalara \u00f6deme yapmak i\u00e7in g\u00fcvenilir \u00f6l\u00e7\u00fcmler olarak, uygulama d\u00fczeyinde ortalama g\u00fcvenilirlik katsay\u0131lar\u0131 %93,2 ve %95,0 olarak bulundu. Uygulamalar\u0131n %3'\u00fcnden az\u0131 ve %0,5'i, %90 ve %70'lik geleneksel g\u00fcvenilirlik seviyelerine ula\u015fmak i\u00e7in gereken yan\u0131t say\u0131s\u0131na sahip de\u011fildi. 2009'da \u00f6deme form\u00fcl\u00fcndeki bir de\u011fi\u015fiklik, hastalar\u0131n puanlar\u0131ndaki rastgele varyasyonun genel uygulamalara \u00f6deme \u00fczerindeki etkisinin, 2007 ve 2008'de yap\u0131lan \u00f6demelere k\u0131yasla artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi.\n\n# Sonu\u00e7:\nBaz\u0131 genel uygulamac\u0131lar\u0131n, d\u00fc\u015f\u00fck yan\u0131t oranlar\u0131 ve se\u00e7ici yan\u0131t vermeme yanl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n, anket puanlar\u0131na ba\u011fl\u0131 \u00f6demelerde sistematik adaletsizli\u011fe yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131na dair endi\u015feleri destekleyecek \u00e7ok az kan\u0131t var. \u00c7al\u0131\u015fma, hasta anketlerine dayal\u0131 \u00f6demelerin ge\u00e7erlili\u011fi ve g\u00fcvenilirli\u011fiyle ilgili sorunlar\u0131 g\u00fcndeme getiriyor ve Birle\u015fik Krall\u0131k ve performans \u00f6deme sistemlerinde hasta deneyimini kullanmay\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnen di\u011fer \u00fclkeler i\u00e7in dersler sunuyor."}
{"_id":"849771","title":"Impact of low alcohol verbal descriptors on perceived strength: An experimental study","text":"\n## Ama\u00e7lar\nD\u00fc\u015f\u00fck alkol etiketleri, 'd\u00fc\u015f\u00fck' veya 'hafif' gibi alkol i\u00e7eri\u011fini belirtmek i\u00e7in kullan\u0131lan tan\u0131mlay\u0131c\u0131lar i\u00e7eren bir etiket k\u00fcmesidir. Alkol i\u00e7eri\u011fi d\u00fc\u015f\u00fck olan i\u00e7ecekler konusunda politika yap\u0131c\u0131lar ve \u00fcreticiler aras\u0131nda artan bir ilgi vard\u0131r. Bununla birlikte, genel n\u00fcfusun alkol g\u00fcc\u00fc hakk\u0131ndaki s\u00f6zl\u00fc tan\u0131mlay\u0131c\u0131lar\u0131 nas\u0131l alg\u0131lad\u0131\u011f\u0131 konusunda yetersiz kan\u0131tlar vard\u0131r. Bu ara\u015ft\u0131rma, alkol \u00fcr\u00fcnlerinin g\u00fcc\u00fc ve \u00e7ekicili\u011fine ili\u015fkin t\u00fcketicilerin alg\u0131lar\u0131n\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck veya y\u00fcksek alkol s\u00f6zl\u00fc tan\u0131mlay\u0131c\u0131lar\u0131 kullanarak incelemektedir.\n\n## Tasar\u0131m\nBir i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7me deneysel \u00e7al\u0131\u015fma, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n (1) \u015farap veya (2) bira tercihlerine g\u00f6re, 18 terimden olu\u015fan d\u00fc\u015f\u00fck (dokuz terim), y\u00fcksek (sekiz terim) ve normal (bir terim) g\u00fc\u00e7 i\u00e7in g\u00fc\u00e7 ve \u00e7ekicilik derecelerini vermelerini i\u00e7erir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBin alt\u0131 yeti\u015fkin (796 \u015farap ve 804 bira i\u00e7en) bir ulusal temsilci \u0130ngiltere panelinden \u00f6rneklenmi\u015ftir.\n\n## Sonu\u00e7lar\nD\u00fc\u015f\u00fck, daha d\u00fc\u015f\u00fck, hafif, daha hafif ve azalt\u0131lm\u0131\u015f, normalden daha d\u00fc\u015f\u00fck g\u00fc\u00e7 \u00fcr\u00fcnlerini belirten bir k\u00fcme olu\u015fturmu\u015f ve bu terimler normalden daha y\u00fcksek g\u00fc\u00e7 olarak de\u011ferlendirilmi\u015ftir, ancak yo\u011funla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131larla birlikte olan k\u00fcme (ekstra d\u00fc\u015f\u00fck, s\u00fcper d\u00fc\u015f\u00fck, ekstra hafif ve s\u00fcper hafif) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Y\u00fcksek s\u00f6zl\u00fc tan\u0131mlay\u0131c\u0131lar aras\u0131nda benzer g\u00fc\u00e7 alg\u0131s\u0131 k\u00fcmeleri de g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Normal, en \u00e7ekici g\u00fc\u00e7 tan\u0131mlay\u0131c\u0131s\u0131d\u0131r, d\u00fc\u015f\u00fck ve y\u00fcksek s\u00f6zl\u00fc tan\u0131mlay\u0131c\u0131lar yo\u011funla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131larla kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda en az \u00e7ekicidir.\n\n## Sonu\u00e7\nAlkol \u00fcr\u00fcnlerinin alg\u0131lanan g\u00fcc\u00fc ve \u00e7ekicili\u011fi, s\u00f6zl\u00fc tan\u0131mlay\u0131c\u0131lar\u0131n normalden sapmas\u0131n\u0131 ima ettik\u00e7e azalm\u0131\u015ft\u0131r. Bu bulgular\u0131n politika sonu\u00e7lar\u0131 ve d\u00fc\u015f\u00fck alkol i\u00e7eri\u011fine sahip alkol etiketlemesi ile ili\u015fkili halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sonu\u00e7lar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan tart\u0131\u015f\u0131lmas\u0131 \u00f6nerilir.\n\n## Katk\u0131 Bildirisi\nBu konudaki mevcut bilgi: Mevcut \u0130ngiltere ve AB yasalar\u0131, alkol hacmi (ABV) 1,2% ABV ve daha d\u00fc\u015f\u00fck olan d\u00fc\u015f\u00fck g\u00fc\u00e7 s\u00f6zl\u00fc tan\u0131mlay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlamaktad\u0131r. Politika yap\u0131c\u0131lar ve \u00fcreticiler aras\u0131nda, mevcut 1,2% ABV s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131 a\u015fan daha d\u00fc\u015f\u00fck alkol i\u00e7eri\u011fine sahip alkol \u00fcr\u00fcnleri yel"}
{"_id":"854417","title":"Transgenic Interleukin 10 Prevents Induction of Experimental Autoimmune Encephalomyelitis ","text":"Interleukin 10'un (IL-10) otoimm\u00fcn merkezi sinir sistemi iltihab\u0131n\u0131n tedavisindeki etkinli\u011fi konusunda tart\u0131\u015fmalar vard\u0131r. \u00c7e\u015fitli rotalar, rejimler ve IL-10'un teslimat y\u00f6ntemleri kullanan model sistemi, deneysel otoimm\u00fcn ensefalomiyelit (EAE) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, bu de\u011fi\u015fkenlerin onun imm\u00fcnoreg\u00fclat\u00f6r fonksiyonunu etkileyebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. EAE patogenezinin d\u00fczenlenmesinde bu fakt\u00f6rlerin etkisini incelemek i\u00e7in, s\u0131n\u0131f II ana histokompatibilite kompleksi (MHC) promot\u00f6r\u00fc alt\u0131nda insan IL-10 (hIL-10) transjenini ifade eden transgenik fareler analiz ettik. hIL-10 transgenik fareler, aktif a\u015f\u0131lama ile tetiklenen EAE'ye kar\u015f\u0131 y\u00fcksek diren\u00e7lidir ve bu diren\u00e7, otoaktif T h\u00fccre fonksiyonunun bask\u0131lanmas\u0131yla g\u00f6r\u00fcnmektedir. Myelin'e kar\u015f\u0131 T yard\u0131mc\u0131 1 h\u00fccreleri, ancak patogenik olmayan \u015fekilde, IL-10 transgenik farelerde ind\u00fcklenir. Antibadi t\u00fckenmesi, EAE direncinin transjenik IL-10'un varl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu do\u011frulad\u0131. MHC s\u0131n\u0131f II'yi ifade eden h\u00fccrelerden gelen transjenik IL-10'u ifade eden ancak endojen murin IL-10 genini ifade etmeyen fareler, EAE'nin ind\u00fcklenmesini engellemek i\u00e7in transjenik IL-10'un yeterli oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, IL-10'un, uygun seviyelerde ve hastal\u0131k ind\u00fckleme s\u0131ras\u0131nda uygun zamanlarda mevcutsa, EAE'yi tamamen \u00f6nleyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"857189","title":"Autosomal dominant immune dysregulation syndrome in humans with CTLA4 mutations","text":"Protein sittojen T lenfosit antigeni-4 (CTLA-4), ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerine kar\u015f\u0131 \u00f6nemli bir negatif d\u00fczenleyici fakt\u00f6rd\u00fcr ve kayb\u0131 farelerde \u00f6l\u00fcmc\u00fcl otoimm\u00fcniteye neden olur. Be\u015f bireyin, hipogammaglobulinemi, tekrarlayan enfeksiyonlar ve \u00e7oklu otoimm\u00fcn klinik \u00f6zellikler ile karakterize edilen karma\u015f\u0131k, otozomal bask\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenlenmesinde bozulma sendromuna sahip olduklar\u0131n\u0131 inceledik. CTLA4'\u00fcn 1. ekseninde bir heterozigot nokta mutasyonu tespit ettik. Benzer klinik fenotiplere sahip 71 ayr\u0131 hastada ekrandan, CTLA4'de daha \u00f6nce tan\u0131mlanmam\u0131\u015f bir splice sitesi ve missense mutasyonlar\u0131 olan be\u015f ek aile (dokuz birey) bulduk. Klinik penetrans eksikti (toplam 19 genetik olarak kan\u0131tlanm\u0131\u015f CTLA4 mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131ndan 8 yeti\u015fkin etkilenmemi\u015f olarak de\u011ferlendirildi). Bununla birlikte, CTLA-4 proteini, hem hastalarda hem de CTLA4 mutasyonlar\u0131 olan ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131larda d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinde (Treg h\u00fccreleri) azald\u0131. Treg h\u00fccreleri genellikle bu bireylerde y\u00fcksek say\u0131larda bulunmas\u0131na ra\u011fmen, bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flevleri, CTLA-4 ligand\u0131 ba\u011flanmas\u0131 ve CD80'in transendositik ta\u015f\u0131mas\u0131 bozuldu. CTLA4 mutasyonlar\u0131 ayr\u0131ca dola\u015f\u0131mdaki B h\u00fccre say\u0131lar\u0131n\u0131n azalmas\u0131yla da ili\u015fkilendirildi. Birlikte, CTLA4 mutasyonlar\u0131, CTLA-4 haploinsuffisans\u0131 veya bozulmu\u015f ligand\u0131 ba\u011flanmas\u0131na neden olarak, T ve B h\u00fccre homeostaz\u0131n\u0131n bozulmas\u0131na ve karma\u015f\u0131k bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenlenmesinde bozulma sendromuna yol a\u00e7ar."}
{"_id":"864491","title":"Specific inhibition of cyclin-dependent kinase 4\/6 by PD 0332991 and associated antitumor activity in human tumor xenografts.","text":"PD 0332991, y\u00fcksek derecede spesifik bir siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz 4 (Cdk4) (IC50, 0.011 mikromol\/L) ve Cdk6 (IC50, 0.016 mikromol\/L) inhibit\u00f6r\u00fcd\u00fcr, 36 ek protein kinaz \u00fczerinde hi\u00e7bir aktivitesi yoktur. Retinoblastoma (Rb) pozitif h\u00fccrelerde g\u00fc\u00e7l\u00fc antiproliferatif bir ajan olup, in vitro'da G1 duraklatmas\u0131na neden olur ve Rb proteininin fosfatl\u0131 Ser780\/Ser795 miktar\u0131n\u0131 azalt\u0131r. Oral olarak verilen PD 0332991, Colo-205 insan kolon kanseri ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131nda belirgin t\u00fcm\u00f6r gerilemesi sa\u011flar. Tedavi dozlar\u0131nda PD 0332991, t\u00fcm\u00f6r dokusunda fosfatl\u0131 Rb ve proliferatif i\u015faret\u00e7i Ki-67'nin ortadan kalkmas\u0131n\u0131 ve E2F'nin kontrol\u00fcndeki transkripsiyona ba\u011fl\u0131 genlerin indirgenmesini neden olur. Sonu\u00e7lar, Cdk4\/6'n\u0131n inhibisyonunun baz\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerde t\u00fcm\u00f6r gerilemesine ve t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcn\u00fcn net bir azalmas\u0131na yeterli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"878526","title":"Neutrophils support lung colonization of metastasis-initiating breast cancer cells","text":"Kanser h\u00fccrelerine verimli bir \u015fekilde hedefleyen ila\u00e7lar\u0131n geli\u015ftirilmesinde elde edilen ilerlemeye ra\u011fmen, metastatik t\u00fcm\u00f6rlerin tedavisi genellikle etkisizdir. Kanser h\u00fccrelerinin mikro ortama ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131k iyi kurulmu\u015f olsa da, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi ve metastaz ilerlemesinde ev sahibi yan\u0131tlar\u0131n katk\u0131s\u0131 hen\u00fcz iyi karakterize edilmemi\u015ftir, bu da bu yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanmay\u0131 s\u0131n\u0131rlamaktad\u0131r. Burada, farelerdeki meme kanseri modellerinde (\u00f6n-)metastatik akci\u011fer mikro ortam\u0131 i\u00e7inde metastaz kurulumunun ana bile\u015feni ve s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fc olarak n\u00f6trofilleri tan\u0131ml\u0131yoruz. N\u00f6trofiller, enflamatuar yan\u0131tlarda temel bir rol oynar ve kanser olu\u015fumuna katk\u0131lar\u0131 hala tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. \u00c7e\u015fitli stratejiler kullanarak \u00f6n-metastatik b\u00f6lgeye n\u00f6trofil \u00e7ekimini engellemek, n\u00f6trofilin \u00f6zellikle metastaz ba\u015flat\u0131m\u0131n\u0131 destekledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u00d6nemli olarak, n\u00f6trofilden kaynaklanan leukotrienlerin, y\u00fcksek t\u00fcm\u00f6rjenik potansiyele sahip kanser h\u00fccre alt havuzunu se\u00e7ici olarak geni\u015fleterek uzak dokular\u0131n kolonizasyonunu destekledi\u011fini buluyoruz. Arachidonat 5-lipoksigenaz (Alox5) leukotrien \u00fcreten enzimin genetik veya farmakolojik inhibisyonu, n\u00f6trofilin pro-metastatik aktivitesini ortadan kald\u0131r\u0131r ve dolay\u0131s\u0131yla metastaz\u0131 azalt\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, belirli bir t\u00fcm\u00f6r mikro ortam bile\u015fenine hedefli terapi kullan\u0131m\u0131n\u0131n etkinli\u011fini ortaya koyuyor ve n\u00f6trofil Alox5 inhibisyonunun metastaz ilerlemesini s\u0131n\u0131rlayabilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"881332","title":"Effect of Previous Miscarriage on Depressive Symptoms During Subsequent Pregnancy and Postpartum in the First Baby Study","text":"Hedefimiz, nullipara kad\u0131nlarda, ge\u00e7mi\u015fte k\u00fcrtaj \u00f6yk\u00fcs\u00fc olanlar\u0131n, ge\u00e7 gebelik ve 1, 6 ve 12 ay sonras\u0131 do\u011fumda depresyon riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan, k\u00fcrtaj \u00f6yk\u00fcs\u00fc olmayan kad\u0131nlara k\u0131yasla daha y\u00fcksek risk ta\u015f\u0131d\u0131klar\u0131 hipotezini test etmekti. First Baby \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 adl\u0131 uzun s\u00fcreli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n ikincil analizini ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve 448 ge\u00e7mi\u015fte k\u00fcrtaj \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan hamile kad\u0131n\u0131, 2343 ge\u00e7mi\u015fte k\u00fcrtaj \u00f6yk\u00fcs\u00fc olmayan hamile kad\u0131nla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k, Edinburgh Postnatal Depresyon \u00d6l\u00e7e\u011fi'nde 12'den b\u00fcy\u00fck bir puan alarak olas\u0131 depresyon riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan. Mant\u0131k regresyon modelleri, her zaman noktas\u0131nda oran oranlar\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in ve genel tahmin denklemleri, uzun s\u00fcreli analizde tahminler elde etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. K\u00fcrtaj \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan kad\u0131nlar, \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc trimesterde veya 6 veya 12 ay sonras\u0131 do\u011fumda olas\u0131 depresyon aral\u0131\u011f\u0131nda puanlama a\u00e7\u0131s\u0131ndan k\u00fcrtaj \u00f6yk\u00fcs\u00fc olmayan kad\u0131nlara k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir olas\u0131l\u0131\u011fa sahip de\u011fillerdi, ancak 1 ay sonras\u0131 do\u011fumda, sosyo-demografik fakt\u00f6rler ayarlanm\u0131\u015f olarak (OR 1.66, %95 CI 1.03-2.69) daha y\u00fcksek bir olas\u0131l\u0131\u011fa sahiplerdi. K\u00fcrtaj \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan kad\u0131nlar, ge\u00e7mi\u015fte k\u00fcrtaj ya\u015famam\u0131\u015f kad\u0131nlara k\u0131yasla 1 ay sonras\u0131 do\u011fumda depresyon riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha savunmas\u0131z olabilirler, ancak bu etki bu zaman diliminden sonra g\u00f6r\u00fcnmez. Bu konudaki fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n te\u015fvik edilmesini destekliyoruz ve depresyon riskini art\u0131rabilecek fakt\u00f6rleri belirlemek amac\u0131yla planlanan ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"883747","title":"IL-1\u03b2, IL-4 and IL-12 control the fate of group 2 innate lymphoid cells in human airway inflammation in the lungs","text":"Grup 2 do\u011fu\u015ftan gelen lenfosit h\u00fccreleri (ILC2'ler), parazitlere kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flayan tip 2 sitokinler salg\u0131lar, ancak ayn\u0131 zamanda \u00e7e\u015fitli enflamatuar hava yolu hastal\u0131klar\u0131na da katk\u0131da bulunabilir. Burada, interleukin 1\u03b2 (IL-1\u03b2) do\u011frudan insan ILC2'lerini aktivasyon sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve IL-12'nin bu aktifle\u015ftirilmi\u015f ILC2'leri, interferon-\u03b3 (IFN-\u03b3) \u00fcreten ILC1'lere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bildiriyoruz, bu d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm IL-4 ile tersine \u00e7evrildi. ILC'lerin (innate lymphoid cells) esnekli\u011fi, \u015fiddetli kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) veya kronik rinosin\u00fcsit ile nazal polip (CRSwNP) hastalar\u0131n\u0131n hastal\u0131kl\u0131 dokular\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc, burada IL-12 veya IL-4 imzalar\u0131 ve ILC1'lerin veya ILC2'lerin birikimi vard\u0131. Eozinofiller, IL-4'\u00fcn ana h\u00fccresel kayna\u011f\u0131yd\u0131, bu da IL-5 \u00fcreten ILC2'ler ve IL-4 \u00fcreten eozinofiller aras\u0131nda ileti\u015fim oldu\u011funu ortaya koydu. \u00d6neriyoruz ki IL-12 ve IL-4, ILC2'lerin i\u015flevsel kimli\u011fini y\u00f6netir ve dengesizli\u011fi tip 1 veya tip 2 enflamasyonun devam\u0131na neden olur."}
{"_id":"885056","title":"Summary","text":"Steroid resept\u00f6r RNA aktivat\u00f6r\u00fc (SRA), bilinen tek RNA koaktivat\u00f6r\u00fc, n\u00fckleer resept\u00f6rler (NR) taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilen transaktivasyonu art\u0131r\u0131r. SRA'n\u0131n i\u015flevsel bir alt yap\u0131s\u0131na, STR7'ye ba\u011flanan SLIRP (SRA sap-d\u00f6ng\u00fc etkile\u015fime giren RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein) tan\u0131mlad\u0131k. SLIRP, normal ve t\u00fcm\u00f6r dokular\u0131nda ifade edilir, bir RNA tan\u0131ma motifi (RRM) i\u00e7erir, SRA ve RRM ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde NR transaktivasyonunu bask\u0131lar, Tamoksifen etkisini art\u0131r\u0131r ve SRC-1'in SRA ile etkile\u015fimini d\u00fczenler. RRM i\u00e7eren bir bask\u0131lay\u0131c\u0131 olan SHARP, STR7'ye de ba\u011flan\u0131r ve SLIRP ile birlikte bask\u0131lamay\u0131 art\u0131r\u0131r. SLIRP, ba\u015fka bir NR ko-d\u00fczenleyici olan SKIP (Chr14q24.3) ile kolokalle\u015ftirilir ve SKIP taraf\u0131ndan g\u00fc\u00e7lendirilen NR sinyalle\u015fmesini azalt\u0131r. Endojen promot\u00f6rlere (pS2 ve metallothionein) SLIRP rekrut edilir, ikincisi SRA ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, NCoR promot\u00f6r rekrutasyonu ise SLIRP ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Endojen SLIRP'nin \u00e7o\u011fu mitokondride bulunur. Verilerimiz, SLIRP'nin NR transaktivasyonunu d\u00fczenledi\u011fini, belki de mitokondri fonksiyonunu d\u00fczenleyebilece\u011fini ve SRA, SLIRP, SRC-1 ve NCoR aras\u0131ndaki etkile\u015fimler hakk\u0131nda mekanistik i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"888896","title":"Naringenin inhibits allergen-induced airway inflammation and airway responsiveness and inhibits NF-kappaB activity in a murine model of asthma.","text":"Naringenin, bir flavonoid, antienflamatuar ve imm\u00fcnomod\u00fclat\u00f6r \u00f6zelliklere sahiptir. Murin ast\u0131m modelinde alerjenle ili\u015fkili hava yolu enflamasyonunu azalt\u0131p azaltamayaca\u011f\u0131n\u0131 ve olas\u0131 mekanizmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Fareler ovalbuminle sensitize edildi ve zorland\u0131. Baz\u0131 fareler ovalbumin zorlamas\u0131ndan \u00f6nce naringenin ald\u0131. Hava yolu enflamasyonunun ve hava yolu duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n geli\u015fimini de\u011ferlendirdik. Bronkoalveolar lavaj s\u0131v\u0131s\u0131nda ve serumda interleukin (IL) 4, IL13, kemokin (C-C motif) ligand\u0131 (CCL) 5 ve CCL11'i ve toplam IgE'yi ELISA ile tespit ettik. IkappaBalpha'n\u0131n bozulmas\u0131 ve ind\u00fcklenebilir nitrik oksit sentaz (iNOS) akci\u011ferlerde Western blot ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca, elektroforesiz hareketlilik kaymas\u0131 testi ile NF-kappaB ba\u011flanma etkinli\u011fini test ettik. Ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR ile iNOS, CCL5 ve CCL11'in mRNA seviyeleri tespit edildi. Naringenin, deneysel farelerde ovalbuminle ili\u015fkili hava yolu enflamasyonunu ve hava yolu duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltt\u0131. Naringeninli fareler, bronkoalveolar lavaj s\u0131v\u0131s\u0131nda ve serumda daha d\u00fc\u015f\u00fck IL4 ve IL13 seviyelerine sahipti. Ayr\u0131ca, naringenin akci\u011ferlerdeki IkappaBalpha bozulmas\u0131n\u0131 ve NF-kappaB DNA ba\u011flanma aktivitesini inhibe etti. CCL5, CCL11 ve iNOS seviyeleri de \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar, naringeninin ast\u0131m s\u00fcrecinde koruyucu roller oynayabilece\u011fini g\u00f6sterdi. NF-kappaB'nin inhibisyonu ve hedef genlerinin ifadesinin azalmas\u0131 bu olguyu a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"919007","title":"The evolution of Fox genes and their role in development and disease","text":"Forkhead kutu (Fox) transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ailesi, tek h\u00fccreli \u00f6karyotlarda ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015f, zaman i\u00e7inde \u00e7oklu \u00e7o\u011falma olaylar\u0131 ve bazen gen kayb\u0131 yoluyla 40'dan fazla \u00fcyeye ula\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. Fox genleri, bir\u00e7ok kritik biyolojik s\u00fcre\u00e7te uzmanla\u015fm\u0131\u015f i\u015flev kazanmak \u00fczere evrimle\u015fmi\u015ftir. Fox genlerindeki mutasyonlar, kanser, glokom ve dil bozukluklar\u0131 gibi \u00e7e\u015fitli insan hastal\u0131klar\u0131na derin bir etkiye sahiptir. Fox gen ailesinin evrimsel \u00f6zelliklerini \u00f6zetliyoruz ve \u00e7e\u015fitli Fox alt ailelerinin geli\u015fim s\u00fcre\u00e7lerine, organ olu\u015fumundan dil edinimine kadar, nas\u0131l farkl\u0131 katk\u0131larda bulundu\u011funu vurguluyoruz."}
{"_id":"927561","title":"Emergent structures and dynamics of cell colonies by contact inhibition of locomotion","text":"Tissue i\u00e7indeki h\u00fccreler, i\u015flevlerine g\u00f6re geni\u015f bir yap\u0131 yelpazesine organize olabilirler. Epitel-mesenkim ge\u00e7i\u015fler veya sferoid agregalar\u0131n olu\u015fumu gibi dramatik organizasyon de\u011fi\u015fiklikleri, genellikle dokunun morfogenezi veya kanser ilerlemesi ile ili\u015fkilidir. Burada, \u00f6z-itici par\u00e7ac\u0131klar\u0131n sim\u00fclasyonlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla h\u00fccre kolonilerinin organizasyonunu inceliyoruz. H\u00fccre yumu\u015fakl\u0131\u011f\u0131, h\u00fccre-h\u00fccre ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve temas inhibisyonu hareketi (CIL) aras\u0131ndaki etkile\u015fim, \u00e7e\u015fitli mevcut doku fenotiplerinde g\u00f6zlemlenen yap\u0131lar ve kolektif dinamikleri \u00fcretir. Bunlar, d\u00fczenli h\u00fccre da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131, dinamik h\u00fccre k\u00fcmeleri, jel benzeri a\u011flar, kolektif olarak g\u00f6\u00e7 eden monolayerler ve 3D agregalar\u0131 i\u00e7erir. Aralar\u0131ndaki ge\u00e7i\u015fler i\u00e7in analitik tahminler sunuyoruz. CIL'in etkili bir itici kuvvet sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve h\u00fccre da\u011f\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7arak yap\u0131\u015fkan dokular\u0131n olu\u015fumunu engelledi\u011fini a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6steriyoruz. Ancak, s\u00fcrekli monolayerlerde, CIL kolektif h\u00fccre hareketi, gerilme interh\u00fccre stresleri ve h\u00fccre d\u0131\u015flamas\u0131n\u0131 \u00f6nler. Bu nedenle, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z CIL'in h\u00fccre kolonilerinin ortaya \u00e7\u0131kan yap\u0131lar\u0131 ve dinamiklerini belirlemedeki \u00f6nemli rol\u00fcn\u00fc vurgular."}
{"_id":"928281","title":"Failure of cell cleavage induces senescence in tetraploid primary cells","text":"Tetraploidite, memelilerin h\u00fccrelerinde \u00e7e\u015fitli mitotik veya b\u00f6l\u00fcnme bozukluklar\u0131ndan kaynaklanabilir ve birden fazla merkezozomun miras\u0131, tetraploid h\u00fccrelerin d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc s\u00fcrd\u00fcrmesi halinde aneuploidiye neden olur. Bu nedenle, tetraploid h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn durmas\u0131 potansiyel olarak kritik bir h\u00fccresel kontrol mekanizmas\u0131d\u0131r. Burada, ana rat embriyosu fibroblastlar\u0131 (REF52) ve insan foreskin fibroblastlar\u0131n\u0131n, ila\u00e7 veya k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA (siRNA) ile h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak tetraploid G1'de senesans hale geldi\u011fini bildiriyoruz. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, T-antijeni d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f REF52 ve p53+\/+ HCT116 t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri, b\u00f6l\u00fcnme ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131ndan sonra d\u00f6ng\u00fcye devam ederek h\u0131zla aneuploid hale gelir. Ana h\u00fccreler, Ki-67 proliferasyon i\u015faret\u00e7isi ve floresan ubiquitin bazl\u0131 h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc g\u00f6stergesi\/ge\u00e7 h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc i\u015faret\u00e7isi gemininin kayb\u0131 ile h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde hareketsizle\u015fir. Durdurma, DNA hasar\u0131na ba\u011fl\u0131 de\u011fildir, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u03b3-H2AX DNA hasar\u0131 i\u015faret\u00e7isi, tetraploidi ind\u00fcklendikten sonra kontrol seviyelerinde kal\u0131r. Sonunda, durdurulan tetraploid h\u00fccreler, SA-\u03b2-galaktosidaz aktivitesi ile senesans haline gelir. Tetraploid durdurma, p16INK4a ifadesine ba\u011fl\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc p16INK4a'n\u0131n siRNA bask\u0131lanmas\u0131yla tetraploid durdurma atlan\u0131r ve ana h\u00fccreler aneuploid hale gelebilir. Sonu\u00e7 olarak, ana tetraploid h\u00fccreler, DNA hasar\u0131 olmadan senesans hale gelebilir ve senesans\u0131n tetiklenmesi, tetraploid durdurman\u0131n kritik bir par\u00e7as\u0131d\u0131r."}
{"_id":"935034","title":"Cell death: the significance of apoptosis.","text":"Yay\u0131mlanan \u00d6zet H\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131, morfolojik veya biyokimyasal kriterlere veya \u00f6l\u00fcm\u00fcn meydana geldi\u011fi ko\u015fullara g\u00f6re yap\u0131labilir. \u015eu anda, kal\u0131c\u0131 yap\u0131sal de\u011fi\u015fiklik, \u00f6l\u00fcm\u00fcn tek kesin kan\u0131t\u0131d\u0131r; evrensel olarak uygulanabilen h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn biyokimyasal g\u00f6stergeleri tam olarak tan\u0131mlanmal\u0131d\u0131r. H\u00fccre fonksiyonu veya \u00fcreme kapasitesi \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, \u00f6l\u00fcm ve iyile\u015fmeye imkan tan\u0131yan uykulu durumlar aras\u0131nda ayr\u0131m yapmaz. Ayr\u0131ca, \u00e7o\u011fu veya t\u00fcm \u00f6len h\u00fccreleri, farkl\u0131 ancak bireysel olarak karakteristik ko\u015fullarda meydana gelen iki ayr\u0131 ve belirgin morfolojik de\u011fi\u015fikli\u011fe ay\u0131rt etmek m\u00fcmk\u00fcn olmu\u015ftur. Bu \u015fekillerden biri, plazma ve organel membranlar\u0131n\u0131n \u015fi\u015fmesi ve ard\u0131ndan y\u0131rt\u0131lmas\u0131 ile d\u00fczenlenmi\u015f yap\u0131n\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fclmesi olan \"koag\u00fclatif nekroz\"dur. Bu, toksinler ve iskemik gibi yaratan maddelerden kaynaklan\u0131r, tek tek de\u011fil gruplar halinde h\u00fccreleri etkiler ve in vivo olarak geli\u015fti\u011finde eksudatif iltihaplanmaya neden olur. Di\u011fer morfolojik \u015fekil, h\u00fccreyi s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131r ve organel b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korur, y\u00fczeyte kabarc\u0131klar\u0131n olu\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flar ve bunlar, dokularda, yerle\u015fik h\u00fccreler taraf\u0131ndan fagosit edilir ve sindirilir, ili\u015fkili bir iltihaplanma olmaz."}
{"_id":"935538","title":"The mitochondrial RNA-binding protein GRSF1 localizes to RNA granules and is required for posttranscriptional mitochondrial gene expression.","text":"RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler, h\u00fccre i\u00e7i RNA'lar\u0131n i\u015flenmesi, depolanmas\u0131 ve d\u00fczenlenmesinde kritik bir rol oynayan posttranskripsiyonel gen d\u00fczenlemenin kalbinde yer al\u0131rlar. Burada, GRSF1'in, daha \u00f6nce influenza mRNA'lar\u0131n\u0131n ba\u011flanmas\u0131 ve se\u00e7ici \u00e7evirisiyle ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6sterildi\u011fi gibi, mitokondrilere hedeflendi\u011fini ve mitokondriyal gran\u00fcller olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. GRSF1, mitokondriyal DNA'n\u0131n \u0131\u015f\u0131k zincirinde yer alan \u00fc\u00e7 ard\u0131\u015f\u0131k genin RNA'lar\u0131na, ND6 mRNA's\u0131na ve cytb ve ND5 i\u00e7in uzun olmayan kodlay\u0131c\u0131 RNA'lara (lncRNA) tercihli olarak ba\u011flan\u0131r, her biri birden fazla konsens\u00fcs ba\u011flanma dizisi i\u00e7erir. GRSF1'in RNAi ile indirgenmesi, mitokondriyal RNA kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n bozulmas\u0131na, mRNA'lar ve lncRNA'lar\u0131n mitokondriyal ribozomlara anormal y\u00fcklenmesine ve ribozom montaj\u0131n\u0131n bozulmas\u0131na yol a\u00e7ar. Bu da spesifik protein sentezinde bir kusur ve oksidatif fosforlasyon komplekslerinin normal miktarlarda toplanamamas\u0131 ile sonu\u00e7lan\u0131r. Bu veriler, GRSF1'in posttranskripsiyonel mitokondriyal gen ifadesinin d\u00fczenlenmesinde kritik bir d\u00fczenleyici oldu\u011funu ima eder."}
{"_id":"946756","title":"Identification and purification of a 62,000-dalton protein that binds specifically to the polypyrimidine tract of introns.","text":"Molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 62.000 Dalton (p62) olan bir protein, HeLa h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi ekstraktlar\u0131nda UV \u00e7aprazlama ile mRNA \u00f6nc\u00fcllerine ba\u011flanarak tespit edildi. p62, \u00f6zellikle intronlar\u0131n 3' splice site b\u00f6lgesindeki polipirimidin dizisine ba\u011flan\u0131r. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f p62, pre-mRNA'lar\u0131n polipirimidin dizisine ba\u011flan\u0131r. Bu ba\u011flanma, 3' splice site'deki AG n\u00fckleotidine ihtiya\u00e7 duymaz. Polypirimidin dizisindeki de\u011fi\u015fiklikler, p62'nin ba\u011flanmas\u0131n\u0131 azaltarak, U2 snRNP\/pre-mRNA kompleksi olu\u015fumunun ve splice'in verimlili\u011fini azalt\u0131r. p62 proteini, spliseomda kal\u0131r ve pre-mRNA'ya ba\u011flan\u0131r. Bu polipirimidin dizisi ba\u011flanma proteini (pPTB), splice s\u0131ras\u0131nda 3' splice site'nin tan\u0131nmas\u0131nda kritik bir bile\u015fen oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fclmektedir."}
{"_id":"947631","title":"Capsule endoscopy in acute upper gastrointestinal hemorrhage: a prospective cohort study.","text":"\n## Arka Plan ve \u00c7al\u0131\u015fma Ama\u00e7lar\u0131\nKaps\u00fcl endoskopi, acil serviste sunulan akut \u00fcst gastrointestinal kanamaya de\u011ferlendirmede rol oynayabilir.\n\n## Hastalar ve Y\u00f6ntemler\n\u0130ki akademik merkezin acil serviste akut \u00fcst gastrointestinal kanamaya sunulan yeti\u015fkinleri de\u011ferlendirdik. Hastalar, bir kablosuz video kaps\u00fcl\u00fc yuttular, ard\u0131ndan hemen bir nazogastrik t\u00fcp emilimi ve daha sonra esofagogastroduodenoskopi (EGD) yap\u0131ld\u0131. Kaps\u00fcl endoskopisini nazogastrik t\u00fcp emilimi ile kan\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 belirlemek i\u00e7in ve EGD ile kanama kayna\u011f\u0131n\u0131n ayr\u0131m\u0131n\u0131, peptik\/enflamatuar lezyonlar\u0131n tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131, g\u00fcvenli\u011fini ve hasta memnuniyetini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\u00c7al\u0131\u015fma 49 hastay\u0131 (32 erkek, 17 kad\u0131n; ortalama ya\u015f 58.3 \u00b1 19 y\u0131l) i\u00e7eriyordu, ancak \u00fc\u00e7 hasta kaps\u00fcl endoskopisini tamamlamad\u0131 ve be\u015f hastan\u0131n nazogastrik t\u00fcp tolerans\u0131 yoktu. \u00dcst gastrointestinal traktta kan, kaps\u00fcl endoskopisi ile (15\/18 [83.3 %]) nazogastrik t\u00fcp emilimi ile (6\/18 [33.3 %]; P = 0.035) daha s\u0131k tespit edildi. Peptik\/enflamatuar lezyonlar\u0131n tan\u0131mlanmas\u0131nda kaps\u00fcl endoskopisi (27\/40 [67.5 %]) ile EGD (35\/40 [87.5 %]; P = 0.10, OR 0.39 95 %CI 0.11 - 1.15) aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu. Kaps\u00fcl endoskopisi, 45\/46 hastada (98 %) duodenum'a ula\u015ft\u0131. Bir hasta (2.2 %) kaps\u00fcl yutarken k\u0131sa s\u00fcreli nefes darl\u0131\u011f\u0131 ve bir hasta (2.2 %) \u00f6ks\u00fcr\u00fck ya\u015fad\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\u0131\nAcil servis ortam\u0131nda, kaps\u00fcl endoskopi, akut \u00fcst gastrointestinal kanamaya sunulan ki\u015filerde uygulanabilir ve g\u00fcvenli g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Kaps\u00fcl endoskopi, \u00fcst gastrointestinal traktta, \u00f6zellikle de duodenum'da, kan\u0131 nazogastrik t\u00fcp emilimi ile daha s\u0131k tespit eder ve"}
{"_id":"949309","title":"Electroporation of Cas9 protein\/sgRNA into early pronuclear zygotes generates non-mosaic mutants in the mouse.","text":"CRISPR\/Cas9 sistemi, fare de dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli organizmalarda genlerin rollerini ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ara\u00e7t\u0131r. Bu y\u00f6nteme g\u00f6re genetik olarak de\u011fi\u015ftirilmi\u015f embriyolar veya fareler elde etmek i\u00e7in, genellikle Cas9 mRNA ve sgRNA, mikrojektasyon veya elektroporasyon yoluyla zigotlara verilir. Ancak, bu y\u00f6ntemle olu\u015fturulan \u00e7o\u011fu mutasyon, birka\u00e7 t\u00fcr h\u00fccreden olu\u015fan ve farkl\u0131 mutasyonlar\u0131 i\u00e7eren genetik mozaiklerden olu\u015fur, bu da kurucu embriyolar veya farelerin fenotip analizi karma\u015f\u0131kla\u015ft\u0131r\u0131r. Geli\u015ftirme s\u00fcre\u00e7lerinde yer alan genlerin rollerini a\u00e7\u0131klamak ve analizi basitle\u015ftirmek i\u00e7in, mozaik olmayan mutanlar \u00fcreten bir y\u00f6ntem gereklidir. Burada, CRISPR\/Cas9 sistemini kullanarak mozaik olmayan fare mutant embriyolar\u0131 \u00fcretmek i\u00e7in bir y\u00f6ntem geli\u015ftirdik. In vitro d\u00f6llenmi\u015f (IVF) zigotlara Cas9 proteini ve sgRNA'y\u0131 elektroporasyon yoluyla verdik, bu da fare genomunun ilk \u00e7o\u011falmadan \u00f6nce gen d\u00fczenlemenin ger\u00e7ekle\u015fmesine olanak sa\u011flad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, mutan\u0131n t\u00fcm h\u00fccreleri ayn\u0131 mutasyon k\u00fcmesini ta\u015f\u0131r. Bu y\u00f6ntem, CRISPR\/Cas9 sistemini kullanarak olu\u015fturulan kurucu mutant embriyolar veya farelerde mozaiklik\/ale kompleksli\u011fi sorununu \u00e7\u00f6zmektedir."}
{"_id":"950306","title":"Molecular Basis for Target RNA Recognition and Cleavage by Human RISC","text":"RNA taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen susturma kompleksi (RISC), tek iplikli k\u0131sa m\u00fcdahale RNA's\u0131 (siRNA) ve endon\u00fckleaz aktif Argonaute proteini i\u00e7eren bir ribon\u00fckleoprotein par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131d\u0131r, siRNA'ya uyan mRNA'lar\u0131 kesebilen. RISC'nin hedef RNA'y\u0131 nas\u0131l buldu\u011fu mekanizmas\u0131 iyi anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak bu s\u00fcre\u00e7te RISC'nin yap\u0131sal RNA'y\u0131 nas\u0131l \u00e7\u00f6zd\u00fc\u011f\u00fc gizemini korur. Burada, hem in vitro hem de in vivo olarak, hedef sitesinin eri\u015filebilirli\u011fi do\u011frudan kesme verimlili\u011fine korel etti\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da RISC'nin yap\u0131sal RNA'y\u0131 \u00e7\u00f6zemedi\u011fini g\u00f6steriyor. Hedef tan\u0131ma s\u00fcrecinde, RISC ge\u00e7ici olarak tek iplikli RNA'ya spesifik olmayan bir \u015fekilde temas eder ve siRNA-hedef RNA'n\u0131n birle\u015fmesini te\u015fvik eder. Ayr\u0131ca, RISC i\u00e7indeki siRNA'n\u0131n 5' k\u0131sm\u0131, RISC ve hedef RNA'n\u0131n kararl\u0131 bir \u015fekilde birle\u015fmesini belirleyen termodinamik bir e\u015fik olu\u015fturur. Bu nedenle, RNA m\u00fcdahalesinin verimlili\u011fi ve \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in kritik olan RISC ve hedef RNA'lar\u0131n \u00f6zelliklerine dair mekanistik i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011fl\u0131yoruz."}
{"_id":"952111","title":"Cancer associated fibroblasts (CAFs) in tumor microenvironment.","text":"Kanser ile ili\u015fkili fibroblastlar (CAFs), t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131n\u0131n en kritik bile\u015fenlerinden biridir ve \u00e7e\u015fitli mekanizmalarla kanser h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesi ve istilas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. CAFs, farkl\u0131 k\u00f6kenleri nedeniyle y\u00fcksek bir heterojenli\u011fe sahiptir; ancak, CAFs'in bir\u00e7ok farkl\u0131 morfolojik \u00f6zelli\u011fi ve fizyolojik i\u015flevi belirlenmi\u015ftir. Kanser h\u00fccreleri ve CAFs aras\u0131ndaki etkile\u015fim\u0131n t\u00fcm\u00f6r\u00fcn ilerlemesinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 giderek daha net hale geliyor ve bu kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 ili\u015fkiyi anlamak, sonunda CAFs'i hedef alarak kanser hastalar\u0131n\u0131 tedavi etmemizi sa\u011flayabilir. Bu incelemede, CAFs'in t\u00fcm\u00f6rjeniz ve metastazdaki rol\u00fcne dair son bulgular\u0131 ve CAFs'in potansiyel terap\u00f6tik etkilerini tart\u0131\u015faca\u011f\u0131z."}
{"_id":"970012","title":"Cold Exposure Promotes Atherosclerotic Plaque Growth and Instability via UCP1-Dependent Lipolysis","text":"So\u011fukla ili\u015fkili kardiyovask\u00fcler riskin molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 bilinmemektedir. Burada, so\u011fuk tetiklenen, besin al\u0131m\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z lipolizin plazma d\u00fczeylerinde k\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein (LDL) kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n \u00f6nemli art\u0131\u015f\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, bu da farelerde aterosklerotik lezyonlar\u0131n h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f geli\u015fimine neden oluyor. \u0130ki genetik far\u0131 yok etme modeli (apolipoprotein E(-\/-) [ApoE(-\/-)] ve LDL resept\u00f6r\u00fc(-\/-) [Ldlr(-\/-)] fareleri) ile, kal\u0131c\u0131 so\u011fuk maruziyeti, lipit birikiminin artmas\u0131yla aterosklerotik plak b\u00fcy\u00fcmesini uyar\u0131yor. Ayr\u0131ca, so\u011fuk adapte olmu\u015f ApoE(-\/-) ve Ldlr(-\/-) farelerde, plakla ili\u015fkili mikrovask\u00fcllerin ve iltihapl\u0131 h\u00fccrelerin belirgin art\u0131\u015f\u0131 tespit edildi, bu da plak istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7\u0131yor. ApoE(-\/-) t\u00fcr\u00fcnde uncoupling protein 1 (UCP1), kahverengi ya\u011f dokusunda termogenezi i\u00e7eren anahtar bir mitokondri proteini, silinince, fareler so\u011fuk ind\u00fcklenen aterosklerotik lezyonlardan tamamen korunuyor. So\u011fuk adapte olma, plazmadaki adiponektin d\u00fczeylerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131yor ve sistemik adiponektin tedariki, ApoE(-\/-) fareleri plak geli\u015fiminden koruyor. Bu bulgular, d\u00fc\u015f\u00fck s\u0131cakl\u0131kla ili\u015fkili kardiyovask\u00fcler riskler hakk\u0131nda mekanizmik i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011fl\u0131yor."}
{"_id":"980008","title":"Mild overexpression of MeCP2 causes a progressive neurological disorder in mice.","text":"X-kromozomda bulunan metil-CpG ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 2 (MECP2) genindeki mutasyonlar, bir transkripsiyonel bask\u0131lay\u0131c\u0131 kodlayan protein olan Rett sendromuna ve \u00e7e\u015fitli ili\u015fkili n\u00f6rogeli\u015fimsel bozukluklara neden olur. \u0130nsan hastal\u0131klar\u0131yla ili\u015fkili b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funluk kayb\u0131-fonksiyon mutasyonlar\u0131d\u0131r, ancak bu fenotiplerin sorumlusu olan MeCP2 i\u015flevinin tam y\u00f6n\u00fc bilinmemektedir. T\u00fcm insan MECP2 lokusunu i\u00e7eren b\u00fcy\u00fck bir genomik klon kullanarak transgenik farelerde insan protein normalden yakla\u015f\u0131k 2 kat fazla ifade ettik. Detayl\u0131 n\u00f6rodavran\u0131\u015fsal ve elektrofizyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, MeCP2(Tg1) transgenik hatt\u0131nda, yakla\u015f\u0131k 2 kat normal seviyelerde MeCP2 ifade eden, 10 haftal\u0131k ya\u015fta fenotiplerin ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, bu fareler motor ve ba\u011flam \u00f6\u011frenimi ve hipokamp\u00fcste sinaptik plastisiteyi art\u0131rd\u0131. Bununla birlikte, 20 haftal\u0131k ya\u015ftan sonra, bu fareler n\u00f6betler geli\u015ftirdi, hipoaktif hale geldi ve yakla\u015f\u0131k %30'u 1 ya\u015f\u0131na kadar \u00f6ld\u00fc. Bu veriler, MeCP2 seviyelerinin in vivo s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenmesi gerekti\u011fini ve bu proteinin bile hafif bir a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin zararl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, bu sonu\u00e7lar, X-ba\u011fl\u0131 gecikmeli n\u00f6rodavran\u0131\u015fsal bozukluklar\u0131n baz\u0131 vakalar\u0131nda duplikasyonlar veya kazan\u0131lm\u0131\u015f fonksiyon mutasyonlar\u0131 olan MECP2'nin alt\u0131nda yatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir."}
{"_id":"980196","title":"Alcohol Sales and Risk of Serious Assault","text":"\n## Arka Plan\nAlkol, motorlu ara\u00e7 kazalar\u0131 gibi kazalara katk\u0131da bulunan bir nedendir. Alkol t\u00fcketimi ve \u015fiddetli yaralanma aras\u0131ndaki ili\u015fki \u00fczerine yap\u0131lan \u00f6nceki ara\u015ft\u0131rmalar, tek bir travma merkezine ait vakalar\u0131 i\u00e7eren anket verilerine s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131 ve alkol sat\u0131\u015flar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funu kapsaml\u0131 bir \u015fekilde yakalamakta zorland\u0131lar. Bu s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n \u00f6tesinde, \u00f6nceki ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n alkol sat\u0131\u015flar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funu kapsaml\u0131 bir \u015fekilde yakalayamamas\u0131 vard\u0131. Ontario'da alkolun \u00e7o\u011fu, il taraf\u0131ndan i\u015fletilen perakende sat\u0131\u015f noktalar\u0131nda sat\u0131lmaktad\u0131r ve hastaneler, il sa\u011fl\u0131k hizmeti sistemi alt\u0131nda finanse edilmektedir. Ontario'da perakende alkol sat\u0131\u015flar\u0131 ile ili\u015fkili yaralanmalar nedeniyle hastaneye yat\u0131r\u0131lma riskini de\u011ferlendirdik.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nT\u00fcm Ontario'da 1 Nisan 2002 ile 1 Aral\u0131k 2004 tarihleri aras\u0131nda hastaneye yaralanmalar nedeniyle yat\u0131r\u0131lan 13 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015fileri i\u00e7eren n\u00fcfus tabanl\u0131 bir vaka-kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Her bir yaralanma vakas\u0131n\u0131n hastaneye yat\u0131r\u0131lma g\u00fcn\u00fcnde, kurban\u0131n evine en yak\u0131n ma\u011fazada sat\u0131lan alkol hacmi, ayn\u0131 ma\u011fazada 7 g\u00fcn \u00f6nce sat\u0131lan hacimle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Ko\u015fullu lojistik regresyon analizi, her g\u00fcn ma\u011fazada sat\u0131lan alkol hacmi ba\u015f\u0131na 1.000 litre art\u0131\u015f\u0131 ile yaralanmalar nedeniyle hastaneye yat\u0131r\u0131lma g\u00f6reli riskini (RR) belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. 3.212 ki\u015finin yaralanmalar nedeniyle hastaneye yat\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 tespit edildi. Yakla\u015f\u0131k %25'i 13-20 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda ve %83'\u00fc erkekti. Toplam 1.150 sald\u0131r\u0131, %36's\u0131 keskin veya \u00e7arp\u0131c\u0131 bir silah\u0131n kullan\u0131m\u0131 ile ve %48'i silahs\u0131z kavga veya d\u00f6v\u00fc\u015f s\u0131ras\u0131nda meydana geldi. Ma\u011fazada her g\u00fcn sat\u0131lan alkol hacmi ba\u015f\u0131na 1.000 litre art\u0131\u015f\u0131, yaralanmalar nedeniyle hastaneye yat\u0131r\u0131lma g\u00f6reli riskini %1,13 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95 [CI] 1,02-1,26) art\u0131rd\u0131. Risk, erkeklerde (1,18, %95 CI 1,05-1,33), 13-20 ya\u015flar\u0131ndaki gen\u00e7lerde (1,21,"}
{"_id":"982650","title":"miR-375 inhibits autophagy and reduces viability of hepatocellular carcinoma cells under hypoxic conditions.","text":"\n## Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nTumor h\u00fccreleri hipoksik ko\u015fullara uyum sa\u011flamak i\u00e7in otofaji s\u00fcrecini tetikler. Hepatoksel karcinoma (HCC) h\u00fccrelerinde hipoksik ko\u015fullarda otofajinin d\u00fczenlenmesinde mikroRNA'lar\u0131n (miRNA'lar) rollerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\u0130nsan HCC h\u00fccre hatlar\u0131 (Huh7 ve Hep3B) \u00fczerinde hipoksik ko\u015fullarda otofajiyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in kazan ve kay\u0131p fonksiyon y\u00f6ntemleri kulland\u0131k. Otofaji, immuno-bat\u0131, imm\u00fcno-fluoresans ve elektron mikroskopi analizleri ile ve h\u00fccrelerin bafilomisin A1 ile ink\u00fcbe edilmesi sonras\u0131 nicel olarak belirlendi. MiRNA'lar\u0131n hedefleriyle ili\u015fkilerini do\u011frulamak i\u00e7in bir luciferaz rapor\u00f6r\u00fc deneyi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Nude farelerde HCC xenograft t\u00fcm\u00f6rlerinin b\u00fcy\u00fcmesini analiz ettik.\n\n## Bulgular\nHCC h\u00fccrelerinde ve dokular\u0131nda miR-375'in ifadesi d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc; hipoksik ko\u015fullarda otofajiyi, LC3I'nin LC3II'ye d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc bask\u0131layarak ve bu sayede otofajik ak\u0131\u015f\u0131 engelleyerek inhibe etti. MiR-375'in otofajiyi inhibe etme yetene\u011fi, 3'-fosfinoizitid ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz-1-AKT-mammal hedefi rapamisin sinyalizasyonunu d\u00fczenleme yetene\u011finden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131, ancak bunun yerine ATG7, otofaji ile ili\u015fkili bir genin bask\u0131lanmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. MiR-375, ATG7'nin 3' \u00fcns\u00fcr b\u00f6lgesindeki \u00f6ng\u00f6r\u00fclen bir siteye do\u011frudan ba\u011fland\u0131. MiR-375'in ifadesini art\u0131rmak veya ATG7'yi bask\u0131lamak, HCC h\u00fccrelerinde mitokondriyel otofajiyi inhibe etti, hipokside hasarl\u0131 mitokondrilerin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 azaltt\u0131, mitokondriyel apoptoz proteinlerinin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 ve HCC h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 azaltt\u0131. Farelerde, miR-375'i ifade eden xenograft t\u00fcm\u00f6rler, otofajik h\u00fccrelerin daha az oldu\u011fu, nekroz alanlar\u0131n\u0131n daha b\u00fcy\u00fck oldu\u011fu ve"}
{"_id":"984825","title":"Pseudouridine profiling reveals regulated mRNA pseudouridylation in yeast and human cells","text":"Post-transkripsiyonel RNA n\u00fckleozid modifikasyonu t\u00fcm canl\u0131 organizmalarda meydana gelir. Pseudouridin, non-kodlamal\u0131 RNA'larda bulunan en yayg\u0131n modifiye n\u00fckleozid, transfer RNA ve ribozom RNA'n\u0131n i\u015flevini istikrarl\u0131 hale getirerek RNA yap\u0131s\u0131n\u0131 stabilize eder. Mesajc\u0131 RNA'lar\u0131n (mRNA) pseudouridin i\u00e7erdi\u011fi bilinmiyordu, ancak yapay pseudouridilasyon mRNA i\u015flevini dramatik \u015fekilde etkiler - bu, ribozom \u00e7\u00f6zme merkezinde non-kanonik baz e\u015fle\u015fmesini kolayla\u015ft\u0131rarak genetik kodu de\u011fi\u015ftirir. Ancak, do\u011fal olarak meydana gelen mRNA pseudouridilasyonuna dair kan\u0131t olmamas\u0131, fizyolojik \u00f6nemini belirsiz b\u0131rak\u0131yordu. Burada, Saccharomyces cerevisiae ve insan RNA'lar\u0131nda kapsaml\u0131 bir pseudouridilasyon analizi sunuyoruz. Pseudo-seq, pseudouridini tan\u0131mlamak i\u00e7in tek n\u00fckleotit \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc sa\u011flayan genom geni\u015f bir y\u00f6ntemdir. Pseudo-seq, bilinen modifikasyon sitelerini do\u011frulamakla birlikte, bir\u00e7ok yeni siteyi de non-kodlamal\u0131 RNA'larda tespit eder ve mRNA'larda y\u00fczlerce pseudouridilasyon sitesini ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r. Genetik analiz, yeni modifikasyon sitelerinin \u00e7o\u011funu yedi korunmu\u015f pseudouridin sentez enzimi olan Pus1-4, 6, 7 ve 9'a atamam\u0131za olanak sa\u011flad\u0131. \u00d6nemli olan, mRNA'daki pseudouridinlerin \u00e7o\u011funun \u00e7evresel sinyallere yan\u0131t olarak d\u00fczenlendi\u011fidir, \u00f6rne\u011fin, maya'da besin yoksunlu\u011fu ve insan h\u00fccrelerinde serum yoksunlu\u011fu. Bu sonu\u00e7lar, genetik kodu h\u0131zl\u0131 ve d\u00fczenlenmi\u015f bir \u015fekilde yeniden ba\u011flamak i\u00e7in ind\u00fcklenebilir mRNA modifikasyonlar\u0131 yoluyla bir mekanizma \u00f6neriyor. Bulgular\u0131m\u0131z, beklenmedik rolleri ortaya koyan pseudouridilasyonun ve insan hastal\u0131klar\u0131nda rol oynayan pseudouridin sentez enzimlerinin hedeflerini belirlemek i\u00e7in bir kaynak sunuyor."}
{"_id":"991137","title":"The descent of memory T-cell subsets","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi, enfeksiy\u00f6z ajanlara kar\u015f\u0131 ev sahibi \u00fczerinde bir avantaj sa\u011flamak i\u00e7in karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00fcrekli olarak art\u0131rarak evrimle\u015fti. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k an\u0131 geli\u015fimi uzun s\u00fcreli koruma sa\u011flar ve ev sahibinin \u00f6mr\u00fcn\u00fc uzat\u0131r. Farkl\u0131 yerle\u015fim ve i\u015flevsel \u00f6zelliklere sahip haf\u0131za T h\u00fccrelerinin alt k\u00fcmelerinin olu\u015fumu, savunma kabiliyetlerimizi art\u0131r\u0131r. Ancak, haf\u0131za T h\u00fccre alt k\u00fcmelerinin geli\u015fimsel ili\u015fkisi tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Bu G\u00f6r\u00fc\u015f Makalesi'nde, son geli\u015fmelere \u0131\u015f\u0131k tutarak, enfeksiyon kar\u015f\u0131s\u0131nda olu\u015fan haf\u0131za CD8+ T h\u00fccre pop\u00fclasyonunu iki ayr\u0131 soya ay\u0131rmak muhtemel oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"991139","title":"Differential distribution of IL28B.rs12979860 single-nucleotide polymorphism among Egyptian healthcare workers with and without a hepatitis C virus-specific cellular immune response","text":"CC genotipine sahip interleukin (IL)-28B.rs12979860 geni, HCV'nin (hepatit C vir\u00fcs\u00fc) kendili\u011finden temizlenmesinde ve tedaviye yan\u0131t vermesinde ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. M\u0131s\u0131r'daki sa\u011fl\u0131k \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131 (HCW) aras\u0131nda HCV'ye \u00f6zg\u00fc h\u00fccre i\u00e7i ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k (CMI) yan\u0131tlar\u0131 ile ilgili IL28B.rs12979860 tek n\u00fckleotit polimorfizminin (SNP) da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 ve korelasyonu bilinmemektedir. 402 HCW'yi, yakla\u015f\u0131k %85 HCV prevalans\u0131na sahip hasta kohortunu hizmet veren bir grupta belirledik. 402 HCW'yi d\u00f6rt gruba ay\u0131rd\u0131k: grup 1 (n = 258), seronegatif aviremik bireyler; grup 2 (n = 25), seronegatif viremik bireyler; grup 3 (n = 41), kendili\u011finden iyile\u015fen HCV enfeksiyonu olan bireyler; ve grup 4 (n = 78), kronik HCV hastalar\u0131. T\u00fcm bireyler, bir ex-vivo interferon-gamma (IFN\u03b3) ELISpot testi ile HCV'ye \u00f6zg\u00fc CMI yan\u0131t\u0131n\u0131 test etmek i\u00e7in dokuz HCV genotip 4a \u00f6rt\u00fc\u015fen 15-mer peptid havuzlar\u0131na kar\u015f\u0131 test edildi. T\u00fcm bireyler, ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR ile IL28B.rs12979860 SNP'yi test etti. Seronegatif aviremik HCW'lerin yakla\u015f\u0131k %27'sinde HCV'ye \u00f6zg\u00fc CMI g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da d\u00fc\u015f\u00fck seviyeli HCV maruziyeti sonras\u0131 enfeksiyonun temizlenmesini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. D\u00f6rt grupta IL28B.rs12979860 C aleli homozigotluk s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 %49, %48, %49 ve %23 iken, T aleli s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 s\u0131ras\u0131yla %14, %16, %12 ve %19 idi, bu da farkl\u0131 HCV durumlar\u0131 olan bireyler aras\u0131nda farkl\u0131 da\u011f\u0131l\u0131mlar oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Raporland\u0131\u011f\u0131 gibi, IL28B.rs12979860, HCV enfeksiyonunun sonucunu (p < 0.05) \u00f6ng\u00f6rd\u00fc, ancak d\u00f6rt grupta IL28B gen"}
{"_id":"994800","title":"TCR ligand density and affinity determine peripheral induction of Foxp3 in vivo","text":"T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) ba\u011flanmas\u0131, d\u0131\u015ftimik forkhead box p3 (+) (Foxp3(+)) d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Birka\u00e7 kan\u0131t, zay\u0131f TCR uyar\u0131m\u0131n\u0131n periferide Foxp3'\u00fcn ind\u00fcklenmesini destekledi\u011fini g\u00f6stermektedir; ancak TCR ligand\u0131n\u0131n g\u00fcc\u00fc bu s\u00fcreci nas\u0131l etkiledi\u011fi hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Foxp3 ind\u00fcklemesine elveri\u015fli TCR ligand\u0131n\u0131n yo\u011funlu\u011funu ve ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 karakterize ettik ve d\u00fc\u015f\u00fck dozda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir aktivasyoncunun in vivo'da Foxp3'\u00fcn maksimum ind\u00fcklenmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Zay\u0131f aktivasyoncu peptidiyle ba\u015flang\u0131\u00e7taki Foxp3 ind\u00fcklemesi, TCR-peptid ana histokompatibilite kompleksi (pMHC) etkile\u015fimlerinin bozulmas\u0131 veya peptid dozunun de\u011fi\u015ftirilmesiyle art\u0131rabilir. Ancak zaman serisi deneyleri, zay\u0131f aktivasyoncu uyar\u0131m\u0131yla ind\u00fcklenen Foxp3'e sahip h\u00fccrelerin, Foxp3'\u00fc olmayan kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131 ile birlikte silindi\u011fini, ancak d\u00fc\u015f\u00fck dozlarda g\u00fc\u00e7l\u00fc aktivasyoncu ile ind\u00fcklenen Foxp3'e sahip h\u00fccrelerin kal\u0131c\u0131 oldu\u011funu ortaya koydu. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, pMHC ligand\u0131n\u0131n g\u00fcc\u00fc, yo\u011funlu\u011fu ve TCR etkile\u015fimlerinin s\u00fcresi, ba\u015flang\u0131\u00e7taki periferik Foxp3 ind\u00fcklenmesini belirleyen birikmi\u015f TCR uyar\u0131m\u0131n\u0131n miktar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak ind\u00fcklenen Foxp3(+) T h\u00fccrelerinin kal\u0131c\u0131 olmas\u0131nda, TCR ligand\u0131n\u0131n g\u00fcc\u00fc ve yo\u011funlu\u011fu, periferik toleransa giden yolda etkili olan de\u011fi\u015fmez fakt\u00f6rler oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"997143","title":"Electromagnetic interference from radio frequency identification inducing potentially hazardous incidents in critical care medical equipment.","text":"\nSa\u011fl\u0131k uygulamalar\u0131 i\u00e7in otomatik tan\u0131mlama teknolojileri, \u00f6rne\u011fin radyo frekans\u0131 tan\u0131mlama (RFID), hasta g\u00fcvenli\u011fini iyile\u015ftirmek ve t\u0131bbi ekipmanlar\u0131n izlenmesini ve takibini sa\u011flamak i\u00e7in \u00f6nerilmi\u015ftir. Bununla birlikte, t\u0131bbi cihazlara RFID'den kaynaklanan elektromanyetik m\u00fcdahale (EMI) hi\u00e7 rapor edilmemi\u015ftir.\n\nAma\u00e7: RFID'den kaynaklanan kritik bak\u0131m ekipman\u0131ndaki EMI olaylar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek ve s\u0131n\u0131fland\u0131rmakt\u0131r.\n\nTasar\u0131m ve Ayar: 2006 May\u0131s ay\u0131nda, Amsterdam, Hollanda'daki Akademik T\u0131p Merkezi'nde, bir hasta ba\u011fl\u0131 olmadan, 41 t\u0131bbi cihaz\u0131n (17 kategoride, 22 farkl\u0131 \u00fcreticiden) yak\u0131n\u0131nda, 2 RFID sistemi (aktif 125 kHz ve pasif 868 MHz) kullan\u0131larak kontroll\u00fc ko\u015fullarda EMI de\u011ferlendirmesi yap\u0131ld\u0131. De\u011ferlendirme, uluslararas\u0131 bir test protokol\u00fcne g\u00f6re ger\u00e7ekle\u015ftirildi. EMI olaylar\u0131, kritik bak\u0131m olumsuz olay \u00f6l\u00e7e\u011fine g\u00f6re tehlikeli, \u00f6nemli veya hafif olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: 123 EMI testi (her t\u0131bbi cihaz i\u00e7in 3 test) s\u0131ras\u0131nda, RFID 34 EMI olay\u0131 tetikledi: 22 tehlikeli olarak, 2 \u00f6nemli olarak ve 10 hafif olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Pasif 868 MHz RFID sinyali, aktif 125 kHz RFID sinyaliyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda (41 EMI testi i\u00e7in 8 olay; %20) daha fazla olay tetikledi (41 EMI testi i\u00e7in 26 olay; %63); fark %44 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %27-53; P < .001). Pasif 868 MHz RFID sinyali, 26 t\u0131bbi cihazda EMI tetikledi, bunlardan 8'i de aktif 125 kHz RFID sinyaliyle etkilenen cihazlard\u0131 (41 cihazda 26; %63). T\u00fcm EMI olaylar\u0131nda RFID okuyucusu ve t\u0131bbi cihaz aras\u0131ndaki orta mesafe 30 cm'di (0.1-600 cm aral\u0131\u011f\u0131).\n\nSonu\u00e7: Kontrol edilen bir klinik olmayan ortamda, RFID t\u0131bbi cihazlarda potansiyel olarak tehlikeli olaylar tetikledi. Kritik bak\u0131m ortam\u0131nda RFID'nin uygulanmas\u0131, yerinde EMI testlerini ve uluslararas\u0131 standartlar\u0131n g\u00fcncellenmesini gerektirmelidir."}
{"_id":"1006165","title":"Potent RNAi by short RNA triggers.","text":"RNA m\u00fcdahalesi (RNAi), bir ribon\u00fckleoprotein kompleksi olan RNA ind\u00fcklenen susturma kompleksi (RISC) ve \u00e7ift iplikli (ds) k\u0131sa m\u00fcdahale RNA's\u0131 (siRNA), tamamlay\u0131c\u0131 bir mRNA'y\u0131 spesifik bir konumda kesmek ve daha sonra par\u00e7alamak i\u00e7in hedefleyen bir gen susturma mekanizmas\u0131d\u0131r. Daha uzun dsRNA'lar, 21-24 n\u00fckleotit (nt) siRNA'lar veya miRNA'lar olu\u015fturmak i\u00e7in endojen olarak i\u015flenir ve gen susturmas\u0131n\u0131 ind\u00fcklerken, RNAi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 insan h\u00fccrelerinde tipik olarak 19-20 n\u00fckleotit \u00e7ift iplikli siRNA dupleksleri kullan\u0131r, her iki ipli\u011fin 3' ucunda 2 n\u00fckleotit u\u00e7lar bulunur. Burada, yolcu ve\/veya rehber iplikte kesintiler olan siRNA'lar\u0131n sistematik sentezi ve analizi, insan h\u00fccrelerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc RNAi ind\u00fckleyen 16 n\u00fckleotitli bir siRNA tetikleyicisi oldu\u011funu bildiriyoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, dsRNA'n\u0131n RNAi'yi tetiklemek i\u00e7in en az gereksinimin yakla\u015f\u0131k 42 A A-\u015fekilli bir heliks ve yakla\u015f\u0131k 1.5 heliks d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. 16 n\u00fckleotitli siRNA, 19 n\u00fckleotitli siRNA'ya k\u0131yasla, CDK9 genini hedeflerken mRNA ve protein seviyelerini daha etkili bir \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc, bu da 16 n\u00fckleotitli siRNA'n\u0131n daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir RNAi tetikleyicisi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. HeLa h\u00fccrelerinde RISC'ye programlanm\u0131\u015f in vitro kinetik analiz, 16 n\u00fckleotitli siRNA'n\u0131n 19 n\u00fckleotitli siRNA'ya k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir RISC y\u00fckleme kapasitesine sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu sonu\u00e7lar, RISC'nin montaj\u0131 ve etkinle\u015fmesinin RNAi s\u0131ras\u0131nda mutlaka 19 n\u00fckleotitli \u00e7ift iplikli siRNA'ya ihtiya\u00e7 duymad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve 16 n\u00fckleotitli duplekslerin daha g\u00fc\u00e7l\u00fc tetikleyiciler olarak tasarlanarak RNAi'yi ind\u00fckleyebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"1022115","title":"IL-23\u2013responsive innate lymphoid cells are increased in inflammatory bowel disease","text":"Deneysel ve genetik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, iltihapl\u0131 ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 (IBD) patogenezinde IL-23\/IL-17 ekseninin rol\u00fcn\u00fc vurgulam\u0131\u015ft\u0131r. IL-23 ile tetiklenen iltihap, \u00f6ncelikle Th17 h\u00fccreleriyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir; ancak son zamanlarda, farelerde IL-23 ve yan\u0131t olarak IL-17, IL-22 ve IFN-\u03b3 \u00fcreten yeni bir do\u011fal lenfosit h\u00fccresi (ILC) pop\u00fclasyonunu tan\u0131mlad\u0131k ve bu iltihapl\u0131 koliteyi arac\u0131l\u0131k eder. \u0130nsan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve hastal\u0131kta ILC pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n \u00f6nemi \u015fu anda k\u00f6t\u00fc anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan ba\u011f\u0131rsa\u011f\u0131nda kontrol ve IBD hastalar\u0131nda IL-23 duyarl\u0131 ILC'lerin rol\u00fcn\u00fc analiz ettik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, IBD'de ba\u011f\u0131rsak CD3\u207b h\u00fccreleri aras\u0131nda Th17 ili\u015fkili sitokin genleri IL17A ve IL17F'nin artm\u0131\u015f ifadesini g\u00f6stermektedir. IL17A ve IL17F ifadesi CD56\u207b ILC'lere \u00f6zg\u00fcd\u00fcr, oysa IL-23 CD56\u207a ILC b\u00f6lmesinde IL22 ve IL26'y\u0131 tetikler. Ayr\u0131ca, Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 (CD) hastalar\u0131nda iltihapl\u0131 ba\u011f\u0131rsakta CD127\u207aCD56\u207b ILC'lerde \u00f6nemli ve se\u00e7ici bir art\u0131\u015f g\u00f6zlemledik, ancak \u00fclseratif kolit hastalar\u0131nda b\u00f6yle bir art\u0131\u015f yoktu. Bu sonu\u00e7lar, insan ba\u011f\u0131rsa\u011f\u0131nda IL-23 duyarl\u0131 ILC'lerin mevcut oldu\u011funu ve ba\u011f\u0131rsak iltihab\u0131n\u0131n CD'de iltihapl\u0131 sitokin ifade eden fenotipte farkl\u0131 bir ILC pop\u00fclasyonunun birikimiyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. ILC'ler, sitokin \u00fcretimi, lenfosit rekabeti ve iltihapl\u0131 dokunun d\u00fczenlenmesi yoluyla ba\u011f\u0131rsak iltihab\u0131na katk\u0131da bulunabilir ve bu da IBD'nin yeni, dokuya \u00f6zg\u00fc bir hedefi olabilir."}
{"_id":"1031534","title":"Scaling of Dorsal-Ventral Patterning by Embryo Size-Dependent Degradation of Spemann\u2019s Organizer Signals","text":"Spemann d\u00fczenleyicisi, amfibi embriyosunda s\u0131rt-kar\u0131n (SK) desenlemesinde kritik bir rol oynar, Chordin gibi dif\u00fczebil proteinler salg\u0131layarak, kar\u0131n y\u00f6nlendiren kemik morfojenik proteinlere (BMP'ler) kar\u015f\u0131 bir antagonist olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. SK desenlemesi o kadar sa\u011flamd\u0131r ki, kar\u0131n yar\u0131s\u0131 cerrahi olarak \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015f bir amfibi embriyosu, daha k\u00fc\u00e7\u00fck ancak orant\u0131l\u0131 olarak desenlenmi\u015f bir larva olarak geli\u015febilir. Burada, bu sa\u011flam desenlemenin, Chordin'in kolayla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bozulmas\u0131na ve kar\u015f\u0131t tarafta Sizzled'in (Chordin proteinaz inhibit\u00f6r\u00fc) ifadesine ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Sizzled, istikrarl\u0131 ve SK eksen boyunca yayg\u0131n olarak yay\u0131lan, Chordin'i stabilize eder ve kar\u0131n y\u00f6n\u00fcnde da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 geni\u015fletir. Bu geni\u015fletilmi\u015f Chordin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, BMP'ye ba\u011fl\u0131 Sizzled \u00fcretimini s\u0131n\u0131rlayarak, Chordin aktivitesini \u015fekillendirmek i\u00e7in eksen boyunca geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fc olu\u015fturur. Biseksiyon analizleri kullanarak, Chordin bozulmas\u0131n\u0131n embriyo boyutuna ba\u011fl\u0131 Sizzled birikimi taraf\u0131ndan dinamik olarak kontrol edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. SK desenlemesinin embriyonik eksen boyutuna orant\u0131l\u0131 olarak ayarlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan bir \u00f6l\u00e7eklendirme modeli \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"1032372","title":"Augmenting Antitumor Immune Responses with Epigenetic Modifying Agents","text":"Epigenetik bask\u0131lama, kanser genomunun dikkat \u00e7ekici bir \u00f6zelli\u011fidir ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fum s\u00fcrecinde meydana gelir. Bu fenomen, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri taraf\u0131ndan antijen i\u015fleme ve sunumunu etkiler ve imm\u00fcn g\u00f6zetimden ka\u00e7may\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. T\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirilmi\u015f imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 sitokinlerin ifadesiyle daha da mod\u00fcle etmek, antijen sunan h\u00fccreleri ve sitotoksik T h\u00fccre fonksiyonunu engeller. Bu nedenle, epigenetik mod\u00fclasyonla imm\u00fcn bask\u0131laman\u0131n tersine \u00e7evrilmesi, do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tan\u0131m\u0131n\u0131 yeniden kurmak ve t\u00fcm\u00f6r lizi i\u00e7in umut verici ve \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131d\u0131r. \u00d6n klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, epigenetik mekanizmalarla mod\u00fcle edilebilen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin birden fazla unsurunu belirledi ve bu da antijen sunumunun iyile\u015ftirilmesine, etkili T h\u00fccre fonksiyonuna ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 mekanizmalar\u0131n bozulmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Son klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, klinik sonu\u00e7lar\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in imm\u00fcn terapileriyle birlikte veya onlardan \u00f6nce epigenetik terapileri kullanmaktad\u0131r."}
{"_id":"1044552","title":"Activation of proteinase-activated receptor 2 in human osteoarthritic cartilage upregulates catabolic and proinflammatory pathways capable of inducing cartilage degradation: a basic science study","text":"Proteinazla aktifle\u015ftirilen resept\u00f6rler (PAR'lar), G proteiniyle e\u015fle\u015fmi\u015f resept\u00f6rler ailesine aittir. PAR'lar, ba\u011fl\u0131 bir aktive edici ligand \u00fcreten serine ba\u011fl\u0131 bir ayr\u0131lma yoluyla aktive edilir. PAR-2'nin inflamatuvar yollarda rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. \u0130nsan normal ve osteoartrit (OA) k\u0131k\u0131rda\u011f\u0131\/kondrositlerindeki PAR-2'nin in situ seviyelerini ve mod\u00fclasyonunu ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Ayr\u0131ca, PAR-2'nin OA k\u0131k\u0131rda\u011f\u0131ndaki ba\u015fl\u0131ca katabolik fakt\u00f6rlerin sentezi \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirdik. Bu fakt\u00f6rler aras\u0131nda metalloproteinaz (MMP)-1 ve MMP-13 ile inflamatuvar mediat\u00f6r siklooksijenaz 2 (COX-2) ve ayr\u0131ca OA kondrositlerinde PAR-2 ile aktifle\u015ftirilen sinyal yollar\u0131 bulunmaktad\u0131r. PAR-2 ekspresyonu, ger\u00e7ek zamanl\u0131 ters transkripsiyon-polimeraz zincir reaksiyonu kullan\u0131larak ve normal ve OA k\u0131k\u0131rda\u011f\u0131ndaki protein seviyeleri imm\u00fcnohistokimya ile belirlendi. Protein mod\u00fclasyonu, spesifik bir PAR-2 aktifle\u015ftirici peptit (PAR-2-AP) olan SLIGKV-NH2 (1 ila 400 \u03bcM), interl\u00f6kin 1 beta (IL-1\u03b2) (100 pg\/mL), t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc-alfa (TNF-\u03b1) (5 ng\/mL), d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-beta-1 (TGF-\u03b21) (10 ng\/mL) veya p38 (SB202190), MEK1\/2 (mitojenle aktifle\u015ftirilen protein kinaz kinaz) (PD98059) ve n\u00fckleer fakt\u00f6r-kappa B (NF-\u03baB) (SN50) sinyal yolu inhibit\u00f6rleri ile tedavi edilen OA k\u0131k\u0131rdak eksplantlar\u0131nda incelendi ve PAR-2 seviyeleri imm\u00fcnohistokimya ile belirlendi. Sinyal yollar\u0131, PAR-2-AP ve\/veya IL-1\u03b2'n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131nda veya yoklu\u011funda ekstrasell\u00fcler sinyal-reg\u00fcle kinaz 1\/2 (Erk1\/2), p38, JNK (c-jun N-terminal kinaz) ve NF-\u03baB'ye kar\u015f\u0131 spesifik fosfo-antikorlar kullan\u0131larak Western blot ile OA kondrositleri \u00fczerinde analiz edildi. K\u0131k\u0131rdaktaki PAR-2 kaynakl\u0131 MMP ve COX-2 seviyeleri imm\u00fcnohistokimya ile belirlendi. PAR-2 insan kondrositleri taraf\u0131ndan \u00fcretilir ve normal kondrositlere k\u0131yasla OA'da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde yukar\u0131 reg\u00fcle edilir (s\u0131ras\u0131yla p < 0.04 ve p < 0.03). Resept\u00f6r seviyeleri, IL-1\u03b2 (p < 0.006) ve TNF-\u03b1 (p < 0.002) yan\u0131 s\u0131ra PAR-2-AP taraf\u0131ndan 10, 100 ve 400 \u03bcM'de \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde yukar\u0131 reg\u00fcle edildi (p < 0.02) ve p38'in inhibisyonu ile a\u015fa\u011f\u0131 reg\u00fcle edildi. 48 saatlik ink\u00fcbasyondan sonra, PAR-2 aktivasyonu, 10 \u03bcM'den ba\u015flayarak MMP-1 ve COX-2'yi (her ikisi de p < 0.005) ve 100 \u03bcM'de MMP-13'\u00fc (p < 0.02) ve ayr\u0131ca 5 dakikal\u0131k ink\u00fcbasyon i\u00e7inde Erk1\/2 ve p38'in fosforilasyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ind\u00fckledi (p < 0.03). \u0130statistiksel olarak anlaml\u0131 olmasa da, IL-1\u03b2 Erk1\/2 ve p38'in aktivasyonu \u00fczerinde ek bir etki yaratt\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, insan OA k\u0131k\u0131rda\u011f\u0131nda PAR-2 aktivasyonunun fonksiyonel sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 ilk kez belgelemekte, sentezini d\u00fczenleyen ana sinyal yolu olarak p38'i tan\u0131mlamakta ve spesifik PAR-2 aktivasyonunun OA kondrositlerinde Erk1\/2 ve p38'i ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu sonu\u00e7lar, PAR-2'nin OA tedavisi i\u00e7in potansiyel yeni bir terap\u00f6tik hedef oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir.\n"}
{"_id":"1049501","title":"Neutrophil extracellular traps enriched in oxidized mitochondrial DNA are interferogenic and contribute to lupus-like disease","text":"Neutrofil d\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131 (NET'ler), otoimm\u00fcniteyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak olu\u015fumlar\u0131 ve steril iltihaplardaki rolleri hala net de\u011fildir. Ribon\u00fckleoprotein ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kompleksleri (RNP BK'lar), NETozis'i tetikleyen fakt\u00f6rler, maksimum NET uyar\u0131c\u0131 etkisi i\u00e7in mitokondriyel reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) gerektirir. RNP BK'lar\u0131n n\u00f6trofilleri uyard\u0131\u011f\u0131 durumlarda, mitokondriler hipopolarize olur ve h\u00fccre y\u00fczeyine ta\u015f\u0131n\u0131r. D\u0131\u015far\u0131ya sal\u0131nan okside edilmi\u015f mitokondriyel DNA, in vitro'da pro-enflamatuar etki g\u00f6sterir ve bu DNA'n\u0131n farelere enjekte edilmesi, STING ad\u0131 verilen DNA sens\u00f6r\u00fc yoluyla tip I interferon (IFN) sinyalle\u015fmesini uyar\u0131r. Mitokondriyel ROS, sistemik l\u00fcpus eritematozus (SLE) hastalar\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu gran\u00fclositlerin kendili\u011finden NETozis'inde de gereklidir. Bu g\u00f6zlem, kronik gran\u00fclomat\u00f6z hastal\u0131k (CGD) hastalar\u0131nda da g\u00f6zlemlenmi\u015ftir; CGD'de NADPH oksidaz aktivitesi yoktur ancak yine de otoimm\u00fcnite ve tip I IFN imzalar\u0131 geli\u015fir. Canl\u0131 organizmalarda mitokondriyel ROS'un inhibisyonu, l\u00fcpus faresi modelinde hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetini ve tip I IFN yan\u0131tlar\u0131n\u0131 azalt\u0131r. Bu bulgular, NET'lerin olu\u015fumunda ve otoimm\u00fcn hastal\u0131klarda pro-enflamatuar okside edilmi\u015f mitokondriyel DNA'n\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131nda mitokondrilerin rol\u00fcne dikkat \u00e7ekmektedir."}
{"_id":"1065627","title":"Microenvironment rigidity modulates responses to the HER2 receptor tyrosine kinase inhibitor lapatinib via YAP and TAZ transcription factors.","text":"Esneklik, ekstrasel\u00fcler matrisin biyofiziksel bir \u00f6zelli\u011fidir ve h\u00fccre fonksiyonlar\u0131n\u0131, proliferasyonu, invazyonu ve farkl\u0131la\u015fmay\u0131 mod\u00fcle eder, ayn\u0131 zamanda terap\u00f6tik yan\u0131tlar\u0131 da etkileyebilir. Kanser tedavilerinde terap\u00f6tik dayan\u0131kl\u0131l\u0131k hem kemoterapilere hem de yolak hedefli ila\u00e7lara bir sorun olmaya devam ediyor, ancak bunun nedenleri iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcm\u00f6r ilerlemesi, dokunun biyofiziksel \u00f6zelliklerinde de\u011fi\u015fikliklerle birlikte gelir ve matrisin sertli\u011fi, HER2 amplifiye edilmi\u015f meme kanseri h\u00fccrelerinin lapatinib'e (HER2 hedefli kinaz inhibit\u00f6r\u00fc) duyarl\u0131 ve diren\u00e7li durumlar\u0131 mod\u00fcle edip etmedi\u011fini sorgulamak istedik. Lapatinib'in antiproliferatif etkisi, yap\u0131\u015fkan alt y\u00fczeylerin elastik mod\u00fcl\u00fcne ters orant\u0131l\u0131yd\u0131. Mekanosensitif transkripsiyon koaktivat\u00f6rleri YAP ve TAZ'\u0131n, siRNA ile veya k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl YAP\/TEAD inhibit\u00f6r\u00fc verteporfin ile indirgenmesi, matris ba\u011f\u0131ml\u0131 lapatinib direncini ortadan kald\u0131rd\u0131. YAP'\u0131n in vivo olarak farelerde azalt\u0131lmas\u0131 da, implant edilmi\u015f HER2 amplifiye edilmi\u015f t\u00fcm\u00f6rlerin b\u00fcy\u00fcmesini yava\u015flatt\u0131 ve YAP'\u0131n azalmas\u0131yla lapatinib'e duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n artma e\u011filimi g\u00f6sterdi. Bu nedenle, Hippo yolunun mekanik iletimi kolunu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, bir HER2 yolak hedefli terapinin direncini ve etkinli\u011fini ele al\u0131yoruz."}
{"_id":"1067605","title":"Effective population size and patterns of molecular evolution and variation","text":"Bir pop\u00fclasyonun etkili b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc, Ne, genetik driften kaynaklanan pop\u00fclasyon kompozisyonundaki de\u011fi\u015fim oran\u0131n\u0131 belirler, bu da s\u0131n\u0131rl\u0131 bir pop\u00fclasyonda genetik varyantlar\u0131n rastgele \u00f6rneklenmesidir. Ne, pop\u00fclasyondaki de\u011fi\u015fkenlik d\u00fczeyini ve se\u00e7ilim ile drifttaki etkinli\u011fi belirlemede kritik \u00f6neme sahiptir. Bu makale, biyolojik a\u00e7\u0131dan ilgi \u00e7ekici \u00e7e\u015fitli farkl\u0131 durumlarda Ne'nin \u00f6zelliklerini ve onu etkileyen fakt\u00f6rleri inceler. \u00d6zellikle, se\u00e7ilimin etkisi, Ne'nin genom boyunca de\u011fi\u015fmesine neden olur ve genomik tekniklerdeki geli\u015fmeler, se\u00e7ilimin Ne'yi nas\u0131l \u015fekillendirdi\u011fine dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"1068106","title":"Is emotional dysregulation part of the psychopathology of ADHD in adults?","text":"Dikkat Eksikli\u011fi Hiperaktivite Bozuklu\u011fu (DEHB), yeti\u015fkinlikte yayg\u0131n g\u00f6r\u00fclen bir durumdur. Bozukluk, dikkat eksikli\u011fi, hiperaktivite ve impulsivite semptomlar\u0131yla karakterize edilir. Bu semptomlar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, duygusal d\u00fczen bozuklu\u011funun semptomlar\u0131n\u0131n DEHB'nin psikopatolojisini daha iyi tan\u0131mlamak i\u00e7in ek bir ve daha iyi a\u00e7\u0131klama sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. G\u00fcncel ICD-10 ve DSM-IV'\u00fcn yan\u0131 s\u0131ra yakla\u015fan DSM-5, duygusal d\u00fczen bozuklu\u011fu semptomlar\u0131n\u0131 DEHB'nin temel bir y\u00f6n\u00fc olarak i\u00e7ermemektedir. Wender (1995) gibi birka\u00e7 yazar, yeti\u015fkin DEHB'yi daha ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir \u015fekilde tan\u0131mlam\u0131\u015f ve duygusal semptomlar\u0131n subjektif deneyimlerini dikkate alan bozuklu\u011fun kavramlar\u0131n\u0131 \u00f6nermi\u015ftir. Empirik \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu boyutun yeterli g\u00fcvenilirli\u011fe ve ge\u00e7erlili\u011fe sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Duygusal d\u00fczen bozuklu\u011fu semptomlar\u0131 tan\u0131mlanabilir ve yeti\u015fkin DEHB'nin psikopatolojisinin ayr\u0131 fakt\u00f6rleri gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Farmakolojik ve psikoterapi m\u00fcdahaleleri, bu t\u00fcr semptomlar\u0131n hafifletilmesine yard\u0131mc\u0131 olur. Bu inceleme, DEHB semptomolojisinde duygusal semptomlar\u0131n kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalarda ciddiye al\u0131nmas\u0131 gerekti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"1070920","title":"A neural basis for melanocortin-4 receptor regulated appetite","text":"Pro-opiomelanokortin (POMC) ve aguti-ilgili peptit (AgRP) ifade eden hipotalamusun arcuat \u00e7ekirde\u011fi (ARC) i\u00e7indeki n\u00f6ronlar, kalori eksikli\u011fi ve evrensel doyuma koordineli olarak uyar\u0131c\u0131 ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir. Bu ikili i\u015flev, \u00f6ncelikle bu ligandlar\u0131n alt ak\u0131mdaki melanokortin-4 resept\u00f6rleri (MC4R) \u00fczerindeki kar\u015f\u0131t eylemleriyle vurgulan\u0131r. Bu n\u00fcfus, enerji dengesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik olsa da, alttaki sinir devreleri bilinmemektedir. MC4R n\u00f6ronlar\u0131nda Cre rekombinasyonunu ifade eden fareler kullanarak, PVH(MC4R) n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n ger\u00e7ek zamanl\u0131 etkinle\u015ftirilmesi ve bask\u0131lanmas\u0131yla beslenmenin \u00e7ift y\u00f6nl\u00fc kontrol\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz ve ayr\u0131ca bu h\u00fccrelerin ARC(AgRP) n\u00f6ronlar\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen a\u00e7l\u0131k i\u015flevini yerine getirdi\u011fini belirtiyoruz. Ayr\u0131ca, bu i\u015flevin PVH(MC4R) \u2192 lateral parabrachial \u00e7ekirdek (LPBN) yolu ile medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyoruz. Bu devrenin etkinle\u015ftirilmesi, sadece kalori eksikli\u011fi olan farelerde pozitif de\u011fer kodlar. Bu nedenle, PVH(MC4R) \u2192 LPBN n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n doyurucu ve i\u015ftah a\u00e7\u0131c\u0131 do\u011fas\u0131, azaltma itici ilkelerini destekler ve bu devrenin obezite ila\u00e7 geli\u015ftirme i\u00e7in umut verici bir hedef oldu\u011funu vurgular."}
{"_id":"1071991","title":"Lymph node T cell responses predict the efficacy of live attenuated SIV vaccines","text":"Canl\u0131 zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f maymun ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (SIV) a\u015f\u0131lar\u0131 (LAV'lar), HIV ve AIDS'in maymunlar \u00fczerindeki modellerinde en etkili t\u00fcm a\u015f\u0131lar olmaya devam etse de, g\u00fc\u00e7l\u00fc koruma sa\u011flamalar\u0131n\u0131n temeli iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, LAV'lar taraf\u0131ndan intraven\u00f6z do\u011fal tip SIVmac239 zorlamas\u0131na kar\u015f\u0131 koruma derecesinin, lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcndeki SIV'ye \u00f6zg\u00fc, etkili farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f T h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc ve i\u015fleviyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir korelasyon g\u00f6sterdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ancak bu korelasyon, kan veya di\u011fer h\u00fccresel, humoral ve do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k parametrelerinde bu T h\u00fccrelerinin yan\u0131tlar\u0131yla ili\u015fkili de\u011fildir. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, koruyucu T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi, lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcnde LAV replikasyonunun s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fiyle ili\u015fkilidir, bu da neredeyse tamamen folik\u00fcler yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccrelerinde ger\u00e7ekle\u015fir. Bu nedenle, etkili LAV'lar, lenf dokusu temelli, etkili farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f, SIV'ye \u00f6zg\u00fc T h\u00fccrelerini korur, bu h\u00fccreler erken do\u011fal tip SIV'nin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 engeller ve e\u011fer yeterli s\u0131kl\u0131kta varsa enfeksiyonu tamamen kontrol edebilir ve belki de temizleyebilir, bu da bu t\u00fcr yan\u0131tlar\u0131 uyand\u0131rmak ve s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in g\u00fcvenli, s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir vekt\u00f6rlerin geli\u015ftirilmesine bir neden sa\u011flar."}
{"_id":"1084062","title":"Activation of Serotonin 2C Receptors in Dopamine Neurons Inhibits Binge-like Eating in Mice","text":"ARKA PLAN N\u00f6ral a\u011flar, a\u015f\u0131r\u0131 yemek yeme davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 d\u00fczenleyenler hen\u00fcz belirlenmedi ve a\u015f\u0131r\u0131 yemek yeme i\u00e7in etkili tedaviler s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Y\u00d6NTEMLER Biz, n\u00f6roanatomik, farmakolojik, elektrofizyolojik, Cre-lox ve kemogenetik yakla\u015f\u0131mlar\u0131 birle\u015ftirerek, 5-hidroksitriptamin (5-HT) 2C resept\u00f6r\u00fc (5-HT2CR) taraf\u0131ndan ifade edilen dopamin (DA) n\u00f6ronlar\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 benzeri yeme davran\u0131\u015f\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde i\u015flevlerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. SONU\u00c7LAR 5-HT'nin DA n\u00f6ronik aktivitesini, 5-HT2CR arac\u0131l\u0131 bir mekanizma yoluyla uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu orta beyin 5-HT\u2192DA n\u00f6ronik devrelerin etkinle\u015ftirilmesinin farelerde a\u015f\u0131r\u0131 benzeri yeme davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 etkili bir \u015fekilde inhibe etti\u011fini g\u00f6sterdik. \u00d6nemli olarak, 5-HT ila\u00e7lar\u0131, fluoksetin, d-fenfluramin ve lorkaserin (se\u00e7ici 5-HT2CR agonisti) da dahil olmak \u00fczere, DA n\u00f6ronlar\u0131nda ifade edilen 5-HT2CR'lere etki ederek farelerde a\u015f\u0131r\u0131 benzeri yeme davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 inhibe eder. SONU\u00c7LAR Biz, DA n\u00f6ronlar\u0131nda 5-HT2CR pop\u00fclasyonunu, antibinge terapileri i\u00e7in potansiyel bir hedef olarak belirledik ve 5-HT2CR agonistlerinin binge yeme tedavisinde kullan\u0131labilece\u011fi konusunda \u00f6n klinik kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131k."}
{"_id":"1084345","title":"Restoration of chaperone-mediated autophagy in aging liver improves cellular maintenance and hepatic function","text":"Chaperoneli destekli otofaji (CMA), sitoplazmik proteinlerin lisozomlarda par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in se\u00e7ici bir mekanizma olup, h\u00fccre kalite kontrol sistemlerinin bir par\u00e7as\u0131 olarak bozulmu\u015f proteinlerin uzakla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131na katk\u0131da bulunur. Daha \u00f6nce, ya\u015flanan organizmalarda CMA aktivitesinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk ve bu h\u00fccresel temizlemedeki ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n, ya\u015flanan organizmalarda bozulmu\u015f proteinlerin birikimine, anormal h\u00fccresel homeostaza ve nihayetinde ya\u015flanma ile ili\u015fkili i\u015flevsel kay\u0131plara katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6nerdik. Bu olumsuz ya\u015flanma \u00f6zelliklerinin engellenip engellenemeyece\u011fini belirlemek i\u00e7in, bu \u00e7al\u0131\u015fmada ya\u015fl\u0131 farelerde CMA kusurunu d\u00fczelttik. Lisosomal CMA resept\u00f6r\u00fc miktar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyebilen bir \u00e7ift transgenik fare modeli olu\u015fturduk, bu resept\u00f6r\u00fcn ya\u015fla birlikte azald\u0131\u011f\u0131 daha \u00f6nce g\u00f6sterilmi\u015fti. Bu modelde, ya\u015fl\u0131 farelerde resept\u00f6r miktar\u0131ndaki ya\u015fa ba\u011fl\u0131 azalman\u0131n \u00f6nlenmesinin h\u00fccre ve organ d\u00fczeylerinde sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 analiz ettik. Burada, resept\u00f6r miktar\u0131ndaki azalman\u0131n \u00f6nlenmesiyle CMA aktivitesinin ileri ya\u015flara kadar korundu\u011funu ve otofajik aktivitenin korunmas\u0131n\u0131n, hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f proteinlerin h\u00fccre i\u00e7i birikiminin azalt\u0131lmas\u0131, protein hasar\u0131na kar\u015f\u0131 daha iyi yetenek ve iyile\u015ftirilmi\u015f organ fonksiyonu ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"1102268","title":"The Incidence and Repetition of Hospital-Treated Deliberate Self Harm: Findings from the World's First National Registry","text":"\n## Arka Plan\n\n\u0130ntihar, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda neredeyse bir milyon ki\u015finin her y\u0131l intihar etmesiyle \u00f6nemli bir halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sorunudur. Kas\u0131tl\u0131 kendini yaralama (KSY), intihar\u0131n tek en \u00f6nemli risk fakt\u00f6r\u00fc olmas\u0131na ra\u011fmen, az say\u0131da \u00fclke KSY hakk\u0131nda g\u00fcvenilir verilere sahiptir. \u0130rlanda Cumhuriyeti'nde bir KSY kay\u0131t sistemi geli\u015ftirdik, b\u00f6ylece ulusal d\u00fczeyde hastanede tedavi edilen KSY'nin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve KSY ile ilgili sunumlar\u0131n yelpazesi ve kal\u0131b\u0131n\u0131 belirleyebilirdik.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\n\n2003 ve 2009 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, \u0130rlanda Ulusal KSY Kay\u0131t Sistemi, \u00fclkenin t\u00fcm 40 hastanenin acil servislerine KSY sunumlar\u0131 hakk\u0131nda veri toplad\u0131. Veriler, vaka belirleme ve tan\u0131mlama i\u00e7in standart y\u00f6ntemleri kullanan, e\u011fitimli veri kay\u0131t g\u00f6revlileri taraf\u0131ndan topland\u0131. Kay\u0131t, 75.119 KSY sunumu ve 48.206 birey kaydetti. Toplam oran, 2003'te 209 (95% CI: 205-213) \/ 100.000'den 2006'da 184 (95% CI: 180-189) \/ 100.000'e ve 2009'da tekrar 209 (95% CI: 204-213) \/ 100.000'e d\u00fc\u015ft\u00fc. En dikkat \u00e7ekici y\u0131ll\u0131k de\u011fi\u015fiklikler, 2008 ve 2009'da erkek oran\u0131nda ard\u0131\u015f\u0131k %10'luk art\u0131\u015flard\u0131. Ya\u015fa g\u00f6re \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar vard\u0131; 15-19 ya\u015f grubu kad\u0131nlarda (620 (95% CI: 605-636) \/ 100.000) ve 20-24 ya\u015f grubu erkeklerde (427 (95% CI: 416-439) \/ 100.000) zirve oranlar g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Tekrarlama oranlar\u0131, ya\u015f, KSY y\u00f6ntemi ve \u00f6nceki epizodlar\u0131n say\u0131s\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fti.\n\n## Sonu\u00e7\n\nHastanede tedavi edilen KSY hakk\u0131nda n\u00fcfus temelli veriler, toplumda zihinsel hastal\u0131k ve intihar riskinin y\u00fck"}
{"_id":"1103795","title":"A Common Mechanism of Cellular Death Induced by Bactericidal Antibiotics","text":"Antibiyotik mod-of-eylem s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131, ila\u00e7-hedef etkile\u015fimi ve sonu\u00e7 olarak h\u00fccre fonksiyonunun bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n bakteriler i\u00e7in \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olup olmad\u0131\u011f\u0131na dayan\u0131r. Burada, gram negatif ve gram pozitif bakterilerde, \u00fc\u00e7 ana bakterisid antibiyotik s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n, ila\u00e7-hedef etkile\u015fimi ne olursa olsun, y\u00fcksek derecede zararl\u0131 hidroksil radikallerinin \u00fcretimini uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, bu da nihayetinde h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne katk\u0131da bulunur. Ayr\u0131ca, bakteriyostatik ila\u00e7lar\u0131n hidroksil radikaller \u00fcretmedi\u011fini de g\u00f6steriyoruz. Antibakteriyel ila\u00e7lar taraf\u0131ndan tetiklenen hidroksil radikal olu\u015fum mekanizmas\u0131n\u0131n, oksidatif hasar yoluyla h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn son \u00fcr\u00fcn\u00fc oldu\u011funu, trikarboksilik asit d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc, NADH'nin ge\u00e7ici t\u00fckenmesini, demir-k\u00fck\u00fcrt k\u00fcplerinin istikrars\u0131zla\u015fmas\u0131n\u0131 ve Fenton reaksiyonunun uyar\u0131lmas\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir yolla g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tl\u0131yoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, t\u00fcm \u00fc\u00e7 ana bakterisid ilac\u0131n, hidroksil radikal hasar\u0131n\u0131 d\u00fczelten bakteriyel sistemlere hedeflenerek g\u00fc\u00e7lendirilebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor, \u00f6rne\u011fin DNA hasar yan\u0131t\u0131n\u0131 tetikleyen proteinler gibi RecA."}
{"_id":"1122198","title":"Increased atherosclerosis in mice reconstituted with apolipoprotein E null macrophages.","text":"Makrofajlardan t\u00fcretilen k\u00f6p\u00fck h\u00fccreleri, ateroskleroz lezyonlar\u0131nda apolipoprotein E (apoE) bol miktarda ifade eder. Makrofaj\u0131n apoE salg\u0131lamas\u0131n\u0131n aterosjenik s\u00fcre\u00e7teki fizyolojik rol\u00fcn\u00fc incelemek i\u00e7in, C57BL\/6 fareye apoE geni i\u00e7in null veya vahsi tip makrofajlarla kemik ili\u011fi nakli yap\u0131ld\u0131. 13 hafta boyunca aterosjenik diyetten sonra, apoE null kemik ili\u011fiyle yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f C57BL\/6 fareler, kontrol grubuna k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla ateroskleroz geli\u015ftirdi, ancak serum kolesterol seviyeleri veya lipoprotein profillerinde \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar yoktu. C57BL\/6 farelerin apoE null kemik ili\u011fiyle yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f makrofajlardan t\u00fcretilen k\u00f6p\u00fck h\u00fccrelerinde apoE ifadesi yoktu. Bu nedenle, makrofaj\u0131n apoE ifadesinin olmamas\u0131 k\u00f6p\u00fck h\u00fccresi olu\u015fumunu te\u015fvik eder. Bu veriler, makrofaj\u0131n erken aterosjenik s\u00fcre\u00e7te apoE ifadesinin koruyucu rol\u00fcn\u00fc desteklemektedir."}
{"_id":"1122279","title":"Endothelium-mediated relaxation of porcine collateral-dependent arterioles is improved by exercise training.","text":"ARKA PLAN Endotelyum ba\u011f\u0131ml\u0131 koroner tonunun d\u00fczenlenmesinde kolateral ba\u011f\u0131ml\u0131 koroner mikrokanalda bozulma vard\u0131r. Kronik koroner t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve kolateral geli\u015fimi olan bir domuz modelini kullanarak, egzersiz e\u011fitiminin endotelyum taraf\u0131ndan arac\u0131lanan gev\u015femeyi art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kolateral ba\u011f\u0131ml\u0131 mikro damarlar\u0131n endotel nitrik oksit sentez (ecNOS) mRNA seviyelerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 varsay\u0131m\u0131m\u0131z\u0131 de\u011ferlendirdik. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Yeti\u015fkin di\u015fi minyat\u00fcr domuzlar, sol sirk\u00fcmflex koroner arterinin (LCx) \u00fcst k\u0131sm\u0131na kronik, ilerleyici ameroid t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ile maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131; 2 ay sonra, hayvanlar 16 haftal\u0131k egzersiz e\u011fitimi (EX grubu; ko\u015fu band\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131) veya hareketsiz (SED grubu; kafes hapsi) protokollere rastgele maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131lar. Egzersiz veya hareketsiz programlar\u0131n tamamlanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan, kolateral ba\u011f\u0131ml\u0131 LCx (t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131n \u00f6tesinde) ve t\u0131kanmam\u0131\u015f sol \u00f6n duvar koroner arter (LAD) b\u00f6lgelerinden her kalpten koroner arter\u00fcller izole edildi. Arteri\u00fcller, in vitro videomikroskopiye veya ecNOS mRNA analizi (RT-PCR teknikleri) i\u00e7in donduruldu. Sedent hayvanlardan izole edilen kolateral ba\u011f\u0131ml\u0131 LCx arter\u00fcllerinde bradykinine ba\u011fl\u0131 gev\u015feme (P<0,05) azalm\u0131\u015ft\u0131. Bununla birlikte, egzersiz hayvanlar\u0131ndan izole edilen LCx ve LAD arter\u00fclleri aras\u0131nda bradykinine ba\u011fl\u0131 gev\u015feme fark\u0131 yoktu. Nitroprusside ile ind\u00fcklenen gev\u015feme, kronik t\u0131kan\u0131kl\u0131k veya egzersiz taraf\u0131ndan etkilenmedi. \u00d6nemli olan, sedant hayvanlardan izole edilen LCx arter\u00fcllerinde ecNOS mRNA ifadesinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131yd\u0131. E\u011fitimden sonra, LAD ve LCx arter\u00fcllerinde ecNOS mRNA ifadesi aras\u0131nda fark yoktu. SONU\u00c7LAR Bu veriler, kronik koroner t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 sonras\u0131 izole edilen kolateral ba\u011f\u0131ml\u0131 LCx arter\u00fcllerinin bradykinine ba\u011fl\u0131 gev\u015femesini egzersiz e\u011fitimiyle art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, muhtemelen ecNOS mRNA ifadesinde etkiler ve NO'nun artan \u00fcretimi nedeniyle g\u00f6sterir."}
{"_id":"1127562","title":"Loss of the RhoGAP SRGP-1 promotes the clearance of dead and injured cells in Caenorhabditis elegans","text":"\u00c7ok h\u00fccreli hayvanlar v\u00fccutlar\u0131nda \u00f6lmekte olan h\u00fccreleri h\u0131zla temizler. Bu h\u00fccre temizleme s\u00fcre\u00e7lerini d\u00fczenleyen bir\u00e7ok yol evrim boyunca korunmu\u015ftur. Burada, *srgp-1* geninin hem *Caenorhabditis elegans* hem de memeliler h\u00fccrelerinde h\u00fccre temizlemesini d\u00fczenleyen negatif bir d\u00fczenleyici oldu\u011funu belirtiyoruz. *srgp-1* fonksiyonunun kayb\u0131, apoptotik h\u00fccrelerin yutulmas\u0131n\u0131 iyile\u015ftirirken, *srgp-1* a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, apoptotik h\u00fccre cesetlerinin temizlenmesini engeller. G\u00f6steriyoruz ki *SRGP-1*, yutan h\u00fccrelerde i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve *CED-10* (Rac1) i\u00e7in bir GTPaz aktivasyon proteini (GAP) olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, *srgp-1* fonksiyonunun kayb\u0131, sadece zaten \u00f6len h\u00fccrelerin temizlenmesini de\u011fil, ayn\u0131 zamanda alt \u00f6l\u00fcmc\u00fcl apoptotik, nekrotik veya sitotoksik yaralanmalar yoluyla \u00f6l\u00fcm\u00fcn e\u015fi\u011fine getirilen h\u00fccrelerin de temizlenmesini te\u015fvik eder. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, bozulmu\u015f yutma, hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f h\u00fccrelerin temizlenmesini engeller ve uzun vadeli hayatta art\u0131\u015f\u0131 sa\u011flar. \u00d6neriyoruz ki *C. elegans*, dokudaki uygunsuz h\u00fccreleri tan\u0131mlamak ve temizlemek i\u00e7in bir ilkel ama evrimsel olarak korunmu\u015f tarama mekanizmas\u0131 olarak yutma makinesini kullan\u0131r."}
{"_id":"1145473","title":"Abnormalities in the myeloid progenitor compartment in Down syndrome fetal liver precede acquisition of GATA1 mutations.","text":"Down sendromlu (DS) \u00e7ocuklarda erken \u00e7ocukluk d\u00f6neminde akut megakaryoblastik l\u00f6semi (AMKL) y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. En az iki in utero genetik olay, DS-AMKL i\u00e7in gereklidir, ancak yeterli de\u011fildir: 21. kromozom \u00fc\u00e7l\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc (T21) ve N-terminal kesintili GATA1 mutasyonlar\u0131. DS-AMKL'de T21'in rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, GATA1 mutasyonlar\u0131 olmayan DS'deki ikinci trimester hemopoezisini, gebelik e\u015fle\u015ftirilmi\u015f normal kontrollerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. T\u00fcm DS fet\u00fcs karaci\u011ferlerinde (FL), ancak kemik ili\u011finde, megakaryosit-k\u0131rm\u0131z\u0131 kan \u00f6nc\u00fcs\u00fc s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 artt\u0131 (55,9% +\/- 4% vs 17,1% +\/- 3%, CD34(+)CD38(+) h\u00fccreler; P < .001) ve ortak myeloid \u00f6nc\u00fcller (19,6% +\/- 2% vs 44,0% +\/- 7%) ve gran\u00fclosit-monosit (GM) \u00f6nc\u00fclleri (15,8% +\/- 4% vs 34,5% +\/- 9%) e\u015fzamanl\u0131 olarak azald\u0131. DS-FL h\u00fccreleri ile normal FL CD34(+) h\u00fccrelerinin klonogenli\u011fi belirgin \u015fekilde artt\u0131 (78% +\/- 7% vs 15% +\/- 3%) ve megakaryosit-k\u0131rm\u0131z\u0131 kan (yakla\u015f\u0131k 7 kat daha y\u00fcksek) ve GM ve koloniler olu\u015fturan birim-gran\u00fclosit, k\u0131rm\u0131z\u0131 kan makrofaj, megakaryosit (CFU-GEMM) \u00f6nc\u00fcllerini etkiledi. CFU-GEMM replatlama verimlili\u011fi de belirgin \u015fekilde artt\u0131. Bu veriler, T21'in kendisinin FL hemopoezisini ciddi \u015fekilde bozdu\u011funu ve DS-AMKL ve DS ile ili\u015fkili ge\u00e7ici mieloproliferatif bozuklu\u011fa neden olan GATA1 mutasyonlar\u0131n\u0131n artm\u0131\u015f duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in test edilebilir bir hipotez sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"1148122","title":"Regulatory and metabolic rewiring during laboratory evolution of ethanol tolerance in E. coli","text":"Biyolojide adaptasyonun genetik temeli anlamak merkezi bir sorundur. Bununla birlikte, alt yatan molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmak zorlu olmu\u015ftur, \u00e7\u00fcnk\u00fc fitness de\u011fi\u015fiklikleri bir\u00e7ok yolun bozulmas\u0131ndan kaynaklanabilir ve bunlar\u0131n her biri nispeten az katk\u0131da bulunabilir. Bu sorunu ele almak i\u00e7in deneysel\/bilgisayarl\u0131 bir \u00e7er\u00e7eve geli\u015ftirdik ve bunu Escherichia coli'de etanol tolerans\u0131n\u0131n genetik temeli anlamak i\u00e7in kulland\u0131k. Fitness profillemesi kullanarak, etanol maruziyeti ba\u011flam\u0131nda tek lokus bozulmalar\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7t\u00fck. Daha sonra, mod\u00fcl d\u00fczeyinde bir bilgisayar analizi kullanarak, katk\u0131da bulunan lokisleri h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lere ve d\u00fczenleyici yollara (\u00f6rne\u011fin osmoreg\u00fclasyon ve h\u00fccre duvar biyogenez) d\u00fczenlemenin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etanol tolerans\u0131n\u0131 etkiledi\u011fini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131k. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, adaptasyonun bask\u0131n bir bile\u015feni, i\u00e7sel etanol bozulma ve asimilasyonunu art\u0131ran metabolik yeniden yap\u0131land\u0131rmay\u0131 i\u00e7erir. Laboratuvar evrimle\u015fmi\u015f etanol toleransl\u0131 su\u015flar\u0131n fenotipik ve metabolomik analizini yaparak, do\u011fal olarak eri\u015filebilir etanol tolerans yollar\u0131n\u0131 inceledik. Dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde, bu laboratuvar evrimle\u015fmi\u015f su\u015flar, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde, fitness manzaras\u0131n\u0131n kabaca ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131lan adaptif yollar\u0131 takip etmektedir."}
{"_id":"1153655","title":"Familial risk of lymphoproliferative tumors in families of patients with chronic lymphocytic leukemia: results from the Swedish Family-Cancer Database.","text":"Genetik fakt\u00f6rlerin kronik lenfositik l\u00f6semi (CLL) etiyolojisindeki \u00f6nemi, aile ve n\u00fcfus \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 taraf\u0131ndan \u00f6nerilmektedir. Bununla birlikte, CLL ile ortak genetik fakt\u00f6rleri payla\u015fan malignanslar\u0131n spektrumu ve cinsiyet ve ya\u015f\u0131n ailevi riski \u00fczerindeki etkileri bilinmemektedir. \u0130sve\u00e7 Aile-Kanser Veritaban\u0131n\u0131 kullanarak CLL ve di\u011fer lenfoproliferatif t\u00fcm\u00f6rlerde artm\u0131\u015f ailevi riskleri test ettik. 1958 ile 1998 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yap\u0131lan kanser tan\u0131lar\u0131, 5918 CLL vakalar\u0131n\u0131n 14.336 birinci derece akrabalar\u0131 ve 11.778 kontrol vakalar\u0131n\u0131n 28.876 birinci derece akrabalar\u0131 aras\u0131nda de\u011ferlendirildi. Vakalar\u0131n akrabalar\u0131ndaki kanser riskleri, kontrol vakalar\u0131n\u0131n akrabalar\u0131ndaki risklerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in marjinal hayatta kalma modellerini kulland\u0131k. Vakalar\u0131n akrabalar\u0131, CLL'de (relatif risk [RR] = 7.52; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 3.63-15.56), non-Hodgkin lenfoma'da (RR = 1.45; %95 CI, 0.98-2.16) ve Hodgkin lenfoma'da (RR = 2.35; %95 CI, 1.08-5.08) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015f riske sahipti. CLL riskleri, vaka akrabalar\u0131n\u0131n ebeveynleri, karde\u015fleri ve \u00e7ocuklar\u0131 aras\u0131nda, cinsiyet ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 olarak erkek ve kad\u0131n akrabalar aras\u0131nda ve vakan\u0131n tan\u0131 ya\u015f\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015fmedi. Beklenti, ya\u015fam tablosu y\u00f6ntemleriyle analiz edildi\u011finde anlaml\u0131 de\u011fildi. Sonu\u00e7 olarak, CLL'nin ailevi bile\u015feni, di\u011fer lenfoproliferatif malignanslarla payla\u015f\u0131lan ortak genetik yollarla ili\u015fkili oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz. Bununla birlikte, klinik olarak te\u015fhis edilen CLL nadir oldu\u011fundan, akrabalara mutlak ek risk k\u00fc\u00e7\u00fck."}
{"_id":"1156322","title":"Collagen\/Polypropylene composite mesh biocompatibility in abdominal wall reconstruction.","text":"ARKA PLAN Polypropilen a\u011f\u0131n intraperitoneal yerle\u015ftirilmesi yayg\u0131n viseral yap\u0131\u015fmalara yol a\u00e7ar ve kontrendikasyonludur. Polypropilen a\u011f\u0131n \u00f6zelliklerini geli\u015ftirmek i\u00e7in farkl\u0131 kaplamalar kullan\u0131l\u0131r. Kolajen, benzersiz biyokompatibiliteye sahip bir proteindir ve h\u00fccre b\u00fcy\u00fcme potansiyelini art\u0131rabilir. Yeni geli\u015ftirilmi\u015f asetik asit ekstraktl\u0131 kolajen kaplama, viseral dokularla do\u011frudan temas halinde polypropilen a\u011f\u0131n yerle\u015ftirilmesini sa\u011flar. Yazarlar\u0131n amac\u0131, asetik asit ekstraktl\u0131 kolajen kaplamas\u0131n\u0131n uzun vadeli etkisini de\u011ferlendirmek ve do\u011frudan viseral dokularla temas halinde yerle\u015ftirilen polypropilen a\u011f\u0131n cerrahi y\u00f6nleri ve biyomekanik \u00f6zellikleri, yani komplikasyonlar, viseral dokulara yap\u0131\u015fmalar, entegrasyonun g\u00fcc\u00fc ve mikroskopik enflamatuar tepki \u00fczerine incelemektir. Y\u00d6NTEM 40 yeti\u015fkin Wistar fare, deneysel (polypropilen a\u011f\/asetik asit ekstraktl\u0131 kolajen kaplama) ve kontrol (sadece polypropilen a\u011f) gruplar\u0131na b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fcr. Standart bir a\u011f yerle\u015ftirme prosed\u00fcr\u00fc uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. Hayvanlar, cerrahi sonras\u0131 3 ay sonra \u00f6ld\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f ve komplikasyonlar, a\u011f\u0131n yap\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 alan, yap\u0131\u015fmalar\u0131n t\u00fcr\u00fc, entegrasyonun g\u00fcc\u00fc ve enflamatuar tepkinin \u015fiddeti a\u00e7\u0131s\u0131ndan analiz edilmi\u015ftir. SONU\u00c7lar Polypropilen a\u011f\/asetik asit ekstraktl\u0131 kolajen kaplaman\u0131n ortalama yap\u0131\u015fma alan\u0131, kontrol grubuna (14,5% kar\u015f\u0131 69,9%, p < 0,001) k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Deneysel grupta yap\u0131\u015fma \u015fiddeti azalm\u0131\u015ft\u0131r: dereceler 0 ve 1 daha s\u0131k (p < 0,04 ve p < 0,002, s\u0131ras\u0131yla) ve derece 3 daha az s\u0131kl\u0131kta (p < 0,0001) g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Yap\u0131\u015fma alan\u0131 ve \u015fiddeti aras\u0131nda bir ili\u015fki bulunmu\u015ftur (p < 0,0001). A\u011fa kar\u015f\u0131 komplikasyonlar, entegrasyonun g\u00fcc\u00fc ve enflamatuar tepkinin \u015fiddeti benzerlik g\u00f6stermi\u015ftir. SONU\u00c7LAR Polypropilen a\u011fa viseral yap\u0131\u015fmalar, asetik asit ekstraktl\u0131 kolajen kaplaman\u0131n etkisiyle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azal\u0131r. Kolajen kaplama, komplikasyonlar\u0131"}
{"_id":"1171121","title":"Microvessel Density and Status of p53 Protein as Potential Prognostic Factors for Adjuvant Anthracycline Chemotherapy in Retrospective Analysis of Early Breast Cancer Patients Group","text":"Bir grup erken meme kanseri hastas\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir alt k\u00fcmesi, anthracyklin temelli kemoterapinin faydalar\u0131n\u0131 ele almaz. Bu retrospektif \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, adjuvant ortamda anthracyklinlerle tedavi edilen meme kanseri hastalar\u0131nda 5 y\u0131ll\u0131k hastal\u0131k serbest hayatta kalma (DFS) \u00fczerinde mikro damar yo\u011funlu\u011fu (MVD) ve p53 proteininin durumunun etkisini ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. MVD, p53 durumu ve di\u011fer klinik patolojik parametreler aras\u0131ndaki korelasyonlar da de\u011ferlendirildi. MVD ve p53 durumu, klinik evre T1-2, N1-N2, M0'da 172 meme kanseri hastas\u0131nda imm\u00fcnohistokimyasal olarak analiz edildi. 123 t\u00fcm\u00f6r (71.5%) daha d\u00fc\u015f\u00fck MVD (\u2264 214.8 mikro damar\/mm(2)) ile ve 49 (28.5%) daha y\u00fcksek MVD (>214.8 mikro damar\/mm(2)) ile tan\u0131nd\u0131. N2'de (P = 0.000) ve \u00f6strojen (P = 0.046) veya progesteron resept\u00f6rleri (P = 0.029) negatif t\u00fcm\u00f6rlerde daha y\u00fcksek MVD oran\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 50 kanser (29.1%) p53 pozitifli\u011fi g\u00f6sterdi ve daha y\u00fcksek derece (P = 0.000), steroid resept\u00f6rleri negatiflik (P = 0.000), sitokeratin5\/6 pozitifli\u011fi (P = 0.026), topoizomeraz II\u03b1 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi (P = 0.005) ve daha y\u00fcksek proliferasyon oran\u0131 (P = 0.001) ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkiliydi. Tek de\u011fi\u015fkenli analizde, daha y\u00fcksek MVD (P = 0.016) ve p53 negatifli\u011fi (P = 0.023), daha uzun DFS ile (ortalama takip s\u00fcresi 36 ay) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkiliydi. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli Cox regresyon analizinde MVD, DFS ile ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkiliydi. Bu veriler, erken ileri meme kanseri hastalar\u0131 i\u00e7in adjuvant anthracyklin temelli kemoterapiden sonra daha y\u00fcksek MVD'nin olumlu bir prognostik fakt\u00f6r oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"1173667","title":"Ranking of elimination feasibility between malaria-endemic countries","text":"K\u00fcresel S\u0131tma S\u0131f\u0131rlama Program\u0131'ndan (1955-72) elde edilen deneyim, baz\u0131 \u00fclkelerin s\u0131tmay\u0131 ba\u015far\u0131yla ortadan kald\u0131rmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan bir dizi ortak teknik ve operasyonel fakt\u00f6r belirledi. Bu fakt\u00f6rler i\u00e7in mekansal veriler, t\u00fcm s\u0131tma endemik \u00fclkeleri i\u00e7in derlendi ve birle\u015ftirildi, b\u00f6ylece teknik, operasyonel ve birle\u015ftirilmi\u015f ortadan kald\u0131rma uygulanabilirli\u011fi konusunda nesnel, g\u00f6receli bir \u00fclke s\u0131ralamas\u0131 sa\u011fland\u0131. Analiz, Plasmodium falciparum ve Plasmodium vivax i\u00e7in ayr\u0131 ayr\u0131 yap\u0131ld\u0131 ve yakla\u015f\u0131m\u0131n s\u0131n\u0131rlamalar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131ld\u0131. G\u00f6receli s\u0131ralamalar, s\u0131tma ortadan kald\u0131rmas\u0131n\u0131n en uygulanabilir oldu\u011fu \u00fclkelerin Amerika ve Asya'daki \u00fclkeler oldu\u011funu ve merkez ve bat\u0131 Afrika'daki \u00fclkelerin en az uygulanabilir oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrd\u00fc. Teknik veya operasyonel fakt\u00f6rler kullan\u0131larak uygulanabilirlik \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcne g\u00f6re sonu\u00e7lar farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi, bu da her \u00fclkenin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 farkl\u0131 t\u00fcrdeki zorluklar\u0131 vurgulad\u0131. Sonu\u00e7lar, kesin de\u011ferlendirmeler veya \u00f6ng\u00f6r\u00fcler sunmak veya uygulanabilirli\u011fi belirlemek amac\u0131yla tasarlanmad\u0131, ancak mekansal bilginin, her \u00fclkenin s\u0131tma ortadan kald\u0131rma uygulanabilirli\u011fi konusunda kan\u0131t temelli de\u011ferlendirmeleri kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131labilir ve h\u0131zla g\u00fcncellenebilece\u011fini g\u00f6sterdi."}
{"_id":"1180972","title":"Genetics of obesity in adult adoptees and their biological siblings.","text":"Bir yeti\u015fkinlik d\u00f6neminde genetik etkilerin obezite \u00fczerindeki ara\u015ft\u0131rmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Do\u011fal ebeveynlerinden \u00e7ok erken ya\u015fta ayr\u0131lm\u0131\u015f evlat edinenlerin, do\u011fal ebeveynleri taraf\u0131ndan yeti\u015ftirilen biyolojik tam ve yar\u0131 karde\u015fleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bir \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131ld\u0131. Evlat edinenler, daha b\u00fcy\u00fck bir n\u00fcfustan \u00f6rneklenerek, ince, orta kilo, a\u015f\u0131r\u0131 kilo veya obez olarak d\u00f6rt gruba ayr\u0131ld\u0131. 57 evlat edinenin 115 tam karde\u015finin ve 341 evlat edinenin 850 yar\u0131 karde\u015finin a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve boyu al\u0131nd\u0131. Tam karde\u015flerde, evlat edinenlerin a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131yla birlikte v\u00fccut kitle indeksi (kg\/m2) anlaml\u0131 bir \u015fekilde artt\u0131. Yar\u0131 karde\u015flerde v\u00fccut kitle indeksi, evlat edinenlerin d\u00f6rt a\u011f\u0131rl\u0131k grubunda tutarl\u0131 ancak daha zay\u0131f bir \u015fekilde artt\u0131. Evlat edinenlerin cinsiyeti, karde\u015flerin cinsiyeti veya (yar\u0131 karde\u015fler i\u00e7in) ortak ebeveynin cinsiyeti ile anlaml\u0131 etkile\u015fimler g\u00f6zlemlenmedi. Yar\u0131 karde\u015fler ve daha \u00f6nce do\u011fal ebeveynlerde bulunan bulgulara kar\u015f\u0131t olarak, a\u015f\u0131r\u0131 kilo ve obez evlat edinenlerin tam karde\u015fleri aras\u0131nda v\u00fccut kitle indeksinde \u00e7arp\u0131c\u0131 ve anlaml\u0131 bir art\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Yeti\u015fkinlerin ayn\u0131 ortamda ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 ya\u011fl\u0131 dereceleri, cinsiyete ba\u011fl\u0131 olmayan genetik fakt\u00f6rlerden etkileniyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu da obeziteye kar\u015f\u0131 poligenik ve \u00f6nemli gen etkilerini i\u00e7erebilir."}
{"_id":"1191830","title":"2010 rheumatoid arthritis classification criteria: an American College of Rheumatology\/European League Against Rheumatism collaborative initiative.","text":"\n# Ama\u00e7\n1987 Amerikan Reumatoloji Koleji (ACR; eski ad\u0131yla Amerikan Reumatizma Derne\u011fi) rheumatoid artrit (RA) s\u0131n\u0131fland\u0131rma kriterleri, erken hastal\u0131kta az duyarl\u0131l\u0131klar\u0131 nedeniyle ele\u015ftirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, RA i\u00e7in yeni s\u0131n\u0131fland\u0131rma kriterleri geli\u015ftirmeyi ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler\nACR ve Avrupa Reumatizma Ligi'nden bir ortak \u00e7al\u0131\u015fma grubu, RA'y\u0131 s\u0131n\u0131fland\u0131rmak i\u00e7in yeni bir yakla\u015f\u0131m\u0131n geli\u015ftirilmesi amac\u0131yla \u00fc\u00e7 a\u015famada \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fma, yeni tan\u0131 alan ve ay\u0131rt edilmemi\u015f enflamatuar sinovit ile sunulan hastalarda, kal\u0131c\u0131 ve\/veya erozyonlu hastal\u0131k riski y\u00fcksek olanlar\u0131 ay\u0131rt eden fakt\u00f6rleri belirlemeye odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu, RA hastal\u0131\u011f\u0131 kavram\u0131n\u0131n mevcut temelini olu\u015fturan uygun bir paradigma.\n\n# Sonu\u00e7lar\nYeni kriter setinde, 'kesin RA' tan\u0131s\u0131, en az bir eklemde do\u011frulanm\u0131\u015f sinovit varl\u0131\u011f\u0131, alternatif bir tan\u0131n\u0131n sinoviti daha iyi a\u00e7\u0131klamamas\u0131 ve d\u00f6rt alanda bireysel puanlar\u0131n toplam\u0131n\u0131n 6 veya daha y\u00fcksek (m\u00fcmk\u00fcn 10 \u00fczerinden) olmas\u0131 ile verilir: dahil edilen eklemlerin say\u0131s\u0131 ve yeri (0-5), serolojik anormallik (0-3), akut faz yan\u0131t\u0131n\u0131n y\u00fckselmesi (0-1) ve semptom s\u00fcresi (iki seviye; 0-1).\n\n# Sonu\u00e7\nBu yeni s\u0131n\u0131fland\u0131rma sistemi, RA'n\u0131n mevcut paradigmas\u0131n\u0131 yeniden tan\u0131mlar ve kal\u0131c\u0131 ve\/veya erozyonlu hastal\u0131kla ili\u015fkili erken evre \u00f6zellikleri \u00fczerinde odaklanarak, hastal\u0131\u011f\u0131n ge\u00e7 evre \u00f6zellikleriyle tan\u0131mlar. Bu, erken tan\u0131 ve etkili hastal\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 tedavinin uygulanmas\u0131n\u0131n \u00f6nemine dikkat \u00e7ekerek, RA hastal\u0131\u011f\u0131 kavram\u0131n\u0131n temelini olu\u015fturan istenmeyen sonu\u00e7lar\u0131n olu\u015fumunu \u00f6nlemeye veya azaltmaya yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"1192458","title":"A role for fibroblasts in mediating the effects of tobacco-induced epithelial cell growth and invasion.","text":"Sigara duman\u0131 ve t\u00fctunsuz t\u00fct\u00fcn \u00f6zleri, \u00e7ok say\u0131da kanserojen bile\u015fik i\u00e7erir, ancak bu t\u00fcr kanserojenlere uzun s\u00fcreli maruz kalman\u0131n t\u00fcm\u00f6rlerin geli\u015fimi ve ilerlemesi \u00fczerindeki mekanizmalar\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Burada, insan a\u011f\u0131z fibroblastlar\u0131n\u0131n t\u00fctunsuz t\u00fct\u00fcn \u00f6zlerine etkilerini inceliyoruz. G\u00f6steriyoruz ki, t\u00fctunsuz t\u00fct\u00fcn \u00f6zleri, i\u00e7sel reaktif oksijen seviyelerini, oksidatif DNA hasar\u0131n\u0131 ve DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131, doz ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde y\u00fckseltti. Uzat\u0131lm\u0131\u015f maruz kalma, \u00f6zlere maruz kalm\u0131\u015f fibroblastlar\u0131n, dikkat \u00e7ekici e\u015flik eden sekresyon fenotipindeki de\u011fi\u015fikliklerle birlikte, bir senesans benzeri b\u00fcy\u00fcme duru\u015funa girmesine neden oldu. Kok\u00fclt\u00fcrlerde, \u00f6zlere maruz kalm\u0131\u015f fibroblastlar ve \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmi\u015f ancak t\u00fcm\u00f6r olu\u015fturmayan keratinositler kullan\u0131larak, \u00f6zler taraf\u0131ndan de\u011fi\u015ftirilmi\u015f fibroblastlar\u0131n sekrete etti\u011fi fakt\u00f6rlerin, k\u0131smen d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f epitel h\u00fccrelerinin proliferasyonunu ve invazivli\u011fini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak normal kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n bunu yapmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 daha da g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, t\u00fctunsuz t\u00fct\u00fcn \u00f6zlerine maruz kalm\u0131\u015f fibroblastlar, k\u0131smen d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f keratinositlerin E-kaderin, ZO-1 ve involucrin ifadelerini kaybetmesine neden oldu, bu da bozulmu\u015f epitel fonksiyonunu ve malign ilerlemenin yayg\u0131n olarak ili\u015fkili oldu\u011fu de\u011fi\u015fiklikleri g\u00f6sterir. Birlikte, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, fibroblastlar\u0131n, epitel h\u00fccrelerinin sald\u0131rganl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rarak dolayl\u0131 olarak t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu nedenle, t\u00fct\u00fcn, sadece epitel h\u00fccrelerinde mutajenik de\u011fi\u015fiklikleri ba\u015flatmakla kalmaz, ayn\u0131 zamanda mutlu h\u00fccrelerin b\u00fcy\u00fcmesini ve invazyonunu te\u015fvik ederek pro-kanserojen bir stromal ortam yarat\u0131r."}
{"_id":"1196631","title":"ImmTAC-redirected tumour cell killing induces and potentiates antigen cross-presentation by dendritic cells","text":"Dendritik h\u00fccreler (DC) taraf\u0131ndan antijen \u00e7apraz sunumu, kanser kar\u015f\u0131s\u0131ndaki \u00e7oklu ve kal\u0131c\u0131 T h\u00fccre yan\u0131t\u0131n\u0131 tetiklemede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Bu nedenle, yeni ortaya \u00e7\u0131kan imm\u00fcnoterapi ajanlar\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00f6r ortadan kald\u0131rmay\u0131 d\u00fczenlemedeki yetene\u011fi, antijen \u00e7apraz sunumunu tetikleyebilme yeteneklerine ba\u011fl\u0131 olabilir. ImmTAC'lar [kanser kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyaran monoklonal T h\u00fccre resept\u00f6rleri (TCR)], piko molar afiniteli TCR tabanl\u0131 antijen tan\u0131ma ile T h\u00fccreyi CD3'e \u00f6zg\u00fc antikor par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131 ile etkinle\u015ftirme birle\u015ftiren yeni bir anti-kanser ajan s\u0131n\u0131f\u0131d\u0131r. ImmTAC'lar, insan l\u00f6kosit antijeni (HLA) k\u0131s\u0131tl\u0131 t\u00fcm\u00f6r ili\u015fkili antijenleri, kanser h\u00fccreleri taraf\u0131ndan sunulan, \u00f6zel olarak tan\u0131r, bu da T h\u00fccre y\u00f6nlendirmesine ve g\u00fc\u00e7l\u00fc anti-tumor yan\u0131t\u0131na yol a\u00e7ar. IMCgp100 ad\u0131 verilen, melanom antijeni gp100'den (HLA-A*02 k\u0131s\u0131tl\u0131 bir peptit) spesifik bir ImmTAC kullanarak, burada, ImmTAC taraf\u0131ndan tetiklenen melanom h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn, DC'ler taraf\u0131ndan melanom antijenlerinin \u00e7apraz sunumuna yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemliyoruz. Bu DC'ler, IMCgp100 taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen hem melanom spesifik T h\u00fccreleri hem de \u00e7oklu T h\u00fccreleri etkinle\u015ftirebilir. Ayr\u0131ca, IMCgp100 varl\u0131\u011f\u0131nda DC'ler taraf\u0131ndan melanom spesifik T h\u00fccrelerinin etkinle\u015ftirilmesi, t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131nda tolerans\u0131 k\u0131rma ihtimalini art\u0131ran bir \u00f6zelliktir. DC \u00e7apraz sunumunun mekanizmas\u0131, 'k\u0131yafet de\u011fi\u015ftirme' yoluyla ger\u00e7ekle\u015fir, bu da DC'lerin h\u0131zla ve do\u011frudan, \u00f6len t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin membran par\u00e7alar\u0131n\u0131 yakalamas\u0131n\u0131 i\u00e7erir. DC'lerin gp100-peptid-HLA komplekslerini \u00e7apraz sunumu, bir floresan etiketli \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr TCR ile g\u00f6rsel olarak ve nicel olarak belirlendi. Bu veriler, ImmTAC'lar\u0131n, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin hem do\u011fu\u015ftan gelen hem de uyarlanabilir bile\u015fenleriyle etkile\u015fime girerek, hastalarda etkili ve kal\u0131c\u0131 anti-tumor yan\u0131t\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"1203035","title":"Basal keratinocyte tetrasomy in low-grade squamous intra-epithelial lesions of the cervix is restricted to high and intermediate risk HPV infection but is not type-specific","text":"\u0130nsan papilomavir\u00fcs\u00fc (HPV) enfeksiyonu, servikal karsinogenezinin erken bir olay\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve biyolojik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm i\u00e7in ek anormaliteler gerekiyor. 179 d\u00fc\u015f\u00fck dereceli servikal squamous intraepiteliyal lezyonlar\u0131 (SIL'ler) ve 15 normal serviks i\u00e7in HPV'nin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 analiz ettik, hem in situ hibridizasyon hem de polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) kullanarak. PCR, GP5+\/GP6+ primerleri ile yap\u0131ld\u0131 ve ard\u0131ndan d\u00fc\u015f\u00fck (HPV 6, 11, 40, 42, 43, 44), orta (HPV 31, 33, 35, 39, 51, 52, 58, 59, 66 ve 68) ve y\u00fcksek risk HPV'leri (HPV 16, 18, 45 ve 56) i\u00e7in hibridizasyon ile takip edildi. Ayr\u0131ca, interfaz sitogenetik analizi, kromozom 1, 3, 4, 6, 10, 11, 17, 18 ve X'in perisentromerik sondalar\u0131 kullan\u0131larak kromozomal say\u0131sal anormaliteler i\u00e7in de yap\u0131ld\u0131. T\u00fcm dokuz kromozomun tetrasomisi, bazal keratinositlerde tespit edildi ve sadece y\u00fcksek risk (46'dan 17) veya orta risk (83'den 23) HPV'ler ile enfekte epitellerde k\u0131s\u0131tl\u0131yd\u0131, ancak HPV tipi spesifik de\u011fildi. Tetrasomi, d\u00fc\u015f\u00fck risk HPV'ler ile enfekte (62'den) herhangi bir epitelde tespit edilmedi. Bu say\u0131lar, \u00e7oklu enfeksiyonlar\u0131 da i\u00e7erir. Bu bulgular, tetrasominin sadece y\u00fcksek ve orta risk HPV tiplerine \u00f6zg\u00fc bir \u00f6zellik oldu\u011funu, ancak HPV tipi spesifik olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu anormaliteyi geli\u015ftirecek lezyonlar\u0131 y\u00f6neten fakt\u00f6rler hen\u00fcz belirsizdir. \u00a9 2000 Kanser Ara\u015ft\u0131rma Kampanyas\u0131"}
{"_id":"1215116","title":"\u201cRapid-Impact Interventions\u201d: How a Policy of Integrated Control for Africa's Neglected Tropical Diseases Could Benefit the Poor","text":"Son yirmi y\u0131lda, insan tropikal enfeksiyonlar\u0131n\u0131n kontrol\u00fcnde \u00f6nemli ba\u015far\u0131lar elde edildi [1]. Bu ba\u015far\u0131lar, lenfatik filariasis, onchocerciasis, guinea solucan\u0131, lepresi ve trachoma (Kutu 1) gibi \u00f6zenle ele al\u0131nan hastal\u0131klar\u0131n yayg\u0131nl\u0131k ve insidans\u0131nda \u00f6nemli azalmalar\u0131n sa\u011flanmas\u0131n\u0131 i\u00e7eriyor [2]. Her bir bu ihmal edilen hastal\u0131k, \u00e7o\u011funlukla d\u00fc\u015f\u00fck gelirli \u00fclkelerin k\u0131rsal b\u00f6lgelerinde ortaya \u00e7\u0131kan ve yoksullu\u011fu te\u015fvik eden ve s\u0131kl\u0131kla a\u015fa\u011f\u0131lay\u0131c\u0131 bir durumdur (Kutu 2) [3]. Bu hastal\u0131klar, \u0130ncil ve di\u011fer antik metinlerde anlat\u0131ld\u0131\u011f\u0131 gibi, insanl\u0131\u011f\u0131n binlerce y\u0131ld\u0131r ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 eski rahats\u0131zl\u0131klard\u0131r [3]. Ancak \u015fimdi, agresif b\u00f6lgesel dikey m\u00fcdahaleler sonucunda, baz\u0131 ihmal edilen tropikal enfeksiyonlar\u0131n baz\u0131 endemik b\u00f6lgelerde nihayetinde kontrol alt\u0131na al\u0131nabilir ve hatta ortadan kald\u0131r\u0131labilir olma ihtimali vard\u0131r [2-8]. Guinea solucan\u0131 enfeksiyonu durumunda, hastal\u0131k eradikasyonu da yak\u0131nda m\u00fcmk\u00fcn olabilir [9]. Kutu 2. \u0130hmal Edilen Tropikal Hastal\u0131klar\u0131n Ortak \u00d6zellikleri          \u0130nsanl\u0131\u011f\u0131n y\u00fczy\u0131llar boyunca ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 eski rahats\u0131zl\u0131klar          Yoksullu\u011fu te\u015fvik eden durumlar          A\u015fa\u011f\u0131lay\u0131c\u0131 ile ili\u015fkilendirilen          D\u00fc\u015f\u00fck gelirli \u00fclkelerin k\u0131rsal\u0131 ve k\u0131r\u0131lgan devletleri          Bu hastal\u0131klara y\u00f6nelik \u00fcr\u00fcnleri hedefleyen ticari pazarlar yok          Ba\u015far\u0131l\u0131 bir ge\u00e7mi\u015fi olan m\u00fcdahaleler uyguland\u0131\u011f\u0131nda."}
{"_id":"1220287","title":"FTY720 (fingolimod) is a neuroprotective and disease-modifying agent in cellular and mouse models of Huntington disease.","text":"Huntington hastal\u0131\u011f\u0131 (HD), \u015fu anda tedavisi veya beyin de\u011fi\u015fikliklerini durdurma veya yava\u015flatma y\u00f6ntemi olmayan genetik bir n\u00f6rodejeneratif bozukluktur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, \u00e7oklu skleroz i\u00e7in onaylanm\u0131\u015f ilk a\u011f\u0131z tedavisi olan FTY720'nin HD modellerinde etkili olup olamayaca\u011f\u0131n\u0131 ve sonunda hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisinde alternatif bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 olu\u015fturup olu\u015fturamayaca\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. Burada, \u00f6n klinik hedef do\u011frulama paradimlerini kulland\u0131k ve R6\/2 HD fare modelinde FTY720'nin in vivo etkinli\u011fini inceledik. Bulgular\u0131m\u0131z, R6\/2 farelerinde motor fonksiyonu iyile\u015ftirdi\u011fini, hayatta kalmay\u0131 uzatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve beyin atrofisini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. FTY720 y\u00f6netiminin yararl\u0131 etkisi, n\u00f6ronal aktivite ve ba\u011flant\u0131n\u0131n \u00f6nemli g\u00fc\u00e7lenmesiyle ili\u015fkiliydi ve ayn\u0131 zamanda mutant huntingtin agregatlar\u0131n\u0131n azalmas\u0131yla ve serin 13\/16 kal\u0131nt\u0131lar\u0131nda mutant huntingtin'in fosforilasyonunun artmas\u0131yla paralellik g\u00f6steriyordu. Bu kal\u0131nt\u0131lar, proteinin toksisitesini azaltmas\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcl\u00fcyor."}
{"_id":"1225513","title":"Specificity Residues Determine Binding Affinity for Two-Component Signal Transduction Systems","text":"\u0130ki bile\u015fen sistemleri (TCS), histidina kinazlar\u0131 ve bunlara kar\u015f\u0131l\u0131k gelen yan\u0131t d\u00fczenleyicilerinden olu\u015fur ve bakterilerin \u00e7e\u015fitli sinyallere duyarl\u0131 olmas\u0131n\u0131 ve bunlara yan\u0131t vermesini sa\u011flar. Histidina kinazlar\u0131 (HK'lar), uyaranlara yan\u0131t olarak, kar\u015f\u0131l\u0131k gelen yan\u0131t d\u00fczenleyicilerini (RR'lar) fosforile eder ve defosforile eder. Genel olarak, bu reaksiyonlar son derece \u00f6zg\u00fcd\u00fcr ve HK ve RR proteinleri aras\u0131nda uygun bir etkile\u015fim gerektirir. *Myxococcus xanthus* genomu, bakterilerde bulunan en b\u00fcy\u00fck sinyalleme proteinleri repertuarlar\u0131ndan birini kodlar (685 a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi [ORF]), en az 127 HK ve en az 143 RR i\u00e7erir. Bu proteinler aras\u0131nda, 27'si NtrC ailesi yan\u0131t d\u00fczenleyicileri olarak do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r ve bunlardan 21'i, tahmin edilen kar\u015f\u0131l\u0131k gelen kinazlar\u0131yla birlikte kodlan\u0131r. Sistem \u00e7ap\u0131nda profil olu\u015fturma y\u00f6ntemleri kullanarak, HK-NtrC RR \u00e7iftlerinin hem fosforilasyon hem de fosfataz fonksiyonlar\u0131nda kinetik tercihler g\u00f6sterdi\u011fini belirledik, b\u00f6ylece *M. xanthus* i\u00e7inde kar\u015f\u0131l\u0131k gelen sinyalleme sistemlerini tan\u0131mlad\u0131k. Isotermik titrasyon kalorimetresi \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, kar\u015f\u0131l\u0131k gelen HK-RR \u00e7iftlerinin yakla\u015f\u0131k 1 \u00b5M'lik ayr\u0131\u015fma sabitleri (Kd) ile etkile\u015fim g\u00f6sterdi\u011fini, ancak e\u015fde\u011fer \u00e7iftlerin hi\u00e7bir \u00f6l\u00e7\u00fclebilir ba\u011flanma g\u00f6stermedi\u011fini ortaya koydu. Son olarak, CrdS histidina kinaz\u0131yla HK1190 aras\u0131nda olu\u015fturulan bir kimera, fosforilasyon ve fosfataz spesifikli\u011fini belirleyen kal\u0131nt\u0131lar\u0131n ba\u011flanma afinitesini etkiledi\u011fini g\u00f6sterdi, b\u00f6ylece ayr\u0131 protein-protein etkile\u015fimleri kurdu ve \u00e7apraz konu\u015fmay\u0131 engelledi. Veriler, ba\u011flanma afinitesinin bakteriyel sinyalleme proteinleri i\u00e7in sistem \u00e7ap\u0131nda sinyalleme sadakatini d\u00fczenleyen kritik bir parametre oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. \u00d6NEML\u0130L\u0130K: In vitro fosforilasyon ve fosfataz profil olu\u015fturma testleri ve isotermik titrasyon kalorimetresi kullanarak, *Myxococcus xanthus* i\u00e7inde bir aile iki bile\u015fen sinyalleme proteinleri i\u00e7in sistem \u00e7ap\u0131nda bir yakla\u015f\u0131m sergiledik. Sonu\u00e7lar, daha \u00f6nce belirlenen spesifiklik kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n ba\u011flanma afinitesini ve kar\u015f\u0131l\u0131k gelen HK-RR \u00e7iftleri i\u00e7in fosfataz spesifikli\u011finin fosforil"}
{"_id":"1226452","title":"hnRNP A1 associates with telomere ends and stimulates telomerase activity.","text":"Telomeraz, bir ribon\u00fckleoprotein enzim kompleksi olup, b\u00fct\u00fcnl\u00fckl\u00fc bir RNA \u015fablonu kullanarak telomerlerin 3' u\u00e7lar\u0131na k\u0131sa DNA tekrarlar\u0131 ekler. DNA alt yap\u0131s\u0131nda G-d\u00f6rtgen yap\u0131s\u0131, telomeraz\u0131n uzamas\u0131n\u0131 engelleyebilir. Buldu\u011fumuzna g\u00f6re, hnRNP A1 -\u00f6nceki telomere uzunlu\u011fu d\u00fczenlemesiyle ili\u015fkili oldu\u011fu bilinen- hem tek iplikli hem de yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f insan telomerik tekrarlara ba\u011flan\u0131r ve bu son durumda, onlar\u0131n daha y\u00fcksek d\u00fczen yap\u0131s\u0131n\u0131 bozar. 293 insan embriyofik karaci\u011fer h\u00fccre \u00f6zlemi i\u00e7in in vitro telomeraz testi kullanarak, hnRNP A\/B proteinlerinin yoklu\u011funun telomeraz aktivitesini dramatik olarak azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik, ki bu aktivite, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f rekombine hnRNP A1 eklenmesiyle tamamen geri kazan\u0131ld\u0131. Bu bulgu, hnRNP A1'in telomeraz holoenziminin yard\u0131mc\u0131, hatta zorunlu bir fakt\u00f6r olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Ayr\u0131ca, kromatin imm\u00fcnprecipitasyonu kullanarak, hnRNP A1'in insan telomerlerinde in vivo ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdik. \u00d6neriyoruz ki, hnRNP A1, her translokasyon ad\u0131m\u0131nda olu\u015fan G-d\u00f6rtgen veya G-G sa\u00e7 ak\u0131m\u0131 yap\u0131s\u0131n\u0131 a\u00e7arak telomere uzamas\u0131n\u0131 uyar\u0131r."}
{"_id":"1227277","title":"Rapamycin passes the torch: a new generation of mTOR inhibitors","text":"Memeliyer hedefi rapamisin (mTOR), besinlere, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rlerine ve h\u00fccre i\u00e7i enerji seviyelerine yan\u0131t olarak b\u00fcy\u00fcme ve metabolizmay\u0131 kontrol eden al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir protein kinazd\u0131r. Rapamisin, mTOR'un t\u00fcmosterik bir inhibit\u00f6r\u00fcd\u00fcr ve 1999'da imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak onaylanm\u0131\u015ft\u0131r. Son y\u0131llarda, kanser ilac\u0131 potansiyeli \u00fczerine odaklanma olmu\u015ftur. Ancak, rapamisin ve analoglar\u0131n\u0131n (rapaloglar) performans\u0131, kanser alt k\u00fcmelerinde izole ba\u015far\u0131lara ra\u011fmen, belirsiz kalm\u0131\u015ft\u0131r, bu da mTOR'a y\u00f6nelik hedeflemenin tam terap\u00f6tik potansiyelinin hen\u00fcz ke\u015ffedilmedi\u011fini g\u00f6stermektedir. Yeni nesil ATP rekabet\u00e7i inhibit\u00f6rleri, mTOR katalitik sitesine do\u011frudan hedeflenen ve g\u00fc\u00e7l\u00fc ve kapsaml\u0131 mTOR bask\u0131lama g\u00f6steren ve erken klinik denemelerde olanlard\u0131r."}
{"_id":"1234098","title":"Dynamic capsule restructuring by the main pneumococcal autolysin LytA in response to the epithelium","text":"Bakteriyel patojenler, bakterisid ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k molek\u00fcllerine kar\u015f\u0131 korunmak i\u00e7in karma\u015f\u0131k karbonhidrat kaps\u00fclleri \u00fcretirler. Paradoksal olarak, pneumokok kaps\u00fcl\u00fc, epitel y\u00fczeylerinde bulunan antimikrobiyal peptitlere kar\u015f\u0131 bakteriyi hassas hale getirir. Burada, antimikrobiyal peptitlerle etkile\u015fime girdiklerinde, kaps\u00fcl\u00fc h\u00fccre y\u00fczeyinden dakikalar i\u00e7inde uzakla\u015ft\u0131ran kaps\u00fcls\u00fcz pneumokoklar\u0131n hayatta kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu s\u00fcre\u00e7, intihar amidaz otolizin LytA'ya ba\u011fl\u0131d\u0131r. Klasik bakteriyel otolizden farkl\u0131 olarak, kaps\u00fcl at\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda LytA, bakterinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder ve h\u00fccre \u00e7evresinde dairesel olarak da\u011f\u0131l\u0131r. Bununla birlikte, hem otoliz hem de kaps\u00fcl at\u0131m\u0131, LytA'n\u0131n h\u00fccre duvar\u0131 hidrolitik aktivitesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Kaps\u00fcl at\u0131m\u0131, epitel h\u00fccrelerine istilay\u0131 dramatik olarak art\u0131r\u0131r ve erken akut solunum enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda pneumokoklar\u0131n y\u00fczeyde ba\u011flanm\u0131\u015f kaps\u00fcl\u00fc azaltman\u0131n ana yoludur. Daha \u00f6nce tan\u0131nmayan LytA'n\u0131n kaps\u00fcl\u00fc kald\u0131rma rol\u00fc, neredeyse t\u00fcm klinik izole edilmi\u015f pneumokoklar\u0131n bu enzimi korumas\u0131n\u0131n nedenini a\u00e7\u0131klayabilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc antibiyotiklerin \u00f6l\u00fcmc\u00fcl se\u00e7ici bask\u0131s\u0131 vard\u0131r."}
{"_id":"1241113","title":"The mammalian Scribble polarity protein regulates epithelial cell adhesion and migration through E-cadherin","text":"Scribble (Scrib), Drosophila melanogaster'de sinaptik fonksiyon, n\u00f6roblast farkl\u0131lasyonu ve epitel polarizasyonu i\u00e7in gerekli olan korunmu\u015f bir kutuplulu\u011fu proteini. Ayr\u0131ca bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131d\u0131r. Fareler ve s\u0131\u00e7anlar'da, Scrib resept\u00f6r geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc ve d\u00fczlem kutuplulu\u011fu ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak \u00fcst\/alt kutuplulu\u011fu ile de\u011fil. \u015eimdi, Scrib'in indirgenmesi Madin-Darby k\u00f6pek k\u00f6pe\u011fi epitel h\u00fccreleri aras\u0131ndaki yap\u0131\u015f\u0131m\u0131 bozdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7 olarak, h\u00fccreler mesenkimal bir g\u00f6r\u00fcn\u00fcm kazan\u0131r, daha h\u0131zl\u0131 g\u00f6\u00e7 eder ve y\u00f6ns\u00fczle\u015fir. S\u0131k\u0131 ba\u011flant\u0131 montaj\u0131 gecikse de, tam katmanl\u0131 monolayer'lar hala polarize kal\u0131r. Bu etkiler Rac aktivasyonu veya Scrib'in \u03b2PIX'e ba\u011flanmas\u0131yla ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. Aksine, Scrib'in yoklu\u011fu E-kadherin ile h\u00fccre-h\u00fccre yap\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131 bozar. Morfoloji ve g\u00f6\u00e7teki de\u011fi\u015fiklikler E-kadherin'in indirgenmesiyle fenokoplan\u0131r. Yap\u0131\u015fma k\u0131smen E-kadherin-\u03b1-katenin f\u00fczyon proteininin ifadesiyle kurtar\u0131l\u0131r, ancak E-kadherin-ye\u015fil floresan proteini ile de\u011fil. Bu sonu\u00e7lar, Scrib'in E-kadherin ve katenin'ler aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131y\u0131 stabilize etti\u011fini ve memelilerde Scrib'in epitel h\u00fccre yap\u0131\u015f\u0131m\u0131 ve g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyerek t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak davranabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"1243475","title":"Histone acetylation and DNA demethylation of T cells result in an anaplastic large cell lymphoma-like phenotype.","text":"Anaplastik b\u00fcy\u00fck h\u00fccre lenfomunun (ALCL) karakteristik bir \u00f6zelli\u011fi, T h\u00fccre ifade program\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131lanmas\u0131d\u0131r, ancak k\u00f6keni T h\u00fccredir. Bu T h\u00fccre fenotipinin bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n nedenleri hala bilinmemektedir. Epigenetik mekanizmalar\u0131n bu T h\u00fccre fenotipinin kayb\u0131ndan sorumlu olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ayd\u0131nlatmak i\u00e7in, ALCL ve T h\u00fccre lenfoma\/leukemi h\u00fccre hatlar\u0131 (n=4, her biri) epigenetik d\u00fczenleyicilerle tedavi edildi, bu da DNA demetilasyonunu ve histon asetilasyonunu tetikledi. Tedavi edilmi\u015f ve tedavi edilmemi\u015f h\u00fccre hatlar\u0131ndan elde edilen k\u00fcresel gen ifade verileri olu\u015fturuldu ve farkl\u0131 ifade edilen genler ger\u00e7ek zamanl\u0131 ters transkriptaz polimeraz zincir reaksiyonu ve bat\u0131 blot analizi ile de\u011ferlendirildi. Ayr\u0131ca, kromatin imm\u00fcnopresipitasyon ile histon H3 lisin 27 trimetilasyonu analiz edildi. ALCL h\u00fccrelerinin kombine DNA demetilasyonu ve histon asetilasyonu, T h\u00fccre fenotipini yeniden olu\u015fturamad\u0131. Bunun yerine, ayn\u0131 tedavi T h\u00fccrelerinde \u015funlar\u0131 ind\u00fckledi: (i) ALCL'ye \u00f6zg\u00fc genlerin (\u00f6rne\u011fin ID2, LGALS1, c-JUN) ifade art\u0131\u015f\u0131, ve (ii) T h\u00fccre fenotipinin neredeyse tamamen yok olmas\u0131, CD3, LCK ve ZAP70 dahil. Ayr\u0131ca, \u00f6nemli T h\u00fccre transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc genlerinin (GATA3, LEF1, TCF1) histon H3 lisin 27'nin bask\u0131lay\u0131c\u0131 trimetilasyonu, ALCL h\u00fccrelerinde mevcuttu, bu da imm\u00fcnohistokimya ile g\u00f6sterildi\u011fi gibi primer t\u00fcm\u00f6r \u00f6rneklerinde bunlar\u0131n yoklu\u011funa uygundur. Verilerimiz, epigenetik olarak etkinle\u015ftirilmi\u015f bask\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131n (\u00f6rne\u011fin ID2) ALCL'de T h\u00fccre ifade program\u0131n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131na katk\u0131da bulundu\u011funu ve bu bask\u0131laman\u0131n histon H3 lisin 27'nin trimetilasyonu ile korundu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"1256116","title":"YEASTRACT: providing a programmatic access to curated transcriptional regulatory associations in Saccharomyces cerevisiae through a web services interface","text":"YEAst Arama Transkripsiyon D\u00fczenleyicileri ve Konsens\u00fcs Takibi (YEASTRACT) bilgi sistemi (http:\/\/www.yeastract.com), Saccharomyces cerevisiae'de transkripsiyon d\u00fczenleyici ili\u015fkileri analizini desteklemek i\u00e7in geli\u015ftirildi. Haziran 2010'da g\u00fcncellenen bu veritaban\u0131, 110 karakterize edilmi\u015f transkripsiyon fakt\u00f6rleri (TF'ler) i\u00e7in 298 spesifik DNA ba\u011flanma siteleri de dahil olmak \u00fczere, 48.200'den fazla d\u00fczenleyici ili\u015fki i\u00e7erir. Veritaban\u0131nda depolanan t\u00fcm d\u00fczenleyici ili\u015fkiler incelendi ve bu ili\u015fkilere destek olan deneysel kan\u0131tlar hakk\u0131nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bilgi eklendi ve do\u011frudan veya dolayl\u0131 kan\u0131tlar olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Kullan\u0131c\u0131lar\u0131n YEASTRACT kullan\u0131c\u0131 isteklerine yan\u0131t olarak toplanan bu yeni verileri dahil etmeleri, TF'lerin hedef genlerinin promot\u00f6r b\u00f6lgesinde do\u011frudan eylemi i\u00e7in deneysel kan\u0131tlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re sorgular\u0131 k\u0131s\u0131tlamalar\u0131na olanak tan\u0131r. Bu s\u00fcr\u00fcm\u00fcn ba\u015fka yeni \u00f6zelli\u011fi, t\u00fcm verilerin makine okunabilir bir web hizmeti aray\u00fcz\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla eri\u015filebilir olmas\u0131d\u0131r. Kullan\u0131c\u0131lar art\u0131k mevcut web aray\u00fcz\u00fcnde sunulan sorgu setine k\u0131s\u0131tlanmaz ve ek i\u015flevselliklerini kendi uygulamalar\u0131n\u0131 kullanarak YEASTRACT verilerini sorgulamak, almak ve kullanmak i\u00e7in web hizmeti aray\u00fcz\u00fcn\u00fc kullanabilirler. YEASTRACT bilgi sistemi, \u00f6nemli biyolojik sorular\u0131 yan\u0131tlamak i\u00e7in d\u00fczenlenmi\u015f verilerin kullan\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131ran birka\u00e7 hesaplama arac\u0131 ile de tamamlanmaktad\u0131r. 2006'daki ilk s\u00fcr\u00fcm\u00fcnden bu yana, YEASTRACT, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda y\u00fczlerce ara\u015ft\u0131rmac\u0131 taraf\u0131ndan yo\u011fun bir \u015fekilde kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Yeni verileri ve hizmetleri sunarak, sistemin maya biyologlar\u0131 ve sistem biyolojisi ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir ara\u00e7 olmaya devam etmesini umuyoruz."}
{"_id":"1259280","title":"Mechanisms that Specify Promoter Nucleosome Location and Identity","text":"Eukaryotik gen promot\u00f6rlerinin kromatin mimarisi genellikle en az bir H2A.Z varyant kromatininle \u00e7evrili bir n\u00fckleozom-siz b\u00f6lge (NFR) ile karakterizedir. DNA-histon etkile\u015fimlerinin termodinamik \u00f6zelliklerine dayal\u0131 n\u00fckleozom pozisyonlar\u0131n\u0131n hesaplamal\u0131 tahminleri teoriden pratikte s\u0131n\u0131rl\u0131 ba\u015far\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, S. cerevisiae'deki temel RSC yeniden d\u00fczenleme kompleksinin eyleminin bu tutars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131klamada yard\u0131mc\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. RSC'nin yoksun oldu\u011fu h\u00fccrelerde, NFR'ler k\u00fc\u00e7\u00fcl\u00fcr ve ortalama pozisyonlar \u00e7evredeki n\u00fckleozomlar tahmin edilen yerlere do\u011fru hareket eder. Promot\u00f6rlerin farkl\u0131 alt k\u00fcmelerinde n\u00fckleozom pozisyonland\u0131rmas\u0131 ayr\u0131ca temel Myb ailesi proteinleri Abf1 ve Reb1'in ba\u011flanma sitelerinin NFR'lerde zenginle\u015fmesiyle ek olarak gerektirir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, H2A.Z deposisyonu n\u00fckleozom pozisyonland\u0131rmas\u0131 i\u00e7in gereksizdir. H2A.Z deposisyonunu d\u00fczenlemek i\u00e7in bir steroid ind\u00fcklenebilir protein splis stratejisi kullanarak, NFR'lerin kurulmas\u0131n\u0131n H2A.Z deposisyonuna gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, promot\u00f6r kromatin mimarisinin montaj i\u00e7in d\u00fczenlenmi\u015f bir yolunu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"1259359","title":"HIV seropositivity and tuberculosis in a large general hospital in Malawi.","text":"Malavi'de edinilmi\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi sendromu (AIDS) vakalar\u0131n\u0131n Orta Afrika'daki en y\u00fcksek oranlar\u0131ndan birine sahip oldu\u011fu g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. T\u00fcberk\u00fcloz, hastal\u0131\u011f\u0131n \u00f6nemli ilk belirtilerinden biri oldu\u011fu i\u00e7in, Zomba Genel Hastanesi'nin t\u00fcberk\u00fcloz (TB) b\u00f6l\u00fcmlerine yat\u0131r\u0131lan ard\u0131\u015f\u0131k hastalara insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k vir\u00fcs\u00fc (HIV) antikorlar\u0131 testi yap\u0131lmas\u0131 i\u00e7in izin istendi. Ayr\u0131ca, Eyl\u00fcl 1986'dan itibaren klinik olarak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi \u015f\u00fcphesi olan t\u00fcm t\u0131bbi yat\u0131\u015fl\u0131 hastalar ve Nisan 1988'den itibaren t\u00fcm kan ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131 HIV seropozitifli\u011fi i\u00e7in test edildi. TB hastalar\u0131n\u0131n %75'i g\u00f6n\u00fcll\u00fc oldu; 125'in 32'si (26%) seropozitif \u00e7\u0131kt\u0131. 20-40 ya\u015f aras\u0131 y\u00fcksek risk gruplar\u0131 aras\u0131nda bu oran %32'ye y\u00fckseldi. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi \u015f\u00fcphesi olan t\u0131bbi yat\u0131\u015fl\u0131 hastalarda, seropozitiflik oran\u0131 Nisan 1987'den Ekim 1988'e kadar keskin bir \u015fekilde artt\u0131. Test edilen kan ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131 aras\u0131nda %20 seropozitif \u00e7\u0131kt\u0131."}
{"_id":"1263446","title":"Determinants of neonatal mortality in Indonesia","text":"\n## Arka Plan\nNeonatal \u00f6l\u00fcm, k\u00fcresel olarak be\u015f ya\u015f alt\u0131 \u00e7ocuk \u00f6l\u00fcmlerinin neredeyse %40'\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Neonatal \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili fakt\u00f6rleri anlamak, odaklanm\u0131\u015f ve kan\u0131t temelli sa\u011fl\u0131k m\u00fcdahalelerinin geli\u015ftirilmesine rehberlik ederek, bu \u00f6l\u00fcmleri \u00f6nlemek i\u00e7in \u00f6nemlidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, 1997-2002 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda bir ulusal \u00f6rneklemde do\u011fumlar\u0131 i\u00e7eren Endonezya'da neonatal \u00f6l\u00fcm\u00fcn belirleyicilerini belirlemeyi ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\nAnalizin veri kayna\u011f\u0131, 2002-2003 Endonezya Demografik ve Sa\u011fl\u0131k Anketi'dir. Bu anket, 1997-2002 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda tek do\u011fumlu canl\u0131 do\u011fan 15.952 bebe\u011fin hayatta kalma bilgilerini incelemi\u015ftir. Hiyerar\u015fik bir yakla\u015f\u0131m kullanarak \u00e7ok d\u00fczeyli lojistik regresyon analizi, topluluk, sosyo-ekonomik durum ve yak\u0131n belirleyiciler a\u00e7\u0131s\u0131ndan neonatal \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili fakt\u00f6rleri incelemek i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir.\n\n## Bulgular\nTopluluk d\u00fczeyinde, Do\u011fu Java'dan (OR = 5,01, p = 0,00) ve Kuzey, Orta ve G\u00fcneydo\u011fu Sulawesi ve Gorontalo'nun birle\u015fiminden (OR = 3,17, p = 0,03) gelen bebeklerin, en d\u00fc\u015f\u00fck neonatal \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131na sahip Bali, G\u00fcney Sulawesi ve Jambi eyaletlerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek neonatal \u00f6l\u00fcm riski oldu\u011fu bulunmu\u015ftur. K\u00fcme i\u00e7inde e\u011fitimli do\u011fum yard\u0131mc\u0131lar\u0131n\u0131n yard\u0131m etti\u011fi do\u011fumlar\u0131n y\u00fczdesinin artmas\u0131yla, neonatal \u00f6l\u00fcm riskinde kademeli bir azalma g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Hem annenin hem de babas\u0131n\u0131n \u00e7al\u0131\u015fan bebekler (OR = 1,84, p = 0,00) ve babas\u0131n\u0131n i\u015fsiz bebekler (OR = 2,99, p = 0,02) i\u00e7in neonatal \u00f6l\u00fcm riski daha y\u00fcksek bulunmu\u015ftur. Ayr\u0131ca, daha y\u00fcksek r\u00fctbeli bebekler (OR = 2,82, p = 0,00), erkek bebekler (OR = 1,49, p = 0,01), ortalama boyutun alt\u0131ndaki bebekler (OR = 2,80, p = 0,00) ve annesinin do\u011fum komplikasyonlar\u0131 \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan bebekler (OR = 1,81, p = 0,00) i\u00e7in de risk daha y\u00fcksektir. Herhangi"}
{"_id":"1265945","title":"High density mapping of the MHC identifies a shared role for HLA-DRB1*01:03 in inflammatory bowel diseases and heterozygous advantage in ulcerative colitis","text":"Genom geni\u015flikteki Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 ve \u00fclseratif kolit olarak bilinen ili\u015fkili kronik enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131klar\u0131 (IBD) \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, ana histokompatibilite kompleksi (MHC) ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fkilendirme kan\u0131t\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu b\u00f6lge, antijen sunan klasik insan l\u00f6kosit antigeni (HLA) molek\u00fclleri de dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok imm\u00fcnolojik aday\u0131 kodlar. IBD \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, HLA ve non-HLA genlerinde birden fazla ba\u011f\u0131ms\u0131z ili\u015fkilendirme oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir, ancak bunlar, ili\u015fkilendirme mimarisini tan\u0131mlamak ve nedenli alelleri belirlemek i\u00e7in istatistiksel g\u00fcce sahip olmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu sorunu ele almak i\u00e7in, >32.000 IBD hastas\u0131nda MHC'de y\u00fcksek yo\u011funluklu SNP tiplemesi yapt\u0131k, birden fazla HLA alelini ima ederek, \u00f6ncelikle Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 ve \u00fclseratif kolitlerde HLA-DRB1*01:03'\u00fcn \u00f6nemli bir rol\u00fc vard\u0131r. Bu hastal\u0131klar aras\u0131nda dikkat \u00e7ekici farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6zlemlenmi\u015ftir, bunlara s\u0131n\u0131f II HLA varyantlar\u0131n\u0131n bask\u0131n rol\u00fc ve \u00fclseratif kolitte homozigot dezavantaj g\u00f6zlemlenmi\u015ftir, bu da IBD'nin patogenezi i\u00e7in ba\u011f\u0131rsak ortam\u0131nda adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinin \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"1275505","title":"High-Threshold Mechanosensitive Ion Channels Blocked by a Novel Conopeptide Mediate Pressure-Evoked Pain","text":"Memnuniyet verici olarak, memelilerde somatosensory mekanotransd\u00fcksiyonun molek\u00fcler temeli hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. K\u00fclt\u00fcrel s\u0131rt k\u00f6k ganglionu n\u00f6ronlar\u0131nda mekanik olarak etkinle\u015ftirilen ak\u0131mlar \u00fczerinde etki g\u00f6steren bir peptit toksin k\u00fct\u00fcphanesi taramas\u0131 yapt\u0131k. Bir konopeptid analo\u011fu, zararl\u0131 mekanosensasyon bloker 1 (NMB-1) olarak adland\u0131r\u0131lan, belirli duyusal n\u00f6ronlarda (IC50 1 \u00b5M) s\u00fcrekli mekanik olarak etkinle\u015ftirilen ak\u0131mlar\u0131 se\u00e7ici olarak inhibe eder. Biotinli NMB-1 aktivitesini korur ve periferin pozitif a\u011fr\u0131 duyusal n\u00f6ronlara se\u00e7ici olarak ba\u011flan\u0131r. NMB-1'in se\u00e7icili\u011finin, sodyum ve kalsiyum voltaj kap\u0131l\u0131 kanallar veya asit alg\u0131lama iyon kanallar\u0131 veya TRPA1 kanallar\u0131 gibi ligand kap\u0131l\u0131 kanallara kar\u015f\u0131 hi\u00e7bir inhibe edici etkisi olmamas\u0131 ger\u00e7e\u011fiyle teyit edildi. \u00d6te yandan, tarantula toksini GsMTx-4, uzatma etkinle\u015ftirilmi\u015f iyon kanallar\u0131n\u0131 inhibe eder ve duyusal n\u00f6ronlarda mekanik olarak etkinle\u015ftirilen ak\u0131mlar \u00fczerinde hi\u00e7bir etkisi yoktur. Davran\u0131\u015fsal testlerde, NMB-1 sadece y\u00fcksek yo\u011funluklu, a\u011fr\u0131l\u0131 mekanik uyaranlara kar\u015f\u0131 tepkileri inhibe eder ve d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu mekanik uyaranlara veya termosensasyona kar\u015f\u0131 hi\u00e7bir etkisi yoktur. Beklenmedik bir \u015fekilde, NMB-1 ayn\u0131 zamanda koklear sa\u00e7 h\u00fccrelerinde h\u0131zl\u0131 FM1-43 y\u00fcklenmesini (mekanotransd\u00fcksiyonun bir \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc) de inhibe eder. Bu veriler, farkl\u0131 farmakolojik kanallar\u0131n farkl\u0131 mekanik uyaran t\u00fcrlerine yan\u0131t verdi\u011fini ve s\u00fcrekli mekanik olarak etkinle\u015ftirilen ak\u0131mlar\u0131n zararl\u0131 mekanosensasyona dayand\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. NMB-1, bu nedenle, i\u015fitme ve bas\u0131n\u00e7la tetiklenen a\u011fr\u0131ya dahil kanallar\u0131 molek\u00fcler olarak tan\u0131mlamak i\u00e7in yeni bir tan\u0131 arac\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"1281769","title":"Hyperactive Neuroendocrine Secretion Causes Size, Feeding, and Metabolic Defects of C. elegans Bardet-Biedl Syndrome Mutants","text":"Bardet-Biedl sendromu (BBS), nadir bir otozomal resesif bozukluktur ve klinik belirtileri polidaktili, retinopati, hiperfaji, obezite, k\u0131sa boy, bili\u015fsel bozukluk ve geli\u015fimsel gecikmeler i\u00e7erir. \u00c7e\u015fitli organizmalarda BBS proteinlerinin bozulmas\u0131, cilya olu\u015fumunu ve i\u015flevini bozar ve BBS'nin \u00e7ok organl\u0131 kusurlar\u0131, \u00e7e\u015fitli cilya ili\u015fkili sinyal yollar\u0131nda eksikliklere atfedilmi\u015ftir. *C. elegans*'ta bbs genleri, bu hayvanlar\u0131n altm\u0131\u015f cilal\u0131 duyusal n\u00f6ronlarda yaln\u0131zca ifade edilir ve bbs mutantlar\u0131, duyusal kusurlar ve v\u00fccut boyutu, beslenme ve metabolik anormallikler g\u00f6sterir. Burada, bir\u00e7ok di\u011fer cilya kusurlu mutantlara kar\u015f\u0131t olarak, *C. elegans* bbs mutantlar\u0131n\u0131n yo\u011fun \u00e7ekirdekli vesiklerin artm\u0131\u015f sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve organizma \u00e7ap\u0131nda fenotipleri, ins\u00fclin, n\u00f6ropeptit ve biyojenik amin sinyal yollar\u0131n\u0131n artm\u0131\u015f aktiviteleriyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, bbs mutantlar\u0131n\u0131n v\u00fccut boyutu, beslenme ve metabolik anormalliklerinin, cilya kusurlar\u0131n\u0131 d\u00fczeltmeden yo\u011fun \u00e7ekirdekli vesiklerin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 engellemekle d\u00fczeltilebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu bulgular, BBS proteinlerinin yo\u011fun \u00e7ekirdekli-vesik\u00fcl sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede rol\u00fcne i\u015faret eder ve Bardet-Biedl Sendromunun baz\u0131 \u00f6zelliklerinin a\u015f\u0131r\u0131 n\u00f6roendokrin sekresyonundan kaynaklanabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"1283401","title":"Fiji: an open-source platform for biological-image analysis","text":"Fiji, pop\u00fcler a\u00e7\u0131k kaynakl\u0131 yaz\u0131l\u0131m ImageJ'in bir da\u011f\u0131t\u0131m\u0131d\u0131r ve biyolojik g\u00f6r\u00fcnt\u00fc analizi \u00fczerine odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. Fiji, modern yaz\u0131l\u0131m m\u00fchendisli\u011fi uygulamalar\u0131n\u0131 kullanarak g\u00fc\u00e7l\u00fc yaz\u0131l\u0131m k\u00fct\u00fcphanelerini \u00e7e\u015fitli betik dilleriyle birle\u015ftirir, bu da g\u00f6r\u00fcnt\u00fc i\u015fleme algoritmalar\u0131n\u0131n h\u0131zl\u0131 prototipleme yetene\u011fini sa\u011flar. Fiji, yeni algoritmalar\u0131 ImageJ eklentilerine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmeyi ve entegre g\u00fcncelleme sistemi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla son kullan\u0131c\u0131larla payla\u015fmay\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Bilgisayar bilimi ve biyoloji ara\u015ft\u0131rma topluluklar\u0131 aras\u0131nda verimli i\u015fbirli\u011fi platformu olarak Fiji'yi \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"1285713","title":"Pharmacologic characterization of a potent inhibitor of class I phosphatidylinositide 3-kinases.","text":"Geni\u015f kapsaml\u0131 kan\u0131tlar, lipit fosfatidylinositid 3-kinaz (PI3K) yolunun \u00e7e\u015fitli insan kanserlerinin olu\u015fumu ve ilerlemesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, PI3K inhibit\u00f6rleri, molek\u00fcler kanser terap\u00f6tikleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli bir potansiyele sahiptir. Burada, s\u0131n\u0131f I PI3K'nin yeni bir serinin prototipi olan bir inhibit\u00f6r\u00fcn farmakolojik \u00f6zelliklerini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. PI103, p110alfa (2 nmol\/L), p110beta (3 nmol\/L), p110delta (3 nmol\/L) ve p110gamma (15 nmol\/L) gibi rekombine PI3K izoforlar\u0131na kar\u015f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck IC50 de\u011ferleriyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir inhibit\u00f6rd\u00fcr. PI103 ayr\u0131ca 0.5 mikromol\/L konsantrasyonda TORC1'i %83.9'a kadar inhibe eder ve DNA-PK'ye kar\u015f\u0131 IC50'i 14 nmol\/L'dir. PI103'\u00fcn PI3K ailesine kar\u015f\u0131 y\u00fcksek se\u00e7icili\u011fi, 70 protein kinaz panelinde PI103'\u00fcn etkinli\u011finin olmamas\u0131 ile g\u00f6sterilmi\u015ftir. PI103, \u00e7e\u015fitli insan kanser h\u00fccrelerinin in vitro'da \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ve istilas\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde inhibe eder ve PI3K sinyalleme inhibisyonu ile tutarl\u0131 biyomark\u00f6r mod\u00fclasyonu g\u00f6sterir. PI103, ancak h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde metabolize edilir, ancak dokulara ve t\u00fcm\u00f6rlere h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde da\u011f\u0131l\u0131r. Bu, sekiz farkl\u0131 insan kanser xenograft modelinde t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcme gecikmesine yol a\u00e7ar, bu modeller \u00e7e\u015fitli PI3K yolu bozukluklar\u0131na sahiptir. U87MG glioblastomlarda AKT'nin fosforilasyonunda azalma g\u00f6zlemlenmi\u015ftir, bu da ila\u00e7 seviyeleriyle tutarl\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, ortotopik meme ve yumurtal\u0131k kanser xenograft modellerinde istilay\u0131 inhibe etti\u011fimizi ve PI103'\u00fcn anti-anjenik potansiyele sahip oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6sterdik. H\u0131zl\u0131 in vivo metabolizmas\u0131na ra\u011fmen, PI103, s\u0131n\u0131f I PI3K'nin biyolojik i\u015flevini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in de\u011ferli bir ara\u00e7 bile\u015fiktir ve \u00f6zellikle bu yeni s\u0131n\u0131f\u0131n hedefli molek\u00fcler kanser terap\u00f6tiklerinin daha da iyile"}
{"_id":"1286352","title":"Optimized CRISPR\/Cas tools for efficient germline and somatic genome engineering in Drosophila.","text":"Tip II k\u00fcmelenmi\u015f d\u00fczenli aral\u0131kl\u0131 k\u0131sa palindromik tekrarlar (CRISPR)\/CRISPR ili\u015fkili (Cas) sistemi, \u00e7e\u015fitli organizmalar\u0131n genomlar\u0131n\u0131 manip\u00fcle etmek i\u00e7in son zamanlarda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir y\u00f6ntem olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Burada, *Drosophila melanogaster* i\u00e7in y\u00fcksek verimlilikte genom m\u00fchendisli\u011fi i\u00e7in bir ara\u00e7 kutusu rapor ediyoruz. Bu ara\u00e7 kutusu, transgenik Cas9 hatlar\u0131 ve \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc rehber RNA (gRNA) ifade plazmidlerinden olu\u015fmaktad\u0131r. Sistematik de\u011ferlendirme, evrensel veya germ-line k\u0131s\u0131tl\u0131 aktivite desenlerine sahip Cas9 hatlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, ayn\u0131 gRNA'n\u0131n farkl\u0131 U6 snRNA promot\u00f6rlerinden ifade edilmesinin farkl\u0131 aktivite d\u00fczeylerine sahip oldu\u011funu da g\u00f6steriyoruz. Daha \u00f6nce test edilmemi\u015f U6:3 promot\u00f6r\u00fc en g\u00fc\u00e7l\u00fc etkiyi vermektedir. Uygun bir Cas9 ve gRNA kombinasyonu, 25-100% ile \u00e7e\u015fitli esansiyel ve nesli t\u00fckenmemi\u015f genlere hedefleme imkan\u0131 sunmaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, optimize edilmi\u015f CRISPR\/Cas ara\u00e7lar\u0131n\u0131n, offset nicking tabanl\u0131 mutagenez i\u00e7in de kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, oligon\u00fckleotit veya uzun \u00e7ift iplikli don\u00f6r \u015fablonlar\u0131 ile birlikte kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, ara\u00e7larimiz homoloji y\u00f6nlendirilmi\u015f tamir ile genomun hassas d\u00fczenlemesini, se\u00e7ici i\u015faret\u00e7ilere ihtiya\u00e7 duymadan, oranlarla m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lmaktad\u0131r. Son olarak, CRISPR\/Cas ile medyada somatik h\u00fccrelerde biallelik hedeflemesinin verimli bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015ftirilmesinin ard\u0131ndan, i\u015flevsizlik fenotiplerinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 ortaya koyuyoruz. K\u00fcmelenmi\u015f d\u00fczenli aral\u0131kl\u0131 k\u0131sa palindromik tekrarlar (CRISPR)\/CRISPR ili\u015fkili (Cas) ara\u00e7lar\u0131m\u0131z, belirli genlerin mutasyon fenotiplerinin h\u0131zl\u0131 de\u011ferlendirmesini ve tek n\u00fckleotit hassasiyeti ile genomun hassas d\u00fczenlemesini kolayla\u015ft\u0131racakt\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z ayr\u0131ca, CRISPR\/Cas ile y\u00fcksek verimlilikte genetik tarama i\u00e7in de yol a\u00e7maktad\u0131r."}
{"_id":"1287809","title":"Cost-effectiveness of 10-Year Risk Thresholds for Initiation of Statin Therapy for Primary Prevention of Cardiovascular Disease.","text":"\u00d6NEML\u0130L\u0130K Amerikan Kalp Derne\u011fi ve Amerikan Kalp Derne\u011fi (ACC\/AHA) kolesterol tedavi k\u0131lavuzlar\u0131, aterosklerotik kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (ASKD) ge\u00e7mi\u015fi olmayan yeti\u015fkinlere statinler tedavisi konusunda geni\u015f \u00e7apl\u0131 etkilere sahiptir.\n\nHEDEF Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ACC\/AHA kolesterol tedavi k\u0131lavuzlar\u0131nda kullan\u0131labilecek \u00e7e\u015fitli 10 y\u0131ll\u0131k ASKD risk e\u015fiklerinin maliyet etkinli\u011fini tahmin etmek.\n\nY\u00d6NTEM, AYAR VE KATILIMCIYLAR Mikro sim\u00fclasyon modeli, \u00f6m\u00fcr boyu zaman dilimi, ABD toplum perspektifi, maliyetler i\u00e7in %3 indirim oran\u0131 ve sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 i\u00e7in. Modelde, 40-75 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda temsilci bir ABD n\u00fcfusundan hipotezsel bireyler, statin tedavisi ald\u0131, ASKD olaylar\u0131 ya\u015fad\u0131 ve ASKD ile ilgili veya ASKD ile ilgili olmayan nedenlerden dolay\u0131 \u00f6ld\u00fc, bu da ASKD do\u011fal tarihi ve statin tedavi parametrelerine dayanmaktad\u0131r. Model parametreleri i\u00e7in veri kaynaklar\u0131, Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Beslenme Taramalar\u0131, b\u00fcy\u00fck klinik denemeler ve statin faydalar\u0131 ve tedavisi ile ilgili meta analizler ve di\u011fer yay\u0131nlanan kaynaklar i\u00e7eriyordu.\n\nANA SONU\u00c7LAR VE \u00d6l\u00c7\u00dcTLER \u00d6nlenen ASKD olaylar\u0131 ve kazan\u0131lan kalite ayarl\u0131 ya\u015fam y\u0131l\u0131 (QALY) ba\u015f\u0131na ek maliyetler.\n\nSONU\u00c7LAR Temel senaryoda, mevcut ASKD e\u015fik de\u011feri %7.5 veya daha y\u00fcksek, bu da statin tedavisi alan yeti\u015fkinlerin %48'ini kapsad\u0131\u011f\u0131 tahmin edilmektedir, 7.5% veya daha y\u00fcksek ASKD risk e\u015fik de\u011feri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda 37.000 $\/QALY'lik ek maliyet etkinli\u011fi oran\u0131 (ICER) bulunmaktad\u0131r. Daha gev\u015fek ASKD e\u015fik de\u011ferleri olan %4.0 veya daha y\u00fcksek (statin tedavisi alan yeti\u015fkinlerin %61'ini kapsar) ve %3.0 veya daha y\u00fcksek (statin tedavisi alan yeti\u015fkinlerin %67'sini kapsar) 81.000 $\/QALY ve 140.000 $\/QALY'lik ICER'lere sahiptir. 7.5% veya daha y\u00fcksek ASKD risk e\u015fik de\u011ferinden 3.0% veya daha y\u00fcksek ASKD risk e\u015fik de\u011ferine ge\u00e7i\u015f, 161.560 ek kardiyovask"}
{"_id":"1292369","title":"Biochemical Properties of Highly Neuroinvasive Prion Strains","text":"Bula\u015f\u0131c\u0131 prionlar, periferik giri\u015f sitelerinden merkezi sinir sistemine (CNS) yay\u0131l\u0131r ve burada ilerleyici n\u00f6rodejenerasyona neden olur, bu da nihayetinde \u00f6l\u00fcme yol a\u00e7ar. Ancak prion hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n patogenezinin, anormal \u015fekilde katlanm\u0131\u015f ve agrega haline gelmi\u015f PrP(Sc) proteininin varyant\u0131 veya konformasyonuna ba\u011fl\u0131 olarak dramatik farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterebilece\u011fi bilinmektedir. \u00c7o\u011fu prion varyant\u0131 CNS'ye girer, ancak baz\u0131 prion varyantlar\u0131 giri\u015f yapamaz ve hastal\u0131k klinik belirtileri g\u00f6stermez. Bu varyantlar aras\u0131nda patogenezdeki bu etkileyici farkl\u0131l\u0131klar\u0131n konformasyonel temeli belirsizdir. Fare adapteli prion varyantlar\u0131 kullanarak, burada y\u00fcksek derecede n\u00f6roinvazif prion varyantlar\u0131n\u0131n beyinlerde yayg\u0131n agregalar olu\u015fturdu\u011fu, konformasyonel olarak karars\u0131z ve denaturasyon ko\u015fullar\u0131nda istikrars\u0131z oldu\u011fu, ve h\u0131zla \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir hastal\u0131\u011fa neden oldu\u011fu g\u00f6steriliyor. Bu n\u00f6roinvazif varyantlar, k\u0131sa ink\u00fcbasyon d\u00f6nemlerinde PrP(Sc) \u00fcretimini verimli bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015ftirir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, zay\u0131f n\u00f6roinvazif prion varyantlar\u0131 b\u00fcy\u00fck fibriller plakalar olu\u015fturur ve istikrarl\u0131, konformasyonel olarak kararl\u0131 ve uzun ink\u00fcbasyon d\u00f6nemlerinde PrP(Sc) \u00fcretimini verimsiz bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015ftirir. Genel olarak, bu sonu\u00e7lar en n\u00f6roinvazif prion varyantlar\u0131n\u0131n da en istikrars\u0131z olanlar oldu\u011funu ve en h\u0131zl\u0131 d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclen prionlar\u0131n verimli yay\u0131l\u0131mlar\u0131n\u0131n ve istikrars\u0131z do\u011falar\u0131n\u0131n, CNS'ye verimli yay\u0131l\u0131mlar\u0131yla ili\u015fkili bir \u00f6zellik olabilece\u011fini desteklemektedir."}
{"_id":"1320137","title":"The twin-arginine translocation (Tat) protein export pathway","text":"\u00c7ift arginin ta\u015f\u0131ma (Tat) protein d\u0131\u015fa \u00e7\u0131karma sistemi, \u00e7o\u011fu bakteri ve arkelerin sitoplazmik zarlar\u0131nda bulunur ve tamamen katlanm\u0131\u015f proteinleri ta\u015f\u0131mak gibi olduk\u00e7a al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir \u00f6zelli\u011fe sahiptir. Bu nedenle sistem, iyon ge\u00e7irmezli\u011fi korurken farkl\u0131 boyutlarda yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f makromolek\u00fcler substratlar\u0131n ge\u00e7i\u015fine izin verecek kadar b\u00fcy\u00fck bir zar i\u00e7i yol sa\u011flamal\u0131d\u0131r. Gram negatif bakteri Escherichia coli'de, bu karma\u015f\u0131k g\u00f6revi ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in sadece \u00fc\u00e7 k\u00fc\u00e7\u00fck zar proteini kullan\u0131l\u0131r: TatA, TatB ve TatC. Bu incelemede, bu etkileyici makinenin nas\u0131l \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131na dair son geli\u015fmeleri \u00f6zetleyece\u011fiz."}
{"_id":"1322614","title":"New developments in the ATSAS program package for small-angle scattering data analysis","text":"ATSAS (versiyon 2.4) paketindeki yeni geli\u015fmeler, izotropik k\u00fc\u00e7\u00fck a\u00e7\u0131l\u0131 X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 ve n\u00f6tron sa\u00e7\u0131lma verilerinin i\u015flenmesi ve analiz edilmesi i\u00e7in a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015ft\u0131r. Bunlar \u015funlar\u0131 i\u00e7erir: (i) \u00e7oklu platform verileri manip\u00fclasyon ve g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ara\u00e7lar\u0131, (ii) otomatik veri i\u015fleme ve genel parametrelerin hesaplanmas\u0131 i\u00e7in programlar, (iii) di\u011fer yap\u0131sal y\u00f6ntemlerden y\u00fcksek ve d\u00fc\u015f\u00fck \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc modellerin daha iyi kullan\u0131m\u0131, (iv) zay\u0131f etkile\u015fimli oligoomerik sistemler ve kompleksler i\u00e7in \u00fc\u00e7 boyutlu modellerin olu\u015fturulmas\u0131 i\u00e7in yeni algoritmalar, ve (v) kar\u0131\u015f\u0131mlardan ve esnek sistemlerden gelen verilerin analizini geli\u015ftirmek i\u00e7in ara\u00e7lar. Yeni ATSAS s\u00fcr\u00fcm\u00fc, mevcut ana platformlar (Windows, Linux ve Mac OSX) i\u00e7in kurucular i\u00e7erir ve iyile\u015ftirilmi\u015f dizinli kullan\u0131c\u0131 belgeleri sa\u011flar. Weble ilgili geli\u015fmeler, kullan\u0131c\u0131 tart\u0131\u015fma forumu ve ATSAS programlar\u0131n\u0131 \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rmak i\u00e7in \u00e7evrimi\u00e7i eri\u015fimin geni\u015fletilmesi de sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"1332250","title":"The First Myriapod Genome Sequence Reveals Conservative Arthropod Gene Content and Genome Organisation in the Centipede Strigamia maritima ","text":"Myriapodlar (\u00f6rne\u011fin, centipedes ve millipedes), di\u011fer eklembacakl\u0131lara g\u00f6re basit bir omolog v\u00fccut plan\u0131na sahiptir. Bu s\u0131n\u0131f\u0131n t\u00fcm \u00fcyeleri karasal ortamlarda ya\u015far, ancak b\u00f6cekler gibi karasal ya\u015famlar\u0131n\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak edindiler. Myriapoda, dizilemi\u015f bir genomu olmayan tek eklembacakl\u0131 s\u0131n\u0131ft\u0131r. Strigamia maritima adl\u0131 centipedenin genomunu analiz ediyoruz. Bu genom, daha az gen kayb\u0131 ve yeniden d\u00fczenlenmeye u\u011fram\u0131\u015f kompakt bir genom korur ve daha \u00f6nce dizilenmi\u015f eklembacakl\u0131lardan daha az gen kayb\u0131 ve yeniden d\u00fczenlenmeye u\u011fram\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, b\u00f6ceklerde kaybolan bilaterian atadan korunan bir\u00e7ok ortolog geni i\u00e7erir. Analizimiz, bir\u00e7ok genin korunmu\u015f makro-sentez ba\u011flamlar\u0131nda yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bir\u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6l\u00e7ekli gen k\u00fcmelenmesi \u00f6rne\u011fini ortaya koyar. Strigamia maritima'n\u0131n baz\u0131 problemlerine b\u00f6ceklerden farkl\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcmler sundu\u011funu birka\u00e7 \u00f6rnek a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. B\u00f6cek olfaktori gen ailesi S. maritima'da yoktur ve havada koku alma, di\u011fer resept\u00f6r gen ailelerinin geni\u015flemesiyle ger\u00e7ekle\u015ftirilir. Baz\u0131 genler i\u00e7in S. maritima, b\u00f6ceklerin alternatif splice kullanmas\u0131 yerine kodlama dizisini \u00e7e\u015fitlendirmek i\u00e7in paraloglar geli\u015ftirmi\u015ftir. Bu, Dscam geni i\u00e7in en \u00e7arp\u0131c\u0131d\u0131r; Drosophila'ta 100.000'den fazla alternatif splice formu \u00fcreten, ancak S. maritima'da 100'den fazla paralog taraf\u0131ndan kodlanan bir gen. G\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re, herhangi bir bilinen fotosens\u00f6r proteini olmayan k\u00f6r bir organizman\u0131n yoklu\u011fuyla birlikte, kanonik sirkadiyen saat genlerinin de yoklu\u011fu ilgin\u00e7 bir ba\u011flant\u0131y\u0131 ortaya koyuyor. Myriapodlar\u0131n evrimsel konumunu kullanarak, birka\u00e7 belirli molek\u00fcler mekanizman\u0131n ve \u00f6zelliklerin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f noktas\u0131n\u0131 belirleyebiliyoruz. \u00d6rne\u011fin, gen\u00e7lik hormonu sinyalizasyonunun eklembacakl\u0131lar\u0131n d\u0131\u015f iskeletinin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131yla birlikte evrimle\u015fti\u011fini ve RR-1 i\u00e7eren k\u00fctik\u00fcl proteinlerinin Mandibulata'ya giden soyda evrimle\u015fti\u011fini sonucuna var\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, \u00e7e\u015fitli gen geni\u015flemeleri ve kay\u0131plar\u0131n\u0131n ne zaman meydana geldi\u011fini de belirliyoruz. Strigamia maritima'n\u0131n genomu, atalar\u0131m\u0131z\u0131n ek"}
{"_id":"1333643","title":"Genetic and Functional Diversification of Small RNA Pathways in Plants","text":"\u00c7ok h\u00fccreli \u00f6karyotlar, yakla\u015f\u0131k 21-24 n\u00fckleotit uzunlu\u011funda iki genel t\u00fcre ait k\u00fc\u00e7\u00fck RNA molek\u00fclleri \u00fcretir: mikroRNA (miRNA) ve k\u0131sa m\u00fcdahale edici RNA (siRNA). Bunlar, genleri, transpozonlar\u0131 ve vir\u00fcsleri susturmak veya d\u00fczenlemek, kromatin ve genom yap\u0131s\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in diziye \u00f6zg\u00fc rehberler olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcrler. K\u00fc\u00e7\u00fck RNA'lar\u0131n olu\u015fumu veya aktivitesi, Dicer (veya Dicer Benzeri [DCL]) ve Argonaute proteinlerini kodlayan gen ailelerine ait fakt\u00f6rlere ve baz\u0131 siRNA'lar i\u00e7in RNA ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA polimeraz (RDR) proteinlerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bir\u00e7ok hayvanla farkl\u0131 olarak, bitkiler birden fazla DCL ve RDR proteini kodlar. Arabidopsis thaliana'n\u0131n bir dizi ekleme mutant\u0131 kullan\u0131larak, \u00fc\u00e7 DCL proteini i\u00e7in benzersiz i\u015flevler, miRNA (DCL1), endojen siRNA (DCL3) ve viral siRNA (DCL2) biyosentezi i\u00e7in tespit edildi. Bir RDR proteini (RDR2) t\u00fcm analiz edilen endojen siRNA'lar i\u00e7in gereklidir. DCL3 ve rdr2 mutantlar\u0131nda endojen siRNA kayb\u0131, baz\u0131 lokuslarda heterokromatik i\u015faretlerin kayb\u0131 ve artan transkriptik birikimle ili\u015fkilendirildi. Turnip crinkle vir\u00fcs\u00fcne kar\u015f\u0131 siRNA olu\u015fumu aktivitesindeki kusurlar, dcl2 mutlu bitkilerde artan vir\u00fcs duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131yla korelasyon g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7 olarak, DCL ve RDR genlerinin \u00e7o\u011falmas\u0131 ve \u00e7e\u015fitlenmesi, bitkilerin geli\u015fimi, kromatin yap\u0131s\u0131 ve savunmada k\u00fc\u00e7\u00fck RNA y\u00f6nlendirilmi\u015f yollar\u0131n uzmanla\u015fmas\u0131nda katk\u0131da bulunmu\u015ftur."}
{"_id":"1336292","title":"Immunosuppressant FTY720 inhibits thymocyte emigration.","text":"Timusun ba\u015fl\u0131ca rolleri aras\u0131nda, olgun T h\u00fccrelerini periferik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemine sa\u011flamak yer al\u0131r, ancak h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131na \u00e7\u0131kma mekanizmalar\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, yeni bir imm\u00fcnosupresif reaktif madde olan FTY720'nin, T h\u00fccrelerinin timustan d\u0131\u015f\u0131na \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 engelleme yetene\u011fini inceledik. G\u00fcnl\u00fck olarak 1 mg\/kg dozda FTY720 y\u00f6netimi, periferik kan T limfositlerinin say\u0131s\u0131nda belirgin bir azalmaya neden oldu. Timusta, uzun s\u00fcreli g\u00fcnl\u00fck FTY720 y\u00f6netimi, olgun meduller thymositlerin (CD4(+)CD8(-) ve CD4(-)CD8(+)) oran\u0131nda \u00fc\u00e7 ila d\u00f6rt kat art\u0131\u015fa ve \u00e7ift pozitif h\u00fccre (CD4(+)CD8(+)) oran\u0131nda hafif bir azalmaya yol a\u00e7t\u0131. Fenotipik analiz (TCRalpha beta, H-2K(d), CD44, CD69 ve CD24), bu artm\u0131\u015f alt gruplar\u0131n olas\u0131 son timik g\u00f6\u00e7menler olabilece\u011fini ortaya koydu. Bu alt gruplarda y\u00fcksek d\u00fczeyde L-selectin ifadesi, onlar\u0131n timustan \u00e7\u0131kmaktan engellendi\u011fini daha da \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Intrathymik fluorescein isotiyosiyanat etiketlemesi, FTY720'li farelerde, kontrol sol\u00fcsyonlu farelere k\u0131yasla lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde ve splende sadece etiketli h\u00fccrelerin d\u00f6rtte biri tespit edilebildi. Bu sonu\u00e7lar, FTY720'nin imm\u00fcnosupresif etkisinin, en az\u0131ndan k\u0131smen, timustan periferik b\u00f6lgeye T h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc engelleme etkisine ba\u011fl\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"1338283","title":"Validating a conceptual model for an inter-professional approach to shared decision making: a mixed methods study","text":"\n# Rasyonel, Ama\u00e7lar ve Hedefler\nArtan \u00e7ok disiplinli (IP) sa\u011fl\u0131k bak\u0131m ekiplerinin hastalarla karar alma s\u00fcrecine dahil edilmesine olan ilgi \u00fczerine, birincil bak\u0131m ortamlar\u0131nda payla\u015f\u0131lan karar alma (SDM) i\u00e7in \u00e7ok disiplinli bir yakla\u015f\u0131m modeli geli\u015ftirdik. Kanada'daki payda\u015flarla birlikte modelin ge\u00e7erlili\u011fini de\u011ferlendirdik.\n\n## Y\u00f6ntemler\n15 bireysel ve 7 grup r\u00f6portaj\u0131nda 79 payda\u015fla, a\u015fa\u011f\u0131daki sorular\u0131 sorduk:\n1. \u00c7ok disiplinli-SDM modelinde de\u011fi\u015fiklikler \u00f6nermeleri.\n2. Modelin klinik uygulamada uygulanmas\u0131n\u0131 engelleyen ve kolayla\u015ft\u0131ran fakt\u00f6rleri belirlemeleri.\n3. Bir teori de\u011ferlendirme anketini kullanarak modeli de\u011ferlendirmeleri.\n\nTranskriptleri tematik analiz ve anket verileri i\u00e7in tan\u0131mlay\u0131c\u0131 analiz yapt\u0131k.\n\n## Sonu\u00e7lar\nPayda\u015flar, modeli merkezde hastay\u0131 konumland\u0131rmay\u0131, aile kavram\u0131n\u0131 \u00f6nemli ba\u015fkalar\u0131na geni\u015fletmeyi, sonu\u00e7lar\u0131 netle\u015ftirmeyi, zaman kavram\u0131n\u0131 vurgulamay\u0131, mikro, orta ve makro seviyeleri tek bir diyagramda birle\u015ftirerek ve ortam\u0131 ve duygular\u0131 tan\u0131ma \u00f6nerilerini \u00f6nerdiler.\n\nEn yayg\u0131n engeller, zaman k\u0131s\u0131tlamalar\u0131, yetersiz kaynaklar ve sa\u011fl\u0131k profesyonelleri aras\u0131nda g\u00fc\u00e7 dengesizli\u011fiydi. En yayg\u0131n kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar ise \u00e7ok disiplinli ve SDM konusunda e\u011fitim ve e\u011fitim, \u00e7ok disiplinli bir SDM yakla\u015f\u0131m\u0131na ula\u015fma motivasyonu ve disiplinler aras\u0131 roller hakk\u0131nda kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 bilgi ve anlay\u0131\u015f idi.\n\nPayda\u015flar\u0131n \u00e7o\u011fu, kavramlar ve kavramlar aras\u0131ndaki ili\u015fkiler netti ve modeli mant\u0131kl\u0131, test edilebilir, net bir \u015fematik temsili olan ve \u00e7ok disiplinli i\u015fbirli\u011fine, payla\u015f\u0131lan karar almaya ve birincil bak\u0131ma alakal\u0131 olarak de\u011ferlendirdi.\n\n## Sonu\u00e7\nPayda\u015flar, birincil bak\u0131m ortamlar\u0131 i\u00e7in yeni \u00e7ok disiplinli-SDM modelini do\u011frulad\u0131 ve birka\u00e7 de\u011fi\u015fiklik \u00f6nerdi. Gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalar, modelin \u00e7ok disiplinli klinik uygulamada SDM'yi uygulamaya yard\u0131mc\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmelidir."}
{"_id":"1344498","title":"Glutaminolysis activates Rag-mTORC1 signaling.","text":"Amino asit h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini, y\u00fcksek derecede korunan kinaz TORC1'in etkinle\u015ftirilmesi yoluyla kontrol eder. Glutamin, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi kontrol\u00fcnde ve metabolizmas\u0131nda \u00f6zellikle \u00f6nemli bir amino asittir. Bununla birlikte, glutamin\u0131n TORC1 etkinle\u015ftirmedeki rol\u00fc k\u00f6t\u00fc tan\u0131mlanm\u0131\u015f durumdad\u0131r. Glutamin, \u03b1-ketoglutarat \u00fcretmek i\u00e7in glutaminoliz yoluyla metabolize edilir. Glutamin ve leuzininin birle\u015fimi, memelilerde TORC1'i (mTORC1) aktive eder, glutaminolizi ve \u03b1-ketoglutarat \u00fcretimini art\u0131rarak bunu ger\u00e7ekle\u015ftirir. Glutaminolizinin inhibisyonu, RagB'nin GTP y\u00fcklenmesini ve lisosomal translokasyonu \u00f6nler, bu da mTORC1'in sonraki etkinle\u015fmesini engeller. S\u00fcrekli aktif Rag heterodimer, glutaminoliz olmadan mTORC1'i aktive eder. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, art\u0131r\u0131lm\u0131\u015f glutaminoliz veya h\u00fccre i\u00e7ine ge\u00e7irilebilir \u03b1-ketoglutarat analogu, lisosomal translokasyonu ve mTORC1'in etkinle\u015fmesini uyar\u0131r. Son olarak, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve otofaji, her ikisi de mTORC1 taraf\u0131ndan kontrol edilen s\u00fcre\u00e7ler, glutaminoliz yoluyla d\u00fczenlenir. Bu nedenle, mTORC1, glutamin ve leuzininin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve glutaminoliz ve \u03b1-ketoglutarat \u00fcretiminin \u00fcst\u00fcndeki Rag yoluyla etkinle\u015fmesini alg\u0131lar. Bu, kanser h\u00fccrelerinde glutamin ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n bir a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131 sa\u011flayabilir."}
{"_id":"1346695","title":"microRNA-31\/factor-inhibiting hypoxia-inducible factor 1 nexus regulates keratinocyte differentiation.","text":"Notch, epiderm ve korneal epitelde proliferasyondan farkl\u0131la\u015fmaya ge\u00e7i\u015fte kritik bir rol oynar. Ayr\u0131ca, psoriasis, atopik dermatit, non-melanom cilt kanseri ve melanom gibi hastal\u0131klarda anormal Notch sinyali, farkl\u0131la\u015fma ve proliferasyonun bozulmas\u0131yla karakterizedir. Notch sinyalizasyonunun a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f olaylar\u0131na dair \u00e7ok \u015fey bilinse de, ligand aktivasyonundan sonra Notch resept\u00f6r sinyalizasyonunu negatif olarak d\u00fczenleyen fakt\u00f6rler tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Notch, fakt\u00f6r-inhibe eden hipoksiy-ind\u00fcklenebilir fakt\u00f6r 1 (FIH-1) taraf\u0131ndan hidroksile edilebilir; ancak bu olgunun biyolojik \u00f6nemi net de\u011fildir. Burada, hastal\u0131kl\u0131 epiderm ve korneal epitelde FIH-1 ifadesinin art\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u0130lk insan epidermal keratinositler (HEK'ler) ve insan korneal epitel keratinositler (HCEK'ler) h\u00fccrelerinde FIH-1 seviyelerini y\u00fckseltmek, bat\u0131k k\u00fclt\u00fcrlerde ve insan epiderminin \u00fc\u00e7 boyutlu organotipik raft modelinde farkl\u0131la\u015fmay\u0131 engeller, k\u0131smen Notch sinyalizasyonunda koordineli bir azalma yoluyla. FIH-1'in indirgenmesi, keratinosit farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. FIH-1'in in vivo kayb\u0131, limbal epitelde Notch aktivitesini art\u0131rarak daha farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f bir fenotip olu\u015fturur. miR-31 (mikor-RNA-31), FIH-1 ifadesini sonu\u00e7ta keratinosit farkl\u0131la\u015fmas\u0131na yol a\u00e7an ve Notch aktivasyonu yoluyla medyasyona u\u011frayan do\u011fal bir negatif d\u00fczenleyicidir. miR-31'in ektope olarak ifade edilmesi, farkl\u0131la\u015fmam\u0131\u015f bir korneal epitel h\u00fccre hatt\u0131nda farkl\u0131la\u015fmay\u0131 te\u015fvik eder ve \u00fc\u00e7 boyutlu raft k\u00fclt\u00fcr modelinde korneal epitelin yeniden yarat\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, keratinosit kader kararlar\u0131nda daha \u00f6nce bilinmeyen bir mekanizma tan\u0131mlar, burada Notch sinyalizasyonunun potansiyeli, k\u0131smen miR-31\/FIH-1 eksen arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kontrol edilir."}
{"_id":"1349033","title":"Advantages of larval control for African malaria vectors: Low mobility and behavioural responsiveness of immature mosquito stages allow high effective coverage","text":"MacDonald-Ross model'in duyarl\u0131l\u0131k analizine dayanarak, s\u0131tma bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 azaltman\u0131n en iyi yolu, vekt\u00f6rlerin \u00f6m\u00fcrlerini ve insan beslenme s\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131 azaltabilen b\u00f6cek \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fcler ile yeti\u015fkin di\u015fi sivrisinekleri hedeflemek oldu\u011fu uzun s\u00fcredir savunulmaktad\u0131r. Ancak bu analizler, sivrisinek yeti\u015fkinleri ve onlardan \u00f6nce gelen immatur a\u015famalar\u0131 aras\u0131nda temel bir biyolojik fark\u0131 g\u00f6z ard\u0131 etmi\u015ftir: yeti\u015fkinler, bir\u00e7ok m\u00fcdahale \u00f6nlemini tespit edebilen ve ka\u00e7\u0131nabilen y\u00fcksek hareketlilikte u\u00e7an b\u00f6ceklerdir, oysa sivrisinek yumurtalar\u0131, larvalar\u0131 ve pupalar\u0131, kontrol \u00f6nlemlerinden ka\u00e7amayacaklar\u0131 nispeten k\u00fc\u00e7\u00fck su habitatlar\u0131na hapsolmu\u015flard\u0131r. Hipotezimiz, yeti\u015fkin sivrisineklerin, ancak immatur sivrisineklerin m\u00fcdahale \u00f6nlemlerinden ka\u00e7\u0131nabilmeleri nedeniyle kontrol\u00fcn\u00fcn zay\u0131flad\u0131\u011f\u0131 y\u00f6n\u00fcndedir. Bir sivrisinek m\u00fcdahale ka\u00e7\u0131nmas\u0131 modeline basit bir yakla\u015f\u0131m uyguluyoruz ve bu yakla\u015f\u0131m\u0131n etkili kapsam\u0131 ve genel s\u0131tma bula\u015f\u0131m etkisini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Tarihsel kan\u0131tlar\u0131 inceliyoruz ve Afrika'daki s\u0131tma vekt\u00f6rlerinin larval kontrol\u00fcn\u00fcn etkili olabilece\u011fini, pratik de\u011fil de temel s\u0131n\u0131rlamalara ba\u011fl\u0131 olarak etkili kapsamdaki tek s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n sonu\u00e7land\u0131r\u0131yoruz. Alt Sahra Afrika'daki s\u0131tma vekt\u00f6rlerinin larval kontrol stratejileri, yeti\u015fkin kontrol m\u00fcdahalelerine tamamlay\u0131c\u0131 olarak ve s\u0131tma geri \u00e7ekme \u00e7abalar\u0131n\u0131n ayr\u0131lmaz bir par\u00e7as\u0131 olarak \u00f6ncelikli olarak geli\u015ftirilmeli, de\u011ferlendirilmeli ve uygulanmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"1354567","title":"The Arabidopsis Chromatin-Modifying Nuclear siRNA Pathway Involves a Nucleolar RNA Processing Center","text":"Arabidopsis thaliana'da, k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale edici RNA'lar (siRNA'lar), endojen DNA tekrarlar\u0131nda sitozin metilasyonunu y\u00f6nlendirir, bu da iki bi\u00e7imdeki n\u00fckleer RNA polimeraz IV (Pol IVa ve Pol IVb), RNA ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA polimeraz 2 (RDR2), Dicer benzeri 3 (DCL3), Argonot 4 (AGO4), kromatin yeniden d\u00fczenleyicileri DRD1 ve de novo sitozin metilaz DRM2'yi i\u00e7eren bir yolla ger\u00e7ekle\u015fir. G\u00f6steriyoruz ki RDR2, DCL3, AGO4 ve NRPD1b (Pol IVb'nin en b\u00fcy\u00fck alt birimi) siRNA'lar i\u00e7inde n\u00fckleolusa kolokalezler. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Pol IVa ve DRD1 n\u00fckleolusun d\u0131\u015f\u0131ndad\u0131r ve endojen tekrar lokuslar\u0131yla kolokalezler. Mutasyonla tetiklenen yol proteininin kayb\u0131, a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f proteininin yanl\u0131\u015f yerle\u015ftirmesini ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r, bu da eylem s\u0131ras\u0131n\u0131 ortaya koyar. Pol IVa ilk olarak \u00e7al\u0131\u015f\u0131r ve lokasyonu RNA ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r, bu da bir RNA \u015fablonu oldu\u011funu ima eder. Hipotezimiz, heterokromatik durumun korunmas\u0131n\u0131n, Pol IVa'n\u0131n lokus \u00f6zg\u00fcl transkripsiyonunu takip eden siRNA \u00fcretimi ve AGO4 ve NRPD1b i\u00e7eren susturma komplekslerinin n\u00fckleolar i\u015fleme merkezlerinde toplanmas\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir."}
{"_id":"1358909","title":"Peripheral arterial disease in the elderly: The Rotterdam Study.","text":"Ya\u015fl\u0131 bir n\u00fcfusta periferik arteri hastal\u0131\u011f\u0131 (PAD) ve ara verici diz a\u011fr\u0131s\u0131 (IC) ya\u015fa ve cinsiyete \u00f6zg\u00fc yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in, 7715 ki\u015fi \u00fczerinde (erkeklerin %40'\u0131, kad\u0131nlar\u0131n %60'\u0131) 55 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc bir n\u00fcfus tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. PAD ve IC varl\u0131\u011f\u0131, s\u0131ras\u0131yla ayak-kol sistolik kan bas\u0131nc\u0131 endeksi (AAI) \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ve D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc\/Rose anketiyle belirlendi. PAD, herhangi bir bacakta AAI'nin <0.90 olmas\u0131 halinde mevcut olarak kabul edildi. PAD'in yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %19.1'di (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %18.1 - %20.0): %16.9 erkeklerde ve %20.5 kad\u0131nlarda. IC semptomlar\u0131, \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n %1.6'l\u0131k (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %1.3 - %1.9) bir kesimi taraf\u0131ndan rapor edildi (erkeklerde %2.2, kad\u0131nlarda %1.2). PAD'li bireylerin %6.3'\u00fc (erkeklerde %8.7, kad\u0131nlarda %4.9) IC semptomlar\u0131 bildirdi, ancak IC'li bireylerin %68.9'unda AAI 0.90'\u0131n alt\u0131nda bulundu. AAI'nin <0.90 olan bireyler, sigara i\u00e7en, hipertansiyonu olan ve semptomatik veya asemptomatik kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131 olan ki\u015filerle, AAI'nin 0.90 veya \u00fczeri olanlara k\u0131yasla daha olas\u0131yd\u0131. Yazarlar, ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusta PAD'in yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n y\u00fcksek oldu\u011funu, ancak IC'nin nispeten d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu ve her ikisinin de ya\u015f ilerledik\u00e7e a\u00e7\u0131k\u00e7a artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 sonu\u00e7land\u0131r\u0131yorlar. PAD hastalar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011fu IC semptomlar\u0131 bildirmiyor."}
{"_id":"1360607","title":"Antioxidants attenuate the plasma cytokine response to exercise in humans.","text":"Egzersiz, plazma TNF-alfa, IL-1beta ve IL-6 seviyelerini art\u0131r\u0131r, ancak TNF-alfa ve IL-1beta'n\u0131n uyar\u0131c\u0131lar\u0131 ve kaynaklar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmez. Daha \u00f6nce e\u011fitilmemi\u015f bireylerde bu sitokin (\u00f6zellikle IL-1beta) yan\u0131t\u0131nda oksidatif stresin rol\u00fcn\u00fc ve monositlerin potansiyel katk\u0131s\u0131n\u0131 test ettik. Alt\u0131 sa\u011fl\u0131kl\u0131 atlet olmayan ki\u015fi, 70% Vo(2 max) yo\u011funlu\u011funda 45'er dakikal\u0131k iki bisiklet egzersiz seans\u0131 yapmadan \u00f6nce ve sonra bir kombinasyon antioksidanlar (vitamin E, A ve C 60 g\u00fcn; allopurinol 15 g\u00fcn; ve N-asetilcistein 3 g\u00fcn) ald\u0131. Kan, temel, egzersiz sonras\u0131 ve egzersizden 30 ve 120 dakika sonra al\u0131nd\u0131. Plazma sitokinleri ELISA ile belirlendi ve monosit i\u00e7i sitokin seviyesi ak\u0131\u015f sitometri ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Antiosidanlar al\u0131nmadan \u00f6nce, egzersiz sonucunda TNF-alfa %60, IL-1beta \u00fc\u00e7 kat ve IL-6 alt\u0131 kat artt\u0131 (P < 0.05). Antiosidanlar al\u0131nd\u0131ktan sonra, plazma IL-1beta tespit edilemedi, egzersize ba\u011fl\u0131 TNF-alfa yan\u0131t\u0131 ortadan kalkt\u0131 ve IL-6 yan\u0131t\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde zay\u0131flad\u0131 (P < 0.05). Egzersiz, sitokin \u00fcreten monositlerin y\u00fczdesini veya ortalama floresan yo\u011funlu\u011funu art\u0131rmad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, e\u011fitilmemi\u015f insanlarda oksidatif stres, egzersizle ili\u015fkili sitokin \u00fcretiminin ana uyar\u0131c\u0131s\u0131d\u0131r ve monositler bu s\u00fcre\u00e7te rol oynamaz."}
{"_id":"1365188","title":"Relation between colonic proglucagon expression and metabolic response to oligofructose in high fat diet-fed mice.","text":"Birka\u00e7 veri, fermente edilebilir diyet lifinin obezite ve ili\u015fkili metabolik bozukluklar\u0131n kontrol\u00fcnde bir rol oynayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, standart diyetle beslenen fareler ve obeziteyle ili\u015fkili metabolik bozukluklar\u0131 indiren iki farkl\u0131 y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle beslenen fareler \u00fczerinde k\u0131sa zincir frukto-oligosakkarit (OFS) - sindirilemez bir oligosakkarit -in olas\u0131 rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r. Standart diyetle beslenen farelerde OFS'nin daha \u00f6nce g\u00f6sterildi\u011fi gibi birka\u00e7 etkisini do\u011frulad\u0131k, yani toplam ve bo\u015f caecum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131, epididymal ya\u011f k\u00fctlesinde \u00f6nemli bir azalma ve kolonik ve portal kan dola\u015f\u0131m\u0131nda glukagon benzeri peptid-1 (GLP-1) seviyesinin artmas\u0131, bu da kolonik proglukagon mRNA d\u00fczeyinde daha y\u00fcksek bir art\u0131\u015fla pozitif olarak ili\u015fkiliydi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, 4 haftal\u0131k OFS tedavisi, iki farkl\u0131 y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyette ayn\u0131 dozda eklendi\u011finde farkl\u0131 etkiler g\u00f6sterdi. OFS, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 karbonhidrat i\u00e7ermeyen diyette birlikte eklendi\u011finde enerji al\u0131m\u0131n\u0131, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kazan\u0131m\u0131n\u0131, kan \u015fekerini ve epididymal ya\u011f k\u00fctlesini azaltt\u0131, ayn\u0131 zamanda kolonik proglukagon ifadesini ve ins\u00fclin sekresyonunu te\u015fvik etti. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, proglukagon ifadesinin artmas\u0131n\u0131n yak\u0131n kolon ile OFS'nin kan \u015fekeri, ya\u011f k\u00fctlesi geli\u015fimi ve\/veya v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kazan\u0131m\u0131 \u00fczerindeki etkileri aras\u0131nda bir ili\u015fki oldu\u011funu desteklemektedir. \u00d6zetle, diyet oligosakkaritler, belirli ko\u015fullarda endojen GLP-1 \u00fcretimini te\u015fvik eden ve faydal\u0131 fizyolojik sonu\u00e7lara yol a\u00e7an ilgin\u00e7 bir diyet lifleri s\u0131n\u0131f\u0131 olacakt\u0131r. Bu, insan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda kan\u0131tlanmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"1371440","title":"Aurora B phosphorylates spatially distinct targets to differentially regulate the kinetochore-microtubule interface.","text":"Do\u011fru kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131, kinetokorlar ve mikrot\u00fcb\u00fcller aras\u0131ndaki dikkatlice d\u00fczenlenmi\u015f etkile\u015fimler gerektirir, ancak \u00e7e\u015fitli ba\u011flanma kusurlar\u0131n\u0131 d\u00fczeltmek i\u00e7in esneklik nas\u0131l sa\u011flan\u0131rsa a\u00e7\u0131k de\u011fildir. Burada, Aurora B kinaz\u0131n, kinetokor-mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flamalar\u0131nda kritik rol oynayan korunmu\u015f d\u0131\u015f kinetokor KNL1\/Mis12 kompleksi\/Ndc80 kompleksi (KMN) a\u011f\u0131na \u00fc\u00e7 farkl\u0131 mekanda \u00fc\u00e7 farkl\u0131 hedefi fosforile etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. KMN a\u011f\u0131na kombinasyonel fosforilasyon, tam fosforilasyonda mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flama aktivitesinde kademeli seviyeler olu\u015fturur ve bu da mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flamas\u0131n\u0131 ciddi \u015fekilde bozar. Her bir proteinin fosforilasyon durumunu de\u011fi\u015ftirme, buna kar\u015f\u0131l\u0131k gelen kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131 kusurlar\u0131na neden olur. \u00d6nemli olan, bu hedeflerin kinetokor ekseni boyunca mekansal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n, gerilme ve ba\u011flanma durumundaki de\u011fi\u015fikliklere yan\u0131t olarak farkl\u0131 fosforilasyonlara yol a\u00e7mas\u0131d\u0131r. Toplamda, mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flama durumunu yaln\u0131zca ikili de\u011fi\u015fikliklere indirgemek yerine, gerilime ba\u011fl\u0131 olarak kinetokor-mikrot\u00fcb\u00fcl etkile\u015fimlerinin hassas ayarlanmas\u0131 i\u00e7in bir mekanizma \u00f6nerdi\u011fimiz sonucuna var\u0131yoruz."}
{"_id":"1373287","title":"Prognostic importance of 6-mercaptopurine dose intensity in acute lymphoblastic leukemia.","text":"6-Mercaptopurin (6MP) ve metotreksat, \u00e7ocuk akut lenfositik l\u00f6semi (ALL) i\u00e7in devam eden tedavinin temelini olu\u015fturur. Oral 6MP ve metotreksat \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda, bu ajanlar\u0131n aktif metabolitlerinin, yani metotreksat poliglutamatlar\u0131 (MTXPG'ler) ve tiyoguanin n\u00fckleotitlerinin (TGN'ler) kronik sistemik maruziyet endeksleri, olay \u00f6zg\u00fcr hayatta kalma (EFS) ile pozitif olarak korelasyon g\u00f6stermi\u015ftir. Amac\u0131m\u0131z, MTXPG'ler, TGN'ler ve uygulanan metotreksat ve 6MP'nin doz yo\u011funlu\u011funun, tek bir merkez arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla t\u00fcm tedavinin koordine edildi\u011fi ve metotreksat\u0131n haftal\u0131k dozlar\u0131n\u0131n parenteral olarak verildi\u011fi bir tedavi protokol\u00fc ortam\u0131nda prognostik olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmekti. Protokol XII'nin toplam\u0131nda, 182 \u00e7ocuk remisyon elde etti ve haftal\u0131k 40 mg\/m2 parenteral metotreksat ve g\u00fcnl\u00fck a\u011f\u0131zdan al\u0131nan 6MP ald\u0131, ilk y\u0131lda her 6 haftada bir pulsi kemoterapiyle kesintiye u\u011frad\u0131. Toplamda 709 TGN, 418 MTX-PG ve 267 tiyopurin metiltransferaz (TPMT) \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, ayr\u0131ca 19.046 haftal\u0131k 6MP ve metotreksat i\u00e7in tam doz yo\u011funlu\u011fu bilgileri (al\u0131nan doz, protokol haftal\u0131k dozuna b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f) analiz edildi. Tek de\u011fi\u015fkenli analizlerde, sadece 6MP ve haftal\u0131k metotreksat\u0131n daha y\u00fcksek doz yo\u011funlu\u011fu, genel EFS'nin \u00f6nemli tahmincileriydi (P =.006 ve.039, s\u0131ras\u0131yla). N\u00f6trofilinin olu\u015fumu, daha k\u00f6t\u00fc bir sonu\u00e7la ili\u015fkiliydi (P =.040). \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizde, sadece 6MP'nin daha y\u00fcksek doz yo\u011funlu\u011fu (P =.020), EFS'nin \u00f6nemli bir tahmincisiydi, daha d\u00fc\u015f\u00fck TPMT aktivitesi (P =.096), daha iyi bir sonu\u00e7la ili\u015fkili e\u011filimi g\u00f6steriyordu. 6MP doz yo\u011funlu\u011fu, homozigot vah\u015fi tip TPMT fenotipine sahip hastalarda EFS ile de ili\u015fkiliydi (P =.007). Daha d\u00fc\u015f\u00fck 6"}
{"_id":"1379127","title":"Orai1 and STIM1 are critical for breast tumor cell migration and metastasis.","text":"T\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131, kanser hastalar\u0131n\u0131n ba\u015fl\u0131ca \u00f6l\u00fcm nedenidir. T\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131n\u0131n alt\u0131nda yatan molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 anlamak, potansiyel ila\u00e7 hedefleri sa\u011flayacakt\u0131r. Burada, Orai1 ve STIM1'in, her ikisi de depolanm\u0131\u015f kalsiyum giri\u015fiyle ili\u015fkili olan, in vitro meme t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresi g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve farelerde t\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131n\u0131 destekledi\u011fini bildiriyoruz. Y\u00fcksek metastatik insan meme kanseri h\u00fccrelerinde Orai1 veya STIM1'in RNA m\u00fcdahalesi ile azalt\u0131lmas\u0131 veya depolanm\u0131\u015f kalsiyum kanallar\u0131n\u0131n farmakolojik bir inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn kullan\u0131m\u0131, hayvan modellerinde t\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131n\u0131 azaltt\u0131. Verilerimiz, Orai1 ve STIM1'in t\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131nda bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve depolanm\u0131\u015f kalsiyum giri\u015fi kanallar\u0131n\u0131n potansiyel kanser tedavi hedefleri olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"1381673","title":"Mouse Spermatogenic Stem Cells Continually Interconvert between Equipotent Singly Isolated and Syncytial States","text":"Farenkelerin spermatojenik k\u00f6k h\u00fccrelerinin kimli\u011fi ve davran\u0131\u015flar\u0131 uzun s\u00fcredir ilgi oda\u011f\u0131 olmu\u015ftur. Mevcut \"Model\"de, k\u00f6k h\u00fccre i\u015flevi tek ba\u015f\u0131na izole edilmi\u015f (As) spermatojenik h\u00fccrelere k\u0131s\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. GFR\u03b11+ k\u00f6k h\u00fccrelerinin tek h\u00fccre dinamiklerini in vivo inceleyerek, evde sin\u00e7yal spermatojenik h\u00fccrelerin de, par\u00e7alanma yoluyla, k\u00f6k h\u00fccre i\u015flevine katk\u0131da bulundu\u011funu \u00f6ne s\u00fcren alternatif bir hipotezi de\u011ferlendiriyoruz. Canl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve pulsl\u00fc etiketleme kullanarak, bireysel GFR\u03b11+ h\u00fccrelerin kaderini nicel olarak belirleriz ve sabit durum spermatojenik olu\u015fum s\u0131ras\u0131nda GFR\u03b11+ pop\u00fclasyonunun tamam\u0131n\u0131n tek bir k\u00f6k h\u00fccre havuzundan olu\u015ftu\u011funu, h\u00fccrelerin s\u00fcrekli olarak As ve sin\u00e7yal durumlar aras\u0131nda d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ge\u00e7irdi\u011fini buluyoruz. Yetersiz h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ve sin\u00e7yal par\u00e7alanma oranlar\u0131na dayanan minimal bir biyofiziksel model, sabit durum ve post-sald\u0131r\u0131 rejenerasyon s\u0131ras\u0131nda GFR\u03b11+ h\u00fccrelerinin rastgele kaderlerini kesin bir \u015fekilde tahmin eder. Bu nedenle, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, fare testisinde spermatojenik k\u00f6k h\u00fccre i\u015flevi i\u00e7in alternatif ve dinamik bir model tan\u0131mlar."}
{"_id":"1383826","title":"Pseudoknots: RNA Structures with Diverse Functions","text":"RNA molek\u00fclleri h\u00fccrelerde genetik bilgiyi DNA'dan proteine aktarmaktan enzim katalizine kadar \u00e7e\u015fitli biyolojik i\u015flevleri yerine getirir. Bu \u00e7e\u015fitli rolleri yans\u0131tan basit do\u011frusal RNA dizileri, urasil, guanin, sitosin ve adeninden olu\u015fan karma\u015f\u0131k \u00fc\u00e7 boyutlu yap\u0131lar olu\u015fturur. Proteinlerin zink parmaklar\u0131 ve beta silindirleri gibi farkl\u0131 yap\u0131sal motifleri oldu\u011fu gibi, RNA molek\u00fclleri de belirli yayg\u0131n yap\u0131lar benimsemi\u015ftir. En yayg\u0131n RNA yap\u0131lar\u0131ndan biri, pseudoknot ad\u0131 verilen bir motiftir. \u0130lk olarak turnip sar\u0131 mozaik vir\u00fcs\u00fcnde [1] tan\u0131nan pseudoknot, en az\u0131ndan iki heliks segmentini tek iplikli b\u00f6lgeler veya d\u00f6ng\u00fclerle (\u015eekil 1) ba\u011flayan bir RNA yap\u0131s\u0131d\u0131r. Pseudoknotlar\u0131n birka\u00e7 farkl\u0131 katlanma topolojisi olmas\u0131na ra\u011fmen, en iyi karakterize edilmi\u015f olan\u0131 H tipidir. H tipinde katlanmada, bir sa\u00e7pin d\u00f6ng\u00fcs\u00fcndeki bazlar, sap\u0131n d\u0131\u015f\u0131ndaki bazlarla i\u00e7 molek\u00fcler \u00e7iftler olu\u015fturur (\u015eekil 1A ve 1B). Bu, ikinci bir sap ve d\u00f6ng\u00fcn\u00fcn olu\u015fumuna neden olur ve sonu\u00e7ta iki sap ve iki d\u00f6ng\u00fcye sahip bir pseudoknot olu\u015fur (\u015eekil 1C). \u0130ki sap \u00fcst \u00fcste y\u0131\u011f\u0131labilir ve tek s\u00fcrekli ve tek kesik iplikten olu\u015fan bir yar\u0131 s\u00fcrekli heliks olu\u015fturabilir. Tek iplikli d\u00f6ng\u00fc b\u00f6lgeleri genellikle biti\u015fik saplarla (d\u00f6ng\u00fc 1-sap 2 veya d\u00f6ng\u00fc 2-sap 1) hidrojen ba\u011flar\u0131 olu\u015fturur ve molek\u00fcl\u00fcn genel yap\u0131s\u0131na kat\u0131l\u0131r. Bu nedenle, bu nispeten basit katlanma, \u00e7ok karma\u015f\u0131k ve kararl\u0131 RNA yap\u0131lar\u0131 \u00fcretebilir. D\u00f6ng\u00fc ve saplar\u0131n uzunluklar\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler, aralar\u0131nda etkile\u015fim t\u00fcrlerine ba\u011fl\u0131 olarak, pseudoknotlar yap\u0131sal a\u00e7\u0131dan \u00e7e\u015fitli bir gruptur. \u00c7e\u015fitli rolleri yerine getirmeleri, bu yap\u0131lar\u0131n uygunlu\u011fu a\u00e7\u0131s\u0131ndan uygundur. Bu roller aras\u0131nda \u00e7e\u015fitli ribozimlerin katalitik \u00e7ekirde\u011fini olu\u015fturma [2,3], kendi kendini kesen intronlar [4] ve telomeraz [5] bulunur. Ayr\u0131ca, pseudoknotlar bir\u00e7ok vir\u00fcste ribozom kayd\u0131rmas\u0131n\u0131 tetikleyerek gen ifadelerini de\u011fi\u015ftirmede kritik roller oynar [6-9]."}
{"_id":"1386103","title":"An essential role for interferon gamma in resistance to Mycobacterium tuberculosis infection","text":"Geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde \u00f6nemli bir sa\u011fl\u0131k sorunu olan t\u00fcberk\u00fcloz, son y\u0131llarda bir\u00e7ok sanayile\u015fmi\u015f \u00fclkede yeniden ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi zay\u0131flam\u0131\u015f bireylerin t\u00fcberk\u00fcloza kar\u015f\u0131 artan duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve bir\u00e7ok deneysel \u00e7al\u0131\u015fma, T h\u00fccre taraf\u0131ndan arac\u0131lanan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n diren\u00e7te \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Makrofaj aktivitesini ve i\u00e7sel patojenlere kar\u015f\u0131 direnci orta say\u0131lan lenfokin interferon gamma (IFN-gamma) d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor. IFN-gamma geninin hedeflenmi\u015f bir \u015fekilde bozulmas\u0131 nedeniyle IFN-gamma \u00fcretemeyen fareler (gko) geli\u015ftirildi. Mycobacterium tuberculosis ile enfekte edildikten sonra, gko fareler, gran\u00fclomlar olu\u015ftururlar, ancak reaktif azot ara \u00fcr\u00fcnlerini \u00fcretmezler ve bacillerin b\u00fcy\u00fcmesini s\u0131n\u0131rlayamazlar. Kontrol farelere kar\u015f\u0131, gko fareler daha y\u00fcksek doku nekrozu g\u00f6sterir ve tedavi ile geciktirilebilir, ancak \u00f6nlenemeyen h\u0131zl\u0131 ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir t\u00fcberk\u00fcloz s\u00fcrecine kap\u0131l\u0131rlar."}
{"_id":"1387104","title":"Malignancies, prothrombotic mutations, and the risk of venous thrombosis.","text":"Ven\u00f6z tromboz, kanserli hastalarda yayg\u0131n bir komplikasyondur, ek morbiditeye ve ya\u015fam kalitesinin bozulmas\u0131na neden olur.\n\nAma\u00e7: Farkl\u0131 t\u00fcm\u00f6r lokalizasyonlar\u0131n\u0131, uzak metastazlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve protrombotik mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 durumunu de\u011ferlendirerek, kanserli hastalarda artm\u0131\u015f trombotik riski belirlemek.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Hastalar: 1999 y\u0131l\u0131n\u0131n 1 Mart'\u0131ndan 2002 y\u0131l\u0131n\u0131n 31 May\u0131s'\u0131na kadar, Hollanda'daki 6 antikoag\u00fclasyon klini\u011finde, 18-70 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 3220 akut derin ven trombozu veya akci\u011fer embolisi olan ilk vakalar ve ayr\u0131 olarak 2131 kontrol kat\u0131l\u0131mc\u0131 (hasta e\u015fleri) hakk\u0131nda bir anketle bildirilen, n\u00fcfus temelli, vaka-kontrol (Multiple \u00c7evresel ve Genetik De\u011ferlendirme [MEGA] tromboz risk fakt\u00f6rleri i\u00e7in) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. \u00dc\u00e7 ay sonra antikoag\u00fclan tedavinin kesilmesinden sonra, t\u00fcm hastalar ve kontroller bir r\u00f6portajla, kan \u00f6rne\u011fiyle ve DNA'n\u0131n izolasyonu ile fakt\u00f6r V Leiden ve prothrombin 20210A mutasyonlar\u0131 i\u00e7in test edildi.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc: Ven\u00f6z tromboz riski.\n\nSonu\u00e7lar: Genel ven\u00f6z tromboz riski, malignite olan hastalarda (odds oran\u0131 [OR], 6.7; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 5.2-8.6) malignite olmayan ki\u015filere k\u0131yasla 7 kat daha y\u00fcksekti. Kan hastal\u0131klar\u0131 olan hastalar, ya\u015f ve cinsiyet ayarlamas\u0131yla ven\u00f6z tromboz i\u00e7in en y\u00fcksek riski ta\u015f\u0131yordu (ayarlanm\u0131\u015f OR, 28.0; %95 CI, 4.0-199.7), ard\u0131ndan akci\u011fer kanseri ve gastrointestinal kanser. Ven\u00f6z tromboz riski, malignitenin te\u015fhisi sonras\u0131 ilk birka\u00e7 ay i\u00e7inde en y\u00fcksekti (ayarlanm\u0131\u015f OR, 53.5; %95 CI, 8.6-334.3). Uzak metastazlar\u0131 olan kanserli hastalar, uzak metastazlar\u0131 olmayan hastalara k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir riske sahipti (ayarlanm\u0131\u015f OR, 19.8; %95 CI, 2."}
{"_id":"1387654","title":"The Hippo signaling pathway restricts the oncogenic potential of an intestinal regeneration program.","text":"Hippo sinyalizasyonunun organ boyut kontrol\u00fc \u00fczerindeki geli\u015fimsel rol\u00fc iyi anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak bu yolun dok\u00fc mantar rejenerasyonu i\u015flevi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Bu sorunu, kolonik rejenerasyon modeli olu\u015fturmak i\u00e7in dextran sodyum s\u00fclfat (DSS) kullanmak suretiyle ele al\u0131yoruz. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, rejenerasyon s\u0131ras\u0131nda kriptler y\u00fcksek seviyelerde Yes-ili ili\u015fkili protein (YAP) ifade etmektedir. YAP'\u0131n devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131, normal homeostaz alt\u0131nda a\u00e7\u0131k\u00e7a ba\u011f\u0131rsak kusurlar\u0131na neden olmaz, ancak DSS ile tetiklenen ba\u011f\u0131rsak rejenerasyonunu ciddi \u015fekilde zay\u0131flat\u0131r. Aksine, YAP'\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 etkinle\u015ftirilmesi, DSS tedavisinden sonra erken d\u00f6nemde yayg\u0131n polip olu\u015fumuna neden olur. Bu nedenle, dok\u00fc rejenerasyonu s\u0131ras\u0131nda YAP onkogen proteininin hassas bir \u015fekilde kontrol edilmesi gerekir, b\u00f6ylece telafi edici proliferasyon sa\u011flan\u0131r ve dok\u00fc rejenerasyon program\u0131n\u0131n i\u00e7sel onkogenik potansiyeli engellenir."}
{"_id":"1388704","title":"The essence of SNPs.","text":"Tek n\u00fckleotit polimorfizmleri (SNPs), genomda yayg\u0131n bir \u00e7e\u015fitlilik bi\u00e7imi olup, nadir varyasyonlardan ay\u0131rt edilirler; en az yayg\u0131n alelin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 %1 veya daha fazla olmas\u0131 gereklili\u011fiyle. Genetik disiplinlerin geni\u015f bir yelpazesi, SNP'lerin incelenmesi ve kullan\u0131m\u0131ndan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde yararlanabilir. Son zamanlarda SNP'lere olan ilgi, (i) b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli genom analizi ve ilgili teknolojilerin birle\u015fmesi ve olgunla\u015fmas\u0131, (ii) biyoinformatik ve hesaplama, (iii) basit ve karma\u015f\u0131k hastal\u0131k durumlar\u0131n\u0131n genetik analizi ve (iv) k\u00fcresel insan pop\u00fclasyon geneti\u011fi gibi birka\u00e7 ara\u015ft\u0131rma alan\u0131n\u0131n kesi\u015fmesiyle ortaya \u00e7\u0131kt\u0131 ve devam ediyor. Bu alanlar, \u00f6n\u00fcm\u00fczdeki y\u0131llarda y\u00fcz binlerce insan SNP'si vaat eden devam eden ke\u015fif \u00e7abalar\u0131 sayesinde, genellikle ke\u015ffedilmemi\u015f topraklara do\u011fru ilerleyecek. Gelecekteki SNP devriminin tam potansiyelini a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131karmak i\u00e7in en etkili y\u00f6ntemler hakk\u0131nda deneysel, teorik ve etik a\u00e7\u0131dan \u00f6nemli sorular soruluyor."}
{"_id":"1389264","title":"Combination inhibition of PI3K and mTORC1 yields durable remissions in orthotopic patient-derived xenografts of HER2-positive breast cancer brain metastases","text":"Beyin metastazlar\u0131, HER2 pozitif meme kanseri tedavisinde en b\u00fcy\u00fck klinik zorluklar\u0131 temsil eder. HER2 ifade eden meme kanseri beyin metastazlar\u0131 (BCBM) i\u00e7in ortotopik hasta t\u00fcremi\u015f xenograftlar (PDXs) geli\u015ftirdi\u011fimizi ve bu PDXs'i hedeflenmi\u015f kombine terapi belirlemek i\u00e7in kulland\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 bildiriyoruz. PI3K ve mTOR'un birlikte inhibisyonu, be\u015f PDXs'den \u00fc\u00e7\u00fcnde kal\u0131c\u0131 t\u00fcm\u00f6r regresyonlar\u0131na neden oldu ve terap\u00f6tik yan\u0131t, 4EBP1'in fosforilasyonunda bir azalma ile ili\u015fkiliydi, bu da mTORC1'in bir etkisidir. Yan\u0131t vermeyen iki PDXs, DNA onar\u0131m genlerinde zenginle\u015fen ve genomik istikrars\u0131zl\u0131kla ili\u015fkili olabilecek hipermutasyonlu genomlara sahipti. Bu bulgular, HER2 pozitif BCBM hastalar\u0131 i\u00e7in PI3K inhibit\u00f6r\u00fc ile bir mTOR inhibit\u00f6r\u00fc kombinasyonunun klinik denemeinin biomarker y\u00f6nlendirilmi\u015f bir klinik deneme ile yap\u0131lmas\u0131n\u0131 \u00f6nerir."}
{"_id":"1391126","title":"Activation of Frontal Neocortical Areas by Vocal Production in Marmosets","text":"Primatlar, sosyal etkile\u015fimleri d\u00fczenlemek i\u00e7in s\u0131kl\u0131kla sesli ileti\u015fime g\u00fcvenirler. Sesli yap\u0131lar\u0131n akustik yap\u0131s\u0131 ve genellikle bu seslerin \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131\u011f\u0131 sosyal ba\u011flamlar hakk\u0131nda \u00e7ok \u015fey bilinse de, primatlarda sesli-sessiz etkile\u015fimleri neokortikal kontrol\u00fcn\u00fcn hakk\u0131nda bilgimiz hala ba\u015flang\u0131\u00e7 a\u015famas\u0131nda, \u00e7o\u011funlukla sincap maymunu ve makak maymunlar\u0131nda lezyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile elde edilmi\u015ftir. Yeni D\u00fcnya primat t\u00fcr\u00fc olan ortak marmoset'te sesli kontrol\u00fc ile ili\u015fkili neokortikal alanlar\u0131 haritalamak i\u00e7in, daha \u00f6nce di\u011fer omurgal\u0131 t\u00fcrlerinde ba\u015far\u0131l\u0131 olarak kullan\u0131lan bir y\u00f6ntem uygulad\u0131k: Serbest davran\u0131\u015f g\u00f6steren hayvanlarda anl\u0131k erken gen Egr-1'in ifadesini analiz etmek. \u00dc\u00e7 marmosetin neokortikal Egr-1 imm\u00fcnoreaktif h\u00fccre da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131, sesli olarak kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 sesleri dinleyen ve kendili\u011finden ses \u00e7\u0131karan (H\/V grubu) \u00fc\u00e7 di\u011fer marmosetten kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Anterior cingulate korteks, dorsomedial prefrontal korteks ve ventrolateral prefrontal korteks, H\/V grubunda H\/n hayvanlara g\u00f6re daha fazla Egr-1 imm\u00fcnoreaktif h\u00fccreye sahipti. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, marmosetlerde sesli \u00e7\u0131k\u0131\u015f s\u0131ras\u0131nda ventrolateral prefrontal korteks\u00fcn aktif oldu\u011funu do\u011frudan kan\u0131tlamaktad\u0131r. Bu b\u00f6lge, insanlarda Broca alan\u0131 ve makaklarda t\u00fcr \u00f6zg\u00fc sesli ifadelerin duyusal i\u015flenmesinde ve orofacial kontrolde ili\u015fkili oldu\u011fu bilinen bir aland\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, marmosetlerde sesli ileti\u015fimi ile ili\u015fkili neokortikal a\u011f\u0131n Eski D\u00fcnya primatlar\u0131yla olduk\u00e7a benzer oldu\u011funu desteklemektedir. Bu alanlar\u0131n sesli \u00fcretimdeki rol\u00fc ve primatlarda konu\u015fman\u0131n evrimi \u00fczerindeki \u00f6nemi tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"1398021","title":"Familial hiatal hernia in a large five generation family confirming true autosomal dominant inheritance.","text":"ARKA PLAN Aileye \u00f6zg\u00fc hiatal herni sadece nadiren belgelenmi\u015ftir. AMA\u00c7 Aile i\u00e7inde aileye \u00f6zg\u00fc hiatal herni kal\u0131t\u0131m deseni hakk\u0131nda a\u00e7\u0131klama yapmak. KONULAR Etkilenen aile pedigrisinde 5 nesil boyunca 38 aile \u00fcyesi. Y\u00d6NTEMLER Ailedeki t\u00fcm \u00fcyeler r\u00f6portaj yap\u0131ld\u0131 ve barium yeme\u011fi ile bir hiatal herni olup olmad\u0131\u011f\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR 38 aile \u00fcyesinin 23'\u00fcnde radyolojik olarak bir hiatal herni kan\u0131t\u0131 bulundu. Hiatal hernisi olan hi\u00e7bir ki\u015fi sa\u011fl\u0131kl\u0131 ebeveynlerden do\u011fmad\u0131. Bir vaka do\u011frudan erkekten erke\u011fe ge\u00e7i\u015f oldu\u011funu g\u00f6sterdi. SONU\u00c7 Aileye \u00f6zg\u00fc hiatal herni meydana gelir. Do\u011frudan erkekten erke\u011fe ge\u00e7i\u015f kan\u0131t\u0131, otosomal bask\u0131n kal\u0131t\u0131m modeline i\u015faret eder."}
{"_id":"1410197","title":"An Excitatory Loop with Astrocytes Contributes to Drive Neurons to Seizure Threshold","text":"Fokal epilepsilerde n\u00f6betler, beynin s\u0131n\u0131rl\u0131 b\u00f6lgelerinde ortaya \u00e7\u0131kan ve daha sonra beynin b\u00fcy\u00fck k\u0131s\u0131mlar\u0131na yay\u0131lan y\u00fcksek senkronize n\u00f6ronal bir ate\u015fle s\u00fcrd\u00fcr\u00fclen. Bu alanda yo\u011fun deneysel ara\u015ft\u0131rmalar\u0131na ra\u011fmen, fokal n\u00f6betleri ba\u015flat\u0131p s\u00fcrd\u00fcren daha \u00f6nceki h\u00fccresel olaylar hala iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu olaylar\u0131n tan\u0131mlanmas\u0131, fokal epilepsilerin patofizyolojisini anlamak ve diren\u00e7li epilepsi formlar\u0131 i\u00e7in yeni farmakolojik tedaviler geli\u015ftirmek i\u00e7in merkezidir. Son zamanlarda, ictogenezde (n\u00f6bet benzeri) olaylar\u0131n ve interiktal epileptiform olaylar\u0131n desteklenmesinde astrositlerin \u00f6nemli bir kat\u0131l\u0131m\u0131 oldu\u011fu \u00f6nerildi. Burada, astrosit ve n\u00f6ronlar aras\u0131ndaki bir i\u015fbirli\u011finin, ictal (n\u00f6bet benzeri) ve interiktal epileptiform olaylar\u0131n desteklenmesinde bir \u00f6nko\u015ful olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test ediyoruz. Ayn\u0131 anda par\u00e7ac\u0131k klamp\u0131 kayd\u0131 ve kalsiyum g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme teknikleri, rat entorhinal korteks dilimlerinde yerel N-metil-D-aspartik asit (NMDA) uygulamalar\u0131yla tetiklenen fokal n\u00f6betler i\u00e7in yeni bir in vitro modeli kullanarak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Bulgular\u0131m\u0131z, astrositlerdeki kalsiyum y\u00fckselmesinin hem fokal, n\u00f6bet benzeri bir ate\u015fin geli\u015fiminin hem de s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesinin bir korelasyonu oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, ictal ate\u015fler s\u0131ras\u0131nda gecikmi\u015f astrosit aktivasyonu da di\u011fer modellerde (\u00f6rne\u011fin, t\u00fcm in vitro izole edilmi\u015f domuz beyni) g\u00f6zlemlendi, burada n\u00f6bet aktivitesinin olu\u015fma yeri kesin olarak izlenemez. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, interiktal ate\u015fler astrositlerdeki kalsiyum de\u011fi\u015fiklikleriyle ili\u015fkili de\u011fildi. Se\u00e7ici astrosit kalsiyum sinyali inhibisyonu veya uyar\u0131c\u0131, ictal ate\u015fleri engelledi veya g\u00fc\u00e7lendirdi, ancak interiktal ate\u015f olu\u015fumunu etkilemedi. Verilerimiz, n\u00f6ronlar\u0131n astrositleri tekrarlayan bir uyar\u0131c\u0131 d\u00f6ng\u00fcye (muhtemelen gliotransmisyon i\u00e7eren) dahil etti\u011fini ve bu etkile\u015fim, n\u00f6bet ate\u015finin ate\u015flenmesini ve ictal ate\u015fin s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesini te\u015fvik etti\u011fini ortaya koyuyor. Bu n\u00f6ron-astrosit etkile\u015fimi, n\u00f6betleri kontrol etmek i\u00e7in etkili tedavi stratejileri geli\u015ftirmek i\u00e7in yeni bir hedef olabilir."}
{"_id":"1412089","title":"Diminished performance on neuropsychological testing in late life depression is correlated with microstructural white matter abnormalities.","text":"ARKA PLAN Geleneksel T2 a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 MR g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, ge\u00e7 ya\u015f depresyonunda (GYD) altta yatan beyaz madde yap\u0131sal anormalliklerinin kapsam\u0131n\u0131 belirlemede spesifik de\u011fildir. Dif\u00fczyon tens\u00f6r g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, yap\u0131sal hasar\u0131n kapsam\u0131n\u0131 ve do\u011fas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in benzersiz bir f\u0131rsat sunar, ancak sadece bir alt k\u00fcme ilgi alanlar\u0131na (ROI) bakarak ve ya\u015fl\u0131 pop\u00fclasyonun incelenmesinde yayg\u0131n olan komplike fakt\u00f6rlerle s\u0131n\u0131rl\u0131 kalarak s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, ge\u00e7 ya\u015f depresyon pop\u00fclasyonda dif\u00fczyon tens\u00f6r g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (DTI) \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin kapsaml\u0131 bir korelasyonu g\u00f6sterilmemi\u015ftir. Y\u00d6NTEM 51 depresif ve 16 depresifsiz, ya\u015f ve cerebrovask\u00fcler risk fakt\u00f6r\u00fc e\u015fle\u015ftirilmi\u015f ya\u015fl\u0131 bireyler, geleneksel anatomik T1 ve T2 a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ile birlikte DTI'yi ge\u00e7irdi. DTI verileri, lif tabanl\u0131 mekansal istatistikler (TBSS) kullan\u0131larak iskeletle\u015ftirildi ve hem b\u00f6lgesel hem de k\u00fcresel analizler yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR GYD grubunda, ya\u015f, cinsiyet ve e\u011fitim ve cerebrovask\u00fcler risk fakt\u00f6rleri e\u015fle\u015ftirilerek ve k\u00fcresel T2 beyaz madde hiperintensiteleri (T2WMH) ile e\u015fle\u015ftirilerek altta yatan beyaz madde yap\u0131sal anormallikleri tespit edildi. B\u00f6lgesel farkl\u0131l\u0131klar, uncinat ve cingulat beyaz madde gibi b\u00f6lgelerde en belirgin \u015fekilde g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve genellikle radyal dif\u00fczyonda art\u0131\u015fla karakterize edildi. Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 de\u011fi\u015fiklikler \u00f6zellikle cingulat bundelde, kontrol grubuna k\u0131yasla GYD'li bireylerde daha ileriydi. Regresyon analizi, b\u00f6lgesel fraksiyonel anizotropi ve radyal dif\u00fczyonun be\u015f farkl\u0131 n\u00f6ropsikolojik fakt\u00f6r puan\u0131 ile anlaml\u0131 korelasyonlar\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. TBSS analizi, tedaviye yan\u0131t vermeyen GYD'de daha geni\u015f beyaz madde anormallikleri oldu\u011funu, kontrol grubuna k\u0131yasla g\u00f6sterdi. SONU\u00c7LAR Beyaz madde b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc, ge\u00e7 ya\u015f depresyonunda bozulur, \u00f6zellikle belirli b\u00f6lgelerde radyal dif\u00fczyonda art\u0131\u015fla ortaya \u00e7\u0131kar, bu da altta yatan mielin hasar\u0131na i\u015faret eder. Altta yatan mielin hasar\u0131n\u0131n olas\u0131 bir mekanizmas\u0131, ili\u015fkili i\u00e7sel cerebrovask\u00fcler hastal\u0131\u011fa ba\u011fl\u0131 kronik beyaz madde iskemisidir. Cingulat bundel gibi baz\u0131 b\u00f6lgelerde, GYD ile ili\u015fkili beyaz madde hasar\u0131, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 de\u011fi\u015fiklik"}
{"_id":"1428830","title":"The atypical antipsychotic olanzapine causes weight gain by targeting serotonin receptor 2C.","text":"Atipik antipsikotikler, \u00f6rne\u011fin olanzapin, s\u0131kl\u0131kla a\u015f\u0131r\u0131 kilo al\u0131m\u0131na ve tip 2 diyabete neden olur. Bununla birlikte, bu ila\u00e7larla ili\u015fkili metabolik bozukluklar\u0131n alt\u0131nda yatan mekanizmalar hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, olanzapin ile ind\u00fcklenen hiperfaji ve obeziteyi \u00fcreten bir deneysel model kulland\u0131k. Olanzapin tedavisinin, farelerde besin al\u0131m\u0131n\u0131 acilen art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, glikoz tolerans\u0131n\u0131 bozdu\u011funu ve fiziksel aktiviteyi ve enerji harcamas\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirdi\u011fini bulduk. Ayr\u0131ca, olanzapin ile ind\u00fcklenen hiperfaji ve kilo al\u0131m\u0131, serotonin 2C resept\u00f6r\u00fc (HTR2C) eksikli\u011fi olan farelerde zay\u0131flad\u0131. Son olarak, HTR2C'ye \u00f6zg\u00fc aktivasyon ajan\u0131 lorkaserin, olanzapin ile ind\u00fcklenen hiperfaji ve kilo al\u0131m\u0131n\u0131 bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Lorkaserin tedavisi ayr\u0131ca olanzapin beslenen farelerde glikoz tolerans\u0131n\u0131 iyile\u015ftirdi. Toplu olarak, \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z\u0131n olanzapinin baz\u0131 olumsuz metabolik etkilerini HTR2C'nin antagonistli\u011fi yoluyla g\u00f6sterdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyor."}
{"_id":"1428840","title":"Case-control study of endogenous steroid hormones and endometrial cancer.","text":"\n## Arka Plan\nEndometrial kanser risk fakt\u00f6rlerinin tek bir etyolojik yolda \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131, yani nispeten y\u00fcksek seviyelerde kar\u015f\u0131 denetimsiz \u00f6strojen (progestinlerin yoklu\u011funda \u00f6strojen) maruziyeti oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Ancak bu konuyu do\u011frudan ele alan sadece birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma vard\u0131r.\n\n## Ama\u00e7\nBiz, hem premenopozal hem de postmenopozal kad\u0131nlarda endometrial kanser geli\u015fme riskini, dola\u015f\u0131mdaki steroid hormonlar\u0131n\u0131n ve cinsel hormon ba\u011flay\u0131c\u0131 globulin (SHBG) seviyeleriyle ili\u015fkilendirdik. Hormonlar\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z etkisini, di\u011fer bilinen risk fakt\u00f6rlerini ayarlad\u0131ktan sonra de\u011ferlendirdik.\n\n## Y\u00f6ntem\nBu analiz i\u00e7in kullan\u0131lan veriler, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nin be\u015f co\u011frafi b\u00f6lgesinde yap\u0131lan bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan elde edildi. Vaka hastalar\u0131, 1 Haziran 1987 ile 15 May\u0131s 1990 tarihleri aras\u0131nda yeni te\u015fhis edilen, 20-74 ya\u015f aras\u0131 kad\u0131nlard\u0131. Vaka hastalar\u0131, ya\u015f, \u0131rk ve co\u011frafi b\u00f6lge a\u00e7\u0131s\u0131ndan kontrol grubuna e\u015fle\u015ftirildi. Topluluk kontrol gruplar\u0131, 20-64 ya\u015f aras\u0131 bireyler i\u00e7in rastgele telefon numaras\u0131 arama prosed\u00fcrleri ve 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc bireyler i\u00e7in Sa\u011fl\u0131k Bak\u0131m Finansman\u0131 \u0130daresi dosyalar\u0131 kullan\u0131larak elde edildi. Ayr\u0131ca, iyi huylu durumlar i\u00e7in histerektomi ge\u00e7irmi\u015f ek kontrol gruplar\u0131, kat\u0131l\u0131m merkezlerinden sa\u011fland\u0131. Estrojen veya oral kontraseptifler kullanm\u0131\u015f olan ve g\u00f6r\u00fc\u015fme tarihinden 6 ay \u00f6ncesine kadar rapor eden kad\u0131nlar d\u0131\u015fland\u0131, bu da 68 vaka hastas\u0131 ve 107 kontrol grubu premenopozal kad\u0131nlar ve 208 vaka hastas\u0131 ve 209 kontrol grubu postmenopozal kad\u0131nlar aras\u0131nda sonu\u00e7land\u0131. Hormon analizleri, vaka hastalar\u0131n\u0131n kan \u00f6rnekleri veya histerektomi \u00f6ncesi kontrol grubu hastalar\u0131n\u0131n kan \u00f6rneklerinden yap\u0131ld\u0131. Olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131 (OR'lar) ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI'lar), e\u015fle\u015ftirme de\u011fi\u015fkenlerini ve potansiyel kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri kontrol eden ko\u015fulsuz lojistik regresyon analizi kullan\u0131larak tahmin edildi. T\u00fcm P de\u011ferleri iki tarafl\u0131yd\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nY\u00fcksek dola\u015f\u0131mdaki androstenedion seviyeleri, di\u011fer fakt\u00f6rleri ayarlad\u0131ktan sonra premenopozal ve post"}
{"_id":"1447990","title":"FOXO4 is necessary for neural differentiation of human embryonic stem cells.","text":"Proteostaz, h\u00fccre fonksiyonunu s\u00fcrd\u00fcrmek ve proteom istikrar\u0131n\u0131n insan embriyosal k\u00f6k h\u00fccreleri (hESC) \u00f6l\u00fcms\u00fczl\u00fc\u011f\u00fcnde \u00f6nemli bir rol\u00fc olabilir. \u00d6nemli olan, hESC pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n aktif proteasomlar\u0131n y\u00fcksek bir birikimine sahip olmas\u0131d\u0131r, bu da proteostaz a\u011f\u0131n\u0131n kritik bir d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcd\u00fcr. \u0130n\u015fin\/IGF-1 duyarl\u0131 bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan FOXO4, hESC'lerde proteasom aktivitesini d\u00fczenler. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, FOXO4'\u00fcn kayb\u0131n\u0131n hESC'lerin sinir h\u00fccre hatlar\u0131na farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 azaltabilece\u011fini bulduk. Bu nedenle, FOXO4 evrimsel s\u0131n\u0131rlar\u0131 a\u015far ve hESC fonksiyonunu omurgas\u0131z uzun \u00f6m\u00fcr mod\u00fclasyonu ile ba\u011flar."}
{"_id":"1449692","title":"Gestational protein restriction affects trophoblast differentiation.","text":"Gestasyonel protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n (PR) plasental geli\u015fimi ve i\u015flevi \u00fczerindeki etkisi olup olmad\u0131\u011f\u0131 ve nas\u0131l oldu\u011fu bilinmemektedir. Orta ve ge\u00e7 gebelikte trofoblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 etkileyebilece\u011fi hipotezi test etmek i\u00e7in, hamilelik g\u00fcnleri 1-14 veya 18'e kadar %20 veya kalorik olarak e\u015fde\u011fer %6 proteinli diyetle beslenen s\u0131\u00e7anlar kullan\u0131ld\u0131 ve PR'nin trofoblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131ndaki etkileri, trofoblast hatlar\u0131 i\u00e7in i\u015faret\u00e7i gen(ler)deki de\u011fi\u015fiklikler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla belirlendi. Hamilelik 18. g\u00fcn\u00fcnde, PR Esrrb, Id1 ve Id2 (trofoblast k\u00f6k h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri) ifadelerini art\u0131rd\u0131, Ascl2 (spongiotrofoblast h\u00fccre i\u015faret\u00e7isi) ve Prl2c1 (trofoblast dev h\u00fccre i\u015faret\u00e7isi) ifadelerini azaltt\u0131, ancak JZ'de (ba\u011flant\u0131 b\u00f6lgesi) Gjb3 ve Pcdh12 (glikojen h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri) ifadelerini de\u011fi\u015ftirmedi. LZ'de (labirent b\u00f6lgesi), PR Prl2b1 (trofoblast dev h\u00fccre i\u015faret\u00e7isi), Gcm1 ve Syna (sinerji trofoblast h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri) ifadelerini de\u011fi\u015ftirmedi, ancak Ctsq (sinusoidal trofoblast dev h\u00fccre i\u015faret\u00e7isi) ifadesini azaltt\u0131. Bu sonu\u00e7lar, PR'nin JZ'de trofoblast k\u00f6k h\u00fccrelerinin spongiotrofoblast ve trofoblast dev h\u00fccrelerine farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 bozdu\u011funu ve LZ'de sinusoidal trofoblast dev h\u00fccrelerinin olu\u015fumunu engelledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"1454773","title":"In vitro characterization of the anti-PD-1 antibody nivolumab, BMS-936558, and in vivo toxicology in non-human primates.","text":"Programlanm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm-1 (PD-1) resept\u00f6r\u00fc, enflamatuar yan\u0131tlar s\u0131ras\u0131nda yan etki hasar\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlayan ve otoimm\u00fcnite geli\u015fimini \u00f6nleyen bir imm\u00fcnolojik kontrol noktas\u0131 olarak hizmet eder. PD-1, aktive olmu\u015f T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan ifade edilir ve ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda T h\u00fccre etkili fonksiyonlar\u0131n\u0131 a\u015fa\u011f\u0131 mod\u00fcle eder, PD-L1 ve PD-L2 adl\u0131 resept\u00f6rlerine, antijen sunan h\u00fccrelerde. Kanserli hastalarda, t\u00fcm\u00f6r i\u00e7i lenfositlerde PD-1 ifadesi ve t\u00fcm\u00f6r ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinde t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131nda resept\u00f6rlere ba\u011flanma, antit\u00fcm\u00f6r ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 baltalar ve kanser imm\u00fcnoterapisinde PD-1 bloke etmenin mant\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekler. Bu rapor, tam insan IgG4 (S228P) anti-PD-1 resept\u00f6r bloke eden monoklonal antikor olan nivolumab'\u0131n geli\u015ftirilmesini ve karakterizasyonunu ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak anlat\u0131r. Nivolumab, PD-1'e y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131k ve \u00f6zg\u00fcll\u00fckle ba\u011flan\u0131r ve resept\u00f6r-ligand etkile\u015fimini etkili bir \u015fekilde engeller. In vitro deneyler, nivolumab'\u0131n, kar\u0131\u015f\u0131m\u0131\u015f lenfosit reaksiyonu ve superantijen veya cytomegalovirus uyar\u0131c\u0131 deneylerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 ve sitokin \u00fcretimini art\u0131rabildi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Nivolumab'\u0131n kullan\u0131m\u0131 ile in vitro antikor ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre mediasyonu veya komplement ba\u011f\u0131ml\u0131 sitotoksisite g\u00f6zlemlenmedi. Nivolumab tedavisi, y\u00fcksek konsantrasyonlarda cynomolgus maymunlar\u0131nda olumsuz ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ile ili\u015fkili olaylar ind\u00fcklemedi, ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak dola\u015f\u0131m anti-nivolumab antikorlar\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015fti. Bu veriler, \u00e7e\u015fitli kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerde insan klinik denemelerinde antit\u00fcm\u00f6r etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fin kan\u0131tland\u0131\u011f\u0131 nivolumab'\u0131n kapsaml\u0131 bir \u00f6n klinik karakterizasyonunu sa\u011flar."}
{"_id":"1456068","title":"Combined Impact of Lifestyle-Related Factors on Total and Cause-Specific Mortality among Chinese Women: Prospective Cohort Study","text":"\n## Arka Plan\n\n\u00c7igara i\u00e7mek, a\u015f\u0131r\u0131 alkol t\u00fcketimi, obezite ve bir\u00e7ok iyi ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f sa\u011fl\u0131ks\u0131z ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6r\u00fc, birden fazla kronik hastal\u0131\u011fa ve erken \u00f6l\u00fcme riskini art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, \u00f6zellikle \u00c7inli ve di\u011fer Bat\u0131 d\u0131\u015f\u0131 n\u00fcfuslar aras\u0131nda \u00f6l\u00fcm sonu\u00e7lar\u0131na olan genel etkilerinin ne kadar oldu\u011fu hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, aktif \u00e7igara i\u00e7mek ve alkol t\u00fcketimi d\u0131\u015f\u0131ndaki ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rlerinin t\u00fcm nedenli ve nedenlere \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcm \u00fczerindeki genel etkisini nicel olarak belirlemektir.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\n\n\u015eanghay Kad\u0131n Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131, \u00c7in'de bir n\u00fcfus tabanl\u0131 prospective kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 olan devam eden verilerden yararland\u0131k. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, 1996-2000 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda kay\u0131tl\u0131 ve asla sigara i\u00e7memi\u015f veya d\u00fczenli olarak alkol t\u00fcketmemi\u015f 71.243 40-70 ya\u015f aras\u0131 kad\u0131ndan olu\u015fuyordu. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015fam tarz\u0131 puan\u0131, \u00f6l\u00fcm sonu\u00e7lar\u0131yla ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6sterilen be\u015f ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6r\u00fcne dayanarak olu\u015fturuldu (normal kilo, daha d\u00fc\u015f\u00fck bel-kal\u00e7a oran\u0131, g\u00fcnl\u00fck egzersiz, e\u015fin sigara i\u00e7mesine maruz kalmam\u0131\u015fl\u0131k ve g\u00fcnl\u00fck meyve ve sebze t\u00fcketiminin artmas\u0131). Puan 0 (en az sa\u011fl\u0131kl\u0131) ile 5 (en sa\u011fl\u0131kl\u0131) aras\u0131nda de\u011fi\u015fiyordu. Ortalama 9 y\u0131ll\u0131k takip d\u00f6neminde 2.860 \u00f6l\u00fcm meydana geldi, bunlardan 775'i kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) ve 1.351'i kanser nedeniyleydi. \u00d6l\u00fcm risk oranlar\u0131, sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rlerinin say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131yla kademeli olarak azald\u0131. Kilo, bel-kal\u00e7a oran\u0131, egzersiz, e\u015fin sigara i\u00e7mesine maruz kalmam\u0131\u015fl\u0131k ve meyve-sebze t\u00fcketimi dahil olmak \u00fczere d\u00f6rt ila be\u015f fakt\u00f6re sahip kad\u0131nlar, hi\u00e7 fakt\u00f6r\u00fc olmayan kad\u0131nlara k\u0131yasla toplam \u00f6l\u00fcm i\u00e7in 0,57 (0,44-0,74), KVD \u00f6l\u00fcm\u00fc i\u00e7in 0,29 (0,16-0,54) ve kanser \u00f6l\u00fcm\u00fc i\u00e7in 0,76 (0,54-1,06) risk oran\u0131na sahipti. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015fam tarz\u0131 puan\u0131 ve \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ters ili\u015fki, kronik hastal\u0131k durumuna ba\u011fl\u0131 olarak tutarl\u0131 bir \u015fekilde g\u00f6zlemlendi. D\u00f6rt ila be\u015f sa\u011fl\u0131kl\u0131"}
{"_id":"1469751","title":"Aptamer-functionalized lipid nanoparticles targeting osteoblasts as a novel RNA interference\u2013based bone anabolic strategy","text":"G\u00fcn\u00fcm\u00fczde, RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) tabanl\u0131 kemik anabolik stratejilerin g\u00fcvenli\u011fi ve etkinli\u011fiyle ilgili \u00f6nemli endi\u015feler hala var, \u00e7\u00fcnk\u00fc osteojenik siRNA'lar i\u00e7in do\u011frudan osteoblast-\u00f6zg\u00fc teslimat sistemleri eksikli\u011fi nedeniyle. Burada, hem s\u0131\u00e7an hem de insan osteoblastlar\u0131n\u0131 hedefleyen h\u00fccre-SELEX ile aptamer CH6'y\u0131 inceledik ve daha sonra CH6 aptamer'i fonksiyonelize eden lipid nanopartik\u00fcller (LNPs) geli\u015ftirdik, osteojenik pleckstrin homoloji alan i\u00e7eren aile O \u00fcyesi 1 (Plekho1) siRNA'y\u0131 (CH6-LNPs-siRNA) kaps\u00fcller. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, CH6'n\u0131n Plekho1 siRNA'n\u0131n in vitro osteoblast-se\u00e7ici al\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, \u00f6ncelikle makropinositoz yoluyla, ve in vivo osteoblast-\u00f6zg\u00fc Plekho1 gen susturmas\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi, bu da kemik olu\u015fumunu te\u015fvik etti, kemik mikroar\u015fitesini geli\u015ftirdi, kemik k\u00fctlesini art\u0131rd\u0131 ve mekanik \u00f6zellikleri geli\u015ftirdi hem osteoporozlu hem de sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelerde. Bu sonu\u00e7lar, osteoblast-\u00f6zg\u00fc aptamer fonksiyonelize edilmi\u015f LNPs'lerin, osteojenik siRNA'lar\u0131n doku d\u00fczeyinden h\u00fccre d\u00fczeyine hedefli teslimat se\u00e7icili\u011fini art\u0131ran yeni bir RNAi tabanl\u0131 kemik anabolik strateji olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"1471041","title":"High abundance of plasma cells secreting transglutaminase 2\u2013specific IgA autoantibodies with limited somatic hypermutation in celiac disease intestinal lesions","text":"Celiak hastal\u0131\u011f\u0131, insan l\u00f6kosit antigeni HLA-DQ2 veya HLA-DQ8 genlerini ta\u015f\u0131yan bireylerde, d\u0131\u015f kaynakl\u0131 antijen gl\u00fctene kar\u015f\u0131 mukozal otoantikorlar (transglutaminaz 2 - TG2) olu\u015fturmak suretiyle ortaya \u00e7\u0131kan, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yoluyla orta olanan bir bozukluktur (referans 3). Biz, ex vivo izole edilmi\u015f ba\u011f\u0131rsak antikor sekreten h\u00fccrelerin (ASCs) antikor repertuar\u0131n\u0131n ifade klonlamas\u0131 yoluyla kapsaml\u0131 ve tarafs\u0131z bir \u015fekilde IgA anti-TG2 yan\u0131t\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. Bulgular\u0131m\u0131z, aktif celiak hastal\u0131\u011f\u0131 olan bireylerde TG2'ye \u00f6zg\u00fc plazma h\u00fccrelerinin duodenal mukozada belirgin \u015fekilde geni\u015fledi\u011fini g\u00f6sterdi. TG2'ye \u00f6zg\u00fc antikorlar y\u00fcksek afiniteliydi ancak somatik mutasyonlar yoluyla \u00e7ok az adapte olmu\u015ftu. Enfeksiyonla tetiklenen periferik kan plazablastlar\u0131ndan farkl\u0131 olarak, TG2'ye \u00f6zg\u00fc ASC'ler son zamanlarda \u00e7o\u011falmam\u0131\u015f ve ex vivo k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc de\u011fildi. Bu g\u00f6zlemler, y\u00fcksek afiniteli TG2'ye \u00f6zg\u00fc bir germline repertuar\u0131 oldu\u011funu ve bu, otoaktif B h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli olu\u015fumunu destekleyebilece\u011fini g\u00f6steriyor. TG2'ye \u00f6zg\u00fc antikorlar enzimatik aktiviteyi engellemedi ve IgD veya IgM olarak ifade edildi\u011finde TG2 taraf\u0131ndan \u00e7apraz ba\u011flanma i\u00e7in substrat olarak hizmet etti ancak IgA1 veya IgG1 olarak de\u011fil. Bu, naif IgD ve IgM ifade eden B h\u00fccrelerinden gelen plazma h\u00fccrelerinin tercihli olarak i\u015fe al\u0131nmas\u0131na neden olabilir ve bu da TG2'ye kar\u015f\u0131 antikor yan\u0131t\u0131n\u0131n kronik hastal\u0131\u011fa ra\u011fmen birincil bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131 izleri ta\u015f\u0131mas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"1472815","title":"Alterations of white matter integrity in adults with major depressive disorder: a magnetic resonance imaging study.","text":"\n# Ama\u00e7 \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n amac\u0131, manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (MRI) kullanarak yeti\u015fkinlerde maj\u00f6r depresif bozuklu\u011fun (MDD) beyaz madde b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcndeki de\u011fi\u015fiklikleri ara\u015ft\u0131rmakt\u0131.\n\n# Y\u00f6ntemler 45 maj\u00f6r depresyonlu hasta ve 45 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol \u00fczerinde 3T MRI taray\u0131c\u0131s\u0131 ile dif\u00fczyon tens\u00f6r g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Ya\u015f, cinsiyet ve e\u011fitim e\u015fle\u015ftirme ile. Voxel tabanl\u0131 analiz kullanarak, fraksiyonel anizotropi (FA) \u00f6l\u00e7\u00fcmleri yapt\u0131k ve hasta ve kontrol gruplar\u0131 aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 inceledik. Belirtilerin \u015fiddetli\u011fi, hastal\u0131\u011f\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7 ya\u015f\u0131 ve birikmi\u015f hastal\u0131k s\u00fcresi ile beyaz madde mikroyap\u0131 bozukluklar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkileri inceledik.\n\n# Sonu\u00e7lar Maj\u00f6r depresyonlu hastalarda sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrollerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda sol yar\u0131mk\u00fcrede, i\u00e7 kaps\u00fcl\u00fcn \u00f6n dal\u0131 ve \u00fcst uzun fasik\u00fcl\u00fcn alt parital b\u00f6l\u00fcm\u00fc dahil olmak \u00fczere \u00f6nemli bir FA azalmas\u0131 bulduk. Sol \u00f6n i\u00e7 kaps\u00fcl\u00fcn dif\u00fczyon tens\u00f6r \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, depresif belirtilerin \u015fiddetli\u011fi ile negatif bir ili\u015fki g\u00f6sterdi, hatta ya\u015f ve cinsiyet kontrol\u00fcn\u00fc yapt\u0131kktan sonra bile.\n\n# Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, yeti\u015fkinlerde erken ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 olmayan depresyonda beyaz madde mikroyap\u0131 de\u011fi\u015fikliklerine dair yeni kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r. Bulgular\u0131m\u0131z, ya\u015fl\u0131l\u0131k depresyonunda g\u00f6zlemlenenlerle tamamlay\u0131c\u0131d\u0131r ve maj\u00f6r depresif bozuklu\u011fun etyolojisinde kortikal-altkortikal devre b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn bozulmas\u0131n\u0131n dahil olabilece\u011fini destekleyen hipotezi g\u00fc\u00e7lendirir."}
{"_id":"1495563","title":"[Clinical study on the therapeutic effect of acupuncture in the treatment of post-stroke depression].","text":"\n## Ama\u00e7:\n\"Xingnao Kaiqiao Zhenfa\" (Bilincin Geri Kazan\u0131m\u0131 i\u00e7in Akupunktur Tekni\u011fi) adl\u0131 akupunktur uygulamas\u0131n\u0131n, inme sonras\u0131 depresyon tedavisindeki terap\u00f6tik etkisini g\u00f6zlemlemek.\n\n## Y\u00f6ntemler:\nToplam 256 inme hastas\u0131, hastanemize ziyaret s\u0131ras\u0131na g\u00f6re akupunktur grubu (n = 180, erkek 138, kad\u0131n 42) ve ila\u00e7 grubu (n = 76, erkek 57, kad\u0131n 19) olarak ikiye ayr\u0131ld\u0131. Kullan\u0131lan akupunktur noktalar\u0131 Neiguan (PC 6), Renzhong (GV 26), Baihui (GV 20), Yintang (EX-HN 3) ve etkilenen taraf\u0131n Sanyinjiao (SP 6) idi. \u0130\u011fneler her seferinde 20 dakika boyunca tutuldu. \u0130la\u00e7 grubundaki hastalara Amitriptyline (ilk olarak 50 mg\/g\u00fcn, daha sonra 200 mg\/g\u00fcn) re\u00e7ete edildi. Akupunktur tedavisi g\u00fcnde iki kez uyguland\u0131 ve bir ayl\u0131k tedavi sonras\u0131 terap\u00f6tik etki de\u011ferlendirildi. Depresyon durumunu de\u011ferlendirmek i\u00e7in Self-Rating Depresyon \u00d6l\u00e7e\u011fi (SDS) ve Hamilton Depresyon Derecelendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi (HRSD) kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar:\nTedavi sonras\u0131, akupunktur (180) ve ila\u00e7 (76) gruplar\u0131ndaki 17.2% (31) ve 17.1% (13) hastada iyile\u015fme, 40.6% (73) ve 23.7% (18) hastada depresyon durumunda belirgin iyile\u015fme, 15.0% (27) ve 15.8% (12) hastada iyile\u015fme, 27.2% (49) ve 43.4% (33) hastada ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Akupunktur grubunun etkili oran\u0131 %72.8 ve ila\u00e7 grubunun %56.6's\u0131 olarak hesapland\u0131, bu oranlar istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir \u015fekilde farkl\u0131yd\u0131 (p < 0.05). Tedavi sonras\u0131, SDS ve HRSD'nin toplam puanlar\u0131 ve iki gruptaki \u015fiddet endeksi, bireysel \u00f6n tedavi de\u011ferlerine k\u0131yasla belirgin \u015fekilde azald\u0131"}
{"_id":"1499964","title":"30 Years of NF-\u03baB: A Blossoming of Relevance to Human Pathobiology","text":"NF-\u03baB, 30 y\u0131l \u00f6nce h\u0131zla ind\u00fcklenebilir bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olarak ke\u015ffedildi. O zamandan beri, \u00f6zellikle ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminde \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel yan\u0131tlarda gen ind\u00fcklemede geni\u015f bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 bulundu. Burada, bu transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcyle ilgili karma\u015f\u0131k d\u00fczenleyici yollar\u0131 \u00f6zetliyoruz ve son zamanlarda insan genetik hastal\u0131klar\u0131nda yap\u0131lan ke\u015fifleri kullanarak belirli proteinleri ilgili t\u0131bbi ve biyolojik ba\u011flamlar\u0131na yerle\u015ftiriyoruz."}
{"_id":"1507222","title":"Increased gene expression of brown fat uncoupling protein (UCP)1 and skeletal muscle UCP2 and UCP3 in MAC16-induced cancer cachexia.","text":"Kanser kacheksisi s\u0131ras\u0131nda kilo kayb\u0131, azalan g\u0131da al\u0131m\u0131 ve\/veya artm\u0131\u015f enerji harcamas\u0131na atfedilebilir. MAC16 adenokarsinomu modelinde kacheksinin rollerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. MAC16 a\u015f\u0131lamas\u0131ndan 18 g\u00fcn sonra, a\u011f\u0131rl\u0131k kontrol gruplar\u0131na g\u00f6re %24 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P < 0,01), ya\u011f dokusu k\u00fctlesi %67 azald\u0131 (P < 0,01) ve kas k\u00fctlesi %20 azald\u0131 (P < 0,01). 17-18. g\u00fcnlerde g\u0131da al\u0131m\u0131 kontrol gruplar\u0131na g\u00f6re %26-60 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P < 0,01). Kanser i\u00e7ermeyen fareler, MAC16'n\u0131n ind\u00fckledi\u011fi hipofagiyi e\u015fle\u015ftirmek i\u00e7in \u00e7ift beslendi\u011finde, daha az kilo kayb\u0131 g\u00f6sterdi (%10 kontrol alt\u0131nda, P < 0,01; %16 MAC16 \u00fczerinde, P < 0,01) ve ya\u011f dokusu k\u00fctlesinde daha k\u00fc\u00e7\u00fck azalma (%21 kontrol alt\u0131nda, P < 0,01). MAC16 farelerinin \u00e7ekirdek s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 kontrol gruplar\u0131na g\u00f6re %2,4 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P < 0,01) ve \u00e7ift besleme etkisi g\u00f6stermedi. MAC16 fareleri, kahverengi ya\u011f dokusunda (BAT) kontrol gruplar\u0131na g\u00f6re %63 daha y\u00fcksek UCP1 mRNA seviyelerine sahipti (P < 0,01), \u00e7ift besleme etkisi g\u00f6stermedi. UCP2 ve -3 ifadesi BAT'ta gruplar aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark g\u00f6stermedi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, kas dokusunda UCP2 mRNA seviyeleri hem MAC16 hem de \u00e7ift beslenen gruplarda ( s\u0131ras\u0131yla %183 ve %163 kontrol \u00fczerinde; her ikisi de P < 0,05) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131 ve bu iki grup aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu. Benzer \u015fekilde, UCP3 mRNA, hem MAC16 (%163, P < 0,05) hem de \u00e7ift beslenen (%253, P < 0,01) gruplarda kontrol gruplar\u0131na g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti ve iki deneysel grup aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu. MAC16'l\u0131 farelerde BAT'ta UCP1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, hipotermiye kar\u015f\u0131 adaptif bir yan\u0131t olabilir, bu da"}
{"_id":"1522336","title":"In vitro Anti-Tumor Effects of Statins on Head and Neck Squamous Cell Carcinoma: A Systematic Review","text":"\n## Arka Plan\nStatinler, ateroskleroz hastal\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r, ancak son retrospektif analizler statinlerin ayn\u0131 zamanda kanseri de \u00f6nledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu sistematik incelemenin amac\u0131, ba\u015f ve boyun squamous h\u00fccre kanseri \u00fczerinde statinlerin in vitro anti-tumor etkilerini do\u011frulamakt\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\nCochrane, MEDLINE, EMBASE, LILACS ve PubMed veritabanlar\u0131nda, 9 May\u0131s 2015'e kadar, zaman ve dilimleme k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 olmadan arama yap\u0131larak \u00e7al\u0131\u015fmalar toplanm\u0131\u015ft\u0131r. Sadece ba\u015f ve boyun kanseri \u00fczerine statin etkisini tart\u0131\u015fan in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar se\u00e7ilmi\u015ftir.\n\n## Sonu\u00e7lar\n153 belirlenen makalelerden, 14 \u00e7al\u0131\u015fma dahil kriterleri kar\u015f\u0131lad\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, statinlerin ba\u015f ve boyun squamous h\u00fccre kanseri h\u00fccre hatlar\u0131 \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkiye sahip oldu\u011funu, h\u00fccre ya\u015fam\u0131na, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne, h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne ve kanser olu\u015fumunu i\u00e7eren yolaklarla ili\u015fkili protein ifade d\u00fczeylerini etkiledi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir, bu da potansiyel in vitro anti-tumor etkilerini desteklemektedir. Bu, statinlerin geleneksel tedavi y\u00f6ntemleriyle birlikte kullan\u0131m\u0131yla ilgili biyolojik mekanizmalar hakk\u0131nda \u00f6nemli bilgiler sunmaktad\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7\nKonu hakk\u0131nda az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma olmas\u0131na ra\u011fmen, mevcut kan\u0131tlar statinlerin, ba\u015f ve boyun kanseri tedavisinde rutin olarak kullan\u0131lan kemoterapi ve\/veya radyoterapi yakla\u015f\u0131mlar\u0131 i\u00e7in yard\u0131mc\u0131 ajan olarak potansiyelini desteklemektedir ve daha ileri klinik de\u011ferlendirmeyi hak etmektedir."}
{"_id":"1522647","title":"Circulating Mitochondrial DNA in Patients in the ICU as a Marker of Mortality: Derivation and Validation","text":"Arka plan Mitokondriyal DNA (mtDNA), iltihap ve do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin kritik bir aktivasyoncusudur. Bununla birlikte, yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesinde (ICU) rol\u00fcn\u00fcn bir biyomarker olarak mtDNA seviyesi test edilmemi\u015ftir. Hipotezimiz, dola\u015f\u0131m halinde serbest mtDNA seviyelerinin \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili olaca\u011f\u0131n\u0131 ve ICU hastalar\u0131nda risk tahminini iyile\u015ftirece\u011fini \u00f6nermektedir. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR mtDNA seviyeleri, iki ayr\u0131 g\u00f6zlemci kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 olan ICU hastalar\u0131 i\u00e7in kan \u00f6rneklerinde analiz edildi (Brigham ve Kad\u0131nlar Hastanesi Kritik Hastal\u0131k Kay\u0131tlar\u0131 [BWH RoCI, n = 200] ve Akut Solunum Yetersizli\u011fi Sendromu Molek\u00fcler Epidemiyolojisi [ME ARDS, n = 243]). Plazmada mtDNA seviyeleri, nicel ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR ile NADH dehidrojenaz 1 geninin kopya say\u0131s\u0131n\u0131n \u00f6l\u00e7\u00fclmesiyle de\u011ferlendirildi. Yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesinde t\u0131bbi hastalar i\u00e7in, mtDNA seviyesi (\u22653.200 kopya\/\u00b5l plazma) 28 g\u00fcn i\u00e7inde ICU kabul\u00fcnden sonra \u00f6l\u00fcm olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131, BWH RoCI (odds oran\u0131 [OR] 7,5, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 3,6-15,8, p = 1\u00d710(-7)) ve ME ARDS (OR 8,4, %95 CI 2,9-24,2, p = 9\u00d710(-5)) kohortlar\u0131nda, t\u0131bbi olmayan ICU hastalar\u0131 i\u00e7in ise hi\u00e7bir ili\u015fki g\u00f6zlemlenmedi. T\u0131bbi ICU hastalar\u0131nda 28 g\u00fcnl\u00fck \u00f6l\u00fcm net yeniden s\u0131n\u0131fland\u0131rma endeksi (NRI), klinik modellerin \u00fczerine mtDNA seviyesinin eklenmesiyle BWH RoCI (NRI %79, standart hata %14, p <1\u00d710(-4)) ve ME ARDS (NRI %55, standart hata %20, p = 0,007) kohortlar\u0131nda iyile\u015fti. BWH RoCI kohortunda, y\u00fcksek mtDNA seviyesi olan hastalar, hatta sepsis veya akut solunum yetmezli\u011fi sendromuna sahip hastalarda bile \u00f6l\u00fcm riskini art\u0131rd\u0131. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n s\u0131n\u0131rlamalar\u0131, hastalarda mtDNA'n\u0131n kesin patolojik rollerini a\u00e7\u0131klayan verilerin eksikli\u011fi ve baz\u0131 biyomarker"}
{"_id":"1538080","title":"Fructosamine Is a Useful Indicator of Hyperglycaemia and Glucose Control in Clinical and Epidemiological Studies \u2013 Cross-Sectional and Longitudinal Experience from the AMORIS Cohort","text":"Fruktozamin, diyabetin g\u00f6stergesi ve kontrol\u00fc i\u00e7in yararl\u0131 olabilecek bir glikemik biyomarkerdir.\n\n**Ama\u00e7:** Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, diyabetli bireylerde hiperglisemi ve glikoz kontrol\u00fc g\u00f6stergesi olarak fruktozaminin de\u011ferlendirilmesiydi.\n\n**Tasar\u0131m, Ayar ve Hastalar:** AMORIS kohortundan, ayn\u0131 muayeneden serum glikoz, fruktozamin ve HbA1c de\u011ferlerine sahip olan 10.987 hasta (5.590 oru\u00e7lu) \u00e7apraz kesit ve uzun s\u00fcreli olarak incelendi (n = 10.987; 5.590 oru\u00e7lu). Amerikan Diyabet Derne\u011fi k\u0131lavuzlar\u0131na g\u00f6re prediyabet ve diyabet s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 yap\u0131ld\u0131. Tip 1 veya tip 2 diyabet tan\u0131s\u0131 yeni tespit edilmi\u015f veya bilinen hastalar i\u00e7in ayr\u0131 analizler ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\n**Sonu\u00e7lar:** \u00dc\u00e7 biyomarkerin aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir korelasyon vard\u0131. Tip 1 veya tip 2 diyabetli oru\u00e7lu ve oru\u00e7suz hastalarda fruktozamin ve HbA1c aras\u0131ndaki ili\u015fkiyle ilgili Pearson do\u011frusal korelasyon katsay\u0131lar\u0131 0,67-0,75 aras\u0131nda g\u00f6zlemlendi. Tip 2 diyabetli oru\u00e7lu hastalarda glikoz kontrol\u00fc analizleri, \u00fc\u00e7 ayr\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcm aras\u0131nda ortalama 290 g\u00fcn i\u00e7inde indeks muayenesinden sonra t\u00fcm \u00fc\u00e7 biyomarkeri \u00f6l\u00e7enlerde glikoz, fruktozamin ve HbA1c i\u00e7in benzer zaman i\u00e7indeki e\u011filimleri g\u00f6sterdi. Fruktozamin seviyeleri aral\u0131\u011f\u0131nda diyabetli ve diyabetli olmayan hastalar\u0131 ay\u0131rt etme yetene\u011fi iyiydi (alan alt\u0131nda e\u011fri (AUC) 0,91-0,95) ve 2,5 mmol\/L fruktozamin seviyesi, diyabeti 61% duyarl\u0131l\u0131k ve 97% \u00f6zg\u00fcll\u00fckle diyabetli hastalara s\u0131n\u0131fland\u0131rd\u0131.\n\n**Sonu\u00e7:** Fruktozamin, HbA1c ve glikozla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili ve klinik ve epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalarda hiperglisemi ve glikoz kontrol\u00fc g\u00f6stergesi olarak yararl\u0131 olabilir."}
{"_id":"1539159","title":"Lifeact: a versatile marker to visualize F-actin","text":"Aktin sitoskeletinin canl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi, bir\u00e7ok temel biyolojik s\u00fcrecin incelenmesi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir, ancak aktin g\u00f6rselle\u015ftirme y\u00f6ntemleri \u015fu anda birka\u00e7 s\u0131n\u0131rlamaya sahiptir. Burada, Lifeact adl\u0131 17 amino asitlik bir peptidi a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Lifeact, eukariotik h\u00fccrelerde ve dokularda filaman aktin (F-aktin) yap\u0131lar\u0131n\u0131 boyad\u0131. Lifeact, in vitro ve in vivo aktin dinamiklerini engellemedi ve kimyasallarla de\u011fi\u015ftirilmi\u015f peptid formu, transfeksiyona tabi olmayan h\u00fccrelerde aktin dinamiklerinin g\u00f6rselle\u015ftirilmesini sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"1542437","title":"Robustness of Random Forest-based gene selection methods","text":"Gen se\u00e7imi, mikroarray verileri analizi i\u00e7in \u00f6nemli bir bile\u015fendir \u00e7\u00fcnk\u00fc ara\u015ft\u0131r\u0131lan olguya dair daha iyi mekanik bir anlay\u0131\u015fa yol a\u00e7abilecek bilgiler sa\u011flar. Ayn\u0131 zamanda, gen se\u00e7imi \u00e7ok zorlu bir i\u015flemdir \u00e7\u00fcnk\u00fc mikroarray verileri g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc bir do\u011faya sahiptir. Sonu\u00e7 olarak, gen se\u00e7imi genellikle makine \u00f6\u011frenimi y\u00f6ntemleriyle yap\u0131l\u0131r. Random Forest y\u00f6ntemi bu ama\u00e7 i\u00e7in \u00f6zellikle iyi uygundur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, d\u00f6rt modern Random Forest tabanl\u0131 \u00f6zellik se\u00e7me y\u00f6ntemi, gen se\u00e7imi ba\u011flam\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Analiz, se\u00e7imin kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131na odakland\u0131 \u00e7\u00fcnk\u00fc, sonu\u00e7lar\u0131n \u00f6nemini belirlemek i\u00e7in gerekli olmas\u0131na ra\u011fmen, benzer \u00e7al\u0131\u015fmalarda genellikle g\u00f6z ard\u0131 edilir. Do\u011frulama i\u00e7in Random Forest s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131c\u0131lar\u0131n sonras\u0131 se\u00e7icilik do\u011frulu\u011fu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131, ara\u015ft\u0131r\u0131lan t\u00fcm y\u00f6ntemlerin bu ba\u011flamda e\u015fde\u011fer oldu\u011funu ortaya koydu. Bununla birlikte, y\u00f6ntemler, se\u00e7ilen gen say\u0131lar\u0131 ve se\u00e7imin kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi. Analiz edilen y\u00f6ntemler aras\u0131nda, Boruta algoritmas\u0131 en \u00e7ok potansiyel olarak \u00f6nemli genleri tahmin etti. Post-se\u00e7imi s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131c\u0131 hata oran\u0131, gen se\u00e7iminin kalitesini \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in s\u0131k\u00e7a kullan\u0131lan bir \u00f6l\u00e7\u00fct olarak bulundu, ancak yan\u0131lt\u0131c\u0131 olabilirdi. S\u00fcrekli se\u00e7ilen gen say\u0131s\u0131na bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, Boruta algoritmas\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a en iyisiydi. Boruta algoritmas\u0131, di\u011fer algoritmalara k\u0131yasla benzer bir d\u00fczeyde hesaplama gereksinimlerine indirgenebilse de, en hesaplama yo\u011fun y\u00f6ntemiydi. Random Ferns (benzer ama basitle\u015ftirilmi\u015f bir s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131c\u0131) taraf\u0131ndan Random Forest \u00f6neminin yerini alarak. Tasar\u0131m varsay\u0131mlar\u0131na ra\u011fmen, minimum optimal se\u00e7me y\u00f6ntemleri, y\u00fcksek bir yanl\u0131\u015f pozitif oran\u0131yla se\u00e7ti."}
{"_id":"1544804","title":"Improved variant discovery through local re-alignment of short-read next-generation sequencing data using SRMA","text":"Bir sonraki nesil dizileme analizinin temel bile\u015fenlerinden biri, k\u0131sa okumalar\u0131 referans genomuna hizalamakt\u0131r, her okuma ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak hizalan\u0131r. Ancak, ayn\u0131 non-referans DNA dizisini g\u00f6zlemleyen okumalar y\u00fcksek derecede korelasyon g\u00f6sterir ve hedef genomdaki ger\u00e7ek varyasyonu daha iyi modellemek i\u00e7in kullan\u0131labilir. Burada, bu korelasyonu kullanarak hedef genomun alttaki DNA dizisinin bir konsens\u00fcs\u00fcn\u00fc daha iyi \u00e7\u00f6zmeye yarayan yeni bir k\u0131sa okuma mikro hizalay\u0131c\u0131, SRMA, a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r."}
{"_id":"1546650","title":"Functional elements within the dynein microtubule-binding domain","text":"Dynein, mikrot\u00fcb\u00fcllerle ATP duyarl\u0131 bir ba\u011flant\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla etkile\u015fime girer, bu ba\u011flant\u0131 a\u011f\u0131r zincirdeki d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc P-loop motifinin ard\u0131ndan karma\u015f\u0131k bir yap\u0131sal b\u00f6lgeye haritalan\u0131r. ATP hidrolizi s\u0131ras\u0131nda ba\u011flanma afinitesinin nas\u0131l sa\u011fland\u0131\u011f\u0131 ve d\u00fczenlendi\u011fi konusunda neredeyse hi\u00e7bir \u015fey bilinmemektedir. Biz, mikrot\u00fcb\u00fcl temas alan\u0131n\u0131 ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir \u015fekilde incelemek i\u00e7in par\u00e7al\u0131 ifade, alan de\u011fi\u015ftirme ve peptit rekabet y\u00f6ntemlerini kulland\u0131k. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, mikrot\u00fcb\u00fcllerle fiziksel temas i\u00e7in \u00fc\u00e7 amino asit k\u00fcmesinin \u00f6nemini ortaya koymaktad\u0131r; bunlardan ikisi MAP1B ile dizilim benzerli\u011fi payla\u015fan bir b\u00f6lgede, di\u011feri ise hemen a\u015fa\u011f\u0131da bir b\u00f6lgede yer almaktad\u0131r. Bu b\u00f6lgelerin herhangi birindeki amino asit de\u011fi\u015fiklikleri mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flanmas\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131rabilir veya zay\u0131flatabilir (KK3379, 80, E3385, K3387, K3397, KK3410, 11, W3414, RKK3418-20, F3426, R3464, S3466 ve K3467), bu da aktivitelerinin y\u00fcksek derecede koordineli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Mikrot\u00fcb\u00fcllerden MAP1B'yi aktif olarak uzakla\u015ft\u0131ran bir peptit, dynein ba\u011flanmas\u0131n\u0131 bozar, bu da benzer etkile\u015fim yerlerine dair \u00f6nceki kan\u0131tlar\u0131 desteklemektedir. Ayr\u0131ca, mikrot\u00fcb\u00fclden motorun ayr\u0131lmas\u0131n\u0131 etkileyen d\u00f6rt amino asit (E3413, R3444, E3460 ve C3469) belirledik. Bu bulgular, afinitenin yerel olarak, temas yerinde, n\u00fckleotit duyarl\u0131 olarak kontrol edilebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, dynein-t\u00fcb\u00fcl etkile\u015fimlerinin ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir a\u00e7\u0131klamas\u0131 sunmakta ve afinitenin nas\u0131l sa\u011fland\u0131\u011f\u0131 ve d\u00fczenlendi\u011fi konusunda bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"1550937","title":"The Transcription Factors Egr2 and Egr3 Are Essential for the Control of Inflammation and Antigen-Induced Proliferation of B and T Cells","text":"Lenfositler, patojenlere kar\u015f\u0131 optimal yan\u0131tlar sa\u011flarken en aza indirilmi\u015f enflamatuar patolojiye neden olurlar. Ancak, bu yan\u0131tlar\u0131 d\u00fczenleyen i\u00e7 mekanizmalar\u0131 bilinmemektedir. Burada, hem Egr2 hem de Egr3 transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin lenfositlerde silinmesinin, a\u015f\u0131r\u0131 serum proenflamatuar sitokinlere neden olan ancak ayn\u0131 zamanda B ve T h\u00fccrelerinin antijen resept\u00f6r\u00fc ile tetiklenen proliferasyonunu engellenen \u00f6l\u00fcmc\u00fcl otoimm\u00fcn bir sendromla sonu\u00e7land\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Egr2 ve Egr3'\u00fcn eksik B ve T h\u00fccreleri, hiperaktif sinyal transd\u00fckt\u00f6r\u00fc ve aktivat\u00f6r\u00fc 1 (STAT1) ve STAT3'e sahipti, ancak antijen resept\u00f6r\u00fc ile tetiklenen aktivat\u00f6r transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc AP-1'in ind\u00fcklenmesi ciddi \u015fekilde bozulmu\u015ftu. Egr2 ve\/veya Egr3'\u00fcn do\u011frudan inhibit\u00f6rleri SOCS1 ve SOCS3'\u00fcn (STAT1 ve STAT3'\u00fcn inhibit\u00f6rleri) ifadesini ind\u00fckledi\u011fini ve B ve T h\u00fccrelerinde Batf'\u0131n (AP-1 inhibit\u00f6r\u00fc) i\u015flevini engelledi\u011fini ke\u015ffettik. Bu nedenle, Egr2 ve Egr3, adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 ve homeostazda B ve T h\u00fccre i\u015flevini d\u00fczenleyerek antijen resept\u00f6r\u00fc sinyalle\u015fmesini te\u015fvik eder ve enflamasyonu kontrol eder."}
{"_id":"1554348","title":"Effect of hyperosmolality on alkaline phosphatase and stress-response protein 27 of MCF-7 breast cancer cells","text":"MCF-7, insan meme kanseri h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen s\u00fcrekli bir h\u00fccre hatt\u0131, \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck alkaline fosfataz (ALP) aktivitesi g\u00f6sterir. Enzim \u0131s\u0131ya dayan\u0131kl\u0131d\u0131r ve L-fenilalanin ve L-fenilalanil-glikil-glikin taraf\u0131ndan engellenir, ancak L-homoarginin, 1-bromotetramisol veya levamisol taraf\u0131ndan de\u011fil. Bu veriler, MCF-7'nin term-plazental ALP'yi \u00fcretti\u011fini, insan t\u00fcm\u00f6rlerinin \u00e7e\u015fitli t\u00fcrlerinde yanl\u0131\u015f ifade edilen onkogenik enzim formunu g\u00f6sterir. \u0130nsan kanser h\u00fccreleri taraf\u0131ndan bu enzimin monofenotipik olarak \u00fcretilmesine kar\u015f\u0131, MCF-7 h\u00fccrelerinin ALP aktivitesi glukokortikoidler veya sodyum butirat taraf\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131lmaz. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma olarak, hiperosmolariteye maruz kalma enzimin aktivitesinde \u00e7arp\u0131c\u0131 bir art\u0131\u015fa neden olur ve bu etki sikloheksimid ile engellenir. H\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 testlerde elde edilen sonu\u00e7lar, b\u00fct\u00fcn h\u00fccreler \u00fczerinde sitokimyasal ve imm\u00fcnositokimyasal testlerle do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Baz\u0131 test edilen ajanlar\u0131n h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 etkiledi\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, iki stres yan\u0131t\u0131 proteini (srp 27 ve srp 72) \u00fczerindeki olas\u0131 etkileri de incelendi; \u00f6zel imm\u00fcnositokimyasal testler kullan\u0131ld\u0131. Bu testler, ne glukokortikoidlerin ne de sodyum butirat\u0131n srp 27'yi etkiledi\u011fini, ancak sodyum butirat\u0131n srp 72'nin h\u00fccre i\u00e7i da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirdi\u011fini ortaya koydu; ve hiperosmolarite, srp 72'yi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilemeden srp 27'yi art\u0131rd\u0131."}
{"_id":"1568684","title":"The Bile Acid Chenodeoxycholic Acid Increases Human Brown Adipose Tissue Activity.","text":"Kahverengi ya\u011f dokusu (BAT) \u00fczerinde metabolik hastal\u0131klarla m\u00fccadele etmek i\u00e7in bir hedef olarak ilgi son zamanlarda insanlarda i\u015flevsel BAT'nin ke\u015ffiyle yeniden canland\u0131. Farelerde, BAT, G-ba\u011fl\u0131 protein resept\u00f6r\u00fc TGR5 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla biliyer asitleri taraf\u0131ndan aktive edilebilir, bu da BAT'de tip 2 iyodotironin deiyodinaz (D2) aktivitesini tetikler ve oksijen t\u00fcketimini ve enerji harcamay\u0131 art\u0131r\u0131r. Burada, insan BAT aktivitesini etkileyen oral chenodeoksikolik asit (CDCA) takviyesinin etkilerini inceledik. 12 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kad\u0131n konuya 2 g\u00fcn boyunca CDCA ile tedavi edildi\u011finde BAT aktivitesinde art\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc. V\u00fccuttaki toplam enerji harcamas\u0131 da CDCA tedavisiyle artt\u0131. \u0130lk insan kahverengi ya\u011f h\u00fccreleri CDCA veya spesifik TGR5 agonistleriyle in vitro olarak tedavi edildi\u011finde mitokondriyel dekuplaj ve D2 ifadesi artt\u0131, bu etki insan birincil beyaz ya\u011f h\u00fccrelerinde g\u00f6r\u00fclmedi. Bu bulgular, biliyer asitleri insanlarda BAT'yi aktive etmek i\u00e7in bir hedef olarak tan\u0131ml\u0131yor."}
{"_id":"1569031","title":"RNase H and Postreplication Repair Protect Cells from Ribonucleotides Incorporated in DNA","text":"Kimyasal kimlik ve genomun b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc, replikasyon s\u0131ras\u0131nda dNTP'lerin yerine rNTP'lerin (ribon\u00fckleozid trifosfatlar) dahil edilmesiyle zorlan\u0131r. Yanl\u0131\u015f yerle\u015ftirme, DNA replikazlar\u0131n\u0131n se\u00e7icili\u011fiyle s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. G\u00f6sterdik ki, genomda rNMP'lerin (ribon\u00fckleozid monofosfatlar) birikimi replikasyon stresine neden olur ve \u00f6zellikle RNase H1 ve RNase H2'nin yoklu\u011funda toksik sonu\u00e7lara yol a\u00e7ar, bu enzimler rNMP'leri temizler. Postreplikasyon onar\u0131m (PRR) yollar\u0131n\u0131n -MMS2 ba\u011f\u0131ml\u0131 \u015fablon de\u011fi\u015fimi ve Pol \u03b6 ba\u011f\u0131ml\u0131 atlama- rNMP'lerin kromozomlarda bulunmas\u0131 i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz; ger\u00e7ekten de Pol \u03b6 1-4 rNMP'yi verimli bir \u015fekilde replikasyon yapabilir. Ayr\u0131ca, RNase H eksik h\u00fccreler mono- ve polyubikuitinlenmi\u015f PCNA biriktirir ve s\u00fcrekli etkinle\u015ftirilmi\u015f bir PRR'ye sahiptir. Bulgular\u0131m\u0131z, RNase H1, RNase H2, \u015fablon de\u011fi\u015fimi ve translesiyon DNA sentezi'nin, DNA replikasyon s\u0131ras\u0131nda yanl\u0131\u015f yerle\u015ftirilen rNTP'leri a\u015fmada kritik bir i\u015flevi oldu\u011funu ve Aicardi-Gouti\u00e8res sendromunun patogeneziyle ilgili olabilece\u011fini a\u00e7\u0131klar."}
{"_id":"1574014","title":"Selective elimination of high constitutive activity or chemokine binding in the human herpesvirus 8 encoded seven transmembrane oncogene ORF74.","text":"\u0130nsan herpes vir\u00fcs\u00fc 8 taraf\u0131ndan kodlanan 74. a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi (ORF74), angiogenik kimyasallara (\u00f6rne\u011fin, b\u00fcy\u00fcme ile ili\u015fkili onkogen-alfa) taraf\u0131ndan uyar\u0131lan ve angiostatik kimyasallar (\u00f6rne\u011fin, interferon-gamma ind\u00fcklenebilir protein) taraf\u0131ndan engellenen bir yedi membranl\u0131 (7TM) resept\u00f6rd\u00fcr. CD2 promot\u00f6r\u00fc alt\u0131nda ORF74'\u00fc ifade eden transgenik fareler, y\u00fcksek kanl\u0131 Kaposi benzeri t\u00fcm\u00f6rler geli\u015ftirir. Hedefli mutajenizma yoluyla, ORF74'\u00fcn \u00fc\u00e7 farkl\u0131 fenotipini olu\u015fturduk: N-terminal uzant\u0131dan 22 amino asit silinerek fosfolipaz C yolu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla normal, y\u00fcksek konstit\u00fctif sinyalleme sa\u011flayan bir resept\u00f6r; TM-V veya TM-VI'nin d\u0131\u015f u\u00e7lar\u0131ndaki temel amino asitlerin de\u011fi\u015ftirilmesiyle angiogenik kimyasallar\u0131n uyar\u0131c\u0131 d\u00fczenlenmesinin se\u00e7ici olarak ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131, y\u00fcksek konstit\u00fctif aktiviteye sahip bir ORF74; ve TM-II'nin hidrofobik, varsay\u0131lan olarak membran a\u00e7\u0131k y\u00fcz\u00fcne aspartik asit eklenerek konstit\u00fctif aktivitesiz bir ORF74, ancak agonist kimyasallar\u0131n uyar\u0131c\u0131 yetene\u011fi korunmu\u015ftur. Sonu\u00e7 olarak, dikkatli molek\u00fcler ayr\u0131\u015ft\u0131rma, vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan onkogen ORF74'\u00fcn hem agonist hem de ters agonist mod\u00fclasyonunu ve y\u00fcksek konstit\u00fctif aktivitesini se\u00e7ici olarak ortadan kald\u0131rabilir ve bu mutasyonlu formlar, bu d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm aktivitesinin molek\u00fcler mekanizmas\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in transgenik hayvanlarda kullan\u0131labilir."}
{"_id":"1576955","title":"An insulin-like signaling pathway affects both longevity and reproduction in Caenorhabditis elegans.","text":"Daf-2 ve age-1 genlerindeki mutasyonlar, Caenorhabditis elegans'te (C. elegans) daf-2 ve age-1 genlerinin kodlad\u0131\u011f\u0131 ins\u00fclin benzeri sinyalle\u015fme yolunun bile\u015fenleri, uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc ve dauer diapaus (dauer duraklama) a\u015famas\u0131ndaki geli\u015fimsel duraklamay\u0131 dramatik bir \u015fekilde art\u0131r\u0131r. Hem daf-2 hem de age-1, daf-16 geninin aktivitesini d\u00fczenleyen, dauer tutuklulu\u011fu ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011fe genetik epistasis yolunda benzer bir noktada etki eder. Daf-16 genindeki mutasyonlar, dauer tutuklu fenotipini ve daf-2 ve age-1 mutantlar\u0131n\u0131n dauer tutuklulu\u011fu ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck fenotiplerine epistiktir. Burada, bu yolun do\u011furganl\u0131k ve embriyonik geli\u015fimi de etkiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Zay\u0131f daf-2 alelleri ve maternel olarak kurtar\u0131lm\u0131\u015f, dauer a\u015famas\u0131n\u0131 tutuklamayan ancak uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc sa\u011flayan age-1 alelleri, hem anne hem de zigotik age-1 aktivitesini azalt\u0131r. Age-1(hx546) mutasyonu, hem anne hem de zigotik age-1 aktivitesini azalt\u0131r. Daf-16 mutasyonlar\u0131, daf-2 ve age-1'in t\u00fcm fenotiplerini, dauer tutuklulu\u011fu, uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck, azalt\u0131lm\u0131\u015f do\u011furganl\u0131k ve canl\u0131l\u0131k kusurlar\u0131n\u0131 bast\u0131r\u0131r. Bu veriler, DAF-2 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla AGE-1 fosfatidylinositol-3-OH kinaz taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen ins\u00fclin sinyalle\u015fmesinin, dauer diapaus ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck yan\u0131 s\u0131ra do\u011furganl\u0131k ve embriyonik geli\u015fimi de d\u00fczenledi\u011fini ve DAF-16'n\u0131n bu sinyalleri iletti\u011fini g\u00f6stermektedir. Ins\u00fclin benzeri sinyalle\u015fme yoluyla do\u011furganl\u0131k, uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck ve metabolizman\u0131n d\u00fczenlenmesi, memelilerde ins\u00fclin sinyalle\u015fmesi yoluyla metabolizma ve do\u011furganl\u0131\u011f\u0131n endokrin d\u00fczenlenmesine benzer."}
{"_id":"1583041","title":"Estimating prion concentration in fluids and tissues by quantitative PMCA","text":"Prionlar, prion hastal\u0131klar\u0131n\u0131n neden oldu\u011fu proteinik enfeksiy\u00f6z ajanlar, protein yanl\u0131\u015f katlanmas\u0131 d\u00f6ng\u00fcsel amplifikasyon (PMCA) teknolojisi ile y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131kla tespit edilebilir. Burada, biyolojik \u00f6rneklerdeki \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck prion konsantrasyonlar\u0131n\u0131 hesaplamak i\u00e7in bir nicel PMCA prosed\u00fcr\u00fc a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu prosed\u00fcrle, scrapie etkilenen hamsterlerin beyin, dalak, kan ve idrarda yanl\u0131\u015f katlanm\u0131\u015f prion proteini (PrPSc) miktarlar\u0131n\u0131 belirledik."}
{"_id":"1583134","title":"Positional cloning of the APECED gene","text":"Otoimm\u00fcn Poligland\u00fcler Sendrom Tip I (APS 1, ayr\u0131ca APECED olarak da bilinir), insan kromozom 21q22.3 b\u00f6lgesine, D21S49 ve D21S171 i\u015faret\u00e7ileri aras\u0131nda ba\u011flant\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile haritalanm\u0131\u015f otosomal-re\u00e7esif bir bozukluktur. Bu b\u00f6lgeden yeni bir gen, AIRE (otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici), iki zinc-parmak (PHD-parmak) motifi, bir prolin zengin b\u00f6lgesi ve \u00fc\u00e7 LXXLL motifi i\u00e7eren bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc i\u00e7eren bir protein kodlayan bir gen izole ettik. \u0130svi\u00e7re ve Fin APECED hastalar\u0131nda bu yeni genin i\u00e7inde, Arg 257'yi (CGA) son kodona (TGA) d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcren bir C\u2192T de\u011fi\u015fimi ve Lys 83'\u00fc (AAG) Glu kodonuna (GAG) d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcren bir A\u2192G de\u011fi\u015fimi olmak \u00fczere iki mutasyon bulundu. Fin APECED hastalar\u0131nda bask\u0131n mutasyon Arg257stop (R257X), incelenen 12 alelden 10'unu olu\u015fturmaktad\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, bu genin APECED'in patogenezi i\u00e7in sorumlu oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. APECED'de bozuk genin tan\u0131mlanmas\u0131, hastal\u0131\u011f\u0131n genetik tan\u0131s\u0131 ve potansiyel tedavisi kolayla\u015ft\u0131racak ve otoimm\u00fcn hastal\u0131klar\u0131n alt\u0131nda yatan mekanizmalar hakk\u0131nda genel anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 daha da geli\u015ftirecektir."}
{"_id":"1590744","title":"AMP-Activated Protein Kinase: An Ubiquitous Signaling Pathway With Key Roles in the Cardiovascular System","text":"AMP-aktif protein kinaz (AMPK), h\u00fccresel ve v\u00fccuttaki enerji hom\u00f6ostaz\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde kritik bir rol oynayan bir enzimdir, h\u00fccresel enerji y\u00fck\u00fcn\u00fcn t\u00fckenmesi durumunda enerji hom\u00f6ostaz\u0131n\u0131 yeniden sa\u011flamak i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Son 20 y\u0131lda, AMPK'n\u0131n kardiyovask\u00fcler dokularda birka\u00e7 ba\u015fka h\u00fccresel i\u015flevi d\u00fczenledi\u011finin ve kalp metabolizmas\u0131n\u0131 ve kas fonksiyonunu d\u00fczenledi\u011finin, ayr\u0131ca kan damarlar\u0131nda antikontraktil, anti-enflamatuar ve antiaterojenik etkiler g\u00f6sterdi\u011finin anla\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131 ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Bu incelemede, AMPK'n\u0131n kardiyovask\u00fcler sistemdeki rol\u00fcn\u00fc tart\u0131\u015f\u0131yoruz, bu da AMPK'daki mutasyonlar\u0131n kalp fizyolojisini nas\u0131l de\u011fi\u015ftirdi\u011finin molek\u00fcler temellerini ve AMPK'n\u0131n fizyolojik ve patofizyolojik ko\u015fullarda damar fonksiyonunu nas\u0131l d\u00fczenledi\u011finin \u00f6nerilen mekanizmalar\u0131n\u0131 i\u00e7erir."}
{"_id":"1595617","title":"Differentiation of trophoblast stem cells into giant cells is triggered by p57\/Kip2 inhibition of CDK1 activity.","text":"Memelilerin geli\u015fiminde genom endoreduplasyonu nadiren g\u00f6r\u00fclen ve mekanizmas\u0131 bilinmeyen bir olayd\u0131r. \u0130lk olarak, fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 4 (FGF4) yoksunlu\u011fu, embriyoyu implantasyona haz\u0131rlayan trofoblastik k\u00f6k (TS) h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 tetikler. Burada, RO3306'n\u0131n, h\u00fccrelerin mitoz a\u015famas\u0131na girmesini sa\u011flayan siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz 1 (CDK1) enziminin inhibisyonu, TS h\u00fccrelerinin trofoblastik devri\u015f (TG) h\u00fccrelerine farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, RO3306, embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerinde ba\u015far\u0131s\u0131z endoreduplasyon ve apoptozu tetikledi, bu da CDK1'in sadece poliploid h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015fmak i\u00e7in programlanm\u0131\u015f h\u00fccrelerde endoreduplasyonu tetikledi\u011fini ortaya koyuyor. Benzer \u015fekilde, FGF4 yoksunlu\u011fu, iki CDK'ya \u00f6zg\u00fc inhibit\u00f6r olan p57\/KIP2 ve p21\/CIP1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesiyle CDK1'i inhibe etti. TS h\u00fccre mutasyonlar\u0131, p57'nin CDK1'i inhibe ederek endoreduplasyonu tetiklemek i\u00e7in gerekli oldu\u011funu, p21'in ise kontrol noktas\u0131 protein kinaz CHK1'in ifadesini bask\u0131layarak apoptozun ind\u00fcklenmesini \u00f6nledi\u011fini ortaya koydu. Ayr\u0131ca, Cdk2(-\/-) TS h\u00fccreleri, CDK1 inhibe edildi\u011finde endoreduplasyonun CDK2'ye ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. TG h\u00fccrelerinde p57 ifadesi, S a\u015famas\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirmek i\u00e7in G a\u015famas\u0131ndaki \u00e7ekirdeklerde s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131. Bu nedenle, TS h\u00fccrelerinde endoreduplasyon, p57'nin CDK1'i inhibe etmesiyle ve p21'in DNA hasar yan\u0131t\u0131n\u0131 bask\u0131lamas\u0131yla tetiklenir."}
{"_id":"1605196","title":"Atg5-independent autophagy regulates mitochondrial clearance and is essential for iPSC reprogramming","text":"Ba\u015far\u0131l\u0131 ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerin (iPSC) \u00fcretimi, yeniden programlama s\u00fcrecinde mitokondriyal oksidatif fosforlasyonun glikolizle de\u011fi\u015ftirilmesini i\u00e7eren \u00f6nemli bir metabolik ge\u00e7i\u015fle sonu\u00e7lan\u0131r. Ancak, bu metabolik yeniden programlaman\u0131n mekanizmas\u0131 hala belirsizdir. Burada, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z Atg5'e ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan otofaji s\u00fcrecinin mitokondri temizlemesini, bu ge\u00e7i\u015fte yer alan karakteristik bir olay olarak arac\u0131l\u0131k etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, bu otofajiyi engellemek, ancak kanonik otofajiyi de\u011fil, mitokondri temizlemesini engeller ve iPSC ind\u00fcklenmesini \u00f6nler. Ayr\u0131ca, AMPK bu otofajik yolun \u00fcst ak\u0131\u015f\u0131nda g\u00f6r\u00fcnmektedir ve metabolik yeniden programlama s\u0131ras\u0131nda mitokondri temizlemesini mod\u00fcle etmek i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerle hedeflenebilir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, sadece Atg5'e ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan otofajinin pluripotans\u0131n kurulmas\u0131nda kritik oldu\u011funu ortaya koymakla kalmaz, ayn\u0131 zamanda iPSC \u00fcretimi ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunun benzer bir metabolik ge\u00e7i\u015f payla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 da ima eder."}
{"_id":"1605392","title":"A mutation in Orai1 causes immune deficiency by abrogating CRAC channel function","text":"Antijen uyaran\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleri, Ca2+ giri\u015fini Ca2+ sal\u0131n\u0131m\u0131 ile etkinle\u015ftirilmi\u015f Ca2+ (CRAC) kanallar\u0131ndan ge\u00e7irerek, patojenlere kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 te\u015fvik ederek NFAT transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc etkinle\u015ftirir. Daha \u00f6nce, bir t\u00fcr kal\u0131tsal \u015fiddetli kombine ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi (SCID) sendromunun hastalar\u0131nda, depolanm\u0131\u015f Ca2+ giri\u015fi ve CRAC kanal i\u015flevinde kusur oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Burada, bu hastalarda genetik kusuru belirlemek i\u00e7in iki tarafs\u0131z genomu geni\u015f kapsaml\u0131 yakla\u015f\u0131m\u0131n birle\u015fimini kullan\u0131yoruz: tek n\u00fckleotit polimorfizmi dizileri ile de\u011fi\u015ftirilmi\u015f ba\u011flant\u0131 analizi ve depolanm\u0131\u015f Ca2+ giri\u015fi ve NFAT n\u00fckleer i\u00e7eri\u011fi d\u00fczenleyenleri belirlemek i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f bir Drosophila RNA m\u00fcdahalesi taramas\u0131. Her iki yakla\u015f\u0131m da d\u00f6rt putatif transmembran segmenti i\u00e7eren yeni bir protein olan Orai1'e (Orai1) i\u015faret etti. SCID hastalar\u0131, ORAI1'de tek bir missense mutasyona homozigotdur ve Orai1'in normal tipinin SCID T h\u00fccrelerine ifade edilmesi depolanm\u0131\u015f Ca2+ ak\u0131\u015f\u0131 ve CRAC ak\u0131m\u0131 (ICRAC)\u0131 geri getirir. \u00d6neriyoruz ki Orai1, CRAC kanal kompleksinin \u00f6nemli bir bile\u015feni veya d\u00fczenleyicisidir."}
{"_id":"1606628","title":"Estimates of global prevalence of childhood underweight in 1990 and 2015.","text":"\nBirle\u015fmi\u015f Milletler Bin Y\u0131l Geli\u015ftirme Hedeflerinin temel hedeflerinden biri, 1990 ile 2015 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 5 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki \u00e7ocuklarda yetersiz beslenmenin oran\u0131n\u0131 yar\u0131 yar\u0131ya azaltmakt\u0131r.\n\nAma\u00e7: D\u00fcnya'n\u0131n co\u011frafi b\u00f6lgelerine g\u00f6re \u00e7ocukluk d\u00f6neminde yetersiz beslenmenin e\u011filimleri hakk\u0131nda tahminlerde bulunmak.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Yetersiz beslenmenin, Ulusal Sa\u011fl\u0131k \u0130statistikleri Merkezi ve D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (DS\u00d6) referans n\u00fcfusunun ya\u015f i\u00e7in ortalama a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n 2 standart sapmas\u0131 alt\u0131ndaki a\u011f\u0131rl\u0131k olarak tan\u0131mlanan, zaman serisi \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Ulusal oranlar, yakla\u015f\u0131k 31 milyon 5 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki \u00e7ocu\u011fun verilerini i\u00e7eren DS\u00d6 K\u00fcresel \u00c7ocuk B\u00fcy\u00fcme ve Beslenme Veritaban\u0131ndan elde edilmi\u015ftir. Bu veriler, 1965 ile 2002 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 139 \u00fclkede 419 ulusal beslenme anketine kat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: 1990 ve 2015 y\u0131llar\u0131nda b\u00f6lge baz\u0131nda yetersiz beslenmenin oranlar\u0131n\u0131 ve say\u0131lar\u0131n\u0131 tahmin etmek ve bu de\u011ferlerdeki 1990 ile 2015 y\u0131llar\u0131 aras\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikleri (yani art\u0131\u015f\u0131 veya azalmas\u0131) hesaplamak i\u00e7in do\u011frusal karma etkiler modellemesi kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSonu\u00e7lar: D\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda, yetersiz beslenme oran\u0131 1990'da %26,5'ten 2015'te %17,6'ya d\u00fc\u015fmesi beklenmektedir, yani %34'l\u00fck bir de\u011fi\u015fim (-43% ile -23% 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131). Geli\u015fmi\u015f \u00fclkelerde, oran 1,6%'den 0,9%'a d\u00fc\u015fmesi beklenmektedir, yani %41'lik bir de\u011fi\u015fim (-92% ile 343% 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131). Geli\u015fmekte olan b\u00f6lgelerde, oran 30,2%'den 19,3%'a d\u00fc\u015fmesi beklenmektedir, yani %36'l\u0131k bir de\u011fi\u015fim (-45% ile -26% 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131). Afrika'da, yetersiz beslenmenin oran\u0131 24,0%'den 26,8%'a artmas\u0131 beklenmektedir, yani %12'lik bir de\u011fi\u015fim (8% ile 16% 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131). Asya'da, oran"}
{"_id":"1616661","title":"Canonical Wnt signaling regulates organ-specific assembly and differentiation of CNS vasculature.","text":"Her organ, oksijen ve besinleri almak i\u00e7in kan damarlar\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r, ancak bireysel organlarla ili\u015fkili vask\u00fcler yap\u0131 yap\u0131sal ve molek\u00fcler a\u00e7\u0131dan \u00e7e\u015fitlilik g\u00f6sterebilir. Merkezi sinir sistemi (MSS) vask\u00fcler yap\u0131s\u0131, kan-beyin bariyerini olu\u015fturan s\u0131k\u0131ca kapal\u0131 bir endoteliyumdan olu\u015fur, di\u011fer organlar\u0131n kan damarlar\u0131 ise daha ge\u00e7irgendir. Wnt7a ve Wnt7b, geli\u015fen MSS'nin n\u00f6roepiteliyumunda, kan damarlar\u0131n\u0131n istilas\u0131yla e\u015f zamanl\u0131 olarak \u00fcretilen iki Wnt ligand\u0131 kodlar. Genetik fare modellerinin kullan\u0131m\u0131 ile, bu ligandlar\u0131n do\u011frudan kan damar\u0131 endoteliyuma hedeflendi\u011fini ve MSS'nin organ\u0131n vask\u00fcler olu\u015fumunu ve MSS'ye \u00f6zg\u00fc farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etmek i\u00e7in kanona Wnt sinyalleme yolunu kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk."}
{"_id":"1617327","title":"Bone progenitor dysfunction induces myelodysplasia and secondary leukemia","text":"Mesenkimal h\u00fccreler, normal ve malign dokular\u0131n \u00e7o\u011funun 'stroma'ya katk\u0131da bulunur, belirli mesenkimal h\u00fccreler ise k\u00f6k h\u00fccrelerin d\u00fczenleyici ni\u015flerinde yer al\u0131r. Mesenkimal osteolineaj h\u00fccrelerin haematopoezisi nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini inceleyerek, buradaki \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda, \u00f6zellikle fare osteoprogenit\u00f6rlerinde, ancak olgun osteoblastlarda de\u011fil, Dicer1'in silinmesinin haematopoezinin b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bozdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu, mielodizplazi ve akut mielojenik l\u00f6seminin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na neden oldu, bu l\u00f6semi, Dicer1'in b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korurken birka\u00e7 genetik anormallik edinmi\u015fti. Osteoprogenit\u00f6rlerde Dicer1 silinmesi sonucu de\u011fi\u015ftirilen gen ifadeleri incelendi\u011finde, Schwachman-Bodian-Diamond sendromunda mutasyona u\u011frayan Sbds geninin ifadesinin azald\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Fare osteoprogenit\u00f6rlerinde Sbds'nin silinmesi, mielodizplazi ile birlikte kemik ili\u011fi disfonksiyonuna neden oldu. Bu nedenle, belirli stromal h\u00fccre alt gruplar\u0131n\u0131n bozulmas\u0131, heterolog h\u00fccrelerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131, \u00e7o\u011falmas\u0131 ve apoptozisinin d\u00fczenini bozabilir ve dokunun homeostaz\u0131n\u0131 etkileyebilir. Ayr\u0131ca, birincil stromal disfonksiyon, ikincil neoplastik hastal\u0131\u011fa yol a\u00e7abilir, bu da ni\u015fe ba\u011fl\u0131 onkogenezin kavram\u0131n\u0131 destekler."}
{"_id":"1624106","title":"Generating diploid embryos from Xenopus tropicalis.","text":"Xenopus tropicalis'in muhte\u015fem bir avantaj\u0131, y\u0131l boyunca diploid embriyolar\u0131n kolayl\u0131kla \u00fcretilebilmesidir. Basit\u00e7e insan korionik gonadotropin (hCG) uygulayarak, bir ara\u015ft\u0131rmac\u0131, in vitro d\u00f6llenme veya bir \u00e7iftin \u00e7iftle\u015fmesinden binlerce embriyoyu senkronize ederek y\u00fczlerce senkronize embriyoyu \u00fcretebilir. \u0130stendi\u011finde ov\u00fclasyonlar\u0131 tetikleme yetene\u011fi, deneysel embrioloji, molek\u00fcler manip\u00fclasyonlar ve genetik gibi bir\u00e7ok farkl\u0131 deneyi kolayla\u015ft\u0131r\u0131r."}
{"_id":"1630949","title":"Oct4-Induced Pluripotency in Adult Neural Stem Cells","text":"D\u00f6rt transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Oct4, Sox2, Klf4 ve c-Myc, fare ve insan fibroblastlar\u0131nda \u00e7oklu potansiyeli tetikleyebilir. Daha \u00f6nce, yeti\u015fkin fare n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreleri (NSC) \u00fczerinde Oct4 ve Klf4 veya c-Myc'in do\u011frudan yeniden programlamas\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. NSC'ler, Sox2, c-Myc, Klf4 ve birka\u00e7 ara yeniden programlama i\u015faret\u00e7isi de dahil olmak \u00fczere endojen olarak bu transkripsiyon fakt\u00f6rlerini ve i\u015faret\u00e7ileri ifade eder. Burada, exojen Oct4'\u00fcn, yeti\u015fkin fare NSC'lerini \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek i\u00e7in yeterli oldu\u011funu bildiriyoruz. Bu tek fakt\u00f6rle tetiklenen \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccreler (1F iPS), embriyonik k\u00f6k h\u00fccreler gibi in vitro ve in vivo'da benzerlerdir. Bu h\u00fccreler, NSC'lere, kardiyomiyositlere ve in vitro'da germ h\u00fccrelerine verimli bir \u015fekilde farkl\u0131la\u015fabilir ve in vivo'da teratom olu\u015fumu ve germline aktar\u0131m\u0131na da neden olabilir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Oct4'\u00fcn do\u011frudan NSC'leri \u00e7oklu potansiyelli hale getirmek i\u00e7in gerekli ve yeterli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"1631583","title":"Getting started with yeast.","text":"Yay\u0131nevi \u00d6zeti Saccharomyces cerevisiae mayas\u0131, \u015fimdi basit bir \u00f6karyotun genomunu kolayca manip\u00fcle edebilen bir model sistem olarak tan\u0131nmaktad\u0131r. Mayan\u0131n genetik karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 bakterilerden biraz daha fazlad\u0131r ve prokaryotlar\u0131n ve vir\u00fcslerinin molek\u00fcler genetikinde h\u0131zl\u0131 ilerlemeyi sa\u011flayan teknik avantajlar\u0131n \u00e7o\u011funu payla\u015f\u0131r. Biyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalarda \u00f6zellikle uygun olan baz\u0131 \u00f6zellikler aras\u0131nda h\u0131zl\u0131 b\u00fcy\u00fcme, da\u011f\u0131n\u0131k h\u00fccreler, replika plaklama ve mutan izolasyonun kolayl\u0131\u011f\u0131, iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f genetik sistem ve en \u00f6nemlisi, \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir DNA d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm sistemi bulunur. Mayan\u0131n patojenik olmamas\u0131 nedeniyle, \u00e7ok az \u00f6nlemle ele al\u0131nabilir. B\u00fcy\u00fck miktarlarda normal f\u0131r\u0131n mayas\u0131 ticari olarak mevcuttur ve biyokimyasal \u00e7al\u0131\u015fmalarda ucuz bir kaynak sa\u011flayabilir. DNA d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fcn geli\u015fimi, \u00f6zellikle gen klonlama ve genetik m\u00fchendislik tekniklerine mayan\u0131n eri\u015filebilirli\u011fini art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Plazmid k\u00fct\u00fcphanelerinden neredeyse herhangi bir genetik \u00f6zelli\u011fe kar\u015f\u0131l\u0131k gelen yap\u0131sal genler tamamlay\u0131c\u0131 olarak belirlenebilir. Plazmidler, ya \u00e7o\u011falabilen molek\u00fcller olarak ya da genomun i\u00e7ine entegre olarak mayaya sokulabilir. Di\u011fer organizmalarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, mayada d\u00f6n\u00fc\u015fen DNA'n\u0131n homolo\u011fun rekombinasyonu yoluyla tek ba\u015f\u0131na entegre olmas\u0131 gerekir. Bu nedenle, klonlanm\u0131\u015f mayas\u0131 dizileri, plazmidlerdeki yabanc\u0131 dizilerle birlikte, genomun belirli konumlar\u0131na istenen \u015fekilde y\u00f6nlendirilebilir."}
{"_id":"1635872","title":"PCNA functions as a molecular platform to trigger Cdt1 destruction and prevent re-replication","text":"Metazoanlarda DNA replikasyonunu tek bir h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc periyoduna s\u0131n\u0131rlayan \u00f6nemli bir mekanizma, Ubikuitin ile arac\u0131l\u0131k edilen Cdt1 (Cdc10 ba\u011f\u0131ml\u0131 transkript 1) proteolizi. Xenopus yumurta ekstraktlar\u0131nda, Cdt1 kromatin \u00fczerinde DNA replikasyonu s\u0131ras\u0131nda yok edilir. Burada, replikasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 Cdt1 proteolizisinin, proliferasyon h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi antijeni (PCNA) ile etkile\u015fimini gerektirdi\u011fini bildiriyoruz. Cdt1, t\u00fcm metazoanlarda korunmu\u015f olan PCNA etkile\u015fim motifi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla PCNA'ya ba\u011flan\u0131r ve yumurta ekstraktlar\u0131ndan PCNA'n\u0131n \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 replikasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 Cdt1 yok edilmesini engeller. PCNA etkile\u015fim motifi mutasyonu, yeniden replikasyona neden olan istikrarl\u0131 bir Cdt1 proteini \u00fcretir. DNA hasar\u0131na yan\u0131t olarak insan Cdt1 proteolizini arac\u0131l\u0131k eden Cul4 E3 ubikuitin ligaz\u0131n\u0131n bir bile\u015feni olan DDB1, replikasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 Cdt1 yok edilmesinde de gereklidir. Cdt1 ve DDB1 ekstraktlarda etkile\u015fir ve DDB1 kromatin y\u00fcklemesi, Cdt1'in PCNA'ya ba\u011flanmas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r, bu da PCNA'n\u0131n dokunmas\u0131n\u0131n \u00f6nceden olu\u015fmu\u015f Cdt1-Cul4DDB1 ligaz kompleksini etkinle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6sterir. Bu nedenle, PCNA, Cdt1 yoklu\u011fu i\u00e7in bir platform g\u00f6revi g\u00f6r\u00fcr, b\u00f6ylece kritik bir h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenleyicisinin verimli ve zamanlama a\u00e7\u0131s\u0131ndan k\u0131s\u0131tl\u0131 inaktivasyonunu sa\u011flar."}
{"_id":"1641873","title":"Meiosis in Drosophila: seeing is believing.","text":"Son zamanlarda, sitolojik ve genetik yakla\u015f\u0131mlar\u0131 birle\u015ftiren \u00e7al\u0131\u015fmalar sayesinde, Drosophila'da meosis anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131zda heyecan verici ilerlemeler kaydedildi. Yeni teknikler, kad\u0131n meosis I'de kromozom konumu ve ask\u0131 olu\u015fumunun karakterizasyonu i\u00e7in izin verdi. Nod ve ncd genleri taraf\u0131ndan kodlanan proteinler, de\u011fi\u015fim olaylar\u0131na sahip olmayan kromozomlar\u0131n do\u011fru b\u00f6l\u00fcnmesi i\u00e7in gerekli oldu\u011fu bilinen iki gen, kinesin benzeri motorlar olarak belirlendi. Bu genlerdeki mutasyonlar\u0131n ask\u0131 ve kromozomlar \u00fczerindeki etkileri, birlikte proteinlerin lokalizasyonu, kad\u0131n meosis I mekanizmas\u0131n\u0131n bir modelini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Erkek meosis I'de, homolog e\u015fle\u015fmeye neden olan kromozom b\u00f6lgeleri, belirli DNA dizilerine kadar \u00e7\u00f6z\u00fcld\u00fc. Bu, meiyotik e\u015fle\u015fmenin molek\u00fcler temellerinin anla\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in bir temel sa\u011flar. Drosophila'da mevcut sitolojik teknikler, karde\u015f kromatid ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n d\u00fczenlemesi konusunda da ilerlemelere izin verdi. Son zamanlarda, karde\u015f kromatid tutkusuna gerekli olan iki genin (mei-S332 ve ord) \u00fcr\u00fcnleri belirlendi. Drosophila meosisinin anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki di\u011fer geli\u015fmeler, i\u015flevsel bir sentromer'in minik kromozom t\u00fcrevleri kullan\u0131larak tan\u0131mlanmas\u0131 ve meiyotik h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyen birka\u00e7 d\u00fczenleyici genin belirlenmesidir."}
{"_id":"1642727","title":"Effect of physical activity on cognitive function in older adults at risk for Alzheimer disease: a randomized trial.","text":"\u00c7ok say\u0131da g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 fiziksel aktivitenin bili\u015fsel gerileme riskini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir; ancak rastgele deneme kan\u0131tlar\u0131 eksik.\n\n**Ama\u00e7:** Ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkinlerde risk alt\u0131ndaki bili\u015fsel gerileme oran\u0131n\u0131 azalt\u0131p azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in fiziksel aktiviteyi ara\u015ft\u0131rmak.\n\n**Tasar\u0131m ve Yer:** 2004-2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Bat\u0131 Avustralya, Perth metropol b\u00f6lgesinde ger\u00e7ekle\u015ftirilen 24 haftal\u0131k fiziksel aktivite m\u00fcdahalesi \u00fczerine rastgele kontroll\u00fc deneme. Bili\u015fsel i\u015flev de\u011ferlendiricileri grup \u00fcyeli\u011finden habersizdi.\n\n**Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** Bellek problemleri bildiren ancak demans kriterlerini kar\u015f\u0131lamayan g\u00f6n\u00fcll\u00fcler i\u015fe al\u0131nd\u0131. 50 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 311 ki\u015fi uygunluk i\u00e7in incelendi, 89 ki\u015fi uygun de\u011fildi ve 52 ki\u015fi kat\u0131lmay\u0131 reddetti. Toplamda 170 kat\u0131l\u0131mc\u0131 rastgelele\u015ftirildi ve 138 kat\u0131l\u0131mc\u0131 18 ayl\u0131k de\u011ferlendirmeyi tamamlad\u0131.\n\n**M\u00fcdahale:** Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, e\u011fitim ve al\u0131\u015f\u0131lagelmi\u015f bak\u0131m grubuna rastgele atan\u0131rken, ev temelli bir programda 24 haftal\u0131k fiziksel aktiviteye tabi tutuldu.\n\n**Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc:** 18 ay boyunca Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131 De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi-Bili\u015fsel Alt \u00d6l\u00e7ek (ADAS-Cog) puanlar\u0131ndaki de\u011fi\u015fim (0-70 aras\u0131 olas\u0131 aral\u0131k).\n\n**Sonu\u00e7lar:** Niyetli tedavi analizi sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re, m\u00fcdahale grubundaki kat\u0131l\u0131mc\u0131lar ADAS-Cog'da -0.26 puan (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, -0.89 ila 0.54) ve al\u0131\u015f\u0131lagelmi\u015f bak\u0131m grubundaki kat\u0131l\u0131mc\u0131lar 1.04 puan (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, 0.32 ila 1.82) k\u00f6t\u00fcle\u015fti. M\u00fcdahale ve kontrol gruplar\u0131 aras\u0131ndaki sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc mutlak fark\u0131, m\u00fcdahale sonunda -1.3 puan (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, -2.38 ila -0.22) idi. 18 ay sonra, m\u00fcdahale grubundaki kat\u0131l\u0131mc\u0131lar ADAS-Cog'da 0.73 puan (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, -1.27 ila 0.03) ve al\u0131\u015f\u0131lagelmi\u015f bak\u0131m grubundaki kat\u0131l\u0131mc\u0131lar 0"}
{"_id":"1649738","title":"Variants at 6q21 implicate PRDM1 in the etiology of therapy-induced second malignancies after Hodgkin's lymphoma","text":"\u00c7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131nda radyoterapi ile tedavi edilen Hodgkin lenfomas\u0131 hayatta kalanlar\u0131, radyoterapi ile ili\u015fkili ikinci k\u00f6t\u00fc huylu t\u00fcm\u00f6rler (SMN) riski alt\u0131ndad\u0131r. Hodgkin lenfomas\u0131 hayatta kalanlar\u0131nda SMN'lerle ili\u015fkili kromozom 6q21'de iki varyant belirledik, ancak yeti\u015fkinlik d\u00f6neminde de\u011fil, \u00e7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131nda radyoterapi ile tedavi edilmi\u015flerdi. Varyantlar, radyasyon maruziyeti sonras\u0131 PRDM1 (PR alan i\u00e7eren 1, ZNF alan\u0131 ile) temel ifadesinin azalmas\u0131yla ili\u015fkili bir risk lokusu ve PRDM1 proteininin ind\u00fcklenmesinde bozulma i\u00e7erir. Bu veriler, radyoterapi ile ili\u015fkili SMN'lerin etiolojisinde PRDM1'in rol\u00fcne i\u015faret edebilecek yeni bir gen-maruziyet etkile\u015fimi \u00f6nermektedir."}
{"_id":"1667063","title":"Long non-coding RNA profiling of human lymphoid progenitor cells reveals transcriptional divergence of B cell and T cell lineages","text":"\u0130nsan postnatal ya\u015famda lenfositik ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 d\u00fczenleyen \"manzara\"y\u0131 ayd\u0131nlatmak i\u00e7in, insan kemik ili\u011fi ve timik \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri aras\u0131nda B lenfositik ve T lenfositik belirlemenin en erken a\u015famalar\u0131nda uzun olmayan kodlamayan transkriptomun montaj\u0131n\u0131 yapmak i\u00e7in RNA dizileme kulland\u0131k. Bu nadir pop\u00fclasyonlar\u0131n analizinde 3.000'den fazla gen, daha \u00f6nce bilinmeyen uzun olmayan kodlamayan RNA'lar (lncRNA'lar) kodlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Lenfositik ba\u011fl\u0131l\u0131k, protein kodlamayan genlerin ifade desenleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha spesifik a\u015fama ve daha spesifik \u00e7izgi \u00f6zelliklerine sahip lncRNA ifade desenleriyle karakterize edildi. Protein kodlamayan genler ile kom\u015fu lncRNA genleri aras\u0131nda korelasyon g\u00f6steren genler, lenfositik farkl\u0131la\u015fma ile ili\u015fkili ontolojilerde zenginlik g\u00f6sterdi. K\u00fcresel lncRNA ifade desenlerinin ola\u011fan\u00fcst\u00fc h\u00fccre tipi \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc, insan kemik ili\u011fi ve timusun en erken \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri aras\u0131ndaki yeni geli\u015fimsel ili\u015fkileri ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ortaya \u00e7\u0131kard\u0131."}
{"_id":"1669173","title":"The VTI family of SNARE proteins is necessary for plant viability and mediates different protein transport pathways.","text":"Arabidopsis genomu, v-SNARE ailesini i\u00e7erir: VTI11, VTI12 ve VTI13. Sadece VTI11 ve VTI12, \u00f6nemli seviyelerde ifade edilir. Bu iki protein, %60 benzerlik g\u00f6sterse de, farkl\u0131 ta\u015f\u0131ma yollar\u0131n\u0131 tamamlad\u0131klar\u0131nda, maya vti1 mutant\u0131nda ifade edilirler. VTI11, son zamanlarda, g\u00f6vde gravitropik mutan zig'de mutasyonlu gen olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, vti11 zig mutant\u0131n\u0131n, damar d\u00fczenlemesi ve auxin ta\u015f\u0131mas\u0131nda kusurlar oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Arabidopsis T-DNA ekleme mutasyonu, vti12, besin zengin b\u00fcy\u00fcme ko\u015fullar\u0131nda normal bir fenotip sergiledi. Ancak, besin yoksun ko\u015fullarda, vti12, h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015flanma fenotipini g\u00f6sterdi, bu da VTI12'nin, bitkinin otofaji yolunda bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor. VTI11 ve VTI12, ayr\u0131ca, kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 SNARE komplekslerinde birbirlerinin yerine ge\u00e7ebiliyor ve zig ve vti12 aras\u0131ndaki \u00e7ift mutan \u00e7aprazlamas\u0131, embriyol\u00fc \u00f6l\u00fcmc\u00fcl. Bu sonu\u00e7lar, baz\u0131 VTI1 proteininin bitkinin canl\u0131l\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ve bu iki proteinin k\u0131smen i\u015flevsel olarak redundansl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"1676568","title":"CLASPs link focal adhesion-associated microtubule capture to localized exocytosis and adhesion site turnover","text":"Integrin tabanl\u0131 odakl\u0131 tutunmalar\u0131n (FAs) d\u0131\u015f matris (ECM) ile d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, koordine edilmi\u015f h\u00fccre hareketinin temelini olu\u015fturur. Toplu olarak g\u00f6\u00e7 eden insan keratinositlerinde, FAs \u00f6nde kenara yak\u0131n bir \u015fekilde toplan\u0131r, kas\u0131lma kuvvetleri sonucu b\u00fcy\u00fcr ve olgunla\u015f\u0131r, h\u00fccre g\u00f6vdesinin ilerlemesi alt\u0131nda da\u011f\u0131l\u0131r. Rapor etti\u011fimiz gibi, FAs etraf\u0131nda mikrot\u00fcb\u00fcl ili\u015fkili CLASP1 ve CLASP2 proteinlerinin k\u00fcmelenmesi, FA d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fcn zamanlamas\u0131yla korelasyon g\u00f6sterir. CLASPs ve LL5\u03b2 (ayn\u0131 zamanda PHLDB2 olarak da bilinir), CLASPs'i FAs'a \u00e7eken, FA da\u011f\u0131lmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. CLASPs ayr\u0131ca FA'ya ba\u011fl\u0131 ECM bozulmas\u0131 i\u00e7in gereklidir, ve matris metalloproteaz inhibisyonu, CLASP veya PHLDB2 (LL5\u03b2) eksikli\u011fiyle benzer \u015fekilde FA da\u011f\u0131lmas\u0131n\u0131 yava\u015flat\u0131r. Son olarak, CLASP taraf\u0131ndan mikrot\u00fcb\u00fcl tutunmas\u0131, FAs'a y\u00f6nlendirilmi\u015f bir eksositik vesiklerin teslimi, ba\u011flanmas\u0131 ve yerel birle\u015fimi i\u00e7in bir yol sa\u011flar. \u00d6neriyoruz ki CLASPs, mikrot\u00fcb\u00fcl organizasyonu, vesik\u00fcl ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve h\u00fccre-ECM etkile\u015fimlerini birle\u015ftirir, bu da FA d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc kolayla\u015ft\u0131ran yerel bir sekresyon yolu olu\u015fturur."}
{"_id":"1684489","title":"CHD4 Is a RanGTP-Dependent MAP that Stabilizes Microtubules and Regulates Bipolar Spindle Formation","text":"ARAKLIK Ran GTPaz\u0131n\u0131n (RanGTP) kromozomlar etraf\u0131nda GTP ile ba\u011flanm\u0131\u015f formu, n\u00fckleer lokalizasyon sinyali (NLS) i\u00e7eren proteinlerin etkinle\u015ftirilmesiyle kromozomal montaj\u0131n (spindle assembly) ba\u015flamas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Birka\u00e7 NLS proteini kromozomal montaj fakt\u00f6r\u00fc olarak belirlenmi\u015f olsa da, bu s\u00fcrecin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131, farkl\u0131 roller \u00fcstlenen ek proteinler aramam\u0131za yol a\u00e7t\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR Biz, kromatin yeniden d\u00fczenleme ATPaz\u0131 CHD4'\u00fc, RanGTP ba\u011f\u0131ml\u0131 mikrot\u00fcb\u00fcl (MT) ili\u015fkili protein (MAP) olarak belirledik. MT'ye ba\u011flanma, NLS ve kromatin ba\u011flama alanlar\u0131n\u0131 i\u00e7eren b\u00f6lgede ger\u00e7ekle\u015fir. Xenopus yumurta ekstraktlar\u0131nda ve k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f h\u00fccrelerde, CHD4 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde mitotik kromozomlardan ayr\u0131\u015f\u0131r ve k\u0131smen spindle'a lokalize olur. Yumurta ekstraktlar\u0131ndan CHD4'\u00fcn imm\u00fcnodepleksiyonu, kromatin \u00e7evresinde \u00fcretilen MT say\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r ve spindle montaj\u0131n\u0131 engeller. Hem HeLa hem de Drosophila S2 h\u00fccrelerinde CHD4 RNAi, erken mitozda kromozomal montaj ve kromozom hizalamas\u0131nda bozukluklara neden olur, bu da kromozomal yanl\u0131\u015f da\u011f\u0131t\u0131mla sonu\u00e7lan\u0131r. Yumurta ekstraktlar\u0131nda ve HeLa h\u00fccrelerinde daha ileri analizler, CHD4'\u00fcn RanGTP ba\u011f\u0131ml\u0131 bir MT stabilizat\u00f6r\u00fc oldu\u011funu ortaya koyar. Ayr\u0131ca, CHD4'\u00fcn i\u00e7eren NuRD kompleksi, yumurta ekstraktlar\u0131nda MT'leri bipolar spindellere organize etmede rol oynar. \u00d6nemli olan, CHD4'\u00fcn bu i\u015flevinin kromatin yeniden d\u00fczenleme ile ba\u011f\u0131ms\u0131z olmas\u0131d\u0131r.\n\n# Evaluation Criteria\n- **Accuracy**: The translation must be a faithful representation of the original English text, capturing all nuances and technical terms.\n- **Readability**: The translated text should be clear, concise, and easy to understand for a Turkish-speaking audience.\n- **Consistency**: Maintain consistency in terminology and style throughout the translation.\n- **Cultural Sensitivity**: Adapt any cultural references or expressions appropriately for the Turkish context."}
{"_id":"1686881","title":"Myocardial muscarinic receptor upregulation and normal response to isoproterenol in denervated hearts by familial amyloid polyneuropathy.","text":"\n# Arka Plan\nFamilyal Amyloid Polineuropati (FAP), amiloidozis\u0131n nadir bir kal\u0131tsal formu, progresif otonom n\u00f6ropati ile karakterizedir. Hastal\u0131k genellikle kalp yetmezli\u011fine neden olmaz, ancak ani \u00f6l\u00fcm, iletkenlik bozukluklar\u0131 ve anestezi s\u0131ras\u0131nda komplikasyon riski ile ili\u015fkilidir. Kardiyak sempatik sinir sisteminin denervasyonu net bir \u015fekilde kan\u0131tlanm\u0131\u015f olsa da, kardiyak otonom sinir sisteminin postsinaptik durumu hala ayd\u0131nlat\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntem ve Bulgular\nYirmi bir hasta \u00e7al\u0131\u015f\u0131ld\u0131 (ya\u015f, 39+\/-11 y\u0131l; normal koroner arterler; sol ventrik\u00fcl ejeksiyon fraksiyonu 68+\/-9%). Miyokardiyal muskarinik resept\u00f6rlerin yo\u011funlu\u011fu ve ba\u011flanma sabiti de\u011ferlendirmek i\u00e7in (11)C-MQNB (metilkinuklidinil benzilat), spesifik hidrofilik bir antagonist, PET kullan\u0131ld\u0131. Kardiyak beta-receptor i\u015flevsel verimlili\u011fi, intraven\u00f6z isoproterenol inf\u00fczyonu (2 mg atropin sonras\u0131 5 dakika, 5, 10 ve 15 ng\/kg\/dakika 5 dakika\/ad\u0131m) ile kalp at\u0131\u015f h\u0131z\u0131 (KAH) yan\u0131t\u0131 incelenerek belirlendi. Ortalama muskarinik resept\u00f6r yo\u011funlu\u011fu hastalarda kontrol gruptan daha y\u00fcksekti (B'(max), 35.5+\/-8.9 vs. 26.1+\/-6.7 pmol\/mL, P=0.003), ancak resept\u00f6r ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 de\u011fi\u015fmedi. Atropin ve MQNB enjeksiyonundan sonra KAH'daki art\u0131\u015f hastalarda kontrol gruptan daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc, ancak temel KAH benzer idi (atropin sonras\u0131 DeltaKAH, %11+\/-21 vs. %62+\/-17%; P<0.001), bu da parasimpatik denervasyonla tutarl\u0131yd\u0131. Isoproterenol'\u00fcn kademeli inf\u00fczyonu hastalarda ve kontrol grupta KAH'da benzer art\u0131\u015flara neden oldu.\n\n# Sonu\u00e7\nFamilyal Amyloid Polineuropati'de kardiyak otonom denervasyon, miyokardiyal muskarinik resept\u00f6rlerin upreg\u00fclasyonuna neden olur, ancak kardiyak beta-receptor'"}
{"_id":"1686997","title":"6-phosphogluconate dehydrogenase links oxidative PPP, lipogenesis and tumor growth by inhibiting LKB1-AMPK signaling","text":"Oksidatif pentoz fosfat yolu (PPP), t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesine katk\u0131da bulunur, ancak bu yolun \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc enzimi olan 6-fosfoglukonat dehidrojenaz (6PGD) ile t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunun kesin katk\u0131s\u0131 belirsizdir. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda, 6PGD'nin bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n kanser h\u00fccrelerinde lipojenizi ve RNA biyosentezini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131, oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) seviyelerini y\u00fckseltti\u011fini ve h\u00fccre proliferasyonunu ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini engelledi\u011fini bulduk. 6PGD taraf\u0131ndan \u00fcretilen ribuloz-5-fosfat (Ru-5-P), LKB1 aktif kompleksini bozarak AMPK'n\u0131n etkinle\u015fmesini engeller, bu da asetil-koa karboksilaz 1'in ve lipojenizin etkinle\u015fmesini tetikler. Ru-5-P ve NADPH, RNA biyosentezi ve lipojeniz i\u00e7in \u00f6nc\u00fcller olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr; bu nedenle bulgular\u0131m\u0131z, Ru-5-P ba\u011f\u0131ml\u0131 AMPK-LKB1 sinyalle\u015fmesinin inhibisyonu yoluyla oksidatif PPP ve lipojeniz aras\u0131ndaki ek ba\u011flant\u0131y\u0131 sa\u011flar. Ayr\u0131ca, 6PGD inhibit\u00f6rleri olarak physcion ve t\u00fcrevi S3'\u00fc tan\u0131mlad\u0131k ve geli\u015ftirdik; bu inhibit\u00f6rler, 6PGD'yi, kanser h\u00fccre proliferasyonunu ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini etkili bir \u015fekilde engelledi, ayr\u0131ca \u00e7\u0131plak fareler \u00fczerinde yap\u0131lan xenograft deneylerinde belirgin toksisite g\u00f6stermedi, bu da 6PGD'nin antikanser bir hedef olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"1695604","title":"Plant Nuclear RNA Polymerase IV Mediates siRNA and DNA Methylation-Dependent Heterochromatin Formation","text":"T\u00fcm \u00f6karyotlar \u00fc\u00e7 n\u00fckleer DNA ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA polimeraz\u0131na sahiptir: Pol I, II ve III. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bitkiler d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc bir n\u00fckleer polimeraz i\u00e7in katalitik alt birimlere sahiptir, Pol IV. Genetik ve biyokimyasal kan\u0131tlar, Pol IV'\u00fcn Pol I, II veya III ile i\u015flevsel bir \u00f6rt\u00fc\u015fme g\u00f6stermedi\u011fini ve canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fi i\u00e7in gereksiz oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, NRPD1 veya NRPD2 katalitik alt birim genlerinin bozulmas\u0131, heterokromatinlerin kromosentrelere ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engeller, bu da perisentromerik 5S gen k\u00fcmelerinde sitosin metilasyonunun kayb\u0131na ve AtSN1 retroelemanlar\u0131nda e\u015fzamanl\u0131d\u0131r. Pol IV mutantlar\u0131nda CG, CNG ve CNN metilasyonunun kayb\u0131, RNA y\u00f6nlendirilmi\u015f de novo metilasyon i\u00e7in sorumlu metiltransferazla Pol IV'\u00fcn ortakl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Bu hipotezi destekleyen veriler, Pol IV mutantlar\u0131nda 5S gen ve AtSN1 siRNA'lar\u0131n\u0131n neredeyse tamamen ortadan kalkt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Veriler, Pol IV'\u00fcn, facultatif heterokromatin olu\u015fumuna ve daha y\u00fcksek d\u00fczende heterokromatin ba\u011flanmas\u0131na gerekli olan de novo sitosin metilasyon olaylar\u0131n\u0131 hedefleyen siRNA'lar\u0131n \u00fcretimine yard\u0131mc\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"1701063","title":"Sema3A regulates bone-mass accrual through sensory innervations","text":"Semaforin 3A (Sema3A), yay\u0131labilir bir aksonal kemorepelenttir ve akson rehberli\u011fi \u00fczerinde \u00f6nemli bir rol oynar. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, Sema3a\u2212\/\u2212 farelerin \u00e7oklu geli\u015fimsel kusurlara sahip oldu\u011funu, anormal sinirsel innervasyonlara ba\u011fl\u0131 olarak g\u00f6sterdi. Burada, farelerde Sema3A'n\u0131n kemikte bolca ifade edildi\u011fini ve h\u00fccre bazl\u0131 deneylerin Sema3A'n\u0131n osteoblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 h\u00fccre \u00f6zerk bir \u015fekilde etkiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Buna g\u00f6re, Sema3a\u2212\/\u2212 fareleri d\u00fc\u015f\u00fck kemik k\u00fctlesine sahipti, \u00e7\u00fcnk\u00fc kemik olu\u015fumu azalm\u0131\u015ft\u0131. Bununla birlikte, osteoblast spesifik Sema3A eksikli\u011fi fareleri (Sema3acol1\u2212\/\u2212 ve Sema3aosx\u2212\/\u2212 fareleri), bile kemikte Sema3A ifadesinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen normal kemik k\u00fctlesine sahipti. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, sinirlerde Sema3A eksikli\u011fi olan fareler (Sema3asynapsin\u2212\/\u2212 ve Sema3anestin\u2212\/\u2212 fareleri), Sema3a\u2212\/\u2212 fareleriyle benzer \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fck kemik k\u00fctlesine sahipti, bu da n\u00f6ronlardan kaynaklanan Sema3A'n\u0131n g\u00f6zlemlenen kemik anormalliklerinden sorumlu oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Asl\u0131nda, trabek\u00fcler kemikte duyusal sinirlerin say\u0131s\u0131 Sema3asynapsin\u2212\/\u2212 farelerinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131, ancak trabek\u00fcler kemikte sempatik sinirlerin say\u0131s\u0131 de\u011fi\u015fmedi. Ayr\u0131ca, duyusal sinirlerin yok edilmesi, normal farelerde kemik k\u00fctlesini azaltt\u0131, ancak Sema3anestin\u2212\/\u2212 farelerinde d\u00fc\u015f\u00fck kemik k\u00fctlesini daha da azaltmad\u0131, bu da normal kemik homeostazisinde sinir sisteminin temel rol\u00fcn\u00fc destekliyor. Son olarak, Sema3a\u2212\/\u2212 farelerindeki sinirsel anormallikler, \u00f6rne\u011fin koku geli\u015fimi, Sema3asynapsin\u2212\/\u2212 farelerde de g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da n\u00f6ronlardan kaynaklanan Sema3A'n\u0131n Sema3a\u2212\/\u2212 farelerindeki anormal sinir geli\u015fimine katk\u0131da bulundu\u011funu ve Sema3A'n\u0131n n\u00f6ronlarda \u00fcretilen ve n\u00f6ral geli\u015fimi otokrin bir \u015fekilde d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6sterdi\u011fini g\u00f6steriyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Sema3A'n\u0131n kemik yeniden d\u00fczenlemesini dolayl\u0131 olarak duyusal sinir"}
{"_id":"1709625","title":"Direct lineage reprogramming: strategies, mechanisms, and applications.","text":"\u00d6zel bir h\u00fccre tipini tan\u0131mlanm\u0131\u015f fakt\u00f6rler kullan\u0131larak ba\u015fka bir h\u00fccre tipine do\u011frudan yeniden programlama, farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f h\u00fccrelerin epigenetik istikrar\u0131yla ilgili geleneksel kavramlar\u0131 temel olarak yeniden \u015fekillendirmi\u015ftir. Son y\u0131llarda do\u011frudan d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme yoluyla \u00fcretilen h\u00fccre tiplerinin h\u0131zl\u0131 art\u0131\u015f\u0131 ile birlikte, bu strateji i\u015flevsel h\u00fccreler \u00fcretmek i\u00e7in umut verici bir yakla\u015f\u0131m haline gelmi\u015ftir. Burada, son geli\u015fmeleri inceliyoruz: yeni yeniden programlama fakt\u00f6rlerinin tan\u0131mlanmas\u0131, alttaki molek\u00fcler mekanizmalar, i\u015flevsel olgun h\u00fccreler \u00fcretmek i\u00e7in stratejiler ve ind\u00fcklenmi\u015f h\u00fccreleri karakterize etmek i\u00e7in testler. Ayr\u0131ca, yeniden programlaman\u0131n uygulamadaki ilerlemesini ve bu strateji i\u00e7in gelecekteki b\u00fcy\u00fck zorluklar\u0131 da tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"1710116","title":"Converging Intracranial Markers of Conscious Access","text":"Biz, k\u0131sa s\u00fcreli\u011fine g\u00f6sterilen kelimelerin bilin\u00e7li ve bilin\u00e7siz i\u015flenmesini, g\u00f6rsel maskeleme prosed\u00fcr\u00fc kullanarak, 10 hastada i\u00e7kraniyal elektroensefalogram (iEEG) kayd\u0131 al\u0131rken kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Maskelenmi\u015f kelimelerin bilin\u00e7siz i\u015flenmesi, \u00e7o\u011funlukla erken bir zaman penceresi (<300 ms) i\u00e7inde, ind\u00fcklenen gama band\u0131 aktivitesi ile birlikte, ancak uyumlu uzun mesafeli n\u00f6ral aktivite olmadan g\u00f6zlemlendi, bu da h\u0131zl\u0131ca da\u011f\u0131lan bir ileriye d\u00f6n\u00fck dalgan\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, maskelenmemi\u015f kelimelerin bilin\u00e7li i\u015flenmesi, d\u00f6rt farkl\u0131 n\u00f6rofizyolojik i\u015faret\u00e7inin bir araya gelmesiyle karakterize edildi: \u00f6zellikle \u00f6nfrontal korteks'te s\u00fcrd\u00fcr\u00fclen gerilim de\u011fi\u015fiklikleri, gama band\u0131nda b\u00fcy\u00fck art\u0131\u015flar, beta aral\u0131\u011f\u0131nda uzun mesafeli faz senkronizasyonu ve uzun menzilli Granger nedenselli\u011fi art\u0131\u015flar\u0131. Bu \u00f6l\u00e7\u00fcmlerin hepsinin ayn\u0131 da\u011f\u0131t\u0131lm\u0131\u015f bilin\u00e7li i\u015fleme durumuna farkl\u0131 pencerelerden bakt\u0131\u011f\u0131n\u0131 savunuyoruz. Bu sonu\u00e7lar, bilin\u00e7li eri\u015fimin n\u00f6ral korelasyonlar\u0131 \u00fczerine devam eden teorik tart\u0131\u015fmalara do\u011frudan etki ediyor."}
{"_id":"1711571","title":"Hyperglycemia is associated with increased bone mineral density and decreased trabecular bone score in elderly Japanese men: The Fujiwara-kyo osteoporosis risk in men (FORMEN) study.","text":"\nAMA\u00c7 Tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fc (T2DM) olan hastalarda, alanik kemik mineral yo\u011funlu\u011fu (aBMD) daha y\u00fcksek olmas\u0131na ra\u011fmen k\u0131r\u0131k riski artm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, glikemik durum ve ins\u00fclin direnci ile kemik mikro mimarisi aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi netle\u015ftirmeyi ve pentosidin ve kemik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm i\u015faret\u00e7ileri bu ili\u015fkide herhangi bir rol oynay\u0131p oynamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r.\n\nY\u00d6NTEM Toplamda 2012 toplulukta ya\u015fayan 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc erkek, omurga aBMD, oru\u00e7taki kan glikozu (FPG) ve serum ins\u00fclin, hemoglobin A1c (HbA1c), osteokalcin, tip I prokolagen N-terminal propeptid, tip I kolajen C-terminal \u00e7apraz ba\u011flanma tepe noktas\u0131, tartrat diren\u00e7li asit fosfataz izofez 5b, pentosidin, boy ve a\u011f\u0131rl\u0131k ve ge\u00e7mi\u015f hastal\u0131k tarihi hakk\u0131nda bir r\u00f6portaj\u0131n temel \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini tamamlam\u0131\u015ft\u0131r. Evrimsel ins\u00fclin direnci (HOMA-IR) da hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r. T2DM, orta ya\u015f veya ya\u015fl\u0131l\u0131kta ba\u015flayan diyabet melit\u00fcs\u00fc olarak te\u015fhis edilmi\u015f hastalar veya biyokimya test sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Kemik mikro mimarisi de\u011ferlendirmek i\u00e7in, ayn\u0131 omurga kemikleri i\u00e7in aBMD \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcnde kullan\u0131lan trabek\u00fcler kemik skoru (TBS) hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSONU\u00c7LAR Hastal\u0131k tarihi ve\/veya kemik metabolizmas\u0131n\u0131 etkileyen ila\u00e7lar alan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n d\u0131\u015flanmas\u0131 sonras\u0131nda, 1683 erkek (ya\u015f, 72,9\u00b15,2 ya\u015f) analiz edilmi\u015ftir. T2DM olan erkekler, T2DM olmayanlara k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek aBMD'ye sahipti. TBS'de anlaml\u0131 bir fark yoktu. Bununla birlikte, FPG, HbA1c ve HOMA-IR seviyeleri, ya\u015f, BMI ve aBMD'yi ayarlad\u0131ktan sonra TBS ile anlaml\u0131 negatif olarak ili\u015fkiliydi. \u00c7oklu do\u011frusal regresyon analizleri, glikemik endekslerin (FPG ve HbA1c) aBMD'nin artmas\u0131yla ve TBS'nin azalmas\u0131yla anlaml\u0131 bir ili\u015fkisi oldu\u011funu ve HOMA-IR'in sadece TBS ile ili\u015fkili oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur. Bu ili\u015fkiler, kemik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm i\u015faret\u00e7ileri ve"}
{"_id":"1727042","title":"Matrix Remodeling Promotes Pulmonary Hypertension through Feedback Mechanoactivation of the YAP\/TAZ-miR-130\/301 Circuit.","text":"Akci\u011fer hipertansiyonu (PH), gizemli molek\u00fcler k\u00f6kenleri olan \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir vask\u00fcler hastal\u0131kt\u0131r. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, vask\u00fcler d\u0131\u015f h\u00fccre matrisi (ECM) yeniden \u015fekillenmesi ve sertle\u015fmesi, PH'yi te\u015fvik eden erken ve yayg\u0131n s\u00fcre\u00e7lerdir. \u00c7e\u015fitli akci\u011fer damar h\u00fccre tiplerinde, bu ECM sertle\u015fmesi, aktivite g\u00f6steren ko-transkripsiyon fakt\u00f6rleri YAP ve TAZ arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla mikroRNA-130\/301 ailesini tetikler. MikroRNA-130\/301, PPAR-APOE-LRP8 eksenini kontrol ederek kolajen birikimi ve LOX'a ba\u011fl\u0131 yeniden \u015fekillenmeyi te\u015fvik eder ve daha da YAP\/TAZ'\u0131 bir mekanik aktif geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fc yoluyla y\u00fckseltir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ECM yeniden \u015fekillenmesi, mekanik transd\u00fcksiyon yoluyla akci\u011fer damar h\u00fccreleri aras\u0131ndaki ileti\u015fimi, salg\u0131lanan vaskoaktif etkili maddelerin mod\u00fclasyonunu ve ili\u015fkili mikroRNA yollar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesini kontrol eder. Canl\u0131 organizmalarda, mikroRNA-130\/301, APOE veya LOX aktivitesinin farmakolojik inhibisyonu, ECM yeniden \u015fekillenmesini ve PH'yi hafifletir. Bu nedenle, ECM yeniden \u015fekillenmesi, YAP\/TAZ-miR-130\/301 geri besleme devresinin kontrol\u00fc alt\u0131nda, bu y\u0131k\u0131c\u0131 hastal\u0131\u011f\u0131n erken bir tetikleyicisidir ve bu hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisi i\u00e7in kombinasyon hedefleri sunar."}
{"_id":"1727493","title":"Exosomal transfer of stroma-derived miR21 confers paclitaxel resistance in ovarian cancer cells through targeting APAF1","text":"Geli\u015fmi\u015f yumurtal\u0131k kanseri genellikle omentumun viseral ya\u011f dokusuna yay\u0131l\u0131r. Bununla birlikte, omental stromal h\u00fccrelerden kaynaklanan ve yumurtal\u0131k kanseri b\u00fcy\u00fcmesini d\u00fczenleyen molek\u00fcler belirleyiciler hen\u00fcz karakterize edilmemi\u015ftir. Burada, sonraki nesil dizileme teknolojisi kullanarak, kanserle ili\u015fkili adipositler (CAAs) ve fibroblastlar (CAFlar) izole edilen eksozom ve dokusal lizatlardan elde edilen mikroRNA-21 (miR21) isomiRNA'larda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek seviyeler tespit ettik. Fonksiyonel \u00e7al\u0131\u015fmalar, miR21'in CAAs veya CAF'lardan kanser h\u00fccrelerine aktar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve yumurtal\u0131k kanseri apoptozunu bask\u0131layarak ve kemoterapi direncini sa\u011flayarak do\u011frudan yeni hedefi APAF1'e ba\u011flanarak kanser h\u00fccrelerinde apoptozu engelledi\u011fini ve kemoterapi direncini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Bu veriler, omental t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131ndaki kom\u015fu stromal h\u00fccrelerden kaynaklanan eksozomlardan gelen miR21'in metastatik yumurtal\u0131k kanseri h\u00fccrelerinin k\u00f6t\u00fc huylu fenotipini de\u011fi\u015ftirebilece\u011fini ve metastatik ve tekrarlayan yumurtal\u0131k kanseri tedavisinde stromal kaynakl\u0131 miR21'in aktar\u0131m\u0131n\u0131 engellemenin alternatif bir yakla\u015f\u0131m olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"1733337","title":"Age-related changes in kynurenic acid production in rat brain.","text":"\u0130ki ayr\u0131 in vitro deney, yeti\u015fkin fare ya\u015fam s\u00fcresi boyunca geni\u015f spektrumlu uyar\u0131c\u0131 amino asit resept\u00f6r antagonisti kynurenik asit (KYNA) biyosentezini incelemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. KYNA'n\u0131n anabolik enzimi kynurenin aminotransferaz\u0131n de\u011ferlendirmesi, 3 ve 24 ay aras\u0131nda t\u00fcm be\u015f beyin b\u00f6lgesinde tutarl\u0131 art\u0131\u015flar g\u00f6sterdi. Karaci\u011ferde hi\u00e7bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6zlemlenmedi. De\u011fi\u015fiklikler \u00f6zellikle korteks ve striatumda belirginle\u015fti, burada enzim aktivitesi \u00e7al\u0131\u015f\u0131lan d\u00f6nemde \u00fc\u00e7 kat artt\u0131. L-kynurenin'den KYNA \u00fcretimi de doku dilimleri \u00fczerinde incelendi ve ya\u015fl\u0131 hayvanlar\u0131n korteks ve hipokamp\u00fcste \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131 bulundu. Depolarizan ajanlar\u0131n veya sodyumun etkisi gen\u00e7 ve ya\u015fl\u0131 fare dokular\u0131nda neredeyse ayn\u0131yd\u0131. Bu veriler, beyin dokusundaki KYNA konsantrasyonunda ya\u015fa ba\u011fl\u0131 art\u0131\u015f raporlar\u0131yla m\u00fckemmel bir \u015fekilde uyu\u015fuyor, bu da ya\u015fl\u0131 beyinlerde KYNA tonunun artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Beyin uyar\u0131c\u0131 amino asit resept\u00f6r yo\u011funlu\u011funun ya\u015fla birlikte azald\u0131\u011f\u0131 bildirilen bulgularla birlikte, KYNA'n\u0131n artan \u00fcretimi, ya\u015fl\u0131 hayvanlarda bili\u015fsel ve haf\u0131za i\u015flev bozuklu\u011funda rol oynayabilir."}
{"_id":"1744097","title":"The polycomb group protein Suz12 is required for embryonic stem cell differentiation.","text":"Polykomb grubu (PcG) proteinleri, Polykomb bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleksler (PRCs) olarak bilinen \u00e7ok proteini kompleksler olu\u015fturur. PRC2, PcG proteinleri EZH2, SUZ12 ve EED'den olu\u015fur ve histon H3 (H3) \u00fczerindeki lizin (K) 27 metilasyonu (H3K27me3) yoluyla transkripsiyonu bask\u0131lar. SUZ12, PRC2 aktivitesi i\u00e7in esast\u0131r ve SUZ12'nin devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131, far\u0131 embriyolar\u0131n\u0131n erken \u00f6l\u00fcm\u00fcne neden olur. Burada, SUZ12(-\/-) far\u0131 embriyojenik k\u00f6k (ES) h\u00fccrelerinin kurulabilece\u011fini ve doku k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde geni\u015fleyebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. SUZ12(-\/-) ES h\u00fccreleri, k\u00fcresel H3K27me3 kayb\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmaya \u00f6zg\u00fc genlerin daha y\u00fcksek ifade seviyeleri ile karakterizedir. Ayr\u0131ca, SUZ12(-\/-) ES h\u00fccreleri, uygun farkl\u0131la\u015fmada bozulur, bu da ES h\u00fccre i\u015faret\u00e7ilerinin bask\u0131lanmamas\u0131n\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmaya \u00f6zg\u00fc genlerin etkinle\u015ftirilmesini sa\u011flar. Son olarak, ES h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda PcG'lerin birka\u00e7 gen \u00fczerine aktif olarak topland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, ancak H3K27me3 seviyelerinin artmas\u0131na ra\u011fmen transkripsiyonun her zaman \u00f6nlenmedi\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. \u00d6zetle, SUZ12'nin, ES h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fma i\u00e7in gerekli belirli ifade programlar\u0131n\u0131n kurulmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, PcG'lerin h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda transkripsiyonu d\u00fczenlemek i\u00e7in farkl\u0131 mekanizmalara sahip oldu\u011funu kan\u0131tl\u0131yoruz."}
{"_id":"1744752","title":"The 1.9 A structure of a proteasome-11S activator complex and implications for proteasome-PAN\/PA700 interactions.","text":"Proteasomlar, h\u00fccre i\u00e7i \u00e7e\u015fitli s\u00fcre\u00e7lerde i\u015flev g\u00f6ren silindirik yap\u0131lar olup, sitoplazmik ve n\u00fckleer proteinlerin geni\u015f bir yelpazesini par\u00e7alar. Alt madde eri\u015fimi ve par\u00e7alanm\u0131\u015f \u00fcr\u00fcn\u00fcn katalitik odadan \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131, aktivasyon kompleksleri taraf\u0131ndan a\u00e7\u0131lan eksenel porlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir. Burada, PA26 aktivasyonuna ba\u011fl\u0131 olarak ba\u011flanm\u0131\u015f vah\u015fi tip ve mutasyonlu arkeal proteasomlar\u0131n y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc yap\u0131lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Bu yap\u0131lar, proteolizin olu\u015fmas\u0131 i\u00e7in d\u00fczenlenmi\u015f a\u00e7\u0131k bir konformasyonun gerekli oldu\u011fu \u00f6nerisini destekler ve bu konformasyonun \u00e7evreleyen kal\u0131nt\u0131lar\u0131n d\u0131\u015fa do\u011fru itilmesiyle tetiklenebilece\u011fini g\u00f6sterir. Yap\u0131lar ve ili\u015fkili biyokimyasal testler, ba\u011flanma mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya koyar, bu mekanizma PA26'n\u0131n C sonunun korunmu\u015f bir lisine ile etkile\u015fimi i\u00e7erir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, biyokimyasal g\u00f6zlemler, PAN ve PA700 gibi ili\u015fkili olmayan ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 aktivasyoncular i\u00e7in e\u015fde\u011fer bir etkile\u015fimi de ima eder."}
{"_id":"1748921","title":"Innate Immune and Chemically Triggered Oxidative Stress Modifies Translational Fidelity","text":"Protein ve h\u00fccre fonksiyonlar\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip olan \u00e7eviri sadakati, do\u011fru transfer RNA (tRNA) aminoakilasyonuna ba\u011fl\u0131d\u0131r. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f aminoakil-tRNA sentetazlar\u0131, 10.000 ila 100.000 ba\u011flama ba\u015f\u0131na bir hata oran\u0131nda sadakat g\u00f6sterir. Ancak, canl\u0131 veya enfeksiyonsuz vir\u00fcsler, toll-like resept\u00f6r ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 veya kimyasal olarak ind\u00fcklenen oksidatif stres gibi fakt\u00f6rlere maruz kalan h\u00fccrelerde tRNA aminoakilasyonunun do\u011frulu\u011fu belirsizdir ve \u00e7ok daha d\u00fc\u015f\u00fck olabilir. Burada, memelilerde protein sentezinde kullan\u0131lan metionin (Met) kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k %1'inin, metionil olmayan tRNA'lara aminoakilize edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, Met-misakilasyon, h\u00fccreleri canl\u0131 veya enfeksiyonsuz vir\u00fcslere, toll-like resept\u00f6r ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131na veya kimyasal olarak ind\u00fcklenen oksidatif strese maruz kald\u0131klar\u0131nda yakla\u015f\u0131k on kat\u0131na kadar artar. Met, belirli metionil olmayan tRNA ailelerine aminoakilize edilir ve bu Met-misakilize edilmi\u015f tRNA'lar \u00e7eviri i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Met-misakilasyon, h\u00fccre oksidazlar\u0131n\u0131 engelleyen bir inhibit\u00f6r taraf\u0131ndan engellenir, bu da reaktif oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) misakilasyon tetikleyicisi oldu\u011funu ima eder. Test edilen alt\u0131 amino asit aras\u0131nda, tRNA misakilasyonu yaln\u0131zca Met ile ger\u00e7ekle\u015fir. Met kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n proteinleri ROS'a ba\u011fl\u0131 hasardan korumak i\u00e7in bilindi\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, Met-misakilasyonun, h\u00fccreleri oksidatif strese kar\u015f\u0131 korumak i\u00e7in Met'in proteinlere dahilini art\u0131rmak i\u00e7in adaptif bir i\u015flevi oldu\u011funu \u00f6neriyoruz. Beklenmedik bir mRNA kodlamas\u0131n\u0131n ko\u015fullu y\u00f6n\u00fcn\u00fc g\u00f6steren bulgular\u0131m\u0131z, alternatif genetik kodlaman\u0131n \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"1754001","title":"Yeast sirtuins and the regulation of aging.","text":"Sirtuinler, NAD(+) ba\u011f\u0131ml\u0131 protein deasetilazlar olarak evrimsel olarak korunan bir ailedir ve her deasetil edilmi\u015f lizin yan zinciri i\u00e7in bir NAD(+) molek\u00fcl\u00fc t\u00fcketirler. NAD(+) ihtiyac\u0131, onlar\u0131n NAD(+) veya biyosentez ara \u00fcr\u00fcnleri taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmeye yatk\u0131n olmalar\u0131n\u0131 sa\u011flar, b\u00f6ylece bunlar\u0131 h\u00fccresel metabolizma ile ili\u015fkilendirir. *Saccharomyces cerevisiae*'den Sir2 proteini, sirtuin ailesinin kurucu \u00fcyesidir ve iyi karakterize edilmi\u015f bir histon deasetilaz olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, heterokromatin alanlar\u0131n\u0131n transkripsiyonel susturulamas\u0131nda ve replikatif ya\u015fam s\u00fcresi (RLS) uzatma fakt\u00f6r\u00fc olarak g\u00f6rev yapar, bu da bir annenin h\u00fccresinin (bud) ya\u015flanmadan \u00f6nce ka\u00e7 kez b\u00f6l\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc tan\u0131mlar. SIR2'nin silinmesi RLS'yi k\u0131salt\u0131rken, gen dozaj\u0131n\u0131n artmas\u0131 uzatma etkisine neden olur. Ayr\u0131ca, Sir2'nin kalorik k\u0131s\u0131tlama (CR) ya\u015fam s\u00fcresi \u00fczerindeki faydal\u0131 etkilerini arac\u0131l\u0131k etti\u011fi de bildirilmi\u015ftir, sadece *yeast*te de\u011fil, ayn\u0131 zamanda daha y\u00fcksek \u00f6karyotlarda da. Bu paradigma, hem anla\u015fmazl\u0131klara hem de tart\u0131\u015fmalara yol a\u00e7sa da, ya\u015flanma ara\u015ft\u0131rmas\u0131 alan\u0131n\u0131 h\u0131zla ilerletmeye yard\u0131mc\u0131 olmu\u015ftur. *S. cerevisiae* d\u00f6rt ek sirtuin daha i\u00e7erir: Hst1, Hst2, Hst3 ve Hst4. Bu inceleme, Sir2 ve Hst homologlar\u0131n\u0131n replikatif ya\u015flanma ve kronolojik ya\u015flanma \u00fczerindeki i\u015flevlerini tart\u0131\u015facak ve sirtuinlerin CR gibi \u00e7evresel streslere yan\u0131t olarak nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fini ele alacakt\u0131r."}
{"_id":"1759213","title":"The effect of combination treatment with aliskiren and blockers of the renin-angiotensin system on hyperkalaemia and acute kidney injury: systematic review and meta-analysis","text":"\nAMA\u00c7: Aliskiren'in renin-angiotensin sistemini bloke eden ajanlarla birlikte kullan\u0131m\u0131n\u0131n g\u00fcvenli\u011fini incelemek.\n\nY\u00d6NTEM: Sistematik inceleme ve rastgele kontroll\u00fc denemeler i\u00e7in meta-analiz.\n\nVeri Kaynaklar\u0131: Medline, Embase, Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi ve iki deneme kayd\u0131 veritaban\u0131, 7 May\u0131s 2011'e kadar yay\u0131nlananlar.\n\n\u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi: Aliskiren ve angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim inhibit\u00f6rleri veya angiotensin resept\u00f6r blokerleri ile birlikte en az d\u00f6rt hafta s\u00fcren tek tedavi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan kombine tedavi kullanan rastgele kontroll\u00fc denemeler ve bu ajanlar\u0131n hiperkalemi ve akut b\u00f6brek hasar\u0131 sonu\u00e7lar\u0131na ili\u015fkin say\u0131sal veriler sa\u011flayanlar. Bu sonu\u00e7lara ili\u015fkin risk oranlar\u0131 ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 i\u00e7in rastgele etkiler modeli kullan\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: Analiz i\u00e7in 10 rastgele kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fma (4814 kat\u0131l\u0131mc\u0131) dahil edildi. Aliskiren ve angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim inhibit\u00f6rleri veya angiotensin resept\u00f6r blokerleri ile kombine tedavi, tek tedavi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda (angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzimler veya angiotensin resept\u00f6r blokerleri ile 1.58, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.24-2.02; aliskiren tek ba\u015f\u0131na 1.67, 1.01-2.79) hiperkalemi riskinde anlaml\u0131 bir art\u0131\u015fa neden oldu. Akut b\u00f6brek hasar\u0131 riski, kombine tedavi ve tek tedavi gruplar\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark g\u00f6stermedi (1.14, 0.68-1.89).\n\nSONU\u00c7: Aliskiren'in angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim inhibit\u00f6rleri veya angiotensin resept\u00f6r blokerleri ile birlikte kullan\u0131m\u0131, hiperkalemi riskinde art\u0131\u015fla ili\u015fkilidir. Bu ajanlar\u0131n birlikte kullan\u0131m\u0131, serum potasyum seviyelerinin dikkatli izlenmesini gerektirir."}
{"_id":"1769799","title":"The ins and outs of DNA transfer in bacteria.","text":"D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ve konj\u00fcgasyon, DNA'n\u0131n bakteriyel zarlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ge\u00e7mesine izin verir ve genetik bilgilerin bakteriyel h\u00fccreler aras\u0131nda veya bakteriyel ve \u00f6karyotik h\u00fccreler aras\u0131nda aktar\u0131lmas\u0131 i\u00e7in bask\u0131n modlar\u0131 temsil eder. Bu nedenle, bunlar, antibiyotik direnci de dahil olmak \u00fczere fitness art\u0131ran \u00f6zelliklerin yay\u0131lmas\u0131ndan sorumludur. Her iki s\u00fcre\u00e7 de genellikle \u00e7ift iplikli DNA'n\u0131n tan\u0131nmas\u0131n\u0131 takip eden tek ipliklerin aktar\u0131lmas\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Karma\u015f\u0131k molek\u00fcler makineler, makromolek\u00fcler DNA'n\u0131n h\u00fccre y\u00fczeyinin katmanlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ge\u00e7i\u015fini m\u00fczakere etmekten sorumludur. D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ve konj\u00fcgasyonun dahil oldu\u011fu makine bile\u015fenlerinin t\u00fcm\u00fc veya neredeyse tamam\u0131 belirlenmi\u015ftir ve burada DNA ta\u015f\u0131ma rollerine ili\u015fkin modeller sunuyoruz."}
{"_id":"1771079","title":"Synaptic islands defined by the territory of a single astrocyte.","text":"Memeli beyinlerde, astrositler, k\u0131smen n\u00f6ron ate\u015flemesini senkronize ederek ve sinaptik a\u011flar\u0131 koordine ederek n\u00f6ronal i\u015flevi mod\u00fcle eder. Ancak, bu s\u00fcrecin yap\u0131sal temeli hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Astrosit taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen n\u00f6ronal senkronizasyon ve sinaptik koordinasyonun yap\u0131sal temeli hakk\u0131nda ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, korteks astrositleri ve n\u00f6ronlar aras\u0131ndaki \u00fc\u00e7 boyutlu ili\u015fkiler incelendi. Art\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ye\u015fil floresan protein ile astrositleri etiketlemek i\u00e7in transjenik ve viral bir yakla\u015f\u0131m kullanarak, astrositlerin \u00fc\u00e7 boyutlu yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131n\u0131 doku kesitlerinden veya canl\u0131 hayvanlardan in vivo ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Bulgular\u0131m\u0131za g\u00f6re, korteks astrositleri, hipokampustaki astrositlere benzer \u015fekilde, \u00e7ak\u0131\u015fmayan b\u00f6lgeler i\u015fgal eder. N\u00f6ronal somatlar\u0131 immunofluoresans etiketlemesiyle, tek bir astrosit ortalama d\u00f6rt n\u00f6ronal somat\u0131n etraf\u0131n\u0131 sarar ve \u00fcst s\u0131n\u0131r sekizdir. Tek n\u00f6ron boya dolumlar\u0131, bir astrositin 300-600 n\u00f6ronal dendritle temas etti\u011fini tahmin etmemizi sa\u011flad\u0131. Son zamanlarda, glial Ca2+ sinyalizasyonunun canl\u0131 hayvanlarda tek tek astrositlere s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011fu ve Ca2+ sinyalizasyonunun gliotransmisyonuna yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 bulgular\u0131yla birlikte, biz, bireysel astrositin kontrol etti\u011fi gliotransmitter ortam\u0131yla mod\u00fcle edilen sinaptik adalar kavram\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. Tan\u0131m\u0131m\u0131z, memelilerin beyinlerinde n\u00f6ron ve astrosit etkile\u015fimleriyle ilgili i\u015flevsel verileri de\u011ferlendirmek i\u00e7in yeni bir yap\u0131sal temelli kavramsal \u00e7er\u00e7eve sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"1780819","title":"Role of DNA Methylation and Epigenetic Silencing of HAND2 in Endometrial Cancer Development","text":"\n## Arka Plan\nEndometrial kanser vakalar\u0131, mevcut ya\u015flanma ve obezite epidemileriyle birlikte artmaya devam ediyor. Endometrial kanser geli\u015fimi riskinin b\u00fcy\u00fck k\u0131sm\u0131, \u00e7evre ve ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rlerinden etkileniyor. Birikmi\u015f kan\u0131tlar, epigenomun genomu ve \u00e7evreyi birbirine ba\u011flayan bir aray\u00fcz oldu\u011funu ve kanserin epigenetik bir \u00f6zelli\u011finin hipermetilasyonun, k\u00f6k h\u00fccre polycomb grubu hedef genlerinin metilasyonunu i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6steriyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, endometrial kanser geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda epigenetik fakt\u00f6rlerin i\u015flevsel rol\u00fcn\u00fc belirlemekti.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\n>27.000 CpG sitesinde epigenom geni\u015f \u00e7apl\u0131 metilasyon analizi, endometrial kanser dokusu \u00f6rnekleri (n=64) ve kontrol \u00f6rnekleri (n=23) aras\u0131nda yap\u0131ld\u0131. Bu analiz, endometrium stromas\u0131nda ifade edilen bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc kodlayan HAND2 geninin, endometrial kanserlerde en s\u0131k hipermetilasyon ge\u00e7irmi\u015f ve susturulmu\u015f genlerden biri oldu\u011funu ortaya koydu. Bir yenilik\u00e7i entegre epigenom-transkriptom-interaktom analizi, HAND2'nin endometrial kanserlerde en y\u00fcksek s\u0131ralamaya sahip farkl\u0131 metilasyon s\u0131cak noktas\u0131n\u0131n merkezi oldu\u011funu daha da ortaya koydu. Bu bulgular, birden fazla klinik \u00f6rnek setinde aday gen metilasyon analizi kullan\u0131larak do\u011fruland\u0131. Premalinsiz endometrial lezyonlarda artan HAND2 metilasyonu, RNA ve protein d\u00fczeylerinde azalmayla e\u015fle\u015fti ve progesteron tedavisine yan\u0131t vermeme ile ili\u015fkiliydi. Ayr\u0131ca, menopoz sonras\u0131 kanama ya\u015fayan kad\u0131nlardan al\u0131nan y\u00fcksek vajinal s\u00fcrg\u00fcnlerle toplanan endometrial sekresyonlarda yap\u0131lan HAND2 metilasyonu analizi, erken evre endometrial kanseri olan hastalar\u0131 hem y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k hem de y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fckle (stadyum 1A i\u00e7in alan alt\u0131ndaki e\u011fri = 0.91 ve stadyum 1A'dan sonraki stadyumlar i\u00e7in 0.97) tan\u0131mlad\u0131. Son olarak, endometriumda \u00f6zel olarak Hand2'yi ta\u015f\u0131yan fareler, ya\u015fla birlikte \u00f6n kanserli endometrial lezyonlar geli\u015ftirdi ve bu lezyonlar da PTEN ifadesinin eksikli\u011fini g\u00f6sterdi.\n\n## Sonu\u00e7\nHAND2 metilasyonu, endometrial kanserlerde yayg\u0131n ve kritik bir molek\u00fcler de\u011fi\u015fikliktir ve"}
{"_id":"1781626","title":"Socioeconomic factors, material inequalities, and perceived control in self-rated health: cross-sectional data from seven post-communist countries.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, yedi post-kom\u00fcnist \u00fclkede (Rusya, Estonya, Litvanya, Letonya, Macaristan, Polonya, \u00c7ek Cumhuriyeti) alg\u0131lanan kontrol ve \u00e7e\u015fitli sosyoekonomik de\u011fi\u015fkenler ile kendinin sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceledi. Son 12 ayda kendinin sa\u011fl\u0131\u011f\u0131, e\u011fitim, evlilik durumu, alg\u0131lanan kontrol (dokuz soruya dayal\u0131) ve maddi yoksulluk (g\u0131da, giyecek ve \u0131s\u0131tma eri\u015fimi) hakk\u0131nda anket g\u00f6r\u00fc\u015fmeleri kullan\u0131larak veri topland\u0131. Her n\u00fcfus i\u00e7in iki ekolojik maddi e\u015fitsizlik \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc mevcuttu: anket verilerinden hesaplanan e\u015fitsizlik skoru (maddi yoksullu\u011fun 90. ve 10. percentiller aras\u0131ndaki mesafe) ve yay\u0131nlanan kaynaklardan elde edilen Gini katsay\u0131s\u0131. 20-60 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 5330 erkek ve kad\u0131n\u0131n verileri analiz edildi. K\u00f6t\u00fc sa\u011fl\u0131k (ortaladan daha k\u00f6t\u00fc) oranlar\u0131 \u00c7eklerde %8 ve Macarlar'da %19 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Ya\u015f-cinsiyet-d\u00fczeltilmi\u015f oranlar i\u00e7in \u00fcniversite e\u011fitimi ile ilkokul e\u011fitimi aras\u0131ndaki oran 0.36 (0.26-0.49) idi; alg\u0131lanan kontrol ve maddi yoksullukta her 1 standart sapma art\u0131\u015f\u0131n\u0131n oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 0.58 (0.48-0.69) ve 1.51 (1.40-1.63) idi. En ve en az e\u015fitsiz n\u00fcfuslar aras\u0131ndaki e\u015fitsizlik art\u0131\u015f\u0131na e\u015fde\u011fer bir art\u0131\u015f i\u00e7in oran 1.49 (0.88-2.52) (maddi e\u015fitsizlik skoru kullan\u0131larak) ve 1.41 (0.91-2.20) (Gini katsay\u0131s\u0131 kullan\u0131larak) idi. Bireylerin yoksullu\u011fu veya alg\u0131lanan kontrol\u00fc i\u00e7in herhangi bir etki g\u00f6stergesi g\u00f6r\u00fclmedi. Sonu\u00e7lar, bat\u0131 pop\u00fclasyonlar\u0131nda oldu\u011fu gibi, e\u011fitim ve maddi yoksullu\u011fun kendinin sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Alg\u0131lanan kontrol, maddi yoksullu\u011fun etkilerinin bir k\u0131sm\u0131n\u0131 istatistiksel olarak arac\u0131l\u0131k etmi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Her iki ekolojik e\u015fitsizlik \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fcn\u00fcn etkisizli\u011fi, bireylerin \u00f6zellikleri i\u00e7in kontrol edilerek ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131."}
{"_id":"1782201","title":"Integrin \u03b1v\u03b23\/c-src \u201cOncogenic Unit\u201d Promotes Anchorage-independence and Tumor Progression","text":"Integrinler, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesi, hayatta kalmas\u0131 ve istilas\u0131 dahil olmak \u00fczere, ba\u011fl\u0131l\u0131k ba\u011f\u0131ml\u0131 b\u00fcy\u00fcme, hayatta kalma ve istilay\u0131 d\u00fczenler. \u00d6zellikle, insan \u00e7e\u015fitli t\u00fcm\u00f6rlerin ilerlemesinde ili\u015fkili olan integrin alfa(v)beta(3) ifadesi. Burada, daha \u00f6nce tan\u0131mlanmam\u0131\u015f bir ba\u011fl\u0131l\u0131k ba\u011f\u0131ms\u0131z rol\u00fc, pankreas kanseri ve di\u011fer karcinomlarda integrin alfa(v)beta(3) i\u00e7in ortaya koyuyoruz. \u00d6zellikle, karcinom h\u00fccrelerinde ifade edilen alfa(v)beta(3), in vitro ba\u011fl\u0131l\u0131k ba\u011f\u0131ms\u0131z t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini ve in vivo lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastazlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. Bu etkiler, beta(3) integrinin sitoplazmik kuyru\u011funa c-Src'nin i\u015fe al\u0131nmas\u0131n\u0131 gerektirdi, bu da c-Src'nin etkinle\u015fmesine, Crk ili\u015fkili substrat (CAS) fosforilasyonuna ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresinin hayatta kalmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131, bu da beklenmedik olarak, h\u00fccre ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 veya odakl\u0131 ba\u011flanma kinaz (FAK) etkinle\u015fmesinden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131. Farmakolojik c-Src kinaz aktivitesinin engellenmesi veya endojen alfa(v)beta(3) integrin veya c-Src'nin ifadesinin azalmas\u0131, sadece ba\u011fl\u0131l\u0131k ba\u011f\u0131ms\u0131z b\u00fcy\u00fcme engelledi, ayn\u0131 zamanda in vivo metastaz\u0131 da bask\u0131lad\u0131, ancak bu manip\u00fclasyonlar t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresi g\u00f6\u00e7\u00fc veya istilas\u0131na etki etmedi. Bu veriler, bir integrinin ba\u011fl\u0131l\u0131k ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131\u011f\u0131 arac\u0131s\u0131 olarak beklenmedik bir rol\u00fc tan\u0131mlar, bu da alfa(v)beta(3) ifade eden t\u00fcm\u00f6rlerde agresif davran\u0131\u015f\u0131n bir alfa(v)beta(3)-c-Src sinyal mod\u00fcl\u00fcyle a\u00e7\u0131klanabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"1791637","title":"Genomewide Analysis of PRC1 and PRC2 Occupancy Identifies Two Classes of Bivalent Domains","text":"Embriyonik k\u00f6k (ES) h\u00fccrelerinde, ikili kromatin alanlar\u0131nda, bask\u0131lay\u0131c\u0131 (H3 lisin 27 trimetilasyon) ve aktifle\u015ftirici (H3 lisin 4 trimetilasyon) histon modifikasyonlar\u0131n\u0131n \u00f6rt\u00fc\u015fmesi, 2.000'den fazla genin promot\u00f6rlerini i\u015faretler. \u0130kili alanlar\u0131n yap\u0131s\u0131 ve i\u015flevi hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fc elde etmek i\u00e7in, kromatin imm\u00fcnprecipitasyonu ve ultra y\u00fcksek verimli dizileme kullanarak insan ve fare ES h\u00fccrelerinde anahtar histon modifikasyonlar\u0131n\u0131 ve Polikrom bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleks 1 ve 2 (PRC1 ve PRC2) alt birimlerini genom \u00e7ap\u0131nda haritalad\u0131k. Bulgular\u0131m\u0131za g\u00f6re, ikili alanlar iki s\u0131n\u0131fa ayr\u0131labilir: \u0130lk s\u0131n\u0131f hem PRC2 hem de PRC1'i (PRC1 pozitif) i\u00e7erirken, ikinci s\u0131n\u0131f yaln\u0131zca PRC2'yi ba\u011flar (PRC2 sadece). PRC1 pozitif ikili alanlar, farkl\u0131 i\u015flevsel \u00f6zelliklere sahip gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorlar, \u00e7\u00fcnk\u00fc farkl\u0131la\u015fmada lisin 27 trimetilasyonunu daha verimli bir \u015fekilde korurlar, kromatin durumunu s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde korurlar ve geli\u015fim d\u00fczenleyicisi gen promot\u00f6rleriyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilendirilirler. Ayr\u0131ca, Polikrom ba\u011flanma i\u00e7in dizin belirleyicilerini bulmak amac\u0131yla hesaplamal\u0131 genomik analizler ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Bu analiz, PRC2 ve PRC1'in genom \u00e7ap\u0131nda konumlar\u0131n\u0131n, CpG adalar\u0131n\u0131n konumlar\u0131, boyutlar\u0131 ve alttaki motif i\u00e7eriklerinden b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tahmin edilebilece\u011fini ortaya koydu. \u00d6neriyoruz ki, aktifle\u015ftirici motiflerden yoksun b\u00fcy\u00fck CpG adalar\u0131, pluripotent h\u00fccrelerde Polikrom komplekslerinin tam repertuar\u0131n\u0131 \u00e7ekerek epigenetik haf\u0131zay\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"1791714","title":"Spatiotemporal regulation of epithelial-mesenchymal transition is essential for squamous cell carcinoma metastasis.","text":"Epitelyal-mesenkim ge\u00e7i\u015f (EMT), metastaz s\u0131ras\u0131nda sabit epitelyal t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini hareketli mesenkim h\u00fccrelerine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in rol oynar. Ancak, insan karcinoma metastazlar\u0131nda mesenkim fenotipinin eksikli\u011fi nedeniyle, metastazda EMT'nin kat\u0131l\u0131m\u0131 hala tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Otomatik squam\u00f6z h\u00fccre karcinomu faresi modeli kullanarak, EMT'yi tetikleyen transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Twist1'in etkinle\u015ftirilmesinin, karcinoma h\u00fccrelerinin EMT'yi ge\u00e7irmesine ve kan dola\u015f\u0131m\u0131na yay\u0131lmas\u0131na yetecek kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u00d6nemli olan, uzak noktalarda, Twist1'i kapatarak EMT'nin geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc sa\u011flaman\u0131n, yay\u0131lm\u0131\u015f t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131 ve metastaz olu\u015fturmas\u0131 i\u00e7in hayati oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, t\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131nda \"geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc EMT\" ihtiyac\u0131n\u0131 in vivo g\u00f6sterir ve karcinoma metastaz\u0131nda EMT'nin \u00f6nemine ili\u015fkin tart\u0131\u015fmay\u0131 \u00e7\u00f6zebilir."}
{"_id":"1797622","title":"Control of Apoptosis by Asymmetric Cell Division","text":"Asimetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ve programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc (apoptoz), \u00e7ok h\u00fccreli organizmalar\u0131n geli\u015fimi ve i\u015flevi i\u00e7in iki temel s\u00fcre\u00e7tir. Asimetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ve apoptosis'un i\u015flevsel olarak ba\u011flant\u0131l\u0131 olabilece\u011fini bulduk. \u00d6zellikle, C. elegans'ta asimetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinin, dnj-11 MIDA1, ces-2 HLF ve ces-1 Snail genleri i\u00e7eren bir yolak taraf\u0131ndan medyedlendi\u011fini g\u00f6sterdik. Bu yolak, apoptosis i\u00e7in sorumlu enzimatik makineyi do\u011frudan kontrol eder. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, Volvox carteri algas\u0131ndaki MIDA1 benzeri protein GlsA ve Drosophila melanogaster'daki Snail ile ili\u015fkili proteinler Snail, Escargot ve Worniu, daha \u00f6nce asimetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinde rol oynam\u0131\u015flard\u0131r. Bu nedenle, C. elegans dnj-11 MIDA1, ces-2 HLF ve ces-1 Snail, bitki ve hayvan krall\u0131klar\u0131 boyunca korunmu\u015f olabilecek asimetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ile ili\u015fkili bir yolak\u0131n bile\u015fenleri olabilir. Ayr\u0131ca, sonu\u00e7lar\u0131na dayanarak, bu yolak do\u011frudan C. elegans'ta apoptotik kaderi kontrol etti\u011fini ve belki de di\u011fer hayvanlarda da \u00f6yle oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"1800734","title":"CXCR2 mediates NADPH oxidase\u2013independent neutrophil extracellular trap formation in cystic fibrosis airway inflammation","text":"Aktivasyon s\u0131ras\u0131nda, n\u00f6trofiller, antimikrobiyal proteinlerle s\u00fcslenmi\u015f DNA lifleri serbest b\u0131rakarak n\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccre tuzaklar\u0131 (NETs) olu\u015ftururlar. NETler, bakterisid ve do\u011fu\u015ftan gelen konak savunma mekanizmalar\u0131na katk\u0131da bulunurken, a\u015f\u0131r\u0131 NET olu\u015fumu, otoenflamatuar hastal\u0131klar\u0131n patogenezine ba\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, \u00f6zellikle kronik enflamasyonda NET olu\u015fumunu d\u00fczenleyen mekanizmalar, iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, G protein ba\u011fl\u0131 resept\u00f6r (GPCR) CXCR2'nin NET olu\u015fumunu arac\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. A\u015fa\u011f\u0131daki analizler, CXCR2 ile arac\u0131lanan NET olu\u015fumunun NADPH oksidazdan ba\u011f\u0131ms\u0131z oldu\u011funu ve Src aile kinazlar\u0131n\u0131 i\u00e7erdi\u011fini ortaya koydu. Cystik fibrozis akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 gibi patofizyolojik \u00f6neme sahip bir mekanizman\u0131n bu yolunu g\u00f6steriyoruz, bu hastal\u0131k kronik n\u00f6trofil enflamasyonunu karakterize eder. Cystik fibrozis'teki bireylerin hava yollar\u0131 s\u0131v\u0131lar\u0131nda ve fare cystik fibrozis akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131'nda bol miktarda NET bulduk ve NET miktarlar\u0131, bozulmu\u015f obstr\u00fcktif akci\u011fer fonksiyonu ile korelasyon g\u00f6sterdi. Akci\u011ferlerdeki CXCR2'yi intra-hava yolu yoluyla k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl antagonisti ile engellemek, NET olu\u015fumunu inhibe etti ve canl\u0131 organizmalarda akci\u011fer fonksiyonunu iyile\u015ftirdi, n\u00f6trofil toplanmas\u0131n\u0131, proteolitik aktiviteyi veya antibakteriyel konak savunma mekanizmas\u0131n\u0131 etkilemeden. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, NADPH oksidazdan ba\u011f\u0131ms\u0131z NET olu\u015fumunu arac\u0131layan CXCR2'yi bir resept\u00f6r olarak kurar ve bu GPCR yolunun cystik fibrozis akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131'nda etkili ve tedavi edilebilir oldu\u011funu kan\u0131tlar."}
{"_id":"1805641","title":"Modelling the Impact of Artemisinin Combination Therapy and Long-Acting Treatments on Malaria Transmission Intensity","text":"\n## Arka Plan\nArtemisinin t\u00fcrevleri, son zamanlarda tan\u0131t\u0131lan Plasmodium falciparum s\u0131tmas\u0131 i\u00e7in kombinasyon tedavilerinde (ACT'ler) kullan\u0131l\u0131r ve hastan\u0131n bula\u015f\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r, ayn\u0131 zamanda parazitin pop\u00fclasyon d\u00fczeyinde yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 azaltma potansiyeline sahiptir. S\u0131tman\u0131n ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131na y\u00f6nelik artan ilgiyle birlikte, ACT'ler ve di\u011fer antimalarilerin farkl\u0131 farmakodinamiklerine sahip olmas\u0131n\u0131n yay\u0131lma \u00fczerindeki etkisini anlamak kritik bir konu haline gelmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, farkl\u0131 t\u00fcrlerde tedavi uygulamas\u0131n\u0131n, endemik b\u00f6lgelerde semptomatik P. falciparum s\u0131tmas\u0131 i\u00e7in uyguland\u0131\u011f\u0131nda, yay\u0131lma \u00fczerindeki olas\u0131 azaltmay\u0131 tahmin etmektedir.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nAlt\u0131 farkl\u0131 bula\u015f\u0131m yo\u011funlu\u011funda bulunan b\u00f6lgelerde ACT'nin ilk basamak tedavi olarak basit s\u0131tma i\u00e7in uygulanmas\u0131n\u0131n olas\u0131 yay\u0131lma sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in matematiksel bir model geli\u015ftirdik. Ayr\u0131ca, farkl\u0131 etkinli\u011fe, koruyucu s\u00fcreye ve gametositik etkilere sahip antimalarilerin etkisini de tahmin ettik. Alt\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma b\u00f6lgesinde tedavi oranlar\u0131, asemptomatik enfeksiyon ve semptomatik enfeksiyon oranlar\u0131, model ile birlikte, s\u0131tma politikas\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fmeden \u00f6nce yap\u0131lan bir \u00e7apraz kesit anketine dayanarak tahmin edildi. ACT'nin ve di\u011fer ila\u00e7 t\u00fcrlerinin gametositemi ve sivrisineklere bula\u015fma \u00fczerindeki etkileri, klinik deneme verilerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak tahmin edildi. ACT'nin, di\u011fer ila\u00e7 t\u00fcrlerine k\u0131yasla, d\u00fc\u015f\u00fck ba\u015flang\u0131\u00e7 bula\u015f\u0131m oran\u0131na sahip b\u00f6lgede %53'l\u00fck bir enfeksiyon oran\u0131nda azalma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 tahmin edildi. En y\u00fcksek bula\u015f\u0131m ortam\u0131nda ise %11'lik bir azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc (ba\u015flang\u0131\u00e7 kayd\u0131 parazitemi oran\u0131 = %3.7). Klinik epizodlar\u0131n oran\u0131nda tahmin edilen benzer azalmalar g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bununla birlikte, en y\u00fcksek bula\u015f\u0131m ortam\u0131nda kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 etkisinin mutlak boyutu daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc; en y\u00fcksek bula\u015f\u0131m ortam\u0131nda 54 klinik epizod\/y\u0131l\/100 ki\u015fi, en d\u00fc\u015f\u00fck bula\u015f\u0131m ortam\u0131nda ise 5 klinik epizod\/y\u0131l\/100 ki\u015fi \u00f6nlendi. Y\u00fcksek kapsama oran\u0131 \u00f6nemliydi. Tan\u0131 iyile\u015ftirmesiyle birlikte varsay\u0131lan tedavi oranlar\u0131n\u0131n azalt\u0131lmas\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck bula\u015f\u0131m ortamlar\u0131nda klinik epizodlar\u0131n \u00f6nlenmesi i\u00e7in gereken tedavi kurslar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131, ancak genel yay"}
{"_id":"1818578","title":"Systems metabolic engineering of Escherichia coli for L-threonine production","text":"Amino asit \u00fcreticileri, karma\u015f\u0131k ve y\u00fcksek derecede d\u00fczenlenmi\u015f metabolik a\u011f\u0131 mant\u0131ksal olarak m\u00fchendislik yapman\u0131n zorlu\u011fu nedeniyle geleneksel olarak tekrarl\u0131 rastgele mutajeniz ile geli\u015ftirilmi\u015ftir. Burada, sistem metabolik m\u00fchendisli\u011fi ile genetik olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f L-treonin \u00fcreten Escherichia coli su\u015funun geli\u015ftirildi\u011fini bildiriyoruz. Aspartokinaz I ve III'\u00fcn (resmi olarak thrA ve lysC taraf\u0131ndan kodlan\u0131r) geri besleme inhibisyonlar\u0131 ve transkripsiyonel bask\u0131lama d\u00fczenlemeleri (thrL konumunda bulunur) kald\u0131r\u0131ld\u0131. Thr'nin par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in yollar tdh'nin silinmesi ve ilvA'n\u0131n mutasyonu ile kald\u0131r\u0131ld\u0131. metA ve lysA genleri, Thr biyosentezi i\u00e7in daha fazla \u00f6nc\u00fcl kullan\u0131labilir hale getirmek i\u00e7in silindi. Daha fazla hedef genin tan\u0131mlanmas\u0131 i\u00e7in transkriptom profilleme, in silico ak\u0131\u015f yan\u0131t analizi birle\u015ftirildi ve ifade seviyeleri buna g\u00f6re manip\u00fcle edildi. Son olarak m\u00fchendisli\u011fi yap\u0131lan E. coli su\u015fu, y\u00fcksek verimle 0.393 g\/g glikoz olarak Thr \u00fcretebildi ve fed-batch k\u00fclt\u00fcr\u00fc ile 82.4 g\/l Thr elde etti. Burada raporlanan sistem metabolik m\u00fchendisli\u011fi stratejisi, \u00e7e\u015fitli biyoproduktlar\u0131n verimli \u00fcretimi i\u00e7in genetik olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f organizmalar\u0131n geli\u015ftirilmesinde yayg\u0131n olarak kullan\u0131labilir."}
{"_id":"1831916","title":"Association Between ADHD and Obesity: A Systematic Review and Meta-Analysis.","text":"\n## Ama\u00e7\nDikkat eksikli\u011fi ve hiperaktivite bozuklu\u011fu (ADHD) ile ili\u015fkili impulsivite ve dikkatsizlik, g\u0131da al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rabilir ve bu da kilo al\u0131m\u0131na yol a\u00e7abilir. Bununla birlikte, obezite\/a\u015f\u0131r\u0131 kilo ile ADHD aras\u0131ndaki ili\u015fkiyle ilgili bulgular \u00e7eli\u015fkili. Yazarlar, bu ili\u015fkiyi tahmin etmek i\u00e7in bir meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdiler.\n\n## Y\u00f6ntem\n31 A\u011fustos 2014'e kadar geni\u015f bir veritaban\u0131 aramas\u0131 yap\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, yay\u0131nlanmam\u0131\u015f \u00e7al\u0131\u015fmalar da elde edildi. \u00c7al\u0131\u015fma kalitesi Newcastle-Ottawa \u00d6l\u00e7e\u011fi ile de\u011ferlendirildi. Rastgele etkiler modelleri kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nToplam 728.136 ki\u015fiyi (48.161 ADHD hastas\u0131; 679.975 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma grubu) i\u00e7eren 42 \u00e7al\u0131\u015fma se\u00e7ildi. Hem \u00e7ocuklar (odds oran\u0131 = 1.20, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 1.05-1.37) hem de yeti\u015fkinler (odds oran\u0131 = 1.55, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 1.32-1.81) aras\u0131nda obezite ve ADHD aras\u0131nda anlaml\u0131 bir ili\u015fki bulundu. ADHD'li yeti\u015fkinlerde obezite birle\u015ftirilmi\u015f prevalans\u0131, ADHD olmayanlara k\u0131yasla yakla\u015f\u0131k %70 artt\u0131 (28.2%, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 22.8-34.4) ve ADHD'li \u00e7ocuklarda yakla\u015f\u0131k %40 artt\u0131 (10.3%, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 7.9-13.3) ADHD olmayanlara k\u0131yasla (7.4%, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 5.4-10.1). ADHD ve obezite aras\u0131ndaki anlaml\u0131 ili\u015fki, 1) olas\u0131 kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rlere ayarlanan oranlar bildiren \u00e7al\u0131\u015fmalar, 2) do\u011frudan g\u00f6r\u00fc\u015fme ile ADHD tan\u0131layan \u00e7al\u0131\u015fmalar ve 3) do\u011frudan \u00f6l\u00e7\u00fclen boy ve a\u011f\u0131rl\u0131k kullanan \u00e7al\u0131\u015fmalarla s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda korundu. Cinsiyet, \u00e7al\u0131\u015fma ortam\u0131, \u00e7al\u0131\u015fma \u00fclkesi ve \u00e7al\u0131\u015fma kalitesi, obezite ve ADHD aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi etkilemedi. ADHD ayr\u0131ca a\u015f\u0131r\u0131 kilolu olma ile de anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. ADHD i\u00e7in ila\u00e7 kullanan bireyler, obezite riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha y\u00fcksek de\u011fillerdi.\n\n## Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fma,"}
{"_id":"1834762","title":"Amyloid-DNA Composites of Bacterial Biofilms Stimulate Autoimmunity.","text":"\u0130nsan mikrobiomu \u00fczerine yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar, komensal ve patojenik bakterilerin, \u00e7o\u011funlukla bilinmeyen mekanizmalarla obezite, kanser ve otoimm\u00fcnite \u00fczerinde etkilerini ortaya koymu\u015ftur. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda, bakteriyel biofilmlerin bir bile\u015feni olan kurli protein, biofilm olu\u015fumunda bakteriyel DNA ile birlikte kal\u0131c\u0131 lifler olu\u015fturdu\u011funu bulduk. Bu etkile\u015fim, amyloid polimerizasyonunu h\u0131zland\u0131rd\u0131 ve g\u00fc\u00e7l\u00fc imm\u00fcnojenik kompleksler olu\u015fturdu, bu kompleksler dendritik h\u00fccreler de dahil olmak \u00fczere ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerini aktive ederek tip I interferonlar gibi sitokinlerin \u00fcretimini tetikledi. Sistemik olarak verilen kurli-DNA kompozitleri, lupus e\u011filimi g\u00f6steren ve normal farelerde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonu ve otoantikor \u00fcretimi tetikledi. Ayr\u0131ca, lupus e\u011filimi g\u00f6steren farelere kurli \u00fcreten bakterilerin enfeksiyonu, kurli eksik bakterilerin enfeksiyonuna k\u0131yasla daha y\u00fcksek otoantikor titrelerine neden oldu\u011funu bulduk. Bu veriler, mikrobiomun ve biofilm \u00fcreten enterik enfeksiyonlar\u0131n sistemik lupus erythematosus (SLE) ilerlemesine nas\u0131l katk\u0131da bulunabilece\u011fini a\u00e7\u0131klayan bir mekanizma sunmaktad\u0131r ve otoimm\u00fcnite tedavisinde potansiyel bir molek\u00fcler hedefe i\u015faret etmektedir."}
{"_id":"1836154","title":"Comprehensive genomic characterization defines human glioblastoma genes and core pathways","text":"\u0130nsan kanser h\u00fccreleri tipik olarak \u00e7oklu kromozomal anormallikler, n\u00fckleotit de\u011fi\u015fiklikleri ve epigenetik modifikasyonlar bar\u0131nd\u0131r\u0131r, bu da malign d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc s\u00fcr\u00fckler. Kanser Genom Atlas\u0131 (TCGA) pilot projesi, bu molek\u00fcler \u00f6zelliklerin insan kanserinde \u00e7ok boyutlu, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli analizinin de\u011ferini de\u011ferlendirmeyi ve ara\u015ft\u0131rma toplulu\u011funa verileri h\u0131zla sunmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. Burada, 206 glioblastoma \u00fczerinde DNA kopyas\u0131 say\u0131s\u0131, gen ifadesi ve DNA metilasyon anormalliklerinin entegre ara analizini ve 206 glioblastomdan 91'inde n\u00fckleotit dizisi anormalliklerini rapor ediyoruz. Bu analiz, ERBB2, NF1 ve TP53'\u00fcn rollerine dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunar, PIK3R1 geninin fosfatidylinositol-3-OH kinaz d\u00fczenleyici alt biriminin s\u0131k g\u00f6r\u00fclen mutasyonlar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r ve glioblastoma geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda etkilenen yolaklar hakk\u0131nda bir a\u011f g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fc sa\u011flar. Ayr\u0131ca, mutasyon, DNA metilasyonu ve klinik tedavi verilerinin entegrasyonu, tedavi edilmi\u015f glioblastomlarda MGMT promot\u00f6r\u00fc metilasyonu ve e\u015fle\u015fmesiz tamir eksikli\u011fi sonucu hiper mutat\u00f6r fenotiple ba\u011flant\u0131y\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r, bu da klinik uygulamalar a\u00e7\u0131s\u0131ndan potansiyel sonu\u00e7lar\u0131 olan bir g\u00f6zlem. Bu bulgular, TCGA'n\u0131n uygulanabilirli\u011fini ve g\u00fcc\u00fcn\u00fc ortaya koyarak, kanser molek\u00fcler temeli hakk\u0131nda bilgiyi h\u0131zla geni\u015fletebilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"1840993","title":"LY2405319, an Engineered FGF21 Variant, Improves the Metabolic Status of Diabetic Monkeys","text":"Fibroblast b\u00fcy\u00fc fakt\u00f6r\u00fc 21 (FGF21), birka\u00e7 metabolik hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisinde umut verici bir hedefi temsil eden yeni bir metabolik d\u00fczenleyicidir. Diyabetik hayvanlara rekombinant tip-1 FGF21'in verilmesi, glikemiyi dramatik bir \u015fekilde iyile\u015ftirir ve di\u011fer sistemik metabolik sa\u011fl\u0131k \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini hafifletir. Burada, non-insan primatlar\u0131nda LY2405319 (LY) adl\u0131 son zamanlarda tan\u0131mlanan bir FGF21 analojisinin farmakolojik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Diyabetik rhesus maymunlar\u0131, yedi hafta boyunca g\u00fcnde bir kez alt ekstremiteye LY ile tedavi edildi. Test edilen LY dozlar\u0131 3, 9 ve 50 mg\/kg idi ve her doz, son LY dozundan sonra 2, 4, 6 ve 8 hafta boyunca y\u0131kama \u00f6l\u00e7\u00fcmleri al\u0131nd\u0131. LY tedavisi, t\u00fcm test edilen dozlarda glikoz, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, ins\u00fclin, kolesterol ve trigliserit seviyelerinde dramatik ve h\u0131zl\u0131 bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015fe neden oldu. Ayr\u0131ca, dola\u015f\u0131mdaki adipokin profillerinde de olumlu de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6zlemledik; adiponektin art\u0131\u015f\u0131 ve leptin azalmas\u0131, do\u011frudan FGF21'in ya\u011f dokusuna etkisini g\u00f6steriyor. \u00d6nemli olan ve ilk kez g\u00f6sterdi\u011fimiz, FGF21 temelli terapi, son a\u015famada diyabetli bir hayvan i\u00e7in metabolik etkinli\u011fe sahiptir. LY'nin bu hayvanlardaki glikemik etkinli\u011fi k\u0131smen zay\u0131flarken, ya\u011f azaltma etkisi tamamen korunmu\u015ftur, bu da FGF21'in bile ileri a\u015fama hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesinde bile tedavi se\u00e7ene\u011fi olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu bulgular, metabolik hastal\u0131k tedavisinde FGF21 yolunun daha fazla ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 desteklemektedir."}
{"_id":"1848452","title":"Epigenetic Control of Stem Cell Potential during Homeostasis, Aging, and Disease.","text":"K\u00f6k h\u00fccre azalmas\u0131, \u00e7oklu dokularda ya\u015fa ba\u011fl\u0131 patolojik fizyolojinin \u00f6nemli bir h\u00fccresel s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fcd\u00fcr. Epigenetik d\u00fczenleme, k\u00f6k h\u00fccre i\u015flevinin kurulmas\u0131 ve s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesinde merkezidir ve yeni kan\u0131tlar, epigenetik bozukluklar\u0131n ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda k\u00f6k h\u00fccrelerin de\u011fi\u015ftirilmi\u015f potansiyeline katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir. Terminal olarak farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccrelerden farkl\u0131 olarak, epigenetik bozukluklar\u0131n k\u00f6k h\u00fccreler \u00fczerindeki etkisi, \u00f6tesine yay\u0131l\u0131r; de\u011fi\u015fiklikler, farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f yavrulara kal\u0131tsal olarak aktar\u0131labilir, ayn\u0131 zamanda k\u00f6k h\u00fccre havuzunda kendi yenileme b\u00f6l\u00fcnmeleri yoluyla da s\u00fcrd\u00fcr\u00fcl\u00fcr ve amplifiye edilir. Bu inceleme, dokuya \u00f6zg\u00fc k\u00f6k h\u00fccrelerin homeostaz, ya\u015flanma ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131klarda epigenetik d\u00fczenlenmesinin son zamanlarda incelenen \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131na odaklanmaktad\u0131r."}
{"_id":"1852826","title":"Host\u2013Parasite Interactions and the Evolution of Gene Expression","text":"Konak\u00e7\u0131lar ve parazitler aras\u0131ndaki etkile\u015fimler, kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 t\u00fcrlerde \u00e7e\u015fitli \u00f6zelliklerin evrimini te\u015fvik eden s\u00fcrekli bir se\u00e7ilim kayna\u011f\u0131 sa\u011flar. Burada, genetik olarak a\u00e7\u0131k bir matematiksel model kullanarak, konak\u00e7\u0131 direnci ve parazit enfeksiyonu ile ili\u015fkili genetik lokuslarda gen ifadelerinin nas\u0131l evrimle\u015fti\u011fini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Sonu\u00e7larm\u0131z, gen ifadelerinin iki etkile\u015fimli t\u00fcrde \u00e7ok farkl\u0131 rotalar boyunca evrimle\u015fmesi gerekti\u011fi konusunda \u00e7arp\u0131c\u0131 ancak sezgisel bir sonuca i\u015faret ediyor. \u00d6zellikle, konak\u00e7\u0131 direnci lokuslar\u0131 s\u0131k s\u0131k ayn\u0131 anda ifade eden alellere evrimle\u015fmelidir, oysa parazit enfeksiyonu lokuslar\u0131 sadece tek bir aleli ifade etmelidir. Bu sonu\u00e7, konak\u00e7\u0131lar\u0131n ayn\u0131 anda diren\u00e7 alellerini ifade etmeleri durumunda daha geni\u015f bir parazit genotip \u00e7e\u015fitlili\u011fini tan\u0131y\u0131p temizleyebildiklerinden kaynaklanmaktad\u0131r. Ayn\u0131 \u015fekilde, parazitler, antijen veya uyar\u0131c\u0131 alelleri ayn\u0131 anda ifade ettiklerinde, konak\u00e7\u0131 taraf\u0131ndan tan\u0131y\u0131p temizlenmeleri daha olas\u0131d\u0131r ve bu tek bir alelin ifade edilmesini destekler. Modelimiz, konak\u00e7\u0131-parazit etkile\u015fimleriyle ilgili gen ifade d\u00fczeyleri hakk\u0131nda birikmekte olan verileri yorumlamam\u0131za yard\u0131mc\u0131 olabilecek test edilebilir tahminler sunar."}
{"_id":"1855679","title":"A crucial role for interleukin (IL)-1 in the induction of IL-17\u2013producing T cells that mediate autoimmune encephalomyelitis","text":"Son zamanlarda, interleukin (IL)-23 taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen IL-17 \u00fcreten (ThIL-17) T h\u00fccrelerinin belirli otoimm\u00fcn hastal\u0131klarda iltihapl\u0131 patolojiyi arac\u0131l\u0131k etti\u011fi g\u00f6sterildi. Antijen ve adjuvanlar ile a\u015f\u0131land\u0131r\u0131larak antijen-spesifik ThIL-17 h\u00fccrelerinin, ancak Th1 veya Th2 h\u00fccrelerinin ind\u00fcklenmesinin IL-1 resept\u00f6r\u00fc tip I (IL-1RI\u2212\/\u2212) farelerinde engellendi\u011fini g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, deneysel otoimm\u00fcn ensefalomiyelit (EAE) il-1RI\u2212\/\u2212 farelerde, tipik farelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck bir oranda meydana geldi ve bu, otoantijen-spesifik ThIL-17 h\u00fccrelerinin ind\u00fcklenememesiyle ili\u015fkiliydi, ancak Th1 ve Th2 yan\u0131tlar\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesinde \u00f6nemli bir fark yoktu. Bununla birlikte, EAE, otoantijen-spesifik h\u00fccrelerin tipik farelerden EAE olanlara nakli ile il-1RI\u2212\/\u2212 farelerde de ind\u00fcklendi. Yaln\u0131zca IL-23, IL-1RI\u2212\/\u2212 farelerin T h\u00fccrelerinden IL-17 \u00fcretimini ind\u00fcklemedi ve IL-23 taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen IL-17 \u00fcretimi, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc uyar\u0131m\u0131n\u0131n olmamas\u0131na ra\u011fmen, IL-1\u03b1 veya IL-1\u03b2 ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. IL-1 ve IL-23 taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen IL-17 \u00fcretiminin temel rollerini, fosfatidylinositol 3-kinaz, n\u00fckleer fakt\u00f6r \u03baB ve yeni protein kinaz C izomerlerini g\u00f6sterdik. Tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc \u03b1 da IL-23 ile birlikte IL-17 \u00fcretimini art\u0131rd\u0131 ve bu, IL-1 ba\u011f\u0131ml\u0131yd\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, IL-1'in EAE'de patolojik ThIL-17 h\u00fccrelerini te\u015fvik etmek i\u00e7in IL-17'nin \u00fcst ak\u0131\u015f\u0131nda i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"1866911","title":"Aberrant luminal progenitors as the candidate target population for basal tumor development in BRCA1 mutation carriers","text":"BRCA1 geninde mutasyonlar ta\u015f\u0131yan temel benzeri meme kanserlerinin, t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 protein BRCA1'i kodlayan BRCA1 geninden kaynakland\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. BRCA1 mutasyonu ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131nda erken h\u00fccre de\u011fi\u015fikliklerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, normal meme dokusundan ve preneoplazik \u00f6rneklerden farkl\u0131 epitel alt pop\u00fclasyonlar\u0131 \u00f6nsel olarak izole ettik. \u00dc\u00e7 farkl\u0131 epitel alt grubu tan\u0131mlad\u0131k: temel k\u00f6k\/projenci, luminal projeant ve olgun luminal h\u00fccreler. Beklenmedik bir \u015fekilde, BRCA1 mutasyonu ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n meme dokusunda geni\u015flemi\u015f bir luminal projeant pop\u00fclasyonu bulundu, bu pop\u00fclasyon in vitro fakt\u00f6r ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak b\u00fcy\u00fcyor. Ayr\u0131ca, gen ifade profillemesi, BRCA1 mutasyonu ile heterozigot meme dokusunun ve temel meme t\u00fcm\u00f6rlerinin normal luminal projeant h\u00fccrelerine daha benzer oldu\u011funu ortaya koydu, di\u011fer t\u00fcm alt gruplar dahil. c-KIT tirozin kinaz resept\u00f6r\u00fc (KIT geni taraf\u0131ndan kodlan\u0131r), luminal projeant h\u00fccrelerin ana i\u015faret\u00e7isi olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131 ve BRCA1 ile ili\u015fkili preneoplazik dokuda ve t\u00fcm\u00f6rlerde daha y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edildi. Bulgular\u0131m\u0131z, BRCA1 ile ili\u015fkili temel t\u00fcm\u00f6rlerde d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm hedefi olarak anormal bir luminal projeant pop\u00fclasyonunun varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"1871230","title":"Getting to the site of inflammation: the leukocyte adhesion cascade updated","text":"N\u00f6trofil rekrutman\u0131, lenfosit yeniden dola\u015f\u0131m\u0131 ve monosit trafi\u011fi, kan damar\u0131 duvarlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla tutunma ve ge\u00e7i\u015fi gerektirir. Geleneksel \u00fc\u00e7 ad\u0131m olan yuvarlanma, aktivasyon ve sa\u011flam tutunma son zamanlarda geli\u015ftirilmi\u015ftir ve incelendirilmi\u015ftir. Yava\u015f yuvarlanma, tutunma g\u00fc\u00e7lendirilmesi, intraluminal s\u00fcr\u00fcnme ve paraksel ve transseler ge\u00e7i\u015f art\u0131k ayr\u0131 ve ek ad\u0131mlar olarak tan\u0131nmaktad\u0131r. N\u00f6trofillerde, G-protein ba\u011fl\u0131 resept\u00f6rlerle sinyalle\u015fme gerektirmeyen ikinci bir aktivasyon yolu ke\u015ffedilmi\u015ftir ve integrin aktivasyonuna yol a\u00e7an sinyalle\u015fme ad\u0131mlar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131r. Bu inceleme, en merkezi inflamasyon ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k paradigmalar\u0131ndan biri olan leukosit tutunma kaskad\u0131n\u0131n yeni y\u00f6nlerine odaklanmaktad\u0131r."}
{"_id":"1871499","title":"Genome-wide loss of 5-hmC is a novel epigenetic feature of Huntington's disease.","text":"5-Hidroksimetil sitosin (5-hmC), sitozinin yeni bir epigenetik modifikasyonu olabilir. Son zamanlarda n\u00f6rogeli\u015fim s\u0131ras\u0131nda 5-hmC'nin dinamikleri rapor edilmi\u015f olsa da, Huntington Hastal\u0131\u011f\u0131 (HD) gibi n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klarda genomik da\u011f\u0131l\u0131m ve i\u015flevleri hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Burada, YAC128 (128 CAG tekrar\u0131 i\u00e7eren maya yapay kromozom transgen) HD faresi beyin dokular\u0131nda, ya\u015f e\u015fle\u015fmi\u015f sa\u011fl\u0131kl\u0131 (WT) farelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda belirgin bir 5-hmC sinyali azalmas\u0131 g\u00f6zlemledik, bu da HD beyinlerinde postnatal geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda 5-hmC yeniden yap\u0131land\u0131rmada bir eksiklik oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Genom \u00e7ap\u0131nda 5-hmC da\u011f\u0131l\u0131m analizi, YAC128 HD farelerinde striatum ve kortekste 5-hmC sinyali azalmas\u0131n\u0131 daha da do\u011frulad\u0131. 5-hmC'nin genel genomik \u00f6zellikleri, hastal\u0131k veya beyin b\u00f6lgeleri taraf\u0131ndan etkilenmeden y\u00fcksek derecede korunmu\u015ftur. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, hastal\u0131k-\u00f6zg\u00fc (YAC128 vs. WT) farkl\u0131 hidroksimetille\u015ftirilmi\u015f b\u00f6lgeler (DhMR) belirledik ve gen g\u00f6vdesinde DhMR'lar\u0131n ediniminin gen ifadesini d\u00fczenleyen pozitif bir epigenetik d\u00fczenleyici oldu\u011funu bulduk. Genotip-\u00f6zg\u00fc DhMR'larla i\u015faretlenmi\u015f genlerin Ingenuity Yol Ak\u0131\u015f\u0131 Analizi (IPA), n\u00f6ronal geli\u015fim\/fark\u0131ndal\u0131kla ilgili (Wnt\/\u03b2-katenin\/Sox yolu, aksal rehberlik sinyali yolu) ve n\u00f6ronal i\u015flev\/hayatta kalma (glutamat resept\u00f6r\u00fc\/kalsiyum\/CREB, GABA resept\u00f6r\u00fc sinyali, dopamin-DARPP32 geri besleme yolu vb.) i\u00e7eren bir dizi kanonik yolun de\u011fi\u015fiminin HD'nin ba\u015flang\u0131c\u0131nda \u00f6nemli olabilece\u011fini ortaya koydu. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, 5-hmC i\u015faret\u00e7isinin kayb\u0131n\u0131n HD'de yeni bir epigenetik \u00f6zellik oldu\u011funu ve bu anormal epigenetik d\u00fczenlemenin n\u00f6rojenesi, n\u00f6ronal i\u015flev ve HD beyinindeki hayatta kalmay\u0131 bozabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z ayr\u0131ca HD tedavisi i\u00e7in yeni bir yol a\u00e7maktad\u0131r; yerli 5-hmC manzaras\u0131n\u0131 yeniden kurmak, HD'nin ilerlemesini yava\u015flatma\/durdurma potansiyeline sahip olabilir."}
{"_id":"1886551","title":"Planning for Postdisaster Resiliency","text":"Bu makalenin odak noktas\u0131, bir felaketin ard\u0131ndan esneklik planlamas\u0131 i\u00e7in stratejiler geli\u015ftirmektir. \u0130lk olarak, yazarlar, esneklik planlamas\u0131 i\u00e7in bir hedef olarak toparlanan topluluklar i\u00e7in esneklik planlamas\u0131n\u0131n kavram\u0131n\u0131 ve daha dayan\u0131kl\u0131 yerler yaratmak i\u00e7in planlaman\u0131n faydalar\u0131n\u0131 sunar. Ard\u0131ndan, felaket sonras\u0131 toparlanma planlamas\u0131yla ili\u015fkili \u00f6nemli sorunlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131rlar, bunlara federal ve eyalet h\u00fck\u00fcmetleri taraf\u0131ndan esneklik planlamas\u0131na y\u00f6nelik engeller, yeniden in\u015fa i\u00e7in rehberlik etmek i\u00e7in kompakt kentsel bi\u00e7im modellerinin vaatleri ve riskleri ve vatanda\u015flar\u0131n felaket planlamas\u0131na dahil edilmemesi yer al\u0131r. Son olarak, bu konular\u0131 ele alan \u00f6nceki ara\u015ft\u0131rmalardan elde edilen dersleri ve esnek topluluklar i\u00e7in \u00f6nceden felaket toparlanma planlamas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden politika \u00f6nerilerini tart\u0131\u015f\u0131rlar."}
{"_id":"1887056","title":"Increased stress-induced inflammatory responses in male patients with major depression and increased early life stress.","text":"\n# Ama\u00e7:\nYazarlar, b\u00fcy\u00fck depresyon ya\u015fayan ve erken ya\u015fam stresinin artmas\u0131 olan hastalarda psikososyal stres sonras\u0131 do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi aktivitesini belirlemeyi ama\u00e7lad\u0131lar.\n\n# Y\u00f6ntem:\nPlazma interleukin (IL)-6, lenfosit alt k\u00fcmeleri ve periferik kan monon\u00fckleer h\u00fccrelerdeki n\u00fckleer fakt\u00f6r (NF)-kappaB DNA ba\u011flama, t\u0131bbi olarak sa\u011fl\u0131kl\u0131 erkek bireylerde, mevcut b\u00fcy\u00fck depresyon ve erken ya\u015fam stresinin artmas\u0131 olan (N=14) ve depresyonsuz erkek kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma bireyleri (N=14) \u00fczerinde, Trier Sosyal Stres Testi'nin tamamlanmas\u0131ndan \u00f6nce ve sonra kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n# Bulgular:\nTrier Sosyal Stres Testi ile tetiklenen IL-6 ve NF-kappaB DNA ba\u011flama art\u0131\u015flar\u0131, erken ya\u015fam stresinin artmas\u0131 olan b\u00fcy\u00fck depresyon hastalar\u0131nda daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc ve depresyon \u015fiddeti ile ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak korelasyona sahipti, ancak erken ya\u015fam stresinin kendisiyle de\u011fil. Do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc (NK) h\u00fccre oranlar\u0131 da stres sonras\u0131 artt\u0131. Bununla birlikte, gruplar aras\u0131nda fark yoktu ve NK h\u00fccre oran\u0131, stresle tetiklenen NF-kappaB DNA ba\u011flama veya IL-6 ile korelasyon g\u00f6stermedi.\n\n# Sonu\u00e7:\nErken ya\u015fam stresinin artmas\u0131 olan b\u00fcy\u00fck depresyon hastalar\u0131, psikososyal strese kar\u015f\u0131 daha fazla iltihaplanma tepkisi g\u00f6sterirler, bu da b\u00fcy\u00fck depresyon, erken ya\u015fam stresinin artmas\u0131 ve iltihaplanma ile ili\u015fkili hastal\u0131klarda olumsuz sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131na bir ba\u011flant\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steren ilk i\u015faretlerdir."}
{"_id":"1889358","title":"KIF3A\/B: a heterodimeric kinesin superfamily protein that works as a microtubule plus end-directed motor for membrane organelle transport","text":"Bir fareli beyin kinesin s\u00fcper ailesi \u00fcyesi olan KIF3B'yi klonlad\u0131k ve amino asit dizisinin KIF3A'ya (\u00f6nceki klonlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z ve KIF3 olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z, %47 benzerlik g\u00f6steren) y\u00fcksek benzerlik g\u00f6sterdi\u011fini ancak tamamen ayn\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. KIF3B, farenin \u00e7e\u015fitli organ dokular\u0131nda ve geli\u015fen n\u00f6ronlar\u0131nda lokalize edilir ve sinir aksonlar\u0131n\u0131n ba\u011flanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan anterograd olarak hareket eden membranl\u0131 organellerle birikir. Beyin i\u00e7in immuno-precipitasyon testi, KIF3B'nin KIF3A ve \u00fc\u00e7 di\u011fer y\u00fcksek molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131\u011fa (yakla\u015f\u0131k 100 kD) sahip polipeptitlerle bir kompleks olu\u015fturdu\u011fu ortaya koydu, bunlara kinesin s\u00fcper ailesi ili\u015fkili protein 3 (KAP3) denir. In vitro yeniden yap\u0131land\u0131rma, baculovirus ifade sistemlerini kullanarak, KIF3A ve KIF3B'nin birbirleriyle do\u011frudan ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131, KAP3 olmadan g\u00f6sterdi. Yakla\u015f\u0131k 50 nm uzunlu\u011funda bir \u00e7ubukla iki k\u00fcresel ba\u015f ve tek bir k\u00fcresel kuyruk i\u00e7eren rekombine KIF3A\/B kompleksi (in vitro'da mikrot\u00fcb\u00fcl kayd\u0131rma aktivitesi g\u00f6sterdi). Ayr\u0131ca, KIF3B'nin kendisi de in vitro'da motor aktiviteye sahip oldu\u011funu, vah\u015fi tip KIF3B'yi bir chimerik motor proteini (KIF3B ba\u015fl\u0131\u011f\u0131 ve KIF3A \u00e7ubuk kuyru\u011fu) ile bir kompleks haline getirerek g\u00f6sterdik. Farenin beyin homojenatlar\u0131n\u0131n subsel\u00fcler fraksiyonasyonu, sinaptik vesik\u00fcller d\u0131\u015f\u0131ndaki membran fraksiyonlar\u0131nda \u00f6nemli miktarda do\u011fal KIF3 kompleksi oldu\u011funu ortaya koydu. Anti-KIF3B antikorlu toplar ile immuno-precipitasyon ve elektron mikroskobu incelemesi de KIF3'\u00fcn membranl\u0131 organellerle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, KAP3'\u00fcn beyin ve testislerde farkl\u0131 bile\u015fimler g\u00f6sterdi\u011fini bulduk. Bulgular\u0131m\u0131z, KIF3B'nin KIF3A ile heterodimer olu\u015fturdu\u011fu ve membranl\u0131 organeller i\u00e7in yeni bir mikrot\u00fcb\u00fcl tabanl\u0131 anterograd ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc ve KAP3'\u00fcn \u00e7e\u015fitli h\u00fccrelerde KIF3 kompleksi i\u015flevsel \u00e7e\u015fitlili\u011fini belirlemede rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"1897324","title":"A genetic screen identifies an LKB1\u2013MARK signalling axis controlling the Hippo\u2013YAP pathway","text":"Hippo-YAP yolu, k\u00f6k h\u00fccre aktivitesinin ve organ boyutunun d\u00fczenlenmesinde rol oynayan yeni ortaya \u00e7\u0131kan bir sinyal yoludur. Bu yolun bile\u015fenlerini belirlemek amac\u0131yla, insan h\u00fccrelerinde RNAi temelli kinom ekran\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Ekran\u0131m\u0131z, Hippo sinyalle\u015fmesiyle \u00f6nceden ili\u015fkili olmayan ve birden fazla h\u00fccresel s\u00fcreci kontrol eden birka\u00e7 kinaz\u0131n belirlenmesine yard\u0131mc\u0131 oldu. Bu sonu\u00e7lardan biri, LKB1'dir; ortak bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131, mekanizmas\u0131 sadece k\u0131smen anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. LKB1'in, mikrotub\u00fcl ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 d\u00fczenleyen kinaz ailesinin alt \u00fcr\u00fcnleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla etki etti\u011fini ve polarite belirleyici Scribble'\u0131n konumland\u0131rmas\u0131n\u0131 ve \u00e7ekirdek Hippo kinazlar\u0131n\u0131n aktivitesini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Verilerimiz ayr\u0131ca, YAP'\u0131n LKB1'in t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkilerinin \u00f6nemli oldu\u011funu da g\u00f6steriyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, YAP'\u0131n etkinle\u015fmesiyle LKB1 mutasyonlar\u0131 aras\u0131ndaki bir sinyal ekseni belirler ve LKB1'in insan malignitelerinin tedavisinde sonu\u00e7lar\u0131 vard\u0131r. Ayr\u0131ca, Hippo-YAP sinyalle\u015fme yolunun \u00fcst ak\u0131\u015f sinyallerine dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler de sa\u011fl\u0131yoruz."}
{"_id":"1900152","title":"Beyond melanoma: inhibiting the PD-1\/PD-L1 pathway in solid tumors.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol noktalar\u0131 inhibit\u00f6rleri, melanomda PD-1\/PD-L1 blokaj\u0131na kar\u015f\u0131 dramatik bir yan\u0131t g\u00f6sterdi\u011fi i\u00e7in devrim niteli\u011finde bir tedavi olarak belirlenmi\u015ftir. Bu, di\u011fer bir\u00e7ok kanserde de geni\u015fletilecektir, \u00e7\u00fcnk\u00fc y\u00fczlerce klinik \u00e7al\u0131\u015fma veya \u00f6nerilen tedavi bu heyecan verici terap\u00f6tik modu \u00e7e\u015fitli malignitelerde kullanmaktad\u0131r. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol noktalar\u0131 inhibit\u00f6rleri, melanom ve son zamanlarda akci\u011fer kanseri dahil olmak \u00fczere kapsaml\u0131 bir \u015fekilde incelenmi\u015ftir, ancak di\u011fer kanserlerde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol noktas\u0131 engellemesi hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Bu inceleme, ba\u015f ve boyun, prostat, \u00fcrothel, b\u00f6brek, meme, gastrointestinal ve akci\u011fer kanserli hastalarda PD-1 veya PD-L1 inhibit\u00f6rlerinin kullan\u0131m\u0131yla ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k mod\u00fclasyonunun etkisine odaklanacakt\u0131r."}
{"_id":"1904291","title":"Partitioning the symptoms of hypoglycaemia using multi-sample confirmatory factor analysis","text":"Hipoglisemik semptomlar\u0131n otonomi veya n\u00f6roglikopenik gruplara atanmas\u0131 genellikle a priori bir temele dayan\u0131r. Pratik a\u00e7\u0131dan hipogliseminin net semptom i\u015faret\u00e7ilerine ihtiya\u00e7 duyulmas\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, daha bilimsel yakla\u015f\u0131mlar takip edilmelidir. Diyabetik hastalar taraf\u0131ndan bildirilen semptomlar aras\u0131nda ke\u015ffedilen istatistiksel ili\u015fkilere dayal\u0131 olarak hipoglisemik semptomolojinin \u00fc\u00e7 fakt\u00f6rl\u00fc bir modelini destekleyen iki b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zdan \u00f6nemli kan\u0131tlar sunulmu\u015ftur. \u00c7al\u0131\u015fma 1, 295 ins\u00fclin tedavisi g\u00f6ren ambulant hastay\u0131 i\u00e7eriyordu ve 11 ana hipoglisemik semptomun \u00fc\u00e7 net fakt\u00f6re ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 buldu: otonomi (terleme, \u00e7arp\u0131nt\u0131, titreme ve a\u00e7l\u0131k), n\u00f6roglikopenik (kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, uyku hali, tuhaf davran\u0131\u015f, konu\u015fma zorlu\u011fu ve koordinasyon bozuklu\u011fu) ve rahats\u0131zl\u0131k (bulant\u0131 ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131). \u00dc\u00e7 fakt\u00f6r, ayr\u0131 bir grupta 303 ins\u00fclin tedavisi g\u00f6ren diyabetik ambulant hastada do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Do\u011frulanm\u0131\u015f fakt\u00f6r analizleri, her grupta semptom kovaryans\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in \u00fc\u00e7 fakt\u00f6rl\u00fc modelin en uygun model oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. \u00c7ok \u00f6rnekli do\u011frulanm\u0131\u015f fakt\u00f6r analizi, fakt\u00f6rlere semptomlar\u0131n g\u00f6reli y\u00fcklemelerinin her grupta e\u015fit oldu\u011funu ve her semptom i\u00e7in kal\u0131nt\u0131 varyans\u0131n\u0131n gruplarda ayn\u0131 oldu\u011funu test etti. Bu varsay\u0131mlar ba\u015far\u0131l\u0131 oldu, bu da bu iki b\u00fcy\u00fck \u00f6rnekte ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak \u00fc\u00e7 fakt\u00f6rl\u00fc modelin tekrarlanmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7lar, gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalarda ve klinik uygulamada kullan\u0131labilecek ge\u00e7erli semptom gruplamalar\u0131n\u0131 i\u015faret etmektedir."}
{"_id":"1905095","title":"Extracellular vesicles from human cardiac progenitor cells inhibit cardiomyocyte apoptosis and improve cardiac function after myocardial infarction.","text":"Son kan\u0131tlar, kardiyak \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin (CPC) yaralanma sonras\u0131 kardiyak fonksiyonu iyile\u015ftirebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Alt mekanizmalar dolayl\u0131 olsa da, bunlar\u0131n arac\u0131lar\u0131 hen\u00fcz belirlenmedi. Exosomlar ve di\u011fer salg\u0131lanan zarl\u0131 k\u00fcrecikler, buradan sonra kolektif olarak d\u0131\u015f zarl\u0131 k\u00fcrecik (EV) olarak adland\u0131r\u0131lacaklar, parakrin sinyalleme arac\u0131lar\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcrler. Burada, insan CPC'lerden salg\u0131lanan EV'lerin kritik kardiyoprotektif ajanlar oldu\u011funu bildiriyoruz. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Atriyal ekstraktlardan elde edilen CPC'ler, kalp kapak\u00e7\u0131\u011f\u0131 cerrahisi ge\u00e7iren hastalardan al\u0131nd\u0131. CPC ko\u015fullu ortam\u0131 (CM), fare HL-1 kardiyomiyosit h\u00fccrelerinde apoptozu engelledi, insan at\u0131k damar endotel h\u00fccrelerinde t\u00fcp olu\u015fumunu art\u0131rd\u0131. Bu etkiler, CM'den EV'lerin \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131yla ortadan kalkt\u0131. Bu etkiler, CPC'lerden salg\u0131lanan EV'lerle, ancak insan deri fibroblastlar\u0131ndan salg\u0131lanan EV'lerle de\u011fil, yeniden \u00fcretildi. Elektron mikroskobu ve nanopartik\u00fcl izleme analizi, \u00e7o\u011fu EV'nin 30-90 nm \u00e7apta oldu\u011funu, exosomlar boyutunda oldu\u011funu, ancak daha k\u00fc\u00e7\u00fck ve daha b\u00fcy\u00fck k\u00fcreciklerin de mevcut oldu\u011funu g\u00f6sterdi. CPC'lerden salg\u0131lanan EV'lerde en \u00e7ok zenginle\u015fen mikroRNA'lar ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda fibroblastlardan salg\u0131lananlardan daha az zenginle\u015fen mikroRNA'lar aras\u0131nda miR-210, miR-132 ve miR-146a-3p vard\u0131. miR-210, bilinen hedefleri ephrin A3 ve PTP1b'yi bask\u0131layarak kardiyomiyosit h\u00fccrelerinde apoptozu inhibe etti. miR-132, hedefi RasGAP-p120'yi bask\u0131layarak endotel h\u00fccrelerinde t\u00fcp olu\u015fumunu art\u0131rd\u0131. \u0130nfarkt olan kalplere, CPC'lerden salg\u0131lanan EV'ler, ancak fibroblastlardan salg\u0131lananlar de\u011fil, en az kardiyomiyosit apoptozu, artm\u0131\u015f anjiyojeniz ve iyile\u015fmi\u015f sol ventrik\u00fcl eksiyon fraksiyonu (0,8 \u00b1 6,8 vs. -"}
{"_id":"1907601","title":"Increased Adipocyte O2 Consumption Triggers HIF-1\u03b1, Causing Inflammation and Insulin Resistance in Obesity","text":"Ya\u011f dokusu hipoksisi ve iltihap, obezite ile ili\u015fkili ins\u00fclin direncinin nedensel olarak dahil oldu\u011fu bulunmu\u015ftur. Burada, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet (YHD) beslenmesinin ve obezitenin erken a\u015famalar\u0131nda, adiposit solunumunun kopuk hale geldi\u011fini, bu da artan oksijen t\u00fcketimine ve adipositlerin g\u00f6receli hipoksisine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Bu olaylar, obezitede karakteristik olan kronik ya\u011f dokusu iltihapl\u0131 yan\u0131t\u0131 tetiklemek i\u00e7in yeterli. Molek\u00fcler d\u00fczeyde, bu olaylar, doymu\u015f ya\u011f asitlerinin adenin n\u00fckleotit ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 2 (ANT2), i\u00e7 mitokondriyal membran proteini, \u00fczerinde uyar\u0131c\u0131 etkisine dayan\u0131r, bu da kopuk solunum durumuna yol a\u00e7ar. ANT2 veya HIF-1\u03b1'n\u0131n genetik veya farmakolojik inhibisyonu, bu patolojik olaylar\u0131 \u00f6nleyebilir veya tersine \u00e7evirebilir, ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve glikoz tolerans\u0131n\u0131 geri getirir. Bu sonu\u00e7lar, obezite ile ili\u015fkili iltihap ve ins\u00fclin direncinin tetiklenen ard\u0131\u015f\u0131k olay dizisini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"1910120","title":"Lpcat3-dependent production of arachidonoyl phospholipids is a key determinant of triglyceride secretion","text":"Spesifik fosfolipidlerin (PL'ler) ya\u011f ta\u015f\u0131ma rol\u00fcn\u00fcn de\u011ferlendirilmesi, in vivo membran kompozisyonunu se\u00e7ici olarak manip\u00fcle etme imkans\u0131zl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle zor olmu\u015ftur. Burada, fosfolipid yeniden d\u00fczenleme enzimi lizofosfatidilkolin asiltransferaz 3 (Lpcat3) ile trigliserit (TG) sekresyonunun kritik belirleyicisi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Lpcat3'\u00fcn, membranlara ara\u015fidonat\u0131n dahil edilmesini katalize etme benzersiz yetene\u011fi nedeniyle bu g\u00f6revi yapt\u0131\u011f\u0131 belirtilmelidir. \u0130ntestinlerinde Lpcat3 eksikli\u011fi olan fareler, weaning s\u0131ras\u0131nda geli\u015femiyor ve enterositlerde ya\u011f birikimi ile karakterize ediliyorlar. Karaci\u011ferde Lpcat3 eksikli\u011fi olan fareler, plazma TG'lerinde azalma, hepatosteatoz ve ara\u015fidonatl\u0131 PL'lerden yoksun, ya\u011f az\u0131 \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein (VLDL) sekresyonu g\u00f6steriyor. Mekanistik \u00e7al\u0131\u015fmalar, Lpcat3 aktivitesinin canl\u0131 h\u00fccrelerdeki membran ya\u011fl\u0131 molek\u00fcllerin hareketini etkiledi\u011fini g\u00f6steriyor, bu da lipoprotein par\u00e7ac\u0131klar\u0131n\u0131n ya\u011flama i\u00e7in ara\u015fidonatl\u0131 PL'lere ihtiyac\u0131 olan biyofiziksel bir temele i\u015faret ediyor. Bu veriler, Lpcat3'\u00fc lipoprotein \u00fcretiminin anahtar fakt\u00f6r\u00fc olarak tan\u0131ml\u0131yor ve membran kompozisyonunu manip\u00fcle etmenin metabolik yollar\u0131 kontrol etmek i\u00e7in bir d\u00fczenleyici mekanizma olarak nas\u0131l kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"1914588","title":"Characterization of a single-stranded DNA-binding protein from Pseudomonas aeruginosa PAO1.","text":"Tek iplikli DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein (SSB), DNA metabolizmas\u0131nda, \u00f6rne\u011fin DNA replikasyonu, onar\u0131m\u0131 ve rekombinasyonunda \u00f6nemli bir rol oynar ve h\u00fccre hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in esast\u0131r. Pseudomonas aeruginosa PAO1 SSB'nin (PaSSB) tek iplikli DNA (ssDNA) ba\u011flama \u00f6zelliklerini, floresan s\u00f6n\u00fcmleme \u00f6l\u00e7\u00fcmleri ve elektroforesiz hareket kaymas\u0131 analizi (EMSA) kullanarak karakterize ettik. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f PaSSB'nin gel filtreleme kromatografisi analizi, \u00e7\u00f6zeltide kararl\u0131 bir tetramer oldu\u011funu ortaya koydu. Floresan titrasyonlarda, PaSSB, tuz konsantrasyonuna ba\u011fl\u0131 olarak tetramer ba\u015f\u0131na 22-32 n\u00fckleotit (nt) ba\u011flad\u0131. EMSA ile, bir dizi tek iplikli DNA homopolimerleriyle kompleksle\u015fmi\u015f PaSSB'nin stoikiyometrisini karakterize ettik ve ba\u011flanma sitesinin boyutunun 29 \u00b1 1 nt oldu\u011fu belirlendi. Ayr\u0131ca, EMSA sonu\u00e7lar\u0131, PaSSB'nin ilk tetramerin ikinci tetramere g\u00f6re daha d\u00fc\u015f\u00fck ayr\u0131\u015fma sabitlerine sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu biyofiziksel analizlere dayanarak, PaSSB'nin ssDNA ba\u011flama modu, kooperatif olmayan olarak bekleniyor."}
{"_id":"1917068","title":"Primary cilia and coordination of receptor tyrosine kinase (RTK) signalling.","text":"Ana k\u0131llar, mikrot\u00fcplere dayal\u0131 duyusal organellerdir ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol\u00fc, g\u00f6\u00e7, farkl\u0131la\u015fma ve geli\u015fim ve dokusal homeostaz i\u00e7in kritik olan di\u011fer h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7leri koordine eden sinyal yollar\u0131n\u0131 d\u00fczenlerler. Bu nedenle, ana k\u0131llar\u0131n montaj\u0131 veya i\u015flevindeki kusurlar, \u015fimdi kiliopatiler olarak bilinen \u00e7e\u015fitli geli\u015fimsel bozukluklar ve patolojik durumlara neden olur. Bu incelemede, ana k\u0131llar\u0131n resept\u00f6r tirozin kinaz (RTK) sinyal yollar\u0131n\u0131 koordine etme rol\u00fcn\u00fcn mevcut durumunu \u00f6zetliyoruz. Ayr\u0131ca, ana k\u0131l\u0131mda sinyal \u00e7apraz konu\u015fman\u0131n ve a\u011f olu\u015fturman\u0131n potansiyel mekanizmalar\u0131n\u0131 sunuyoruz ve ciliary RTK sinyalindeki kusurlar\u0131n insan hastal\u0131klar\u0131 ve bozukluklarla nas\u0131l ili\u015fkili oldu\u011funu tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"1921218","title":"Detecting and targeting tumor relapse by its resistance to innate effectors at early recurrence","text":"Tumor tekrar\u0131, klinik a\u00e7\u0131dan \u00f6nemli bir zorluktur. Verilerimiz, ortaya \u00e7\u0131kan tekrarlayan t\u00fcm\u00f6rlerin, k\u00f6ken alan birincil t\u00fcm\u00f6rlerden radikal olarak farkl\u0131 bir fenotip kazand\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu fenotip, onlar\u0131, minimal kal\u0131nt\u0131 hastal\u0131\u011f\u0131 (MRD) ile aktif b\u00fcy\u00fcyen tekrara ilerlerken evrilen bir ev sahibi taraf\u0131ndan kaynaklanan do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131ndan ka\u00e7may\u0131 sa\u011flar. Bu do\u011fu\u015ftan gelen yan\u0131t\u0131n taramas\u0131, tekrarlaman\u0131n hangi farelerde meydana gelece\u011fini do\u011fru bir \u015fekilde tahmin etti. Erken ind\u00fcklenen tekrarlaman\u0131n MRD'yi birincil tedaviye kar\u015f\u0131 duyarl\u0131 hale getirmesi, mevcut bekleyici yakla\u015f\u0131m\u0131n, ka\u00e7\u0131\u015f fenotipinin tamamen geli\u015fmeden \u00f6nce MRD'yi ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in aktif giri\u015fimlerle de\u011fi\u015ftirilebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Tarama ile birlikte, do\u011fu\u015ftan gelen direnci hedefleyen ikinci hat tedavileri birle\u015ftirerek, di\u011fer \u015fekilde tekrarlayacak olan t\u00fcm farelerin %100'\u00fc iyile\u015ftirildi. Bu veriler, t\u00fcm\u00f6r tekrar\u0131 i\u00e7in erken tespit ve uygun zamanlamal\u0131, y\u00fcksek hedefli tedavinin yeni yollar\u0131n\u0131 a\u00e7abilir, t\u00fcm\u00f6r t\u00fcr\u00fc veya ilk tedavi ne olursa olsun."}
{"_id":"1922901","title":"Forces in Tissue Morphogenesis and Patterning","text":"Geli\u015ftirme s\u0131ras\u0131nda mekanik kuvvetler, h\u00fccrelerin boyutunda, \u015fekilinde, say\u0131s\u0131nda, konumunda ve gen ifadelerinde de\u011fi\u015fikliklere neden olur. Bu nedenle, herhangi bir morfogenetik s\u00fcre\u00e7te hayati \u00f6neme sahiptirler. Aktin-myosin a\u011flar\u0131 taraf\u0131ndan kuvvet \u00fcretimi ve yap\u0131\u015fkan kompleksler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kuvvet iletimi, dokular\u0131n morfojenizi y\u00f6nlendiren kendi kendine d\u00fczenleyen iki olgudur. Dokulardaki h\u00fccreler aras\u0131ndaki uzun menzilli kuvvet iletimi ve mekanik alg\u0131lama, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli doku \u015fekil de\u011fi\u015fikliklerine neden olur. D\u0131\u015fsal mekanik kuvvetler, h\u00fccre kader belirleme ve farkl\u0131la\u015fmay\u0131 d\u00fczenleyerek doku desenlemesini de kontrol eder. Bu nedenle, doku mekani\u011fi ve biyokimyasal sinyaller aras\u0131ndaki etkile\u015fim, doku morfojenizi ve desenlemesini geli\u015fimde senkronize eder."}
{"_id":"1933281","title":"CD169+ MACROPHAGES PRESENT LIPID ANTIGENS TO MEDIATE EARLY ACTIVATION OF INVARIANT NKT CELLS IN LYMPH NODES","text":"Sabit do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc T h\u00fccreleri (iNKT h\u00fccreleri), mikroorganizma enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 ev sahibi savunmas\u0131nda rol oynar. iNKT h\u00fccrelerinin CD1d taraf\u0131ndan sunulan glikolipitleri tan\u0131d\u0131\u011f\u0131 bilinmektedir, ancak bunlar\u0131 in vivo nerede ve nas\u0131l kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131klar\u0131 belirsizdir. Burada, \u00e7oklu foton mikroskopisi kullanarak, lenf nodlar\u0131nda iNKT h\u00fccrelerinin dinamiklerini ve aktivasyonunu g\u00f6rselle\u015ftirdik. Antijen uyguland\u0131ktan sonra, iNKT h\u00fccreleri, CD1d ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, alt kabuk sin\u00fcs CD169(+) makrofajlar\u0131n yak\u0131n\u0131nda hapsoldu. Bu makrofajlar, lipid antijeni korudu, i\u00e7erdi ve sundu ve iNKT h\u00fccrelerinin aktivasyonu, sitokin \u00fcretimi ve n\u00fcfus geni\u015flemesi i\u00e7in gereklidir. Bu nedenle, CD169(+) makrofajlar, erken iNKT h\u00fccre aktivasyonunu kontrol eden ve h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131n\u0131 destekleyen ger\u00e7ek antijen sunan h\u00fccreler olarak hareket edebilir."}
{"_id":"1941721","title":"Oxygen Metabolism Causes Chromosome Breaks and Is Associated with the Neuronal Apoptosis Observed in DNA Double-Strand Break Repair Mutants","text":"NHEJ (nonhomologous DNA u\u00e7 birle\u015ftirme) yoluyla DNA \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131k onar\u0131m\u0131 eksik h\u00fccreler, kendili\u011finden kromozom k\u0131r\u0131klar\u0131 oran\u0131nda art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6sterir; ancak bu kromozom k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n kayna\u011f\u0131 belirsiz kalm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, g\u00f6zlemlenen kendili\u011finden kromozom k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n, h\u00fccresel oksijen geriliminin azalt\u0131lmas\u0131yla k\u0131smen bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Aksine, SOD1 (s\u00fcperoksit dismutaz 1) enziminin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesiyle, transjenik bir farede, kromozom k\u0131r\u0131klar\u0131 artar. SOD1'in etkisi, h\u00fccresel oksijen gerilimiyle de d\u00fczenlenebilir. Artan kromozom k\u0131r\u0131klar\u0131, Ku86(-\/-) SOD1 transjenik embriyolarda, Ku86(-\/-) embriyolarda g\u00f6r\u00fclenlerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla n\u00f6ronal h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ile histolojik olarak korelasyon g\u00f6sterir. Bu nedenle, oksijen metabolizmas\u0131, NHEJ eksik h\u00fccrelerde ve muhtemelen t\u00fcm h\u00fccrelerde g\u00f6zlemlenen genomik istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n ana kayna\u011f\u0131d\u0131r."}
{"_id":"1944452","title":"Insertional mutagenesis in gene therapy and stem cell biology.","text":"DE\u011eERLEND\u0130RME Son \u00f6n klinik ve klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, kan h\u00fccrelerinin kromozomal DNA'ya yar\u0131 rastgele yerle\u015ftirilen transjenlerin klonal rekabeti tetikleyebilece\u011fini, hatta lejyoner veya sarkom geli\u015fimine yol a\u00e7abilece\u011fini ortaya koydu. Gen vekt\u00f6rleri taraf\u0131ndan neden olan eklemeli mutasyon, ileri kan h\u00fccre terapileri geli\u015ftiren ki\u015filerde b\u00fcy\u00fck belirsizlik yaratt\u0131. Bu inceleme, alt mekanizmalar \u00fczerine yeni \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 \u00f6zetler; bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, gen vekt\u00f6rlerinin biyog\u00fcvenli\u011fini geli\u015ftirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve k\u00f6k h\u00fccre biyolojisi \u00fczerine yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flad\u0131lar. SON BULGULAR \u00c7e\u015fitli retroviral gen vekt\u00f6r sistemlerinin karakteristik yerle\u015ftirme deseni, viral entegrasyon enzimi ve ili\u015fkili h\u00fccresel ko fakt\u00f6rlerin \u00f6zelliklerinden a\u00e7\u0131klanabilir. H\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc testleri ve hayvan modelleri, hastal\u0131k spesifik ve kanser e\u011filimli fare modelleri de dahil olmak \u00fczere, vekt\u00f6r \u00f6zelliklerinin ve sistemik fakt\u00f6rlerin klonal dengesizli\u011fe neden olma katk\u0131lar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmaktad\u0131r. Dominant kan h\u00fccre klonlar\u0131nda vekt\u00f6r yerle\u015ftirme sitelerini \u00f6zetleyen veritabanlar\u0131, klonal homeostaz\u0131 d\u00fczenleyen genleri belirlemek i\u00e7in yeni ara\u00e7lar olarak geli\u015fmektedir. \u00d6ZET Rastgele gen vekt\u00f6r yerle\u015ftirme yoluyla eklemeli mutagenez \u00fczerine mekanizmik \u00e7al\u0131\u015fmalar, ileri kan h\u00fccre terapisi i\u00e7in daha iyi ara\u00e7lara yol a\u00e7acakt\u0131r. Ayn\u0131 zamanda, h\u00fccre fitness'\u0131 d\u00fczenleyen gen a\u011flar\u0131 \u00fczerine heyecan verici i\u00e7g\u00f6r\u00fcler de sa\u011flanacak, bu da kanoloji, onkoloji ve yenilenebilir t\u0131p alanlar\u0131nda \u00f6nemli sonu\u00e7lara sahip olacakt\u0131r."}
{"_id":"1946610","title":"Markets, voucher subsidies and free nets combine to achieve high bed net coverage in rural Tanzania","text":"\n# Arka Plan\nTanzanya'da ticari ITN (\u0130nsektisitli A\u011f) sat\u0131c\u0131lar\u0131 i\u00e7in iyi geli\u015fmi\u015f bir a\u011f vard\u0131r. 2004 y\u0131l\u0131nda h\u00fck\u00fcmet, hamile kad\u0131nlar i\u00e7in bir kupon s\u00fcbvansiyonu tan\u0131tt\u0131 ve 2005'in ortalar\u0131nda, Rufiji'nin g\u00fcney k\u0131y\u0131s\u0131ndaki birka\u00e7 il\u00e7ede, \u00e7ocuk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 kampanyas\u0131 s\u0131ras\u0131nda be\u015f ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki \u00e7ocuklara \u00fccretsiz a\u011flar da\u011f\u0131tmaya yard\u0131mc\u0131 oldu. Bu birden fazla insektisitli a\u011f da\u011f\u0131t\u0131m stratejisinin ayn\u0131 anda ve ayn\u0131 yerde mevcut olmas\u0131n\u0131n, yoksul bir k\u0131rsal topluluktaki kapsama \u00fczerine etkisini de\u011ferlendirdiler.\n\n# Y\u00f6ntemler\n2006 y\u0131l\u0131nda, Rufiji il\u00e7esinin g\u00fcney Tanzanya'daki Demografik \u0130zleme Sistemi'nin 31 k\u0131rsal k\u00f6yindeki 1752 rastgele se\u00e7ilen evin 6331 \u00fcyesi \u00fczerinde \u00e7apraz kesitli bir ev ara\u015ft\u0131rmas\u0131 yap\u0131ld\u0131. Her g\u00f6n\u00fcll\u00fc kat\u0131l\u0131mc\u0131ya, a\u011f kullan\u0131m\u0131, tedavi durumu ve da\u011f\u0131t\u0131m mekanizmas\u0131 hakk\u0131nda bir anket uyguland\u0131.\n\n# Bulgular\nA\u011f kullan\u0131m\u0131 genel olarak %62,7, bebekler (0-1 ya\u015f) aras\u0131nda %87,2, gen\u00e7 \u00e7ocuklar (1-5 ya\u015f) aras\u0131nda %81,8, daha ya\u015fl\u0131 \u00e7ocuklar (6-15 ya\u015f) aras\u0131nda %54,5 ve yeti\u015fkinler (15 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc) aras\u0131nda %59,6 idi. T\u00fcm a\u011flar\u0131n %30,2'si r\u00f6portajdan alt\u0131 ay \u00f6nce tedavi edilmi\u015fti. Bebekler i\u00e7in kullan\u0131lan a\u011flar\u0131n en b\u00fcy\u00fck kayna\u011f\u0131, kupon s\u00fcbvansiyonu ile \u00f6zel sekt\u00f6rden sat\u0131n alma (%41,8) idi. Gen\u00e7 \u00e7ocuklar i\u00e7in kullan\u0131lan a\u011flar\u0131n yar\u0131s\u0131 (50,0%) ve daha ya\u015fl\u0131 \u00e7ocuklar i\u00e7in kullan\u0131lan a\u011flar\u0131n \u00fc\u00e7te birinden fazlas\u0131 (37,2%) \u00fccretsiz a\u015f\u0131 kampanyas\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla elde edildi. T\u00fcm n\u00fcfusta kullan\u0131lan a\u011flar\u0131n en b\u00fcy\u00fck kayna\u011f\u0131, ticari sat\u0131n alma (%45,1 kullan\u0131m\u0131) idi ve yeti\u015fkinleri korumak i\u00e7in birincil y\u00f6ntemdi (%60,2 kullan\u0131m\u0131). T\u00fcm da\u011f\u0131t\u0131m mekanizmalar\u0131, \u00f6zellikle tam piyasa fiyat\u0131nda sat\u0131lan a\u011flar, en yoksullar\u0131 yeterince hizmet vermedi, ancak kupon s\u00fcbvansiyonlu ve \u00fccretsiz olarak da\u011f\u0131t\u0131lan a\u011flar aras\u0131nda e\u015fitlik fark\u0131 g\u00f6zlemlenmedi.\n\n# Sonu\u00e7\n\u00dc\u00e7 da\u011f\u0131t\u0131m stratejisi, yoksul bir k\u0131rsal toplulu\u011fun t\u00fcm n\u00fcfus i\u00e7in hem ki\u015fisel"}
{"_id":"1958440","title":"Human chorionic gonadotropin levels in maternal blood in late pregnancy: relation to birthweight, sex and condition of the infant at birth.","text":"Toplam 527 kan \u00f6rne\u011fi, 36 ile 40. haftalar aras\u0131nda hamilelik d\u00f6nemindeki se\u00e7ilmemi\u015f bir kad\u0131n pop\u00fclasyonundan al\u0131nd\u0131. Serum insan korionik gonadotropin (hCG) seviyeleri, hCG beta 1-alt biriminin spesifik bir radyoimmunoassay kullan\u0131larak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Serum hCG seviyeleri, ilk gebelikte ve k\u0131z bebek ta\u015f\u0131yan kad\u0131nlarda daha y\u00fcksekti. Ayr\u0131ca, \u00e7ocu\u011fun do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve fet\u00fcs\u00fcn stres ge\u00e7irmesi olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile de ili\u015fkiliydi."}
{"_id":"1964163","title":"Brain-Specific Phosphorylation of MeCP2 Regulates Activity-Dependent Bdnf Transcription, Dendritic Growth, and Spine Maturation","text":"MECP2 mutasyonlar\u0131 veya \u00e7o\u011faltmalar\u0131 Rett ve Rett benzeri sendromlara neden olur, zihinsel gerilik, motor i\u015flev bozuklu\u011fu ve otistik davran\u0131\u015flarla karakterize edilen n\u00f6rogeli\u015fimsel bozukluklar. MeCP2 bir\u00e7ok memeli dokusunda ifade edilir ve genel bir transkripsiyon bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr; ancak, MeCP2 i\u015flev bozuklu\u011funun RTT'nin n\u00f6rospesifik fenotiplerine nas\u0131l yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131na dair molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 hala yetersizdir. Burada, n\u00f6ronal aktivite ve sonraki kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131, CaMKII ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma yoluyla MeCP2'nin serin 421 (S421) konumunda de novo fosforilasyonunu tetikledi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. MeCP2 S421 fosforilasyonu, fizyolojik uyaranlara yan\u0131t olarak beyin i\u00e7inde se\u00e7ici olarak tetiklenir. \u00d6nemli olarak, S421 fosforilasyonunun, MeCP2'nin dendritik d\u00fczenlemenin, spine morfojenizminin ve aktiviteye ba\u011fl\u0131 Bdnf transkripsiyonunun d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bu bulgular, n\u00f6ronal aktivitenin MeCP2 fosforilasyonunu tetikleyerek, sinir sisteminin olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 medyeden ge\u00e7en bir gen ifadesi program\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini ve MeCP2 mutasyonlar\u0131 olan bireylerde bu s\u00fcrecin bozulmas\u0131n\u0131n RTT'nin n\u00f6rospesifik patolojisine yol a\u00e7abilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"1967017","title":"A Candidate Gene Approach Identifies the TRAF1\/C5 Region as a Risk Factor for Rheumatoid Arthritis","text":"D\u00fczenleme i\u00e7in:    Kurreeman FAS, Padyukov L, Marques RB, Schrodi SJ, Seddighzadeh M, vb. (2007) Bir Aday Gen Yakla\u015f\u0131m\u0131, Romatoid Artrit Risk Fakt\u00f6r\u00fc Olarak TRAF1\/C5 B\u00f6lgesini Tan\u0131ml\u0131yor. PLoS Med 4(9): e278. doi:10.1371\/journal.pmed.0040278    Tablo 1'de, s\u00fctun sekizinde (Allele Oranlar\u0131b: Vaka, Kontrol) belirtilen oran, A aleli: B aleli ve de\u011fil, alel 1: alel 2 olarak a\u00e7\u0131kland\u0131\u011f\u0131 notun aksine, A aleli B aleline kar\u015f\u0131 vaka ve kontrollerde kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r. A aleli, s\u00fctun yediinde belirtilen hassasiyet alellerine at\u0131fta bulunur. Not:    bVaka ve kontrollerde alel say\u0131lar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131: A aleli: B aleli vaka, A aleli: B aleli kontrol. A aleli, s\u00fctun yediinde belirtilen hassasiyet alellerine at\u0131fta bulunur."}
{"_id":"1967410","title":"Potential use of \u03b3-secretase modulators in the treatment of Alzheimer disease.","text":"Son 20 y\u0131lda Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 patogenezinin anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki \u00f6nemli geli\u015fmelere ra\u011fmen, bu yayg\u0131n n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131\u011f\u0131n klinik seyrini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015ftirebilen hastal\u0131k de\u011fi\u015ftirici terap\u00f6tik ajanlar\u0131 hen\u00fcz tan\u0131mlayamad\u0131k. Bu k\u0131sa incelemede, \u015fu anda klinik olarak test edilen 2 yakla\u015f\u0131m\u0131 (\u03b3-secretase inhibisyonu ve \u03b3-secretase mod\u00fclasyonu) tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve bu 2 terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131m aras\u0131ndaki \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klara vurgu yap\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, yararl\u0131 bir terap\u00f6tik ajan geli\u015ftirmeye yard\u0131mc\u0131 olabilecek genetik ve biyomarker tabanl\u0131 \u00e7eviri ve klinik deneme paradigmalar\u0131n\u0131 da ele al\u0131yoruz."}
{"_id":"1970884","title":"Rational design of a flavivirus vaccine by abolishing viral RNA 2'-O methylation.","text":"Sitoplazmada \u00e7o\u011falan vir\u00fcsler, ev sahibi n\u00fckleer kaplama makinesine eri\u015femez. Bu vir\u00fcsler, RNA'lar\u0131n\u0131n N-7 ve 2'-O kaplamas\u0131n\u0131 metilate etmek i\u00e7in viral metiltransferaz(lar) geli\u015ftirmi\u015ftir; alternatif olarak, ev sahibi mRNA kaplamas\u0131n\u0131 \"\u00e7alarak\" viral RNA'n\u0131n 5' ucunu olu\u015ftururlar. Viral RNA kaplamas\u0131n\u0131n 2'-O metilasyonu, h\u00fccresel mRNA'y\u0131 taklit etmek ve ev sahibi do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131 atlatmak i\u00e7in i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. 2'-O metilasyonunda kusurlu bir sitoplazmik vir\u00fcs, \u00e7o\u011falabilir, ancak viral RNA's\u0131 2'-O metilasyonu eksik ve ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi taraf\u0131ndan tan\u0131n\u0131p ortadan kald\u0131r\u0131l\u0131r. Bu t\u00fcr bir mutasyonlu vir\u00fcs, canl\u0131 zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f bir a\u015f\u0131 olarak ak\u0131lc\u0131 bir \u015fekilde tasarlanabilir. Burada, \u00f6nemli bir sivri sinek taraf\u0131ndan ta\u015f\u0131nan flavivirus olan Japon ensefalit vir\u00fcs\u00fc (JEV) kullanarak bu yeni a\u015f\u0131 kavram\u0131n\u0131 kan\u0131tl\u0131yoruz. JEV metiltransferaz\u0131n\u0131n hem N-7 hem de 2'-O kaplamas\u0131n\u0131 metilasyonu ve ev sahibi do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisine kar\u015f\u0131 ka\u00e7\u0131nma sorumlulu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Tamamen 2'-O metilasyonunda kusurlu rekombine vir\u00fcs, h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde 30 g\u00fcnden fazla ge\u00e7irildikten sonra kararl\u0131yd\u0131. Mutasyonlu vir\u00fcs, farelerde zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131, g\u00fc\u00e7l\u00fc humoral ve h\u00fccresel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkileri uyand\u0131r\u0131yordu ve ya\u015famda m\u00fchendislik yoluyla elde edilen mutasyonu koruyordu. Tek doz a\u015f\u0131, farelerde JEV su\u015flar\u0131na kar\u015f\u0131 \u00f6l\u00fcmc\u00fcl meydan okumaya kar\u015f\u0131 tam koruma sa\u011flad\u0131. Mekanik olarak, zay\u0131flama fenotipine, antiviral etkilerin artmas\u0131 nedeniyle mutasyonlu vir\u00fcs\u00fcn interferon ve IFIT proteinlerine kar\u015f\u0131 daha duyarl\u0131 olmas\u0131yla atfedildi. Toplu olarak, sonu\u00e7lar, 2'-O metilasyonunda kusurlu vir\u00fcs\u00fcn a\u015f\u0131 yakla\u015f\u0131m\u0131 olarak kullan\u0131lmas\u0131n\u0131n uygulanabilirli\u011fini g\u00f6stermektedir; bu a\u015f\u0131 yakla\u015f\u0131m\u0131, kendi viral 2'-O metiltransferazlar\u0131n\u0131 kodlayan di\u011fer flaviviruslara ve non-flaviviruslara da uygulanabilir."}
{"_id":"1974176","title":"Fruit consumption and risk of type 2 diabetes: results from three prospective longitudinal cohort studies","text":"\n**Ama\u00e7**: Bireysel meyvelerin tip 2 diyabet riskiyle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n**Tasar\u0131m**: Prospektif uzun s\u00fcreli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n**\u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131**: Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki sa\u011fl\u0131k profesyonelleri.\n\n**Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar**:\n\n* **Nurses' Health Study (1984-2008)**: 66.105 kad\u0131n\n* **Nurses' Health Study II (1991-2009)**: 85.104 kad\u0131n\n* **Health Professionals Follow-up Study (1986-2008)**: 36.173 erkek\n\n(Temel kronik hastal\u0131klardan ar\u0131nm\u0131\u015f olan bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7taki kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131)\n\n**Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc**: Kendili\u011finden bildirim ve ek anketlerle do\u011frulanm\u0131\u015f tip 2 diyabetin olay say\u0131s\u0131.\n\n**Sonu\u00e7lar**: 3.464.641 ki\u015fi-y\u0131l takip s\u00fcresi boyunca 12.198 kat\u0131l\u0131mc\u0131 tip 2 diyabet geli\u015ftirdi. Diyabetin ki\u015fisel, ya\u015fam tarz\u0131 ve diyet risk fakt\u00f6rleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurularak, toplam b\u00fct\u00fcn meyve t\u00fcketiminin her hafta \u00fc\u00e7 porsiyonu i\u00e7in tip 2 diyabetin risk oran\u0131n\u0131n havuzlanm\u0131\u015f de\u011feri 0,98 (0,97 [d\u00fczeltilmi\u015f] - 0,99) idi.\n\nBireysel meyvelere kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak ayarland\u0131\u011f\u0131nda, her hafta \u00fc\u00e7 porsiyon i\u00e7in tip 2 diyabetin risk oranlar\u0131n\u0131n havuzlanm\u0131\u015f de\u011ferleri \u015funlard\u0131:\n\n* \u00c7ilek: 0,74 (0,66 - 0,83)\n* \u00dcz\u00fcm ve kuru \u00fcz\u00fcm: 0,88 (0,83 - 0,93)\n* Kuru incir: 0,89 (0,79 - 1,01)\n* Elma ve armut: 0,93 (0,90 - 0,96)\n* Muz: 0,95 (0,91 - 0,98)\n* Greyfurt: 0,95 (0,91 - 0,99)\n* \u015eeftali, vi\u015fne ve ak\u00e7aa\u011fa\u00e7:"}
{"_id":"1976183","title":"OncomiR-196 promotes an invasive phenotype in oral cancer through the NME4-JNK-TIMP1-MMP signaling pathway","text":"\n# Arka Plan\nMikroRNA-196 (miR-196), a\u011f\u0131z kanseri h\u00fccrelerinde y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edilen ve \u00e7e\u015fitli kanserlerde anormal olarak ifade edildi\u011fi bildirilen bir mikroRNA'd\u0131r; ancak a\u011f\u0131z kanseri a\u00e7\u0131s\u0131ndan miR-196'n\u0131n \u00f6nemi hen\u00fcz ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler\nmiR-196 mod\u00fclasyonu sonras\u0131 h\u00fccresel i\u015flevler, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi, g\u00f6\u00e7\u00fc, istilas\u0131 ve radyasyon\/kimyoterapi duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 dahil olmak \u00fczere incelenmi\u015ftir. Algoritma tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, miR-196'n\u0131n d\u00fczenleyici hedefini belirlemek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. miR-196 hedef geni ve alt ak\u0131\u015f molek\u00fcler mekanizmalar, RT-qPCR, bat\u0131 blot, luciferaz rapor\u00f6r\u00fc ve konfokal mikroskop analizleri ile do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. A\u011f\u0131z kanseri hastalar\u0131nda e\u015fle\u015fen kanser ve kom\u015fu normal dokulardan miR-196 ifadesi belirlenmi\u015ftir.\n\n# Sonu\u00e7lar\nHem miR-196a hem de miR-196b, kanser dokusunda y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edilmi\u015f ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastaz\u0131 ile ili\u015fkili bulunmu\u015ftur (P = 0.001 ve P = 0.006, s\u0131ras\u0131yla). Fonksiyonel olarak, miR-196, h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve istilas\u0131n\u0131 te\u015fvik ederek h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini etkilemeden aktif bir rol oynam\u0131\u015ft\u0131r. Mekanizmal olarak, miR-196, NME4 ifadesini inhibe ederek ve p-JNK'yi aktive ederek, TIMP1'i bask\u0131layarak ve MMP1\/9'u art\u0131rarak i\u015flevini ger\u00e7ekle\u015ftirmi\u015ftir.\n\n# Sonu\u00e7\nmiR-196, a\u011f\u0131z kanseri geli\u015fimine g\u00f6\u00e7 ve istilay\u0131 te\u015fvik ederek katk\u0131da bulunur. Klinik olarak, miR-196a\/b, kanser dokular\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edilmi\u015f ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastaz\u0131 ile ili\u015fkili bulunmu\u015ftur. Bu nedenle, bulgular\u0131m\u0131z, kanser metastaz\u0131n\u0131n alttaki mekanizmas\u0131 hakk\u0131nda yeni bilgiler sa\u011flamaktad\u0131r. miR-196, a\u011f\u0131z kanseri y\u00f6netimi i\u00e7in daha iyi bir i\u015faret\u00e7i olarak hizmet edebilir."}
{"_id":"1982286","title":"Reverse engineering of TLX oncogenic transcriptional networks identifies RUNX1 as tumor suppressor in T-ALL","text":"TLX1 ve TLX3 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc onkogenleri, T h\u00fccre akut lenfositik l\u00f6semi (T-ALL) patogenezinde kritik bir rol oynar. Burada, k\u00fcresel transkripsiyonal a\u011flar\u0131n ters m\u00fchendislikini kullanarak TLX1 ve TLX3 taraf\u0131ndan kontrol edilen onkogenik d\u00fczenleyici devreyi \u00e7\u00f6zmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Bu sistem biyolojisi analizi, T h\u00fccre l\u00f6semi homeobox 1 (TLX1) ve TLX3'\u00fc T-ALL'yi y\u00f6neten onkogenik transkripsiyonal devrelerin ana d\u00fczenleyicileri olarak tan\u0131mlad\u0131. \u00d6nemli bir \u015fekilde, bu hiyerar\u015fik a\u011f\u0131n a\u011f yap\u0131s\u0131 analizi, TLX1 ve TLX3 taraf\u0131ndan tetiklenen T-ALL'nin ana arac\u0131s\u0131 olarak RUNX1'i belirledi ve RUNX1'in T h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcnde bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 rol \u00f6ng\u00f6rd\u00fc. Bu sonu\u00e7lara uygun olarak, insan T-ALL'de tekrarlayan somatik i\u015flev kayb\u0131 mutasyonlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Genel olarak, bu sonu\u00e7lar TLX1 ve TLX3'\u00fc, lenfoma geli\u015fimini kontrol eden onkogenik transkripsiyonal a\u011f\u0131n zirvesinde konumland\u0131r\u0131r, a\u011f analizlerinin insan kanserinin d\u00fczenleyici devrelerindeki anahtar \u00f6\u011feleri belirlemedeki g\u00fcc\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir ve T-ALL'de bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 gen olarak RUNX1'i tan\u0131mlar."}
{"_id":"1986482","title":"The Impact of the New WHO Antiretroviral Treatment Guidelines on HIV Epidemic Dynamics and Cost in South Africa","text":"Arka plan: 2009 Kas\u0131m'dan beri, WHO, HIV ile enfekte yeti\u015fkinlerin CD4+ h\u00fccre say\u0131lar\u0131 \u2264350 h\u00fccre\/\u00b5l oldu\u011funda antiretroviral terapi (ART) ba\u015flatmalar\u0131n\u0131 \u00f6nermektedir, bunun yerine \u2264200 h\u00fccre\/\u00b5l oldu\u011funda. G\u00fcney Afrika, sadece hamile ve TB ko-enfekte hastalar i\u00e7in bu stratejiyi benimseme karar\u0131 ald\u0131. Yeni WHO y\u00f6nergelerinin tam olarak uygulanmas\u0131n\u0131n HIV epidemisi dinamikleri ve ili\u015fkili maliyetler \u00fczerindeki etkisini tahmin ettik. Y\u00f6ntem ve Bulgular: HIV'in belirli cinsel a\u011flarda ve sa\u011fl\u0131k ortamlar\u0131nda yay\u0131lmas\u0131 ve kontrol\u00fc i\u00e7in bilinen bir modeli kulland\u0131k. Modeli, G\u00fcney Afrika'daki KwaZulu-Natal eyaletindeki Hlabisa alt b\u00f6lgesinde temsil etmek i\u00e7in nicelle\u015ftirdik. Yeni y\u00f6nergelere g\u00f6re HIV epidemisi dinamiklerini, ART'da olan hastalar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 ve program maliyetlerini \u00f6n\u00fcm\u00fczdeki 30 y\u0131l boyunca tahmin ettik. \u0130lk be\u015f y\u0131lda, yeni WHO tedavi y\u00f6nergeleri yakla\u015f\u0131k %7'lik ek y\u0131ll\u0131k yat\u0131r\u0131mlar gerektirirken, %28 daha fazla hasta tedavi g\u00f6r\u00fcyor. Ayr\u0131ca, HIV vakas\u0131 say\u0131s\u0131nda daha derin bir etki olacak ve bu da yedi y\u0131ldan sonra daha az y\u0131ll\u0131k maliyetlere yol a\u00e7acak. Sonu\u00e7 olarak elde edilen net maliyetler, ortalama 16 y\u0131l sonra bir k\u0131r\u0131lma noktas\u0131na ula\u015f\u0131yor. Sonu\u00e7: \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, WHO'nun t\u00fcm HIV'li hastalar i\u00e7in ART'\u0131 \u2264350 h\u00fccre\/\u00b5l'de ba\u015flatma \u00f6nerisini g\u00fc\u00e7lendiriyor. Bir\u00e7ok ya\u015fam y\u0131l\u0131 kurtar\u0131lmas\u0131yla ili\u015fkili faydalar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, k\u00fc\u00e7\u00fck bir \u00f6n y\u00fckleme, s\u0131n\u0131rl\u0131 bir zaman diliminde net tasarruflara yol a\u00e7\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu sonu\u00e7, alternatif varsay\u0131mlara ve ART fiyatlar\u0131 ve etkinli\u011finde beklenen de\u011fi\u015fikliklere dayanmaktad\u0131r. Bu nedenle, G\u00fcney Afrika, yeni WHO y\u00f6nergelerini tam olarak benimsemek i\u00e7in sa\u011fl\u0131k altyap\u0131s\u0131n\u0131 h\u0131zla geni\u015fletmeyi hedeflemelidir."}
{"_id":"1991105","title":"ER-associated mitochondrial division links the distribution of mitochondria and mitochondrial DNA in yeast","text":"Mitokondriyal b\u00f6l\u00fcnme, mitokondri da\u011f\u0131l\u0131m ve i\u015flevi i\u00e7in \u00f6nemlidir. Son veriler, ER-mitokondri temaslar\u0131n\u0131n mitokondri b\u00f6l\u00fcnme sitelerini i\u015faret etti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir, ancak bu temalar\u0131n molek\u00fcler temeli ve i\u015flevleri anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, maya organizmas\u0131nda ER-mitokondri ba\u011flama kompleksi ERMES ve y\u00fcksek derecede korunmu\u015f Miro GTPaz\u0131 Gem1'in, ER ile ili\u015fkili mitokondri b\u00f6l\u00fcnmesi i\u00e7in mekansal ve i\u015flevsel olarak ba\u011flant\u0131l\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Gem1, ER-mitokondri temaslar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen negatif bir d\u00fczenleyici olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, bu aktivite, b\u00f6l\u00fcnme sonras\u0131 yeni olu\u015fturulan mitokondri u\u00e7lar\u0131na da\u011f\u0131t\u0131lan yeni olu\u015fturulan mitokondri u\u00e7lar\u0131n\u0131n mekansal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc ve da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 i\u00e7in gereklidir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, ERMES'in aktif olarak \u00e7o\u011falan mitokondri n\u00fckleoidlerinin bir alt k\u00fcmesinde lokalize oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. G\u00f6steriyoruz ki mitokondri b\u00f6l\u00fcnmesi, n\u00fckleoidlerle mekansal olarak ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r ve bu n\u00fckleoidlerin \u00e7o\u011funlu\u011fu b\u00f6l\u00fcnmeden \u00f6nce ayr\u0131\u015f\u0131r, bu da onlar\u0131 mitokondri a\u011f\u0131nda yeni olu\u015fturulan u\u00e7lara da\u011f\u0131t\u0131r. Bu nedenle, ER ile ili\u015fkili b\u00f6l\u00fcnmenin, mitokondri ve mitokondri n\u00fckleoidlerinin h\u00fccrelerde da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 birbirine ba\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 varsay\u0131yoruz. DOI: http:\/\/dx.doi.org\/10.7554\/eLife.00422.001"}
{"_id":"1996292","title":"BMI-1 Autoantibody as a New Potential Biomarker for Cervical Carcinoma","text":"BMI-1, \u00e7e\u015fitli kanserlerde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilir ve bu da ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisine yol a\u00e7abilir ve otoantikorlar\u0131n ind\u00fcklenmesine neden olabilir. Bununla birlikte, BMI-1 otoantikorunun biyomarkeri olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 nadiren yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, istisna olarak nazofarenks kanseri i\u00e7in. Boyun kanseri i\u00e7in BMI-1 otoantikorlar\u0131n\u0131n bir biyomarker olarak kullan\u0131labilirli\u011fi belirsizdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, karma boyun kanseri dokular\u0131ndan T7 faj cDNA k\u00fct\u00fcphanesi taramas\u0131 ile BMI-1 proteinleri izole edildi. 67 boyun kanseri hastas\u0131 ve 65 kontrol \u00f6rne\u011fi i\u00e7in serum \u00f6rneklerinde BMI-1 otoantikor seviyelerini ELISA ve immuno-blot kullanarak analiz ettik. BMI-1 mRNA veya protein seviyeleri boyun kanseri h\u00fccre hatlar\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi. Immuno-blot sonu\u00e7lar\u0131, hasta serumlar\u0131nda normal serumlara k\u0131yasla artan BMI-1 otoantikor seviyelerini g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, antikor ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 testi sonu\u00e7lar\u0131, boyun polipleri ve normal serumlarda BMI-1 otoantikor seviyeleri aras\u0131nda bir fark olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak hasta serumlar\u0131nda normal kontrol serumlar\u0131na k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6sterdi (hasta 0.827\u00b10.043 ve normal 0.445\u00b10.023; P<0.001). Dahas\u0131, BMI-1 otoantikor seviyeleri, normal serumlara k\u0131yasla (P<0.001) a\u015fama I'de (0.672\u00b10.019) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r ilerlemesi s\u0131ras\u0131nda kademeli olarak artt\u0131 (a\u015fama I 0.672\u00b10.019; a\u015fama II 0.775\u00b10.019; a\u015fama III 0.890\u00b10.027; a\u015fama IV 1.043\u00b10.041). Bu seviyeler, boyun kanseri hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ilerlemesiyle de \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkiliydi (P<0.001). \u0130statistiksel analizler, lojistik regresyon ve al\u0131c\u0131 i\u015fletme karakteristikleri (ROC) e\u011frileri kullanarak BMI-1 otoantikor seviyesinin boyun kanseri i\u00e7in bir biyomarker olarak kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6sterdi ( duyarl\u0131l\u0131k 0.78 ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck 0.76; AUC = 0"}
{"_id":"2000038","title":"MicroRNAs can generate thresholds in target gene expression","text":"MikroRNA'lar (miRNA'lar), gen ifadesini dizinlere ba\u011fl\u0131 olarak bask\u0131layan, k\u0131sa ve y\u00fcksek derecede korunmu\u015f, kodlamayan RNA molek\u00fclleridir. Tek h\u00fccre \u00f6l\u00e7\u00fcmleri yapmak i\u00e7in nicel floresan mikroskopisi ve ak\u0131\u015f sitometri kulland\u0131k ve miRNA ile d\u00fczenlenmeyen bir hedef genin protein ifadesini izledik. Bulgular\u0131m\u0131za g\u00f6re, ortalama bask\u0131lama d\u00fczeyi, \u00f6nceki n\u00fcfus temelli \u00f6l\u00e7\u00fcmlerle uyumlu olarak m\u00fctevaz\u0131 olsa da, bireysel h\u00fccreler aras\u0131nda bask\u0131lama dramatik \u015fekilde de\u011fi\u015fir. \u00d6zellikle, miRNA'lar taraf\u0131ndan yap\u0131lan d\u00fczenlemenin, hedef mRNA'n\u0131n bir e\u015fik seviyesinin alt\u0131nda protein \u00fcretimi y\u00fcksek derecede bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu e\u015fik seviyesine yak\u0131n, protein ifadesi, hedef mRNA girdisine duyarl\u0131 bir \u015fekilde tepki verir, bu da molek\u00fcler titrasyon matematiksel modeline uygundur. Bu sonu\u00e7lar, miRNA'lar\u0131n hem bir anahtar hem de gen ifadesinin hassas ayarlay\u0131c\u0131s\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2014909","title":"Oncogenic mTOR signaling recruits myeloid-derived suppressor cells to promote tumor initiation","text":"Myeloid k\u00f6kenli bask\u0131lay\u0131c\u0131 h\u00fccreler (MDSC'ler), birincil ve metastatik kanser ilerlemesinde kritik roller oynar. MDSC d\u00fczenlemesi, ayn\u0131 t\u00fcrdeki malignansten muzdarip olan hastalar aras\u0131nda bile b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterir ve bu heterojenli\u011fi y\u00f6neten mekanizmalar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmez. Burada, insan t\u00fcm\u00f6r genomik verilerini ve sincenik memeli t\u00fcm\u00f6r modellerini b\u00fct\u00fcnle\u015ftirerek, kanser h\u00fccrelerindeki mTOR sinyalizasyonunun, memeli t\u00fcm\u00f6r\u00fcn MDSC birikimini uyarmak i\u00e7in G-CSF'yi nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu yolu veya aktivat\u00f6rlerini (\u00f6rne\u011fin, FGFR) engelleyen, t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini bozar, bu da MDSC'leri veya G-CSF'yi geri getirerek k\u0131smen kurtar\u0131l\u0131r. T\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccreler (TIC'ler) y\u00fcksek G-CSF seviyelerine sahiptir. MDSC'ler, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde Notch'u etkinle\u015ftirerek, geri beslemeli bir d\u00f6ng\u00fc olu\u015fturarak TIC s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak art\u0131r\u0131r. \u0130lkel meme kanserleri ve hasta t\u00fcremi\u015f xenograft'lar\u0131n analizleri, bu mekanizmalar\u0131 hastalarda do\u011frular. Bu bulgular, mTOR sinyalizasyonunun pro-tumorjenik MDSC'leri i\u015fe almak i\u00e7in non-kanonik bir onkogenik rol\u00fc oldu\u011funu ve belirli kanser alt gruplar\u0131n\u0131n farkl\u0131 bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k mikro ortam\u0131 te\u015fvik etmek ve buna ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"2015126","title":"Management of women who have a genetic predisposition for breast cancer.","text":"Kad\u0131nlarda meme kanseri i\u00e7in genetik yatk\u0131nl\u0131k olan kad\u0131nlar\u0131n y\u00f6netimi dikkatli planlama gerektirir. BRCA 1 ve BRCA 2 mutasyonlar\u0131na sahip kad\u0131nlar meme kanseri ve di\u011fer kanserler i\u00e7in artm\u0131\u015f riske sahiptir, \u00f6zellikle de yumurtal\u0131k kanseri. Tarama, koruyucu cerrahi ve kimyasallarla \u00f6nleme, bu hastalar\u0131n y\u00f6netiminde yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan stratejilerdir ve kad\u0131nlar bu stratejilerden birini veya daha fazlas\u0131n\u0131 se\u00e7ebilir. Bu stratejilerin \u00f6zellikle mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131nda etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in herhangi bir rastgele \u00f6n prospektif deneme yap\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcm hastalara tarama, koruyucu cerrahi ve kimyasallarla \u00f6nlemenin hem fayda hem de zarar potansiyeli oldu\u011funu bildirmeleri gerekir."}
{"_id":"2015929","title":"Astrocytes from Familial and Sporadic ALS Patients are Toxic to Motor Neurons","text":"Amyotrofik lateral skleroz (ALS), \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir motor n\u00f6ron hastal\u0131\u011f\u0131d\u0131r ve ailevi (F)ALS'de motor n\u00f6ron \u00f6l\u00fcm\u00fcne \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulunan astrositlerle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Ancak, ALS'nin patolojisinde astrositlerin \u00f6nerilen rol\u00fc, FALS i\u00e7in dominant SOD1 genindeki mutasyonlara dayanan fareler \u00fczerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalardan k\u0131smen t\u00fcretilmi\u015ftir, bu mutasyonlar t\u00fcm ALS vakalar\u0131n\u0131n %2'den az\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Sporadik (S)ALS'deki rolleri, %90'dan fazla ALS hastas\u0131n\u0131 etkileyen bu durumun %90'\u0131ndan fazlas\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Hem FALS hem de SALS hastalar\u0131ndan al\u0131nan postmortem dokulardan olu\u015fturulan astrositleri kullanarak, hem iki hasta grubundan elde edilen astrositlerin motor n\u00f6ronlara benzer \u015fekilde toksik oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, SOD1'in SALS i\u00e7in uygulanabilir bir hedef oldu\u011funu da g\u00f6steriyoruz, \u00e7\u00fcnk\u00fc motor n\u00f6ronlara kar\u015f\u0131 astrosit medyasyonlu toksisiteyi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltan bir \u015fekilde indirgenmesi. Verilerimiz, SALS'de astrositleri, h\u00fccre \u00f6zerk olmayan bir bile\u015fen olarak vurgular ve SALS ve FALS i\u00e7in ortak hastal\u0131k mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak ve potansiyel terapileri de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir in vitro model sistemi sa\u011flar."}
{"_id":"2028532","title":"High-intensity functional exercise program and protein-enriched energy supplement for older persons dependent in activities of daily living: a randomised controlled trial.","text":"Bu rastgele kontroll\u00fc denemenin ama\u00e7lar\u0131, y\u00fcksek yo\u011funluklu i\u015flevsel egzersiz program\u0131n\u0131n g\u00fcnl\u00fck ya\u015fam aktivitelerine ba\u011f\u0131ml\u0131 ya\u015fl\u0131 ki\u015filerde denge, y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f yetene\u011fi ve alt ekstremite g\u00fcc\u00fcn\u00fc iyile\u015ftirip iyile\u015ftirmedi\u011fini ve egzersizlerden hemen sonra protein zenginle\u015ftirilmi\u015f enerji takviyesinin e\u011fitim etkilerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemekti. G\u00fcnl\u00fck ya\u015fam aktivitelerine ba\u011f\u0131ml\u0131, bak\u0131m evlerinde ya\u015fayan ve Mini-Mental Durum Muayenesi (MMSE) puan\u0131 10'dan az olan 191 ya\u015fl\u0131 ki\u015fi kat\u0131ld\u0131. Onlar, y\u00fcksek yo\u011funluklu i\u015flevsel egzersiz program\u0131na veya kontrol aktivitesine, 3 ay boyunca 29 oturum i\u00e7eren ve protein zenginle\u015ftirilmi\u015f enerji takviyesine veya plasebo'ya rastgele atand\u0131. Berg Denge \u00d6l\u00e7e\u011fi, kendi h\u0131z\u0131nda ve maksimum y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f h\u0131z\u0131 ve alt ekstremite g\u00fcc\u00fcn\u00fcn tek tekrar maksimumu 3 ve 6 ay takip edildi ve niyetli tedavi ilkesi kullan\u0131larak 2x2 fakt\u00f6rl\u00fc ANCOVA ile analiz edildi. 3 ay sonra, egzersiz grubu, kontrol grubuna k\u0131yasla kendi h\u0131z\u0131nda y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f h\u0131z\u0131nda \u00f6nemli bir iyile\u015fme g\u00f6sterdi (ortalama fark 0.04 m\/s, p = 0.02). 6 ay sonra, egzersiz grubu i\u00e7in Berg Denge \u00d6l\u00e7e\u011fi (1.9 puan, p = 0.05), kendi h\u0131z\u0131nda y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f h\u0131z\u0131 (0.05 m\/s, p = 0.009) ve alt ekstremite g\u00fcc\u00fc (10.8 kg, p = 0.03) a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli iyile\u015fmeler g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Egzersiz ve beslenme m\u00fcdahaleleri aras\u0131nda etkile\u015fim etkileri g\u00f6zlenmedi. Sonu\u00e7 olarak, y\u00fcksek yo\u011funluklu i\u015flevsel egzersiz program\u0131, g\u00fcnl\u00fck ya\u015fam aktivitelerine ba\u011f\u0131ml\u0131 ya\u015fl\u0131 ki\u015filerde denge, y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f yetene\u011fi ve alt ekstremite g\u00fcc\u00fc \u00fczerinde uzun vadeli olumlu etkilere sahiptir. Egzersizlerden hemen sonra protein zenginle\u015ftirilmi\u015f enerji takviyesi, e\u011fitimin etkilerini art\u0131rmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor."}
{"_id":"2030623","title":"Inhibition of fatty acid oxidation modulates immunosuppressive functions of myeloid-derived suppressor cells and enhances cancer therapies","text":"Myeloid k\u00f6kenli bask\u0131lay\u0131c\u0131 h\u00fccreler (MDSC), T h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 inhibe ederek ve k\u00f6t\u00fc niyetli h\u00fccre proliferasyonunu ve g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc te\u015fvik ederek t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik eder. T\u00fcm\u00f6rlerdeki MDSC'yi engelleme terap\u00f6tik potansiyeli, heterojenlikleri, plastisiteleri ve \u00e7e\u015fitli kemoterapi ajanlar\u0131na diren\u00e7leri nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. Son ara\u015ft\u0131rmalar, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve i\u015flevinde enerji metabolik yolaklar\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc vurgulam\u0131\u015ft\u0131r; ancak MDSC'yi d\u00fczenleyen metabolik \u00f6zellikler hala belirsizdir. Amac\u0131m\u0131z, MDSC'nin kulland\u0131\u011f\u0131 enerji metabolik yol(lar)\u0131 belirlemek, bu yollar\u0131n MDSC'nin bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flevi \u00fczerindeki etkisini tespit etmek ve bu inhibisyonun MDSC'yi engelledi\u011fini ve antit\u00fcmor terapilerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 test etmektir. Birka\u00e7 fare t\u00fcm\u00f6r modeli kullanarak, t\u00fcm\u00f6r i\u00e7inde MDSC'lerin (T-MDSC) ya\u011f asidi al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ya\u011f asidi oksidasyonunu (FAO) etkinle\u015ftirdi\u011fini bulduk. Bu, artan mitokondri k\u00fctlesi, anahtar FAO enzimlerinin upreg\u00fclasyonuna ve artan oksijen t\u00fcketim oran\u0131na e\u015flik etti. FAO'nun farmakolojik inhibisyonu, T-MDSC'de ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 yollar\u0131 ve i\u015flevleri engelledi ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 sitokin \u00fcretimini azaltt\u0131. FAO inhibisyonu tek ba\u015f\u0131na, T h\u00fccre ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geciktirdi ve adaptif T h\u00fccre terapisinin antit\u00fcmor etkisini art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, FAO inhibisyonu ve d\u00fc\u015f\u00fck doz kemoterapi kombinasyonu, T-MDSC'nin bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkilerini tamamen engelledi ve \u00f6nemli bir antit\u00fcmor etkisi ind\u00fckledi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, insan MDSC'lerde periferik kan ve t\u00fcm\u00f6rlerde ya\u011f asidi al\u0131m\u0131nda ve FAO ile ili\u015fkili enzimlerin ifadelerinde benzer bir art\u0131\u015f g\u00f6zlemlendi. Bu sonu\u00e7lar, FAO inhibisyonunun MDSC'yi engellemek ve \u00e7e\u015fitli kanser terapilerini geli\u015ftirmek i\u00e7in yeni bir yakla\u015f\u0131m olarak test edilmesinin m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funu desteklemektedir."}
{"_id":"2032877","title":"Predicting mortality of patients hospitalized for acutely exacerbated chronic obstructive pulmonary disease.","text":"AMA\u00c7: Akut olarak k\u00f6t\u00fcle\u015fen kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) hastalar\u0131n\u0131n k\u0131sa vadeli prognozunu etkileyen fakt\u00f6rleri belirlemek.\n\nHASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER: 1981-1990 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda bir \u00fcniversite hastanesinin pn\u00f6moni servisinde birincil hastal\u0131k olarak KOAH olan 590 hasta incelendi. T\u00fcm hastalar i\u00e7in akut KOAH'\u0131n tedavisinde standart bir protokol uyguland\u0131. Hastal\u0131k kay\u0131tlar\u0131 iki g\u00f6zlemci taraf\u0131ndan geriye d\u00f6n\u00fck olarak analiz edildi ve hastalar\u0131n giri\u015fte tan\u0131mlayan 23 klinik ve laboratuvar de\u011fi\u015fkeni topland\u0131. Ya\u015f ve arteriyel gaz verileri de dikkate al\u0131nd\u0131 ve sonu\u00e7 olarak \u00f6l\u00fcm kayd\u0131 yap\u0131ld\u0131. G\u00f6zlemciler aras\u0131ndaki tekrarlanabilirlik, kappa katsay\u0131s\u0131 ve Spearman rho s\u0131ras\u0131yla ikili ve s\u00fcrekli de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in hesaplanarak test edildi. Klinik ve laboratuvar fakt\u00f6rlerinin sonu\u00e7la ili\u015fkisi, \u00f6nce tek de\u011fi\u015fkenli analizle ve ard\u0131ndan \u00f6nceden \u00f6l\u00fcmle tek de\u011fi\u015fkenli olarak ili\u015fkili de\u011fi\u015fkenlerin ba\u011f\u0131ms\u0131z tahmin edici rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendiren bir lojistik regresyon analiziyle de\u011ferlendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR: \u00d6l\u00fcm oran\u0131 %14.4't\u00fc. Lojistik regresyon analizi, \u00f6l\u00fcmde d\u00f6rt ba\u011f\u0131ms\u0131z belirleyiciyi ortaya \u00e7\u0131kard\u0131: Ya\u015f (odds oran\u0131 [OR] 1.07; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 1.04-1.11), alveol-arteriyel oksijen gradyan\u0131 41 mm Hg'den fazla (OR 2.33; %95 CI 1.39-3.90), ventrik\u00fcler aritmi (OR 1.91; %95 CI 1.10-3.31) ve atriyal fibrilasyon (OR 2.27; %95 CI 1.14-4.51).\n\nSONU\u00c7LAR: Akut olarak k\u00f6t\u00fcle\u015fen KOAH hastalar\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm riski y\u00fcksek olanlar\u0131 giri\u015fte belirlenebilir. Kalp disfonksiyonunu yans\u0131tan de\u011fi\u015fkenler bu riski belirlemede \u00f6nemlidir. Akci\u011fer fonksiyon verileri aras\u0131nda sadece alveol-arteriyel oksijen gradyan\u0131 tahmin modeline katk\u0131da bulunur."}
{"_id":"2033917","title":"Clathrin is required for the function of the mitotic spindle","text":"Clathrin, h\u00fccre i\u00e7inde membran ve proteinlerin ta\u015f\u0131nmas\u0131 i\u00e7in vesik\u00fcllerin olu\u015fumunda belirlenmi\u015f bir i\u015flevi vard\u0131r. Clathrin-kapl\u0131 vesik\u00fcllerin olu\u015fumu, b\u00f6l\u00fcnmeyen h\u00fccrelerde s\u00fcrekli olarak ger\u00e7ekle\u015fir, ancak mitoz s\u0131ras\u0131nda, clathrin spindle aparat\u0131 \u00fczerine yo\u011funla\u015ft\u0131\u011f\u0131nda durdurulur. Burada, clathrin'in mitotik spindle'\u0131 istikrarl\u0131 hale getirerek kromozomlar\u0131n kongreye (metafaz plakas\u0131na toplanmas\u0131) yard\u0131m etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Spindle'a ba\u011flanan clathrin, clathrin a\u011f\u0131r zincirin amino-terminal alan\u0131na do\u011frudan ba\u011flan\u0131r. RNA m\u00fcdahalesi ile clathrin a\u011f\u0131r zincirin depolanmas\u0131, mitozun uzamas\u0131na neden olur; kinetokor lifleri istikrars\u0131zla\u015f\u0131r, bu da kromozomlar\u0131n metafaz plakas\u0131na kongreye defalarca ba\u015far\u0131s\u0131z olmas\u0131na ve spindle kontrol noktas\u0131n\u0131n s\u00fcrekli aktif kalmas\u0131na yol a\u00e7ar. Normal mitoz, clathrin triskeliyalar taraf\u0131ndan kurtar\u0131l\u0131r, ancak clathrin a\u011f\u0131r zincirin N-terminal alan\u0131 de\u011fil, bu da kinetokor liflerinin istikrar\u0131n\u0131n clathrin'in benzersiz yap\u0131s\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir. Clathrin'in normal mitoz i\u00e7in \u00f6nemi, clathrin a\u011f\u0131r zinciri gen f\u00fczyonlar\u0131 i\u00e7eren insan kanserlerinin anla\u015f\u0131lmas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan alakal\u0131 olabilir."}
{"_id":"2039912","title":"The origin and neuronal function of in vivo nonsynaptic glutamate.","text":"V\u00fccuttaki bazal d\u0131\u015f h\u00fccre i\u00e7i glutamat, sinaptik \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131n\u0131n d\u0131\u015f\u0131ndaki d\u0131\u015f h\u00fccre bo\u015flu\u011funda mikromolar konsantrasyonlarda bulunur ve bu glutamat\u0131n kayna\u011f\u0131 veya i\u015flevi bilinmemektedir. Bu rapor, sitin-glutamat antiport\u00f6r\u00fcnden glutamat sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n engellenmesinin, rat striatum'da extrasinaptik glutamat seviyelerinde \u00f6nemli bir azalma (y\u00fczde 60) yaratt\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak voltaj ba\u011f\u0131ml\u0131 sodyum ve kalsiyum kanallar\u0131n\u0131n engellenmesinin nispeten az de\u011fi\u015fikliklere (0-30%) neden oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Bu, striatum'daki v\u00fccuttaki extrasinaptik glutamat\u0131n birincil kayna\u011f\u0131n\u0131n, sitin-glutamat antiport\u00f6r\u00fcnden non-vesik\u00fcler glutamat sal\u0131n\u0131m\u0131 oldu\u011fu anlam\u0131na gelmektedir. [35S]sitin al\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7erek, vesik\u00fcler sal\u0131n\u0131mla benzer \u015fekilde, sitin-glutamat antiport\u00f6r\u00fcn\u00fcn aktivitesinin, cAMP ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz mekanizmas\u0131 yoluyla grup II metabotik glutamat resept\u00f6rleri (mGluR2\/3) taraf\u0131ndan negatif olarak d\u00fczenlendi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Antiport\u00f6rden kaynaklanan d\u0131\u015f h\u00fccre i\u00e7i glutamat, d\u0131\u015f h\u00fccre i\u00e7i glutamat ve dopamin seviyelerini d\u00fczenlemi\u015ftir. mGluR2\/3 antagonist'i (RS)-1-amino-5-fosfonindan-1-karboksilik asit (APICA) inf\u00fczyonu, d\u0131\u015f h\u00fccre i\u00e7i glutamat seviyelerini art\u0131rd\u0131 ve antiport\u00f6r\u00fcn \u00f6nceden engellenmesi, APICA ile tetiklenen d\u0131\u015f h\u00fccre i\u00e7i glutamat art\u0131\u015f\u0131n\u0131 \u00f6nledi. Bu, antiport\u00f6rden sal\u0131nan glutamat\u0131n, mGluR2\/3'\u00fcn endojen tonunun kayna\u011f\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Antiport\u00f6r\u00fcn engellenmesi ayr\u0131ca, d\u0131\u015f h\u00fccre i\u00e7i dopamin seviyelerinde bir art\u0131\u015fa neden oldu ve bu art\u0131\u015f, mGluR2\/3 agonisti (2R,4R)-4-aminopirrolidin-2,4-dikarboksilat'\u0131n inf\u00fczyonu ile tersine \u00e7evrildi, bu da antiport\u00f6rden kaynaklanan glutamat\u0131n, dopamin iletimini mGluR2\/3 heteroreceptorlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla mod\u00fcle edebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu sonu\u00e7lar, sitin-glutamat antiport\u00f6r\u00fcnden non-vesik\u00fcler sal\u0131n\u0131m\u0131n, v\u00fccuttaki d\u0131\u015f h\u00fccre i\u00e7i glutamat\u0131n birincil kayna\u011f\u0131 oldu\u011funu ve"}
{"_id":"2042250","title":"Disease-associated functions of IL-33: the new kid in the IL-1 family","text":"Interleukin-33 (IL-33), IL-1 ailesinde yeni tan\u0131mlanan bir \u00fcye, pro-enflamatuar uyar\u0131mdan sonra bir\u00e7ok h\u00fccre tipi taraf\u0131ndan ifade edilir ve h\u00fccre lizisinde serbest b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. IL-33 resept\u00f6r\u00fc, ST2 ve IL-1 resept\u00f6r aksesuar proteini'nden olu\u015fur ve \u00f6zellikle T yard\u0131mc\u0131 2 (TH2) h\u00fccreleri ve mast h\u00fccreleri taraf\u0131ndan yayg\u0131n olarak ifade edilir. IL-33, solucan enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 ev sahibi koruyucudur ve TH2 tipi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 te\u015fvik ederek aterosklerozu azalt\u0131r. Bununla birlikte, IL-33 ayn\u0131 zamanda ast\u0131m\u0131n patogenezini ast\u0131m h\u00fccrelerinin geni\u015flemesini te\u015fvik ederek ve mast h\u00fccre aktivitesini arac\u0131l\u0131k ederek destekleyebilir. Bu nedenle, IL-33 \u00e7e\u015fitli hastal\u0131klar i\u00e7in yeni bir tedavi hedefi olabilir."}
{"_id":"2048139","title":"Interferon alpha therapy for hepatitis C: treatment completion and response rates among patients with substance use disorders","text":"Arka PlanUyu\u015fturucu kullan\u0131m bozuklu\u011fu (SUD) olan bireyler, Hepatit C vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonu (HCV) a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha y\u00fcksek risk alt\u0131ndad\u0131r ve bu hastalar\u0131n tedavi yan\u0131tlar\u0131n\u0131 deneysel olarak inceleyen az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma vard\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, HCV'ye kar\u015f\u0131 interferon alfa tedavisi (IFN) tamamlama ve yan\u0131t oranlar\u0131n\u0131, komorbid SUD ge\u00e7mi\u015fi olan HCV hastalar\u0131nda de\u011ferlendirmekti. Bu hastalar i\u00e7in tedavi stratejilerini ve k\u0131lavuzlar\u0131 bilgilendirmek i\u00e7in daha fazla veriye ihtiya\u00e7 vard\u0131r. T\u0131bbi kay\u0131t veritaban\u0131 kullan\u0131larak, 1998-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Veterans Healthcare Administration (VHA) Veterans Integrated Service Network 20 (VISN 20) kapsam\u0131nda 307.437 vakan\u0131n retrospektif verileri topland\u0131. Genotipleri bilinen ve herhangi bir t\u00fcrde IFN (normal veya pegilasyonlu IFN) veya kombinasyon tedavisi (IFN ve ribavirin) ile tedavi edilen t\u00fcm hastalar aras\u0131nda, SUD ge\u00e7mi\u015fi olan hastalar (SUD+ Grup) ve SUD ge\u00e7mi\u015fi olmayan hastalar (SUD- Grup) aras\u0131nda IFN tamamlama ve yan\u0131t oranlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.Sonu\u00e7larOdds oran analizleri, SUD+ Grup'un genotip 2 ve 3 i\u00e7in (73.1% vs. 68.0%) ve genotip 1 ve 4 i\u00e7in (39.5% vs. 39.9%) SUD- Grup'a k\u0131yasla IFN tedavisini tamamlama olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n e\u015fit oldu\u011funu ortaya koydu. T\u00fcm IFN tedavisine ba\u015flayan hastalar\u0131n \u00f6rnekleminde, SUD- ve SUD+ Grup'lar, genotip 2 ve 3 i\u00e7in (52.8% vs. 54.3%) ve genotip 1 ve 4 i\u00e7in (24.5% vs. 24.8%) son tedavi yan\u0131t\u0131na ve genotip 2 ve 3 i\u00e7in (42.6% vs. 41.1%) ve genotip 1 ve 4 i\u00e7in (16.0% vs. 22.3%) s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir viral yan\u0131t\u0131na e\u015fit derecede ula\u015fma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahipti.Sonu\u00e7Bireyler, SUD ge\u00e7mi\u015fi olup olmamas\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n, HCV'ye kar\u015f\u0131 antiviral tedaviye benzer yan\u0131tlar"}
{"_id":"2052720","title":"Association between infection with Helicobacter pylori and risk of gastric cancer: evidence from a prospective investigation.","text":"\nAMA\u00c7: Helikobakter pylori'ye (H. pylori) \u00f6nceki enfeksiyonun gastrik kanserle olan ili\u015fkisini ara\u015ft\u0131rmak.\n\nY\u00d6NTEM: Gastrik kanser tan\u0131s\u0131 konmadan \u00f6nce toplanan kan \u00f6rneklerinde H. pylori'ye kar\u015f\u0131 IgG antikorlar\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in vaka-kontrol analizi. H. pylori antikorunun varl\u0131\u011f\u0131 (10 mikrogram\/ml'den fazla IgG\/ml) enzimatik ba\u011flanm\u0131\u015f imm\u00fcn emici test (ELISA) ile belirlendi.\n\nK\u0130\u015e\u0130LER: 29 gastrik kanser tan\u0131s\u0131 konan erkek ve 116 ya\u015f e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrol. 22.000'den fazla orta ya\u015fl\u0131 erke\u011fin kan \u00f6rneklerini 1975-1982 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda toplayan iki devam eden kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan (\u0130ngiliz Birle\u015fik Provident Birli\u011fi \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ve Caerphilly \u0130\u015fbirli\u011fi Kalp Hastal\u0131\u011f\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131) se\u00e7ildi.\n\nSONU\u00c7LAR: 29 vakan\u0131n 20'si (69%) ve 116 kontrol\u00fcn 54'\u00fc (47%) H. pylori'ye \u00f6zg\u00fc antikorlara pozitifti. Belirli IgG konsantrasyonu vaka grubunda kontrol grubuna g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti (90 mikrogram\/ml vs. 3.6 mikrogram\/ml, p < 0.01). H. pylori enfeksiyonu \u00f6yk\u00fcs\u00fcn\u00fcn gastrik kanser riskini tahmin edilen oranlar\u0131 2.77 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 1.04-7.97, 2p = 0.039) idi.\n\nSONU\u00c7LAR: H. pylori enfeksiyonu gastrik kanserin \u00f6nemli bir nedeni olabilir; t\u00fcm vakalar\u0131n %35-%55'i b\u00f6yle bir enfeksiyona ba\u011fl\u0131 olabilir."}
{"_id":"2053540","title":"Oncostatin M and leukemia inhibitory factor do not use the same functional receptor in mice.","text":"Onkostatin M (OSM) ve akut lenfositik fakt\u00f6r (LIF), il-6 alt ailesine ait sitokinlerin ortak sinyal transd\u00fcser gp130'u kullanan \u00fcyelerdir. \u0130nsan OSM (hOSM) ve LIF, i\u015flevsel y\u00fcksek afiniteli bir resept\u00f6r payla\u015f\u0131r, bu resept\u00f6r gp130 ve LIF resept\u00f6r\u00fc beta alt birimi (LIFRbeta)'den olu\u015fur. Son zamanlarda, hOSM i\u00e7in ikinci y\u00fcksek afiniteli bir resept\u00f6r\u00fcn, gp130 ve hOSM resept\u00f6r\u00fc beta alt birimi taraf\u0131ndan olu\u015fturuldu\u011funa dair bir ke\u015fif yap\u0131ld\u0131. Bununla birlikte, murin OSM (mOSM) ve resept\u00f6rlerinin do\u011fas\u0131 bilinmiyordu. Son zamanlarda klonlanan mOSM cDNA's\u0131n\u0131 kullanarak, mOSM'i \u00fcrettik ve biyolojik aktivitesini ve resept\u00f6r yap\u0131s\u0131n\u0131 inceledik. Murin hematopoetik h\u00fccre hatlar\u0131 M1 ve DA1.a, bir embriyojenik k\u00f6k h\u00fccre hatt\u0131 CCE ve Ba\/F3 transfektantlar\u0131, gp130 ve LIFRbeta'y\u0131 ifade eden, murin LIF (mLIF) ve insan OSM (hOSM)'e e\u015fit derecede iyi yan\u0131t verirken, bu h\u00fccreler mOSM'e sadece mLIF ve hOSM'in konsantrasyonlar\u0131n\u0131n 30-100 kat daha y\u00fcksekinde yan\u0131t verdi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, NIH3T3 h\u00fccreleri mOSM'e yan\u0131t verdi, ancak mLIF ve hOSM'e yan\u0131t vermedi. Scatchard grafik analizi, mOSM'in gp130'a d\u00fc\u015f\u00fck afiniteli (kd = 2.8-4.2 nmol\/L) ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve LIFRbeta'n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131nda ba\u011flanma afinitesinin artmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, mOSM, NIH3T3 h\u00fccrelerine y\u00fcksek afiniteli (kd = 660 pmol\/L) ba\u011fland\u0131, oysa mLIF NIH3T3 h\u00fccrelerine hi\u00e7 ba\u011flanmad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, hOSM'e aksine, mOSM ve mLIF'in ayn\u0131 i\u015flevsel resept\u00f6r\u00fc payla\u015fmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve mOSM'in sadece \u00f6zel resept\u00f6r kompleksi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sinyaller iletti\u011fini g\u00f6stermektedir. Gelecekteki fareler \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, OSM'in fizyolojik rollerini tan\u0131mlayacakt\u0131r."}
{"_id":"2056197","title":"Multifunctional in vivo vascular imaging using near-infrared II fluorescence","text":"V\u00fccut i\u00e7inde ger\u00e7ek zamanl\u0131 epifluoresans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, farenin arka bacak damarlar\u0131n\u0131 ikinci yak\u0131n k\u0131z\u0131l\u00f6tesi b\u00f6lge (NIR-II) kullanarak tek duvarl\u0131 karbon nanot\u00fcpleri fluorofor olarak ger\u00e7ekle\u015ftirilir. 1-3 mm derinlikte arka bacakta k\u00fc\u00e7\u00fck damar g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme i\u00e7in hem y\u00fcksek mekansal (yakla\u015f\u0131k 30 \u03bcm) hem de zaman \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc (<200 ms\/kare) elde edilir. Bu, yararl\u0131 NIR-II optik penceresi sayesinde derin anatomik n\u00fcfuz ve d\u00fc\u015f\u00fck sa\u00e7\u0131lma sa\u011flar. Bu mekansal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck, geleneksel NIR g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (NIR-I) veya mikroskopik bilgisayarl\u0131 tomografiden elde edilemez ve zaman \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc tarama mikroskopisi g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme tekniklerinden \u00e7ok daha y\u00fcksektir. Arter ve ven damarlar\u0131, hemodinamiklerinin belirgin farkl\u0131l\u0131klar\u0131na dayanarak dinamik kontrast art\u0131r\u0131lm\u0131\u015f NIR-II g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme tekni\u011fi kullan\u0131larak a\u00e7\u0131k bir \u015fekilde ay\u0131rt edilir. Ayr\u0131ca, NIR-II g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemenin derin doku n\u00fcfuz etme ve y\u00fcksek mekansal ve zaman \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc, normal ve iskemik femoral arterlerde kan h\u0131z\u0131n\u0131n hassas \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fc sa\u011flar, bu da daha d\u00fc\u015f\u00fck kan h\u0131zlar\u0131nda ultrasonografiden daha fazlas\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"2058909","title":"Colorectal cancer survival in socioeconomic groups in England: variation is mainly in the short term after diagnosis.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u0130ngiltere'de kanser hayatta kalma oranlar\u0131nda sosyoekonomik gruplar aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 incelemek ve \u00f6zellikle k\u0131sa takip d\u00f6nemindeki hayatta kalma oranlar\u0131na odaklanmakt\u0131.\n\nPATIENLER VE Y\u00d6NTEMLER:\n\u0130ngiltere'de 1996-2004 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda kolon kanseri te\u015fhisi konan bireylerin kay\u0131tlar\u0131, kanser kay\u0131tlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla belirlendi. Be\u015f y\u0131ll\u0131k birikimli g\u00f6reli hayatta kalma ve fazla \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 hesapland\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR:\nKolon kanseri i\u00e7in, takip d\u00f6neminin ilk ay\u0131nda \u00e7ok y\u00fcksek bir fazla \u00f6l\u00fcm oran\u0131 g\u00f6zlemlendi ve sosyoekonomik olarak dezavantajl\u0131 gruplar aras\u0131nda bu oran en y\u00fcksekti. Sonraki d\u00f6nemlerde fazla \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 \u00e7ok daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc ve sosyoekonomik farkl\u0131l\u0131klar azald\u0131. Fazla \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki de\u011fi\u015fim kal\u0131b\u0131 genel olarak rektal kanserde benzer olsa da, sosyoekonomik farklar birka\u00e7 y\u0131l daha devam etti. E\u011fer t\u00fcm kolon kanseri hastalar\u0131n\u0131n fazla \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 en zengin sosyoekonomik be\u015fincil i\u00e7inde g\u00f6zlemlenen oranlarla ayn\u0131 olsayd\u0131, her y\u0131l kolon kanseri hastalar\u0131nda 360 \u00f6l\u00fcm ve rektal kanserde 336 \u00f6l\u00fcm azalmas\u0131 olurdu. Bu \u00f6l\u00fcmler neredeyse tamamen te\u015fhisin ilk ay\u0131 ve ilk y\u0131l\u0131nda meydana geldi.\n\nSONU\u00c7:\nSon y\u0131llarda ulusal kanser kontrol g\u00fcndeminde geli\u015fmeler, sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmlerine artan bir vurgu i\u00e7eriyor ve kanser hayatta kalma oranlar\u0131, kanser kontrol\u00fcndeki de\u011fi\u015fim ve ilerlemenin bir operasyonel \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc olarak hizmet ediyor. Sosyoekonomik gruplar aras\u0131ndaki hayatta kalma farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n do\u011fas\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karan bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, bu stratejiye g\u00fc\u00e7l\u00fc bir destek sa\u011fl\u0131yor."}
{"_id":"2060137","title":"Cardiac myocyte remodeling mediated by N-cadherin-dependent mechanosensing.","text":"H\u00fccre-h\u00fccre ba\u011flar\u0131, kardiyak h\u00fccrelerin yap\u0131sal ve i\u015flevsel b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korumak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. H\u00fccre-d\u0131\u015f h\u00fccre matrisi (ECM) etkile\u015fimlerine odaklanan kardiyak mekanotransduksiyon ve myofibril olu\u015fumu \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda, h\u00fccre-h\u00fccre etkile\u015fimleri hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u00f6zellikle N-kadherin ile arac\u0131lanan mekanotransduksiyonun, yeni do\u011fan ventrik\u00fcler kardiyak myositlerin morfolojisi ve i\u00e7 organizasyonuna do\u011frudan rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirir. Sonu\u00e7lar, kadherin ile arac\u0131lanan h\u00fccre ba\u011flar\u0131n\u0131n, integrin ile arac\u0131lanan kuvvet tepkisi ve iletimine benzer bir sitoskelet a\u011f\u0131 tepkisine neden olabilece\u011fini g\u00f6sterir ve bu da myofibril organizasyonu, myosit \u015fekli ve kortikal sertli\u011fi etkiler. N-kadherin ile arac\u0131lanan \u00e7ekme kuvvetleri, ECM ile desteklenen kuvvetlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir bulunmu\u015ftur. Y\u00fckler (jel sertli\u011fi) olarak uygulanan y\u00fcklere ba\u011fl\u0131 olarak tahmin edilen \u00e7ekme kuvvetlerindeki y\u00f6nsel de\u011fi\u015fiklikler, N-kadherin'in mekanik duyarl\u0131 bir ba\u011f resept\u00f6r\u00fc oldu\u011funu kan\u0131tlamak i\u00e7in ek kan\u0131t sa\u011flar. \u00d6te yandan, \u00f6l\u00e7\u00fclen h\u00fccre yay\u0131lma alan\u0131, uygulanan y\u00fck (ba\u011fl\u0131 substrat sertli\u011fi) olarak bir fonksiyon olarak mekanik duyarl\u0131l\u0131k tepkisi (kazan\u00e7) s\u00fcrekli olarak N-kadherin kapl\u0131 y\u00fczeylerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda ECM proteini kapl\u0131 y\u00fczeylerde daha y\u00fcksek bulunmu\u015ftur. Ayr\u0131ca, N-kadherin ba\u011fl\u0131 bir mikroortamda myositlerin sitoskelet mimarisi, ECM ortam\u0131nda oldu\u011fundan farkl\u0131 olarak karakterize edilmi\u015ftir, bu da iki mekanotransd\u00fcktif h\u00fccre ba\u011f sisteminin hem ba\u011f\u0131ms\u0131z hem de tamamlay\u0131c\u0131 roller oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu sonu\u00e7lar, h\u00fccre-h\u00fccre ile arac\u0131lanan kuvvet alg\u0131s\u0131 ve iletiminin kardiyak yap\u0131n\u0131n ve i\u015flevinin organizasyonu ve geli\u015fimiyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2061878","title":"NEAT1: A novel cancer\u2010related long non\u2010coding RNA","text":"Anormal derecede y\u00fcksek NEAT1 (n\u00fckleer paraspek\u00fcl montaj transkripti 1) uzun olmayan kodlamayan RNA'n\u0131n (lncRNA) a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, akci\u011fer kanseri, \u00f6zofagus kanseri, kolon kanseri ve hepatosel\u00fcler karcinoma gibi farkl\u0131 kat\u0131 t\u00fcm\u00f6r t\u00fcrlerinde kaydedilmi\u015ftir. Bu y\u00fcksek seviyeler, k\u00f6t\u00fc prognozla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, akut promyelositik l\u00f6semi (APL) gibi hastal\u0131klarda NEAT1 bask\u0131lanm\u0131\u015ft\u0131r ve bu durum, l\u00f6kosit farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Bu incelemede, NEAT1'in onkogenik rol\u00fc ve potansiyel klinik faydalar\u0131 hakk\u0131nda mevcut kan\u0131tlara genel bir bak\u0131\u015f sunuyoruz. NEAT1 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin \u00fcst ve alt ak\u0131\u015f mekanizmalar\u0131n\u0131 ayd\u0131nlatmak i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"2062382","title":"The Function and Therapeutic Potential of Long Non-coding RNAs in Cardiovascular Development and Disease","text":"Genom \u00e7ap\u0131nda analizlerin ve RNA dizilemenin pop\u00fclerle\u015fmesi, insan genomunun b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131n, etkili bir \u015fekilde transkripsiyonu olmas\u0131na ra\u011fmen, protein kodlamad\u0131\u011f\u0131 ke\u015ffine yol a\u00e7t\u0131. Uzun olmayan kodlamayan RNA'lar, hem normal hem de hastal\u0131k durumlar\u0131nda gen ifadesinin kritik d\u00fczenleyicileri olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Kalp i\u00e7inde ifade edilen uzun olmayan kodlamayan RNA'lar\u0131n \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, kardiyovask\u00fcler geli\u015fim ve hastal\u0131kla birlikte gen ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, bu molek\u00fcllerin kardiyovask\u00fcler geli\u015fim ve hastal\u0131k s\u0131ras\u0131nda d\u00fczenlendi\u011fini ortaya koydu. Baz\u0131 uzun olmayan kodlamayan RNA'lar, kardiyak patolojiyi i\u015flevsel olarak ima etti ve potansiyel terap\u00f6tik hedefler olarak kabul edildi. Burada, kardiyovask\u00fcler sistemde uzun olmayan kodlamayan RNA'lar\u0131n mevcut bilgilerini inceliyoruz, \u00f6zellikle kardiyovask\u00fcler geli\u015fim ve biyolojiye odaklanarak, hipertansiyon, koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc, iskemiye ve kalp yetmezli\u011fi \u00fczerine. Potansiyel terap\u00f6tik sonu\u00e7lar\u0131 ve uzun olmayan kodlamayan RNA ara\u015ft\u0131rmas\u0131ndaki zorluklar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz, gelecekteki ara\u015ft\u0131rma ve \u00e7eviri odaklar\u0131 i\u00e7in y\u00f6nler sunuyoruz."}
{"_id":"2078658","title":"Oct4 links multiple epigenetic pathways to the pluripotency network","text":"Oct4, iyi bilinen bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc, k\u00f6k h\u00fccre kendi yenilenmesi, \u00e7oklu potansiyellik ve somatik h\u00fccre yeniden programlamada temel roller oynar. Bununla birlikte, Oct4'\u00fcn kritik d\u00fczenleyici faaliyetlerini belirleyen Oct4 ile ili\u015fkili protein kompleksleri ve i\u00e7sel protein-protein etkile\u015fimleri hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgi mevcuttur. Burada, fare embriyosel k\u00f6k h\u00fccrelerde (mESCs) Oct4 protein komplekslerini safla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in geli\u015ftirilmi\u015f bir ba\u011fl\u0131l\u0131k safla\u015ft\u0131rma yakla\u015f\u0131m\u0131 ve k\u00fctle spektrometresi kulland\u0131k ve mESCs'nin kendi yenilenmesi ve \u00e7oklu potansiyelli\u011fi i\u00e7in \u00f6nemli bir\u00e7ok yeni Oct4 orta\u011f\u0131 ke\u015ffettik. \u00d6nemli olan, Oct4'\u00fcn \u00e7oklu kromatin de\u011fi\u015ftirme kompleksleriyle ili\u015fkili oldu\u011funu bulmak, bu komplekslerin k\u00f6k h\u00fccre bak\u0131m\u0131 ve somatik h\u00fccre yeniden programlamada bilinen ve yeni kan\u0131tlanm\u0131\u015f i\u015flevsel \u00f6nemi vard\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, genetik ve epigenetik d\u00fczenlemenin k\u00f6k h\u00fccre \u00e7oklu potansiyelli\u011fi \u00fczerindeki sa\u011flam bir biyokimyasal temel olu\u015fturur ve alternatif fakt\u00f6r temelli yeniden programlama stratejilerini ke\u015ffetmek i\u00e7in bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011flar."}
{"_id":"2086909","title":"Tet1 is dispensable for maintaining pluripotency and its loss is compatible with embryonic and postnatal development.","text":"Tet ailesine ait enzimler (Tet1\/2\/3), 5-metil sitosin (5mC)'i 5-hidroksimetil sitosine (5hmC)'e d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr. Fareli embriyone k\u00f6k h\u00fccreleri (mESCs), Tet1'i y\u00fcksek oranda ifade eder ve 5hmC seviyesi y\u00fcksektir. Tet1, ESC'lerin in vitro bak\u0131m\u0131 ve h\u00fccre \u00e7izgisi belirlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair kan\u0131tlar sunmu\u015ftur, ancak geli\u015fimin tam i\u015flevi iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Tet1'in pluripotans\u0131 ve geli\u015fimi \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc belirlemek i\u00e7in, Tet1 mutlu mESCs ve fareleri olu\u015fturduk. Tet1(-\/-) ESC'ler, 5hmC seviyelerinde azalma ve genel gen ifadesinde ince de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6sterir ve pluripotand\u0131r, canl\u0131 do\u011fumlu farelerin geli\u015fimini destekleyen tetraploid tamamlay\u0131c\u0131 deneme ile, ancak in vitro trophektoderm y\u00f6neliminde sapmaya e\u011filimlidir. Tet1 mutlu fareler sa\u011fl\u0131kl\u0131, verimli ve genel olarak normaldir, ancak baz\u0131 mutlu fareler do\u011fumda biraz daha k\u00fc\u00e7\u00fck v\u00fccut boyutuna sahiptir. Verilerimiz, 5hmC seviyelerindeki k\u0131smi azalmaya neden olan Tet1 kayb\u0131n\u0131n, ESC'lerdeki pluripotans\u0131 etkilemedi\u011fini ve embriyonik ve do\u011fum sonras\u0131 geli\u015fimi destekledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2095573","title":"LDL-cholesterol concentrations: a genome-wide association study","text":"Arka plan LDL kolesterol, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n geli\u015fmesinde nedenli bir rol oynar. LDL kolesterol\u00fcn metabolizmas\u0131 ve d\u00fczenlenmesinde yatan biyolojik mekanizmalar\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131, yeni tedavi hedeflerinin belirlenmesine yard\u0131mc\u0131 olabilir. Bu nedenle, LDL-kolesterol konsantrasyonlar\u0131 i\u00e7in bir genom geni\u015fleme ili\u015fkili \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Y\u00d6NTEMLER, 11.685 kat\u0131l\u0131mc\u0131dan olu\u015fan verileri, dola\u015f\u0131m LDL-kolesterol konsantrasyonlar\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in be\u015f \u00e7al\u0131\u015fmada, 293.461 otozomal tek n\u00fckleotit polimorfizmleri (SNPs) i\u00e7eren genom geni\u015fleme ili\u015fkili verileri kulland\u0131k. Ayr\u0131ca, bu be\u015f \u00e7al\u0131\u015fmadan \u00fc\u00e7\u00fcnde 4337 kat\u0131l\u0131mc\u0131y\u0131 i\u00e7eren ikinci bir genom geni\u015fleme dizisinin verilerini kulland\u0131k ve 290.140 SNP verileri elde ettik. \u0130ki ba\u011f\u0131ms\u0131z pop\u00fclasyonda, 4979 kat\u0131l\u0131mc\u0131y\u0131 i\u00e7eren do\u011frulama \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Meta-analiz ve ba\u011flant\u0131 dengesi grafikleri gibi istatistiksel yakla\u015f\u0131mlar, ili\u015fkili sinyalleri iyile\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131; t\u00fcm yedi pop\u00fclasyonun birle\u015ftirilmi\u015f verilerini analiz ederek, her SNP'nin dola\u015f\u0131m LDL-kolesterol konsantrasyonlar\u0131ndaki varyasyonlara etkisini belirledik. BULGULAR, ilk tarama \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131zda, 1p13.3 kromozomunda iki SNP (rs599839 [p=1.7x10(-15)] ve rs4970834 [p=3.0x10(-11)]) LDL kolesterol ile genom \u00e7ap\u0131nda istatistiksel ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. \u0130kinci genom tarama \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, ayn\u0131 lokusta \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc bir istatistiksel ili\u015fkili SNP (rs646776 [p=4.3x10(-9)]) buldu. T\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n verilerinin meta-analizi, rs599839 (toplam p=1.2x10(-33)) ve rs646776 (p=4.8x10(-20)) SNP'lerinin LDL-kolesterol konsantrasyonlar\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. rs599839 ve rs646776 SNP'leri, dola\u015f\u0131m LDL-kolesterol konsantrasyonlar\u0131ndaki varyasyonun yakla\u015f\u0131k %1'ini a\u00e7\u0131kl\u0131yor ve her"}
{"_id":"2097256","title":"Population Density, Water Supply, and the Risk of Dengue Fever in Vietnam: Cohort Study and Spatial Analysis","text":"\n## Arka Plan\nAedes aegypti, dengue vir\u00fcslerinin ana ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131, genellikle evlerde kullan\u0131lan su depolama kaplar\u0131nda \u00e7o\u011fal\u0131r ve yo\u011fun kentsel alanlarda bile y\u00fcksek say\u0131larda bulunur. Dengue ate\u015finin patlak vermesinin insan n\u00fcfus yo\u011funlu\u011fu ve musluk suyu eksikli\u011fi aras\u0131ndaki etkile\u015fimi analiz ettik ve en y\u00fcksek risk alt\u0131ndaki co\u011frafi alanlar\u0131 belirlemek amac\u0131yla \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131 y\u00f6nlendirdik.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nVietnam'da 75.000 co\u011frafi referansl\u0131 hanenin bir n\u00fcfusunda, iki epidemide, dengue hastane kabullerine dayal\u0131 birey d\u00fczeyinde bir kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik (n = 3.013). Bulgular\u0131m\u0131z\u0131 do\u011frulamak i\u00e7in mekansal-zaman taramas\u0131 istatistikleri ve matematiksel modeller uygulad\u0131k. Dengue patlaklar\u0131na yatk\u0131n kritik insan n\u00fcfus yo\u011funlu\u011fu aral\u0131\u011f\u0131n\u0131, yakla\u015f\u0131k 3.000 ila 7.000 ki\u015fi\/km\u00b2 olarak belirledik. \u00c7al\u0131\u015fma alan\u0131m\u0131zda bu n\u00fcfus yo\u011funlu\u011fu, k\u00f6yler ve baz\u0131 yar\u0131 kentsel alanlar i\u00e7in tipikti. Taramas\u0131 istatistikleri, y\u00fcksek n\u00fcfus yo\u011funlu\u011fu veya yeterli su tedariki olan alanlar\u0131n ciddi patlaklar ya\u015famad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Dengue riski, k\u0131rsal alanlarda kentsel alanlardan daha y\u00fcksekti ve b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde musluk suyu eksikli\u011fiyle a\u00e7\u0131klan\u0131yordu, ve insan n\u00fcfus yo\u011funlu\u011fu daha s\u0131k kritik aral\u0131kta bulunuyordu. Matematiksel modelleme, alan d\u00fczeyindeki vekt\u00f6r\/konak oranlar\u0131 hakk\u0131ndaki basit varsay\u0131mlar\u0131n patlaklar\u0131n olu\u015fmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor.\n\n## Sonu\u00e7\nK\u0131rsal alanlar, en az\u0131ndan \u015fehirlerden ayn\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcde dengue ate\u015finin yay\u0131lmas\u0131na katk\u0131da bulunabilir. Dengue bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 kritik derecede etkileyen insan n\u00fcfus yo\u011funlu\u011fundaki alanlarda su tedarikini ve vekt\u00f6r kontrol\u00fcn\u00fc iyile\u015ftirmek, kontrol \u00e7abalar\u0131n\u0131n verimlili\u011fini art\u0131rabilir. L\u00fctfen makalenin sonundaki Edit\u00f6rlerin \u00d6zeti'ne bak\u0131n."}
{"_id":"2099400","title":"Helicobacter pylori induces AGS cell motility and elongation via independent signaling pathways.","text":"Helikobakter pylori, gastrik epitel h\u00fccrelerinde motojenik ve sitoplazmik yan\u0131tlar tetikler. Bu yan\u0131tlar\u0131n, genellikle paralel olarak ger\u00e7ekle\u015fen ba\u011f\u0131ms\u0131z sinyal yollar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla tetiklenebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Cag patogenlik adas\u0131, hareketlili\u011fin tetiklenmesinde gereksiz g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, ancak uzama fenotipinin CagA'n\u0131n translokasyonu ve fosforilasyonu ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r."}
{"_id":"2107238","title":"The Sequence Alignment\/Map format and SAMtools","text":"\u00d6ZET Sekans E\u015fleme\/Harita (SAM) bi\u00e7imi, referans dizilere kar\u015f\u0131 ok e\u015flemelerini depolamak i\u00e7in genel bir bi\u00e7imdir ve farkl\u0131 s\u0131ralama platformlar\u0131 taraf\u0131ndan \u00fcretilen k\u0131sa ve uzun oklar (128 Mbp'ye kadar) destekler. Stil a\u00e7\u0131s\u0131ndan esnektir, boyutu k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fcr, rastgele eri\u015fimi verimlidir ve 1000 Genomlar Projesi'nden al\u0131nan e\u015flemelerin format\u0131d\u0131r. SAMtools, indeksleme, varyant \u00e7a\u011f\u0131r\u0131c\u0131 ve e\u015fleme g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleyici gibi ok e\u015flemelerini SAM format\u0131nda i\u015flemek i\u00e7in \u00e7e\u015fitli yard\u0131mc\u0131 programlar uygular ve bu nedenle ok e\u015flemelerini i\u015flemek i\u00e7in evrensel ara\u00e7lar sa\u011flar.\n\nUYGUNLULUK: http:\/\/samtools.sourceforge.net."}
{"_id":"2119889","title":"Characterization of two classes of small molecule inhibitors of Arp2\/3 complex","text":"Aktin ipliklerinin Arp (Aktin \u0130lgili Protein) 2\/3 kompleksi taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen polimerizasyonu, bir\u00e7ok t\u00fcr h\u00fccresel hareketleri destekler. Ancak, n\u00f6ronal b\u00fcy\u00fcme konlar\u0131n\u0131n yol bulma gibi s\u00fcre\u00e7lerde Arp2\/3 kompleksi ile di\u011fer aktin iplik\u00e7i\u011fi n\u00fckleasyon mekanizmalar\u0131 aras\u0131ndaki g\u00f6receli katk\u0131lar konusunda hala sorular vard\u0131r; bu, canl\u0131 h\u00fccrelerde Arp2\/3 kompleksi'ni geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc olarak inhibe etmek i\u00e7in basit y\u00f6ntemlerin olmamas\u0131ndan kaynaklanmaktad\u0131r. Burada, Arp2\/3 kompleksi'nin n\u00fckleasyon yetene\u011fini inhibe eden iki s\u0131n\u0131f k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl tan\u0131ml\u0131yoruz. CK-0944636, Arp2 ve Arp3 aras\u0131nda ba\u011flanarak, Arp2 ve Arp3'\u00fcn aktif konuma hareketini engelleyen gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. CK-0993548, Arp3'\u00fcn hidrofobik \u00e7ekirde\u011fine girerek ve onun yap\u0131s\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek konumu al\u0131r. Her iki bile\u015fik s\u0131n\u0131f\u0131 da Listeria taraf\u0131ndan aktin iplik\u00e7i\u011fi kuyruklar\u0131n\u0131 ve monositler taraf\u0131ndan podozomlar\u0131 olu\u015fturmay\u0131 engeller. Farkl\u0131 mekanizmalarla \u00e7al\u0131\u015fan iki inhibit\u00f6r, canl\u0131 h\u00fccrelerde Arp2\/3 kompleksi'ni incelemek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir yakla\u015f\u0131m sa\u011flar."}
{"_id":"2121272","title":"Stresses at the cell-to-substrate interface during locomotion of fibroblasts","text":"Son teknoloji geli\u015ftirmeleri, elastik substrat y\u00f6ntemini kullanarak tek hareketli h\u00fccrelerin uygulad\u0131\u011f\u0131 gerilimleri uzamsal olarak \u00e7\u00f6z\u00fcmlenmesini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bu geli\u015fmeleri kullanarak, 3T3 fibroblastlar\u0131n\u0131n sabit hareket halinde uygulad\u0131\u011f\u0131 gerilimleri haritalamak i\u00e7in uygulad\u0131k. Elde edilen g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler yakla\u015f\u0131k 5 mikrometre uzamsal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck ve yakla\u015f\u0131k 10(2) kdyn\/cm2 (10(4) pN\/mikrometre2) maksimum yo\u011funlu\u011fa sahiptir. Yakla\u015f\u0131k 0.2 dyn'lik fibroblast hareketinin itici itici kuvveti, \u00f6nde gelen kenardan 15 mikrometre i\u00e7inde substrat \u00fczerine aktar\u0131l\u0131r. Bu g\u00f6zlemler, fibroblast\u0131n lamellipodunun yo\u011fun gerilme stresi \u00fcretebildi\u011fini g\u00f6sterir. H\u00fccre g\u00f6vdesi ve arka k\u0131s\u0131m, bu eylemin tamamen taraf\u0131ndan \u00e7ekilerek mekanik olarak pasif yap\u0131lar gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"2130391","title":"Cancer-associated adipocytes exhibit an activated phenotype and contribute to breast cancer invasion.","text":"Erken yerel t\u00fcm\u00f6r istilas\u0131, meme kanserinde kanser h\u00fccreleri ve olgun adipositler aras\u0131nda olas\u0131 bir kar\u015f\u0131la\u015fmaya yol a\u00e7ar, ancak bu ya\u011f h\u00fccrelerinin t\u00fcm\u00f6r ilerlemesindeki rol\u00fc net de\u011fildir. Biz, murin ve insan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin olgun adipositlerle birlikte in vitro ve in vivo olarak artan istila kapasitelerine sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, orijinal iki boyutlu bir birlikte k\u00fclt\u00fcr sistemi kullanarak. Benzer \u015fekilde, kanser h\u00fccreleriyle birlikte yeti\u015ftirilen adipositler de lipidazma ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumu ile ili\u015fkili olgun adiposit i\u015faret\u00e7ilerinin azalmas\u0131 gibi de\u011fi\u015ftirilmi\u015f bir fenotip sergiliyor, bu da proteazlar\u0131n (\u00f6rne\u011fin, matris metaloproteinaz-11) ve pro-enflamatuar sitokinlerin (interleukin [IL]-6, IL-1\u03b2) a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ile karakterize edilen etkinle\u015ftirilmi\u015f bir duruma sahip olduklar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. IL-6 i\u00e7in, bu pro-istila etkisini edinmede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, insan meme t\u00fcm\u00f6rlerinde bu de\u011fi\u015ftirilmi\u015f adipositlerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 imm\u00fcnohistokimya ve nicel PCR ile do\u011fruluyoruz. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, daha b\u00fcy\u00fck boyutlarda ve\/veya lenf d\u00fc\u011f\u00fcmleri dahilinde t\u00fcm\u00f6rler, t\u00fcm\u00f6r \u00e7evresindeki adipositlerde daha y\u00fcksek IL-6 seviyeleri sergiliyor. T\u00fcm verilerimiz, (i) istila eden kanser h\u00fccrelerinin \u00e7evresindeki adipositleri dramatik olarak etkiledi\u011fini; (ii) peritumoral adipositlerin de\u011fi\u015ftirilmi\u015f bir fenotip ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin \u00f6zelliklerini\/fenotipini de\u011fi\u015ftiren ve daha agresif davran\u0131\u015fa yol a\u00e7an belirli biyolojik \u00f6zelliklere sahip oldu\u011funu; ve (iii) kanser ili\u015fkili adipositlerin (CAA) t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin \u00f6zelliklerini\/fenotipini de\u011fi\u015ftirerek daha agresif davran\u0131\u015fa yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde destekliyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, kanser h\u00fccreleri taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen ve t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini te\u015fvik eden son derece karma\u015f\u0131k bir k\u00f6t\u00fc d\u00f6ng\u00fcy\u00fc destekleyen yenilik\u00e7i bir kavram\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde destekliyor, bu da obez hastalarda artabilir."}
{"_id":"2138767","title":"Prevalence of cardiovascular disease risk factor in the Chinese population: the 2007-2008 China National Diabetes and Metabolic Disorders Study.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nKardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD), \u00c7in n\u00fcfusunda en yayg\u0131n ve en \u00e7ok sakatl\u0131\u011fa neden olan hastal\u0131kt\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, 2007-2008 \u00c7in Ulusal Diyabet ve Metabolik Bozukluklar \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'ndan elde edilen verileri analiz ederek kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rleri ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmayan KVD'lerin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemektir.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\n46.239 yeti\u015fkin (20 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc) bireyden olu\u015fan ulusal bir \u00f6rneklem, \u00e7ok a\u015famal\u0131 stratifiye y\u00f6ntemle rastgele se\u00e7ildi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rleri, KVD tan\u0131s\u0131, fel\u00e7, diyabet ve aile \u00f6yk\u00fcs\u00fc kaydedildi ve a\u011f\u0131z glikoz tolerans\u0131 testi veya standart bir \u00f6\u011f\u00fcn testi yap\u0131ld\u0131. Konular, \u00e7e\u015fitli \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmayan KVD'leri bildirdi. SUDAAN yaz\u0131l\u0131m\u0131, t\u00fcm a\u011f\u0131rl\u0131kland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f istatistiksel analizler i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131 ve P < 0,05 istatistiksel olarak anlaml\u0131 olarak kabul edildi. Erkeklerde koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131, fel\u00e7 ve KVD'lerin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 s\u0131ras\u0131yla %0,74, %1,07 ve %1,78 idi; kad\u0131nlarda ise %0,51, %0,60 ve %1,10 idi. KVD'lerin varl\u0131\u011f\u0131, hem erkeklerde hem de kad\u0131nlarda ya\u015fla birlikte art\u0131yordu. Erkeklerde ve kad\u0131nlarda a\u015f\u0131r\u0131 kilo veya obezite, hipertansiyon, dislipidemi ve hiperglisemi yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 s\u0131ras\u0131yla %36,67, %30,09, %67,43 ve %26,69; %29,77, %24,79, %63,98 ve %23,62 idi. Toplam 46.239 hasta \u00f6rnekleminde, 1, 2, 3 veya \u22654 tan\u0131mlanm\u0131\u015f risk fakt\u00f6r\u00fcnden (yani sigara i\u00e7mek, a\u015f\u0131r\u0131 kilo veya obezite, hipertansiyon, dislipidemi veya hiperglisemi) etkilenen hastalar\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 s\u0131ras\u0131yla %31,17, %27,38, %17,76 ve %10,19 idi. Cinsiyet ve ya\u015fa g\u00f6re ayarlamadan sonra, 1, 2, 3 veya \u22654 risk fakt\u00f6r\u00fcne sahip hastalarda K"}
{"_id":"2138843","title":"Microvascular and Macrovascular Complications of Diabetes","text":"Diyabet, hiperglisemi ile karakterize edilen kronik bir hastal\u0131k grubudur. Modern t\u0131bbi bak\u0131m, hiperglisemiyi \u00f6nlemek ve kontrol alt\u0131na almak i\u00e7in ya\u015fam tarz\u0131 ve farmas\u00f6tik m\u00fcdahalelerin geni\u015f bir yelpazesini kullan\u0131r. V\u00fccudun dokular\u0131na yeterli glikoz tedariki sa\u011flanmas\u0131 d\u0131\u015f\u0131nda, diyabet tedavisinin amac\u0131, dokular\u0131n hiperglisemiden zarar g\u00f6rme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltmakt\u0131r. V\u00fccudun hiperglisemiden korunmas\u0131n\u0131n \u00f6nemi yads\u0131namaz; insan vask\u00fcler a\u011fac\u0131na do\u011frudan ve dolayl\u0131 etkileri, hem tip 1 hem de tip 2 diyabette morbidite ve mortalitenin ana kayna\u011f\u0131d\u0131r. Genel olarak, hiperglisemin zararl\u0131 etkileri makrovask\u00fcler komplikasyonlar (koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131, periferik arter hastal\u0131\u011f\u0131 ve fel\u00e7) ve mikrovask\u00fcler komplikasyonlar (diyabetik nefropati, n\u00f6ropati ve retinopati) olarak ayr\u0131l\u0131r. Doktorlar\u0131n diyabet ve vask\u00fcler hastal\u0131k aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi anlamas\u0131 \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc diyabetin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde artmaya devam ediyor ve bu komplikasyonlar\u0131n birincil ve ikincil \u00f6nlenmesi i\u00e7in klinik ara\u00e7lar da geni\u015fliyor. ### Diyabetik Retinopati Diyabetik retinopati, diyabetin en yayg\u0131n mikrovask\u00fcler komplikasyonu olabilir. Her y\u0131l sadece Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde yakla\u015f\u0131k 10.000 yeni k\u00f6rl\u00fck vakas\u0131na neden oluyor.1 Diyabetik retinopati veya diyabetin di\u011fer mikrovask\u00fcler komplikasyonlar\u0131n\u0131n geli\u015fme riski, hem hipergliseminin s\u00fcresi hem de \u015fiddetiyle ilgilidir. Tip 2 diyabetli hastalarda diyabetik retinopati geli\u015fimi, hem hipergliseminin \u015fiddeti hem de hipertansiyonun varl\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkili bulunmu\u015ftur, UKPDS (Birle\u015fik Krall\u0131k Diyabet \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131) ve \u00e7o\u011fu tip 1 diyabetli hasta 20 y\u0131l i\u00e7inde tan\u0131 konduktan sonra retinopati belirtileri g\u00f6sterir.2,3 Retinopati, tip 2 diyabetli hastalarda tan\u0131n\u0131n konulmas\u0131ndan 7 y\u0131l \u00f6nce bile geli\u015febilir.1 Diyabetin retinopatiye nas\u0131l yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131na dair birka\u00e7 \u00f6nerilen patolojik mekanizma vard\u0131r\u2026"}
{"_id":"2139357","title":"Involvement of S-nitrosylation of actin in inhibition of neurotransmitter release by nitric oxide","text":"ARKA PLAN Nitrik oksit (NO) ile a\u011fr\u0131 iletiminin d\u00fczenlenmesindeki rol\u00fc hala tart\u0131\u015fmal\u0131 bir konudur, pro-nociceptif ve\/veya anti-nociceptif. Se\u00e7ici cistein kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n proteinlerde geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc post-translasyonel modifikasyonu olan S-nitrosilasyon, NO'nun bir sinyal molek\u00fcl\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6rmesinde \u00f6nemli bir mekanizma olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Omurilikte S-nitrosilasyonun olu\u015fmas\u0131 ve a\u011fr\u0131 iletimini mod\u00fcle edebilecek hedefleri netle\u015fmemi\u015ftir. \"Biotin-switch\" y\u00f6ntemi ve matris destekli lazer desorpsiyon\/iyonizasyon zaman u\u00e7u\u015fu k\u00fctle spektrometresi, S-nitrosilasyonlu proteinleri tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7LAR Burada, omurili\u011fin ana S-nitrosilasyonlu proteini olarak aktini, S-nitroso-N-asetil-L-penisilinamin (SNAP) adl\u0131 NO ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131 ile nitrosile etti\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, aktin, omurilik homojenat\u0131n\u0131n S2 fraksiyonunda, P2 fraksiyonundan daha fazla nitrosilasyona u\u011fram\u0131\u015ft\u0131r. PC12 h\u00fccrelerine SNAP ile tedavi, aktinin h\u0131zl\u0131 S-nitrosilasyonuna ve h\u00fccrelerden dopamin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n inhibisyonuna neden oldu. Cytochalasin B gibi, aktini depolymerize eden bir madde, SNAP, zar\u0131n hemen alt\u0131ndaki filamanl\u0131 aktin sitoplazmik iskeletinin miktar\u0131n\u0131 azaltt\u0131. Dopamin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n inhibisyonu, sodyum guanyl siklas\u0131 ve cGMP ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz inhibit\u00f6rleri ile de azalt\u0131lmad\u0131. SONU\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fma, omurili\u011fin ana S-nitrosilasyonlu proteini olarak aktinin g\u00f6sterilmesini ve NO'nun, cGMP ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz taraf\u0131ndan bilinen fosforilasyona ek olarak, n\u00f6rotransmitter sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 do\u011frudan d\u00fczenlemek i\u00e7in S-nitrosilasyonu kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"2140497","title":"Independent Association of Lobular Involution and Mammographic Breast Density With Breast Cancer Risk","text":"\nARKA PLAN Lob\u00fcler atrofiye, ya da meme lob\u00fcllerinin ya\u015fa ba\u011fl\u0131 olarak k\u00fc\u00e7\u00fclmesi, meme kanseri riskinin tersine ili\u015fkili olup, meme grafik yo\u011funlu\u011fu (MGY) meme kanseri riskinin pozitif olarak ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Y\u00d6NTEMLER Benign meme hastal\u0131\u011f\u0131 olan kad\u0131nlarda (n = 2666) lob\u00fcler atrofiye ve meme grafik yo\u011funlu\u011fu (MGY) ile meme kanseri riski aras\u0131ndaki ba\u011f\u0131ms\u0131z ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in, 1 Ocak 1985 ile 31 Aral\u0131k 1991 tarihleri aras\u0131nda Mayo Klinik'de te\u015fhis edilen ve te\u015fhisinden 6 ay i\u00e7inde bir meme grafi\u011fi bulunan benign meme hastal\u0131\u011f\u0131 olan kad\u0131nlarda i\u00e7 i\u00e7e bir kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Kad\u0131nlar\u0131 ortalama 13,3 y\u0131l boyunca takip ederek herhangi bir meme kanseri vakas\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 belgelendirdik. Lob\u00fcler atrofiye, hi\u00e7, k\u0131smi veya tam olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131; parankim deseni, Wolfe s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 kullan\u0131larak N1 (yo\u011fun olmayan), P1, P2 (meme dokusunun %25'inden az\u0131 veya %25'den fazlas\u0131 taraf\u0131ndan i\u015fgal edilen) veya DY (\u00e7ok yo\u011fun) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Lob\u00fcler atrofiye ve MGY'nin meme kanseri riski \u00fczerindeki ili\u015fkilerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, MGY'yi ayarlam\u0131\u015f ayarlanm\u0131\u015f Cox orant\u0131l\u0131 risk modeli kullan\u0131larak risk oranlar\u0131 (HR) ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI) hesapland\u0131. T\u00fcm istatistiksel anlaml\u0131l\u0131k testleri iki tarafl\u0131yd\u0131. SONU\u00c7LAR MGY'yi ayarlad\u0131ktan sonra, hi\u00e7 veya k\u0131smi lob\u00fcler atrofiye sahip olmak, tam atrofiye sahip olmaktan daha y\u00fcksek bir meme kanseri riskiyle ili\u015fkilidir (hi\u00e7: meme kanseri olu\u015fma riski i\u00e7in HR = 2,62, %95 CI = 1,39-4,94; k\u0131smi: meme kanseri olu\u015fma riski i\u00e7in HR = 1,61, %95 CI = 1,03-2,53; P(trend) = .002). Benzer \u015fekilde, atrofiyi ayarlad\u0131ktan sonra, yo\u011fun meme dokusu olanlar\u0131n, yo\u011fun olmayanlara k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir meme kanseri riskiyle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya oldu\u011fu g\u00f6zlemlendi (DY i\u00e7in: meme kanseri olu\u015fma riski i\u00e7in HR"}
{"_id":"2140513","title":"Pleiotropy as a mechanism to stabilize cooperation","text":"\u00c7o\u011fu gen bir\u00e7ok \u00f6zelli\u011fe etki eder. Bu fenomen, pleiotropi olarak bilinir ve evrim \u00fczerinde \u00f6nemli bir k\u0131s\u0131tlama olu\u015fturur, \u00e7\u00fcnk\u00fc bir \u00f6zelli\u011fin adaptif de\u011fi\u015fimi, ayn\u0131 genler taraf\u0131ndan etkilenen di\u011fer \u00f6zelliklerin bozulmas\u0131na neden olabilir. Burada, pleiotropinin beklenmedik bir etkisi ve en gizemli adaptasyonlardan biri olan i\u015fbirli\u011fi yarar\u0131na olabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Sosyal am\u00f6ba Dictyostelium discoideum'da (D. discoideum) muhte\u015fem bir i\u015fbirli\u011fi eylemi ger\u00e7ekle\u015fir; baz\u0131 h\u00fccreler, di\u011fer h\u00fccreleri yukar\u0131 tutan bir sap olu\u015fturmak i\u00e7in \u00f6l\u00fcr ve \u00fcreme sporlar\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. D. discoideum'da bir gen, dimA'y\u0131 tan\u0131mlad\u0131k, bu genin iki z\u0131t etkisi vard\u0131r. Bu gen, sap h\u00fccrelerine d\u00f6n\u00fc\u015fen prestalk h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 tetikleyen sinyal molek\u00fcl\u00fc DIF-1'i almak i\u00e7in gereklidir. DIF-1'i g\u00f6rmezden gelmek ve prestalk h\u00fccre olmamak, h\u00fccrelerin sap olu\u015fturmaktan ka\u00e7\u0131narak hile yapmas\u0131na izin vermelidir. Ancak, do\u011fal tip h\u00fccreleri i\u00e7eren k\u00fcmelerde, dimA geninin eksikli\u011fi, sporlardan d\u0131\u015flanmaya neden olur. Bu, sap ve spor olu\u015fumunun pleiotropik ba\u011flant\u0131s\u0131, D. discoideum'da hile yapma potansiyelini s\u0131n\u0131rlar, \u00e7\u00fcnk\u00fc prestalk h\u00fccre \u00fcretimini ihmal etmek, spor say\u0131s\u0131nda daha da b\u00fcy\u00fck bir azalmaya neden olur. Biz, hile ve ki\u015fisel maliyetler aras\u0131nda pleiotropik ba\u011flant\u0131lar\u0131n evriminin, i\u015fbirli\u011fi adaptasyonlar\u0131n\u0131 istikrara kavu\u015fturabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"2147704","title":"The homeobox gene goosecoid controls cell migration in Xenopus embryos.","text":"Goosecoid (gsc), Xenopus embriyosunda gastrula a\u015famas\u0131n\u0131n dorsal blastopore lipinde \u00f6zel olarak ifade edilen bir homeobox geni olarak kabul edilir ve Spemann organizat\u00f6r fenomeni i\u00e7in \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. V\u00fccuttaki h\u00fccrelerin kaderini takip etmek ve zaman i\u00e7inde mikroskop kullanarak, gsc mRNA'y\u0131 mikro enjekte edilen embriyosal h\u00fccrelerin kaderini izlemek i\u00e7in lineage tracing ve zaman atlamal\u0131 mikroskopik teknikler kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Mikro enjekte edilen gsc, kom\u015fu enjekte edilmemi\u015f h\u00fccreleri ikiz dorsal eksene \u00e7ekmek gibi, h\u00fccre \u00f6zerk olmayan etkilere sahiptir. Ventral blastomere h\u00fccrelerine ektope gsc mRNA ifadesi ve dorsal blastomere h\u00fccrelerinde gsc'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, embriyonun \u00f6n k\u0131sm\u0131na do\u011fru h\u00fccre hareketini tetikler. Sonu\u00e7lar, gsc'nin gruptaki h\u00fccrelerin gastr\u00fclasyon hareketlerini kontrol etmede bir i\u015flevi oldu\u011funu, ancak ayr\u0131lm\u0131\u015f h\u00fccrelerde de\u011fil, ve bir omurgal\u0131 homeobox geninin b\u00f6lge \u00f6zg\u00fcl h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2151983","title":"Epigenetic switch involved in activation of pioneer factor FOXA1-dependent enhancers.","text":"Transkripsiyon fakt\u00f6rleri (TF'ler), memelilerin genomlar\u0131nda bulunan cis-d\u00fczenleyici \u00f6\u011felere (CD\u00d6'ler) \u00f6zel olarak ba\u011flan\u0131r. Bu CD\u00d6'ler aras\u0131nda, geli\u015fim ve farkl\u0131la\u015fma s\u0131ras\u0131nda gen ifadesinin d\u00fczenlenmesinde anahtar roller oynayan g\u00fc\u00e7lendiriciler bulunur. Kromatinin TF i\u015flevlerini kontrol etmedeki merkezi d\u00fczenleyici rol\u00fc tan\u0131nmas\u0131na ra\u011fmen, bu g\u00fc\u00e7lendiricilerin kromatin yap\u0131s\u0131 ve nas\u0131l kuruldu\u011fu konusunda \u00f6\u011frenilecek \u00e7ok \u015fey vard\u0131r. Burada, FOXA1 adl\u0131 bir \u00f6nc\u00fc transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn bu cis-d\u00fczenleyici noktalara transkripsiyon yetkinli\u011fini tetikledi\u011fini analiz ettik. \u00d6nemli olan, FOXA1'\u0131n lokal DNA hipometilasyon g\u00f6steren genomik b\u00f6lgelere ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve h\u00fccre tipi spesifik kromatin rekrutasyonunun bu ba\u011flanma sitelerinin DNA metilasyon d\u00fczeylerindeki farkl\u0131l\u0131klarla ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Sinir farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 bir model olarak kullanarak, FOXA1 ifadesinin ind\u00fcklenmesi ve daha sonra g\u00fc\u00e7lendiricilere rekrutasyonunun DNA demetilasyonu ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdik. E\u015f zamanl\u0131 olarak, bu g\u00fc\u00e7lendiricilerde histon H3 lisin 4 metilasyonu da indi. Bu epigenetik de\u011fi\u015fiklikler hem FOXA1 ba\u011flanmas\u0131n\u0131 stabilize edebilir hem de sonraki transkripsiyonel d\u00fczenleyici etkicilerin rekrutasyonuna izin verebilir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, FOXA1'a ba\u011fl\u0131 g\u00fc\u00e7lendiriciler, rapor\u00f6r yap\u0131lar\u0131 i\u00e7ine klonland\u0131klar\u0131nda, h\u00fccre tipi spesifikliklerini tekrarlayabildi. Ancak, DNA metilasyonu bu aktiviteleri engelledi. Bu nedenle, bu g\u00fc\u00e7lendiriciler, aktivitelerinin FOXA1 taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen bir epigenetik anahtarla g\u00fc\u00e7lendirilmesi gereken, i\u00e7sel h\u00fccre tipi spesifik d\u00fczenleyici b\u00f6lgelerdir."}
{"_id":"2158500","title":"Leptin treatment ameliorates anxiety in ob\/ob obese mice.","text":"Ob\/ob farecilerin leptin al\u0131m\u0131n\u0131n kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015flar\u0131 etkiledi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. 5 g\u00fcn boyunca tekrarlanan intraperitoneal leptin uygulamalar\u0131 yap\u0131ld\u0131. Kayg\u0131, standart y\u00fckseltilmi\u015f art\u0131 labirentte de\u011ferlendirildi. G\u00fcnl\u00fck olarak v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Tekrarlanan leptin uygulamalar\u0131, a\u00e7\u0131k kollar\u0131n toplam giri\u015flerinin y\u00fczdesinde ve toplam giri\u015f say\u0131s\u0131nda anlaml\u0131 bir art\u0131\u015fa neden oldu. Tedavi sonras\u0131 v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 %13,2 oran\u0131nda anlaml\u0131 \u015fekilde azald\u0131. Leptin tedavisi, ob\/ob farelerde hem obeziteyi hem de kayg\u0131y\u0131 iyile\u015ftirdi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, obezite tedavisinin psikolojik problemlerin \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7abilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2158516","title":"Predicting new molecular targets for known drugs","text":"\u0130la\u00e7lar se\u00e7ici olarak tasarlanm\u0131\u015f olsa da, en az\u0131ndan baz\u0131lar\u0131 birka\u00e7 fizyolojik hedefe ba\u011flan\u0131r, yan etkiler ve etkinli\u011fi a\u00e7\u0131klar. \u00c7\u00fcnk\u00fc bir\u00e7ok ila\u00e7-hedef kombinasyonu var, bunlar\u0131 hesaplamal\u0131 olarak ke\u015ffetmek faydal\u0131 olur. Burada, 3.665 ABD G\u0131da ve \u0130la\u00e7 \u0130daresi (FDA) onayl\u0131 ve ara\u015ft\u0131rma ila\u00e7lar\u0131n\u0131 y\u00fczlerce hedefe kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k, her hedefi ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 ile tan\u0131mlad\u0131k. \u0130la\u00e7lar ve ba\u011flay\u0131c\u0131 k\u00fcmeleri aras\u0131ndaki kimyasal benzerlikler, binlerce beklenmedik ili\u015fkiyi \u00f6ng\u00f6rd\u00fc. Otuz tanesi deneysel olarak test edildi, bunlara Prozac'\u0131n beta(1) resept\u00f6r\u00fcn\u00fc inhibe eden ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 inhibit\u00f6r\u00fc, Vadilex'in iyon kanal\u0131 ilac\u0131 olarak 5-hidroksitriptamin (5-HT) ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131n\u0131 inhibe etmesi ve Rescriptor'un histamin H(4) resept\u00f6r\u00fcn\u00fc enzim inhibit\u00f6r\u00fc olarak antagonize etmesi dahildir. Genel olarak, 23 yeni ila\u00e7-hedef ili\u015fkisi onayland\u0131, bunlardan be\u015f tanesi g\u00fc\u00e7l\u00fc (<100 nM) idi. Fizyolojik \u00f6nemi do\u011frulanm\u0131\u015f bir ili\u015fki, DMT (N,N-dimetiltryptamin) ilac\u0131n\u0131n serotoninik resept\u00f6rlere etkisiydi, bu da bir farede knockout mouse ile teyit edildi. Kimyasal benzerlik yakla\u015f\u0131m\u0131 sistematik ve kapsaml\u0131 bir yakla\u015f\u0131md\u0131r ve bir\u00e7ok ilac\u0131n yan etkileri ve yeni g\u00f6stergeleri hakk\u0131nda fikir verebilir."}
{"_id":"2159648","title":"Bone loss and vascular calcification: A bi-directional interplay?","text":"Vask\u00fcler kalsifikasyon (VC), kardiyovask\u00fcler morbidite ve mortalite i\u00e7in tan\u0131nan olumsuz bir tahmin fakt\u00f6r\u00fc olarak kabul edilir. Daha \u00f6nce pasif ve dejeneratif olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen VC, \u015fimdi kemik olu\u015fumu gibi bir aktif s\u00fcre\u00e7 olarak tan\u0131nmaktad\u0131r ve kemik geli\u015fimi ve metabolizmas\u0131 ile ortak bir dizi histopatolojik \u00f6zellik, mineral bile\u015fimi ve ba\u015flatma mekanizmalar\u0131 payla\u015fmaktad\u0131r. Oksidatif stres ve iltihap, hem VC hem de osteoporoz (OP) i\u00e7in temel fakt\u00f6rlerdir. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 kemik metabolizmas\u0131nda \u00f6ncelikle dahil olan biyokimyasal fakt\u00f6rler, VC'yi de d\u00fczenler. Bu biyomark\u00f6rler aras\u0131nda D vitamini, osteoprotegerin, osteopontin, matris Gla proteini, katepsin K, fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-23 ve fetuin-A bulunur. Bu \u00e7ok kontrol edilen d\u00fczenleyici a\u011fa, birden fazla i\u00e7 i\u00e7e geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve organlar aras\u0131 ileti\u015fimle daha iyi bir anlay\u0131\u015f, ya\u015flanan n\u00fcfusta kalsifikasyon hastal\u0131\u011f\u0131 ve OP'nin artan yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltmaya yard\u0131mc\u0131 olabilir ve her iki duruma y\u00f6nelik ortak \u00f6nleyici ve terap\u00f6tik m\u00fcdahalelerin ilerlemesine katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"2177022","title":"Immobilized chemokine fields and soluble chemokine gradients cooperatively shape migration patterns of dendritic cells.","text":"Kimyokinler, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyerek, ya y\u00f6nlendirilmi\u015f ya da rastgele g\u00f6\u00e7\u00fc tetikleyerek ve h\u00fccre yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 ind\u00fcklemek i\u00e7in integrinleri etkinle\u015ftirerek \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Dendritik h\u00fccre (DC) g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc analiz ederek, bu farkl\u0131 h\u00fccresel yan\u0131tlar\u0131n dokular i\u00e7inde sunulan kimyokinin moduna ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Y\u00fczeyde sabitlenmi\u015f kimyokin CCL21, CC-kimyokin resept\u00f6r\u00fc 7 (CCR7) i\u00e7in heparan s\u00fclfat ba\u011flay\u0131c\u0131 ligand\u0131, DC'lerin rastgele hareketini tetikledi ve bu hareket, kimyokini sunan y\u00fczeye ba\u011fl\u0131 kald\u0131 \u00e7\u00fcnk\u00fc integrin yoluyla yap\u0131\u015fmay\u0131 tetikledi. CCL21'e do\u011frudan temas etti\u011finde, DC'ler, CCL21'in yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan kal\u0131nt\u0131lar\u0131 kesti, b\u00f6ylece onu kat\u0131 fazdan serbest b\u0131rakt\u0131. \u00c7\u00f6z\u00fcn\u00fcr CCL21, ikinci CCR7 ligan\u0131 olan CCL19'un i\u015flevini taklit eder, bu da yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan kal\u0131nt\u0131lardan yoksun ve \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr gradyanlar olu\u015fturur. Her iki \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr CCR7 ligan\u0131 da chemotaktik hareket tetikledi, ancak y\u00fczey yap\u0131\u015fmas\u0131 tetiklemedi. Yap\u0131\u015fkan rastgele g\u00f6\u00e7 ve y\u00f6nlendirilmi\u015f y\u00f6nlendirme, ikincil lenfatik organlarda g\u00f6zlemlenen h\u00fccresel dinamiklere benzer dinamik ancak mekansal olarak k\u0131s\u0131tl\u0131 hareket kal\u0131plar\u0131 \u00fcretmek i\u00e7in birlikte \u00e7al\u0131\u015f\u0131r."}
{"_id":"2192419","title":"Local proliferation dominates lesional macrophage accumulation in atherosclerosis","text":"Aterojeneseyi tetikleyen iltihapl\u0131 yan\u0131t s\u0131ras\u0131nda, makrofajlar giderek geni\u015fleyen arter duvar\u0131nda birikir. Dola\u015fan monositlerin lesyonel makrofajlara neden oldu\u011fu g\u00f6zlemlenmesi, monosit infiltrasyonunun makrofaj birikimi \u00fczerinde hakim oldu\u011funu g\u00f6steren kavram\u0131 g\u00fc\u00e7lendirdi. Ancak son \u00e7al\u0131\u015fmalar, baz\u0131 iltihapl\u0131 ba\u011flamlarda makrofaj birikiminin monosit rekrutman\u0131na ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu nedenle, aterosklerozda makrofaj birikiminin arkas\u0131ndaki mekanizmaya yeniden bakt\u0131k. Fareli aterosklerotik lezyonlarda, makrofajlar\u0131n 4 hafta sonra h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde yenilenti\u011fini bulduk. Bu deneysel aterosklerozlarda makrofajlar\u0131n yenilenmesi, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde yerel makrofaj proliferasyonuna ba\u011fl\u0131d\u0131r, monosit ak\u0131m\u0131na de\u011fil. Mikro ortam, SR-A (Scavenger Receptor A) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla makrofaj proliferasyonunu d\u00fczenler. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, aterosklerozda makrofaj proliferasyonunu bir anahtar olay olarak ortaya koyar ve makrofaj kendi yenilenmesini kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k i\u00e7in bir tedavi hedefi olarak belirler."}
{"_id":"2194320","title":"Enzymatically active lysosomal proteases are associated with amyloid deposits in Alzheimer brain.","text":"Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 olan bireylerin beyinlerinde beta-amyloid olu\u015fumunun olu\u015fmas\u0131, bir membranla ili\u015fkili \u00f6nc\u00fc proteinin proteolitik par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 gerektirir. Bu s\u00fcre\u00e7te rol alabilecek proteazlar hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Katapsinler normalde i\u00e7sel proteolitik enzimler olup lizozomlarla ili\u015fkilidir; ancak Alzheimer beyinlerinden al\u0131nan kesitlerde katapsin D ve katapsin B'ye kar\u015f\u0131 antiserumla boyand\u0131ktan sonra, senil plakalarda da y\u00fcksek d\u00fczeyde imm\u00fcnoreaktivite tespit edildi. Kontrol beyinlerinde veya n\u00f6rolojik hastal\u0131\u011f\u0131 olmayan ya\u015f\u0131t bireylerin beyinlerinde veya Huntington hastal\u0131\u011f\u0131 veya Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalar\u0131n beyinlerinde d\u0131\u015fsal katapsin imm\u00fcnoreaktivite siteleri g\u00f6r\u00fclmedi. Neokorteks kesitlerinde katapsin D ve katapsin B'nin in situ enzim histokimyas\u0131, sentetik peptidler ve protein substratlar\u0131 kullan\u0131larak g\u00f6sterildi ki, senil plakalar en y\u00fcksek d\u00fczeyde enzim olarak aktif katapsin seviyelerine sahipti. Mikroskobik d\u00fczeyde, senil plakalardaki katapsin imm\u00fcnoreaktivitesi \u00f6ncelikle lizosomal yo\u011fun cisimcikler ve lipofuskin gran\u00fclleri gibi d\u0131\u015fsal yap\u0131lara lokalize edildi. Benzer yap\u0131lar Alzheimer neokorteksindeki dejenerasyona u\u011frayan n\u00f6ronlarda bol miktarda bulundu ve baz\u0131 senil plakalar i\u00e7inde par\u00e7alanma a\u015famalar\u0131nda \u00e7e\u015fitli seviyelerde katapsin y\u00fckl\u00fc n\u00f6ron perikaryalar\u0131 g\u00f6r\u00fclebildi. Senil plakalarda anormal \u015fekilde konumlanm\u0131\u015f enzim olarak aktif lizosomal proteazlar\u0131n y\u00fcksek seviyeleri, beta-amyloid olu\u015fumunu medyate edebilecek aday enzimler i\u00e7in kan\u0131t sa\u011flar. \u00d6neriyoruz ki, senil plakalardaki amyloid \u00f6nc\u00fc protein, \u00f6ncelikle dejenerasyona u\u011frayan n\u00f6ronlardan kaynaklanan lizosomal proteazlar taraf\u0131ndan i\u015flenir. Katapsinlerin s\u0131k\u0131ca d\u00fczenlenmi\u015f i\u00e7sel ortamdan ka\u00e7mas\u0131, birikmekte olan amyloid \u00f6nc\u00fc proteinin anormal bir dizi proteolitik par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in bir temel sa\u011flar."}
{"_id":"2205779","title":"Gastric juice miR-129 as a potential biomarker for screening gastric cancer","text":"MikroRNA'lar (miRNA'lar), mide kanseri olu\u015fumu ve geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda kritik roller oynar. Geleneksel serolojik testler mide kanseri taramas\u0131 i\u00e7in hassasiyet ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck s\u0131n\u0131rlamalar\u0131na sahiptir. Mide kanseri biyomarker'\u0131 olarak kullan\u0131lmak \u00fczere periferik kan i\u00e7inde birka\u00e7 miRNA kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, bu miRNA'lar\u0131n \u00e7o\u011fu \u00e7e\u015fitli kanser t\u00fcrlerinde payla\u015f\u0131l\u0131r. Mide suyu dokusal \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc sayesinde, burada mide kanseri taramas\u0131 i\u00e7in mide suyu miR-129-1\/2'yi kullanman\u0131n uygulanabilirli\u011fini inceledik. Toplamda, mide kanseri, mide \u00fclseri, atrofik gastrit, minimal gastrit hastalar\u0131 veya normal mukozaya sahip bireylerden 141 mide suyu \u00f6rne\u011fi gastroskopi ile topland\u0131. Mide suyu miR-129-1\/2 seviyeleri nicel ters transkripsiyon-polimeraz zincir reaksiyonu ile tespit edildi. Mide kanseri hastalar\u0131n\u0131 iyi mide hastal\u0131klar\u0131 olan hastalardan ay\u0131rmak i\u00e7in bir al\u0131c\u0131 i\u015fletme karakteristik (ROC) e\u011frisi \u00e7izildi. Mide kanseri olan hastalar\u0131n, iyi mide hastal\u0131klar\u0131 olan hastalara k\u0131yasla mide suyu miR-129-1-3p ve miR-129-2-3p seviyelerinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu g\u00f6sterdik. ROC e\u011frisi alt\u0131ndaki alanlar (AUC) miR-129-1-3p ve miR-129-2-3p i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla 0.639 ve 0.651 idi. Paralel kombinasyon testi ile AUC 0.656'ya kadar \u00e7\u0131kt\u0131. \u00d6zetle, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z mide suyu miR-129-1-3p ve miR-129-2-3p'nin mide kanseri taramas\u0131 i\u00e7in potansiyel biyomarker'lar oldu\u011funu ve mide suyu miRNA'lar\u0131n\u0131n te\u015fhisinde mide kanseri i\u00e7in uygun, istismari olmayan bir y\u00f6ntem oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2211868","title":"Epidemiological expansion, structural studies, and clinical challenges of new \u03b2-lactamases from gram-negative bacteria.","text":"\u03b2-Laktaz evrimi, \u00e7ok ila\u00e7 direnci olan gram negatif bakterilerin neden oldu\u011fu enfeksiyonlar\u0131n tedavisinde bula\u015f\u0131c\u0131 hastal\u0131k toplulu\u011funa \u00f6nemli bir zorluk sunmaktad\u0131r. 1000'den fazla do\u011fal olarak olu\u015fan \u03b2-laktaz\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle, yap\u0131 ve i\u015flevi ili\u015fkilendirmeye y\u00f6nelik \u00e7abalar zorlu hale gelmi\u015ftir. Yeni enzimler genellikle geni\u015fletilmi\u015f spektrum \u03b2-laktazas\u0131 (ESBL) ailelerine ait olarak tan\u0131mlan\u0131rken, daha eski CTX-M-14 ve CTX-M-15 enzimler k\u00fcresel g\u00f6zetimde en yayg\u0131n ESBL'ler haline gelmi\u015ftir. Serin bazl\u0131 veya \u00e7inko ile kolayla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f hidroliz mekanizmalar\u0131na sahip karbapenemazlar, en kritik sorunlar\u0131 olu\u015fturmaktad\u0131r. \u00c7o\u011fu co\u011frafi b\u00f6lge \u015fimdi KPC serin karbapenemazlar\u0131n\u0131 ve VIM, IMP ve NDM-1 metalo-\u03b2-laktazalar\u0131 rapor etmektedir, hatta NDM-1 sadece son zamanlarda tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu yeni enzimlerin h\u0131zl\u0131 ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131, tek bir organizmada birden fazla \u03b2-laktaz\u0131n g\u00f6r\u00fcnmesi, yeni \u03b2-laktaz inaktivasyoncular\u0131n\u0131n veya \u03b2-laktamlar\u0131n \u03b2-laktaz istikrarl\u0131 olmas\u0131n\u0131n tasar\u0131m\u0131n\u0131 daha da zorla\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. Kombinasyon tedavisi, bu aldat\u0131c\u0131 enzimlerin s\u00fcrekli evrimine kar\u015f\u0131 koymak i\u00e7in muhtemelen gerekecektir."}
{"_id":"2212067","title":"Robust synchronization of coupled circadian and cell cycle oscillators in single mammalian cells","text":"G\u00fcnl\u00fck d\u00f6ng\u00fcler ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcleri, 1 g\u00fcnl\u00fck bir aral\u0131kta bulunan iki temel periyodik s\u00fcre\u00e7tir. Bu nedenle, bu t\u00fcr d\u00f6ng\u00fcler aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131 senkronizasyona yol a\u00e7abilir. Burada, birka\u00e7 g\u00fcn boyunca tek memelili NIH3T3 fibroblastlar\u0131n\u0131 zaman atlamal\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ile iki osilat\u00f6r aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 etkile\u015fimleri tahmin ettik. Binlerce h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda circadian Rev-Erb\u03b1-YFP rapor\u00f6r ifadesinin zirvesinden 5 saat \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fen h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmelerinin analizi, her iki osilat\u00f6r\u00fcn 1:1 mod kilitli durumda \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6sterdi. \u0130lk olarak, bu senkronizasyon ya tek y\u00f6nl\u00fc ya da \u00e7ift y\u00f6nl\u00fc ba\u011flanmaya neden olabilir. H\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinin circadian d\u00f6ng\u00fc taraf\u0131ndan kontrol edilmesi en \u00e7ok incelenen konudur, ancak verilerimiz ve rastgele modelleme, NIH3T3 h\u00fccrelerinde ters ba\u011flanman\u0131n bask\u0131n oldu\u011funu kesin olarak g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, s\u0131cakl\u0131k, genetik ve farmakolojik bozulmalar, iki etkile\u015fimli h\u00fccresel osilat\u00f6r\u00fcn geni\u015f bir parametre aral\u0131\u011f\u0131nda y\u00fcksek derecede sa\u011flam bir senkronize duruma adapte oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu bulgular, proliferatif dokularda, \u00f6rne\u011fin deri, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleri ve kanser i\u00e7in circadian i\u015flevle ilgili sonu\u00e7lar\u0131 i\u00e7erir."}
{"_id":"2225918","title":"Identification of a Brainstem Circuit Controlling Feeding","text":"A\u00e7l\u0131k, negatif enerji dengesi taraf\u0131ndan tetiklenen, yiyecek aramay\u0131 ve t\u00fcketimi tetikler. Bu tepki k\u0131smen hipotalamuslardaki n\u00f6ronlar taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilse de, di\u011fer beyin b\u00f6lgelerindeki belirli h\u00fccre tiplerinin rol\u00fc daha az iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, dorsal rafe \u00e7ekirde\u011findeki (DRN) GABA veya glutamat i\u00e7in vesik\u00fcler ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar ifade eden n\u00f6ronlar\u0131n (DRNVgat ve DRNVGLUT3 n\u00f6ronlar\u0131), enerji dengesindeki de\u011fi\u015fiklikler taraf\u0131ndan kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu n\u00f6ronlar\u0131n aktivitesinin d\u00fczenlenmesi, beslenme \u00fczerinde ters etkilere sahiptir - DRNVgat n\u00f6ronlar\u0131 besin al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131rken, DRNVGLUT3 n\u00f6ronlar\u0131 azalt\u0131r. Ayr\u0131ca, obez (ob\/ob) farelerde bu n\u00f6ronlar\u0131n d\u00fczenlenmesi, besin al\u0131m\u0131n\u0131 ve v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 azalt\u0131r ve hareketlili\u011fin normalle\u015fmesini sa\u011flar. Son olarak, molek\u00fcler profilleme kullanarak bu n\u00f6ronlarda bulunabilen ila\u00e7lanabilir hedefleri belirledik ve bu n\u00f6ronlardaki belirli resept\u00f6rlere agonistlerin yerel enjekte edilmesinin beslenmeye g\u00fc\u00e7l\u00fc etkileri oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu veriler, enerji dengesini kontrol eden \u00f6nemli bir d\u00fc\u011f\u00fcm olarak DRN'yi ortaya koymaktad\u0131r. K\u0130L\u0130T KAPAK."}
{"_id":"2236768","title":"Infection-induced NETosis is a dynamic process involving neutrophil multitasking in vivo","text":"D\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131 (NET'ler) n\u00f6trofilin in vitro \u00f6lmesi s\u0131ras\u0131nda saatler s\u00fcren bir s\u00fcre\u00e7te serbest b\u0131rak\u0131l\u0131r, bu da istilac\u0131 mikroorganizmalar\u0131n yararlanabilece\u011fi bir zaman aral\u0131\u011f\u0131 b\u0131rak\u0131r. NETozis s\u0131ras\u0131nda g\u00f6\u00e7 edebilen ve fagositoz yapabilen n\u00f6trofilin varl\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz belgelenmemi\u015ftir. Gram-pozitif cilt enfeksiyonlar\u0131 s\u0131ras\u0131nda, canl\u0131 polimorfon\u00fcler h\u00fccreleri (PMN'ler) do\u011frudan in vivo h\u0131zla NET'ler serbest b\u0131rak\u0131rken g\u00f6zlemledik, bu da sistemik bakteriyel yay\u0131l\u0131m\u0131n \u00f6nlenmesine yard\u0131mc\u0131 oldu. NETozis, s\u00fcr\u00fcnme s\u0131ras\u0131nda meydana geldi ve bu da geni\u015f alanlara NET'lerin yay\u0131lmas\u0131na neden oldu. NET serbest b\u0131rakan PMN'ler, sonunda DNA's\u0131z hale gelen da\u011f\u0131n\u0131k \u00e7ekirdekler geli\u015ftirdi. Anormallik g\u00f6steren \u00e7ekirdekleri olan h\u00fccreler, s\u00fcr\u00fcnme davran\u0131\u015f\u0131nda al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k \u00f6zelliklere sahipti, bunlar aras\u0131nda d\u00fczensiz psedopodlar ve hiperpolarizasyon yer al\u0131yordu, bu da \u00e7ekirde\u011fin s\u00fcr\u00fcnme i\u00e7in bir destek noktas\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyordu. Hem Toll-like resept\u00f6r 2'nin hem de kompleman taraf\u0131ndan medyasyona ba\u011fl\u0131 opsonizasyon, NET sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenledi. Ayr\u0131ca, canl\u0131 insan PMN'leri fare cildine enjekte edildi\u011finde, in vivo da\u011f\u0131n\u0131k \u00e7ekirdekler geli\u015ftirdiler ve NET'ler olu\u015fturdular, ve Gram-pozitif insan abseslerinde b\u00fct\u00fcn \u00e7ekirdekleri olmayan n\u00f6trofil bolca bulundu. Bu nedenle enfeksiyonun ba\u015flar\u0131nda, NETozis, lizis ge\u00e7irmeyen ve \u00e7oklu g\u00f6rev yapabilme yetene\u011fini koruyan n\u00f6trofileri i\u00e7erir."}
{"_id":"2242416","title":"Swim training suppresses tumor growth in mice.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Ehrlich t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin enjekte edilmesiyle farelerde kanser geli\u015fiminin etkilerini belirlemek amac\u0131yla tasarland\u0131. Erkek \u0130svi\u00e7re fareleri, 6 hafta boyunca haftada 5 g\u00fcn, 1 saat (e\u011fitimli gruplar i\u00e7in maksimum kapasitenin %50'si) y\u00fczme e\u011fitim protokol\u00fcne tabi tutuldu veya kafeslerinde oturmaya devam etti (oturma gruplar\u0131). D\u00f6rd\u00fcnc\u00fc haftan\u0131n sonunda Ehrlich t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri enjekte edildi ve hayvanlar 6 hafta e\u011fitimden sonra \u00f6ld\u00fcr\u00fcld\u00fc. Kalp ve kat\u0131 t\u00fcm\u00f6r a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131 kaydedildi ve t\u00fcm\u00f6r hacimleri hesapland\u0131. T\u00fcm\u00f6r dokusundaki makrofaj ve n\u00f6trofil birikimi veya n\u00f6tral 10% tamponlu formalin ile sabitlenip histolojik analiz i\u00e7in kesitleri kullan\u0131ld\u0131. Oturma farelerinde e\u011fitimli farelere g\u00f6re yakla\u015f\u0131k %270 ve %280 daha b\u00fcy\u00fck t\u00fcm\u00f6r hacmi ve a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 vard\u0131. E\u011fitimli farelerde t\u00fcm\u00f6r dokusundaki makrofaj iltihab\u0131 (0.65 +\/- 0.16 vs. 1.78 +\/- 0.43 makrofaj x 10(3) oturma grubunda) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Ayr\u0131ca, egzersiz sonras\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerde n\u00f6trofil birikimi biraz azald\u0131 ve e\u011fitimli farelerde t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri miktar\u0131 azald\u0131. Egzersiz kapasitesi, 50% maksimum kapasitede egzersiz s\u00fcresinde %440'l\u0131k bir art\u0131\u015fla e\u011fitimli farelerde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. \u00d6zetle, y\u00fczme e\u011fitimi, farelerde Ehrlich t\u00fcm\u00f6rlerinin geli\u015fimini geciktirdi, bu da makrofaj iltihab\u0131 ve n\u00f6trofil birikiminin azalmas\u0131yla birlikte ger\u00e7ekle\u015fti. Bu bulgular, kontroll\u00fc fiziksel aktivitelerin kanser ilerlemesini \u00f6nlemede terap\u00f6tik a\u00e7\u0131dan \u00f6nemli bir yakla\u015f\u0131m olabilece\u011fi ve kanser tedavisinin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirebilece\u011fi klinik g\u00f6zlemleri kavramsal olarak desteklemektedir."}
{"_id":"2248870","title":"Lung dendritic cells imprint T cell lung homing and promote lung immunity through the chemokine receptor CCR4","text":"Akci\u011ferlerdeki T h\u00fccrelerinin dola\u015f\u0131m\u0131, akci\u011fer ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir, ancak T h\u00fccrelerinin akci\u011ferlere yerle\u015fmesini sa\u011flayan mekanizmalar iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, akci\u011fer dendritik h\u00fccrelerin (DC'ler) T h\u00fccrelerinin akci\u011ferlere yerle\u015fmesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Akci\u011fer DC'leri taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen T h\u00fccreleri, solunan antijene yan\u0131t olarak veya homeostazda, di\u011fer dokulardaki DC'ler taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen T h\u00fccrelerine k\u0131yasla akci\u011fere daha verimli bir \u015fekilde dola\u015f\u0131rlar. Sonu\u00e7 olarak, akci\u011fer DC'leri taraf\u0131ndan i\u015faretlenmi\u015f T h\u00fccreleri, ba\u011f\u0131rsak ve cilt DC'leri taraf\u0131ndan i\u015faretlenmi\u015f T h\u00fccrelerinden daha etkili bir \u015fekilde gripten korur. Akci\u011fer DC'leri, T h\u00fccrelerinde CCR4'\u00fcn ifadesini i\u015faretler ve CCR4, T h\u00fccrelerinin akci\u011ferlere yerle\u015fmesinde rol oynar. Akci\u011fer DC'leri taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen, CCR4 eksik T h\u00fccreleri, CCR4 yeterli T h\u00fccrelerine k\u0131yasla akci\u011fere o kadar verimli dola\u015fmaz ve gripte o kadar etkili koruma sa\u011flamaz. Bu nedenle, akci\u011fer DC'leri T h\u00fccrelerinin akci\u011ferlere yerle\u015fmesini i\u015faretler ve akci\u011fer ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 k\u0131smen CCR4 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla te\u015fvik eder."}
{"_id":"2251426","title":"microRNAs: A Safeguard against Turmoil?","text":"Yeni veriler, mikroRNA'lar\u0131n (miRNA'lar) geli\u015fimden daha \u00e7ok tan\u0131nd\u0131klar\u0131 rol\u00fcn \u00f6tesinde \u00e7e\u015fitli stres yan\u0131tlar\u0131nda kritik bir rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, normalde hedef transkriptlerin ifadelerini bask\u0131layan miRNA'lar, stres s\u0131ras\u0131nda ifade aktivat\u00f6rleri haline gelebilirler. Bu, miRNA\/Argonaute komplekslerinin stres s\u0131ras\u0131nda farkl\u0131 subselerel b\u00f6l\u00fcmlere ta\u015f\u0131nan RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinlerle yeni etkile\u015fimlerine k\u0131smen a\u00e7\u0131klanabilir."}
{"_id":"2260571","title":"Vascular smooth muscle cell calcification is mediated by regulated exosome secretion.","text":"\n## Neden\nDamar d\u00fcz kas h\u00fccreleri (VSMC) taraf\u0131ndan salg\u0131lanan matris vesik\u00fclleri (MV), mineralizasyonun ilk yuvas\u0131 olu\u015fturur ve fetuin-A, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir kalsifikasyon inhibit\u00f6r\u00fc, \u00f6zellikle MV'lere y\u00fcklenir. Ancak, fetuin-A'n\u0131n h\u00fccre i\u00e7i trafi\u011fi ve MV biyojeni s\u00fcre\u00e7leri iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Ama\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, VSMC kalsifikasyonunda MV biyojeni d\u00fczenlenmesini ve rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nAlexa488 ile i\u015faretlenmi\u015f fetuin-A, insan VSMC'ler taraf\u0131ndan i\u00e7e aktar\u0131ld\u0131, endozom sistemi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla trafi\u011fe al\u0131nd\u0131 ve \u00e7oklu vesik\u00fcler organellerden exozomlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla d\u0131\u015fa at\u0131ld\u0131. VSMC'lerden kaynaklanan exozomlar, CD9, CD63 ve CD81 tetraspaninleri ile zenginle\u015ftirildi ve sphingomyelin fosfat diesteraz 3 (SMPD3) d\u00fczenlemesiyle serbest b\u0131rak\u0131mlar\u0131 kontrol edildi. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 proteomik, VSMC'lerden kaynaklanan exozomlar\u0131n di\u011fer h\u00fccre kaynakl\u0131 exozomlara benzer bile\u015fenler i\u00e7erdi\u011fini, ancak ayn\u0131 zamanda osteoblastlardan kaynaklanan MV'lerle payla\u015f\u0131lan kalsiyum ba\u011flay\u0131c\u0131 ve d\u0131\u015f matris proteinleri de i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6sterdi. Artan d\u0131\u015f kalsiyum, VSMC'lerde in vitro'da SMPD3 ifadesini ve kalsifiye eden exozomlar\u0131n sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 tetikledi ve SMPD3'\u00fcn kimyasal inhibisyonu VSMC kalsifikasyonunu \u00f6nledi. Hayatta, kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 hastalar\u0131nda diyalizden ge\u00e7en damarlarda multivesik\u00fcler organellerde exozomlar g\u00f6zlemlendi ve CD63, kalsifikasyonda kolokalize edildi. \u00d6nemli olarak, fakt\u00f6rler gibi tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc-\u03b1 ve plaket t\u00fcretilmi\u015f b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-BB, exozom \u00fcretimini art\u0131rd\u0131 ve bu da kalsifiye ko\u015fullara yan\u0131t olarak VSMC'lerin kalsifikasyonunu art\u0131rd\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, MV'leri exozom olarak tan\u0131mlad\u0131 ve fakt\u00f6rlerin VSMC'lerin \u00e7evresel kalsiyum stresine yan\u0131t olarak kalsifikasyona katk\u0131da bulunabilece\u011fini g\u00f6sterdi. Exozom sal\u0131m yolu mod\u00fclasyonu, \u00f6nleme i\u00e7in yeni bir hedef olabilir."}
{"_id":"2264455","title":"Vaccines against malaria","text":"\u0130nsan parazitik hastal\u0131klara veya Plasmodium falciparum s\u0131tmas\u0131na kar\u015f\u0131 lisansl\u0131 bir a\u015f\u0131 bulunmamaktad\u0131r ve bu, bula\u015f\u0131c\u0131 \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6nemli bir nedeni olan s\u0131tma, a\u015f\u0131 geli\u015ftiricileri i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir zorluk sunmaktad\u0131r. Bu durum, s\u0131tma a\u015f\u0131s\u0131 tasar\u0131m\u0131 ve geli\u015ftirilmesi i\u00e7in \u00e7e\u015fitli yakla\u015f\u0131mlar\u0131n de\u011ferlendirilmesine yol a\u00e7t\u0131 ve k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6l\u00e7ekli etkinlik testleri i\u00e7in g\u00fcvenli bir zorlama modeli mevcut oldu\u011fundan bu s\u00fcre\u00e7 desteklendi. S\u0131tma a\u015f\u0131s\u0131 geli\u015ftirme, yeni a\u015f\u0131lama teknolojilerinin de\u011ferlendirilmesinde \u00f6n saflarda yer ald\u0131, bunlar aras\u0131nda yenilik\u00e7i adjuvanlar, vekt\u00f6rle\u015ftirilmi\u015f prime-boost rejimleri ve topluluk a\u015f\u0131lama kavram\u0131, s\u0131tma bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 engellemek i\u00e7in. G\u00fcncel \u00e7o\u011fu a\u015f\u0131lama aday\u0131, parazitin ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn tek bir evresine hedeflenir ve erken pre-erythrocytic a\u015f\u0131lar en \u00e7ok ba\u015far\u0131 g\u00f6sterenlerdir. Adjuvant a\u015f\u0131da bir protein, sporozitlere kar\u015f\u0131 antikorlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla etki g\u00f6sterirken, viral vekt\u00f6r a\u015f\u0131lar\u0131, h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ile i\u00e7sel karaci\u011fer a\u015famas\u0131 paraziti hedefler ve bu a\u015f\u0131lar insanlarda k\u0131smen etkilidir. Sporozit a\u015f\u0131s\u0131 \u015fu anda 3. a\u015famada deneme a\u015famas\u0131ndad\u0131r. Bununla birlikte, daha etkili bir s\u0131tma a\u015f\u0131s\u0131, yayg\u0131n ve ekonomik olarak uygun da\u011f\u0131t\u0131m i\u00e7in muhtemelen birden fazla ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fc evresine hedefleyen \u00e7ok bile\u015fenli bir a\u015f\u0131 gerektirecektir. Bu \u00fcr\u00fcn\u00fc geli\u015ftirmek i\u00e7in en \u00e7ekici yak\u0131n d\u00f6nem yakla\u015f\u0131m\u0131, mevcut k\u0131smen etkili pre-erythrocytic a\u015f\u0131lama adaylar\u0131n\u0131 birle\u015ftirmektir."}
{"_id":"2266471","title":"MicroRNA-21 is Induced by Rapamycin in a Model of Tuberous Sclerosis (TSC) and Lymphangioleiomyomatosis (LAM)","text":"Lymphangioleiomyomatoz (LAM), kad\u0131nlarda g\u00f6r\u00fclen \u00e7ok sistemli bir hastal\u0131k, akci\u011ferde d\u00fcz kas benzeri h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131 sonucu olu\u015fan kistik akci\u011fer tahribat\u0131yla kendini g\u00f6sterir. LAM'li kad\u0131nlar ayn\u0131 zamanda b\u00f6brek angiomyolipomlar\u0131 da geli\u015ftirebilir. LAM, tuber\u00f6z skleroz kompleksi genleri (TSC1 veya TSC2) \u00fczerindeki mutasyonlar nedeniyle hiperaktif memeliye \u00f6zg\u00fc mTOR (mTOR) sinyalizasyonundan kaynaklan\u0131r. mTOR inhibit\u00f6r\u00fc, rapamisin, LAM'de akci\u011fer fonksiyonunu istikrara kavu\u015fturur ve b\u00f6brek angiomyolipomlar\u0131n\u0131n hacmini azalt\u0131r, ancak tedavi kesildi\u011finde akci\u011fer fonksiyonu d\u00fc\u015fer ve angiomyolipomlar yeniden b\u00fcy\u00fcr, bu da mTORC1 inhibisyonu ile tetiklenen fakt\u00f6rlerin TSC2 eksik h\u00fccrelerin hayatta kalmas\u0131n\u0131 te\u015fvik edebilece\u011fini g\u00f6sterir. LAM'in mTORC1 inhibisyonu yan\u0131t\u0131na mikroRNA (miRNA, miR) sinyalizasyonunun dahil olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. \u0130ki ayr\u0131 ekranda, LAM hastas\u0131 angiomyolipoma h\u00fccrelerinden Rapamisin ba\u011f\u0131ml\u0131 miRNA'y\u0131 belirledik. \u0130lk olarak, t\u00fcm\u00f6r biyolojisi \u00fczerinde bilinen \u00f6nemi olan 132 miRNA'y\u0131 test ettik. 1.5 kat daha fazla de\u011fi\u015fim i\u00e7in bir kesme noktas\u0131 kullanarak, 48 miRNA Rapamisin ile ind\u00fcklenirken, 4 miR indi. \u0130kinci ekranda, 946 miRNA'y\u0131 kapsayan bir ekranda, 18 miR Rapamisin ile artarken, 8'i indi. miR-29b, 21, 24, 221, 106a ve 199a'n\u0131n her iki platformda da d\u00fczenlenmesinin ortak oldu\u011fu ve \"Rapamisin miRNA'lar\u0131\" olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 tespit edildi. Bu miRNA'lar\u0131n art\u0131\u015f\u0131 do\u011frulamak i\u00e7in qRT-PCR ile do\u011frulama yap\u0131ld\u0131. miR-21, en \u00f6nemli \u015fekilde mTOR inhibisyonu ile artan pro-hayatta kalma miRNA'yd\u0131 (p<0.01). Rapamisin'in miR-21 \u00fczerindeki d\u00fczenlemesi h\u00fccre tipi ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. mTOR inhibisyonu, miR-21 transkriptinin (pri-miR-21) olgunla\u015fmam\u0131\u015f bir"}
{"_id":"2272614","title":"Reduced NF1 expression confers resistance to EGFR inhibition in lung cancer.","text":"EGFR'ye (EGF resept\u00f6r\u00fc) aktifle\u015ftiren mutasyonlar, erlotinib ve gefitinib gibi EGFR tirosin kinaz inhibit\u00f6rlerine (TKI) klinik duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkilidir. Ancak, diren\u00e7 sonunda ortaya \u00e7\u0131kar, genellikle ikinci bir EGFR mutasyonu nedeniyle, en yayg\u0131n olarak T790M. Bir insan akci\u011fer kanseri h\u00fccre hatt\u0131nda gen geni\u015fli\u011fi siRNA taramas\u0131 ve murin mutasyona sahip EGFR ile s\u00fcr\u00fclen akci\u011fer adenokarsinomlar\u0131n\u0131n analizleri yoluyla, erlotinib direncinin n\u00f6rofibrominin (NF1 geni taraf\u0131ndan kodlanan RAS GTPaz aktivasyon proteini) azalt\u0131lm\u0131\u015f ifadesi ile ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Erlotinib, n\u00f6rofibromin seviyeleri azalt\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda RAS-ERK sinyalle\u015fmesini tamamen inhibe edemedi. Neurofibromin-eksik akci\u011fer kanserlerine MEK inhibit\u00f6r\u00fc ile tedavi uyguland\u0131\u011f\u0131nda, erlotinib duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 geri kazan\u0131ld\u0131. D\u00fc\u015f\u00fck NF1 ifadesi, akci\u011fer adenokarsinomlar\u0131nda EGFR TKI'lar\u0131na kar\u015f\u0131 birincil ve edinilmi\u015f direnci hastalarda ile ili\u015fkiliydi. Bu bulgular, EGFR mutant akci\u011fer adenokarsinomlar\u0131 olan bir alt grup hastan\u0131n, EGFR ve MEK inhibit\u00f6rleri kombinasyon tedavisinden yararlanabilece\u011fini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"2274272","title":"Human IRGM induces autophagy to eliminate intracellular mycobacteria.","text":"\u0130mm\u00fcnite ile ili\u015fkili p47 guanosin trifosfatazlar\u0131 (IRG), i\u00e7sel patojenlere kar\u015f\u0131 savunma mekanizmas\u0131nda rol oynar. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda, fareli Irgm1 (LRG-47) guanosin trifosfataz\u0131n\u0131n, Mycobacterium tuberculosis gibi i\u00e7sel patojenleri ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in otofaji ve b\u00fcy\u00fck oto-lisosomal organellerin olu\u015fumunu tetikledi\u011fi sonucuna vard\u0131k. Ayr\u0131ca, insan IRG proteininin i\u00e7sel patojenlerin kontrol\u00fcnde bir i\u015flevi oldu\u011funu belirledik ve insan Irgm1'in ortologu olan IRGM'nin otofajide ve i\u00e7sel bakteriyel y\u00fck\u00fcn azalt\u0131lmas\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdik."}
{"_id":"2276126","title":"Implementation of a Clinical Pharmacy Education Program in a Teaching Hospital: Resident Oriented Documentation and Intervention","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u0130ran'\u0131n Tahran'da bulunan Masih Daneshvari Hastanesi'nde bir klinik eczac\u0131l\u0131k e\u011fitimi program\u0131 sunmakt\u0131. Bu ama\u00e7la, eczac\u0131l\u0131k \u00f6\u011frencileri ve stajyerleri i\u00e7in potansiyel e\u011fitim alanlar\u0131nda en yayg\u0131n eczac\u0131 dahil m\u00fcdahaleler ve y\u00f6nler ilk olarak belirlendi. \u00c7al\u0131\u015fma d\u00f6nemi boyunca, 2006 Ocak'tan 2007 Ocak'a kadar klinik eczac\u0131l\u0131k m\u00fcdahaleleri ve ila\u00e7 bilgileri formlar\u0131 dolduruldu. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re, \u00e7al\u0131\u015fma y\u0131l\u0131nda toplam 772 m\u00fcdahale ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u0130la\u00e7 bilgileri, t\u00fcm m\u00fcdahaleler aras\u0131nda en y\u00fcksek oran olan %22.30'u olu\u015fturdu, ard\u0131ndan dozaj ayarlamas\u0131 ve terap\u00f6tik azaltma veya ekleme geldi. Hastalar ba\u015f\u0131na ortalama ila\u00e7 say\u0131s\u0131 8.62 \u00b1 7.54 idi. Sonu\u00e7 olarak, \u00fclkemizde eczac\u0131l\u0131\u011f\u0131n mesleki zorluklar\u0131n\u0131n geli\u015fmi\u015f \u00fclkelere k\u0131yasla ba\u015flang\u0131\u00e7 a\u015famas\u0131nda oldu\u011fu s\u00f6ylenebilir, ancak bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 sa\u011fl\u0131k hizmeti sa\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda bu hizmet i\u00e7in y\u00fcksek bir talep oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"2291922","title":"The surgical anatomy of the conduction tissues.","text":"Birbirimizin deneyimlerine dayanarak, kardiyak iletken dokular\u0131n d\u00fczenini, cerrah\u0131n normal ve anormal kalplerde g\u00f6zlemleyebilece\u011fi \u015fekilde g\u00f6zden ge\u00e7irdik. Sin\u00fcs d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc, terminal sulkusun alt\u0131nda subepikardiyal olarak yer al\u0131r; de\u011fi\u015fken kan tedariki nedeniyle, t\u00fcm \u00fcst kavoatrial birle\u015fim potansiyel bir tehlike alan\u0131d\u0131r. Sin\u00fcs d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc ile atrioventrik\u00fcler d\u00fc\u011f\u00fcmler aras\u0131nda morfolojik olarak ayr\u0131 yollar atriyal dokular aras\u0131nda uzanmaz. Atrioventrik\u00fcler d\u00fc\u011f\u00fcm, atrioventrik\u00fcler iletken eksenin atriyel uzant\u0131s\u0131, Koch \u00fc\u00e7geninin i\u00e7inde tamamen bulunur. Eksen, merkezi fibroz v\u00fccuttan ge\u00e7er ve membran\u00f6z septumun interventrik\u00fcler bile\u015feninin hemen alt\u0131nda kasl\u0131 ventrik\u00fcler sept\u00fcmde dallan\u0131r. Bu yap\u0131lara ait referans noktalar\u0131, sa\u011f atriyum, sol atriyum ve aortadan g\u00f6r\u00fclebilece\u011fi \u015fekilde a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015ft\u0131r. Daha sonra, anormal kasl\u0131 atrioventrik\u00fcler ba\u011flant\u0131lar\u0131n cerrahi anatomisi ele al\u0131n\u0131r, bu ba\u011flant\u0131lar ventrik\u00fcler preeksitasyon sendromlar\u0131n\u0131 vurgular. Son olarak, bu ba\u011flamda iletken dokular\u0131n d\u00fczenini do\u011fru bir \u015fekilde tahmin etmek i\u00e7in kurallar geli\u015ftirilmi\u015ftir. Bu konuda en \u00f6nemli de\u011fi\u015fkenler, atriyel ve ventrik\u00fcler septal yap\u0131lar\u0131n hizalanmas\u0131 ve mevcut ventrik\u00fcler mimari deseni i\u00e7erir."}
{"_id":"2295434","title":"Agreement between an online dietary assessment tool (myfood24) and an interviewer-administered 24-h dietary recall in British adolescents aged 11-18 years.","text":"myfood24, \u0130ngiliz ergenler ve yeti\u015fkinler i\u00e7in 24 saatlik diyet de\u011ferlendirme arac\u0131 olarak geli\u015ftirilen \u00e7evrimi\u00e7i bir ara\u00e7t\u0131r. Ergenler aras\u0131nda yeni teknolojinin beslenme al\u0131m\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesinde ge\u00e7erlili\u011fine dair s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgi vard\u0131r. Bu nedenle, myfood24'\u00fcn y\u00fcz y\u00fcze bir g\u00f6r\u00fc\u015fmeci taraf\u0131ndan y\u00f6netilen 24 saatlik \u00e7oklu ge\u00e7i\u015f an\u0131 (MPR) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 g\u00f6receli ge\u00e7erlili\u011fi, 11-18 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 75 \u0130ngiliz ergen \u00fczerinde ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lardan, ayn\u0131 g\u00fcn okulda iki ard\u0131\u015f\u0131k olmayan g\u00fcnde myfood24'\u00fc tamamlamalar\u0131 ve bir g\u00f6r\u00fc\u015fmeci taraf\u0131ndan y\u00f6netilen MPR'yi tamamlamalar\u0131 istendi. \u0130ki y\u00f6ntemle kaydedilen toplam enerji al\u0131m\u0131 (EI) ve besin maddeleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in i\u00e7sel ve d\u0131\u015fsal bilgi i\u00e7eren intraclass korelasyon katsay\u0131lar\u0131 (ICC), Bland-Altman grafikleri ve a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 \u03ba kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. myfood24'de kaydedilen enerji, makro besin maddeleri ve bildirilen di\u011fer besin maddeleri, g\u00f6r\u00fc\u015fmeci taraf\u0131ndan y\u00f6netilen MPR verileriyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir anla\u015fmaya sahiptir ve ICC 0,46 ile 0,88 aras\u0131nda de\u011fi\u015fmektedir. \u0130ki y\u00f6ntem aras\u0131nda EI, makro besin maddeleri ve \u00e7o\u011fu bildirilen besin maddesi i\u00e7in \u00f6nemli bir \u00f6nyarg\u0131 yoktu. myfood24 ve g\u00f6r\u00fc\u015fmeci taraf\u0131ndan y\u00f6netilen MPR aras\u0131ndaki EI i\u00e7in ortalama fark, -230 kJ (-55 kcal) (0,4 % g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 -490, 30 kJ (-117, 7 kcal); P=0,4) ile -39 % (3336 kJ (-797 kcal)) daha d\u00fc\u015f\u00fck ve 34 % (2874 kJ (687 kcal)) daha y\u00fcksekti. EI i\u00e7in ergenleri \u00fc\u00e7te birlere ay\u0131rmada myfood24 ve g\u00f6r\u00fc\u015fmeci taraf\u0131ndan y\u00f6netilen MPR aras\u0131nda iyi bir anla\u015fmayd\u0131 (\u03ba w =0,64). myfood24 ve g\u00f6r\u00fc\u015fmeci taraf\u0131ndan y\u00f6netilen MPR'nin 1. ve 2. g\u00fcnler aras\u0131ndaki anla\u015fmas\u0131 ayn\u0131 derecede iyiydi, bu da myfood24'\u00fcn g\u00fcvenilirli\u011fini yans\u0131tmaktad\u0131r. myfood24, g\u00f6r\u00fc\u015fmeci taraf\u0131ndan y\u00f6netilen MPR'ye k\u0131yasla benzer kalitede diyet verileri toplayabilecek potansiyele sahiptir."}
{"_id":"2296264","title":"Modulation of cancer chemotherapy by green tea.","text":"Biyokimyasal mod\u00fclasyon, kanser kemoterapisinin geli\u015fmesinde \u00f6nemli bir rol oynam\u0131\u015ft\u0131r. Ortak i\u00e7eceklerin al\u0131m\u0131yla ilgilendik ve ye\u015fil \u00e7ay ile \u00e7ay bile\u015fenlerinin doksorubisin \u00fczerindeki antitumor etkinli\u011fi \u00fczerinde etkilerini inceledik. Ehrlich ascites karcinomu t\u00fcm\u00f6r ta\u015f\u0131yan farelerde doksorubisin ve ye\u015fil \u00e7ay\u0131n birle\u015ftirilmi\u015f tedavisini ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Ye\u015fil \u00e7ay\u0131n a\u011f\u0131zdan verilmesi, doksorubisinin t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini inhibe etme etkisini 2,5 kat art\u0131rd\u0131. T\u00fcm\u00f6rde doksorubisin konsantrasyonu, ye\u015fil \u00e7ay ile doksorubisinin birle\u015ftirilmesiyle artt\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ye\u015fil \u00e7ay birle\u015fimi sonras\u0131 normal dokularda doksorubisin konsantrasyonunda art\u0131\u015f g\u00f6zlemlenmedi. Ayr\u0131ca, ye\u015fil \u00e7ay taraf\u0131ndan doksorubisinin antitumor etkinli\u011finin art\u0131r\u0131lmas\u0131, doksorubisine d\u00fc\u015f\u00fck duyarl\u0131 olan M5076 yumurtal\u0131k sarkomunda da g\u00f6zlemlendi. Bu sonu\u00e7lar, ye\u015fil \u00e7ay i\u00e7menin kanser kemoterapisini te\u015fvik edebilece\u011fini ve klinik hastalar\u0131n ya\u015fam kalitesini art\u0131rabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2316374","title":"Histone deacetylase 5 interacts with Kr\u00fcppel-like factor 2 and inhibits its transcriptional activity in endothelium.","text":"\nAMA Hedefler: Vask\u00fcler endotel disfonksiyonu ve iltihap, aterosklerozun temel \u00f6zelliklerid\u0131r. Kr\u00fcppel benzeri fakt\u00f6r 2 (KLF2), endotelinin anti-enflamatuar ve anti-aterosklerotik \u00f6zelliklerini d\u00fczenlemede anahtar bir arac\u0131d\u0131r. Ancak, KLF2 transkripsiyonel aktivitesini d\u00fczenleyen molek\u00fcler mekanizmalar hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r.\n\nY\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Burada, HDAC5'in (Histon deasetilaz 5) KLF2 ile ili\u015fkili oldu\u011funu ve KLF2 transkripsiyonel aktivitesini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. HDAC5, insan at nal\u0131 damar endotel h\u00fccreleri (HUVEC) \u00e7ekirdeklerinde KLF2 ile birlikte bulundu. S\u00fcrekli laminer ak\u0131\u015f, HUVEC'de HDAC5'in KLF2 ile ili\u015fkisini, HDAC5'in fosforilasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 \u00e7ekirdek d\u0131\u015f\u0131na \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 te\u015fvik ederek azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, KLF2-HDAC5 etkile\u015fim alanlar\u0131n\u0131 haritalad\u0131k ve HDAC5'in N-terminal b\u00f6lgesinin KLF2'nin C-terminal b\u00f6lgesi ile etkile\u015fim kurdu\u011funu bulduk. Kromatin imm\u00fcnopresipitasyonu ve luciferaz rapor\u00f6r\u00fc deneyleri, HDAC5'in do\u011frudan KLF2 ile ili\u015fkili oldu\u011funu ve KLF2 transkripsiyonel aktivitesini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. HDAC5'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, COS7 h\u00fccrelerinde KLF2 ba\u011f\u0131ml\u0131 endotel nitrik oksit sentezini (eNOS) bask\u0131lad\u0131 ve hem HUVEC'lerde hem de inek aortik endotel h\u00fccrelerinde (BAEC) gen ifadesini inhibe etti. Tersine, HDAC5'in susturulmas\u0131, HUVEC'de KLF2 transkripsiyonunu ve dolay\u0131s\u0131yla eNOS ifadesini art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, toraks aortundan HDAC5 geni silinmi\u015f farelerde eNOS proteininin seviyesinin daha y\u00fcksek oldu\u011funu, ancak pro-enflamatuar vask\u00fcler h\u00fccre yap\u0131\u015fma molek\u00fcl\u00fc 1'in ifadesinin HDAC5 geni normal farelere g\u00f6re daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu g\u00f6zlemledik.\n\nSONU\u00c7LAR HDAC5'in KLF2 transkripsiyonel aktivitesini ve eNOS ifadesini d\u00fczenlemedeki yeni rol\u00fcn\u00fc ortaya koyuyoruz. Bu bulgular, HDAC"}
{"_id":"2319305","title":"N348I in HIV-1 reverse transcriptase can counteract the nevirapine-mediated bias toward RNase H cleavage during plus-strand initiation.","text":"HIV-1'in ters transkriptaz (RT) enziminde ila\u00e7 direnciyle ili\u015fkili mutasyonlar, enzimin polimeraz ve ribon\u00fckleaz H (RNase H) aktiviteleri aras\u0131ndaki dengeyi etkileyebilir. Son zamanlarda, ba\u011flant\u0131 b\u00f6lgesinde N348I mutasyonunun RNase H yetkin komplekslerden se\u00e7ici ayr\u0131\u015fmas\u0131na neden oldu\u011funu, ancak polimeraz yetkin kompleksin i\u015flevsel b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilenmedi\u011fini g\u00f6sterdik. N348I, nevirapin adl\u0131 non-n\u00fckleozid RT inhibit\u00f6r\u00fcne (NNRTI) direnciyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir; ancak, RNase H aktivitesindeki de\u011fi\u015fiklikleri NNRTI duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerle ba\u011flayan olas\u0131 bir mekanizma hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Bu sorunu ele almak i\u00e7in, NNRTI'lar\u0131n RT'yi n\u00fckleik asit substrat\u0131na olan y\u00f6nelimini etkileyebilece\u011fi ve RNase H aktivitesini art\u0131rabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcnde son bulgular\u0131 dikkate al\u0131yoruz. Burada, RNase H'nin primer kald\u0131rma i\u015fleminin ger\u00e7ekten de NNRTI varl\u0131\u011f\u0131nda daha verimli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz; ancak, N348I mutlu enzim bu etkiyi kar\u015f\u0131 koyabiliyor. S\u0131k\u0131 ba\u011flay\u0131c\u0131 bir inhibit\u00f6r olan efavirenz, mutasyonun etkisini s\u0131n\u0131rlar. Bu bulgular, N348I'nin nevirapin s\u0131ras\u0131nda (+) iplik DNA sentezinin ba\u015flang\u0131c\u0131nda inhibit\u00f6r etkilerini bozmay\u0131 ba\u015farabilece\u011fini g\u00f6steren g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r, bu da direnci a\u00e7\u0131klayan yeni bir mekanizma sa\u011flar. Veriler, klinik verilerle de uyumludur, bu da N348I'nin nevirapin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131nda efavirenz'e k\u0131yasla daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir etkiye sahip oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"2328272","title":"Cancer survivorship research: the challenge of recruiting adult long term cancer survivors from a cooperative clinical trials group","text":"\n# Giri\u015f\nYeti\u015fkin kanser hastalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 artt\u0131k\u00e7a, potansiyel ge\u00e7 ve uzun vadeli etkilerle ilgili bilgileri ba\u011flayan belirli tedavi rejimleriyle ilgili ihtiya\u00e7 da artmaktad\u0131r. Az say\u0131da yeti\u015fkin kanser hastas\u0131 klinik denemelerde tedavi edilir; ancak bu denemelere daha \u00f6nce kat\u0131lan hastalar, tedavi ile ili\u015fkili ge\u00e7 etkiler hakk\u0131nda bilgi edinmek i\u00e7in \u00f6nemli bir kaynakt\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler\nKolorektal kanser hayatta kalanlar\u0131na odaklanarak, Ulusal Cerrahi Destek G\u00f6\u011f\u00fcs ve Ba\u011f\u0131rsak Projesi (NSABP) veritaban\u0131ndan be\u015f faz III rastgele klinik deneme veritaban\u0131n\u0131 kullanarak uzun vadeli hayatta kalanlar\u0131 bir ge\u00e7 sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 ve ya\u015fam kalitesi \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131na dahil ettik. 5-20 y\u0131l sonra tedaviden sonra hastalar\u0131n i\u015fe al\u0131nmas\u0131ndaki zorluklar\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz.\n\n# Sonu\u00e7lar\nAlt\u0131 puluh be\u015f NSABP tedavi merkezi, \u00e7al\u0131\u015fmada hastalar\u0131 i\u015fe almak i\u00e7in davet edildi. Altm\u0131\u015f tanesi, 2.408 hastay\u0131 i\u015fe alma potansiyeline sahipti. Sadece 976 hastadan (41%) kay\u0131t formlar\u0131 ald\u0131k; bunlardan 744'\u00fc (76%) kat\u0131lmaya ilgi duydu ve 708'i (95% kat\u0131l\u0131m isteyenlerin; toplam potansiyel \u00f6rneklemden %29'u) r\u00f6portajlar\u0131 tamamlad\u0131. \u00c7ok say\u0131da i\u015fe al\u0131m engeli vard\u0131 (hasta bulma zorlu\u011fu, kurumsal taahh\u00fct eksikli\u011fi, hasta ilgisizli\u011fi).\n\n# Sonu\u00e7\nKlinik denemelerde tedavi edilen hastalar, kanser tedavilerinin ge\u00e7 etkilerini incelemek i\u00e7in \u00f6nemli bir potansiyel kaynakt\u0131r. Ge\u00e7 geri d\u00f6n\u00fc\u015f i\u015fe al\u0131m\u0131 \u00f6nemli s\u0131n\u0131rlamalara sahiptir. Gelecekte, kanser tedavilerinin ge\u00e7 etkilerinin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve t\u00fcr\u00fcn\u00fc belirlemek ve anlamak i\u00e7in uzun vadeli takip mekanizmalar\u0131 kurulmal\u0131d\u0131r.\n\n# Kanser Hayatta Kalanlar \u0130\u00e7in \u00d6nemi\nKanser hastalar\u0131 daha uzun s\u00fcre hayatta kald\u0131k\u00e7a, belirli tedavi rejimlerinin ciddi ge\u00e7 etkilerle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6\u011frenmek i\u00e7in klinik deneme kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131ndan bilgi edinmek \u00f6nemlidir."}
{"_id":"2335873","title":"Arylsulfatase B Improves Locomotor Function after Mouse Spinal Cord Injury","text":"Bakteriyel kondroitinaz ABC (ChaseABC), rodent omurilik yaralanmas\u0131 sonras\u0131 rejenerasyonu iyile\u015ftirmek i\u00e7in kondroitin s\u00fclfat proteoglikanlar\u0131ndan inhibe edici kondroitin s\u00fclfat zincirlerini \u00e7\u0131karmak i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Hipotezimiz, memeliye ait aril s\u00fclfataz B (ARSB) enziminin de fare omurilik yaralanmas\u0131 sonras\u0131 iyile\u015fmeyi art\u0131rabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndeydi. Memeliye ait enzim uygulamas\u0131n\u0131n, ChaseABC'ye k\u0131yasla daha sa\u011flam kimyasal kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve azalt\u0131lm\u0131\u015f imm\u00fcnojenitesi nedeniyle \u00e7ekici bir alternatif olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyordu. Yaral\u0131 fare omurili\u011fine tek seferlik insan ARSB enjeksiyonu, be\u015f g\u00fcn i\u00e7inde kondroitin s\u00fclfatlar\u0131 i\u00e7in imm\u00fcnoaktiviteyi ortadan kald\u0131rd\u0131 ve yaralanma sonras\u0131 9 hafta boyunca bu durum devam etti. Orta derecede omurilik yaralanmas\u0131 sonras\u0131, BMS (Basso Fare \u00d6l\u00e7e\u011fi) ile de\u011ferlendirilen hareket kabiliyeti iyile\u015fmesinde ARSB tedavi edilmi\u015f farelerde, tamponla tedavi edilmi\u015f kontrol grubuna k\u0131yasla g\u00f6zlemler yap\u0131ld\u0131. Ciddi omurilik yaralanmas\u0131 sonras\u0131, ARSB veya ChaseABC'ye e\u015fit birimlerde enjekte edilen fareler, tamponla tedavi edilmi\u015f kontrol farelerine k\u0131yasla daha iyi hareket kabiliyeti elde etti ve her iki grup da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla hareket kabiliyeti g\u00f6sterdi. Serotonin ve tirozin hidroksilaz imm\u00fcnoaktif aksonlar, ARSB ve ChaseABC ile tedavi edilmi\u015f farelerin omuriliklerinde daha yayg\u0131n olarak bulundu ve ARSB veya ChaseABC ile tedavi edilmi\u015f farelerde, kontrol farelerine k\u0131yasla yaralanma b\u00f6lgesine daha \u00f6tede imm\u00fcnoaktif aksonlar n\u00fcfuz etti. Bu sonu\u00e7lar, memeliye ait ARSB'nin merkezi sinir sistemi yaralanmas\u0131 sonras\u0131 i\u015flevsel iyile\u015fmeyi iyile\u015ftirdi\u011fini g\u00f6stermektedir. G\u00f6zlenen i\u015flevsel iyile\u015fmenin alt\u0131nda yatan yap\u0131sal\/molek\u00fcler mekanizmalar hen\u00fcz a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"2338488","title":"The World Health Organization Adult ADHD Self-Report Scale (ASRS): a short screening scale for use in the general population.","text":"ARKA PLAN Bir yeti\u015fkin dikkat eksikli\u011fi\/hiperaktivite bozuklu\u011fu (ADHD) i\u00e7in kendili\u011finden raporlama tarama \u00f6l\u00e7e\u011fi olan D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (WHO) Yeti\u015fkin ADHD Kendili\u011finden Raporlama \u00d6l\u00e7e\u011fi (ASRS), WHO Bile\u015fik Uluslararas\u0131 Tan\u0131 G\u00f6r\u00fc\u015fmesi (CIDI) g\u00f6zden ge\u00e7irilmesi ile birlikte geli\u015ftirildi. Bu rapor, ASRS ve k\u0131sa form ASRS taray\u0131c\u0131 ile k\u00f6r klinik tan\u0131lar aras\u0131nda bir topluluk \u00f6rnekleminde uyumluluk verileri sunmaktad\u0131r. Y\u00d6NTEM ASRS, yeti\u015fkin ADHD'nin DSM-IV Kriter A semptomlar\u0131n\u0131n son zamanlarda s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda 18 soru i\u00e7erir. ASRS taray\u0131c\u0131, bu 18 sorunun 6's\u0131n\u0131 i\u00e7erir ve bu sorular, klinik s\u0131n\u0131fland\u0131rmayla uyumu optimize etmek i\u00e7in ad\u0131m ad\u0131m lojistik regresyonla se\u00e7ilmi\u015ftir. ASRS yan\u0131tlar\u0131, daha \u00f6nce ABD Ulusal Komorbite Anketi Yeniden Yap\u0131m\u0131 (NCS-R) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda kat\u0131lan ve \u00e7ocukluk ADHD ve yeti\u015fkin devam\u0131n\u0131 bildiren ki\u015fileri a\u015f\u0131r\u0131 \u00f6rnekleyen, DSM-IV yeti\u015fkin ADHD i\u00e7in k\u00f6r klinik derecelendirmeleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7 Her ASRS semptom \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, kar\u015f\u0131l\u0131k gelen klinik semptom derecelendirmesiyle \u00f6nemli bir ili\u015fki g\u00f6stermi\u015ftir, ancak uyumluluk \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmi\u015ftir (Cohen'in kappas\u0131 0.16-0.81 aral\u0131\u011f\u0131ndad\u0131r). Klinik sendrom s\u0131n\u0131fland\u0131rmalar\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in en iyi puanlama y\u00f6ntemi, t\u00fcm 18 ASRS sorusunun a\u011f\u0131rl\u0131kland\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f ikili yan\u0131tlar\u0131n\u0131 toplamakt\u0131r. Bununla birlikte, semptom d\u00fczeyinde uyumlulukta bu kadar b\u00fcy\u00fck farkl\u0131l\u0131klar nedeniyle, alt\u0131 soruluk ASRS taray\u0131c\u0131, a\u011f\u0131rl\u0131kland\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f 18 soruluk ASRS'ye k\u0131yasla daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k (68.7% v. 56.3%), \u00f6zg\u00fcll\u00fck (99.5% v. 98.3%), toplam s\u0131n\u0131fland\u0131rma do\u011frulu\u011fu (97.9% v. 96.2%) ve kappa (0.76 v. 0.58) g\u00f6stermi\u015ftir. SONU\u00c7LAR Daha b\u00fcy\u00fck \u00f6rneklemlerde klinik kalibrasyon, a\u011f\u0131rl\u0131kland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f 18 soruluk ASRS'nin alt\u0131 soruluk ASRS taray\u0131c\u0131s\u0131ndan daha iyi performans g\u00f6sterebilece\u011fini g\u00f6sterebilir. O zamana kadar, topluluk anketlerinde ve klinik ula\u015f\u0131m ve vaka bulma giri\u015fim"}
{"_id":"2344892","title":"Human milk proresolving mediators stimulate resolution of acute inflammation","text":"\u0130nsan s\u00fct\u00fc, bebek geli\u015fimi ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k korumas\u0131 ile ilgili besin maddeleri ve biyoaktif \u00fcr\u00fcnler i\u00e7erir. Burada, s\u00fct i\u00e7inde proresol\u00fcsif \u00f6zellikleri ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve insan s\u00fct lipid arac\u0131lar\u0131 (HLMIs) kullanarak bunlar\u0131n in vivo \u00e7\u00f6z\u00fcm programlar\u0131na ve insan makrofajlara etkilerini belirledik. HLMIs, peritonit ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, maksimum n\u00f6trofil say\u0131lar\u0131n\u0131 (14.6\u00b11.2 \u00d7 106\u201311.0\u00b11.0 \u00d7 106 h\u00fccre\/eks\u00fcdat) azaltt\u0131 ve \u00e7\u00f6z\u00fcm aral\u0131\u011f\u0131n\u0131 (Ri; n\u00f6trofilin %50 azalt\u0131lmas\u0131) %54 oran\u0131nda k\u0131saltt\u0131. Kat\u0131 kromatografi tandem k\u00fctle spektrometresi (LC-MS-MS) tabanl\u0131 lipid arac\u0131s\u0131 (LM) metabololipidomik yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, insan s\u00fct\u00fcn proresol\u00fcsif LM-spesifik proresol\u00fcsif arac\u0131lar (LM-SPM) imzas\u0131 profiline sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu profil, bioaktif seviyelerde (piko-nanomolar konsantrasyonlarda) bulunan SPM'ler (\u00f6rne\u011fin, resolvinler (Rv), koruyucular (PD'ler), denizler (MaR'lar) ve lipoksinler (LX'ler)) i\u00e7erir ve insan makrofajlar\u0131n eferozitizi ve bakteriyel kontrol\u00fc art\u0131rd\u0131. \u0130nsan s\u00fct\u00fcnde tespit edilen SPM'ler aras\u0131nda D-serisi Rv'ler (\u00f6rne\u011fin, RvD1, RvD2, RvD3, AT-RvD3 ve RvD4), PD1, MaR1, E-serisi Rv'ler (\u00f6rne\u011fin, RvE1, RvE2 ve RvE3) ve LX'ler (LXA4 ve LXB4) yer ald\u0131. Tespit edilen insan s\u00fct\u00fcndeki SPM'ler aras\u0131nda, RvD2 ve MaR1 (50 ng\/fare) bireysel olarak Ri'yi yakla\u015f\u0131k %75 oran\u0131nda k\u0131saltt\u0131. Mastitten elde edilen s\u00fct, l\u00fckotrien B4 ve prostanoid seviyelerini art\u0131rd\u0131 ve SPM seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. Bu bulgular, insan s\u00fct\u00fcn proresol\u00fcsif eylemleri i\u00e7in kapsaml\u0131 LM-SPM profilleme sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve anne-bebek biyokimyasal izlenimle ilgili potansiyel olarak yeni bir mekanizma tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131"}
{"_id":"2352142","title":"Cerebral perfusion and stroke.","text":"Fel\u00e7, birden fazla hastal\u0131k mekanizmas\u0131n\u0131n neden oldu\u011fu heterojen bir sendromdur, ancak hepsi beyin kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n bozulmas\u0131yla sonu\u00e7lan\u0131r ve bu da dokuda hasara neden olur. Bu inceleme, normal beyin dola\u015f\u0131m\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinden sorumlu mekanizmalar\u0131 ve bu mekanizmalar\u0131n hastal\u0131k durumlar\u0131nda nas\u0131l bozuldu\u011funu inceler. Akut iskemik fel\u00e7li hastalar\u0131n tedavisinde merkezi bir kavram, potansiyel olarak kurtar\u0131labilir dokunun bir iskemik penumbra varl\u0131\u011f\u0131d\u0131r ve bu kavram\u0131n insanlarda varl\u0131\u011f\u0131 incelenir."}
{"_id":"2356950","title":"Epigenetic regulation of miR-184 by MBD1 governs neural stem cell proliferation and differentiation.","text":"Methyl-CpG ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 1 (MBD1), epigenetik bir mekanizma arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla DNA metilasyonu yoluyla gen ifadesini d\u00fczenler. Daha \u00f6nce, yeti\u015fkin n\u00f6ral k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccre (aNSC) farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ve n\u00f6rojenizi bozan MBD1 eksikli\u011finin etkilerini g\u00f6sterdik, ancak alt mekanizma belirsizdi. Burada, aNSC'lerde birka\u00e7 mikroRNA'n\u0131n ifadesini d\u00fczenleyen MBD1'i g\u00f6steriyoruz ve \u00f6zellikle miR-184'\u00fcn do\u011frudan MBD1 taraf\u0131ndan bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Y\u00fcksek miR-184 seviyeleri aNSC'lerin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti, ancak farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 engelledi; miR-184'\u00fcn inhibisyonu MBD1 eksikli\u011fi ile ili\u015fkili fenotipleri kurtard\u0131. Ayr\u0131ca, miR-184'\u00fcn Numblike (Numbl), beyin geli\u015fimi i\u00e7in bilinen bir d\u00fczenleyiciyi, Numbl mRNA'n\u0131n 3'-UTR'ye ba\u011flanarak ve \u00e7evirisini etkileyerek d\u00fczenledi\u011fini bulduk. Exogen Numbl ifadesi, ya miR-184 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ya da MBD1 eksikli\u011finden kaynaklanan aNSC kusurlar\u0131n\u0131 kurtarabilirdi. Bu nedenle, MBD1, miR-184 ve Numbl, aNSC'lerin \u00e7o\u011falma ve farkl\u0131la\u015fma dengesi \u00fczerinde kontrol sa\u011flayan bir d\u00fczenleyici a\u011f olu\u015fturur."}
{"_id":"2359152","title":"Landscape of genetic lesions in 944 patients with myelodysplastic syndromes","text":"Y\u00fcksek verimli DNA dizileme, mielodispastik sendromlar (MDS) hastalar\u0131n\u0131n te\u015fhisi ve prognozunda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulunmu\u015ftur. MDS'de genetik anormalliklerin biyolojik ve prognoz \u00f6nemini belirledik. Toplamda, 944 farkl\u0131 MDS alt tipleri olan hastalar, 104 gende bilinen\/olas\u0131 mutasyonlar\/silinmeler i\u00e7in hedefli derin dizileme ve dizi tabanl\u0131 genom hibridizasyonu kullan\u0131larak taranm\u0131\u015ft\u0131r. Toplamda, 845\/944 hastalar (89,5%) en az bir mutasyona (orta de\u011fer, hasta ba\u015f\u0131na 3; aral\u0131k, 0-12) sahipti. 47 gen \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde mutasyona u\u011fram\u0131\u015f ve TET2, SF3B1, ASXL1, SRSF2, DNMT3A ve RUNX1 genleri 10%'den fazla vakada mutasyona u\u011fram\u0131\u015ft\u0131r. Bir\u00e7ok mutasyon daha y\u00fcksek risk gruplar\u0131 ve\/veya patlaman\u0131n y\u00fckselmesiyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. 875 hastada hayatta kalma ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Tek de\u011fi\u015fkenli analizde, 25\/48 gen (47 test edilen genin sonu\u00e7lar\u0131ndan olu\u015fan ve PRPF8 ile birlikte \u00f6nemli olan) hayatta kalmay\u0131 etkilemi\u015ftir (P<0.05). 14 genin durumu ile geleneksel fakt\u00f6rler bir araya getirilerek yeni bir prognoz modeli ('Model-1') olu\u015fturulmu\u015ftur, bu model hastalar\u0131 d\u00f6rt risk grubuna ('d\u00fc\u015f\u00fck', 'orta', 'y\u00fcksek', '\u00e7ok y\u00fcksek risk') ay\u0131r\u0131r ve 3 y\u0131ll\u0131k hayatta kalma oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %95,2, %69,3, %32,8 ve %5,3't\u00fcr (P<0.001). Daha sonra, 14 gen temelinde 'gen-sadece modeli' ('Model-2') olu\u015fturulmu\u015ftur ve bu da d\u00f6rt \u00f6nemli risk grubuna (P<0.001) yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Her iki model de do\u011frulama kohortunda (n=175 hasta; her biri P<0.001) tekrarlanabilir. Bu nedenle, \u00e7ok say\u0131da hedef genin genetik ve molek\u00fcler profillemesi, MDS hastalar\u0131n\u0131n alt s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131 ve prognozunda \u00e7ok de\u011ferlidir."}
{"_id":"2360905","title":"Integrated molecular genetic profiling of pediatric high-grade gliomas reveals key differences with the adult disease.","text":"AMA\u00c7: Pediyatrik y\u00fcksek dereceli glioblastoma (HGG) alt\u0131nda yatan kopya say\u0131 de\u011fi\u015fikliklerini ve gen ifadesi imzalar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak.\n\nHASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER: 78 de novo pediyatrik HGG'nin, bunlardan 7'si yayg\u0131n i\u00e7sel pons glioblastomas\u0131 ve 10'u daha \u00f6nce bir kanser i\u00e7in kraniyal radyasyon tedavisi g\u00f6ren \u00e7ocuklarda ortaya \u00e7\u0131kan HGG'nin y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc genomik dengesizliklerini analiz ettik. 53 t\u00fcm\u00f6r i\u00e7in gen ifadesi, gen ifadesi mikroarray'leri kullan\u0131larak analiz edildi. Sonu\u00e7lar, yeti\u015fkin t\u00fcm\u00f6r verileriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: \u00c7ocukluk ve yeti\u015fkin glioblastoma aras\u0131nda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar olan kopya say\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri vard\u0131r. PDGFRA, \u00e7ocukluk HGG'lerde, yayg\u0131n i\u00e7sel pons glioblastomalar\u0131 da dahil olmak \u00fczere, odakl\u0131 amplifikasyonun bask\u0131n hedefiydi ve gen ifadesi analizleri, pediyatrik HGG'de d\u00fczenlenmemi\u015f PDGFRalpha sinyalizasyonunun \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekledi. Pediyatrik t\u00fcm\u00f6rlerde IDH1 hotspot mutasyonlar\u0131 bulunmad\u0131, bu da yeti\u015fkin ikincil glioblastoma ile molek\u00fcler farkl\u0131l\u0131klar\u0131 vurguluyor. Pediyatrik ve yeti\u015fkin glioblastomalar, s\u0131k g\u00f6r\u00fclen kromozom 1q kazanc\u0131 (30% vs. 9%, s\u0131ras\u0131yla) ve daha d\u00fc\u015f\u00fck kromozom 7 kazanc\u0131 s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 (13% vs. 74%, s\u0131ras\u0131yla) ve 10q kayb\u0131 (35% vs. 80%, s\u0131ras\u0131yla) ile a\u00e7\u0131k bir \u015fekilde ay\u0131rt edildi. PDGFRA amplifikasyonu ve kromozom 1q kazanc\u0131, radyasyonla tetiklenen t\u00fcm\u00f6rlerde daha y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta meydana geldi, bu da bunlar\u0131n \u00e7ocukluk gliomagenezinin ba\u015flat\u0131c\u0131 olaylar\u0131n\u0131 \u00f6nerdi\u011fini g\u00f6steriyor. Bir pediyatrik HGG alt k\u00fcmesi, minimal kopya say\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri g\u00f6sterdi.\n\nSONU\u00c7: Entegre molek\u00fcler profil, pediyatrik ve yeti\u015fkin HGG'lerin alt\u0131nda yatan molek\u00fcler \u00f6zelliklerde \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6sterdi, bu da yeti\u015fkin t\u00fcm\u00f6r bulgular\u0131n\u0131n daha gen\u00e7 hastalara basit\u00e7e genelle\u015ftirilemeyece\u011fini g\u00f6steriyor. PDGFRalpha, yayg\u0131n i\u00e7sel pons glioblastomalar\u0131 da dahil olmak \u00fczere pediyatrik HGG'"}
{"_id":"2374637","title":"Gene set enrichment analysis: a knowledge-based approach for interpreting genome-wide expression profiles.","text":"Genom \u00e7ap\u0131nda RNA ifade analizi, biyomedikal ara\u015ft\u0131rmalarda rutin bir ara\u00e7 haline gelmi\u015f olsa da, bu t\u00fcr bilgilerden biyolojik i\u00e7g\u00f6r\u00fcler \u00e7\u0131karmak hala b\u00fcy\u00fck bir zorluktur. Burada, gen ifade verilerini yorumlamak i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir analitik y\u00f6ntem olan Gen Set Zenginli\u011fi Analizi (GSEA) hakk\u0131nda a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Y\u00f6ntem, ortak biyolojik i\u015flev, kromozom konumu veya d\u00fczenlemeye sahip gen gruplar\u0131na odaklanarak g\u00fcc\u00fcn\u00fc elde eder. GSEA'n\u0131n, \u00f6zellikle lenfoma ve akci\u011fer kanseri gibi kanserle ilgili veri k\u00fcmelerinde i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u00d6nemli olan, tek gen analizi, iki ba\u011f\u0131ms\u0131z akci\u011fer kanseri hastas\u0131 hayatta kalma \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 aras\u0131nda \u00e7ok az benzerlik bulurken, GSEA bir\u00e7ok ortak biyolojik yolak ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yor. GSEA y\u00f6ntemi, 1.325 biyolojik olarak tan\u0131mlanan gen seti i\u00e7eren \u00fccretsiz bir yaz\u0131l\u0131m paketiyle birlikte sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"2380002","title":"The evolution of RNAs with multiple functions.","text":"Artan say\u0131da transkriptin, hem protein kodlayan hem de d\u00fczenleyici bilgi ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 bildirildi. Gen kavram\u0131m\u0131z\u0131n zorlamas\u0131na ek olarak, bu g\u00f6zlem, genom boyunca bu fenomenin ne \u00f6l\u00e7\u00fcde meydana geldi\u011fini, bu \u00e7ift i\u015flevli kodlaman\u0131n nas\u0131l ve neden evrimle\u015fti\u011fini sorgulayan bir soru ortaya at\u0131yor. Bu soruya cevap vermek i\u00e7in, D\u00fcnya \u00fczerindeki ya\u015fam\u0131n en erken bi\u00e7imlerinde genlerin evrimsel yolunu inceliyoruz, burada proteinlerin tamamen RNA tabanl\u0131 h\u00fccresel makineden evrimle\u015fti\u011fi genel olarak kabul edilir. Bu, mikroorganizmalar\u0131n genomlar\u0131nda protein kodlayan genlerin hakim olmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131, ancak RNA'n\u0131n di\u011fer kapasiteleri ve i\u015flevleri muhtemelen hi\u00e7 kaybolmad\u0131, cis-etkileyen riboswitches ve UTR'ler kan\u0131t olarak g\u00f6steriliyor. Daha sofistike bir d\u00fczenleyici mimari evriminin, daha y\u00fcksek d\u00fczeylerde epigenetik kontrol ve geli\u015fimsel olarak karma\u015f\u0131k organizmalarda do\u011fru mekansal ve zamansal ifade sa\u011flamak i\u00e7in karma\u015f\u0131k bir g\u00f6rev oldu\u011fu varsay\u0131m\u0131na dayanarak, hipotezlerimizi ortaya koyuyoruz: (i) mRNA'lar, paralel olarak protein kodlama i\u015flevleriyle birlikte trans-d\u00fczenleyici yetkinlik sa\u011flamak i\u00e7in ikincil se\u00e7ime tabi tutulmu\u015ftur; (ii) baz\u0131 ve belki de bir\u00e7ok protein kodlayan lokus, muhtemelen gen \u00e7o\u011faltmas\u0131 sonucu, daha sofistike trans-d\u00fczenleyici i\u015flevlere sahip olmak i\u00e7in protein kodlama i\u015flevlerini kaybetmi\u015ftir; (iii) bir\u00e7ok transkript, farkl\u0131 \u00fcr\u00fcnler serbest b\u0131rakmak i\u00e7in ikincil i\u015fleme tabi tutulmu\u015ftur; ve (iv) yeni proteinler, daha \u00f6nce d\u00fczenleyici RNA olarak evrimle\u015fen lokuslarda ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Farkl\u0131 t\u00fcrlerdeki bilgilendirici RNA'lar aras\u0131ndaki dinamik ak\u0131\u015f\u0131n hem evrimsel hem de ger\u00e7ek zamanl\u0131 oldu\u011funu destekleyen son g\u00f6zlemleri g\u00f6zden ge\u00e7irerek, bu g\u00f6zlemlerin, a\u00e7\u0131k\u00e7a ayr\u0131 g\u00f6r\u00fcnen lokuslar\u0131n birden fazla i\u015flev ta\u015f\u0131yan transkriptler ifade edebilece\u011fi fikrini nas\u0131l etkiledi\u011fini yeniden de\u011ferlendiriyoruz. Sonu\u00e7 olarak, bir\u00e7ok eukariotik lokusun hem d\u00fczenleyici hem de protein kodlayan RNA'lar olarak \u00e7ok say\u0131da kesi\u015fen ve potansiyel olarak ba\u011f\u0131ms\u0131z i\u015flevleri yerine getirebildi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"2388819","title":"In Vitro\u2013expanded Antigen-specific Regulatory T Cells Suppress Autoimmune Diabetes","text":"CD4+ CD25+ d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin (Treg) d\u00fc\u015f\u00fck say\u0131s\u0131, anergik fenotipleri ve \u00e7e\u015fitli antijen spesifikiteleri, otoimm\u00fcnite ve nakil reddi tedavisinde bu g\u00fc\u00e7l\u00fc tolerojenik pop\u00fclasyonu kullanma konusunda \u00f6nemli zorluklar sunmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, otoimm\u00fcn e\u011filimi olan non-obez diyabetik farelerde antijen spesifik Treg'leri geni\u015fletmek i\u00e7in sa\u011flam bir y\u00f6ntem tan\u0131ml\u0131yoruz. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f CD4+ CD25+ Treg'leri, anti-CD3, anti-CD28 ve interleukin 2'nin bir kombinasyonu kullan\u0131larak 2 haftada 200 kat kadar in vitro geni\u015fletildi. Geni\u015fletilmi\u015f Treg'ler klasik h\u00fccre y\u00fczey fenotipini ifade eder ve hem in vitro hem de in vivo etkili T h\u00fccre fonksiyonlar\u0131n\u0131 bask\u0131lamada i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. En \u00f6nemlisi, hastal\u0131k ba\u015flang\u0131c\u0131ndan sonra k\u00fc\u00e7\u00fck say\u0131da antijen spesifik Treg, diyabetin tersine \u00e7evrilmesine yard\u0131mc\u0131 olur, bu da otoimm\u00fcnite i\u00e7in h\u00fccresel imm\u00fcnoterapi i\u00e7in yeni bir yakla\u015f\u0131m \u00f6nerir."}
{"_id":"2389574","title":"Stathmin overexpression identifies high-risk patients and lymph node metastasis in endometrial cancer.","text":"AMA\u00c7: Stathmin geninin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, agresif endometrial kanserin geli\u015fimi ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir ve bu hastal\u0131ktaki PI3Kinaz inhibit\u00f6rlerinin potansiyel faydalar\u0131 hakk\u0131nda bilgi verir. B\u00fcy\u00fck bir \u00e7ok merkezli prospektif ortamda Stathmin ifadesinin prognostik de\u011ferini do\u011frulamak istedik. Lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc \u00f6rneklemesi, mevcut cerrahi evreleme y\u00f6nteminin bir par\u00e7as\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in, endometrial k\u00fcrtaj \u00f6rneklerinde Stathmin ifadesinin lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastazlar\u0131n\u0131 tahmin edebilip edemeyece\u011fini de test etmek istedik.\n\nDENEY\u0130M TASARIMI: 10 merkezden 1.076 endometrial kanser hastas\u0131, klinikopatolojik de\u011fi\u015fkenlerle, \u00f6zellikle lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc durumu ve hayatta kalma ile ili\u015fkili biyolojik t\u00fcm\u00f6r i\u015faret\u00e7isi Stathmin'i ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in i\u015fe al\u0131nd\u0131. 477 histerektomi ve 818 k\u00fcrtaj \u00f6rne\u011finde Stathmin imm\u00fcnohistokimyasal boyama yap\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: Hastalar\u0131n %71'i (n = 763) lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc \u00f6rneklemesi ald\u0131 ve bunlar\u0131n %12'si (n = 94) metastatik d\u00fc\u011f\u00fcmler g\u00f6sterdi. K\u00fcrtaj ve histerektomi \u00f6rneklerinin %37'si (302\/818) ve %18'i (84\/477) Stathmin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesine sahipti. K\u00fcrtaj ve histerektomi \u00f6rneklerinde Stathmin a\u015f\u0131r\u0131 ifadeleri y\u00fcksek derecede ili\u015fkiliydi ve \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde non-endometrioid histoloji, y\u00fcksek dereceli ve aneuploidi ile ili\u015fkiliydi. \u00d6n operatif k\u00fcrtaj \u00f6rneklerinde Stathmin analizi, lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastazlar\u0131 ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkiliydi ve bunlar\u0131 tahmin eden ba\u011f\u0131ms\u0131z bir fakt\u00f6rd\u00fc. Y\u00fcksek Stathmin ifadesi, hem k\u00fcrtaj hem de histerektomi \u00f6rneklerinde k\u00f6t\u00fc hastal\u0131k spesifik hayatta kalmayla ili\u015fkiliydi (P \u2264 0.002).\n\nSONU\u00c7LAR: Stathmin imm\u00fcnohistokimyasal boyama, lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastazlar\u0131 ve k\u00f6t\u00fc hayatta kalma ile ili\u015fkili endometrial kanserleri belirler. PI3Kinaz inhibisyonuna yan\u0131t olarak bir tahmin edici i\u015faret\u00e7i olarak ve endometrial kanserlerde lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc \u00f6rneklemesi i\u00e7in bir ara\u00e7 olarak de\u011ferini ve"}
{"_id":"2391552","title":"Statin prophylaxis and inflammatory mediators following cardiopulmonary bypass: a systematic review","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e Kalp-dola\u015f\u0131m bypass\u0131 (CPB) sonras\u0131 komplikasyonlarda \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen iltihaplanma yan\u0131t\u0131n\u0131n tetiklenmesinin \u00f6nemi giderek artmaktad\u0131r. Statin ila\u00e7lar\u0131, g\u00fc\u00e7l\u00fc anti-enflamatuar etkileri giderek daha fazla tan\u0131nmaktad\u0131r ve bu nedenle CPB'de \u00f6nemli bir yaralanma mekanizmas\u0131n\u0131 etkileyebilecek potansiyele sahiptirler, ancak bu durumun kesin olarak b\u00f6yle oldu\u011funu do\u011frulayan mevcut bir kan\u0131t bulunmamaktad\u0131r. Amac\u0131m\u0131z, kalp cerrahisi ile CPB'yi ge\u00e7iren yeti\u015fkinler veya \u00e7ocuklarda, CPB'den \u00f6nce profilin \u00f6nleyici statin tedavisi alan hastalarda, iltihaplay\u0131c\u0131 i\u015faret\u00e7iler dahil olmak \u00fczere rapor edilen sonu\u00e7lara sahip t\u00fcm rastgele kontroll\u00fc denemeleri (RCT'ler) sistematik olarak incelemektir.\n\nY\u00d6NTEM T\u00fcm a\u00e7\u0131k kalp cerrahisi ile CPB'yi i\u00e7eren yeti\u015fkin veya \u00e7ocuklarda, CPB'den \u00f6nce profilin \u00f6nleyici statin tedavisi alan hastalarda, iltihap i\u015faret\u00e7ileri rapor eden RCT'ler i\u00e7in kapsaml\u0131 bir literat\u00fcr taramas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. \u0130ki ara\u015ft\u0131rmac\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak uygun \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 belirledi, verileri \u00e7\u0131kard\u0131 ve standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ara\u00e7lar kullanarak \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n kalitesini de\u011ferlendirdi. A\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 ortalama fark (WMD) birincil \u00f6zet istatistikti ve veriler rastgele etkiler modeli kullan\u0131larak birle\u015ftirildi. Verilerin birle\u015ftirilememesi durumunda betimsel analiz kullan\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR Yedi RCT incelemeye dahil edildi, her iltihaplay\u0131c\u0131 sonu\u00e7 i\u00e7in deneme say\u0131s\u0131 daha da s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131. Birle\u015ftirilmi\u015f veriler, statin kullan\u0131m\u0131n\u0131n CPB sonras\u0131 interleukin 6 ve 8 (IL-6, IL-8), zirve y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k C-reaktif protein (hsCRP) ve TNF-alfa (TNF-\u03b1) art\u0131\u015f\u0131n\u0131 azaltmada yararl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi (WMD [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (GA)] -23.5 pg\/ml [-36.6 ila -10.5]; -23.4 pg\/ml [-35.8 ila -11.0]; -15.3 mg\/L [GA -26.9 ila -3.7]; -2.10 pg\/ml [-3.83 ila -0.37] s\u0131ras\u0131yla). \u00c7ok s\u0131n\u0131rl\u0131 RCT kan\u0131t\u0131, CPB sonras\u0131 yap\u0131\u015fkan molek\u00fcllerin azalmas\u0131nda profilin \u00f6nleyici"}
{"_id":"2402323","title":"Array-based Comparative Genomic Hybridization for Genome-Wide Screening of DNA Copy Number in Bladder Tumors","text":"Genom \u00e7ap\u0131nda kopya say\u0131s\u0131 profilleri, 41 primer mesane t\u00fcm\u00f6r\u00fcnde array tabanl\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 genomik hibridizasyon (array CGH) kullan\u0131larak karakterize edildi. B\u00fcy\u00fck kromozomik b\u00f6lgelerdeki daha \u00f6nce tespit edilen de\u011fi\u015fikliklerin yan\u0131 s\u0131ra, bir\u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck genomik b\u00f6lgede de\u011fi\u015fiklikler tespit edildi, baz\u0131lar\u0131 y\u00fcksek seviyede amplifikasyona veya homozigot silinmelere sahipti. 192 genomik klon i\u00e7in y\u00fcksek seviyeli amplifikasyonlar tespit edildi, en s\u0131k 6p22.3 (E2F3), 8p12 (FGFR1), 8q22.2 (CMYC), 11q13 (CCND1, EMS1, INT2) ve 19q13.1 (CCNE) b\u00f6lgelerinde. 51 genomik klonda homozigot silinmeler tespit edildi, bunlardan d\u00f6rd\u00fc birden fazla vaka i\u00e7in silinmeler g\u00f6sterdi: 9p21.3 (CDKN2A\/p16) i\u00e7in iki klon (dokuz vaka), 8p23.1 i\u00e7in bir klon (\u00fc\u00e7 vaka) ve 11p13 i\u00e7in bir klon (iki vaka). CCNE1 i\u00e7eren klonlarda kopya say\u0131s\u0131 art\u0131\u015f\u0131 ile ERBB2 art\u0131\u015f\u0131 ve CCND1 art\u0131\u015f\u0131 ile TP53 silinmesi aras\u0131nda anlaml\u0131 korelasyonlar g\u00f6zlemlendi. Ayr\u0131ca, CCND1 art\u0131\u015f\u0131 ile E2F3 art\u0131\u015f\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 tamamlay\u0131c\u0131 bir ili\u015fki vard\u0131. Kopya say\u0131s\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri ve t\u00fcm\u00f6r evresi veya derecesi aras\u0131nda anlaml\u0131 bir ili\u015fki bulunmamas\u0131na ra\u011fmen, genomik lokuslar\u0131n ba\u011flant\u0131l\u0131 davran\u0131\u015f\u0131, array CGH'nin mesane t\u00fcm\u00f6r\u00fc biyolojisi a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik yollar\u0131 anlamada giderek daha \u00f6nemli olaca\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2405259","title":"Tet2 is required to resolve inflammation by recruiting Hdac2 to specifically repress IL-6","text":"Epigenetik d\u00fczenleyiciler, benzersiz h\u00fccre kimli\u011fini tan\u0131mlamak i\u00e7in kromatin ve metilasyon durumunun kurulmas\u0131 ve korunmas\u0131nda temel roller oynar. 5-hidroksimetil sitosin (5hmC) gibi birka\u00e7 DNA modifikasyonu, ten on bir translokasyon (Tet) metil sitosin dioksijenaz ailesi \u00fcyeleri taraf\u0131ndan katalize edilir ve Tet proteinlerinin kromatin mimarisi ve gen transkripsiyonunu d\u00fczenlemedeki rolleri, DNA metilasyonundan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak yava\u015f yava\u015f ortaya \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, Tet proteinlerinin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ve iltihaplanmay\u0131 DNA metilasyonundan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak d\u00fczenlemedeki rol\u00fc b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Burada, Tet2'nin, do\u011fal myeloid h\u00fccreler, dendritik h\u00fccreler ve makrofajlar dahil olmak \u00fczere iltihap \u00e7\u00f6z\u00fclme s\u0131ras\u0131nda interleukin-6 (IL-6) transkripsiyonunun aktif bask\u0131lamas\u0131n\u0131 se\u00e7ici olarak medyate etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Tet2'nin kayb\u0131, lipopolizakarit (LPS) zorlamas\u0131na yan\u0131t olarak ge\u00e7 a\u015famada birka\u00e7 iltihaplay\u0131c\u0131 arac\u0131n, \u00f6zellikle de IL-6'n\u0131n upreg\u00fclasyonuna neden oldu. Tet2 eksikli\u011fi olan fareler, endotoksin \u015foku ve s\u00fclfat sodyum dextran ind\u00fcklenmi\u015f kolit gibi durumlara daha duyarl\u0131yd\u0131 ve bu da normal farelere k\u0131yasla daha \u015fiddetli bir iltihaplanma fenotipine ve artan IL-6 \u00fcretimine i\u015faret ediyordu. I\u03baB\u03b6, IL-6'ya \u00f6zg\u00fc bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc, Tet2'nin Il6 gen promot\u00f6r\u00fcne spesifik olarak hedeflenmesini sa\u011flad\u0131, bu da iltihaplanman\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7 ve \u00e7\u00f6z\u00fclme a\u015famalar\u0131nda I\u03baB\u03b6'nin z\u0131t d\u00fczenleyici rollerini daha da g\u00f6sterdi. Bask\u0131lama mekanizmas\u0131 i\u00e7in, DNA metilasyonu ve hidroksimetilasyondan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, Tet2, Hdac2'yi rekrut etti ve histon deasetilasyonu yoluyla Il6 geninin transkripsiyonunu bast\u0131rd\u0131. Tet2'nin kromatin d\u00fczeyinde s\u00fcrekli transkripsiyon aktivitesini \u00f6nleyerek iltihab\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fclmesine yard\u0131mc\u0131 olan gen-\u00f6zg\u00fc transkripsiyon bask\u0131lama aktivitesi i\u00e7in mekanistik kan\u0131tlar sa\u011fl\u0131yoruz."}
{"_id":"2417551","title":"Control of immunity by the TNFR-related molecule OX40 (CD134).","text":"TNFR\/TNF s\u00fcper ailesi \u00fcyeleri, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fonksiyonunun \u00e7e\u015fitli y\u00f6nlerini kontrol edebilir. Ge\u00e7ti\u011fimiz 10 y\u0131lda yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar, bu ailenin en \u00f6nemli ve belirgin etkile\u015fimlerinden birinin OX40 (CD134) ve orta\u011f\u0131 OX40L (CD252) aras\u0131nda oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Bu molek\u00fcller, geleneksel CD4 ve CD8 T h\u00fccrelerini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde d\u00fczenler ve daha yeni veriler, bu molek\u00fcllerin NKT h\u00fccre ve NK h\u00fccre fonksiyonunu mod\u00fcle etme ve profesyonel antijen sunan h\u00fccreler ve mast h\u00fccreleri, d\u00fcz kas h\u00fccreleri ve endotel h\u00fccreleri gibi \u00e7e\u015fitli h\u00fccre t\u00fcrleri ile ileti\u015fim kurma yetene\u011fini de vurgulamaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, OX40-OX40L etkile\u015fimleri, d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ve aktivitesini de\u011fi\u015ftirir. OX40L'in bloke edilmesi, otoimm\u00fcn ve enflamatuar hastal\u0131klar\u0131n \u00e7e\u015fitli hayvan modellerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc terap\u00f6tik etkiler g\u00f6stermi\u015ftir ve potansiyel klinik bir gelecekle uyumlu olarak, OX40 sinyalini uyaran reaktifler, a\u015f\u0131 i\u00e7in yard\u0131mc\u0131 maddeler olarak ve kanser tedavisi olarak da umut vadetmektedir."}
{"_id":"2423940","title":"The Drosophila DHR96 nuclear receptor binds cholesterol and regulates cholesterol homeostasis.","text":"Kolesterol homeostaz\u0131, normal h\u00fccre fonksiyonunu s\u00fcrd\u00fcrmek ve hiperkolesteroleminin zararl\u0131 etkilerini \u00f6nlemek i\u00e7in gereklidir. Burada, Drosophila DHR96 n\u00fckleer resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn kolesterolle ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kolesterol ile d\u00fczenlenen ve kolesterol al\u0131m\u0131, ta\u015f\u0131n\u0131m\u0131 ve depolanmas\u0131yla ili\u015fkili genlerin koordineli transkripsiyonel yan\u0131t\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. DHR96 mutantlar\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck kolesterol seviyelerinde yeti\u015ftirildi\u011finde \u00f6l\u00fcr ve y\u00fcksek kolesterol diyetinde beslendi\u011finde fazla kolesterol biriktirir. Kolesterol birikimi fenotipini, diyet kolesterol al\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen memelilerin Niemann-Pick C1-benzer 1 geni NPC1L1'in ortologu olan npc1b geninin yanl\u0131\u015f d\u00fczenlenmesine atfedebiliriz. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, DHR96'y\u0131 kolesterol homeostazisinin merkezi d\u00fczenleyici olarak tan\u0131mlar."}
{"_id":"2424794","title":"A neuroimaging investigation of the association between aerobic fitness, hippocampal volume, and memory performance in preadolescent children.","text":"\u00c7\u00fcnk\u00fc \u00e7ocuklar a\u015f\u0131r\u0131 kilolu, sa\u011fl\u0131ks\u0131z ve uygun olmayan hale geliyorlar, \u00e7ocuklukta aktif ya\u015fam tarz\u0131n\u0131n n\u00f6ro-kognitif faydalar\u0131n\u0131 anlamak \u00f6nemli halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve e\u011fitimsel sonu\u00e7lar\u0131 vard\u0131r. Hayvan ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, aerobik egzersizin hipokamp\u00fcste h\u00fccre proliferasyonu ve hayatta kalmas\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu, ayr\u0131ca hipokampal ba\u011f\u0131ml\u0131 \u00f6\u011frenme ve haf\u0131zay\u0131 geli\u015ftirdi\u011fini ve g\u00fc\u00e7lendirdi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Son kan\u0131tlar, bu ili\u015fkiyi ya\u015fl\u0131 insanlara da geni\u015fletir ve y\u00fcksek aerobik fitness seviyelerinin daha b\u00fcy\u00fck hipokampal hacmi ve \u00fcst\u00fcn haf\u0131za performans\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrer. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, fitness, hipokampal hacim ve haf\u0131za aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131y\u0131 preadoliz \u00e7ocuklara daha da geni\u015fletmeyi ama\u00e7lad\u0131. Bu ama\u00e7la, manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (MRI) kullan\u0131larak, daha y\u00fcksek ve daha d\u00fc\u015f\u00fck fitness seviyelerindeki 9 ve 10 ya\u015f\u0131ndaki \u00e7ocuklarda hipokampal hacim farkl\u0131l\u0131klar\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131 ve bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131n bir \u00f6\u011fe ve ili\u015fkisel haf\u0131za g\u00f6revi performans\u0131yla ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. \u0130li\u015fkisel haf\u0131za, ancak \u00f6\u011fe haf\u0131zas\u0131 \u00f6ncelikle hipokamp\u00fcs taraf\u0131ndan desteklenir. Tahminlere uygun olarak, daha y\u00fcksek fitness seviyesindeki \u00e7ocuklar, daha b\u00fcy\u00fck bilateral hipokampal hacimleri ve daha \u00fcst\u00fcn ili\u015fkisel haf\u0131za g\u00f6revi performans\u0131na sahipti, daha d\u00fc\u015f\u00fck fitness seviyesindeki \u00e7ocuklara k\u0131yasla. Hipokampal hacim, ili\u015fkisel ancak \u00f6\u011fe haf\u0131za g\u00f6revi performans\u0131yla da pozitif olarak ili\u015fkiliydi. Ayr\u0131ca, bilateral hipokampal hacim, fitness seviyesi (VO2 max) ve ili\u015fkisel haf\u0131za aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi arabuluculuk yapt\u0131\u011f\u0131 bulundu. Aerobik fitness, n\u00fckleus accumbens hacmi ve haf\u0131za aras\u0131nda bir ili\u015fki bildirilmedi, bu da fitnessin hipokamp\u00fcs \u00fczerindeki spesifik etkisini g\u00fc\u00e7lendirir. Bulgular, aerobik fitnessin preadoliz insan beyninin yap\u0131s\u0131 ve i\u015fleviyle ili\u015fkili olabilece\u011fini g\u00f6steren ilk sonu\u00e7lard\u0131r."}
{"_id":"2425364","title":"Association between maternal serum 25-hydroxyvitamin D level and pregnancy and neonatal outcomes: systematic review and meta-analysis of observational studies.","text":"\n**Ama\u00e7:** 25-Hidroksivitamin D (25-OHD) seviyelerinin gebelik sonu\u00e7lar\u0131 ve do\u011fum de\u011fi\u015fkenleri \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmek.\n\n**Tasar\u0131m:** Sistematik inceleme ve meta-analiz.\n\n**Veri Kaynaklar\u0131:** Medline (1966-A\u011fustos 2012), PubMed (2008-A\u011fustos 2012), Embase (1980-A\u011fustos 2012), CINAHL (1981-A\u011fustos 2012), Cochrane veritaban\u0131 sistematik incelemeleri ve Cochrane kay\u0131tl\u0131 klinik denemeleri.\n\n**\u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi:** Gebelik s\u0131ras\u0131nda kan 25-OHD seviyeleri ile ilgili sonu\u00e7lar hakk\u0131nda rapor veren \u00e7al\u0131\u015fmalar (pre-eklamps\u0131, gebelik diyabeti, bakteriyel vaginosis, sezaryen do\u011fum, do\u011fum ya\u015f\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck bebekler, do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, do\u011fum boyu ve ba\u015f \u00e7evresi).\n\n**Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131:** \u0130ki yazar ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak orijinal ara\u015ft\u0131rma makalelerinden veri \u00e7\u0131kard\u0131, anahtar \u00e7al\u0131\u015fma kalitesi g\u00f6stergelerini de dahil etti. En \u00e7ok ayarlanm\u0131\u015f oranlar ve a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 ortalama farklar havuzland\u0131. \u0130li\u015fkiler, farkl\u0131 hasta \u00f6zellikleri ve \u00e7al\u0131\u015fma kalitesi alt gruplar\u0131nda test edildi.\n\n**Sonu\u00e7lar:** 3357 \u00e7al\u0131\u015fma belirlendi ve uygunluk i\u00e7in incelendi. 31 uygun \u00e7al\u0131\u015fma nihai analize dahil edildi. Yetersiz kan 25-OHD seviyeleri, gebelik diyabeti (havuzlanm\u0131\u015f oran 1.49, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.18-1.89), pre-eklamps\u0131 (1.79, 1.25-2.58) ve do\u011fum ya\u015f\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck bebeklerle (1.85, 1.52-2.26) ili\u015fkilendirildi. D\u00fc\u015f\u00fck kan 25-OHD seviyelerine sahip hamile kad\u0131nlar bakteriyel vaginosis ve d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 bebekleri riskinde art\u0131\u015f\u0131 ya\u015fasa da sezaryen do\u011fum riskinde art\u0131\u015f g\u00f6stermedi.\n\n**Sonu\u00e7:** Vitamin D eksikli\u011fi, gebelik diyabeti, pre-eklamps\u0131 ve do\u011fum ya\u015f\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck bebekler riskinde art\u0131\u015f\u0131 ile ili\u015fkilidir. D\u00fc\u015f\u00fck 25-OHD seviyelerine sahip hamile kad\u0131nlar bakter"}
{"_id":"2436602","title":"\u03b2-Adrenergic receptor antagonism prevents anxiety-like behavior and microglial reactivity induced by repeated social defeat.","text":"Psikososyal stres, de\u011fi\u015ftirilmi\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fonksiyonu ve kayg\u0131 ve depresyon gibi psikolojik bozukluklar\u0131n geli\u015fimi ile ili\u015fkilidir. Burada, tekrarlanan sosyal yenilgiyle (mice'de) korkuya ve tehdit de\u011ferlendirmesine ili\u015fkili beyin b\u00f6lgelerinde c-Fos damlatma art\u0131\u015f\u0131n\u0131 ve \u03b2-adrenerjik resept\u00f6r ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015f\u0131n geli\u015fimini g\u00f6sterdik. Tekrarlanan sosyal yenilgi ayr\u0131ca beyne g\u00f6\u00e7 eden CD11b(+)\/CD45(y\u00fcksek)\/Ly6C(y\u00fcksek) makrofajlar\u0131n say\u0131s\u0131nda \u00f6nemli bir art\u0131\u015fa neden oldu. Ayr\u0131ca, sosyal yenilgi sonras\u0131 mikroglia (CD14, CD86 ve TLR4) ve makrofajlar\u0131n (CD14 ve CD86) y\u00fczeyinde birka\u00e7 inflamatuar i\u015faret\u00e7inin seviyeleri artt\u0131. Tekrarlanan sosyal yenilgi ayr\u0131ca medial amigdala, prefrontal korteks ve hipokamp\u00fcste dejeneratif mikroglia varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131na neden oldu. Ayr\u0131ca, mikroglia i\u00e7in mRNA analizi, tekrarlanan sosyal yenilginin IL-1\u03b2 seviyelerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve glukokortikoid duyarl\u0131 genlerin (GILZ ve FKBP51) seviyelerini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Stresle ili\u015fkili mikroglia ve makrofajlardaki de\u011fi\u015fiklikler, \u03b2-adrenerjik resept\u00f6r antagonisti olan propranolol ile \u00f6nlendi. Sosyal yenilgiyle (mice'de) elde edilen ve ex vivo k\u00fclt\u00fcrlenen mikroglia, lipopolisakkarit uyar\u0131c\u0131ya kar\u015f\u0131 IL-6, TNF-\u03b1 ve monosit \u00e7ekici protein-1'in \u00e7ok daha y\u00fcksek seviyelerini \u00fcretti. Son olarak, tekrarlanan sosyal yenilgi, IL-1 resept\u00f6r t\u00fcr\u00fc-1 eksiklerinde c-Fos aktivitesini art\u0131rd\u0131, ancak kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015fa veya mikroglia aktivitesine neden olmad\u0131. Bu bulgular, tekrarlanan sosyal yenilginin kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015fa ve mikroglia tepkisinin artmas\u0131na, \u03b2-adrenerjik ve IL-1 resept\u00f6rlerinin aktivitesine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2437807","title":"In vitro differentiation of transplantable neural precursors from human embryonic stem cells","text":"\u0130nsan embriyonik k\u00f6k (ES) h\u00fccrelerinin ola\u011fan\u00fcst\u00fc geli\u015fim potansiyeli ve \u00e7o\u011faltma kapasitesi, nakil terapileri i\u00e7in neredeyse s\u0131n\u0131rs\u0131z say\u0131da belirli h\u00fccre tipi sa\u011flayaca\u011f\u0131na dair vaatler ta\u015f\u0131r. Burada, insan ES h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen n\u00f6ral \u00f6n h\u00fccrelerin in vitro farkl\u0131la\u015fmas\u0131, zenginle\u015ftirilmesi ve naklini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. ES h\u00fccreleri, embriyoid cisimler olu\u015fturarak ve fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 2 (FGF-2) varl\u0131\u011f\u0131nda farkl\u0131la\u015f\u0131rken, n\u00f6ral t\u00fcpl\u00fc benzeri yap\u0131lar olu\u015ftururlar. Bu olu\u015fumlardaki n\u00f6ral \u00f6n h\u00fccreler, se\u00e7ici enzimatik sindirimle izole edilir ve farkl\u0131 tutunma temelinde daha da safla\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r. FGF-2 \u00e7ekildikten sonra, bunlar n\u00f6ronlar, astrosit ve oligositlere farkl\u0131la\u015f\u0131r. Yeni do\u011fan fare beynine nakledildikten sonra, insan ES h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen n\u00f6ral \u00f6n h\u00fccreler, \u00e7e\u015fitli beyin b\u00f6lgelerinde entegre olur ve hem n\u00f6ronlar hem de astrositlere farkl\u0131la\u015f\u0131r. Nakil al\u0131c\u0131lar\u0131nda teratoma olu\u015fumu g\u00f6zlemlenmedi. Bu sonu\u00e7lar, sinir sistemi onar\u0131m\u0131 i\u00e7in nakledebilecek n\u00f6ral \u00f6n h\u00fccre kayna\u011f\u0131 olarak insan ES h\u00fccrelerini tasvir eder."}
{"_id":"2443495","title":"Characterization of prostaglandin E2 production by Candida albicans.","text":"Candida albicans, insan prostaglandinlerine i\u015flevsel olarak benzer lipit metabolitleri \u00fcretir. Bu k\u00fctle spektrometresi kullanarak yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, C. albicans'\u0131n arachidonik asit'ten ger\u00e7ek prostaglandin E2 (PGE2) \u00fcretti\u011fini g\u00f6sterir. Maksimum PGE2 \u00fcretimi, 37 \u00b0C'de sabit a\u015fama k\u00fclt\u00fcr s\u00fcpernatantlar\u0131nda ve sabit a\u015fama h\u00fccrelerinden elde edilen h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 lizatlarda elde edilmi\u015ftir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, PGE2 \u00fcretimi, hem spesifik olmayan siklooksijenaz hem de lipooksijenaz inhibit\u00f6rleri taraf\u0131ndan engellenir, ancak siklooksijenaz 2 izofemini hedefleyen inhibit\u00f6rler taraf\u0131ndan engellenmez. C. albicans genomu, siklooksijenaz homologuna sahip de\u011fildir; ancak, C. albicans'da prostaglandin \u00fcretimine rol oynayabilecek birka\u00e7 gen ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmada, C. albicans'\u0131n bir ya\u011f asit desaturaz homologu (Ole2) ve \u00e7ok bak\u0131r oksidaz homologu (Fet3) prostaglandin \u00fcretimine rol oynad\u0131\u011f\u0131 bulunmu\u015ftur. ole2\/ole2 ve fet3\/fet3 mutantlar\u0131, ebeveyn t\u00fcrlere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck PGE2 seviyeleri g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, C. albicans'da PGE2 sentezinin yeni yollar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2452989","title":"A global role for KLF1 in erythropoiesis revealed by ChIP-seq in primary erythroid cells.","text":"KLF1, \u00e7e\u015fitli genleri d\u00fczenleyerek, bipotent \u00f6n h\u00fccrelerden k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirir. KLF1'in yerel cis-d\u00fczenleyici ba\u011flamlar\u0131n\u0131 ve transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc a\u011flar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, fare modelinde KLF1 ChIP-seq analizleri ger\u00e7ekle\u015ftirdik. E14.5 fet\u00fcs karaci\u011fer k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi h\u00fccrelerinde en az 945 genom sitesi tespit ettik, bu siteler do\u011fal KLF1 ile i\u015fgal edilmektedir. Bu sitelerin bir\u00e7o\u011fu Hbb-b1 gibi k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi genlerinin promot\u00f6rlerinde bulunur, ancak bunlar\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu bilinen herhangi bir genin uzakta yer almaktad\u0131r. Verilerimiz, KLF1'in terminal k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu y\u00f6n\u00fcn\u00fc do\u011frudan d\u00fczenledi\u011fini, alfa ve beta globin protein zincirlerinin \u00fcretimi, heme biyosentezi, proliferasyon ve anti-apoptotik yolaklar\u0131n koordinasyonu ve k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi zar\u0131n\u0131n ve sitoskeletinin in\u015fas\u0131 gibi i\u015flevlerini vurgulamaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, KLF1'in di\u011fer transkripsiyon fakt\u00f6rleri, \u00f6zellikle k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc GATA1 ile i\u015fbirli\u011fi yapt\u0131\u011f\u0131 yeni mekanizmalar\u0131 \u00f6nermekteyiz, b\u00f6ylece k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi kompartman\u0131nda homeostaz\u0131 korur."}
{"_id":"2454002","title":"KOBAS 2.0: a web server for annotation and identification of enriched pathways and diseases","text":"Y\u00fcksek verimli deneysel teknolojiler, biyolojik veya patolojik bir s\u00fcre\u00e7te ili\u015fkili veya de\u011fi\u015ftirilmi\u015f olabilecek onlarca ila y\u00fczlerce geni s\u0131kl\u0131kla belirler. Bu genlerden, biyolojik yollar ve olas\u0131 ili\u015fkili hastal\u0131klar belirlenmek istenir. Burada, KOBAS 2.0 adl\u0131 bir web sunucusu rapor ediyoruz, bu sunucu bir girdi gen k\u00fcmesini, bilinen notasyonlara sahip genlere e\u015fle\u015ftirilerek olas\u0131 yollar ve hastal\u0131k ili\u015fkileri ile not eder. Hem kimlik e\u015fle\u015ftirme hem de \u00e7apraz t\u00fcr dizilim benzerli\u011fi e\u015fle\u015ftirme sa\u011flar. Ard\u0131ndan, istatistiksel olarak anlaml\u0131 olarak zenginle\u015ftirilmi\u015f yollar ve hastal\u0131klar belirlemek i\u00e7in istatistiksel testler ger\u00e7ekle\u015ftirir. KOBAS 2.0, 1327 t\u00fcrden 5 yol veritaban\u0131 (KEGG YOLU, PID, BioCyc, Reactome ve Panther) ve 5 insan hastal\u0131\u011f\u0131 veritaban\u0131 (OMIM, KEGG HASTALIK, FunDO, GAD ve NHGRI GWAS Katalo\u011fu) dahil olmak \u00fczere 5 veritaban\u0131ndan bilgi entegre eder. KOBAS 2.0'a http:\/\/kobas.cbi.pku.edu.cn adresinden eri\u015filebilir."}
{"_id":"2460304","title":"Translocation of sickle cell erythrocyte microRNAs into Plasmodium falciparum inhibits parasite translation and contributes to malaria resistance.","text":"Hemoglobin (Hb) geninde bir varyant alel (HbS) ta\u015f\u0131yan eritrositler, sikl h\u00fccre hastal\u0131\u011f\u0131na neden olur ve s\u0131tma paraziti Plasmodium falciparum'a kar\u015f\u0131 diren\u00e7 g\u00f6sterir. Bu direncin molek\u00fcler temeli, uzun s\u00fcredir \u00e7ok fakt\u00f6rl\u00fc oldu\u011fu bilinen ancak tam olarak anla\u015f\u0131lamayan bir konudur. Burada, HbAS veya HbSS homozigot eritrositlerin d\u00fczenlenmemi\u015f mikroRNA (miRNA) kompozisyonunun, P. falciparum'a kar\u015f\u0131 dirence katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. S\u0131tma paraziti P. falciparum'un intraeritrositik ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fc s\u0131ras\u0131nda, eritrosit miRNA'lar\u0131n\u0131n bir alt k\u00fcmesi parazite ta\u015f\u0131n\u0131r. \u0130ki miRNA, miR-451 ve let-7i, HbAS ve HbSS eritrositlerinde y\u00fcksek oranda zenginle\u015ftirildi ve bu miRNA'lar, miR-223 ile birlikte, parazit b\u00fcy\u00fcmesini olumsuz d\u00fczenledi. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, miR-451 ve let-7i'nin, temel parazit mRNA'lar\u0131na entegre oldu\u011funu ve bozulmu\u015f ribozom y\u00fcklemesi yoluyla \u00e7eviri inhibisyonu sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bu nedenle, sikl h\u00fccre eritrositleri, anormal miRNA aktivitesi yoluyla, karma\u015f\u0131k \u00f6karyotik patojenlere kar\u015f\u0131 benzersiz bir konak savunma stratejisi olarak, s\u0131tmaya kar\u015f\u0131 h\u00fccre i\u00e7i diren\u00e7 g\u00f6sterir."}
{"_id":"2462673","title":"CD28 and ITK signals regulate autoreactive T cell trafficking","text":"Kendini reaktif T h\u00fccrelerinin etkinle\u015ftirilmesi ve hedef dokulara g\u00f6\u00e7\u00fc, otoimm\u00fcn organ y\u0131k\u0131m\u0131na yol a\u00e7ar. CTLA-4 (sitotoksik T lenfosit antigeni-4) co-inhibit\u00f6r resept\u00f6r\u00fcnden yoksun fareler, lenfositik dokulara s\u0131zan otoimm\u00fcn bir durum geli\u015ftirir. Burada, kendini reaktif Ctla4(-\/-) T h\u00fccrelerinin dokulara g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyen CD28 co-stimulatory yolunu g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tl\u0131yoruz. CD28 taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen Tec ailesi kinaz ITK'nin e\u015fzamanl\u0131 imhas\u0131, kendini reaktif Ctla4(-\/-) T h\u00fccrelerinin aniden etkinle\u015fmesini engellemez, ancak ikincil lenfatik organlarda kendini reaktif Ctla4(-\/-) T h\u00fccrelerinin birikmesine neden olur. Lenfatik organlarda a\u015f\u0131r\u0131 aniden T h\u00fccre aktivasyonu ve proliferasyonu olmas\u0131na ra\u011fmen, Itk(-\/-); Ctla4(-\/-) fareler genel olarak sa\u011fl\u0131kl\u0131d\u0131r, antiviral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 olu\u015fturur ve uzun bir \u00f6mre sahiptir. ITK'nin, otoaktif T h\u00fccrelerinin dokulara girmesine ve y\u0131k\u0131c\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 olu\u015fturmas\u0131na izin verdi\u011fini \u00f6neriyoruz. \u00d6zellikle, ITK inhibit\u00f6rleri, insan otoimm\u00fcn bozukluklar\u0131n\u0131n tedavisinde potansiyel faydalar\u0131 vurgulayan, tip 1 diyabet far modellerinde diyabetik T h\u00fccrelerinin pankreas iltihapl\u0131 dokulara g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc de engeller."}
{"_id":"2466614","title":"Delayed and Accelerated Aging Share Common Longevity Assurance Mechanisms","text":"Mutasyonlu c\u00fcce ve kalori k\u0131s\u0131tlamal\u0131 fareler sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015flanma ve ola\u011fand\u0131\u015f\u0131 uzun \u00f6m\u00fcrden yararlan\u0131yor. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, DNA onar\u0131m\u0131 eksik progeroid sendromlar i\u00e7in fareler erken ya\u015flan\u0131yor ve erken \u00f6l\u00fcyor. Memeli \u00f6mr\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyen mekanizmalar\u0131 belirlemek i\u00e7in, bu iki \u00f6m\u00fcr u\u00e7 noktas\u0131n\u0131n gen haritas\u0131 \u00fczerindeki kararl\u0131l\u0131klar\u0131 aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yapt\u0131k. Beklenmedik bir \u015fekilde, progeroid ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc fareler aras\u0131nda gen haritas\u0131 \u00fczerindeki \u00f6nemli ili\u015fkilere rastlad\u0131k. Daha sonra, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde a\u015f\u0131r\u0131 temsil edilen biyolojik s\u00fcre\u00e7lerin analizi, her iki gecikmi\u015f ve erken ya\u015flanma durumunda da stres yan\u0131tlar\u0131n\u0131n artmas\u0131yla birlikte endokrin ve enerji yollar\u0131n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 ortaya koydu. Do\u011fal ya\u015flanman\u0131n \u00f6nemi test etmek i\u00e7in, t\u00fcm murin yeti\u015fkin \u00f6mr\u00fc boyunca karaci\u011fer, akci\u011fer, b\u00f6brek ve dalak transkriptomlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k ve daha sonra bu bulgular\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z bir ya\u015flanma kohortunda do\u011frulad\u0131k. \u00c7o\u011fu gen, t\u00fcm d\u00f6rt organlarda benzer ifade de\u011fi\u015fiklikleri g\u00f6sterdi, bu da ya\u015flanma ile sistemik bir transkripsiyonel yan\u0131t\u0131 i\u015faret ediyor. Bu sistemik yan\u0131t, progeroid ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc farelerde tetiklenen ayn\u0131 biyolojik s\u00fcre\u00e7leri i\u00e7eriyordu. Bununla birlikte, gen haritas\u0131 \u00f6l\u00e7e\u011finde, do\u011fal olarak ya\u015flanm\u0131\u015f farelerin transkriptomlar\u0131, progeroid ancak uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc farelerle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fkilere sahipti. Bu nedenle, endokrin ve metabolik de\u011fi\u015fiklikler, toksik strese veya a\u00e7l\u0131\u011fa kar\u015f\u0131 \"kurtulu\u015f\" yan\u0131tlar\u0131n\u0131 i\u015faret ediyor, ancak do\u011fal ya\u015flanma ile gen ifadesindeki gen haritas\u0131 ili\u015fkileri, biyolojik ya\u015f\u0131 i\u015faret ediyor ve bu nedenle sa\u011fl\u0131kl\u0131 \u00f6m\u00fcr uzatma tedavilerinin pro- ve anti-ya\u015flanma etkilerini ay\u0131rt edebilir."}
{"_id":"2474731","title":"Arginine depletion as a mechanism for the immune privilege of corneal allografts","text":"Kornea, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k avantaj\u0131na sahip bir dokudur. Arginaz\u0131n T h\u00fccre fonksiyonunu d\u00fczenlemek i\u00e7in arginini t\u00fcketti\u011fi ke\u015ffedildi\u011finden, bu dokuda arginaz\u0131n ifadesini ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k avantaj\u0131ndaki olas\u0131 rol\u00fcn\u00fc incelemek i\u00e7in bir fare nakil modeli kulland\u0131k. Fare kornealar\u0131n\u0131n hem endotel hem de epiteli, in vitro k\u00fclt\u00fcr sisteminde T h\u00fccre proliferasyonunu bask\u0131layabilen i\u015flevsel arginaz I ifade etti\u011fini bulduk. Al\u0131c\u0131 farelere spesifik arginaz inhibit\u00f6r\u00fc N-hidroksi-nor-L-Arg'\u0131n verilmesi, t\u00fcmogenik C57BL\/6 (B6) korneal nakillerinin reddedilmesini h\u0131zland\u0131rd\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, in vivo arginaz aktivitesinin bloke edilmesi, az veya hi\u00e7 arginaz ifade etmeyen birincil deri nakillerinin reddedilme s\u00fcrecini de\u011fi\u015ftirmedi. Ayr\u0131ca, arginaz\u0131n inhibisyonu sistemik T h\u00fccre proliferasyonunu da de\u011fi\u015ftirmedi. Bu veriler, korneada arginaz\u0131n i\u015flevsel oldu\u011funu, g\u00f6z\u00fcn ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k avantaj\u0131na katk\u0131da bulundu\u011funu ve arginaz\u0131n d\u00fczenlenmesinin nakil hayatta kalmas\u0131n\u0131 etkiledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2475059","title":"Once-a-day Concerta methylphenidate versus three-times-daily methylphenidate in laboratory and natural settings.","text":"\n## Ama\u00e7\nMetilfenidat (MPH), dikkat eksikli\u011fi hiperaktivite bozuklu\u011fu (ADHD) i\u00e7in en yayg\u0131n olarak re\u00e7ete edilen ila\u00e7, k\u0131sa bir yar\u0131 \u00f6mre sahiptir, bu da g\u00fcnde birden fazla doz almay\u0131 gerektirir. G\u00fcnde birden fazla doz ihtiyac\u0131, okul saatleri ve okul sonras\u0131 saatlerde ila\u00e7 y\u00f6netimi problemlerine ve dolay\u0131s\u0131yla uyumlulu\u011fa neden olur. \u00d6nceki uzun etkili uyar\u0131c\u0131lar ve haz\u0131rlamalar, g\u00fcnde iki kez MPH dozuna e\u015fde\u011fer etkiler g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, do\u011fal ve laboratuvar ortamlar\u0131nda, 12 saat boyunca s\u00fcrmesi ve dolay\u0131s\u0131yla g\u00fcnde \u00fc\u00e7 kez MPH dozuna e\u015fde\u011fer olmas\u0131 i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f geni\u015fletilmi\u015f sal\u0131n\u0131m MPH haz\u0131rlamas\u0131n\u0131n etkinli\u011fini ve etki s\u00fcresini test eder.\n\n## Y\u00f6ntemler\nADHD'li 68 \u00e7ocuk, 6-12 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda, plasebo, an\u0131nda sal\u0131n\u0131m (IR) MPH g\u00fcnde \u00fc\u00e7 kez (tid) ve Concerta, bir kez g\u00fcnl\u00fck MPH form\u00fclasyonu aras\u0131nda \u00e7ift k\u00f6r, i\u00e7e d\u00f6n\u00fck bir kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yapt\u0131. \u0130la\u00e7lar i\u00e7in \u00fc\u00e7 doz seviyesi kullan\u0131ld\u0131: 5 mg IR MPH tid\/18 mg Concerta g\u00fcnde bir kez (qd); 10 mg IR MPH tid\/36 mg Concerta g\u00fcnde bir kez; ve 15 mg IR MPH tid\/54 mg Concerta g\u00fcnde bir kez. T\u00fcm \u00e7ocuklar, kay\u0131t s\u0131ras\u0131nda MPH ile tedavi ediliyordu ve her \u00e7ocu\u011fun doz seviyesi, \u00e7al\u0131\u015fmadan \u00f6nce her \u00e7ocu\u011fun MPH dozuna dayanarak belirleniyordu. Concerta dozlar\u0131, her \u00e7ocu\u011fun g\u00fcnl\u00fck olarak ald\u0131\u011f\u0131 MPH g\u00fcnl\u00fck dozlar\u0131na k\u0131yasla %20 daha y\u00fcksek olarak se\u00e7ildi, b\u00f6ylece gerekli s\u00fcrekli kapsam\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in belirlenen artan MPH sal\u0131n\u0131m oran\u0131na ula\u015f\u0131ld\u0131. \u00c7ocuklar her ila\u00e7 ko\u015fulunu 7 g\u00fcn boyunca ald\u0131. Ara\u015ft\u0131rma, hem do\u011fal ortamda hem de laboratuvar ortam\u0131nda arka plan klinik davran\u0131\u015fsal m\u00fcdahale ba\u011flam\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Ebeveynler davran\u0131\u015fsal ebeveyn e\u011fitimi ald\u0131lar ve \u00f6\u011fretmenler okul-ev g\u00fcnl\u00fck rapor kart\u0131 (DRC) olu\u015fturmay\u0131 \u00f6\u011frendiler. DRC, bir \u00e7ocu\u011fun en \u00f6nemli zay\u0131fl\u0131k alanlar\u0131n\u0131 temsil eden bireysel hedef davran\u0131\u015flar\u0131n bir listesidir. \u00d6\u011fretmenler her \u00e7ocu\u011fun zay\u0131fl\u0131k hedefleri i\u00e7in g\u00fcnl\u00fck hedefler belirledi ve ebeveynler evde hedeflere ula\u015fmak i\u00e7in \u00f6d\u00fcller sa\u011flad\u0131. Her okul g\u00fcn\u00fc, \u00f6\u011fretmenler DRC'yi doldurdu ve bu,"}
{"_id":"2479538","title":"Leaderless genes in bacteria: clue to the evolution of translation initiation mechanisms in prokaryotes","text":"Arka plan Shine-Dalgarno (SD) sinyali, prokaryotlarda \u00e7eviri ba\u015flatma sinyali olarak uzun s\u00fcredir bask\u0131n olarak kabul edilmi\u015ftir. Son zamanlarda, 5'-\u00e7evrimli b\u00f6lgeler (5'-UTR) i\u00e7ermeyen mRNA'lar\u0131 olan lidersiz genler, arkealarda bol miktarda bulunmu\u015ftur. Bununla birlikte, bakterilerdeki ba\u015flatma mekanizmalar\u0131 \u00fczerine yap\u0131lan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli in silico analizleri, \u00e7o\u011funlukla SD ile ba\u015flatma yoluna dayanmaktad\u0131r, lidersiz yol d\u0131\u015f\u0131nda. Bakterilerde lidersiz genler \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fma a\u00e7\u0131k kalmas\u0131, prokaryotlar i\u00e7in \u00e7eviri ba\u015flatma mekanizmalar\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131nda belirsizliklere neden oluyor.\n\nSonu\u00e7larda, 953 bakteriyel ve 72 arkeal genomun t\u00fcm genlerinin \u00e7eviri ba\u015flatma b\u00f6lgelerini inceliyoruz ve bakterilerde lidersiz genler a\u00e7\u0131s\u0131ndan evrimsel bir senaryo olu\u015fturmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yoruz. Genomlar i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f bir algoritma kullanarak, genlerin \u00fcst b\u00f6lgelerindeki \u00e7oklu sinyalleri tan\u0131ml\u0131yoruz ve bunlar\u0131 SD ile y\u00f6netilen, TA ile y\u00f6netilen ve atipik genler olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131yoruz. \u00d6zellikle, bakterilerde \u00e7eviri ba\u015flatma sitesine (TIS) yakla\u015f\u0131k 10 bp yukar\u0131da TA benzeri sinyallerin bulunmas\u0131, muhtemelen lidersiz genleri i\u015faret eder.\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, lidersiz genlerin \u00e7e\u015fitli bakterilerde tamamen yayg\u0131n oldu\u011funu, ancak bask\u0131n olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor. \u00d6zellikle Aktinobakteriler ve Deinococcus-Termus i\u00e7in, genlerin y\u00fczde 20'den fazlas\u0131 lidersiz. Yak\u0131n akraba bakteriyel genomlarda yap\u0131lan analizler, genlerin ortak bir atadan t\u00fcredi\u011fi durumlarda \u00e7eviri ba\u015flatma mekanizmalar\u0131ndaki de\u011fi\u015fimin, filogenetik ili\u015fkinin do\u011frusal bir ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 oldu\u011funu ima ediyor. Lidersiz genlerin makroevrimi \u00fczerine yap\u0131lan analizler, bakterilerde lidersiz genlerin oran\u0131n\u0131n evrimde azalma e\u011filimi g\u00f6sterdi\u011fini daha da ortaya koyuyor."}
{"_id":"2481032","title":"Neuronal Sirt1 deficiency increases insulin sensitivity in both brain and peripheral tissues.","text":"Sirt1, NAD(+) ba\u011f\u0131ml\u0131 bir s\u0131n\u0131f III deasetilazd\u0131r ve h\u00fccresel enerji sens\u00f6r\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. V\u00fccut dokular\u0131nda iyi karakterize edilmi\u015f etkileri yan\u0131 s\u0131ra, yeni kan\u0131tlar n\u00f6ronal Sirt1 aktivitesinin merkezi enerji dengesi ve glikoz metabolizmas\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu fikri de\u011ferlendirmek i\u00e7in, Sirt1 n\u00f6ron spesifik knockout (SINKO) fareleri olu\u015fturduk. Hem standart yemde hem de y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet (HFD) \u00fczerinde, SINKO fareleri Sirt1(f\/f) farelerine k\u0131yasla daha fazla ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterdi. Bu nedenle, SINKO fareleri daha d\u00fc\u015f\u00fck oru\u00e7 ins\u00fclin seviyeleri, iyile\u015ftirilmi\u015f glikoz tolerans\u0131 ve ins\u00fclin tolerans\u0131 ve hiperins\u00fclinemik euglikemik klamp \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda sistemik ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131 ile karakterize edildi. SINKO farelerinin hipotalamus ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 da kontrollere k\u0131yasla artt\u0131, sistemik ins\u00fclin enjeksiyonu sonras\u0131 hipotalamus PI3K aktivasyonu, Akt ve FoxO1 fosforilasyonu olarak de\u011ferlendirildi. Intracerebroventrik\u00fcler ins\u00fclin enjeksiyonu, SINKO farelerinde kontrollere k\u0131yasla daha b\u00fcy\u00fck sistemik etki yaratarak glikoz tolerans\u0131n\u0131 ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 iyile\u015ftirdi. In vivo sonu\u00e7lar\u0131na paralel olarak, ins\u00fclin ind\u00fcklenen AKT ve FoxO1 fosforilasyonu, bir hipotalamik h\u00fccre hatt\u0131nda Sirt1 inhibisyonu ile g\u00fc\u00e7lendirildi. Mekanizma, Sirt1'in do\u011frudan IRS-1 i\u015flevini deasetilaz ve bask\u0131lamama etkisinin azalmas\u0131na izlendi. SINKO farelerinde merkezi ins\u00fclin sinyalizasyonunun artmas\u0131, karaci\u011fer, kas ve ya\u011f dokusunda ins\u00fclin resept\u00f6r sinyalizasyonunun artmas\u0131yla da e\u015flik etti. \u00d6zetle, hipotalamus ins\u00fclin sinyalizasyonunu negatif olarak d\u00fczenleyen Sirt1'in n\u00f6ronlar\u0131n sistemik ins\u00fclin eylemini iyile\u015ftirmeye ve obesogenik diyette kilo al\u0131m\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlamaya y\u00f6nelik m\u00fcdahalelerin potansiyelini sonu\u00e7land\u0131r\u0131yoruz."}
{"_id":"2485101","title":"Candidate Causal Regulatory Effects by Integration of Expression QTLs with Complex Trait Genetic Associations","text":"Son y\u0131llarda gen geni\u015flikli ili\u015fkili \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n (GWAS) ba\u015far\u0131s\u0131n\u0131n ard\u0131ndan, rapor edilen duyarl\u0131l\u0131k varyantlar\u0131n\u0131n karma\u015f\u0131k \u00f6zellikleri ve hastal\u0131klar\u0131 nas\u0131l medyate etti\u011fini belirlemek i\u00e7in bir zorluk ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Ekspresyon nicel \u00f6zellik yerleri (eQTL'ler) hastal\u0131klarla ili\u015fkilendirmelerde, eQTL'ler ve GWAS sinyalleri aras\u0131nda \u00f6rt\u00fc\u015fmeler oldu\u011fu i\u00e7in rol oynad\u0131lar. Bununla birlikte, genomdaki eQTL'lerin bollu\u011fu ve g\u00fc\u00e7l\u00fc korelasyon yap\u0131s\u0131 (LD), bu \u00f6rt\u00fc\u015fmelerin baz\u0131lar\u0131n\u0131n tesad\u00fcfi oldu\u011funu ve ayn\u0131 i\u015flevsel varyantlar taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilmedi\u011fini g\u00f6steriyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, yerel LD yap\u0131s\u0131n\u0131 hesaba katan ve eQTL'ler ile GWAS sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 b\u00fct\u00fcnle\u015ftiren, bu sonu\u00e7lar\u0131n cis eQTL'lere ba\u011fl\u0131 olan alt k\u00fcmesini ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in \"D\u00fczenleyici \u00d6zellik Uyumu\" (RTC) olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir y\u00f6ntem \u00f6nermekteyiz. Tek veya iki nedensel varyant i\u00e7eren \u00e7e\u015fitli LD desenleriyle genomik b\u00f6lgeler sim\u00fcle ettik ve skorumuz, istatistiksel (r\u00b2) veya tarihsel (D') SNP korelasyon \u00f6l\u00e7\u00fctlerinden daha iyi performans g\u00f6sterdi. \u015eu anda yay\u0131nlanan GWAS lokuslar\u0131nda \u00f6nemli bir d\u00fczenleyici sinyaller bollu\u011fu g\u00f6zlemlendikten sonra, ilgili genleri her bir karma\u015f\u0131k \u00f6zellik i\u00e7in \u00f6nceliklendirmek amac\u0131yla y\u00f6ntemimizi uygulad\u0131k. Birka\u00e7 potansiyel hastal\u0131k yap\u0131c\u0131 d\u00fczenleyici etki tespit ettik, bunlar ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ile ilgili durumlar a\u00e7\u0131s\u0131ndan g\u00fc\u00e7l\u00fc bir zenginli\u011fe sahip, bu da test edilen h\u00fccre hatt\u0131 (LCL'ler) do\u011fas\u0131na tutarl\u0131. Ayr\u0131ca, bu y\u00f6ntemin trans uzant\u0131s\u0131n\u0131 sunuyoruz, burada hastal\u0131k varyant\u0131n\u0131n a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f etkilerini sorgulamak, bu varyant\u0131n bilinmeyen birincil biyolojik etkisini anlamak i\u00e7in bilgilendirici olabilir. Sonu\u00e7 olarak, h\u00fccre fenotip ili\u015fkilendirmelerini organizma karma\u015f\u0131k \u00f6zellikleri ile b\u00fct\u00fcnle\u015ftirmek, bu \u00f6zelliklerdeki genetik etkilerin biyolojik yorumlanmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"2488880","title":"Gender-dependent differences in outcome after the treatment of infection in hospitalized patients.","text":"\n\u00c7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, hastanede tedavi edilen enfeksiyon hastalar\u0131nda cinsiyetin rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\n**Y\u00f6ntem**: 1996 Aral\u0131k'tan 1999 Ocak'a kadar 26 ay boyunca yap\u0131lan g\u00f6zlemli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n**Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar**: Hastanenin cerrahi b\u00f6l\u00fcmlerinde 892 hasta ve 1470 enfeksiyon epizodu (erkeklerde 782, kad\u0131nlarda 688).\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri**: Cinsiyete g\u00f6re hastanede enfeksiyon epizodlar\u0131 s\u0131ras\u0131nda \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, akci\u011fer, periton, kan dola\u015f\u0131m\u0131, kateter, idrar, cerrahi alan ve cilt\/yumu\u015fak doku enfeksiyonlar\u0131 gibi belirli enfeksiyon siteleri i\u00e7in.\n\n**Sonu\u00e7lar**: T\u00fcm enfeksiyonlarda cinsiyet baz\u0131nda \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu (erkekler %11.1, kad\u0131nlar %14.2; P = .07). Lojistik regresyon analizinden sonra, \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili ba\u011f\u0131ms\u0131z fakt\u00f6rler, daha y\u00fcksek APACHE (Akut Fizyoloji ve Kronik Sa\u011fl\u0131k De\u011ferlendirme) II skoru, ya\u015fl\u0131l\u0131k, malignite, kan transf\u00fczyonu ve kabul\u00fcnden 7 g\u00fcn sonra yap\u0131lan enfeksiyon tan\u0131s\u0131yd\u0131, ancak cinsiyet de\u011fildi (kad\u0131nlar i\u00e7in \u00f6l\u00fcm risk oran\u0131 [OR], 1.32; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 0.90-1.94; P = .16). Akci\u011fer (erkeklerde %18 vs kad\u0131nlar %34; P = .002) ve yumu\u015fak doku (erkeklerde %2 vs kad\u0131nlar %10; P <= .05) enfeksiyonlar\u0131nda kad\u0131nlar aras\u0131nda \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 daha y\u00fcksekti; di\u011fer enfeksiyon siteleri i\u00e7in cinsiyet baz\u0131nda \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131nda fark yoktu. Lojistik regresyonla yap\u0131lan analizde, pn\u00f6moni nedeniyle \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili fakt\u00f6rler, daha y\u00fcksek APACHE II skoru, malignite, diyabet melit\u00fcs\u00fc, enfeksiyonun kabul\u00fcnden 7 g\u00fcn sonra tan\u0131s\u0131, ya\u015fl\u0131l\u0131k, nakil ve kad\u0131n cinsiyetiydi (\u00f6l\u00fcm i\u00e7in OR, 2.25; %95 CI, 1.17-4.32; P = .02).\n\n**Sonu\u00e7**: Cinsiyet, t\u00fcm enfeksiyonlarda \u00f6l\u00fcm \u00f6ng\u00f6r\u00fcs\u00fcnde belirleyici olmasa da"}
{"_id":"2492146","title":"Comparative Safety of Targeted Therapies for Metastatic Colorectal Cancer between Elderly and Younger Patients: a Study Using the International Pharmacovigilance Database","text":"Metastatik kolon ve rektum kanseri (mCRC), giderek hedefli terapiyle tedavi edilmektedir. Bu terapi ajanlar\u0131n\u0131n sonras\u0131 pazarlama g\u00fcvenli\u011fi, \u00f6zellikle ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusta yetersiz ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ya\u015fa g\u00f6re, mCRC i\u00e7in kullan\u0131lan hedefli terapi ajanlar\u0131n\u0131n ger\u00e7ek hayatta kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 olumsuz ila\u00e7 reaksiyonlar\u0131n\u0131 (ADR) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r. D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc'n\u00fcn (DS\u00d6) bireysel vaka g\u00fcvenlik raporlar\u0131n\u0131 (ICSR) i\u00e7eren VigiBase'den bir \u00e7\u0131karma yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcm ADR raporlar\u0131, aflibercept, bevacizumab, cetuximab, panitumumab veya regorafenib'in kolon kanseri tedavisinde kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcm ila\u00e7lar i\u00e7in, 75 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ve 75 ya\u015f alt\u0131 hastalar aras\u0131nda ciddi ADR s\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ki-kare testleri kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Se\u00e7ilen ADR'ler ve her ila\u00e7 i\u00e7in, di\u011fer antikanser ila\u00e7lar\u0131na k\u0131yasla ila\u00e7-ADR ili\u015fkisi, her iki ya\u015f grubu i\u00e7in orant\u0131l\u0131 raporlama oran\u0131 (PRR) ile tahmin edilmi\u015ftir. 21.565 ICSR dahil edilmi\u015ftir, bunlar\u0131n %74'\u00fc ciddi ve %11'i \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmu\u015ftur. Ortalama ya\u015f 64 y\u0131l (Aral\u0131k = 56-71) ve hastalar\u0131n %15'i 75 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc; %57'si erkekti. Ciddi ICSR'ler, 47.292 ADR'ye kar\u015f\u0131l\u0131k gelmi\u015ftir. T\u00fcm ila\u00e7lar i\u00e7in n\u00f6ropati, ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusta daha fazla rapor edilmemi\u015ftir, ancak panitumumab i\u00e7in ishal daha fazla rapor edilmi\u015ftir. Kardiyovask\u00fcler bozukluklar, \u00f6zellikle kalp yetmezli\u011fi, \u00f6zellikle bevacizumab, cetuximab ve regorafenib i\u00e7in ya\u015fl\u0131 hastalarda daha fazla rapor edilmi\u015ftir, ayr\u0131ca solunum, g\u00f6\u011f\u00fcs ve mediastinal bozukluklar. PRR'lerin \u00e7o\u011fu iki grup aras\u0131nda farkl\u0131 de\u011fildi, ancak ensefalopatiler, sadece ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusta bevacizumab ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. mCRC tedavisi i\u00e7in kullan\u0131lan hedefli terapi ajanlar\u0131na ba\u011fl\u0131 ADR'ler, ya\u015f gruplar\u0131 aras\u0131nda farkl\u0131yd\u0131; ancak ya\u015fl\u0131 hastalarda sistematik olarak daha fazla rapor edilmedi veya daha k\u00f6t\u00fc de\u011fildi. Bu nedenle, se\u00e7ilmi\u015f ya\u015fl\u0131 hastalar bu hedefli terapi ajanlar\u0131yla tedavi edilebilir."}
{"_id":"2494748","title":"CpG island methylation in premalignant stages of gastric carcinoma.","text":"\u015eimdiye kadar gastrik karsinomun \u00f6nlenebilen lezyonlar\u0131nda metil analizine dair s\u0131n\u0131rl\u0131 raporlar var. Bu, gastrik karsinomun y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta CpG adas\u0131 hipermetilasyonuna sahip t\u00fcm\u00f6rlerden biri oldu\u011fu ger\u00e7e\u011fine ra\u011fmen. \u00c7ok ad\u0131ml\u0131 gastrik karsinojenese s\u0131ras\u0131nda hipermetilasyonun s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve zamanlamas\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, non-neoplastik gastrik mukozas\u0131 (n = 118), adenomlar (n = 61) ve karsinomlar (n = 64) p16, insan Mut L homolo\u011fu 1 (hMLH1), DAP-kinaz, trombospondin-1 (THBS1) ve dokusal metaloproteinaz inhibit\u00f6r\u00fc 3 (TIMP-3) metilasyon durumu, metilasyon-\u00f6zg\u00fc PCR ile analiz edildi. Be\u015f test edilen gen i\u00e7in \u00fc\u00e7 farkl\u0131 metilasyon davran\u0131\u015f\u0131 s\u0131n\u0131f\u0131 bulundu. DAP-kinaz t\u00fcm d\u00f6rt a\u015famada benzer bir s\u0131kl\u0131kta metil edilmi\u015fken, hMLH1 ve p16 kanser \u00f6rneklerinde (20.3% ve 42.2% s\u0131ras\u0131yla) daha s\u0131k metil edilmi\u015fti, ancak intestinal metaplazide (6.3% ve 2.1% s\u0131ras\u0131yla) veya adenomlarda (9.8% ve 11.5% s\u0131ras\u0131yla) metil edilmemi\u015fti. Bununla birlikte, hMLH1 ve p16 kronik gastritte metil edilmemi\u015fti. THBS-1 ve TIMP-3 t\u00fcm a\u015famalarda metil edilmi\u015fti ancak kronik gastritten (10.1% ve 14.5% s\u0131ras\u0131yla) intestinal metaplaziye (34.7% ve 36.7% s\u0131ras\u0131yla; P < 0.05) ve adenomlardan (28.3% ve 26.7% s\u0131ras\u0131yla) karsinomlara (48.4% ve 57.4% s\u0131ras\u0131yla; P < 0.05) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artan hipermetilasyon s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterdi. hMLH1, THBS1 ve TIMP-3 hipermetilasyon s\u0131kl\u0131klar\u0131 intestinal metaplazide ve adenomlarda benzer olsa da, p16 hipermetilasyon s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 adenomlarda (11.5%) intestinal metaplazide (2.1%; P = 0.073) daha y\u00fcksek bir e\u011filime sahipti. \u00d6rnek ba\u015f\u0131na be\u015f gen"}
{"_id":"2496002","title":"Familial amyloidotic polyneuropathy: current and emerging treatment options for transthyretin-mediated amyloidosis","text":"Transtiryretin aileli amiloid polineuropati (TTR-FAP), anormal fibrillerin d\u0131\u015f ortamda birikmesiyle karakterize edilen \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir klinik bozukluktur. Bu bozukluk, normalde \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr transtiryretin (TTR) molek\u00fcllerinin yanl\u0131\u015f katlanmas\u0131yla olu\u015fur. Hastal\u0131k en yayg\u0131n olarak TTR geninde otosomal bask\u0131n kal\u0131t\u0131mla ili\u015fkili bir nokta mutasyonuyla neden olur. 100'den fazla bu t\u00fcr mutasyon tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r, bu da fizyolojik TTR tetramerin istikrars\u0131zla\u015fmas\u0131na yol a\u00e7ar. Sonu\u00e7 olarak, bir\u00e7ok monomer ortaya \u00e7\u0131kar ve kendili\u011finden konformasyonel de\u011fi\u015fikliklere ve kendi kendine birikmeye e\u011filimlidir. TTR-FAP'in ana klinik \u00f6zelli\u011fi, progresif sensorimotor ve otonom n\u00f6ropati'dir. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta bu polineuropati \u00f6ncelikle k\u00fc\u00e7\u00fck unmyelinated sinir liflerini etkiler ve bu da a\u011fr\u0131 ve s\u0131cakl\u0131k duyusunda orant\u0131s\u0131z bir \u015fekilde his kayb\u0131na neden olur. Otonom n\u00f6ropati genellikle erken hastal\u0131\u011f\u0131n seyrinde duyusal eksikliklerle birlikte g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Belirtiler aras\u0131nda ortostatik hipotansiyon, kab\u0131zl\u0131k ve ishalin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, erektil disfonksiyon, anhidroz ve idrar tutma veya inkontinans yer al\u0131r. Daha sonra, motor liflerin kat\u0131l\u0131m\u0131 h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ilerleyici zay\u0131fl\u0131k ve y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f bozukluklar\u0131na neden olur. Ek olarak, periferik sinir sistemine ek olarak kalp ve ba\u011f\u0131rsak da s\u0131k s\u0131k etkilenir. Belirtilerin ba\u015flang\u0131c\u0131 ikili modludur, 33 ya\u015fta (erken ba\u015flang\u0131\u00e7) ve 60'l\u0131 y\u0131llarda (ge\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7) belirgin bir zirveye sahiptir. TTR-FAP'in seyrinin evrensel olarak ilerleyici ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl oldu\u011fu bilinir. Portekizli hastalarda semptomlar\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131ndan ortalama 10.8 y\u0131l sonra \u00f6l\u00fcm ger\u00e7ekle\u015fir ve ge\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 Japon hastalarda bu s\u00fcre 7.3 y\u0131la d\u00fc\u015fer. Yayg\u0131n nedenler aras\u0131nda kemik erimesi, kalp yetmezli\u011fi, aritmi ve ikincil enfeksiyonlar bulunur. Karaci\u011fer nakli, klinik durumu bu m\u00fcdahaleyi tolere edebilecek kadar iyi olan hastalar i\u00e7in standart tedavi y\u00f6ntemidir \u00e7\u00fcnk\u00fc n\u00f6ropati ilerlemesini durdurarak mutant TTR'nin ana kayna\u011f\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131r\u0131r. Son zamanlarda, Avrupa yetkilileri taraf\u0131ndan FAP tedavisi i\u00e7in onay"}
{"_id":"2506153","title":"Invariant natural killer T cells: bridging innate and adaptive immunity","text":"\u0130nnat ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin h\u00fccreleri, korunmu\u015f desen tan\u0131 al\u0131c\u0131lar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla patojenlerle etkile\u015fime girer, oysa adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin h\u00fccreleri, somatik DNA yeniden d\u00fczenlemesi yoluyla olu\u015fturulan \u00e7e\u015fitli, antijen-\u00f6zg\u00fc al\u0131c\u0131larla patojenleri tan\u0131r. De\u011fi\u015fmez do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc T (iNKT) h\u00fccreleri, innat ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemlerini birle\u015ftiren bir lenfosit alt k\u00fcmesidir. iNKT h\u00fccreleri, somatik DNA yeniden d\u00fczenlemesi yoluyla olu\u015fturulan T h\u00fccre al\u0131c\u0131lar\u0131na sahip olmalar\u0131na ra\u011fmen, bu al\u0131c\u0131lar yar\u0131 korunmu\u015f ve s\u0131n\u0131rl\u0131 bir lipit ve glikolipit antijenleri k\u00fcmesiyle etkile\u015fime girer, bu nedenle innat ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin desen tan\u0131 al\u0131c\u0131lar\u0131na benzer. Fonksiyonel olarak, iNKT h\u00fccreleri en \u00e7ok innat ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemindeki h\u00fccrelere benzer, \u00e7\u00fcnk\u00fc etkinle\u015ftirildikten sonra h\u0131zl\u0131ca etkili i\u015flevlerini ortaya koyar ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k haf\u0131zas\u0131 geli\u015ftirmemektedir. iNKT h\u00fccreleri, \u00e7e\u015fitli uyaranlara yan\u0131t olarak etkinle\u015ftirilebilir ve \u00e7e\u015fitli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesine kat\u0131labilir. Etkinle\u015ftirilmi\u015f iNKT h\u00fccreleri, adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 ba\u015flatma ve mod\u00fcle etme kapasitesine sahip birka\u00e7 sitokin \u00fcretir. iNKT h\u00fccrelerini farkl\u0131 \u015fekilde etkinle\u015ftiren ve farkl\u0131 etkili i\u015flevler ortaya \u00e7\u0131karan \u00e7e\u015fitli glikolipit antijenleri tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu reaktifler, iNKT h\u00fccrelerinin insan hastal\u0131klar\u0131nda terap\u00f6tik ama\u00e7lar i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fi hipotezini test etmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, iNKT h\u00fccrelerinin innat benzeri \u00f6zellikleri ve i\u015flevlerini inceliyoruz ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin di\u011fer h\u00fccre t\u00fcrleri ile etkile\u015fimlerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"2522977","title":"Olmesartan-based therapies: an effective way to improve blood pressure control and cardiovascular protection.","text":"Hipertansiyon tedavisinin ana amac\u0131, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k y\u00fck\u00fcn\u00fc azaltmakt\u0131r. Farkl\u0131 ilk sat\u0131r antihipertansif ila\u00e7 s\u0131n\u0131flar\u0131 aras\u0131nda, angiotensin resept\u00f6r blokerleri hem iyi etkinli\u011fe hem de tolerabiliteye sahip olarak karakterize edilir. Ayr\u0131ca, renin-angiotensin kaskad\u0131n\u0131n kesintisi, hedef organ korumas\u0131 ve kardiyovask\u00fcler \u00f6nleme ile ilgili birka\u00e7 fayda ile ili\u015fkilidir. Farkl\u0131 angiotensin resept\u00f6r blokerleri aras\u0131nda, olmesartan, organ korumas\u0131 denemelerinde birka\u00e7 kez incelenmi\u015ftir, mikroenflamasyon, plak hacmi ve vask\u00fcler hipertrofi gerilemesi ve mikroalbumin\u00fcri \u00f6nleme gibi birka\u00e7 hastal\u0131k i\u015faret\u00e7isi \u00fczerinde iyile\u015ftirmeler g\u00f6stermi\u015ftir. Olmesartan, hidroklorotiazid veya amlodipin ile birlikte de geni\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcde incelenmi\u015ftir, ayr\u0131ca bu iki ilac\u0131 tek bir hapta \u00fc\u00e7l\u00fc kombinasyon halinde de, antihipertansif etkinli\u011fi \u00fczerinde iyile\u015ftirmeler sa\u011flarken tolerabilite \u00fczerinde \u00f6nemli etkiler olmadan. Bu \u00f6zelliklere sahip bir ilaca dayal\u0131 tedavi stratejisi ve di\u011fer ilk sat\u0131r ila\u00e7 s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131n farkl\u0131 kombinasyonlar\u0131n\u0131n mevcudiyeti, hipertansiyonu olan \u00e7o\u011fu hastada kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 kontrol etmenin etkili bir yolu olabilir ve bu da daha iyi kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k \u00f6nlemesi ile de ili\u015fkili olabilir."}
{"_id":"2526777","title":"Manslaughter by Fake Artesunate in Asia\u2014Will Africa Be Next?","text":"Falciparum malaryas\u0131 \u00f6l\u00fcmc\u00fcl ve \u00f6zellikle k\u0131rsal yoksullar\u0131n \u00f6l\u00fcm nedenidir. Artemisinin t\u00fcrevleri, \u00f6rne\u011fin artesunate, k\u00fcresel artan antimalariyal ila\u00e7 direnci kar\u015f\u0131s\u0131nda Plasmodium falciparum malaryas\u0131 tedavisinde ve kontrol\u00fcnde hayati bir bile\u015fendir. 1998'den beri, ana karada G\u00fcneydo\u011fu Asya'y\u0131 (\u015eekil S1'e bak\u0131n) vuran sofistike sahte \"artesunate\" tabletleri (artesunate i\u00e7ermeyen) salg\u0131s\u0131 giderek k\u00f6t\u00fcle\u015fti. Baz\u0131 \u00fclkelerde, mevcut artesunate'\u0131n \u00e7o\u011fu sahte [1-5]. Artemisinin t\u00fcrevleri, antimalariyal etkilerini inan\u0131lmaz derecede h\u0131zl\u0131 ve \u00e7ok iyi tolere edilir. Bu nedenle bu ila\u00e7lar mevcutsa, onlar \u00e7ok aran\u0131r. Ancak nispeten pahal\u0131 olduklar\u0131 i\u00e7in, en fakir ve en savunmas\u0131z insanlar aras\u0131nda daha ucuz versiyonlar i\u00e7in bir talep olu\u015fur, sahtecilerin avland\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl sonu\u00e7lara yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 insanlar."}
{"_id":"2533768","title":"Workshop: endothelial cell dysfunction leading to diabetic nephropathy : focus on nitric oxide.","text":"Diyabetik nefropatiin klinik belirtileri, diyabetik mikroangiopatiin bir ifadesi olarak ortaya \u00e7\u0131kar. Bu inceleme, daha \u00f6nce \u00f6nerilen Steno hipotezini yeniden inceler ve diyabetik komplikasyonlar\u0131n ortak patofizyolojik bir yol olarak endotel h\u00fccre fonksiyon bozuklu\u011funun geli\u015fimini \u00f6ne s\u00fcren hipotezimizi geli\u015ftirir. \u00d6zellikle, glikozun nitrik oksit avlama yetene\u011finin, endotel fonksiyon bozuklu\u011funun ba\u015flatma evresi olarak \u00f6nerildi\u011fi belirtilir. Geli\u015fmi\u015f glikasyon \u00fcr\u00fcnlerinin yava\u015f birikimi ve plasminogen aktivat\u00f6r inhibit\u00f6r\u00fc-1'in ind\u00fcklenmesi, endotel nitrik oksit sintaz\u0131n\u0131n ifadesinin azalmas\u0131 ve nitrik oksit \u00fcretiminin azalmas\u0131, endotel fonksiyon bozuklu\u011funun s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi i\u00e7in patofizyolojik olarak kritik oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcl\u00fcr. \u00d6nerilen diyabetik komplikasyonlarda endotel fonksiyon bozuklu\u011funun rol\u00fcne y\u00f6nelik kavramsal kayma, \u00f6nleme stratejileri i\u00e7in yeni yakla\u015f\u0131mlar sa\u011flayabilir."}
{"_id":"2541699","title":"A nuclear Argonaute promotes multi-generational epigenetic inheritance and germline immortality","text":"Epigenetik bilgi, yeni bir neslin ba\u015flang\u0131c\u0131nda s\u0131k s\u0131k silinir. Ancak baz\u0131 durumlarda, epigenetik bilgi ebeveynlerden yavrulara (\u00e7ok ku\u015fakl\u0131 epigenetik miras) aktar\u0131labilir. Bu t\u00fcr epigenetik miras\u0131n \u00f6zellikle dikkat \u00e7ekici bir \u00f6rne\u011fi, Caenorhabditis elegans'ta \u00e7ift iplik\u00e7i RNA ile gen susturma. Bu RNA ile arac\u0131l\u0131k edilen m\u00fcdahale (RNAi), be\u015f ku\u015faktan fazla aktar\u0131labilir. Bu s\u00fcreci anlamak i\u00e7in, burada gelecek nesillere RNAi susturma sinyallerini iletebilen nematodlar i\u00e7in bir genetik tarama ger\u00e7ekle\u015ftiriyoruz. Bu tarama, kal\u0131tsal RNAi bozuk 1 (hrde-1) genini tan\u0131mlad\u0131. hrde-1, \u00e7ift iplik\u00e7i RNA'lara ba\u011flanan bir Argonaute proteini kodlar, progeny hayvanlar\u0131n\u0131n \u00e7ift iplik\u00e7i RNA'ya maruz kald\u0131\u011f\u0131 germ h\u00fccrelerinde. Bu germ h\u00fccrelerinin \u00e7ekirdeklerinde, HRDE-1, n\u00fckleer RNAi bozuk yolu ile etkile\u015fime girerek, RNAi hedeflenen genomik lokallarda histon H3'\u00fcn lisine 9'una (H3K9me3) trimetilasyonunu y\u00f6nlendirir ve RNAi miras\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Normal b\u00fcy\u00fcme ko\u015fullar\u0131nda, HRDE-1, endojen olarak ifade edilen k\u0131sa m\u00fcdahale RNA'lar\u0131na ba\u011flan\u0131r, bu da germ h\u00fccrelerinde n\u00fckleer gen susturmas\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirir. hrde-1 veya n\u00fckleer RNAi bozuk hayvanlarda, germ sat\u0131r\u0131nda susturma ku\u015faklar boyunca kaybolur. Ayn\u0131 zamanda, bu hayvanlar, gamet olu\u015fumunda ve i\u015flevinde giderek k\u00f6t\u00fcle\u015fen kusurlar g\u00f6sterir ve bu da k\u0131s\u0131rl\u0131\u011fa yol a\u00e7ar. Bu sonu\u00e7lar, Argonaute proteini HRDE-1'in, \u00e7ok ku\u015fakl\u0131 RNAi miras\u0131n\u0131 s\u00fcr\u00fckleyen ve germ h\u00fccre sat\u0131r\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcms\u00fczl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc te\u015fvik eden germ h\u00fccre \u00e7ekirdeklerinde gen susturma olaylar\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirdi\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. \u00d6neriyoruz ki, Caenorhabditis elegans, \u00f6nemli biyolojik s\u00fcre\u00e7leri d\u00fczenlemek i\u00e7in ge\u00e7mi\u015f nesiller taraf\u0131ndan biriken epigenetik bilgiyi gelecek nesillere aktarmak i\u00e7in RNAi miras makinesini kullan\u0131r."}
{"_id":"2543135","title":"Autophagic programmed cell death by selective catalase degradation.","text":"Otofaji, a\u00e7l\u0131k s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre hayatta kalmas\u0131 ve enfeksiy\u00f6z patojenlerin kontrol\u00fcnde gibi \u00f6nemli h\u00fccresel i\u015flevleri d\u00fczenlemede merkezi bir rol oynar. Son zamanlarda, otofajinin h\u00fccreleri \u00f6l\u00fcme itebilece\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir; ancak otofajik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm program\u0131n\u0131n mekanizmas\u0131 net de\u011fildir. \u015eimdi, kaspasin inhibisyonu ile otofajik yolla h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn, reaktif oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) birikimi, zar lipit oksidasyonu ve plazma zar b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn kayb\u0131 ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Kimyasal bile\u015fiklerle otofajinin inhibisyonu veya ATG7, ATG8 ve resept\u00f6r etkile\u015fim proteini (RIP) gibi anahtar otofajik proteinlerin ifadesinin indirgenmesi, ROS birikimini ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc engeller. Anormal ROS birikiminin nedeni, ana enzimatik ROS avc\u0131s\u0131 olan katalaz\u0131n se\u00e7ici otofajik degradasyonudur. Kaspasin inhibisyonu do\u011frudan katalaz\u0131n degradasyonunu ve ROS birikimini ind\u00fckler ve bu, otofajik inhibit\u00f6rlerle engellenebilir. Bu bulgular, otofajinin h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcndeki rol\u00fcn\u00fcn molek\u00fcler mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r ve ROS ile nonapoptotik programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn karma\u015f\u0131k ili\u015fkisine \u0131\u015f\u0131k tutar."}
{"_id":"2547636","title":"Human epidermal stem cell function is regulated by circadian oscillations.","text":"\u0130nsan cildi, sirkadiyen do\u011fada zararl\u0131 \u00e7evresel fakt\u00f6rlerle ba\u015fa \u00e7\u0131kar, ancak insan epidermal k\u00f6k h\u00fccre fonksiyonunu nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fine dair sirkadiyen ritimlerin \u00e7o\u011fu bilinmemektedir. Burada, insan epidermal k\u00f6k h\u00fccreleri ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131 olan \u00e7ekirdek saat genlerinin 24 saatlik g\u00fcn d\u00f6nemi boyunca ard\u0131\u015f\u0131k ve fazl\u0131 bir \u015fekilde zirveye \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu ard\u0131\u015f\u0131k saat dalgalar\u0131, TGF\u03b2 ve kalsiyum gibi h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 veya farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen uyaranlara yan\u0131t olarak epidermal k\u00f6k h\u00fccrelerin yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 zaman i\u00e7inde ay\u0131rt eden alt transkript gruplar\u0131n\u0131n ifadelerinde zirvelerle ili\u015fkilidir. Buna g\u00f6re, sirkadiyen d\u00fczensizlik, k\u00fclt\u00fcrde ve canl\u0131 organizmada k\u00f6k h\u00fccre fonksiyonunu derinlemesine etkiler. Hipotezimiz, bu karma\u015f\u0131k mekanizman\u0131n g\u00fcn boyunca epidermal k\u00f6k h\u00fccrelere \u00e7evreyle ilgili zaman i\u015flevsel ipu\u00e7lar\u0131 sa\u011flayarak homeostaz\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 ve bozulmas\u0131n\u0131n ya\u015flanmaya ve kansere katk\u0131da bulunabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir."}
{"_id":"2559303","title":"Engraftment of engineered ES cell\u2013derived cardiomyocytes but not BM cells restores contractile function to the infarcted myocardium","text":"H\u00fccreli kardiyomiyoplasti, \u015fiddetli kalp yetmezli\u011finin tedavisinde \u00e7ekici bir se\u00e7enektir. Bununla birlikte, en umut verici h\u00fccre kayna\u011f\u0131n\u0131n ne oldu\u011fu hala belirsiz ve tart\u0131\u015fmal\u0131 bir konudur. Bu nedenle, infarktl\u0131 fare kalbine nakledilen kemik ili\u011fi (KM) h\u00fccreleri ve embriyojenik k\u00f6k h\u00fccre (ES h\u00fccre) k\u00f6kenli kardiyomiyositlerin kaderini ve i\u015flevsel etkilerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve inceledik. Bu, \u00f6zellikle ES h\u00fccreleri i\u00e7in zorlay\u0131c\u0131yd\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc kardiyomiyositlere zenginle\u015ftirilmeleri ve uzun vadeli entegrasyonlar\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumlar\u0131 hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Puromisin direnci ve art\u0131 ye\u015fil floresan protein kasetlerini, kardiyak spesifik bir promot\u00f6r alt\u0131nda ifade eden transgenik ES h\u00fccreleri olu\u015fturduk. Puromisin se\u00e7imi, >99% safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f kardiyomiyosit pop\u00fclasyonu sonu\u00e7land\u0131rd\u0131 ve kardiyomiyositlerin verimi, safla\u015ft\u0131rma s\u0131ras\u0131nda ind\u00fcklenen proliferasyon nedeniyle 6-10 kat artt\u0131. Se\u00e7ilen ES h\u00fccre k\u00f6kenli kardiyomiyosit ve fibroblastlar\u0131n birlikte syngeneik farelerin yaral\u0131 kalbine nakledilmesi ile uzun vadeli entegrasyon (4-5 ay) g\u00f6zlemlendi ve teratoma olu\u015fumu bulunmad\u0131 (n = 60). ES h\u00fccre k\u00f6kenli kardiyomiyositlerin nakli kalp fonksiyonunu iyile\u015ftirdi, ancak KM h\u00fccreleri olumlu etkiler sa\u011flamad\u0131. Ayr\u0131ca, KM h\u00fccrelerinin kardiyak, endotel veya d\u00fcz kas neojeneziye hi\u00e7bir katk\u0131s\u0131 bulunmad\u0131. Bu nedenle, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, ES temelli h\u00fccre tedavisinin, bozuk kardiyak fonksiyonun tedavisinde umut verici bir yakla\u015f\u0131m oldu\u011funu ve KM kaynakl\u0131 h\u00fccrelerden daha iyi sonu\u00e7lar sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2565138","title":"Hyaluronan impairs vascular function and drug delivery in a mouse model of pancreatic cancer","text":"\nAMAC Pancreatik duktal adenokarsinom (PDA), stromal desmoplasi ve damar i\u015flev bozuklu\u011fu ile karakterize edilir, bu da ila\u00e7 tedarikini kritik \u015fekilde bozar. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, PDA'da yeni bir tedavi hedefi olarak i\u015flev g\u00f6ren, d\u0131\u015f h\u00fccre duvar\u0131 bile\u015feninin bol miktarda bulunan, megadalton glikozaminoglikan hyaluronan (HA) \u00fczerine odaklan\u0131r. Y\u00d6NTEMLER Yazarlar, genetik olarak m\u00fchendisle\u015ftirilmi\u015f bir PDA modeli kullanarak, klinik olarak form\u00fcle edilmi\u015f bir insan rekombinant PH20 hyaluronaz (PEGPH20) ile HA'y\u0131 enzimatik olarak t\u00fcketerek, t\u00fcm\u00f6r perf\u00fczyonu, damar ge\u00e7irgenli\u011fi ve ila\u00e7 tedarikini incelemi\u015flerdir. PEGPH20'nin \u00f6n klinik yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131, k\u0131sa s\u00fcreli ve hayatta kalma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile gemcitabine ile birlikte de\u011ferlendirilmi\u015ftir. SONU\u00c7LAR PEGPH20, HA'y\u0131 h\u0131zl\u0131 ve s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir bir \u015fekilde t\u00fcketerek, PDA kan damarlar\u0131n\u0131n yeniden geni\u015flemesine ve doxorubicin ve gemcitabine gibi iki kemoterap\u00f6tik ilac\u0131n t\u00fcm\u00f6r i\u00e7ine tedarikinin artmas\u0131na neden olmu\u015ftur. Ayr\u0131ca, PEGPH20, PDA t\u00fcm\u00f6r endotelialar\u0131nda fenestrasyonlar ve interendotelik ba\u011flant\u0131 bo\u015fluklar\u0131 tetiklemi\u015f ve makromolek\u00fcler ge\u00e7irgenlikte t\u00fcm\u00f6r spesifik bir art\u0131\u015fa yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Son olarak, PEGPH20 ve gemcitabine kombinasyon tedavisi, gemcitabine tek tedavisine k\u0131yasla PDA t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini inhibe etmi\u015f ve hayatta kalmay\u0131 uzatm\u0131\u015ft\u0131r, bu da hemen klinik yarar sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. SONU\u00c7LAR Yazarlar, HA'n\u0131n PDA'daki t\u00fcm\u00f6r damarlar\u0131n\u0131 engelledi\u011fini kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131r ve HA'n\u0131n enzimatik t\u00fcketiminin, pankreas kanseri olan hastalarda ila\u00e7 tedarikini ve yan\u0131t\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fini \u00f6nermektedir."}
{"_id":"2566674","title":"Ribose 2\u2032-O-methylation provides a molecular signature for the distinction of self and non-self mRNA dependent on the RNA sensor Mda5","text":"Yukar\u0131 d\u00fczeyli \u00f6karyot mRNA'lar\u0131n 5' kap yap\u0131lar\u0131nda riboz 2'O-metilasyon bulunur. Benzer \u015fekilde, bir\u00e7ok \u00f6karyot sitoplazmas\u0131nda \u00e7o\u011falan vir\u00fcsler, mRNA'lar\u0131n\u0131 \u00f6zerk olarak de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in 2'O-metiltransferazlar evrimle\u015fmi\u015ftir. Bununla birlikte, mRNA'n\u0131n 2'O-metilasyonunun tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir biyolojik rol\u00fc hala belirsizdir. Burada, viral mRNA'n\u0131n 2'O-metilasyonunun tip I interferon ind\u00fcklemede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Kan\u0131tl\u0131yoruz ki, insan ve fare koronavir\u00fcsleri, 2'O-metiltransferaz aktivitesini eksik olan mutasyonlar, tip I interferon'un daha y\u00fcksek ifadesine neden oldu ve tip I interferon'a kar\u015f\u0131 \u00e7ok duyarl\u0131yd\u0131. \u00d6nemli olan, 2'O-metiltransferaz eksikli\u011fi olan vir\u00fcslerin tip I interferon'u ind\u00fcklemesi, sitoplazmik RNA sens\u00f6r\u00fc Mda5'e ba\u011fl\u0131yd\u0131. Bu, Mda5 taraf\u0131ndan viral RNA'n\u0131n alg\u0131lanmas\u0131 ile mRNA'n\u0131n 2'O-metilasyonu aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131, RNA modifikasyonlar\u0131n\u0131n, \u00f6rne\u011fin 2'O-metilasyonun, kendi ve yabanc\u0131 mRNA'lar\u0131 ay\u0131rt etmek i\u00e7in molek\u00fcler bir imza sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"2575938","title":"Relationship between activity levels, aerobic fitness, and body fat in 8- to 10-yr-old children.","text":"\u00c7ocuklar\u0131n aktivitesi, aerobik fitness ve obezite aras\u0131ndaki ili\u015fkiler belirsizdir. Aktiviteyi dolayl\u0131 olarak \u00f6l\u00e7en y\u00f6ntemler, \u00f6rne\u011fin kalp h\u0131z\u0131 (HR) ve an\u0131, bu ili\u015fkileri gizleyebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Tritrac-R3D, bir pedometre ve kalp h\u0131z\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc kullanarak bu ili\u015fkileri de\u011ferlendirmekti. \u00c7al\u0131\u015fmaya 8-10 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 34 \u00e7ocuk kat\u0131ld\u0131. Tritrac ve pedometre 6 g\u00fcne kadar giyildi. Kalp h\u0131z\u0131 bir g\u00fcn boyunca \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Tritrac veya pedometre ile \u00f6l\u00e7\u00fclen aktivite, b\u00fct\u00fcn grupta (Tritrac, r = 0.66; pedometre, r = 0.59; P < 0.01) ve erkek ve k\u0131z \u00e7ocuklar\u0131nda ayr\u0131 ayr\u0131 (P < 0.05) fitness ile pozitif korelasyon g\u00f6sterdi ve b\u00fct\u00fcn grupta (r = -0.42, P < 0.05) obezite ile negatif korelasyon g\u00f6sterdi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, kalp h\u0131z\u0131 fitness ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6stermedi ve 139 vuru\u015f\/dakikadan fazla kalp h\u0131z\u0131 k\u0131z \u00e7ocuklar\u0131nda obezite ile pozitif korelasyon g\u00f6sterdi (r = 0.64, P < 0.05). Bu, kalp h\u0131z\u0131n\u0131n aktivite \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc i\u00e7in yan\u0131lt\u0131c\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6sterir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, aktivite ve fitness aras\u0131nda pozitif bir ili\u015fki oldu\u011funu destekler ve obezite ile aktivite aras\u0131nda negatif bir ili\u015fki oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"2576811","title":"Junctional actin assembly is mediated by Formin-like 2 downstream of Rac1","text":"Epitel b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131r ve d\u00fczenlenmemesi erken evre kanseri neden olur. Tek epitel h\u00fccreleri aras\u0131nda yeni bir ba\u011flay\u0131c\u0131 ba\u011flant\u0131 (AJ) olu\u015fumunun koordineli, mekansal aktin dinamikleri gerektirdi\u011fi bilinir, ancak h\u00fccre-h\u00fccre ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131 i\u00e7in yeni aktin polimerizasyonu y\u00f6nlendiren mekanizmalar tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, insan meme epitel h\u00fccrelerinde 3D ortamlarda k\u0131z karde\u015f h\u00fccre-h\u00fccre ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 olu\u015fumundaki ger\u00e7ek zamanl\u0131 aktin birikimini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. FMNL2'nin yeni olu\u015fan h\u00fccre-h\u00fccre temaslar\u0131nda ve insan epitel lumen olu\u015fumunda \u00f6zellikle aktin birikimi ve d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc i\u00e7in gerekli oldu\u011funu belirledik. FMNL2, Rac1 aktivitesi ve FMNL2'nin C sonunu i\u00e7eren AJ kompleksi bile\u015fenleriyle ili\u015fkilidir. Canl\u0131 h\u00fccrelerde Rac1'e optogenetik kontrol, FMNL2'yi epitel h\u00fccre-h\u00fccre temas b\u00f6lgelerine h\u0131zla y\u00f6nlendirdi. Ayr\u0131ca, Rac1 taraf\u0131ndan tetiklenen aktin birikimi ve sonraki AJ olu\u015fumu kritik derecede FMNL2'ye ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu veriler, Rac1'in a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda FMNL2'nin insan epitel AJ olu\u015fumunu tetikledi\u011fini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"2582169","title":"Inhibition of HDM2 and activation of p53 by ribosomal protein L23.","text":"H\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesinin \u00e7o\u011falmayla koordinasyonu \u00f6neminin uzun zamand\u0131r fark\u0131nda olundu\u011fu biliniyor. Ancak, bu ili\u015fkinin molek\u00fcler temeli iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, L23 ribosomik proteininin HDM2 ile etkile\u015fim g\u00f6sterdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Etkile\u015fim, HDM2'nin merkezi asidik alan\u0131yla L23'\u00fcn N-terminal alan\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir. L23 ve L11, ba\u015fka bir HDM2 etkile\u015fimli ribosomik protein, HDM2'yi birlikte ve ayr\u0131 ayr\u0131 etkile\u015fime ge\u00e7erek bir \u00fc\u00e7l\u00fc kompleks olu\u015fturabilir. G\u00f6steriyoruz ki, L23 a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011finde, HDM2 taraf\u0131ndan tetiklenen p53 poliyubikuitinasyon ve bozulmas\u0131n\u0131 engeller ve p53 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duraklamas\u0131na neden olur. \u00d6te yandan, L23'\u00fcn indirilmesi, n\u00fckleolar stresi ve n\u00fckleoldan n\u00fckleoplazma'ya B23'\u00fcn translokasyonunu tetikler, bu da p53'\u00fcn istikrarlanmas\u0131n\u0131 ve etkinle\u015fmesini sa\u011flar. Verilerimiz, h\u00fccrelerin normal b\u00fcy\u00fcme s\u0131ras\u0131nda L23'\u00fcn sabit bir seviyede kalabilece\u011fini; de\u011fi\u015fen b\u00fcy\u00fcme ko\u015fullar\u0131na yan\u0131t olarak L23 seviyelerinin de\u011fi\u015fimi, HDM2-p53 yolunu, n\u00fckleol b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bozarak kesintiye u\u011fratabilir."}
{"_id":"2587396","title":"Association of Blood Monocyte and Platelet Markers with Carotid Artery Characteristics: The Atherosclerosis Risk in Communities Carotid MRI Study","text":"Arka plan: Ateroskleroz, dola\u015f\u0131m sisteminden gelen iltihapl\u0131 h\u00fccrelerin birikmesiyle karakterizedir. Kan h\u00fccrelerinin aktivitesi, plak olu\u015fumunda \u00f6nemli bir rol oynayabilir. Y\u00f6ntemler: ARIC (Ateroskleroz Riskinde Topluluklar) Karotid MRI \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'ndan 1.546 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n kan h\u00fccreleri i\u015faret\u00e7ileri ve karotid duvar bile\u015fenlerinin nicel \u00f6l\u00e7\u00fcmleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi analiz ettik. Karotid g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, gadolinyum kontrast\u0131 ile g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f MRI ile ve h\u00fccre fenotiplemesi ise ak\u0131\u015f sitometri ile ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Sonu\u00e7lar: Monosit Toll-like resept\u00f6r (TLR)-2, daha b\u00fcy\u00fck plaklarla ili\u015fkilidir, CD14, myeloperoksidaz ve TLR-4 ise daha k\u00fc\u00e7\u00fck plaklarla ili\u015fkilidir. Trombosit CD40L, daha k\u00fc\u00e7\u00fck plaklarla ve daha ince kapaklarla ili\u015fkilidir, P-selectin ise daha k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ekirdek boyutuyla ili\u015fkilidir. Sonu\u00e7: Kan h\u00fccrelerinin aktivitesi, karotid duvar\u0131ndaki aterosklerotik de\u011fi\u015fikliklerle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkilidir."}
{"_id":"2593298","title":"Vascular endothelial cadherin controls VEGFR-2 internalization and signaling from intracellular compartments","text":"Receptor endokondrizmi, h\u00fccre sinyalizasyon olaylar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, s\u00fcresini ve do\u011fas\u0131n\u0131 kontrol eden temel bir ad\u0131md\u0131r. Tam olarak kapl\u0131 endotel h\u00fccreleri b\u00fcy\u00fcme konusunda temas engellenmi\u015f durumdad\u0131r ve damar endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF) taraf\u0131ndan verilen proliferatif sinyallere k\u00f6t\u00fc tepki verir. \u00d6nceki bir \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda, damar endotel kadherin (VEC) ile VEGF resept\u00f6r\u00fc (VEGFR) tipi 2'nin birle\u015fiminin yo\u011funlu\u011fa ba\u011fl\u0131 b\u00fcy\u00fcme inhibisyonuna katk\u0131da bulundu\u011funu bulduk (Lampugnani, G.M., A. Zanetti, M. Corada, T. Takahashi, G. Balconi, F. Breviario, F. Orsenigo, A. Cattelino, R. Kemler, T.O. Daniel, ve E. Dejana. 2003. J. Cell Biol. 161:793\u2013804). Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, VEC'in VEGFR-2 sinyalleme mekanizmas\u0131n\u0131 nas\u0131l azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. VEGF'in VEGFR-2'nin klathrin ba\u011f\u0131ml\u0131 i\u00e7e al\u0131nmas\u0131n\u0131 ind\u00fckledi\u011fini bulduk. VEC yoksa veya ba\u011flant\u0131lara kat\u0131lm\u0131yorsa, VEGFR-2 daha h\u0131zl\u0131 i\u00e7e al\u0131n\u0131r ve daha uzun s\u00fcre endosomal b\u00f6l\u00fcmlerde kal\u0131r. \u0130\u00e7selle\u015ftirme sinyallemeyi sonland\u0131rmaz; bunun yerine, i\u00e7selle\u015ftirilmi\u015f resept\u00f6r aktif fosfolipaz C-\u03b3 ile birlikte bulunur ve p44\/42 mitogen etkinle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz fosforilasyonu ve h\u00fccre proliferasyonunu etkinle\u015ftirir. VEGFR-2 i\u00e7selle\u015ftirilmesinin engellenmesi h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesinin temas engellenmesini yeniden sa\u011flar, ancak ba\u011flant\u0131 ili\u015fkili yo\u011funluk art\u0131ran fosfataz-1\/CD148 fosfataz\u0131n\u0131n susturulmas\u0131 VEGFR-2 i\u00e7selle\u015ftirilmesini ve sinyallemesini geri getirir. Bu nedenle, VEC h\u00fccre proliferasyonunu s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in VEGFR-2'yi zarda tutarak ve i\u00e7selle\u015ftirilmesini sinyal b\u00f6l\u00fcmlere kar\u015f\u0131 \u00f6nleyerek yapar."}
{"_id":"2601135","title":"Diversification in the HIV-1 Envelope Hyper-variable Domains V2, V4, and V5 and Higher Probability of Transmitted\/Founder Envelope Glycosylation Favor the Development of Heterologous Neutralization Breadth","text":"Son zamanlarda HIV-1 enfekte bireylerde plazma n\u00f6tralizasyon geni\u015fli\u011fi \u00fczerine yap\u0131lan bir \u00e7al\u0131\u015fma, viral y\u00fck, HLA-A*03 genotipi ve alt tip C enfeksiyonunun n\u00f6tralizasyon geni\u015fli\u011finin geli\u015fimiyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu bildirdi. Burada, bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in, iletim\/kurucu (T\/F) kabuk (Env), erken kabuk \u00e7e\u015fitlili\u011fi ve oto-n\u00f6tralizasyonun plazma n\u00f6tralizasyon geni\u015fli\u011finin geli\u015fimi \u00fczerindeki etkisini analiz ederek, Kigali, Ruanda (n = 9) ve Lusaka, Zambiya (n = 12) gibi dokuz Uluslararas\u0131 AIDS A\u015f\u0131 Giri\u015fimi (IAVI) sitesinde son zamanlarda enfekte olan 21 kat\u0131l\u0131mc\u0131ya odaklan\u0131yoruz. Tek genom analizi, tam uzunlukta T\/F Env dizilerinin tek bir genomu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. 21 birey, y\u00fcksek derecede homojen bir viral varyant pop\u00fclasyonu ile enfekte edildi, bunlar alt tip C (n = 12), A1 (n = 7) veya rekombine AC (n = 2) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Geni\u015f kapsaml\u0131 bir amino asit dizisi temelli analiz, de\u011fi\u015fken d\u00f6ng\u00fc uzunluklar\u0131 ve kabukta (Env) glikozilasyon desenleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, NXS ile kodlanan glikozilasyon motiflerinin oran\u0131 n\u00f6tralizasyon geni\u015fli\u011fi ile ters orant\u0131l\u0131yd\u0131. Daha ileri bir analiz, T\/F Env ve oto-erken Env varyantlar\u0131 aras\u0131ndaki amino asit dizisi de\u011fi\u015fiklikleri, eklemeler\/silinmeler ve glikozilasyon motifleri de\u011fi\u015fikliklerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, V2, V4 ve V5 b\u00f6lgelerinin gp120'de yo\u011fun bir \u00e7e\u015fitlili\u011finin, ayn\u0131 zamanda viral ka\u00e7\u0131\u015fla birlikte, geni\u015flemenin geli\u015fimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde destekledi\u011fini ortaya koydu. Bu sonu\u00e7lar, alt tip A ve C T\/F Env'lerin daha verimli glikozilasyonunu, daha az NXS kodlu glikozilasyon sitesi ile, oto-n\u00f6tralize edici aktiviteden heterolog n\u00f6tralizasyona ge\u00e7i\u015f yapabilecek antikorlar\u0131 uyand\u0131rmak i\u00e7in daha olas\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu, kabuk-antikor ko-evrim d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc ba\u015flat\u0131r ve zamanla viral ve konak fakt\u00f6rlerinden kaynaklanan ek katk\u0131larla n\u00f6tralizasyon geni\u015fli\u011fi artar. Bu bulgular, site"}
{"_id":"2601324","title":"Glycolytic oligodendrocytes maintain myelin and long-term axonal integrity","text":"Oligendroksit h\u00fccreler, merkezi sinir sisteminin myelin olu\u015fturan glial h\u00fccreleri, uzun s\u00fcreli aksal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korur. Ancak, alt d\u00fczey destek mekanizmalar\u0131 anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, akson-glia etkile\u015fimlerinin metabolik bir bile\u015fenini tan\u0131mlad\u0131k, ko\u015fullu Cox10 (protoheme IX farnesil transferaz) geni mutasyonu ile fareler \u00fcreterek, oligendroksit ve Schwann h\u00fccrelerinin kararl\u0131 mitokondriyal sitokrom c oksidaz (COX, ayr\u0131ca mitokondriyel kompleks IV olarak da bilinir) montaj\u0131n\u0131 ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011fa u\u011frat\u0131yoruz. D\u0131\u015f sinir sisteminde, Cox10 ko\u015fullu mutasyonlu fareler, ciddi n\u00f6ropati ile birlikte, dismyelinizasyon, anormal Remak demetleri, kas atrofisi ve fel\u00e7 g\u00f6steriyor. \u00d6nemli olan, mitokondriyal solunumun bozulmas\u0131n\u0131n glial h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne neden olmamas\u0131d\u0131r. Yeti\u015fkin merkezi sinir sisteminde, demyelinizasyon, aksal dejenerasyon veya ikincil iltihap belirtileri bulmad\u0131k. K\u00fclt\u00fcr\u00fc olan oligendroksit h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131 COX inhibit\u00f6rlerinin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131na aksine, post-myelinasyon oligendroksit h\u00fccreleri, COX aktivitesinin olmamas\u0131 durumunda iyi hayatta kal\u0131yor. Daha da \u00f6nemlisi, in vivo manyetik rezonans spektroskopisi ile, mutantlarda beyin laktat konsantrasyonlar\u0131n\u0131n kontrollere g\u00f6re artt\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak sadece volatil anesteziklere maruz kalm\u0131\u015f farelerde tespit edilebildi\u011fini bulduk. Bu, oligendroksit h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen aerobik glikoliz \u00fcr\u00fcnlerinin beyaz madde demetlerinde h\u0131zla metabolize edildi\u011fini g\u00f6steriyor. \u00c7\u00fcnk\u00fc myelinli akslar enerji eksikli\u011finde laktat\u0131 kullanabilir, bulgular\u0131m\u0131z, akson-glia metabolik kopulasyonun fizyolojik bir i\u015flevi oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcren bir modeli destekliyor."}
{"_id":"2603304","title":"Siglec-1 Is a Novel Dendritic Cell Receptor That Mediates HIV-1 Trans-Infection Through Recognition of Viral Membrane Gangliosides","text":"Dendritik h\u00fccreler (DC'ler), patojenlere kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k olu\u015fturmada kritik rol oynayan antijen sunan h\u00fccrelerdir. Bununla birlikte, HIV-1'in yay\u0131l\u0131m\u0131, DC'ler ve CD4(+) T h\u00fccrelerinin k\u00fcmelerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde artar. Enfekte olmayan DC'ler, HIV-1'i yakalar ve yan\u0131ndaki CD4(+) T h\u00fccrelerine viral transferi arac\u0131l\u0131k eden bir s\u00fcre\u00e7 olan trans-enfeksiyonu kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. \u0130lk \u00e7al\u0131\u015fmalar, DC'lerde HIV-1 ba\u011flanma fakt\u00f6r\u00fc olarak C-tipi lektin DC-SIGN'\u0131 tan\u0131mlad\u0131, bu da viral kabuk glikoproteinleriyle etkile\u015fime girer. Ancak, DC olgunla\u015f\u0131nca DC-SIGN indirgenir, ancak HIV-1 yakalama ve trans-enfeksiyonu, sialyllaktoz i\u00e7eren membran gangliositlerini tan\u0131yan glikoprotein ba\u011f\u0131ms\u0131z yakalama yoluyla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde artar. Burada, sialik asit ba\u011flayan Ig benzeri lektin 1 (Siglec-1, CD169), olgun DC'lerde y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edilen, HIV-1'e ve sialyllaktoz ta\u015f\u0131yan vesik\u00fcllere \u00f6zel olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, olgun DC'lerin trans-enfeksiyonu i\u00e7in Siglec-1 esast\u0131r. Bu bulgular, HIV-1'in enfekte DC\/T h\u00fccre sinapslar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla yay\u0131lmas\u0131nda kritik bir fakt\u00f6r olarak Siglec-1'i belirler, bu da aktif dokularda HIV-1'in yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 arac\u0131l\u0131k eden yeni bir mekanizma vurgular."}
{"_id":"2604063","title":"The composition of the gut microbiota throughout life, with an emphasis on early life","text":"Ba\u011f\u0131rsak mikrobiyota, insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli bir boyut haline gelmi\u015ftir. Mikrobiyal kolonizasyon, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin olgunla\u015fmas\u0131yla paralel olarak ilerler ve ba\u011f\u0131rsak fizyolojisi ve d\u00fczenlenmesinde bir rol oynar. Erken mikrobiyal temasla ilgili artan kan\u0131tlar, insan ba\u011f\u0131rsak mikrobiyota'n\u0131n do\u011fumdan \u00f6nce tohumland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Anne mikrobiyota, ilk mikrobiyal ek\u015fimi olu\u015fturur ve do\u011fumdan itibaren mikrobiyal \u00e7e\u015fitlilik artar ve ilk 3-5 y\u0131l i\u00e7inde yeti\u015fkin benzeri bir mikrobiyota'ya yakla\u015f\u0131r. Do\u011fum \u00f6ncesi fakt\u00f6rler, do\u011fum yolu, diyet, genetik ve ba\u011f\u0131rsak mukozas\u0131 glikozilasyonu gibi, mikrobiyal kolonizasyonu etkilemektedir. Bir kez kurulursa, ba\u011f\u0131rsak mikrobiyota'n\u0131n kompozisyonu yeti\u015fkin ya\u015fam\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck bir b\u00f6l\u00fcm\u00fcnde nispeten kararl\u0131d\u0131r, ancak bakteriyel enfeksiyonlar, antibiyotik tedavisi, ya\u015fam tarz\u0131, cerrahi ve uzun s\u00fcreli diyet de\u011fi\u015fiklikleri sonucu de\u011fi\u015febilir. Bu karma\u015f\u0131k mikrobiyal sistemdeki de\u011fi\u015fiklikler, hastal\u0131k riskini art\u0131rabilir. Bu nedenle, mikrobiyota'n\u0131n uygun bir \u015fekilde kurulmas\u0131 ve ya\u015fam boyu korunmas\u0131, erken ve ge\u00e7 ya\u015famda hastal\u0131k riskini azaltacakt\u0131r. Bu inceleme, erken kolonizasyon ve sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 etkileyen bu s\u00fcreci etkileyen fakt\u00f6rler hakk\u0131nda son ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 tart\u0131\u015fmaktad\u0131r."}
{"_id":"2605032","title":"Intrauterine protein restriction combined with early postnatal overfeeding was not associated with adult-onset obesity but produced glucose intolerance by pancreatic dysfunction","text":"Biz, intrauterin protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131 ve emzirme d\u00f6neminde a\u015f\u0131r\u0131 beslenmenin yeti\u015fkinlik d\u00f6neminde obezite ve metabolik bozukluklara neden olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Do\u011fumdan sonra, kontrol diyetinde (17% protein) ve d\u00fc\u015f\u00fck protein diyetinde (6% protein) beslenen annelerin yavrular\u0131n\u0131n gruplar\u0131, d\u00f6rt (CO ve LO gruplar\u0131, s\u0131ras\u0131yla) veya sekiz (CC ve LC gruplar\u0131, s\u0131ras\u0131yla) yavru boyutuna ayarland\u0131. T\u00fcm yavrular, 90 g\u00fcn ya\u015f\u0131na kadar 12% protein i\u00e7eren bir diyetle beslendi. CO ve LO gruplar\u0131, CC ve LC gruplar\u0131na k\u0131yasla daha y\u00fcksek g\u00f6receli ve mutlak g\u0131da al\u0131m\u0131, oksijen t\u00fcketimi ve karbondioksit \u00fcretimi; daha d\u00fc\u015f\u00fck kahverengi ya\u011f dokusu a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve ya\u011f i\u00e7eri\u011fi ve daha fazla kilo al\u0131m\u0131 ve mutlak ve g\u00f6receli beyaz ya\u011f dokusu a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve mutlak ya\u011f i\u00e7eri\u011fi g\u00f6sterdi. LC ve LO fareleri, CO ve CC farelerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek g\u00f6receli g\u0131da al\u0131m\u0131, kahverengi ya\u011f dokusu a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve ya\u011f i\u00e7eri\u011fi, azalt\u0131lm\u0131\u015f oksijen t\u00fcketimi, karbondioksit \u00fcretimi ve istemsiz aktivite, artan g\u00f6receli retroperitoneal ya\u011f dokusu a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve de\u011fi\u015ftirilmemi\u015f mutlak beyaz ya\u011f dokusu a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve ya\u011f i\u00e7eri\u011fi sergiledi. Oru\u00e7 serum glikoz seviyeleri gruplar aras\u0131nda benzer idi. LO ve CO farelerinde glikoz e\u011frisi alt\u0131ndaki alan, LC ve CC farelerine k\u0131yasla daha y\u00fcksekti. Bazal ins\u00fclinemi ve ins\u00fclin direnci evresi de\u011ferlendirmesi (HOMA-IR) LO grubunda di\u011fer gruplara k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. LO farelerinin toplam ins\u00fclin e\u011frisi alt\u0131ndaki alan\u0131 CC fareleriyle benzer idi ve her ikisi de CO ve LC farelerinden daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Kilo art\u0131\u015f\u0131 LO, LC ve CO gruplar\u0131nda CC grubundan daha y\u00fcksekti. Bu nedenle, intrauterin protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131 ve emzirme d\u00f6neminde a\u015f\u0131r\u0131 beslenme obeziteye neden olmad\u0131, ancak yeti\u015fkinlikte pankreas fonksiyonunu bozarak glikoz intolerans\u0131na yol a\u00e7t\u0131."}
{"_id":"2608447","title":"Somatic coding mutations in human induced pluripotent stem cells","text":"Tan\u0131mlanm\u0131\u015f transkripsiyon fakt\u00f6rleri, yeti\u015fkin memelilerin h\u00fccrelerini ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelere (iPS h\u00fccreleri) d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek i\u00e7in epigenetik yeniden programlamaya neden olabilir. Baz\u0131 yeniden programlama y\u00f6ntemlerinde DNA fakt\u00f6rleri entegre edilirken, genomun tek n\u00fckleotit d\u00fczeyinde de\u011fi\u015fip de\u011fi\u015fmedi\u011fi bilinmemektedir. Burada, be\u015f farkl\u0131 y\u00f6nteme g\u00f6re yeniden programlanm\u0131\u015f 22 insan iPS h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n her birinin, \u00f6rneklenen b\u00f6lgelerde ortalama be\u015f protein kodlayan nokta mutasyonu i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6steriyoruz (her exomda tahmini alt\u0131 protein kodlayan nokta mutasyonu). Bu mutasyonlar\u0131n \u00e7o\u011fu, non-sinonim, kesintili veya ekleme varyantlar\u0131yd\u0131 ve kanserlerde mutasyona u\u011fram\u0131\u015f veya neden olan genlerde zenginle\u015fti. Bu yeniden programlamaya ili\u015fkili mutasyonlar\u0131n en az yar\u0131s\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck frekanslarda fibroblast \u00f6nc\u00fcllerinde \u00f6nceden mevcuttu, di\u011ferleri ise yeniden programlaman\u0131n s\u0131ras\u0131nda veya sonras\u0131nda meydana geldi. Bu nedenle, iPS h\u00fccreleri, epigenetik de\u011fi\u015fikliklerin yan\u0131 s\u0131ra genetik de\u011fi\u015fiklikler de edinir. Genetik tarama, klinik kullan\u0131m \u00f6ncesi iPS h\u00fccre g\u00fcvenli\u011fi sa\u011flamak i\u00e7in standart bir prosed\u00fcr haline gelmelidir."}
{"_id":"2613411","title":"Cell cycle, CDKs and cancer: a changing paradigm","text":"T\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkili h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc bozukluklar\u0131, genellikle siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz (CDK) aktivitesindeki de\u011fi\u015fiklikler taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir. D\u00fczenlenmemi\u015f CDK'lar, planlanmam\u0131\u015f proliferasyonun yan\u0131 s\u0131ra genetik ve kromozomal istikrars\u0131zl\u0131\u011fa neden olur. Mevcut modellerine g\u00f6re, memelilerde CDK'lar her h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc faz\u0131n\u0131 s\u00fcr\u00fcklemek i\u00e7in esast\u0131r, bu nedenle CDK aktivitesini engelleyen terap\u00f6tik stratejiler, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini se\u00e7ici olarak hedeflemek olas\u0131 de\u011fildir. Ancak, son genetik kan\u0131tlar, CDK1'in h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc i\u00e7in gerekli oldu\u011funu, ancak interfez CDK'lar\u0131n\u0131n sadece uzman h\u00fccrelerin proliferasyonu i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur. Yeni ortaya \u00e7\u0131kan kan\u0131tlar, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin de belirli interfez CDK'lar\u0131na ihtiya\u00e7 duyabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu nedenle, se\u00e7ici CDK inhibisyonu, baz\u0131 insan neoplazileri kar\u015f\u0131 terap\u00f6tik fayda sa\u011flayabilir."}
{"_id":"2613775","title":"Sudden infant death syndrome.","text":"Ge\u00e7ti\u011fimiz yirmi y\u0131lda yayg\u0131nl\u0131kta azalma olmas\u0131na ra\u011fmen, ani bebek \u00f6l\u00fcm\u00fc sendromu (SIDS), geli\u015fmi\u015f \u00fclkelerde 1 ayl\u0131k ve 1 ya\u015f aras\u0131 bebeklerin \u00f6nde gelen \u00f6l\u00fcm nedenini olmaya devam ediyor. Epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalarda belirlenen davran\u0131\u015fsal risk fakt\u00f6rleri, bebek uykusu i\u00e7in y\u00fcz \u00fcst\u00fc ve yan pozisyonlar, duman maruziyeti, yumu\u015fak yatak ve uyku y\u00fczeyleri ve a\u015f\u0131r\u0131 \u0131s\u0131nma gibi fakt\u00f6rleri i\u00e7erir. Kan\u0131tlar ayr\u0131ca, uyku zaman\u0131 emzik kullan\u0131m\u0131 ve yatak payla\u015f\u0131m\u0131 olmadan oda payla\u015f\u0131m\u0131n\u0131n SIDS riskini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. SIDS'nin nedeni bilinmemekle birlikte, olgunla\u015fmam\u0131\u015f kardiyovask\u00fcler otonom kontrol ve uykudan uyanma tepkisinin ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 \u00f6nemli fakt\u00f6rlerdir. Serotonin ta\u015f\u0131ma ile ilgili gen polimorfizmleri ve otonom sinir sistemi geli\u015fimi, etkilenen bebekleri SIDS'ye kar\u015f\u0131 daha savunmas\u0131z hale getirebilir. Risk azaltma kampanyalar\u0131, SIDS vakalar\u0131n\u0131n incidans\u0131n\u0131 %50-90 oran\u0131nda azaltmada yard\u0131mc\u0131 olmu\u015ftur. Ancak, incidans\u0131 daha da azaltmak i\u00e7in, do\u011fum \u00f6ncesi duman maruziyetini azaltma ve di\u011fer \u00f6nerilen bebek bak\u0131m uygulamalar\u0131n\u0131 uygulama konusunda daha b\u00fcy\u00fck ad\u0131mlar at\u0131lmal\u0131d\u0131r. SIDS'nin patofizyolojik temeli belirlemek i\u00e7in devam eden ara\u015ft\u0131rmalara ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"2613813","title":"Regulation of heterochromatic silencing and histone H3 lysine-9 methylation by RNAi.","text":"Eukaryotik heterokromatin, y\u00fcksek tekrar ve transpozon yo\u011funlu\u011fu ile karakterize edilir ve ayr\u0131ca modifiye edilmi\u015f histonlar\u0131 i\u00e7erir. Hem gen ifadesi hem de kromozom ayr\u0131m\u0131 \u00fczerinde etkilidir. Fisyon mayas\u0131 Schizosaccharomyces pombe'de, argonaute, dicer ve RNA ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA polimeraz gen homologlar\u0131n\u0131 sildik, bu genler RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) i\u00e7in sorumlu makineyi kodlar. Silme, sentromerik heterokromatik tekrarlar kaynakl\u0131 tamamlay\u0131c\u0131 transkriptlerin anormal birikimine neden olur. Bu, sentromerde entegre edilmi\u015f transgenlerin transkripsiyonel de-represyonunu, histon H3 lisin-9 metilasyonunun kayb\u0131n\u0131 ve sentromer fonksiyonunun bozulmas\u0131n\u0131 da takip eder. \u00d6neriyoruz ki, sentromerik tekrarlar kaynakl\u0131 \u00e7ift iplikli RNA, RNAi yoluyla heterokromatinin olu\u015fumu ve korunmas\u0131n\u0131 hedefler."}
{"_id":"2617858","title":"Conformational Changes during Pore Formation by the Perforin-Related Protein Pleurotolysin","text":"Membran sald\u0131r\u0131 kompleksi\/perforin benzeri (MACPF) proteinler, por olu\u015fturma proteinlerinin en b\u00fcy\u00fck s\u00fcper ailesini olu\u015fturur ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ve patogenezde kritik roller oynar. Solunabilir monomerler, konformasyonel ge\u00e7i\u015fler yoluyla b\u00fcy\u00fck membran porlar\u0131na toplan\u0131r ve bu ge\u00e7i\u015fler hala yap\u0131sal ve mekanizmik olarak karakterize edilmemi\u015ftir. Burada, 11 \u00c5 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte kriyo elektron mikroskopisi (kriyo-EM) yap\u0131s\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra her iki bile\u015fenin (lipid ba\u011flayan PlyA proteini ve por olu\u015fturma MACPF bile\u015feni PlyB) kristal yap\u0131lar\u0131n\u0131 sunuyoruz. Bu veriler, 13 katl\u0131, 80 \u00c5 \u00e7ap\u0131nda ve 100 \u00c5 y\u00fcksekli\u011finde bir por a\u00e7\u0131kl\u0131yor. Her alt birim, PlyB molek\u00fcl\u00fc \u00fczerine bir membran ba\u011fl\u0131 PlyA dimeri i\u00e7erir. EM haritas\u0131n\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc ve biyofiziksel ve hesaplamal\u0131 deneyler, MACPF por birle\u015ftirmesindeki alt alanlar\u0131n g\u00fcvenli atanmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. PlyB'deki ana konformasyonel de\u011fi\u015fiklikler, MACPF alan\u0131ndaki b\u00fck\u00fclm\u00fc\u015f ve \u00e7arp\u0131k merkezi \u03b2-sayfan\u0131n yakla\u015f\u0131k 70\u00b0 a\u00e7\u0131lmas\u0131d\u0131r, bu da iki \u03b1-heliks b\u00f6lgesini (TMH1 ve TMH2) transmembran \u03b2-sa\u00e7lar\u0131 (TMH1 ve TMH2) olarak d\u0131\u015far\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131r ve yeniden katlar. \u00dc\u00e7 farkl\u0131 dis\u00fclfit ba\u011f tuza\u011f\u0131nda tutulan haz\u0131r por ara yap\u0131lar\u0131n\u0131 belirledik. Bu verileri molek\u00fcler modelleme ve esnek uydurma ile analiz ederek, \u03b2-sayfan\u0131n a\u00e7\u0131lmas\u0131 i\u00e7in olas\u0131 bir trajektori olu\u015fturduk. Sonu\u00e7lar, MACPF konformasyonel de\u011fi\u015fikli\u011finin, bir korunmu\u015f heliks-d\u00f6nd\u00fcrme-heliks motifinin TMH2'nin \u00fcst\u00fcne etkile\u015fiminin bozulmas\u0131 ile tetiklendi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Serbest b\u0131rak\u0131ld\u0131ktan sonra, transmembran b\u00f6lgelerin \u03b2-sa\u00e7lar\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in \u00fcstten a\u015fa\u011f\u0131ya z\u0131playan hidrojen ba\u011flar\u0131n\u0131n arka arkaya ba\u011flanmas\u0131yla bir por olu\u015fturduklar\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. MACPF alan\u0131ndaki ara yap\u0131lar, solunabilir monomerden por'a ge\u00e7i\u015f i\u00e7in bir yap\u0131sal paradigm sa\u011flar ve bu, s\u00fcper ailenin tamam\u0131nda korunmu\u015f olabilir. TMH2 b\u00f6lgesi, her iki TMH k\u00fcmesinin serbest b\u0131rak\u0131lmas\u0131nda kritik oldu\u011fu i\u00e7in, bu b\u00f6lgenin do\u011fal MACPF i\u015flevi inhibit\u00f6rleri taraf\u0131ndan hedeflenmesinin nedenini"}
{"_id":"2619579","title":"The widespread regulation of microRNA biogenesis, function and decay","text":"MikroRNA'lar (miRNA'lar), yakla\u015f\u0131k 21 n\u00fckleotit uzunlu\u011funda olan ve \u00f6karyotik organizmalarda gen ifadesinin post-transkripsiyonel d\u00fczenlenmesinde b\u00fcy\u00fck bir aileyi olu\u015fturan d\u00fczenleyicilerdir. Ge\u00e7ti\u011fimiz on y\u0131lda yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar, miRNA biyojenizinde kat\u0131lan \u00f6nemli fakt\u00f6rleri belirledi ve miRNA i\u015flevinin temel ilkelerini kurdu. Daha yak\u0131n zamanda, miRNA d\u00fczenleyicilerinin kendilerinin karma\u015f\u0131k bir kontrol alt\u0131nda oldu\u011fu anla\u015f\u0131ld\u0131. Ge\u00e7ti\u011fimiz birka\u00e7 y\u0131lda yay\u0131nlanan bir\u00e7ok rapor, miRNA metabolizmas\u0131 ve i\u015flevinin \u00e7e\u015fitli mekanizmalarla, bir\u00e7ok protein-protein ve protein-RNA etkile\u015fimi yoluyla d\u00fczenlendi\u011fini bildirdi. Bu d\u00fczenleme, miRNA'lar\u0131n ba\u011flam-\u00f6zg\u00fc i\u015flevlerinde \u00f6nemli bir rol oynar."}
{"_id":"2638387","title":"The cytidine deaminase CEM15 induces hypermutation in newly synthesized HIV-1 DNA","text":"Yinelenen transkripsiyon s\u0131ras\u0131nda y\u00fcksek mutasyon s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, primat lentiviral pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n genetik varyasyonunda \u00f6nemli bir rol oynar. \u0130la\u00e7 direnci ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k g\u00f6zetiminden ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n olu\u015fmas\u0131nda ana itici g\u00fc\u00e7t\u00fcr. G'den A'ya hipermutasyon, primat lentivir\u00fcslerinin ve di\u011fer retrovir\u00fcslerin in vivo ve h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde \u00e7o\u011fal\u0131rken bir \u00f6zelli\u011fidir. Ancak bu s\u00fcrecin molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 hala a\u00e7\u0131klanmay\u0131 beklemektedir. Burada, CEM15'in (ayn\u0131 zamanda apolipoprotein B mRNA d\u00fczenleme enzimi, katalitik polipeptit benzeri 3G; APOBEC3G), insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc tip 1 (HIV-1) \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 engelleyen bir endojen inhibit\u00f6r oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu, yeni sentezlenmi\u015f viral DNA'da G'den A hipermutasyona neden olan bir sitosin deaminazd\u0131r. Bu etki, HIV-1 viriyon enfektif fakt\u00f6r\u00fc (Vif) taraf\u0131ndan kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya b\u0131rak\u0131labilir. Bu viral DNA mutat\u00f6r\u00fcn, gelen yeni viral ters transkriptlerin ya \u00f6l\u00fcmc\u00fcl hipermutasyonuna ya da istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131na neden olabilecek bir h\u00fccre savunma mekanizmas\u0131 oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcnmektedir, bu da Vif-eksik fenotipin nedenini a\u00e7\u0131klayabilir. \u00d6nemli olan, \u00e7o\u011falmakta olan viral genomda CEM15 ile yap\u0131lan \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmayan hipermutasyonlar\u0131n birikiminin, primat lentiviral pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n genetik varyasyonuna g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde katk\u0131da bulunabilece\u011fi."}
{"_id":"2647374","title":"Variants in the Toll-interacting protein gene are associated with susceptibility to sepsis in the Chinese Han population","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e D\u00fczenlenmemi\u015f veya a\u015f\u0131r\u0131 ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131, sepse patogeneziye katk\u0131da bulunur. Toll-like resept\u00f6r (TLR) sinyalleme yollar\u0131 ve negatif d\u00fczenleyicileri, ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde ve sepse geli\u015fmesinde kritik bir rol oynar. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u00c7in Han pop\u00fclasyonunda sepse yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili olan TLR sinyalleme yolu genleri ve negatif d\u00fczenleyici genleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmakt\u0131.\n\nY\u00d6NTEMLER Ciddi sepse (n = 378) olan ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol gruplar\u0131 (n = 390) olan hastalar i\u015fe al\u0131nd\u0131. TLR2, TLR4, TLR9, MyD88 ve TOLLIP genleri, sepse yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in etiketli tek n\u00fckleotit polimorfizm (SNP) stratejisi kullan\u0131larak incelendi. \u00c7in Han'\u0131n Beijing verilerinden HapMap projesinden se\u00e7ilen 12 etiket SNP, do\u011frudan sekanslama ile tiplendirildi. TOLLIP'in mRNA ifade seviyeleri, ger\u00e7ek zamanl\u0131 nicel polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) testleri ile belirlendi ve TNF-\u03b1 ve interleukin-6 (IL-6) konsantrasyonlar\u0131, enzim ba\u011fl\u0131 emici immunoassay (ELISA) ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\nSONU\u00c7LAR Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, TOLLIP'deki rs5743867'deki C-min\u00f6r alelinin, \u00e7oklu lojistik regresyon analizinde ayarlamalar yap\u0131ld\u0131ktan sonra, sepse riskini azaltmada anlaml\u0131 bir ili\u015fki g\u00f6sterdi\u011fini (Padj = 0.00062, ayarlanm\u0131\u015f OR = 0.71, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI) 0.59-0.86) ortaya koydu. rs5743867 ile ili\u015fkili SNP'yi i\u00e7eren 3-SNP haplotip blo\u011fu, genel test P de\u011feri 0.00049 ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki g\u00f6sterdi. GTC haplotip, sepseye kar\u015f\u0131 koruyucu bir rol oynad\u0131 (Padj = 0.0012), GCT haplotip ise sepse riskini art\u0131rd\u0131 (Padj = 0.00092). LPS'ye maruz kald\u0131ktan sonra, TOLLIP"}
{"_id":"2659805","title":"Children's estimates of food portion size: the development and evaluation of three portion size assessment tools for use with children.","text":"Birka\u00e7 y\u00f6ntem, \u00e7ocuklar\u0131n porsiyon boyutunu tahmin etmelerine yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in geli\u015ftirilmi\u015ftir, ancak bu y\u00f6ntemlerin \u00e7ocuklar\u0131n porsiyon boyutunu tahmin etmelerini geli\u015ftirmek i\u00e7in sistematik olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Amac\u0131m\u0131z, \u00e7ocuklarla kullan\u0131lmak \u00fczere porsiyon boyutu de\u011ferlendirme ara\u00e7lar\u0131 geli\u015ftirmek ve bu ara\u00e7lar kullan\u0131larak \u00e7ocuklar\u0131n porsiyon boyutunu tahmin etmelerinin do\u011frulu\u011funu de\u011ferlendirmekti. Ara\u00e7lar, g\u0131da foto\u011fraflar\u0131, g\u0131da modelleri ve etkile\u015fimli porsiyon boyutu de\u011ferlendirme sistemi (IPSAS) idi. 4-16 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 201 \u00e7ocuk (n=201), okulda bilinen miktarlarda g\u0131da t\u00fcketmeleri i\u00e7in sa\u011fland\u0131. G\u0131da art\u0131klar\u0131 tart\u0131ld\u0131. \u00c7ocuklar, 24 saat sonra her bir arac\u0131 kullanarak her bir g\u0131dan\u0131n miktar\u0131n\u0131 tahmin etti. Ya\u015fa \u00f6zg\u00fc porsiyon boyutlar\u0131, ulusal bir ara\u015ft\u0131rmada \u00e7ocuklar\u0131n t\u00fcketti\u011fi porsiyon boyutlar\u0131na dayanarak temsil edildi. \u00dc\u00e7 ara\u00e7 kullan\u0131larak yap\u0131lan tahminlerin do\u011frulu\u011funda anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar bulundu. T\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131 i\u00e7in IPSAS ve g\u0131da foto\u011fraflar\u0131 kullanarak yap\u0131lan tahminler iyi performans g\u00f6sterdi. G\u0131da modelleri kullan\u0131larak yap\u0131lan tahminlerin do\u011frulu\u011fu ve hassasiyeti k\u00f6t\u00fcyd\u00fc. T\u00fcm ara\u00e7lar i\u00e7in, servis edilen g\u0131dan\u0131n miktar\u0131 tahminleri, t\u00fcketilen g\u0131dan\u0131n miktar\u0131 tahminlerinden daha do\u011fruyd\u00fc. Art\u0131k kalan g\u0131dalar\u0131n raporlanmas\u0131 ile ilgili konular, ger\u00e7ekten t\u00fcketilen g\u0131dalar\u0131n miktarlar\u0131n\u0131n tahminlerini etkileyen konular, daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 duyar. IPSAS, \u00e7ocuklar\u0131n diyet al\u0131m\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesinde potansiyel g\u00f6sterdi. Pratik uygulamaya ge\u00e7meden \u00f6nce, \u00e7ocuklar\u0131n diyet al\u0131m\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesinde bu arac\u0131n, daha geni\u015f bir g\u0131da yelpazesini kapsayacak \u015fekilde geni\u015fletilmesi ve ger\u00e7ek ya\u015fam durumlar\u0131nda do\u011frulanmas\u0131 gerekmektedir."}
{"_id":"2665425","title":"A 3D Map of the Yeast Kinetochore Reveals the Presence of Core and Accessory Centromere-Specific Histone","text":"Yeni olu\u015fan maya kinetokor, yakla\u015f\u0131k 68 nm uzunlu\u011fundad\u0131r ve bir 25 nm mikrot\u00fcb\u00fcl\u00fcn \u00e7ap\u0131ndan biraz daha b\u00fcy\u00fckt\u00fcr. 16 kromozomun kinetokorlar\u0131, merkezi spindel mikrot\u00fcb\u00fcllerin etraf\u0131nda stereotipik bir k\u00fcme halinde d\u00fczenlenir. \u0130\u00e7 kinetokor k\u00fcmesi (Cse4, COMA) analizi, tek ba\u011fl\u0131 kinetokorlarda g\u00f6r\u00fcnmeyen yap\u0131sal \u00f6zelliklere \u0131\u015f\u0131k tutar. Cse4'\u00fcn bulundu\u011fu kinetokor k\u00fcmesi, spindel eksenine dik olarak, Ndc80 molek\u00fcllerinin k\u00fcmesine g\u00f6re fiziksel olarak daha b\u00fcy\u00fckt\u00fcr. E\u011fer her mikrot\u00fcb\u00fcl\u00fcn ucuna ba\u011fl\u0131 kinetokorda tek bir Cse4 (molek\u00fcl veya n\u00fckleozom) olsayd\u0131, Cse4 k\u00fcmesi geometrik olarak Ndc80 k\u00fcmesine e\u015fit g\u00f6r\u00fcn\u00fcrd\u00fc. Bu nedenle, kromozom y\u00fczeyindeki i\u00e7 kinetokorun yap\u0131s\u0131 hala \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, nokta floresan mikroskopisi ve istatistiksel olas\u0131l\u0131k haritalar\u0131 kullanarak, mayan\u0131n mitotik spindelinde metafazda yer alan kinetokor bile\u015fenlerinin iki boyutlu ortalama konumunu belirledik. Deneysel g\u00f6r\u00fcnt\u00fclerin \u00fc\u00e7 boyutlu mimarilerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, matematiksel modellerin konvol\u00fcsyonu ile ortaya \u00e7\u0131kan Cse4'\u00fcn bir havuzunun kinetokor ve kinetokor mikrot\u00fcb\u00fcl ucundan radyal olarak uzakla\u015fm\u0131\u015f oldu\u011funu g\u00f6sterir. Bu uzakla\u015fm\u0131\u015f Cse4 havuzu, pat1\u0394 veya xrn1\u0394 mutasyonlar\u0131nda deneysel olarak t\u00fckenebilir. D\u0131\u015f kenar Cse4 molek\u00fclleri, d\u0131\u015f kinetokor bile\u015fenlerini \u015fablonlamaz. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, mayada i\u00e7 kinetokorun centromer-mikrot\u00fcb\u00fcl aray\u00fcz\u00fcnde bir plak oldu\u011funu ve mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flanma yerinde Ndc80 molek\u00fcllerinin say\u0131s\u0131na dair bilgi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"2665675","title":"American Society of Clinical Oncology policy statement: the role of the oncologist in cancer prevention and risk assessment.","text":"Onkologlar, kanser hayatta kalanlar\u0131nda ve kanser geli\u015fme riski y\u00fcksek olan bireylerde kanserin ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 veya ilerlemesini engellemek i\u00e7in risk de\u011ferlendirmesi ve kanser \u00f6nleme stratejilerini kullanma konusunda kritik bir f\u0131rsata sahiptirler. Kanserlerin do\u011fal tarihi ve prognozu hakk\u0131nda artan bilgi, onkologlar\u0131n hastalar\u0131na ikinci kanserler ve tedavi ile ili\u015fkili kanserler riski konusunda tavsiyelerde bulunmalar\u0131na olanak tan\u0131r. Ayr\u0131ca, kanser bak\u0131m\u0131n\u0131n t\u00fcm spektrumunda uzman olarak tan\u0131nan onkologlar, toplum temelli kanser \u00f6nleme faaliyetlerine kat\u0131lma f\u0131rsat\u0131na sahiptirler. Onkologlar \u015fu anda hastalar\u0131na kanser \u00f6nleme ve risk de\u011ferlendirmesi hizmetleri sunuyor olsalar da, yetersiz veya sigortas\u0131zl\u0131k gibi ekonomik engeller, bu hizmetlere t\u00fcm hastalar\u0131n e\u015fit eri\u015fimini tehlikeye atabilir. Ayr\u0131ca, mevcut ve geli\u015fen m\u00fcdahaleler i\u00e7in yetersiz geri \u00f6deme, hastalar\u0131n bu hizmetlere eri\u015fimini cayd\u0131r\u0131c\u0131 olabilir. Amerikan Klinik Onkoloji Derne\u011fi (ASCO), hasta bak\u0131m\u0131nda ve klinik ara\u015ft\u0131rmalarda yer alan kanser uzmanlar\u0131n\u0131 temsil eden t\u0131bbi dernek, onkologlar\u0131n kanser \u00f6nlemedeki geni\u015f \u00e7apl\u0131 kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 desteklemeye kararl\u0131d\u0131r. Bu risk de\u011ferlendirmesi ve \u00f6nleme dan\u0131\u015fmanl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131klamas\u0131, kanser \u00f6nlemenin kapsaml\u0131 bir genel bak\u0131\u015f\u0131n\u0131 ama\u00e7lamamakla birlikte, onkologlar\u0131n risk de\u011ferlendirmesi ve \u00f6nleme konusundaki mevcut rol\u00fcn\u00fc, onkologlar\u0131n sunmas\u0131 gereken risk de\u011ferlendirmesi ve \u00f6nleme faaliyetlerine \u00f6rnekler, kanser hayatta kalanlar\u0131 i\u00e7in \u00f6nleme e\u011fitimi ve bak\u0131m koordinasyonu konusunda onkologlar ve aile hekimleri aras\u0131nda koordinasyon f\u0131rsatlar\u0131, ASCO'nun onkologlar\u0131n \u00f6nleme konusunda e\u011fitim ve e\u011fitimine kat\u0131l\u0131m\u0131 ve bu hizmetlere eri\u015fimi te\u015fvik etmek i\u00e7in \u00f6deme ortam\u0131nda iyile\u015ftirmeler \u00f6nermektedir."}
{"_id":"2679511","title":"The BLM helicase contributes to telomere maintenance through processing of late-replicating intermediate structures","text":"Werner sendromu (WS) ve Bloom sendromu (BS), RecQ helikazlar\u0131 WRN veya BLM'nin i\u015flev kayb\u0131 nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kan kanser yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 bozukluklar\u0131d\u0131r. BS ve WS, replikasyon kusurlar\u0131, hiperrekombinasyon olaylar\u0131 ve kromozom anormallikleri ile karakterizedir, bunlar kanserin temel \u00f6zellikleri. G-zengin telomerik ipli\u011fin verimsiz replikasyonu, WS h\u00fccrelerinde kromozom anormalliklerine katk\u0131da bulunur, bu da WRN, telomerler ve genomik kararl\u0131l\u0131k aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131y\u0131 g\u00f6sterir. Burada, BLM'nin kromozom u\u00e7lar\u0131n\u0131n bak\u0131m\u0131na da katk\u0131da bulundu\u011funa dair kan\u0131tlar sunuyoruz. BLM eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerde telomer kusurlar\u0131 (TD) y\u00fcksek bir s\u0131kl\u0131kta g\u00f6zlemlenir, bu da WRN helikaz\u0131n\u0131n i\u015flevsiz oldu\u011fu h\u00fccrelere benzer. Her iki helikaz\u0131n kayb\u0131, TD'leri ve kromozom anormalliklerini \u015fiddetlendirir, bu da BLM ve WRN'nin kromozom bak\u0131m\u0131 i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. BLM'nin konumu, \u00f6zellikle telomerlere rekrutasyonu, replikasyon bozuklu\u011funa, \u00f6rne\u011fin WRN eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerde veya aphidikolin tedavisi sonras\u0131 yan\u0131t olarak de\u011fi\u015fir. Replikasyon zorlu\u011funa maruz kalmak, \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f late-replikasyon ara \u00fcr\u00fcnleri (LRIs) ve dekaten edilmi\u015f deoksiribon\u00fckleik asit (DNA) yap\u0131lar\u0131n\u0131n artmas\u0131na neden olur, bunlar anafazda BLM kapl\u0131 ultra-ince k\u00f6pr\u00fcler (UFB'ler) olarak g\u00f6r\u00fcn\u00fcr. UFB'lerin bir alt k\u00fcmesi telomerik DNA'dan kaynaklan\u0131r ve s\u0131kl\u0131klar\u0131 telomer replikasyon kusurlar\u0131yla korelasyon g\u00f6sterir. \u00d6neriyoruz ki BLM kompleksi, LRIs'yi \u00e7\u00f6zme aktivitesi yoluyla telomer bak\u0131m\u0131na katk\u0131da bulunur."}
{"_id":"2682251","title":"Formation of a thymus from rat ES cells in xenogeneic nude mouse\u2194rat ES chimeras.","text":"Farkl\u0131 ko\u015fullar, embriyofik (ES) h\u00fccreleri veya ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel (iPS) h\u00fccrelerini belirli t\u00fcrlerdeki h\u00fccre hatlar\u0131na ay\u0131rmak i\u00e7in yo\u011fun bir \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. Bununla birlikte, ES veya iPS h\u00fccrelerinden i\u015flevsel bir organ\u0131n, \u00fc\u00e7 boyutlu bir yap\u0131ya sahip olarak in vitro elde edilmesi zordur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ye\u015fil floresan protein (GFP) ifade eden bir s\u0131\u00e7an ES h\u00fccre hatt\u0131 kurma ve s\u0131\u00e7an-fare ES kimi olu\u015fturma s\u00fcrecini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. S\u0131\u00e7an ES h\u00fccreleri, kimi i\u00e7inde \u00e7e\u015fitli organlara katk\u0131da bulunmu\u015ftur, bunlara \u00fcreme h\u00fccreleri de dahildir. Thymus'u olmayan nu\/nu fare blastositlerine ES h\u00fccreleri enjekte etti\u011fimizde, sonu\u00e7ta elde edilen kimler, v\u00fccutlar\u0131nda rat ES h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen thymus \u00fcretmi\u015ftir. Bu kimi hayvanlar, ES veya iPS h\u00fccrelerinden \u00e7e\u015fitli organlar\u0131n t\u00fcretilmesi i\u00e7in bir y\u00f6ntem sa\u011flayabilir."}
{"_id":"2682997","title":"Wnt\/beta-catenin signaling is required for CNS, but not non-CNS, angiogenesis.","text":"Merkezi Sinir Sistemi (CNS) kan damarlar\u0131 \u00f6nemine ra\u011fmen, merkezi sinir sistemi (CNS) anjiyogenezini ve kan-beyin bariyerinin (BBB) olu\u015fumunu d\u00fczenleyen molek\u00fcler mekanizmalar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Burada, CNS kan damarlar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu d\u00fczenleyen Wnt\/beta-katenin sinyal yolunun rol\u00fcn\u00fc analiz ediyoruz. \u0130lk olarak, TOP-Gal Wnt rapor\u00e7u fareleri analiz ederek, kanl\u0131 damarlar\u0131n geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda CNS'de, ancak non-CNS'de spesifik olarak klasik Wnt\/beta-katenin sinyal yolunun etkinle\u015fti\u011fini belirledik. Bu etkinle\u015fme, CNS'nin farkl\u0131 b\u00f6lgelerinde sinir \u00f6greti h\u00fccreleri taraf\u0131ndan farkl\u0131 Wnt ligandlar\u0131n\u0131n ifadesine korelasyon g\u00f6stermektedir, \u00f6rne\u011fin ventral b\u00f6lgelerde Wnt7a ve Wnt7b ve dorsal b\u00f6lgelerde Wnt1, Wnt3, Wnt3a ve Wnt4. Wnt\/beta-katenin sinyal yolunun in vivo engellenmesi, CNS'nin, ancak non-CNS'nin anjiyogenezini \u00f6zel olarak bozar. Bu kusurlar, damar say\u0131s\u0131n\u0131n azalmas\u0131, kap\u0131l\u0131 yataklar\u0131n kayb\u0131 ve meninge ile yap\u0131\u015fan hemorajik damar malformasyonlar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu i\u00e7erir. Ayr\u0131ca, Wnt\/beta-katenin sinyal yolunun kan-beyin bariyerinin (BBB) spesifik glikoz ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 glut-1'in ifadesini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu deneyler birlikte, CNS'ye \u00f6zg\u00fc anjiyogenezinin temel rol\u00fcn\u00fc ortaya koyuyor ve anjiyogenez ve kan-beyin bariyerinin olu\u015fumunun k\u0131smen ba\u011flant\u0131l\u0131 oldu\u011funu molek\u00fcler kan\u0131tlar sa\u011fl\u0131yor."}
{"_id":"2686003","title":"Cyanidin-3-rutinoside, a natural polyphenol antioxidant, selectively kills leukemic cells by induction of oxidative stress.","text":"Antosiyaninler, insan diyetlerinde meyveler ve sebzelerde yayg\u0131n olarak bulunan do\u011fal olarak olu\u015fan fenolik bile\u015fiklerin bir grubudur. Bunlar anti-mutajenik ve antikanserjenik geni\u015f biyolojik aktiviteler i\u00e7erir, bunlar genellikle antioksidan aktiviteleri nedeniyle atfedilir. En yayg\u0131n anthocyanin t\u00fcr\u00fc olan cyanidin-3-rutinosid'in birka\u00e7 l\u00f6semi ve lymfoma h\u00fccre hatt\u0131nda etkilerini ve mekanizmalar\u0131n\u0131 inceledik. Bulgular\u0131m\u0131z, siyah \u00e7ilek \u00e7e\u015fidi Jewel'den \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015f ve safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f cyanidin-3-rutinosid'in HL-60 h\u00fccrelerinde doz ve zamana ba\u011fl\u0131 olarak apoptozu ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6sterdi. Paradoksal olarak, bu bile\u015fik HL-60 h\u00fccrelerinde apoptozu ind\u00fcklemede rol oynayan peroksitlerin birikmesine neden oldu. Ayr\u0131ca, cyanidin-3-rutinosid tedavisi p38 MAPK ve JNK'nin ROS ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak aktifle\u015fmesine ve Bim arac\u0131l\u0131 mitokondriyal yolu etkinle\u015ftirerek h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne katk\u0131da bulundu. Bim'in indirgenmesi veya Bcl-2 veya Bcl-x(L)'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi apoptozu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engelledi. \u00d6nemli olan, cyanidin-3-rutinosid tedavisinin normal insan periferik kan monon\u00fckleositlerinde ROS birikimi artmas\u0131na veya bu h\u00fccrelere kar\u015f\u0131 sitotoksik etkilere neden olmad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, cyanidin-3-rutinosid'in l\u00f6semi tedavisinde kullan\u0131lma potansiyeline sahip oldu\u011funu ve yayg\u0131n olarak bulunmas\u0131 ve t\u00fcm\u00f6rlere kar\u015f\u0131 se\u00e7ici olmas\u0131n\u0131n avantajlar\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi\u011fini belirtmektedir."}
{"_id":"2692522","title":"Gout-associated uric acid crystals activate the NALP3 inflammasome","text":"Gout ve pseudogout olarak bilinen akut ve kronik iltihaplanmalar\u0131n geli\u015fimi, eklemlerde ve eklem \u00e7evresindeki dokularda monosodyum urat (MSU) veya kalsiyum pirofosfat dihidrat (CPPD) kristallerinin birikimiyle ili\u015fkilidir. MSU kristalleri, 18. y\u00fczy\u0131lda goutun etyolojik ajan\u0131 olarak ilk kez belirlenmi\u015f ve daha yak\u0131n zamanda, \u00f6len h\u00fccrelerden sal\u0131nan bir \"tehlike sinyali\" olarak da tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, MSU veya CPPD taraf\u0131ndan tetiklenen iltihaplanma alt\u0131nda yatan molek\u00fcler mekanizmalar hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Burada, MSU ve CPPD'nin NALP3 (ayn\u0131 zamanda cryopyrin olarak da bilinir) inflammasomunu etkinle\u015ftirerek, aktif interleukin (IL)-1\u03b2 ve IL-18 \u00fcretimine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Caspas-1, ASC ve NALP3 gibi inflammasomun \u00e7e\u015fitli bile\u015fenlerinde eksiklik olan farelerde, kristal taraf\u0131ndan tetiklenen IL-1\u03b2 aktivasyonu kusurlu olur. Ayr\u0131ca, inflammasom eksikli\u011fi olan farelerde veya IL-1\u03b2 resept\u00f6r\u00fc (IL-1R) eksikli\u011fi olan farelerde, kristal taraf\u0131ndan tetiklenen peritonit modelinde n\u00f6trofil ak\u0131\u015f\u0131 bozuklu\u011fu g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Bu bulgular, gout ve pseudogout gibi iltihaplanma durumlar\u0131n\u0131n alt\u0131nda yatan molek\u00fcler s\u00fcre\u00e7lere \u0131\u015f\u0131k tutmaktad\u0131r ve inflammasomun birka\u00e7 otoenflamatuar hastal\u0131\u011f\u0131n merkezinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 daha da desteklemektedir."}
{"_id":"2701077","title":"Hematopoietic stem cell quiescence promotes error-prone DNA repair and mutagenesis.","text":"\u00c7o\u011fu yeti\u015fkin k\u00f6k h\u00fccresi, hematopoietik k\u00f6k h\u00fccreleri (HSC'ler) de dahil, v\u00fccut i\u00e7inde bir uyku veya dinlenme halinde korunur. Uyku, h\u00fccre solunumu ve DNA replikasyonu gibi i\u00e7sel stresleri en aza indiren bir koruyucu mekanizma olarak yayg\u0131n olarak kabul edilir. Biz, HSC uykusunun da zararl\u0131 etkilere sahip olabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. HSC'lerin iyonize radyasyona (IR) yan\u0131t olarak hayatta kalmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan benzersiz h\u00fccre i\u00e7i mekanizmalar oldu\u011funu bulduk, bu mekanizmalar aras\u0131nda artan prosurvival gen ifadesi ve g\u00fc\u00e7l\u00fc p53 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen DNA hasar yan\u0131t\u0131n\u0131n etkinle\u015ftirilmesi yer al\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki, uyku ve \u00e7o\u011fal\u0131m halinde olan HSC'ler e\u015fit derecede radyoprotektiftir ancak farkl\u0131 t\u00fcrlerde DNA onar\u0131m mekanizmalar\u0131 kullan\u0131r. NHEJ (nonhomologous end joining) ile yap\u0131lan DNA onar\u0131m\u0131, uyku halinde olan HSC'lerde genomik yeniden d\u00fczenlenmelerle ili\u015fkilidir ve bu yeniden d\u00fczenlenmeler v\u00fccut i\u00e7inde kal\u0131c\u0131 olabilir ve hematopoetik bozukluklara katk\u0131da bulunabilir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, uykusuzlu\u011fun, DNA hasar\u0131 sonras\u0131 mutajenize olma konusunda HSC'leri i\u00e7sel olarak savunmas\u0131z k\u0131lan bir iki y\u00f6nl\u00fc k\u0131l\u0131\u00e7 oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"2714623","title":"Recruitment of Nck by CD3\u03f5 Reveals a Ligand-Induced Conformational Change Essential for T Cell Receptor Signaling and Synapse Formation","text":"Membran resept\u00f6rlerinin ligand ba\u011flanmas\u0131 ile sinyal iletimi nas\u0131l ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131, yo\u011fun bir incelemenin konusu. T h\u00fccre resept\u00f6r kompleksi (TCR-CD3), TCR alfa\/beta ligand ba\u011flanma alt birimlerinin CD3 alt birimlerine ba\u011flanmas\u0131 ile olu\u015fan ve sinyal iletimi i\u00e7in sorumlu olan komplekstir. Uzun zamand\u0131r TCR-CD3'\u00fcn bir yap\u0131 de\u011fi\u015fikli\u011fi ge\u00e7irebilece\u011fi spek\u00fclasyonu yap\u0131lm\u0131\u015f olsa da, bu hen\u00fcz do\u011frulanmam\u0131\u015ft\u0131r. G\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar sunuyoruz ki, TCR-CD3'\u00fcn ligand ile etkile\u015fimi, CD3 epsilon'da prolin zengin bir diziyi ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r ve bu da adapt\u00f6r protein Nck'in rekrut edilmesine neden olur. Bu olay, tirozin kinaz\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesinden \u00f6nce ve ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ger\u00e7ekle\u015fir. Son olarak, Nck-CD3 epsilon etkile\u015fiminin in vivo'da m\u00fcdahalesi ile, TCR-CD3'\u00fcn Nck'i rekrut etmesinin, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sinaps\u0131n\u0131n olgunla\u015fmas\u0131 ve T h\u00fccrelerinin etkinle\u015fmesi i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"2721426","title":"Pseudo-Seq: Genome-Wide Detection of Pseudouridine Modifications in RNA.","text":"RNA molek\u00fclleri, kimyasal olarak \u00e7e\u015fitli, posttranskripsiyonel olarak de\u011fi\u015ftirilmi\u015f bazlardan olu\u015fur. H\u00fccresel RNA'larda bulunan en yayg\u0131n de\u011fi\u015ftirilmi\u015f baz, pseudouridin (\u03a8), son zamanlarda mRNA'larda y\u00fczlerce yere haritalanm\u0131\u015ft\u0131r, bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu dinamik olarak d\u00fczenlenir. Pseudouridin manzaras\u0131 sadece birka\u00e7 h\u00fccre t\u00fcr\u00fc ve b\u00fcy\u00fcme ko\u015fulunda belirlenmi\u015f olsa da, mRNA'y\u0131 pseudouridilize eden enzimler evrensel olarak korunmu\u015ftur, bu da ke\u015ffedilmeyi bekleyen bir\u00e7ok yeni pseudouridilize edilmi\u015f yerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Burada, Pseudo-seq tekni\u011fini sunuyoruz, bu da genom \u00e7ap\u0131nda tek n\u00fckleotomal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte pseudouridilasyon yerlerinin belirlenmesini sa\u011flar. Bu b\u00f6l\u00fcmde, Pseudo-seq'i ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Saccharomyces cerevisiae'den RNA izolasyonu, Pseudo-seq k\u00fct\u00fcphanesi haz\u0131rlama ve veri analizi protokolleri i\u00e7erir, bunlara s\u0131ralama okumalar\u0131n\u0131n i\u015flenmesi ve haritalanmas\u0131, hesaplamal\u0131 olarak pseudouridilasyon yerlerinin belirlenmesi ve bu yerlerin belirli pseudouridin sentazlar\u0131na atanmas\u0131 da dahildir. Sunulan yakla\u015f\u0131m, y\u00fcksek kaliteli mRNA'n\u0131n izole edilebildi\u011fi herhangi bir h\u00fccre veya dokuya kolayca uyarlanabilir. Yeni pseudouridilasyon yerlerinin belirlenmesi, bu de\u011fi\u015fikliklerin d\u00fczenlenmesini ve i\u015flevlerini a\u00e7\u0131klamada \u00f6nemli bir ilk ad\u0131md\u0131r."}
{"_id":"2722988","title":"The Mammalian Epigenome","text":"DNA ve histon proteinlerine yap\u0131lan kimyasal modifikasyonlar, kromatin yap\u0131s\u0131 ve genom fonksiyonunu d\u00fczenleyen karma\u015f\u0131k bir kontrol a\u011f\u0131 olu\u015fturur. Epigenom, bu potansiyel olarak kal\u0131tsal de\u011fi\u015fikliklerin genom boyunca tam bir a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131 ifade eder. Belirli bir h\u00fccredeki epigenomun bile\u015fimi, genetik belirleyiciler, h\u00fccre hatt\u0131 ve \u00e7evre fakt\u00f6rlerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. \u0130nsan genomunun s\u0131ralanmas\u0131 tamamland\u0131ktan sonra, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar \u015fimdi geli\u015fim a\u015famalar\u0131, doku t\u00fcrleri ve hastal\u0131k durumlar\u0131 gibi inan\u0131lmaz \u00e7e\u015fitlilikte bir arka plan \u00fczerinde genetik bilgilerin nas\u0131l ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirleyen epigenetik de\u011fi\u015fikliklerin kapsaml\u0131 bir g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcn\u00fc elde etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorlar. Burada, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli \u00e7al\u0131\u015fmalar, yeni ortaya \u00e7\u0131kan teknolojiler ve ileride kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lacak zorluklara vurgu yaparak mevcut ara\u015ft\u0131rma \u00e7abalar\u0131n\u0131 inceliyoruz."}
{"_id":"2727303","title":"Microtubule-associated histone deacetylase 6 supports the calcium store sensor STIM1 in mediating malignant cell behaviors.","text":"Stromal etkile\u015fim molek\u00fcl\u00fc 1 (STIM1), endoplazmik retik\u00fclumdaki kalsiyum (Ca2+) depolama sens\u00f6r\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve meme ve servikal kanserlerde h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi, g\u00f6\u00e7\u00fc ve anjiyojeneziyi te\u015fvik eder. Burada, servikal kanser h\u00fccreleri ve normal servikal epitel h\u00fccreleri aras\u0131nda STIM1 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen depolanm\u0131\u015f Ca2+ giri\u015finin (SOCE) farkl\u0131 d\u00fczenlenmesinde mikrot\u00fcb\u00fcl ili\u015fkili histon deasetilaz 6 (HDAC6)'\u0131n rol\u00fcn\u00fc bildirmek istiyoruz. Canl\u0131 h\u00fccrelerde konfokal mikroskopisi, mikrot\u00fcb\u00fcl b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn STIM1'in plazma zar\u0131na trafi\u011fi ve Orai1 ile etkile\u015fimi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Kanser h\u00fccreleri, normal servikal epitel h\u00fccrelerine k\u0131yasla hem STIM1 hem de Orai1'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade etti. Kanser h\u00fccrelerindeki HDAC6'n\u0131n art\u0131\u015f\u0131, hipoasetil edilmi\u015f \u03b1-t\u00fcb\u00fcl\u00fcn e\u015flik etti\u011fi g\u00f6zlemlendi. Spesifik HDAC6 inhibit\u00f6r\u00fc Tubastatin-A, kanser h\u00fccrelerinde STIM1'in plazma zar\u0131na translokasyonunu ve SOCE aktivitesini engelledi, ancak normal epitel h\u00fccrelerinde bu etki g\u00f6zlemlenmedi. Genetik veya farmakolojik HDAC6 inhibisyonu, STIM1'in plazma zar\u0131na trafi\u011fini ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015ftaki Ca2+ ak\u0131\u015f\u0131 engelledi, bu da toplam i\u00e7 yans\u0131ma floresan g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri ve h\u00fccre i\u00e7i Ca2+ belirlemeleri ile kan\u0131tland\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, HDAC6 inhibisyonu, STIM1 ve mikrot\u00fcb\u00fcl plus ucu ba\u011flay\u0131c\u0131 protein EB1 aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri etkilemedi. Cerrahi \u00f6rneklerin analizi, servikal kanser dokular\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funun STIM1 ve Orai1'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade etti\u011fini ve hipoasetil edilmi\u015f \u03b1-t\u00fcb\u00fcl ile e\u015flik etti\u011fini do\u011frulad\u0131. Birlikte, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z HDAC6'y\u0131, malign h\u00fccre davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 engellemek i\u00e7in STIM1 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen SOCE'yi bozmak i\u00e7in potansiyel bir hedef olarak tan\u0131ml\u0131yor."}
{"_id":"2734421","title":"The tumor necrosis factor family receptors RANK and CD40 cooperatively establish the thymic medullary microenvironment and self-tolerance.","text":"Med\u00fcler timik epitel h\u00fccreleri (mTEC), otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici (Aire) ve periferik dokuya \u00f6zg\u00fc kendi antijenlerinin ifadesi yoluyla T h\u00fccre kendi tolerans\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bununla birlikte, mTEC geli\u015fimiyle ilgili sinyaller b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde belirsizdir. Burada, mTEC geli\u015fiminin kritik d\u00fczenlenmesinde resept\u00f6r aktivat\u00f6r\u00fc NF-kappaB (RANK) ve CD40 sinyallerinin \u00f6nemini g\u00f6steriyoruz. Embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda yaln\u0131zca RANK sinyali mTEC geli\u015fimi i\u00e7in esast\u0131r, ancak postnatal farelerde, mTEC geli\u015fiminin med\u00fcller mikro ortam\u0131 kurmak i\u00e7in ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde kurulmas\u0131 CD40 ve RANK sinyallerinin i\u015fbirli\u011fi gerektirir. Fetal timik stroma \u00fczerindeki RANK veya CD40'\u0131n in vitro ba\u011flanmas\u0131, TRAF6, NF-kappaB ind\u00fckleyen kinaz (NIK) ve IkappaB kinaz beta (IKKbeta) ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde mTEC geli\u015fimini tetikler. Bu sonu\u00e7lar, geli\u015fimsel a\u015fama ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak RANK ve CD40 aras\u0131ndaki i\u015fbirli\u011finin mTEC geli\u015fimini te\u015fvik etti\u011fini ve bu sayede kendi tolerans\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"2739854","title":"Rare and common variants: twenty arguments","text":"Genom \u00e7ap\u0131ndaki ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, hastal\u0131k riskinin genetik temeli hakk\u0131ndaki anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde geli\u015ftirdi. Onlar\u0131n genellikle spesifik nedensel lokislerin sadece bir k\u0131sm\u0131na i\u015faret ettikleri ger\u00e7e\u011fi, bu varyantlar\u0131n \u00e7o\u011funun b\u00fcy\u00fck etkiye sahip nadir varyantlar olarak sakland\u0131\u011f\u0131 ya da \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck etkiye sahip yayg\u0131n varyantlar olarak sakland\u0131\u011f\u0131 konusunda g\u00f6r\u00fc\u015f ayr\u0131l\u0131klar\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Burada, karma\u015f\u0131k \u00f6zelliklerin genetik temeli hakk\u0131ndaki her iki modelin de 20 arg\u00fcman\u0131n\u0131 inceliyorum ve her iki etkinin s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n da kolayca uzla\u015ft\u0131r\u0131labilece\u011fini sonu\u00e7land\u0131r\u0131yorum."}
{"_id":"2754534","title":"DNA methylation status predicts cell type-specific enhancer activity.","text":"H\u00fccre se\u00e7ici glukokortikoid resept\u00f6r\u00fc (GR) uzak d\u00fczenleyici elemanlara ba\u011flanmas\u0131, h\u00fccre tipi spesifik kromatin eri\u015filebilir b\u00f6lgelerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu b\u00f6lgeler ya kromatin i\u00e7inde \u00f6nceden var olur (\u00f6n programlanm\u0131\u015f) ya da resept\u00f6r taraf\u0131ndan tetiklenir (de novo). Bu siteleri olu\u015fturmak ve s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in mekanizmalar iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6nceden programlanm\u0131\u015f elemanlar i\u00e7in k\u00fcresel CpG yo\u011funlu\u011funun zenginli\u011fini g\u00f6zlemliyoruz ve demetilasyonlar\u0131n\u0131n dokuya \u00f6zg\u00fc \u015fekilde a\u00e7\u0131k kromatinin s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, GR taraf\u0131ndan aktif olarak a\u00e7\u0131lan (de novo) siteler d\u00fc\u015f\u00fck CpG yo\u011funlu\u011fu ile karakterize edilir ve metil-sitosinlerin k\u00fcmelenmesinin bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkisinden yoksun benzersiz bir d\u00fczenleyici s\u0131n\u0131f olu\u015fturur. Ayr\u0131ca, glukokortikoid tedavisi, de novo siteler i\u00e7indeki se\u00e7ili CpG metilasyon d\u00fczeylerinde h\u0131zl\u0131 de\u011fi\u015fikliklere neden olur. Son olarak, kritik pozisyonlardaki CpG'lere sahip GR ba\u011flanma elemanlar\u0131n\u0131 tan\u0131ml\u0131yoruz ve metilasyonun in vitro GR-DNA etkile\u015fimlerini etkiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bulgular, dokuya \u00f6zg\u00fc kromatin eri\u015filebilirli\u011fi, DNA metilasyonu ve transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ba\u011flanmas\u0131 aras\u0131nda benzersiz bir ba\u011flant\u0131 sunar ve DNA metilasyonunun n\u00fckleer resept\u00f6rler taraf\u0131ndan gen d\u00fczenlenmesinde entegre bir bile\u015fen olabilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"2758012","title":"BLM helicase facilitates telomere replication during leading strand synthesis of telomeres","text":"G-dizili DNA'n\u0131n (G4) in vitro gev\u015fetme aktivitesine dayanarak, Bloom sendromu ile ili\u015fkili helikaz BLM, G-zengin telomerik DNA'dan ge\u00e7en telomer replikasyonuna kat\u0131lmak i\u00e7in kolu ilerletmeye yard\u0131mc\u0131 olarak telomer replikasyonuna dahil oldu\u011fu \u00f6nerilmektedir. Tek molek\u00fcl analizi (SMARD) ile BLM helikaz\u0131n\u0131n telomer replikasyonuna katk\u0131s\u0131 belirlendi. BLM eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerde, telomerin i\u00e7inde ba\u015flayan replikasyon kolu, G-zengin ipli\u011fi kopyalayan \u00f6nde gelen iplik sentezi ile telomere daha yava\u015f ilerledi. Telomere boyunca kolu ilerletme, G4 stabilizat\u00f6r\u00fc varl\u0131\u011f\u0131nda daha da yava\u015flad\u0131. G4'e \u00f6zg\u00fc bir antikor kullanarak, BLM'nin veya ba\u015fka bir G4 gev\u015fetme helikaz\u0131 olan Werner sendromu ile ili\u015fkili helikaz WRN'nin eksikli\u011finin, h\u00fccrelerde G4 yap\u0131lar\u0131n\u0131n artmas\u0131na neden oldu\u011funu bulduk. \u00d6nemli olan, her iki helikaz\u0131n eksikli\u011finin, genel genomda g\u00f6r\u00fclenlere k\u0131yasla, telomerde daha fazla G4 DNA art\u0131\u015f\u0131 ile sonu\u00e7land\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Toplu olarak, bulgular\u0131m\u0131z, BLM helikaz\u0131n\u0131n, \u00f6nde gelen iplik sentezi s\u0131ras\u0131nda G-zengin ipli\u011fi kopyalarken olu\u015fan G4 yap\u0131lar\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zerek telomer replikasyonunu kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131 sonucuna uygundur."}
{"_id":"2762601","title":"Reflecting on 25 years with MYC","text":"Yakla\u015f\u0131k 25 y\u0131l \u00f6nce, retroviral onkogenin insan homolo\u011fu olan MYC tespit edildi. O zamandan beri MYC ara\u015ft\u0131rmas\u0131 yo\u011fun ve elde edilen ilerlemeler etkileyiciydi. Geriye d\u00f6n\u00fcp bakt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, MYC'nin d\u00fczenlenmesi ve i\u015flevi hakk\u0131nda her k\u00fc\u00e7\u00fck i\u00e7g\u00f6r\u00fc, genel molek\u00fcler onkogenez anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok biyolojik disiplini de etkiledi\u011fi \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131d\u0131r. Burada, MYC biyolojisi anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131zdaki \u00f6nemli ilerlemeleri kaydediyor ve MYC ara\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131n gelece\u011fine g\u00f6z at\u0131yoruz."}
{"_id":"2774906","title":"Protective effects of exercise and phosphoinositide 3-kinase(p110alpha) signaling in dilated and hypertrophic cardiomyopathy.","text":"Fiziksel aktivite kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klara kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flar ve d\u00fczenli egzersizle ili\u015fkili fizyolojik kardiyak hipertrofi genellikle faydal\u0131d\u0131r, ancak hastal\u0131kla ili\u015fkili hipertrofiyle tezat olu\u015fturur. Fosfinoinositid 3-kinaz (PI3K) p110alfa izoforu, egzersizle ili\u015fkili hipertrofinin ind\u00fcklenmesinde kritik bir rol oynar. Bu veya atletin kalbinde etkinle\u015ftirilen di\u011fer genlerin kalp fonksiyonu ve hayatta kalma \u00fczerinde bir etkisi olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Kalp hastal\u0131\u011f\u0131 modellerinde hayatta kalma ve\/veya kalp fonksiyonunu incelemek i\u00e7in, bir dilate kardiyomiopati (DCM) transgenik fare modelini y\u00fczme e\u011fitimiyle konu\u015ftuk, kardiyak spesifik transgenik fareleri PI3K(p110alfa) aktivitesinin artmas\u0131 veya azalmas\u0131 ile DCM modeline \u00e7aprazlad\u0131k ve PI3K(p110alfa) transjenikleri akut bas\u0131n\u00e7 y\u00fck\u00fc (ascending aort daraltmas\u0131) ile konu\u015ftuk. Ya\u015fam s\u00fcresi, kalp fonksiyonu ve patolojik hipertrofinin molek\u00fcler i\u015faret\u00e7ileri incelendi. Egzersiz e\u011fitimi ve kardiyak PI3K(p110alfa) aktivitesinin artmas\u0131 DCM modelinde hayatta kalmay\u0131 %15-20 uzatt\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, PI3K(p110alfa) aktivitesinin azalmas\u0131 ya\u015fam s\u00fcresini yakla\u015f\u0131k %50 k\u0131saltt\u0131. Artan PI3K(p110alfa) aktivitesi bas\u0131n\u00e7 y\u00fck\u00fc modelinde kalp fonksiyonu ve fibroz \u00fczerinde olumlu bir etkiye sahipti ve patolojik b\u00fcy\u00fcmeyi hafifletti. PI3K(p110alfa) sinyali, izole kardiyomiyositlerde G proteinli ba\u011fl\u0131 resept\u00f6r taraf\u0131ndan uyar\u0131lan d\u0131\u015f ortam duyarl\u0131 kinaz ve Akt'\u0131 (PI3K, p110gamma arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla) negatif olarak d\u00fczenledi. Bu bulgular, egzersiz ve artm\u0131\u015f PI3K(p110alfa) aktivitesinin kalp hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ilerlemesini geciktirdi\u011fini veya engelledi\u011fini ve a\u015f\u0131r\u0131 fizyolojik aktivitenin faydal\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Atletin kalbinde hipertrofiye katk\u0131da bulunan genlerin tan\u0131mlanmas\u0131, kalp yetmezli\u011fi tedavisinde yeni stratejiler sunabilir."}
{"_id":"2787558","title":"The effect of cigarette smoking, alcohol consumption and fruit and vegetable consumption on IVF outcomes: a review and presentation of original data","text":"\n## Arka Plan\n\nYa\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rleri, sigara i\u00e7me, alkol t\u00fcketimi ve beslenme al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131 gibi unsurlar, sa\u011fl\u0131k, refah ve kronik hastal\u0131k riskini etkiler. In-vitro d\u00f6llenme (IVF) ve gebelik alanlar\u0131nda, ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rleri, oosit \u00fcretimi, d\u00f6llenme oranlar\u0131, gebelik ve gebelik kayb\u0131 \u00fczerinde etkilidir. Kronik, d\u00fc\u015f\u00fck dereceli oksidatif stres, baz\u0131 IVF vakalar\u0131nda k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7lar\u0131n alt\u0131nda yatan bir fakt\u00f6r olabilir.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nBurada, mevcut literat\u00fcr\u00fc inceliyoruz ve Bat\u0131 Avustralya'daki PIVET T\u0131bbi Merkezi'ne gelen \u00e7iftlerden elde etti\u011fimiz, daha \u00f6nce yay\u0131nlanmam\u0131\u015f baz\u0131 orijinal verileri sunuyoruz.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\n\u00c7al\u0131\u015fma s\u00fcresince, di\u015fi ortaklar\u0131n %80'i ve erkek ortaklar\u0131n %70'i, sigara, alkol ve meyve ve sebze t\u00fcketimi hakk\u0131nda bir haftal\u0131k bir g\u00fcnl\u00fck doldurdu. Daha sonraki IVF tedavilerinin klinik sonu\u00e7lar\u0131, \u00f6rne\u011fin toplanan oosit say\u0131s\u0131, d\u00f6llenme oranlar\u0131, gebelik ve gebelik kayb\u0131, hastalar, tedavi ve kaydedilen ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in \u00e7oklu regresyon analizine sunuldu. \u00d6nemli olarak, erkek sigara i\u00e7menin gebelik kayb\u0131 riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 (p = 0.029), di\u015fi sigara i\u00e7menin ise yumurtal\u0131k rezervini olumsuz etkiledi\u011fini bulduk. Alkol t\u00fcketimi (\u03b2 = 0.074, p < 0.001) ve meyve ve sebze t\u00fcketimi (\u03b2 = 0.034, p < 0.001) her ikisi de d\u00f6llenme \u00fczerinde olumlu etkilere sahipti.\n\n## Sonu\u00e7\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131za ve mevcut literat\u00fcre dayanarak, ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rlerinin IVF klinik sonu\u00e7lar\u0131na \u00f6nemli bir etkisi vard\u0131r. \u015eu anda, beslenme al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131 ve alkol t\u00fcketimi gibi di\u011fer ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rleri hakk\u0131nda \u00e7eli\u015fkili sonu\u00e7lar var, ancak kronik oksidatif stresi tetikleyen ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rleri ve k\u00f6t\u00fc beslenme al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131n\u0131n, IVF ba\u015far\u0131s\u0131n\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck bir oran\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011fu a\u00e7\u0131k."}
{"_id":"2810997","title":"Efficient Mitochondrial Genome Editing by CRISPR\/Cas9","text":"Clusterlenmi\u015f D\u00fczenli K\u0131sa Palindromik Tekrarlamalar (CRISPR)\/Cas9 sistemi, n\u00fckleer DNA d\u00fczenlemede mutasyonlar olu\u015fturmak veya belirli hastal\u0131k alellerini d\u00fczeltmek i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Esnek uygulamas\u0131na ra\u011fmen, CRISPR\/Cas9'un, ba\u015flang\u0131\u00e7ta bir bakteri vir\u00fcse kar\u015f\u0131 savunma sistemi olarak tan\u0131mlanan, mitokondriye hedeflenip mitokondriyal DNA d\u00fczenlemesi yap\u0131p yapamayaca\u011f\u0131 hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Burada, d\u00fczenli FLAG-Cas9'un mitokondrilere lokalize olabilece\u011fini ve sgRNA'lar kullanarak belirli mitokondriyal genomun belirli lokuslar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Cox1 ve Cox3'e hedeflenen gRNA ile birlikte FLAG-Cas9'un ifadesi, belirli mtDNA lokuslar\u0131n\u0131n kesilmesine yol a\u00e7ar. Ayr\u0131ca, CRISPR\/Cas9 taraf\u0131ndan mtDNA'n\u0131n kesilmesi veya k\u0131salt\u0131lmas\u0131 sonucu mitokondriyal protein homeostaz\u0131n\u0131n bozuldu\u011funu g\u00f6zlemledik. FLAG-Cas9'un spesifik olmayan da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 a\u015fmak i\u00e7in, bir mitokondri hedefli Cas9 (mitoCas9) de olu\u015fturduk. Bu yeni Cas9 versiyonu sadece mitokondrilere lokalize olur; mtDNA'y\u0131 hedefleyen gRNA ile birlikte ifade edildi\u011finde, mtDNA'n\u0131n spesifik kesilmesine yol a\u00e7ar. MitoCas9 taraf\u0131ndan tetiklenen mtDNA ve transkripsiyonunun azalmas\u0131, mitokondriyal membran potansiyelinin bozulmas\u0131na ve h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesinin inhibisyonuna yol a\u00e7ar. Bu mitoCas9, gRNA ifade vekt\u00f6rleriyle birlikte mtDNA d\u00fczenlemesi i\u00e7in kullan\u0131labilir ve genomik DNA'y\u0131 etkilemez. Bu k\u0131sa \u00e7al\u0131\u015fmada, CRISPR\/Cas9 ile mtDNA d\u00fczenlemenin m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, mitokondriyal genom d\u00fczenlemesi i\u00e7in mitoCas9'un spesifik lokalizasyonunu sa\u011flayan geli\u015ftirilmemiz, bu uygulaman\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"2817000","title":"Histone Variant H2A.Z Marks the 5\u2032 Ends of Both Active and Inactive Genes in Euchromatin","text":"S. cerevisiae'de, histon varyant\u0131 H2A.Z, sessiz heterokromatin'in kenar\u0131nda ektopik yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in eukromatin'de depolan\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki, H2A.Z n\u00fckleozomlar\u0131, eukromatin'deki neredeyse t\u00fcm genlerin promot\u00f6r b\u00f6lgelerinde bulunur. Genellikle, transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131n\u0131 i\u00e7eren n\u00fckleozom-siz bir b\u00f6lge (NFR) aras\u0131nda iki konumda n\u00fckleozom olarak ortaya \u00e7\u0131karlar. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, aktif olarak transkripsiyon yap\u0131lan genlerin yan\u0131 s\u0131ra hareketsiz lokuslarda da 5' u\u00e7lar\u0131nda zenginlik g\u00f6zlemleniyor. Tipik bir promot\u00f6rde mutajenizasyon, iki H2A.Z n\u00fckleozomu ile \u00e7evrili bir NFR'yi programlamak i\u00e7in yeterli olan 22 baz \u00e7iftlikli bir DNA segmentini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu segment, Myb-ili\u015fkili protein Reb1'in ba\u011flanma sitesini ve yan\u0131ndaki dT:dA dizisini i\u00e7erir. H2A.Z'nin verimli bir \u015fekilde depolanmas\u0131, histon H3 ve H4 kuyruklar\u0131n\u0131n spesifik bir kal\u0131b\u0131 ile acetylasyonu ve bromodom protein Bdf1, H2A.Z'yi depolanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan Swr1 yeniden d\u00fczenleme kompleksinin bir bile\u015feni taraf\u0131ndan daha da te\u015fvik edilir."}
{"_id":"2820454","title":"Exercise and respiratory training improve exercise capacity and quality of life in patients with severe chronic pulmonary hypertension.","text":"ARKA PLAN Pulmoner hipertansiyon (PH), sa\u011f kalp yetmezli\u011fi nedeniyle k\u0131s\u0131tl\u0131 fiziksel kapasite, s\u0131n\u0131rl\u0131 ya\u015fam kalitesi ve k\u00f6t\u00fc bir prognoza yol a\u00e7an s\u0131n\u0131rl\u0131 bir fiziksel kapasite ile ili\u015fkilidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u015fiddetli semptomatik PH'deki hastalarda egzersiz ve solunum antrenman\u0131n\u0131n etkilerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in yap\u0131lan ilk \u00f6n prospektif rastgele \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR 30 PH hastas\u0131 (21 kad\u0131n; ortalama ya\u015f 50+\/-13 y\u0131l; ortalama pulmoner arter bas\u0131nc\u0131 50+\/-15 mmHg; ortalama D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (WHO) s\u0131n\u0131f\u0131 2.9+\/-0.5; pulmoner arter hipertansiyonu 23, kronik tromboembolik PH 7) istikrarl\u0131 hastal\u0131k odakl\u0131 ila\u00e7 tedavisi \u00fczerinde sabit kal\u0131rken rastgele olarak kontrol (n=15) ve birincil antrenman (n=15) gruplar\u0131na ayr\u0131ld\u0131. \u0130la\u00e7lar \u00e7al\u0131\u015fma s\u00fcresi boyunca de\u011fi\u015fmedi. Birincil son noktalar, temel de\u011ferlerden 15. haftaya kadar y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f mesafesinin ve Short Form Sa\u011fl\u0131k Anketinin ya\u015fam kalitesi anketinin puanlar\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fiklikleriydi. WHO i\u015flevsel s\u0131n\u0131f\u0131, Borg \u00f6l\u00e7e\u011fi ve ekokardiyografi ve gaz de\u011fi\u015fimi parametrelerinin de\u011fi\u015fiklikleri de de\u011ferlendirildi. 15. haftada, birincil ve ikincil antrenman gruplar\u0131ndaki hastalar 6 dakikal\u0131k y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f mesafesinde iyile\u015fme g\u00f6sterdi; kontrol ve birincil antrenman grubu aras\u0131ndaki ortalama fark 111 m (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 65-139 m; P<0.001) idi. Egzersiz antrenman\u0131 iyi tolere edildi ve ya\u015fam kalitesi, WHO i\u015flevsel s\u0131n\u0131f\u0131, zirve oksijen t\u00fcketimi, anaerobik e\u015fik oksijen t\u00fcketimi ve elde edilen i\u015f y\u00fck\u00fc puanlar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirdi. Dinlenme s\u0131ras\u0131nda sistolik pulmoner arter bas\u0131nc\u0131 de\u011ferleri, egzersiz ve solunum antrenman\u0131 sonras\u0131 15 hafta boyunca \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmedi (61+\/-18'den 54+\/-18 mmHg'ye). SONU\u00c7LAR Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u015fiddetli PH'deki hastalarda solunum ve fiziksel antrenman\u0131n modern t\u0131bbi tedavinin yararl\u0131 sonu\u00e7lar\u0131na ek olarak t\u0131bbi tedavinin tamamlay\u0131c\u0131s\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2824347","title":"HIV-1 regulation of latency in the monocyte-macrophage lineage and in CD4+ T lymphocytes.","text":"1996 y\u0131l\u0131nda HAART'\u0131n (Antiretroviral Terapi) tan\u0131t\u0131lmas\u0131, HIV-1'in (\u0130nsan Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k Yetmezlik Vir\u00fcs\u00fc Tip 1) ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 umutlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. Ne yaz\u0131k ki, CD4+ T h\u00fccreleri ve monosit-makrofaj hatt\u0131 i\u00e7inde HIV-1'in latent (gizli) rezervuarlar\u0131n\u0131n ke\u015ffedilmesi, bu iyimserli\u011fi erken bir optimizm olarak kan\u0131tlad\u0131. HIV-1'in uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc rezervuarlar\u0131, HIV-1'in ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir engeldir. Bu incelemede, HIV-1'in iki ana hedefi olan CD4+ T h\u00fccreleri ve monosit-makrofaj hatt\u0131 \u00fczerinde HIV-1 latans\u0131n\u0131n kurulmas\u0131 ve s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi \u00fczerine odaklan\u0131yoruz. Bu rezervuarlar i\u00e7inde HIV-1 latans\u0131n\u0131n kurulumu, s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi ve yeniden etkinle\u015fmesi i\u00e7in h\u00fccre tipi molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131, etkili terap\u00f6tik m\u00fcdahaleler i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Klinik\u00e7iler i\u00e7in kutsal graal olan tam viral ortadan kald\u0131rma, latente ve \u00fcretken olarak enfekte h\u00fccreleri hedefleyen stratejik m\u00fcdahaleler sayesinde elde edilebilir. HAART kullanan hastalarda latent HIV-1 rezervuarlar\u0131n\u0131n boyutunu dramatik olarak azaltmaya yard\u0131mc\u0131 olabilecek yeni yakla\u015f\u0131mlar, \u00f6rne\u011fin farkl\u0131 t\u00fcrlerdeki proviral aktivat\u00f6rlerin kombinasyonu \u00f6nermekteyiz."}
{"_id":"2825340","title":"Effects of Electro-Acupuncture Therapy on Post-Stroke Depression in Patients with Different Degrees of Motor Function Impairments: a Pilot Study","text":"[Ama\u00e7] Bu \u00e7al\u0131\u015fma, elektroakupunktur tedavisinin poststrok depresyon (PSD) \u00fczerinde azalt\u0131c\u0131 etkisini ve motor fonksiyon bozukluklar\u0131n\u0131n tedavinin etkileriyle etkile\u015fimini ara\u015ft\u0131rd\u0131. [Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar] 28 PSD hastas\u0131 de\u011ferlendirildi ve motor derecelerine g\u00f6re iyi veya k\u00f6t\u00fc motor fonksiyon grubuna ayr\u0131ld\u0131. [Y\u00f6ntemler] Beck Depresyon Envanteri (BDI), Hamilton Depresyon De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi (HDRS) ve El ve Kol Kas G\u00fcc\u00fc Testi (MMT) \u00e7al\u0131\u015fma ekran\u0131 ve ba\u015flang\u0131\u00e7 a\u015famalar\u0131nda ve g\u00fcnl\u00fck elektroakupunktur tedavisinin 4. haftas\u0131, 8. haftas\u0131, 12. haftas\u0131 ve 16. haftas\u0131nda uyguland\u0131. [Sonu\u00e7lar] Elektroakupunktur tedavisi hastalardaki PSD'yi (BDI ve HDRS ile de\u011ferlendirilerek) azaltt\u0131. \u00d6zellikle, iyi motor fonksiyon grubundaki depresyon, k\u00f6t\u00fc motor fonksiyon grubundaki depresyondan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla azald\u0131. Her iki grupta da motor fonksiyon bozuklu\u011fu derecesi boyunca \u00e7al\u0131\u015fma boyunca de\u011fi\u015fmedi. [Sonu\u00e7] Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, elektroakupunktur tedavisinin PSD'yi iyile\u015ftirebilece\u011fini ve motor fonksiyon bozuklu\u011fu derecesine ba\u011fl\u0131 olarak tedavi etkisinin de\u011fi\u015febilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2825380","title":"T cell receptor ligation induces the formation of dynamically regulated signaling assemblies","text":"T h\u00fccre antijen resept\u00f6r\u00fc (TCR) ligasyonu, tirozin kinaz aktivitesini ba\u015flat\u0131r, sinyal kompleksinin montaj\u0131n\u0131 ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sinaps\u0131n\u0131n olu\u015fumunu tetikler. Burada, canl\u0131 Jurkat lenfositik T h\u00fccrelerinde sinyal kompleksinin olu\u015fumunun kineti\u011fi ve mekani\u011fi \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Stim\u00fclatif antikorlarla kapl\u0131 kayd\u0131r\u0131c\u0131lara temas ettikten sadece birka\u00e7 saniye sonra, T h\u00fccreleri k\u00fc\u00e7\u00fck, dinamik olarak d\u00fczenlenmi\u015f k\u00fcmeler olu\u015fturdu. Bu k\u00fcmeler, TCR, fosforil tirozin, ZAP-70, LAT, Grb2, Gads ve SLP-76 gibi sinyal proteinleriyle zenginle\u015fti, lipid raft i\u015faret\u00e7isi olarak bilinen EGFP-GPI'den d\u0131\u015fland\u0131 ve kalsiyum art\u0131\u015flar\u0131n\u0131 ind\u00fckleme yetene\u011fine sahipti. LAT, Grb2 ve Gads, TCR'ye ge\u00e7ici olarak ba\u011fland\u0131. ZAP-70 i\u00e7eren k\u00fcmeler 20 dakikadan fazla s\u00fcrd\u00fc, ancak fotoblokaj \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, ZAP-70'in bu komplekslerden s\u00fcrekli olarak ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve geri d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ortaya koydu. \u00d6te yandan, SLP-76, TCR ile k\u00fcmelendikten sonra perin\u00fckleer bir yap\u0131ya ta\u015f\u0131nd\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, sinyal komplekslerinin dinamik olarak de\u011fi\u015fen kompozisyonunu vurgular ve bu komplekslerin TCR etkile\u015fimiyle sadece birka\u00e7 saniye i\u00e7inde olu\u015fabilece\u011fini, lipid raft birikimi veya merkezi TCR zengin k\u00fcmelerin olu\u015fmas\u0131 olmaks\u0131z\u0131n g\u00f6sterir."}
{"_id":"2828460","title":"Developmental heterogeneity of cardiac fibroblasts does not predict pathological proliferation and activation.","text":"\n# Rasyonel\nFibrozis, kalbin d\u0131\u015f matris birikimiyle ili\u015fkili fibroblastlar taraf\u0131ndan k\u0131smen arac\u0131l\u0131k edilir. Bu mezenkimal h\u00fccrelerin birden fazla embriyonik k\u00f6keni oldu\u011fu bildirilmesine ra\u011fmen, bu heterojenli\u011fin i\u015flevsel sonu\u00e7lar\u0131 bilinmemektedir.\n\n# Ama\u00e7\nKalp fibroblastlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in bir y\u00fczey i\u015faret\u00e7i paneli do\u011frulamak istedik. Kalp fibroblastlar\u0131n\u0131n geli\u015fimsel k\u00f6kenlerini ayd\u0131nlatt\u0131k ve kar\u015f\u0131l\u0131k gelen fenotiplerini karakterize ettik. Ayr\u0131ca, bas\u0131n\u00e7 y\u00fck\u00fc yaralanmas\u0131 sonras\u0131 her geli\u015fimsel alt k\u00fcmedeki fibroblastlar\u0131n proliferasyon oranlar\u0131n\u0131 belirledik.\n\n# Y\u00f6ntem ve Bulgular\nKalp fibroblastlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011funu Thy1(+)CD45(-)CD31(-)CD11b(-)Ter119(-) h\u00fccrelerin olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu h\u00fccreleri ak\u0131\u015f sitometri, epifluoresans ve konfokal mikroskop ile karakterize ettik ve transkripsiyonel profilleme (revers transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu ve RNA-seq ile) yapt\u0131k. Lineaj izleme, nakil \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve parabiyoz kullanarak, yeti\u015fkin kalp fibroblastlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funun epikard\u0131mdan geldi\u011fini, bir az\u0131nl\u0131\u011f\u0131n endotel h\u00fccrelerinden geldi\u011fini ve k\u00fc\u00e7\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131n Pax3 ifade eden h\u00fccrelerden geldi\u011fini g\u00f6sterdik. Kemik ili\u011fi veya dola\u015f\u0131m h\u00fccrelerinden kalp fibroblastlar\u0131n\u0131n olu\u015fmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 tespit ettik. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, yaralanma sonras\u0131 fibroblast alt k\u00fcmelerinin proliferasyon oranlar\u0131 ayn\u0131yd\u0131 ve her bir linjinin g\u00f6receli bollu\u011fu yaralanma sonras\u0131 de\u011fi\u015fmedi. Yaralanma sonras\u0131 fibroblast linjilerinin anatomik da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 da de\u011fi\u015fmedi. Ayr\u0131ca, RNA-seq analizi, her bir ameliyat grubundaki Tie2 k\u00f6kenli ve Tbx18 k\u00f6kenli fibroblastlar\u0131n benzer gen ifade profillerine sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi.\n\n# Sonu\u00e7\nTransaortik daraltma ameliyat\u0131 sonras\u0131 kalp fibroblastlar\u0131n\u0131n h\u00fccre geni\u015flemesi herhangi bir tek geli\u015fimsel alt k\u00fcme ile s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fildi. Bas\u0131n\u00e7 y\u00fck\u00fc alt\u0131nda paralel olarak proliferasyon ve aktive olan heterojen bir fibroblast pop\u00fclasyonu, ortak sinyal mekanizmalar\u0131n\u0131n patolojik yan\u0131tlar\u0131n\u0131 uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"2829179","title":"Pre-eclampsia: connecting angiogenic and metabolic pathways.","text":"\u00d6n emzirme, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda %5-8 oran\u0131nda g\u00f6r\u00fclen hamilelik s\u0131ras\u0131nda hipertansiyon hastal\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Bu inceleme, \u00f6n emzirme ara\u015ft\u0131rmas\u0131ndaki son geli\u015fmelere odaklan\u0131r ve anjiyojeniz ve metabolizma ile ilgilidir. \u0130lk olarak, \"anjiyojenik dengesizlik\" teorisine de\u011finiriz, bu da \u00f6n emzirme durumunun, anjiyojenizi te\u015fvik eden veya kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kan fakt\u00f6rlerdeki dengesizlikten kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 varsayar, \u00f6rne\u011fin \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr fms-benzer tirozin kinaz (sFlt1), 2-metoksi estradiol (2-ME) ve katabolik-O-metil transferaz (COMT). Ard\u0131ndan, \u00f6n emzirme ile hem homositin hem de plasental glikojenin i\u015flevsiz metabolizmas\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi analiz ederiz. Anjiyojeniz ve metabolizma aras\u0131ndaki \u00e7e\u015fitli ba\u011flant\u0131lar\u0131 ayd\u0131nlatmay\u0131 umuyoruz, bu da \u00f6n emzirme patogenezi modellerinin g\u00fcncellenmesi veya yeniden de\u011ferlendirilmesine yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"2831620","title":"Protein Lysine Acetylated\/Deacetylated Enzymes and the Metabolism-Related Diseases","text":"Lizin asetilasyonu, bir geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc posttranslasyonel modifikasyon ve epigenetik bir olayd\u0131r, hedeflenen proteinin lizin e- amin grubuna bir asetil grubu aktarma olarak tan\u0131mlan\u0131r, bu da asetil transferazlar (histon\/ lizin (K) asetil transferazlar\u0131, HAT'lar\/ KAT'lar) ve deasetilazlar (histon\/ lizin (K) deasetilazlar\u0131, HDAC'lar\/ KDAC'lar) taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. Lizin asetilasyonu, ya\u011f asit oksidasyonu, Krebs d\u00f6ng\u00fcs\u00fc, oksidatif fosforilasyon, anjiyojeniz ve benzeri gibi \u00e7e\u015fitli metabolik s\u00fcre\u00e7leri d\u00fczenler. Bu nedenle, lizin asetilasyonu bozukluklar\u0131, obezite, diyabet ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k gibi metabolik komplikasyonlarla ili\u015fkili olabilir. Proteomik asetilasyonu \u00fczerine biriken \u00e7al\u0131\u015fmalar, lizin asetilasyonunun h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k durumu ve Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 ve Huntington hastal\u0131\u011f\u0131 gibi dejeneratif hastal\u0131klarda da rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu inceleme, \u00f6ncelikle metabolizma d\u00fczenlemesi ve metabolizma ile ili\u015fkili hastal\u0131klar, \u00f6rne\u011fin kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ve ya\u011f metabolizmas\u0131 bozuklu\u011fu gibi konularda lizin asetilasyonu \u00fczerine yap\u0131lan g\u00fcncel \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 \u00f6zetlemektedir."}
{"_id":"2832403","title":"Differential Specificity of Endocrine FGF19 and FGF21 to FGFR1 and FGFR4 in Complex with KLB","text":"ARKA PLAN Son ara\u015ft\u0131rmalar, betaKlotho (KLB) ve endokrin FGF19 ve FGF21'in metabolik homeostaz\u0131 d\u00fczenlemesi ve obezite ve diyabetin bask\u0131lanmas\u0131nda FGFR sinyal y\u00f6nlendirmesini yeniden y\u00f6nlendirdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bununla birlikte, bu \u00f6nemli FGFR-KLB'nin bulundu\u011fu ve FGF19 ve FGF21'in farkl\u0131 eylemlerini ve metabolizma etkilerini kritik olarak arabuluculuk yapan metabolik dokunun kimli\u011fi belirsiz kal\u0131yor. Y\u00d6NTEM\/ANA BULGULAR FGF21'in ve FGF19'un resept\u00f6r ve dokusal \u00f6zelle\u015fmesini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in do\u011frudan, hassas ve nicel ba\u011flanma kinetikleri ve farelerde FGF19 ve FGF21'in verilmesi sonras\u0131 a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f sinyal iletimi ve erken yan\u0131t geninin ifadesini kulland\u0131k. Bulgular\u0131m\u0131za g\u00f6re, FGF21, KLB varl\u0131\u011f\u0131nda FGFR1'e \u00e7ok daha y\u00fcksek ba\u011flanma afinitesine sahipken, FGF19, KLB varl\u0131\u011f\u0131nda hem FGFR1 hem de FGFR4'e benzer afiniteyle ba\u011flan\u0131yor. FGF21'in FGFR4-KLB ile etkile\u015fimi, y\u00fcksek konsantrasyonda bile \u00e7ok zay\u0131f ve fizyolojik konsantrasyonda ihmal edilebilir. Hem FGF19 hem de FGF21, ancak FGF1, KLB'ye ba\u011flanma afinitesine sahip. FGF1'in ba\u011flanmas\u0131, FGFR'lerin bulundu\u011fu yere ba\u011fl\u0131d\u0131r. Hem FGF19 hem de FGF21, FGF1'in ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engelleyemiyor ve tersine FGF1, FGF19 ve FGF21'in ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engelleyemiyor. Bu sonu\u00e7lar, KLB'nin FGF19 ve FGF21'in FGFR'lere ba\u011flanmas\u0131 i\u00e7in vazge\u00e7ilmez bir arabulucu oldu\u011funu ve FGF1 i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. FGF19, \u00f6ncelikle karaci\u011ferde ve daha az oranda ya\u011f dokusunda yan\u0131tlar\u0131 etkinle\u015ftirebilirken, FGF21 yaln\u0131zca ya\u011f dokusunda ve ya\u011f h\u00fccrelerinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bunu yapabilir. Birka\u00e7 metabolik ve endokrin dokudan, ya\u011f dokusunun FGF21'e yan\u0131t\u0131 bask\u0131n ve KLB veya FGFR1'in yok edilmesiyle bast\u0131r\u0131labilir. SON"}
{"_id":"2837758","title":"Therapeutic efficacy of a multi-epitope vaccine against Helicobacter pylori infection in BALB\/c mice model.","text":"Epitope a\u015f\u0131, Helicobacter pylori (H. pylori) enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 terap\u00f6tik a\u015f\u0131lama i\u00e7in umut verici bir se\u00e7enektir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, be\u015f epitope ve mukozal adjuvant olarak E. coli \u0131s\u0131 duyarl\u0131 enterotoksin B alt birimi (LTB) i\u00e7eren \u00e7oklu epitope a\u015f\u0131 olan HUepi-LTB'yi in\u015fa ettik ve H. pylori enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 terap\u00f6tik etkisini BALB\/c fare modeli \u00fczerinde de\u011ferlendirdik. HUepi-LTB, UreB'den \u00fc\u00e7 Th epitope ve UreB ve HpaA'dan iki B h\u00fccre epitope i\u00e7eren ve E. coli'de ifade edilen bir a\u015f\u0131d\u0131r. Oral terap\u00f6tik a\u015f\u0131lama ile HUepi-LTB, PBS ile oral a\u015f\u0131lamaya k\u0131yasla H. pylori kolonizasyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131 ve koruma, antijen spesifik CD4+ T h\u00fccreleri ve IgG ve mukozal IgA antikor yan\u0131tlar\u0131 ile ili\u015fkiliydi. Bu \u00e7oklu epitope a\u015f\u0131, H. pylori enfeksiyonunu kontrol etmeye yard\u0131mc\u0131 olabilecek umut verici bir a\u015f\u0131 aday\u0131 olabilir."}
{"_id":"2841164","title":"DNA fragments in the blood plasma of cancer patients: quantitations and evidence for their origin from apoptotic and necrotic cells.","text":"Kan plazmas\u0131nda DNA par\u00e7alar\u0131n\u0131n artm\u0131\u015f seviyeleri s\u0131k s\u0131k kanser hastalar\u0131n\u0131n kan plazmas\u0131nda bulunmu\u015ftur. Yay\u0131nlanm\u0131\u015f veriler, kan plazmas\u0131ndaki DNA'n\u0131n sadece kanser h\u00fccrelerinden kaynaklanan bir k\u0131sm\u0131n\u0131n oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Ancak, kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki DNA'n\u0131n ne kadar\u0131n\u0131n kanserli h\u00fccrelerden veya kansersiz h\u00fccrelerden geldi\u011fi bilinmemektedir. CDKN2A t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 genin promot\u00f6r b\u00f6lgesindeki metilasyon-\u00f6zg\u00fc PCR'nin nicel analizini yaparak, plazma DNA's\u0131n\u0131n kanser h\u00fccrelerinden kaynaklanan k\u0131sm\u0131n\u0131 nicel olarak belirleyebildik. 30 se\u00e7ilmemi\u015f kanser hastas\u0131n\u0131n plazma \u00f6rneklerinde, toplam dola\u015f\u0131m DNA's\u0131n\u0131n sadece %3'\u00fcne kadar veya %93'\u00fcne kadar olan kanser DNA miktarlar\u0131 tespit ettik. Kan plazmas\u0131ndaki kansersiz DNA'n\u0131n olas\u0131 kaynaklar\u0131n\u0131 inceledik ve burada sadece birka\u00e7 vakada T h\u00fccre DNA's\u0131na bir katk\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Plazma DNA'n\u0131n apoptoz veya nekroz h\u00fccrelerinden kaynaklan\u0131p kaynaklanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, in vitro apoptoz (staurosporin) ve nekroz (staurosporin ve oligomisin) h\u00fccre \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve apoptoz (anti-CD95) veya nekroz (asetaminofen) karaci\u011fer hasar\u0131 ind\u00fcklenen fareler \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015fmalar ger\u00e7ekle\u015ftirdik. H\u00fccre s\u00fcpernatantlar\u0131nda ve tedavi edilmi\u015f hayvanlar\u0131n kan plazma \u00f6rneklerinde artan miktarda DNA bulundu. Apoptoz ve nekroz plazma DNA's\u0131 aras\u0131nda net bir ayr\u0131m, jel elektroforesisi ile m\u00fcmk\u00fcn oldu. Farkl\u0131 kanser hastalar\u0131ndan elde edilen plazmada ayn\u0131 DNA par\u00e7alar\u0131n\u0131n karakteristik desenleri tespit edildi. Veriler, apoptoz ve nekroz h\u00fccrelerin kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki DNA'n\u0131n \u00f6nemli bir kayna\u011f\u0131 olabilece\u011fi ihtimalini desteklemektedir."}
{"_id":"2842550","title":"Pharmacodynamics and pharmacokinetics of eptifibatide in patients with acute coronary syndromes: prospective analysis from PURSUIT.","text":"ARKA PLAN Platelet birikimi ve agregasyonu, akut koroner sendromlar\u0131n (ACS) izemik komplikasyonlar\u0131n\u0131n patogenezinde merkezi bir rol oynar. Platelet glikoproteini IIb\/IIIa antagonist eptifibatidin farmakodinamik etkileri sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak belirlenmi\u015ftir, ancak ACS hastalar\u0131nda de\u011fil. ACS hastalar\u0131nda eptifibatidin etkilerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in Platelet glikoproteini IIb\/IIIa'da Receptor Supresyonu: Integrilin (eptifibatid) Tedavisi (PURSUIT) deneme kapsam\u0131nda ex vivo platelet agregasyonunu inceledik. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Hastalar, 180 mikrogram\/kg'l\u0131k bir intraven\u00f6z bolus ve 72 saatlik 2,0 mikrogram\/kg\/dakika (n=48) eptifibatid inf\u00fczyonu veya plasebo (n=50) al\u0131m\u0131na rastgele at\u0131ld\u0131lar. Plazma eptifibatid seviyeleri ile resept\u00f6r tutulumu ve ex vivo platelet agregasyonunun 5 dakika ve 1, 4, 24, 48 ve 72 saat boyunca tedavisi s\u0131ras\u0131nda ve inf\u00fczyon sona erdikten 4 ve 8 saat sonra inhibisyonu aras\u0131ndaki korelasyonlar\u0131 de\u011ferlendirdik. Kan, sodyum sitrat ve D-fenilalanil-L-prolin-L-arginin klorometil keton (PPACK) antikoag\u00fclanlar\u0131 ile topland\u0131. Eptifibatid, tedavi s\u0131ras\u0131nda platelet agregasyonunu derin ve uzun s\u00fcreli bir \u015fekilde inhibe etse de, agregasyon 4 saat sonra bolusun ard\u0131ndan k\u0131smi olarak toparland\u0131. Agregasyon yan\u0131t\u0131, trombin resept\u00f6r aktivasyon peptidi ile ADP uyar\u0131m\u0131nda daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc; platelet agregasyonunun inhibisyonu, sodyum sitrat ile antikoag\u00fcle edilmi\u015f kan \u00f6rneklerinde PPACK ile antikoag\u00fcle edilmi\u015f \u00f6rneklerde daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc. Plazma eptifibatid seviyeleri, resept\u00f6r tutulumu ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde korelasyon g\u00f6sterdi, ancak platelet agregasyonunun inhibisyonu ile korelasyon g\u00f6stermedi. SONU\u00c7LAR Bir bolus ve eptifibatid inf\u00fczyonu, ACS hastalar\u0131nda platelet agregasyonunu derinlemesine inhibe eder ve ard\u0131ndan k\u0131sa"}
{"_id":"2844490","title":"Proinflammatory cytokines underlying the inflammation of Crohn's disease.","text":"DE\u011eERLEND\u0130RME Ama\u00e7, Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 alt\u0131nda yatan iltihaplanman\u0131n neden oldu\u011fu pro-enflamatuar sitokinler hakk\u0131nda mevcut anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 \u00f6zetlemek ve bu bilgiyi bu duruma dayal\u0131 tedavi geli\u015ftirmek i\u00e7in kullanmakt\u0131r.\n\nSONU\u00c7LAR G\u00fcncel ara\u015ft\u0131rmalar, Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 patogenezinde T yard\u0131mc\u0131 h\u00fccre (Th)1 ve Th17 yan\u0131tlar\u0131n\u0131n rol\u00fcne dair yeni \u0131\u015f\u0131k tutmaktad\u0131r. On y\u0131l \u00f6nce yap\u0131lan ilk \u00e7al\u0131\u015fmalar, Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 iltihab\u0131n\u0131n interleukin-12 taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen Th1 yan\u0131t\u0131 nedeniyle olu\u015ftu\u011funu ve bu yan\u0131t\u0131n interferon-gamma \u00fcretimine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da ana enflamatuar arac\u0131n kendisi oldu\u011funu ortaya koydu. Ancak son y\u0131llarda, \u00f6zellikle fare modellerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, Th17 yan\u0131t\u0131n\u0131n Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 iltihab\u0131n\u0131n ana nedeni oldu\u011funu ve interleukin-17 \u00fcretimine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stererek bu g\u00f6r\u00fc\u015f b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde g\u00f6lgelendi. \u015eimdi, daha dengeli bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor, bu da interferon-gamma'n\u0131n hala Crohn hastal\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli bir pro-enflamatuar sitokin oldu\u011funu, ancak iltihaplanma s\u00fcrecinin farkl\u0131 a\u015famalar\u0131nda Th1 ve Th17 taraf\u0131ndan arac\u0131lan yan\u0131tlardan kaynaklanabilece\u011fini savunuyor.\n\n\u00d6ZET Yeni bulgular, anti-interleukin-12p40, hem Th1 hem de Th17 yan\u0131tlar\u0131n\u0131 engelleyen bir antikorun, Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 tedavisinde en g\u00fc\u00e7l\u00fc antisitokin olabilece\u011fi fikrini desteklemeye devam ediyor."}
{"_id":"2844897","title":"STATISTICAL METHODS FOR ASSESSING AGREEMENT BETWEEN TWO METHODS OF CLINICAL MEASUREMENT","text":"Klinik \u00f6l\u00e7\u00fcm kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131nda, yeni bir \u00f6l\u00e7\u00fcm tekni\u011finin mevcut bir tekni\u011fe g\u00f6re yeterince uyumlu olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rmek i\u00e7in yeni tekni\u011fin eski tekni\u011fi de\u011fi\u015ftirmesi gerekip gerekmedi\u011fini belirlemek genellikle gereklidir. Bu t\u00fcr ara\u015ft\u0131rmalar genellikle yanl\u0131\u015f analiz edilir, \u00f6zellikle korelasyon katsay\u0131lar\u0131 kullan\u0131larak. Korelasyonun kullan\u0131m\u0131 yan\u0131lt\u0131c\u0131d\u0131r. Grafik tekniklerine ve basit hesaplamalara dayal\u0131 alternatif bir yakla\u015f\u0131m a\u00e7\u0131klan\u0131r ve bu analiz ile tekrarlanabilirlik de\u011ferlendirmesi aras\u0131ndaki ili\u015fki ele al\u0131n\u0131r."}
{"_id":"2851611","title":"The multidrug ABC transporter BmrC\/BmrD of Bacillus subtilis is regulated via a ribosome-mediated transcriptional attenuation mechanism","text":"Antibiyotik bask\u0131s\u0131 alt\u0131nda \u00f6zel ila\u00e7 ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n ifadesi, bakteriyel \u00e7oklu ila\u00e7 direncinin geli\u015fmesinde kritik bir unsurdur ve insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in ciddi bir endi\u015fe konusudur. Alt\u0131ndaki d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in, Gram-pozitif model bakterisi Bacillus subtilis'te ATP ba\u011flay\u0131c\u0131 kas (ABC) ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 BmrC\/BmrD'nin transkripsiyonel aktivitesini inceledik. Promoter-GFP f\u00fczyonlar\u0131 ve canl\u0131 h\u00fccre dizisi teknolojisi kullanarak, protein sentezini hedefleyen antibiyotiklere yan\u0131t olarak bmrCD genlerinin zaman kontroll\u00fc transkripsiyonel aktivitesini g\u00f6sterdik. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bmrCD ifadesi sadece ge\u00e7 eksponansiyel ve sabit b\u00fcy\u00fcme a\u015famalar\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fir, antibiyotik zorlamas\u0131n\u0131n zamanlamas\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, bu durumun s\u0131k\u0131 transkripsiyonel kontrol nedeniyle oldu\u011funu g\u00f6steriyor, bu kontrol AbrB ge\u00e7i\u015f durumu d\u00fczenleyicisi taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131yor. Ayr\u0131ca, bulgular\u0131m\u0131z bmrCD genlerinin bmrB (yheJ) ile birlikte transkripsiyon yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor, bu gen hemen bmrC'nin \u00fcst\u00fcnde bulunan ve \u00fc\u00e7 alternatif sap-d\u00f6ng\u00fc yap\u0131s\u0131na sahip k\u00fc\u00e7\u00fck bir a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi. Bu sap-d\u00f6ng\u00fcler, antibiyotik ile tetiklenen bmrCD transkripsiyonu i\u00e7in kritik gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. \u00d6nemli olan, antibiyotik ile tetiklenen bmrCD ifadesinin bmrB'nin \u00e7evirisini gerektirdi\u011fi ger\u00e7e\u011fidir, bu da BmrB'nin bir d\u00fczenleyici lider peptid oldu\u011funu ima eder. Birlikte, bir ribozom taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen transkripsiyonel bask\u0131lama mekanizmas\u0131n\u0131n \u00e7oklu ila\u00e7 ABC ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n ifadesini kontrol edebildi\u011fini ilk kez g\u00f6sterdik."}
{"_id":"2853291","title":"The neural crest is a source of mesenchymal stem cells with specialized hematopoietic stem cell niche function","text":"Mesenkimal k\u00f6k h\u00fccreler (MSCs) ve osteojenik h\u00fccreler, uzun kemiklerin kemik ili\u011finde hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre (HSC) ni\u015fi olu\u015fumuna katk\u0131da bulunur. Ancak, geli\u015fimsel ili\u015fkileri hala belirsizdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, farkl\u0131 uzun kemik ili\u011finde geli\u015fen MSC pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n ayr\u0131 i\u015flevlere sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Proliferatif mezodermik k\u00f6kenli nestin(-) MSC'ler, fet\u00fcs kemik olu\u015fumuna kat\u0131l\u0131r ve do\u011fumdan k\u0131sa bir s\u00fcre sonra MSC aktivitesini kaybeder. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, istirahat halinde olan sinir kresti k\u00f6kenli nestin(+) h\u00fccreler, MSC aktivitesini korur, ancak fet\u00fcs kondroositleri olu\u015fturmaz. Bunun yerine, Cxcl12 salg\u0131layarak HSC ni\u015fi olu\u015fturmaya yard\u0131mc\u0131 olurlar. Bu h\u00fccrelerin kemik ili\u011fine perineural g\u00f6\u00e7\u00fc, ErbB3 resept\u00f6r\u00fcne ba\u011fl\u0131d\u0131r. Yeni do\u011fan Nestin-GFP(+) Pdgfr\u03b1(-) h\u00fccre pop\u00fclasyonu da Schwann h\u00fccre \u00f6nc\u00fclleri i\u00e7erir, ancak olgun Schwann h\u00fccrelerinden olu\u015fmaz. Bu nedenle, geli\u015fen kemik ili\u011fi HSC ni\u015fi olu\u015fturma MSC'leri, sempatik periferik n\u00f6ronlar ve glial h\u00fccrelerle ortak bir k\u00f6ken payla\u015f\u0131r ve ontogenik olarak farkl\u0131 MSC'ler, endokondrojeniz ve HSC ni\u015fi olu\u015fumunda \u00e7ak\u0131\u015fmayan i\u015flevlere sahiptir."}
{"_id":"2853685","title":"Hotspots of aberrant epigenomic reprogramming in human induced pluripotent stem cells","text":"\u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs), rejeneratif t\u0131p ve hastal\u0131k ve geli\u015fim \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in muazzam bir potansiyele sahiptir. Somatik h\u00fccre yeniden programlama, epigenomik yeniden yap\u0131land\u0131rmay\u0131 i\u00e7erir ve iPSCs'ye embriyosal k\u00f6k (ES) h\u00fccrelerine benzer \u00f6zellikler verir. Bununla birlikte, genom boyunca ES h\u00fccre benzeri DNA metilasyon desenlerinin tam yeniden kurulmas\u0131n\u0131n ne kadar tamam oldu\u011fu hala bilinmemektedir. Burada, be\u015f insan iPSC hatt\u0131n\u0131n ilk tam genom DNA metilasyon profillerini tek baz \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcnde rapor ediyoruz, ayr\u0131ca ES h\u00fccreleri, somatik h\u00fccreler ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f iPSCs ve ES h\u00fccrelerinin metilomlar\u0131n\u0131 da sunuyoruz. iPSCs \u00f6nemli yeniden programlama de\u011fi\u015fkenli\u011fi g\u00f6sterir, bu da somatik bellek ve DNA metilasyonunun anormal yeniden programlamas\u0131n\u0131 i\u00e7erir. iPSCs, centromer ve telomer yak\u0131n\u0131nda megabaz \u00f6l\u00e7ekli farkl\u0131 metil edilmi\u015f b\u00f6lgeler payla\u015f\u0131r ve bu b\u00f6lgeler, non-CG metilasyonun tam yeniden programlanmas\u0131nda eksiklik g\u00f6sterir ve CG metilasyonu ve histon modifikasyonlar\u0131nda farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterir. Son olarak, iPSCs'nin trofoblast h\u00fccrelerine farkl\u0131la\u015fmas\u0131, CG metilasyonunun yeniden programlanmas\u0131nda hatalar\u0131n y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta aktar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyar, bu da iPSCs yeniden programlama imzas\u0131 sa\u011flar ve farkl\u0131la\u015fmadan sonra korunur."}
{"_id":"2867345","title":"Inheritance of coronary artery disease in men: an analysis of the role of the Y chromosome","text":"ARKA Plan Bir cinsel dimorfizm, koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 vakas\u0131 ve yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan mevcuttur; erkekler, ya\u015f e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kad\u0131nlara k\u0131yasla daha s\u0131k etkilenirler. Bu cinsel e\u015fitsizli\u011fin ba\u011flam\u0131nda koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131nda Y kromozomunun rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00d6NTEMLER 3233 biyolojik olarak ili\u015fkili olmayan \u0130ngiliz erke\u011finden olu\u015fan \u00fc\u00e7 kohorttan 11 adet erkek spesifik Y kromozom b\u00f6lgesi genotiplendik: \u0130ngiliz Kalp Vakf\u0131 Aile Kalp \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 (BHF-FHS), Bat\u0131 \u0130sko\u00e7ya Koroner \u00d6nleme \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 (WOSCOPS) ve Kardiyogenik \u00c7al\u0131\u015fma. Bu bilgilere dayanarak, her bir Y kromozomunu 13 antik soy olarak tan\u0131mlanan 13 antik soya geri izledik. Ard\u0131ndan, BHF-FHS ve WOSCOPS'ta koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 riski ile ortak Y kromozom haplogruplar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkileri inceledik. Son olarak, Kardiyogenik \u00c7al\u0131\u015fma'daki \u0130ngiliz erkeklerinden monosit ve makrofaj transkriptomunda Y kromozomunun etkilerinin i\u015flevsel analizini yapt\u0131k. BULGULAR Dokuz haplogruptan dokuzunu belirledik ve \u0130ngiliz erkekleri aras\u0131nda Y kromozom varyantlar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k %90'\u0131n\u0131 olu\u015fturan iki adet (R1b1b2 ve I) vard\u0131. Haplogrup I ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131, BHF-FHS'de (odds oran\u0131 1,75, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1,20-2,54, p=0,004), WOSCOPS'ta (1,45, 1,08-1,95, p=0,012) ve her iki pop\u00fclasyonun birle\u015ftirilmi\u015f analizinde (1,56, 1,24-1,97, p=0,0002) di\u011fer Y kromozom soylar\u0131na sahip erkeklere k\u0131yasla yakla\u015f\u0131k %50 daha y\u00fcksek ya\u015f ayarl\u0131 koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 riskiyle ili\u015fkilendirildi. Haplogrup I ile koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 riski aras\u0131ndaki ili\u015fki, geleneksel kardiyovask\u00fcler ve sosyoekonomik risk fakt\u00f6rlerinden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131. Kardiyogenik \u00c7al\u0131\u015fma'da makrofaj transkriptomunun analizine g\u00f6re, g\u00fc\u00e7l\u00fc farkl\u0131 ifade g\u00f6steren 19 molek\u00fcler yol, iltihaplanma ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ile ili\u015fkili ortak genlerle birbirine ba\u011fl\u0131yd\u0131 ve bunlardan baz\u0131lar\u0131"}
{"_id":"2883827","title":"Cytoscape 2.8: new features for data integration and network visualization","text":"UNLABELLED Cytoscape, pop\u00fcler biyoinformatik paketi, biyolojik a\u011f g\u00f6rselle\u015ftirme ve veri entegrasyonu i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. 2.8 s\u00fcr\u00fcm\u00fc, verileri entegre etme ve g\u00f6rselle\u015ftirme yeteneklerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131ran iki g\u00fc\u00e7l\u00fc yeni \u00f6zellik sunar: \u00d6zelle\u015ftirilmi\u015f D\u00fc\u011f\u00fcm Grafikleri ve \u00d6znitelik Denklemleri. \u00d6zelle\u015ftirilmi\u015f D\u00fc\u011f\u00fcm Grafikleri, bir d\u00fc\u011f\u00fcm \u00fczerine bir g\u00f6r\u00fcnt\u00fc projeksiyonu yapman\u0131za olanak tan\u0131r, bu da dinamik olarak olu\u015fturulan veya uzaktaki g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri i\u00e7erebilir. \u00d6znitelik Denklemleri, di\u011fer \u00f6zniteliklere ve a\u011f \u00f6zelliklerine dayal\u0131 olarak dinamik olarak hesaplanan bir \u00f6znitelik de\u011feri sa\u011flayarak Cytoscape'e elektronik tablo benzeri i\u015flevsellik kazand\u0131r\u0131r. MEVCUTLUK VE UYGULAMA Cytoscape, LGPL (K\u00fct\u00fcphane GNU Kamu Lisans\u0131) alt\u0131nda yay\u0131nlanan bir masa\u00fcst\u00fc Java uygulamas\u0131d\u0131r. Cytoscape 2.8 i\u00e7in ikili kurulum paketleri ve kaynak kod, http:\/\/cytoscape.org adresinden indirilebilir."}
{"_id":"2888272","title":"Detection of Histone Modifications at Specific Gene Loci in Single Cells in Histological Sections","text":"Kromatin imm\u00fcnopresipitasyon deneyleri, histon modifikasyonlar\u0131n\u0131n gen d\u00fczenlemedeki rol\u00fcn\u00fcn anla\u015f\u0131lmas\u0131nda b\u00fcy\u00fck katk\u0131 sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, tek h\u00fccre \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc ile analiz etmezler, bu da heterojen h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n analizlerini kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131r. Burada, formaldehitle sabitlenmi\u015f parafin g\u00f6m\u00fcl\u00fc doku kesitlerinde tek h\u00fccre \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc ile tek genomik lokuslardaki histon modifikasyonlar\u0131n\u0131n g\u00f6rselle\u015ftirilmesini sa\u011flayan bir y\u00f6ntem sunuyoruz. Hem insan hem de fare doku kesitlerinde MYH11 lokusunda histon H3'\u00fcn lisin 4'\u00fcn\u00fcn dimetilasyonu (H3K4me2) sadece d\u00fcz kas h\u00fccresi (DKH) hatt\u0131nda k\u0131s\u0131tl\u0131 oldu\u011funu ve bu i\u015faretin, fenotipik olarak mod\u00fcle edilmi\u015f DKH'ler de dahil olmak \u00fczere ateroskleroz lezyonlar\u0131nda hi\u00e7bir SMC i\u015faret geninin tespit edilemedi\u011fi durumlarda bile korundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu y\u00f6ntem, geli\u015fim ve hastal\u0131kta karma\u015f\u0131k \u00e7ok h\u00fccreli dokularda epigenetik mekanizmalar\u0131n \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda geni\u015f uygulamalar vaat ediyor."}
{"_id":"2890952","title":"Mechanistic characterization of the sulfur-relay system for eukaryotic 2-thiouridine biogenesis at tRNA wobble positions","text":"tRNA'daki wobble modifikasyonu, 5-metokarbonilmetil-2-tiouridin (mcm(5)s(2)U), eukariotlarda NNR kodonlar\u0131n\u0131n do\u011fru dekodlanmas\u0131n\u0131 gerektirir. 2-tiou grubu, mcm(5)s(2)U'nun konformasyonel sa\u011flaml\u0131\u011f\u0131n\u0131 sa\u011flayarak C3'-endo ribozun p\u00fck\u00fcrme durumunu b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde sabitlemeye yard\u0131mc\u0131 olur, bu da kararl\u0131 ve do\u011fru kodon-antikodon e\u015fle\u015fmesini garanti eder. Saccharomyces cerevisiae'de (S. cerevisiae) be\u015f gen, YIL008w (URM1), YHR111w (UBA4), YOR251c (TUM1), YNL119w (NCS2) ve YGL211w (NCS6), mcm(5)s(2)U'nun 2-tiolasyonunu gerektiren genler olarak tan\u0131mlad\u0131k. In vitro bir s\u00fclf\u00fcr transfer deneyi, Tum1p'nin Nfs1p'nin cistein des\u00fclfuraz\u0131n\u0131 uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve Nfs1p'den pers\u00fclfit s\u00fclf\u00fcrleri ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. URM1, bir ubiquitin-ili\u015fkili modifikat\u00f6r, ve UBA4, bir E1 benzeri enzimdir ve protein urmilasyonu ile ilgilidir. Urm1p'nin karboksi-termi, bir akil-adenilat (-COAMP) olarak etkinle\u015ftirildi, ard\u0131ndan Uba4p taraf\u0131ndan tiokarboksilat (-COSH) olarak i\u015flendi. Etkinle\u015ftirilmi\u015f tiokarboksilat, 2-tiouridin olu\u015fumuna y\u00f6nelik sonraki reaksiyonlar i\u00e7in kullan\u0131labilir, bu da Ncs2p\/Ncs6p taraf\u0131ndan kolayla\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r. In vitro'da rekombine proteinler kullanarak 2-tiouridin olu\u015fumunu ba\u015far\u0131yla yeniden olu\u015fturabildik. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, 2-tiouridin olu\u015fumunun protein urmilasyonu ile payla\u015f\u0131lan bir yol ve kimyasal reaksiyonlar oldu\u011funu ortaya koydu. Eukariotik 2-tiouridin olu\u015fumunun s\u00fclf\u00fcr ak\u0131\u015f\u0131, bakteriyel s\u00fclf\u00fcr iletim sisteminin pers\u00fclfit kimyasallar\u0131na dayal\u0131 mekanizmas\u0131ndan farkl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"2891825","title":"High prevalence of asthma in cross country skiers.","text":"\n# Ama\u00e7lar\n\u0130sve\u00e7'teki kayak\u00e7\u0131lar aras\u0131nda ast\u0131m (ast\u0131m semptomlar\u0131 ve bron\u015fal hiperuyar\u0131c\u0131l\u0131k) yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek ve y\u0131l boyunca semptomlarda ve bron\u015fal hiperuyar\u0131c\u0131l\u0131kta de\u011fi\u015fiklikleri izlemek.\n\n# Tasar\u0131m\nK\u0131\u015f kayak sezonu ve yaz boyunca kesitsel \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n# Yer\n\u0130sve\u00e7'te iki farkl\u0131 b\u00f6lgede alt\u0131 elit kayak kul\u00fcb\u00fc (toplam 47 ki\u015fi).\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n42 elit kayak\u00e7\u0131 ve 29 kayak yapmayan referans.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nBron\u015fal duyarl\u0131l\u0131k, ast\u0131m semptomlar\u0131 ve akci\u011fer fonksiyonu.\n\n# Sonu\u00e7lar\nKayak\u00e7\u0131lar aras\u0131nda bron\u015fal duyarl\u0131l\u0131k \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek ve ast\u0131m semptomlar\u0131 daha yayg\u0131n bulundu. Her iki grupta da k\u0131\u015f ve yaz aras\u0131nda bron\u015fal duyarl\u0131l\u0131kta bir fark yoktu. 42 kayak\u00e7\u0131n\u0131n 15'i d\u00fczenli olarak antiastmatik ila\u00e7lar kullan\u0131yordu ve 23'\u00fc ast\u0131m semptomlar\u0131 ve hiperuyar\u0131c\u0131 hava yollar\u0131 veya doktor taraf\u0131ndan te\u015fhis edilmi\u015f ast\u0131m veya her ikisinin bir kombinasyonuna sahipti. Toplamda 33 kayak\u00e7\u0131 ast\u0131m veya bron\u015fal hiperuyar\u0131c\u0131l\u0131k semptomlar\u0131na sahipti. Referanslar aras\u0131nda ast\u0131m ve bron\u015fal hiperuyar\u0131c\u0131l\u0131k semptomlar\u0131 olan sadece biri vard\u0131 ve d\u00fczenli olarak antiastmatik ila\u00e7 kullanm\u0131yordu.\n\n# Sonu\u00e7\nKayak\u00e7\u0131lar aras\u0131nda ast\u0131m, ast\u0131m benzeri semptomlar ve bron\u015fal hiperuyar\u0131c\u0131l\u0131k \u00e7ok daha yayg\u0131nd\u0131r ve genel n\u00fcfusa ve kayak yapmayanlara k\u0131yasla daha y\u00fcksektir. So\u011fuk havada b\u00fcy\u00fck hacimlerde hava solumay\u0131 i\u00e7eren yo\u011fun egzersiz, kayak\u00e7\u0131larda kal\u0131c\u0131 ast\u0131m\u0131n en olas\u0131 a\u00e7\u0131klamas\u0131d\u0131r."}
{"_id":"2904102","title":"Characterization of biochemical properties of Bacillus subtilis RecQ helicase.","text":"RecQ ailesi helikazlar\u0131 genomun koruyucular\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcrler. *Escherichia coli* ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, Gram-pozitif *Bacillus subtilis* bakterisi iki RecQ benzeri homolog, RecQ[Bs] ve RecS'e sahiptir ve bu proteinler DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n onar\u0131m\u0131 i\u00e7in gereklidir. RecQ[Bs] ayr\u0131ca h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn d\u00fczg\u00fcn ilerlemesini sa\u011flamak i\u00e7in k\u0131r\u0131k DNA'ya da ba\u011flan\u0131r. Burada, ilk biyokimyasal analizi sunuyoruz. RecQ[Bs] tek iplikli DNA (ssDNA) ve u\u00e7lu olmayan \u00e7ift iplikli DNA (dsDNA) zay\u0131f bir \u015fekilde ba\u011flan\u0131r, ancak k\u0131r\u0131k \u00e7ift iplikli DNA'ya g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ba\u011flan\u0131r. Protein, DNA'ya ba\u011fl\u0131 olarak ATPaz aktivitesi ve ATP ve Mg(2+) ba\u011f\u0131ml\u0131 DNA helikaz aktivitesi g\u00f6sterir, 3' \u2192 5' polariteye sahiptir. Molek\u00fcler modelleme, RecQ[Bs] ile *E. coli* RecQ aras\u0131nda y\u00fcksek dizil ve yap\u0131 benzerli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6sterir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, RecQ[Bs], Sgs1 ve insan RecQ helikazlar\u0131 gibi kesilmi\u015f *Saccharomyces cerevisiae* Sgs1 ve insan RecQ'ya, enzimatik aktiviteleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha \u00e7ok benzemektedir. \u00d6zellikle, RecQ[Bs] 3' u\u00e7lu ve DNA \u00e7iftleri gibi k\u0131r\u0131k \u00e7ift iplikli DNA'y\u0131 ve 5' u\u00e7lu \u00e7iftleri a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131kar\u0131r, ancak u\u00e7lu olmayan \u00e7ift iplikli DNA ve 5' u\u00e7lu \u00e7iftlere aktif de\u011fildir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, RecQ[Bs], niksler, bo\u015fluklar, 5' u\u00e7lar\u0131, Kappa birle\u015fimleri, sentetik replikasyon kolu ve Holliday ba\u011flant\u0131lar\u0131 gibi yap\u0131sal \u00f6zellikler i\u00e7eren u\u00e7lu olmayan DNA'y\u0131 a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131kar\u0131r. Bu bulgular\u0131, RecQ[Bs]'nin genomik istikrar\u0131 korumadaki olas\u0131 i\u015flevleri ba\u011flam\u0131nda tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"2919030","title":"SOD1 Integrates Signals from Oxygen and Glucose to Repress Respiration","text":"Cu\/Zn s\u00fcperoksit dismutaz (SOD1), antioksidan savunma d\u00fczenleyicisi olarak en iyi ara\u015ft\u0131r\u0131lan bol miktarda bulunan bir enzimdir. Saccharomyces cerevisiae mayas\u0131nda kullanarak, SOD1'in oksijen ve glikozdan gelen sinyalleri solunumu bask\u0131lamak i\u00e7in iletti\u011fini bildirdik. Mekanizma, solunumu bask\u0131lamak i\u00e7in gerekli olan iki casein kinaz 1-gamma (CK1\u03b3) homologu, Yck1p ve Yck2p'in SOD1 ile istikrarl\u0131 hale gelmesini i\u00e7erir. SOD1, Yck1p\/Yck2p'te tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z C-sonlu degron'a ba\u011flan\u0131r ve s\u00fcperoksiti peroksite d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrerek kinaz istikrar\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. SOD1'in CK1\u03b3 istikrar\u0131 \u00fczerindeki etkileri, memelilerdeki SOD1 ve CK1\u03b3 ile ve bir insan h\u00fccre hatt\u0131nda da g\u00f6zlemlenir. Bu nedenle, oksijen, glikoz ve reaktif oksijen, tek bir devrede SOD1\/CK1\u03b3 sinyalizasyonu yoluyla solunumu bask\u0131layabilir. Verilerimiz, h\u0131zla \u00e7o\u011falan h\u00fccrelerin ve bir\u00e7ok kanserli h\u00fccrenin, glikoz yoluyla solunumu bask\u0131lamalar\u0131n\u0131 ve aerobik glikolizi tercih etmelerini sa\u011flayan mekanizmaya dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayabilir."}
{"_id":"2931832","title":"The prognostic impact of the platelet distribution width-to-platelet count ratio in patients with breast cancer","text":"Aktif plakletler, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesini, anjiyojenezi ve istilas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Plaklet aktivitesi, plaklet hacim indeksleri (PVIs) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00e7\u0131kar\u0131labilir, bunlar plaklet da\u011f\u0131l\u0131m geni\u015fli\u011fi (PDW), ortalama plaklet hacmi (MPV), plaklet da\u011f\u0131l\u0131m geni\u015fli\u011fi-plaklet say\u0131s\u0131 oran\u0131 (PDW\/P) ve ortalama plaklet hacmi-plaklet say\u0131s\u0131 oran\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Plakletler ve plakletle ili\u015fkili i\u015faret\u00e7iler, \u00f6rne\u011fin plaklet-lenfosit oran\u0131, meme kanseri hastalar\u0131nda \u00f6nemli prognostik fakt\u00f6rler olarak bulunmu\u015ftur. Bununla birlikte, meme kanseri hastalar\u0131nda hayatta kalma tahmininde PVIs'in rol\u00fc bilinmemektedir; bu nedenle, bu retrospektif analizi 275 meme kanseri hastas\u0131 \u00fczerinde ger\u00e7ekle\u015ftirdik. PVIs, klinikopatolojik de\u011fi\u015fkenlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve Cox orant\u0131l\u0131 risk modeli kullan\u0131larak hastal\u0131k serbest hayatta kalma (DFS) ile ili\u015fkili ba\u011f\u0131ms\u0131z g\u00f6stergeler belirlemek i\u00e7in de\u011ferlendirildi. Y\u00fckselen PDW\/P, ya\u015f ve HER2 durumuyla \u00f6nemli bir korelasyon g\u00f6sterdi. Tekrarlanan analiz, y\u00fckselen PDW, MPV ve PDW\/P'nin yan\u0131 s\u0131ra t\u00fcm\u00f6r boyutu, n\u00fckleer derecelendirme ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc kat\u0131l\u0131m\u0131 ile daha d\u00fc\u015f\u00fck DFS oranlar\u0131 aras\u0131nda \u00f6nemli bir ili\u015fki oldu\u011funu ortaya koydu (t\u00fcm\u00f6r boyutu: p<0.01; n\u00fckleer derecelendirme, lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc kat\u0131l\u0131m\u0131, PDW, MPV ve PDW\/P: p<0.05). \u00c7oklu analizde, b\u00fcy\u00fck bir t\u00fcm\u00f6r boyutu ve y\u00fckselen PDW\/P, DFS i\u00e7in \u00f6nemli prognostik fakt\u00f6rler olarak kald\u0131, s\u0131ras\u0131yla 3.24 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI]: 1.24-8.47) ve 2.99 (95% CI: 1.18-7.57) risk oranlar\u0131 ile (p<0.05). \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, y\u00fckselen PDW\/P'nin meme kanseri hastalar\u0131nda DFS'yi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karan ilk \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r. PDW\/P \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc basittir, nispeten ucuzdur ve rutin kan say\u0131mlar\u0131nda neredeyse evrensel olarak kullan\u0131labilir; bu da onu risk de\u011ferlendirmesini iyile\u015ftirmek i\u00e7in \u00e7ekici bir biyomark\u00f6r yapar."}
{"_id":"2947124","title":"Persistent LCMV infection is controlled by blockade of type I interferon signaling.","text":"Kronik viral enfeksiyonlar s\u0131ras\u0131nda, kronik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonu, olumsuz ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyicisi ifadesi, y\u00fckseltilmi\u015f interferon imzas\u0131 ve lenfatik dokunun tahribat\u0131, hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesiyle ili\u015fkilidir. Farelerde, lymphocytic choriomeningitis vir\u00fcs\u00fc ile kronik enfeksiyonu olan farelerde, tip I interferon (IFN-I) sinyalizasyonunun engellenmesi ile ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin aktivitesinin azalt\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131, olumsuz ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici molek\u00fcllerin ifadesinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve lenfatik mimarinin iyile\u015fti\u011fini g\u00f6sterdik. IFN-I engellenmesi, kronik vir\u00fcs enfeksiyonunun kurulmas\u0131ndan \u00f6nce ve sonra, vir\u00fcs\u00fcn temizlenmesini art\u0131rd\u0131 ve CD4 T h\u00fccre ba\u011f\u0131ml\u0131yd\u0131. Bu nedenle, IFN-I sinyalizasyonu, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonu, olumsuz ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyicisi ifadesi, lenfatik dokunun d\u00fczensizli\u011fi ve vir\u00fcs\u00fcn s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fi aras\u0131nda do\u011frudan nedensel bir ba\u011flant\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, IFN-I'ye y\u00f6nelik terapilerin kronik vir\u00fcs enfeksiyonlar\u0131n\u0131n kontrol\u00fcne yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"2947540","title":"Lam6 Regulates the Extent of Contacts between Organelles","text":"Organeller aras\u0131ndaki ileti\u015fim, \u00f6karyotik h\u00fccrelerin tek b\u00fct\u00fcn olarak i\u015flev g\u00f6rmesi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. \u00d6nemli ileti\u015fim yollar\u0131ndan biri, iki organelin yak\u0131n bir mesafeye gelmesine izin veren zar temas noktalar\u0131d\u0131r, b\u00f6ylece lipitler ve k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr maddeler aras\u0131nda ta\u015f\u0131nabilir. Temas noktalar\u0131, \u00e7evresel veya h\u00fccresel uyaranlara yan\u0131t olarak boyut de\u011fi\u015ftirebilir, ancak bu d\u00fczenlemenin nas\u0131l ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi belirsizdi. Burada, *Saccharomyces cerevisiae* Lam6'n\u0131n birka\u00e7 merkezi temas noktas\u0131nda bulundu\u011funu g\u00f6steriyoruz: ERMES (ER\/mitokondri kar\u015f\u0131la\u015fma yap\u0131s\u0131), vCLAMP (vakuol ve mitokondri yamas\u0131) ve NVJ (n\u00fckleer vakuolar birle\u015fimi). Lam6'n\u0131n, normal ko\u015fullarda temas noktalar\u0131n\u0131n geni\u015flemesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve temas noktas\u0131 boyutlar\u0131n\u0131n koordinasyonunda gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Lam6, b\u00fcy\u00fck bir protein ailesinin par\u00e7as\u0131 oldu\u011fu ve omurgal\u0131larda korundu\u011fu g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, organel ileti\u015fiminin temel ilkelerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yollar a\u00e7an \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131zd\u0131r."}
{"_id":"2958458","title":"Endocrine regulation of human fetal growth: the role of the mother, placenta, and fetus.","text":"Fetus\u00fcn geli\u015fti\u011fi ortam, onun hayatta kalmas\u0131 ve uzun vadeli sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Normal insan fet\u00fcs\u00fcn\u00fcn b\u00fcy\u00fcmesinin d\u00fczenlenmesi, anne, plasenta ve fet\u00fcs aras\u0131ndaki \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc etkile\u015fimlerin bir sonucudur. Anne, plasentay\u0131 arac\u0131l\u0131k ederek fet\u00fcse besin ve oksijen sa\u011flar. Fetus, annenin besin tedarikini plasentada \u00fcretilen ve annenin metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen hormonlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla etkiler. Plasenta, anne ve fet\u00fcs aras\u0131ndaki de\u011fi\u015fim alan\u0131d\u0131r ve b\u00fcy\u00fcme d\u00fczenleyici hormonlar\u0131n (IGF'ler ve glukokortikoidler gibi) \u00fcretimi ve metabolizmas\u0131yla fet\u00fcs\u00fcn b\u00fcy\u00fcmesini d\u00fczenler. Erken gebelikte yeterli trofoblast istilas\u0131 ve artan uteroplazenter kan ak\u0131\u015f\u0131, annenin, plasentan\u0131n ve fet\u00fcs\u00fcn yeterli b\u00fcy\u00fcmesini sa\u011flar. Plasenta, fet\u00fcs\u00fcn endokrin sinyallerine yan\u0131t olarak b\u00fcy\u00fcmesi, ta\u015f\u0131ma sistemlerinin etkinle\u015ftirilmesi ve annenin fizyolojisini ve hatta davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 etkileyen plasental hormonlar\u0131n \u00fcretimi yoluyla annenin besin ta\u015f\u0131ma kapasitesini art\u0131rabilir. K\u00f6t\u00fc fet\u00fcs b\u00fcy\u00fcmesinin k\u0131sa ve uzun vadeli sonu\u00e7lar\u0131, artan \u00f6l\u00fcm ve hastal\u0131k oranlar\u0131 bi\u00e7iminde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Fet\u00fcs b\u00fcy\u00fcmesinin endokrin d\u00fczenlemesi, anne, plasenta ve fet\u00fcs aras\u0131ndaki etkile\u015fimlerin bir sonucudur ve bu etkiler uzun vadeli fizyolojiyi programlayabilir."}
{"_id":"2973910","title":"Endothelial-to-mesenchymal transition contributes to cardiac fibrosis","text":"Kardiyak fibroz, mikrovask\u00fcler alan\u0131n azalmas\u0131 ve normal kardiyak yap\u0131lar\u0131n bozulmas\u0131yla ili\u015fkili, d\u0131\u015f h\u00fccre matrisinin a\u015f\u0131r\u0131 birikimiyle sonu\u00e7lan\u0131r, bu da fibroblastlar\u0131n rekrut edilmesiyle arac\u0131l\u0131k edilir. Bu fibroblastlar\u0131n kayna\u011f\u0131 belirsizdir ve spesifik antifibrotik terapiler \u015fu anda mevcut de\u011fildir. Burada, kardiyak fibrozun, embriyonik kalpteki atrioventrik\u00fcler yast\u0131k olu\u015fumuna benzer olaylar s\u0131ras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan endotel h\u00fccrelerinden kaynaklanan fibroblastlar\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-\u03b21 (TGF-\u03b21), endotel h\u00fccrelerini EndMT'ye (endotel-mesenkimal ge\u00e7i\u015f) y\u00f6nlendirirken, kemik morfogenik protein 7 (BMP-7) endotel fenotipini korudu. Sistemik olarak verilen rekombinant insan BMP-7 (rhBMP-7), farelerde bas\u0131n\u00e7 y\u00fck\u00fc ve kronik allograft reddi modellerinde EndMT'yi ve kardiyak fibrozun ilerlemesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe etti. Bulgular\u0131m\u0131z, EndMT'nin kardiyak fibrozun ilerlemesine katk\u0131da bulundu\u011funu ve rhBMP-7'nin EndMT'yi inhibe etmek ve kronik kalp hastal\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkili fibrozun ilerlemesini m\u00fcdahale etmek i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"2988714","title":"Coupled local translation and degradation regulate growth cone collapse","text":"Yerel \u00e7eviri, Semaforin 3A (Sema3A) ve di\u011fer rehberlik uyar\u0131c\u0131lara kar\u015f\u0131 aksonal yan\u0131tlar\u0131 arac\u0131l\u0131k eder. Ancak, aksonal proteomun sadece bir alt k\u00fcmesi yerel olarak sentezlenirken, \u00e7o\u011fu protein somadan ta\u015f\u0131n\u0131r. Neden sadece belirli proteinlerin yerel olarak sentezlendi\u011fi bilinmemektedir. Burada, yerel protein sentezi ve degradasyonun b\u00fcy\u00fcme konlar\u0131nda ba\u011flant\u0131l\u0131 olaylar oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. B\u00fcy\u00fcme konlar\u0131nda y\u00fcksek seviyelerde ubiquitinasyonu buldu\u011fumuzu ve yerel sinyalle\u015fme yollar\u0131n\u0131n Sema3A ile ind\u00fcklenen b\u00fcy\u00fcme konu \u00e7\u00f6k\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc tetiklemek i\u00e7in RhoA'n\u0131n ubiquitinasyonunu ve degradasyonunu tetikledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. RhoA'n\u0131n degradasyonunu engellemek, Sema3A ile ind\u00fcklenen b\u00fcy\u00fcme konu \u00e7\u00f6k\u00fc\u015f\u00fcne protein sentezi gereksinimini kald\u0131rmak i\u00e7in yeterli. Ayr\u0131ca RhoA'n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, b\u00fcy\u00fcme konlar\u0131nda yerel olarak \u00e7evrilen proteinlerin ana hedefleri ubiquitin-proteasom sistemini buldu\u011fumuzu g\u00f6steriyoruz. Bu nedenle, yerel protein degradasyonu b\u00fcy\u00fcme konlar\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir \u00f6zelli\u011fidir ve b\u00fcy\u00fcme konu yan\u0131tlar\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in gerekli proteinleri yenilemek i\u00e7in yerel \u00e7eviriye bir gereksinim yarat\u0131r."}
{"_id":"2991954","title":"Cdk11 is a RanGTP-dependent microtubule stabilization factor that regulates spindle assembly rate","text":"Kromozomlar etraf\u0131nda Ran-guanosin trifosfat (GTP) \u00fcretimi, yerel n\u00fckleasyon ve mikrot\u00fcb\u00fcl (MT) plus ucu istikrar\u0131n\u0131 tetikler. N\u00fckleer protein TPX2, RanGTP ba\u011f\u0131ml\u0131 MT n\u00fckleasyonu i\u00e7in gereklidir. MT stabilizat\u00f6r\u00fc bulmak i\u00e7in, Xenopus laevis yumurta ekstraktlar\u0131ndan NLS i\u00e7eren proteinleri afinite safla\u015ft\u0131rd\u0131k. Bu NLS proteini fraksiyonu, MT stabilizasyon aktivitesini i\u00e7erir. Daha ileri safla\u015ft\u0131rma sonras\u0131, aktif fraksiyonlarda bulunan proteinleri tan\u0131mlamak i\u00e7in k\u00fctle spektrometrisi kulland\u0131k, bunlara aras\u0131nda d\u00f6ng\u00fcsel ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz 11 (Cdk11) da vard\u0131. Cdk11, Xenopus k\u00fclt\u00fcr h\u00fccrelerinde ve yumurta ekstraktlar\u0131nda spindle kutuplar\u0131nda ve MT'lerde lokalize olur. Rekombine Cdk11, RanGTP ba\u011f\u0131ml\u0131 MT stabilizasyon aktivitesini g\u00f6sterir, ancak bir kinaz \u00f6l\u00fc mutasyonu bunu yapmaz. Yumurta ekstraktlar\u0131nda Cdk11'in inaktivasyonu, RanGTP ba\u011f\u0131ml\u0131 MT stabilizasyonunu engeller ve spindle montaj h\u0131z\u0131n\u0131 dramatik olarak azalt\u0131r. TPX2'nin e\u015fzamanl\u0131 depolasyonu, tamamen centrosom ba\u011f\u0131ml\u0131 spindle montaj\u0131n\u0131 engeller. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Cdk11'in RanGTP ba\u011f\u0131ml\u0131 MT stabilizasyonu i\u00e7in sorumlu oldu\u011funu ve bu yerel stabilizasyonun normal spindle montaj h\u0131zlar\u0131 ve i\u015flevi i\u00e7in hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"3001685","title":"Population dynamics of a pathogen: the conundrum of vivax malaria","text":"Bir patojenin ev sahibi i\u00e7indeki n\u00fcfus dinamiklerini matematiksel olarak modellemek, ekolojide dikkate al\u0131nan fakt\u00f6rlere benzer hususlar\u0131 i\u00e7erir, \u00e7\u00fcnk\u00fc patojenler ev sahibi h\u00fccrelerini avlayabilir. Ancak \u00e7ok h\u00fccreli ev sahibinde, sald\u0131r\u0131ya u\u011frayan h\u00fccre t\u00fcrleri di\u011fer h\u00fccre sistemleriyle b\u00fct\u00fcnle\u015fir ve bu sistemler de enfeksiyona m\u00fcdahale eder. \u00d6rne\u011fin, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkileri patojenleri alg\u0131lamaya ve sonra yok etmeye veya s\u0131n\u0131rlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r ve homeostatik mekanizmalar h\u00fccre kayb\u0131n\u0131 telafi etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Bu inceleme, \u00f6zellikle *Plasmodium vivax* malaryas\u0131na odaklanan modellemeye adanm\u0131\u015ft\u0131r, bu hastal\u0131k tek h\u00fccreli \u00f6karyot parazitler taraf\u0131ndan neden olan ve sadece en gen\u00e7 k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerine sald\u0131ran k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerini enfekte eden bir hastal\u0131kt\u0131r. Ancak, matematiksel modellemeyi kullanarak, bu k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerinin havuzunun t\u00fckenmesinin, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkileri taraf\u0131ndan parazitin b\u00fcy\u00fcmesinin s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde kontrol edilmedi\u011fi takdirde ev sahibine felaketle sonu\u00e7lanabilece\u011fini savunaca\u011f\u0131m. Ayr\u0131ca, modelleme, *Plasmodium vivax* malaryas\u0131n\u0131n daha tehlikeli oldu\u011funu g\u00f6steren yeni saha g\u00f6zlemlerinin y\u00f6nlerini ayd\u0131nlatabilir. ELEKTRON\u0130K G\u00d6STER\u0130M MALZEMES\u0130: Bu makalenin \u00e7evrimi\u00e7i versiyonu (doi:10.1007\/s12551-010-0034-3) yetkili kullan\u0131c\u0131lara a\u00e7\u0131k olan ek malzeme i\u00e7erir."}
{"_id":"3033830","title":"Identification and analysis of ribonuclease P and MRP RNA in a broad range of eukaryotes","text":"RNazlar P ve MRP, tRNA ve rRNA i\u015fleme dahil olmak \u00fczere ribon\u00fckleoprotein kompleksleridir. Bu iki enzimin RNA birimlerinin yap\u0131s\u0131 birbirleriyle ili\u015fkilidir ve enzimatik reaksiyonda kritik bir rol oynar. Her iki RNA'da da katalitik reaksiyonda \u00f6nemli olan, y\u00fcksek derecede korunan bir sarmal b\u00f6lge, P4 bulunur. Korunmu\u015f \u00f6\u011feler temelinde bir biyoinformatik yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, mevcut \u00f6karyotik organizmalar\u0131n genomik dizilerini analiz ettik ve bir\u00e7ok yeni n\u00fckleer RNase P ve MRP RNA geni tan\u0131mlad\u0131k. \u00d6rne\u011fin, MRP RNA i\u00e7in bu ara\u015ft\u0131rma bilinen dizilerin say\u0131s\u0131n\u0131 \u00fc\u00e7 kat\u0131na \u00e7\u0131kar\u0131r. Bir\u00e7ok tahmin edilen RNA i\u00e7in ikincil yap\u0131 modellerini sunuyoruz. T\u00fcm diziler P ve MRP RNA'lar\u0131n\u0131n konsens\u00fcs ikincil yap\u0131s\u0131na katlanabiliyor olsa da, boyutlarda \u00e7arp\u0131c\u0131 bir \u00e7e\u015fitlilik g\u00f6zlemleniyor, \u00f6rne\u011fin Nosema locustae MRP RNA's\u0131 160 nt uzunlu\u011funda iken, \u00e7ok daha b\u00fcy\u00fck RNA'lar da var, \u00f6rne\u011fin Plasmodium knowlesi P RNA's\u0131 696 nt uzunlu\u011funda. P ve MRP RNA genleri baz\u0131 protistlerde bir arada bulunur, bu da bu RNA'lar aras\u0131ndaki yak\u0131n evrimsel ili\u015fkiyi daha da vurgular."}
{"_id":"3034412","title":"Calcium absorption varies within the reference range for serum 25-hydroxyvitamin D.","text":"ARKA PLAN Kalcium emilasyonu, genel olarak vitamin D eksikli\u011fi ko\u015fullar\u0131nda bozulmu\u015f olarak kabul edilir, ancak insanlarda emilasyonu tam olarak normalle\u015ftiren vitamin D durumu bilinmemektedir.\n\nHEDEF Amac\u0131m\u0131z, farmakokinetik y\u00f6ntemler ve ticari olarak sat\u0131lan kalsiyum takviyeleri kullanarak iki d\u00fczeyde vitamin D yeniden doldurma ile kalsiyum emilimini nicel olarak \u00f6l\u00e7mektir.\n\nY\u00d6NTEM \u0130ki deney, bir y\u0131l aral\u0131\u011f\u0131nda ilkbaharda ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u0130lk deneyde, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar 25-hidroksivitamin D (25OHD) ile \u00f6n tedavi edildi ve ortalama serum 25OHD konsantrasyonu 86,5 nmol\/L idi; di\u011fer deneyde \u00f6n tedavi yoktu ve ortalama serum konsantrasyonu 50,2 nmol\/L idi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, standart d\u00fc\u015f\u00fck kalsiyum kahvalt\u0131s\u0131n\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak 500 mg a\u011f\u0131zdan kalsiyum y\u00fckleri ald\u0131lar. \u00d6\u011fle yeme\u011fi, \u00f6\u011fle saatinde d\u00fc\u015f\u00fck kalsiyumlu bir \u00f6\u011fle yeme\u011fi olarak sa\u011fland\u0131. H\u0131zl\u0131 ve 10-12 saat sonra s\u0131k aral\u0131klarla kan \u00f6rnekleri al\u0131nd\u0131.\n\nY\u00d6NTEMLER Y\u00fck ile serum toplam kalsiyumda g\u00f6zlemlenen art\u0131\u015f\u0131n alan alt\u0131 e\u011frisi (AUC) kullan\u0131larak iki 25OHD konsantrasyonundaki g\u00f6reli kalsiyum emilasyonu tahmin edildi.\n\nSONU\u00c7LAR AUC(9) (+\/- SEM), \u00f6n tedavi edilen kat\u0131l\u0131mc\u0131larda 3,63 mg\/saat\/dL +\/- 0,234 ve \u00f6n tedavi edilmeyenlerde 2,20 +\/- 0,240 idi (P < 0,001). \u00d6zetle, emilim, ortalama serum 25OHD seviyeleri 86,5 nmol\/L'de 50 nmol\/L'lik seviyelere k\u0131yasla %65 daha y\u00fcksekti (her ikisi de bu analit i\u00e7in nominal referans aral\u0131klar\u0131 i\u00e7indeydi).\n\nSONU\u00c7LAR Kalcium emilim performans\u0131, serum 25OHD seviyeleri 50 nmol\/L'de, 86 nmol\/L'lik ortalama seviyelere k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Bu nedenle, serum 25-hidroksivitamin D seviyeleri mevcut referans aral\u0131klar\u0131n\u0131n alt ucunda olan"}
{"_id":"3038933","title":"Evolution of virulence in opportunistic pathogens: generalism, plasticity, and control","text":"Standart vir\u00fclans evrimi teorisi, vir\u00fclans fakt\u00f6rlerinin, parazitik istismar\u0131n artmas\u0131na ve\/veya ev sahibi aras\u0131nda b\u00fcy\u00fcmenin artmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olduklar\u0131 i\u00e7in korunmaya devam ettiklerini varsayar. Artan say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma, bir\u00e7ok f\u0131rsat\u00e7\u0131 patojenin (FP) bu varsay\u0131mlara uymad\u0131\u011f\u0131n\u0131, vir\u00fclans fakt\u00f6rlerinin, parazitik olmayan ba\u011flamlarda avantajlar sa\u011flad\u0131klar\u0131 i\u00e7in korunmaya devam ettiklerini g\u00f6stermektedir. Burada, FP ba\u011flam\u0131nda vir\u00fclans evrimi teorisini inceliyoruz ve odak noktas\u0131ndaki vir\u00fclans sitesinin d\u0131\u015f\u0131ndaki ortamlarda dahil edilmenin \u00f6nemini vurguluyoruz. \u00d6rnekler vererek, vir\u00fclans se\u00e7iminin, bu d\u0131\u015f ve odakl\u0131 ortamlardaki korelasyonlar nedeniyle k\u0131s\u0131tland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz ve bu korelasyonlar\u0131n ana s\u00fcr\u00fcc\u00fclerini, genelist stratejiler ve fenotipik esneklik \u00fczerinde odaklanarak belirtiyoruz. Son olarak, FP'ler i\u00e7in daha kapsaml\u0131 bir anlay\u0131\u015fa ula\u015fmak i\u00e7in a\u015f\u0131lmas\u0131 gereken ana teorik ve deneysel zorluklar\u0131 \u00f6zetliyoruz."}
{"_id":"3052213","title":"Genome-Wide Profiling of H3K56 Acetylation and Transcription Factor Binding Sites in Human Adipocytes","text":"Obezite ve metabolik hastal\u0131klar\u0131n artan epidemisi, adiposit biyolojisi hakk\u0131nda daha iyi bir anlay\u0131\u015f\u0131n gereklili\u011fini vurgulamaktad\u0131r. Adipositlerdeki transkripsiyon d\u00fczenlemesi \u00f6zellikle \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu, birka\u00e7 terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131m\u0131n hedefidir. Transkripsiyonel sonu\u00e7lar hem histon modifikasyonlar\u0131 hem de transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ba\u011flanmas\u0131yla etkilenir. Birka\u00e7 \u00f6nemli transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn epigenetik durumlar\u0131 ve ba\u011flanma siteleri, farenin 3T3-L1 h\u00fccre hatt\u0131nda profille\u015ftirilmi\u015ftir, ancak insan adipositlerinde b\u00f6yle veriler eksik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan adipositlerinde mesenkimal k\u00f6k h\u00fccrelerden t\u00fcretilen adipositlerde H3K56 aketilasyon sitelerini tan\u0131mlad\u0131k. H3K56, CBP ve p300 taraf\u0131ndan aketil edilir ve SIRT1 taraf\u0131ndan deaketil edilir, bunlar diyabet ve ins\u00fclin sinyalle\u015fmesinde \u00f6nemli rollere sahip proteinlerdir. Bulgular\u0131m\u0131za g\u00f6re, genomun neredeyse yar\u0131s\u0131 H3K56 aketilasyon i\u015faretleri g\u00f6sterir, ancak en y\u00fcksek H3K56 aketilasyon seviyeleri, adipokin sinyalle\u015fme ve Tip 2 Diyabet yolaklar\u0131nda transkripsiyon fakt\u00f6rleri ve proteinlerle ili\u015fkilidir. H3K56 aketilasyon sitelerine aketil transferazlar\u0131 ve deaketilazlar\u0131 rekrut eden transkripsiyon fakt\u00f6rlerini ke\u015ffetmek i\u00e7in, H3K56 aketilasyonlu b\u00f6lgeler yak\u0131n\u0131ndaki DNA dizilerini analiz ettik ve E2F tan\u0131ma dizisinin zenginle\u015fti\u011fini bulduk. Kromatin imm\u00fcnprecipitasyonu ve y\u00fcksek verimli dizileme kullanarak, E2F4 ile birlikte HSF-1 ve C\/EBP\u03b1 taraf\u0131ndan ba\u011flanan genlerin, beklentiden daha y\u00fcksek seviyelerde H3K56 aketilasyonu oldu\u011funu ve transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ba\u011flanma siteleri ile aketilasyon sitelerinin genellikle yan yana ancak nadiren \u00f6rt\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc do\u011frulad\u0131k. Ayr\u0131ca, 3T3-L1 ve insan adipositlerinde C\/EBP\u03b1'n\u0131n ba\u011fl\u0131 hedeflerinde \u00f6nemli bir fark ke\u015ffettik, bu da t\u00fcr-\u00f6zg\u00fc epigenetik ve transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ba\u011flanma haritalar\u0131n\u0131n olu\u015fturulmas\u0131n\u0131n gereklili\u011fini vurgulamaktad\u0131r. Bu, insan adipositlerinde H3K56 aketilasyonu, E2F4, C\/EBP\u03b1 ve HSF-1"}
{"_id":"3052642","title":"Detecting and characterizing circular RNAs","text":"Dairesel RNA transkriptleri ilk olarak 1990'lar\u0131n ba\u015flar\u0131nda tespit edildi, ancak bu t\u00fcrler hakk\u0131nda bilgi s\u0131n\u0131rl\u0131 kald\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc geleneksel RNA analiz y\u00f6ntemleriyle incelenmeleri zor oldu. \u015eimdi, yeni biyoinformatik yakla\u015f\u0131mlar, biyokimyasal zenginle\u015ftirme stratejileri ve derin dizileme ile birlikte kapsaml\u0131 dairesel RNA t\u00fcrlerinin \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 m\u00fcmk\u00fcn hale geldi. Son ara\u015ft\u0131rmalar, memelilerin h\u00fccrelerinde binlerce endojen dairesel RNA'n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bunlardan baz\u0131lar\u0131 y\u00fcksek oranda bol ve evrimsel olarak korunmu\u015ftur. Baz\u0131 circRNA'lar\u0131n mikroRNA (miRNA) i\u015flevini d\u00fczenleyebilece\u011fine dair kan\u0131tlar ortaya \u00e7\u0131kmakta ve transkripsiyonel kontrolde rollerinin de \u00f6nerildi\u011fi g\u00f6r\u00fclmektedir. Bu nedenle, bu s\u0131n\u0131f\u0131n hi\u00e7 kodlamayan RNA'lar\u0131n\u0131n incelenmesi, hem terap\u00f6tik hem de ara\u015ft\u0131rma uygulamalar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan potansiyel sonu\u00e7lar\u0131 olan bir aland\u0131r. Alan\u0131n gelecekteki ana zorlu\u011funun, bu al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k molek\u00fcllerin d\u00fczenlenmesini ve i\u015flevini anlamak oldu\u011funa inan\u0131yoruz."}
{"_id":"3056682","title":"A classification of unstable angina revisited.","text":"Kar\u0131nc\u0131k anjina, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 kritik bir evresi olup semptomlar\u0131 ve tahmini \u00e7ok de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterir. Yakla\u015f\u0131k bir on y\u0131l \u00f6nce, klinik semptomlara dayal\u0131 bir kar\u0131nc\u0131k anjina s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 tan\u0131t\u0131ld\u0131. Bu sistem daha sonra, tahmini ve anjiyografik ile histolojik bulgularla ili\u015fkilendirilmesi i\u00e7in \u00f6n g\u00f6r\u00fcl\u00fc klinik \u00e7al\u0131\u015fmalarla do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Bir\u00e7ok b\u00fcy\u00fck klinik denemede hastalar\u0131 s\u0131n\u0131fland\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Son y\u0131llarda, kar\u0131nc\u0131k anjina'da plaket aktivasyonu ve enflamasyonun fizyopatolojik rolleri ayd\u0131nlat\u0131ld\u0131. Daha sonra, klinik sonu\u00e7larla ili\u015fkili olabilecek, iyile\u015ftirilmi\u015f kalp hasar\u0131 i\u015faret\u00e7ileri, akut faz proteinleri ve hemostatik i\u015faret\u00e7iler belirlenmi\u015ftir. \u00d6zellikle, anjina dinlenirken kalp spesifik troponin T ve troponin I, anjina hastalar\u0131nda erken riskin en iyi tahmin\u00e7ileri olarak g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu nedenle, orijinal s\u0131n\u0131fland\u0131rman\u0131n geni\u015fletilmesi \u00f6nerilmektedir; yani, son 48 saat i\u00e7inde anjina dinlenirken olan kar\u0131nc\u0131k anjina hastalar\u0131 (s\u0131n\u0131f IIIB) alt gruplara ayr\u0131lmas\u0131, troponin pozitif (T(pos)) ve troponin negatif (T(neg)) hastalara. 30 g\u00fcn \u00f6l\u00fcm ve kalp krizi riski, s\u0131n\u0131f IIIB-T(pos) hastalarda %20'ye kadar \u00e7\u0131karken, s\u0131n\u0131f IIIB-T(neg) hastalarda %2'nin alt\u0131nda tahmin edilmektedir. \u0130lk sonu\u00e7lar, troponinlerin p\u0131ht\u0131 olu\u015fumu i\u00e7in yer de\u011fi\u015ftirici i\u015faret\u00e7iler olarak i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini ve glykoprotein IIb\/IIIa antagonisti veya d\u00fc\u015f\u00fck molek\u00fcl a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 heparinlerle etkili bir \u015fekilde tedavi y\u00f6nlendirmesi sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu g\u00f6zlemler, bu y\u00fcksek riskli hastalar\u0131 tedavi etmek i\u00e7in bu i\u015faret\u00e7ilerin klinik s\u0131n\u0131fland\u0131rmaya eklenmesine ek bir itici g\u00fc\u00e7 sa\u011flamakta ve bu yeni bir tedavi kavram\u0131d\u0131r."}
{"_id":"3067015","title":"Alcohol Intake and Blood Pressure: A Systematic Review Implementing a Mendelian Randomization Approach","text":"ARKA PLAN Alcohol'un hipertansiyon i\u00e7in yayg\u0131n ve de\u011fi\u015ftirilebilir bir risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 di\u011fer davran\u0131\u015fsal ve sosyo-demografik fakt\u00f6rlerden kaynaklanan kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131klara maruz kal\u0131rken, klinik denemeler uygulamak zordur ve s\u0131n\u0131rl\u0131 takip s\u00fcresi vard\u0131r. Mendelian rastgelele\u015ftirme, ALDH2'de (aldehit dehidrojenaz 2) ortak bir polimorfizm kullanarak, alkol t\u00fcketimini \u00f6l\u00e7menin bir yerine ge\u00e7erek, bu ili\u015fkinin do\u011fas\u0131 hakk\u0131nda sa\u011flam kan\u0131tlar sa\u011flayabilir. ALDH2, alkol metabolizmas\u0131nda yer alan \u00f6nemli bir enzimi kodlar. *2*2 null varyant\u0131 homozigotlar\u0131 alkol i\u00e7tiklerinde olumsuz semptomlar ya\u015farlar ve bu nedenle *1*1 homozigotlar\u0131 veya heterozigotlardan (orta derecede i\u00e7enler i\u00e7in bir yer tutucu) \u00e7ok daha az alkol i\u00e7erler. Hipotezimiz, bu polimorfizmin alkol i\u00e7me davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 etkileyerek hipertansiyon riskini etkileyebilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR Sistematik inceleme yoluyla belirlenen \u00e7al\u0131\u015fmalardan al\u0131nan ALDH2 genotip verilerini kullanarak, kan bas\u0131nc\u0131 (be\u015f \u00e7al\u0131\u015fma, n = 7.658) ve hipertansiyon (\u00fc\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, n = 4.219) \u00fczerinde sabit etki meta-analizleri ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Erkeklerde, *1*1 homozigotlar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda *2*2 homozigotlar\u0131 aras\u0131nda hipertansiyon i\u00e7in genel bir olas\u0131l\u0131k oran\u0131 2.42 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 1.66-3.55, p = 4.8 x 10(-6)) elde ettik ve heterozigotlar (orta derecede i\u00e7enler i\u00e7in bir yer tutucu) ile *2*2 homozigotlar\u0131 aras\u0131nda 1.72 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.17-2.52, p = 0.006) olas\u0131l\u0131k oran\u0131 elde ettik. *1*1 homozigotlar\u0131n\u0131n *2*2 homozigotlar\u0131na g\u00f6re sistolik kan bas\u0131nc\u0131 7.44 mmHg (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 5.39-9.49, p = 1.1 x 10(-12)) daha y\u00fcksekti ve heterozigotlar\u0131n *2*2 homozigotlar\u0131na g\u00f6re 4.24 mmHg"}
{"_id":"3078080","title":"Rapid and Sensitive RT-QuIC Detection of Human Creutzfeldt-Jakob Disease Using Cerebrospinal Fluid","text":"H\u0131zl\u0131 ve kesin Creutzfeldt-Jakob hastal\u0131\u011f\u0131 (CJD) tan\u0131s\u0131, hasta bak\u0131m se\u00e7eneklerini de\u011ferlendirme ve bula\u015fma risklerini belirleme a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemlidir. Beyin omurilik s\u0131v\u0131s\u0131 (CSF) ve burun f\u0131r\u00e7alama \u00f6rneklerinde ger\u00e7ek zamanl\u0131 sars\u0131nt\u0131 ind\u00fcklenmi\u015f d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm (RT-QuIC) testleri, CJD'yi non-CJD durumlar\u0131ndan ay\u0131rt etmede de\u011ferli olsa da, 2,5 ila 5 g\u00fcn gerektirmi\u015ftir. Burada, analitik duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 iyile\u015ftirilmi\u015f bir RT-QuIC testi a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r; bu test, CSF \u00f6rneklerinde 4 ila 14 saat i\u00e7inde pozitif sonu\u00e7lar\u0131 belirlemi\u015ftir. Ayr\u0131ca, 11 CJD hastas\u0131 \u00fczerinde yap\u0131lan analiz, \u00f6nceki ko\u015fullarda 7'nin RT-QuIC pozitif oldu\u011funu, ancak yeni testle 10'unun pozitif oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Bu analizlerde ve daha fazlas\u0131nda, 48 sporadik CJD hastas\u0131ndan al\u0131nan CSF \u00f6rneklerinin 46's\u0131 pozitif, 39 non-CJD hastas\u0131ndan al\u0131nan \u00f6rneklerin tamam\u0131 negatif olarak tespit edilmi\u015ftir, bu da %95,8'lik bir tan\u0131sal duyarl\u0131l\u0131k ve %100'l\u00fck bir \u00f6zg\u00fcll\u00fck sa\u011flamaktad\u0131r. Bu ikinci nesil RT-QuIC testi, CJD hastalar\u0131n\u0131n beyin omurilik s\u0131v\u0131s\u0131 \u00f6rneklerinde prion tohumlar\u0131n\u0131 tespit etme h\u0131z\u0131n\u0131 ve duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Bu, h\u0131zl\u0131 ve do\u011fru ante mortem CJD tan\u0131s\u0131 beklentilerini art\u0131rmal\u0131d\u0131r. \u00d6NEML\u0130L\u0130K \u00c7e\u015fitli n\u00f6rodejeneratif protein katlanmas\u0131 hastal\u0131klar\u0131yla m\u00fccadelede erken ve do\u011fru tan\u0131n\u0131n uzun s\u00fcredir bir sorunu vard\u0131r. Bu sorun, insan prion hastal\u0131klar\u0131 gibi CJD i\u00e7in \u00f6zellikle \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc prionlar \u00f6l\u00fcmc\u00fcl, bula\u015f\u0131c\u0131 ve ola\u011fand\u0131\u015f\u0131 derecede dekontaminasyona diren\u00e7lidir. Son zamanlarda geli\u015ftirilen RT-QuIC testi, insan beyin omurilik s\u0131v\u0131s\u0131nda y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k ve \u00f6zg\u00fcll\u00fckle CJD'yi tespit etmeyi sa\u011flar ve ana tan\u0131sal ara\u00e7 olarak yayg\u0131n olarak uygulanmaktad\u0131r. Ancak, \u015fu anda uyguland\u0131\u011f\u0131 \u015fekilde, RT-QuIC 2,5 ila 5 g\u00fcn al\u0131r ve CJD vakalar\u0131n\u0131n %11 ila %23'\u00fcn\u00fc ka\u00e7\u0131r\u0131r. \u015eimdi, insan CSF'nin RT-QuIC analizini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirdik, b\u00f6ylece CJD ve non-CJD hastalar\u0131 birka\u00e7 saat i\u00e7inde,"}
{"_id":"3078550","title":"Wortmannin, a phosphoinositide 3-kinase inhibitor, selectively enhances cytotoxicity of receptor-directed-toxin chimeras in vitro and in vivo.","text":"\n## Arka Plan\nBaz\u0131 neoplastik h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n ligand-toksin kimeras\u0131na kar\u015f\u0131 direncinin artmas\u0131, kimera-receptor kompleksinin endositik olmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan lisozomal al\u0131m ve par\u00e7alanman\u0131n h\u0131z\u0131n\u0131n artmas\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Fosfodiesterin 3-kinaz (Pi 3-kinaz) aktivitesinin \u00f6zellikle endosomlardan lisozomlara i\u00e7sel ta\u015f\u0131ma rol oynad\u0131\u011f\u0131 bilindi\u011fi i\u00e7in, h\u00fccrelere Pi 3-kinaz inhibit\u00f6r\u00fc wortmannin'i maruz b\u0131rakmak, ligand-toksin kimeras\u0131n\u0131n sitotoksisitesini art\u0131rabilece\u011fini hipotezle\u015ftik.\n\n## Y\u00f6ntemler\nIn vitro, be\u015f resept\u00f6r y\u00f6nlendirilmi\u015f toksin kimeras\u0131n\u0131n (bFGF-SAP, bFGF-PE, aFGF-PE, HBEGF-SAP, bFGF-gelonin) ve bir immuntoksinin (11A8-SAP) sitotoksisitesi, insan neoplastik h\u00fccre hatlar\u0131 SK-MEL-5 (melanom), PA-1 (ovary teratokarsinomu), DU145 (prostat kanseri) ve MCF-7 (memeli kanseri) \u00fczerinde, Pi 3-kinaz inhibit\u00f6r\u00fc wortmannin varl\u0131\u011f\u0131nda veya yoklu\u011funda incelendi. In vivo, bir tedavi rejimi, haftada bir kez 4 hafta boyunca i.p. 1 veya 2 mg\/kg dozunda wortmannin ve i.v. 10 mikrogram\/kg dozunda bFGF-SAP'\u0131n kombinasyonunu, C3H\/HeN farelerinde implant edilmi\u015f FSallC far\u0131 fibrosarkomunun antitumor etkinli\u011fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011ferlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nPi 3-kinaz inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn (1-10 mikroM) rapor edilen Ki de\u011ferlerinden daha y\u00fcksek konsantrasyonlar\u0131nda, wortmannin, saporin veya gelonin kimeras\u0131yla birle\u015ftirildi\u011finde sitotoksisiteyi art\u0131rd\u0131, ancak Pseudomonas exotoxin kimeras\u0131yla birle\u015ftirildi\u011finde altadditif sitotoksisite g\u00f6sterdi. D\u00fc\u015f\u00fck nanomolar konsantrasyonlarda, Pi 3-kinaz inhibit\u00f6r\u00fc se\u00e7ici olarak (5-100 nM) incelendi\u011finde, wortmannin, bFGF-SAP'\u0131n sitotoksisitesini \u00fc\u00e7 h\u00fccre hatt"}
{"_id":"3083927","title":"Chronic stress, glucocorticoid receptor resistance, inflammation, and disease risk.","text":"Kronik stresin sonu\u00e7 olarak glukokortikoid resept\u00f6r direnci (GCR) yaratt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu direncin, iltihaplanma yan\u0131t\u0131n\u0131n a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesinde ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011fa yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6neren bir model \u00f6nermekteyiz. Burada, bu modeli iki viral zorlama \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda test ediyoruz. \u00c7al\u0131\u015fma 1'de, 276 sa\u011fl\u0131kl\u0131 yeti\u015fkin g\u00f6n\u00fcll\u00fcn\u00fcn stresli ya\u015fam olaylar\u0131, GCR ve kontrol de\u011fi\u015fkenleri dahil olmak \u00fczere temel antikor seviyeleri, ya\u015f, v\u00fccut kitle indeksi (BMI), mevsim, \u0131rk, cinsiyet, e\u011fitim ve vir\u00fcs t\u00fcr\u00fc gibi de\u011fi\u015fkenleri de\u011ferlendirdik. G\u00f6n\u00fcll\u00fcler daha sonra karantinaya al\u0131nd\u0131, iki farkl\u0131 rinovir\u00fcs\u00fcnden birine maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131 ve 5 g\u00fcn boyunca burun y\u0131kamalar\u0131 ile izlenerek viral izolasyon ve yayg\u0131n so\u011fuk alg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 belirtileri\/semptomlar\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesi yap\u0131ld\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma 2'de, ayn\u0131 kontrol de\u011fi\u015fkenlerini ve GCR'yi, daha sonra bir rinovir\u00fcs\u00fcne maruz b\u0131rak\u0131lan ve viral zorlamadan \u00f6nce ve sonra 5 g\u00fcn boyunca yerel (burun sekresyonlar\u0131nda) pro-enflamatuar sitokinlerin (IL-1\u03b2, TNF-\u03b1 ve IL-6) \u00fcretimini izlenen 79 konu \u00fczerinde de\u011ferlendirdik. \u00c7al\u0131\u015fma 1: Kontrol de\u011fi\u015fkenlerini ayarlad\u0131ktan sonra, uzun s\u00fcreli tehditkar bir stres deneyimine yak\u0131n zamanda maruz kalanlar GCR'ye sahipti ve GCR'li olanlar daha sonra so\u011fuk alg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 geli\u015ftirme riski alt\u0131ndayd\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma 2: \u00c7al\u0131\u015fma 1'de kullan\u0131lan ayn\u0131 kontrol de\u011fi\u015fkenleriyle, daha y\u00fcksek GCR, enfekte olmu\u015f konularda yerel pro-enflamatuar sitokinlerin daha fazla \u00fcretimini \u00f6ng\u00f6rd\u00fc. Bu veriler, kronik stresin GCR'ye yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu direncin iltihaplanman\u0131n uygun d\u00fczenlenmesini bozdu\u011funu \u00f6ne s\u00fcren bir modelin desteklendi\u011fini g\u00f6stermektedir. \u00c7\u00fcnk\u00fc iltihaplanma, bir\u00e7ok hastal\u0131\u011f\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131nda ve ilerlemesinde \u00f6nemli bir rol oynar, bu modelin stresin sa\u011fl\u0131\u011fa etkisini anlamada geni\u015f sonu\u00e7lar\u0131 olabilir."}
{"_id":"3085264","title":"Pituitary Adenylate Cyclase-Activating Polypeptide (PACAP), a Neuron-Derived Peptide Regulating Glial Glutamate Transport and Metabolism","text":"Beyinde, glutamat n\u00f6rotransmisyonu \u00f6ncelikle astrositlerin i\u00e7ine sinaptik olarak sal\u0131nan glutamatin h\u0131zl\u0131 al\u0131nmas\u0131 ile sonland\u0131r\u0131l\u0131r, bu da GLT-1 ve GLAST adl\u0131 sodyum ba\u011f\u0131ml\u0131 glutamat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 ve gl\u00fctamin sintaz (GS) enzimi taraf\u0131ndan glutamatin gl\u00fctamine'e d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesiyle ger\u00e7ekle\u015fir. Bug\u00fcne kadar, glutamat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n h\u0131zl\u0131 al\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftiren birka\u00e7 fakt\u00f6r belirlenmi\u015ftir; bunlar, post-translasyonel glutamat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n modifikasyonu ile ilgilidir. Glial glutamat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n ve GS'nin ifadesini etkileyen tek ko\u015ful, glia'n\u0131n n\u00f6ronlarla birlikte k\u00fclt\u00fcrlenmesidir. \u015eimdi, n\u00f6ronlar\u0131n glial glutamat d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc glikoz adenil siklas aktivite polipeptidi (PACAP) yoluyla d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Beyin kabu\u011funda, PACAP n\u00f6ronlar taraf\u0131ndan sentezlenir ve glutamat d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcnde rol oynayan astrosit alt pop\u00fclasyonuna etki eder. Astrositlere PACAP'\u0131n maruz kalmas\u0131, GLT-1, GLAST ve GS'nin ifadesini te\u015fvik ederek [(3)H]glutamat'\u0131n maksimum al\u0131m h\u0131z\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, n\u00f6ronlar taraf\u0131ndan ko\u015fullu ortama ba\u011fl\u0131 olarak glial glutamat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ifadesindeki uyar\u0131c\u0131 etkiler, PACAP inaktif eden antikorlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 veya PACAP resept\u00f6r\u00fc antagonisti PACAP 6-38'in varl\u0131\u011f\u0131nda azalt\u0131ld\u0131. PACAP'a kar\u015f\u0131, vasoaktif intestinal peptid (VIP) sadece belirgin olarak daha y\u00fcksek konsantrasyonlarda glutamat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ifadesini te\u015fvik etti, bu da PACAP'\u0131n glial glutamat d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc PAC1 resept\u00f6rleri yoluyla etkiledi\u011fini g\u00f6steriyor. PAC1 resept\u00f6r\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz A (PKA) aktivasyonu, GLAST'\u0131n ifadesini te\u015fvik etse de, GLT-1'in optimal ifadesini te\u015fvik etmek i\u00e7in PKA ve protein kinaz C (PKC) aktivasyonunun her ikisinin birlikte gerekli oldu\u011fu belirlendi. Farkl\u0131 PAC1 resept\u00f6r\u00fc izoformlar\u0131n\u0131n PKA ve PKC'yi farkl\u0131 seviyelerde aktive edebilmesi, bu bulgular\u0131n PACAP'\u0131n glial glutamat ta\u015f\u0131ma ve metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen karma\u015f\u0131k bir mekanizmaya i\u015faret etti\u011fini g\u00f6steriyor. Bu d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131n bozulmas\u0131, glut"}
{"_id":"3090454","title":"Factors influencing B lymphopoiesis after allogeneic hematopoietic cell transplantation.","text":"93 allograft al\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda, kemik ili\u011fi B h\u00fccre \u00f6nc\u00fcllerinin g\u00fcn 80 ve 365 \u00fczerindeki say\u0131lar\u0131, dola\u015f\u0131mdaki B h\u00fccre say\u0131lar\u0131yla korelasyon g\u00f6sterdi, bu da posttransplantasyon B h\u00fccre eksikli\u011finin en az\u0131ndan k\u0131smen, yeterli B lenfopoezisin olmamas\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. B lenfopoezisi etkileyebilecek fakt\u00f6rler de\u011ferlendirildi. G\u00fcn 30 ve 80'deki kemik ili\u011fi B h\u00fccre \u00f6nc\u00fcllerinin say\u0131s\u0131, \u015fiddetli akut graft-versus-host hastal\u0131\u011f\u0131 (GVHD) dereceleri 2-4 olan hastalarda, akut GVHD dereceleri 0-1 olan hastalara k\u0131yasla en az 4 kat daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. G\u00fcn 365'deki B h\u00fccre \u00f6nc\u00fcllerinin say\u0131s\u0131, geni\u015f kronik GVHD'li hastalarda, kronik GVHD'nin yok veya s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011fu hastalara k\u0131yasla 18 kat daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. B h\u00fccre \u00f6nc\u00fcllerinin say\u0131s\u0131, CD34 h\u00fccre dozu, nakil t\u00fcr\u00fc (kemik ili\u011fi veya kan k\u00f6k h\u00fccreleri), ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 ya\u015f\u0131 veya hasta ya\u015f\u0131 ile ili\u015fkili de\u011fildi. Sonu\u00e7 olarak, posttransplantasyon B h\u00fccre eksikli\u011fi, GVHD ve\/veya tedavisi taraf\u0131ndan B lenfopoezisinin bask\u0131lanmas\u0131ndan kaynaklan\u0131yor olabilir."}
{"_id":"3093512","title":"Genetic variants rs1994016 and rs3825807 in ADAMTS7 affect its mRNA expression in atherosclerotic occlusive peripheral arterial disease","text":"Periferik arter hastal\u0131\u011f\u0131 (PAD), periferik dola\u015f\u0131m\u0131 etkileyen bir vask\u00fcler hastal\u0131kt\u0131r. Son zamanlarda, genom-genel ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, ADAMTS7 (bir disintegrin ve metal proteaz ile trombospondin motif 7) i\u00e7indeki tek n\u00fckleotit polimorfizmlerinin (SNPs) aterosklerozla ili\u015fkisini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, periferik kan monon\u00fckleer h\u00fccreler (PBMC'ler) i\u00e7inde ADAMTS7 ifadesini belirlemek ve T\u00fcrk PAD hastalar\u0131nda ADAMTS7 rs1994016 ve rs3825807 polimorfizmlerinin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek, ayr\u0131ca PAD geli\u015fimi ile matris metaloproteinaz (MMP) seviyeleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemek ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00d6NTEM Bu vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, ADAMTS7 mRNA ve protein ifadesi, ters transkripsiyon nicel ger\u00e7ek zamanl\u0131 polimeraz zincir reaksiyonu (RT-qPCR) ve bat\u0131 blot kullan\u0131larak belirlendi, s\u0131ras\u0131yla. ADAMTS7 i\u00e7indeki rs1994016 ve rs3825807 varyantlar\u0131, 115 PAD hastas\u0131 ve 116 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol \u00fczerinde ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR ile belirlendi. Kan i\u00e7indeki dokuz MMP'nin seviyeleri, \u00e7oklu immunoassay sistemi kullan\u0131larak belirlendi. SONU\u00c7LAR ADAMTS7 mRNA seviyeleri, PAD hastalar\u0131nda kontrol grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 derecede y\u00fcksekti (t=-2.75, P=.007). PAD hastalar\u0131 ve kontrol grubu aras\u0131nda rs1994016 ve rs3825807'nin frekanslar\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu (P>.05). PAD hastalar\u0131nda, ADAMTS7 mRNA seviyeleri, rs1994016'n\u0131n CC genotipinde (t=-2.31, P=.026) ve rs3825807'nin TT genotipinde (t=-2.23, P=.032) anlaml\u0131 derecede artt\u0131. Ayr\u0131ca, PAD hastalar\u0131nda, MMP-1, MMP-3, MMP-7, MMP-10, MMP-12 ve MMP-13'\u00fcn kan i\u00e7indeki seviyeleri kontrol grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 derecede y\u00fcksekti (P<.05). SONU"}
{"_id":"3095620","title":"Distinct Parietal and Temporal Pathways to the Homologues of Broca's Area in the Monkey","text":"\u0130nsan ventrolateral frontal lobunun \u00f6n dil b\u00f6lgesi (Broca b\u00f6lgesi) olu\u015fturan iki farkl\u0131 mimari alan\u0131n (44 ve 45) homologlar\u0131 son zamanlarda maymun maymunda tespit edildi. Alt parietal lob ve yan temporal korteks b\u00f6lgesi ventrolateral frontal korteks'e projeksiyon yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 biliyoruz, ancak Broca b\u00f6lgesi homologlar\u0131n\u0131n maymun maymunda hangi birka\u00e7 korteks alan\u0131n\u0131n projeksiyon yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu projeksiyonlar\u0131n hangi beyaz madde yollar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini bilmiyoruz. Autoradiografik y\u00f6ntemi kullanarak, bu y\u00f6ntemin korteks alan\u0131n\u0131 (yani enjeksiyon yeri), beyaz madde i\u00e7indeki aksonlar\u0131n kesin yolunu ve belirli korteks alanlar\u0131na terminasyonunu belirlememize olanak tan\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131, parietal ve temporal ba\u011flant\u0131lar\u0131n 44 ve 45 alan\u0131n\u0131n (yani 45A ve 45B'nin) incelenmesi i\u00e7in kulland\u0131k. Sonu\u00e7lar, orta \u00fcst temporal b\u00f6lgede \u00e7e\u015fitli duyusal, \u00e7ok duyusal ve g\u00f6rsel ili\u015fkili korteks alanlar\u0131ndan kaynaklanan ventral temporo-frontal lif ak\u0131\u015f\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu aksonlar ekstrem kaps\u00fcl \u00fczerinden ge\u00e7er ve 45 alan\u0131na en g\u00fc\u00e7l\u00fc \u015fekilde hedeflenir, 44 alan\u0131na daha m\u00fctevaz\u0131 bir terminasyona sahiptir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, alt parietal lob ve biti\u015fik alt \u00fcst temporal sulkusun \u00e7e\u015fitli korteks alanlar\u0131ndan kaynaklanan bir dorsal akson ak\u0131\u015f\u0131, hem 44 hem de 45 alanlar\u0131na hedeflendi\u011fi bulundu. Bu aksonlar \u00fcst uzunluk fasik\u00fcl\u00fcnde ge\u00e7er, baz\u0131 aksonlar ise ventral alt parietal lob ve biti\u015fik \u00fcst temporal sulkus kemerinden kaynaklan\u0131r ve basit bir arcuat fasik\u00fcl olu\u015fturur. En \u00fcste yak\u0131n k\u0131s\u0131m olan alt parietal lobun korteksi, a\u011f\u0131z y\u00fcz kaslar\u0131n\u0131 kontrol eden ventral premotor korteks (ventral 6 alan\u0131) ile tercihen ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Orta k\u0131s\u0131m olan alt parietal lobun korteksi, hem 44 hem de 45 alanlar\u0131yla ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Bu bulgular, insan beyninin sol yar\u0131mk\u00fcresinde dil \u00fcretiminin \u00e7e\u015fitli y\u00f6nlerine uyarlanm\u0131\u015f olan ventrolateral frontal alanlar\u0131n\u0131n arka parietal ve temporal ba\u011flant\u0131lar\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Bu dil d\u0131\u015f\u0131, insan d\u0131\u015f\u0131 primat beyninde bulunan \u00f6nc\u00fcl devreler, insan beyninde de mevcuttur. Bu alanlar\u0131n insan beyninde dil kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in uyarlanmas\u0131n\u0131n olas\u0131 nedenleri tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r. Sonu\u00e7lar, Broca b\u00f6lgesinin \u00f6n dil \u00f6nc\u00fcl devreleri hakk\u0131nda yeni bir \u0131\u015f\u0131k tutar ve Broca'n\u0131n vent"}
{"_id":"3098821","title":"MIRA-seq for DNA methylation analysis of CpG islands","text":"AMA\u00c7: DNA metilasyonunun b\u00fct\u00fcn genom analizi i\u00e7in g\u00fcvenilir bir y\u00f6ntem geli\u015ftirmek. MALZEMELER VE Y\u00d6NTEMLER: Genom \u00f6l\u00e7ekli DNA metilasyon analizi, metil-CpG ba\u011flama proteinleri kullan\u0131larak zenginle\u015ftirme gibi afiniteli yakla\u015f\u0131mlar\u0131 i\u00e7erir. Bu y\u00f6ntemlerden biri, metil-CpG adas\u0131 kurtarma testi (MIRA), MBD2b-MBD3L1 kompleksinin y\u00fcksek afiniteli CpG metilasyonlu DNA'ya ba\u011flanmas\u0131 temelinde in\u015fa edilmi\u015ftir. Burada, MIRA'y\u0131 ve onu sonraki nesil dizileme platformlar\u0131yla (MIRA-seq) birle\u015ftirdi\u011fimiz ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir a\u00e7\u0131klama sunuyoruz. SONU\u00c7LAR: MIRA-seq'in performans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik ve verileri b\u00fct\u00fcn genom bis\u00fclfit dizilemesiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. SONU\u00c7: MIRA-seq, CpG zengin genomik b\u00f6lgelerde DNA metilasyonundaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 puanlamak i\u00e7in g\u00fcvenilir bir genom \u00f6l\u00e7ekli DNA metilasyon analizi platformudur. Y\u00f6ntem, primer veya sond tasar\u0131m\u0131yla s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fildir ve maliyet etkilidir."}
{"_id":"3099497","title":"How many images are in an auditory scene?","text":"E\u011fer bir i\u015fitme sahnesi bir\u00e7ok mekansal olarak ayr\u0131lm\u0131\u015f ses kayna\u011f\u0131ndan olu\u015fuyorsa, i\u015fitme sistemi ka\u00e7 tane ses kayna\u011f\u0131n\u0131 i\u015fleyebilir? Deneyim I, ayn\u0131 anda azim d\u00fczleminde ka\u00e7 tane konu\u015fma kayna\u011f\u0131n\u0131n lokalize edilebilece\u011fini belirledi. Farkl\u0131 kelimeler birden fazla hoparl\u00f6rden \u00e7al\u0131nd\u0131 ve dinleyiciler toplam ses kayna\u011f\u0131 say\u0131s\u0131n\u0131 ve bireysel konumlar\u0131n\u0131 bildirdiler. Deneyim II'de, birden fazla konu\u015fma kayna\u011f\u0131n\u0131n kar\u0131\u015f\u0131m\u0131nda tek bir konu\u015fma kayna\u011f\u0131n\u0131n lokalizasyonunun do\u011frulu\u011fu belirlendi. Mevcut ses kayna\u011f\u0131 k\u00fcmesine ek bir ses kayna\u011f\u0131 eklendi ve ek kaynak lokalize etmekle g\u00f6rev verildi. Deneyim III'te, deneyim I'deki ayar ve g\u00f6rev ayn\u0131yd\u0131, ancak sesler tonlard\u0131. Sonu\u00e7lar, dinleyicilerin alg\u0131layabildi\u011fi maksimum ses kayna\u011f\u0131 say\u0131s\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k d\u00f6rt ayr\u0131 konu\u015fma sinyali ve \u00fc\u00e7 tonlu sinyal ile s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Lokalizasyon hatalar\u0131, toplam ses kayna\u011f\u0131 say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131yla artt\u0131. D\u00f6rt veya daha fazla konu\u015fma kayna\u011f\u0131 zaten mevcutsa, ek bir kayna\u011f\u0131n lokalizasyonu i\u00e7in do\u011fruluk \u015fans seviyesine yak\u0131nd\u0131."}
{"_id":"3105781","title":"Mobilization of intracellular copper stores by the ctr2 vacuolar copper transporter.","text":"Kupru, transkripsiyon ve protein ta\u015f\u0131ma makinesine sinyal verme, oksidatif fosforlasyon, demir mobilizasyonu, n\u00f6ropeptit olgunla\u015fmas\u0131 ve normal geli\u015fim gibi s\u00fcre\u00e7lerde hayati bir rol oynar. \u0130\u00e7erideki iyonlar\u0131n mobilizasyonu, \u00f6rne\u011fin kalsiyum hakk\u0131nda \u00e7ok \u015fey biliniyor, ancak eukariotik h\u00fccrelerin i\u00e7erdeki kupru depolar\u0131n\u0131 nas\u0131l mobilize ettikleri hakk\u0131nda az bilgi mevcut. Saccharomyces cerevisiae'deki Ctr2 proteini, i\u00e7erdeki kupru depolar\u0131n\u0131 mobilize ederek biyo-kullan\u0131labilir kupru sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan bir mekanizma tarif ediyoruz. Ctr2, Ctr1 plazma zar\u0131 kupru ithalat\u00e7\u0131s\u0131na yap\u0131sal benzerlik g\u00f6sterir, ancak mikroskopik ve biyokimyasal fraksiyonasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, Ctr2'nin vak\u00fcol zar\u0131nda lokalize oldu\u011funu g\u00f6sterir. Ctr2'nin vak\u00fcol kupru depolar\u0131n\u0131, Ctr1 ve Ctr2 kupru ta\u015f\u0131ma ailesinin aras\u0131nda korunan amino asit kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131yla mobilize etti\u011fini g\u00f6steriyoruz ve ctr2 Delta mutasyonlar\u0131 vak\u00fcol kupru hiper-birikintisine neden oluyor. Ayr\u0131ca, plazma zar\u0131na yanl\u0131\u015f lokalize edilmi\u015f bir Ctr2 mutasyonu, d\u0131\u015f ortamdan kupru al\u0131m\u0131n\u0131 uyar\u0131yor, bu da Ctr2'nin kupru ta\u015f\u0131ma boyunca do\u011frudan bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekliyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, kupru mobilizasyonu i\u00e7in yeni bir mekanizma tan\u0131ml\u0131yor ve organizmalar\u0131n kupru yoksunlu\u011fu ile ba\u015fa \u00e7\u0131kmak i\u00e7in i\u00e7erdeki vesik\u00fcler depolar\u0131 kulland\u0131klar\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"3107733","title":"Peroxisomes Are Signaling Platforms for Antiviral Innate Immunity","text":"Peroksizomlar uzun zamand\u0131r memelilerin h\u00fccrelerinde \u00e7e\u015fitli metabolik aktiviteleri d\u00fczenlemede merkezi bir rol oynad\u0131klar\u0131 biliniyordu. Bu organeller, lipit ve reaktif oksijen t\u00fcrlerinin metabolizmas\u0131n\u0131 kontrol etmek i\u00e7in mitokondriyle birlikte \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Ancak, mitokondrilerin antiviral sinyal iletimi i\u00e7in \u00f6nemli bir yer olarak ortaya \u00e7\u0131karken, peroksizomlar\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunmas\u0131ndaki rol\u00fc bilinmemektedir. Burada, RIG-I benzeri resept\u00f6r (RLR) adapt\u00f6r proteini MAVS'in peroksizomlar ve mitokondrilerde bulundu\u011funu bildiriyoruz. Bulgular\u0131m\u0131z, peroksizomal ve mitokondriyal MAVS'in ard\u0131\u015f\u0131k olarak antiviral bir h\u00fccre durumu yaratt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Vir\u00fcs enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda, peroksizomal MAVS, k\u0131sa s\u00fcreli koruma sa\u011flayan savunma fakt\u00f6rlerinin h\u0131zl\u0131 ifadesini tetikler, oysa mitokondriyal MAVS, gecikmeli kinetiklere sahip bir interferon ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyal yolunu etkinle\u015ftirir, bu da antiviral yan\u0131t\u0131 art\u0131r\u0131r ve istikrarl\u0131 hale getirir. Interferon d\u00fczenleyici fakt\u00f6r IRF1, peroksizomal MAVS taraf\u0131ndan ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyalle\u015fmeyi d\u00fczenlemede kritik bir rol oynar. Bu sonu\u00e7lar, peroksizomlar\u0131n antiviral sinyal iletimi i\u00e7in \u00f6nemli bir yer oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"3112885","title":"Two-sided confidence intervals for the single proportion: comparison of seven methods. Stat. Med","text":"Basit aral\u0131k tahmini y\u00f6ntemleri, oranlar i\u00e7in k\u00f6t\u00fc kapsama ve a\u00e7\u0131k\u00e7a uygunsuz aral\u0131klar \u00fcretebilir. \u00c7e\u015fitli \u00f6nerilen y\u00f6ntemlerin de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in uygun kriterler \u015funlard\u0131r: elde edilen kapsama olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n nominal de\u011ferine yak\u0131nl\u0131\u011f\u0131; aral\u0131klar\u0131n \u00f6l\u00e7ek ortas\u0131na \u00e7ok yak\u0131n veya \u00e7ok uzak olmas\u0131; beklenen aral\u0131k geni\u015fli\u011fi; [0,1] d\u0131\u015f\u0131ndaki s\u0131n\u0131rlar veya s\u0131f\u0131r geni\u015fli\u011fi aral\u0131klar\u0131 gibi sapmalar\u0131n \u00f6nlenmesi; ve tablolar, yaz\u0131l\u0131m veya form\u00fcller arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kolay kullan\u0131m. Tek oran i\u00e7in yedi y\u00f6ntem, 96.000 parametre alan\u0131 noktas\u0131nda de\u011ferlendirildi. Kuyruk alanlar\u0131 temelinde aral\u0131klar ve daha basit puan y\u00f6ntemleri kullan\u0131m\u0131 \u00f6nerilir. Her durumda, nominal 1-alfa ile uyumlu minimum veya ortalama kapsama sa\u011flamay\u0131 ama\u00e7layan y\u00f6ntemler mevcuttur."}
{"_id":"3113630","title":"Nuclear accumulation of HDAC4 in ATM deficiency promotes neurodegeneration in ataxia-telangiectasia","text":"Ataksi telangiektazi, Atm geninin mutasyonu sonucu ortaya \u00e7\u0131kan bir n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131kt\u0131r. Burada, ataksi telangiektazi mutasyonu (ATM) eksikli\u011finin n\u00f6ronlarda histon deasetilaz 4 (HDAC4) n\u00fckleus birikimine neden oldu\u011funu ve n\u00f6rodejenerasyonu te\u015fvik etti\u011fini bildiriyoruz. N\u00fckleus HDAC4 kromatinle, ayr\u0131ca myositik enhans\u00f6r fakt\u00f6r\u00fc 2A (MEF2A) ve cAMP yan\u0131tl\u0131 element ba\u011flama proteini (CREB) ile ba\u011flan\u0131r, bu da histon deasetilaz\u0131na ve de\u011fi\u015ftirilmi\u015f n\u00f6ronal gen ifadelerine yol a\u00e7ar. HDAC4 aktivitesini veya n\u00fckleus birikimini engellemek, bu n\u00f6rodejeneratif de\u011fi\u015fiklikleri ve ATM eksikli\u011fi olan farelerin birka\u00e7 davran\u0131\u015fsal anormalitesini hafifletir ve kurtar\u0131r. Ancak, tam n\u00f6rodejenerasyonun kurtar\u0131lmas\u0131, ayn\u0131 zamanda HDAC4'\u00fcn sitoplazmada da bulunmas\u0131n\u0131 gerektirir, bu da ataksi telangiektazi fenotipinin hem sitoplazmik HDAC4'\u00fcn kayb\u0131ndan hem de n\u00fckleus birikiminden kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. HDAC4'\u00fcn sitoplazmada kalmas\u0131 i\u00e7in, fosforile edilmesi gerekir. HDAC4'\u00fcn fosfataz aktivitesi, protein fosfataz 2A (PP2A) taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir ve ATM ile medyasyon edilen fosforilasyon, PP2A aktivitesini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr. ATM eksikli\u011finde, artm\u0131\u015f PP2A aktivitesi, HDAC4'\u00fcn defosforile edilmesine ve HDAC4'\u00fcn n\u00fckleus birikimine yol a\u00e7ar. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, HDAC4'\u00fcn h\u00fccre i\u00e7i konumunun ataksi telangiektazi n\u00f6rodejenerasyonuna yol a\u00e7an olaylarda kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 tan\u0131mlar."}
{"_id":"3118719","title":"Regulation and function of the E-cadherin\/catenin complex in cells of the monocyte-macrophage lineage and DCs.","text":"E-kadherin, en \u00e7ok yap\u0131\u015fkan ba\u011flant\u0131 proteini olarak tan\u0131mlan\u0131r ve homotipik etkile\u015fimleriyle epitel bariyer fonksiyonunun korunmas\u0131na katk\u0131da bulunur. Epitel h\u00fccrelerinde, E-kadherinin sitoplazmik kuyru\u011fu, kateninlerle dinamik bir kompleks olu\u015fturur ve Wnt\/\u03b2-katenin, PI3K\/Akt, Rho GTPaz ve NF-\u03baB sinyalleme yollar\u0131n\u0131 d\u00fczenler. Son geli\u015fmeler, bu ba\u011flanma molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn monon\u00fckleer fagosit fonksiyonlar\u0131nda yeni ve kritik bir rol oldu\u011funu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. E-kadherin, Langerhans h\u00fccrelerinin olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 ve g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc d\u00fczenler ve ba\u011flanmas\u0131, kemik ili\u011fi kaynakl\u0131 dendritik h\u00fccrelerin (DC) tolerjenik duruma girmesini engeller. Bu ba\u011flamda, \u03b2-kateninin i\u015flevi, DC'lerin in vitro ve in vivo'da ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve tolerjeniklik aras\u0131ndaki dengeyi belirlemede kritik olabilir. Alternatif olarak aktive edilmi\u015f makrofajlar\u0131n ve osteoklastlar\u0131n birle\u015fimi de E-kadherine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, E-kadherin ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 CD103 ve KLRG1, DC, T ve NK h\u00fccre alt k\u00fcmelerinde ifade edilir ve E-kadherin'i ifade eden DC'ler ve makrofajlarla etkile\u015fimlerine katk\u0131da bulunur. Burada, bu merkezi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi d\u00fczenleyicilerinde E-kadherin ifadesinin d\u00fczenlenmesi, i\u015flevi ve sonu\u00e7lar\u0131 hakk\u0131nda tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"3127341","title":"Polymorphism and ligand dependent changes in human glucagon-like peptide-1 receptor (GLP-1R) function: allosteric rescue of loss of function mutation.","text":"Glukagon benzeri peptid-1 resept\u00f6r\u00fc (GLP-1R), tip 2 diyabet tedavisinde \u00f6nemli bir hedef olan ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen temel bir fizyolojik d\u00fczenleyicidir. Bununla birlikte, GLP-1R i\u015flevinin d\u00fczenlenmesi karma\u015f\u0131k olup, tam uzunlukta (1-37) ve k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f (7-37) GLP-1 formlar\u0131 da dahil olmak \u00fczere, resept\u00f6re ba\u011flanan birden fazla endojen peptid vard\u0131r. Bu peptidler, amidli formlarda (GLP-1(1-36)NH\u2082 ve GLP-1(7-36)NH\u2082) bulunabilir. Ayr\u0131ca, GLP-1R'nin d\u0131\u015fsal agonistleri, \u00f6rne\u011fin exendin-4 ve t\u00fcmosterik mod\u00fclat\u00f6r\u00fc, bile\u015fik 2 (6,7-dichloro-2-methylsulfonyl-3-tert-butylaminoquinoxaline) vard\u0131r. Bu ligand-receptor sisteminin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131, resept\u00f6rde da\u011f\u0131lm\u0131\u015f birden fazla tek n\u00fckleotit polimorfizminin (SNP) varl\u0131\u011f\u0131yla daha da artmaktad\u0131r. 10 GLP-1R SNP'sini inceledik ve bunlar\u0131 \u00fc\u00e7 fizyolojik olarak ilgili sinyal yolunda (cAMP birikimi, d\u0131\u015fsal sinyal d\u00fczenlenmi\u015f kinaz 1\/2 fosforilasyonu ve h\u00fccre i\u00e7i kalsiyum mobilizasyonu) karakterize ettik; ayr\u0131ca, ligand ba\u011flanmas\u0131 ve h\u00fccre y\u00fczeyinde resept\u00f6r ifadesi de belirlendi. Birden fazla SNP'nin hem ligand-hem de yolak-\u00f6zg\u00fc etkilerini g\u00f6sterdik; en dramatik etki, Met\u00b9\u2074\u2079 resept\u00f6r varyant\u0131nda g\u00f6zlemlendi. Met\u00b9\u2074\u2079 varyant\u0131nda, t\u00fcm yolaklar i\u00e7in peptit ind\u00fcklenen yan\u0131tlar se\u00e7ici olarak kayboldu, ancak k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl bile\u015fik 2'ye yan\u0131t korundu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Cys\u00b3\u00b3\u00b3 varyant\u0131nda, peptit yan\u0131tlar\u0131 korunurken, bile\u015fik 2'ye yan\u0131t zay\u0131flad\u0131. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, Met\u00b9\u2074\u2079 resept\u00f6r varyant\u0131ndaki peptit i\u015flevinin kayb\u0131, bile\u015fik 2 ile t\u00fcmosterik olarak kurtar\u0131labildi, bu da t\u00fcmosterik ila\u00e7lar\u0131n bu i\u015flev kayb\u0131 varyant\u0131n\u0131 tedavi etmek i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fi ilk kan\u0131t\u0131 sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"3140772","title":"Neuronal circuitry mechanism regulating adult quiescent neural stem cell fate decision","text":"Yeti\u015fkin n\u00f6rojenesi, \u00f6zel ni\u015flerde bulunan n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelerden kaynaklan\u0131r. N\u00f6ral aktivite ve deneyim, muhtemelen bu yerel ni\u015f \u00fczerinde etki ederek, yeti\u015fkin n\u00f6rojenesinin birden fazla a\u015famas\u0131n\u0131 d\u00fczenler; n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcl \u00e7o\u011falmas\u0131, yeni n\u00f6ron olgunla\u015fmas\u0131, sinaptik entegrasyon ve hayatta kalma. Yeti\u015fkin n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelere yerel n\u00f6ral devrelerin do\u011frudan etkisi olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Burada, yeti\u015fkin farenin hipokamp\u00fcs\u00fcnde, nestin ifade eden radyal glia benzeri uyku halindeki n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreler (RGL'ler), GABA (\u03b3-aminob\u00fctirik asit) n\u00f6rotransmiteri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u03b32 alt birim i\u00e7eren GABAA resept\u00f6rleri yoluyla tonik bir \u015fekilde yan\u0131t verdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bireysel RGL'lerin klonal analizi, \u03b32'nin ko\u015fullu silinmesinden sonra h\u0131zl\u0131 bir uyan\u0131\u015f ve artm\u0131\u015f simetrik kendini yenileme ortaya koydu. RGL'ler, parvalbumin ifade eden (PV+) sinir h\u00fccrelerinin terminallerine yak\u0131n konumda bulunur ve bu n\u00f6ronlardan sal\u0131nan GABA'ya tonik bir \u015fekilde yan\u0131t verir. Fonksiyonel olarak, dentat PV+ sinir h\u00fccrelerinin aktivitesini optogenetik olarak kontrol etmek, ancak somatostatin ifade eden veya vasoaktif intestinal polipeptid (VIP) ifade eden sinir h\u00fccrelerinin aktivitesini kontrol etmek, RGL'lerin uyan\u0131\u015f ve kendini yenileme modu aras\u0131nda se\u00e7imini belirleyebilir. Ayr\u0131ca, PV+ sinir h\u00fccrelerinin aktivitesi, sosyal izolasyon deneyimi sonras\u0131 RGL uyan\u0131\u015f\u0131n\u0131 geri kazan\u0131r; bu deneyim, RGL aktivitesini ve simetrik b\u00f6l\u00fcnmesini tetikler. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelerinin uyan\u0131\u015f ve kendini yenileme modunu n\u00f6ral aktivite ve deneyime yan\u0131t olarak d\u00fczenleyen bir ni\u015f h\u00fccre-sinyal-receptor \u00fc\u00e7l\u00fcs\u00fcn\u00fc ve yerel devre mekanizmas\u0131n\u0131 tan\u0131ml\u0131yor."}
{"_id":"3150030","title":"Global vitamin D levels in relation to age, gender, skin pigmentation and latitude: an ecologic meta-regression analysis","text":"K\u00fcresel \u00e7apta serum 25(OH)D durumunu incelemek amac\u0131yla bir meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Ortalama serum 25(OH)D seviyeleri 54 nmol\/l idi, kad\u0131nlar erkeklerden ve beyazlar di\u011fer etnik gruplardan daha y\u00fcksek seviyelere sahipti. Enlem ile serum 25(OH)D seviyeleri aras\u0131nda bir e\u011filim yoktu. Vitamin D eksikli\u011fi yayg\u0131n bir sorundu. D\u00fcnyan\u0131n d\u00f6rt bir yan\u0131ndaki yerli bireylerin vitamin D durumunu (serum 25-hidroksi-vitamin D [25(OH)D] olarak ifade edilir) inceledik. PubMed, Embase ve Web of Science veritabanlar\u0131ndan \"serum\", \"25-hidroksi-vitamin D\", \"kolekalfiferol\" ve \"insan\" terimleri kullan\u0131larak sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde 25(OH)D ile ilgili \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 toplayan meta-analiz ve meta-regresyon yapt\u0131k. Toplamda 394 \u00e7al\u0131\u015fma dahil edildi. Ortalama 25(OH)D seviyesi 54 nmol\/l (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 52-57 nmol\/l) idi. Kad\u0131nlar, erkeklerden hafif ancak anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek 25(OH)D seviyelerine sahipti ve beyazlar di\u011fer etnik gruplardan daha y\u00fcksek seviyelere sahipti. 25(OH)D seviyeleri, 15 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc bireylerde daha gen\u00e7 bireylerden daha y\u00fcksekti. D\u00fczeltilmemi\u015f olarak, enlem ile serum 25(OH)D seviyeleri aras\u0131nda anlaml\u0131 bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f yoktu (e\u015fikteki her derece kuzey veya g\u00fcney enleminde \u22120.03 \u00b1 0.12 nmol\/l e\u011fim, p = 0.8). Ancak, beyazlar i\u00e7in anlaml\u0131 bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f (\u22120.69 \u00b1 0.30 nmol\/l\/derece, p = 0.02) vard\u0131, ancak di\u011fer etnik gruplar i\u00e7in de\u011fil (0.03 \u00b1 0.39 nmol\/l\/derece, p = 0.14). Ya\u015f, cinsiyet ve etnik k\u00f6ken d\u00fczeltmelerinden sonra, 25(OH)D ve enlem aras\u0131nda genel bir korelasyon yoktu (\u22120.29 \u00b1 0.24 nmol\/l\/derece, p = 0.23). Enlem"}
{"_id":"3152612","title":"Identification and characterization of a novel monocyte\/macrophage differentiation-dependent gene that is responsive to lipopolysaccharide, ceramide, and lysophosphatidylcholine.","text":"\u0130nsan monon\u00fckleer fagositlerden farkl\u0131la\u015ft\u0131rma ba\u011f\u0131ml\u0131 bir cDNA (DIF-2), diferansiyel g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme y\u00f6ntemiyle izole edilmi\u015ftir. Tam uzunlukta cDNA klonlanm\u0131\u015f ve dizilenmi\u015ftir. DIF-2, 156 amino asitten olu\u015fur ve tahmin edilen izoelektrik nokta 8.84't\u00fcr. mRNA, taze izole edilmi\u015f monositlerde ifade edilir ve monositlerin farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131na maruz kald\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde indirgenir. Benzer bir farkl\u0131la\u015ft\u0131rma ba\u011f\u0131ml\u0131 indirgeme, normal hepatositlerde de g\u00f6zlemlenir, ancak undiferense edilmi\u015f HepG2 h\u00fccrelerine k\u0131yasla. Monositlerdeki mRNA ifadesi, lipopolisakkarit ve seramid gibi maddelere duyarl\u0131d\u0131r ve her ikisi de DIF-2 transkripsiyonunu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde art\u0131r\u0131rken, lizofosfatidilkolin daha zay\u0131f bir \u015fekilde DIF-2 ifadesini y\u00fckseltir. Daha \u00f6nce, bir DIF-2 homolog geni, serum b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc ind\u00fcklenebilir anl\u0131k erken gen olarak g\u00f6sterilen fare fibroblastlar\u0131ndan izole edilmi\u015ftir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, DIF-2'nin farkl\u0131la\u015ft\u0131rma s\u00fcre\u00e7lerinde d\u00fczenlenen ve lipopolisakkarit, seramid ve lizofosfatidilkoline kar\u015f\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde duyarl\u0131 bir gen oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"3153673","title":"A Novel 3-Hydroxysteroid Dehydrogenase That Regulates Reproductive Development and Longevity","text":"Hayvanc\u0131l\u0131\u011f\u0131n \u00f6mr\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyen endojen k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl metabolitleri, sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6mr\u00fc etkilemek i\u00e7in yeni bir yol olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. C. elegans'ta, dafachronik asit (DAs) ad\u0131 verilen, safra asidi benzeri steroidler, geli\u015fimin zamanlamas\u0131n\u0131 ve \u00f6mr\u00fc, korunmu\u015f n\u00fckleer hormon resept\u00f6r\u00fc DAF-12 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla d\u00fczenler, bu da memelilerin sterol ile d\u00fczenlenmi\u015f resept\u00f6rleri LXR ve FXR'nin bir homologudur. Metabolik genetik, k\u00fctle spektrometresi ve biyokimyasal yakla\u015f\u0131mlar kullanarak, DAs biyosentezinde yeni aktiviteler belirledik ve evrimsel olarak korunmu\u015f bir k\u0131sa zincir dehidrojenaz, DHS-16'y\u0131, yeni bir 3-hidroksisteroid dehidrojenaz olarak karakterize ettik. DA \u00fcretimini d\u00fczenleyerek, DHS-16, gonad'dan gelen sinyallere yan\u0131t olarak \u00f6mr\u00fc y\u00f6neten DAF-12 aktivitesini kontrol eder. C. elegans safra asidi biyosentez yollar\u0131n\u0131 ayd\u0131nlatt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, di\u011fer hayvanlarda yeni ligandlar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra \u00e7arp\u0131c\u0131 biyokimyasal korelasyonlar\u0131n da m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funu ortaya koyuyoruz, bu da metazoanlarda \u00f6mr\u00fc manip\u00fcle etmek i\u00e7in yeni hedefler ayd\u0131nlatabilir."}
{"_id":"3154880","title":"An Argonaute transports siRNAs from the cytoplasm to the nucleus.","text":"Ribon\u00fckleoprotein kompleksleri, Argonaute benzeri proteinler ve k\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fczenleyici RNA'lardan olu\u015fur ve geni\u015f bir biyolojik s\u00fcre\u00e7te i\u015flev g\u00f6r\u00fcrler. Bu k\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fczenleyici RNA'lar\u0131n \u00e7o\u011fu, en az\u0131ndan bir k\u0131sm\u0131n\u0131n \u00e7ekirde\u011fin i\u00e7inde \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fclmektedir. Caenorhabditis elegans'\u0131n \u00e7ekirdeklerinde RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) i\u00e7in gerekli fakt\u00f6rleri belirlemek amac\u0131yla bir genetik ekran ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve Argonaute proteini NRDE-3'\u00fc tan\u0131mlad\u0131k. K\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA'lar\u0131 (siRNA'lar) yoksa, NRDE-3 sitoplazmada kal\u0131r. NRDE-3, sitoplazmada RNA ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA polimerazlar\u0131n\u0131n mesajc\u0131 RNA \u015fablonlar\u0131 \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 ve \u00e7ekirdek i\u00e7ine yeniden da\u011f\u0131ld\u0131\u011f\u0131 siRNA'lar\u0131 ba\u011flar. NRDE-3'\u00fcn \u00e7ekirdek i\u00e7ine yeniden da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, i\u015flevsel bir \u00e7ekirdek yerelle\u015ftirme sinyali gerektirir, \u00e7ekirdekteki RNAi i\u00e7in gereklidir ve NRDE-3'\u00fcn \u00e7ekirdekte bulunan yeni transkriptlerle ili\u015fkili olmas\u0131na neden olur. Bu nedenle, belirli Argonaute proteinleri, belirli s\u0131n\u0131flar\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fczenleyici RNA'lar\u0131 farkl\u0131 h\u00fccresel b\u00f6l\u00fcmlere ta\u015f\u0131yabilir ve gen ifadelerini d\u00fczenleyebilir."}
{"_id":"3155374","title":"Phosphatidylinositol 4,5-Bisphosphate Functions as a Second Messenger that Regulates Cytoskeleton\u2013Plasma Membrane Adhesion","text":"Plazma zar\u0131yla sitoplazma iskeleti aras\u0131ndaki ba\u011flay\u0131c\u0131 etkile\u015fimler, h\u00fccre \u015fekilleri, h\u00fccre s\u00fcre\u00e7lerinin olu\u015fumu, h\u00fccre hareketi ve endositoz gibi h\u00fccre fonksiyonlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlar. Burada, optik tuzak kuvvet \u00f6l\u00e7\u00fcmleri kullanarak ve plazma zar\u0131nda fosfatidylinositol 4,5-bisfosfat (PIP2) adl\u0131 ikinci mesajc\u0131n\u0131n, sitoplazma iskeleti ve plazma zar\u0131 aras\u0131ndaki yap\u0131\u015fma enerjisini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Receptor uyar\u0131lar\u0131, PIP2'yi hidrolize eder ve bu da yap\u0131\u015fma enerjisini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr; bu s\u00fcre\u00e7, PH alanlar\u0131n\u0131 ifade ederek veya plazma zar\u0131na 5'-PIP2-fosfataz hedefleyerek, PIP2 konsantrasyonunu se\u00e7ici olarak d\u00fc\u015f\u00fcrerek taklit edilebilir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, plazma zar\u0131ndaki PIP2'nin dinamik zar fonksiyonlar\u0131n\u0131 ve h\u00fccre \u015feklinin yerel olarak art\u0131r\u0131lmas\u0131 ve azalt\u0131lmas\u0131 yoluyla kontrol etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"3155731","title":"Tissue-resident memory T cells: local specialists in immune defence","text":"T h\u00fccreleri enfeksiyon ve kanser kar\u015f\u0131s\u0131nda koruma sa\u011flamada kritik roller oynar. Hat\u0131rlama T h\u00fccrelerinin v\u00fccudun farkl\u0131 b\u00f6lgelerinde dola\u015f\u0131m\u0131, onlar\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k korumas\u0131 sa\u011flamadaki kapasitelerinin temelini olu\u015fturur, ancak \u00e7al\u0131\u015fmalar baz\u0131 hat\u0131rlama T h\u00fccrelerinin benzersiz dokuya \u00f6zg\u00fc alt k\u00fcmelere uzmanla\u015fmas\u0131n\u0131n, ev sahibine b\u00f6lgesel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k konusunda g\u00fc\u00e7lendirme sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Son y\u0131llarda, dokuya \u00f6zg\u00fc T h\u00fccre geli\u015fimi ve i\u015flevi konusunda anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131zda \u00f6nemli ilerlemeler kaydedildi, bu da potansiyel olarak a\u015f\u0131 tasar\u0131m\u0131n\u0131 etkileyebilecek g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k mekanizmalar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu inceleme, bu alandaki \u00f6nemli geli\u015fmeleri ve ortaya \u00e7\u0131kan kavramlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131r, v\u00fccudun farkl\u0131 dokular\u0131nda dokuya \u00f6zg\u00fc hat\u0131rlama T h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve koruyucu i\u015flevleri hakk\u0131nda bilinenleri \u00f6zetler ve bu konudaki temel soru i\u015faretlerini vurgular."}
{"_id":"3173489","title":"Defective replication stress response inhibits lymphomagenesis and impairs lymphocyte reconstitution","text":"DNA replikasyon stresi, kanserde genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131na neden olur. Ancak, replikasyon stresi yan\u0131t\u0131n\u0131n malignanlerin geli\u015fimine katk\u0131s\u0131 hala \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f bir konudur. Replikasyon stresi yan\u0131t\u0131 proteini SMARCAL1, DNA replikasyon kolu istikrar\u0131n\u0131 sa\u011flar ve replikasyon kolunun \u00e7\u00f6kmesini \u00f6nler, bu da DNA k\u0131r\u0131klar\u0131 ve apoptozise neden olur. SMARCAL1'in kol gerileme\/yeniden yap\u0131land\u0131rma i\u015flevleri ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f olsa da, replikasyon stresi ve kanserlerde in vivo i\u015flevleri net de\u011fildir. Gamma radyasyonu (IR) ile ind\u00fcklenen replikasyon stresi i\u00e7in bir T h\u00fccre l\u00f6semi faresi modeli kullanarak, bir veya her iki SMARCAL1 alelinin eksikli\u011fi olan farelerde lenfomagenezde \u00f6nemli bir inhibisyon g\u00f6zlemledik. \u00d6nemli olan, SMARCAL1 eksikli\u011fi olan farelerin d\u00f6rtte biri t\u00fcm\u00f6r geli\u015fmedi. Ayr\u0131ca, SMARCAL1 eksikli\u011fi olan farelerin hematopoetik k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccreleri (HSPC) ve geli\u015fen timositler, IR'den sonra proliferasyon patlamas\u0131nda artan DNA hasar\u0131 ve apoptoz g\u00f6sterdi ve IR'den sonra timusu yeniden doldurma yetene\u011fi bozuldu. Ayr\u0131ca, SMARCAL1 eksikli\u011fi olan fareler, di\u011fer replikasyon stresi uyaranlar\u0131na kar\u015f\u0131 HSPC'de \u00f6nemli kusurlar g\u00f6sterdi. Bu nedenle, verilerimiz, DNA replikasyon stresi yan\u0131t\u0131n\u0131n ve \u00f6zellikle SMARCAL1'in hematopoetik h\u00fccre hayatta kalmas\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimi \u00fczerindeki kritik i\u015flevini ortaya koymaktad\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z ayr\u0131ca, SMARCAL1 mutasyonlar\u0131 olan bireylerde g\u00f6zlemlenen imm\u00fcn yetmezli\u011fe \u00f6nemli bir i\u00e7g\u00f6r\u00fc sa\u011flamaktad\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu, HSPC kusurunu \u00f6nermektedir."}
{"_id":"3174305","title":"Human DNA methylomes at base resolution show widespread epigenomic differences","text":"DNA sitozin metilasyonu, gen d\u00fczenlemesi, geli\u015fim ve hastal\u0131k gibi h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lerde kritik roller oynayan merkezi bir epigenetik modifikasyondur. Burada, insan embriyosal k\u00f6k h\u00fccreleri ve fet\u00fcs fibroblastlar\u0131 i\u00e7in ilk genom \u00e7ap\u0131nda, tek baz \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcndeki metilasyona sahip sitozin haritalar\u0131n\u0131 sunuyoruz, ayr\u0131ca mRNA ve k\u00fc\u00e7\u00fck RNA transkriptom bile\u015fenleri, birka\u00e7 histon modifikasyonu ve birka\u00e7 anahtar d\u00fczenleyici fakt\u00f6r i\u00e7in DNA-protein etkile\u015fim siteleri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 analizler. \u0130ki genom aras\u0131nda sitozin metilasyonunun bile\u015fimi ve d\u00fczenlenmesinde yayg\u0131n farkl\u0131l\u0131klar tespit edildi. Embriyosal k\u00f6k h\u00fccrelerinde tespit edilen metilasyonun neredeyse d\u00f6rtte biri, CG ba\u011flam\u0131nda de\u011fildi, bu da embriyosal k\u00f6k h\u00fccrelerin gen d\u00fczenlemede farkl\u0131 metilasyon mekanizmalar\u0131n\u0131 kullanabilece\u011fini g\u00f6steriyor. Non-CG ba\u011flam\u0131ndaki metilasyon, gen g\u00f6vdesinde zenginle\u015fti ve protein ba\u011flama siteleri ve d\u00fczenleyicilerde azald\u0131. Non-CG metilasyonu, embriyosal k\u00f6k h\u00fccrelerinin ind\u00fcklenen farkl\u0131la\u015fmas\u0131yla kayboldu ve ind\u00fcklenen \u00e7oklu potansiyel h\u00fccrelerde geri kazan\u0131ld\u0131. Pluripotans\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmay\u0131 i\u00e7eren y\u00fczlerce farkl\u0131 metilasyon b\u00f6lgesi belirledik ve fibroblastlarda yayg\u0131n olarak azalan metilasyon seviyeleri, daha d\u00fc\u015f\u00fck transkripsiyonel aktiviteyle ili\u015fkilendirildi. Bu referans epigenomlar, insan hastal\u0131\u011f\u0131 ve geli\u015fimde bu kritik epigenetik modifikasyonu ara\u015ft\u0131ran gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in bir temel olu\u015fturuyor."}
{"_id":"3190689","title":"Laparoscopic adhesiolysis in patients with chronic abdominal pain: a blinded randomised controlled multi-centre trial.","text":"Arka plan Kronik kar\u0131n a\u011fr\u0131s\u0131 i\u00e7in laparoskopik adhezioliz tart\u0131\u015fmal\u0131 ve kan\u0131t temelli de\u011fildir. Hipotezimizin test edilmesini ama\u00e7lad\u0131k ki laparoskopik adhezioliz, adhezyonlar\u0131 ve kronik kar\u0131n a\u011fr\u0131s\u0131 olan hastalarda \u00f6nemli a\u011fr\u0131 hafifletmesine ve ya\u015fam kalitesinin iyile\u015fmesine yol a\u00e7ar.\n\nY\u00f6ntemler Kronik kar\u0131n a\u011fr\u0131s\u0131 i\u00e7in tan\u0131sal laparoskopi ge\u00e7iren hastalar, adhezyonlara atfedilen kronik kar\u0131n a\u011fr\u0131lar\u0131n\u0131n di\u011fer nedenleri d\u0131\u015flanm\u0131\u015f hastalard\u0131. Tan\u0131sal laparoskopi s\u0131ras\u0131nda adhezyonlar onaylan\u0131rsa, hastalar ya laparoskopik adhezioliz ya da tedavi edilmeme grubuna rastgele atan\u0131r. Tedavi atamas\u0131 hastalardan gizlenmi\u015f ve de\u011ferlendiriciler hastalar\u0131n tedavisi ve sonucu hakk\u0131nda habersizdi. A\u011fr\u0131, 1 y\u0131l boyunca g\u00f6rsel analog skor (VAS) puan\u0131 (0-100 \u00f6l\u00e7e\u011fi), a\u011fr\u0131 de\u011fi\u015fikli\u011fi skoru, a\u011fr\u0131 kesicilerin kullan\u0131m\u0131 ve ya\u015fam kalitesi puan\u0131 ile de\u011ferlendirildi. Analiz, niyetin uygulanmas\u0131 ile yap\u0131ld\u0131.\n\nBulgular Tan\u0131sal laparoskopi i\u00e7in kay\u0131tl\u0131 116 hastadan, 100'\u00fc ya laparoskopik adhezioliz (52) ya da tedavi edilmeme (48) grubuna rastgele atanm\u0131\u015ft\u0131. Her iki grup da \u00f6nemli a\u011fr\u0131 hafifletmesi ve ya\u015fam kalitesinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015fmesi rapor etti, ancak gruplar aras\u0131nda bir fark yoktu (12. ayda baz \u00e7izgiden ortalama de\u011fi\u015fim VAS puan\u0131: fark 3 puan, p=0.53; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 -7 ila 13).\n\nYorumlama Laparoskopik adhezioliz kronik kar\u0131n a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131 hafifletir, ancak tan\u0131sal laparoskopi tek ba\u015f\u0131na daha faydal\u0131 de\u011fildir. Bu nedenle, adhezyonlar\u0131 olan kronik kar\u0131n a\u011fr\u0131s\u0131 olan hastalarda laparoskopik adhezioliz \u00f6nerilemez."}
{"_id":"3202143","title":"Insulin Signaling and Dietary Restriction Differentially Influence the Decline of Learning and Memory with Age","text":"Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 t\u00fcm gerilemelerden haf\u0131za kayb\u0131 en y\u0131k\u0131c\u0131 olan\u0131d\u0131r. Uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc art\u0131ran ko\u015fullar belirlenmi\u015f olsa da, bu uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck te\u015fvik eden fakt\u00f6rlerin \u00f6\u011frenme ve haf\u0131za \u00fczerindeki etkileri bilinmemektedir. Burada, C. elegans ins\u00fclin\/IGF-1 resept\u00f6r\u00fc mutasyonu olan daf-2'nin erken yeti\u015fkinlikte haf\u0131za performans\u0131n\u0131 iyile\u015ftirdi\u011fini ve ya\u015fla birlikte \u00f6\u011frenme yetene\u011fini daha iyi korudu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ancak \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, uzun s\u00fcreli haf\u0131zada ya\u015fla birlikte uzama g\u00f6stermiyor. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, eat-2 mutasyonu, Beslenme K\u0131s\u0131tlamas\u0131 (DR) modeli, gen\u00e7 yeti\u015fkinlikte uzun s\u00fcreli haf\u0131zay\u0131 bozarken, ya\u015fla birlikte bu haf\u0131za seviyesini daha uzun koruyor. crh-1'i, C. elegans'\u0131n CREB transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn homologu olarak bulduk, uzun s\u00fcreli ili\u015fkili haf\u0131zaya ihtiya\u00e7 duyar, ancak \u00f6\u011frenme veya k\u0131sa s\u00fcreli haf\u0131za i\u00e7in de\u011fil. crh-1'in ifadesi ya\u015fla birlikte azal\u0131r ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck mutasyonlar\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir, ve CREB ifadesi ve aktivitesi haf\u0131za performans\u0131yla ili\u015fkilidir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, belirli uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck tedavilerinin \u00f6\u011frenme ve haf\u0131za gibi ya\u015fla birlikte gerileyen bili\u015fsel i\u015flevler \u00fczerinde acil ve uzun s\u00fcreli etkilere sahip oldu\u011funu, bu i\u015flevlerin \u00f6\u011frenme ve haf\u0131za i\u00e7in gerekli olan h\u0131z s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 genlerin d\u00fczenlemesi yoluyla oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"3203590","title":"Unique response pathways are established by allosteric interactions among nuclear hormone receptors","text":"Heterodimerizasyon, eukariotik transkripsiyon fakt\u00f6rleri aras\u0131nda yayg\u0131n bir paradigmad\u0131r. 9-cis retinoik asit resept\u00f6r\u00fc (RXR), tiroid hormonu resept\u00f6r\u00fc (T3R) ve retinoik asit resept\u00f6r\u00fc (RAR) gibi birka\u00e7 n\u00fckleer resept\u00f6r\u00fcn ortak heterodimerizasyon orta\u011f\u0131 olarak hizmet eder. Bu, bu komplekslerin \u00e7ift hormonal duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131 sorusunu do\u011furur. Her resept\u00f6r\u00fcn tek ba\u015f\u0131na veya heterodimerik bir orta\u011fa ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda transkripsiyonel \u00f6zelliklerini incelemek i\u00e7in bir strateji geli\u015ftirdik. Bulgular\u0131m\u0131z, T3R-RXR ve RAR-RXR heterodimerlerinde RXR'nin i\u00e7sel ba\u011flanma \u00f6zelliklerinin gizlendi\u011fini g\u00f6sterir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, RXR, NGFI-B\/Nurr1 yetim resept\u00f6rlerle birlikte DNA'ya ba\u011flanmayan bir ko-fakt\u00f6r olarak aktif olur. RXR'nin NGFI-B\/Nurr1 ile heterodimerize edilmesi, yeni bir hormon ba\u011f\u0131ml\u0131 kompleks olu\u015fturur. Bu bulgular, heterodimerler aras\u0131nda allosterik etkile\u015fimler, benzersiz \u00f6zelliklere sahip komplekslerin olu\u015fumuna yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. \u00d6nerimiz, allosteri, hormon yan\u0131t a\u011flar\u0131nda \u00e7e\u015fitlili\u011fin olu\u015fmas\u0131nda kritik bir \u00f6zellik oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndedir."}
{"_id":"3205945","title":"Midlife and Late\u2010Life Vascular Risk Factors and White Matter Microstructural Integrity: The Atherosclerosis Risk in Communities Neurocognitive Study","text":"\n# Arka Plan\nBeyin omurilik g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (DTI) \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, beyaz madde (WM) mikro yap\u0131sal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn, WM hiperintensiteleri yerine daha erken WM hasar\u0131n\u0131n g\u00f6stergesi olarak g\u00f6r\u00fcnmektedir; ancak, k\u00f6t\u00fc WM mikro yap\u0131sal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc ile ili\u015fkili risk fakt\u00f6rleri belirlenmemi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, orta ya\u015fta ve ge\u00e7 ya\u015fta vask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerinin, ge\u00e7 ya\u015fta WM mikro yap\u0131sal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc ile ili\u015fkisini nicel olarak inceler.\n\n# Y\u00f6ntem ve Bulgular\nARIC (Atherosclerosis Risk in Communities Study) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan 1851 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n verilerini kulland\u0131k, bu kat\u0131l\u0131mc\u0131lar 3T manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, DTI de dahil olmak \u00fczere, ARIC-NCS (ARIC N\u00f6rokognitif \u00c7al\u0131\u015fma) kapsam\u0131nda tamamlad\u0131lar. ARIC ziyaret 5'te (2011-2013, 67-90 ya\u015flar\u0131, ge\u00e7 ya\u015fta, ARIC-NCS ile e\u015f zamanl\u0131) elde edilen b\u00f6lgesel ve genel WM ortalama yay\u0131lma ve fraksiyonel anizotropi \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini, ARIC ziyaret 5'te ARIC kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131 i\u00e7in, orta ya\u015fta (1987-1989, 44-65 ya\u015flar\u0131) ve ARIC ziyaret 5'te (2011-2013, 67-90 ya\u015flar\u0131, ge\u00e7 ya\u015fta) al\u0131nan kan ya\u011flar\u0131, glikoz ve kan bas\u0131nc\u0131 ile ili\u015fkilendirdik. Ayr\u0131ca, bu ili\u015fkilerin WM hiperintensite hacimlerini ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak veya de\u011fi\u015ftirerek etkiledi\u011fini de inceledik. Orta ya\u015fta ve ge\u00e7 ya\u015fta y\u00fcksek kan bas\u0131nc\u0131 ve orta ya\u015fta y\u00fcksek glikoz seviyeleri, ge\u00e7 ya\u015fta daha k\u00f6t\u00fc WM mikro yap\u0131sal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc ile ili\u015fkiliydi. Bu ili\u015fkiler, WM hiperintensite derecesinden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131 ve glikoz ile WM mikro yap\u0131sal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc aras\u0131ndaki ili\u015fki, en az WM hiperintensitesi olan ki\u015filerde daha g\u00fc\u00e7l\u00fc g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Lipitlerle WM mikro yap\u0131sal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc aras\u0131ndaki olumsuz ili\u015fki i\u00e7in \u00e7ok az destek vard\u0131.\n\n# Sonu\u00e7\nHem orta ya\u015fta hem de ge\u00e7 ya\u015fta hipertansiyon ve orta ya\u015fta y\u00fcksek glikoz seviyeleri, ge\u00e7 ya\u015fta daha k\u00f6t\u00fc WM mikro yap\u0131sal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc ile ili\u015fkilidir."}
{"_id":"3210545","title":"KRAS gene amplification and overexpression but not mutation associates with aggressive and metastatic endometrial cancer","text":"Arka plan: Endometrial kanserlerin \u00fc\u00e7te ikisi erken a\u015famada tedavi edilir. Bununla birlikte, bu hastalar\u0131n %15-20'si tekrarlamaya u\u011frar ve sistemik tedaviler \u00fczerinde \u00e7ok az etki g\u00f6sterir. Homo sapiens v-Ki-ras2 Kirsten rat sarcoma viral onkogen homologu (KRAS) mutasyonlar\u0131n\u0131n insan kanserlerinin t\u00fcm\u00f6rjenizinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir, ancak endometrial kanserlerde KRAS durumunun klinik \u00f6nemi hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgi vard\u0131r. Y\u00f6ntemler: Endometrial kanserlerde KRAS mutasyonlar\u0131 ve kopya say\u0131s\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri ile ilgili gen ekspresyonu b\u00fct\u00fcnc\u00fcl ve entegre bir karakterizasyonu, klinik ve histopatolojik verilerle ili\u015fkilendirdik. Bir birincil ara\u015ft\u0131rma seti ve klinik do\u011frulama seti uygulad\u0131k, toplamda 414 birincil t\u00fcm\u00f6r ve 61 metastatik lezyon i\u00e7eriyordu. Sonu\u00e7lar: KRAS'\u0131n amplifikasyonu ve kazanc\u0131, birincil lezyonlar\u0131n %3'\u00fcnde ve metastatik lezyonlar\u0131n %18'inde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7la ili\u015fkilendirildi, y\u00fcksek Uluslararas\u0131 Jinekoloji ve Obstetrik Federasyonu a\u015famas\u0131, non-endometrioid alt tip, y\u00fcksek dereceli, aneuploidi, resept\u00f6r kayb\u0131 ve y\u00fcksek KRAS mRNA seviyeleri de dahil olmak \u00fczere. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, KRAS mutasyonlar\u0131 birincil lezyonlar\u0131n %14,7'sinde bulundu ve metastatik lezyonlarda artmad\u0131, sonu\u00e7 \u00fczerinde etki etmedi, ancak endometrioid alt tip, d\u00fc\u015f\u00fck dereceli ve obezite ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkiliydi. Sonu\u00e7: Bu sonu\u00e7lar, endometrial kanser hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ilerlemesinde KRAS amplifikasyonu ve KRAS mRNA ifadesinin, birincil lezyonlardan metastatik lezyonlara artarak \u00f6nemli oldu\u011funu desteklemektedir."}
{"_id":"3215494","title":"Hyperhomocysteinemia and atherosclerotic vascular disease: pathophysiology, screening, and treatment. off.","text":"Son zamanlarda, hiperhomokisteinemi, aterosklerotik vask\u00fcler hastal\u0131k i\u00e7in \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fc olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu makale, homokistein metabolizmas\u0131, hiperhomokisteinemi nedenleri, bu bozuklu\u011fun patofizyolojik bulgular\u0131 ve homokistein ile vask\u00fcler hastal\u0131k \u00fczerine epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 inceler. Vask\u00fcler hastal\u0131k riski y\u00fcksek olan hastalar veya homokistein metabolizmas\u0131 bozukluklar\u0131 olan hastalar i\u00e7in hiperhomokisteinemi taramas\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir. Vask\u00fcler hastal\u0131klar\u0131n primer \u00f6nlenmesi i\u00e7in, 14 mikromol\/L veya daha y\u00fcksek homokistein seviyelerine sahip hastalar\u0131n tedavisi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir. \u0130kincil \u00f6nleme i\u00e7in, 11 mikromol\/L veya daha y\u00fcksek homokistein seviyelerine sahip hastalar\u0131n tedavisi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir. Tedavi, en uygun \u015fekilde, 400-1000 mikrogram folik asit takviyesi ve en az 400 mikrogram folat i\u00e7eren y\u00fcksek doyarl\u0131 \u00e7ok vitamin takviyesi \u015feklinde uygulan\u0131r. Baz\u0131 hastalarda, daha y\u00fcksek dozlarda folik asit ve siyanokobalamin takviyeleri gerekebilir. \u00d6nceden klinik deneme verileri mevcut olana kadar, bu muhafazakar \u00f6neriler, hiperhomokisteinemi hastalar\u0131n\u0131n te\u015fhisi, de\u011ferlendirmesi ve tedavisinde g\u00fcvenli, etkili ve kan\u0131tlanm\u0131\u015f bir yakla\u015f\u0131m sa\u011flar."}
{"_id":"3222122","title":"Best--worst scaling: What it can do for health care research and how to do it.","text":"\"Bak\u0131m kalitesinin bekleme s\u00fcresinden daha \u00e7ok de\u011fer g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc\" t\u00fcr\u00fcnden ifadeler, geleneksel diskret tercih deneyi (DCE) parametrelerinden kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalarla ne desteklenebilir ne de \u00e7\u00fcr\u00fct\u00fclebilir. En iyi-en k\u00f6t\u00fc \u00f6l\u00e7ekleme bu sorunu a\u015fabilir \u00e7\u00fcnk\u00fc yan\u0131t\u00e7\u0131lardan farkl\u0131 bir tercih g\u00f6revi yapmalar\u0131n\u0131 ister. Ancak, en iyi-en k\u00f6t\u00fc g\u00f6revin do\u011fas\u0131 genellikle anla\u015f\u0131l\u0131r olsa da, en iyi-en k\u00f6t\u00fc tercih deneyinin tasar\u0131m\u0131 ve analizi ile ilgili bir dizi sorun daha fazla a\u00e7\u0131kl\u0131\u011fa ihtiya\u00e7 duyar. Bu makale, bu t\u00fcr verilerin nas\u0131l toplanaca\u011f\u0131n\u0131 ve analiz edilece\u011fini g\u00f6sterir ve bir ya\u015fam kalitesi pilot \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 kullanarak en iyi-en k\u00f6t\u00fc g\u00f6revlerin kullan\u0131m\u0131yla daha zengin i\u00e7g\u00f6r\u00fcler nas\u0131l elde edilebilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"3222187","title":"Genetic variants and non-genetic factors predict circulating vitamin D levels in Hispanic and non-Hispanic White women: the Breast Cancer Health Disparities Study.","text":"Genom geni\u015flikli ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 (GWAS), Avrupa pop\u00fclasyonlar\u0131nda kan dola\u015f\u0131m\u0131nda 25-hidroksivitamin D (25(OH)D) seviyeleri ile ili\u015fkili yayg\u0131n polimorfizmleri tan\u0131mlad\u0131. Bu GWAS sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 tekrarlamak i\u00e7in, bu b\u00f6lgelerden alt\u0131 se\u00e7ilmi\u015f polimorfizmi ve kan dola\u015f\u0131m\u0131nda 25(OH)D seviyeleri aras\u0131ndaki ili\u015fkisini, 1605 Hispanik kad\u0131n (629 ABD Hispanikleri ve 976 Meksikal\u0131lar) ve 354 olmayan Hispanik Beyaz (NHW) kad\u0131n \u00fczerinde inceledik. Ayr\u0131ca, bu varyantlar ve bilinen kan dola\u015f\u0131m\u0131nda 25(OH)D seviyelerini etkileyen di\u011fer fakt\u00f6rler aras\u0131ndaki olas\u0131 etkile\u015fimleri de de\u011ferlendirdik; bunlar v\u00fccut kitle indeksi (BMI), g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131 maruziyeti ve diyetten ve takviyelerden al\u0131nan vitamin D al\u0131m\u0131d\u0131r. \u0130ki GC polimorfizminin (rs7041 ve rs2282679) k\u00fc\u00e7\u00fck alelleri, hem Hispanik hem de NHW kad\u0131nlarda daha d\u00fc\u015f\u00fck 25(OH)D seviyeleri ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. CYP2R1 polimorfizminin, rs2060793, her iki grupta da 25(OH)D seviyeleri ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. CYP24A1'deki polimorfizmler i\u00e7in anlaml\u0131 bir ili\u015fki bulamad\u0131k. Hispanik kontrollerde, 25(OH)D seviyeleri, NADSYN1\/DHCR7 b\u00f6lgesinde rs12785878T ve rs1790349G haplotipi ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. GC rs2282679 ve BMI aras\u0131ndaki ve rs12785878 ile a\u00e7\u0131k havada ge\u00e7irilen s\u00fcre aras\u0131ndaki anlaml\u0131 etkile\u015fimler g\u00f6zlemlendi. Bu sonu\u00e7lar, kan dola\u015f\u0131m\u0131nda 25(OH)D seviyelerindeki bireysel de\u011fi\u015fkenli\u011fe katk\u0131da bulunan yayg\u0131n genetik varyantlara dair ek destek sa\u011flar. G\u00f6zlenen SNP'ler ve di\u011fer fakt\u00f6rler aras\u0131ndaki etkile\u015fimler, onaylanmas\u0131 gereken bir konudur."}
{"_id":"3230361","title":"Generation and characterization of methyl-lysine histone antibodies.","text":"Yay\u0131mlama \u00d6zeti Bu b\u00f6l\u00fcm, metilize edilmi\u015f H3-K9 konumuna kar\u015f\u0131 y\u00f6nlendirilen \"histon\" ad\u0131 verilen tav\u015fan poliklonal antikorlar\u0131n geli\u015fimi ve karakterizasyonu \u00f6zetini sunar. Peptit tasar\u0131m\u0131, tav\u015fan a\u015f\u0131lamalar\u0131 ve metil-lisin histon antikorlar\u0131n\u0131n kalite kontrol protokollerini sa\u011flar, ard\u0131ndan bu antikorlar\u0131n in vivo karakterizasyonu, wt ve Suv39h histon metiltransferaz (HMT) mutasyonlu far\u0131 h\u00fccrelerinde inter- ve metafaz kromatininde dolayl\u0131 IF kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirilir. Histon amino u\u00e7lar\u0131 (ta\u00e7lar) n\u00fckleozom \u00e7ekirde\u011finden d\u0131\u015far\u0131 sarkar ve post-translasyonel modifikasyonlara tabi tutulur, bunlar aras\u0131nda asetilasyon (lisin kal\u0131nt\u0131lar\u0131 \u00fczerinde), fosforilasyon (serin ve treonin kal\u0131nt\u0131lar\u0131 \u00fczerinde), metilasyon (lisin ve arginin kal\u0131nt\u0131lar\u0131 \u00fczerinde), ubikuitinasyon (lisin kal\u0131nt\u0131lar\u0131 \u00fczerinde) ve ADP-ribosilasyon (glutamik asit kal\u0131nt\u0131lar\u0131 \u00fczerinde) bulunur. Yap\u0131sal rollerinin yan\u0131 s\u0131ra, histonlar gen ifadesini d\u00fczenleyerek alttaki n\u00fckleozomal \u015fablona eri\u015fimi kontrol eden \u00f6nemli i\u015flevler g\u00f6r\u00fcrler. Kesinlikle, y\u00fcksek kaliteli, konum-\u00f6zg\u00fc metil-lisin histon antikorlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesi, epigenetik bilginin daha da \u00e7\u00f6z\u00fclmesinde \u00f6nemli ara\u00e7lar sa\u011flayabilir, bu bilgi k\u0131smen, histon amino u\u00e7lar\u0131ndaki se\u00e7ici lisina kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n farkl\u0131 metilasyon durumlar\u0131 taraf\u0131ndan dizinlenir. Bir kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 analiz, mevcut metil-lisin histon antikorlar\u0131n\u0131n \u00f6zg\u00fcll\u00fck ve aviditesinde \u00f6nemli tutars\u0131zl\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6sterir ve bu antikorlar\u0131n kapsaml\u0131 kalite kontrol\u00fcne ihtiya\u00e7 duydu\u011funu vurgular, b\u00f6ylece deneysel veriler, histon lisina metilasyonunun kusursuz karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen do\u011fru yorumlanabilir."}
{"_id":"3230557","title":"The Hallmarks of Aging","text":"Ya\u015flanma, fizyolojik b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn kademeli kayb\u0131 ile karakterize edilir, bu da i\u015flev bozuklu\u011funa ve \u00f6l\u00fcme kar\u015f\u0131 artan k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011fa yol a\u00e7ar. Bu bozulma, kanser, diyabet, kardiyovask\u00fcler bozukluklar ve n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar da dahil olmak \u00fczere insan patolojilerinin ana risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Son y\u0131llarda ya\u015flanma ara\u015ft\u0131rmas\u0131, \u00f6zellikle evrim boyunca korunan genetik yollar ve biyokimyasal s\u00fcre\u00e7lerin ya\u015flanma h\u0131z\u0131n\u0131 kontrol etti\u011fi ke\u015ffedildi\u011finden bu yana muazzam bir ilerleme kaydetti. Bu inceleme, farkl\u0131 organizmalarda ya\u015flanman\u0131n ortak belirleyicilerini temsil eden dokuz ge\u00e7ici belirtiyi s\u0131ralar, \u00f6zellikle memelilerin ya\u015flanmas\u0131na \u00f6zel vurgu yapar. Bu belirti; genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131, telomere a\u015f\u0131nmas\u0131, epigenetik de\u011fi\u015fiklikler, proteostaz kayb\u0131, d\u00fczenlenmemi\u015f besin alg\u0131lama, mitokondriyal i\u015flev bozuklu\u011fu, h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131, k\u00f6k h\u00fccre t\u00fckenmesi ve h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fimdeki de\u011fi\u015fikliklerdir. \u00d6nemli bir zorluk, aday belirti aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131lar\u0131 ve ya\u015flanmaya katk\u0131lar\u0131n\u0131 ay\u0131rt etmektir, nihai hedeften ise ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek ve yan etkiler en aza indirmek i\u00e7in farmas\u00f6tik hedefler belirlemektir."}
{"_id":"3270834","title":"A sensitive mass spectrometry platform identifies metabolic changes of life history traits in C. elegans","text":"A\u015f\u0131r\u0131 besin metabolizmas\u0131 ya\u015flanman\u0131n bir belirleyicisidir ve \u00f6zellikle C. elegans'\u0131 bir model olarak kullanarak, altta yatan genetik ve besinsel \u00e7er\u00e7eve h\u0131zla ortaya \u00e7\u0131kar\u0131lmaktad\u0131r. Bununla birlikte, C. elegans'\u0131n ya\u015fam tarihi bozulmalar\u0131n\u0131n do\u011frudan metabolik sonu\u00e7lar\u0131 hala netle\u015ftirilmemi\u015ftir. Metabolomik alan\u0131ndaki son geli\u015fmelere dayanarak, b\u00fcy\u00fck metabolit s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in hassas k\u00fctle spektrometresi (MS) platformunu optimize ettik ve do\u011frulad\u0131k ve onu ya\u015f ve diyetle ilgili de\u011fi\u015fiklikleri incelemek i\u00e7in kulland\u0131k. Bu platform, 2500 solucanda 600'den fazla metaboliti tespit etme imkan\u0131 sa\u011flayarak, solucan\u0131n ya\u015fam tarihi boyunca ya\u011f asitleri, amino asitleri ve fosfolipidlerde belirgin de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6zlemlememize olanak tan\u0131d\u0131. Bu de\u011fi\u015fiklikler, germ-line'den ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131. Solucanlar, erken yeti\u015fkinlikten sonra \u00e7arp\u0131c\u0131 bir lipit metabolizmas\u0131 de\u011fi\u015fiminden ge\u00e7ti ve bu de\u011fi\u015fim en az\u0131ndan k\u0131smen AAK-2\/AMPK metabolik d\u00fczenleyicisi taraf\u0131ndan kontrol ediliyordu. \u00c7o\u011fu amino asit geli\u015fimin zirvesindeydi, ancak aspartik asit ve glisin, ya\u015fl\u0131 solucanlarda birikmi\u015fti. Diyet m\u00fcdahalesi de solucan\u0131n metabolit profillerini etkiledi ve d\u00fczenleme, metabolit s\u0131n\u0131f\u0131na g\u00f6re son derece \u00f6zg\u00fcnd\u00fc. Bu MS tabanl\u0131 y\u00f6ntemler, ya\u015flanma ve metabolizma odakl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in solucanda metabolomik incelemeler yapmak i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc ara\u00e7lard\u0131r."}
{"_id":"3272084","title":"Characterisation of antibiotic prescriptions for acute respiratory tract infections in Danish general practice: a retrospective registry based cohort study","text":"Antibiyotiklerin uygunsuz kullan\u0131m\u0131, artan antimikrobiyal diren\u00e7 oranlar\u0131na katk\u0131da bulunuyor. Birka\u00e7 Danimarka k\u0131lavuzu, genel uygulamada akut solunum yolu enfeksiyonlar\u0131 i\u00e7in antibiyotik re\u00e7ete etmede ak\u0131lc\u0131 re\u00e7ete uygulamalar\u0131n\u0131 te\u015fvik etmek amac\u0131yla yay\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak bu \u00f6nerilerin takip edilip edilmedi\u011fi belirsizdir. Akut solunum yolu enfeksiyonlar\u0131 i\u00e7in elektronik re\u00e7etelerde, klinik g\u00f6stergelerle etiketlenmi\u015f antibiyotik re\u00e7etelerinin yap\u0131s\u0131n\u0131 karakterize etmeyi ama\u00e7lad\u0131k. 2012 Temmuz ve 2013 Haziran tarihleri aras\u0131nda Danimarka genel uygulamas\u0131nda 456.532 antibiyotik re\u00e7etesi verildi. En yayg\u0131n g\u00f6sterge pn\u00f6moni ile 178.354 re\u00e7ete (39%) verildi, ard\u0131ndan akut farenjit (21%) ve akut orta kulak iltihab\u0131 (19%) geldi. Toplamda, penisilin V, t\u00fcm g\u00f6stergeler i\u00e7in re\u00e7etelerin %58'ini olu\u015fturdu, ard\u0131ndan makrolidler (%18) ve amoksisilin (%15) geldi. \u0130kinci s\u0131ra ajanlar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131, t\u00fcm g\u00f6stergeler i\u00e7in ya\u015fla artt\u0131 ve 75 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc hastalarda re\u00e7etelerin %40'dan fazlas\u0131n\u0131 olu\u015fturdu. Kad\u0131nlar, klinik g\u00f6stergeye bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n antibiyotik re\u00e7ete edilmede daha s\u0131k\u0131yd\u0131. Bu, akut solunum yolu enfeksiyonlar\u0131 i\u00e7in antibiyotik re\u00e7ete kal\u0131plar\u0131n\u0131 karakterize eden ilk Danimarka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r. Bulgular, penisilin V'nin, Danimarka genel uygulamas\u0131nda akut solunum yolu enfeksiyonu olan hastalar\u0131n tedavisi i\u00e7in en yayg\u0131n olarak re\u00e7ete edilen antibiyotik ajan oldu\u011funu teyit ediyor. Bununla birlikte, makrolidler ve amoksisilin ile veya klavulanik asit ile birlikte amoksisilin gibi ikinci s\u0131ra ajanlar\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 kullan\u0131m\u0131 var. \u00d6zellikle pn\u00f6moni, akut orta kulak iltihab\u0131 ve akut rinosin\u00fcsit i\u00e7in antibiyotik re\u00e7eteleme kalitesini iyile\u015ftirmeye y\u00f6nelik stratejiler gerekiyor. SOLUNUM YOLU ENFEKS\u0130YONLARININ \u0130ZLENMES\u0130: Danimarka genel uygulamas\u0131nda farkl\u0131 solunum yolu enfeksiyonlar\u0131 i\u00e7in antibiyotik re\u00e7eteleme k\u0131lavuzlar\u0131na daha iyi uyulmas\u0131 gerekiyor. Antibiyotiklerin a\u015f\u0131r\u0131 kullan\u0131m\u0131, \u00f6zellikle"}
{"_id":"3285059","title":"Lack of Skeletal Muscle IL-6 Affects Pyruvate Dehydrogenase Activity at Rest and during Prolonged Exercise","text":"Pyruvik asit dehidrojenaz (PDH), kasl\u0131 kas\u0131n substrat kullan\u0131m\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde kritik bir rol oynar. Egzersiz s\u0131ras\u0131nda kasl\u0131 kaslarda il-6, s\u00fcreye ba\u011fl\u0131 olarak \u00fcretilir ve t\u00fcm v\u00fccut ya\u011f asit oksidasyonunu, kasl\u0131 kaslardaki glikoz al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131 ve beslenmi\u015f farelerde kasl\u0131 kaslardaki PDHa aktivitesini azaltt\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kasl\u0131 kaslardaki il-6'n\u0131n egzersizle ili\u015fkili PDH d\u00fczenlenmesine nas\u0131l katk\u0131da bulundu\u011funu incelemekti. Kasl\u0131 kaslara \u00f6zg\u00fc il-6 geni silinmi\u015f (il-6 MKO) fareler ve floxed yavrular\u0131 (kontrol) tek bir egzersiz seans\u0131 i\u00e7in 10, 60 veya 120 dakika boyunca ko\u015fu band\u0131nda egzersiz yapt\u0131lar, her genotipin dinlenmi\u015f fareleri de temel kontroller olarak hizmet etti. Solunum de\u011fi\u015fim oran\u0131 (RER) genel olarak (P<0.05) il-6 MKO farelerde kontrol farelerden daha y\u00fcksekti, 120 dakika boyunca ko\u015fu band\u0131nda egzersiz yap\u0131l\u0131rken, RER egzersizden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak her iki genotipte de azald\u0131. AMPK ve ACC fosforilasyonu da egzersizden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak her iki genotipte de artt\u0131. PDHa aktivitesi, kontrol farelerde 10 ve 60 dakika egzersiz s\u0131ras\u0131nda dinlenme d\u00f6nemine k\u0131yasla daha y\u00fcksekti (P<0.05), ancak il-6 MKO farelerde de\u011fi\u015fmedi. Ayr\u0131ca, PDHa aktivitesi dinlenme ve 60 dakika egzersiz s\u0131ras\u0131nda il-6 MKO farelerde kontrol farelerden daha y\u00fcksekti (P<0.05). PDH fosforilasyonu veya asetilasyonu, genotip farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 PDHa aktivitesinde a\u00e7\u0131klamad\u0131. Bu, kasl\u0131 kaslardaki il-6'n\u0131n dinlenme ve uzun s\u00fcreli egzersiz s\u0131ras\u0131nda PDH d\u00fczenlenmesine katk\u0131da bulundu\u011funa dair kan\u0131t sa\u011flar ve kasl\u0131 kaslardaki il-6'n\u0131n normalde uzun s\u00fcreli egzersiz s\u0131ras\u0131nda karbonhidrat kullan\u0131m\u0131n\u0131, PDH \u00fczerindeki etkilerine ba\u011fl\u0131 olarak bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131na dair bir \u00f6neri sunar."}
{"_id":"3285322","title":"Clinical and pathologic characteristics of patients with BRCA-positive and BRCA-negative breast cancer.","text":"AMA\u00c7 BRCA1 ve BRCA2 genlerindeki mutasyonlar, meme kanseri geli\u015fme riskini art\u0131r\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, BRCA mutasyonlar\u0131 olan ve olmayan hastalarda t\u00fcm\u00f6r patolojik \u00f6zellikleri ve klinik \u00f6zelliklerin farkl\u0131l\u0131\u011f\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledik.\n\nHASTALAR VE Y\u00d6NTEM 1997-2006 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda BRCA mutasyonlar\u0131 i\u00e7in genetik testten ge\u00e7en 491 meme kanseri hastas\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00f6r patolojik \u00f6zellikleri ve klinik \u00f6zellikleri incelendi. T\u0131bbi kay\u0131tlar\u0131n retrospektif incelemesi, etnik k\u00f6ken, ya\u015f ve tan\u0131 an\u0131ndaki klinik evre, do\u011fumda ya\u015f, tam s\u00fcreli gebelik say\u0131s\u0131, oral kontraseptif ve hormon de\u011fi\u015ftirme tedavisi kullan\u0131m\u0131 ve BRCA mutasyon durumu gibi klinik \u00f6zellikleri belirlemek i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. T\u00fcm\u00f6r patolojisi, histolojik tip, t\u00fcm\u00f6r derecesi ve \u00f6strojen resept\u00f6r\u00fc, progesteron resept\u00f6r\u00fc ve HER-2\/neu durumu gibi \u00f6zellikleri belirlemek i\u00e7in incelendi.\n\nSONU\u00c7lar 491 meme kanseri hastas\u0131ndan 391'i BRCA negatif, 86's\u0131 BRCA pozitif olarak belirlendi. Triple-negatif meme kanseri (yani \u00f6strojen resept\u00f6r\u00fc, progesteron resept\u00f6r\u00fc ve HER-2\/neu durumu negatif olan) BRCA1 pozitif hastalarda %57,1, BRCA2 pozitif hastalarda %23,3 ve BRCA negatif hastalarda %13,8 oran\u0131nda te\u015fhis edildi. BRCA1 mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131, di\u011fer iki gruba k\u0131yasla daha y\u00fcksek n\u00fckleer dereceli t\u00fcm\u00f6rlere sahipti (P < .001). Triple-negatif kanser hastalar\u0131 aras\u0131nda, BRCA2 mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131, BRCA1 mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 ve BRCA negatif hastalara k\u0131yasla tan\u0131 an\u0131nda daha ya\u015fl\u0131lard\u0131 (P < .01).\n\nSONU\u00c7 Bu sonu\u00e7lar, BRCA1 ile ili\u015fkili t\u00fcm\u00f6rlerin, triple-negatif ve non-triple-negatif olmak \u00fczere iki ayr\u0131 gruba ayr\u0131labilir oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar, BRCA1 mutasyonlar\u0131 ve triple-negatif meme kanseri olan hastalar\u0131n, benzer t\u00fcm\u00f6r patolojisi olan BRCA negatif hastalara k\u0131yasla tedaviye daha iyi yan\u0131t verip vermedi\u011fini belirlemeye \u00e7al\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"3308636","title":"Interferons: Success in anti-viral immunotherapy.","text":"\u0130nterferonlar (IFN'ler), y\u00fczeydeki h\u00fccre resept\u00f6rleri yap\u0131lar\u0131na g\u00f6re \u00fc\u00e7 gruba ayr\u0131lan, g\u00fc\u00e7l\u00fc antiviral aktivitelere sahip glikoproteinler olup, istilac\u0131 patojenlere kar\u015f\u0131 ev sahibi savunman\u0131n ilk hatlar\u0131n\u0131 olu\u015ftururlar. Bu proteinler, Tip I, II ve III IFN'ler olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131l\u0131r. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerini d\u00fczenlemedeki yetenekleri nedeniyle, kronik vir\u00fcs enfeksiyonlar\u0131n\u0131n kontrol\u00fcnde \u00e7ekici tedavi se\u00e7enekleri haline geldiler. Di\u011fer ila\u00e7larla birlikte, Tip I IFN'ler, Hepatit C (HCV) ve Hepatit B (HBV) enfeksiyonlar\u0131n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131nda \"standart tedavi\" olarak kabul edilirken, Tip III IFN, Tip III klinik denemelerde HCV enfeksiyonu tedavisinde umut verici sonu\u00e7lar g\u00f6stermi\u015ftir. Bununla birlikte, etkili olmalar\u0131na ra\u011fmen, IFN'leri tedavi olarak kullanmak dikkatli olunmas\u0131n\u0131 gerektirir. IFN'ler o kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc sitokinlerdir ki, geni\u015f bir h\u00fccre tipini etkiler; bu nedenle, hastalar genellikle rahats\u0131z edici semptomlar ya\u015far ve bir k\u0131s\u0131m hasta sistemik etkilerden muzdarip olur. Bu nedenle, IFN ile tedavi g\u00f6ren hastalarda s\u00fcrekli izleme, vir\u00fcs enfeksiyonunu bask\u0131lamak ve ya\u015fam kalitesini korumak gibi tedavi hedeflerine ula\u015fmak i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"3315558","title":"Genetic analysis of human obesity in an Italian sample.","text":"Aosta (Kuzey \u0130talya) k\u00f6kenli n\u00fckleer ailelerden olu\u015fan bir \u00f6rneklem \u00fczerinde obeziteye katk\u0131da bulunan genetik fakt\u00f6rlerin analizi yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Aileler, ilkokul \u00e7a\u011f\u0131ndaki t\u00fcm obez \u00e7ocuklar\u0131n \u00f6n incelemesinde obez olarak kabul edilen ebeveyn ve karde\u015flerden olu\u015fmaktayd\u0131 ve benzer bir \u00f6rneklemde obez olmayan \u00e7ocuklar ve aileleri de yer almaktayd\u0131. Bu ailelerin say\u0131s\u0131 s\u0131ras\u0131yla 67 ve 112'dir. Obeziteye genetik katk\u0131y\u0131 incelemek ve \u00f6zellikle bask\u0131n b\u00fcy\u00fck bir genin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla \u00e7e\u015fitli testler uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, genetik fakt\u00f6rlerin kesinlikle mevcut oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Birka\u00e7 analiz, zay\u0131f etkili bir bask\u0131n b\u00fcy\u00fck genin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"3321943","title":"The non-coding RNA landscape of human hematopoiesis and leukemia","text":"G\u00f6n\u00fcll\u00fc RNA'lar, gen ifadesi ve h\u00fccre kader kararlar\u0131 \u00fczerinde kritik d\u00fczenleyiciler olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, normal ve malign insan hematopoezis s\u0131ras\u0131nda g\u00f6n\u00fcll\u00fc RNA'lar\u0131n ifade desenleri ve d\u00fczenleyici i\u015flevleri tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, insan hematopoetik sistemin g\u00f6n\u00fcll\u00fc RNA manzaras\u0131n\u0131 tan\u0131mlayan kapsaml\u0131 bir kaynak sunuyoruz. Her kan h\u00fccresi pop\u00fclasyonu i\u00e7in son derece spesifik g\u00f6n\u00fcll\u00fc RNA ifade portrelerine dayanarak, gran\u00fclositlerde LINC00173 gibi benzersiz parmak izi g\u00f6n\u00fcll\u00fc RNA'lar\u0131 tan\u0131ml\u0131yoruz ve bunlar\u0131 kan homeostaz\u0131na dahil olan kritik d\u00fczenleyici devrelerle ili\u015fkilendiriyoruz. Akut myeloid l\u00f6semi \u00f6rneklerini manzaraya dahil ettikten sonra, akut myeloid l\u00f6semi blastlar\u0131 ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 hematopoetik k\u00f6k h\u00fccreler aras\u0131nda payla\u015f\u0131lan, prognostik olarak ilgili g\u00f6n\u00fcll\u00fc RNA k\u00f6k h\u00fccre imzalar\u0131n\u0131 daha da ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yoruz. Bulgular\u0131m\u0131z, insan kan hiyerar\u015fisinin olu\u015fumu ve korunmas\u0131nda g\u00f6n\u00fcll\u00fc transkriptomun \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r. Mikro-RNA'lar, hematopoezis ve l\u00f6seminin d\u00fczenlenmesinde bilinen d\u00fczenleyicilerdir, ancak uzun g\u00f6n\u00fcll\u00fc RNA'lar\u0131n rol\u00fc daha az net. Burada yazarlar, insan hematopoetik sistemin g\u00f6n\u00fcll\u00fc RNA ifade manzaras\u0131n\u0131 sunuyor ve insan kan hiyerar\u015fisinin olu\u015fumu ve korunmas\u0131ndaki rollerini vurguluyorlar."}
{"_id":"3329824","title":"Incidence and risk of central nervous system metastases as site of first recurrence in patients with HER2-positive breast cancer treated with adjuvant trastuzumab.","text":"ARKA PLAN Merkezi sinir sistemi (MSS) hastal\u0131\u011f\u0131, adjuvant trastuzumab maruziyetinden sonra ilk geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn yeri olarak bildirilmi\u015ftir. HER2 pozitif meme kanseri hastalar\u0131nda adjuvant trastuzumab uygulamas\u0131n\u0131n etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in kapsaml\u0131 bir meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Y\u00d6NTEM Elveri\u015fli \u00e7al\u0131\u015fmalar, HER2 pozitif meme kanseri hastalar\u0131na 1 y\u0131l boyunca adjuvant trastuzumab uygulanan ve hastal\u0131\u011f\u0131n ilk geri d\u00f6n\u00fc\u015f yeri olarak MSS metastazlar\u0131n\u0131 bildiren rastgele kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmalard\u0131r. \u0130statistiksel analizler, sabit etkiler ters varyans ve rastgele etkiler modelleri kullan\u0131larak inceme, g\u00f6reli risk (GR) ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (GI) hesaplamak i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Toplam 9020 hasta dahil edildi. Adjuvant trastuzumab alan HER2 pozitif hastalarda hastal\u0131\u011f\u0131n ilk geri d\u00f6n\u00fc\u015f yeri olarak MSS metastazlar\u0131n\u0131n inceme oran\u0131 %2.56 ( %95 CI 2.07% - 3.01%) iken, adjuvant trastuzumab almayan HER2 pozitif hastalarda bu oran %1.94 ( %95 CI 1.54% - 2.38%) idi. Trastuzumab tedavisi alan hastalarda MSS'nin ilk geri d\u00f6n\u00fc\u015f yeri olarak GR 1.35 ( %95 CI 1.02 - 1.78, P = 0.038) idi. Trastuzumab uygulanan ve kontrol gruplar\u0131nda toplam geri d\u00f6n\u00fc\u015f olaylar\u0131na g\u00f6re MSS metastazlar\u0131n\u0131n oran\u0131 s\u0131ras\u0131yla %16.94 ( %95 CI 10.85% - 24.07%) ve %8.33 ( %95 CI 6.49% - 10.86%) idi. Trastuzumab program\u0131na veya orta takip s\u00fcresine dayal\u0131 olarak istatistiksel olarak anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar bulunmad\u0131. Yay\u0131n \u00f6nyarg\u0131s\u0131 i\u00e7in hi\u00e7bir kan\u0131t bulunmad\u0131. SONU\u00c7 Adjuvant trastuzumab, HER2 pozitif meme kanseri hastalar\u0131nda MSS metastazlar\u0131n\u0131n ilk geri d\u00f6n\u00fc\u015f yeri olma riskini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rmaktad\u0131r."}
{"_id":"3330111","title":"Neutrophils in the activation and regulation of innate and adaptive immunity","text":"N\u00f6trofiller uzun s\u00fcredir akut enflamatuar yan\u0131t\u0131n son etkili h\u00fccreleri olarak g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015f, \u00f6ncelikle d\u0131\u015f ortamda bulunan patojenlerin temizlenmesinde rol oynam\u0131\u015flard\u0131r. Ancak, son kan\u0131tlar bu h\u00fccrelerin i\u015flevlerini geni\u015fletmi\u015ftir. N\u00f6trofil silah hazinesinde yeni ke\u015ffedilen etkili molek\u00fcller aras\u0131nda geni\u015f bir dizi sitokin, d\u0131\u015f ortamda tuzaklar ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin do\u011fu\u015ftan gelen k\u0131sm\u0131n\u0131n etkili molek\u00fclleri yer almaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, n\u00f6trofiller do\u011fu\u015ftan gelen ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin aktivasyonu, d\u00fczenlenmesi ve etkili i\u015flevlerinde rol oynamaktad\u0131r. Bu nedenle, n\u00f6trofiller geni\u015f bir hastal\u0131\u011f\u0131n patogenezinde kritik bir rol oynamaktad\u0131r, bunlara i\u00e7sel patojenlere neden olan enfeksiyonlar, otoimm\u00fcnite, kronik enflamasyon ve kanser dahildir."}
{"_id":"3346812","title":"Functions of DNA methylation: islands, start sites, gene bodies and beyond","text":"DNA metilasyonu genellikle \"sessizle\u015ftirme\" olarak tan\u0131mlanan bir epigenetik i\u015faret olarak tan\u0131mlan\u0131r ve asl\u0131nda 5-metil sitosinin bu i\u015flevi 1970'lerde ilk kez \u00f6nerildi. \u015eimdi, metilasyonun genom \u00f6l\u00e7ekli haritalamas\u0131nda geli\u015fmeler sayesinde, farkl\u0131 genomik ba\u011flamlarda DNA metilasyonunu de\u011ferlendirebiliriz: transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131 CpG adalar\u0131 ile veya olmadan, gen g\u00f6vdeleri, d\u00fczenleyici \u00f6\u011feler ve tekrarlayan diziler. Yeni ortaya \u00e7\u0131kan tablo, DNA metilasyonunun i\u015flevinin ba\u011flamla de\u011fi\u015fti\u011fi ve DNA metilasyonu ile transkripsiyon aras\u0131ndaki ili\u015fkinin ba\u015flang\u0131\u00e7ta d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fczden daha karma\u015f\u0131k oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndedir. DNA metilasyonunun i\u015flevlerini daha iyi anlamak, kanser gibi hastal\u0131klarda g\u00f6zlemlenen bu i\u015faretteki de\u011fi\u015fikliklerin yorumlanmas\u0131 i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"3353748","title":"Metaplasia and transdifferentiation: from pure biology to the clinic","text":"Bir dok\u00fcmdan ba\u015fka bir dokuya d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmler, geli\u015fimsel biyolojinin ilkeleriyle a\u00e7\u0131klanabilir iyi bilinen bir dizi olguyu olu\u015fturur. Bu olgular do\u011fada nadir olabilir, ancak \u015fimdi transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin ifadelerini manip\u00fcle ederek bir dokudan ba\u015fka bir dokuya h\u00fccreleri kas\u0131tl\u0131 olarak yeniden programlaman\u0131n m\u00fcmk\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc hayal edebiliriz. Bu yakla\u015f\u0131m, bir\u00e7ok insan hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n tedavisi i\u00e7in yeni terapiler \u00fcretebilir."}
{"_id":"3355397","title":"Pioglitazone Use and Risk of Bladder Cancer and Other Common Cancers in Persons With Diabetes.","text":"\u00d6NEML\u0130L\u0130K \u00c7al\u0131\u015fmalar, pioglitazon kullan\u0131m\u0131n\u0131n kanser riskini art\u0131rabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor.\n\nHEDEFLER Tip 2 diyabetli bireylerde pioglitazon kullan\u0131m\u0131n\u0131n b\u00f6brek ve 10 ek kanser riskini incelemek.\n\nY\u00d6NTEM, KONUM VE KATILIMCILAR Tip ve i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f vaka-kontrol analizleri diyabetli ki\u015filer aras\u0131nda. 1997-2002 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 40 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 193.099 ki\u015fiyi takip eden b\u00f6brek kanseri kohortu; 464 vaka hastas\u0131 ve 464 e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrol, ek kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rler hakk\u0131nda anket yap\u0131ld\u0131. 10 ek kanser i\u00e7in kohort analizi, 1997-2005 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 40 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 236.507 ki\u015fiyi i\u00e7eriyordu ve 2012 Haziran'a kadar takip edildi. Kohortlar, Kuzey Kaliforniya'daki Kaiser Permanente'den.\n\nMARUZ KALMA Pioglitazonun her ne zaman kullan\u0131lm\u0131\u015f olmas\u0131, s\u00fcresi, birikmi\u015f dozu ve ba\u015flang\u0131\u00e7tan sonraki zaman.\n\nANA SONU\u00c7LAR VE \u00d6l\u00c7\u00dcLER Olgu kanseri, b\u00f6brek, meme, akci\u011fer\/bron\u015f, endometrium, kolon, non-Hodgkin lenfoma, pankreas, b\u00f6brek\/renal pelvis, rektum ve melanom dahil.\n\nSONU\u00c7LAR 193.099 ki\u015finin bulundu\u011fu b\u00f6brek kanseri kohortunda, 34.181 (18%) pioglitazon ald\u0131 (ortalama s\u00fcre 2,8 y\u0131l; aral\u0131k 0,2-13,2 y\u0131l) ve 1261 olgu b\u00f6brek kanseri ge\u00e7irdi. Pioglitazon kullan\u0131c\u0131lar\u0131 ve kullan\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda kabaca b\u00f6brek kanseri oranlar\u0131 89,8 ve 75,9'du. Her ne zaman pioglitazon kullan\u0131lm\u0131\u015f olursa olsun, b\u00f6brek kanseri riskiyle ili\u015fkili de\u011fildi (d\u00fczenlenmi\u015f risk oran\u0131 [HR], 1,06; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 0,89-1,26). Vaka-kontrol"}
{"_id":"3360421","title":"Embryonic stem cell lines from human blastocysts: somatic differentiation in vitro","text":"\u0130nsan blastositlerden \u00e7oklu potansiyelli embriyomikro (ES) h\u00fccrelerinin t\u00fcretilmesini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. \u0130ki diploid ES h\u00fccre hatt\u0131, karakteristik \u00e7oklu potansiyelli primat h\u00fccrelerinin i\u015faret\u00e7ilerini korurken uzun s\u00fcre in vitro yeti\u015ftirildi. \u0130nsan ES h\u00fccreleri, farede pluripotansiyel h\u00fccrelerin geli\u015fimi i\u00e7in gerekli olan transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Oct-4'\u00fc ifade eder. SCID farelerine nakledildi\u011finde, her iki \u00e7izgi de t\u00fcm \u00fc\u00e7 embriyonik germ tabakas\u0131n\u0131n t\u00fcrevlerini i\u00e7eren teratomlar olu\u015fturur. Her iki h\u00fccre hatt\u0131 da in vitro olarak ekstraembriyofik ve somatik h\u00fccre \u00e7izgilerine farkl\u0131la\u015f\u0131r. Farkl\u0131le\u015fen ES h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinden n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreleri izole edilebilir ve olgun n\u00f6ronlar olu\u015fturmak i\u00e7in tetiklenebilir. Embriyomikro h\u00fccreler, erken insan embriolojisi \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fmak i\u00e7in bir model sa\u011flar, yeni b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri ve ila\u00e7lar\u0131n ke\u015ffi i\u00e7in bir ara\u015ft\u0131rma arac\u0131d\u0131r ve nakil terapisi i\u00e7in h\u00fccre kayna\u011f\u0131 olarak potansiyel bir kaynakt\u0131r."}
{"_id":"3360428","title":"Multipoint Kras oncogene mutations potentially indicate mucinous carcinoma on the entire spectrum of mucinous ovarian neoplasms","text":"Kras mutasyonu, bir\u00e7ok insan t\u00fcm\u00f6r\u00fcnde yayg\u0131n g\u00f6r\u00fclen bir olgudur. Normal yumurtal\u0131klardan benensel, s\u0131n\u0131rda ve k\u00f6t\u00fc huylu yumurtal\u0131k muk\u00f6z t\u00fcm\u00f6rlerinin geli\u015fimine kadar histolojik s\u00fcrece Kras mutasyon durumunu de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lad\u0131k. 41 adet k\u00f6t\u00fc huylu, 10 adet s\u0131n\u0131rda, 7 adet benensel muk\u00f6z yumurtal\u0131k t\u00fcm\u00f6r\u00fc ve 7 adet normal yumurtal\u0131k dokusu vakas\u0131n\u0131 analiz ettik. Normal yumurtal\u0131kta Kras mutasyonunun prevalans\u0131 0.00% (n=0\/7) iken, benensel, s\u0131n\u0131rda ve k\u00f6t\u00fc huylu muk\u00f6z t\u00fcm\u00f6rlerinde prevalans s\u0131ras\u0131yla 57.14% (n=4\/7), 90.00% (n=9\/10) ve 75.61% (n=31\/41) olarak tespit edildi. 6 mucin\u00f6z karcinom vakas\u0131nda \u00e7oklu Kras mutasyonlar\u0131 tespit edildi, bunlar aras\u0131nda G13D\/V14I (n=1) ile 5 \u00e7ift mutasyon, G12V\/G13S (n=1), G12D\/G13S (n=3) ve A11V\/G13N\/V14I (n=1) ile bir \u00fc\u00e7l\u00fc mutasyon yer ald\u0131. COSMIC veritaban\u0131nda daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015f 6 Kras mutasyonunu tan\u0131mlad\u0131k, bunlar A11V (n=3) ve V14I (n=2) mukin\u00f6z karcinomlarda ve A11T (n=1) s\u0131n\u0131rda muk\u00f6z t\u00fcm\u00f6rde g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Sonu\u00e7 olarak, Kras mutasyonu, yumurtal\u0131k muk\u00f6z adenom-s\u0131n\u0131rda t\u00fcm\u00f6r-k\u00f6t\u00fc huylu t\u00fcm\u00f6r dizisinin \u00f6nemli bir olay\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, \u00e7\u00fcnk\u00fc artan say\u0131da Kras mutasyonu, yumurtal\u0131k muk\u00f6z t\u00fcm\u00f6rlerde kesin k\u00f6t\u00fc huylulu\u011fun en g\u00fc\u00e7l\u00fc tahmincisi olarak g\u00f6sterilmi\u015ftir."}
{"_id":"3367829","title":"Identification and distinct regulation of yeast TATA box-containing genes.","text":"Bir eukariotik transkripsiyonel d\u00fczenleyici \u00f6\u011fe olarak ilk olarak tan\u0131mlanmas\u0131na ra\u011fmen, do\u011fal bir TATA kutusunun dizisi ve \u00f6nemi hala belirsizdir. TATA kutular\u0131yla ili\u015fkili kriterleri uygulayarak, birka\u00e7 Saccharomyces genomunu sorgulad\u0131k ve konsens\u00fcs TATA(A\/T)A(A\/T)(A\/G) dizisini elde ettik. Yakla\u015f\u0131k %20'si TATA kutusu i\u00e7eren maya genleri vard\u0131r. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, TATA kutusu i\u00e7eren genler, stres yan\u0131tlar\u0131na ili\u015fkili, y\u00fcksek derecede d\u00fczenlenmi\u015f ve TATA's\u0131z promot\u00f6rlere k\u0131yasla SAGA'y\u0131 tercih eden genlerdir. Maya'da transkripsiyonel d\u00fczenleme, muhtemelen ind\u00fcklenebilir stresle ilgili yan\u0131tlar\u0131 dengeli hale getirmek ve konstit\u00fctif ev i\u015fleri i\u015flevlerini yerine getirmek i\u00e7in bir ihtiyac\u0131 yans\u0131tan mekanik olarak iki kutupludur."}
{"_id":"3376731","title":"IL6 derived from cancer-associated fibroblasts promotes chemoresistance via CXCR7 in esophageal squamous cell carcinoma","text":"Tumor mikro ortam\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitli fakt\u00f6rleri ve h\u00fccresel bile\u015fenleri, bir\u00e7ok kanser t\u00fcr\u00fcnde ila\u00e7 direncinin temel s\u00fcr\u00fcc\u00fcleri ile ili\u015fkilidir. Burada, esofageal squamous h\u00fccre kanseri (ESCC) hastalar\u0131nda kimyasallara diren\u00e7le ili\u015fkili fakt\u00f6rleri ve molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 analiz ettik. Bulduklar\u0131m\u0131zdan biri, kanserle ili\u015fkili fibroblastlardan kaynaklanan interleukin 6 (IL6)un, sinyal transd\u00fcksiyonu ve transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc 3\/n\u00fckleik fakt\u00f6r-\u03baB yolu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla C-X-C motif kemokin resept\u00f6r\u00fc 7 (CXCR7) ifadesini artt\u0131rarak kimyasallara diren\u00e7te en \u00f6nemli rol\u00fc oynad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. CXCR7'nin bask\u0131lanmas\u0131, IL6'n\u0131n ind\u00fckledi\u011fi proliferasyonu ve kimyasallara direnci engelledi. Ayr\u0131ca, CXCR7'nin susturulmas\u0131, stemlik, kimyasallara diren\u00e7 ve epitel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc ile ili\u015fkili gen ifadelerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131 ve ESCC h\u00fccrelerinin \u00fc\u00e7 boyutlu k\u00fclt\u00fcr sistemlerinde ve anjiyogenez testinde proliferasyon yetene\u011fini bask\u0131lad\u0131. Klinik \u00f6rneklerde, y\u00fcksek CXCR7 ve IL6 ifadelerine sahip ESCC hastalar\u0131, ameliyat sonras\u0131 cisplatin tedavisi s\u0131ras\u0131nda daha k\u00f6t\u00fc genel ve ilerleme \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc hayatta kalma s\u00fcrelerine sahipti. Bu sonu\u00e7lar, ESCC tedavisinde umut verici bir hedef olabilecek IL6-CXCR7 eksenini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"3391547","title":"Myelodysplastic syndromes: revisiting the role of the bone marrow microenvironment in disease pathogenesis","text":"Myelodysplastik sendromlar, etkisiz hematopoezis ve lenfom d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc e\u011filimi ile karakterize edilen heterojen bir hastal\u0131k grubudur. Patogenezleri karma\u015f\u0131kt\u0131r ve muhtemelen anormal hematopoetik h\u00fccreler ve mikro \u00e7evreleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimlere ba\u011fl\u0131d\u0131r. Niche h\u00fccrelerinin hastal\u0131k geli\u015fimi \u00fczerindeki rol\u00fc nas\u0131l \u015fekillendi\u011fini tan\u0131mlamak zordur, ancak son y\u0131llarda kemik ili\u011fi k\u00f6k h\u00fccre ni\u015fi ve hayvan modellerinde bu rol\u00fcn ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, hematopoetik hastal\u0131klar hakk\u0131ndaki anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 geli\u015ftirdi. Veriler, mikro ortam\u0131n mielodysplazi ve mieloproliferatif bozukluklar\u0131n geli\u015fimi \u00fczerinde aktif bir rol oynayabilece\u011fini g\u00f6steren bir g\u00f6r\u00fcn\u00fcme destek vermektedir, bu da bu hastal\u0131klarda mesenkimal-kemik ili\u011fi etkile\u015fimlerinin terap\u00f6tik hedeflenmesinin daha fazla ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 hakl\u0131 \u00e7\u0131karmaktad\u0131r."}
{"_id":"3400973","title":"SMC complexes differentially compact mitotic chromosomes according to genomic context","text":"Kromozom yap\u0131s\u0131n\u0131n bak\u0131m\u0131 (SMC) protein kompleksleri kromozom konformasyonunun temel belirleyicileridir. Hi-C ve polimer modelleme kullanarak, iki derin \u015fekilde korunmu\u015f SMC kompleksi olan kohesin ve kondensinin, mayal\u0131 maya Saccharomyces cerevisiae'de kromozomlar\u0131 nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini inceliyoruz. Kohesin'in geleneksel rol\u00fc, k\u0131z karde\u015f kromatitleri hizalamakt\u0131r, oysa kondensin genellikle mitotik kromozomlar\u0131 s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131r. Budamay\u0131 mayada (yeast) mitozis s\u0131ras\u0131nda bu iki kompleksin \u00e7arp\u0131c\u0131 farkl\u0131 rollerini bulduk. \u0130lk olarak, kohesin, mitotik kromozom kollar\u0131n\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak k\u0131z karde\u015f kromatit ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131ndan s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rmakla sorumludur. Polimer sim\u00fclasyonlar\u0131, bu rol\u00fcn tamamen kromatin i\u00e7 \u00e7aprazlamas\u0131yla a\u00e7\u0131klanabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. \u0130kinci olarak, kondensin, kromozom kollar\u0131 boyunca s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma i\u00e7in genellikle gereksizdir. Bunun yerine, rDNA'ya yak\u0131n b\u00f6lgeleri s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rmak ve peri-sentromerik b\u00f6lgeleri \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in hedefli bir rol oynar. Bulgular\u0131m\u0131z, korunmu\u015f SMC komplekslerinin kromatin d\u00f6ng\u00fcleri olu\u015fturma mekanizmas\u0131n\u0131n oldu\u011funu ve farkl\u0131 SMC'ye ba\u011fl\u0131 d\u00f6ng\u00fcsel aktivitelerin kromozomlar\u0131 uygun \u015fekilde s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rmak i\u00e7in se\u00e7ici olarak uyguland\u0131\u011f\u0131n\u0131 savunmaktad\u0131r."}
{"_id":"3413083","title":"Patterns of chlamydia testing in different settings and implications for wider STI diagnosis and care: a probability sample survey of the British population","text":"\n# Arka Plan:\n\nBirle\u015fik Krall\u0131k'ta (UK) genel hekimlik ve topluluk ortamlar\u0131na chlamydia testinin yayg\u0131n da\u011f\u0131t\u0131m\u0131n\u0131n ard\u0131ndan, bir\u00e7ok ki\u015fi chlamydia testi almadan kapsaml\u0131 cinsel yolla bula\u015fan enfeksiyonlar (STI) ve HIV testleri teklif edilmeden al\u0131yor. Test\u00e7ileri farkl\u0131 ortamlarda cinsel davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirerek, di\u011fer STI tan\u0131sal hizmetlere olan ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 anlamay\u0131 hedefliyoruz.\n\n# Y\u00f6ntemler:\n\nBirle\u015fik Krall\u0131k'ta 2010-2012 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda (\u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc Ulusal Cinsel Tutumlar ve Ya\u015fam Tarzlar\u0131 Anketinde) yap\u0131lan olas\u0131l\u0131k \u00f6rneklem anketini analiz ettik. 16-44 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda en az bir cinsel partneri olan son y\u0131lda en az bir chlamydia testi alan (4992 kad\u0131n, 3406 erkek) bireylerin verilerini i\u015fledik.\n\n# Sonu\u00e7lar:\n\nSon y\u0131lda chlamydia testi alan kad\u0131nlar\u0131n %26,8'i (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: %25,4 - %28,2) ve erkeklerin %16,7'si (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: %15,5 - %18,1) aras\u0131nda, GUM'da (genitouriner t\u0131p) test yapanlar\u0131n %28,4'\u00fc kad\u0131n ve %41,2'si erkekti. Kad\u0131nlar\u0131n %41,1'i ve erkeklerin %20,7'si genel uygulamada (GP) test al\u0131rken, geri kalan\u0131 di\u011fer GUM olmayan ortamlarda test edildi. GUM d\u0131\u015f\u0131nda test edilen kad\u0131nlar daha ya\u015fl\u0131, ili\u015fki i\u00e7inde ve k\u0131rsal alanlarda ya\u015f\u0131yordu. GUM d\u0131\u015f\u0131nda test edilen bireyler daha az riskli davran\u0131\u015flar bildirdiler; Bununla birlikte, GP ve di\u011fer GUM olmayan ortamlarda test edilen kad\u0131nlar\u0131n ve erkeklerin %11,0'u (8,6 - %14,1) ve %6,8'i (3,9 - %11,6) s\u0131ras\u0131yla 'g\u00fcvensiz cinsel ili\u015fki' bildirdi, bu da son y\u0131lda iki veya daha fazla partnerle ve herhangi bir partnerle kondomsuz cinsel ili\u015fki anlam\u0131na geliyor. GUM d\u0131\u015f\u0131nda son 5 y\u0131lda tedavi edilen bireyler, bu zaman diliminde HIV testi yapmad\u0131klar\u0131n\u0131 bildirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (kad\u0131nlar: %54,5 (42,7 - %65,7"}
{"_id":"3419709","title":"Treatment of nonalcoholic fatty liver disease: role of AMPK.","text":"Alkol\u00fc olmayan ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (NAFLD), d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda b\u00fcy\u00fcyen bir epidemidir ve ins\u00fclin direnci, tip 2 diyabet, alkol\u00fc olmayan steatohepatit (NASH) ve karaci\u011fer h\u00fccreli karsinom (HCC) geli\u015fiminin \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. NAFLD'nin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen, egzersiz ve kilo kayb\u0131 i\u00e7eren ya\u015fam tarz\u0131 m\u00fcdahaleleri, bu hastal\u0131\u011f\u0131n tek kabul edilmi\u015f tedavileridir. Ge\u00e7ti\u011fimiz on y\u0131lda, bir\u00e7ok deneysel bile\u015fik, preklinik hayvan modellerinde NAFLD'yi iyile\u015ftirdi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir ve bu terap\u00f6tiklerin \u00e7o\u011fu, h\u00fccre enerji sens\u00f6r\u00fc olan AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz (AMPK) aktivitesini art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7\u00fcnk\u00fc AMPK aktivitesi, iltihaplanma, obezite ve diyabet taraf\u0131ndan azalt\u0131l\u0131r, AMPK aktivitesini art\u0131rmak, NAFLD'yi iyile\u015ftirmek i\u00e7in uygulanabilir bir terap\u00f6tik strateji olarak g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu incelemede, NAFLD'yi iyile\u015ftirmek i\u00e7in AMPK'n\u0131n etkinle\u015fmesinin \u00fc\u00e7 ana mekanizmas\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. Ayr\u0131ca, AMPK'n\u0131n nas\u0131l etkinle\u015fti\u011fini inceliyoruz. Son olarak, NAFLD'yi azaltmak i\u00e7in AMPK aktivat\u00f6rleri kullanan 27 \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 belirtiyoruz. AMPK ve NAFLD aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceleyen \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in gelecekteki d\u00fc\u015f\u00fcnceler vurgulanmaktad\u0131r."}
{"_id":"3419802","title":"Microenvironment-dependent growth of pre-neoplastic and malignant plasma cells in humanized mice","text":"\u00c7o\u011fu insan kanseri, mielom da dahil olmak \u00fczere, bir \u00f6nc\u00fcl durumla \u00f6nlenir. \u0130nsan \u00f6nlenici h\u00fccrelerin kemik ili\u011fi mikro ortam\u0131 i\u00e7indeki normal h\u00fccrelerle etkile\u015fimini incelemek i\u00e7in in vivo modelleri kar\u015f\u0131layan bir ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Burada, birincil insan \u00f6nlenici ve malign plazma h\u00fccrelerinin yan\u0131 s\u0131ra normal h\u00fccrelerin birlikte in vivo b\u00fcy\u00fcmesine izin vermek i\u00e7in genetik olarak insanla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f fareler kulland\u0131k. B\u00fcy\u00fcme b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde kemik ili\u011fine s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131, bu da mielomlu hastalarda g\u00f6r\u00fclen deseni yans\u0131t\u0131yordu. Xenograftlar, ebeveyn t\u00fcm\u00f6rlerinin genomik karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 yakalad\u0131 ve ek somatik de\u011fi\u015fiklikleri ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Ayr\u0131ca, preneoplastik gammopati hastalar\u0131ndan al\u0131nan xenograftlar, ilerleyici b\u00fcy\u00fcme g\u00f6sterdi, bu da bu lezyonlar\u0131n klinik istikrar\u0131n\u0131n k\u0131smen t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z b\u00fcy\u00fcme kontrollerine ba\u011fl\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor. Bu veriler, insan plazma h\u00fccre neplazisinin t\u00fcm spektrumunu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yeni bir yakla\u015f\u0131m\u0131n ve insanla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f modellerin insan t\u00fcm\u00f6rlerinin i\u015flevsel \u00e7e\u015fitlili\u011fini anlamak i\u00e7in yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"3430789","title":"Effect of activated charcoal hemoperfusion on renal function in patients with paraquat poisoning.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, paraquat (PQ) zehirlenmesi te\u015fhisi konan 19 hastan\u0131n retrospektif analizini i\u00e7eriyor ve aktif k\u00f6m\u00fcr hemoperf\u00fczyonunun b\u00f6brek fonksiyonu ve PQ at\u0131l\u0131m\u0131 \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7l\u0131yor. Sonu\u00e7lar, 7 hastan\u0131n \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve 12'sinin hayatta kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. T\u00fcm 7 \u00f6len hastada non-oligurik b\u00f6brek yetmezli\u011fi meydana geldi. 12 hayatta kalan hastadan 10'unda normal b\u00f6brek fonksiyonu vard\u0131 ve 2'sinde non-oligurik b\u00f6brek yetmezli\u011fi geli\u015fti. Kan ve idrarda PQ konsantrasyonu aras\u0131nda hem giri\u015f hem de aktif k\u00f6m\u00fcr hemoperf\u00fczyon s\u0131ras\u0131nda do\u011frusal bir korelasyon vard\u0131. Giri\u015fte korelasyon katsay\u0131s\u0131 ve denklem parametreleri a\u015fa\u011f\u0131daki gibidir: Y = 0.5820 + 1.7348X (R2 = 0.678; F = 35.768; P < 0.0001). Aktif k\u00f6m\u00fcr hemoperf\u00fczyon s\u0131ras\u0131nda korelasyon katsay\u0131s\u0131 ve denklem parametreleri a\u015fa\u011f\u0131daki gibidir: Y = 0.6827 + 1.2649X (R2 = 0.626; F = 50.308; P < 0.0001). Bu nedenle, normal b\u00f6brek fonksiyonuna sahip hastalarda PQ'nun b\u00f6brekler taraf\u0131ndan at\u0131l\u0131m kineti\u011fi sadece kan PQ konsantrasyonu ile ili\u015fkili oldu\u011fu sonucuna var\u0131ld\u0131. Aktif k\u00f6m\u00fcr hemoperf\u00fczyonu, ciddi PQ zehirlenmesi olan hastalarda akut b\u00f6brek hasar\u0131n\u0131 \u00f6nlemede \u00e7ok etkili de\u011fildi."}
{"_id":"3435889","title":"Diabetes-induced effects on cardiomyocytes in chick embryonic heart micromass and mouse embryonic D3 differentiated stem cells.","text":"Gebelik s\u0131ras\u0131nda diyabet melitusu, fet\u00fcs ve hamile kad\u0131n i\u00e7in artan morbidite ve mortalite endi\u015feleriyle \u00f6nemli bir t\u0131bbi zorluktur. Kay\u0131tlar, diyabet melitusu ile tetiklenen kongenital malformasyon mekanizmalar\u0131nda bir\u00e7ok teratolojik fakt\u00f6r\u00fcn dahil olabilece\u011fi karma\u015f\u0131k bir diyabet embriyopatisi etiolojisini g\u00f6stermektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, hiperglisemi ile hiperketonemi taraf\u0131ndan potansiyel kardiyotoksik etkinin in vitro iki modeli kullan\u0131larak incelendi; birincil tavuk embriyomikroskobik kardiyomiyositler ve k\u00f6k h\u00fccre t\u00fcretilmi\u015f kardiyomiyositler, her iki sistemde de olumsuz etkiler kaydedildi. H\u00fccreler, vuru\u015f aktivitesi, h\u00fccre aktivitesi, protein i\u00e7eri\u011fi, ROS \u00fcretimi, DNA hasar\u0131 ve farkl\u0131la\u015fan k\u00f6k h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc de\u011fi\u015fiklikleri ile de\u011ferlendirildi. Kullan\u0131lan diyabetik form\u00fcller, fare embriyomikroskobik k\u00f6k h\u00fccrelerde DNA hasar\u0131na ve h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn azalmas\u0131na neden oldu. Bu sonu\u00e7lar, gebelik diyabet melitusu s\u0131ras\u0131nda olumsuz etkilere ek bir i\u00e7g\u00f6r\u00fc sa\u011flar ve hamile anneler ve do\u011fum \u00f6ncesi personel i\u00e7in kan \u015fekeri seviyelerini hamilelikten aylar \u00f6nce izlemeyi \u00f6nerir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma ayr\u0131ca, ROS \u00fcretimine ba\u011fl\u0131 DNA hasar\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in hamilelik s\u0131ras\u0131nda antioksidanlar\u0131n kullan\u0131lmas\u0131n\u0131 destekleyen \u00f6nerileri de desteklemektedir, bu da kalp kusurlar\u0131 ve di\u011fer geli\u015fimsel anormalliklere neden olabilir."}
{"_id":"3437084","title":"Motion magnification","text":"Hareket b\u00fcy\u00fctme, g\u00f6rsel hareket i\u00e7in bir mikroskop gibi davranan bir teknik sunuyoruz. Bu teknik, bir video dizisinde ince hareketleri art\u0131rabilir ve aksi takdirde g\u00f6r\u00fcnmez olan deformasyonlar\u0131 g\u00f6rselle\u015ftirmenize olanak tan\u0131r. Hareket b\u00fcy\u00fctmek i\u00e7in, g\u00f6rsel hareketleri do\u011fru bir \u015fekilde \u00f6l\u00e7mek ve de\u011fi\u015ftirilecek pikselleri grupland\u0131rmak zorunday\u0131z. Ba\u015flang\u0131\u00e7taki g\u00f6r\u00fcnt\u00fc kay\u0131t ad\u0131m\u0131ndan sonra, \u00f6zellik noktalar\u0131n\u0131n y\u00f6r\u00fcngelerinin sa\u011flam bir analiziyle hareketleri \u00f6l\u00e7eriz ve konumu, renk ve hareket benzerli\u011fine g\u00f6re pikselleri segmentleriz. Hareket benzerli\u011fi \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc, zaman i\u00e7indeki korelasyonla bile \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck hareketleri fiziksel nedene g\u00f6re grupland\u0131r\u0131r. Bir d\u0131\u015flay\u0131c\u0131 maske, katmanl\u0131 hareket modelimizle a\u00e7\u0131klanmayan g\u00f6zlemleri i\u015faretler ve bu pikseller orijinal kay\u0131tl\u0131 g\u00f6zlemlerin \u00e7\u0131kt\u0131s\u0131nda basit\u00e7e yeniden \u00fcretilir. Se\u00e7ilen herhangi bir katman\u0131n hareketi, kullan\u0131c\u0131 taraf\u0131ndan belirtilen bir miktar ile b\u00fcy\u00fct\u00fclebilir; doku sentezi, ortaya \u00e7\u0131kan \"delikleri\" doldurur, b\u00fcy\u00fct\u00fclm\u00fc\u015f hareketler taraf\u0131ndan ortaya \u00e7\u0131kar\u0131lanlar. Sonu\u00e7 olarak elde edilen hareket b\u00fcy\u00fct\u00fclm\u00fc\u015f g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri, orijinal dizide k\u00fc\u00e7\u00fck hareketleri ortaya \u00e7\u0131karabilir veya vurgulayabilir, \u00f6rne\u011fin y\u00fck ta\u015f\u0131yan yap\u0131lar\u0131ndaki deformasyonlar\u0131, insanlar\u0131n ince hareketlerini veya denge d\u00fczeltmelerini ve el bask\u0131s\u0131 alt\u0131nda b\u00fck\u00fclen \"d\u00fcz\" yap\u0131lar\u0131 g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"3441524","title":"Human TRPML1 channel structures in open and closed conformations","text":"Ge\u00e7ici resept\u00f6r potansiyeli mucolipin 1 (TRPML1), kalsiyum sinyalle\u015fmesini ve lizozomlar\u0131n homeostaz\u0131n\u0131 sa\u011flayan bir kalsiyum salan katyon kanal\u0131d\u0131r. TRPML1'de mutasyonlar, \u015fiddetli lizosomal depolama bozuklu\u011fu olan mucolipozis tip IV'e neden olur. Burada, tam uzunluklu insan TRPML1'in iki elektron kriyo mikroskopi yap\u0131s\u0131n\u0131 rapor ediyoruz: 3.72 \u00c5 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte pH 7.0'da kapal\u0131 durumdaki apo yap\u0131s\u0131 ve 3.49 \u00c5 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte pH 6.0'da bir a\u00e7\u0131k durumda agonist ba\u011fl\u0131 yap\u0131. Pore heliks 1, S5 ve S6 heliksleri ve bir kom\u015fu alt birimdeki S6 heliksindeki birka\u00e7 aromatik ve hidrofobik amino asit, agonist'i bar\u0131nd\u0131rmak i\u00e7in bir hidrofobik kavite olu\u015fturur, bu da TRPV1'den farkl\u0131 bir alt aileye ait bir TRP kanal\u0131nda bulunan agonist ba\u011flama sitesinden farkl\u0131d\u0131r. TRPML1'in a\u00e7\u0131lmas\u0131, alt kap\u0131n\u0131n belirgin geni\u015flemeleri ile ili\u015fkilidir ve ayn\u0131 zamanda pore heliks 1'de hafif bir yap\u0131sal hareket vard\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, TRPML kanallar\u0131n\u0131n d\u00fczenleyici mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya koyar, TRP kanal etkinle\u015fmesinin daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olur ve mucolipozis tip IV'\u00fcn molek\u00fcler temeli hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar."}
{"_id":"3444507","title":"Integrative Genomics Viewer (IGV): high-performance genomics data visualization and exploration","text":"Veri g\u00f6rselle\u015ftirme, genomik veri analizinin temel bir bile\u015fenidir. Ancak, bug\u00fcn kullan\u0131lan dizileme ve dizi tabanl\u0131 profilleme y\u00f6ntemleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen veri setlerinin b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc ve \u00e7e\u015fitlili\u011fi, g\u00f6rselle\u015ftirme ara\u00e7lar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 \u00f6nemli zorluklar\u0131 temsil eder. Entegre Genomik G\u00f6r\u00fcnt\u00fcleyici (IGV), b\u00fcy\u00fck ve heterojen veri setlerini verimli bir \u015fekilde ele alan y\u00fcksek performansl\u0131 bir g\u00f6rselle\u015ftiricidir, ayn\u0131 zamanda t\u00fcm genom \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc seviyelerinde p\u00fcr\u00fczs\u00fcz ve sezgisel bir kullan\u0131c\u0131 deneyimi sa\u011flar. IGV'nin temel \u00f6zelli\u011fi, genomik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n entegre do\u011fas\u0131na odaklanmas\u0131d\u0131r, dizi tabanl\u0131 ve sonraki nesil dizileme verileri i\u00e7in destek sunar ve klinik ve fenotipik verilerin entegrasyonunu sa\u011flar. IGV, genellikle kamu kaynaklar\u0131ndan genomik verileri g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r, ancak birincil vurgusu, kendi veri setlerini veya meslekta\u015flar\u0131n\u0131n veri setlerini g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemek ve ke\u015ffetmek isteyen ara\u015ft\u0131rmac\u0131lara destek sa\u011flamakt\u0131r. Bu ama\u00e7la, IGV, yerel ve uzaktan veri setlerinin esnek y\u00fcklenmesini destekler ve standart masa\u00fcst\u00fc sistemlerde y\u00fcksek performansl\u0131 veri g\u00f6rselle\u015ftirme ve ke\u015ffi i\u00e7in optimize edilmi\u015ftir. IGV, GNU LGPL a\u00e7\u0131k kaynak lisans\u0131 alt\u0131nda \u00fccretsiz olarak http:\/\/www.broadinstitute.org\/igv adresinden indirilebilir."}
{"_id":"3446400","title":"Can genome engineering be used to target cancer-associated enhancers?","text":"Transkripsiyonel d\u00fczenlemedeki bozukluklar, \u00f6zellikle neoplazik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmde, bir\u00e7ok hastal\u0131\u011f\u0131n geli\u015fmesinde rol oynar. Uzak d\u00fczenleyici \u00f6\u011feler, \u00f6rne\u011fin g\u00fc\u00e7lendiriciler, normal ve hastal\u0131kl\u0131 dokularda h\u00fccre spesifik transkripsiyon desenlerini belirlemede \u00f6nemli bir rol oynar, bu da g\u00fc\u00e7lendiricilerin terap\u00f6tik m\u00fcdahalenin ana hedefleri olabilece\u011fi fikrini destekler. H\u00fccre tipi spesifik g\u00fc\u00e7lendiriciler taraf\u0131ndan arac\u0131lanan gen d\u00fczenlemesini mod\u00fcle ederek, etkilenen dokudaki normal epigenetik d\u00fczenlemenin, nispeten spesifik olmayan inhibit\u00f6rlerin kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131 tedavilere k\u0131yasla daha az yan etkiyle geri kazan\u0131labilece\u011fi umudu vard\u0131r. Genomik n\u00fckleazlar ve spesifik genomik b\u00f6lgelere hedeflenen site spesifik epigenetik d\u00fczenleyiciler kullanan yeni y\u00f6ntemler, ya yapay DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler ya da RNA-DNA etkile\u015fimleri ile, g\u00fc\u00e7lendiricilerde hassas gen m\u00fchendisli\u011fi yapmay\u0131 sa\u011flayabilir. Ancak bu alan hala yenidir ve spesifikite ve verimlili\u011fi art\u0131racak daha fazla iyile\u015ftirme a\u00e7\u0131k\u00e7a gereklidir."}
{"_id":"3462075","title":"Long\u2010Term Follow\u2010up of CD19 CAR Therapy in Acute Lymphoblastic Leukemia","text":"Arka plan CD19'a \u00f6zg\u00fc sentetik antijen resept\u00f6r\u00fc (CAR) T h\u00fccreleri, tekrarlayan B h\u00fccre akut l\u00f6semi (ALL) hastalar\u0131nda y\u00fcksek ilk yan\u0131t oranlar\u0131 ve bir alt grupta uzun s\u00fcreli remisyonlar sa\u011flar. Y\u00f6ntemler, Memorial Sloan Kettering Kanser Merkezi'nde (MSKCC) tekrarlayan B h\u00fccre ALL hastalar\u0131na otolog T h\u00fccreleri, 19-28z CAR'\u0131 ifade eden bir inf\u00fczyon uygulad\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir faz 1 deneyi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. G\u00fcvenlik ve uzun vadeli sonu\u00e7lar de\u011ferlendirildi ve demografik, klinik ve hastal\u0131k \u00f6zellikleri ile ili\u015fkili olduklar\u0131 incelendi. Sonu\u00e7lar, MSKCC'de \u00fcretilen 19-28z CAR T h\u00fccreleri 53 yeti\u015fkin hastaya uyguland\u0131. Inf\u00fczyon sonras\u0131, 53 hastadan 14'\u00fcnde (26%; 15-40 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) \u015fiddetli sitokin sal\u0131n\u0131m sendromu geli\u015fti; 1 hasta \u00f6ld\u00fc. Tam remisyon, hastalar\u0131n %83'\u00fcnde g\u00f6zlemlendi. Ortalama takip s\u00fcresi 29 ay (1-65 aral\u0131\u011f\u0131nda) iken, olay serbest hayatta kalma orta de\u011feri 6.1 ay (5.0-11.5 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) ve genel hayatta kalma orta de\u011feri 12.9 ay (8.7-23.4 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) idi. Hastal\u0131k y\u00fck\u00fc d\u00fc\u015f\u00fck (<5% kemik ili\u011fi blastlar) olan hastalar, tedavi \u00f6ncesi, remisyon s\u00fcresi ve hayatta kalma a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015fti; olay serbest hayatta kalma orta de\u011feri 10.6 ay (5.9-not ula\u015f\u0131ld\u0131 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) ve genel hayatta kalma orta de\u011feri 20.1 ay (8.7-not ula\u015f\u0131ld\u0131 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) idi. Hastal\u0131k y\u00fck\u00fc y\u00fcksek (\u22655% kemik ili\u011fi blastlar veya ekstrameduller hastal\u0131k) olan hastalar, sitokin sal\u0131n\u0131m sendromu ve n\u00f6rotoksik olaylar a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha y\u00fcksek bir oran ve uzun vadede daha k\u0131sa bir hayatta kalma s\u00fcresi g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131za g\u00f6re, t\u00fcm hasta grubunda genel hayatta kalma orta de\u011feri 12.9 ay idi. Hastal\u0131k y\u00fck\u00fc d\u00fc\u015f\u00fck olan hastalarda, genel hayatta kalma orta de\u011feri 20.1 ay ve bu da daha d\u00fc\u015f\u00fck bir sitokin sal\u0131n\u0131m sendromu ve n\u00f6rot"}
{"_id":"3464191","title":"Periosteum contains skeletal stem cells with high bone regenerative potential controlled by Periostin","text":"Kemik yenilenmesi, hala yeterince karakterize edilmemi\u015f olan iskelet k\u00f6k h\u00fccrelerinin (\u0130KH'ler) aktivasyonuna dayan\u0131r. Burada, farelerde periostun, kemik ili\u011fi stromal h\u00fccreleri\/iskelet k\u00f6k h\u00fccrelerine (K\u0130SH'ler) k\u0131yasla y\u00fcksek kemik yenileme potansiyeline sahip \u0130KH'ler i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Periosteal h\u00fccreler (PH'ler) ve K\u0130SH'ler ortak bir embriyonik mezenkimal soydan t\u00fcremesine ra\u011fmen, postnatal olarak PH'ler, K\u0130SH'lerden daha y\u00fcksek klon olu\u015fturma, b\u00fcy\u00fcme ve farkl\u0131la\u015fma kapasitesi sergiler. Kemik onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda, PH'ler k\u0131k\u0131rdak ve kemi\u011fe verimli bir \u015fekilde katk\u0131da bulunabilir ve transplantasyondan sonra uzun vadede b\u00fct\u00fcnle\u015febilir. Molek\u00fcler profilleme, Periostin ve PH'lerin yaralanmaya kar\u015f\u0131 artan yan\u0131t\u0131yla ili\u015fkili di\u011fer h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 matris molek\u00fcllerini kodlayan genleri ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r. Periostin gen delesyonu, PH fonksiyonlar\u0131n\u0131 ve k\u0131r\u0131k konsolidasyonunu bozar. Periostin eksikli\u011fi olan periost, yaralanmadan sonra bir PH havuzunu yeniden olu\u015fturamaz, bu da periost i\u00e7inde \u0130KH'lerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu havuzu korumada Periostin'in gereklili\u011fini g\u00f6sterir. Genel olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z kemik fenotiplerini anlamak i\u00e7in periostu ve PH'leri analiz etmenin \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r.\n"}
{"_id":"3468459","title":"Metabolism strikes back: metabolic flux regulates cell signaling.","text":"Memeliler, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc sinyalizasyonuna ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r; ancak glikoz ve glutamin al\u0131m\u0131n\u0131n koordinasyonu bir gizemdi. Bu say\u0131da *Genes & Development* dergisinde, Wellen ve meslekta\u015flar\u0131 (s. 2784-2799), glikozun hexozamin biyosentez yolundaki ak\u0131\u015f\u0131, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn glikozilasyonunu d\u00fczenler ve glutamin t\u00fcketimini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Bu mekanizma, h\u00fccrelerin k\u0131s\u0131tl\u0131 besinlerde anabolik metabolizmaya girmemesini sa\u011flar ve protein modifikasyonlar\u0131 i\u00e7in substrat mevcudiyetinin h\u00fccre sinyalle\u015fmesini nas\u0131l mod\u00fcle edebilece\u011fini vurgular."}
{"_id":"3471191","title":"Association of Pembrolizumab With Tumor Response and Survival Among Patients With Advanced Melanoma.","text":"\n\u00d6NEML\u0130L\u0130K Programl\u0131 \u00d6l\u00fcm 1 (PD-1) yolu, melanomda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerini s\u0131n\u0131rlar ve insanla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f anti-PD-1 monoklonal antikor pembrolizumab ile engellenebilir.\n\nHEDEF Pembrolizumab ile t\u00fcm\u00f6r yan\u0131t\u0131 ve genel hayatta kalma aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi karakterize etmek.\n\nY\u00d6NTEM, YERLE\u015e\u0130M VE KATILIMCILAR A\u00e7\u0131k etiketli, \u00e7ok kohortlu, faz 1b klinik denemeleri (kay\u0131t, Aral\u0131k 2011-Eyl\u00fcl 2013). Ortalama takip s\u00fcresi 21 ayd\u0131r. Deneme, Avustralya, Kanada, Fransa ve Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki akademik t\u0131p merkezlerinde ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. 18 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ve ileri veya metastatik melanoma olan hastalar dahil etme kriterlerine sahipti. 655 kay\u0131tl\u0131 hastadan (87 ipilimumab bilmeyen ve 48 ipilimumab tedavisi g\u00f6rm\u00fc\u015f olan 135 hastadan olu\u015fan bir non-rastgele kohort ve 226 ipilimumab bilmeyen ve 294 ipilimumab tedavisi g\u00f6rm\u00fc\u015f olan 520 hastadan olu\u015fan rastgele kohortlar) veri topland\u0131. G\u00fcvenlik analizleri i\u00e7in kesme tarihi 18 Nisan 2014, etkinlik analizleri i\u00e7in ise 18 Ekim 2014 olarak belirlendi.\n\nMARUZ KALMA Pembrolizumab, 10 mg\/kg her 2 haftada bir, 10 mg\/kg her 3 haftada bir veya 2 mg\/kg her 3 haftada bir, hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesi, kabul edilemez toksisite veya ara\u015ft\u0131rmac\u0131n\u0131n karar\u0131 ile devam edene kadar uyguland\u0131.\n\nANA SONU\u00c7LAR VE DE\u011eERLEND\u0130RMELER Ana son nokta, ba\u011f\u0131ms\u0131z merkezi inceleme taraf\u0131ndan de\u011ferlendirilen, bazilinde \u00f6l\u00e7\u00fclebilir hastal\u0131kta en az bir kez tam yan\u0131t veya k\u0131smi yan\u0131t (en iyi genel yan\u0131t) g\u00f6steren hastalar\u0131n y\u00fczdesiydi. \u0130kincil son noktalar toksisite, yan\u0131t s\u00fcresi, ilerleme serbest hayatta kalma ve genel hayatta kalmayd\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR 655 hastadan (ortalama [aral\u0131k] ya\u015f 61 [18-94] ya\u015f; 405 [62%]"}
{"_id":"3475317","title":"Inflammatory signaling in human Tuberculosis granulomas is spatially organized","text":"Gran\u00fclomlar, t\u00fcberk\u00fcloz (TB) hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n patolojik i\u015faretidir. Ancak, i\u015flevleri ve olu\u015fum mekanizmalar\u0131 hala k\u00f6t\u00fc anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Gran\u00fclomlar\u0131n TB'deki rol\u00fcn\u00fc anlamak i\u00e7in, t\u00fcberk\u00fclozlu bireylerden al\u0131nan gran\u00fclom proteomlar\u0131n\u0131 tarafs\u0131z bir \u015fekilde analiz ettik. Lazer yakalama mikrodiseksiyonu, k\u00fctle spektrometresi ve konf\u00fcal mikroskopisi kullanarak, insan gran\u00fclomlar\u0131n\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 molek\u00fcler haritalar\u0131n\u0131 olu\u015fturduk. Gran\u00fclom merkezlerinde, antimikrobiyal peptidler, reaktif oksijen t\u00fcrleri ve pro-enflamatuar eikosanoidler ile karakterize edilen pro-enflamatuar bir ortam buldu\u011fumuzu ke\u015ffettik. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, kaseumun \u00e7evreledi\u011fi dokunun anti-enflamatuar bir imzas\u0131 vard\u0131r. Bu bulgular, alt\u0131 insan hastas\u0131 ve tav\u015fanlarda tutarl\u0131d\u0131r. Sistemik pro- ve anti-enflamatuar sinyallerin dengesi, TB hastal\u0131\u011f\u0131 sonucunu belirlemede kritik \u00f6neme sahip olsa da, bu sinyallerin her gran\u00fclom i\u00e7inde fiziksel olarak ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 burada bulduk. \u0130nsan ve tav\u015fan lezyonlar\u0131ndan elde edilen protein ve lipid anl\u0131k g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu enflamatuar yollar\u0131n anatomik konumlar\u0131n\u0131n, gran\u00fclomun geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda patolojik TB yan\u0131t\u0131n\u0131 \u015fekillendirdi\u011fi hipotezini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"3493623","title":"Suppression of interferon-mediated anti-HBV response by single CpG methylation in the 5\u2032-UTR of TRIM22","text":"Ama\u00e7l\u0131 \u0130nterferonlar (IFN'ler), antiviral aktiviteyi do\u011frudan arac\u0131l\u0131k eder. Vir\u00fcs enfeksiyonlar\u0131na kar\u015f\u0131 erken ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131nda kritik bir rol oynarlar. Bununla birlikte, HBV enfeksiyonu i\u00e7in IFN tedavisi, di\u011fer vir\u00fcs enfeksiyonlar\u0131 i\u00e7in kadar etkili de\u011fildir. Tasar\u0131m: HBV'ye kar\u015f\u0131 IFN'lerin h\u00fccre hedeflerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in proteom geni\u015f taramas\u0131 kulland\u0131k. Sonu\u00e7lar: LC-MS\/MS kullanarak, HBV X proteini (HBx) stabil ve kontrol h\u00fccrelerinde IFN tedavisiyle indirgenen ve artan proteinleri belirledik. HBx taraf\u0131ndan bask\u0131lanan, bilinen antiretroviral protein TRIM22 dahil olmak \u00fczere birka\u00e7 IFN uyaran geni bulduk. TRIM22'nin transkripsiyonunu, 5'-UTR'deki tek bir CpG metilasyonu yoluyla HBx ile bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 ve bu da IFN d\u00fczenleyici fakt\u00f6r-1 ba\u011flanma duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 daha da azaltarak TRIM22'nin IFN uyaran ind\u00fcklenmesini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6sterdik. Sonu\u00e7: Bulgular\u0131m\u0131z\u0131 bir fare modeli, birincil insan karaci\u011fer h\u00fccreleri ve insan karaci\u011fer dokular\u0131yla do\u011frulad\u0131k. Verilerimiz, HBV'nin ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemini nas\u0131l ka\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan bir mekanizma sunuyor."}
{"_id":"3495456","title":"Developmental Analysis of Bone Marrow Neutrophils Reveals Populations Specialized in Expansion, Trafficking, and Effector Functions","text":"\u00d6zet N\u00f6trofil, k\u0131sa \u00f6m\u00fcrleri nedeniyle s\u00fcrekli yenilenen, proliferatif kemik ili\u011fi (KI) \u00f6nc\u00fcllerinden gelen uzmanla\u015fm\u0131\u015f do\u011fal h\u00fccrelerdir. N\u00f6trofilin GMP'den (gran\u00fclosit-makrofaj \u00f6nc\u00fcs\u00fc) t\u00fcredi\u011fi bilinmektedir, ancak GMP'den i\u015flevsel olgun n\u00f6trofilere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm yollar\u0131 iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. K\u00fctle sitometri (CyTOF) ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc tabanl\u0131 analizleri kullanarak, kemik ili\u011finde \u00fc\u00e7 n\u00f6trofil alt k\u00fcmesi tan\u0131mlad\u0131k: bir taahh\u00fctl\u00fc proliferatif n\u00f6trofil \u00f6nc\u00fcs\u00fc (preNeu), bu da proliferatif olmayan olgunla\u015fmam\u0131\u015f n\u00f6trofilere ve olgun n\u00f6trofilere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr. Transkriptomik profilleme ve i\u015flevsel analizler, preNeu'nun GMP'den olu\u015fumu i\u00e7in C\/EBP&egr; transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcne ihtiya\u00e7 duydu\u011funu ve olgunla\u015ft\u0131k\u00e7a proliferatif programlar\u0131n\u0131n g\u00f6\u00e7 ve etkili i\u015flev kazan\u0131m\u0131 ile de\u011fi\u015ftirildi\u011fini ortaya koydu. preNeus, mikroorganizma ve t\u00fcm\u00f6r stresi alt\u0131nda geni\u015fler ve t\u00fcm\u00f6r ta\u015f\u0131yan farelerde periferik b\u00f6lgeye olgunla\u015fmam\u0131\u015f n\u00f6trofil rekrutasyonu g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. \u00d6zetle, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, evdeostasi ve stres yan\u0131tlar\u0131nda tedariki sa\u011flamak i\u00e7in uzmanla\u015fm\u0131\u015f kemik ili\u011fi gran\u00fclosit pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 tan\u0131ml\u0131yor. Grafik \u00d6zet. Ba\u015fl\u0131k yok. \u00d6ne \u00c7\u0131kanlar. Proliferasyon aktivitesi, faralarda ve insanlarda taahh\u00fctl\u00fc n\u00f6trofil \u00f6nc\u00fcs\u00fcn\u00fc tan\u0131mlar. N\u00f6trofil alt k\u00fcmeleri, farkl\u0131 transkriptomik ve i\u015flevsel imzalara sahiptir. N\u00f6trofil geli\u015fiminin bozuklu\u011fu, n\u00f6trofil taraf\u0131ndan y\u00f6netilen yan\u0131tlarda bozulmaya neden olur. Artan dola\u015f\u0131mdaki olgunla\u015fmam\u0131\u015f n\u00f6trofil, kanser ilerlemesi ile ili\u015fkilidir. N\u00f6trofil farkl\u0131la\u015fma yolu iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Evrard ve ark. bir workflow, kemik ili\u011fi n\u00f6trofil alt k\u00fcmelerini proliferasyon kapasitelerine ve molek\u00fcler imzalar\u0131na g\u00f6re karakterize ederek ve b\u00f6ylece n\u00f6trofillerin geli\u015fimsel rotas\u0131n\u0131 ve i\u015flevsel \u00f6zelliklerini tan\u0131mlar."}
{"_id":"3504761","title":"TAK1-mediated autophagy and fatty acid oxidation prevent hepatosteatosis and tumorigenesis.","text":"TGF\u03b2 taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen MAP kinaz kinaz kinaz TAK1 (TAK1), TLR'ler, IL-1, TNF ve TGF\u03b2 taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilir ve s\u0131rayla IKK-NF-\u03baB ve JNK'yi etkinle\u015ftirir, bu da h\u00fccre hayatta kalmas\u0131, b\u00fcy\u00fcmesi, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumu ve metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenler. TAK1 sinyalle\u015fmesi ayr\u0131ca AMPK aktivitesini ve otofaji (autophagy) seviyelerini art\u0131r\u0131r. Burada, TAK1'e ba\u011fl\u0131 otofaji, lipit metabolizmas\u0131 ve karaci\u011fer t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunun d\u00fczenlenmesini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Oru\u00e7lu farelerde karaci\u011fer h\u00fccrelerinde TAK1'in spesifik olarak silinmesi, artan mTORC1 aktivitesi ve otofajinin bask\u0131lanmas\u0131 ile \u015fiddetli hepatosteatoz (hepatik ya\u011flanma) g\u00f6sterdi. TAK1 eksik karaci\u011fer h\u00fccreleri, oru\u00e7 veya metformin tedavisinde AMPK aktivitesinin bask\u0131lanmas\u0131 ve otofajinin azalmas\u0131 g\u00f6sterdi; ancak eksojik AMPK etkinle\u015ftirilmesi bu h\u00fccrelerde otofajiyi geri kazand\u0131rd\u0131. Karaci\u011ferdeki lipit par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen PPAR\u03b1 hedef genleri ve \u03b2-oksidasyon da TAK1 eksik karaci\u011fer h\u00fccrelerinde bask\u0131lanm\u0131\u015ft\u0131. Otofajinin ve \u03b2-oksidasyonun bask\u0131lanmas\u0131 nedeniyle, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet zorlamas\u0131, TAK1'in karaci\u011fer h\u00fccrelerinde spesifik olarak silinmesiyle steatohepatit (karaci\u011fer iltihab\u0131 ve ya\u011flanma) durumunu k\u00f6t\u00fcle\u015ftirdi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, mTORC1'in inhibisyonu, TAK1 eksik karaci\u011ferlerde otofajiyi ve PPAR\u03b1 hedef gen ifadelerini geri kazand\u0131rd\u0131, bu da TAK1'in mTORC1'in \u00fcst ak\u0131\u015f\u0131nda oldu\u011funu g\u00f6sterdi. mTORC1'in inhibisyonu ayr\u0131ca, TAK1'in karaci\u011fer h\u00fccrelerinde spesifik olarak silinmesiyle kendili\u011finden karaci\u011fer fibrozunu ve hepatokarsinojenizi (karaci\u011fer kanseri olu\u015fumu) bask\u0131lad\u0131. Bu veriler, TAK1'in karaci\u011ferdeki lipit metabolizmas\u0131n\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu AMPK\/mTORC1 ekseni arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla d\u00fczenledi\u011fini, hem otofajiyi hem de PPAR\u03b1 aktivitesini etk"}
{"_id":"3506723","title":"Formins at the Junction.","text":"Aktin sit\u00fcskeleti ve ba\u011flanma noktalar\u0131, epitel h\u00fccreleri aras\u0131ndaki h\u00fccre-h\u00fccre aray\u00fcz\u00fcnde fiziksel ve i\u015flevsel olarak birbirine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Aktin d\u00fczenleyici kompleks Arp2\/3, ba\u011flanma noktalar\u0131nda aktin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcnde bilinen bir rol oynar; ancak forminlerin, aktin d\u00fczenleyicilerinin en b\u00fcy\u00fck grubu, rol\u00fc daha az net. Forminler dinamik olarak aktin sit\u00fcskeleti \u015fekillendirir ve h\u00fccreler i\u00e7inde \u00e7e\u015fitli i\u015flevlere sahiptir. Bu incelemede, h\u00fccre-h\u00fccre temaslar\u0131nda aktin dinamiklerini nas\u0131l d\u00fczenlediklerine dair son geli\u015fmeleri a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz ve epitelizasyon i\u00e7in gerekli olan polarize protein ta\u015f\u0131n\u0131m\u0131ndaki formin i\u015flevlerini vurguluyoruz."}
{"_id":"3512154","title":"CRISPR adaptation biases explain preference for acquisition of foreign DNA","text":"CRISPR-Cas (k\u00fcmele\u015fmi\u015f, d\u00fczenli aral\u0131klarla bulunan k\u0131sa palindromik tekrarlar ile CRISPR'a ili\u015fkili proteinler), bakterilerin enfekte eden fajlar veya plazmidlere kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flayan bakteriyel bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemidir. CRISPR adaptasyonu s\u0131ras\u0131nda, k\u0131sa DNA par\u00e7alar\u0131 (\"spacers\") yabanc\u0131 elementlerden al\u0131n\u0131r ve CRISPR dizisine entegre edilir. \u015eu ana kadar, bu spacers\u0131n yabanc\u0131 DNA'dan tercihli olarak al\u0131nmas\u0131n\u0131n nas\u0131l ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi bir gizemdi. Burada, spacer ediniminin replikasyona ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ve replikasyon kolu duraklamalar\u0131nda olu\u015fan DNA k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n spacer edinimini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Kromozomdaki spacer edinim s\u0131cak noktalar\u0131, bakteriyel kromozomda y\u00fcksek oranda bulunan sekans sekizli olan Chi siteleri taraf\u0131ndan s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, bu da bu sitelerin kendi DNA'dan spacer edinimini s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, kendi DNA'dan ka\u00e7\u0131n\u0131n\u0131n RecBCD \u00e7ift iplikli DNA k\u0131r\u0131k onar\u0131m\u0131 kompleksi taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Escherichia coli'de yeni spacer ediniminin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde RecBCD taraf\u0131ndan i\u015flenen \u00e7ift iplikli DNA k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n, \u00f6ncelikle replikasyon kollar\u0131nda meydana geldi\u011fi ve yabanc\u0131 DNA'dan tercihli olarak al\u0131nmas\u0131n\u0131n, kendi kromozomda Chi sitelerinin daha y\u00fcksek yo\u011funlu\u011fu ve yabanc\u0131 DNA'da daha fazla kolu olan kombinasyonla sa\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu model, hem y\u00fcksek kopyal\u0131 plazmidlerden hem de fajlardan spacer ediniminin g\u00fc\u00e7l\u00fc tercihini a\u00e7\u0131klamaktad\u0131r."}
{"_id":"3514072","title":"High-resolution mapping of open chromatin in the rice genome.","text":"Gen ekspresyonu, transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin promot\u00f6rlere ve di\u011fer d\u00fczenleyici DNA elemanlar\u0131na ba\u011flanmas\u0131n\u0131n karma\u015f\u0131k etkile\u015fimiyle kontrol edilir. Genomik b\u00f6lgelerle ili\u015fkili d\u00fczenleyici proteinlerin ortak bir \u00f6zelli\u011fi, DNase I sindirimine kar\u015f\u0131 belirgin duyarl\u0131l\u0131kt\u0131r. Pirin\u00e7 (Oryza sativa) tohum ve dokulardan elde edilen y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc DNase I hipersensitif (HS) siteleri haritalar\u0131n\u0131 olu\u015fturduk. Her iki dokuda da yakla\u015f\u0131k %25 HS sitesi, potansiyel promot\u00f6rlerde bulundu, bu da pirincin gen d\u00fczenleyici elemanlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011funun promot\u00f6r b\u00f6lgelerinde yer almad\u0131\u011f\u0131 anlam\u0131na gelir. Dokuda %58 daha fazla HS sitesi tespit ettik. Hem tohumda hem de dokuda tespit edilen HS sitelerinin %31'i, iki dokuda DNase I duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterdi. Tohum ve dokuda farkl\u0131 ifade edilen genler, her iki dokuda da HS siteleriyle s\u0131k s\u0131k ili\u015fkilendirildi. HS siteleri i\u00e7indeki DNA dizileri, aktif gen d\u00fczenleyici elemanlarla tutarl\u0131 olarak hipometilasyonluydu. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, dokusala \u00f6zg\u00fc HS siteleri, ortalama HS sitelerinin DNA metilasyon seviyesinden daha y\u00fcksek metilasyon seviyelerine sahipti. Interjenik HS sitelerinde H3K27me3'\u00fcn belirgin bir art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6zlemlendi. Bu sonu\u00e7lar, epigenetik de\u011fi\u015fikliklerin, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda HS sitelerinin say\u0131s\u0131n\u0131n ve DNase I duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n dinamik de\u011fi\u015fikliklerinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"3514540","title":"Prospective study of body fat distribution and the risk of endometrial cancer.","text":"Arka plan: Epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, genel obezitenin endometrial kanser (EK) riskini olumlu y\u00f6nde etkiledi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Ancak, v\u00fccut ya\u011f da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 ile EK riski aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendiren veriler hala s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Y\u00f6ntemler: 1986'da ilk kez bel \u00e7evresi (BC) ve kal\u00e7a \u00e7evresi bildiren 51.948 kad\u0131n\u0131 takip ettik. Bel-kal\u00e7a oran\u0131n\u0131 (BKO) hesaplad\u0131k. Sonu\u00e7lar: 24 y\u0131ll\u0131k takip d\u00f6neminde 449 incinmi\u015f invaziv EK vakas\u0131 te\u015fhis edildi. \u00c7oklu analizde, v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) ayarlamadan, BC ve BKO'nun ekstrem kategorileri aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, EK i\u00e7in g\u00f6reli riskler (GR) s\u0131ras\u0131yla 2.44 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 [GA] 1.72-3.45) ve 1.69 (%95 GA=1.20-2.40) olarak bulundu. Ancak, VK\u0130'ye g\u00f6re ayarlamadan sonra, bu pozitif ili\u015fkilendirmeler \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131 ve art\u0131k anlaml\u0131 de\u011fildi; BC i\u00e7in GR=1.08 (%95 GA=0.69-1.67) ve BKO i\u00e7in 1.15 (%95 GA=0.81-1.64) olarak bulundu. Sonu\u00e7: Prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda, VK\u0130'ye g\u00f6re ayarlamadan sonra v\u00fccut ya\u011f da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 ile EK riski aras\u0131nda ba\u011f\u0131ms\u0131z bir ili\u015fki bulmad\u0131k."}
{"_id":"3524352","title":"Breast cancer clusters in the northeast United States: a geographic analysis.","text":"Kuzeydo\u011fu Amerika Birle\u015fik Devletleri'nin kuzeydo\u011fusunda y\u00fcksek meme kanseri \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 rapor edilmi\u015ftir, son zamanlarda dikkat Long Island, New York'a odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada yazarlar, y\u00fcksek meme kanseri \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n Kuzeydo\u011fu'da e\u015fit \u015fekilde da\u011f\u0131l\u0131p da\u011f\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131yorlar, yani g\u00f6zlemlenen \u00f6l\u00fcm k\u00fcmeleri sadece tesad\u00fcfen a\u00e7\u0131klanabilir mi yoksa istatistiksel olarak anlaml\u0131 k\u00fcmeler var m\u0131. Demografik veriler ve ya\u015fa \u00f6zg\u00fc meme kanseri \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, 1988-1992 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 11 kuzeydo\u011fu eyaletinin ve Washington DC'nin t\u00fcm 244 il\u00e7esindeki kad\u0131nlara elde edilmi\u015ftir. Son zamanlarda geli\u015ftirilen bir mekansal tarama istatisti\u011fi, \u00f6nceden boyut veya konum belirtmeden k\u00fcmeleri arayan ve bu prosed\u00fcr\u00fcn i\u00e7erdi\u011fi \u00e7oklu testleri ayarlayarak istatistiksel anlaml\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 test eden bir y\u00f6ntemdir. Temel analiz, ya\u015f ayarlamas\u0131yla yap\u0131l\u0131r ve daha ileri analizler, \u0131rk, kentle\u015fme ve do\u011fum say\u0131s\u0131n\u0131 dahil ederek sonu\u00e7lar\u0131n nas\u0131l etkilendi\u011fini inceler. New York City-Philadelphia, Pennsylvania metropol b\u00f6lgesinde istatistiksel olarak anlaml\u0131 ve co\u011frafi olarak geni\u015f bir meme kanseri \u00f6l\u00fcm k\u00fcmesi vard\u0131r (p = 0.0001), bu da geri kalan Kuzeydo\u011fu'ya k\u0131yasla %7.4 daha y\u00fcksek bir \u00f6l\u00fcm oran\u0131na sahiptir. K\u00fcme, \u0131rk, kentle\u015fme ve\/veya do\u011fum say\u0131s\u0131n\u0131 dahil eden kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fkenler olarak da anlaml\u0131d\u0131r. Bu alanda d\u00f6rt daha k\u00fc\u00e7\u00fck alt k\u00fcme de kendi ba\u015f\u0131na anlaml\u0131d\u0131r: Philadelphia ve banliy\u00f6leri (p = 0.0001), Long Island (p = 0.0001), Orta New Jersey (p = 0.0001) ve Kuzeydo\u011fu New Jersey (p = 0.0001). Long Island'daki y\u00fcksek meme kanseri \u00f6l\u00fcm\u00fc, daha \u00e7ok New York City-Philadelphia metropol alan\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131na dahil olan daha genel bir durumun par\u00e7as\u0131 olarak g\u00f6r\u00fclmelidir. Alg\u0131lanan k\u00fcmenin a\u00e7\u0131klanmas\u0131nda rol oynayabilecek ve ayarlayamad\u0131\u011f\u0131m\u0131z bilinen ve varsay\u0131lan birka\u00e7 risk fakt\u00f6r\u00fc vard\u0131r, \u00f6zellikle ilk do\u011fum ya\u015f\u0131, menar\u015fe ya\u015f\u0131, menopoz ya\u015f\u0131, emzirme, genetik mutasyonlar ve \u00e7evresel fakt\u00f6rler."}
{"_id":"3531388","title":"CD200R\/CD200 Inhibits Osteoclastogenesis: New Mechanism of Osteoclast Control by Mesenchymal Stem Cells in Human","text":"Kemik homeostazisi, kemik olu\u015fturan osteoblastlar ve kemik par\u00e7alayan osteositler aras\u0131ndaki dengeyle sa\u011flan\u0131r. Osteoblastlar mezen\u015fimal k\u00f6kenliyken, osteositler myeloid soydan gelir. Osteosit ve osteoblast ileti\u015fimi, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr fakt\u00f6rlerin salg\u0131lanmas\u0131, h\u00fccre-kemik etkile\u015fimi ve h\u00fccre-h\u00fccre temas\u0131 yoluyla ger\u00e7ekle\u015fir ve bu etkile\u015fimler onlar\u0131n aktivitelerini d\u00fczenler. CD200, \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerinde ifade edilen, imm\u00fcnoglobulin s\u00fcper ailesine ait bir molek\u00fcld\u00fcr, bunlara mezen\u015fimal k\u00f6k h\u00fccreler (MSCs) de dahildir. CD200 resept\u00f6r\u00fc (CD200R), monositler\/makrofajlar gibi myeloid h\u00fccrelerde ifade edilir. CD200'\u00fcn osteosit olu\u015fumunu kontrol eden yeni bir molek\u00fcl olabilece\u011fini ve insanlarda MSC-osteosit ileti\u015fiminin bir par\u00e7as\u0131 olarak rol oynayabilece\u011fini varsay\u0131yoruz. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, in vitro'da osteosit \u00f6nc\u00fcllerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ve olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 engelleyen \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr CD200'\u00fcn, kemik par\u00e7alama h\u00fccreleri olarak kemik erimesini inhibe etti\u011fini g\u00f6sterdik. \u00c7\u00f6z\u00fcn\u00fcr CD200, monosit fenotipini de\u011fi\u015ftirmedi ancak RANKL (Receptor Aktivasyonunu D\u00fczenleyen N\u00fckleik Asit Kappa-B Ba\u011flay\u0131c\u0131) sinyalle\u015fme yolunu ve osteosit i\u015faret\u00e7ileri olan OSCAR (Osteosit \u0130li\u015fkili Receptor) ve NFATc1 (Aktif T H\u00fccre N\u00fckleusunda Bulunan 1) gen ifadelerini inhibe etti. Ayr\u0131ca, MSC'ler, h\u00fccre-h\u00fccre temas\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak osteosit olu\u015fumunu inhibe etti ve bu inhibisyon, MSC y\u00fczeyinde CD200 ifadesiyle ili\u015fkiliydi. Sonu\u00e7larm\u0131z, MSC'lerin, CD200 ifadesi yoluyla kemik erimesini ve kemik fizyolojisini d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve CD200-CD200R \u00e7iftinin kemik hastal\u0131klar\u0131n\u0131n kontrol\u00fcnde yeni bir hedef olabilece\u011fini a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"3545805","title":"Tumor-specific Th17-polarized cells eradicate large established melanoma.","text":"CD4+ T h\u00fccreleri, \u00e7ok say\u0131da etkili alt k\u00fcmeye farkl\u0131la\u015fabilir, ancak bu alt k\u00fcmelerin anti-tumor ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki potansiyel rolleri tam olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsan hastal\u0131klar\u0131n\u0131 taklit eden bir modelde CD4+ T h\u00fccre polarizasyonunun t\u00fcm\u00f6r reddi \u00fczerindeki etkisini incelemek amac\u0131yla, tyrosinaz ile ili\u015fkili protein 1 (TRP-1), normal melanositler ve B16 fareli melanom taraf\u0131ndan ifade edilen yeni bir epitope tan\u0131yan yeni bir MHC s\u0131n\u0131f II k\u0131s\u0131tl\u0131, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) transgenik fare modeli olu\u015fturduk. H\u00fccreler, in vitro'da Th0, Th1 ve Th17 alt t\u00fcrlerine g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde polarize edilebilir, bu da sitokin, kemokin ve ba\u011flanma molek\u00fclleri profilleri ve y\u00fczey i\u015faret\u00e7ileri ile kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r, bu da in vivo'da farkl\u0131 etkili i\u015flevlere imkan sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Mevcut g\u00f6r\u00fc\u015fe kar\u015f\u0131, Th1 h\u00fccrelerin t\u00fcm\u00f6r reddinde en \u00f6nemli oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcrken, Th17 polarize edilmi\u015f h\u00fccrelerin geli\u015fmi\u015f B16 melanomun yok edilmesinde daha etkili oldu\u011funu bulduk. Terap\u00f6tik etkileri, interferon-gamma (IFN-gamma) \u00fcretimine kritik olarak ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r, ancak interleukin (IL)-17A ve IL-23'\u00fcn yok edilmesi k\u00fc\u00e7\u00fck bir etkiye sahiptir. Bu veriler birlikte, etkili CD4+ T h\u00fccrelerinin uygun in vitro polarizasyonunun ba\u015far\u0131l\u0131 t\u00fcm\u00f6r ortadan kald\u0131r\u0131m\u0131 i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu ilke, insan malignitelerinin adaptif transfer temelli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k terapisi klinik denemeleri tasarlarken g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurulmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"3552753","title":"Defining community acquired pneumonia severity on presentation to hospital: an international derivation and validation study.","text":"ARKA PLAN Toplulukta edinilen pn\u00f6moninin (CAP) \u015fiddetinin de\u011ferlendirilmesinde, de\u011fi\u015ftirilmi\u015f \u0130ngiliz Thorakik Derne\u011fi (mBTS) kural\u0131, \u015fiddetli pn\u00f6moniye sahip hastalar\u0131 ancak evde y\u00f6netim i\u00e7in uygun olabilecekleri hastalar\u0131 tan\u0131mlamaz. Farkl\u0131 y\u00f6netim gruplar\u0131na ay\u0131rmak i\u00e7in pratik bir \u015fiddet de\u011ferlendirme modeli t\u00fcretmek ve do\u011frulamak amac\u0131yla \u00e7ok merkezli bir \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Y\u00d6NTEM \u00dc\u00e7 ayr\u0131 CAP \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 verileri Birle\u015fik Krall\u0131k, Yeni Zelanda ve Hollanda'da birle\u015ftirildi. Geli\u015ftirme i\u00e7in verilerin %80'ini i\u00e7eren bir derleme kohortu kullan\u0131ld\u0131. Tahmin de\u011fi\u015fkenleri, 30 g\u00fcnl\u00fck \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fct\u00fc olarak kullanarak \u00e7oklu lojistik regresyonla belirlendi. Son model, do\u011frulama kohortuna kar\u015f\u0131 test edildi. SONU\u00c7LAR 1068 hasta incelendi (ortalama ya\u015f 64, %51.5 erkek, 30 g\u00fcnl\u00fck \u00f6l\u00fcm oran\u0131 %9). 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ya\u015f (OR 3.5, %95 CI 1.6-8.0) ve alb\u00fcmin <30 g\/dl (OR 4.7, %95 CI 2.5-8.7) mBTS kural\u0131n\u0131n (OR 5.2, %95 CI 2.7-10) \u00f6tesinde \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili ba\u011f\u0131ms\u0131z fakt\u00f6rler olarak belirlendi. \u0130lk hastaneye yat\u0131\u015fta elde edilen bilgilere dayal\u0131 alt\u0131 puanl\u0131k bir puanlama sistemi, her biri i\u00e7in bir puan olan Kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, \u00dcrea >7 mmol\/l, Solunum H\u0131z\u0131 >=30\/dak, d\u00fc\u015f\u00fck sistolik (<90 mm Hg) veya diastolik (<\/=60 mm Hg) Kan Bas\u0131nc\u0131), 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc (CURB-65 puan\u0131) ile hastalar\u0131 artan \u00f6l\u00fcm riskine g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131rmaya olanak sa\u011flad\u0131: puan 0, %0.7; puan 1, %3.2; puan 2, %3; puan 3, %17; puan 4, %41.5 ve puan 5, %57. Do\u011frulama kohortu benzer bir deseni do\u011frulad\u0131. SONU\u00c7LAR Bir kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, \u00fcrea, solunum h\u0131z\u0131, kan bas\u0131nc\u0131 ve ya\u015fa dayal\u0131 basit alt\u0131 puanl\u0131k bir puanlama sistemi, CAP hastalar\u0131n\u0131 farkl\u0131 y\u00f6netim gruplar\u0131na ay\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"3553087","title":"Mitochondrial iron chelation ameliorates cigarette-smoke induced bronchitis and emphysema in mice","text":"Kronik Obstr\u00fcktif Akci\u011fer Hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH), hem sigara i\u00e7me hem de genetik belirleyicilerle ili\u015fkilidir. Daha \u00f6nce, demir yan\u0131t \u00f6\u011fesi ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 2 (IRP2) olarak bilinen \u00f6nemli bir KOAH yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 genini tan\u0131mlad\u0131k ve IRP2 proteininin KOAH'l\u0131 bireylerin akci\u011ferlerinde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Burada, Irp2 geni eksikli\u011fi olan farelerin sigara duman\u0131 (SD) ile tetiklenen deneysel KOAH'dan korundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. RNA imm\u00fcnprecipitasyonu takip eden dizileme (RIP-seq), RNA dizilemesi (RNA-seq) ve gen ifadesi ve i\u015flevsel zenginlik k\u00fcmeleme analizini b\u00fct\u00fcnle\u015ftirerek, farelerde akci\u011ferlerdeki mitokondri fonksiyonunu d\u00fczenleyen Irp2'yi belirledik. Irp2, mitokondri demir y\u00fcklemesini ve sitokrom c oksidaz (COX) seviyelerini art\u0131rd\u0131, bu da mitokondri disfonksiyonuna ve sonu\u00e7ta deneysel KOAH'a yol a\u00e7t\u0131. Frataxin eksikli\u011fi olan fareler, daha y\u00fcksek mitokondri demir y\u00fcklemesi ile hava yolu mukokili temizleme (MCC) bozuklu\u011fu ve temel d\u00fczeyde daha y\u00fcksek akci\u011fer iltihab\u0131 g\u00f6sterirken, COX sentezinin eksikli\u011fi olan fareler, SD ile tetiklenen akci\u011fer iltihab\u0131ndan ve MCC bozuklu\u011fundan korundu. Mitokondri demir ba\u011flay\u0131c\u0131s\u0131 ile tedavi edilen fareler veya d\u00fc\u015f\u00fck demirli diyetle beslenen fareler, SD ile tetiklenen KOAH'dan korundu. Mitokondri demir ba\u011flay\u0131c\u0131s\u0131 ayr\u0131ca, SD ile tetiklenen MCC bozuklu\u011funu, SD ile tetiklenen akci\u011fer iltihab\u0131n\u0131 ve SD ile ili\u015fkili akci\u011fer hasar\u0131n\u0131 hafifletti, bu da mitokondri demir ekseninin KOAH'da kritik bir i\u015flevsel rol ve potansiyel terap\u00f6tik m\u00fcdahale oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"3559136","title":"Cancer-Associated Fibroblasts Neutralize the Anti-tumor Effect of CSF1 Receptor Blockade by Inducing PMN-MDSC Infiltration of Tumors.","text":"T\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkili makrofajlar (TAM), t\u00fcm\u00f6r ilerlemesinin t\u00fcm y\u00f6nlerine katk\u0131da bulunur. CSF1R inhibit\u00f6rleri ile TAM'a y\u00f6nelik hedefleme, terap\u00f6tik a\u00e7\u0131dan \u00e7ekicidir, ancak t\u00fcm\u00f6r kar\u015f\u0131t\u0131 etkiler \u00e7ok s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Burada, CSF1R hedeflenmi\u015f tedavisinin etkisini s\u0131n\u0131rlayan mekanizma tan\u0131mlad\u0131k. Kan\u0131ta dayanarak, t\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkili fibroblastlar\u0131n (CAF), t\u00fcm\u00f6rlere gran\u00fclositleri \u00e7ekmek i\u00e7in \u00f6nemli kaynaklar\u0131n oldu\u011funu g\u00f6sterdik. T\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen CSF1, CAF'te HDAC2 ile ili\u015fkili gran\u00fclosit spesifik chemokin ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131na neden oldu, bu da bu h\u00fccrelerin t\u00fcm\u00f6rlere g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc s\u0131n\u0131rlad\u0131. CSF1R inhibit\u00f6rleriyle tedavi, bu etkile\u015fimi bozdu ve t\u00fcm\u00f6rlere gran\u00fclositlerin yo\u011fun bir art\u0131\u015f\u0131 ile sonu\u00e7land\u0131. CSF1R inhibit\u00f6r\u00fc ile bir CXCR2 antagonisti kombinasyonu, t\u00fcm\u00f6rlere gran\u00fclositlerin n\u00fcfuzunu engelledi ve g\u00fc\u00e7l\u00fc t\u00fcm\u00f6r kar\u015f\u0131t\u0131 etkiler g\u00f6sterdi."}
{"_id":"3566945","title":"Phenotypic deficits in the HIV-1 envelope are associated with the maturation of a V2-directed broadly neutralizing antibody lineage","text":"Genellikle HIV-1'e kar\u015f\u0131 n\u00f6tralize edici antikorlar (bnAbs) geli\u015febilir, bu da vir\u00fcs ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n\u0131n ve antikor adaptasyonunun tekrarlanan bir s\u00fcrecinin y\u0131llar boyunca geli\u015fmesiyle ger\u00e7ekle\u015fir. Bu s\u00fcreci taklit etmek i\u00e7in, HIV-1 kabuklar\u0131 (Env) \u00fczerinde bnAb yan\u0131tlar\u0131n\u0131 tetikleyen \u00f6zellikleri tan\u0131mlamak gerekir. Burada, HIV-1 alt tip C'de s\u00fcper enfekte ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 CAP256'da VRC26 adl\u0131 bnAb hatt\u0131n\u0131n evrimini takip ettik, b\u00f6ylece VRC26'ya kar\u015f\u0131 diren\u00e7li ilk enfekte eden (PI) vir\u00fcs\u00fcn, VRC26'ya duyarl\u0131 s\u00fcper enfekte eden (SU) vir\u00fcs\u00fcn ve ard\u0131ndan PI-SU rekombinasyonlar\u0131n\u0131n \u00e7evreleyen vir\u00fcs pop\u00fclasyonlar\u0131ndaki fenotipik de\u011fi\u015fiklikleri ara\u015ft\u0131rd\u0131k. VRC26'ya diren\u00e7li uzun s\u00fcreli vir\u00fcsler, VRC26'ya duyarl\u0131 s\u00fcper enfekte eden vir\u00fcs ve ard\u0131\u015f\u0131k PI-SU rekombinasyonlar\u0131ndan evrimle\u015fti, bu da Env'de \u00f6nemli fenotipik de\u011fi\u015fikliklere i\u015faret etti. VRC26'ya erken diren\u00e7le e\u015fle\u015fen Env \u00f6zellikleri de\u011fi\u015fti. SU benzeri vir\u00fcslerin VRC26'ya duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n azalmas\u0131, azalt\u0131lm\u0131\u015f enfektivite, de\u011fi\u015ftirilmi\u015f giri\u015f kinetikleri ve CD4 ba\u011flanmas\u0131ndan sonra n\u00f6tralizasyona daha az duyarl\u0131l\u0131kla ili\u015fkilendirildi. VRC26, CAP256 vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn h\u00fccreye ba\u011fl\u0131 formuna kar\u015f\u0131 n\u00f6tralizasyon etkinli\u011fini korudu, bu da h\u00fccreden h\u00fccreye iletim yoluyla ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n bask\u0131n bir ka\u00e7\u0131\u015f yolu olmad\u0131\u011f\u0131na i\u015faret etti. Erken ka\u00e7\u0131\u015f varyantlar\u0131n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fck fitness'\u0131 ve h\u00fccreden h\u00fccreye iletimdeki s\u00fcrekli duyarl\u0131l\u0131k, vir\u00fcs\u00fcn \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlayarak h\u0131zl\u0131 ka\u00e7\u0131\u015f\u0131 engeller. Bu, VRC26'n\u0131n sadece s\u0131n\u0131rl\u0131 bir s\u00fcre boyunca viral ka\u00e7\u0131\u015fa izin verdi\u011fini ve belki de bnAb olgunla\u015fmas\u0131 i\u00e7in daha uzun bir zaman penceresi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekliyor. Toplu olarak, verilerimiz HIV-1 Env'in bnAb bask\u0131s\u0131n\u0131 atlatmak i\u00e7in fenotipik esnekli\u011fini ve fenotipik \u00f6zellikleri se\u00e7erken ve Env a\u015f\u0131lar\u0131 tasarlarken dikkate al\u0131nmas\u0131 gerekti\u011fini vurguluyor. CAP256'da a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131m\u0131z gibi, farkl\u0131 fenotipik desenlere ve bnAb duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131na"}
{"_id":"3572885","title":"High somatic mutation and neoantigen burden are correlated with decreased progression-free survival in multiple myeloma","text":"T\u00fcm\u00f6r spesifik mutasyonlar, hem imm\u00fcnogenik neoantijenlerin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na hem de y\u00fcksek mutajenik kanserlerde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol noktas\u0131 inhibit\u00f6rlerine kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n korelasyonuna neden olabilir. Bununla birlikte, \u00e7oklu miyelom (MM) hastalar\u0131nda tek ajan kontrol noktas\u0131 inhibit\u00f6rlerinin erken sonu\u00e7lar\u0131 hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131 verici olmu\u015ftur. Bu nedenle, MM hastalar\u0131n\u0131n mutasyon ve neoantijen manzaras\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ve tedaviye duyarl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 anlamaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Somatik mutasyon y\u00fck\u00fc, neoantijen y\u00fck\u00fc ve tedaviye yan\u0131t, MMRF CoMMpass \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n (NCT01454297) ara verilerine dayanarak 664 MM hastas\u0131nda belirlendi. Bu n\u00fcfusta, ortalama somatik ve sensiz mutasyon y\u00fckleri s\u0131ras\u0131yla 405.84 (s=608.55) ve 63.90 (s=95.88) hastada mutasyon olarak hesapland\u0131. Mutasyon ve neoantijen y\u00fckleri aras\u0131nda pozitif bir do\u011frusal ili\u015fki vard\u0131 (R2=0.862). Ortalama tahmin edilen neoantijen y\u00fck\u00fc 23.52 (s=52.14) neoantijen ve ortalama 9.40 (s=26.97) ifade edilen neoantijen olarak hesapland\u0131. Hayatta kalma analizi, daha y\u00fcksek ortalama sensiz somatik mutasyon y\u00fck\u00fcne (N=163, 0.493 vs 0.726 2 y\u0131ll\u0131k PFS, P=0.0023) ve tahmin edilen ifade edilen neoantijen y\u00fck\u00fcne (N=214, 0.555 vs 0.729 2 y\u0131ll\u0131k PFS, P=0.0028) sahip hastalarda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha k\u0131sa ilerleme \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc (PFS) oldu\u011funu ortaya koydu. Bu desen, hastal\u0131k evresi ve kromosomik anormalliklere g\u00f6re ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda korunmaktad\u0131r. Bu nedenle, y\u00fcksek mutasyon ve neoantijen y\u00fckleri, mevcut bak\u0131m standartlar\u0131na g\u00f6re MM hastalar\u0131n\u0131n hayatta kalmas\u0131n\u0131 olumsuz etkileyen klinik olarak \u00f6nemli risk fakt\u00f6rleridir."}
{"_id":"3578380","title":"Postmarket Safety Events Among Novel Therapeutics Approved by the US Food and Drug Administration Between 2001 and 2010","text":"\n\u00d6nemli Piyasaya S\u00fcr\u00fclme Sonras\u0131 G\u00fcvenlik Olaylar\u0131: Yeni ila\u00e7lar ve biyolojik \u00fcr\u00fcnler i\u00e7in yeni g\u00fcvenlik riskleri, bu terap\u00f6tiklerin ilk d\u00fczenleyici onay\u0131ndan sonra tan\u0131mlan\u0131r. Bu g\u00fcvenlik olaylar\u0131, yeni terap\u00f6tiklerin klinik uygulamada nas\u0131l kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirebilir ve hasta ve hekim karar verme s\u00fcre\u00e7lerini etkileyebilir.\n\nAma\u00e7lar: ABD G\u0131da ve \u0130la\u00e7 \u0130daresi (FDA) taraf\u0131ndan onaylanan yeni terap\u00f6tiklerin aras\u0131nda postmarket g\u00fcvenlik olaylar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 karakterize etmek ve FDA onay\u0131nda bilinen herhangi bir yeni terap\u00f6tik \u00f6zelli\u011finin artan riskle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek.\n\nTasar\u0131m ve Y\u00f6ntem: 2001 Ocak 1'den 2010 Aral\u0131k 31'e kadar FDA taraf\u0131ndan onaylanan t\u00fcm yeni terap\u00f6tiklerin bir kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, 2017 \u015eubat 28'e kadar takip edildi.\n\nMaruz Kalma Fakt\u00f6rleri: FDA onay\u0131nda bilinen yeni terap\u00f6tik \u00f6zellikler, bunlara ila\u00e7 s\u0131n\u0131f\u0131, terap\u00f6tik alan, \u00f6ncelikli inceleme, h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f onay, yetim durum, d\u00fczenleyici son tarih onay ve d\u00fczenleyici inceleme s\u00fcresi dahildir.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131lar ve \u00d6l\u00e7\u00fcmler: (1) G\u00fcvenlik endi\u015feleri nedeniyle geri \u00e7ekilmeler, (2) FDA'n\u0131n postmarket d\u00f6nemde ek kutularda uyar\u0131lar\u0131 yay\u0131nlamas\u0131 ve (3) FDA'n\u0131n g\u00fcvenlik bildirimlerinin bir bile\u015fimi.\n\nSonu\u00e7lar: 2001-2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda FDA, 222 yeni terap\u00f6tik onaylad\u0131 (183 ila\u00e7 ve 39 biyolojik \u00fcr\u00fcn). 123 yeni postmarket g\u00fcvenlik olay\u0131 (3 geri \u00e7ekme, 61 kutulu uyar\u0131 ve 59 g\u00fcvenlik bildirimi) 11.7 y\u0131ll\u0131k (8.7-13.8 y\u0131ll\u0131k) orta takip s\u00fcresi boyunca meydana geldi, 71 (32.0%) yeni terap\u00f6tikleri etkiledi. Onaydan ilk postmarket g\u00fcvenlik olay\u0131na kadar ge\u00e7en orta s\u00fcre 4.2 y\u0131l (2.5-6.0 y\u0131l) idi ve 10. y\u0131lda etkilenen yeni terap\u00f6tiklerin oran\u0131 %30.8 (25.1%-37.5% 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) idi. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizde, postmarket g\u00fcvenlik olaylar\u0131 biyolojik \u00fcr\u00fcnler (IRR = 1.9"}
{"_id":"3580005","title":"Who is where at risk for Chronic Obstructive Pulmonary Disease? A spatial epidemiological analysis of health insurance claims for COPD in Northeastern Germany","text":"ARKA PLAN Kronik Obstr\u00fcktif Pulmoner Hastal\u0131k (KOPH), Almanya'da y\u00fcksek bir yayg\u0131nl\u0131k oran\u0131na sahiptir ve gelecek y\u0131llarda daha da artmas\u0131 beklenmektedir. Bireysel d\u00fczeyde risk fakt\u00f6rleri yayg\u0131n olarak anla\u015f\u0131lsa da, KOPH'un mekansal heterojenli\u011fi ve n\u00fcfus temelli risk fakt\u00f6rleri hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Geni\u015f, n\u00fcfus temelli s\u00fcre\u00e7ler hakk\u0131nda arka plan bilgisi, gelecekteki sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin tedarikini ve beklentili talebe daha uygun \u00f6nleme stratejilerinin planlanmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kuzeydo\u011fu Almanya'da en k\u00fc\u00e7\u00fck mekansal \u00f6l\u00e7ekte KOPH yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n nas\u0131l de\u011fi\u015fti\u011fini analiz etmek ve AOK Nordost'un sa\u011fl\u0131k sigorta taleplerini kullanarak yerlere \u00f6zg\u00fc n\u00fcfus temelli risk fakt\u00f6rlerini belirlemektir. Y\u00d6NTEMLER KOPH yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n belediyeler ve \u015fehir mahalleleri d\u00fczeyinde mekansal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6rselle\u015ftirmek i\u00e7in ko\u015fullu otoregresif Besag-York-Molli\u00e9 (BYM) modeli kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Yerlere \u00f6zg\u00fc ekolojik risk fakt\u00f6rleri i\u00e7in co\u011frafi a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 regresyon modellemesi (GWR) uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7LAR 2012'de cinsiyet ve ya\u015f ayarlanm\u0131\u015f KOPH yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %6,5 idi ve kuzeydo\u011fu Almanya'da geni\u015f bir yelpazede de\u011fi\u015fiyordu. N\u00fcfus temelli risk fakt\u00f6rleri, sigortal\u0131 ki\u015filerin %65 ve \u00fcst\u00fc ya\u015flar\u0131nda, g\u00f6\u00e7men ge\u00e7mi\u015fi olan sigortal\u0131 ki\u015filer, hane halk\u0131 b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc ve alan yoksullu\u011fu oranlar\u0131n\u0131 i\u00e7erir. GWR modelinin sonu\u00e7lar\u0131, kuzeydo\u011fu Almanya'da KOPH i\u00e7in riskli n\u00fcfusun \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fti\u011fini ortaya koydu. SONU\u00c7 Kuzeydo\u011fu Almanya'da alan yoksullu\u011fu, KOPH yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerinde do\u011frudan ve dolayl\u0131 bir etkiye sahiptir. Sosyal olarak dezavantajl\u0131 alanlarda ya\u015flanan ki\u015filer, do\u011frudan yoksulluktan etkilenmedikleri halde KOPH geli\u015ftirmeye daha yatk\u0131nd\u0131r. Bu, sa\u011fl\u0131k planlamas\u0131nda alan yoksullu\u011funun etkisinin dikkate al\u0131nmas\u0131n\u0131n \u00f6nemini vurgular. Ayr\u0131ca, \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, \u00e7al\u0131\u015fma alan\u0131n\u0131n baz\u0131 k\u0131s\u0131mlar\u0131nda g\u00f6\u00e7men ge\u00e7mi\u015fi olan sigortal\u0131 ki\u015filer ve \u00e7ok ki\u015filik hane halk\u0131 ya\u015fayan ki\u015filerin KOPH riski alt\u0131nda oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"3583084","title":"Large intergenic non-coding RNA-RoR modulates reprogramming of human induced pluripotent stem cells","text":"Linaj ba\u011fl\u0131 h\u00fccrelerin yeniden programlama yoluyla ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelere (iPSCs) d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, epigenomun k\u00fcresel yeniden d\u00fczenlenmesiyle birlikte, gen ifade desenlerinde de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7ar. Burada, insan iPSCs'nin t\u00fcretilmesinde meydana gelen b\u00fcy\u00fck intergenik non-kodlayan RNA'lar (lincRNA'lar) \u00fczerindeki transkripsiyonel yeniden d\u00fczenlenmeyi karakterize ettik ve \u00e7ok say\u0131da lincRNA'n\u0131n pluripotansiyete ba\u011fl\u0131 ifade ile ili\u015fkili oldu\u011funu belirledik. Bu lincRNA'lar aras\u0131nda, embriyofik k\u00f6k h\u00fccrelere k\u0131yasla iPSCs'de daha y\u00fcksek ifade seviyelerine sahip olan on lincRNA tan\u0131mlad\u0131k, bu da bu lincRNA'lar\u0131n etkinle\u015ftirilmesinin iPSCs'lerin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 te\u015fvik edebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu bulgular\u0131 destekleyen \u015fekilde, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z bu lincRNA'lar\u0131n \u00f6nemli pluripotansiyet transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin do\u011frudan hedefleri oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Kaybetme i\u015flevi ve kazan\u0131m i\u015flevi yakla\u015f\u0131mlar\u0131 kullanarak, bu lincRNA'lardan birinin (lincRNA-RoR) yeniden programlamay\u0131 mod\u00fcle etti\u011fini bulduk, bu da pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerin t\u00fcretilmesinde lincRNA'lar\u0131n kritik i\u015flevlerini ilk kez g\u00f6steren bir \u00f6rnektir."}
{"_id":"3588621","title":"Extracellular vesicle isolation and characterization: toward clinical application.","text":"\u0130ki geni\u015f d\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131 (EV) kategorisi, eksosomlar ve at\u0131lan mikro zarlar (sMV), boyut da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, protein ve RNA profilleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir ve tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. EV'ler, hem yak\u0131n hem de sistemik olarak h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fimin \u00f6nemli rollerini oynad\u0131\u011f\u0131 bilinir. Bu inceleme, EV alt t\u00fcrlerinin do\u011fas\u0131n\u0131, hem h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc ortamlar\u0131ndan hem de v\u00fccut s\u0131v\u0131lar\u0131ndan EV'leri izole etmek i\u00e7in stratejileri ve EV say\u0131m\u0131 prosed\u00fcrlerini tart\u0131\u015fmaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, eksosomlar ve sMV'lerde se\u00e7ici olarak zenginle\u015fen ve EV alt t\u00fcrlerini ay\u0131rt etmek i\u00e7in i\u015faret\u00e7i olarak kullan\u0131labilecek proteinler hakk\u0131nda da konu\u015fuyoruz. Ayr\u0131ca, klinik tan\u0131da EV'lerin \u00e7e\u015fitli uygulamalar\u0131 da ele al\u0131n\u0131yor."}
{"_id":"3590806","title":"Up-regulated NRIP2 in colorectal cancer initiating cells modulates the Wnt pathway by targeting ROR\u03b2","text":"ARKA PLAN Kolorektal kanser, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda en yayg\u0131n k\u00f6t\u00fc huylu t\u00fcm\u00f6rlerden biridir. Kolorektal kanser ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccreleri (CCIC'ler), kolorektal kanserin k\u00f6t\u00fc huylu davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 sorumlu tutulan k\u00fc\u00e7\u00fck bir alt pop\u00fclasyondur. Yanl\u0131s aktivasyon, Wnt yollar\u0131n\u0131n CCIC'lerin \u00f6z-yenilenmesini d\u00fczenler. Ancak, alttaki mekanizmalar\u0131n \u00e7o\u011fu anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEMLER Retroviral k\u00fct\u00fcphane taramas\u0131 yoluyla, zenginle\u015ftirilmi\u015f kolorektal kanser kolofere h\u00fccrelerinden Wnt yolunun yeni bir etkile\u015fimcisi olan N\u00fckleer Receptor-Interaktif Protein 2 (NRIP2) belirledik. NRIP2 ve retinoik asit ile ili\u015fkili yetim resept\u00f6r \u03b2 (ROR\u03b2) ifade seviyeleri, FISH, qRT-PCR, IHC ve Western blot ile daha da incelendi. NRIP2'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ve bask\u0131lanmas\u0131 ile kolorektal kanser h\u00fccreleri \u00fcretildi, Wnt yolundaki NRIP2'nin rol\u00fcn\u00fc incelemek i\u00e7in. Ayr\u0131ca, NRIP2 ve ROR\u03b2 aras\u0131ndaki ba\u011f\u0131n do\u011frulanmas\u0131 ve CCIC'lerin hem in vitro hem de in vivo'da ROR\u03b2'nin etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Genechip tarama, a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f hedefi HBP1'i tahmin etti. Western blot, ChIP ve luciferaz rapor\u00f6r\u00fc, NRIP2, ROR\u03b2 ve HBP1 aras\u0131ndaki etkile\u015fimi ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR NRIP2, hem h\u00fccre hatlar\u0131 hem de birincil kolorektal kanser dokular\u0131ndaki CCIC'lerde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015ft\u0131. NRIP2'nin g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f ifadesi, Wnt aktivitesini art\u0131rd\u0131, ancak NRIP2'nin bask\u0131lanmas\u0131, Wnt aktivitesini azaltt\u0131. Transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ROR\u03b2, NRIP2'nin Wnt yol aktivitesini d\u00fczenlemedeki ana hedefiydi. ROR\u03b2, Wnt yolunun inhibit\u00f6r\u00fc olan HBP1'in transkripsiyonunu art\u0131ran bir transkripsiyon artt\u0131r\u0131c\u0131yd\u0131. NRIP2, ROR\u03b2'nin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f HBP1 promot\u00f6r b\u00f6lgelerine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 \u00f6nledi ve HBP1'in transkripsiyonunu azaltt\u0131. Bu da, TCF4 ile medyas\u0131z transkripsiyonu azaltan HBP1'e ba\u011f\u0131ml\u0131 inhib"}
{"_id":"3591070","title":"Speed Limits for Nonvesicular Intracellular Sterol Transport.","text":"Endoplazmik retikulum (ER) ve plazma zar\u0131 (PM) aras\u0131nda sterol ta\u015f\u0131nmas\u0131, sterol ta\u015f\u0131ma proteinleri (STPs) gerektiren nonvesik\u00fcler mekanizmalarla ger\u00e7ekle\u015fir. Burada, ER'nin PM'ye yak\u0131n temas noktalar\u0131nda yak\u0131n temas\u0131n\u0131n sterol ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceledi\u011fimiz fikri ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Sonu\u00e7 olarak, h\u00fccre ortam\u0131nda sterol\u00fcn membrandan desorbsiyonu, STP'ler taraf\u0131ndan medyasyon edilen dif\u00fczyon yerine h\u0131z s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131s\u0131d\u0131r, bu nedenle temas noktalar\u0131nda STP'ler taraf\u0131ndan medyasyon edilen sterol transferinin kinetik avantaj\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte yoktur. Temas noktalar\u0131, lipit sentezi veya ta\u015f\u0131nmas\u0131 i\u00e7in makineyi b\u00f6l\u00fcmlendirmek yerine d\u00fczenlemeye f\u0131rsatlar sunabilir."}
{"_id":"3610080","title":"Misunderstandings in prescribing decisions in general practice: qualitative study.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nGenel uygulamada re\u00e7ete kararlar\u0131yla ili\u015fkili hasta ve doktorlar aras\u0131ndaki yanl\u0131\u015f anlamalar\u0131 tan\u0131mlamak ve a\u00e7\u0131klamakt\u0131r.\n\n## Tasar\u0131m\nKalitatif \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\n\u0130ngiltere'nin Bat\u0131 Midlands ve g\u00fcneydo\u011fu b\u00f6lgelerinde 20 genel uygulama.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n20 genel pratisyen ve 35 muayene hastas\u0131.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri\nRe\u00e7ete al\u0131m\u0131yla ilgili potansiyel veya ger\u00e7ek olumsuz sonu\u00e7lara yol a\u00e7an hasta ve doktorlar aras\u0131ndaki yanl\u0131\u015f anlamalar.\n\n## Sonu\u00e7lar\nDoktorun bilmedi\u011fi hasta bilgisi, hastan\u0131n bilmedi\u011fi doktor bilgisi, \u00e7eli\u015fkili bilgi, yan etkilerin atfedilmesiyle ilgili anla\u015fmazl\u0131k, doktorun karar\u0131yla ilgili ileti\u015fim ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve ili\u015fki fakt\u00f6rleri dahil olmak \u00fczere 14 yanl\u0131\u015f anlaman\u0131n kategorisi belirlendi. T\u00fcm yanl\u0131\u015f anlamalar, hastalar\u0131n beklentilerini ve tercihlerini dile getirmekte veya doktorun kararlar\u0131na ve eylemlerine yan\u0131t olarak seslerini \u00e7\u0131karmakta yetersiz kalmalar\u0131 nedeniyle hastalar\u0131n muayene kat\u0131l\u0131m\u0131yla ili\u015fkilendirildi. Ayr\u0131ca, potansiyel veya ger\u00e7ek olumsuz sonu\u00e7lara, \u00f6rne\u011fin tedaviye uyumsuzlu\u011fa yol a\u00e7t\u0131lar. Bir\u00e7ok yanl\u0131\u015f anlama, yanl\u0131\u015f tahminler ve varsay\u0131mlar \u00fczerine kuruluydu. \u00d6zellikle, doktorlar\u0131n hastalar\u0131n ila\u00e7larla ilgili fikirlerinin re\u00e7ete yazarken ne kadar \u00f6nemli oldu\u011funu fark etmedikleri g\u00f6r\u00fcld\u00fc.\n\n## Sonu\u00e7lar\u0131\nMuayene s\u0131ras\u0131nda hastalar\u0131n kat\u0131l\u0131m\u0131 ve kat\u0131l\u0131m eksikli\u011finin olumsuz sonu\u00e7lar\u0131 \u00f6nemlidir. Yazarlar, bu bulgulara dayanarak bir e\u011fitim m\u00fcdahalesi geli\u015ftiriyorlar."}
{"_id":"3610282","title":"Phase-plate cryo-EM structure of a biased agonist-bound human GLP-1 receptor\u2013Gs complex","text":"B s\u0131n\u0131f\u0131 glukagon benzeri peptid-1 (GLP-1) G proteini ba\u011fl\u0131 resept\u00f6r\u00fc, tip 2 diyabet ve obezite tedavisinde \u00f6nemli bir hedeftir. Endojen ve taklit GLP-1 peptitleri, i\u015flevsel se\u00e7icilikte bir fark yaratan \u00f6nyarg\u0131l\u0131 agonizm sergiler, bu da iyile\u015ftirilmi\u015f terap\u00f6tik sonu\u00e7lar sa\u011flayabilir. Burada, insan GLP-1 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn, G proteini \u00f6nyarg\u0131l\u0131 peptid exendin-P5 ve bir G\u03b1s heterotrimer ile kompleks halinin yap\u0131s\u0131n\u0131 3.3 \u00c5 k\u00fcresel \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. D\u0131\u015f y\u00fczeyde, ekstrasel d\u00f6ng\u00fc 3 ve yak\u0131n transmembran segmentlerinin organizasyonu, exendin-P5 ba\u011fl\u0131 yap\u0131m\u0131z ve daha \u00f6nce GLP-1 ba\u011fl\u0131 GLP-1 resept\u00f6r\u00fc yap\u0131s\u0131 aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. \u0130\u00e7 y\u00fczeye bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, G\u03b1s\u2013\u03b15 heliks etkile\u015fimi aras\u0131ndaki a\u00e7\u0131n\u0131n 6 derece fark\u0131, heterotrimer boyunca G proteini yeniden d\u00fczenlenmesinde farka neden oldu. Ayr\u0131ca yap\u0131lar, G\u03b1s proteininin yeniden d\u00fczenlenme h\u0131z\u0131 ve derecesinde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi. Yap\u0131m\u0131z, \u00f6nyarg\u0131l\u0131 agonizmin molek\u00fcler temeli hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar."}
{"_id":"3613041","title":"Therapeutic equivalence of alendronate 70 mg once-weekly and alendronate 10 mg daily in the treatment of osteoporosis. Alendronate Once-Weekly Study Group.","text":"Dozaj kolayl\u0131\u011f\u0131, herhangi bir kronik hastal\u0131\u011f\u0131n etkili y\u00f6netimi i\u00e7in kritik bir unsurdur ve \u00f6zellikle osteoporozun uzun vadeli y\u00f6netimi i\u00e7in \u00f6nemlidir. Herhangi bir ilac\u0131n daha az s\u0131kl\u0131kta verilmesi, uyumlulu\u011fu art\u0131rabilir ve bu da tedavinin etkilili\u011fini maksimuma \u00e7\u0131karabilir. Hayvan verileri, haftada bir kez 70 mg alendronat (g\u00fcnl\u00fck a\u011f\u0131z tedavisi dozunun 7 kat\u0131) vermenin, 10 mg alendronat g\u00fcnl\u00fck dozuna benzer bir etkinli\u011fe sahip olabilece\u011fini destekleyen bir mant\u0131\u011fa sahiptir, \u00e7\u00fcnk\u00fc kemikte uzun s\u00fcreli bir etkiye sahiptir. Ayr\u0131ca, k\u00f6pek \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, g\u00fcnl\u00fck a\u011f\u0131z bisfosfonatlarla g\u00f6zlemlenen \u00f6zofagus tahri\u015finin potansiyelinin, haftada bir kez dozla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131labilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu doz rejimi, hastalara artan kolayl\u0131k sa\u011flayacak ve uyumlulu\u011fu art\u0131rmaya yard\u0131mc\u0131 olabilir. Postmenopozal kad\u0131nlarda (42-95 ya\u015f aras\u0131) osteoporoz (l\u00fcmar omurilik veya femoral boyun kemik mineral yo\u011funlu\u011funun en az 2,5 SD alt\u0131nda, ya da \u00f6nceki omurga veya kal\u00e7a k\u0131r\u0131\u011f\u0131) i\u00e7in, 1 y\u0131ll\u0131k, \u00e7ift k\u00f6r, \u00e7ok merkezli bir \u00e7al\u0131\u015fmada, haftada bir kez 70 mg alendronat (N=519), haftada iki kez 35 mg alendronat (N=369) ve g\u00fcnl\u00fck 10 mg alendronat (N=370) tedavilerinin etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Ba\u015fl\u0131ca etkinlik son noktas\u0131, l\u00fcmar omurilik kemik yo\u011funlu\u011fundaki art\u0131\u015flar\u0131n, s\u0131k\u0131 \u00f6nceden tan\u0131mlanm\u0131\u015f e\u015fitlik kriterlerine g\u00f6re kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilirlikidir. \u0130kincil son noktalar, hip ve toplam v\u00fccut kemik yo\u011funlu\u011fundaki de\u011fi\u015fiklikler ve kemik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm oranlar\u0131, biyokimyasal i\u015faret\u00e7ilerle de\u011ferlendirildi. Her iki yeni rejim de g\u00fcnl\u00fck tedaviye g\u00f6re e\u015fitlik kriterlerini tam olarak kar\u015f\u0131lad\u0131. 12 ayl\u0131k d\u00f6nemde l\u00fcmar omurilik kemik yo\u011funlu\u011fundaki ortalama art\u0131\u015flar \u015funlard\u0131: haftada bir kez 70 mg grupta %5,1 (4,8, 5,4), haftada iki kez 35 mg grupta %5,2 (4,9, 5,6) ve g\u00fcnl\u00fck 10 mg tedavi grubunda %5,4 (5,0,"}
{"_id":"3616843","title":"Association of Toll-Like Receptor 4 on Human Monocyte Subsets and Vulnerability Characteristics of Coronary Plaque as Assessed by 64-Slice Multidetector Computed Tomography.","text":"\n# Arka Plan\nToll-like resept\u00f6r 4 (TLR-4), aterosklerozun h\u0131zlanm\u0131\u015f formlar\u0131nda monosit aktivitesinde rol oynar, ancak dola\u015f\u0131mdaki monositlerdeki TLR-4 ifadesinin koroner plak k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkisi daha \u00f6nce de\u011ferlendirilmemi\u015ftir. Bu ili\u015fkiyi, istikrarl\u0131 anjina pektoris (SAP) hastalar\u0131nda 64 kesit \u00e7oklu detekt\u00f6r bilgisayarl\u0131 tomografi (MDCT) kullanarak ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular:\nSAP ile ilgili 65 hastaya MDCT uygulad\u0131k. \u00dc\u00e7 monosit alt grubu (CD14++CD16-, CD14++CD16+, ve CD14+CD16+) ve ak\u0131m monositlerdeki TLR-4 ifadesi, ak\u0131\u015f sitometrisi ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Koroner plaklar 64 kesit MDCT ile de\u011ferlendirildi. Koroner plak k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131, pozitif yeniden \u015fekillendirme (yeniden \u015fekillendirme endeksi > 1.05) ve\/veya d\u00fc\u015f\u00fck CT yo\u011funlu\u011fu (< 35 HU) varl\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re tan\u0131mland\u0131. Dola\u015f\u0131mdaki CD14++CD16+ monositler, CD14++CD16- ve CD14+CD16+ monositlere k\u0131yasla daha s\u0131k TLR-4 ifade etti (P < 0,001). CD14++CD16+ monositlerdeki TLR-4 ifadesinin g\u00f6receli oran\u0131, plak k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda, plak k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131 olmayanlara k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti (10,4 [4,1-14,5] % vs. 4,5 [2,8-7,8] %, P = 0,012). Ayr\u0131ca, CD14++CD16+ monositlerdeki TLR-4 ifadesinin g\u00f6receli oran\u0131, yeniden \u015fekillendirme endeksi ile (r = 0,28, P = 0,025) ve CT yo\u011funlu\u011fu de\u011feri ile (r = -0,31, P = 0,013) pozitif ve negatif korelasyon g\u00f6sterdi.\n\n## Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z\nCD14++CD16+ monositlerdeki TLR-4'\u00fcn upreg\u00fclasyonu, SAP hastalar\u0131nda koroner plak k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili"}
{"_id":"3619372","title":"Expandable Cardiovascular Progenitor Cells Reprogrammed from Fibroblasts.","text":"Kardiyak rejenerasyon i\u00e7in k\u00f6k h\u00fccre tabanl\u0131 yakla\u015f\u0131mlar, kalp yetmezli\u011fi tedavisinde giderek daha uygulanabilir stratejiler haline geliyor. B\u00f6yle bir ortamda otolog h\u00fccreler i\u00e7in bol miktarda ve i\u015flevsel h\u00fccre \u00fcretimi, ancak \u00f6nemli bir zorluk olarak kal\u0131yor. Burada, fare fibroblastlar\u0131n\u0131n kardiyak transdiferansinde geni\u015f \u00e7o\u011falma kapasitesi ve k\u0131s\u0131tl\u0131 kardiyovask\u00fcler farkl\u0131la\u015fma potansiyelleri olan bir h\u00fccre pop\u00fclasyonu izole ettik. Bu ind\u00fcklenmi\u015f geni\u015fletilebilir kardiyovask\u00fcler \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler (ieCPCs), kimyasal olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f ko\u015fullarda 18'den fazla ge\u00e7it i\u00e7in geni\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcde \u00e7o\u011fald\u0131, 10(5) ba\u015flang\u0131\u00e7 fibroblastlar\u0131, 10(16) ieCPC'yi g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00fcretti. ieCPC'ler kardiyak imza genlerini ifade etti ve uzun s\u00fcreli geni\u015flemeden sonra bile i\u015flevsel kardiyomiyositler (CM'ler), endotel h\u00fccreleri (EC'ler) ve d\u00fcz kas h\u00fccreleri (SMC'ler) olarak kolayca farkl\u0131la\u015ft\u0131. Myokard enfarkt\u00fcs\u00fc sonras\u0131 fare kalplerine nakledildi\u011finde, ieCPC'ler kardiyomiyositler, endotel h\u00fccreleri ve d\u00fcz kas h\u00fccreleri olarak kendili\u011finden farkl\u0131la\u015ft\u0131 ve nakil sonras\u0131 12 hafta boyunca kardiyak fonksiyonu iyile\u015ftirdi. Bu nedenle, ieCPC'ler kardiyovask\u00fcler belirlemenin incelenmesi i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir sistemdir ve kalp i\u00e7in yenileyici t\u0131p stratejileri sa\u011flar."}
{"_id":"3619931","title":"Thyroid hormone inhibits lung fibrosis in mice by improving epithelial mitochondrial function","text":"Tiroid hormonu (TH), stres yan\u0131tlar\u0131 s\u0131ras\u0131nda h\u00fccresel homeostaz\u0131 korumak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir, ancak akci\u011fer fibrozisindeki rol\u00fc bilinmemektedir. Burada, iyopatik akci\u011fer fibrozisi olan hastalar\u0131n akci\u011ferlerinde iyodotironin deiyodinaz 2 (DIO2) aktivitesi ve ifadesinin kontrol bireylerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek oldu\u011funu bulduk ve bu durum hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetli\u011fiyle ili\u015fkiliydi. Ayr\u0131ca, Dio2-n\u00f6tral fareler, bleomisin ile ind\u00fcklenen akci\u011fer fibrozisinde artm\u0131\u015f bir fibrozis g\u00f6sterdi. Hava yoluyla verilen TH, iki akci\u011fer fibrozisi modeli (intratracheal bleomisin ve ind\u00fcklenebilir TGF-\u03b21) olan farelerde hayatta kalma oran\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 ve fibrozisi \u00e7\u00f6zd\u00fc. Sobetirom, bir TH taklit\u00e7isi, bleomisin ile ind\u00fcklenen akci\u011fer fibrozisini de engelledi. Bleomisin ile ind\u00fcklenen yaralanma sonras\u0131, TH, in vivo ve in vitro alveolar epitel h\u00fccrelerinde mitokondriyal biyogenez, mitokondriyal biyoenerjisi ve mitokondri taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen apoptozu iyile\u015ftirdi. TH, Ppargc1a veya Pink1-n\u00f6tral farelerde fibrozisi engellemedi, bu da bu yolaklara ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7 olarak, TH'nin antifibrotik \u00f6zellikleri, alveolar epitel h\u00fccrelerinin korunmas\u0131 ve mitokondri fonksiyonunun restorasyonu ile ili\u015fkilidir ve bu nedenle TH, akci\u011fer fibrozisi i\u00e7in potansiyel bir tedavi y\u00f6ntemi olabilir."}
{"_id":"3621011","title":"Tenomodulin promotes human adipocyte differentiation and beneficial visceral adipose tissue expansion.","text":"Enerji depolamas\u0131n\u0131n uygun \u015fekilde d\u00fczenlenmesi, ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n korunmas\u0131 ve bu s\u00fcre\u00e7te rol oynayan molek\u00fcllerin tam olarak anla\u015f\u0131lmamas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik \u00f6neme sahiptir. Burada, ins\u00fclin direnci olan ve v\u00fccut kitle indeksi (BMI) a\u00e7\u0131s\u0131ndan e\u015fle\u015ftirilen ins\u00fclin duyarl\u0131 bireylerdeki ya\u011f dokusundaki transmembran tip II proteini tenomodulin'in (TNMD) ifadesinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. TNMD ifadesi, insan preadipositlerde farkl\u0131la\u015fmayla birlikte artar ve TNMD'nin susturulmas\u0131 adipojenez blokaj\u0131na neden olur. Y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle beslenen transgenik farelerde, Tnmd'yi a\u015f\u0131r\u0131 ifade edenler, epididymal beyaz ya\u011f dokusu (eWAT) k\u00fctlesinde art\u0131\u015f g\u00f6sterir ve Tnmd transgenik farelerden elde edilen preadipositler, daha y\u00fcksek proliferasyonla tutarl\u0131 olarak daha y\u00fcksek adipojenez g\u00f6sterir. Tnmd transgenik farelerde, eWAT'de lipojenik genler ve kahverengi ya\u011fda Ucp1 artar, karaci\u011ferde trigliserit birikimi ise azalt\u0131l\u0131r. Geni\u015fletilmi\u015f eWAT'e ra\u011fmen, transgenik hayvanlar, sistemik ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n iyile\u015fmesi, eWAT'de kolajen birikimi ve iltihab\u0131n azalmas\u0131 ve ins\u00fclin uyaran Akt fosforilasyonunun artmas\u0131yla karakterize olur. Verilerimiz, TNMD'nin obezitede ins\u00fclin direncini hafifletmek i\u00e7in kar\u0131n ya\u011f dokusunda koruyucu bir fakt\u00f6r olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"3623127","title":"Evidence for a limit to human lifespan","text":"Teknolojik ilerlemelerin etkisiyle, insan \u00f6mr\u00fc on dokuzuncu y\u00fczy\u0131ldan bu yana b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015ft\u0131r. Demografik kan\u0131tlar, ya\u015fl\u0131 ya\u015flarda \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n s\u00fcrekli azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve \u00f6l\u00fcm\u00fcn maksimum ya\u015f\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymu\u015ftur, bu da insan \u00f6mr\u00fcn\u00fcn yava\u015f yava\u015f uzamas\u0131n\u0131 sa\u011flayabilir. \u00c7e\u015fitli hayvan t\u00fcrlerinde ya\u015fam s\u00fcresinin esnek oldu\u011fu ve genetik veya ila\u00e7 m\u00fcdahalesiyle artabilece\u011fi g\u00f6zlemlenmeleriyle birlikte, bu sonu\u00e7lar, uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn s\u0131k\u0131, t\u00fcr-\u00f6zg\u00fc genetik k\u0131s\u0131tlamalara tabi olmayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Burada, k\u00fcresel demografik verileri analiz ederek, 100 ya\u015f\u0131ndan sonra hayatta kalma oranlar\u0131n\u0131n genellikle azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve d\u00fcnyan\u0131n en ya\u015fl\u0131 ki\u015finin \u00f6l\u00fcm ya\u015f\u0131n\u0131n 1990'lardan bu yana artmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, insan maksimum \u00f6mr\u00fcn\u00fcn sabit ve do\u011fal k\u0131s\u0131tlamalara tabi oldu\u011funu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"3654468","title":"Effect of Oral Semaglutide Compared With Placebo and Subcutaneous Semaglutide on Glycemic Control in Patients With Type 2 Diabetes: A Randomized Clinical Trial","text":"\nGlukagon benzeri peptid-1 (GLP-1) resept\u00f6r agonistleri, tip 2 diyabetin tedavisinde etkili terap\u00f6tik ajanlard\u0131r ve t\u00fcm mevcut olanlar \u015fu anda enjekte edilebilir formda sunulmaktad\u0131r.\n\n## Ama\u00e7lar\n\n- Oral semaglutid ile plasebo (birincil) ve a\u00e7\u0131k etiketli altcinsel semaglutid (ikincil) aras\u0131ndaki glikemik kontrol \u00fczerindeki etkileri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak.\n\n## Tasar\u0131m, Ortam ve Hastalar\n\n- 26 haftal\u0131k bir deneme ve 5 haftal\u0131k bir takip d\u00f6nemi i\u00e7eren, 14 \u00fclkede 100 merkezde (Hastane klinikleri, genel uygulamalar ve klinik ara\u015ft\u0131rma merkezleri) Aral\u0131k 2013 ve Aral\u0131k 2014 aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirilen, faz 2, rastgelele\u015ftirilmi\u015f, paralel grup, doz bulma deneyi.\n\n- De\u011ferlendirilen 1106 kat\u0131l\u0131mc\u0131dan, tek ba\u015f\u0131na diyet ve egzersizle veya metformin ile istikrarl\u0131 bir dozda yeterli glikemik kontrol\u00fc olmayan 632 tip 2 diyabet hastas\u0131 rastgelele\u015ftirildi.\n\n- Rastgelele\u015ftirme, metformin kullan\u0131m\u0131na g\u00f6re stratifiye edildi.\n\n## M\u00fcdahaleler\n\n- 2.5 mg (n = 70), 5 mg (n = 70), 10 mg (n = 70), 20 mg (n = 70), 40 mg 4 haftal\u0131k doz art\u0131\u015f\u0131 (standart art\u0131\u015f; n = 71), 40 mg 8 haftal\u0131k doz art\u0131\u015f\u0131 (yava\u015f art\u0131\u015f; n = 70), 40 mg 2 haftal\u0131k doz art\u0131\u015f\u0131 (h\u0131zl\u0131 art\u0131\u015f; n = 70), oral plasebo (n = 71; \u00e7ift k\u00f6r) veya haftal\u0131k 1.0 mg altcinsel semaglutid (n = 70) 26 hafta boyunca.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fctleri\n\n- Ana son nokta, baz \u00e7izgiden 26. haftaya kadar olan hemoglobin A1c (HbA1c) d\u00fczeyindeki de\u011fi\u015fimi \u00f6l\u00e7mekti.\n\n- \u0130kincil son noktalar, baz \u00e7izgiden 26. haftaya kadar olan v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve yan etkilerdeki de\u011fi\u015f"}
{"_id":"3662132","title":"Fast and accurate short read alignment with Burrows\u2013Wheeler transform","text":"MOT\u0130VASYON Yeni DNA dizileme teknolojilerinin \u00fcretti\u011fi k\u0131sa okuma miktar\u0131n\u0131n devasa olmas\u0131, h\u0131zl\u0131 ve do\u011fru okuma hizalama programlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesini gerektirir. \u0130lk nesil hash tablosu tabanl\u0131 y\u00f6ntemler geli\u015ftirilmi\u015ftir, bunlara MAQ da dahildir. MAQ, zengin \u00f6zelliklere sahip, do\u011fru ve tek bir bireyin k\u0131sa okuma dizilerini hizalamak i\u00e7in yeterince h\u0131zl\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, MAQ, tek u\u00e7lu okuma i\u00e7in bo\u015fluk hizalamas\u0131n\u0131 desteklemez, bu da s\u0131k s\u0131k indellerin meydana gelebilece\u011fi daha uzun okuma hizalamas\u0131 i\u00e7in uygunsuz hale getirir. MAQ'\u0131n h\u0131z\u0131 da, y\u00fczlerce bireyin yeniden dizilemesine \u00f6l\u00e7eklendirildi\u011finde bir endi\u015fe konusudur.\n\nSonu\u00e7:\nBurrows-Wheeler Hizalama Arac\u0131 (BWA), b\u00fcy\u00fck bir referans dizisine, \u00f6rne\u011fin insan genomuna, e\u015fle\u015fmeler ve bo\u015fluklar izin vererek k\u0131sa dizileme okumalar\u0131n\u0131 verimli bir \u015fekilde hizalamak i\u00e7in kullan\u0131lan yeni bir okuma hizalama paketidir. BWA, Illumina dizileme makinelerinden gelen baz alan\u0131 okumalar\u0131n\u0131 ve AB SOLiD makinelerinden gelen renk alan\u0131 okumalar\u0131n\u0131 destekler. Hem sim\u00fcle edilmi\u015f hem de ger\u00e7ek veriler \u00fczerinde yap\u0131lan de\u011ferlendirmeler, BWA'n\u0131n MAQ'a g\u00f6re yakla\u015f\u0131k 10-20 kat daha h\u0131zl\u0131 oldu\u011funu ve benzer do\u011fruluk seviyelerine ula\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, BWA hizalamay\u0131 yeni standart SAM (Sekans Hizalama\/Harita) format\u0131nda \u00e7\u0131kar\u0131r. Hizalama sonras\u0131 varyant \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131 ve di\u011fer a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f analizleri i\u00e7in a\u00e7\u0131k kaynakl\u0131 SAMtools yaz\u0131l\u0131m paketini kullanabilirsiniz.\n\nEri\u015filebilirlik:\nhttp:\/\/maq.sourceforge.net."}
{"_id":"3662510","title":"The financial cost of doctors emigrating from sub-Saharan Africa: human capital analysis","text":"\n# Ama\u00e7: Sahip olunan yat\u0131r\u0131m\u0131n tahmini, alt Afrika \u00fclkelerinden Avustralya, Kanada, Birle\u015fik Krall\u0131k ve Amerika Birle\u015fik Devletleri'ne g\u00f6\u00e7 eden yerli e\u011fitimli doktorlar i\u00e7in.\n\n# Tasar\u0131m: Kamu eri\u015fimine a\u00e7\u0131k verileri kullanarak insan sermayesi maliyet analizi.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Alanlar\u0131: Alt Afrika \u00fclkeleri.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: HIV prevalans\u0131 %5 veya daha y\u00fcksek veya 1 milyonun \u00fczerinde HIV\/AIDS hastas\u0131 ve en az bir t\u0131p fak\u00fcltesi bulunan (Etiyopya, Kenya, Malawi, Nijerya, G\u00fcney Afrika, Tanzanya, Uganda, Zambiya ve Zimbabve) dokuz alt Afrika \u00fclkesi, ve hedef \u00fclkelerde pratik yapan doktorlar\u0131n say\u0131s\u0131na ili\u015fkin veriler mevcut.\n\n# Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Bir doktorun e\u011fitimini (ilk, orta ve t\u0131p fak\u00fcltesi yoluyla) finanse etmek i\u00e7in mali maliyet, mezuniyetten sonra g\u00f6\u00e7 varsay\u0131larak, mevcut \u00fclkeye \u00f6zg\u00fc faiz oranlar\u0131na g\u00f6re tasarruflar\u0131n ABD dolar\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesi; hedef \u00fclkelerde \u015fu anda \u00e7al\u0131\u015fan kaynak \u00fclkelerinden doktorlar\u0131n say\u0131s\u0131na g\u00f6re maliyet; ve hedef \u00fclkelerin e\u011fitimli doktorlar\u0131 alman\u0131n sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 tasarruflar.\n\n# Sonu\u00e7lar: Doktorlar\u0131n e\u011fitim maliyetinin tahmini devlet s\u00fcbvansiyonu, dokuz kaynak \u00fclkede 21.000 ABD dolar\u0131 (13.000 sterlin; 15.000 Euro) ile 58.700 ABD dolar\u0131 aras\u0131nda de\u011fi\u015fiyor (G\u00fcney Afrika). Hedef \u00fclkelerde \u015fu anda \u00e7al\u0131\u015fan t\u00fcm doktorlar\u0131n yat\u0131r\u0131m\u0131n geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcnden kaynaklanan tahmini kayb\u0131 2,17 milyar ABD dolar\u0131 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 2,13-2,21 milyar), her \u00fclke i\u00e7in maliyetler 2,16 milyon ABD dolar\u0131 (1,55-2,78 milyon) ile 1,41 milyar ABD dolar\u0131 (1,38-1,44 milyar) aras\u0131nda de\u011fi\u015fiyor (G\u00fcney Afrika). Tahmini bile\u015fik yat\u0131r\u0131m kayb\u0131 ile gayri safi yurt i\u00e7i has\u0131lan\u0131n oran\u0131, Zimbabve ve G\u00fcney Afrika'n\u0131n en b\u00fcy\u00fck kay\u0131plara sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Hedef \u00fclkelerin e\u011fitimli doktorlar\u0131 i\u015fe alman\u0131n sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 fayda, Birle\u015fik Krall\u0131k'ta 2,7 milyar ABD dolar\u0131 ve Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde 846 milyon ABD dolar\u0131 ile en y\u00fcksek seviyede.\n\n# Sonu\u00e7: HIV\/AIDS'in en \u00e7ok etkiledi\u011fi"}
{"_id":"3669694","title":"Chromatin modifying enzymes as modulators of reprogramming","text":"\u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerin (iPSCs) somatik h\u00fccre yeniden programlama yoluyla \u00fcretilmesi, k\u00fcresel epigenetik yeniden \u015fekillendirmeyi i\u00e7erir. Birka\u00e7 protein, h\u00fccre yeniden programlamadan \u00f6nce ve sonra farkl\u0131 epigenetik durumlarla ili\u015fkili kromatin i\u015faretlerini d\u00fczenlemekten bilinir, ancak yeniden programlamada belirli kromatin de\u011fi\u015ftirme enzimlerinin rol\u00fc hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Kromatin de\u011fi\u015ftirme proteinlerinin yeniden programlamaya etkisini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, DNA ve histon metilasyon yollar\u0131n\u0131 hedefleyen k\u0131sa sa\u00e7l\u0131 RNA'lar (shRNA'lar) kulland\u0131k ve iPSC \u00fcretimi i\u00e7in pozitif ve negatif d\u00fczenleyicileri belirledik. Polycomb bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleks 1 ve 2'nin (PRC1 ve PRC2) temel bile\u015fenlerinin inhibisyonu, \u00f6zellikle histon 3 lisin 27 metiltransferaz EZH2, yeniden programlama verimlili\u011fini azaltt\u0131. \u00d6te yandan, SUV39H1, YY1 ve DOT1L'nin bask\u0131lanmas\u0131 yeniden programlamay\u0131 art\u0131rd\u0131. \u00d6zellikle, H3K79 histon metiltransferaz DOT1L'nin inhibisyonu, shRNA veya k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerle, iPSC kolonilerinin verimlili\u011fini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 ve KLF4 ve c-Myc (ayn\u0131 zamanda MYC olarak da bilinir) yerine ge\u00e7ti. DOT1L'nin erken yeniden programlama s\u00fcrecinde inhibisyonu, iki alternatif fakt\u00f6r NANOG ve LIN28'in \u00f6nemli i\u015flevsel rollerini oynad\u0131klar\u0131 belirgin bir art\u0131\u015fla ili\u015fkilidir. Genom \u00e7ap\u0131nda H3K79me2 da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n analizi, epitel-mesenkim ge\u00e7i\u015fiyle ili\u015fkili fibroblast spesifik genlerin, yeniden programlaman\u0131n ilk a\u015famalar\u0131nda H3K79me2 i\u015faretini kaybettiklerini ortaya koydu. DOT1L inhibisyonu, bu i\u015faretin, pluripotent durumda bast\u0131r\u0131lacak olan genlerden, kaybolmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Bu bulgular, belirli kromatin de\u011fi\u015ftirme enzimlerinin yeniden programlaman\u0131n engelleri veya kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar\u0131 oldu\u011funu ima eder ve kromatin de\u011fi\u015ftirme enzimlerinin mod\u00fclasyonunun, daha verimli iPSC \u00fcretimi i\u00e7in daha az exogen transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcyle kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"3672261","title":"Natural variation in the parameters of innate immune cells is preferentially driven by genetic factors","text":"Dola\u015f\u0131m halindeki ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin nicel ve nitelik analizi, insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n temel g\u00f6stergelerini sa\u011flar. Evresel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin parametrelerindeki varyasyonun, \u00e7evresel ve genetik fakt\u00f6rlerin g\u00f6receli etkilerini belirlemek i\u00e7in, standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f kan leukositleri ak\u0131\u015f\u0131 ve 1.000 Bat\u0131 Avrupa k\u00f6kenli sa\u011fl\u0131kl\u0131, akraba olmayan ki\u015finin genom geni\u015f DNA genotiplemesini birle\u015ftirdik. Sigara i\u00e7mek, ya\u015f, cinsiyet ve latent sitomegalo vir\u00fcs enfeksiyonu ile birlikte, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin parametrelerindeki varyasyona etki eden ana non-genetik fakt\u00f6rler olarak tespit ettik. 166 imm\u00fcnofenotip i\u00e7in genom geni\u015f ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, 15 lokusu, hastal\u0131kla ili\u015fkili varyantlara zenginlik g\u00f6steren lokuslar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Son olarak, evrensel h\u00fccrelerin parametrelerinin genetik varyasyon taraf\u0131ndan daha g\u00fc\u00e7l\u00fc kontrol edildi\u011fini, adaptif h\u00fccrelerin parametrelerinin ise \u00e7o\u011funlukla \u00e7evresel maruz kalmayla y\u00f6nlendirildi\u011fini g\u00f6sterdik. Verilerimiz, imm\u00fcnoloji alan\u0131nda yeni hipotezler \u00fcretecek bir kaynak olu\u015fturur ve yayg\u0131n otoimm\u00fcn hastal\u0131klara yatk\u0131nl\u0131kta do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n rol\u00fcn\u00fc vurgular. Hem \u00e7evresel fakt\u00f6rler hem de genetik fakt\u00f6rler insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 etkiler. Albert ve meslekta\u015flar\u0131, Milieu Int\u00e9rieur Konsorsiyumu'ndan elde edilen verileri kullanarak, insan do\u011fal ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki ya\u015fam tarz\u0131, \u00e7evre ve genetik etkilerin kapsaml\u0131 bir resmini \u00e7izer."}
{"_id":"3680979","title":"The transcriptional program, functional heterogeneity, and clinical targeting of mast cells","text":"Mast h\u00fccreleri, antijen-immunoglobulin E (IgE) kompleksleri, bakteriler, vir\u00fcsler, sitokinler, hormonlar, peptidler ve ila\u00e7lar gibi \u00e7e\u015fitli d\u0131\u015f uyaranlar taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilebilen, dokuda ya\u015fayan benzersiz ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleridir. Bu h\u00fccreler, dokularda k\u00fc\u00e7\u00fck bir n\u00fcfus olu\u015ftururlar, ancak gran\u00fcl i\u00e7inde depolanan ve yeni \u00fcretilen arac\u0131lar\u0131 h\u0131zla salma yetenekleri, sa\u011fl\u0131kl\u0131 ve hastal\u0131kl\u0131 durumlar i\u00e7in \u00f6nemlerini destekler. Bu incelemede, mast h\u00fccrelerinin biyolojisini belgeleyecek ve IgE'li alerjik tepkiler ve antiparazitik i\u015flevler \u00f6tesinde insan hastal\u0131klar\u0131ndaki rollerine ili\u015fkin yeni kavramlar ve g\u00f6r\u00fc\u015fler sunaca\u011f\u0131z. Son ke\u015fifleri ve mast h\u00fccre ara\u015ft\u0131rmas\u0131ndaki geli\u015fmeleri vurgulayaca\u011f\u0131z, bunlara mast h\u00fccre fonksiyonlar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesi, farkl\u0131la\u015fmas\u0131, hayatta kalmas\u0131 ve yeni fare modelleri dahildir. Son olarak, enflamatif hastal\u0131klarda mast h\u00fccre fonksiyonlar\u0131n\u0131n terap\u00f6tik m\u00fcdahaleleri i\u00e7in mevcut ve gelecek f\u0131rsatlar\u0131 vurgulayaca\u011f\u0131z."}
{"_id":"3684342","title":"LIN28B enhanced tumorigenesis in an autochthonous KRASG12V-driven lung carcinoma mouse model","text":"LIN28B, \u00e7o\u011funlukla let-7 mikroRNA'lar\u0131 d\u00fczenleyen bir RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein olup, iltihaplanma, yaralanma iyile\u015fmesi, embriyojenik k\u00f6k h\u00fccreler ve kanser gibi alanlarda kritik i\u015flevlere sahiptir. LIN28B ifadesi, \u00e7e\u015fitli kat\u0131 kanserler, \u00f6zellikle de akci\u011fer kanseri dahil olmak \u00fczere, t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131m\u0131, ilerlemesi, direnci ve k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7larla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, \u00f6zellikle de non-k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer adenokarsinomlar\u0131nda LIN28B'nin i\u015flevsel rol\u00fc hala belirsizdir. Burada, KRASG12V taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fclen otohomen bir fare modelinde LIN28B ifadesinin etkilerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bulgular\u0131m\u0131z, LIN28B'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin CD44+\/CD326+ t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin say\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, VEGF-A ve miR-21'i y\u00fckseltti\u011fini ve t\u00fcm\u00f6r anjiyojenezi ve epitel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc (EMT) ile ili\u015fkili olarak AKT fosforilasyonunu ve c-MYC'nin n\u00fckleer translasyonunu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, LIN28B t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131m\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131rd\u0131 ve proliferasyonu art\u0131rd\u0131, bu da genel hayatta k\u0131saltmaya yol a\u00e7t\u0131. Buna ek olarak, Cancer Genome Atlas (TCGA) verilerini analiz ederek, KRAS mutasyonlu vakalar\u0131n %24'\u00fcnde LIN28B ifadesini bulduk, bu da modelimizin \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"3690068","title":"Cost-effectiveness comparison between topical silver sulfadiazine and enclosed silver dressing for partial-thickness burn treatment.","text":"Standart k\u0131smi kal\u0131nl\u0131k yan\u0131klar\u0131n\u0131n tedavisi, g\u00fcm\u00fc\u015f i\u00e7eren topikal \u00fcr\u00fcnler gibi g\u00fcm\u00fc\u015f s\u00fclfadiazin (SSD) kremi ve kapal\u0131 yara \u00f6rt\u00fcleri i\u00e7erir; bunlara g\u00fcm\u00fc\u015f yal\u0131t\u0131ml\u0131 k\u00f6p\u00fck (Mepilex Ag; Molnlycke Sa\u011fl\u0131k Bak\u0131m\u0131, G\u00f6teborg, \u0130sve\u00e7) ve g\u00fcm\u00fc\u015f y\u00fckl\u00fc levhalar (Aquacel Ag; ConvaTec, Skillman, NJ) dahildir. G\u00fcncel sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin kaynaklar\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r ve kan\u0131t temelli sonu\u00e7lara ve maliyet etkin tedavilere vurgu yapmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, kapal\u0131 g\u00fcm\u00fc\u015f yara \u00f6rt\u00fcleri ile SSD'yi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak k\u0131smi kal\u0131nl\u0131k yan\u0131klar\u0131nda TBSA's\u0131 %20'den az olan hastalarda bir karar analizi i\u00e7erir. K\u0131smi kal\u0131nl\u0131k yan\u0131k hastalar\u0131nda klinik olarak ilgili sa\u011fl\u0131k durumlar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in kapsaml\u0131 bir literat\u00fcr taramas\u0131 yap\u0131ld\u0131. Bu sa\u011fl\u0131k durumlar\u0131, ba\u015far\u0131l\u0131 iyile\u015fme, enfeksiyon ve enfeksiyonsuz gecikmi\u015f iyile\u015fmeyi i\u00e7erir, bu durumlar ya cerrahi ya da muhafazakar y\u00f6netim gerektirebilir. Bu sa\u011fl\u0131k durumlar\u0131n\u0131n olas\u0131l\u0131klar\u0131, Medicare CPT geri \u00f6deme kodlar\u0131 (maliyet) ve hasta kaynakl\u0131 faydalarla birle\u015ftirilerek karar modeline dahil edildi. Faydalar, hasta g\u00f6r\u00fc\u015fmeleri s\u0131ras\u0131nda g\u00f6rsel analog \u00f6l\u00e7ek kullan\u0131larak elde edildi. Beklenen maliyet ve kalite ayarl\u0131 ya\u015fam y\u0131llar\u0131 (QALY) geri d\u00f6n\u00fc\u015f y\u00f6ntemi kullan\u0131larak hesapland\u0131. Kapal\u0131 g\u00fcm\u00fc\u015f yara \u00f6rt\u00fcs\u00fc ile SSD aras\u0131ndaki art\u0131ml\u0131 maliyet-fayda oran\u0131 40.167,99 $\/QALY'dir. Komplikasyon oranlar\u0131n\u0131n tek y\u00f6nl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc, modelin sa\u011flaml\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. Maksimum \u00f6deme isteklili\u011finin 50.000 $\/QALY oldu\u011fu varsay\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, SSD'nin komplikasyon oran\u0131 %22 veya daha y\u00fcksek olmal\u0131d\u0131r ki kapal\u0131 g\u00fcm\u00fc\u015f yara \u00f6rt\u00fcs\u00fc maliyet etkin olsun. SSD ve kapal\u0131 g\u00fcm\u00fc\u015f yara \u00f6rt\u00fcs\u00fc i\u00e7in komplikasyon oranlar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek, iki y\u00f6nl\u00fc duyarl\u0131l\u0131k analizi, her iki tedavi y\u00f6ntemi i\u00e7in de kapal\u0131 g\u00fcm\u00fc\u015f yara \u00f6rt\u00fcs\u00fcn\u00fcn maliyet etkinli\u011fini g\u00f6sterdi. Kapal\u0131 g\u00fcm\u00fc\u015f yara \u00f6rt\u00fcleri, k\u0131smi kal\u0131nl\u0131k yan\u0131klar\u0131n\u0131n tedavisinde maliyet etkin bir y\u00f6ntemdir."}
{"_id":"3692112","title":"Randomized clinical study of Hydrofiber dressing with silver or silver sulfadiazine in the management of partial-thickness burns.","text":"Bu ileri d\u00fczey, rastgelele\u015ftirilmi\u015f \u00e7al\u0131\u015fma, 5% ile 40% v\u00fccut y\u00fczey alan\u0131n\u0131 (VSA) kapsayan k\u0131smi kal\u0131nl\u0131kta yan\u0131klar\u0131n tedavisinde, g\u00fcm\u00fc\u015f (n = 42) veya g\u00fcm\u00fc\u015f s\u00fclfadiazin (n = 42) i\u00e7eren bak\u0131m protokollerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. AQUACEL G\u00fcm\u00fc\u015f bandaj, bandaj de\u011fi\u015fiklikleri s\u0131ras\u0131nda daha az a\u011fr\u0131 ve kayg\u0131, giyim s\u0131ras\u0131nda daha az yanma ve ka\u015f\u0131nt\u0131, daha az bandaj de\u011fi\u015fikli\u011fi, daha az hem\u015firelik s\u00fcresi ve daha az prosed\u00fcrel ila\u00e7 ile ili\u015fkilendirildi. G\u00fcm\u00fc\u015f s\u00fclfadiazin, daha fazla esneklik ve hareket kolayl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkilendirildi. Enfeksiyon da dahil olmak \u00fczere olumsuz olaylar, tedavi gruplar\u0131 aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilirdi. AQUACEL G\u00fcm\u00fc\u015f bandaj protokol\u00fc, toplam tedavi maliyetlerinde daha d\u00fc\u015f\u00fck e\u011filime (1040 Dolar vs. 1180 Dolar) ve daha y\u00fcksek yeniden epitelizasyon oran\u0131na (73.8% vs. 60.0%) sahipti, bu da her iyile\u015fen yan\u0131k i\u00e7in maliyet etkinli\u011fi olarak 1,409.06 Dolar'a kar\u015f\u0131l\u0131k gelen AQUACEL G\u00fcm\u00fc\u015f bandaj ve 1,967.95 Dolar'a kar\u015f\u0131l\u0131k gelen g\u00fcm\u00fc\u015f s\u00fclfadiazin. AQUACEL(R) G\u00fcm\u00fc\u015f i\u00e7eren bir bak\u0131m protokol\u00fc, k\u0131smi kal\u0131nl\u0131kta yan\u0131kl\u0131 hastalarda klinik ve ekonomik faydalar sa\u011flad\u0131, g\u00fcm\u00fc\u015f s\u00fclfadiazin ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda."}
{"_id":"3698758","title":"Hepatitis C virus and blood transfusion: past and present risks.","text":"1980'lerin ba\u015f\u0131ndan beri kan ve kan \u00fcr\u00fcnleri yoluyla HCV (Hepatit C Vir\u00fcs\u00fc) bula\u015fma riski b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde azalm\u0131\u015ft\u0131r. \u00dccret almayan ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131n se\u00e7imi, HIV bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 se\u00e7imi, baz\u0131 b\u00f6lgelerde ba\u015flang\u0131\u00e7 \u200b\u200bde\u011fi\u015ftirici test ve anti-HCV testinin uygulanmas\u0131 gibi fakt\u00f6rler bu azalmaya katk\u0131da bulunmu\u015ftur. ALT (Alanin Aminotransferaz) de\u011fi\u015ftirici testi, anti-HCV testinin uygulanmas\u0131yla birlikte art\u0131k gereksiz hale gelmi\u015ftir. \u015eu anda, anti-HCV penceresi d\u00f6neminde yap\u0131lan kan ba\u011f\u0131\u015flar\u0131 nedeniyle kalan HCV bula\u015fma riski yakla\u015f\u0131k 100.000 kan transf\u00fczyonunda 1'dir. Plazma \u00fcr\u00fcnleri gibi modern inaktifasyon y\u00f6ntemleri ile i\u015flenen kan \u00fcr\u00fcnleri yoluyla HCV bula\u015fmas\u0131 rapor edilmemi\u015ftir. \u015eu anda kurulan kan g\u00fcvenli\u011fi programlar\u0131, kan transf\u00fczyonu g\u00fcvenli\u011fi hakk\u0131nda daha fazla veri sa\u011flayacakt\u0131r. Gelecek y\u0131l bir\u00e7ok Avrupa \u00fclkesinde, plazma \u00fcr\u00fcnleri \u00fcretim havuzlar\u0131 i\u00e7in kalite kontrol\u00fc veya minipool \u015feklinde kan ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131 taramas\u0131 i\u00e7in HCV n\u00fckleik asit amplifikasyon (NAT) teknolojisinin uygulanmas\u0131 bekleniyor. End\u00fcstriyel geli\u015fmeler g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bireysel kan ba\u011f\u0131\u015flar\u0131 i\u00e7in NAT testinin \u00f6n\u00fcm\u00fczdeki 2 y\u0131l i\u00e7inde kullan\u0131labilir hale gelmesi beklenmektedir. HCV NAT testi, kalan riski daha da ortadan kald\u0131racak ve di\u011fer halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00f6nlemlerine k\u0131yasla nispeten d\u00fc\u015f\u00fck maliyetli hale gelecektir."}
{"_id":"3701541","title":"p62\/SQSTM1 by Binding to Vitamin D Receptor Inhibits Hepatic Stellate Cell Activity, Fibrosis, and Liver Cancer.","text":"Hepatik stellar h\u00fccreler (HSC), karaci\u011fer fibrozis ve hepatosel\u00fcler karsinoma (HCC) s\u00fcre\u00e7lerinde kritik roller oynar. Vitamin D resept\u00f6r\u00fc (VDR) aktivasyonu, karaci\u011fer iltihab\u0131n\u0131 ve fibrozisini engeller. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda, karaci\u011fer parankim h\u00fccrelerinde ifade edilen ancak HCC ile ili\u015fkili HSC'lerde indirgenen p62\/SQSTM1 proteini, HSC aktivitesini olumsuz kontrol etti\u011fini ke\u015ffettik. Toplam v\u00fccut veya HSC'ye \u00f6zg\u00fc p62'nin yoklu\u011fu, HSC'leri g\u00fc\u00e7lendirir ve iltihaplanmay\u0131, fibrozisi ve HCC ilerlemesini art\u0131r\u0131r. p62 do\u011frudan VDR ve RXR ile etkile\u015fime girer ve bunlar\u0131n heterodimerizasyonunu te\u015fvik eder, bu da VDR:RXR hedef genlerin rekrut edilmesinde kritik \u00f6neme sahiptir. HSC'lerde p62 kayb\u0131, VDR agonistlerinin fibrozis ve iltihap bask\u0131s\u0131n\u0131 bozar. Bu, p62'nin karaci\u011fer iltihab\u0131 ve fibrozisini, HSC aktivitesini destekleyen ve HCC'yi te\u015fvik eden VDR sinyalle\u015fmesini te\u015fvik ederek d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"3707035","title":"Developing criteria for evaluation of geroprotectors as a key stage toward translation to the clinic","text":"Gelecek birka\u00e7 on y\u0131l i\u00e7inde, ya\u015flanma segmentindeki b\u00fcy\u00fck bir de\u011fi\u015fim, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda \u00f6nemli sosyal ve ekonomik sonu\u00e7lara yol a\u00e7acak. Bu art\u0131\u015f\u0131 telafi etmenin bir yolu, geroprotekt\u00f6rlerin geli\u015ftirilmesini h\u0131zland\u0131rmakt\u0131r, bunlar ya\u015flanmay\u0131 yava\u015flatan, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hasar\u0131 onaran ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 \u00f6m\u00fcr, yani sa\u011fl\u0131k \u00f6mr\u00fcn\u00fc uzatan maddeler. \u015eu anda model organizmalarda 200'den fazla geroprotekt\u00f6r rapor edilmi\u015ftir ve bunlardan baz\u0131lar\u0131 belirli hastal\u0131k belirtileri i\u00e7in insanlarda kullan\u0131lmaktad\u0131r, ancak insanlarda ya\u015flanmay\u0131 etkileyip etkilemediklerini belirlemek i\u00e7in yol hala belirsizdir. Klinik'e \u00e7eviri, ya\u015flanma s\u00fcrecinin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve eylem mekanizmalar\u0131n\u0131n muazzam \u00e7e\u015fitlili\u011fi nedeniyle, bu maddelerin tan\u0131mlanmas\u0131, se\u00e7imi ve s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in ortak bir kriter k\u00fcmesinin olmamas\u0131ndan kaynaklanan \u00e7ok say\u0131da sorunla engellenmektedir. \u00c7eviri ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, 'geroprotekt\u00f6r' tan\u0131m\u0131, geroprotekt\u00f6rler i\u00e7in se\u00e7im kriterleri, kapsaml\u0131 bir s\u0131n\u0131fland\u0131rma sistemi ve analitik bir model \u00fczerine bilimsel bir konsens\u00fcs olu\u015fturmaktan fayda sa\u011flayacakt\u0131r. Burada, mevcut se\u00e7im yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131 inceliyor ve kendi \u00f6nerilen se\u00e7im kriterlerimizi sunuyoruz. Geroprotekt\u00f6rlerin se\u00e7imini standartla\u015ft\u0131rmak, yeni adaylar\u0131n ke\u015ffini ve analizini h\u0131zland\u0131racak, klinik'e \u00e7eviride zaman ve maliyet tasarrufu sa\u011flayacakt\u0131r."}
{"_id":"3710557","title":"\u03b2-Catenin Signaling and Roles in Liver Homeostasis, Injury, and Tumorigenesis.","text":"\u03b2-katenin (CTNNB1 geni taraf\u0131ndan kodlanan) h\u00fccre y\u00fczeyi kadherin protein kompleksinin bir alt birimidir ve WNT sinyal yolunda i\u00e7sel sinyal iletici olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr; aktivitesindeki de\u011fi\u015fiklikler, hepatosit karaci\u011fer kanseri ve di\u011fer karaci\u011fer hastal\u0131klar\u0131n\u0131n geli\u015fimi ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. WNT'nin yan\u0131 s\u0131ra, \u03b2-katenine ek sinyal yollar\u0131 da birle\u015ftirebilir. \u03b2-katenin, T-h\u00fccre fakt\u00f6r\u00fc, forkhead kutu proteini O ve hipoksiye ind\u00fcklenen fakt\u00f6r 1\u03b1 gibi transkripsiyon fakt\u00f6rleri ile de etkile\u015fime girer ve hedef genlerin ifadelerini d\u00fczenler. Yeti\u015fkin karaci\u011ferdeki metabolik zonasyonun rol\u00fcn\u00fc tart\u0131\u015f\u0131yoruz. \u03b2-katenin, glikoz, besin ve yabanc\u0131 maddelerin metabolizmas\u0131n\u0131 kontrol eden genlerin ifadelerini de d\u00fczenler; aktivitesindeki de\u011fi\u015fiklikler, ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 dahil olmak \u00fczere karaci\u011fer hastal\u0131klar\u0131n\u0131n patogeneziye katk\u0131da bulunabilir. \u03b2-katenin sinyalizasyonundaki de\u011fi\u015fiklikler, fibrozis i\u00e7in gerekli olan karaci\u011fer y\u0131ld\u0131z h\u00fccrelerinin aktivasyonuna yol a\u00e7abilir. Hepatosit adenomlar\u0131, hepatosit kanserleri ve hepatoblastomlar\u0131 gibi bir\u00e7ok karaci\u011fer t\u00fcm\u00f6r\u00fc, \u03b2-katenini s\u00fcrekli aktif hale getiren CTNNB1 genindeki mutasyonlar i\u00e7erir, bu nedenle bu molek\u00fcl terap\u00f6tik bir hedef olabilir. \u03b2-katenin aktivitesindeki de\u011fi\u015fikliklerin karaci\u011fer hastal\u0131klar\u0131na nas\u0131l katk\u0131da bulundu\u011funu, te\u015fhis ve prognozda nas\u0131l kullan\u0131labilece\u011fini ve terap\u00f6tik geli\u015ftirilmelerde nas\u0131l kullan\u0131labilece\u011fini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"3716075","title":"The global burden of dengue: an analysis from the Global Burden of Disease Study 2013.","text":"\n## Arka Plan\n\nDengue, k\u00fcresel d\u00fczeyde en yayg\u0131n arbovirus enfeksiyonudur, ancak y\u00fck\u00fc k\u00f6t\u00fc bir \u015fekilde nicel olarak belirlenmemi\u015ftir. 2013 K\u00fcresel Hastal\u0131k Y\u00fck\u00fc \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in dengue \u00f6l\u00fcmleri, vakalar\u0131 ve y\u00fck\u00fcn\u00fc tahmin ettik.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\n\u00d6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 \u00f6l\u00fcm kay\u0131tlar\u0131, anekdot otopsi ve izleme verileriyle modellemek i\u00e7in Neden \u00d6l\u00fcme Ensemble Modelleme Arac\u0131'n\u0131 kulland\u0131k. Dengue vakalar\u0131n\u0131 resmi olarak bildirilen vakalardan modellemek i\u00e7in ve bildirim eksikli\u011fini yay\u0131nlanm\u0131\u015f geni\u015fleme fakt\u00f6rleri temelinde ayarlamak i\u00e7in ham tahminlerimizi ayarlad\u0131k. Toplamda, 130 \u00fclkeden 1780 \u00fclke-y\u0131l \u00f6l\u00fcm verisi, 76 \u00fclkeden 1636 \u00fclke-y\u0131l dengue vakas\u0131 bildirimi ve 14 \u00fclkeden geni\u015fleme fakt\u00f6r\u00fc tahminlerine sahip olduk.\n\n## Bulgular\n\nTahminlerimize g\u00f6re, 1990-2013 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda y\u0131lda ortalama 9221 dengue \u00f6l\u00fcm\u00fc meydana geldi, bu da 1992'deki 8277 (5353-10 649) d\u00fc\u015f\u00fck noktas\u0131na k\u0131yasla 2010'da zirveye ula\u015fan 11 302 (6790-13 722) \u00f6l\u00fcmle y\u00fckseldi. Bu, 2013'te dengue nedeniyle erken \u00f6l\u00fcmden kaynaklanan toplam 576 900 (330 000-701 200) y\u0131l kayb\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k gelir. 1990 ve 2013 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda dengue vakalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131, her on y\u0131lda neredeyse iki kat\u0131na \u00e7\u0131karak, 1990'da 8\u00b73 milyon (3\u00b73 milyon-17\u00b72 milyon) g\u00f6r\u00fcnen vaka ile 2013'te 58\u00b74 milyon (23\u00b76 milyon-121\u00b79 milyon) g\u00f6r\u00fcnen vaka ile zirveye ula\u015ft\u0131. Orta ve \u015fiddetli akut dengue'den kaynaklanan sakatl\u0131k ve post-dengue kronik yorgunluk dikkate al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, 2013'te dengue'ye atfedilen 566 000 (186 000-"}
{"_id":"3720107","title":"Formin-mediated actin polymerization at cell\u2013cell junctions stabilizes E-cadherin and maintains monolayer integrity during wound repair","text":"Cadherin ile h\u00fccre-h\u00fccre ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131, homeostazda, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda ve doku onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda epitel dokusunun b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc sa\u011flamak i\u00e7in gereklidir. E-cadherin kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 F-aktin'e ba\u011fl\u0131d\u0131r, ancak h\u00fccre-h\u00fccre birle\u015fmelerinde aktin polimerizasyonu d\u00fczenleyen mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 hala yetersizdir. Burada, h\u00fccre-h\u00fccre birle\u015fmelerinde aktin polimerizasyonu i\u00e7in formin'in rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. mDia1 ve Fmnl3'\u00fc, epitel birle\u015fmelerinde aktin polimerizasyonunu art\u0131ran ve E-cadherin'i kararl\u0131 hale getiren ana fakt\u00f6rler olarak tan\u0131mlad\u0131k. Fmnl3, Src ve Cdc42'nin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda yap\u0131\u015fkanl\u0131k birle\u015fmelerine lokalize olur ve depolasyonu, birle\u015fmelerde F-aktin ve E-cadherin'in azalmas\u0131na ve h\u00fccre-h\u00fccre ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n zay\u0131flamas\u0131na neden olur. \u00d6nemli olan, Fmnl3'\u00fcn g\u00f6\u00e7 eden monolaylarda lider h\u00fccrelerin ayr\u0131\u015fmas\u0131 ve yara onar\u0131m\u0131n\u0131n bozulmas\u0131 ile ili\u015fkili olarak ifade d\u00fczeyinin artmas\u0131 ve yap\u0131\u015fkanl\u0131k lokalizasyonunun artmas\u0131d\u0131r. \u00d6zetle, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, epitel h\u00fccre-h\u00fccre birle\u015fmelerinde formin aktivitesinin, dinamik s\u00fcre\u00e7ler s\u0131ras\u0131nda, \u00f6rne\u011fin yara onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda, ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve epitel b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korumada \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"3727986","title":"A mechanically active heterotypic E-cadherin\/N-cadherin adhesion enables fibroblasts to drive cancer cell invasion","text":"Kanser ile ili\u015fkili fibroblastlar (CAF'lar), t\u00fcm\u00f6r istilas\u0131 ve metastazlar\u0131 te\u015fvik eder. G\u00f6steriyoruz ki, CAF'lar, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin toplu istilas\u0131n\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lan fiziksel bir kuvvet uygular. Kuvvet iletimi, N-kadherin'in CAF zar\u0131nda ve E-kadherin'in t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresi zar\u0131nda yer alan heterofilik bir yap\u0131\u015fma ile sa\u011flan\u0131r. Bu yap\u0131\u015fma mekanik olarak aktiftir; kuvvet uyguland\u0131\u011f\u0131nda, \u03b2-katenin'in toplanmas\u0131n\u0131 ve yap\u0131\u015fman\u0131n \u03b1-katenin\/vinkulin etkile\u015fimi ile g\u00fc\u00e7lendirilmesini tetikler. E-kadherin\/N-kadherin yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n bozulmas\u0131, CAF'lar\u0131n toplu h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc y\u00f6nlendirme ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresi istilas\u0131n\u0131 engelleme yetene\u011fini ortadan kald\u0131r\u0131r. N-kadherin ayr\u0131ca t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri\/CAF aray\u00fcz\u00fcne nektin ve afadin'in toplanmas\u0131n\u0131 da sa\u011flar ve CAF repolarizasyonu afadin ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Hastal\u0131kl\u0131 materyallerde CAF'lar ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri aras\u0131nda heterotipik ba\u011flant\u0131lar g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Birlikte, bulgular\u0131m\u0131z, mekanik olarak aktif bir heterofilik yap\u0131\u015fma ile kanser h\u00fccrelerinin toplu istilas\u0131na olanak tan\u0131yan CAF'lar ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri aras\u0131ndaki i\u015fbirli\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"3730196","title":"Long non-coding RNA HOTTIP promotes BCL-2 expression and induces chemoresistance in small cell lung cancer by sponging miR-216a","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (SCLC) tedavisinde yap\u0131lan ilerlemelere ra\u011fmen, \u00e7oklu ila\u00e7 direnci ve k\u00f6t\u00fc prognozu hala devam ediyor. Son zamanlarda, mikroarray verileri, in vitro ve in vivo testler kullanarak SCLC'de chemoresistansa katk\u0131da bulunan uzun olmayan kodlay\u0131c\u0131 RNA'lar (lncRNA'lar) konusunda k\u00fcresel bir de\u011ferlendirme yapt\u0131k. Burada, SCLC h\u00fccrelerinin chemosensitivitesini, proliferasyonunu ve SCLC hastalar\u0131nda k\u00f6t\u00fc prognozu ile ili\u015fkili olan HOTTIP adl\u0131, SCLC'de s\u0131k s\u0131k amplifiye edilen bir lncRNA'n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdik. Ayr\u0131ca, mekanizmatik ara\u015ft\u0131rmalar, HOTTIP'in SCLC ilerlemesinde bir onkogen olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve bu ba\u011flamda miR-216a'n\u0131n t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flevini ortadan kald\u0131rarak bu i\u015flevi g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. \u00d6te yandan, HOTTIP, anti-apoptotik fakt\u00f6r BCL-2'nin ifadesini art\u0131rd\u0131, bu da miR-216a'n\u0131n \u00f6nemli hedef genlerinden biridir ve SCLC'nin chemoresistans\u0131n\u0131 d\u00fczenleyerek BCL-2 ile birlikte art\u0131rd\u0131. Birlikte, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z SCLC ilerlemesinde ve chemoresistans\u0131nda HOTTIP'in rol\u00fcn\u00fc ortaya koydu ve bu da SCLC'nin klinik y\u00f6netimi i\u00e7in yeni bir tan\u0131 ve prognoz biyomarkeri olarak adayl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"3743071","title":"GSDS 2.0: an upgraded gene feature visualization server","text":"G\u00f6rsel olarak genlerin yap\u0131s\u0131 ve i\u015faretlenmi\u015f \u00f6zellikleri, biyologlar\u0131n i\u015flevlerini ve evrimlerini sezgisel olarak ara\u015ft\u0131rmalar\u0131na yard\u0131mc\u0131 olur. Gen Yap\u0131s\u0131 G\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme Sunucusu (GSDS), 2007'deki ilk yay\u0131n\u0131ndan bu yana 60.000'den fazla kullan\u0131c\u0131 taraf\u0131ndan yayg\u0131n olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, yeni tasarlanm\u0131\u015f bir aray\u00fcz, daha fazla t\u00fcrde i\u015faretleme \u00f6zellikleri ve formatlar\u0131 destekleyen ve olu\u015fturulan grafi\u011fi d\u00fczenlemek i\u00e7in entegre bir g\u00f6rsel d\u00fczenleyici sunan GSDS 2.0'\u0131 bildirdik. Ayr\u0131ca, evrimsel analizi kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131c\u0131 taraf\u0131ndan belirtilen bir filogenetik a\u011fa\u00e7 eklenebilir. Tam kaynak kodu da indirme i\u00e7in kullan\u0131labilir.\n\nDA\u0130L ER\u0130\u015e\u0130M VE UYGULAMA Web sunucusu ve kaynak kodu, http:\/\/gsds.cbi.pku.edu.cn adresinde \u00fccretsiz olarak mevcuttur.\n\n\u0130LET\u0130\u015e\u0130M gaog@mail.cbi.pku.edu.cn veya gsds@mail.cbi.pku.edu.cn adreslerinden bize ula\u015fabilirsiniz.\n\nD\u0130\u011eER B\u0130LG\u0130LER Ek bilgiler Bioinformatics dergisinin \u00e7evrimi\u00e7i sitesinde mevcuttur."}
{"_id":"3748310","title":"SLP-65 regulates immunoglobulin light chain gene recombination through the PI(3)K-PKB-Foxo pathway","text":"SLP-65 adapt\u00f6r proteininin pre-B h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131ndaki kritik rol\u00fc zaten kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak i\u015flevini destekleyen molek\u00fcler mekanizma iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, SLP-65 ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyalleme ve fosfatidilinositol-3-OH kinaz (PI(3)K) \u2013 protein kinaz B (PKB) \u2013 Foxo yolu aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131y\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yoruz. G\u00f6steriyoruz ki, forkhead kutu transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Foxo3a, pre-B h\u00fccrelerinde hafif zincir yeniden d\u00fczenlenmesini te\u015fvik ediyor. Verilerimiz, PKB'nin Foxo proteinlerini fosforilayarak hafif zincir rekombinasyonunu bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak SLP-65 i\u015flevinin yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131n PKB etkinle\u015fmesini tersine \u00e7evirdi\u011fini ve pre-B h\u00fccrelerinde Foxo3a ve Foxo1 aktivitesini te\u015fvik etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Birlikte, bu veriler SLP-65'in molek\u00fcler i\u015flevini ayd\u0131nlat\u0131yor ve hafif zincir rekombinasyonunun, resept\u00f6r d\u00fczenlemenin ve B h\u00fccre se\u00e7iminin d\u00fczenlenmesinde Foxo proteinlerinin kritik rol\u00fcn\u00fc ortaya koyuyor."}
{"_id":"3752408","title":"A case-mix classification system for explaining healthcare costs using administrative data in Italy.","text":"ARKA PLAN \u0130talyan Ulusal Sa\u011fl\u0131k Hizmeti (NHS), t\u00fcm vatanda\u015flara evrensel kapsama sa\u011flar ve prim \u00f6deme sistemi ile birincil ve hastaneye yat\u0131\u015f hizmetleri sunar. Yerel Sa\u011fl\u0131k G\u00fcvenleri (LHT) finansman\u0131, sadece ya\u015f, cinsiyet ve ikametgah alan\u0131 i\u00e7in ayarlanan bir ba\u015fl\u0131k sistemi \u00fczerine kuruludur. Veneto B\u00f6lgesi'nde (Kuzeydo\u011fu \u0130talya) rutin olarak toplanan idari verileri kullanarak sa\u011fl\u0131k hizmeti maliyetlerini a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in bir risk ayarlama sistemi (Johns Hopkins Ayarlanm\u0131\u015f Klinik Gruplar Sistemi, ACG\u00ae Sistemi) uygulad\u0131k. Y\u00d6NTEM \u00c7al\u0131\u015fmaya Veneto B\u00f6lgesi'ndeki t\u00fcm sakinleri dahil ettik. 2015 y\u0131l\u0131 i\u00e7in b\u00f6lgesel n\u00fcfusu a\u015fa\u011f\u0131daki bilgi kaynaklar\u0131na g\u00f6re ACG sistemi ile s\u0131n\u0131fland\u0131rd\u0131k: Hastane Yataklar\u0131, Acil Servis Ziyaretleri, Kronik Hastal\u0131k Kay\u0131tlar\u0131 (copayment muafiyetleri i\u00e7in), Ambulatuvar Ziyaretleri, \u0130la\u00e7lar, Evde Bak\u0131m Veritaban\u0131 ve \u0130la\u00e7 Tarifleri. Basit do\u011frusal regresyonlar, ya\u015f-cinsiyet modelini, sa\u011fl\u0131k hizmeti maliyetlerini tahmin etmek i\u00e7in daha kapsaml\u0131 risk \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini i\u00e7eren modellerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Basit ya\u015f-cinsiyet modeli, 2015 toplam maliyetlerin varyans\u0131n\u0131n sadece %8'ini a\u00e7\u0131klad\u0131. Tan\u0131 ile ilgili de\u011fi\u015fkenler eklemek, varyans\u0131n a\u00e7\u0131klanmas\u0131nda %23'l\u00fck bir art\u0131\u015f sa\u011flad\u0131, eczane temelli de\u011fi\u015fkenler ise %17'lik bir art\u0131\u015f sa\u011flad\u0131. Kapsaml\u0131 modelin ayarlanm\u0131\u015f R-kare de\u011feri, basit ya\u015f-cinsiyet modelinin ayarlanm\u0131\u015f R-kare de\u011ferinin 6 kat\u0131yd\u0131. SONU\u00c7lar ACG Sistemi, basit ya\u015f-cinsiyet ayarlamalar\u0131na k\u0131yasla sa\u011fl\u0131k hizmeti maliyetlerini tahmin etmede \u00f6nemli bir iyile\u015ftirme sa\u011flar. Ya\u015flanma, artan sa\u011fl\u0131k hizmeti maliyetlerinin ana belirleyicisi de\u011fildir; kronik durumlar\u0131n birikimi ve sonu\u00e7ta ortaya \u00e7\u0131kan \u00e7oklu morbidite, maliyet art\u0131\u015f\u0131n\u0131 daha iyi a\u00e7\u0131klar."}
{"_id":"3756384","title":"EpCAM-regulated intramembrane proteolysis induces a cancer stem cell-like gene signature in hepatitis B virus-infected hepatocytes.","text":"\n## Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nHepatositler, hepatit B vir\u00fcs\u00fc (HBV) taraf\u0131ndan \u00e7o\u011falt\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, kromatin de\u011fi\u015ftirme kompleksi 2 (PRC2) kayb\u0131na u\u011frar, bu da belirli, h\u00fccre i\u00e7i PRC2 bask\u0131lam\u0131\u015f genlerin yeniden ifadesine neden olur. Epitel h\u00fccre ba\u011flay\u0131c\u0131 molek\u00fcl (EpCAM), PRC2 bask\u0131lam\u0131\u015f bir gen olup, normalde karaci\u011fer \u00f6nc\u00fcllerinde ifade edilir, ancak karaci\u011fer kanser k\u00f6k h\u00fccreleri (hCSC)lerde yeniden ifade edilir. Burada, HBV ile ili\u015fkili karaci\u011fer kanseri geli\u015fiminde EpCAM yeniden ifadesinin i\u015flevsel \u00f6nemini ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\nMolek\u00fcler yakla\u015f\u0131mlar (transfeksiyonlar, floresan aktif h\u00fccre ayr\u0131m\u0131, immuno-bat\u0131, ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR) kullanarak, HBV \u00e7o\u011faltan h\u00fccrelerde EpCAM d\u00fczenlenmi\u015f i\u00e7 zar proteolizi (RIP) rol\u00fcn\u00fc in vitro ve HBV X\/c-myc fareleri ve kronik HBV enfekte hastalar\u0131n karaci\u011fer t\u00fcm\u00f6rlerinde ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Bulgular\nEpCAM, HBV \u00e7o\u011faltan h\u00fccrelerde RIP olur ve kanona Wnt sinyalizasyonunu aktive eder. GFP ifade eden Wnt duyarl\u0131 plazmidin transfeksiyonu, HBV \u00e7o\u011faltan h\u00fccrelerde GFP+ bir n\u00fcfus tan\u0131mlad\u0131. Bu GFP+\/Wnt+ h\u00fccreler, cisplatin ve sorafenib direnci g\u00f6steren ve hCSC'lere benzeyen b\u00fcy\u00fcme sergiledi ve NANOG, OCT4, SOX2 ve hCSC i\u015faret\u00e7ileri BAMBI, CD44 ve CD133'\u00fcn artan ifadesini g\u00f6sterdi. Bu genler EpCAM RIP ve Wnt ile tetiklenen hCSC benzeri gen imzas\u0131 olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu gen imzas\u0131, X\/c-myc bitransgenik farelerin karaci\u011fer t\u00fcm\u00f6rlerinde de a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilir. Klinik olarak, HBV ile ili\u015fkili hepatosel\u00fcler karsinomlar\u0131n bir grubu, hCSC benzeri gen imzas\u0131 ile y\u00fcksek ifade g\u00f6steren ve cerrahi rezeksiyon sonras\u0131 genel hayatta azalmayla ili\u015fkili bulundu.\n\n## Sonu\u00e7\nhCSC benzeri gen imzas\u0131, HBV ile ili\u015fkili HCC'lerin alt t\u00fcrlerini s\u0131n\u0131fland\u0131rmak i\u00e7in vaat eden bir prognostik ara\u00e7 olarak hizmet edebilir. EpCAM RIP ve Wnt sinyalizasyonu bu hCSC benzeri imzay\u0131 tetikledi\u011fi i\u00e7in, bu"}
{"_id":"3758260","title":"Parathyroid Hormone Directs Bone Marrow Mesenchymal Cell Fate.","text":"Periyodik PTH y\u00f6netimi kemik k\u00fctlesini art\u0131r\u0131r ve k\u0131r\u0131klar\u0131 \u00f6nler, ancak etki mekanizmas\u0131 belirsizdir. Mesenkimal k\u00f6k h\u00fccrelerde PTH\/PTHrP resept\u00f6r\u00fc (PTH1R) geneti\u011fi olarak silme yapmak i\u00e7in Prx1Cre kulland\u0131k ve d\u00fc\u015f\u00fck kemik olu\u015fumu, artan kemik erimesi ve y\u00fcksek kemik ili\u011fi ya\u011f dokusu (BMAT) bulduk. Kemik ili\u011fi adipositleri Prx1'e izlenebilir ve klasik adipojenik i\u015faret\u00e7ilerle ifade edilir ve y\u00fcksek resept\u00f6r aktivat\u00f6r\u00fc n\u00fckleofor kappa B ba\u011flay\u0131c\u0131s\u0131 (Rankl) ifadesi g\u00f6sterir. Rankl seviyeleri kemik ili\u011fi \u00fcst\u00fc ve serumda da y\u00fckselir, ancak di\u011fer ya\u011f dokular\u0131nda tespit edilemez. H\u00fccre s\u0131ralamas\u0131 ile, PTH1R+Rankl+ kemik ilici \u00f6nc\u00fclleri mutant kemik ili\u011finde kontrol\u00fcne g\u00f6re iki kat daha fazlad\u0131r. Kontrol fareye periyodik PTH y\u00f6netimi BMAT'yi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r. Benzer bir bulgu osteoporozlu erkek hastalarda da not edilir. Bu nedenle, kemik ili\u011fi adipositleri osteojenik ve adipojenik \u00f6zellikleri g\u00f6sterir, PTH'ye benzersiz bir \u015fekilde yan\u0131t verir ve Rankl salg\u0131lar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, PTH'nin terap\u00f6tik etkisinin mesenkimal h\u00fccre kaderini y\u00f6nlendirebilme yetene\u011fiyle \u00f6nemli bir mekanizma ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"3761017","title":"Metformin attenuates blood-brain barrier disruption in mice following middle cerebral artery occlusion","text":"ARKA PLAN Metformin, yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan bir hipoglisemik ila\u00e7, klinik denemelerde inme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 azalt\u0131r ve kronik enflamasyonu hafifletir. Bununla birlikte, metforminin izemik strok \u00fczerindeki etkisi net de\u011fildir. Burada, farelerde izemik strok \u00fczerindeki metforminin etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve olas\u0131 alt yatan mekanizmalar\u0131 daha da inceledik. Y\u00d6NTEM 98 adet yeti\u015fkin erkek CD-1 fare, 90 dakika boyunca ge\u00e7ici orta serebral arter t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 (tMCAO) ge\u00e7irdi. Metformin (200 mg\/kg) 14 g\u00fcne kadar uyguland\u0131. N\u00f6robehaviyer sonu\u00e7lar\u0131, beyin inme hacmi, enflamatuar fakt\u00f6rler, kan-beyin bariyeri (BBB) ge\u00e7irgenli\u011fi ve AMPK sinyalleme yollar\u0131 tMCAO sonras\u0131 de\u011ferlendirildi. Oksijen glikoz yoksunlu\u011fu, bEND.3 h\u00fccrelerinde metforminin enflamatuar sinyalleme yollar\u0131n\u0131 inhibe etme mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in uyguland\u0131. SONU\u00c7LAR tMCAO sonras\u0131 inme hacmi, metformin uygulanan farelerde kontrol grubuna k\u0131yasla azald\u0131 (P < 0.05). Metformin uygulanan farelerde n\u00f6robehaviyer sonu\u00e7lar \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015fti (P < 0.05). MPO+ h\u00fccreler, Gr1+ h\u00fccreler, MPO aktivitesi ve BBB ge\u00e7irgenli\u011fi metformin uygulamas\u0131ndan sonra azald\u0131 (P < 0.05). Ayr\u0131ca, metformin tMCAO sonras\u0131 AMPK fosforilasyonunu, NF-\u03baB aktivitesini inhibe etti, sitokin (IL-1\u03b2, IL-6, TNF-\u03b1) ve ICAM-1 ifadelerini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc (P < 0.05). Ayr\u0131ca, metformin bEND.3 h\u00fccrelerinde oksijen-glikoz yoksunlu\u011funa neden olan ICAM-1 ifadelerini AMPK sinyalleme yolunu etkinle\u015ftirerek hafifletti (P < 0.05). Compound C, se\u00e7ici bir AMPK inhibit\u00f6r\u00fc, bu te\u015fvik edici etkisi ortadan kald\u0131rd\u0131. SONU\u00c7 Metformin, ICAM-1'i AMPK ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc, bu da n\u00f6trofil ak\u0131n\u0131n\u0131 hafifleterek izemiye neden olan beyin hasar\u0131n\u0131 etkili bir \u015fekilde \u00f6nleyebilir, bu"}
{"_id":"3765739","title":"Epstein-Barr Virus nuclear antigen 1 (EBNA1) confers resistance to apoptosis in EBV-positive B-lymphoma cells through up-regulation of survivin.","text":"Apoptoz direnci, t\u00fcm\u00f6rjenik s\u00fcreci y\u00f6nlendiren genel mekanizman\u0131n \u00f6nemli bir bile\u015fenidir. EBV, insanlarda yayg\u0131n olarak bulunan bir gamma-herpesvir\u00fcst\u00fcr ve viral enfekte B lenfositlerde tercihli olarak latan enfeksiyon olu\u015fturur. EBNA1, EBV pozitif malignanslar\u0131n \u00e7o\u011funda tipik olarak ifade edilir ve latan episomun replikasyonu i\u00e7in \u00f6nemli olan, ayn\u0131 zamanda ev sahibi h\u00fccrelerin replikasyonu ile birlikte \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Burada, EBV enfekte insan B lenfoma h\u00fccrelerinde EBNA1'in survivin'in d\u00fczenlenmesindeki etkilerini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Sunulan kan\u0131tlar, EBNA1'in Sp1 veya Sp1 benzeri proteinlerle bir kompleks olu\u015fturdu\u011funu ve bu kompleksin, survivin promot\u00f6r\u00fcndeki cis-eleman\u0131na ba\u011flanarak aktivitesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve survivin'i d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Survivin ve EBNA1'in indirgenmesi, enfekte h\u00fccrelerde apoptozun artmas\u0131na neden oldu ve bu nedenle EBV enfekte h\u00fccrelerde apoptozu bask\u0131lamada EBNA1'in rol\u00fcn\u00fc desteklemektedir. Burada, EBV taraf\u0131ndan kodlanan EBNA1'in, EBV ili\u015fkili B lenfoma h\u00fccrelerinde apoptoz bask\u0131lay\u0131c\u0131 protein survivin'i d\u00fczenleyerek onkogenik s\u00fcreci katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"3770726","title":"Microfluidic platform to evaluate migration of cells from patients with DYT1 dystonia.","text":"ARKA PLAN Mikro ak\u0131\u015fkanl\u0131k platformlar\u0131, h\u00fccre biyolojik s\u00fcre\u00e7lerin nicel de\u011ferlendirmesine olanak tan\u0131r ve biyolojik ve patolojik olaylar\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in d\u00fc\u015f\u00fck maliyetli ve zaman verimli \u00e7al\u0131\u015fmalar sa\u011flar, \u00f6rne\u011fin ger\u00e7ek zamanl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ile h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn izlenmesi. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 ve hastal\u0131k durumlar\u0131nda, h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc geli\u015fim ve yaralanma iyile\u015fmesinde kritik \u00f6neme sahiptir ve v\u00fccudun homeostaz\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in gereklidir. YEN\u0130 Y\u00d6NTEM Mikro ak\u0131\u015fkanl\u0131k odalar\u0131, TOR1A geninde, kal\u0131tsal n\u00f6rolojik hastal\u0131k olan DYT1 distoniya'y\u0131 tetikleyen bir mutasyona sahip fibroblastlar\u0131n, kontrol h\u00fccrelerine k\u0131yasla daha az g\u00f6\u00e7 \u00f6zelliklerine sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in hassas \u00f6l\u00e7\u00fcmler sa\u011flar. SONU\u00c7LAR DYT1 hastalar\u0131n\u0131n fibroblastlar\u0131nda, h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn temel \u00f6zelliklerinde, \u00f6rne\u011fin azalt\u0131lm\u0131\u015f h\u0131z ve hareketin tutarl\u0131l\u0131\u011f\u0131nda anormallikler g\u00f6zlemledik. MEVCUT Y\u00d6NLEMLERLE KAR\u015eILA\u015eTIRMA Mikro ak\u0131\u015fkanl\u0131k y\u00f6ntemi, DYT1 hastas\u0131 h\u00fccrelerinde \u00e7ekirdek polarizasyonunun azalt\u0131lmas\u0131 ve hareket eden hastalar h\u00fccresindeki \u00e7ekirdeklerin ve Golgi'nin anormal y\u00f6nelimi ile kontrol h\u00fccrelerine k\u0131yasla, tek h\u00fccrelerin vekt\u00f6rsel hareketini de g\u00f6sterdi. SONU\u00c7 Burada, TOR1A gen mutasyonu sonucu DYT1 hastas\u0131 h\u00fccrelerinde h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn \u00e7e\u015fitli parametrelerini belirlemek i\u00e7in yararl\u0131 \u00e7e\u015fitli testler rapor ediyoruz, bunlara mikro ak\u0131\u015fkanl\u0131k platformu da dahildir. Bu platform, \u00fc\u00e7 boyutlu bir ortamda tek h\u00fccre \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcnde ger\u00e7ek zamanl\u0131 vekt\u00f6rsel hareketi de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir yol sa\u011flar."}
{"_id":"3770750","title":"Sugar-sweetened beverages and weight gain in children and adults: a systematic review and meta-analysis.","text":"Arka plan, \u015fekerli i\u00e7ecekler (SSB'ler) ve v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fki tart\u0131\u015fmal\u0131 olmaya devam ediyor.\n\nAma\u00e7: \u015eekerli i\u00e7ecekler ve v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi \u00f6zetlemek i\u00e7in sistematik bir inceleme ve meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik.\n\nY\u00f6ntem: Mart 2013'e kadar PubMed, EMBASE ve Cochrane veritabanlar\u0131n\u0131 arayarak, SSB'lerin v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkisini de\u011ferlendiren \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve rastgele kontroll\u00fc denemeler (RKT'ler) arad\u0131k. \u00c7ocuklar ve yeti\u015fkinler i\u00e7in ayr\u0131 ayr\u0131 meta-analizler ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve RKT'ler i\u00e7in rastgele ve sabit etkiler modellerini kulland\u0131k.\n\nSonu\u00e7lar: 32 orijinal makale, meta-analizlerimize dahil edildi: 20 \u00e7ocukta (15 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, n = 25.745; 5 denemeler, n = 2772) ve 12 yeti\u015fkinlikte (7 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, n = 174.252; 5 denemeler, n = 292). Kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda, g\u00fcnl\u00fck bir porsiyon art\u0131\u015f\u0131 SSB'ler ile \u00e7ocuklarda BMI'da 0,06 (95% CI: 0,02, 0,10) ve 0,05 (95% CI: 0,03, 0,07) birimlik art\u0131\u015f ve yeti\u015fkinlerde 0,22 kg (95% CI: 0,09, 0,34 kg) ve 0,12 kg (95% CI: 0,10, 0,14 kg) kilo art\u0131\u015f\u0131 1 y\u0131l boyunca rastgele ve sabit etkiler modellerinde ili\u015fkili bulundu. \u00c7ocuklarda RKT'ler, SSB'lerin azalt\u0131lmas\u0131yla BMI art\u0131\u015f\u0131 azal\u0131rken (rastgele ve sabit etkiler: -0,17 (95% CI: -0,39, 0,05) ve -0,12 (95% CI: -0,22, -0,2)), yeti\u015fkinlerde SSB'lerin eklenmesiyle v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc (rastgele ve sabit etkiler: 0,85 kg; 95% CI: 0,50"}
{"_id":"3773719","title":"The tumorigenic potential of pluripotent stem cells: What can we do to minimize it?","text":"\u0130nsan \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreleri (hPSCs), insan hastal\u0131klar\u0131n\u0131n tedavisini ve anla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131 tamamen de\u011fi\u015ftirebilecek potansiyele sahiptir. Bu ola\u011fan\u00fcst\u00fc potansiyele ra\u011fmen, bu h\u00fccreler ayn\u0131 zamanda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi zay\u0131flam\u0131\u015f bireylerde, \u00e7oklu potansiyel durumlar\u0131nda t\u00fcm\u00f6r olu\u015fturma yetene\u011fine sahiptir. Mevcut terap\u00f6tik stratejiler, sadece farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f hPSC t\u00fcrevlerinin naklini i\u00e7erir, ancak nakledilen h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck bir y\u00fczdesinin tam olarak farkl\u0131la\u015fmam\u0131\u015f h\u00fccreler i\u00e7erebilece\u011fi konusunda hala bir endi\u015fe vard\u0131r. Ayr\u0131ca, bu h\u00fccrelerin s\u0131kl\u0131kla baz\u0131 insan kanserleriyle ili\u015fkili genetik de\u011fi\u015fiklikler kazand\u0131klar\u0131 bildirilmi\u015ftir. Burada, bu h\u00fccrelerin ger\u00e7ek t\u00fcm\u00f6rjenik potansiyelini panikten ay\u0131rmaya ve mant\u0131kl\u0131 bir \u015fekilde de\u011ferlendirmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, hPSCs'nin genetik b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc etkileyen k\u00fclt\u00fcr ko\u015fullar\u0131n\u0131 inceleyen son bir \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Son olarak, hPSC t\u00fcrevi h\u00fccrelerin t\u00fcm\u00f6rjenik potansiyelini en aza indirmek i\u00e7in bir dizi ak\u0131lc\u0131 k\u0131lavuzu sunuyoruz. \u00a9 2016 Yazarlar. Inside the Cell, Wiley Periodikleri taraf\u0131ndan yay\u0131nland\u0131."}
{"_id":"3776162","title":"Epidemiology of sepsis and septic shock in critical care units: comparison between sepsis-2 and sepsis-3 populations using a national critical care database","text":"Arka plan Yeni sepsis ve septik \u015fok tan\u0131mlar\u0131, kriterlerdeki farkl\u0131l\u0131klar nedeniyle sepsis epidemiolojisini de\u011fi\u015ftirebilir. Bu nedenle, eski ve yeni tan\u0131mlar taraf\u0131ndan tan\u0131mlanan sepsis pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00f6ntemler Y\u00fcksek kaliteli, ulusal, yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi (YKU) veritaban\u0131n\u0131 kulland\u0131k. Bu veritaban\u0131, 2011 Ocak'tan 2015 Aral\u0131k'a kadar \u0130ngiltere'deki 189 yeti\u015fkin YKU'ya 654 918 ard\u0131\u015f\u0131k yat\u0131\u015flar\u0131 kaps\u0131yordu. Primer sonu\u00e7, akut hastanede \u00f6l\u00fcm idi. Sepsis ve septik \u015fok pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n eski (Sepsis-2) ve yeni (Sepsis-3) incidanslar\u0131n\u0131, sonu\u00e7lar\u0131n\u0131, sonu\u00e7lardaki e\u011filimleri ve tahmin g\u00fcc\u00fcn\u00fc kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Sonu\u00e7lar 197 724 Sepsis-2 \u015fiddetli sepsis ve 197 142 Sepsis-3 sepsis vakas\u0131ndan 153 257 Sepsis-2 septik \u015fok ve 39 262 Sepsis-3 septik \u015fok vakas\u0131 belirledik. 2015'te tahmin edilen Sepsis-3 sepsis ve Sepsis-3 septik \u015fok n\u00fcfus incidanslar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 101.8 ve 19.3 ki\u015fi ba\u015f\u0131na y\u0131l ba\u015f\u0131na idi. Sepsis-2 \u015fiddetli sepsis ve Sepsis-3 sepsis benzer incidanslara sahipti, benzer \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131na sahipti ve zaman i\u00e7inde \u00f6nemli risk ayarlanm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131nda iyile\u015fme g\u00f6sterdi. Sepsis-3 septik \u015foku \u00e7ok daha y\u00fcksek bir Akut Fizyoloji ve Kronik Sa\u011fl\u0131k De\u011ferlendirme II (APACHE II) puan\u0131na sahipti, daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oran\u0131na sahipti ve risk ayarlanm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131nda iyile\u015fme e\u011filimi g\u00f6stermedi. Hem Sepsis-3 sepsis veya septik \u015fok olarak hem de Sepsis-2 \u015fiddetli sepsis veya septik \u015fok olarak tan\u0131mlanan YKU yat\u0131\u015flar\u0131, non-sepsis yat\u0131\u015flar\u0131na k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek risk ayarlanm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm riskine sahipti (P < 0,001). Tahmin g\u00fcc\u00fc en y\u00fcksek Sepsis-3 septik \u015foku i\u00e7in idi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z YKU veritaban\u0131nda, Sepsis-2'ye k\u0131yasla Sepsis-3, benzer bir sepsis pop\u00fclasyonu (y\u00fczde 92 \u00f6rt\u00fc\u015fme) ve \u00e7ok daha k\u00fc\u00e7\u00fck bir sept"}
{"_id":"3788528","title":"Thymic expression of the golli-myelin basic protein gene in the SJL\/J mouse","text":"T h\u00fccre antijen spesifik reviri, kendi molek\u00fcllerin timik ifade yoluyla \u015fekillendi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Myelin temel proteini (MBP) benzeri bir gen (golli-MBP) h\u00fccrelerin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminde ifade etti\u011fi bildirildi\u011finden, bu \u00e7al\u0131\u015fma timusta golli-MBP geninin ifade edilip edilmedi\u011fini belirlemek ve bu organa \u00f6zg\u00fc bu genin transkriptlerini karakterize etmek amac\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirildi. MBP ve golli-MBP i\u00e7in eksen-\u00f6zg\u00fc primerler kullanarak timus ve di\u011fer dokulardan cDNA amplifiye edildi ve eksen-\u00f6zg\u00fc oligon\u00fckleotit sondalar\u0131yla g\u00fcney blott analizi yap\u0131ld\u0131. Amplifiye edilen \u00fcr\u00fcnler alt klonland\u0131 ve ekstraktlar DNA dizilemesiyle karakterize edildi. Timik transkriptler golli-MBP'nin 1, 2, 3, 5A, 5B, 5C, 6, 7, 8 ve 11. eksenlerini i\u00e7eriyordu."}
{"_id":"3790895","title":"Urine microRNAs as biomarkers for bladder cancer: a diagnostic meta-analysis","text":"Arka plan: B\u00f6brek kanseri (BCa) hastalar\u0131nda mikroRNA (miRNA) tespitinin tan\u0131 de\u011feri tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Biz, BCa tan\u0131s\u0131 i\u00e7in miRNA testlerinin kullan\u0131m\u0131yla ilgili mevcut kan\u0131tlar\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir tan\u0131 meta-analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Y\u00d6NTEMLER: PubMed, Embase ve Web of Science veritabanlar\u0131nda 31 Mart 2015'e kadar yay\u0131nlanan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 sistematik olarak arad\u0131k. Genel test performans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in toplam duyarl\u0131l\u0131k, \u00f6zg\u00fcll\u00fck, pozitif ve negatif olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131, tan\u0131 olas\u0131l\u0131k oran\u0131 ve alan alt\u0131nda e\u011fri (AUC) hesapland\u0131. Aradaki heterojenli\u011fi ke\u015ffetmek i\u00e7in alt grup analizleri kullan\u0131ld\u0131. Deeks'in e\u011fri asimetrisi testi, yay\u0131n \u00f6nyarg\u0131s\u0131n\u0131 test etmek i\u00e7in uyguland\u0131. Meta-analizi RevMan 5.2 ve Stata 11.0 yaz\u0131l\u0131mlar\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirdik. SONU\u00c7LAR: Dokuz makalelerden 23 \u00e7al\u0131\u015fma, toplamda 719 hasta ve 494 kontrol dahil olmak \u00fczere meta-analize dahil edildi. Toplam duyarl\u0131l\u0131k ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck s\u0131ras\u0131yla 0,75 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GR], 0,68-0,80) ve 0,75 (GR, 0,70-0,80) idi. Toplam pozitif olas\u0131l\u0131k oran\u0131 3,03 (GR, 2,50-3,67) idi; negatif olas\u0131l\u0131k oran\u0131 0,33 (GR, 0,27-0,42) idi; ve tan\u0131 olas\u0131l\u0131k oran\u0131 9,07 (GR, 6,35-12,95) idi. Toplam AUC 0,81 (GR, 0,78-0,85) idi. Alt grup analizleri, \u00e7oklu miRNA testlerinin ve idrar \u00fcst\u00fc testlerinin BCa tan\u0131s\u0131nda y\u00fcksek do\u011fruluk g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. SONU\u00c7: MiRNA testleri, BCa'n\u0131n tespitinde potansiyel olarak kullan\u0131labilecek invaziv olmayan bir tan\u0131 arac\u0131 olabilir. Bununla birlikte, BCa tan\u0131s\u0131 i\u00e7in miRNA testlerinin klinik uygulamas\u0131, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli ileri \u00e7al\u0131\u015fmalarla daha fazla do\u011frulama gerektirmektedir."}
{"_id":"3801693","title":"Elevated Plasma Transforming Growth Factor &bgr;1 Levels Predict the Development of Hypertension in Normotensives: The 14-Year Follow-Up Study","text":"ARKA PLAN Transformasyon b\u00fcy\u00fc fakt\u00f6r\u00fc \u03b21 (TGF-\u03b21), \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir sitokin. Artan kan\u0131tlar, TGF-\u03b21'in hipertansiyonun patogenezinde ve hipertansiflerde hedef organ hasar\u0131n\u0131n geli\u015fmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. \u00c7e\u015fitli vask\u00fcler hastal\u0131klarda TGF-\u03b21'in ind\u00fckledi\u011fi vask\u00fcler hipertrofi ve yeniden \u015fekillenme \u00fczerine bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma olmas\u0131na ra\u011fmen, hipertansiyonla ilgili epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalarda uzun s\u00fcreli veriler bulunmamaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, y\u00fckseltilmi\u015f TGF-\u03b21 seviyelerinin hipertansiyonun geli\u015fimini tahmin edebilece\u011fi hipotezini test etti. Y\u00d6NTEM 2002-2004 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, g\u00fcneybat\u0131 Japonya'daki Uku kasabas\u0131nda sa\u011fl\u0131k kontrolleri yap\u0131lan 528 ki\u015fi vard\u0131. Kan bas\u0131nc\u0131 (BP), v\u00fccut kitle indeksi ve kan testleri incelendi. 528 ki\u015fiden elde edilen oru\u00e7lu plazma TGF-\u03b21 verileri al\u0131nd\u0131. Bu ki\u015filer aras\u0131nda, 149 normotansif (baz\u0131 antihipertansif ila\u00e7lar kullanmadan BP <140\/90 mm Hg) olan ki\u015filer, 14 y\u0131l boyunca takip edildi. SONU\u00c7LAR Al\u0131c\u0131-\u00e7al\u0131\u015fma karakteri e\u011frisi kullan\u0131ld\u0131 ve hesaplanan kesme de\u011feri 8.9 ng\/ml olarak belirlendi. 149 normotansif ki\u015finin bazisinde, 59 ki\u015fi hipertansif oldu. Plazma TGF-\u03b21 seviyeleri, olas\u0131 fakt\u00f6rlerin ayarlanmas\u0131ndan sonra hipertansiyonun geli\u015fimiyle \u00f6nemli bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. \u0130li\u015fkileri daha da incelemek i\u00e7in, bir lojistik regresyon analizi yap\u0131ld\u0131. Temel plazma TGF-\u03b21 seviyelerini bir kesme de\u011feri kullanarak 2 gruba ay\u0131rd\u0131k. En y\u00fcksek TGF-\u03b21 seviyesi grubuna kar\u015f\u0131 en al\u00e7ak grubuna g\u00f6re hipertansiyonun geli\u015fimi i\u00e7in \u00f6nemli bir y\u00fcksek oransal oran [3.582 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.025-12.525)] bulundu, ayarlamalar yap\u0131ld\u0131ktan sonra. SONU\u00c7 Bu, TGF-\u03b21 ve hipertansiyon aras\u0131ndaki nedensel ili\u015fkiyi g\u00f6steren ilk rapor. Y\u00fckseltilmi\u015f plazma TGF-\u03b21 seviyeleri, Japon toplumunda evde ya\u015fayan bir toplulukta normotansiflerde hipertans"}
{"_id":"3805841","title":"MYC Disrupts the Circadian Clock and Metabolism in Cancer Cells.","text":"MYC onkogeni, genomda E-kutular\u0131 (5'-CACGTG-3') arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ba\u011flanan MYC transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc kodlar, ki bunlar heterodimerik CLOCK-BMAL1 ana sirkadiyen transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn ba\u011flanma siteleriyle ayn\u0131d\u0131r. Bu nedenle, ektopik MYC ifadesinin saatleri bozdu\u011funu ve kanser h\u00fccrelerinde sirkadiyen a\u011f\u0131n E-kutu taraf\u0131ndan y\u00f6netilen bile\u015fenlerini d\u00fczenlemedi\u011fini varsayd\u0131k. Burada rapor etti\u011fimiz gibi, d\u00fczenlenmemi\u015f MYC veya N-MYC ifadesi, in vitro molek\u00fcler saati do\u011frudan REV-ERB\u03b1'y\u0131 tetikleyerek BMAL1'in ifadesini ve sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 bask\u0131lar ve bu, REV-ERB'nin indirgenmesiyle kurtar\u0131labilir. REV-ERB\u03b1 ifadesi, N-MYC taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fclen insan n\u00f6roblastomlarda BMAL1 ifadesinin azalmas\u0131yla k\u00f6t\u00fc klinik sonu\u00e7lara i\u015faret eder ve n\u00f6roblastoma h\u00fccre hatlar\u0131nda ektopik BMAL1'in yeniden ifadesi, kolonikliklerini bask\u0131lar. Ayr\u0131ca, ektopik MYC, glikoz metabolizmas\u0131n\u0131n sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve glutaminolizin bozulmas\u0131n\u0131 derinlemesine de\u011fi\u015ftirir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, onkogenik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ve sirkadiyen ve metabolik dengesizlikler aras\u0131nda beklenmedik bir ba\u011flant\u0131y\u0131 ortaya koyar, ki bu da kanser i\u00e7in avantajl\u0131 oldu\u011funu varsay\u0131yoruz."}
{"_id":"3823862","title":"Integrated maps in quail (Coturnix japonica) confirm the high degree of synteny conservation with chicken (Gallus gallus) despite 35 million years of divergence","text":"Arka PlanKu\u015f ve tavuk genomlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, bu iki tavuk t\u00fcr\u00fcnde 35 milyon y\u0131ldan fazla bir s\u00fcredir meydana gelen kromozom yeniden d\u00fczenlemelerini tespit edebiliriz. Pratik bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla, korunan sentenilerin tan\u0131m\u0131, tavuk dizisinden elde edilen bilgilere dayanarak tavukta genlerin konumunu tahmin etmemize yard\u0131mc\u0131 olur, b\u00f6ylece genom yap\u0131s\u0131n\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131 ile bu t\u00fcr\u00fcn biyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Tavukta daha \u00f6nce yay\u0131nlanan bir mikrosatelit ve Amplified Fragment Length Polymorphism (AFLP) genetik haritas\u0131, makro kromozomlar i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 sitogenetik verilerle birlikte mevcuttur. Tavuk genomundan yararlanmak i\u00e7in bu haritalar\u0131n geni\u015fletilmesi ve entegrasyonu gereklidir. Sonu\u00e7larBurada sunulan entegre ba\u011flant\u0131 haritas\u0131, 1050 tavuktan elde edilen anonim i\u015faret\u00e7iler ve i\u015flevsel gen lokuslar\u0131n\u0131n segregasyon analizine dayanmaktad\u0131r. 92 lokus, tavuk AFLP haritas\u0131yla uyumlu olarak, 14 otozomal ba\u011flant\u0131 grubuna ve Z kromozomuna \u00f6zg\u00fc bir ba\u011flant\u0131 grubuna ayr\u0131lm\u0131\u015f durumdad\u0131r. Ba\u011flant\u0131 gruplar\u0131n\u0131n boyutlar\u0131 7,8 cM ile 274,8 cM aras\u0131nda de\u011fi\u015fmektedir. Harita toplam uzunlu\u011fu 904,3 cM'dir ve lokuslar aras\u0131nda ortalama 9,7 cM'lik bir aral\u0131k vard\u0131r. Kapsam tam de\u011fildir, \u00e7\u00fcnk\u00fc makro kromozom CJA08, gonosom CJAW ve 23 mikro kromozom hen\u00fcz i\u015faret\u00e7i atanmam\u0131\u015ft\u0131r. Tavuk i\u015faret\u00e7ilerinin tavuk ile tavuk genom dizisi montaj\u0131nda \u00f6nemli dizilikleri, iki t\u00fcr aras\u0131nda i\u015faret\u00e7i s\u0131ras\u0131n\u0131n y\u00fcksek benzerli\u011fini ortaya koyan makro kromozomlar ve incelenen 14 mikro kromozom i\u00e7in i\u015faret\u00e7i konumlar\u0131n\u0131n hizalanmas\u0131n\u0131 sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7\u0130ki mikrosatelit ve AFLP tavuk genetik haritas\u0131n\u0131n entegrasyonu, elde edilen bilginin kalitesini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r ve bu da Quantitative Trait Loci (QTL) tan\u0131mlamas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131racakt\u0131r. Tavuk kromozomlar\u0131na hizalanmas\u0131, makro kromozomlar aras\u0131nda beklenen y\u00fcksek gen s\u0131ras\u0131 korunmas\u0131n\u0131 do\u011frular. Mikro kromozomlar\u0131 da dahil ederek kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 geni\u015fletmek, tavukta kullan\u0131lmak \u00fczere tavuk genom analizleri i\u00e7in zengin bir bilgi kayna\u011f\u0131 sunabilece\u011fimizi \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz"}
{"_id":"3825472","title":"Cadherin activity is required for activity-induced spine remodeling","text":"Sinir aktivitesi, pre- ve postsinaptik zarlar\u0131n yeniden d\u00fczenlenmesini tetikler, bu zarlar h\u00fccre ba\u011flanma molek\u00fclleri sayesinde birbirine yap\u0131\u015f\u0131r. Bu molek\u00fcller aras\u0131nda N-kadherin yeniden da\u011f\u0131t\u0131l\u0131r, aktiviteye ba\u011fl\u0131 yap\u0131 de\u011fi\u015fikliklerine u\u011frar ve sinaptik plastisite i\u00e7in gereklidir. Burada, depolarizasyonun, sinaps ba\u015f\u0131n\u0131n geni\u015flemesine neden oldu\u011funu ve kadherin aktivitesinin bu sinaptik yeniden d\u00fczenlemede hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Hippokampal n\u00f6ronlarda ye\u015fil floresan proteinle g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenen dendritik sinapslar, AMPA resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn etkinle\u015ftirilmesiyle geni\u015fledi, b\u00f6ylece sinaptik temas b\u00f6lgesi geni\u015fleyebilir. N-kadherin-ven\u00fcs f\u00fczyon proteini, geni\u015fleyen sinaps ba\u015f\u0131n\u0131n boyunca yanal olarak yay\u0131ld\u0131. Dominant-negatif N-kadherin formlar\u0131n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, sinaps geni\u015flemesinin engellenmesine neden oldu. Aktin polimerizasyonunun inhibisyonu, cytochalasin D ile, sinaps geni\u015flemesini ortadan kald\u0131rd\u0131. Birlikte, verilerimiz, kadherin tabanl\u0131 ba\u011flanma makinesinin, aktin-sitoplazma k\u00fcmesi ile birlikte, sinaptik temas b\u00f6lgesinin yeniden d\u00fczenlenmesinde kritik \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"3825750","title":"Aliskiren combined with losartan in type 2 diabetes and nephropathy.","text":"ARKA PLAN Diyabetik nefropati, geli\u015fmi\u015f \u00fclkelerde son a\u015fama b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00f6nde gelen nedenidir. Y\u00fcksek tansiyon ve tip 2 diyabet ile nefropati olan hastalarda, losartan (g\u00fcnl\u00fck 100 mg) ve optimal antihipertansif tedavinin maksimum \u00f6nerilen dozuna ek olarak, aliskiren (bir a\u011f\u0131z i\u00e7i do\u011frudan renin inhibit\u00f6r\u00fc) ile renin-angiotensin-aldosteron sisteminin ikili blokaj\u0131n\u0131n renoprotektif etkilerini de\u011ferlendirdik. Y\u00d6NTEMLER Bu \u00e7ok uluslu, rastgele, \u00e7ift k\u00f6r \u00e7al\u0131\u015fmada 599 hasta dahil edildi. \u00dc\u00e7 ayl\u0131k a\u00e7\u0131k etiketli bir haz\u0131rl\u0131k d\u00f6nemi sonras\u0131nda, hastalar g\u00fcnl\u00fck 100 mg losartan ald\u0131, ard\u0131ndan aliskiren (ilk 3 ay i\u00e7in g\u00fcnl\u00fck 150 mg, ard\u0131ndan 3 ay daha g\u00fcnl\u00fck 300 mg) veya plasebo ile birlikte losartan'a rastgele atand\u0131. \u0130lk sonu\u00e7, erken sabah idrar numunesinde \u00f6l\u00e7\u00fclen alb\u00fcmin-kreatinin oran\u0131nda 6 ayl\u0131k bir azalma idi. SONU\u00c7LAR \u0130ki grubun temel \u00f6zellikleri benzer idi. G\u00fcnl\u00fck 300 mg aliskiren tedavisi, plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, ortalama idrar alb\u00fcmin-kreatinin oran\u0131n\u0131 %20 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %9-30; P<0.001) azaltt\u0131. Aliskiren alan hastalarda %50 veya daha fazla azalma, plasebo alanlara g\u00f6re %12,5'lik azalma ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda %24,7'de g\u00f6r\u00fcld\u00fc (P<0.001). \u00c7al\u0131\u015fma d\u00f6nemi sonunda, tedavi gruplar\u0131 aras\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck bir kan bas\u0131nc\u0131 fark\u0131 g\u00f6zlendi (sistolik, P=0,07 ve diyastolik, P=0,08 aliskiren grubunda 2 mmHg ve 1 mmHg daha d\u00fc\u015f\u00fck). Gruplar aras\u0131nda toplam olumsuz ve ciddi olumsuz olay say\u0131lar\u0131 benzer idi. SONU\u00c7 Aliskiren, \u00f6nerilen renoprotektif tedaviyi alan y\u00fcksek tansiyonlu, tip 2 diyabetli ve nefropati olan hastalarda, kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrme etkisinin \u00f6tesinde renoprotektif etkilere sahip olabilir. (ClinicalTrials.gov numaras\u0131, NCT00097955 [ClinicalTrials.gov].)"}
{"_id":"3828508","title":"Overweight in Celiac Disease: Prevalence, Clinical Characteristics, and Effect of a Gluten-Free Diet","text":"ARKA PLAN: Celiak hastalar\u0131n bir az\u0131nl\u0131\u011f\u0131, malabsorpsiyon nedeniyle \"klasik\" semptomlar sergiler. Ancak, az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma, celiak pop\u00fclasyonlarda v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ve klinik \u00f6zelliklerle ili\u015fkisini veya tedaviye yan\u0131t\u0131n\u0131 incelemi\u015ftir. Y\u00d6NTEMLER: 371 celiak hastas\u0131n\u0131n veritaban\u0131ndan, tek bir gastroenterolog taraf\u0131ndan 10 y\u0131l boyunca te\u015fhis edilen VK\u0130 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri ve di\u011fer klinik ve patolojik \u00f6zellikleri inceledik. Gluten d\u0131\u015flama tedavisinin yan\u0131t\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in, serolojik destekle diyet uyumlulu\u011funu destekleyen hastalarda te\u015fhis ve 2 y\u0131l tedavi sonras\u0131 VK\u0130'yi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. SONU\u00c7LAR: Ortalama VK\u0130 24.6 kg\/m2'dir (16.3-43.5 aral\u0131\u011f\u0131). 17 hasta (5%) kilosu eksik (VK\u0130 <18.5), 211 (57%) normal, ve 143 (39%) a\u015f\u0131r\u0131 kilolu (VK\u0130 \u226525), bunlardan 48'i (t\u00fcm hastalar\u0131n %13'\u00fc) obez aral\u0131ktayd\u0131 (VK\u0130 \u226530.0). D\u00fc\u015f\u00fck VK\u0130 ile kad\u0131n cinsiyeti, ishal tarihi, azalt\u0131lm\u0131\u015f hemoglobin konsantrasyonu, azalt\u0131lm\u0131\u015f kemik mineral yo\u011funlu\u011fu (KMY), osteoporoz ve alt\/toplam vill\u00f6z atrofinin daha y\u00fcksek dereceleri aras\u0131nda anlaml\u0131 bir ili\u015fki vard\u0131. Gluten i\u00e7ermeyen diyetle uyumlu hastalar\u0131n %81'i 2 y\u0131l sonra kilo ald\u0131, bunlardan %82'si ba\u015flang\u0131\u00e7ta a\u015f\u0131r\u0131 kilolu olan hastalard\u0131. SONU\u00c7LAR: Te\u015fhis s\u0131ras\u0131nda az say\u0131da celiak hasta kilosu eksik ve b\u00fcy\u00fck bir az\u0131nl\u0131k a\u015f\u0131r\u0131 kilolu; bu hastalar klasik semptomlar sergileme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Celiak hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n te\u015fhisinin ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 veya gecikmesi, bu b\u00fcy\u00fck alt grubun bilin\u00e7sizli\u011finden kaynaklanabilir. Zaten a\u015f\u0131r\u0131 kilolu olan hastalarda diyetten gluten \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131n artmas\u0131 potansiyel bir morbidite nedenidir ve geleneksel olarak re\u00e7ete edilen gluten i\u00e7ermeyen diyetin buna g\u00f6re de\u011fi\u015ftirilmesi gerekir."}
{"_id":"3829232","title":"Structural Studies of a Four-MBT Repeat Protein MBTD1","text":"ARKA PLAN The Polycomb grubu (PcG) proteinleri, \u00f6nemli geli\u015fim d\u00fczenleyicileri ailesidir. Her bir \u00fcyesi, geli\u015fim kontrol genlerinin transkripsiyonel bask\u0131s\u0131n\u0131 kurmak ve s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in dahil olan b\u00fcy\u00fck protein kompleksleri olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. MBTD1, Malignant Brain Tumor domain-containing protein 1, bu PcG proteinlerinden biridir. MBTD1, d\u00f6rt MBT tekrar\u0131 i\u00e7erir. Y\u00d6NTEM\/ANA BULGULAR \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 kristalografisi ile MBTD1'in (130-566 aa kal\u0131nt\u0131lar\u0131 kapsayan 4 MBT tekrar\u0131) 2.5 A \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 belirledik. MBTD1'in kristal yap\u0131s\u0131, ba\u015fka bir d\u00f6rt MBT tekrarl\u0131 protein olan L3MBTL2'ye benzerli\u011fini ortaya koymaktad\u0131r, bu protein daha az metil edilmi\u015f lisin histonlar\u0131na ba\u011flan\u0131r. Fluoresans polarizasyon deneyleri, MBTD1'in monometil ve dimetil lisin histon peptidlerine, L3MBTL1 ve L3MBTL2'ye tercihli olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. Bug\u00fcne kadar karakterize edilen t\u00fcm bilinen MBT-peptit kompleks yap\u0131lar\u0131, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir histon peptidi dizisel se\u00e7icilik g\u00f6stermez ve metil edilmi\u015f lisin'i tan\u0131mak i\u00e7in \"kavite ekleme tan\u0131ma modu\" kullan\u0131r, derinlemesine g\u00f6m\u00fcl\u00fc metil-lisin, proteinle geni\u015f etkile\u015fimler olu\u015ftururken, peptid kal\u0131nt\u0131klar\u0131 \u00e7evreleyen metil-lisin \u00e7ok az temas olu\u015fturur [1]. Bununla birlikte, L3MBTL1'e dayal\u0131 mutajeniz verilerimiz, histon peptidlerinin herhangi bir y\u00f6nde MBT tekrarlar\u0131na ba\u011flanamayaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nerdi. SONU\u00c7LAR MBTD1'in d\u00f6rt MBT tekrar\u0131, asimetrik bir romboid mimariye sahiptir. Di\u011fer \u015fimdiye kadar karakterize edilen MBT tekrar proteinleri gibi, MBTD1, bir semiaromatik kafes kullanarak, bir veya iki metil edilmi\u015f lisin histonlar\u0131n\u0131, d\u00f6rt MBT tekrar\u0131dan birini kullanarak ba\u011flar. GEL\u0130\u015eT\u0130R\u0130LMI\u015e S\u00dcR\u00dcM Bu makale, etkile\u015fimli 3B temsiller ve animasyon ge\u00e7i\u015fleriyle entegre edilmi\u015f bir geli\u015ftirilmi\u015f s\u00fcr\u00fcm olarak da g\u00f6r\u00fclebilir. L\u00fctfen bu geli\u015ftirilmi\u015f i\u015flevselli\u011fe eri\u015fmek i\u00e7in bir web eklentisine ihtiya\u00e7 duyuldu\u011funu unutmay"}
{"_id":"3831884","title":"Glutamine supports pancreatic cancer growth through a Kras-regulated metabolic pathway","text":"Kanser h\u00fccreleri, normal kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131ndan farkl\u0131 olan metabolik ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klara sahiptir. Bu ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klar aras\u0131nda, anabolik s\u00fcre\u00e7leri beslemek i\u00e7in amino asit glutaminin artan kullan\u0131m\u0131 yer al\u0131r. Asl\u0131nda, glutamin ba\u011f\u0131ml\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerin yelpazesi ve kanser metabolizmas\u0131n\u0131 destekleyen glutaminin mekanizmalar\u0131 aktif ara\u015ft\u0131rma alanlar\u0131n\u0131 olmaya devam etmektedir. Burada, insan pankreas duktal adenokarsinomas\u0131 (PDAC) h\u00fccrelerinde t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gerekli olan, kanonsel olmayan bir glutamin kullan\u0131m yolunu tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 bildiriyoruz. \u00c7o\u011fu h\u00fccre, mitokondride alfa-ketoglutarata d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek i\u00e7in glutamat dehidrojenaz (GLUD1) kullanarak glutamin kaynakl\u0131 glutamat\u0131 d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr, ancak PDAC, bu yolun aksine, glutamin kaynakl\u0131 aspartat\u0131 sitoplazmaya ta\u015f\u0131r ve aspartat transaminaz (GOT1) ile oksaloasetata d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr. Daha sonra, bu oksaloasetat, malata ve ard\u0131ndan piruvata d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcl\u00fcr, bu da potansiyel olarak h\u00fccre i\u00e7i redoks durumunu korumak i\u00e7in NADPH\/NADP(+) oran\u0131n\u0131 art\u0131rabilir. \u00d6nemli olan, PDAC h\u00fccrelerinin bu dizi reaksiyonlara g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131d\u0131r; glutamin yoksunlu\u011fu veya bu yolun herhangi bir enziminin genetik inhibisyonu, reaktif oksijen t\u00fcrlerinin artmas\u0131na ve indirgenmi\u015f glutatyonun azalmas\u0131na neden olur. Ayr\u0131ca, bu dizi reaksiyonun herhangi bir bile\u015feni enziminin indirgenmesi, PDAC b\u00fcy\u00fcmesinin in vitro ve in vivo'da belirgin bir \u015fekilde bask\u0131lanmas\u0131na yol a\u00e7ar. Ayr\u0131ca, onkogenik KRAS'\u0131n, PDAC'deki imzal\u0131 genetik de\u011fi\u015fiklik, bu yolun metabolik enzimleri \u00fczerindeki transkripsiyonel d\u00fczenlenmeyi ve bask\u0131lanmay\u0131 arac\u0131l\u0131k ederek glutamin metabolizmas\u0131n\u0131n yeniden programlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlad\u0131k. PDAC'de bu yolun \u00f6nemi ve normal h\u00fccrelerde kullan\u0131lmazl\u0131\u011f\u0131, bu diren\u00e7li t\u00fcm\u00f6rlerin tedavisinde yeni yakla\u015f\u0131mlar sunabilir."}
{"_id":"3835423","title":"CD4+ T cell help guides formation of CD103+ lung-resident memory CD8+ T cells during influenza viral infection.","text":"Doku i\u00e7i haf\u0131za T (Trm) h\u00fccreleri, mukozal sitelerde enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 artm\u0131\u015f koruma sa\u011flar. Burada, influenza vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonu sonras\u0131 i\u015flevsel akci\u011fer i\u00e7i CD8(+) T h\u00fccrelerinin olu\u015fumunda CD4(+) T h\u00fccrelerinin \u00f6nemli oldu\u011funu bulduk. CD4(+) T h\u00fccrelerinin olmamas\u0131 durumunda, CD8(+) T h\u00fccreleri CD103 (Itgae) ifadesini azaltt\u0131, hava yolu epitellerinden yanl\u0131\u015f yerle\u015ftirdi ve heterosubtipik meydan okumada akci\u011fer hava yollar\u0131na CD8(+) T h\u00fccrelerini \u00e7ekme yetene\u011fini zay\u0131flatt\u0131. CD4(+) T h\u00fccrelerinden kaynaklanan interferon-\u03b3, akci\u011fer i\u00e7i CD103(+) CD8(+) Trm h\u00fccrelerinin olu\u015fumu i\u00e7in gereklidir. Ayr\u0131ca, \"yard\u0131m almayan\" akci\u011fer Trm h\u00fccrelerinde T-bet transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn ifadesi artt\u0131 ve T-bet'in azalmas\u0131 CD103 ifadesini CD4(+) T h\u00fccre yard\u0131m\u0131n\u0131n olmamas\u0131 durumunda kurtard\u0131. Bu nedenle, CD4(+) T h\u00fccre ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyaller, solunum enfeksiyonu sonras\u0131 akci\u011fer hava yollar\u0131nda CD103(+) CD8(+) Trm h\u00fccrelerinin geli\u015fimini s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in T-bet ifadesini azaltmak ve izin vermek \u00f6nemlidir."}
{"_id":"3840043","title":"Inhibition of Apoptosis Overcomes Stage-Related Compatibility Barriers to Chimera Formation in Mouse Embryos.","text":"Embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerden daha geli\u015fmi\u015f geli\u015fimsel a\u015famalara sahip h\u00fccre t\u00fcrleri, \u00f6rne\u011fin EpiSC'ler, pre-embriyonik a\u015famada blastositlere enjekte edildi\u011finde, enjekte edilen h\u00fccrelerin apoptoz (programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc) ge\u00e7irmesi nedeniyle kimera olu\u015fumuna katk\u0131da bulunmazlar. Burada, EpiSC'lerin ve Sox17+ endodermik \u00f6nc\u00fcllerin h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 ge\u00e7ici olarak te\u015fvik ederek anti-apoptotik gen BCL2'nin ifadesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6steriyoruz. Enjekte edilen BCL2'yi ifade eden EpiSC'ler, kimera embriyolar\u0131nda t\u00fcm v\u00fccut dokular\u0131na katk\u0131da bulunurken, Sox17+ endodermik \u00f6nc\u00fcller, endodermik dokulara spesifik olarak ve b\u00f6lgesel olarak katk\u0131da bulunur. Ayr\u0131ca, BCL2 ifadesi, fare EpiSC'lerinin fare-fare kimera embriyolar\u0131na katk\u0131da bulunmas\u0131n\u0131 sa\u011flayarak, yeti\u015fkinli\u011fe kadar hayatta kalabilen t\u00fcrler aras\u0131 kimera olu\u015fumuna yol a\u00e7ar. Bu nedenle sistemimiz, tipik olarak kimera olu\u015fumunu k\u0131s\u0131tlayan h\u00fccre uyumlulu\u011fu sorunlar\u0131n\u0131 a\u015fmak i\u00e7in bir y\u00f6ntem sunar. Bu t\u00fcr bir yakla\u015f\u0131m\u0131n uygulanmas\u0131, temel geli\u015fim biyolojisi ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 ve yenilenebilir t\u0131p i\u00e7in b\u00f6lgesel kimera kullan\u0131m\u0131n\u0131 geni\u015fletebilir."}
{"_id":"3845894","title":"Computational and Statistical Analyses of Amino Acid Usage and Physico-Chemical Properties of the Twelve Late Embryogenesis Abundant Protein Classes","text":"Ge\u00e7 Geli\u015fme A\u015famas\u0131nda Zengin Proteinler (LEAP'ler), kurutma tolerans\u0131 oynamas\u0131 beklenen evrensel proteinlerdir. LEAP'lerin yap\u0131-i\u015flev ili\u015fkileri hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc LEAP'ler i\u00e7in 3 boyutlu yap\u0131lar nadirdir. \u00d6nceki LEAPdb'nin olu\u015fturulmas\u0131, bitkiler ve di\u011fer organizmalardan LEAP'lere adanm\u0131\u015f bir veritaban\u0131, 710 LEAP'i 12 birbirini \u00f6rtmeyen s\u0131n\u0131fa s\u0131n\u0131fland\u0131rarak benzersiz \u00f6zelliklere sahip olduklar\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu kayna\u011f\u0131 kullanarak, LEAP'lerin bir\u00e7ok fiziko-kimyasal \u00f6zelli\u011fi ve amino asit kullan\u0131mlar\u0131 hesapland\u0131 ve istatistiksel olarak analiz edildi, her s\u0131n\u0131f i\u00e7in ay\u0131rt edici \u00f6zellikler ortaya koydu. Bu e\u015fsiz analiz, 12 LEAP s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n kat\u0131 bir \u015fekilde karakterize edilmesini sa\u011flad\u0131, ayn\u0131 zamanda \u00e7oklu yap\u0131sal ve fiziko-kimyasal \u00f6zelliklerde de farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterdi. LEAP'lerin \u00e7o\u011fu i\u00e7sel olarak d\u00fczensiz proteinler olarak tahmin edilse de, analiz LEAP s\u0131n\u0131f\u0131 7'yi (PF03168) ve muhtemelen LEAP s\u0131n\u0131f\u0131 11'i (PF04927) do\u011fal olarak katl\u0131 proteinler olarak g\u00f6stermektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, bu protein ailesinin yap\u0131sal \u00f6zelliklerine ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir a\u00e7\u0131klama sunarak daha ileri LEAP yap\u0131-i\u015flev analizi i\u00e7in bir yol a\u00e7maktad\u0131r. Son olarak, her LEAP s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n benzersiz bir fiziko-kimyasal \u00f6zellik k\u00fcmesiyle a\u00e7\u0131k\u00e7a karakterize edilebilmesi, LEAP'leri tahmin etmek i\u00e7in yaz\u0131l\u0131m geli\u015ftirme imkan\u0131 sa\u011flayacakt\u0131r."}
{"_id":"3847200","title":"Direct Reprogramming of Hepatic Myofibroblasts into Hepatocytes In Vivo Attenuates Liver Fibrosis.","text":"Do\u011frudan ind\u00fcklenmi\u015f karaci\u011fer h\u00fccrelerinin (iHeps) fibroblastlardan ind\u00fcklenmesi, rejeneratif t\u0131p stratejisi olarak potansiyel ta\u015f\u0131r, ancak \u015fimdiye kadar sadece k\u00fclt\u00fcr ortamlar\u0131nda g\u00f6sterilmi\u015ftir. Burada, kronik karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 fare modellerinde transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ind\u00fcklemesi ve genetik kader izleme ile in vivo iHep olu\u015fumunu a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. FOXA3, GATA4, HNF1A ve HNF4A transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin polikistrik lentiviral vekt\u00f6rden ektopik ifadesini, fare myofibroblastlar\u0131n\u0131 hepatosit fenotipine sahip h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcren bir y\u00f6ntem olarak g\u00f6steriyoruz. p75 n\u00f6rotrofin resept\u00f6r\u00fc peptidi (p75NTRp) etiketli adenovirin arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ayn\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin in vivo ifadesi, fibrotik fare karaci\u011ferlerinde myofibroblastlardan hepatosit benzeri h\u00fccrelerin olu\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131 ve karaci\u011fer fibrozunu azaltt\u0131. Bu nedenle, karaci\u011ferdeki pro-fibrojenik myofibroblastlar\u0131 hepatosit benzeri h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmeyi ba\u015fard\u0131k ve pozitif i\u015flevsel faydalar sa\u011flad\u0131k. Bu do\u011frudan in vivo yeniden programlama yakla\u015f\u0131m\u0131, kronik karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 tedavisinde yeni yollar a\u00e7abilir."}
{"_id":"3848469","title":"Epithelial to Mesenchymal Transition by TGF\u03b2-1 Induction Increases Stemness Characteristics in Primary Non Small Cell Lung Cancer Cell Line","text":"\n## Arka Plan\n\nKanser K\u00f6k H\u00fccreleri (CSC) hipotezi, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn ba\u015flat\u0131lmas\u0131nda ve devam\u0131nda yaln\u0131zca k\u00fc\u00e7\u00fck bir h\u00fccre alt k\u00fcmesinin sorumlu oldu\u011funu savunur. Epitel-Mesenkim Ge\u00e7i\u015fi (EMT), embriyonik geli\u015fim program\u0131d\u0131r ve kanser istilas\u0131 ve metastaz s\u0131ras\u0131nda s\u0131kl\u0131kla aktive olur. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, EMT ve CSC'ler aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi, LC31 akci\u011fer kanseri birincil h\u00fccre hatt\u0131n\u0131 kullanarak ayd\u0131nlatmakt\u0131r.\n\n## Malzemeler ve Y\u00f6ntemler\n\nA549 ve LC31 h\u00fccre hatlar\u0131, s\u0131ras\u0131yla 30 ve 80 g\u00fcn boyunca 2 ng\/ml TGF\u03b2-1 ile tedavi edildi. EMT de\u011ferlendirmesi i\u00e7in morfolojik de\u011fi\u015fiklikler \u0131\u015f\u0131k mikroskopisi, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k floresan mikroskopi ve sitometri kullan\u0131larak incelendi. A\u015fa\u011f\u0131daki i\u015faret\u00e7iler i\u00e7in analiz yap\u0131ld\u0131: sitokeratinler, e-kadherin, CD326 (epitel i\u015faret\u00e7ileri) ve CD90, vimentin (mesenkim i\u015faret\u00e7ileri). Ayr\u0131ca, Slug, Twist ve \u03b2-katenin genleri i\u00e7in RT-PCR ger\u00e7ekle\u015ftirildi. TGF\u03b2-1 ile tedavi edilmi\u015f ve edilmemi\u015f LC31 h\u00fccre hatlar\u0131nda, pneumosfer b\u00fcy\u00fcmesi ve Oct4, Nanog, Sox2, c-kit ve CD133 gibi k\u00f6k h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri ifadesi gibi stemlik testleri yap\u0131ld\u0131. CD133 i\u00e7in Bat\u0131 Blot ve NOD\/SCID fareleri kullan\u0131larak t\u00fcm\u00f6rjenik deneyler ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\nTGF\u03b2-1 ile tedavi edilmi\u015f LC31 h\u00fccre hatt\u0131, epitel morfolojisini kaybederek fibroblast benzeri bir g\u00f6r\u00fcn\u00fcm ald\u0131. A549 h\u00fccre hatt\u0131 (kontrol olarak) i\u00e7in ayn\u0131 sonu\u00e7lar elde edildi. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k floresan mikroskopi ve sitometri, TGF\u03b2-1 ile tedavi edilmi\u015f LC31 ve A549 h\u00fccre hatlar\u0131nda vimentin ve CD90'\u0131n ekspresyonunda art\u0131\u015f ve sitokeratin, e-kadherin ve CD326'n\u0131n ekspresyonunda azalma g\u00f6sterdi. Slug, Twist ve \u03b2-katenin m-RNA transkriptleri, TGF\u03b2-1 ile tedavi edilmi\u015f LC31 h\u00fccre hatt\u0131nda do\u011fruland\u0131, bu da EMT'yi destekledi. Bu h\u00fccre hatt\u0131 ayr\u0131ca Oct4, Nanog, Sox2 ve CD133'\u00fcn a\u015f\u0131r\u0131 ekspresyonunu da g\u00f6sterdi,"}
{"_id":"3849194","title":"Dnmt3a and Dnmt3b Associate with Enhancers to Regulate Human Epidermal Stem Cell Homeostasis.","text":"Genom \u00e7ap\u0131nda endojen Dnmt3a ve Dnmt3b'nin lokalizasyonu ve i\u015flevi yeti\u015fkin k\u00f6k h\u00fccrelerde bilinmemektedir. Burada, insan epidermal k\u00f6k h\u00fccrelerinde, iki proteinin histon H3K36me3 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde en aktif d\u00fczenleyicilere ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ili\u015fkili d\u00fczenleyici RNA'lar\u0131 \u00fcretmek i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Her iki protein de ekodermal \u00e7izgiyi tan\u0131mlayan veya k\u00f6k h\u00fccre ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f durumlar\u0131 kuran s\u00fcper d\u00fczenleyicilere tercih eder. Bununla birlikte, Dnmt3a ve Dnmt3b d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir: Dnmt3a, Tet2 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, d\u00fczenleyicilerin merkezinde DNA hidroksimetilasyonunun y\u00fcksek seviyelerini korumak i\u00e7in p63 ile ili\u015fkilendirilir, oysa Dnmt3b d\u00fczenleyicinin g\u00f6vdesinde DNA metilasyonunu te\u015fvik eder. Her iki proteinin de yoklu\u011fu, hedef d\u00fczenleyicilerini pasifle\u015ftirir ve epidermal k\u00f6k h\u00fccre i\u015flevini derinlemesine etkiler. Birlikte, Dnmt3a ve Dnmt3b'nin d\u00fczenleyicilerde yeni i\u015flevlerini ortaya koyuyoruz, bu da hastal\u0131k ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda rollerine katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"3851329","title":"CDK inhibitors in cancer therapy: what is next?","text":"CDK'leri (Siklin Ba\u011f\u0131ml\u0131 Kinazlar) inhibe eden ila\u00e7lar\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, son 15 y\u0131ldan bu yana yo\u011fun bir ara\u015ft\u0131rma alan\u0131 olmu\u015ftur. \u0130lk nesil inhibit\u00f6rler, Flavopiridol ve CY-202, son a\u015fama klinik denemelerde olsa da \u015fimdiye kadar sadece s\u0131n\u0131rl\u0131 etkinlik g\u00f6stermi\u015ftir. \u015eimdi birka\u00e7 ikinci nesil inhibit\u00f6r klinik denemelerde. Gelecekteki yakla\u015f\u0131mlar, bu erken bile\u015fiklerden \u00f6\u011frenilen dersler ve son zamanlarda CDK'lerin genetik analizinden elde edilen bilgilerle klinik fayday\u0131 belirlemek i\u00e7in entegre olmal\u0131d\u0131r. Burada, kanser tedavisinde CDK inhibit\u00f6rlerinin klinik yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frularken dikkate al\u0131nmas\u0131 gereken temel kavramlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"3858268","title":"Lipid Desaturation Is a Metabolic Marker and Therapeutic Target of Ovarian Cancer Stem Cells.","text":"Sensitif tek h\u00fccre analizi ara\u00e7lar\u0131n\u0131n eksikli\u011fi, kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin metabolik aktivitesinin karakterizasyonu konusunda s\u0131n\u0131rlamalar yaratm\u0131\u015ft\u0131r. Tek ya\u015fayan h\u00fccrelerin hiperspektral-uyar\u0131lm\u0131\u015f Raman sa\u00e7\u0131lma g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi ve \u00e7\u0131kar\u0131lan lipitlerin k\u00fctle spektrometresi analizi ile, burada, yumurtal\u0131k kanser k\u00f6k h\u00fccreleri (KHC'ler) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artan d\u00fczensiz lipit seviyeleri rapor ediyoruz. Daha y\u00fcksek lipit d\u00fczensizli\u011fi seviyeleri, yumurtal\u0131k kanser h\u00fccre hatlar\u0131 veya birincil h\u00fccrelerdeki monolayer k\u00fclt\u00fcrlerine k\u0131yasla, KHC'leri zenginle\u015ftiren sferoidlerde de tespit edildi. Lipid desaturazlar\u0131n\u0131n inhibisyonu, KHC'leri etkili bir \u015fekilde ortadan kald\u0131rd\u0131, in vitro sfere olu\u015fumunu bast\u0131rd\u0131 ve in vivo t\u00fcm\u00f6r ba\u015flatma kapasitesini engelledi. Mekanik olarak, n\u00fckleer fakt\u00f6r \u03baB (NF-\u03baB) do\u011frudan lipid desaturazlar\u0131n\u0131n ifade seviyelerini d\u00fczenledi\u011fini ve desaturazlar\u0131n inhibisyonu NF-\u03baB sinyal yolunu engelledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Toplu olarak, bulgular\u0131m\u0131z, yumurtal\u0131k KHC'leri i\u00e7in bir metabolik i\u015faret\u00e7i olan artan lipit d\u00fczensizli\u011finin, KHC'lere \u00f6zg\u00fc terapi i\u00e7in bir hedef oldu\u011funu ortaya koyuyor."}
{"_id":"3863543","title":"Mesenchymal Inflammation Drives Genotoxic Stress in Hematopoietic Stem Cells and Predicts Disease Evolution in Human Pre-leukemia.","text":"Mesenkimal ni\u015f h\u00fccreleri, hematopoetik sistemde doku ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na ve malign d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcme neden olabilir, ancak altta yatan molek\u00fcler mekanizmalar ve insan hastal\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkisi iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, bir fare modelinde Shwachman-Diamond sendromunu (SDS) inceleyerek mesenkimal h\u00fccrelerin bozulmas\u0131n\u0131n, hematopoetik k\u00f6k ve \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerde mitokondriyal disfonksiyon, oksidatif stres ve DNA hasar\u0131 yan\u0131tlar\u0131n\u0131n aktivitesini ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Y\u00fcksek safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f mesenkimal h\u00fccrelerin SDS fare modelinde ve \u00e7e\u015fitli insan pre-leukemik sendromlar\u0131nda yap\u0131lan toplu paralel RNA dizileme, p53-S100A8\/9-TLR iltihapl\u0131 sinyalizasyonun genotoksik strese ortak bir s\u00fcr\u00fckleyici mekanizma oldu\u011funu ortaya koydu. Mesenkimal ni\u015fte bu sinyalizasyon ekseninin transkripsiyonel aktivitesi, myelodysplastik sendromda (MDS), ana l\u00f6semi yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 sendromu, leukemik evriminin ve ilerleme \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn \u00f6ng\u00f6r\u00fclmesinde \u00f6nemlidir. Toplu olarak, bulgular\u0131m\u0131z insan pre-leukemide hastal\u0131\u011f\u0131n sonucunu belirleyen hedeflenebilir bir fakt\u00f6r olarak mesenkimal ni\u015ften kaynaklanan genotoksik stresi ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"3866315","title":"Novel Functional Sets of Lipid-Derived Mediators with Antiinflammatory Actions Generated from Omega-3 Fatty Acids via Cyclooxygenase 2\u2013Nonsteroidal Antiinflammatory Drugs and Transcellular Processing","text":"Aspirin tedavisi, lipoksin biosentezini do\u011frudan lipoksinazlara etki etmeden inhibe eder, ancak siklooksijenaz 2 (COX-2) nin asetilasyonu yoluyla 15 karbonda epimerik (15-epi-LX, ayr\u0131ca aspirin tetiklenmi\u015f lipoksin [ATL] olarak da adland\u0131r\u0131l\u0131r) aktif lipoksinlere (LX'ler) yol a\u00e7ar. Burada, \u03c9-3 \u00e7oklu doymam\u0131\u015f ya\u011f asitleri ve aspirin (ASA) ile tedavi edilmi\u015f farelerin iltihapl\u0131 ak\u0131nt\u0131lar\u0131ndan yeni bir dizi biyoaktif lipid sinyali \u00fcretti\u011fimizi bildiriyoruz. \u0130nsan endotel h\u00fccreleri COX-2'yi y\u00fckseltmi\u015f olarak ASA ile tedavi edildi\u011finde, C20:5 \u03c9-3'\u00fc 18R-hidroksieikosapentaenoik asit (HEPE) ve 15R-HEPE'ye d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrd\u00fc. Her ikisi de polimorfon\u00fckl\u00fc beyaz kan h\u00fccreleri taraf\u0131ndan ayr\u0131 s\u0131n\u0131flar halinde yeni trihidroksili i\u00e7eren arac\u0131lar \u00fcretmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131, bunlara 5-serisi 15R-LX5 ve 5,12,18R-triHEPE dahildir. Bu yeni bile\u015fenler, insan polimorfon\u00fckl\u00fc beyaz kan h\u00fccrelerinin transendotel g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve in vivo'da n\u00fcfuzunu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde inhibe eden (ATL analo\u011fu > 5,12,18R-triHEPE > 18R-HEPE) yeni bile\u015fenler olarak kan\u0131tland\u0131. Parasetamol ve indometasin de rekombinan COX-2 ile 18R-HEPE ve 15R-HEPE'nin yan\u0131 s\u0131ra \u03c9-5 ve \u03c9-9 oksidasyonlar\u0131 ile di\u011fer ya\u011f asitlerinin \u00fcretimine izin verdi, bu da kan h\u00fccrelerini etkiler. Bu bulgular, COX-2\u2013nonsteroidal antiinflamatuar ila\u00e7\u2013ba\u011f\u0131ml\u0131 oksidasyonlar ve h\u00fccre\u2013h\u00fccre etkile\u015fimleri yoluyla yeni transsel\u00fcler rotalar i\u00e7in biyoaktif lipid arac\u0131lar\u0131n\u0131n \u00fcretimini ortaya koyar, bu da mikroenflamasyonu etkiler. Bu ve ili\u015fkili bile\u015fiklerin \u00fcretimi, \u03c9-3 diyet takviyesinin terap\u00f6tik faydalar\u0131 i\u00e7in yeni mekanizmalar sa\u011flar, bu da enflamasyon, neoplazi ve vask\u00fcler hastal\u0131klarda \u00f6nemli olabilir."}
{"_id":"3868322","title":"Cholesteryl Ester Transfer Protein (CETP) Polymorphisms Affect mRNA Splicing, HDL Levels, and Sex-Dependent Cardiovascular Risk","text":"Polimorfizmler, Kolesterol Ester Transfer Proteini (CETP) geninin i\u00e7inde ve \u00e7evresinde, HDL seviyeleri, koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 (KAD) riski ve tedaviye yan\u0131tla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu polimorfizmlerin eylem mekanizmas\u0131 hen\u00fcz tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsan karaci\u011fer dokular\u0131nda mRNA allelik ifade ve splis izofor \u00f6l\u00e7\u00fcmleri kullanarak, CETP seviyelerini etkileyen genetik varyantlar\u0131 belirledik. 56 insan karaci\u011ferdeki allelik CETP mRNA ifade oranlar\u0131, transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 sitesinin 2,5-7 kb yukar\u0131s\u0131ndaki birka\u00e7 varyantla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilidir (\u00f6rne\u011fin, rs247616 p = 6,4 \u00d7 10(-5), allel s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 %33). Ayr\u0131ca, yayg\u0131n olarak splis edilmi\u015f bir CETP izoforu, eksen 9'u eksik (\u03949), dominant-negatif bir \u015fekilde CETP s\u0131ras\u0131n\u0131 engeller. \u03949 ifadesi, 94 karaci\u011ferde toplam CETP mRNA'n\u0131n %10 ile %48'ini olu\u015fturur. Bu izoforun artm\u0131\u015f olu\u015fumu, eksen 9 polimorfizmi rs5883-C>T (p = 6,8 \u00d7 10(-10)) ve intron 8 polimorfizmi rs9930761-T>C (5,6 \u00d7 10(-8)) (y\u00fcksek ba\u011flant\u0131 dengesizli\u011fi i\u00e7inde, allel s\u0131kl\u0131klar\u0131 %6-7%) ile yaln\u0131zca ili\u015fkilidir. rs9930761, intron 8'deki kritik bir splisleme dal noktas\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftiren bir n\u00fckleotidi de\u011fi\u015ftirir, rs5883 ise eksen 9'daki bir eksenik splisleme g\u00fc\u00e7lendirici diziyi de\u011fi\u015ftirir. Bu polimorfizmlerin etkisi iki klinik \u00e7al\u0131\u015fmada de\u011ferlendirildi. Whitehall II \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda 4745 ki\u015fi \u00fczerinde, hem rs247616 hem de rs5883T\/rs9930761C, erkeklerde benzer etki boyutunda HDL-C seviyeleriyle ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkilendirildi (rs247616 p = 9,6 \u00d7 10(-28) ve rs5883 p = 8,6 \u00d7 10(-10), rs247616'ya g\u00f6re"}
{"_id":"3870062","title":"6-Sulphated Chondroitins Have a Positive Influence on Axonal Regeneration","text":"Glial yast\u0131kta inhibe eden kondroitin s\u00fclfat proteoglikanlar (CSPG'ler) s\u00fclfatl\u0131 glikozaminoglikanlar\u0131 (GAG'lar) nedeniyle akson rejenerasyonunu engeller. Kondroitin 6-s\u00fclfotransferaz-1 (C6ST-1), yaralanma sonras\u0131 artar ve 6-s\u00fclfatl\u0131 GAG seviyesinde art\u0131\u015fa neden olur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bu 6-s\u00fclfatl\u0131 GAG art\u0131\u015f\u0131n\u0131n glial yast\u0131kta artan inhibe etmenin sorumlusu olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 veya k\u0131smen embriyonik duruma geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc temsil edip etmedi\u011fini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. C6ST-1 geni silinmi\u015f fare (KO) kullanarak, yaralanma sonras\u0131 kondroitin s\u00fclfotransferaz (CSST) ifadesindeki de\u011fi\u015fiklikleri ve kondroitin 6-s\u00fclfatlar\u0131n\u0131n hem merkezi hem de periferik akson rejenerasyonu \u00fczerindeki etkisini inceledik. Merkezi sinir sistemi (CNS) yaralanmas\u0131 sonras\u0131, normal fareler (WT) C6ST-1, C6ST-2 ve C4ST-1 mRNA's\u0131nda art\u0131\u015f g\u00f6sterdi, ancak KO'da herhangi bir CSST ifadesi artmad\u0131. Periferik sinir sistemi (PNS) yaralanmas\u0131 sonras\u0131, WT C6ST-1'i art\u0131rd\u0131, ancak KO'da C6ST-2 ifadesi artt\u0131. Nigrostriatal aksonlar\u0131n rejenerasyonunu inceledik, bu da WT'de hafif kendi kendine akson rejenerasyonu g\u00f6sterir. KO'da \u00e7ok daha az rejenerasyonlu akson ve daha fazla akson \u00e7ekilmesi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bununla birlikte, PNS'de orta ve ulnar sinirlerin onar\u0131m\u0131, hem WT hem de KO'da normal ve benzer akson rejenerasyon seviyelerine yol a\u00e7t\u0131. Onar\u0131m sonras\u0131 plastisite testleri, KO'da artm\u0131\u015f plastisite oldu\u011funa dair bir kan\u0131t g\u00f6stermedi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, yaralanma sonras\u0131 6-s\u00fclfatl\u0131 GAG'lar\u0131n artmas\u0131n\u0131n d\u0131\u015f matrisin akson rejenerasyonu i\u00e7in daha izin verici olmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve yaralanma sonras\u0131 mikro ortamda farkl\u0131 CS'lerin dengesinin sinir sistemi yaralanmas\u0131n\u0131n sonucunu belirlemede \u00f6nemli bir fakt\u00f6r oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"3874000","title":"Tissue Mechanics Orchestrate Wnt-Dependent Human Embryonic Stem Cell Differentiation.","text":"Yenilenebilir t\u0131p, geli\u015fimi d\u00fczenleyen mekanizmalar\u0131 anlamaya ve bu ko\u015fullar\u0131 do\u011frudan k\u00f6k h\u00fccre kaderini y\u00f6nlendirmek i\u00e7in uygulamaya dayanmaktad\u0131r. Embriyonik geli\u015fim, h\u00fccre-h\u00fccre ve h\u00fccre-matris etkile\u015fimleriyle y\u00f6nlendirilir, ancak bu fiziksel ipu\u00e7lar\u0131n\u0131n k\u00fclt\u00fcrdeki k\u00f6k h\u00fccreleri nas\u0131l etkiledi\u011fi belirsizdir. \u0130nsan embriyonik k\u00f6k h\u00fccreleri (hESCs) kullanarak, d\u0131\u015f ortam\u0131n mekanik \u00f6zelliklerinin mesoderm belirlemesini farkl\u0131 \u015fekilde mod\u00fcle edip etmedi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bulduklar\u0131m\u0131z, hidrogel tabanl\u0131 esnek matris \u00fczerinde, hESCs h\u00fccre-h\u00fccre ba\u011flanmalar\u0131nda \u03b2-katenin birikimi g\u00f6sterir ve Wnt ba\u011f\u0131ml\u0131 mesoderm farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Mekanik olarak, Src taraf\u0131ndan tetiklenen E-katenin'in Cbl benzeri ubiquitin ligaz taraf\u0131ndan ubiquitinlenmesi, P120-katenin'in serbest kalmas\u0131n\u0131 sa\u011flar ve \u03b2-katenin'in transkripsiyonel aktivitesini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r, bu da mesoderm farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ba\u015flat\u0131r ve g\u00fc\u00e7lendirir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, sert hidrogel matris \u00fczerinde, hESCs integrin ba\u011f\u0131ml\u0131 GSK3 ve Src aktivitesinde art\u0131\u015f g\u00f6sterir, bu da \u03b2-katenin'in par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder ve farkl\u0131la\u015fmay\u0131 inhibe eder. Bu nedenle, mikro ortam matrisinin mekanik \u00f6zelliklerinin, hESCs'nin dokuya \u00f6zg\u00fc farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131, morfojenlere h\u00fccresel yan\u0131t\u0131 de\u011fi\u015ftirerek etkiledi\u011fini bulduk."}
{"_id":"3878434","title":"Predictive performance of the quick Sequential Organ Failure Assessment score as a screening tool for sepsis, mortality, and intensive care unit admission in patients with febrile neutropenia","text":"Sepsis-3'te, h\u0131zl\u0131 Sekansel Organ Bozulmas\u0131 De\u011ferlendirme (qSOFA) skoru, k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7lara sahip olabilecek hastalar\u0131 tan\u0131mak i\u00e7in kullan\u0131lacak kriterler olarak geli\u015ftirildi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, qSOFA skoru ile sepse, \u00f6l\u00fcm ve yo\u011fun bak\u0131m birimi (YKB) giri\u015fi i\u00e7in bir tarama arac\u0131 olarak \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc performans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lad\u0131. Ayr\u0131ca, febril n\u00f6trojeni (FN) i\u00e7in Sistemik Enflamatuar Yan\u0131t Sendromu (SIRS) kriterleri ve Multinasyonal Kanser Destek Bak\u0131m\u0131 Derne\u011fi (MASCC) skoru ile performans\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Yeti\u015fkin FN verileri kay\u0131tlar\u0131n\u0131 proaktif olarak toplad\u0131k. qSOFA ve SIRS puanlar\u0131, mevcut veriler kullan\u0131larak geriye d\u00f6n\u00fck olarak hesapland\u0131. Ana sonu\u00e7, sepse geli\u015fimiydi. \u0130kincil sonu\u00e7lar YKB giri\u015fi ve 28 g\u00fcnl\u00fck \u00f6l\u00fcm idi. 615 hastadan 100'\u00fc sepse yakaland\u0131, 20 ki\u015fi \u00f6ld\u00fc ve 38'i YKB'lere al\u0131nd\u0131. \u00c7oklu analizde, qSOFA, sepse ve YKB giri\u015fi tahmininde ba\u011f\u0131ms\u0131z bir fakt\u00f6rd\u00fc. Bununla birlikte, MASCC skoru ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, qSOFA'n\u0131n al\u0131c\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma e\u011frisinin alt\u0131nda alan daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. qSOFA, sepse, 28 g\u00fcnl\u00fck \u00f6l\u00fcm ve YKB giri\u015fi tahmininde d\u00fc\u015f\u00fck duyarl\u0131l\u0131k (0.14, 0.2 ve 0.23) ancak y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fck (0.98, 0.97 ve 0.97) g\u00f6sterdi. qSOFA puan\u0131n\u0131n performans\u0131, MASCC puan\u0131ndan daha azd\u0131. Mevcut risk stratifikasyon arac\u0131, FN hastalar\u0131nda sonu\u00e7lar\u0131 tahmin etmek i\u00e7in daha yararl\u0131."}
{"_id":"3882374","title":"LIN28 Regulates Stem Cell Metabolism and Conversion to Primed Pluripotency.","text":"RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler LIN28A ve LIN28B, embriyonik geli\u015fim, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumu ve \u00e7oklu potansiyellikte kritik roller oynar, ancak kesin i\u015flevleri iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, LIN28A gibi LIN28B'nin de NANOG, OCT4 ve SOX2 ile etkili bir \u015fekilde i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz ve maksimum yeniden programlama verimlili\u011fi i\u00e7in hem endojen LIN28A hem de LIN28B lokuslar\u0131n\u0131n yeniden etkinle\u015ftirilmesinin gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u0130nsan fibroblastlar\u0131nda, LIN28B yeniden programlaman\u0131n erken a\u015famalar\u0131nda etkinle\u015ftirilirken, LIN28A daha sonra, ger\u00e7ek ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyellik h\u00fccrelerine (iPSCs) ge\u00e7i\u015f s\u0131ras\u0131nda etkinle\u015fir. Fare h\u00fccrelerinde, LIN28A ve LIN28B, naifden haz\u0131r \u00e7oklu potansiyelli\u011fe d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Proteomik ve metabolomik analiz, LIN28'in haz\u0131r \u00e7oklu potansiyellikle ili\u015fkili d\u00fc\u015f\u00fck mitokondriyal i\u015flevi s\u00fcrd\u00fcrmede ve bir karbon metabolizmas\u0131, n\u00fckleotit metabolizmas\u0131 ve histon metilasyonunu d\u00fczenlemede rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurgulad\u0131. LIN28, oksidatif fosforlasyon i\u00e7in \u00f6nemli proteinlerin mRNA'lar\u0131na ba\u011flan\u0131r ve protein bollu\u011funu d\u00fczenler. Bu nedenle, LIN28A ve LIN28B, yeniden programlama, naif\/haz\u0131r \u00e7oklu potansiyellik ve k\u00f6k h\u00fccre metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede i\u015fbirli\u011fi yapar."}
{"_id":"3883485","title":"Genetic Drift Can Compromise Mitochondrial Replacement by Nuclear Transfer in Human Oocytes.","text":"Mitozomi, iki farkl\u0131 kad\u0131n\u0131n oositleri aras\u0131nda n\u00fckleer transfer yoluyla de\u011fi\u015ftirme olarak son zamanlarda mtDNA hastal\u0131klar\u0131n\u0131n miras\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in bir strateji olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. \u0130nsan oositlerinde yap\u0131lan deneyler etkili bir de\u011fi\u015ftirme g\u00f6sterdi, ancak k\u00fc\u00e7\u00fck miktarlarda mtDNA ta\u015f\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 yeterince ara\u015ft\u0131r\u0131lmad\u0131. \u0130nsan mitokondri de\u011fi\u015ftirme k\u00f6k h\u00fccre hatlar\u0131 kullanarak, d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde heteroplasmi, n\u00fckleer transfer s\u0131ras\u0131nda oositlere aktar\u0131lan mitokondri ta\u015f\u0131n\u0131n bazen yok olabilece\u011fini, ancak bazen de mtDNA genotipik sapmaya ve orijinal genotipin geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcne neden olabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Benzer \u00e7ekirdek DNA'ya sahip ancak farkl\u0131 mtDNA'ya sahip h\u00fccrelerin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, herhangi bir mtDNA genotipinin \u00e7ekirdekle uyumlu oldu\u011funu ve sapman\u0131n mitokondri fonksiyonundan ba\u011f\u0131ms\u0131z oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Bu nedenle, mitokondri genomunun i\u015flevsel de\u011fi\u015ftirmesi m\u00fcmk\u00fcn olsa da, d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerdeki heteroplasmi bile mtDNA genotipinin istikrar\u0131n\u0131 etkileyebilir ve mitokondri de\u011fi\u015ftirmenin etkinli\u011fini tehlikeye atabilir."}
{"_id":"3893473","title":"TAL effectors are remote controls for gene activation.","text":"TAL (transkripsiyon aktivasyon benzeri) d\u00fczenleyiciler, \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir \u00f6zg\u00fcll\u00fckte DNA ba\u011flayan yeni bir protein s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Bu d\u00fczenleyiciler, Gram negatif bitki patojenik bakterilerin *Xanthomonas* cinsinde kullan\u0131l\u0131r ve farkl\u0131 etkili proteinlerin bir kar\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131 tip III s\u0131rlama sistemi (T3SS) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla bitki h\u00fccrelerine ta\u015f\u0131r, burada vir\u00fclans belirleyicileri olarak hizmet ederler. Bitki h\u00fccresinin i\u00e7inde, TAL'lar \u00e7ekirde\u011fe lokalize olur, hedef promot\u00f6rlere ba\u011flan\u0131r ve bitki genlerinin ifadelerini tetikler. TAL'lar\u0131n DNA ba\u011flama \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc, tekrarl\u0131 bir merkez alan\u0131yla belirlenir. Her tekrar, DNA'da bir baz \u00e7iftinin (bp) tan\u0131nmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Tekrar mod\u00fcllerinin yeniden d\u00fczenlenmesi, istenen DNA ba\u011flama \u00f6zg\u00fcll\u00fcklerine sahip proteinlerin tasar\u0131m\u0131n\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Burada, TAL \u00f6zg\u00fclll\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn nas\u0131l kodland\u0131\u011f\u0131n\u0131, ilk yap\u0131sal verileri ve ilk spesifik TAL n\u00fckleaz verilerini \u00f6zetliyoruz."}
{"_id":"3896759","title":"Vascular heterogeneity and specialization in development and disease","text":"Kan ve lenfatik damarlar neredeyse t\u00fcm v\u00fccut dokular\u0131n\u0131 kaplar ve fizyoloji ve hastal\u0131kta \u00e7ok \u00f6nemli roller oynar. Bu a\u011flar\u0131n i\u00e7 y\u00fczeyi, ihtiya\u00e7lar\u0131na g\u00f6re uzmanla\u015fan tek bir endotel h\u00fccre tabakas\u0131ndan olu\u015fur. Genel kan ve lenfatik damar geli\u015fim mekanizmalar\u0131n\u0131n molek\u00fcler hassasiyetle tan\u0131mlanmas\u0131na ra\u011fmen, endotel uzmanla\u015fma s\u00fcre\u00e7leri \u00e7o\u011funlukla betimsel \u00e7al\u0131\u015fmalarla s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Son genetik hayvan modellerinden elde edilen bilgiler, endotel h\u00fccrelerinin birbirleriyle ve dokular\u0131n\u0131n ortam\u0131yla nas\u0131l etkile\u015fimde bulundu\u011funu ayd\u0131nlatmaktad\u0131r, bu da damar t\u00fcr\u00fc ve organa \u00f6zg\u00fc endotel farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n paradigmalar\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu y\u00f6neten ilkelerin belirlenmesi, dokular\u0131n geli\u015fimi ve korunmas\u0131 ve hastal\u0131kta i\u015flevlerinin nas\u0131l anormal hale geldi\u011finin anla\u015f\u0131lmas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik \u00f6neme sahip olacakt\u0131r."}
{"_id":"3898784","title":"Association of Intracerebral Hemorrhage Among Patients Taking Non\u2013Vitamin K Antagonist vs Vitamin K Antagonist Oral Anticoagulants With In-Hospital Mortality","text":"\n## \u00d6nemi\n\nNon-vitamin K antagonist oral antikoag\u00fclanlar (NOAC'lar), tromboembolik hastal\u0131k \u00f6nleme amac\u0131yla giderek daha fazla kullan\u0131lsa da, NOAC'larla ili\u015fkili intraserebral kanama (ICH) hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 veri vard\u0131r.\n\n## Ama\u00e7\n\nICH'de antikoag\u00fclasyon tedavisi alm\u0131\u015f (warfarin, NOAC'lar ve antikoag\u00fclanlar almayan [OAK'lar]) hastalarda hastanede \u00f6l\u00fcmle olan ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek.\n\n## Y\u00f6ntem, Ortam ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n\nRetrospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, Ekim 2013 - Aral\u0131k 2016 tarihleri aras\u0131nda 1662 Get With The Guidelines\u2013Stroke hastanelerine kabul edilen 141 311 ICH hastas\u0131.\n\n## Maruz Kalma\n\nICH'den \u00f6nce antikoag\u00fclasyon tedavisi, herhangi bir OAK'\u0131n hastaneye var\u0131\u015ftan 7 g\u00fcn \u00f6ncesine kadar kullan\u0131m\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131lar ve \u00d6l\u00e7\u00fcmler\n\nHastanede \u00f6l\u00fcm.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\nICH'de 141 311 hasta (ortalama [SD] ya\u015f, 68.3 [15.3] y\u0131l; %48.1 kad\u0131n) aras\u0131ndan, 15 036 (%10.6) warfarin al\u0131yordu ve 4918 (%3.5) NOAC'lar al\u0131yordu, ayr\u0131ca 39 585 (%28.0%) tek ve 5783 (%4.1%) \u00e7ift antiplatelet ajan\u0131 al\u0131yordu. \u00d6nceki warfarin veya NOAC kullan\u0131m\u0131 olan hastalar daha ya\u015fl\u0131yd\u0131 ve atriyal fibrilasyon ve \u00f6nceki inme \u00f6yk\u00fcs\u00fc daha y\u00fcksekti. Acil ICH inme \u015fiddeti (Ulusal Sa\u011fl\u0131k Enstit\u00fcleri Inme \u00d6l\u00e7e\u011fi ile \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f) \u00fc\u00e7 grup aras\u0131nda (warfarin i\u00e7in 9 [2-21 aral\u0131k], NOAC'lar i\u00e7in 8 [2-20] ve OAK'lar almayanlar i\u00e7in 8 [2-19]) anlaml\u0131 bir fark g\u00f6stermedi. D\u00fczeltilmemi\u015f hastanede \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %32.6 (warfarin), %26.5 (NOAC'lar) ve %22.5 (OAK'lar"}
{"_id":"3899896","title":"Elevated red blood cell distribution width contributes to poor prognosis in patients undergoing resection for nonmetastatic rectal cancer","text":"Birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, farkl\u0131 kanser t\u00fcrlerinde k\u00f6t\u00fc prognozla ili\u015fkili olan artm\u0131\u015f k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccreleri da\u011f\u0131l\u0131m geni\u015fli\u011fi (RDW) rapor etti. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, nonmetastatik rektal kanserli hastalarda RDW'nin prognoz edici rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. 2009 Ocak'tan 2014 Aral\u0131k'a kadar kurumumuzda tedavi edici reksiyonu olan 625 akut rektal kanserli hastan\u0131n verilerini geriye d\u00f6n\u00fck olarak inceledik. RDW'nin kesme de\u011feri, al\u0131c\u0131-i\u015flem karakteristik e\u011frisi kullan\u0131larak hesapland\u0131. Sonu\u00e7lar, y\u00fcksek RDW-cv grubundaki hastalarda daha d\u00fc\u015f\u00fck genel hayatta kalma (OS) (P = .018) ve hastal\u0131k-\u00f6zg\u00fcr hayatta kalma (P = .004) oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, y\u00fcksek RDW-sd grubundaki hastalar\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck OS'ye (P = .033) sahip oldu\u011funu, ancak hastal\u0131k-\u00f6zg\u00fcr hayatta kalma (DFS) a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 bir fark olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 (P = .179) g\u00f6zlemledik. \u00c7oklu analizde, artm\u0131\u015f RDW-cv'nin k\u00f6t\u00fc DFS ile ili\u015fkili oldu\u011funu (tehlike oran\u0131 [HR] = 1.56, P = .010) ve RDW-sd'nin daha k\u00f6t\u00fc OS'yi tahmin edebilece\u011fini (HR = 1.70, P = .009) bulduk. Artm\u0131\u015f RDW'nin, nonmetastatik rektal kanserli hastalarda ba\u011f\u0131ms\u0131z bir prognoz edici fakt\u00f6r oldu\u011funu do\u011frulad\u0131k. Bu nedenle, gelecekte nonmetastatik rektal kanserli hastalarla y\u00fcksek RDW de\u011ferlerine sahip olanlara daha fazla m\u00fcdahale veya g\u00f6zetim yap\u0131lmas\u0131 gerekebilir."}
{"_id":"3903084","title":"Health workers cohort study: methods and study design.","text":"Ama\u00e7: Belirli ya\u015fam tarz\u0131 ve genetik fakt\u00f6rlerle ili\u015fkili farkl\u0131 sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 incelemek. Malzemeler ve Y\u00f6ntemler: 2004 Mart'tan 2006 Nisan'a kadar, \u00fc\u00e7 farkl\u0131 sa\u011fl\u0131k ve akademik kurumdan \u00e7al\u0131\u015fanlar ve aile \u00fcyeleri, bilgilendirilmi\u015f onay verdikten sonra ara\u015ft\u0131rmaya dahil edildi. Temel ve takip (2010-2013) a\u015famalar\u0131nda, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar bir anket, fiziksel muayene ve kan \u00f6rnekleri vermeyi tamamlad\u0131lar. Sonu\u00e7lar: 6 ila 94 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 10.729 kat\u0131l\u0131mc\u0131, temel a\u015famada i\u015fe al\u0131nd\u0131. Bu kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %70'i kad\u0131n, %50'si Meksika Sosyal G\u00fcvenlik Enstit\u00fcs\u00fc'nden idi. \u00d6rnekteki yeti\u015fkinlerin neredeyse %42'si a\u015f\u0131r\u0131 kilolu, %20'si ise obez idi. Sonu\u00e7: \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, b\u00fcy\u00fck bir Meksikal\u0131 \u00f6rnekte risk fakt\u00f6r\u00fc bilgisi analizi yoluyla hastal\u0131k mekanizmalar\u0131yla ve \u00f6nlemiyle ilgili yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunabilir."}
{"_id":"3912660","title":"Aberrant pro-atrial natriuretic peptide\/corin\/natriuretic peptide receptor signaling is present in maternal vascular endothelium in preeclampsia.","text":"\n## Ama\u00e7\nCorin, bir serin proteazd\u0131r ve pro-atrial natriuretik peptid (pro-ANP)'i atriyal natriuretik peptid (ANP)'e d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr, bu da kardiyak bir hormondur ve tuz-su dengesini ve kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fczenler. ANP, natriuretik peptid resept\u00f6r\u00fc (NPR) taraf\u0131ndan par\u00e7alan\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, preeklampsi'de anormallik g\u00f6steren pro-ANP\/corin\/NPR sinyalizasyonunun annenin damar sisteminde var olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemektir.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\n197 hamile kad\u0131ndan (84 normotensif, 16 kronik hipertansiyon (CHT) ile komplikasyon ya\u015fam\u0131\u015f, 11 hafif ve 86 \u015fiddetli preeklampsi) annenin ven\u00f6z kan\u0131 al\u0131nd\u0131. Plasma corin ve pro-ANP konsantrasyonlar\u0131, ba\u011flay\u0131c\u0131 enzim imm\u00fcnosorbent testi (ELISA) ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. 12 hamile kad\u0131ndan (6 normotensif ve 6 preeklampsi) sezaryen ile do\u011fum yapan annenin alt deri ya\u011f dokusu al\u0131nd\u0131. Vask\u00fcler ANP ve resept\u00f6rleri NPR-A, NPR-B ve NPR-C'nin ifadesi, parafin g\u00f6m\u00fcl\u00fc alt deri dokusu kesitlerinin imm\u00fcnostain ile incelendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nCorin konsantrasyonlar\u0131, hafif (2.78 \u00b1 0.67 ng\/ml, p < .05) ve \u015fiddetli (2.53 \u00b1 0.18 ng\/ml, p < .01) preeklampsi'de normotensif (1.58 \u00b1 0.08 ng\/ml) ve CHT (1.55 \u00b1 0.20 ng\/ml) gruplar\u0131na g\u00f6re anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti. Pro-ANP konsantrasyonlar\u0131, CHT (1.59 \u00b1 0.53 ng\/ml, p < .05) ve \u015fiddetli preeklampsi (1.42 \u00b1 0.24 ng\/ml, p < .01) gruplar\u0131nda normotensif (0.48 \u00b1 0.06 ng\/ml) ve hafif preeklampsi (0.52 \u00b1 0.09"}
{"_id":"3929361","title":"Optimising Strategies for Plasmodium falciparum Malaria Elimination in Cambodia: Primaquine, Mass Drug Administration and Artemisinin Resistance","text":"\n## Arka Plan\nMalaria'n\u0131n ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131, farkl\u0131 bula\u015fma ortamlar\u0131na g\u00f6re optimize edilmi\u015f \u00e7e\u015fitli yakla\u015f\u0131mlar\u0131n bir kombinasyonunu gerektirir. G\u00fcneybat\u0131 Kambo\u00e7ya'da d\u00fc\u015f\u00fck mevsimsel bula\u015fma olan bir alanda yap\u0131lan son saha \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, hem toplu ila\u00e7 y\u00f6netimi (MDA) hem de artemisin-piperaquin plus primaquin ile semptomatik hastalar\u0131n y\u00fcksek tedavi kapsam\u0131 sonucunda s\u0131tma paraziti prevalans\u0131nda dramatik d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler g\u00f6sterdi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, birden fazla kombine stratejiyi kulland\u0131 ve s\u0131tman\u0131n azalmas\u0131nda her bir stratejinin katk\u0131s\u0131n\u0131n belirsizli\u011fi vard\u0131.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nDeney sonu\u00e7lar\u0131na uyan bir matematiksel model, bu m\u00fcdahalelerin \u00e7e\u015fitli bile\u015fenlerinin etkilerini de\u011ferlendirmek, optimal ortadan kald\u0131rma stratejileri tasarlamak ve artemisin direnci ile etkile\u015fimlerini ke\u015ffetmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131 (son zamanlarda Bat\u0131 Kambo\u00e7ya'da ke\u015ffedildi). Modelleme, P. falciparum s\u0131tmas\u0131n\u0131n ilk azalmas\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde artemisin-piperaquin ile toplu ila\u00e7 y\u00f6netimi sayesinde oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Sonraki devam eden d\u00fc\u015f\u00fc\u015f ve neredeyse ortadan kald\u0131r\u0131lma, \u00f6ncelikle artemisin-piperaquin tedavisinin y\u00fcksek kapsam\u0131 sayesinde ger\u00e7ekle\u015fti. Bu iki strateji, primaquin eklenmesiyle daha etkiliydi. Artemisin kombinasyon terapisi (ACT) ile toplu ila\u00e7 y\u00f6netimi, ACT tedavisinde semptomatik vakalar\u0131n tedavisine k\u0131yasla \u00e7ok daha az artemisin direnci enfeksiyonlar\u0131n\u0131n oran\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131, ancak bu art\u0131\u015f primaquin eklenmesiyle yava\u015flat\u0131ld\u0131. Artemisin direnci, \u00e7ok y\u00fcksek diren\u00e7 oranlar\u0131nda ACT kullanan m\u00fcdahalelerin etkisini azaltt\u0131. Ana sonu\u00e7lar, primaquin eylemi ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k hakk\u0131ndaki varsay\u0131mlara ba\u011fl\u0131 olarak sa\u011flamd\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nBu modelleme sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n politika yap\u0131c\u0131lara ana mesajlar\u0131 \u015funlard\u0131: ACT tedavisinin y\u00fcksek kapsam\u0131, uzun vadeli bir s\u0131tma azalmas\u0131 sa\u011flayabilirken, MDA'n\u0131n etkisi genellikle sadece k\u0131sa vadeli; primaquin, ACT'nin etkisini ortadan kald\u0131rmada g\u00fc\u00e7lendirir ve artemisin direnci enfeksiyonlar\u0131n\u0131n oran\u0131ndaki art\u0131\u015f\u0131 azalt\u0131r; parazit prevalans\u0131, ortadan kald\u0131rma programlar\u0131 i\u00e7in say\u0131sal semptomatik vakalara k\u0131yasla daha iyi bir izleme \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fcd\u00fcr; m\u00fcdahalelerin kombinasyonu en etkilidir ve ba\u015far\u0131l\u0131 ortadan kald\u0131rma i\u00e7in uzun s\u00fcreli \u00e7aba kritik \u00f6neme sahiptir."}
{"_id":"3930020","title":"Role of the Parasite-Derived Prostaglandin D2 in the Inhibition of Epidermal Langerhans Cell Migration during Schistosomiasis Infection","text":"Deri Langerhan h\u00fccreleri (LC'ler), ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunma mekanizmalar\u0131nda ve bir\u00e7ok ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bozuklu\u011funda kritik bir rol oynar. Bu raporda, C57BL\/6 fareye Schistosoma mansoni parazitiyle percutan enfeksiyonun, LC'lerin aktivasyonuna ancak \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde deride tutulmalar\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, TNF-\u03b1 ile tetiklenen LC g\u00f6\u00e7\u00fc deneysel bir modelini kullanarak, parazitlerin LC'lerin deriden ayr\u0131lmas\u0131n\u0131 ve daha sonra drenajl\u0131 lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde dendritik h\u00fccreler olarak birikimini ge\u00e7ici olarak engellediklerini g\u00f6steriyoruz. Inhibit\u00f6r etki, parazitlerden sal\u0131nan lipofilik \u00e7\u00f6z\u00fcnen fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan, konak kaynakl\u0131 anti-enflamatuar sitokinler, \u00f6rne\u011fin interleukin-10'dan de\u011fil, medyedir. Prostaglandin (PG)D2'yi, di\u011fer ana eikosanoidler taraf\u0131ndan \u00fcretilen parazitlerden, \u00f6zellikle TNF-\u03b1 ile tetiklenen LC g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc engelleyen adenilat siklasin ile ba\u011flant\u0131l\u0131 PG D2 resept\u00f6r\u00fc (DP resept\u00f6r\u00fc) taraf\u0131ndan engelledi\u011fimizi bulduk. Ayr\u0131ca, g\u00fc\u00e7l\u00fc DP resept\u00f6r\u00fc antagonisti BW A868C, enfekte farelerde LC g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc geri kazan\u0131r. Son olarak, bir kontakt alerjen ile tetiklenen LC g\u00f6\u00e7\u00fc modelinde, DP resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn aktivasyonunun sadece LC g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc inhibe etmedi\u011fini, ayn\u0131 zamanda zorlama sonras\u0131 kontakt hipersensitivite yan\u0131tlar\u0131n\u0131 dramatik olarak azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Birlikte, schistosomlar\u0131n ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminden ka\u00e7mak i\u00e7in ek bir strateji olarak LC g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn inhibisyonunu \u00f6nerdi\u011fimizi ve PG D2'nin deri ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n kontrol\u00fcnde kritik bir rol oynayabilece\u011fini s\u00f6yl\u00fcyoruz."}
{"_id":"3935126","title":"Axicabtagene Ciloleucel CAR T\u2010Cell Therapy in Refractory Large B\u2010Cell Lymphoma","text":"Arka Plan A\u015fama 1 denemesinde, axicabtagene ciloleucel (axi-cel), otolog anti-CD19 chimerik antijen resept\u00f6r\u00fc (CAR) T h\u00fccre terapisi, konvansiyonel tedavinin ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen b\u00fcy\u00fck B h\u00fccre lenfomas\u0131nda diren\u00e7li hastalarda etkinli\u011fini g\u00f6sterdi. Y\u00f6ntemler Bu \u00e7ok merkezli, a\u015fama 2 denemesinde, \u00f6nerilen \u00f6nceki tedaviyi uygulad\u0131ktan sonra diren\u00e7li hastal\u0131klara sahip 111 diffuse b\u00fcy\u00fck B h\u00fccre lenfoma, birincil mediastinal B h\u00fccre lenfoma veya d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015f folik\u00fcler lenfoma hastas\u0131 dahil ettik. Hastalar, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re hedeflenen 2\u00d7106 anti-CD19 CAR T h\u00fccre dozunu ald\u0131ktan sonra, d\u00fc\u015f\u00fck dozda siklofosfamid ve fludarabin i\u00e7eren bir haz\u0131rlama rejimi ald\u0131. Birincil son nokta, tam yan\u0131t ve k\u0131smi yan\u0131t kombinasyon oranlar\u0131 olarak hesaplanan objektif yan\u0131t oran\u0131yd\u0131. \u0130kincil son noktalar genel hayatta kalma, g\u00fcvenlik ve biyomarker de\u011ferlendirmelerini i\u00e7eriyordu. Sonu\u00e7lar 111 hastadan 110'u (99%) ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde axicabtagene ciloleucel \u00fcretildi ve 101'ine (91%) uyguland\u0131. Objektif yan\u0131t oran\u0131 %82 ve tam yan\u0131t oran\u0131 %54't\u00fc. Ortalama takip s\u00fcresi 15.4 ay oldu\u011funda, hastalar\u0131n %42'si hala yan\u0131t veriyordu ve bunlardan %40'\u0131 hala tam yan\u0131t veriyordu. 18. ay genel hayatta kalma oran\u0131 %52 idi. Tedavinin s\u0131ras\u0131nda en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen en az 3. dereceden yan etkiler n\u00f6trojenimide (%78 hastada), anemi (%43) ve trombositopeni (%38) idi. En az 3. dereceden sitokin sal\u0131n\u0131m sendromu ve n\u00f6rolojik olaylar s\u0131ras\u0131yla hastalar\u0131n %13 ve %28'inde g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Tedavinin s\u0131ras\u0131nda 3 hasta \u00f6ld\u00fc. Kan'da daha y\u00fcksek CAR T h\u00fccre seviyeleri yan\u0131tla ili\u015fkiliydi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z Bu \u00e7ok merkezli \u00e7al\u0131\u015fmada, axicabtagene ciloleucel ile tedavi edilen diren\u00e7li b\u00fcy\u00fck B h\u00fccre lenfomas\u0131 hastalar\u0131, myelosupresyon, sitokin sal\u0131n\u0131m sendromu ve n\u00f6rolojik olaylar da dahil olmak \u00fczere"}
{"_id":"3943235","title":"Beta adrenergic blockade decreases the immunomodulatory effects of social disruption stress","text":"Fizyolojik veya psikolojik stres s\u0131ras\u0131nda, sempatik sinir sistemi (SNS) taraf\u0131ndan \u00fcretilen katekolaminler ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemini d\u00fczenler. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, \u03b2-adrenerjik resept\u00f6rlerin (\u03b2AR'lar) katekolaminlerin etkilerini arac\u0131l\u0131k etti\u011fini ve \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerinde pro-enflamatuar sitokin \u00fcretimini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirmi\u015ftir. Sosyal yenilgi \u00fczerindeki SNS'nin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k mod\u00fclasyonu \u00fczerindeki etkisi incelenmemi\u015ftir. A\u015fa\u011f\u0131daki \u00e7al\u0131\u015fmalar, sosyal bozulma stresi (SDR) s\u0131ras\u0131nda SNS aktivitesinin kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015flar\u0131 ve sosyal strese maruz kald\u0131ktan sonra splenositlerin aktivasyonu, haz\u0131rlanmas\u0131 ve kortikosteroid direncini etkiledi\u011fini belirlemek i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. CD-1 fareleri, bir, \u00fc\u00e7 veya alt\u0131 SDR d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131 ve plazma ve dalakta katekolamin art\u0131\u015f\u0131 HPLC analizi ile belirlendi. Alt\u0131 SDR d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden sonra a\u00e7\u0131k alan testi, sosyal yenilgi ile ili\u015fkili kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015flar\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131 ve sosyal yenilgi ile ind\u00fcklenen kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015flardaki art\u0131\u015f, \u03b2-adrenerjik antagonist propranolol ile \u00f6n tedavi ile engellendi. \u03b2-adrenerjik antagonist propranolol, kortikosteron seviyelerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015ftirmedi, bu da hipotalamus-hipofiz-adrenal ekseninin aktivitesinde bir fark olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015f\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, SDR ind\u00fcklenen dalak b\u00fcy\u00fcmesi ve plazmadaki IL-6, TNF\u03b1 ve MCP-1 art\u0131\u015flar\u0131, her biri propranolol ile \u00f6n tedavi ile tersine \u00e7evrildi. Ayr\u0131ca, propranolol ile \u00f6n tedavi edilen farelerin h\u00fccrelerinden elde edilen ak\u0131\u015f sitometrik analizi, SDR ile ind\u00fcklenen CD11b(+) dalak makrofajlar\u0131n\u0131n y\u00fczdesindeki art\u0131\u015f\u0131 azaltt\u0131 ve bu h\u00fccrelerin y\u00fczeyinde TLR2, TLR4 ve CD86 ifadesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, 18 saatlik LPS ile uyaran ex vivo k\u00fclt\u00fcrlerinden elde edilen splenosit s\u00fcpernatantlar\u0131, propranolol ile tedavi edilen SDR farelerinden daha az IL-6 i\u00e7eriyordu. Benzer \u015fekilde, propranolol \u00f6n tedavisi, SDR farelerinin splenositlerinden kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda SDR arac\u0131l\u0131 farelerin splenositlerinden daha az kortikosteroid direnci g\u00f6sterdi. Birlikte, bu \u00e7al\u0131\u015fma, SDR'nin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonu ve haz\u0131rlama"}
{"_id":"3944632","title":"Stereotactic radiosurgery plus whole-brain radiation therapy vs stereotactic radiosurgery alone for treatment of brain metastases: a randomized controlled trial.","text":"\nBA\u015eLIK Beyin metastazlar\u0131 olan hastalarda, \u00f6ncelikle t\u00fcm beyin radyoterapisi (WBRT) ekleyerek stereotaktik radyocirurji (SRS) uygulaman\u0131n \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 veya n\u00f6rolojik fonksiyonlar \u00fczerindeki faydal\u0131 etkileri olup olmad\u0131\u011f\u0131 belirsizdir.\n\nHEDEF Beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc kontrol\u00fc, i\u015flevsel koruma oran\u0131 ve n\u00f6rolojik \u00f6l\u00fcm s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan WBRT ile SRS'nin kombinasyonunun hayatta kalma \u00fczerinde iyile\u015ftirme olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\nY\u00d6NTEM, AYAK VE HASTALAR Rastgele kontrol edilen bir \u00e7al\u0131\u015fma, 1999 Ekim'den 2003 Aral\u0131k'a kadar Japonya'daki 11 hastanede 1 ila 4 beyin metastaz\u0131 (her biri 3 cm'in alt\u0131nda) olan 132 hasta dahil edilmi\u015ftir.\n\nB\u0130LG\u0130LER Hastalar, WBRT ile SRS'yi (65 hasta) veya sadece SRS'yi (67 hasta) almalar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan rastgele atanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nANA SONU\u00c7 DE\u011eERLER\u0130 Ana sonu\u00e7 noktas\u0131 genel hayatta kalma; ikincil sonu\u00e7 noktalar\u0131 ise beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc tekrar\u0131, kurtarma beyin tedavisi, i\u015flevsel koruma, radyasyonun toksik etkileri ve \u00f6l\u00fcm nedenidir.\n\nSONU\u00c7LAR WBRT + SRS grubunda orta hayatta kalma s\u00fcresi ve 1 y\u0131ll\u0131k akt\u00fcel hayatta kalma oran\u0131 7.5 ay ve %38.5 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %26.7-50.3) iken, sadece SRS grubunda 8.0 ay ve %28.4 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %17.6-39.2) idi (P = .42). 12. ay beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc tekrar\u0131 oran\u0131 WBRT + SRS grubunda %46.8 ve sadece SRS grubunda %76.4 idi (P < .001). Kurtarma beyin tedavisi, WBRT + SRS grubunda (n = 10) SRS'yi tek ba\u015f\u0131na alanlara (n = 29) g\u00f6re daha az s\u0131kl\u0131kta gereklidir (P < .001). \u00d6l\u00fcm, WBRT + SRS grubunda %22.8 ve sadece SRS grubunda %19.3 oran\u0131nda n\u00f6rolojik nedenlere ba\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r (P = .64). Sistemik ve n\u00f6rolojik i\u015flevsel koruma ve"}
{"_id":"3952288","title":"RANK signals from CD4+3\u2212 inducer cells regulate development of Aire-expressing epithelial cells in the thymic medulla","text":"Aire'den ifade eden medullary timik epitel h\u00fccreleri (mTEC'ler), otoimm\u00fcniteyi \u00f6nlemede kritik bir rol oynar, dokusal k\u0131s\u0131tl\u0131 antijenleri ifade ederek, ortaya \u00e7\u0131kan T h\u00fccre resept\u00f6r rekonfig\u00fcrasyonundan oto-reaktif spesifiklikleri ar\u0131nd\u0131rmaya yard\u0131mc\u0131 olurlar. Burada, Aire'nin organize sekonder lenfatik yap\u0131lar geli\u015fimi ve T h\u00fccre haf\u0131zas\u0131n\u0131n korunmas\u0131nda rol oynayan bir CD4+3\u2212 inducer h\u00fccre pop\u00fclasyonunun yeni bir i\u015flevini g\u00f6steriyoruz. CD4+3\u2212 h\u00fccreler, yeti\u015fkin timikte mTEC'lerle yak\u0131n bir \u015fekilde ili\u015fkilidir ve fet\u00fcs timiklerinde, Aire+ mTEC'lerin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131yla zamanlama olarak ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131rlar. RANKL sinyalleri bu h\u00fccreden, RANK'\u0131 ifade eden CD80\u2212Aire\u2212 mTEC \u00f6nc\u00fcllerinin CD80+Aire+ mTEC'lere olgunla\u015fmas\u0131na yol a\u00e7ar ve RANK eksikli\u011fi olan timik stroman\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi olan konaklara nakledilmesi otoimm\u00fcniteyi tetikler. Toplu olarak, verilerimiz Aire+ mTEC'lerin olu\u015fumuna yol a\u00e7an h\u00fccresel ve molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 ortaya koyar ve CD4+3\u2212RANKL+ inducer h\u00fccrelerinin intrathymik oto-toleransta daha \u00f6nce tan\u0131nmayan bir rol\u00fcne dikkat \u00e7eker."}
{"_id":"3960385","title":"Proteomic approach to characterize biochemistry of meat quality defects.","text":"Proteomik, pal, yumu\u015fak ve s\u00fcz\u00fclm\u00fc\u015f (PSE) et (domuz ve tavuk), ah\u015fap \u0131zgara g\u00f6\u011f\u00fcs eti, k\u0131rm\u0131z\u0131 levrek filetolar\u0131, et sertli\u011fi ve s\u0131\u011f\u0131r myoglobin oksidasyonu gibi kalite kusurlar\u0131n\u0131 karakterize etmek i\u00e7in kullan\u0131labilir. PSE \u0131zgara eti, normal \u0131zgara g\u00f6\u011f\u00fcs etinden farkl\u0131 bollukta 15 proteinle karakterize edildi ve ah\u015fap g\u00f6\u011f\u00fcs etinde normal g\u00f6\u011f\u00fcs etinden farkl\u0131 olarak sekiz protein ifade edildi. Hemoglobin, k\u0131rm\u0131z\u0131 ve normal levrek filetolar\u0131 aras\u0131nda farkl\u0131 ifade edilen tek proteindi. Bununla birlikte, levrek filetolar\u0131na d\u00fc\u015f\u00fck oksijen ve\/veya \u0131s\u0131 stresi ko\u015fullar\u0131 uygulanmas\u0131, k\u0131rm\u0131z\u0131 filetolar\u0131n olu\u015fumuna yol a\u00e7mad\u0131. Proteomik verileri, et kalite kusurlar\u0131nda var olan protein farkl\u0131l\u0131klar\u0131 hakk\u0131nda bilgi sa\u011flad\u0131. Ancak, bu veriler, genetik, beslenme, canl\u0131 hayvan\u0131n ortam\u0131, kas-et d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, et kalite analizleri ve duyusal \u00f6zellikler hakk\u0131nda bilgilerle birlikte de\u011ferlendirilmelidir, b\u00f6ylece nedensellik, protein biyomarker'lar\u0131 ve nihayetinde kalite kusurlar\u0131n\u0131 nas\u0131l \u00f6nleyece\u011fimizi anlamak m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr."}
{"_id":"3973445","title":"Phosphorylation of Janus kinase 1 (JAK1) by AMP-activated protein kinase (AMPK) links energy sensing to anti-inflammatory signaling","text":"Adenozin trifosfat (ATP) ile aktifle\u015ftirilen protein kinaz (AMPK), h\u00fccre ve organizma d\u00fczeylerinde metabolizman\u0131n d\u00fczenlenmesinde kritik bir rol oynar. AMPK ayn\u0131 zamanda iltihab\u0131 da bask\u0131lar. \u00c7e\u015fitli h\u00fccrelerde Janus kinaz (JAK) - sinyal transd\u00fcksiyonu ve aktivat\u00f6r\u00fc transkripsiyon (STAT) yolunu h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde inhibe etti\u011fimizi bulduk. In vitro kinaz testleri, AMPK'n\u0131n JAK1'in Src homoloji 2 (SH2) alan\u0131ndaki Ser515 ve Ser518 kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 do\u011frudan fosforile etti\u011fini ortaya koydu. AMPK aktivitesi, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f vask\u00fcler endotel h\u00fccreleri ve fibroblastlarda JAK1 ve 14-3-3 proteinleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimi art\u0131rd\u0131, bu etki Ser515 ve Ser518 kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na ve AMPK katalitik alt birimlerinin yoklu\u011funda ortadan kalkt\u0131. Ser515 ve Ser518'in mutasyonu, insan fibrosarcoma h\u00fccrelerinde sIL-6R\u03b1\/IL-6 kompleksi veya konstit\u00fctif olarak aktif V658F-mutant JAK1 ifadesinden kaynaklanan JAK-STAT sinyal iletiminin AMPK ile inhibisyonunu ortadan kald\u0131rd\u0131. Klinik olarak kullan\u0131lan AMPK aktivat\u00f6rleri metformin ve salisilat, birincil vask\u00fcler endotel h\u00fccrelerinde endojen JAK1'in inhibe edici fosforilasyonunu ve STAT3 fosforilasyonunu engelledi. Bu nedenle bulgular\u0131m\u0131z, JAK1 i\u015flevi ve iltihapl\u0131 sinyal iletiminin metabolik strese yan\u0131t olarak bask\u0131lanmas\u0131 i\u00e7in bir mekanizma ortaya koymaktad\u0131r ve JAK-STAT yolunun a\u015f\u0131r\u0131 etkinli\u011fi ile ili\u015fkili \u00e7e\u015fitli hastal\u0131klarda AMPK aktivat\u00f6rlerinin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in mekanik bir mant\u0131k sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"3981033","title":"IAP antagonists induce anti-tumor immunity in multiple myeloma","text":"H\u00fccresel apoptoz inhibit\u00f6rleri (cIAP) 1 ve 2, yakla\u015f\u0131k %3'l\u00fck bir oranla kanserlerde amplifiye edilir ve apoptozdan ka\u00e7\u0131nma rollerinden dolay\u0131 \u00e7oklu malignanlerde potansiyel terap\u00f6tik hedefler olarak belirlenmi\u015ftir. Sonu\u00e7 olarak, k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcll\u00fc IAP antagonistleri, \u00f6rne\u011fin LCL161, kanser h\u00fccrelerinin TNF ile medyasyon edilen apoptozunu tetikleme yetenekleri nedeniyle klinik denemelere girmi\u015ftir. Bununla birlikte, cIAP1 ve cIAP2, \u00e7oklu mielom (MM) hastalar\u0131nda tekrarlayan homozigot silinmelerine neden olur ve bu da nonkanonik n\u00fckleer fakt\u00f6r (NF)-\u03baB yolunun s\u00fcrekli etkinle\u015fmesine yol a\u00e7ar. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, transjenik mielom fare modeli ve tekrarlayan-diren\u00e7li MM hastalar\u0131nda LCL161'in g\u00fc\u00e7l\u00fc in vivo anti-mielom etkinli\u011fi g\u00f6zlemledik, burada siklofosfamid eklenmesi 10 ay orta ilerleme-serbest hayatta kalmaya neden oldu. Bu etki, do\u011frudan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn ind\u00fcklenmesiyle de\u011fil, aksine t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre otonomi tip I interferon (IFN) sinyalizasyonunun artmas\u0131yla ve g\u00fc\u00e7l\u00fc bir enflamatuar yan\u0131tla sonu\u00e7land\u0131, bu da makrofaj ve dendritik h\u00fccrelerin etkinle\u015fmesine ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin fagositozuna yol a\u00e7t\u0131. LCL161 ile tedavi edilen bir MM fare modeli, uzun s\u00fcreli anti-tumor korumas\u0131 sa\u011flad\u0131 ve bir k\u0131sm\u0131ndaki farelerde regresyon tetikledi. \u00d6nemli olan, LCL161'in anti-PD1 imm\u00fcn kontrol inhibit\u00f6r\u00fc ile kombinasyonunun t\u00fcm tedavi edilen farelerde iyile\u015ftirici oldu\u011fu."}
{"_id":"3981244","title":"Psychobiological Protective Factors Modifying the Association Between Age and Sexual Health in Men: Findings From the Men\u2019s Health 40+ Study","text":"Ya\u015fla birlikte cinsel sa\u011fl\u0131k ciddi \u015fekilde azal\u0131r. 40 ya\u015f\u0131n \u00fczerindeki erkeklerde erektil disfonksiyon (ED), en yayg\u0131n cinsel bozukluktur. Fiziksel ve psikolojik ED risk fakt\u00f6rleri belirlenmi\u015f olsa da, koruyucu fakt\u00f6rler hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Bug\u00fcne kadar, ya\u015fla ili\u015fkili ED art\u0131\u015f\u0131n\u0131 etkileyen endokrin ve psikososyal fakt\u00f6rleri paralel olarak inceleyen hi\u00e7bir \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. 40 ile 75 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 271 sa\u011fl\u0131kl\u0131 erkek, cinsel i\u015flevle ilgili psikometrik veriler ve potansiyel psikososyal koruyucu fakt\u00f6rlerin bir seti ile birlikte, steroid hormonlar\u0131 ve pro-enflamatuar sitokinler i\u00e7in salya \u00f6rnekleri sa\u011flad\u0131. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n yakla\u015f\u0131k %35'i en az hafif bir ED bildirmi\u015ftir. ED ile do\u011frudan ili\u015fkili olanlar, genel sa\u011fl\u0131k alg\u0131s\u0131, duygusal destek, ili\u015fki kalitesi ve yak\u0131nl\u0131k motivasyonu olarak belirlenmi\u015ftir, ancak steroid hormonlar\u0131 veya pro-enflamatuar i\u015faret\u00e7iler de\u011fil. Ya\u015f ve ED aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi d\u00fczenleyen analizler, testosteron (T), dehidroepiandrosteron (DHEA), genel sa\u011fl\u0131k alg\u0131s\u0131, duygusal destek, yak\u0131nl\u0131k motivasyonu i\u00e7in pozitif etkiler ve interleukin-6 (t\u00fcm p < .05; f2 > .17) i\u00e7in negatif bir etki g\u00f6stermi\u015ftir. Ya\u015fl\u0131 ED'li ve ED'li olmayan erkekler aras\u0131nda T, DHEA ve psikometrik \u00f6l\u00e7\u00fcmler gibi genel sa\u011fl\u0131k alg\u0131s\u0131, duygusal destek, ya\u015fam tatmini ve yak\u0131nl\u0131k motivasyonu (t\u00fcm p < .05; d > .3) i\u00e7in grup farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Hem psikososyal hem de endokrin parametreler, ya\u015f ve cinsel sa\u011fl\u0131k aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi d\u00fczenlemi\u015ftir. Genel sa\u011fl\u0131k alg\u0131s\u0131, duygusal destek, yak\u0131nl\u0131k motivasyonu ve ili\u015fki kalitesi, ED'ye kar\u015f\u0131 psikososyal koruyucu fakt\u00f6rler olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Daha y\u00fcksek T ve DHEA seviyeleri ve daha d\u00fc\u015f\u00fck interleukin-6 seviyeleri, ya\u015fla ili\u015fkili ED art\u0131\u015f\u0131na kar\u015f\u0131 bir tampon g\u00f6revi g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcr."}
{"_id":"3981613","title":"Patient-derived induced pluripotent stem cells in cancer research and precision oncology","text":"Son y\u0131llarda insan dokusunun i\u015flenmesi ve k\u00fclt\u00fcr\u00fc, biyo m\u00fchendislik, xenotransplantasyon ve genom d\u00fczenleme alan\u0131ndaki geli\u015fmelerle birlikte, \u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs), insan kanseri \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda yeni bir dizi f\u0131rsat sunmaktad\u0131r. Burada, iPSC modellemesinin ana avantajlar\u0131n\u0131 ve s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve bu y\u00f6ntemin organoidler, organlar \u00fczerine \u00e7ipler ve hastadan t\u00fcretilmi\u015f xenograftlar (PDXs) gibi di\u011fer kanser hastas\u0131 t\u00fcretilmi\u015f modellerle nas\u0131l kesi\u015fti\u011fini inceliyoruz. iPSC modellerinin mevcut sistemlere ve hayvan modellerine sunmad\u0131\u011f\u0131 f\u0131rsatlar\u0131 vurguluyoruz ve bu teknolojinin daha geni\u015f bir benimseme i\u00e7in mevcut zorluklar\u0131 ve kritik iyile\u015ftirme alanlar\u0131n\u0131 sunuyoruz."}
{"_id":"3981729","title":"Structural basis for sequence-specific recognition of DNA by TAL effectors.","text":"TAL (transkripsiyon aktivasyon benzeri) d\u00fczenleyicileri, bitki patojenik bakteriler taraf\u0131ndan salg\u0131lanan, merkezi tekrarlanan diziler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ev sahibi DNA dizilerini tan\u0131r. Her tekrar, 33 ila 35 korunmu\u015f amino asitlerden olu\u015fur ve 12. ve 13. pozisyonlardaki iki hiper de\u011fi\u015fken kal\u0131nt\u0131 (RVD) kullanarak belirli bir baz \u00e7iftini hedefler. Burada, hem DNA i\u00e7ermeyen hem de DNA ba\u011fl\u0131 durumlardaki 11.5 tekrarl\u0131 bir TAL d\u00fczenleyicisinin kristal yap\u0131lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Her TAL tekrar\u0131, RVD i\u00e7eren k\u0131sa bir d\u00f6ng\u00fc ile iki heliks aras\u0131nda ba\u011flan\u0131r. 11.5 tekrarlar, RVD'ler DNA \u00e7iftinin ana yar\u0131kla temas etti\u011finde, DNA \u00e7iftinin duyarl\u0131 ucuna uyan sa\u011f eli, s\u00fcperheliksal bir yap\u0131 olu\u015fturur. 12. kal\u0131nt\u0131, RVD d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc stabilize ederken, 13. kal\u0131nt\u0131 baz spesifik bir temasa sahiptir. TAL d\u00fczenleyicileri taraf\u0131ndan DNA'n\u0131n tan\u0131nmas\u0131, biyoteknolojik uygulamalar i\u00e7in DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinlerin mant\u0131ksal tasar\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rabilir."}
{"_id":"3984231","title":"Caveolin-1 deletion exacerbates cardiac interstitial fibrosis by promoting M2 macrophage activation in mice after myocardial infarction.","text":"Kalp krizi (MI) sonras\u0131 olumsuz yeniden \u015fekillenme, kalp yetmezli\u011fine yol a\u00e7an dengesiz iltihap \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcm\u00fcyle tetiklenir. Makrofaj h\u00fccresi, MI sonras\u0131 iltihab\u0131n kontrol\u00fcnde \u00f6nemli bir rol oynar, \u00e7\u00fcnk\u00fc makrofaj alt tipleri ya iltihab\u0131 te\u015fvik ederek yaralanmay\u0131 uzatan (M1 fenotip) ya da iltihab\u0131 bast\u0131rarak yara olu\u015fumunu te\u015fvik eden (M2 fenotip) arac\u0131lar salg\u0131lar. Daha \u00f6nce, farelerde kalp kas\u0131 yeniden \u015fekillenmesinde olumsuz rol oynayan caveolin-1 (Cav1) eksikli\u011finin oldu\u011funu g\u00f6sterdik, ancak sorumlular\u0131n mekanizmalar\u0131 hen\u00fcz a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, Cav1'in makrofajlar\u0131n aktivasyonundaki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. C57BL6\/J (WT) ve Cav1(tm1Mls\/J) (Cav1(-\/-)) fareleri kullan\u0131larak, WT ve Cav1(-\/-) fareler aras\u0131nda 3 g\u00fcn sonras\u0131 MI'de kardiyak fonksiyon benzerydi. Cav1 eksikli\u011finde, yaral\u0131 b\u00f6lgede arginaz-1 pozitif M2 makrofajlar\u0131n daha y\u00fcksek bir y\u00fczdesi tespit edildi. \u00d6te yandan, MI sonras\u0131 WT farelerinde Cav1 i\u015flevini geri kazand\u0131rmak, Cav1 sarkomerik alan\u0131n\u0131 ekleyerek, M2 aktivasyon profilini azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, Cav1 null makrofajlar\u0131n 3 g\u00fcn sonras\u0131 MI'de WT farelerine adaptif transferi, 14 g\u00fcn sonras\u0131 kalp kas\u0131 yeniden \u015fekillenmesini k\u00f6t\u00fcle\u015ftirdi. In vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar, Cav1 null makrofajlar\u0131n IL-4 uyaran\u0131na yan\u0131t olarak daha belirgin bir M2 profil aktivasyonuna sahip oldu\u011funu ortaya koydu. Sonu\u00e7 olarak, Cav1 silinmesi, MI sonras\u0131 maladaptif onar\u0131m s\u00fcre\u00e7lerini te\u015fvik eder, bunlar aras\u0131nda TGF-\u03b2 sinyalizasyonunun artmas\u0131, M2 makrofajlar\u0131n artmas\u0131 ve M1\/M2 dengesinin d\u00fczenlenmesinde bozulma bulunur. Verilerimiz ayr\u0131ca, kardiyak yeniden \u015fekillenmenin iyile\u015ftirilebilece\u011fini, iltihap yan\u0131t\u0131 a\u015famas\u0131nda Cav1 i\u015flevini d\u00fczenleyen terap\u00f6tik m\u00fcdahalelerle g\u00f6steriyor."}
{"_id":"3986403","title":"Lipid hydroperoxide measurement by oxidation of Fe2+ in the presence of xylenol orange. Comparison with the TBA assay and an iodometric method","text":"Hidroperoksitlerin ve lipit peroksidasyonun hastal\u0131klardaki rol\u00fcn\u00fcn incelenmesi, do\u011frudan hidroperoksit \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc i\u00e7in basit ve hassas y\u00f6ntemlere ihtiya\u00e7 duyar. H\u0131zl\u0131 bir hidroperoksit-ara\u015ft\u0131r\u0131lan Fe2+ oksidasyon tekni\u011fi rapor ediyoruz, asitli ko\u015fullarda. Fe3+, xylenol turuncu ile bir kromofor olu\u015fturur, bu da 560 nm'de g\u00fc\u00e7l\u00fc emilim sa\u011flar, bu da H2O2, butil hidroperoksit ve kumene hidroperoksit i\u00e7in g\u00f6r\u00fcnen E560'\u0131 4.3\u00d710^4 M^-1 cm^-1 olarak verir. Liposomal lipit peroksidasyonun bir \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda do\u011frulama yap\u0131ld\u0131 ve iodometrik y\u00f6ntem veya konjuge dienler \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ile elde edilen sonu\u00e7larla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir sonu\u00e7lar verdi. Thiobarbiturik asit i\u00e7eren testle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, peroksitleri kendi ba\u015f\u0131na \u00f6l\u00e7meyen ve lipit peroksidasyonunu abartan bir y\u00f6ntemdir."}
{"_id":"4020950","title":"Roles of exosomes in cardioprotection.","text":"Exosomlar, endosomik k\u00f6kenli d\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131d\u0131r ve h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fimin ana arac\u0131lar\u0131 olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcm ana kalp h\u00fccre tipleri - kardiyomiyositler, endotel h\u00fccreleri ve fibroblastlar - h\u00fccre fonksiyonlar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen exosomlar salarlar. \u0130nsan kalp k\u00f6k h\u00fccrelerinden (CPC) sal\u0131nan exosomlar, kalp yetmezli\u011fi sonras\u0131 kardiyak fonksiyonu iyile\u015ftiren kardiyoprotektiflerdir ve ebeveyn h\u00fccrelerine k\u0131yasla bu etkiyi benzer \u00f6l\u00e7\u00fcde sa\u011flar. Kalp k\u00f6k h\u00fccreleri taraf\u0131ndan sal\u0131nan exosomlar, \u00f6zellikle miR-146a-3p olarak bilinen kardiyoprotektif mikroRNA'larla zengindir. Kan dola\u015f\u0131m\u0131 i\u00e7inde exosomlar, uzaktan izchemik \u00f6nko\u015fulland\u0131rmay\u0131 medyatize eder. Ayr\u0131ca, \u015fu anda te\u015fhis i\u015faret\u00e7ileri olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131rlar. H\u00fccrelerden kaynaklanan d\u0131\u015f sinyal organellerinin k\u00f6k h\u00fccrelerin parakrin etkilerini medyatize etti\u011fi ke\u015ffi, h\u00fccre nakli yerine ge\u00e7ebilecek h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 stratejilerin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 ima eder. Bu inceleme, kardiyovask\u00fcler fizyolojideki exosomlar\u0131n yeni rollerini, \u00f6zellikle CPC'lerden kaynaklanan kardiyoprotektif aktiviteleri tart\u0131\u015fmaktad\u0131r."}
{"_id":"4036038","title":"The rate of change in declining steroid hormones: a new parameter of healthy aging in men?","text":"Erkeklerde sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015flanmaya y\u00f6nelik ara\u015ft\u0131rmalar, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hormonal de\u011fi\u015fikliklere odaklanarak giderek daha fazla ilgi g\u00f6rmektedir. \u00d6ncelikle testosteron (T) d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc ara\u015ft\u0131r\u0131l\u0131rken, di\u011fer cinsiyet steroidlerindeki (dehidroepiandrosteron [DHEA], estradiol [E2], progesteron [P]) ya\u015fa ba\u011fl\u0131 de\u011fi\u015fiklikler \u00e7o\u011funlukla g\u00f6z ard\u0131 edilmektedir. Ya\u015flanma s\u00fcre\u00e7lerini yans\u0131tan entegre bir hormon parametresi hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. 40 ile 75 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 271 sa\u011fl\u0131kl\u0131 erkek, hem psikometrik veriler hem de salya \u00f6rnekleri i\u00e7in hormon analizi sa\u011flamak amac\u0131yla g\u00f6n\u00fcll\u00fc olarak kat\u0131ld\u0131. Ya\u015f ve cinsiyet steroidleri aras\u0131ndaki korelasyon analizi, d\u00f6rt cinsiyet steroidi (T, DHEA, E2, P) i\u00e7in olumsuz ili\u015fkilere i\u015faret etti. On salya analiti\u011finin dahil edildi\u011fi ana bile\u015fen analizi, d\u00f6rt cinsiyet steroid hormonunun varyans\u0131n\u0131 birle\u015ftiren ana bile\u015feni belirledi. Daha sonra d\u00f6rt cinsiyet steroidinin dahil edildi\u011fi ana bile\u015fen analizi, d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6steren steroid hormonlar\u0131n\u0131n (DSH) ana bile\u015fenini \u00e7\u0131kard\u0131. Ya\u015f ve DSH aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi d\u00fczenleyen fakt\u00f6rler hakk\u0131nda yap\u0131lan moderasyon analizi, depresyon, kronik stres ve genel sa\u011fl\u0131k alg\u0131s\u0131 gibi psikososyal fakt\u00f6rlerin \u00f6nemli d\u00fczenleyici etkilerine i\u015faret etti. Sonu\u00e7 olarak, bu sonu\u00e7lar, ya\u015flanan erkeklerde cinsiyet steroidlerinin d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcne dair daha fazla kan\u0131t sa\u011flamakta ve entegre hormon parametresi DSH ile de\u011fi\u015fiminin h\u0131z\u0131, erkeklerde sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015flanman\u0131n biyomarkerleri olarak kullan\u0131labilir. Ayr\u0131ca, ya\u015f ve DSH aras\u0131ndaki olumsuz ili\u015fki, psikososyal fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmektedir."}
{"_id":"4037034","title":"Development of a novel helper-dependent adenovirus-Epstein-Barr virus hybrid system for the stable transformation of mammalian cells.","text":"Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV) episomlar\u0131, EBV n\u00fckleik asit 1 (EBNA-1) proteini taraf\u0131ndan desteklenen \u00e7o\u011falma ve ayr\u0131\u015fma nedeniyle, izinli \u00e7o\u011falan h\u00fccre hatlar\u0131nda kararl\u0131 bir \u015fekilde korunur. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, EBV episomlar\u0131n\u0131n uzun s\u00fcreli transgen ifadesini ve eksik h\u00fccrelerde genetik kusurlar\u0131 d\u00fczeltme yetene\u011fini g\u00f6sterdi. In vitro ve in vivo'da EBV episomlar\u0131n\u0131n nicel teslimini elde etmek i\u00e7in, bir yard\u0131mc\u0131 ba\u011f\u0131ml\u0131 adenovirus (HDA)-EBV hibrit sistemi geli\u015ftirdik. Bu sistem, bir HDA vekt\u00f6r\u00fc ile Cre rekombinasaz\u0131n\u0131n ifadesi ve ikinci bir HDA vekt\u00f6r\u00fc ile EBV episomunun t\u00fcm dizilerinin loxP siteleriyle \u00e7evrili oldu\u011fu i\u00e7erir. H\u00fccrelere e\u015fzamanl\u0131 enfeksiyonde, ilk vekt\u00f6rdan ifade edilen Cre, ikinci vekt\u00f6rdeki loxP sitelerini rekombine eder. Sonu\u00e7ta olu\u015fan dairesel EBV episomlar\u0131, bir transgen ve EBV'ye \u00f6zg\u00fc bir tekrar ailesi, EBNA-1 ifade kaseti ve memelilerde \u00e7o\u011falma i\u00e7in i\u015flev g\u00f6ren 19 kb insan DNA's\u0131n\u0131 ifade eder. Bu HDA-EBV hibrit sistemi, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f h\u00fccrelerin %40'\u0131n\u0131 d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrd\u00fc. \u00c7o\u011falan h\u00fccrelerde transgen ifadesi, se\u00e7me ko\u015fullar\u0131 alt\u0131nda 20 haftadan fazla g\u00f6zlemlendi. Se\u00e7me olmamas\u0131 durumunda, EBV episomlar\u0131 h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ba\u015f\u0131na %8-10 oran\u0131nda kayboldu. Bu yeni gen transfer sistemi, uzun s\u00fcreli episomik transgen ifadesi sa\u011flayarak ve vekt\u00f6rle ili\u015fkili toksisiteyi azaltarak ve insertiyonel mutagenez olmadan genetik kusurlar\u0131 d\u00fczeltme potansiyeline sahiptir."}
{"_id":"4067274","title":"Spliceosome assembly pathways for different types of alternative splicing converge during commitment to splice site pairing in the A complex.","text":"Farkl\u0131 splice site e\u015fle\u015fmesi, alternatif splice desenleri olu\u015fturarak \u00e7oklu mRNA izoforlar\u0131n\u0131n olu\u015fumuna yol a\u00e7ar. Bu s\u00fcre\u00e7, be\u015f \u00e7ekirdek snRNP'lerinin (spliceozomun) bir dizi ard\u0131\u015f\u0131k yap\u0131sal yeniden d\u00fczenlenmesiyle etkinle\u015ftirilir. Splice sitelerinin i\u015flevsel e\u015fle\u015fmesini belirlemek i\u00e7in, alternatif 5' splice site se\u00e7imi veya alternatif eksen dahil etme yapan pre-mRNA'lar \u00fczerinde bir dizi kinetik tuzak deneyi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. G\u00f6steriyoruz ki her iki durumda da splice site e\u015fle\u015fmesine taahh\u00fct, A kompleksinde ger\u00e7ekle\u015fir, ki bu kompleks, ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak U2 snRNP'nin dal noktas\u0131n\u0131 i\u00e7eren \u015fube ile ili\u015fkilendirilir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, splice site e\u015fle\u015fmesinin zamanlamas\u0131, intron veya eksen tan\u0131m\u0131 modlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla splice site tan\u0131ma \u015fekillerinden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. ATP'nin analogu ATPgammaS kullanarak, ATP hidrolizinin, U2 snRNP'nin pre-mRNA'ya ba\u011flanmas\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak splice site e\u015fle\u015fmesi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu sonu\u00e7lar, splice site e\u015fle\u015fmesine adanm\u0131\u015f bir spliceosomal montaj ad\u0131m\u0131 olarak A kompleksini tan\u0131mlar ve ATP hidrolizinin, kararl\u0131 U2 snRNP'nin dal noktas\u0131na ba\u011fland\u0131ktan sonra splice sitelerini bir splice deseni i\u00e7inde kilitlemek i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ima eder."}
{"_id":"4085204","title":"Transcripts of the MHM region on the chicken Z chromosome accumulate as non-coding RNA in the nucleus of female cells adjacent to the DMRT1 locus","text":"Erkek hipermetilasyonlu (MHM) b\u00f6lge, tavuklarda Z kromozomunun k\u0131sa kolunun ortas\u0131na yak\u0131n bir yerde yer al\u0131r ve yakla\u015f\u0131k 210 tane BamHI'nin 2.2-kb sekans biriminden olu\u015fan tekrarlardan olu\u015fur. Bu b\u00f6lgenin CpG din\u00fckleotidlerindeki sitosinler, erkekte iki Z kromozomunda yo\u011fun bir \u015fekilde metil edilirken, di\u015fide tek Z kromozomunda \u00e7ok daha az metil edilir. MHM b\u00f6lgesinin metilasyon durumu, yakla\u015f\u0131k 1 g\u00fcnl\u00fck embriyonik a\u015famada d\u00f6llenmeden sonra kurulur. MHM b\u00f6lgesi, sadece di\u015fide belirli bir iplikten transkripsiyon yoluyla heterojen, y\u00fcksek molek\u00fcler k\u00fctleye sahip, kodlamayan RNA'ya d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcl\u00fcr ve bu RNA, transkripsiyonun ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi yere yak\u0131n, DMRT1 lokusunun yan\u0131nda \u00e7ekirde\u011fin i\u00e7inde birikir. Erkekte MHM b\u00f6lgesinin transkripsiyon sessizli\u011fi, en muhtemel olarak CpG metilasyonundan kaynaklan\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc erkek embriyofibroblastlar\u0131na 5-azasitidin tedavisi uygulanmas\u0131, bu b\u00f6lgenin hipometilasyonuna ve aktif transkripsiyonuna yol a\u00e7ar. ZZW triploid tavuklarda, MHM b\u00f6lgeleri iki Z kromozomunda hipometilasyonlu ve transkripsiyonlu olurken, ZZZ triploid tavuklarda, MHM b\u00f6lgeleri \u00fc\u00e7 Z kromozomunda hipermetilasyonlu ve transkripsiyonu pasif olur, bu da W kromozomunun MHM b\u00f6lgesinin durumunu etkileyebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"4138659","title":"Macropinocytosis of protein is an amino acid supply route in Ras-transformed cells","text":"Makropinositoz, h\u00fccre i\u00e7ine d\u0131\u015f ortam s\u0131v\u0131s\u0131 ve i\u00e7eri\u011fi b\u00fcy\u00fck, heterojen vezik\u00fcller olarak bilinen makropinosomlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla al\u0131nan y\u00fcksek derecede korunmu\u015f bir endositik s\u00fcre\u00e7tir. Onkogenik Ras proteinleri, makropinositozun uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir, ancak bu al\u0131m mekanizmas\u0131n\u0131n d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f fenotipteki i\u015flevsel katk\u0131s\u0131 bilinmemektedir. Burada, Ras d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f h\u00fccrelerin d\u0131\u015f proteinleri h\u00fccre i\u00e7ine ta\u015f\u0131mak i\u00e7in makropinositoz kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u0130\u00e7eriye al\u0131nan protein, proteolitik par\u00e7alanmaya u\u011frar ve glutamin gibi amino asitlere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr, bu da merkezi karbon metabolizmas\u0131na girebilir. Bu nedenle, Ras d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f h\u00fccrelerin b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in serbest d\u0131\u015f glutamin ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131, proteinin makropinositik al\u0131m\u0131yla bast\u0131r\u0131labilir. Makropinositozun, t\u00fcm\u00f6rlerde besin al\u0131m\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir yolu oldu\u011fu tutarl\u0131 bir \u015fekilde, farmakolojik engellenmesi, Ras d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f pankreas t\u00fcm\u00f6r\u00fcn\u00fcn xenograftlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcmesini zay\u0131flat\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, kanser h\u00fccrelerinin benzersiz metabolik ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 destekleyen makropinositoz mekanizmas\u0131n\u0131 tan\u0131mlar ve bu s\u00fcrecin olas\u0131 istismar\u0131n\u0131 antikanser terapilerinin tasar\u0131m\u0131na i\u015faret eder."}
{"_id":"4162857","title":"Linking Splicing to Pol II Transcription Stabilizes Pre-mRNAs and Influences Splicing Patterns","text":"RNA i\u015fleme, transkripsiyonun ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi yere yak\u0131n bir mesafede ger\u00e7ekle\u015ftirilir, bu da transkripsiyon ve pre-mRNA splisleme aras\u0131nda d\u00fczenleyici bir ba\u011flant\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir. In vitro transkripsiyon\/splisleme testi kullanarak, Pol II transkripsiyonu ve pre-mRNA splislemesinin verimli gen ifadesi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k. Pol II taraf\u0131ndan sentezlenen ve i\u015flevsel splisleme sitelerine sahip RNA'lar, muhtemelen yerel splisleme makinesinin konsantrasyonunun y\u00fcksek olmas\u0131 nedeniyle n\u00fckleer bozulmadan korunur, bu da makinenin nukleazlarla etkile\u015fimlerini garanti eder. Ayr\u0131ca, yeni sentezlenen pre-mRNA'lar\u0131n alternatif splislemesini etkileyen transkripsiyon s\u00fcreci. Di\u011fer RNA polimerazlar\u0131 bu korumay\u0131 sa\u011flamaz ve RNA \u00fcr\u00fcnleri farkl\u0131 splisleme desenlerine sahiptir, bu nedenle transkripsiyon ve RNA i\u015fleme aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131 RNA Pol II'ye \u00f6zg\u00fcd\u00fcr. \u00d6neriyoruz ki Pol II taraf\u0131ndan yap\u0131lan transkripsiyon ve pre-mRNA splislemesinin ba\u011flant\u0131s\u0131, yeni olu\u015fan pre-mRNA'lar\u0131n daha uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc olmas\u0131n\u0131 ve do\u011fru i\u015flenmesini garanti eder."}
{"_id":"4164929","title":"The emerging role of skeletal muscle extracellular matrix remodelling in obesity and exercise.","text":"Kemik ili\u011fi d\u0131\u015f matrisin yeniden d\u00fczenlenmesi, obezite ve metabolik disfonksiyonla ili\u015fkili yeni bir \u00f6zellik olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. Egzersiz e\u011fitimi, obezitede kas fonksiyonunu iyile\u015ftirir ve bu, kas d\u0131\u015f matrisinde d\u00fczenleyici etkilere arac\u0131l\u0131k edebilir. Bu inceleme, obezitede kemik ili\u011fi d\u0131\u015f matrisin yeniden d\u00fczenlenmesi ve egzersizin etkileri \u00fczerine mevcut literat\u00fcr\u00fc inceledi. 1970 ile 2015 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda PubMed'de yay\u0131nlanan makaleleri i\u00e7eren bir literat\u00fcr incelemesi ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Toplamda 37 insan ve hayvan \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 se\u00e7ildi. \u00c7al\u0131\u015fmalar, obezitede farkl\u0131 tiplerde kolajen, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri ve kas d\u0131\u015f matrisinin enzimatik d\u00fczenleyicilerinin gen ve protein ifade d\u00fczeylerinde genel art\u0131\u015flar\u0131 bildirdi. Sadece iki \u00e7al\u0131\u015fma, obezitede kemik ili\u011fi d\u0131\u015f matrisini etkileyen egzersizin etkilerini inceledi ve her ikisi de egzersizin d\u00fczenleyici bir etki g\u00f6sterdi\u011fini \u00f6nerdi. Egzersizin kas d\u0131\u015f matrisine etkileri, egzersiz e\u011fitiminin s\u00fcresi ve t\u00fcr\u00fcne ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015fir ve tek bir oturumla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha uzun s\u00fcreli egzersizin de\u011fi\u015fken etkileri vard\u0131r. Obezitede kemik ili\u011fi d\u0131\u015f matrisinin yeniden d\u00fczenlenmesinin ve egzersizin etkileri \u00fczerine daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"4200695","title":"Effect of specific exercise strategy on need for surgery in patients with subacromial impingement syndrome: randomised controlled study","text":"\n## Ama\u00e7\nBelirli bir egzersiz stratejisinin, rotat\u00f6r kuf ve skapula stabilizat\u00f6rleri \u00fczerinde odaklanarak, alt akromiyal s\u0131k\u0131\u015fan sendromlu hastalarda omuz fonksiyonunu ve a\u011fr\u0131y\u0131 iyile\u015ftirip iyile\u015ftirmeyece\u011fini, bu sayede alt akromiyal dekompresyon ameliyat\u0131n\u0131n ihtiyac\u0131n\u0131 azalt\u0131p azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\n## Tasar\u0131m\nKapat\u0131lm\u0131\u015f, kat\u0131l\u0131mc\u0131 ve tek de\u011ferlendirici k\u00f6r, kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n## Yer\n\u0130sve\u00e7'teki bir \u00fcniversite hastanesinin ortopedi b\u00f6l\u00fcm\u00fc.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nDaha \u00f6nce konservatif tedavi ba\u015far\u0131s\u0131z olmu\u015ftu ve alt\u0131 aydan uzun s\u00fcredir devam eden alt akromiyal s\u0131k\u0131\u015fan sendromlu 102 hasta, ortopedi uzmanlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla i\u015fe al\u0131nd\u0131.\n\n## M\u00fcdahaleler\nBelirli egzersiz stratejisi, rotat\u00f6r kuf i\u00e7in eksenel g\u00fc\u00e7lendirme egzersizleri ve skapula stabilizat\u00f6rleri i\u00e7in konsantrik\/eksenel egzersizlerin bir kombinasyonunu i\u00e7eriyordu. Kontrol egzersiz program\u0131 ise boyun ve omuz i\u00e7in spesifik hareket egzersizlerinden olu\u015fuyordu. Her iki grubun hastalar\u0131 da 12 hafta boyunca be\u015f ila alt\u0131 bireysel rehberli tedavi seans\u0131 ald\u0131. Bu denetlenen seanslar aras\u0131nda, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar 12 hafta boyunca g\u00fcnde bir veya iki kez ev egzersizleri yapt\u0131.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nAna sonu\u00e7, omuz fonksiyonunu ve a\u011fr\u0131y\u0131 de\u011ferlendiren Constant-Murley omuz de\u011ferlendirme puan\u0131yd\u0131. \u0130kincil sonu\u00e7lar, tedaviden kaynaklanan b\u00fcy\u00fck bir iyile\u015fme veya iyile\u015fme olarak tan\u0131mlanan hastalar\u0131n genel alg\u0131s\u0131 ve ameliyat karar\u0131yd\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\u00c7o\u011fu (97, 95%) kat\u0131l\u0131mc\u0131, 12 haftal\u0131k \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 tamamlad\u0131. Belirli egzersiz grubunda, Constant-Murley puan\u0131nda kontrol egzersiz grubuna k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla iyile\u015fme g\u00f6r\u00fcld\u00fc (24 puan (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 19-28,0) v 9 puan (5-13); grup aras\u0131ndaki ortalama fark: 15 puan (8,5-20,6)). Genel olarak hastalar\u0131n tedaviden kaynaklanan de\u011fi\u015fiklik alg\u0131s\u0131nda ba\u015far\u0131l\u0131 sonu\u00e7 (b\u00fcy\u00fck iyile\u015fme veya iyile\u015fme) bildiren belirli egzersiz grubundaki hastalar\u0131n oran\u0131, kontrol egzersiz grubuna k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde"}
{"_id":"4231060","title":"Nucleotide sequence of an avian sarcoma virus oncogene (src) and proposed amino acid sequence for gene product","text":"Avian sarcoma vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn (ASV) d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm geni (src) ve viral genomun biti\u015fik b\u00f6lgeleri, viral DNA'n\u0131n molek\u00fcler klonlamas\u0131yla izole edilmi\u015ftir. N\u00fckleotit dizisi, src'nin tamam\u0131n\u0131 ve viral zar\u0131n kodlad\u0131\u011f\u0131 gp 37 adl\u0131 iki glikoprotein aras\u0131nda bulunan gen env'in bir b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc kapsamaktad\u0131r. Src, yap\u0131sal \u00f6zelliklere sahip tek bir hidrofobik protein kodlar, bu \u00f6zellikler daha \u00f6nce gen \u00fcr\u00fcn\u00fc (pp60src) olarak tan\u0131mlananlarla uyumludur. G\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re, tek bir viral protein, avian sarcoma vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn neoplazik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fcn hem ba\u015flat\u0131lmas\u0131 hem de s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi sorumludur. Ne src ne de \u00fcr\u00fcn\u00fc, birka\u00e7 di\u011fer viral onkogen ve kodlad\u0131klar\u0131 proteinlerle a\u00e7\u0131k bir yap\u0131sal ili\u015fki g\u00f6stermemektedir. Src, viral genomdan s\u0131k s\u0131k genin \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rabilecek tekrarlanan bir n\u00fckleotit dizisiyle \u00e7evrilidir."}
{"_id":"4246523","title":"Issues in design and interpretation of MDR-TB clinical trials: report of the first Global MDR-TB Clinical Trials Landscape Meeting","text":"MDR-TB'nin (\u00c7oklu \u0130la\u00e7 Diren\u00e7li T\u00fcberk\u00fcloz) mevcut rejiminin suboptimal oldu\u011fu ve d\u00fc\u015f\u00fck kaliteli kan\u0131tlara dayand\u0131\u011f\u0131 tan\u0131nmaktad\u0131r. Bu hastal\u0131\u011f\u0131n her y\u0131l d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda milyonlarca insan\u0131 etkiledi\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, 2014 Aral\u0131k'ta K\u00fcresel MDR-TB Klinik Deneyler Manzaras\u0131 Toplant\u0131s\u0131, bu hastal\u0131k i\u00e7in yeni tedavi rejimlerinin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 ve geli\u015ftirilmesi konusunda stratejiler belirlemek amac\u0131yla d\u00fczenlendi. 60 uluslararas\u0131 MDR-TB uzman\u0131, Washington D.C. ve G\u00fcney Afrika'n\u0131n Cape Town \u015fehrinde topland\u0131 ve MDR-TB deneyiyle ilgili temel konular\u0131 ele ald\u0131: tan\u0131mlar\u0131n standartla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131; klinik deneme kapasitesinin geli\u015ftirilmesi ve; uyumlulu\u011fu te\u015fvik etmek, direnci ortaya \u00e7\u0131karmay\u0131 \u00f6nlemek ve \u00e7ocuklar ve HIV ile e\u015fzamanl\u0131 enfekte olanlar gibi \u00f6zel n\u00fcfuslar i\u00e7in klinik \u00f6neme sahip rejimlerin optimize edilmesi. T\u00fcm bunlar\u0131n alt\u0131nda yatan, d\u00fczenleyici onay\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131racak ve iyile\u015ftirilmi\u015f normatif rehberlik sa\u011flayacak yeterli kan\u0131t taban\u0131n\u0131n olu\u015fturulmas\u0131d\u0131r. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, \u015fu anda 2B ve 3. a\u015fama denemelerinde incelenen tedavi kombinasyonlar\u0131 ve yak\u0131n gelecekte de\u011ferlendirilebilecek di\u011fer umut verici yeni rejimler ve kombinasyonlar hakk\u0131nda tart\u0131\u015ft\u0131. Bunlar, daha uzun s\u00fcreli ve t\u00fcm a\u011f\u0131zdan tedavi imkan\u0131 sunmak amac\u0131yla \u00f6zel olarak tasarlanm\u0131\u015f rejimleri i\u00e7erir. Bu zorluklar\u0131n net bir tan\u0131m\u0131, programatik olarak uygulanabilir etkili ve toksik olmayan tedaviler elde etmek i\u00e7in ilerlemeyi h\u0131zland\u0131racak \u00e7\u00f6z\u00fcmler belirlemeye yard\u0131mc\u0131 olmay\u0131 umulmaktad\u0131r."}
{"_id":"4254064","title":"Para-aortic splanchnopleura from early mouse embryos contains B1a cell progenitors","text":"Ku\u015flarda kesin k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi olu\u015fumu, embriyonik aortun yak\u0131n\u0131ndaki splanchnopleural mesodermden ortaya \u00e7\u0131kan k\u00f6k h\u00fccrelerden kaynaklan\u0131r1-4. Yolk sac, memelilerin ontogeni boyunca kan h\u00fccreleri \u00fcreten tek kaynak olarak hala yayg\u0131n olarak kabul edilir5, ancak fare fet\u00fcs\u00fcnde alternatif bir intraembriyik k\u00f6k h\u00fccre kayna\u011f\u0131 olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir6,7. Burada, 10-18 somitlikli fare embriyolar\u0131ndan al\u0131nan intraembriyik splanchnopleura'y\u0131 yeti\u015fkin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi SCID farelerine nakleterek olas\u0131 bir k\u00f6k h\u00fccre kayna\u011f\u0131 ar\u0131yoruz. 3-6 ayl\u0131k nakil sonras\u0131, don\u00f6rden t\u00fcretilen serum IgM'nin \u00f6nemli miktarlar\u0131n\u0131, normal say\u0131da IgM salg\u0131layan plazma h\u00fccrelerini ve Bla (IgMa parlak B220 soluk CD5+) h\u00fccre alt k\u00fcmesini bulduk. Deneylerimizde ortaya \u00e7\u0131kan kan olu\u015fturma kapasitesi, fet\u00fcs karaci\u011feri kolonizasyonu 12 saat \u00f6nce, embriyoda daha \u00f6nce tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir sitede mevcuttur."}
{"_id":"4256553","title":"Establishment in culture of pluripotential cells from mouse embryos","text":"\u00c7oklu potansiyelli h\u00fccreler, en az\u0131ndan erken post-implantasyon a\u015famas\u0131na kadar, bu h\u00fccrelerin kimaerik hayvanlar\u0131n olu\u015fumuna kat\u0131lma yetenekleri1 ve teratokarsinomlar\u0131n2 olu\u015fumu ile g\u00f6sterildi\u011fi gibi, fare embriyosunda bulunur. \u015eimdiye kadar, bu h\u00fccrelerin in vitro giderek b\u00fcy\u00fcyen k\u00fclt\u00fcrlerini kurmak m\u00fcmk\u00fcn olmam\u0131\u015ft\u0131r ve h\u00fccre hatlar\u0131 sadece in vivo teratokarsinoma olu\u015fumu sonras\u0131nda elde edilmi\u015ftir. Burada, fare blastosit k\u00fclt\u00fcrlerinden do\u011frudan izole edilen \u00e7oklu potansiyelli h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n doku k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde kurulmas\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Bu h\u00fccreler, ya in vitro ya da fareye nakledildikten sonra in vivo bir t\u00fcm\u00f6r olarak farkl\u0131la\u015fabilirler. Normal bir kromozom yap\u0131s\u0131na sahiptirler."}
{"_id":"4270992","title":"MHC class II interaction with CD4 mediated by a region analogous to the MHC class I binding site for CD8","text":"MHC molek\u00fclleri ile CD4 veya CDS ko-receptorler aras\u0131ndaki etkile\u015fimler, intrathymik T h\u00fccre se\u00e7imi i\u00e7in \u00f6nemli bir rol oynar1. Olgun T h\u00fccrelerinde, bu iki glikoproteinin her biri, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn MHC molek\u00fcl\u00fc tan\u0131mas\u0131nda s\u0131n\u0131f-\u00f6zg\u00fc bir \u00f6nyarg\u0131ya sahiptir. CD4+ T h\u00fccreleri, MHC s\u0131n\u0131f II molek\u00fclleri ile ili\u015fkili olarak antijene yan\u0131t verirken, CD8+ T h\u00fccreleri, MHC s\u0131n\u0131f I molek\u00fclleri ile ili\u015fkili olarak antijene yan\u0131t verir. CD4\/MHC s\u0131n\u0131f II molek\u00fclleri ve CD8\/MHC s\u0131n\u0131f I molek\u00fclleri aras\u0131ndaki fiziksel etkile\u015fim, h\u00fccre yap\u0131\u015fma testi ile kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r2-5 ve s\u0131n\u0131f I i\u00e7in bir CDS ba\u011flanma sitesi belirlenmi\u015ftir6,7. Burada, MHC s\u0131n\u0131f II\u03b2 zincirinin \u03b22 alan\u0131n\u0131n, MHC s\u0131n\u0131f I \u03b13 alan\u0131ndaki CDS ba\u011flanma d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne benzer bir yap\u0131ya sahip oldu\u011fu ve hem fare hem de insan CD4 ile i\u015flevi i\u00e7in kritik oldu\u011fu g\u00f6sterilmektedir."}
{"_id":"4283694","title":"Instability and decay of the primary structure of DNA","text":"DNA genetik bilgi ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 olsa da, kimyasal kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. DNA'n\u0131n hidrolizi, oksidasyonu ve enzimsiz metilasyonu in vivo \u00f6nemli oranlarda ger\u00e7ekle\u015fir ve bu s\u00fcre\u00e7ler spesifik DNA onar\u0131m mekanizmalar\u0131 taraf\u0131ndan dengelenir. DNA'n\u0131n kendili\u011finden bozulmas\u0131 mutasyon, karsinojenik ve ya\u015flanma s\u00fcre\u00e7lerinde b\u00fcy\u00fck bir fakt\u00f6r olabilir ve ayr\u0131ca fosillerden DNA par\u00e7alar\u0131n\u0131n kurtar\u0131lmas\u0131nda s\u0131n\u0131rlar koyabilir."}
{"_id":"4300851","title":"Single-cell proteomic analysis of S. cerevisiae reveals the architecture of biological noise","text":"Biyolojinin temel hedeflerinden biri, h\u00fccresel davran\u0131\u015f\u0131n nicel bir a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131 sa\u011flamakt\u0131r. Ancak, protein bolluklar\u0131n\u0131n ve de\u011fi\u015fimlerinin \u00f6l\u00e7\u00fclmesinde kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lan zorluklar, bu g\u00f6revi engellemi\u015ftir. Burada, y\u00fcksek verimli ak\u0131\u015f sitometri ve GFP etiketli mayal\u0131 bir k\u00fct\u00fcphane ile protein seviyelerinin tek h\u00fccre \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcnde h\u0131zl\u0131 ve kesin bir \u015fekilde izlenmesini sa\u011flayan bir strateji sunuyoruz. Zengin ve minimal ortamlarda 2500'den fazla proteinin kitlesel bolluk \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, bu ko\u015fullara kar\u015f\u0131 h\u00fccresel yan\u0131t\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcn\u00fc sa\u011flar ve DNA mikroarray analizlerinde g\u00f6zlemlenmeyen bir\u00e7ok de\u011fi\u015fikli\u011fi yakalar. Tek h\u00fccre verilerimiz, protein ifadesindeki g\u00fcr\u00fclt\u00fcn\u00fcn \u00e7o\u011funlukla mesajc\u0131 RNA'lar\u0131n \u00fcretim\/bozunumunun rastgeleli\u011finden kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 savunuyor. Bu genel e\u011filimin \u00f6tesinde, proteinlere \u00f6zg\u00fc dramatik g\u00fcr\u00fclt\u00fc farkl\u0131l\u0131klar\u0131 vard\u0131r ve bunlar bir proteinin transkripsiyon modu ve i\u015flevi ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6sterir. \u00d6rne\u011fin, \u00e7evresel de\u011fi\u015fikliklere yan\u0131t veren proteinler g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fcd\u00fcr, ancak protein senteziyle ili\u015fkili olanlar sessizdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, biyolojik g\u00fcr\u00fclt\u00fcn\u00fcn \u00e7arp\u0131c\u0131 bir yap\u0131s\u0131n\u0131 ortaya koyar ve bu de\u011fi\u015fimin maliyetleri ve potansiyel faydalar\u0131 yans\u0131tmak i\u00e7in protein g\u00fcr\u00fclt\u00fc seviyelerinin se\u00e7ilmi\u015f olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"4303075","title":"Direct conversion of fibroblasts to functional neurons by defined factors","text":"H\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve h\u00fccre hatt\u0131 taahh\u00fcd\u00fc, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda sa\u011flam ve geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc olmayan s\u00fcre\u00e7ler olarak kabul edilir. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, fare ve insan fibroblastlar\u0131n\u0131n d\u00f6rt transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc kombinasyonu ile \u00e7oklu potansiyeli bir duruma yeniden programlanabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu, transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin sadece undiferente bir durum de\u011fil, di\u011fer tan\u0131mlanm\u0131\u015f somatik h\u00fccre kaderlerini do\u011frudan tetikleyebilece\u011fi sorusunu do\u011furdu. Hipotezimiz, sinir hatt\u0131 spesifik transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin kombinasyonunun fibroblastlar\u0131 do\u011frudan n\u00f6ronlara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrebilece\u011fiydi. On dokuz aday gen havuzundan ba\u015flayarak, sadece Ascl1, Brn2 (ayn\u0131 zamanda Pou3f2 olarak da bilinir) ve Myt1l fakt\u00f6rlerinin kombinasyonunun, fare ve yenido\u011fan fibroblastlar\u0131n\u0131 h\u0131zl\u0131 ve verimli bir \u015fekilde i\u015flevsel n\u00f6ronlara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek i\u00e7in yeterli oldu\u011funu belirledik. Bu ind\u00fcklenmi\u015f n\u00f6ron (iN) h\u00fccreleri, \u00e7oklu n\u00f6ron spesifik proteinleri ifade eder, aksiyon potansiyelleri olu\u015fturur ve i\u015flevsel sinapslar olu\u015fturur. Non-n\u00f6ral hatlardan iN h\u00fccrelerinin \u00fcretimi, sinir geli\u015fimi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, n\u00f6rolojik hastal\u0131k modellemesi ve rejeneratif t\u0131p i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furabilir."}
{"_id":"4303939","title":"Inflammasome-mediated dysbiosis regulates progression of NAFLD and obesity","text":"Alkol\u00fcks\u00fcz ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (NAFLD), metabolik sendromun karaci\u011fer manifestasyonu ve Bat\u0131 d\u00fcnyas\u0131nda kronik karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00f6nde gelen nedenidir. NAFLD'li bireylerin y\u00fczde 20'si, karaci\u011fer iltihab\u0131 ile ili\u015fkili (alkol\u00fcks\u00fcz steatohepatit, NASH) kronik karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 geli\u015ftirir, bu da siroz, portal hipertansiyon ve hepatosel\u00fcler karcinom ile ili\u015fkilidir, ancak NAFLD'den NASH'a ilerlemenin nedenleri hala belirsizdir. Burada, NLRP6 ve NLRP3 inflammasomlar\u0131 ve etkili protein IL-18'in, NAFLD\/NASH ilerlemesini ve metabolik sendromun birden fazla y\u00f6n\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyerek ba\u011f\u0131rsak mikrobiotas\u0131 mod\u00fclasyonu yoluyla olumsuz etkiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Farkl\u0131 fare modelleri, inflammasom eksikli\u011fi ile ili\u015fkili ba\u011f\u0131rsak mikrobiotas\u0131n\u0131n yap\u0131land\u0131rmas\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerin, TLR4 ve TLR9 agonistlerinin portal dola\u015f\u0131m\u0131na akmas\u0131yla ili\u015fkili, karaci\u011ferde ya\u011f birikimi ve iltihab\u0131n artmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor, bu da NASH ilerlemesini tetikleyen artm\u0131\u015f karaci\u011fer TNF-\u03b1 ifadesine yol a\u00e7\u0131yor. Ayr\u0131ca, inflammasom eksik farelerin sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelerle birlikte ya\u015famas\u0131, karaci\u011fer ya\u011flanmas\u0131 ve obezitenin artmas\u0131na neden oluyor. Bu nedenle, ba\u011f\u0131rsak mikrobiotas\u0131 ve ev sahibi aras\u0131ndaki bozulmu\u015f etkile\u015fimler, NLRP3 ve NLRP6 inflammasomlar\u0131n\u0131n bozuk alg\u0131lamas\u0131yla \u00fcretilir ve metabolik sendromla ili\u015fkili birden fazla anormalitenin ilerleme oran\u0131n\u0131 y\u00f6netebilir, bu da ba\u011f\u0131rsak mikrobiotas\u0131n\u0131n, daha \u00f6nce birbirleriyle ili\u015fkili olmayan sistemik oto-enflamatuar ve metabolik bozukluklar\u0131n patogenezi i\u00e7in merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"4305576","title":"Chromatin remodelling at promoters suppresses antisense transcription","text":"Kromatin, eukariotik h\u00fccrelerin DNA'y\u0131 verimli bir \u015fekilde paketlemesine olanak tan\u0131r. Saccharomyces cerevisiae genomunda kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131n nas\u0131l kontrol edildi\u011fini anlamak i\u00e7in, genik ve interjenik diziler aras\u0131ndaki s\u0131n\u0131rda n\u00fckleozomlar\u0131n konumland\u0131r\u0131lmas\u0131nda rol oynayan ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 kromatin yeniden d\u00fczenleme kompleksi Isw2'nin i\u015flevini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bulgular\u0131m\u0131z, Isw2'nin promot\u00f6r b\u00f6lgelerinin yak\u0131n\u0131nda i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve genik ve interjenik diziler aras\u0131ndaki aray\u00fczde n\u00fckleozomlar\u0131 yeniden konumland\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Isw2 taraf\u0131ndan yap\u0131lan n\u00fckleozom yeniden konumland\u0131rmas\u0131 y\u00f6nl\u00fcd\u00fcr ve interjenik b\u00f6lgenin n\u00fckleozom yo\u011funlu\u011funu art\u0131r\u0131r. Isw2 aktivitesinin kayb\u0131, hem kodlayan hem de kodlamayan transkripsiyonlar\u0131n olu\u015fmas\u0131na neden olan uygunsuz transkripsiyonu tetikler. Burada, Isw2'nin n\u00fckleozomlar\u0131 yeniden konumland\u0131rarak transkripsiyona y\u00f6nlilik sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve gizli ba\u015flang\u0131\u00e7 sitelerinden transkripsiyon ba\u015flat\u0131lmas\u0131n\u0131 \u00f6nledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Analizlerimiz, kromatinin k\u00fcresel \u00f6l\u00e7ekte nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fini ve transkripsiyonun nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fini anlamam\u0131za katk\u0131da bulunuyor."}
{"_id":"4306711","title":"The Human Mitochondrial DEAD-Box Protein DDX28 Resides in RNA Granules and Functions in Mitoribosome Assembly.","text":"\u0130nsan mitokondriyal ribozomlar, oksidatif fosforlasyon sisteminin temel bile\u015fenleri olan 13 proteinin sentezinde uzmanla\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. Mitokondriyal ribozom biyogenezinin yolu, s\u00fcrecin b\u00f6l\u00fcmlenmesi ve dahil olan fakt\u00f6rler b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Burada, mitoribozom b\u00fcy\u00fck alt birim (mt-LSU) biyogenezinde hayati bir rol oynayan RNA gran\u00fcl\u00fc bile\u015feni DEAD-box protein DDX28'i tan\u0131mlad\u0131k. DDX28, 16S rRNA ve mt-LSU ile etkile\u015fime girer. HEK293T h\u00fccrelerinde RNAi ile DDX28'in susturulmas\u0131, mitokondriyal mRNA kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 veya 16S rRNA i\u015fleme veya modifikasyonunu etkilemez. Bununla birlikte, bu, 16S rRNA ve mt-LSU proteinlerinin azalt\u0131lmas\u0131na, mt-LSU montaj\u0131n\u0131n bozulmas\u0131na, derinlemesine azalt\u0131lm\u0131\u015f mitokondriyal protein sentezine ve sonu\u00e7 olarak oksidatif fosforlasyon komplekslerinin montaj\u0131n\u0131n ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7ar. Bulgular\u0131m\u0131z, mitoribozom mt-LSU biyogenezinin erken a\u015famalar\u0131nda DDX28'in hayati \u00f6nemini ortaya koymaktad\u0131r, bu s\u00fcre\u00e7 \u00e7o\u011funlukla mitokondriyal n\u00fckleoidlerin yak\u0131n\u0131nda, RNA gran\u00fclleri taraf\u0131ndan tan\u0131mlanan b\u00f6l\u00fcme ger\u00e7ekle\u015fir."}
{"_id":"4311206","title":"Conversion of Adult Pancreatic \u03b1-cells to \u03b2-cells After Extreme \u03b2-cell Loss","text":"Pankreas\u0131n ins\u00fclin \u00fcreten beta h\u00fccreleri uzun bir \u00f6mre sahiptir, bu nedenle sa\u011fl\u0131kl\u0131 ko\u015fullarda \u00f6m\u00fcr boyu \u00e7ok az \u00e7o\u011fal\u0131rlar. Bununla birlikte, artan metabolik talep veya yaralanma (yani beta h\u00fccre kayb\u0131) sonras\u0131nda kendileriyle \u00e7o\u011falma e\u011filiminde olurlar. Yeti\u015fkin memelilerin, diyabet gibi a\u015f\u0131r\u0131 toplam beta h\u00fccre kayb\u0131 sonras\u0131nda yeni beta h\u00fccreleri farkl\u0131la\u015ft\u0131rabilece\u011fi (yeniden \u00fcretebilece\u011fi) bilinmemektedir. Bu, \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerden veya ba\u015fka heterolog (beta h\u00fccre olmayan) bir kaynaktan farkl\u0131la\u015fmay\u0131 g\u00f6sterecektir. Burada, difteri toksini ile tetiklenen akut se\u00e7ici neredeyse toplam beta h\u00fccre kayb\u0131na neden olan bir transgenik modelde beta h\u00fccre yenilenmesini g\u00f6steriyoruz. E\u011fer ins\u00fclin verilirse, fareler hayatta kal\u0131r ve zaman i\u00e7inde beta h\u00fccre k\u00fctlesinde art\u0131\u015f g\u00f6sterir. Linaj izleme, beta h\u00fccre kayb\u0131ndan \u00f6nce glukagon \u00fcreten alfa h\u00fccreleri etiketlemek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r ve yenilenen beta h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131n alfa h\u00fccrelerinden geldi\u011fini ortaya koyar, bu da pankreas h\u00fccrelerinin daha \u00f6nce g\u00f6z ard\u0131 edilen bir dereceye kadar plastisitesini g\u00f6sterir. Bu t\u00fcr interendokrin spontan yeti\u015fkin h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, diyabet terapileri i\u00e7in beta h\u00fccreleri \u00fcretmek amac\u0131yla hem in vitro farkl\u0131la\u015fma ayarlar\u0131nda hem de ind\u00fcklenen yenilenmede kullan\u0131labilir."}
{"_id":"4312169","title":"Driver mutations in histone H3.3 and chromatin remodelling genes in paediatric glioblastoma","text":"Glioblastoma \u00e7ok bi\u00e7imli (GBM), yeti\u015fkinler ve \u00e7ocuklarda \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Bununla birlikte, DNA kopya say\u0131s\u0131 ve gen ifadesi imzalar\u0131, yeti\u015fkin ve \u00e7ocuk vakalar\u0131 aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6sterir. Bu ayr\u0131m\u0131n genetik olaylar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, 48 \u00e7ocuk GBM numunesinin exomlar\u0131n\u0131 dizileme yapt\u0131k. H3.3-ATRX-DAXX kromatin yeniden d\u00fczenleme yolunda somatik mutasyonlar, t\u00fcm\u00f6rlerin %44'\u00fcnde (21\/48) tespit edildi. H3F3A'ya (\u00e7o\u011faltma ba\u011f\u0131ms\u0131z histon 3 varyant\u0131 H3.3'\u00fc kodlayan) tekrarlayan mutasyonlar, t\u00fcm\u00f6rlerin %31'inde (15\/48) g\u00f6zlemlendi ve iki kritik konumdaki amino asit de\u011fi\u015fimlerine (K27M, G34R\/G34V) yol a\u00e7t\u0131, bunlar histon kuyru\u011funun \u00f6nemli d\u00fczenleyici post-translasyonel modifikasyonlar\u0131na dahil. ATRX (\u03b1-talasemi\/zeka gerili\u011fi sendromu X ba\u011flant\u0131l\u0131) ve DAXX (\u00f6l\u00fcm alan ili\u015fkili protein), kromatin yeniden d\u00fczenleme kompleksinin iki alt birimini kodlayan ve H3.3'\u00fcn perisentrik heterokromatin ve telomerlere dahil edilmesini gerektiren, %31'inde (17\/48) mutasyonlar tespit edildi. T\u00fcm vakalar\u0131n %54'\u00fcnde (27\/48) somatik TP53 mutasyonlar\u0131 tespit edildi ve H3F3A ve\/veya ATRX mutasyonlar\u0131na sahip \u00f6rneklerin %86's\u0131nda (14\/17) g\u00f6r\u00fcld\u00fc. \u00c7e\u015fitli derecelerde ve histolojilerde glioblastomlar\u0131n geni\u015f bir kohortu (n = 784) taranmas\u0131, H3F3A mutasyonlar\u0131n\u0131n sadece GBM'ye \u00f6zg\u00fc oldu\u011funu ve \u00e7ocuklar ve gen\u00e7 yeti\u015fkinlerde y\u00fcksek oranda yayg\u0131n oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, H3F3A\/ATRX-DAXX\/TP53 mutasyonlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, alternatif telomer uzamas\u0131 ve belirli gen ifade profillerine g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. Bu, insanlarda tekrarlayan bir d\u00fczenleyici histon mutasyonu hakk\u0131nda bilinen ilk rapor ve verilerimiz, \u00e7ocuk ve gen\u00e7 yeti\u015fkin GBM patogenezi i\u00e7in kromatin mimarisindeki kusurlar\u0131n alt\u0131n\u0131 \u00e7izmektedir."}
{"_id":"4313478","title":"Translational control of intron splicing in eukaryotes","text":"\u00c7o\u011fu eukariotik gen, mesajc\u0131 RNA'lardan do\u011fru \u015fekilde \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 gereken, kodlamayan intronlar taraf\u0131ndan kesintiye u\u011frar. Kesme i\u015flemi, k\u0131sa korunmu\u015f diziler taraf\u0131ndan yerel olarak y\u00f6nlendirilir, ancak genler genellikle bir\u00e7ok potansiyel kesme yeri i\u00e7erir ve do\u011fru yerlerin belirlenmesini a\u00e7\u0131klayan mekanizmalar hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7o\u011fu organizmada, k\u0131sa intronlar, intron tan\u0131mlama mekanizmas\u0131 taraf\u0131ndan tan\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, yaln\u0131zca dizi motiflerine dayanarak verimli bir \u015fekilde tahmin edilemez. \u00c7ok h\u00fccreli eukariotlarda, uzun intronlar, ekson tan\u0131mlama yoluyla tan\u0131n\u0131r ve \u00e7o\u011fu gen alternatif kesme yoluyla birden fazla mesajc\u0131 RNA varyant\u0131 \u00fcretir. Nonsens kodlayan mRNA bozulmas\u0131 (NMD) yolu, g\u00f6zlemlenen varyant k\u00fcmelerini \u015fekillendirmede daha da rol oynayabilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc premat\u00fcr sonland\u0131rma kodlar\u0131n\u0131 i\u00e7eren mRNA'lar\u0131 se\u00e7ici olarak par\u00e7alar, bu kodlar memelilerde s\u0131k\u00e7a \u00fcretilir. Burada, Paramecium tetraurelia'daki k\u00fc\u00e7\u00fck intronlar\u0131n, intron tutma durumunda mRNA \u00e7evirisini erken sonland\u0131rmaya neden olan g\u00fc\u00e7l\u00fc bir se\u00e7ilim bask\u0131s\u0131 alt\u0131nda oldu\u011funu ve bitkiler, mantarlar ve hayvanlardaki k\u0131sa intronlarda ayn\u0131 e\u011filimin g\u00f6zlemlendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. P. tetraurelia'daki UPF1'i kodlayan iki genin bask\u0131lanmas\u0131 yoluyla, kesme i\u015fleminin i\u00e7sel verimlili\u011finin intronlara g\u00f6re de\u011fi\u015fti\u011fini ve NMD aktivitesinin unsplice edilmi\u015f mRNA'lar\u0131n oran\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7lar, alternatif kesme ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, b\u00fcy\u00fck intron say\u0131s\u0131na sahip t\u00fcrlerin, altoptimal kesme verimlili\u011fi ve do\u011frulu\u011funa kar\u015f\u0131 dengelemek i\u00e7in NMD'ye g\u00fcventi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"4319174","title":"Alternatively activated macrophages produce catecholamines to sustain adaptive thermogenesis","text":"T\u00fcm homeotermler, v\u00fccut \u00e7ekirdek s\u0131cakl\u0131klar\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in termogenezden yararlan\u0131r, b\u00f6ylece h\u00fccre fonksiyonlar\u0131 ve fizyolojik s\u00fcre\u00e7ler so\u011fuk ortamlarda devam edebilir. Mevcut termogenez modeli do\u011frultusunda, hipotalamus so\u011fuk s\u0131cakl\u0131klar\u0131 alg\u0131lad\u0131\u011f\u0131nda sempatik sal\u0131n\u0131m\u0131 tetikler, bu da kahverengi ya\u011f dokusu ve beyaz ya\u011f dokusunda noradrenalinin sal\u0131n\u0131m\u0131na yol a\u00e7ar. \u03b2(3)-adrenergik resept\u00f6rler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, noradrenalin beyaz adipositlerde lipolizi tetikler, ayn\u0131 zamanda kahverengi adipositlerde termojenik genlerin ifadesini, \u00f6rne\u011fin PPAR-\u03b3 koaktivat\u00f6r 1a (Ppargc1a), dekuplaj proteini 1 (Ucp1) ve acil-CoA sentetaz uzun zincir ailesi \u00fcyesi 1 (Acsl1) uyar\u0131r. Bununla birlikte, bu efferent d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne dahil olan t\u00fcm h\u00fccre tiplerinin kesin do\u011fas\u0131 iyi belirlenmemi\u015ftir. Burada, farelerde adaptif termogenezde beklenmedik bir gereklilik olarak, il-4 (IL-4) taraf\u0131ndan uyar\u0131lan alternatif makrofaj aktivite program\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. So\u011fuk s\u0131cakl\u0131\u011fa maruz kalma, h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde adipoz dokuda alternatif aktiviteyi te\u015fvik eder, bu da kahverengi adipoz dokuda termojenik gen ifadesini ve beyaz adipoz dokuda lipolizi tetikleyen katabolik aminyleri salg\u0131lar. Alternatif aktiviteye sahip olmayan makrofajlar\u0131n yoklu\u011fu, so\u011fuklara kar\u015f\u0131 metabolik adaptasyonlar\u0131 engellerken, IL-4'\u00fcn uygulanmas\u0131 termojenik gen ifadesini, ya\u011f asitlerinin mobilizasyonunu ve enerji harcamas\u0131n\u0131, hepsi makrofajlara ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde art\u0131r\u0131r. Bu nedenle, so\u011fuklara kar\u015f\u0131 \u00f6nemli bir memeliye stres yan\u0131t\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde alternatif aktiviteye sahip makrofajlar\u0131n bir rol\u00fcn\u00fc ke\u015ffettik."}
{"_id":"4319844","title":"Alternative Lengthening of Telomeres Mediated by Mitotic DNA Synthesis Engages Break-Induced Replication Processes.","text":"Alternatif telomere uzatma (ALT) mekanizmas\u0131, telomeraz ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan bir telomere bak\u0131m mekanizmas\u0131d\u0131r ve bir alt kanser alt k\u00fcmesinde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Telomeraz pozitif h\u00fccreleri ve insan TERC knockout'undan t\u00fcretilen insan ALT h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131 analiz ederek, ALT h\u00fccrelerinin daha k\u0131r\u0131lgan telomerlere sahip oldu\u011funu, bu da telomere replikasyon problemlerini temsil etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. ALT ile ili\u015fkili replikasyon bozukluklar\u0131, RAD52 ba\u011f\u0131ml\u0131 ancak RAD51 ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u015fekilde telomerlerde mitotik DNA sentezi (MiDAS) tetiklemektedir. Telomerik MiDAS, potansiyel olarak break-induced replikasyon yoluyla, Saccharomyces cerevisiae'deki tip II ALT hayatta kalanlar\u0131nda oldu\u011fu gibi, koruyucu bir DNA sentezi s\u00fcrecidir. Ekotik onkogenik cyclin E ifadesi, G-quadruplexler veya R-loop olu\u015fumu gibi replikasyon stresleri, ALT yolunu kolayla\u015ft\u0131r\u0131r ve telomere k\u00fcmelenmesine yol a\u00e7ar, bu da ALT kanserlerinin bir \u00f6zelli\u011fidir. TIMELESS\/TIPIN kompleksi telomere k\u00fcmelenmesini ve telomerik MiDAS'\u0131 bask\u0131lar, ancak SMC5\/6 kompleksi onlar\u0131 te\u015fvik eder. \u00d6zetle, ALT h\u00fccreleri, telomere replikasyon bozukluklar\u0131n\u0131 daha fazla sergiler ve bu da telomerlerde kal\u0131c\u0131 DNA hasar yan\u0131tlar\u0131na yol a\u00e7ar, bu da DNA replikasyon stresi taraf\u0131ndan tetiklenen telomerik MiDAS'a (spontan mitotik telomere sentezi) yol a\u00e7ar, bu da kanserde genomik duplikasyonlar\u0131n potansiyel bir s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fcd\u00fcr."}
{"_id":"4320111","title":"Light acts directly on organs and cells in culture to set the vertebrate circadian clock.","text":"Saat genlerinin omurgal\u0131larda ifadesi yayg\u0131n ve klasik saat yap\u0131lar\u0131ndan k\u0131s\u0131tl\u0131 de\u011fildir. Zebrafish'te Clock geninin ifadesi, bir\u00e7ok dokuda canl\u0131 ve k\u00fclt\u00fcrde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir sirkadiyen osilasyon g\u00f6sterir, bu da periferik organlarda endojen osilat\u00f6rlerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Sirkadiyen saatlerin tan\u0131mlay\u0131c\u0131 bir \u00f6zelli\u011fi, genellikle \u00e7evredeki \u0131\u015f\u0131k-karanl\u0131k d\u00f6ng\u00fcs\u00fc taraf\u0131ndan yerel zamana ayarlanabilmeleridir. \u00d6nemli bir soru, periferik osilat\u00f6rlerin merkezi zamanlay\u0131c\u0131lar\u0131, \u00f6rne\u011fin g\u00f6zler taraf\u0131ndan sinyallerle yerel zamana ayarlan\u0131p ayarlanmad\u0131klar\u0131 ya da kendilerinin do\u011frudan \u0131\u015f\u0131\u011fa duyarl\u0131 olup olmad\u0131klar\u0131d\u0131r. Burada, zebrafish'in periferik organ saatlerinin k\u00fclt\u00fcrde \u0131\u015f\u0131k-karanl\u0131k d\u00f6ng\u00fcleri taraf\u0131ndan ayarland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, bir zebrafish t\u00fcrevi h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n da bir sirkadiyen osilat\u00f6r\u00fc oldu\u011funu ve do\u011frudan \u0131\u015f\u0131\u011fa ayarland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"4320424","title":"Small molecule inhibition of the KRAS\u2013PDE\u03b4 interaction impairs oncogenic KRAS signalling","text":"KRAS onkogen \u00fcr\u00fcn\u00fc, antikanser ila\u00e7 ke\u015ffi i\u00e7in \u00f6nemli bir hedef olarak kabul edilir. Ancak, do\u011frudan KRAS sinyalle\u015fmesine m\u00fcdahale etmek, klinik olarak yararl\u0131 ila\u00e7lara hen\u00fcz yol a\u00e7mam\u0131\u015ft\u0131r. Farnesil edilmi\u015f KRAS'\u0131n do\u011fru konumland\u0131r\u0131lmas\u0131 ve sinyalle\u015fmesi, prenil ba\u011flama proteini PDE\u03b4 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir, bu da KRAS'\u0131n sitoplazmada yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rarak mekansal organizasyonunu sa\u011flar. Burada, memelilerin PDE\u03b4'nin KRAS'a ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engellemek i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerle m\u00fcdahale etmenin, endomembranlara KRAS'\u0131n konumunu de\u011fi\u015ftirerek onkogenik RAS sinyalle\u015fmesini bask\u0131lamak i\u00e7in yeni bir f\u0131rsat sundu\u011funu bildiriyoruz. Biyokimyasal tarama ve daha sonra yap\u0131 temelli hit optimizasyonu, PDE\u03b4 ile KRAS etkile\u015fiminin inhibit\u00f6rleri verdi, bunlar nanomolar ba\u011fl\u0131l\u0131kla PDE\u03b4'nin prenil ba\u011flama ceplerine se\u00e7ici olarak ba\u011flan\u0131r, onkogenik RAS sinyalle\u015fmesini engeller ve insan pankreas duktal adenokarsinom h\u00fccrelerinin in vitro ve in vivo \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bask\u0131lar, bunlar onkogenik KRAS'a ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Bulgular\u0131m\u0131z, onkogenik RAS'a y\u00f6nelik ila\u00e7 ke\u015ffi \u00e7abalar\u0131na ilham verebilir."}
{"_id":"4321295","title":"Evolution of novel cooperative swarming in the bacterium Myxococcus xanthus","text":"Bireyler aras\u0131ndaki i\u015fbirli\u011fi, evrimsel ge\u00e7i\u015flerin daha y\u00fcksek biyolojik organizasyon seviyelerine ula\u015fmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Bu ge\u00e7i\u015flerde, bir seviyedeki (\u00f6rne\u011fin tek h\u00fccreler) gruplar, daha y\u00fcksek bir seviyede (\u00f6rne\u011fin \u00e7ok h\u00fccreli organizmalar) se\u00e7ici birimler olu\u015fturmak i\u00e7in i\u015fbirli\u011fi yapar. Daha y\u00fcksek \u00f6karyotlarda i\u015fbirli\u011fi evrimini do\u011frudan g\u00f6zlemlemek zor olsa da, mikroorganizmalar bu f\u0131rsat\u0131 sunar. Burada, Myxococcus xanthus deneysel soya\u011faklar\u0131nda yeni bir i\u015fbirli\u011fi davran\u0131\u015f\u0131n\u0131n evrimini rapor ediyoruz. M. xanthus'un do\u011fal tipleri, bilinen 'S-motilite' mekanizmas\u0131 gerektiren, d\u0131\u015f ortamda tip IV pili varl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak yumu\u015fak y\u00fczeylerde sosyal ba\u011f\u0131ml\u0131 s\u00fcr\u00fc\u015f sergiler. Pili \u00fcretemeyen M. xanthus soya\u011faklar\u0131nda, i\u015fbirli\u011fi s\u00fcr\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn yeni bir mekanizmas\u0131 evrimle\u015fti. Evrilmi\u015f s\u00fcr\u00fc\u015f, en az\u0131ndan bir k\u0131sm\u0131yla, h\u00fccreleri ve evrimsel \u00e7\u0131karlar\u0131n\u0131 birbirine ba\u011flayan bir d\u0131\u015f fibril matrisinin artm\u0131\u015f \u00fcretimine arac\u0131l\u0131k eder. Bireyler i\u00e7in maliyetli olmas\u0131na ra\u011fmen, fibril \u00fcretimi, birbirine ba\u011fl\u0131 h\u00fccre gruplar\u0131nda n\u00fcfus geni\u015flemesini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Bu sonu\u00e7lar, temel i\u015fbirli\u011fi ge\u00e7i\u015flerinin bakterilerde kolayca meydana gelebilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"4321947","title":"Exon duplication and divergence in the human preproglucagon gene","text":"Glukagon, pankreas\u0131n 29 amino asitli bir hormonu olup, ins\u00fclinin kan glikozunu d\u00fc\u015f\u00fcrme etkisine kar\u015f\u0131t olarak, karaci\u011ferdeki glikojenoliz ve glukonogeneti\u011fi uyar\u0131p kan glikozunu y\u00fckseltir1. Hamster pankreas glukagon \u00f6nc\u00fcs\u00fcn\u00fcn yap\u0131s\u0131, klonlanm\u0131\u015f bir cDNA dizisinden elde edilen s\u0131ralama verileriyle son zamanlarda belirlenmi\u015ftir2. Hamster preproglukagon, 180 amino asitli bir proteindir ve be\u015f i\u015flevsel b\u00f6lgeye sahiptir; bir sinyal veya \u00f6nc\u00fcl peptid, NH2-terminal peptid (ayn\u0131 zamanda glikentin ili\u015fkili pankreas peptidi, GRPP olarak da bilinir), glukagon ve iki karboksi-terminal glukagon benzeri peptid (GLP-1 ve GLP-2). \u0130ki farkl\u0131 t\u00fcrde bal\u0131k pankreas glukagon \u00f6nc\u00fcs\u00fcn\u00fcn dizileri de belirlenmi\u015ftir3-5 ve bu proteinlerin organizasyonu benzer ancak tamamen ayn\u0131 de\u011fildir; hamster GLP-2'ye kar\u015f\u0131l\u0131k gelen polipeptid segmenti eksik. Proglukagon i\u00e7inde glukagon, GLP-1 ve GLP-2'nin \u00fc\u00e7 i\u00e7 homoloji b\u00f6lgesi bulunmas\u0131 ve bal\u0131k \u00f6nc\u00fcllerinde GLP-2'nin olmamas\u0131, bu \u00e7ok proteinin yap\u0131s\u0131n\u0131n preproglukagon geninin evrimini a\u00e7\u0131klayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u0130nsan preproglukagon genini izole edip s\u0131ralad\u0131k ve burada, insan \u00f6nc\u00fcs\u00fcn\u00fcn organizasyonu, hamster proteiniyle tamamen ayn\u0131 oldu\u011funu bildiriyoruz. Gen, protein kodlayan k\u0131sm\u0131n\u0131n d\u00f6rt b\u00f6lgeye b\u00f6l\u00fcnmesini sa\u011flayan en az \u00fc\u00e7 ara diziye sahiptir ve bunlar sinyal peptid ve NH2-terminal peptidin bir k\u0131sm\u0131n\u0131, glukagonun ve GLP-1 ve GLP-2'nin geri kalan\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Veriler, glukagon veya glukagon benzeri bir peptid kodlayan bir eksonun \u00fc\u00e7l\u00fc \u00e7o\u011falmas\u0131 ve sonraki s\u0131ralama farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n bu \u00e7ok proteinin \u00f6nc\u00fcs\u00fcn\u00fc \u00fcretti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"4323425","title":"BH1 and BH2 domains of Bcl-2 are required for inhibition of apoptosis and heterodimerization with Bax","text":"BCL-2, folik\u00fcler B h\u00fccre lenfomas\u0131nda (14;18) kromozomal k\u0131r\u0131lma noktas\u0131nda izole edildi1-3. Bcl-2, \u00e7e\u015fitli apoptotik \u00f6l\u00fcmleri inhibe ederek h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 uzatan benzersiz bir onkogenik rol oynar4-13. Bcl-2 ile ili\u015fkili yeni ortaya \u00e7\u0131kan bir protein ailesi, burada Bcl-2 homoloji 1 ve 2 (BH1 ve BH2) olarak adland\u0131r\u0131lan iki y\u00fcksek derecede korunmu\u015f b\u00f6lgeye sahiptir14-20 (\u015eekil 1). Bu, Bax'\u0131 i\u00e7erir, Bcl-2 ile heterodimerize olur ve a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011finde Bcl-2'nin etkisine kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kar14. Burada, Bcl-2'nin spesifik sitelerdeki mutasyonlar\u0131n\u0131n, bu iki alan\u0131n yeni dimerizasyon motifleri oldu\u011funu bildiriyoruz. BH1 alan\u0131ndaki Gly 145 veya BH2 alan\u0131ndaki Trp 188'in de\u011fi\u015ftirilmesi, interleukin-3 yoksunlu\u011fu, \u03b3-\u0131\u015f\u0131nlamas\u0131 ve glukokortikoid ile ind\u00fcklenen apoptozda Bcl-2'nin \u00f6l\u00fcm \u00f6nleyici aktivitesini tamamen ortadan kald\u0131rd\u0131. Bcl-2'nin i\u015flevini etkileyen mutasyonlar, Bax ile heterodimerizasyonunu bozdu, ancak hala Bcl-2 homodimerizasyonuna izin verdi. Bu sonu\u00e7lar, BH1 ve BH2 alanlar\u0131n\u0131n i\u015flevsel bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve Bcl-2'nin etkisinin Bax ile heterodimerizasyon yoluyla ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"4323449","title":"KAP1 controls endogenous retroviruses in embryonic stem cells","text":"Memelilerin genomunun %40'\u0131ndan fazlas\u0131 retroelemanlardan t\u00fcretilmi\u015ftir, bunlardan yakla\u015f\u0131k d\u00f6rtte biri endojen retrovir\u00fcslerdir (ERV). Bunlar\u0131n bir k\u0131sm\u0131 hala aktiftir, \u00f6zellikle farelerde y\u00fcksek polimorfik erken transpozon (ETn)\/MusD ve intracisternal A-tipi par\u00e7ac\u0131klar (IAP). ERV'ler erken embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda transkripsiyonel olarak susturulur, histon ve DNA metilasyonu (ve referans 7'de incelenmi\u015ftir), ancak bu s\u00fcreci korumak i\u00e7in genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc koruyan bu s\u00fcrecin ba\u015flat\u0131c\u0131lar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. KAP1 (KRAB ili\u015fkili protein 1, ayr\u0131ca tripartit motif i\u00e7eren protein 28, TRIM28 olarak da bilinir) genleri bask\u0131lamak i\u00e7in histon metiltransferaz SETDB1, heterokromatin proteini 1 (HP1) ve NuRD histon deasetilaz kompleksi ile birlikte \u00e7al\u0131\u015f\u0131r, ancak fizyolojik hedeflerinin \u00e7o\u011fu bilinmemektedir. \u0130ki kan\u0131t, KAP1 ile sa\u011flanan bask\u0131laman\u0131n ERV'lerin kontrol\u00fcne katk\u0131da bulunabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir: ilk olarak, KAP1 erken embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda kal\u0131c\u0131 gen susturma tetikleyebilir ve ikinci olarak, bir KAP1 kompleksi embriyomik h\u00fccrelerde murin lenfoma vir\u00fcs\u00fcn\u00fc susturur. Bu hipoteze uygun olarak, burada KAP1'in silinmesinin, \u00f6zellikle IAP elemanlar\u0131nda, fareli embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerde ve erken embriyolarda bir dizi ERV'nin belirgin bir \u015fekilde artmas\u0131na neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, KAP1'in IAP elemanlar\u0131n\u0131 susturmak i\u00e7in DNA metilasyonu ile sinerjik olarak \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve KAP1'in IAP genomlar\u0131n\u0131n 5' n-ter (5'UTR) b\u00f6lgesinde zenginle\u015fti\u011fini g\u00f6steriyoruz, burada KAP1'in silinmesi histon 3 lisin 9 trimetilasyonu (H3K9me3) kayb\u0131na neden olur, bu da KAP1 ile sa\u011flanan bask\u0131laman\u0131n bir i\u015faretidir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, IAP 5'UTR dizileri, ES h\u00fccrelerinde bir heterolog promot\u00f6re KAP1 ba\u011f\u0131ml\u0131 in cis bask\u0131lama dayatabilir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, KAP1'in erken embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda endojen retroelemanlar\u0131 kontrol etti\u011fini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"4324278","title":"The TOR signalling pathway controls nuclear localization of nutrient-regulated transcription factors.","text":"Rapamisin duyarl\u0131 TOR sinyalleme yolu, Saccharomyces cerevisiae'de azot ve karbon gibi besinlere yan\u0131t olarak bir h\u00fccre b\u00fcy\u00fcme program\u0131 etkinle\u015ftirir. TOR1 ve TOR2 kinazlar\u0131 (TOR), TAP42 protein arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sitoplazmik protein sentezi ve par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenler. TOR taraf\u0131ndan fosforile\u015ftirildikten sonra, TAP42, tip 2A ve tip 2A ile ili\u015fkili fosfatazlar\u0131 ba\u011flayabilir ve muhtemelen inhibe edebilir; ancak TOR'un n\u00fckleer olaylar\u0131 nas\u0131l kontrol etti\u011fi, \u00f6rne\u011fin a\u00e7l\u0131k spesifik transkripsiyonun k\u00fcresel bask\u0131lanmas\u0131, bilinmemektedir. Burada, TOR'un azot k\u0131s\u0131tlamas\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak ifade edilen genlerin transkripsiyonunu \u00f6nledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu, GATA transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc GLN3'\u00fcn sitoplazmik protein URE2 ile etkile\u015fime girmesini te\u015fvik ederek ger\u00e7ekle\u015fir. GLN3'\u00fcn URE2'ye ba\u011flanmas\u0131, TOR'a ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak GLN3'\u00fcn fosforile\u015fmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. GLN3'\u00fcn fosforile\u015fmesi ve sitoplazmik tutulumu, TOR etk\u00f6r\u00fc TAP42 ve tip 2A ile ili\u015fkili fosfataz SIT4 taraf\u0131ndan da ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ve bunlar kar\u015f\u0131tla\u015f\u0131r. TOR, karbon kayna\u011f\u0131 d\u00fczenlenmi\u015f genlerin ifadelerini, MSN2 ve MSN4 transkripsiyon aktivat\u00f6rlerinin BMH2 sitoplazmik 14-3-3 proteiniyle etkile\u015fime girmesini te\u015fvik ederek inhibe eder. Bu nedenle, TOR sinyalleme yolu, besin metabolizmas\u0131n\u0131 geni\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcde kontrol ederek sitoplazmada birka\u00e7 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc yakalar."}
{"_id":"4325137","title":"Inhibition of pluripotential embryonic stem cell differentiation by purified polypeptides","text":"Farma far\u0131 embriyomik (ES) h\u00fccreleri, erken embriyodan do\u011frudan kurulan \u00e7oklu potansiyelli h\u00fccre hatlar\u0131d\u0131r1,2 ve normal embriyoya yeniden dahil edildiklerinde t\u00fcm yeti\u015fkin dokular\u0131na farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f projenleri katk\u0131da bulunabilirler, \u00f6rne\u011fin germ h\u00fccre hatt\u01313. Hem transgenik hayvanlar\u0131n olu\u015fturulmas\u0131 i\u00e7in bir h\u00fccre vekt\u00f6r\u00fc4 hem de erken geli\u015fimdeki farkl\u0131la\u015fma s\u00fcre\u00e7lerini kontrol eden polipeptit fakt\u00f6rlerin tan\u0131mlanmas\u0131 i\u00e7in yararl\u0131 bir sistem5 sa\u011flarlar. \u00d6zellikle, Buffalo fare karaci\u011feri h\u00fccreleri taraf\u0131ndan ko\u015fullu orta, ES h\u00fccrelerinin in vitro kendili\u011finden farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6zellikle bask\u0131layan bir polipeptit fakt\u00f6r, ES h\u00fccre farkl\u0131la\u015fma inhibit\u00f6r\u00fc (DIA) i\u00e7erir, bu da heterolog besleyici h\u00fccreler olmadan homojen k\u00f6k h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131 olarak b\u00fcy\u00fcmelerini sa\u011flar6. ES h\u00fccre \u00e7oklu potansiyelli\u011fi, i\u015flevsel gametlerin olu\u015fma yetene\u011fi dahil, Buffalo fare karaci\u011feri medyas\u0131nda uzun s\u00fcreli k\u00fclt\u00fcrden sonra DIA kayna\u011f\u0131 olarak korunur7. Burada, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f DIA'n\u0131n insan DA h\u00fccreleri8,9 ve l\u00f6semi inhibisyon fakt\u00f6r\u00fc10 olarak son zamanlarda tan\u0131mlanan kan h\u00fccreleri d\u00fczenleyici fakt\u00f6rleriyle yap\u0131 ve i\u015flev a\u00e7\u0131s\u0131ndan ili\u015fkili oldu\u011funu bildiriyoruz. Bu nedenle, DIA ve insan DA\/le\u00fckemi inhibisyon fakt\u00f6r\u00fc, erken embriyofik ve kan h\u00fccreleri k\u00f6k h\u00fccre sistemlerinde farkl\u0131 biyolojik aktiviteler g\u00f6steren ili\u015fkili \u00e7ok i\u015flevli d\u00fczenleyici fakt\u00f6rler olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"4325398","title":"Pancreatic cancer genomes reveal aberrations in axon guidance pathway genes","text":"Pankreas kanseri, az etkili terapilere sahip y\u00fcksek \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir malignite. Erken (1. ve 2. a\u015famalar) sporadik pankreas duktal adenokarsinomu hastalar\u0131ndan olu\u015fan klinik bir kohort (n = 142) \u00fczerinde exom dizileme ve kopya say\u0131 analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 99 bilgilendirici t\u00fcm\u00f6r\u00fcn ayr\u0131nt\u0131l\u0131 analizi, 2.016 sessiz olmayan mutasyon ve 1.628 kopya say\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri de dahil olmak \u00fczere \u00f6nemli heterojenlik ortaya koydu. 16 \u00f6nemli mutasyona sahip genleri tan\u0131mlad\u0131k, bilinen mutasyonlar\u0131 (KRAS, TP53, CDKN2A, SMAD4, MLL3, TGFBR2, ARID1A ve SF3B1) do\u011frulad\u0131k ve yeni mutasyona sahip genler de dahil olmak \u00fczere ek kromatin modifikasyonu (EPC1 ve ARID2), DNA hasar\u0131 onar\u0131m\u0131 (ATM) ve di\u011fer mekanizmalar (ZIM2, MAP2K4, NALCN, SLC16A4 ve MAGEA6) ile ili\u015fkili genler ke\u015ffettik. In vitro i\u015flevsel veriler ve hayvan modelleriyle entegre analiz, bu genetik aberrasyonlar\u0131n karcinogenezdeki potansiyel rollerine ili\u015fkin destekleyici kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131. Yol tabanl\u0131 analiz, pankreas duktal adenokarsinomunda tekrarlanan mutasyona sahip genler, \u00e7ekirdek sinyal yollar\u0131nda k\u00fcmelenmeyi yeniden ortaya koydu ve her yol i\u00e7in yeni mutasyona sahip genler tan\u0131mlad\u0131. Ayr\u0131ca, geleneksel olarak embriyonik d\u00fczenleyiciler olarak tan\u0131mlanan genlerde s\u0131k ve \u00e7e\u015fitli somatik aberrasyonlar da tespit ettik, \u00f6zellikle SLIT\/ROBO sinyalizasyonu, bu da pankreas kanseri i\u00e7in Sleeping Beauty transpozonlu somatik mutagenez modellerinde de g\u00f6zlemlendi ve pankreas karcinogenezindeki potansiyel kat\u0131l\u0131mlar\u0131 i\u00e7in ek destekleyici kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"4326318","title":"Rejuvenation of aged progenitor cells by exposure to a young systemic environment","text":"Doku yenileme potansiyeli azalmas\u0131 ya\u015flanma i\u015faretidir ve dokuya \u00f6zg\u00fc k\u00f6k h\u00fccrelerdeki ya\u015fa ba\u011fl\u0131 de\u011fi\u015fikliklere ba\u011fl\u0131 olabilir. Notch sinyalizasyonunun kayb\u0131 nedeniyle kas dokusu k\u00f6k h\u00fccresi (uyluk h\u00fccresi) aktivitesinin azalmas\u0131, ya\u015fl\u0131 kas\u0131n yenilenmesini engeller. Karaci\u011fer \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccrelerin proliferasyonunun, cEBP-\u03b1 ve kromatin yeniden d\u00fczenleme fakt\u00f6r\u00fc brahma (Brm) i\u00e7eren bir kompleksin olu\u015fmas\u0131 nedeniyle azalmas\u0131, ya\u015fl\u0131 karaci\u011ferin yenileme kapasitesini engeller. Bu dokulardaki ya\u015fl\u0131 \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccrelerin sistemik fakt\u00f6rlerden etkilenmesini incelemek i\u00e7in, gen\u00e7 ve ya\u015fl\u0131 fareler aras\u0131nda dola\u015f\u0131m sistemini payla\u015fan parabiotik \u00e7iftler (heterokronik parabiozlar) olu\u015fturduk ve ya\u015fl\u0131 farelere gen\u00e7 serumdaki fakt\u00f6rleri maruz b\u0131rakt\u0131k. \u00d6nemli olan, heterokronik parabiozlar\u0131n Notch sinyalizasyonunun etkinle\u015fmesini, ya\u015fl\u0131 uyluk h\u00fccresinin proliferasyonunu ve yenileme kapasitesini geri kazand\u0131rmas\u0131d\u0131r. Ya\u015fl\u0131 farelerin uyluk h\u00fccrelerine gen\u00e7 serumda maruz b\u0131rak\u0131lmas\u0131, Notch ligand\u0131 (Delta) ifadelerini art\u0131rd\u0131, Notch etkinle\u015fmesini ve in vitro proliferasyonu art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, heterokronik parabiozlar ya\u015fl\u0131 karaci\u011fer h\u00fccre proliferasyonunu art\u0131rd\u0131 ve cEBP-\u03b1 kompleksini gen\u00e7 hayvanlarda g\u00f6r\u00fclen seviyelere geri getirdi. Bu sonu\u00e7lar, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 olarak k\u00f6k h\u00fccre aktivitesinin azalmas\u0131n\u0131n sistemik fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan d\u00fczenlenebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4335423","title":"Continuous single-cell imaging of blood generation from haemogenic endothelium","text":"Y\u00fczlerce y\u0131ld\u0131r s\u00fcren ara\u015ft\u0131rmalara ra\u011fmen, memelilerin embriyolar\u0131nda ilk hematopoetik h\u00fccreleri \u00fcreten h\u00fccrelerin kimli\u011fi bilinmiyor. Asl\u0131nda, kan h\u00fccrelerinin mesodermal h\u00fccrelerden, mezenkimal \u00f6nc\u00fcllerden, endotel-hematopoetik ikili \u00f6nc\u00fcllerden veya hemajenik endotel h\u00fccrelerinden kaynakland\u0131\u011f\u0131 konusunda bir tart\u0131\u015fma s\u00fcr\u00fcyor. Embriyotik hematopoezis yerlerinde endotel ve kan h\u00fccrelerinin yak\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve benzer gen ifadelerine dayanarak, endotel h\u00fccrelerinin kan \u00fcretti\u011fi hipotezi ortaya at\u0131ld\u0131. Ancak, tek h\u00fccre d\u00fczeyinde kan h\u00fccresi ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 s\u00fcrekli g\u00f6zlemlemek i\u00e7in gerekli olmayan teknoloji nedeniyle, hemajenik endotel h\u00fccrelerinin varl\u0131\u011f\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fclmesi tart\u0131\u015fmal\u0131 olmaya devam ediyor. Burada, yeni g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve h\u00fccre izleme y\u00f6ntemleri kullanarak, embriyonik endotel h\u00fccrelerinin hemajenik olabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. S\u00fcrekli uzun s\u00fcreli tek h\u00fccre g\u00f6zlemleri sayesinde, fare mesodermal h\u00fccrelerinin endotel ve kan kolonileri \u00fcretti\u011fi g\u00f6zlemlendi. Canl\u0131 endotel ve hematopoetik h\u00fccreler, morfoloji ve \u00e7oklu molek\u00fcler ve i\u015flevsel i\u015faret\u00e7ilerle ayn\u0131 anda tespit edilerek belirlendi. Yeni olu\u015fan kan h\u00fccrelerinin endotelden ayr\u0131lmas\u0131 do\u011frudan e\u015fsiz h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesiyle ili\u015fkili de\u011fil ve hemajenik endotel h\u00fccreleri, zaten endotel i\u015faret\u00e7ileri ifade eden h\u00fccrelerden belirleniyor. Bu sonu\u00e7lar, memelilerin kan\u0131n\u0131n geli\u015fimsel k\u00f6kenini anlamam\u0131z\u0131 ve embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerden hematopoetik k\u00f6k h\u00fccrelerin potansiyel \u00fcretimini iyile\u015ftiriyor."}
{"_id":"4335599","title":"Formation of germ-line chimaeras from embryo-derived teratocarcinoma cell lines","text":"Son zamanlarda, normal bir kromozom yap\u0131s\u0131na ve y\u00fcksek bir farkl\u0131la\u015fma yetene\u011fine sahip embriyodan t\u00fcretilen \u00e7oklu potansiyelli h\u00fccrelerin k\u00fclt\u00fcrdeki mevcut olmas\u0131yla, bu h\u00fccrelerin chimaerik farelere entegre edildikten sonra i\u015flevsel germ h\u00fccreleri olu\u015fturma potansiyeli de\u011ferlendirildi. Burada, bu \u00fc\u00e7 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak izole edilmi\u015f XY embriyodan t\u00fcretilen h\u00fccre hatlar\u0131 (EK.CP1, EK.CC1.1 ve EKCC1.2) ile yap\u0131lan blastosit enjekte etme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 sunuyoruz. Bu hatlardan elde edilen canl\u0131 do\u011fan hayvanlar\u0131n %50'den fazlas\u0131 a\u00e7\u0131k bir \u015fekilde chimaerik. Bu \u00fc\u00e7 hattan t\u00fcretilen yedi chimaerik erkek fare, \u015fimdiye kadar i\u015flevsel germ hat\u0131 chimaeralar\u0131 olarak kan\u0131tland\u0131."}
{"_id":"4336849","title":"Chloroquine resistance not linked to mdr-like genes in a Plasmodium falciparum cross","text":"Klorokin, s\u0131tman\u0131n falciparum t\u00fcr\u00fcne kar\u015f\u0131 etkisinin, parazitin asitli vezik\u00fcllerinde birikerek ve i\u015flevlerini bozarak \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr1-4. Klorokine diren\u00e7li parazitler, ilac\u0131 de\u011fi\u015ftirilmeden h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde atar, bu da vezik\u00fcllerdeki birikim seviyelerini azalt\u0131r5. Verapamilin, in vitro'da klorokin direncini k\u0131smen tersine \u00e7evirdi\u011fi ke\u015ffi6, P-glikoprotein pompas\u0131n\u0131n ATP ile \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve memelilerin \u00e7oklu ila\u00e7 direncili (mdr) t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre hatlar\u0131nda bulunan benzer bir pompa oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmesine yol a\u00e7t\u0131. Asl\u0131nda, Plasmodium falciparum en az iki mdr benzeri gen i\u00e7erir7,8, bunlardan biri klorokin direncini (CQR) sa\u011flayan fenotiple ili\u015fkilendirilmi\u015ftir7,9,10. Klorokine direnci belirlemek i\u00e7in, klorokin direncili (CQR) ve klorokine duyarl\u0131 (CQS) P. falciparum klonlar\u0131 aras\u0131nda bir genetik \u00e7aprazlama yapt\u0131k. 16 ba\u011f\u0131ms\u0131z rekomben projenin incelenmesi, h\u0131zl\u0131 atma fenotipinin tek bir gen veya yak\u0131n ba\u011flant\u0131l\u0131 bir gen grubu taraf\u0131ndan kontrol edildi\u011fini g\u00f6sterdi. Ancak, h\u0131zl\u0131 atma, CQR fenotip ve bilinen mdr benzeri P. falciparum genleri aras\u0131nda veya bu genlerin \u00e7o\u011falmas\u0131 aras\u0131nda bir ba\u011flant\u0131 yoktu. Bu veriler, klorokin at\u0131m\u0131 ve direncini kontrol eden genetik lokusun bilinen mdr benzeri genlerden ba\u011f\u0131ms\u0131z oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4340358","title":"Identification of a cold receptor reveals a general role for TRP channels in thermosensation","text":"So\u011fuk alg\u0131lama i\u00e7in bize olanak tan\u0131yan h\u00fccresel ve molek\u00fcler mekanizmalar tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu s\u00fcre\u00e7 hakk\u0131nda bilgiler, mentol gibi so\u011fuk hissi uyand\u0131ran farmakolojik ajanlar\u0131n kullan\u0131m\u0131ndan elde edilmi\u015ftir. Burada, so\u011fuk ve mentol duyarl\u0131 bir resept\u00f6r olan CMR1'i, trigeminal duyusal n\u00f6ronlardan klonlad\u0131k ve bu resept\u00f6r, so\u011fuk ile so\u011fuk aral\u0131\u011f\u0131ndaki termal uyaranlar\u0131 da etkinle\u015ftirir. Bu so\u011fuk ve mentol duyarl\u0131 resept\u00f6r, TRP ailesine ait uyar\u0131c\u0131 iyon kanallar\u0131d\u0131r ve so\u011fuk uyaranlar\u0131n\u0131n somatosensory sistemde bir transd\u00fckt\u00f6r olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6neriyoruz. Bu bulgular, daha \u00f6nce tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u0131s\u0131 duyarl\u0131 kanallar VR1 ve VRL-1 ile birlikte, TRP kanallar\u0131n\u0131n geni\u015f bir s\u0131cakl\u0131kta s\u0131cakl\u0131k alg\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve memelilerin periferik sinir sisteminde termal uyaranlar\u0131n ana sens\u00f6rleri oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4340509","title":"Surface mechanics mediate pattern formation in the developing retina","text":"Biyolojik yap\u0131lar\u0131n kal\u0131p olu\u015fturma s\u00fcreci, farkl\u0131 tipteki h\u00fccreleri belirli bir uzay d\u00fczeninde organize etmeyi i\u00e7erir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Drosophila retinas\u0131 \u00fczerinde in vivo biyolojik kal\u0131p olu\u015fturman\u0131n fiziksel temelini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Kan\u0131tl\u0131yoruz ki E- ve N-kadherinler, retina epitel h\u00fccreleri aras\u0131nda apikal yap\u0131\u015fmay\u0131 arac\u0131l\u0131k eder. N-kadherinin alt gruptaki retinal h\u00fccreler (kon h\u00fccreleri) i\u00e7inde farkl\u0131 ifadesi, bu h\u00fccrelerin y\u00fczey temas\u0131n\u0131 \u00e7evredeki h\u00fccrelerle en aza indirecek \u015fekilde genel bir \u015fekil olu\u015fturmas\u0131na neden olur. Bu grubun i\u00e7indeki h\u00fccreler, normal ve deneysel olarak manip\u00fcle edilmi\u015f ko\u015fullarda, sabun k\u00f6p\u00fckleri gibi bir araya gelir. Kon h\u00fccre grubunun \u015fekillenmesi ve bile\u015fenlerinin paketlenmesi, y\u00fczeylerin en aza indirgenme fiziksel e\u011filimiyle hassas bir \u015fekilde uyumludur. Bu nedenle, basit desenli N-kadherin ifadesi, h\u00fccre y\u00fczey mekani\u011fi nedeniyle karma\u015f\u0131k bir h\u00fccre uzay deseni olu\u015fturur."}
{"_id":"4343437","title":"Role of inscuteable in orienting asymmetric cell divisions in Drosophila","text":"Drosophila'n\u0131n prosefalik n\u00f6rojenik b\u00f6lgede bulunan n\u00f6roblastlar ve epitel h\u00fccreleri, y\u00fczeyine dikey olarak b\u00f6l\u00fcn\u00fcr ve Numb ve Prospero proteinlerini bazal k\u0131z karde\u015f h\u00fccreye ay\u0131r\u0131r. Burada, mitotik spindelin y\u00f6nelimi ve bu h\u00fccrelerde Numb ve Prospero'nun do\u011fru lokalizasyonu i\u00e7in inscuteable geninin gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, di\u011fer epitel h\u00fccrelerinde inscuteable'in ektopik ifadesi, spindelin yeniden y\u00f6nlendirilmesine neden olur. Inscuteable proteini, mitozdan \u00f6nce apikal h\u00fccre kabu\u011funa lokalize olur, bu da Inscuteable'in asimetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi i\u00e7in polariteyi kurmak i\u00e7in i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"4343811","title":"Specific interference by ingested dsRNA.","text":"Caenorhabditis elegans'te (C. elegans) g\u00f6zlemlenen genetik m\u00fcdahale fenomeni, tek bir genin ifadesinin, \u00e7ift iplikli (ds) RNA'n\u0131n mikro enjekte edilmesiyle \u00f6zel olarak azalt\u0131labildi\u011fi bir s\u00fcre\u00e7tir. Bu s\u00fcrecin dikkat \u00e7ekici bir \u00f6zelli\u011fi, yay\u0131lma etkisidir: d\u0131\u015f v\u00fccut bo\u015flu\u011funa dsRNA enjekte edildikten sonra, hayvan\u0131n geni\u015f bir b\u00f6lgesinde m\u00fcdahale g\u00f6zlemlenir. Burada, C. elegans'\u0131n \u00e7evrede kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 dsRNA'ya gen \u00f6zg\u00fcl\u00fc bir \u015fekilde yan\u0131t verebildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Normalde, C. elegans bakterileri yiyerek beslenir, bakterileri farenksinde yutar ve daha sonra ba\u011f\u0131rsaklar\u0131nda bakterilerin i\u00e7eri\u011fini emerek sindirir. Bulgular\u0131m\u0131za g\u00f6re, E. coli bakterileri dsRNA'lar ifade etti\u011finde, bu bakterileri yiyen nematod larvalar\u0131nda gen \u00f6zg\u00fcl\u00fc m\u00fcdahale etkileri yaratabilir."}
{"_id":"4345315","title":"Bacterial RNA and small antiviral compounds activate caspase-1 through cryopyrin\/Nalp3","text":"CIAS1 genindeki sensizle\u015ftirici mutasyonlar, \u00fc\u00e7 otoenflamatuar bozuklu\u011fa neden olur: ailevi so\u011fuk otoenflamatuar sendrom, Muckle-Wells sendromu ve yenido\u011fan ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 \u00e7oklu sistem enflamatuar hastal\u0131\u011f\u0131. Cryopyrin (ayn\u0131 zamanda Nalp3 olarak da bilinir), CIAS1'in \u00fcr\u00fcn\u00fc, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunma yollar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftiren bir NOD-LRR proteini ailesidir. Cryopyrin, ASC (apoptozla ili\u015fkili nokta benzeri protein) ve caspase-1 i\u00e7eren \u00e7ok proteini bir kompleks olan 'inflammasom'u olu\u015fturur ve caspase-1'in etkinle\u015fmesini ve pro-interleukin (IL)-1\u03b2'nin i\u015flenmesini te\u015fvik eder (referans 4). Burada, cryopyrin eksikli\u011finin inflammasom fonksiyonu ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 \u00fczerindeki etkisini g\u00f6steriyoruz. Cryopyrin ve ASC, bakteriyel RNA ve imidazoquinolin bile\u015fikleri R837 ve R848'e yan\u0131t olarak caspase-1'in etkinle\u015fmesi ve IL-1\u03b2 ve IL-18'in \u00fcretimini sa\u011flar. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, TNF-\u03b1 ve IL-6'n\u0131n sekresyonu, NF-\u03baB ve mitogen aktive edilmi\u015f protein kinazlar\u0131n\u0131n (MAPK'lar) etkinle\u015fmesi etkilenmez. Ayr\u0131ca, Toll-like resept\u00f6rleri ve cryopyrin, IL-1\u03b2 ve IL-18'in sekresyonunu farkl\u0131 i\u00e7 yollar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kontrol etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu sonu\u00e7lar, bakteriyel RNA ile caspase-1'in etkinle\u015ftirilmesinde kritik bir rol oynayan cryopyrin'in ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunmas\u0131ndaki \u00f6nemini ortaya koyuyor ve otoenflamatuar sendromlar\u0131n patogenezine dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011fl\u0131yor."}
{"_id":"4345605","title":"Control of cortical GABA circuitry development by Nrg1 and ErbB4 signalling","text":"\u015eizofreni, bili\u015f ve normal sosyal davran\u0131\u015f i\u00e7in gerekli olan birka\u00e7 beyin sisteminin i\u015flevini bozan karma\u015f\u0131k bir bozukluktur. Hastal\u0131\u011f\u0131n en belirgin klinik y\u00f6nleri sadece ge\u00e7 ergenlik veya erken yeti\u015fkinlikte ortaya \u00e7\u0131ksa da, bir\u00e7ok kan\u0131t, \u015fizofreninin g\u00fc\u00e7l\u00fc bir genetik bile\u015fene sahip n\u00f6rogeli\u015fimsel bir bozukluk oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Birka\u00e7 ba\u011f\u0131ms\u0131z \u00e7al\u0131\u015fma, neuregulin 1 (NRG1) ve resept\u00f6r\u00fc ERBB4'\u00fc, \u015fizofreni i\u00e7in \u00f6nemli risk genleri olarak tan\u0131mlam\u0131\u015ft\u0131r, ancak bu genlerin hastal\u0131k mekanizmas\u0131ndaki kesin rol\u00fc hala bilinmemektedir. Burada, Nrg1 ve ErbB4 sinyalizasyonunun, memelilerin korteksinde inhibe edici devrelerin geli\u015fimini kontrol etti\u011fini, belirli GABA (\u03b3-aminob\u00fctirik asit) i\u00e7eren n\u00f6ronlar\u0131n ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 h\u00fccre \u00f6zerk olarak d\u00fczenleyerek g\u00f6sterdi\u011fimizde, bu hastal\u0131k s\u00fcrecindeki rol\u00fcne dair yeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunuyoruz. Yayg\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015fe kar\u015f\u0131, bu genlerin piramidal h\u00fccreler aras\u0131ndaki uyar\u0131c\u0131 sinapslar\u0131n olu\u015fumu ve i\u015fleviyle ili\u015fkili oldu\u011fu destekleniyor, ancak ErbB4'\u00fcn fare neokorteks ve hipokamp\u00fcste ifadesi, \u00e7o\u011funlukla belirli n\u00f6ron s\u0131n\u0131flar\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. \u00d6zellikle, ErbB4, bir\u00e7ok parvalbumin ifade eden \u015famdan ve sepet h\u00fccrelerinde ifade edilir ve glutamatik giri\u015f alan\u0131n\u0131 alan akson u\u00e7lar\u0131 ve postsinaptik yo\u011funluklarda lokalize olur. Hem in vitro hem de in vivo kazan\u00e7 ve kay\u0131p fonksiyon deneyleri, ErbB4'\u00fcn h\u00fccre \u00f6zerk olarak piramidal h\u00fccrelere kar\u015f\u0131 axo-axonik inhibe edici sinapslar\u0131n olu\u015fumunu te\u015fvik etti\u011fini ve bu i\u015flevin muhtemelen Nrg1 taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, ErbB4'\u00fcn GABA i\u00e7eren n\u00f6ronlarda, bu h\u00fccrelerin dendritlerine yap\u0131lan uyar\u0131c\u0131 sinapslar\u0131n olu\u015fumunu d\u00fczenledi\u011fini, ancak piramidal n\u00f6ronlar aras\u0131ndaki uyar\u0131c\u0131 iletim i\u00e7in gereksiz oldu\u011funu belirtmek gerekir. Sonu\u00e7 olarak, bulgular\u0131m\u0131z, Nrg1 ve ErbB4 sinyalizasyonunun, postnatal kortekste GABA ile ili\u015fkili devrelerin ba\u011flant\u0131lar\u0131n\u0131 gerektirdi\u011fini ve bu genlerin \u015fizofreninin etiolojisindeki rol\u00fcne dair yeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sundu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4345757","title":"Obesity as a medical problem.","text":"\u015eu anda d\u00fcnya n\u00fcfusunun i\u00e7inde obezite o kadar yayg\u0131n hale geldi ki, yetersiz beslenme ve bula\u015f\u0131c\u0131 hastal\u0131klar\u0131 en \u00f6nemli sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131ndan biri olarak ge\u00e7irmeye ba\u015fl\u0131yor. \u00d6zellikle, obezite diyabet melit\u00fcs\u00fc, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131, baz\u0131 kanser t\u00fcrleri ve uyku solunum bozukluklar\u0131 ile ili\u015fkilidir. Obezite, v\u00fccut k\u00fctlesi endeksi (a\u011f\u0131rl\u0131k, y\u00fcksekli\u011fin karesine b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f) 30 kg\/m(2) veya daha fazlas\u0131 ile tan\u0131mlan\u0131r, ancak bu daha \u0131l\u0131ml\u0131 derecelerdeki a\u015f\u0131r\u0131 kilolardan kaynaklanan morbidite ve mortaliteyi veya intra-abdominal ya\u011f\u0131n zararl\u0131 etkisini hesaba katmaz. K\u00fcresel obezite salg\u0131n\u0131, genetik yatk\u0131nl\u0131k, y\u00fcksek enerjili g\u0131dalar\u0131n artan mevcudiyeti ve modern toplumda fiziksel aktivite ihtiyac\u0131n\u0131n azalmas\u0131 gibi fakt\u00f6rlerin bir kombinasyonundan kaynaklanmaktad\u0131r. Obezite art\u0131k sadece belirli bireyleri etkileyen kozmetik bir sorun olarak g\u00f6r\u00fclmemeli, k\u00fcresel refah\u0131 tehdit eden bir salg\u0131n olarak kabul edilmelidir."}
{"_id":"4346436","title":"Nonlinear Elasticity in Biological Gels","text":"Biyolojik malzemeler, \u00e7o\u011fu sentetik malzeme gibi de\u011fil, \u015fekil de\u011fi\u015ftirdik\u00e7e genellikle sertle\u015fir. Bu do\u011frusal olmayan elastik yan\u0131t, baz\u0131 dokular\u0131n fizyolojik i\u015flevi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip, en az 19. y\u00fczy\u0131ldan beri belgelenmi\u015ftir, ancak bu yan\u0131t\u0131 sa\u011flayan molek\u00fcler yap\u0131 ve tasar\u0131m ilkeleri bilinmemektedir. Mevcut modeller bu yan\u0131t i\u00e7in geometrik olarak karma\u015f\u0131k, her malzeme i\u00e7in benzersiz d\u00fczenli yap\u0131lar gerektirir. Bu makalede, \u00e7ok daha basit bir molek\u00fcler teori, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f sitoplazmik ve ekstrasel\u00fcler proteinlerden olu\u015fan, molek\u00fcler olarak farkl\u0131 bir dizi biyopolimer jelinde gerilme sertle\u015fmesini a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu teori, yar\u0131 esnek zincir sistemlerinin, \u00f6rne\u011fin, a\u00e7\u0131k \u00e7apraz ba\u011flant\u0131l\u0131 bir a\u011fda d\u00fczenlenmi\u015f filamanl\u0131 proteinler, d\u00fc\u015f\u00fck gerilmelerde sertle\u015fti\u011fini ve belirli bir mimariye veya farkl\u0131 i\u00e7 esnekliklere sahip birden fazla \u00f6\u011feye ihtiya\u00e7 duymadan bu sertle\u015fmeyi g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koyuyor."}
{"_id":"4346731","title":"Live-cell delamination counterbalances epithelial growth to limit tissue overcrowding","text":"Epitelin geli\u015fimi ve bak\u0131m\u0131, b\u00fcy\u00fcme ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc oranlar\u0131n\u0131n hassas bir \u015fekilde dengelenmesini gerektirir. Ancak, dokunun b\u00fcy\u00fcmesini do\u011fru bir \u015fekilde geri bildirim kontrol\u00fc sa\u011flayan mekanik ve biyokimyasal mekanizmalar, bu mekanizmalar\u0131n d\u00fczenlenmemesi kanser olu\u015fumuna katk\u0131da bulunurken, iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, b\u00f6cek notumunu bir model sistemi olarak kullanarak, b\u00fcy\u00fcme dengesi sa\u011flamak i\u00e7in iyi d\u00fczenlenmi\u015f h\u00fccre paketlemesinin geli\u015fimini sa\u011flayan yeni bir h\u00fccre d\u0131\u015flama s\u00fcrecini tan\u0131ml\u0131yoruz. Dokunun kalabal\u0131k b\u00f6lgelerinde, h\u00fccrelerin bir k\u0131sm\u0131 h\u00fccre-h\u00fccre birle\u015fimlerini s\u0131ral\u0131 olarak kaybeder ve apikal alan\u0131 kademeli olarak kaybeder, daha sonra kom\u015fular\u0131 taraf\u0131ndan s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r. Bu d\u0131\u015flama yolu, epitel mekani\u011fi \u00fczerine basit bir hesaplama modeli taraf\u0131ndan yeniden canland\u0131r\u0131l\u0131r, burada rastgele h\u00fccre kayb\u0131, sistemin dengeye do\u011fru e\u011filiminde a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131\u011f\u0131n hafifletilmesine neden olur. G\u00f6steriyoruz ki bu d\u0131\u015flama s\u00fcreci, apoptoz yoluyla h\u00fccre d\u0131\u015flamas\u0131ndan mekanik olarak farkl\u0131d\u0131r ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn ilk i\u015faretlerinden \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fir. Genel olarak, bu analiz, epitelleri b\u00fcy\u00fcmedeki de\u011fi\u015fikliklere kar\u015f\u0131 koruyan basit bir mekanizma ortaya koymaktad\u0131r. Canl\u0131 h\u00fccre d\u0131\u015flamas\u0131, epitel hiperplazisi ve h\u00fccre istilas\u0131 aras\u0131ndaki mekanik bir ba\u011flant\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in, kanser geli\u015fiminin erken a\u015famalar\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131nda \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furabilir."}
{"_id":"4347374","title":"Broad antiretroviral defence by human APOBEC3G through lethal editing of nascent reverse transcripts","text":"Viral \u00e7o\u011faltma genellikle i\u00e7sel do\u011fal savunma hatlar\u0131n\u0131 a\u015fmay\u0131 gerektirir, bu g\u00f6rev genellikle \u00f6zel viral gen \u00fcr\u00fcnleri taraf\u0131ndan yerine getirilir. \u0130nsan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) viriyon enfeksiyon fakt\u00f6r\u00fc (Vif) proteini, viral \u00fcretimin son a\u015famalar\u0131nda antiviral aktiviteyi kar\u015f\u0131 koymak i\u00e7in APOBEC3G (apolipoprotein B mRNA d\u00fczenleme enzimi, katalitik polipeptit benzeri 3G; ayr\u0131ca CEM15 olarak da bilinir) adl\u0131 bir proteinin varl\u0131\u011f\u0131nda \u00fcretilmelidir, bu protein \u00f6zellikle insan T lenfositlerinde ifade edilir. APOBEC3G'nin varl\u0131\u011f\u0131nda \u00fcretilen vif-eksik vir\u00fcs enfeksiyonsuzdur. APOBEC3G, APOBEC1'e \u00e7ok yak\u0131ndan ili\u015fkilidir, RNA d\u00fczenleme kompleksinin merkezi bile\u015feni, apoB mesajc\u0131 RNA'da bir sitosin kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 deaminasyona u\u011frat\u0131r. APOBEC ailesi \u00fcyeleri ayr\u0131ca dC deaminasyonu yoluyla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir DNA mutat\u00f6r aktivitesi de sergiler; ancak APOBEC3G'nin d\u00fczenleme potansiyeli HIV inhibisyonuyla ilgili olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Burada, bu potansiyelinin etkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, \u00e7\u00fcnk\u00fc APOBEC3G, yeni retroviral DNA'ya G-to-A hipermutasyonunu tetikleyerek ters transkripsiyon s\u0131ras\u0131nda antiviral etkisini g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, APOBEC3G'nin HIV'e ek olarak bir\u00e7ok retrovir\u00fcs \u00fczerinde de etki edebilece\u011fini bulduk, bu da d\u00fczenleme yoluyla hipermutasyonun bu \u00f6nemli patojen grubuna kar\u015f\u0131 genel bir do\u011fal savunma mekanizmas\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"4350400","title":"Generation of cell polarity in plants links endocytosis, auxin distribution and cell fate decisions","text":"Dinamik olarak polarize olmu\u015f zar proteinleri farkl\u0131 h\u00fccre s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlar ve \u00e7ok h\u00fccreli geli\u015fimin kritik bir \u00f6zelli\u011fi olan h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fimin \u00f6nemli bir rol\u00fcne sahiptir. PIN ailesinden sinyal molek\u00fcl\u00fc auxin i\u00e7in efluks ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar, bitkilerde h\u00fccre polaritesinin i\u015faret ta\u015flar\u0131d\u0131r ve auxin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na ba\u011fl\u0131 geli\u015fimin, embriyo kal\u0131pland\u0131rmas\u0131, organojeni ve tropizmlerin dahilinde kritik bir rol oynar. Polar PIN lokalizasyonu, h\u00fccreler aras\u0131 auxin ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n y\u00f6n\u00fcn\u00fc belirler, ancak PIN polaritesini olu\u015fturan mekanizmalar hala belirsizdir. Burada, PIN polaritesini olu\u015fturan endositik ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma tan\u0131ml\u0131yoruz ve geli\u015fimin sonu\u00e7lar\u0131 \u00fczerinde analizini yap\u0131yoruz. Ger\u00e7ek zamanl\u0131 PIN takibi, sentezlendikten sonra PIN'lerin ba\u015flang\u0131\u00e7ta polar olmayan bir \u015fekilde plazma zar\u0131na teslim edildi\u011fini ve sonraki endositik geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmle polaritesinin belirlendi\u011fini g\u00f6sterdi. PIN endositisine m\u00fcdahale, ya auxin ile ya da Arabidopsis Rab5 GTPaz yolu manip\u00fclasyonu ile, PIN polarizasyonunu engeller. PIN polarizasyonunun ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131, embriyo geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda asimetrik auxin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ge\u00e7ici olarak de\u011fi\u015ftirir ve apikal embriyo b\u00f6lgelerinde yerel auxin yan\u0131t\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Bu, embriyo yapraklar\u0131nda auxin yolu ile ili\u015fkili k\u00f6k olu\u015fumu usta d\u00fczenleyicilerinin ektopik ifadesine ve yapraklar\u0131n k\u00f6klerine d\u00f6n\u00fc\u015fmesine yol a\u00e7ar. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, PIN polar lokalizasyonunun olu\u015fumu i\u00e7in iki a\u015famal\u0131 bir mekanizma ve bu s\u00fcrecin endositik ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n kritik rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, bireysel h\u00fccrelerin endositik ba\u011f\u0131ml\u0131 polaritesinin, \u00e7ok h\u00fccreli kal\u0131pland\u0131rma i\u00e7in h\u00fccre kaderinin kurulmas\u0131nda auxin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu vurgular."}
{"_id":"4353857","title":"Congenital leptin deficiency is associated with severe early-onset obesity in humans.","text":"Obez (ob\/ob) farein a\u015f\u0131r\u0131 obezitesi, leptin genindeki mutasyonlara atfedilebilir, bu da adipositlere \u00f6zg\u00fc bir sekresyon proteini olan leptinin i\u015ftah ve enerji harcamas\u0131nda derin etkileri vard\u0131r. \u0130nsanlarda leptinin ya\u011f k\u00fctlesinin kontrol\u00fcndeki rol\u00fcne dair e\u015fde\u011fer kan\u0131tlar bilmiyoruz. Ayn\u0131 y\u00fcksek derecede kan ba\u011f\u0131 olan soydan gelen iki ciddi \u015fekilde obez \u00e7ocuk inceledik. Serum leptin seviyeleri onlar\u0131n belirgin \u015fekilde artan ya\u011f k\u00fctlesine ra\u011fmen \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc ve her ikisinde de leptin geninin 133. kodonunda tek bir guanin n\u00fckleotidi silinen homozigot bir \u00e7er\u00e7eve kaymas\u0131 mutasyonu bulundu. Bu do\u011fu\u015ftan leptin eksikli\u011fi olan konular\u0131n ciddi obezitesi, insanlarda enerji dengesinin \u00f6nemli bir d\u00fczenleyici olarak leptinin ilk genetik kan\u0131t\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"4361990","title":"Targeting of cell-surface \u03b2-amyloid precursor protein to lysosomes: alternative processing into amyloid-bearing fragments","text":"Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n erken ve de\u011fi\u015fmez bir \u00f6zelli\u011fi, beyinde progresif amiloid \u03b2-peptidi birikimidir. \u03b2-peptid, \u03b2-amiloid \u00f6nc\u00fcl proteini (\u03b2APP)1'den proteolitik par\u00e7alanmalardan sal\u0131n\u0131r. \u03b2APP, \u00e7o\u011fu memeli h\u00fccresinde ifade edilen bir membran-ge\u00e7en glikoproteindir. Normal \u03b2APP sekresyonu, \u03b2-peptid b\u00f6lgesinde bir par\u00e7alanma ile ger\u00e7ekle\u015fir2-3, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr d\u0131\u015f membran k\u0131sm\u0131n\u0131 salar4-5 ve membrandaki 10K C-sonlu par\u00e7ay\u0131 korur6. Bu sekresyon yolu, \u03b2-amiloid olu\u015fumunu engelledi\u011fi i\u00e7in, tam uzunlukta \u03b2APP'den \u03b2-peptid i\u00e7eren par\u00e7alar \u00fcretebilen alternatif bir proteolitik i\u015fleme yolu arad\u0131k. Canl\u0131 insan endotel h\u00fccrelerine \u03b2APP antikoruyla incelme, olgun \u03b2APP'nin h\u00fccre y\u00fczeyinden yeniden i\u00e7e al\u0131nmas\u0131n\u0131 ve endozom\/lisozomlara hedeflenmesini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. H\u00fccre y\u00fczeyinin biyotinlenmesinden sonra, tam uzunlukta biyotinli \u03b2APP, h\u00fccre i\u00e7inde kurtar\u0131ld\u0131. Lisozomlar\u0131n do\u011frudan safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, olgun \u03b2APP ve \u03b2-peptid i\u00e7eren geni\u015f bir dizi proteolitik \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlad\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, \u03b2APP i\u00e7in ikinci bir i\u015fleme yolu tan\u0131mlar ve bu yolun, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131nda amiloid i\u00e7eren par\u00e7alar \u00fcretebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"4362729","title":"A keratin cytoskeletal protein regulates protein synthesis and epithelial cell growth","text":"H\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi, k\u00fctle ve boyut a\u00e7\u0131s\u0131ndan art\u0131\u015f, y\u00fcksek derecede d\u00fczenlenmi\u015f bir h\u00fccre olay\u0131d\u0131r. Akt\/mTOR (mammal hedefi rapamisin) sinyalle\u015fme yolu, protein sentezinin kontrol\u00fc ve dolay\u0131s\u0131yla h\u00fccre, doku ve organ b\u00fcy\u00fcmesinin d\u00fczenlenmesinde merkezi bir rol oynar. Yaralanmaya yan\u0131t olarak doku onar\u0131m\u0131 gibi fizyolojik bir ba\u011flamda h\u0131zl\u0131 h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi gerektiren \u00e7arp\u0131c\u0131 bir \u00f6rnektir. Burada, keratin 17'nin, yaralanm\u0131\u015f stratifiye epitellerde h\u0131zla ind\u00fcklenen bir ara filaman proteini oldu\u011funu ve 14-3-3\u03c3 adapt\u00f6r proteiniyle ba\u011flanarak h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Keratin 17 eksikli\u011fi olan fare deri keratinositleri (referans 4), depresif protein \u00e7evirisi ve daha k\u00fc\u00e7\u00fck boyutla birlikte, azalt\u0131lm\u0131\u015f Akt\/mTOR sinyalle\u015fme aktivitesi g\u00f6sterir. Di\u011fer sinyalle\u015fme kinazlar\u0131 normal aktiviteye sahiptir, bu da bu kusurun \u00f6zelle\u015fmi\u015f oldu\u011funu g\u00f6sterir. Keratin 17'nin amino-terminal ba\u015f alan\u0131ndaki iki amino asit kal\u0131nt\u0131s\u0131, serum ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak 14-3-3\u03c3'nin \u00e7ekirdekten sitoplazmaya yeniden konumlanmas\u0131n\u0131 ve buna paralel olarak mTOR aktivitesinin ve h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesinin uyar\u0131lmas\u0131n\u0131 gerektirir. Bu bulgular, protein sentezini d\u00fczenleyerek h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve boyutunu etkileyen ara filaman sitoplazmas\u0131n\u0131n yeni ve beklenmedik bir rol\u00fcn\u00fc ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"4363526","title":"Co-crystal structure of the HNF-3\/fork head DNA-recognition motif resembles histone H5","text":"2.5 \u00c5 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 kristalografisi ile HNF-3\/fork ba\u015f DNA tan\u0131ma motifi, DNA ile komplekslenmi\u015f \u00fc\u00e7 boyutlu yap\u0131s\u0131 belirlenmi\u015ftir. Bu \u03b1\/\u03b2 proteini, B-DNA'ya bir monomer olarak ba\u011flan\u0131r, DNA arka plan\u0131 ile etkile\u015fimler ve hem do\u011frudan hem de su arac\u0131l\u0131 ana ve yan al\u00e7altma baz temas\u0131 yoluyla, 13\u00b0 e\u011frilik ind\u00fckleyerek. Transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc katman\u0131, histon H5'in yap\u0131s\u0131na \u00e7ok benzer. Amino asitlerin terminal yar\u0131s\u0131, ana al\u00e7altmaya \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc heliksini sunan s\u0131k\u0131 bir yap\u0131ya sahip \u00fc\u00e7 \u03b1-heliks i\u00e7erir. Proteinin geri kalan\u0131, yan al\u00e7altmayla etkile\u015fime giren k\u0131v\u0131rc\u0131k ve antiparalel \u03b2-yap\u0131 ve rastgele bir k\u0131v\u0131rc\u0131k i\u00e7erir."}
{"_id":"4364884","title":"A Mechanism Linking Extra Centrosomes to Chromosomal Instability","text":"Kromozomal istikrars\u0131zl\u0131k (CIN), bir\u00e7ok t\u00fcm\u00f6r\u00fcn ay\u0131rt edici bir \u00f6zelli\u011fidir ve ek merkezozomlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkilidir. Bununla birlikte, ek merkezozomlar ve CIN aras\u0131ndaki do\u011frudan mekanik bir ba\u011flant\u0131 kurulmam\u0131\u015ft\u0131r. Ek merkezozomlar\u0131n, \u00e7ok kutuplu anafaz te\u015fvik ederek CIN'a neden oldu\u011fu \u00f6nerilmi\u015ftir, bu da \u00fc\u00e7 veya daha fazla aneuploid k\u0131z h\u00fccre \u00fcreten olduk\u00e7a anormal bir b\u00f6l\u00fcnmedir. Burada, uzun s\u00fcreli canl\u0131 h\u00fccre g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi kullanarak, \u00e7ok merkezli h\u00fccrelerin \u00e7ok kutuplu h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmelerine nadiren girdi\u011fini ve bu b\u00f6l\u00fcnmelerin projenlerinin genellikle \u00f6l\u00fc oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu nedenle, \u00e7ok kutuplu b\u00f6l\u00fcnmeler, g\u00f6zlemlenen CIN oranlar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayamaz. Aksine, ek merkezozomlu CIN h\u00fccrelerinin d\u00fczenli olarak bipolar h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmeleri yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak anafaz s\u0131ras\u0131nda kromozomlar\u0131n gecikme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemliyoruz. Bu mitotik kusurun arkas\u0131ndaki mekanizmay\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in, sadece merkezsomen say\u0131s\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6steren h\u00fccreler olu\u015fturduk. Ek merkezozomlar\u0131n tek ba\u015f\u0131na bipolar h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda kromozom yanl\u0131\u015f da\u011f\u0131t\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu hatalar, h\u00fccrelerin '\u00e7ok kutuplu halat ara \u00fcr\u00fcn\u00fc' ge\u00e7mesinden kaynaklanmaktad\u0131r, bu da merotelik kinetokor-mikrotub\u00fcl ba\u011flama hatalar\u0131n\u0131n birikmesine neden olur, merkezsomen k\u00fcmelenmeden \u00f6nce ve anafazdan \u00f6nce. Bu bulgular, ek merkezozomlar ve CIN aras\u0131ndaki do\u011frudan mekanik bir ba\u011flant\u0131 sa\u011flar, her ikisi de kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerin yayg\u0131n \u00f6zellikleri. Bu mekanizman\u0131n, insan kanserinde CIN'\u0131n ortak alt neden olabilece\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"4366738","title":"Haematopoietic stem cells and early lymphoid progenitors occupy distinct bone marrow niches","text":"Haematopoetik k\u00f6k h\u00fccreler (HSC'ler), genellikle \u00f6zel bir mikroortamda, yani ni\u015fte yer ald\u0131klar\u0131 varsay\u0131l\u0131r, ancak \u00e7o\u011fu yay\u0131nlanan HSC ni\u015f manip\u00fclasyonu deneyleri, \u00e7e\u015fitli k\u0131s\u0131tl\u0131 projenlerin i\u015flevini etkiledi. Bu, HSC'ler ve k\u0131s\u0131tl\u0131 projenlerin ayr\u0131, \u00f6zel ni\u015flerde mi yoksa ortak bir ni\u015fte mi ya\u015fad\u0131klar\u0131na dair temel bir soruyu g\u00fcndeme getirir. Burada, HSC ve k\u0131s\u0131tl\u0131 projenin bak\u0131m\u0131 i\u00e7in fizyolojik CXCL12 kaynaklar\u0131n\u0131 de\u011ferlendiriyoruz. Cxcl12(DsRed) knock-in fareleri (DsRed-Express2, Cxcl12 genine yeniden birle\u015ftirilmi\u015f), Cxcl12'nin \u00f6ncelikle perivask\u00fcler stromal h\u00fccreler taraf\u0131ndan ve daha d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde endotel h\u00fccreleri, osteoblastlar ve baz\u0131 haematopoetik h\u00fccreler taraf\u0131ndan ifade edildi\u011fini g\u00f6sterdi. Haematopoetik h\u00fccrelerden veya nestin-cre ifade eden h\u00fccrelerden ko\u015fullu Cxcl12 silinimi, HSC'ler veya k\u0131s\u0131tl\u0131 projenler \u00fczerinde az veya hi\u00e7 etkiye sahip de\u011fildi. Endotel h\u00fccrelerinden Cxcl12 silinimi, HSC'leri ama myeloerytroit veya lenfosit projenlerini t\u00fcketmedi. Perivask\u00fcler stromal h\u00fccrelerden Cxcl12 silinimi, HSC'leri ve baz\u0131 k\u0131s\u0131tl\u0131 projenleri t\u00fcketti ve bu h\u00fccreleri dola\u015f\u0131ma mobilize etti. Osteoblastlardan Cxcl12 silinimi, baz\u0131 erken lenfosit projenlerini t\u00fcketti ama HSC'leri veya myeloerytroit projenlerini etkilemedi ve bu h\u00fccreleri dola\u015f\u0131ma mobilize etmedi. Farkl\u0131 k\u00f6k ve proje h\u00fccreleri, kemik ili\u011finde farkl\u0131 h\u00fccre ni\u015flerinde ya\u015far: HSC'ler perivask\u00fcler ni\u015fte ve erken lenfosit projenleri endosteal ni\u015fte yer al\u0131r."}
{"_id":"4373433","title":"Broad neutralization coverage of HIV by multiple highly potent antibodies","text":"Y\u00fcksek de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6steren viral patojenlere kar\u015f\u0131 geni\u015f n\u00f6tralize edici antikorlar, k\u00fcresel dola\u015fan vir\u00fcsleri tedavi etmek veya onlara kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flamak i\u00e7in \u00e7ok aranmaktad\u0131r. Burada, d\u00f6rt insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) enfekte ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131n\u0131n n\u00f6tralize edici antikor mevcudiyetini inceledik ve 17 yeni monoklonal antikor kurtard\u0131k, bu antikorlar d\u00f6rt farkl\u0131 klada geni\u015f \u00e7apta n\u00f6tralize eder. Yeni monoklonal antikorlar\u0131n \u00e7o\u011fu, son zamanlarda tan\u0131mlanan PG9, PG16 ve VRC01 geni\u015f \u00e7apta n\u00f6tralize edici monoklonal antikorlara g\u00f6re neredeyse on kat daha g\u00fc\u00e7l\u00fcd\u00fcr ve orijinal HIV geni\u015f \u00e7apta n\u00f6tralize edici monoklonal antikorlara g\u00f6re 100 kat daha g\u00fc\u00e7l\u00fcd\u00fcr. Monoklonal antikorlar, ilgili ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 serseminin n\u00f6tralize etme geni\u015fli\u011fini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde yans\u0131t\u0131r ve bir\u00e7oklar\u0131, zarf (Env) glikoprotein gp120'in yeni epiteleri tan\u0131r, bu da a\u015f\u0131 tasar\u0131m\u0131 i\u00e7in yeni hedefler ayd\u0131nlat\u0131r. Mevcut t\u00fcm HIV geni\u015f \u00e7apta n\u00f6tralize edici monoklonal antikorlar\u0131n n\u00f6tralizasyon analizi, belirli antikor kombinasyonlar\u0131n\u0131n, di\u011ferlerinden daha olumlu bir \u015fekilde k\u00fcresel dola\u015fan vir\u00fcslerin muazzam \u00e7e\u015fitlili\u011fini kapsayabilece\u011fini ve bu kombinasyonlar\u0131n aktif veya pasif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k rejimlerinde aranabilece\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. Genel olarak, birka\u00e7 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131dan elde edilen ve d\u00fc\u015f\u00fck konsantrasyonlarda geni\u015f kapsama sa\u011flayan birden fazla HIV geni\u015f \u00e7apta n\u00f6tralize edici monoklonal antikorun izolasyonu, etkili bir antijen bazl\u0131 HIV a\u015f\u0131 tasar\u0131m\u0131 i\u00e7in son derece olumlu bir g\u00f6stergedir."}
{"_id":"4373445","title":"Coordination of Rho GTPase activities during cell protrusion","text":"GTPazlar Rac1, RhoA ve Cdc42 birlikte sitoplazma dinamiklerini kontrol eder. Son biosens\u00f6r \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, bu \u00fc\u00e7 GTPaz\u0131n da g\u00f6\u00e7 eden h\u00fccrelerin \u00f6n k\u0131sm\u0131nda etkinle\u015ftirildi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir ve biyokimyasal kan\u0131tlar, onlar\u0131n birbirlerini d\u00fczenleyebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir: Cdc42, Rac1'i etkinle\u015ftirebilir (referans 8) ve Rac1 ile RhoA birbirini inhibe eder. Ancak, tipik olarak tek bir uzant\u0131 olaylar\u0131nda g\u00f6r\u00fclen saniyeler ve tek mikrometre boyutlar\u0131ndaki mekansal ve zaman koordinasyonlar\u0131 bilinmemektedir. Burada, hem iki GTPaz biosens\u00f6r\u00fcn\u00fcn e\u015fzamanl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenmesi hem de ayr\u0131 deneylerde g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenen birden fazla protein aktivitesini tan\u0131mlayabilen \"bilgisayarl\u0131 \u00e7oklu birle\u015ftirme\" yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, fare embriyofibroblastlar\u0131nda GTPaz koordinasyonunu inceliyoruz. Buldu\u011fumuz sonu\u00e7lara g\u00f6re, RhoA, kenar\u0131n ilerlemesiyle senkronize olarak kenarda etkinle\u015ftirilirken, Cdc42 ve Rac1, kenardan 2 mikrometre geride ve 40 saniye gecikmeyle etkinle\u015ftirilir. Bu, Rac1 ve RhoA'n\u0131n mekansal ayr\u0131l\u0131k ve hassas zamanlama yoluyla antagonistik olarak \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve RhoA'n\u0131n yeni geni\u015fletilen uzant\u0131lar\u0131n g\u00fc\u00e7lendirilmesi ve istikrarlanmas\u0131 ile ili\u015fkili yollar\u0131 etkinle\u015ftiren bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4378885","title":"Understanding mechanisms underlying human gene expression variation with RNA sequencing","text":"Do\u011fal varyasyonun gen ifadesi \u00fczerindeki genetik mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131, hem t\u0131bbi hem de evrimsel genetik alanlar\u0131nda merkezi bir hedeftir ve ifade nicel \u00f6zellik loci (eQTL) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 bu hedefe ula\u015fmak i\u00e7in \u00f6nemli bir ara\u00e7 haline gelmi\u015ftir. \u015eu ana kadar yap\u0131lan t\u00fcm eQTL \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, ifade mikroarray'leri kullanarak mesajc\u0131 RNA seviyelerini \u00f6l\u00e7m\u00fc\u015ft\u00fcr, ancak son geli\u015fmeler RNA dizileme ile transkript varyasyonunu \u00f6nceden g\u00f6r\u00fclmemi\u015f bir \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte analiz etmemizi sa\u011flar. 69 lenfositik h\u00fccre hatt\u0131ndan elde edilen RNA'y\u0131, Uluslararas\u0131 HapMap Projesi taraf\u0131ndan kapsaml\u0131 bir \u015fekilde genotiplendirilen ilgili olmayan Nijeryal\u0131 bireylerden elde ettik. T\u00fcm bireylerden gelen verileri bir araya getirerek, bu h\u00fccrelerin transkriptyonel manzaras\u0131n\u0131 haritaland\u0131rd\u0131k ve bir\u00e7ok yeni potansiyel protein kodlayan eksonun yan\u0131 s\u0131ra geni\u015f \u00e7apta kullan\u0131lmayan not edilmi\u015f olmayan transkript b\u00f6lgelerini tan\u0131mlad\u0131k. HapMap projesinden al\u0131nan genotipleri kullanarak, genel ifade seviyelerini veya splis yap\u0131s\u0131n\u0131 etkileyen 1000'den fazla geni belirledik. eQTL'lerin yak\u0131n\u0131ndaki genler genellikle bir mekanizma yoluyla etki eder ki bu, alel spesifik ifade i\u00e7erir ve bir eksonun dahil edilmesini etkileyen varyasyon, konsens\u00fcs splis sitelerinin i\u00e7inde ve yak\u0131n\u0131nda zengindir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, y\u00fcksek verimli dizileme ile transkripsiyon, splis ve alel spesifik ifade varyasyonunun bireyler aras\u0131nda ortak analizinin g\u00fcc\u00fcn\u00fc g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4380004","title":"Mesenchymal and haematopoietic stem cells form a unique bone marrow niche","text":"Kemik ili\u011findeki hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre (HSC) ni\u015finin olu\u015fturan h\u00fccre bile\u015fenleri belirsizdir, osteoblastlar, endotel ve perivask\u00fcler h\u00fccreler gibi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n ima etti\u011fi gibi. Burada, mesenkimal k\u00f6k h\u00fccreler (MSCs), nestin ifadesi ile tan\u0131mlanarak, bu ni\u015fenin temel bir bile\u015feni oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Nestin+ MSC'ler, kemik ili\u011fi kolonif\u00f6rm birim fibroblastik aktivitenin tamam\u0131n\u0131 i\u00e7erir ve seri nakllarda kendileri yenileyebilen ve geni\u015fleyebilen \"mesensferler\" olarak \u00e7o\u011falt\u0131labilir. Nestin+ MSC'ler, HSC'ler ve adrenerjik sinir lifleri ile mekansal olarak ili\u015fkilidir ve HSC bak\u0131m genlerini y\u00fcksek derecede ifade eder. Bu genler ve osteoblastik farkl\u0131la\u015fmay\u0131 tetikleyen di\u011ferleri, zorla HSC mobilizasyonu veya \u03b23 adrenoreceptor etkinle\u015ftirilmesi s\u0131ras\u0131nda se\u00e7ici olarak indirgenir. Parathormon y\u00f6netimi, kemik ili\u011findeki nestin+ h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131 ikiye katlar ve osteoblastik farkl\u0131la\u015fmalar\u0131n\u0131 te\u015fvik eder, ancak nestin+ h\u00fccre in vivo t\u00fckenmesi, kemik ili\u011findeki HSC i\u00e7eri\u011fini h\u0131zla azalt\u0131r. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f HSC'ler, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl radyasyona u\u011fram\u0131\u015f farelerde kemik ili\u011finde nestin+ MSC'lerin yak\u0131n\u0131nda evrilirken, in vivo nestin+ h\u00fccre t\u00fckenmesi, haematopoetik \u00f6nc\u00fcllerin kemik ili\u011fine evrimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, iki farkl\u0131 somatik k\u00f6k h\u00fccre t\u00fcr\u00fcn\u00fcn beklenmedik bir ortakl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r ve kemik ili\u011finde benzersiz bir ni\u015fenin, heterotipik k\u00f6k h\u00fccre \u00e7iftlerinden olu\u015ftu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"4380287","title":"Response to self antigen imprints regulatory memory in tissues","text":"Doku dokular\u0131ndaki ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k homeostaz\u0131, dokuya \u00f6zg\u00fc antijenlere y\u00f6nelik patolojik T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131n dokuya \u00f6zg\u00fc antijenlere kar\u015f\u0131 bu yan\u0131tlar\u0131 inhibe etme yetene\u011fi aras\u0131ndaki hassas dengeyle sa\u011flan\u0131r. Dokular ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k homeostazisini nas\u0131l kurup korudu\u011fu konusunda \u015fu anda bilinen bir mekanizma yoktur. Klinik kan\u0131tlar, dokularda kendi antijeni s\u00fcrekli veya tekrarlanan maruz kalman\u0131n patolojik otoimm\u00fcn yan\u0131tlar\u0131n \u015fiddetini ve s\u00fcresini azaltabilece\u011fini, muhtemelen enflamatuar hasar\u0131 azaltmak ve i\u015flevi korumak i\u00e7in oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bir\u00e7ok insan organ-\u00f6zg\u00fc otoimm\u00fcn hastal\u0131k, hastal\u0131\u011f\u0131n ilk sunumunun en \u015fiddetli oldu\u011fu, sonraki alevlerin daha az \u015fiddet ve s\u00fcreyle ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi ile karakterizedir. Asl\u0131nda, bu hastal\u0131klar s\u0131kl\u0131kla kendili\u011finden iyile\u015fir, dokularda kendi antijeni s\u00fcrekli ifade edilmesine ra\u011fmen. Antijen-\u00f6zg\u00fc imm\u00fcnoterapi uygulamas\u0131nda, alerjenler veya kendi antijenleri deriye tekrarlanan enjekte edilir ve her ard\u0131\u015f\u0131k maruz kalman\u0131n ard\u0131ndan enflamatuar yan\u0131t\u0131n azalmas\u0131 g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Bu bulgular, dokular\u0131n antijenlere kar\u015f\u0131 tekrarlanan yan\u0131tlar sonucunda otoimm\u00fcn reaksiyonlar\u0131 azaltma yetene\u011fini kazand\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak bunun nas\u0131l ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi konusunda bir mekanizma bilinmedi\u011fini g\u00f6stermektedir. Burada, dokuda kendi antijeni ifade edildi\u011finde, timus k\u00f6kenli d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin (Treg h\u00fccreleri) aktif hale geldi\u011fini, \u00e7o\u011fald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bask\u0131lay\u0131c\u0131lara farkl\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da farelerde organ-\u00f6zg\u00fc otoimm\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc \u00e7\u00f6z\u00fcme kavu\u015fturdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Enflamatuar yan\u0131t\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fclmesinden sonra, aktif Treg h\u00fccreleri hedef dokuda korunur ve antijen yeniden ifade edildi\u011finde sonraki otoimm\u00fcn reaksiyonlar\u0131 azaltmak i\u00e7in haz\u0131r hale gelir. Bu nedenle, Treg h\u00fccreleri hedef dokuya 'd\u00fczenleyici bellek' kazand\u0131r\u0131r. Bu bulgular, Treg h\u00fccrelerinin dokularda kendi antijeni maruz kald\u0131klar\u0131nda nas\u0131l yan\u0131t verdi\u011fini anlamak i\u00e7in bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011flar ve dokular\u0131n otoimm\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fine dair mekanik bir i\u00e7g\u00f6r\u00fc sunar."}
{"_id":"4380451","title":"Reprogramming of human somatic cells to pluripotency with defined factors","text":"Pluripotansl\u0131k, erken embriyolarda bulunan h\u00fccrelerin t\u00fcm organizman\u0131n dokular\u0131n\u0131 olu\u015fturma yetene\u011fine at\u0131fta bulunur. Embriyojenik k\u00f6k h\u00fccreler, embriyodan t\u00fcretilen h\u00fccre hatlar\u0131d\u0131r ve dokusal olu\u015fum mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in de\u011ferli ara\u00e7lar olarak pluripotansl\u0131\u011f\u0131 korurlar. Son zamanlarda, d\u00f6rt transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn (Oct4, Sox2, Klf4 ve Myc) ektopik ifadesi ile do\u011frudan pluripotansa yeniden programlanm\u0131\u015f fare fibroblastlar\u0131 elde edilmi\u015ftir ve bu da ind\u00fcklenmi\u015f pluripotan k\u00f6k (iPS) h\u00fccreleri \u00fcretmi\u015ftir. Bu ayn\u0131 fakt\u00f6rleri kullanarak, fet\u00fcs, yenido\u011fan ve yeti\u015fkin insan birincil h\u00fccrelerden, sa\u011fl\u0131kl\u0131 bir ara\u015ft\u0131rma konunun deri biyopsisinden izole edilen deri fibroblastlar\u0131 da dahil olmak \u00fczere iPS h\u00fccreleri elde ettik. \u0130nsan iPS h\u00fccreleri, morfoloji ve gen ifadesi bak\u0131m\u0131ndan embriyojenik k\u00f6k h\u00fccrelere benzer ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi farelerinde teratomlar olu\u015fturma yetene\u011fine sahiptir. Bu veriler, tan\u0131mlanm\u0131\u015f fakt\u00f6rlerin insan h\u00fccreleri pluripotansa yeniden programlayabildi\u011fini ve hastaya \u00f6zg\u00fc h\u00fccrelerin k\u00fclt\u00fcrde kurulmas\u0131 i\u00e7in bir y\u00f6ntem sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"4381486","title":"Haematopoietic stem cells do not asymmetrically segregate chromosomes or retain BrdU","text":"K\u00f6k h\u00fccreler, kendileri yenileyen b\u00f6l\u00fcnmelerde kromozomlar\u0131 asimetrik olarak ay\u0131rd\u0131\u011f\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fclmektedir, b\u00f6ylece daha ya\u015fl\u0131 ('sonsuz') DNA iplik\u00e7ikleri k\u0131z karde\u015f k\u00f6k h\u00fccrelere korunurken, yeni sentezlenen iplik\u00e7ikler farkl\u0131la\u015fan h\u00fccrelere ayr\u0131l\u0131r. K\u00f6k h\u00fccreler ayr\u0131ca kromozomlar\u0131 asimetrik olarak ay\u0131rd\u0131\u011f\u0131 veya yava\u015f b\u00f6l\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in 5-bromo-2-deoksiyuridin (BrdU) gibi DNA etiketlerini de koruyabilir. Ancak, BrdU etiketini koruyan h\u00fccreler aras\u0131nda k\u00f6k h\u00fccrelerin safl\u0131\u011f\u0131 hi\u00e7bir dokuda belgelenmemi\u015ftir ve 'sonsuz iplik\u00e7i\u011fi hipotezi' kesin k\u00f6k h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri olan bir sistemde test edilmemi\u015ftir. Burada, bu hipotezleri kan h\u00fccreleri k\u00f6k h\u00fccreleri (HSC'ler) \u00fczerinde test ettik, bu h\u00fccreler iyi karakterize edilmi\u015f i\u015faret\u00e7iler kullan\u0131larak y\u00fcksek safl\u0131kta safla\u015ft\u0131r\u0131labilir. Yeni do\u011fan farelere, siklofosfamid ve granulosit kolonisi uyar\u0131 fakt\u00f6r\u00fc ile tedavi edilen farelere ve normal yeti\u015fkin farelere 4 ila 10 g\u00fcn boyunca BrdU verildi, ard\u0131ndan 70 g\u00fcn boyunca BrdU verilmedi. Her durumda, HSC'lerin %6'\u0131ndan az\u0131 BrdU korudu ve t\u00fcm BrdU'yu koruyan kan h\u00fccrelerinin %0,5'inden az\u0131 HSC'lerdi, bu da BrdU'nun d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6zg\u00fcll\u00fck ve duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahip oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. 5-kloro-2-deoksiyuridin ve 5-iyodo-2-deoksiyuridin'in ard\u0131\u015f\u0131k y\u00f6netimi, t\u00fcm HSC'lerin kromozomlar\u0131n\u0131 rastgele ay\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bireysel HSC'lerin k\u00fclt\u00fcrde b\u00f6l\u00fcnmesi, etiketlerin asimetrik olarak ayr\u0131\u015fmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu nedenle, HSC'ler BrdU etiket korumas\u0131n\u0131 temel alarak tan\u0131mlanamaz ve b\u00f6l\u00fcnme s\u0131ras\u0131nda daha ya\u015fl\u0131 DNA iplik\u00e7iklerini korumazlar, bu da bunlar\u0131n k\u00f6k h\u00fccrelerin genel \u00f6zellikleri olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"4385779","title":"Circadian Clocks in Human Red Blood Cells","text":"24 saatlik (sirkadiyen) saatler, siyanobakterilerden insanlara kadar \u00e7e\u015fitli organizmalarda koordineli fizyoloji i\u00e7in temel \u00f6neme sahiptir. T\u00fcm mevcut eukariotik h\u00fccrelerdeki molek\u00fcler sirkadiyen saat mekanizmalar\u0131n\u0131n temeli, transkripsiyon-\u00e7eviri geri besleme d\u00f6ng\u00fclerine dayanmaktad\u0131r. Memeli sistemlerde saat mekanizmas\u0131n\u0131n non-transkripsiyonel mekanizmalar\u0131 incelemek zor olmu\u015ftur. Bu sorunlar\u0131 a\u015fmak i\u00e7in, insan k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccreleri kullanarak yenilik\u00e7i testler geli\u015ftirdik, bu h\u00fccreler hi\u00e7 \u00e7ekirde\u011fi (veya DNA's\u0131) olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in transkripsiyon yapamaz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, sirkadiyen osilasyonlar i\u00e7in transkripsiyonun insanlarda gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve non-transkripsiyonel olaylar\u0131n h\u00fccresel sirkadiyen ritimleri s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. K\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccreleri kullanarak, peroksirredoksinler, y\u00fcksek derecede korunan antioksidan proteinler, bir\u00e7ok g\u00fcn boyunca sabit ko\u015fullarda (yani d\u0131\u015f uyaranlar\u0131n yoklu\u011funda) devam eden yakla\u015f\u0131k 24 saatlik redoks d\u00f6ng\u00fcleri ge\u00e7irdi\u011fini bulduk. Ayr\u0131ca, bu ritimler uyar\u0131c\u0131 (yani \u00e7evresel uyaranlarla ayarlanabilir) ve s\u0131cakl\u0131k d\u00fczeltmeli, her ikisi de sirkadiyen ritimlerin temel \u00f6zellikleridir. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z\u0131n, t\u00fcm eukariotik h\u00fccrelerde transkripsiyonel ve non-transkripsiyonel osilasyonlar\u0131n ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurgulayan daha sofistike h\u00fccresel saat modellerini kolayla\u015ft\u0131raca\u011f\u0131na inan\u0131yoruz."}
{"_id":"4387484","title":"G-protein-coupled receptor of Kaposi's sarcoma-associated herpesvirus is a viral oncogene and angiogenesis activator.","text":"Kaposi'nin sarkomuna ili\u015fkili herpes vir\u00fcs\u00fc (KSHV\/HHV8), Kaposi'nin sarkomunun ve primer ef\u00fczyon B h\u00fccre lenfomalar\u0131n\u0131n (PEL) patogenezinde rol oynayan bir gama-2 herpes vir\u00fcs\u00fcd\u00fcr. KSHV, Kaposi'nin sarkomunun ve PEL'in k\u00f6t\u00fc huylu ve \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerini enfekte eder, olas\u0131 onkogenler ve Kaposi'nin sarkomunun patogenezini tetikleyebilecek, kan damar\u0131 olu\u015fumunu uyaran genler kodlar. KSHV'nin bir a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi (ORF 74) taraf\u0131ndan kodlanan G protein ba\u011fl\u0131 resept\u00f6r\u00fc, Kaposi'nin sarkom lesyonlar\u0131nda ve PEL'de ifade edilir ve h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 ile ili\u015fkili sinyalleme yollar\u0131n\u0131, agonist ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u015fekilde, s\u00fcrekli bir \u015fekilde uyar\u0131r. Burada, bu KSHV G protein ba\u011fl\u0131 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn sinyallemesinin h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc ve t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fe yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kan damar\u0131 olu\u015fumunu uyaran vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc ile bir kan damar\u0131 olu\u015fum fenotipine ge\u00e7i\u015fe neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu resept\u00f6r\u00fcn iki protein kinaz\u0131n\u0131, JNK\/SAPK ve p38MAPK'\u0131, inflamatuar sitokinlerin tetikledi\u011fi sinyalleme yollar\u0131 gibi, kan damar\u0131 olu\u015fumunu etkinle\u015ftiren ve Kaposi'nin sarkom h\u00fccreleri ve B h\u00fccreleri i\u00e7in mitojen olan sinyalleme yollar\u0131n\u0131 tetikleyerek aktive edebildi\u011fini bulduk. Sonu\u00e7 olarak, KSHV G protein ba\u011fl\u0131 resept\u00f6r\u00fc, h\u00fccre sinyalleme yollar\u0131n\u0131 kullanarak d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc ve kan damar\u0131 olu\u015fumunu tetikleyebilen bir viral onkogendir."}
{"_id":"4387494","title":"Therapeutic potential of GSK-J4, a histone demethylase KDM6B\/JMJD3 inhibitor, for acute myeloid leukemia","text":"Ama\u00e7 Akut lenfositik l\u00f6semi (ALL), k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7lara sahip heterojen bir hastal\u0131kt\u0131r. Artan kan\u0131tlar, histon modifikasyonunun d\u00fczenlenmesinin ALL'ye katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir, ancak anahtar histon d\u00fczenleyicilerine y\u00f6nelik spesifik ila\u00e7lar, ALL'nin klinik tedavisinde kullan\u0131lmamaktad\u0131r. Burada, AML i\u00e7in tedavi potansiyeli olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in KDM6B'yi, tri-metil histon H3 lisin 27 (H3K27me3) demetilaz\u0131n\u0131n hedefi olarak inceledik. Y\u00f6ntemler KDM6B'ye \u00f6zg\u00fc bir inhibit\u00f6r, GSK-J4, AML hastalar\u0131ndan elde edilen birincil h\u00fccreler ve AML h\u00fccre hatlar\u0131 \u00fczerinde in vitro ve in vivo tedavi uygulamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. RNA-sekanslama, AML tedavisinde KDM6B'nin inhibisyonunun altta yatan mekanizmalar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Sonu\u00e7lar Burada, AML'de KDM6B'nin mRNA ifadesinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve k\u00f6t\u00fc hayatta kalma ile pozitif korelasyon g\u00f6sterdi\u011fini g\u00f6zlemledik. GSK-J4 tedavisi, global H3K27me3 seviyesini art\u0131rd\u0131 ve AML h\u00fccre hatlar\u0131 ve AML hastalar\u0131ndan elde edilen birincil h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ve koloniler olu\u015fturma yetene\u011fini azaltt\u0131. GSK-J4 tedavisi, Kasumi-1 h\u00fccrelerinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc engellenmesine neden oldu ve sitosine arabinosid ile sinerjik bir etki g\u00f6sterdi. \u00d6nemli olarak, GSK-J4 enjeksiyonu, insan AML xenograft fare modelinde in vivo hastal\u0131k ilerlemesini azaltt\u0131. GSK-J4 tedavisi, \u00f6ncelikle DNA \u00e7o\u011faltma ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ile ili\u015fkili yolaklar\u0131 bask\u0131lad\u0131 ve kritik kanser te\u015fvik eden HOX genlerinin ifadelerini engelledi. ChIP-qPCR, bu HOX genlerinin transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131nda H3K27me3'\u00fcn artm\u0131\u015f zenginli\u011fini do\u011frulad\u0131. Sonu\u00e7 K\u0131sacas\u0131, bulgular\u0131m\u0131z, KDM6B'yi hedefleyen GSK-J4'\u00fcn ALL tedavisinde tedavi potansiyeline sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4387784","title":"Structure of the proton-gated urea channel from the gastric pathogen Helicobacter pylori","text":"D\u00fcnyan\u0131n yar\u0131s\u0131 Helicobacter pylori'nin kronik enfeksiyonuna maruz kal\u0131yor, bu da gastrit, mide \u00fclseri ve mide adenokarsinomas\u0131nda art\u0131\u015fa neden oluyor. Mide asit ortam\u0131nda hayatta kalmak i\u00e7in gerekli olan proton kap\u0131l\u0131 i\u00e7 zar urea kanal\u0131, HpUreI'dir. Kanal, n\u00f6tr pH'da kapal\u0131 ve asit pH'da a\u00e7\u0131l\u0131r, bu da urea'n\u0131n sitoplazmik ureaz'a h\u0131zl\u0131 eri\u015fimini sa\u011flar. Ureaz, NH3 ve CO2 \u00fcretir, giren protonlar\u0131 n\u00f6tralize eder ve bu da periplasmik pH'\u0131 yakla\u015f\u0131k 6.1'e, hatta mide sular\u0131n\u0131n pH'\u0131 2.0'\u0131n alt\u0131nda bile yakla\u015f\u0131k 6.1'e kadar tamponlar. Burada, HpUreI'nin yap\u0131s\u0131n\u0131 rapor ediyoruz, bu da alt\u0131 protomerin bir halkay\u0131 \u00e7evreleyen merkezi \u00e7ift katmanl\u0131 bir sarg\u0131dan olu\u015fan bir heksamerik halkay\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yor. Her protomer, alt\u0131 transmembranal helikslerden olu\u015fan bir sarma\u00e7 taraf\u0131ndan olu\u015fturulan bir kanal\u0131 kapl\u0131yor. Sarma\u00e7, kanal\u0131n merkezi ekseninin etraf\u0131nda \u00fc\u00e7 kez tekrarlanan iki heliks sa\u00e7ma motifinden olu\u015fan yeni g\u00f6zlemlenmemi\u015f bir katlanmay\u0131 tan\u0131mlar, ancak memelilerin tipindeki urea ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n ters tekrar\u0131 yok. Hem kanal hem de protomer aray\u00fcz\u00fc, AmiS\/UreI s\u00fcper ailesinde korunan kal\u0131nt\u0131lara sahiptir, bu da kanal mimarisi ve oligomerik durumun bu s\u00fcper ailede korundu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Kanal\u0131n tamam\u0131nda a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 olarak aromatik veya alifatik yan zincirlerle kapl\u0131 ve kanal\u0131n ortas\u0131nda iki ard\u0131\u015f\u0131k daralma b\u00f6lgesi tan\u0131mlar. Sitoplazmik daralma b\u00f6lgesindeki Trp 153'\u00fcn Ala veya Phe'ye mutasyonu, urea'ya g\u00f6re thiourea'ya se\u00e7icilikte bir azalma g\u00f6sterir, bu da Trp 153 ile \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc etkile\u015fiminin \u00f6zelle\u015ftirmeye katk\u0131da bulundu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Burada a\u00e7\u0131klanan daha \u00f6nce g\u00f6zlemlenmemi\u015f heksamerik kanal yap\u0131s\u0131, prokaryotlar ve arkeler i\u00e7in urea ve di\u011fer k\u00fc\u00e7\u00fck amit \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fclerin ge\u00e7irgenli\u011fi i\u00e7in yeni bir model sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"4388082","title":"Drosophila oocyte localization is mediated by differential cadherin-based adhesion.","text":"Bir Drosophila folik\u00fcl\u00fcnde oosit, on alt\u0131 germline h\u00fccresi grubunda her zaman arka konumda bulunur. Folik\u00fcl\u00fcn sonraki olu\u015fumunda \u00f6n-arka eksenini belirlemedeki \u00f6nemi iyi belgelenmi\u015f olmas\u0131na ra\u011fmen, oositin arka konumuna neden olan molek\u00fcler mekanizma bilinmiyordu. Burada, oositin konumland\u0131r\u0131lmas\u0131nda homofilik ba\u011flanma molek\u00fcl\u00fc DE-kadherinin arac\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi\u011fimizi belirtmek isteriz. Folik\u00fcl biyogenez s\u0131ras\u0131nda, DE-kadherin germline (dahil oosit) ve \u00e7evredeki folik\u00fcl h\u00fccrelerinde ifade edilir, en y\u00fcksek DE-kadherin konsantrasyonu oosit ve arka folik\u00fcl h\u00fccreleri aras\u0131ndaki aray\u00fczde bulunur. Mozaik analizi, hem germline hem de folik\u00fcl h\u00fccrelerinde DE-kadherin'in do\u011fru oosit konumland\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterir, bu da germline-soma etkile\u015fimlerinin bu s\u00fcre\u00e7te rol oynayabilece\u011fini ima eder. Oositin davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 folik\u00fcl epiteli bir chimaer ile analiz ederek, oositin konumunun DE-kadherin ifade eden folik\u00fcl h\u00fccrelerinin konumuna belirlendi\u011fini ve oositin bu h\u00fccrelere se\u00e7ici olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. DE-kadherin pozitif folik\u00fcl h\u00fccreleri aras\u0131nda, oosit daha y\u00fcksek DE-kadherin seviyeleri ifade eden h\u00fccrelere tercihli olarak temas eder. Bu verilere dayanarak, normal tipteki folik\u00fcllerde oositin, karde\u015f germline h\u00fccreleriyle rekabet ederek arka folik\u00fcl h\u00fccrelerine temas\u0131n\u0131 ba\u015far\u0131yla sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu s\u0131ralama s\u00fcrecinin DE-kadherin'in farkl\u0131 konsantrasyonlar\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirildi\u011fini \u00f6neriyoruz. Bu, bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, bir cadherin taraf\u0131ndan arac\u0131lanan farkl\u0131 ba\u011flanma yoluyla bir h\u00fccre s\u0131ralama s\u00fcrecinin ilk canl\u0131 \u00f6rne\u011fidir."}
{"_id":"4388470","title":"Somatic sex identity is cell-autonomous in the chicken","text":"Memelilerde cinsel belirleme modeli, embriyolar\u0131n cinsel olarak n\u00f6tr oldu\u011fu varsay\u0131l\u0131r, ancak ge\u00e7ici bir cinsel belirleme geninin etkisiyle gonad farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ba\u015flar. Bu modelin t\u00fcm omurgal\u0131larda ge\u00e7erli oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclse de, bu hen\u00fcz kan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, \u00fc\u00e7 yanal gynandromorf tavuk (do\u011fal olarak olu\u015fan nadir bir fenomen, hayvan\u0131n bir taraf\u0131nda erkek, di\u011fer taraf\u0131nda di\u015fi g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fc) inceleyerek ku\u015flarda cinsel belirlemenin mekanizmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, gynandromorf ku\u015flar\u0131n ger\u00e7ek erkek-di\u015fi k\u0131mta\u00e7lar oldu\u011funu g\u00f6sterdi ve erkek ve di\u015fi ku\u015f somatik h\u00fccrelerinin i\u00e7sel bir cinsiyet kimli\u011fi olabilece\u011fini ima etti. Bu hipotezi test etmek i\u00e7in, kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 cinsiyetlerdeki embriyolar aras\u0131nda mesoderm nakli yaparak erkek-di\u015fi k\u0131mta\u00e7l\u0131 embriyolar \u00fcrettik. Memelilerde kar\u0131\u015f\u0131k cinsiyetli k\u0131mta\u00e7l\u0131 embriyolarda g\u00f6r\u00fclen sonu\u00e7la aksine, tavuklarda kar\u0131\u015f\u0131k cinsiyetli k\u0131mta\u00e7l\u0131 embriyolarda don\u00f6r h\u00fccreler, ev sahibi gonad\u0131n i\u015flevsel yap\u0131lar\u0131ndan d\u0131\u015fland\u0131. Bir \u00f6rnekte, di\u015fi dokunun erkek ev sahibine nakliyle, testise katk\u0131da bulunan don\u00f6r h\u00fccreler, di\u015fi i\u015flevi g\u00f6steren bir i\u015faret\u00e7i ifade ederek di\u015fi kimli\u011fini korudu. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, ku\u015f somatik h\u00fccrelerinin i\u00e7sel bir cinsiyet kimli\u011fine sahip oldu\u011funu ve ku\u015flarda cinsel farkl\u0131la\u015fman\u0131n, h\u00fccre \u00f6zerkli\u011fi temelinde ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"4389252","title":"Centrosome polarization delivers secretory granules to the immunological synapse","text":"Sitotoksik T lenfositleri (CTL'ler), vir\u00fcsle enfekte olmu\u015f ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fturabilen h\u00fccreleri, litik gran\u00fcller olarak adland\u0131r\u0131lan uzmanla\u015fm\u0131\u015f sekresyon lisozomlar\u0131n\u0131n i\u00e7eri\u011fini serbest b\u0131rakarak yok eder. Hedef h\u00fccreyle temas etti\u011finde, CTL'nin mikrot\u00fcb\u00fcl d\u00fczenleyici merkezi hedefe do\u011fru polarize olur ve gran\u00fcller mikrot\u00fcb\u00fcller \u00fczerinde, minus uca do\u011fru, polarize mikrot\u00fcb\u00fcl d\u00fczenleyici merkezine do\u011fru hareket eder. Ancak, son s\u0131radaki sekresyon ad\u0131mlar\u0131 net de\u011fildi. Burada, CTL'lerin aktin veya plus u\u00e7lu mikrot\u00fcb\u00fcl motorlar\u0131 gerektirmeden sekresyon yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bunun yerine, merkezsupramolek\u00fcler aktivasyon k\u00fcmesinin immunolojik sinaps\u0131n merkezinde, centrosom hareket eder ve hedefle temas eder. Aktin ve IQGAP1 sinaps\u0131n d\u0131\u015f\u0131na temizlenir ve gran\u00fcller do\u011frudan plazma membran\u0131na teslim edilir. Bu veriler, CTL'lerin immunolojik sinapsa litik gran\u00fclleri teslim etmek i\u00e7in daha \u00f6nce bildirilmemi\u015f bir mekanizma kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131, gran\u00fcl sekresyonunun plazma membran\u0131na merkezsomenin teslimiyle kontrol edildi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4389394","title":"Deubiquitination of p53 by HAUSP is an important pathway for p53 stabilization","text":"p53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 proteini, normal h\u00fccrelerde Mdm2 taraf\u0131ndan medyasyon edilen ubikuitinasyon ve sonraki proteoliz nedeniyle d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde tutulan k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc bir proteindir. p53'\u00fcn istikrar\u0131, t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flevi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Bununla birlikte, in vivo'da ubikuitine edilmi\u015f p53 seviyelerinin nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fi tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. p53 ile ili\u015fkili fakt\u00f6rleri k\u00fctle spektrometresi ile safla\u015ft\u0131rarak, herpes vir\u00fcs\u00fc ile ili\u015fkili ubikuitin spesifik proteaz (HAUSP) olarak bilinen yeni bir p53 etkile\u015fim proteini tan\u0131mlad\u0131k. HAUSP, Mdm2'nin a\u015f\u0131r\u0131 varl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen p53'\u00fc g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde istikrara kavu\u015fturur ve p53 ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi bask\u0131lamas\u0131 ve apoptozu da tetikler. \u00d6nemli olarak, HAUSP, hem in vitro hem de in vivo'da p53'\u00fc \u00f6zel olarak deubikuitinleyen i\u00e7sel bir enzim aktivitesine sahiptir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, h\u00fccrelerde katalitik olarak aktif olmayan HAUSP nokta mutant\u0131n\u0131n ifadesi, p53'\u00fcn ubikuitinasyon seviyelerini art\u0131r\u0131r ve p53'\u00fc istikrars\u0131zla\u015ft\u0131r\u0131r. Bu bulgular, p53'\u00fcn do\u011frudan deubikuitinasyon yoluyla istikrara kavu\u015fturulabilen \u00f6nemli bir mekanizmay\u0131 ortaya koyar ve HAUSP'nin p53'\u00fcn istikrar\u0131n\u0131 sa\u011flayarak t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak in vivo i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini ima eder."}
{"_id":"4391121","title":"Defective tryptophan catabolism underlies inflammation in mouse chronic granulomatous disease","text":"Yar\u0131m y\u00fczy\u0131l \u00f6nce, kronik gran\u00fclomat\u00f6z hastal\u0131k (CGD), enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 \u00e7ocuklar\u0131n hayatta kalma yetene\u011fini \u00f6l\u00fcmc\u00fcl \u015fekilde etkileyen bir hastal\u0131k olarak ilk kez tan\u0131mland\u0131. O zamandan beri, hastalar\u0131n l\u00f6kositlerinin mikroplar\u0131 \u00f6ld\u00fcrme yetene\u011finin yetersizli\u011fi ve altta yatan genetik bozukluklar gibi \u00e7e\u015fitli \u00f6nemli ke\u015fifler yap\u0131ld\u0131. Bu kal\u0131tsal bozuklukta, fagositler NADPH oksidaz aktivitesinden yoksun ve reaktif oksijen t\u00fcrlerini, en belirgin \u015fekilde s\u00fcperoksit aniyonu \u00fcretmezler, bu da tekrarlayan bakteriyel ve mantar enfeksiyonlar\u0131na neden olur. CGD hastalar\u0131 ayr\u0131ca kronik enflamatuar durumlardan da muzdarip olurlar, en belirgin \u015fekilde bo\u015f organlarda gran\u00fclom olu\u015fumu. Artan mikroorganizma patogenezinin kesin mekanizmalar\u0131 ve daha da \u00f6nemlisi a\u015f\u0131r\u0131 enflamatuar yan\u0131t\u0131n nedenleri belirsizdi. Burada, CGD farelerinde \u00f6l\u00fcmc\u00fcl pulmoner aspergillozla ili\u015fkili, kynurenin yolunda bir s\u00fcperoksit ba\u011f\u0131ml\u0131 ad\u0131m\u0131n engellendi\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da V\u03b31+ \u03b3\u03b4 T h\u00fccre reaktivitesini s\u0131n\u0131rs\u0131z hale getiriyor, bask\u0131n interleukin (IL)-17 \u00fcretimi, d\u00fczenleyici T h\u00fccre aktivitesinde kusur ve akut enflamatuar akci\u011fer hasar\u0131na yol a\u00e7\u0131yor. IL-17 n\u00f6tralizasyonu veya \u03b3\u03b4 T h\u00fccrelerin daralt\u0131lmas\u0131 yararl\u0131 etkiler indirse de, tam iyile\u015fme ve hiperenflamatuar fenotipin tersine \u00e7evrimi, yolun engellenen k\u0131sm\u0131n\u0131n a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda bir do\u011fal kynurenin ile de\u011fi\u015ftirme terapisi ile sa\u011flan\u0131yor. Etkili tedavi, rekombinan interferon-\u03b3 (IFN-\u03b3) ile birlikte y\u00f6netiliyor ve a\u015fa\u011f\u0131daki immunoaktif metabolitlerin \u00fcretimini yeniden sa\u011fl\u0131yor, ayn\u0131 zamanda d\u00fczenleyici V\u03b34+ \u03b3\u03b4 ve Foxp3+ \u03b1\u03b2 T h\u00fccrelerinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na izin veriyor. Bu nedenle, paradoksal olarak, reaktif oksijen t\u00fcrlerinin eksikli\u011fi, NADPH oksidaz eksiklikleri ile ili\u015fkili hiperenflamatuar fenotipin bir par\u00e7as\u0131 olarak, i\u015flevsiz bir kynurenin tryptofan katabolizma yolunun arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla katk\u0131da bulunuyor. Ancak bu durum, yolun s\u00fcperoksit ba\u011f\u0131ml\u0131 ad\u0131m\u0131n\u0131n a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda yeniden etkinle\u015ftirilerek tersine \u00e7evrilebilir."}
{"_id":"4391685","title":"Experimental and theoretical study of mitotic spindle orientation","text":"H\u00fccre mikro ortam\u0131n\u0131n mimarisi ve yap\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131, in vivo'da (canl\u0131 organizmada) iplik\u00e7i\u011fin (spindle) y\u00f6n\u00fcn\u00fc d\u00fczenlemede kritik bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Teorik ve deneysel bir kombinasyon kullanarak, HeLa (insan) h\u00fccrelerinde iplik\u00e7i\u011fin y\u00f6n\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Burada, iplik\u00e7i\u011fin y\u00f6n\u00fcn\u00fcn, kortikal kuvvet \u00fcreticilerinin (cortical force generators) eyleminin sonucu olarak anla\u015f\u0131labilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu iplik\u00e7i\u011fin mekani\u011fi i\u00e7in basit bir fiziksel a\u00e7\u0131klama geli\u015ftiriyoruz, bu da bize iplik\u00e7iye etki eden momentin (torque) a\u00e7\u0131sal profillerini ve iplik\u00e7i\u011fin a\u00e7\u0131sal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 hesaplamam\u0131za olanak tan\u0131r. Modelimiz, farkl\u0131 h\u00fccresel mikro ortam geometrilerinde g\u00f6zlemlenen tercih edilen iplik\u00e7i\u011fin y\u00f6n\u00fc ve tam a\u00e7\u0131sal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n \u015feklini a\u00e7\u0131klar. Ayr\u0131ca, belirli kortikal ipu\u00e7lar\u0131n\u0131n da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 i\u00e7in g\u00f6zlemlenen asimetrik iplik\u00e7i\u011fin y\u00f6n\u00fcn\u00fc de do\u011fru bir \u015fekilde tan\u0131mlar. Sonu\u00e7 olarak, birka\u00e7 basit varsay\u0131ma dayanarak, yap\u0131\u015fkan h\u00fccrelerdeki iplik\u00e7i\u011fin y\u00f6n\u00fcn\u00fc nicel olarak a\u00e7\u0131klayabilece\u011fimizi belirtiyoruz."}
{"_id":"4391817","title":"CHROMOTHRIPSIS FROM DNA DAMAGE IN MICRONUCLEI","text":"Genom dizileme, kanser ve kongenital bozukluklarda yeni bir mutasyon fenomeni olan kromotrip\u015fi olarak bilinen bir olguyu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Kromotrip\u015fi, geni\u015f \u00e7apl\u0131 genom yeniden d\u00fczenlemeleri ve DNA kopya say\u0131s\u0131 seviyelerinin dalgalanma deseni ile karakterizedir, ilgin\u00e7 bir \u015fekilde tek bir kromozom veya birka\u00e7 kromozomla s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Kromotrip\u015fi mekanizmas\u0131 bilinmemektedir, ancak daha \u00f6nce bu olgunun mikron\u00fckleus ad\u0131 verilen anormal n\u00fckleer yap\u0131lar i\u00e7inde kromozomlar\u0131n fiziksel izolasyonu yoluyla meydana gelebilece\u011fini \u00f6nermi\u015ftik. Burada, canl\u0131 h\u00fccre g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve tek h\u00fccre genom dizileme kombinasyonu kullanarak, mikron\u00fckleus olu\u015fumunun ger\u00e7ekten de bir dizi genom yeniden d\u00fczenlemesi \u00fcretebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz, bunlardan baz\u0131lar\u0131 kromotrip\u015fi olarak bilinen t\u00fcm bilinen \u00f6zellikleri yeniden yarat\u0131yor. Bu olaylar, yanl\u0131\u015f ayr\u0131lm\u0131\u015f kromozomla s\u0131n\u0131rl\u0131 ve tek bir h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi i\u00e7inde ger\u00e7ekle\u015fiyor. G\u00f6steriyoruz ki kromotrip\u015fi mekanizmas\u0131, bir mikron\u00fckleustan tek bir kromatidin par\u00e7alanmas\u0131 ve daha sonra yeniden montaj\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir s\u00fcre\u00e7ten olu\u015fabilir. Toplu olarak, bu deneyler kromotrip\u015fi olarak bilinen yeni bir mutasyon s\u00fcrecini ortaya koyuyor."}
{"_id":"4392608","title":"DNA-binding factors shape the mouse methylome at distal regulatory regions","text":"Sitosin metilasyonu, memelilerin genomlar\u0131nda \u00f6nemli bir epigenetik modifikasyondur, ancak metilasyon desenlerini y\u00f6neten kurallar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde gizemini korumaktad\u0131r. Bu s\u00fcre\u00e7 hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler elde etmek i\u00e7in, stem h\u00fccreleri ve n\u00f6ral projenit\u00f6rlerde baz \u00e7ift \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc olan fareler metilomlar\u0131 olu\u015fturduk. Geli\u015fmi\u015f nicel analiz, ortalama metilasyon seviyesi %30 olan d\u00fc\u015f\u00fck metilasyon b\u00f6lgeleri (LMR'ler) tan\u0131mlad\u0131. Bu b\u00f6lgeler, konumu, DNase I hipersensitivitesi, aktivat\u00f6r kromatin i\u015faretlerinin varl\u0131\u011f\u0131 ve rapor\u00f6r testlerinde aktivat\u00f6r aktivitesi ile kan\u0131tland\u0131\u011f\u0131 gibi, CpG yoksun uzak d\u00fczenleyici b\u00f6lgelerdir. LMR'ler, DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan i\u015fgal edilir ve bu ba\u011flanma, LMR'lerin olu\u015fmas\u0131 i\u00e7in gereklidir ve yeterlidir. N\u00f6ral ve stem h\u00fccre metilomlar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, h\u00fccre tipi spesifik LMR'lerin h\u00fccre tipi spesifik transkripsiyon fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan i\u015fgal edildi\u011fini do\u011frulayarak bu ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, fare i\u00e7in metilome referanslar\u0131 sa\u011flar ve DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 fakt\u00f6rlerin yerel olarak DNA metilasyonunu etkiledi\u011fini, b\u00f6ylece aktif d\u00fczenleyici b\u00f6lgelerin tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"4393153","title":"Molecular basis of RNA-dependent RNA polymerase II activity","text":"RNA polimeraz\u0131 (Pol) II, gen transkripsiyonu s\u0131ras\u0131nda DNA ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA sentezi katalize eder. Bununla birlikte, Pol II'nin RNA ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA polimeraz\u0131 (RdRP) aktivitesine de sahip oldu\u011fu kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Pol II, homopolimerik bir RNA \u015fablonu kullanabilir, DNA olmaks\u0131z\u0131n RNA'y\u0131 birka\u00e7 n\u00fckleotit uzatabilir ve hepatit delta vir\u00fcs\u00fc (HDV) ve bitki viroidlerinin RNA genomlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131na inan\u0131lmaktad\u0131r. Burada, sadece saf polimeraz, bir RNA \u015fablon-\u00fcr\u00fcn iskeleti ve n\u00fckleotit trifosfatlar\u0131 (NTP'ler) ile Pol II'nin i\u00e7sel RdRP aktivitesini g\u00f6steriyoruz. Kristalografi, transkripsiyon s\u0131ras\u0131nda DNA-RNA hibridinde i\u015fgal edilen sitede \u015fablon-\u00fcr\u00fcn \u00e7iftini ortaya koymaktad\u0131r. RdRP aktivitesi, transkripsiyon s\u0131ras\u0131nda kullan\u0131lan aktif sitede yer al\u0131r, ancak DNA ba\u011f\u0131ml\u0131 aktiviteden daha yava\u015ft\u0131r ve daha az ilerleyicidir. RdRP aktivitesi, HDV antijenomunun bir par\u00e7as\u0131 ile de elde edilir. Transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc IIS (TFIIS) ile Pol II kompleksi, bir HDV ipli\u011fini kesebilir, hibrit sitede reaktif bir sap-d\u00f6ng\u00fc olu\u015fturabilir ve yeni RNA'n\u0131n 3' ucunu uzatabilir. K\u0131sa RNA sap-d\u00f6ng\u00fcleri, 5' uzant\u0131s\u0131 ile aktivite i\u00e7in yeterli olsa da, kritik bir uzunlu\u011fa ula\u015fmalar\u0131, ilerlemenin engellenmesine neden olur. Pol II'nin RdRP aktivitesi, molek\u00fcler evrimde eksik bir halka sa\u011flar, \u00e7\u00fcnk\u00fc HDV RNA genomlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131 i\u00e7in eski bir replikaz\u0131n evrimle\u015fti\u011fine dair bir \u00f6neri sunar."}
{"_id":"4394525","title":"Bacteria activate sensory neurons that modulate pain and inflammation","text":"N\u00f6ropatik duyusal sinir h\u00fccreleri, potansiyel olarak zararl\u0131 uyaranlar\u0131 alg\u0131lamak i\u00e7in \u00f6zelle\u015fmi\u015ftir, organizmay\u0131 a\u011fr\u0131 hissi ba\u015flatarak ve savunma davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 tetikleyerek korur. Bakteriyel enfeksiyonlar, bilinmeyen molek\u00fcler mekanizmalar yoluyla a\u011fr\u0131 \u00fcretir, ancak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonu sonucu oldu\u011fu varsay\u0131l\u0131r. Burada, bakterilerin do\u011frudan n\u00f6ropatik duyusal sinirleri aktivasyon sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve TLR2, MyD88, T h\u00fccreleri, B h\u00fccreleri ve n\u00f6trofiller ile monositler taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n Staphylococcus aureus ile ind\u00fcklenen a\u011fr\u0131 i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Farelerde mekanik ve termal hiperalgisi, doku \u015fi\u015fli\u011fi veya ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonu yerine canl\u0131 bakteri y\u00fck\u00fc ile ili\u015fkilidir. Bakteriler, n\u00f6ropatik duyusal sinir h\u00fccrelerinde kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131 ve aksiyon potansiyelleri, k\u0131smen bakteriyel N-formil peptidleri ve por olu\u015fturucu toksin \u03b1-hemolizini yoluyla, farkl\u0131 mekanizmalarla tetikler. Nav1.8 soylu sinir h\u00fccrelerinin spesifik yok edilmesi, n\u00f6ropatik duyusal sinir h\u00fccrelerini de i\u00e7eren bu h\u00fccreler, bakteriyel enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda a\u011fr\u0131y\u0131 ortadan kald\u0131r\u0131r, ancak ayn\u0131 zamanda yerel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k s\u0131zmas\u0131n\u0131 ve drenajl\u0131 lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcn\u00fcn lenfadenopatiyi art\u0131r\u0131r. Bu nedenle, bakteriyel patojenler, sinir sisteminin konak-patogen etkile\u015fimlerinde beklenmedik bir rol oynayarak, do\u011frudan duyusal sinirleri aktivasyon yoluyla iltihab\u0131 mod\u00fcle eder."}
{"_id":"4394817","title":"E2F1-3 Switch from Activators in Progenitor Cells to Repressors in Differentiating Cells","text":"Kurulmu\u015f memeliler h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol modeli i\u00e7inde, retinoblastoma proteini (Rb), h\u00fccrelerin S faz\u0131na girmesini k\u0131s\u0131tlamak i\u00e7in E2f aktivas\u00f6rleri (E2f1, E2f2 ve E2f3) ile ba\u011flanarak ve bunlar\u0131 hapsederek \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Bu aktivas\u00f6rler, h\u00fccrelerin S faz\u0131na girmesi ve ilerlemesi i\u00e7in bir transkripsiyonel program\u0131n nihai etkili\u00f6rleri olarak her zaman tasvir edilir. Bir dizi dokuya \u00f6zg\u00fc cre-transgenik fare ve ko\u015fullu E2f alelleri kullanarak, murin embriyofik h\u00fccreler, embriyolar ve ince ba\u011f\u0131rsaklarda E2f1, E2f2 ve E2f3 \u00fc\u00e7l\u00fc eksikli\u011finin etkilerini inceledik. G\u00f6steriyoruz ki, normal b\u00f6l\u00fcnen \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerde, E2f1-3 transkripsiyonel aktivas\u00f6rler olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, ancak mevcut g\u00f6r\u00fc\u015fe kar\u015f\u0131, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi i\u00e7in gerekli de\u011fildir ve bunun yerine h\u00fccre hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Farkl\u0131la\u015fan h\u00fccrelerde, E2f1-3, Rb ile birlikte bir kompleks i\u00e7inde i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve E2f hedeflerini susturarak ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rarak bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Farkl\u0131la\u015fan h\u00fccrelerde Rb'nin inaktivasyonu, E2f1-3'\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131dan aktivas\u00f6re bir ge\u00e7i\u015fine neden olur, bu da E2f duyarl\u0131 hedeflerin a\u015f\u0131r\u0131 etkinle\u015fmesine ve ektopik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmelerine yol a\u00e7ar. E2f1-3'\u00fcn kayb\u0131, Rb eksikli\u011fi taraf\u0131ndan neden olan bu fenotipleri tamamen bast\u0131r\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, E2f1-3'\u00fcn aktivas\u00f6r ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flevlerini in vivo ba\u011flam\u0131nda ortaya koyar, b\u00f6l\u00fcnen ve farkl\u0131la\u015fan h\u00fccreler ve normal ve kanser benzeri h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcleri aras\u0131nda farkl\u0131 rolleri ortaya koyar."}
{"_id":"4396105","title":"K-Ras(G12C) inhibitors allosterically control GTP affinity and effector interactions","text":"K-Ras'ta (G12C) mutasyonu, insan kanserinde bulunan en yayg\u0131n aktivasyon lezyonlar\u0131d\u0131r ve genellikle standart tedavilere k\u00f6t\u00fc yan\u0131tla ili\u015fkilendirilir. Bu onkogeni do\u011frudan hedefine almak i\u00e7in yap\u0131lan \u00e7abalar, GTP\/GDP'ye pikomolar ba\u011flanma afinitesi ve bilinen t\u00fcmosterik d\u00fczenleyici sitelerin olmamas\u0131 nedeniyle zorluklarla kar\u015f\u0131la\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. Onkogenik mutasyonlar, GTP hidrolizini bozarak Ras ailesi proteinlerinin i\u015flevsel aktivasyonuna neden olur. GTPaz aktivitesiyle azalan d\u00fczenlemenin sonucunda, Ras'\u0131n n\u00fckleotit durumu, n\u00fckleotit afinitesi ve konsantrasyonuna daha fazla ba\u011f\u0131ml\u0131 hale gelir. Bu, GTP'ye GDP'den avantaj sa\u011flar ve aktif GTP ba\u011fl\u0131 Ras'\u0131n oran\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Burada, K-Ras(G12C) mutasyonuna kar\u015f\u0131 kal\u0131c\u0131 olarak ba\u011flanan k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerin geli\u015ftirilmesini bildiriyoruz. Bu bile\u015fikler, mutasyona sahip cisteini ba\u011flama i\u00e7in ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ve bu nedenle vah\u015fi tip proteini etkilemez. Kristalografik \u00e7al\u0131\u015fmalar, Ras'ta daha \u00f6nce g\u00f6r\u00fcnmeyen, etkili\u00f6r ba\u011flama anahtar-II b\u00f6lgesine alt\u0131ndaki yeni bir cebin olu\u015fumunu ortaya koymaktad\u0131r. K-Ras(G12C)'ye bu inhibit\u00f6rlerin ba\u011flanmas\u0131, hem anahtar-I hem de anahtar-II'yi bozar ve n\u00fckleotit tercihinizi GDP'den GTP'ye y\u00f6nlendirerek Raf'a ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engeller. Verilerimiz, Ras'ta yeni bir t\u00fcmosterik d\u00fczenleyici sitenin yap\u0131sal temelli do\u011frulamas\u0131n\u0131 sa\u011flar ve bu mutasyona \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde hedeflenebilir."}
{"_id":"4398832","title":"Cyclin A Regulates Kinetochore-Microtubules to Promote Faithful Chromosome Segregation","text":"H\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn en belirgin olay\u0131, metafazda kromozomlar\u0131n hizalanmas\u0131d\u0131r. Kromozom hizalamas\u0131, kinetokorlar\u0131n mikrot\u00fcb\u00fcl-spindelin iki y\u00f6nl\u00fc ba\u011flanmas\u0131yla sad\u0131k bir \u015fekilde ayr\u0131\u015fmay\u0131 te\u015fvik eder. \u00d6nemli olan, erken mitozda (prometafazda) bir\u00e7ok kinetokor-mikrot\u00fcb\u00fcl (k-MT) ba\u011flama hatas\u0131 vard\u0131r ve bu hatalar\u0131n devam\u0131, aneuploid insan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde kromozom yanl\u0131\u015f ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n \u00f6nde gelen nedenidir; bu h\u00fccreler s\u00fcrekli olarak b\u00fct\u00fcn kromozomlar\u0131 yanl\u0131\u015f ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131r ve kromozomal istikrars\u0131zl\u0131k g\u00f6sterir. Prometafazda hata d\u00fczeltmesinin ne kadar sa\u011flam oldu\u011fu ve hata olmadan mitozun nas\u0131l sa\u011fland\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Burada, prometafaz h\u00fccrelerindeki k-MT ba\u011flamalar\u0131n\u0131n metafaz h\u00fccrelerine k\u0131yasla \u00e7ok daha az kararl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Metafazda daha kararl\u0131 k-MT ba\u011flamalar\u0131na ge\u00e7i\u015f, proteazma ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak prometafazda siklin A'n\u0131n y\u0131k\u0131m\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. S\u00fcrekli siklin A ifadesi, hatta hizalanm\u0131\u015f kromozomlar\u0131 olan h\u00fccrelerde bile k-MT kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 engeller. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, siklin-A eksik h\u00fccrelerde k-MT'ler erken kararl\u0131 hale gelir. Sonu\u00e7 olarak, siklin A eksikli\u011fi olan h\u00fccreler, kromozom yanl\u0131\u015f ayr\u0131\u015fmas\u0131 daha y\u00fcksek oranlarda g\u00f6sterir. Bu nedenle, h\u00fccreler prometafazdan metafaza ge\u00e7i\u015f s\u0131ras\u0131nda t\u00fcm kromozomlarda k-MT ba\u011flama kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 kesin ve koordineli bir \u015fekilde artar. Siklin A, mikrot\u00fcb\u00fcllerin kinetokorlardan ayr\u0131lmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden bir h\u00fccre ortam\u0131 yarat\u0131r, b\u00f6ylece etkili hata d\u00fczeltmesi ve sad\u0131k kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131 sa\u011flan\u0131r."}
{"_id":"4399268","title":"Induced pluripotent stem cells from a spinal muscular atrophy patient","text":"Omurilik kas atrofisi, bebek \u00f6l\u00fcmlerine yol a\u00e7an en yayg\u0131n kal\u0131tsal n\u00f6rolojik hastal\u0131klardan biridir. Hastalar, kas zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131, fel\u00e7 ve s\u0131kl\u0131kla \u00f6l\u00fcme neden olan alt motor n\u00f6ronlar\u0131n se\u00e7ici kayb\u0131n\u0131 ya\u015farlar. Hastal\u0131k s\u00fcrecinin alt\u0131nda yatan benzersiz anatomi ve fizyoloji nedeniyle, hastalar\u0131n fibroblastlar\u0131 omurilik kas atrofisi \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda yayg\u0131n olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ancak motor n\u00f6ronlar, bu hastal\u0131\u011fa kar\u015f\u0131 \u00f6zellikle savunmas\u0131zd\u0131r. Burada, bir \u00e7ocukta omurilik kas atrofisi olan deri fibroblast \u00f6rneklerinden ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu k\u00f6k h\u00fccrelerin (iPSCs) \u00fcretildi\u011fini bildiriyoruz. Bu h\u00fccreler k\u00fclt\u00fcrde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde b\u00fcy\u00fcd\u00fc, hastal\u0131\u011f\u0131n genotipini korudu ve annesinin sa\u011fl\u0131kl\u0131 bir \u00f6rne\u011finden t\u00fcretilen motor n\u00f6ronlara k\u0131yasla se\u00e7ici eksiklikler g\u00f6steren motor n\u00f6ronlar \u00fcretti. Bu, insan ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu k\u00f6k h\u00fccrelerinin genetik olarak aktar\u0131lan bir hastal\u0131\u011f\u0131n spesifik patolojisini modellemede kullan\u0131labildi\u011fi ilk \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r. Bu nedenle, hastal\u0131k mekanizmalar\u0131n\u0131 incelemek, yeni ila\u00e7 bile\u015fikleri test etmek ve yeni tedaviler geli\u015ftirmek i\u00e7in umut verici bir kaynak olarak hizmet eder."}
{"_id":"4399311","title":"A role for mitochondria in NLRP3 inflammasome activation","text":"NLRP3 inflammasomun tetikledi\u011fi iltihaplanma tepkisi, enfeksiyon ve metabolik d\u00fczensizlik de dahil olmak \u00fczere konak \"tehlike\" durumlar\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitli nedenleriyle ba\u015flat\u0131l\u0131r. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, NLRP3 inflammasom aktivitesinin otofaji ve reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) taraf\u0131ndan negatif olarak d\u00fczenlendi\u011fini ve bir karakterize edilmemi\u015f organelden kaynaklanan ROS'lar taraf\u0131ndan pozitif olarak d\u00fczenlendi\u011fini \u00f6nerdi. Burada, mitofaji\/otofaji engellenmesinin hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f, ROS \u00fcreten mitokondrilerin birikimine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu da NLRP3 inflammasomunun etkinle\u015fmesine neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Dinlenme halindeki NLRP3, endoplazmik retikulum yap\u0131lar\u0131nda yer al\u0131rken, inflammasomun etkinle\u015fmesi s\u0131ras\u0131nda hem NLRP3 hem de adapt\u00f6r\u00fc ASC, endoplazmik retikulum ve mitokondri organel k\u00fcmeleriyle birlikte perin\u00fckleer alana yeniden da\u011f\u0131l\u0131r. \u00d6nemli olan, hem ROS \u00fcretimi hem de inflammasomun etkinle\u015fmesinin, voltaj ba\u011f\u0131ml\u0131 anion kanal\u0131 inhibisyonu yoluyla mitokondri aktivitesinin bozulmas\u0131yla bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Bu, NLRP3 inflammasomunun mitokondri disfonksiyonunu alg\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve s\u0131kl\u0131kla mitokondri hasar\u0131 ile ili\u015fkili enflamatuar hastal\u0131klar\u0131n a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131 sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"4401289","title":"Break-induced telomere synthesis underlies alternative telomere maintenance","text":"Homoloji y\u00f6nl\u00fc DNA onar\u0131m\u0131, genomun bak\u0131m\u0131 i\u00e7in \u015fablonlu DNA sentezi yoluyla hayati \u00f6neme sahiptir. Alternatif telomer uzamas\u0131 (ALT), yakla\u015f\u0131k %10-15 insan kanserinde telomerleri korumak i\u00e7in homoloji y\u00f6nl\u00fc DNA onar\u0131m\u0131n\u0131 gerektirir. DNA hasar\u0131n\u0131n telomerlerde veya memelilerin genomunda ba\u015fka yerlerde bir DNA replikasyon kompleksi (k\u0131r\u0131k tetiklenen replisom) olu\u015fumunu ve y\u00fcr\u00fct\u00fclmesini nas\u0131l tetikledi\u011fi iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, k\u0131r\u0131k tetiklenen telomer sentezini tan\u0131ml\u0131yoruz ve bu s\u00fcre\u00e7te \u00f6zel bir replisomun kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da ALT telomer bak\u0131m\u0131n\u0131n temelini olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131, uzun s\u00fcreli tek y\u00f6nl\u00fc replikasyon yoluyla yeni telomer sentezi ger\u00e7ekle\u015ftirir. Proliferasyon h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi antijeni (PCNA) y\u00fcklemesi, replikasyon fakt\u00f6r\u00fc C (RFC) taraf\u0131ndan, telomer hasar\u0131n\u0131n ilk alg\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve POLD3 alt birimi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla DNA polimeraz \u03b4 (Pol \u03b4) hakimiyetini sa\u011flar. K\u0131r\u0131k tetiklenen telomer sentezi, RFC-PCNA-Pol \u03b4 eksenini gerektirir, ancak di\u011fer kanonik replisom bile\u015fenleri ATM ve ATR veya homolog rekombinasyon proteini Rad51'den ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. Bu nedenle, k\u0131r\u0131k tetiklenen replisomun telomer hasar\u0131n\u0131n alg\u0131lanmas\u0131n\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131, homoloji y\u00f6nl\u00fc telomer bak\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenler."}
{"_id":"4402497","title":"Innate immunity induced by composition-dependent RIG-I recognition of hepatitis C virus RNA","text":"Do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunmalar\u0131, vir\u00fcs enfeksiyonunun kontrol\u00fcnde kritik \u00f6neme sahiptir ve patojen ili\u015fkili molek\u00fcler desenler (PAMPs) olarak bilinen viral makromolek\u00fcler motiflerin ev sahibi taraf\u0131ndan tan\u0131nmas\u0131yla tetiklenir. Hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV), karaci\u011ferde \u00e7o\u011falan ve d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda 200 milyon ki\u015fiyi enfekte eden bir RNA vir\u00fcs\u00fcd\u00fcr. Enfeksiyon, karaci\u011fer ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunmalar\u0131 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir ve bu savunmalar, h\u00fccre i\u00e7i RIG-I helikaz taraf\u0131ndan tetiklenir. RIG-I, PAMP RNA'ya ba\u011flan\u0131r ve interferon d\u00fczenleyici fakt\u00f6r 3'\u00fcn etkinle\u015fmesini sinyalle\u015ftirerek interferon-\u03b1\/\u03b2 ve antiviral\/interferon uyar\u0131lm\u0131\u015f gen (ISG)lerin ifadesini tetikler, bu genler enfeksiyonu s\u0131n\u0131rlar. Burada, HCV genomunun 3' u\u00e7 olmayan b\u00f6lgenin poliuridin motifini ve \u00e7o\u011falma ara \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn RIG-I'in PAMP substrat\u0131n\u0131 olarak tan\u0131mlad\u0131k ve bu ve benzer homopoliuridin veya homopoliribonadenin motiflerinin, insan ve fare h\u00fccrelerinde RIG-I tan\u0131ma ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tetiklemesinin ana \u00f6zelli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6sterdik. PAMP RNA'n\u0131n 5' u\u00e7 trifosfat\u0131n\u0131n RIG-I ba\u011flanmas\u0131 i\u00e7in gerekli ama yeterli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu ba\u011flanman\u0131n \u00f6ncelikle homopolimerik ribon\u00fckleotit kompozisyonu, do\u011frusal yap\u0131 ve uzunlu\u011fa ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu belirttik. HCV PAMP RNA's\u0131, RIG-I ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyalle\u015fmeyi tetikleyerek in vivo karaci\u011fer do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 uyard\u0131 ve in vitro HCV enfeksiyonunu bask\u0131lamak i\u00e7in interferon ve ISG ifadesini tetikledi. Bu sonu\u00e7lar, HCV ve di\u011fer RNA vir\u00fcslerinin genomundaki spesifik homopolimerik RNA motiflerini RIG-I'in PAMP substrat\u0131 olarak tan\u0131mlayarak kavramsal bir ilerleme sa\u011flar ve PAMP-RIG-I etkile\u015fiminin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 \u00f6zelliklerini g\u00f6sterir, bu \u00f6zellikler a\u015f\u0131 ve imm\u00fcnoterapi yakla\u015f\u0131mlar\u0131 i\u00e7in ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k destekleyici bir ajan olarak kullan\u0131labilir."}
{"_id":"4404433","title":"Generation of transgenic non-human primates with germline transmission","text":"Ortak marmoset (Callithrix jacchus), biyomedikal ara\u015ft\u0131rmalarda insan olmayan primat hayvan modeli olarak kullan\u0131m\u0131 giderek daha \u00e7ekici hale geliyor. Bir primat i\u00e7in nispeten y\u00fcksek \u00fcreme oran\u0131, onu transjenik de\u011fi\u015fiklikler i\u00e7in potansiyel olarak uygun hale getiriyor. \u0130nsan olmayan transjenik primatlar \u00fcretmek i\u00e7in birka\u00e7 giri\u015fim yap\u0131ld\u0131, ancak canl\u0131 bebeklerin somatik dokularda transgen ifadesi, polimeraz zincir reaksiyonu ile ters transkripsiyon veya bat\u0131 blot gibi objektif analizler taraf\u0131ndan g\u00f6sterilmedi. Burada, marmoset embriyolar\u0131na \u015feker \u00e7\u00f6zeltisi i\u00e7inde kendini inaktif eden lentiviral vekt\u00f6r\u00fcn enjekte edilmesinin, birka\u00e7 organa transgen ifade eden transjenik ortak marmosetlere yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u00d6nemli olan, transjenin germline aktar\u0131m\u0131n\u0131 ba\u015fard\u0131k ve transjenik yavrular normal \u015fekilde geli\u015fti. Transjenik marmosetlerin ba\u015far\u0131l\u0131 yarat\u0131lmas\u0131, insan hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in yeni bir hayvan modeli sa\u011fl\u0131yor ve insanlar\u0131n yak\u0131n genetik ili\u015fkisiyle b\u00fcy\u00fck bir avantaj sunuyor. Bu model, biyomedikal ara\u015ft\u0131rman\u0131n bir\u00e7ok alan\u0131nda de\u011ferli olacak."}
{"_id":"4405194","title":"Induction of human neuronal cells by defined transcription factors","text":"Somatik h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi transferi, h\u00fccre f\u00fczyonu veya h\u00fccre hatt\u0131na \u00f6zg\u00fc fakt\u00f6rlerin ifadesi, \u00e7e\u015fitli somatik h\u00fccre t\u00fcrlerinde h\u00fccre kader de\u011fi\u015fikliklerine neden oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Son zamanlarda, fare fibroblastlar\u0131n\u0131 i\u015flevsel ind\u00fcklenmi\u015f n\u00f6ronlara (iN) d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmede \u00fc\u00e7 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn (Brn2, ayr\u0131ca Pou3f2 olarak da bilinir, Ascl1 ve Myt1l) zorla ifadesinin verimli oldu\u011funu g\u00f6zlemledik. Burada, ayn\u0131 \u00fc\u00e7 fakt\u00f6r\u00fcn insan pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerinden sadece 6 g\u00fcn sonra i\u015flevsel n\u00f6ronlar \u00fcretebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu fakt\u00f6rler, NeuroD1 adl\u0131 temel heliks-d\u00f6ng\u00fc-heliks transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcyle birle\u015ftirildi\u011finde, bu fakt\u00f6rler fet\u00fcs ve do\u011fum sonras\u0131 insan fibroblastlar\u0131n\u0131 iN h\u00fccrelerine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrebilir, tipik n\u00f6ron morfolojilerine sahip olurlar ve \u00e7ok say\u0131da n\u00f6ronal i\u015faret\u00e7i ifade ederler, hatta d\u0131\u015f transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin indirgenmesi sonras\u0131nda. \u00d6nemli olan, insan iN h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011funun aksiyon potansiyelleri olu\u015fturabildi\u011fi ve bir\u00e7ok tanesinin, birincil fare korteks n\u00f6ronlar\u0131yla birlikte k\u00fclt\u00fcrlendi\u011finde sinaptik ba\u011flant\u0131lar\u0131 alacak \u015fekilde olgunla\u015ft\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Verilerimiz, hem insan somatik h\u00fccreler hem de pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerin, belirleyici transkripsiyon fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan do\u011frudan n\u00f6ronlara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu y\u00f6ntemler, hastaya \u00f6zg\u00fc insan n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc \u00fcretimi i\u00e7in in vitro hastal\u0131k modellemesinde veya gelecekteki rejeneratif t\u0131pta kullan\u0131lmak \u00fczere kolayla\u015ft\u0131r\u0131labilir."}
{"_id":"4406819","title":"PAAR-repeat proteins sharpen and diversify the Type VI secretion system spike","text":"Bakteriyel tip VI sekresyon sistemi (T6SS), bir\u00e7ok Gram negatif bakterinin ekolojisi a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli bir rol oynayan, b\u00fcy\u00fck, \u00e7ok bile\u015fenli, dinamik bir makromolek\u00fcler makinedir. T6SS, \u00e7e\u015fitli toksik etkili molek\u00fcllerin translokasyonu i\u00e7in sorumludur, bu da avc\u0131 h\u00fccrelerin hem prokaryotik hem de eukariotik av h\u00fccrelerini \u00f6ld\u00fcrmesine olanak tan\u0131r. T6SS organeli, bakteriyofajlar\u0131n kontraktil kuyruklar\u0131na i\u015flevsel olarak benzer ve ba\u015flang\u0131\u00e7ta VgrG spike olarak bilinen \u00fc\u00e7l\u00fc bir protein kompleksi ile h\u00fccreleri delerek sald\u0131rd\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. T6SS organelinin kesin protein bile\u015fimi veya etkili se\u00e7me ve teslimat mekanizmalar\u0131 bilinmemektedir. Burada, PAAR (prolin-alanin-alanin-arginin) tekrar s\u00fcper ailesi proteinlerinin VgrG spike'in ucunda keskin bir konik uzant\u0131 olu\u015fturdu\u011funu bildiriyoruz, bu da daha sonra spike'e etkili alanlar\u0131n ba\u011flanmas\u0131na dahil olur. VgrG benzeri ortaklara ba\u011fl\u0131 iki PAAR tekrar proteininin kristal yap\u0131lar\u0131, bu proteinlerin T6SS spike kompleksinin ucunu keskinle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6stermektedir. Vibrio cholerae ve Acinetobacter baylyi gibi bakterilerde T6SS ile arac\u0131l\u0131k edilen sekresyon ve hedef h\u00fccre \u00f6ld\u00fcrme i\u00e7in PAAR proteinlerinin hayati oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, VgrG-PAAR spike kompleksinin birden fazla etkili molek\u00fcl ile s\u00fcslendi\u011fi ve tek bir kontraktyon y\u00f6nlendirilmi\u015f translokasyon olay\u0131nda hedef h\u00fccrelere ayn\u0131 anda teslim edildi\u011fi yeni bir T6SS organeli modeli g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4407318","title":"Replication stress activates DNA repair synthesis in mitosis","text":"Onkogen taraf\u0131ndan tetiklenen DNA replikasyon stresi, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunun bir s\u00fcr\u00fcc\u00fc olarak dahil edilmi\u015ftir. \u0130nsan kanserlerinin karakteristik kromozomal yeniden d\u00fczenlemeleri, genomun belirli b\u00f6lgelerine, yayg\u0131n k\u0131r\u0131lgan sitelere (CFS'ler) kaynaklanmaktad\u0131r. CFS'ler, replikasyon zorlu\u011fu \u00e7eken ve metafaz kromozomlar\u0131nda bo\u015fluklar veya k\u0131r\u0131klar olarak g\u00f6r\u00fclen (CFS 'ifadesi' olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r) zor replikasyonlu lokalard\u0131r. MUS81-EME1 yap\u0131 \u00f6zel endon\u00fckleaz, replikatif strese maruz kalan h\u00fccrelerde CFS'lerde kromozom bo\u015fluklar\u0131 veya k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Burada, h\u00fccrelerin mitotik profaz'a girmesinin, MUS81'in CFS'lere rekrut edilmesini tetikledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Endon\u00fckleaz aktivitesi daha sonra POLD3 ba\u011f\u0131ml\u0131 DNA sentezi CFS'lerde te\u015fvik eder, bu da kromozom yanl\u0131\u015f ay\u0131rma ve non-disjunksiyonu en aza indirir. \u00d6neriyoruz ki, erken mitozda k\u0131smen kopyalanmam\u0131\u015f lokallerin kondansasyonu, insan h\u00fccrelerinde CFS loklar\u0131nda DNA replikasyonunun tamamlanmas\u0131n\u0131n tetikleyicisi olarak hizmet eder. Bu POLD3 ba\u011f\u0131ml\u0131 mitotik DNA sentezi, kromozomal istikrars\u0131zl\u0131k (CIN+) ve replikatif stresin i\u00e7sel olarak y\u00fcksek seviyelerde oldu\u011fu aneuploid kanser h\u00fccrelerinde g\u00fc\u00e7lendirildi\u011fi i\u00e7in, bu yolun hedeflenmesinin yeni bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"4407385","title":"A specific amyloid-\u03b2 protein assembly in the brain impairs memory","text":"Bellek fonksiyonu genellikle ya\u015fla birlikte azal\u0131r ve bu, sinaptik fonksiyon de\u011fi\u015fiklikleri nedeniyle ba\u015flang\u0131\u00e7ta bozuldu\u011funa inan\u0131l\u0131r, n\u00f6ron kayb\u0131 de\u011fil. Baz\u0131 bireyler daha sonra n\u00f6rodejenerasyonla birlikte Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 geli\u015ftirir. Burada, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkili insan amyloid-\u03b2 \u00f6nc\u00fcl proteini (APP) bir varyant\u0131 ifade eden Tg2576 fareleri kullanarak, n\u00f6rodejenerasyon veya amyloid-\u03b2 proteini amilozis olmaks\u0131z\u0131n bellek azalmas\u0131n\u0131n nedenini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Gen\u00e7 Tg2576 fareleri (6 ay\u0131n alt\u0131nda) normal bellek ve n\u00f6ropatoloji eksikli\u011fi vard\u0131r, orta ya\u015fl\u0131 fareler (6-14 ay) n\u00f6ron kayb\u0131 olmadan bellek bozukluklar\u0131 geli\u015ftirir ve ya\u015fl\u0131 fareler (> 14 ay) amilozis i\u00e7eren n\u00f6ritik plaklar olu\u015fturur (referanslar 3-6). Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, orta ya\u015fl\u0131 Tg2576 farelerindeki bellek bozukluklar\u0131, 56 kDa'l\u0131k bir \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr amyloid-\u03b2 birikimi olan A\u03b2*56 (A\u03b2 y\u0131ld\u0131z 56) olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u015feyden kaynaklanmaktad\u0131r. A\u03b2*56, bozuk Tg2576 farelerinin beyinlerinden safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ve gen\u00e7 farelere uyguland\u0131\u011f\u0131nda haf\u0131zay\u0131 bozan bir maddedir. \u00d6neriyoruz ki A\u03b2*56, plaklar veya n\u00f6ron kayb\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak haf\u0131zay\u0131 bozar ve Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ili\u015fkili bili\u015fsel bozukluklara katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"4407455","title":"Cleavage of GSDMD by inflammatory caspases determines pyroptotic cell death","text":"Enflamatuar kaspazlar (kaspaz-1, -4, -5 ve -11), do\u011fal savunmalar i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Kaspaz-1, \u00e7e\u015fitli kanonik inflamasomlar\u0131n ligandlar\u0131 taraf\u0131ndan aktive edilir ve kaspaz-4, -5 ve -11 do\u011frudan bakteriyel lipopolisakkarit (LPS) tan\u0131r, her ikisi de piroptozu tetikler. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ve endotoksik \u015fokta kritik bir rol oynamalar\u0131na ra\u011fmen, enflamatuar kaspazlar\u0131n piroptozu tetiklemesi i\u00e7in mekanizma bilinmemektedir. Burada, kaspaz-11 ve kaspaz-1 taraf\u0131ndan medyasyonda piroptozda genom geni\u015f CRISPR-Cas9 nuclease ekranlar\u0131 kullanarak kemik ili\u011fi makrofajlar\u0131nda piroptozu tan\u0131mlad\u0131k. GSDMD (gasdermin D) eksikli\u011fi olan h\u00fccreler, sitoplazmik LPS ve bilinen kanonik inflamasom ligandlar\u0131 taraf\u0131ndan piroptozun ind\u00fcklenmesine diren\u00e7 g\u00f6sterdi. \u0130ltihapl\u0131 beta (IL-1\u03b2) sal\u0131n\u0131m\u0131 da Gsdmd-\/- h\u00fccrelerinde azald\u0131, ancak kaspaz-1 taraf\u0131ndan i\u015flendi. Kaspaz-1 ve kaspaz-4\/5\/11, GSDMD'nin amino-terminal gasdermin-N ve karboksi-terminal gasdermin-C alanlar\u0131n\u0131n aras\u0131nda ba\u011flay\u0131c\u0131 b\u00f6lgeyi spesifik olarak kestiler, bu da piroptoz i\u00e7in gereklidir ve yeterlidir. Kesim, gasdermin-N alan\u0131n\u0131n i\u00e7sel piroptoz tetikleyici aktivitesini g\u00f6steren intramolek\u00fcler inhibisyonu serbest b\u0131rakt\u0131. Di\u011fer gasdermin ailesi \u00fcyeleri enflamatuar kaspazlar taraf\u0131ndan kesilmedi ancak payla\u015f\u0131lan inhibisyonu vard\u0131; Gsdma3'de (alopeksi ve cilt kusurlar\u0131na neden olan) kazan\u00e7l\u0131 i\u015flev mutasyonlar\u0131, autoinhibisyonu bozdu, bu da gasdermin-N alan\u0131n\u0131n piroptozu tetlemesine izin verdi. Bu bulgular, inflamasomlar taraf\u0131ndan medyasyonda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k\/hastal\u0131klar hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunar ve ayn\u0131 zamanda piroptoz ve programl\u0131 nekroz hakk\u0131ndaki anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 de\u011fi\u015ftirir."}
{"_id":"4409524","title":"Role of corin in trophoblast invasion and uterine spiral artery remodelling in pregnancy","text":"Gebelik s\u0131ras\u0131nda, trofoblast istilas\u0131 ve rahim spiral damar yeniden \u015fekillendirilmesi, annenin vask\u00fcler direncini d\u00fc\u015f\u00fcrmek ve uteroplazenter kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in \u00f6nemlidir. Spiral damar yeniden \u015fekillendirilmesinin bozulmas\u0131 uzun zamand\u0131r preeklampsi, gebeli\u011fin \u00f6nemli bir komplikasyonu, ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir ancak alttaki mekanizmalar hala belirsizdir. Corin (ayn\u0131 zamanda atriyal natri\u00fcretik peptid-konvertan enzim olarak da bilinir) kalp proteaz\u0131d\u0131r ve atriyal natri\u00fcretik peptid (ANP) adl\u0131 kalp hormonunu aktive eder, bu da kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede \u00f6nemlidir. Beklenmedik bir \u015fekilde, hamilelik s\u0131ras\u0131nda rahimde corin ifadesi tespit edildi. Burada, corin ve ANP'nin trofoblast istilas\u0131 ve spiral damar yeniden \u015fekillendirilmesini te\u015fvik etmedeki yeni i\u015flevlerini tan\u0131ml\u0131yoruz. G\u00f6steriyoruz ki, hamile corin veya ANP eksikli\u011fi olan fareler y\u00fcksek kan bas\u0131nc\u0131 ve protein\u00fcri geli\u015ftirdi, bu da preeklampsin karakteristikleridir. Bu farelerde, trofoblast istilas\u0131 ve rahim spiral damar yeniden \u015fekillendirilmesi belirgin \u015fekilde bozuldu. Buna uygun olarak, ANP insan trofoblastlar\u0131n\u0131 Matrigel'e istila etmeye g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde uyard\u0131. Preeklampsi olan hastalarda, rahim corin mRNA ve protein seviyeleri normal gebeliklere g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Ayr\u0131ca, preeklampsi hastalar\u0131nda corin geninde mutasyonlar tan\u0131mlad\u0131k, bu da pro-ANP'nin i\u015flenmesinde corin aktivitesini azaltt\u0131. Bu sonu\u00e7lar, corin ve ANP'nin anne-yavru aray\u00fcz\u00fcndeki fizyolojik de\u011fi\u015fiklikler i\u00e7in esast\u0131r, bu da corin ve ANP i\u015flevindeki kusurlar\u0131n preeklampsi'ye katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"4410181","title":"Metabolic rescue in pluripotent cells from patients with mtDNA disease","text":"Mitokondriler, oksidatif fosforlasyon yoluyla enerji \u00fcretiminin \u00f6nemli bir rol\u00fcne sahiptir, bu da mitokondriyal (mt)DNA taraf\u0131ndan kodlanan kritik genlerin ifadesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Mitokondriyal DNA'daki mutasyonlar, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl veya ciddi \u015fekilde sakatlay\u0131c\u0131 bozukluklara neden olabilir ve bu bozukluklar i\u00e7in s\u0131n\u0131rl\u0131 tedavi se\u00e7enekleri vard\u0131r. Klinik belirtiler, mutasyon t\u00fcr\u00fc ve heteroplasmi (yani her h\u00fccre i\u00e7inde mutant ve vahsi tip mtDNA'n\u0131n g\u00f6receli seviyeleri) \u00fczerine dayan\u0131r. Burada, mtDNA hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalardan genetik olarak d\u00fczeltilmi\u015f \u00e7oklu pluripotent k\u00f6k h\u00fccreler (PSCs) olu\u015fturduk. \u00c7e\u015fitli ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k (iPS) h\u00fccre hatlar\u0131, 3243A>G, mitokondriyal enfalopati ve fel\u00e7 benzeri n\u00f6betlere (MELAS) neden olan yayg\u0131n heteroplasmik mutasyonlar ve 8993T>G ve 13513G>A, Leigh sendromuna i\u015faret eden mutasyonlar dahil olmak \u00fczere hastalardan t\u00fcretildi. Isogenik MELAS ve Leigh sendrom iPS h\u00fccre hatlar\u0131, prolifer eden fibroblastlarda heteroplasmik mtDNA'n\u0131n kendili\u011finden ayr\u0131\u015fmas\u0131 yoluyla yaln\u0131zca vahsi tip veya mutant mtDNA i\u00e7erecek \u015fekilde olu\u015fturuldu. Ayr\u0131ca, somatik h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi nakli (SCNT), homoplasmik 8993T>G fibroblastlar\u0131ndan mutant mtDNA'n\u0131n de\u011fi\u015ftirilmesini sa\u011flad\u0131 ve bu da d\u00fczeltilmi\u015f Leigh-NT1 PSC'lerini \u00fcretti. Leigh-NT1 PSC'leri, Leigh sendromlu hasta haplotipinden (F1a) farkl\u0131, ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 yumurta h\u00fccresi vahsi tip mtDNA (insan haplotipi D4a) i\u00e7eriyordu, ancak toplam 47 n\u00fckleotit konumlar\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6steriyordu. Bununla birlikte, Leigh-NT1 h\u00fccreleri, normal \u00e7ekirdek-mitokondri etkile\u015fimlerine i\u015faret eden, embriyo kaynakl\u0131 PSC'lerin vahsi tip mtDNA i\u00e7eren transkriptomik profillere sahipti. Dahas\u0131, genetik olarak kurtar\u0131lm\u0131\u015f hasta PSC'leri, mutant h\u00fccrelerde g\u00f6zlemlenen bozulmu\u015f oksijen t\u00fcketimi ve ATP \u00fcretimi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda normal metabolik i\u015flev sergiledi. Sonu\u00e7 olarak, hem yeniden programlama yakla\u015f\u0131mlar\u0131 hem de mtDNA bazl\u0131 hastal\u0131klarda mitokondriyal yerine koyma yoluyla mtDNA'n\u0131n tamamen vahsi tip h\u00fccrelerin t\u00fcretilmesi"}
{"_id":"4411655","title":"The yeast Pif1p helicase removes telomerase from telomeric DNA","text":"Telomerler, \u00f6karyotik kromozomlar\u0131n fiziksel sonlar\u0131d\u0131r. Genetik \u00e7al\u0131\u015fmalar, bak\u0131r\u0131n mayas\u0131 Pif1p DNA helikaz\u0131n\u0131n telomeraz\u0131n, telomerik DNA'y\u0131 koruyan \u00f6zel ters transkriptaz\u0131n negatif d\u00fczenleyicisi oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur, ancak bu inhibisyonun biyokimyasal temeli bilinmiyordu. Burada, Pif1p'nin in vitro'da telomeraz\u0131n s\u00fcre\u00e7lili\u011fini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve telomerik oligon\u00fckleotitlerden telomeraz\u0131n sal\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Sal\u0131nan telomeraz, enzimatik olarak aktif \u00e7\u00fcnk\u00fc bir meydan okuyan oligon\u00fckleotidi uzatabilme yetene\u011fine sahiptir. In vivo'da, Pif1p'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, telomeraz\u0131n telomerlerle ili\u015fkili seviyelerini azalt\u0131rken, Pif1p'nin h\u00fccrelerinden yoksun b\u0131rak\u0131lmas\u0131, aktif oldu\u011funda telomeraz alt birimi olan Est1p'nin telomerlerle ili\u015fkili seviyelerini art\u0131r\u0131r. \u00d6neriyoruz ki, Pif1p helikaz aktivitesi, hem in vivo hem de in vitro'da telomeraz\u0131n eylemini s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in, aktif telomeraz\u0131n DNA u\u00e7lar\u0131ndan uzakla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"4411760","title":"Small regulatory RNAs inhibit RNA Polymerase II during the elongation phase of transcription","text":"Eukaryotik h\u00fccreler, heterokromatin olu\u015fumu, geli\u015fim zamanlamas\u0131, parazitik n\u00fckleik asitlere kar\u015f\u0131 savunma ve genom yeniden d\u00fczenlemesi gibi \u00e7e\u015fitli endojen k\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fczenleyici RNA'lar ifade eder. Bir\u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fczenleyici RNA'n\u0131n \u00e7ekirdekte i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. \u00d6rne\u011fin, bitkiler ve mantarlarda, k\u0131sa m\u00fcdahale RNA'lar\u0131 (siRNA'lar) yeni olu\u015fan transkriptlerle ili\u015fkilendirilir ve kromatin ve\/veya DNA modifikasyonlar\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirir. K\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fczenleyici RNA'lar\u0131n biyolojik rollerini daha da anlamak i\u00e7in, Caenorhabditis elegans \u00e7ekirdeklerinde RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) i\u00e7in gerekli fakt\u00f6rleri belirlemek amac\u0131yla bir genetik ekran ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Burada, siRNA'l\u0131 medyada sessizli\u011fe neden olan n\u00fckleer RNAi eksik 2 (nrde-2) geninin evrimsel olarak korunan bir protein kodlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. NRDE-2, Argonaute proteini NRDE-3 ile \u00e7ekirdekte ili\u015fkilidir ve NRDE-3\/siRNA kompleksleri taraf\u0131ndan hedeflenen yeni olu\u015fan transkriptlere NRDE-2'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak rekrut edilir. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, \u00e7ekirdekte bulunan siRNA'lar, RNAi taraf\u0131ndan hedeflenen pre-mesajc\u0131 RNA'lar\u0131n (pre-mRNA'lar) 3' ucunda NRDE-2'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde sessizli\u011fe neden olur, RNA polimeraz II (RNAP II) hedeflenen RNAi sitelerinde NRDE-2'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde birikir ve RNAi sitelerinin 3' ucunda RNAP II i\u015fgalini ve transkripsiyonel aktivitesini NRDE-2'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak azalt\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, NRDE-2'yi n\u00fckleer RNAi makinesinin bir bile\u015feni olarak tan\u0131mlar ve metazoan siRNA'lar\u0131n transkripsiyonel olarak \u00e7ekirdekte bulunan RNA'lar\u0131 sessizle\u015ftirebilece\u011fini g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, bu sonu\u00e7lar RNA polimeraz II'nin yeni bir d\u00fczenlenme modunu da ortaya koyar: siRNA taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen NRDE fakt\u00f6rlerinin rekrut edilmesi, transkripsiyonun uzatma a\u015famas\u0131nda RNA polimeraz II'yi inhibe eder."}
{"_id":"4412772","title":"Cdk1 is sufficient to drive the mammalian cell cycle","text":"Tek h\u00fccreli organizmalar, \u00f6rne\u011fin maya, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesini ba\u015flatmak i\u00e7in tek bir siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz, Cdk1'a ihtiya\u00e7 duyar. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, memelilerin h\u00fccreleri, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc tamamlamak i\u00e7in en az d\u00f6rt farkl\u0131 siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz\u0131n, Cdk2, Cdk3, Cdk4 ve Cdk6'n\u0131n ard\u0131\u015f\u0131k etkinle\u015fmesine ihtiya\u00e7 duydu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Ayr\u0131ca, Cdk1'\u0131n mitozis a\u015famas\u0131nda h\u00fccreleri ilerletmek i\u00e7in de gereklidir. Bu model, son genetik kan\u0131tlar taraf\u0131ndan sorguland\u0131; bu kan\u0131tlar, farelerin bireysel interfase Cdks'inin eksikli\u011fine ra\u011fmen hayatta kalabildi\u011fini g\u00f6sterdi. Dahas\u0131, farelerin \u00e7o\u011fu h\u00fccre tipi, iki veya hatta \u00fc\u00e7 interfase Cdks'inin yoklu\u011funda bile proliferasyon g\u00f6sterir. Benzer sonu\u00e7lar, baz\u0131 aktivat\u00f6r birimlerinin, \u00f6rne\u011fin D-tipi ve E-tipi siklinlerin ablasyonu ile de elde edilmi\u015ftir. Burada, t\u00fcm interfase Cdks'inin (Cdk2, Cdk3, Cdk4 ve Cdk6) eksikli\u011fi olan far\u0131 embriyolar\u0131n\u0131n organojenezi ve orta hamileli\u011fe kadar geli\u015fti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu embriyolarda, Cdk1 t\u00fcm siklinlere ba\u011flan\u0131r, retinoblastoma proteini pRb'nin fosforile edilmesine ve E2F transkripsiyon fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen genlerin ifadesine neden olur. Bu embriyolardan elde edilen far\u0131 embriyofibroblastlar\u0131, in vitro \u00e7o\u011fal\u0131r, ancak Rb proteinlerinin yetersiz inaktifle\u015fmesi nedeniyle h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc uzar. Ancak, s\u00fcrekli ge\u00e7i\u015fte \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015firler. Ayr\u0131ca, Cdk1'\u0131n yoklu\u011funda embriyolar\u0131n morula ve blastosit a\u015famalar\u0131na geli\u015femeyece\u011fini de bildiriyoruz. Bu sonu\u00e7lar, Cdk1'\u0131n tek gerekli h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc Cdki oldu\u011funu ve interfase Cdks'inin yoklu\u011funda, Cdk1'\u0131n h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesini ba\u015flatmak i\u00e7in t\u00fcm gerekli olaylar\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4414481","title":"Calorie restriction extends Saccharomyces cerevisiae lifespan by increasing respiration","text":"Kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131 (KR), \u00e7e\u015fitli organizmalarda ya\u015fam s\u00fcresini uzat\u0131r ve memelilerin ya\u015fam s\u00fcresini uzatmak i\u00e7in bilinen tek rejimdir. Budam mayas\u0131 Saccharomyces cerevisiae'de bir KR modeli olu\u015fturduk. Bu sistemde, ya\u015fam s\u00fcresi, glikoz s\u0131n\u0131rlamas\u0131 veya glikoz alg\u0131lama d\u00f6ng\u00fcsel AMP-ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz (PKA) aktivitesinin azalt\u0131lmas\u0131 ile uzat\u0131labilir. Bir PKA aktivitesinin azalt\u0131ld\u0131\u011f\u0131 mutasyonda ya\u015fam s\u00fcresinin uzamas\u0131 Sir2 ve NAD (nikotinamid adenin din\u00fckleotit) gerektirir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, KR'nin ya\u015fam s\u00fcresini uzatmak i\u00e7in Sir2'yi nas\u0131l etkinle\u015ftirdi\u011fini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Burada, karbon metabolizmas\u0131n\u0131n mitokondriyel tricarboxilik asit d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne y\u00f6nlendirilmesinin ve buna paralel olarak solunumun artmas\u0131n\u0131n bu s\u00fcre\u00e7te merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu metabolik stratejinin hayvanlardaki KR'ye nas\u0131l uygulanabilece\u011fini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"4414547","title":"Mosaic PPM1D mutations are associated with predisposition to breast and ovarian cancer","text":"Geli\u015fmi\u015f dizileme teknolojileri, yayg\u0131n hastal\u0131klarda nadir genetik varyasyonun rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in \u00f6nceden g\u00f6r\u00fclmemi\u015f f\u0131rsatlar sunar. Bununla birlikte, \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131m\u0131, veri analizi ve tekrarlama ile ilgili \u00f6nemli zorluklar vard\u0131r. 507 genin, DNA onar\u0131m\u0131 ile ili\u015fkili oldu\u011fu bilinen 1.150 \u00f6rnekte havuzlu sonraki nesil dizileme, protein kesintili varyantlara (PTVs) odaklanan analitik strateji ve 13.642 bireyin kat\u0131l\u0131m\u0131yla b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli bir sekanslama vaka-kontrol tekrarlama deneyi kullanarak, burada p53 ind\u00fcklenebilir protein fosfataz PPM1D'de nadir PTV'lerin meme kanseri ve yumurtal\u0131k kanseri yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. PPM1D PTV mutasyonlar\u0131, 7.781 vaka aras\u0131nda 25'te bir (P = 1,12 \u00d7 10^-5) ve 5.861 kontrol aras\u0131nda 1'de bir (P = 2,42 \u00d7 10^-4) g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor, bunlardan 18 mutasyon 6.912 meme kanseri bireyininde (P = 2,42 \u00d7 10^-4) ve 12 mutasyon 1.121 yumurtal\u0131k kanseri bireyininde (P = 3,10 \u00d7 10^-9) tespit edildi. \u00d6nemli olan, tespit edilen t\u00fcm PPM1D PTV'lerin l\u00f6semik DNA'da mozaik oldu\u011fu ve genin son eksonunda, fosfataz katalitik alan\u0131n karboksi-terminalinde 370 baz \u00e7iftlik bir b\u00f6lgede k\u00fcmelendi\u011fi. Fonksiyonel \u00e7al\u0131\u015fmalar, mutasyonlar\u0131n iyonize radyasyona maruz kalmada p53'\u00fcn bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor, bu da mutant alellerin hiperaktif PPM1D izoformlar\u0131n\u0131 kodlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu nedenle, mutasyonlar erken protein kesintisine neden olsalar da, bu s\u0131n\u0131f\u0131n varyantlar\u0131 ile ili\u015fkili tipik basit i\u015flev kayb\u0131 etkisine neden olmazlar, bunun yerine muhtemelen bir kazan\u0131m-fonksiyon etkisine sahiptirler. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, meme ve yumurtal\u0131k kanseri riskinin tespiti ve y\u00f6netimi i\u00e7in \u00f6nemlidir. Daha genel olarak, bu veriler yayg\u0131n durum"}
{"_id":"4416964","title":"Immunogenicity of induced pluripotent stem cells","text":"\u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs), tan\u0131mlanm\u0131\u015f fakt\u00f6rlerle somatik h\u00fccrelerden yeniden programlanarak, otolog h\u00fccrelerin yenilenebilir kayna\u011f\u0131 olarak rejeneratif t\u0131pta b\u00fcy\u00fck vaat ta\u015f\u0131r. Genel olarak, bu otolog h\u00fccrelerin, iPSCs'lerin t\u00fcretildi\u011fi al\u0131c\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminden tolerans g\u00f6rmesi gerekti\u011fi varsay\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak bu h\u00fccrelerin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi hen\u00fcz yo\u011fun bir \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, inbreed C57BL\/6 (B6) farelerinden t\u00fcretilen embriyofik k\u00f6k h\u00fccrelerin (ESCs), B6 farelerinde herhangi bir belirgin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k reddi olmadan verimli bir \u015fekilde teratomlar olu\u015fturabildi\u011fini, ancak 129\/SvJ farelerinden allojenik ESC'lerin B6 farelerinde h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde reddedildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. B6 faresi embriyofik fibroblastlar\u0131 (MEFs), ya retroviral yakla\u015f\u0131m (ViPSCs) ya da yeni epizomal yakla\u015f\u0131m (EiPSCs) ile, genomik entegrasyon olmadan iPSCs'lere yeniden programland\u0131. B6 ESC'lere k\u0131yasla, B6 ViPSCs taraf\u0131ndan olu\u015fturulan teratomlar\u0131n \u00e7o\u011fu, B6 al\u0131c\u0131lar\u0131 taraf\u0131ndan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k reddedildi. Ayr\u0131ca, B6 EiPSCs taraf\u0131ndan olu\u015fturulan teratomlar\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu, B6 farelerinde T h\u00fccre istilas\u0131 ile ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131yd\u0131 ve k\u00fc\u00e7\u00fck bir teratom fraksiyonunda belirgin doku hasar\u0131 ve gerileme g\u00f6zlemlendi. Teratomlar taraf\u0131ndan olu\u015fturulan k\u00fcresel gen ifadesi analizi, B6 ESC'ler ve EiPSCs'den t\u00fcretilen teratomlarda s\u0131k s\u0131k a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen bir dizi gen ortaya \u00e7\u0131kard\u0131 ve bu gen \u00fcr\u00fcnlerinin birka\u00e7 tanesi, B6 farelerinde B6 EiPSC'lerden t\u00fcretilen h\u00fccrelerin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisine do\u011frudan katk\u0131da bulundu. Bu bulgular, ESC'lerin t\u00fcrevlerine k\u0131yasla, baz\u0131 h\u00fccrelerin iPSCs'den farkl\u0131la\u015f\u0131rken anormal gen ifadesi, otogenik al\u0131c\u0131lar\u0131n T h\u00fccre ba\u011f\u0131ml\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisine neden olabilece\u011fini g\u00f6steriyor. Bu nedenle, terap\u00f6tik a\u00e7\u0131dan de\u011ferli h\u00fccrelerin, hastaya \u00f6zg\u00fc iPSCs'den t\u00fcretilmeden \u00f6nce, bu otolog h\u00fccrelerin hastalara klinik uygulamadan \u00f6nce ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi de\u011ferlendirilmelidir."}
{"_id":"4417177","title":"Direct conversion of human fibroblasts to multilineage blood progenitors","text":"Embryo k\u00f6kenli k\u00f6k h\u00fccreler i\u00e7in ge\u00e7erli olan durumun aksine, yeniden programlanm\u0131\u015f insan ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerin (iPS h\u00fccreler) kullan\u0131m\u0131n\u0131n s\u0131n\u0131rlamas\u0131, h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n belirlenmesinde sahip oldu\u011fumuz anlay\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131d\u0131r. Burada, insan deri fibroblastlar\u0131ndan do\u011frudan hematopoetik kaderi ta\u015f\u0131yan projenat\u00f6rler ve olgun h\u00fccreler \u00fcretme yetene\u011fimizi g\u00f6steriyoruz, \u00e7oklu potansiyel durumu kurmadan. OCT4 (ayn\u0131 zamanda POU5F1 olarak da bilinir) geninin eksoik ifadesi, belirli sitokin tedavisi ile birlikte, pan-leukosit i\u015faret\u00e7isi CD45'i ifade eden h\u00fccrelerin \u00fcretilmesini sa\u011flad\u0131. Bu benzersiz fibroblast k\u00f6kenli h\u00fccreler, gran\u00fclositik, monositik, megakaryositik ve eritroid hatlar\u0131na yol a\u00e7t\u0131 ve in vivo nakil kapasitesini g\u00f6sterdi. Yeti\u015fkin hematopoetik programlar\u0131n etkinle\u015fti\u011fini not ediyoruz, bu da \u00e7oklu potansiyel durumu atlayarak kan kaderini \u00fcretmekle tutarl\u0131d\u0131r: bu, \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreleri i\u00e7eren hematopoezis ile ay\u0131rt edilir, burada embriyonel programlar etkinle\u015fir. Bu bulgular, insan fibroblastlar\u0131ndan \u00e7oklu potansiyeli geri kazanmay\u0131 ve insan \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerinin kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkili komplikasyonlardan ka\u00e7\u0131nan oto-lojik h\u00fccre de\u011fi\u015ftirme terapileri i\u00e7in alternatif bir yakla\u015f\u0131m \u00f6nermeyi g\u00f6sterir."}
{"_id":"4417558","title":"Mical links semaphorins to F-actin disassembly","text":"H\u00fccre y\u00fczeyinde bulunan y\u00f6nlendirici i\u015faretlerin (semaforinler) aktin sitoskeletini nas\u0131l kesin etkiledi\u011fi iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Semaforinler, h\u00fccre hareketi, y\u00f6nlendirme, anjiyojeniz, imm\u00fcnoloji ve kanser gibi \u00e7e\u015fitli etkiler nedeniyle en b\u00fcy\u00fck ailelerden birini olu\u015fturan bu y\u00f6nlendirici i\u015faretlerin bir par\u00e7as\u0131d\u0131r ve yayg\u0131n olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. Semaforinler\/kolapsinler, n\u00f6ronal s\u00fcre\u00e7lerde aktin sitoskelet dinamiklerini dramatik \u015fekilde de\u011fi\u015ftirebilme yetenekleri \u00fczerine k\u0131smen karakterize edilmi\u015ftir, ancak semaforin resept\u00f6rleri ve sinyalle\u015fme yollar\u0131n\u0131n belirlenmesinde \u00f6nemli ilerlemelere ra\u011fmen, bunlar\u0131 sitoskelet elemanlar\u0131n\u0131n kesin kontrol\u00fcne ba\u011flayan molek\u00fcller hala bilinmemektedir. Son zamanlarda, olduk\u00e7a s\u0131ra d\u0131\u015f\u0131 Mical ailesinden enzimler, b\u00fcy\u00fck h\u00fccre y\u00fczey semaforin resept\u00f6rleri olan plexinlerin sitoplazmik k\u0131sm\u0131na ba\u011flanm\u0131\u015f olarak bulunmu\u015f ve akson rehberli\u011fi, sinaptojeniz, dendritik otar ve di\u011fer h\u00fccre morfolojik de\u011fi\u015fiklikleri gibi s\u00fcre\u00e7lerde arac\u0131l\u0131k etmi\u015ftir. Mical enzimler, redoks enzimatik reaksiyonlar ger\u00e7ekle\u015ftirir ve ayn\u0131 zamanda h\u00fccre morfolojisini d\u00fczenleyen proteinlerde bulunan alanlara da sahiptir. Ancak, Mical'\u0131n veya redoks aktivitesinin morfolojik de\u011fi\u015fiklikleri arac\u0131l\u0131k etmek i\u00e7in oynad\u0131\u011f\u0131 rol hakk\u0131nda hi\u00e7bir \u015fey bilinmemektedir. Burada, Mical'\u0131n semaforinleri ve plexin resept\u00f6rleri ile kesin kontrol\u00fcn\u00fc sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Bulduk ki Mical, semaforin-plexin ile medyada F-aktin yeniden d\u00fczenlenmesinde hem gerekli hem de yeterli dir. Benzer \u015fekilde, Mical proteini safla\u015ft\u0131rd\u0131k ve F-aktin ile do\u011frudan ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve hem bireysel hem de ba\u011fl\u0131 aktin filamentlerini \u00e7\u00f6zd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bulduk. Ayr\u0131ca, Mical'\u0131n in vivo ve in vitro'da F-aktin dinamiklerini de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in redoks aktivitesini kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 da bulduk, bu da aktin sitoskeletinin d\u00fczenlenmesinde daha \u00f6nce bilinmeyen bir redoks sinyalle\u015fme olay\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc i\u015faret etmektedir. Bu nedenle, Mical, yeni bir F-aktin \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc fakt\u00f6rd\u00fcr ve semaforinlere yan\u0131t olarak akson rehberli\u011fi gibi h\u00fccre morfolojik de\u011fi\u015fikliklerin kesin olarak elde edilmesini sa\u011flayan molek\u00fcler bir yol sa\u011flar."}
{"_id":"4418070","title":"Novel Foxo1-dependent transcriptional programs control Treg cell function","text":"D\u00fczenleyici T h\u00fccreleri (Treg h\u00fccreleri), transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc forkhead kutu P3 (Foxp3) ifadesini karakterize ederek ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k homeostaz\u0131n\u0131 korur, kendi yok edici ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bask\u0131lar. Foxp3, Treg h\u00fccrelerinin homeostaz\u0131n\u0131 ve i\u015flevini kontrol eden bir gecikmeli farkl\u0131la\u015fma fakt\u00f6r\u00fc olarak \u00e7al\u0131\u015f\u0131r, ancak erken Treg h\u00fccre hatt\u0131 ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 Akt kinaz ve forkhead kutu O (Foxo) ailesinden transkripsiyon fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. Bununla birlikte, Foxo proteinlerinin Treg h\u00fccre ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 a\u015famas\u0131n\u0131n \u00f6tesinde Treg h\u00fccre homeostaz\u0131n\u0131 ve i\u015flevini kontrol edip etmedi\u011fi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, Foxo1'in Treg h\u00fccre i\u015flevinin kritik bir d\u00fczenleyici oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Treg h\u00fccreleri Foxo1'i y\u00fcksek miktarda ifade eder ve T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan tetiklenen Akt aktivasyonunun azalmas\u0131, Foxo1 fosforilasyonu ve Foxo1'in n\u00fckleer d\u0131\u015flanmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Foxo1'in Treg h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc silinmesi ile fareler, Foxp3 eksik farelere benzer bir \u015fiddetle \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir enflamatuar bozukluk geli\u015ftirir, ancak Treg h\u00fccrelerinin kayb\u0131 olmadan. Foxo1 ba\u011flanma siteleri i\u00e7in yap\u0131lan genom geni\u015f bir analiz, yakla\u015f\u0131k 300 Foxo1'in ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 hedef geni, do\u011frudan Foxp3 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmeyen pro-enflamatuar sitokin Ifng i\u00e7erir. Bu bulgular, evrimsel olarak eski Akt-Foxo1 sinyalleme mod\u00fcl\u00fcn\u00fcn, Treg h\u00fccre i\u015flevi i\u00e7in vazge\u00e7ilmez olan yeni bir genetik program\u0131 kontrol etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4418112","title":"Functional screening identifies miRNAs inducing cardiac regeneration","text":"Memelilerde, embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda kalbin b\u00fcy\u00fcmesi \u00f6ncelikle kardiyomiyosit say\u0131s\u0131ndaki art\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131d\u0131r. Do\u011fduktan k\u0131sa bir s\u00fcre sonra, ise kardiyomiyositler art\u0131k \u00e7o\u011falmay\u0131 durdurur ve kalp kas\u0131 dokusunun b\u00fcy\u00fcmesi mevcut kardiyomiyositlerin hipertrofik geni\u015flemesiyle ger\u00e7ekle\u015fir. Yeti\u015fkin hayatta kardiyomiyositlerin yenilenmesinin \u00e7ok s\u0131n\u0131rl\u0131 olmas\u0131 nedeniyle, kalp hasar\u0131n\u0131n onar\u0131m\u0131 kardiyomiyel rejenerasyon yoluyla \u00e7ok s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Burada, se\u00e7ilmi\u015f mikroRNA'lar\u0131n (miRNA'lar) d\u0131\u015fsal y\u00f6netiminin kardiyomiyosit \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 belirgin \u015fekilde uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kalp onar\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Neonatal kardiyomiyosit \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden insan miRNA'lar\u0131 i\u00e7in y\u00fcksek i\u00e7erikli mikroskopiye dayal\u0131, y\u00fcksek verimli i\u015flevsel bir ekrandan ge\u00e7irdik. 40 miRNA, hem DNA sentezi hem de sitokinezi a\u00e7\u0131s\u0131ndan yeni do\u011fan fare ve s\u0131\u00e7an kardiyomiyositlerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. Bu miRNA'lardan ikisi (hsa-miR-590 ve hsa-miR-199a), yeti\u015fkin kardiyomiyositlerin d\u0131\u015f ortamda h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne yeniden girmesini te\u015fvik etti\u011fi ve hem yeni do\u011fan hem de yeti\u015fkin hayvanlarda kardiyomiyosit \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fi i\u00e7in daha fazla test i\u00e7in se\u00e7ildi. Farelerde miokard enfarkt\u00fcs\u00fc sonras\u0131nda, bu miRNA'lar \u00f6nemli bir kardiyel rejenerasyon ve neredeyse tam kardiyel i\u015flev parametrelerinin iyile\u015fmesini uyard\u0131. Tan\u0131mlanan miRNA'lar, kardiyomiyosit kayb\u0131na ba\u011fl\u0131 kardiyel patolojilerin tedavisinde b\u00fcy\u00fck vaat ta\u015f\u0131yor."}
{"_id":"4418269","title":"Specificity of sensory\u2013motor connections encoded by Sema3e\u2013Plxnd1 recognition","text":"Omurilik refleksleri, duyusal aferentler ve motor n\u00f6ronlar aras\u0131ndaki sinaptik ba\u011flant\u0131lar taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir. Bu devrelerin organizasyonu birka\u00e7 \u00f6zelle\u015ftirme seviyesi g\u00f6sterir. Sadece belirli duyusal proprioseptif n\u00f6ron s\u0131n\u0131flar\u0131, motor n\u00f6ronlarla do\u011frudan, monosinaptik ba\u011flant\u0131lar olu\u015fturur. Bu ba\u011flant\u0131lar\u0131 yapanlar, motor havuz \u00f6zelle\u015ftirme kurallar\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131rlar: ayn\u0131 kas\u0131n motor n\u00f6ronlar\u0131na g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011flant\u0131lar olu\u015ftururlar, ancak kar\u015f\u0131t kaslar\u0131 sa\u011flayan motor havuzlar\u0131ndan ka\u00e7\u0131n\u0131rlar. Bu ba\u011flant\u0131 deseni ba\u015flang\u0131\u00e7ta do\u011frudur ve aktivite yokken korunur, bu da sinir sistemi kablo \u00f6zelle\u015ftirmesinin duyusal ve motor n\u00f6ronlar\u0131n y\u00fczeyindeki tan\u0131ma molek\u00fcllerinin e\u015fle\u015fmesine dayand\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Ancak, bu refleks devrelerinde sinaptik \u00f6zelle\u015ftirmenin belirleyicileri, merkezi sinir sisteminin \u00e7o\u011fu b\u00f6lgesinde oldu\u011fu gibi, hen\u00fcz tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu refleks devrelerinde sinaptik \u00f6zelle\u015ftirmenin k\u00f6kenlerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in molek\u00fcler genetik y\u00f6ntemleri kulland\u0131k. Burada, se\u00e7ilmi\u015f motor n\u00f6ron havuzlar\u0131 taraf\u0131ndan ifade edilen s\u0131n\u0131f 3 semafor Sema3e ve duyusal proprioseptif n\u00f6ronlar taraf\u0131ndan ifade edilen y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kl\u0131 resept\u00f6r plexin D1 (Plxnd1) i\u00e7eren bir tan\u0131ma sisteminin, farelerde duyusal-motor devrelerdeki sinaptik \u00f6zelle\u015ftirmenin kritik belirleyicisi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Duyusal veya motor n\u00f6ronlarda Sema3e-Plxnd1 sinyalizasyon profilini de\u011fi\u015ftirmek, monosinaptik ba\u011flant\u0131lar\u0131n i\u015flevsel ve anatomik yeniden kablolamas\u0131n\u0131, ancak motor havuz \u00f6zelle\u015ftirmesini de\u011fi\u015ftirmez. Bulgular\u0131m\u0131z, bu prototipik merkezi sinir sistemi devresindeki monosinaptik ba\u011flant\u0131 desenlerinin, itici sinyalleme temelli bir tan\u0131ma program\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla in\u015fa edildi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4418582","title":"A chromatin remodelling complex involved in transcription and DNA processing.","text":"Eukaryotik genomun kromatin i\u00e7inde paketlenmesi, DNA'y\u0131 i\u015fleyen enzimlerin eri\u015fimini k\u0131s\u0131tlayan engeller olu\u015fturur. Bu engelleri a\u015fmak i\u00e7in h\u00fccreler, her biri SNF2\/SWI2 s\u00fcper ailesinden bir ATPaz alt birim i\u00e7eren \u00e7ok proteinli, ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rma komplekslerinin bir dizi \u00f6rne\u011fine sahiptir. Kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rma kompleksleri, n\u00fckleozom hareketlili\u011fini art\u0131rarak \u00e7al\u0131\u015f\u0131r ve transkripsiyonda a\u00e7\u0131k\u00e7a rol oynar. Burada, SNF2\/SWI2 ve ISWI ile ili\u015fkili proteinleri analiz ederek, di\u011fer DNA i\u015flemlerine yard\u0131mc\u0131 olabilecek potansiyel yeniden yap\u0131land\u0131rma komplekslerini belirledik. Saccharomyces cerevisiae'den bir kompleks safla\u015ft\u0131rd\u0131k ve bu kompleksin Ino80 ATPaz\u0131n\u0131 i\u00e7erdi\u011fini bulduk. INO80 kompleksi yakla\u015f\u0131k 12 polipeptit i\u00e7erir, bunlardan ikisi bakteriyel RuvB DNA helikaz\u0131na ili\u015fkili iki proteinden olu\u015fur, bu da Holliday kav\u015faklar\u0131n\u0131n dallanma ge\u00e7i\u015fini katalize eder. Safla\u015ft\u0131r\u0131lan kompleks, kromatin yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131r, in vitro transkripsiyonu kolayla\u015ft\u0131r\u0131r ve 3' -> 5' DNA helikaz aktivitesi g\u00f6sterir. ino80 mutasyonlar\u0131, DNA hasar\u0131na neden olan ajanlara kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir ve ayr\u0131ca transkripsiyonda kusurlar vard\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, Ino80 ATPaz\u0131yla s\u00fcr\u00fclen kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131n\u0131n transkripsiyonun yan\u0131 s\u0131ra DNA hasar\u0131 onar\u0131m\u0131 ile de ili\u015fkili olabilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"4418878","title":"Oncogenic pathway signatures in human cancers as a guide to targeted therapies","text":"Onkogenik bir durumun geli\u015fimi, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve h\u00fccre kaderinin d\u00fczenlenmesinde merkezi rol oynayan h\u00fccre sinyalleme yollar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde birden fazla ba\u011f\u0131ms\u0131z mutasyonun birikimiyle ili\u015fkili karma\u015f\u0131k bir s\u00fcre\u00e7tir. DNA mikroarray tabanl\u0131 gen ifadesi imzalar\u0131 kullanarak kanser alt tiplerini tan\u0131mlama, hastal\u0131\u011f\u0131n tekrar\u0131 ve belirli terapi yan\u0131tlar\u0131 yetene\u011fi, \u00e7ok say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fmada g\u00f6sterilmi\u015ftir. \u00c7e\u015fitli \u00e7al\u0131\u015fmalar ayr\u0131ca onkogenik yollar\u0131 analiz etmek i\u00e7in gen ifadesi profillerinin potansiyelini de g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, birka\u00e7 onkogenik yolun etkinle\u015ftirme durumunu yans\u0131tan gen ifadesi imzalar\u0131n\u0131n belirlenebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu gen ifadesi imzalar\u0131, insan kanserlerinde birka\u00e7 b\u00fcy\u00fck koleksiyonda de\u011ferlendirildi\u011finde, t\u00fcm\u00f6rlerde yol d\u00fczenlemenin desenlerini ve hastal\u0131\u011f\u0131n klinik olarak ilgili sonu\u00e7lar\u0131yla ili\u015fkilendirmeyi ba\u015far\u0131yor. Birka\u00e7 yol i\u00e7in imza tabanl\u0131 tahminleri birle\u015ftirerek, belirli kanserler ve t\u00fcm\u00f6r alt tiplerini ay\u0131rt eden koordine edilmi\u015f yol d\u00fczenlemenin desenlerini tan\u0131ml\u0131yoruz. T\u00fcm\u00f6rleri yol imzalar\u0131na g\u00f6re k\u00fcmelemek, ilgili hasta alt k\u00fcmelerinde tahmini sonu\u00e7lar\u0131 daha da tan\u0131mlar, bu da onkogenik yol d\u00fczenlemenin geli\u015fimin arkas\u0131nda yatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve belirli kanserlerin biyolojisi ve sonucunu yans\u0131tt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Kanser h\u00fccre hatlar\u0131nda yol d\u00fczenlemenin tahminleri, yolun bile\u015fenlerini hedefleyen terap\u00f6tik ajanlara duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 da tahmin eder. Yol d\u00fczenlemesi ile terap\u00f6tik ajanlar\u0131n yolun bile\u015fenlerini hedeflemesi aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131, bu onkogenik yol imzalar\u0131n\u0131 kullanarak hedefli terapilerin kullan\u0131m\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirmek i\u00e7in bir f\u0131rsat sunar."}
{"_id":"4421547","title":"CTCF mediates methylation-sensitive enhancer-blocking activity at the H19\/Igf2 locus.","text":"\u0130ns\u00fclin Benzeri B\u00fcy\u00fcme Fakt\u00f6r\u00fc 2 (Igf2) ve H19 genleri imprinteddir, bu da anneden ve babadan gelen alellerin susturulmas\u0131na neden olur. Bu olay, H19'un iki kilobaz yukar\u0131s\u0131ndaki imprinted kontrol b\u00f6lgesine ba\u011fl\u0131d\u0131r (referanslar 1, 2). Babal\u0131k kromozomda bu \u00f6\u011fe metilasyona u\u011fram\u0131\u015f ve H19'un susturulmas\u0131 i\u00e7in gereklidir (referanslar 2-4). Anne kromozomda b\u00f6lge metilasyona u\u011framam\u0131\u015f ve Igf2 geninin 90 kilobaz yukar\u0131s\u0131ndaki susturma i\u00e7in gereklidir. \u00d6nerimiz, metilasyona u\u011framam\u0131\u015f imprinted kontrol b\u00f6lgesinin kromatin s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131 olu\u015fturdu\u011fudur ve bu da Igf2'nin H19'un 3'\u00fcndeki g\u00fc\u00e7lendiricilerle etkile\u015fimini engeller (referanslar 5, 6). Bu g\u00fc\u00e7lendirici engelleme aktivitesi, b\u00f6lge metilasyona u\u011frad\u0131\u011f\u0131nda kaybolur ve bu da Igf2'nin babal\u0131kta ifade edilmesine izin verir. Burada, transgenik fareler ve doku k\u00fclt\u00fcr\u00fc kullanarak, fare ve insan H19'dan metilasyona u\u011framam\u0131\u015f imprinted kontrol b\u00f6lgelerinin g\u00fc\u00e7lendirici engelleme aktivitesini g\u00f6sterdi\u011fimiz gibi, CTCF adl\u0131 bir zink parmakl\u0131 proteinin, g\u00fc\u00e7lendirici engellemeye esast\u0131r. Modelimize uygun olarak, CTCF ba\u011flanmas\u0131 DNA metilasyonu ile ortadan kalkar. Bu, bilindi\u011fi kadar\u0131yla, omurgal\u0131 hayvanlarda d\u00fczenlenmi\u015f bir kromatin s\u0131n\u0131r\u0131 \u00f6rne\u011fidir."}
{"_id":"4421578","title":"Broad and potent neutralization of HIV-1 by a gp41-specific human antibody","text":"\u0130nsan monoklonal antikorlar\u0131n karakterizasyonu, HIV-1'in geni\u015f \u00e7apta n\u00f6tralizasyon mekanizmalar\u0131yla ilgili \u00f6nemli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flamaktad\u0131r. Burada, HIV-1 gp41 membran yak\u0131n d\u0131\u015f b\u00f6lge (MPER) spesifik bir antikor olan 10E8'i rapor ediyoruz, bu antikor test edilen vir\u00fcslerin yakla\u015f\u0131k %98'ini n\u00f6tralize eder. 78 sa\u011fl\u0131kl\u0131 HIV-1 enfekte ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lardan al\u0131nan serumlar\u0131n analizine g\u00f6re, 27% MPER spesifik antikorlar i\u00e7eriyor ve 8% 10E8'e benzer spesifikliklere sahip. Di\u011fer n\u00f6tralize eden MPER antikorlar\u0131ndan farkl\u0131 olarak, 10E8 fosfolipidlere ba\u011flanmaz, oto-reaktif de\u011fildir ve h\u00fccre y\u00fczeyindeki zarla ba\u011flan\u0131r. 10E8'in tam MPER ile kompleksindeki yap\u0131, bir k\u0131r\u0131lganl\u0131k sitesi olarak bir dar, y\u00fcksek korunmu\u015f gp41 hidrofobik kal\u0131nt\u0131 dizisini ve transmembran b\u00f6lgesine yak\u0131n kritik bir arginin veya lisinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Diren\u00e7li HIV-1 varyantlar\u0131n\u0131n analizi, bu kal\u0131nt\u0131lar i\u00e7in n\u00f6tralizasyonun \u00f6nemini do\u011frulad\u0131. Y\u00fcksek korunmu\u015f MPER, g\u00fc\u00e7l\u00fc, oto-reaktif olmayan n\u00f6tralize edici antikorlar\u0131n hedefidir, bu da HIV-1 a\u015f\u0131lar\u0131n\u0131n HIV-1 zar proteininin bu b\u00f6lgesine antikorlar indirmeye odaklanmas\u0131n\u0131 \u00f6nerir."}
{"_id":"4421742","title":"Disruption of the Hepcidin\/Ferroportin Regulatory System Causes Pulmonary Iron Overload and Restrictive Lung Disease","text":"Yeni kan\u0131tlar, akci\u011fer demir birikiminin kronik akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131n\u0131n bir spektrumunda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, akci\u011fer demir depolanmas\u0131 ile ilgili mekanizma(lar) ve bu mekanizmalar\u0131n akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131n\u0131n in vivo patogenezi \u00fczerindeki rol\u00fc hala bilinmemektedir. Burada, murin ferroportin genindeki bir nokta mutasyonu (Slc40a1C326S), kal\u0131tsal hemochromatoz tip 4'e neden olur ve bu da akci\u011fer makrofajlar\u0131nda, hava yollar\u0131n\u0131 kaplayan epitel h\u00fccrelerinde ve akci\u011fer parankiminde demir seviyelerini art\u0131r\u0131r. Akci\u011fer demir y\u00fck\u00fc, homozigot Slc40a1C326S\/C326S farelerinde oksidatif stres, k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131 akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 ve toplam akci\u011fer kapasitesinin azalmas\u0131 ile kan oksijen doygunlu\u011funun d\u00fc\u015fmesiyle ili\u015fkilidir. Bu bulgular, demir akci\u011fer patolojisinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, \u015fimdiye kadar klasik demirle ili\u015fkili bir bozukluk olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmeyen bir durum oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4421746","title":"Genome-wide genetic analysis of polyploidy in yeast","text":"\u00c7oklu ploidi, kromozom setlerinin artmas\u0131, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda, h\u00fccresel stres, hastal\u0131k ve evrimde meydana gelir. Yayg\u0131n olmas\u0131na ra\u011fmen, \u00e7oklu ploidinin e\u015flik etti\u011fi fizyolojik de\u011fi\u015fiklikler hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinir. Daha \u00f6nce, 'ploidi-\u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcmc\u00fcll\u00fck' olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir durumu a\u00e7\u0131klad\u0131k; bir gen silinmesi, tek h\u00fccreli veya diploid mayada \u00f6l\u00fcmc\u00fcl de\u011filse, \u00fc\u00e7l\u00fc veya d\u00f6rtl\u00fc mayalarda \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olur. Burada, ploidi-\u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcmc\u00fcl i\u015flevleri belirlemek i\u00e7in genom geni\u015f \u00e7apl\u0131 bir tarama rapor ediyoruz. Taranan 3.740 mutasyondan sadece 39'u ploidi-\u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcmc\u00fcll\u00fck g\u00f6sterdi. Neredeyse t\u00fcm bu mutasyonlar, homolog rekombinasyonun, karde\u015f kromatid tutu\u015funun veya mitotik spindelin i\u015flevinin bozulmas\u0131 yoluyla genomik kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 etkiler. Ek olarak, tarama taraf\u0131ndan \u00f6ng\u00f6r\u00fclen, normal d\u00f6rtl\u00fc mayalarda tespit edilen kusurlar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131k ve d\u00f6rtl\u00fcle\u015ftirmenin genomik kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fi mekanizmalar\u0131 belirledik. G\u00f6steriyoruz ki d\u00f6rtl\u00fc mayalar, spindelin ucuna syntelik\/monopolar kinetokor ba\u011flanmalar\u0131 y\u00fcksek bir oranda meydana gelir. Bu kusurun, spindelin boyutu, spindel ve kinetokorlar\u0131n \u00f6l\u00e7eklendirilme yetene\u011findeki e\u015fle\u015fmelerin a\u00e7\u0131klanmas\u0131yla a\u00e7\u0131klanabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. Bu nedenle, geometrik k\u0131s\u0131tlamalar, genom kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00fczerinde derin etkilere sahip olabilir; burada a\u00e7\u0131klanan fenomen, kanser gibi hastal\u0131k durumlar\u0131 da dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli biyolojik ba\u011flamlarda alakal\u0131 olabilir."}
{"_id":"4421787","title":"Diverse and heritable lineage imprinting of early haematopoietic progenitors","text":"Kan h\u00fccreleri \u00fcreten hematopoetik k\u00f6k h\u00fccreler (HSC'ler) ve sonraki projenleri vard\u0131r, ancak bu \u00fcretimin kesin do\u011fas\u0131 ve kineti\u011fi tart\u0131\u015fmal\u0131 bir konudur. Bir modelde, lenfositik ve myeloid \u00fcretim, lenfosit \u00f6nc\u00fcl\u00fc \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc projen (LMPP) sonras\u0131 dallan\u0131r, her iki dal da daha sonra dendritik h\u00fccreler \u00fcretir. Ancak bu model, esas olarak in vitro klonal analizler ve pop\u00fclasyon tabanl\u0131 in vivo izleme \u00fczerine kuruludur, bu da in vivo tek h\u00fccre karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ka\u00e7\u0131rma riski ta\u015f\u0131r. Burada bu sorunlar\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in, y\u00fczlerce LMPP ve HSC'nin in vivo kaderini tek h\u00fccre seviyesinde izlemek i\u00e7in yeni bir nicel \"h\u00fccre etiketleme\" versiyonunu kullan\u0131yoruz. Bu veriler, LMPP'lerin \u00fcrettikleri h\u00fccre t\u00fcrlerinde y\u00fcksek derecede heterojen oldu\u011funu g\u00f6sterir, bunlar\u0131 lenfositik, myeloid ve dendritik h\u00fccre e\u011filimli \u00fcreticilerin kombinasyonlar\u0131na ay\u0131r\u0131r. \u00d6te yandan, baz\u0131 HSC'lerin bilinen lenfositik bir e\u011filim g\u00f6zlemledi\u011fimiz halde, \u00e7o\u011fu h\u00fccresel \u00e7\u0131kt\u0131, her biri t\u00fcm h\u00fccre t\u00fcrlerini \u00fcreten k\u00fc\u00e7\u00fck bir HSC say\u0131s\u0131ndan kaynaklanmaktad\u0131r. Kritik olarak, tek LMPP'lerden t\u00fcretilen karde\u015f h\u00fccrelerin in vivo \u00e7\u0131kt\u0131s\u0131n\u0131 analiz etti\u011fimizde, bu h\u00fccrelerin genellikle benzer bir kader payla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcr\u00fcz, bu da bu projenlerin kaderinin damgaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrer. Ayr\u0131ca, bu damgalama da dendritik h\u00fccre e\u011filimli LMPP'ler i\u00e7in g\u00f6zlemlendi\u011finden, dendritik h\u00fccreler ayr\u0131 bir soydan kaynaklanan ayr\u0131 bir h\u00fccre hatt\u0131 olarak kabul edilebilir. Bu veriler, hematopoezis'te \"d\u00fczeyli taahh\u00fct\" modelini \u00f6ne s\u00fcrer, bu da kal\u0131tsal ve \u00e7e\u015fitli lenfositik damgalaman\u0131n daha \u00f6nce d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnden daha erken meydana geldi\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"4422723","title":"Crowding induces live cell extrusion to maintain homeostatic cell numbers in epithelia","text":"Bir epitelin koruyucu bir bariyer sa\u011flamas\u0131 i\u00e7in, h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131 homeostatik tutmak zorundad\u0131r, yani b\u00f6l\u00fcnen h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6len h\u00fccre say\u0131s\u0131yla e\u015fle\u015ftirir. \u00d6len h\u00fccreler taraf\u0131ndan tetiklenen telafi edici h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi olsa da, h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn \u00e7o\u011falmadan kaynaklanan a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131\u011fa nas\u0131l rahatlama sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Epitellerde apoptozi tetikledi\u011fimizde, \u00f6len h\u00fccreler bariyerin i\u015flevini korumak i\u00e7in d\u0131\u015far\u0131 at\u0131l\u0131r. D\u0131\u015far\u0131 atma, \u00f6lmeye mahkum h\u00fccrelerin \u00e7evredeki epitel h\u00fccrelerine aktomyosin halkas\u0131 olu\u015fturmalar\u0131 i\u00e7in sinyal vermesiyle ger\u00e7ekle\u015fir, bu da \u00f6len h\u00fccreyi s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131r ve d\u0131\u015far\u0131 atar. Ancak normal homeostaz s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikleyen fakt\u00f6rler net de\u011fildir. Burada, insan, k\u00f6pek ve zebrafish h\u00fccrelerinde, \u00e7o\u011falma ve g\u00f6\u00e7ten kaynaklanan a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131\u011f\u0131n epitel h\u00fccre say\u0131lar\u0131n\u0131 kontrol etmek i\u00e7in canl\u0131 h\u00fccrelerin d\u0131\u015far\u0131 at\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Canl\u0131 h\u00fccrelerin d\u0131\u015far\u0131 at\u0131lmas\u0131, in vivo'da en y\u00fcksek kalabal\u0131k g\u00f6r\u00fclen noktalarda ger\u00e7ekle\u015fir ve in vitro deneysel olarak monolayer'lar\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131k hale getirerek tetiklenebilir. Apoptojik h\u00fccre d\u0131\u015far\u0131 atmas\u0131na benzer \u015fekilde, a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131ktan kaynaklanan canl\u0131 h\u00fccre d\u0131\u015far\u0131 atmas\u0131 da sfingozin 1-fosfat sinyalle\u015fmesi ve Rho-kinaz ba\u011f\u0131ml\u0131 myosin kas\u0131lmas\u0131yla gereklidir, ancak stretch-aktif kanallar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sinyalle\u015fme ile ay\u0131rt edilir. Ayr\u0131ca, zebrafish'te bir stretch-aktif kanal olan Piezo1'in bozulmas\u0131, d\u0131\u015far\u0131 atmay\u0131 engeller ve epitel h\u00fccre k\u00fctlesinin olu\u015fumuna yol a\u00e7ar. Bulgular\u0131m\u0131z, homeostatik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm s\u0131ras\u0131nda, s\u0131n\u0131rl\u0131 bir substrat \u00fczerinde b\u00fcy\u00fcyen ve b\u00f6l\u00fcnen epitel h\u00fccrelerinin a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131\u011fa neden oldu\u011funu ve bu da hayatta kalma fakt\u00f6rlerinin kayb\u0131 nedeniyle onlar\u0131n d\u0131\u015far\u0131 at\u0131lmas\u0131na ve sonu\u00e7ta \u00f6l\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, canl\u0131 h\u00fccre d\u0131\u015far\u0131 atmas\u0131n\u0131n, fazla epitel h\u00fccrelerinin birikimini \u00f6nleyen bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 mekanizma olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"4422734","title":"Direct observation of ligand recognition by T cells","text":"T h\u00fccrelerinin aktivasyonu, T h\u00fccre resept\u00f6rlerinin, antijen sunan h\u00fccrelerin y\u00fczeyinde bulunan ana uyumlu kompleks (MHC) \u00fczerine ba\u011flanm\u0131\u015f antijenik peptit ile etkile\u015fimi yoluyla ger\u00e7ekle\u015fir. Bu s\u00fcre\u00e7, adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin kritik bir ad\u0131m\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Burada, \u00fc\u00e7 boyutlu floresan mikroskopiyi kullanarak, tek h\u00fccrelerde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sinaps\u0131n\u0131n olu\u015fumunu ve T h\u00fccre duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 karakterize etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yoruz. G\u00f6steriyoruz ki, CD4 antijeni ifade eden T h\u00fccreleri, tek bir agonist peptit-MHC ligand\u0131 ile bile ge\u00e7ici kalsiyum sinyali ile yan\u0131t verir ve T h\u00fccresi ile antijen sunan h\u00fccre aras\u0131ndaki temas b\u00f6lgesinde bulunan molek\u00fcllerin d\u00fczenlenmesi, yakla\u015f\u0131k on agonist varl\u0131\u011f\u0131nda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sinaps\u0131n\u0131n \u00f6zelliklerini al\u0131r. Bu duyarl\u0131l\u0131k, CD4 molek\u00fcl\u00fcne olduk\u00e7a ba\u011fl\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu molek\u00fcl\u00fc antikorlarla bloke etmek, T h\u00fccrelerinin 30'dan az ligand\u0131 alg\u0131lamas\u0131n\u0131 engeller."}
{"_id":"4422868","title":"Crypt stem cells as the cells-of-origin of intestinal cancer","text":"\u0130ntestinal kanser, adenomatous polyposis coli (APC) gibi genlerde Wnt yolunu etkinle\u015ftiren mutasyonlar ile ba\u015flat\u0131l\u0131r. \u00c7o\u011fu kanser gibi, ba\u015flang\u0131\u00e7 h\u00fccresi hala belirsizdir. Daha \u00f6nce kurulan Lgr5 (leucine-zengin tekrarl\u0131 i\u00e7eren G-protein ba\u011fl\u0131 resept\u00f6r 5) knockin fare modeli, uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc intestinal k\u00f6k h\u00fccrelerde tamoksifen ile ind\u00fcklenebilir Cre rekombinasyonu ifade eder. Burada, bu k\u00f6k h\u00fccrelerde APC'nin silinmesinin birka\u00e7 g\u00fcn i\u00e7inde h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ge\u00e7irmi\u015f k\u00f6k h\u00fccreler, mikroadenomun b\u00fcy\u00fcmesini beslerken, kriptlerin altlar\u0131nda kal\u0131r. Bu mikroadenomlar, engellenmeden b\u00fcy\u00fcr ve 3-5 hafta i\u00e7inde makroskobik adenomlara d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr. K\u00f6k h\u00fccrelerden t\u00fcretilen adenomlarda Lgr5+ h\u00fccrelerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, erken neoplazik lezyonlarda k\u00f6k h\u00fccre\/projenik h\u00fccre hiyerar\u015fisinin korundu\u011funu g\u00f6sterir. APC'nin farkl\u0131 bir cre faresinde k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc transit-amplifiye h\u00fccrelerde silinmesi, ind\u00fcklenen mikroadenomlar\u0131n b\u00fcy\u00fcmesinin h\u0131zla durdu\u011funu g\u00f6sterir. Hatta 30 hafta sonra bile, bu farelerde b\u00fcy\u00fck adenomlar \u00e7ok nadirdir. Sonu\u00e7 olarak, k\u00f6k h\u00fccrelere \u00f6zg\u00fc APC kayb\u0131, giderek b\u00fcy\u00fcyen neoplaziye yol a\u00e7ar."}
{"_id":"4423203","title":"Microbial engineering for the production of advanced biofuels","text":"Mikroorganizmalar taraf\u0131ndan \u00fcretilen geli\u015fmi\u015f biyoyak\u0131tlar, petrol temelli yak\u0131tlara benzer \u00f6zelliklere sahiptir ve mevcut ula\u015f\u0131m altyap\u0131s\u0131na 'd\u00fc\u015febilir'. Ancak, bu biyoyak\u0131tlar\u0131, kullan\u0131\u015fl\u0131 olabilecek kadar y\u00fcksek verimlerde \u00fcretmek, mikroorganizman\u0131n metabolizmas\u0131n\u0131n m\u00fchendisli\u011fini gerektirir. Bu m\u00fchendislik, sadece belirli bir besin maddesi veya ev sahibi organizmaya dayal\u0131 de\u011fildir. Veri odakl\u0131 ve sentetik biyoloji yakla\u015f\u0131mlar\u0131, hem ev sahibini hem de yollar\u0131, yak\u0131t \u00fcretimini maksimize etmek i\u00e7in optimize etmek i\u00e7in kullan\u0131labilir. Baz\u0131 ba\u015far\u0131lara ra\u011fmen, ticari hale getirme ve daha geleneksel yak\u0131tlarla rekabet etmek i\u00e7in a\u015f\u0131lmas\u0131 gereken zorluklar hala vard\u0131r."}
{"_id":"4423220","title":"Sperm chromatin proteomics identifies evolutionarily conserved fertility factors","text":"Erkek infertilitesi, \u00f6nemli bir t\u0131bbi endi\u015fe konusu olan uzun s\u00fcredir \u00e7\u00f6z\u00fclememi\u015f bir gizemdir. Sperm kromatin b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc, erkek verimlili\u011fi ve in vitro d\u00f6llenme potansiyeli i\u00e7in klinik bir g\u00f6sterge olarak kabul edilir: kromozom aneuploidi ve DNA \u00e7\u00f6z\u00fclmesi veya hasar\u0131, \u00fcreme ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkilidir. Sperm kromatin yap\u0131s\u0131 ve paketlemesi i\u00e7in \u00f6nemli olan korunmu\u015f proteinleri tan\u0131mlamak, evrensel infertilite nedenlerini ortaya \u00e7\u0131karabilir. Burada, Caenorhabditis elegans'ta proteomik, sitoloji ve i\u015flevsel analizi birle\u015ftirerek, verimlilik i\u00e7in \u00f6nemli olan spermatik kromatin ili\u015fkili proteinleri tan\u0131ml\u0131yoruz. Stratejimiz, a\u015fa\u011f\u0131daki ad\u0131mlar\u0131 i\u00e7eriyordu: benzer meiotik h\u00fccre tiplerinden kromatin safla\u015ft\u0131rma, yani spermatojenik veya oojenik h\u00fccreler; kromatinle birlikte safla\u015ft\u0131r\u0131lan fakt\u00f6rler i\u00e7in \u00e7ok boyutlu protein tan\u0131mlama teknolojisi (MudPIT) ile proteomik analiz; sperm proteinlerinin bollu\u011funa g\u00f6re \u00f6nceliklendirme; ve genel kromatin ve meiotik fakt\u00f6rlerin \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 i\u00e7in ortak proteinlerin \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131. Yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, \u015fu anda en kapsaml\u0131 katalo\u011fa sahip olan, 1,099 kromatinle birlikte safla\u015ft\u0131r\u0131lan proteini 132'ye d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. Azalt\u0131lm\u0131\u015f gen i\u015flevi, RNA m\u00fcdahalesi ile birle\u015ftirildi ve protein yerle\u015ftirmesi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, spermatojenik kromatin i\u00e7in hayati olan korunmu\u015f spermatojenik spesifik proteinleri ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Di\u011fer s\u00fcre\u00e7lerle ili\u015fkili fakt\u00f6rlerde beklenmedik roller de tespit edildi. C. elegans'tan memelilere kadar olan verimlilik fakt\u00f6rlerini bulma stratejimiz, amac\u0131na ula\u015ft\u0131: Nematode proteinlerine kar\u015f\u0131l\u0131k gelen fare genlerinin yok edilmesi, erkek sterili\u011fe neden olanlar\u0131n %37'si (7\/19) oldu. Bu nedenle, listemiz, erkek infertilitesinin nedenlerini ve erkek kontraseptifleri i\u00e7in hedefleri belirlemede \u00f6nemli bir f\u0131rsat sunuyor."}
{"_id":"4423327","title":"Nanog safeguards pluripotency and mediates germline development","text":"Nanog, memelilerin \u00e7oklu potansiyelli h\u00fccrelerinde ve geli\u015fen germ h\u00fccrelerinde bulunan bir ayr\u0131\u015fan homeodomain proteini. Nanog'un silinmesi erken embriyonik letaliteye neden olurken, s\u00fcrekli ifade embriyojenik k\u00f6k h\u00fccrelerin \u00f6zerk kendini yenilemesini sa\u011flar. Bu nedenle Nanog, \u00e7oklu potansiyelli transkripsiyonel a\u011f\u0131n temel bir unsuru olarak kabul edilir. Ancak burada, Nanog'un fare embriyojenik k\u00f6k h\u00fccrelerinde dalgalanma oldu\u011funu bildiriyoruz. Ge\u00e7ici Nanog indirgeme, h\u00fccrelerin farkl\u0131la\u015fmaya yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131na neden olur ancak taahh\u00fct i\u015faretlemez. Genetik silme ile g\u00f6steriyoruz ki, embriyojenik k\u00f6k h\u00fccreler, Nanog'un kal\u0131c\u0131 olarak yoklu\u011funda sonsuza dek kendini yenileyebilirler, hatta embriyonik germ katmanlar\u0131n\u0131 kolonize ederler ve hem fet\u00fcs hem de yeti\u015fkin kimi hayvanlarda \u00e7oklu \u00e7izgili farkl\u0131la\u015fmay\u0131 g\u00f6sterirler. Ayr\u0131ca germ hatt\u0131na da \u00e7ekilirler, ancak Nanog eksikli\u011fi olan ilkel germ h\u00fccreleri genital tepeye ula\u015ft\u0131klar\u0131nda olgunla\u015fmaz. Bu kusur, mutasyonlu alelin onar\u0131lmas\u0131yla kurtar\u0131l\u0131r. Bu nedenle Nanog, somatik \u00e7oklu potansiyelli ifade i\u00e7in gerekli de\u011fildir ancak germ h\u00fccrelerinin olu\u015fumu i\u00e7in \u00f6zellikle gereklidir. Bu nedenle Nanog, i\u00e7 h\u00fccre k\u00fctlesi ve germ h\u00fccre durumlar\u0131n\u0131n in\u015fas\u0131nda \u00f6ncelikle rol oynar, \u00e7oklu potansiyelli ev i\u015fleme makinesinde de\u011fil. Nanog'un, k\u00fclt\u00fcrde embriyojenik k\u00f6k h\u00fccreleri istikrarl\u0131 hale getirdi\u011fi, alternatif gen ifade durumlar\u0131na direnerek veya tersine \u00e7evirerek oldu\u011funa inan\u0131yoruz."}
{"_id":"4423401","title":"Succinate is an inflammatory signal that induces IL-1\u03b2 through HIF-1\u03b1","text":"Gram negatif bakterilerin lipopolisakkarit (LPS) \u00fcr\u00fcn\u00fc taraf\u0131ndan aktive edilen makrofajlar, oksidatif fosforlasyon metabolizmas\u0131n\u0131 glikolizise \u00e7evirir. Burada, 2-deoksiglikoz ile glikolizinin inhibisyonu, LPS taraf\u0131ndan tetiklenen interleukin-1\u03b2'yi, ancak tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc-\u03b1'y\u0131 (TNF-\u03b1) fare makrofajlar\u0131nda bask\u0131lar g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tl\u0131yoruz. LPS'li makrofajlar\u0131n kapsaml\u0131 bir metabolik haritas\u0131, glikoliz genlerinin upreg\u00fclasyonunu ve mitokondriyal genlerin downreg\u00fclasyonunu g\u00f6sterir, bu da de\u011fi\u015ftirilmi\u015f metabolitlerin ifade profilleriyle do\u011frudan korelasyon g\u00f6sterir. LPS, tricarboxilik asit d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ara \u00fcr\u00fcn\u00fc olan s\u00fcksinat seviyelerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r. Glutamin ba\u011f\u0131ml\u0131 anaerobik lizis, s\u00fcksinat\u0131n ana kayna\u011f\u0131d\u0131r, ancak GABA (\u03b3-aminob\u00fctirik asit) \u015fantaj\u0131 yolu da bir rol oynar. LPS taraf\u0131ndan tetiklenen s\u00fcksinat, hipoksiye duyarl\u0131 fakt\u00f6r-1\u03b1'y\u0131 (HIF-1\u03b1) istikrara kavu\u015fturur, bu etki 2-deoksiglikoz ile inhibe edilir ve interleukin-1\u03b2 \u00f6nemli bir hedeftir. LPS ayr\u0131ca birka\u00e7 proteinin s\u00fcksinilasyonunu da art\u0131r\u0131r. Bu nedenle, s\u00fcksinat, inflamasyon s\u0131ras\u0131nda interleukin-1\u03b2 \u00fcretimini art\u0131ran, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinde bir metabolit olarak tan\u0131ml\u0131yoruz."}
{"_id":"4423559","title":"Planar cell polarity signalling couples cell division and morphogenesis during neurulation","text":"\u00c7evresel ve genetik sapmalar, her 1.000 do\u011fumda 1'inde n\u00f6ral t\u00fcp kapanma kusurlar\u0131na (NTD'ler) neden olur. Fare ve kurba\u011fa modelleri, bu do\u011fum kusurlar\u0131 i\u00e7in Van Gogh benzeri 2 (Vangl2, ayr\u0131ca Strabismus olarak da bilinir) ve d\u00fczlem h\u00fccre polaritesi (PCP) sinyalinin di\u011fer bile\u015fenleri, n\u00f6ralle\u015fme s\u00fcrecinde n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcllerin orta \u00e7izgiye do\u011fru birle\u015fmesini te\u015fvik ederek kontrol edebilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, zebrafish'te n\u00f6ralle\u015fme s\u0131ras\u0131nda PCP sinyalinin yeni bir rol\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz. Kan\u0131tlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z gibi, kanonsuz Wnt\/PCP sinyali, n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcllerin \u00f6n-arka ekseni boyunca polarize olmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu polarite, n\u00f6ral k\u00fcl h\u00fccrelerinin b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda ge\u00e7ici olarak kaybolur ancak k\u0131z karde\u015f h\u00fccrelerin n\u00f6roepitelya yeniden entegrasyonuna kadar yeniden kurulur. Zebrafish Vangl2'nin (trilobit mutantlar\u0131nda) kayb\u0131, n\u00f6ral k\u00fcl h\u00fccrelerinin polaritesini ortadan kald\u0131r\u0131r, k\u0131z karde\u015f h\u00fccrelerin n\u00f6roepitelya yeniden entegrasyonunu bozar ve ektopik n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcl birikimleri ile NTD'lere neden olur. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinin engellenmesi, trilobit n\u00f6ral t\u00fcp morfojenizmini kurtar\u0131r, ancak birle\u015fme ve uzama kusurlar\u0131 devam eder. Bu sonu\u00e7lar, PCP sinyalinin n\u00f6ralle\u015fme s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ve morfogenez aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131y\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve NTD'lerin alt\u0131nda yatan daha \u00f6nce bilinmeyen bir mekanizma olabilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"4424888","title":"The challenge of new drug discovery for tuberculosis","text":"T\u00fcberk\u00fcloz (TB), insan tarihinin herhangi bir d\u00f6neminde oldu\u011fu kadar bug\u00fcn d\u00fcnyada daha yayg\u0131n. T\u00fcberk\u00fcloz neden olan patojen Mycobacterium tuberculosis, \u00e7e\u015fitli stratejiler kullanarak farkl\u0131 evlerde hayatta kalmay\u0131 ba\u015far\u0131r ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k g\u00f6zetiminden ka\u00e7\u0131n\u0131r. Ana soru, yeni TB ila\u00e7lar\u0131n\u0131n ke\u015ffi i\u00e7in yakla\u015f\u0131mlar\u0131m\u0131z\u0131n ne kadar sa\u011flam oldu\u011fu ve yeni ila\u00e7lar\u0131n uzun ve yorucu klinik geli\u015ftirme s\u00fcrecini azaltmak i\u00e7in al\u0131nabilecek \u00f6nlemler nelerdir. M. tuberculosis'in \u00e7ok ila\u00e7 diren\u00e7li s\u00fclblerinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, yeni molek\u00fcler \u00e7er\u00e7evelerin ke\u015ffini \u00f6ncelik haline getiriyor ve mevcut durum, baz\u0131 eski ila\u00e7 ailelerinin yeniden m\u00fchendisli\u011fi ve yeniden konumland\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 bile gerektiriyor, b\u00f6ylece etkili kontrol sa\u011flanabilir. Kullan\u0131lan strateji ne olursa olsun, ba\u015far\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde patojen ve insan ev sahibi aras\u0131ndaki karma\u015f\u0131k etkile\u015fimlerin do\u011fru anla\u015f\u0131lmas\u0131na ba\u011fl\u0131 olacakt\u0131r. Bu incelemede, TB ilac\u0131 ke\u015ffi yeniliklerini ve hastalara daha h\u0131zl\u0131 yeni ajanlar\u0131 getirmek i\u00e7in geli\u015fen stratejileri tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"4425507","title":"Subunit Arrangement and Phenylethanolamine Binding in GluN1\/GluN2B NMDA Receptors","text":"\u0130fenprodil, NMDA (N-metil-D-aspartat) resept\u00f6rlerinin etkilerine ba\u011fl\u0131 olarak n\u00f6roprotektif aktivite g\u00f6sterdi\u011fi ke\u015ffedildi\u011finden beri, bu bilgiye dayanarak eylem mekanizmas\u0131n\u0131 anlamak ve geli\u015ftirilmi\u015f terap\u00f6tik bile\u015fikler olu\u015fturmak i\u00e7in kararl\u0131 bir \u00e7aba sarf edilmi\u015ftir. NMDA resept\u00f6rleri taraf\u0131ndan arac\u0131lanan n\u00f6rotransmisyon, beynin temel geli\u015fimi ve i\u015flevi i\u00e7in esast\u0131r. Bu resept\u00f6rler, glisin ve glutamat\u0131n s\u0131ras\u0131yla GluN1 ve GluN2 alt birimlerine ba\u011flanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan iyon kanallar\u0131n\u0131 olu\u015fturan heteromerik iyon kanallar\u0131 olu\u015fturur ve etkinle\u015fir. NMDA resept\u00f6rlerinin i\u015flevsel bir \u00f6zelli\u011fi, iyon kanallar\u0131n\u0131n aktivitesinin alt tiplere \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde amino terminal alan (ATA) b\u00f6lgesine k\u00fc\u00e7\u00fck bile\u015fiklerin ba\u011flanmas\u0131yla t\u00fcmosterik olarak d\u00fczenlenmesidir. \u0130fenprodil ve ilgili feniletanolamin bile\u015fikleri, \u00f6zellikle GluN1 ve GluN2B NMDA resept\u00f6rlerini inhibe ederek, depresyon, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 ve Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131 da dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli n\u00f6rolojik bozukluklar ve hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde potansiyel kullan\u0131mlar\u0131 nedeniyle yo\u011fun bir \u015fekilde \u00e7al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Olumlu tutumlara ra\u011fmen, feniletanolaminlerin tan\u0131nmas\u0131 ve ATA taraf\u0131ndan arac\u0131lanan t\u00fcmosterik inhibisyonun alt\u0131nda yatan mekanizmalar, yap\u0131sal bilgi eksikli\u011fi nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, GluN1 ve GluN2B ATA'lar\u0131n\u0131n bir heterodimer olu\u015fturdu\u011funu ve feniletanolaminlerin GluN1 ve GluN2B aras\u0131nda bir aray\u00fczde, GluN2B yar\u0131k i\u00e7inde de\u011fil, ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Xenopus laevis'ten GluN1b ATA's\u0131 ve Rattus norvegicus'tan GluN2B ATA's\u0131 aras\u0131nda olu\u015fan heterodimerin kristal yap\u0131s\u0131, homodimerik non-NMDA resept\u00f6rlerinde g\u00f6zlemlenen d\u00fczenlemeden farkl\u0131, alt birimlerin benzersiz bir d\u00fczenini ortaya koymaktad\u0131r ve feniletanolamin ba\u011flanma molek\u00fcler belirleyicilerini ortaya koymaktad\u0131r. GluN2B ATA's\u0131ndaki iki loblu yap\u0131n\u0131n alan hareketini s\u0131n\u0131rlamak, bir alt birim aras\u0131nda bir dis\u00fclfit ba\u011f\u0131 olu\u015fturarak, ifenprodil duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltmaktad\u0131r, bu da GluN2B ATA's\u0131ndaki konformasyonel \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn ifenprodil ile t\u00fcmosterik inhibisyonun arac\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu bulgular, n\u00f6rolojik bozukluklar ve hastal\u0131klar i\u00e7in"}
{"_id":"4427060","title":"Association of NOD2 leucine-rich repeat variants with susceptibility to Crohn's disease.","text":"Kronik enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 (IBD) t\u00fcrlerinin ana ikisi olan Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 ve \u00fclseratif kolit, bilinmeyen bir etyolojiye sahip \u00e7ok fakt\u00f6rl\u00fc durumlard\u0131r. Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in bir duyarl\u0131l\u0131k lokusu kromozom 16'ya haritalanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, ba\u011flant\u0131 analizi takip eden ba\u011flant\u0131 bozuklu\u011fu haritalama \u00fczerine kurulu bir pozisyon klonlama stratejisi kullanarak \u00fc\u00e7 ba\u011f\u0131ms\u0131z Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili bulgu belirledik: NOD2'nin bir \u00e7er\u00e7eve kaymas\u0131 varyant\u0131 ve iki missense varyant\u0131, Apaf-1\/Ced-4 s\u00fcper ailesinin bir \u00fcyesi olan ve monositlerde ifade edilen bir apoptoz d\u00fczenleyiciyi kodlayan. Bu NOD2 varyantlar\u0131, proteinin lezyonlu zengin tekrarl\u0131 alan\u0131n\u0131n yap\u0131s\u0131n\u0131 ya da biti\u015fik b\u00f6lgeyi de\u011fi\u015ftirir. NOD2, NF-kB adl\u0131 n\u00fckleer fakt\u00f6r\u00fc aktive eder; bu aktivasyon i\u015flevi, karboksi-terminal lezyonlu zengin tekrarl\u0131 alan taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir, bu alan bir bask\u0131lay\u0131c\u0131 rol oynar ve ayn\u0131 zamanda mikroorganizma patojenlerinin bile\u015fenleri i\u00e7in bir i\u00e7sel al\u0131c\u0131 olarak da i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Bu g\u00f6zlemler, NOD2 gen \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn bu bile\u015fenlerin tan\u0131nmas\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmesi ve\/veya monositlerde NF-kB'yi a\u015f\u0131r\u0131 aktivasyonu yoluyla Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir, b\u00f6ylece Crohn hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n patojenik mekanizmas\u0131 i\u00e7in bir molek\u00fcler model belgelenmektedir ve bu model daha ileri ara\u015ft\u0131r\u0131labilir."}
{"_id":"4427392","title":"Human cardiovascular progenitor cells develop from a KDR+ embryonic-stem-cell-derived population","text":"Fonksiyonel kalp, kardiyomiyositler, endotel h\u00fccreleri ve vask\u00fcler d\u00fcz kas h\u00fccreleri de dahil olmak \u00fczere farkl\u0131 mesoderm k\u00f6kenli hatlardan olu\u015fur. Fare embriyosu ve fare embriyonik k\u00f6k h\u00fccre farkl\u0131la\u015fma modeli \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu \u00fc\u00e7 hat\u0131n ortak bir Flk-1+ (kinaz eklem proteini resept\u00f6r\u00fc, ayr\u0131ca Kdr olarak da bilinir) kardiyovask\u00fcler \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreden geli\u015fti\u011fini g\u00f6steren kan\u0131tlar sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00f6nc\u00fcl h\u00fccre insan kardiyogenezde de mevcut olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, insan embriyonik k\u00f6k h\u00fccre farkl\u0131la\u015fma k\u00fclt\u00fcrlerinde kardiyovask\u00fcler hatlar\u0131n geli\u015fimini analiz ettik. Burada, serum i\u00e7ermeyen medyada aktivin A, kemik morfogenetik protein 4 (BMP4), temel fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (bFGF, ayr\u0131ca FGF2 olarak da bilinir), vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF, ayr\u0131ca VEGFA olarak da bilinir) ve dikkop homolog 1 (DKK1) kombinasyonlar\u0131yla ind\u00fcklenen insan embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerden t\u00fcretilen embriyoid cisimlerin, in vitro ve in vivo'da kardiyak, endotel ve vask\u00fcler d\u00fcz kas potansiyeline sahip bir KDR d\u00fc\u015f\u00fck\/C-KIT(CD117)neg pop\u00fclasyonu \u00fcretti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu KDR d\u00fc\u015f\u00fck\/C-KITneg h\u00fccreler, monolayer k\u00fclt\u00fcrlerine yerle\u015ftirildi\u011finde, %50'den fazla kas\u0131labilen kardiyomiyositlerden olu\u015fan pop\u00fclasyonlara farkl\u0131la\u015f\u0131r. KDR d\u00fc\u015f\u00fck\/C-KITneg fraksiyonundan t\u00fcretilen pop\u00fclasyonlar, metilsel\u00fcloz k\u00fclt\u00fcrlerine yerle\u015ftirildi\u011finde, t\u00fcm \u00fc\u00e7 hat i\u00e7eren koloniler olu\u015fturur. S\u0131n\u0131rl\u0131 dizilim \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve h\u00fccre kar\u0131\u015ft\u0131rma deneyleri, bu kolonilerin klonlar oldu\u011funu ve kardiyovask\u00fcler koloniler olu\u015fturma h\u00fccrelerinden geli\u015fti\u011fini desteklemektedir. Bu bulgular, insan kardiyovask\u00fcler \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreyi, insan kardiyojenizdeki en erken a\u015famalardan birini tan\u0131mlayan bir \u00f6nc\u00fcl h\u00fccre olarak ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"4429118","title":"Cancer-related inflammation","text":"Medyat\u00f6rler ve h\u00fccresel iltihap etkenleri, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn yerel ortam\u0131n\u0131n \u00f6nemli bile\u015fenlerini olu\u015fturur. Baz\u0131 kanser t\u00fcrlerinde, k\u00f6t\u00fcc\u00fcl bir de\u011fi\u015fiklik olu\u015fmadan \u00f6nce iltihapl\u0131 ko\u015fullar mevcut olabilir. \u00d6te yandan, di\u011fer kanser t\u00fcrlerinde, bir onkogenik de\u011fi\u015fiklik, t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimini te\u015fvik eden iltihapl\u0131 bir mikro ortam olu\u015fturur. K\u00f6keni ne olursa olsun, t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131nda 'dumanl\u0131' iltihap, bir\u00e7ok t\u00fcm\u00f6r te\u015fvik edici etkiye sahiptir. Bu, k\u00f6t\u00fcc\u00fcl h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ve hayatta kalmas\u0131n\u0131 destekler, anjiyogenez ve metastaz\u0131 te\u015fvik eder, adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bozar ve hormonlara ve kemoterap\u00f6tik ajanlara kar\u015f\u0131 yan\u0131tlar\u0131 de\u011fi\u015ftirir. Bu kanserle ili\u015fkili iltihap\u0131n molek\u00fcler yollar\u0131 \u015fimdi \u00e7\u00f6z\u00fcl\u00fcyor, bu da yeni hedef molek\u00fcllerin belirlenmesine yol a\u00e7\u0131yor, bu da te\u015fhis ve tedavinin iyile\u015ftirilmesine yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"4429388","title":"ESCRT-III recognition by VPS4 ATPases","text":"ESCRT (endosomal sorting complex required for transport) yolu, birka\u00e7 \u00f6nemli biyolojik s\u00fcre\u00e7te son membran fi\u015fyon olaylar\u0131n\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in gereklidir, bunlar aras\u0131nda endosomal intraluminal vesik\u00fcl olu\u015fumu, HIV \u00e7\u0131karma ve h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi yer al\u0131r. VPS4 ATPazlar\u0131 bu yolda kritik bir i\u015flev g\u00f6r\u00fcrler; ESCRT-III montajlar\u0131n\u0131 tan\u0131r ve bunlar\u0131 par\u00e7alamay\u0131 katalize ederler, muhtemelen membran fi\u015fyonu ile birlikte. Burada, insan VPS4A ve VPS4B'nin mikrot\u00fcb\u00fcl etkile\u015fimi ve ta\u015f\u0131ma (MIT) alanlar\u0131n\u0131n, CHMP1-3 s\u0131n\u0131f\u0131ndaki ESCRT-III proteinlerinin kararl\u0131 dizilerindeki korunmu\u015f motiflere ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. VPS4A MIT-CHMP1A ve VPS4B MIT-CHMP2B komplekslerinin yap\u0131lar\u0131, C-sonlu CHMP motifinin, VPS4 MIT alan\u0131n\u0131n son iki heliks aras\u0131ndaki bir oyukta, tipik TPR etkile\u015fiminin ters bir y\u00f6nde, amfipatik bir heliks olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor. MIT alanda farkl\u0131 cepler, CHMP motifinin \u00fc\u00e7 korunmu\u015f lezyonunu ba\u011flar ve bu etkile\u015fimleri engelleyen mutasyonlar, VPS4'\u00fcn rekrut edilmesini engeller, endosomal protein s\u0131ralamas\u0131n\u0131 bozar ve dominant-negatif VPS4'\u00fcn HIV \u00e7\u0131karma \u00fczerindeki inhibisyonunu hafifletir. Bu nedenle \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, VPS4 ATPazlar\u0131n\u0131n, vir\u00fcslerin, endosomal vesik\u00fcllerin ve k\u0131z h\u00fccrelerin serbest b\u0131rak\u0131lmas\u0131 i\u00e7in gerekli olan membran fi\u015fyon olaylar\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in altlar\u0131n\u0131 nas\u0131l tan\u0131d\u0131klar\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"4429668","title":"Pif1 family helicases suppress genome instability at G-quadruplex motifs","text":"Saccharomyces cerevisiae t\u00fcr\u00fcndeki Pif1 helikaz, Pif1 DNA helikaz ailesinin prototip \u00fcyesidir ve bu aile bakterilerden insana kadar korunmu\u015ftur. Burada, Pif1 helikazlar\u0131n\u0131n ola\u011fan\u00fcst\u00fc g\u00fc\u00e7l\u00fc G-d\u00f6rtgen a\u00e7ma yetene\u011finin korunmu\u015f oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, 3 milyar y\u0131ldan fazla evrimsel mesafe olan organizmalardan elde edilen Pif1 helikazlar\u0131, mayada G-d\u00f6rtgen motiflerinde DNA hasar\u0131n\u0131 \u00f6nlemi\u015ftir. Pif1 helikazlar\u0131n\u0131n yoklu\u011funda olu\u015fan G-d\u00f6rtgen taraf\u0131ndan olu\u015fturulan hasar, yeni genetik ve epigenetik de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, insan PIF1, mayada ifade edildi\u011finde, hem G-d\u00f6rtgen ile ili\u015fkili DNA hasar\u0131n\u0131 hem de telomere uzamas\u0131n\u0131 bast\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"4429932","title":"Lysyl oxidase is essential for hypoxia-induced metastasis","text":"Metastaz, kanser \u00f6l\u00fcmlerinin \u00e7o\u011fundan sorumlu \u00e7ok a\u015famal\u0131 bir s\u00fcre\u00e7tir ve hem anl\u0131k mikroortam (h\u00fccre-h\u00fccre veya h\u00fccre-matris etkile\u015fimleri) hem de geni\u015fletilmi\u015f t\u00fcm\u00f6r mikroortam\u0131 (\u00f6rne\u011fin, vask\u00fclerizasyon) taraf\u0131ndan etkilenebilir. Hipoksiye (d\u00fc\u015f\u00fck oksijen seviyesi) klinik olarak metastaz ve k\u00f6t\u00fc hasta sonucu ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak alttaki s\u00fcre\u00e7ler hala net de\u011fildir. Mikroarray \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, hipoksik insan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde lisil oksidasyon (LOX) ifadesinin y\u00fckseldi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Paradoksal olarak, LOX ifadesi hem t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lama hem de t\u00fcm\u00f6r ilerlemesi ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumundaki rol\u00fc h\u00fccre konumu, h\u00fccre tipi ve d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm durumuna ba\u011fl\u0131d\u0131r. Burada, LOX ifadesinin hipoksiye duyarl\u0131 fakt\u00f6r (HIF) taraf\u0131ndan d\u00fczenlendi\u011fini ve insan meme ve ba\u015f-boyun t\u00fcm\u00f6rlerinde hipoksiye ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Y\u00fcksek LOX ifadesine sahip t\u00fcm\u00f6rlere sahip hastalarda uzak metastazs\u0131z ve genel hayatta kalma s\u00fcreleri d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. LOX'un inhibisyonu, meme kanseri t\u00fcm\u00f6rlerinin ortotopik olarak yeti\u015ftirildi\u011fi farelerde metastaz\u0131 ortadan kald\u0131r\u0131r. Mekanik olarak, sekresyonlu LOX, hipoksik insan kanser h\u00fccrelerinin invazif \u00f6zelliklerinden sorumludur, bu da odakl\u0131 ba\u011flanma kinaz aktivitesi ve h\u00fccre-matris ba\u011flanmas\u0131 yoluyla ger\u00e7ekle\u015fir. Ayr\u0131ca, LOX, metastatik b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in elveri\u015fli bir ni\u015f olu\u015fturmak i\u00e7in gerekli olabilir. Bulgular\u0131m\u0131z, LOX'un hipoksiye ba\u011fl\u0131 metastaz i\u00e7in hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve metastazlar\u0131 \u00f6nlemek ve tedavi etmek i\u00e7in iyi bir hedef oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4430962","title":"Identification of human brain tumour initiating cells","text":"Kanser k\u00f6k h\u00fccre (KKH) hipotezi, neoplastik klonlar\u0131n yaln\u0131zca nadir bir h\u00fccre fraksiyonu taraf\u0131ndan, k\u00f6k h\u00fccre \u00f6zelliklerine sahip h\u00fccreler taraf\u0131ndan korundu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrer. \u0130nsan l\u00f6semisinde kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin varl\u0131\u011f\u0131 kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerde, \u00f6zellikle de meme kanseri d\u0131\u015f\u0131nda, kanser k\u00f6k h\u00fccrelerine dair az kan\u0131t vard\u0131r. Son zamanlarda, insan beyin t\u00fcm\u00f6rlerinden in vitro k\u00f6k h\u00fccre \u00f6zelliklerine sahip bir CD133+ alt pop\u00fclasyon izole ettik. Ancak, kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin ger\u00e7ek \u00f6l\u00e7\u00fctleri, kendi yenilenme kapasiteleri ve orijinal t\u00fcm\u00f6r\u00fc tam olarak yeniden olu\u015fturma yetenekleridir. Burada, insan beyin t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccrelerin geli\u015ftirildi\u011fi bir xenograft testi rapor ediyoruz. Sadece CD133+ beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc fraksiyonu, NOD-SCID (non-obez diyabetik, ciddi kombine ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi) fare beyinlerinde t\u00fcm\u00f6rleri ba\u015flatabilen h\u00fccreleri i\u00e7erir. En az 100 CD133+ h\u00fccrenin enjekte edilmesi, seri nakil edilebilen ve hastan\u0131n orijinal t\u00fcm\u00f6r\u00fcn\u00fcn fenokopisi olan bir t\u00fcm\u00f6r \u00fcretti, ancak 105 CD133- h\u00fccrenin enjekte edilmesi, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fturmad\u0131. Bu nedenle, beyin t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccrelerin tan\u0131mlanmas\u0131, insan beyin t\u00fcm\u00f6r patogenezi hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar, bir\u00e7ok kat\u0131 t\u00fcm\u00f6r\u00fcn temelini olu\u015fturan KKH hipotezine g\u00fc\u00e7l\u00fc destek verir ve daha etkili kanser terapileri i\u00e7in daha \u00f6nce tan\u0131mlanmam\u0131\u015f bir h\u00fccre hedefi belirler."}
{"_id":"4432763","title":"Anthropometric reference data for international use: recommendations from a World Health Organization Expert Committee.","text":"D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (DS\u00d6), sa\u011fl\u0131k, beslenme ve sosyal refah\u0131n de\u011ferlendirilmesinde farkl\u0131 ya\u015flarda antropometri kullan\u0131m\u0131n\u0131 yeniden de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir Uzman Komitesi toplad\u0131. Komite'nin g\u00f6revi, uygun durumlarda antropometrik endeksler i\u00e7in referans verilerini belirlemek ve bu verilerin nas\u0131l kullan\u0131laca\u011f\u0131 konusunda rehberlik sa\u011flamakt\u0131. Fetal b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in, Komite mevcut cinsiyet ve \u0131rksal \u00e7e\u015fitlilikten \u00f6zel referans\u0131 \u00f6nerdi. Mevcut Ulusal Sa\u011fl\u0131k \u0130statistikleri (NCHS)\/DS\u00d6 referans\u0131n\u0131n \u00f6nemli teknik eksiklikleri ve emziren bebeklerin b\u00fcy\u00fcmesinin de\u011ferlendirilmesinde yetersizli\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, Komite, bebek ve \u00e7ocuklar i\u00e7in a\u011f\u0131rl\u0131k ve uzunluk\/boy i\u00e7in yeni bir referans\u0131n geli\u015ftirilmesini \u00f6nerdi, bu da karma\u015f\u0131k ve maliyetli bir giri\u015fim olacak. Okul \u00f6ncesi \u00e7ocuklar i\u00e7in \u00fcst kol \u00e7evresinin do\u011fru yorumlanmas\u0131 i\u00e7in ya\u015fa \u00f6zg\u00fc referans verilerine ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Ergenlik \u00e7a\u011f\u0131ndaki \u00e7ocuklar\u0131n boy-ya\u015f oran\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in Komite, mevcut NCHS\/DS\u00d6 referans\u0131n\u0131 \u00f6nerdi. NCHS v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) verilerinin \u00fcst y\u00fczdelik de\u011ferleri ve e\u011frili\u011fi, sa\u011fl\u0131k hedefleri belirlemek i\u00e7in kullan\u0131lmamal\u0131d\u0131r; ancak bu veriler, y\u00fcksek alt deri ya\u011f\u0131 ile birlikte y\u00fcksek VK\u0130'ye dayal\u0131 obeziteyi tan\u0131mlamak i\u00e7in ge\u00e7ici olarak \u00f6nerildi. NCHS de\u011ferleri, alt skap\u00fcler ve triceps deri katman\u0131 kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in referans verileri olarak ge\u00e7ici olarak \u00f6nerildi. Ayr\u0131ca, ergenlik antropometrik kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131n\u0131n olgunluk durumuna g\u00f6re ayarlanmas\u0131 i\u00e7in rehberlikler de sa\u011fland\u0131. \u015eu anda, yeti\u015fkinler i\u00e7in VK\u0130 referans verilerine ihtiya\u00e7 yoktur; yorumlama pragmatik VK\u0130 kesme de\u011ferlerine dayanmal\u0131d\u0131r. Son olarak, Komite, \u00f6zellikle 80 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filer i\u00e7in \u00e7ok az normatif antropometrik verinin mevcut oldu\u011funu belirtti. Bu grubun sa\u011fl\u0131k durumu, i\u015flev ve biyolojik ya\u015f i\u00e7in uygun tan\u0131mlar geli\u015ftirilmelidir."}
{"_id":"4434951","title":"Diverse interventions that extend mouse lifespan suppress shared age-associated epigenetic changes at critical gene regulatory regions","text":"Arka plan Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 epigenetik de\u011fi\u015fiklikler ya\u015flanmayla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. \u00d6zellikle, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 DNA metilasyon de\u011fi\u015fiklikleri, ya\u015flanma \"saati\" olarak bilinen, ya\u015flanman\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc bir biyomark\u00f6r\u00fc olu\u015fturan bir dizi i\u00e7erir. Bununla birlikte, genetik, diyet ve ila\u00e7 m\u00fcdahaleleri ya\u015fam s\u00fcresini uzatabilir, ancak epigenom \u00fczerindeki etkileri karakterize edilmemi\u015ftir. Bu bilgi bo\u015flu\u011funu doldurmak i\u00e7in, fare karaci\u011ferinde, genom d\u00fczeyinde tek n\u00fckleotit baz\u0131nda ya\u015fa ba\u011fl\u0131 DNA metilasyon de\u011fi\u015fikliklerini tan\u0131mlad\u0131k ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc te\u015fvik eden m\u00fcdahalelerin etkilerini test ettik, \u00f6zellikle Ames c\u00fcce Prop1 df\/df mutasyonu, kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131 ve rapamisin.\n\nSonu\u00e7larda, standart beslenme diyetinde ad libitum beslenen sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelerde, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hipometilasyon, karaci\u011fer fonksiyonu i\u00e7in y\u00fcksek ifadeli genlerin s\u00fcper-enhans\u00f6rlerinde zengindir. Metilasyonlu enhans\u00f6rlere sahip genler, ya\u015fla birlikte ifade de\u011fi\u015fikli\u011fi g\u00f6steren genlerle zengindir. CpG adalar\u0131nda bivalan aktif ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 histon modifikasyonlar\u0131yla i\u015faretlenmi\u015f hipermetilasyon, karaci\u011fer kanseri hipermetilasyonuna benzemektedir. Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 metilasyon de\u011fi\u015fiklikleri, Ames c\u00fcce ve kalori k\u0131s\u0131tl\u0131 farelerde bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve rapamisin tedavisinde daha se\u00e7ici ve daha az spesifik olarak bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSonu\u00e7: Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hipo- ve hipermetilasyon olaylar\u0131 genomun farkl\u0131 d\u00fczenleyici \u00f6zelliklerinde meydana gelir. Farkl\u0131 uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc te\u015fvik eden m\u00fcdahaleler, \u00f6zellikle genetik, diyet ve ila\u00e7 m\u00fcdahaleleri, baz\u0131 ya\u015fa ba\u011fl\u0131 metilasyon de\u011fi\u015fikliklerini bast\u0131r\u0131r, bu da bu m\u00fcdahalelerin yararl\u0131 etkilerinin k\u0131smen epigenomun d\u00fczenlenmesiyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015flanma ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn epigenetik katk\u0131s\u0131n\u0131 anlamak ve DNA metilasyon saati molek\u00fcler temellerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir temel olu\u015fturur."}
{"_id":"4435369","title":"Extracellular vesicles for drug delivery.","text":"D\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131 (EV'ler), h\u00fccrelerden kaynaklanan zarl\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck yap\u0131lar olup, h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fimin do\u011fal bir mekanizmas\u0131n\u0131 temsil eder. EV'lerin biyolojik bilgileri i\u015flevsel olarak aktarabildi\u011fi ke\u015ffedildi\u011finden beri, EV'leri ila\u00e7 ta\u015f\u0131ma ara\u00e7lar\u0131 olarak kullanma potansiyeli, bilimsel \u00e7evrelerde \u00f6nemli bir ilgi oda\u011f\u0131 haline gelmi\u015ftir. EV'ler, do\u011fal engelleri a\u015fma yetene\u011fi, i\u00e7sel h\u00fccre hedefleme \u00f6zellikleri ve dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 gibi, mevcut ila\u00e7 ta\u015f\u0131ma ara\u00e7lar\u0131na k\u0131yasla \u00e7ok say\u0131da avantaj sunabilir. Bununla birlikte, EV'leri ila\u00e7 ta\u015f\u0131ma sistemleri olarak terap\u00f6tik uygulamalar, \u00f6l\u00e7eklenebilir EV izolasyonu ve verimli ila\u00e7 y\u00fckleme y\u00f6ntemleri eksikli\u011fi nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, hedefli ila\u00e7 teslimat\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in, EV'lerin i\u00e7sel h\u00fccre hedefleme \u00f6zelliklerini EV m\u00fchendisli\u011fi yoluyla ayarlamak gerekmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, EV'leri ila\u00e7 ta\u015f\u0131ma ara\u00e7lar\u0131 olarak geli\u015ftirmedeki son geli\u015fmeleri ve kalan zorluklar\u0131 inceler ve tart\u0131\u015f\u0131r\u0131z."}
{"_id":"4442799","title":"Effects of soy isoflavones and phytate on homocysteine, C-reactive protein, and iron status in postmenopausal women.","text":"ARKA PLAN Soy proteini veya bile\u015fenleri, menopozla birlikte genellikle artan total homocistein (tHcy), C-reaktif protein (CRP) ve fazla v\u00fccut demiri gibi kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (CVD) risk fakt\u00f6rlerini korumada yard\u0131mc\u0131 olabilir.\n\nHEDEF Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n birincil amac\u0131, postmenopozal kad\u0131nlarda CVD risk fakt\u00f6rleri olan tHcy, CRP ve fazla v\u00fccut demiri \u00fczerindeki soya proteini bile\u015fenleri isoflavonlar ve fitat\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z etkisini belirlemektir. \u0130kincil ama\u00e7, tHcy ve CRP konsantrasyonlar\u0131na katk\u0131da bulunan fakt\u00f6rleri [kan ya\u011flar\u0131, oksidatif stres endeksleri, serum ferritin, plazma folat, plazma vitamin B-12 ve v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130)] tan\u0131mlamakt\u0131r.\n\nY\u00d6NTEM Bu \u00e7ift k\u00f6r, 6 haftal\u0131k \u00e7al\u0131\u015fmada, 47-72 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 55 postmenopozal kad\u0131n rastgele 4 farkl\u0131 soya protein izolat\u0131na (g\u00fcnde 40 g) atand\u0131: do\u011fal fitat ve do\u011fal isoflavon (n=14), do\u011fal fitat ve d\u00fc\u015f\u00fck isoflavon (n=13), d\u00fc\u015f\u00fck fitat ve do\u011fal isoflavon (n=14) veya d\u00fc\u015f\u00fck fitat ve d\u00fc\u015f\u00fck isoflavon (n=14). Demir endeksleri, tHcy, CRP ve VK\u0130 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri yap\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7lar Do\u011fal fitat i\u00e7eren soya proteini, tHcy (P=0.017), transferrin doygunlu\u011fu (P=0.027) ve ferritin (P=0.029) d\u00fczeylerinde anlaml\u0131 bir azalma sa\u011flad\u0131. Do\u011fal isoflavon i\u00e7eren soya proteini, herhangi bir de\u011fi\u015fkende etki g\u00f6stermedi. Ba\u015flang\u0131\u00e7taki VK\u0130, tHcy (r=0.39, P=0.003) ve CRP (r=0.55, P<0.0001) ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi, HDL kolesterol\u00fc ise CRP ile ili\u015fkiliydi (r=-0.30, P=0.02). \u00c7oklu regresyon analizi, LDL kolesterol\u00fc ve VK\u0130'nin tHcy'nin genel varyans\u0131na \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde (R2="}
{"_id":"4444861","title":"Replication Fork Stability Confers Chemoresistance in BRCA-deficient Cells","text":"Brca1 ve Brca2 genlerinde eksiklik g\u00f6steren h\u00fccreler, homolog rekombinasyon yoluyla DNA \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131 onarma kapasitelerini azalt\u0131r ve bu nedenle DNA hasar\u0131na kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131d\u0131rlar, bu da cisplatin ve poly(ADP-riboz) polimeraz (PARP) inhibit\u00f6rlerini i\u00e7erir. Burada, MLL3\/4 kompleks proteini PTIP'in kayb\u0131n\u0131n, Brca1\/2 eksiklikli h\u00fccreleri DNA hasar\u0131na kar\u015f\u0131 korudu\u011funu ve Brca2 eksiklikli embriyofik k\u00f6k h\u00fccrelerin \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc kurtard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bununla birlikte, PTIP eksikli\u011fi homolog rekombinasyon aktivitesini \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131klar\u0131nda geri getirmez. Bunun yerine, eksikli\u011fi, durgun replikasyon kolu ba\u015f\u0131na MRE11 n\u00fckleaz\u0131n rekrut edilmesini engeller, bu da yeni olu\u015fan DNA ipliklerini yo\u011fun bir \u015fekilde bozulmadan korur. Daha genel olarak, PARP inhibit\u00f6rleri ve cisplatin direnci edinme, Brca2 eksiklikli t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde replikasyon kolu korumas\u0131yla ili\u015fkilidir, bu h\u00fccreler Brca2 geri d\u00f6n\u00fc\u015f mutasyonlar\u0131 geli\u015ftirmemektedir. PARP1 ve CHD4 gibi \u00e7oklu proteinlerin bozulmas\u0131, ayn\u0131 sonuca, replikasyon kolu korumas\u0131na yol a\u00e7ar, bu da kanser h\u00fccrelerinin kemoterapi m\u00fcdahalelerinden ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n\u0131 ve ila\u00e7 direncini edinme karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurgular."}
{"_id":"4445629","title":"Plasma Corin as a Predictor of Cardiovascular Events in Patients With Chronic Heart Failure.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kronik kalp yetmezli\u011fi (KKY) hastalar\u0131nda plazma korin d\u00fczeylerinin prognostik de\u011ferini belirlemektir.\n\n## Arka Plan\nSon y\u0131llarda, korinin kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 ve kardiyak fonksiyonu d\u00fczenlemede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair biriken kan\u0131tlar vard\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\n1148 s\u00fcrekli KKY hastas\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 y\u00fcr\u00fctt\u00fck ve klinik prognoz ile korin plazma d\u00fczeyleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli Cox regresyon analizi ile ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Sonu\u00e7lar\nD\u00fc\u015f\u00fck korin d\u00fczeylerine (<458 pg\/ml) sahip hastalar daha \u00e7ok kad\u0131n ve hipertansifti. D\u00fc\u015f\u00fck korin, New York Kalp Derne\u011fi (NYHD) fonksiyonel s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n artmas\u0131, N-terminal B-tipi natri\u00fcretik peptid (NT-proBNP) d\u00fczeylerinin artmas\u0131 ve sol ventrik\u00fcl ejeksiyon fraksiyonunun (SVF) azalmas\u0131 ile ili\u015fkili bulundu. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli Cox regresyon analizi, log korinin, ya\u015f, diyabet, NYHD fonksiyonel s\u0131n\u0131f\u0131, SVF, eGFR ve log NT-proBNP ile birlikte MACE'nin ba\u011f\u0131ms\u0131z bir tahmin\u00e7isi oldu\u011funu (tehlike oran\u0131: 0.62; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 0.39-0.95) g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, log korin, klinik de\u011fi\u015fkenler ve bilinen k\u00f6t\u00fc prognoz biyomarkerlerinin ayarlanmas\u0131ndan sonra kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm (p = 0.041) ve kalp yetmezli\u011fi yeniden hastaneye yat\u0131rma (p = 0.015) i\u00e7in de \u00f6nemli bir tahminciydi. Kaplan-Meier hayatta kalma e\u011frileri, NT-proBNP d\u00fczeylerinin medyan\u0131n \u00fczerinde ve alt\u0131nda olan hastalarda d\u00fc\u015f\u00fck korinin MACE'nin \u00f6nemli bir tahminci oldu\u011funu g\u00f6sterdi.\n\n## Sonu\u00e7\n\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, plazma korininin KKY hastalar\u0131nda MACE'nin de\u011ferli bir prognoz i\u015faret\u00e7isi oldu\u011funu, bilinen geleneksel risk fakt\u00f6rlerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak g\u00f6steriyor."}
{"_id":"4446814","title":"Cryo-EM structures of Tau filaments from Alzheimer\u2019s disease brain","text":"Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131, en yayg\u0131n n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131kt\u0131r ve mekanizmaya dayal\u0131 terapiler yoktur. Hastal\u0131k, beyin kabu\u011funda bol miktarda n\u00f6rofibriller lezyon ve n\u00f6ritik plaklar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 ile tan\u0131mlan\u0131r. N\u00f6rofibriller lezyonlar, \u00e7ift sarmal ve d\u00fcz tau filamanlar\u0131ndan olu\u015furken, farkl\u0131 morfolojilere sahip tau filamanlar\u0131 di\u011fer n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar\u0131 karakterize eder. Tau filamanlar\u0131n\u0131n y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc yap\u0131lar\u0131 mevcut de\u011fildir. Burada, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 olan bir bireyin beyninden elde edilen \u00e7ift sarmal ve d\u00fcz filamanlar i\u00e7in 3.4-3.5 \u00c5 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte kriyo elektron mikroskopisi (kriyo-EM) haritalar\u0131 ve bunlara kar\u015f\u0131l\u0131k gelen atomik modeller sunuyoruz. Filaman \u00e7ekirdekleri, tau proteininin 306-378 amino asit kal\u0131nt\u0131lar\u0131ndan olu\u015fan iki ayn\u0131 protofilamandan olu\u015fur ve \u00e7apraz \u03b2\/\u03b2-heliks yap\u0131s\u0131n\u0131 benimser ve tau agregasyonunun tohumunu tan\u0131mlar. \u00c7ift sarmal ve d\u00fcz filamanlar, protofilamentler aras\u0131ndaki paketlemede farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir, bu da onlar\u0131n ultrastr\u00fckt\u00fcrel polimorflar oldu\u011funu g\u00f6sterir. Bu bulgular, kriyo-EM'in hasta kaynakl\u0131 materyalden amiloid filamanlar\u0131n atomik karakterizasyonunu sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve \u00e7e\u015fitli n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4447055","title":"Modulation of the proteoglycan receptor PTP\u03c3 promotes recovery after spinal cord injury","text":"Kontuzif spinal kord yaralanmas\u0131, s\u0131n\u0131rl\u0131 n\u00f6ronal rejenerasyon ve i\u015flevsel plastiklikten kaynaklanan \u00e7e\u015fitli engellere yol a\u00e7ar. Glial kaynakl\u0131 kondroitin s\u00fclfat proteoglikanlar\u0131n (CSPG'ler) glial yara ve perineuronal a\u011f i\u00e7inde upreg\u00fclasyonu, akson yeniden b\u00fcy\u00fcmesi ve filaman\u0131n engeline neden oldu\u011fu iyi bilinen bir ger\u00e7ektir. Protein tirozin fosfataz \u03c3 (PTP\u03c3), birlikte fosfataz leukosit ortak antijeni-ili\u015fkili (LAR) ve nogo resept\u00f6rleri 1 ve 3 (NgR), son zamanlarda CSPG'lerin inhibe edici glikozil yan zincirlerine ba\u011flanan resept\u00f6rler olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, ratlarda PTP\u03c3'nin, CSPG-zengin altlarda b\u00fcy\u00fcme konlar\u0131n\u0131 s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde sabitleme yoluyla distrofik bir duruma d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. CSPG'li medyada inhibisyonu hafifleten, PTP\u03c3'nin wedge alan\u0131na ba\u011flanan bir membran ge\u00e7irgen peptid taklitleri \u00fcrettik. Haftalara yay\u0131lan sistemik bu peptidin teslimi, yaralanma seviyesinin alt\u0131ndaki spinal korda \u00f6nemli serotonin sinirle\u015fmesini geri kazand\u0131rd\u0131 ve hem motor hem de idrar sistemlerinin i\u015flevsel iyile\u015fmesini kolayla\u015ft\u0131rd\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, yaral\u0131 yeti\u015fkin spinal kord i\u00e7indeki CSPG'ler nedeniyle n\u00f6ronlar\u0131n b\u00fcy\u00fcme inhibe edilmi\u015f durumunu arabul eden PTP\u03c3'nin kritik rol\u00fcne yeni bir anlay\u0131\u015f katmaktad\u0131r."}
{"_id":"4447785","title":"A gp130\u2013Src\u2013YAP module links inflammation to epithelial regeneration","text":"Enflamasyon, baz\u0131 mekanizmalar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla yaral\u0131 dokular\u0131n yenilenmesini te\u015fvik eder, bu mekanizmalar\u0131n bir k\u0131sm\u0131 interleukin (IL)-6 ailesi \u00fcyelerini i\u00e7erir ve bu \u00fcyelerin ifadesi bir\u00e7ok hastal\u0131\u011f\u0131n, \u00f6zellikle de enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131klar\u0131 ve kolon kanseri gibi hastal\u0131klarda y\u00fcksektir. Burada, farelerde ve insan h\u00fccrelerinde gp130'un, IL-6 sitokinleri i\u00e7in bir ko-receptor olarak, YAP ve Notch'in etkinle\u015fmesini tetikledi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz, bu d\u00fczenleyiciler doku b\u00fcy\u00fcmesi ve yenilenmesini kontrol eder, ancak STAT3 etkisine ba\u011fl\u0131 de\u011fildir. YAP ve Notch arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, ba\u011f\u0131rsaktaki gp130 sinyali, epitel h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 uyar\u0131r, anormal farkl\u0131la\u015fmaya neden olur ve mukozal erozyona kar\u015f\u0131 diren\u00e7 sa\u011flar. gp130, ili\u015fkili tirozin kinazlar\u0131 Src ve Yes ile ili\u015fkilidir, bu kinazlar resept\u00f6r\u00fcn aktifle\u015fmesiyle fosforile edilir ve YAP'\u0131 istikrarl\u0131 hale getirir ve \u00e7ekirde\u011fe ta\u015f\u0131r. Bu sinyal mod\u00fcl\u00fc, mukozal yaralanma durumunda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde etkinle\u015ftirilir ve iyile\u015fmeyi te\u015fvik eder ve bariyer fonksiyonunu korur."}
{"_id":"4449524","title":"Hemoglobin concentration in white, black, and Oriental children: is there a need for separate criteria in screening for anemia?","text":"Siyahilerin hemoglobin konsantrasyonu, birka\u00e7 b\u00fcy\u00fck ara\u015ft\u0131rmada gelir e\u015fle\u015ftirilmi\u015f beyazlardan 0,5 ila 1,0 g\/dl daha d\u00fc\u015f\u00fck bulundu. Bu fark, siyahilerin \u0131rksal bir \u00f6zelli\u011fi olabilece\u011fi veya talasemi min\u00f6r ve hemoglobinopatileri gibi genetik \u00f6zelliklerin daha y\u00fcksek s\u0131kl\u0131\u011f\u0131na veya demir eksikli\u011fi gibi \u00e7evresel fakt\u00f6rlere ba\u011fl\u0131 olabilece\u011fi konusunda bir ayr\u0131m yapmay\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in analiz edildi. Bu ayr\u0131m\u0131n yap\u0131lmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in, 1973-1975 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 1718 beyaz, 741 siyah ve 315 Do\u011fu sa\u011fl\u0131kl\u0131, yoksulluk i\u00e7inde olmayan 5-14 ya\u015f aras\u0131 \u00e7ocuklar\u0131n \u00e7ok a\u015famal\u0131 muayenelerinden elde edilen verileri analiz ettik. T\u00fcm n\u00fcfusta, siyahlar\u0131n hem erkek hem de kad\u0131n beyazlardan 0,5 g\/dl daha d\u00fc\u015f\u00fck ortalama hemoglobin konsantrasyonu oldu\u011fu (t testi, P 0,001'den az) tespit edildi. Farklar, anormal hemoglobin elektroforesi (Hgb S ve C) olanlar\u0131 ve ortalama k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi hacmi ya\u015fa g\u00f6re normal ortalamadan %5'ten fazla d\u00fc\u015f\u00fck olanlar\u0131 (demir eksikli\u011fi veya talasemi min\u00f6r hari\u00e7 tutmak i\u00e7in) hari\u00e7 tutulduktan sonra bile 0,5 g\/dl'de kald\u0131 (P 0,001'den az). Veriler, siyahilerin normalde beyazlardan yakla\u015f\u0131k 0,5 g\/dl daha d\u00fc\u015f\u00fck hemoglobin konsantrasyonuna sahip oldu\u011fu izlenimini g\u00fc\u00e7lendiriyor. E\u011fer bu do\u011fruysa, ayn\u0131 normlar uyguland\u0131\u011f\u0131nda yakla\u015f\u0131k %10'u yanl\u0131\u015fl\u0131kla anemik olarak tan\u0131mlanacak normal siyahlar olacakt\u0131r."}
{"_id":"4452318","title":"Divergent reprogramming routes lead to alternative stem-cell states","text":"\u00c7oklu potansiyellik, bir h\u00fccrenin t\u00fcm \u00fc\u00e7 embriyonik germ tabakas\u0131n\u0131n t\u00fcrevlerine farkl\u0131la\u015fabilme yetene\u011fi ile tan\u0131mlan\u0131r: ekstraderm, mezoderm ve endoderm. \u00c7oklu potansiyelli h\u00fccreler, tipik olarak embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerin t\u00fcretilmesiyle veya somatik h\u00fccre yeniden programlamas\u0131yla yakalanabilir. Somatik h\u00fccreler, anahtar transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin zorla ifadesi yoluyla pluripotent k\u00f6k h\u00fccre (iPSC) durumuna ge\u00e7irilir ve farelerde bu h\u00fccreler, tamamen iPSC t\u00fcrevi embriyolar ve fareler \u00fcreterek en kat\u0131 pluripotent h\u00fccre testlerini kar\u015f\u0131layabilir. Bununla birlikte, ek s\u0131n\u0131flar olup olmad\u0131\u011f\u0131 veya yeniden programlanm\u0131\u015f fenotiplerin yelpazesinin ne oldu\u011fu bilinmemektedir. Burada, somatik yeniden programlaman\u0131n alternatif sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, iPSC durumlar\u0131n\u0131 \u00f6nceden belirlenmi\u015f tan\u0131mlar\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak karakterize eden yeniden programlanm\u0131\u015f h\u00fccreleri tam olarak inceliyoruz. G\u00f6steriyoruz ki, yeniden programlama fakt\u00f6rlerinin ifade seviyelerini y\u00fcksek tutarak, fareli embriyofibroblastlar benzersiz epigenetik de\u011fi\u015fiklikler ge\u00e7irerek istikrarl\u0131, Nanog pozitif, alternatif bir \u00e7oklu potansiyelli duruma ula\u015f\u0131r. Bu \u015fekilde, \u00e7oklu potansiyelli spektrumun birden fazla, benzersiz h\u00fccre durumlar\u0131n\u0131 i\u00e7erebilece\u011fini kan\u0131tl\u0131yoruz."}
{"_id":"4452659","title":"Autophagy mediates degradation of nuclear lamina","text":"Makrootofaji (daha sonra otofaji olarak an\u0131lacakt\u0131r), insan hastal\u0131klar\u0131yla ili\u015fkili bir metabolik membran trafi\u011fi s\u00fcrecidir ve \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel bile\u015fenleri par\u00e7alar. Cytoplazmik malzemelerin otofajik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc \u00fczerine yo\u011funla\u015fan kapsaml\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar olmas\u0131na ra\u011fmen, n\u00fckleer bile\u015fenlerin par\u00e7alanmas\u0131ndaki otofaj\u0131n rol\u00fc hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Burada, otofajik makine, memelilerde n\u00fckleer lamina bile\u015fenlerinin par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 arac\u0131l\u0131k etti\u011fini bildiriyoruz. Otofaj proteini LC3\/Atg8, otofajik membran trafi\u011fi ve substrat teslimat\u0131 ile ili\u015fkili olup, n\u00fckleer lamina proteini lamin B1 ile do\u011frudan etkile\u015fime girer ve kromatin \u00fczerindeki lamin ili\u015fkili alanlara ba\u011flan\u0131r. Bu LC3-lamin B1 etkile\u015fimi, a\u00e7l\u0131k s\u0131ras\u0131nda lamin B1'in indirgenmesini sa\u011flamaz, ancak onkogenik zararlara, \u00f6rne\u011fin aktif RAS taraf\u0131ndan, lamin B1'in par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 arac\u0131l\u0131k eder. Lamin B1'in par\u00e7alanmas\u0131, lamin B1'i lisozoma teslim eden \u00e7ekirdekten sitoplazma nakli ile ger\u00e7ekle\u015ftirilir. Otofaj\u0131n inhibisyonu veya LC3-lamin B1 etkile\u015fiminin engellenmesi, aktif RAS taraf\u0131ndan tetiklenen lamin B1 kayb\u0131n\u0131 \u00f6nler ve onkogen taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen senescans\u0131 insan h\u00fccrelerinde azalt\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, bu yeni otofaj fonksiyonunun, h\u00fccreleri t\u00fcm\u00f6rjenizden korumaya yard\u0131mc\u0131 olan bir koruyucu mekanizma oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"4454788","title":"Pro-resolving lipid mediators are leads for resolution physiology","text":"Akut iltihab\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fclmesine yol a\u00e7an mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki geli\u015fmeler, lipoksin, resolvin, protektin ve maresin aileleri gibi pro-\u00e7\u00f6z\u00fclme lipid arac\u0131lar\u0131n\u0131n yeni bir cinsini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu arac\u0131lar, \u00f6zel pro-\u00e7\u00f6z\u00fclme arac\u0131lar\u0131 olarak toplu olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. Bu arac\u0131lar\u0131n sentetik versiyonlar\u0131, in vivo uyguland\u0131klar\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc biyolojik etkilere sahiptir. Hayvan deneylerinde, arac\u0131lar anti-enflamatuar ve yeni pro-\u00e7\u00f6z\u00fclme mekanizmalar\u0131 tetikler ve mikroorganizmalar\u0131n temizlenmesini art\u0131r\u0131r. Bunlar, iltihab\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fclmesinde tespit edilmelerine ra\u011fmen, \u00f6zel pro-\u00e7\u00f6z\u00fclme arac\u0131lar\u0131, ayn\u0131 zamanda ev sahibi savunmas\u0131, a\u011fr\u0131, organ korumas\u0131 ve dokusal yeniden \u015fekillendirme gibi i\u015flevler i\u00e7in korunan yap\u0131lar olarak da hizmet eder. Bu inceleme, \u00f6zel pro-\u00e7\u00f6z\u00fclme arac\u0131lar\u0131n\u0131n mekanizmalar\u0131 ve omega-3 esansiyel ya\u011f asitleri yollar\u0131n\u0131 kapsar, bu da onlar\u0131n fizyolojik i\u015flevlerini anlamam\u0131za yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"4455466","title":"ZMYND11 links histone H3.3K36me3 to transcription elongation and tumour suppression","text":"Modifiye edilmi\u015f histonlar\u0131n tan\u0131mas\u0131, kromatin d\u00fczenlemede kritik bir rol oynar. H3K36 trimetilasyonu (H3K36me3), RNA polimeraz II uzant\u0131s\u0131 sonras\u0131nda transkripsiyon b\u00f6lgeleri \u00fczerindeki n\u00fckleozomlara depolan\u0131r. Mayada, bu i\u015faret, epigenetik d\u00fczenleyicileri yeniden kromatin durumunu bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir duruma ayarlamak i\u00e7in i\u015fe al\u0131r, b\u00f6ylece gizli transkripsiyonu bast\u0131r\u0131r. Ancak, memelilerde H3K36me3'\u00fcn transkripsiyon d\u00fczenlemedeki rol\u00fc hakk\u0131nda \u00e7ok daha az bilgi vard\u0131r. Bu durum, gen g\u00f6vdesinde transkripsiyonla ba\u011flant\u0131l\u0131 olarak histon varyant\u0131 H3.3'\u00fcn entegrasyonu ile daha da karma\u015f\u0131kla\u015f\u0131r. Burada, olas\u0131 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 ZMYND11'in \u00f6zellikle H3.3 (H3.3K36me3) \u00fczerindeki H3K36me3'\u00fc tan\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve RNA polimeraz II uzant\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Yap\u0131sal \u00e7al\u0131\u015fmalar, PWWP alan\u0131ndaki aromatik kafes i\u00e7inde trimetil-lisin ba\u011flayan yan\u0131 s\u0131ra, H3.3'e ba\u011fl\u0131 tan\u0131man\u0131n, ZMYND11'in \u00e7ift brom-PWWP alanlar\u0131ndan olu\u015fan bir bile\u015fik cepten H3.3'\u00fcn spesifik 'Ser 31' kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 kaps\u00fcllemesiyle de sa\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Kromatin imm\u00fcnprecipitasyonu takip eden dizileme, ZMYND11'in gen g\u00f6vdesinde H3K36me3 ve H3.3 ile genom \u00e7ap\u0131nda \u00f6rt\u00fc\u015fme g\u00f6sterdi\u011fini ve H3.3K36me3'\u00fcn \u00f6nceden depolanmas\u0131n\u0131n ZMYND11'in yerle\u015fimi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ortaya koyuyor. ZMYND11, y\u00fcksek ifade edilen genlerle ili\u015fkili olsa da, RNA polimeraz II'yi uzant\u0131 a\u015famas\u0131nda d\u00fczenleyerek al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir transkripsiyon ko-repres\u00f6r olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. ZMYND11, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gerekli bir transkripsiyon program\u0131n\u0131 bask\u0131lamakta kritik rol oynar; meme kanseri hastalar\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fck ZMYND11 ifade seviyeleri daha k\u00f6t\u00fc prognozla ili\u015fkilidir. Tutarl\u0131 bir \u015fekilde, ZMYND11'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, in vitro kanser h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini ve farelerde t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu bask\u0131lar. Birlikte, bu"}
{"_id":"4456756","title":"Autocrine BDNF\u2013TrkB signalling within a single dendritic spine","text":"Beyin t\u00fcretilmi\u015f n\u00f6rotrofik fakt\u00f6r (BDNF) ve resept\u00f6r\u00fc TrkB, \u00f6\u011frenmenin bir korelasyonu olan yap\u0131sal uzun s\u00fcreli potansiyel (sLTP) dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok n\u00f6ronal plastisite bi\u00e7imi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Ancak, sLTP s\u0131ras\u0131nda BDNF sal\u0131n\u0131m\u0131 ve TrkB aktivitesinin meydana gelip gelmedi\u011fi bilinmemektedir ve e\u011fer varsa, ne zaman ve nerede oldu\u011fu bilinmemektedir. Burada, TrkB i\u00e7in bir floresan rezonans enerjisi transferi tabanl\u0131 sens\u00f6r ve iki foton floresan \u00f6m\u00fcr g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme mikroskopisi kullanarak, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f far\u0131 hipokampal dilimlerdeki CA1 piramidal n\u00f6ronlar\u0131n tek dendritik pullar\u0131nda TrkB aktivitesini izliyoruz. sLTP'nin ind\u00fcklenmesine yan\u0131t olarak, uyaran pullarda h\u0131zl\u0131 (ba\u015flang\u0131\u00e7 < 1 dakika) ve kal\u0131c\u0131 (> 20 dakika) TrkB aktivitesi bulduk, bu aktivite NMDAR (N-metil-d-aspartat resept\u00f6r\u00fc) ve CaMKII sinyalle\u015fmesine ve postsinaptik olarak sentezlenmi\u015f BDNF'ye ba\u011fl\u0131d\u0131r. Endogen BDNF'nin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n do\u011frulanmas\u0131 i\u00e7in elektron mikroskopisi kullanarak, hipokampal CA1 piramidal n\u00f6ronlar\u0131n dendritleri ve pullar\u0131nda do\u011fal BDNF'yi yerle\u015ftirdik. Bu bulgulara uygun olarak, tek dendritik pullardan h\u0131zl\u0131, glutamat uyar\u0131c\u0131 tetiklenmi\u015f, zaman kilitli BDNF sal\u0131n\u0131m\u0131 da g\u00f6sterdi\u011fimiz gibi, BDNF'yi superekliptik pHluorin ile birle\u015ftirerek. Bu postsinaptik BDNF-TrkB sinyalle\u015fme yolunun hem yap\u0131sal hem de i\u015flevsel LTP i\u00e7in gerekli oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k. Bu bulgular, uyaran dendritik pullardan NMDAR-CaMKII ba\u011f\u0131ml\u0131 BDNF sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve bu ayn\u0131 pullarda sonraki TrkB aktivitesini ortaya \u00e7\u0131karan, yap\u0131sal ve i\u015flevsel plastisite i\u00e7in kritik olan bir pullar \u00f6zerk, oto-sinyalle\u015fme mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"4457160","title":"Whole genomes redefine the mutational landscape of pancreatic cancer","text":"Pankreas kanseri, en \u00f6l\u00fcmc\u00fcl maligniteler aras\u0131nda yer almaya devam ediyor ve \u00f6nemli bir sa\u011fl\u0131k y\u00fck\u00fc olu\u015fturuyor. 100 pankreas duktal adenokarsinom (PDAC) \u00f6rne\u011fi \u00fczerinde tam genom dizileme ve kopya say\u0131 varyasyonu (CNV) analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Genlerin bozulmas\u0131na neden olan kromozomal yeniden d\u00fczenlemeler yayg\u0131n olarak g\u00f6zlemlendi. Bu yeniden d\u00fczenlemeler, pankreas kanseri ile ili\u015fkili bilinen \u00f6nemli genleri (TP53, SMAD4, CDKN2A, ARID1A ve ROBO2) ve pankreas karsinojenezinin yeni olas\u0131 s\u00fcr\u00fcc\u00fclerini (KDM6A ve PREX2) etkiledi. Yap\u0131sal varyasyon desenleri, PDAC'lar\u0131 potansiyel klinik faydas\u0131 olan 4 alt gruba ay\u0131rd\u0131: bu alt gruplar, istikrarl\u0131, yerel olarak yeniden d\u00fczenlenmi\u015f, da\u011f\u0131n\u0131k ve istikrars\u0131z olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131. Bir k\u0131s\u0131m \u00f6rnekte odakl\u0131 amplifikasyonlar g\u00f6zlemlendi, bunlardan bir\u00e7oklar\u0131 tedavi edilebilir onkogenleri i\u00e7eriyordu (ERBB2, MET, FGFR1, CDK6, PIK3R3 ve PIK3CA), ancak bireysel hasta oranlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck kald\u0131. Genomik istikrars\u0131zl\u0131k, DNA bak\u0131m genlerinin inaktivasyonu (BRCA1, BRCA2 veya PALB2) ile birlikte g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve DNA onar\u0131m eksikli\u011fi mutasyon imzas\u0131. Platin tedavisi alan 8 hastadan 4'\u00fc, bu DNA bak\u0131m eksikli\u011fi \u00f6l\u00e7\u00fctlerine sahip 5 hastadan 4'\u00fc yan\u0131t verdi."}
{"_id":"4457834","title":"Human oocytes reprogram adult somatic nuclei of a type 1 diabetic to diploid pluripotent stem cells","text":"Somatik h\u00fccre \u00e7ekirdeklerinin oositlere aktar\u0131lmas\u0131, otolog h\u00fccre de\u011fi\u015ftirme terapisi i\u00e7in umut vadeden, her zaman embriyosal k\u00f6k h\u00fccrelerle e\u015fde\u011fer \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccrelerin olu\u015fumuna neden olabilir. Transkripsiyon fakt\u00f6rleri kullan\u0131larak somatik h\u00fccrelerden \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccreler ind\u00fckleme y\u00f6ntemleri, temel ara\u015ft\u0131rmalarda yayg\u0131n olarak kullan\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen, ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccreler ve embriyosal k\u00f6k h\u00fccreler aras\u0131nda bir\u00e7ok fark rapor edilmi\u015ftir, bu da klinik kullan\u0131mlar\u0131n\u0131 etkileyebilir. Hastal\u0131kl\u0131 insan bireylerinden elde edilen olgun h\u00fccrelerden t\u00fcretilen diploid embriyosal k\u00f6k h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n terap\u00f6tik potansiyeli nedeniyle, blastosit geli\u015fimi ve k\u00f6k h\u00fccre t\u00fcretimi etkileyen parametreleri sistematik olarak ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Burada, oosit aktivasyon protokol\u00fcn\u00fcn iyile\u015ftirmelerinin, kinaz ve \u00e7eviri inhibit\u00f6rlerinin kullan\u0131m\u0131 ve histon deasetilaz inhibit\u00f6rlerinin h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fcn\u00fcn, blastosit a\u015famas\u0131na geli\u015fimi te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Geli\u015fme verimlili\u011fi oosit ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti ve olgunla\u015ft\u0131rma i\u00e7in hormonal uyar\u0131 gerektiren g\u00fcn say\u0131s\u0131yla ters orant\u0131l\u0131yd\u0131, ancak g\u00fcnl\u00fck gonadotropin dozu veya al\u0131nan metafaz II oositlerin toplam say\u0131s\u0131 geli\u015fme sonucunu etkilemedi. Senden vir\u00fcs\u00fcn konsantre kullan\u0131m\u0131, h\u00fccre f\u00fczyonu s\u0131ras\u0131nda i\u00e7sel kalsiyum konsantrasyonunda art\u0131\u015fa neden olarak erken oosit aktivasyonuna yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, kalsiyum i\u00e7ermeyen ortamda seyreltilmi\u015f Senden vir\u00fcs kulland\u0131k. Bu de\u011fi\u015ftirilmi\u015f \u00e7ekirdek transfer protokol\u00fc ile, yeni do\u011fan ve ilk kez bir yeti\u015fkin, tip 1 diyabetli bir kad\u0131n dahil olmak \u00fczere somatik h\u00fccrelerden diploid \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccre hatlar\u0131 elde ettik."}
{"_id":"4459491","title":"A three-dimensional human neural cell culture model of Alzheimer\u2019s disease","text":"Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131, en yayg\u0131n demans t\u00fcr\u00fc olup, iki patolojik \u00f6zelli\u011fe karakterizedir: amiloid-\u03b2 plakalar\u0131 ve n\u00f6rofibriller tangleler. Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 amiloid hipotezine g\u00f6re, amiloid-\u03b2 peptidinin a\u015f\u0131r\u0131 birikimi, hiperfosforile edilmi\u015f tau'nun agregasyonu ile olu\u015fan n\u00f6rofibriller tanglelere neden olur. Ancak, bug\u00fcne kadar, bu iki patolojik olay\u0131 insan n\u00f6ron h\u00fccreleri kullanarak seri olarak ba\u011flayan tek bir hastal\u0131k modeli bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. Ailevi Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (FAD) mutasyonlar\u0131na sahip fareler, amiloid-\u03b2'nin ind\u00fckledi\u011fi sinaptik ve haf\u0131za bozukluklar\u0131n\u0131 g\u00f6sterirler ancak Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n di\u011fer \u00f6nemli patolojik olaylar\u0131n\u0131 tam olarak tekrarlamazlar, bunlara Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n farkl\u0131 n\u00f6rofibriller tangle patolojisi dahildir. Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 hastalar\u0131ndan elde edilen insan n\u00f6ronlar\u0131, toksik amiloid-\u03b2 t\u00fcrlerinde ve fosforile edilmi\u015f tau'da artm\u0131\u015f seviyeler g\u00f6stermi\u015ftir ancak amiloid-\u03b2 plakalar\u0131 veya n\u00f6rofibriller tangleler g\u00f6stermemi\u015flerdir. Burada, FAD mutasyonlar\u0131n\u0131n \u03b2-amiloid \u00f6nc\u00fcl proteini ve presenilin 1'in g\u00fc\u00e7l\u00fc d\u0131\u015ftaki amiloid-\u03b2 birikimine neden oldu\u011funu, bunlara amiloid-\u03b2 plakalar\u0131 da dahildir, bir insan n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccre t\u00fcretilmi\u015f \u00fc\u00e7 boyutlu (3D) k\u00fclt\u00fcr sisteminde rapor ediyoruz. \u00d6nemli olan, FAD mutasyonlar\u0131n\u0131 ifade eden 3D'ye farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f n\u00f6ronal h\u00fccreler, somada ve aksonlarda fosforile edilmi\u015f tau'nun deterjan direnci, g\u00fcm\u00fc\u015f pozitif agregalar\u0131 ve filament\u00f6z tau'yu, imm\u00fcn elektron mikroskopisi ile tespit ettik. Amiloid-\u03b2 olu\u015fumunu inhibe etmek, \u03b2 veya \u03b3-sekreteraz inhibit\u00f6rleri ile hem amiloid-\u03b2 patolojisini azaltt\u0131 hem de tauopatiyi hafifletti. Ayr\u0131ca, glikojen sintez kinaz 3 (GSK3) amiloid-\u03b2'nin tau fosforlamas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini bulduk. Tek bir 3D insan n\u00f6ral h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr sisteminde amiloid-\u03b2 ve tau patolojisini ba\u015far\u0131yla tekrarlad\u0131k. Benzersiz stratejimiz, di\u011fer n\u00f6rodejeneratif bozukluklar i\u00e7in daha hassas insan n\u00f6ral h\u00fccre modellerinin geli\u015ftirilmesine de yard\u0131mc\u0131 olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"4460880","title":"Mesenchymal-endothelial-transition contributes to cardiac neovascularization","text":"Endotel h\u00fccreleri, endotel-mesenkim ge\u00e7i\u015fini ge\u00e7irerek kardiyak fibroblastlar\u0131n bir alt k\u00fcmesine katk\u0131da bulunur, ancak kardiyak fibroblastlar\u0131n kardiyak hasar\u0131n ard\u0131ndan do\u011frudan neovask\u00fclerizasyona katk\u0131da bulunup bulunamayaca\u011f\u0131 bilinmemektedir. Burada, genetik kader haritalama teknikleri kullanarak, akut iskemik kardiyak yaralanma sonras\u0131 kardiyak fibroblastlar\u0131n h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde endotel h\u00fccre benzeri fenotip benimsedi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Fibroblastlardan t\u00fcretilen endotel h\u00fccreleri, yerli endotel h\u00fccrelerinin anatomik ve i\u015flevsel \u00f6zelliklerini sergiler. Transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc p53'\u00fcn bu kardiyak fibroblast kader de\u011fi\u015fimini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Kardiyak fibroblastlarda p53'\u00fcn kayb\u0131, fibroblastlardan t\u00fcretilen endotel h\u00fccrelerinin olu\u015fumunu ciddi \u015fekilde azalt\u0131r, post-infarkt vask\u00fcler yo\u011funlu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr ve kardiyak fonksiyonu k\u00f6t\u00fcle\u015ftirir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, kardiyak fibroblastlarda p53 yolunu uyaran, mesenkim-endotel ge\u00e7i\u015fini art\u0131r\u0131r, vask\u00fclerli\u011fi geli\u015ftirir ve kardiyak fonksiyonu iyile\u015ftirir. Bu g\u00f6zlemler, mesenkim-endotel ge\u00e7i\u015fin yaral\u0131 kalbin neovask\u00fclerizasyonu i\u00e7in katk\u0131da bulundu\u011funu ve kardiyak onar\u0131m\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in potansiyel bir tedavi hedefi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4462079","title":"Estimation of optimal serum concentrations of 25-hydroxyvitamin D for multiple health outcomes.","text":"Son kan\u0131tlar, mevcut \u00f6nerilerin \u00fczerindeki vitamin D al\u0131mlar\u0131n\u0131n daha iyi sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131yla ili\u015fkili olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, 25-hidroksivitamin D [25(OH)D] serum konsantrasyonlar\u0131n\u0131n en iyi seviyeleri tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu inceleme, kemik mineral yo\u011funlu\u011fu (BMD), alt ekstremite fonksiyonu, di\u015f sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve d\u00fc\u015fme, k\u0131r\u0131k ve kolon kanseri riskini de\u011ferlendirmek i\u00e7in serum 25(OH)D konsantrasyonlar\u0131n\u0131n e\u015fiklerini inceleyen \u00e7al\u0131\u015fmalardan elde edilen kan\u0131tlar\u0131 \u00f6zetlemektedir. T\u00fcm biti\u015f noktalar\u0131 i\u00e7in, en avantajl\u0131 25(OH)D serum konsantrasyonlar\u0131 75 nmol\/L (30 ng\/mL) ile ba\u015flar ve en iyileri 90-100 nmol\/L (36-40 ng\/mL) aras\u0131ndad\u0131r. \u00c7o\u011fu ki\u015fi i\u00e7in, bu konsantrasyonlara ula\u015fmak, \u015fu anda \u00f6nerilen 200 ve 600 IU\/g\u00fcn vitamin D al\u0131mlar\u0131 ile m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildir. Vitamin D al\u0131mlar\u0131 ile elde edilen 25(OH)D serum konsantrasyonlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, en iyi al\u0131mlar\u0131 tahmin etmek amac\u0131yla, gen\u00e7 yeti\u015fkinler i\u00e7in kemik sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkinler i\u00e7in incelenen t\u00fcm sonu\u00e7lar i\u00e7in vitamin D al\u0131mlar\u0131n\u0131n art\u0131r\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fi sonucuna vard\u0131k. T\u00fcm yeti\u015fkinler i\u00e7in g\u00fcnde >=1000 IU (25 mikrog) [DOSAJ HATASI D\u00dcZELT\u0130LD\u0130] cholecalciferol (vitamin D) al\u0131m\u0131, n\u00fcfusun en az %50'sinin 75 nmol\/L'ye ula\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in gereklidir. T\u00fcm yeti\u015fkin n\u00fcfus i\u00e7in daha y\u00fcksek dozlar\u0131n etkileri, gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalarla ele al\u0131nmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"4462139","title":"Cohesin-dependent globules and heterochromatin shape 3D genome architecture in S. pombe","text":"\u00d6karyotik genomlar, kendili\u011finden ili\u015fkilendirilen topolojik alanlar gibi \u00fc\u00e7 boyutlu yap\u0131lar halinde katlanm\u0131\u015ft\u0131r; bu alanlar\u0131n s\u0131n\u0131rlar\u0131, uzun menzilli etkile\u015fimler i\u00e7in gerekli olan kohezin ve CCCTC ba\u011flay\u0131c\u0131 fakt\u00f6r (CTCF) a\u00e7\u0131s\u0131ndan zengindir. Lokal kromatin etkile\u015fimlerinin kromatin liflerinin daha y\u00fcksek dereceli katlanmas\u0131n\u0131 nas\u0131l y\u00f6netti\u011fi ve kohezinin bu s\u00fcre\u00e7teki i\u015flevi hala tam olarak anla\u015f\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, di\u011fer \u00f6karyotlarda bulunan temel \u00f6zellikleri k\u00fc\u00e7\u00fck boyutuna ra\u011fmen sergileyen Schizosaccharomyces pombe genomunun y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc organizasyonunu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in genom \u00e7ap\u0131nda kromatin konformasyon yakalama (Hi-C) analizi yap\u0131yoruz. Vah\u015fi tip ve mutant su\u015flar\u0131n analizlerimiz, kromozom mimarisinin ve genom organizasyonunun temel unsurlar\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Kromozom kollar\u0131nda, k\u00fc\u00e7\u00fck kromatin b\u00f6lgeleri lokal olarak etkile\u015fime girerek 'glob\u00fcller' olu\u015fturur. Bu \u00f6zellik, kohezinin karde\u015f kromatid kohezyonundaki rol\u00fcnden farkl\u0131 bir i\u015flevini gerektirir. Kohezin, glob\u00fcl s\u0131n\u0131rlar\u0131nda zenginle\u015fmi\u015ftir ve kayb\u0131, lokal glob\u00fcl yap\u0131lar\u0131n\u0131n ve global kromozom b\u00f6lgelerinin bozulmas\u0131na neden olur. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, perisentromerik ve subtelomerik alanlar dahil olmak \u00fczere belirli b\u00f6lgelerde kohezini y\u00fckleyen heterokromatin, glob\u00fcl olu\u015fumu i\u00e7in vazge\u00e7ilmez de\u011fildir, ancak yine de genom organizasyonunu etkiler. Heterokromatinin, sentromerlerdeki kromatin lifi s\u0131k\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve sentromere yak\u0131n b\u00f6lgelerde belirgin kollar aras\u0131 etkile\u015fimleri te\u015fvik etti\u011fini, b\u00f6ylece uygun genom organizasyonu i\u00e7in \u00e7ok \u00f6nemli olan yap\u0131sal k\u0131s\u0131tlamalar sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Heterokromatin kayb\u0131, kromozomlar \u00fczerindeki k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 gev\u015feterek kromozom i\u00e7i ve kromozomlar aras\u0131 etkile\u015fimlerde bir art\u0131\u015fa neden olur. Birlikte, analizlerimiz, n\u00fckleer fonksiyonlar\u0131 koordine etmek i\u00e7in \u00e7ok \u00f6nemli olan daha y\u00fcksek dereceli kromozom organizasyonunu y\u00f6nlendiren temel genom katlama prensiplerini ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r.\n"}
{"_id":"4462155","title":"A temporal shift in the circuits mediating retrieval of fear memory","text":"Korku an\u0131lar\u0131, hayvanlar\u0131n tehlikeden ka\u00e7\u0131nmas\u0131na ve hayatta kalma \u015fanslar\u0131n\u0131 art\u0131rmas\u0131na olanak tan\u0131r. Korku an\u0131lar\u0131, \u00f6\u011frenildikten sonra uzun s\u00fcreler boyunca geri \u00e7a\u011fr\u0131labilir, ancak zaman i\u00e7inde geri \u00e7a\u011f\u0131rma devrelerinin nas\u0131l de\u011fi\u015fti\u011fi hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinir. Burada, \u00f6\u011frenildikten sonra 24 saat, 7 g\u00fcn ve 28 g\u00fcn gibi ge\u00e7 zaman noktalar\u0131nda kulakl\u0131 ko\u015fullu korku geri \u00e7a\u011f\u0131r\u0131m\u0131nda dorsal orta hat talamusun (DMT) gerekli oldu\u011funu, ancak 0,5 saat ve 6 saat gibi erken zaman noktalarda gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Buna paralel olarak, dorsal orta hat talamusun bir alt b\u00f6lgesi olan paraventrik\u00fcler \u00e7ekirdek (PVT), sadece ge\u00e7 zaman noktalarda artm\u0131\u015f c-Fos ifadesi g\u00f6sterdi, bu da PVT'nin korku geri \u00e7a\u011f\u0131r\u0131m\u0131 i\u00e7in kademeli olarak i\u015fe al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Buna g\u00f6re, PVT n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n ko\u015fullu ton yan\u0131tlar\u0131 e\u011fitimden sonra zamanla artt\u0131. Korku geri \u00e7a\u011f\u0131r\u0131m\u0131 i\u00e7in gerekli olan prefrontal korteks (PL) \u00f6n lobu, PVT'ye yo\u011fun projeksiyonlar g\u00f6nderir. Ge\u00e7 zaman noktalarda geri \u00e7a\u011f\u0131r\u0131m, PVT'ye projeksiyonlar\u0131 olan PL n\u00f6ronlar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirir ve bu projeksiyonlar\u0131n optogenetik susturulmas\u0131 ge\u00e7, ancak erken zaman noktalarda geri \u00e7a\u011f\u0131r\u0131m\u0131 bozdu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, PL'nin bazolateral amigdala'ya giri\u015flerinin susturulmas\u0131 erken, ancak ge\u00e7 zaman noktalarda geri \u00e7a\u011f\u0131r\u0131m\u0131 bozdu, bu da geri \u00e7a\u011f\u0131r\u0131m devrelerinde zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 bir kaymaya i\u015faret ediyor. Ge\u00e7 zaman noktalarda geri \u00e7a\u011f\u0131r\u0131m ayr\u0131ca PVT n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n merkezi amigdala \u00e7ekirde\u011fine projeksiyonlar\u0131n\u0131 da etkinle\u015ftirir ve bu projeksiyonlar\u0131n ge\u00e7, ancak erken zaman noktalarda susturulmas\u0131 kal\u0131c\u0131 bir korku zay\u0131flamas\u0131na neden olur. Bu nedenle, PVT, korku an\u0131lar\u0131n\u0131n geri \u00e7a\u011f\u0131r\u0131m\u0131 ve korunmas\u0131 i\u00e7in cortiko-amigdala a\u011flar\u0131na dahil olan kritik bir talamik d\u00fc\u011f\u00fcm olabilir."}
{"_id":"4462419","title":"Derivation of novel human ground state naive pluripotent stem cells","text":"Embriyonik faren es h\u00fccreleri, blastositlerin i\u00e7 h\u00fccre k\u00fctlesinden izole edilir ve leukaemi inhibit\u00f6r\u00fc (LIF) ve ERK1\/ERK2 ve GSK3\u03b2 sinyalle\u015fmesinin k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl inhibisyonu (2i\/LIF ko\u015fullar\u0131) sa\u011flanarak in vitro saf i\u00e7 h\u00fccre k\u00fctlesi benzeri bir yap\u0131da korunabilir. Saf \u00e7oklu potansiyelin temel \u00f6zellikleri, uzak d\u00fczenleyici taraf\u0131ndan Oct4 (ayn\u0131 zamanda Pou5f1 olarak da bilinir) transkripsiyonunun tetiklenmesi, \u00f6n inaktif X kromozom durumunun korunmas\u0131 ve geli\u015fimsel d\u00fczenleyici gen promot\u00f6rlerinde k\u00fcresel DNA metilasyonunun ve H3K27me3 bask\u0131lay\u0131c\u0131 kromatin i\u015faretinin birikiminin azalmas\u0131d\u0131r. 2i\/LIF \u00e7ekildikten sonra, saf faren es h\u00fccreleri, post-embriyonik epiblast benzeri bir haz\u0131r \u00e7oklu potansiyen durumuna kayabilir. \u0130nsan es h\u00fccreleri, saf faren es h\u00fccreleriyle bir\u00e7ok molek\u00fcler \u00f6zelli\u011fi payla\u015fsa da, ayn\u0131 zamanda haz\u0131r murin epiblast k\u00f6k h\u00fccreleriyle (EpiSC) bir dizi epigenetik \u00f6zelli\u011fi de payla\u015f\u0131r. Bunlar, OCT4 ifadelerini korumak i\u00e7in yak\u0131n d\u00fczenleyici elementin bask\u0131n kullan\u0131m\u0131, \u00e7o\u011fu kad\u0131n insan es h\u00fccrelerinde X kromozom inaktifle\u015fmesinin belirgin e\u011filimi, DNA metilasyonunun artmas\u0131 ve H3K27me3 ve ikili alan\u0131n kazan\u0131m\u0131 gibi \u00f6zelliklerdir. \u0130nsan temel durum saf \u00e7oklu potansiyenin in vitro kurulmas\u0131n\u0131n, faren es h\u00fccrelerinde karakterize edilen molek\u00fcler ve i\u015flevsel \u00f6zelliklere e\u015fde\u011fer \u00f6zelliklere sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Burada, genetik olarak de\u011fi\u015ftirilmemi\u015f insan saf \u00e7oklu potansiyen k\u00f6k h\u00fccrelerinin, zaten haz\u0131r insan es h\u00fccrelerinden, somatik h\u00fccrelerden ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyen (iPS) h\u00fccre yeniden programlamas\u0131ndan veya do\u011frudan blastositlerden t\u00fcretilmesini kolayla\u015ft\u0131ran tan\u0131mlanm\u0131\u015f ko\u015fullar kurduk. Yeni do\u011frulanan saf \u00e7oklu potansiyen h\u00fccreleri, faren saf es h\u00fccrelerine \u00e7ok benzer molek\u00fcler \u00f6zellikler ve i\u015flevsel \u00f6zelliklere sahiptir ve geleneksel haz\u0131r insan \u00e7oklu potansiyen h\u00fccrelerinden farkl\u0131d\u0131r. Bu, insan iPS h\u00fccrelerinin mikro enjeksiyonu ile faren morullara enjekte edildikten sonra organojenezi ge\u00e7iren \u00e7apraz t\u00fcr chimaera faren embriyolar\u0131n\u0131n \u00fcretme yetene\u011fi de dahil olmak \u00fczere \u00f6zelliklerdir. Toplu olarak, bulgular\u0131m\u0131z, rejeneratif t\u0131p, hastaya \u00f6zg\u00fc iPS h\u00fccre hastal\u0131\u011f\u0131"}
{"_id":"4462777","title":"Predicting immunogenic tumour mutations by combining mass spectrometry and exome sequencing","text":"\u0130nsan t\u00fcm\u00f6rleri genellikle somatik mutasyonlar\u0131n dikkat \u00e7ekici bir say\u0131s\u0131n\u0131 bar\u0131nd\u0131r\u0131r. E\u011fer ana histokompatibilite kompleksi s\u0131n\u0131f I molek\u00fclleri (MHCI) \u00fczerinde sunulurlarsa, bu mutasyonlar\u0131 i\u00e7eren peptidler potansiyel olarak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 olabilirler, \u00e7\u00fcnk\u00fc adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi taraf\u0131ndan \"yabanc\u0131l\u0131k\" neo-antijenleri olarak tan\u0131nmal\u0131d\u0131rlar. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, mutant peptidlerin T-h\u00fccre epitope olarak hizmet edebilece\u011fini do\u011frulam\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, az say\u0131da mutant epitope tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc bunlar\u0131n ke\u015ffi, hastan\u0131n t\u00fcm\u00f6r\u00fcn infiltrasyonlu lenfositlerini, t\u00fcm\u00f6r exom dizilemesi sonras\u0131 in\u015fa edilen antijen k\u00fct\u00fcphanelerini tan\u0131ma yetenekleri i\u00e7in yorucu bir tarama gerektirmektedir. Biz, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 mutant peptidlerin ke\u015ffini basitle\u015ftirmeyi ama\u00e7lad\u0131k, genel \u00f6zelliklerini karakterize ederek. MHCI'ye ba\u011flanm\u0131\u015f neo-epitoplar\u0131 belirlemek i\u00e7in exom ve transkriptom dizileme analizini ve k\u00fctle spektrometrisi birle\u015ftiren bir yakla\u015f\u0131m geli\u015ftirdik. Tan\u0131mlanan >1300 amino asit de\u011fi\u015fikli\u011finin yakla\u015f\u0131k %13'\u00fc MHCI'ye ba\u011flanmas\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu, bunlardan bir k\u0131sm\u0131 k\u00fctle spektrometrisi ile do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131. Peptidler daha sonra MHCI'ye ba\u011flanm\u0131\u015f olarak yap\u0131sal olarak modelle\u015ftirildi. T-h\u00fccre antijen resept\u00f6rlerine eri\u015febilen ve bu nedenle \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fcde a\u00e7\u0131k olan mutasyonlar, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 olarak \u00f6ng\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu. Fare deneyleri yakla\u015f\u0131m\u0131 do\u011frulad\u0131, her \u00f6ng\u00f6r\u00fclen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 peptid, a\u015f\u0131lamadan \u00f6nce ve sonra anti-tumor T-h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131n kineti\u011fi ve da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 izlemek i\u00e7in kullan\u0131labilen peptid-MHCI dekstramerlerin \u00fcretimiyle sonu\u00e7land\u0131. Bu bulgular, uygun bir tahmin algoritmas\u0131n\u0131n, T-h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131n farmakodinamik izlenmesinde ve kanser hastalar\u0131nda ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f a\u015f\u0131lar\u0131n geli\u015ftirilmesinde bir yakla\u015f\u0131m sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4462919","title":"In vivo genome editing using Staphylococcus aureus Cas9","text":"RNA y\u00f6nlendirilmi\u015f endon\u00fckleaz Cas9, genom d\u00fczenleme i\u00e7in \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir platform olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Ancak, yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan Streptococcus pyogenes'den (SpCas9) gelen Cas9'un boyutu, temel ara\u015ft\u0131rma ve AAV (adenoz ili\u015fkili vir\u00fcs) teslimat arac\u0131n\u0131 kullanan terap\u00f6tik uygulamalar i\u00e7in yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlar. Burada, alt\u0131 daha k\u00fc\u00e7\u00fck Cas9 ortologunu karakterize ediyoruz ve Staphylococcus aureus'den (SaCas9) gelen Cas9'un, SpCas9'a benzer verimlilikte genom d\u00fczenleyebilece\u011fini ve ayn\u0131 zamanda 1 kilobazdan daha k\u0131sa oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. SaCas9 ve tek rehber RNA ifade kasas\u0131n\u0131 tek bir AAV vekt\u00f6r\u00fcne paketledik ve fare karaci\u011ferinde kolesterol d\u00fczenleyici gen Pcsk9'u hedefledik. Enjekte edildikten bir hafta i\u00e7inde, %40'dan fazla gen de\u011fi\u015fikli\u011fi g\u00f6zlemledik, ayn\u0131 zamanda serum Pcsk9 ve toplam kolesterol d\u00fczeylerinde \u00f6nemli d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler oldu. Ayr\u0131ca, BLESS kullanarak SaCas9 ve SpCas9'un genom \u00e7ap\u0131nda hedefleme \u00f6zelle\u015fmesini de\u011ferlendiriyoruz ve SaCas9 ile yap\u0131lan in vivo genom d\u00fczenlemenin verimli ve \u00f6zelle\u015ftirilebilir olabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"4463588","title":"Effects of exercise intensity on cardiovascular fitness, total body composition, and visceral adiposity of obese adolescents.","text":"Arka plan: Egzersizin yo\u011funlu\u011fu ve kardiyovask\u00fcler fitness ile v\u00fccut kompozisyonu aras\u0131ndaki ili\u015fki hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r, \u00f6zellikle obez gen\u00e7lerde.\n\nAma\u00e7: Amac\u0131m\u0131z, fiziksel e\u011fitim yo\u011funlu\u011funun obez gen\u00e7lerdeki kardiyovask\u00fcler fitness, v\u00fccut ya\u011f y\u00fczdesi (%BF) ve viseral ya\u011f dokusu (VAT) \u00fczerindeki etkilerini belirlemekti.\n\nY\u00f6ntem: 13-16 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki obez gen\u00e7ler (n = 80), 1) ya\u015fam tarz\u0131 e\u011fitimi (LSE), 2) LSE + orta yo\u011funluklu fiziksel e\u011fitim veya 3) LSE + y\u00fcksek yo\u011funluklu fiziksel e\u011fitim gruplar\u0131na atand\u0131lar. M\u00fcdahale 8 ay s\u00fcrd\u00fc. Fiziksel e\u011fitim, haftada 5 g\u00fcn, t\u00fcm fiziksel e\u011fitim gruplar\u0131 i\u00e7in hedeflenen enerji harcamas\u0131 1047 kJ (250 kcal) \/ seans olarak sunuldu. Kardiyovask\u00fcler fitness, \u00e7ok a\u015famal\u0131 ko\u015fu testiyle \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc, %BF, \u00e7ift enerjili r\u00f6ntgen absorptiometrisiyle ve VAT, manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesiyle.\n\nSonu\u00e7lar: Y\u00fcksek yo\u011funluklu fiziksel e\u011fitim grubundaki kardiyovask\u00fcler fitness art\u0131\u015f\u0131, ancak orta yo\u011funluklu grubunki de\u011fil, tek ba\u015f\u0131na LSE grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc (P = 0,009); di\u011fer \u00fc\u00e7 grup aras\u0131ndaki di\u011fer kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar anlaml\u0131 de\u011fildi. Tek ba\u015f\u0131na LSE grubuna k\u0131yasla, her iki fiziksel e\u011fitim grubunu da i\u00e7eren ve haftada 2 g\u00fcnden fazla e\u011fitim seanslar\u0131na kat\u0131lan bir grupta, kardiyovask\u00fcler fitness (P < 0,001), %BF (P = 0,001) ve VAT (P = 0,029) a\u00e7\u0131s\u0131ndan olumlu de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Y\u00fcksek yo\u011funluklu fiziksel e\u011fitimin orta yo\u011funluklu fiziksel e\u011fitimden daha etkili oldu\u011funu g\u00f6steren bir kan\u0131t bulmad\u0131k.\n\nSonu\u00e7: Obez gen\u00e7lerdeki kardiyovask\u00fcler fitness, fiziksel e\u011fitimden, \u00f6zellikle de y\u00fcksek yo\u011funluklu fiziksel e\u011fitimden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015fti. Fiziksel e\u011fitim ayr\u0131ca hem viseral hem de toplam v\u00fccut ya\u011f\u0131n\u0131 azaltt\u0131, ancak fiziksel e\u011fitim yo\u011funlu\u011funun net bir etkisi olmad\u0131."}
{"_id":"4463811","title":"Low methionine ingestion by rats extends life span.","text":"Beslenme enerjisi k\u0131s\u0131tlamas\u0131, memelilerin ya\u015fam s\u00fcresini deneysel olarak uzatmak i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan bir y\u00f6ntemdir. Burada, tek bir beslenme bile\u015fenin konsantrasyonunun \u00f6m\u00fcr boyu azalt\u0131lmas\u0131n\u0131n, Fischer 344 erkek fare ya\u015fam s\u00fcresini %30 daha uzun hale getirdi\u011fini bildiriyoruz. L-metiyonin k\u0131s\u0131tlamas\u0131 tamamen b\u00fcy\u00fcmeyi ortadan kald\u0131rd\u0131, ancak v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 baz\u0131nda g\u0131da al\u0131m\u0131 asl\u0131nda daha y\u00fcksekti. Erken ya\u015famda enerji t\u00fcketimi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, 0.17% metiyonin beslenen hayvanlar\u0131n enerji al\u0131m\u0131n\u0131n, boyutlar\u0131na g\u00f6re normal yak\u0131n\u0131 oldu\u011funu, ancak hayvan ba\u015f\u0131na t\u00fcketimin, \u00e7ok daha b\u00fcy\u00fck 0.86% metiyonin beslenen farelere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu g\u00f6sterdi. 0.17% metiyonin beslenen farelerin enerji al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rmak, b\u00fcy\u00fcme oranlar\u0131n\u0131 y\u00fckseltmedi, 0.85% metiyonin beslenen fareleri 0.17% metiyonin beslenen hayvanlar\u0131n g\u0131da al\u0131m\u0131na k\u0131s\u0131tlamak ise b\u00fcy\u00fcme \u00fczerinde \u00f6nemli bir azalma sa\u011flamad\u0131, bu da g\u0131da k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n bu deneylerde ya\u015fam s\u00fcresini uzatmada bir fakt\u00f6r olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Biyokimyasal olarak iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f metiyonin metabolizma ve kullan\u0131m yollar\u0131, bu spesifik beslenme k\u0131s\u0131tlamas\u0131 ile ili\u015fkili ya\u015fam s\u00fcresinin uzamas\u0131n\u0131n arkas\u0131ndaki kesin mekanizma(lar)\u0131n ortaya \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 i\u00e7in potansiyele sahiptir."}
{"_id":"4464565","title":"Epicatechin and a cocoa polyphenolic extract modulate gene expression in human Caco-2 cells.","text":"\u0130nsan kolon adenokarsinom h\u00fccre hatt\u0131 Caco-2 \u00fczerinde epikatekin ve polifenolik kakao ekstrakt\u0131n\u0131n etkisini incelemek i\u00e7in bir fonksiyonel genomik analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Belirli insan hematoloji\/im\u00fcnoloji cDNA dizileri, Clontech taraf\u0131ndan \u00fcretilen ve 406 genin \u00e7ift kopyas\u0131n\u0131 i\u00e7eren diziler kullan\u0131ld\u0131. \u0130fade d\u00fczeylerine g\u00f6re farkl\u0131 ifade edilen genler, kontrol h\u00fccrelerine g\u00f6re her tedavi sonras\u0131 elde edilen de\u011fere g\u00f6re hesaplanan oranla istatistiksel olarak anlaml\u0131 (P < 0,05) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131; yukar\u0131 d\u00fczenlenmi\u015f: oran > 1,5; a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmi\u015f: oran < 0,6. Epikatekin tedavisi, 21 genin ifadelerini azaltt\u0131 ve 24 geni yukar\u0131 d\u00fczenledi. Kakao polifenolik ekstrakt\u0131 ile ink\u00fcbasyon, 24 genin d\u00fc\u015f\u00fck ifadelerini ve 28 genin y\u00fcksek ifadelerini g\u00f6sterdi. Ferritin a\u011f\u0131r polipeptidi 1 (FTH1), mitogen aktif protein kinaz kinaz 1 (MAPKK1), sinyal transd\u00fcksiyonu ve aktivat\u00f6r\u00fc 1 (STAT1) ve topoizomeraz 1'in epikatekin ile ink\u00fcbasyonu ve myeloid l\u00f6semi fakt\u00f6r\u00fc 2 (MLF2), CCAAT\/enhancer ba\u011flay\u0131c\u0131 protein gama (C\/EBPG), MAPKK1, ATP ba\u011flay\u0131c\u0131 kabuk alt aile c \u00fcyesi 1 (MRP1), STAT1, topoizomeraz 1 ve radyasyon onar\u0131m\u0131 eksik onar\u0131m\u0131n\u0131 tamamlay\u0131c\u0131 1 (XRCC1) genlerinin ifadeleri, RT-PCR ile do\u011fruland\u0131. Epikatekin veya kakao ekstrakt\u0131 ile ink\u00fcbasyon s\u0131ras\u0131nda MAPKK1, STAT1, MRP1 ve topoizomeraz 1'in mRNA d\u00fczeylerindeki de\u011fi\u015fiklikler, protein d\u00fczeylerinde Bat\u0131 blott\u0131 ile daha da onayland\u0131. STAT1, MAPKK1, MRP1 ve FTH1 genlerinin ifadeleri, oksidatif strese kar\u015f\u0131 h\u00fccresel yan\u0131tla ilgili oldu\u011fu i\u00e7in, kakao flavonoidlerinin antioksidan \u00f6zellikleriyle tutarl\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, C\/EBPG, topoizomeraz 1, MLF2 ve XRCC1 genlerindeki ifade de\u011fi\u015fiklikleri, flavonoidlerin molek\u00fcler d\u00fczeyde yeni mekanizmalarla \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4465608","title":"An atlas of active enhancers across human cell types and tissues","text":"Geli\u015ftiriciler \u00e7ok h\u00fccreli \u00f6karyotlarda gen ifadesinin do\u011fru zamanlama ve h\u00fccre tipi spesifik etkinle\u015ftirilmesini kontrol eder. \u00d6zelliklerini, d\u00fczenleyici aktivite ve hedeflerini bilmek, farkl\u0131la\u015fma ve homeostaz\u0131n d\u00fczenlenmesini anlamak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Burada, insan dokular\u0131n\u0131n ve h\u00fccre tiplerinin \u00e7o\u011funu kapsayan FANTOM5 \u00f6rnek paneli kullanarak, canl\u0131 i\u00e7inde transkripsiyonu aktif olan geli\u015ftirici bir atlas \u00fcretiyoruz. Geli\u015ftiricilerin, CpG yoksun mesajc\u0131 RNA promot\u00f6rleri ile ortak \u00f6zelliklere sahip oldu\u011funu, ancak \u00e7ift y\u00f6nl\u00fc, eksen duyarl\u0131, nispeten k\u0131sa, kesilmemi\u015f RNA'lar \u00fcretti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu RNA'lar\u0131n olu\u015fumu, geli\u015ftirici etkinli\u011fiyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. Atlas, farkl\u0131 h\u00fccreler aras\u0131nda \u00f6nceden g\u00f6r\u00fclmemi\u015f derinlikte d\u00fczenleyici programlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak, hastal\u0131kla ili\u015fkili d\u00fczenleyici tek n\u00fckleotit polimorfizmlerini tan\u0131mlamak ve h\u00fccre tipi spesifik ve evrensel geli\u015ftiricileri s\u0131n\u0131fland\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Ayr\u0131ca, geli\u015ftirici redundans\u0131n\u0131n, gen ifade g\u00fcc\u00fcn\u00fc ifade desenlerinden ziyade a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131na dair ara\u015ft\u0131rmay\u0131 da inceliyoruz. \u00c7evrimi\u00e7i FANTOM5 geli\u015ftirici atlas\u0131, h\u00fccre tipi spesifik geli\u015ftiriciler ve gen d\u00fczenlemesi \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fmalarda benzersiz bir kaynak olu\u015fturur."}
{"_id":"4465735","title":"Precision microbiome reconstitution restores bile acid mediated resistance to Clostridium difficile","text":"Memelilerin gastrointestinal traktlar\u0131, sa\u011fl\u0131\u011fa katk\u0131da bulunan y\u00fczlerce mikroorganizma t\u00fcr\u00fcne ev sahipli\u011fi yapar, bunlara ba\u011f\u0131rsak patojenlerine kar\u015f\u0131 kolonizasyon direnci de dahildir. Bir\u00e7ok antibiyotik, ba\u011f\u0131rsak mikrotopluluklar\u0131n\u0131 yok eder ve ba\u011f\u0131rsak patojenlerine kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131r\u0131r. Bu antibiyotikler aras\u0131nda, hastane hastalar\u0131nda morbidite ve mortaliteyi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131ran antibiyotik ind\u00fcklenmi\u015f ishalin ana nedeni olan Clostridium difficile bulunur. C. difficile enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 direnci sa\u011flayan ba\u011f\u0131rsak bakterileri ve in vivo inhibisyon mekanizmalar\u0131 hala belirsizdir. Burada, farkl\u0131 antibiyotiklerle tedavi edilen farelerin farkl\u0131 mikrobiota de\u011fi\u015fikliklerine ve C. difficile'e kar\u015f\u0131 de\u011fi\u015fen duyarl\u0131l\u0131klara yol a\u00e7arak enfeksiyonun geli\u015fimiyle ili\u015fkili belirli bakteri gruplar\u0131n\u0131n kayb\u0131n\u0131 korelasyona al\u0131yoruz. Hastanede yatan hastalar\u0131n mikrobiotas\u0131 analizleri ve matematiksel modelleme ile desteklenen bu platformlar, farelerde ve insanlarda direnci ili\u015fkili ortak bakterileri belirlememize yard\u0131mc\u0131 oluyor. Bu platformlar kullan\u0131larak, safra asidi 7\u03b1-dehidroksilasyona sahip bir ba\u011f\u0131rsak bakterisi olan Clostridium scindens'in, C. difficile enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 direnci olan ve enfeksiyon direncini ikincil safra asidi ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde art\u0131ran bir probiyotik aday oldu\u011funu belirtiyoruz. Fareler, klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, metagenomik analizler ve matematiksel modelleme i\u00e7eren bir i\u015f ak\u0131\u015f\u0131 ile C. difficile enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 direnci olan bir probiyotik aday belirledik. Bu bulgular, hedefli antibiyotiklerin ak\u0131lc\u0131 tasar\u0131m\u0131n\u0131 ve C. difficile enfeksiyonu riski alt\u0131nda olan bireyler i\u00e7in mikrobiom tabanl\u0131 tan\u0131lar ve terapilerin geli\u015ftirilmesini ima ediyor."}
{"_id":"4465762","title":"Transcription initiation complex structures elucidate DNA opening","text":"Eukaryotik protein kodlayan genlerin transkripsiyonu, RNA polimeraz\u0131 (Pol) II ba\u015flatma kompleksinin toplanmas\u0131 ve promot\u00f6r DNA's\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131lmas\u0131 ile ba\u015flar. Burada, 8.8 \u00c5 ve 3.6 \u00c5 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fcklerde kapal\u0131 ve a\u00e7\u0131k DNA i\u00e7eren mayal\u0131 ba\u015flatma komplekslerinin kriyo-elektron mikroskobu (kriyo-EM) yap\u0131lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. DNA, TATA kutusu ba\u011flama proteini TBP ve transkripsiyon fakt\u00f6rleri TFIIA, TFIIB, TFIIE ve TFIIF aras\u0131ndaki etkile\u015fim a\u011f\u0131ndan konumland\u0131r\u0131l\u0131r ve Pol II yar\u0131\u011f\u0131 \u00fczerinde tutulur. DNA a\u00e7\u0131lmas\u0131, Pol II klempsinin ucu ve TFIIE'nin \"uzun kanatl\u0131 heliks\" alan\u0131n\u0131n etraf\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fir ve TFIIH olmadan da meydana gelebilir. DNA \u015fablonu ipli\u011finin aktif merkezde y\u00fcklenmesi, t\u00fcmosterik ba\u011flanma ile tetiklenen engelleyici protein \u00f6\u011felerinin hareketleri ile kolayla\u015ft\u0131r\u0131labilir. Sonu\u00e7lar, geni\u015fletilmi\u015f protein-protein ve protein-DNA temaslar\u0131 ile a\u00e7\u0131k promot\u00f6r DNA's\u0131n\u0131n yakaland\u0131\u011f\u0131 birle\u015fik bir transkripsiyon ba\u015flatma modeli \u00f6nermektedir."}
{"_id":"4467129","title":"Multiple mechanisms disrupt the let-7 microRNA family in neuroblastoma","text":"Neuroblastoma'n\u0131n k\u00f6t\u00fc prognozu, MYCN'nin genetik amplifikasyonu ile ili\u015fkilidir. MYCN, kendisi let-7'nin bir hedefidir, bu da bir\u00e7ok kanserde rol oynayan bir mikroRNA ailesi. LIN28B, let-7 biyojenizminin bir inhibit\u00f6r\u00fc, neuroblastoma'da a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilir ve MYCN'yi d\u00fczenledi\u011fi bildirilmi\u015ftir. Ancak burada, MYCN amplifiye edilmi\u015f neuroblastoma h\u00fccre hatlar\u0131nda LIN28B'nin gereksiz oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, buna ra\u011fmen let-7'nin bask\u0131lanmas\u0131. Ayr\u0131ca, amplifiye edilmi\u015f hastal\u0131ktaki MYCN mRNA seviyelerinin ola\u011fan\u00fcst\u00fc y\u00fcksek oldu\u011funu ve let-7'yi emmek i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, bu da LIN28B'nin gereksizli\u011fini a\u00e7\u0131kl\u0131yor. Genetik let-7 kayb\u0131n\u0131n neuroblastoma'da yayg\u0131n oldu\u011funu, MYCN amplifikasyonu ile ters orant\u0131l\u0131 oldu\u011funu ve k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7larla ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk, bu da neuroblastoma'daki kromozomal kay\u0131p desenleri i\u00e7in bir mant\u0131k sa\u011fl\u0131yor. Let-7'nin LIN28B, MYCN emme veya genetik kay\u0131p yoluyla bozulmas\u0131n\u0131n, kanser patogenezindeki geni\u015f etkileri olan neuroblastoma geli\u015fiminin bir birle\u015ftirici mekanizmas\u0131 oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"4468861","title":"Radiation and Dual Checkpoint Blockade Activates Non-Redundant Immune Mechanisms in Cancer","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol noktalar\u0131 inhibit\u00f6rleri etkileyici klinik yan\u0131tlara neden olur, ancak en iyi sonu\u00e7lar di\u011fer terapilerle birlikte ve bunlarla birle\u015ftirilerek elde edilecektir. Bu, i\u015flevsizlik ve diren\u00e7 mekanizmalar\u0131 konusunda temel sorular ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r. Burada, metastatik melanomlu bir alt grupta anti-CTLA4 antikoruyla (anti-CTLA4) ve radyasyonla tedavi edilen \u00f6nemli t\u00fcm\u00f6r regresyonlar\u0131n\u0131 bildiyoruz ve bu etkiyi fareler \u00fczerinde tekrarlad\u0131k. Birle\u015ftirilmi\u015f tedavi, radyasyona maruz kalm\u0131\u015f ve maruz kalmam\u0131\u015f t\u00fcm\u00f6rlerde yan\u0131tlar\u0131 iyile\u015ftirdi, ancak diren\u00e7 yayg\u0131n olarak g\u00f6zlemlendi. Tarafs\u0131z fareler \u00fczerine yap\u0131lan analizler, direncin melanom h\u00fccrelerinde PD-L1'in artmas\u0131yla ve ili\u015fkili T h\u00fccre yorgunlu\u011fuyla ili\u015fkili oldu\u011funu ortaya koydu. Bu nedenle, melanom ve di\u011fer kanser t\u00fcrlerinde en iyi yan\u0131t, radyasyon, anti-CTLA4 ve anti-PD-L1\/PD-1'in bir kombinasyonunu gerektirir. Anti-CTLA4 \u00f6ncelikle T d\u00fczenleyici h\u00fccreleri (Treg h\u00fccreleri) \u00fczerinde inhibisyon yapar, bu da CD8 T h\u00fccresi ile Treg oran\u0131 (CD8\/Treg) art\u0131\u015f\u0131na neden olur. Radyasyon, t\u00fcm\u00f6r i\u00e7indeki T h\u00fccrelerinin T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) repertuvar\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Birlikte, anti-CTLA4 T h\u00fccrelerinin geni\u015flemesini te\u015fvik ederken, radyasyon geni\u015flemi\u015f periferik klonlar\u0131n TCR repertuvar\u0131n\u0131 \u015fekillendirir. PD-L1 blokaj\u0131n\u0131n eklenmesi, CD8\/Treg oran\u0131ndaki depresyonu tersine \u00e7evirir ve geni\u015flemi\u015f T h\u00fccrelerinin oligoklonal geni\u015flemesini daha da te\u015fvik eder. Fareler \u00fczerindeki sonu\u00e7lara benzer \u015fekilde, y\u00fcksek PD-L1 seviyeleri g\u00f6steren melanomlu hastalar\u0131m\u0131z, radyasyon ve anti-CTLA4'e yan\u0131t vermedi, kal\u0131c\u0131 T h\u00fccre yorgunlu\u011fu g\u00f6sterdi ve h\u0131zla ilerledi. Bu nedenle, melanom h\u00fccrelerindeki PD-L1, anti-CTLA4 temelli terapiden ka\u00e7\u0131\u015fa izin verir ve radyasyon, anti-CTLA4 ve anti-PD-L1'in bir kombinasyonu, farkl\u0131 mekanizmalar yoluyla yan\u0131t\u0131 ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 te\u015fvik eder."}
{"_id":"4469125","title":"G-protein-independent coupling of MC4R to Kir7.1 in hypothalamic neurons","text":"D\u00fczenli olarak anoreksijenik \u03b1-melanokortin (\u03b1-MSH) ve oreksijenik Agouti-ili\u015fkili protein (AgRP) hipotalamusun ayr\u0131 arcuat n\u00f6ronlardan merkezi sinir sistemindeki ortak hedef alanlara sal\u0131n\u0131m\u0131, enerji homeostazinin d\u00fczenlenmesinde temel bir rol oynar. Her iki peptid de melanokortin-4 resept\u00f6r\u00fc (MC4R) ile y\u00fcksek afiniteyle ba\u011flan\u0131r; mevcut veriler, \u03b1-MSH'nin resept\u00f6r\u00fc G\u03b1s sinyalleme yoluna ba\u011flayan bir agonist oldu\u011funu, AgRP'nin ise rekabet\u00e7i bir \u015fekilde ba\u011flanarak \u03b1-MSH ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engelleyip resept\u00f6r\u00fcn ligand taklit eden amino-terminal alan\u0131yla arac\u0131l\u0131 s\u00fcrekli aktiviteyi engelledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Burada, \u03b1-MSH ve AgRP'nin hipotalamusun paraventrik\u00fcler \u00e7ekirdek (PVN) n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n ate\u015fleme aktivitesini d\u00fczenlemede G\u03b1s sinyalleme yolundan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak arac\u0131l\u0131k edebilece\u011fini, ligand taraf\u0131ndan MC4R'nin Kir7.1 i\u00e7e d\u00f6n\u00fck sodyum kanal\u0131n\u0131n kapanmas\u0131na ba\u011flanmas\u0131yla g\u00f6sterdi\u011fimiz farelerde. Ayr\u0131ca, AgRP, MC4R'ye ba\u011flanarak ve Kir7.1'i a\u00e7arak n\u00f6ronlar\u0131 hiperpolarize eden, \u03b1-MSH ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engelleyen bir yanl\u0131 agonisttir. Bu nedenle, Kir7.1 sinyalleme, PVN'deki melanokortin ile enerji homeostazisinin d\u00fczenlenmesinde merkezi bir rol gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. MC4R'nin Kir7.1'e ba\u011flanmas\u0131, melanokortin sinyallemenin enerji homeostazisini kontrol etmedeki al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k y\u00f6nleri a\u00e7\u0131klayabilir, bunlara MC4R'nin gen dozu etkisi ve AgRP'nin besin al\u0131m\u0131ndaki uzun s\u00fcreli etkileri dahildir."}
{"_id":"4474874","title":"Role of ghrelin in the relationship between hyperphagia and accelerated gastric emptying in diabetic mice.","text":"\n## Arka Plan ve Ama\u00e7lar\n\nGhrelin, sindirim sistemi ile ili\u015fkili bir oreksijenik peptittir ve gastroprokinetik etkilere sahiptir. Streptozotokin (STZ) ile ind\u00fcklenen diyabetli farelerde hiperfaji, bozulmu\u015f gastrik bo\u015falma ve artan plazma ghrelin seviyeleri g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Burada ghrelinin nedenli rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, STZ ile ind\u00fcklenen diyabetli GHS-R(-\/-) (ghrelin resept\u00f6r\u00fc knockout) ve GHS-R(+\/+) (wild-type) fareleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nGastrik bo\u015falma, [(13)C]oktanik asit solunum testi ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. NPY (n\u00f6ropeptid Y), AgRP (agouti-ilgili peptit) ve proopiomelanokortin (POMC) mRNA ifadelerini ger\u00e7ek zamanl\u0131 RT-PCR ile belirledik. Fundik d\u00fcz kas \u015feritlerinde elektrik alan uyar\u0131 ile sinir kas\u0131lmalar\u0131 tetiklendi.\n\n## Bulgular\n\nDiyabet, her iki genotipte de plazma ghrelin seviyelerini benzer \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Hiperfaji, GHS-R(+\/+) farelerde GHS-R(-\/-) farelere k\u0131yasla 12. ve 21. g\u00fcnler aras\u0131nda daha belirgin bir \u015fekilde g\u00f6zlemlendi. NPY ve AgRP mRNA ifadelerindeki art\u0131\u015flar, diyabetli GHS-R(-\/-) farelerde GHS-R(+\/+) farelere k\u0131yasla 15. g\u00fcnden itibaren daha az belirgin hale geldi, oysa POMC mRNA seviyelerindeki d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler her iki genotipte de benzer \u015fekilde g\u00f6zlemlendi. Her iki genotipte de gastrik bo\u015falma, 16. g\u00fcnden itibaren benzer \u00f6l\u00e7\u00fcde h\u0131zland\u0131. Diyabetli GHS-R(+\/+) ve GHS-R(-\/-) farelerin fundik d\u00fcz kas \u015feritlerinde, n\u00f6ral gev\u015femeler azald\u0131 ve kas\u0131lmalar artt\u0131; bu art\u0131\u015f, muskarinik ve tachykinergik resept\u00f6rlerin ba\u011flanma affinitelerinin artmas\u0131yla ili\u015fkiliydi.\n\n## Sonu\u00e7\n\nDiyabetli hiperfaji, hipotalamus'ta NPY ve AgRP ifadesini etkileyen merkezi mekanizmalar taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. Gastrik bo\u015falman\u0131n h\u0131z"}
{"_id":"4483571","title":"Human serum 25-hydroxycholecalciferol response to extended oral dosing with cholecalciferol.","text":"ARKA PLAN Cholecalciferol'in (D vitamini) belirli bir serum 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonunu elde etmek veya korumak i\u00e7in gereken giri\u015fleri tam olarak bilmiyoruz, \u00f6zellikle de olas\u0131 fizyolojik vitamin tedarikine benzer aral\u0131klarda.\n\nHEDEFLER \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kararl\u0131 durum cholecalciferol giri\u015fi ile elde edilen serum 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonu aras\u0131ndaki nicel ili\u015fkiyi belirlemek ve k\u0131\u015f aylar\u0131nda g\u00fcnl\u00fck gereksinimin ne kadar\u0131n\u0131n v\u00fccut dokular\u0131nda depolanan cholecalciferol rezervleri taraf\u0131ndan kar\u015f\u0131land\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin etmektir.\n\nTasar\u0131m Omaha'da (41.2 derece kuzey enlem) ya\u015fayan 67 erke\u011fe, yakla\u015f\u0131k 20 hafta boyunca k\u0131\u015f aylar\u0131nda g\u00fcnde kontrol edilen a\u011f\u0131zdan verilen 0, 25, 125 ve 250 mikrogram cholecalciferol etiketli dozlarda cholecalciferol uyguland\u0131. Tedavi s\u00fcresince serum 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonunun zaman i\u00e7indeki de\u011fi\u015fimi \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\nSONU\u00c7LAR Ortalama temel de\u011fer 70.3 nmol\/L'den, kararl\u0131 durum serum 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonlar\u0131, dozla do\u011frudan orant\u0131l\u0131 olarak k\u0131\u015f aylar\u0131 boyunca de\u011fi\u015fti, her eklenen 1 mikrogram cholecalciferol giri\u015fi i\u00e7in yakla\u015f\u0131k 0.70 nmol\/L e\u011fimle. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n ba\u015flamadan \u00f6nceki serum 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonunu korumak i\u00e7in gereken hesaplanan a\u011f\u0131zdan giri\u015f 12.5 mikrogram (500 IU)\/g\u00fcn iken, t\u00fcm kaynaklardan (ekstra, g\u0131da, dokular depolar\u0131) ba\u015flang\u0131\u00e7 25-hidroksikolekalsiferol konsantrasyonunu korumak i\u00e7in gereken toplam miktar yakla\u015f\u0131k 96 mikrogram (yakla\u015f\u0131k 3800 IU)\/g\u00fcn olarak tahmin edildi. Aradaki fark, dokular depolar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k 78-82 mikrogram\/g\u00fcn sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor.\n\nSONU\u00c7lar Sa\u011fl\u0131kl\u0131 erkekler, \u00f6nceki yaz aylar\u0131nda g\u00fcne\u015ften kaynaklanan birikimlerden deri yoluyla sentezlenen miktarlarla, k\u0131\u015f aylar\u0131nda 300"}
{"_id":"4489217","title":"Intratumor heterogeneity and branched evolution revealed by multiregion sequencing.","text":"\n# Arka Plan\nIntratumor heterojenlik, tek t\u00fcm\u00f6r biyopsisi \u00f6rneklerinden elde edilen sonu\u00e7lara dayanan ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f t\u0131p stratejilerini engellemeye neden olabilir.\n\n# Y\u00f6ntemler\nIntratumor heterojenli\u011fi incelemek i\u00e7in, birincil b\u00f6brek kanserleri ve ili\u015fkili metastaz sitelerinden birden fazla mekansal olarak ayr\u0131lm\u0131\u015f \u00f6rneklerde eksom dizileme, kromozom anormallikleri analizi ve ploidi profilleme ger\u00e7ekle\u015ftirdik. T\u00fcm\u00f6r heterojenli\u011finin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 imm\u00fcnohistokimyasal analiz, mutasyon i\u015flevsel analizi ve mesajc\u0131 RNA ifade profillemesi ile karakterle\u015ftirdik.\n\n# Sonu\u00e7lar\nFilogenetik yeniden yap\u0131land\u0131rma, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn dalan evrimsel b\u00fcy\u00fcmesini ortaya koydu; t\u00fcm\u00f6r b\u00f6lgelerinin her birinde tespit edilemeyen t\u00fcm somatik mutasyonlar\u0131n %63-69'u vard\u0131. T\u00fcm\u00f6r heterojenli\u011fi, mTOR (mammalian hedefi rapamisin) kinaz\u0131n\u0131n otoinhibit\u00f6r alan\u0131ndaki bir mutasyon i\u00e7in g\u00f6zlemlendi ve bu, canl\u0131 organizmada S6 ve 4EBP fosforilasyonu ile korelasyon g\u00f6sterdi ve in vitro mTOR kinaz aktivitesinin s\u00fcrekli etkinle\u015fmesine neden oldu. Birden fazla t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 genin mutasyonel t\u00fcm\u00f6r heterojenli\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc; SETD2, PTEN ve KDM5C, tek bir t\u00fcm\u00f6rde birden fazla ayr\u0131 ve mekansal olarak ayr\u0131lm\u0131\u015f inaktif edici mutasyonlar ge\u00e7irdi, bu da tek bir t\u00fcm\u00f6rde konverjans fenotipik evrimin bir g\u00f6stergesiydi. \u0130yi ve k\u00f6t\u00fc prognoz gen ifade imzalar\u0131, ayn\u0131 t\u00fcm\u00f6r\u00fcn farkl\u0131 b\u00f6lgelerinde tespit edildi. Allelik kompozisyonu ve ploidi profilleme analizi, d\u00f6rt t\u00fcm\u00f6rden 30 t\u00fcm\u00f6r \u00f6rne\u011finin 26's\u0131n\u0131n farkl\u0131 allelik dengesizli\u011fi profillerine sahip oldu\u011funu ve iki t\u00fcm\u00f6rden ikisinde ploidi heterojenli\u011fi oldu\u011funu ortaya koydu.\n\n# Sonu\u00e7\nIntratumor heterojenlik, tek t\u00fcm\u00f6r biyopsisi \u00f6rneklerinden elde edilen t\u00fcm\u00f6r genomik manzaray\u0131 abartabilir ve ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f t\u0131p ve biyomarker geli\u015ftirme i\u00e7in \u00f6nemli zorluklar sunabilir. T\u00fcm\u00f6r heterojenli\u011fi, ili\u015fkili heterojen protein i\u015flevi ile, Darwinian se\u00e7ilim yoluyla t\u00fcm\u00f6r adaptasyonu ve tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na neden olabilir. (MRC ve di\u011ferleri taraf\u0131ndan destek"}
{"_id":"4492358","title":"Succession of microbial consortia in the developing infant gut microbiome.","text":"Bebek ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomunun kolonizasyon s\u00fcreci kaotik olarak adland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak bu bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 mikrobiyomu etkileyen fakt\u00f6rlerin yetersiz belgelendirilmesine yans\u0131t\u0131labilir. \u0130nsan bebek ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomunun 2,5 y\u0131ll\u0131k bir vaka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik, ya\u015fam olaylar\u0131n\u0131 mikrobiyomun kompozisyonu ve i\u015fleviyle ili\u015fkilendirmek i\u00e7in. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 bir bebekten 60 d\u0131\u015fk\u0131 \u00f6rne\u011fi topland\u0131 ve diyet ve sa\u011fl\u0131k durumu hakk\u0131nda bir g\u00fcnl\u00fck tutuldu. 16S rRNA genlerinin analizi, mikrobiyomun filogenetik \u00e7e\u015fitlili\u011finin zaman i\u00e7inde yava\u015f\u00e7a artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve topluluk kompozisyonundaki de\u011fi\u015fikliklerin p\u00fcr\u00fczs\u00fcz bir zaman gradyan\u0131na uydu\u011funu g\u00f6sterdi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, \u00f6nemli taksonik gruplar, diyet veya sa\u011fl\u0131k de\u011fi\u015fikliklerine kar\u015f\u0131l\u0131k olarak bollukta ani de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6sterdi. Topluluk birikimi rastgele de\u011fildi: bakteriyel birli\u011fin diskret ad\u0131mlar\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik, ya\u015fam olaylar\u0131 taraf\u0131ndan kesintiye u\u011frad\u0131. Ayr\u0131ca, 12 d\u0131\u015fk\u0131 \u00f6rne\u011finden elde edilen yakla\u015f\u0131k 500.000 DNA metagenomik okuma analizi, en erken mikrobiyomun laktoz kullan\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131ran genlerle zenginle\u015ftirildi\u011fini ve kat\u0131 g\u0131dalar\u0131n tan\u0131t\u0131lmadan \u00f6nce bitkisel polisakkarit metabolizmas\u0131 ile ili\u015fkili i\u015flevsel genlerin mevcut oldu\u011funu ortaya koydu, bu da bebek ba\u011f\u0131rsaklar\u0131n\u0131 yeti\u015fkin diyetine haz\u0131rlad\u0131. Bununla birlikte, masa g\u0131dalar\u0131n\u0131n t\u00fcketimi, bakteroidetlerin bollu\u011funda s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir bir art\u0131\u015fa, d\u0131\u015fk\u0131 k\u0131sa zincirli ya\u011f asitlerinin seviyelerinde y\u00fckseli\u015fe, karbonhidrat kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkili genlerin, vitamin biyosentezi ve xenobiotik par\u00e7alanmas\u0131yla ili\u015fkili genlerin zenginle\u015fmesine ve daha kararl\u0131 bir topluluk kompozisyonuna neden oldu, hepsi yeti\u015fkin mikrobiyomunun karakteristikleridir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, mikrobiyomdaki g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte kaotik de\u011fi\u015fikliklerin ya\u015fam olaylar\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu ortaya koydu; ancak benzer ya\u015fam olaylar\u0131na maruz kalan farkl\u0131 bebeklerde nas\u0131l tepki verecekleri de\u011ferlendirmek i\u00e7in ek deneyler yap\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"4500832","title":"gamma-tocopherol, the major form of vitamin E in the US diet, deserves more attention.","text":"Gamma-tokofereol, bir\u00e7ok bitkisel tohumda ve ABD diyetinde ana vitamin E formu olsa da, alfa-tokofereol ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda az miktarda dikkat \u00e7ekmi\u015ftir, bu da dokularda bask\u0131n vitamin E formu ve takviyelerde birincil formdur. Ancak son ara\u015ft\u0131rmalar, gamma-tokofereol'\u00fcn insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli olabilece\u011fini ve onu alfa-tokofereol'den ay\u0131ran benzersiz \u00f6zelliklere sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Gamma-tokofereol, alfa-tokofereol'den daha etkili bir lipofilik elektrofillerin tuza\u011f\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Gamma-tokofereol iyi emilir ve baz\u0131 insan dokular\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde birikir; ancak b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde 2,7,8-trimetil-2-(beta-karboksietil)-6-hidroksikroman (gamma-CEHC) olarak metabolize edilir, ki bu da \u00f6ncelikle idrarla at\u0131l\u0131r. Gamma-CEHC, ancak alfa-tokofereol'\u00fcn kar\u015f\u0131l\u0131k gelen metaboliti de\u011fil, natri\u00fcretik aktiviteye sahiptir ve bu fizyolojik a\u00e7\u0131dan \u00f6nem ta\u015f\u0131yabilir. Hem gamma-tokofereol hem de gamma-CEHC, ancak alfa-tokofereol de\u011fil, siklooksijenaz aktivitesini inhibe eder ve bu nedenle antienflamatuar \u00f6zelliklere sahiptir. Baz\u0131 insan ve hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, gamma-tokofereol'\u00fcn kan konsantrasyonlar\u0131n\u0131n kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ve prostat kanseri g\u00f6r\u00fclme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ile ters orant\u0131l\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Gamma-tokofereol'\u00fcn ve metabolitinin bu ay\u0131rt edici \u00f6zellikleri, gamma-tokofereol'\u00fcn daha \u00f6nce tan\u0131nmayan yollarla insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131na \u00f6nemli katk\u0131larda bulunabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu olas\u0131l\u0131k, \u00f6zellikle y\u00fcksek dozlarda alfa-tokofereol'\u00fcn kan ve dokuda gamma-tokofereol'\u00fc t\u00fcketti\u011fi, buna kar\u015f\u0131l\u0131k gamma-tokofereol takviyesinin her ikisini de art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurarak daha fazla de\u011ferlendirilmelidir. Bu makalede, gamma-tokofereol'\u00fcn biyoyararl\u0131l\u0131\u011f\u0131, metabolizmas\u0131, kimyas\u0131 ve antioksidan olmayan aktiviteleri ile ilgili mevcut bilgiler ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ve kanser ile ili\u015fkisi hakk\u0131nda epidemiyolojik veriler g\u00f6zden ge\u00e7irilmektedir."}
{"_id":"4505748","title":"Disclosure of APOE genotype for risk of Alzheimer's disease.","text":"ARKA PLAN Apolipoprotein E (APOE) genotip, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 riski hakk\u0131nda bilgi sa\u011flar, ancak hastalar\u0131n ve aile \u00fcyelerinin genotip analizi yap\u0131lmas\u0131 \u00f6nerilmemi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, genotip bilgilerinin a\u00e7\u0131klanmas\u0131n\u0131n etkisini incelemi\u015f olduk. Y\u00d6NTEM 162 Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 olan bir ebeveyne sahip asemptomatik yeti\u015fkinleri, kendi APOE genotiplerinin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 alacaklar (a\u00e7\u0131klama grubu) veya bu sonu\u00e7lar\u0131 almayacaklar (a\u00e7\u0131klama olmamas\u0131 grubu) olarak rastgele atad\u0131k. 6 hafta, 6 ay ve 1 y\u0131l sonra a\u00e7\u0131klama veya a\u00e7\u0131klama olmamas\u0131 durumlar\u0131nda kayg\u0131, depresyon ve testle ilgili rahats\u0131zl\u0131k semptomlar\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7t\u00fck. SONU\u00c7LAR \u0130ki grup aras\u0131nda zaman ortalamal\u0131 kayg\u0131 (a\u00e7\u0131klama grubunda 4.5 ve a\u00e7\u0131klama olmamas\u0131 grubunda 4.4; P=0.84), depresyon (her iki grupta s\u0131ras\u0131yla 8.8 ve 8.7; P=0.98) veya testle ilgili rahats\u0131zl\u0131k (her iki grupta s\u0131ras\u0131yla 6.9 ve 7.5; P=0.61) a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar bulunmad\u0131. A\u00e7\u0131klama olmamas\u0131 grubuyla APOE epsilon4 aleli (artan riskle ili\u015fkili) ta\u015f\u0131yan a\u00e7\u0131klama alt grubunu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131ran ikincil analizler de anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6stermedi. Bununla birlikte, epsilon4 negatif alt grup, epsilon4 pozitif alt gruba k\u0131yasla testle ilgili rahats\u0131zl\u0131k d\u00fczeyinde anlaml\u0131 bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6sterdi (P=0.01). Klinik olarak anlaml\u0131 psikolojik sonu\u00e7larda de\u011fi\u015fiklikleri olan bireyler, a\u00e7\u0131klama olmamas\u0131 grubunda ve epsilon4 pozitif ve epsilon4 negatif alt gruplarda e\u015fit olarak da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131. Kayg\u0131 ve depresyonun temel puanlar\u0131, bu \u00f6l\u00e7\u00fctlerin post-a\u00e7\u0131klama puanlar\u0131yla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi (her iki kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmada da P<0.001). SONU\u00c7 Genotip bilgilerinin a\u00e7\u0131klanmas\u0131, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 olan bir ebeveyne sahip yeti\u015fkin \u00e7ocuklara k\u0131sa vadede \u00f6nemli psikolojik riskler yaratmad\u0131. Testle ilgili rahats\u0131zl\u0131k, APOE epsilon4 negatif olan ki\u015filerde azald\u0131. Genetik testten \u00f6nce y\u00fcksek duygusal rahats\u0131zl\u0131k d\u00fczeylerine sahip olanlar, a\u00e7\u0131klama sonras\u0131 duygusal zorluklar ya\u015fama olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksekti. (ClinicalTrials.gov numaras\u0131, NCT00571025"}
{"_id":"4506414","title":"Blood pressure and incidence of twelve cardiovascular diseases: lifetime risks, healthy life-years lost, and age-specific associations in 1\u00b725 million people","text":"\n## Arka Plan\nFarkl\u0131 manifestasyonlarda yeni ortaya \u00e7\u0131kan kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n kan bas\u0131nc\u0131 ile ili\u015fkileri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 30 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc, ba\u015flang\u0131\u00e7ta kardiyovask\u00fcler hastal\u0131ktan ar\u0131nm\u0131\u015f 1,25 milyon hastadan olu\u015fan bir kohort olu\u015fturmak i\u00e7in 1997-2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ba\u011flant\u0131l\u0131 elektronik sa\u011fl\u0131k kay\u0131tlar\u0131n\u0131 kullanan CALIBER (Kardiyovask\u00fcler Ara\u015ft\u0131rma i\u00e7in Ba\u011fl\u0131 \u00d6zel \u00c7al\u0131\u015fmalar ve Elektronik Sa\u011fl\u0131k Kay\u0131tlar\u0131) program\u0131 verilerini kulland\u0131k. Bu kohortun yar\u0131s\u0131 kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcren tedaviler al\u0131yordu. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, 12 akut ve kronik kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n ya\u015fa \u00f6zg\u00fc kan bas\u0131nc\u0131 ile ili\u015fkilerinin heterojenli\u011fini inceledik ve di\u011fer risk fakt\u00f6rlerini ayarlayarak 30, 60 ve 80 ya\u015flar\u0131ndaki ba\u015flang\u0131\u00e7 ya\u015flar\u0131nda \u00f6m\u00fcr boyu riskleri ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klardan ar\u0131nm\u0131\u015f ya\u015fam y\u0131llar\u0131n\u0131 tahmin ettik. Bu \u00e7al\u0131\u015fma ClinicalTrials.gov'da, NCT01164371 numaras\u0131yla kay\u0131tl\u0131d\u0131r.\n\n## Bulgular\n5,2 y\u0131l orta takip s\u00fcresince, 83.098 yeni kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k sunumu kaydettik. Her ya\u015f grubunda, en d\u00fc\u015f\u00fck kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k riski, sistolik kan bas\u0131nc\u0131 90-114 mm Hg ve diyastolik kan bas\u0131nc\u0131 60-74 mm Hg olan ki\u015filerde g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve daha d\u00fc\u015f\u00fck kan bas\u0131nc\u0131nda J \u015fekilli artan riskin herhangi bir kan\u0131t\u0131 yoktu. Y\u00fcksek kan bas\u0131nc\u0131n\u0131n etkisi, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k son noktas\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitlili\u011fine g\u00f6re de\u011fi\u015fti, g\u00fc\u00e7l\u00fc olumlu etkiden hi\u00e7bir etkiye kadar. Y\u00fcksek sistolik kan bas\u0131nc\u0131 ile en g\u00fc\u00e7l\u00fc ili\u015fkiler, i\u00e7sel kanama (tehlike oran\u0131 1,44 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1,32-1,58]), subaraknoid kanama (1,43 [1,25-1,63]) ve istikrarl\u0131 angina (1,41 [1,36-1,46]) i\u00e7in g\u00f6r\u00fcld\u00fc, en zay\u0131f ili\u015fki ise abdominal aort anevrizmas\u0131 i\u00e7in (1,08 [1,00-1,17]) oldu. Diyastolik kan bas\u0131nc\u0131na k\u0131yasla, y\u00fcksek sistolik kan bas\u0131nc\u0131"}
{"_id":"4506702","title":"Can Online Consumers Contribute to Drug Knowledge? A Mixed-Methods Comparison of Consumer-Generated and Professionally Controlled Psychotropic Medication Information on the Internet","text":"\n## Arka Plan\n\n\u0130nternet'te sa\u011fl\u0131k aramalar\u0131n\u0131 filtrelemek i\u00e7in devam eden giri\u015fimler, t\u00fcketici taraf\u0131ndan olu\u015fturulan i\u00e7eri\u011fi arama sonu\u00e7lar\u0131ndan hari\u00e7 tutar, ancak profesyonel olarak kontrol edilen i\u00e7eriklerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu kan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Antidepresan escitalopram ve antipsikotik quetiapine, son 5 y\u0131ld\u0131r, her bir ila\u00e7 s\u0131n\u0131f\u0131nda en \u00e7ok satan ajanlar olarak s\u0131ralanm\u0131\u015ft\u0131r. Her iki ila\u00e7 da \u00e7e\u015fitli yan etkiye sahip, hem zihinsel hem de zihinsel olmayan sa\u011fl\u0131k kullan\u0131mlar\u0131 i\u00e7in, uykusuzluk ve migrenlerden \u015fiddetli geli\u015fimsel bozukluklar\u0131n tedavisinde kadar geni\u015f bir yelpazede kullan\u0131l\u0131r.\n\n## Ama\u00e7\n\nEscitalopram ve quetiapine'in \u00e7evrimi\u00e7i t\u00fcketici incelemelerinde en s\u0131k bildirilen etkilerini tan\u0131mlamak, bu etkileri profesyonel olarak kontrol edilen ticari sa\u011fl\u0131k web sitelerinde anlat\u0131lan etkilerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak ve \u00e7evrimi\u00e7i t\u00fcketici ila\u00e7 incelemelerinin kullan\u0131labilirli\u011fini de\u011ferlendirmekti.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nT\u00fcm 6998 t\u00fcketici incelemesinden 960'l\u0131k basit rastgele bir \u00f6rnek, iki t\u00fcketici taraf\u0131ndan olu\u015fturulan (www.askapatient.com ve www.crazymeds.us) ve iki profesyonel olarak kontrol edilen (www.webmd.com ve www.revolutionhealth.com) sa\u011fl\u0131k web sitesinden se\u00e7ildi. Profesyonel ila\u00e7 a\u00e7\u0131klamalar\u0131, son iki web sitesinden ila\u00e7lar hakk\u0131nda t\u00fcm standart bilgileri i\u00e7eriyordu. T\u00fcm metin verileri, ila\u00e7 etkileri i\u00e7in ind\u00fcktif kodlama ile kodland\u0131 ve kodlay\u0131c\u0131 aras\u0131nda anla\u015fma de\u011ferlendirildi. Chi-kare, t\u00fcketici taraf\u0131ndan bildirilen etkiler ve web sitesi k\u00f6keni aras\u0131nda ili\u015fki olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\nEscitalopram (n = 480) veya quetiapine (n = 480) alan t\u00fcketicilerin en s\u0131k bildirdi\u011fi, semptom iyile\u015fmesi (30.4% veya 146\/480, 24.8% veya 119\/480) veya semptom k\u00f6t\u00fcle\u015fmesi (15.8% veya 76\/480, 10.2% veya 49\/480), uyku de\u011fi\u015fiklikleri (36% veya 173\/480, 60.6% veya 291\/480) ve kilo ve i\u015ftah de\u011fi\u015fiklikleri (22.5%"}
{"_id":"4515975","title":"Effect of supplemental zinc on the growth and serum zinc concentrations of prepubertal children: a meta-analysis of randomized controlled trials.","text":"Arka plan: \u00c7ocuklar\u0131n b\u00fcy\u00fcmesi \u00fczerindeki \u00e7inko takviyesinin etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in \u00e7ok say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 tutars\u0131zd\u0131r ve bu \u00e7e\u015fitli sonu\u00e7lara neden olan fakt\u00f6rler bilinmemektedir.\n\nAma\u00e7: Bu nedenle, rastgele kontroll\u00fc m\u00fcdahale denemelerinin meta analizleri, prepubertal \u00e7ocuklar\u0131n fiziksel b\u00fcy\u00fcmesi ve serum \u00e7inko konsantrasyonlar\u0131 \u00fczerindeki \u00e7inko takviyesinin etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in tamamlanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nY\u00f6ntem: MEDLINE (Bethesda, MD'deki Ulusal T\u0131p K\u00fct\u00fcphanesi) aramalar\u0131 ve di\u011fer y\u00f6ntemlerle uygun verilere sahip 33 kabul edilebilir \u00e7al\u0131\u015fma belirlenmi\u015ftir. De\u011fi\u015fikliklerde y\u00fckseklik, a\u011f\u0131rl\u0131k, a\u011f\u0131rl\u0131k-boy oran ve serum \u00e7inko konsantrasyonu i\u00e7in a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 ortalama etkiler (SD birimlerinde ifade edilenler), rastgele etkiler modelleri kullan\u0131larak hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r; etkiler ile ili\u015fkili fakt\u00f6rler meta-regresyon teknikleri ile ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSonu\u00e7lar: \u00c7inko takviyesi, y\u00fckseklik ve a\u011f\u0131rl\u0131k art\u0131\u015flar\u0131nda \u00f6nemli, pozitif yan\u0131tlar g\u00f6stermi\u015ftir, s\u0131ras\u0131yla etkiler 0.350 (0.189, 0.511) ve 0.309 (0.178, 0.439) olarak bulunmu\u015ftur. \u00c7inko, a\u011f\u0131rl\u0131k-boy endekslerinde \u00f6nemli bir etkiye sahip olmam\u0131\u015ft\u0131r [a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 ortalama etki boyutu: -0.018 (-0.132, 0.097)]. \u00c7inko takviyesi, \u00e7ocuklar\u0131n serum \u00e7inko konsantrasyonlar\u0131nda b\u00fcy\u00fck bir art\u0131\u015fa neden olmu\u015ftur, etki boyutu 0.820 (0.499, 1.14) olarak bulunmu\u015ftur. B\u00fcy\u00fcme yan\u0131tlar\u0131, ba\u015flang\u0131\u00e7 a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131-ya\u015f z skorlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck olan \u00e7ocuklarda ve ba\u015flang\u0131\u00e7 y\u00fckseklik-ya\u015f z skorlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck olan 6 ay ve \u00fczeri ya\u015flardaki \u00e7ocuklarda daha fazlad\u0131r.\n\nSonu\u00e7: \u00c7inko beslenmesini iyile\u015ftirmeye y\u00f6nelik m\u00fcdahaleler, \u00f6zellikle alt a\u011f\u0131rl\u0131k veya c\u0131l\u0131zl\u0131k oranlar\u0131n\u0131n y\u00fcksek oldu\u011fu b\u00f6lgelerde, \u00e7inko eksikli\u011fi riski ta\u015f\u0131yan n\u00fcfuslarda d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir. N\u00fcfus ortalama serum \u00e7inko konsantrasyonu, \u00e7ocuklarda \u00e7inko takviyelerinin ba\u015far\u0131l\u0131 teslimi ve emilimini g\u00f6steren yararl\u0131 bir g\u00f6stergedir."}
{"_id":"4530659","title":"Mechanisms of Age-Related Macular Degeneration","text":"Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 makula dejenerasyonu (AMD), %90'a varan hastalarda tedavi edilemeyen ilerleyici bir durumdur ve d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusta k\u00f6rl\u00fc\u011f\u00fcn \u00f6nde gelen nedenidir. AMD'nin iki formu, kan damarlar\u0131n\u0131n retinaya bozucu bir \u015fekilde girdi\u011fi varl\u0131\u011f\u0131na veya yoklu\u011funa g\u00f6re s\u0131ras\u0131yla \u0131slak ve kuru olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131l\u0131r. Islak AMD'nin altta yatan molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir anlay\u0131\u015f\u0131, birka\u00e7 g\u00fc\u00e7l\u00fc FDA onayl\u0131 terapi geli\u015ftirilmesine yol a\u00e7t\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, kuru AMD i\u00e7in onaylanm\u0131\u015f tedavi yoktur. Bu incelemede, her iki AMD formunu da ileten kritik etkili yollar hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunuyoruz. AMD'nin patogenezinin \u00e7o\u011fu y\u00f6n\u00fcn\u00fc kapsayan tekrarlayan bir tema, klasik olarak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ayr\u0131cal\u0131kl\u0131 g\u00f6z s\u0131\u011f\u0131na\u011f\u0131nda bozuk ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k mod\u00fclasyonu. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, AMD ara\u015ft\u0131rmas\u0131ndaki son geli\u015fmeler, di\u011fer n\u00f6rodejeneratif bozukluklarla ortak molek\u00fcler hastal\u0131k yollar\u0131n\u0131 da vurgulamaktad\u0131r. Son olarak, AMD patogenezinin bilinen mekanik ad\u0131mlar\u0131nda m\u00fcdahalenin terap\u00f6tik potansiyeli tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"4544916","title":"The N-end rule pathway regulates pathogen responses in plants.","text":"Bitkiler, patojenlere verimli bir \u015fekilde kar\u015f\u0131 koymak i\u00e7in karma\u015f\u0131k bir dizi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131na dayan\u0131rlar ve bu yan\u0131tlar, savunma programlar\u0131n\u0131n zaman\u0131nda etkinle\u015ftirilmesini, uygun s\u00fcresini ve yeterli b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc sa\u011flamak i\u00e7in s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir. Bitki ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n koordinasyonu, ubiquitin\/proteasom sisteminin aktivitesinin gerektirdi\u011fi bilinmektedir, bu sistem, eukariotlarda protein kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 kontrol eder. Burada, N-son kural yolu, ubiquitin\/proteasom sisteminin bir alt k\u00fcmesi, model bitki Arabidopsis thaliana'da geni\u015f bir yelpazede bakteri ve mantar patojenlerine kar\u015f\u0131 savunman\u0131n d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu yolun, glukosinolatlar gibi bitki savunma metabolitlerinin biosentezini ve jasmonik asit gibi fitohormonlar\u0131n biosentezini ve yan\u0131t\u0131n\u0131 olumlu y\u00f6nde d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu fitohormonlar bitki ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynar. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z ayr\u0131ca, N-son kural yolunun arginilasyon dal\u0131n\u0131n, model patojen Pseudomonas syringae AvrRpm1'e kar\u015f\u0131 savunma program\u0131n\u0131n zamanlamas\u0131n\u0131 ve b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc d\u00fczenledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"4547102","title":"H3K9 demethylase KDM4E is an epigenetic regulator for bovine embryonic development and a defective factor for nuclear reprogramming.","text":"Anormallik g\u00f6steren epigenetik yeniden programlama, somatik h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi nakli (SCNT) embriyolar\u0131nda embriyonik genom etkinle\u015fmesi (EGA) s\u0131ras\u0131nda geli\u015fimsel bozukluklara s\u0131kl\u0131kla neden olur. S\u0131\u011f\u0131r sekiz h\u00fccreli SCNT embriyolar\u0131, histon H3 lisin 9 tri- ve di-metilasyonu (H3K9me3\/2) a\u00e7\u0131s\u0131ndan k\u00fcresel hipermetilasyona sahiptir, ancak bunun i\u00e7sel nedeni belirsizdir. Burada, in vitro d\u00f6llenmi\u015f (IVF) embriyolarda aktif H3K9me3\/2 demetilasyonla ili\u015fkili iki H3K9 demetilaz geni, lisin spesifik demetilaz 4D (KDM4D) ve 4E (KDM4E) hakk\u0131nda kan\u0131tlar sunuyoruz. Bu genler, EGA zaman\u0131nda klonlanm\u0131\u015f embriyolarda yetersiz ifade edilir. Ayr\u0131ca, KDM4E, IVF ve SCNT embriyolar\u0131n\u0131n geli\u015fimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha kritik bir rol oynar ve KDM4E'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, k\u00fcresel transkriptomun iyile\u015fmesini, blastosit olu\u015fumunu art\u0131rabilir ve SCNT embriyolar\u0131n\u0131n klonlama verimlili\u011fini art\u0131rabilir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, KDM4E'nin EGA'n\u0131n kritik epigenetik d\u00fczenleyicisi olarak ve SCNT'ye ba\u011fl\u0131 yeniden programlamay\u0131 engelleyen H3K9me3\/2 bariyerlerinin i\u00e7sel eksik fakt\u00f6r\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, RNA ve KDM4E aras\u0131ndaki etkile\u015fimin, EGA s\u0131ras\u0131nda H3K9 demetilasyonu i\u00e7in esast\u0131r. Bu g\u00f6zlemler, eksik n\u00fckleer yeniden programlaman\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131na katk\u0131da bulunur ve transgenik s\u0131\u011f\u0131r yeti\u015ftiricili\u011finde b\u00fcy\u00fck \u00f6nem ta\u015f\u0131r."}
{"_id":"4550036","title":"Risk of gestational hypertension in relation to folic acid supplementation during pregnancy.","text":"Yazarlar, folik asit takviyesinin gebelik hipertansiyonu ile olan ili\u015fkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131lar. \u00c7al\u0131\u015fma n\u00fcfusu, 1993-2000 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Slone Epidemiyoloji Merkezi Do\u011fum Defektleri \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'na kat\u0131lan, herhangi bir malformasyona sahip olmayan bebekleri olan ABD ve Kanada'daki kad\u0131nlar\u0131 i\u00e7eriyordu. Kad\u0131nlar, do\u011fumdan sonraki 6 ay i\u00e7inde, sosyo-demografik ve t\u0131bbi fakt\u00f6rler, hipertansiyonun olu\u015fmas\u0131 (preeklampsi ile veya olmadan) ve hamilelik s\u0131ras\u0131nda \u00e7oklu vitamin kullan\u0131m\u0131 hakk\u0131nda m\u00fclakat edildi. A\u011f\u0131rl\u0131k, do\u011fum say\u0131s\u0131, ikiz gebelik, diyabet, sigara i\u00e7me, e\u011fitim ve aile geliri i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f g\u00f6reli riskler, Cox regresyon modelleri kullan\u0131larak tahmin edildi. 2100 kad\u0131ndan 204'\u00fc (9.7%), gebelik hipertansiyonu (20. haftadan sonra ba\u015flang\u0131\u00e7) bildirdi. \u00c7oklu de\u011fi\u015fkenlere g\u00f6re ayarlanm\u0131\u015f g\u00f6reli risk, ayn\u0131 ay i\u00e7inde folik asit kullanmayanlara k\u0131yasla folik asit i\u00e7eren \u00e7oklu vitaminler kullananlar i\u00e7in, 0.55 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 0.39, 0.79) olarak bulundu. Bu sonu\u00e7, folik asit i\u00e7eren \u00e7oklu vitaminlerin gebelik hipertansiyonu riskini azaltabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"4561402","title":"Aire regulates negative selection of organ-specific T cells","text":"Otoimm\u00fcn polendokrinopati sendromu t\u00fcr\u00fc 1, AIRE adl\u0131 yeni bir genin mutasyonlar\u0131ndan kaynaklanan resesif bir Mendelian bozukluktur ve organa \u00f6zg\u00fc otoimm\u00fcn hastal\u0131klar\u0131n bir spektrumunu karakterize eder. AIRE mutasyonunun sonucu olarak hangi tolerans mekanizmalar\u0131n\u0131n kusurlu oldu\u011fu bilinmemektedir. Transgenik farelerde Aire mutasyonu ile y\u00fcksek afiniteye sahip pankreas antijeniyle ba\u011flanan otoaktif CD4+ T h\u00fccrelerinin kaderini izleyerek, burada Aire eksikli\u011finin timusta organa \u00f6zg\u00fc h\u00fccrelerin neredeyse tamamen silinmesini engelledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu sonu\u00e7lar, otoimm\u00fcn polendokrinopati sendromunun 1, yasak T h\u00fccre klanlar\u0131n\u0131n silinmesi i\u00e7in uzmanla\u015fm\u0131\u015f bir mekanizman\u0131n ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu tolerans mekanizmas\u0131n\u0131n merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4583180","title":"Extracellular Acidic pH Activates the Sterol Regulatory Element-Binding Protein 2 to Promote Tumor Progression.","text":"Tumor mikro ortam\u0131n\u0131n ko\u015fullar\u0131, \u00f6rne\u011fin hipoksiye ve besin yoksunlu\u011funa, kanser ilerlemesinde kritik roller oynar. Bununla birlikte, kanser ilerlemesinde asidik d\u0131\u015f ortam pH'sinin rol\u00fc, hipoksinin incelenmesi kadar kapsaml\u0131 de\u011fildir. Burada, d\u0131\u015f ortam asidik pH'nin (pH 6.8) sterol d\u00fczenleyici \u00f6\u011fe ba\u011flama proteini 2'nin (SREBP2) aktivitesini tetikledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu, n\u00fckleer translokasyonu ve hedeflerine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik ederek SREBP2'nin aktivitesini uyar\u0131r, ayn\u0131 zamanda h\u00fccre i\u00e7i asitlenmeyi de tetikler. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, SREBP2'nin inhibisyonu, SREBP1'in inhibisyonu de\u011fil, d\u00fc\u015f\u00fck pH taraf\u0131ndan tetiklenen kolesterol biosentezi ile ili\u015fkili genlerin y\u00fckseli\u015fini bask\u0131lar. Ayr\u0131ca, asidik pH'ya duyarl\u0131 SREBP2 hedef genleri, kanser hastalar\u0131nda genel hayatta azalmayla ili\u015fkilidir. Bu nedenle, bulgular\u0131m\u0131z, SREBP2'nin metabolik genlerin ve kanser h\u00fccrelerinin ilerlemesinin ana transkripsiyonel d\u00fczenleyici oldu\u011funu, k\u0131smen d\u0131\u015f asitlenmeye yan\u0131t olarak g\u00f6sterir."}
{"_id":"4587978","title":"Mutation of the Human Circadian Clock Gene CRY1 in Familial Delayed Sleep Phase Disorder","text":"G\u00fcndelik insan aktivite kal\u0131plar\u0131, bir\u00e7ok davran\u0131\u015fsal ve fizyolojik s\u00fcre\u00e7te yakla\u015f\u0131k 24 saatlik ritimleri te\u015fvik eden i\u00e7sel bir sirkadiyen saate ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu sistem, gecikmi\u015f uyku evresi bozuklu\u011fu (DSPD) olarak bilinen, toplum normlar\u0131yla uyumsuz olarak uyku epizodlar\u0131n\u0131n daha ge\u00e7 saatlere kayd\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 yayg\u0131n bir uyku bozuklu\u011funda bozulur. Burada, DSPD'nin kal\u0131tsal bir formunu rapor ediyoruz, bu da \u00e7ekirdek sirkadiyen saat geni CRY1'de bask\u0131n kodlama varyasyonuyla ili\u015fkilidir, bu da saat ve Bmal1 gibi sirkadiyen aktivat\u00f6r proteinlerine daha y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131k g\u00f6steren bir transkripsiyonel inhibit\u00f6r olu\u015fturur. Bu kazan\u0131lm\u0131\u015f i\u015flev CRY1 varyant\u0131, anahtar transkripsiyonel hedeflerin ifade d\u00fczeyini azalt\u0131r ve sirkadiyen molek\u00fcler ritimlerin d\u00f6nemini uzat\u0131r, bu da DSPD semptomlar\u0131na mekanik bir ba\u011flant\u0131 sa\u011flar. Alel, insan pop\u00fclasyonunun %0,6'ya kadar bir s\u0131kl\u0131kta bulunur ve ilgili olmayan ailelerin ters fenotiplemesi, ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n ge\u00e7 ve\/veya par\u00e7alanm\u0131\u015f uyku kal\u0131plar\u0131 sergiledi\u011fini do\u011frulamaktad\u0131r, bu da onu insan n\u00fcfusunun \u00f6nemli bir k\u0131sm\u0131n\u0131n uyku davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 etkiledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4611267","title":"Lateral Hypothalamic Signaling Mechanisms Underlying Feeding Stimulation: Differential Contributions of Src Family Tyrosine Kinases to Feeding Triggered Either by NMDA Injection or by Food Deprivation","text":"Farelerde beslenme, bir\u00e7ok yakla\u015f\u0131m kullan\u0131larak deneysel olarak tetiklenebilir. Bu yakla\u015f\u0131mlar aras\u0131nda (1) besin yoksunlu\u011fu ve (2) lateral hipotalamus alan\u0131na (LHA) akut mikro enjekte edilen n\u00f6rotransmiter L-glutamat (Glu) veya resept\u00f6r agonisti NMDA bulunur. Her iki paradigmada, LHA'daki NMDA resept\u00f6r\u00fc (NMDA-R), Glu taraf\u0131ndan kodlanan sinyalleri beslenmeyi uyarmak i\u00e7in aktarma konusunda kritik bir rol oynar. Ancak, bu sinyali aktarma i\u00e7in h\u00fccre i\u00e7i mekanizmalar bilinmemektedir. NMDA-R sinyalleme mekanizmalar\u0131na kat\u0131lan protein-tirozin kinazlar\u0131 (PTK'lar) oldu\u011fu i\u00e7in, besin al\u0131m\u0131 ve biyokimyasal \u00f6l\u00e7\u00fcmler yoluyla her iki beslenme uyar\u0131 tipi i\u00e7in LHA'daki mekanizmalarda PTK kat\u0131l\u0131m\u0131 belirledik. LHA'ya PTK inhibit\u00f6rleri enjekte etmek, LHA NMDA enjeksiyonu ile tetiklenen beslenmeyi (y\u00fczde 69'a kadar) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131larken, yoksunluk beslenmesini sadece hafif\u00e7e (y\u00fczde 24) bask\u0131lad\u0131, bu da PTK'lar\u0131n bu beslenme davran\u0131\u015f\u0131n\u0131n sinyallerine daha az kritik olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Aksine, besin yoksunlu\u011fu, ancak NMDA enjeksiyonu de\u011fil, Src PTK'lar\u0131n\u0131n g\u00f6r\u00fcn\u00fcr aktivitesini ve Src'yi etkinle\u015ftiren bir PTK olan Pyk2'nin ekspresyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Davran\u0131\u015fsal ve biyokimyasal sonu\u00e7lar birlikte d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde, NMDA ile tetiklenen beslenmeyi PTK inhibit\u00f6rleri ile bask\u0131laman\u0131n daha kolay oldu\u011fu, ancak besin yoksunlu\u011funun da in vivo PTK aktivitesini kolayca tetikledi\u011fi g\u00f6sterilmektedir. Bu sonu\u00e7, n\u00f6rotransmiter resept\u00f6rlerinden farkl\u0131, besin yoksunlu\u011fu ile tetiklenen ancak NMDA ile tetiklenmeyen beslenmeyi tetikleyen ba\u015fka PTK'lar\u0131n NMDA-R'ye k\u0131yasla daha fazla PTK rekrut etmesinden kaynaklan\u0131yor olabilir. Bu sonu\u00e7lar ayr\u0131ca, sadece bir beslenme uyar\u0131 paradigmas\u0131n\u0131 kullanman\u0131n, beslenme davran\u0131\u015f\u0131n\u0131n alt\u0131nda yatan yolaklarda sinyalleme molek\u00fcllerinin ger\u00e7ek katk\u0131lar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmada ba\u015far\u0131s\u0131z olabilece\u011fini de g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4627816","title":"Relationship between advanced glycation end\u2010product accumulation and low skeletal muscle mass in Japanese men and women","text":"Ama\u00e7: Bu \u00e7al\u0131\u015fma, orta ya\u015fl\u0131 ve ya\u015fl\u0131 Japon erkek ve kad\u0131nlarda geli\u015fmi\u015f glikasyon u\u00e7 \u00fcr\u00fcn\u00fc birikimi ile kas k\u00fctlesi aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. Y\u00f6ntemler: Toplam 132 kat\u0131l\u0131mc\u0131 bu \u00e7apraz kesitli \u00e7al\u0131\u015fmada yer ald\u0131. Cilt otofl\u00fcoresans\u0131, geli\u015fmi\u015f glikasyon u\u00e7 \u00fcr\u00fcnleri i\u00e7in bir \u00f6l\u00e7\u00fcm olarak de\u011ferlendirildi. Eklemli kas k\u00fctlesi, \u00e7ift enerjili r\u00f6ntgen emilim \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve kas endeksi, eklemli kas k\u00fctlesini boyun e\u011frisi kare ile b\u00f6lerek hesapland\u0131. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, Asya Sarcopeni \u00c7al\u0131\u015fma Grubu'nun kas endeksi kriterlerini kullanarak iki gruba ayr\u0131ld\u0131 (d\u00fc\u015f\u00fck kas endeksi ve normal kas endeksi). \u00c7oklu lojistik regresyon analizi ve al\u0131c\u0131 i\u015fletme karakteristik e\u011frisi alt\u0131ndaki alan, d\u00fc\u015f\u00fck kas endeksi ile ili\u015fkili \u00f6nemli fakt\u00f6rleri belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar: Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar 70 erkek (ortalama ya\u015f 57 \u00b1 10 ya\u015f) ve 62 kad\u0131n (ortalama ya\u015f 60 \u00b1 11 ya\u015f) idi. D\u00fc\u015f\u00fck ve normal kas endeksi gruplar\u0131 aras\u0131nda 31 ve 101 kat\u0131l\u0131mc\u0131 vard\u0131. Cilt otofl\u00fcoresans\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck kas endeksi grubunda normal kas endeksi grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti (P < 0.01). Cilt otofl\u00fcoresans\u0131, \u00e7oklu lojistik regresyon analizine g\u00f6re d\u00fc\u015f\u00fck kas endeksi ile ili\u015fkili ba\u011f\u0131ms\u0131z bir fakt\u00f6rd\u00fc (odds oran\u0131 15.7, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.85-133.01; P = 0.012). Cilt otofl\u00fcoresans\u0131n\u0131n kesme de\u011feri 2.45 arbitre birim olarak belirlendi ve duyarl\u0131l\u0131k 0.75, \u00f6zg\u00fcll\u00fck ise 0.91 idi. Sonu\u00e7: Cilt otofl\u00fcoresans\u0131, orta ya\u015fl\u0131 ve ya\u015fl\u0131 Japon erkek ve kad\u0131nlarda d\u00fc\u015f\u00fck kas endeksi ile ili\u015fkili ba\u011f\u0131ms\u0131z bir fakt\u00f6rd\u00fc. Geriatr Gerontol Int 2017; 17: 785-790."}
{"_id":"4632921","title":"Large-Scale Profiling Reveals the Influence of Genetic Variation on Gene Expression in Human Induced Pluripotent Stem Cells.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, farkl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lardan elde edilen 215 insan ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccre (iPSC) hatt\u0131n\u0131n tam genom dizileme ve gen ifadesi profilleme tekniklerini kulland\u0131k. Bu y\u00f6ntemle, 5.746 genin RNA ifadesi ile ili\u015fkili genetik varyantlar\u0131 belirledik. Bu ifade nicel \u00f6zellik loci'lar (eQTL'ler) i\u00e7in nedenli varyantlar\u0131 tahmin edebildik ve bunlardan bir alt k\u00fcmesini deneysel olarak do\u011frulad\u0131k. Ayr\u0131ca, kopyalama say\u0131s\u0131 varyant\u0131 (CNV) eQTL'leri de belirledik, bunlardan baz\u0131lar\u0131 intergenik d\u00fczenleyici b\u00f6lgelerin kopyalama say\u0131s\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek gen ifadesini etkiledi\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor. Buna ek olarak, nadir genik CNV'ler ve d\u00fczenleyici tek n\u00fckleotit varyantlar\u0131n\u0131n gen ifadesine etkilerini belirleyebildik ve X kromozomunda gen ifadesinin yeniden etkinle\u015fmesinin gen kromozomik konumuna ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu bulduk. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, genetik ili\u015fkilendirme analizleri i\u00e7in iPSCs'lerin de\u011ferini vurgulamakta ve pluripotent h\u00fccrelerde gen ifadesinin genetik d\u00fczenlenmesini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in benzersiz bir kaynak sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"4641348","title":"Ethanol extract of Allium fistulosum inhibits development of non-alcoholic fatty liver disease","text":"# Arka Plan\/Ama\u00e7lar\nAlkol\u00fc olmayan ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (NAFLD), kronik karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00f6nde gelen nedenlerinden biridir ve metabolik sendromla yak\u0131n bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, NAFLD \u00fczerindeki etanol ekstrakt\u0131 Allium fistulosum (EAF) etkisini g\u00f6zlemledik ve EAF'in NAFLD tedavisi geli\u015ftirme i\u00e7in do\u011fal bir \u00fcr\u00fcn olarak kullan\u0131labilme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nerdik.\n\n# Malzemeler\/Y\u00f6ntemler\nKaraci\u011fer ya\u011f birikimini \u00f6nleyici etki, in vitro bir oleik asit (OA) ile tetiklenen NAFLD modeli ve y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 y\u00fcksek \u015fekerli (WD) diyet ile tetiklenen obez fare modeli kullan\u0131larak tahmin edildi. Hayvanlar, normal diyet grubu (ND), WD grubu ve WD'ye 1% EAF eklenmi\u015f grup olmak \u00fczere \u00fc\u00e7 gruba ayr\u0131ld\u0131 (n = 7).\n\n# Sonu\u00e7lar\nEAF, HepG2 h\u00fccrelerinde OA uyaran ya\u011f birikimini azaltt\u0131 ve h\u00fccre sitotoksisitesini i\u00e7ermedi ve sterol d\u00fczenleyici element ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 1 ve ya\u011f asidi sentez genlerinin transkripsiyonel aktivitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engelledi. Daha sonra, bu etkileri farelerde in vivo ara\u015ft\u0131rd\u0131k. ND kontrollerine k\u0131yasla, WD beslenen fareler v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, karaci\u011fer a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, epididymal ya\u011f a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve karaci\u011fer h\u00fccrelerinde ya\u011f birikimi art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6sterdi ve bu etkiler EAF takviyesi ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7\nAllium fistulosum, NAFLD geli\u015fimini azalt\u0131r ve EAF karaci\u011ferde anti-lipojenik aktivite g\u00f6sterir. Bu nedenle, EAF, NAFLD'nin \u00f6nlenmesi ve tedavisinde kullan\u0131labilecek yeni terap\u00f6tik ila\u00e7lar veya ila\u00e7 kombinasyonlar\u0131 geli\u015ftirme i\u00e7in umut verici bir adayd\u0131r."}
{"_id":"4647303","title":"Cardiovascular risk factors in childhood and carotid artery intima-media thickness in adulthood: the Cardiovascular Risk in Young Finns Study.","text":"\n# Ba\u011flam\n\u00c7ocukluk ve ergenlik d\u00f6neminde kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerine maruz kalmak, daha sonra ya\u015famda aterosklerozun geli\u015fimiyle ili\u015fkili olabilir.\n\n# Ama\u00e7\n\u00c7ocukluk ve ergenlik d\u00f6neminde \u00f6l\u00e7\u00fclen kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rleri ile yeti\u015fkinlikte ortak karotid arter intima-media kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131 (IMT), \u00f6n klinik aterosklerozun bir i\u015faret\u00e7isi, aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemek.\n\n# Tasar\u0131m, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nFinlandiya'da 5 merkezde yap\u0131lan n\u00fcfus tabanl\u0131, ileri g\u00f6zlemli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmaya, 1980'de 3-18 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda \u00e7ocukluk ve ergenlik d\u00f6neminde muayene edilmi\u015f ve 21 y\u0131l sonra, 2001 Eyl\u00fcl-2002 Ocak aras\u0131nda yeniden muayene edilmi\u015f 2229 beyaz yeti\u015fkin kat\u0131ld\u0131.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri\n\u00c7ocukluk ve yeti\u015fkinlikte \u00f6l\u00e7\u00fclen kardiyovask\u00fcler risk de\u011fi\u015fkenleri (d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol [LDL-C], y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol [HDL-C] ve trigliseritler; LDL-C\/HDL-C oran\u0131; sistolik ve diyastolik kan bas\u0131nc\u0131; v\u00fccut kitle indeksi; sigara i\u00e7me) ile yeti\u015fkinlikte \u00f6l\u00e7\u00fclen ortak karotid arter IMT aras\u0131ndaki ili\u015fki.\n\n# Sonu\u00e7lar\n\u00c7ok de\u011fi\u015fkenli modellerde ya\u015f ve cinsiyet ayarlamas\u0131yla, yeti\u015fkinlikte IMT'nin \u00e7ocukluk LDL-C seviyeleri (P =.001), sistolik kan bas\u0131nc\u0131 (P<.001), v\u00fccut kitle indeksi (P =.007) ve sigara i\u00e7me (P =.02) ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca, yeti\u015fkinlikte sistolik kan bas\u0131nc\u0131 (P<.001), v\u00fccut kitle indeksi (P<.001) ve sigara i\u00e7me (P =.004) ile de ili\u015fkiliydi. 12-18 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki ergenlik d\u00f6neminde \u00f6l\u00e7\u00fclen risk fakt\u00f6rlerinin say\u0131s\u0131 (\u00f6rne\u011fin, ya\u015f ve cinsiyet spesifik 80. percentildeki y\u00fcksek LDL-C, sistolik kan bas\u0131nc\u0131, v\u00fccut kitle indeksi ve sigara i\u00e7me seviyeleri), 33-39 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda gen\u00e7 yeti\u015fkinlerde \u00f6l\u00e7\u00fclen karot"}
{"_id":"4653837","title":"MicroRNA-29 induces cellular senescence in aging muscle through multiple signaling pathways","text":"Aging ile ili\u015fkili kas atrofisinin alt\u0131nda yatan mekanizmalar belirsizdir. MikroRNA dizisi ve bireysel qPCR analizleri ile, ya\u015fl\u0131 hayvanlardaki kaslarda miR-29'un anlaml\u0131 bir \u015fekilde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Ya\u015flanma ile birlikte, p85\u03b1, IGF-1 ve B-myb kas seviyeleri d\u00fc\u015ft\u00fc, ancak p53, p16 ve pRB gibi h\u00fccre tutuklama proteinlerinin ifadesi artt\u0131. MiR-29'un kas \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccrelerine (MPC) ifade edilmesi, onlar\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 engelledi ve SA-\u03b2gal ifadesini art\u0131rd\u0131, bu da ya\u015flanmayla ili\u015fkili senescans\u0131n geli\u015fimini i\u015faret ediyor. MPC \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n engellenmesi, miR-29'un p85a, IGF-1 ve B-myb'in 3'-UTR'lar\u0131 ile etkile\u015fimi sonucu meydana geldi, bu da bu myoblast \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen arac\u0131lar\u0131n \u00e7evirisini bask\u0131lad\u0131. Ya\u015fl\u0131 farelerin kaslar\u0131na miR-29'un elektroporasyonu, gen\u00e7 farelerde \u00e7o\u011falman\u0131n bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 ve h\u00fccre tutuklama proteinlerinin seviyelerinin artmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131, bu da kaslarda ya\u015flanmayla ili\u015fkili yan\u0131tlar\u0131 tekrarlad\u0131. MiR-29 ifadesini tetikleyebilecek potansiyel bir uyar\u0131c\u0131, Wnt-3a'd\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc Wnt-3a'n\u0131n MPC primer k\u00fclt\u00fcrlerine eklenmesiyle miR-29 ifadesi 2.7 kat artt\u0131. Bu nedenle, ya\u015flanmayla ili\u015fkili kas senescans\u0131, Wnt-3a taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen miR-29'un, p85\u03b1, IGF-1 ve B-myb gibi birka\u00e7 sinyal proteininin bask\u0131lanmas\u0131yla sonu\u00e7lan\u0131r, bu da MPC \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bozarak kas atrofisine katk\u0131da bulunur. MiR-29'un artmas\u0131, ya\u015flanmayla ili\u015fkili kas zay\u0131flamas\u0131n\u0131n olas\u0131 bir mekanizmas\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"4658268","title":"Rictor, a Novel Binding Partner of mTOR, Defines a Rapamycin-Insensitive and Raptor-Independent Pathway that Regulates the Cytoskeleton","text":"Memeli TOR (mTOR) yolu, besin ve b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc kaynakl\u0131 sinyalleri b\u00fcy\u00fcme d\u00fczenlemesi i\u00e7in entegre eder; bu da h\u00fccrelerin k\u00fctlesini ve boyutunu art\u0131rma s\u00fcrecidir. mTOR, b\u00fcy\u00fck bir protein kinaz ve rapamisin hedefidir, bir imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131d\u0131r ve ayn\u0131 zamanda damar restenosini engeller ve potansiyel antikanser uygulamalar\u0131 vard\u0131r. mTOR, raptor ve GbetaL proteinleriyle etkile\u015ferek rapamisin hedefi olan bir kompleks olu\u015fturur. Burada, mTOR'un ayr\u0131ca yeni bir protein olan rictor (mTOR'un rapamisin duyars\u0131z e\u015fi) taraf\u0131ndan tan\u0131mlanan ayr\u0131 bir kompleksin par\u00e7as\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Rictor, daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanan pianissimo'dan (D. discoidieum'da), STE20p'den (S. pombe'de) ve AVO3p'den (S. cerevisiae'de) homoloji payla\u015f\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, AVO3p, rapamisin duyars\u0131z TOR kompleksinin bir par\u00e7as\u0131d\u0131r ve bu kompleks, maya raptor'un homologu i\u00e7ermez ve aktin sitoskeletine PKC1 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sinyal verir. Bu bulguya uygun olarak, rictor i\u00e7eren mTOR kompleksi GbetaL i\u00e7erir ancak raptor i\u00e7ermez ve ne S6K1'i d\u00fczenler ne de FKBP12-rapamisin ile ba\u011flan\u0131r. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, rictor-mTOR kompleksi Protein Kinaz C alfa'n\u0131n (PKCalpha) fosforilasyonunu ve aktin sitoskeletini d\u00fczenler, bu da TOR sinyalizasyonunun bu y\u00f6n\u00fcn\u00fcn maya ve memeliler aras\u0131nda korundu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"4662264","title":"Activation of the estrogen receptor through phosphorylation by mitogen-activated protein kinase.","text":"\u0130nsan \u00f6strojen resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn (ER) serin kal\u0131nt\u0131s\u0131 118'in fosforile edilmesi, ER'nin aktivite fonksiyonu 1'in (AF-1) tam etkinli\u011fi i\u00e7in gereklidir. Bu Ser118, mitogen aktive edilmi\u015f protein kinaz (MAPK) taraf\u0131ndan in vitro ve in vivo, epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (EGF) ve ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (IGF) ile tedavi edilen h\u00fccrelerde fosforile edilir. MAPKK veya guanin n\u00fckleotit ba\u011flay\u0131c\u0131 protein Ras'\u0131n (her ikisi de MAPK'y\u0131 aktive eder) a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, do\u011fal tip ER'nin \u00f6strojen ve anti\u00f6strejen (tamoksifen) ind\u00fcklenmi\u015f transkripsiyonel aktivitesini art\u0131rd\u0131, ancak Ser118'in alanin ile de\u011fi\u015ftirilmi\u015f bir mutasyonlu ER'nin aktivitesini artt\u0131rmad\u0131. Bu nedenle, ER'nin amino-terminal AF-1 aktivitesi, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc sinyal yollar\u0131n\u0131n Ras-MAPK kaskad\u0131n\u0131n arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla Ser118'in fosforile edilmesi ile d\u00fczenlenir."}
{"_id":"4664540","title":"Regulation of the antimicrobial response by NLR proteins.","text":"N\u00fckleotit Ba\u011flama, Oligomerizasyon Alan\u0131 (NOD)-benzer Receptor (NLR) proteinleri, mikroorganizmalar\u0131n alg\u0131lanmas\u0131nda kritik bir rol oynayan, do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k resept\u00f6rleri ailesidir, bu da antimikrobiyal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7ar. \u00c7oklu NLR ailesi \u00fcyelerinin i\u015flevinin d\u00fczenlenmesinde, hem farelerde hem de insanlarda, enfeksiyon ve otoenflamatuar hastal\u0131klara yatk\u0131nl\u0131k ile ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. NLR i\u015flevi ve etkile\u015fimleri hakk\u0131nda artan anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131za ra\u011fmen, alg\u0131lama mekanizmalar\u0131, a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f sinyalle\u015fmesi ve in vivo i\u015flevleri ile ilgili bir\u00e7ok y\u00f6n hala mu\u011flakt\u0131r. Bu incelemede, \u00e7e\u015fitli mikroorganizmalar taraf\u0131ndan aktive edilen ana NLR ailesi \u00fcyelerini, a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f etkili i\u015flevlerini ve birbirleriyle ve di\u011fer do\u011fu\u015ftan gelen sens\u00f6r protein aileleri ile etkile\u015fimlerini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, NLR resept\u00f6rleri taraf\u0131ndan mikroorganizmalar\u0131n alg\u0131lanmas\u0131n\u0131n, adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kolunun antimikrobiyal savunmada i\u015fbirli\u011fi yapmas\u0131na yol a\u00e7an rol\u00fcn\u00fc de tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"4678846","title":"Acetylcysteine for prevention of acute deterioration of renal function following elective coronary angiography and intervention: a randomized controlled trial.","text":"ANT\u0130OKS\u0130DAN ASET\u0130L KSIST\u0130N, HASTALARDA K\u00d6T\u00dcLE\u015eM\u0130\u015e RENAL FUNKSYONLA \u0130LG\u0130L\u0130 Y\u00dcKSEK KONTRAST NEFROTOKS\u0130C\u0130TEY\u0130 \u00d6NLEMEK \u0130\u00c7\u0130N KULLANILIR. ANCAK, KORONER ANJ\u0130YOGRAFIDAK\u0130 ROL\u00dc NET DE\u011e\u0130L.\n\nHEDEF: Elektif koroner anjiyografi g\u00f6ren orta dereceli renal yetmezli\u011fe sahip hastalarda akut renal fonksiyon k\u00f6t\u00fcle\u015fmesini \u00f6nlemek i\u00e7in a\u011f\u0131zdan verilen asetil ksitininin etkisini belirlemek.\n\nT\u0130P VE YER: 2000 May\u0131s'tan 2001 Aral\u0131k'a kadar Hong Kong \u00dcniversitesi Grantham Hastanesi'nde ger\u00e7ekle\u015ftirilen, \u00e7ift k\u00f6r, rastgele, plasebo kontroll\u00fc, \u00f6nsel bir \u00e7al\u0131\u015fma.\n\nKATILIMCI: 68 (6.5) ya\u015flar\u0131nda ortalama ya\u015fa sahip 200 \u00c7inli hasta, istikrarl\u0131 orta dereceli renal yetmezlik (kreatinin temizli\u011fi < 60 mL\/dak [1.00 mL\/s]) ile, elektif koroner anjiyografi ile veya olmadan.\n\nB\u0130RLE\u015e\u0130M: Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, anjiyografinin g\u00fcn\u00fcnde ve g\u00fcn\u00fcnden \u00f6nce a\u011f\u0131zdan verilen asetil ksitin (600 mg, g\u00fcnde iki kez; n = 102) veya e\u015fle\u015fen plasebo tabletleri (n = 98) almaya rastgele atand\u0131. T\u00fcm hastalar d\u00fc\u015f\u00fck osmolarl\u0131\u011fa sahip kontrast ajan\u0131 ald\u0131.\n\nANA SONU\u00c7LAR: Kontrast uygulamas\u0131ndan 48 saat sonra serum kreatinin d\u00fczeyinde % 25'ten fazla art\u0131\u015f olan 12 kontrol hastas\u0131 (12%) ve 4 asetil ksitin hastas\u0131 (4%) geli\u015fti (relatif risk, 0.32; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 0.10-0.96; P =.03). Serum kreatinin, asetil ksitin grubunda (1.22 mg\/dL [107.8 micromol\/L]; 95% CI, 1.11-1.33"}
{"_id":"4679264","title":"DNA Methylation in the Human Cerebral Cortex Is Dynamically Regulated throughout the Life Span and Involves Differentiated Neurons","text":"DNA sitozin metilasyonu, kromatin yap\u0131s\u0131 ve i\u015flevini d\u00fczenleyen epigenetik bir d\u00fczenleyici olarak normal ve patolojik beyin geli\u015fimi ve ya\u015flanmas\u0131nda rol\u00fc net de\u011fildir. Burada, 125 konuyu, 17 haftal\u0131k gebelikten 104 ya\u015f\u0131na kadar de\u011fi\u015fen ya\u015flarda temporal neokortekste 50 lokusun DNA metilasyon durumunu MethyLight PCR ile inceledik. Kronik n\u00f6rodejenerasyon (Alzheimer) veya olmad\u0131\u011f\u0131 (\u015fizofreni) olarak tan\u0131mlanan iki psikiyatrik hastal\u0131k kohortu dahil edildi. Ya\u015fam boyu boyunca DNA metilasyon seviyelerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc ve ilerleyici bir art\u0131\u015f g\u00f6zlemlendi, 50 lokustan 8'inde (GABRA2, GAD1, HOXA1, NEUROD1, NEUROD2, PGR, STK11, SYK) tipik olarak kar\u015f\u0131l\u0131k gelen mRNA seviyelerinin azalmas\u0131yla birlikte. Ba\u015fka 16 lokus, do\u011fumun ilk birka\u00e7 ay veya y\u0131lda keskin bir art\u0131\u015fla karakterize edildi. Hastal\u0131kla ili\u015fkili de\u011fi\u015fiklikler, Alzheimer kohortunda sadece 2 lokusta s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131, bu da normal beynin ya\u015fa ba\u011fl\u0131 de\u011fi\u015fiminin h\u0131zlanmas\u0131n\u0131 yans\u0131t\u0131yordu. Ayr\u0131ca, s\u0131ralanm\u0131\u015f n\u00fckleuslarda yap\u0131lan metilasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, \u00e7ocukluktan ileri ya\u015fa ge\u00e7i\u015f s\u0131ras\u0131nda korteks n\u00f6ronlar\u0131nda bidireksiyel metilasyon olaylar\u0131na dair kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131, 10 lokustan 3'\u00fcnde \u00f6nemli art\u0131\u015flar ve 1'inde azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca, DNMT3a de novo DNA metil transferaz\u0131 t\u00fcm ya\u015flarda ifade edildi, olgun korteksin katman III ve V'de bulunan bir n\u00f6ron alt k\u00fcmesi de dahil. Bu nedenle, DNA metilasyonu insan beyin korteksinde ya\u015fam boyu dinamik olarak d\u00fczenlenir, farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f n\u00f6ronlar\u0131 i\u00e7erir ve \u00e7o\u011funlukla ya\u015fa ba\u011fl\u0131 art\u0131\u015fla etkilenen \u00f6nemli bir gen k\u0131sm\u0131na sahiptir."}
{"_id":"4680262","title":"Mulberry leaves (Morus alba L.) ameliorate obesity-induced hepatic lipogenesis, fibrosis, and oxidative stress in high-fat diet-fed mice","text":"Obezite, ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer, tip 2 diyabet, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ve \u015fiddetli metabolik sendrom gibi kronik hastal\u0131klarla ili\u015fkilidir. Obezite, karaci\u011fer dokusunda a\u015f\u0131r\u0131 ya\u011f birikimi ve fibrozis de dahil olmak \u00fczere metabolik bozulmaya neden olur ve oksidatif stresi art\u0131r\u0131r. Mulberry yaprak\u0131 (Morus alba L.) ekstrakt\u0131n\u0131n (MLE) obezite ile ili\u015fkili oksidatif stresi, lipojenizi ve karaci\u011fer fibrozisini incelemek i\u00e7in, HFD (y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet) ile obez fareler \u00fczerinde 12 hafta boyunca gavaj yap\u0131ld\u0131. MLE tedavisi, LXR\u03b1 ile arac\u0131l\u0131k edilen lipojenizi ve karaci\u011fer fibrozisi i\u015faret\u00e7ileri olan \u03b1-d\u00fcz kas aktini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirdi, ayn\u0131 zamanda MLE, HFD beslenen farelerde lipoliz ile ili\u015fkili i\u015faret\u00e7ileri, lipoprotein lipazay\u0131 art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, MLE, HFD beslenen farelerde heme oksijenaz-1 ve gl\u00fctatyon peroksidaz gibi antioksidan enzim aktivitesini normalle\u015ftirdi ve 4-hidroksinonenal protein seviyeleriyle uyumlu hale getirdi. MLE, karaci\u011fer ya\u011fl\u0131 hastal\u0131klar\u0131 d\u00fczenleyerek, karaci\u011fer ya\u011f metabolizmas\u0131, fibrozisi ve antioksidan savunma sistemini d\u00fczenleyerek obezite ile ili\u015fkili faydal\u0131 etkilere sahiptir. MLE takviyesi, non-alkolik ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 da dahil olmak \u00fczere obezite ile ili\u015fkili hastal\u0131klar i\u00e7in potansiyel bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 olabilir."}
{"_id":"4687948","title":"HMG-CoA reductase inhibitors and the risk of hip fractures in elderly patients.","text":"Son hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, 3-hidroksi-3-metilglutaril koenzim A (HMG-CoA) lipit d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc ila\u00e7lar\u0131 (statinler)\u0131n kemik olu\u015fumunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu, ancak insanlarda statin kullan\u0131m\u0131n\u0131n klinik olarak anlaml\u0131 kemik olu\u015fumuna veya osteoporoz k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n riskinin azalt\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7\u0131p a\u00e7mad\u0131\u011f\u0131 bilinmiyor.\n\nAma\u00e7: Statin kullan\u0131m\u0131n\u0131n kal\u00e7a k\u0131r\u0131k riskiyle ili\u015fkisini belirlemek.\n\nTasar\u0131m: Vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\nYer ve Hastalar: New Jersey'den 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 6110 ki\u015fi, Medicare'e ve ya Medicaid'e ya da Ya\u015fl\u0131 ve Engelliler i\u00e7in \u0130la\u00e7 Yard\u0131m\u0131 program\u0131na kay\u0131tl\u0131. Vaka hastalar\u0131 (n=1222), 1994'te kal\u00e7a k\u0131r\u0131\u011f\u0131 ameliyat\u0131 ge\u00e7irmi\u015flerdi. Kontrol hastalar\u0131 (n=4888), vaka hastalar\u0131na ya\u015f ve cinsiyet a\u00e7\u0131s\u0131ndan 4:1 oran\u0131nda e\u015fle\u015ftirildi ve frekans e\u015fle\u015ftirildi.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc: \u0130ndeks tarihinden \u00f6nceki 180 g\u00fcn ve 3 y\u0131l boyunca statin kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkili kal\u00e7a k\u0131r\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 (OR), demografik ve klinik \u00f6zellikler ve sa\u011fl\u0131k hizmeti kullan\u0131m\u0131 gibi de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f.\n\nSonu\u00e7lar: \u0130ndeks tarihinden \u00f6nceki 180 g\u00fcn (ayarlanm\u0131\u015f OR, 0.50; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], 0.33-0.76) veya \u00f6nceki 3 y\u0131l (ayarlanm\u0131\u015f OR, 0.57; 95% GA, 0.40-0.82) boyunca statin kullan\u0131m\u0131, kal\u00e7a k\u0131r\u0131k riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 bir azalmayla ili\u015fkilendirildi, hatta \u0131rk, sigorta durumu, psikotropik ila\u00e7lar, \u00f6strojen ve tiyazid kullan\u0131m\u0131, iskemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131, kanser ve diyabet melit\u00fcs\u00fc gibi de\u011fi\u015fkenler de kontrol edildi. Non-statin lipit d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc ajanlar\u0131n kullan\u0131m\u0131yla kal\u00e7a k\u0131r\u0131k riski aras\u0131nda anlaml\u0131 bir ili\u015fki g\u00f6zlemlenmedi. Hip k\u0131r\u0131k riskinin azalmas\u0131n\u0131n derecesi ile statin kullan\u0131m\u0131n\u0131n derecesi aras\u0131nda net ili\u015fkiler g\u00f6zlemlendi; non-statin lipit d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc ajanlarla b\u00f6yle ili\u015fkiler g\u00f6zlemlen"}
{"_id":"4688277","title":"The quality of modern cross-sectional ecologic studies: a bibliometric review.","text":"Ekolojik \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131m\u0131, epidemiyologlar taraf\u0131ndan rutin olarak kullan\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen s\u0131n\u0131rlamalar\u0131 vard\u0131r. \u015eu anda, bu tasar\u0131m\u0131n zorluklar\u0131yla nas\u0131l ba\u015fa \u00e7\u0131k\u0131ld\u0131\u011f\u0131 konusunda epidemiyolojik ara\u015ft\u0131rmalarda ne kadar iyi ele al\u0131nd\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Bu bibliometrik incelemenin amac\u0131, modern \u00e7apraz kesitli ekolojik makalelerin \u00f6zelliklerini, istatistiksel y\u00f6ntemlerini ve sonu\u00e7 raporlamalar\u0131n\u0131 ele\u015ftirel olarak de\u011ferlendirmekti. 6 b\u00fcy\u00fck epidemiyoloji dergisinde yap\u0131lan arama, 2000 y\u0131l\u0131n\u0131n Ocak\u0131ndan bu yana yay\u0131nlanan t\u00fcm \u00e7apraz kesitli ekolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 belirledi. Toplamda 125 makale, ortak de\u011ferlendirme kriterlerine g\u00f6re dahil edildi ve incelendi. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n ekolojik do\u011fas\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131rken \u00f6nemli bilgileri atlayan \u00f6nemli say\u0131da \u00e7apraz kesitli ekolojik \u00e7al\u0131\u015fma oldu\u011fu (31%) bulundu; \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131m\u0131n\u0131n se\u00e7imi (58%) ve ekolojik yan\u0131lg\u0131ya kar\u015f\u0131 ara\u015ft\u0131rman\u0131n duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 (49%) gibi konularda da \u00e7o\u011fu ara\u015ft\u0131rmac\u0131 hatal\u0131 bir \u015fekilde sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 ya\u015f veya cinsiyet i\u00e7in ayarlad\u0131 (64%), istatistiksel ge\u00e7erlilik 20% regresyon modellerinde potansiyel bir sorundu ve basit do\u011frusal regresyon en yayg\u0131n analitik yakla\u015f\u0131md\u0131 (31%). Bu sonu\u00e7lar, ekolojik \u00e7al\u0131\u015fmalarda raporlamay\u0131 standartla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in uluslararas\u0131 bir dizi k\u0131lavuzun gerekli oldu\u011funu ve ilgili biyistatistik literat\u00fcr\u00fcne daha fazla dikkat g\u00f6sterilmesi gerekti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4688340","title":"Efficacy of Beta1 Integrin and EGFR Targeting in Sphere-Forming Human Head and Neck Cancer Cells","text":"ARAKLI RAD\u0130OTERAP\u0130YE KAR\u015eI Diren\u00e7, ba\u015f ve boyun squamous h\u00fccre kanseri (HNSCC) dahil olmak \u00fczere kanser tedavisinde hala s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 bir fakt\u00f6rd\u00fcr. \u03b21 integrin ve EGFR'nin e\u015fzamanl\u0131 hedeflenmesi, test edilen HNSCC kanser modellerinin \u00e7o\u011funda tek ba\u015f\u0131na hedeflenmeden daha y\u00fcksek bir radyosensitizasyon potansiyeline sahip oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. T\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccreler (TIC), terapi direnci ve tekrarlamay\u0131 oynamak i\u00e7in kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 ve sfer olu\u015fturma ko\u015fullar\u0131nda zenginle\u015ftirilebilece\u011fi i\u00e7in, bu \u00e7al\u0131\u015fma \u03b21 integrin\/EGFR hedeflemenin, X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 radyasyonu ile birlikte ve ayr\u0131 olarak sfer-olu\u015fturan h\u00fccrelerin (SFC) davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini ara\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEM HNSCC h\u00fccre hatlar\u0131 (UTSCC15, UTSCC5, Cal33, SAS), \u00e7\u0131plak farelerde t\u00fcm\u00f6r al\u0131m\u0131 i\u00e7in enjekte edilmi\u015f ve birincil ve ikincil sfer olu\u015fumu i\u00e7in yap\u0131\u015fmaz ko\u015fullarda yeti\u015ftirilmi\u015ftir, bu da SFC'lerin zenginle\u015ftirilmesini ve kendi yenileme kapasitelerini yans\u0131tmaktad\u0131r. Tedavi, \u03b21 integrin (AIIB2) ve EGFR'ye (Cetuximab) kar\u015f\u0131 inhibe edici antikorlar ile X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 radyasyonu (2-6 Gy tek dozlar) ile ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, TIC i\u015faret\u00e7isi ifadesi ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc i\u00e7in ak\u0131\u015f sitometri ve DNA onar\u0131m\u0131 proteini ifadesi ve fosforilasyonu i\u00e7in bat\u0131 bloti kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7LAR SAS h\u00fccrelerinin, di\u011fer HNSCC h\u00fccre hatlar\u0131na k\u0131yasla daha y\u00fcksek birincil ve ikincil sfer olu\u015fturma kapasitesine sahip oldu\u011funu bulduk, bu da SAS ve UTSCC15 h\u00fccrelerinin t\u00fcm\u00f6r al\u0131m oranlar\u0131yla tutarl\u0131d\u0131r. AIIB2 ve Cetuximab'\u0131n SFC'ler \u00fczerinde az toksik ve radyosensitizasyon etkileri olmad\u0131\u011f\u0131 bulunmu\u015ftur. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, ikincil SAS sferleri, ge\u00e7me s\u0131ras\u0131nda hayatta kalan SFC'lerin fraksiyonunu temsil eden, birincil sferlere k\u0131yasla radyosensitizasyonda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, ne AIIB2 ne de Cetuximab, temel sfer olu\u015fturma kapasitesini ve radyosensitizasyonu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilememi\u015ftir. \u0130kincil SAS sferlerinde G0\/G"}
{"_id":"4695046","title":"Anxiety","text":"\n## Ama\u00e7lar\nPsikiyatrik anketlerin rutin olarak uygulanmas\u0131n\u0131n, psikiyatrik bozukluklar\u0131n tan\u0131, y\u00f6netimi ve sonucunu, psikiyatri olmayan ortamlarda nas\u0131l etkiledi\u011fini incelemek.\n\n## Veri Kaynaklar\u0131\nEmbase, Medline, PsycLIT, Cinahl, Cochrane Kontrol Edilmi\u015f Denemeler Kay\u0131tlar\u0131 ve anahtar dergilerde el ile arama.\n\n## Y\u00f6ntemler\nPsikiyatrik tarama ve sonu\u00e7 anketlerinin klinisyenlere psikiyatri olmayan ortamlarda rutin olarak uygulanmas\u0131 ve geri bildirim verilmesi \u00fczerine rastgele kontroll\u00fc denemelerin sistematik incelemesi. Ana tasar\u0131m \u00f6zellikleri ve biti\u015f noktalar\u0131n\u0131n anlat\u0131m \u00f6zeti ve benzer \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n rastgele etkiler ile nicel sentezi.\n\n## Ana Biti\u015f Noktalar\u0131\nPsikiyatrik bozukluklar\u0131n tan\u0131s\u0131 sonras\u0131 anket sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n geri bildirimi; psikiyatrik bozukluklar i\u00e7in m\u00fcdahaleler; ve psikiyatrik bozukluklar\u0131n sonucu.\n\n## Sonu\u00e7lar\nPsikiyatri olmayan bak\u0131m ve genel hastane ortamlar\u0131nda yayg\u0131n psikiyatrik ara\u00e7lar\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 inceleyen dokuz rastgele \u00e7al\u0131\u015fma tespit edildi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu ara\u00e7lar\u0131n uygulanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan klinisyenlere sonu\u00e7lar\u0131n geri bildirilmesini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131, ancak geri bildirim olmadan sadece uyguland\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalardan d\u00f6rd\u00fcnde (2457 kat\u0131l\u0131mc\u0131) meta-analitik bir birle\u015ftirme m\u00fcmk\u00fcn oldu, bu da depresif bozukluklar\u0131n tan\u0131nmas\u0131 \u00fczerindeki geri bildirim etkisini \u00f6l\u00e7t\u00fc. T\u00fcm hastalar i\u00e7in (skor ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak) puanlar\u0131n rutin uygulanmas\u0131 ve geri bildirimi, genel olarak kayg\u0131 ve depresyon gibi zihinsel bozukluklar\u0131n tan\u0131nma oran\u0131n\u0131 art\u0131rmad\u0131 (klinisyenin geri bildirim sonras\u0131 depresyonun tespit edilme g\u00f6receli riski 0,95, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0,83-1,09). \u0130ki \u00e7al\u0131\u015fma, sadece y\u00fcksek puan alanlara geri bildirim sa\u011flayarak rutin uygulaman\u0131n ard\u0131ndan depresyonun tan\u0131nma oran\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 (geri bildirim sonras\u0131 depresyonun tespit edilme g\u00f6receli riski 2,64, 1,62-4,31) g\u00f6sterdi. Ancak, bu artan tan\u0131, m\u00fcdahalelerin oran\u0131nda art\u0131\u015fa neden olmad\u0131. Genel olarak, psikiyatrik \u00f6l\u00e7\u00fcmlerin rutin uygulanmas\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, hasta sonucunu etkilemedi.\n\n## Sonu\u00e7\nRutin sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc maliyetli bir uygulamad\u0131r"}
{"_id":"4695107","title":"The challenges of overcoming antibiotic resistance: Plant extracts as potential sources of antimicrobial and resistance modifying agents","text":"Antibiyotik direnci sorunu, ucuz ve eski antibiyotiklerin kullan\u0131m\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlayan bir durum, yeni antimikrobiyal bile\u015fiklerin s\u00fcrekli ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 ihtiyac\u0131n\u0131 do\u011furdu. Diren\u00e7 mekanizmalar\u0131n\u0131 anlamak, sorunu \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in stratejiler geli\u015ftirmede \u00f6nemlidir. \u0130la\u00e7lar\u0131n aktif d\u0131\u015f at\u0131l\u0131m\u0131, hedef yerlerinin de\u011fi\u015ftirilmesi ve enzimsel par\u00e7alanma, patojen bakterilerin antibiyotiklere kar\u015f\u0131 diren\u00e7 kazanmas\u0131 veya geli\u015ftirmesi i\u00e7in kulland\u0131klar\u0131 stratejilerdir. \u00c7oklu ila\u00e7 direnci (MDR) pompalar\u0131, \u00e7e\u015fitli yap\u0131sal olarak ili\u015fkili olmayan bile\u015fikleri bakteriyel h\u00fccreden tan\u0131y\u0131p atabilen ve geni\u015f bir antibiyotik yelpazesine kar\u015f\u0131 diren\u00e7 sa\u011flayan, Staphylococcus aureus, Pseudomonas aeruginosa, Escherichia coli gibi bir\u00e7ok gram pozitif ve gram negatif patojenlerde karakterize edildi. Baz\u0131 kimyasal bile\u015fiklerin (MDR inhibit\u00f6rleri veya diren\u00e7 de\u011fi\u015ftiren ajanlar olarak bilinen) antibiyotikler ile birlikte in vitro'da sinerjik olarak \u00e7al\u0131\u015farak bakterilerde diren\u00e7 fenotipini de\u011fi\u015ftirebildi\u011fi g\u00f6zlemlendi. Bu t\u00fcr bile\u015fiklerin, diren\u00e7li enfeksiyonlar\u0131n tedavisinde antibiyotikler ile birle\u015ftirilebilece\u011fi ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, bakterilerde diren\u00e7 sorununu a\u015fmak i\u00e7in alternatif bir yol olabilir. T\u0131bbi bitkilerin ham ekstraktlar\u0131, potansiyel diren\u00e7 de\u011fi\u015ftiren ajanlar a\u00e7\u0131s\u0131ndan ger\u00e7ek kaynaklard\u0131r ve Afrika biyosferi, zengin bitki t\u00fcr \u00e7e\u015fitlili\u011fi nedeniyle bu t\u00fcr bile\u015fiklerin potansiyel kayna\u011f\u0131 olarak g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"4700428","title":"The effect of N-acetylcysteine in the nucleus accumbens on neurotransmission and relapse to cocaine.","text":"Arka plan Kokain aray\u0131\u015f\u0131na geri d\u00f6n\u00fc\u015f, \u00e7ekirdek akumbens n\u00f6ronlar\u0131 (NAcore) i\u00e7indeki glutamat seviyesinin d\u00fc\u015f\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcne ba\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r, bu da prefrontal korteks (PFC) afferentlerinden gelen sinaptik glutamat iletimini g\u00fc\u00e7lendirir. Sistemik N-asetilcistein (NAC), glutamat homeostaz\u0131n\u0131 geri kazanmay\u0131, kokain aray\u0131\u015f\u0131na geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc azaltmay\u0131 ve PFC-NAcore sinapslar\u0131n\u0131 depotensi etmeyi g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, NAcore'ye do\u011frudan uygulanan NAC'nin geri d\u00f6n\u00fc\u015f ve PFC-NAcore sinapslar\u0131ndaki n\u00f6rotransmisyon \u00fczerindeki etkilerini ve mGluR2\/3 ve mGluR5 metabotik glutamat resept\u00f6rlerinin dahil olma durumunu inceliyoruz. Y\u00d6NTEM Ratlar, 2 hafta boyunca kokain \u00f6z y\u00f6netimi e\u011fitimi ald\u0131 ve ard\u0131ndan soyulma sonras\u0131, ya do\u011frudan akumbens i\u00e7ine NAC enjekte edildi ya da sistemik NAC, 30 veya 120 dakika sonra, ko\u015fullu bir ipucu veya kokain enjeksiyonu ile birlikte geri d\u00f6n\u00fc\u015fe neden olmak i\u00e7in uyguland\u0131. Ayr\u0131ca, in vitro tam h\u00fccre kay\u0131tlar\u0131 kullan\u0131larak akumbens dilimlerinde postsinaptik ak\u0131mlar kaydedildi ve birincil glial k\u00fclt\u00fcrlerde sistein ve glutamat al\u0131m\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. SONU\u00c7LAR NAcore'ye mikro enjekte edilen NAC, kokain aray\u0131\u015f\u0131n\u0131n yeniden ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 engelledi. Dilimlerde, d\u00fc\u015f\u00fck NAC konsantrasyonu, NAcore'de uyar\u0131c\u0131 glutamaterjik sinaptik ak\u0131mlar\u0131 azaltt\u0131, bu da mGluR2\/3 ba\u011f\u0131ml\u0131yd\u0131, y\u00fcksek NAC dozlar\u0131 ise mGluR5 ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak ak\u0131mlar\u0131 art\u0131rd\u0131. Her iki etki de sistein ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla NAC al\u0131m\u0131 ve sistein\/glutamat de\u011fi\u015fimi aktivitesiyle ba\u011fl\u0131yd\u0131. Son olarak, mGluR5'i engelleyerek NAC'nin kokain aray\u0131\u015f\u0131n\u0131 engelleme etkisini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6sterdik. SONU\u00c7 NAC'nin kokain aray\u0131\u015f\u0131na geri d\u00f6n\u00fc\u015f \u00fczerindeki etkisi, NAcore'de mGluR2\/3 ve mGluR5'in uyar\u0131c\u0131 dengesine ba\u011fl\u0131d\u0131r ve NAC'nin etkinli\u011fi, ayn\u0131 zamanda mGluR5'i engelleyerek iyile\u015ftirilebilir."}
{"_id":"4701662","title":"A phospholipid transfer function of ER-mitochondria encounter structure revealed in vitro","text":"Fosfolipidlerlerin \u00f6ncelikle endoplazmik retikulum (ER) ve mitokondri i\u00e7 zarlar\u0131nda sentezlendi\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, h\u00fccrelerin farkl\u0131 h\u00fccresel zarlara belirli fosfolipidleri nas\u0131l d\u00fczg\u00fcn bir \u015fekilde da\u011f\u0131tt\u0131\u011f\u0131, organel-\u00f6zg\u00fc fosfolipid kompozisyonlar\u0131n\u0131n korunmas\u0131 i\u00e7in kritik bir sorundur. ER-mitokondri kar\u015f\u0131la\u015fma yap\u0131s\u0131 (ERMES) \u00f6nerildi\u011finde, fosfolipid transferinin ER ve mitokondri aras\u0131nda kolayla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in, bu rol\u00fcn ERMES'in hala tart\u0131\u015fmal\u0131 oldu\u011fu ve deneysel kan\u0131tlar\u0131n bekledi\u011fi belirtilmelidir. Burada, ayr\u0131lm\u0131\u015f maya zar fraksiyonlar\u0131 ile izole edilmi\u015f bir in vitro analiz sistemi geli\u015ftirdik, b\u00f6ylece ER ve mitokondri aras\u0131nda fosfolipid de\u011fi\u015fimini izleyebilirdik. Bu sistemle, fosfolipid ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131n ER ve mitokondri aras\u0131nda zar b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcne ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu, ancak ATP, GTP veya mitokondri i\u00e7 zar\u0131n\u0131n \u00fczerinden membran potansiyeli gibi enerji kaynaklar\u0131na ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Ayr\u0131ca, ERMES bile\u015fenin eksikli\u011fi, ER'den mitokondriye fosfatidilserin ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 engellerken, mitokondri'den ER'ye fosfatidiletanolamin ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 etkilemez. Bu in vitro analiz sistemi, bu nedenle ER ve mitokondri aras\u0131nda non-vesik\u00fcler fosfolipid ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 analiz etmek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ara\u00e7 sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"4702639","title":"An integrin \u03b23\u2013KRAS\u2013RalB complex drives tumour stemness and resistance to EGFR inhibition","text":"T\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri, k\u00f6k h\u00fccre benzeri \u00f6zelliklere sahip olup, y\u00fcksek derecede agresif ve s\u0131kl\u0131kla ila\u00e7 direnci g\u00f6sterirler. Burada, erlotinib gibi resept\u00f6r tirozin kinaz inhibit\u00f6rlerine kar\u015f\u0131 y\u00fcksek diren\u00e7 g\u00f6steren, meme, akci\u011fer ve pankreas kanserlerinde k\u00f6k h\u00fccre benzeri \u00f6zelliklere sahip olan integrin \u03b1v\u03b23'\u00fcn bir i\u015faret\u00e7i oldu\u011funu ortaya koyuyoruz. Bu, hem in vitro hem de erlotinib'e kar\u015f\u0131 ilerlemi\u015f akci\u011fer kanseri hastalar\u0131ndan al\u0131nan klinik \u00f6rneklerde veya hasta t\u00fcrevi t\u00fcm\u00f6r xenograft'lar\u0131 ta\u015f\u0131yan farelerde g\u00f6zlemlendi. Mekanik olarak, \u03b1v\u03b23, ba\u011flanmam\u0131\u015f durumda, KRAS ve RalB'yi t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresi plazma zar\u0131na \u00e7eker, bu da TBK1 ve NF-\u03baB'nin etkinle\u015fmesine yol a\u00e7ar. Asl\u0131nda, \u03b1v\u03b23 ifadesi ve sonu\u00e7ta ortaya \u00e7\u0131kan KRAS-RalB-NF-\u03baB yolu, t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131m\u0131, ba\u011flanma ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131\u011f\u0131, \u00f6z yenileme ve erlotinib direnci i\u00e7in hem gerekli hem de yeterliydi. Bu yolun farmakolojik hedefi olan bortezomib, hem t\u00fcm\u00f6r k\u00f6k h\u00fccre \u00f6zelli\u011fini hem de erlotinib direncini tersine \u00e7evirdi. Bu bulgular, \u03b1v\u03b23'\u00fc kanser k\u00f6k h\u00fccreleri i\u00e7in bir i\u015faret\u00e7i\/y\u00f6nlendirici olarak tan\u0131mlar ve bu t\u00fcr t\u00fcm\u00f6rlerin RTK inhibisyonuna duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131ran bir tedavi stratejisi ortaya koyar."}
{"_id":"4709641","title":"Gain of toxic Apolipoprotein E4 effects in Human iPSC-Derived Neurons Is Ameliorated by a Small-Molecule Structure Corrector","text":"Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) i\u00e7in ila\u00e7 geli\u015ftirme \u00e7abalar\u0131, hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda umut verici sonu\u00e7lar g\u00f6sterirken, insan denemelerinde ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011fa u\u011frad\u0131, bu da AD'yi insan model sistemlerinde incelemenin aciliyetini g\u00f6steriyor. Ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu k\u00f6k h\u00fccrelerden elde edilen ve apolipoprotein E4 (ApoE4) ifade eden insan n\u00f6ronlar\u0131 kullanarak, ApoE4 ifade eden n\u00f6ronlar\u0131n tau fosforilasyonunun daha y\u00fcksek seviyelerde oldu\u011funu, bu durumun A\u03b2 peptitlerinin artm\u0131\u015f \u00fcretimine ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve GABAergik n\u00f6ron dejenerasyonunu g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tlad\u0131k. ApoE4, insan n\u00f6ronlar\u0131nda A\u03b2 \u00fcretimini art\u0131rd\u0131, ancak fare n\u00f6ronlar\u0131nda de\u011fil. Gen d\u00fczenleme yoluyla ApoE4'\u00fc ApoE3'e d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek bu fenotipleri kurtard\u0131, bu da ApoE4'\u00fcn spesifik etkilerini g\u00f6sterdi. APOE'den yoksun n\u00f6ronlar, ApoE3 ifade eden n\u00f6ronlara benzer \u015fekilde davrand\u0131 ve ApoE4 ifade etme, patolojik fenotipleri yeniden ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bu da ApoE4'den kaynaklanan toksik etkilerin kazan\u00e7l\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor. ApoE4 ifade eden n\u00f6ronlara k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl yap\u0131 d\u00fczeltici ile tedavi, zararl\u0131 etkileri hafifletti, bu da ApoE4'\u00fcn patolojik konformasyonunu d\u00fczeltmenin AD ile ili\u015fkili ApoE4 i\u00e7in uygulanabilir bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"4729644","title":"LncRNA NEAT1\/let-7a-5p axis regulates the cisplatin resistance in nasopharyngeal carcinoma by targeting Rsf-1 and modulating the Ras-MAPK pathway.","text":"Uzun transkripsiyonsuz RNA n\u00fckleer paraspekle montaj transkripti 1 (NEAT1), nasofarenks kanserinde (NPC) onkogenik b\u00fcy\u00fcme ve ila\u00e7 direncine dahil oldu\u011fu bildirildi. Bununla birlikte, NPC'deki ila\u00e7 direnci \u00fczerindeki NEAT1'in ve alttaki mekanizmalar\u0131n kesin rolleri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde belirsiz kald\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, NEAT1, let-72-5p ve Rsf-1 mRNA'n\u0131n ifadeleri, ters transkripsiyon-kantitatif polimeraz zincir reaksiyonu (RT-qPCR) ile tespit edildi. NPC h\u00fccrelerinin h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve cisplatin direnci \u00fczerindeki NEAT1 ve let-72-5p'nin etkileri, 3-(4,5-dimetiltiazol-2-il)-2,5-dipifenil tetrazolium brom\u00fcr (MTT) testi ve 5-etynil-20-deoksiuridin (EdU) testi ile incelendi. Rsf-1, Ras, p-Raf1, Raf1, p-MEK1, MEK1, p-ERK1\/2 ve ERK1\/2 protein seviyeleri, bat\u0131 blot analizi ile tespit edildi. NPC b\u00fcy\u00fcmesini in vivo'da a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in xenograft t\u00fcm\u00f6r testi yap\u0131ld\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, NPC dokular\u0131nda ve h\u00fccre hatlar\u0131nda NEAT1'in y\u00fcksek ve let-7a-5p'nin d\u00fc\u015f\u00fck ifade edildi\u011fini g\u00f6sterdi. NEAT1'in inhibisyonu, NPC h\u00fccrelerinin cisplatin direncini belirgin \u015fekilde bask\u0131lad\u0131. NEAT1, let-7a-5p ile etkile\u015fim g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, NPC dokular\u0131nda NEAT1 ve let-7a-5p ifadeleri aras\u0131nda negatif bir korelasyon g\u00f6zlemlendi. Let-7a-5p, Rsf-1'in hedefi olarak onayland\u0131. NEAT1, NPC h\u00fccrelerinde cisplatin direncini in vitro'da let-7q-5p'nin inhibisyon etkisini tersine \u00e7evirdi. Ayr\u0131ca, NEAT1'in bask\u0131lanmas\u0131, NPC h\u00fccrelerinde Ras-MAPK yolunu bask\u0131lad\u0131. NEAT1'in bask\u0131lanmas\u0131, cisplatin varl\u0131\u011f\u0131nda t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini in vivo'da bask\u0131lad\u0131. Genel olarak, bu bulgular, NEAT1\/let-7a-5p ekseninin NPC'deki cisplatin direncini"}
{"_id":"4740447","title":"Antibacterial peptide microcin J25 inhibits transcription by binding within and obstructing the RNA polymerase secondary channel.","text":"Antibakteriyel peptid mikrokin J25 (MccJ25), bakteriyel RNA polimeraz\u0131n\u0131n (RNAP) transkripsiyonunu engeller. Biyokimyasal sonu\u00e7lar, transkripsiyonun NTP alma veya NTP'nin RNAP taraf\u0131ndan ba\u011flanmas\u0131 d\u00fczeyinde engellendi\u011fini g\u00f6stermektedir. Genetik sonu\u00e7lar, transkripsiyonun engellenmesi i\u00e7in RNAP ikincil kanal\u0131nda (ayn\u0131 zamanda \"NTP alma kanal\u0131\" veya \"boru\" olarak da bilinen) daha fazla 50 amino asitlik bir belirte\u00e7 gerektirdi\u011fini g\u00f6stermektedir. Fizyolojik sonu\u00e7lar, transkripsiyonun engellenmesinin MccJ25'in RNAP ikincil kanal\u0131nda ba\u011flanmas\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Molek\u00fcler modelleme, MccJ25'in RNAP ikincil kanal\u0131nda ba\u011flanmas\u0131n\u0131n kanal\u0131n engellenmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Sonu\u00e7 olarak, MccJ25'in transkripsiyonu engellenmesi, RNAP ikincil kanal\u0131nda ba\u011flanarak ve onu t\u0131kayarak ger\u00e7ekle\u015fir - esasen \"bira \u015fi\u015fesinin kapa\u011f\u0131 gibi\" davran\u0131r. RNAP ikincil kanal\u0131n\u0131n engellenmesi, ila\u00e7 ke\u015ffi i\u00e7in \u00e7ekici bir hedef sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"4767806","title":"Exploring and exploiting the systemic effects of deregulated replication licensing.","text":"T\u0131bbi geli\u015fim ve sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n temel \u00f6zellikleri, genetik materyalin bak\u0131m\u0131 ve do\u011fru yay\u0131lmas\u0131d\u0131r. Replikasyon lisanslama makinesi, replikasyon hassasiyeti a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik \u00f6neme sahiptir, \u00e7\u00fcnk\u00fc h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc boyunca bir kez replikasyonun ger\u00e7ekle\u015fmesini sa\u011flar. Bu nedenle, replikasyon lisanslama cihaz\u0131n\u0131n bile\u015fenlerinin ifade durumu, yeniden replikasyondan ka\u00e7\u0131nmak i\u00e7in s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir; bu da genomik istikrars\u0131zl\u0131\u011fa yol a\u00e7an bir replikasyon stresi bi\u00e7imidir, kanserin bir \u00f6zelli\u011fidir. Bu incelemede, replikasyon lisanslama d\u00fczenlenmesinin mekanizmas\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz, bu da sistemik etkilere yol a\u00e7ar, \u00f6rne\u011fin kanser olu\u015fumunda ve \u00e7e\u015fitli genetik sendromlarda oynad\u0131\u011f\u0131 rol ile g\u00f6sterilir. Ayr\u0131ca, yeni bulgular, belirli bir e\u015fik de\u011ferinin \u00fczerindeki replikasyon lisanslama fakt\u00f6r\u00fc Cdc6'n\u0131n k\u00fcresel transkripsiyonel d\u00fczenleyici olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ortaya koymaktad\u0131r, bu da yeni ara\u015ft\u0131rma alanlar\u0131n\u0131 i\u015faret eder. Warsaw K\u0131r\u0131lma Sendromunda mutasyona u\u011fram\u0131\u015f olas\u0131 replikasyon lisanslama fakt\u00f6r\u00fc ChlR1\/DDX11'in kanserdeki rol\u00fc de ele al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. Son olarak, replikasyon lisanslama fakt\u00f6rlerine, \u00f6zellikle Cdc6'ya y\u00f6nelik hedeflemenin potansiyel terap\u00f6tik avantajlar\u0131 \u00fczerine odaklanan gelecek perspektifleri tart\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"4784069","title":"Regulatory principles of pluripotency: from the ground state up.","text":"\u00c7oklu potansiyellik, tek bir h\u00fccreden yeti\u015fkin bir organizman\u0131n t\u00fcm uzmanla\u015fm\u0131\u015f h\u00fccre tiplerini \u00fcretebilme ola\u011fan\u00fcst\u00fc yetene\u011fidir. Bu \u00f6zellik, kendini yenileyen embriyofik k\u00f6k h\u00fccreler (ESCs) t\u00fcretilmesiyle sonsuza dek yakalanabilir, bu h\u00fccreler h\u00fccre kader kararlar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak ve hastal\u0131klar\u0131 incelemek i\u00e7in de\u011ferli bir platform sa\u011flar. Son geli\u015fmeler, farkl\u0131 sinyal ipu\u00e7lar\u0131n\u0131n manip\u00fclasyonunun ESC'leri tek tip bir \"temel durum\"a soktu\u011funu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bu da daha \u00e7ok naif epiblast\u0131n \u00e7oklu potansiyelli durumunu taklit eder. Burada, \u00e7oklu potansiyelli do\u011fan\u0131n temelini olu\u015fturan d\u0131\u015fsal ve i\u00e7sel d\u00fczenleyici ilkeleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve ortaya \u00e7\u0131kan \u00e7oklu potansiyelli durumlar\u0131n yelpazesini inceliyoruz."}
{"_id":"4791384","title":"Neonatal Mortality Levels for 193 Countries in 2009 with Trends since 1990: A Systematic Analysis of Progress, Projections, and Priorities","text":"\n# Arka Plan\nTarihsel olarak, \u00e7ocuk \u00f6l\u00fcmc\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n ana odak noktas\u0131, bebek ve be\u015f ya\u015f alt\u0131 \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 olmu\u015ftur. Neonatal \u00f6l\u00fcm (28 g\u00fcn alt\u0131nda \u00f6l\u00fcmler) s\u0131n\u0131rl\u0131 ilgi g\u00f6rm\u00fc\u015f olsa da, bu \u00f6l\u00fcmler t\u00fcm \u00e7ocuk \u00f6l\u00fcmlerinin yakla\u015f\u0131k %41'ini olu\u015fturmaktad\u0131r. Daha iyi ilerlemeyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in, 1990-2009 y\u0131llar\u0131 i\u00e7in y\u0131ll\u0131k neonatal \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 (NMR) ve neonatal \u00f6l\u00fcm tahminleri i\u00e7in 193 \u00fclke i\u00e7in tahminler geli\u015ftirdik.\n\n# Y\u00f6ntem ve Bulgular\nNeonatal ve \u00e7ocuk (<5 ya\u015f) \u00f6l\u00fcmleri i\u00e7in bir veritaban\u0131 derledik ve bu veritaban\u0131 3.551 \u00fclke-y\u0131l bilgisi i\u00e7ermektedir. 1990-2009 y\u0131llar\u0131 i\u00e7in g\u00fcvenilir sivil kay\u0131t verileri 38 \u00fclkede mevcuttur. Kalan 155 \u00fclkenin NMR'lerini tahmin etmek i\u00e7in bir istatistiksel model geli\u015ftirdik, bunlardan 17'si ulusal verilere sahip de\u011fildi. \u00dclke dan\u0131\u015fma toplant\u0131lar\u0131, veri girdilerini belirlemek ve tahminleri g\u00f6zden ge\u00e7irmek i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. 2009 y\u0131l\u0131nda, yakla\u015f\u0131k 3,3 milyon bebek ilk ay i\u00e7inde \u00f6ld\u00fc - 1990'da 4,6 milyon neonatal \u00f6l\u00fcmle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda - ve t\u00fcm neonatal \u00f6l\u00fcmlerin yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131 d\u00fcnyan\u0131n be\u015f \u00fclkesinde meydana geldi (k\u00fcresel canl\u0131 do\u011fumlar\u0131n %44'\u00fc): Hindistan %27,8 (k\u00fcresel canl\u0131 do\u011fumlar\u0131n %19,6's\u0131), Nijerya %7,2 (%4,5), Pakistan %6,9 (%4,0), \u00c7in %6,4 (k\u00fcresel canl\u0131 do\u011fumlar\u0131n %13,4'\u00fc) ve Demokratik Kongo Cumhuriyeti %4,6 (%2,1). 1990-2009 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, k\u00fcresel NMR %28 azalarak 33,2'den 23,9'a d\u00fc\u015ft\u00fc. \u00c7ocuk \u00f6l\u00fcmlerinin neonatal d\u00f6nemde ger\u00e7ekle\u015fme oran\u0131 t\u00fcm d\u00fcnyada artt\u0131 ve \u015fimdi k\u00fcresel olarak %41. Baz\u0131 b\u00f6lgelerde NMR yar\u0131ya indirilirken, Afrika'n\u0131n NMR'i sadece %17,6 azald\u0131 (43,6'dan 35,9'a).\n\n# Sonu\u00e7\nNeonatal \u00f6l\u00fcm t\u00fcm d\u00fcnya b\u00f6lgelerinde azalm\u0131\u015ft\u0131r. En y\u00fcksek NMR'lere sahip b\u00f6lgelerde ilerleme en yava\u015f olmu\u015ftur. K\u00fcresel sa\u011fl\u0131k programlar\u0131, Mileny"}
{"_id":"4795303","title":"Neuroprotective Effects of Four Phenylethanoid Glycosides on H2O2-Induced Apoptosis on PC12 Cells via the Nrf2\/ARE Pathway","text":"N\u00fckleer fakt\u00f6r eritroid 2 ile ili\u015fkili fakt\u00f6r 2 (Nrf2), oksidatif stres ve n\u00f6rodejeneratif bozukluklara kar\u015f\u0131 bir anahtar transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Fenil etanoid glikozitler (PhGs; salidrosid, aktetosid, izaktetosid ve ekinakozid) antioksidan ve n\u00f6roprotektif biyolojik aktivitelere sahiptir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, PhGs'nin n\u00f6roprotektif etkisini ve molek\u00fcler mekanizmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. PhGs \u00f6n tedavisi, PC12 h\u00fccrelerinde H\u2082O\u2082 ile ind\u00fcklenen sitotoksisiteyi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131lad\u0131, bu da Nrf2'nin n\u00fckleer translokasyonunu tetikleyerek ve heme oksijenaz 1 (HO-1), NAD(P)H quinon oksidored\u00fcktaz 1 (NQO1), gl\u00fctamat sistein ligaz katalitik alt birim (GCLC) ve gl\u00fctamat-sistein ligaz d\u00fczenleyici alt birim (GCLM) protein ifadelerinin indirgenmesini tersine \u00e7evirdi. Nrf2 siRNA veya HO-1 inhibit\u00f6r\u00fc zink protoporfirin (ZnPP), n\u00f6roprotektif etkiyi azaltt\u0131. PhGs, Kelch benzeri ECH asosiyasyon proteini 1 (Keap1) ile Nrf2 ba\u011flanma sitesine potansiyel etkile\u015fim g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7, PhGs'nin Nrf2'yi etkinle\u015ftiren maddeler olabilece\u011fi hipoteziyi destekleyebilir. PhGs ve Keap1-aktifle\u015ftirilmi\u015f Nrf2\/ARE yolunun potansiyel ba\u011flanmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik ve daha fazla glikosit i\u00e7eren PhGs'lerin daha g\u00fc\u00e7l\u00fc etkilere sahip oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k."}
{"_id":"4810810","title":"Mortality risk attributable to high and low ambient temperature: a multicountry observational study","text":"\n## Arka Plan\nAra\u015ft\u0131rmalar, belirli \u00fclkelerde ya \u0131s\u0131 ya da so\u011fuk nedeniyle erken \u00f6l\u00fcmlerin tahminlerine \u0131\u015f\u0131k tutmu\u015f olsa da, \u015fimdiye kadar farkl\u0131 iklimlere maruz kalan n\u00fcfuslar \u00fczerinde t\u00fcm s\u0131cakl\u0131k aral\u0131\u011f\u0131nda sistematik bir de\u011ferlendirme sunan hi\u00e7 bir \u00e7al\u0131\u015fma yoktu. Amac\u0131m\u0131z, optimum olmayan \u00e7evresel s\u0131cakl\u0131\u011fa atfedilebilen toplam \u00f6l\u00fcm y\u00fck\u00fcn\u00fc nicel olarak belirlemek ve \u0131s\u0131 ve so\u011fuk ile \u0131l\u0131man ve a\u015f\u0131r\u0131 s\u0131cakl\u0131klar aras\u0131ndaki g\u00f6receli katk\u0131lar\u0131 de\u011ferlendirmekti.\n\n## Y\u00f6ntemler\nAvustralya, Brezilya, Kanada, \u00c7in, \u0130talya, Japonya, G\u00fcney Kore, \u0130spanya, \u0130sve\u00e7, Tayvan, Tayland, Birle\u015fik Krall\u0131k ve ABD'de 384 konum i\u00e7in veriler toplad\u0131k. Her konum i\u00e7in standart zaman serisi Poisson modeli uygulad\u0131k, e\u011filimleri ve haftan\u0131n g\u00fcn\u00fcn\u00fc kontrol ettik. 21 g\u00fcnl\u00fck gecikme ile da\u011f\u0131t\u0131lm\u0131\u015f lag olmayan do\u011frusal model kullanarak s\u0131cakl\u0131k-\u00f6l\u00fcm ili\u015fkilerini tahmin ettik ve daha sonra \u00fclke g\u00f6stergeleri ve ortalama s\u0131cakl\u0131k ve aral\u0131k dahil \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli meta regresyonla bunlar\u0131 havuzlad\u0131k. Is\u0131 ve so\u011fuk i\u00e7in atfedilebilen \u00f6l\u00fcmleri, optimum s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131n \u00fczerindeki ve alt\u0131ndaki s\u0131cakl\u0131klar olarak tan\u0131mlad\u0131k ve \u0131l\u0131man ve a\u015f\u0131r\u0131 s\u0131cakl\u0131klar i\u00e7in, 2,5'inci ve 97,5'inci s\u0131cakl\u0131k y\u00fczdeliklerinin kesit noktalar\u0131n\u0131 kullanarak tan\u0131mlad\u0131k.\n\n## Bulgular\n1985 ile 2012 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda \u00e7e\u015fitli d\u00f6nemlerde analiz edilen 74.225.200 \u00f6l\u00fcm vard\u0131. Se\u00e7ilen \u00fclkelerde \u00e7al\u0131\u015fma s\u00fcresi boyunca toplam \u00f6l\u00fcmlerin %7,71'i (empirik %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 7,43-7,91) optimum olmayan s\u0131cakl\u0131\u011fa atfedildi, \u00fclkeler aras\u0131nda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar vard\u0131, Tayland'da %3,37 (%3,06-3,63) ile \u00c7in'de %11,00 (%9,29-12,47) aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Minimum \u00f6l\u00fcm s\u0131cakl\u0131k y\u00fczdelik kesiti, tropikal b\u00f6lgelerde yakla\u015f\u0131k %60'\u0131n etraf\u0131nda, \u0131l\u0131man b\u00f6lgelerde ise %80-90 civar\u0131nda de\u011fi\u015fti. So\u011fuktan kaynaklanan s\u0131cakl\u0131k atfedilebilir \u00f6l\u00fcmleri (%7,29, %7,02-7,49) \u0131s\u0131dan kaynaklananlara (%0,42, %0,39-0,4"}
{"_id":"4816339","title":"Survivin is not required for the endomitotic cell cycle of megakaryocytes.","text":"Survivin, kromozom yolcu kompleksi \u00fcyesi, kromozom hizalamas\u0131, ayr\u0131lmas\u0131 ve sitokinize s\u00fcrecinde \u00f6nemli bir rol oynar. Hematopoetik k\u00f6k ve \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131 ve hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in survivin gereklidir, ancak megakaryositlerin endomitosis'inde ne kadar gerekli oldu\u011fu konusunda tart\u0131\u015fmalar vard\u0131r. Polyploidizasyonun survivin'in gereklili\u011fini belirlemek i\u00e7in, megakaryositlere \u00f6zg\u00fc bir silme modeli analiz ettik. PF4-Cre\/survivin(fl\/fl) farelerinde, normal trombosit say\u0131lar\u0131 ve kontrol karde\u015fleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir ploidi durumlar\u0131na ula\u015fan megakaryositler vard\u0131. Bu hayvanlardaki CD41(+) h\u00fccreler az silinmi\u015f olsa da, annexin V boyanmas\u0131 artm\u0131\u015ft\u0131, bu da survivin'in megakaryosit \u00f6nc\u00fcllerinin hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ima eder. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ex vivo silinen survivin'i olmayan megakaryositler, g\u00fc\u00e7l\u00fc silinme ve artan derece polyploidizasyon g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, survivin'in megakaryosit \u00f6nc\u00fcllerinin hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu, ancak olgunla\u015fm\u0131\u015f megakaryositlerin polyploidizasyonuna ihtiya\u00e7 duymad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"4820792","title":"\u03b21 integrin mediates an alternative survival pathway in breast cancer cells resistant to lapatinib","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e \u0130nsan epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (HER)-2'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, insan meme kanserinin %20'sinde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr ve agresif b\u00fcy\u00fcme ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu durum, HER2'ye y\u00f6nelik terapilerin yayg\u0131n kullan\u0131m\u0131na yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r, \u00f6rne\u011fin trastuzumab (T) ve lapatinib (L). Bu ila\u00e7lar\u0131n ba\u015far\u0131s\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, tedaviye diren\u00e7li olan hastalarda etkinli\u011fi s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Meme kanseri h\u00fccrelerinin zar\u0131nda bulunan \u03b21 integrin, meme t\u00fcm\u00f6r\u00fcn\u00fcn ilerlemesini tetikleyen proliferasyon ve hayatta kalma gibi \u00e7e\u015fitli unsurlar\u0131 aktive eder.\n\nY\u00d6NTEMLER, Biz, lapatinib, trastuzumab ve g\u00fc\u00e7l\u00fc LT kombinasyonuna diren\u00e7li olan HER2 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden h\u00fccre hatlar\u0131 paneli geli\u015ftirdik. Bu modelleri 3D k\u00fclt\u00fcrde do\u011frulad\u0131k. Ana ve L\/T\/LT diren\u00e7li h\u00fccreler, HER2 ve \u03b21 integrin inhibit\u00f6rleri ile 3D'de incelendi ve 12 g\u00fcn boyunca kolonilerin say\u0131s\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fclerek izlendi. Paralel deneyler, h\u00fccrelerin Ki-67 ve Terminal deoksin\u00fckleotitil transferaz dUTP n\u00fckleotit etiketleme (TUNEL) ile boyanmas\u0131 veya protein analizi i\u00e7in toplanmas\u0131 ve imm\u00fcnoblot ile incelenmesi \u00fczerine yap\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar, varyans analizi ve do\u011frusal kar\u015f\u0131tl\u0131klar ile istatistiksel testlere tabi tutuldu ve Sidak y\u00f6ntemi ile ayarland\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR, BT474 ve HCC1954 gibi \u00e7e\u015fitli h\u00fccre hatlar\u0131 kullanarak, L ve LT direncinde, EGFR\/HER1, HER2 ve HER3'\u00fcn fosforilasyonunun g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde inhibe edildi\u011fi durumlarda, \u03b21 integrin'in a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131ndaki kinazlar, \u00f6rne\u011fin odakl\u0131 ba\u011flanma kinaz (FAK) ve Src'nin ifadesinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyduk. \u03b21'i antikor AIIB2 ile bloke etmek, bu art\u0131\u015f\u0131 engeller ve L ve LT diren\u00e7li h\u00fccrelerin 3D'de \u00f6nemli bir b\u00fcy\u00fcme inhibisyonu sa\u011flar, ancak ana h\u00fccreleri dramatik bir \u015fekilde etkilemez. \u03b21'e y\u00f6nelik siRNA ve FAK'\u0131n farmakolojik inhibisyonu ayn\u0131 b\u00fcy\u00fcme inhibisyon etkisine sahiptir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, trastuzumab direncine sahip h\u00fccreler,"}
{"_id":"4824840","title":"Incidence and Trends of Sepsis in US Hospitals Using Clinical vs Claims Data, 2009-2014","text":"\n\u00d6nemli tahminler, taleplere dayal\u0131 analizlerden elde edilen verilere dayanarak, sepsis vakalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve sepsis nedeniyle \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, taleplere dayal\u0131 veriler klinik do\u011fruluk eksikli\u011fi i\u00e7erebilir ve zaman i\u00e7inde tan\u0131 ve kodlama uygulamalar\u0131nda de\u011fi\u015fikliklere maruz kalabilir.\n\n**Ama\u00e7:** 2009-2014 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 klinik veriler kullan\u0131larak ABD'de sepsis vakalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 ve e\u011filimleri tahmin etmek.\n\n**\u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131, Ayar ve N\u00fcfusu:** 2009-2014 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 409 akademik, topluluk ve federal hastaneye yat\u0131r\u0131lan yeti\u015fkin hastalardan olu\u015fan bir retrospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n**Maruz Kalma:** Sepsis, \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc uluslararas\u0131 konsens\u00fcs tan\u0131mlar\u0131 i\u00e7in sepsis ve septik \u015fok (Sepsis-3) kriterlerini uyarlayarak, olas\u0131 enfeksiyon ve e\u015fzamanl\u0131 akut organ disfonksiyonu klinik g\u00f6stergeleriyle belirlenmi\u015ftir.\n\n**Ana \u00c7\u0131kt\u0131lar ve \u00d6l\u00e7\u00fcmler:** 2009-2014 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda sepsis vakalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131, sonu\u00e7lar\u0131 ve e\u011filimleri hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r ve taleplere dayal\u0131 tahminlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n**Sonu\u00e7lar:** 2014 y\u0131l\u0131nda 2.901.019 yeti\u015fkin yat\u0131r\u0131mdan 173.690 (ortalama ya\u015f 66,5 [SD 15,5] ya\u015f; 77.660 [42,4%] kad\u0131n) sepsis vakas\u0131 klinik kriterlerle belirlenmi\u015ftir. Bu vakalardan 26.061'i (15,0%) hastanede \u00f6ld\u00fc ve 10.731'i (6,2%) huzurevlerine tahliye edildi. 2009-2014 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, klinik kriterlerle belirlenen sepsis vakalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 (%0,6 mutlak de\u011fi\u015fim\/y\u0131l [95% CI, -2,3% ile 3,5%], P = 0,67) kararl\u0131 kal\u0131rken, taleplere dayal\u0131 olarak belirlenen vaka say\u0131s\u0131 (%10,3\/y\u0131l [95% CI, 7,2% ile 13,3%], P < 0,001) artt\u0131. Hast"}
{"_id":"4828631","title":"Body-mass index and risk of 22 specific cancers: a population-based cohort study of 5\u00b724 million UK adults","text":"\n## Arka Plan\nY\u00fcksek v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130), \u00e7e\u015fitli spesifik kanserlere yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 art\u0131r\u0131r, ancak t\u00fcm yayg\u0131n kanserlerde risk desenlerini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak karakterize etmek i\u00e7in kapsaml\u0131 bir sistematik \u00e7al\u0131\u015fma daha \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015ftirilmemi\u015ftir. En yayg\u0131n spesifik kanserler ile VK\u0130 aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131lar\u0131 ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\nPrimeri bak\u0131m verileri, VK\u0130 verilerine sahip olan Clinical Practice Research Datalink'ten al\u0131nan bireylerle, potansiyel kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rler i\u00e7in ayarlanan Cox modellerini kullanarak 22'nin en yayg\u0131n kanserleri ile VK\u0130 aras\u0131ndaki ili\u015fkileri ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Do\u011frusal ve sonra da (spline) do\u011frusal olmayan modeller uydurduk; cinsiyet, menopoz durumu, sigara i\u00e7me ve ya\u015f taraf\u0131ndan modifiye edilen etkileri inceledik ve n\u00fcfus etkilerini hesaplad\u0131k.\n\n## Bulgular\n5,24 milyon ki\u015fi dahil edildi; 166.955 ilgi alan\u0131ndaki kanserler geli\u015ftirdi. VK\u0130, 22 kanserin 17'si ile ili\u015fkiliydi, ancak etkiler siteye g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fiyordu. VK\u0130'de her 5 kg\/m\u00b2 art\u0131\u015f, rahim (HR 1,62, 99% CI 1,56-1,69; p<0,0001), safra kesesi (1,31, 1,12-1,52; p<0,0001), b\u00f6brek (1,25, 1,17-1,33; p<0,0001), serviks (1,10, 1,03-1,17; p=0,00035), tiroid (1,09, 1,00-1,19; p=0,0088) ve l\u00f6semi (1,09, 1,05-1,13; p\u22640,0001) kanserleri ile do\u011frusal olarak ili\u015fkiliydi. VK\u0130, karaci\u011fer (1,19, 1,12-1,27), kolon (1,10, 1,07-1,13), yumurtal\u0131k (1,09, 1,04-1,14) ve postmenopozal meme"}
{"_id":"4828984","title":"Cryo-EM structure of a herpesvirus capsid at 3.1 \u00c5","text":"Yap\u0131sal ve genetik olarak insan herpes vir\u00fcsleri, vir\u00fcsler aras\u0131nda en b\u00fcy\u00fck ve en karma\u015f\u0131k gruptur. Optimizasyonlu g\u00f6r\u00fcnt\u00fc yeniden yap\u0131land\u0131rma stratejisi ile kriyo elektron mikroskopisi (kriyo-EM) kullanarak, 3,1 \u00c5 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte herpes basit vir\u00fcs t\u00fcr\u00fc 2 (HSV-2) kabuk yap\u0131s\u0131n\u0131 raporluyoruz. Kabuk, yakla\u015f\u0131k 3000 proteinden olu\u015fur ve \u00fc\u00e7 t\u00fcr hekson (merkezi, \u00e7evresel ve kenar), pentonlar ve \u00fc\u00e7l\u00fcler olarak d\u00fczenlenmi\u015ftir. Hem heksonlar hem de pentonlar ana kabuk proteini VP5'i i\u00e7erir; heksonlar ayr\u0131ca k\u00fc\u00e7\u00fck kabuk proteini VP26'y\u0131 da i\u00e7erir ve \u00fc\u00e7l\u00fcler VP23 ve VP19C'den olu\u015fur. VP5 proteinleri, kabuk istikrar\u0131n\u0131 ve montaj\u0131n\u0131 destekleyen VP26 proteinleri ve \u00fc\u00e7l\u00fclerle geni\u015f intermolek\u00fcler a\u011flar olu\u015fturan \u00e7ekirdek d\u00fczenleyiciler olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Bu proteinlerin mikro ortamlar\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen konformasyonel uyarlamalar\u0131, 46 farkl\u0131 konformer olu\u015fturur ve bu konformerler devasa quasi-simetrik bir kabuk olu\u015fturur, bu da HSV'nin yap\u0131sal ve i\u015flevsel karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6rnekler."}
{"_id":"4833016","title":"Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models.","text":"Davran\u0131\u015f bilimleri alan\u0131nda, arabuluculuk i\u00e7eren hipotezler yayg\u0131nd\u0131r. Arabuluculuk, bir tahmin de\u011fi\u015fkeninin en az bir ara de\u011fi\u015fken veya arabulucu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla dolayl\u0131 olarak bir ba\u011f\u0131ml\u0131 de\u011fi\u015fkene etkisinde bulundu\u011fu durumlarda vard\u0131r. Birden fazla e\u015fzamanl\u0131 arabulucuyu de\u011ferlendirmek i\u00e7in y\u00f6ntemler, y\u00f6ntemsel literat\u00fcrde az ilgi g\u00f6rmesine ra\u011fmen, a\u00e7\u0131k bir ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Basit ve birden fazla arabuluculuk hakk\u0131nda bir genel bak\u0131\u015f sunuyoruz ve dolayl\u0131 s\u00fcre\u00e7leri ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131labilecek \u00fc\u00e7 yakla\u015f\u0131m\u0131 ke\u015ffediyoruz, ayn\u0131 zamanda tek bir model i\u00e7inde iki veya daha fazla arabulucuyu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in y\u00f6ntemler de sunuyoruz. Sosyalizasyon ajanlar\u0131n\u0131n yard\u0131mseverli\u011finin i\u015f tatmini ile olan ili\u015fkisinin potansiyel arabulucular\u0131n\u0131 de\u011ferlendirme ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma konusunda bir \u00f6rnek sunuyoruz. Ayr\u0131ca bu y\u00f6ntemleri uygulamalarda kullanmay\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in SAS ve SPSS makrolar\u0131, Mplus ve LISREL s\u00f6zdizimi de sa\u011fl\u0131yoruz."}
{"_id":"4841908","title":"Distinct Metabolomic Signatures Are Associated with Longevity in Humans","text":"Metabolizmadaki de\u011fi\u015fiklikler deneysel modellerde \u00f6m\u00fcr s\u00fcresini etkiler, ancak insanlarda veriler yetersizdir. Burada, s\u0131v\u0131 kromatografisi\/k\u00fctle spektrometresi kullanarak 217 plazma metabolitini nicel olarak belirledik ve bu metabolitlerin uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fckle ili\u015fkisini, 20 y\u0131la kadar takip edilen b\u00fcy\u00fck bir erkek ve kad\u0131n kohortunda inceledik. Bulgular\u0131m\u0131z, sitrik asit d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ara \u00fcr\u00fcn\u00fc olan isokitrat ve safra asidi olan taurokolat\u0131n daha y\u00fcksek konsantrasyonlar\u0131n\u0131n, 80 ya\u015f\u0131na ula\u015fma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu sonucuna varmaktad\u0131r. Isokitrat\u0131n daha y\u00fcksek konsantrasyonu, ancak taurokolat de\u011fil, ayr\u0131ca temel kardiyovask\u00fcler sa\u011fl\u0131k durumunu k\u00f6t\u00fcle\u015ftirir ve gelecekteki kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ve \u00f6l\u00fcm riskini art\u0131r\u0131r. Tan\u0131mlanan metabolitlerin hi\u00e7biri kanser riskiyle ili\u015fkili de\u011fildir. Bulgular\u0131m\u0131z, insan \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn baz\u0131, ancak t\u00fcm metabolik yollar\u0131n\u0131n ortak \u00f6l\u00fcm nedenleri riskine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"4854076","title":"The expanding problem of adipose depot remodeling and postnatal adipocyte progenitor recruitment.","text":"Artan obezite ve ili\u015fkili metabolik hastal\u0131klar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, adipoz dokunun biyolojisiyle ilgili t\u00fcm y\u00f6nlerin anla\u015f\u0131lmas\u0131 konusunda aciliyeti art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Bu, adipositlerin i\u015flevini, obezitede adipoz dokunun nas\u0131l geni\u015fledi\u011fini ve yeti\u015fkinlerde geni\u015flemi\u015f adipoz dokular\u0131n fizyolojiye etkisini i\u00e7erir. Burada, yeti\u015fkin insanlarda ve hayvanlarda adipoz dokunun geni\u015flemesinde yeni adiposit farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n \u00f6nemine y\u00f6nelik artan fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131 vurguluyoruz. Son zamanlarda, farelerde beyaz, kahverengi ve bej adipositlerin fizyolojik postnatal rekrutman\u0131na katk\u0131da bulunan adipoz \u00f6nc\u00fcl pop\u00fclasyonlar\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in yap\u0131lan \u00e7abalar\u0131 ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak anlat\u0131yoruz ve farelerde elde edilen yeni verilerin, adipoz dokunun in vivo geli\u015fiminin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6zetliyoruz."}
{"_id":"4856149","title":"Clonal competition in BcrAbl-driven leukemia: how transplantations can accelerate clonal conversion","text":"ARKA PLAN Klonal rekabet kanserde, bir h\u00fccre klonunun projenelerinin di\u011fer rekabet eden klonlar\u0131, \u00e7o\u011funlukla daha sonra edinilen mutasyonlara dayal\u0131 i\u015flevsel \u00f6zelliklerindeki farkl\u0131l\u0131klar nedeniyle ge\u00e7mesi veya yenilmesi s\u00fcrecini tan\u0131mlar. Bu mutasyon kal\u0131plar\u0131 bir\u00e7ok t\u00fcm\u00f6rde iyi ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f olsa da, klonal se\u00e7imin dinamik s\u00fcreci yeterince ele al\u0131nmam\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEMLER, BcrAbl ile tetiklenen bir l\u00f6semi \u00fczerinde klonal rekabeti dinamiklerini incelemek i\u00e7in \u03b3-retroviral vekt\u00f6r k\u00fct\u00fcphanesi kullanarak onkogeni ile birlikte genetik barkodlar kulland\u0131k. Bu ama\u00e7la, hem in vitro hem de nakledilen farelerde klon d\u00fczeyinde h\u00fccre b\u00fcy\u00fcme dinamiklerini inceledik. SONU\u00c7LAR In vitro'da klonal bolluklarda hafif de\u011fi\u015fiklikler tespit ettik, ancak nakledilen farelerin %6's\u0131nda (30'dan 6'\u0131) tek iki farkl\u0131 BcrAbl klonuna ba\u011fl\u0131 monoklonal l\u00f6semiler g\u00f6zlemledik. Bu klonlar\u0131n ba\u015far\u0131s\u0131n\u0131 analiz etmek i\u00e7in, hematopoetik dokunun korunmas\u0131 \u00fczerine bir matematiksel model uygulad\u0131k, bu da bu iki bask\u0131n klonun farkl\u0131 nakil kapasitesinin g\u00f6zlemlerimize olas\u0131 bir a\u00e7\u0131klama sundu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu bulgular, ek nakil deneyleri ve her iki klon i\u00e7inde BcrAbl transkript d\u00fczeylerinin artmas\u0131yla da desteklendi. SONU\u00c7 Klonal rekabetin, mutasyonlara dayal\u0131 mutlak bir s\u00fcre\u00e7 olmad\u0131\u011f\u0131, ancak belirli bir \u00e7evresel ba\u011flamda se\u00e7ilim mekanizmalar\u0131na y\u00fcksek derecede ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011fu g\u00f6steriliyor."}
{"_id":"4857085","title":"Open Babel: An open chemical toolbox","text":"\n# Arka Plan\nBilgisayarl\u0131 modellemede s\u0131k kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lan bir sorun, farkl\u0131 formatlar aras\u0131nda kimyasal yap\u0131lar\u0131n d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesidir. Standart de\u011fi\u015fim formatlar\u0131 (\u00f6rne\u011fin, Kimyasal Etiketleme Dili) mevcut olsa da ve de facto standartlar (\u00f6rne\u011fin, SMILES format\u0131) olu\u015fmu\u015f olsa da, formatlar\u0131n d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesi ihtiyac\u0131, kimya verileri i\u00e7in \u00e7ok \u00e7e\u015fitli uygulama alanlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, farkl\u0131 formatlar aras\u0131nda depolanan verilerin farkl\u0131l\u0131klar\u0131 (\u00f6rne\u011fin, 0D'ye kar\u015f\u0131 3D) ve yaz\u0131l\u0131mlar aras\u0131ndaki rekabet ile sat\u0131c\u0131 tarafs\u0131z formatlar\u0131n olmamas\u0131 nedeniyle devam eden bir sorundur.\n\n# Sonu\u00e7lar\n\u0130lk kez, kimyasal verilerin bir\u00e7ok dilini konu\u015fan a\u00e7\u0131k kaynakl\u0131 bir kimyasal ara\u00e7 kutusu olan Open Babel'i tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Open Babel 2.3 s\u00fcr\u00fcm\u00fc, 110'den fazla format aras\u0131nda d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm yapabilir. Bu kadar \u00e7e\u015fitli kimyasal ve molek\u00fcler verileri temsil etme ihtiyac\u0131, bir k\u00fct\u00fcphane gerektirir ki bu k\u00fct\u00fcphane, par\u00e7al\u0131 y\u00fck atama ve aromatiklik alg\u0131lama gibi bir dizi cheminformatik algoritmas\u0131n\u0131 uygular, ayn\u0131 zamanda ba\u011f s\u0131ras\u0131 alg\u0131lamas\u0131 ve kanonikle\u015ftirme gibi. Open Babel'in uygulamalar\u0131n\u0131 ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz, 2.3 s\u00fcr\u00fcm\u00fcndeki \u00f6nemli geli\u015fmeleri anlat\u0131yoruz ve basit format d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesinden \u00e7ok \u00f6teye uzanan \u00e7e\u015fitli kullan\u0131mlar\u0131 \u00f6zetliyoruz.\n\n# Sonu\u00e7\nOpen Babel, \u00e7ok \u00e7e\u015fitli kimyasal dosya formatlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131 sorununa bir \u00e7\u00f6z\u00fcm sunar. Ayr\u0131ca, konformer aramas\u0131 ve 2D tasviri, filtreleme, toplu d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme ve alt yap\u0131 ve benzerlik aramas\u0131 gibi \u00e7e\u015fitli yararl\u0131 ara\u00e7lar sa\u011flar. Geli\u015ftiriciler i\u00e7in, organik kimya, ila\u00e7 tasar\u0131m\u0131, malzeme bilimi ve hesaplamal\u0131 kimya gibi alanlarda kimyasal verileri i\u015flemek i\u00e7in bir programlama k\u00fct\u00fcphanesi olarak kullan\u0131labilir. A\u00e7\u0131k kaynakl\u0131 bir lisans alt\u0131nda \u00fccretsiz olarak http:\/\/openbabel.org adresinden edinilebilir."}
{"_id":"4857093","title":"Young adolescents' nutrition assessment on computer (YANA-C)","text":"Ama\u00e7: Bilgisayarl\u0131 24 saatlik hat\u0131rlama \"Gen\u00e7 Ergen Beslenme De\u011ferlendirme Bilgisayar\u0131 (YANA-C)\"'\u0131n g\u00f6receli ge\u00e7erlili\u011fini ve kabul edilebilirli\u011fini de\u011ferlendirmek.\n\nTasar\u0131m: YANA-C ile de\u011ferlendirilen besin ve besin al\u0131mlar\u0131, g\u0131da kay\u0131tlar\u0131 (\u00e7al\u0131\u015fma 1) ve 24 saatlik diyet hat\u0131rlama g\u00f6r\u00fc\u015fmeleri (\u00e7al\u0131\u015fma 2) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri: Besin gruplar\u0131n\u0131n (meyve, meyve suyu, sebze, patates, ekmek, tah\u0131llar, s\u00fct, peynir, di\u011fer s\u00fct \u00fcr\u00fcnleri, gazl\u0131 i\u00e7ecekler, diyet gazl\u0131 i\u00e7ecekler, \u015feker\/tatl\u0131lar, hamur i\u015fleri\/kurabiyeler, tuzlu at\u0131\u015ft\u0131rmal\u0131klar, tereya\u011f\u0131\/soslar, yumurta, bal\u0131k, et) ve besinlerin (enerji, karbonhidratlar, protein, ya\u011f, lif, kalsiyum, C vitamini ve demir) al\u0131mlar\u0131.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar ve Ortam: Bel\u00e7ika-Flandra'daki iki ilkokul ve d\u00f6rt ortaokuldan (\u00e7al\u0131\u015fma 1: n=136; \u00e7al\u0131\u015fma 2: n=101) toplam 237 \u00f6\u011frenci (11-14 ya\u015f).\n\nSonu\u00e7: YANA-C, hem standart y\u00f6ntemlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda hem de t\u00fcketiciler ve t\u00fcketmeyenler aras\u0131nda s\u0131n\u0131fland\u0131rmada (\u03ba \u00e7al\u0131\u015fma 1=0.48-0.92; \u03ba \u00e7al\u0131\u015fma 2=0.38-0.90) iyi bir uyum sa\u011flad\u0131. Enerji ve besin al\u0131mlar\u0131 i\u00e7in Spearman korelasyonlar\u0131, \u00e7al\u0131\u015fma 1'de 0.44-0.79 ve \u00e7al\u0131\u015fma 2'de 0.44-0.86 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Besin ve enerji al\u0131mlar\u0131, kalsiyumu hari\u00e7 genel olarak (YANA-C ile g\u0131da kayd\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda), ancak g\u00f6r\u00fc\u015fme ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda (sadece lif i\u00e7in) anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti. YANA-C'nin t\u00fcketiciler aras\u0131nda porsiyon\/miktar s\u0131ralamas\u0131nda di\u011fer y\u00f6ntemlerle uyumlu olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in kullan\u0131lan istatistikler, \u00e7o\u011fu besin grubu i\u00e7in (\u00e7al\u0131\u015fma 1 a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 \u03ba=0.11-0.55; \u00e7al\u0131\u015fma 2"}
{"_id":"4883040","title":"Antiretroviral Therapy for Prevention of Tuberculosis in Adults with HIV: A Systematic Review and Meta-Analysis","text":"\n## Arka Plan\n\u0130nsan Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k Yetmezli\u011fi Vir\u00fcs\u00fc (HIV) enfeksiyonu, \u00f6zellikle Alt Sahra Afrika'da, t\u00fcberk\u00fclozun geli\u015fimi i\u00e7in en g\u00fc\u00e7l\u00fc risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr ve bu hastal\u0131\u011f\u0131n yeniden ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na neden olmu\u015ftur. 2010 y\u0131l\u0131nda, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda 34 milyon HIV'li ki\u015fi aras\u0131nda yakla\u015f\u0131k 1,1 milyon t\u00fcberk\u00fcloz vakas\u0131 meydana gelmi\u015ftir. Antiretroviral tedavi, HIV ile ili\u015fkili t\u00fcberk\u00fclozu \u00f6nlemede \u00f6nemli bir potansiyele sahiptir. HIV enfekte yeti\u015fkinlerde t\u00fcberk\u00fcloz olu\u015fumunu etkileyen antiretroviral tedavinin etkisini analiz eden \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sistematik bir incelemesini ger\u00e7ekle\u015ftirdik.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nPubMed, Embase, Afrika T\u0131bbi Endeks, LILACS ve klinik deneme kay\u0131tlar\u0131 sistematik olarak aranm\u0131\u015ft\u0131r. Rastgele kontroll\u00fc denemeler, ileri y\u00f6nl\u00fc kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve geriye d\u00f6n\u00fck kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde HIV enfekte yeti\u015fkinlerde antiretroviral tedavi durumuna g\u00f6re t\u00fcberk\u00fcloz olu\u015fumunu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131 takdirde dahil edilmi\u015ftir. Meta analizler i\u00e7in d\u00f6rt kategori olu\u015fturulmu\u015ftur: (1) 200 h\u00fccre\/\u00b5l'den az, (2) 200-350 h\u00fccre\/\u00b5l, (3) 350 h\u00fccre\/\u00b5l'den fazla ve (4) herhangi bir CD4 say\u0131m\u0131. On bir \u00e7al\u0131\u015fma dahil kriterleri kar\u015f\u0131lam\u0131\u015ft\u0131r. Antiretroviral tedavi, t\u00fcm CD4 say\u0131m\u0131 kategorilerinde t\u00fcberk\u00fcloz olu\u015fumunu azaltmada g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fkilidir: (1) 200 h\u00fccre\/\u00b5l'den az (tehlike oran\u0131 [HR] 0,16, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 0,07-0,36), (2) 200-350 h\u00fccre\/\u00b5l (HR 0,34, 95% CI 0,19-0,60), (3) 350 h\u00fccre\/\u00b5l'den fazla (HR 0,43, 95% CI 0,30-0,63) ve (4) herhangi bir CD4 say\u0131m\u0131 (HR 0,35, 95% CI 0,28-0,44). Ba\u015flang\u0131\u00e7taki CD4 say\u0131m\u0131 kategorisine g\u00f6re tehl"}
{"_id":"4886637","title":"Diabetes, metabolic syndrome, and breast cancer: a review of the current evidence.","text":"Son birka\u00e7 on y\u0131lda obezite salg\u0131n\u0131 ile birlikte meme kanseri, tip 2 diyabet ve metabolik sendrom vakalar\u0131nda art\u0131\u015f g\u00f6zlemlendi, \u00f6zellikle end\u00fcstriyel \u00fclkelerde. Diyabetle ili\u015fkili ins\u00fclin direnci, y\u00fcksek ins\u00fclin seviyeleri ve b\u00fcy\u00fcme hormonlar\u0131 ve steroid hormonlar\u0131n\u0131n sinyalleme de\u011fi\u015fiklikleri meme kanseri riskini etkileyebilir. Tip 2 diyabet ve meme kanseri riski aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceleyen epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar ve diyabet ile meme kanseri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131ran mevcut kan\u0131tlar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irdik. Birlikte elde edilen kan\u0131tlar, tip 2 diyabetin meme kanseri riskinde hafif bir ili\u015fki oldu\u011funu desteklemektedir, bu ili\u015fki menopoz sonras\u0131 kad\u0131nlarda premenopoz kad\u0131nlara k\u0131yasla daha tutarl\u0131 g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bir\u00e7ok olas\u0131 yol \u00f6nerilmesine ra\u011fmen, diyabet ve meme kanseri riski aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi a\u00e7\u0131klayan mekanizmalar hala belirsizdir, \u00f6zellikle de bu iki hastal\u0131k da obezite, hareketsiz ya\u015fam tarz\u0131 ve muhtemelen doymu\u015f ya\u011f ve rafine karbonhidrat al\u0131m\u0131 gibi ortak risk fakt\u00f6rlerini payla\u015ft\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in. Metabolik sendrom, diyabetle yak\u0131ndan ili\u015fkili olup meme kanseri riskini etkileyebilecek ek bile\u015fenlere sahip olsa da, metabolik sendromun meme karsinogenezdeki rol\u00fc ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f ve bu nedenle bilinmemektedir."}
{"_id":"4889228","title":"Loss of TDP43 inhibits progression of triple-negative breast cancer in coordination with SRSF3","text":"Ayr\u0131k alternatif splisleme, kanser i\u00e7in potansiyel bir belirleyici olarak vurgulanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, TNBC (\u00fc\u00e7l\u00fc negatif meme kanseri) i\u00e7in benzersiz splisleme profilinden sorumlu \u00f6nemli bir splisleme d\u00fczenleyicisi olarak TDP43 (TAR DNA ba\u011flama proteini 43) tan\u0131mlad\u0131k. Klinik veriler, TDP43'\u00fcn k\u00f6t\u00fc prognozlu TNBC'de y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edildi\u011fini g\u00f6stermektedir. TDP43'\u00fcn indirgenmesi t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini, \u00f6zellikle proliferasyonu ve metastazlar\u0131, engellerken, TDP43'\u00fcn a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi memeli epitel h\u00fccrelerinin proliferasyonu ve malignitesini te\u015fvik eder. Derin sekans analizi ve i\u015flevsel deneyler, TDP43'\u00fcn TNBC ilerlemesini d\u00fczenlemede \u00e7o\u011fu splisleme olay\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirdi\u011fini ve splisleme fakt\u00f6r\u00fc SRSF3 (serin\/arginin zengin splisleme fakt\u00f6r\u00fc 3) ile birlikte \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. TDP43\/SRSF3 kompleksi, PAR3 ve NUMB'nin alt genlerini i\u00e7eren belirli splisleme olaylar\u0131n\u0131 kontrol eder. TDP43 veya SRSF3'\u00fcn indirgenmesi ile metastaz ve proliferasyonun azalmas\u0131 etkisi, s\u0131ras\u0131yla PAR3 ve NUMB exon 12'nin splisleme d\u00fczenlemesi yoluyla sa\u011flan\u0131r. TDP43\/SRSF3 kompleksi ve alt PAR3 izoforu, TNBC i\u00e7in potansiyel tedavi hedefleri olabilir."}
{"_id":"4890578","title":"Atherosclerotic plaque rupture--pathologic basis of plaque stability and instability.","text":"\u0130lk de\u011ferlendirme i\u00e7in zaman 27 g\u00fcn. Ateroskleroz, patoloji ara\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131n ana konular\u0131ndan biri olmaya devam ediyor. \u0130lgin\u00e7 karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve klinik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n \u00f6nemi, bu konuya [1] bir mant\u0131k sa\u011fl\u0131yor. Temel olarak aterosklerozla ili\u015fkili, tamamen farkl\u0131 klinik tablolara sahip \u00e7ok say\u0131da hastal\u0131k vard\u0131r ve bunlardan kalp krizi, fel\u00e7, kar\u0131n anevrizmalar\u0131 ve alt ekstremite iskemisi, Bat\u0131 tarz\u0131 n\u00fcfuslarda morbidite ve mortaliteye b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde neden oluyor. Ancak, bu geni\u015f klinik hastal\u0131k yelpazesine ra\u011fmen, aterosklerozun akut manifestasyonlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu ortak bir patojenik \u00f6zellik payla\u015f\u0131r: aterosklerotik plaklar\u0131n y\u0131rt\u0131lmas\u0131 [2-4]. Plak y\u0131rt\u0131klar\u0131, plak y\u00fczeyinde k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7atlaklar veya erozyonlardan, lezyonlar\u0131n yumu\u015fak lipid \u00e7ekirde\u011fine uzanan derin intimal y\u0131rt\u0131klara kadar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015febilir; bu durumlarda, en az\u0131ndan bir dereceye kadar trombus olu\u015fumu ger\u00e7ekle\u015fir [5, 6]. Kar\u0131n aortas\u0131, plak olu\u015fumu ve plak komplikasyonlar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan en belirgin \u015fekilde etkilenen arteridir. Bu b\u00fcy\u00fck \u00e7apl\u0131 damarda, plak y\u0131rt\u0131lmas\u0131 ve trombus s\u00fcreci, l\u00fcmen t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ile sona ermez ve geni\u015f y\u00fczey \u00fclserlerine neden olabilir, bu da bir\u00e7ok otopsi vakas\u0131nda daha ileri ya\u015flarda g\u00f6zlemlenebilir. Aterosklerozun kar\u0131n anevrizmas\u0131 olu\u015fumundaki tart\u0131\u015f\u0131lmaz rol\u00fc [7] d\u0131\u015f\u0131nda, duvaral trombus, bu hastalarda klinik olarak \u00f6nemli komplikasyonlar\u0131n beklenmedik derecede d\u00fc\u015f\u00fck bir oran\u0131na neden olur, ancak otopsi s\u0131ras\u0131nda karaci\u011ferlerde ve deride d\u00fczenli olarak kolesterol embolileri bulunur. Yine de, aort y\u00fczeyinden sal\u0131nan \u00e7e\u015fitli biyolojik olarak aktif arac\u0131lar\u0131n insan v\u00fccudu \u00fczerindeki etkisinin ne oldu\u011fu \u015fu anda belirsizdir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7apl\u0131 damarlar, \u00f6rne\u011fin koroner arterlerde, plak..."}
{"_id":"4896726","title":"Pioneer factor Pax7 deploys a stable enhancer repertoire for specification of cell fate","text":"\u00d6nc\u00fc transkripsiyon fakt\u00f6rleri, kromatin yeniden d\u00fczenlenmesini tetikleyerek yeni h\u00fccre kaderi yetene\u011fi kurarlar. Bununla birlikte, \u00f6nc\u00fc eylemin bir\u00e7ok \u00f6zelli\u011fi, \u00f6rne\u011fin kinetikleri ve kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131, hala k\u00f6t\u00fc tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, Pax7'nin, benzersiz bir dizi d\u00fczenleyiciyi a\u00e7arak, bir hipofiz hatt\u0131n\u0131n belirlenmesinde gerekli ve yeterli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Pax7, hedefli d\u00fczenleyicilerine h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ba\u011flan\u0131r, ancak kromatin yeniden d\u00fczenlenmesi ve gen etkinle\u015ftirme daha yava\u015ft\u0131r. Pax7 taraf\u0131ndan a\u00e7\u0131lan d\u00fczenleyiciler, DNA metilasyonunun kayb\u0131n\u0131 g\u00f6sterir ve Pax7 \u00e7ekilmesinden sonra kal\u0131c\u0131 epigenetik bir haf\u0131za kazan\u0131r, bu da Pax7 \u00e7ekilmesinden sonra ba\u011flanan non-\u00f6nc\u00fc fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan kan\u0131tlan\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ge\u00e7ici Pax7 ifadesinin h\u00fccre kimli\u011finin kararl\u0131 belirlenmesinde yeterli oldu\u011funu g\u00f6sterir. Hipofiz hatt\u0131 belirleme s\u0131ras\u0131nda Pax7 dinamiklerinin analizi, Pax7'nin benzersiz olarak i\u015faretlenmi\u015f heterokromatin \u00f6nc\u00fc sitelerine h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve Pax7 \u00e7ekilmesinden sonra kararl\u0131 kalacak kromatin a\u00e7\u0131lmas\u0131n\u0131 ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir, bu da \u00f6nc\u00fc d\u00fczenleyicilerde DNA hiper metilasyonunun kayb\u0131yla sonu\u00e7lan\u0131r."}
{"_id":"4899981","title":"Human cancer cells utilize mitotic DNA synthesis to resist replication stress at telomeres regardless of their telomere maintenance mechanism","text":"Telomerler, ortak k\u0131r\u0131lgan siteler (CFS'ler) ile benzerlik g\u00f6sterir; \u00e7\u00fcnk\u00fc onlar da zor yeniden sentezlenen ve DNA replikasyon stresine yan\u0131t olarak mitozda k\u0131r\u0131lganl\u0131k sergilerler. CFS'lerde, bu k\u0131r\u0131lganl\u0131k, DNA replikasyonunun tamamlanmas\u0131n\u0131n erken mitozda ertelenmesiyle ili\u015fkilidir, ve h\u00fccreler ard\u0131ndan RAD52'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde k\u0131r\u0131kl\u0131k ind\u00fcklenen replikasyona ge\u00e7i\u015f yaparlar. Burada, insan telomerlerinde de bu mitotik DNA sentezi (MiDAS) oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Telomerik MiDAS, a\u00e7\u0131k k\u0131r\u0131lganl\u0131k g\u00f6steren telomerlere s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fildir ve telomeraz veya alternatif telomer uzatma (ALT) mekanizmas\u0131 yoluyla telomerleri koruyan geni\u015f bir h\u00fccre hatt\u0131 yelpazesinde bir \u00f6zelliktir. Telomerik MiDAS, RAD52'ye ihtiya\u00e7 duyar ve CFS'lerle ili\u015fkili MiDAS'a mekanik olarak benzer, ancak dikkat \u00e7ekici bir istisna, telomerik MiDAS'\u0131n MUS81-EME1 endon\u00fckleaz\u0131na ihtiya\u00e7 duymamas\u0131d\u0131r. Bir model \u00f6nermekteyiz; burada replikasyon stresi, RAD52'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 bir k\u0131r\u0131kl\u0131k ind\u00fcklenen replikasyon bi\u00e7imini ba\u015flat\u0131r ve mitozda DNA sentezinin tamamlanmas\u0131 i\u00e7in MUS81-EME1'in gereklili\u011fini atlar."}
{"_id":"4910408","title":"Low drug levels and thrombotic complications in high\u2010risk atrial fibrillation patients treated with direct oral anticoagulants","text":"Do\u011frudan Oral Antikoag\u00fclanlar (DOAC'lar) \u015fu anda laboratuvar izlemesi gerektirmemektedir. DOAC'a \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00e7\u00fcmler, atriyal fibrilasyon (AF) olan hastalarda kan\u0131n en d\u00fc\u015f\u00fck seviyesinde (trough) yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Tromboembolik olaylara geli\u015fen hastalarda DOAC'lar\u0131n plazma seviyeleri daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, DOAC seviyelerinin sabit durumda \u00f6l\u00e7\u00fclmesi fikrini desteklemektedir.\n\n## Arka Plan\nDo\u011frudan Oral Antikoag\u00fclanlar (DOAC'lar), laboratuvar testlerine g\u00f6re doz ayarlamas\u0131na gerek kalmadan sabit dozlarda verilir. T\u00fcm DOAC'larda ila\u00e7 kan seviyelerinde y\u00fcksek bireysel de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. DOAC C-trough antikoag\u00fclan seviyeleri ve tromboembolik olaylar aras\u0131ndaki olas\u0131 ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in, bu \u00e7al\u0131\u015fma, START Laboratuvar Kay\u0131tlar\u0131 i\u00e7inde 565 s\u00fcrekli yeni AF hastas\u0131 dahil edilmi\u015ftir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nDOAC'a \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00e7\u00fcmler (dilinmi\u015f trombin zaman\u0131 veya dabigatran i\u00e7in kalibre edilmi\u015f anti-aktif fakt\u00f6r II; rivaroksaban veya apiksaban i\u00e7in anti-aktif FX), sabit durumda, tedavinin ba\u015flang\u0131c\u0131ndan 15-25 g\u00fcn sonra C-trough'da yerel olarak yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Her DOAC i\u00e7in C-trough seviyeleri aral\u0131\u011f\u0131, \u00f6l\u00e7\u00fcm s\u0131n\u0131r\u0131ndan en y\u00fcksek de\u011fere kadar, d\u00f6rt e\u015fit s\u0131n\u0131fa ayr\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve sonu\u00e7lar bu s\u0131n\u0131flara atfedilmi\u015ftir; sonu\u00e7lar\u0131n medyan de\u011ferleri de hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r. 1 y\u0131ll\u0131k takip s\u0131ras\u0131nda meydana gelen tromboembolik komplikasyonlar kaydedilmi\u015ftir.\n\n## Sonu\u00e7lar\nTromboembolik olaylar (1,8%) 10 hastada, temel C-trough seviyeleri en d\u00fc\u015f\u00fck ila\u00e7 seviyesi s\u0131n\u0131f\u0131nda meydana gelmi\u015ftir. En d\u00fc\u015f\u00fck seviyeli DOAC C-trough s\u0131n\u0131f\u0131ndaki hastalarda tromboembolik olay oran\u0131 %2,4 iken, di\u011fer gruplarda %0'd\u0131. Trombotik komplikasyonlar\u0131 olan hastalar, toplam hasta pop\u00fclasyonuna k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir ortalama CHA2 DS2-VASc puan\u0131na sahipti: 5,3 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 4,3-6,3 kar\u015f\u0131 3,0 (95% CI 2,9-3,1).\n\n## Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fma grubunda, sadece \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck C-trough seviyelerine sahip DOAC tedav"}
{"_id":"4911006","title":"Consensus guidelines for the detection of immunogenic cell death.","text":"Apoptotik h\u00fccreler uzun s\u00fcredir i\u00e7sel olarak tolerjenik veya \u00f6l\u00fc h\u00fccre ile ili\u015fkili antijenlere kar\u015f\u0131 spesifik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 uyand\u0131ramayan olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bununla birlikte, \u00e7oklu uyaranlar, i\u015flevsel olarak garip bir apoptotik sona yol a\u00e7abilir, bu da adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin dikkatini \u00e7ekmez, bunu \"ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc\" (ICD) olarak adland\u0131rd\u0131k. ICD, hassas bir mekansal ve zamanlama yap\u0131land\u0131rmas\u0131nda bir dizi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 hasar ili\u015fkili molek\u00fcler desen (DAMP) emisyonuyla \u00f6nlenir veya e\u015flik eder. \u00c7e\u015fitli kemoterap\u00f6tik ve radyoterapi gibi on y\u0131llard\u0131r klinikte ba\u015far\u0131yla kullan\u0131lan bir\u00e7ok antikanser ajan, ICD'yi uyand\u0131rabilir. Ayr\u0131ca, ICD ind\u00fckleyicilerle tedavi g\u00f6ren kanser hastalar\u0131nda h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 olarak alg\u0131lama yetene\u011fini etkileyen bile\u015fiklerdeki kusurlar, hastal\u0131k sonucunu olumsuz etkiler. Bu nedenle, ICD derin klinik ve terap\u00f6tik implikasyonlara sahiptir. Ne yaz\u0131k ki, ICD'yi tespit etmek i\u00e7in alt\u0131n standart yakla\u015f\u0131m, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetkin murin modeller ve sinerjik kanser h\u00fccreleri i\u00e7eren a\u015f\u0131lama deneylerini i\u00e7erir, bu da geni\u015f tarama kampanyalar\u0131 ile uyumsuzdur. Burada, in vitro'da ICD'nin yer de\u011fi\u015ftirici i\u015faret\u00e7ilerini tespit etmek ve b\u00fcy\u00fck kimyasal k\u00fct\u00fcphaneleri potansiyel ICD ind\u00fckleyicileri i\u00e7in taramak i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f stratejileri \u00f6zetliyoruz. Bu platform, h\u00fccre y\u00fczeyinde a\u00e7\u0131k kalretik\u00fclin, d\u0131\u015fa at\u0131lan ATP ve y\u00fcksek hareketlilik kutusu 1 (HMGB1) gibi \u00e7oklu DAMP'leri veya bu emisyonlar\u0131 uyand\u0131ran s\u00fcre\u00e7leri, \u00f6rne\u011fin endoplazmik retik\u00fcl stres, otofaji ve nekrotik plazma zar\u0131n\u0131n ge\u00e7irgenle\u015fmesi gibi tespit etmemizi sa\u011flar. Bu teknoloji, kanserli h\u00fccreleri \u00f6ld\u00fcr\u00fcrken ayn\u0131 zamanda onlar\u0131 kanser spesifik bir terap\u00f6tik a\u015f\u0131ya d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcren yeni nesil antikanser rejimlerinin geli\u015ftirilmesini kolayla\u015ft\u0131raca\u011f\u0131na inan\u0131yoruz."}
{"_id":"4920376","title":"Long-Term ERK Inhibition in KRAS-Mutant Pancreatic Cancer Is Associated with MYC Degradation and Senescence-like Growth Suppression.","text":"Kompensatuvar mekanizmalar\u0131n ind\u00fcklenmesi ve ERK'nin yeniden etkinle\u015ftirilmesi, Raf ve MEK inhibit\u00f6rlerinin RAS mutlu kanserlerde etkinli\u011fini s\u0131n\u0131rlam\u0131\u015ft\u0131r. Belirledik ki, ERK'nin do\u011frudan farmakolojik inhibisyonu, bir alt k\u00fcme KRAS mutlu pankreas kanseri h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131lad\u0131 ve e\u015f zamanl\u0131 fosfatidylinositol 3-kinaz (PI3K) inhibisyonu, h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcnde sinerjik bir etki yaratt\u0131. ERK inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn etkisini art\u0131ran ek kombinasyonlar da belirlendi. Beklenmedik bir \u015fekilde, duyarl\u0131 h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n uzun s\u00fcreli tedavisi, k\u0131smen MYC degradasyonu ve p16'n\u0131n yeniden etkinle\u015fmesiyle ili\u015fkili olarak senescans\u0131 tetikledi. Artan temel PI3K-AKT-mTOR sinyalizasyonu, ERK inhibit\u00f6r\u00fcne kar\u015f\u0131 de novo direnci, ayr\u0131ca kinome geni\u015f siRNA taramas\u0131 ve genetik kazan\u0131m-fonksiyon ekran\u0131 ile belirlenen di\u011fer protein kinazlar\u0131yla ili\u015fkilendirildi. Bulgular\u0131m\u0131z, bu kinaz kaskad\u0131n\u0131n ERK d\u00fczeyinde inhibisyonunun farkl\u0131 sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"4926049","title":"TRF2 Recruits RTEL1 to Telomeres in S Phase to Promote T-Loop Unwinding","text":"Helikaz RTEL1, vertebrer telomelerinin b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korumak i\u00e7in t-loop gev\u015fetmesini te\u015fvik eder ve telomere k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131n\u0131 bask\u0131lar. RTEL1 ve PCNA aras\u0131ndaki etkile\u015fim, telomere k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in \u00f6nemlidir, ancak RTEL1'in telomere nas\u0131l ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve t-loop gev\u015fetmesini nas\u0131l te\u015fvik etti\u011fini a\u00e7\u0131klayan bir mekanizma bilinmemektedir. Burada, S evresinde TRF2 (shelterin proteini) taraf\u0131ndan RTEL1'in telomere rekrut edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da yap\u0131sal spesifik n\u00fckleazlar taraf\u0131ndan katalize edilen felaket\u00e7i t-loop i\u015fleme \u00f6nlemek i\u00e7in gereklidir. G\u00f6steriyoruz ki, TRF2-RTEL1 etkile\u015fimi, RTEL1'deki metal koordinasyonlu C4C4 motifi taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir, bu motif Hoyeraal-Hreidarsson sendromu (HHS) mutasyonu olan RTEL1(R1264H) taraf\u0131ndan bozulur. Tersine, TRF2'deki TRFH alan\u0131ndaki TRF2(I124D) de\u011fi\u015ftirme mutasyonu, RTEL1 ba\u011flanmas\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131r\u0131r ve RTEL1(R1264H) mutasyonunu taklit eder, bu da anormal t-loop \u00e7\u0131karma, telomere uzunlu\u011fu heterojenli\u011fi ve telomerenin dairesel kayb\u0131na yol a\u00e7ar. Bu sonu\u00e7lar, TRF2'nin RTEL1'i rekrut etmede rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve S evresinde telomerde t-loop da\u011f\u0131lmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder."}
{"_id":"4928057","title":"Macrophages Facilitate Electrical Conduction in the Heart","text":"Organa \u00f6zg\u00fc dokuda yerle\u015fik makrofajlar\u0131n sabit durumdaki kalpteki i\u015flevleri bilinmemektedir. Burada, kardiyak makrofajlar\u0131n atrioventrik\u00fcler d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcn uzak k\u0131sm\u0131ndaki elektrik iletimi kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, burada iletken h\u00fccreler, uzanm\u0131\u015f makrofajlar aras\u0131nda yo\u011fun bir \u015fekilde yer al\u0131r ve konneksin 43'\u00fc ifade eder. Spontane at\u0131m yapan kardiyomiyositlere konneksin-43'\u00fc i\u00e7eren gap ba\u011flant\u0131lar\u0131 yoluyla ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda, kardiyak makrofajlar negatif istirahat membran potansiyeline sahiptir ve kardiyomiyositlerle senkronize olarak depolarize olurlar. Tersine, makrofajlar kardiyomiyositlerin istirahat membran potansiyelini daha pozitif hale getirir ve hesaplamal\u0131 modellemeye g\u00f6re, onlar\u0131n yeniden polarizasyonunu h\u0131zland\u0131r\u0131r. Kanalrhodopsin-2'yi ifade eden makrofajlar\u0131n fotostim\u00fclasyonu atrioventrik\u00fcler iletimi iyile\u015ftirir, ancak makrofajlarda konneksin 43'\u00fcn ko\u015fullu silinmesi ve do\u011fu\u015ftan eksik makrofajlar atrioventrik\u00fcler iletimi geciktirir. Cd11bDTR faresinde makrofajlar\u0131n yok edilmesi progresif atrioventrik\u00fcler blo\u011fa neden olur. Bu g\u00f6zlemler, normal ve anormal kardiyak iletimin makrofajlarda yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder."}
{"_id":"4928282","title":"A Tunable Diffusion\u2010Consumption Mechanism of Cytokine Propagation Enables Plasticity in Cell\u2010to\u2010Cell Communication in the Immune System","text":"&NA; Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleri, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131 elde etmek i\u00e7in sitokinleri takas ederek ileti\u015fim kurarlar, ancak bu t\u00fcr ileti\u015fimin ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi mesafeler bilinmemektedir. Burada, teorik d\u00fc\u015f\u00fcnceler ve in vitro ve in vivo ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 i\u00e7in deneysel modeller kullanarak yo\u011fun dokularda sitokin ileti\u015fiminin mekansal kapsam\u0131n\u0131 nicel olarak belirledik. Sitokin yay\u0131l\u0131m\u0131yla t\u00fcketimin rekabeti nedeniyle y\u00fcksek sitokin konsantrasyonlar\u0131na sahip keskin s\u0131n\u0131rlara sahip mekansal ni\u015fler olu\u015fturdu\u011fumuzu belirledik. Bu kendi kendine toplanan ni\u015flerin boyutu, sitokin t\u00fcketen h\u00fccrelerin yo\u011funlu\u011fu gibi bir parametreyle \u00f6l\u00e7eklendi, bu parametre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 s\u0131ras\u0131nda ayarlan\u0131r. Canl\u0131 organizmalarda, 80\u2013120 &mu;m uzunlu\u011funda etkile\u015fim \u00f6l\u00e7eklerini \u00f6l\u00e7t\u00fck, bu da h\u00fccreler aras\u0131 sitokin maruziyetinde y\u00fcksek bir h\u00fccreler aras\u0131 de\u011fi\u015fkenli\u011fe yol a\u00e7t\u0131. Bu t\u00fcr heterojen sitokin da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131, genellikle tek h\u00fccre \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda g\u00f6z ard\u0131 edilen, genetik olmayan h\u00fccreler aras\u0131 de\u011fi\u015fkenli\u011fin bir kayna\u011f\u0131yd\u0131. Bu nedenle bulgular\u0131m\u0131z, dif\u00fczyona ba\u011fl\u0131 fakt\u00f6rlerin d\u00fczenlemesiyle ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n desenlemesindeki de\u011fi\u015fkenli\u011fi anlamak i\u00e7in bir temel sa\u011flamaktad\u0131r. Grafik \u00d6zet Fig\u00fcr. Ba\u015fl\u0131k yok. \u00d6ne \u00c7\u0131kanlar; Dokularda sitokin yay\u0131l\u0131m\u0131, yay\u0131l\u0131m-t\u00fcketim mekanizmas\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6netilir. Sitokin ni\u015fleri, sitokin \u00fcreten h\u00fccrelerin etraf\u0131nda olu\u015fur. Ni\u015fin karakteristik boyutu, sitokin t\u00fcketen h\u00fccrelerin yo\u011funlu\u011funa ba\u011fl\u0131d\u0131r. Sitokin ni\u015fleri, aksi takdirde ayn\u0131 h\u00fccrelerde de\u011fi\u015fkenlik kayna\u011f\u0131d\u0131r."}
{"_id":"4932668","title":"Cardiac neural crest contributes to cardiomyogenesis in zebrafish.","text":"Ku\u015flar ve memelilerde, kardiyak n\u00f6ral krest kalp geli\u015fimi i\u00e7in hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131r ve konotrunkal yast\u0131k olu\u015fumuna ve \u00e7\u0131k\u0131\u015f trakt\u0131 b\u00f6l\u00fcnmesine katk\u0131da bulunur. Zebrafish'in prototipik kalbi \u00e7\u0131k\u0131\u015f trakt\u0131 b\u00f6l\u00fcnmesine sahip de\u011fildir, bu da zebrafish'te kardiyak n\u00f6ral krestin var olup olmad\u0131\u011f\u0131 sorusunu do\u011furur. Burada, \u00fc\u00e7 farkl\u0131 silsile etiketleme yakla\u015f\u0131m\u0131 zebrafish kardiyak n\u00f6ral krest h\u00fccrelerini tan\u0131mlar ve bu h\u00fccrelerin geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda ana odalarda MF20-pozitif kas h\u00fccreleri \u00fcretme yetene\u011fine sahip oldu\u011funu g\u00f6sterir. Kader haritalama, kardiyak n\u00f6ral krest h\u00fccrelerinin hem ku\u015flarda bulunanlara benzer sinir t\u00fcp\u00fc b\u00f6lgelerinden hem de otik vesik\u00fcl\u00fcn rostral\u0131ndaki yeni bir b\u00f6lgeden kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Di\u011fer omurgal\u0131lardan farkl\u0131 olarak, kardiyak n\u00f6ral krest zebrafish'te kalbin t\u00fcm segmentlerinde, \u00e7\u0131k\u0131\u015f trakt\u0131, atrium, atrioventrik\u00fcler kav\u015fak ve ventrik\u00fcl dahil, myokardya i\u00e7ine yay\u0131l\u0131r. Rostrocaudal eksende \u00fc\u00e7 farkl\u0131 \u00f6n g\u00f6\u00e7 eden n\u00f6ral krest grubu, kalbin farkl\u0131 segmentlerine farkl\u0131 katk\u0131larda bulunur ve buna kar\u015f\u0131l\u0131k benzersiz gen ifade desenleriyle i\u015faretlenir. Zebrafish, kardiyak n\u00f6ral krest ve kardiyovask\u00fcler geli\u015fim aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri anlamak i\u00e7in bir model olarak hizmet edecektir."}
{"_id":"4939312","title":"Sodium Hydroxide Production from Seawater Desalination Brine: Process Design and Energy Efficiency.","text":"Su ar\u0131tma \u00f6n i\u015fleme (\u00f6zellikle ters osmoz i\u00e7in) ve di\u011fer end\u00fcstriler i\u00e7in pH'\u0131 art\u0131rabilme yetene\u011fi kritik bir ihtiya\u00e7t\u0131r, ancak pH'\u0131 y\u00fckseltmek i\u00e7in kullan\u0131lan s\u00fcre\u00e7ler genellikle \u00f6nemli emisyonlara ve yenilenemeyen kaynak kullan\u0131m\u0131na neden olur. Alternatif olarak, su ar\u0131tma at\u0131k sular\u0131ndan, uygun konsantrasyon ve ar\u0131tma \u00f6n i\u015fleme ad\u0131mlar\u0131n\u0131n ard\u0131ndan sodyum hidroksit \u00fcretmek i\u00e7in kullan\u0131labilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, membran klor-alkali elektrolizi kullan\u0131larak deniz suyu ar\u0131tma at\u0131k sular\u0131ndan sodyum hidroksit \u00fcretimi i\u00e7in verimli bir s\u00fcre\u00e7 hatt\u0131 (de\u011fi\u015fikliklerle birlikte) geli\u015ftirilmi\u015ftir ve modellenmi\u015ftir. Entegre sistem, nanofiltrasyon, buharla\u015ft\u0131rma veya mekanik buhar s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rmas\u0131 yoluyla konsantrasyon, kimyasal yumu\u015fatma, daha ileri iyon de\u011fi\u015fimi yumu\u015fatma, deklorinasyon ve membran elektrolizi i\u00e7erir. Sistem verimlili\u011fi, bile\u015fen performans\u0131 ve sodyum hidroksit \u00fcretim s\u00fcrecindeki enerji t\u00fcketimi vurgulanm\u0131\u015ft\u0131r ve elektroliz\u00f6r \u00e7\u0131k\u0131\u015f ko\u015fullar\u0131 ve at\u0131k su geri dola\u015f\u0131m\u0131 \u00fczerindeki ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klar\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. S\u00fcrecin analizi, ana bile\u015fenlerin enerji verimlili\u011finin de\u011ferlendirilmesini, sistem i\u015fletme giderinin tahminini ve benzer s\u00fcre\u00e7lerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmay\u0131 da i\u00e7erir. At\u0131k su ile sodyum hidroksit s\u00fcreci, azalt\u0131lm\u0131\u015f at\u0131k su bo\u015falt\u0131m\u0131 yoluyla su ar\u0131tman\u0131n \u00e7evresel etkisini azaltarak ve ters osmoz tesisinin genel su geri kazan\u0131m oran\u0131n\u0131 art\u0131rarak teknik olarak uygulanabilir oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, tesis i\u00e7inde kullan\u0131lmak \u00fczere, ancak ayn\u0131 zamanda potansiyel gelir i\u00e7in fazla miktarda sodyum hidroksit \u00fcretmek i\u00e7in en iyi kullan\u0131m ko\u015fullar\u0131 verilmi\u015ftir."}
{"_id":"4942718","title":"High-Throughput Genetic Screens Identify a Large and Diverse Collection of New Sporulation Genes in Bacillus subtilis","text":"Bacillus subtilis'in uyku sporuna d\u00f6n\u00fc\u015fmesi, biyolojide en iyi karakterize edilmi\u015f geli\u015fim yollar\u0131ndan biridir. Son yar\u0131m y\u00fczy\u0131lda yap\u0131lan klasik genetik ekranlar, bu morfolojik s\u00fcrecin her ad\u0131m\u0131nda yer alan say\u0131s\u0131z fakt\u00f6r\u00fc belirledi. Daha yak\u0131n zamanda, transkripsiyonel profilleme, ba\u015far\u0131l\u0131 spor geli\u015fimi i\u00e7in gerekli olan ek spor\u00fclasyon ind\u00fcklenen genleri ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Burada, transpozon dizileme (Tn-seq) kullanarak, spor\u00fclasyon i\u00e7in ke\u015ffedilmeyi bekleyen herhangi bir gen olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. Ekran\u0131m\u0131z, 148 bilinen spor\u00fclasyon bozuklu\u011fu geninden 133'\u00fcn\u00fc belirledi. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, spor olu\u015fumu ile \u00f6nceden ili\u015fkili olmayan 24 ek gen ke\u015ffettik. Fonksiyonlar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, B. subtilis d\u00fczenlenmi\u015f knockout koleksiyonundan null mutanlar\u0131n\u0131n erken, orta ve ge\u00e7 farkl\u0131la\u015fma a\u015famalar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in floresan mikroskopisi kulland\u0131k. Bu analiz, spor\u00fclasyonun ba\u015flat\u0131lmas\u0131nda gecikme olan, zar yeniden d\u00fczenlemede kusurlu ve spor olgunla\u015fmas\u0131nda aksakl\u0131k olan mutanlar\u0131 belirledi. Birka\u00e7 mutan, yeni spor\u00fclasyon fenotiplerine sahipti. \u0130ki yeni fakt\u00f6r\u00fcn ayr\u0131nt\u0131l\u0131 karakterizasyonu yapt\u0131k, bu fakt\u00f6rler spor\u00fclasyon s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre-h\u00fccre sinyal yollar\u0131nda yer al\u0131r. Biri (SpoIIT), anne h\u00fccrede \u03c3E'nin etkinle\u015fmesinde i\u015flev g\u00f6r\u00fcr; di\u011feri (SpoIIIL), forespore'da \u03c3G aktivitesi i\u00e7in gereklidir. Analizimiz ayr\u0131ca, daha \u00f6nce rapor edilmemi\u015f mutan fenotipleri olan 36 spor\u00fclasyon ind\u00fcklenen genin, zaman\u0131nda spor olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 gerektirdi\u011fini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Son olarak, erken spor\u00fclasyon ba\u015flatmas\u0131na neden olan b\u00fcy\u00fck bir transpozon ekleme seti ke\u015ffettik. Sonu\u00e7lar, Tn-seq'in spor\u00fclasyon ve di\u011fer daha az iyi karakterize edilmi\u015f s\u00fcre\u00e7lerde yeni genler ve yeni yollar ke\u015ffetme g\u00fcc\u00fcne dikkat \u00e7ekiyor. Son olarak, tamamlanm\u0131\u015f null mutan koleksiyonu ile birlikte, benzer ekranlar\u0131n kap\u0131lar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131yor."}
{"_id":"4951831","title":"Psychobiological mechanisms underlying the social buffering of the hypothalamic-pituitary-adrenocortical axis: a review of animal models and human studies across development.","text":"Sosyal ili\u015fkilerin stres-azalt\u0131c\u0131 etkilerini ke\u015ffetmek, son y\u00fczy\u0131lda psikobiyolojide \u00f6nemli bir bulgu olmu\u015ftur. Ancak, bu azaltman\u0131n alt\u0131nda yatan n\u00f6robiyolojik ve psikolojik mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 sadece yeni ba\u015flayan bir aland\u0131r. Bu ara\u015ft\u0131rman\u0131n \u00f6nemli bir y\u00f6n\u00fc, HPA ekseninin aktivitesini d\u00fczenleyebilen n\u00f6rodenetimle ilgilidir. Bu inceleme, hayvan modellerini ve insan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n entegrasyonunu ama\u00e7layan bir \u00e7eviri \u00e7abas\u0131d\u0131r, \u00f6zellikle sosyal azaltma ad\u0131 verilen s\u00fcreci odaklayarak, HPA ekseninin sosyal d\u00fczenlenmesinden bebeklikten yeti\u015fkinli\u011fe kadar. Bu s\u00fcre\u00e7, tehdit veya zorluk kar\u015f\u0131s\u0131nda HPA ekseninin stres tepkisinin bast\u0131r\u0131lmas\u0131 ile karakterize edilir ve bir e\u015f t\u00fcr\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131 veya yard\u0131m\u0131 ile ger\u00e7ekle\u015fir. \u0130lgili alt n\u00f6robiyolojinin y\u00f6nlerini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz, yeterli bilgi oldu\u011funda ve t\u00fcm literat\u00fcrleri entegre etmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z alanlardaki b\u00fcy\u00fck bo\u015fluklar\u0131 ortaya koyuyoruz. Bu sentez, hem genel gelecek y\u00f6nlerini hem de bu s\u00fcreci \u015fekillendirmede erken deneyimlerin kritik rol\u00fcn\u00fc vurgulayan, daha kapsaml\u0131 bir ya\u015fam boyu HPA sosyal azaltma etkisi modeli olu\u015fturmak i\u00e7in yap\u0131lmas\u0131 gereken belirli deneyleri \u00f6neren bir \u00e7al\u0131\u015fma modeline odaklanmaktad\u0131r."}
{"_id":"4959368","title":"Elevation of circulating branched-chain amino acids is an early event in human pancreatic adenocarcinoma development","text":"Pankreas duktal adenokarsinom (PDAC) ile tan\u0131s\u0131 konan \u00e7o\u011fu hasta, hastal\u0131k ileri a\u015famada oldu\u011fu i\u00e7in 12 aydan az hayatta kal\u0131r. PDAC, obezite ve glikoz intolerans\u0131 ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak erken kanser ilerlemesine ba\u011fl\u0131 dola\u015f\u0131mdaki metabolik de\u011fi\u015fikliklerin olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Erken hastal\u0131\u011f\u0131n ili\u015fkili metabolik bozukluklar\u0131 daha iyi anlamak i\u00e7in, d\u00f6rt ileri g\u00f6r\u00fc\u015fl\u00fc kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan d\u00f6rt ayr\u0131 kontrol grubuyla e\u015fle\u015ftirilmi\u015f, pankreas kanseri olan bireylerin (vaka) prediagnostik plazma metabolit profillerini analiz ettik. Bulduklar\u0131m\u0131z, plazmadaki dallanm\u0131\u015f zincir amino asitlerinin (BCAAs) y\u00fckselmi\u015f seviyelerinin, gelecekte pankreas kanseri tan\u0131s\u0131 alma riskini iki kat\u0131ndan fazla art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu y\u00fckselmi\u015f risk, bilinen risk fakt\u00f6rlerinden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131 ve en g\u00fc\u00e7l\u00fc ili\u015fki, tan\u0131s\u0131 konmadan 2 ila 5 y\u0131l \u00f6nce \u00f6rnekleri al\u0131nan bireylerde g\u00f6zlemlendi, muhtemelen gizli hastal\u0131k mevcuttu. Ayr\u0131ca, plazmadaki BCAAs'\u0131n, erken a\u015famadaki pankreas kanserlerini mutant Kras ifadesiyle tetiklenen farelerde de y\u00fckseldi\u011fini, ancak Kras ile tetiklenen t\u00fcm\u00f6rlere sahip di\u011fer dokularda farelerde bu art\u0131\u015f\u0131n olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve erken a\u015famadaki hastal\u0131\u011f\u0131n e\u015flik eden plazma BCAAs art\u0131\u015f\u0131n\u0131n, dokusal proteinin par\u00e7alanmas\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bu bulgular birlikte, PDAC'\u0131n geli\u015fmesinde erken bir olay olarak artm\u0131\u015f t\u00fcm v\u00fccut proteini par\u00e7alanmas\u0131n\u0131n ipu\u00e7lar\u0131n\u0131 veriyor."}
{"_id":"4961038","title":"Effective Use of PI3K and MEK Inhibitors to Treat Mutant K-Ras G12D and PIK3CA H1047R Murine Lung Cancers","text":"PI3K'yi etkinle\u015ftiren somatik mutasyonlar, p110-alfa katalitik alt biriminde (PIK3CA taraf\u0131ndan kodlanan) tespit edilmi\u015ftir. En s\u0131k iki s\u0131cak noktada g\u00f6zlemlenirler: sarmal alan (E545K ve E542K) ve kinaz alan\u0131 (H1047R). p110-alfa mutantlar\u0131 in vitro'da d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmc\u00fc olsa da, genetik olarak m\u00fchendisle\u015ftirilmi\u015f fare modellerinde onkogenik potansiyelleri de\u011ferlendirilmemi\u015ftir. Ayr\u0131ca, PI3K inhibit\u00f6rleri i\u00e7in klinik denemeler son zamanlarda ba\u015flat\u0131ld\u0131 ve bunlar\u0131n etkinli\u011finin sadece belirli, genetik olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f malignanslara k\u0131s\u0131tl\u0131 olup olmayaca\u011f\u0131 bilinmiyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, p110-alfa H1047R'yi ifade ederek ba\u015flat\u0131lan ve korunmu\u015f akci\u011fer adenokarsinomlar\u0131 i\u00e7in bir fare modeli m\u00fchendisle\u015ftirdik. Bu t\u00fcm\u00f6rlere NVP-BEZ235 ile tedavi, pozitron emisyon tomografisi-bilgisayarl\u0131 tomografi, manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve mikroskopik inceleme taraf\u0131ndan g\u00f6sterilen belirgin t\u00fcm\u00f6r regresyonuna yol a\u00e7t\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, mutant Kras ile s\u00fcr\u00fclen fare akci\u011fer kanserleri tek ajan NVP-BEZ235'e \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde yan\u0131t vermedi. Bununla birlikte, NVP-BEZ235'i mitojen aktif protein kinaz kinaz (MEK) inhibit\u00f6r\u00fc ARRY-142886 ile birle\u015ftirdi\u011fimizde, bu Kras mutasyonlu kanserlerde belirgin bir sinerji oldu\u011funu g\u00f6zlemledik. Bu in vivo \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, PI3K-mTOR yolu inhibit\u00f6rlerinin PIK3CA mutasyonlu kanserlerde aktif olabilece\u011fini ve MEK inhibit\u00f6rleri ile birle\u015ftirildi\u011finde KRAS mutasyonlu akci\u011fer kanserlerinin etkili bir \u015fekilde tedavi edilebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"4979184","title":"Transdifferentiation of glioblastoma cells into vascular endothelial cells.","text":"Glioblastoma (GBM), en k\u00f6t\u00fc beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc ve yo\u011fun kombinasyon tedavilerine ve anti-VEGF tedavilerine kar\u015f\u0131 y\u00fcksek diren\u00e7lidir. Anti-VEGF tedavisinin diren\u00e7 mekanizmas\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in, p53(+\/-) heterozigot fareyi, onkogenleri ve i\u015faretleyici GFP'yi i\u00e7eren lentiviral vekt\u00f6rlerle transd\u00fcksiyonla ind\u00fcklenmi\u015f GBM'lerin damarlar\u0131n\u0131 incelemi\u015f olduk. GFP(+) damar endotel h\u00fccreleri (EC'ler) g\u00f6zlemlememiz bizi \u015fa\u015f\u0131rtt\u0131. Fare GBM h\u00fccrelerinin nakli, t\u00fcm\u00f6rden t\u00fcretilen endotel h\u00fccrelerinin (TDEC'ler) t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccrelerden kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve EC'ler ile t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin h\u00fccre f\u00fczyonundan kaynaklanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. In vitro farkl\u0131la\u015fma testi, hipoksinin, VEGF ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin EC'lere farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda \u00f6nemli bir fakt\u00f6r oldu\u011funu \u00f6nerdi. TDEC olu\u015fumu, sadece anti-VEGF resept\u00f6r inhibit\u00f6r\u00fcne kar\u015f\u0131 diren\u00e7liydi, ancak s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. Klinik \u00f6rneklerden ve GBM hastalar\u0131ndan al\u0131nan do\u011frudan klinik \u00f6rneklerden insan GBM k\u00fcrelerinin xenograft modeli de TDEC'lerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. TDEC'nin, anti-VEGF tedavisinin direncinde \u00f6nemli bir oyuncu oldu\u011funu ve bu nedenle GBM tedavisinde potansiyel bir hedef oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"4993011","title":"Ribosomal DNA copy loss and repeat instability in ATRX-mutated cancers","text":"ATRX (alfa talasemi\/zeka gerilemesi X ba\u011flant\u0131l\u0131) DAXX ile kompleksle\u015ferek histon varyant\u0131 H3.3'\u00fc tekrarlanan heterokromatin'e depolar. Son genom dizileme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, kanserlerde ATRX mutasyonlar\u0131n\u0131 ve alternatif telomer uzamas\u0131 (ALT) etkinle\u015fmesiyle olan ili\u015fkilerini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Burada, fareli ES h\u00fccrelerinde ATRX'in yoklu\u011funun ribozom RNA geni (rDNA) kopyas\u0131 say\u0131s\u0131nda se\u00e7ici bir kayba yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Bunu destekleyen olarak, ATRX mutasyonu olan insan ALT pozitif t\u00fcm\u00f6rlerinde rDNA kopyas\u0131 say\u0131s\u0131n\u0131n ALT negatif t\u00fcm\u00f6rlerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu g\u00f6zlemleniyor. Daha ileri ara\u015ft\u0131rmalarda, rDNA kopyas\u0131 kayb\u0131 ve tekrarlanan istikrars\u0131zl\u0131k, H3.3'\u00fcn depolanmas\u0131nda bir bozulmaya ve b\u00f6ylece rDNA tekrarlar\u0131nda heterokromatin olu\u015fumunda bir ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011fa neden oldu\u011fu ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor. Ayr\u0131ca, ATRX yoklu\u011funda h\u00fccrelerin ribozom RNA transkripsiyon \u00e7\u0131kt\u0131s\u0131 azalm\u0131\u015f ve RNA polimeraz I (Pol I) transkripsiyon inhibit\u00f6r\u00fc CX5461'e kar\u015f\u0131 daha duyarl\u0131 oldu\u011fu bulunuyor. Buna ek olarak, insan ALT pozitif kanser h\u00fccre hatlar\u0131 da CX5461 tedavisine daha duyarl\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, rDNA istikrar\u0131n\u0131n kayb\u0131 yoluyla t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna ATRX i\u015flev kayb\u0131n\u0131n katk\u0131s\u0131n\u0131 ortaya koyuyor ve ALT kanserlerinde Pol I transkripsiyonunu hedefleyen terapi potansiyelini \u00f6neriyor."}
{"_id":"4999387","title":"Combining indoor residual spraying and insecticide-treated nets for malaria control in Africa: a review of possible outcomes and an outline of suggestions for the future","text":"\u0130la\u00e7l\u0131 sivri sinek a\u011flar\u0131 (\u0130SA) ve i\u00e7 mekan kal\u0131nt\u0131 spreyi (\u0130KS) \u015fu anda s\u0131tma vekt\u00f6r kontrol\u00fcn\u00fcn tercih edilen y\u00f6ntemleridir. Bir\u00e7ok durumda, bu y\u00f6ntemler ayn\u0131 hane i\u00e7inde birlikte kullan\u0131l\u0131r, \u00f6zellikle holoendemik ve hiperendemik senaryolarda bula\u015fmay\u0131 bast\u0131rmak i\u00e7in. Geni\u015f \u00e7apta yayg\u0131n olsa da, bu kombinasyonun tek ba\u015f\u0131na kullan\u0131lan \u0130SA veya \u0130KS'ten daha b\u00fcy\u00fck koruyucu faydalar sa\u011flad\u0131\u011f\u0131na dair s\u0131n\u0131rl\u0131 kan\u0131tlar vard\u0131r. Her iki y\u00f6ntem de b\u00f6cek ilac\u0131 temelli ve i\u00e7 mekan oldu\u011fu i\u00e7in, bu makale, kombinasyonun sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n, aday aktif bile\u015fenlerin evlere giren veya girmeye \u00e7al\u0131\u015fan sivrisinekler \u00fczerindeki etkilerine ba\u011fl\u0131 olaca\u011f\u0131n\u0131 varsaymaktad\u0131r. Burada \u00f6nerilen, \u0130SA ve \u0130KS'nin farkl\u0131 ancak tamamlay\u0131c\u0131 \u00f6zelliklere sahip olmas\u0131 durumunda, ev d\u00fczeyinde g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f koruma sa\u011flanabilir, \u00f6rne\u011fin y\u00fcksek cayd\u0131r\u0131c\u0131 \u0130KS bile\u015fikleri ile y\u00fcksek toksik \u0130SA'lar. B\u00f6cek direnci sorununu \u00f6nlemek i\u00e7in, \u0130SA ve \u0130KS \u00fcr\u00fcnleri tercihen farkl\u0131 b\u00f6cek ilac\u0131 s\u0131n\u0131flar\u0131ndan olmal\u0131d\u0131r, \u00f6rne\u011fin piretroid temelli a\u011flar ile organofosfat veya karbamat temelli \u0130KS. Bununla birlikte, genel topluluk faydalar\u0131, vekt\u00f6r t\u00fcrlerinin davran\u0131\u015f\u0131 gibi di\u011fer fakt\u00f6rlere de ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu makale, IRS\/\u0130SA kombinasyonlar\u0131n\u0131n, tek ba\u015f\u0131na kullan\u0131lan IRS veya \u0130SA'lara k\u0131yasla de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in matematiksel modelleme de dahil olmak \u00fczere temel ve operasyonel ara\u015ft\u0131rman\u0131n gereklili\u011fine vurgu yaparak sona eriyor."}
{"_id":"4999633","title":"Membrane estrogen receptor-\u03b1 levels in MCF-7 breast cancer cells predict cAMP and proliferation responses","text":"17\u03b2-Estradol (E2), h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde cAMP \u00fcretimini tetikleyebilir, ancak bu cAMP seviyelerinin en iyi nas\u0131l \u00f6l\u00e7\u00fclece\u011fi ve sonu\u00e7ta meme kanseri h\u00fccreleri \u00fczerindeki proliferatif etkilere neden olan sinyal yollar\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu sorunlar\u0131 \u00e7\u00f6zmeye yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in, mER-\u03b1'n\u0131n (membran formundaki \u00f6strojen resept\u00f6r\u00fc) d\u00fc\u015f\u00fck (mERd\u00fc\u015f\u00fck) ve y\u00fcksek (mERy\u00fcksek) ifadeye sahip MCF-7 h\u00fccre hatlar\u0131nda mekanistik cAMP yan\u0131tlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k ve bu sayede cAMP sinyalinde rol oynayan resept\u00f6r alt formunu ele ald\u0131k. MCF-7 h\u00fccreleri imm\u00fcnpanele al\u0131nd\u0131 ve daha sonra floresan aktif h\u00fccre s\u0131ralamas\u0131 ile mERy\u00fcksek (mER-\u03b1 zengin) ve mERd\u00fc\u015f\u00fck (mER-\u03b1 yoksun) pop\u00fclasyonlara ayr\u0131ld\u0131. E2'nin tetikledi\u011fi cAMP \u00fcretimini g\u00f6stermek i\u00e7in 4\u00b0C'de benzersiz (\u00f6nceki raporlara k\u0131yasla) ink\u00fcbasyon ko\u015fullar\u0131 bulundu. Her iki h\u00fccre alt pop\u00fclasyonu i\u00e7in zaman ve doz ba\u011f\u0131ml\u0131 E2'nin cAMP \u00fczerindeki etkileri belirlendi. E2'nin tetikledi\u011fi h\u00fccre proliferasyonunu de\u011ferlendirmek i\u00e7in forskolin, 8-CPT cAMP, protein kinaz A inhibit\u00f6r\u00fc (H-89) ve adenyil siklasin inhibit\u00f6r\u00fc (SQ 22,536) gibi maddelerin etkileri kristal mor assay\u0131 ile incelendi. mERy\u00fcksek h\u00fccrelerde 1 pmol\/l E2 uyar\u0131m\u0131ndan sonra h\u0131zl\u0131 ve ge\u00e7ici bir cAMP art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6sterdik; 4\u00b0C'de bu yan\u0131tlar 37\u00b0C'deki (en s\u0131k kullan\u0131lan ko\u015ful) yan\u0131tlardan \u00e7ok daha g\u00fcvenilir ve sa\u011flamd\u0131. 37\u00b0C'deki cAMP kayb\u0131 d\u0131\u015fa ak\u0131ma ba\u011fl\u0131 de\u011fildi. IBMX (1 mmol\/l) cAMP'i sadece k\u0131smen korudu, bu da birden fazla fosfat diesteraz\u0131n cAMP seviyesini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6sterdi. Birikmi\u015f cAMP, mERy\u00fcksek h\u00fccrelerde mERd\u00fc\u015f\u00fck h\u00fccrelere k\u0131yasla her zaman \u00e7ok daha y\u00fcksekti, bu da mER-\u03b1 seviyelerinin bu s\u00fcre\u00e7te rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima ediyordu. ICI172,780 E2'nin tetikledi\u011fi yan\u0131t\u0131 engelledi ve 17"}
{"_id":"5002665","title":"The embryonic cell lineage of the nematode Caenorhabditis elegans.","text":"Caenorhabditis elegans'in embriyonik h\u00fccre hatt\u0131, zigotten yeni do\u011fmu\u015f larva a\u015famas\u0131na kadar takip edilmi\u015ftir ve bu organizman\u0131n t\u00fcm h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n \u015fimdi bilinmekte oldu\u011fu sonucuna var\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda 671 h\u00fccre olu\u015fur; di\u015fi (erkekte 111) bunlardan 113'\u00fc (programl\u0131 \u00f6l\u00fcmle) yok olur ve geri kalan\u0131 ya terminal olarak farkl\u0131la\u015f\u0131r ya da postembriyonik blast h\u00fccreleri olur. Embriyonik \u00e7izgi y\u00fcksek derecede de\u011fi\u015fmez, t\u0131pk\u0131 bu \u00e7izgiden do\u011fan h\u00fccrelerin kaderleri gibi. H\u00fccre soyu ve h\u00fccre kaderi aras\u0131ndaki ili\u015fki sabit olsa da, bunlar\u0131 birbirine ba\u011flayan a\u00e7\u0131k bir kal\u0131p yoktur. Bu nedenle, \u00e7o\u011fu n\u00f6ron embriyonik ekdermden do\u011fsa da, baz\u0131lar\u0131 mesoderm taraf\u0131ndan \u00fcretilir ve birka\u00e7 tanesi kaslar\u0131n k\u0131z karde\u015fleridir; yine de, do\u011frusal s\u0131n\u0131rlar mutlaka i\u015flevsel s\u0131n\u0131rlarla e\u015fle\u015fmez. Bununla birlikte, h\u00fccre ablasyon deneyleri (ve daha \u00f6nce yap\u0131lan h\u00fccre izolasyon deneyleri) en az baz\u0131 embriyonik geli\u015fim b\u00f6l\u00fcmlerinde \u00f6nemli bir h\u00fccre \u00f6zerkli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Sonu\u00e7 olarak, h\u00fccre hatt\u0131 kendi karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7inde, h\u00fccre kaderini belirlemede \u00f6nemli bir rol oynamaktad\u0131r. Tekrarlayan birimlerin (v\u00fccut duvar\u0131n\u0131n k\u0131smi b\u00f6l\u00fcmleri) k\u00f6keni, \u00e7e\u015fitli simetri d\u00fczenlerinin olu\u015fumu, alt alt \u00e7izgilerin analizi ve evrimsel sonu\u00e7lar\u0131 hakk\u0131nda tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"5003144","title":"Self-Reactive B Cells in the Germinal Center Reaction.","text":"\u0130mm\u00fcnolojik kendilik tolerans\u0131n\u0131n korunmas\u0131, kendilikle reaksiyona giren antijen resept\u00f6rlerini ta\u015f\u0131yan lenfositlerin y\u0131k\u0131c\u0131 veya iltihaplanmaya neden olan etkili yan\u0131tlar\u0131 ba\u015flatmaktan se\u00e7ici olarak engellenmesini gerektirir. Klasik olarak, kendilik tolerans\u0131, erken geli\u015fimlerinde kendilikle reaksiyona giren antijen resept\u00f6rleri olu\u015fturan B ve T h\u00fccrelerinin kald\u0131r\u0131lmas\u0131, d\u00fczenlenmesi veya susturulmas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan ele al\u0131n\u0131r. Ancak, yabanc\u0131 antijene kar\u015f\u0131 etkinle\u015ftirilen B h\u00fccreleri, germinal merkezlere (GC'ler) girebilir, burada antijen resept\u00f6rlerini somatik hipermutasyon (SHM) yoluyla daha da de\u011fi\u015ftirebilirler. Etkinle\u015ftirilmi\u015f, kendilikle reaksiyona giren GC B h\u00fccrelerinin ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz olarak ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, kendilik tolerans\u0131n\u0131n korunmas\u0131nda benzersiz bir zorluk olu\u015fturur ve bu zorluk, otoantikor \u00fcretimini \u00f6nlemek i\u00e7in h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ele al\u0131nmal\u0131d\u0131r. Burada, B h\u00fccre kendilik tolerans\u0131n\u0131 zorlayan mevcut mekanizmalar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz, \u00f6zellikle kendilikle reaksiyona giren GC B h\u00fccrelerinin kontrol\u00fcne odaklan\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, kendilikle reaksiyona giren GC B h\u00fccrelerinin otoantikor \u00fcretimini ba\u015flatmak i\u00e7in nas\u0131l ka\u00e7abilece\u011fini veya SHM yoluyla yeniden kazan\u0131labilir ve verimli antikor yan\u0131tlar\u0131nda kullan\u0131labilir hale gelebilece\u011fini de inceliyoruz."}
{"_id":"5035827","title":"Chronic inflammation (inflammaging) and its potential contribution to age-associated diseases.","text":"\u0130nsan ya\u015flanmas\u0131n\u0131n kronik, d\u00fc\u015f\u00fck dereceli bir iltihaplanma ile karakterize edildi\u011fi bilinmektedir ve bu olguya \"iltihaplanma\" ad\u0131 verilmi\u015ftir. Iltihaplanma, ya\u015fl\u0131 bireylerde hem morbidite hem de mortalite a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00e7o\u011fu ya da t\u00fcm ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131klar ortak bir iltihaplanma patogenezi payla\u015f\u0131r. Bununla birlikte, inflammaging'in kesin etiolojisi ve olas\u0131 olumsuz sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131na katk\u0131s\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Bu nedenle, birden fazla sistemde ya\u015fa ba\u011fl\u0131 iltihaplanmay\u0131 kontrol eden yollar\u0131 tan\u0131mlamak, inflammaging'in mod\u00fcle edilmesiyle ya\u015fl\u0131 bireylerde faydal\u0131 olabilece\u011fini anlamak a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemlidir. 30 ve 31 Ekim 2013'te Bethesda'daki Ulusal Sa\u011fl\u0131k Enstit\u00fcleri\/Ulusal Ya\u015flanma Enstit\u00fcs\u00fc'nde d\u00fczenlenen Gerosciences \u0130lerlemeleri toplant\u0131s\u0131n\u0131n iltihap oturumu, bu inflammaging hakk\u0131nda \u00f6nemli sorulara cevap bulmay\u0131 ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r. Bu makale, bu oturumun ana sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 rapor etmektedir."}
{"_id":"5035851","title":"Cryptochromes Enabling Plants and Animals to Determine Circadian Time","text":"Kriptokromlar, fotolazlara ili\u015fkili flavin i\u00e7eren mavi \u0131\u015f\u0131k fotoresept\u00f6rlerid\u0131r - hem bitkilerde hem de hayvanlarda bulunurlar ve son zamanlarda bakterilerde de tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bitkilerde, kriptokromlar, sirkadiyen ritimlerin ayarlanmas\u0131 da dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli i\u015flevler g\u00f6r\u00fcr. Drosophila ve memelilerde de benzer bir rol oynarlar, burada kriptokromlar ayr\u0131ca sirkadiyen saatin \u00f6nemli bir bile\u015feni olarak ek bir i\u015flev g\u00f6r\u00fcr."}
{"_id":"5085118","title":"Neural crest-derived stem cells migrate and differentiate into cardiomyocytes after myocardial infarction.","text":"\nHEDEFL\u0130K Biz son zamanlarda, ilkel sinir kemi\u011fi k\u00f6kenli (NC) h\u00fccrelerin, embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda kardiyak sinir kemi\u011finden g\u00f6\u00e7 etti\u011fini ve kalpte uykuda kalan k\u00f6k h\u00fccreler olarak kald\u0131\u011f\u0131n\u0131, \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerine, kardiyomiyositlere dahil olmak \u00fczere, farkl\u0131la\u015fabilme kapasitesine sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Burada, bu h\u00fccrelerin g\u00f6\u00e7 ve farkl\u0131la\u015fma potansiyelini inme (MI) \u00fczerine inceledik.\n\nY\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Protein-0 promot\u00f6r\u00fc-Cre fareleri ile Floxed-ye\u015fil floresan protein farelerinin \u00e7aprazlanmas\u0131 ile \u00e7ift genli fareler elde ettik, bu farelerde NC h\u00fccreler ye\u015fil floresan protein ifade eder. Yeni do\u011fan kalpte, NC k\u00f6k h\u00fccreleri (NCSC) \u00f6ncelikle \u00e7\u0131k\u0131\u015f trakt\u0131nda yer al\u0131rken, ventrik\u00fcl kardiyomiyozumu boyunca bir gradient halinde de da\u011f\u0131lm\u0131\u015flard\u0131. Zaman atlamal\u0131 video analizi, NCSC'lerin g\u00f6\u00e7ken oldu\u011funu ortaya koydu. Yeti\u015fkin kalpte baz\u0131 NCSC'ler de kal\u0131c\u0131yd\u0131. Inme durumunda, NCSC'ler, izoleme b\u00f6lgesi (BZA) alan\u0131nda birikti, bu b\u00f6lge monosit \u00e7ekici protein-1 (MCP-1) ifade eder. D\u0131\u015f ortamda h\u00fccre g\u00f6\u00e7 deneyleri, MCP-1'in NCSC g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc tetikledi\u011fini ve bu chemotaktik etkinin, anti-MCP-1 antikoruyla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. K\u00fc\u00e7\u00fck NC kardiyomiyositler, inmeden 2 hafta sonra BZA'da ilk kez ortaya \u00e7\u0131kt\u0131 ve daha sonra say\u0131lar\u0131 kademeli olarak artt\u0131.\n\nSONU\u00c7lar Bu sonu\u00e7lar, NCSC'lerin MCP-1\/CCR2 sinyalizasyonu yoluyla BZA'ya g\u00f6\u00e7 etti\u011fini ve inme sonras\u0131 kalbin yenilenmesi i\u00e7in kardiyomiyosit sa\u011flama konusunda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"5094468","title":"Mitochondria as sensors and regulators of calcium signalling","text":"Son yirmi y\u0131lda, enerjiye sahip mitokondrilerde kalsiyum (Ca2+) birikimi, en \u00f6nemli fizyolojik s\u00fcre\u00e7lerden biri olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Mitokondriyel kalsiyum al\u0131m\u0131, i\u00e7sel kalsiyum sinyalizasyonunu, h\u00fccre metabolizmas\u0131n\u0131, h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 ve di\u011fer h\u00fccre tipine \u00f6zg\u00fc i\u015flevleri, sitoplazmik kalsiyum seviyelerini tamponlayarak ve mitokondriyel etkiyi d\u00fczenleyerek kontrol etti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Son zamanlarda, mitokondriyel kalsiyum ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n kimli\u011fi ortaya \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131, bu da ara\u015ft\u0131rma ve molek\u00fcler m\u00fcdahale i\u00e7in yeni perspektifler a\u00e7\u0131yor."}
{"_id":"5099266","title":"Caspase-11 promotes the fusion of phagosomes harboring pathogenic bacteria with lysosomes by modulating actin polymerization.","text":"Inflammasomlar, NLR (n\u00fckleat ba\u011flama alan leuinin zengin tekrarl\u0131 i\u00e7eren) ailesi ve kaspaz-1'i i\u00e7eren \u00e7ok proteini komplekslerdir. Makrofaj i\u00e7inde bakteriyel molek\u00fcller alg\u0131land\u0131\u011f\u0131nda, inflammasom toplan\u0131r ve kaspaz-1'in etkinle\u015fmesini sa\u011flar. Lipopolisakkarit ve bakteriyel toksinler kar\u015f\u0131s\u0131nda kaspaz-1'in etkinle\u015fmesinde kaspaz-11 arac\u0131l\u0131k eder, ancak bakteriyel enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda rol\u00fc bilinmemektedir. Burada, Legionella, Salmonella, Francisella ve Listeria'ya kar\u015f\u0131 kaspaz-1'in etkinle\u015fmesinde kaspaz-11'in gereksiz oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, aktif fare kaspaz-11'in L. pneumophila enfeksiyonunun s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131lmas\u0131nda gerekli oldu\u011funu belirledik. Benzer \u015fekilde, insan kaspaz-4 ve kaspaz-5, fare kaspaz-11'in homologlar\u0131, insan makrofajlar\u0131nda L. pneumophila enfeksiyonunu s\u0131n\u0131rland\u0131rmada i\u015fbirli\u011fi yapt\u0131. Caspase-11, L. pneumophila vak\u00fcolinin lisozomlarla birle\u015fmesini aktin polimerizasyonunu d\u00fczenleyerek kofilin arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla te\u015fvik etti. Bununla birlikte, kaspaz-11, nonpatojenik bakterilerle dolu fagosomlar\u0131n lisozomlarla birle\u015fmesinde gereksizdi, bu da y\u00fcklerine g\u00f6re fagosomlar\u0131n trafikte temel bir farkl\u0131l\u0131\u011fa i\u015faret ediyor."}
{"_id":"5106691","title":"Adipocyte inflammation is essential for healthy adipose tissue expansion and remodeling.","text":"Kronik enflamasyon, obezite ve ili\u015fkili patofizyolojik sonu\u00e7lar\u0131 aras\u0131ndaki \u00f6nemli bir ba\u011flant\u0131 olu\u015fturur. Enflamatuar sinyallerin metabolizma \u00fczerinde esasen olumsuz bir etkiye sahip oldu\u011funa dair yayg\u0131n inan\u0131\u015fa ra\u011fmen, proenflamatuar sinyalin ya\u011f h\u00fccresinde asl\u0131nda sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u011f dokusu yeniden \u015fekillendirilmesi ve geni\u015flemesinin sa\u011flanmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u00dc\u00e7 fare modeli, ya\u011f dokusu spesifik olarak proenflamatuar potansiyelini azaltan, canl\u0131 organizmada adipogenez kapasitesini azaltan, ancak in vitro farkl\u0131lasyon potansiyelini de\u011fi\u015ftirmeyen bir proenflamatuar potansiyel azalt\u0131m\u0131 ile olu\u015fturulmu\u015ftur. Y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle maruz kalma durumunda, viseral ya\u011f dokusunun geni\u015flemesi belirgin \u015fekilde etkilenir. Bu durum, ba\u011f\u0131rsak bariyer fonksiyonunun azalmas\u0131, karaci\u011fer ya\u011flanmas\u0131n\u0131n artmas\u0131 ve metabolik disfonksiyonla ili\u015fkilidir. Ya\u011f h\u00fccresinde yerel proenflamatuar yan\u0131t\u0131n bozulmas\u0131, ektoik ya\u011f birikiminin artmas\u0131na, glikoz intolerans\u0131na ve sistemik enflamasyona yol a\u00e7ar. Bu nedenle, ya\u011f dokusu enflamasyonu, fazla besinlerin g\u00fcvenli bir \u015fekilde depolanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan ve ba\u011f\u0131rsak kaynakl\u0131 endotoksinin etkili bir \u015fekilde filtrelendi\u011fi bir viseral depo bariyeri olu\u015fturmaya katk\u0131da bulunan bir adaptif tepkidir."}
{"_id":"5107861","title":"Chronic variable stress activates hematopoietic stem cells","text":"Psikososyal stres, ateroskleroz da dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok hastal\u0131\u011f\u0131n bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Stres ve hastal\u0131\u011f\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131nda ve ilerlemesinde rol oynayan olas\u0131 bir mekanizma, psik ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi aras\u0131ndaki etkile\u015fimdir, ancak bu etkile\u015fim tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Beyin ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi aras\u0131ndaki bilinen etkile\u015fim, hipotalamus-hipofiz-adrenal ekseni ve sempatik-adrenal-medullary eksenini i\u00e7erir. Hipotalamus-hipofiz-adrenal ekseni, adrenal kortekste glukokortikoid \u00fcretimini merkezi olarak d\u00fczenlerken, sempatik-adrenal-medullary ekseni, stresle ili\u015fkili katekolamin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 desteklemek i\u00e7in sava\u015f-veya-ka\u00e7\u0131\u015f refleksini kontrol eder. Bununla birlikte, kronik stresin hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre aktivitesini de\u011fi\u015ftirdi\u011fi bilinmemektedir. Burada, stresin bu en ilkel hematopoetik \u00f6nc\u00fcllerin proliferasyonunu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve daha y\u00fcksek seviyelerde hastal\u0131k te\u015fvik eden enflamatuar l\u00f6kositlerin olu\u015fumuna yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Kronik stresin insanlarda monositoz ve n\u00f6trofilia ind\u00fckledi\u011fini bulduk. Farelerde l\u00f6kositozun kayna\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131rken, stresin \u00fcst d\u00fczey hematopoetik k\u00f6k h\u00fccreleri aktive etti\u011fini ke\u015ffettik. Kronik de\u011fi\u015fken stres ko\u015fullar\u0131nda farelerde, sempatik sinir lifleri fazladan noradrenalin salg\u0131lad\u0131 ve bu, kemik ili\u011fi ni\u015f h\u00fccrelerini \u03b23-adrenergik resept\u00f6r arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla CXCL12 seviyelerini azaltmaya i\u015faret etti. Sonu\u00e7 olarak, hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre proliferasyonu artt\u0131 ve bu da n\u00f6trofil ve enflamatuar monositlerin artm\u0131\u015f \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Ateroskleroz e\u011filimi ta\u015f\u0131yan Apoe(-\/-) farelere kronik stres uyguland\u0131\u011f\u0131nda, h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f hematopoezis, insanlarda kalp krizi ve fel\u00e7lere neden olan k\u0131r\u0131lgan lezyonlarla ili\u015fkili plak \u00f6zelliklerini te\u015fvik etti."}
{"_id":"5108807","title":"CNTF reverses obesity-induced insulin resistance by activating skeletal muscle AMPK","text":"Ciliyel n\u00f6rotrofik fakt\u00f6r (CNTF), insanlarda ve kemirgenlerde kilo kayb\u0131na ve glikoz tolerans\u0131n\u0131n iyile\u015fmesine neden olur. CNTF'nin merkezi olarak hipotalamus n\u00f6rogenezini tetikleyerek besin al\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek ve periferik olarak karaci\u011ferde gen ifadelerini de\u011fi\u015ftirerek leptin benzeri bir \u015fekilde hareket etti\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Burada, CNTF'nin CNTFR\u03b1-IL-6R-gp130\u03b2 resept\u00f6r kompleksi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ya\u011f asitlerinin oksidasyonunu art\u0131rarak ve ins\u00fclin direncini azaltarak iskelet kas\u0131nda etkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, bu da AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz (AMPK) aktivitesini tetikliyor, beyindeki sinyallemeden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak. Bu nedenle, bulgular\u0131m\u0131z ayr\u0131ca CNTF'nin periferik antiobesogenik etkilerinin do\u011frudan iskelet kas\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ve bu periferik etkilerin diyetle veya genetik obezite modellerle bast\u0131r\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor, bu da obezite ile ili\u015fkili hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde \u00f6nemli bir gereklilik."}
{"_id":"5114282","title":"The Global Spread of Hepatitis C Virus 1a and 1b: A Phylodynamic and Phylogeographic Analysis","text":"Arka plan Hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV), d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda yakla\u015f\u0131k 130-180 milyon insan\u0131 etkiledi\u011fi tahmin edilmektedir. Vir\u00fcs\u00fcn k\u00f6keni bilinmemekle birlikte, viral \u00e7e\u015fitlilik desenleri, HCV genotip 1'in muhtemelen Bat\u0131 Afrika'dan ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Vir\u00fcs\u00fcn k\u00fcresel ve b\u00f6lgesel yay\u0131lma parametrelerini tahmin etmeye y\u00f6nelik \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, HCV'nin epidemik yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n 1900'de ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve 1980'lerin sonuna kadar kademeli olarak b\u00fcy\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bununla birlikte, epidemiyolojik veriler, HCV'nin geni\u015flemesinin \u0130kinci D\u00fcnya Sava\u015f\u0131'ndan sonra ger\u00e7ekle\u015febilece\u011fini g\u00f6stermektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n amac\u0131, HCV'nin k\u00fcresel yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n zaman \u00f6l\u00e7e\u011fini ve yolunu ayd\u0131nlatmakt\u0131. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR G\u00f6steriyoruz ki, nadiren dizilen HCV b\u00f6lgesi (E2P7NS2), molek\u00fcler epidemiyoloji \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in NS5B b\u00f6lgesine g\u00f6re daha bilgilendiricidir. Yeni E2P7NS2 ve NS5B dizilerinin yan\u0131 s\u0131ra, her iki genetik b\u00f6lgede de bilgi bulunan t\u00fcm mevcut k\u00fcresel HCV dizilerini, filodinamik y\u00f6ntemler uygulayarak analiz ettik, b\u00f6ylece en yayg\u0131n HCV alt tipleri 1a ve 1b'nin k\u00fcresel geni\u015flemesinin zaman \u00f6l\u00e7e\u011fini ve do\u011fas\u0131n\u0131 tahmin ettik. 1a ve 1b alt tiplerinin \"patlamas\u0131\" 1940 ile 1980 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda oldu\u011funu ve 1b'nin 1a'dan en az 16 y\u0131l (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, 15-17) \u00f6nce yay\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. T\u00fcm mevcut NS5B dizilerine y\u00f6nelik filogeografik analiz, HCV alt tipleri 1a ve 1b'nin geli\u015fmi\u015f \u00fclkelerden geli\u015fmekte olan \u00fclkelere yay\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. SONU\u00c7LAR HCV'nin evrimsel h\u0131z\u0131, daha \u00f6nce d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnden daha h\u0131zl\u0131 g\u00f6r\u00fcnmektedir. HCV'nin k\u00fcresel yay\u0131l\u0131m\u0131, kan ve kan \u00fcr\u00fcnleri transf\u00fczyonlar\u0131n\u0131n yayg\u0131n kullan\u0131m\u0131 ve intraven\u00f6z uyu\u015fturucu kullan\u0131m\u0131n\u0131n geni\u015flemesiyle birlikte ger\u00e7ekle\u015fmi\u015f, ancak anti-HCV taramas\u0131n\u0131n yayg\u0131n uygulanmas\u0131ndan \u00f6nce yava\u015flam\u0131\u015ft\u0131r. Alt tip 1a ve 1b ile ili\u015fkili farkl\u0131 yay\u0131lma yollar\u0131, 1b'nin nispeten daha erken geni\u015flemesinin bir a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131 sunmaktad\u0131r. Veriler"}
{"_id":"5114940","title":"Pharmacological interventions for smoking cessation: an overview and network meta-analysis.","text":"\n## Arka Plan\nSigara i\u00e7mek, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda \u00f6nlenebilir hastal\u0131k ve erken \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6nde gelen nedenidir. Baz\u0131 ila\u00e7lar, insanlar\u0131n sigaray\u0131 b\u0131rakmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 oldu\u011fu kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r, Avrupa ve ABD'de bu ama\u00e7la \u00fc\u00e7 ila\u00e7 lisanslanm\u0131\u015ft\u0131r: nikotin de\u011fi\u015ftirme terapisi (NRT), bupropion ve vareniklin. Cytisin (varenikline farmakolojik olarak benzer bir tedavi), Rusya ve baz\u0131 eski sosyalist ekonomi \u00fclkelerinde de kullan\u0131m i\u00e7in lisanslanm\u0131\u015ft\u0131r. Di\u011fer terapiler, nortriptilin de dahil olmak \u00fczere, etkinli\u011fi i\u00e7in de test edilmi\u015ftir.\n\n## Ama\u00e7lar\nNRT, bupropion ve vareniklinin, plasebo ve birbirleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda uzun s\u00fcreli ar\u0131nmay\u0131 (ba\u015flang\u0131\u00e7tan en az alt\u0131 ay) elde etmedeki etkinli\u011fi nas\u0131ld\u0131r? Kalan tedavilerin plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda uzun s\u00fcreli ar\u0131nmay\u0131 elde etmedeki etkinli\u011fi nas\u0131ld\u0131r? Tedaviler aras\u0131ndaki ciddi yan etkiler ve ciddi yan etki risklerinin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 nas\u0131ld\u0131r? Yarar ve zararlar\u0131n dengesi, baz\u0131 durumlarda zarar\u0131n faydadan daha a\u011f\u0131r basabilir mi?\n\n## Y\u00f6ntemler\nGenel bak\u0131\u015f, Cochrane veritaban\u0131ndaki sistematik incelemelere (CDSR) s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r ve bunlar\u0131n hepsi rastgele kontroll\u00fc denemeler i\u00e7erir. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar genellikle yeti\u015fkin sigara i\u00e7icileri olsa da, hamile kad\u0131nlar ve \u00f6zellikle hastal\u0131k gruplar\u0131 veya belirli ortamlar i\u00e7in sigara b\u0131rakma incelemelerini d\u0131\u015fl\u0131yoruz. Nikotin de\u011fi\u015ftirme terapisi (NRT), antidepresanlar (bupropion ve nortriptilin), nikotin resept\u00f6r k\u0131smi agonistleri (vareniklin ve cytisin), anksiyolitikler, se\u00e7ici tip 1 kanabinoid resept\u00f6r antagonisti (rimonabant), klonidin, lobelin, diyaniklin, mekamilamin, Nicobrevin, opioid antagonistler, nikotin a\u015f\u0131s\u0131 ve g\u00fcm\u00fc\u015f aketat kapsar. Yarar i\u00e7in sonu\u00e7, en az alt\u0131 aydan uzun s\u00fcre devam eden veya s\u00fcrekli ar\u0131nmad\u0131r. Zarar i\u00e7in sonu\u00e7, her bir tedaviye ba\u011fl\u0131 ciddi yan etkilerin meydana gelme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Cochrane K\u00fct\u00fcphanesindeki CDSR'\u0131, 'sigara' kelimesini ba\u015fl\u0131k, \u00f6zet veya anahtar kelimelerde i\u00e7eren herhangi bir inceleme i\u00e7in arad\u0131k. Son arama Kas\u0131m 2012'de yap\u0131ld\u0131. Metodolojik kalite"}
{"_id":"5116145","title":"A library of yeast transcription factor motifs reveals a widespread function for Rsc3 in targeting nucleosome exclusion at promoters.","text":"DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinlerin diziye \u00f6zg\u00fcli\u011fi, h\u00fccrelerin genomik \u00f6zelliklerini tan\u0131mas\u0131n\u0131n birincil mekanizmas\u0131d\u0131r. Burada, mayada transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc DNA ba\u011flama \u00f6zg\u00fcll\u00fcklerinin sistematik belirlenmesini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. 112 DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein i\u00e7in ba\u011flama \u00f6zg\u00fcll\u00fckleri elde ettik, bunlar 19 farkl\u0131 yap\u0131sal s\u0131n\u0131ftan temsil edilmektedir. Bir \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc ba\u011flama \u00f6zg\u00fcll\u00fckleri daha \u00f6nce rapor edilmemi\u015ftir. Birka\u00e7 ba\u011flama dizisi, transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131na g\u00f6re genomik da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan dikkat \u00e7ekicidir, bu da biyolojik \u00f6nemlerini destekler ve promot\u00f6r mimarisinde bir rol \u00f6nermektedir. Bu diziler aras\u0131nda Rsc3 ba\u011flama dizileri de bulunmaktad\u0131r, bunlar temel CGCG'yi i\u00e7eren ve transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131ndan yakla\u015f\u0131k 100 bp yukar\u0131da tercih edilen \u015fekilde bulunurlar. RSC3'\u00fcn mutasyonu, y\u00fczlerce yak\u0131n promot\u00f6rde Rsc3 ba\u011flama eleman\u0131na sahip olan n\u00fckleozom i\u015fgalinde dramatik bir art\u0131\u015fa neden olur, ancak Rsc3 ba\u011flama dizileri olmayan promot\u00f6rlerde \u00e7ok az etki g\u00f6sterir, bu da Rsc3'\u00fcn mayadaki promot\u00f6rlerde n\u00fckleozom d\u0131\u015flamay\u0131 hedeflemede geni\u015f bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"5123516","title":"EphA3 maintains tumorigenicity and is a therapeutic target in glioblastoma multiforme.","text":"Glioblastoma (GBM) i\u00e7in i\u015flevsel terap\u00f6tik hedefleri belirlemek amac\u0131yla \u00f6nemli \u00e7aba sarf edilmi\u015ftir, bu agresif kanserin b\u00fcy\u00fcmesini durdurmak i\u00e7in. G\u00f6steriyoruz ki, resept\u00f6r tirosin kinaz EphA3, GBM'de s\u0131k s\u0131k a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilir, \u00f6zellikle de en agresif mezensiyal alt tipte. \u00d6nemli olan, EphA3'\u00fcn glioblastoma'daki t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccre pop\u00fclasyonda y\u00fcksek derecede ifade edilmesidir ve mitogen aktivasyonlu protein kinaz sinyalle\u015fmesini d\u00fczenleyerek t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini daha az farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir durumda tutmada kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcnmektedir. EphA3'\u00fcn indirilmesi veya EphA3 pozitif t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin yok edilmesi, bir radyolabel'li terap\u00f6tik EphA3 spesifik monoklonal antikor tedavisine benzer bir dereceye kadar t\u00fcm\u00f6rjenik potansiyeli azaltm\u0131\u015ft\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, GBM'de i\u015flevsel ve hedeflenebilir bir resept\u00f6r olarak EphA3'\u00fc tan\u0131mlamaktad\u0131r."}
{"_id":"5132358","title":"Chimeric antigen receptor-modified T cells for acute lymphoid leukemia.","text":"CD19'e \u00f6zg\u00fc chimerik antijen resept\u00f6rl\u00fc T h\u00fccreleri, kronik lenfositik l\u00f6semi (CLL) tedavisinde umut verici sonu\u00e7lar g\u00f6stermi\u015ftir. Akut lenfositik l\u00f6semi (ALL)'de chimerik antijen resept\u00f6rl\u00fc T h\u00fccrelerinin klinik etkinli\u011fi olup olmad\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. \u0130ki \u00e7ocuk, tekrarlayan ve diren\u00e7li pre-B h\u00fccre ALL'ye sahip olarak, 1.4\u00d710(6) ile 1.2\u00d710(7) CTL019 chimerik antijen resept\u00f6rl\u00fc T h\u00fccreleri\/kg v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 dozunda T h\u00fccrelerine anti-CD19 antikor ve T h\u00fccre sinyalleme molek\u00fcl\u00fc (CTL019 chimerik antijen resept\u00f6rl\u00fc T h\u00fccreleri) ile inf\u00fczyon ald\u0131. Her iki hasta da CTL019 T h\u00fccreleri, ba\u015flang\u0131\u00e7 nakil seviyesinin 1000 kat\u0131ndan daha fazla geni\u015flemi\u015f ve kemik ili\u011finde h\u00fccreler tespit edilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, chimerik antijen resept\u00f6rl\u00fc T h\u00fccreleri, en az 6 ay boyunca y\u00fcksek seviyelerde serebrospinal s\u0131v\u0131da (CSF) g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Sekiz adet 3 veya 4. dereceden yan etki bildirilmi\u015ftir. Sitokin sal\u0131n\u0131m sendromu ve B h\u00fccre aplazisi her iki hastada geli\u015fmi\u015ftir. Bir \u00e7ocukta sitokin sal\u0131n\u0131m sendromu \u015fiddetliydi; etanercept ve tocilizumab ile sitokin engellenmesi, sendromun tersine \u00e7evrilmesine etkiliydi ve chimerik antijen resept\u00f6rl\u00fc T h\u00fccrelerinin geni\u015flemesini veya antileukemik etkinli\u011fi azaltmas\u0131n\u0131 engellemedi. Her iki hasta da tam remisyon g\u00f6stermi\u015ftir ve bir hasta, tedaviden 11 ay sonra hala devam eden remisyonda bulunmaktad\u0131r. Di\u011fer hasta, tedaviden yakla\u015f\u0131k 2 ay sonra, art\u0131k CD19 ifade etmeyen blast h\u00fccreleri ile tekrarlam\u0131\u015ft\u0131r. Chimerik antijen resept\u00f6rl\u00fc T h\u00fccreleri, hatta agresif ve tedavi diren\u00e7li akut l\u00f6semi h\u00fccrelerini in vivo \u00f6ld\u00fcrme yetene\u011fine sahiptir. Hedefi ifade etmeyen t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, baz\u0131 ALL hastalar\u0131nda CD19'un yan\u0131 s\u0131ra di\u011fer molek\u00fcllere de hedeflenmesinin gereklili\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5132461","title":"Extended-connectivity fingerprints.","text":"Geni\u015fletilmi\u015f ba\u011flant\u0131 parmak izleri (ECFPs), molek\u00fcler karakterizasyon i\u00e7in yeni bir s\u0131n\u0131f topolojik parmak izleridir. Tarihsel olarak, topolojik parmak izleri alt yap\u0131 ve benzerlik arama i\u00e7in geli\u015ftirilmi\u015ftir. ECFPs \u00f6zellikle yap\u0131-etki modellemesi i\u00e7in geli\u015ftirilmi\u015ftir. ECFPs, bir dizi yararl\u0131 \u00f6zelli\u011fe sahip dairesel parmak izleridir: onlar \u00e7ok h\u0131zl\u0131 hesaplanabilir; \u00f6nceden tan\u0131mlanmam\u0131\u015f ve neredeyse sonsuz say\u0131da farkl\u0131 molek\u00fcler \u00f6zellik (dahil stereokimyasal bilgi) temsil edebilir; \u00f6zellikleri belirli alt yap\u0131lar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 temsil eder, bu da analiz sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n yorumlanmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r; ve ECFP algoritmas\u0131 farkl\u0131 t\u00fcrlerde dairesel parmak izleri olu\u015fturmak i\u00e7in uyarlanabilir, farkl\u0131 kullan\u0131mlar i\u00e7in optimize edilmi\u015ftir. ECFPs'nin kullan\u0131m\u0131 yayg\u0131n olarak benimsenmi\u015f ve do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak uygulamalar\u0131n\u0131n nas\u0131l ger\u00e7ekle\u015ftirildi\u011fi hakk\u0131nda daha \u00f6nce literat\u00fcrde bir a\u00e7\u0131klama sunulmam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"5137019","title":"Suppressor of cytokine signaling 3 inhibits antiviral IFN-beta signaling to enhance HIV-1 replication in macrophages.","text":"Beyin ve Sinir Sistemi'ndeki (CNS) makrofajlarda HIV-1 \u00e7o\u011falmas\u0131 s\u0131kl\u0131kla en \u015fiddetli bi\u00e7iminde HIV ile ili\u015fkili demans (HAD) olarak bilinen bili\u015fsel ve motor bozuklu\u011fa yol a\u00e7ar. IFN-beta, bu h\u00fccrelerde erken CNS enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda viral \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bask\u0131lar, ancak etki ge\u00e7icidir. HIV-1 sonunda bu koruyucu do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 a\u015farak \u00e7o\u011falmay\u0131 yeniden ba\u015flat\u0131r, HAD'a ilerlemenin ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 i\u015faret eder. Bu makalede, Supresor of Cytokine Signaling (SOCS)3'\u00fcn, HIV-1'in CNS'deki do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemini atlatmas\u0131na izin verebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. SOCS3'\u00fcn in vivo SIV\/maymun modelinde HAD'da y\u00fckseldi\u011fini ve viral \u00e7o\u011falman\u0131n tekrar\u0131 ve CNS hastal\u0131\u011f\u0131 ba\u015flang\u0131c\u0131yla ili\u015fkili ifade deseni oldu\u011funu bulduk. In vitro, HIV-1 d\u00fczenleyici proteini transaktivat\u00f6r transkripsiyonu, insan ve fare makrofajlar\u0131nda NF-kappaB ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde SOCS3'\u00fc tetikler. SOCS3 ifadesi, makrofajlar\u0131n IFN-beta'ya yan\u0131t\u0131n\u0131, yak\u0131n d\u00fczeylerdeki yol aktivasyonunun ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f antiviral gen ifadesinin inhibisyonunu azalt\u0131r ve bu da HIV-1 \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 a\u015far. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, HIV-1'in \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in SOCS3 ifadesinin, enfekte beyinlerde bulunan uyar\u0131c\u0131lar, \u00f6rne\u011fin transaktivat\u00f6r transkripsiyonu gibi, do\u011fal antiviral IFN-beta sinyalizasyonunu inhibe etti\u011finin g\u00f6stergesidir. Bu SOCS3 ifadesinin in vitro sonucu, in vivo'da artan vir\u00fcs y\u00fck\u00fc ve CNS hastal\u0131\u011f\u0131 ba\u015flang\u0131c\u0131yla ili\u015fkili olmas\u0131, SOCS3'\u00fcn CNS'deki koruyucu do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 atlatmas\u0131na izin vererek HIV-1'in tekrarlayan \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ve nihayetinde HAD'a ilerlemesini te\u015fvik edebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"5144381","title":"Molecular model of the human 26S proteasome.","text":"26S proteasom, eukariotik homeostaz\u0131n temel bir rol\u00fcn\u00fc oynar, geni\u015f bir protein yelpazesinin kontroll\u00fc par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirerek, bunlara h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesini ve apoptozu kontrol eden anahtar h\u00fccre d\u00fczenleyicileri de dahildir. Burada, kriyo-elektron mikroskobu ve tek par\u00e7ac\u0131k analizi kullan\u0131larak belirlenen insan 26S proteasomun yap\u0131s\u0131n\u0131 raporluyoruz. 20S proteolitik \u00e7ekirdek b\u00f6lgesinde ve 19S d\u00fczenleyici par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131nda ikincil yap\u0131 elemanlar\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Bu bilgilerle birlikte kristal yap\u0131lar, homoloji modelleri ve di\u011fer biyokimyasal verileri kullanarak, tam 26S proteasomun molek\u00fcler modelini in\u015fa ettik. Bu model, 20S \u00e7ekirde\u011fin 26S proteasom i\u00e7indeki ayr\u0131nt\u0131l\u0131 tan\u0131m\u0131n\u0131 ve 19S d\u00fczenleyici par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131ndaki alt birimlerin genel yeniden atamas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Burada sunulan bilgiler, 26S proteasomun mekanizmatik bir anlay\u0131\u015f i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir temel olu\u015fturur."}
{"_id":"5145974","title":"Urinary bisphenol A concentrations and early reproductive health outcomes among women undergoing IVF.","text":"\n## Soru:\nIVF'de (in vitro d\u00f6llenme) uygulanan kad\u0131nlarda, idrar bisfenol A (BPA) konsantrasyonlar\u0131, yumurtal\u0131k tepkisi ve erken \u00fcreme sonu\u00e7lar\u0131, oosit olgunla\u015fmas\u0131 ve d\u00f6llenme, 3. g\u00fcn embriyosu kalitesi ve blastosit olu\u015fumu ile ili\u015fkili midir?\n\n## \u00d6zet Cevap:\nDaha y\u00fcksek idrar BPA konsantrasyonlar\u0131, azalm\u0131\u015f yumurtal\u0131k tepkisi, d\u00f6llenmi\u015f oosit say\u0131s\u0131 ve azalm\u0131\u015f blastosit olu\u015fumu ile ili\u015fkilendirildi.\n\n## Zaten Bilinenler:\nDeneysel hayvan ve in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, BPA maruziyetinin olumsuz \u00fcreme sonu\u00e7lar\u0131 ile ili\u015fkili oldu\u011funu bildirdi. Daha \u00f6nce, IVF'de uygulanan kad\u0131nlarda idrar BPA'n\u0131n azalm\u0131\u015f yumurtal\u0131k tepkisi (pik serum estradiol (E2) ve al\u0131nma zaman\u0131 oosit say\u0131s\u0131) ile ili\u015fkili oldu\u011funu bildik; ancak insan verileri, d\u00f6llenme ve embriyolama gibi \u00fcreme sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sonu\u00e7lar\u0131 konusunda s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131, B\u00fcy\u00fckl\u00fck ve S\u00fcre:\nProspektif prekonsepsiyon kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. 174 kad\u0131n, 18-45 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda ve 237 IVF d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne kat\u0131lan Massachusetts General Hospital Fertility Center, Boston, MA, ABD'de Kas\u0131m 2004 ile A\u011fustos 2010 aras\u0131nda i\u015fe al\u0131nd\u0131. Bu kad\u0131nlar, ya bir canl\u0131 do\u011fum elde edene kadar ya da tedaviyi b\u0131rakana kadar takip edildi. Kriyotaw ve ba\u011f\u0131\u015fl\u0131 yumurta d\u00f6ng\u00fcleri analizden \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\/Malzemeler, Ay\u0131rma ve Y\u00f6ntemler:\n\u0130drar BPA konsantrasyonlar\u0131, online kat\u0131 faz ekstraksiyonu-y\u00fcksek performansl\u0131 s\u0131v\u0131 kromatografisi-izotop konsantrasyon-\u00e7ift k\u00fctle spektrometresi kullan\u0131larak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Karma etkili modeller, Poisson regresyonu ve \u00e7oklu \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli lojistik regresyon modelleri, gerekti\u011finde d\u00f6ng\u00fcsel spesifik idrar BPA konsantrasyonlar\u0131 ve yumurtal\u0131k tepkisi, oosit olgunla\u015fmas\u0131 (metafaz II), d\u00f6llenme, embriyosu kalitesi ve b\u00f6l\u00fcnme oran\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Korelasyonu hesaba katarak, ayn\u0131 kad\u0131nda birden fazla IVF d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn kor"}
{"_id":"5151024","title":"Cost-effectiveness of options for the diagnosis of high blood pressure in primary care: a modelling study.","text":"Arka Plan: Hipertansiyon tan\u0131s\u0131 geleneksel olarak klinikte kan bas\u0131nc\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmlerine dayanmaktad\u0131r, ancak ev ve ambulant \u00f6l\u00e7\u00fcmler kardiyovask\u00fcler sonu\u00e7 a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha iyi korelasyon g\u00f6sterir ve ambulant izleme hem klinik hem de ev izlemesinden daha do\u011frudur. Hipertansiyonun farkl\u0131 tan\u0131sal stratejilerinin maliyet etkinli\u011fini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00f6ntemler: Bir Markov modeli temelli olas\u0131l\u0131kl\u0131 maliyet-etkinlik analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 40 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc bir birincil bak\u0131m n\u00fcfusunu kulland\u0131k, bu n\u00fcfus, 140\/90 mmHg'den fazla bir ilk kan bas\u0131nc\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcne sahip ve genel n\u00fcfusa e\u015fde\u011fer risk fakt\u00f6r\u00fc prevalans\u0131na sahip. \u00dc\u00e7 tan\u0131sal stratejiyi (klinikte, evde ve ambulant izleyici ile ek kan bas\u0131nc\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc) \u00f6m\u00fcr boyu maliyetler, kalite ayarl\u0131 ya\u015fam y\u0131llar\u0131 ve maliyet etkinli\u011fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Bulgular: Ambulant izleme, t\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131 i\u00e7in hipertansiyon tan\u0131s\u0131 i\u00e7in en maliyet etkin stratejiydi. T\u00fcm gruplar i\u00e7in maliyet tasarrufu sa\u011flad\u0131 (75 ya\u015f\u0131ndaki erkeklerde -56 \u00a3 [95% CI -105 ila -10] ile 40 ya\u015f\u0131ndaki kad\u0131nlarda -323 \u00a3 [-389 ila -222]) ve 50 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc erkek ve kad\u0131nlarda kalite ayarl\u0131 ya\u015fam y\u0131llar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 (60 ya\u015f\u0131ndaki kad\u0131nlarda 0,006 [0,000 ila 0,015] ile 70 ya\u015f\u0131ndaki erkeklerde 0,022 [0,012 ila 0,035]). Bu bulgu, temel vaka etraf\u0131nda geni\u015f bir belirleyici duyarl\u0131l\u0131k analizi ile incelendi\u011finde sa\u011flamd\u0131, ancak ev izlemenin ambulant izlemeye e\u015fit test performans\u0131na sahip oldu\u011fu veya tedavinin hipertansiyonlu bireylerde etkili oldu\u011fu varsay\u0131l\u0131rsa duyarl\u0131yd\u0131. Yorum: Klinik bir ilk y\u00fckseli\u015ften sonra hipertansiyon tan\u0131s\u0131 i\u00e7in ambulant izleme stratejisi yanl\u0131\u015f tan\u0131y\u0131 azaltacak ve maliyetleri d\u00fc\u015f\u00fcrecektir. Ambulant izlemeden kaynaklanan ek maliyetler, daha iyi hedeflenmi\u015f tedaviden kaynaklanan tasarruflarla dengelenir. \u00c7o\u011fu hastaya antihipertansif ila\u00e7lara ba\u015flamadan \u00f6nce ambulant izleme \u00f6nerilir. Finansman: Ulusal Sa\u011fl\u0131k Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 Enstit\u00fcs\u00fc ve Ulusal Sa\u011fl\u0131k"}
{"_id":"5152028","title":"Folic acid improves endothelial function in coronary artery disease via mechanisms largely independent of homocysteine lowering.","text":"ARKA PLAN Homocistein, koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 (KAH) i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr, ancak nedensel bir ili\u015fki hen\u00fcz kan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Nedeni belirlemenin \u00f6nemi, plazma homocisteinin g\u00fcvenli ve ekonomik olarak %25 azalt\u0131labildi\u011fi ger\u00e7e\u011findedir. Bu azalma, 0.4 mg\/g\u00fcn dozlar\u0131nda maksimum olarak elde edilir. Y\u00fcksek doz folik asit (5 mg\/g\u00fcn), KAH'de endotel fonksiyonunu iyile\u015ftirir, ancak mekanizma tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Homocisteinin toplam (tHcy) veya serbest (proteinlere ba\u011fl\u0131 olmayan) formunun (fHcy) azalmas\u0131yla iyile\u015fmenin ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Folik asidin endotel fonksiyonu \u00fczerindeki etkilerini, KAH'deki hastalarda homocistein de\u011fi\u015fmeden \u00f6nce ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR 33 hastada, 6 hafta boyunca 5 mg\/g\u00fcn folik asit i\u00e7eren rastgele, plasebo kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131ld\u0131. Endotel fonksiyonu, ak\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131 dilatasyon (FMD) ile de\u011ferlendirildi. Plazma folat, ilk folik asit dozundan 1 saat sonra \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131 (200 nmol\/L'ye kar\u015f\u0131 25.8 nmol\/L; P<0.001). FMD, 2 saatte (83 mikrom'a kar\u015f\u0131 47 mikrom; P<0.001) ve 4 saatte b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tamamland\u0131 (101 mikrom'a kar\u015f\u0131 51 mikrom; P<0.001). tHcy, akut olarak (4 saatlik tHcy, 9.56 mikromol\/L'ye kar\u015f\u0131 9.79 mikromol\/L; P=NS) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmedi. fHcy, 3 saatte de\u011fi\u015fmedi ancak 4 saatte hafif\u00e7e azald\u0131 (1.55 mikromol\/L'ye kar\u015f\u0131 1.78 mikromol\/L; P=0.02). FMD'nin iyile\u015fmesi, ne fHcy ne de tHcy'de herhangi bir zamanda azalma ile ili\u015fkili de\u011fildi. SONU\u00c7 Bu veriler, folik asidin KAH'de endotel fonksiyonunu akut olarak iyile\u015ftirdi\u011fini ve homocistein mekanizmas\u0131ndan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ba\u011f\u0131ms\u0131z oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5172048","title":"Focal adhesion kinase links mechanical force to skin fibrosis via inflammatory signaling","text":"Enerjik fibroproliferasyon, yaralanma sonras\u0131 ortaya \u00e7\u0131kan ve tam olarak anla\u015f\u0131lmayan nedenlerle yayg\u0131n bir komplikasyondur. Yaralanma sonras\u0131 iyile\u015fme s\u00fcrecinde genellikle g\u00f6z ard\u0131 edilen bir anahtar bile\u015fen, mekanik g\u00fc\u00e7t\u00fcr. Bu g\u00fc\u00e7, i\u00e7sel odakl\u0131 ba\u011flanma bile\u015fenleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla h\u00fccre-matris etkile\u015fimleri d\u00fczenler, bunlardan biri de odakl\u0131 ba\u011flanma kinaz\u0131d\u0131r (FAK). Burada rapor etti\u011fimiz gibi, FAK, deri yaralanmas\u0131 sonras\u0131 etkinle\u015fir ve bu s\u00fcre\u00e7, mekanik y\u00fckleme ile g\u00fc\u00e7lendirilir. Fibroblast spesifik FAK geni silme fareleri, hipertrofik yara olu\u015fumu modeli ile kontrol farelerine k\u0131yasla \u00e7ok daha az iltihaplanma ve fibrozis g\u00f6sterir. G\u00f6steriyoruz ki FAK, ekstrasel\u00fcler ili\u015fkili kinaz (ERK) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla mekanik olarak monosit \u00e7ekici protein-1 (MCP-1, ayr\u0131ca CCL2 olarak da bilinir) salg\u0131lanmas\u0131n\u0131 tetikler, bu da insan fibrotik bozukluklarla ba\u011flant\u0131l\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir kemokindir. Benzer \u015fekilde, MCP-1 geni silme fareleri, en ufak yara izleri olu\u015fturur, bu da iltihapl\u0131 kemokin yollar\u0131n\u0131n, FAK mekanik iletimi ile fibrozis ind\u00fcklemedeki ana mekanizma oldu\u011funu g\u00f6sterir. K\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcll\u00fc FAK inhibit\u00f6rleri, insan h\u00fccrelerinde bu etkileri engeller ve in vivo'da yara olu\u015fumunu azalt\u0131r, bu da MCP-1 sinyalizasyonunun ve iltihapl\u0131 h\u00fccrelerin rekabeti azalmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Bu bulgular, fiziksel g\u00fcc\u00fcn fibrozisi, iltihapl\u0131 FAK-ERK-MCP-1 yollar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla d\u00fczenledi\u011fini ve molek\u00fcler stratejilerin FAK'a hedeflenerek patolojik yara olu\u015fumundan etkili bir \u015fekilde ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131labilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"5185871","title":"Prognostic Accuracy of the SOFA Score, SIRS Criteria, and qSOFA Score for In-Hospital Mortality Among Adults With Suspected Infection Admitted to the Intensive Care Unit","text":"\n## \u00d6nem\nSepsis-3 Kriterleri, Sekansel [Sepsis ile \u0130lgili] Organ Yetmezli\u011fi De\u011ferlendirme (SOFA) puan\u0131nda 2 veya daha fazla nokta de\u011fi\u015fiminin de\u011ferini vurgulad\u0131, h\u0131zl\u0131 SOFA (qSOFA) tan\u0131 y\u00f6ntemini tan\u0131tt\u0131 ve sistemik enflamatuar yan\u0131t sendromu (SIRS) kriterlerini sepsis tan\u0131s\u0131ndan \u00e7\u0131kard\u0131.\n\n## Ama\u00e7\nD\u0131\u015f do\u011frulama ve kritik hasta pop\u00fclasyonunda enfeksiyon \u015f\u00fcphesi olan hastalarda sonu\u00e7lara y\u00f6nelik olarak SOFA puan\u0131nda 2 veya daha fazla nokta art\u0131\u015f\u0131, 2 veya daha fazla SIRS kriteri veya qSOFA puan\u0131nda 2 veya daha fazla nokta art\u0131\u015f\u0131n\u0131n ayr\u0131m g\u00fcc\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek.\n\n## Tasar\u0131m, Ortam ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n2000-2015 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Avustralya ve Yeni Zelanda'daki 182 yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesinde (ICU) 184.875 enfeksiyonla ili\u015fkili birincil kabul tan\u0131s\u0131 olan hastalar \u00fczerinde geriye d\u00f6n\u00fck kohort analizi.\n\n## Maruz Kalma\nSOFA, qSOFA ve SIRS kriterleri, ICU kabul\u00fcnden 24 saat i\u00e7inde toplanan verilere uyguland\u0131.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131lar ve \u00d6l\u00e7\u00fcmler\nAna sonu\u00e7, hastanede \u00f6l\u00fcm idi. Hastanede \u00f6l\u00fcm veya 3 g\u00fcn veya daha fazla ICU kal\u0131\u015f s\u00fcresi, bile\u015fik bir ikincil sonu\u00e7tu. Ayr\u0131m g\u00fcc\u00fc, al\u0131c\u0131 i\u015fletme karakteristik e\u011frisi (AUROC) kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi. Temel risk, puanlama sistemlerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z de\u011fi\u015fkenler kullan\u0131larak belirlenen bir model kullan\u0131larak ayarlanm\u0131\u015f analizler yap\u0131ld\u0131.\n\n## Bulgular\n184.875 hasta (ortalama ya\u015f 62,9 y\u0131l [SD, 17,4]; kad\u0131n 82.540 [44,6%]; en yayg\u0131n tan\u0131 bakteriyel pn\u00f6moni 32.634 [17,7%]) \u00fczerinde, toplam 34.578 hasta (18,7%) hastanede \u00f6ld\u00fc ve 102.976 hasta (55,7%) hastanede \u00f6l\u00fcm veya 3 g\u00fcn veya daha fazla ICU kal\u0131\u015f s\u00fcresi ya\u015fad\u0131. SOFA puan\u0131 2 veya daha fazla nokta artt\u0131 (90,1%); 86,7% hastada 2 veya daha fazla SIRS krit"}
{"_id":"5222182","title":"Predictors of mammographic density: insights gained from a novel regression analysis of a twin study.","text":"Mammografik yo\u011fun ve yo\u011fun olmayan alanlar\u0131n hangi fakt\u00f6rlerden etkilendi\u011fini anlamak \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc ya\u015fa g\u00f6re ayarlanm\u0131\u015f meme grafik yo\u011funluk y\u00fczdesi, \u00f6zellikle a\u011f\u0131rl\u0131k veya v\u00fccut kitle indeksiyle ayarland\u0131\u011f\u0131nda, meme kanseri i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc ve s\u00fcrekli bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Bilgisayar destekli y\u00f6ntemler kullanarak, 40-70 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 571 monozigotik ve 380 dizigotik Avustralya ve Kuzey Amerika ikiz \u00e7iftlerinin meme grafik yo\u011fun alanlar\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7t\u00fck. Her ikizin yo\u011fun ve yo\u011fun olmayan alan \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini, ikizinin veya e\u015fik ikizinin bir veya her ikisinin kovaryantlar\u0131na kar\u015f\u0131 regresyon modelleme yakla\u015f\u0131m\u0131n\u0131 kulland\u0131k. Regresyon tahminlerindeki de\u011fi\u015fikliklerin do\u011fas\u0131n\u0131, nedenli ve\/veya di\u011fer modellerle tutarl\u0131l\u0131k i\u00e7in de\u011ferlendirebilirsiniz. Nedenli olarak, bir kovaryant deneysel olarak de\u011fi\u015febilirse, sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fcn beklenen de\u011ferinin de\u011fi\u015fece\u011fini anl\u0131yoruz. Bireyin a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ayarlad\u0131ktan sonra, e\u015fik ikizinin a\u011f\u0131rl\u0131k ile olan ili\u015fkileri zay\u0131flad\u0131, bu da a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n meme grafik \u00f6l\u00e7\u00fcmlerine nedenli bir etkiye sahip oldu\u011funu ve bu etkenin, mutlak log cm(2)\/kg cinsinden, yo\u011fun alanlara k\u0131yasla yo\u011fun olmayan alanlarda \u00fc\u00e7 kat daha g\u00fc\u00e7l\u00fc oldu\u011funu g\u00f6steriyor. A\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, menar\u015fe ya\u015f\u0131n\u0131n ge\u00e7li\u011fi ve daha y\u00fcksek boy ile ayarlad\u0131ktan sonra, hem yo\u011fun hem de yo\u011fun olmayan alanlar daha b\u00fcy\u00fck ve daha az oldu, bu da nedenlilikle tutars\u0131zd\u0131. Yo\u011fun ve yo\u011fun olmayan alanlar ile do\u011fum say\u0131s\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiler, nedenli bir etkiye ve\/veya i\u00e7sel kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011fa i\u015faret ediyor. Meme grafik yo\u011funlu\u011fu \u00f6l\u00e7\u00fcmleri ile boy aras\u0131ndaki ili\u015fkiler, her ikisinin de y\u00fcksekli\u011fe ve meme grafik yo\u011funluk y\u00fczdesine ve belki de meme kanseri riskine yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 etkileyen ortak erken ya\u015fam \u00e7evresel fakt\u00f6rlere ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"5223817","title":"Shaping the landscape of the Escherichia coli chromosome: replication-transcription encounters in cells with an ectopic replication origin","text":"Her h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi, kromozom \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131 ve gen transkripsiyonu i\u00e7in milyonlarca DNA baz \u00e7iftinin a\u00e7\u0131lmas\u0131 gerektirir. DNA \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131 ve transkripsiyonu ayn\u0131 \u015fablonu payla\u015ft\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, her iki s\u00fcrecin aras\u0131nda \u00e7at\u0131\u015fmalardan ka\u00e7\u0131n\u0131lamaz ve do\u011frudan \u00e7arp\u0131\u015fmalar \u00f6zellikle sorunlu olarak kabul edilir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, son bir \u00e7al\u0131\u015fma, y\u00fcksek transkripsiyonlu rrn operonlar\u0131n\u0131n normalden z\u0131t y\u00f6nde \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131na zorlanan ektopik bir \u00e7o\u011falt\u0131m k\u00f6kenine sahip Escherichia coli h\u00fccrelerinde bozulmam\u0131\u015f h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesini bildirdi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, benzer bir su\u015f yeniden olu\u015fturduk ve normal h\u00fccrelere k\u0131yasla iki kat daha uzun bir \u00e7o\u011faltma s\u00fcresine sahip oldu\u011funu bulduk. Bu arka plan\u0131n \u00e7o\u011faltma profilleri, \u00f6zellikle y\u00fcksek transkripsiyonlu b\u00f6lgelerde ve sonlanma b\u00f6lgesinde \u00f6nemli sapmalarla normal tip profillerine k\u0131yasla ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Bu sapmalar, sonlanma b\u00f6lgesini devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakan veya RNA polimeraz komplekslerini istikrars\u0131zla\u015ft\u0131ran ve \u00e7o\u011faltma kolu taraf\u0131ndan daha kolay yer de\u011fi\u015ftirmelerine izin veren mutasyonlar ile hafifletildi. Verilerimiz, ba\u015fa ba\u015f \u00e7o\u011faltma-transkripsiyon \u00e7at\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n olduk\u00e7a sorunlu oldu\u011funu g\u00f6sterir. Asl\u0131nda, daha \u00f6nce yay\u0131nlanan E. coli yap\u0131s\u0131n\u0131n \u00e7o\u011faltma profilinin analizi, \u00e7o\u011faltma-transkripsiyon \u00e7at\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131 basit bir \u015fekilde hafifleten bir kromozom yeniden d\u00fczenlemesi ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Verilerimiz, ba\u015fa ba\u015f \u00e7arp\u0131\u015fmalar\u0131n bakteriyel kromozomlar\u0131n farkl\u0131 mimarisinin \u015fekillenmesinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulundu\u011funu desteklemektedir."}
{"_id":"5236443","title":"Epithelial\u2013mesenchymal transitions in tumour progression","text":"Epitelyal-mesenkimal ge\u00e7i\u015fler olmadan, polarize epitel h\u00fccreleri hareketli h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclen, \u00e7ok h\u00fccreli organizmalar embriyonik geli\u015fimin blastula a\u015famas\u0131n\u0131n \u00f6tesine ge\u00e7emeyecek. Ancak bu \u00f6nemli geli\u015fim program\u0131, t\u00fcm\u00f6r ilerlemesinde daha karanl\u0131k bir rol oynar. Epitelyal-mesenkimal ge\u00e7i\u015f, karcinomun dediferente olmu\u015f ve daha k\u00f6t\u00fcc\u00fcl durumlara ilerlemesini anlamak i\u00e7in yeni bir temel sa\u011flar."}
{"_id":"5238341","title":"Platelets at the interface of thrombosis, inflammation, and cancer.","text":"Hemostaz ve tromboz rollerinin yan\u0131 s\u0131ra, plaketin \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir h\u00fccre olarak tan\u0131nmas\u0131 giderek artmaktad\u0131r. Asl\u0131nda, dola\u015f\u0131mdaki plaketler, hemostaz ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k rolleri olan alt omurgal\u0131 bir h\u00fccre tipinden t\u00fcredi\u011fi i\u00e7in, \u00e7e\u015fitli g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte alakas\u0131z patofizyolojik olaylara etki etme yetene\u011fine sahiptir. Burada, hemostaz ve inflamasyon aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131lar\u0131 vurgulayan ve plaketin bu s\u00fcre\u00e7lerdeki \u00f6nemini peki\u015ftiren baz\u0131 dikkat \u00e7ekici g\u00f6zlemleri vurguluyoruz. Ayr\u0131ca, plaketlerin kanser biyolojisi i\u00e7indeki \u00f6nemini g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurarak, kanserlerin \u00e7ok a\u015famal\u0131 geli\u015fimi \u00fczerinde etkilerini inceliyoruz. Geleneksel hemostaz ve tromboz rollerinin \u00f6tesine ge\u00e7erek, plaketin bu hastal\u0131k s\u00fcre\u00e7leri i\u00e7indeki karma\u015f\u0131k etkile\u015fime dahil olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 son derece \u00f6nemlidir. Plaket disfonksiyonu i\u00e7in hayvan modelleri ve \u015fu anda kullan\u0131lan antiplatelet terapileri, patofizyolojik olaylar\u0131n mekanik anlay\u0131\u015f\u0131na bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011flar. Bu nedenle, plaket fonksiyonunu ara\u015ft\u0131ran temel bilimci, geleneksel hemostaz ve tromboz paradigmalar\u0131n\u0131n \u00f6tesini d\u00fc\u015f\u00fcnebilirken, klinik hematolog, \u00e7e\u015fitli hastal\u0131k s\u00fcre\u00e7lerinde plaketin \u00f6nemini takdir etmelidir."}
{"_id":"5252837","title":"Cellular roles of DNA topoisomerases: a molecular perspective","text":"DNA topoizomerazlar\u0131, DNA d\u00fcnyas\u0131n\u0131n sihirbazlar\u0131d\u0131r - DNA iplikleri veya \u00e7ift sarmal\u0131n birbirinden ge\u00e7mesine izin vererek, onlar replikasyon, transkripsiyon ve di\u011fer h\u00fccresel i\u015flemlerde DNA'n\u0131n t\u00fcm topoizomerik sorunlar\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zebilirler. Son otuz y\u0131lda yap\u0131lan kapsaml\u0131 biyokimyasal ve yap\u0131sal \u00e7al\u0131\u015fmalar, DNA topoizomeraz\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitli alt ailelerinin DNA'y\u0131 nas\u0131l manip\u00fcle etti\u011fini a\u00e7\u0131klayan molek\u00fcler modeller sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Bu incelemede, bu enzimlerin h\u00fccresel rolleri, molek\u00fcler bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla incelenmektedir."}
{"_id":"5253987","title":"MicroRNA sponges: progress and possibilities.","text":"MikroRNA (miRNA) \"emici\" y\u00f6ntemi, \u00fc\u00e7 y\u0131l \u00f6nce h\u00fccre hatlar\u0131 ve transgenik organizmalarda s\u00fcrekli miRNA i\u015flev kayb\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in bir y\u00f6ntem olarak tan\u0131t\u0131ld\u0131. Emici RNA'lar, ilgi alan\u0131ndaki bir miRNA i\u00e7in tamamlay\u0131c\u0131 ba\u011flanma sitelerine sahip ve h\u00fccrelerde transgenlerden \u00fcretilir. \u00c7o\u011fu miRNA hedef genleri gibi, bir emicinin ba\u011flanma siteleri, miRNA tohum b\u00f6lgesine \u00f6zg\u00fcd\u00fcr, bu da onlar\u0131 bir b\u00fct\u00fcn aileyi engelleyebilen ilgili miRNA'lar\u0131 engelleyebilir. Bu transgenik yakla\u015f\u0131m, \u00e7e\u015fitli deneysel sistemlerde miRNA i\u015flevlerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yararl\u0131 bir ara\u00e7 oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131. Burada, emici ve ili\u015fkili yap\u0131lar\u0131n nas\u0131l optimize edilebilece\u011fini ve bu y\u00f6ntemin son uygulamalar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015faca\u011f\u0131z, \u00f6zellikle kanser \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve transgenik hayvanlarda kararl\u0131 ifade \u00fczerinde duraca\u011f\u0131z."}
{"_id":"5254463","title":"Wip1 phosphatase regulates p53-dependent apoptosis of stem cells and tumorigenesis in the mouse intestine.","text":"Kolorektal kanser, kanserle ili\u015fkili \u00f6l\u00fcmlerin ba\u015fl\u0131ca nedenlerinden biridir. Bu geli\u015fmenin alt\u0131nda yatan mekanizmalar hakk\u0131nda daha fazla i\u00e7g\u00f6r\u00fc elde etmek i\u00e7in, APC(Min)-g\u00fcd\u00fcml\u00fc polipozis fare modelinde Wip1 fosfataz\u0131n rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Wip1'in kald\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131n APC(Min) farelerinin \u00f6mr\u00fcn\u00fc \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131layarak polip olu\u015fumunu azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bu koruma, p53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n, ba\u011f\u0131rsak k\u00f6k h\u00fccrelerinin apoptozisinin d\u00fczenlenmesinde olas\u0131 bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in p53'e ba\u011f\u0131ml\u0131yd\u0131. Wip1-eksik farelerde, ancak normal APC(Min) farelerinde, Wnt yolunun s\u00fcrekli etkinle\u015ftirilmesiyle apoptozun aktivitesi artt\u0131. Bu nedenle, Wip1 fosfataz\u0131n ba\u011f\u0131rsak k\u00f6k h\u00fccrelerinin homeostaz\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Wip1 kayb\u0131, k\u00f6k h\u00fccrelerin p53'e ba\u011f\u0131ml\u0131 apoptozinin e\u015fi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcrerek APC(Min)-g\u00fcd\u00fcml\u00fc polipozisi bask\u0131lar ve b\u00f6ylece kanser ba\u015flat\u0131c\u0131 k\u00f6k h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015fmelerini \u00f6nler."}
{"_id":"5254741","title":"The shunt problem: control of functional shunting in normal and tumour vasculature","text":"Normal ve t\u00fcm\u00f6r dokular\u0131ndaki kan damar a\u011flar\u0131n\u0131n yap\u0131s\u0131 heterojenlik g\u00f6sterir, kan ak\u0131\u015f yolu uzunluklar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fir. Verimli kan ak\u0131\u015f\u0131 da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in, damar \u00e7aplar\u0131n\u0131n yap\u0131sal adaptasyon mekanizmalar\u0131, k\u0131sa yollar\u0131n geni\u015flemesine ve ak\u0131\u015f\u0131n uzun yollar\u0131 atlamas\u0131na neden olan i\u015flevsel \u015fantlar\u0131n olu\u015fumunu engellemelidir. Bu adaptasyon, dokunun metabolik durumuyla ilgili bilgilerin besleyici damarlara \u00fcst ak\u0131\u015fta iletilmesini gerektiren iletilen yan\u0131tlar yoluyla ger\u00e7ekle\u015ftirilir. T\u00fcm\u00f6r mikro damar a\u011flar\u0131ndaki bozulmu\u015f kan damar\u0131 ileti\u015fiminin, i\u015flevsel \u015fantlara yol a\u00e7mas\u0131, kanserde mikro dola\u015f\u0131m\u0131n ve yerel hipoksinin birincil nedeninin bir sonucu oldu\u011funu \u00f6neriyoruz. T\u00fcm\u00f6rlerin anti-anjiojenik tedavisinin, kan damar\u0131 ileti\u015fiminin yeniden sa\u011flanmas\u0131na ve bu sayede t\u00fcm\u00f6r damar sisteminde ak\u0131\u015f da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n iyile\u015ftirilmesine veya normalle\u015fmesine yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"5256564","title":"Pharmacological Blockade of ASCT2-dependent Glutamine Transport Leads To Anti-tumor Efficacy in Preclinical Models","text":"Kanser h\u00fccrelerinin benzersiz metabolik ihtiya\u00e7lar\u0131, hassas t\u0131p \u00e7a\u011f\u0131nda ila\u00e7 ke\u015ffi i\u00e7in potansiyel olarak verimli f\u0131rsatlar\u0131 vurgular. Bununla birlikte, kanser metabolizmas\u0131n\u0131n terap\u00f6tik hedeflenmesi, bug\u00fcne kadar \u00e7ok az yeni ilaca yol a\u00e7t\u0131. N\u00f6tr amino asit glutamin, kanser h\u00fccreleri taraf\u0131ndan kullan\u0131lan bir\u00e7ok metabolik i\u015fleminde anahtar bir ara madde olarak hizmet eder, bunlara biyosentez, h\u00fccre sinyali ve oksidatif koruma dahildir. Burada, transmembran glutamin ak\u0131\u015f\u0131 i\u00e7in rekabet\u00e7i k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl bir antagonist olan V-9302'nin \u00f6n klinik geli\u015fimini rapor ediyoruz. ASCT2 amino asit ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131n\u0131 se\u00e7ici ve g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde hedefleyen V-9302, kanser h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 azalt\u0131r, h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc art\u0131r\u0131r ve oksidatif stresi art\u0131r\u0131r, bu da in vitro ve in vivo'da antitumor yan\u0131tlar\u0131na katk\u0131da bulunur. Bu, bilindi\u011fimiz kadar\u0131yla, bir onkoloji ila\u00e7\u0131nda glutamin ta\u015f\u0131ma inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren ilk \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r, hedefli terapi i\u00e7in yeni bir s\u0131n\u0131f temsil eder ve kanser h\u00fccre metabolizmas\u0131na y\u00f6nelik devrim niteli\u011finde terapiler i\u00e7in bir \u00e7er\u00e7eve olu\u015fturur."}
{"_id":"5260382","title":"An Antidepressant Decreases CSF A\u03b2 Production in Healthy Individuals and in Transgenic AD Mice","text":"Serotonin sinyali, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) i\u00e7in hayvan modellerinde ve in vitro'da amiloid-\u03b2 (A\u03b2) \u00fcretimini bask\u0131lar. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, ya\u015flanm\u0131\u015f transjenik AD fare modeli (APP\/PS1 plakl\u0131 fareler) \u00fczerinde, se\u00e7ici serotonin geri al\u0131m inhibit\u00f6r\u00fc olan antidepresan citalopram\u0131n, doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak beyin interstisiyel s\u0131v\u0131da A\u03b2'yi azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bireysel amiloid plaklar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcmesi, kronik citalopram uygulanan plakl\u0131 farelerde de\u011ferlendirildi. Citalopram, mevcut plaklar\u0131n b\u00fcy\u00fcmesini durdurdu ve yeni plaklar\u0131n olu\u015fumunu %78 oran\u0131nda azaltt\u0131. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 insan g\u00f6n\u00fcll\u00fcler \u00fczerinde, citalopram\u0131n A\u03b2 \u00fcretimi ve cerebrospinal s\u0131v\u0131da (CSF) A\u03b2 konsantrasyonlar\u0131 \u00fczerindeki etkileri, istikrarl\u0131 izotop etiketleme kinetikleri kullan\u0131larak \u00f6ng\u00f6r\u00fcsel olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Citalopram grubunda CSF'de A\u03b2 \u00fcretimi %37 oran\u0131nda yava\u015flarken, plaka tedavisinde kontrol grubuna k\u0131yasla toplam CSF A\u03b2 konsantrasyonlar\u0131nda %38'lik bir azalma g\u00f6zlemlendi. A\u03b2 konsantrasyonlar\u0131n\u0131 g\u00fcvenli bir \u015fekilde azaltma yetene\u011fi, AD'nin \u00f6nleme stratejisi olarak potansiyel olarak \u00f6nemlidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, gelecekteki AD \u00f6nleme denemeleri i\u00e7in anahtar hedef etkile\u015fimi g\u00f6sterir."}
{"_id":"5262240","title":"Variations in the quality and sustainability of long-term glycaemic control with continuous subcutaneous insulin infusion.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nUzun s\u00fcreli s\u00fcrekli alt cilt ins\u00fclin inf\u00fczyonu ile y\u00f6netilen Tip 1 diyabetli bireylerde HbA1c'deki de\u011fi\u015fim kal\u0131plar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBilgisayarl\u0131 klinik kay\u0131tlar\u0131 kullanarak HbA1c de\u011fi\u015fimlerini inceledik. 35 yeti\u015fkin Tip 1 diyabetli birey incelendi, bu bireyler \u00e7oklu g\u00fcnl\u00fck ins\u00fclin enjeksiyonlar\u0131 ile y\u00fcksek HbA1c (\u2265 64 mmol\/mol, 8.0%) seviyelerine sahipti ve daha sonra en az 5 y\u0131l boyunca s\u00fcrekli alt cilt ins\u00fclin inf\u00fczyonu (CSII) ile de\u011fi\u015ftirildiler.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\u00dc\u00e7 alt gruba ayr\u0131ld\u0131k: Grup A - iyile\u015fme ve daha sonra k\u00f6t\u00fcle\u015fme (57%), Grup B - 5 y\u0131l boyunca devam eden iyile\u015fme (31%) ve Grup C - baz \u00e7izgiden \u00f6nemli bir de\u011fi\u015fiklik olmayan HbA1c (12%). Grup C'deki hastalar daha y\u00fcksek bir BMI'ya sahipti: 31.0 \u00b1 5.2 kg\/m\u00b2 vs. 25.9 \u00b1 3.3 kg\/m\u00b2 vs. 25.2 \u00b1 3.1 kg\/m\u00b2 (Grup C vs. Grup A ve Grup B; P = 0.02).\n\n## Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fmada Tip 1 diyabetli bireylerin %88'i, s\u00fcrekli alt cilt ins\u00fclin inf\u00fczyonu ile 5 y\u0131l boyunca iyile\u015ftirilmi\u015f glikemik kontrol\u00fc s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc, ancak uzun vadeli etkilerde \u00e7e\u015fitlilikler vard\u0131; baz\u0131 bireyler iyile\u015fti ve k\u00f6t\u00fcle\u015fti, di\u011ferleri s\u0131k\u0131 kontrol\u00fc s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc ve birka\u00e7 alt cilt ins\u00fclin inf\u00fczyonu 'yan\u0131t vermeyen' ki\u015fi vard\u0131."}
{"_id":"5266423","title":"Historical review: megakaryopoiesis and thrombopoiesis.","text":"Trombopoezis ara\u015ft\u0131rmas\u0131, yakla\u015f\u0131k 100 y\u0131l \u00f6nce \"kan\u0131n tozu\" olarak adland\u0131r\u0131lan plaketlerin bir d\u00f6nemden bu yana b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde geli\u015fti. Bu s\u00fcre zarf\u0131nda, megakaryositlerin kan plaketlerinin k\u00f6keni oldu\u011fu belirlendi; kemik ili\u011fi k\u00f6kenli megakaryosit \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri i\u015flevsel olarak tan\u0131mland\u0131 ve daha sonra safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131; ve s\u00fcre\u00e7teki ana d\u00fczenleyici fakt\u00f6r olan trombopoietin klonland\u0131, karakterize edildi ve terap\u00f6tik trombopoetik ajanlar geli\u015ftirildi. Bu yolculukta, proplaket olu\u015fumunu tekrarlayabilen h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 sistemlerde fizyolojik mekanizmalar\u0131n \u00f6\u011frenmeye devam ediyoruz ve biyokimyas\u0131n\u0131 de\u011ferlendirebiliyoruz; endomitosisin molek\u00fcler temelleri giderek daha iyi anla\u015f\u0131l\u0131yor; \u00e7ok say\u0131da megakaryosit y\u00fczey resept\u00f6rlerinin etkile\u015fimiyle g\u00f6nderilen i\u00e7 sinyaller tan\u0131mlanm\u0131\u015f; ve megakaryotik kader belirlemede rol oynayan bir\u00e7ok transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc tespit edilmi\u015f ve deneysel olarak manip\u00fcle edilmi\u015f. Bu biyolojik s\u00fcre\u00e7lerin baz\u0131lar\u0131 di\u011fer h\u00fccre tiplerinde g\u00f6r\u00fclen s\u00fcre\u00e7leri taklit etse de, megakaryositler ve plaketlerin benzersiz geli\u015fimsel \u00f6zellikleri, trombopoezisin devam eden ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n\u0131n gelecek birka\u00e7 on y\u0131l boyunca say\u0131s\u0131z klinik ve bilimsel i\u00e7g\u00f6r\u00fc sa\u011flayaca\u011f\u0131na dair g\u00fcvence veriyor."}
{"_id":"5268462","title":"Obesity and Its Metabolic Complications: The Role of Adipokines and the Relationship between Obesity, Inflammation, Insulin Resistance, Dyslipidemia and Nonalcoholic Fatty Liver Disease","text":"Birikmekte olan kan\u0131tlar, obezitenin ins\u00fclin direnci, tip 2 diyabet, dislipidemi ve alkols\u00fcz ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 gibi metabolik hastal\u0131klar\u0131n artm\u0131\u015f riskle yak\u0131ndan ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Obezite, g\u0131da al\u0131m\u0131yla enerji harcamas\u0131 aras\u0131ndaki dengesizli\u011fin sonucu olarak, a\u015f\u0131r\u0131 ya\u011f dokusu birikimiyle ortaya \u00e7\u0131kar. Ya\u011f dokusu, art\u0131k sadece g\u0131da al\u0131m\u0131ndan elde edilen fazladan enerjinin ana depolama yeri olarak de\u011fil, ayn\u0131 zamanda bir endokrin organ olarak da tan\u0131nmaktad\u0131r. Ya\u011f dokusunun geni\u015flemesi, bir dizi biyoaktif madde olan adiposit sitokinleri veya adipokinler \u00fcretir, bu maddeler kronik d\u00fc\u015f\u00fck dereceli iltihab\u0131 tetikler ve bir\u00e7ok farkl\u0131 organ\u0131n \u00e7e\u015fitli s\u00fcre\u00e7leriyle etkile\u015fime girer. Belirli mekanizmalar hala net olmasa da, fazla ya\u011f dokusu ve ya\u011f dokusu disfonksiyonundan kaynaklanan adipokinlerin d\u00fczenlenmemi\u015f \u00fcretimi veya sekresyonu, obeziteyle ili\u015fkili metabolik hastal\u0131klar\u0131n geli\u015fimine katk\u0131da bulunabilir. Bu incelemede, obeziteyle ili\u015fkili metabolik hastal\u0131klar \u00fczerindeki potansiyel etkisine odaklan\u0131yoruz. Birka\u00e7 yeni tespit edilen adipokinin metabolik eylemleri \u00fczerindeki mekanizmalar\u0131n tam olarak anla\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 duyulmaktad\u0131r."}
{"_id":"5270265","title":"Combating trastuzumab resistance by targeting SRC, a common node downstream of multiple resistance pathways","text":"Trastuzumab, ERBB2 hedefli mant\u0131ksal olarak tasarlanm\u0131\u015f ba\u015far\u0131l\u0131 bir terapi. Bununla birlikte, ERBB2 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden meme kanseri hastalar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131, \u00e7e\u015fitli diren\u00e7 mekanizmalar\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak trastuzumab tabanl\u0131 terapiye yan\u0131t vermiyor. Farkl\u0131 mekanizmalarla trastuzumab direncini a\u015fmak i\u00e7in klinik olarak uygulanabilir rejimler hen\u00fcz mevcut de\u011fil. G\u00f6steriyoruz ki, nonreceptor tirozin kinaz c-SRC (SRC), trastuzumab yan\u0131t\u0131n\u0131n ana d\u00fczenleyicisi ve birden fazla trastuzumab direncinin alt ak\u0131\u015f\u0131ndaki ortak bir d\u00fc\u011f\u00fcm. SRC'nin hem edinilmi\u015f hem de de novo trastuzumab direncinde aktif oldu\u011funu bulduk ve PTEN taraf\u0131ndan defosforille\u015fmeyi i\u00e7eren SRC d\u00fczenlenmesinin yeni bir mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131k. Artan SRC aktivitesi, meme kanseri h\u00fccrelerinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde trastuzumab direnci kazand\u0131rd\u0131 ve hastalarda trastuzumab direnciyle ili\u015fkiliydi. Trastuzumab ile birlikte SRC'yi hedeflemek, birden fazla trastuzumab direncili h\u00fccre hatt\u0131n\u0131 trastuzumab'a duyarl\u0131 hale getirdi ve in vivo trastuzumab direncili t\u00fcm\u00f6rleri ortadan kald\u0131rd\u0131, bu da bu stratejinin trastuzumab direncini a\u015fmak i\u00e7in potansiyel klinik uygulamas\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"5271210","title":"MicroRNAs: new tools for diagnosis, prognosis, and therapy in hepatocellular carcinoma?","text":"MikroRNA'lar (miRNA'lar), evrimsel olarak korunan k\u00fc\u00e7\u00fck, kodlamayan RNA'lard\u0131r ve gen ifadesinin d\u00fczenlenmesinde ve protein \u00e7evirisinde rol oynarlar. Bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma, onlar\u0131n embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda organ ve dokular\u0131n farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda ve proliferasyon ve apoptoz gibi temel biyolojik s\u00fcre\u00e7lerin hassas ayarlanmas\u0131nda kritik bir rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Artan kan\u0131tlar, onlar\u0131n d\u00fczenlenmesindeki bozulman\u0131n kanser ba\u015flang\u0131c\u0131 ve ilerlemesinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, burada onkogenler veya onkosupres\u00f6rler olarak davrand\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu incelemede, HCC'de (hepatocel\u00fcler karsinom) miRNA'lar\u0131n rol\u00fcne ili\u015fkin en son bulgular\u0131 vurguluyoruz, olas\u0131 mekanizmalar\u0131n\u0131 analiz ederek bu neoplazma'ya nas\u0131l katk\u0131da bulunduklar\u0131n\u0131 inceliyoruz. Ayr\u0131ca, dola\u015f\u0131mdaki miRNA'lar\u0131n biyomarkerler olarak olas\u0131 rollerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz, bu alan\u0131n HCC'nin klinik g\u00f6zetimi i\u00e7in acilen geli\u015ftirilmesi gereken bir aland\u0131r ve onlar\u0131 terap\u00f6tik hedefler olarak kullanma veya kendileri ila\u00e7lar olarak kullanma ilgin\u00e7 olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 da ele al\u0131yoruz."}
{"_id":"5273056","title":"A vertebrate gene, ticrr, is an essential checkpoint and replication regulator.","text":"Eukaryotlar, normal h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda ve DNA hasar\u0131na yan\u0131t olarak genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korumak i\u00e7in bir\u00e7ok kontrol noktas\u0131 yoluna sahiptir. Zebrafish'te G2\/M kontrol noktas\u0131 d\u00fczenleyicileri i\u00e7in bir ekranda, iyonizan radyasyona maruz kald\u0131ktan sonra mitotik giri\u015fi \u00f6nlemek i\u00e7in gerekli olan, daha \u00f6nce karakterize edilmemi\u015f bir gen olan *ticrr* (TopBP1 etkile\u015fimli, kontrol noktas\u0131 ve replikasyon d\u00fczenleyicisi i\u00e7in) tan\u0131mlad\u0131k. *Ticrr* eksikli\u011fi, eksojen DNA hasar\u0131 olmadan embriyonik \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7lan\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc normal h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesi i\u00e7in hayati \u00f6neme sahiptir. \u00d6zellikle, *ticrr*'\u0131n kayb\u0131 DNA replikasyonunu bozar ve S\/M kontrol noktas\u0131n\u0131 bozarak erken mitotik giri\u015f ve mitotik felakete yol a\u00e7ar. G\u00f6steriyoruz ki, insan *TICRR* ortologu, bilinen kontrol noktas\u0131 proteini ve DNA replikasyon \u00f6n ba\u015flatma kompleksinin (pre-IC) temel bile\u015feni olan TopBP1 ile ili\u015fkilidir ve TICRR-TopBP1 etkile\u015fimi, kromatin olmadan kararl\u0131 olup, TopBP1'in replikasyon ve kontrol noktas\u0131 i\u015flevleri i\u00e7in gerekli olan BRCT motiflerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. En \u00f6nemlisi, *ticrr* eksikli\u011finin kromatin ba\u011flama pre-IC bile\u015fenlerini bozdu\u011funu, ancak prereplikasyon kompleks bile\u015fenlerini bozmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Birlikte, verilerimiz, TICRR'\u0131n TopBP1 ile ili\u015fkili olarak hareket etti\u011fini ve pre-IC olu\u015fumunda temel bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. *Ticrr*'\u0131n, mayadaki pre-IC bile\u015feni Sld3'\u00fcn memeli ortologu olup olmad\u0131\u011f\u0131 veya daha \u00f6nce bilinmeyen bir metazoan replikasyon ve kontrol noktas\u0131 d\u00fczenleyicisi olup olmad\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir."}
{"_id":"5278233","title":"A maternally methylated CpG island in KvLQT1 is associated with an antisense paternal transcript and loss of imprinting in Beckwith-Wiedemann syndrome.","text":"IGF2'nin (ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 2) izolasyon kayb\u0131, genellikle H19'a ba\u011fl\u0131 olmayan bir mekanizma yoluyla, Beckwith-Wiedemann sendromuna (BWS) sahip hastalar\u0131n b\u00fcy\u00fck bir y\u00fczdesinde g\u00f6zlemlenen a\u015f\u0131r\u0131 b\u00fcy\u00fcme ve kanser yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 durumuyla ili\u015fkilidir. Imprinting kontrol \u00f6\u011felerinin KvLQT1 lokusunda var oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr, \u00e7\u00fcnk\u00fc BWS ile ili\u015fkili birden fazla kromozom yeniden d\u00fczenlemesi bu geni bozar. KvLQT1 geninin bir i\u00e7erdeki evrimsel olarak korunmu\u015f, anneden metil edilmi\u015f CpG adas\u0131 (KvDMR1) tan\u0131mlad\u0131k. 12 BWS vakas\u0131ndan 5'inde, H19 metilasyonunun normal oldu\u011fu 12 BWS vakas\u0131ndan 5'inde, fibroblast veya lenfosit DNA's\u0131nda KvDMR1 demetilasyonu g\u00f6zlemlendi; 4 BWS vakas\u0131nda ise H19 hipermetilasyonu vard\u0131 ve KvDMR1 metilasyonu normaldi. Bu nedenle, H19'un inaktivasyonu ve KvDMR1'in (veya ili\u015fkili bir olgunun) hipometilasyonu, IGF2'nin biallelikli ifadesini sa\u011flayan farkl\u0131 epigenetik anormallikleri temsil eder. \u0130nsan ve farenin sentetik lokuslar\u0131n\u0131 i\u00e7eren ters transkripsiyon-PCR analizi, KvDMR1'e ili\u015fkili ve KvLQT1 geninin anneden ifade etti\u011fi y\u00f6ne ters y\u00f6nde ifade edilen bir RNA'n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. KvDMR1 ve\/veya ili\u015fkili antisense RNA's\u0131 (KvLQT1-AS), insan 11p15.5 ve farenin uzak 7 imprinted alanlar\u0131nda ek bir imprinting kontrol \u00f6\u011fesi veya merkezi olarak \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"5284188","title":"Alarming levels of drug-resistant tuberculosis in Belarus: results of a survey in Minsk","text":"Eski Sovyet Birli\u011fi'ndeki (SSB) \u00e7o\u011fu \u00fclkede anti-t\u00fcberk\u00fcloz (TB) ila\u00e7lar\u0131na diren\u00e7, \u00f6nemli bir halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 tehdidi olu\u015fturmaktad\u0131r. Belarus'ta bu sorunun boyutuna dair temsilci ve kalite g\u00fcvenceli bilgi bulunmad\u0131\u011f\u0131ndan, Minsk ba\u015fkentinde bir anket ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. 2009 Kas\u0131m ve 2010 Aral\u0131k tarihleri aras\u0131nda, 156 yeni te\u015fhis edilmi\u015f ve 68 daha \u00f6nce tedavi edilmi\u015f k\u00fclt\u00fcr pozitif TB hastas\u0131, Minsk'te anket i\u00e7in dahil edilmi\u015ftir. Her hastadan Mycobacterium tuberculosis izolatlar\u0131 al\u0131nm\u0131\u015f ve ilk ve ikinci nesil anti-TB ila\u00e7lar\u0131na kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131klar\u0131 test edilmi\u015ftir. Yeni hastalarda 35.3% (27.7-42.8 % 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) ve daha \u00f6nce tedavi edilmi\u015f hastalarda 76.5% (66.1-86.8 % 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) \u00e7ok ila\u00e7 diren\u00e7li (MDR) TB bulunmu\u015ftur. Genel olarak, dahil edilen hastalar\u0131n neredeyse yar\u0131s\u0131 MDR-TB'den muzdaripti. 15 MDR-TB hastas\u0131ndan 14'\u00fcnde (14.0%, 7.3-20.7 % 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) a\u015f\u0131r\u0131 ila\u00e7 diren\u00e7li TB bildirilmi\u015ftir. 35 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki hastalar, 35 ya\u015f\u0131n \u00fcst\u00fcndeki hastalara k\u0131yasla MDR-TB'ye kar\u015f\u0131 iki kat daha y\u00fcksek bir risk oran\u0131na sahiptir. Minsk \u015fehrinde yap\u0131lan bu anketin sonu\u00e7lar\u0131 endi\u015fe verici ve d\u00fcnyan\u0131n en y\u00fcksek MDR-TB oranlar\u0131n\u0131 temsil etmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Belarus'un kentsel alanlar\u0131nda ila\u00e7 diren\u00e7li TB'nin y\u00fck\u00fcn\u00fc anlamaya b\u00fcy\u00fck katk\u0131 sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"5289038","title":"Partitioning regulatory mechanisms of within-host malaria dynamics using the effective propagation number.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k temizleme ve kaynak s\u0131n\u0131rlamas\u0131 (k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccreleri t\u00fcketimi yoluyla) s\u0131tma parazitemi dalgalanmalar\u0131n\u0131 ve d\u00fc\u015f\u00fc\u015flerini \u015fekillendirir, bu da hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetini ve bula\u015fmas\u0131n\u0131 etkiler. Bu etkilerin zaman i\u00e7indeki g\u00f6receli rollerini nicel olarak ay\u0131rmak zordur. Fareler \u00fczerinde s\u0131tma verileri kullanarak, etkili yay\u0131lma say\u0131s\u0131n\u0131 tahmin ettik, bu da zaman i\u00e7indeki z\u0131t i\u00e7 ev sahibi kontrol mekanizmalar\u0131n\u0131n g\u00f6receli \u00f6nemini yans\u0131t\u0131r ve parazit dozuna duyarl\u0131d\u0131r. Analizimiz, do\u011fal yan\u0131tlar\u0131n ilk parazit b\u00fcy\u00fcmesini s\u0131n\u0131rlama kapasitesinin parazit dozuna ba\u011fl\u0131 olarak doydu\u011funu ve deneysel olarak art\u0131r\u0131lm\u0131\u015f do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n kaynak t\u00fcketimi yoluyla dolayl\u0131 olarak parazit yo\u011funlu\u011funu etkileyebilece\u011fini g\u00f6sterdi. Bu istatistiksel yakla\u015f\u0131m, i\u00e7 ev sahibi d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131n dinamiklerini ve etkile\u015fimlerini ortaya \u00e7\u0131kararak insan tedavisi i\u00e7in ila\u00e7 veya a\u015f\u0131 hedeflemesini geli\u015ftirmek i\u00e7in bir ara\u00e7 sunar."}
{"_id":"5293024","title":"Life is sweet: candy consumption and longevity.","text":"\u015eekerle ilgili tutumumuz - \"e\u011fer o kadar lezzetliyse, sa\u011fl\u0131kl\u0131 olamaz\" - toplumun zevk kar\u015f\u0131s\u0131ndaki puritanik tutumunu ele verir. \u015eeker \u00e7e\u015fitli rahats\u0131zl\u0131klar i\u00e7in su\u00e7lanm\u0131\u015ft\u0131r, \u00f6rne\u011fin \u00e7ocuklarda hiperaktivite; ancak klinik denemeler bunu desteklememi\u015ftir.1 \u015eeker - \u015fekerleme ve \u00e7ikolata - yeni bir icat de\u011fildir: antik Araplar, \u00c7inliler ve M\u0131s\u0131rl\u0131lar bal i\u00e7inde meyve ve f\u0131nd\u0131klar\u0131 \u015fekerlemi\u015fler ve Aztekler kakao a\u011fac\u0131n\u0131n fasulyesinden bir \u00e7ikolata i\u00e7ece\u011fi yapm\u0131\u015flard\u0131r. Bug\u00fcn, Amerikal\u0131lar y\u0131lda ortalama 5,4 kg \u015fekerleme ve 6,5 kg \u00e7ikolata t\u00fcketmektedir.2 \u015eekerin y\u00fczy\u0131llard\u0131r var oldu\u011fu g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, tamamen sa\u011fl\u0131ks\u0131z olamayaca\u011f\u0131 sonucuna vard\u0131k. \u015eeker t\u00fcketiminin uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fckle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmaya karar verdik. Konular Harvard mezunlar\u0131 sa\u011fl\u0131k \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, 1916 ve 1950 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Harvard \u00dcniversitesi'ne \u00fcniversite \u00f6\u011frencisi olarak giren erkeklerin s\u00fcrekli bir \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r. 7841 erkek, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ve kanserden ar\u0131nm\u0131\u015f, bir sa\u011fl\u0131k anketine yan\u0131t verenleri dahil ettik..."}
{"_id":"5304891","title":"Inter-individual variability and genetic influences on cytokine responses to bacteria and fungi","text":"Sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde farkl\u0131 patojenlere kar\u015f\u0131 sitokin yan\u0131tlar\u0131n\u0131n inter-bireysel varyasyonu hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Farkl\u0131 patojenler taraf\u0131ndan tetiklenen sitokin yan\u0131tlar\u0131n\u0131 sistematik olarak tan\u0131mlamak ve genetik varyasyonun sitokin \u00fcretimine etkisini belirlemek i\u00e7in, 200 Functional Genomics (200FG) kohortundan 197 Avrupa k\u00f6kenli bireyin periferik kan monon\u00fckleer h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen sitokin profillerini analiz ettik. Bakteri ve mantar taraf\u0131ndan tetiklenen sitokin profillerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k ve \u00e7o\u011fu sitokin yan\u0131t\u0131n\u0131n belirli patojenlere kar\u015f\u0131 fizyolojik bir yan\u0131t etraf\u0131nda d\u00fczenlendi\u011fini, belirli bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yolu veya sitokin etraf\u0131nda de\u011fil, buldu\u011fumuz. Daha sonra, genom \u00e7ap\u0131nda tek n\u00fckleotit polimorfizm (SNP) genotiplerini sitokin bollu\u011fu ile korelatt\u0131k ve alt\u0131 sitokin nicel \u00f6zellik loci (QTL) tan\u0131mlad\u0131k. Bu QTL'lerden biri, NAA35-GOLM1 lokusunda bir sitokin QTL, birden fazla patojene kar\u015f\u0131 il-6 \u00fcretimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fczenledi ve candidemiya yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkiliydi. Ayr\u0131ca, tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z sitokin QTL'leri, daha \u00f6nce bula\u015f\u0131c\u0131 hastal\u0131klar ve kalp hastal\u0131klar\u0131 ile ili\u015fkili olan SNP'ler aras\u0131nda zenginle\u015fti. Bu veriler, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin patojenlere kar\u015f\u0131 sitokin \u00fcretiminin de\u011fi\u015fkenli\u011fini ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r ve a\u00e7\u0131klamaya ba\u015flar."}
{"_id":"5321708","title":"Integrins promote cytokinesis through the RSK signaling axis.","text":"Cytokinez, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinin son a\u015famas\u0131d\u0131r. Integrinler, cytokinezi d\u00fczenleyebilir, ancak ili\u015fkili mekanizmalar tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, integrin taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen ERK (d\u0131\u015f sinyal ile ili\u015fkili kinaz) ve RSK (p90 ribozomik S6 kinaz) sinyalizasyonunun ba\u015far\u0131l\u0131 cytokinezi te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. CHO h\u00fccrelerinde integrin \u03b21 sitoplazmik kuyru\u011fundaki bir mutasyon veya farmakolojik inhibit\u00f6rlerle ERK ve RSK aktivitesini engellemek, midbody birikimi ve bin\u00fckl\u00fc h\u00fccrelerin olu\u015fumuyla sonu\u00e7lan\u0131r. RAF1'in konstit\u00fctif olarak aktif formunun ifade edilmesi ERK ve RSK sinyalizasyonunu aktive eder ve mutan fenotipin RSK ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde bast\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Konstit\u00fctif olarak aktif RSK2, mutan integrin taraf\u0131ndan engellenen cytokinezi de geri getirir. \u00d6nemli olan, RSK yolunun d\u00fczenleyici rol\u00fcn\u00fcn sadece CHO h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc olmad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. MCF-10A insan meme epitel h\u00fccreleri ve HPNE insan pankreas duktal epitel h\u00fccreleri de ba\u015far\u0131l\u0131 cytokinezi sa\u011flamak i\u00e7in RSK'ya benzer bir ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011fa sahiptir. Ayr\u0131ca, mitotik MCF10A h\u00fccrelerinin integrin ile medyasyon edilen yap\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131 yoksun b\u0131rakarak onlar\u0131 as\u0131l\u0131 olarak ink\u00fcbe etmek, ERK ve RSK aktivitesini bask\u0131lad\u0131 ve cytokinezin ba\u015far\u0131s\u0131z olmas\u0131na neden oldu. Dahas\u0131, RSK veya integrinlerin 3 boyutlu ba\u011flamda geli\u015fen bir salya bez organ eksplantas\u0131nda inhibisyonu da epitel h\u00fccrelerinde midbody birikimine yol a\u00e7ar, bu da benzer bir cytokinez kusurunu ima eder. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, ne ERK ne de RSK, insan fibroblastlar\u0131nda cytokinezi d\u00fczenlemez, bu da h\u00fccre tipi \u00f6zg\u00fclll\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. Birlikte, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, integrin-RSK sinyalizasyon ekseninin epitel h\u00fccrelerinde cytokinezin \u00f6nemli bir d\u00fczenleyicisi oldu\u011funu ortaya koyuyor. \u00d6neriyoruz ki, h\u00fccrelerin mikro ortamlar\u0131yla uygun etkile\u015fimi, integrinler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla genomik istikrar\u0131 korumak i\u00e7in ba\u015far\u0131l\u0131 cytokinezin tamamlanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder."}
{"_id":"5323845","title":"Sympathetic neural mechanisms in normal and hypertensive pregnancy in humans.","text":"ARKA PLAN Direk periferik sempatik sinir kay\u0131tlar\u0131, hamilelik ind\u00fcklenmi\u015f hipertansiyon (PIH) ve preeklampside (PE) artm\u0131\u015f sempatik s\u00fcr\u00fcklenmeyi g\u00f6sterdi. Normal hamilelikte sempatik s\u00fcr\u00fcklenmenin de\u011fi\u015fip de\u011fi\u015fmedi\u011fi bilinmemektedir, \u00f6zellikle de arteriyel kan bas\u0131nc\u0131 normal veya nispeten d\u00fc\u015f\u00fck olabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, hamilelik ve do\u011fum sonras\u0131 d\u00f6nemde normal hamilelik (NP), PIH ve normotansif olmayan hamile olmayan (NN) kad\u0131nlarda periferik sempatik sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131, vaskokonstrikt\u00f6r etkisini ve baroreceptor kontrol\u00fcn\u00fc \u00f6l\u00e7mek ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR 21 NP, 18 PIH ve 21 NN kad\u0131n, \u00e7ok birimli sal\u0131n\u0131mlar (MSNA) ve tek birimlerle tan\u0131mlanm\u0131\u015f vaskokonstrikt\u00f6r \u00f6zelliklere sahip (s-MSNA) kas sempatik sinir aktivitesini de\u011ferlendirdi. NP'deki s-MSNA (38 +\/- 6.6 impuls\/100 vuru\u015f) NN kad\u0131nlara (19 +\/- 1.8 impuls\/100 vuru\u015f) g\u00f6re daha y\u00fcksek (P<0.05) olmas\u0131na ra\u011fmen, ya\u015f ve v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan benzer olmas\u0131na ra\u011fmen, PIH kad\u0131nlar\u0131nda (P<0.001) (146 +\/- 23.5 impuls\/100 vuru\u015f) daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. MSNA benzer bir e\u011filimi takip etti. Kalp baroreceptor refleks duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 (BRS) NP ve PIH kad\u0131nlar\u0131nda NN'e g\u00f6re bozulmu\u015ftu. Do\u011fumdan sonra sempatik aktivite NN'de elde edilen de\u011ferlere benzer \u015fekilde azald\u0131 ve BRS artt\u0131. NP'deki kad\u0131nlarda sempatik \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n azalmas\u0131 kan bas\u0131nc\u0131nda \u00f6nemli bir de\u011fi\u015fiklik olmamas\u0131na ra\u011fmen ger\u00e7ekle\u015fti. SONU\u00c7LAR Merkezi sempatik \u00e7\u0131k\u0131\u015f, normal hamilelikte artm\u0131\u015f ve hipertansif hamilelik grubunda daha da y\u00fcksekti. Bulgular, son aylarda normal hamilelikte hafif sempatik hiperaktivitenin arteriyel bas\u0131nc\u0131 NN seviyelerine geri d\u00f6nd\u00fcrmeye yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fini, ancak a\u015f\u0131r\u0131 aktivite artt\u0131\u011f\u0131nda hipertansiyonun ortaya \u00e7\u0131kabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5339554","title":"Barriers to recruiting urban African American women into research studies in community settings.","text":"Bu nitelik ara\u015ft\u0131rmas\u0131, Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 kad\u0131nlar\u0131n bir topluluk temelli davran\u0131\u015fsal m\u00fcdahale denemesine kat\u0131lmas\u0131n\u0131 engelleyen fakt\u00f6rleri belirledi. Topluluk ajans\u0131 sa\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 ve ara\u015ft\u0131rma ekibi \u00fcyelerinin odak grubu tart\u0131\u015fmalar\u0131ndan d\u00f6rt tema ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Bu temalar \u015funlard\u0131: (1) kap\u0131 bek\u00e7ileriyle gitmek; (2) k\u00fclt\u00fcr\u00fc bilmek; (3) konum her \u015feydir; ve (4) protokoller, politikalar ve olas\u0131l\u0131klar. Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 kad\u0131nlar\u0131n topluluk denemelerine kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in hem\u015fire ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurabilece\u011fi bir eylem kontrol listesi sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"5372432","title":"Geographical access to healthcare in Northern England and post-mortem diagnosis of cancer.","text":"ARKA PLAN Baz\u0131 \u00f6nceki kan\u0131tlar, \u00f6l\u00fcmde kanser tan\u0131s\u0131, sadece kay\u0131tl\u0131 \u00f6l\u00fcm sertifikas\u0131 kay\u0131tlar\u0131 olarak kaydedilen, bak\u0131m eri\u015fimi sorunlar\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Y\u00d6NTEM Kuzey ve Yorkshire Kanser Kayd\u0131'ndan, 1994-2002 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda kay\u0131tl\u0131 meme, kolon, akci\u011fer, yumurtal\u0131k veya prostat kanseri olan hastalar\u0131n kay\u0131tlar\u0131, genel pratisyen ve hastane hizmetlerine seyahat s\u00fcresi ve sosyal yoksulluk \u00f6l\u00e7\u00fcmleriyle tamamland\u0131. Logistik regresyon, \u00f6l\u00fcmde tan\u0131s\u0131 olan kay\u0131tlar\u0131 belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR \u00d6l\u00fcmde tan\u0131s\u0131 olan olas\u0131l\u0131klar ile birincil bak\u0131m eri\u015fimi aras\u0131nda bir ili\u015fki bulunmad\u0131. T\u00fcm siteler i\u00e7in, en y\u00fcksek \u00f6l\u00fcmde kanser tan\u0131s\u0131 olas\u0131l\u0131\u011f\u0131, en y\u00fcksek hastaneye seyahat s\u00fcresi \u00e7eyrekte ya\u015fayanlarda g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ancak sadece kolon ve yumurtal\u0131k t\u00fcm\u00f6rleri i\u00e7in istatistiksel olarak anlaml\u0131yd\u0131. En yoksul ve en uzak hastaneye seyahat s\u00fcresi \u00e7eyrekte ya\u015fayanlar, en zengin ve en yak\u0131n b\u00f6lgelerde ya\u015fayanlara k\u0131yasla \u00f6l\u00fcmde tan\u0131s\u0131 olan vaka olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 2,6 kat daha y\u00fcksekti. SONU\u00c7 Kanser tedavisi i\u00e7in daha az co\u011frafi eri\u015fim, \u00f6zellikle sosyal dezavantajlarla birle\u015ftirildi\u011finde, \u00f6l\u00fcmde tan\u0131s\u0131 olan olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131yla ili\u015fkili olabilece\u011fi konusunda baz\u0131 kan\u0131tlar vard\u0131r."}
{"_id":"5372773","title":"Enhanced monocyte Fc phagocytosis by a homologue of interleukin-10 encoded by human cytomegalovirus.","text":"\u0130nsan sitomegalovir\u00fcs (HCMV), insan interleukin 10 (hIL-10) homologlar\u0131n\u0131 ifade eder ve bu homologlar, myeloid h\u00fccrelerin i\u015flevini d\u00fczenleyerek viral enfeksiyonu destekleyebilecek imm\u00fcnomod\u00fclat\u00f6r \u00f6zelliklere sahiptir. HCMV'nin \u00fcretken a\u015famada ifade edilen hIL-10 homologu (cmvIL-10) ve farkl\u0131 bir \u015fekilde birle\u015ftirilmi\u015f formu (LAcmvIL-10), insan monositlerinin fenotipini ve fagositik kapasitesini incelemek i\u00e7in ara\u015ft\u0131rd\u0131k. hIL-10 ve cmvIL-10, Fcgamma resept\u00f6rlerinin ifadelerini art\u0131rd\u0131, IgG ile opsonize edilmi\u015f k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerinin fagositikli\u011fini uyard\u0131 ve 24 saat i\u00e7inde safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f monositlerdeki MHC s\u0131n\u0131f II (HLA-DR) ifadelerini azaltt\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, LAcmvIL-10, daha sonraki zamanlarda (48 saat ve 72 saat) HLA-DR ifadelerini azaltt\u0131 ancak Fcgamma resept\u00f6rlerinin ifadelerini art\u0131rmad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, cmvIL-10, monositlerin pro-fagositik fenotipine do\u011fru farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder ve LAcmvIL-10, cmvIL-10'un ayn\u0131 mekanizma ile monositleri etkilemedi\u011fini g\u00f6sterir. Bu \u00f6zelliklerin sitomegalovir\u00fcs patogenezi \u00fczerindeki etkileri tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"5373138","title":"3D Chromosome Regulatory Landscape of Human Pluripotent Cells.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan naif ve haz\u0131rlanm\u0131\u015f embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerin 3B kromozom d\u00fczenleyici manzaras\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu haritay\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in, bu h\u00fccrelerde transkripsiyonel g\u00fc\u00e7lendiriciler ve yal\u0131t\u0131c\u0131lar belirledik ve bunlar\u0131 kohesinle ili\u015fkili CTCF-CTCF d\u00f6ng\u00fcleri ba\u011flam\u0131nda yerle\u015ftirdik, kohesin ChIA-PET verilerini kulland\u0131k. Belirledi\u011fimiz CTCF-CTCF d\u00f6ng\u00fcleri, izole mahalleler olu\u015fturan kromozomik bir \u00e7er\u00e7eve olu\u015fturur, bu mahalleler ise naif ve haz\u0131rlanm\u0131\u015f durumlar aras\u0131nda ge\u00e7i\u015f s\u0131ras\u0131nda b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde korunarak topolojik ili\u015fkilendirme alanlar\u0131 (TAD'lar) olu\u015fturur. G\u00fc\u00e7lendirici-promot\u00f6r etkile\u015fimleri s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre durumu ge\u00e7i\u015finde yal\u0131t\u0131lm\u0131\u015f mahallelerde d\u00fczenleyici de\u011fi\u015fiklikler meydana gelir. Belirledi\u011fimiz CTCF ba\u011flant\u0131 b\u00f6lgeleri, t\u00fcrler aras\u0131nda korunur, gen ifadesini etkiler ve kanser h\u00fccrelerinde s\u0131k s\u0131k mutasyonlara neden olur, bu da h\u00fccre d\u00fczenlenmesinde i\u015flevsel \u00f6nemlerini vurgular. Bu nedenle, insan \u00e7oklu potansiyel h\u00fccrelerin 3B d\u00fczenleyici haritalar\u0131, geli\u015fim ve hastal\u0131kta kromozom yap\u0131s\u0131 ve gen kontrol\u00fc aras\u0131ndaki ili\u015fkileri ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalara temel olu\u015fturuyor."}
{"_id":"5377059","title":"Functional analysis via standardized whole-blood stimulation systems defines the boundaries of a healthy immune response to complex stimuli.","text":"\u0130mm\u00fcnofenotipleme prosed\u00fcrlerinin standartla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 y\u00fcksek bir \u00f6ncelik haline geldi. B\u00fct\u00fcn kan, \u015f\u0131r\u0131ngaya dayal\u0131 bir dizi test sistemi geli\u015ftirdik, bu sistemler, ind\u00fcklenmi\u015f do\u011fal veya adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 tutarl\u0131 bir \u015fekilde de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131labilir. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k izleme ile ili\u015fkili \u00f6n analiz hatalar\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131rarak, (1) t\u0131bbi a\u00e7\u0131dan \u00f6nemli bakteriler, mantarlar ve vir\u00fcsler, (2) belirli ev sahibi sens\u00f6rlere \u00f6zg\u00fc agonistler, (3) klinik olarak kullan\u0131lan sitokinler ve (4) T h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 aktivat\u00f6rleri taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen protein imzalar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, sa\u011fl\u0131kl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 referans de\u011ferleri i\u00e7in ind\u00fcklenmi\u015f sitokin ve kemokinlerin ilk de\u011ferlendirmesini sa\u011flar ve interleukin-1\u03b1'n\u0131n sal\u0131namamas\u0131n\u0131 yayg\u0131n bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fenotip olarak rapor eder. G\u00f6zlenen do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fkenli\u011fi, hastal\u0131klara kar\u015f\u0131 farkl\u0131 duyarl\u0131l\u0131k veya terap\u00f6tik m\u00fcdahaleye yan\u0131t\u0131n a\u00e7\u0131klamas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olabilir. Fonksiyonel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in genel bir \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fcn uygulanmas\u0131, klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n uyumlu hale gelmesine ve verilerin payla\u015f\u0131lmas\u0131na destek olacakt\u0131r."}
{"_id":"5377642","title":"SATB1 Expression Governs Epigenetic Repression of PD\u20101 in Tumor\u2010Reactive T Cells","text":"&NA; Programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc 1 (PD-1) ifadesinin d\u00fczenlemesiyle ilgili mekanizmalar hala iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda, kromatin d\u00fczenleyicisi \u00f6zel AT-zengin sekans ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 1 (Satb1), T h\u00fccre aktivasyonu sonucu olu\u015fan PD-1 ifadesini k\u0131s\u0131tlamak i\u00e7in kromatin yeniden d\u00fczenleyici deasetilaz (NuRD) kompleksini Pdcd1 d\u00fczenleyici b\u00f6lgelerine \u00e7eker oldu\u011funu bulduk. Satb1 eksikli\u011fi olan T h\u00fccreleri, PD-1 ifadesinde 40 kat art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. T\u00fcm\u00f6rden kaynaklanan d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (TGF-\u03b2), Satb1 ifadesini Smad proteinlerinin Satb1 promot\u00f6r\u00fcne ba\u011flanmas\u0131 yoluyla azaltt\u0131. Smad proteinleri ayr\u0131ca Pdcd1 d\u00fczenleyicilerine Satb1-NuRD kompleksinden ba\u011flanmak i\u00e7in rekabet ederek, Satb1 ile medyasyona ba\u011fl\u0131 PD-1 ifadesini serbest b\u0131rakt\u0131. Satb1-eksik t\u00fcm\u00f6r reaktif T h\u00fccreleri, PD-1 ligand\u0131 (CD274) ifade eden t\u00fcm\u00f6r yataklar\u0131nda normal tipli lenfositlere k\u0131yasla daha h\u0131zl\u0131 etkili aktiviteyi kaybetti ve bu farklar s\u00fcrekli CD274 blokaj\u0131yla ortadan kalkt\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, Satb1'in T h\u00fccre aktivasyonu sonucu PD-1 ifadesini d\u00fczenleyerek erken T h\u00fccre yorgunlu\u011funu \u00f6nledi\u011fini g\u00f6stermektedir. T\u00fcm\u00f6r i\u00e7i T h\u00fccrelerdeki bu yolun d\u00fczenlenmesinde bozulma, anti-tumor ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 azalt\u0131r. Grafik \u00d6zet \u015eekil. A\u00e7\u0131klama bulunmamaktad\u0131r. \u00d6ne \u00c7\u0131kanlar T h\u00fccre aktivasyonu, olgun CD8+ ve CD4+ T h\u00fccrelerde Satb1 ifadesini art\u0131rd\u0131. Satb1, NuRD bask\u0131lama kompleksini \u00e7ekerek Pdcd1 ifadesini inhibe eder. T\u00fcm\u00f6rlerde, TGF-\u03b2, T h\u00fccrelerde Satb1 ifadesini inhibe ederek PD-1 ifadesini art\u0131r\u0131r. Satb1-\/- T h\u00fccreleri y\u00fcksek miktarda PD-1 ifade eder ve anti-tumor aktivitesinde azalmaya sahiptir. Stephen ve ark. (Stephen et al.), kromatin d\u00fczenleyicisi Satb1'in T h\u00fccre aktivasyonu sonucu PD-1 ifadesini kontrol etti\u011fini, Pdcd1 geninin d\u00fczenleyici b\u00f6lgelerine deasetilaz kompleksinin \u00e7ekilmesiyle g\u00f6sterdi. T\u00fcm\u00f6rden kaynaklanan TGF-\u03b2"}
{"_id":"5386514","title":"Activation of the NLRP3 inflammasome in dendritic cells induces IL-1\u03b2\u2013dependent adaptive immunity against tumors","text":"Kanser tedavisi i\u00e7in antikanser kemoterapilerinin terap\u00f6tik etkinli\u011fi, kanser h\u00fccrelerinin \u00f6lmesiyle ortaya \u00e7\u0131kan antijenleri sunan dendritik h\u00fccrelere (DC'ler) ba\u011fl\u0131 olabilir. Burada, \u00f6lmekte olan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin adenosin trifosfat (ATP) salg\u0131lad\u0131klar\u0131n\u0131 ve bu ATP'nin DC'lerdeki P2X7 purinik resept\u00f6rlerine etki ederek NLRP3 ba\u011f\u0131ml\u0131 kaspas-1 aktivasyon kompleksine ('inflammasom') neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu inflammasom, interleukin-1\u03b2 (IL-1\u03b2) salg\u0131lanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. \u00d6len t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri taraf\u0131ndan CD8+ T h\u00fccrelerinin IFN-\u03b3 \u00fcretenlerinin uyarlanmas\u0131, IL-1 resept\u00f6r 1'in i\u015flevsel olmamas\u0131 veya Nlrp3-eksik (Nlrp3\u2212\/\u2212) veya kaspas-1 eksik (Casp-1\u2212\/\u2212) farelerde ba\u015far\u0131s\u0131z olur, e\u011fer exojen IL-1\u03b2 sa\u011flanmazsa. Buna g\u00f6re, antikanser kemoterapisi, P2rx7\u2212\/\u2212 veya Nlrp3\u2212\/\u2212 veya Casp1\u2212\/\u2212 ev sahiplerinde kurulan t\u00fcm\u00f6rlere kar\u015f\u0131 verimsizdir. Anthracyklin tedavisi g\u00f6ren meme kanseri hastalar\u0131nda P2RX7 i\u015flevsiz bir alele ta\u015f\u0131yanlar, normal alele ta\u015f\u0131yan hastalara k\u0131yasla daha h\u0131zl\u0131 metastatik hastal\u0131k geli\u015ftirdiler. Bu sonu\u00e7lar, NLRP3 inflammasomun, \u00f6lmekte olan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131 yerli ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 birbirine ba\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5389095","title":"Mfge8 promotes obesity by mediating the uptake of dietary fats and serum fatty acids","text":"Ya\u011f asitleri, enerji depolama, zar olu\u015fumu ve h\u00fccre sinyalle\u015fmesinde kritik rol oynayan arac\u0131lard\u0131r. Ya\u011f asitlerinin al\u0131nmas\u0131nda d\u00fczenleyen yollar tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsan obezitesinde ve y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle beslenen farelerde integrin ligan\u0131 Mfge8'in ifadesi artar, ancak obezitedeki rol\u00fc bilinmemektedir. Burada, Mfge8'in diyetik trigliseritlerin emilimini ve ya\u011f asitlerinin h\u00fccre i\u00e7ine al\u0131nmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini ve Mfge8-eksik (Mfge8\u2212\/\u2212) farelerin diyetle ili\u015fkili obeziteden, steatohepatit ve ins\u00fclin direncinden korundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Mekanizmal olarak, Mfge8'in \u03b1v\u03b23 integrini ve \u03b1v\u03b25 integrini ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak Akt'in fosfatidilinositol-3 kinaz ve mTOR kompleksi 2 taraf\u0131ndan fosforile edilmesini ve Cd36 ve Fatp1'in sitoplazmik vezik\u00fcllerden h\u00fccre y\u00fczeyine ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Toplu olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z Mfge8'in diyetik ya\u011flar\u0131n emilimi ve depolanmas\u0131nda bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve obezitenin geli\u015fimi ve komplikasyonlar\u0131nda etkili oldu\u011funu ima etmektedir."}
{"_id":"5389523","title":"RAD52 Facilitates Mitotic DNA Synthesis Following Replication Stress.","text":"Homologous rekombinasyon (HR), DNA replikasyon stresini telafi etmek i\u00e7in gereklidir. Ortak k\u0131r\u0131lgan siteler (CFS), replikasyon stresine \u00f6zellikle duyarl\u0131 olan ve t\u00fcm\u00f6rlerde patolojik yeniden d\u00fczenlemelere u\u011frayan lokalard\u0131r. Bu lokallerde, replikasyon stresi s\u0131k s\u0131k mitozda DNA onar\u0131m sentezini aktive eder. Bu mitotik DNA sentezi, MiDAS olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r ve MUS81-EME1 endon\u00fckleaz ve Pol-delta kompleksinin katalitik olmayan bir alt birimi olan POLD3'\u00fc gerektirir. Burada, insan h\u00fccrelerinde MiDAS'\u0131 te\u015fvik eden HR fakt\u00f6rlerinin katk\u0131s\u0131n\u0131 inceliyoruz. RAD51 ve BRCA2'nin MiDAS i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ancak S-fazas\u0131nda replikasyon stresini CFS lokallerinde telafi etmek i\u00e7in gerekli oldu\u011funu bildiriyoruz. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, MiDAS RAD52 ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ve RAD52, erken mitozda CFS'lere MUS81 ve POLD3'\u00fcn zaman\u0131nda toplanmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, MiDAS hakk\u0131nda daha fazla mekanik anlay\u0131\u015f sa\u011flar ve insan RAD52'nin belirli bir i\u015flevini tan\u0131mlar. Ayr\u0131ca, se\u00e7ici MiDAS inhibisyonu, replikatif strese u\u011frayan kanser h\u00fccrelerini hassas hale getirmek i\u00e7in potansiyel bir tedavi stratejisi olu\u015fturabilir."}
{"_id":"5395426","title":"Excitotoxic brain injury in adult zebrafish stimulates neurogenesis and long-distance neuronal integration.","text":"Zebrafish'ler, yaralanma sonras\u0131 merkezi sinir sistemi onar\u0131m\u0131 konusunda memelilerden daha b\u00fcy\u00fck bir kapasiteye sahiptir. Farkl\u0131 omurgal\u0131 t\u00fcrler aras\u0131ndaki yenileme yan\u0131tlar\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 anlamak, insan onar\u0131m\u0131 i\u00e7in mekanizmalar\u0131 ayd\u0131nlatabilir. Quinolinik asit, Huntington hastal\u0131\u011f\u0131 ve fel\u00e7 modellemek i\u00e7in farelerde kullan\u0131lan bir n\u00f6rotoksindir. Yeti\u015fkin farenin striatuma enjekte edildi\u011finde, bu toksin yaralanmaya do\u011fru altventrik\u00fcler b\u00f6lge n\u00f6rojenesi ve n\u00f6roblast g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc uyar\u0131r. Ancak, \u00e7o\u011fu yeni n\u00f6ron hayatta kalmaz ve lezyon onar\u0131m\u0131 en aza indirilir. Biz, zebrafish telencefalonunu yaralamak i\u00e7in quinolinik asit kulland\u0131k ve yaralanma sonras\u0131 yenileme s\u00fcre\u00e7lerini incelemek i\u00e7in kondisyona ba\u011fl\u0131 transgenik h\u00fccre haritalama y\u00f6ntemini kulland\u0131k. Ayr\u0131ca, yaralanma sonras\u0131 \u00fcretilen n\u00f6ronlar\u0131n hayatta kalma ve entegrasyonunu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yeti\u015fkin radyal glial k\u00f6k h\u00fccrelerin kondisyona ba\u011fl\u0131 transgenik haritalamas\u0131n\u0131 yapt\u0131k. Quinolinik asit ve daha az \u00f6l\u00e7\u00fcde ara\u00e7 enjekte edilmesi, yaral\u0131 yar\u0131mk\u00fcrede h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc, mikroglial infiltrasyonu, artm\u0131\u015f h\u00fccre proliferasyonu ve g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f n\u00f6rojenesi tetikledi. Ara\u00e7 enjekte edilmesinden sonra, quinolinik asit enjekte edilmesiyle yaralanma onar\u0131m\u0131 daha eksiksizdi. Her4'\u00fc ifade eden radyal glial h\u00fccrelerin kader haritalamas\u0131, yaralanmaya neden olan radyal glial k\u00f6k h\u00fccrelerin geni\u015flemesini g\u00f6sterdi ve bu h\u00fccreler yaralanmaya g\u00f6\u00e7 etti, en az 8 hafta hayatta kald\u0131 ve uzun mesafeli projeksiyonlar olu\u015fturdu, bu projeksiyonlar \u00f6n komiz\u00f6r\u00fcn \u00f6tesine ge\u00e7ti ve kar\u015f\u0131 yar\u0131mk\u00fcrede sinaps olu\u015fturdu. Bu bulgular, zebrafish beyininde quinolinik asit yaralanmas\u0131n\u0131n yeti\u015fkin n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreleri uyar\u0131p g\u00fc\u00e7l\u00fc yenileme ile yeni n\u00f6ronlar\u0131n uzun mesafeli entegrasyonunu sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu model, memelilerin beyin yaralanmas\u0131 i\u00e7in restoratif terapiler geli\u015ftirmek i\u00e7in yenileme mekanizmalar\u0131 hakk\u0131nda ayd\u0131nlat\u0131c\u0131 olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"5398179","title":"Germinal Center T Follicular Helper Cells Are Highly Permissive to HIV-1 and Alter Their Phenotype during Virus Replication.","text":"HIV-1 replikasyonu, asemptomatik hastal\u0131k s\u0131ras\u0131nda, B h\u00fccre folik\u00fcllerindeki ikincil lenf dokular\u0131ndaki CD4(+) T h\u00fccreleri i\u00e7inde yo\u011funla\u015f\u0131r. S\u0131n\u0131rl\u0131 veriler, germinal merkezlerdeki (GC) bir alt k\u00fcme T folik\u00fcler yard\u0131mc\u0131 h\u00fccrelerinin (TFH) HIV-1'e kar\u015f\u0131 son derece izin verici oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. GC TFH'lerin HIV-1 vir\u00fcs\u00fc \u00fcreten ana h\u00fccreler oldu\u011fu hen\u00fcz kan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, TFH'lerin HIV-1'e kar\u015f\u0131 izin vericili\u011fini ex vivo ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Tonil h\u00fccrelerini HIV-1 GFP rapor vir\u00fcsleriyle spinok\u00fclasyon ve k\u00fclt\u00fcrleyerek bu ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Ak\u0131\u015f sitometrisi kullanarak, GC TFH'ler (CXCR5(high)PD-1(high)) ve CXCR5(+)PD-1(low) h\u00fccreleri, non-GC TFH'ler (CXCR5(+)PD-1(intermediate)) veya ekstrafolik\u00fcler (EF) h\u00fccrelerden (CXCR5(-)) daha y\u00fcksek oranlarda GFP(+) idi. Ancak, spinok\u00fclasyondan \u00f6nce s\u0131raland\u0131klar\u0131nda, GC TFH'ler CXCR5(+)PD-1(low) veya EF h\u00fccrelerine k\u0131yasla \u00e7ok daha izin vericiydi, bu da bir\u00e7ok GC TFH'nin \u00fcretken enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda CXCR5(+)PD-1(low) fenotipine ge\u00e7i\u015f yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Tedavi edilmemi\u015f HIV-1 enfekte bireylerin inginal lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc kesitlerinde in situ hibridizasyon, GC b\u00f6lgelerinin folik\u00fcler veya EF b\u00f6lgelerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek HIV-1 RNA frekanslar\u0131na sahip oldu\u011funu ortaya koydu. HIV-1 enfekte bireylerin lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc h\u00fccrelerine GFP rapor vir\u00fcs\u00fc ile s\u00fcper enfeksiyon, folik\u00fcler h\u00fccrelerin ex vivo izin vericili\u011fini do\u011frulad\u0131. Lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc imm\u00fcnostain, CXCR5(+)CD4(+) h\u00fccrelerin %96's\u0131n\u0131n folik\u00fcllerde yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. D\u00f6rt HIV enfekte bireyin s\u0131ralanm\u0131\u015f lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc h\u00fccreleri aras\u0131nda, CXCR5(+) alt k\u00fcmeler, RT-PCR ile belirlendi\u011finde, CXCR5(-) alt k\u00fcmelere k\u0131yasla 11-66 kat daha fazla HIV-1 RNA i\u00e7eriyordu. Bu nedenle, GC TFH'ler HIV-1'e kar\u015f\u0131"}
{"_id":"5402581","title":"Risk of death with atypical antipsychotic drug treatment for dementia: meta-analysis of randomized placebo-controlled trials.","text":"Atipik antipsikotik ila\u00e7lar, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 ve di\u011fer demansl\u0131 hastalarda del\u00fcsyonlar, sald\u0131rganl\u0131k ve huzursuzluk tedavisinde yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r; ancak, bu ila\u00e7lar\u0131n kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkili artan cerebrovask\u00fcler olumsuz olaylar, h\u0131zl\u0131 bili\u015fsel d\u00fc\u015f\u00fc\u015f ve \u00f6l\u00fcm riskleri konusunda endi\u015feler ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r.\n\nAma\u00e7: Demansl\u0131 hastalarda atipik antipsikotik ila\u00e7 tedavisiyle ili\u015fkili artan \u00f6l\u00fcm riskini de\u011ferlendirmek.\n\nVeri Kaynaklar\u0131: MEDLINE (1966'dan Nisan 2005'e kadar), Cochrane Kontrol Deneyleri Kay\u0131t (2005, 1. Say\u0131), toplant\u0131 sunumlar\u0131 (1997-2004) ve sponsorlardan elde edilen bilgiler, atipik antipsikotik ila\u00e7lar (aripiprazol, klozapin, olanzapin, quetiapin, risperidon ve ziprasidon), demans, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 ve klinik deneme terimleri kullan\u0131larak aranm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n\u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi: Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde pazarlanan Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 veya demansl\u0131 hastalar\u0131 tedavi etmek i\u00e7in atipik antipsikotik ila\u00e7lar i\u00e7in yay\u0131nlanan ve yay\u0131nlanmayan rastgele, \u00e7ift k\u00f6r, paralel grup klinik denemeler, yazarlar\u0131n fikir birli\u011fiyle se\u00e7ilmi\u015ftir.\n\nVeri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131: Denemeler, temel \u00f6zellikler, sonu\u00e7lar, t\u00fcm nedenlerle d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler ve \u00f6l\u00fcmler, tek bir g\u00f6zden ge\u00e7irici taraf\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r; tedavi maruziyeti elde edilmi\u015ftir veya tahmin edilmi\u015ftir. Veriler, ikinci bir g\u00f6zden ge\u00e7irici taraf\u0131ndan kontrol edilmi\u015ftir.\n\nVeri Senkronizasyonu: 15 deneme (9 yay\u0131nlanmam\u0131\u015f), genellikle 10-12 hafta s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr, 16 atipik antipsikotik ila\u00e7 ile plasebo kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131 (aripiprazol [n = 3], olanzapin [n = 5], quetiapin [n = 3], risperidon [n = 5]) kriterleri kar\u015f\u0131lam\u0131\u015ft\u0131r. Toplamda 3353 hasta ila\u00e7lara ve 1757 hasta plaseboya rastgele atanm\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7lar, hastalara rastgele atanma ve toplam tedavi maruziyetine g\u00f6re g\u00f6reli riskler temelinde standart y\u00f6ntemlerle de\u011ferlendirilmi\u015ftir (rastgele veya sabit etkiler modelleri kullan\u0131larak). \u00d6l\u00fcm, ila\u00e7lara atanan hastalarda daha s\u0131k meydana gelmi\u015ftir (1"}
{"_id":"5403286","title":"PI3K in cancer: divergent roles of isoforms, modes of activation and therapeutic targeting","text":"Fosfatidilinositol 3-kinazlar (PI3K'lar), d\u0131\u015f uyaranlara yan\u0131t olarak h\u00fccre i\u00e7i sinyalle\u015fmenin kritik koordine\u00e7ileridir. PI3K sinyalle\u015fme kaskadlar\u0131n\u0131n hiperaktifli\u011fi, insan kanserlerinde en yayg\u0131n olaylardan biridir. Bu incelemede, normal ve onkogenik sinyalle\u015fmede belirli PI3K izomerlerinin rollerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz, PI3K'n\u0131n farkl\u0131 \u015fekillerde nas\u0131l art\u0131rabilece\u011fini inceliyoruz ve bu yolun klinikte hedeflenmesiyle ilgili mevcut durumu ve gelecekteki potansiyeli ele al\u0131yoruz."}
{"_id":"5406411","title":"Amphiregulin enhances regulatory T cell-suppressive function via the epidermal growth factor receptor.","text":"Epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR), dokular\u0131n geli\u015fimi ve homeostaz\u0131 ile kanser patogenezinde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 bilinen bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Burada, inflamatuar ko\u015fullarda Foxp3(+) d\u00fczenleyici T (Treg) h\u00fccrelerinin EGFR ifade etti\u011fini g\u00f6sterdik. EGF benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc Amphiregulin (AREG) ile uyar\u0131, in vitro Treg h\u00fccre fonksiyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 ve kolit ve t\u00fcm\u00f6r a\u015f\u0131lama modeli ile in vivo g\u00f6sterdi\u011fimizde, AREG'in etkili Treg h\u00fccre fonksiyonu i\u00e7in kritik oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k. Ayr\u0131ca, mast h\u00fccrelerden kaynaklanan AREG, optimal Treg h\u00fccre fonksiyonunu tamamen geri kazand\u0131rd\u0131. Bu bulgular, yerel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde EGFR'nin bir bile\u015fen oldu\u011funu ortaya koyuyor ve mast h\u00fccreleri ile Treg h\u00fccreleri aras\u0131nda bir ba\u011flant\u0131 kuruyor. Bu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici mekanizman\u0131n hedeflenmesi, kanser hastalar\u0131nda EGFR hedefleyen tedavilerin terap\u00f6tik ba\u015far\u0131s\u0131na katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"5409325","title":"Gonadotrope-specific deletion of Dicer results in severely suppressed gonadotropins and fertility defects.","text":"Hipofiz gonadotropinler (folik\u00fcl uyar\u0131c\u0131 hormon ve luteinle\u015ftirici hormon) gonadotrop h\u00fccrelerinde ifade edilen heterodimerik glikoproteinlerdir. Gonadlar \u00fczerinde etki ederler ve bunlar\u0131n geli\u015fimi ve i\u015flevleri, steroidogenez ve gametogenez dahil olmak \u00fczere, te\u015fvik ederler. Gonadotropin alt birimlerinin transkripsiyonel d\u00fczenlemesi iyi incelenmi\u015ftir, ancak gonadotropin alt birimlerinin post-transkripsiyonel d\u00fczenlemesi iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. MikroRNA'lar\u0131n in vivo hormon spesifik gonadotropin \u03b2 alt birimlerini d\u00fczenledi\u011fini test etmek i\u00e7in, gonadotrop h\u00fccrelerinde Dicer'i Cre-lox genetik yakla\u015f\u0131m\u0131 ile sildik. Mutant farelerde safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f gonadotrop h\u00fccrelerinde, Dicer ba\u011f\u0131ml\u0131 bir\u00e7ok mikroRNA'n\u0131n, gonadotropin \u03b2 alt birimi mRNA'lar\u0131na ba\u011flanmas\u0131 i\u00e7in in silico tahmin edilen, bask\u0131lanm\u0131\u015f oldu\u011funu bulduk. Dicer ba\u011f\u0131ml\u0131 mikroRNA'lar\u0131n gonadotrop h\u00fccrelerinden kaybolmas\u0131, gonadotropin-\u03b2 alt birimi proteinlerinin ve dolay\u0131s\u0131yla heterodimerik hormon sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n derinlemesine bask\u0131lanmas\u0131na neden oldu. Temel seviyelerin bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, ilgin\u00e7 bir \u015fekilde, post-gonadektomi ind\u00fcklenen hipofiz gonadotropin sentezi ve sal\u0131n\u0131m\u0131ndaki art\u0131\u015f hem mutantlarda hem de kontrol farelerde ortadan kalkt\u0131, bu da gonadal negatif geri besleme kontrol\u00fcn\u00fcn bozuklu\u011funu g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, gonadotrop h\u00fccrelerinde Dicer'i eksik olan mutantlar, bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015f gonadotropinler nedeniyle ciddi \u015fekilde azalt\u0131lm\u0131\u015f verimlilik g\u00f6sterdi ve d\u0131\u015fsal hormonlarla kurtar\u0131ld\u0131, bu da verimlilik bozukluklar\u0131n\u0131n ikincil oldu\u011funu do\u011frulad\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, Dicer ba\u011f\u0131ml\u0131 mikroRNA'lar\u0131n, farelerde gonadotropin homeostaz\u0131 ve verimlili\u011finde hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z ayr\u0131ca mikroRNA'lar\u0131n, gonadotropin sentezi ve sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n hipofiz-hipotalamus-gonadal eksen fizyolojisini d\u00fczenlemede rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima ediyor. Bu nedenle, Dicer ba\u011f\u0131ml\u0131 mikroRNA'lar, hipofiz-gonadotrop h\u00fccrelerini d\u00fczenlemede yeni bir transkripsiyonel ve post-transkripsiyonel d\u00fczenlemenin katman\u0131n\u0131 sa\u011fl\u0131yor."}
{"_id":"5409905","title":"Sequential histone-modifying activities determine the robustness of transdifferentiation","text":"Farkl\u0131 somatik h\u00fccre tipleri aras\u0131nda do\u011fal d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmler oldu\u011fu, jellefi\u015flerinden farelere kadar \u00e7e\u015fitli t\u00fcrlerde rapor edilmi\u015ftir. Baz\u0131 yeniden programlama olaylar\u0131n\u0131n verimlili\u011fi ve tekrarlanabilirli\u011fi, sa\u011flam h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc sa\u011flamak i\u00e7in ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f yollar sunmaktad\u0131r. Rapor ediyoruz ki, korunmu\u015f H3K27me3\/me2 demetilaz JMJD-3.1 ve H3K4 metiltransferaz Set1 kompleksi, postmitotik Caenorhabditis elegans hindgut h\u00fccrelerinin motor n\u00f6ronlara sabit transdiferansiyasyonunu (Td) sa\u011flamak i\u00e7in i\u015fbirli\u011fi yapmaktad\u0131r. Tek h\u00fccre \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcnde, sa\u011flam d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm, JMJD-3.1'in n\u00fckleer bozulmas\u0131 ve Td'nin farkl\u0131 a\u015famalar\u0131nda \u00f6zel etkile\u015fimlerle i\u015flevsel olarak ayr\u0131lm\u0131\u015f a\u015famal\u0131 histon de\u011fi\u015ftirme etkinlikleri gerektirmektedir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, do\u011fadaki sa\u011flam Td'yi destekleyen epigenetik mekanizmalar ve laboratuvarda verimli h\u00fccre yeniden programlamay\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmaktad\u0131r."}
{"_id":"5415832","title":"Normal and leukemic stem cell niches: insights and therapeutic opportunities.","text":"Kan h\u00fccrelerinin k\u00f6k h\u00fccreleri (HSC'ler), kan \u00fcretimini organizman\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131na g\u00f6re uyarlamak i\u00e7in kemik ili\u011fi (BM) ni\u015finden y\u00f6nlendirici ipu\u00e7lar\u0131 al\u0131r. Kemik ili\u011fi ni\u015findeki de\u011fi\u015fiklikler, kan kanserlerinde yayg\u0131n olarak g\u00f6zlemlenir ve do\u011frudan hastal\u0131k ba\u015flat\u0131c\u0131 l\u00f6semi k\u00f6k h\u00fccrelerinin (LSC'ler) d\u00fczensiz i\u015flevine katk\u0131da bulunur. Burada, normal HSC ni\u015finin h\u00fccresel ve molek\u00fcler belirleyicilerine dair son geli\u015fmeleri inceleriz ve genetik de\u011fi\u015fikliklerin stromal h\u00fccrelerde ve l\u00f6semi ile ili\u015fkili kemik ili\u011fi ni\u015finin yeniden \u015fekillenmesinde nas\u0131l kan kanserlerine katk\u0131da bulundu\u011funu a\u00e7\u0131klar\u0131z. Ayr\u0131ca, bu bulgular\u0131n LSC ni\u015fini hedefleyen h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 terapilere nas\u0131l uygulanabilece\u011fini tart\u0131\u015f\u0131r\u0131z."}
{"_id":"5431268","title":"Role of common hypnotics on the phenotypic causes of obstructive sleep apnoea: paradoxical effects of zolpidem.","text":"Hipnotikler, farenks kas gev\u015femesi ve gecikmi\u015f uyanma nedeniyle hipoksemi riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in uyku apnesi (OSA) tedavisinde kontrendikedir. Ancak, insan verileri yetersizdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u00fc\u00e7 yayg\u0131n hipnotik ilac\u0131n uyku s\u0131ras\u0131nda solunum uyanma e\u015fi\u011fi, genioglossus kas duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve \u00fcst hava yolunun \u00e7\u00f6kmesi \u00fczerindeki etkilerini belirlemeyi ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r. 21 OSA'ya ve OSA olmayan ki\u015filere (18-65 ya\u015f aras\u0131) 84 ayr\u0131nt\u0131l\u0131 uyku \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 tamamlamalar\u0131 i\u00e7in temazepam (10 mg), zolpidem (10 mg), zopiklon (7.5 mg) ve plasebo d\u00f6rt kez rastgele, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc, \u00e7apraz deneme (ACTRN12612001004853) olarak verildi. Uyanma e\u015fi\u011fi, zolpidem ve zopiklon ile plaseboya k\u0131yasla artm\u0131\u015ft\u0131r (-18.3 \u00b1 10 ve -19.1 \u00b1 9 cmH2O'ya kar\u015f\u0131 -14.6 \u00b1 7 cmH2O; p=0.02 ve p<0.001). Ancak temazepam (-16.8 \u00b1 9 cmH2O; p=0.17) ile bu art\u0131\u015f g\u00f6zlenmemi\u015ftir. Genioglossus kas aktivitesi, istikrarl\u0131 REM uykusu s\u0131ras\u0131nda ve hava yolu daralmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda duyarl\u0131l\u0131k, temazepam ve zopiklon ile plaseboya k\u0131yasla farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermemi\u015ftir. Tersine, zolpidem hava yolu daralmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda kas duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00fc\u00e7 kat art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r (-0.15 (0.29-0.03) % maksimum EMG\/cmH2O epiglotik bas\u0131n\u00e7; p=0.03). \u00dcst hava yolunun kritik kapanma bas\u0131nc\u0131, herhangi bir hipnotik ile de\u011fi\u015fmemi\u015ftir. Yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan bu hipnotik ila\u00e7lar\u0131n farkl\u0131 uyanma e\u015fi\u011fi etkileri vard\u0131r, ancak \u00fcst hava yolu kas aktivitesini azaltmaz veya hava yolunun \u00e7\u00f6kmesini de\u011fi\u015ftirmez. Aksine, hava yolu daralmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda kas aktivitesi zolpidem ile artmaktad\u0131r."}
{"_id":"5433667","title":"Clinical human papillomavirus detection forecasts cervical cancer risk in women over 18 years of follow-up.","text":"AMA\u00c7: Boyun kanseri riskinin tahmininde \u226510 y\u0131ll\u0131k klinik insan papilomavir\u00fcs\u00fc (HPV) DNA testinin uzun vadeli faydalar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak. Y\u00d6NTEMLER: 19.512 kad\u0131n\u0131n sa\u011fl\u0131k bak\u0131m program\u0131na kat\u0131l\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda al\u0131nan servikovajinal lavaj \u00f6rnekleri, klinik test kullan\u0131larak HPV i\u00e7in retrospektif olarak test edildi. HPV pozitifleri, HPV16 ve HPV18'i ayr\u0131 ayr\u0131 tespit etmek i\u00e7in bir ara\u015ft\u0131rma testi kullan\u0131larak test edildi. Pap sonucu, ASC-US veya daha \u015fiddetli olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lan atipik squam\u00f6z h\u00fccreler olarak kabul edildi. Kad\u0131nlar, rutin y\u0131ll\u0131k Pap testleri ile 18 y\u0131l boyunca takip edildi. En az 3. dereceden boyun intraepiteliyal neoplazi (CIN3+) veya kanser i\u00e7in kay\u0131tl\u0131 test sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n birikimsel incidans oranlar\u0131 (CIR) hesapland\u0131. SONU\u00c7LAR: Temel negatif HPV testi, 18 y\u0131ll\u0131k takipte CIN3+ i\u00e7in daha fazla g\u00fcvence sa\u011flad\u0131 (CIR, %0,90 vs %1,27) bir normal Pap'a k\u0131yasla. Hem temel Pap hem de HPV testleri, ilk 2 y\u0131l takipte CIN3+ geli\u015fenleri tahmin etti, ancak sadece HPV testleri 10-18 y\u0131l sonra CIN3+ geli\u015fenleri tahmin etti (P = 0,004). HPV16 ve HPV18 pozitifli\u011fi olan ve Pap normal olan kad\u0131nlar, di\u011fer HPV pozitif kad\u0131nlar aras\u0131nda normal Pap'a sahip olanlara k\u0131yasla CIN3+ i\u00e7in daha y\u00fcksek riske sahipti ve d\u00fc\u015f\u00fck dereceli squam\u00f6z intraepiteliyal Pap'a sahip olanlarla benzer CIN3+ riski ta\u015f\u0131yordu. SONU\u00c7: HPV testini boyun hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in d\u0131\u015flama takip eden Pap testleri ve belki de HPV16 ve HPV18'in HPV pozitifleri aras\u0131nda tespit edilmesi, \u00f6zellikle 30 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc kad\u0131nlarda boyun kanseri tarama i\u00e7in verimli bir algoritma olacakt\u0131r."}
{"_id":"5436081","title":"MG53 nucleates assembly of cell membrane repair machinery","text":"Dinamik zar onar\u0131m\u0131 ve yeniden \u015fekillendirme, h\u00fccre b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc koruyan ve h\u00fccresel i\u015flevin verimli bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fmesini sa\u011flayan temel bir s\u00fcre\u00e7tir. Burada, MG53'\u00fcn, kas-\u00f6zg\u00fc \u00fc\u00e7l\u00fc motif ailesi proteini (TRIM72), sarkolemal zar onar\u0131m makinesinin bir bile\u015feni oldu\u011funu bildiriyoruz. MG53, fosfatidilserin ile etkile\u015fime girerek, sarkolemal zarlara trafi\u011fi ve birle\u015fmesi i\u00e7in i\u00e7sel vesik\u00fcllere ba\u011flan\u0131r. MG53'\u00fc yok eden fareler, kademeli kas hastal\u0131\u011f\u0131 ve egzersiz yetene\u011fi azalmas\u0131 g\u00f6sterir, bu da zar onar\u0131m kapasitesinin bozuklu\u011fuyla ili\u015fkilidir. Sarkolemal zar\u0131n yaralanmas\u0131, d\u0131\u015f oksidatif ortama giri\u015fini ve MG53'\u00fcn oligomerle\u015fmesini tetikler, bu da yaralanma yerine MG53'\u00fcn i\u00e7eren vesik\u00fcllerin toplanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Vesik\u00fcl yerle\u015ftikten sonra, d\u0131\u015fkalardan gelen kalsiyum, zar\u0131n yeniden kapat\u0131lmas\u0131 i\u00e7in vesik\u00fcllerin birle\u015fmesine yard\u0131mc\u0131 olur. Verilerimiz, i\u00e7sel vesik\u00fcl yerle\u015ftirmesi ve kalsiyum ba\u011f\u0131ml\u0131 zar birle\u015fmesinin, zar hasar\u0131n\u0131n onar\u0131lmas\u0131nda ayr\u0131 ad\u0131mlar oldu\u011funu ve MG53'\u00fcn, oksidasyona ba\u011fl\u0131 bir \u015fekilde, zar onar\u0131m makinesinin montaj\u0131n\u0131 ba\u015flatabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5448119","title":"A large-scale replication study identifies TNIP1, PRDM1, JAZF1, UHRF1BP1 and IL10 as risk loci for systemic lupus erythematosus","text":"Genom \u00e7ap\u0131nda ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, sistemik l\u00fcpus eritematoz (SLE) i\u00e7in en az 15 duyarl\u0131l\u0131k lokusunun varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 son zamanlarda ortaya koydu. Ek risk lokuslar\u0131n\u0131 do\u011frulamak i\u00e7in, genom \u00e7ap\u0131nda bir \u00e7al\u0131\u015fmada SLE'ye nominal olarak ili\u015fkili (P < 0.05) 2.466 b\u00f6lgeden SNPs se\u00e7tik ve bunlar\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u00f6rnekte 1.963 vaka ve 4.329 kontrolde tiplendirdik. Bu yeniden do\u011frulama \u00e7abas\u0131, TNIP1 (odds oran\u0131 (OR) = 1.27), PRDM1 (OR = 1.20), JAZF1 (OR = 1.20), UHRF1BP1 (OR = 1.17) ve IL10 (OR = 1.19) olmak \u00fczere be\u015f yeni SLE duyarl\u0131l\u0131k lokusunu (P < 5 \u00d7 10\u22128) belirledi. Ayr\u0131ca P\u2264 1 \u00d7 10\u22125 ile 21 ek aday lokus belirledik. Di\u011fer otoimm\u00fcn hastal\u0131klarla ili\u015fkili alelleri i\u00e7eren bir aday taramas\u0131, SLE'ye katk\u0131da bulunabilecek be\u015f lokusu (P < 1 \u00d7 10\u22123) ortaya \u00e7\u0131kard\u0131: IFIH1, CFB, CLEC16A, IL12B ve SH2B3. Bu sonu\u00e7lar, do\u011frulanm\u0131\u015f ve aday SLE duyarl\u0131l\u0131k lokuslar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r ve SLE patogenezi i\u00e7in birka\u00e7 \u00f6nemli imm\u00fcnolojik yolu i\u015faret eder."}
{"_id":"5468807","title":"ARID1A-mutated ovarian cancers depend on HDAC6 activity","text":"ARID1A, SWI\/SNF kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rma kompleksinin bir alt birimi kodlayan, t\u00fcm insan kanserlerinde en s\u0131k mutasyona u\u011frayan epigenetik d\u00fczenleyicidir. ARID1A ve TP53 mutasyonlar\u0131 tipik olarak birbirini d\u0131\u015flar. Bu genetik \u00f6zelli\u011fe ba\u011fl\u0131 terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131mlar hen\u00fcz ke\u015ffedilmeyi beklemektedir. Burada, ARID1A mutasyonlu yumurtal\u0131k kanserlerinde HDAC6 aktivitesinin hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Klinik olarak uygulanabilir bir k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl inhibit\u00f6r\u00fc ile HDAC6 aktivitesinin inhibisyonu, ARID1A mutasyonlu t\u00fcm\u00f6rlere sahip farelerin hayatta kalmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Bu, ARID1A mutasyonlu, ancak tipik t\u00fcm\u00f6rlerde olmayan, t\u00fcm\u00f6rlerin b\u00fcy\u00fcmesi ve yay\u0131lmas\u0131n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131yla korelasyona sahipti. ARID1A mutasyonlu h\u00fccrelerde HDAC6 aktivitesine ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k, ARID1A'n\u0131n do\u011frudan transkripsiyonel bask\u0131lamas\u0131yla HDAC6'n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131yla korelasyona sahipti. HDAC6 inhibisyonu, ARID1A mutasyonlu h\u00fccrelerin se\u00e7ici olarak apoptozini te\u015fvik etti. HDAC6, p53'\u00fcn pro-apoptotik bir post-translasyonel modifikasyonu olan Lys120'yi do\u011frudan deasetil eder. Bu nedenle, ARID1A mutasyonu, p53'\u00fcn apoptoz\u00fc te\u015fvik eden fonksiyonunu, HDAC6'n\u0131n d\u00fczenlenmesiyle art\u0131rarak devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, ARID1A mutasyonlu kanserler i\u00e7in farmakolojik HDAC6 inhibisyonunun bir terap\u00f6tik strateji oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5473074","title":"Solution NMR structure of the TatA component of the twin-arginine protein transport system from gram-positive bacterium Bacillus subtilis.","text":"\u0130kili arginin ta\u015f\u0131ma (Tat) sistemi, bakteriyel sitoplazmik veya bitkisel kloroplast tilakoid zar\u0131nda katlanm\u0131\u015f proteinlerin translokasyonunu ger\u00e7ekle\u015ftirir. \u00c7o\u011fu Gram-pozitif bakteride Tat sistemi, TatA ve TatC proteinlerinin iki temel bile\u015feninden olu\u015fur. TatA, kendili\u011finden oligomerle\u015ferek protein ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 kanal olu\u015fturabilen ve ayn\u0131 zamanda substrat tan\u0131ma s\u00fcrecine kat\u0131labilen bifunkksiyonel bir alt birim olarak kabul edilir. Ancak, protein translokasyonu i\u00e7in yatan molek\u00fcler mekanizma hala gizemini koruyor. Burada, Bacillus subtilis'ten TatA(d) proteininin NMR spektroskopisi ile \u00e7\u00f6z\u00fclen \u00e7\u00f6z\u00fcm yap\u0131s\u0131n\u0131 rapor ediyoruz, Tat sisteminde atomik \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte elde edilen ilk yap\u0131. TatA(d), bir transmembran heliks ve amfipatik bir heliks taraf\u0131ndan olu\u015fturulan L \u015feklinde bir yap\u0131 sergilerken, C-sonu kuyru\u011fu b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fczensizdir. Sonu\u00e7larm\u0131z, transmembran heliksinin lipid \u00e7ift katman\u0131na yerle\u015ftirildi\u011fi ve amfipatik heliksin membran-su aray\u00fcz\u00fcnde yatt\u0131\u011f\u0131 varsay\u0131lan TatA(d) topolojisini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde desteklemektedir. Ayr\u0131ca, TatA(d)'nin yap\u0131s\u0131, birka\u00e7 korunan kal\u0131nt\u0131n\u0131n yap\u0131sal \u00f6nemini ortaya koyarak, Tat sisteminin protein ta\u015f\u0131ma mekanizmas\u0131n\u0131n daha da anla\u015f\u0131lmas\u0131na yeni bir \u0131\u015f\u0131k tutmaktad\u0131r."}
{"_id":"5476778","title":"Autoimmunity due to molecular mimicry as a cause of neurological disease","text":"Molek\u00fcler taklit hipotezi, enfeksiyon ve otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011f\u0131n bir araya gelmesiyle ba\u011flant\u0131l\u0131 bir hipotezdir. Molek\u00fcler taklit, \u00e7evresel bir ajana kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinin, ev sahibi antijeniyle \u00e7apraz tepki g\u00f6stererek hastal\u0131\u011fa yol a\u00e7mas\u0131yla karakterizedir. Bu hipotez, diyabet, lupus ve \u00e7oklu skleroz (MS) gibi hastal\u0131klar\u0131n patogenezinde rol oynam\u0131\u015ft\u0131r. Bu hastal\u0131klar\u0131n nedenleri ile patolojik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkileri aras\u0131nda do\u011frudan kan\u0131tlar s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, viral enfeksiyon, otoimm\u00fcnite ve insan n\u00f6rolojik hastal\u0131klar aras\u0131nda a\u00e7\u0131k bir ba\u011flant\u0131 kurmaktad\u0131r. Molek\u00fcler taklit modeli olarak, insan T-lenfotropik vir\u00fcs tipi 1 (HTLV-1)-ili\u015fkili mielopati\/tropikal spastik paraparezi (HAM\/TSP) hastalar\u0131n\u0131 incelemi\u015f olduk. HAM\/TSP, MS ile ay\u0131rt edilemeyecek kadar benzer bir hastal\u0131kt\u0131r (referanslar 5, 6, 7). HAM\/TSP hastalar\u0131, n\u00f6ronlara kar\u015f\u0131 antikorlar geli\u015ftirir. Bu antikorlar\u0131n, merkezi sinir sistemi (CNS) otoantijenini belirleyece\u011fini varsayd\u0131k. HAM\/TSP hastalar\u0131ndan izole edilen immunoglobulin G, heterojen n\u00fckleer ribon\u00fckleoprotein-A1 (hnRNP-A1) olarak bilinen otoantijeni belirledi. hnRNP-A1'e kar\u015f\u0131 antikorlar, HTLV-1-tax'a kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisiyle ili\u015fkilendirilen HTLV-1-tax ile \u00e7apraz tepki g\u00f6sterdi (referanslar 5, 9). \u00d6zellikle insan Betz h\u00fccrelerini boyayan immunoglobulin G, bu h\u00fccrelerin aksonlar\u0131n\u0131n tercih edilen \u015fekilde hasar g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc yerlerdir. Beyin kesitlerine otoantikorlar enjekte etmek, n\u00f6ronal ate\u015flemeyi engelledi, bu da onlar\u0131n patolojik do\u011fas\u0131n\u0131 i\u015faret etmektedir. Bu veriler, enfekte ajan ve hnRNP-A1 aras\u0131ndaki molek\u00fcler taklidin, CNS otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00f6nemini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5483793","title":"Altered recognition of antigen is a mechanism of CD8+ T cell tolerance in cancer","text":"Antijenlere \u00f6zg\u00fc CD8+ T h\u00fccre tolerans\u0131, myeloid k\u00f6kenli bask\u0131lay\u0131c\u0131 h\u00fccreler (MDSC'ler) taraf\u0131ndan olu\u015fturulan ana ka\u00e7\u0131\u015f mekanizmalar\u0131ndan biridir. Canl\u0131 modeller kullanarak burada, MDSC'lerin spesifik peptit-maj\u00f6r histokompatibilite kompleksi (pMHC) dimerlerinin CD8 ifade eden T h\u00fccrelerine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 do\u011frudan bozdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu s\u00fcre\u00e7, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR)-CD8 kompleksi i\u00e7indeki tirosinlerin nitrasyonunu sa\u011flayarak CD8 ifade eden T h\u00fccrelerinin pMHC'ye ba\u011flanmas\u0131n\u0131 ve spesifik peptide yan\u0131t vermesini engeller, ancak ayn\u0131 zamanda onlar\u0131n spesifik olmayan uyar\u0131ya yan\u0131t verme yeteneklerini korur. TCR-CD8'in nitrasyonu, MDSC'ler taraf\u0131ndan do\u011frudan h\u00fccre-h\u00fccre temas s\u0131ras\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretilen reaktif oksijen t\u00fcrleri ve peroksinitrit yoluyla tetiklenir. Molek\u00fcler modelleme, TCR-CD8'in konformasyonel esnekli\u011fini etkileyebilecek ve pMHC ile etkile\u015fimini etkileyebilecek nitrasyonun spesifik sitelerini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu veriler, kanserle ili\u015fkili MDSC birikimiyle ili\u015fkili bir\u00e7ok patolojik durumda da ge\u00e7erli olan, daha \u00f6nce bilinmeyen bir T h\u00fccre tolerans\u0131 mekanizmas\u0131n\u0131 tan\u0131mlamaktad\u0131r."}
{"_id":"5484763","title":"A new genetic subgroup of chronic granulomatous disease with autosomal recessive mutations in p40 phox and selective defects in neutrophil NADPH oxidase activity.","text":"Kronik gran\u00fclomat\u00f6z hastal\u0131k (CGD), tekrarlayan piogenik enfeksiyonlar ve gran\u00fclomat\u00f6z iltihaplanmayla ili\u015fkili bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi durumudur. Bu durum, fagosit s\u00fcperoksit \u00fcretimini engelleyen recesif mutasyonlar nedeniyle 4 genin herhangi birinde meydana gelir ve bu genler fagosit NADPH oksidaz\u0131n\u0131n alt birimlerini kodlar. Bunlar gp91(phox) ve p22(phox) i\u00e7erir, bunlar membran entegre edilmi\u015f flavokromtin b'yi olu\u015fturur ve p47(phox) ve p67(phox) gibi sitoplazmik alt birimler. Be\u015finci bir alt birim olan p40(phox), PtdIns(3)P'ye ba\u011flanan bir PX alan\u0131na sahip oldu\u011fu i\u00e7in fagositozla tetiklenen s\u00fcperoksit \u00fcretimine \u00f6nemli bir rol oynar. \u0130lk olarak, NCF4 geninde, yani p40(phox) kodlayan geninde otosomal recesif mutasyonlar olan bir vakan\u0131n raporunu sunuyoruz. Bu vaka, gran\u00fclomat\u00f6z kolit ile sunulan bir erkek \u00e7ocuktu. Fagositoz s\u0131ras\u0131nda i\u00e7sel s\u00fcperoksit \u00fcretiminde \u00f6nemli bir defekt g\u00f6steren n\u00f6trofileri vard\u0131, ancak d\u0131\u015fsal s\u00fcperoksit sal\u0131n\u0131m\u0131, fahorbol ester veya formil-metiyonil-leusil-fenilalanin (fMLF) ile tetiklendi\u011finde etkilenmedi. NCF4 geninin genetik analizi, bir \u00e7er\u00e7eve kaymas\u0131 ile erken son kodon i\u00e7eren bir mutasyon ve PX alan\u0131nda R105Q yerine ge\u00e7mesi beklenen bir anlaml\u0131 mutasyon g\u00f6sterdi. Ebeveynler ve bir karde\u015f sa\u011fl\u0131kl\u0131 heterozigot ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lard\u0131. p40(phox)R105Q, PtdIns(3)P'ye ba\u011flanamad\u0131 ve fagositozla tetiklenen oksidaz aktivitesini p40(phox)-eksik gran\u00fclositlerde yeniden olu\u015fturamad\u0131, ayr\u0131ca p40(phox)R105Q, fagosomlardan erken kayboldu. Bu nedenle, p40(phox)in PtdIns(3)P'ye ba\u011flanmas\u0131, insan n\u00f6trofilinde fagositozla tetiklenen oksidan \u00fcretiminin temelidir ve eksikli\u011fi hastal\u0131\u011fa ili\u015fkili olabilir."}
{"_id":"5487448","title":"Birth weight and mammographic density among postmenopausal women in Sweden.","text":"Do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, yeti\u015fkin ya\u015famda meme kanseri riskinin \u00f6nemli bir belirleyicisidir ve meme bezinin k\u00fctlesi bu uzun s\u00fcre\u00e7te bir ara a\u015fama olabilir. Meme bezinin k\u00fctlesini g\u00f6steren meme grafisi yo\u011funlu\u011fu ile do\u011fum boyutlar\u0131n\u0131n ili\u015fkisini inceledik. \u0130sve\u00e7'te 893 menopoz sonras\u0131 kad\u0131nlardan olu\u015fan n\u00fcfus temelli bir \u00f6rneklemde, do\u011fum kay\u0131tlar\u0131ndan do\u011fum boyutlar\u0131 ve en son meme grafisi bilgileri al\u0131nd\u0131. Meme grafisi filmlerinin orta yan yat\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fc dijitalle\u015ftirildi ve Cumulus yaz\u0131l\u0131m\u0131, meme grafisi yo\u011funlu\u011funun bilgisayar destekli yar\u0131 otomatik e\u015fik belirlemesi i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar, olas\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fkenleri kontrol eden genelize edilmi\u015f do\u011frusal modellerle analiz edildi. Ortalama meme grafisi yo\u011funlu\u011fu, do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 (15.6%'den 18.6%'a) ve ba\u015f \u00e7evresi (15.5%'den 20.4%'e) kategorilerinin u\u00e7 noktalar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda artt\u0131 ve kar\u015f\u0131l\u0131k gelen do\u011frusal e\u011filimler istatistiksel olarak anlaml\u0131yd\u0131 (p de\u011ferleri 0.02 ve 0.007, s\u0131ras\u0131yla). \u0130li\u015fkiler, y\u00fcksek meme grafisi yo\u011funlu\u011fu ile d\u00fc\u015f\u00fck meme grafisi yo\u011funlu\u011fu aras\u0131ndaki kesme de\u011ferini 50% gibi nispeten y\u00fcksek bir de\u011fere ayarlad\u0131\u011f\u0131nda \u00f6zellikle g\u00fc\u00e7l\u00fcyd\u00fc. Do\u011fumda 3001-3500 gram aras\u0131nda a\u011f\u0131rl\u0131kta olan kad\u0131nlara k\u0131yasla, 4000 gram'dan fazla do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na sahip kad\u0131nlar, y\u00fcksek meme grafisi yo\u011funlu\u011funun geli\u015fme riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan neredeyse 3 kat daha fazla risk alt\u0131ndayd\u0131 (odds oran\u0131: 2.9, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.1-7.9). Do\u011fum uzunlu\u011fuyla meme grafisi yo\u011funlu\u011fu aras\u0131nda belirgin bir ili\u015fki g\u00f6r\u00fclmedi, ancak do\u011fum uzunlu\u011fu daha az do\u011fru bir \u015fekilde \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc bilinir. Bu sonu\u00e7lar, yeti\u015fkin meme yo\u011funlu\u011fu, meme kanseri riskinin g\u00fc\u00e7l\u00fc bir belirleyicisi olarak, do\u011fum boyutlar\u0131nda intrauterin k\u00f6kleri yans\u0131tt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5492542","title":"Oral ciclopirox olamine displays biological activity in a phase I study in patients with advanced hematologic malignancies.","text":"Antimikotik ciclopirox olamin, h\u00fccre i\u00e7i demir ba\u011flay\u0131c\u0131 bir maddedir ve in vitro ve in vivo kanser kar\u015f\u0131t\u0131 aktivite g\u00f6sterir. Biz, oral form\u00fclasyonu geli\u015ftirdik ve bu ilac\u0131n ilk insanlarda faz I \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131, tekrarlayan veya diren\u00e7li hematolojik kanser hastalar\u0131nda (Deney Kay\u0131t Kimli\u011fi: NCT00990587) ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Hastalar, 5-80 mg\/m\u00b2 oral ciclopirox olamin, be\u015f g\u00fcn boyunca g\u00fcnde bir kez, 21 g\u00fcnl\u00fck tedavi d\u00f6ng\u00fclerinde tedavi edildi. Farmakokinetik ve farmakodinamik e\u015flik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, bir alt hasta grubunda ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Ciclopirox olaminin yar\u0131s\u0131 \u00f6m\u00fcr\u00fcn\u00fcn tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan, ek bir hasta grubu i\u015fe al\u0131nd\u0131 ve g\u00fcnde d\u00f6rt kez 80 mg\/m\u00b2 ciclopirox olamin tedavi edildi. T\u00fcm s\u00fcre\u00e7te yan etkiler ve klinik yan\u0131t izlendi. \u00c7al\u0131\u015fmaya 23 hasta kat\u0131ld\u0131. Ciclopirox h\u0131zl\u0131 emildi ve k\u0131sa bir yar\u0131 \u00f6m\u00fcrle temizlendi. Anaktif ciclopirox glukuronid metabolitinin plazma konsantrasyonlar\u0131, ciclopirox'tan daha y\u00fcksekti. Hastalardan g\u00fcnde bir kez, 10 mg\/m\u00b2'den fazla dozlarda tedavi edilen periferik kan h\u00fccrelerinde survivin ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131 g\u00f6zlemlendi, bu da ilac\u0131n biyolojik etkinli\u011fini g\u00f6sterdi. 80 mg\/m\u00b2 d\u00f6rt kez g\u00fcnde alan hastalarda doz s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 gastrointestinal toksisite g\u00f6zlemlendi, 40 mg\/m\u00b2 g\u00fcnde bir kez alan hastalarda ise hi\u00e7bir doz s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 toksisite g\u00f6zlemlenmedi. \u0130ki hastada kan h\u00fccrelerinde iyile\u015fme g\u00f6zlemlendi. G\u00fcnde bir kez oral ciclopirox olamin dozu, tekrarlayan veya diren\u00e7li hematolojik kanser hastalar\u0131nda iyi tolere edildi ve bu hasta grubunda doz rejimlerinin daha fazla iyile\u015ftirilmesi gerekmektedir."}
{"_id":"5500086","title":"Cancer cell\u2013autonomous contribution of type I interferon signaling to the efficacy of chemotherapy","text":"Baz\u0131 antineoplazik etkiler antrasiklinlerin farelerdeki k\u00f6keni, do\u011fal ve T h\u00fccre taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen antikanser ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesinden kaynaklanmaktad\u0131r. Burada, antrasiklinlerin endosomal kal\u0131p tan\u0131 al\u0131c\u0131s\u0131 Toll-like resept\u00f6r 3'\u00fc (TLR3) aktive ettikten sonra malign h\u00fccrelerde h\u0131zl\u0131 tip I interferon (IFN) \u00fcretimi uyand\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. IFN-\u03b1 ve IFN-\u03b2 resept\u00f6rleri (IFNAR) \u00fczerine ba\u011flanarak neoplazik h\u00fccrelerde, tip I IFN'ler otokrin ve parakrin devreleri tetikler ve bu da CXCL10 (C-X-C motifi ligand 10) sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 sonu\u00e7land\u0131r\u0131r. Tlr3 veya Ifnar'\u0131 eksik olan t\u00fcm\u00f6rler, tip I IFN veya Cxcl10'un yapay olarak sa\u011flanmad\u0131\u011f\u0131 s\u00fcrece kemoterapiye yan\u0131t vermedi. Ayr\u0131ca, birka\u00e7 ba\u011f\u0131ms\u0131z hasta grubunda, k\u00f6t\u00fc prognozlu meme kanseri karakterize eden bir tip I IFN ile ili\u015fkili imza, antrasiklin temelli kemoterapiye klinik yan\u0131tlar\u0131 \u00f6ng\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcr. Verilerimiz, antrasiklinler taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n viral patojenler taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen yan\u0131tlara benzedi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu t\u00fcr 'viral taklit'in ba\u015far\u0131l\u0131 kemoterapinin bir i\u015faret ta\u015f\u0131 oldu\u011funu varsay\u0131yoruz."}
{"_id":"5503194","title":"alphaE-catenin controls cerebral cortical size by regulating the hedgehog signaling pathway.","text":"Geli\u015ftirme s\u0131ras\u0131nda h\u00fccreler, organlar\u0131n \u00f6nceden belirlenmi\u015f boyutlarda olu\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in birikim h\u0131zlar\u0131n\u0131 izler ve ayarlarlar. Burada, merkezi sinir sistemi i\u00e7in spesifik olarak silinen \u00f6nemli ba\u011f dokusu geni, alfaE-katenin'in anormal aktivitesini, sonu\u00e7ta h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn k\u0131salmas\u0131, apoptozun azalmas\u0131 ve korteks hiperplazisi ile ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. AlfaE-katenin'in h\u00fccre yo\u011funlu\u011funa ba\u011fl\u0131 ba\u011f dokusu birle\u015fimleri ile geli\u015fimsel hedgehog yolunu birle\u015ftirdi\u011fini ve bu birle\u015fimin, geli\u015fen korteks boyutunu kontrol eden negatif geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc sa\u011flayabilece\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"5508750","title":"Molecular regulation of effector and memory T cell differentiation","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k haf\u0131zas\u0131, adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n temel bir \u00f6zelli\u011fi ve a\u015f\u0131 stratejilerinin \u00f6nemli bir hedefidir. Burada, enfeksiyonlardan akut ve uzun s\u00fcreli koruma sa\u011flayan \u00e7e\u015fitli T lenfosit alt k\u00fcmelerinin anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki geli\u015fmeleri vurguluyoruz. Bu, transkripsiyon fakt\u00f6rleri ve bu fakt\u00f6rlere eri\u015fimini d\u00fczenleyen \u00fcst ak\u0131\u015f 'yarat\u0131c\u0131' fakt\u00f6rler hakk\u0131nda yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler i\u00e7erir, ayr\u0131ca etkili ve haf\u0131za alt k\u00fcmelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda rol oynayan metabolik d\u00fczenleyiciler; dokuda yerle\u015fik haf\u0131za lenfositlerinin ontogeni ve tan\u0131mlay\u0131c\u0131 \u00f6zellikleri; ve etkinle\u015ftirilmi\u015f T h\u00fccrelerin sergiledi\u011fi ola\u011fan\u00fcst\u00fc heterojenli\u011fin kaynaklar\u0131. Toplu olarak, bu bulgular, T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131n alt\u0131nda yatan yolaklar\u0131 belirlemedeki ilerlemeyi vurgular, ancak ayn\u0131 zamanda bilgi bo\u015fluklar\u0131n\u0131 ve bu bilgiyi a\u015f\u0131 ve imm\u00fcnoterapi yoluyla arzu edilen T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 ak\u0131lc\u0131 bir \u015fekilde uyand\u0131rmak i\u00e7in ortaya \u00e7\u0131kan zorluklar\u0131 da ortaya koyar."}
{"_id":"5511240","title":"Liver-resident macrophage necroptosis orchestrates type 1 microbicidal inflammation and type-2-mediated tissue repair during bacterial infection.","text":"Kupfer h\u00fccreleri, fet\u00fcs k\u00f6kenli fagositler ve karaci\u011fer sin\u00fcsoidlar\u0131n\u0131 kaplayan, enteroinvazif bakterilere kar\u015f\u0131 ana savunma mekanizmalar\u0131ndan biridir. Burada, Listeria monocytogenes enfeksiyonunun, Kupffer h\u00fccrelerinin erken nekroptotik \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikledi\u011fini, ard\u0131ndan monositlerin toplanmas\u0131n\u0131 ve antibakteriyel tip 1 iltihaplanmaya yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Kupffer h\u00fccrelerinin \u00f6l\u00fcm\u00fc, ayn\u0131 zamanda tip 2 yan\u0131t\u0131 da tetikledi; bu yan\u0131t, karaci\u011fer h\u00fccrelerinden kaynaklanan alarmini interleukin-33 (IL-33) ve bazofillerden kaynaklanan interleukin-4 (IL-4) i\u00e7eriyordu. Bu, karaci\u011ferde toplanan monositlerden t\u00fcretilen makrofajlar\u0131n alternatif aktivasyonuna yol a\u00e7t\u0131, bu da yok edilen Kupffer h\u00fccrelerini de\u011fi\u015ftirerek karaci\u011fer homeostaz\u0131n\u0131 geri kazand\u0131rd\u0131. Bu nedenle, Kupffer h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc, enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda mikrobiyal yok etme tip 1 iltihaplanmas\u0131n\u0131 ve tip 2'li karaci\u011fer onar\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen ana bir sinyaldir. Bu, klasik tip 1 ve tip 2 yan\u0131tlar\u0131n\u0131n \u00f6tesine ge\u00e7erek, bakteriyel enfeksiyon ba\u011flam\u0131nda bu yan\u0131tlar\u0131n ard\u0131\u015f\u0131k olarak geli\u015febilece\u011fini ve birbirlerine ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak karaci\u011fer ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 ve homeostaz\u0131n geri kazan\u0131lmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyebilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"5519177","title":"Gene regulation in the immune system by long noncoding RNAs","text":"Uzun olmayan kodlamayan RNA'lar (lncRNA'lar), ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminde gen ifadesinin kritik d\u00fczenleyicileri olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmalar, lncRNA'lar\u0131n do\u011fal ve uyarlanabilir h\u00fccre tiplerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ve i\u015flevini kontrol eden, y\u00fcksek d\u00fczeyde h\u00fccre hatt\u0131 \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde ifade edildi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu incelemede, kromatinle do\u011frudan etkile\u015fimler, RNA ve proteinlerle etkile\u015fimler de dahil olmak \u00fczere, lncRNA'lar\u0131n genleri d\u00fczenlemedeki mekanizmalar\u0131na odaklan\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, lncRNA biyolojisinde yeni alanlar\u0131 ele al\u0131yoruz, \u00f6rne\u011fin, aktivasyon RNA'lar\u0131, d\u00f6ng\u00fcsel RNA'lar ve h\u00fccre s\u00fcre\u00e7lerinde RNA'ya kimyasal modifikasyonlar. LncRNA'lar\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi ve otoimm\u00fcn hastal\u0131klardaki rollerindeki kritik bilgi bo\u015fluklar\u0131n\u0131 ve gelecekteki perspektifleri vurguluyoruz."}
{"_id":"5531479","title":"The Ly49Q receptor plays a crucial role in neutrophil polarization and migration by regulating raft trafficking.","text":"N\u00f6trofiller, enfeksiyon ve iltihaplanma sitelerine h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde polarizasyon ve y\u00f6nl\u00fc hareket ge\u00e7irerek h\u0131zla polarize olurlar ve dokuya n\u00fcfuz ederler. Burada, inhibe edici MHC I resept\u00f6r\u00fc Ly49Q'nun n\u00f6trofil polarizasyonunda ve dokuya n\u00fcfuz etmesinde kritik \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Denge durumunda, Ly49Q, odak kompleksinin olu\u015fumunu \u00f6nleyerek n\u00f6trofil ba\u011flanmas\u0131n\u0131 inhibe eder, muhtemelen Src ve PI3 kinazlar\u0131 inhibe ederek. Bununla birlikte, enflamatuar uyaranlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 durumunda, Ly49Q, ITIM alan\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak h\u0131zl\u0131 n\u00f6trofil polarizasyonunu ve dokuya n\u00fcfuzunu arac\u0131l\u0131k eder. Bu z\u0131t i\u015flevler, farkl\u0131 bir \u015fekilde SHP-1 ve SHP-2 efektor fosfataz\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131yla g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Ly49Q ba\u011f\u0131ml\u0131 polarizasyon ve g\u00f6\u00e7, Ly49Q'nun membran raft fonksiyonlar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemesiyle etkilenir. \u00d6neriyoruz ki Ly49Q, enflamasyonda n\u00f6trofil polarizasyonuna ve h\u0131zl\u0131 g\u00f6\u00e7\u00fcne ge\u00e7i\u015fte kritik bir rol oynar, bu da membran raftlar\u0131n\u0131n ve raft ile ili\u015fkili sinyal molek\u00fcllerinin spatiotemporal d\u00fczenlemesi yoluyla ger\u00e7ekle\u015fir."}
{"_id":"5548081","title":"Prevalence of Kaposi sarcoma-associated herpesvirus infection in homosexual men at beginning of and during the HIV epidemic.","text":"Kapsom Sarkoma ile ili\u015fkili Herpesvir\u00fcs (KSHV) enfeksiyonunun, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde e\u015fcinsel erkeklerde insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) enfeksiyonuyla ayn\u0131 d\u00f6nemde meydana geldi\u011fi sonucuna varan baz\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar olmas\u0131na ra\u011fmen, HIV epidemisinin ba\u015flang\u0131c\u0131nda KSHV'nin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in do\u011frudan \u00f6l\u00e7\u00fcmler yap\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\nAma\u00e7lar: San Francisco, Kaliforniya'daki e\u015fcinsel erkeklerde 1978 ve 1979'da KSHV enfeksiyonunun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek ve 1978'den 1996'ya kadar cinsel davran\u0131\u015flardaki de\u011fi\u015fiklikler \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda KSHV'nin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikleri incelemektir.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: San Francisco \u015eehir Klini\u011fi Kohortu (18-66 ya\u015f aras\u0131 2666 ki\u015fi i\u00e7in analizler) (n = 2666) ve San Francisco Erkek Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 (MHS) (25-54 ya\u015f aras\u0131 825 ve 252 ki\u015fi) ve San Francisco Gen\u00e7 Erkek Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 (YMHS) (18-29 ya\u015f aras\u0131 428-976 ve 557 ki\u015fi) n\u00fcfus tabanl\u0131 \u00f6rneklerinden al\u0131nan klinik tabanl\u0131 bir \u00f6rnek (n = 398) ve davran\u0131\u015fsal \u00e7al\u0131\u015fmalar uzun s\u00fcreli, KSHV yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ise kesitseldir.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: KSHV ve HIV'e kar\u015f\u0131 antikorlar; cinsel davran\u0131\u015flar.\n\nSonu\u00e7lar: 1978 ve 1979'da San Francisco \u015eehir Klini\u011fi Kohortu \u00f6rne\u011finde 235'in (rastgele bir \u00f6rnek) %26,5'i (255) KSHV enfeksiyonuna sahipti (HIV enfeksiyonu i\u00e7in a\u011f\u0131rl\u0131kland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f). MHS \u00f6rne\u011finde 1984-1985'te 252 ki\u015fi aras\u0131nda %29,6 ve YMHS \u00f6rne\u011finde 1995-1996'da 557 ki\u015fi aras\u0131nda %26,4'l\u00fck KSHV enfeksiyonu yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. HIV yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ise MHS'te 1984-1985'te 825 ki\u015finin %49,5'inden 1992-19"}
{"_id":"5551138","title":"Nortriptyline for smoking cessation: a review.","text":"Bu makale, Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi'ndeki meta-analizlere dayanarak nortriptylinin sigara b\u0131rakma etkinli\u011fini inceliyor. Alt\u0131 plasebo kontroll\u00fc deneme, nortriptylinin (75-100 mg) sigara b\u0131rakma oranlar\u0131n\u0131 iki kat\u0131na \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131n\u0131 (OR = 2.1) g\u00f6sterdi. Sigara i\u00e7enlerin %4 ile %12'si olumsuz etkiler nedeniyle deneme d\u0131\u015f\u0131 kald\u0131, ancak ciddi olumsuz etkiler meydana gelmedi. Nortriptylinin etkinli\u011fi, antidepresan etkilerine ba\u011fl\u0131 g\u00f6r\u00fcnm\u00fcyordu. Nortriptylin, bupropion ve nikotin de\u011fi\u015ftirme terapilerine benzer bir etki b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcne sahip etkili bir sigara b\u0131rakma yard\u0131m\u0131d\u0131r. Sa\u011fl\u0131kl\u0131, depresyonda olmayan sigara i\u00e7enlerde nortriptylinin bu dozlarda ciddi yan etkiler \u00fcretti\u011fi a\u00e7\u0131k de\u011fil, \u00e7\u00fcnk\u00fc sadece 500 sigara i\u00e7en \u00fczerinde test edildi. Nortriptylin ve bupropionun sigara b\u0131rakma i\u00e7in etkili oldu\u011fu, ancak se\u00e7ici serotonin geri al\u0131m inhibit\u00f6rlerinin etkili olmad\u0131\u011f\u0131 bulunmas\u0131, sigara b\u0131rakma etkinli\u011fi i\u00e7in dopaminerjik veya adrenergik, ancak serotoninergik aktivitenin \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Daha fazla \u00e7al\u0131\u015fma, \u00f6nemli olumsuz etkilerin d\u00fc\u015f\u00fck bir oran\u0131n\u0131 do\u011frulayana kadar, nortriptylinin sigara b\u0131rakma tedavisi i\u00e7in ikinci s\u0131ra bir tedavi olarak kullan\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"5556809","title":"Emotion dysregulation in attention deficit hyperactivity disorder.","text":"Uzun zamand\u0131r dikkat eksikli\u011fi hiperaktivite bozuklu\u011fu (ADHD) olan bir\u00e7ok bireyin duygusal d\u00fczenleme konusunda da zorluklar ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 tan\u0131nmas\u0131na ra\u011fmen, bu klinik a\u00e7\u0131dan zorlu alan\u0131 nas\u0131l kavramak konusunda bir fikir birli\u011fi sa\u011flanamad\u0131. Yazarlar, hem nicel hem de nitel y\u00f6ntemler kullanarak mevcut literat\u00fcr\u00fc inceliyor. \u00dc\u00e7 \u00f6nemli bulgu ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor. \u0130lk olarak, \u00f6m\u00fcr boyu ADHD'de duygusal d\u00fczenleme bozuklu\u011fu yayg\u0131n ve \u00f6nemli bir sakatl\u0131\u011fa katk\u0131da bulunuyor. \u0130kinci olarak, ADHD'deki duygusal d\u00fczenleme bozuklu\u011fu, duygusal uyaranlara y\u00f6nelme, tan\u0131ma ve\/veya dikkat da\u011f\u0131tma eksikliklerinden kaynaklanabilir; bu eksiklikler, striato-amigdalo-medial prefrontal korteks a\u011f\u0131ndaki bir i\u015flev bozuklu\u011funu ima eder. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc olarak, mevcut ADHD tedavileri genellikle ayn\u0131 zamanda duygusal d\u00fczenleme bozuklu\u011funu da iyile\u015ftirir, ancak bu semptomlar\u0131n birle\u015fimine odaklanmak, klinik sorular\u0131 yeniden \u015fekillendirir ve yeni tedavi yakla\u015f\u0131mlar\u0131 geli\u015ftirebilir. Yazarlar daha sonra duygusal d\u00fczenleme bozuklu\u011fu ve ADHD aras\u0131ndaki \u00f6rt\u00fc\u015fmeyi a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in \u00fc\u00e7 modeli inceliyor: Duygusal d\u00fczenleme bozuklu\u011fu ve ADHD ili\u015fkili ancak ayr\u0131 boyutlard\u0131r; duygusal d\u00fczenleme bozuklu\u011fu, ADHD'nin temel tan\u0131sal \u00f6zelli\u011fidir; ve kombinasyon, ADHD ve duygusal d\u00fczenleme bozuklu\u011fu'ndan ayr\u0131 bir nosolojik varl\u0131k olu\u015fturur. Her modelin farkl\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcleri, ADHD ve duygusal d\u00fczenleme bozuklu\u011fu olan ihmal edilen bir hasta pop\u00fclasyonuna y\u00f6nelik ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 y\u00f6nlendirebilir."}
{"_id":"5558754","title":"Use of serum C reactive protein and procalcitonin concentrations in addition to symptoms and signs to predict pneumonia in patients presenting to primary care with acute cough: diagnostic study","text":"\n## Ama\u00e7lar\nSe\u00e7ilen inflamatuar i\u015faret\u00e7ilerin tan\u0131 do\u011frulu\u011funu, semptom ve bulgularla birlikte, pn\u00f6moni tahmin etmek i\u00e7in nicel olarak belirlemek ve bir tan\u0131 arac\u0131 geli\u015ftirmektir.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\n2007-2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirilen tan\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n t\u0131bbi ge\u00e7mi\u015fleri al\u0131nd\u0131, fiziksel muayeneleri ve ven\u00f6z kanlar\u0131nda C-reaktif protein (CRP) ve prokalcitonin \u00f6l\u00e7\u00fcmleri ilk muayene g\u00fcn\u00fcnde yap\u0131ld\u0131 ve 7 g\u00fcn i\u00e7inde g\u00f6\u011f\u00fcs r\u00f6ntgeni \u00e7ekildi.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\n12 Avrupa \u00fclkesindeki aile hekimli\u011fi merkezleri.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nAkut \u00f6ks\u00fcr\u00fck ile sunulan yeti\u015fkinler.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri\nRadyologlar taraf\u0131ndan belirlenen pn\u00f6moni, t\u00fcm di\u011fer bilgilerden habersiz olarak g\u00f6\u011f\u00fcs r\u00f6ntgenlerini de\u011ferlendirdiklerinde.\n\n## Sonu\u00e7lar\n3106 uygun hasta aras\u0131nda, 286's\u0131 eksik veya yetersiz g\u00f6\u011f\u00fcs r\u00f6ntgenleri nedeniyle d\u0131\u015fland\u0131, bu da 2820 hastan\u0131n (ortalama ya\u015f 50, %40 erkek) kalmas\u0131na neden oldu. Bu hastalar\u0131n 140'\u0131 (%5) pn\u00f6moniye sahipti. 1675 g\u00f6\u011f\u00fcs r\u00f6ntgeninin yeniden de\u011ferlendirilmesi, %94'te (\u03ba 0.45, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.36-0.54) anla\u015fmada bulundu. Yay\u0131mlanan alt\u0131 \"semptom ve bulgu modeli\" ayr\u0131m g\u00fcc\u00fc a\u00e7\u0131s\u0131ndan farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi (alan\u0131 al\u0131c\u0131 karakteristik e\u011frisi (ROC) 0.55 (%95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.50-0.61) ile 0.71 (%0.66-0.76) aras\u0131nda de\u011fi\u015fti). Hastalar\u0131m\u0131zdan elde edilen klinik tahmin \u00f6\u011felerinin en iyi kombinasyonu, ak\u0131nt\u0131l\u0131 burun eksikli\u011fi ve nefes darl\u0131\u011f\u0131, auskultasyonda h\u0131\u015f\u0131rt\u0131lar ve solunum seslerinin azalmas\u0131, ta\u015fikardi ve ate\u015f dahil olmak \u00fczere, ROC alan\u0131 0.70 (%0.65-0.75) ile 0.77 (%0.73-0.81) aras\u0131nda de\u011fi\u015fen bir ROC alan\u0131na sahipti ve tan\u0131 s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131n\u0131 geli\u015ftirdi (net"}
{"_id":"5560962","title":"Somatic Mutations of the Immunoglobulin Framework Are Generally Required for Broad and Potent HIV-1 Neutralization","text":"Genellikle HIV-1'e kar\u015f\u0131 geni\u015f n\u00f6tralize edici antikorlar (bNAbs), enfeksiyonu \u00f6nleyebilir ve bu nedenle HIV-1 a\u015f\u0131 tasar\u0131m\u0131 i\u00e7in b\u00fcy\u00fck \u00f6nem ta\u015f\u0131r. \u00d6zellikle, bNAbs y\u00fcksek somatik mutasyonlara sahiptir ve enfeksiyonun birka\u00e7 y\u0131l sonra HIV-1'e kar\u015f\u0131 enfekte olan bireylerin bir kesimi taraf\u0131ndan \u00fcretilir. Antikorlar genellikle antijene temas eden tamamlay\u0131c\u0131 belirleyici b\u00f6lge (CDR) d\u00f6ng\u00fclerinde mutasyonlar biriktirir. CDR d\u00f6ng\u00fcleri, genellikle hem diren\u00e7li hem de mutasyona daha az toleransl\u0131 olan kanonik \u00e7er\u00e7eve b\u00f6lgeleri (FWR'ler) taraf\u0131ndan desteklenir. Burada, \u00e7o\u011fu HIV-1 n\u00f6tralizasyon etkinli\u011fi s\u0131n\u0131rl\u0131 olan antikorlar da dahil olmak \u00fczere \u00e7o\u011fu bNAb'in somatik mutasyonlara ihtiyac\u0131 oldu\u011funu bildiriyoruz. Yap\u0131sal ve i\u015flevsel analizler, somatik mutasyonlar\u0131n FWR kal\u0131nt\u0131lar\u0131nda, artan esneklik ve\/veya do\u011frudan antijene temas sa\u011flayarak geni\u015flik ve g\u00fcc\u00fc art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor. Bu nedenle, bNAb'lerde, CDR d\u00f6ng\u00fclerini desteklemenin \u00f6tesinde FWR'ler \u00f6nemli bir rol oynar ve g\u00fc\u00e7 ve geni\u015flikteki al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k katk\u0131lar\u0131 HIV-1 a\u015f\u0131 tasar\u0131m\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurulmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"5567005","title":"Etiology of type 1 diabetes.","text":"Son genetik haritalama ve gen-fenotip \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, tip 1 diyabetin genetik mimarisini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. En az on gen \u015fimdiye kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc nedensel adaylar olarak belirlenebilir. Bu genlerin bilinen i\u015flevleri, bu hastal\u0131\u011f\u0131n birincil etyolojik yollar\u0131n\u0131 g\u00f6sterir, bunlar aras\u0131nda HLA s\u0131n\u0131f II ve I molek\u00fcllerinin preproins\u00fclin peptitlerine ba\u011flanmas\u0131 ve T h\u00fccre resept\u00f6rleri, T ve B h\u00fccre aktivasyonu, do\u011fu\u015ftan gelen patojen-viral yan\u0131tlar, kemokin ve sitokin sinyalle\u015fmesi ve T d\u00fczenleyici ve antijen sunan h\u00fccre i\u015flevleri yer al\u0131r. Bu inceleme, tip 1 diyabetin hastal\u0131k mekanizmalar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in genetik yakla\u015f\u0131mlardaki ara\u015ft\u0131rmalara odaklan\u0131r. Bu yollar\u0131n ifadesi ve i\u015flevleri, dolay\u0131s\u0131yla hastal\u0131k duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, epigenetik ve \u00e7evresel fakt\u00f6rlerden etkilenecektir. Belirli kal\u0131tsal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fenotipleri, tip 1 diyabetin erken \u00f6nc\u00fclleri olacak ve gelecekteki klinik denemelerde yararl\u0131 olabilir."}
{"_id":"5567223","title":"Plasticity of epithelial stem cells in tissue regeneration","text":"Dokular, homeostaz ve onar\u0131m i\u00e7in k\u00f6k h\u00fccrelere ba\u011fl\u0131d\u0131r. Son ara\u015ft\u0131rmalar, epitel k\u00f6k h\u00fccrelerinin kaderi ve \u00e7oklu h\u00fccre potansiyeli, k\u00f6k h\u00fccrein konak ni\u015fi i\u00e7inde olup olmad\u0131\u011f\u0131, normal doku homeostaz\u0131na yan\u0131t verip vermedi\u011fi, bir yaray\u0131 onarmak i\u00e7in mobilize edilip edilmedi\u011fi veya konak\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131p nakledildikten sonra de novo doku morfogenezi i\u00e7in zorlan\u0131p zorlanmad\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015febilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu \u0130nceleme'de, do\u011fal olarak \u00e7izgi k\u0131s\u0131tl\u0131 farkl\u0131 k\u00f6k h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131 ve kararl\u0131 \u00f6nc\u00fcllerin, fizyolojik ve yenileyici ko\u015fullarda uzun vadeli kendini yenileyen kapasitelerini ve \u00e7oklu h\u00fccre farkl\u0131la\u015fma potansiyelini nas\u0131l sergileyebilece\u011fini ve geri kazanabilece\u011fini tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, h\u00fccre plastisitesi ve kanser i\u00e7in yenileyici t\u0131bb\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 hakk\u0131nda da konu\u015fuyoruz."}
{"_id":"5572127","title":"Atm-deficient mice exhibit increased sensitivity to dextran sulfate sodium-induced colitis characterized by elevated DNA damage and persistent immune activation.","text":"Ataxia telangiectasia mutasyonu (ATM) geninin, DNA \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131\u011f\u0131 tan\u0131ma ve yan\u0131t proteininin rol\u00fc, iltihaplanma ve iltihapl\u0131 hastal\u0131klar konusunda net de\u011fildir. Daha \u00f6nce, sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelerde ba\u011f\u0131rsak iltihab\u0131n\u0131n sistemik DNA hasar\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Atm eksikli\u011finin iltihaplanma \u00fczerindeki etkisini belirlemek i\u00e7in, dextran s\u00fclfat sodyum (DSS) y\u00f6netimi ile deneysel kolit, Atm(-\/-) (ATM geni tamamen silinmi\u015f), Atm(+\/-), (ATM geni k\u0131smen silinmi\u015f) ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelerde tetikledik. Atm(-\/-) fareleri, homozigot ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelere k\u0131yasla daha y\u00fcksek hastal\u0131k aktivite endeksleri ve \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 g\u00f6sterdi. Sistemik DNA hasar\u0131 ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131, tedavi d\u00f6ng\u00fcleri boyunca ve sonras\u0131nda periferik kan \u00f6rneklerinde karakterize edildi. Atm(-\/-) fareleri, periferik l\u00f6kositlerdeki DNA iplik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n seviyelerinde ve eritroblastlarda mikron\u00fckleus olu\u015fumunda, \u00f6zellikle remisyon d\u00f6nemleri ve tedavinin sonunda, homozigot ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelere k\u0131yasla daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi. 8-oksoguanin ve nitrotirozin gibi reaktif oksijen ve azot t\u00fcrlerinin hasar i\u015faret\u00e7ileri, hem uzak kolon hem de periferik l\u00f6kositlerde mevcuttu, Atm(-\/-) fareleri, sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelere k\u0131yasla daha fazla 8-oksoguanin olu\u015fumu g\u00f6sterdi. Atm(-\/-) fareleri, tedavi boyunca periferik kan \u00f6rneklerinde daha y\u00fcksek seviyelerde iltihapl\u0131 sitokinlerin ifade edilmesini ve CD69+ ve CD44+ T h\u00fccrelerinin aktifle\u015ftirilmesinde daha y\u00fcksek y\u00fczdelik oranlar\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. ATM, bu nedenle, kronik DSS ile tetiklenen iltihaplanman\u0131n zararl\u0131 etkilerini azaltan kritik bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici fakt\u00f6r olabilir, bu da sistemik genomik istikrar\u0131 ve ba\u011f\u0131rsak epitel bariyerinin evsel dengesini sa\u011flar."}
{"_id":"5573975","title":"Activin\u2013like kinase\u20133 activity is important for kidney regeneration and reversal of fibrosis","text":"TGF-\u03b2 s\u00fcper ailesine ba\u011fl\u0131 molek\u00fcller, \u00f6rne\u011fin kemik morfojenik proteinler (BMP'ler) ve TGF-\u03b2, iltihaplanma, apoptoz ve h\u00fccre ge\u00e7i\u015flerinin d\u00fczenlenmesinde anahtar rol oynayan fakt\u00f6rlerdir. Burada, yaralanma sonras\u0131 hastal\u0131kl\u0131 b\u00f6breklerde erken d\u00f6nemde BMP resept\u00f6r\u00fc aktivin benzeri kinaz 3 (Alk3) seviyelerinin y\u00fckseldi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, t\u00fcpl\u00fc epitelde silinmesiyle TGF-\u03b21-Smad ailesi \u00fcyesi 3 (Smad3) sinyalizasyonunun artmas\u0131, epitel hasar\u0131 ve fibrozis oldu\u011funu bulduk, bu da Alk3 ile medyasyon edilen sinyalizasyonun b\u00f6brekte koruyucu bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. BMP-Alk3-BMP resept\u00f6r\u00fc, tip 2 (BMPR2) ligand-receptor kompleksinin yap\u0131sal-fonksiyonel analizi ve sentetik organik kimya, bize BMP sinyalizasyonunun k\u00fc\u00e7\u00fck peptid aktivasyonlar\u0131 i\u00e7in bir k\u00fct\u00fcphane in\u015fa etmemizi sa\u011flad\u0131. Bu peptid aktivasyonlar\u0131ndan biri, THR-123, be\u015f fare modelinde akut ve kronik b\u00f6brek yaralanmas\u0131n\u0131n iltihaplanmas\u0131n\u0131, apoptozu ve epitel-mesenkim ge\u00e7i\u015f program\u0131n\u0131 bask\u0131lad\u0131 ve mevcut fibrozisi tersine \u00e7evirdi. THR-123, \u00f6zellikle Alk3 sinyalizasyonu yoluyla etki eder, \u00e7\u00fcnk\u00fc Alk3'\u00fcn t\u00fcpl\u00fc epitelinde hedefli silinmesiyle THR-123 tedavisine yan\u0131t vermediler. THR-123 ve anjiyotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim inhibit\u00f6r\u00fc captopril'in kombinasyonu, b\u00f6brek fibrozisini kontrol etmek i\u00e7in ek bir terap\u00f6tik fayda sa\u011flad\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, BMP sinyalizasyon aktivasyonlar\u0131n\u0131n klinikte yenilik\u00e7i tedavi ajanlar\u0131 olarak potansiyel faydalar\u0131n\u0131 g\u00f6steren yeni bir tedavi hatt\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"5579368","title":"COHCAP: an integrative genomic pipeline for single-nucleotide resolution DNA methylation analysis","text":"COHCAP (Umut \u015eehri CpG Ada Analizi Boru Hatt\u0131), tek n\u00fckleotit \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc DNA metilasyon verilerini analiz etmek i\u00e7in bir algoritmad\u0131r. Bu veriler ya Illumina metilasyon dizisi veya hedefli bis\u00fclfit dizileme taraf\u0131ndan \u00fcretilir. COHCAP algoritmas\u0131n\u0131n amac\u0131, CpG siteleri aras\u0131nda tutarl\u0131 bir metilasyon deseni g\u00f6steren CpG adalar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamakt\u0131r. COHCAP, \u015fu anda DNA metilasyon paketleri aras\u0131nda, gen ifadesi verileriyle entegrasyon sa\u011flayan tek pakettir. Bu entegrasyon, a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f gen ifadesini d\u00fczenlemek i\u00e7in en muhtemel CpG adalar\u0131n\u0131n bir alt k\u00fcmesini belirlemeye yard\u0131mc\u0131 olur. COHCAP, hem h\u00fccre hatt\u0131 verilerinden hem de heterojen hasta verilerinden elde edilen gen ifadesi ile yakla\u015f\u0131k %50 uyumlulukla farkl\u0131 metil edilmi\u015f CpG adalar\u0131 listeleri \u00fcretebilir. \u00d6rne\u011fin, bu makale, DNA metilasyonu ile gen ifadesi aras\u0131nda negatif bir korelasyon g\u00f6steren bilinen meme kanseri biyomarker'lar\u0131 (\u00f6rne\u011fin, \u00f6strojen resept\u00f6r\u00fc) tan\u0131mlar. COHCAP ayr\u0131ca, kalite kontrol metrikleri, farkl\u0131 metil edilmi\u015f b\u00f6lgeler ve metilasyon ile gen ifadesi aras\u0131ndaki korelasyon i\u00e7in g\u00f6rselle\u015ftirme sa\u011flar. Bu yaz\u0131l\u0131m, https:\/\/sourceforge.net\/projects\/cohcap\/ adresinde \u00fccretsiz olarak mevcuttur."}
{"_id":"5586392","title":"Subgrouping of patients with neuropathic pain according to pain-related sensory abnormalities: a first step to a stratified treatment approach.","text":"ARKA PLAN: Neuropatik a\u011fr\u0131dan muzdarip hastalarda \u00e7e\u015fitli a\u011fr\u0131 ile ilgili duyusal anormallikler g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Bu duyusal \u00f6zellikler, bireysel hastalarda farkl\u0131 desenler veya mozaikler - duyusal profil - olu\u015fturur. Duyusal profillerin geli\u015fimiyle ilgili bir hipotez, a\u011fr\u0131 \u00fcretiminin farkl\u0131 patofizyolojik mekanizmalar\u0131n\u0131n belirli duyusal anormalliklere neden oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndedir. Birka\u00e7 umut verici yeni ilac\u0131n kontroll\u00fc denemeleri olumsuz sonu\u00e7lar verdi, ancak bu bulgular hasta pop\u00fclasyonunun heterojenli\u011finden kaynaklanm\u0131\u015f olabilirdi. Bireysel duyusal profillere g\u00f6re hastalar\u0131 alt gruplara ay\u0131rmak, bu heterojenli\u011fi azaltabilir ve deneme tasar\u0131m\u0131n\u0131 iyile\u015ftirebilir.\n\nYEN\u0130 GEL\u0130\u015eMELER: Neuropatik a\u011fr\u0131 hastalar\u0131n\u0131n istatistiksel s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131, farkl\u0131 duyusal profillere sahip ve a\u011fr\u0131lar\u0131n\u0131 farkl\u0131 alg\u0131layan alt gruplar oldu\u011funu g\u00f6sterdi, ancak baz\u0131 spesifik bozukluklara \u00f6zg\u00fc profiller de tespit edildi. \u0130lk klinik denemelerin baz\u0131lar\u0131nda alt grup yakla\u015f\u0131m\u0131 kullan\u0131larak elde edilen sonu\u00e7lar, belirli alt gruplarda ara\u015ft\u0131rma ila\u00e7lar\u0131n\u0131n daha \u00fcst\u00fcn etkisini g\u00f6sterebilir, t\u00fcm hasta grubunda de\u011fil.\n\nB\u0130R SONRAK\u0130 ADIM: Neuropatik a\u011fr\u0131 i\u00e7in yeni bir s\u0131n\u0131fland\u0131rma, farkl\u0131 duyusal profillere sahip alt gruplar\u0131 dikkate almal\u0131d\u0131r. Duyusal fenotipleme, potansiyel tedavi yan\u0131t\u00e7\u0131larla zenginle\u015ftirilmi\u015f bir hasta pop\u00fclasyonu sa\u011flayarak klinik deneme tasar\u0131m\u0131n\u0131 iyile\u015ftirebilir ve sonu\u00e7ta ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f tedaviye yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"5596332","title":"The Third International Consensus Definitions for Sepsis and Septic Shock (Sepsis-3).","text":"\u00d6NEML\u0130L\u0130K Sepsis ve septik \u015fok tan\u0131mlar\u0131 2001'de son kez g\u00f6zden ge\u00e7irildi. O zamandan beri, sepsis patobiyolojisi (organ fonksiyonu, morfoloji, h\u00fccre biyolojisi, biyokimya, imm\u00fcnoloji ve dola\u015f\u0131m de\u011fi\u015fiklikleri), y\u00f6netimi ve epidemiyolojisi konusunda \u00f6nemli ilerlemeler kaydedildi, bu da tan\u0131mlar\u0131 yeniden inceleme ihtiyac\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r.\n\nHEDEF Sepsis ve septik \u015fok tan\u0131mlar\u0131 de\u011ferlendirmek ve gerekti\u011finde g\u00fcncellemek.\n\nY\u00d6NTEM Kritik Bak\u0131m T\u0131p Derne\u011fi ve Avrupa Yo\u011fun Bak\u0131m T\u0131p Derne\u011fi taraf\u0131ndan, sepsis patobiyolojisi, klinik denemeler ve epidemiyoloji konusunda uzmanla\u015fm\u0131\u015f 19 ki\u015filik bir g\u00f6rev g\u00fcc\u00fc topland\u0131. Tan\u0131mlar ve klinik kriterler, toplant\u0131lar, Delfi s\u00fcre\u00e7leri, elektronik sa\u011fl\u0131k kay\u0131tlar\u0131 veritaban\u0131 analizi ve oylama yoluyla olu\u015fturuldu, ard\u0131ndan uluslararas\u0131 profesyonel kurulu\u015flara da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131 ve inceleme ve destek i\u00e7in istendi (31 toplum listelenen Tan\u0131kl\u0131k b\u00f6l\u00fcm\u00fcnde).\n\nANA BULGULARIN KAYNA\u011eINDAN \u00d6NEML\u0130 BULGULAR K\u0131s\u0131tlamalar, \u00f6nceki tan\u0131mlar aras\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 enflasyon odaklanmas\u0131, sepsis'in ciddi sepsis'e ve \u015foka devam eden bir dizi oldu\u011fu yan\u0131lt\u0131c\u0131 modeli ve sistemik inflamatuar yan\u0131t sendromu (SIRS) kriterlerinin yetersiz \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc ve duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. Sepsis, septik \u015fok ve organ disfonksiyonu i\u00e7in \u015fu anda \u00e7ok say\u0131da tan\u0131m ve terminoloji kullan\u0131l\u0131yor, bu da bildirilen ve g\u00f6zlemlenen \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131nda tutars\u0131zl\u0131klara yol a\u00e7\u0131yor. G\u00f6rev g\u00fcc\u00fc, ciddi sepsisin gereksiz oldu\u011funu sonuca vard\u0131.\n\n\u00d6NER\u0130LER Sepsis, enfeksiyon nedeniyle hayati organ disfonksiyonuna neden olan ve disreg\u00fcle edilmi\u015f bir ev sahibi yan\u0131t\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak tan\u0131mlanmal\u0131d\u0131r. Klinik operasyonel ama\u00e7lar i\u00e7in, organ disfonksiyonu, SOFA (Sepsis-\u0130li\u015fkili Organ Yetmezli\u011fi) puan\u0131nda 2 puan veya daha fazla art\u0131\u015fla temsil edilebilir, bu da hastanede %10'dan fazla \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkilidir. Septik \u015fok, \u00f6zellikle derin dola\u015f\u0131m, h\u00fccre ve metabolik bozukluklarla ili\u015fkili ve sepsis'ten tek ba\u015f\u0131na daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm riski ta\u015f\u0131yan bir sepsis alt k\u00fcmesi olarak tan\u0131mlanmal\u0131d\u0131r. Septik \u015foklu hastalar,"}
{"_id":"5597586","title":"Stem cell transplantation in patients with autonomic neuropathy due to primary (AL) amyloidosis.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nAL amiloizisli hastalar y\u00fcksek doz kemoterapi ve otolog k\u00f6k h\u00fccre nakli (ASCT) ile fayda sa\u011flayabilir. Nakil, s\u0131v\u0131 kaymalar\u0131, sepsis ve kardiyak aritmi nedeniyle zorlay\u0131c\u0131 olabilir. Amilozis, peritransplant bak\u0131m\u0131n\u0131 sorunlu hale getirebilecek otonom sinir hastal\u0131\u011f\u0131 (AN) ile birlikte ortaya \u00e7\u0131kabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ASCT s\u0131ras\u0131nda ve sonras\u0131nda AN'li hastalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 belirlemekti.\n\n## Y\u00f6ntemler\nAL amiloizisli ve ili\u015fkili AN'li hastalar \u00fczerinde vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve bu hastalar\u0131 AN'i olmayan ve de ASCT'yi ge\u00e7iren b\u00fcy\u00fck e\u015fle\u015ftirilmi\u015f bir hasta grubuyla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Sonu\u00e7lar\nAN'li ASCT'yi ge\u00e7iren 13 hastay\u0131 ve AN'i olmayan 95 hastadan olu\u015fan e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrol grubunu belirledik. AN'li hastalarda daha fazla organ\u0131n etkilenmesi (ortalama 2.5 vs 1, p < 0.001) ve kontrol grubunda AN olmayan hastalara k\u0131yasla melphalan kondisyon dozunun %30'a kadar azalt\u0131lmas\u0131 (p = 0.0015) g\u00f6zlemlendi. Her iki kohortun da ortalama hastanede kalma s\u00fcresi ve k\u00f6k h\u00fccre nakli kinetikleri benzer idi. Atriyal fibrilasyon, AN'li t\u00fcm hastalarda ancak kontrol grubunda sadece bir hastada g\u00f6r\u00fcld\u00fc (p < 0.0001). AN'li hastalarda ortalama t\u00fcm \u00f6m\u00fcr (OS) 29 ay iken kontrol grubunda >60 ay idi (p < 0.0001). Tek de\u011fi\u015fkenli analizde, kardiyak etkilenme (p = 0.0132), AN (p = 0.0011), glomer\u00fcler filtrasyon oran\u0131 (p = 0.038), etkilenen organ say\u0131s\u0131 (p = 0.0064) ve NT-pro-BNP (p = 0.039) hepsi OS \u00fczerinde etki g\u00f6sterdi. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizde, AN OS \u00fczerinde ba\u011f\u0131ms\u0131z bir olumsuz belirleyici olarak kald\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nAL amiloizisinden kaynaklanan otonom sinir hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalar otolog k\u00f6k h\u00fccre nakli ile nispeten g\u00fcvenli bir \u015fekilde uygulanabilir. Otonom sinir"}
{"_id":"5612738","title":"MicroRNA-148a regulates LDL receptor and ABCA1 expression to control circulating lipoprotein levels","text":"Hepatik d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein resept\u00f6r\u00fc (LDLR) yolu, dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki LDL kolesterol (LDL-C) temizlenmesinde kritik \u00f6neme sahiptir. LDLR'nin transkripsiyonel d\u00fczenlemesi iyi karakterize edilmi\u015ftir, ancak LDLR ifadesini d\u00fczenleyen post-transkripsiyonel mekanizmalar sadece son zamanlarda ortaya \u00e7\u0131kmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, insan hepatik h\u00fccrelerde LDLR aktivitesini d\u00fczenleyen mikroRNA'lar\u0131 (miRNA'lar) tan\u0131mlamak i\u00e7in y\u00fcksek verimli genomu geni\u015f kapsaml\u0131 bir tarama testi geli\u015ftirdik. Bu tarama sonucunda, LDLR ifadesini ve aktivitesini d\u00fczenleyen miR-148a'y\u0131 belirledik ve LDL-C al\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen SREBP1 (sterol d\u00fczenleyici element ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 1) ile ili\u015fkili bir yol tan\u0131mlad\u0131k. Farelerde miR-148a'n\u0131n inhibisyonu, hepatik LDLR ifadesini art\u0131rd\u0131 ve plazma LDL-C'yi azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, miR-148a'n\u0131n, ABCA1 (ATP ba\u011flay\u0131c\u0131 protein, alt aile A, \u00fcye 1) ifadesini hepatikte d\u00fczenledi\u011fini ve canl\u0131larda y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol (HDL-C) seviyelerini etkiledi\u011fini bulduk. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, LDL-C temizlenmesinde LDLR'yi do\u011frudan mod\u00fcle ederek kritik bir d\u00fczenleyici olarak miR-148a'n\u0131n rol\u00fcn\u00fc ortaya \u00e7\u0131kard\u0131 ve miR-148a'n\u0131n inhibisyonunun kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fc olan LDL-C\/HDL-C oran\u0131n\u0131 iyile\u015ftirme potansiyeli oldu\u011funu g\u00f6sterdi."}
{"_id":"5633876","title":"BRACHYURY and CDX2 Mediate BMP-Induced Differentiation of Human and Mouse Pluripotent Stem Cells into Embryonic and Extraembryonic Lineages","text":"BMP, insan ve fare embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerinin (hESCs) \u00e7oklu h\u00fccre \u00e7izgilerine, mesoderm ve trofoblast dahil olmak \u00fczere, farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 tetikledi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. BMP ile ind\u00fcklenen trofoblast fenotipi, k\u00f6k h\u00fccre biyolojisinde uzun s\u00fcredir devam eden bir paradokstur. Burada, hESCs ve fare epiblast\u0131ndan elde edilen h\u00fccrelerde BMP i\u015flevini yeniden ele ald\u0131k. BMP4'\u00fcn FGF2 (ERK vas\u0131tas\u0131yla) ile i\u015fbirli\u011fi yaparak mesodermi ind\u00fckledi\u011fini ve endodermi inhibe etti\u011fini bulduk. Bu ko\u015fullar, y\u00fcksek BRACHYURY (BRA) seviyelerine sahip h\u00fccreleri ind\u00fckledi ve CDX2 ile birlikte ifade etti. BRA, CDX2 ifadesinin \u00f6nko\u015fulu ve \u00f6nc\u00fcs\u00fcyd\u00fc; her iki gen de mesodermal genlerin yan\u0131 s\u0131ra trofoblastla ili\u015fkili genlerin ifadesi i\u00e7in gereklidir. Sonuncusu, FGF'nin yoklu\u011funda maksimum d\u00fczeyde ifade edildi, ancak bu h\u00fccreler mesodermal genleri de ifade etti ve ayr\u0131ca plasental trofoblasttan farkl\u0131 y\u00fczey ve epigenetik \u00f6zelliklere sahipti. Sonu\u00e7 olarak, BMP'nin insan ve fare pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerini \u00f6ncelikle mesoderm olu\u015fturmak i\u00e7in ind\u00fckledi\u011fini, BRA ve CDX2 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ve trofoblast yerine, \u00e7\u0131kar\u0131yoruz."}
{"_id":"5633957","title":"Degradation of Cellular miR-27 by a Novel, Highly Abundant Viral Transcript Is Important for Efficient Virus Replication In Vivo","text":"Sitomegalovir\u00fcsler (CMV) litik enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda b\u00fcy\u00fck miktarda viral miRNA ifade eder, ancak h\u00fccre miRNA profilini sadece hafif\u00e7e de\u011fi\u015ftirir. Litik murin sitomegalovir\u00fcs (MCMV) enfeksiyonunda en belirgin de\u011fi\u015fiklik, h\u00fccre miR-27a ve miR-27b'nin h\u0131zl\u0131 bozulmas\u0131d\u0131r. Burada, bu d\u00fczenlemenin yakla\u015f\u0131k 1,7 kb'l\u0131k ve y\u00fcksek oranda bol olan MCMV m169 transkripti taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. MiR-27a\/b'ye \u00f6zg\u00fcl\u00fck, 3'-UTR'da tek bir, muhtemelen optimize edilmi\u015f, miRNA ba\u011flanma sitesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu site, hedef sitenin de\u011fi\u015ftirilmesiyle di\u011fer h\u00fccreli ve viral miRNA'lara kolay ve verimli bir \u015fekilde yeniden hedeflenebilir. m169'un 3'-UTR's\u0131n\u0131n bir adenoviral vekt\u00f6rle ifade edilmesi, i\u015flevini medyalamak i\u00e7in yeterliydi, bu da bu s\u00fcre\u00e7te ba\u015fka viral fakt\u00f6rlere ihtiya\u00e7 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. MiR-27a\/b'nin bozulmas\u0131, 3'-tailing ve -trimming ile e\u015flik etti. MiRNA kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 dramatik bir \u015fekilde etkisine ra\u011fmen, bu etkile\u015fim kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 oldu\u011funu bulduk, bu da m169'un miR-27a\/b taraf\u0131ndan d\u00fczenlenebilece\u011fini g\u00f6steriyor. En ilgin\u00e7 olarak, miR-27a\/b'yi hedefleyemeyen \u00fc\u00e7 mutasyonlu vir\u00fcs, ya miRNA hedef sitesinin bozulmas\u0131 ya da hedef sitenin de\u011fi\u015ftirilmesi nedeniyle, enfeksiyonun 4. g\u00fcnden itibaren birden fazla organlarda \u00f6nemli bir zay\u0131fl\u0131k g\u00f6sterdi, bu da miR-27a\/b'nin bozulmas\u0131n\u0131n MCMV'nin canl\u0131 organizmada verimli \u00e7o\u011falmas\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"5641851","title":"Social and geographical factors affecting access to treatment of colorectal cancer: a cancer registry study","text":"\n# Ama\u00e7:\nKanser sonu\u00e7lar\u0131, \u00fclkeler aras\u0131 ve \u00fclkeler i\u00e7indeki hastalar aras\u0131nda de\u011fi\u015fir ve dezavantajl\u0131 arka planlara sahip hastalar\u0131n hayatta kalma oranlar\u0131n\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu bilinmektedir. Yazarlar, tan\u0131 ve tedavi hizmetlerini sunan hastanelerin eri\u015filebilirli\u011fi ile yoksulluk aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ve sunulan a\u015faman\u0131n tan\u0131 an\u0131ndaki ve tedavinin al\u0131nmas\u0131ndaki etkisini ara\u015ft\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131lar.\n\n# Tasar\u0131m:\nKanser Envanter Veritaban\u0131'n\u0131n analizi. Veriler, ilk 6 ay boyunca a\u015fama ve tedavi ayr\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. Yak\u0131n yerle\u015fim yerinin sosyoekonomik durumu ve evden hastaneye seyahat s\u00fcresi, posta kodundan t\u00fcretildi.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131:\nKuzey \u0130ngiltere'nin b\u00fcy\u00fck bir b\u00f6lgesinde ya\u015fayan hastalar i\u00e7in n\u00fcfus tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:\n1994-2002 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda kolon kanseri te\u015fhisi konan 39.619 hasta.\n\n# \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri:\nTan\u0131 a\u015famas\u0131 ve yoksulluk ve hastaneden uzakl\u0131k ile tedavi al\u0131nmas\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nEn yoksul \u00e7eyrekteki hastalar, rektum kanseri i\u00e7in a\u015fama 4'te tan\u0131 konma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek oldu\u011fu (OR 1.516, p<0.05) ancak kolon kanseri i\u00e7in bu kadar y\u00fcksek de\u011fildi. Her iki kanser t\u00fcr\u00fc i\u00e7in de en yoksul \u00e7eyrekteki hastalar, a\u015fama 4 hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kemoterapi almalar\u0131 konusunda daha az e\u011filimliydi. Kolon kanseri olan hastalar, en zengin b\u00f6lgeden ba\u015fka herhangi bir b\u00f6lgeden gelen hastalar i\u00e7in \u00e7ok daha az tedavi alma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahipti (OR'lar s\u0131ras\u0131yla 0.639, 0.603 ve 0.544, giderek daha dezavantajl\u0131 \u00e7eyreklerde), bu durum, hastanenin ikametg\u00e2hlar\u0131ndan uzak olmas\u0131 durumunda daha da k\u00f6t\u00fcle\u015febilir (hem seyahat hem de yoksulluk i\u00e7in d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc \u00e7eyrek OR'si 0.731, anlaml\u0131 de\u011fil). Etki, rektum kanseri i\u00e7in daha azd\u0131 ve mesafe \u00fczerinde hi\u00e7bir etki g\u00f6r\u00fclmedi.\n\n# Sonu\u00e7:\nDezavantajl\u0131 bir b\u00f6lgede ya\u015famak, \u00f6zellikle kolon kanseri i\u00e7in tan\u0131 a\u015famas\u0131nda daha y\u00fcksek a\u015famalarda olma ve tedavi almada azalmaya e\u011filimlidir. Bu g\u00f6zlemler, di\u011fer bulgularla tut"}
{"_id":"5649538","title":"Development of candidate genomic markers to select breast cancer patients for dasatinib therapy.","text":"Hedefli terapiler i\u00e7in hasta se\u00e7imi \u00f6nemlidir, ancak faz I\/II denemeleri genellikle ila\u00e7 yan\u0131t\u0131 tahmincileri geli\u015ftirmek i\u00e7in yeterli g\u00fcce sahip de\u011fildir. Bu ara\u015ft\u0131rman\u0131n amac\u0131, dasatinib i\u00e7in genomik tahmincileri tan\u0131mlamak ve bunlar\u0131 erken a\u015fama klinik denemelerde \u00f6ng\u00f6r\u00fcsel olarak test etmekti. Dasatinib duyarl\u0131 ve dasatinib direnci olan h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n gen ifade profilleri (n = 23) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131larak dasatinib duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 endeksi (modifiye DS endeksi) geli\u015ftirildi. Src yolunun aktivite endeksi (revize Src endeksi) mamari epitel h\u00fccrelerinde Src transfeksiyonu ile ind\u00fcklenen genler kullan\u0131larak tan\u0131mland\u0131 ve h\u00fccre hatlar\u0131 ve insan \u00f6rnekleri aras\u0131nda tekrarlanabilirli\u011fi optimize etmek i\u00e7in ayarland\u0131. Dasatinib hedef endeksi, dasatinib'e de\u011fi\u015fken ba\u011fl\u0131l\u0131kla ba\u011flanan 19 kinaz\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 toplam\u0131 kullan\u0131larak tasarland\u0131. Bu tahmin modellerinin performans\u0131, bilinen dasatinib duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 olan ba\u011f\u0131ms\u0131z h\u00fccre hatlar\u0131nda de\u011ferlendirildi. Bu genomik testlerin insan \u00f6rneklerine uygulanabilirli\u011fi 133 primer meme kanseri biyopsisi \u00fczerinde de\u011ferlendirildi. Modifiye DS endeksi, ba\u011f\u0131ms\u0131z meme kanseri h\u00fccre hatlar\u0131nda (n = 12) %90 do\u011fruluk g\u00f6sterdi ve hedef endeksi, ancak revize Src endeksi imzas\u0131, dasatinib duyarl\u0131 ve dasatinib direnci olan h\u00fccreleri ay\u0131rt etti (P = 0.0024). Genomik tahminciler, h\u00fccre hatt\u0131 ve insan gen ifade verilerinde kabul edilebilir tekrarlanabilirlik g\u00f6sterdi. T\u00fcm \u00fc\u00e7 tahminci ayn\u0131 133 hasta \u00f6rne\u011fine uyguland\u0131\u011f\u0131nda, tahminciler farkl\u0131 hasta alt gruplar\u0131n\u0131 potansiyel olarak duyarl\u0131 olarak tan\u0131mlad\u0131. \u00dc\u00e7 farkl\u0131 kavramsal dasatinib yan\u0131t\u0131 tahmincisi tan\u0131mlad\u0131k ve bunlar h\u00fccre hatlar\u0131 ve insan verileri aras\u0131nda tekrarlanabilir. Bu aday i\u015faret\u00e7iler, yararl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in klinik denemede test ediliyor."}
{"_id":"5650232","title":"BEDTools: a flexible suite of utilities for comparing genomic features","text":"\n# Motivasyon\nGenomik \u00f6zelliklerin farkl\u0131 k\u00fcmeleri aras\u0131ndaki korelasyonlar\u0131 test etmek, genomik ara\u015ft\u0131rmada temel bir g\u00f6revdir. Ancak, mevcut web tabanl\u0131 y\u00f6ntemlerle \u00f6zelliklerin \u00f6rt\u00fc\u015fmelerini aramak, modern s\u0131ralama teknolojileriyle rutin olarak \u00fcretilen devasa veri k\u00fcmeleri nedeniyle karma\u015f\u0131kla\u015f\u0131r. Bu nedenle, bu verilere karma\u015f\u0131k sorular sormak i\u00e7in verimli bir \u015fekilde kullan\u0131labilecek h\u0131zl\u0131 ve esnek ara\u00e7lara ihtiya\u00e7 vard\u0131r.\n\n# Sonu\u00e7lar\nBu makale, genomik \u00f6zelliklerin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, manip\u00fclasyonu ve etiketlenmesi i\u00e7in yeni bir yaz\u0131l\u0131m paketi sunmaktad\u0131r. BEDTools ayr\u0131ca BED ve GFF bi\u00e7imindeki \u00f6zelliklere kar\u015f\u0131 BAM bi\u00e7imindeki s\u0131ralama alignmanlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmay\u0131 da destekler. Ara\u00e7lar son derece verimlidir ve kullan\u0131c\u0131n\u0131n hem kamu hem de \u00f6zel genomik etiketleme izleri ile b\u00fcy\u00fck veri k\u00fcmelerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131na olanak tan\u0131r. BEDTools, birbirleriyle birlikte kullan\u0131labildi\u011fi gibi standart UNIX komutlar\u0131yla da birle\u015ftirilebilir, bu da rutin genomik g\u00f6revleri kolayla\u015ft\u0131r\u0131r ve b\u00fcy\u00fck genomik veri k\u00fcmeleriyle ilgili karma\u015f\u0131k sorular\u0131 h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde yan\u0131tlayabilen boru hatlar\u0131 olu\u015fturur.\n\n# Kullan\u0131labilirlik ve Uygulama\nBEDTools C++ dilinde yaz\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Kaynak kodu ve kapsaml\u0131 bir kullan\u0131c\u0131 el kitab\u0131, http:\/\/code.google.com\/p\/bedtools adresinde \u00fccretsiz olarak mevcuttur.\n\n# \u0130leti\u015fim\naaronquinlan@gmail.com; imh4y@virginia.edu\n\n# Ek Bilgiler\nEk veriler Bioinformatics \u00e7evrimi\u00e7i olarak mevcuttur."}
{"_id":"5687200","title":"Vegetarian diet improves insulin resistance and oxidative stress markers more than conventional diet in subjects with Type 2 diabetes","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, tip 2 diyabetli bireylerde ins\u00fclin direnci, viseral ya\u011f ve oksidatif stres i\u015faret\u00e7ileri \u00fczerindeki etkilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kalori k\u0131s\u0131tl\u0131 ve geleneksel diyabetik diyetlerin tek ba\u015f\u0131na ve egzersizle birlikte etkilerini incelemektir.\n\n## Y\u00f6ntemler\n24 haftal\u0131k, rastgele, a\u00e7\u0131k, paralel bir tasar\u0131m kullan\u0131ld\u0131. 74 tip 2 diyabetli hasta, deneysel grup (n=37) ve kontrol grubu (n=37) olmak \u00fczere rastgele atand\u0131. Her iki diyet de isokalorik ve kalori k\u0131s\u0131tl\u0131 (-500 kcal\/g\u00fcn) idi. \u00c7al\u0131\u015fma s\u00fcresince t\u00fcm \u00f6\u011f\u00fcnler sa\u011fland\u0131. Diyetin ikinci 12 haftas\u0131 aerobik egzersizle birle\u015ftirildi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar temelde, 12. haftada ve 24. haftada muayene edildi. Birincil sonu\u00e7lar: hiperins\u00fclinemik isoglikemik klamp ile \u00f6l\u00e7\u00fclen ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131; manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ile \u00f6l\u00e7\u00fclen viseral ve altk\u00fctleli ya\u011f hacmi; ve thiobarbit\u00fcrik asit reaktif maddeleri ile \u00f6l\u00e7\u00fclen oksidatif stres. Analizler niyet-e\u015fleme temelinde yap\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nDeneysel grubun %43'\u00fc ve kontrol grubunun %5'i diyabet ila\u00e7lar\u0131n\u0131 azaltt\u0131 (P < 0.001). Deneysel grupta kontrol grubuna k\u0131yasla daha fazla v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kayb\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc (-6.2 kg (95% CI -6.6 ila -5.3) vs. -3.2 kg (95% CI -3.7 ila -2.5); grup \u00d7 zaman etkile\u015fimi P = 0.001). Deneysel grupta kontrol grubuna k\u0131yasla ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha b\u00fcy\u00fck bir art\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc [30% (95% CI 24.5-39) vs. 20% (95% CI 14-25), P = 0.04]. Hem viseral hem de altk\u00fctleli ya\u011fda deneysel grubun kontrol grubuna k\u0131yasla daha b\u00fcy\u00fck bir azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc (P = 0.007 ve P = 0.02, s\u0131ras\u0131yla). Deney"}
{"_id":"5691302","title":"Antidepressant use and risk of adverse outcomes in older people: population based cohort study","text":"\n## Ama\u00e7lar\nAntidepresan tedavisi ile ya\u015fl\u0131 bireylerde depresyonun \u00e7e\u015fitli potansiyel olumsuz sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak ve antidepresan s\u0131n\u0131f\u0131na, kullan\u0131m s\u00fcresine ve dozuna g\u00f6re riskleri incelemektir.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\n65 ve \u00fczeri ya\u015flar\u0131nda depresyon te\u015fhisi konan bireyleri i\u00e7eren kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Ayar\u0131\nBirle\u015fik Krall\u0131k'taki 570 genel uygulama, QResearch birincil bak\u0131m veritaban\u0131na veri sa\u011flayanlar.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n1 Ocak 1996 ile 31 Aral\u0131k 2007 tarihleri aras\u0131nda 65-100 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda yeni bir depresyon epizodu te\u015fhisi konan ve 31 Aral\u0131k 2008'e kadar takip edilen 60.746 hasta.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri\nT\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm, intihar\/kendine zarar verme giri\u015fimi, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc, inme\/ge\u00e7ici iskemik atak, d\u00fc\u015fmeler, k\u0131r\u0131klar, \u00fcst gastrointestinal kanama, epilepsi\/n\u00f6betler, trafik kazalar\u0131, olumsuz ila\u00e7 reaksiyonlar\u0131 ve hiponatremi ile ili\u015fkili risk oranlar\u0131, \u00e7e\u015fitli potansiyel kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Antidepresan s\u0131n\u0131f\u0131 (tricyklik ve ili\u015fkili antidepresanlar, se\u00e7ici serotonin geri al\u0131m inhibit\u00f6rleri, di\u011fer antidepresanlar), doz ve kullan\u0131m s\u00fcresi i\u00e7in ve yayg\u0131n olarak re\u00e7ete edilen bireysel ila\u00e7lar i\u00e7in risk oranlar\u0131 hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Bulgular\nTakip d\u00f6neminde en az bir antidepresan re\u00e7etesi alan 54.038 (89.0%) hasta vard\u0131. Toplam 1.398.359 antidepresan re\u00e7etesi verildi: 764.659 (54.7%) se\u00e7ici serotonin geri al\u0131m inhibit\u00f6rleri i\u00e7in, 442.192 (31.6%) tricyklik antidepresanlar i\u00e7in, 2.203 (0.2%) monoamin oksidaz inhibit\u00f6rleri i\u00e7in ve 189.305 (13.5%) di\u011fer antidepresanlar grubu i\u00e7in. Olumsuz sonu\u00e7larla ili\u015fkili olan antidepresan s\u0131n\u0131flar\u0131 aras\u0131nda yedi sonu\u00e7 i\u00e7in anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar vard\u0131. Se\u00e7ici serotonin geri al\u0131m inhibit\u00f6rleri, d\u00fc\u015fmeler (1.66, %95 g\u00fcven ar"}
{"_id":"5698494","title":"The benefits of statins in people without established cardiovascular disease but with cardiovascular risk factors: meta-analysis of randomised controlled trials","text":"\n## Ama\u00e7lar\nStatinlerin, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131 olmayan ancak kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerine sahip bireylerde t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm ve b\u00fcy\u00fck koroner ve vask\u00fcler beyin olaylar\u0131n\u0131 azalt\u0131p azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak ve bu etkilerin erkek ve kad\u0131nlarda, gen\u00e7 ve ya\u015fl\u0131 (>65 ya\u015f) bireylerde ve diyabet melit\u00fcs\u00fc olan bireylerde benzer olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek.\n\n## Tasar\u0131m\nRastgele kontroll\u00fc denemelerin meta analizi.\n\n## Veri Kaynaklar\u0131\nCochrane kontroll\u00fc denemeler kayd\u0131, Embase ve Medline.\n\n## Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131\n\u0130ki ba\u011f\u0131ms\u0131z ara\u015ft\u0131rmac\u0131, en az bir y\u0131ll\u0131k takip s\u00fcresi, en az %80 veya daha fazla kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131 olmayan ve \u00f6l\u00fcm ve b\u00fcy\u00fck kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k olaylar\u0131na ili\u015fkin sonu\u00e7 verilerine sahip statinlerin klinik etkilerini plasebo veya kontrol grubuyla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131 denemeleri belirledi. Heterojenli\u011fi Q ve I(2) istatistikleri kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi. Yay\u0131n \u00f6nyarg\u0131s\u0131, funnel grafiklerinin g\u00f6rsel incelemesi ve Egger regresyon testi kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n10 deneme, 70 388 ki\u015fiyi dahil etti, bunlardan 23 681'i (34%) kad\u0131n ve 16 078'i (23%) diyabet melit\u00fcs\u00fc olanlard\u0131. Ortalama takip s\u00fcresi 4.1 y\u0131l idi. Statin tedavisi, t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm riskini (0.88, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.81-0.96), b\u00fcy\u00fck koroner olaylar\u0131 (0.70, 0.61-0.81) ve b\u00fcy\u00fck vask\u00fcler beyin olaylar\u0131n\u0131 (0.81, 0.71-0.93) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Kanser riskinde art\u0131\u015fa dair bir kan\u0131t g\u00f6zlemlenmedi. Klinik alt gruplar aras\u0131nda tedavi etkisinde anlaml\u0131 heterojenlik yoktu.\n\n## Sonu\u00e7\nKardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131 olmayan ancak kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerine sahip hastalarda statin kullan\u0131m\u0131, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirilmi\u015f hayatta kalma ve b\u00fcy\u00fck kardiyovask\u00fcler olay riskinde b\u00fcy\u00fck azalmayla ili\u015fkilendirildi."}
{"_id":"5700349","title":"Mechanical coupling between transsynaptic N-cadherin adhesions and actin flow stabilizes dendritic spines","text":"Sinirsel aksonun dendritik dikenlerinin morfolojisi, sinaptik i\u015flevin kritik bir g\u00f6stergesidir. Bu, i\u00e7sel aktin\/myosin sitoplazmik iskelet ve transsel\u00fcler N-kadherin ba\u011flanmalar\u0131 da dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. Bu molek\u00fcler bile\u015fenlerin mekanik ili\u015fkisini incelemek i\u00e7in, birincil hipokampal n\u00f6ronlarda nicel canl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme deneyleri ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Aktin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc ve yap\u0131sal hareketlili\u011fin, olgunla\u015fmam\u0131\u015f filopodlar ve N-kadherin mutantu ifade edildi\u011finde artarak, diken motilitesi ve aktin zenginli\u011fi aras\u0131nda ters bir ili\u015fki buldu\u011fumuzu ke\u015ffettik. Ayr\u0131ca, myosin II'nin farmakolojik uyar\u0131m\u0131, aktin yap\u0131lar\u0131n\u0131n dikenlerde geriye do\u011fru hareketini g\u00f6sterdi, bu da myosin II'nin aktin a\u011f\u0131na gerilme uygulad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, dendritik filopodlar\u0131n N-kadherin kapl\u0131 toplar veya mikropatternlerle temas\u0131nda, aktin zenginli\u011fiyle istikrarl\u0131, diken benzeri yap\u0131lar olu\u015fmas\u0131 sa\u011fland\u0131. Son olarak, aktin dinamiklerinin bilgisayar sim\u00fclasyonlar\u0131, \u00e7e\u015fitli deneysel ko\u015fullar\u0131 taklit etti, bu da aktin ak\u0131\u015f h\u0131z\u0131n\u0131n, dendritik dikenlerde aktin zenginli\u011fini kontrol eden \u00f6nemli bir parametre oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu veriler birlikte, N-kadherin ba\u011flanmalar\u0131 ve aktin ak\u0131\u015f\u0131 aras\u0131ndaki tutma mekanizmas\u0131n\u0131n, dendritik filopodlar\u0131n olgun dikenlere d\u00f6n\u00fc\u015fmesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu mekanizman\u0131n, geli\u015fen beyin'de sinaps\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131, olgunla\u015fmas\u0131 ve esnekli\u011fi \u00fczerinde \u00f6nemli sonu\u00e7lar\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5702790","title":"Phosphate and R2D2 restrict the substrate specificity of Dicer-2, an ATP-driven ribonuclease.","text":"Drosophila'da Dicer-2, uzun \u00e7ift iplikli RNA'dan (dsRNA) k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale edici RNA'lar (siRNA'lar) \u00fcretir, Dicer-1 ise pre-miRNA'dan mikroRNA'lar (miRNA'lar) \u00fcretir. \u0130ki Dicer'\u0131n biyolojik alt yap\u0131lar\u0131 i\u00e7in neden \u00f6zelle\u015fti\u011fi anla\u015f\u0131l\u0131r m\u0131? Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f Dicer-2'nin pre-miRNA'y\u0131 verimli bir \u015fekilde kesebildi\u011fini bulduk, ancak inorganik fosfat ve Dicer-2'nin ortak proteini R2D2 pre-miRNA kesimini engeller. Dicer-2, RNA kesimini ara\u015ft\u0131ran C-sonlu RNase III alanlar\u0131na ve belirsiz bir i\u015flevi olan N-sonlu bir helikaz motifi i\u00e7erir. G\u00f6steriyoruz ki Dicer-2, dsRNA'y\u0131 uyaran bir ATPazd\u0131r ve ATP'yi ADP'ye hidrolize eder; ATP hidrolizi, Dicer-2'nin uzun dsRNA'y\u0131 i\u015flemek i\u00e7in, ancak pre-miRNA'y\u0131 de\u011fil, gereklidir. Wild-tip Dicer-2, ancak ATP hidrolizinde kusurlu bir mutasyona sahip olmayan, bir uzun dsRNA alt yap\u0131s\u0131dan daha h\u0131zl\u0131 siRNA'lar \u00fcretebilir. \u00d6neriyoruz ki Dicer-2 helikaz alan\u0131, bir dsRNA molek\u00fcl\u00fcnden bir\u00e7ok siRNA \u00fcretmek i\u00e7in ATP'yi kullan\u0131r ve daha sonra alt yap\u0131s\u0131ndan ayr\u0131l\u0131r."}
{"_id":"5704562","title":"Therapeutic potential of mood stabilizers lithium and valproic acid: beyond bipolar disorder.","text":"Lityum ve valproik asit (VPA), geleneksel olarak bipolar bozukluk (BD) tedavisinde kullan\u0131lan stabilizat\u00f6rlerdir, bu ciddi zihinsel hastal\u0131k karma\u015f\u0131k gen-\u00e7evre etkile\u015fimleri sonucu ortaya \u00e7\u0131kar ve h\u00fccre plastisitesi ve diren\u00e7lili\u011finde eksikliklere neden olur. Bu ila\u00e7lar\u0131n di\u011fer merkezi sinir sistemi hastal\u0131klar\u0131nda terap\u00f6tik potansiyeli de giderek desteklenmektedir. Bu makale, n\u00f6rolojik, n\u00f6rodejeneratif ve n\u00f6ropsikiyatrik bozukluklar\u0131n h\u00fccre ve hayvan modellerinden elde edilen lityum ve VPA'n\u0131n \u00e7e\u015fitli eylem mekanizmalar\u0131n\u0131 inceler. Mevcut klinik kan\u0131tlar, bu alanda kapsaml\u0131 bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sa\u011flamak ve bu tedavilerin baz\u0131 s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n\u0131 tan\u0131mak i\u00e7in dahil edilmi\u015ftir. \u0130lk olarak, makale bu ila\u00e7lar\u0131n birincil hedeflerine, lityum i\u00e7in glikojen sintez kinaz-3'e ve VPA i\u00e7in histon deasetilazlara nas\u0131l etki ettiklerini a\u00e7\u0131klar. Bu, n\u00f6rotrofik, anjiyojenik ve n\u00f6roprotektif proteinlerin transkripsiyonu ve ifadesini tetikler. H\u00fccre hayatta kalma sinyalleme yollar\u0131, oksidatif stres mekanizmalar\u0131 ve protein kalite kontrol\u00fc, lityum ve VPA'n\u0131n faydal\u0131 eylemlerinin alt\u0131nda yatan di\u011fer fakt\u00f6rler olabilir. Kombin tedavi, n\u00f6roproteksiyonu art\u0131rma ve k\u00f6k h\u00fccre evrimi ve g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc iyile\u015ftirme yetene\u011fi de tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, mikroRNA'lar yeni terap\u00f6tik hedefler olarak ele al\u0131nmaktad\u0131r. Son olarak, \u00f6n klinik bulgular, bu ajanlar\u0131n n\u00f6roprotektif faydalar\u0131n\u0131n anti-enflamasyon, anjiyojeniz, n\u00f6rogenez, kan-beyin bariyeri b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc ve hastal\u0131k spesifik n\u00f6roproteksiyonu kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu mekanizmalar, d\u00fczenlenmemi\u015f hastal\u0131k mekanizmalar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir ve belirli risk biyomarkerleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla tan\u0131mlanabilecek temel h\u00fccre ve molek\u00fcler bozukluklar\u0131 \u00f6nerebilir. Bu bozukluklar\u0131n tedavisinde lityum ve VPA'n\u0131n terap\u00f6tik potansiyelini belirlemek i\u00e7in gelecekteki klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar hakl\u0131 g\u00f6r\u00fcnmektedir, \u00f6zellikle de bu bozukluklar\u0131 tedavi etmek i\u00e7in ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f t\u0131p yakla\u015f\u0131m\u0131na vurgu yapmaktad\u0131r."}
{"_id":"5710820","title":"The feasibility of malaria elimination in South Africa","text":"\n## Arka Plan\n\nSon b\u00fcy\u00fck s\u0131tma salg\u0131n\u0131 2000'de ya\u015fand\u0131ktan sonra, G\u00fcney Afrika'da s\u0131tma vakalar\u0131 belirgin \u015fekilde azald\u0131. Azalma o kadar g\u00fc\u00e7l\u00fcyd\u00fc ki, G\u00fcney Afrika \u015fimdi D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (DS\u00d6) taraf\u0131ndan s\u0131tma ortadan kald\u0131rma e\u015fi\u011fine ula\u015ft\u0131. 2015 y\u0131l\u0131na kadar s\u0131tman\u0131n yay\u0131lmas\u0131n\u0131 tersine \u00e7evirme hedefi do\u011frultusunda, G\u00fcney Afrika'ya s\u0131tma ortadan kald\u0131rma g\u00fcndemini benimsemesi \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131nda bulunuluyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, g\u00fcn\u00fcm\u00fcz G\u00fcney Afrika's\u0131nda bir s\u0131tma ortadan kald\u0131rma program\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131n\u0131n uygunlu\u011funu belirlemekti.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nG\u00fcney Afrika'n\u0131n \u00fc\u00e7 s\u0131tma endemik eyaletinde entegre s\u0131tma kontrol\u00fc program\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131 konusunda yap\u0131lan ilerlemeyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirildi. 2000 ile 2011 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda vekt\u00f6r kontrol\u00fc ve vaka y\u00f6netimi verileri analiz edildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\nS\u0131tma ile ili\u015fkili morbidite ve mortalite, 2000 y\u0131l\u0131ndan bu yana G\u00fcney Afrika'n\u0131n \u00fc\u00e7 s\u0131tma endemik eyaletinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131. En b\u00fcy\u00fck d\u00fc\u015f\u00fc\u015f KwaZulu-Natal'da g\u00f6r\u00fcld\u00fc; vakalar 2000'de 42.276'dan 2010'da 380'e ve \u00f6l\u00fcmler 2000'de 122'den 2010'da 6'ya d\u00fc\u015ft\u00fc. Limpopo eyaletinde rapor edilen s\u0131tma vakalar\u0131nda %49,2'lik (8.553 vs 4.214) bir azalma olmas\u0131na ra\u011fmen, \u015fu anda G\u00fcney Afrika'daki s\u0131tma vakalar\u0131n\u0131n en b\u00fcy\u00fck katk\u0131da bulunan\u0131 olmaya devam ediyor. T\u00fcm \u00fc\u00e7 eyalette ortalama b\u00f6cek spreyi kaplama oran\u0131 %80'den fazla olsa da, Mpumalanga ve Limpopo'daki s\u0131tma vakalar\u0131 hala ortadan kald\u0131rma e\u015fi\u011finin \u00fczerinde. Yerel olarak bula\u015fm\u0131\u015f vaka say\u0131lar\u0131 \u00fc\u00e7 s\u0131tma eyaletinde azald\u0131, ancak ithal vaka say\u0131lar\u0131 artt\u0131. Vekt\u00f6r da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, b\u00f6cek ilac\u0131 direnci durumu ve ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131 hakk\u0131nda bilgi eksiklikleri de belirlendi.\n\n## Sonu\u00e7\n\nG\u00fcney Afrika'da s\u0131tma ortadan kald\u0131rma ger\u00e7ek\u00e7i bir olas\u0131l\u0131k, belirli kriterler sa\u011fland\u0131\u011f\u0131nda. \u00d6ncelikle, mevcut s\u0131tma kontrol"}
{"_id":"5735492","title":"The epidemiology of sexually transmitted co-infections in HIV-positive and HIV-negative African-Caribbean women in Toronto","text":"ARKA PLAN HIV, Kanada'da Afrika-Karayipli kad\u0131nlar\u0131 aras\u0131nda orant\u0131s\u0131z olarak etkili olsa da, bu topluluktaki cinsel yolla bula\u015fan enfeksiyonlar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 daha \u00f6nce ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131. Y\u00d6NTEMLER Toronto'daki bir toplum sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 merkezi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla HIV durumuna g\u00f6re kad\u0131nlar\u0131 i\u015fe ald\u0131k. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, Audio Bilgisayar Destekli Kendini Anlatan Anket (ACASI) kullanarak bir sosyo-davran\u0131\u015fsal anket doldurdular ve sifilis, HIV, hepatit B ve C, herpes basit vir\u00fcs\u00fc tipi 1 (HSV-1), herpes basit vir\u00fcs\u00fc tipi 2 (HSV-2) ve insan sitomegalovir\u00fcs\u00fc (CMV) serolojisi i\u00e7in kan, klamidya ve gonore molek\u00fcler testi i\u00e7in idrar ve bakteriyel vaginosis (BV) ve insan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV) i\u00e7in vajinal sekresyonlar sa\u011flad\u0131. \u0130statistiksel anlaml\u0131l\u0131k i\u00e7in farkl\u0131l\u0131klar chi-kare ile de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7LAR 126 HIV pozitif ve 291 HIV negatif kad\u0131n i\u015fe ald\u0131k, orta ya\u015flar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 40 ve 31 ya\u015f (p < 0.001). Aktif HBV enfeksiyonu ve ya\u015fam boyu HBV enfeksiyonu maruz kal\u0131m\u0131 HIV pozitif kad\u0131nlarda daha yayg\u0131nd\u0131 (4.8% vs. 0.34%, p = 0.004; ve 47.6% vs. 21.2%, p < 0.0001), ayn\u0131 \u015fekilde HBV a\u015f\u0131s\u0131 hakk\u0131nda kendili\u011finden rapor edilen bir ge\u00e7mi\u015f (66.1% vs. 44.0%, p = 0.0001). Klasik cinsel yolla bula\u015fan enfeksiyonlar her iki grupta da nadirdi; BV yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc ve HIV durumuna g\u00f6re de\u011fi\u015fmedi. HSV-2 enfeksiyonu HIV pozitif (86.3%) kad\u0131nlarda HIV negatif (46.6%) kad\u0131nlara g\u00f6re belirgin \u015fekilde daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc (p < 0.0001). Vajinal HPV enfeksiyonu da HIV pozitif kad\u0131nlarda HIV negatif kad\u0131nlara g\u00f6re daha yayg\u0131nd\u0131 (50.8% vs. 22.6%, p < 0.0001) ayn\u0131 \u015fekilde y\u00fcksek riskli onkogenik HPV t\u00fcrlerine enfeksiyon (48.4% vs."}
{"_id":"5752492","title":"Characterization of Programmed Death-1 Homologue-1 (PD-1H) Expression and Function in Normal and HIV Infected Individuals","text":"Kronik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonu, anti-retroviral terapi (ART) ra\u011fmen devam ediyorsa, HIV enfeksiyonunda hastal\u0131k ilerlemesinin en g\u00fc\u00e7l\u00fc tahmincisi olur. HIV enfekte bireylerdeki monosit\/makrofajlar, bilinmesine ra\u011fmen, ne mekanizman\u0131n ne de dahil olan molek\u00fcllerin bilinmedi\u011fi \u015fekilde kendili\u011finden sitokinler salg\u0131larlar. Burada, insan monosit\/makrofajlar\u0131nda yeni tan\u0131mlanan ko-stimulat\u00f6r molek\u00fcl\u00fc PD1 homolo\u011fu (PD-1H)'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin \u00e7ok say\u0131da sitokinlerin kendili\u011finden sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. S\u00fcre\u00e7, PD-1H sinyalle\u015fmesi gerektirir, \u00e7\u00fcnk\u00fc sitokin sal\u0131n\u0131m\u0131 PD-1H'nin sitil alan\u0131n\u0131n silinmesiyle durdurulabilir. Bu t\u00fcr PD-1H a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, kronik HIV enfekte bireylerdeki monositlerde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr ve bu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonu ve CD4 h\u00fccreleri t\u00fckenmesiyle, ancak viral y\u00fckle korelasyon g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, PD-1H'yi a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden monositler taraf\u0131ndan sunulan antijen, HIV'e \u00f6zg\u00fc T h\u00fccrelerinin sitokin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, PD-1H'nin HIV enfeksiyonunda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonunu ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede kritik bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"5760247","title":"A conserved mechanism for centromeric nucleosome recognition by centromere protein CENP-C.","text":"Mitosis s\u0131ras\u0131nda kromozom ayr\u0131m\u0131, sentromer b\u00f6lgesinde kinetokor kompleksi montaj\u0131n\u0131 gerektirir. Kinetokor montaj\u0131, sentromer proteini C (CENP-C) taraf\u0131ndan spesifik olarak CENP-A histon varyant\u0131n\u0131n sentromer n\u00fckleozomu taraf\u0131ndan tan\u0131nmas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu tan\u0131ma mekanizmas\u0131n\u0131n belirleyicilerini tan\u0131mlad\u0131k ve CENP-C'nin CENP-A kuyru\u011fundaki hidrofobik bir b\u00f6lgeye ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve histon H2A ve H2B'nin asitik par\u00e7as\u0131na oturdu\u011funu ke\u015ffettik. Ayr\u0131ca, daha geni\u015f olarak korunmu\u015f CENP-C motifinin CENP-A n\u00fckleozomu tan\u0131mas\u0131 i\u00e7in ayn\u0131 mekanizmay\u0131 kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bulgular\u0131m\u0131z, proteinlerin sentromerlere toplanmas\u0131 i\u00e7in korunmu\u015f bir mekanizma ve bir histon tan\u0131ma modu ortaya koymaktad\u0131r; burada bir d\u00fczensiz peptid, n\u00fckleozom ba\u011flama yoluyla hidrofobik etkile\u015fimleri kolayla\u015ft\u0131ran hidrofobik etkile\u015fimlerle histon kuyru\u011funa ba\u011flan\u0131r."}
{"_id":"5764562","title":"Chemical tools for biomolecular imaging.","text":"Biyolojik olarak \u00f6nemli molek\u00fcllerin ve h\u00fccre i\u00e7indeki faaliyetlerin g\u00f6rselle\u015ftirilmesi, h\u00fccre biyolojisini ger\u00e7ekten nicel bir bilim haline getirmeye devam ediyor. Ancak, h\u00fccre biyolojisinin baz\u0131 alanlar\u0131nda elde edilen muhte\u015fem ba\u015far\u0131lara ra\u011fmen, \u00e7o\u011fu h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7 hala g\u00f6r\u00fcnmez bir \u015fekilde \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor, en parlak lazer \u0131\u015f\u0131nlar\u0131m\u0131z bile onlar\u0131 ayd\u0131nlatm\u0131yor. Bu nedenle ilerleme, sadece enstr\u00fcmantasyonun iyile\u015ftirilmesine de\u011fil, ayn\u0131 zamanda bu faaliyetleri hedeflemek i\u00e7in yeni floresan boyalar ve floresan sens\u00f6rlerin geli\u015ftirilmesine de ba\u011fl\u0131 olacak. A\u015fa\u011f\u0131da, bu sens\u00f6rleri \u00fcretmek i\u00e7in son yakla\u015f\u0131mlar\u0131, se\u00e7ilmi\u015f biyomolek\u00fcllere ba\u011flamak i\u00e7in y\u00f6ntemleri ve \u00e7e\u015fitli biyolojik sorunlara uygulamalar\u0131n\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7iriyoruz."}
{"_id":"5765455","title":"Reactive oxygen species, DNA damage, and error-prone repair: a model for genomic instability with progression in myeloid leukemia?","text":"Myelodysplastik sendromlar (MDS), etkili kan \u00fcretimi ile karakterize edilen, heterojen bir hastal\u0131k grubunu i\u00e7erir ve akut mielojenik l\u00f6semi (AML) geli\u015fme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. MDS ilerlemesinin molek\u00fcler temeli bilinmemekle birlikte, hastal\u0131k ilerlemesinde kritik bir fakt\u00f6r kromozomal materyal kayb\u0131d\u0131r (genomik istikrars\u0131zl\u0131k). \u0130nsan mutan NRAS ve BCL2 genlerinin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesini i\u00e7eren, mieloid lejyonik hastal\u0131k ilerlemesini iki a\u015famal\u0131 bir fare modeli kullanarak inceledi\u011fimizde, DNA hasar\u0131n\u0131n ad\u0131m ad\u0131m artmakta oldu\u011funu ve \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131n (DSB) hata e\u011filimli onar\u0131m\u0131n\u0131n artmakta oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu transgenik farelerde, hastal\u0131k ilerlemesi ile birlikte reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) seviyelerinde de art\u0131\u015f g\u00f6zlemleniyor. \u00d6nemli olan, ROS \u00fcreten NADPH oksidaz\u0131n temel bile\u015feni olan RAC1'in, RAS'in a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda yer almas\u0131d\u0131r ve ROS \u00fcretiminin NRAS\/BCL2 farelerinde bir k\u0131sm\u0131n\u0131n RAC1 aktivitesine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. DNA hasar\u0131 ve hata e\u011filimli onar\u0131m, in vivo N-asetil-L-cistein antioksidan tedavisi ile azalt\u0131labilir veya tersine \u00e7evrilebilir. Verilerimiz, gen anormalliklerinin, in vivo s\u00fcrekli DNA hasar\u0131na ve DSB onar\u0131m\u0131nda artan hatalara ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve MDS hastal\u0131k ilerlemesi s\u0131ras\u0131nda DNA onar\u0131m oran\u0131n\u0131n artmas\u0131n\u0131n bir mekanizmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu veriler, insan MDS\/AML'de RAS\/RAC yollar\u0131 ve ROS \u00fcretimine y\u00f6nelik tedavi stratejilerini \u00f6neriyor."}
{"_id":"5774746","title":"A link between inflammation and metastasis: serum amyloid A1 and A3 induce metastasis, and are targets of metastasis-inducing S100A4","text":"S100A4, metastaz ve kronik iltihapla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak i\u015flevi belirsizdir. Burada, iltihap ve metastatik t\u00fcm\u00f6r ilerlemesinin S100A4 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 kuruyoruz. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, akut faz yan\u0131t\u0131 proteinleri serum amyloid A (SAA) 1 ve SAA3, S100A4 taraf\u0131ndan Toll-like resept\u00f6r 4 (TLR4)\/n\u00fckleik fakt\u00f6r-k (NF-\u03baB) sinyalle\u015fmesi yoluyla transkripsiyonel hedeflerdir. SAA proteinleri, RANTES (d\u00fczenlendi\u011finde aktifle\u015ftirilen normal T h\u00fccrelerde ifade edilen ve muhtemelen salg\u0131lanan), G-CSF (gran\u00fclosit kolonisi uyaran fakt\u00f6r) ve MMP2 (matris metaloproteinaz 2), MMP3, MMP9 ve MMP13'\u00fcn transkripsiyonunu uyard\u0131lar. Ayr\u0131ca, SAA'lar\u0131n kendi transkripsiyonlar\u0131n\u0131 ve pro-enflamatuar S100A8 ve S100A9 proteinlerinin transkripsiyonunu ilk kez g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, fibronektin \u00fczerine t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde art\u0131rd\u0131 ve insan ve fare t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve istilas\u0131n\u0131 uyard\u0131. Intraven\u00f6z olarak enjekte edilen S100A4 proteini, organa \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde SAA proteinleri ve sitokinlerin ekspresyonunu ind\u00fckledi. Bir meme kanseri hayvan modeli i\u00e7inde, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde SAA1 veya SAA3'\u00fcn ektopik ifadesi, yayg\u0131n metastaz olu\u015fumunu ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin yo\u011fun bir \u015fekilde n\u00fcfuz etmesini takip etti. Ayr\u0131ca, S100A4 ve SAA'n\u0131n koordineli ifadesi, kolon kanseri hastalar\u0131nda t\u00fcm\u00f6r \u00f6rneklerinde genel hayatta kalma s\u00fcresinde \u00f6nemli bir korelasyon g\u00f6sterdi. Bu veriler, SAA proteinlerinin S100A4'\u00fcn metastaz te\u015fvik eden i\u015flevlerinin etkili akt\u00f6rleri oldu\u011funu ve iltihap ve t\u00fcm\u00f6r ilerlemesi aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131y\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5775033","title":"Pyruvate dehydrogenase activity and acetyl group accumulation during exercise after different diets.","text":"Pyruvat dehidrojenaz aktivitesi (PDHa) ve asetil grup birikimi, farkl\u0131 diyetler sonras\u0131 insan iskelet kas\u0131nda dinlenme ve egzersiz s\u0131ras\u0131nda incelendi. Be\u015f erkek, d\u00fc\u015f\u00fck karbonhidrat diyet (LCD) t\u00fcketiminden sonra 3 g\u00fcn ve daha sonra ayn\u0131 s\u00fcre i\u00e7in y\u00fcksek karbonhidrat diyet (HCD) t\u00fcketiminden sonra 1-2 hafta boyunca 75% maksimum oksijen al\u0131m\u0131 (VO2 max) ile yorgunlu\u011fa kadar bisiklet s\u00fcrd\u00fc. Dinlenme PDHa, LCD sonras\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu (0.20 \u00b1 0.04 vs. 0.69 \u00b1 0.05 mmol.dakika-1.kg \u0131slak a\u011f\u0131rl\u0131k-1; P < 0.05) ve daha y\u00fcksek intramuscular asetil-CoA-to-CoASH oran\u0131, asetil-CoA i\u00e7eri\u011fi ve asetil karnitin i\u00e7eri\u011fi ile e\u015fle\u015fti. Egzersiz s\u0131ras\u0131nda PDHa her iki ko\u015fulda da artt\u0131, ancak LCD ko\u015fulunda HCD ko\u015fuluna k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck bir oranda (1.46 \u00b1 0.25 vs. 2.65 \u00b1 0.23 mmol.dakika-1.kg \u0131slak a\u011f\u0131rl\u0131k-1 16. dakikada ve 1.88 \u00b1 0.20 vs. 3.11 \u00b1 0.14 egzersizin sonunda; P < 0.05). Egzersiz s\u0131ras\u0131nda kaslardaki asetil-CoA ve asetil karnitin i\u00e7eri\u011fi ve asetil-CoA-to-CoASH oran\u0131 LCD ko\u015fulunda azald\u0131, ancak HCD ko\u015fulunda artt\u0131. Dinlenme ko\u015fullar\u0131nda PDHa, ya\u011f veya karbonhidrat yak\u0131tlar\u0131n\u0131n kullan\u0131labilirli\u011fi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla asetil-CoA-to-CoASH oran\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler taraf\u0131ndan etkilendi. Bununla birlikte, egzersiz s\u0131ras\u0131nda PDHa'n\u0131n aktivasyonu, asetil-CoA-to-CoASH oran\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ger\u00e7ekle\u015fti, bu da di\u011fer fakt\u00f6rlerin daha \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"5782614","title":"Clonal hematopoiesis of indeterminate potential and its distinction from myelodysplastic syndromes.","text":"Son genetik analizler, b\u00fcy\u00fck n\u00fcfuslarda somatik mutasyonlar\u0131n, kan h\u00fccrelerinde klonal geni\u015flemeye yol a\u00e7an h\u00fccrelerin somatik mutasyonlar\u0131n\u0131n ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda yayg\u0131n olarak edinildi\u011fini ortaya koymu\u015ftur. Klonal k\u0131s\u0131tl\u0131 hematopoezis, sonraki tan\u0131 i\u00e7in myeloid veya lenfositik neoplazi riski ile ili\u015fkilidir ve t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Myelodispastik sendromlar (MDS), sitopeni, kan ve kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinin d\u00fczensiz morfolojisi ve klonal hematopoezis ile tan\u0131mlanmas\u0131na ra\u011fmen, ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda klonal hematopoezis edinimi olan \u00e7o\u011fu birey asla MDS geli\u015ftirmeyecektir. Bu nedenle, sitopeni ve d\u00fczensiz hematopoezis olmaks\u0131z\u0131n klonal geni\u015flemeye yol a\u00e7an somatik mutasyonlar\u0131n edinimi, genellikle iyi huylu ve ilerlemeyen hematolojik neoplazmalara \u00f6nc\u00fcl durumlar olan indeterminat potansiyel klonal hematopoezis (CHIP) olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclebilir. Mutasyonlar sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015fl\u0131 ki\u015filerde s\u0131k\u00e7a g\u00f6zlemlendi\u011fi i\u00e7in, sitopeni olan bir hastada MDS ile ili\u015fkili bir somatik mutasyonun tespit edilmesi, MDS'nin di\u011fer kan\u0131tlar\u0131 olmaks\u0131z\u0131n tan\u0131 belirsizli\u011fine neden olabilir. Burada, CHIP'in do\u011fas\u0131 ve yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, bu durumun MDS'den ayr\u0131m\u0131 ve myeloid malignanslar\u0131n tan\u0131 kriterleriyle ilgili mevcut belirsizlikler hakk\u0131nda tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"5783785","title":"DNA Methylation mediated down-regulating of MicroRNA-33b and its role in gastric cancer","text":"MikroRNA'lar\u0131n (miRNA'lar) ke\u015ffi, insan kanserlerinin mekanizmas\u0131n\u0131, te\u015fhisini ve tedavisini incelemek i\u00e7in yeni ve g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ara\u00e7 sa\u011flar. \u015eu anda, t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 miRNA'lar\u0131n CpG adas\u0131 hipermetilasyonu yoluyla a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesi, kanserde ortak bir \u00f6zellik olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Burada, pM evresinde mide kanseri (GC) hastalar\u0131nda miR-33b'nin a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesinin ili\u015fkili oldu\u011funu bildirdik. HGC-27 ve MGC-803 h\u00fccrelerinde miR-33b'nin ektopik ifadesi, h\u00fccre proliferasyonunu, g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve istilas\u0131n\u0131 inhibe etti, bu da miR-33b'nin onkogen c-Myc'i hedeflemesi nedeniyle olabilir. Ayr\u0131ca, GC hastalar\u0131nda miR-33b'nin a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesiyle ili\u015fkili olarak, miR-33b'nin \u00fcst\u00fcndeki CpG adas\u0131n\u0131n metilasyon seviyesinin art\u0131\u015f\u0131, metilasyon-\u00f6zg\u00fc PCR (MSP) amplifikasyonu ile teyit edildi. Ayr\u0131ca, miR-33b'nin yeniden tan\u0131t\u0131m\u0131, \u00e7\u0131plak farelerde GC h\u00fccrelerinin t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131lad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, miR-33b bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve miR-33b'nin \u00fcst\u00fcndeki CpG adas\u0131n\u0131n hipermetilasyonu, mide kanserinde miR-33b'nin a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesinden sorumludur."}
{"_id":"5785219","title":"Modulation of glucose metabolism in macrophages by products of nitric oxide synthase.","text":"Nitrik oksit (NO), L-arginin metabolizmas\u0131n\u0131n bir \u00fcr\u00fcn\u00fc olup, h\u00fccre oksidatif metabolizmas\u0131n\u0131, trikarboksilik asit d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve elektron ta\u015f\u0131ma zinciri enzimlerinin inhibisyonu yoluyla bask\u0131lar. Taze al\u0131nan ve gece boyunca k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f s\u0131\u00e7an yerle\u015fik peritonal makrofajlarda, dinlenme ve zymosan uyar\u0131c\u0131 ile, spesifik glikoz metabolizmas\u0131 yollar\u0131 \u00fczerindeki NO sentez (NOS) aktivitesinin etkisi, radyolabellenmi\u015f glikoz kullan\u0131larak ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. NOS aktivitesi, k\u00fclt\u00fcr ortam\u0131ndaki L-arginin konsantrasyonu ve spesifik inhibit\u00f6r\u00fc NG-monometil-L-arginin kullan\u0131m\u0131 ile d\u00fczenlendi ve radyolabellenmi\u015f L-arginin kullan\u0131larak \u00f6l\u00e7\u00fcmlendi. Sonu\u00e7lar, NOS aktivitesinin glikoz kaybolu\u015fu, glikoliz ve heksoz monofosfat \u015funt aktivitesinde art\u0131\u015fla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi ve oksidatif metabolizman\u0131n bilinen inhibisyonu, NO \u00fcretimine ba\u011fl\u0131 olarak, glikoz ve butirat karbon ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n trikarboksilik asit d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde azalmas\u0131yla uyumlu oldu. Ayr\u0131ca, zymosan uyar\u0131c\u0131 sonras\u0131 glikoz kullan\u0131m\u0131ndaki g\u00f6receli art\u0131\u015f, NOS aktivitesini bask\u0131layan tedavilerle g\u00fc\u00e7lendirildi. Bu sonu\u00e7lar, makrofajlar\u0131n glikoz metabolizmas\u0131n\u0131n \u00f6zelliklerinin, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde, NOS \u00fcr\u00fcnlerine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5798227","title":"SOCS1\/JAB is a negative regulator of LPS-induced macrophage activation.","text":"Bakteriyel lipopolisakkarit (LPS), Toll-like resept\u00f6r (TLR) 4 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 tetikler. Burada, LPS'nin h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ind\u00fckledi\u011fi bask\u0131lay\u0131c\u0131 sitokin sinyali-1 (SOCS1\/JAB) oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz ve LPS sinyalle\u015fmesini negatif olarak d\u00fczenler. SOCS1(+\/-) fareleri veya SOCS1(-\/-) fareleri, interferon-gamma (IFNgamma) eksikli\u011fi arka plan\u0131nda daha duyarl\u0131 LPS'ye ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcmc\u00fcl etkilere, tipik yavru e\u015fde\u011ferlerine k\u0131yasla. LPS'ye ba\u011fl\u0131 NO(2)(-) sentezi ve TNFalfa \u00fcretimi, SOCS1(-\/-) makrofajlarda artt\u0131. Ayr\u0131ca, endotoksin \u015foku kar\u015f\u0131 koruma mekanizmas\u0131 olan LPS tolerans\u0131 da SOCS1(-\/-) h\u00fccrelerde \u00e7arp\u0131c\u0131 \u015fekilde azald\u0131. LPS'ye ba\u011fl\u0131 I-kappaB ve p38 fosforilasyonu, SOCS1(-\/-) makrofajlarda y\u00fckseldi ve zorla ifade edilen SOCS1, LPS'ye ba\u011fl\u0131 NF-kappaB etkinle\u015fmesini bast\u0131rd\u0131. Bu nedenle, SOCS1 do\u011frudan TLR4 sinyalle\u015fmesini bask\u0131lar ve do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 d\u00fczenler."}
{"_id":"5800138","title":"Bacteria-triggered CD4+ T Regulatory Cells Suppress Helicobacter hepaticus\u2013induced Colitis","text":"Daha \u00f6nce, interleukin (IL)-10 eksikli\u011fi (IL-10 knockout [KO]) ancak sa\u011fl\u0131kl\u0131 tip (WT) farelerde Helicobacter hepaticus enfeksiyonu sonras\u0131 kolit geli\u015fti\u011fini g\u00f6sterdik. Burada, enfekte rekombinasyon aktivasyon geni (RAG) KO farelerde, IL-10 KO hayvanlardan al\u0131nan CD4+ T h\u00fccreleriyle yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131ld\u0131ktan sonra ba\u011f\u0131rsak iltihab\u0131n\u0131n geli\u015fti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu koliti \u00f6nleyen WT CD4+ h\u00fccreler, CD45RB d\u00fc\u015f\u00fck fraksiyonunda ve beklenmedik olarak hem CD25+ hem de CD25\u2212 alt gruplar\u0131nda bulunurlar, bu h\u00fccrelerin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ikincisinde daha y\u00fcksektir. Koliti engelleme mekanizmas\u0131, CD25+ ve CD25\u2212 CD45RB d\u00fc\u015f\u00fck CD4+ h\u00fccreler taraf\u0131ndan, IL-10 ve de\u011fil, d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (TGF)-\u03b2 ile ilgilidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc anti\u2013IL-10R monoklonal antikorun, ancak anti\u2013TGF-\u03b2 antikorunun koruyucu etkisini ortadan kald\u0131r\u0131r. In vitro olarak, enfekte WT farelerinden al\u0131nan CD45RB d\u00fc\u015f\u00fck CD4+ h\u00fccreler, H. hepaticus antijenine \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde IL-10 \u00fcretir ve IL-10 KO CD4+ h\u00fccrelerin interferon-\u03b3 \u00fcretimini bask\u0131lar. Birlikte, verilerimiz, H. hepaticus enfeksiyonunun, normal farelerde bakteriye ba\u011fl\u0131 koliti \u00f6nleyen d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin ind\u00fcklenmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir. Ba\u011f\u0131rsak floras\u0131na yan\u0131t olarak bu h\u00fccrelerin ind\u00fcklenmesi, normal bireyleri inflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 koruyan bir mekanizma olabilir."}
{"_id":"5811042","title":"The NLRP12 Sensor Negatively Regulates Autoinflammatory Disease by Modulating Interleukin-4 Production in T Cells.","text":"N\u00fckleotit ba\u011flama oligomerizasyon domeni (NOD)-benzer resept\u00f6r pirin domeni i\u00e7eren aile 12 (Nlrp12) genindeki sensiz mutasyonlar, insanlarda periyodik ate\u015f sendromlar\u0131 ve atopik dermatit ile ili\u015fkilidir. Burada, NLRP12'nin patolojik T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 olumsuz d\u00fczenlemede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Nlrp12(-\/-) fareleri antijen a\u015f\u0131lamas\u0131na yan\u0131t olarak hiperenflamatuar T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131 g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, CD4(+)CD45RB(hi)Nlrp12(-\/-) T h\u00fccrelerinin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi farelerine nakli, daha \u015fiddetli kolit ve atopik dermatitle sonu\u00e7land\u0131. Bununla birlikte, NLRP12 eksikli\u011fi, deneysel otoimm\u00fcn ensefalomiyelit (EAE) s\u0131ras\u0131nda y\u00fckselme felciyi k\u00f6t\u00fcle\u015ftirmedi; bunun yerine, Nlrp12(-\/-) fareleri ataksi ve denge kayb\u0131 ile karakterize edilen atipik n\u00f6roenflamatuar semptomlar geli\u015ftirdi. Artan T h\u00fccre taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen interleukin-4 (IL-4) \u00fcretimi, Nlrp12(-\/-) farelerinde atipik EAE hastal\u0131\u011f\u0131 geli\u015fimini te\u015fvik eder. Bu sonu\u00e7lar, NLRP12'nin T h\u00fccre taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenlemede beklenmedik bir negatif d\u00fczenleyici olarak rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlar ve NLRP12 ile ili\u015fkili hastal\u0131\u011f\u0131n ana arac\u0131lar\u0131n\u0131n de\u011fi\u015ftirilmi\u015f NF-\u03baB d\u00fczenlemesi ve IL-4 \u00fcretimi oldu\u011funu belirler."}
{"_id":"5821617","title":"Shc coordinates signals from intercellular junctions and integrins to regulate flow-induced inflammation","text":"Aterosklerotik plaklar, ak\u0131\u015f d\u00fczenindeki bozulmalar nedeniyle kronik enflamasyona ba\u011fl\u0131 olarak vask\u00fcler yap\u0131n\u0131n belirli b\u00f6lgelerinde geli\u015fir. Ak\u0131\u015f taraf\u0131ndan mod\u00fcle edilen endotel fenotipinin entegrasyonu, bir\u00e7ok mekanotransd\u00fcksiyon yolunun birle\u015ftirilmesini gerektirir, ancak bu nas\u0131l sa\u011fland\u0131\u011f\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, ak\u0131\u015fa yan\u0131t olarak adapt\u00f6r protein Shc'nin aktif hale geldi\u011fini ve h\u00fccre-h\u00fccre ve h\u00fccre-matris ba\u011flanmalar\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Shc'nin aktivasyonu, vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc 2 ve Src tirozin kinazlar\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Shc'nin aktivasyonu ve VE-kadherin (vask\u00fcler endotel kadherin) ile ili\u015fkisi matris ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Shc'nin integrinlere ba\u011flanmas\u0131 VE-kadherine ba\u011fl\u0131d\u0131r ancak sadece belirli matrislerde ger\u00e7ekle\u015fir. Shc'nin susturulmas\u0131, hem matris ba\u011f\u0131ms\u0131z hem de matris ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyallerde azalmaya neden olur. Ayr\u0131ca, Shc, ak\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131 enflamatuar sinyali d\u00fczenleyerek, aterojenik sonu\u00e7lara yol a\u00e7an NF-kappaB ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyalleri aktive eder. Canl\u0131 organizmalarda, Shc, arterlerdeki ateroskleroz e\u011filimli b\u00f6lgelerde aktif hale gelir ve aktivitesi ateroskleroz alanlar\u0131yla korelasyon g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Shc'nin h\u00fccre-h\u00fccre ve h\u00fccre-matris ba\u011flanmalar\u0131ndan gelen sinyalleri entegre ederek ak\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131 enflamatuar sinyali d\u00fczenledi\u011fi bir modeli desteklemektedir."}
{"_id":"5824955","title":"SIRT1 Redistribution on Chromatin Promotes Genomic Stability but Alters Gene Expression during Aging","text":"Genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve gen ifadesindeki de\u011fi\u015fiklikler, \u00f6karyotik ya\u015flanman\u0131n temel \u00f6zelliklerid\u0131r. Mayada histon deasetilaz Sir2, transkripsiyonu susturur ve tekrarlayan DNA'y\u0131 stabilize eder, ancak ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda veya DNA k\u0131r\u0131\u011f\u0131 yan\u0131t\u0131nda, Sir kompleksi genom istikrars\u0131zl\u0131k noktalar\u0131na yeniden konumlan\u0131r, bu da k\u0131s\u0131rl\u0131\u011fa neden olan genlerin desilans\u0131n\u0131 sa\u011flar, bu da mayan\u0131n ya\u015flanma \u00f6zelli\u011fidir. Embriyonik k\u00f6k h\u00fccreler kullanarak, memelilerde Sir2, SIRT1'in tekrarlayan DNA'y\u0131 bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve fare genomunda i\u015flevsel olarak \u00e7e\u015fitli bir dizi genin susturuldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. DNA hasar\u0131na yan\u0131t olarak, SIRT1 bu lokallerden ayr\u0131\u015f\u0131r ve DNA k\u0131r\u0131klar\u0131na yeniden konumlan\u0131r, b\u00f6ylece onar\u0131m\u0131 te\u015fvik eder ve ya\u015flanma farenin beyininde g\u00f6r\u00fclen transkripsiyonel de\u011fi\u015fikliklere paralel olan de\u011fi\u015fikliklere neden olur. Artan SIRT1 ifadesi, genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 modelinde farelerde hayatta kalmay\u0131 te\u015fvik eder ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 transkripsiyonel de\u011fi\u015fiklikleri bask\u0131lar. Bu nedenle, DNA hasar\u0131 ile tetiklenen SIRT1 ve di\u011fer kromatin de\u011fi\u015ftiren proteinlerin yeniden da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, \u00f6karyotlarda ya\u015flanman\u0131n korunmu\u015f bir mekanizmas\u0131 olabilir."}
{"_id":"5824985","title":"Bariatric Surgery in the United Kingdom: A Cohort Study of Weight Loss and Clinical Outcomes in Routine Clinical Care.","text":"\n## Arka Plan\nBariatrik cerrahi, obezite tedavisinde giderek daha yayg\u0131n bir uygulama haline geliyor. G\u00fcn\u00fcm\u00fcz cerrahisinin geni\u015f bir klinik sonu\u00e7 yelpazesi \u00fczerindeki uzun vadeli etkilerine dair kapsaml\u0131 kan\u0131tlar eksik. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, bariatrik cerrahinin, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) ve obezite ile ili\u015fkili komorbiditeler aras\u0131ndaki ili\u015fkisini \u00f6l\u00e7mekti.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nBu, Birle\u015fik Krall\u0131k Klinik Uygulama Ara\u015ft\u0131rma Veri A\u011f\u0131ndan (UKCPD) verileri kullanarak yap\u0131lan bir retrospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131yd\u0131. Veri taban\u0131nda 31 Aral\u0131k 2014'e kadar bariatrik cerrahi olan 3.882 hasta kaydedildi ve obeziteye sahip ancak cerrahi olmayan 3.882 hasta ile e\u015fle\u015ftirildi. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, 4 y\u0131l boyunca v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve VK\u0130'deki de\u011fi\u015fiklik, tip 2 diyabet (T2D), hipertansiyon, angina, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc (ME), fel\u00e7, k\u0131r\u0131klar, obstr\u00fcktif uyku apnesi ve kanserin yeni tan\u0131lar\u0131, \u00f6l\u00fcm ve hipertansiyon ve T2D'nin iyile\u015fmesiydi. A\u011f\u0131rl\u0131k \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, 1-4 ay aras\u0131nda 3.847 hasta, 5-12 ay aras\u0131nda 2.884 hasta ve 13-48 ay aras\u0131nda 2.258 hasta i\u00e7in mevcuttu. Bariatrik cerrahi hastalar\u0131, ilk d\u00f6rt ameliyat sonras\u0131 ay i\u00e7inde h\u0131zl\u0131 kilo kayb\u0131 ya\u015fad\u0131, bu da 4,98 kg\/ay (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 CI 4,88-5,08) oran\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fti. Daha yava\u015f kilo kayb\u0131, 4 y\u0131l\u0131n sonuna kadar devam etti. Gastrik bypass (6,56 kg\/ay) ve sleev gastrektomi (6,29 kg\/ay), gastrik bantlama (2,77 kg\/ay) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha b\u00fcy\u00fck ilk kilo kayb\u0131na neden oldu. Bariatrik cerrahinin, T2D, hipertansiyon, angina, ME ve obstr\u00fcktif uyku apnesi i\u00e7in koruyucu risk oranlar\u0131 (HR) tespit edildi. Bariatrik cerrahi ve T2D'nin \u00e7\u00f6z\u00fclmesi aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki bulundu, HR 9,2"}
{"_id":"5828251","title":"Notch signalling acts in postmitotic avian myogenic cells to control MyoD activation.","text":"Drosophila'da kas olu\u015fumu s\u0131ras\u0131nda Notch sinyalle\u015fmesi, kas farkl\u0131la\u015fma s\u00fcrecinin birden fazla a\u015famas\u0131nda etki eder. Omurgal\u0131larda, Notch'un etkinle\u015ftirilmesi, in vitro'da MyoD etkinle\u015fmesini ve kas farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 engelledi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir, bu da bu yolun h\u00fccreleri b\u00f6l\u00fcnme ve farkl\u0131la\u015fma durumundan al\u0131koymak i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu makalede, tavuk kas olu\u015fumu s\u0131ras\u0131nda Notch sinyalle\u015fmesinin rol\u00fcn\u00fc inceliyoruz. \u00d6ncelikle, Notch1 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn kas tabakas\u0131n\u0131n postmitotik h\u00fccrelerinde ifade edildi\u011fini ve Delta1 ve Serrate2 gibi Notch ligandlar\u0131n\u0131n, farkl\u0131la\u015fan kas h\u00fccrelerinin alt k\u00fcmelerinde tespit edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da bu ligandlar\u0131n, kas olu\u015fumu s\u0131ras\u0131nda Notch1'e sinyal vermeye uygun konumda olduklar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, ku\u015f kas olu\u015fumu s\u0131ras\u0131nda MyoD ve Myf5'in ifadelerini yeniden inceliyoruz ve Myf5'in, fare sonu\u00e7lar\u0131yla tutarl\u0131 olarak, MyoD'dan daha erken ifade edildi\u011fini g\u00f6zlemliyoruz. Daha sonra, erken kas olu\u015fumu s\u0131ras\u0131nda retroviral bir sistemle zorla ifade edilen Notch ligan\u0131 Delta1'in, Pax3 ve Myf5 gibi erken kas i\u015faret\u00e7ilerinin ifadelerini etkilemedi\u011fini, ancak enfekte somitlerde MyoD'nun g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde indirgenmesine neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Delta1 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f kaslar\u0131n tamamen yok olmas\u0131na neden olsa da, enfekte embriyolar\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 incelemesi, kas tabakas\u0131n\u0131n ilk olu\u015fumunun engellenmedi\u011fini, bu da h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn bloke edilmedi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu sonu\u00e7lar, Notch sinyalle\u015fmesinin, kas farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda kritik bir a\u015famada, postmitotik kas h\u00fccrelerinde etki etti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"5835149","title":"Hepatitis C virus infection in a large cohort of homosexually active men: independent associations with HIV-1 infection and injecting drug use but not sexual behaviour.","text":"\n**Ama\u00e7:** Hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV) enfeksiyonunun bir grup e\u015fcinsel aktif erkekte yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve risk fakt\u00f6rlerini belirlemek, \u00f6zellikle cinsel bula\u015f\u0131m\u0131n de\u011ferlendirilmesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan.\n\n**Tasar\u0131m:** HCV (c100 protein) antikoruna kar\u015f\u0131 \u00e7apraz kesit testine dayal\u0131 yayg\u0131nl\u0131k ara\u015ft\u0131rmas\u0131 ve HCV pozitif ve negatif bireyler aras\u0131ndaki risk fakt\u00f6rlerinin de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in vaka-kontrol analizi, anket verilerine dayanarak.\n\n**Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\/Ayar:** 1038 e\u015fcinsel aktif erkek, AIDS risk fakt\u00f6rlerini belirlemek i\u00e7in kurulan bir \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n par\u00e7as\u0131 olarak kat\u0131lanlar. Onlar, Sydney'in merkezinde \u00f6zel ve kamu birincil bak\u0131m ve cinsel yolla bula\u015fan hastal\u0131k (CYBH) hizmetleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla i\u015fe al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131.\n\n**Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri:** HCV antikorunun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc 1 (HIV-1) enfeksiyonu ve di\u011fer CYBH'ler, cinsel ortaklar\u0131n say\u0131s\u0131, cinsel uygulamalar ve e\u011flence ama\u00e7l\u0131 uyu\u015fturucu kullan\u0131m\u0131 ile ili\u015fkisi.\n\n**Sonu\u00e7lar:** Genel olarak, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %7.6's\u0131 HCV antikoruna kar\u015f\u0131 seropozitifti. Tek de\u011fi\u015fkenli analizde, HCV enfeksiyonu, enjeksiyon yoluyla uyu\u015fturucu kullan\u0131m\u0131 (IDU) (OR = 8.18, p < 0.0001) ve HIV enfeksiyonu (OR = 3.14, p < 0.0001) ile ve sifilis (OR = 1.88, p = 0.016), anojenital herpes (OR = 1.93, p = 0.017), gonore (OR = 2.43, p = 0.009) ve hepatit B (OR = 1.92, p = 0.010) gibi di\u011fer CYBH'ler ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. Vaka-kontrol analizinde, HCV pozitif ve negatif bireyler aras\u0131nda benzer cinsel davran\u0131\u015flar (ortaklar\u0131n say\u0131s\u0131 ve uygulamalar\u0131) bildirildi, ancak HCV negatif bireyler, HCV pozitif bireylerden daha s\u0131k korunmas\u0131z reaktif anal cinsel ili\u015fki (OR = 0.61, p = 0.034) ve"}
{"_id":"5838067","title":"Analysis of human cytomegalovirus-encoded microRNA activity during infection.","text":"MikroRNA'lar (miRNA'lar), bitkilerden hayvanlara kadar geni\u015f bir organizma yelpazesinde ifade edilir ve gen ifadesinin posttranskripsiyonel d\u00fczenlenmesinde anahtar rol oynar. Vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan miRNA'lar benzersizdir, \u00e7\u00fcnk\u00fc hem viral hem de ev sahibi genleri hedefleyebilirler. Asl\u0131nda, daha \u00f6nce bir insan sitomegalovir\u00fcs (HCMV) taraf\u0131ndan kodlanan miRNA, miR-UL112'nin bir ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k geni olan MICB'nin ifadesini indirgedi\u011fini g\u00f6sterdik. Dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde, ayn\u0131 miRNA'n\u0131n da erken d\u00f6nem viral genleri indirgedi\u011fi ve ektopik ifadesinin viral replikasyonu ve vir\u00fcs miktarlar\u0131n\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. \u00c7o\u011fu viral miRNA'n\u0131n hedefleri ve dolay\u0131s\u0131yla i\u015flevleri hala bilinmemektedir. Burada, miR-UL112'nin UL114 genini de hedefledi\u011fini g\u00f6steriyoruz ve UL114'\u00fcn miR-UL112 taraf\u0131ndan indirgenmesinin urasil DNA glikozidaz aktivitesini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak vir\u00fcs b\u00fcy\u00fcmesini sadece hafif\u00e7e etkiledi\u011fini g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. Ayr\u0131ca, HCMV taraf\u0131ndan kodlanan iki ek miRNA, miR-US25-1 ve miR-US25-2'nin sadece HCMV de\u011fil, ayn\u0131 zamanda di\u011fer vir\u00fcslerin replikasyonu ve DNA sentezini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, bu da bu iki miRNA'n\u0131n h\u00fccre genlerini hedefledi\u011fini ve vir\u00fcs b\u00fcy\u00fcmesinin temelini olu\u015fturdu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu nedenle, HCMV ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc kontrol eden ek olarak miR-UL112'ye ek olarak iki ek HCMV miRNA's\u0131 oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"5839365","title":"Anti-obesity drugs: past, present and future","text":"\u0130deal anti-obezite ilac\u0131, minimal yan etkilerle s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir kilo kayb\u0131 sa\u011flayacakt\u0131r. Enerji dengesi d\u00fczenleyen mekanizmalar \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde i\u00e7sel yedeklilik i\u00e7erir, di\u011fer fizyolojik i\u015flevlerle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde \u00e7ak\u0131\u015f\u0131r ve sosyal, haz ve psikolojik fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan etkilenir, bu da farmakolojik m\u00fcdahalelerin etkilili\u011fini s\u0131n\u0131rlar. Bu nedenle, anti-obezite ilac\u0131 ke\u015fif programlar\u0131n\u0131n yanl\u0131\u015f ba\u015flang\u0131\u00e7lar, klinik geli\u015ftirme ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar\u0131 ve piyasaya s\u00fcr\u00fclme s\u0131ras\u0131nda tam olarak anla\u015f\u0131lmayan yan etkiler nedeniyle \u00e7ekilmelerle dolu oldu\u011fu \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 de\u011fildir. Adipositler, karaci\u011fer ve iskelet kaslar\u0131 gibi metabolik dokulardaki yolaklar\u0131 hedefleyen ila\u00e7lar, \u00f6n klinik \u00e7al\u0131\u015fmalarda potansiyellerini g\u00f6stermi\u015ftir ancak hi\u00e7biri hen\u00fcz klinik geli\u015ftirme a\u015famas\u0131na ula\u015fmam\u0131\u015ft\u0131r. Son zamanlarda, gastrointestinal tracttan gelen a\u00e7l\u0131k ve doygunluk sinyallerinin peptidergik sinyalizasyonu ve ghrelin, kolikokinin (CCK), peptid YY (PYY) ve glukagon benzeri peptit-1 (GLP-1) ile ilgili mekanizmalar\u0131n, ayr\u0131ca hipotalamustaki leptin ve \u00fcst ak\u0131\u015f yollar\u0131 ile ilgili homeostatik mekanizmalar\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131, yeni olas\u0131l\u0131klar a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Baz\u0131 ila\u00e7lar art\u0131k klinik geli\u015ftirme a\u015famas\u0131nda olsa da, anti-obezite ilac\u0131n\u0131n lisanslanmas\u0131 i\u00e7in gerekli s\u0131k\u0131 d\u00fczenleyici engelleri kar\u015f\u0131lay\u0131p kar\u015f\u0131lamayacaklar\u0131 belirsizdir. Bununla birlikte, GLP-1 resept\u00f6r agonistleri, diyabet tedavisinde zaten ba\u015far\u0131 elde etmi\u015f ve insanlarda \u00e7ekici v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 azaltma etkileri nedeniyle, di\u011fer anti-obezite ajanlar\u0131n\u0131n yolunu da a\u00e7abilir. Cerrahi m\u00fcdahaleye benzer \u00f6l\u00e7\u00fcde v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kontrol etmek i\u00e7in ila\u00e7lar geli\u015ftirmek i\u00e7in, yeni bir paradigma gerekti\u011fi a\u00e7\u0131k g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Di\u011fer terap\u00f6tik alanlarda, diyabet ve hipertansiyon gibi, farkl\u0131 yollar\u0131 hedefleyen \u00e7oklu ajanlar\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck dozlar\u0131nda tek bir yolun de\u011fi\u015ftirilmesine k\u0131yasla daha iyi sonu\u00e7lar elde edilmi\u015ftir. Baz\u0131 peptit ve k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerin kombinasyon yakla\u015f\u0131mlar\u0131 art\u0131k klinik denemelerde, ancak son d\u00fczenleyici deneyim, \u00f6nlerinde b\u00fcy\u00fck zorluklar oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Gelecekte, bu politerap\u00f6tik strateji, etkili, g\u00fcvenli ve s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir kilo kayb\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan cerrahiye rakip olabilir."}
{"_id":"5849439","title":"Cytochemical Analysis of Pollen Development in Wild-Type Arabidopsis and a Male-Sterile Mutant.","text":"Mikrosporogenez, vah\u015fi tip Arabidopsis thaliana ve n\u00fckleer erkek k\u0131s\u0131r mutan BM3'te sitokimyasal boyama ile incelendi. Mutant, purin kurtarma yolunda, adenini AMP'ye d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcren bir enzim olan adenozin fosforylotransferaz eksikli\u011fi ta\u015f\u0131r. Mutantta polen geli\u015fimi, meiosisten hemen sonra, tetradlar\u0131n kalloz duvarlar\u0131ndan serbest b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131 anda vah\u015fi tipten sapmaya ba\u015flad\u0131. Mutantta anormal polen geli\u015fiminin ilk g\u00f6stergesi, intenin eksik sentezi nedeniyle mikrospor duvar\u0131n\u0131n daha koyu boyanmas\u0131yd\u0131. Vakuol olu\u015fumu mutanda gecikmi\u015f ve d\u00fczensizdi, ve mutan mikrosporlar\u0131n \u00e7o\u011fu mitotik b\u00f6l\u00fcnmelerden ge\u00e7emedi. Alkol dehidrojenaz ve esteraz enzim aktiviteleri, meiosisten hemen sonra mutanda azald\u0131 ve olgun polen tanelerinde tespit edilemedi. RNA birikimi de azald\u0131. Bu sonu\u00e7lar, adenin kurtarma yolunun polen geli\u015fimi \u00fczerindeki olas\u0131 rol(ler) ile ilgili olarak tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"5850219","title":"Prevalence, risk factors, and uptake of interventions for sexually transmitted infections in Britain: findings from the National Surveys of Sexual Attitudes and Lifestyles (Natsal)","text":"\n## Arka Plan\n\nN\u00fcfus temelli prevalans, risk da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 ve m\u00fcdahale kullan\u0131m oranlar\u0131, cinsel yolla bula\u015fan enfeksiyonlar (CYBE) i\u00e7in kontrol programlar\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131nda kritik \u00f6neme sahiptir. Ulusal Cinsel Tutumlar ve Ya\u015fam Tarzlar\u0131 Anketinin (Natsal-3) \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc turunu, ulusal cinsel sa\u011fl\u0131k stratejilerinin uygulanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve \u0130ngiltere, \u0130sko\u00e7ya ve Galler'de d\u00f6rt CYBE'nin epidemiyolojisini ve m\u00fcdahale kullan\u0131m oranlar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\n6 Eyl\u00fcl 2010 ile 31 A\u011fustos 2012 tarihleri aras\u0131nda, 16-74 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 15.162 kad\u0131n ve erke\u011fe y\u00f6nelik bir olas\u0131l\u0131k \u00f6rneklem anketini ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, y\u00fcz y\u00fcze ve kendi kendine doldurulmu\u015f bilgisayar destekli anketlerle r\u00f6portaj yap\u0131ld\u0131. 16-44 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki ve en az bir cinsel partnerinin oldu\u011funu bildiren \u00f6rneklemden al\u0131nan idrar \u00f6rnekleri, *Chlamydia trachomatis*, tip spesifik insan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV), *Neisseria gonorrhoeae* ve HIV antikorlar\u0131 i\u00e7in test edildi. Ya\u015fa ve cinsiyete \u00f6zg\u00fc enfeksiyon ve m\u00fcdahale kullan\u0131m oranlar\u0131n\u0131, demografik ve davran\u0131\u015fsal fakt\u00f6rlerle ili\u015fkilendirerek a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz ve Natsal-1 (1990-91) ve Natsal-2 (1999-2001) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz.\n\n## Bulgular\n\nElde edebilece\u011fimiz 8047 uygun kat\u0131l\u0131mc\u0131y\u0131 davet etti\u011fimizden, 4828'i (60%) idrar \u00f6rne\u011fi vermeye kabul etti. 278 \u00f6rnek hari\u00e7 tutulduktan sonra, 4550 (94%) kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n CYBE test sonu\u00e7lar\u0131 kald\u0131. Kad\u0131nlarda chlamydia prevalans\u0131 %1,5 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1,1-2,0) ve erkeklerde %1,1 (0,7-1,6) idi. 16-24 ya\u015flar\u0131ndaki bireylerde prevalanslar, kad\u0131nlarda %3,1 (2,2-4,3) ve erkeklerde %2,3 (1,5-3,4) idi. B\u00f6lge d\u00fczeyindeki yoksulluk ve daha fazla partner, \u00f6zellikle kondom kullanmadan, risk fakt\u00f6rleri"}
{"_id":"5855168","title":"Cancer Pharmacogenomics and Pharmacoepidemiology: Setting a Research Agenda to Accelerate Translation","text":"Genom ara\u015ft\u0131rmas\u0131ndaki son geli\u015fmeler, kanser tedavilerine yan\u0131t\u0131 tahmin etmede genomik fakt\u00f6rlerin \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Kanser farmakogenomik ve farmakoepidemioloji alanlar\u0131ndaki ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar, bireylerin ila\u00e7 tedavisine farkl\u0131 yan\u0131t vermelerinin nedenlerini, hem yan etkiler hem de tedavi etkinli\u011fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlamaya \u00e7al\u0131\u015fmaktad\u0131rlar. Bu alanlar\u0131 ilerletmek i\u00e7in gerekli ara\u015ft\u0131rma \u00f6nceliklerini ve kaynaklar\u0131 belirlemek amac\u0131yla, Ulusal Kanser Enstit\u00fcs\u00fc (NCI), 21 Temmuz 2009'da Bethesda, MD'de \"Kanser Farmakogenomik: \u00c7eviriyi H\u0131zland\u0131rmak \u0130\u00e7in Bir Ara\u015ft\u0131rma Program\u0131 Belirleme\" ba\u015fl\u0131kl\u0131 bir at\u00f6lye \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 d\u00fczenledi. Bu yorumda, at\u00f6lyede yap\u0131lan tart\u0131\u015fmalar sonucunda belirlenen be\u015f bilim temelli \u00f6neriyi ve d\u00f6rt altyap\u0131 \u00f6nerisini \u00f6zetleyip tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Ana \u00f6neriler \u015funlard\u0131r: 1) NCI taraf\u0131ndan desteklenen klinik denemelerde ve baz\u0131 g\u00f6zlemci ve n\u00fcfus tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda germline ve t\u00fcm\u00f6r biyosamplar\u0131n\u0131n rutin toplanmas\u0131n\u0131 desteklemek; 2) klinik denemelere farmakogenomik i\u015faret\u00e7ileri dahil etmek; 3) farmakogenomik ve farmakoepidemiolojik ara\u015ft\u0131rman\u0131n etik, yasal, sosyal ve biyosamp ve veri payla\u015f\u0131m sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 ele almak; ve 4) NCI i\u00e7inde, di\u011fer federal kurumlarla ve end\u00fcstriyle ortakl\u0131klar kurmak. Bu \u00f6neriler birlikte, kanser tedavisi yan\u0131t\u0131 ve yan etkilerle ilgili klinik, sosyo-demografik, ya\u015fam tarz\u0131 ve genomik i\u015faret\u00e7ilerin ke\u015ffini ve do\u011frulanmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131racak ve yeni farmakogenomik ve farmakoepidemiolojik bilgilerin klinik uygulamaya \u00e7evrilme h\u0131z\u0131n\u0131 ve verimlili\u011fini art\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"5860364","title":"Differential transcription of the orphan receptor RORbeta in nuclear extracts derived from Neuro2A and HeLa cells.","text":"N\u00fckleer resept\u00f6rlerin s\u00fcper ailesi, \u00fcretken transkripsiyon s\u00fcrecini incelemek i\u00e7in \u00f6nemli bir model sistem sa\u011flar ve bunlar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ligand kontroll\u00fc transkripsiyon fakt\u00f6rleridir. Ge\u00e7ti\u011fimiz y\u0131llarda, hen\u00fcz bir ligand bulunmam\u0131\u015f olan birka\u00e7 \"kal\u0131ts\u0131z\" n\u00fckleer resept\u00f6r izole edilmi\u015ftir. Bu \"kal\u0131ts\u0131z\" resept\u00f6rlerin transkripsiyonu nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, n\u00f6ral olarak ifade edilen kal\u0131ts\u0131z n\u00fckleer resept\u00f6r RORbeta (NR1F2)'nin biyokimyasal ve transkripsiyonel \u00f6zelliklerini analiz ettik ve bunlar\u0131 retinoik asit resept\u00f6r\u00fc heterodimer RXRalpha-RARalpha (NR2B1-NR1B1) ve Gal-VP16 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. RORbeta, DNA ba\u011flanma sitelerine nispeten d\u00fc\u015f\u00fck ba\u011flanma afinitesine sahip olmas\u0131na ra\u011fmen, n\u00f6ral h\u00fccre hatt\u0131 Neuro2A'dan elde edilen n\u00fckleer ekstraktlarda verimli bir \u015fekilde transkripsiyonu y\u00f6nlendirir, ancak kal\u0131ts\u0131z HeLa h\u00fccrelerinden elde edilen n\u00fckleer ekstraktlarda de\u011fildir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, RXRalpha-RARalpha ve asidik transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Gal-VP16, Neuro2A ve HeLa n\u00fckleer ekstraktlar\u0131nda e\u015fit derecede verimli bir \u015fekilde transkripsiyonu destekler. Bu g\u00f6zlemler, NR1 alt ailesi n\u00fckleer resept\u00f6rlerinin transaktivite i\u00e7in farkl\u0131 (ko)fakt\u00f6r gereksinimlerine i\u015faret etmektedir."}
{"_id":"5864770","title":"Estrogens, progestogens, normal breast cell proliferation, and breast cancer risk.","text":"Epidemiolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, yumurtal\u0131k hormonlar\u0131n\u0131n t\u00fcm evrelerde meme kanseri geli\u015fimine katk\u0131da bulundu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Erken menopoz ve premenopoz obezitesi riski azalt\u0131rken, postmenopoz obezitesi ve menopoz sonras\u0131 \u00f6strojen de\u011fi\u015ftirme terapisi riski art\u0131r\u0131yor. Kombineli oral kontraseptifler ve Depo-Provera riski azaltm\u0131yor. Estrojenler ve progestojenlerin proto-oncogenler ve b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ve birlikte etki ederek meme h\u00fccre proliferasyonunu ve meme kanseri etiolojisini etkiledi\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor. Hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, estrojenin interlob\u00fcler duktal h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesine neden oldu\u011funu ve progesteronun luteal fazda terminal duktal lob\u00fcler birim h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. \u00c7o\u011fu meme kanseri, terminal duktal lob\u00fcler birim h\u00fccrelerinden kaynaklan\u0131yor. Hamilelik s\u0131ras\u0131nda bu h\u00fccreler tam olarak \u00e7o\u011fal\u0131yor. Luteal fazda da \u00e7o\u011falmalar\u0131 art\u0131yor. Ancak, bireyler aras\u0131nda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar var. H\u00fccre b\u00f6l\u00fcnme oranlar\u0131n\u0131 serum hormon konsantrasyonlar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmayan h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar yok. Mitosisin zirve noktas\u0131, meme h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn son luteal ve \u00e7ok erken folik\u00fcler fazlarda yakla\u015f\u0131k 3 g\u00fcn \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fiyor. Di\u011fer ara\u015ft\u0131rmalar, meme k\u00f6k h\u00fccre proliferasyonunun meme kanseri geli\u015fimiyle ili\u015fkili oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Endokrin terapi, mitotik aktiviteyi azalt\u0131yor, bu da meme kanserlerinin \u00f6strojen ve progesteron resept\u00f6r i\u00e7eri\u011finin oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Hormon ba\u011f\u0131ml\u0131 meme kanseri h\u00fccre hatlar\u0131 hepsi \u00f6strojen ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Progesteron, endometrial h\u00fccreler gibi davranan \u00f6strojen ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131 engelleyebilir. Meme h\u00fccre proliferasyonu ile ilgili meme kanseri \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7e\u015fitli \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 net de\u011fil ve molek\u00fcler bir a\u00e7\u0131klama belirleyen ara\u015ft\u0131rmalar, farkl\u0131 bulgular\u0131 anlamada yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"5867846","title":"Analysis of the interaction of primate retroviruses with the human RNA interference machinery.","text":"H\u00fccresel RNA m\u00fcdahale makinesinin retrovir\u00fcsler, \u00f6zellikle insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc tipi 1 (HIV-1) ile etkile\u015fimi olup olmad\u0131\u011f\u0131 sorusu tart\u0131\u015fmal\u0131 olmu\u015ftur. Burada, HIV-1 ve insan T-lenfoma vir\u00fcs\u00fc tipi 1 (HTLV-1) gibi retrovir\u00fcslerin, kal\u0131c\u0131 olarak enfekte olmu\u015f T h\u00fccrelerinde k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA'lar\u0131 veya mikroRNA'lar\u0131 \u00f6nemli seviyelerde ifade etmedi\u011fini g\u00f6steren veriler sunuyoruz. Ayr\u0131ca, HIV-1 Tat ve HTLV-1 Tax gibi retroviral n\u00fckleer transkripsiyon fakt\u00f6rleri ve primat foamy vir\u00fcs\u00fcnden kodlanan Tas transaktivat\u00f6r\u00fcn, insan h\u00fccrelerinde RNA m\u00fcdahalesini inhibe etmedi\u011fini de g\u00f6steriyoruz. Dahas\u0131, enfekte insan h\u00fccrelerinde fizyolojik seviyelerde HIV-1 Tat'\u0131n sabit ifadesi, mikroRNA \u00fcretimini veya ifadesini k\u00fcresel olarak inhibe etmedi. Bu veriler birlikte, HIV-1 ve HTLV-1'in enfekte h\u00fccrelerde viral k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA'lar\u0131 veya mikroRNA'lar\u0131 \u00fcretmedi\u011fini ve h\u00fccresel RNA m\u00fcdahale makinesini bask\u0131lamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 savunuyor."}
{"_id":"5884524","title":"Impact of diabetes on long-term prognosis in patients with unstable angina and non-Q-wave myocardial infarction: results of the OASIS (Organization to Assess Strategies for Ischemic Syndromes) Registry.","text":"\n## Arka Plan\n\nKoroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 (KAD) istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131, koroner bak\u0131m birimine kabul edilmenin en yayg\u0131n nedeni olmas\u0131na ra\u011fmen, bu tan\u0131yla te\u015fhis edilmi\u015f hastalar\u0131n uzun vadeli prognozu bilinmemektedir. \u00d6zellikle, diyabet melit\u00fcs\u00fc olan hastalar, akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fcnden sonra y\u00fcksek morbidite ve mortalite oranlar\u0131na sahip olduklar\u0131 bilinen hastalard\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\n\nOrganizasyonun Ischemik Sendromlar Stratejilerini De\u011ferlendirme (OASIS) kay\u0131t\u0131ndan 6 farkl\u0131 \u00fclkeden prospektif olarak toplanan veriler, diyabetli ve diyabetli olmayan hastalar\u0131n 2 y\u0131ll\u0131k prognozunu belirlemek i\u00e7in analiz edildi. Kay\u0131tta toplam 8013 hastadan 1718'i (21%) diyabetliydi. Diyabetli hastalar, diyabetli olmayan hastalara k\u0131yasla koroner bypass cerrahisi oran\u0131nda daha y\u00fcksekti (23% vs. 20%, P < 0,001), ancak kateterizasyon ve angioplasti oranlar\u0131 benzer idi. Diyabet, \u00f6l\u00fcm (relatif risk [RR], 1,57; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 1,38-1,81; P < 0,001) ve kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm, yeni miokard enfarkt\u00fcs\u00fc, fel\u00e7 ve yeni kongestif kalp yetmezli\u011fi gibi di\u011fer kardiyovask\u00fcler sonu\u00e7lar\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fcs\u00fc olarak bulundu. Ayr\u0131ca, kad\u0131n diyabetli hastalar, erkek diyabetli hastalara k\u0131yasla (RR, 1,98; %95 CI, 1,60-2,44 ve RR, 1,28; %95 CI, 1,06-1,56, s\u0131ras\u0131yla) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek bir riske sahipti. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, \u00f6nceden kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131 olmayan diyabetli hastalar, \u00f6nceden vask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131 olan diyabetli olmayan hastalara k\u0131yasla t\u00fcm sonu\u00e7larda ayn\u0131 olay oranlar\u0131na sahipti.\n\n## Sonu\u00e7\n\nIstikrars\u0131z angina veya non-Q-wave miokard enfarkt\u00fcs\u00fc i\u00e7in hastaneye yat\u0131\u015f, 2 y\u0131ll\u0131k y\u00fcksek morbidite ve mortaliteyi \u00f6ng\u00f6rmektedir; bu \u00f6zellikle diyabetli hastalarda daha da belirgin hale gelmektedir. \u00d6nceden"}
{"_id":"5885376","title":"Strain improvement by metabolic engineering: lysine production as a case study for systems biology.","text":"Sistem biyolojisinin temel hedeflerinden biri, geni\u015f tabanl\u0131 genomik ve fizyolojik verilerin entegre kullan\u0131m\u0131 yoluyla h\u00fccre fonksiyonu ve fizyolojisinin ayd\u0131nlat\u0131lmas\u0131d\u0131r. Bu sistemik yakla\u015f\u0131mlar, metabolik ak\u0131\u015f analizi, yolaklarda kinetik kontrol\u00fcn da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 ve metabolik m\u00fchendisli\u011fin temel ay\u0131rt edici \u00f6zelli\u011fi olarak ge\u00e7mi\u015fte yayg\u0131n olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bir vaka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, bu ara\u00e7lar, lizin \u00fcreten Corynebacterium glutamicum t\u00fcrlerinin iyile\u015ftirilmesi i\u00e7in uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu organizman\u0131n fizyolojisinin sistematik \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, spesifik metabolik hedeflerin belirlenmesine olanak tan\u0131m\u0131\u015f ve daha sonra \u00fcr\u00fcn verimi ve verimlili\u011finde \u00f6nemli iyile\u015ftirmelere yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Bu vaka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, h\u00fccre ve genom geni\u015f transkripsiyonel ve fizyolojik verilerin b\u00fcy\u00fck hacimlerini kullanmak i\u00e7in sistem biyolojisi ara\u00e7lar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesi konusunda bir rehber olarak hizmet edebilir."}
{"_id":"5912283","title":"Cognitive behavioral therapy vs zopiclone for treatment of chronic primary insomnia in older adults: a randomized controlled trial.","text":"Uyku bozuklu\u011fu, ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkinlerde yayg\u0131n bir durumdur ve \u00e7e\u015fitli olumsuz t\u0131bbi, sosyal ve psikolojik sonu\u00e7larla ili\u015fkilidir. \u00d6nceki ara\u015ft\u0131rmalar, hem psikolojik hem de farmakolojik tedavilerin yararl\u0131 sonu\u00e7lara sahip oldu\u011funu \u00f6nermi\u015f olsa da, bu tedavilerin etkilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in k\u00f6r plasebo kontroll\u00fc denemeler eksik durumdad\u0131r.\n\nAma\u00e7: Ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkinlerde kronik birincil uyku bozuklu\u011funun k\u0131sa ve uzun vadeli klinik etkilili\u011fini incelemek.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 2004 Ocak ve 2005 Aral\u0131k tarihleri aras\u0131nda tek bir Norve\u00e7 \u00fcniversitesi tabanl\u0131 klinikte yeti\u015fkin ve ya\u015fl\u0131lar i\u00e7in yap\u0131lan rastgele, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc bir deneme. 46 yeti\u015fkin (ortalama ya\u015f 60,8; 22 kad\u0131n) kronik birincil uyku bozuklu\u011fu olan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar.\n\nIntervansiyon: CBT (uyku hijyeni, uyku k\u0131s\u0131tlamas\u0131, uyaran kontrol\u00fc, bili\u015fsel terapi ve gev\u015feme; n=18), uyku ilac\u0131 (her gece 7,5 mg zopiklon; n=16) veya plasebo ilac\u0131 (n=12). T\u00fcm tedavi s\u00fcresi 6 hafta idi ve 2 aktif tedavi, 6 ay takip edildi.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Uyku g\u00fcnl\u00fckleri ve ambulant klinik polisomnografik veriler, toplam uyan\u0131kl\u0131k s\u00fcresi, toplam uyku s\u00fcresi, uyku verimlili\u011fi ve yava\u015f dalga uyku (sadece polisomnografi ile de\u011ferlendirilir) t\u00fcm 3 de\u011ferlendirme noktas\u0131nda belirlendi.\n\nSonu\u00e7lar: CBT, zopiklon ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda 3 sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fcn 4'\u00fcnde k\u0131sa ve uzun vadeli iyile\u015fmeye neden oldu. \u00c7o\u011fu sonu\u00e7ta zopiklon plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmad\u0131. CBT grubundaki kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, \u00f6n tedavi'den 6 ayl\u0131k takip noktas\u0131na kadar uyku verimlili\u011fini 81,4%'den 90,1%'e y\u00fckselttiler, bu da zopiklon grubunda 82,3%'den 81,9%'e d\u00fc\u015f\u00fc\u015fe kar\u015f\u0131l\u0131k geldi. CBT grubundaki kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, di\u011fer gruplara k\u0131yasla daha fazla zaman\u0131 yava\u015f dalga uyku (3 ve 4. a\u015famalar) i\u00e7inde ge\u00e7irdiler ve gecenin i\u00e7inde daha az uyan\u0131k kald\u0131lar"}
{"_id":"5914739","title":"Local changes in lipid environment of TCR microclusters regulate membrane binding by the CD3\u03b5 cytoplasmic domain","text":"CD3\u03b5 ve \u03b6 sitoplazmik alanlar\u0131n\u0131n T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc, plazma zar\u0131n\u0131n (PM) i\u00e7 katman\u0131na ba\u011flan\u0131r ve daha \u00f6nceki n\u00fckleer manyetik rezonans yap\u0131s\u0131, her iki tyrosininin de CD3\u03b5 imm\u00fcn resept\u00f6r tirosin bazl\u0131 aktivasyon motifi i\u00e7inde bilayere ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Asitli fosfolipidler ve CD3\u03b5'deki temel k\u00fcmeler aras\u0131ndaki elektrostatik etkile\u015fimler, CD3\u03b5 ve \u03b6'nin zar ba\u011flanmas\u0131nda esast\u0131r. Fosfatidilserin (PS), PM'nin i\u00e7 katman\u0131nda en bol bulunan negatif y\u00fckl\u00fc lipittir ve CD3\u03b5 sitoplazmik alan\u0131n\u0131n zar ba\u011flanmas\u0131nda \u00f6nemli bir katk\u0131 sa\u011flar. Burada, peptit-MHC kompleksleri taraf\u0131ndan TCR'nin tetiklenmesinin, CD3\u03b5 sitoplazmik alan\u0131n\u0131n plazma zar\u0131ndan ayr\u0131lmas\u0131na neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. CD3\u03b5 sitoplazmik alan\u0131n\u0131n zar\u0131ndan ayr\u0131lmas\u0131, TCR mikro k\u00fcmelerinde \u00f6nemli bir negatif y\u00fck ve mevcut PS azalmas\u0131yla birlikte ger\u00e7ekle\u015fir. Bu TCR mikro k\u00fcmelerindeki lipid kompozisyonundaki de\u011fi\u015fiklikler, hatta TCR sinyalle\u015fmesi bir Src kinaz inhibit\u00f6r\u00fcyle engellendi\u011finde bile meydana gelir. Bu nedenle, TCR mikro k\u00fcmelerindeki lipid kompozisyonundaki yerel de\u011fi\u015fiklikler, erken T h\u00fccre aktivasyon a\u015famalar\u0131nda CD3\u03b5 sitoplazmik alan\u0131n\u0131n eri\u015filebilir olmas\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"5921065","title":"Humans and great apes share a large frontal cortex","text":"\u0130nsanlar\u0131n baz\u0131 \u00fcst\u00fcn bili\u015fsel yetenekleri, evrimsel s\u00fcre\u00e7te \u00f6n lobun orant\u0131s\u0131z bir \u015fekilde b\u00fcy\u00fcmesiyle yayg\u0131n olarak a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. Bu iddia, \u00f6ncelikle insan beyinleriyle di\u011fer primat beyinleri aras\u0131nda yap\u0131lan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalara dayanmaktad\u0131r, ancak \u00e7o\u011fu b\u00fcy\u00fck maymun d\u0131\u015flanm\u0131\u015ft\u0131r. Birka\u00e7 primat t\u00fcr\u00fcn\u00fcn canl\u0131 \u00f6rneklerinde manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme kullanarak \u00f6n kortekslerin g\u00f6receli boyutlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. \u0130nsan \u00f6n korteksleri, b\u00fcy\u00fck maymunlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda orant\u0131s\u0131z derecede b\u00fcy\u00fck de\u011fildi. \u00d6neriyoruz ki, \u00f6n lob avantaj\u0131na atfedilen \u00f6zel bili\u015fsel yetenekler, bireysel korteks alanlar\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar ve daha zengin bir ba\u011flant\u0131dan kaynaklanabilir, bu da hominid evriminde \u00f6n lobun genel g\u00f6receli boyutunun artmas\u0131na ihtiya\u00e7 duymadan ger\u00e7ekle\u015febilir."}
{"_id":"5922085","title":"Virus-Plus-Susceptibility Gene Interaction Determines Crohn's Disease Gene Atg16L1 Phenotypes in Intestine","text":"Neden hastal\u0131\u011f\u0131n sadece k\u00fc\u00e7\u00fck bir oranda risk fakt\u00f6r\u00fc olan hastal\u0131k duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 genlerinin ortak alelleri ta\u015f\u0131yan ki\u015filerde meydana geldi\u011fi a\u00e7\u0131k de\u011fil. Burada, spesifik bir vir\u00fcs enfeksiyonu ile Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 geni Atg16L1'deki bir mutasyonun etkile\u015fiminin, farelerde ba\u011f\u0131rsak patolojilerine neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu vir\u00fcs-duyarl\u0131l\u0131k geni etkile\u015fimi, Paneth h\u00fccrelerinde gran\u00fcl paketleme bozukluklar\u0131 ve benzersiz gen ifade desenlerine yol a\u00e7t\u0131. Ayr\u0131ca, toksik madde dextran sodyum s\u00fclfat taraf\u0131ndan tetiklenen yaralanma yan\u0131t\u0131, Crohn hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n baz\u0131 y\u00f6nlerini and\u0131ran patolojilere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc. Bu vir\u00fcs-duyarl\u0131l\u0131k geni etkile\u015fimiyle tetiklenen patolojiler, TNFalfa ve IFNgamma'ya ba\u011f\u0131ml\u0131yd\u0131 ve geni\u015f spektrumlu antibiyotiklerle \u00f6nlendi. Bu nedenle, ortak risk alelleri olan enflamatuar hastal\u0131klara sahip ev sahiplerinin fenotipini, ek \u00e7evresel fakt\u00f6rler ve komensal bakterilerle birlikte belirleyen bir vir\u00fcs-duyarl\u0131l\u0131k geni etkile\u015fiminin \u00f6zel bir \u00f6rne\u011fini sa\u011fl\u0131yoruz."}
{"_id":"5927534","title":"CaMKII Triggers the Diffusional Trapping of Surface AMPARs through Phosphorylation of Stargazin","text":"Ca(2+)\/kalmodulin ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz II (CaMKII), hem geli\u015fim hem de plastisite s\u0131ras\u0131nda AMPA tipli glutamat resept\u00f6rlerinin (AMPAR) sinaptik rekrutman\u0131nda kritik bir rol oynar. Ancak, alt mekanizma bilinmemektedir. AMPAR'lar\u0131n tek par\u00e7ac\u0131k takibi kullanarak, CaMKII'nin etkinle\u015ftirilmesi ve postsinaptik yer de\u011fi\u015ftirme, membran i\u00e7inde yay\u0131lan AMPAR'lar\u0131n sinaptik yakalama ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. AMPAR'lar\u0131n hareketsizle\u015ftirilmesi, Stargazin yard\u0131mc\u0131 biriminin fosforilasyonu ve PDZ alan sark\u0131tlar\u0131na ba\u011flanmas\u0131n\u0131 gerektirir. Bu, GluA1 AMPAR alt biriminin PDZ ba\u011flanma alan\u0131na veya Ser831'deki fosforilasyonuna ba\u011f\u0131ml\u0131 de\u011fildir. Son olarak, CaMKII ba\u011f\u0131ml\u0131 AMPAR hareketsizle\u015ftirme, k\u0131sa s\u00fcreli plastisiteyi d\u00fczenler. Bu nedenle, NMDA ba\u011f\u0131ml\u0131 Ca(2+) post-sinaptik ak\u0131\u015f\u0131, CaMKII ve Stargazin ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde sinapslarda AMPAR dif\u00fczyon de\u011fi\u015fimini azalt\u0131r ve bu da sinaptik i\u015flevi kontrol eder."}
{"_id":"5935987","title":"Epigenetics in diabetic nephropathy, immunity and metabolism","text":"Epigenom s\u00f6z konusu oldu\u011funda, a\u00e7\u0131kl\u0131k ve kafa kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 aras\u0131nda ince bir \u00e7izgi vard\u0131r - bu \u00e7izgiyi izleyin ve ba\u015fka bir ilgin\u00e7 transkripsiyon kontrol d\u00fczeyini ke\u015ffedeceksiniz. Genom d\u00fczeyinde kodlanan bilginin kurallar\u0131 olan genetik kodun temeli \u00fczerinde, kimyasal bilgi okunmas\u0131 i\u00e7in bir dizi kural vard\u0131r. Bu epigenetik de\u011fi\u015fiklikler, k\u0131sa ve uzun vadeli de\u011fi\u015fiklikler aras\u0131nda de\u011fi\u015fen, genetik transkripsiyonu ge\u00e7ici olarak de\u011fi\u015ftiren, \u00e7e\u015fitli ve d\u00fczenlenmi\u015f genetik kodun farkl\u0131 bir y\u00f6n\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. Bu karma\u015f\u0131kl\u0131k, kusursuz kontrol getirir, ancak ayn\u0131 zamanda karma\u015f\u0131k hastal\u0131klar\u0131n alt\u0131nda yatan mekanizmalar\u0131 \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in \u00e7aba g\u00f6sterenler i\u00e7in zorlu bir meydan okuma olu\u015fturur. Son teknolojik ve hesaplama ilerlemeleri, karma\u015f\u0131k kromatin manzaras\u0131n\u0131 anlamam\u0131z\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in tarafs\u0131z epigenomik desenlerin edinimini iyile\u015ftirdi. Diabetik komplikasyonlar\u0131n farkl\u0131 kromatin imzalar\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zmenin anahtar\u0131, ger\u00e7ek fizyolojik hedefleri belirlemek i\u00e7in d\u00fczenleyici proteinler, \u00f6rne\u011fin, belirli kimyasal moiteleri tan\u0131yan okuyucu proteinler, bunlar\u0131 yatan yaz\u0131c\u0131 proteinler ve bunlar\u0131 kald\u0131ran silici proteinler gibi proteinlerdir. Ama bu \u00e7e\u015fitli bir protein grubu, diyabetik manzaray\u0131 epigenomik bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla nas\u0131l d\u00fczenleyebilir? Artan bir deneysel ve klinik \u00e7al\u0131\u015fma koleksiyonundan yararlan\u0131larak, bu inceleme mevcut durumu ve diyabetik komplikasyonlarda kromatin ba\u011f\u0131ml\u0131 mekanizmalarla ilgili bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunar, \u00f6zellikle diyabetik nefropatiye odaklan\u0131r. Diyabetik epigenomun kodlanm\u0131\u015f bir imzas\u0131n\u0131 varsay\u0131yoruz ve kimyasal modifikasyon i\u00e7in potansiyel aday \u00f6rnekler veriyoruz. Epigenetik i\u015faretleri farmakolojik olarak kontrol etme konusunda, klinik olarak ilgili ke\u015fifleri h\u0131zland\u0131rmak ve iyile\u015ftirmek i\u00e7in gelecekteki stratejileri ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, epigenetik yollar\u0131 hedefleyen terap\u00f6tik stratejilerle ilgili zorluklar\u0131 da ele al\u0131yoruz."}
{"_id":"5939172","title":"Drinking pattern and mortality: the Italian Risk Factor and Life Expectancy pooling project.","text":"AMA\u00c7: \u0130\u00e7ki i\u00e7me al\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131n\u0131n (\u00f6rne\u011fin, yemekle birlikte veya yemek d\u0131\u015f\u0131nda i\u00e7ki i\u00e7mek) t\u00fcm nedenli ve belirli nedenli \u00f6l\u00fcm riski \u00fczerindeki ili\u015fkisini analiz etmek. Y\u00d6NTEMLER: Risk Fakt\u00f6rleri ve Ya\u015fam Beklentisi \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131, \u0130talya'da ger\u00e7ekle\u015ftirilen bir dizi epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n bir araya getirilmesidir. 30-59 ya\u015f aras\u0131 ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klardan ar\u0131nm\u0131\u015f 8647 erkek ve 6521 kad\u0131n, ortalama 7 y\u0131ll\u0131k takip s\u00fcresince t\u00fcm nedenlerden, kardiyovask\u00fcler ve kardiyovask\u00fcler olmayan \u00f6l\u00fcmler nedeniyle takip edildi. SONU\u00c7LAR: Yemek d\u0131\u015f\u0131nda \u015farap i\u00e7en bireyler, t\u00fcm nedenlerden, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klar ve kanser nedeniyle daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131na sahipti, yemekle birlikte \u015farap i\u00e7enlere k\u0131yasla. Bu ili\u015fki, bazilinde \u00f6l\u00e7\u00fclen kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) risk fakt\u00f6rleri ve t\u00fcketilen alkol miktar\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ve erkeklere k\u0131yasla kad\u0131nlarda daha g\u00fc\u00e7l\u00fc g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. SONU\u00c7: G\u00fcncel sonu\u00e7lar, i\u00e7ki i\u00e7me al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131n\u0131n \u00f6nemli sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 olabilece\u011fini ve bu y\u00f6n\u00fcyle alkol kullan\u0131m\u0131n\u0131n ve sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131na olan ili\u015fkisinin dikkat edilmesi gerekti\u011fini g\u00f6stermektedir. Alkol t\u00fcketimi ve sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fki yo\u011fun bir bilimsel ara\u015ft\u0131rman\u0131n odak noktas\u0131 olmu\u015ftur (1-9). Ancak, bug\u00fcne kadar yap\u0131lan \u00e7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fma s\u0131n\u0131rlamalara sahiptir. Bu s\u0131n\u0131rlamalardan biri, alkol t\u00fcketimiyle ilgili karma\u015f\u0131k konuyla ilgili s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgi toplanmas\u0131d\u0131r. Bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fmada, alkol t\u00fcketiminin belirlenmesi genellikle sadece t\u00fcketilen alkol miktar\u0131na odaklan\u0131r, \u00f6zellikle i\u00e7ki i\u00e7me al\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131 gibi alkol t\u00fcketiminin bir\u00e7ok farkl\u0131 bile\u015fenini g\u00f6z ard\u0131 eder (10-12). \u0130\u00e7ki i\u00e7me al\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131n\u0131n sa\u011fl\u0131k etkilerini belirlemede \u00f6nemli etkilere sahip olabilece\u011fi hipotezi, \u00f6zellikle ilkel veriler taraf\u0131ndan desteklenmektedir (13,14). Bu \u00e7al\u0131\u015fma, bir b\u00fcy\u00fck erkek ve kad\u0131n kohortunda, i\u00e7ki i\u00e7me al\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131n\u0131n (yemek d\u0131\u015f\u0131nda \u015farap i\u00e7mek) \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkisini inceler."}
{"_id":"5944514","title":"Pointing in the right direction: new developments in the field of planar cell polarity","text":"Planar h\u00fccre polaritesi (PCP), toplu h\u00fccre hareketi ve dok\u00fc organizasyonu i\u00e7eren \u00e7e\u015fitli geli\u015fimsel s\u00fcre\u00e7lerde g\u00f6zlemlenir ve bozulmas\u0131 ciddi geli\u015fimsel bozukluklara yol a\u00e7abilir. Son zamanlarda sinekler ve omurgal\u0131lar \u00fczerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, PCP'nin yeni i\u015flevlerini ve yeni sinyal bile\u015fenlerini belirledi ve yeni mekanizmik modeller \u00f6nerdi. Ancak, bu ilerlemeye ra\u011fmen, anlay\u0131\u015f\u0131n temel ilkelerini basitle\u015ftirme aray\u0131\u015f\u0131 devam etmekte ve \u00f6nemli mekanizmik belirsizlikler hala zorlu zorluklar olu\u015fturmaktad\u0131r."}
{"_id":"5953485","title":"ADAR1 Forms a Complex with Dicer to Promote MicroRNA Processing and RNA-Induced Gene Silencing","text":"Adenozin deaminazlar\u0131 RNA'ya (ADAR'lar) etki eden RNA d\u00fczenleme mekanizmas\u0131nda rol oynar ve \u00e7ift iplikli RNA'larda adenosin kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 inozin'e d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, RNA d\u00fczenleme mekanizmas\u0131n\u0131n RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) makineyle etkile\u015fimini inceledik ve ADAR1'in Dicer ile do\u011frudan protein-protein etkile\u015fimi yoluyla bir kompleks olu\u015fturdu\u011funu bulduk. En \u00f6nemlisi, ADAR1, Dicer'in pre-mikroRNA (miRNA) k\u0131rma maksimum h\u0131z\u0131n\u0131 (Vmax) art\u0131r\u0131r ve miRNA'n\u0131n RNA ind\u00fcklenmi\u015f susturma komplekslerine y\u00fcklenmesini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r, bu da ADAR1'in miRNA i\u015fleme ve RNAi mekanizmalar\u0131nda yeni bir rol\u00fcn\u00fc ortaya koyar. ADAR1, RNA d\u00fczenleme ve RNAi i\u015flevlerini homodimer komplekslerin olu\u015fmas\u0131yla (ADAR1\/ADAR1) veya heterodimer komplekslerin olu\u015fmas\u0131yla (Dicer\/ADAR1) ay\u0131rt eder. Beklendi\u011fi gibi, ADAR1(-\/-) fare embriyolar\u0131nda miRNA ifadesi genel olarak inhibe edilmi\u015ftir, bu da hedef genlerinin ifadelerini de\u011fi\u015ftirir ve embriyolar\u0131n \u00f6l\u00fcmc\u00fcl fenotipine katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"5956016","title":"Interchangeability of Biosimilars: A European Perspective","text":"Avrupa Birli\u011fi'nde (AB) bir\u00e7ok en \u00e7ok satan \"blokbuster\" biyolojik t\u0131bbi \u00fcr\u00fcn, ya da yak\u0131nda benzer biyolojik t\u0131bbi \u00fcr\u00fcnler (biosimilars) ile rekabetle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kalacak. Biosimilarite, kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilirlik kavram\u0131na dayan\u0131r, bu kavram birka\u00e7 on y\u0131ld\u0131r, \u00fcretim de\u011fi\u015fikli\u011fi \u00f6ncesi ve sonras\u0131 bir biyolojik \u00fcr\u00fcn\u00fcn yak\u0131n benzerli\u011fini sa\u011flamak i\u00e7in ba\u015far\u0131yla kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Son 10 y\u0131lda, biosimilars deneyimi, hatta karma\u015f\u0131k biyoteknoloji k\u00f6kenli proteinlerin de ba\u015far\u0131yla kopyalanabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. En \u00e7ok satan biyolojik ila\u00e7lar\u0131n \u00e7o\u011fu kronik tedavi i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Bu durum, bir biosimilar'\u0131n referans \u00fcr\u00fcn\u00fcyle de\u011fi\u015ftirilebilirli\u011fi konusunda yo\u011fun tart\u0131\u015fmalara yol a\u00e7t\u0131, ana endi\u015fe imm\u00fcnogenikliktir. Biz, varsay\u0131lan risklerin teorik temellerini ve mevcut verileri ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz, bir biosimilar ve referans \u00fcr\u00fcn\u00fc aras\u0131nda ge\u00e7i\u015fin imm\u00fcnogenikli\u011fi tetikleyip art\u0131rabilece\u011fi konusunda. Sonu\u00e7 olarak, AB yasalar\u0131na uygun olarak onaylanan ayn\u0131 aktif maddenin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir versiyonlar\u0131 aras\u0131nda ge\u00e7i\u015fin, imm\u00fcnogenikli\u011fi tetiklemesi ya da art\u0131rmas\u0131 beklenmiyor. Mevcut bilgilere dayanarak, iki \u00fcr\u00fcn\u00fcn, n\u00fcfus d\u00fczeyinde kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir olmas\u0131 durumunda, bireysel hastalarda ge\u00e7i\u015f sonras\u0131 farkl\u0131 g\u00fcvenlik ya da etkinli\u011fe sahip olma ihtimali \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck ve kan\u0131tlanmas\u0131 \u00e7ok zordur. Sonu\u00e7 olarak, AB'de lisansl\u0131 biosimilars de\u011fi\u015ftirilebilir."}
{"_id":"5956380","title":"Exome sequencing identifies somatic gain-of-function PPM1D mutations in brainstem gliomas","text":"Beyin sap\u0131 ve talamus kaynakl\u0131 glioomlar, cerrahi olarak \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 zor olan y\u0131k\u0131c\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerdir. Bu t\u00fcm\u00f6rlerin genetik ve epigenetik manzaras\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, 14 beyin sap\u0131 glioomu (BSG) ve 12 talamik glioomu \u00fczerinde eksomik dizileme ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Ayr\u0131ca, bu t\u00fcr 24 ek t\u00fcm\u00f6r \u00fczerinde hedefli mutasyon analizi ve 45 glioom \u00fczerinde genom geni\u015f metilasyon profillemesi yapt\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, p53'\u00fcn do\u011fal tipli ind\u00fcklenmi\u015f protein fosfataz 1D (WIP1) kodlayan PPM1D'de t\u00fcm\u00f6r spesifik mutasyonlar\u0131n ke\u015ffedilmesine yol a\u00e7t\u0131. Bu mutasyonlar, p. Lys27Met de\u011fi\u015fiklikleri i\u00e7eren H3F3A \u00f6zellikli mutasyonlar\u0131 bar\u0131nd\u0131ran BSG'lerin %37,5'inde bulundu. PPM1D mutasyonlar\u0131, BSG'de TP53 mutasyonlar\u0131yla kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak d\u0131\u015flan\u0131yordu ve in vitro p53 etkinle\u015fmesini azalt\u0131yordu. PPM1D mutasyonlar\u0131, exon 6'da kesintili de\u011fi\u015fikliklerdi ve DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131 kontrol proteini CHK2'nin etkinle\u015fmesini bast\u0131rma yetene\u011fini PPM1D'nin art\u0131rd\u0131. Bu sonu\u00e7lar, PPM1D'yi somatik mutasyonun s\u0131k hedefi ve beyin sap\u0131 glioomlar\u0131nda potansiyel bir tedavi hedefi olarak tan\u0131mlar."}
{"_id":"5966635","title":"Crystal structure of a nucleosome core particle containing the variant histone H2A.Z","text":" kromatin i\u00e7inde transkripsiyonun etkinle\u015ftirilmesi, esansiyel histon varyant\u0131 H2A.Z'nin n\u00fckleozomlara dahil edilmesiyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. H2A.Z ve di\u011fer histon varyantlar\u0131, yap\u0131sal olarak farkl\u0131 kromozomal alanlar olu\u015fturabilir; ancak bu varyantlar\u0131n molek\u00fcler i\u015flevi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Burada, H2A.Z i\u00e7eren bir n\u00fckleozom \u00e7ekirdek partik\u00fcl\u00fcn\u00fcn 2.6 \u00c5 kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Genel yap\u0131, daha \u00f6nce raporlanan 2.8 \u00c5 n\u00fckleozom yap\u0131s\u0131na benzer; ancak (H2A.Z-H2B) dimeri ve (H3-H4)2 tetrameri aras\u0131ndaki etkile\u015fimin hafif istikrars\u0131zla\u015fmas\u0131na neden olan belirgin yerel de\u011fi\u015fiklikler vard\u0131r. Ayr\u0131ca, H2A.Z n\u00fckleozomlar\u0131, metal iyonunu i\u00e7eren de\u011fi\u015ftirilmi\u015f bir y\u00fczeye sahiptir. Bu de\u011fi\u015ftirilmi\u015f y\u00fczey, daha y\u00fcksek d\u00fczen yap\u0131s\u0131nda de\u011fi\u015fikliklere veya\/ve H2A.Z'ye \u00f6zel n\u00fckleer proteinlerin ba\u011flanmas\u0131na neden olabilir. Son olarak, H2A.Z ve H2A'n\u0131n ayn\u0131 n\u00fckleozoma dahil edilmesi olas\u0131 de\u011fildir, \u00e7\u00fcnk\u00fc iki H2A.Z-H2B dimeri aras\u0131ndaki aray\u00fczde \u00f6nemli de\u011fi\u015fiklikler vard\u0131r."}
{"_id":"5979056","title":"Dendritic Cell KLF2 Expression Regulates T Cell Activation and Proatherogenic Immune Responses.","text":"Dendritik h\u00fccreler (DC'ler), bir\u00e7ok hastal\u0131\u011f\u0131n, \u00f6zellikle de aterosklerozun inflamatuar patogenezini d\u00fczenlemede \u00f6nemli d\u00fczenleyiciler olarak \u00f6ne \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, DC'lerin inflamatuar patogenezleri azaltmas\u0131 veya te\u015fvik etmesi i\u00e7in molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n sadece k\u0131smi olarak anla\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fclmektedir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, aterosklerotik lezyon geli\u015fimine kat\u0131lan \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerinin aktivasyonunu d\u00fczenleyen transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Kr\u00fcppel-benzer fakt\u00f6r 2'nin (KLF2) \u00f6nemli anti-inflamatuar bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir, bunlar aras\u0131nda endotel h\u00fccreleri, makrofajlar ve T h\u00fccreleri yer almaktad\u0131r. Hyperkolesterolemi ve ateroskleroz ba\u011flam\u0131nda DC aktivasyonu, i\u015flevi ve inflamasyonu kontrol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir pan-DC, CD11c'ye \u00f6zg\u00fc cre-lox gen silme fare modeli kulland\u0131k. KLF2 eksikli\u011fi, DC'lerde CD40 ve CD86 gibi maliyetimleyici molek\u00fcllerin y\u00fczey ekspresyonunu art\u0131rd\u0131 ve T h\u00fccre proliferasyonunu ve apoptozu art\u0131rd\u0131. Ldlr-\/- farelerine KLF2-eksik DC'lerden kemik ili\u011fi nakli, kontrol farelerine k\u0131yasla aterosklerozu \u015fiddetlendirdi, muhtemelen bu durum, DC'lerin lezyonlar i\u00e7indeki varl\u0131\u011f\u0131, artm\u0131\u015f T h\u00fccre aktivasyonu ve sitokin \u00fcretimi ve aterosklerotik lezyonlarda h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn artmas\u0131 nedeniyle artan vask\u00fcler iltihaplanmaya ba\u011flanabilir. Bu veriler birlikte, KLF2'nin DC aktivasyonunun derecesini ve bu nedenle pro-aterojenik T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131n \u015fiddetini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"5991309","title":"Targeting tumor-necrosis factor receptor pathways for tumor immunotherapy","text":"\u0130pilimumab'\u0131n ba\u015far\u0131s\u0131 ve programlanm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm 1 yolu hedefleyen ajanlar\u0131n vaatleriyle birlikte, t\u00fcm\u00f6r imm\u00fcnoterapisi alan\u0131 h\u0131zla geni\u015fliyor. Klinik geli\u015ftirme i\u00e7in yeni hedefler aras\u0131nda t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (TNFR) ailesinin se\u00e7ilmi\u015f \u00fcyeleri yer al\u0131yor. Bu ko-stimulat\u00f6r molek\u00fclleri i\u00e7in agonist antikorlar hem T hem de B h\u00fccrelerini hedefler, T h\u00fccre aktivitesini d\u00fczenler ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7lendirir. In vitro ve in vivo \u00f6n klinik veriler, 4-1BB, OX40, glukokortikoid ind\u00fcklenmi\u015f TNFR ili\u015fkili gen, herpes vir\u00fcs\u00fc giri\u015f arac\u0131s\u0131 ve CD27'nin potansiyel kanser hastalar\u0131 i\u00e7in terapiler olarak devam eden geli\u015fimi i\u00e7in temel olu\u015fturmu\u015ftur. Bu incelemede, t\u00fcm\u00f6rlere kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 \u00f6zetliyoruz, se\u00e7ilmi\u015f TNFR ailesi \u00fcyelerine ili\u015fkin \u00f6n klinik ve erken klinik verileri de\u011ferlendiriyoruz, olas\u0131 \u00e7eviri zorluklar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve kal\u0131c\u0131 antitumor yan\u0131tlar\u0131 indirmek amac\u0131yla kombinasyon terapi \u00f6nerileri sunuyoruz."}
{"_id":"5993745","title":"Plasma soluble corin in patients with heart failure.","text":"ARKA PLAN Corin, kalp i\u00e7inde natriuretik peptidleri i\u015fleyen bir transmembran proteazd\u0131r. Bir\u00e7ok membran proteini gibi, corin h\u00fccre y\u00fczeyinden at\u0131l\u0131r. Y\u00d6NTEMLER VE SONU\u00c7LAR Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontroller ve kalp yetmezli\u011fi (HF) ve akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc (AME) hastalar\u0131ndan plazma \u00f6rnekleri ald\u0131k. Plazmadaki \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr corin seviyeleri bir ELISA y\u00f6ntemiyle \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 yeti\u015fkinlerde (n=198), plazma corin seviyeleri 690 pg\/mL (SD, 260 pg\/mL) idi. Corin seviyeleri farkl\u0131 ya\u015f gruplar\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir \u015fekilde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi. Kalp yetmezli\u011fi olan hastalarda (n=291), plazma corin seviyeleri sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrollerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (365 pg\/mL [SD, 259]; P<0.001). Plazma corin seviyelerindeki azalma, kalp yetmezli\u011finin \u015fiddetini yans\u0131tan bir korelasyon gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. New York Kalp Derne\u011fi s\u0131n\u0131flar\u0131 II, III ve IV'e sahip hastalarda, plazma corin seviyeleri s\u0131ras\u0131yla 450 pg\/mL (SD, 281 pg\/mL; n=69), 377 pg\/mL (SD, 270 pg\/mL; n=132) ve 282 pg\/mL (SD, 194 pg\/mL; n=90) idi (s\u0131n\u0131f II vs s\u0131n\u0131f IV i\u00e7in P<0.001; s\u0131n\u0131f III vs s\u0131n\u0131f IV i\u00e7in P<0.05). Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc olan hastalarda (n=73) plazma corin seviyeleri sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrollerle benzer idi (678 pg\/mL [SD, 285 pg\/mL]; P>0.05). SONU\u00c7LAR \u00c7\u00f6z\u00fcn\u00fcr corin, insan plazmas\u0131nda tespit edildi. Plazma corin seviyeleri, kalp yetmezli\u011fi olan hastalarda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc ancak akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc olan hastalarda b\u00f6yle de\u011fildi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, corin eksikli\u011finin kalp yetmezli\u011finin patogeneziye katk\u0131da bulunabilece\u011fini ve plazma corin'in HF tan\u0131s\u0131nda bir biyomarker olarak kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"6000423","title":"The NLRP3 inflammasome functions as a driver of the myelodysplastic syndrome phenotype.","text":"Genetik heterojenli\u011fe ra\u011fmen, mielodisplastik sendromlar (MDS'ler), sitolojik displazi ve etkisiz hematopoezis \u00f6zelliklerini payla\u015f\u0131r. Rapor etti\u011fimiz gibi, MDS'lerin bir \u00f6zelli\u011fi, NLRP3 inflammasomunun etkinle\u015fmesidir, bu da klonal geni\u015flemeyi ve piroptotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikler. Genotipten ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, MDS hematopoietik k\u00f6k ve \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri (HSPK'lar) inflammasom proteinlerini a\u015f\u0131r\u0131 ifade eder ve etkinle\u015ftirilmi\u015f NLRP3 komplekslerine sahip olur, bu da caspase-1'in etkinle\u015fmesini, interleukin-1\u03b2 (IL-1\u03b2) ve IL-18'in olu\u015fmas\u0131n\u0131 ve piroptotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc y\u00f6nlendirir. Mekanik olarak, piroptoz, MDS HSPK'larda ve kemik ili\u011fi plazmas\u0131nda fazla bulunan alarmin S100A9 taraf\u0131ndan tetiklenir. Ayr\u0131ca, somatik gen mutasyonlar\u0131 gibi, S100A9 taraf\u0131ndan tetiklenen sinyalleme, NADPH oksidaz (NOX) aktivitesini art\u0131r\u0131r, bu da reaktif oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) seviyelerini y\u00fckseltir, iyon ak\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131, h\u00fccre \u015fi\u015fmesini ve \u03b2-katenin aktivitesini ba\u015flat\u0131r. \u00d6nemli olan, NLRP3 veya caspase-1'in bask\u0131lanmas\u0131, S100A9'un n\u00f6tralize edilmesi ve NLRP3 veya NOX'un farmakolojik inhibisyonu, MDS'lerde piroptoz, ROS olu\u015fumu ve n\u00fckleer \u03b2-katenin'i bast\u0131r\u0131r ve etkili hematopoezisin yeniden sa\u011flanmas\u0131nda yeterli olur. Bu nedenle, alarminler ve MDS'lerde kurucu gen mutasyonlar\u0131, ortak bir redoks duyarl\u0131 inflammasom devresini lisanslar, bu da yeni tedavi m\u00fcdahaleleri i\u00e7in yollar \u00f6nerir."}
{"_id":"6036535","title":"Structural Brain Correlates Associated with Professional Handball Playing","text":"\n# Arka Plan\nElbette, iyi biman\u00fcel performans, usta el topu oynamak i\u00e7in \u00e7ok \u00f6nemlidir. Etkili yakalama ve atma i\u00e7in her iki elin kullan\u0131lmas\u0131 gerekti\u011finden, bask\u0131n olmayan elin kontrol\u00fc \u00f6zellikle zorlay\u0131c\u0131d\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntem\/Hipotezler\nProfesyonel el topu oyuncular\u0131nda e\u011fitimle ili\u015fkili yap\u0131sal n\u00f6roplastisiteyi ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve \u00e7e\u015fitli yap\u0131sal n\u00f6roimaj teknikleri ve analitik yakla\u015f\u0131mlar\u0131 kulland\u0131k. Ayr\u0131ca, sporla ili\u015fkili yap\u0131sal n\u00f6roplastisite de\u011fi\u015fiklikleri hakk\u0131nda literat\u00fcr\u00fc de g\u00f6zden ge\u00e7irdik. Motor ve somatosens\u00f6r i\u015fleme ile ilgili b\u00f6lgelerde yap\u0131sal beyin uyarlamalar\u0131, sol bask\u0131n olmayan eli kontrol eden beyin b\u00f6lgelerinde daha g\u00fc\u00e7l\u00fc olmas\u0131 beklenen gri madde (GM) ve beyaz madde (WM) adaptasyonlar\u0131 bekleniyordu.\n\n# Sonu\u00e7lar\nEl topu oyuncular\u0131nda kontrol grubuna k\u0131yasla sa\u011f MI\/SI, her iki SMA\/cingulate motor alanda ve sol intraparietal sulkusunda artan GM hacmi bulundu. Sa\u011f CST'de (kortikospinal yol) el topu oyuncular\u0131nda kontrol kad\u0131nlara k\u0131yasla fraksiyonel anizotropi (FA) ve aksiyal dif\u00fczyon artm\u0131\u015ft\u0131. El topu e\u011fitimine ba\u015flama ya\u015f\u0131, sa\u011f ve sol MI\/SI'deki GM hacmi ile ters orant\u0131l\u0131 olarak koreliyordu ve el topu e\u011fitimi deneyimi, sa\u011f CST'deki radyal dif\u00fczyon ile ters orant\u0131l\u0131 olarak koreliyordu. Alt beyin yap\u0131lar\u0131, el topu oyuncular\u0131nda daha b\u00fcy\u00fck e\u011filimi g\u00f6steriyordu. El topu oynamayla ili\u015fkili beyin b\u00f6lgelerinin anatomik \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, el topu oyuncular\u0131nda pozitif korelasyon g\u00f6sterirken, kontrol kad\u0131nlarda birbirleriyle ili\u015fkili de\u011fildi.\n\n# Tart\u0131\u015fma\/Sonu\u00e7\nEl topu oyuncular\u0131nda somatosens\u00f6r-motor a\u011fda e\u011fitimle ili\u015fkili de\u011fi\u015fiklikler bulundu, \u00f6zellikle bask\u0131n olmayan sol eli kontrol eden sa\u011f yar\u0131mk\u00fcrede daha belirgin. El topu e\u011fitimiyle ili\u015fkili \u00f6l\u00e7\u00fcmler ve anatomik farkl\u0131l\u0131klar aras\u0131ndaki korelasyonlar, n\u00f6roplastisite uyarlamalar\u0131n\u0131, genetik yatk\u0131nl\u0131ktan ziyade bir top oynamaya olan ilgiyi \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Sporculara \u00f6zg\u00fc n\u00f6roplastisite ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n\u0131n, uzmanl\u0131\u011f\u0131n genel n\u00f6ral mekanizmalar\u0131n\u0131 anlamaya yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir."}
{"_id":"6040392","title":"The role of epigenetics in aging and age-related diseases","text":"Epjenetikin ya\u015flanma ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131klar \u00fczerindeki rol\u00fc, molek\u00fcler fizyoloji ve t\u0131p alan\u0131nda kritik bir konudur, \u00e7\u00fcnk\u00fc belirli epjenetik fakt\u00f6rlerin genomu ve \u00e7evre aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi, en az\u0131ndan k\u0131smen, arabuluculuk yapt\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Ya\u015flanma s\u00fcrecinde aktif bir rol oynayan epjenetikin iki \u00f6n ko\u015fulu olmal\u0131d\u0131r: ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda belirli epjenetik de\u011fi\u015fiklikler olmal\u0131 ve bunlar ya\u015flanma fenotipine i\u015flevsel olarak ili\u015fkili olmal\u0131d\u0131r. Belirli epjenetik modifikasyonlar\u0131n ya\u015flanma s\u00fcrecinde do\u011frudan i\u015flevsel bir sonuca sahip olabilece\u011fi varsay\u0131m\u0131 alt\u0131nda, bunlar\u0131n genetik, \u00e7evresel veya rastgele fakt\u00f6rlere ba\u011fl\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131 ve bir sonraki nesile aktar\u0131l\u0131p aktar\u0131lamayaca\u011f\u0131 da belirlenmelidir. Burada bu konulardaki mevcut bilgileri ve bu alandaki gelecek y\u00f6nleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"6042706","title":"Effects of a high-fat diet exposure in utero on the metabolic syndrome-like phenomenon in mouse offspring through epigenetic changes in adipocytokine gene expression.","text":"Anne ve yavrular\u0131ndaki obezite ile genler ve payla\u015f\u0131lan \u00e7evre aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131lar tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Leptin ve adiponektin gibi adiposit sitokinleri glikoz ve lipit metabolizmas\u0131nda \u00f6nemli roller oynar. Bu nedenle, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle hamilelik s\u0131ras\u0131nda maruz kalan annelerin yavrular\u0131n\u0131n hipertansiyon, ins\u00fclin direnci ve hiperlipidemi sergileyip sergilemedi\u011fini ve adiposit sitokin gen ifadelerinde epigenetik de\u011fi\u015fiklikler olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. OH fareleri (y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle maruz kalan annelerin yavrular\u0131) 8. haftadan sonra artan kalori al\u0131m\u0131ndan sonra 14. haftadan itibaren OC farelerine (kontrol diyetle maruz kalan annelerin yavrular\u0131) g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha a\u011f\u0131rd\u0131. OH fareleri, 24. haftada OC farelerine g\u00f6re daha y\u00fcksek kan bas\u0131nc\u0131 ve daha k\u00f6t\u00fc glikoz tolerans\u0131 sergiledi. 12. haftada toplam trigliserit ve leptin seviyeleri OH farelerinde OC farelerine g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekken, adiponektin seviyesi daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Bu durum, beyaz ya\u011f dokusundaki leptin ve adiponektin ifadelerinde de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkiliydi. OH farelerinin 2. haftada ve 12 ile 24. haftada adiponektin geninin promot\u00f6r\u00fcndeki histon H3'\u00fcn lizin 9'undaki aksetilasyon ve metilasyon seviyeleri OC farelerine g\u00f6re daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. \u00d6te yandan, leptin geninin promot\u00f6r\u00fcndeki histon 4'\u00fcn lizin 20'sindeki metilasyon seviyesi OH farelerinde OC farelerine g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. Bu nedenle, intrauterin y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetin metabolik sendrom benzeri bir olguya neden olabilece\u011fi ve adiponektin ve leptin gen ifadelerinin epigenetik de\u011fi\u015fiklikleri yoluyla ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir."}
{"_id":"6054657","title":"Highly efficient miRNA-mediated reprogramming of mouse and human somatic cells to pluripotency.","text":"H\u00fccre yeniden programlamas\u0131n\u0131n transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc temelli yakla\u015f\u0131m\u0131, somatik h\u00fccreleri \u00e7oklu potansiyelli bir duruma d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme yolunu a\u00e7t\u0131, ancak transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin gereklili\u011fi ve s\u00fcrecin nispeten d\u00fc\u015f\u00fck verimlili\u011fi nedeniyle baz\u0131 s\u0131n\u0131rlamalarla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kald\u0131. Burada, mouse ve insan somatik h\u00fccreleri, d\u0131\u015f kaynakl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6rlerine ihtiya\u00e7 duymadan h\u0131zl\u0131 ve verimli bir \u015fekilde \u00e7oklu potansiyelli h\u00fccrelere (iPSCs) yeniden programlamak i\u00e7in miR302\/367 k\u00fcmesinin ifade edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu miRNA tabanl\u0131 yeniden programlama yakla\u015f\u0131m\u0131, standart Oct4\/Sox2\/Klf4\/Myc y\u00f6ntemlerine k\u0131yasla iki kat daha verimlidir. Mouse ve insan miR302\/367 iPSCs, \u00e7oklu potansiyellik i\u015faret\u00e7isi ifadesi, teratoma olu\u015fumu ve mouse h\u00fccreleri i\u00e7in \u00e7imera katk\u0131s\u0131 ve germline katk\u0131s\u0131 da dahil olmak \u00fczere Oct4\/Sox2\/Klf4\/Myc-iPSCs'lere benzer \u00f6zellikler sergiler. MiR367'nin ifade edilmesi, miR302\/367 ile yeniden programlamay\u0131 sa\u011flar ve Oct4 geninin ifadesini aktive eder, ayr\u0131ca Hdac2'nin bask\u0131lanmas\u0131 da gereklidir. Bu nedenle verilerimiz, miRNA ve Hdac'l\u0131 yollar\u0131n, somatik h\u00fccreleri \u00e7oklu potansiyelli duruma d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde i\u015fbirli\u011fi yapabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"6057195","title":"Unmet needs and depression among carers of people newly diagnosed with cancer.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBu analizlerin amac\u0131, yeni te\u015fhis konan kanser hastalar\u0131n\u0131n bak\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda unmet ihtiya\u00e7lar ve depresyon seviyelerini incelemek ve demografik \u00f6zellikler ile ili\u015fkileri g\u00f6zden ge\u00e7irerek daha y\u00fcksek risk alt\u0131nda olabilecek gruplar\u0131 belirlemektir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nAvustralya'daki d\u00f6rt hastaneden 150 \u00e7ift, en az 18 ya\u015f\u0131nda olan yeni kanser te\u015fhisi konan ki\u015filer ve bak\u0131c\u0131lar\u0131 i\u015fe al\u0131nd\u0131. Kanser tedavisi alan ve iyile\u015ftirici niyetle tedavi g\u00f6ren kanser hastalar\u0131 kat\u0131lmaya uygundu. Bak\u0131c\u0131lar, Destekleyici Bak\u0131m \u0130htiya\u00e7lar\u0131 Anketinin Bak\u0131c\u0131lar ve Bak\u0131m Verenleri i\u00e7in 45'inci S\u00fcr\u00fcm\u00fc'n\u00fc (SCNS-P&C45) doldurdu ve hem bak\u0131c\u0131lar hem de hastalar Epidemiyolojik Depresyon \u00d6l\u00e7e\u011fi'ni (CES-D) doldurdu.\n\n## Sonu\u00e7lar\nGenel olarak, bak\u0131c\u0131lar\u0131n %57'si en az bir, %37'si en az \u00fc\u00e7, %31'i en az be\u015f ve %15'i en az 10 unmet ihtiyac\u0131 bildirdi; en yayg\u0131n olarak desteklenen unmet ihtiya\u00e7lar bilgi ve sa\u011fl\u0131k hizmeti ihtiya\u00e7lar\u0131 alanlar\u0131nda idi. Bak\u0131c\u0131lar\u0131n %30'u ve hastalar\u0131n %36's\u0131 klinik depresyon riski alt\u0131ndayd\u0131. Unmet ihtiya\u00e7lar ve bak\u0131c\u0131 depresyonu aras\u0131nda zay\u0131f ila orta derecede pozitif bir ili\u015fki g\u00f6zlemlendi (r=0.30, p<0.001). Bak\u0131c\u0131 unmet ihtiya\u00e7 seviyeleri, bak\u0131c\u0131 ya\u015f\u0131, hastane tipi, tedavi tipi, kanser tipi, ya\u015fam durumu, ili\u015fki durumu (hem tek hem de \u00e7oklu fakt\u00f6r analizinde); kanserli ki\u015finin ya\u015f\u0131 ve bak\u0131c\u0131 e\u011fitim d\u00fczeyi (tek fakt\u00f6r analizinde sadece); ancak bak\u0131c\u0131 cinsiyeti veya hasta cinsiyeti (hem tek hem de \u00e7oklu fakt\u00f6r analizlerinde) ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkili de\u011fildi.\n\n## Sonu\u00e7\nBulgular, kanser tedavisinin erken a\u015famalar\u0131nda hastalar\u0131 destekleyen bak\u0131c\u0131lara sistematik olarak yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f programlar\u0131n geli\u015ftirilmesinin \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"6061927","title":"Glucose Sensing in L Cells: A Primary Cell Study","text":"Glukagon benzeri peptid-1 (GLP-1), sindirim sisteminden sal\u0131nan bir hormon olup, tip 2 diyabetli hastalarda ins\u00fclin salg\u0131s\u0131n\u0131 uyar\u0131p glikemiyi iyile\u015ftirir. GLP-1'e dayal\u0131 tedaviler klinikte mevcut olsa da, L h\u00fccrelerinden endojen GLP-1 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131ran alternatif stratejiler, bu h\u00fccre tipinin s\u0131n\u0131rl\u0131 fizyolojik anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. L h\u00fccrelerinde spesifik olarak bir floresan protein ifade eden transgenik fareler \u00fcreterek, elektrofizyoloji, floresan kalsiyum g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve ifade analizi ile birincil L h\u00fccrelerinin \u00f6zelliklerini inceledik ve tek L h\u00fccrelerinin elektrikli uyar\u0131labilir ve glikoz duyarl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Tolbutamid ve d\u00fc\u015f\u00fck milimolar konsantrasyonlar\u0131ndaki glikoz ve alfa-metilglikozid'e duyarl\u0131l\u0131k, tek L h\u00fccrelerinde ve birincil k\u00fclt\u00fcrlerden salg\u0131lanan hormonla de\u011ferlendirildi\u011finde, GLP-1 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n sodyum-glikoz cotransporter 1 ve ATP duyarl\u0131 K+ kanallar\u0131n\u0131n aktivitesiyle d\u00fczenlendi\u011fini, bu da bu kanallar\u0131n saf L h\u00fccrelerinde y\u00fcksek ifade d\u00fczeylerine sahip oldu\u011funu g\u00f6steren nicel RT-PCR ile tutarl\u0131d\u0131r. Bu ve bu yakla\u015f\u0131mla belirlenen di\u011fer yollar, gelecekteki fizyolojik ve terap\u00f6tik ara\u015ft\u0131rmalar i\u00e7in heyecan verici f\u0131rsatlar sunacakt\u0131r."}
{"_id":"6070278","title":"Total atherosclerotic burden by whole body magnetic resonance angiography predicts major adverse cardiovascular events.","text":"\n# Ama\u00e7: Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, toplam ateroskleroz skoru (TAS), t\u00fcm arter a\u011fac\u0131ndaki genel ateroskleroz y\u00fck\u00fcn\u00fc \u00f6l\u00e7en tam v\u00fccut manyetik rezonans anjiyografisi (WBMRA) ile belirlenen ve kardiyak \u00f6l\u00fcm, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc, inme ve\/veya koroner revask\u00fclarizasyon gibi b\u00fcy\u00fck kardiyovask\u00fcler olaylara (MACE) olan riski aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. Varsay\u0131m, TAS'\u0131n MACE'yi tahmin etti\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir.\n\n# Y\u00f6ntem ve Bulgular: 70 ya\u015f\u0131nda rastgele se\u00e7ilen 305 ki\u015fi (kad\u0131nlar\u0131n %47'si) WBMRA ge\u00e7irdi. Ateroskleroz y\u00fckleri de\u011ferlendirildi ve TAS > 0, yani aterosklerotik de\u011fi\u015fiklikler, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %68'inde bulundu. Takip s\u00fcresi (ortalama 4.8 y\u0131l) boyunca, 25 ki\u015fi (8.2%) MACE ya\u015fad\u0131. \u00c7oklu risk fakt\u00f6rlerine g\u00f6re ayarlamalar yap\u0131ld\u0131ktan sonra, TAS, herhangi bir derecedeki damar lumen anormalitesi ile MACE aras\u0131nda ili\u015fkiliydi (OR 8.86, %95 CI 1.14-69.11, p = 0.037). Ayr\u0131ca, TAS, Framingham risk skoru (FRS) eklenince ayr\u0131m ve yeniden s\u0131n\u0131fland\u0131rmay\u0131 geli\u015ftirdi ve ROC (Al\u0131c\u0131 Operat\u00f6r E\u011frisi) 0.681'den 0.750'ye (p = 0.0421) y\u00fckseldi.\n\n# Sonu\u00e7: 70 ya\u015f\u0131ndaki erkek ve kad\u0131nlardan olu\u015fan bir n\u00fcfus tabanl\u0131 \u00f6rnekte WBMRA ve TAS ile MACE'yi ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak b\u00fcy\u00fck kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerinden ay\u0131rt edebildi."}
{"_id":"6076903","title":"Regulation of ADMP and BMP2\/4\/7 at Opposite Embryonic Poles Generates a Self-Regulating Morphogenetic Field","text":"Embriyolar, yar\u0131s\u0131 kesildi\u011finde bile normal yap\u0131lar\u0131 yeniden d\u00fczenleyebilme ve olu\u015fturabilme yetene\u011fine sahiptir. Bu morfogenetik alan nas\u0131l kurulur? Xenopus embriyolar\u0131nda ADMP ve BMP2\/4\/7'nin d\u00f6rtl\u00fc bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n kendili\u011finden d\u00fczenlenmeyi ortadan kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ekstraderm boyunca yayg\u0131n sinir ind\u00fcklemesine neden oldu\u011funu ke\u015ffettik. D\u00fc\u015f\u00fck BMP seviyelerinde Spemann organizat\u00f6r\u00fcnde ADMP transkripsiyonu etkinle\u015ftirilir. Ventral BMP2\/4\/7 sinyalleri t\u00fcketildi\u011finde, Admp ifadesi artar, kendili\u011finden d\u00fczenlenmeyi sa\u011flar. ADMP, BMP'ye benzer bir aktiviteye sahiptir ve ALK-2 resept\u00f6r\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sinyal verir. S\u0131rt taraf\u0131na sinyal veremez \u00e7\u00fcnk\u00fc Chordin taraf\u0131ndan engellenir. Ventral BMP antagonistleri Sizzled ve Bambi, deseni daha da inceler. ADMP\/BMP2\/4\/7 bask\u0131lanm\u0131\u015f ev sahiplerine s\u0131rt veya ventral tipli do\u011fal nakillerin nakledilmesi, her iki kutbun da sinyalleme merkezleri oldu\u011funu ve histotipik farkl\u0131la\u015fmay\u0131 \u00f6nemli mesafeler boyunca ind\u00fckleyebilece\u011fini g\u00f6sterir. Sonu\u00e7 olarak, dorsal ve ventral BMP sinyalleri ve d\u0131\u015fsal antagonistleri, kar\u015f\u0131t transkripsiyonel d\u00fczenlemeye g\u00f6re ifade edilen, embriyonun kendili\u011finden d\u00fczenlenmesinin molek\u00fcler mekanizmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"6077214","title":"Genetic control of mosquitoes.","text":"Genetik, potansiyel olarak, sivrisinek kontrol\u00fc i\u00e7in yeni, t\u00fcr-\u00f6zg\u00fc ve \u00e7evre dostu y\u00f6ntemler sa\u011flayabilir. Genetik kontrol stratejileri, hedef pop\u00fclasyonlar\u0131 bask\u0131lamak veya zarar\u0131 azaltan yeni bir \u00f6zellik tan\u0131tmak amac\u0131yla tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Farkl\u0131 yakla\u015f\u0131mlar, \u00f6zellikle kendi kendini s\u0131n\u0131rlayan stratejiler ve kendi kendini s\u00fcrd\u00fcren stratejiler aras\u0131nda, \u00f6zelliklerine g\u00f6re b\u00fcy\u00fck farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterir. Kendi kendini s\u0131n\u0131rlayan stratejiler, modifikasyonun s\u0131n\u0131rl\u0131 bir s\u00fcreli\u011fine s\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc yerken, kendi kendini s\u00fcrd\u00fcren stratejiler, hedef pop\u00fclasyonda sonsuza dek s\u00fcrmeyi ama\u00e7lar ve di\u011fer pop\u00fclasyonlara yay\u0131labilir. Farkl\u0131 molek\u00fcler biyoloji y\u00f6ntemleri \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015fmalar devam etmekte ve ilk alan denemeleri ba\u015far\u0131yla tamamlanm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"6078882","title":"Colorectal Cancers from Distinct Ancestral Populations Show Variations in BRAF Mutation Frequency","text":"Baz\u0131 kanserler i\u00e7in, somatik onkogenik mutasyonlar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n atal pop\u00fclasyonlarda de\u011fi\u015febilece\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Kolorektal kanserde anahtar s\u00fcr\u00fcc\u00fc de\u011fi\u015fikliklerinin farkl\u0131 s\u0131kl\u0131klarda meydana gelip gelmedi\u011fini belirlemek i\u00e7in, 83 Asya, 149 Kara ve 195 Beyaz hastan\u0131n kolorektal kanser DNA's\u0131nda 33 bilinen kanser geninde 385 mutasyonu sorgulamak i\u00e7in y\u00fcksek verimlilikli bir genotip platformu (OncoMap) kulland\u0131k. Asya hastalar\u0131nda test edilen genlerde kanonik onkogenik mutasyonlar\u0131n daha az oldu\u011fu bulundu (60% vs Kara'da %79 (P = 0.011) ve Beyaz'da %77 (P = 0.015)), ve BRAF mutasyonlar\u0131 Beyaz hastalarda daha y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta meydana geldi (17% vs Asya'da %4 (P = 0.004) ve Kara'da %7 (P = 0.014)). Bu sonu\u00e7lar, hastalar\u0131n pop\u00fclasyonlar\u0131nda bar\u0131nd\u0131rd\u0131klar\u0131 farkl\u0131 atal belirleyicileri ayd\u0131nlatmak i\u00e7in genomik yakla\u015f\u0131mlar\u0131 kullanman\u0131n kolorektal kanseri daha kesin ve etkili bir \u015fekilde tedavi etmede yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"6079486","title":"Direct neuronal reprogramming: learning from and for development.","text":"Ana sinyal yollar\u0131 ve n\u00f6ronal \u00e7e\u015fitlili\u011fin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda y\u00f6nlendiren transkripsiyonel programlar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde belirlenmi\u015ftir. Bu incelemede, bu bilgilerin \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerini inan\u0131lmaz bir \u00e7e\u015fitlilikte i\u015flevsel n\u00f6ron t\u00fcrlerine ba\u015far\u0131yla yeniden programlamak i\u00e7in nas\u0131l kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, do\u011frudan n\u00f6ronal yeniden programlaman\u0131n embriyonik geli\u015fimi ne \u00f6l\u00e7\u00fcde taklit etti\u011fini ve bir h\u00fccrenin benzersiz geli\u015fim ge\u00e7mi\u015fine ba\u011fl\u0131 olarak yeniden programlamada var olabilecek belirli engelleri inceliyoruz. Sonu\u00e7 olarak, son zamanlarda \u00f6nerilen 'Cook Adalar\u0131' modelini sunuyoruz ve do\u011frudan yeniden programlama alan\u0131ndaki son sonu\u00e7lara dayanarak bu modelin h\u00fccre belirlemesi i\u00e7in uygun olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendiriyoruz."}
{"_id":"6082738","title":"Cell fusion hypothesis of the cancer stem cell.","text":"Son kanser ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7indeki \u00f6nemli bir geli\u015fme, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde k\u00f6k h\u00fccre benzeri \u00f6zelliklere sahip h\u00fccrelerin belirlenmesidir. Kanser k\u00f6k h\u00fccreleri (KKH), t\u00fcm\u00f6r k\u00fctlesinde nadiren bulunan ve heterojen bir t\u00fcm\u00f6r\u00fcn b\u00fcy\u00fcmesini ba\u015flatma yetene\u011fine sahip \u00f6zel bir n\u00fcfusa sahiptir. KKH'lerin k\u00f6keni hala gizemli ve muhtemelen kanser t\u00fcr\u00fcne \u00f6zg\u00fcd\u00fcr. KKH'lerin olu\u015fumu i\u00e7in olas\u0131 ancak yeterince takdir edilmemi\u015f bir mekanizma, k\u00f6k h\u00fccreler ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccreler aras\u0131ndaki birle\u015fmedir. KKH'lerin h\u00fccre birle\u015fimi hipotezi, kanser ba\u015flatma ve ilerlemede h\u00fccre birle\u015fiminin \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc rollerine \u00f6nemli bir i\u015flevsel destek sa\u011flar."}
{"_id":"6083952","title":"Antidepressant fluoxetine enhances glucocorticoid receptor function in vitro by modulating membrane steroid transporters.","text":"1. LMCAT fibroblast h\u00fccrelerinin antidepresanlarla ink\u00fcbasyonu, dexametazon ve kortizol varl\u0131\u011f\u0131nda glukokortikoid resept\u00f6r\u00fc (GR)-y\u00f6nlendirilmi\u015f gen transkripsiyonunu art\u0131ran, ancak kortikosteron varl\u0131\u011f\u0131nda de\u011fil. Antidepresanlar\u0131n bunu, LMCAT h\u00fccre zar\u0131ndaki steroid ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 (m\u00fclti-ilac direnci P-glikoproteinle neredeyse ayn\u0131) inhibisyonu yoluyla ve b\u00f6ylece dexametazon veya kortizol i\u00e7sel konsantrasyonlar\u0131n\u0131 art\u0131rarak yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bununla birlikte, dexametazon varl\u0131\u011f\u0131nda antidepresan fluoksetinle ilgili \u00f6nceki deneyimler olumsuz sonu\u00e7lar verdi (Pariante ve ark. (2001). Br. J. Farmakol., 134, 1335-1343).\n\n2. O zamandan beri, dexametazon varl\u0131\u011f\u0131nda fluoksetinin GR-y\u00f6nlendirilmi\u015f gen transkripsiyonu \u00fczerindeki etkilerini yeniden inceledik. Ayr\u0131ca, kortizol ve kortikosteron varl\u0131\u011f\u0131nda fluoksetinin GR-y\u00f6nlendirilmi\u015f gen transkripsiyonu \u00fczerindeki etkilerini ve (3)H-kortizol ve (3)H-kortikosteronun i\u00e7sel birikimini inceledik. Son olarak, fluoksetinin Caco-2 h\u00fccrelerinde P-glikoprotein aktivitesini inhibe etme etkilerini inceledik.\n\n3. \u015eimdi buluyoruz ki, fluoksetin (1-10 mikro M) dexametazon ve kortizol varl\u0131\u011f\u0131nda GR-y\u00f6nlendirilmi\u015f gen transkripsiyonunu (+140-170%) art\u0131r\u0131r, ancak kortikosteron varl\u0131\u011f\u0131nda de\u011fil, ve (3)H-kortizolun (+5-15%) i\u00e7sel birikimini art\u0131r\u0131r, ancak (3)H-kortikosteronun de\u011fil. Ayr\u0131ca, fluoksetin (10 mikro M) Caco-2 h\u00fccrelerinde yakla\u015f\u0131k %30 P-glikoprotein aktivitesini inhibe eder.\n\n4. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, fluoksetinin, di\u011fer antidepresanlar gibi, zar steroid ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 inhibe etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"6085365","title":"Physician knowledge levels and barriers to coronary risk prevention in women: survey results from the Women and Heart Disease Physician Education Initiative.","text":"ARKA PLAN Az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (KHD) birincil \u00f6nleminde cinsiyet e\u015fitsizli\u011fine katk\u0131da bulunabilecek hekim bilgisi, tutumlar\u0131 veya uygulama kal\u0131plar\u0131n\u0131 inceledi, bunlardan baz\u0131lar\u0131 \u00fcreme \u00e7a\u011f\u0131ndaki kad\u0131nlara en \u00e7ok bakan hekimler olan jinekolog ve do\u011fum uzmanlar\u0131 (JDO) aras\u0131nda. Kad\u0131nlarda \u00f6nerilen koroner risk fakt\u00f6r\u00fc tedavilerinin sa\u011flanmas\u0131n\u0131 engelleyen fakt\u00f6rleri belirlemek istedik. Y\u00d6NTEM New York Eyalet Kad\u0131n ve Kalp Hastal\u0131\u011f\u0131 Hekim E\u011fitimi Giri\u015fimi i\u00e7in Grand Rounds sunumlar\u0131 haz\u0131rlayan i\u00e7 hastal\u0131klar\u0131 ve jinekolog\/do\u011fum uzmanlar\u0131 aras\u0131nda bir anket ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Bu program, kad\u0131nlar\u0131n koroner risk fakt\u00f6rlerinin taramas\u0131n\u0131 ve y\u00f6netimini iyile\u015ftirmeyi ama\u00e7l\u0131yordu. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lara 7 dakikal\u0131k bir anket doldurmalar\u0131 istendi. SONU\u00c7LAR 529 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n ortalama ya\u015f\u0131 40,3 y\u0131l (standart sapma = 12,3) idi, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %75,1'i i\u00e7 hastal\u0131klar\u0131 uzman\u0131 (n=378) ve %42,7'si kad\u0131n (n=226) idi. Koroner risk \u00f6nleme konusunda 13 sorudan 71,5'ini do\u011fru yan\u0131tlayan hekimler (aral\u0131k: 4-13) vard\u0131. \u0130\u00e7 hastal\u0131klar\u0131 uzmanlar\u0131n\u0131n neredeyse \u00fc\u00e7te biri ve jinekolog\/do\u011fum uzmanlar\u0131n\u0131n yar\u0131s\u0131, gen\u00e7 kad\u0131nlarda sigara kullan\u0131m\u0131n\u0131n miokard enfarkt\u00fcs\u00fcn\u00fcn \u00f6nde gelen nedeni oldu\u011funu bilmiyordu. Sigara kullanan hastalar i\u00e7in, sadece \u00fc\u00e7te ikisi i\u00e7 hastal\u0131klar\u0131 uzman\u0131 ve %55,4'\u00fc jinekolog\/do\u011fum uzman\u0131, sigaray\u0131 b\u0131rakma tarihi \u00f6nermi\u015fti (p=.007). Kovaryantlar\u0131 kontrol ettikten sonra, zaman\u0131 engel olarak g\u00f6rmeyen hekimler sigara b\u0131rakma konusunda daha istekliydi (odds oran\u0131=1.7 [1.1-2.7]). SONU\u00c7lar Anket edilen i\u00e7 hastal\u0131klar\u0131 ve jinekolog\/do\u011fum uzmanlar\u0131 aras\u0131nda zaman, risk \u00f6nleme uygulamas\u0131nda bir engel olarak alg\u0131lan\u0131yordu. Ayr\u0131ca bu hekimler, gen\u00e7 kad\u0131nlarda KHD i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fc olarak sigara kullan\u0131m\u0131n\u0131n etkisini hafife al\u0131yordu. Cinsiyet e\u015fitsizli\u011fini azaltmak i\u00e7in, her iki uzmanl\u0131k alan\u0131 da, uzmanl\u0131k farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 yans\u0131tan ve zaman"}
{"_id":"6106004","title":"Separation of mother and daughter cells.","text":"Yay\u0131mlanan \u00d6zet Budlama mayas\u0131 Saccharomyces cerevisiae (S. cerevisiae), asimmetrik b\u00f6l\u00fcnme yapar. Bitki b\u00fcy\u00fcmesi s\u0131ras\u0131nda, mayalar budlama yoluyla \u00e7o\u011far\u0131r ve budun olu\u015ftu\u011fu yer, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinin d\u00fczlemini nihai olarak belirler. Bu b\u00f6l\u00fcm, anneleri ve k\u0131zlar\u0131n\u0131 ay\u0131rma ve izole etme prosed\u00fcrlerini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak a\u00e7\u0131klar. Bu protokoller, ya\u015flanma, bud yeri se\u00e7imi ve di\u011fer asimmetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi y\u00f6nlerindeki ara\u015ft\u0131rmalarda \u00e7al\u0131\u015fan ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar taraf\u0131ndan kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. B\u00f6l\u00fcm, mikromanip\u00fclasyonla ya\u015fam s\u00fcresi analizinin nas\u0131l yap\u0131laca\u011f\u0131n\u0131 ve b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekte ya\u015fl\u0131 h\u00fccrelerin nas\u0131l toplanaca\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klar. Ya\u015fam s\u00fcresinin ba\u015flang\u0131c\u0131nda ve sonunda, anneleri k\u0131zlar\u0131ndan ay\u0131rmak zor olabilir. Ya\u015fam s\u00fcresinin \u00e7o\u011fu noktas\u0131nda, k\u0131z h\u00fccreleri, onlar\u0131 \u00fcreten annelerden daha k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fcr. Ayr\u0131ca, anneler genellikle k\u0131z h\u00fccrelerinin ilk budunu olu\u015fturmadan \u00f6nce bir kez daha budlar. \"Bebek makinesi\" ad\u0131 verilen bir y\u00f6ntem, annelerden virjin k\u0131z h\u00fccrelerini etkili bir \u015fekilde ay\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r, ancak ya\u015fl\u0131 anneleri kurtarmak i\u00e7in de\u011fil. Anneler, bir zar \u00fczerine yap\u0131\u015f\u0131r ve b\u00f6l\u00fcn\u00fcr. Bu ba\u011fl\u0131 h\u00fccrelerden gelen k\u0131z h\u00fccreleri, zar\u0131n y\u0131kanmas\u0131yla s\u00fcrekli olarak el\u00fcte edilir."}
{"_id":"6108481","title":"Postnatal development of adipocyte cellularity in the normal rat.","text":"Birka\u00e7 ara\u015ft\u0131rmac\u0131, olgun insanlarda ve \u00e7e\u015fitli kemirgen t\u00fcrlerinde adiposit say\u0131s\u0131n\u0131n sabit oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Adipoz depoda yeni h\u00fccrelerin say\u0131s\u0131n\u0131n histometrik olarak veya osmium ile sabitlenmi\u015f h\u00fccrelerin Coulter say\u0131m\u0131 ile \u00f6l\u00e7\u00fclmesi m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr, ancak bu y\u00f6ntemler mevcut adipositlerin \"ya\u011fla dolmas\u0131\" ile yeni adipositlerin sentezini ay\u0131rt etmez. Burada raporlanan deneyler, Sprague-Dawley fareye [(3)H]thymidine in vivo enjeksiyonu kullanarak, yeni adipositlerin sentezinin do\u011fumdan sonra devam etti\u011fini ve cinsel olgunlu\u011fa ula\u015fmadan \u00f6nce durdu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, ikinci ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc do\u011fum haftalar\u0131nda bir \"preadiposit yata\u011f\u0131\" sentezlenir. Preadipositler, olgun adipositlere d\u00f6n\u00fc\u015fmek i\u00e7in 30 g\u00fcne kadar s\u00fcrebilir."}
{"_id":"6112053","title":"Withdrawal Symptoms after Selective Serotonin Reuptake Inhibitor Discontinuation: A Systematic Review","text":"Arka plan: Se\u00e7ici serotonin geri al\u0131m inhibit\u00f6rleri (SSRI), t\u0131bbi uygulamada yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r. Geni\u015f bir semptom yelpazesiyle ili\u015fkilendirilmi\u015fler, klinik anlamlar\u0131n\u0131n tam olarak takdir edilmedi\u011fi. Y\u00f6ntemler: PRISMA k\u0131lavuzlar\u0131na uyarak, literat\u00fcrde sistematik bir inceleme yap\u0131ld\u0131. '\u00c7ekilme semptomlar\u0131' veya '\u00e7ekilme sendromu' veya 'devam sendromu' veya 'devam semptomlar\u0131' ve 'SSRI' veya 'serotonin' veya 'antidepresan' veya 'paroksetin' veya 'fluoksetin' veya 'sertralin' veya 'fluvoksamin' veya 'citalopram' veya 'escitalopram' gibi terimleri kullanarak ba\u015fl\u0131klar, \u00f6zetler ve konular arand\u0131. Elektronik ara\u015ft\u0131rma literat\u00fcr veritabanlar\u0131 CINAHL, Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi, PubMed ve Web-of-Science'\u0131, her veritaban\u0131n\u0131n kurulu\u015fundan Temmuz 2014'e kadar dahil etti. Sonu\u00e7lar: 15 rastgele kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fma, 4 a\u00e7\u0131k deneme, 4 retrospektif ara\u015ft\u0131rma ve 38 vaka raporu vard\u0131. Sendromun prevalans\u0131 de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterdi ve bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fmada vaka tan\u0131mlamas\u0131 eksikli\u011fi nedeniyle tahmin edilmesi zorla\u015ft\u0131. Semptomlar, ila\u00e7 kesintisinden birka\u00e7 g\u00fcn sonra ortaya \u00e7\u0131kar ve birka\u00e7 hafta s\u00fcrer, ayn\u0131 zamanda yava\u015f yava\u015f azaltma ile de olabilir. Bununla birlikte, bir\u00e7ok varyasyon m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr, \u00f6rne\u011fin ge\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7 ve\/veya daha uzun s\u00fcre devam eden rahats\u0131zl\u0131klar. Semptomlar, yakla\u015fan bir geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn i\u015faretleri olarak yanl\u0131\u015f tan\u0131mlanabilir. Sonu\u00e7: Klinik uzmanlar, SSRI'y\u0131, benzodiazepinler, barbit\u00fcratlar ve di\u011fer psikotropik ila\u00e7lar gibi, kesintiye u\u011fray\u0131nca \u00e7ekilme semptomlar\u0131na neden olabilecek ila\u00e7lar listesine eklemelidir. 'Devam sendromu' terimi, \u015fu anda SSRI'lar\u0131n potansiyel zay\u0131fl\u0131klar\u0131n\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fcms\u00fcyor ve '\u00e7ekilme sendromu' ile de\u011fi\u015ftirilmelidir."}
{"_id":"6121555","title":"Sphingosine Kinase 1 Regulates the Akt\/FOXO3a\/Bim Pathway and Contributes to Apoptosis Resistance in Glioma Cells","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, glioblastoma kanser h\u00fccrelerinde anti-apoptotik aktiviteyi nas\u0131l sergiledi\u011fini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in Sphingosine kinaz-1 (SPHK1) mekanizmas\u0131n\u0131 incelemekti. Burada rapor etti\u011fimiz gibi, SPHK1'in d\u00fczenlenmesinde bir bozukluk, hem in vitro hem de in vivo'da glioblastoma'n\u0131n apoptoza duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirir. Daha ileri mekanizma ara\u015ft\u0131rmas\u0131, SPHK1'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden glioblastoma h\u00fccrelerinde Bcl-2 ailesindeki \u00fcyelerin, Bcl-2, Mcl-1, Bax ve Bim'in ifade d\u00fczeylerini inceledi ve sadece pro-apoptotik Bim'in SPHK1 taraf\u0131ndan indirgenti\u011fini ortaya koydu. Ayr\u0131ca, glioblastoma h\u00fccrelerinde Bim'in transkripsiyonel seviyesi de SPHK1 taraf\u0131ndan de\u011fi\u015ftirilmi\u015fti. Daha sonra, birincil glioblastoma \u00f6rneklerinde SPHK1 ve Bim ifade d\u00fczeyleri aras\u0131ndaki korelasyonu do\u011frulad\u0131k. \u00d6nemli olan, glioblastoma h\u00fccrelerinde SPHK1 ifade d\u00fczeyinin art\u0131r\u0131lmas\u0131, Akt aktivitesini ve fosfatidilinositol 3-kinaz (PI3K) ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak FOXO3a'n\u0131n fosforilize edilmi\u015f inaktivitesini, bu da Bim'in indirgenmesine yol a\u00e7\u0131yordu. Farmakolojik bir yakla\u015f\u0131m, SPHK1'in bu etkilerinin PI3K'ye ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, SPHK1'in Akt\/FOXO3a\/Bim yolundaki etkileri, SPHK1'e \u00f6zg\u00fc RNA m\u00fcdahalesi veya SPHK1 inhibit\u00f6r\u00fc ile tersine \u00e7evrilebilirdi. Toplu olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, SPHK1'in glioblastoma h\u00fccrelerini apoptozdan koruyan Akt\/FOXO3a\/Bim yolunun d\u00fczenlenmesinin yeni bir mekanizmas\u0131 olabilece\u011fini, bu da glioblastoma t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna dahil oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"6121668","title":"COX-2 and survivin are overexpressed and positively correlated in endometrial carcinoma.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nEndometrial adenokarsinomun (EC) geli\u015fiminde survivin ve Cyclooxygenase-2 (COX-2) ifadelerinin ifadesini ara\u015ft\u0131rmak ve bunlar\u0131n olas\u0131 korelasyonlar\u0131n\u0131 incelemek. Ayr\u0131ca, EC'de klasik prognostik fakt\u00f6rlerle ili\u015fkilerini de de\u011ferlendirdik. Bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, bu, survivin ifadesinin EC'nin geli\u015fim yolunda COX-2 ile ili\u015fkisi a\u00e7\u0131s\u0131ndan ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 ilk \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\nAr\u015fivlenmi\u015f 50 EC, 30 endometrial hiperplazi ve 20 proliferatif endometrium \u00f6rne\u011fi se\u00e7ildi ve imm\u00fcnohistokimyasal analiz ile survivin ve COX-2 ifadeleri incelendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nHem survivin hem de COX-2, proliferatif endometrium'a k\u0131yasla hiperplazi ve endometrial adenokarsinom vakalar\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir \u015fekilde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi (p=0.01, p=0.02, s\u0131ras\u0131yla). EC vakalar\u0131nda, survivin ve COX-2, s\u0131ras\u0131yla 38 (76%) ve 30 (60%) hastada g\u00fc\u00e7l\u00fc pozitif olarak bulundu. Ayr\u0131ca, survivin ve COX-2 aras\u0131nda pozitif bir korelasyon oldu\u011funu bulduk, bu da istatistiksel olarak anlaml\u0131yd\u0131 (p=0.0001, r=0.46). Ne survivin ne de COX-2 ifadesi, klasik endometrial kanseri prognostik fakt\u00f6rleri; myometrial istilas\u0131, derecelendirme veya lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastaz\u0131 (p>0.05) ile ili\u015fkili de\u011fildi. Ne COX-2 ne de survivin, genel hayatta kalmay\u0131 etkiledi (p>0.05).\n\n## Sonu\u00e7\nHem survivin hem de COX-2 a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi ve EC'nin olu\u015fmas\u0131nda erken olaylar gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorlar. Ayr\u0131ca, bu iki genin protein \u00fcr\u00fcnleri pozitif bir korelasyon g\u00f6sterdi. COX-2 ve survivin, EC'nin geli\u015fim yolunda ortak bir molek\u00fcler yol payla\u015f\u0131yor veya birbirlerinin eylemlerini g\u00fc\u00e7lendiriyor olabilirler. Bu ili\u015fkinin molek\u00fcler temeli, endometrial kanseri olu\u015fumunda daha fazla ara\u015ft\u0131r\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"6123521","title":"Structural plasticity of the adult brain: how animal models help us understand brain changes in depression and systemic disorders related to depression","text":"Beyin, deneyimleri yorumlar ve bunlar\u0131 davran\u0131\u015fsal ve fizyolojik tepkilere \u00e7evirir. Stresli olaylar, tehdit edici olanlar veya en az\u0131ndan beklenmedik ve \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 olanlar olarak tan\u0131mlan\u0131r ve fizyolojik ve davran\u0131\u015fsal tepkiler, \"allostaz\" ad\u0131 verilen bir s\u00fcre\u00e7 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla uyum sa\u011flamay\u0131 ama\u00e7lar. Allostaz\u0131n kimyasal arac\u0131lar\u0131, adrenal bezlerden kortizol ve adrenalin, di\u011fer hormonlar ve n\u00f6rotransmitterler, parasempatik ve sempatik sinir sistemleri ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminden sitokinler ve kemokinlerdir. Beyindeki iki yap\u0131, amigdala ve hipokamp\u00fcs, neyin stresli oldu\u011funu yorumlamada ve uygun tepkileri belirlemede kilit rollere sahiptir. Hipokamp\u00fcs, olay ve ba\u011flam an\u0131lar\u0131n\u0131n ana yap\u0131s\u0131 olarak, kan i\u00e7indeki glukokortikoid hormonlara yan\u0131t verebilen resept\u00f6rler ifade eder, \u00e7e\u015fitli psikiyatrik bozukluklarda atrofiye u\u011frar; ayr\u0131ca streslere yan\u0131t olarak sinaptik duyarl\u0131l\u0131kta de\u011fi\u015fiklikler, dendritik dallanmada azalma ve dentat girus n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131nda azalma ile de yan\u0131t verir. Amigdala, \"duygusal an\u0131lar\" i\u00e7in \u00f6nemli olan, travmatik stres bozuklu\u011fu ve depresif hastal\u0131\u011f\u0131n hayvan modellerinde hiperaktif hale gelir, kronik stresin hayvan modellerinde, amigdalan\u0131n sinir h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesi ve hipertrofisi oldu\u011funa dair kan\u0131tlar vard\u0131r. Akut ve kronik streslerden sonra beyindeki de\u011fi\u015fiklikler, metabolik, kardiyovask\u00fcler ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemlerindeki g\u00f6zlemlenen deseni yans\u0131t\u0131r, yani k\u0131sa s\u00fcreli uyum (allostaz) ard\u0131ndan uzun s\u00fcreli hasar (allostatik y\u00fck), \u00f6rne\u011fin ateroskleroz, ya\u011f birikimi obezitesi, kemik demireme ve zay\u0131flam\u0131\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fonksiyonu. Bu t\u00fcr allostatik y\u00fck, maj\u00f6r depresif bozukl\u0131kta g\u00f6r\u00fcl\u00fcr ve di\u011fer kronik kayg\u0131 ve ruh bozukluklar\u0131nda da ifade edilebilir."}
{"_id":"6123924","title":"CCR7 provides localized access to IL-2 and defines homeostatically distinct regulatory T cell subsets","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tolerans\u0131 ve aktivasyonu, imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 Foxp3(+) d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin (T reg h\u00fccreleri) say\u0131s\u0131n\u0131n ve i\u015flevinin hassas kontrol\u00fcne ba\u011fl\u0131d\u0131r ve IL-2'nin tolerans\u0131 s\u00fcrd\u00fcrme ve otoimm\u00fcniteyi \u00f6nleme konusundaki \u00f6nemi a\u00e7\u0131kt\u0131r. Bununla birlikte, spesifik periferik T reg h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131 aras\u0131nda IL-2'nin homeostatik gereksinimi hala iyi anla\u015f\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki, IL-2 se\u00e7ici olarak, ikincil lenfatik dokudaki T h\u00fccre b\u00f6lgelerinde parakrin olarak \u00fcretilen IL-2'ye eri\u015febilen, hareketsiz CD44(lo)CD62L(hi) T reg h\u00fccre pop\u00fclasyonunu korur, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu h\u00fccreler chemokin resept\u00f6r\u00fc CCR7'yi ifade ederler. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, CD44(hi)CD62L(lo)CCR7(lo) T reg h\u00fccreleri, non-lenfatik dokularda yer al\u0131r ve ya\u015famlar\u0131 boyunca IL-2 blokaj\u0131na duyars\u0131zd\u0131r; bunun yerine, devam eden ICOS (ind\u00fcklenebilir ko-stimulat\u00f6r) resept\u00f6r\u00fc sinyalizasyonu ile korunurlar. Bu nedenle, T reg h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131nda temel bir homeostatik alt b\u00f6l\u00fcme tan\u0131ml\u0131yoruz ve farkl\u0131 doku ortamlar\u0131nda benzersiz sinyallerin T reg h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131n ve i\u015flevinin nas\u0131l kontrol edildi\u011fini anlamak i\u00e7in entegre bir \u00e7er\u00e7eve sunuyoruz."}
{"_id":"6128334","title":"Assessing sequence comparison methods with reliable structurally identified distant evolutionary relationships.","text":"\u00c7iftlik s\u0131ral\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma y\u00f6ntemleri, yap\u0131lar\u0131ndan ve i\u015flevlerinden g\u00fcvenilir bir \u015fekilde bilinen proteinler \u00fczerinde de\u011ferlendirildi, bu da SCOP veritaban\u0131nda a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015ft\u0131r [Murzin, A. G., Brenner, S. E., Hubbard, T. & Chothia C. (1995) J. Mol. Biol. 247, 536-540]. De\u011ferlendirme, BLAST [Altschul, S. F., Gish, W., Miller, W., Myers, E. W. & Lipman, D. J. (1990). J. Mol. Biol. 215, 403-410], WU-BLAST2 [Altschul, S. F. & Gish, W. (1996) Methods Enzymol. 266, 460-480], FASTA [Pearson, W. R. & Lipman, D. J. (1988) Proc. Natl. Acad. Sci. USA 85, 2444-2448] ve SSEARCH [Smith, T. F. & Waterman, M. S. (1981) J. Mol. Biol. 147, 195-197] programlar\u0131n\u0131 ve puanlama sistemlerini test etti. T\u00fcm algoritmalar\u0131n hata oran\u0131, e\u015fle\u015fmeleri de\u011ferlendirmek i\u00e7in istatistiksel puanlar kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azal\u0131r, y\u00fczde benzerlik veya ham puanlar yerine. SSEARCH ve FASTA'n\u0131n istatistiksel E-de\u011fer puanlar\u0131 g\u00fcvenilirdir: testlerimizde bulunan yanl\u0131\u015f pozitiflerin say\u0131s\u0131 rapor edilenlerle iyi uyumludur. Bununla birlikte, BLAST ve WU-BLAST2'nin raporlad\u0131\u011f\u0131 P-de\u011ferleri \u00f6nemini abart\u0131r. SSEARCH, FASTA ktup = 1 ve WU-BLAST2 en iyi performans sergiler ve %30'dan fazla benzerli\u011fe sahip proteinler aras\u0131ndaki neredeyse t\u00fcm ili\u015fkileri tespit edebilir. Daha uzak ili\u015fkili proteinler i\u00e7in, sadece %20-30 benzerli\u011fe sahip proteinler aras\u0131ndaki ili\u015fkilerin yar\u0131s\u0131 tespit edilir. Bir\u00e7ok homolog d\u00fc\u015f\u00fck s\u0131ral\u0131 benzerli\u011fe sahip oldu\u011fundan, en uzak ili\u015fkiler hi\u00e7bir \u00e7iftlik s\u0131ral\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma y\u00f6ntemiyle tespit edilemez; ancak tespit edilenler g\u00fcvenle kullan\u0131labilir."}
{"_id":"6129301","title":"Evaluation of a mental health outreach service for homeless families.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nMHOS (Mental Sa\u011fl\u0131k Ula\u015f\u0131m Hizmeti) taraf\u0131ndan g\u00f6r\u00fclen evsiz \u00e7ocuklar ve ailelerin \u00f6zelliklerini tan\u0131mlamak, bu hizmetin \u00e7ocuklar\u0131n ve ebeveynlerin k\u0131sa vadeli psikososyal i\u015flevselli\u011fine etkisini de\u011ferlendirmek ve hizmet hakk\u0131ndaki alg\u0131lar\u0131 ve memnuniyeti belirlemek.\n\n## Y\u00f6ntemler\nMHOS'u alan 23 aileden 27 \u00e7ocuk ve di\u011fer evsiz bar\u0131naklarda b\u00f6yle bir hizmetin mevcut olmad\u0131\u011f\u0131 23 aileden 27 \u00e7ocuk olmak \u00fczere toplam 54 \u00e7ocuk incelendi. MHOS, \u00e7ocuk ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 konusunda uzmanla\u015fm\u0131\u015f bir klinik hem\u015fire uzman taraf\u0131ndan sa\u011fland\u0131 ve a\u015fa\u011f\u0131daki m\u00fcdahaleleri i\u00e7eriyordu: \u00e7ocuklarda ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 bozukluklar\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesi ve k\u0131sa s\u00fcreli tedavisi; kurumlarla ileti\u015fim; ve evsiz merkez personelinin e\u011fitimi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nDeneysel gruptaki \u00e7ocuklarda, G\u00fc\u00e7l\u00fckler ve G\u00fc\u00e7ler Soru \u00c7er\u00e7evesi (SDQ) toplam puanlar\u0131nda anlaml\u0131 bir azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc. M\u00fcdahalenin al\u0131nmas\u0131, SDQ toplam puanlar\u0131nda iyile\u015fmenin en g\u00fc\u00e7l\u00fc tahmincisiydi. Ebeveynlerin ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 (Genel Sa\u011fl\u0131k Soru \u00c7er\u00e7evesi) puanlar\u0131nda anlaml\u0131 bir etki g\u00f6zlemlenmedi. Evsiz aileler ve personel, MHOS hakk\u0131nda y\u00fcksek memnuniyet ifade etti.\n\n## Sonu\u00e7\nBu evsiz aileler i\u00e7in MHOS, eri\u015femeyen bir n\u00fcfusa karma\u015f\u0131k ve \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc ihtiya\u00e7lar\u0131 kar\u015f\u0131layan yenilik\u00e7i bir m\u00fcdahaledir. Hizmetin birincil amac\u0131, \u00e7ocuk ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sorunlar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmekti; ancak klinik rol\u00fcn\u00fcn yan\u0131 s\u0131ra sosyal ve pratik ihtiya\u00e7lar\u0131 da kar\u015f\u0131layan bir \u015fekilde geli\u015fti."}
{"_id":"6137330","title":"Evaluation of individuals with pulmonary nodules: when is it lung cancer? Diagnosis and management of lung cancer, 3rd ed: American College of Chest Physicians evidence-based clinical practice guidelines.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBu makalenin amac\u0131, kat\u0131 akci\u011fer nod\u00fcllerinin de\u011ferlendirme ve y\u00f6netimi ile ilgili \u00f6nceki kan\u0131t temelli \u00f6nerileri g\u00fcncellemek ve kat\u0131 olmayan nod\u00fcllerle ilgili yeni \u00f6neriler olu\u015fturmak.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\u00d6nceki literat\u00fcr incelemelerini g\u00fcncelledik, kan\u0131tlar\u0131 sentezledik ve \"Akci\u011fer Kanseri \u0130\u00e7in K\u0131lavuzlar\u0131n Geli\u015ftirilmesi \u0130\u00e7in Y\u00f6ntemler\" b\u00f6l\u00fcm\u00fcnde a\u00e7\u0131klanan y\u00f6ntemleri kullanarak \u00f6neriler geli\u015ftirdik.\n\n## Sonu\u00e7lar\n8 mm'den b\u00fcy\u00fck \u00e7apta kat\u0131 akci\u011fer nod\u00fcllerinin, 8 mm veya daha az \u00e7apta kat\u0131 nod\u00fcllerin ve alt kat\u0131 nod\u00fcllerin de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in \u00f6neriler geli\u015ftirdik. \u00d6neriler, malignite olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesinin \u00f6nemini, g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme testlerinin yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131, farkl\u0131 y\u00f6netim stratejilerinin (nons\u00fcrgikal biyopsi, cerrahi reseksiyon ve g\u00f6\u011f\u00fcs CT g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi ile izleme) faydalar\u0131 ve zararlar\u0131 aras\u0131nda denge kurulmas\u0131n\u0131n gereklili\u011fini ve hastalar\u0131n y\u00f6netim tercihlerinin belirlenmesinin \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7\nAkci\u011fer nod\u00fcllerine sahip bireylerin de\u011ferlendirilmesi ve y\u00f6netimi, malignite olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n tahmini, lezyonlar\u0131 daha iyi karakterize etmek i\u00e7in g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme testlerinin uygulanmas\u0131, \u00e7e\u015fitli y\u00f6netim alternatifleriyle ili\u015fkili risklerin de\u011ferlendirilmesi ve y\u00f6netim tercihlerinin belirlenmesi ile yap\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"6144337","title":"AgDscam, a Hypervariable Immunoglobulin Domain-Containing Receptor of the       Anopheles gambiae Innate Immune System     ","text":"\u0130nsektin do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin etkinle\u015fmesi, patojenle ili\u015fkili molek\u00fcler desenlerle etkile\u015fime girebilen s\u0131n\u0131rl\u0131 say\u0131da desen tan\u0131ma resept\u00f6rlerine (PRR'ler) ba\u011fl\u0131d\u0131r. Burada, Anopheles gambiae'de ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunmas\u0131nda rol oynayan geni\u015f bir yelpazede PRR'ler \u00fcreten yeni bir i\u015flevi rapor ediyoruz. Sivrisinek Down sendromu h\u00fccre yap\u0131\u015fma molek\u00fcl\u00fc geni, AgDscam, karma\u015f\u0131k bir genom organizasyonu ile 101 ekson i\u00e7erir ve farkl\u0131 yap\u0131\u015fma alanlar\u0131n\u0131n ve etkile\u015fim \u00f6zelle\u015ftirmelerinin farkl\u0131 kombinasyonlar\u0131n\u0131 i\u00e7eren 31.000'den fazla potansiyel alternatif splice formu \u00fcretebilir. AgDscam, enfeksiyona kar\u015f\u0131 yan\u0131t olarak, patojen zorlamas\u0131na \u00f6zg\u00fc splice form repertuarlar\u0131 \u00fcretir. Ge\u00e7ici AgDscam susturma, bakteriyel ve Plasmodium gibi s\u0131tma paraziti enfeksiyonlar\u0131na kar\u015f\u0131 sivrisine\u011fin direncini zay\u0131flat\u0131r. AgDscam, bakterilerle ili\u015fkilendirilebildi\u011fi ve splice form \u00f6zel bir \u015fekilde savunmada rol oynad\u0131\u011f\u0131 fagositozu arac\u0131l\u0131k eder. AgDscam, A. gambiae'nin do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli bir PRR'sidir."}
{"_id":"6144969","title":"Enterovirus-induced gene expression profile is critical for human pancreatic islet destruction","text":"Vir\u00fcs taraf\u0131ndan tetiklenen inflamatuar tepkiler, beta h\u00fccre y\u0131k\u0131m\u0131 ve beta h\u00fccre otoantikorlar\u0131n\u0131n sal\u0131n\u0131m\u0131, tip 1 diyabetin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na yol a\u00e7an otoimm\u00fcn reaksiyonlara neden olabilir. Bu nedenle, beta h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikleme yetene\u011fi ve vir\u00fcs taraf\u0131ndan tetiklenen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerinin do\u011fas\u0131, diyabetogenik vir\u00fcslerin temel belirleyicileri aras\u0131ndad\u0131r. Enterovir\u00fcs enfeksiyonunun, islet y\u0131k\u0131m\u0131na yol a\u00e7an spesifik bir gen ifade deseni ind\u00fckledi\u011fini ve bu t\u00fcr bir ev sahibi yan\u0131t deseni, t\u00fcm enterovir\u00fcs enfeksiyonlar\u0131 aras\u0131nda payla\u015f\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak vir\u00fcs su\u015flar\u0131 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti\u011fini varsayd\u0131k. Litik veya iyi huylu enterovir\u00fcs enfeksiyonlar\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen k\u00fcresel gen ifade de\u011fi\u015fiklikleri ve salg\u0131lanan sitokin profilleri, insan pankreas isletleri \u00fczerinde DNA mikroarray'leri kullan\u0131larak incelendi. Tip 1 diyabetin klinik ba\u015flang\u0131c\u0131nda izole edilmi\u015f veya farelerde diyabet benzeri bir duruma neden olabilen vir\u00fcs su\u015flar\u0131n\u0131 i\u00e7eren vir\u00fcs su\u015flar\u0131. Pro-enflamatuar sitokin genlerinin (IL-1-\u03b1, IL-1-\u03b2 ve TNF-\u03b1) ifadesi, ayn\u0131 zamanda sitokin ile tetiklenen beta h\u00fccre i\u015flevini de arac\u0131layan, vir\u00fcs\u00fcn litik potansiyeli ile korelasyon g\u00f6sterdi. T\u00fcm incelenen vir\u00fcs su\u015flar\u0131nda, \u00e7ift iplikli RNA tan\u0131 al\u0131c\u0131lar\u0131, antiviral molek\u00fcller, sitokinler ve kemokinler i\u00e7in zamanla artan gen ifade seviyeleri tespit edildi. Litik coxsackievirus B5 (CBV-5)-DS enfeksiyonu ayr\u0131ca, glikoliz ve ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131 ile ili\u015fkili genleri indirdi. Sonu\u00e7lar, pankreas isletlerinin y\u0131k\u0131m\u0131na ve pro-enflamatuar etkilere yol a\u00e7an, vir\u00fcs su\u015funa \u00f6zg\u00fc, ay\u0131rt edici bir gen ifade deseni oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, ne viral \u00e7o\u011falma ne de toksik sitokin \u00fcretimi tek ba\u015f\u0131na beta h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc ind\u00fcklemek i\u00e7in yeterli de\u011fildir. Daha olas\u0131 olarak, bu ve belki de h\u00fccre enerjisi t\u00fckenmesi, enterovir\u00fcs enfeksiyonu taraf\u0131ndan tetiklenen islet nekrozunun arkas\u0131ndaki etkenlerdir."}
{"_id":"6148876","title":"Islet1 derivatives in the heart are of both neural crest and second heart field origin.","text":"Rasyonel: Isl1, ikinci kalp alan\u0131ndan t\u00fcretilen kardiyak \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin bir i\u015faret\u00e7isi olarak \u00f6nerilmi\u015ftir ve fare ve insan \u00f6rneklerinden kardiyak \u00f6nc\u00fclleri tan\u0131mlamak ve safla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ex vivo geni\u015fleme i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Isl1'in ikinci kalp alan\u0131n\u0131n spesifik bir i\u015faret\u00e7isi olarak kullan\u0131m\u0131, n\u00f6ral krest gibi di\u011fer kardiyak lineajlardan d\u0131\u015flanmas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r.\n\nAMA\u00c7: Kardiyak n\u00f6ral krestin Isl1'i ifade edip etmedi\u011fini belirleyin.\n\nY\u00d6NTEMLER VE SONU\u00c7LAR: RC::FrePe aleli, Flpe ve Cre rekombinasyonunu bildiren bir kesi\u015fim kader haritas\u0131 sistemi kulland\u0131k. Isl1(Cre\/+), bir SHF s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fc, ve Wnt1::Flpe, bir n\u00f6ral krest s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fc ile Rc::FrePe'yi birle\u015ftirerek, kardiyak \u00e7\u0131k\u0131\u015f trakt\u0131nda baz\u0131 Isl1 t\u00fcrevlerinin Wnt1'i ifade eden n\u00f6ral krest \u00f6nc\u00fcllerinden t\u00fcredi\u011fini ortaya koyduk. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Wnt1'den t\u00fcretilen n\u00f6ral krest ve alternatif ikinci kalp alan\u0131 s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fc Mef2c-AHF-Cre aras\u0131nda bir \u00f6rt\u00fc\u015fme g\u00f6zlemlenmedi.\n\nSONU\u00c7LAR: Isl1, geli\u015fen kalpte ikinci kalp alan\u0131 \u00f6nc\u00fcllerine \u00f6zg\u00fc de\u011fildir, ayn\u0131 zamanda kardiyak n\u00f6ral kresti de i\u015faret eder. Kalp i\u00e7inde Isl1 ve Wnt1 hatlar\u0131n\u0131n kesi\u015fmesi, Isl1'i tek ba\u015f\u0131na ikinci kalp alan\u0131 kardiyak \u00f6nc\u00fcl i\u015faret\u00e7isi olarak kullanman\u0131n bir sak\u0131ncas\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir ve baz\u0131 Isl1 ifade eden \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin, embriyolar, embriyik k\u00f6k h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrleri veya ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu k\u00f6k h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinden t\u00fcretilmi\u015f olabilece\u011fi, n\u00f6ral krest soyundan olabilece\u011fini ima eder."}
{"_id":"6153754","title":"Review of the secondary injury theory of acute spinal cord trauma with emphasis on vascular mechanisms.","text":"Omurilik yaralanmas\u0131 olan hastalarda, birincil veya mekanik travma nadiren tam kesintiye neden olur, ancak i\u015flevsel kay\u0131p tam olabilir. Ayr\u0131ca, omurilikteki biyokimyasal ve patolojik de\u011fi\u015fiklikler, yaralanma sonras\u0131 k\u00f6t\u00fcle\u015febilir. Bu fenomenleri a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in, ikincil yaralanma kavram\u0131 geli\u015fti ve bu konsept i\u00e7in bir\u00e7ok patofizyolojik mekanizma \u00f6nerildi. Bu makale, \u00f6zellikle damar mekanizmalar\u0131na odaklanarak ikincil yaralanma kavram\u0131n\u0131 inceler. \u0130kincil yaralanma teorisini ve hipotezi destekleyen kan\u0131tlar sunulur; bu hipoteze g\u00f6re, anahtar mekanizma travma sonras\u0131 iskemidir ve bu da omurili\u011fin infarkt\u0131na neden olur. \u00c7e\u015fitli t\u00fcrlerde akut omurilik yaralanmas\u0131 modellerinden elde edilen kan\u0131tlar, damar mekanizmalar\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc desteklemektedir. Bir\u00e7ok farkl\u0131 anjiyografik y\u00f6ntem, omurili\u011fin mikrokanallar\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesi ve travma sonras\u0131 omurilik kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n \u00f6l\u00e7\u00fclmesi i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu tekniklerle, akut omurilik yaralanmas\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck sistemik ve yerel damar etkilerinin belirlenmesi ve ikincil yaralanman\u0131n etiolojisine ba\u011flanmas\u0131 sa\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. Akut omurilik yaralanmas\u0131n\u0131n sistemik etkileri hipotansiyon ve azalt\u0131lm\u0131\u015f kardiyak \u00e7\u0131k\u0131\u015f i\u00e7erir. Yerel etkiler aras\u0131nda, yaralanan omurilik segmentinde otoreg\u00fclasyon kayb\u0131 ve gri madde ve beyaz madde, \u00f6zellikle kanama b\u00f6lgeleri ve kom\u015fu b\u00f6lgelerde mikrokanallar\u0131n \u00f6nemli azalmas\u0131 yer al\u0131r. Mikrokanal kayb\u0131, yaralanma sitesinin hem \u00fcst hem de alt k\u0131s\u0131mlar\u0131nda \u00f6nemli bir mesafeye yay\u0131l\u0131r. Bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma, yaralanman\u0131n \u015fiddetine ba\u011fl\u0131 olarak omurilik kan ak\u0131\u015f\u0131nda doz ba\u011f\u0131ml\u0131 bir azalma oldu\u011funu ve yaralanma sonras\u0131 zamanla omurilik kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n k\u00f6t\u00fcle\u015fti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Akut omurilik yaralanmas\u0131n\u0131n neden oldu\u011fu i\u015flevsel bozukluklar, motor ve somatosens\u00f6r uyaran potansiyelleri gibi elektrofizyolojik tekniklerle \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr ve travma sonras\u0131 iskeminin derecesine orant\u0131l\u0131 bulunmu\u015ftur. Histolojik etkiler aras\u0131nda erken kanama nekrozu ve yaralanma yerinde b\u00fcy\u00fck infarkt yer al\u0131r. Bu travma sonras\u0131 damar etkileri tedavi edilebilir. Sistemik normotansiyon, hacim geni\u015flemesi veya vazopress\u00f6rler ile geri kazan\u0131labilir ve omurilik kan ak\u0131\u015f\u0131, dopamin, kortikosteroidler, nimodipin veya hac"}
{"_id":"6157371","title":"Chronophin mediates an ATP-sensing mechanism for cofilin dephosphorylation and neuronal cofilin-actin rod formation.","text":"Aktin ve ana d\u00fczenleyici bile\u015feni olan kofilin, enerji stresine maruz kalan n\u00f6ronlarda b\u00fcy\u00fck, silindirik yap\u0131lar halinde birlikte bulunur. Bu t\u00fcr birikintiler ayr\u0131ca Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 beyininde de zengindir ve n\u00f6rodejeneratif transgen modellerinde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Enerji kayb\u0131 ve\/veya oksidatif stres gibi n\u00f6ronal hasarlar, h\u00fccre i\u00e7i kofilin havuzunun h\u0131zl\u0131 defosforilasyonuna ve daha sonra silindirik birikintilere montaj\u0131na neden olur. Bu olaylar, fosfatazlar\u0131n kofilin silindirik olu\u015fumu rol\u00fcne i\u015faret etse de, enerji stresi, fosfo-kofilin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc ve sonraki silindirik montaj aras\u0131nda bir ba\u011flant\u0131 sa\u011flayan mekanizma bulunamam\u0131\u015ft\u0131r. Aktin\/kofilin silindirik olu\u015fumunu ara\u015ft\u0131ran bir biyosens\u00f6r olu\u015fturmak i\u00e7in, chronophin (CIN) ad\u0131 verilen kofilin fosfataz\u0131n\u0131n hsp90 adl\u0131 chaperon ile ATP duyarl\u0131 etkile\u015fimini g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, n\u00f6rodejeneratif enerji ak\u0131\u015f\u0131 s\u0131ras\u0131nda patolojik aktin\/kofilin agregatlar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu sa\u011flayan bir mekanizma sunan bir model \u00f6neriyor."}
{"_id":"6157837","title":"Renal considerations in angiotensin converting enzyme inhibitor therapy: a statement for healthcare professionals from the Council on the Kidney in Cardiovascular Disease and the Council for High Blood Pressure Research of the American Heart Association.","text":"Angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim (ACE) inhibit\u00f6rleri, hipertansiyon tedavisinde en s\u0131k kullan\u0131lan ila\u00e7 s\u0131n\u0131flar\u0131ndan biri haline geldi. Hipertansiyonun y\u00f6netimi \u00f6tesinde, kullan\u0131mlar\u0131, kalp yetmezli\u011fi (CHF) hastalar\u0131n\u0131n uzun s\u00fcreli y\u00f6netimi, diyabetik ve diyabetik olmayan nefropatiyelerin y\u00f6netimi i\u00e7in de geni\u015fletildi. ACE inhibit\u00f6r\u00fc tedavisi genellikle CHF'de b\u00f6brek kan ak\u0131\u015f\u0131 (RBF) ve sodyum at\u0131m oranlar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirir ve kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131nda ilerleyici b\u00f6brek hasar\u0131n\u0131n h\u0131z\u0131n\u0131 azalt\u0131r, ancak ayn\u0131 zamanda \"fonksiyonel b\u00f6brek yetmezli\u011fi\" ve\/veya hiperkalemi sendromuna da neden olabilir. Bu akut b\u00f6brek yetmezli\u011fi (ARF) t\u00fcr\u00fc, ACE inhibit\u00f6r\u00fc tedavisinin ba\u015flat\u0131lmas\u0131ndan k\u0131sa bir s\u00fcre sonra en s\u0131k geli\u015fir, ancak aylar veya y\u0131llar sonra bile, \u00f6nceden k\u00f6t\u00fc etkiler olmamas\u0131na ra\u011fmen g\u00f6zlemlenebilir. ARF'nin en olas\u0131 nedeni, ortalama arteriyel bas\u0131n\u00e7 (MAP) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131nda veya glomer\u00fcler filtreleme oran\u0131 (GFR) y\u00fcksek derecede angiotensin II (Ang II) ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funda b\u00f6brek perf\u00fczyon bas\u0131nc\u0131n\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclemez hale gelmesidir. CHF'deki hastalarda ACE inhibit\u00f6rlerinin zararl\u0131 hemodinamik etkilerini \u00f6ng\u00f6ren ko\u015fullar, \u00f6nceden var olan hipotansiyon ve d\u00fc\u015f\u00fck kardiyak dolgu bas\u0131n\u00e7lar\u0131d\u0131r. GFR, \u00f6zellikle ekstrasel\u00fcler s\u0131v\u0131 (ECF) hacmi t\u00fckenmesi, y\u00fcksek dereceli bilateral b\u00f6brek arter stenosisi veya bask\u0131n veya tek b\u00f6brek stenosisi (\u00f6rne\u011fin, b\u00f6brek nakli al\u0131c\u0131s\u0131) gibi durumlarda Ang II'ye ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. ACE inhibit\u00f6rlerinden kaynaklanan fonksiyonel ARF'nin patofizyolojik mekanizmalar\u0131n\u0131 ve yayg\u0131n risk fakt\u00f6rlerini anlamak kritik \u00f6neme sahiptir, \u00e7\u00fcnk\u00fc ARF'yi \u00f6nlemek i\u00e7in stratejiler vard\u0131r ve bu stratejiler etkili bir \u015fekilde kullan\u0131l\u0131rsa, bu bile\u015fiklerin daha az k\u0131s\u0131tl\u0131 bir \u015fekilde kullan\u0131lmas\u0131na izin verebilir. Normal fizyolojik ko\u015fullarda, b\u00f6brek otoreg\u00fclasyonu, b\u00f6brek damar direncini ayarlayarak RBF ve GFR'yi geni\u015f bir MAP aral\u0131\u011f\u0131nda sabit tutar.1 B\u00f6brek otoreg\u00fclasyonun i\u00e7 mekanizmas\u0131, Ang II ve sempatik sinir sistemi taraf\u0131ndan ayarlan\u0131r. B\u00f6bre"}
{"_id":"6158879","title":"Greater clinical benefit of more intensive oral antiplatelet therapy with prasugrel in patients with diabetes mellitus in the trial to assess improvement in therapeutic outcomes by optimizing platelet inhibition with prasugrel-Thrombolysis in Myocardial Infarction 38.","text":"\n# Arka Plan\nDiyabet melit\u00fcs\u00fc (DM) olan hastalar, akut koroner sendromlar\u0131n ard\u0131ndan tekrarlayan kardiyovask\u00fcler olaylara y\u00fcksek risk alt\u0131nda bulunur, k\u0131smen artm\u0131\u015f plaket reaktivitesine ba\u011flanabilir. Trial to Assess Improvement in Therapeutic Outcomes by Optimizing Platelet Inhibition With Prasugrel-Thrombolysis in Myocardial Infarction 38 (TRITON-TIMI 38), daha yo\u011fun antiplatelet tedavisinin prasugrel ile klopidogrel'den daha fazla kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm, nonfatal miokard enfarkt\u00fcs\u00fc veya nonfatal inme olaylar\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak daha fazla kanamaya neden oldu\u011funu g\u00f6sterdi. TRITON-TIMI 38'te diyabetli hastalarda prasugrel ve klopidogrel'i kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\n13.608 hastay\u0131, \u00f6nceden var olan diyabet tarihi ve ek olarak ins\u00fclin kullan\u0131m\u0131 temelinde s\u0131n\u0131fland\u0131rd\u0131k. \u00d6nceden belirlenmi\u015f analizler, birincil (Kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm, nonfatal miokard enfarkt\u00fcs\u00fc veya nonfatal inme) ve anahtar sekonder son noktalar, net klinik fayda (\u00f6l\u00fcm, nonfatal miokard enfarkt\u00fcs\u00fc, nonfatal inme ve nonfatal TIMI b\u00fcy\u00fck kanama) dahil olmak \u00fczere, log-rank testi kullan\u0131larak kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n3146 hastan\u0131n \u00f6nceden var olan diyabet tarihi oldu\u011funu bulduk, bunlardan 776's\u0131 ins\u00fclin al\u0131yordu. Prasugrel'in birincil son nokta \u00fczerindeki etkisi, diyabetli olmayan hastalarda (9.2% vs 10.6%; HR, 0.86; P=0.02) ve diyabetli hastalarda (12.2% vs 17.0%; HR, 0.70; P<0.001, P(etkile\u015fim)=0.09) anlaml\u0131 \u015fekilde azalt\u0131ld\u0131. Diyabetli hastalarda ins\u00fclin alan (14.3% vs 22.2%; HR, 0.63; P=0.009) ve ins\u00fclin almayan (11.5% vs 15.3%; HR, 0.74; P="}
{"_id":"6163801","title":"Kinetics of early T cell receptor signaling regulate the pathway of lytic granule delivery to the secretory domain.","text":"Cytolitik gran\u00fcller, sitotoksik T lenfositler taraf\u0131ndan vir\u00fcsle enfekte h\u00fccrelerin \u00f6ld\u00fcr\u00fclmesinde arac\u0131l\u0131k eder. Burada, gran\u00fcllerin sekresyon alan\u0131na k\u0131sa veya uzun yollar alabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Her iki yol da h\u00fccre i\u00e7i molek\u00fcler olaylar\u0131n ayn\u0131 kullan\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7erir, bu olaylar farkl\u0131 mekansal ve zaman d\u00fczenlerine sahiptir ve kalsiyum (2+)-ara\u015ft\u0131r\u0131lan sinyalizasyonun kineti\u011fi taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. H\u0131zl\u0131 sinyalleme, mikrot\u00fcb\u00fcl-organizasyon merkezinin (MTOC) yak\u0131n\u0131nda gran\u00fcl yo\u011funla\u015fmas\u0131na ve daha sonra polarize MTOC taraf\u0131ndan do\u011frudan sekresyon alan\u0131na teslim edilmesine neden olur - en k\u0131sa yol. Yava\u015f sinyalleme, gran\u00fcllerin daha ge\u00e7 i\u015fe al\u0131nmas\u0131na ve mikrot\u00fcb\u00fcller boyunca periferiye do\u011fru hareket etmesine ve daha sonra sekresyon alan\u0131n\u0131n d\u0131\u015f kenar\u0131nda birle\u015fmek i\u00e7in tangansiyel olarak hareket etmesine neden olur - daha uzun yol. K\u0131sa yol, daha h\u0131zl\u0131 gran\u00fcl sal\u0131n\u0131m\u0131 ve daha verimli \u00f6ld\u00fcrme ile ili\u015fkilidir. Bu nedenle, erken sinyallemenin kineti\u011fi, T h\u00fccresi sitolitik yan\u0131t\u0131n\u0131n kalitesini d\u00fczenler."}
{"_id":"6171953","title":"Sirtuin-1 is a nutrient-dependent modulator of inflammation","text":"Enflamasyon obezite ve ili\u015fkili komorbiditelerle birlikte gelir - tip 2 diyabet, alkol i\u00e7ermeyen ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 ve ateroskleroz gibi - ve bunlar\u0131n patogenezine katk\u0131da bulunabilir. Ancak besin alg\u0131lamay\u0131 enflamasyona ba\u011flayan h\u00fccresel makine hala tam olarak karakterize edilmemi\u015ftir. Enerji eksikli\u011fi taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen deasetilaz protein sirtuin-1 (SirT1), memelilerin oru\u00e7 yan\u0131t\u0131nda kritik bir rol oynar. Daha yak\u0131n zamanda, enflamasyonu bask\u0131lamada da rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair bulgular elde edilmi\u015ftir. Obez farelerde ve insan beyaz ya\u011f dokusunda SirT1 mRNA ve protein ifadesi bask\u0131lanm\u0131\u015ft\u0131r, deneysel olarak adipositler ve makrofajlarda SirT1'in azalt\u0131lmas\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck dereceli enflamasyona neden olur, bu da obezitede g\u00f6zlemlenen enflamasyonu taklit eder. Bu nedenle, a\u015f\u0131r\u0131 beslenmede SirT1'in bask\u0131lanmas\u0131 obezite ile ili\u015fkili enflamasyonun geli\u015fmesinde kritik olabilir. Bu etki, SirT1'in do\u011frudan NF-\u03baB'yi deasetilasyonu ve enflamatuar gen promot\u00f6rlerinde kromatin yeniden d\u00fczenlemesi de dahil olmak \u00fczere \u00e7oklu eylemlerine atfedilebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, makrofajlarda diyetle ili\u015fkili obezitenin de SirT1'i bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz, bu h\u00fccreler metabolik enflamasyonun ontogeni i\u00e7in ana katk\u0131da bulunanlard\u0131r. Bu nedenle, SirT1, h\u00fccrelerin besin durumunu alg\u0131lamas\u0131 ve organizman\u0131n enerji mevcutlu\u011funa g\u00f6re enflamatuar sinyal a\u011flar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemesi i\u00e7in ortak bir mekanizma olabilir."}
{"_id":"6173523","title":"A culture-independent sequence-based metagenomics approach to the investigation of an outbreak of Shiga-toxigenic Escherichia coli O104:H4.","text":"\u00d6NEML\u0130L\u0130K Bir salg\u0131n i\u00e7in sorumlu bakterinin belirlenmesi, hastal\u0131k y\u00f6netimi i\u00e7in yard\u0131mc\u0131 olabilir. Bununla birlikte, geleneksel k\u00fclt\u00fcr tabanl\u0131 tan\u0131, \u00f6zellikle salg\u0131n i\u00e7in \u00f6zel bir tan\u0131sal test mevcut de\u011filse zor olabilir.\n\nHEDEF Metagenomik, yani mikrobiyolojik olarak karma\u015f\u0131k \u00f6rneklerden do\u011frudan DNA'n\u0131n sekanslanmas\u0131, bir salg\u0131n i\u00e7in sorumlu bakterileri belirlemek ve karakterize etmek amac\u0131yla a\u00e7\u0131k u\u00e7lu bir klinik ke\u015fif platformu olarak potansiyelini ara\u015ft\u0131rmak.\n\nT\u0130P, AYAK VE HASTALAR: Retrospektif bir ara\u015ft\u0131rma kapsam\u0131nda, 2011'de Almanya'da meydana gelen Shiga-toksin \u00fcreten Escherichia coli (STEC) O104:H4 salg\u0131n\u0131nda diyare olan hastalardan al\u0131nan d\u0131\u015fk\u0131 \u00f6rneklerinden 45 \u00f6rnek se\u00e7ildi. \u00d6rnekler, y\u00fcksek verimli sekanslama (A\u011fustos-Eyl\u00fcl 2012) i\u00e7in i\u015flendi ve ard\u0131ndan 3 a\u015famada analiz edildi (Kas\u0131m 2012-\u015eubat 2013). 1. a\u015famada, salg\u0131n siresinin taslak bir genomunu elde etmek i\u00e7in de novo bir montaj yakla\u015f\u0131m\u0131 geli\u015ftirildi. 2. a\u015famada, her \u00f6rnekte salg\u0131n siresinin genomunun \u00f6rt\u00fcs\u00fc belirlendi. 3. a\u015famada, her \u00f6rnekteki diziler, bilinen bakterilerden di\u011fer patojenleri belirlemek i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\nANA SONU\u00c7LAR VE \u00d6l\u00c7\u00dcTLER: D\u0131\u015fk\u0131 \u00f6rneklerinden salg\u0131n siresinin ve di\u011fer patojenlerin genom verilerinin kurtar\u0131lmas\u0131 amac\u0131yla salg\u0131n siresinin ve di\u011fer patojenlerin belirlenmesi ve karakterizasyonu.\n\nSONU\u00c7LAR: 1. a\u015famada, STEC salg\u0131n siresinin taslak bir genomu elde edildi. 2. a\u015famada, 10 \u00f6rnekte 10 kat ve 26 \u00f6rnekte 1 kat\u0131n \u00fczerinde \u00f6rt\u00fcyle salg\u0131n siresinin genomu kurtar\u0131ld\u0131. 27'de 40 STEC pozitif \u00f6rnekte (67%) Shiga-toksin gen dizilerine rastland\u0131. 3. a\u015famada, Clostridium difficile, Campylobacter jejuni, Campylobacter concisus ve Salmonella enterica dizileri kurtar\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR VE \u00d6NEM: Bu sonu\u00e7lar, diarreik hastal\u0131k salg\u0131nlar\u0131 s\u0131ras\u0131nda bakteriyel patojenlerin belirlenmesinde metagenomik yakla\u015f\u0131m\u0131n"}
{"_id":"6176498","title":"Biomarkers of endothelial dysfunction and risk of type 2 diabetes mellitus.","text":"\nBA\u015eLIK Endoteliyal disfonksiyon, tan\u0131s\u0131 konmu\u015f tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fcnde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, ancak diyabetin geli\u015fmesinden \u00f6nce de ortaya \u00e7\u0131kabilir.\n\nAMA\u00c7 Tan\u0131 konmu\u015f tip 2 diyabetin geli\u015fimini \u00f6ng\u00f6rmek i\u00e7in endoteliyal disfonksiyonu yans\u0131tan biyomark\u00f6rlerin (E-selektin; h\u00fccreler aras\u0131 yap\u0131\u015fkan molek\u00fcl 1 [ICAM-1]; ve damar h\u00fccreleri yap\u0131\u015fkan molek\u00fcl 1 [VCAM-1]) kan d\u00fczeylerinin y\u00fcksek olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\nY\u00d6NTEM VE KONUM Prospektif, i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, ABD'de 1976'da ba\u015flat\u0131lan devam eden Hem\u015fireler Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'n\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir.\n\nKATILIMCI 121.700 kad\u0131n ilk olarak dahil edildi; bunlardan 32.826's\u0131 1989-1990'da kan \u00f6rnekleri verdi; diyabet, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k veya kanser a\u00e7\u0131s\u0131ndan temelde sa\u011fl\u0131kl\u0131, diyabete sahip olmayan 737'si 2000'e kadar inciden diyabet geli\u015ftirdi. Kontroller (n = 785), ya\u015f, oru\u00e7 durumu ve \u0131rka g\u00f6re e\u015fle\u015ftirme kriterlerine g\u00f6re se\u00e7ildi.\n\nANA SONU\u00c7 DE\u011eER\u0130 Risk, temelde E-selektin, ICAM-1 ve VCAM-1 d\u00fczeylerine g\u00f6re teyit edilmi\u015f klinik olarak tan\u0131s\u0131 konmu\u015f tip 2 diyabetin.\n\nSONU\u00c7LAR Vaka ve kontroller aras\u0131nda temelde biyomark\u00f6rlerin medyan d\u00fczeyleri anlaml\u0131 \u015fekilde daha y\u00fcksekti (E-selektin, 61.2 vs 45.4 ng\/mL; ICAM-1, 264.9 vs 247.0 ng\/mL; VCAM-1, 545.4 vs 526.0 ng\/mL; t\u00fcm P de\u011ferleri \u2264.004). Y\u00fckselen E-selektin ve ICAM-1 d\u00fczeyleri, v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130), diyabet aile \u00f6yk\u00fcs\u00fc, sigara i\u00e7me, diyet puan\u0131, alkol t\u00fcketimi, aktivite endeksi ve postmenopozal hormon kullan\u0131m\u0131 gibi e\u015f"}
{"_id":"6182947","title":"Nrf2 protects human alveolar epithelial cells against injury induced by influenza A virus","text":"\n## Arka Plan\nInfluenza A vir\u00fcs\u00fc (IAV) enfeksiyonu \u00f6ncelikle solunum epitel h\u00fccrelerini hedefler ve hafif \u00fcst solunum yolu enfeksiyonundan \u015fiddetli pn\u00f6moniye kadar de\u011fi\u015fen klinik sonu\u00e7lara neden olur. Son ara\u015ft\u0131rmalar, IAV'den kaynaklanan hasara kar\u015f\u0131 akci\u011fer antioksidan savunma sistemlerinin \u00f6nemini g\u00f6stermi\u015ftir. N\u00fckleer fakt\u00f6r-erytroit 2 ili\u015fkili fakt\u00f6r 2 (Nrf2), \u00e7o\u011fu antioksidan geninin etkinle\u015ftirilmesinden sorumludur.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\u0130nsan akci\u011ferlerinden, nakil i\u00e7in uygun olmayan ve t\u0131bbi ara\u015ft\u0131rma i\u00e7in ba\u011f\u0131\u015flanan solunum tip II (ATII) h\u00fccreleri ve akci\u011fer makrofajlar\u0131 (AM) izole edildi. Baz\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda, ATII h\u00fccreleri solunum tip I'e benzer (ATI-benzer) h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fc. Akci\u011fer epitel h\u00fccreleri, A\/PR\/8\/34 (PR8) vir\u00fcs\u00fc ile enfekte edildi. PR8 vir\u00fcs\u00fc \u00fcretimi, influenza A n\u00fckleoprotein seviyeleri, ROS \u00fcretimi ve antiviral genlerin ifadesi analiz edildi. \u0130mm\u00fcnofluoresans, Nrf2'nin translokasyonunu belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131 ve bat\u0131 bloti, Nrf2, HO-1 ve kaspaz 1 ve 3'\u00fcn par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 tespit etmek i\u00e7in uyguland\u0131. Ayr\u0131ca, PR8 vir\u00fcs\u00fc enfekte olmu\u015f apoptotik ATII h\u00fccrelerinin AM taraf\u0131ndan yutulmas\u0131 (efferotik), sitokin seviyeleri (ELISA), glutation seviyeleri, nekroz ve apoptoz (TUNEL testi) analiz edildi. Ayr\u0131ca, Nrf2'nin kritik \u00f6nemini belirlemek i\u00e7in adenoviral Nrf2 (AdNrf2) veya Nrf2 siRNA kullan\u0131larak Nrf2'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi veya bask\u0131lanmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\n## Bulgular\nIAV'nin ATI-benzer ve ATII h\u00fccrelerinde oksidatif stres, sitotoksisite ve apoptoza neden oldu\u011funu bulduk. Ayr\u0131ca, AM'lar\u0131n PR8 vir\u00fcs\u00fc ile enfekte olmu\u015f apoptotik ATII h\u00fccrelerini (efferotik) yutabildi\u011fini, ancak canl\u0131 h\u00fccreleri yutamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ATII h\u00fccrelerinin bu apoptotik h\u00fccreleri yutmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. PR8 vir\u00fcs\u00fc, ROS \u00fcretimi, Nrf2, HO-1, Mx1 ve OAS1 ifadesi ve Nrf2'nin"}
{"_id":"6190603","title":"Dynamics in the plasma membrane: how to combine fluidity and order.","text":"H\u00fccre zarlar\u0131, kompartmanlar aras\u0131nda bir bariyer olu\u015fturmakla kalmayan, ayn\u0131 zamanda h\u00fccrenin varolu\u015fu ve i\u015flevi i\u00e7in gerekli bir\u00e7ok kimyasal reaksiyonu bar\u0131nd\u0131ran ilgin\u00e7 supramolek\u00fcler agregalard\u0131r. Burada, plazma zar\u0131n\u0131n molek\u00fcler dinamikleri ve mozaik organizasyonunun g\u00f6zden ge\u00e7irilmesi \u00f6nerilmektedir, bu da \u00f6nemli i\u015flevsel sonu\u00e7lara sahip oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. \u0130lk olarak, model zarlar i\u00e7inde Brownian dif\u00fczyon ve lipid etki alan\u0131 olu\u015fumunun temel kavramlar\u0131n\u0131 \u00f6zetleyece\u011fiz ve ard\u0131ndan bu alanda fikirlerin ve ara\u00e7lar\u0131n geli\u015fimini takip edece\u011fiz, zar yap\u0131s\u0131n\u0131n ve birikiminin dinamik s\u00fcre\u00e7leri hakk\u0131nda elde edilen \u00f6nemli sonu\u00e7lar\u0131 belirtece\u011fiz. \u00d6zellikle, bu dinamik s\u00fcre\u00e7leri kaydetmek i\u00e7in kullan\u0131lan floresan etiketleme ve g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme prosed\u00fcrleriyle elde edilen bulgulara odaklanaca\u011f\u0131z. Ayr\u0131ca, yanal dif\u00fczyonun h\u00fccre sinyali iletimine etkisine dair birka\u00e7 \u00f6rne\u011fi tart\u0131\u015faca\u011f\u0131z ve bu ara\u015ft\u0131rma alan\u0131nda yan\u0131tlanmas\u0131 gereken baz\u0131 gelecekteki metodolojik zorluklar\u0131 belirtece\u011fiz."}
{"_id":"6191684","title":"Management of chronic tension-type headache with tricyclic antidepressant medication, stress management therapy, and their combination: a randomized controlled trial.","text":"Kronik gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131, neredeyse g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131 ile karakterize edilir ve genellikle birincil uygulamada y\u00f6netilmesi zor olabilir. Davran\u0131\u015fsal ve farmakolojik terapiler her ikisi de az miktarda etkili g\u00f6r\u00fcnse de, ayr\u0131 ve birle\u015ftirilmi\u015f etkileri hakk\u0131nda veriler eksik.\n\nAma\u00e7: Kronik gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131 i\u00e7in davran\u0131\u015fsal ve farmakolojik terapilerin tek ba\u015f\u0131na ve birle\u015ftirilmi\u015f klinik etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek.\n\nTasar\u0131m ve Yer: 1995 A\u011fustos'tan 1998 Ocak'a kadar Ohio'daki 2 poliklinik merkezinde yap\u0131lan rastgele, sahte ila\u00e7 kontroll\u00fc deneme.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Kronik gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 te\u015fhisi konan (ortalama 26 ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131\/ay) 203 yeti\u015fkin (ortalama ya\u015f 37; %76 kad\u0131n).\n\n m\u00fcdahaleler: Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, amitriptilin hidroklorid (g\u00fcnl\u00fck maksimum 100 mg) veya nortriptilin hidroklorid (g\u00fcnl\u00fck maksimum 75 mg) gibi antidepresan ila\u00e7 (n=53), sahte ila\u00e7 (n=48), stres y\u00f6netimi (\u00f6rne\u011fin, gev\u015feme, bili\u015fsel ba\u015fa \u00e7\u0131kma) terapisi (3 oturum ve 2 telefon temas\u0131) art\u0131 sahte ila\u00e7 (n=49) veya stres y\u00f6netimi terapisi art\u0131 antidepresan ila\u00e7 (n=53) gruplar\u0131na rastgele atand\u0131lar.\n\nAna \u00c7\u0131kar \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: G\u00fcnl\u00fck g\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kat\u0131l\u0131mc\u0131lar taraf\u0131ndan kaydedilen a\u011fr\u0131 derecelendirmeleri (0-10 \u00f6l\u00e7e\u011fi) ortalamas\u0131 olarak hesaplanan ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 endeksi puanlar\u0131; en az orta derecede a\u011fr\u0131 (a\u011fr\u0131 derecesi >=5) olan g\u00fcn say\u0131s\u0131; a\u011fr\u0131 kesici ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131 ve Ba\u015f A\u011fr\u0131s\u0131 Engelleme Envanteri puanlar\u0131, m\u00fcdahale grubuna g\u00f6re kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: Antidepresan ila\u00e7 ve stres y\u00f6netimi terapisi, sahte ila\u00e7tan daha fazla, a\u011fr\u0131 aktivitesinde, a\u011fr\u0131 kesici ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131nda ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 ile ilgili engelde azalma sa\u011flad\u0131. Antidepresan ila\u00e7, ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 aktivitesinde daha h\u0131zl\u0131 iyile\u015fmeler sa\u011flad\u0131. Birle\u015ftirilmi\u015f terapi, antidepresan ila\u00e7 (n=38; P=0.006), stres y\u00f6netimi terap"}
{"_id":"6202834","title":"Maximum likelihood estimates of species trees: how accuracy of phylogenetic inference depends upon the divergence history and sampling design.","text":"Gen a\u011fa\u00e7lar\u0131n\u0131n genellikle birbirleriyle ve i\u00e7erdikleri t\u00fcr a\u011fa\u00e7lar\u0131yla uyumsuzluk g\u00f6stermesi, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131 genetik s\u00fcre\u00e7lerin i\u00e7erdi\u011fi rastgeleli\u011fi i\u00e7eren filojenetik tahmin prosed\u00fcr\u00fcne entegre eden y\u00f6ntemlere y\u00f6nlendirmi\u015ftir. Son zamanlarda geli\u015ftirilen t\u00fcr a\u011fac\u0131 tahmin y\u00f6ntemleri, yaln\u0131zca atalar\u0131ndaki polimorfizmin korunmas\u0131n\u0131 ve s\u0131ralamas\u0131n\u0131 de\u011fil, ayn\u0131 zamanda tam olmayan t\u00fcr s\u0131ralamas\u0131n\u0131n ger\u00e7ek olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 da nicel olarak \u00f6l\u00e7erek, daha \u00f6nceki \u00f6zet istatistiklere dayal\u0131 yakla\u015f\u0131mlar\u0131n \u00e7ok b\u00fcy\u00fck bir bilgi i\u00e7eri\u011fini atlad\u0131\u011f\u0131na inan\u0131lmaktad\u0131r. Bununla birlikte, bu yeni y\u00f6ntemler, y\u00fcksek seviyelerde tam olmayan t\u00fcr s\u0131ralamas\u0131 ve gen a\u011fa\u00e7lar\u0131 aras\u0131nda uyumsuzluk hakim olan, ger\u00e7ekten zorlu evrimsel tarihler gibi son zamanlarda h\u0131zl\u0131 t\u00fcrle\u015fmeye i\u015faret eden tarihlerde hen\u00fcz test edilmemi\u015ftir. Burada, t\u00fcr a\u011fac\u0131 tahmininde rastgele modeller hem n\u00fckleotid de\u011fi\u015fimi hem de t\u00fcr s\u0131ralamas\u0131 dahil eden yeni bir maksimum olas\u0131l\u0131k y\u00f6ntemini test ediyoruz. Sim\u00fclasyon yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, tam olmayan t\u00fcr s\u0131ralamas\u0131n\u0131n 2 senaryosu alt\u0131nda \u00e7e\u015fitli t\u00fcr a\u011fac\u0131 topolojilerini inceliyoruz. G\u00f6steriyoruz ki, maksimum olas\u0131l\u0131k y\u00f6ntemi, \u00f6zet istatistiklere dayal\u0131 bir yakla\u015f\u0131mdan daha do\u011fru t\u00fcr a\u011fa\u00e7lar\u0131 \u00fcretir, bu da uyumsuz gen a\u011fa\u00e7lar\u0131ndan etkili bir \u015fekilde bilgi \u00e7\u0131kar\u0131labilece\u011fini kan\u0131tlar. Ayr\u0131ca, orijinal t\u00fcr a\u011fac\u0131n\u0131n (yani i\u00e7 dallar\u0131n g\u00f6receli uzunluklar\u0131) do\u011fru tahmin edilmesinde \u00f6nemli bir etkiye sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Burada ara\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z t\u00fcrle\u015fme tarihleri, sadece t\u00fcrlerin yak\u0131n k\u00f6keni de\u011fil, ayn\u0131 zamanda t\u00fcrler aras\u0131ndaki g\u00f6receli ayr\u0131\u015fma zamanlar\u0131n\u0131n varyasyonu da do\u011frulu\u011fu etkiler. Ayr\u0131ca, \u00f6rnekleme \u00e7abas\u0131n\u0131n (bireyler ve\/veya lokuslar) ve \u00f6rnekleme tasar\u0131m\u0131n\u0131n (bireyler ile lokuslar aras\u0131ndaki oran) t\u00fcr a\u011fac\u0131 tahminlerinin do\u011frulu\u011funu etkiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da yine t\u00fcrler aras\u0131ndaki ayr\u0131\u015fma zamanlar\u0131n\u0131n g\u00f6receli zamanlamas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Son zamanlarda t\u00fcrle\u015fen t\u00fcrlerin ili\u015fkilerini tahmin etmenin i\u00e7erdi\u011fi i\u00e7g\u00f6r\u00fcleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve \u00f6zellikle, bireysel lokuslar\u0131n gen a\u011fa\u00e7lar\u0131n\u0131n tahminlerinde belirsizlik dikkate al\u0131nmayan maksimum olas\u0131l\u0131k t\u00fcr a\u011fac\u0131 tahminlerinin s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n\u0131 vurguluyoruz. Bu nedenle, mevcut \u00f6zet istatistiklere dayal\u0131 yakla\u015f\u0131mlara k\u0131yasla \u00f6nemli iyile\u015ftirmelere ra\u011fmen ve gen koalisyon s\u00fcrecini i\u00e7eren prosed\u00fcrlerin daha sofistike olmas\u0131na ra\u011fmen, son zamanlarda meydana gelen radyasyonlar hala filojenetik i\u00e7in zorlu zorluklar gibi g\u00f6r\u00fcn"}
{"_id":"6207111","title":"Relationship of soft drink consumption to global overweight, obesity, and diabetes: a cross-national analysis of 75 countries.","text":"\nHEDEFLER: D\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda gazl\u0131 i\u00e7ecek t\u00fcketimi ve obezite ile diyabet aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi tahmin ettik.\n\nY\u00d6NTEMLER: 75 \u00fclkede, di\u011fer g\u0131dalar (tah\u0131llar, etler, meyve ve sebzeler, ya\u011flar ve toplam kaloriler), gelir, kentle\u015fme ve ya\u015flanma \u00fczerinde kontrol sa\u011flayarak, \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli do\u011frusal regresyon kullanarak gazl\u0131 i\u00e7ecek t\u00fcketimi ile a\u015f\u0131r\u0131 kilo, obezite ve diyabet yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi tahmin ettik. Veriler, Euromonitor K\u00fcresel Pazar Bilgisi Veritaban\u0131, D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc ve Uluslararas\u0131 Diyabet Federasyonu'ndan elde edildi. Ba\u015fka bir do\u011fal kontrol grubu olarak, ki\u015fi ba\u015f\u0131na gelirle paralel olarak gazl\u0131 i\u00e7ecek t\u00fcketimi ile birlikte artan \u015fi\u015fe suyu t\u00fcketimi kullan\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: 1997'den 2010'a kadar k\u00fcresel gazl\u0131 i\u00e7ecek t\u00fcketimi 9.5 galon\/ki\u015fi\/y\u0131l'dan 11.4 galona y\u00fckseldi. Gazl\u0131 i\u00e7ecek t\u00fcketiminde 1'lik bir art\u0131\u015f, 100'de 4.8 ekstra a\u015f\u0131r\u0131 kilo yeti\u015fkinleri (d\u00fczenlenmi\u015f B; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GR] = 3.1, 6.5), 100'de 2.3 obez yeti\u015fkin (95% GR = 1.1, 3.5) ve 100'de 0.3 diyabetli yeti\u015fkin (95% GR = 0.1, 0.8) ile ili\u015fkilendirildi. Bu bulgular, d\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli \u00fclkelerde de sa\u011flam kald\u0131.\n\nSONU\u00c7: Gazl\u0131 i\u00e7ecek t\u00fcketimi, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda, d\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli \u00fclkeler de dahil olmak \u00fczere, a\u015f\u0131r\u0131 kilo, obezite ve diyabetle \u00f6nemli bir \u015fekilde ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r."}
{"_id":"6209599","title":"Extensive translation of circular RNAs driven by N6-methyladenosine","text":"\u0130nsan transkriptomunda geni\u015f \u00e7apta \u00f6n-mRNA geri-splisleme, bir\u00e7ok dairesel RNA (circRNA) olu\u015fumuna neden olur. Bununla birlikte, bu circRNA'lar\u0131n biyolojik i\u015flevleri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde belirsizdir. Burada, N6-metiladenosin (m6A), RNA'n\u0131n en yayg\u0131n baz modifikasyonunu, insan h\u00fccrelerinde circRNA'lardan protein \u00e7evirisi ba\u015flatmada verimli bir \u015fekilde te\u015fvik etti\u011fini bildiriyoruz. Ke\u015ffediyoruz ki, konsens\u00fcs m6A motifleri circRNA'larda zengindir ve tek bir m6A sitesi \u00e7eviriye ba\u015flang\u0131\u00e7 i\u00e7in yeterli. Bu m6A taraf\u0131ndan y\u00f6netilen \u00e7eviri, ba\u015flang\u0131\u00e7 fakt\u00f6r\u00fc eIF4G2 ve m6A okuyucusu YTHDF3 gerektirir ve metiltransferaz METTL3\/14 taraf\u0131ndan g\u00fc\u00e7lendirilir, demetilaz FTO taraf\u0131ndan engellenir ve \u0131s\u0131 \u015foku durumunda artar. Polisom profilleme, hesaplamal\u0131 tahmin ve k\u00fctle spektrometresi analizleri, m6A taraf\u0131ndan y\u00f6netilen circRNA \u00e7evirisinin yayg\u0131n oldu\u011funu, y\u00fczlerce endojen circRNA'n\u0131n \u00e7eviriye potansiyel ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, insan transkriptomunun kodlama manzaras\u0131n\u0131 geni\u015fletir ve \u00e7evresel strese kar\u015f\u0131 h\u00fccresel yan\u0131tlarda circRNA'lardan t\u00fcretilen proteinlerin rol\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"6212802","title":"Simvastatin reduces CD40 expression in an experimental model of early arterialization of saphenous vein graft.","text":"ARKA PLAN Saphenus ven grafi (VG) ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131, arterel grafilere k\u0131yasla daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcr ve graft trombozu erken t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131n ana nedenidir. CD40-CD40L yolunun CD40'\u0131, yerel iltihap ve koag\u00fclasyon kaskad\u0131n\u0131n aras\u0131nda bir su\u00e7lu ba\u011flant\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in, VG'nin anl\u0131k in vitro yan\u0131t\u0131n\u0131 arteri bas\u0131n\u00e7lar\u0131na maruz b\u0131rak\u0131rken ve Simvastatin (Merck Sharp&Dohme, Whitehouse Station, NJ) takviyesinin potansiyel etkilerini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Y\u00d6NTEMLER Statin tedavisi ge\u00e7mi\u015fi olmayan 16 hastadan saphenus ven ve i\u00e7 meme arteri (IMA) \u00f6rnekleri al\u0131nd\u0131. Par\u00e7alar, Simvastatin takviyesi ile veya olmadan pulsatif bas\u0131n\u00e7 distansiyonuna ve k\u00fclt\u00fcre tabi tutuldu. CD40 ve sCD40L, doku lizat\u0131 ve k\u00fclt\u00fcr \u00fcst\u00fc s\u0131v\u0131da, s\u0131ras\u0131yla de\u011ferlendirildi. Serum sCD40L konsantrasyonlar\u0131 da \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. SONU\u00c7LAR Deneyin seyrinde, IMA \u00f6rneklerinde VG'lere k\u0131yasla CD40 ifadesi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Bas\u0131n\u00e7 distansiyonu, VG segmentlerinde 24 ve 48 saat sonra CD40 \u00fcretimini art\u0131rd\u0131. Simvastatin takviyesi, hem ven\u00f6z (P < 0.001) hem de arteryal \u00f6rneklerde (P < 0.001) CD40 ifadesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Bu Simvastatin etkisinin L-NAME tedavisiyle etkilenmedi\u011fi, ancak mevalonik asit eklenmesiyle tersine \u00e7evrildi\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. K\u00fclt\u00fcr \u00fcst\u00fc s\u0131v\u0131larda sCD40L ortalama i\u00e7eri\u011fi zamanla artt\u0131, bu da plaketlerin yan\u0131 s\u0131ra damar duvar\u0131n\u0131n da CD40 ve sCD40L kayna\u011f\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. SONU\u00c7 Simvastatin tedavisi, hem ven\u00f6z hem de arteryal graflarda endotel CD40-sCD40L'yi d\u00fczenler ve bu nedenle graft ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n farmakolojik \u00f6nleminde yararl\u0131 bir ara\u00e7 olabilir."}
{"_id":"6219790","title":"Cancer Cell Membrane-Coated Nanoparticles for Anticancer Vaccination and Drug Delivery","text":"H\u00fccrelerden t\u00fcretilen nanopartik\u00fcller, kaynak h\u00fccrelerinin sergiledi\u011fi bir\u00e7ok do\u011fal \u00f6zelli\u011fi taklit etme yetenekleri nedeniyle giderek daha fazla ilgi g\u00f6rmektedir. Bu \u00fcstten a\u015fa\u011f\u0131ya m\u00fchendislik yakla\u015f\u0131m\u0131, karma\u015f\u0131k antijenik bilgiyi korudu\u011fu i\u00e7in benzersiz etkile\u015fimler sa\u011flayarak yeni tedavi stratejilerinin geli\u015ftirilmesine uygulanabilir. Burada, kanser h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen bir membran kaplamas\u0131yla polimerik nanopartik\u00fcllerin biyolojik i\u015flevselle\u015ftirilmesiyle ilgili bir rapor sunuyoruz. Elde edilen \u00e7ekirdek-kabuk nanostrukturler, t\u00fcm kanser h\u00fccre membran antijenlerini ta\u015f\u0131r ve \u00e7oklu kanser tedavisi uygulamalar\u0131 i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir platform sunar. Partik\u00fclleri bir imm\u00fcnolojik adjuvantla birle\u015ftirerek, bu form\u00fclasyonun t\u00fcm\u00f6r spesifik bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisini te\u015fvik etmek i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, kanser h\u00fccreleri aras\u0131nda s\u0131k\u00e7a g\u00f6zlemlenen homotipik ba\u011flanma olgusundan yararlanarak, membran i\u015flevselle\u015ftirme, ila\u00e7 teslimi uygulamalar\u0131 i\u00e7in benzersiz bir kanser hedefleme stratejisi sa\u011flar."}
{"_id":"6227220","title":"Autophagy deficiency leads to protection from obesity and insulin resistance by inducing Fgf21 as a mitokine","text":"Glukoz ve lipit metabolizmas\u0131ndaki otofaji rol\u00fc, artan ilgi ve son zamanlarda artan makale say\u0131s\u0131na ra\u011fmen hala belirsizdir. Atg7'nin (otofaji ile ili\u015fkili 7'yi kodlayan) kasl\u0131 kaslarda spesifik olarak silinmi\u015f fareler \u00fcrettik. Beklenmedik bir \u015fekilde, bu fareler azalan ya\u011f k\u00fctlesi ve diyetle tetiklenen obezite ve ins\u00fclin direncine kar\u015f\u0131 korunma g\u00f6sterdi; bu fenotip, artan ya\u011f asitinin oksidasyonu ve beyaz ya\u011f dokusunun (WAT) k\u0131zarmas\u0131 nedeniyle Fgf21 (fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 21) ind\u00fcklenmesiyle e\u015flik etti. Otofaji eksikli\u011fiyle tetiklenen mitokondri disfonksiyonu, Atf4'\u00fcn (entegre stres yan\u0131t\u0131n\u0131n ana d\u00fczenleyicisi) ind\u00fcklenmesiyle Fgf21'in ifadesini art\u0131rd\u0131. Mitokondri solunum zincirinin inhibit\u00f6rleri de Atf4 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde Fgf21'i ind\u00fckledi. Ayr\u0131ca, otofaji eksikli\u011fi olan farelerde de Fgf21'in ind\u00fcklenmesini, diyetle tetiklenen obeziteye kar\u015f\u0131 diren\u00e7 ve ins\u00fclin direncinin iyile\u015fmesini g\u00f6zlemledik. Bu bulgular, otofaji eksikli\u011fi ve sonraki mitokondri disfonksiyonunun Fgf21'in ifadesini te\u015fvik etti\u011fini, bu hormonun 'mitokin' olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir hormon oldu\u011funu ve bu s\u00fcre\u00e7lerin birlikte diyetle tetiklenen obezite ve ins\u00fclin direncine kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"6250701","title":"Laboratory prediction of the requirement for renal replacement in acute falciparum malaria","text":"Arka plan Akut b\u00f6brek yetmezli\u011fi, yeti\u015fkinlerde \u015fiddetli malaryan\u0131n yayg\u0131n bir komplikasyonudur ve b\u00f6brek de\u011fi\u015ftirme terapisi (RRT) olmadan k\u00f6t\u00fc bir prognoza sahiptir. RRT mevcut olsa bile, ba\u015flat\u0131m\u0131n\u0131n geciktirilmesi \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 art\u0131rabilir. Daha erken, RRT'ye ihtiya\u00e7 duyacak hastalar\u0131n belirlenmesi sonu\u00e7lar\u0131 iyile\u015ftirebilir. Y\u00d6NTEM \u0130ki m\u00fcdahale \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan toplanan veriler, \u00f6zellikle laboratuvar \u00f6zellikleri ve daha sonraki RRT ihtiyac\u0131 ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131na odaklanarak analiz edildi. \u00d6zellikle, di\u011fer ortamlarda kullan\u0131lan akut tub\u00fcler nekroz (ATN) ve akut b\u00f6brek hasar\u0131 (AKI) laboratuvar endeksleri incelendi. SONU\u00c7LAR 163 hastan\u0131n verileri analiz i\u00e7in mevcuttu. Hastalar\u0131n RRT almas\u0131 gerekip gerekmedi\u011fi (\u00fc\u00e7 ba\u011f\u0131ms\u0131z inceleyici taraf\u0131ndan belirlenen retrospektif bir de\u011ferlendirme) referans olarak kullan\u0131ld\u0131. 43 (26.4%) hasta diyaliz kriterlerini kar\u015f\u0131lad\u0131, ancak s\u0131n\u0131rl\u0131 RRT mevcudiyeti nedeniyle sadece 19 (44.2%) bu m\u00fcdahaleyi alabildi. Giri\u015fte bozulmu\u015f b\u00f6brek fonksiyonu olan hastalar (kreatinin temizleme h\u0131z\u0131 < 60 ml\/dakika) (n = 84) i\u00e7in ATN\/AKI laboratuvar endeksleri analiz edildi. Plazma kreatinin seviyesi en b\u00fcy\u00fck alan alt\u0131nda ROC e\u011frisi (AUC): 0.83 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 95% 0.74-0.92), AUC'lar i\u00e7in uriner sodyum seviyesi, urea\/kreatinin oran\u0131 (UCR), urea'n\u0131n fraksiyonel at\u0131l\u0131m\u0131 (FeUN) ve uriner n\u00f6trofil jelatinaz ili\u015fkili lipokalin (NGAL) seviyesi gibi di\u011fer de\u011fi\u015fkenlerden daha iyi, anlaml\u0131 bir \u015fekilde daha y\u00fcksekti. Plazma kreatinin AUC'si, kan urea nitrat\u0131 seviyesi, sodyumun fraksiyonel at\u0131l\u0131m\u0131 (FeNa), b\u00f6brek yetmezli\u011fi indeksi (RFI), uriner osmolalite, idrar\/plazma kreatinin oran\u0131 (UPCR) ve kreatinin temizleme h\u0131z\u0131 i\u00e7in AUC'lardan da daha y\u00fcksekti, ancak bu de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in fark istatistiksel olarak anlaml\u0131 de\u011fildi. SONU\u015eLAR Yeti\u015fkinlerde \u015fiddetli"}
{"_id":"6251620","title":"Antineutrophil cytoplasmic antibodies (ANCA).","text":"Antineutrofil sitoplazmik antikorlar (ANCA), ANCA ile ili\u015fkili sistemik vask\u00fclitinin duyarl\u0131 ve spesifik bir i\u015faret\u00e7isidir. Etanolle sabitlenmi\u015f n\u00f6trofil \u00fczerinde dolayl\u0131 imm\u00fcnofloresans kullanarak, iki ana fl\u00fcoresan desen tan\u0131nabilir: yayg\u0131n sitoplazmik boyama (C-ANCA) ve perin\u00fckleer\/n\u00fckleer boyama (P-ANCA). Vask\u00fclit hastalar\u0131nda, C-ANCA'lar\u0131n %90'dan fazlas\u0131 proteinaz 3'e (PR3-ANCA) y\u00f6nlendirilirken, yakla\u015f\u0131k %80-90 P-ANCA, mieloperoksidaz (MPO-ANCA) tan\u0131r. C-ANCA (PR3-ANCA), Wegener gran\u00fclomatozu (WG) ile \u00f6zellikle ili\u015fkili olsa da, P-ANCA (MPO-ANCA), mikroskopik polangiit (MPA) ile ili\u015fkili olup Churg-Strauss sendromu (CSS) ile de ili\u015fkilidir, ancak kesin bir \u00f6zelle\u015ftirme yoktur. Klasik WG'de %10-20 hastalar P-ANCA (MPO-ANCA) g\u00f6sterir ve hatta daha y\u00fcksek bir y\u00fczde MPA veya CSS hastalar\u0131 C-ANCA (PR3-ANCA) ta\u015f\u0131r. Ayr\u0131ca, WG veya MPA'da (ve CSS'nin %40-50'lik bir vakas\u0131nda) ANCA'n\u0131n negatif sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k %10-20 oldu\u011funu vurgulamak \u00f6nemlidir. En iyi tan\u0131 performans\u0131, dolayl\u0131 imm\u00fcnofloresans\u0131n PR3 ve MPO-\u00f6zg\u00fc ELISA'larla birle\u015ftirilmesiyle elde edilir. Farkl\u0131 ve bilinmeyen antijen \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc olan ANCA'lar, AASV'nin \u00f6tesinde \u00e7e\u015fitli ko\u015fullarda bulunur, bunlara iltihapl\u0131 ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131klar\u0131, di\u011fer otoimm\u00fcn hastal\u0131klar ve klinik \u00f6nemi belirsiz enfeksiyonlar dahildir. ANCA seviyeleri, hastal\u0131\u011f\u0131n aktivitesini izlemek i\u00e7in yararl\u0131d\u0131r ancak tek ba\u015flar\u0131na tedaviyi y\u00f6nlendirmek i\u00e7in kullan\u0131lmamal\u0131d\u0131r. ANCA titrelerinde \u00f6nemli bir art\u0131\u015f veya ANCA'n\u0131n yeniden ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131, klinisyenleri uyar\u0131r ve hastan\u0131n daha s\u0131k\u0131 kontrol\u00fcne yol a\u00e7mal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"6259170","title":"Emerging functional cross-talk between the Keap1-Nrf2 system and mitochondria","text":"N\u00fckleer Fakt\u00f6r Eritroit-Men\u015feli 2 \u0130le \u0130lgili Fakt\u00f6r 2 (Nrf2), ba\u015flang\u0131\u00e7ta \u00e7evresel elektrofillerlere maruz kalma s\u0131ras\u0131nda ila\u00e7 detoksifikasyon enzimi gen ifadesini d\u00fczenleyen pozitif bir d\u00fczenleyici olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u015eu anda, Nrf2'nin endojen veya eksojen olarak olu\u015fturulan oksidatif stresi kar\u015f\u0131 koymak i\u00e7in y\u00fczlerce sitoprotektif genin ifadesini d\u00fczenledi\u011fi bilinmektedir. Ayr\u0131ca, somatik mutasyonlar taraf\u0131ndan insan t\u00fcm\u00f6rlerinde etkinle\u015ftirildi\u011finde, Nrf2 b\u00fcy\u00fcme avantajlar\u0131 ve kemoterapi direncini, pentoz fosfat yolu ve n\u00fckleotit sentezi gibi \u00e7e\u015fitli s\u00fcre\u00e7lere dahil olan genleri d\u00fczenleyerek sa\u011flar. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, artan kan\u0131tlar, Nrf2'nin belirli dokularda, \u00f6rne\u011fin kalpte, \u00e7evresel stresler s\u0131ras\u0131nda mitokondriyal biyogenezle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, C. elegans'ta Nrf2'nin i\u015flevsel homologu olan SKN-1, mitokondriyel reaktif oksijen t\u00fcrlerinin etkinle\u015ftirilmesiyle \u00f6m\u00fcr s\u00fcresini uzat\u0131r ve mitokondriyal homeostaz\u0131 (yani mitohormezis) te\u015fvik ederek \u00f6m\u00fcr s\u00fcresini uzat\u0131r. Benzer \u015fekilde, Surf1 -\/- farelerinde Nrf2'nin etkinle\u015ftirilmesi son zamanlarda g\u00f6zlemlenmi\u015ftir, burada h\u00fccre solunumu, sitokrom c oksidaz kusurlar\u0131 nedeniyle azalm\u0131\u015ft\u0131r. Bu incelemede, Nrf2 ve mitokondriler aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ele\u015ftirel olarak inceliyoruz ve Nrf2 stres yolunun oksidatif stres s\u0131ras\u0131nda h\u00fccresel homeostaz\u0131 korumak i\u00e7in mitokondrilerle yak\u0131n bir \u015fekilde ileti\u015fim kurdu\u011funu savunuyoruz."}
{"_id":"6264468","title":"Regulation of pluripotency by RNA binding proteins.","text":"Pluripotensli\u011fin kurulmas\u0131, s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi ve \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131, bir h\u00fccrenin molek\u00fcler makinesinin hassas bir \u015fekilde koordinasyonunu gerektirir. Bu karma\u015f\u0131k sistemin bir\u00e7ok y\u00f6n\u00fcn\u00fc \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in \u00f6nemli ilerlemeler kaydedildi, \u00f6zellikle epigenetik, transkripsiyon ve non-kodlu RNA'larla ilgili olarak. Alternatif splis, RNA i\u015fleme ve modifikasyonu, n\u00fckleer d\u0131\u015fa aktarma, transkript istikrar\u0131 d\u00fczenlemesi ve \u00e7eviri gibi post-transkripsiyonel d\u00fczenleyici s\u00fcre\u00e7lere daha az dikkat g\u00f6sterildi. Burada, transkripsiyon ifadelerini post-transkripsiyonel olarak d\u00fczenleyen RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinleri tan\u0131t\u0131yoruz, farkl\u0131 d\u00fczenleyici noktalardaki mevcut ve devam eden ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n \u00f6zetini \u00e7\u0131kar\u0131yoruz ve bu proteinlerin pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerin kaderini nas\u0131l \u015fekillendirdi\u011fini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"6268106","title":"The ubiquitin ligase Drosophila Mind bomb promotes Notch signaling by regulating the localization and activity of Serrate and Delta.","text":"Receptor Notch ve Delta\/Serrate\/LAG2 (DSL) ailesindeki ligandlar\u0131, hayvan geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda desen olu\u015fumunu d\u00fczenleyen temel bir h\u00fccre sinyalleme sistemi olan Notch yolunun merkezi bile\u015fenleridir. Delta, Drosophila ve Xenopus Neuralized ve zebrafish Mind bomb taraf\u0131ndan do\u011frudan ubiquitine edilir, bu da iki farkl\u0131 RING tipi E3 ubiquitin ligaz\u0131n\u0131n ortak yeteneklerine sahip oldu\u011fu Delta'n\u0131n endositik ve sinyalleme etkinli\u011fini te\u015fvik eder. Hem Neuralized hem de Mind bomb'un ortologlar\u0131, \u00e7o\u011fu metazoan organizmada bulunur, ancak herhangi bir tek organizmada bu iki ligaz\u0131n Notch sinyallemesine g\u00f6re katk\u0131lar\u0131 hen\u00fcz de\u011ferlendirilmemi\u015ftir. Burada, bir Drosophila Mind bomb ortologu (D-mib) olan Notch sinyallemesinin pozitif bir bile\u015feni oldu\u011funu ve Neuralized ba\u011f\u0131ms\u0131z, Notch ba\u011f\u0131ml\u0131 birden fazla geli\u015fimsel s\u00fcre\u00e7 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, D-mib'in hem Serrate hem de Delta ile fiziksel ve i\u015flevsel olarak ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. D-mib'in DSL ligand\u0131 aktivitesini te\u015fvik etmek i\u00e7in ubiquitin ligaz aktivitesini kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk, bu aktivite Delta ve Serrate'in hem endositik hem de degradasyonunun ind\u00fcklenmesiyle ili\u015fkilidir (Le Borgne ve di\u011ferleri, 2005). Ayr\u0131ca, D-mib'in, endojen Neuralized'\u0131n mutlak olarak gerektirdi\u011fi birden fazla h\u00fccre kader karar\u0131nda i\u015flevsel olarak Neuralized'\u0131 de\u011fi\u015ftirebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da bu iki yabanc\u0131 ubiquitin ligaz\u0131n\u0131n Notch sinyallemesini d\u00fczenlemedeki son derece benzer aktivitelerine bir tan\u0131kl\u0131k. Sonu\u00e7 olarak, Delta ve Serrate'in Neuralized ve D-mib taraf\u0131ndan ubiquitine edilmesi, Drosophila geli\u015fimi boyunca DSL ligand\u0131 aktivitesinin zorlu bir \u00f6zelli\u011fi oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"6270720","title":"Myeloid differentiation factor-88\/interleukin-1 signaling controls cardiac fibrosis and heart failure progression in inflammatory dilated cardiomyopathy.","text":"RAT\u0130ONEL Myeloid farkl\u0131lasyon fakt\u00f6r\u00fc (MyD)88\/interleukin (IL)-1 ekseni, deneysel otoimm\u00fcn miokardit modelinde enflamatuar kalp hastal\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7an kendi antijenini sunan h\u00fccreleri aktive eder ve otoaktif CD4(+) T h\u00fccre geni\u015flemesini te\u015fvik eder.\n\nHEDEF Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, akut miokarditin son a\u015fama kalp yetmezli\u011fine ilerlemesindeki MyD88 ve IL-1'in rol\u00fcn\u00fc belirlemektir.\n\nY\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Alpha-myosin a\u011f\u0131r zincir peptidi (MyHC-alfa) y\u00fckl\u00fc, aktive edilmi\u015f dendritik h\u00fccreler kullanarak, MyD88(-\/-) farelerde kalp i\u00e7ine giren h\u00fccre alt k\u00fcmelerinin benzer da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir CD4(+) T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131 ile miokarditi ind\u00fckledik. Hastal\u0131ktaki farelere tam Freund ajuvan\u0131 (CFA) veya MyHC-alfa\/CFA enjekte etmek, MyD88(-\/-) farelerde kalp fibrozisi, ventrik\u00fcl geni\u015flemesi ve kalp fonksiyonu bozuklu\u011fu olmaks\u0131z\u0131n, vah\u015fi tip farelerde kardiyak fibrozis, ventrik\u00fcl geni\u015flemesi ve kalp fonksiyonu bozuklu\u011fu geli\u015ftirdi. Kimyasal fareler ile deneyler, iltihapl\u0131 infiltratlar\u0131 de\u011fi\u015ftiren fibroblastlar\u0131n kemik ili\u011finden geldi\u011fini do\u011frulad\u0131 ve kemik ili\u011fi k\u00f6kenli h\u00fccrelerdeki MyD88 ve IL-1 resept\u00f6r\u00fc tip I sinyalizasyonunun kalp yetmezli\u011fine ilerlemede kritik oldu\u011funu g\u00f6sterdi.\n\nSONU\u00c7LAR \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, postenflamatuar kardiyak fibrozis ve kalp yetmezli\u011finde kemik ili\u011fi b\u00f6l\u00fcm\u00fcndeki MyD88\/IL-1 sinyalizasyonunun kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir ve enflamatuar kardiyomiopatiye kar\u015f\u0131 yeni tedavi stratejilerine i\u015faret etmektedir."}
{"_id":"6277638","title":"Mechanisms of Life Span Extension by Rapamycin in the Fruit Fly Drosophila melanogaster","text":"Rapamisin hedefi (TOR) yolu, evrimsel olarak \u00e7e\u015fitli organizmalarda, memeliler de dahil olmak \u00fczere, besin alg\u0131lama yoluyla ya\u015fam s\u00fcresini art\u0131ran \u00f6nemli bir yoldur. Bu yolun merkezi bile\u015feni, TOR kinaz, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde tan\u0131mlanan ve insan kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in onaylanan bask\u0131lay\u0131c\u0131 ila\u00e7 rapamisin hedefidir. Burada, yeti\u015fkin Drosophila'ya rapamisin beslemesinin baz\u0131 TOR mutantlar\u0131nda g\u00f6r\u00fclen ya\u015fam s\u00fcresini uzatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Rapamisinle ya\u015fam s\u00fcresinin artmas\u0131, hem a\u00e7l\u0131k hem de paraquat direnciyle ili\u015fkilendirildi. Alt yatan mekanizmalar\u0131n analizi, rapamisinlerin \u00f6zellikle TOR yolunun TORC1 dal\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, hem otofaji hem de \u00e7eviri de\u011fi\u015fiklikleri yoluyla ya\u015fam s\u00fcresini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Rapamisin, zay\u0131f ins\u00fclin\/Igf sinyalleme (IIS) yolu mutantlar\u0131n\u0131n ya\u015fam s\u00fcresini art\u0131rabilir ve diyet k\u0131s\u0131tlamas\u0131yla ya\u015fam s\u00fcresini maksimuma \u00e7\u0131karan sineklerin ya\u015fam s\u00fcresini art\u0131rabilir, bu da ek mekanizmalar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"6280907","title":"Conversion of vascular endothelial cells into multipotent stem-like cells","text":"Mesenkimal k\u00f6k h\u00fccreler \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerine d\u00f6n\u00fc\u015febilir, ancak izolasyon y\u00f6ntemleri ve dok\u00fc kaynaklar\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar, klinik t\u0131ptaki yararl\u0131l\u0131klar\u0131 konusunda tart\u0131\u015fmalara yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Burada, kan damar\u0131 endotel h\u00fccrelerinin, ALK2 resept\u00f6r ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma yoluyla \u00e7oklu potansiyeli k\u00f6k benzeri h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015febilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Fibrodizoplazi progresif (FOP) hastalar\u0131nda, heterotopik osteifikasyonun ALK2 aktivasyon mutasyonlar\u0131 sonucu meydana geldi\u011fi veya konstit\u00fctif olarak aktif ALK2 ifade eden transgenik farelerde, kondroositler ve osteoblastlar endotel i\u015faret\u00e7ileri ifade ettiler. Farelerde heterotopik osteifikasyonun izlenmesi i\u00e7in kullan\u0131lan Tie2-Cre yap\u0131s\u0131, bu h\u00fccre tiplerinin endotel k\u00f6kenini de \u00f6nerdi. Konstit\u00fctif olarak aktif ALK2'nin endotel h\u00fccrelerine ifade edilmesi, endotel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne ve k\u00f6k h\u00fccre benzeri fenotipin kazan\u0131lmas\u0131na neden oldu. Benzer sonu\u00e7lar, TGF-\u03b22 veya BMP4 gibi ALK2 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde untransfekte edilmi\u015f endotel h\u00fccrelerine uygulanan ligandalara da elde edildi. Bu k\u00f6k benzeri h\u00fccreler, osteoblastlara, kondroisitlere veya adipositlere farkl\u0131la\u015fmaya tetiklenebilir. Kan damar\u0131 h\u00fccrelerinin k\u00f6k benzeri h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc, dok\u00fc m\u00fchendisli\u011fi i\u00e7in yeni bir yakla\u015f\u0131m olarak \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"6285534","title":"miR-302 Is Required for Timing of Neural Differentiation, Neural Tube Closure, and Embryonic Viability","text":"Evrimsel olarak korunan miR-302 mikroRNA ailesi, erken memeli embriyonik geli\u015fimin s\u0131ras\u0131nda ifade edilir. Burada, farelerde miR-302a-d'nin silinmesinin tamamen penetran bir ge\u00e7 embriyonik \u00f6l\u00fcm fenotipine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Knockout embriyolar\u0131, kal\u0131n bir n\u00f6roepitelim ile ili\u015fkili bir \u00f6n sinir t\u00fcp\u00fc kapanmas\u0131 kusuru g\u00f6sterir. N\u00f6roepitelim, artan \u00f6nc\u00fc h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131, azalan h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ve erken n\u00f6ronal farkl\u0131la\u015fma g\u00f6sterir. Birka\u00e7 zaman noktas\u0131ndaki mRNA profillemesi, zaman i\u00e7inde de\u011fi\u015fen hedefler a\u00e7\u0131s\u0131ndan karma\u015f\u0131k bir desen ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r. Bu hedeflerden birinin, chick embriyosundaki n\u00f6roepitelimde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilmesi, erken n\u00f6ronal farkl\u0131la\u015fmaya neden olur. miR-302 ve ili\u015fkili miR-290 lokusu aras\u0131ndaki bile\u015fik mutasyonlar, n\u00f6ralizasyon \u00f6ncesi sentetik \u00f6l\u00fcm fenotipine sahiptir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, miR-302'nin n\u00f6ral \u00f6nc\u00fc h\u00fccre geni\u015flemesini ve erken farkl\u0131la\u015fmay\u0131 bask\u0131layarak n\u00f6ralizasyonun d\u00fczenlenmesine yard\u0131mc\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, bu sonu\u00e7lar, miR-290 ve miR-302'nin erken geli\u015fimde k\u0131rm\u0131z\u0131nt\u0131l\u0131 rollerini ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r."}
{"_id":"6290112","title":"Low copy number of the salivary amylase gene predisposes to obesity","text":"\u00c7oklu alellik kopyal\u0131 say\u0131 varyasyonlar\u0131 (CNV'ler), fenotipik ili\u015fkilere sahip olmalar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan tek alellik kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131na g\u00f6re zengin g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Burada, adipozite \u00fczerindeki gen dozaj etkilerini incelemek i\u00e7in adipoz dokuda gen ifadesi d\u00fczeyleri \u00fczerine bir CNV ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Salivary amilaz geni (AMY1) i\u00e7eren \u00e7oklu alellik bir CNV'nin v\u00fccut kitle indeksi (BMI) ve obezite ile \u00f6nemli bir ili\u015fkisi oldu\u011funu tespit ettik ve bu bulguyu 6.200 bireyde tekrarlad\u0131k. AMY1 kopyas\u0131 say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131 hem amilaz geni ifadesi (P = 2,31 \u00d7 10(-14)) hem de serum enzim d\u00fczeyleri (P < 2,20 \u00d7 10(-16)) ile pozitif olarak ili\u015fkiliydi, ancak AMY1 kopyas\u0131 say\u0131s\u0131n\u0131n azalmas\u0131 BMI'\u0131n artmas\u0131yla (de\u011fi\u015fen BMI\/estimelenen kopya = -0,15 (0,02) kg\/m(2); P = 6,93 \u00d7 10(-10)) ve obezite riskiyle (odds oran\u0131 (OR) per estimelenen kopya = 1,19, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI) = 1,13-1,26; P = 1,46 \u00d7 10(-10)) ili\u015fkiliydi. AMY1'in kopya ba\u015f\u0131na 1,19 OR'u, en alt (kopya say\u0131s\u0131 < 4) ve en \u00fcst (kopya say\u0131s\u0131 > 9) %10'luk kopya say\u0131s\u0131 da\u011f\u0131l\u0131m\u0131ndaki bireyler aras\u0131nda obezite riskinde yakla\u015f\u0131k sekiz kat farka i\u015faret ediyor. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, karbonhidrat metabolizmas\u0131 ve BMI aras\u0131ndaki ilk genetik ba\u011flant\u0131y\u0131 sa\u011fl\u0131yor ve genom geni\u015flikli ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n \u00f6tesindeki entegre genomik yakla\u015f\u0131mlar\u0131n g\u00fcc\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyor."}
{"_id":"6296189","title":"Loss, trauma, and human resilience: have we underestimated the human capacity to thrive after extremely aversive events?","text":"Bir\u00e7ok insan hayatlar\u0131n\u0131n bir noktas\u0131nda kay\u0131p veya potansiyel olarak travmatik olaylara maruz kal\u0131r, ancak yine de olumlu duygusal deneyimler ya\u015famaya devam eder ve i\u015flevselliklerinde sadece k\u00fc\u00e7\u00fck ve ge\u00e7ici bozulmalar g\u00f6sterirler. Ne yaz\u0131k ki, yeti\u015fkinlerin kay\u0131p veya travmayla ba\u015fa \u00e7\u0131kma konusunda sahip olduklar\u0131 psikoloji bilgisi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tedavi arayan veya b\u00fcy\u00fck s\u0131k\u0131nt\u0131 g\u00f6steren bireylerden geldi\u011fi i\u00e7in, kay\u0131p ve travma teorisyenleri genellikle bu t\u00fcr esnekli\u011fi ya nadir ya da patolojik olarak g\u00f6rm\u00fc\u015flerdir. Yazar, bu varsay\u0131mlar\u0131 inceleyerek, esnekli\u011fin iyile\u015fme s\u00fcrecinden ayr\u0131 bir yol oldu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irir, kay\u0131p veya potansiyel travmaya kar\u015f\u0131 esneklik daha yayg\u0131n oldu\u011funa inan\u0131ld\u0131\u011f\u0131 kadar nadir de\u011fildir ve esnekli\u011fe giden \u00e7ok say\u0131da ve bazen beklenmedik yol vard\u0131r."}
{"_id":"6308416","title":"Role of boundary conditions in an experimental model of epithelial wound healing.","text":"Epitelyum katmanlar\u0131nda koordineli h\u00fccre hareketleri, dokunun do\u011fru morfogenezi ve homeostaz\u0131 i\u00e7in hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131r, ancak bu s\u00fcre\u00e7lerde birden fazla h\u00fccrenin davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 koordine eden mekanizmalar hakk\u0131nda anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z hen\u00fcz tam de\u011fildir. Son deneyler, Madin-Darby k\u00f6pek b\u00f6brek epitel monolaylar\u0131 \u00fczerinde, yaralanma ile tetiklenen MAPK'n\u0131n dalga benzeri bir deseni ortaya \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu dalgan\u0131n, yaralanma sonras\u0131 kolektif h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc i\u00e7in hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. H\u00fccre tabakas\u0131n\u0131n g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn farkl\u0131 yaralanma y\u00f6nlerini nas\u0131l etkiledi\u011fini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, klasik yaralanma iyile\u015ftirme deneyini ayr\u0131\u015ft\u0131rabilen bir sistem geli\u015ftirdik. Madin-Darby k\u00f6pek b\u00f6brek tabakas\u0131n\u0131n g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc \u00fc\u00e7 farkl\u0131 ko\u015ful alt\u0131nda inceledik: 1) Klasik yaralanma iyile\u015ftirme deneyi, 2) bo\u015f alan ind\u00fckleme, burada tam bir monolayer, polidimetilsiloksan bir plakaya biti\u015fik olarak yeti\u015ftirilir ve monolayer yaralanmaz ancak plakay\u0131 kald\u0131rd\u0131ktan sonra g\u00f6\u00e7 edebilir, 3) polidimetilsiloksan membran\u0131n soyulmas\u0131 ile yaralanma, burada yaralanan monolayer, bo\u015f alan ind\u00fcklemede oldu\u011fu gibi d\u00fcz bir doku k\u00fclt\u00fcr y\u00fczeyi \u00fczerine g\u00f6\u00e7 eder, b\u00f6ylece do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yap\u0131labilir. Bu \u00fc\u00e7 ko\u015ful alt\u0131nda tabakadaki bireysel h\u00fccrelerin hareketini izleyerek, bireysel h\u00fccre hareketinin dinamiklerinin, tabakan\u0131n koordineli g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc nas\u0131l sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ERK1\/2 MAPK'n\u0131n aktivasyonu ile koordineli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, MAPK aktivasyon dalgalar\u0131n\u0131n yay\u0131lmas\u0131n\u0131n, yaralanma kenar\u0131nda reaktif oksijen t\u00fcrlerinin olu\u015fumuna ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu kan\u0131tl\u0131yoruz."}
{"_id":"6309659","title":"Reproductive period and risk of dementia in postmenopausal women.","text":"D\u0131\u015fsal \u00f6strojen kullan\u0131m\u0131, menopoz sonras\u0131 kad\u0131nlarda demans riskini d\u00fc\u015f\u00fcrebilir. Endojen \u00f6strojenlere uzun s\u00fcreli maruz kalma ile demans\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131 aras\u0131nda bir ili\u015fki oldu\u011fu hipotezle\u015ftirilmi\u015f ancak ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\nAma\u00e7: Do\u011fal menopoz ya\u015fayan kad\u0131nlarda, endojen \u00f6strojenlere daha uzun s\u00fcre maruz kalman\u0131n, demans ve Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) riskini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcp d\u00fc\u015f\u00fcrmedi\u011fini belirlemek.\n\nY\u00f6ntem ve Ayar: Rotterdam \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131, Hollanda'da yap\u0131lan n\u00fcfus temelli bir ileri g\u00f6zlemli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 55 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc, 1990-1993'te temelde demanss\u0131z 3601 kad\u0131n ve menar\u015fe ya\u015f\u0131, menopoz ya\u015f\u0131 ve menopoz t\u00fcr\u00fc hakk\u0131nda bilgi bulunanlar. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar 1993-1994 ve 1997-1999'da yeniden muayene edildi ve demans geli\u015fimi i\u00e7in s\u00fcrekli izlendi.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Demans ve AD'nin, do\u011fal menopozlu kad\u0131nlarda \u00fcreme d\u00f6neminin \u00e7eyreklerine g\u00f6re kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: 21.046 ki\u015fi-y\u0131l takip s\u00fcresi (orta takip s\u00fcresi 6,3 y\u0131l) boyunca, 199 kad\u0131n demans geli\u015ftirdi, bunlardan 159'u AD'liydi. Ya\u015f ayarlamas\u0131yla, demansun \u00fcreme d\u00f6neminin uzunlu\u011fuyla net bir ili\u015fkisi yoktu. Ancak \u00e7oklu kovaryantlar ayarlanm\u0131\u015f olarak, do\u011fal menopozlu ve daha fazla \u00fcreme y\u0131l\u0131na sahip kad\u0131nlar, demans riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha y\u00fcksek risk alt\u0131ndayd\u0131 (en \u00fcst \u00e7eyrekte >39 \u00fcreme y\u0131l\u0131 olan kad\u0131nlar ile en alt \u00e7eyrekte <34 \u00fcreme y\u0131l\u0131 olan kad\u0131nlar aras\u0131nda ayarlanm\u0131\u015f oran oran\u0131 [RR], 1,78; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 1,12-2,84). Ayarlanm\u0131\u015f RR'nin her y\u0131l art\u0131\u015f\u0131 1,04 (%95 CI, 1,01-1,08) idi. AD riski i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f RR'ler 1,51 (%95 CI, 0,91-2,50) ve 1,03 (%95 CI, 1,00-1,"}
{"_id":"6313547","title":"Effects of growth hormone and insulin-like growth factor 1 deficiency on ageing and longevity.","text":"G\u00fcncel bilgi, b\u00fcy\u00fcme hormonu (GH)\/ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 1 (IGF-1) eksikli\u011finin ya\u015flanma ve \u00f6m\u00fcr \u00fczerine etkilerini inceliyor. GH eksikli\u011fi (IGHD), \u00e7oklu hipofiz hormon eksiklikleri (MPHD) i\u00e7inde GH'yi de i\u00e7eren, ayr\u0131ca birincil IGF-1 eksikli\u011fi (GH direnci, Laron sendromu) gibi izole GH eksikli\u011fi, erken ya\u015flanma belirtilerini g\u00f6sterir; ince ve k\u0131r\u0131\u015f\u0131k cilt, obezite, hiperglisemi ve osteoporoz. Bu de\u011fi\u015fiklikler, hastalar\u0131n ya\u015fl\u0131l\u0131k d\u00f6nemine ula\u015fmas\u0131yla \u00f6m\u00fcr \u00fczerinde g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte bir etkiye sahip de\u011fildir. Genetik MPHD hayvan modelleri (Ames ve Snell fareleri) ve GH resept\u00f6r\u00fc knockout fareleri (birincil IGF-1 eksikli\u011fi) de normal kontrollere k\u0131yasla istatistiksel olarak anlaml\u0131 olarak daha uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcd\u00fcr. Aksine, GH ve akromegali hastalar\u0131 b\u00fcy\u00fck miktarlarda GH salg\u0131layan transgenik fareler erken \u00f6l\u00fcm g\u00f6sterir. Sonu\u00e7 olarak, uzun s\u00fcreli GH\/IGF-1 eksikli\u011fi, ya\u015flanma s\u00fcrecinin birka\u00e7 parametresini etkilerken \u00f6m\u00fcr\u00fc bozmaz ve hayvan modellerinde \u00f6mr\u00fc uzat\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, y\u00fcksek GH\/IGF-1 seviyeleri \u00f6l\u00fcm\u00fc h\u0131zland\u0131r\u0131r."}
{"_id":"6315132","title":"KLF1-null neonates display hydrops fetalis and a deranged erythroid transcriptome.","text":"Bir bebekte ciddi neonatal anemi ve kernikterin neden oldu\u011fu bir vakay\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz, bu durum asemptomatik ebeveynlerden miras al\u0131nan KLF1 geninde s\u0131f\u0131r mutasyonlar\u0131n\u0131n bile\u015fik heterozigotli\u011fi nedeniyle olu\u015fmu\u015ftur. Bu mutasyonlardan biri yenidir. Bu, KLF1-nuls\u00fcz insanlarda bildirilen ilk vakad\u0131r. Ciddi non-spherositik hemolitik anemi, sar\u0131l\u0131k, karaci\u011fer-dalak b\u00fcy\u00fcmesi ve belirgin eritroblastozis fenotipinin, KLF1'in ikinci zink parmakl\u0131\u011f\u0131nda bask\u0131n mutasyonlar nedeniyle kongenital diserytropoietik anemi t\u00fcr\u00fc IV'den daha \u015fiddetli oldu\u011fu g\u00f6zlemlendi. \u00c7ocukluk d\u00f6neminde \u00e7ok y\u00fcksek bir HbF ifade seviyesi (>70%) g\u00f6zlemlendi, bu da insan hemoglobin ge\u00e7i\u015finde KLF1'in kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir. Kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki eritroblastlar \u00fczerinde RNA-seq ger\u00e7ekle\u015ftirdi\u011fimizde, insan KLF1'in, fare Klf1'e benzer \u015fekilde, k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi olu\u015fumuna ihtiya\u00e7 duyulan bir\u00e7ok genin koordinasyonunu sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bu genler aras\u0131nda globin, sitoplazma bile\u015fenleri, AHSP, heme sentez enzimleri, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenleyicileri ve kan grubu antijenleri kodlayan genler yer almaktad\u0131r. Yeniden KLF1 hedef genleri olarak tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z KIF23 ve KIF11, d\u00fczg\u00fcn sitokiniz i\u00e7in gereklidir. Ayr\u0131ca, KLF1'in otofaji, k\u00fcresel transkripsiyonel kontrol ve RNA splisinde yeni rollerini de tan\u0131mlad\u0131k. KLF1'in kayb\u0131n\u0131n, a\u00e7\u0131klanamayan ciddi neonatal NSHA veya hidrops fetalis vakalar\u0131nda da g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurulmas\u0131 gerekti\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"6319826","title":"Quantifying heterogeneity in a meta-analysis.","text":"Meta analizdeki heterojenli\u011fin derecesi, genel sonu\u00e7lar\u0131n \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131ndaki zorlu\u011fu k\u0131smen belirler. Bu derece, ara \u00e7al\u0131\u015fma varyans\u0131n\u0131n tahmini ile \u00f6l\u00e7\u00fclebilir, ancak yorumlama o zaman belirli bir tedavi etkisi \u00f6l\u00e7\u00fct\u00fcne \u00f6zg\u00fcd\u00fcr. Heterojenli\u011fin varl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in bir test vard\u0131r, ancak bu, meta analizdeki \u00e7al\u0131\u015fma say\u0131s\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Heterojenli\u011fin meta analize etkisini \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in matematiksel kriterlere dayal\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmler geli\u015ftiriyoruz, bu \u00f6l\u00e7\u00fcmler \u00e7al\u0131\u015fma say\u0131s\u0131ndan ve tedavi etkisi \u00f6l\u00e7\u00fct\u00fcnden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. \u00dc\u00e7 uygun istatistik t\u00fcretip \u00f6neriyoruz: H, chi2 heterojenlik istatistikinin kare k\u00f6k\u00fcn\u00fc dereceleri \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcne b\u00f6lerek hesaplan\u0131r; R, rastgele etkiler meta analizinden temel ortalama standart hatas\u0131n\u0131n sabit etkiler meta analitik tahmini standart hatas\u0131na oran\u0131d\u0131r ve I2, (H)'nin bir d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcd\u00fcr ve \u00e7al\u0131\u015fma tahminlerindeki toplam de\u011fi\u015fimin heterojenli\u011fe ne kadar\u0131n\u0131n ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu a\u00e7\u0131klar. Bu \u00f6l\u00e7\u00fcmlerin yorumlanmas\u0131n\u0131, aral\u0131k tahminlerini ve di\u011fer \u00f6zelliklerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve farkl\u0131 heterojenlik miktarlar\u0131n\u0131 g\u00f6steren be\u015f \u00f6rnek veri setinde bunlar\u0131 inceliyoruz. Sonu\u00e7 olarak, H ve I2, genellikle yay\u0131nlanan meta analizler i\u00e7in hesaplanabilir, heterojenli\u011fin etkisini \u00f6zetlemek i\u00e7in \u00f6zellikle yararl\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmlerdir. Bir veya her ikisi, heterojenlik testinin yerine, yay\u0131nlanan meta analizlerde sunulmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"6323196","title":"Neurocognitive Development in Children Experiencing Intrauterine Growth Retardation and Born Small for Gestational Age: Pathological, Constitutional and Therapeutic Pathways","text":"Son zamanlarda SGA i\u00e7in b\u00fcy\u00fc hormon (GH) tedavisinin onaylanmas\u0131yla birlikte, SGA'da do\u011fan \u00e7ocuklar\u0131n n\u00f6ro-kognitif ve psikososyal sonu\u00e7lar\u0131na olan ilgi artm\u0131\u015ft\u0131r. SGA \u00e7ocuklar\u0131nda GH tedavisinin amac\u0131, b\u00fcy\u00fc gerilemesi i\u00e7in semptomatik bir tedavi sa\u011flamakt\u0131r. Hasta perspektifinden, GH tedavisinin nihai hedefleri n\u00f6ro-kognitif, psikolojik, sosyal veya mesleki sakatl\u0131k riskini azaltmak veya gelecekte bu riskleri azaltmakt\u0131r, b\u00fcy\u00fc h\u0131z\u0131n\u0131n ve nihai boyun kendili\u011finden iyile\u015fmesi de\u011fil. Bu nedenle, bilimsel a\u00e7\u0131dan, n\u00f6ro-kognitif ve psikososyal son noktalar, SGA'da do\u011fan hastalar\u0131n nihai tedavi yarar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in de\u011ferlendirme alanlar\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr. Bu makale, SGA'da geli\u015fimsel riskler \u00fczerine son ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n g\u00f6zden ge\u00e7irilmesini ve ard\u0131ndan bu bulgular\u0131 intrauterin b\u00fcy\u00fc gerilemesi ve SGA'da n\u00f6ro-kognitif ve psikososyal sonu\u00e7lar\u0131n kaynaklar\u0131n\u0131 ve arac\u0131lar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in entegre bir kavramsal \u00e7er\u00e7eveye d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr. Bu \u00e7er\u00e7eve, GH tedavisinin n\u00f6ro-kognitif ve davran\u0131\u015fsal sonu\u00e7lar\u0131 iyile\u015ftirebilece\u011fi iki ayr\u0131 terap\u00f6tik yolu tasvir eder. \u0130lk ('geleneksel') yol, b\u00fcy\u00fc h\u0131z\u0131n\u0131n ve nihai boyun iyile\u015ftirilmesiyle k\u0131sa boyla ili\u015fkili stres\u00f6rlere maruz kalman\u0131n \u00f6nlenmesidir. \u0130kinci yol, merkezi sinir sistemindeki resept\u00f6rlerde GH'nin ba\u011flanmas\u0131n\u0131n n\u00f6rotropik ve psikotropik etkileriyle ilgilidir, bu da n\u00f6ronal aktiviteyi de\u011fi\u015ftirir. Bug\u00fcne kadar, SGA hastalar\u0131nda GH'nin n\u00f6ro-kognitif i\u015flevi \u00fczerindeki bu fizyolojik ve psikolojik olmayan etkilerinin varl\u0131\u011f\u0131 ve potansiyel mekanizmalar\u0131 hipotez d\u00fczeyindedir."}
{"_id":"6325527","title":"Gpr124 is essential for blood\u2013brain barrier integrity in central nervous system disease","text":"Kan-beyin bariyeri (BBB) bozulmas\u0131, \u00e7e\u015fitli merkezi sinir sistemi (CNS) bozukluklar\u0131n\u0131n etyolojisinde merkezi bir rol oynarken, BBB i\u015flevini kontrol eden endoteliyel resept\u00f6r proteinleri iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Endoteliyel G-protein ba\u011fl\u0131 resept\u00f6r (GPCR) Gpr124, fare embriyolar\u0131nda normal \u00f6n beyin angiogenezi ve BBB i\u015flevi i\u00e7in gerekli oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir, ancak bu resept\u00f6r\u00fcn yeti\u015fkin hayvanlardaki rol\u00fc bilinmemektedir. Burada, yeti\u015fkin farelerde endoteliyel Gpr124 ko\u015fullu knockout (CKO), homeostatik BBB b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc etkilemez, ancak farelerde hem iskemik fel\u00e7 hem de glioblastoma modellerinde BBB bozulmas\u0131na ve mikrovask\u00fcler kanamaya neden olur, bu da kanl\u0131 vask\u00fcler kanal\u0131 Wnt-\u03b2-catenin sinyalizasyonunun azalmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Wnt-\u03b2-catenin sinyalizasyonunun anl\u0131k etkinle\u015ftirilmesi, Gpr124-CKO farelerinde BBB bozulmas\u0131 ve kanama kusurlar\u0131n\u0131 tamamen d\u00fczeltir ve endotel geni s\u0131k\u0131 ba\u011flant\u0131, perisitik \u00f6rt\u00fc ve d\u0131\u015f matris eksikliklerini kurtar\u0131r. Bu nedenle, Gpr124'\u00fc, yeti\u015fkin farelerde patolojik ko\u015fullarda endotel Wnt sinyalizasyonu ve BBB b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in \u00f6zellikle gerekli olan bir endoteliyel GPCR olarak tan\u0131ml\u0131yoruz. Bu bulgu, BBB bozulmas\u0131yla karakterize edilen insan CNS bozukluklar\u0131 i\u00e7in potansiyel bir tedavi hedefi olarak Gpr124'\u00fc ima eder."}
{"_id":"6327940","title":"Vegan proteins may reduce risk of cancer, obesity, and cardiovascular disease by promoting increased glucagon activity.","text":"Amino asitler hem ins\u00fclin hem de glukagonun salg\u0131lanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenler; bu nedenle diyet proteinlerinin bile\u015fimi glukagon ve ins\u00fclin aktivitesinin dengesini etkileme potansiyeline sahiptir. Soya proteini, bir\u00e7ok di\u011fer bitkisel protein gibi, \u00e7o\u011fu hayvansal g\u0131dadan elde edilen proteinlere k\u0131yasla daha y\u00fcksek oranda gereksiz amino asitlere sahiptir ve bu nedenle glukagon \u00fcretimini tercih etmelidir. Hepatositlere etki eden glukagon, (ins\u00fclinin inhibe etti\u011fi) cAMP ba\u011f\u0131ml\u0131 mekanizmalar\u0131 uyararak lipojenik enzimlerin ve kolesterol sentezinin indirgenmesine neden olurken, karaci\u011ferde LDL resept\u00f6rlerinin ve IGFBP-1 (IGF-I'nin antagonist) \u00fcretiminin artmas\u0131na yol a\u00e7ar. Bir\u00e7ok bitkisel diyetin ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131k \u00f6zellikleri (y\u00fcksek lifli, doymu\u015f ya\u011f d\u00fc\u015f\u00fck) bu etkileri art\u0131rabilir, ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 indirger. Ayr\u0131ca, baz\u0131 bitkisel diyetlerde nispeten d\u00fc\u015f\u00fck esansiyel amino asit i\u00e7eri\u011fi karaci\u011ferdeki IGF-I sentezini azaltabilir. Bu nedenle, bitkisel proteinleri i\u00e7eren diyetler, y\u00fcksek serum lipid seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrebilir, kilo vermeyi te\u015fvik edebilir ve dola\u015f\u0131mdaki IGF-I aktivitesini azaltabilir. Bu son etki, kanser ind\u00fcksiyonunu (hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda soya proteiniyle g\u00f6r\u00fclen gibi) engelleyebilir, n\u00f6trofil taraf\u0131ndan arac\u0131lanan inflamatuar hasar\u0131 azaltabilir ve \u00e7ocuklarda b\u00fcy\u00fcme ve olgunla\u015fmay\u0131 yava\u015flatabilir. Asl\u0131nda, veganlar genellikle d\u00fc\u015f\u00fck serum lipidleri, ince v\u00fccut yap\u0131lar\u0131, k\u0131sa boylar, ge\u00e7 ergenlik ve baz\u0131 \u00f6nemli 'Bat\u0131' kanserlerine kar\u015f\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fck risk g\u00f6sterirler; vegan diyetin klinik etkinli\u011fi artrit i\u00e7in belgelenmi\u015ftir. D\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 vegan diyetler, \u00f6zellikle ins\u00fclin direnciyle ili\u015fkili kanserler (meme ve kolon kanseri ve prostat kanseri) i\u00e7in koruyucu olabilir; tersine, hayvan \u00fcr\u00fcnlerinin y\u00fcksek IGF-I aktivitesi, 'Bat\u0131' kanserlerinin zengin toplumlarda salg\u0131n haline gelmesinde b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde sorumlu olabilir. Bitkisel kimyasallar\u0131n al\u0131m\u0131n\u0131n artmas\u0131 da veganlarda kanser riskinin azalmas\u0131na katk\u0131da bulunabilir. D\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 vegan diyetler, egzersiz e\u011fitimiyle birle\u015ftirildi\u011finde kor"}
{"_id":"6333347","title":"AIR-2: An Aurora\/Ipl1-related Protein Kinase Associated with Chromosomes and Midbody Microtubules Is  Required for Polar Body Extrusion and Cytokinesis  in Caenorhabditis elegans Embryos ","text":"Yeni ortaya \u00e7\u0131kan bir kinaz ailesi, Drosophila'n\u0131n Aurora ve mayan\u0131n Ipl1 proteinleriyle ili\u015fkili olup, bir dizi organizmada kromozom ayr\u0131m\u0131 ve mitotik spindelin olu\u015fumu ile ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Di\u011fer Aurora\/Ipl1-ili\u015fkili kinazlardan farkl\u0131 olarak, Caenorhabditis elegans'\u0131n ortolo\u011fu, AIR-2, meoitik ve mitotik kromozomlarla ili\u015fkilidir. AIR-2, spermlerin spermatheka'da bulunmas\u0131 durumunda, en olgun profase I'de duran oositin kromozomlar\u0131na ilk olarak lokalize olur. Bu lokalizasyon, spermlerin spermatheka'da bulunmas\u0131yla ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. D\u00f6llenmeden sonra, AIR-2, her meoitik b\u00f6l\u00fcnmede kromozomlarla ili\u015fkilidir. Ancak, her iki meoitik anafazda, AIR-2, ayr\u0131\u015fan kromozomlar aras\u0131nda bulunur. AIR-2 ayr\u0131ca her iki d\u0131\u015flanm\u0131\u015f polar bedene de ili\u015fkilidir. Embriyo a\u015famas\u0131nda, AIR-2, metafaz kromozomlar\u0131nda bulunur, anafazda midbody mikrotub\u00fcllerine ta\u015f\u0131n\u0131r ve daha sonra h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi kal\u0131nt\u0131s\u0131nda kal\u0131r. AIR-2'nin RNA ile m\u00fcdahalesi yoluyla ifade engellenmesi, t\u00fcm h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc tamamlamadan \u00e7ok say\u0131da h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ge\u00e7irmi\u015f tek h\u00fccreli embriyolar\u0131n olu\u015fmas\u0131na neden olur. Bu embriyolar, DNA ve mikrotub\u00fcl asterlerinin b\u00fcy\u00fck miktarlarda birikmesine neden olur. Polar bedenler d\u0131\u015flanmaz, ancak embriyoda devam eder ve \u00e7o\u011falmaya devam eder. H\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi kusuru, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn sonlar\u0131nda gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor \u00e7\u00fcnk\u00fc ge\u00e7ici b\u00f6l\u00fcnme yar\u0131klar\u0131 do\u011fru konumda ba\u015flat\u0131l\u0131r, ancak b\u00f6l\u00fcnme tamamlanmadan \u00f6nce geriler. Ayr\u0131ca, midbody mikrotub\u00fcl i\u015faret\u00e7isi ile boyanma, AIR-2 aktivitesinin yoklu\u011funda en az baz\u0131 midbody bile\u015fenlerinin iyi lokalize olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, her meoitik ve mitotik b\u00f6l\u00fcnmede, AIR-2'nin metafaz kromozomlar\u0131n\u0131n kongreksiyonunu, sonraki polar beden d\u0131\u015flama ve h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi olaylar\u0131yla koordine edebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"6334188","title":"History of chronic comorbidity and risk of chemotherapy-induced febrile neutropenia in cancer patients not receiving G-CSF prophylaxis.","text":"ARKA PLAN Chemoterapi ile ili\u015fkili ate\u015fli n\u00f6trofilopeni (FN), hasta sonucunu etkileyen klinik olarak \u00f6nemli bir komplikasyondur ve kemoterapi dozlar\u0131n\u0131n gecikmesine veya doz yo\u011funlu\u011funun azalt\u0131lmas\u0131na neden olur. FN riski, kemoterapi ve hasta d\u00fczeyindeki fakt\u00f6rlere ba\u011fl\u0131d\u0131r. Kronik komorbiditelerin FN riski \u00fczerindeki etkilerini belirlemek istedik. Y\u00d6NTEM Bir kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 yaparak, alt\u0131 t\u00fcr kanserin (non-Hodgkin lenfoma ve meme, kolon, akci\u011fer, yumurtal\u0131k ve mide kanseri) 2000-2009 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Kaiser Permanente G\u00fcney Kaliforniya'da kemoterapi tedavisi g\u00f6ren hastalarda FN riski ile ili\u015fkili \u00e7e\u015fitli kronik komorbiditelerin incelendi. \u0130lk kemoterapi d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde FN olaylar\u0131n\u0131 ya\u015fayan hastalar\u0131 d\u0131\u015flad\u0131k. Komorbiditelerin ge\u00e7mi\u015fi ve FN olaylar\u0131, elektronik t\u0131bbi kay\u0131tlar kullan\u0131larak belirlendi. Kanser t\u00fcr\u00fcne g\u00f6re ayr\u0131lm\u0131\u015f propensite skoru ayarlayan Cox modeller kullan\u0131larak komorbid durumlar ve FN aras\u0131ndaki ili\u015fki belirlendi. Ayr\u0131ca kanser evresi, bazil n\u00f6trofil say\u0131s\u0131, kemoterapi rejimi ve doz azalt\u0131m\u0131 i\u00e7in ayarlanan modeller de de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7LAR Toplam 19.160 hasta, ortalama 60 ya\u015f\u0131nda dahil edildi; 963 (5,0%) ilk kemoterapi d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde FN geli\u015ftirdi. Kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (HR = 1,30 (1,07-1,57)), kongestif kalp yetmezli\u011fi (HR = 1,43 (1,00-1,98)), HIV enfeksiyonu (HR = 3,40 (1,90-5,63)), otoimm\u00fcn hastal\u0131k (HR = 2,01 (1,10-3,33)), peptik \u00fclser hastal\u0131\u011f\u0131 (HR = 1,57 (1,05-2,26)), b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (HR = 1,60 (1,21-2,09)) ve tiroid bozuklu\u011fu (HR = 1,32 (1,06-1,64)) t\u00fcm\u00fcnde FN riski \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. SONU\u00c7 Bu sonu\u00e7lar, birka\u00e7 kronik komorbidite ge\u00e7mi\u015finin FN riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r ve kemoterapi"}
{"_id":"6363093","title":"Glioblastoma Subclasses Can Be Defined by Activity among Signal Transduction Pathways and Associated Genomic Alterations","text":"\nARKA PLAN Glioblastoma multiforme (GBM), \u00e7e\u015fitli birincil beyin t\u00fcm\u00f6rlerini i\u00e7eren heterojen bir grup t\u00fcm\u00f6r\u00fcn genel ad\u0131d\u0131r. GBM'leri klinik seyir ve yeti\u015fkin veya geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre tiplerine benzemeye g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131rmaya y\u00f6nelik birka\u00e7 strateji bildirilmi\u015ftir. Pratik ve terap\u00f6tik a\u00e7\u0131dan, GBM'leri sinyal iletimi yolunun aktivitesi ve yolun \u00fcyesi genlerdeki mutasyonlara g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131rmak, hedefli tedavilerin geli\u015ftirilmesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6zellikle de\u011ferli olabilir.\n\nY\u00d6NTEM\/ANA BULGULAR 27 cerrahi glioma numunesi \u00fczerinde hedefli proteomik analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve glioma ile ilgili sinyal iletimi yollar\u0131nda koordineli aktivite desenlerini belirledik, ard\u0131ndan bu sonu\u00e7lar\u0131 The Cancer Genome Atlas (TCGA) veritaban\u0131ndan al\u0131nan 243 GBM numunesinin genomik ve ifade verileriyle entegre analizle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Sinyal iletimi deseninde, GBM'lerin \u00fc\u00e7 alt s\u0131n\u0131f\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar, bu s\u0131n\u0131flar EGFR aktivitesinin bask\u0131nl\u0131\u011f\u0131, PDGFR aktivitesinin bask\u0131nl\u0131\u011f\u0131 veya RAS d\u00fczenleyicisi NF1'in kayb\u0131 ile ili\u015fkili gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. EGFR sinyalleme s\u0131n\u0131f\u0131, Notch yolunun y\u00fcksek aktivitesini g\u00f6steren Notch ligandlar\u0131n\u0131n, kesilmi\u015f Notch resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f hedefi Hes1'in y\u00fckselmi\u015f ifadesi ile dikkat \u00e7ekiyor. PDGFB ligand\u0131 ve PDGFRbeta ve NFKB'nin fosforile edilmesi y\u00fcksek seviyelerde olan PDGF s\u0131n\u0131f\u0131, NF1 kayb\u0131 ile ili\u015fkili daha d\u00fc\u015f\u00fck genel MAPK ve PI3K aktivitesi ve mesenkimal i\u015faret\u00e7i YKL40'\u0131n g\u00f6receli a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ile karakterize edildi. Bu \u00fc\u00e7 sinyalleme s\u0131n\u0131f\u0131, TCGA'dan al\u0131nan birincil GBM numunelerinin farkl\u0131 transkriptomik alt s\u0131n\u0131flar\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k geliyor ve EGFR, PDGFRA ve NF1'in kopya say\u0131 anormallikleri ve mutasyonlar\u0131 imza olaylar\u0131d\u0131r.\n\nSONU\u00c7LAR\/\u00d6NEM Proteomik analiz, GBM numunelerinde glioma ile ilgili sinyal iletimi yollar\u0131nda proteinlerin ifade ve aktivite desenlerini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu \u00fc\u00e7 s\u0131n\u0131f, EGFR aktivitesi ile ili\u015fkili amplifikasyon ve mutasyon, PDGF yolunun \u00e7o\u011funlukla ligand taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fclen aktivitesi veya NF1 ifadesinin kayb\u0131 ile ili\u015fkili yakla\u015f\u0131k e\u015fit say\u0131da \u00f6rnekten olu\u015fuyor. Bu sentinel de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkili ili\u015fkili sinyalleme"}
{"_id":"6368017","title":"Loss of sex discrimination and male-male aggression in mice deficient for TRP2.","text":"Farenin vomeronasal organ (VNO), sosyal davran\u0131\u015flar\u0131 ve feromonik uyaranlar taraf\u0131ndan tetiklenen n\u00f6roendokrin de\u011fi\u015fiklikleri ile ili\u015fkili oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Feromonlara duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6steren molek\u00fcler mekanizmalar ve VNO arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla tetiklenen davran\u0131\u015flar tam olarak karakterize edilmemi\u015ftir. Fare genetik ara\u00e7lar\u0131n\u0131 ve \u00e7ok elektrotlu kay\u0131t tekniklerini kullanarak, VNO n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n duyusal uyar\u0131lmas\u0131n\u0131n TRP2'ye, ge\u00e7ici resept\u00f6r potansiyeli ailesine ait olas\u0131 bir iyon kanal\u0131na ihtiya\u00e7 duydu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, TRP2 ifade eksikli\u011fi olan erkek farelerin erkek-erkek sald\u0131rganl\u0131\u011f\u0131n\u0131 sergilemedi\u011fini ve hem erkeklere hem de kad\u0131nlara cinsel ve fl\u00f6rt davran\u0131\u015flar\u0131 ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, farenin VNO'nun duyusal uyar\u0131lmas\u0131n\u0131n e\u015f t\u00fcrler aras\u0131 ayr\u0131m i\u00e7in kritik oldu\u011funu ve bu nedenle cinsiyet spesifik davran\u0131\u015flar\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"6372244","title":"Antibiotic-induced shifts in the mouse gut microbiome and metabolome increase susceptibility to Clostridium difficile infection","text":"Antibiyotikler, gastrointestinal trakt mikrobiota \u00fczerinde \u00f6nemli ve uzun s\u00fcreli etkilere sahip olabilir, Clostridium difficile gibi patojenlere kar\u015f\u0131 kolonizasyon direncini azaltabilir. Burada, antibiyotik tedavisinin, C. difficile enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 hassas farelerin ba\u011f\u0131rsak mikrobiyal toplulu\u011funda ve metabolomunda \u00f6nemli de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Sekonder safra asitleri, glikoz, serbest ya\u011f asitleri ve dipeptidlerin seviyeleri d\u00fc\u015ferken, birincil safra asitleri ve \u015feker alkollerinin seviyeleri artmaktad\u0131r, bu da de\u011fi\u015ftirilmi\u015f ba\u011f\u0131rsak mikrobiomunun de\u011fi\u015ftirilmi\u015f metabolik aktivitesini yans\u0131tmaktad\u0131r. In vitro ve ex vivo analizler, C. difficile'in, antibiyotik sonras\u0131 farenin ba\u011f\u0131rsaklar\u0131nda daha bol hale gelen spesifik metabolitleri kullanabilece\u011fini, \u00f6rne\u011fin taurokolat gibi birincil safra asidi i\u00e7in \u00e7imlenme ve mannitol, fruktoz, sorbitol, rafinoz ve stachyoz gibi karbon kaynaklar\u0131 i\u00e7in b\u00fcy\u00fcme g\u00f6sterdi\u011fini kan\u0131tlamaktad\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, antibiyotik ile ili\u015fkili ba\u011f\u0131rsak mikrobiomunun de\u011fi\u015fiminin, C. difficile \u00e7imlenmesi ve b\u00fcy\u00fcmesini destekleyen genel metabolik profilin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"6374918","title":"Chemosensitization of acute myeloid leukemia (AML) following mobilization by the CXCR4 antagonist AMD3100.","text":"CXCR4-SDF-1 ekseni, kemik ili\u011fi (BM) mikroortam\u0131nda normal ve malign k\u00f6k h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fc ve tutunmas\u0131nda merkezi bir rol oynar. Burada, akut promyelositik l\u00f6semi (APL) faresi modeli ve CXCR4'\u00fcn k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl rekabet\u00e7i antagonist'i AMD3100'\u00fc kullanarak, faresi APL h\u00fccrelerinin BM mikroortam\u0131yla etkile\u015fimini inceledik. Murin katapsin G-PML-RARalpha knockin faresi h\u00fccrelerinden elde edilen APL(luc) h\u00fccreleri, biyol\u00fcminesans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ile izlenebilmesini sa\u011flamak i\u00e7in ate\u015f b\u00f6ce\u011fi luciferaz\u0131yla genetik olarak de\u011fi\u015ftirilmi\u015fti. M2-10B4 stromal h\u00fccrelerle birlikte k\u00fclt\u00fcrlenen APL(luc) h\u00fccreleri, in vitro'da kemoterapi ile ind\u00fcklenen apoptozu \u00f6nledi. Syngeneik al\u0131c\u0131lara enjekte edildi\u011finde, APL(luc) h\u00fccreleri h\u0131zla BM'ye g\u00f6\u00e7 etti, ard\u0131ndan splene ve daha sonra periferik kan dola\u015f\u0131m\u0131na \u00e7\u0131kt\u0131 ve 15. g\u00fcnde leukostaz nedeniyle \u00f6ld\u00fc. Leukemik farelere AMD3100 verilmesi, toplam l\u00f6kosit say\u0131s\u0131nda 1,6 kat ve dola\u015f\u0131mdaki APL blast say\u0131s\u0131nda 9 kat art\u0131\u015fa neden oldu, bu da 3 saatte zirveye ula\u015ft\u0131 ve 12 saatte normal seviyelere geri d\u00f6nd\u00fc. Leukemik farelere kemoterapi ile birlikte AMD3100 tedavisi, t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcn\u00fcn azalmas\u0131 ve genel hayatta kal\u0131m\u0131n iyile\u015fmesiyle sonu\u00e7land\u0131, bu da sadece kemoterapiye maruz kalan farelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, AML-niche etkile\u015fimlerini te\u015fvik eden kritik ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 hedefleyen terapi i\u00e7in bir ilke kan\u0131t\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"6386930","title":"Insights into G-quadruplex specific recognition by the DEAH-box helicase RHAU: Solution structure of a peptide-quadruplex complex.","text":"G-d\u00f6rtl\u00fc yap\u0131lar\u0131 olarak bilinen d\u00f6rt iplikli n\u00fckleik asit yap\u0131lar, \u00f6nemli h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lerle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir ve bu s\u00fcre\u00e7ler G-d\u00f6rtl\u00fc-protein etkile\u015fimi gerektirmelidir. Ancak, proteinlerin belirli G-d\u00f6rtl\u00fcleri tan\u0131mas\u0131n\u0131n yap\u0131sal temeli anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. AU-zengin \u00f6\u011fe (RHAU) ile ili\u015fkili DEAH (Asp-Glu-Ala-His) kutu RNA helikaz\u0131 (ayn\u0131 zamanda DHX36 veya G4R1 olarak da bilinir), paralel iplikli G-d\u00f6rtl\u00fcleri \u00f6zel olarak ba\u011flar ve \u00e7\u00f6zer. Burada, RHAU'nun 18 amino asitlik G-d\u00f6rtl\u00fc ba\u011flama alan\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131k ve bu peptidin paralel DNA G-d\u00f6rtl\u00fcs\u00fcne ba\u011fl\u0131 yap\u0131s\u0131n\u0131 belirledik. Yap\u0131m\u0131z, RHAU'nun paralel G-d\u00f6rtl\u00fcleri \u00f6zel olarak nas\u0131l tan\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yor. Peptid, bir u\u00e7 guanin baz d\u00f6rtgenini (G-d\u00f6rtgeni) kaplar ve \u00fc\u00e7 nokta tutma noktas\u0131ndaki elektrostatik etkile\u015fimlerle G-d\u00f6rtl\u00fcs\u00fcn\u00fc s\u0131k\u0131ca kavrar; \u00fc\u00e7 pozitif y\u00fckl\u00fc amino asit ve negatif y\u00fckl\u00fc fosfat gruplar\u0131 aras\u0131nda. Bu ba\u011flanma modu, \u00e7o\u011fu spesifik G-d\u00f6rtl\u00fc hedefleyen ligan\u0131n ba\u011flanma moduna \u00e7arp\u0131c\u0131 bir \u015fekilde benzer. A\u00e7\u0131kta bir G-d\u00f6rtgeni b\u00f6lgesine ba\u011flanma, G-d\u00f6rtl\u00fc yap\u0131lara \u00f6zel olarak hedeflemenin basit ve verimli bir yolunu temsil eder."}
{"_id":"6387956","title":"IQ and non-clinical psychotic symptoms in 12-year-olds: results  from the ALSPAC birth cohort","text":"ARKA PLAN Non-klinik psikotik semptomlar \u00e7ocuklarda yayg\u0131n g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, ancak bildirilen semptomlar\u0131n bir k\u0131sm\u0131n\u0131n yanl\u0131\u015f yorumlanmadan kaynakland\u0131\u011f\u0131 m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. \u00d6n morbid d\u00fc\u015f\u00fck zeka skoru ve \u015fizofreni aras\u0131nda iyi bilinen bir ili\u015fki vard\u0131r. \u00c7ocuklarda psikoz benzeri semptomlar, psikotik bozukluk i\u00e7in de bir risk fakt\u00f6r\u00fc olabilir, ancak zeka ile ili\u015fkisi net de\u011fildir.\n\nAMA\u00c7 12 ya\u015f\u0131ndaki \u00e7ocuklarda psikoz benzeri semptomlar\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131, do\u011fas\u0131n\u0131 ve s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak ve zeka ile ili\u015fkilerini incelemek.\n\nY\u00d6NTEM Avon Uzun S\u00fcreli Ebeveyn ve \u00c7ocuklar (ALSPAC) do\u011fum kohortu kullan\u0131larak yap\u0131lan uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fma. Toplamda 6455 \u00e7ocuk, 12 psikotik semptom i\u00e7in tarama sorular\u0131n\u0131 tamamlad\u0131 ve ard\u0131ndan yar\u0131 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f klinik de\u011ferlendirme yap\u0131ld\u0131. Zeka, 8 ya\u015f\u0131nda Wechsler \u00c7ocuk Zeka \u00d6l\u00e7e\u011fi (3. Birle\u015fik Krall\u0131k bask\u0131s\u0131) kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR 6 ayl\u0131k d\u00f6nem prevalans\u0131 bir veya daha fazla semptom i\u00e7in %13.7 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 12.8-14.5) idi. Kar\u0131\u015f\u0131k de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in ayarlama yap\u0131ld\u0131ktan sonra, zeka puan\u0131 ile psikoz benzeri semptomlar aras\u0131nda do\u011frusal olmayan bir ili\u015fki vard\u0131; yaln\u0131zca ortalama alt\u0131nda zeka puan\u0131na sahip olanlar bu semptomlar\u0131 bildirme riski alt\u0131ndayd\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR Non-klinik psikotik semptomlar 12 ya\u015f\u0131ndaki \u00e7ocuklar\u0131n \u00f6nemli bir b\u00f6l\u00fcm\u00fcnde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Semptomlar d\u00fc\u015f\u00fck zekayla ili\u015fkilidir ve daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde y\u00fcksek zekayla da ili\u015fkilidir. Zeka ile ili\u015fki, \u015fizofrenide g\u00f6zlemlenenle farkl\u0131 bir desene sahiptir."}
{"_id":"6397191","title":"Endothelin-1 is induced by cytokines in human vascular smooth muscle cells: evidence for intracellular endothelin-converting enzyme.","text":"Endotelin-1 (ET-1), vask\u00fcler duvar taraf\u0131ndan \u00fcretilen bask\u0131n endotelin izopeptidi oldu\u011fu i\u00e7in, kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n d\u00fczenlenmesinde en \u00f6nemli peptid gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bir\u00e7ok patolojik durum, kan damar duvar\u0131nda ET-1'in y\u00fckselmesiyle ili\u015fkilidir. Bu durumlar genellikle sitokinlerle tetiklendi\u011fi i\u00e7in, insan vask\u00fcler d\u00fcz kas h\u00fccreleri (VSMC'ler) \u00fczerinde bir kar\u0131\u015f\u0131m\u0131n ET-1 \u00fcretimini etkiledi\u011fini incelemi\u015f olduk. IMA ve SV VSMC'leri, tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc-alfa (10 ng\/ml) ve interferon-gamma (1000 U\/ml) kombinasyonuyla 48 saat boyunca incitildi\u011finde, prepro-ET-1 ve ET-1'in k\u00fclt\u00fcr ortam\u0131 i\u00e7ine sal\u0131n\u0131m\u0131 i\u00e7in mRNA ifadesi belirgin \u015fekilde y\u00fckseldi. Bu sitokinlerle uyar\u0131lan ET-1 sal\u0131n\u0131m\u0131, bir dizi \u00e7ift endotelin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim (ECE)\/n\u00f6tral endopeptid inhibit\u00f6r\u00fc, phosphoramidon, CGS 26303 ve CGS 26393 ile engellendi, ayn\u0131 zamanda b\u00fcy\u00fck ET-1 sal\u0131n\u0131m\u0131 artt\u0131 ancak prepro-ET-1 mRNA ifadesi \u00fczerinde hi\u00e7bir etkisi olmad\u0131. Ayn\u0131 bile\u015fenler, d\u0131\u015ftan uygulanan b\u00fcy\u00fck ET-1'in ET-1'e d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc engellemede 10 kat daha etkiliydi. ECE-1b\/c mRNA, SV VSMC'lerde bulunurken, bu h\u00fccrelerde ECE-1a bulunmamaktad\u0131r. Bu nedenle VSMC'ler, endotel h\u00fccreleri gibi, endojen ET-1 sentezi i\u00e7in sorumlu bir i\u00e7sel ECE i\u00e7erir. Pro-enflamatuar arac\u0131lar\u0131n etkisi alt\u0131nda, vask\u00fcler d\u00fcz kas, nitrik oksit, prostaglandin I2 ve prostaglandin E2 gibi dilat\u00f6r arac\u0131lar\u0131n zaten belirlendi\u011fi gibi, ET-1 \u00fcretiminin \u00f6nemli bir yeri olabilir."}
{"_id":"6401675","title":"Transposable elements have rewired the core regulatory network of human embryonic stem cells","text":"Yeni genomik kontrol elemanlar\u0131n\u0131n tespit edilmesi, t\u00fcm transkripsiyonel d\u00fczenleyici a\u011flar\u0131 anlamak a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik \u00f6neme sahiptir. \u0130nsan ve fare embriyosel k\u00f6k h\u00fccrelerde \u00fc\u00e7 temel d\u00fczenleyici proteinin (POU5F1, ayr\u0131ca OCT4 olarak da bilinir; NANOG; ve CTCF) genom \u00e7ap\u0131nda ba\u011flanma konumlar\u0131n\u0131 inceledik. CTCF'ye k\u0131yasla, OCT4 ve NANOG'un ba\u011flanma profillerinin belirgin \u015fekilde farkl\u0131 oldu\u011funu bulduk, sadece %5'lik b\u00f6lgeler homolojik olarak i\u015fgal edildi. G\u00f6steriyoruz ki, transpozisyonlu \u00f6\u011feler insanlarda ve farelerde ba\u011fl\u0131 sitelerin %25'ine kadar katk\u0131da bulunmu\u015ftur ve yeni genleri embriyosel k\u00f6k h\u00fccrelerin temel d\u00fczenleyici a\u011f\u0131na ba\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Bu veriler, pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerin transkripsiyonel devrelerinde t\u00fcr spesifik transpozisyonlu \u00f6\u011felerin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fiklik yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"6404801","title":"Cytomegalovirus microRNAs Facilitate Persistent Virus Infection in Salivary Glands","text":"Mikro (mi)RNA'lar, hedef mRNA'lar\u0131n\u0131n ifadelerini hem \u00e7eviri inhibisyonu hem de hedef RNA kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n d\u00fczenlemesi yoluyla d\u00fczenleyen k\u00fc\u00e7\u00fck, kodlamayan RNA'lard\u0131r. Son zamanlarda, \u00f6zellikle herpesvir\u00fcs ailesine ait bir dizi vir\u00fcs\u00fcn, hem viral hem de h\u00fccresel transkriptleri kontrol etmek i\u00e7in kendi miRNA'lar\u0131n\u0131 ifade etti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Vir\u00fcs miRNA'lar\u0131n\u0131n baz\u0131 hedefleri bilinir, ancak bu hedeflerin fizyolojik olarak ilgili bir enfeksiyon i\u00e7indeki i\u015flevi hen\u00fcz a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, bug\u00fcne kadar bir viral miRNA silme mutant\u0131nda in vivo bir fenotip tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, ilk in vivo miRNA silme vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn i\u015flevsel fenotipini rapor ediyoruz. Alt akut enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda, iki viral miRNA's\u0131 eksik bir s\u0131\u00e7an cytomegalovirus mutantu, \u00f6zellikle salya bezlerinde vir\u00fcs \u00fcretiminin se\u00e7ici olarak azalt\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bir fenotip g\u00f6sterir. Bu fenotip, viral y\u00fck ve s\u0131\u00e7an genetik arka plan\u0131 gibi birka\u00e7 parametreye ba\u011fl\u0131d\u0131r ve do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc (NK) ve CD4+ T h\u00fccrelerinin birlikte ama tek ba\u015f\u0131na depolanmas\u0131yla ortadan kalkar. Birlikte, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z uzun s\u00fcreli vir\u00fcs persistans\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir miRNA tabanl\u0131 imm\u00fcn ka\u00e7\u0131nma mekanizmas\u0131na i\u015faret ediyor."}
{"_id":"6407356","title":"Coxibs and other nonsteroidal anti-inflammatory drugs in animal models of cancer chemoprevention.","text":"Coxib'ler, celekoksib dahil, ve di\u011fer nonsteroidal anti-enflamatuar ila\u00e7lar (NSAID), aspirin gibi, bug\u00fcn geli\u015ftirilmekte olan en umut verici kanser kemopreventif ajanlar aras\u0131ndad\u0131r. Bu makale, yazarlar\u0131n hayvan modeli kanser \u00f6nleme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in y\u00fcr\u00fctt\u00fckleri verileri inceler. De\u011ferlendirilen \u00e7al\u0131\u015fmalar, kemik\/ba\u011f\u0131rsak, mesane ve melanom olmayan cilt kanseri i\u00e7in farelerimizdeki modellerimize s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r, burada celekoksib ve di\u011fer NSAID'ler, kanser \u00f6nleyici veya terap\u00f6tik ajanlar olarak y\u00f6netilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, birka\u00e7 soruya \u0131\u015f\u0131k tutabilir. Celekoksib di\u011fer NSAID'lerden benzersiz midir ve e\u011fer \u00f6yleyse, bu insan kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in ne anlama gelir? Standart NSAID'ler (hem COX-1 hem de COX-2'yi inhibe edenler) celekoksibden daha etkili midir hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda? Celekoksib'in veya genel olarak NSAID'lerin etkinli\u011fi, yan hedef etkilerine mi yoksa COX-1 ve COX-2'ye etkilerine mi ba\u011fl\u0131d\u0131r? D\u00fc\u015f\u00fck doz aspirin'in olas\u0131 etkinli\u011fi nedir? \u0130nsan denemeleri ve epidemiyoloji taraf\u0131ndan ortaya at\u0131lan baz\u0131 sorular tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r ve hayvan modeli \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131zla ili\u015fkilendirilir. Ayr\u0131ca, coxib'ler ve baz\u0131 di\u011fer NSAID'lerle ili\u015fkili kardiyovask\u00fcler (KV) olaylar\u0131n sorunu ve hayvan modellerindeki sonu\u00e7lar insanlarda etkinli\u011fi tahmin edip etmedi\u011fi de tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r. Epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar ve KV profili g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, aspirin, insanlarda kolon, mesane ve cilt kanseri \u00f6nlemede en umut verici NSAID gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir, ancak aspirin i\u00e7in hayvan verileri daha az net. Coxib'ler ve di\u011fer NSAID'lerin hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n kapsaml\u0131 bir anlay\u0131\u015f\u0131, bu yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan, nispeten ucuz ve \u00e7ok etkili bile\u015fiklerin insan denemelerini bilgilendirmeye ve \u015fekillendirmeye yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"6415816","title":"The porphyrias: advances in diagnosis and treatment.","text":"Do\u011fal heme sentezindeki hatalar, porfiri, 8 farkl\u0131 genetik metabolik bozukluktur ve \"akut karaci\u011fersel\", \"karaci\u011fer-deri\" ve \"eritropoietik deri\" hastal\u0131klar\u0131 olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131labilir. Son y\u0131llarda, bu bozukluklar\u0131n patogenezi ve molek\u00fcler genetik heterojenli\u011fi hakk\u0131ndaki anlay\u0131\u015f\u0131n geli\u015fmesi, te\u015fhis ve tedavisinde iyile\u015ftirmelere yol a\u00e7t\u0131. Bu geli\u015fmeler, t\u00fcm porfiri i\u00e7in DNA tabanl\u0131 te\u015fhisleri, akut karaci\u011fersel porfiri patogenezi hakk\u0131nda yeni anlay\u0131\u015flar\u0131, en yayg\u0131n porfiri olan porfiria cutanea tarda'y\u0131 tetikleyen demir y\u00fck\u00fc ile ind\u00fcklenen karaci\u011fer uroporfirin dekarboksilaz aktivitesini engelleyen fakt\u00f6r\u00fcn belirlenmesini, eritroid spesifik 5-aminolevulinat sintez enzimi (ALAS2) i\u00e7in kazan\u00e7l\u0131 i\u015flev mutasyonlar\u0131 nedeniyle X ba\u011flant\u0131l\u0131 bir eritropoietik protoporfiri formunun belirlenmesini ve eritropoietik porfiri i\u00e7in yeni ve deneysel tedavileri i\u00e7erir. Bu geli\u015fmeler hakk\u0131nda bilgi, hematologlar\u0131n akut karaci\u011fersel porfiri hastalar\u0131nda akut ataklar\u0131 tedavi etmek i\u00e7in hematin inf\u00fczyonlar\u0131 y\u00f6netmeleri, porfiria cutanea tarda'da demir y\u00fck\u00fcn\u00fc azaltmak ve dermatolojik lezyonlar\u0131 temizlemek i\u00e7in kronik flebektomiler yapmalar\u0131 ve eritropoietik porfiri te\u015fhis ve tedavisini, kronik eritrosit transf\u00fczyonlar\u0131, kemik ili\u011fi veya hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre nakilleri ve kongenital eritropoietik protoporfiri i\u00e7in deneysel farmakolojik \u015femsiye ve k\u00f6k h\u00fccre gen terapileri gibi y\u00f6ntemleri i\u00e7ermesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemlidir. Bu geli\u015fmeler, bu \u00e7e\u015fitli bozukluklar hakk\u0131nda hematologlar\u0131 en son geli\u015fmelerle g\u00fcncellemek amac\u0131yla incelenmi\u015ftir."}
{"_id":"6417632","title":"Neutrophilic infiltration within the airway smooth muscle in patients with COPD.","text":"# Arka Plan\nKOAH, kronik hava ak\u0131m\u0131 s\u0131n\u0131rlamas\u0131yla karakterize edilen bir enflamatuar bozukluktur, ancak hava yolundaki enflamasyonun i\u015flevsel bozukluklarla ne kadar ili\u015fkili oldu\u011fu hala belirsizdir. Enflamatuar h\u00fccreler ve hava yolu d\u00fcz kaslar\u0131 aras\u0131ndaki etkile\u015fim kritik bir rol oynayabilir.\n\n# Y\u00f6ntemler\nKOAH'da hava yolu d\u00fcz kaslar\u0131nda enflamatuar h\u00fccrelerin mikrolokalizasyonunu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, 26 hastadan al\u0131nan cerrahi \u00f6rnekler incelendi (8 KOAH'l\u0131 sigara i\u00e7en, 10 normal akci\u011fer fonksiyonuna sahip sigara i\u00e7en ve 8 sigara i\u00e7meyen kontrol). \u0130mmunohistokimya analizi, periferik hava yollar\u0131ndaki d\u00fcz kaslarda n\u00f6trofil, makrofaj, mast h\u00fccreleri, CD4+ ve CD8+ h\u00fccrelerinin say\u0131s\u0131n\u0131 nicel olarak belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\nKOAH'l\u0131 sigara i\u00e7enler, sigara i\u00e7meyenlere k\u0131yasla hava yolu d\u00fcz kaslar\u0131nda n\u00f6trofil ve CD8+ h\u00fccrelerinin say\u0131s\u0131nda art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. Normal akci\u011fer fonksiyonuna sahip sigara i\u00e7enler de hava yolu d\u00fcz kaslar\u0131nda n\u00f6trofil birikimi g\u00f6sterdi, ancak daha az d\u00fczeyde. T\u00fcm hastalar tek bir grup olarak incelendi\u011finde, %1 saniyelik zorlu egzersiz hacmi (% tahmin edilen) ile ters orant\u0131l\u0131 olarak n\u00f6trofil birikimi g\u00f6zlemlendi.\n\n# Sonu\u00e7\nKOAH'da sigara i\u00e7en hastalarda hava yolu d\u00fcz kaslar\u0131nda n\u00f6trofil ve CD8+ h\u00fccrelerinin mikrolokalizasyonu, bu h\u00fccrelerin sigara i\u00e7imiyle ili\u015fkili hava ak\u0131m\u0131 s\u0131n\u0131rlamas\u0131n\u0131n patojenizisinde olas\u0131 bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"6421734","title":"Characteristics of service users and provider organisations associated with experience of out of hours general practitioner care in England: population based cross sectional postal questionnaire survey.","text":"\n# Ama\u00e7: \u0130ngiltere'de acil genel pratisyen hizmetlerini kullanan kullan\u0131c\u0131lar\u0131n deneyimini ara\u015ft\u0131rmak.\n\n# Tasar\u0131m: N\u00fcfus temelli kesitsel posta anket ara\u015ft\u0131rmas\u0131.\n\n# Ortam: 2012-13 Genel Pratik Hasta Anket\u0131.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Acil bak\u0131m deneyimi kullan\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n potansiyel olarak sosyo-demografik fakt\u00f6rlerle (etnik k\u00f6ken ve \u00e7al\u0131\u015fma saatleri i\u00e7inde bir sa\u011fl\u0131k muayenesine kat\u0131lmak i\u00e7in zaman ay\u0131rma yetene\u011fi dahil) ve sa\u011flay\u0131c\u0131 kurulu\u015f t\u00fcr\u00fc (kar amac\u0131 g\u00fctmeyen, NHS veya ticari) aras\u0131ndaki ili\u015fkileri incelemek ve hizmet kullan\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n acil bak\u0131m deneyimi (zamanl\u0131l\u0131k, acil klinisyene g\u00fcven ve g\u00fcven, ve hizmetin genel deneyimi), 0-100 aras\u0131nda bir \u00f6l\u00e7ekte derecelendirilir. Hangi sosyo-demografik\/sa\u011flay\u0131c\u0131 \u00f6zellikleri hizmet kullan\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n deneyimiyle ili\u015fkiliydi, g\u00f6zlemlenen farkl\u0131l\u0131klar\u0131n bir k\u0131sm\u0131n\u0131n belirli bir sosyo-demografik gruba ait hizmet kullan\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck puan veren sa\u011flay\u0131c\u0131lar i\u00e7inde k\u00fcmelenmesinden kaynaklan\u0131p kaynaklanmad\u0131\u011f\u0131 ve g\u00f6zlemlenen deneyim farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n sa\u011flay\u0131c\u0131 t\u00fcrleri aras\u0131nda nas\u0131l de\u011fi\u015fti\u011fi.\n\n# Sonu\u00e7lar:\n\n# Genel yan\u0131t oran\u0131 %35'ti; 971.232\/2.750.000 hasta anketleri geri g\u00f6nderdi.\n\n# 86 acil genel pratisyen bak\u0131m sa\u011flay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n bilinen kurulu\u015f t\u00fcr\u00fcne g\u00f6re 902.170 bireysel hizmet kullan\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n verileri, kay\u0131tl\u0131 pratikleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla haritaland\u0131.\n\n# Ticari acil genel pratisyen bak\u0131m sa\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131, kar amac\u0131 g\u00fctmeyen sa\u011flay\u0131c\u0131lara k\u0131yasla genel bak\u0131m deneyimi hakk\u0131nda daha k\u00f6t\u00fc raporlarla ili\u015fkilendirildi, ortalama fark -3,13 (g\u00fcvenilirlik aral\u0131\u011f\u0131 %95 -4,96 ile -1,30) idi.\n\n# Asya k\u00f6kenli hizmet kullan\u0131c\u0131lar\u0131, beyaz hizmet kullan\u0131c\u0131lar\u0131ndan (-3,62, -4,36 ile -2,89 aras\u0131 ortalama fark) ve i\u015ften uzak duramayan hizmet kullan\u0131c\u0131lar\u0131ndan (-4,73, -5,29 ile -4,17 aras\u0131 ortalama fark) daha d\u00fc\u015f\u00fck puanlar ald\u0131.\n\n# Sonu\u00e7:\n\n# Ticari acil genel pratisyen bak\u0131m sa\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131, daha k\u00f6t\u00fc bak\u0131m deneyimi ile ili\u015fkilendirildi.\n"}
{"_id":"6421792","title":"Activating mutations in the NT5C2 nucleotidase gene drive chemotherapy resistance in relapsed ALL","text":"Akut lenfositik l\u00f6semi (ALL), lenfositik \u00f6nc\u00fcllerin k\u00f6t\u00fcc\u00fcl d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc sonucu ortaya \u00e7\u0131kan agresif bir kan kanseri t\u00fcr\u00fcd\u00fcr. Yo\u011fun kemoterapi uygulanan \u00e7ocuk hastalar\u0131n\u0131n %20'si ve yeti\u015fkin hastalar\u0131n\u0131n %50'den fazlas\u0131, yo\u011funla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f kemoterapi sonras\u0131 tam remisyon elde etmez veya tekrarlamalar ya\u015far, bu da hastal\u0131\u011f\u0131n tekrar\u0131 ve terapi direnci, bu hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisinde en b\u00fcy\u00fck zorluklar\u0131 olu\u015fturur. T\u00fcm genom dizileme kullanarak, 20\/103 (19%) tekrarlayan T h\u00fccre ALL'lerde ve 1\/35 (3%) tekrarlayan B \u00f6nc\u00fcl ALL'lerde, 5'-n\u00fckleotidaz II geni (NT5C2) mutasyonlar\u0131n\u0131 tespit ettik. NT5C2 mutant proteinler, in vitro artm\u0131\u015f n\u00fckleotidaz aktivitesi g\u00f6sterir ve 6-merkaptopurin ve 6-tioguanin gibi n\u00fckleozid analo\u011fu kemoterapi ila\u00e7lar\u0131na direnci, ALL lenfoblastlar\u0131nda ifade edildi\u011finde sa\u011flar. Bu sonu\u00e7lar, NT5C2 etkinle\u015ftirici mutasyonlar\u0131n\u0131n ve artm\u0131\u015f n\u00fckleozid analo\u011fu metabolizmas\u0131n\u0131n, ALL'de hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesi ve kemoterapi direncinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir."}
{"_id":"6422576","title":"Ubiquitin-dependent protein degradation.","text":"Artan say\u0131da h\u00fccre d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131, polipeptit ubiquitin taraf\u0131ndan protein modifikasyonu ile ili\u015fkilendirilmektedir. Bunlar h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn anahtar ge\u00e7i\u015flerini, s\u0131n\u0131f I antijen i\u015fleme, sinyal iletimi yollar\u0131 ve resept\u00f6r taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen endositik yolculu\u011fu i\u00e7erir. Bu \u00f6rneklerin \u00e7o\u011funda, ancak t\u00fcm\u00fcnde de\u011fil, bir proteinin ubiquitinlenmesi, onu 26S proteasom taraf\u0131ndan par\u00e7alanmas\u0131na yol a\u00e7ar. Ubiquitin, bir alt yap\u0131ya ba\u011fland\u0131ktan ve ubiquitine ba\u011flanan protein, proteasoma ba\u011fland\u0131ktan sonra, ba\u011fl\u0131 alt yap\u0131 katlanmal\u0131d\u0131r (ve nihayetinde deubiquitinlenmelidir) ve proteasomenin i\u00e7ine giden dar bir dizi kanal arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ta\u015f\u0131nmal\u0131d\u0131r. Protein ubiquitinlenmesi ve deubiquitinlenmesi, her ikisi de b\u00fcy\u00fck enzim aileleri taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir ve proteasom kendisi, ili\u015fkili ancak i\u015flevsel a\u00e7\u0131dan farkl\u0131 par\u00e7ac\u0131klardan olu\u015fan bir ailedir. Bu \u00e7e\u015fitlilik, hem ubiquitin sisteminin y\u00fcksek alt yap\u0131 \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc hem de bu sistemi kullanan \u00e7e\u015fitli d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131n temelini olu\u015fturur."}
{"_id":"6426919","title":"A novel molecular mechanism of dual resistance to nucleoside and nonnucleoside reverse transcriptase inhibitors.","text":"Son zamanlarda, HIV-1 ters transkriptaz (RT) ba\u011flant\u0131 altalan\u0131 (CN) ve RNase H alan\u0131ndaki mutasyonlar, n\u00fckleozid ve nonn\u00fckleozid ters transkriptaz inhibit\u00f6rleri (NRTI ve NNRTI) kar\u015f\u0131 \u00e7ift direnci sergiledikleri g\u00f6zlemlendi. NNRTI'lere kar\u015f\u0131 direncin nas\u0131l sa\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in, bu mutasyonlar\u0131n RNase H kesimini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve NNRTI'nin RT'den ayr\u0131lmas\u0131na daha fazla zaman sa\u011flayarak DNA sentezinin yeniden ba\u015flamas\u0131na ve NNRTI direncinin artmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 varsayd\u0131k. G\u00f6zlemlerimiz, RNase H kesiminin azalmas\u0131n\u0131n NNRTI direnci \u00fczerindeki etkisinin, her NNRTI'nin RT'ye olan ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131na ve ayr\u0131ca NNRTI ba\u011flanma cepleri (BP) mutasyonlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. D549N, Q475A ve Y501A mutasyonlar\u0131, RNase H kesimini azaltarak nevirapin (NVP) ve delavirdin (DLV) direncini art\u0131r\u0131r, ancak efaviren (EFV) ve etravirin (ETR) direncini art\u0131rmaz, bu da RT'ye olan artan ba\u011fl\u0131l\u0131klar\u0131yla tutarl\u0131d\u0131r. D549N mutant\u0131 ile NNRTI BP mutantlar\u0131n\u0131n birle\u015ftirilmesi, NNRTI direncini 3-30 kat art\u0131rarak, NNRTI direncimizin modelinde RT-NNRTI ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc destekler. Ayr\u0131ca, tedavi deneyimi olan hastalardan elde edilen CN'ler, daha \u00f6nce NRTI direncini art\u0131ranlar olarak rapor edilmi\u015f olsa da, hastan\u0131n RT pol alan\u0131n\u0131n veya vah\u015fi tip pol alan\u0131n\u0131n ba\u011flam\u0131nda RNase H kesimini azaltarak ve NNRTI direncini art\u0131rarak etki g\u00f6sterirler. Bu sonu\u00e7lar, NNRTI direncimizin modelinin temel tahminlerini do\u011frular ve CN ve RH mutasyonlar\u0131n\u0131n NRTI ve NNRTI direncini nas\u0131l sergileyebilece\u011fi konusunda birle\u015ftirici bir mekanizma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131na dair destek sunar."}
{"_id":"6431384","title":"Location Coding by Opponent Neural Populations in the Auditory Cortex","text":"\u0130\u015fitsel korteks, ses konumland\u0131rmas\u0131nda gerekli bir rol oynar, ancak korteks \u00fczerine yap\u0131lan fizyolojik ara\u015ft\u0131rmalar, i\u015fitsel alan\u0131n homojen olmayan \u00f6rneklemesini ortaya koyar, bu da yerel mekansal kodlama varsay\u0131m\u0131 alt\u0131nda konumland\u0131rma davran\u0131\u015f\u0131yla uzla\u015f\u0131lmas\u0131 zor olan bir durumdur. \u00c7o\u011fu n\u00f6ron, sol veya sa\u011f taraflarda bulunan seslere maksimum yan\u0131t verir, az say\u0131da n\u00f6ron ise \u00f6n orta \u00e7izgiye ayarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Paradoksal olarak, psikofiziksel \u00e7al\u0131\u015fmalar, \u00f6n orta \u00e7izgide en iyi mekansal keskinli\u011fi g\u00f6sterir. Bu makalede, kedinin i\u015fitsel korteksinin \u00fc\u00e7 alan\u0131nda homojen olmayan mekansal \u00f6rneklemenin sorununu yeniden inceliyoruz. Her alanda, n\u00f6ronal yan\u0131tlar\u0131n yanal konumlar i\u00e7in en y\u00fcksek e\u011filim g\u00f6sterdi\u011fini, ancak yak\u0131n orta \u00e7izgideki kaynak konumlar\u0131 i\u00e7in en fazla mod\u00fclasyona sahip oldu\u011funu do\u011fruluyoruz. Ayr\u0131ca, korteks yan\u0131tlar\u0131na dayal\u0131 kaynak konumlar\u0131n\u0131n belirlenmesi, sol ve sa\u011f aras\u0131ndaki keskin bir ayr\u0131m g\u00f6sterir, ancak her yar\u0131m alan i\u00e7indeki konumlar i\u00e7in nispeten yanl\u0131\u015f bir ayr\u0131m sa\u011flar. Bu bulgulara dayanarak, iki geni\u015f\u00e7e ayarlanm\u0131\u015f kanal\u0131n aktivitesindeki farkl\u0131l\u0131klarla ses kaynak konumlar\u0131n\u0131 temsil eden bir kar\u015f\u0131t s\u00fcre\u00e7 teorisi ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Son olarak, korteks pop\u00fclasyonlar\u0131 aras\u0131ndaki spike say\u0131s\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klara dayal\u0131 basit bir model sunuyoruz, bu model, ses konumland\u0131rmas\u0131 i\u00e7in tarafs\u0131z ve seviyeye duyars\u0131z bir \u00e7\u00f6z\u00fcm sunar ve ayn\u0131 zamanda mekansal bilgiyi sesin di\u011fer nesnesel \u00f6zellikleriyle ili\u015fkilendiren \"ba\u011flama sorunu\"nun da bir \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fcn\u00fc sa\u011flar."}
{"_id":"6441369","title":"MLL1 Inhibition Reprograms Epiblast Stem Cells to Naive Pluripotency.","text":"Naif ve haz\u0131rlanm\u0131\u015f \u00e7oklu potansiyel durumlar aras\u0131ndaki d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm, dramatik epigenetik yeniden d\u00fczenlemelerle e\u015flik eder. Bununla birlikte, i\u00e7sel epigenetik olaylar\u0131n naif \u00e7oklu potansiyelli\u011fe yeniden programlamay\u0131 y\u00f6nlendirebilece\u011fi veya farkl\u0131 kromatin durumlar\u0131n\u0131n bunun yerine ayr\u0131 \u00e7oklu potansiyel durumlar\u0131n sadece bir yans\u0131mas\u0131 oldu\u011fu belirsizdir. Burada, k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl inhibit\u00f6r\u00fc MM-401 ile histon H3K4 metiltransferaz MLL1 aktivitesini engelleyerek, fareli epiblast k\u00f6k h\u00fccrelerini (EpiSC'ler) naif \u00e7oklu potansiyelli\u011fe yeniden programlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu geri d\u00f6n\u00fc\u015f y\u00fcksek verimlilik ve senkronize bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fir, 3 g\u00fcn i\u00e7inde tedavi edilen EpiSC'lerin %50'den fazlas\u0131 naif embriyosal k\u00f6k h\u00fccre (ESC) \u00f6zelliklerini g\u00f6sterir. Geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclen ESC'ler susturulmu\u015f X kromozomunu yeniden etkinle\u015ftirir ve embriyolara enjekte edildikten sonra, germline-yeterli kimeraslar olu\u015fturur. \u00d6nemli olan, MLL1'in engellenmesinin, geli\u015ftiricileri ve EpiSC i\u015faret\u00e7ilerini bask\u0131layarak, ESC transkripsiyon devrelerini dolayl\u0131 olarak d\u00fczenleyen, geli\u015ftiriciler \u00fczerindeki H3K4me1'in k\u00fcresel yeniden da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na yol a\u00e7mas\u0131d\u0131r. Bu bulgular, H3K4 metilasyonunun ayr\u0131 bir \u015fekilde bozulmas\u0131n\u0131n naif \u00e7oklu potansiyelli\u011fe yeniden programlamay\u0131 y\u00f6nlendirmede yeterli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"6446747","title":"MafB\/c-Maf deficiency enables self-renewal of differentiated functional macrophages.","text":"Metaz\u00f6a organizmalar\u0131nda, son ayr\u0131m genellikle h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131yla s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r, oysa \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerin ay\u0131rt edilmemi\u015f durumu s\u0131n\u0131rs\u0131z kendi yenilenmesiyle ili\u015fkilidir. Burada, MafB ve c-Maf transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin birlikte eksikli\u011finin, k\u00fclt\u00fcrde olgun monositler ve makrofajlar\u0131n uzat\u0131lm\u0131\u015f geni\u015flemesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak ay\u0131rt edilmi\u015f fenotip ve i\u015flevin kayb\u0131 olmadan bildiklerini bildiriyoruz. Nakil sonras\u0131, geni\u015flemi\u015f h\u00fccreler t\u00fcm\u00f6rjenik de\u011fildir ve in vivo i\u015flevsel makrofaj pop\u00fclasyonlar\u0131na katk\u0131da bulunur. K\u00fc\u00e7\u00fck sa\u00e7l\u0131 RNA inaktivasyonu, MafB\/c-Maf eksiklikli makrofajlar\u0131n s\u00fcrekli \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n, KLF4 ve c-Myc gibi iki \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccre ind\u00fckleyici fakt\u00f6r\u00fcn e\u015fzamanl\u0131 y\u00fckselmesiyle gerektirdi\u011fini g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, MafB\/c-Maf eksikli\u011finin kendi yenilenmeyi son ayr\u0131mla uyumlu hale getirdi\u011fini g\u00f6sterir. Bu nedenle, k\u00f6t\u00fc d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm veya k\u00f6k h\u00fccre ara \u00fcr\u00fcnleri olmadan i\u015flevsel farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccreleri art\u0131rabilmenin m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"6454371","title":"Macropinocytosis: an endocytic pathway for internalising large gulps.","text":"Makropinositoz, se\u00e7ici olmayan sol\u00fct molek\u00fclleri, besin maddeleri ve antijenlerin al\u0131m\u0131n\u0131 arac\u0131l\u0131k eden d\u00fczenlenmi\u015f bir endositoz bi\u00e7imidir. Aktin ba\u011f\u0131ml\u0131 bir s\u00fcre\u00e7tir ve y\u00fczey membran\u0131 k\u0131vr\u0131mlar\u0131ndan kaynaklan\u0131r, bu da b\u00fcy\u00fck endositik vakulara, makropinosomlara yol a\u00e7ar. Makropinositoz, \u00e7e\u015fitli fizyolojik s\u00fcre\u00e7lerde \u00f6nemlidir; makrofajlarda ve dendritik h\u00fccrelerde yo\u011fun olarak aktif olup antijen yakalama i\u00e7in ana yol olarak hizmet eder, h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc ve t\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131yla ilgilidir ve \u00e7e\u015fitli patojenler taraf\u0131ndan h\u00fccre giri\u015fi i\u00e7in bir portal olarak kullan\u0131l\u0131r. Makropinosomlar\u0131n olu\u015fumu ve olgunla\u015fmas\u0131n\u0131n molek\u00fcler temeli sadece son zamanlarda tan\u0131mlanmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, makropinositozun genel \u00f6zelliklerini inceleriz, bu yola kadar tespit edilen baz\u0131 d\u00fczenleyicileri a\u00e7\u0131klar\u0131z ve bu endositik yolun in vivo \u00f6nemini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in stratejiler vurgular\u0131z."}
{"_id":"6455142","title":"KDM5B regulates embryonic stem cell self-renewal and represses cryptic intragenic transcription.","text":"Histon metilasyonunun d\u00fczenlenmesinin embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerin (ESK) \u00f6z yenilemesine katk\u0131da bulundu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclse de, mekanizmalar hala belirsizdir. Burada, histon H3 trimetil lisina 4 (H3K4me3) demetilaz\u0131 KDM5B'nin, Nanog'un a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f hedefi oldu\u011funu ve ESK \u00f6z yenilemesi i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. KDM5B'nin, promot\u00f6rde ba\u011flanm\u0131\u015f bir bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclse de, onu paradoksal olarak, \u00f6z yenileme ile ili\u015fkili bir gen a\u011f\u0131na aktivasyon sa\u011flayan bir aktivat\u00f6r olarak bulduk. ChIP-Seq, KDM5B'nin \u00f6ncelikle i\u00e7 gen b\u00f6lgelerine hedeflendi\u011fini ve H3K36me3'e MRG15 kromodom alan proteiniyle etkile\u015fim yoluyla rekrut edildi\u011fini ortaya koyuyor. KDM5B veya MRG15'in yoklu\u011fu, i\u00e7 genik H3K4me3'\u00fc art\u0131r\u0131r, gizli i\u00e7 genik transkripsiyonu art\u0131r\u0131r ve KDM5B hedef genlerinin transkripsiyonel uzant\u0131s\u0131n\u0131 engeller. \u00d6neriyoruz ki, KDM5B, gizli ba\u015flatmay\u0131 bast\u0131rarak ve \u00fcretken transkripsiyonel uzant\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli olan H3K4me3 gradyan\u0131n\u0131 koruyarak \u00f6z yenileme ile ili\u015fkili gen ifadelerini aktive eder."}
{"_id":"6472746","title":"Increased CDK1 activity determines the timing of kinetochore-microtubule attachments in meiosis I","text":"H\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda kromozom ayr\u0131m\u0131, kinetokorlar\u0131n spindel mikrot\u00fcb\u00fcllere kararl\u0131 bir \u015fekilde ba\u011flanmas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Mitotik spindel olu\u015fumu ve kinetokor-mikrot\u00fcb\u00fcl (K-MT) yakalama, n\u00fckleer zar\u0131n bozulmas\u0131ndan birka\u00e7 dakika sonra tipik olarak ger\u00e7ekle\u015fir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, fare yumurta h\u00fccrelerinde meiyoz I s\u0131ras\u0131nda, akentrosomal bipolar spindel olu\u015fumu 3-4 saat s\u00fcrer ve K-MT ba\u011flar\u0131n\u0131n kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 3-4 saat daha gecikir. Bu gecikmenin mekanizmas\u0131, muhtemelen spindel olu\u015fumu s\u0131ras\u0131nda hatal\u0131 ba\u011flar\u0131n kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nler, bilinmemektedir. Burada, meiyoz I s\u0131ras\u0131nda ba\u011flamalar\u0131n CDK1 aktivitesi taraf\u0131ndan d\u00fczenlendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. CDK1 aktivitesi, prometafaz ve metafaz I boyunca kademeli olarak artar. Par\u00e7al\u0131 CDK1 aktivitesinin azalt\u0131lmas\u0131 kararl\u0131 ba\u011flar\u0131n olu\u015fumunu geciktirdi, ancak CDK1 aktivitesinin erken art\u0131\u015f\u0131 kararl\u0131 ba\u011flar\u0131n erken olu\u015fumuna ve sonu\u00e7ta anafaz I'de gecikmi\u015f kromozomlara yol a\u00e7t\u0131. Bu sonu\u00e7lar, meiyoz I'de yava\u015f yava\u015f artan CDK1 aktivitesinin, bipolar spindel olu\u015fumundan sonra sadece kararl\u0131 K-MT ba\u011flar\u0131n\u0131n olu\u015fmas\u0131na izin veren bir zamanlama mekanizmas\u0131 olarak davrand\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir, b\u00f6ylece ba\u011flama hatalar\u0131n\u0131 \u00f6nler."}
{"_id":"6477536","title":"Discontinuation and non-publication of surgical randomised controlled trials: observational study","text":"\n**Ama\u00e7:** Hastalar \u00fczerinde cerrahi prosed\u00fcr uygulanan rastgele kontroll\u00fc denemelerin erken kesintisi ve yay\u0131nlanmama oran\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n**Y\u00f6ntem:** Kay\u0131tl\u0131 ve yay\u0131nlanan denemeleri inceleyen \u00e7apraz kesitli g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n**Ara\u015ft\u0131rma Alan\u0131:** Cerrahi prosed\u00fcrlerde uygulanan m\u00fcdahalelere ili\u015fkin rastgele kontroll\u00fc denemeler.\n\n**Veri Kaynaklar\u0131:** \"Cerrahi\" anahtar kelimesini kullanarak 2008 y\u0131l\u0131n\u0131n Ocak ay\u0131ndan 2009 y\u0131l\u0131n\u0131n Aral\u0131k ay\u0131na kadar ClinicalTrials.gov veritaban\u0131nda kay\u0131tl\u0131 m\u00fcdahaleli denemeler aranm\u0131\u015ft\u0131r. Rekrutman durumu, ClinicalTrials.gov veritaban\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Peer-reviewed dergilerde yay\u0131nlanan \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in sistematik bir arama ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir; bulunamazlarsa, ClinicalTrials.gov sonu\u00e7lar\u0131 veritaban\u0131ndaki sonu\u00e7lar aranm\u0131\u015ft\u0131r. E\u011fer ilgili durum i\u00e7in bir neden a\u00e7\u0131klanmazsa, durdurulan ve yay\u0131nlanmayan tamamlanm\u0131\u015f denemelerin deneme ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131na e-posta sorgular\u0131 g\u00f6nderilmi\u015ftir.\n\n**Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri:** Deneme kesintisi ve tamamland\u0131ktan sonra yay\u0131nlanmama. Finansman kayna\u011f\u0131, m\u00fcdahale t\u00fcr\u00fc ve deneme boyutuna g\u00f6re ayarlanm\u0131\u015f lojistik regresyon kullan\u0131larak yay\u0131n durumunun etkisi belirlenmi\u015ftir.\n\n**Sonu\u00e7lar:** \"Cerrahi\" anahtar kelimesini kullanarak bulunan 818 kay\u0131tl\u0131 deneme aras\u0131nda, 395'i dahil kriterlere uyuyordu. Bu denemelerden %21'i (81\/395) erken kesintiye u\u011frad\u0131, en yayg\u0131n neden k\u00f6t\u00fc rekabetti (%44, 36\/81). Kalan %79'u (314\/395) tamamlanm\u0131\u015f denemeler, %66'l\u0131k (208\/314) bir yay\u0131nlama oran\u0131na sahipti, bu da \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n tamamlanmas\u0131ndan yay\u0131n arama tarihine kadar ortalama 4.9 (4.0-6.0) y\u0131l s\u00fcrd\u00fc. Ayr\u0131ca, %6'l\u0131k (20\/314) \u00e7al\u0131\u015fmalar, ClinicalTrials.gov'da sonu\u00e7lar\u0131 sunuldu ancak e\u015fzamanl\u0131 olarak peer-reviewed bir yay\u0131n yoktu. End\u00fcstri finansman\u0131, kesinti oran\u0131n\u0131 etkilemedi (%0.91, %0.54-1.55 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) ancak tamamlanm\u0131\u015f denemelerin yay\u0131nlanma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc"}
{"_id":"6477740","title":"Efficient Generation of Fully Reprogrammed Human iPS Cells via Polycistronic Retroviral Vector and a New Cocktail of Chemical Compounds","text":"\u0130nsan somatik h\u00fccrelerin tan\u0131mlanm\u0131\u015f transkripsiyon fakt\u00f6rleri (TF'ler) kullan\u0131larak do\u011frudan yeniden programlanmas\u0131, rejeneratif t\u0131p ve biyomedikal ara\u015ft\u0131rma i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir potansiyele sahiptir. Bu prosed\u00fcr, d\u00fc\u015f\u00fck yeniden programlama verimlili\u011fi, bir\u00e7ok k\u0131smi yeniden programlanm\u0131\u015f koloniler, genomda somatik kodlama mutasyonlar\u0131 vb. gibi bir\u00e7ok zorlukla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131yad\u0131r. Burada, tek bir polikistrik retroviral vekt\u00f6r kullanarak tamamen yeniden programlanm\u0131\u015f insan iPS h\u00fccreleri \u00fcretmek i\u00e7in basit bir yakla\u015f\u0131m a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz, bu vekt\u00f6r d\u00f6rt insan TF'yi tek bir a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesinde (ORF) ifade eder ve \u00fc\u00e7 k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl\u00fcn (sodyum butirat, SB431542 ve PD0325901) i\u00e7eren bir kokteyl ile birle\u015ftirilir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, bu yakla\u015f\u0131mla \u00fcretilen insan iPS h\u00fccrelerinin insan ES h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri ifade etti\u011fini ve in vitro ve in vivo'da \u00fc\u00e7 germ tabakas\u0131ndan farkl\u0131la\u015fabilme yetenekleri ile \u00e7oklu potansiyele sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. \u00d6nemli olan, bu yakla\u015f\u0131m\u0131n sadece \u00e7ok daha h\u0131zl\u0131 bir yeniden programlama s\u00fcreci sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 de\u011fil, ayn\u0131 zamanda k\u0131smi yeniden programlanm\u0131\u015f iPS h\u00fccre kolonilerinin say\u0131s\u0131n\u0131 da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131d\u0131r, bu da arzu edilen tamamen yeniden programlanm\u0131\u015f iPS h\u00fccre kolonilerinin verimli bir \u015fekilde izolasyonunu kolayla\u015ft\u0131r\u0131r."}
{"_id":"6490571","title":"Prevalence, severity, and unmet need for treatment of mental disorders in the World Health Organization World Mental Health Surveys.","text":"\nKAYNAK Tedavi edilmemi\u015f zihinsel bozukluklar\u0131n kapsam\u0131 veya ciddiyeti hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r, \u00f6zellikle de geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde.\n\nHEDEF, D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (WHO) D\u00fcnya Ruh Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 (WMH) Anket Giri\u015fimi kapsam\u0131nda 14 \u00fclkede (6 geli\u015fmekte olan, 8 geli\u015fmi\u015f) Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders, 4. Bask\u0131 (DSM-IV) ruhsal bozukluklar\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131, ciddiyetini ve tedavisini tahmin etmektir.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 2001-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 14 \u00fclkede (Amerika, Avrupa, Orta Do\u011fu, Afrika ve Asya) 60.463 topluluk yeti\u015fkininin y\u00fcz y\u00fcze ev ziyaretleri ile yap\u0131lan WMH-CIDI (WHO Kompozit Uluslararas\u0131 Tan\u0131 G\u00f6r\u00fc\u015fmesi) ile DSM-IV bozukluklar\u0131, ciddiyeti ve tedavisi de\u011ferlendirildi.\n\nANA SONU\u00c7 DE\u011eERLER\u0130: WMH-CIDI\/DSM-IV ile son bir y\u0131lda g\u00f6r\u00fclen herhangi bir bozukluk, \u015eanghay'da %4.3 ile Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde %26.4 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti ve interkuartil aral\u0131k (IQR) %9.1-%16.9 idi. 12 ayl\u0131k vakalar\u0131n %33.1'i (Kolombiya) ile %80.9'u (Nijerya) hafifti (IQR, %40.2-%53.3). Ciddi bozukluklar, \u00f6nemli rol engeli ile ili\u015fkiliydi. Bozukluk ciddiyeti, neredeyse t\u00fcm \u00fclkelerde tedavinin olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili olsa da, geli\u015fmi\u015f \u00fclkelerde ciddi vakalar\u0131n %35.5'i ile %50.3'\u00fc ve geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde %76.3'\u00fc ile %85.4'\u00fc son 12 ayda tedavi g\u00f6rmedi. Hafif ve alt e\u015fik vakalar\u0131n y\u00fcksek yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle, tedavi g\u00f6renlerin say\u0131s\u0131 her \u00fclkede ciddi tedavi g\u00f6rmeyen vakalardan \u00e7ok daha fazlad\u0131r.\n\nSONU\u00c7LAR: Tedavi kaynaklar\u0131n\u0131n yeniden tahsisi, ciddi vakalar aras\u0131nda zihinsel bozukluklar\u0131n tedavisi i\u00e7in kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7 sorununu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltabilir. Bu yeniden tahsise kar\u015f\u0131 yap\u0131sal engeller var. Baz\u0131 hafif vakalar\u0131n, \u00f6zellikle daha ciddi bozukluklara ilerleme riski olanlar\u0131n tedavisine de\u011fer verilmesi konusunda dikkatli bir de\u011ferlendirme yap\u0131lmas\u0131"}
{"_id":"6491532","title":"Successful '9-month Bangladesh regimen' for multidrug-resistant tuberculosis among over 500 consecutive patients.","text":"\n# T\u00fcberk\u00fcloz (TB) Program\u0131, Damien Vakf\u0131 Projeleri, Banglade\u015f.\n\n# Ama\u00e7:\n\u00c7ok ila\u00e7 direnci olan (MDR-TB) t\u00fcberk\u00fclozun ilk tedavisinin sonu\u00e7lar\u0131 ve belirleyicilerini, en az 9 ay s\u00fcren standart bir rejimle \u00f6zetlemek.\n\n# Y\u00f6ntem:\nBu, gatifloksasin (GFX) temelli do\u011frudan g\u00f6zlemlenen bir rejimle, \u00f6ncelikle ilk hastaneye yat\u0131\u015fla birlikte yap\u0131lan bir \u00f6n g\u00f6zlemsel \u00e7al\u0131\u015fmayd\u0131. 4 ayl\u0131k yo\u011fun faz, sputum smear d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne kadar uzat\u0131ld\u0131. Hastalar, tedavinin tamamlanmas\u0131ndan sonra 2 y\u0131l boyunca k\u00fclt\u00fcrle izlendi.\n\n# Sonu\u00e7lar:\n2005-2011 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ard\u0131\u015f\u0131k olarak dahil edilen ve \u00e7al\u0131\u015fma kriterlerini kar\u015f\u0131layan 515 hastadan, %84,4'\u00fc bakteriyolojik olarak olumlu bir sonu\u00e7 g\u00f6sterdi. Geni\u015f \u00e7apl\u0131 hastal\u0131k ve gecikmi\u015f sputum d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc nedeniyle, sadece yar\u0131s\u0131 9 ay i\u00e7inde tedaviyi tamamlad\u0131; ancak %95'i 12 ay i\u00e7inde tedaviyi tamamlayabildi. On bir hasta tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 veya tekrar\u0131 ya\u015fad\u0131 ve 435 ba\u015far\u0131l\u0131 tedavi edilen hastan\u0131n %93,1'i en az 12 ay sonras\u0131 tedavi takiplerini tamamlad\u0131. Bakteriyolojik olarak olumsuz sonu\u00e7 i\u00e7in en g\u00fc\u00e7l\u00fc risk fakt\u00f6r\u00fc, \u00f6zellikle ilk pyrazinamid (PZA) direnciyle birlikte y\u00fcksek seviyeli florokinolon (FQ) direnciydi. D\u00fc\u015f\u00fck seviyeli FQ direnci, tedavi sonucunu olumsuz etkilemedi. \u0130la\u00e7 direncinin artmas\u0131 sadece bir kez ger\u00e7ekle\u015fti, bu da ba\u015flang\u0131\u00e7ta sadece kanamisin ve klofazimin duyarl\u0131 olan bir hastane \u00f6rne\u011fiydi.\n\n# Sonu\u00e7:\nBanglade\u015f rejiminin m\u00fckemmel sonucu b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde korundu. Bakteriyolojik tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar\u0131 ve tekrarlar\u0131 nadirdi, \u00f6zellikle y\u00fcksek seviyeli GFX direnci olan hastalarda, \u00f6zellikle de PZA direnciyle birlikte."}
{"_id":"6492658","title":"A Null Mutation in Inositol Polyphosphate 4-Phosphatase Type I Causes Selective Neuronal Loss in Weeble Mutant Mice","text":"Weeble genetik olarak de\u011fi\u015ftirilmi\u015f farelerde ciddi hareket bozuklu\u011fu ve cerebellum ile hippocampal CA1 alan\u0131nda \u00f6nemli n\u00f6ronal kay\u0131p vard\u0131r. Gen haritalama, bu mutasyonun inositol polifosfat 4-fosfataz tip I (Inpp4a) genine lokalize edildi\u011fini g\u00f6sterdi; tek n\u00fckleotit silinimi, muhtemelen s\u0131f\u0131r alel olu\u015fturuyor. INPP4A'n\u0131n substratlar\u0131, i\u00e7sel Ca(2+) sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 etkileyen bir yolun ara \u00fcr\u00fcnleridir, ancak ayn\u0131 zamanda Akt proto-onkogenine ba\u011flanarak h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenlenmesinde de rol oynarlar; her ikisinin de i\u015flev bozuklu\u011fu, weeble farelerindeki n\u00f6ronal kayb\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir. Di\u011fer fosfolipid enzimlerindeki mutasyonlar, n\u00f6ronal kay\u0131p olmadan sinaptik bozukluklarla ili\u015fkilendirilirken, weeble, Inpp4a'n\u0131n, farelerdeki postnatal geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda bir alt n\u00f6ronal grubun hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"6493422","title":"The myeloid transcription factor KLF2 regulates the host response to polymicrobial infection and endotoxic shock.","text":"Optimal konak savunmas\u0131 i\u00e7in myeloid h\u00fccre aktivitesinin hassas kontrol\u00fc gereklidir. Bununla birlikte, bu aktivite s\u00fcreci, kontrols\u00fcz iltihaplanmay\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in kusursuz bir kontrol alt\u0131nda olmal\u0131d\u0131r. Burada, canl\u0131da myeloid h\u00fccre aktivitesini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde d\u00fczenleyen Kruppel benzeri transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc 2 (KLF2) olarak tan\u0131ml\u0131yoruz. Myeloid h\u00fccrelerin hipoksiye ve\/veya bakteriyel \u00fcr\u00fcnlere maruz kalmas\u0131, KLF2'nin ifadesini azalt\u0131rken hipoksiye duyarl\u0131 fakt\u00f6r-1\u03b1 (HIF-1\u03b1) ind\u00fcklemektedir. Bu bulgular, insan septik hastalarda da tekrarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Myeloid KLF2, NF-\u03baB ba\u011f\u0131ml\u0131 HIF-1\u03b1 transkripsiyonunu inhibe eden g\u00fc\u00e7l\u00fc bir fakt\u00f6r olarak bulunmu\u015ftur ve bu da polimikrobiyal enfeksiyon ve endotoksemi modellerinde sonu\u00e7ta kritik bir belirleyici olmu\u015ftur. Toplu olarak bu g\u00f6zlemler, KLF2'yi canl\u0131da myeloid h\u00fccre aktivitesinin s\u00fcrekli bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 ve do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin d\u00fczenleyicisi olarak tan\u0131mlamaktad\u0131r."}
{"_id":"6501747","title":"PQBP1 Is a Proximal Sensor of the cGAS-Dependent Innate Response to HIV-1","text":"Dendritik h\u00fccreler (DC'ler), viral enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinde kritik bir rol oynar, h\u00fccre i\u00e7i antiviral aktiviteyi kolayla\u015ft\u0131rarak ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 etkinle\u015ftirerek. HIV-1'in DC'leri enfekte etmesi, IRF3 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisini tetikler, bu da d\u00f6ng\u00fcsel cAMP sentetaz (cGAS) aktivitesini gerektirir. Bu do\u011fu\u015ftan tepkinin ba\u015flat\u0131lmas\u0131nda HIV-1'in kodlad\u0131\u011f\u0131 \u00f6zelliklerle do\u011frudan etkile\u015fime giren ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyicilerini belirlemek amac\u0131yla birincil insan monositlerden t\u00fcretilen dendritik h\u00fccreler (MDDC'ler) \u00fczerinde hedefli RNAi ekran\u0131 yapt\u0131k. Bu analizden PQBP1 (Poliglutamin ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 1) g\u00fc\u00e7l\u00fc bir aday olarak \u00e7\u0131kt\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, PQBP1'in ters transkripsiyonlu HIV-1 DNA'ya do\u011frudan ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve cGAS ile etkile\u015fime ge\u00e7erek IRF3 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisini ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Renpenning sendromu hastalar\u0131ndan t\u00fcretilen MDDCs, PQBP1 geninde mutasyonlar ta\u015f\u0131yan, HIV-1 zorlamas\u0131na kar\u015f\u0131 ciddi \u015fekilde zay\u0131flam\u0131\u015f bir do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisine sahiptir, bu da PQBP1'in HIV-1 enfeksiyonunun bir yak\u0131n do\u011fu\u015ftan alg\u0131lay\u0131c\u0131 rol\u00fc oldu\u011funu vurgular."}
{"_id":"6503185","title":"Malaria biology and disease pathogenesis: insights for new treatments","text":"Plasmodium falciparum malaryas\u0131, bir parazitik protozoan taraf\u0131ndan neden olunan bula\u015f\u0131c\u0131 bir hastal\u0131k, sadece Afrika'da her y\u0131l yakla\u015f\u0131k bir milyon \u00e7ocu\u011fun hayat\u0131n\u0131 kaybetmesine neden olur ve en \u00f6nemli halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 endi\u015felerinden biridir. G\u00fcneydo\u011fu Asya'da artemisinin t\u00fcrevlerine kar\u015f\u0131 diren\u00e7 geli\u015fti\u011fine dair artan kan\u0131tlar vard\u0131r. Malarinin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in yenilenen giri\u015fimler, dola\u015f\u0131m halindeki P. falciparum gametositleri \u00f6ld\u00fcrmeyi sa\u011flayan yeni ila\u00e7lar da dahil olmak \u00fczere geni\u015fletilmi\u015f bir antimalariyal repertuar\u0131dan yararlanacakt\u0131r, b\u00f6ylece bula\u015fma \u00f6nlenir. Aseks\u00fcel kan a\u015famas\u0131 parazitler ve gametositler hakk\u0131nda mevcut anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z ve bunlar\u0131 in vitro k\u00fclt\u00fcrleme yetene\u011fimiz, b\u00fcy\u00fck kimyasal k\u00fct\u00fcphanelerin y\u00fcksek verimlilikle taranmas\u0131 yoluyla yeni bir antimalariyal ila\u00e7 neslinin ortaya \u00e7\u0131kaca\u011f\u0131na dair umut veriyor. Ayr\u0131ca, \u015fiddetli malaryan\u0131n y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 azaltmak i\u00e7in yeni terapilere de ihtiya\u00e7 vard\u0131r. \u015eiddetli hastal\u0131\u011f\u0131n patofizyolojisi hakk\u0131nda anlay\u0131\u015f, hayatta kalma oran\u0131n\u0131 iyile\u015ftirecek ila\u00e7lar i\u00e7in rasyonel hedefler belirleyebilir."}
{"_id":"6503534","title":"Mutations among Italian mucopolysaccharidosis type I patients","text":"27 \u0130talyan hastan\u0131n \u03b1-L-iduronidaz mucopolisakkaridoz tipi I mutasyonlar\u0131 i\u00e7in taramas\u0131 yap\u0131ld\u0131. 18 hastada mutasyonlar tespit edildi ve 28 alel belirlendi. Kuzey Avrupal\u0131lar aras\u0131nda yayg\u0131n olan iki mutasyon (W402X ve Q70X), alellerin %11'i ve %13'\u00fcn\u00fc olu\u015fturdu. Avrupa'da nadiren g\u00f6r\u00fclen R89Q mutasyonu, sadece bir hastada bulundu ve 54 alelden 1'ini (1,9%) olu\u015fturdu. Di\u011fer mutasyonlar (P533R, A327P ve G51D), alel toplam\u0131n\u0131n %11'i, %5,6's\u0131 ve %9,3'\u00fcn\u00fc olu\u015fturdu. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, P533R mutasyonunun y\u00fcksek s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, Sicilya'ya \u00f6zg\u00fc gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve Britanya\/Avustralya \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda bildirilen %3'ten daha y\u00fcksek."}
{"_id":"6504953","title":"Radiation-Related Cancer Risks at Low Doses among Atomic Bomb Survivors","text":"\u00d6zet Pierce, D. A. ve Preston, D. L. Atom Bomb Survivorlarda D\u00fc\u015f\u00fck Dozda Radyasyonla \u0130lgili Kanser Riskleri. D\u00fc\u015f\u00fck radyasyon dozlar\u0131n\u0131n kanser riskleri hakk\u0131nda Radyasyon Etkileri Ara\u015ft\u0131rma Vakf\u0131 verilerindeki bilgileri netle\u015ftirmek i\u00e7in, 0.5 Sv'den az dozlarda hayatta kalanlara odaklan\u0131yoruz. Belirtilen nedenlerle, \u00f6ncelikle bombalar\u0131n hipocenteri \u00e7evresindeki 3.000 metre i\u00e7inde kalan hayatta kalanlara dikkatimizi k\u0131s\u0131tl\u0131yoruz. Analiz, 1958-1994 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 7.000 kanser vakas\u0131 i\u00e7eren, bu doz ve mesafe aral\u0131\u011f\u0131nda 50.000 hayatta kalan\u0131n kat\u0131 kanser incidesini kapsamaktad\u0131r. Sonu\u00e7lar, 0.05-0.1 Sv gibi d\u00fc\u015f\u00fck dozlar i\u00e7in yararl\u0131 risk tahminleri sa\u011flar ve bu tahminler 0-2 Sv veya 0-4 Sv gibi daha geni\u015f doz aral\u0131klar\u0131ndan hesaplanan do\u011frusal risk tahminlerinden a\u015f\u0131r\u0131 tahmin edilmemi\u015ftir. 0-0.1 Sv aral\u0131\u011f\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir risk vard\u0131r ve herhangi bir olas\u0131 e\u015fik i\u00e7in \u00fcst g\u00fcven s\u0131n\u0131r\u0131 0.06 Sv olarak hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r. Neutron doz tahminlerinin \u015fu anda g\u00f6zden ge\u00e7irildi\u011fi de\u011fi\u015fikliklerin sonu\u00e7larda \u00f6nemli bir de\u011fi\u015fiklik yaratmayaca\u011f\u0131 belirtilmi\u015ftir."}
{"_id":"6517267","title":"Barriers and facilitators to implement shared decision making in multidisciplinary sciatica care: a qualitative study","text":"ARKA PLAN Hollanda \u00e7ok disiplinli sciatica k\u0131lavuzu, sciatica bak\u0131m\u0131 ile ilgilenen profesyonel ekibin ve hastan\u0131n birlikte cerrahi veya uzun s\u00fcreli muhafazakar tedavi konusunda karar vermesini (birlikte karar verme [BDM]) \u00f6nerir. Bu \u00f6neriye ra\u011fmen, BDM hen\u00fcz sciatica bak\u0131m\u0131na entegre edilmemi\u015ftir. Mevcut literat\u00fcr, BDM'nin uygulanmas\u0131 konusunda engeller ve kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lara odaklan\u0131r, ancak \u00e7ok disiplinli bak\u0131m di\u011fer engeller ve kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar i\u00e7erebilir veya bunlar\u0131 hem profesyoneller hem de hastalar i\u00e7in daha karma\u015f\u0131k hale getirebilir. Bu nedenle, bu nitelikli \u00e7al\u0131\u015fma, \u00e7ok disiplinli sciatica bak\u0131m\u0131 i\u00e7inde BDM'nin uygulanmas\u0131 i\u00e7in hastalar ve profesyoneller taraf\u0131ndan alg\u0131lanan engeller ve kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar\u0131 belirlemeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r. Y\u00d6NTEM 40 yar\u0131 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f g\u00f6r\u00fc\u015fme, sciatica bak\u0131m\u0131 ile ilgilenen profesyoneller (genel pratisyenler, fizyoterapistler, n\u00f6roloji uzmanlar\u0131, n\u00f6ro\u015firurji uzmanlar\u0131 ve ortopedi cerrahlar\u0131) ve \u00fc\u00e7 odak grubu aras\u0131nda (her grupta alt\u0131 ila sekiz ki\u015fi) ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. G\u00f6r\u00fc\u015fmeler ve odak gruplar\u0131 kaydedilmi\u015f ve tam olarak transkripsiyon yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Rapor edilen engeller ve kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar, Grol ve Wensing \u00e7er\u00e7evesine g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Analiz i\u00e7in Atlas.ti 7.0 yaz\u0131l\u0131m paketi kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7LAR Profesyoneller, BDM'nin sciatica bak\u0131m\u0131 i\u00e7inde uygulanmas\u0131 i\u00e7in 53 engel ve 5 kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 bildirirken, hastalar 35 engel ve 18 kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 bildirmi\u015ftir. Profesyoneller, engellerin \u00e7o\u011funu organizasyonel ba\u011flam d\u00fczeyinde, kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar\u0131 ise bireysel profesyonel d\u00fczeyinde alg\u0131lam\u0131\u015ft\u0131r. Hastalar, engellerin ve kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar\u0131n \u00e7o\u011funu bireysel profesyonel d\u00fczeyinde bildirmi\u015ftir. Birka\u00e7 engel ve kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131, literat\u00fcrde bulunanlarla (\u00f6rne\u011fin, zaman eksikli\u011fi, motivasyon eksikli\u011fi) uyu\u015furken, ayn\u0131 zamanda yeni engeller ve kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar da belirlenmi\u015ftir. Bu yeni engeller ve kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar\u0131n \u00e7o\u011fu, hem profesyoneller hem de hastalar taraf\u0131ndan, \u00e7ok disiplinli ortama ba\u011fl\u0131 olarak belirtilmi\u015ftir, \u00f6rne\u011fin, g\u00f6r\u00fcn\u00fcrl\u00fck eksikli\u011fi, di\u011fer disiplinlerin uzmanl\u0131k g\u00fcvenine dair eksiklik ve disiplinler aras\u0131 ileti\u015fim eksikli\u011fi. SONU\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u00e7ok disiplinli sci"}
{"_id":"6517763","title":"Molecular characterization of long-term survivors of glioblastoma using genome- and transcriptome-wide profiling.","text":"Glioblastoma, en k\u00f6t\u00fc t\u00fcr gliomun en yayg\u0131n t\u00fcr\u00fc olan, hala k\u00f6t\u00fc bir prognoza sahiptir, sadece az say\u0131da hasta tan\u0131dan sonra 3 y\u0131ldan fazla uzun s\u00fcreli hayatta kalma g\u00f6sterir. Uzun s\u00fcreli hayatta kalan glioblastomlarda molek\u00fcler sapmalar\u0131 ayd\u0131nlatmak i\u00e7in, 94 hastan\u0131n glioblastoma \u00f6rnekleri i\u00e7in gen ve\/veya transkriptom geni\u015f molek\u00fcler profilleme ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Bu \u00f6rnekler aras\u0131nda, 28 uzun s\u00fcreli hayatta kalan (36 aydan fazla genel hayatta kalma) ve 20 k\u0131sa s\u00fcreli hayatta kalan (12 aydan az genel hayatta kalma) hastalar ve 46 orta s\u00fcreli hayatta kalan hastalar yer al\u0131yordu. Kurulmu\u015f molek\u00fcler i\u015faret\u00e7iler, \u00f6rne\u011fin isokitrat dehidrojenaz 1 veya 2 (IDH1\/2) mutasyonlar\u0131 ve O(6) -metilguanin DNA metiltransferaz (MGMT) promot\u00f6r metilasyonu g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurularak, farkl\u0131 hayatta kalma gruplar\u0131nda molek\u00fcler sapmalar\u0131 karakterize etmek i\u00e7in entegratif biyoinformatik analizler kulland\u0131k. Uzun s\u00fcreli hayatta kalan hastalar daha gen\u00e7ti ve daha s\u0131k IDH1\/2-mutant ve MGMT metilasyonlu t\u00fcm\u00f6rlere sahipti. Gen ifadesi profilleri, uzun s\u00fcreli hayatta kalanlarda IDH1\/2 mutasyonu ile ili\u015fkili bir ayr\u0131 (proneural-benzeri) ifade imzas\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 temsilini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bununla birlikte, IDH1\/2-wildtype glioblastomlar\u0131 uzun s\u00fcreli hayatta kalanlardan farkl\u0131 belirgin gen ifadesi profillerine sahip de\u011fildi ve proneural, klasik ve mesenchymal glioblastoma alt t\u00fcrlerini i\u00e7eriyordu. Genomik dengesizlikler de IDH1\/2-mutant ve IDH1\/2-wildtype t\u00fcm\u00f6rlerde farkl\u0131l\u0131\u011fa sahipti, ancak hayatta kalma gruplar\u0131 aras\u0131nda IDH1\/2-wildtype hastalarda de\u011fil. Bu nedenle, verilerimiz MGMT promot\u00f6r metilasyonu ve IDH1\/2 mutasyonunun glioblastoma uzun s\u00fcreli hayatta kalmada \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekliyor ve IDH1\/2 mutasyonunun farkl\u0131 genomik ve transkriptomik profillerle ili\u015fkili oldu\u011funu do\u011fruluyor. \u00d6nemli olan, ancak IDH1\/2-wildtype glioblastomlar\u0131 uzun s\u00fcreli hayatta kalanlar\u0131m\u0131zda belirgin DNA kopya say\u0131s\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri ve gen ifadesi imzalar\u0131na sahip de\u011fildi, bu da bu \u00f6zel hasta alt grub"}
{"_id":"6525844","title":"Impact of aortic stiffness on survival in end-stage renal disease.","text":"\n## Arka Plan\nB\u00fcy\u00fck damarlara zarar, son evre b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (ESRD) olan hastalarda y\u00fcksek kardiyovask\u00fcler morbidite ve \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Arter sertli\u011fi ve intima-media kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131 art\u0131\u015f\u0131, artan nab\u0131z bas\u0131nc\u0131 ile birlikte, ana arter de\u011fi\u015fiklikleridir. Artan aortik nab\u0131z dalgas\u0131 h\u0131z\u0131 (PWV), artan arter sertli\u011finin klasik bir i\u015faret\u00e7isi, t\u00fcm nedenli ve\/veya kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6ng\u00f6r\u00fclmesinde hi\u00e7 ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\n1987 Nisan'dan 1998 Nisan'a kadar hemodiyaliz g\u00f6ren 241 ESRD hastas\u0131 incelendi. Ortalama takip s\u00fcresi 72 +\/- 41 ay (ortalama +\/- standart sapma) idi. Giri\u015fte ortalama ya\u015f 51.5 +\/- 16.3 y\u0131ld\u0131. 73 \u00f6l\u00fcm meydana geldi, bunlardan 48'i kardiyovask\u00fcler ve 25'i kardiyovask\u00fcler olmayan \u00f6l\u00fcm olaylar\u0131yd\u0131. Giri\u015fte, standart klinik ve biyokimyasal analizlerin yan\u0131 s\u0131ra, hastalar ekokardiyografi ve Doppler ultrasonografisi ile aortik PWV'yi ge\u00e7irdi. Cox analizlerine dayanarak, t\u00fcm nedenli ve kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6ng\u00f6r\u00fclmesinde iki fakt\u00f6r ortaya \u00e7\u0131kt\u0131: ya\u015f ve aortik PWV. Hemoglobin ve d\u00fc\u015f\u00fck diastolik bas\u0131n\u00e7 daha az etkiledi. T\u00fcm kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri ayarlamadan sonra, PWV >12.0 ile <9.4 m\/s aras\u0131ndaki oran 5.4 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 2.4-11.9) t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm i\u00e7in ve 5.9 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 2.3-15.5) kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm i\u00e7in oldu. \u00c7al\u0131\u015fma n\u00fcfusumuzda her PWV art\u0131\u015f\u0131 i\u00e7in, t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm ayarlanm\u0131\u015f OR 1.39 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.19-1.62) idi.\n\n## Sonu\u00e7\nBu sonu\u00e7lar, ESRD olan hastalarda artan aortik sertli\u011fin, t\u00fcm nedenli ve \u00f6ncelikle kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm\u00fcn g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fcs\u00fc oldu\u011funu g\u00f6steren ilk do\u011frudan kan\u0131tlar\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"6532806","title":"An integrated database of genes responsive to the Myc oncogenic transcription factor: identification of direct genomic targets","text":"Myc onkogenik transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcne duyarl\u0131 genlerin bir veritaban\u0131n\u0131 raporluyoruz. Myc Hedef Gen veritaban\u0131, deneysel kan\u0131tlara g\u00f6re hedef genleri \u00f6nceliklendirir ve duyarl\u0131 genleri i\u015flevsel gruplara ay\u0131r\u0131r. Hedef genlerin \u00f6nceliklendirilmesini, filojenik dizi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131 ile birle\u015ftirerek c-Myc hedef ba\u011flanma sitelerini tahmin ettik, bu da kromatin imm\u00fcnopresipitasyon testleri ile do\u011frulan\u0131r. Bu veritaban\u0131, kanserlerin genetik d\u00fczenleyici a\u011flar\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir."}
{"_id":"6535392","title":"siRNA specificity searching incorporating mismatch tolerance data.","text":"Yapay olarak sentezlenmi\u015f k\u0131sa m\u00fcdahale RNA'lar\u0131 (siRNA'lar), fonksiyonel genomik \u00e7al\u0131\u015fmalarda belirli hedef genleri bask\u0131lamak i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r. S\u00fcrekli bir zorluk, siRNA'n\u0131n yan hedef etkilerini tetiklememesini sa\u011flamakt\u0131r. \u0130lk raporlar, siRNA'lar\u0131n y\u00fcksek derecede diziye \u00f6zg\u00fc oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyordu; ancak daha sonraki veriler, bu durumun her zaman ge\u00e7erli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Yan hedef etkinin g\u00f6zlemlenmesi i\u00e7in gereken benzerlik d\u00fczeyi ve di\u011fer kurallar hala belirsizdir ve basit \u00f6l\u00e7\u00fctler gibi e\u015fle\u015fen bazlar\u0131n say\u0131s\u0131 veya e\u015fle\u015fmeyen bazlar\u0131n say\u0131s\u0131 gibi \u00f6tesine bakmak i\u00e7in puanlama sistemleri geli\u015ftirilmemi\u015ftir. Biz, spesifik olmayan bir etkinin olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in tasar\u0131m kurallar\u0131 olu\u015fturduk ve bir web sunucusu sunuyoruz, bu sunucu, bir kombinasyon kullanarak belirli bir siRNA'n\u0131n \u00f6zg\u00fclll\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc esnek bir \u015fekilde kontrol etmenizi sa\u011flar. Sunucu, ilgili RefSeq veritaban\u0131nda potansiyel yan hedef e\u015fle\u015fmelerini bulur ve deneysel \u00f6zg\u00fcll\u00fck \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 temelinde bir puanlama sistemine g\u00f6re s\u0131ralar.\n\n# Availability\nSunucu, http:\/\/informatics-eskitis.griffith.edu.au\/SpecificityServer adresinde eri\u015filebilir."}
{"_id":"6536598","title":"The Ino80 chromatin-remodeling complex restores chromatin structure during UV DNA damage repair","text":" kromatin yap\u0131s\u0131, deoksiribon\u00fckleik asit \u00e7\u0131karma onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda d\u00fczenlenir, ancak bu nas\u0131l ba\u015far\u0131ld\u0131\u011f\u0131 net de\u011fildir. Yeast Ino80 kromatin yeniden d\u00fczenleme kompleksi (Ino80-C) kayb\u0131, h\u00fccreleri ultraviyole (UV) \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 hafif\u00e7e hassas hale getirir. Bu makalede, INO80'in n\u00fckleotit \u00e7\u0131karma onar\u0131m\u0131 (NER) ile ayn\u0131 genetik yol \u00fczerinde hareket etti\u011fini ve Ino80-C'nin y\u00fcksek n\u00fckleozom i\u015fgaline sahip bir b\u00f6lgede etkili UV fot\u00fcr \u00fcr\u00fcn\u00fc kald\u0131r\u0131m\u0131nda katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, Ino80, erken NER hasar tan\u0131ma kompleksi Rad4-Rad23 ile etkile\u015fime girer ve UV hasar\u0131 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde Rad4 taraf\u0131ndan kromatin'e rekrut edilir. Modifiye edilmi\u015f kromatin imm\u00fcnprecipitasyon testi kullanarak, UV lezyon onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda kromatin bozulmas\u0131n\u0131n normal oldu\u011funu, ancak ino80 mutlu h\u00fccrelerde n\u00fckleozom yap\u0131s\u0131n\u0131n geri kazan\u0131m\u0131n\u0131n bozuk oldu\u011funu bulduk. Toplu olarak, \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, Ino80'in UV lezyon onar\u0131m\u0131 sitelerine NER cihaz\u0131 ile etkile\u015fimler yoluyla rekrut edildi\u011fini ve onar\u0131m sonras\u0131 kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131n geri kazan\u0131m\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"6540064","title":"Effects of PCSK9 Inhibition With Alirocumab on Lipoprotein Metabolism in Healthy Humans","text":"\n## Arka Plan\n\nAlirocumab, proprotein convertase subtilisin\/kexin tip 9 (PCSK9) i\u00e7in bir monoklonal antikor, plazma d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein (LDL) kolesterol ve apolipoprotein B100 (apoB) seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr. Fare ve h\u00fccre \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, LDL azaltmas\u0131n\u0131n PCSK9 inhibit\u00f6rleri taraf\u0131ndan sa\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu inhibit\u00f6rlerin insan lipoprotein metabolizmas\u0131 \u00fczerindeki etkilerinin karakterize edilmedi\u011fini ortaya koymu\u015ftur. \u00d6zellikle, PCSK9 inhibit\u00f6rlerinin \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein (VLDL) veya ara yo\u011funluklu lipoprotein (IDL) metabolizmas\u0131n\u0131 etkiledi\u011fi bilinmemektedir. PCSK9 inhibisyonu ayr\u0131ca plazma lipoprotein (a) seviyelerinde azalmaya da neden olur. Plazma Lp(a) seviyelerinin d\u00fczenlenmesi, \u00f6zellikle LDL resept\u00f6rlerinin Lp(a) temizlenmesindeki rol\u00fc, iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r ve alirocumab'\u0131n insanlarda Lp(a) seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcne dair mekanizmik \u00e7al\u0131\u015fmalar hen\u00fcz yay\u0131nlanmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nOn sekiz (10 kad\u0131n, 8 erkek) kat\u0131l\u0131mc\u0131, iki d\u00f6nemli, plasebo kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fmada yer ald\u0131. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, 2 hafta aral\u0131klarla 2 doz plasebo ald\u0131ktan sonra, 2 hafta aral\u0131klarla 5 doz 150 mg alirocumab ald\u0131. Her d\u00f6nemin sonunda, apoB ve apo(a) i\u00e7in fraksiyonel temizleme oranlar\u0131 (FCR'ler) ve \u00fcretim oranlar\u0131 (PR'ler) belirlendi. On kat\u0131l\u0131mc\u0131da, postprandiyal trigliserid ve apoB48 seviyeleri \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\n## Bulgular\n\nAlirocumab, ultracentrif\u00fcjle ayr\u0131lm\u0131\u015f LDL-C'yi %55,1, LDL-apoB'yi %56,3 ve plazma Lp(a)'y\u0131 %18,7 oran\u0131nda azaltt\u0131. LDL-apoB'deki d\u00fc\u015f\u00fc\u015f, LDL-apoB FCR'nin %80,4 artmas\u0131 ve LDL-apoB PR'nin %23,9 azalmas\u0131 nedeniyle ger\u00e7ekle\u015fti. Sonuncusu, IDL-apoB FCR'nin %46,1 artmas\u0131na ve IDL'den LDL'ye d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn %27,2 azalmas\u0131na ba\u011fl\u0131yd\u0131. Apo(a) FCR"}
{"_id":"6544701","title":"A more efficient method to generate integration-free human iPS cells","text":"Biz, p53 bask\u0131s\u0131 ve non-d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc L-Myc kullanarak episomal plazmid vekt\u00f6rleriyle insan ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu k\u00f6k h\u00fccreleri (iPSCs) \u00fcretmek i\u00e7in basit bir y\u00f6ntem rapor ediyoruz. Birden fazla ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131dan insan iPSCs \u00fcrettik, bunlara iki olas\u0131 insan leukosit antigeni (HLA) homozigot ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 da dahildir, bu da Japon n\u00fcfusunun yakla\u015f\u0131k %20'sini HLA'n\u0131n ana lokuslar\u0131nda e\u015fle\u015fir; \u00e7o\u011fu iPSCs entegre olmayan transgen i\u00e7erir. Bu y\u00f6ntem, gelecekte oto- ve allojenik k\u00f6k h\u00fccre terapisi i\u00e7in uygun iPSCs sa\u011flayabilir."}
{"_id":"6549091","title":"Permanent cardiac pacing versus medical treatment for the prevention of recurrent vasovagal syncope: a multicenter, randomized, controlled trial.","text":"ARKA PLAN Bu klinik ara\u015ft\u0131rma, tekrarlayan vaskovagal s\u00ednkopi olan hastalarda kal\u0131c\u0131 \u00e7ift odal\u0131 kardiyak pacu ile farmakolojik tedavinin etkilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla yap\u0131ld\u0131. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR 14 merkezden hastalar, ya da DDD pacu ile h\u0131z d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc yan\u0131t fonksiyonu ya da beta bloker atenolol (g\u00fcnl\u00fck 100 mg) alacaklar\u0131 \u015fekilde rastgelele\u015ftirildi. Dahil etme kriterleri 35 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc, son 2 y\u0131lda 3 ve daha fazla s\u00ednkopik atak ge\u00e7iren ve e\u011fim masas\u0131 testinde pozitif yan\u0131t g\u00f6steren ve s\u00ednkopi e\u011fimle ili\u015fkili nispi bradikardi ile ili\u015fkili olan hastalard\u0131. \u0130lk sonu\u00e7, rastgelele\u015ftirme sonras\u0131 ilk s\u00ednkopi tekrar\u0131yd\u0131. Kay\u0131t Aral\u0131k 1997'de ba\u015flad\u0131 ve ilk resmi ara analiz 30 Temmuz 2000'de ger\u00e7ekle\u015ftirildi. O zamana kadar, 93 hasta (38 erkek ve 55 kad\u0131n; ortalama ya\u015f 58.1 +\/- 14.3 ya\u015f) kay\u0131t alt\u0131na al\u0131nm\u0131\u015f ve rastgelele\u015ftirilmi\u015fti, ancak t\u00fcm hastalar i\u00e7in takip verileri mevcuttu (pacu kolunda 46 hasta, farmakolojik kolunda 47 hasta). Ara analiz, kal\u0131c\u0131 kardiyak pacu (390 g\u00fcn sonra 2 hasta [4.3%] s\u00ednkopi tekrar\u0131) ile t\u0131bbi tedavi (135 g\u00fcn sonra 12 hasta [25.5%] s\u00ednkopi tekrar\u0131) aras\u0131nda anlaml\u0131 bir etki oldu\u011funu g\u00f6sterdi (OR, 0.133; %95 CI, 0.028-0.632; P=0.004). Bu nedenle, kay\u0131t ve takip sonland\u0131r\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR DDD pacu ile h\u0131z d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc yan\u0131t fonksiyonu, e\u011fimle ili\u015fkili nispi bradikardi s\u0131ras\u0131nda s\u00ednkopi ge\u00e7iren y\u00fcksek semptomatik vaskovagal s\u00ednkopi hastalar\u0131nda s\u00ednkopi tekrar\u0131 \u00f6nlemede beta blokajdan daha etkilidir."}
{"_id":"6550579","title":"A central role for HER3 in HER2-amplified breast cancer: implications for targeted therapy.","text":"Epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR) ve HER3, HER2 ile heterodimerler olu\u015fturur ve her ikisi de HER2 amplifiye edilmi\u015f meme kanseri geli\u015fimini tetikleyen anahtar ko-receptorlar olarak ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Baz\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, EGFR'nin bask\u0131n bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor, bu da son zamanlarda HER2\/EGFR i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl inhibit\u00f6rleri geli\u015ftirilmesiyle birlikte yeniden ilgi g\u00f6r\u00fcyor. Di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalar, HER3'\u00fcn birincil ko-receptor oldu\u011funu i\u015faret ediyor. EGFR ve HER3'\u00fcn HER2 sinyalle\u015fmesine g\u00f6re g\u00f6receli katk\u0131lar\u0131n\u0131 netle\u015ftirmek i\u00e7in, HER2 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden alt\u0131 h\u00fccre hatt\u0131nda resept\u00f6r inhibisyonu i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA teknolojisi ile bir \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, HER3, \u00e7o\u011fu h\u00fccre hatt\u0131nda h\u00fccre proliferasyonunu s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in HER2 kadar kritikti, EGFR ise gereksizdi. BT474M1 h\u00fccre hatt\u0131nda HER3'\u00fcn ind\u00fcklenmesi, \u00fc\u00e7 boyutlu k\u00fclt\u00fcrde b\u00fcy\u00fcmeyi inhibe etti ve in vivo xenograftlarda h\u0131zl\u0131 t\u00fcm\u00f6r gerilemesine neden oldu. Ayr\u0131ca, HER2 amplifiye edilmi\u015f meme kanseri dokular\u0131nda HER3'\u00fcn, ancak EGFR'nin tercih edilen fosforilasyonu g\u00f6zlemlendi. Bu HER3'\u00fcn \u00f6nemli bir terap\u00f6tik hedef olarak g\u00f6sterildi\u011fi verilere dayanarak, HER2 antikor olan pertuzumab'\u0131n aktivitesini inceledik, bu da HER3 sinyalle\u015fmesini, HER2\/HER3 heterodimerizasyonunu engelleyerek bloke eder. Pertuzumab, \u00fc\u00e7 boyutlu k\u00fclt\u00fcrde ligand ba\u011f\u0131ml\u0131 morfogenezi inhibe etti ve MDA-MB-175 xenograft modelinde heregulin ba\u011f\u0131ml\u0131 t\u00fcm\u00f6r gerilemesine neden oldu. \u00d6nemli olan, pertuzumab'\u0131n bu aktiviteleri, \u015fu anda HER2 amplifiye edilmi\u015f meme kanseri hastalar\u0131 i\u00e7in tedavi amac\u0131yla kullan\u0131lan trastuzumab'dan farkl\u0131yd\u0131. Verilerimiz, HER3'\u00fcn inhibisyonunun, EGFR'nin inhibisyonundan daha klinik olarak ilgili olabilece\u011fini ve pertuzumab'\u0131n trastuzumab'a eklenerek HER2\/HER3 sinyalle\u015fmesini bloke ederek terap\u00f6tik yarar\u0131 art\u0131rabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"6559201","title":"Mechanisms of astrocytogenesis in the mammalian brain.","text":"Memeli merkezi sinir sisteminde, astrositler en yayg\u0131n h\u00fccre tipidir ve beyin geli\u015fimi ve i\u015flevinde kritik roller oynar. Astrositlerin, beyin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda ge\u00e7 gebelik d\u00f6neminde \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc sinir k\u00f6k h\u00fccrelerinden (NSC) \u00fcretildi\u011fi bilinmektedir ve birikmi\u015f kan\u0131tlar, bu a\u015fama ba\u011f\u0131ml\u0131 astrositlerin NSC'lerden \u00fcretilmesinin, \u00e7evresel ipu\u00e7lar\u0131 ve h\u00fccre i\u00e7i programlar\u0131n sistematik i\u015fbirli\u011fiyle sa\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. \u00d6rne\u011fin, gp130-Janus kinaz\/signal transd\u00fckt\u00f6r ve aktivat\u00f6r\u00fc 3 yolu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sitokin sinyalle\u015fmesi ve bunlardan ikincisi, astrosit spesifik genlerin epigenetik modifikasyonudur. Burada, NSC'lerden astrosit olu\u015fumunu koordine eden mekanizmalar hakk\u0131nda son geli\u015fmeleri, \u00f6zellikle geli\u015fen memelilerin \u00f6n beyninde, sinyalle\u015fme yollar\u0131n\u0131 ve epigenetik programlar\u0131 mod\u00fcle ederek sunuyoruz."}
{"_id":"6559701","title":"Regulation of the latent-lytic switch in Epstein-Barr virus.","text":"Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV) enfeksiyonu, Burkitt lenfoma, Hodgkin lenfoma ve nazofarenks kanseri de dahil olmak \u00fczere insan kanserinin geli\u015fimine katk\u0131da bulunur. Herpesvir\u00fcs olarak, EBV h\u00fccrelerde latent veya litik enfeksiyon kurabilir. EBV pozitif t\u00fcm\u00f6rler neredeyse tamamen latent EBV enfeksiyonu olan h\u00fccrelerden olu\u015fur. T\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde litik EBV enfeksiyonunun ind\u00fcklenmesi i\u00e7in stratejiler ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r ve bu, EBV pozitif t\u00fcm\u00f6rlerin potansiyel bir tedavisi olarak de\u011ferlendirilmektedir. Bu makalede, enfekte B h\u00fccreleri ve epitel h\u00fccrelerinde latent-litik EBV ge\u00e7i\u015fini nas\u0131l d\u00fczenleyen h\u00fccre ve viral proteinleri inceliyoruz ve litik viral yeniden etkinle\u015fmenin terap\u00f6tik kullan\u0131m\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"6561200","title":"Efficacy of HPV DNA testing with cytology triage and\/or repeat HPV DNA testing in primary cervical cancer screening.","text":"Arka plan: Hem insan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV) DNA testinin hem de servikal h\u00fccrelerin sitolojik incelemesi ile Pap testi (sitoloji) i\u00e7eren birincil servikal tarama, rastgele klinik denemelerde de\u011ferlendirilmi\u015ftir. \u00c7o\u011fu kad\u0131n\u0131n pozitif sitolojiye sahip olmas\u0131 ayn\u0131 zamanda HPV DNA pozitif oldu\u011fu i\u00e7in, HPV DNA testini birincil tarama testi olarak kullanan tarama stratejileri daha etkili olabilir. Y\u00d6NTEMLER: Bir n\u00fcfus tabanl\u0131 rastgele denemenin m\u00fcdahale kolunun (n = 6.257 kad\u0131n) veritaban\u0131n\u0131 kullanarak, 32-38 ya\u015flar\u0131ndaki kad\u0131nlarda 11 olas\u0131 servikal tarama stratejisinin etkilili\u011fini de\u011ferlendirdik. Bu stratejiler, HPV DNA testine dayal\u0131 tek test, sitolojiye dayal\u0131 tek test ve HPV DNA testi ile sitolojinin birle\u015fimi \u00fczerine kuruluydu. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fctleri, 6 ay i\u00e7inde kay\u0131t veya kolposkopi i\u00e7in s\u00fcrekli spesifik HPV enfeksiyonu olan kad\u0131nlarda servikal intraepiteliyal neoplazi 3 veya daha k\u00f6t\u00fc (CIN3+) i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131k ve her tarama stratejisi i\u00e7in tarama testlerinin say\u0131s\u0131 ve pozitif tahmin de\u011feri (PPV)'dir. T\u00fcm istatistiksel testler iki tarafl\u0131d\u0131r. SONU\u00c7LAR: Tek sitolojiye k\u0131yasla, spesifik HPV'nin devam\u0131 i\u00e7in sitoloji ve \u00e7ift test, CIN3+ i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 %35 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] = %15 ila %60) art\u0131rarak, istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir \u015fekilde PPV'yi azaltmadan (n\u00f6rel PPV = 0,76, %95 CI = 0,52 ila 1,10), ancak daha fazla tarama testi gerektirdi. Y\u00fcksek riskli HPV alt t\u00fcrlerinin taramas\u0131n\u0131 i\u00e7eren birka\u00e7 strateji incelendi, ancak bunlar sitolojiye k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck PPV'ye neden oldu. Sitolojiye k\u0131yasla, HPV DNA testine dayal\u0131 birincil tarama, ard\u0131ndan sitolojik s\u0131ralama ve HPV DNA testinin tekrar\u0131, normal sitolojiye sahip HPV DNA pozitif kad\u0131nlarda, CIN3+ duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 %30 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %9 = %54) art\u0131rarak, y\u00fcksek bir PPV korudu (n\u00f6rel PPV = 0,87, %95 CI = 0,60 ila 1,26) ve tarama testlerinin say"}
{"_id":"6565037","title":"Extrasynaptic Glutamate Spillover in the Hippocampus: Dependence on Temperature and the Role of Active Glutamate Uptake","text":"Hipokampustaki CA1 piramit h\u00fccrelerindeki uyar\u0131c\u0131 sinapslarda, N-metil-D-aspartat resept\u00f6rleri (NMDAR'lar) taraf\u0131ndan alg\u0131lanan kuantal i\u00e7erik, alfa-amino-3-hidroksi-5-metil-4-izoksazolpropiyonik asit resept\u00f6rleri (AMPAR'lar) taraf\u0131ndan alg\u0131lanan kuantal i\u00e7erikten daha b\u00fcy\u00fckt\u00fcr. Bu tutars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n yeni bir a\u00e7\u0131klamas\u0131, bir h\u00fccreye \u00f6n sinaptik terminallerden sal\u0131nan glutamatin, kom\u015fu bir h\u00fccredeki NMDAR'lar\u0131, ancak AMPAR'lar\u0131 etkinle\u015ftirebilece\u011fidir. E\u011fer bu, canl\u0131 beyin i\u00e7inde ger\u00e7ekle\u015fiyorsa, n\u00f6ronlar aras\u0131nda \u00f6zel ileti\u015fim kanallar\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6ren glutamaterjik sinapslar\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc ge\u00e7ersiz k\u0131labilir. Burada, iki resept\u00f6r taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen kuantal i\u00e7erik fark\u0131n\u0131n, geleneksel kay\u0131t ko\u015fullar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, fizyolojik s\u0131cakl\u0131kta b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu s\u0131cakl\u0131k etkisinin, sal\u0131n\u0131m olas\u0131l\u0131\u011f\u0131nda de\u011fi\u015fikliklere veya gizli AMPAR'lar\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6steriliyor. Bununla birlikte, dihidrokainat gibi glutamat al\u0131m inhibit\u00f6rleri k\u0131smen bu etkiyi tersine \u00e7eviriyor. Sonu\u00e7lar, glutamat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n, kom\u015fu uyar\u0131c\u0131 sinapslar aras\u0131ndaki \u00e7apraz konu\u015fmay\u0131 en aza indirmek i\u00e7in extrasinaptik glutamat\u0131n yay\u0131lmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlamada kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"6580081","title":"Molecular mechanisms of hepatic ischemia-reperfusion injury and preconditioning.","text":"\u0130yile\u015ftirme-yeniden ak\u0131m yaralanmas\u0131, en az\u0131ndan k\u0131smen, toplam damar d\u0131\u015flamas\u0131na veya karaci\u011fer nakli sonras\u0131 karaci\u011fer cerrahisinde ili\u015fkili morbiditeyi a\u00e7\u0131klamaktad\u0131r. Karaci\u011fer iyile\u015ftirme-yeniden ak\u0131m\u0131n patofizyolojisi, genel yaralanmaya \u00e7e\u015fitli derecelerde katk\u0131da bulunan bir dizi mekanizma i\u00e7erir. Bu incelemede tart\u0131\u015f\u0131lan baz\u0131 konular, yaralanma h\u00fccresel mekanizmalar\u0131, pro- ve anti-enflamatuar arac\u0131lar\u0131n olu\u015fumu, ba\u011flanma molek\u00fcllerinin ifadesi ve enflamatuar yan\u0131t s\u0131ras\u0131nda oksidan stresin rol\u00fc i\u00e7erir. Ayr\u0131ca, mikrokanal bozukluklar\u0131n\u0131 \u00f6nlemedeki nitrik oksitin rol\u00fc ve peroksinitrit olu\u015fumunun bir alt yap\u0131s\u0131 olarak incelenir. Ayr\u0131ca, iyile\u015ftirme \u00f6ncesi ko\u015fullaman\u0131n ortaya \u00e7\u0131kan koruma mekanizmalar\u0131 da tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r. Mevcut bilgilere dayanarak, bu etkileri taklit eden \u00f6nko\u015fullama veya farmakolojik m\u00fcdahaleler, karaci\u011fer cerrahisinde iyile\u015ftirme stresine ve yeniden ak\u0131ma ba\u011fl\u0131 klinik sonucu iyile\u015ftirmek i\u00e7in en b\u00fcy\u00fck potansiyele sahiptir."}
{"_id":"6588614","title":"Characterization of a FGF19 Variant with Altered Receptor Specificity Revealed a Central Role for FGFR1c in the Regulation of Glucose Metabolism","text":"Diyabet ve ili\u015fkili metabolik durumlar d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda pandemik boyutlara ula\u015fm\u0131\u015f ve yeni terapilerin hem etkili hem de g\u00fcvenli olmas\u0131 konusunda a\u00e7\u0131k bir t\u0131bbi ihtiya\u00e7 vard\u0131r. FGF19 ve FGF21, endokrin hormonlar olarak i\u015flev g\u00f6ren FGF ailesinin ay\u0131rt edici \u00fcyeleridir. Her ikisi de normalle\u015ftirilmi\u015f glikoz, lipit ve enerji homeostaz\u0131 \u00fczerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc etkilere sahiptir ve bu nedenle tip 2 diyabet ve obezitenin b\u00fcy\u00fcyen epidemileriyle m\u00fccadele etmek i\u00e7in sonraki nesil terapiler i\u00e7in \u00e7ekici potansiyel temsil eder. Bu etkileyici metabolik etkilerin arkas\u0131nda yatan mekanizma bilinmemektedir. FGF19 ve FGF21 her ikisi de in vitro'da ko-receptor \u03b2Klotho varl\u0131\u011f\u0131nda FGFR1c, 2c ve 3c'yi aktive edebilir, ancak in vivo'da g\u00f6zlemlenen metabolik aktivitelerin sorumlu resept\u00f6r\u00fc bilinmemektedir. Burada, FGFR1c'ye g\u00fc\u00e7l\u00fc bir e\u011filimle de\u011fi\u015ftirilmi\u015f resept\u00f6r spesifikli\u011fi olan FGF19'un bir varyant\u0131 olan FGF19-7'yi \u00fcrettik. G\u00f6steriyoruz ki FGF19-7, hem diyetle tetiklenen obezite hem de leptin eksikli\u011fi fareleri modellerinde glikoz, lipit ve enerji metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede vah\u015fi tip FGF19 ile e\u015fit derecede etkilidir. Bu sonu\u00e7lar, \u03b2Klotho\/FGFR1c resept\u00f6r kompleksinin glikoz ve lipit d\u00fczenlemedeki merkezi rol\u00fcn\u00fc do\u011frudan g\u00f6stermenin ilk kan\u0131tlar\u0131d\u0131r ve ayn\u0131 zamanda bu resept\u00f6r kompleksinin etkinle\u015ftirilmesinin t\u00fcm endokrin FGF molek\u00fcllerinin metabolik i\u015flevlerini elde etmek i\u00e7in yeterli olabilece\u011fini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"6599693","title":"Empirical verification of evolutionary theories of aging","text":"Son zamanlarda, d\u0131\u015f lithokolik asit'e uzun s\u00fcreli maruz kalma ile 3 uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc mutasyonlu Saccharomyces cerevisiae su\u015funu se\u00e7tik. Her mutasyonlu su\u015f, lithokolik asit i\u00e7ermeyen ortama say\u0131s\u0131z ge\u00e7i\u015ften sonra uzanm\u0131\u015f kronolojik \u00f6mr\u00fc koruyabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bu uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc maya mutasyonlar\u0131n\u0131 evrimsel ya\u015flanma teorilerinin deneysel do\u011frulamas\u0131 i\u00e7in kulland\u0131k. Her bir mutasyonun uzun \u00f6mr\u00fcn\u00fc uzatan bask\u0131n \u00e7ok genli \u00f6zelli\u011fin 1) erken ya\u015fam fitness'\u0131 \u00f6zelliklerini, \u00f6rne\u011fin, eksponansiyel b\u00fcy\u00fcme h\u0131z\u0131, post-eksponansiyel b\u00fcy\u00fcme etkinli\u011fi ve verimlili\u011fini etkilemedi\u011fini ve 2) kronik d\u0131\u015f streslere kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn apoptotik ve liponecrotik formlar\u0131na kar\u015f\u0131 direnci gibi erken ya\u015fam fitness'\u0131 \u00f6zelliklerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131k. Bu bulgular, programl\u0131 ya\u015flanma evrimsel teorilerini do\u011frular. Ayr\u0131ca, do\u011fal se\u00e7ilim s\u00fcrecini taklit eden laboratuvar ko\u015fullar\u0131nda, her bir uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc mutasyonlu su\u015f, daha k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc ebeveyn do\u011fal tip su\u015f taraf\u0131ndan ekosistemden at\u0131l\u0131r. Bu nedenle, maya h\u00fccrelerinin belirli bir kronolojik ya\u015fa ula\u015ft\u0131klar\u0131nda \u00f6mr\u00fcn\u00fc s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in baz\u0131 mekanizmalar evrimle\u015fti\u011fini sonu\u00e7land\u0131rd\u0131k. Bu mekanizmalar, maya uzun \u00f6mr\u00fcn\u00fcn ekosistemlerde sonsuz maya kronolojik \u00f6m\u00fcr i\u00e7inde kalmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan evrimini y\u00f6nlendirir."}
{"_id":"6609935","title":"Differential regulation of actin microfilaments by human MICAL proteins.","text":"Drosophila melanogaster'de bulunan MICAL proteini, plexin ve semaforin arac\u0131l\u0131 aksal sinyalle\u015fme yoluyla i\u015flev g\u00f6ren n\u00f6ronal b\u00fcy\u00fcme konisi makine i\u00e7in esast\u0131r. Drosophila MICAL ayn\u0131 zamanda myofilament d\u00fczenlemesi ve sinaptik yap\u0131lar \u00fczerinde de rol oynar ve plexin arac\u0131l\u0131 aksal itme a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda bir aktin ayr\u0131\u015fma fakt\u00f6r\u00fc olarak hizmet eder. Memel h\u00fccrelerinde \u00fc\u00e7 bilinen izofor vard\u0131r, MICAL1, MICAL2 ve MICAL3, ayr\u0131ca MICAL-L1 ve MICAL-L2 olarak bilinen MICAL benzeri proteinler, ancak i\u015flevleri hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinir ve bilgiler neredeyse tamamen n\u00f6ral h\u00fccrelerden gelmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan MICAL'lar\u0131n normal aktin organizasyonu i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ve t\u00fcm \u00fc\u00e7 MICAL'\u0131n aktin stres liflerini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, MICAL proteinlerinin reaktif oksijen t\u00fcrlerinin \u00fcretimi, aktin d\u00fczenleyici i\u015flevleri i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. Bununla birlikte, MICAL1, C-sonlu k\u0131v\u0131rc\u0131k b\u00f6lge taraf\u0131ndan kendili\u011finden inhibe edilirken, MICAL2 s\u00fcrekli aktif kal\u0131r ve stres liflerini etkiler. Bu veriler, MICAL1 ve MICAL2'nin aktin mikrofilament d\u00fczenlemesinde farkl\u0131 ancak tamamlay\u0131c\u0131 roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"6625693","title":"Suppression of inflammatory and neuropathic pain by uncoupling CRMP-2 from the presynaptic Ca2+ channel complex","text":"N-tip voltaj kapal\u0131 kalsiyum kanal\u0131 (CaV2.2) blokerlerinin a\u011fr\u0131 tedavisinde kullan\u0131m\u0131, bir\u00e7ok fizyolojik yan etki nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Burada, inflamatuar ve n\u00f6ropatik a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n, CaV2.2'ye kolapsin yan\u0131t medyat\u00f6r proteini 2 (CRMP-2) ba\u011flanmas\u0131n\u0131n inhibisyonu ile bast\u0131r\u0131labilece\u011fini bildiriyoruz ve b\u00f6ylece kanal i\u015flevini azalt\u0131yoruz. HIV transaktivat\u00f6r proteini (TAT) ile birle\u015ftirilmi\u015f CRMP-2'nin bir peptidi (TAT-CBD3), duyusal n\u00f6ronlardan n\u00f6ropeptit sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve dorsal kabuk n\u00f6ronlar\u0131ndaki uyar\u0131c\u0131 sinaptik iletimini azaltt\u0131, meningeal kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 azaltt\u0131, formalin enjeksiyonu veya korneal kapsaicin uygulamas\u0131 ile tetiklenen a\u011fr\u0131 davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 azaltt\u0131 ve antiretroviral ilac\u0131n neden oldu\u011fu n\u00f6ropatik a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 tersine \u00e7evirdi. TAT-CBD3 hafif bir anksiyolitik etki g\u00f6sterdi, ancak haf\u0131za geri kazan\u0131m\u0131n\u0131, sensorimotor i\u015flevini veya depresyonu etkilemedi. Canl\u0131da a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 azaltmak i\u00e7in gereken dozun on kat fazlas\u0131, TAT-CBD3'\u00fcn ge\u00e7ici bir kuyruk k\u0131v\u0131rma ve v\u00fccut b\u00fck\u00fclme epizodu neden oldu. CRMP-2'nin CaV2.2 i\u015flevini medyasyona dayal\u0131 olarak \u00f6nleyerek, TAT-CBD3 inflamatuar ve n\u00f6ropatik a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 hafifletti, kronik a\u011fr\u0131y\u0131 y\u00f6netmek i\u00e7in yararl\u0131 olabilecek bir yakla\u015f\u0131m."}
{"_id":"6636088","title":"Identification and characterization of a common set of complex I assembly intermediates in mitochondria from patients with complex I deficiency.","text":"Kompleks I (NADH: ubikuinon oksidored\u00fcktaz) aktivitesindeki eksiklikler, insan mitokondriyal hastal\u0131\u011f\u0131n \u00f6nemli bir nedenidir. Kompleks I, en az 46 yap\u0131sal alt birimden olu\u015fur ve bu alt birimleri hem n\u00fckleer hem de mitokondriyal DNA taraf\u0131ndan kodlan\u0131r. Enzim eksikli\u011fi, ya katalitik verimlili\u011fin bozulmas\u0131ndan ya da holoenzim kompleksinin olu\u015famamas\u0131ndan kaynaklanabilir; ancak montaj s\u00fcreci hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130ki boyutlu Blue-Native\/SDS jel elektroforesi kulland\u0131k ve enzim yap\u0131sal alt birimlerine y\u00f6nelik 11 farkl\u0131 antikor kullanarak, mitokondriyal kas h\u00fccrelerinden d\u00f6rt hastada kompleks I montaj\u0131n\u0131 inceledik. \u0130kinci boyutta y\u0131kanm\u0131\u015f jel elektroforesi analizleri, incelenen hastalarda yedi farkl\u0131 kompleks I alt kompleksi tan\u0131mlad\u0131, bunlardan be\u015f tanesi de ilk boyutta y\u0131kanmam\u0131\u015f jel elektroforesinde tespit edilebilir. Bu ara \u00fcr\u00fcnlerin bollu\u011fu farkl\u0131 hastalar aras\u0131nda de\u011fi\u015fse de, t\u00fcm vakalarda ortak bir alt kompleks k\u00fcmesi g\u00f6zlemlendi. Benzer bir alt kompleks profili, neredeyse tamamen holoenzim kompleksinin montaj\u0131n\u0131n olmad\u0131\u011f\u0131 bir insan\/fare hibrit fibroblast h\u00fccre hatt\u0131nda da bulundu. \u00c7e\u015fitli nedenlerle kompleks I eksikli\u011finin benzer bir alt kompleks deseni \u00fcretti\u011fi bulgusu, bu alt komplekslerin holoenzim kompleksinin montaj\u0131nda ara \u00fcr\u00fcnler oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Kompleksin montaj\u0131nda olas\u0131 bir yol \u00f6neriyoruz, bu da Neurospora i\u00e7in \u00f6nerilen mevcut montaj yolundan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"6647414","title":"Leisure time physical activity and mortality: a detailed pooled analysis of the dose-response relationship.","text":"\u00d6NEML\u0130L\u0130K 2008 Fiziksel Aktivite K\u0131lavuzlar\u0131, Amerikal\u0131lar\u0131 i\u00e7in haftada en az 75 yo\u011funluklu veya 150 orta yo\u011funluklu dakika (hafta ba\u015f\u0131na 7,5 metabolik e\u015fde\u011fer saat) aerobik aktivite yapman\u0131n \u00f6nemli sa\u011fl\u0131k faydalar\u0131 oldu\u011funu ve bu miktar\u0131n iki kat\u0131ndan fazlas\u0131n\u0131n ek faydalar\u0131n\u0131 \u00f6nerdi. Ancak, daha fazla fiziksel aktiviteyle uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck faydas\u0131 veya olas\u0131 zarar\u0131n \u00fcst s\u0131n\u0131r\u0131 net de\u011fildir.\n\nHEDEFLER ve Y\u00d6NTEMLER Ulusal Kanser Enstit\u00fcs\u00fc Ko\u015ful Konsorsiyumu'nun (temel 1992-2003) 6 \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan veri birle\u015ftirdik. Amerika Birle\u015fik Devletleri ve Avrupa'daki n\u00fcfus temelli ileri d\u00fczey kohortlar\u0131, kendileri rapor eden fiziksel aktivite ile analiz edildi. Toplam 661.137 erkek ve kad\u0131n (ortalama ya\u015f 62; 21-98 ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131) ve 116.686 \u00f6l\u00fcm dahil edildi. Kohort stratifikasyonu ile Cox orant\u0131l\u0131 risk regresyonunu kullanarak \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli ayarlanm\u0131\u015f risk oranlar\u0131 (HR'lar) ve 95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI'lar) hesaplad\u0131k. Ortalama takip s\u00fcresi 14,2 y\u0131ld\u0131.\n\nE\u015e\u0130TL\u0130KLER Bo\u015f zaman orta ve yo\u011funluklu yo\u011funluklu fiziksel aktivite.\n\nANA SONU\u00c7LAR ve \u00d6l\u00e7\u00fcmler Y\u00fcksek seviyelerde bo\u015f zaman fiziksel aktivitesinin \u00f6l\u00fcmc\u00fcl faydalar\u0131n \u00fcst s\u0131n\u0131r\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR Pasif bireylerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, haftada \u00f6nerilen minimum 7,5 metabolik e\u015fde\u011fer saatin alt\u0131nda fiziksel aktivite yapan bireylerde \u00f6l\u00fcm riski %20 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (HR 0,80 [95% CI 0,78-0,82]), \u00f6nerilen minimumin 1-2 kat\u0131nda %31 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (HR 0,69 [95% CI 0,67-0,70]) ve minimum\u0131n 2-3 kat\u0131nda %37 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (HR 0,63 [95% CI 0,62-0,65]). \u00d6l\u00fcmc\u00fcl fayda i\u00e7in \u00fcst e\u015fik, \u00f6nerilen aktivite miktar\u0131n\u0131n 3-"}
{"_id":"6650933","title":"Green tea polyphenol causes differential oxidative environments in tumor versus normal epithelial cells.","text":"Ye\u015fil \u00e7ay polifenollar\u0131 (GTPL'ler), \u00f6zellikle kemopreventif ajanlar olarak insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131na faydal\u0131 olduklar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Son zamanlarda, y\u00fcksek konsantrasyonlarda en bol bulunan GTPL, (-)-epigallocatechin-3-gallat (EGCG) ile ink\u00fcbe edilen t\u00fcm\u00f6r ve baz\u0131 normal h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde sitotoksik reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) tespit edildi. E\u011fer EGCG de normal epitel h\u00fccrelerinde ROS \u00fcretimini tetiklerse, bu daha y\u00fcksek dozlarda EGCG'nin topikal kullan\u0131m\u0131n\u0131 engelleyebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, EGCG ile tedavi edilen normal epitel, normal salya bez ve a\u011f\u0131z kanseri h\u00fccrelerinin oksidatif durumunu inceledi. ROS \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ve katalaz ve s\u00fcperoksit dismutaz aktivitesi testleri kullan\u0131larak bu analiz yap\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar, y\u00fcksek konsantrasyonlarda EGCG'nin sadece t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde oksidatif strese neden oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, EGCG normal h\u00fccrelerde ROS'u arka plan seviyelerine d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. 3-(4,5-dimetil-2-tiazol-5-il)-2,5-dipheniltetrazolium brom\u00fcr testi ve 5-bromodeoksiuridin entegrasyonu verileri, EGCG ile tedavi edilen iki a\u011f\u0131z kanseri h\u00fccre hatt\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve bu da endojen katalaz aktivitesinin seviyelerindeki fark\u0131n, EGCG taraf\u0131ndan tetiklenen oksidatif stresi azaltmada \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7 olarak, GTPL'ler veya EGCG'nin normal epitel ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde etkinle\u015ftirdi\u011fi yollar, ya normal h\u00fccrelerin hayatta kalmas\u0131n\u0131 ya da t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin yok edilmesini sa\u011flayan farkl\u0131 oksidatif ortamlar yarat\u0131r. Bu bulgu, kanser h\u00fccrelerinin \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc te\u015fvik ederken normal h\u00fccreleri koruyan do\u011fal polifenollerin kemoterapi\/radyoterapi etkinli\u011fini art\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"6669242","title":"Protein acetylation affects acetate metabolism, motility and acid stress response in Escherichia coli","text":"Protein aksetilasyonu yayg\u0131n olarak g\u00f6zlemlenmesine ra\u011fmen, az say\u0131da spesifik d\u00fczenleyici i\u015flevle ili\u015fkilendirilmesi nedeniyle iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Fonksiyonelli\u011fini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, Escherichia coli'de cobB'nin (sirtuin benzeri deaksetilaz olarak bilinen tek protein) ve patZ'nin (en iyi bilinen protein aksetiltransferaz) knockout mutantlar\u0131nda aksetom analiz ettik. D\u00f6rt b\u00fcy\u00fcme ko\u015fulu i\u00e7in, 809 proteinden 2.000'den fazla benzersiz aksetilpeptit tan\u0131mlad\u0131k ve nicel olarak kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Bu proteinin yakla\u015f\u0131k %65'i metabolizma ile ilgilidir. CobB'nin k\u00fcresel aktivitesi, \u00e7ok say\u0131da substrat\u0131n deaksetilasyonuna katk\u0131da bulunur ve fizyoloji \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkiye sahiptir. Acetil-CoA sentetaz\u0131n d\u00fczenlenmesinden ba\u015fka, CobB taraf\u0131ndan kontrol edilen isokitrat lizaz\u0131n aksetilasyonu, glikolyat \u015fantaj\u0131n\u0131n hassas ayarlanmas\u0131nda rol oynar. Transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc RcsB'nin aksetilasyonu, DNA ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engeller, flagella biyosentezini ve hareketlili\u011fini aktive eder ve asit stresine duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131r\u0131r. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, patZ'nin silinmesi, asetat k\u00fclt\u00fcrlerinde aksetilasyonun artmas\u0131na neden oldu, bu da aksetil eden ajanlar\u0131n seviyelerini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6sterir. Sunulan sonu\u00e7lar, protein aksetilasyonunun metabolik uyum ve k\u00fcresel h\u00fccre d\u00fczenlemesi \u00fczerindeki i\u015flevsel roller hakk\u0131nda yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"6670101","title":"Ribosome biogenesis: Achilles heel of cancer?","text":"\nUzun zamand\u0131r, kanser ve kanser olmayan h\u00fccrelerin n\u00fckleolar morfolojilerine dayanarak ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131labildi\u011fi bilinmektedir. 19. y\u00fczy\u0131ldan itibaren, kanser h\u00fccrelerinin daha b\u00fcy\u00fck ve daha d\u00fczensiz \u015fekilli n\u00fckleolara sahip oldu\u011fu rapor edilmi\u015ftir. O zamandan beri patologlar, klinik sonucu tahmin etmek i\u00e7in n\u00fckleolar morfolojisini kullanm\u0131\u015flard\u0131r [1]. N\u00fckleolar morfolojisi, ribozom gen transkripsiyonunun artmas\u0131 nedeniyle de\u011fi\u015fir. N\u00fckleolarda, ribozom genleri (rDNA) RNA polimeraz I (pol I) taraf\u0131ndan transkripsiyonu yap\u0131l\u0131r. \u00d6n-ribozom RNA (pre-rRNA) transkriptleri daha sonra olgunla\u015fm\u0131\u015f 18S, 5.8S ve 28S rRNA'lara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmek \u00fczere i\u015flenir. 5S rRNA, RNA polimeraz III taraf\u0131ndan n\u00fckleoplazmada transkripsiyonu yap\u0131l\u0131r. Ribozom proteinleriyle birlikte, 5S rRNA n\u00fckleolara ithal edilir ve 40S ve 60S ribozom alt birimlerinin montaj\u0131 yap\u0131l\u0131r, daha sonra sitoplazmaya ihra\u00e7 edilir [1, 2]. Onkogenler gibi c-Myc hem do\u011frudan hem de dolayl\u0131 olarak rDNA transkripsiyonunu art\u0131rabilirken, t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131 gibi p53 ve Rb ribozom biyojenizi bask\u0131lar. Bu genlerdeki mutasyonlar sadece h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol\u00fcn\u00fcn d\u00fczenlenmesinde de\u011fil, ayn\u0131 zamanda ribozom biyojenizinin artmas\u0131nda da sonu\u00e7lan\u0131r. Ribozom biyojenizinin yan\u0131 s\u0131ra, n\u00fckleus h\u00fccre stresinin ana sens\u00f6r\u00fc ve p53 etkinle\u015fmesinde merkezi bir rol oynar [1, 2]. Kanser h\u00fccrelerinin artan \u00e7eviri kapasitesi, daha y\u00fcksek proliferasyon oranlar\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmelerini sa\u011flar. Ruggero'nun belirtti\u011fi gibi, \"normal h\u00fccrelere k\u0131yasla, kanser h\u00fccreleri ribozom biyojenizinde ve say\u0131s\u0131nda art\u0131\u015fa ba\u011f\u0131ml\u0131 olabilirler\" [1]. Bu, yeni tedavi f\u0131rsatlar\u0131 sunar. Asl\u0131nda, kanser tedavisinde kullan\u0131lan bir\u00e7ok kemoterapi ilac\u0131 zaten ribozom biyojenizini inhibe eder. Son bir ara\u015ft\u0131rmada, 36 ila\u00e7tan 20'nin klinik kullan\u0131mda ribozom biyojenizi inhibe etti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir [3]. Bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu ba\u015flang\u0131\u00e7ta y\u00fcksek proliferasyonlu h\u00fccreleri hedeflemek i\u00e7in DNA'ya zarar veren, DNA sentezini"}
{"_id":"6673421","title":"Cell and molecular mechanisms of insulin-induced angiogenesis","text":"Angiojeniz, mevcut damarlardan yeni kan damar\u0131n\u0131n olu\u015fmas\u0131, yara iyile\u015fmesi s\u0131ras\u0131nda gran\u00fclasyon dokusunun olu\u015fumunda kritik bir s\u00fcre\u00e7tir. Yeni kan damarlar\u0131n\u0131n uygun geli\u015fimi, olgunla\u015fmalar\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmalar\u0131, i\u015flevsel yara neovask\u00fclerizasyonun temelini olu\u015fturur. Canl\u0131 organizmalarda \u00e7al\u0131\u015fmalar ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve h\u00fccre ve molek\u00fcler yakla\u015f\u0131mlar\u0131 in vitro kullanarak ins\u00fclinin angiojenizi uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu proteinin mikro damar geli\u015fimini te\u015fvik eden sinyal mekanizmalar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klad\u0131k. Ins\u00fclinle enjekte edilen fare cildinde daha uzun ve daha \u00e7ok dallanan damarlar, birlikte ili\u015fkili alfa-d\u00fcz kas aktinini ifade eden h\u00fccrelerin artmas\u0131yla birlikte, yeni damarlar\u0131n uygun farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, ins\u00fclinin insan mikro damar endotel h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve t\u00fcplenmesini uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu etkilerin VEGF\/VEGFR sinyalle\u015fmesinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini, ancak ins\u00fclin resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn kendisiyle ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funu bulduk. Alt d\u00fczey sinyalle\u015fme yollar\u0131 PI3K, Akt, sterol d\u00fczenleyici element ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 1 (SREBP-1) ve Rac1'i i\u00e7erir; bu yollar\u0131n inhibisyonu, endotel h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve t\u00fcplenmesini ortadan kald\u0131r\u0131r ve mikro damar geli\u015fimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r. Bulgular\u0131m\u0131z, ins\u00fclinin iskemik yaralar ve kan damar geli\u015fimi bozuk oldu\u011fu di\u011fer durumlar i\u00e7in iyi bir tedavi aday\u0131 oldu\u011funu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"6690087","title":"Inhibition of mammalian target of rapamycin potentiates thrombin-induced intercellular adhesion molecule-1 expression by accelerating and stabilizing NF-kappa B activation in endothelial cells.","text":"Mammal hedefi rapamisin (mTOR) d\u00fczenleyici i\u015flevini, trombin taraf\u0131ndan tetiklenen ICAM-1 gen ifadesinin mekanizmas\u0131nda inceledik. HUVEC'leri (insan ven endotel h\u00fccreleri) rapamisinle \u00f6n tedavi etmek, trombin taraf\u0131ndan tetiklenen ICAM-1 ifadesini art\u0131rd\u0131. mTOR'un bu y\u00f6ntemle inhibisyonu, NF-kappaB'nin transkripsiyonel aktivitesini, ICAM-1 transkripsiyonunu d\u00fczenleyen \u00f6nemli bir d\u00fczenleyiciyi te\u015fvik ederken, mTOR'un a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi inhibe etti. NF-kappaB sinyalle\u015fme yolunun analizi, mTOR inhibisyonunun IkappaB kinaz\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu da IkappaBalpha'n\u0131n h\u0131zl\u0131 ve kal\u0131c\u0131 bir \u015fekilde Ser32 ve Ser36'da fosforile edilmesine neden oldu, bu da IkappaBalpha'n\u0131n par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Bu verilerle tutarl\u0131 olarak, mTOR inhibisyonu sonras\u0131 trombinin daha verimli ve kararl\u0131 bir \u015fekilde RelA\/p65 ve daha sonra NF-kappaB'nin DNA ba\u011flama aktivitesini g\u00f6zlemledik. Bu veriler, mTOR'un yeni bir rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlar; trombin taraf\u0131ndan tetiklenen ICAM-1 ifadesini a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlemek, NF-kappaB'nin gecikmi\u015f ve ge\u00e7ici bir etkinle\u015fmesini kontrol ederek insan ven endotel h\u00fccrelerinde."}
{"_id":"6710699","title":"Homologous recombination resolution defect in werner syndrome.","text":"Werner sendromu (WRN), erken ya\u015flanma, genetik istikrars\u0131zl\u0131k ve kanser riskinin artmas\u0131 gibi \u00f6zellikleri i\u00e7eren nadir bir otozomal resesif hastal\u0131kt\u0131r. \u00dc\u00e7 farkl\u0131 deneysel strateji kulland\u0131k ve WRN h\u00fccre fenotiplerinin s\u0131n\u0131rl\u0131 h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnme potansiyeli, DNA hasar\u0131na duyarl\u0131l\u0131k ve kusurlu homolog rekombinasyonun (HR) birbirine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. WRN h\u00fccre hayatta kalmas\u0131 ve canl\u0131 mitotik rekombinasyonlu projenlerin olu\u015fumu, vah\u015fi tip WRN proteini ifade ederek veya bakteriyel \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc proteini RusA ifade ederek kurtar\u0131labilirdi. WRN h\u00fccre fenotiplerinin RAD51 ba\u011f\u0131ml\u0131 HR yollar\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131, dominant negatif RAD51 proteini kullanarak WRN ve kontrol h\u00fccrelerinde mitotik rekombinasyonu bast\u0131rarak g\u00f6sterildi: RAD51 ba\u011f\u0131ml\u0131 rekombinasyonun bask\u0131lanmas\u0131, DNA hasar\u0131 sonras\u0131 WRN h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirdi. Bu sonu\u00e7lar, WRN RecQ helikaz proteininin RAD51 ba\u011f\u0131ml\u0131 HR'de fizyolojik bir rol oldu\u011funu tan\u0131mlar ve kusurlu rekombinasyon \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fc ile s\u0131n\u0131rl\u0131 h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnme potansiyeli, DNA hasar\u0131na duyarl\u0131l\u0131k ve genetik istikrars\u0131zl\u0131k aras\u0131ndaki mekanik ba\u011flant\u0131y\u0131 insan somatik h\u00fccrelerde belirler."}
{"_id":"6710713","title":"Risk factors at medical school for subsequent professional misconduct: multicentre retrospective case-control study","text":"\n# Ama\u00e7:\nBir doktorun t\u0131p fak\u00fcltesindeki zaman\u0131ndaki risk fakt\u00f6rlerinin, daha sonraki mesleki k\u00f6t\u00fc davran\u0131\u015flarla ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n# Tasar\u0131m:\nE\u015fle\u015ftirilmi\u015f vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n# Ortam:\nT\u0131p fak\u00fcltelerinin ve Genel T\u0131p Konseyi (GMC) kay\u0131tlar\u0131.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:\n1958-1997 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Birle\u015fik Krall\u0131k'taki sekiz t\u0131p fak\u00fcltesinden mezun olmu\u015f ve 1999-2004 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda GMC prosed\u00fcrlerinde ciddi mesleki k\u00f6t\u00fc davran\u0131\u015fla ilgili kan\u0131tlanm\u0131\u015f bir bulgu olan 59 doktor (vaka); 236 kontrol (her vaka i\u00e7in d\u00f6rt kontrol) sistematik \u00f6rnekleme yoluyla e\u015fle\u015fen mezuniyet kohortlar\u0131ndan se\u00e7ildi. Vaka-kontrol durumu, verilerin giri\u015finin tamamlanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan GMC taraf\u0131ndan a\u00e7\u0131kland\u0131.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc:\nPotansiyel risk fakt\u00f6rleri i\u00e7in \u00e7oklu ko\u015fullu lojistik regresyon analizi ile \"vaka\" olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131. Bu veriler, \u00f6\u011frencilerin ilerleme dosyalar\u0131n\u0131n anonim kopyalar\u0131n\u0131n orijinal t\u0131p fak\u00fclteleri taraf\u0131ndan tutulmas\u0131ndan elde edildi.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nKo\u015fullu lojistik regresyon analizi, vakalar\u0131n daha olas\u0131 erkek oldu\u011funu, daha d\u00fc\u015f\u00fck tahmin edilen sosyal s\u0131n\u0131fa sahip oldu\u011funu ve t\u0131p dersinde, \u00f6zellikle erken y\u0131llarda akademik zorluklar ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. \u00c7oklu analiz, erkek cinsiyeti (odds oran\u0131 9.80, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 2.43-39.44, P=0.001), daha d\u00fc\u015f\u00fck sosyal s\u0131n\u0131f (4.28, 1.52-12.09, P=0.006) ve erken veya \u00f6n klinik s\u0131navlarda ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k (5.47, 2.17-13.79, P<0.001) ile vaka olma ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkili oldu\u011funu ortaya koydu.\n\n# Sonu\u00e7:\nBu k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7al\u0131\u015fma, erkek cinsiyeti, daha d\u00fc\u015f\u00fck sosyoekonomik ge\u00e7mi\u015f ve t\u0131p fak\u00fcltesindeki erken akademik zorluklar\u0131n, daha sonraki mesleki k\u00f6t\u00fc davran\u0131\u015flar\u0131n risk fakt\u00f6rleri olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bulgular \u00f6nceliktir ve dikkatli yorumlanmal\u0131d\u0131r. Risk fakt\u00f6rlerine sahip \u00e7o\u011fu doktor GMC disiplin panellerinin \u00f6n\u00fcne \u00e7\u0131kmayacakt\u0131r."}
{"_id":"6712836","title":"MiD49 and MiD51, new components of the mitochondrial fission machinery.","text":"Mitokondriler, b\u00f6l\u00fcnme ve birle\u015fme olaylar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla karma\u015f\u0131k a\u011flar olu\u015ftururlar. Burada, 49 ve 51 kDa'l\u0131k mitokondriyal dinamik proteinler (MiD49 ve MiD51, s\u0131ras\u0131yla) tan\u0131mlad\u0131k, bunlar mitokondri d\u0131\u015f zar\u0131na sabitlenmi\u015ftir. MiD49\/51, mitokondrilerin etraf\u0131na fokuslar ve halkalar olu\u015ftururlar, bu da b\u00f6l\u00fcnme arac\u0131s\u0131 dinamin-ili\u015fkili protein 1 (Drp1) ile benzerlik g\u00f6sterir. MiD49\/51, Drp1'i do\u011frudan mitokondri y\u00fczeyine \u00e7ekerler, ancak bunlar\u0131n bask\u0131lanmas\u0131 Drp1'in mitokondrilerle ili\u015fkili olmas\u0131n\u0131 azalt\u0131r, bu da kontrols\u00fcz birle\u015fmeye yol a\u00e7ar. MiD49\/51'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, Drp1'i mitokondrilerde i\u015flev g\u00f6rmekten al\u0131koyar ve birle\u015fmi\u015f t\u00fcplerin aktinle ili\u015fkili olmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu nedenle, MiD49\/51, mitokondri b\u00f6l\u00fcnmesini etkileyen ve Drp1'in mitokondrilerde eylemini etkileyen yeni arac\u0131lard\u0131r."}
{"_id":"6717533","title":"Maximal activation of transcription by statl and stat3 requires both tyrosine and serine phosphorylation","text":"Stat1 ve Stat3, h\u00fccre y\u00fczey resept\u00f6rlerine sitokin ve b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc ba\u011flanmas\u0131n\u0131n sonucu olarak tek bir tirozin kal\u0131nt\u0131s\u0131 \u00fczerinde fosforilasyon yoluyla ba\u015flang\u0131\u00e7ta etkinle\u015ftirilen gizli transkripsiyonel fakt\u00f6rlerdir. Burada, her bir proteinde maksimum transkripsiyonel aktivite i\u00e7in tek bir serin (kal\u0131nt\u0131 727) \u00fczerinde fosforilasyonun da gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Hem sitokinler hem de b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri, Stat1 ve Stat3'\u00fcn serin fosforilasyonunu tetikleyebilir. Bu deneyler, Stat1 ve Stat3'\u00fcn gen aktivasyonu, maksimum aktivite i\u00e7in tek veya birden fazla serin kinaz\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"6718824","title":"Protein restriction during pregnancy affects maternal liver lipid metabolism and fetal brain lipid composition in the rat.","text":"Alt d\u00fczeydeki geli\u015fimsel ortamlar, yavrular\u0131n \u00f6m\u00fcr boyu metabolik sorunlara programlanmas\u0131na neden olur. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, hamilelik s\u0131ras\u0131nda protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n 19. gebelik g\u00fcn\u00fcnde (dG) annenin karaci\u011fer lipit metabolizmas\u0131 \u00fczerindeki etkisini ve bu etkinin fet\u00fcs\u00fcn beyin geli\u015fimi \u00fczerindeki etkisini belirlemektir. Kontrol (K) ve k\u0131s\u0131tl\u0131 (K\u0131s\u0131t) anneler, isokalorik diyetlerle beslenmi\u015f, %20 ve %10 kazein i\u00e7eren diyetlerle beslenmi\u015ftir. 19. dG'de, annenin kan\u0131 ve karaci\u011feri ile fet\u00fcs\u00fcn karaci\u011feri ve beyni toplanm\u0131\u015ft\u0131r. Annelerde serum ins\u00fclin ve leptin seviyeleri belirlenmi\u015ftir. Annenin ve fet\u00fcs\u00fcn karaci\u011fer lipitleri ve fet\u00fcs\u00fcn beyin lipitleri nicel olarak belirlenmi\u015ftir. Annenin ve fet\u00fcs\u00fcn karaci\u011fer ve beyin ya\u011f asitleri gaz kromatografisi ile nicel olarak belirlenmi\u015ftir. Annelerde, karaci\u011fer desaturaz ve elongaz mRNA'lar\u0131 RT-PCR ile \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Anne ve fet\u00fcs\u00fcn v\u00fccut ve karaci\u011fer a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131 her iki grupta da benzer olmu\u015ftur. Bununla birlikte, ya\u011f dokusu bile\u015fimi, karaci\u011fer lipitlerini de i\u00e7eren, K\u0131s\u0131t annelerinde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. K\u0131s\u0131t grubunda 19. dG'de daha y\u00fcksek oranda oru\u00e7 ins\u00fclin (K = 0,2 +\/- 0,04 vs. K\u0131s\u0131t = 0,9 +\/- 0,16 ng\/ml, P < 0,01) g\u00f6zlemlenmi\u015f ve erken b\u00fcy\u00fcme gerilemesiyle ters orant\u0131l\u0131d\u0131r. K\u0131s\u0131t annelerinde serum leptin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde K annelerdekiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha y\u00fcksektir (K = 5 +\/- 0,1 vs. K\u0131s\u0131t = 7 +\/- 0,7 ng\/ml, P < 0,05). Ayr\u0131ca, protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131 annenin karaci\u011ferinde desaturaz ve elongaz gen ifadelerini ve arachidonik (AA) ve dokosaheksanoik (DHA) asit konsantrasyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltm\u0131\u015ft\u0131r. K\u0131s\u0131t annelerinin fet\u00fcslerinde v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 (K = 3 +\/- 0,3 vs. K\u0131s\u0131t = 2 +\/- 0,1 g, P < "}
{"_id":"6722522","title":"Heparan sulfate proteoglycans mediate internalization and propagation of specific proteopathic seeds.","text":"Son deneysel kan\u0131tlar, fibriller protein agregelerinin transsel\u00fcler yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar\u0131n ilerlemesini priyon benzeri bir \u015fekilde s\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu fenomen, h\u00fccre ve hayvan modellerinde iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f ve d\u0131\u015f mekanda protein agregelerinin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Serbest agregatlar daha sonra kom\u015fu h\u00fccrelere girerek daha fazla fibrillizasyon tohumu atar. D\u0131\u015f mekanda agregatlar gibi tau ve \u03b1-sin\u00fckleinin h\u00fccrelere nas\u0131l ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve i\u00e7 mekanda fibril olu\u015fumunu tetiklemek i\u00e7in h\u00fccrelere nas\u0131l girdi\u011fini a\u00e7\u0131klayan mekanizma bilinmemektedir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, prion proteini agregatlar\u0131n\u0131n h\u00fccre y\u00fczeyindeki heparan s\u00fclfat proteoglikanlar\u0131na (HSPG'ler) ba\u011flanarak patolojik s\u00fcre\u00e7leri iletti\u011fini g\u00f6stermektedir. Burada, tau fibrillerinin al\u0131m\u0131n\u0131n da HSPG ba\u011flanmas\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini bulduk. Bu, k\u00fclt\u00fcr h\u00fccreleri ve birincil n\u00f6ronlarda heparin, klorat, heparinaz ve \u00f6nemli HSPG sentez enzimi Ext1'in genetik bask\u0131lanmas\u0131yla engellenir. Tau'nun HSPG'lere ba\u011flanmas\u0131na m\u00fcdahale etmek, recombinant tau fibrillerinin i\u00e7 mekanda agregasyonunu \u00f6nler ve transsel\u00fcler agregat yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 engeller. Canl\u0131 organizmalarda, heparin taklit\u00e7isi F6, stereotaktik olarak enjekte edilen tau fibrillerinin n\u00f6ronal al\u0131m\u0131n\u0131 engeller. Son olarak, \u03b1-sin\u00fckleinin fibrilleri, ancak huntingtin fibrilleri de\u011fil, tau'nun ayn\u0131 mekanizmas\u0131yla al\u0131m ve tohumlama yapar. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, tauopati ve sin\u00fckleopati i\u00e7in h\u00fccre al\u0131m\u0131 ve yay\u0131l\u0131m\u0131n birle\u015ftirici bir mekanizmas\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"6723450","title":"Effects of Bifidobacterium animalis administered during lactation on allergic and autoimmune responses in rodents.","text":"Probiyotikler, sa\u011fl\u0131\u011fa yararl\u0131 oldu\u011fu ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemine olumlu etkiler sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in te\u015fvik edilmektedir. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemine yararl\u0131 etkileri, Th1 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 uyaran dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli mekanizmalara atfedilmi\u015ftir. Bifidobacterium animalis'in Th1 ve Th2 ile ili\u015fkili ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 \u00fczerindeki etkilerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, Th1 veya Th2 ile ili\u015fkili ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 temsil eden iki farkl\u0131 hayvan modeli kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r: deneysel otoimm\u00fcn ensefalomiyelit (EAE) i\u00e7in bir fare modeli (Th1) ve ovalbumin (OVA) ile ind\u00fcklenen solunum alerjisi i\u00e7in bir fare modeli (Th2). B. animalis y\u00f6netimi, hayvanlar 2 haftal\u0131k oldu\u011funda ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131r. Solunum alerjisi veya EAE, hayvanlar 6-7 haftal\u0131k oldu\u011funda ind\u00fcklenmi\u015ftir. Alerji modelinde, B. animalis, akci\u011ferlerde eozinofil ve lenfositlerin say\u0131s\u0131n\u0131 azaltmada hafif bir etki g\u00f6stermi\u015ftir, ancak spesifik alerjen serum imm\u00fcnoglobulin E seviyeleri \u00fczerinde hi\u00e7bir etki bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. Spleen h\u00fccrelerini mitojen konkanvalin A (ConA) ile k\u00fclt\u00fcrlendirdikten sonra de\u011ferlendirilen sitokin profilleri, B. animalis'in di\u015filerde Th1\/Th2 dengesini Th1'e do\u011fru kayd\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bununla birlikte, di\u015filerde alerjen ile ind\u00fcklenen sitokin \u00fcretimi B. animalis taraf\u0131ndan etkilenmemi\u015ftir. Erkeklerde, B. animalis, ConA ile ind\u00fcklenen interleukin-13'\u00fc \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltm\u0131\u015f ve OVA ile ind\u00fcklenen Th2 sitokinlerinin seviyelerinde bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f e\u011filimi g\u00f6stermi\u015ftir. EAE modelinde, B. animalis, erkeklerde klinik semptomlar\u0131n s\u00fcresini yakla\u015f\u0131k 2 g\u00fcn azaltm\u0131\u015f ve deneysel d\u00f6nemde v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 art\u0131\u015f\u0131n\u0131 kontrol grubuna k\u0131yasla iyile\u015ftirmi\u015ftir. Verilerimiz, B. animalis'in alerji ve otoimm\u00fcnite modellerinde birka\u00e7 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k parametresini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"6729465","title":"Planar Cell Polarity Signaling Pathway in Congenital Heart Diseases","text":"Do\u011fumdan beri kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (CHD), insanlarda yayg\u0131n bir kalp bozuklu\u011fudur. CHD'nin anla\u015f\u0131lmas\u0131 ve ili\u015fkili genlerin tan\u0131mlanmas\u0131 konusunda bir\u00e7ok ilerleme kaydedilmesine ra\u011fmen, \u00e7o\u011funluktaki vakalar\u0131n temel etiolojisi hala belirsizdir. Planar h\u00fccre polaritesi (PCP) sinyalleme yolu, Drosophila'da dokusal polariteyi ve omurgal\u0131larda gastr\u00fclasyon hareketlerini ve kardiyojenizi y\u00f6neten, bu yolun kalp farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda \u00e7oklu roller oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bozuk PCP sinyalleme i\u015flevi, baz\u0131 CHD'lere ba\u011fl\u0131d\u0131r. Burada, CHD'nin patogenezine nas\u0131l etki ettiklerini \u00f6zetledi\u011fimiz PCP fakt\u00f6rleriyle ilgili mevcut anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 sunuyoruz."}
{"_id":"6748318","title":"Cost-effectiveness of human papillomavirus vaccination and screening in Spain.","text":"ARKA PLAN \u0130spanya'da, insan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV) tipleri 16 ve 18'e kar\u015f\u0131 \u00f6nleyici a\u015f\u0131, 11-14 ya\u015flar\u0131ndaki bir do\u011fum grubundaki k\u0131z \u00e7ocuklar\u0131na \u00fccretsiz olarak sunulmaktad\u0131r. Tarama, f\u0131rsat\u00e7\u0131d\u0131r (y\u0131ll\u0131k\/ikili y\u0131lda) ve sosyal ve co\u011frafi e\u015fitsizliklere katk\u0131da bulunur. Y\u00d6NTEMLER Bir \u00e7ok HPV tipi i\u00e7in mikro sim\u00fclasyon modeli, \u0130spanya'dan epidemiyolojik verilere dayanarak, olas\u0131l\u0131k tabanl\u0131 y\u00f6ntemler kullan\u0131larak HPV a\u015f\u0131 program\u0131n\u0131n eklenmesinin servikal kanser tarama program\u0131n\u0131n sa\u011fl\u0131k ve ekonomik etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in ayarland\u0131. Stratejiler \u015funlar\u0131 i\u00e7eriyordu: (1) 25 ya\u015f\u0131n \u00fczerindeki kad\u0131nlarda sadece tarama; tarama s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 (her 1-5 y\u0131lda) ve test (sitoloji, HPV DNA testi) de\u011fi\u015febilir; (2) 11 ya\u015f\u0131ndaki k\u0131z \u00e7ocuklar\u0131na HPV a\u015f\u0131s\u0131 ve tarama kombinasyonu. \u00c7\u0131kt\u0131lar, \u00f6m\u00fcr boyu kanser riski, ya\u015fam beklentisi, \u00f6m\u00fcr boyu maliyetler, klinik prosed\u00fcrlerin say\u0131s\u0131 ve ek maliyet etkinlik oranlar\u0131d\u0131r. SONU\u00c7LAR HPV a\u015f\u0131 program\u0131n\u0131n tan\u0131t\u0131m\u0131ndan sonra, tarama devam etmeli ve HPV testini i\u00e7eren stratejiler, sadece sitoloji ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha etkilidir ve maliyet etkilidir. A\u015f\u0131lanm\u0131\u015f k\u0131z \u00e7ocuklar\u0131nda, 30-65 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda her 5 y\u0131lda organize sitoloji ile HPV triaj\u0131, 90% kapsama ile 3 doz a\u015f\u0131 ile \u00f6m\u00fcr boyu HPV 16\/18'e kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k varsay\u0131larak 24.350 \u20ac\/kurtar\u0131lan ya\u015fam y\u0131l\u0131 (YLS) maliyetle hesaplan\u0131r. A\u015f\u0131lanmam\u0131\u015f k\u0131z \u00e7ocuklar\u0131, organize sitoloji tarama ile HPV triaj\u0131; 30-65 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 5 y\u0131ll\u0131k tarama 16.060 \u20ac\/YLS ve 30-85 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 4 y\u0131ll\u0131k tarama 38.250 \u20ac\/YLS maliyetle faydalanacakt\u0131r. M\u00fcdahaleler, maliyet etkinli\u011fi e\u015fi\u011fine ve a\u015f\u0131 fiyat\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak maliyet etkin olacakt\u0131r. SONU\u00c7LAR \u0130spanya'da, e\u015fitsiz kapsama ve sitolojinin a\u015f\u0131r\u0131 kullan\u0131m\u0131, tarama programlar\u0131n\u0131 verimsiz hale getirir. \u00d6n ergenlik d\u00f6nemindeki k\u0131z \u00e7ocuklar\u0131nda y\u00fcksek a\u015f\u0131"}
{"_id":"6751418","title":"Dosimetry and risk estimates of radioiodine therapy for large, multinodular goiters.","text":"UNLABELLE\u015eM\u0130\u015e B\u00fcy\u00fck, \u00e7ok nodlu goiter (> 100 g) olan hastalarda, 24 saatte 131I (3.7 MBq veya 100 mikroCi\/g tiroid dokusu tutulan) terap\u00f6tik y\u00f6netimden sonra tiroid, \u00e7evre dokular ve v\u00fccudun geri kalan\u0131ndaki radyasyon dozlar\u0131 tahmin edildi. Y\u00d6NTEM Termol\u00fcminesans dozimetre (TLD) \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, 23 hastada (12 hipotiroid ve 11 hipertiroid; tiroid a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 222 \u00b1 72 g; 2.1 \u00b1 0.9 GBq 131I) tiroidin \u00fczerine, alt \u00e7ene bezinin \u00fczerine ve parotiden \u00fczerine ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Tiroid radyoaktivitesi \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, 6 hipotiroid ve 6 hipertiroid hastada (tiroid a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 204 \u00b1 69 g; 1.9 \u00b1 0.9 GBq 131I) g\u00fcnl\u00fck olarak yap\u0131ld\u0131. Bir iyot biyokinetik modeli ve MIRD y\u00f6ntemi, organlara al\u0131nan dozlar\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Kanser riskleri, ICRP Yay\u0131n 60 kullan\u0131larak hesapland\u0131. SONU\u00c7LAR Cildin (TLD \u00f6l\u00e7\u00fcmleri) birikmi\u015f al\u0131nan dozlar\u0131, tiroid i\u00e7in 4.2 \u00b1 1.4 Gy, alt \u00e7ene bezi i\u00e7in 1.2 \u00b1 0.6 Gy ve parotiden i\u00e7in 0.4 \u00b1 0.2 Gy idi. T\u00fcm bu de\u011ferler, 24 saatte tiroidde tutulan radyoiyodin miktar\u0131yla anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi (hipotiroid ve hipertiroid aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu). Hipotiroid ve hipertiroid hastalarda tiroidde 94 \u00b1 25 Gy ve 93 \u00b1 17 Gy olarak hesaplanan al\u0131nan dozlar (tiroid radyoaktivitesi \u00f6l\u00e7\u00fcmleri) vard\u0131. D\u0131\u015f tiroid dozlar\u0131 (12 hastan\u0131n ortalamas\u0131), b\u00f6brek i\u00e7in 0.88 Gy, ince ba\u011f\u0131rsak i\u00e7in 0.57 Gy, mide i\u00e7in 0.38 Gy ve di\u011fer organlar i\u00e7in 0.05 ile 0.30 Gy aras\u0131nda de\u011fi\u015fti (hipotiroid ve hipertiroid aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu). Tiroid d\u0131\u015f\u0131 bir organ\u0131n"}
{"_id":"6766459","title":"RBM3 regulates temperature sensitive miR-142\u20135p and miR-143 (thermomiRs), which target immune genes and control fever","text":"Ate\u015f, hastal\u0131\u011f\u0131n te\u015fhisi i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r ve kritik \u015fekilde hasta olan hastalarda s\u00fcrekli olarak artan \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkilendirilir. Bununla birlikte, v\u00fccut s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131n\u0131n molek\u00fcler kontrolleri iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. 30 ate\u015fli hastada ve 40 \u00b0C'de tutulan THP-1 t\u00fcrevi makrofajlarda RNA ba\u011flama motifi proteini 3'\u00fcn (RBM3) ifadesinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ke\u015ffettik, bu protein so\u011fuk strese yan\u0131t verir ve mikroRNA (miRNA) ifadesini d\u00fczenler. \u00d6nemli bir \u015fekilde, RBM3 ifadesi, g\u00f6sterilebilir bir enfeksiyon olup olmamas\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n ate\u015f s\u0131ras\u0131nda azal\u0131r. Azalm\u0131\u015f RBM3 ifadesi, termomiR olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z, RBM3'e hedef olan s\u0131cakl\u0131k duyarl\u0131 miRNA'lar\u0131n artmas\u0131na neden olur. TermomiR'ler, miR-142-5p ve miR-143 gibi, endojen pirojenler olan IL-6, IL6ST, TLR2, PGE2 ve TNF'i hedefler ve bu da patolojik hipertermiyi \u00f6nlemek i\u00e7in negatif geri besleme mekanizmas\u0131n\u0131 tamamlar. Normal PBMC'lerin 40 \u00b0C gibi ate\u015f benzeri s\u0131cakl\u0131\u011fa maruz b\u0131rak\u0131lmas\u0131 ile, azalan RBM3 seviyelerinin miR-142-5p ve miR-143 seviyelerinin artmas\u0131yla ve bunun tersi ile ili\u015fkili bir e\u011filim g\u00f6sterdi\u011fimizi daha da kan\u0131tlad\u0131k. Toplu olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, RBM3 seviyelerinin azalmas\u0131 ve miR-142-5p ve miR-143'\u00fcn ifadesinin artmas\u0131 yoluyla ate\u015fi d\u00fczenleyen negatif geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"6767133","title":"Patient preferences and expectations for care: determinants in patients with lumbar intervertebral disc herniation.","text":"Y\u00d6NTEM DURUM Tercih ve beklenti verileri, hastan\u0131n bilgilendirme onay\u0131 s\u00fcrecine maruz kalmadan \u00f6nce, hastan\u0131n kay\u0131t s\u0131ras\u0131nda elde edildi. Tek de\u011fi\u015fkenli analizler, s\u00fcrekli de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in t testi ve kategorik de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in ki-kare testi kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizler, ANCOVA ile s\u00fcrekli de\u011fi\u015fkenler ve lojistik regresyon ile kategorik de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in de yap\u0131ld\u0131. \u00c7oklu lojistik regresyon modelleri, de\u011fi\u015fken bloklar\u0131 kullanarak ad\u0131m ad\u0131m ileri y\u00f6nde geli\u015ftirildi.\n\nSonu\u00e7lar\u0131n daha fazla hastan\u0131n cerrahi bak\u0131m tercih etti\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc: 67% cerrahi tercih etti, 28% cerrahiye kar\u015f\u0131 tedavi tercih etti ve %6's\u0131 emin de\u011fildi; %53'\u00fc cerrahi tercih eden hastalar\u0131n kesin bir tercihi vard\u0131, ancak %18'i cerrahiye kar\u015f\u0131 tedavi tercih eden hastalar\u0131n kesin bir tercihi vard\u0131. Cerrahi tercih eden hastalar daha gen\u00e7ti, daha d\u00fc\u015f\u00fck e\u011fitim seviyelerine sahipti ve daha y\u00fcksek i\u015fsizlik\/engelli oranlar\u0131na sahipti. Bu grup ayr\u0131ca daha y\u00fcksek a\u011fr\u0131, daha k\u00f6t\u00fc fiziksel ve zihinsel i\u015flev, daha fazla bel a\u011fr\u0131s\u0131 ile ili\u015fkili engelli, daha uzun s\u00fcreli semptomlar ve daha fazla opioid kullan\u0131m\u0131 bildirdi. Cinsiyet, \u0131rk, komorbiditeler ve di\u011fer terapilerin kullan\u0131m\u0131, tercih gruplar\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 \u015fekilde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi. Hastalar\u0131n cerrahiye kar\u015f\u0131 tedavide iyile\u015fme beklentisi, lumbar intervertebral disk herniasyonu olan hastalar aras\u0131nda cerrahi tercihin ana belirleyicisiydi. Demografik, i\u015flevsel durum ve \u00f6nceki tedavi deneyimi, hastalar\u0131n beklentileri ve tercihleriyle anlaml\u0131 ili\u015fkilere sahipti."}
{"_id":"6767271","title":"Cord factor and peptidoglycan recapitulate the Th17-promoting adjuvant activity of mycobacteria through mincle\/CARD9 signaling and the inflammasome.","text":"Ajanlar, a\u015f\u0131 bile\u015fenleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik olsalar da, eylem mekanizmalar\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, CFA'da (heat-killed mycobacteria) Th17 CD4(+) T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 te\u015fvik eden mekanizmalar\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bulgular\u0131m\u0131z, CD4(+) T h\u00fccrelerinden IL-17 salg\u0131lanmas\u0131n\u0131n MyD88 ve IL-1\u03b2\/IL-1R sinyalizasyonuna ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. OTII h\u00fccrelerinin evlat edinilmi\u015f transferi ile Ag-\u00f6zg\u00fc yan\u0131tlar\u0131 \u00f6l\u00e7erek, MyD88 ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyalizasyonun Th17 farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 kontrol etti\u011fini, sadece IL-17 \u00fcretimini de\u011fil, do\u011frulad\u0131k. Ek deneyler, CFA ile tetiklenen Th17 farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n inflammasom taraf\u0131ndan i\u015flenen IL-1\u03b2'nin dahil oldu\u011funu g\u00f6sterdi, \u00e7\u00fcnk\u00fc caspase-1, ASC veya NLRP3 eksikli\u011fi olan fareler a\u015f\u0131land\u0131ktan sonra k\u0131smen bozulmu\u015f yan\u0131tlar sergiledi. Biyokimyasal fraksiyonasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, \u0131s\u0131t\u0131lm\u0131\u015f mykobakterilerin inflammasom aktivasyonunu sorumlu olan ana bile\u015fenin peptidoglikan oldu\u011funu ortaya koydu. CFA ile a\u015f\u0131land\u0131ktan sonra enjeksiyon yerinde derideki Il1b transkriptlerini \u00f6l\u00e7erek, adapt\u00f6r molek\u00fcl kard 9 (CARD9) sinyalizasyonunun pro-IL-1\u03b2 ifadesini tetiklemede \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Ayr\u0131ca, mykobakteriyel glikolipid trehalose dimykolat (cord fakt\u00f6r\u00fc) ile C-tipi lektin resept\u00f6r\u00fc mincle'in bu CARD9 gereklili\u011fini k\u0131smen a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. \u00d6nemli olan, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f peptidoglikan ve cord fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn mineral ya\u011fda birle\u015ftirilmesinin, CFA'n\u0131n Th17 te\u015fvik edici etkinli\u011fini yeniden olu\u015fturabildi\u011fi ve bu yan\u0131t\u0131n, beklenen \u015fekilde, caspase-1 ve CARD9 eksikli\u011fi olan farelerde azald\u0131\u011f\u0131yd\u0131. Bu bulgular, Th17 e\u011fimine sahip ajantlar\u0131n mant\u0131ksal tasar\u0131m\u0131nda genel bir strateji \u00f6nermektedir, bu da CARD9 yolunun agonistlerini inflammasom aktivat\u00f6rleriyle birle\u015ftirir."}
{"_id":"6776834","title":"OPA1 gene therapy prevents retinal ganglion cell loss in a Dominant Optic Atrophy mouse model","text":"Dominant optik atrofisi (DOA), nadir, ilerleyici ve geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc olmayan k\u00f6rl\u00fck hastal\u0131\u011f\u0131d\u0131r ve kal\u0131tsal optik n\u00f6ropati t\u00fcrlerinin en s\u0131k g\u00f6r\u00fclenlerindendir. DOA, b\u00fcy\u00fck mitokondrial GTPaz'\u0131 kodlayan OPA1 genindeki bask\u0131n mutasyona ba\u011fl\u0131 olarak \u00e7o\u011funlukla ortaya \u00e7\u0131kar. Kal\u0131tsal optik n\u00f6ropatiler, genellikle retinal ganglion h\u00fccrelerinin dejenerasyonu ile karakterize edilir, bu da optik sinir atrofisi ve ilerleyici g\u00f6rsel keskinlik kayb\u0131na yol a\u00e7ar. Bug\u00fcne kadar, patolojik mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki artan geli\u015fmelere ra\u011fmen, DOA tedavi edilemez. Burada, DOA g\u00f6rme kayb\u0131n\u0131 \u00fcreten genetik olarak de\u011fi\u015ftirilmi\u015f bir fare modelinde gen terapisi etkinli\u011fini test ettik. Cytomegalovirus promot\u00f6r\u00fc alt\u0131nda insan OPA1 cDNA'y\u0131 ta\u015f\u0131yan Adeno-Associated Vir\u00fcs'\u00fc (AAV) intravitreal enjekte ettik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, DOA faresi modelinde gen terapisinin etkinli\u011fini g\u00f6steren ilk kan\u0131tlar\u0131 sa\u011flar, \u00e7\u00fcnk\u00fc normal OPA1 ifadesi, OPA1'e ba\u011fl\u0131 retinal ganglion h\u00fccre dejenerasyonunu hafifletir, hastal\u0131\u011f\u0131n belirleyici \u00f6zelli\u011fidir. Bu sonu\u00e7lar, Dominant Optik Atrofisi i\u00e7in gen terapisinin umut verici etkilerini ortaya koydu, bu da hastalarda klinik denemeler i\u00e7in gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 te\u015fvik ediyor."}
{"_id":"6784372","title":"Multiple degradation pathways regulate versatile CIP\/KIP CDK inhibitors.","text":"Memelilerin siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz (CDK) inhibit\u00f6rleri (CKI) ailesini olu\u015fturan CIP\/KIP ailesi, \u00fc\u00e7 proteini i\u00e7erir: p21(Cip1\/WAF1), p27(Kip1) ve p57(Kip2). Bu proteinler, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn ana d\u00fczenleyicileri olan siklin-CDK komplekslerine ba\u011flanarak ve bunlar\u0131 inhibe ederek \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. CIP\/KIP CKI'lar\u0131, transkripsiyonu d\u00fczenlemek, apoptozu ve aktin sitoplazmik dinamiklerini kontrol etmek gibi ek i\u015flevlere de sahiptir. Bu farkl\u0131 i\u015flevler, farkl\u0131 h\u00fccresel kompartmanlarda ger\u00e7ekle\u015ftirilir ve CKI'lar\u0131n hem kanseri bask\u0131layabilece\u011fini hem de te\u015fvik edebilece\u011fi gibi \u00e7eli\u015fkili g\u00f6zlemin arkas\u0131ndaki nedenleri a\u00e7\u0131klar. \u00c7e\u015fitli ubiquitin ligazlar\u0131 (E3'ler), p21, p27 ve p57'nin proteazom taraf\u0131ndan par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirir. Bu inceleme, son verileri analiz ederek, farkl\u0131 E3 yollar\u0131n\u0131n CKI'lar\u0131n \u00e7e\u015fitli i\u015flevlerini kontrol etmek i\u00e7in alt pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fine dair mevcut anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 vurgular."}
{"_id":"6788835","title":"Dislocation of a type I membrane protein requires interactions between membrane-spanning segments within the lipid bilayer.","text":"\u0130nsan sitomegalovir\u00fcs gen \u00fcr\u00fcn\u00fc US11, s\u0131n\u0131f I ana histokompatibilite kompleksi (MHCI) a\u011f\u0131r zincirlerinin h\u0131zl\u0131 bozulmas\u0131n\u0131, endoplazmik retik\u00fclum (ER) dan \u00e7\u0131karma ve daha sonra proteazom taraf\u0131ndan bozulma ind\u00fckleyerek ger\u00e7ekle\u015ftirir. Bu reaksiyonlar, ER'den yanl\u0131\u015f katlanm\u0131\u015f veya montelenmemi\u015f proteinleri temizleyen endojen h\u00fccre kalite kontrol yolunu and\u0131r\u0131r. US11'in transmembran (TMD) alan\u0131n\u0131n MHCI a\u011f\u0131r zincirlerinin \u00e7\u0131karma i\u00e7in kritik oldu\u011funu, ancak ba\u011flanma i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. US11 TMD'deki 192. konumdaki Gln kal\u0131nt\u0131s\u0131, MHCI a\u011f\u0131r zincirlerinin ubiquitinasyonunu ve bozulmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. US11 TMD mutantlar\u0131n\u0131 ifade eden h\u00fccreler, MHCI-beta2m komplekslerinin olu\u015fmas\u0131na izin verir, ancak ER'den \u00e7\u0131k\u0131\u015flar\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engellenir. Daha fazla mutasyon verileri, US11 TMD'nin alfa-heliks yap\u0131s\u0131n\u0131n MHCI a\u011f\u0131r zincirlerinin \u00e7\u0131karma i\u00e7in gerekli oldu\u011funu desteklemektedir. US11 TMD mutantlar\u0131n\u0131n bu i\u015flevi katalize edememesi, bir t\u00fcr I membran proteininin TMD'sindeki polar bir kal\u0131nt\u0131n\u0131n o proteinin i\u015flevi i\u00e7in gerekli oldu\u011fu benzersiz bir \u00f6rnektir. Bu nedenle, MHCI a\u011f\u0131r zincirlerinin US11 taraf\u0131ndan hedeflenmesi ve \u00e7\u0131karma, ER zar\u0131ndaki interhelical hidrojen ba\u011flar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu gerektirir."}
{"_id":"6790197","title":"Prostate cancer-associated gene expression alterations determined from needle biopsies.","text":"AMA\u00c7: Neoplazik prostat epitel h\u00fccrelerinden normal prostat epitel h\u00fccrelerini ay\u0131rt etmek i\u00e7in istenmeyen h\u00fccre bile\u015fenlerinden ka\u00e7\u0131nan ve t\u00fcm\u00f6r devask\u00fclerizasyonu ve sonu\u00e7 olarak olu\u015fan iskemiye ba\u011fl\u0131 ani gen ifadesi de\u011fi\u015fikliklerinden etkilenmeyen bir yakla\u015f\u0131m kullanarak gen ifadesi de\u011fi\u015fikliklerini do\u011fru bir \u015fekilde tan\u0131mlamak.\n\nDENEY\u0130M TASARIMI: Yakla\u015f\u0131k 3.000 neoplazik ve normal prostat epitel h\u00fccreleri, 31 hastadan al\u0131nan donmu\u015f prostat biyopsi \u00f6rneklerinden lazer yakalama mikrodiseksiyonu ile izole edildi. Gen amplifikasyonundan elde edilen toplam RNA'n\u0131n sentezlenen cDNA's\u0131, Prostat \u0130fadesi Veritaban\u0131ndan t\u00fcretilen 6.200 klon i\u00e7eren \u00f6zel mikroarray'lere hibridize edildi. Se\u00e7ilen genler i\u00e7in ifade farkl\u0131l\u0131klar\u0131, nicel ters transkripsiyon-PCR ile do\u011fruland\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 analizler, kanserle ili\u015fkili 954 transkript de\u011fi\u015fikli\u011fi (q < 0,01%) belirledi, bunlardan 149'u bilinen i\u015flevsel rolleri olmayan farkl\u0131 ifade edilen genlerdi. \u0130skemiye ve prostat bezinin cerrahi \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 ile ili\u015fkili gen ifade de\u011fi\u015fiklikleri yoktu. Prostat kanseri ile ili\u015fkili genler, h\u00fccresel metabolizma, enerji kullan\u0131m\u0131, sinyal iletimi ve molek\u00fcler ta\u015f\u0131ma ile ili\u015fkili kategorilerde istatistiksel olarak zenginle\u015ftirilmi\u015fti. Prostat kanserlerinde a\u015fa\u011f\u0131 y\u00f6nl\u00fc ifade edilen genler, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi, patojenlere kar\u015f\u0131 h\u00fccresel tepkiler ve apoptoz ile ili\u015fkili kategorilerde zenginle\u015ftirilmi\u015fti. Androjen resept\u00f6r\u00fc ifade de\u011fi\u015fiklikleri heterojen bir desende g\u00f6zlemlendi. Ke\u015fifsel analizlerde, androjen resept\u00f6r\u00fc a\u015fa\u011f\u0131 y\u00f6nl\u00fc d\u00fczenlemesi, neoajuvant kemoterapi sonras\u0131 radikal prostatektomi ile tekrarlayan kanserin daha d\u00fc\u015f\u00fck bir olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkiliydi.\n\nSONU\u00c7LAR: T\u00fcm\u00f6r fenotiplerinin tedaviye g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131 ve onkogenik de\u011fi\u015fikliklere y\u00f6nelik ila\u00e7 hedeflemesi i\u00e7in gen ifadesi temelli de\u011ferlendirmeler, iskeminin yorumu karma\u015f\u0131kla\u015ft\u0131rmad\u0131\u011f\u0131 biyopsi tabanl\u0131 analizlerle en iyi \u015fekilde elde edilebilir."}
{"_id":"6793674","title":"Circulating trimethylamine N\u2010oxide and the risk of cardiovascular diseases: a systematic review and meta\u2010analysis of 11 prospective cohort studies","text":"Dola\u015f\u0131m halindeki trimetilamin N-oksit (TMAO), ba\u011f\u0131rsak floras\u0131n\u0131n klasik bir metaboliti, kardiyovask\u00fcler bozukluk riski ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, dola\u015f\u0131m halindeki TMAO ile kardiyovask\u00fcler olay riski aras\u0131ndaki ili\u015fki nicel olarak de\u011ferlendirilmemi\u015ftir. T\u00fcm mevcut kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 aras\u0131nda dola\u015f\u0131m halindeki TMAO'nun temel seviyesi ile sonraki kardiyovask\u00fcler olaylar aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemek i\u00e7in sistematik bir inceleme ve meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Embase ve PubMed veritabanlar\u0131, bu konuyla ilgili kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in aranm\u0131\u015ft\u0131r. Kardiyovask\u00fcler olaylar (KVE) ve \u00f6l\u00fcm i\u00e7in genel risk oranlar\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Dahil edilen \u00e7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda heterojenli\u011fi Cochran'\u0131n Q testi ve I2 istatistikleri ile de\u011ferlendirildi. Rastgele etki modeli veya sabit etki modeli, heterojenli\u011fe ba\u011fl\u0131 olarak uyguland\u0131. Heterojenli\u011fin kayna\u011f\u0131na bakmak i\u00e7in alt grup analizi ve meta-regresyon kullan\u0131ld\u0131. On bir uygun \u00e7al\u0131\u015fma aras\u0131ndan, \u00fc\u00e7\u00fc hem KVE hem de \u00f6l\u00fcm sonucunu rapor etti, biri sadece KVE'leri rapor etti ve di\u011fer yedi \u00e7al\u0131\u015fma sadece \u00f6l\u00fcm verilerini sa\u011flad\u0131. Daha y\u00fcksek dola\u015f\u0131m TMAO, KVE riski i\u00e7in %23 daha y\u00fcksek bir riskle (HR = 1.23, %95 CI: 1.07-1.42, I2 = 31.4%) ve t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm riski i\u00e7in %55 daha y\u00fcksek bir riskle (HR = 1.55, %95 CI: 1.19-2.02, I2 = 80.8%) ili\u015fkilendirildi. \u00d6nemli olan, bu son ili\u015fki potansiyel yay\u0131n \u00f6nyarg\u0131s\u0131 nedeniyle zay\u0131flayabilir, ancak tek bir \u00e7al\u0131\u015fma hari\u00e7 her birini s\u0131rayla \u00e7\u0131karan duyarl\u0131l\u0131k analizi sonu\u00e7lar\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015ftirmedi. Daha ileri alt grup analizi ve meta-regresyon, \u00e7al\u0131\u015fma yeri, takip s\u00fcresi, yay\u0131n y\u0131l\u0131, n\u00fcfus \u00f6zellikleri veya TMAO \u00f6rneklerinin sonu\u00e7lara \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etki etmedi\u011fini desteklemedi. Daha y\u00fcksek dola\u015f\u0131m TMAO, sonraki kardiyovask\u00fcler olaylar ve \u00f6l\u00fcm riski i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z bir tahminci olabilir."}
{"_id":"6796297","title":"PDGF-BB secreted by preosteoclasts induces angiogenesis during coupling with osteogenesis","text":"Kemik modelleme ve yeniden \u015fekillendirme s\u0131ras\u0131nda osteogenez, anjiyogenezle ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Son bir \u00e7al\u0131\u015fma, belirli bir damar alt t\u00fcr\u00fc, CD31 ve endomisin (CD31hiEmcnhi) g\u00fc\u00e7l\u00fc pozitiflik g\u00f6sterenlerin, anjiyogenez ve osteogenez aras\u0131nda bir ba\u011flant\u0131 kurdu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, preosteoklastlar taraf\u0131ndan salg\u0131lanan plaket t\u00fcretilmi\u015f b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-BB (PDGF-BB), kemik modelleme ve yeniden \u015fekillendirme s\u0131ras\u0131nda CD31hiEmcnhi damar olu\u015fumunu ind\u00fckledi\u011fini bulduk. Tartrat diren\u00e7li asit fosfataz pozitif h\u00fccre soyunda PDGF-BB'nin depolanmas\u0131 olan farelerde, trabek\u00fcler ve kabuk kemik k\u00fctlesi, serum ve kemik ili\u011fi PDGF-BB konsantrasyonlar\u0131 ve CD31hiEmcnhi damar say\u0131s\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Ovarektomi (OVX) ile tetiklenen osteoporoz faresi modelinde, serum ve kemik ili\u011fi PDGF-BB seviyeleri ve CD31hiEmcnhi damar say\u0131s\u0131, kontrol gruplar\u0131na k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Eksojen PDGF-BB tedavisi veya katepsin K'n\u0131n inhibisyonu, preosteoklast say\u0131s\u0131n\u0131 ve bu nedenle endojen PDGF-BB seviyelerini art\u0131rarak, OVX farelerinde CD31hiEmcnhi damar say\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r ve kemik olu\u015fumunu uyar\u0131r. Bu nedenle, preosteoklastlardan PDGF-BB salg\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131ran farmakoterapiler, anjiyogenez ve dolay\u0131s\u0131yla kemik olu\u015fumunu te\u015fvik ederek osteoporoz tedavisinde yeni bir hedef sunar."}
{"_id":"6807122","title":"Discovery of endothelial to mesenchymal transition as a source for carcinoma-associated fibroblasts.","text":"Aktif fibroblastlar bir\u00e7ok farkl\u0131 t\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkilidir. Myofibroblastlar, aktif fibroblastlar ve perivask\u00fcler mezenkimal h\u00fccreler gibi pericytler kanser ilerlemesinde bir rol oynar. Bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma, myofibroblastlar\u0131n t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini ve kanser ilerlemesini kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. T\u00fcm\u00f6rlerdeki myofibroblast ve di\u011fer aktif fibroblastlar\u0131n kayna\u011f\u0131 hala tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Quiescent fibroblastlar\u0131n alfa-d\u00fcz kas aktin (alfa SMA) pozitif myofibroblastlara yeni olu\u015fan aktivitesi, olas\u0131 bir kaynakt\u0131r, ancak epitel-mezenkimal ge\u00e7i\u015f ve kemik ili\u011fi rekrutman\u0131 da geli\u015fen olas\u0131 mekanizmalar olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Burada, transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-beta1'in (TGF-\u03b21) proliferatif endotel h\u00fccrelerini fenotipik bir d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ge\u00e7irerek fibroblast benzeri h\u00fccrelere ind\u00fckleyebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu t\u00fcr endotel-mezenkimal ge\u00e7i\u015f (EndMT), mesenkimal i\u015faret\u00e7i fibroblast-\u00f6zg\u00fc protein-1 (FSP1) olu\u015fumuyla ve CD31\/PECAM'in indirgenmesiyle ili\u015fkilidir. Ayr\u0131ca, B16F10 melanom modeli ve Rip-Tag2 spontan pankreas kanseri modelinde EndMT'yi g\u00f6steriyoruz. Tie2-Cre fareleriyle R26Rosa-lox-Stop-lox-LacZ fareleri \u00e7aprazland\u0131rmak, endotel h\u00fccrelerini kal\u0131c\u0131 olarak etiketlemeyi sa\u011flar. T\u00fcm\u00f6rlerin istilac\u0131 \u00f6nlerinde bu transgenik farelerde EndMT i\u00e7in kesin kan\u0131tlar sunuyoruz. Toplu olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, EndMT'nin t\u00fcm\u00f6r ili\u015fkili fibroblastlar\u0131n birikimi i\u00e7in benzersiz bir mekanizma oldu\u011funu ve t\u00fcm\u00f6rlerin antiangiogenik tedavisinin, kanser ilerlemesini kolayla\u015ft\u0131ran aktif fibroblastlar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 azaltmada do\u011frudan bir etkisi olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"6812319","title":"ERCC1 and MUS81\u2013EME1 promote sister chromatid separation by processing late replication intermediates at common fragile sites during mitosis","text":"Kromozomal istikrars\u0131zl\u0131k (CIN), t\u00fcm\u00f6r ba\u015flatma ve ilerlemenin bir belirleyicisidir. Baz\u0131 genetik b\u00f6lgeler, \u00f6zellikle \u00e7o\u011faltma stresi alt\u0131nda istikrars\u0131zd\u0131r, \u00f6zellikle yayg\u0131n k\u0131r\u0131lgan siteler (CFS'ler), bunlar\u0131n t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde yeniden d\u00fczenlenmesi kanser geli\u015fimine katk\u0131da bulunur. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, Fanconi anemisi (FANC) yolunun, \u00e7o\u011faltma stresi ko\u015fullar\u0131nda hatal\u0131 kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemede ve CIN'de rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, FANCD2, metafaz kromozomlar\u0131nda CFS'leri bar\u0131nd\u0131ran b\u00f6lgelere rekrut edilir. G2\/M'de CFS'leri koruyan mekanizmalar\u0131 \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in, mitotik kromozomlarda FANCD2 ile kollayabilen proteinler arad\u0131k ve XPF-ERCC1 ve MUS81-EME1, iki yap\u0131 \u00f6zg\u00fcl endon\u00fckleaz tan\u0131mlad\u0131k. G\u00f6steriyoruz ki, ERCC1 veya MUS81-EME1'in her ikisinin de yoklu\u011fu, \u00e7o\u011faltma ara \u00fcr\u00fcnlerinin do\u011fru i\u015flenmesini veya mitoseye kadar CFS'lerde kalan alt \u00e7o\u011falt\u0131lm\u0131\u015f DNA'y\u0131 etkiler. Bu endon\u00fckleazlar\u0131n yoklu\u011fu, ayn\u0131 zamanda anafazda kromozom k\u00f6pr\u00fclerinin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r, bu da sonraki G1 a\u015famas\u0131nda DNA hasar\u0131n\u0131n birikmesine yol a\u00e7ar."}
{"_id":"6820680","title":"Engineered RNA viral synthesis of microRNAs.","text":"MikroRNA'lar (miRNA'lar), gen ekspresyonunu d\u00fczenleyen ve posttranskripsiyonel gen susturma etkisi yaratan k\u0131sa, kodlamayan RNA'lard\u0131r. Tan\u0131nan y\u00fczlerce korunmu\u015f h\u00fccre i\u00e7i miRNA'n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, vir\u00fcs k\u00f6kenli miRNA'lar izole edilmi\u015f ve hem vir\u00fcs ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc hem de h\u00fccre transkriptomunu mod\u00fcle ettikleri bulunmu\u015ftur. \u015eimdiye kadar, vir\u00fcs k\u00f6kenli miRNA'lar\u0131n tespit edilmesi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde DNA vir\u00fcslerine s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r, bu da RNA vir\u00fcslerinin bu transkripsiyonel d\u00fczenlemenin bu y\u00f6n\u00fcn\u00fc kullanamayaca\u011f\u0131 anlam\u0131na gelmektedir. RNA vir\u00fcsleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen miRNA'lar\u0131n olmamas\u0131, genomik bir sa\u00e7pinin RNase III i\u015flenmesinden kaynaklanan \u00e7o\u011falt\u0131m k\u0131s\u0131tlamalar\u0131na ba\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. DNA vir\u00fcslerine \u00f6zg\u00fc miRNA'lar\u0131n olu\u015fup olu\u015fmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, influenza vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn i\u015flevsel miRNA'lar\u0131 teslim etmesini ancak \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131n\u0131 etkilemeden sa\u011flay\u0131p sa\u011flayamayaca\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Burada, h\u00fccre mikroRNA-124'\u00fc (miR-124) ifade eden de\u011fi\u015ftirilmi\u015f bir influenza A vir\u00fcs\u00fc tarif ediyoruz. miR-124 sa\u00e7pinini n\u00fckleer d\u0131\u015flama proteini transkriptinin bir introna ekleyerek, do\u011fal i\u015flenmeye ve i\u015flevsel miR-124'e yol a\u00e7t\u0131k. G\u00f6steriyoruz ki, bir RNA genomunda bir sa\u00e7pin i\u00e7eren vir\u00fcs, segment istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131na veya miRNA ile genomik hedeflemeye yol a\u00e7maz, bu da vir\u00fcs\u00fcn miRNA \u00fcretmesine izin verirken vir\u00fcs \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131n\u0131 olumsuz etkilemez. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, RNA vir\u00fcslerinin i\u015flevsel miRNA'lar \u00fcretebilece\u011fini ve bu transkripsiyonel d\u00fczenlemenin sadece DNA vir\u00fcslerine \u00f6zg\u00fc olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"6826100","title":"The developmental potential of iPSCs is greatly influenced by reprogramming factor selection.","text":"\u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs), h\u00fccrelere Oct4, Sox2, Klf4 ve Myc (OSKM) genlerinin transd\u00fcksiyonu ile yayg\u0131n olarak \u00fcretilir. iPSCs \u00e7oklu potansiyele sahip olsa da, kalite a\u00e7\u0131s\u0131ndan s\u0131kl\u0131kla y\u00fcksek de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterir, bu da farelerde chimera katk\u0131s\u0131 ve tetraploid tamamlay\u0131c\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmleriyle \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fcr. Gelecekteki terap\u00f6tik uygulamalar i\u00e7in g\u00fcvenilir y\u00fcksek kaliteli iPSCs'ye ihtiya\u00e7 duyulacakt\u0131r. Burada, iPSC kalitesinin ana belirleyicisinin, kullan\u0131lan yeniden programlama fakt\u00f6rlerinin kombinasyonu oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Tetraploid tamamlay\u0131c\u0131ya dayanarak, fareli embriyofibroblastlarda (MEFs) Sall4, Nanog, Esrrb ve Lin28 (SNEL) genlerinin ektoik ifadesinin, OSKM dahil di\u011fer fakt\u00f6r kombinasyonlar\u0131na k\u0131yasla daha verimli y\u00fcksek kaliteli iPSCs \u00fcretti\u011fini bulduk. Farkl\u0131 metilasyon b\u00f6lgeleri, ana d\u00fczenleyicilerin transkript say\u0131s\u0131, belirli s\u00fcper-enhans\u00f6rlerin kurulmas\u0131 ve k\u00fcresel aneuploidi, y\u00fcksek ve d\u00fc\u015f\u00fck kaliteli hatlar aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir olsa da, anormal gen ifadesi, kromozom 8'in trisomisi ve anormal H2A.X birikimi, potansiyel olarak insanlara da uygulanabilecek ay\u0131rt edici \u00f6zellikler olabilir."}
{"_id":"6826636","title":"GiardiaDB and TrichDB: integrated genomic resources for the eukaryotic protist pathogens Giardia lamblia and Trichomonas vaginalis","text":"GiardiaDB (http:\/\/GiardiaDB.org) ve TrichDB (http:\/\/TrichDB.org), s\u0131ras\u0131yla Giardia lamblia ve Trichomonas vaginalis genom veritabanlar\u0131n\u0131 bar\u0131nd\u0131ran ve EuPathDB (http:\/\/EuPathDB.org) ailesine en son eklenen i\u015flevsel genomik veritabanlar\u0131d\u0131r. GiardiaDB ve TrichDB, di\u011fer EuPathDB siteleri (CryptoDB, PlasmoDB ve ToxoDB) ile ayn\u0131 \u00e7er\u00e7eveyi payla\u015f\u0131r ve tamamen entegre ve aranabilir veritabanlar\u0131n\u0131 destekler. Bu kaynaklardan eri\u015filebilen genom \u00f6l\u00e7ekli veriler, BLAST aramalar\u0131, anotasyon anahtar kelimeleri ve gen ID aramalar\u0131, GO terimleri, dizilim motifleri ve di\u011fer protein \u00f6zellikleri temelinde sorgulanabilir. Fonksiyonel sorgular, \u00e7e\u015fitli platformlardan transkript ve protein ifade verilerine dayanarak da olu\u015fturulabilir. Filogenetik ili\u015fkiler de sorgulanabilir. Ba\u011f\u0131ms\u0131z sorgular\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 birle\u015ftirebilme ve sorgular\u0131 ve sorgu sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 gelecek kullan\u0131m i\u00e7in saklayabilme yetene\u011fi, karma\u015f\u0131k genomik \u00f6l\u00e7ekli i\u015flevsel genomik verilerin madencili\u011fini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r."}
{"_id":"6828370","title":"A coding-independent function of gene and pseudogene mRNAs regulates tumour biology","text":"mRNA'n\u0131n (mesajc\u0131 RNA) kanuni rol\u00fc, protein sentez sitelerine protein kodlama bilgisi ta\u015f\u0131makt\u0131r. Ancak, mikroRNA'lar\u0131n RNA'lara ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, RNA'lar\u0131n mikroRNA ba\u011flanma yetene\u011fine dayanarak bir d\u00fczenleyici rol sahibi olabilece\u011fini varsayd\u0131k. Protein kodlama i\u015flevinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak RNA'lar\u0131n rol\u00fcne bir model olarak, PTEN t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 geni taraf\u0131ndan \u00fcretilen mRNA'lar ve onun pseudogeni PTENP1 aras\u0131ndaki i\u015flevsel ili\u015fkiyi ve bu etkile\u015fimden kaynaklanan kritik sonu\u00e7lar\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. PTENP1'in biyolojik olarak aktif oldu\u011funu bulduk, \u00e7\u00fcnk\u00fc PTEN seviyelerini d\u00fczenleyebilir ve b\u00fcy\u00fcme bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir rol oynayabilir. Ayr\u0131ca, PTENP1 lokusunun insan kanserinde se\u00e7ici olarak kayboldu\u011funu da g\u00f6steriyoruz. Analizimizi, KRAS gibi kanserle ili\u015fkili di\u011fer genlerin pseudogenlerine de geni\u015flettik. Ayr\u0131ca, PTEN gibi protein kodlama genlerinin transkriptlerinin de biyolojik olarak aktif oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu bulgular, ifade edilen pseudogenlerin yeni bir biyolojik role sahip oldu\u011funu atfeder, \u00e7\u00fcnk\u00fc onlar kodlama gen ifadelerini d\u00fczenleyebilir ve mRNA'lar\u0131n kodlanmayan bir i\u015flevini ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r."}
{"_id":"6836086","title":"Identification of a Multicomponent Complex Required for Outer Membrane Biogenesis in Escherichia coli","text":"Gram negatif bakteriler, h\u00fccreyi toksik bile\u015fiklerden, \u00f6rne\u011fin antibiyotikten ve deterjanlardan korumak i\u00e7in bir d\u0131\u015f zar (OM) sahiptir. OM, fosfolipidler, glikolipidler ve proteinlerden olu\u015fan y\u00fcksek derecede asimetrik bir \u00e7ift katmandan olu\u015fur. Bu hayati organelin olu\u015fumu, ATP gibi a\u00e7\u0131k enerji kaynaklar\u0131 olmayan bir ortamda, sitoplazman\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fir ve dahil olan mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 zordur. Escherichia coli'deki OM'daki proteinlerin toplanmas\u0131 i\u00e7in gerekli \u00e7ok proteini kompleksin tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, bu protein toplanma kompleksinin bile\u015fenlerini kodlayan genlerle imp geni aras\u0131ndaki genetik etkile\u015fimleri de g\u00f6steriyoruz, imp geni lipopolisakkaritlerin (LPS) OM'da toplanmas\u0131nda rol oynayan bir proteini kodlar. Bu genetik etkile\u015fimler, protein toplanma kompleksinin lipoprotein bile\u015fenlerinden biri olan YfgL'nin, genel OM toplanma s\u00fcrecini koordine eden bir homeostatik kontrol mekanizmas\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"6841927","title":"Transtheoretical model-based multiple behavior intervention for weight management: effectiveness on a population basis.","text":"ARKA PLAN V\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) 25-39.9 aral\u0131\u011f\u0131nda olan a\u015f\u0131r\u0131 kilolu veya obez yeti\u015fkinlerin artan yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, kan\u0131t temelli ve kolayca yay\u0131labilir kilo y\u00f6netimi m\u00fcdahaleleri ihtiyac\u0131n\u0131 vurgulamaktad\u0131r. Transtheoretik Model (TTM), \u00e7oklu davran\u0131\u015f kilo y\u00f6netimi m\u00fcdahaleleri i\u00e7in umut verici bir teorik \u00e7er\u00e7eve sunmaktad\u0131r. Y\u00d6NTEM A\u015f\u0131r\u0131 kilolu veya obez yeti\u015fkinler (n=1277), 0, 3, 6 ve 9 ay boyunca \u00fc\u00e7 davran\u0131\u015fla ilgili kilo y\u00f6netimi ile ilgili ev temelli, a\u015fama e\u015fle\u015ftirilmi\u015f \u00e7oklu davran\u0131\u015f m\u00fcdahalelerine rastgele da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131. T\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar 6, 12 ve 24 ay i\u00e7in yeniden de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7LAR Sa\u011fl\u0131kl\u0131 beslenme (47.5% vs 34.3%), egzersiz (44.90% vs 38.10%), duygusal stresin y\u00f6netimi (49.7% vs 30.30%) ve i\u015flenmemi\u015f meyve ve sebze t\u00fcketiminin (48.5% vs 39.0%) 24 ay i\u00e7in Eylem\/Bak\u0131m a\u015famas\u0131na ilerlemesi konusunda anlaml\u0131 tedavi etkileri bulundu. Gruplar 24 ay i\u00e7in kilo kayb\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi. Davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fi kovalar\u0131 ve tedavi grubunda \u00e7ok daha belirgin olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131, tek bir davran\u0131\u015fa Eylem\/Bak\u0131m a\u015famas\u0131nda ilerleyen bireyler, ba\u015fka bir davran\u0131\u015fta ilerlemede 2.5-5 kat daha olas\u0131yd\u0131. \u00c7oklu davran\u0131\u015f m\u00fcdahalesinin etkisi, tek davran\u0131\u015f m\u00fcdahalelerinin etkisinden \u00fc\u00e7 kat daha fazlayd\u0131. SONU\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fma, TTM'ye dayal\u0131 ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f geri bildirimlerin sa\u011fl\u0131kl\u0131 beslenmeyi, egzersizi, duygusal stresi y\u00f6netmeyi ve kilo y\u00f6netimi konusunda bir n\u00fcfusta iyile\u015ftirebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Tedavi, gelecekteki \u00e7oklu davran\u0131\u015f m\u00fcdahalelerinin a\u015fmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 y\u00fcksek bir n\u00fcfusa etki seviyesi \u00fcretti."}
{"_id":"6847208","title":"Autoinduction and signal transduction in the regulation of staphylococcal virulence.","text":"Staphylococcus aureus'in aksesuar genleri, patogenezle ili\u015fkili olanlar da dahil, karma\u015f\u0131k bir d\u00fczenleyici a\u011f taraf\u0131ndan kontrol edilir. Bu a\u011f, en az d\u00f6rt iki bile\u015fenli sistemi i\u00e7erir ve bunlardan biri, agr, bir quorum sens\u00f6r\u00fc, alternatif bir sigma fakt\u00f6r\u00fc ve en az iki s\u00fcperantijen geni olan tst ve seb'i i\u00e7eren geni\u015f bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc k\u00fcmesidir. Bu d\u00fczenleyici genler, d\u0131\u015f ortamdan al\u0131nan sinyalleri h\u00fccre i\u00e7i metabolik makineyle b\u00fct\u00fcnle\u015ftirerek, organizman\u0131n herhangi bir belirli konumda ihtiya\u00e7 duydu\u011fu zaman ve miktarlarda belirli alt k\u00fcmelerdeki aksesuar\/vir\u00fclans fakt\u00f6rlerinin \u00fcretimini sa\u011flamak amac\u0131yla, zaman ve n\u00fcfus yo\u011funlu\u011funa ba\u011fl\u0131 olarak hareket etti\u011fi varsay\u0131lmaktad\u0131r. Patogenez a\u00e7\u0131s\u0131ndan, d\u00fczenleyici program muhtemelen konak organizman\u0131n belirli sitelerine ayarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu hipotezi test etmek i\u00e7in, organizman\u0131n bir\u00e7ok kontrol sistem aras\u0131ndaki d\u00fczenleyici etkile\u015fimleri anlamak i\u00e7in \u00f6nemli ayr\u0131nt\u0131lara ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Bu inceleme, b\u00fcy\u00fck bir veri k\u00fcmesini, umutla tam \u00f6l\u00e7ekli bir teste y\u00f6nlendirecek bir modele entegre etmeye \u00e7al\u0131\u015fan bir giri\u015fimdir."}
{"_id":"6853699","title":"Macrophages in the Pathogenesis of Atherosclerosis","text":"Atherosklerozda, apolipoprotein B-lipoproteinlerin kan damarlar\u0131n\u0131n endotel h\u00fccre tabakas\u0131n\u0131n alt\u0131ndaki matriste birikimi, monositlerin rekrut edilmesine neden olur. Bu monositlerden t\u00fcretilen makrofajlar, h\u00fccrelerin, lipitlerin ve matrisin birikimi nedeniyle alt endotel tabakas\u0131n\u0131n geni\u015flemesine yol a\u00e7an maladaptif, \u00e7\u00f6z\u00fclmeyen bir enflamatuar yan\u0131t\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olur. Baz\u0131 lezyonlar daha sonra nekrotik bir \u00e7ekirdek olu\u015fturur, bu da akut trombotik vask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131, \u00f6rne\u011fin, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc, inme ve ani kardiyak \u00f6l\u00fcm\u00fc tetikler. Bu inceleme, bu hastal\u0131k patogenezinin her bir a\u015famas\u0131nda makrofajlar\u0131n merkezi rollerini tart\u0131\u015fmaktad\u0131r."}
{"_id":"6863070","title":"Three-dimensional superresolution colocalization of intracellular protein superstructures and the cell surface in live Caulobacter crescentus.","text":"Son zamanlarda, tek molek\u00fcl g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve fotokontrol, Abbe'nin difraksiyon s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131n \u00f6tesine ge\u00e7erek h\u00fccre yap\u0131lar\u0131n\u0131n s\u00fcper \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck optik mikroskopisini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131ld\u0131, canl\u0131 h\u00fccrelerin i\u00e7indeki yap\u0131lar\u0131n noninvaziv g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemenin s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131 geni\u015fletti. Bununla birlikte, canl\u0131 h\u00fccre s\u00fcper \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi, h\u00fccre zar\u0131n\u0131n biyolojik ba\u011flam\u0131na g\u00f6re \u00fc\u00e7 boyutlu (3D) yap\u0131lar\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ihtiyac\u0131 nedeniyle zorluklarla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kald\u0131. Bu zorluklar\u0131 a\u015fmak i\u00e7in, \"g\u00fc\u00e7 ba\u011f\u0131ml\u0131 aktif aral\u0131kl\u0131 s\u00fcper \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck ve nokta birikimi ile nanoskal topografyada g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme\" (SPRAIPAINT) olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir teknik geli\u015ftirdik. Bu teknik, h\u00fccre i\u00e7i g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f YFP (eYFP) f\u00fczyonlar\u0131n\u0131 (SPRAI) ve h\u00fccre y\u00fczeyinin rastgele konumland\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 (PAINT) birle\u015ftirir, b\u00f6ylece sadece tek bir lazerle iki farkl\u0131 floresan molek\u00fcl\u00fc ard\u0131\u015f\u0131k olarak g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleyebilirsiniz. eYFP'nin basit \u0131\u015f\u0131k ind\u00fcklenmi\u015f yan\u0131p s\u00f6nmesi ve Nile red'in h\u00fccre y\u00fczeyine kolizyonel ak\u0131\u015f\u0131, herhangi bir antikor etiketlemesi, h\u00fccre zar\u0131n\u0131n ge\u00e7irgenle\u015ftirilmesi veya s\u00fclf\u00fcr-oksijen temizleme sistemlerine ihtiya\u00e7 duymadan tek molek\u00fcl konumland\u0131rmalar\u0131 sa\u011flar. Burada, bir \u00e7ift sarmal nokta yay fonksiyonu mikroskopu kullanarak, bakteriyel Caulobacter crescentus'un y\u00fczeyine kolokale olan Crescentin-eYFP, bir sitoskelet floresan protein f\u00fczyonu ile canl\u0131 h\u00fccre 3D s\u00fcper \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesini ba\u015far\u0131yla sergiledik. \u0130\u00e7sel protein yap\u0131lar\u0131 ve h\u00fccre y\u00fczeyinin 3D kolokasyonu, s\u00fcper \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck optik mikroskopisinin, geni\u015f bir alan \u00fczerinde (12x12 \u03bcm) m\u00fckemmel hassasiyetle (20-40 nm 3D) canl\u0131 h\u00fccrelerdeki protein etkile\u015fimlerinin analizini a\u00e7\u0131yor."}
{"_id":"6876224","title":"Overweight prevalence among youth in the United States: Why so many different numbers?","text":"Son y\u0131llarda yay\u0131nlanan birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde gen\u00e7ler aras\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 kilolu olman\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda farkl\u0131 tahminler sunmu\u015ftur. Yayg\u0131nl\u0131k tahminleri %11-%24 aras\u0131nda de\u011fi\u015fmektedir, ancak bu tahminler \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Beslenme Taramas\u0131 (NHANES III) taraf\u0131ndan elde edilen ayn\u0131 sonu\u00e7lar\u0131 tan\u0131mlamaktad\u0131r. Bu makale, farkl\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 kilolu yayg\u0131nl\u0131k tahminlerinin \u00e7e\u015fitlili\u011fini ve evrimini tart\u0131\u015fmaktad\u0131r. Tan\u0131m, \u00f6l\u00e7\u00fcmler, kriter se\u00e7imi ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma gruplar\u0131 gibi konular ele al\u0131nmaktad\u0131r ve gen\u00e7ler aras\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 kilolu olman\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 tahminleri \u00fczerindeki etkileri ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. Birka\u00e7 yay\u0131mdan al\u0131nan v\u00fccut kitle indeksi (BMI) referans percentilleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. NHANES III'den yay\u0131nlanan tahminler aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar ve nedenleri belirtilmektedir."}
{"_id":"6896063","title":"Senescence and aging: the critical roles of p53","text":"p53, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol\u00fc, DNA onar\u0131m\u0131, apoptoz ve h\u00fccresel stres yan\u0131tlar\u0131 dahil olmak \u00fczere bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Ancak, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi durdurmay\u0131 ve apoptozu tetiklemesinin yan\u0131 s\u0131ra, p53'\u00fcn etkinle\u015ftirilmesi ayr\u0131ca h\u00fccresel senescans\u0131 ve organizmal ya\u015flanmay\u0131 da d\u00fczenler. Senescans, geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc olmayan bir h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duraklamas\u0131d\u0131r ve hem ya\u015flanma hem de g\u00fc\u00e7l\u00fc bir fizyolojik antitumor yan\u0131t\u0131nda kritik bir rol oynar, bu da onkogenik sald\u0131r\u0131lara kar\u015f\u0131 koyar. Bu nedenle, p53, ifade ve h\u00fccresel ba\u011flam\u0131n s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011fu bir \u015fekilde, senescans\u0131 d\u00fczenleyerek t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131lamaya katk\u0131da bulunur. Bu incelemede, son geli\u015fmeleri ele al\u0131yoruz, p53'\u00fcn h\u00fccresel senescansa katk\u0131s\u0131 ve kanser terapisi i\u00e7in sonu\u00e7lar\u0131 ve p53'\u00fcn hayvan \u00f6mr\u00fcne etkisini tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, p53'\u00fcn senescans ve ya\u015flanma dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli fizyolojik yollar\u0131 d\u00fczenlemesi yoluyla rol\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz."}
{"_id":"6903077","title":"Asymmetric cryo-EM reconstruction of phage MS2 reveals genome structure in situ","text":"Tek iplikli ribon\u00fckleik asit (RNA) vir\u00fcslerinde, vir\u00fcs kabuk montaj\u0131 ve genom paketlemesi i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7en s\u00fcre\u00e7lerdir. Kriyo elektron mikroskopisi ve tek par\u00e7ac\u0131k analizi kullanarak, bakteriyofaj MS2'nin asimetrik viriyon yap\u0131s\u0131n\u0131 belirledik. Bu yap\u0131, 178 kabuk proteini kopyas\u0131, tek bir A proteini kopyas\u0131 ve RNA genomundan olu\u015fmaktad\u0131r. Bu, vir\u00fcs RNA genomunun yerinde belirli bir konformasyona sahip olabilece\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. RNA, kabuk i\u00e7 y\u00fczeyine yak\u0131n neredeyse t\u00fcm sap-d\u00f6ng\u00fc a\u011f\u0131n\u0131 olu\u015ftururken, kabuk protein dimerlerine bask\u0131n olarak ba\u011flan\u0131r ve bu dimerler viriyonun bir yar\u0131s\u0131nda yer al\u0131r. Bu, genomik RNA'n\u0131n genom paketlemesi ve viriyon montaj\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde dahil oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"6910577","title":"Harnessing transposons for cancer gene discovery","text":"Son zamanlarda, Tc1\/mariner transpozonu, Uyku G\u00fczelli\u011fi (SB), fareli somatik h\u00fccrelerde kanseri tetikleyecek kadar y\u00fcksek frekanslarda hareketlendirilmesi m\u00fcmk\u00fcn hale geldi. T\u00fcm\u00f6rler, SB'nin kanser genleri \u00fczerindeki insertiyonel mutajenik etkisinden kaynaklan\u0131r, bu da t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu tetikleyen genleri ve sinyal yollar\u0131n\u0131 belirlemeyi kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Ayr\u0131ca, SB'nin ko\u015fullu transpozisyonu i\u00e7in bir sistem geli\u015ftirilmi\u015ftir, bu da SB mutajenik etkisinin nerede meydana gelece\u011fini s\u0131n\u0131rlayarak, bir\u00e7ok t\u00fcr insan kanseri i\u00e7in se\u00e7ici modelleme imkan\u0131 sunar. SB mutajenik etkisi, bilinen kanser genlerinin yan\u0131 s\u0131ra, bir\u00e7ok yeni kanser gen aday\u0131 ve potansiyel ila\u00e7 hedefi belirlemek i\u00e7in de kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"6913227","title":"MicroRNA-Containing T-Regulatory-Cell-Derived Exosomes Suppress Pathogenic T Helper 1 Cells","text":"Foxp3(+) d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri (Treg h\u00fccreleri) enflamatuar hastal\u0131klar\u0131 \u00f6nler, ancak bask\u0131laman\u0131n tam mekanizmas\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. RNA m\u00fcdahalesi ile gen susturma, h\u00fccre \u00f6zerk ve h\u00fccre \u00f6zerk olmayan \u015fekillerde etki edebilir, bu da h\u00fccreler aras\u0131 d\u00fczenlemenin mekanizmalar\u0131n\u0131 sa\u011flar. Burada, Treg h\u00fccrelerinin T h\u00fccre taraf\u0131ndan medyas\u0131z hastal\u0131\u011f\u0131 bask\u0131lamak i\u00e7in h\u00fccre \u00f6zerk olmayan gen susturma mekanizmas\u0131n\u0131, miRNA i\u00e7eren eksosomlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Treg h\u00fccreleri, T yard\u0131mc\u0131 1 (Th1) h\u00fccreleri de dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerine mikroRNA'lar\u0131 (miRNA) aktar\u0131r, bu da Th1 h\u00fccre proliferasyonunu ve sitokin salg\u0131s\u0131n\u0131 bask\u0131lar. Dicer eksikli\u011fi veya Rab27a ve Rab27b \u00e7ift eksikli\u011fi ile Treg h\u00fccrelerinde miRNA biyosentezini veya eksosom yolunu bozmay\u0131 ama\u00e7layan deneyler, miRNA'lar ve eksosomlar i\u00e7in Treg h\u00fccreleri taraf\u0131ndan medyas\u0131z bask\u0131laman\u0131n gereklili\u011fini ortaya koydu. Transkripsiyonal analiz ve miRNA inhibit\u00f6r\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, eksosomlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla Treg h\u00fccrelerinden Th1 h\u00fccrelerine Let-7d'nin aktar\u0131lmas\u0131n\u0131n bask\u0131lamaya ve sistemik hastal\u0131\u011f\u0131n \u00f6nlenmesine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, miRNA i\u00e7eren eksosomlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla Treg h\u00fccreleri taraf\u0131ndan medyas\u0131z bask\u0131laman\u0131n bir mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"6917133","title":"Estimating risk curves for first-degree relatives of patients with Alzheimer\u2019s disease: The REVEAL study","text":"Ama\u00e7: REVEAL \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalar\u0131n birinci derece akrabalar\u0131na verilen risk de\u011ferlendirme protokol\u00fcnde APOE (apolipoprotein E) a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131karma psikolojik ve davran\u0131\u015fsal etkisinin rastgele, kontroll\u00fc bir incelemesidir. Protokol, risk bilgilerini birikimsel vaka e\u011frisi olarak sunar. Bu makale, bu e\u011frilerin nas\u0131l tahmin edildi\u011fini a\u00e7\u0131klar. Y\u00f6ntemler: E\u011friler, APOE bilgilerini i\u00e7eren ard\u0131\u015f\u0131k hayatta kalma e\u011frileri hesaplamak i\u00e7in Bayes kural\u0131 kullan\u0131larak hesapland\u0131. Sonu\u00e7lar: MIRAGE \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan hayatta kalma verilerinin bir kombinasyonu ve cinsiyet ve ya\u015fa \u00f6zg\u00fc APOE olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131, her 6 APOE genotipinde erkek ve kad\u0131n i\u00e7in risk e\u011frileri olu\u015fturmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7: Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 genotip g\u00f6reli risk bilgisi ve aile \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131ndan hayatta kalma verileri kullan\u0131larak, cinsiyet, ya\u015f ve genotip spesifik risk tahminleri, genotip a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131karma i\u00e7eren bir risk de\u011ferlendirme ara\u015ft\u0131rmas\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"6923795","title":"Up-regulation of endothelial nitric-oxide synthase by endothelium-derived hyperpolarizing factor involves mitogen-activated protein kinase and protein kinase C signaling pathways.","text":"Sitokrom P450 (P450)-ba\u011f\u0131ml\u0131 ara\u015fidonik asit metabolitleri, epoxyeikosatrienoik asit (EET'ler), vask\u00fcler tonu etkileyen endoteliyumdan kaynaklanan hiperpolarize edici fakt\u00f6rler (EDHF) olarak \u00f6nerilmi\u015ftir; ancak EDHF'nin endoteliyumdan kaynaklanan nitrik oksit sentezi \u00fczerindeki etkileri bilinmemektedir. Endotel nitrik oksit sentezini (eNOS) d\u00fczenleyen EDHF'yi inceledik ve ili\u015fkili sinyalle\u015fme yollar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. P450 epojenaz CYP102 F87V mutasyonu, CYP2C11-CYPOR ve CYP2J2, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f inek aort endotel h\u00fccrelerine transfekte edildi ve endojen olarak olu\u015fan veya exojen olarak uygulanan EET'lerin eNOS ifadesi ve aktivitesi \u00fczerindeki etkileri de\u011ferlendirildi. P450 epojenaz transfeksiyonu, eNOS protein ifadesinde art\u0131\u015fa neden oldu, bu etki P450 inhibit\u00f6r\u00fc 17-ODYA ile birlikte uyguland\u0131\u011f\u0131nda azalt\u0131ld\u0131. Kuzey analizi, P450 transfeksiyonunun eNOS mRNA seviyelerinde art\u0131\u015fa yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da \u00f6n\u00e7evrimsel d\u00fczeyde bir etkiye i\u015faret etti. P450 epojenaz transfeksiyonu, L-arginin'in L-citrulline'a d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6l\u00e7erek eNOS aktivitesinde art\u0131\u015fa neden oldu. K\u00fclt\u00fcr ortam\u0131na sentetik EET'ler (50-200 nM) eklemek de eNOS ifadesi ve aktivitesini art\u0131rd\u0131. Mitogen aktive edilmi\u015f protein kinaz (MAPK), MAPK kinaz ve protein kinaz C inhibit\u00f6rleri apigenin, 2'-amino-3'-metoksi flavonoid (PD98059) ve 1-(5-izokinolin s\u00fclfonil)-2-metil piperazin (H-7), s\u0131ras\u0131yla P450 transfeksiyonunun eNOS ifadesi \u00fczerindeki etkilerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe etti. P450 epojenazlar\u0131n\u0131n veya sentetik EET'lerin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, eNOS'un Thr495 fosforilasyonunu art\u0131rd\u0131, bu etki apigenin ve PD98059 ile inhibe edildi. P450 epojenazlar\u0131n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, ratlarda aort"}
{"_id":"6923961","title":"Prostaglandin E2 promotes intestinal tumor growth via DNA methylation","text":"Ayr\u0131k DNA metilasyonu, t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131c\u0131 ve ilerlemede t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 ve DNA onar\u0131m genlerinin susturulmas\u0131nda \u00f6nemli bir yol olarak kabul edilmesine ra\u011fmen, kanserlerde DNA metilasyon de\u011fi\u015fikliklerinin alt\u0131nda yatan mekanizmalar hala belirsizdir. Burada, prostaglandin E(2) (PGE(2))'nin belirli t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 ve DNA onar\u0131m genlerini DNA metilasyonu yoluyla susturdu\u011funu ve bu sayede t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu bulgular, PGE(2)'nin t\u00fcm\u00f6r ilerlemesinin te\u015fvikinde daha \u00f6nce tan\u0131nmayan bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor."}
{"_id":"6936141","title":"Nef is physically recruited into the immunological synapse and potentiates T cell activation early after TCR engagement.","text":"HIV-1'in Nef proteini, in vivo'da viral patogenezini art\u0131r\u0131r ve hastal\u0131\u011f\u0131 h\u0131zland\u0131r\u0131r. Nef, T h\u00fccre aktivitesini bilinmeyen bir mekanizma ile g\u00fc\u00e7lendirir, muhtemelen HIV \u00e7o\u011falmas\u0131 i\u00e7in i\u00e7sel ortam\u0131 optimize ederek. Yeni bir T h\u00fccre rapor\u00e7i sistemi kullanarak, Nef'in TCR uyaran\u0131 sonras\u0131 NF-kappaB ve NFAT transkripsiyon fakt\u00f6rlerini ifade eden h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131 iki kat\u0131na \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bu Nef taraf\u0131ndan tetiklenen TCR sinyalleme yollar\u0131n\u0131n \u00f6nemi, kalsiyum sinyalizasyonundan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ve protein kinaz C aktivasyonu \u00f6ncesi \u00e7ok yak\u0131n bir ad\u0131mda ger\u00e7ekle\u015fti. TCR'ye MHC ile ba\u011fl\u0131 antijenlerin ba\u011flanmas\u0131, detergen direnci olan membran mikrodomenlerinin, yani lipid raflar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu tetikler. Nef'in toplam h\u00fccre havuzunun yakla\u015f\u0131k %5-10'u lipid raflar\u0131nda yer al\u0131r. Konfokal ve ger\u00e7ek zamanl\u0131 mikroskopiye g\u00f6re, Ab'ler TCR\/CD3 ve CD28 resept\u00f6rlerine ba\u011fland\u0131ktan sonra dakikalar i\u00e7inde Nef, lipid raflar\u0131nda immunolojik sinapsa rekrut edilir. Bu rekrutman, Nef'in myristoylasyon i\u00e7eren N-terminal alan\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Nef, h\u00fccre y\u00fczeyindeki lipid raflar\u0131n\u0131n veya immunolojik sinapslar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131rmaz. Son zamanlarda yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, sadece lipid raflar\u0131nda bulunan aktif bir p21-aktifle\u015ftirilmi\u015f kinaz-2 alt pop\u00fclasyonunun Nef ile \u00f6zel bir etkile\u015fim g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. Bu nedenle, Nef ve anahtar h\u00fccresel ortaklar\u0131n (\u00f6rne\u011fin, aktif p21-aktifle\u015ftirilmi\u015f kinaz-2) immunolojik sinapsa birlikte rekrut edilmesi, NF-kappaB ve NFAT'in transkripsiyonel olarak aktif formlar\u0131n\u0131 ifade eden h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131na ve sonu\u00e7ta T h\u00fccre aktivitesindeki de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"6944800","title":"Microenvironmental regulation of tumor progression and metastasis","text":"Kanserler karma\u015f\u0131k dokusal ortamlarda geli\u015fir ve bu ortamlardan s\u00fcrekli b\u00fcy\u00fcme, istil\u00e2 ve metastaz i\u00e7in ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. T\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinden farkl\u0131 olarak, t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131 (TME) i\u00e7indeki stromal h\u00fccre t\u00fcrleri genetik olarak kararl\u0131d\u0131r ve bu nedenle diren\u00e7 ve t\u00fcm\u00f6r tekrar\u0131 riski daha az olan \u00e7ekici bir tedavi hedefi olu\u015ftururlar. Bununla birlikte, \u00f6zellikle pro-tumorjenik TME'yi bozmak zorlu bir g\u00f6revdir, \u00e7\u00fcnk\u00fc TME hem t\u00fcm\u00f6rjeniz i\u00e7in hem de ters etkiler yaratma kapasitesine sahiptir. Ayr\u0131ca, bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma mikro ortam\u0131n t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini normalle\u015ftirebilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir, bu da stromal h\u00fccrelerin yeniden e\u011fitilmesinin, hedeflenen imha yerine, kanseri tedavi etmek i\u00e7in etkili bir strateji olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Burada, t\u00fcm\u00f6r ilerlemesinin ve metastaz\u0131n belirli a\u015famalar\u0131nda TME'nin \u00e7eli\u015fkili rollerini ve son zamanlarda TME i\u00e7indeki stromal h\u00fccreleri anti-tumorjenik etkiler yaratacak \u015fekilde yeniden e\u011fitmeye y\u00f6nelik tedavi giri\u015fimlerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"6945285","title":"Bezafibrate in men with lower extremity arterial disease: randomised controlled trial.","text":"\nAMA\u00c7: Alt ekstremite arter hastal\u0131\u011f\u0131 olan erkeklerde koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 ve inme riskini de\u011ferlendirmek.\n\nY\u00d6NTEM: \u00c7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc rastgele deneme.\n\nKAYNAK: 85 genel uygulama ve 9 hastane vask\u00fcler klini\u011fi.\n\nKATILIMCI: 1568 erkek, ortalama ya\u015f 68.2 y\u0131l (35-92 ya\u015f aras\u0131).\n\nB\u0130RLE\u015e\u0130M: Bezafibrat 400 mg\/g\u00fcn (783 erkek) veya plasebo (785 erkek).\n\nANA SONU\u00c7LAR: Bezafibrat, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 ve inmenin olu\u015fumunu azaltmad\u0131. Etkin ve plasebo gruplar\u0131nda s\u0131ras\u0131yla 150 ve 160 olay oldu (relatif risk 0.96, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.76-1.21). Etkin ve plasebo gruplar\u0131nda s\u0131ras\u0131yla 90 ve 111 b\u00fcy\u00fck koroner olay meydana geldi (0.81, 0.60-1.08), bunlar\u0131n 64 ve 65'i \u00f6l\u00fcmc\u00fcl (0.95, 0.66-1.37) ve 26 ve 46's\u0131 \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmayan (0.60, 0.36-0.99) idi. \u00d6l\u00fcmc\u00fcl olmayan olaylar \u00fczerindeki faydal\u0131 etkiler, giri\u015fte 65 ya\u015f\u0131ndan k\u00fc\u00e7\u00fck olan erkeklerde en y\u00fcksekti, bu grupta t\u00fcm koroner olaylar i\u00e7in de fayda g\u00f6r\u00fcld\u00fc (0.38, 0.20-0.72). Ya\u015fl\u0131 erkeklerde \u00f6nemli etkiler g\u00f6zlemlenmedi. Etkin tedavi g\u00f6renlerde 60 inme ve plasebo grubunda 49 inme meydana geldi (1.34, 0.80-2.01). \u0130ki grupta da t\u00fcm nedenlerden \u00f6l\u00fcmler s\u0131ras\u0131yla 204 ve 195 idi (1.03, 0.83-1.26). Bezafibrat, \u00fc\u00e7 y\u0131la kadar aral\u0131kl\u0131 klaudikasyonun \u015fiddetini azaltt\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: Bezafibrat, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 ve inmenin olu\u015fumunu etkilemez, ancak \u00f6zellikle giri\u015fte 65 ya\u015f\u0131ndan k\u00fc\u00e7\u00fck"}
{"_id":"6945691","title":"The modulation of human natural killer cell activity by prostaglandins.","text":"Prostatik glikozidlerin (PG'ler) faren ve insanlarda t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini d\u00fczenlemede rol oynad\u0131klar\u0131 bildirilmi\u015ftir. Do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc h\u00fccre (NK) sitotoksisitesi, kansere kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k g\u00f6zetiminin \u00f6nemli bir bile\u015feni olabilece\u011fi i\u00e7in, t\u00fcm\u00f6rlerin \u00fcretti\u011fi PG miktar\u0131n\u0131n NK aktivitesini bask\u0131lay\u0131p bask\u0131lamad\u0131\u011f\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131lmaya de\u011fer. Bu nedenle, insan periferik monon\u00fckleer h\u00fccrelerdeki NK aktivitesini etkileyen \u00e7e\u015fitli PG'lerin etkisi incelendi. Sitotoksisite y\u00fczdesi, etiketlenmi\u015f K562 ve di\u011fer hedef h\u00fccrelerden s\u0131zan Cr51'in \u00f6l\u00e7\u00fclmesiyle belirlendi. \u00c7ok y\u00fcksek PG konsantrasyonlar\u0131nda (10(-6) M), PGE2, PGD2, PGA2 ve PGF2 alfa ile bask\u0131lama g\u00f6zlemlendi. Bununla birlikte, fizyolojik aral\u0131kta PG konsantrasyonlar\u0131nda (10(-8) M), sadece PGE2 ve PGD2 ile anlaml\u0131 bask\u0131lama g\u00f6r\u00fcld\u00fc. PGE2 ile bask\u0131laman\u0131n y\u00fczdesi, 10(-5) M'den 10(-9) M'ye kadar de\u011fi\u015fen konsantrasyonlarda 77% ile 9.5% aras\u0131nda de\u011fi\u015fti (10(-8) M'de %45). 10(-8) M PGE2 ile 4 farkl\u0131 hedef ve 50:1'den 12.5:1'e kadar de\u011fi\u015fen etkili:hedef oranlar\u0131nda anlaml\u0131 bask\u0131lama g\u00f6zlemlendi. PGE2'nin bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkisinin etkili ve\/veya hedef h\u00fccreye y\u00f6nlendirilip y\u00f6nlendirilmedi\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, K562 h\u00fccreleri veya etkili h\u00fccreler PGE2 ile \u00f6n tedavi edildi. Etkili h\u00fccre \u00f6n tedavisinde anlaml\u0131 bask\u0131lama g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ancak hedef h\u00fccre \u00f6n tedavisinde b\u00f6yle bir \u015fey g\u00f6zlemlenmedi. Son olarak, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre hatlar\u0131ndan elde edilen s\u00fcpernatantlar\u0131n (polyomavir\u00fcsle d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f far\u0131 fibroblast h\u00fccre hatt\u0131 PY3T3) bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkileri belirlendi. S\u00fcpernatant\u0131n belirgin bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkisi, i\u00e7eri\u011findeki PGE'ye atfedilebilirdi. Bu nedenle, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin \u00fcretti\u011fi PGE'nin insan NK aktivitesini d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir mod\u00fclat\u00f6r olabilece\u011fi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"6947286","title":"Association analysis between anterior-pharynx defective-1 genes polymorphisms and Alzheimer's disease.","text":"Son g\u00fcncel biyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) patogenezinde \u00f6n-farenks defektif-1 (APH-1) proteinlerinin \u00f6nemini i\u015faret ediyor. APH-1 genlerinde diziye varyasyonlar i\u00e7in denat\u00fcr y\u00fcksek performansl\u0131 s\u0131v\u0131 kromatografisi taramas\u0131 yapt\u0131k ve 113 AD hastas\u0131 ve 132 kontrol \u00fczerinde bu varyasyonlar\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 analiz ettik. Alt\u0131 farkl\u0131 polimorfizm bulduk: bunlardan \u00fc\u00e7\u00fc, hepsi APH-1b'de, bir aminoasit de\u011fi\u015fimine (T27I, V199L ve F217L) i\u015faret ediyor; di\u011ferleri sessiz veya kodlamayan b\u00f6lgelerde. Hi\u00e7biri hastal\u0131\u011fa anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkili de\u011fil; apolipoprotein E epsilon4 ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 durumu ile verilerin ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, transpozisyon c+651T>G (F217L) ile epsilon4 alelinin birlikte var olma e\u011filimi g\u00f6steriyor. Verilerimiz, APH-1a\/b kodlay\u0131c\u0131 b\u00f6lgelerde polimorfizmlerin, \u0130talyan n\u00fcfus \u00f6rneklemimizde sporadik AD i\u00e7in daha y\u00fcksek riskle ili\u015fkili olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"6948886","title":"Dynamic epigenetic regulation of glioblastoma tumorigenicity through LSD1 modulation of MYC expression.","text":"Elde edilen kan\u0131tlar, glioblastoma'n\u0131n letalitesinin, kendi yenilenen ve t\u00fcm\u00f6rjenik \u00f6zellik g\u00f6steren k\u00fc\u00e7\u00fck alt pop\u00fclasyonlar taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirildi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. T\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fin, birka\u00e7 h\u00fccrede sabit bir \u00f6zellik mi yoksa dinamik olarak edinilen bir \u00f6zellik mi oldu\u011fu hala belirsizdir. T\u00fcm\u00f6r k\u00fcre ve xenograft olu\u015fumunu kullanarak t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fi test ettik ve kurulmu\u015f ve birincil glioblastoma hatlar\u0131ndan izole edilen alt klonlar\u0131 inceledik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, glioblastoma'n\u0131n t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011finin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde belirleyici oldu\u011funu, ancak d\u00fc\u015f\u00fck frekanslarda spontan olarak edinilebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, bu dinamik ge\u00e7i\u015fler, lisin spesifik demetilaz 1 (LSD1) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla epigenetik yeniden programlama ile y\u00f6netilir. LSD'nin azalt\u0131lmas\u0131, avian myelocytomatosis viral onkogen homolog (MYC) lokusunda histon 3 lisin 4 trimetilasyonunu art\u0131r\u0131r, bu da MYC ifadelerini y\u00fckseltir. MYC, turna, oligodendrocyte hatt\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc 2 (OLIG2), SRY (cinsiyet belirleyici b\u00f6lge Y)-kutu 2 (SOX2) ve POU s\u0131n\u0131f 3 homeobox 2 (POU3F2), glioblastoma h\u00fccrelerini yeniden programlamak i\u00e7in gerekli olan temel transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin d\u00fczenlenmesini sa\u011flar. Modelimiz, anahtar transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin epigenetik d\u00fczenlenmesinin, t\u00fcm\u00f6rjenik durumlar aras\u0131ndaki ge\u00e7i\u015fler taraf\u0131ndan y\u00f6netildi\u011fini ve glioblastoma terap\u00f6tik geli\u015fimi i\u00e7in bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"6955746","title":"Auditory Cortex Tracks Both Auditory and Visual Stimulus Dynamics Using Low-Frequency Neuronal Phase Modulation","text":"\u00c7ok duyusal sinyalleri birle\u015ftirerek birle\u015ftirilmi\u015f bir temsil olu\u015fturma, ekolojik ba\u011flamlarda alg\u0131n\u0131n temel bir \u00f6zelli\u011fidir. Sinirbilimden t\u00fcretilen bir hipotez, erken ve do\u011frudan \u00e7apraz modall\u0131k faz mod\u00fclasyonunun varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nermektedir. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n g\u00f6rsel-i\u015fitsel filmler izlerken manyetik beyin grafisi (MEG) kay\u0131tlar\u0131na dayal\u0131 olarak, d\u00fc\u015f\u00fck frekansl\u0131 n\u00f6ral bilginin, i\u015fitme ve g\u00f6rme ak\u0131\u015flar\u0131 aras\u0131nda bilgi senkronizasyonunun temelini olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. \u00d6zellikle, 2-7 Hz delta ve theta bant yan\u0131tlar\u0131n\u0131n faz\u0131, her iki duyusal modda ayn\u0131 anda uyar\u0131c\u0131 dinamiklerle ilgili sa\u011flam (tek denemede) ve kullan\u0131labilir bilgi (zaman yap\u0131s\u0131n\u0131 ayr\u0131\u015ft\u0131rmak i\u00e7in) ta\u015f\u0131r. Bu deneyler, insanlarda belirli bir korteks mekanizmas\u0131n\u0131n, erken duyusal alanlarda delta-theta faz mod\u00fclasyonu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla s\u00fcrekli olarak do\u011falistik g\u00f6rsel-i\u015fitsel ak\u0131\u015flar\u0131 izledi\u011fini, dinamik \u00e7ok duyusal bilgiyi ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ger\u00e7ek zamanl\u0131 olarak \u00e7apraz duyusal etkile\u015fimi yans\u0131tt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren ilk \u00e7al\u0131\u015fmalard\u0131r."}
{"_id":"6957332","title":"The diagnosis and management of gastro-oesophageal reflux in infants.","text":"Gastro-\u00f6zofageal refl\u00fc (GOR) ve gastro-\u00f6zofageal refl\u00fc hastal\u0131\u011f\u0131 (GORD), ya\u015fam\u0131n ilk aylar\u0131nda s\u0131k\u00e7a g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Gastro-\u00f6zofageal refl\u00fc, birincil gastrointestinal motilite bozuklu\u011fu olabilir, ancak ayn\u0131 zamanda inek s\u00fct\u00fc proteini alerjisi gibi di\u011fer durumlar\u0131n da bir sonucu olabilir. Nesne tan\u0131s\u0131 zor olabilir \u00e7\u00fcnk\u00fc tarih, pH izleme sonu\u00e7lar\u0131 ve histoloji aras\u0131nda korelasyonun olmamas\u0131 olabilir. Ciddi GORD hafif semptomlara neden olabilir ve hafif GOR ciddi semptomlara neden olabilir. Birka\u00e7 farkl\u0131 terap\u00f6tik m\u00fcdahale vard\u0131r. Basit\u00e7e ifade etmek gerekirse, kal\u0131nla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f form\u00fcl regurgitasyonu azalt\u0131r ve alginatlar ve proton pompas\u0131 inhibit\u00f6rleri, GOR'u azaltmak i\u00e7in asitli GOR'a g\u00f6re kullan\u0131labilir, bu da GORD'un \u015fiddetine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Prokinetik ila\u00e7lar\u0131n etkinli\u011fi verileri ya eksik ya da hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131 d\u00fczeyindedir. Yan etkiler a\u00e7\u0131s\u0131ndan, cisaprid \u00fczerine odaklanma olmu\u015ftur, ancak di\u011fer molek\u00fcller benzer etkilere sahiptir. Uzun s\u00fcreli yan etkiler, \u00f6zellikle asit azaltan molek\u00fcller i\u00e7in, terap\u00f6tik y\u00f6netimin beslenme sonu\u00e7lar\u0131 gibi yeterince ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"6961811","title":"Increased sensitivity of antigen-experienced T cells through the enrichment of oligomeric T cell receptor complexes.","text":"Bellek T h\u00fccreleri, uyar\u0131c\u0131ya kar\u015f\u0131 daha g\u00fc\u00e7l\u00fc tepki verir ve naif T h\u00fccrelerine k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck dozlarda antijene daha duyarl\u0131d\u0131rlar, ancak bu artan duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n molek\u00fcler temeli net de\u011fildir. Daha \u00f6nce, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) nin dinlenmi\u015f T h\u00fccrelerin y\u00fczeyinde farkl\u0131 boyutlarda oligomerler halinde var oldu\u011funu ve d\u00fc\u015f\u00fck antijen dozlar\u0131na yan\u0131t olarak b\u00fcy\u00fck oligomerlerin tercih edildi\u011fini g\u00f6sterdik. Biyokimya ve elektron mikroskobu ile, daha \u00f6nce uyar\u0131lm\u0131\u015f ve bellek T h\u00fccrelerinin y\u00fczeylerinde naif kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131na k\u0131yasla daha fazla ve daha b\u00fcy\u00fck TCR oligomerleri oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k. H\u00fccreleri ve fareleri, TCR oligomer olu\u015fumunu engelleyen CD3\u03b6 alt biriminde bir nokta mutasyonu ile yeniden yap\u0131land\u0131rarak, TCR oligomerlerinin boyutunun artmas\u0131n\u0131n antijene maruz kalm\u0131\u015f T h\u00fccrelerinin artan duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n do\u011frudan sorumlusu oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu nedenle, T h\u00fccre antijenik haf\u0131zan\u0131n \"ba\u011fl\u0131l\u0131k olgunla\u015fmas\u0131\" mekanizmas\u0131yla desteklendi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"6962472","title":"G*Power 3: a flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences.","text":"G*G\u00fc\u00e7 (Erdfelder, Faul ve Buchner, 1996) sosyal ve davran\u0131\u015fsal ara\u015ft\u0131rmalarda yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan istatistiksel testler i\u00e7in genel bir ba\u011f\u0131ms\u0131z g\u00fc\u00e7 analizi program\u0131 olarak tasarland\u0131. G*G\u00fc\u00e7 3, \u00f6nceki s\u00fcr\u00fcmlerin \u00f6nemli bir uzant\u0131s\u0131 ve geli\u015ftirmesidir. Geni\u015f \u00e7apta kullan\u0131lan bilgisayar platformlar\u0131nda (yani Windows XP, Windows Vista ve Mac OS X 10.4) \u00e7al\u0131\u015f\u0131r ve t, F ve chi2 test ailelerinin bir\u00e7ok farkl\u0131 istatistiksel testi kapsar. Ayr\u0131ca, z testleri ve baz\u0131 kesin testler i\u00e7in g\u00fc\u00e7 analizleri de i\u00e7erir. G*G\u00fc\u00e7 3, geli\u015ftirilmi\u015f etki boyutu hesaplay\u0131c\u0131lar\u0131 ve grafik se\u00e7enekleri sunar, hem da\u011f\u0131l\u0131m tabanl\u0131 hem de tasar\u0131m tabanl\u0131 giri\u015f modlar\u0131n\u0131 destekler ve kullan\u0131c\u0131lar\u0131n ilgisini \u00e7ekebilecek t\u00fcm t\u00fcrdeki g\u00fc\u00e7 analizlerini sunar. G*G\u00fc\u00e7 3'\u00fcn \u00f6nc\u00fcllerine benzer \u015fekilde, G*G\u00fc\u00e7 3 de \u00fccretsizdir."}
{"_id":"6969753","title":"Dynamic interactions of cortactin and membrane type 1 matrix metalloproteinase at invadopodia: defining the stages of invadopodia formation and function.","text":"Metastatik t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri, \u00e7evresindeki dokular\u0131 aktif olarak g\u00f6\u00e7 ederek ve istila ederek, d\u0131\u015f h\u00fccre duvar\u0131 (ECM) bariyerlerini par\u00e7alamak i\u00e7in invadopodlara ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Invadopodlar, ECM par\u00e7alamas\u0131 i\u00e7in gerekli enzimleri lokalize eden membran \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131d\u0131r. Invadopodlar\u0131n olu\u015fumu, i\u015flevi ve d\u00fczenlenmesiyle ilgili \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Burada, invadopodlar\u0131n iki ayr\u0131 y\u00f6n\u00fc oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz: (a) yap\u0131sal y\u00f6n, h\u00fccre aktin sitoskeletini d\u00fczenleyerek membran \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131 olu\u015fturma ve (b) i\u015flevsel y\u00f6n, ECM par\u00e7alamas\u0131 i\u00e7in proteolitik enzim(ler) kullanma. K\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA (siRNA) inhibisyonu, invadopod yap\u0131s\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde kortaktinin gereklili\u011fini ortaya koydu, oysa proteaz inhibit\u00f6r \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, meme kanseri h\u00fccre hatt\u0131 MDA-MB-231'de gelatin matrisinin par\u00e7alanmas\u0131nda ana invadopodal enzimin membran tipi 1 matris metalloproteinaz (MT1-MMP) oldu\u011funu belirledi. Invadopodal yap\u0131 montaj\u0131n\u0131n inhibisyonu, kortaktin yoksunlu\u011fu ile matris par\u00e7alanmas\u0131n\u0131n engellenmesine neden oldu, \u00e7\u00fcnk\u00fc invadopodlar\u0131n olu\u015fumu ba\u015far\u0131s\u0131z oldu. Ya proteaz inhibisyonu ya da MT1-MMP siRNA inhibisyonu, matris par\u00e7alamas\u0131n\u0131 hafif\u00e7e azaltt\u0131 ve invadopodal yap\u0131lar\u0131n olu\u015fumunu azaltt\u0131, bunlar ventral h\u00fccre zar\u0131n\u0131n matrisle temas etti\u011fi yerde aktin-kortaktin birikimleri olarak tan\u0131mland\u0131. MT1-MMP inhibisyonu veya yoksunlu\u011funa ra\u011fmen olu\u015fabilen invadopodlar, aktin-kortaktin birikimlerini korudu ancak matris par\u00e7alamay\u0131 ba\u015faramad\u0131. Farkl\u0131 zaman noktalar\u0131nda h\u00fccrelerin incelenmesi ve canl\u0131 h\u00fccre g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi, d\u00f6rt farkl\u0131 invadopodal a\u015fama ortaya koydu: matrisle temas eden h\u00fccre zar\u0131nda kortaktin membran\u0131 birikimi, MT1-MMP'nin kortaktin birikimi b\u00f6lgesine birikimi, invadopodlar\u0131n b\u00f6lgesinde matris par\u00e7alanmas\u0131 ve daha sonra kortaktinin bu devam eden MT1-MMP birikimi ile ili\u015fkili par\u00e7alanm\u0131\u015f matris alan\u0131ndan ayr\u0131lmas\u0131. Bu sonu\u00e7lara dayanarak, invadopodlar\u0131n olu\u015fumu ve i\u015flevi i\u00e7in ad\u0131m ad\u0131m bir model \u00f6nermekteyiz."}
{"_id":"6974477","title":"PEP-FOLD: an updated de novo structure prediction server for both linear and disulfide bonded cyclic peptides","text":"Peptitlerin terap\u00f6tik olarak yeniden artan ilgisi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, su \u00e7\u00f6zeltisinde iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f yap\u0131lara sahip peptitlerin 3D yap\u0131 tahmini i\u00e7in \u00e7evrimi\u00e7i bir kayna\u011fa sahip olmak \u00f6nemlidir. 9-36 amino asit uzunlu\u011funda hem do\u011frusal hem de s\u00fclf\u00fcr ba\u011flar\u0131 i\u00e7eren d\u00f6ng\u00fcsel peptitleri i\u015fleyebilen PEP-FOLD'un g\u00fcncellenmi\u015f bir versiyonunu sunuyoruz. Sunucu, biyologlar\u0131n rehberli\u011finde s\u00fclf\u00fcr ba\u011flar\u0131n\u0131 ve herhangi bir kal\u0131nt\u0131-kal\u0131nt\u0131 yak\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tan\u0131mlamay\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. 34 d\u00f6ng\u00fcsel peptit i\u00e7eren bir referans k\u00fcmesi (bir, iki ve \u00fc\u00e7 s\u00fclf\u00fcr ba\u011f\u0131) i\u00e7in, PEP-FOLD'un en iyi modelleri tam NMR yap\u0131lar\u0131ndan ortalama 2.75 \u00c5 RMS sapmas\u0131yla e\u015fle\u015fir. 37 do\u011frusal peptit i\u00e7eren bir referans k\u00fcmesi i\u00e7in, PEP-FOLD, NMR kat\u0131 \u00e7ekirdeklerinden 3 \u00c5 RMS sapmas\u0131yla en d\u00fc\u015f\u00fck enerji konformasyonlar\u0131n\u0131 bulur. PEP-FOLD'un geli\u015fimi, \u00f6nceki sunucuyu ge\u00e7mek i\u00e7in yeni bir \u00e7evrimi\u00e7i hizmet olarak ortaya \u00e7\u0131kar. Sunucu \u015fu adreste eri\u015filebilir: http:\/\/bioserv.rpbs.univ-paris-diderot.fr\/PEP-FOLD."}
{"_id":"6985854","title":"Discrimination of speech stimuli based on neuronal response phase patterns depends on acoustics but not comprehension.","text":"Konu\u015fma uyar\u0131lar\u0131, manyetik beyin grafisi (MEG) kullan\u0131larak g\u00f6zlemlenebilen dinleyiciye n\u00f6ral aktiviteye neden olur. Deneme deneme b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde dalgalanmalar nedeniyle uyar\u0131ya yabanc\u0131 aktiviteye ba\u011fl\u0131 olarak dalga \u015fekilleri de\u011fi\u015fir, ancak konu\u015fulan c\u00fcmlelerin tek deneme yan\u0131t dalga \u015fekillerindeki theta band\u0131 (3-7 Hz) faz desenlerine dayanarak ayr\u0131m yap\u0131labilece\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, konu\u015fma sinyali kabu\u011fu ve ince yap\u0131n\u0131n manip\u00fclasyonu, anla\u015f\u0131l\u0131rl\u0131\u011f\u0131 azaltarak ayr\u0131m performans\u0131nda korelasyonlu d\u00fc\u015f\u00fc\u015flere neden oldu\u011fu bulunmu\u015ftur, bu da theta band\u0131 faz desenleri ve konu\u015fma anlama aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ima eder. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, bu ili\u015fkinin do\u011fas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131r, hipotez olarak theta band\u0131 faz desenlerinin \u00f6ncelikle d\u00fc\u015f\u00fck frekansl\u0131 (<40 Hz) mod\u00fclasyonlar\u0131 yans\u0131tmas\u0131n\u0131, bu mod\u00fclasyonlar anla\u015f\u0131l\u0131rl\u0131k i\u00e7in gereklidir, ancak anlama ile ilgili i\u015fleme (\u00f6rne\u011fin, leksikal, s\u00f6zdizimi, anlam) ile ilgili de\u011fildir. Benzer \u015fekilde normal konu\u015fulan c\u00fcmlelere g\u00f6re d\u00fc\u015f\u00fck frekansl\u0131 mod\u00fclasyon \u00f6zelliklerinde olduk\u00e7a benzer ancak anla\u015f\u0131lmaz (yani zaman tersi kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131) olan uyaranlar kullanarak, her iki t\u00fcr uyaran i\u00e7in de theta band\u0131 faz desenlerine dayal\u0131 ayr\u0131m performans\u0131n\u0131n e\u015fit oldu\u011funu bulduk. \u00d6nceki bulgularla tutarl\u0131 olarak, theta band\u0131 faz desenleri uyaranlar aras\u0131nda de\u011fi\u015firken, g\u00fc\u00e7 desenleri de\u011fi\u015fmedi\u011fini de g\u00f6zlemledik. Konu\u015fulan c\u00fcmle uyaranlar\u0131na tek deneme yan\u0131t\u0131 i\u00e7in bir sim\u00fclasyon modeli kullanarak, akustik sinyaldeki d\u00fc\u015f\u00fck frekansl\u0131 mod\u00fclasyonlara kar\u015f\u0131 faz kilitli yan\u0131tlar\u0131n hem faz hem de g\u00fc\u00e7 sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilece\u011fini g\u00f6sterdik. Sim\u00fclasyon, faz s\u0131f\u0131rlama ve g\u00fc\u00e7 art\u0131\u015f\u0131 modellerine ili\u015fkin deneysel sonu\u00e7lar\u0131n yorumlanmas\u0131na dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunar."}
{"_id":"6993046","title":"Breathing more with weaker respiratory muscles in pulmonary arterial hypertension.","text":"\u00c7abuk yorgunluk ve nefes darl\u0131\u011f\u0131, akci\u011fer arteriyel hipertansiyonu olan hastalar\u0131n g\u00fcnl\u00fck aktivitelerini s\u0131n\u0131rlar. Bu semptomlar genellikle a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fcklenmi\u015f sa\u011f ventrik\u00fcl\u00fcn akci\u011ferleri besleyememesi ve sistemik oksijen tedarikini oksijen talebine uyarlayamamas\u0131 nedeniyle a\u00e7\u0131klan\u0131r. Buna g\u00f6re, akci\u011fer hipertansiyonu hastalar\u0131, zirve oksijen al\u0131m\u0131nda, anaerobik e\u015fikte, oksijen at\u0131m\u0131nda, solunum verimlili\u011finde ve 6 dakika y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f mesafesinde azalmalarla kar\u015f\u0131m\u0131za \u00e7\u0131kar 2-8. Bu ergospirometrik profil, kalp yetmezli\u011fi 8-12 ile \u00e7arp\u0131c\u0131 bir \u015fekilde benzer, bu da azalm\u0131\u015f egzersiz kapasitesinin ana nedeninin adaptasyon eksikli\u011fi olan kardiyak \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n periferik oksijen gereksinimlerine oldu\u011fu fikrini daha da destekler. Bununla birlikte, hem akci\u011fer hipertansiyonunda hem de kalp yetmezli\u011finde, ergospirometrik de\u011fi\u015fkenler ve y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f mesafeleri, fonksiyonel s\u0131n\u0131fa ve prognoza daha \u00e7ok kan\u0131ta dayan\u0131r hem de hemodinamik i\u015flev 3, 6, 7, 10-12. Ayr\u0131ca, kalp yetmezli\u011finde tekrarlanan olarak rapor edilen bozulmu\u015f iskelet kas fonksiyonu, \"kas hipotezi\"ni besler, bu hipotez, nefes darl\u0131\u011f\u0131 ve yorgunluk semptomlar\u0131n\u0131 iskelet kas metaboreceptor ve\/veya ergoreceptor reflekslerine ba\u011flar 13. Kas hipotezi, s\u00fcrekli aktif olan simpatik sinir sisteminin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder, bu durum kalp yetmezli\u011finde 14 ve daha yak\u0131n zamanda akci\u011fer hipertansiyonunda 15 de g\u00f6sterilmi\u015ftir. \u015eimdiye kadar, akci\u011fer arteriyel hipertansiyonu olan hastalarda iskelet kas fonksiyonu \u00fczerine hi\u00e7bir \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. European Respiratory Journal'\u0131n bu say\u0131s\u0131nda Meyer ve ark. 16, akci\u011fer arteriyel hipertansiyonunda solunum kaslar\u0131n\u0131n g\u00fcc\u00fcn\u00fcn azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren verileri rapor ediyorlar. 37 idiopatik akci\u011fer hipertansiyonu hastas\u0131 \u00fczerinde yap\u0131lan bir ileri ara\u015ft\u0131rmada, maksimum inspirasyon (MIP) ve maksimum ekspirasyon (MEP) bas\u0131n\u00e7lar\u0131nda \u00f6nemli azalmalar \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f, ayn\u0131 zamanda solunumun ilk 0.1 saniyesinde a\u011f\u0131z kapanma bas\u0131nc\u0131 (P"}
{"_id":"7005276","title":"Acetic Acid Activates the AMP-Activated Protein Kinase Signaling Pathway to Regulate Lipid Metabolism in Bovine Hepatocytes","text":"Sodyum asetat (n\u00f6tralize edilmi\u015f asetik asit) ve BML-275 (AMPK\u03b1 inhibit\u00f6r\u00fc) gibi farkl\u0131 konsantrasyonlarda in vitro yeti\u015ftirilen s\u0131\u011f\u0131r karaci\u011fer h\u00fccrelerine uyguland\u0131\u011f\u0131nda, asetik asidin karaci\u011fer lipid metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemedeki mekanizmas\u0131 hakk\u0131nda bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz (AMPK) sinyalleme yolu, karaci\u011fer lipid metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir rol oynar. Asetik asit, b\u00fcy\u00fck miktarda ATP t\u00fcketerek AMPK\u03b1 fosforilasyonunu art\u0131rd\u0131. AMPK\u03b1 fosforilasyonundaki art\u0131\u015f, peroksizom proliferat\u00f6r\u00fc etkinle\u015ftirilmi\u015f resept\u00f6r \u03b1'n\u0131n (PPAR\u03b1) ifadeyi ve transkripsiyonel aktivitesini art\u0131rd\u0131, bu da s\u0131\u011f\u0131r karaci\u011fer h\u00fccrelerinde lipid oksidasyonunu art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, y\u00fckseltilmi\u015f AMPK\u03b1 fosforilasyonu, sterol d\u00fczenleyici element ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 1c ve glikoz duyarl\u0131 element ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinin ifadeyi ve transkripsiyonel aktivitesini azaltt\u0131, bu da s\u0131\u011f\u0131r karaci\u011fer h\u00fccrelerinde lipojenik genlerin ifadelerini azaltarak lipid sentezini azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, etkinle\u015ftirilmi\u015f AMPK\u03b1, asetil-koenzim A karboksilaz aktivitesini inhibe etti. Sonu\u00e7 olarak, asetatla tedavi edilmi\u015f karaci\u011fer h\u00fccrelerinde trigliserit i\u00e7eri\u011fi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131. Bu sonu\u00e7lar, asetik asidin AMPK\u03b1 sinyalleme yolunu etkinle\u015ftirerek s\u0131\u011f\u0131r karaci\u011fer h\u00fccrelerinde lipid oksidasyonunu art\u0131rarak ve lipid sentezini azaltarak s\u0131\u011f\u0131rlarda karaci\u011fer ya\u011f birikimini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7011850","title":"Unawareness of hypoglycaemia and inadequate hypoglycaemic counterregulation: no causal relation with diabetic autonomic neuropathy.","text":"\n# Ama\u00e7:\nHipoglisemi fark\u0131ndars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve ins\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131 diyabet melit\u00fcs (IBDM) hastalar\u0131nda yetersiz hipoglisemik kar\u015f\u0131 d\u00fczenleme gibi geleneksel g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fc incelemek, bu durumlar\u0131n otonom sinir hasar\u0131n\u0131n belirtileri olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\n# Tasar\u0131m:\nOtonom sinir hasar\u0131n\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 de\u011ferlendirmesi ve hipoglisemi fark\u0131ndars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na perspektifsel bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla IBDM hastalar\u0131nda hipoglisemik kar\u015f\u0131 d\u00fczenlemenin yeterlili\u011fine g\u00f6re de\u011ferlendirme.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Ortam\u0131:\nBir \u00fcniversite \u00f6\u011fretim hastanesindeki rutin diyabet klini\u011fi.\n\n# Hastalar:\n21-52 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 23 IBDM hastas\u0131 (otonom sinir hasar\u0131n\u0131n belirtileri g\u00f6steren yedi hasta, ciddi klinik hipoglisemi sorunu olan dokuz hasta ve otonom sinir hasar\u0131 belirtileri veya hipoglisemi sorunlar\u0131 olmayan yedi hasta) ve 10 kontrol grubu, benzer ya\u015f da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na sahip, ki\u015fisel veya ailevi diyabet ge\u00e7mi\u015fi olmayan ki\u015filer.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:\nEn uzun sempatik lif testinde de\u011ferlendirilen otonom sinir hasar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, bir pupil testi ve yedi kardiyovask\u00fcler otonom fonksiyon testinin bir baterisi; hipoglisemik glikoz kar\u015f\u0131 d\u00fczenlemenin yeterlili\u011fi, 40 mU\/kg\/saat ins\u00fclin inf\u00fczyon testi s\u0131ras\u0131nda; hipoglisemi fark\u0131ndars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n ge\u00e7mi\u015fi; ve hipoglisemi s\u0131ras\u0131nda plazma pankreas polipeptidinin yan\u0131t\u0131, bu yan\u0131t\u0131n b\u00fct\u00fcn ve tepki veren pankreas\u0131n otonom sinirlenmesine ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nHem hipoglisemi fark\u0131ndars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n ge\u00e7mi\u015fi olan 12 diyabet hastas\u0131 hem de yetersiz hipoglisemik kar\u015f\u0131 d\u00fczenlemeye sahip 7 hasta aras\u0131nda otonom sinir hasar\u0131na dair az kan\u0131t bulundu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, otonom sinir hasar\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131k kan\u0131tlar\u0131na sahip t\u00fcm 7 hastada hipoglisemi fark\u0131ndars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ge\u00e7mi\u015fi yoktu ve bunlardan 6's\u0131nda yeterli hipoglisemik kar\u015f\u0131 d\u00fczenleme vard\u0131. Hipoglisemi fark\u0131ndars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve yetersiz hipoglisemik kar\u015f\u0131 d\u00fczenleme \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkiliydi (p < 0.01). Diyabet hastalar\u0131nda yeterli kar\u015f\u0131 d\u00fczenlemeye sahip ancak otonom sinir hasar\u0131 olmayanlar\u0131n plazma pankreas"}
{"_id":"7020505","title":"Genetic Abnormalities in Chronic Lymphocytic Leukemia: Where We Are and Where We Go","text":"Kronik lenfositik l\u00f6semi (KLL) hastalar\u0131nda kromozomal anormallikler, hastalar\u0131n %80'ine kadar tespit edilir. Bu hastalarda, 11q, 13q, 17p silinmeleri ve 12 trisomisi, hastalar\u0131n sonucunu ve terap\u00f6tik stratejileri belirlemede \u00f6nemli bir rol oynayan bilinen bir prognostik de\u011fere sahiptir ve KLL patogenezi ve evrimiyle ilgilidir. Bu kromozomal anormallikleri tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131lan standart y\u00f6ntemler, hem geleneksel G-banding sitogeneti\u011fi (CGC) hem de floresan in situ hibridizasyon (FISH) i\u00e7erir. FISH analizleri alt\u0131n standart olarak uygulanmas\u0131na ra\u011fmen, CGC kromozomal translokasyonlar\u0131 ve karma\u015f\u0131k karyotipleri tan\u0131mlamada izin verir, sonuncusu k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7la ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Genomik diziler daha y\u00fcksek bir \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck sa\u011flar ve gizlenmi\u015f anormalliklerin tespit edilmesine izin verir, ancak bunlar rutin laboratuvarlarda tam olarak uygulanmam\u0131\u015ft\u0131r. Son y\u0131llarda, sonraki nesil dizileme (NGS) y\u00f6ntemleri, TP53, NOTCH1, SF3B1 ve BIRC3 gibi \u00e7e\u015fitli gen mutasyonlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131, bu da KLL geli\u015fimi hakk\u0131nda bilgimizi geli\u015ftirdi ve hem prognostik alt gruplar hem de daha iyi terap\u00f6tik stratejiler \u00fczerinde incelememizi sa\u011flad\u0131. Son zamanlarda, klonal evrim KLL'nin ana noktalar\u0131ndan biri olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131, sitogenetik de\u011fi\u015fiklikleri ve mutasyonlar\u0131 dinamik bir modelde birle\u015ftirerek klinik kursunu ve tekrarlamay\u0131 daha iyi anlamam\u0131za yard\u0131mc\u0131 oluyor."}
{"_id":"7028976","title":"Epidermal growth factor receptor expression identifies functionally and molecularly distinct tumor-initiating cells in human glioblastoma multiforme and is required for gliomagenesis.","text":"Epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR), insan glioblastoma multiforme (GBM) tan\u0131s\u0131 ve, tart\u0131\u015fmal\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, prognozu i\u00e7in bilinen bir i\u015faret\u00e7idir. Bununla birlikte, GBM'de i\u015flevsel rol\u00fc ve biyolojik \u00f6nemi hala belirsizdir. Burada, GBM hastalar\u0131n\u0131n \u00f6rneklerinden ve kanser k\u00f6k h\u00fccre (CSC) hatlar\u0131ndan EGFR ve di\u011fer olas\u0131 CSC i\u015faret\u00e7ileri ifadesine g\u00f6re birden fazla GBM h\u00fccre alt pop\u00fclasyonunu safla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6steriyoruz. T\u00fcm bu alt pop\u00fclasyonlar molek\u00fcler ve i\u015flevsel olarak farkl\u0131d\u0131r, t\u00fcm\u00f6rjeniktir ve deneysel t\u00fcm\u00f6rjenizi te\u015fvik etmek i\u00e7in EGFR ifade etmelidir. Bu alt pop\u00fclasyonlar aras\u0131nda, EGFR'yi ifade eden t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccreler (TIC), en k\u00f6t\u00fc i\u015flevsel ve molek\u00fcler fenotip sergiler. Bu nedenle, GBM CSC hatlar\u0131nda EGFR ifadesini kazanma ve kay\u0131p fonksiyon stratejileriyle mod\u00fcle etmek, s\u0131ras\u0131yla t\u00fcm\u00f6rjenik yeteneklerini art\u0131r\u0131r ve azalt\u0131r, bu da EGFR'nin gliomajenizde temel bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu bulgular, ayn\u0131 t\u00fcm\u00f6rde i\u015flevsel olarak heterojen EGFR(pos) ve EGFR(neg) TIC alt pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak tedaviye klinik yan\u0131t\u0131 etkileyebilecek yeni terap\u00f6tik senaryolar\u0131n olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7maktad\u0131r."}
{"_id":"7029990","title":"Stress-induced apoptosis associated with null mutation of ADAR1 RNA editing deaminase gene.","text":"Bir t\u00fcr RNA d\u00fczenlemesi, adenosin kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 \u00e7ift iplikli RNA'da inosine'e d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmeyi i\u00e7erir, bu da adenosin deaminazlar\u0131n\u0131n (ADAR) RNA \u00fczerindeki eylemiyle ger\u00e7ekle\u015fir. Kodlama dizisindeki A-to-I RNA d\u00fczenlemesi, genomda do\u011frudan kodlanmayan proteinlerin sentezlenmesine neden olabilir. ADAR'lar ayr\u0131ca hedef RNA'n\u0131n non-kodlay\u0131c\u0131 dizilerini, \u00f6rne\u011fin intronlar\u0131 ve 3'-sonlu b\u00f6lgeleri d\u00fczenler, bu da splisleme, \u00e7eviri ve mRNA istikrar\u0131 \u00fczerinde etki yaratabilir. \u00dc\u00e7 memeli ADAR gen ailesi \u00fcyeleri (ADAR1-3) tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, ADAR1 geninde homozigot null mutasyona sahip farelerin fenotiplerini inceledik. ADAR1-\/- embriyolar\u0131 E11.5'e kadar normal g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte canl\u0131 olarak kurtar\u0131labilse de, bir\u00e7ok dokuda yayg\u0131n apoptoz tespit edildi. ADAR1-\/- embriyolar\u0131ndan elde edilen fibroblastlar, serum yoksunlu\u011fu taraf\u0131ndan tetiklenen apoptoza da yatk\u0131nd\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, ADAR1'in embriyonik geli\u015fim i\u00e7in esansiyel bir gereklilik oldu\u011funu ve stresle tetiklenen apoptoza kar\u015f\u0131 korunmak i\u00e7in gerekli bir veya daha fazla \u00e7ift iplikli RNA'y\u0131 d\u00fczenleyerek bir\u00e7ok dokunun hayatta kalmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7034001","title":"Outcome of multipair donor kidney exchange by a web-based algorithm.","text":"Don\u00f6r b\u00f6brek de\u011fi\u015fimi, don\u00f6r-al\u0131c\u0131 \u00e7iftlerinin uyumsuzlu\u011funu a\u015fmak i\u00e7in kullan\u0131lan bir y\u00f6ntemdir. Bilgisayarl\u0131 bir algoritma, don\u00f6r b\u00f6brek de\u011fi\u015fimi i\u00e7in geli\u015ftirildi ve \u00e7ok merkezli bir ortamda test edildi. Algoritma, kat\u0131l\u0131m merkezlerinin konsens\u00fcs\u00fcne g\u00f6re olu\u015fturuldu. Sadece iki uyumsuz don\u00f6r-al\u0131c\u0131 \u00e7ifti aras\u0131nda de\u011fil, ayn\u0131 zamanda \u00fc\u00e7 don\u00f6r-al\u0131c\u0131 \u00e7ifti aras\u0131nda da t\u00fcm olas\u0131 de\u011fi\u015fim kombinasyonlar\u0131n\u0131 hesaplar ve sonu\u00e7lar\u0131 etkileyebilecek \u00e7e\u015fitli fakt\u00f6rleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurarak en uygun de\u011fi\u015fim kombinasyonlar\u0131n\u0131 se\u00e7er. Algoritma, web tabanl\u0131 bir program olarak uyguland\u0131 ve e\u015fle\u015ftirme be\u015f kez ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Be\u015f farkl\u0131 transplant merkezinden 53 don\u00f6r-al\u0131c\u0131 \u00e7ifti kay\u0131t alt\u0131na al\u0131nd\u0131. Her e\u015fle\u015ftirmede kay\u0131tl\u0131 don\u00f6r-al\u0131c\u0131 \u00e7iftlerinin say\u0131s\u0131 38 (25:13), 39 (34:5), 33 (31:2), 32 (28:4) ve 34 (30:4) (devam eden:yeni gelen) idi. Olu\u015fturulan de\u011fi\u015fim kombinasyonlar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 4:11, 3:17, 2:12, 2:3 ve 2:3 (iki \u00e7ift de\u011fi\u015fimi:\u00fc\u00e7 \u00e7ift de\u011fi\u015fimi) idi ve her e\u015fle\u015ftirmede se\u00e7ilen de\u011fi\u015fim kombinasyonlar\u0131ndaki don\u00f6r-al\u0131c\u0131 \u00e7iftlerinin say\u0131s\u0131 alt\u0131, 12, alt\u0131, be\u015f ve d\u00f6rt idi. Se\u00e7ilen de\u011fi\u015fim kombinasyonlar\u0131nda kan grubu O al\u0131c\u0131ya veya AB don\u00f6re sahip olan don\u00f6r-al\u0131c\u0131 \u00e7iftlerinin say\u0131s\u0131 s\u0131ras\u0131yla be\u015f ve bir idi. \u0130ki \u00e7ift de\u011fi\u015fim kombinasyonlar\u0131ndan ve \u00fc\u00e7 \u00e7ift de\u011fi\u015fim kombinasyonlar\u0131ndan alt\u0131 don\u00f6r-al\u0131c\u0131 \u00e7ifti ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde nakil oldu. Bilgisayarl\u0131 don\u00f6r b\u00f6brek de\u011fi\u015fim algoritmas\u0131, sadece iki uyumsuz don\u00f6r-al\u0131c\u0131 \u00e7ifti aras\u0131nda de\u011fil, ayn\u0131 zamanda \u00fc\u00e7 don\u00f6r-al\u0131c\u0131 \u00e7ifti aras\u0131nda da denendi. Algoritman\u0131n, \u00f6zellikle kan grubu O al\u0131c\u0131ya veya AB don\u00f6re sahip dezavantajl\u0131 don\u00f6r-al\u0131c\u0131 \u00e7iftlerinin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirme potansiyeli oldu\u011fu g\u00f6sterildi."}
{"_id":"7036529","title":"Light Activation of Channelrhodopsin-2 in Excitable Cells of Caenorhabditis elegans Triggers Rapid Behavioral Responses","text":"Belirli n\u00f6ronlar\u0131n i\u015flevini yerel devrelerinde incelemek i\u00e7in, aktivitelerini hassas bir \u015fekilde kontrol etmek istenir. Bu, genellikle do\u011fru elektrik uyar\u0131m\u0131n\u0131 veya n\u00f6rotransmiter uygulamas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in diseksiyonu gerektirir ve bu nedenle \u00f6zellikle k\u00fc\u00e7\u00fck model organizmalarda canl\u0131 hayvanlarda i\u00e7tenlikle zordur. Burada, ye\u015fil alg Chlamydomonas reinhardtii'den do\u011frudan \u0131\u015f\u0131kla kap\u0131l\u0131 katyon kanal\u0131 olan channelrhodopsin-2 (ChR2)'yi, nematod Caenorhabditis elegans'taki uyar\u0131c\u0131 h\u00fccrelerde, sadece ayd\u0131nlatma ile belirli davran\u0131\u015flar\u0131 tetiklemek i\u00e7in kulland\u0131k. Channelrhodopsinler, \u0131\u015f\u0131kla \u00e7al\u0131\u015fan proton pompas\u0131 olan bakteriorhodopsine benzeyen, 7 transmembranl\u0131 proteinlerdir ve ayn\u0131 zamanda kromofor t\u00fcm-trans retinali de kullan\u0131rlar, ancak i\u00e7sel bir katyon porunu a\u00e7mak i\u00e7in. Kas h\u00fccrelerinde, \u0131\u015f\u0131kla etkinle\u015ftirilen ChR2 g\u00fc\u00e7l\u00fc, e\u015fzamanl\u0131 kas\u0131lmalar\u0131 uyand\u0131rd\u0131, bu da L-tipi voltaj kap\u0131l\u0131 kalsiyum kanallar\u0131 (VGCC'ler) ve ryanodine resept\u00f6rleri (RyR'ler) mutasyonlar\u0131n\u0131n arka plan\u0131nda azald\u0131. Elektrofizyolojik analiz, ayd\u0131nlatma s\u00fcresince devam eden h\u0131zl\u0131 i\u00e7e do\u011fru ak\u0131mlar\u0131 g\u00f6sterdi. ChR2, mekanik uyar\u0131mla normalde uyand\u0131r\u0131lan \u00e7ekilme davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 tetiklemek i\u00e7in mekanik duyarl\u0131 n\u00f6ronlarda ifade edildi\u011finde, \u0131\u015f\u0131k bu davran\u0131\u015flar\u0131 uyand\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, ChR2 bu n\u00f6ronlar\u0131n aktivitesini, MEC-4\/MEC-10 mekanik duyarl\u0131 iyon kanal\u0131n\u0131 eksik olan mutantlarda m\u00fcmk\u00fcn k\u0131ld\u0131. Bu nedenle, ChR2'yi ifade eden belirli n\u00f6ronlar veya kaslar, canl\u0131 ve hareket eden, ayr\u0131ca disekte edilmi\u015f hayvanlarda \u0131\u015f\u0131kla h\u0131zl\u0131 ve tersine \u00e7evrilebilir bir \u015fekilde etkinle\u015ftirilebilir."}
{"_id":"7039855","title":"Neuronal activity regulates remyelination via glutamate signalling to oligodendrocyte progenitors","text":"Myelin yeniden olu\u015fumu, \u00e7oklu skleroz (MS) gibi demiyelinize edici hastal\u0131klarda kendili\u011finden meydana gelebilir. Bununla birlikte, bu s\u0131k ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n alt\u0131nda yatan mekanizmalar ve nedenleri tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, in vivo yeniden myelinizasyon modeli kullanarak, demyelinize edilmi\u015f aksonlar\u0131n elektrikli aktif oldu\u011funu ve yeni sinapslar olu\u015fturarak i\u015fe al\u0131nan oligodendrocyte \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccrelerle (OPC'ler) yeniden myelinize oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Erken yaralanma ind\u00fcklenmesinden sonra, bu OPC'ler, n\u00f6ronal aktiviteyi alg\u0131lamak i\u00e7in AMPA (\u03b1-amino-3-hidroksi-5-metil-4-izoksazolpropiyonik asit)\/kainat resept\u00f6rleri ifade eder. N\u00f6ronal aktivitenin engellenmesi, aksonal vezik\u00fcler sal\u0131n\u0131m veya demyelinize yaralanmalarda AMPA resept\u00f6rlerinin bloke edilmesi, yeniden myelinizasyonun azalmas\u0131na neden olur. N\u00f6ronal aktivitesizli\u011finde, yaralanmalar i\u00e7inde OPC say\u0131s\u0131 yakla\u015f\u0131k 6 kat artar ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f oligodendrocytlerin oran\u0131 azal\u0131r. Bu bulgular, n\u00f6ronal aktivite ve glutamat\u0131n sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n, yeni myelinize eden oligodendrocytleri farkl\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in OPC'leri y\u00f6nlendirdi\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. MS yaralanmalar\u0131nda OPC'lerin presinaptik protein VGluT2 ile \u00f6rt\u00fc\u015fmesi, bu mekanizman\u0131n yeniden myelinizasyonun iyile\u015ftirilmesi i\u00e7in yeni hedefler sa\u011flayabilece\u011fini ima eder."}
{"_id":"7042304","title":"The threshold for polyglutamine-expansion protein aggregation and cellular toxicity is dynamic and influenced by aging in Caenorhabditis elegans.","text":"Huntington hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ve sekiz ili\u015fkili n\u00f6rodejeneratif bozuklu\u011fun mutasyonlu genleri \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, h\u00fccre toksisitesinin temelini olu\u015fturan poliglutamin (polQ) geni\u015flemelerini belirledi. Bu bulgu, protein agregasyonu ve h\u00fccre i\u015flev bozuklu\u011funun yakla\u015f\u0131k 40 glutamin kal\u0131nt\u0131s\u0131 e\u015fi\u011finde meydana gelebilece\u011fi bir hastal\u0131k hipotezine yol a\u00e7t\u0131. Burada, bu hipotezi test etmek i\u00e7in, Caenorhabditis elegans'in v\u00fccut duvar\u0131 kas h\u00fccrelerinde floresan etiketli polQ proteinleri (Q29, Q33, Q35, Q40 ve Q44) ifade ettik ve gen\u00e7 yeti\u015fkinlerde 35-40 glutamin kal\u0131nt\u0131s\u0131 e\u015fi\u011finde protein agregalar\u0131n\u0131n ve hareket kayb\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131yla keskin bir s\u0131n\u0131r oldu\u011funu g\u00f6sterdik. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, genetik olarak ayn\u0131 hayvanlar, neredeyse e\u015fik polQ tekrarlar\u0131 ifade ederek, protein agregalar\u0131n\u0131n ve h\u00fccre toksisitesinin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131nda y\u00fcksek bir de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterdi, bu de\u011fi\u015fkenlik tekrar uzunlu\u011funa ba\u011fl\u0131yd\u0131 ve ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda k\u00f6t\u00fcle\u015fti. Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 polQ ile medyasyon edilen agregasyon ve h\u00fccre toksisitesinin ilerlemesinde genetik olarak belirlenmi\u015f ya\u015flanma yollar\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc test etmek i\u00e7in, Q82'yi uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc age-1 mutasyonlu hayvanlar\u0131n arka plan\u0131nda ifade ettik, bu hayvanlar uzun bir \u00f6mre sahipti. PolQ toksisitesinin ve protein agregalar\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131nda dramatik bir gecikme g\u00f6zlemledik. Bu veriler, deneysel bir organizmada polQ ile medyasyon edilen toksisitenin e\u015fik hipotezine deneysel destek sa\u011fl\u0131yor ve e\u015fik noktas\u0131n\u0131n genetik modifikat\u00f6rler ve ya\u015flanma etkilerinin biyokimyasal ortam\u0131 ve h\u00fccredeki protein homeostaz\u0131 \u00fczerinde etkisinin \u00f6nemini vurguluyor."}
{"_id":"7046487","title":"Inflammation meets cancer, with NF-\u03baB as the matchmaker","text":"Enflamasyon, kanser de dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok kronik insan hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n patogenezinde \u00f6nemli bir ko-fakt\u00f6r olan temel bir koruyucu tepkidir. Burada, enflamasyon ve kanserde transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc NF-\u03baB'nin evrimsel ili\u015fkisini ve z\u0131t i\u015flevlerini inceliyoruz. Bir\u00e7ok kanser t\u00fcr\u00fcnde a\u00e7\u0131k\u00e7a t\u00fcm\u00f6r destekleyici bir rol oynasa da, NF-\u03baB baz\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerde kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 bir rol oynar. T\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda NF-\u03baB'nin aktivitesi ve i\u015flevini anlamak, modern kanser biyolojisinde \u00f6nemli bir zorluk olan bu ba\u015far\u0131l\u0131 \u015fekilde kontrol edilmesi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir."}
{"_id":"7059897","title":"IgBLAST: an immunoglobulin variable domain sequence analysis tool","text":"\u0130mm\u00fcnoglobulin (IG) dizisinin de\u011fi\u015fken alan\u0131n\u0131 birden fazla gen kodlar, bunlara de\u011fi\u015fken (V) geni, \u00e7e\u015fitlilik (D) geni ve birle\u015ftirme (J) geni dahildir. IG dizilerinin analizinde, her genin tan\u0131mlanmas\u0131 ve belirli b\u00f6lgeler ba\u011flam\u0131nda dizide varyasyonlar\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 genellikle gereklidir. Genel ama\u00e7l\u0131 ara\u00e7lar, \u00f6rne\u011fin BLAST program\u0131, bu g\u00f6revler i\u00e7in s\u0131n\u0131rl\u0131 kullan\u0131m sa\u011flar, \u00e7\u00fcnk\u00fc IG dizisinin yeniden d\u00fczenlenmi\u015f do\u011fas\u0131 ve her genin de\u011fi\u015fken uzunlu\u011fu tek bir IG dizini i\u00e7in birden fazla BLAST aramas\u0131 gerektirir. Ayr\u0131ca, farkl\u0131 genlerin manuel bir araya getirilmesi zordur ve hatalara yatk\u0131nd\u0131r. Bu sorunlar\u0131 ele almak ve IG dizilerinin analizinde di\u011fer yayg\u0131n g\u00f6revleri kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, IgBLAST (http:\/\/www.ncbi.nlm.nih.gov\/igblast\/) adl\u0131 bir dizi analiz arac\u0131 geli\u015ftirdik. Bu ara\u00e7la kullan\u0131c\u0131lar, germline V, D ve J genlerine e\u015fle\u015fmeleri, yeniden d\u00fczenleme birle\u015fim ayr\u0131nt\u0131lar\u0131, IG V alan\u0131n\u0131n \u00e7er\u00e7eve b\u00f6lgeleri ve belirleyici b\u00f6lgeler hakk\u0131nda bilgi g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleyebilir. IgBLAST, n\u00fckleotit ve protein dizilerini analiz etme yetene\u011fine sahiptir ve toplu i\u015flemleri i\u015fleyebilir. Ayr\u0131ca, IgBLAST, ayn\u0131 anda germline gen veritabanlar\u0131na ve di\u011fer diziler veritabanlar\u0131na arama yaparak en iyi e\u015fle\u015fen germline V genini ka\u00e7\u0131rma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 en aza indirir."}
{"_id":"7074001","title":"Evidence into practice. Application of psychological models of change in evidence-based implementation.","text":"Psikiyatristler uzun s\u00fcredir rutin klinik uygulamalar\u0131n d\u0131\u015f kan\u0131tlar taraf\u0131ndan \u015fekillendirilmesi ve bilgilendirilmesi gerekti\u011fini tan\u0131m\u0131\u015flard\u0131r (Lewis, 1958). Psikiyatri ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131, antipsikotiklerin etkinli\u011fini g\u00f6steren \u00e7ok merkezli rastgele kontroll\u00fc denemeler kullanma konusunda ilk olanlard\u0131; psikologlar ise sa\u011fl\u0131k alan\u0131nda meta-analiz tekniklerini geli\u015ftirme konusunda ilk olanlard\u0131. Sosyal \u00e7al\u0131\u015fanlar da, kontrol edilen denemelerin en erken yay\u0131nlar\u0131ndan birine i\u015faret ederek geleneklerini vurgulam\u0131\u015flard\u0131r (Lehrman, 1949)."}
{"_id":"7093809","title":"Wnt signaling establishes anteroposterior neuronal polarity and requires retromer in C. elegans.","text":"Gizli Wnt proteinleri, sinir ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczenleyerek akson rehberli\u011fi, dendritik morfogenez ve sinaps olu\u015fumunu etkiler. Wnt ve Frizzled proteinlerinin yeni bir rol\u00fcn\u00fc rapor ediyoruz; bu rol, C. elegans'ta mekanik duyarl\u0131 n\u00f6ronlar ALM ve PLM'nin \u00f6n-arka polaritesini kurmada rol oynar. Wnt sinyalizasyonunun bozulmas\u0131, ALM ve PLM polaritesinin tamamen tersine d\u00f6nmesine neden olur: \u00f6n s\u00fcre\u00e7, tipik uzunluk, dallanma deseni ve sinaptik \u00f6zelliklere sahip olur, ve tam tersi de ge\u00e7erlidir. Farkl\u0131 ancak \u00f6rt\u00fc\u015fen Wnt proteinleri setleri, farkl\u0131 v\u00fccut b\u00f6lgelerinde n\u00f6ronal polariteyi d\u00fczenler. Wnt'ler, PLM'ye do\u011frudan LIN-17 Frizzled arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla etki eder. Ayr\u0131ca, Wnt'lerin akson dallanmas\u0131 ve \u00f6n y\u00f6nde akson b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu da g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, retromer ad\u0131 verilen, transcytoz ve endosomdan Golgi'ye protein trafi\u011fini ara\u015ft\u0131ran korunmu\u015f bir protein kompleksi, Wnt sinyalizasyonunda anahtar bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Retromer alt birimlerinin silinmesi, ALM ve PLM polaritesini ve di\u011fer Wnt ile ilgili kusurlar\u0131 tetikler. Retromer proteini VPS-35'in, Wnt ifade eden h\u00fccrelerde gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz ve retromer aktivitesinin tam aktif bir Wnt sinyali olu\u015fturmak i\u00e7in gerekli oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"7098463","title":"Adjustable gastric banding and conventional therapy for type 2 diabetes: a randomized controlled trial.","text":"G\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, cerrahi olarak ind\u00fcklenen kilo kayb\u0131n\u0131n tip 2 diyabet i\u00e7in etkili bir tedavi olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir.\n\n**Ama\u00e7:** Cerrahi olarak ind\u00fcklenen kilo kayb\u0131n\u0131n, geleneksel kilo kayb\u0131 ve diyabet kontrol\u00fc yakla\u015f\u0131mlar\u0131na k\u0131yasla daha iyi glikemik kontrol ve diyabet ila\u00e7lar\u0131na daha az ihtiya\u00e7 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n**Tasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** 2002 Aral\u0131k'tan 2006 Aral\u0131k'a kadar Avustralya'daki \u00dcniversite Obesite Ara\u015ft\u0131rma Merkezi'nde y\u00fcr\u00fct\u00fclen, genel topluluktan mevcut tedavi programlar\u0131na kat\u0131l\u0131m i\u00e7in i\u015fe al\u0131nan bir a\u00e7\u0131k rastgele kontrol denemesi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, son olarak te\u015fhis edilmi\u015f (<2 y\u0131l) tip 2 diyabete sahip 60 obez hasta (BMI >30 ve <40) idi.\n\n** m\u00fcdahaleler:** Ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fikli\u011fi yoluyla kilo kayb\u0131na odaklanan geleneksel diyabet tedavisi vs. laparoskopik ayarlanabilir mide band\u0131 ile geleneksel diyabet bak\u0131m\u0131.\n\n**Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:** Tip 2 diyabetin remisyonunu (oru\u00e7 glikoz seviyesi <126 mg\/dL [7.0 mmol\/L] ve HbA1c de\u011feri <6.2% iken hi\u00e7bir glikemik tedavi almadan) belirlemek. \u0130kincil \u00f6l\u00e7\u00fcmler, kilo ve metabolik sendromun bile\u015fenleriydi. Analiz, niyet-to-treat temelinde yap\u0131ld\u0131.\n\n**Sonu\u00e7lar:** 60 hasta aras\u0131nda, 55'i (92%) 2 y\u0131ll\u0131k takip s\u00fcresini tamamlad\u0131. Cerrahi grubun 22'si (73%) ve geleneksel tedavi grubunun 4'\u00fc (13%) tip 2 diyabetin remisyonunu ba\u015fard\u0131. Cerrahi grubun remisyon i\u00e7in g\u00f6reli riski 5.5 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 2.2-14.0) idi. Cerrahi ve geleneksel tedavi gruplar\u0131, s\u0131ras\u0131yla 2 y\u0131lda ortalama (SD) %20.7 (%8.6) ve %1.7 (%5.2) kilo kayb\u0131 ya\u015fad\u0131 (P < .001). Tip 2 diyabetin remisyonunu, kilo kayb\u0131 (R2 = 0.46, P < .001) ve daha d\u00fc\u015f\u00fck ba\u015flang\u0131\u00e7 HbA1c seviyeleri (b"}
{"_id":"7111021","title":"Integration of antiretroviral therapy with tuberculosis treatment.","text":"\n## Arka Plan\nDaha \u00f6nce, antiretroviral terapi (ART) ile t\u00fcberk\u00fcloz tedavisinin birle\u015ftirilmesinin \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdik. Ancak, t\u00fcberk\u00fcloz tedavisinin ba\u015flang\u0131c\u0131nda ART'\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131 zamanlamas\u0131 hala belirsizli\u011fini koruyor.\n\n## Y\u00f6ntemler\nG\u00fcney Afrika'da 642 ambulatuvar hastay\u0131 i\u00e7eren bir \u00fc\u00e7 grup a\u00e7\u0131k etiketli, rastgele kontroll\u00fc deneme ger\u00e7ekle\u015ftirdik. T\u00fcm hastalar t\u00fcberk\u00fcloz (asit h\u0131zl\u0131 bacillerin pozitif sputum smear'\u0131 ile do\u011frulanm\u0131\u015f), insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonu ve milimetrede 500'den az CD4+ T h\u00fccre say\u0131s\u0131na sahipti. Daha erken ART grubu (t\u00fcberk\u00fcloz tedavisinin ba\u015flang\u0131c\u0131ndan 4 hafta i\u00e7inde ART ba\u015flat\u0131lan 214 hasta) ve daha ge\u00e7 ART grubu (t\u00fcberk\u00fcloz tedavisinin devam a\u015famas\u0131n\u0131n ilk 4 haftas\u0131nda ART ba\u015flat\u0131lan 215 hasta) i\u00e7in bulgular burada sunulmaktad\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7lar\nTemel seviyede, medyan CD4+ T h\u00fccre say\u0131s\u0131 milimetrede 150 idi ve medyan viral y\u00fck mililitrede 161.000 kopyayd\u0131, iki grup aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu. Erken ART grubunda (18 vaka) ve daha ge\u00e7 ART grubunda (19 vaka) edinilen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi sendromu (AIDS) veya \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 6.9 ve 7.8 vaka\/100 ki\u015fi-y\u0131l idi (oransal oran, 0.89; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], 0.44-1.79; P=0.73). Ancak, CD4+ T h\u00fccre say\u0131lar\u0131 milimetrede 50'den az olan hastalarda, AIDS veya \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 8.5 ve 26.3 vaka\/100 ki\u015fi-y\u0131l idi (oransal oran, 0.32; 95% GA, 0.07-1.13; P=0.06). Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kazan\u0131m enflamatuar sendromu (IRIS) oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 20.1 ve 7.7 vaka\/100 ki\u015fi-"}
{"_id":"7114092","title":"From bloodjournal.hematologylibrary.org at PENN STATE UNIVERSITY on February 23, 2013. For personal use only.","text":"Megakaryosit (MK), do\u011fal olarak \u00e7okploid bir h\u00fccredir ve trombositlerin olu\u015fumu ile ili\u015fkilidir. \u00c7okploidle\u015fme, endomitosis ad\u0131 verilen bir s\u00fcre\u00e7 ile ger\u00e7ekle\u015fir, bu s\u00fcre\u00e7 anafazda durdurulan tamamlanmam\u0131\u015f bir b\u00f6l\u00fcnme olarak kabul edilir. Burada, birincil insan megakaryositlerinin endomitotik s\u00fcrecini g\u00f6zlemlemek i\u00e7in zaman atlamal\u0131 konfokal video mikroskopisi kulland\u0131k. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, mitozdan endomitosise ge\u00e7i\u015fin, ge\u00e7 bir sitokinezi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili oldu\u011funu ve iki k\u0131z h\u00fccrelerin geriye do\u011fru hareket etmesiyle birlikte oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Endomitotik MK'larda merkezi spindelin herhangi bir anormallik g\u00f6sterilmedi\u011fi g\u00f6zlemlendi. Bir f\u00fcrre olu\u015fumu mevcuttu, ancak kas\u0131labilen halkay\u0131 olu\u015fturan non-kasl\u0131 myosin IIA birikimi eksikti. Ayr\u0131ca, telofaz s\u0131ras\u0131nda dipolar endomitotik MK'larda h\u00fccre uzamas\u0131ndaki bir kusur g\u00f6zlemlendi. RhoA ve F-aktinin bir k\u0131sm\u0131 f\u00fcrre olu\u015fum yerinde yo\u011funla\u015fm\u0131\u015ft\u0131. Rho\/Rock yolunun inhibisyonu, orta \u00e7izgide F-aktinin kaybolmas\u0131na ve MK \u00e7okploid d\u00fczeyinin artmas\u0131na neden oldu. Bu inhibisyon, f\u00fcrre olu\u015fumunda ve spindelin uzamas\u0131nda daha belirgin kusurlar ile ili\u015fkiliydi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, endomitotik s\u00fcrecin sorumlusu olan ge\u00e7 sitokinezi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n, Rho\/Rock yolunun k\u0131smen bozuk aktivitesi ile ili\u015fkili oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"7115651","title":"Key role for IL-21 in experimental autoimmune uveitis.","text":"IL-21, \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir tip 1 sitokin olup, IL-2, IL-4, IL-7, IL-9 ve IL-15 ile ortak bir sitokin resept\u00f6r\u00fc \u03b3- Zinciri, \u03b3(c), payla\u015f\u0131r. IL-21, IL-2'ye en yak\u0131n homologdur. Bu sitokinler, ancak i\u015flevsel olarak farkl\u0131 olan biti\u015fik genler taraf\u0131ndan kodlan\u0131r. IL-2, d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin geli\u015fimini te\u015fvik eder ve otoimm\u00fcn hastal\u0131klara kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flar, oysa IL-21, Th17 h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder ve tip 1 diyabet ve sistemik l\u00fcpus eritematozus gibi \u00e7e\u015fitli otoimm\u00fcn hastal\u0131klarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, IL-21 ve IL-2'nin \u00e7ok sinirli otoimm\u00fcn hastal\u0131klar, \u00f6rne\u011fin \u00e7oklu skleroz ve uveit \u00fczerindeki rolleri tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Burada, Il21-mCherry\/Il2-emGFP \u00e7ift rapor\u00f6r transgenik fareler olu\u015fturduk ve deneysel otoimm\u00fcn uveit (EAU) geli\u015fimi ile retina i\u00e7inde IL-21 ve IL-2 birlikte ifade eden T h\u00fccrelerinin varl\u0131\u011f\u0131 aras\u0131nda bir korelasyon oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, Il21r(-\/-) fareleri, tipik farelere k\u0131yasla EAU geli\u015fimine daha diren\u00e7liydi ve Il21r(-\/-) T h\u00fccrelerinin benimsemesi, \u00e7ok daha \u015fiddetli olmayan EAU'ya neden oldu, bu da IL-21'in bu hastal\u0131\u011f\u0131n geli\u015fimi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ve IL-21\/\u03b3(c) sinyal yollar\u0131n\u0131n engellenmesinin \u00e7ok sinirli oto-enflamatuar hastal\u0131klar\u0131n kontrol\u00fcne bir yol sa\u011flayabilece\u011fini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"7116734","title":"Nicotinamide Phosphoribosyltransferase\/Visfatin Does Not Catalyze Nicotinamide Mononucleotide Formation in Blood Plasma","text":"Nicotinamid (Nam) fosforibozil transferaz (NAMPT), memelilerin nikotinamid (NAD) sentezinde h\u0131z s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 enzimdir, Nam ve 5-fosforibozil 1-fosfat (PRPP) dan nikotinamid monon\u00fckleotit (NMN) olu\u015fumunu katalize eder. NAMPT ayn\u0131 zamanda bir adipositokin olan visfatin olarak da tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak bu proteinin fizyolojik \u00f6nemi net de\u011fildir. Visfatin\u0131n olas\u0131 etkileri, d\u0131\u015f ortamda NMN olu\u015fumuna arac\u0131l\u0131k etti\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Ancak, biz fare kan plazmas\u0131nda NMN tespit edemedik, hatta y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fck ve duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahip s\u0131v\u0131 kromatografi\/y\u00fckseltici k\u00fctle spektrometresi ile bile. Ayr\u0131ca, ekstrasell\u00fcler alanlarda az veya hi\u00e7 ATP bulunmamaktad\u0131r, ki bu da NAMPT'nin aktivasyoncusudur. Bu nedenle, visfatinin bu ekstrasell\u00fcler ortamlarda in situ NMN olu\u015fumunu katalize edip etmedi\u011fini sorgulad\u0131k. Bu soruya cevap vermek i\u00e7in, rekombine insan enzimi kullanarak NAMPT reaksiyonu i\u00e7in Nam ve PRPP'nin Km de\u011ferlerini ATP varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011funda belirledik ve 1 mm ATP'nin \u00f6zellikle PRPP'nin i\u00e7sel konsantrasyonunu dramatik olarak azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Kinetik verilerle tutarl\u0131 olarak, sadece ATP milimolar seviyelerde mevcut oldu\u011funda, NAMPT i\u00e7sel konsantrasyonlardaki substratlarda NMN olu\u015fumunu verimli bir \u015fekilde katalize etti. Kan plazmas\u0131nda \u00e7ok daha d\u00fc\u015f\u00fck Nam ve neredeyse hi\u00e7 PRPP ve ATP bulunmas\u0131, NAMPT'nin bu ekstrasell\u00fcler ortamda reaksiyonunu verimli bir \u015fekilde katalize etmemesi fikrini desteklemektedir. Asl\u0131nda, NAMPT kan plazmas\u0131nda NMN olu\u015fturmad\u0131. Enzim ve substratlar\u0131, aktivasyonu ve \u00fcr\u00fcn\u00fc i\u00e7in bu kinetik analizlerden ve nicel belirlemelerden elde edilen sonu\u00e7lara dayanarak, visfatinin ekstrasell\u00fcler ortamlarda NMN olu\u015fumuna kat\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131yoruz. Kan plazmas\u0131nda NMN bulunmamas\u0131 ve \"NAMPT ile sistemik NAD sentezi\" kavram\u0131n\u0131 desteklemeyen bu sonu\u00e7, visfatin fizyolojisi hakk\u0131nda mevcut anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 ilerletir."}
{"_id":"7137057","title":"Hepatitis B virus replication is regulated by the acetylation status of hepatitis B virus cccDNA-bound H3 and H4 histones.","text":"# Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nHBV (Hepatit B Vir\u00fcs\u00fc) kovalent kapal\u0131 dairesel DNA (cccDNA), karaci\u011ferdeki hepatositlerin kal\u0131c\u0131 HBV enfeksiyonuna neden olan replikatif ara \u00fcr\u00fcn, t\u00fcm viral mRNA'lar\u0131n transkripsiyonu i\u00e7in \u015fablon olarak hizmet eder. N\u00fckleus cccDNA, histon ve non-histon proteinler taraf\u0131ndan organize edilen minikromozomlar halinde istikrarl\u0131 bir episom olarak birikir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, yeni geli\u015ftirilen hassas ve \u00f6zel bir test kullanarak, viral replikasyon ve HBV kromatin montaj\u0131, transkripsiyonu ve viral ve h\u00fccresel d\u00fczenleyici proteinlerle etkile\u015fimi aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceledik.\n\n# Y\u00f6ntemler\nBu amaca ula\u015fmak i\u00e7in, transfekte edilmi\u015f lineer HBV DNA's\u0131n\u0131n viriyonlar taraf\u0131ndan kapsanm\u0131\u015f HBV genomlar\u0131n\u0131n amplifikasyonuna izin veren bir y\u00f6ntemle birle\u015ftirilen nicel kromatin imm\u00fcnopresipitasyon (ChIP) tekni\u011fini kulland\u0131k. Ayr\u0131ca, HBV minikromozom transkripsiyonel d\u00fczenlenmesini incelemek i\u00e7in cccDNA-ChIP tekni\u011fi, HBV enfekte hastalar\u0131n karaci\u011fer dokusunda da uyguland\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\nTranskripsiyon aktif kromatinleri ba\u011flamak i\u00e7in anti-asetil-H4\/-H3 spesifik antikorlar\u0131 kullanan ChIP tekni\u011fi, HBV replikasyonunun, cccDNA'ya ba\u011fl\u0131 H3\/H4 histonlar\u0131n asetil durumuna g\u00f6re d\u00fczenlendi\u011fini ortaya koydu. S\u0131n\u0131f I histon deasetilaz inhibit\u00f6rleri, hem cccDNA'ya ba\u011fl\u0131 asetil H4 hem de HBV replikasyonunda belirgin bir art\u0131\u015fa neden oldu. Son olarak, karaci\u011fer dokusunda histon hipoasetilasyonu ve histon deasetilaz 1'in cccDNA'ya ba\u011flanmas\u0131, hepatit B hastalar\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fck HBV viremi ile ili\u015fkiliydi.\n\n# Sonu\u00e7\nHBV cccDNA minikromozomunun transkripsiyonel d\u00fczenlenmesini in vitro ve ex vivo analiz etmek i\u00e7in ChIP tabanl\u0131 bir test geli\u015ftirdik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, HBV replikasyonunun d\u00fczenlenmesine dair yeni bilgiler sunuyor ve cccDNA'ya ba\u011fl\u0131 histonlar\u0131n asetil durumunu mod\u00fcle eden enzimatik aktiviteleri yeni anti-HBV ila\u00e7lar\u0131 i\u00e7in hedefler olarak"}
{"_id":"7142113","title":"Visualization of cell cycle in mouse embryos with Fucci2 reporter directed by Rosa26 promoter.","text":"Fucci teknolojisi, G(1) ve S\/G(2)\/M a\u015famalar\u0131nda canl\u0131 h\u00fccreleri ay\u0131rt etmeyi \u00e7ift renkli g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ile m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Bu teknoloji, ubikuitilasyon ile medyal\u0131 proteolizma \u00fczerine kuruludur ve Fucci'yi ifade eden transgenik fareler, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn koordinasyonu ve geli\u015fimin incelenmesi i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir model sistemi sa\u011flar. Fareler ba\u015flang\u0131\u00e7ta CAG promot\u00f6r\u00fc kullan\u0131larak \u00fcretildi; G(1) ve S\/G(2)\/M a\u015famas\u0131 sondalar\u0131, s\u0131ras\u0131yla turuncu (mKO2) ve ye\u015fil (mAG) floresan yayarak ayr\u0131 olarak in\u015fa edildi. Ancak, CAG promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn h\u00fccre tipi e\u011filimi olan g\u00fcc\u00fc ve rastgele transgenesin pozisyonel etkileri nedeniyle, Fucci ifadesinde baz\u0131 de\u011fi\u015fkenliklere dikkat ettik. H\u00fccre d\u00f6ng\u00fc sondalar\u0131n\u0131n daha g\u00fcvenilir bir \u015fekilde ifadesini kontrol etmek i\u00e7in, Fucci2 ve Rosa26 transkripsiyel makineyi i\u00e7eren iki t\u00fcr rapor\u00f6r fare hatt\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in farkl\u0131 genetik yakla\u015f\u0131mlar kulland\u0131k. Fucci2, son zamanlarda geli\u015ftirilen Fucci t\u00fcrevi olup, k\u0131rm\u0131z\u0131 (mCherry) ve ye\u015fil (mVenus) floresan yayar ve Fucci'ye g\u00f6re daha iyi renk kontrast\u0131 sa\u011flar. Yeni bir transgenik \u00e7izgi olan R26p-Fucci2, Rosa26 promot\u00f6r\u00fcn\u00fc kullan\u0131r ve G(1) ve S\/G(2)\/M a\u015famas\u0131 sondalar\u0131n\u0131 tek bir transgene i\u00e7inde korur, b\u00f6ylece bunlar\u0131n birlikte miras\u0131 korunur. Di\u011fer R26R-Fucci2 yakla\u015f\u0131m\u0131, iki sonday\u0131 Rosa26 lokusuna ko\u015fullu olarak entegre eder. LoxP rekombinasyonu ile Cre medyal\u0131 tekni\u011fi, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n h\u00fccre tipi spesifik Fucci2 ifadesini tasarlamas\u0131na olanak tan\u0131r. R26p-Fucci2 ve R26-Fucci2 ile zaman atlamal\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme deneyleri yaparak, R26R-Fucci2'nin germline loxP rekombinasyonu ge\u00e7irmi\u015f olmas\u0131 durumunda, bu fare rapor\u00f6rlerinin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc davran\u0131\u015f\u0131n\u0131n incelenmesi i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir potansiyele sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdik."}
{"_id":"7145763","title":"Tit-for-Tat: Type VI Secretion System Counterattack during Bacterial Cell-Cell Interactions","text":"Bakteri Tip VI S\u0131rtlama Sistemi (T6SS), bakterilerin hedef h\u00fccreleri inhibe etmek i\u00e7in etkili proteinlerin translokasyonu yoluyla av h\u00fccrelerini hedeflemesi i\u00e7in kulland\u0131klar\u0131 dinamik bir organeldir. Zaman atlamal\u0131 floresan mikroskopisi, Pseudomonas aeruginosa'n\u0131n yan yana gelen karde\u015f h\u00fccrelerinde kar\u015f\u0131t T6SS organellerinin \u00e7arp\u0131c\u0131 dinamiklerini belgelemi\u015ftir. Bu h\u00fccre-h\u00fccre etkile\u015fimleri \"T6SS d\u00fcellosu\" olarak adland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ve muhtemelen T6SS antibiyotik sald\u0131r\u0131s\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen bir biyolojik s\u00fcre\u00e7ten kaynaklanmaktad\u0131r. Burada, T6SS d\u00fcellosu davran\u0131\u015f\u0131n\u0131n P. aeruginosa'n\u0131n heterolog bakteri t\u00fcrlerine kar\u015f\u0131 avlanma yetene\u011fini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde etkiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, P. aeruginosa'n\u0131n Vibrio cholerae veya Acinetobacter baylyi'yi T6SS ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde \u00f6ld\u00fcrmesinin, bu av t\u00fcrlerinde ger\u00e7ekle\u015fen T6SS aktivitesi taraf\u0131ndan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Verilerimiz, P. aeruginosa'da T6SS organel montaj\u0131 ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl kar\u015f\u0131 sald\u0131r\u0131, ikinci agresif T6SS(+) bakteri h\u00fccresinin T6SS cihaz\u0131n\u0131n sald\u0131r\u0131 noktas\u0131n\u0131 i\u015faret eden bir sinyale ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. PAPERFLICK:"}
{"_id":"7150238","title":"The effects of LY2405319, an FGF21 analog, in obese human subjects with type 2 diabetes.","text":"Fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 21 (FGF21), son zamanlarda ke\u015ffedilen bir metabolik d\u00fczenleyicidir. D\u0131\u015f kaynakl\u0131 FGF21, hayvan modellerinde faydal\u0131 metabolik etkiler \u00fcretir; ancak bu g\u00f6zlemlerin insanlara aktar\u0131lmas\u0131 test edilmemi\u015ftir. Burada, obezite ve tip 2 diyabetli hastalarda LY2405319 (LY), FGF21'in bir varyant\u0131n\u0131n etkilerini incelemek i\u00e7in rastgele, plasebo kontroll\u00fc, \u00e7ift k\u00f6r kan\u0131tlama-konsepti bir deneme ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Hastalar plasebo veya g\u00fcnde 3, 10 veya 20 mg LY alan plasebo grubuyla birlikte 28 g\u00fcn boyunca tedavi ald\u0131lar. LY tedavisi, d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol ve trigliserit d\u00fczeylerinde azalma ve y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol\u00fcnde art\u0131\u015f da dahil olmak \u00fczere dislipidemi \u00fczerinde \u00f6nemli iyile\u015ftirmeler \u00fcretti. V\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, oru\u00e7 ins\u00fclin ve adiponektin \u00fczerindeki olumlu etkiler de tespit edildi. Bununla birlikte, sadece glikozun d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcne y\u00f6nelik bir e\u011filim g\u00f6zlemlendi. Bu sonu\u00e7lar, FGF21'in insanlarda biyoaktif oldu\u011funu g\u00f6sterir ve FGF21 bazl\u0131 terapi y\u00f6ntemlerinin belirli metabolik bozukluklar\u0131n tedavisinde etkili olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"7151961","title":"Visualization of recombination intermediates produced by RAD52-mediated single-strand annealing.","text":"\u00c7ift iplikli k\u0131r\u0131klar (DSB'ler), DNA replikasyonu s\u0131ras\u0131nda s\u0131k\u00e7a meydana gelir. Ayr\u0131ca iyonize edici radyasyon, kimyasal hasar veya mayoz s\u0131ras\u0131nda meydana gelen programl\u0131 olaylar\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak da neden olurlar. Mayada, DSB onar\u0131m\u0131 RAD52 adl\u0131 bir protein gerektirir, bu protein homolog rekombinasyon s\u00fcrecinde kritik bir rol oynar. Burada, insan RAD52 proteininin tek iplikli birle\u015ftirme (SSA) model sisteminde nas\u0131l davrand\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f insan RAD52 proteini, resesyonlu DSB'lere ba\u011flan\u0131r ve tamamlay\u0131c\u0131 DNA u\u00e7lar\u0131 aras\u0131nda etkile\u015fimleri te\u015fvik eder. Bu rekombinasyon reaksiyonlar\u0131n\u0131n heterodupleks ara \u00fcr\u00fcnleri elektron mikroskobu ile g\u00f6rselle\u015ftirilmi\u015ftir, bu da resesyonlu u\u00e7lara \u00e7oklu RAD52 halkalar\u0131n\u0131n spesifik ba\u011flanmas\u0131n\u0131 ve RAD52 ile birle\u015ftirme yoluyla olu\u015fan heterodupleks eklemlerinde b\u00fcy\u00fck protein komplekslerinin olu\u015fumunu ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"7155555","title":"Crucial Role of Interferon Consensus Sequence Binding Protein, but neither of Interferon Regulatory Factor 1 nor of Nitric Oxide Synthesis for Protection Against Murine Listeriosis","text":"Listeria monocytogenes, yayg\u0131n olarak i\u00e7sel bakterilere kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in bir model olarak kullan\u0131l\u0131r. Ara\u015ft\u0131rmalar, n\u00f6trofil ve makrofajlar\u0131n, farelerde birincil enfeksiyonun erken a\u015famas\u0131nda bakteriyel \u00e7o\u011fal\u0131m\u0131n s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131lmas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve interferon-\u03b3 (IFN-\u03b3) ve tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc-\u03b1 (TNF-\u03b1) sitokinlerinin korumada hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bununla birlikte, dahil olan sinyal yollar\u0131 ve etkili mekanizmalar hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, IFN ba\u011f\u0131ml\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6rleri interferon konsens\u00fcs dizisi ba\u011flay\u0131c\u0131 proteini (ICSBP), interferon d\u00fczenleyici fakt\u00f6r\u00fc (IRF) 1 veya 2'nin eksikli\u011fi olan fare t\u00fcrlerini, Listeria'y\u0131 in vivo ve in vitro ortadan kald\u0131rma kapasiteleri ve makrofajlarda ind\u00fcklenebilir reaktif azot ara \u00fcr\u00fcnleri (RNI) veya reaktif oksijen ara \u00fcr\u00fcnleri (ROI) \u00fcretimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan ara\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. ICSBP\u2212\/\u2212 ve IRF2\u2212\/\u2212 fareleri, Listeria enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 olduk\u00e7a duyarl\u0131d\u0131r. Bu, IFN-\u03b3 ile uyar\u0131lm\u0131\u015f enfekte peritonik makrofaj (PEM) k\u00fclt\u00fcrlerinden Listeria'n\u0131n ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131nda bozulmayla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir; ayr\u0131ca bu k\u00fclt\u00fcrler, IFN-\u03b3 uyar\u0131m\u0131nda oksidatif patlamada azalma ve gecikme g\u00f6sterirken, nitrik oksit \u00fcretimi normaldir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, IRF1 eksikli\u011fi olan fareler nitrik oksit \u00fcretemese de, in vivo ve in vitro Listeria'y\u0131 etkili bir \u015fekilde kontrol edebilir. Bu sonu\u00e7lar, (a) ICSBP\/IRF2 kompleksinin IFN-\u03b3 ile medyasyonda Listeria'ya kar\u015f\u0131 korunmada hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve (b) ROI'nin, ek olarak hen\u00fcz bilinmeyen etkili mekanizmalarla birlikte, makrofajlar\u0131n Listeria'ya kar\u015f\u0131 aktivitesinin sorumlusu olabilece\u011fini, ancak IRF1 taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen RNI'nin s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7157436","title":"Neuronal replacement from endogenous precursors in the adult brain after stroke","text":"Yeti\u015fkin beyninde, alt ventrik\u00fcler b\u00f6lge ve dentat gyrus'ta yeni n\u00f6ronlar s\u00fcrekli olarak \u00fcretilir, ancak bu n\u00f6ronlar\u0131n hasar veya hastal\u0131k sonras\u0131 kaybedilen n\u00f6ronlar\u0131 de\u011fi\u015ftirebilecekleri bilinmemektedir. Burada, yeti\u015fkin farelerde ge\u00e7ici orta serebral arter t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 fel\u00e7in, alt ventrik\u00fcler b\u00f6lge'de h\u00fccre proliferasyonunda belirgin bir art\u0131\u015fa neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Fel\u00e7 taraf\u0131ndan olu\u015fturulan yeni n\u00f6ronlar, muhtemelen hasar g\u00f6rmeden \u00f6nce zaten olu\u015fan n\u00f6roblastlar da dahil olmak \u00fczere, striatum'un ciddi \u015fekilde hasar g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc alan\u0131na g\u00f6\u00e7 eder ve geli\u015fen ve olgun, striatal orta boyutlu dendritli n\u00f6ronlar\u0131n i\u015faret\u00e7ilerini ifade ederler. Bu nedenle, fel\u00e7, yeni n\u00f6ronlar\u0131n \u00e7o\u011funun, izemik lezyon taraf\u0131ndan yok edilen n\u00f6ronlar\u0131n fenotipine farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Burada, yeti\u015fkin beynin, yayg\u0131n n\u00f6ron \u00f6l\u00fcm\u00fc neden olan hasara kar\u015f\u0131 kendini onarma kapasitesini g\u00f6steriyoruz. Yeni n\u00f6ronlar i\u015flevselse ve olu\u015fumlar\u0131 uyar\u0131labilirse, insanlarda fel\u00e7 i\u00e7in yeni bir tedavi stratejisi geli\u015ftirilebilir."}
{"_id":"7165938","title":"Overexpression of the circadian clock gene Bmal1 increases sensitivity to oxaliplatin in colorectal cancer.","text":"AMA\u00c7 Circadian saat geni Bmal1, kanser h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131 ve DNA hasar\u0131na duyarl\u0131l\u0131kla ili\u015fkilidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Bmal1'in oksaliplatin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131rmak ve kolon kanserinde klinik \u00f6nemini belirlemektir.\n\nDENEY\u0130M S\u0130YASET\u0130 \u00dc\u00e7 kolon kanser h\u00fccre hatt\u0131, HCT116, THC8307 ve HT29 kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bmal1'in kolon kanser h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 kontrol etmedeki rol\u00fc, hem in vitro hem de in vivo olarak test edilmi\u015ftir. MTT ve kolon olu\u015fumu analizleri, kolon kanser h\u00fccrelerinin oksaliplatin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Ak\u0131\u015f sitometrisi, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc da\u011f\u0131l\u0131m\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikleri ve apoptoz oran\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bmal1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinde a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015fta ifade edilen proteinler, bat\u0131 blot analizi ile belirlenmi\u015ftir. \u0130mm\u00fcnohistokimya, oksaliplatin tabanl\u0131 rejimlerle tedavi edilen 82 ar\u015fivlenmi\u015f kolon kanseri t\u00fcm\u00f6r\u00fcnde Bmal1 ifadesini analiz etmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSONU\u00c7LAR Bmal1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, \u00fc\u00e7 kolon kanser h\u00fccre hatt\u0131nda ve HCT116 h\u00fccre modeli in vivo'da kolon kanser h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 inhibe etmi\u015f ve kolon kanserinin oksaliplatin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, birincil t\u00fcm\u00f6rlerinde y\u00fcksek Bmal1 seviyelerine sahip kolon kanseri hastalar\u0131n\u0131n genel hayatta kalma s\u00fcresi, d\u00fc\u015f\u00fck Bmal1 seviyelerine sahip hastalara k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha uzundur (27 vs. 19 ay; P = 0.043). Y\u00fcksek Bmal1 ifadesine sahip hastalarda progresyon-serbest hayatta kalma da, d\u00fc\u015f\u00fck Bmal1 ifadesine sahip hastalara k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha uzundur (11 vs. 5 ay; P = 0.015). Mekanik olarak, Bmal1'in etkisi, G2-M duraklamas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen ve ATM yolunu etkinle\u015ftiren yetene\u011fiyle ili\u015fkilidir.\n\nSONU\u00c7 Bmal1, kolon kanseri i\u00e7in yeni bir prognostik biyomarker olarak potansiyelini g\u00f6stermektedir ve bu, kolon kanseri tedavisinde yeni bir hedef olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"7177329","title":"Evolution of an HIV glycan\u2013dependent broadly neutralizing antibody epitope through immune escape","text":"N\u00f6tralizasyon antikorlar\u0131, \u00f6nleyici HIV-1 a\u015f\u0131lar\u0131 i\u00e7in kritik bir rol oynamaya adayd\u0131r. A\u015f\u0131 yoluyla geni\u015f \u00e7apta n\u00f6tralizasyon (BCN) antikorlar\u0131 uyand\u0131rmaya y\u00f6nelik \u00e7abalar ba\u015far\u0131s\u0131z oldu, ancak enfeksiyonun bir\u00e7ok y\u0131l\u0131nda do\u011fal olarak bu antikorlar\u0131 geli\u015ftiren k\u00fc\u00e7\u00fck bir birey grubu vard\u0131r. Bu antikorlar\u0131n nas\u0131l ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 ve viral evrimin bu yan\u0131tlar\u0131 \u015fekillendirmedeki rol\u00fc bilinmemektedir. Burada, iki HIV-1 enfekte bireyin, gp120 kabuk proteininde Asn332 glikan\u0131na y\u00f6nelik BCN antikorlar\u0131 geli\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu glikan, ilk enfekte eden vir\u00fcste yoktu. Ancak, bu BCN epitopunun 6 ay i\u00e7inde evrimle\u015fti\u011fini, daha \u00f6nceki vir\u00fcs t\u00fcr\u00fcne \u00f6zg\u00fc antikorlardan kaynaklanan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n\u0131n sonucu olarak glikan\u0131n 332. konuma kaymas\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Hem 332. amino asitinde glikan\u0131 olmayan vir\u00fcsler, Asn332 ba\u011f\u0131ml\u0131 BCN monoklonal antikor PGT128'e (referans 8) kar\u015f\u0131 diren\u00e7liydi, hem de bu glikan\u0131 edinen ka\u00e7\u0131\u015fm\u0131\u015f varyantlar duyarl\u0131yd\u0131. B\u00fcy\u00fck diziler ve n\u00f6tralizasyon verilerinin analizi, bula\u015f\u0131c\u0131 alt tip C vir\u00fcslerinde 332 glikan\u0131n\u0131n PGT128'e kar\u015f\u0131 diren\u00e7le ili\u015fkili olarak \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fck temsili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu bulgular, erken antikorlar ve viral ka\u00e7\u0131\u015f aras\u0131ndaki dinamik etkile\u015fimin, korunmu\u015f BCN antikor epitoplar\u0131n\u0131n evrimini y\u00f6nlendirdi\u011fini vurgular."}
{"_id":"7185591","title":"Sir2-Independent Life Span Extension by Calorie Restriction in Yeast","text":"Kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131, bir\u00e7ok organizmada ya\u015flanmay\u0131 yava\u015flat\u0131r ve \u00f6mr\u00fc uzat\u0131r. Mayada, ya\u015flanmay\u0131 yava\u015flatan Sir2'yi etkinle\u015ftirerek bir mekanizma a\u00e7\u0131klamas\u0131 \u00f6nerilmi\u015ftir. Burada, kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131yla ili\u015fkili uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn \u00e7o\u011funu sa\u011flayan Sir2'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan bir yolun tespit edildi\u011fini bildiriyoruz. FOB1'in silinmesi ve SIR2'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, ya\u015fl\u0131 anne h\u00fccrelerde toksik rDNA dairelerinin seviyelerini azaltarak \u00f6mr\u00fc uzatt\u0131klar\u0131 bulunmu\u015ftur. Kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131 bu genetik m\u00fcdahalelerden herhangi biriyle birle\u015ftirerek, \u015fimdiye kadar bildirilen en uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc mayay\u0131 elde ediyoruz. Ayr\u0131ca, hem Sir2 hem de Fob1'in eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerde kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n, Sir2'nin mevcut oldu\u011fu h\u00fccrelere k\u0131yasla daha b\u00fcy\u00fck bir \u00f6m\u00fcr uzatma etkisi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 buluyoruz. Bu bulgular, Sir2 ve kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n, mayada ve belki de daha y\u00fcksek \u00f6karyotlarda uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc te\u015fvik etmek i\u00e7in paralel yollar \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7198295","title":"The Effect of Submaximal Exercise Preceded by Single Whole-Body Cryotherapy on the Markers of Oxidative Stress and Inflammation in Blood of Volleyball Players","text":"Ara\u015ft\u0131rman\u0131n amac\u0131, voleybolcular\u0131n kan\u0131nda antioksidan enzim aktivitesi, lipit peroksidasyon \u00fcr\u00fcnlerinin konsantrasyonu, toplam oksidatif durum ve sitokin seviyeleri \u00fczerindeki tek seferlik b\u00fct\u00fcn v\u00fccut kriyoterapi (WBC) uygulamas\u0131n\u0131n etkisini belirlemektir. \u00c7al\u0131\u015fma grubunu, ekstrem so\u011fuk hava (-130\u00b0C) ile egzersizden \u00f6nce kriyoterapi uygulanan 18 erkek profesyonel voleybolcu olu\u015fturdu. Kan \u00f6rnekleri, WBC'den \u00f6nce, kriyoterapi prosed\u00fcr\u00fcnden sonra, WBC egzersizinden sonra ve kontrol egzersizinden (WBC olmadan egzersiz) \u00f6nce ve sonra be\u015f kez al\u0131nd\u0131. Katalaz aktivitesi, kontrol egzersizinden sonra istatistiksel olarak anlaml\u0131 olarak artt\u0131. Ayr\u0131ca, katalaz ve s\u00fcperoksit dismutaz aktivitesi, WBC egzersizinden sonra kontrol egzersizinden sonra (P < 0.001) daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. WBC egzersizinden sonra, IL-6 ve IL-1\u03b2 seviyeleri de kontrol egzersizinden sonra (P < 0.001) daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Elde edilen sonu\u00e7lar, egzersizden \u00f6nce kriyoterapi uygulaman\u0131n baz\u0131 antioksidan ve anti-enflamatuar \u00f6zelliklere sahip olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Oksidatif stres ve enflamatuar i\u015faretler aras\u0131ndaki ili\u015fkiler, egzersiz ve WBC'ye yan\u0131t olarak kan sistemine sitokinlerin sal\u0131n\u0131m\u0131nda reaktif oksijen t\u00fcrlerinin katk\u0131s\u0131n\u0131 destekleyebilir."}
{"_id":"7209559","title":"Incidence of childhood distal forearm fractures over 30 years: a population-based study.","text":"\n\u00c7OCUKLARDA DISTAL K\u00d6P\u00dcK KEM\u0130K KIRIKLARININ ORANINDAK\u0130 DE\u011e\u0130\u015e\u0130M\n\nDistal \u00f6n kol k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n \u00e7ocuklarda zirve zaman\u0131, ergenlik b\u00fcy\u00fcme patlamas\u0131n\u0131n zaman\u0131 etraf\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fir, muhtemelen fiziksel aktivite bu ge\u00e7ici kemik k\u00fctlesi eksikli\u011fi nedeniyle artar ve maksimum kemik b\u00fcy\u00fcmesi s\u0131ras\u0131nda kalsiyum talebi artar. Fiziksel aktivite veya diyet de\u011fi\u015fiklikleri, bu nedenle, \u00f6n kol k\u0131r\u0131\u011f\u0131 riskini etkileyebilir.\n\nHEDEF, Y\u00d6NTEM, VE HASTALAR\n\nRochester, Minnesota'daki n\u00fcfusa dayal\u0131 bir \u00e7al\u0131\u015fma, 1969-1971, 1979-1981, 1989-1991 ve 1999-2001 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda distal \u00f6n kol k\u0131r\u0131klar\u0131 olan 35 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki bireyler aras\u0131nda.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc\n\nD\u00f6rt zaman dilimi i\u00e7in tahmin edilen distal \u00f6n kol k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n y\u0131ll\u0131k ya\u015f ve cinsiyet ayarlanm\u0131\u015f oranlar\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR\n\nBenzer \u015fekilde ya\u015f ve cinsiyet ayarlanm\u0131\u015f y\u0131ll\u0131k oranlar, 1969-1971'den 1979-1981'e ve 1989-1991'e kadar 263.3 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GR], 231.1-295.4) ile 322.3 (GR, 285.3-359.4) olarak artarken, 1999-2001'de 372.9 (GR, 339.1-406.7) ile d\u00fczeldi. Ya\u015f ayarlanm\u0131\u015f oranlar, 1999-2001'de 1969-1971'e k\u0131yasla erkeklerde %32 (409.4 [GR, 359.9-459.0] vs 309.4 [GR, 259.3-359.5]; P=0.01) ve kad\u0131nlarda %56 (334.3 [GR, 288.6-380.1"}
{"_id":"7211056","title":"Tolerance of whole-genome doubling propagates chromosomal instability and accelerates cancer genome evolution.","text":"UNLABELLED Genomun tamam\u0131n\u0131n \u00e7iftle\u015fmesinin kromozomal istikrars\u0131zl\u0131\u011fa (CIN) ve t\u00fcm\u00f6r evriminin katk\u0131s\u0131 belirsizdir. Biz, istikrarl\u0131 bir diploid kolon kanseri \u00f6nc\u00fcl\u00fcnden uzun s\u00fcreli k\u00fclt\u00fcrlenen izogenik tetraploid h\u00fccrelerin uzun s\u00fcreli k\u00fclt\u00fcr\u00fcn\u00fc kullanarak, genom \u00e7iftle\u015fmesi olay\u0131n\u0131n zaman i\u00e7indeki genom istikrar\u0131 \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Nadir olarak hayatta kalan ve genom \u00e7iftle\u015fmesini atlatan h\u00fccreler, kromozom anormalliklerine kar\u015f\u0131 artan tolerans sergiler. Tetraploid h\u00fccreler, kromozomal veya say\u0131sal CIN'in per kromozom artm\u0131\u015f s\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermez. Bununla birlikte, tetraploid h\u00fccrelerde toleransl\u0131 fenotip, kromozom anormalliklerinin h\u00fccre ba\u015f\u0131na \u00e7iftle\u015fmesiyle birlikte, \u00f6zellikle tetraploidlerde kromozom de\u011fi\u015fikliklerinin evrimini sa\u011flar, bu da genomik olarak karma\u015f\u0131k kolon kanseri t\u00fcm\u00f6rlerinde g\u00f6r\u00fclen kromozomal de\u011fi\u015fiklikleri yeniden canland\u0131r\u0131r. Son olarak, genom \u00e7iftle\u015fmesi olay\u0131, iki ba\u011f\u0131ms\u0131z kohortta \u00e7oklu analizlerde erken evre hastal\u0131\u011f\u0131n yeniden n\u00fcks serbest hayatta kalma ile ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak \u00f6ng\u00f6r\u00fcr [ke\u015fif verileri: risk oran\u0131 (HR), 4.70, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI), 1.04-21.37; do\u011frulama verileri: HR, 1.59, 95% CI, 1.05-2.42]. Bu veriler, genom \u00e7iftle\u015fmesinin tolerans\u0131n\u0131n kanser genomunun evrimini s\u00fcr\u00fcklemede \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurgular. \u00d6NEML\u0130L\u0130K \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, kolon kanseri evriminin \u00f6nemini ayd\u0131nlatmaktad\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki, tetraploid h\u00fccreler h\u0131zl\u0131 genom de\u011fi\u015fiklikleri ge\u00e7irir ve kromozomal istikrars\u0131z t\u00fcm\u00f6rlerde g\u00f6r\u00fclen genetik de\u011fi\u015fiklikleri yeniden canland\u0131r\u0131r. Ayr\u0131ca, genom \u00e7iftle\u015fmesi olay\u0131n\u0131n bu hastal\u0131k t\u00fcr\u00fcnde yeniden n\u00fcks serbest hayatta kalma ile ili\u015fkili oldu\u011funu da kan\u0131tl\u0131yoruz."}
{"_id":"7221410","title":"Alzheimer\u2019s Disease Risk Gene CD33 Inhibits Microglial Uptake of Amyloid Beta","text":"Transmembran protein CD33, sialik asit ba\u011flayan bir imm\u00fcnoglobulin benzeri lektin olup, do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemini d\u00fczenler ancak beynede bilinen bir i\u015flevi yoktur. Daha \u00f6nce, CD33 geninin Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Burada, AD beyininde mikroglial h\u00fccrelerde CD33'\u00fcn artan ifadelerini g\u00f6zlemledik. AD beyininde hem CD33 ifadesini hem de \u00e7\u00f6z\u00fcnmez amiloid beta 42 (A\u03b242) seviyelerini azaltan CD33 SNP rs3865444'\u00fcn k\u00fc\u00e7\u00fck aleli, AD'ye kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flar. Ayr\u0131ca, CD33-iyile\u015ftirilmi\u015f mikroglial say\u0131lar\u0131, AD beyininde \u00e7\u00f6z\u00fcnmez A\u03b242 seviyeleri ve plak y\u00fck\u00fc ile pozitif bir korelasyon g\u00f6sterdi. CD33, mikroglial h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde A\u03b242'nin al\u0131m\u0131n\u0131 ve temizlenmesini engelledi. Son olarak, beyinlerdeki \u00e7\u00f6z\u00fcnmez A\u03b242 seviyeleri ve amiloid plak y\u00fck\u00fc, APP(Swe)\/PS1(\u0394E9)\/CD33(-\/-) farelerinde belirgin \u015fekilde azalt\u0131ld\u0131. Bu nedenle, CD33'\u00fcn devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131 A\u03b2 patolojisini hafifletir ve CD33 inhibisyonu, AD i\u00e7in yeni bir tedavi y\u00f6ntemi olabilir."}
{"_id":"7223604","title":"Aluminum fluoride stimulates surface protrusions in cells overexpressing the ARF6 GTPase","text":"ADP-ribozasyon fakt\u00f6r\u00fc (ARF) 6 GTP ba\u011flay\u0131c\u0131 proteininin etkili i\u015flevini incelemek i\u00e7in, HeLa h\u00fccrelerine vahid tip, epitope etiketli ARF6 ile transfekte ettik. Daha \u00f6nce ARF1 GTPaz\u0131n\u0131 dolayl\u0131 olarak aktive etti\u011fi g\u00f6sterilen al\u00fcminyum flor\u00fcr (AIF) tedavisi, ARF6 transfekte edilmi\u015f h\u00fccrelerde hem ARF6 hem de aktin'in diskret noktalara, plazma zar\u0131nda yeniden da\u011f\u0131t\u0131lmas\u0131na neden oldu, zaman i\u00e7inde giderek daha fazla \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131l\u0131 hale geldi. AIF'in etkileri geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilir, vahid tip ARF6 transfekte edilmi\u015f h\u00fccrelere \u00f6zg\u00fc ve GTPaz kusurlu ARF6 ifade eden h\u00fccrelerde g\u00f6zlemlenen h\u00fccre \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131na benziyordu. \u00d6nemli olan, ARF6 transfekte edilmi\u015f h\u00fccrelerde g\u00f6zlemlenen \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar, RhoA ve Rac1 transfekte edilmi\u015f h\u00fccrelerde g\u00f6zlemlenen artm\u0131\u015f stres lifleri ve zar k\u0131vr\u0131mlar\u0131 ile farkl\u0131yd\u0131. \u00c7\u0131k\u0131nt\u0131 olu\u015fturan h\u00fccrelerde, makropinositoz ve \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131l\u0131 yap\u0131lar i\u00e7indeki membran geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fcn belirgin bir uyar\u0131lmas\u0131 vard\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, bu h\u00fccrelerde transferin al\u0131m\u0131nda bir engel veya klathrin AP-2 komplekslerinin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131nda bir de\u011fi\u015fiklik tespit edilmedi. AIF taraf\u0131ndan tetiklenen, ARF6 ba\u011f\u0131ml\u0131 \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131l\u0131 yap\u0131lar olu\u015fumunu, sitokalasin D ve lipoksijenaz yolu inhibit\u00f6rleri engelledi. Bu g\u00f6zlemler, plazma zar\u0131n\u0131 ve alttaki sitoskeleti \u015fekillendirmede yeni bir rol i\u00e7in ARF6 GTPaz\u0131n\u0131n \u00f6nemini destekliyor."}
{"_id":"7224632","title":"A longitudinal diffusion tensor imaging study assessing white matter fiber tracts after sports-related concussion.","text":"Sporla ili\u015fkili kafa travmas\u0131n\u0131n (SRC) yap\u0131sal hasar\u0131n derecesi, iyile\u015fme s\u00fcreci, uzun vadeli etkiler ve oyuna geri d\u00f6n\u00fc\u015f karar\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Bu uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmada, kafa travmas\u0131 sonras\u0131 2 g\u00fcn, 2 hafta ve 2 ay i\u00e7inde beyaz madde (WM) lif demeti b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek i\u00e7in yay\u0131l\u0131m tens\u00f6r g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (DTI) kulland\u0131k. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, t\u0131bbi olarak te\u015fhis edilmi\u015f SRC'ye (bilin\u00e7 kayb\u0131 yok) sahip sa\u011f eli erkek \u00fcniversite temas\u0131 spor atletleriydi (20.2 \u00b1 1.0 ya\u015f). Kontrol grubu olarak sa\u011f eli erkek \u00fcniversite temas\u0131 olmayan spor atletleri (19.9 \u00b1 1.7 ya\u015f) se\u00e7ildi. Kafa travmas\u0131 olan atletlerde (n=12; e\u015fle\u015ftirilmi\u015f t-testi, tract tabanl\u0131 mekansal istatistikler; p<0.025) 2 g\u00fcnl\u00fck zaman noktas\u0131nda, 2 haftal\u0131k sonras\u0131 zaman noktas\u0131na k\u0131yasla radyal yay\u0131l\u0131m (RD) anlaml\u0131 olarak artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Artt\u0131rma, i\u00e7 kaps\u00fcl\u00fcn (IC) arka ucu, IC'nin retrolentik b\u00f6l\u00fcm\u00fc, alt uzunluk fasik\u00fcl\u00fc, alt \u00f6n-ocak fasik\u00fcl\u00fc (sagittal stratum) ve \u00f6n talamik radyasyonun yay\u0131ld\u0131\u011f\u0131 sa\u011f yar\u0131mk\u00fcre vokseller k\u00fcmesinde g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Post-hoc, tek de\u011fi\u015fkenli, grup aras\u0131 (kontroller vs. kafa travmas\u0131 olan) karma etkiler analizi, k\u00fcmede 2 g\u00fcnl\u00fck zaman noktas\u0131nda kontrollere k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek RD oldu\u011funu (p=0.002) g\u00f6sterdi, 2 ayl\u0131k zaman noktas\u0131nda da benzer bir y\u00f6nde bir e\u011filim vard\u0131 (p=0.11). Ayn\u0131 k\u00fcmedeki fraksiyel anizotropi (FA) sonu\u00e7lar\u0131, RD'ye benzer ancak ters bir desene sahipti; FA, 2 g\u00fcnl\u00fck ve 2 ayl\u0131k zaman noktalar\u0131nda sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrollerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda azald\u0131. Kafa travmas\u0131 olan ve kontrol atletler aras\u0131nda 2 haftal\u0131k zaman noktas\u0131nda ne RD ne de FA a\u00e7\u0131s\u0131ndan istatistiksel bir fark bulunmad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, 72 saat sonras\u0131 artan RD ve azalt\u0131lm\u0131\u015f FA hipotezini desteklemektedir, ard\u0131ndan iyile\u015fme 2 haftadan uzun s\u00fcrebilir. RD, kafa travmas\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in hassas bir \u00f6l\u00e7\u00fcm gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"7224723","title":"HIV\u20131 Infects Multipotent Progenitor Cells Causing Cell Death and Establishing Latent Cellular Reservoirs","text":"HIV, CD4(+) T lenfositlerinin t\u00fckenmesine ve f\u0131rsat\u00e7\u0131 enfeksiyonlar\u0131n geli\u015fmesine neden olan kronik bir enfeksiyona yol a\u00e7ar. Vir\u00fcs\u00fcn yay\u0131lmas\u0131n\u0131 engelleyen ila\u00e7lara ra\u011fmen, HIV enfeksiyonu, HAART'a (y\u00fcksek etkin antiretroviral terapi) diren\u00e7li ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisine kar\u015f\u0131 diren\u00e7li bilinmeyen enfekte h\u00fccre rezervleri nedeniyle iyile\u015ftirilmesi zor olmu\u015ftur. Burada, enfekte bireylerden al\u0131nan CD34(+) h\u00fccreleri ve vah\u015fi tip HIV'in in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 kullanarak, CD34(+) \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc hematopoietik \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin (HPC) enfeksiyonunu ve yok edilmesini g\u00f6sterdik. Baz\u0131 HPC'lerde, h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde stabil olarak varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcren, farkl\u0131la\u015ft\u0131rma fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan aktive edilen viral gen ifadesine kadar sabit bir \u015fekilde devam eden latent enfeksiyon tespit ettik. Tek bir raporlay\u0131c\u0131 HIV, in vitro'da latent enfekte h\u00fccreleri do\u011frudan tespit ederek, aktif ve latent olarak enfekte farkl\u0131 HPC pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. Bu bulgular, HIV kemik ili\u011fi patolojisi ve HIV'in kal\u0131c\u0131 enfeksiyonu neden oldu\u011fu mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan b\u00fcy\u00fck \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r."}
{"_id":"7225911","title":"The human long non-coding RNA-RoR is a p53 repressor in response to DNA damage","text":"Stres durumunda, t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 p53 seviyesinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde y\u00fckseldi\u011fi iyi bilinmektedir. Ancak, kapsaml\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131na ra\u011fmen, stresle tetiklenen p53 d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli rol oynayan fakt\u00f6rler aras\u0131ndaki alt mekanizma hala tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsan lincRNA-RoR (RoR) p53'\u00fcn g\u00fc\u00e7l\u00fc bir negatif d\u00fczenleyici oldu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. MDM2'nin ubiquitin-proteasom yolu ile p53'\u00fcn par\u00e7alanmas\u0131na neden oldu\u011fu gibi, RoR p53'\u00fcn \u00e7evirisini do\u011frudan etkilemek i\u00e7in heterojen n\u00fckleer ribon\u00fckleoprotein I (hnRNP I) ile etkile\u015fime girer. \u00d6nemli olan, p53 bask\u0131lamas\u0131 i\u00e7in gerekli ve yeterli olan 28 bazl\u0131k bir RoR dizisi, hnRNP I ba\u011flama motiflerini i\u00e7erir. Ayr\u0131ca, RoR'\u00fcn p53 taraf\u0131ndan tetiklenen h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duraklamas\u0131 ve apoptozu inhibe etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Son olarak, RoR-p53 otoreg\u00fclasyon geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz, burada p53, RoR'\u00fcn transkripsiyonel olarak ifade edilmesini tetikler. Bu sonu\u00e7lar, RoR-hnRNP I-p53 ekseninin, h\u00fccrelerin \u00e7e\u015fitli streslere daha iyi yan\u0131t vermesine yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in ek bir g\u00f6zetim a\u011f\u0131 olu\u015fturabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"7227763","title":"Experimental and clinical studies on lactate and pyruvate as indicators of the severity of acute circulatory failure (shock).","text":"Arteriyel kan i\u00e7indeki laktat (L) ve piruvat (P) i\u00e7eri\u011findeki art\u0131\u015f, deneysel ve klinik \u015fok durumlar\u0131nda incelendi ve bu art\u0131\u015flar\u0131n oksijen eksikli\u011fi ve kal\u0131c\u0131 hasar \u00f6l\u00e7\u00fctleri olarak ne kadar etkili oldu\u011fu ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Wistar s\u0131\u00e7anlarda kanamal\u0131 \u015fok \u00fcretmek i\u00e7in standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir y\u00f6ntem kullan\u0131ld\u0131. 4 saatlik kanama s\u00fcresi boyunca, s\u0131\u00e7an\u0131n oksijen t\u00fcketimi kontrol de\u011ferinin yakla\u015f\u0131k %40'\u0131na d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcld\u00fc, pH 7.39'dan 7.08'e d\u00fc\u015ft\u00fc ve buna paralel olarak L 0.80 mm'den 6.06 mm'ye ve P 0.07 mm'den 0.18 mm'ye y\u00fckseldi. Birikmi\u015f oksijen borcu, log L ile (r = 0.50; P < 0.0005) korelasyon g\u00f6sterdi ve her ikisi de hayatta kalma ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. Birikmi\u015f oksijen borcu ve hayatta kalma aras\u0131ndaki korelasyon, hem P ile hem de hesaplanan laktat-piruvat oran\u0131 (L\/P) ve fazla laktat (XL) de\u011ferleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha y\u00fcksek de\u011fildi. Par\u00e7al\u0131 korelasyon analizi, P'nin \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fcn veya L\/P veya XL'in hesaplanmas\u0131n\u0131n tahmin g\u00fcc\u00fcn\u00fc art\u0131rmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi..."}
{"_id":"7228140","title":"Virtual microdissection identifies distinct tumor- and stroma-specific subtypes of pancreatic ductal adenocarcinoma","text":"Pankreas duktal adenokarsinom (PDAC), 5 y\u0131ll\u0131k hayatta kalma oran\u0131 %4 olan \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir hastal\u0131kt\u0131r. PDAC'\u0131n temel \u00f6zelliklerinden biri, t\u00fcm\u00f6r spesifik molek\u00fcler bilgiyi yakalamay\u0131 zorla\u015ft\u0131ran geni\u015f stromal kat\u0131l\u0131m\u0131d\u0131r. Burada, bu sorunu \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in, \u00e7e\u015fitli PDAC gen ifadesi mikroarray verilerine k\u00f6r kaynak ayr\u0131m\u0131 uygulad\u0131k, bu veriler birincil t\u00fcm\u00f6r, metastatik ve normal \u00f6rnekleri i\u00e7erir. T\u00fcm\u00f6r, stromal ve normal gen ifadesini dijital olarak ay\u0131rarak, iki t\u00fcm\u00f6r alt tipini tan\u0131mlad\u0131k ve do\u011frulad\u0131k, bunlardan biri daha k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7la ili\u015fkili 'temel benzeri' alt tiptir ve mesane ve meme kanserlerinde bulunan temel t\u00fcm\u00f6rlerle molek\u00fcler olarak benzerdir. Ayr\u0131ca, 'normal' ve 'aktifle\u015ftirilmi\u015f' stromal alt tiplerini tan\u0131mlad\u0131k, bunlar ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak prognostiklerdir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, PDAC'\u0131n molek\u00fcler yap\u0131s\u0131na dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunar, bu bilgiler terapileri \u00f6zelle\u015ftirmek veya klinik ortamda karar deste\u011fi sa\u011flamak i\u00e7in kullan\u0131labilir, burada terapilerin se\u00e7imi ve zamanlamas\u0131 kritik \u00f6neme sahiptir."}
{"_id":"7230315","title":"Inducible nitric oxide synthase in pulmonary alveolar macrophages from patients with tuberculosis","text":"Nitrik oksit \u00fcretiminin y\u00fcksek \u00e7\u0131k\u0131\u015f yolu, \u00f6zellikle Mycobacterium tuberculosis gibi \u00e7e\u015fitli patojenlere kar\u015f\u0131 fareleri korumaya yard\u0131mc\u0131 olur. Bununla birlikte, kan h\u00fccrelerinden k\u00fclt\u00fcrlenen h\u00fccreler \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, insan monon\u00fckleer fagositlerin kar\u015f\u0131l\u0131k gelen ind\u00fcklenebilir nitrik oksit sintez enzimi (iNOS;NOS2) ifade edebilece\u011fi konusunda tart\u0131\u015fmal\u0131 hale gelmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, bronkopulmoner lavajdan do\u011frudan sabitlenen alveoler makrofajlar\u0131 incelemi\u015ftir. 11 hastadan 11'inde, tedavi edilmemi\u015f, k\u00fclt\u00fcr pozitif akci\u011fer t\u00fcberk\u00fclozlu hastalarda, burada insan NOS2'ye \u00f6zg\u00fc oldu\u011fu belgelenen bir antikorla reaksiyona giren ortalama %65 makrofaj bulunmu\u015ftur. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, klinik olarak sa\u011fl\u0131kl\u0131 be\u015f hastadan her birinde bronkoalveolar lavaj h\u00fccrelerinin ortalama %10'u pozitif \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcberk\u00fcloz hastalar\u0131n\u0131n makrofajlar\u0131, NOS2'ye kar\u015f\u0131 boyama ile ayn\u0131 oranda diyaforaz aktivitesi g\u00f6stermi\u015ftir, bu da diyaforaz reaksiyonunun kesinlikle NOS2 ifadesine ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu deney ko\u015fullar\u0131na g\u00f6re. Bronkoalveolar lavaj \u00f6rnekleri de NOS2 mRNA's\u0131n\u0131 i\u00e7ermektedir. Bu nedenle, klinik olarak aktif Mycobacterium tuberculosis enfeksiyonu olan insanlar\u0131n akci\u011ferlerindeki makrofajlar s\u0131kl\u0131kla katalitik olarak yetkin NOS2 ifade etmektedir."}
{"_id":"7239105","title":"The use of mouse models to understand and improve cognitive deficits in Down syndrome","text":"Son y\u0131llarda, Down sendromlu (DS) bireylerdeki bili\u015fsel bozulma i\u00e7in terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131mlar geli\u015ftirmek amac\u0131yla fareler \u00fczerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarla \u00f6nemli ilerlemeler kaydedildi. Bu incelemede, ila\u00e7 testleri i\u00e7in hedef sonu\u00e7lar\u0131 temsil eden farelerdeki fenotipleri, bili\u015fsel bozukluklar\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131lan davran\u0131\u015fsal testleri ve klinik denemelerde test edilmesi muhtemel veya \u015fu anda \u00f6n klinik \u00e7al\u0131\u015fmalarda kullan\u0131lan \u00e7e\u015fitli ila\u00e7lar\u0131n bilinen etki mekanizmalar\u0131n\u0131 k\u0131saca a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu farkl\u0131 ila\u00e7lar\u0131n trisomik beynin hedeflerinin ve etkilenen yollar\u0131n\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m\u0131ndaki \u00f6rt\u00fc\u015fmeler, Down sendromu ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 ve ila\u00e7 geli\u015ftirme i\u00e7in yeni yollar \u00f6neriyor."}
{"_id":"7260461","title":"position-specific gap penalties","text":"Yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan ilerici \u00e7oklu s\u0131ral\u0131 hizalama y\u00f6nteminin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, farkl\u0131 protein dizilerinin hizalanmas\u0131 i\u00e7in b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde geli\u015ftirilmi\u015ftir. \u00d6ncelikle, k\u0131smi hizalamalarda her bir diziye bireysel a\u011f\u0131rl\u0131klar atan\u0131r, b\u00f6ylece benzer diziler a\u015fa\u011f\u0131 \u00e7ekilirken en farkl\u0131 olanlar yukar\u0131 \u00e7ekilir. \u0130kincisi, amino asit de\u011fi\u015ftirme matrisleri, hizalanacak diziler aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klara g\u00f6re farkl\u0131 hizalama a\u015famalar\u0131nda de\u011fi\u015fir. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc, kal\u0131nt\u0131-\u00f6zg\u00fc bo\u015fluk cezalar\u0131 ve hidrofobik b\u00f6lgelerde yerel olarak azalt\u0131lm\u0131\u015f bo\u015fluk cezalar\u0131, potansiyel d\u00f6ng\u00fc b\u00f6lgelerinde yeni bo\u015fluklar\u0131n a\u00e7\u0131lmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder, d\u00fczenli ikincil yap\u0131 yerine. D\u00f6rd\u00fcnc\u00fcs\u00fc, bo\u015fluklar\u0131n a\u00e7\u0131ld\u0131\u011f\u0131 erken hizalamalarda bulunan pozisyonlar, bu pozisyonlarda yeni bo\u015fluklar\u0131n a\u00e7\u0131lmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etmek i\u00e7in yerel olarak azalt\u0131lm\u0131\u015f bo\u015fluk cezalar\u0131na tabi tutulur. Bu de\u011fi\u015fiklikler, \u00fccretsiz olarak eri\u015filebilen yeni bir program olan CLUSTAL W'ye dahil edilmi\u015ftir."}
{"_id":"7261402","title":"Pedestrian Detection via Periodic Motion Analysis","text":"Infrared (ve renk) sens\u00f6rlerden elde edilen videolarda yaya tespit etmek i\u00e7in algoritmalar a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015fe dayal\u0131 iki yakla\u015f\u0131m \u00f6neriyoruz. \u0130lk yakla\u015f\u0131m, hesaplama a\u00e7\u0131s\u0131ndan verimli periyodiklik \u00f6l\u00e7\u00fcmleri kullan\u0131r. Di\u011fer y\u00f6ntemlerden farkl\u0131 olarak, iki kademeli hipotez test ad\u0131m\u0131 kullanarak d\u00f6ng\u00fcs\u00fcz pikselleri filtreleyerek d\u00f6ng\u00fcsel hareket frekans\u0131n\u0131 tahmin eder, b\u00f6ylece hem radyal hem de yanal y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f y\u00f6nleri i\u00e7in iyi \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Periyodun \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131, sens\u00f6r g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcne ve karma\u015f\u0131k arka plana kar\u015f\u0131 verimli ve sa\u011flamd\u0131r. \u015eekil ve hareketi birle\u015ftirmek i\u00e7in, ikinci y\u00f6ntemde d\u00f6ng\u00fcsel deseni bir ikili diziye d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek i\u00e7in Maksimal Ana Y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f A\u00e7\u0131s\u0131 (MPGA) uyumu kullan\u0131l\u0131r. Bu, hizalama gerektirmez ve bir Faz Kilit D\u00f6ng\u00fcs\u00fc kullanarak periyodu s\u00fcrekli olarak tahmin eder. Her iki y\u00f6ntem de, boyut, hareket y\u00f6n\u00fc, kare h\u0131z\u0131 ve dizi uzunlu\u011funa ba\u011fl\u0131 performans\u0131n \u00f6l\u00e7\u00fclmesini i\u00e7eren deneysel sonu\u00e7larla de\u011ferlendirilir."}
{"_id":"7264949","title":"Seroepidemiological survey of feline retrovirus infections in cats in Taiwan in 1993 and 1994.","text":"Tayvan'da \u00fc\u00e7 felin retrovir\u00fcs\u00fc (FIV, FeLV ve FSV) enfeksiyonlar\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, 1993 ve 1994 y\u0131llar\u0131nda veteriner hastaneleri, bir yeti\u015ftirme \u00e7iftli\u011fi ve bir sokak hayvan bar\u0131na\u011f\u0131ndan toplam 75 kan \u00f6rne\u011fi toplad\u0131k. Bu \u00f6rneklerde anti-FIV ve FSV antikorlar\u0131n\u0131n ve FeLV-p27 antijeninin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131, dolayl\u0131 imm\u00fcnofloresans ve\/veya enzimatik ba\u011flanm\u0131\u015f emici testler kullanarak inceledik. T\u00fcm FIV pozitif serum \u00f6rnekleri sokak kedilerinden elde edildi ve genel FIV pozitif oran\u0131 %4't\u00fc. Genel FSV ve FeLV pozitif oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %28 ve %1.3't\u00fc. Bu sonu\u00e7lara, di\u011ferlerinin daha \u00f6nce yapt\u0131\u011f\u0131 seroepidemiyolojik anketlerle birlikte bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, FIV ve FeLV enfeksiyonlar\u0131n\u0131n Tayvan'da ABD veya Japonya'dan daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Tayvan'da FSV enfeksiyonunun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 Japonya'ya kadar y\u00fcksekti."}
{"_id":"7268522","title":"Notch targets and their regulation.","text":"Notch resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn aktivitesiyle tetiklenen proteolitik par\u00e7alanmalar, Notch i\u00e7 etki alan\u0131n\u0131 serbest b\u0131rak\u0131r, bu da \u00e7ekirde\u011fe girerek hedeflerin transkripsiyonunu etkinle\u015ftirir. Transkripsiyon de\u011fi\u015fiklikleri bu yolun ana \u00e7\u0131kt\u0131s\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, Notch \u00e7\u0131kt\u0131lar\u0131 farkl\u0131 h\u00fccre tiplerinden h\u00fccre tipine a\u00e7\u0131k\u00e7a de\u011fi\u015fir. Bu incelemede, Notch hedefleri hakk\u0131ndaki mevcut anlay\u0131\u015f\u0131, transkripsiyon d\u00fczenlenmelerine dahil olan mekanizmalar\u0131 ve farkl\u0131 h\u00fccre tiplerinde farkl\u0131 hedef setlerinin etkinle\u015ftirilmesinin alt\u0131nda yatan fakt\u00f6rleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"7277084","title":"Extraction and Analysis of Multiple Periodic Motions in Video Sequences","text":"Periyodik veya tekrarlayan hareketlerin analizi, insan ve hayvan aktivitelerinin tan\u0131nmas\u0131 ve s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131 gibi bir\u00e7ok uygulamada yararl\u0131d\u0131r. Mevcut periyodik hareketlerin analizi i\u00e7in y\u00f6ntemler \u00f6ncelikle mekansal bilgi kullanarak hareket y\u00f6r\u00fcngelerini \u00e7\u0131kar\u0131r ve ard\u0131ndan bunlar\u0131n periyodik olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirler. Bu yakla\u015f\u0131mlar \u00e7o\u011funlukla \u00f6zellik e\u015fle\u015ftirme veya mekansal korelasyon \u00fczerine kuruludur, bunlar genellikle uygulanamaz, g\u00fcvenilmez veya hesaplama a\u00e7\u0131s\u0131ndan zorlay\u0131c\u0131d\u0131r. Bu makalede, t\u00fcm video dizisini zaman-frekans analizi temel alan yeni bir yakla\u015f\u0131m sunuyoruz. Birden fazla periyodik y\u00f6r\u00fcnge \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131r ve d\u00f6nemleri ayn\u0131 anda tahmin edilir. Periyodik \u015fekilde hareket eden nesneler, mekansal alan bilgisi kullan\u0131larak \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131r. Sentetik ve ger\u00e7ek diziler \u00fczerinde yap\u0131lan deneyler, bu yakla\u015f\u0131m\u0131n yeteneklerini g\u00f6sterir."}
{"_id":"7281161","title":"MicroRNA-21 is up-regulated in allergic airway inflammation and regulates IL-12p35 expression.","text":"Alerjik hava yolu iltihab\u0131, gen ve protein ifade d\u00fczeylerinde belirgin yerinde de\u011fi\u015fikliklerle karakterize edilir, ancak bu s\u00fcre\u00e7te mikroRNA'lar (miRNA'lar), yeni bir anahtar mRNA d\u00fczenleyici molek\u00fcller ailesi, rol\u00fcn\u00fcn hen\u00fcz rapor edilmedi. Y\u00fcksek hassasiyetli bir mikroarray tabanl\u0131 yakla\u015f\u0131m kullanarak, doksisiklin ile ind\u00fcklenen akci\u011fer spesifik IL-13 transgenik farelerde (alerjik hava yolu iltihab\u0131 ile) ve kontrol farelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda farkl\u0131 ifade d\u00fczeylerine sahip 21 miRNA belirledik. \u00d6zellikle, ind\u00fcklenen IL-13 transgenik farelerde miR-21'in a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011fini ve miR-1'in kontrol farelere k\u0131yasla d\u00fc\u015f\u00fck ifade edildi\u011fini g\u00f6zlemledik. Bu bulgular, iki ba\u011f\u0131ms\u0131z alerjen ind\u00fcklenmi\u015f alerjik hava yolu iltihab\u0131 modeli ve IL-4 akci\u011fer transgenik farelerde do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. IL-13 ile ind\u00fcklenen miR-21 ifadesi, IL-13Ralpha1 ba\u011f\u0131ml\u0131 olsa da, alerjen ile ind\u00fcklenen miR-21 ifadesi, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde IL-13Ralpha1 ve STAT6 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak arac\u0131lanmaktad\u0131r. \u00d6nemli olan, tahmin algoritmalar\u0131, IL-13 ile d\u00fczenlenmi\u015f akci\u011fer transkriptleri aras\u0131nda potansiyel do\u011frudan miR-21 hedefleri olarak tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131, \u00f6rne\u011fin IL-12p35 mRNA's\u0131, bu da IL-13 transgenik farelerde azalm\u0131\u015ft\u0131r. Pre-miR-21'in dozaj ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak, bir rapor\u00f6r vekt\u00f6r\u00fcn h\u00fccresel ifadesini, IL-12p35'in 3'-sonlu b\u00f6lgesini i\u00e7eren bir ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ile inhibe etti. Ayr\u0131ca, miR-21 ba\u011flanma sitelerini IL-12p35'in 3'-sonlu b\u00f6lgesinde mutasyona u\u011fratmak, miR-21 ile arac\u0131lanan bask\u0131y\u0131 ortadan kald\u0131rd\u0131. \u00d6zetle, alerjik hava yolu iltihab\u0131nda bir miRNA imzas\u0131 belirledik, bu da miR-21'i, Th h\u00fccre polarizasyonu ile ili\u015fkili bir molek\u00fcl olan IL-12'yi d\u00fczenler."}
{"_id":"7285256","title":"COPD: epidemiology, prevalence, morbidity and mortality, and disease heterogeneity.","text":"Kronik Obstr\u00fcktif Akci\u011fer Hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH), hem Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde hem de d\u00fcnyada ciddi bir sa\u011fl\u0131k ve ekonomik y\u00fck olmaya devam ediyor. KOAH'\u0131n risk fakt\u00f6rleri aras\u0131nda sigara i\u00e7mek, mesleki maruz kalmalar, hava kirlili\u011fi, hava yollar\u0131n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, ast\u0131m ve belirli genetik varyasyonlar gibi iyi bilinenler var, ancak neden %20'den az sigara i\u00e7enlerin \u00f6nemli hava yolu t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 geli\u015ftirdi\u011fi gibi bir\u00e7ok soru hala yan\u0131tlanmay\u0131 bekliyor. KOAH'\u0131n kesin tan\u0131mlar\u0131 de\u011fi\u015fiyor ve genellikle bir doktorun sorunu do\u011fru bir \u015fekilde te\u015fhis etmesine ba\u011fl\u0131. Bu KOAH tan\u0131m\u0131 farkl\u0131l\u0131klar\u0131, n\u00fcfusun KOAH tahminlerinde b\u00fcy\u00fck etkilere neden olabilir. Ayr\u0131ca, KOAH'\u0131n birka\u00e7 farkl\u0131 hastal\u0131k s\u00fcreci temsil etti\u011fi ve potansiyel olarak farkl\u0131 m\u00fcdahaleler gerektirdi\u011fi y\u00f6n\u00fcnde kan\u0131tlar ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor. D\u00fcnyan\u0131n \u00e7o\u011funda, KOAH yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6l\u00fcm oran\u0131 hala art\u0131yor ve \u00f6zellikle kad\u0131nlarda ve ergenlerde sigara kullan\u0131m\u0131ndaki art\u0131\u015fa yan\u0131t olarak muhtemelen devam edecek. Sigara b\u0131rakma ve \u00f6nleme, KOAH e\u011fitimi ve erken tespit, ve daha iyi tedavi kaynaklar\u0131na odaklanmak, bu \u00f6nemli morbidite ve mortalite nedenine kar\u015f\u0131 devam eden \u00e7abalar\u0131m\u0131zda en \u00e7ok fayda sa\u011flayacak."}
{"_id":"7299977","title":"Changing geographic ranges of ticks and tick-borne pathogens: drivers, mechanisms and consequences for pathogen diversity","text":"Co\u011frafi aral\u0131klar\u0131 de\u011fi\u015fen keneler ve kenelerle ta\u015f\u0131nan patojenler, k\u00fcresel ve yerel \u00e7evresel (dahilinde iklimsel) de\u011fi\u015fikliklere ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu incelememizde, kenelerin ve kenelerle ta\u015f\u0131nan patojen t\u00fcr ve s\u00fclalelerinin aral\u0131klar\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikleri y\u00f6nlendiren s\u00fcr\u00fcc\u00fcler hakk\u0131nda mevcut bilgileri, temel \u00fcreme say\u0131lar\u0131 (R0) \u00fczerindeki etkileri ve kenelerin ve kenelerle ta\u015f\u0131nan patojenlerin uygun ortamlara girmesine izin veren da\u011f\u0131lma mekanizmalar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Lyme hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n vekt\u00f6r ve ajan\u0131n\u0131n geni\u015fleyen co\u011frafi da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 bir \u00f6rnek olarak kullanarak, aral\u0131k geni\u015fleme s\u00fcrecinde kenelerle ta\u015f\u0131nan patojen \u00e7e\u015fitlili\u011finin ne bekleyebilece\u011fini inceliyoruz ve bu, \u015fu anda g\u00f6zlemlenenlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131l\u0131yor. Son olarak, son y\u0131llarda g\u00f6zlemlenen keneler ve kenelerle ta\u015f\u0131nan patojenlerin filogeografyas\u0131nda ge\u00e7mi\u015f n\u00fcfus ve aral\u0131k geni\u015fleme ve daralmalar\u0131n nas\u0131l yans\u0131t\u0131labilece\u011fini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz ve sonu\u00e7 olarak, \u015fu anda de\u011fi\u015fen keneler ve kenelerle ta\u015f\u0131nan patojen aral\u0131klar\u0131 ve \u00e7e\u015fitlili\u011fi ile filogeografik analizlerin birle\u015ftirilmi\u015f \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n, gelecekteki istilalar ve \u00e7e\u015fitlilik desenlerini daha iyi tahmin etmemize yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fini belirtiyoruz."}
{"_id":"7317051","title":"Mutant KRAS is a druggable target for pancreatic cancer.","text":"Pankreas duktal adenokarsinom (PDA), tedavi a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f bir zorluktur. PDA, mutasyona u\u011fram\u0131\u015f KRAS onkogeninin aktivitesine ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ve \u015fu ana kadar tedavi edilemez bir hedef olarak kabul edilir. Biz, KRAS'\u0131 hastalarda etkili bir \u015fekilde hedefine almak i\u00e7in RNA m\u00fcdahalesi yakla\u015f\u0131m\u0131 \u00f6nermekteyiz. Bu zorlu\u011fa yan\u0131t olarak, mutasyona u\u011fram\u0131\u015f KRAS'a (siG12D LODER) kar\u015f\u0131 siRNA'y\u0131 serbest b\u0131rakan yerel uzun s\u00fcreli bir siRNA teslimat sistemi (Yerel \u0130la\u00e7 Salan Cihaz, LODER) geli\u015ftirdik. siG12D LODER'in yap\u0131sal, sal\u0131m ve in vitro ve in vivo teslimat \u00f6zellikleri de\u011ferlendirildi. SiG12D LODER'in t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi \u00fczerindeki etkisi, alt ak\u0131m KRAS sinyalleme yolunu hedefleyerek s.c. ve ortotopik fareler \u00fczerinde incelendi. LODER ile kapl\u0131 siRNA, 155 g\u00fcn boyunca in vivo istikrarl\u0131 ve aktif kald\u0131. PDA h\u00fccrelerine siG12D LODER ile tedavi, KRAS seviyelerinde \u00f6nemli bir azalma ve proliferasyon ve epitel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc inhibisyonu ile sonu\u00e7land\u0131. In vivo, siG12D LODER, insan pankreas t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesini engelledi ve fare \u00f6mr\u00fcn\u00fc uzatt\u0131. Biz, siRNA'n\u0131n kontroll\u00fc ve uzun s\u00fcreli teslimat\u0131 i\u00e7in bir mini biyo\u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr polimerik matris tabanl\u0131 tekrarlanabilir ve g\u00fcvenli bir teslimat platformu rapor ediyoruz. Bu teknoloji a\u015fa\u011f\u0131daki avantajlar\u0131 sa\u011flar: (i) siRNA, bozulmadan korunur; (ii) siRNA, t\u00fcm\u00f6r i\u00e7inde yava\u015f\u00e7a ve uzun s\u00fcre yerel olarak sal\u0131n\u0131r; ve (iii) siG12D LODER, terap\u00f6tik bir etki g\u00f6stererek mutasyona u\u011fram\u0131\u015f KRAS'\u0131n tedavi edilebilir bir hedef oldu\u011funu kan\u0131tlar."}
{"_id":"7324039","title":"Trimmomatic: a flexible trimmer for Illumina sequence data","text":"\n# Motivasyon\n\nBir\u00e7ok sonraki nesil dizileme (NGS) okuma \u00f6n i\u015fleme arac\u0131 zaten mevcut olsa da, esneklik, \u00e7ift u\u00e7lu verilerin do\u011fru i\u015flenmesi ve y\u00fcksek performans a\u00e7\u0131s\u0131ndan gereksinimlerimizi kar\u015f\u0131layan herhangi bir ara\u00e7 veya ara\u00e7 kombinasyonu bulamad\u0131k. \u00c7ift u\u00e7lu verileri do\u011fru bir \u015fekilde i\u015fleyebilen daha esnek ve verimli bir \u00f6n i\u015fleme arac\u0131 olarak Trimmomatic'i geli\u015ftirdik.\n\n# Sonu\u00e7lar\n\nNGS okuma \u00f6n i\u015flemenin hem referans tabanl\u0131 hem de referans i\u00e7ermeyen g\u00f6revler i\u00e7in de\u011ferini g\u00f6steriyoruz. Trimmomatic'in, test edilen t\u00fcm senaryolarda, di\u011fer ara\u00e7lardan en az rekabet\u00e7i ve bir\u00e7ok durumda daha \u00fcst\u00fcn sonu\u00e7lar \u00fcretti\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor.\n\n# Kullan\u0131m ve Uygulama\n\nTrimmomatic, GPL V3 alt\u0131nda lisanslanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7apraz platformdur (Java 1.5+ gereklidir) ve http:\/\/www.usadellab.org\/cms\/index.php?page=trimmomatic adresinde mevcuttur.\n\n# \u0130leti\u015fim\n\nusadel@bio1.rwth-aachen.de\n\n# Ek Bilgiler\n\nEk veriler Bioinformatics online'da mevcuttur."}
{"_id":"7343711","title":"Basics of PD-1 in self-tolerance, infection, and cancer immunity","text":"Ba\u015far\u0131l\u0131 kanser tedavisi, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131 ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinin anla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131 gerektirir. PD-1, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k etkinli\u011finin \"kontrol noktalar\u0131\" olarak \u00e7al\u0131\u015fan CD28 s\u00fcper ailesine ait bir resept\u00f6rd\u00fcr. PD-1, otoimm\u00fcniteyi \u00f6nlemek ve enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda dokuda a\u015f\u0131r\u0131 hasar\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00f6z tolerans\u0131n\u0131 korur. Normal dokudan kaynaklanan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri, limfositleri hedefleyebilecek mutasyonlar edinir. Birbirini takip eden kan\u0131tlar, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sald\u0131r\u0131s\u0131ndan ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n\u0131, fizyolojik PD-1 ligandlar\u0131n\u0131 ifade ederek ve limfositlerdeki PD-1'i uyararak sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu fikre dayanarak ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar, PD-1'e liganlarla ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engelleyen monoklonal antikorlar\u0131n sistemik uygulamas\u0131n\u0131n T h\u00fccrelerini yeniden etkinle\u015ftirerek ve anti-kanser ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisini art\u0131rarak ba\u015far\u0131l\u0131 oldu\u011funu kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131r. Bu incelemede, T h\u00fccre biyolojisi ve PD-1 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmesinin temellerini \u00f6zetleyece\u011fim ve bu \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc molek\u00fcl hakk\u0131nda mevcut anlay\u0131\u015f ve sorular\u0131 tart\u0131\u015faca\u011f\u0131m."}
{"_id":"7357135","title":"Dissociation of \u03b21- and \u03b22-adrenergic receptor subtypes in the retrieval of cocaine-associated memory.","text":"Uyu\u015fturucu aray\u0131\u015f\u0131, uyu\u015fturucu ile ili\u015fkili ipu\u00e7lar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015fmalarla s\u00fcrd\u00fcr\u00fcl\u00fcr ve bu uyu\u015fturucu-ipucu ili\u015fkililerinin hat\u0131rlanmas\u0131n\u0131 engellemek, geri d\u00f6n\u00fc\u015f riskini azalt\u0131r. Kokain ile ili\u015fkili an\u0131lar\u0131n hat\u0131rlanmas\u0131 \u03b2-adrenerjik resept\u00f6r (\u03b2-AR) aktivitesine ba\u011fl\u0131d\u0131r ve bu resept\u00f6rlerin bloke edilmesi kal\u0131c\u0131 bir hat\u0131rlama eksikli\u011fine neden olur. Ancak, kokain ile ili\u015fkili an\u0131lar\u0131n hat\u0131rlanmas\u0131n\u0131n belirli bir \u03b2-AR alt t\u00fcr\u00fc taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilip edilmedi\u011fi net de\u011fildir. Kokain ko\u015fullu yer tercihi (CPP) prosed\u00fcr\u00fc kullanarak, kokain CPP an\u0131s\u0131n\u0131n hat\u0131rlanmas\u0131n\u0131n \u03b21 ve \u03b22-AR'lar taraf\u0131ndan kolektif olarak m\u0131, yoksa tek bir bu \u03b2-AR alt t\u00fcr\u00fc taraf\u0131ndan m\u0131 arac\u0131l\u0131k edildi\u011fini inceledik. G\u00f6steriyoruz ki, \u03b21 ve \u03b22-AR'lar\u0131n birlikte bloke edilmesi, hem o hem de sonraki uyu\u015fturucu i\u00e7ermeyen CPP testlerinde CPP ifade edilmesini ortadan kald\u0131rd\u0131, bu da sonraki kokain ile tetiklenen geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc \u00f6nleyen uzun s\u00fcreli bir hat\u0131rlama eksikli\u011fine neden oldu. Tek bir \u03b21 veya \u03b22-AR'\u0131n gereklili\u011fini ay\u0131rt etmek i\u00e7in, alt t\u00fcrlere \u00f6zg\u00fc antagonistler hat\u0131rlama \u00f6ncesi uyguland\u0131. Bir \u03b21-AR antagonisti, hem o hem de sonraki uyu\u015fturucu i\u00e7ermeyen denemelerde CPP ifade edilmesini, ara\u00e7 uygulananlara k\u0131yasla doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak azaltt\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, bir \u03b22-AR antagonisti, ilk CPP denemesinde hi\u00e7bir etkisi olmad\u0131, ancak en y\u00fcksek doz sonraki CPP ifade edilmesini azaltt\u0131. \u00d6nemli olan, ilk hat\u0131rlama denemesinden \u00f6nce ya \u03b21 ya da \u03b22-AR'\u0131n bloke edilmesi, sonraki kokain ile tetiklenen geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc \u00f6nledi. Bulgular\u0131m\u0131z, \u03b21-AR alt t\u00fcr\u00fcn\u00fcn kokain CPP'nin hat\u0131rlanmas\u0131n\u0131 arac\u0131l\u0131k etti\u011fini ve akut olarak ya \u03b21 ya da \u03b22-AR'lar\u0131n bloke edilmesinin, sonraki kokain ile tetiklenen geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc \u00f6nleyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, \u03b2-AR antagonistler, \u00f6zellikle \u03b21-AR antagonistler, ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k tedavilerine ek olarak, uyu\u015fturucu ile ili\u015fkili an\u0131lar\u0131n hat\u0131rlanmas\u0131n\u0131 engellemek ve geri d\u00f6n\u00fc\u015fe kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flamak i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"7370282","title":"Podoplanin-Rich Stromal Networks Induce Dendritic Cell Motility via Activation of the C-type Lectin Receptor CLEC-2","text":"Uyar\u0131c\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemini ba\u015flatmak i\u00e7in, dendritik h\u00fccreler (DC'ler), parankim dokular\u0131ndan lenfatik organlara g\u00f6\u00e7 ederek stromal sarg\u0131lar\u0131 boyunca g\u00f6\u00e7 eder, bu sarg\u0131lar podoplanin (PDPN) adl\u0131 glikoproteini sergiler. PDPN, lenfatik endotel h\u00fccreleri ve fibroblastik retik\u00fcler h\u00fccreler taraf\u0131ndan ifade edilir ve geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda kan-lenf ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etmek i\u00e7in plaketlerdeki C-tipi lektin resept\u00f6r\u00fc CLEC-2'yi aktive eder. Burada, DC'lerin morfodinamik davran\u0131\u015f ve hareketlili\u011finde CLEC-2'nin rol\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. DC'lerdeki CLEC-2 eksikli\u011fi, lenfatiklere giri\u015flerini ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerine ve bunlara i\u00e7indeki g\u00f6\u00e7lerini azaltarak T h\u00fccrelerinin etkinle\u015ftirilmesini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. PDPN ile CLEC-2'nin etkile\u015fimi, DC'lerin stromal y\u00fczeyler boyunca yay\u0131lmas\u0131n\u0131 ve g\u00f6\u00e7 etmesini sa\u011flamak i\u00e7in gerekliydi ve membran \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 ind\u00fcklemek i\u00e7in yeterliydi. CLEC-2'nin etkinle\u015ftirilmesi, RhoA aktivitesinin ve myosin hafif zincir fosforilasyonunun indirgenmesi yoluyla h\u00fccre yay\u0131lmas\u0131n\u0131 tetikledi ve Vav sinyalle\u015fmesi ve Rac1'in etkinle\u015ftirilmesi yoluyla F-aktin zengin \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131 ind\u00fckledi. Bu nedenle, PDPN taraf\u0131ndan CLEC-2'nin etkinle\u015ftirilmesi, DC'lerin stromal y\u00fczeyler boyunca verimli hareketlili\u011fini te\u015fvik etmek i\u00e7in aktin sitoskeletini yeniden d\u00fczenler."}
{"_id":"7373120","title":"The Public Health Responsibility Deal: brokering a deal for public health, but on whose terms?","text":"\u00c7ok uluslu g\u0131da ve i\u00e7ecek \u015firketlerinden olu\u015fan koalisyonlar, \u00fcr\u00fcnlerini yeniden form\u00fcle etmeyi ve onlar\u0131 sorumlu bir \u015fekilde pazarlamay\u0131 taahh\u00fct ettiler. \u00c7o\u011funlukla i\u015f d\u00fcnyas\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen ve kendileri taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen bu g\u00f6n\u00fcll\u00fc giri\u015fimler, b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn sorguland\u0131\u011f\u0131 bir durumdur. \u0130ngiltere'deki Kamu Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 Sorumluluk Anla\u015fmas\u0131, h\u00fck\u00fcmet taraf\u0131ndan y\u00f6netilen bir g\u00f6n\u00fcll\u00fc giri\u015fim \u00f6rne\u011fidir. Bu yakla\u015f\u0131m, kamu liderli\u011fi alt\u0131nda g\u00f6n\u00fcll\u00fc eylemlerin kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in anlaml\u0131 sonu\u00e7lar sa\u011flayabilece\u011fine dair kan\u0131tlar sunuyor mu? Y\u00d6NTEMLER Ara\u015ft\u0131rma konusu, Sorumluluk Anla\u015fmas\u0131'n\u0131n kalori azaltma giri\u015fimidir. Kaynak materyali, \u00f6ncelikle bir dizi Birle\u015fik Krall\u0131k \u00d6zg\u00fcr Bilgi talebi yoluyla elde edildi ve 2011 ve 2012 y\u0131llar\u0131nda yap\u0131lan ilgili toplant\u0131larla ilgili, daha \u00f6nce yay\u0131nlanmam\u0131\u015f Sa\u011fl\u0131k Bakanl\u0131\u011f\u0131 belgeleri i\u00e7eriyor. SONU\u00c7LAR Sorumluluk Anla\u015fmas\u0131 yakla\u015f\u0131m\u0131, g\u0131da end\u00fcstrisini, uygulamas\u0131 gereken \u00f6nlemleri belirlemek i\u00e7in (yeniden form\u00fclasyon ve porsiyon kontrol\u00fc) bilin\u00e7li olarak dahil ediyor. \u00d6zel ve kamu \u00e7\u0131karlar\u0131 aras\u0131ndaki ortak zemini bulmak, kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 hedeflerini sapt\u0131rmaya ve yeterli izleme ve de\u011ferlendirmeye engel olmaya yol a\u00e7t\u0131. SONU\u00c7LAR Sorumluluk Anla\u015fmas\u0131 yakla\u015f\u0131m\u0131, end\u00fcstriyi, kendi \u00e7\u0131karlar\u0131n\u0131n \u00fczerinde kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00e7\u0131karlar\u0131n\u0131 \u00f6nceliklendiren g\u00f6n\u00fcll\u00fc eylemler almas\u0131 beklentisiyle temel olarak kusurlu. H\u00fck\u00fcmet taraf\u0131ndan y\u00f6netilmesi, uyumlulu\u011fu te\u015fvik etmek i\u00e7in yapt\u0131r\u0131mlar olmad\u0131\u011f\u0131 s\u00fcrece \u00e7ok az \u00f6nem ta\u015f\u0131r. Bunun yerine, giri\u015fim, \u00fcr\u00fcnlerini etkileyen kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 politikalar\u0131 ve stratejilerini kendi lehlerine etkileme f\u0131rsat\u0131 sunuyor."}
{"_id":"7373453","title":"Role of endothelial shear stress in the natural history of coronary atherosclerosis and vascular remodeling: molecular, cellular, and vascular behavior.","text":"Koroner a\u011fac\u0131n\u0131n tamam\u0131 sistemik risk fakt\u00f6rlerinin aterosjenik etkisine maruz kal\u0131r, ancak ateroskleroz lezyonlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck ve osilatuvar endoteliyel s\u00fcrt\u00fcnme stresi (ESS) meydana gelen belirli arter b\u00f6lgelerinde olu\u015fur. D\u00fc\u015f\u00fck ESS, karma\u015f\u0131k mekanoresept\u00f6r ve mekanotransd\u00fcksiyon s\u00fcre\u00e7leri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla endotel gen ifadelerini d\u00fczenler, bu da aterosjenik bir endotel fenotipinin ve erken ateroskleroz plakas\u0131n\u0131n olu\u015fumuna yol a\u00e7ar. Her erken plak, ilerleme, gerileme veya istikrarl\u0131l\u0131k a\u00e7\u0131s\u0131ndan bireysel bir do\u011fal tarih sergiler, bu da sadece aterosklerozun olu\u015fumu ve ilerlemesiyle de\u011fil, ayn\u0131 zamanda vask\u00fcler yeniden \u015fekillendirme yan\u0131t\u0131yla da ilgilidir. Ateroskleroz duvar\u0131n\u0131n yeniden \u015fekillendirme mekanizmalar\u0131n\u0131n tam olarak anla\u015f\u0131lmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, yerel hemodinamik ortam, \u00f6zellikle d\u00fc\u015f\u00fck ESS ve duvar biyolojisi aras\u0131ndaki dinamik etkile\u015fim muhtemelen \u00f6nemlidir. Bu incelemede, koroner aterosklerozun ve vask\u00fcler yeniden \u015fekillendirmenin do\u011fal tarihinde d\u00fc\u015f\u00fck ESS'in rol\u00fcn\u00fc destekleyen molek\u00fcler, h\u00fccresel ve vask\u00fcler s\u00fcre\u00e7leri ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz ve bireysel koroner lezyonlar\u0131n farkl\u0131 do\u011fal tarih yollar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan olas\u0131 mekanizmalar\u0131 g\u00f6steriyoruz. Fazla geni\u015fleyici yeniden \u015fekillendirme ile ili\u015fkili ateroskleroz plakalar\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck ESS ko\u015fullar\u0131n\u0131n devam etmesi nedeniyle y\u00fcksek riskli plakalara evrilir, bu da yerel lipit birikimi, iltihaplanma, oksidatif stres, matris bozulmas\u0131 ve nihayetinde daha fazla plak ilerlemesi ve fazla geni\u015fleyici yeniden \u015fekillendirme ile sonu\u00e7lan\u0131r. Ateroskleroz ve vask\u00fcler yeniden \u015fekillendirme i\u00e7in sorumlu patobiyolojik s\u00fcre\u00e7lere dair daha iyi bir anlay\u0131\u015f, y\u00fcksek riskli koroner plakay\u0131 erken tan\u0131mlamay\u0131 sa\u011flayabilir ve bu da koroner hastalar\u0131n y\u00f6netimi ve akut koroner sendromlar\u0131n\u0131n \u00f6nlenmesi i\u00e7in yenilik\u00e7i tan\u0131 ve\/veya tedavi stratejileri sunabilir."}
{"_id":"7386360","title":"Schistosoma mansoni worms induce anergy of T cells via selective up-regulation of programmed death ligand 1 on macrophages.","text":"Bula\u015f\u0131c\u0131 patojenler, insanlarda hayatta kalmalar\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in T h\u00fccrelerinin aktivitesini se\u00e7ici olarak uyar\u0131p bask\u0131layabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Schistosoma mansoni parazitin T h\u00fccre aktivitesini bask\u0131lamak i\u00e7in iki farkl\u0131 mekanizma geli\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Solucan enfeksiyonunun ilk 4-12 haftal\u0131k akut a\u015famalar\u0131nda hem CD4(+) hem de CD8(+) T h\u00fccreleri anergize olur. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, erkek ve di\u015fi solucanlar ile enfeksiyon, 4. haftada T h\u00fccre anergisine neden olur, bu da yumurta b\u0131rak\u0131m\u0131ndan sonra bilinen NO ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma ile T h\u00fccre bask\u0131lamas\u0131yla de\u011fi\u015ftirilir, bu mekanizma enfeksiyonun 40. haftas\u0131na kadar tespit edilebilir. Solucan taraf\u0131ndan tetiklenen anergi, splenik F4\/80(+) makrofajlar (Mphi) taraf\u0131ndan, IL-4, IL-13, IL-10, TGF-beta ve NO ba\u011f\u0131ms\u0131z, ancak h\u00fccre temas\u0131 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla arac\u0131l\u0131k edilir. F4\/80(+) Mphi, solucan enfekte edilmi\u015f farelerden izole edilmi\u015f ve in vitro olarak naif T h\u00fccrelerini anergize etme yetene\u011fine sahiptir. Ayr\u0131ca, in vitro olarak canl\u0131 solucanlar ile kar\u015f\u0131la\u015fan naif Mphi'ler de naif T h\u00fccrelerini anergize eder. Mphi'lere yap\u0131lan ak\u0131\u015f sitometri, in vivo ve in vitro solucan taraf\u0131ndan mod\u00fcle edilen Mphi'lerde, B7 kostim\u00fclat\u00f6r molek\u00fcllerinin ailesinden sadece programl\u0131 \u00f6l\u00fcm ligan\u0131 1 (PD-L1) se\u00e7ici olarak y\u00fckseltildi\u011fini ortaya koydu. PD-L1'e kar\u015f\u0131 inhibe edici mAb'nin, ancak PD-L2'ye de\u011fil, solucan taraf\u0131ndan mod\u00fcle edilen Mphi'lere eklenmesi, bu h\u00fccrelerin T h\u00fccrelerini anergize etme yeteneklerini tamamen engeller. Bu veriler, S. mansoni solucanlar\u0131n\u0131n erken akut enfeksiyon a\u015famalar\u0131nda T h\u00fccre aktivitesini azaltmak i\u00e7in do\u011fal PD-L1 i\u015flevini nas\u0131l ele ge\u00e7irdi\u011fini vurgulayan yeni bir mekanizma ortaya koymaktad\u0131r, bu da daha sonra kronik enfeksiyon a\u015famalar\u0131nda yumurta tetiklenmi\u015f T h\u00fccre bask\u0131lamas\u0131yla ortaya \u00e7\u0131kar."}
{"_id":"7396492","title":"Thawing Frozen Robust Multi-array Analysis (fRMA)","text":"ARKA PLAN Bir mikroarray \u00f6n i\u015fleme y\u00f6ntemi olan Frozen Robust Multi-array Analizi (fRMA), son zamanlarda geli\u015ftirilmi\u015ftir. Bu algoritma, kullan\u0131c\u0131lar\u0131n bireysel olarak dizileri \u00f6n i\u015flerken \u00e7ok dizili \u00f6n i\u015fleme y\u00f6ntemlerinin avantajlar\u0131n\u0131 korumas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu algoritmaya ihtiya\u00e7 duyulan donmu\u015f parametre tahminleri, genel olarak eri\u015filebilir bir dizi veritaban\u0131 kullan\u0131larak olu\u015fturulur. Bu t\u00fcr bir veritaban\u0131n\u0131n derlenmesi ve donmu\u015f parametre tahminlerinin olu\u015fturulmas\u0131 zaman al\u0131c\u0131d\u0131r; bu nedenle, fRMA yaln\u0131zca en yayg\u0131n kullan\u0131lan Affymetrix platformlar\u0131nda uygulanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSONU\u00c7LAR frmaTools adl\u0131 bir R paketi sunuyoruz, bu paket kullan\u0131c\u0131lar\u0131n kendi donmu\u015f parametre vekt\u00f6rlerini h\u0131zl\u0131ca olu\u015fturmas\u0131na olanak tan\u0131r. Bu paketin \u00f6n i\u015fleme i\u015f ak\u0131\u015f\u0131na nas\u0131l entegre oldu\u011funu ve g\u00fcvenilir donmu\u015f parametre tahminleri olu\u015fturmak i\u00e7in gereken e\u011fitim veri k\u00fcmesinin boyutunu a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu, belirli durumlarda kendi fRMA uygulamas\u0131n\u0131 olu\u015fturmak istedi\u011finizde bir tart\u0131\u015fma izler. Belirli birka\u00e7 senaryo i\u00e7in, b\u00fcy\u00fck bir dizi veritaban\u0131n\u0131n kullan\u0131lamad\u0131\u011f\u0131 durumlarda bile fRMA'n\u0131n iyi performans g\u00f6sterdi\u011fini g\u00f6steriyoruz.\n\nSONU\u00c7LAR frmaTools paketi, kullan\u0131c\u0131lar\u0131n kendi fRMA uygulamas\u0131n\u0131 kolayca olu\u015fturmas\u0131na izin vererek fRMA algoritmas\u0131n\u0131n uygulanabilirli\u011fini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r. frmaTools paketi, Bioconductor projesinin bir par\u00e7as\u0131 olarak \u00fccretsiz olarak mevcuttur."}
{"_id":"7399084","title":"Transcriptional repressor Blimp-1 is essential for T cell homeostasis and self-tolerance","text":"T h\u00fccre homeostaz\u0131, i\u015flevsel bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir, \u00e7\u00fcnk\u00fc d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin eksikli\u011fi veya ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 kapatma yetene\u011finin olmamas\u0131, iltihaplanma ve otoimm\u00fcn patolojiye yol a\u00e7abilir. Burada, Blimp-1'in, terminal B h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n bir \"ana d\u00fczenleyici\" olan bir transkripsiyon bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 olarak ifade edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bir alt grup antijen deneyimli CD4+ ve CD8+ T h\u00fccrelerinde Blimp-1 ifade edildi. Fetal karaci\u011fer k\u00f6k h\u00fccreleri, DNA ba\u011flama alan\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir Blimp-1 mutantu ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131yla yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lan fareler, etkili ve haf\u0131za T h\u00fccrelerinin birikimi nedeniyle \u00f6l\u00fcmc\u00fcl \u00e7ok organl\u0131 iltihaplanma hastal\u0131\u011f\u0131 geli\u015ftirdi. Bu veriler, Blimp-1'i T h\u00fccre homeostazisinin \u00f6nemli bir d\u00fczenleyicisi olarak tan\u0131ml\u0131yor ve Blimp-1'in hem B h\u00fccre hem de T h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"7416873","title":"Nuclear repositioning of the VSG promoter during developmental silencing in Trypanosoma brucei","text":"\u0130nterfaz n\u00fckleer yeniden konumland\u0131rma, kromozomlar\u0131n epigenetik RNA polimeraz (pol) II transkripsiyonu d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131 bulunmu\u015ftur. Bununla birlikte, RNA pol I taraf\u0131ndan transkribe edilen n\u00fckleer konum ba\u011f\u0131ml\u0131 transkripsiyon d\u00fczenlemesi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Trypanosoma brucei, bu soruyu ele almak i\u00e7in m\u00fckemmel bir model sistemi \u00e7\u00fcnk\u00fc iki ana y\u00fczey proteini geni, prosiklin ve varyant y\u00fczey glikoproteini (VSG), pol I taraf\u0131ndan transkribe edilir ve geli\u015fimsel farkl\u0131la\u015fmada farkl\u0131 transkripsiyon etkinle\u015ftirme veya bask\u0131lama olaylar\u0131na u\u011frar. Monallelikte ifade edilen VSG geni, kan formu i\u00e7in tamamen ekstran\u00fckleolar v\u00fccutta konumland\u0131r\u0131l\u0131rken, bu \u00e7al\u0131\u015fmada, prosiklin genlerinin, n\u00fckleer \u00e7evreye konumland\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, ribozom DNA lokalar\u0131 ve pol I transkripsiyon aktivitesi, benzer perin\u00fckleolar konumlarda k\u0131s\u0131tl\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, geli\u015fimsel transkripsiyon bask\u0131lamas\u0131nda, aktif VSG promot\u00f6r\u00fc, n\u00fckleer zar\u0131n i\u00e7ine h\u0131zl\u0131 ve dramatik bir yeniden konumland\u0131rmaya u\u011frar. Daha sonra, VSG promot\u00f6r\u00fc b\u00f6lgesi kromatin kondensasyonu ile kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kal\u0131r. \u00d6nerilen bir model, VSG ifade sitesi pol I promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn, geli\u015fimsel susturma s\u0131ras\u0131nda zaman i\u00e7inde n\u00fckleer yeniden konumland\u0131rma yoluyla se\u00e7ici olarak hedeflendi\u011fidir."}
{"_id":"7419612","title":"An administrative claims measure suitable for profiling hospital performance on the basis of 30-day all-cause readmission rates among patients with heart failure.","text":"Arka Plan: Hastaneden k\u0131sa s\u00fcre sonra yeniden yat\u0131\u015f, kalp yetmezli\u011fi olan hastalar i\u00e7in pahal\u0131 ve genellikle \u00f6nlenebilir bir olayd\u0131r. Ulusal Kalite Forumu taraf\u0131ndan onaylanan bir model sunuyoruz, bu model, Merkezler i\u00e7in Medicare ve Medicaid Hizmetleri taraf\u0131ndan hastanelerin yeniden yat\u0131\u015f oranlar\u0131n\u0131n kamuya a\u00e7\u0131k raporlanmas\u0131 amac\u0131yla haz\u0131rlanm\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR: Kalp yetmezli\u011fi ile hastaneye yat\u0131r\u0131lan hastalar i\u00e7in 30 g\u00fcnl\u00fck t\u00fcm nedenlerle yeniden yat\u0131\u015f oranlar\u0131n\u0131 hesaplamak amac\u0131yla hiyerar\u015fik bir lojistik regresyon modeli geli\u015ftirdik. Model, 2004 d\u00f6nemi i\u00e7in Medicare talep verileri kullan\u0131larak olu\u015fturulmu\u015f ve talep ve t\u0131bbi kay\u0131t verileri kullan\u0131larak do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Yeniden yat\u0131\u015f oran\u0131 d\u00fczeltilmemi\u015f olarak %23.6'd\u0131r. Final model 37 de\u011fi\u015fkeni i\u00e7eriyordu, ayr\u0131mc\u0131l\u0131k aral\u0131\u011f\u0131, en d\u00fc\u015f\u00fck tahminli ondal\u0131kta g\u00f6zlemlenen %30 g\u00fcnl\u00fck yeniden yat\u0131\u015f oran\u0131n\u0131n %15'i ile \u00fcst ondal\u0131kta %37'si aras\u0131nda de\u011fi\u015fti ve c-istatisti\u011fi 0.60 idi. 4669 hastane aras\u0131nda risk standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f yeniden yat\u0131\u015f oranlar\u0131n\u0131n 25. ve 75. percentilleri s\u0131ras\u0131yla %23.1 ve %24.0 idi, 5. ve 95. percentiller ise s\u0131ras\u0131yla %22.2 ve %25.1 idi. Ortalamadan 1 standart sapma yukar\u0131da olan bir hastanenin t\u00fcm nedenlerle yeniden yat\u0131\u015f olas\u0131l\u0131\u011f\u0131, ortalamadan 1 standart sapma a\u015fa\u011f\u0131da olan bir hastanenin olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n 1.30 kat\u0131 idi. Eyalet d\u00fczeyinde ayarlanm\u0131\u015f yeniden yat\u0131\u015f oranlar\u0131, talep modeli kullan\u0131larak olu\u015fturulan oranlarla, ayn\u0131 kohort i\u00e7in t\u0131bbi kay\u0131t modeli kullan\u0131larak \u00fcretilen oranlar aras\u0131nda benzerlik g\u00f6stermektedir (korelasyon 0.97; orta fark 0.06 oran noktas\u0131). SONU\u00c7LAR: Kalp yetmezli\u011fi hastalar\u0131 i\u00e7in hastanelerin risk standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f yeniden yat\u0131\u015f oranlar\u0131n\u0131 tahmin eden bu talep tabanl\u0131 model, t\u0131bbi kay\u0131t modeliyle elde edilen tahminlerin yerine ge\u00e7ebilecek tahminler \u00fcretebilir."}
{"_id":"7421677","title":"Queueing up for enzymatic processing: correlated signaling through coupled degradation","text":"Y\u00fcksek verimli teknolojiler, b\u00fcy\u00fck ve \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel t\u00fcrler aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri tasvir etmek i\u00e7in bir sonraki dizileme paradigmas\u0131 olarak karma\u015f\u0131k ba\u011flant\u0131 diyagramlar\u0131n\u0131n olu\u015fumuna yol a\u00e7t\u0131. Bu diyagramlar, biyolojik sistemlerin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli analizinde yararl\u0131 olsa da, g\u00f6zlemlenen a\u011f ba\u011flant\u0131lar\u0131n\u0131n arkas\u0131ndaki molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir anlay\u0131\u015f\u0131, sistem biyolojisinin ve sentetik biyolojinin daha da geli\u015fimi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Burada, kuyruk teorisi kullanarak, 'bekleyen s\u0131ralar'\u0131n protein 'm\u00fc\u015fterileri' aras\u0131nda korelasyonlara nas\u0131l yol a\u00e7abilece\u011fini inceliyoruz, bu m\u00fc\u015fteriler yaln\u0131zca bir alt dizi enzimatik 'sunucular' arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla birbirine ba\u011fl\u0131d\u0131r. E. coli ClpXP bozulma makinesini bir model i\u015fleme sistemi olarak kullanarak, do\u011frudan ba\u011fl\u0131 olmayan ancak ortak bir dizi i\u015fleyici arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla birbirine ba\u011fl\u0131 iki a\u011f aras\u0131nda \u00f6nemli \u00e7apraz konu\u015fma g\u00f6zlemliyoruz. Ayr\u0131ca, enzim kuyru\u011funun etkilerini sentetik biyoloji uygulamas\u0131yla da g\u00f6steriyoruz; iki ba\u011f\u0131ms\u0131z sentetik a\u011f, ortak ClpXP makinesinin a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fcklendi\u011fi durumlarda senkronize davran\u0131\u015f sergiledi\u011finde. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, bu t\u00fcr post-translasyon s\u00fcre\u00e7lerinin h\u00fccresel a\u011flarda dinamik ba\u011flant\u0131lara yol a\u00e7abilece\u011fini ve mevcut ancak \u015fu anda a\u00e7\u0131klanamayan ba\u011flant\u0131lar\u0131n mekanizmik bir anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"7426741","title":"The histone demethylases Jhdm1a\/1b enhance somatic cell reprogramming in a vitamin-C-dependent manner.","text":"Somatik h\u00fccrelerin ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelere (iPSCs) yeniden programlanmas\u0131 epigenomun embriyonik benzeri bir duruma s\u0131f\u0131rlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Vitamin C yeniden programlama s\u00fcrecini art\u0131r\u0131r, ancak alt mekanizmalar net de\u011fildir. Burada, vitamin C'nin a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda Jhdm1a\/1b histon demetilazlar\u0131n\u0131n somatik h\u00fccre yeniden programlamas\u0131n\u0131n anahtar d\u00fczenleyicileri oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u0130lk olarak, vitamin C'nin k\u00fclt\u00fcrdeki ve yeniden programlama s\u0131ras\u0131nda fare embriyofibroblastlar\u0131nda H3K36me2\/3 demetilasyonunu ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6zlemledik. Ard\u0131ndan, bilinen vitamin-C ba\u011f\u0131ml\u0131 H3K36 demetilazlar\u0131 olan Jhdm1a\/1b'yi, kazan\u0131m ve kay\u0131p i\u015flev yakla\u015f\u0131mlar\u0131 ile g\u00fc\u00e7l\u00fc yeniden programlama d\u00fczenleyicileri olarak tan\u0131mlad\u0131k. Ayr\u0131ca, Jhdm1b'nin yeniden programlama s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn ilerlemesini h\u0131zland\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131n\u0131 bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131, Ink4\/Arf lokusunu bast\u0131rarak buldu\u011fumuzu belirttik. Jhdm1b, Oct4 ile birlikte \u00e7al\u0131\u015farak mikroRNA k\u00fcmesi 302\/367'yi etkinle\u015ftirir, bu da \u00e7oklu potansiyellik makine\u011finin \u00f6nemli bir bile\u015fenidir. Sonu\u00e7 olarak, H3K36me2\/3'\u00fcn h\u00fccre kaderi belirlemedeki rol\u00fcn\u00fc ortaya koyuyoruz ve histon demetilazlar\u0131n\u0131n vitamin-C'li yeniden programlamayla ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 kuruyoruz."}
{"_id":"7433668","title":"Preexisting helminth infection induces inhibition of innate pulmonary anti-tuberculosis defense by engaging the IL-4 receptor pathway","text":"T\u00fcberk\u00fcloz ve helminthik enfeksiyonlar d\u00fcnyan\u0131n bir\u00e7ok b\u00f6lgesinde birlikte g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, ancak helminth taraf\u0131ndan tetiklenen Th2 yan\u0131tlar\u0131n\u0131n ev sahibinin Mycobacterium tuberculosis (Mtb) enfeksiyonunu kontrol etme yetene\u011fine etkisini tam olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki, ba\u011f\u0131rsak paraziti Nippostrongylus brasiliensis (Nb) ile enfekte fareler, havada Mtb enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 direnci ge\u00e7ici olarak zay\u0131flat\u0131r. Ayr\u0131ca, ikinci bir Nb enfeksiyonu, birlikte enfekte farelerin akci\u011ferlerindeki bakteri y\u00fck\u00fcn\u00fc \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r. \u0130lgin\u00e7tir ki, birlikte enfekte hayvanlardaki Th2 yan\u0131t\u0131, koruyucu Mtb-\u00f6zg\u00fc Th1 h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 yan\u0131tlar\u0131n\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 ve geli\u015fimini engellemedi. Bununla birlikte, helminth taraf\u0131ndan olu\u015fturulan Th2 ortam\u0131, akci\u011ferde alternatif olarak etkinle\u015ftirilmi\u015f makrofajlar\u0131n (AAM) birikmesine neden oldu. AAM birikimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltan IL-4R\u03b1 eksikli\u011fi olan birlikte enfekte fareler, Mtb enfeksiyonunu daha iyi kontrol etme yetene\u011fine sahipti. Ayr\u0131ca, IL-4R\u03b1(-\/-) farelere normal makrofajlar yerine IL-4R\u03b1(-\/-) makrofajlar nakledildi\u011finde, bu makrofajlar\u0131 alan farelerin akci\u011ferlerindeki Mtb y\u00fck\u00fc, IL-4R\u03b1(-\/-) makrofajlar\u0131 alanlara k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti, bu da IL-4R yolunun, birlikte enfekte hayvanlar\u0131n artan hassasiyetine do\u011frudan katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6steriyor. Th2 yan\u0131t\u0131, k\u0131smen IL-4R\u03b1 sinyalleme yoluyla makrofajlar\u0131n alternatif etkinle\u015ftirilmesini arac\u0131layarak Mtb'nin h\u00fccre i\u00e7i persisteini art\u0131rabilir."}
{"_id":"7438803","title":"Archaea in biogeochemical cycles.","text":"Arkealar, D\u00fcnya'daki mikro biyik k\u00fctlenin \u00f6nemli bir k\u0131sm\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Bakteriler gibi, organik ve\/veya inorganik elektron ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131 ve kabul edicileri kullanarak \u00e7e\u015fitli enerji metabolizmalar\u0131 geli\u015ftirmi\u015flerdir ve bunlardan bir\u00e7oklar\u0131, inorganik kaynaklardan karbonu sabitleme yetene\u011fine sahiptir. Bu nedenle, arkealar, D\u00fcnya'n\u0131n k\u00fcresel jeokimyasal d\u00f6ng\u00fclerinde kritik roller oynar ve sera gaz\u0131 emisyonlar\u0131n\u0131 etkiler. Metan olu\u015fumu ve anaerobik metan oksidasyonu, karbon d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn \u00f6nemli a\u015famalar\u0131d\u0131r; her ikisi de yaln\u0131zca anaerobik arkealar taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilir. Amonyak\u0131n nitritlere oksidasyonu, Thaumarchaeota taraf\u0131ndan yap\u0131l\u0131r. Bu, D\u00fcnya'daki k\u00fcresel aerobik kara ve deniz ortamlar\u0131nda b\u00fcy\u00fck miktarlarda bulunan tek arkeal gruptur. S\u00fclf\u00fcr ba\u011f\u0131ml\u0131 arkealar, \u00e7o\u011funlukla s\u0131cak ortamlarda bulunur, ancak asit severlerin metal \u00e7\u00f6zeltisi ve anaerobik, termofilik olmayan metan oksitleyicilerin s\u00fclfat\u0131n indirgenmesi, \u00e7evre \u00fczerinde potansiyel bir etkiye sahiptir. \u00d6zellikle yeralt\u0131 bask\u0131n olan \u00e7ok say\u0131da arkean\u0131n metabolizmalar\u0131 hala ke\u015ffedilmeyi beklemektedir."}
{"_id":"7447120","title":"Novel proteinaceous infectious particles cause scrapie.","text":"Enfeksiyon ve uzun bir ink\u00fcbasyon periyodundan sonra, scrapie ajan\u0131, koyun ve ke\u00e7ilerde merkezi sinir sistemini etkileyen bir dejeneratif hastal\u0131k neden olur. Alt\u0131 kan\u0131t hatt\u0131, proteazlara duyarl\u0131l\u0131k da dahil olmak \u00fczere, bu ajan\u0131n enfektifli\u011fi gerektiren bir proteini i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6sterir. Ajan, alkali taraf\u0131ndan kal\u0131c\u0131 olarak etkisiz hale getirilmesine ra\u011fmen, DNA'y\u0131 de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in daha spesifik be\u015f prosed\u00fcr de etkisiz kald\u0131. Ajan, boyut a\u00e7\u0131s\u0131ndan heterojenlik g\u00f6sterir, muhtemelen hidrofobikli\u011fi sonucu; en k\u00fc\u00e7\u00fck formun molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 50.000 veya daha az olabilir. Scrapie ajan\u0131n\u0131n yeni \u00f6zellikleri, vir\u00fcsler, plazmidler ve viroidlerden onu ay\u0131rt etti\u011fi i\u00e7in, yeni bir terim olan \"prion\" \u00f6neriliyor, bu da \u00e7o\u011fu DNA de\u011fi\u015ftirme prosed\u00fcr\u00fc taraf\u0131ndan etkisiz hale getirilen k\u00fc\u00e7\u00fck, protein benzeri enfeksiy\u00f6z bir par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131 tan\u0131mlar. Scrapie ajan\u0131n\u0131n yap\u0131s\u0131 hakk\u0131nda bilgi, birka\u00e7 dejeneratif hastal\u0131\u011f\u0131n nedenlerini anlamada \u00f6nem ta\u015f\u0131yabilir."}
{"_id":"7451018","title":"Viral Carcinogenesis.","text":"Kanser binlerce y\u0131ld\u0131r tan\u0131nmaktad\u0131r. M\u0131s\u0131rl\u0131lar, kanserin tanr\u0131lar\u0131n iradesiyle meydana geldi\u011fine inan\u0131yorlard\u0131. Hipokrat, insan hastal\u0131klar\u0131n\u0131n d\u00f6rt humorun (kan, balgam, sar\u0131 safra ve kara safra) dengesizli\u011finden kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kanser de fazla kara safra nedeniyle olu\u015ftu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu. Kanser i\u00e7in lenf teorisi, humor teorisi yerine ge\u00e7ti ve blastema teorisi, lenf teorisi yerine ge\u00e7ti. Rudolph Virchow, kanser h\u00fccrelerinin t\u00fcm h\u00fccreler gibi di\u011fer h\u00fccrelerden geldi\u011fini ve kronik tahri\u015fin kanseri nedenledi\u011fini ilk kez tan\u0131yan ki\u015fiydi. Ayn\u0131 zamanda travman\u0131n kanseri nedenledi\u011fi de d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyordu, ancak bir\u00e7ok travma ind\u00fckleme deneyinden sonra bu hi\u00e7bir zaman geli\u015fmedi. Virolojinin do\u011fu\u015fu 1892'de Dimitri Ivanofsky'nin hastal\u0131kl\u0131 t\u00fct\u00fcn bitkilerinin sular\u0131n\u0131n filtrelenmesinden sonra bile enfektif kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi\u011finde ger\u00e7ekle\u015fti. Martinus Beijerinck, k\u00fc\u00e7\u00fck enfektif ajan\u0131 bir vir\u00fcs olarak adland\u0131racakt\u0131 ve hem Dimitri Ivanofsky hem de Marinus Beijerinck, virolojinin babalar\u0131 olarak an\u0131lacakt\u0131. K\u0131sa bir s\u00fcre sonra, 1911'de Payton Rous, tavuklarda bula\u015f\u0131c\u0131 sarkomay\u0131 ke\u015ffetti ve bu da daha sonra Rous sarcoma vir\u00fcs\u00fc (RSV) olarak adland\u0131r\u0131lacakt\u0131. \u0130lk insan t\u00fcm\u00f6r vir\u00fcs\u00fc, 1965'te Tony Epstein ve Yvonne Barr'\u0131n elektron mikroskobuyla Burkitt lenfoma h\u00fccrelerinde vir\u00fcs par\u00e7ac\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6rd\u00fckleri Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV) olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131. O zamandan beri, kanser olu\u015fumuna katk\u0131da bulunan bir\u00e7ok vir\u00fcs tespit edildi, bunlardan en \u00e7ok ara\u015ft\u0131r\u0131lan\u0131 insan papilloma vir\u00fcs\u00fc (HPV), servikal kanser, di\u011fer anogenital kanserler ve orofaringeal kanserle ili\u015fkilendirildi. D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc'ne g\u00f6re, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda kanserlerin yakla\u015f\u0131k %22'si bula\u015f\u0131c\u0131 etkenlere atfedilebilir ve bunlardan vir\u00fcs etkenleri %15-20'lik bir oranla tahmin edilmektedir. T\u00fcm\u00f6r virolojisi\/viral kanser olu\u015fumu alan\u0131, insan kanserlerinin etyolojik ajanlar\u0131 olarak vir\u00fcsleri tan\u0131mlam\u0131\u015f ve t\u00fcm insan kanserleri i\u00e7in molek\u00fcler i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r, bunlara onkogen aktivasyonu ve t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 genlerin inaktivasyonu da dahildir."}
{"_id":"7451607","title":"Monitoring spatiotemporal biogenesis of macromolecular assemblies by pulse-chase epitope labeling.","text":"Bir\u00e7ok h\u00fccre proteini, makromolek\u00fcler yap\u0131lar i\u00e7inde rollerini yerine getirir. Bu nedenle, bu \u00e7ok proteimli komplekslerin nas\u0131l olu\u015ftu\u011funu anlamak, h\u00fccre biyolojisinde temel bir sorudur. Biz, kimyasal miktarlarda yeni olu\u015fan \u00e7ok proteimli kompleksleri zaman i\u00e7inde izole etmemizi sa\u011flayan bir \u00e7eviri kontroll\u00fc pul-kovalamaca sistemi geli\u015ftirdik, bu miktarlar biyokimya ve h\u00fccre biyolojisi analizleri i\u00e7in uygundur. \"Pul\", bir yapay amino asit taraf\u0131ndan tetiklenir ve bu, ilgi alan\u0131ndaki proteini kodlayan, durdurulmu\u015f bir amber durak kodunu i\u00e7eren mRNA'n\u0131n hemen \u00e7evirisini tetikler. \"Kovalamaca\", bu tuzak proteinin \u00e7evirisini durdurarak ilgili mRNA'daki bir riboswitch ile sa\u011flan\u0131r. Y\u00f6ntemimizi do\u011frulama s\u00fcrecinde, NPC olu\u015fumunda belirgin bir zaman i\u00e7inde bir montaj ad\u0131m\u0131 ke\u015ffettik ve pul etiketlenmi\u015f ribozomik proteini immifluoresans alg\u0131lama ve safla\u015ft\u0131rma yoluyla preribozomlar\u0131n spatiyemporal olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 do\u011frudan izleyebildik. Bu nedenle, h\u00fccre a\u011flar\u0131 i\u00e7inde dinamik protein montaj\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in yenilik\u00e7i bir strateji sunuyoruz."}
{"_id":"7454794","title":"Statins in the primary prevention of cardiovascular disease","text":"Statinler, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) riskinin kan\u0131t temelli azalt\u0131lmas\u0131nda yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r. KVD'nin ikincil \u00f6nlenmesinde bu ila\u00e7lar\u0131n kullan\u0131m\u0131 iyi temellidir, ancak birincil \u00f6nlemede - belgelendirilmi\u015f KVD olmayan bireylerde - kullan\u0131mlar\u0131n\u0131n geni\u015flemesi baz\u0131 endi\u015feleri g\u00fcndeme getirmi\u015ftir. \u00d6ncelikle, kan\u0131tlar, birincil \u00f6nlemede statinlerin KVD morbiditesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak sadece KVD mortalitesini hafif\u00e7e azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. \u0130kincisi, uzun s\u00fcreli statin kullan\u0131m\u0131, diyabet melit\u00fcs\u00fc gibi olumsuz etkilere neden olabilir. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc, bu stratejinin maliyet etkinli\u011fi belirsizdir ve genel n\u00fcfusa 'a\u015f\u0131r\u0131 ila\u00e7lama' riskiyle dengelenmelidir. Veriler, y\u00fcksek riskli bireylerde birincil \u00f6nleme i\u00e7in statin kullan\u0131m\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a desteklemektedir, bu strateji burada maliyet etkin ve faydalar risklerden daha fazlad\u0131r. D\u00fc\u015f\u00fck veya orta riskli bireylerde birincil \u00f6nlemenin faydal\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131 kesin de\u011fildir. Bu nedenle, birincil \u00f6nleme i\u00e7in statin re\u00e7etesi, \u00f6zellikle d\u00fc\u015f\u00fck riskli bireyler i\u00e7in klinik yarg\u0131ya g\u00f6re bireysel olarak verilmelidir. Uygun se\u00e7ilmi\u015f bireylerde, iskemik fel\u00e7 ve ge\u00e7ici iskemik atak i\u00e7in birincil \u00f6nleme amac\u0131yla da statinler kullan\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"7465900","title":"Acetylation of apurinic\/apyrimidinic endonuclease-1 regulates Helicobacter pylori-mediated gastric epithelial cell apoptosis.","text":"\n## Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nHelikobakter pylori taraf\u0131ndan tetiklenen gastrik epitel h\u00fccre (GEC) apoptozu karma\u015f\u0131k bir s\u00fcre\u00e7tir ve p53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n aktivitesini i\u00e7erir. p53 ile medyasyon edilen apoptoz, p53 aktivasyonu, Bax transkripsiyonu ve sitokrom c'nin mitokondrilerden sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Apurinik\/apirimidinik endon\u00fckleaz-1 (APE-1), p53'\u00fcn transkripsiyonel aktivitesini d\u00fczenler ve H. pylori insan GEC'lerinde APE-1 ifadesini tetikler. H. pylori enfeksiyonu, GEC'lerde i\u00e7sel kalsiyum iyon konsantrasyonu [Ca2+]i'yi art\u0131r\u0131r, bu da APE-1'in asetilasyonunu tetikler. H. pylori enfeksiyonu ve APE-1 asetilasyonunun GEC apoptozuna etkilerini inceledik.\n\n## Y\u00f6ntemler\nAGS h\u00fccreleri (ape-1 bask\u0131lanm\u0131\u015f veya do\u011fal tip), KATO III h\u00fccreleri ve gastrik biyopsi \u00f6rneklerinden izole edilen h\u00fccreler, H. pylori ile enfekte edildi. Etkiler, immuno-blot, ger\u00e7ek zamanl\u0131 ters transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu, imm\u00fcnopresipitasyon, imm\u00fcnofluoresans mikroskopisi, kromatin imm\u00fcnopresipitasyonu, hareketlilik kaymas\u0131, DNA ba\u011flama ve luciferaz testleri ile incelendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nH. pylori enfeksiyonu, GEC'lerde [Ca2+]i'yi ve APE-1'in asetilasyonunu art\u0131rd\u0131, ancak APE-1'in asetilasyon durumu p53'\u00fcn transkripsiyonel aktivitesini etkilemedi. GEC'lerde, asetilasyon yap\u0131lamayan bir APE-1 formu, Bax'\u0131n toplam ve mitokondriel seviyelerini art\u0131rd\u0131 ve sitokrom c'nin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve DNA'n\u0131n par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 tetikledi; do\u011fal tip APE-1'in ifadesi bu apoptoz olaylar\u0131n\u0131 azaltt\u0131. \u0130nsan Bax promot\u00f6r\u00fcnde bir negatif kalsiyum yan\u0131t eleman\u0131 tan\u0131mlad\u0131k ve poly (adenosin difosfat-riboz) polimeraz 1'in, asetil APE-1"}
{"_id":"7468449","title":"A beginning of the end: new insights into the functional organization of telomeres","text":"Telomerler, ilk tekrarl\u0131 dizilerini ve benzersiz \u00e7o\u011faltma yollar\u0131n\u0131 g\u00f6steren g\u00f6sterimden bu yana, kromozom u\u00e7lar\u0131n\u0131 koruyan i\u015flevleriyle ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131 b\u00fcy\u00fclemi\u015flerdir. Tabii ki, y\u0131llar i\u00e7inde \u00e7ok \u015fey \u00f6\u011frenildi ve \u015fimdi telomerlerin \u00e7oklu protein\/DNA s\u0131\u011f\u0131nak kompleksiyle olu\u015ftu\u011funu ve t-looplar\u0131n olu\u015fumunun DNA hasar makinesine kar\u015f\u0131 korumay\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 anl\u0131yoruz. D-loop'lardan t\u00fcretilen t-loop'lar, TRF2'nin ba\u011flanmas\u0131yla telomerik tekrarlara 3' u\u00e7 sarg\u0131s\u0131n\u0131n eklenmesiyle olu\u015fur. Son ara\u015ft\u0131rmalar, telomere d\u00fczenlenmesinin \u00f6tesinde temel rollerinin \u00f6tesinde h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lere dahil olabilecek yeni kromozom u\u00e7 yap\u0131s\u0131 bi\u00e7imlerini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. \u00d6zellikle, son zamanlarda, interstitial telomere tekrar dizilerinde TRF2 ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak olu\u015fan t-loop'lar\u0131 tan\u0131mlad\u0131k ve bunlara interstitial telomere d\u00f6ng\u00fcleri (ITL) dedik. Bu yap\u0131lar, lamin A\/C'nin de dahil olmas\u0131yla da ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r, bu da insan segmental progeroid sendromlar\u0131 da dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli insan hastal\u0131klar\u0131nda mutasyona u\u011frayan klasik bir n\u00fckleoskelet bile\u015fenidir. ITL'lerin telomere kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011fu ve i\u015flevsel lamin A\/C gerektirdi\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131 (telomere k\u0131salmas\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen \u00e7o\u011falt\u0131c\u0131 senescans) ve organizma ya\u015flanmas\u0131 (Hutchinson Gilford Progeria Sendromu ile modellenen) aras\u0131ndaki mekanik bir ba\u011flant\u0131 \u00f6nermektedir. Burada, ITL olu\u015fumunun olas\u0131 di\u011fer sonu\u00e7lar\u0131ndan, gen ifadesine, genom kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131na ve kromozom yap\u0131s\u0131na kadar spek\u00fclasyon yap\u0131yoruz."}
{"_id":"7481159","title":"Biochemical analysis of TssK, a core component of the bacterial Type VI secretion system, reveals distinct oligomeric states of TssK and identifies a TssK\u2013TssFG subcomplex","text":"Gram negatif bakteriler, rakip bakterilere veya eukariotik h\u00fccrelere toksik proteinler enjekte etmek i\u00e7in Tip VI sekresyon sistemi (T6SS) kullan\u0131r. Ancak, T6SS mekanizmas\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Serratia marcescens'in antibakteriyel T6SS'yi model sistem olarak kullanarak T6SS'nin korunmu\u015f bir bile\u015feni olan TssK'y\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. TssK'n\u0131n T6SS taraf\u0131ndan etkili\u00f6r sekresyonu i\u00e7in gerekli oldu\u011fu do\u011fruland\u0131. Do\u011fal protein, b\u00fct\u00fcn bir membran proteini olmasa da, i\u00e7 zarda lokalize oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da onun zar ba\u011fl\u0131 bir toplanma i\u00e7inde bulundu\u011funu g\u00f6sterir. S. marcescens'ten safla\u015ft\u0131r\u0131lan rekombine TssK, istikrarl\u0131 birka\u00e7 oligomerik forma, yani trimer, hexamer ve daha y\u00fcksek dereceli t\u00fcrlere sahiptir. Do\u011fal seviyede TssK safla\u015ft\u0131rma, TssF ve TssG'yi etkile\u015fimli proteinler olarak belirledi. TssF ve TssG, T6SS'nin bilinmeyen i\u015flevine sahip korunmu\u015f T6SS bile\u015fenleri, T6SS aktivitesi i\u00e7in gereklidir, ancak TssK'n\u0131n do\u011fru lokalizasyonu i\u00e7in de\u011fildir. Daha sonra, TssK, TssF ve TssG i\u00e7eren bir kompleks safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131, bu da bu \u00fc\u00e7 proteinin T6SS i\u00e7inde bir alt kompleks olu\u015fturdu\u011funu do\u011frular. Bulgular\u0131m\u0131z, T6SS montaj\u0131 hakk\u0131nda yeni bir i\u00e7g\u00f6r\u00fc sa\u011flar ve sistemin dinamik mekanizmas\u0131na katk\u0131da bulunan farkl\u0131 TssK oligomerik durumlar\u0131 \u00f6neren bir model sunar."}
{"_id":"7482674","title":"Involvement of ER Stress in Dysmyelination of Pelizaeus-Merzbacher Disease with PLP1 Missense Mutations Shown by iPSC-Derived Oligodendrocytes","text":"Pelizaeus-Merzbacher hastal\u0131\u011f\u0131 (PMD), X-ba\u011fl\u0131 leydistrofinin bir formu olup, proteolipid protein 1 (PLP1) genindeki mutasyonlar nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kar. PLP1 proteinlerinde anlam de\u011fi\u015ftiren mutasyonlar, hastal\u0131k modeli hayvanlarda ve mutant PLP1 genleri ile transfekte edilmi\u015f h\u00fccre hatlar\u0131nda endoplazmik retik\u00fclum (ER) i\u00e7inde birikti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir, ancak PMD'nin kesin patojenetik mekanizmas\u0131 daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, iki PMD hastas\u0131nda anlam de\u011fi\u015ftiren mutasyonu ta\u015f\u0131yan ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs) olu\u015fturduk ve bunlar\u0131 in vitro'da oligondendrocitlere farkl\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. PMD'den kaynaklanan iPSC'lerden elde edilen oligondendrocitlerde, mutlu PLP1 proteinlerinin ER'ye yanl\u0131\u015f yerle\u015ftirmesi ve artan ER stresi duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile artan say\u0131da apoptoz oligondendrocitleri aras\u0131nda bir ili\u015fki g\u00f6zlemlendi. Ayr\u0131ca, elektron mikroskobik analiz, ciddi \u015fekilde azalt\u0131lm\u0131\u015f myelin olu\u015fumunu ve anormal ER morfolojisini g\u00f6sterdi. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fma, PLP1 anlam de\u011fi\u015ftiren mutasyonu olan PMD hastalar\u0131n\u0131n oligondendrocitlerinde patojenik dismielinasyonda ER stresinin dahil oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7485455","title":"Using Routine Surveillance Data to Estimate the Epidemic Potential of Emerging Zoonoses: Application to the Emergence of US Swine Origin Influenza A H3N2v Virus","text":"\n# Arka Plan\nSARS gibi zoonozlar, insan pop\u00fclasyonlar\u0131na ge\u00e7meden \u00f6nce, rezervuar t\u00fcrlerine maruz kalan insan pop\u00fclasyonlar\u0131nda ara s\u0131ra enfeksiyonlara neden olur. \u0130nsanlarda yayg\u0131n epidemilerin riskinin de\u011ferlendirilmesi, enfekte olmu\u015f her insan vakas\u0131 taraf\u0131ndan enfekte edilen ortalama ki\u015fi say\u0131s\u0131n\u0131 temsil eden yeniden \u00fcreme say\u0131s\u0131 R'yi izleyerek yap\u0131labilir. Ancak \u015fimdiye kadar, R'yi tahmin etmek, insan k\u00fcmelerinde ayr\u0131nt\u0131l\u0131 salg\u0131n ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 gerektirdi ve bu kaynaklar ve uzmanl\u0131k her zaman mevcut olmayabilir. Ayr\u0131ca mevcut y\u00f6ntemler, \u00f6nemli se\u00e7ici ve eksik tespit \u00f6nyarg\u0131lar\u0131n\u0131 d\u00fczeltmez. Burada, bu s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n \u00e7o\u011funu a\u015fan basit tahmin y\u00f6ntemleri sunuyoruz.\n\n# Y\u00f6ntem ve Bulgular\nYak\u0131nsak bir hastal\u0131k yay\u0131l\u0131m\u0131 matematiksel modeli temel alan yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, sadece rutin g\u00f6zetim ve standart vaka ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 yoluyla toplanan verileri gerektirir. ABD'de domuz k\u00f6kenli A H3N2v-M vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn bula\u015fabilirli\u011fini, Malezya ve Banglade\u015f'te Nipah vir\u00fcs\u00fcn\u00fc ve ayr\u0131ca bir zoonotik olmayan \u00f6rnek (Dominik Cumhuriyeti'ndeki kolera) de\u011ferlendirmek i\u00e7in uyguluyoruz. Tahmin, do\u011fal rezervuar aras\u0131nda enfekte olanlar\u0131n oran\u0131n\u0131 (G) ve her k\u00fcmedeki ilk tespit edilen vakalar\u0131n alt k\u00fcmesindeki enfekte olanlar\u0131n oran\u0131n\u0131 (F) i\u00e7eren iki basit \u00f6zet istatistik \u00fczerine kurulur. Bir vakan\u0131n tespitinin di\u011fer vaka tespitlerini etkilemedi\u011fi durumlarda, R'yi 1-G ile tahmin edebiliriz; aksi takdirde, vaka tespit oran\u0131 d\u00fc\u015f\u00fckse, R'yi 1-F ile tahmin edebiliriz. Daha genel durumlarda, R'ye s\u0131n\u0131rlar hala t\u00fcretilebilir.\n\n# Sonu\u00e7\nS\u0131n\u0131rl\u0131 veri gereksinimleriyle basit bir yakla\u015f\u0131m geli\u015ftirdik, bu da yeni ortaya \u00e7\u0131kan zoonozlar\u0131n risklerinin sa\u011flam bir de\u011ferlendirmesini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. H3N2v-M vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn bula\u015fabilirli\u011fi i\u00e7in bu yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, bu vir\u00fcs\u00fcn olas\u0131 pandemi tehdidini de\u011ferlendirmede \u00f6nemli bir ad\u0131m at\u0131yoruz. Makalenin sonundaki Edit\u00f6rlerin \u00d6zeti'ne bak\u0131n."}
{"_id":"7486516","title":"Independently Evolving Species in Asexual Bdelloid Rotifers","text":"Aseks\u00fcel bireyler, t\u00fcrlerin neden var oldu\u011fu konusunda teorilerin \u00f6nemli bir test vakas\u0131d\u0131r. E\u011fer aseks\u00fcel klanlar, cinsel klanlarda g\u00f6r\u00fclen ayr\u0131 ayr\u0131 de\u011fi\u015fim desenini g\u00f6sterirse, bu, cinsin t\u00fcrlere \u00e7e\u015fitlenmek i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131 geleneksel g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fc zorlayacakt\u0131r. Ancak kritik kan\u0131tlar eksikti: t\u00fcm olas\u0131 \u00f6rnekler, son zamanlarda veya devam eden rekombinasyon ge\u00e7mi\u015fine sahip organizmalarla ilgilendi ve genetik ve fenotipik de\u011fi\u015fim desenlerinin g\u00f6rsel yorumuna dayan\u0131yordu, alternatif evrimsel senaryolar\u0131 test etmek i\u00e7in de\u011fil. Burada, klasik bir aseks\u00fcel klan olan bdelloid rotiferlerin, ayr\u0131 ayr\u0131 evrimsel t\u00fcrlere \u00e7e\u015fitlendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Rotaria cinsine yo\u011fun \u00f6rnekleme, ba\u011f\u0131ms\u0131z evrimin g\u00f6stergesi olan iyi ayr\u0131lm\u0131\u015f genetik k\u00fcmelerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor. Ayr\u0131ca, genetik ve morfolojik analizlerin birle\u015fimi, beslenme morfolojisinde farkl\u0131 se\u00e7imin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor, bu da ni\u015flerin ayr\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Morfolojik olarak tutarl\u0131 ve farkl\u0131 se\u00e7ime u\u011frayan baz\u0131 gruplar, cinsel organizmalarda gizlenmi\u015f t\u00fcrlerle ayn\u0131 \u015fekilde birka\u00e7 genetik k\u00fcmeyi i\u00e7eriyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, cinsel organizmalarda pop\u00fclasyon izolasyonu ve farkl\u0131 se\u00e7imin ana nedenleri, bir aseks\u00fcel klan\u0131n evriminde ayn\u0131 nitelik etkilerine sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyor. \u00c7al\u0131\u015fma ayn\u0131 zamanda, molek\u00fcler ve morfolojik analizlerin birle\u015fiminin, t\u00fcrlerin evrimsel do\u011fas\u0131na yeni \u0131\u015f\u0131k tutabilece\u011fini de g\u00f6steriyor."}
{"_id":"7487927","title":"The Ribosome Biogenesis Factor Nol11 Is Required for Optimal rDNA Transcription and Craniofacial Development in Xenopus ","text":"Ribozom \u00fcretimi evrensel ve ya\u015fam\u0131n temel bir \u00f6zelli\u011fidir. Bu nedenle, ribozom biyogenezindeki kusurlar\u0131n, ribosomopati olarak bilinen, semptomatik olarak farkl\u0131 bir dizi kal\u0131tsal bozuklu\u011fa neden olmas\u0131 \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131d\u0131r. Daha \u00f6nce, insan dokuda k\u00fclt\u00fcr h\u00fccrelerinde optimal pre-rRNA transkripsiyonu ve i\u015flenmesinde kritik \u00f6neme sahip bir n\u00fckleol proteini olan NOL11'in varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledik. Ancak, NOL11'in \u00e7ok h\u00fccreli bir organizman\u0131n geli\u015fimi \u00fczerindeki rol\u00fc bilinmemektedir. Burada, omurgal\u0131 ribozom biyogenezinde ve kraniyofasiyal geli\u015fmede kritik bir i\u015flevi oldu\u011funu ortaya koyuyoruz. Nol11, hem amfibi hem de memeli geli\u015fen kraniyal sinir k\u00fctlesinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ifade edilir ve Xenopus nol11'in bask\u0131lanmas\u0131, pre-rRNA transkripsiyonu ve i\u015flenmesinde bozulmaya, artm\u0131\u015f apoptoza ve kraniyofasiyal k\u0131k\u0131rdaklar\u0131n anormal geli\u015fimine neden olur. p53'\u00fcn inhibisyonu bu kemik y\u00fcz\u00fc fenotipini kurtar\u0131r, ancak temel ribozom biyogenezindeki kusuru de\u011fil, bu, ribozom bozuklu\u011fu olan kraniyofasiyal h\u00fccrelerin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in evrimsel olarak korunmu\u015f bir kontrol mekanizmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Bu mekanizman\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 etkinli\u011fi kraniyofasiyal geli\u015fimi bozar. Birlikte, bulgular\u0131m\u0131z kraniyofasiyal geli\u015fmede Nol11'in yeni bir gereklili\u011fini ortaya koyar, ilk kurba\u011fa ribosomopati modelini sunar ve klinik olarak \u00f6nemli olan, belirli ribozom biyogenez proteinleri ve kraniyofasiyal h\u00fccre hayatta kalmas\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fki hakk\u0131nda daha fazla i\u00e7g\u00f6r\u00fc sa\u011flar."}
{"_id":"7488455","title":"Genomic Nucleosome Organization Reconstituted with Pure Proteins","text":" kromatin yeniden d\u00fczenleyicileri, promot\u00f6rlerin etraf\u0131nda n\u00fckleozomlar d\u00fczenleyerek genleri d\u00fczenlerler, ancak karma\u015f\u0131k in vivo ortam\u0131 fakt\u00f6rlerin tekrar\u0131 ve dolayl\u0131 etkiler nedeniyle bireysel katk\u0131lar\u0131 gizler. Genom \u00e7ap\u0131nda promot\u00f6r n\u00fckleozom organizasyonunun saf proteinlerle yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lmas\u0131 bu sorunu \u00e7\u00f6zer ve bu nedenle kritik bir hedeftir. Burada, saf bile\u015fenlerle d\u00f6rt n\u00fckleozom mimarisi a\u015famas\u0131n\u0131 yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131yoruz: maya genomik DNA, histonlar, spesifik diziye sahip Abf1\/Reb1 ve yeniden d\u00fczenleyiciler RSC, ISW2, INO80 ve ISW1a. Do\u011frudan, \u00f6zel ve yeterli katk\u0131lar\u0131 belirtiyor ve bu katk\u0131lar in vivo g\u00f6zlemler taraf\u0131ndan do\u011frulan\u0131yor. \u0130lk olarak, RSC promot\u00f6rleri temizler, poly(dA:dT) dizisini y\u00f6nl\u00fc n\u00fckleozom kald\u0131r\u0131m\u0131na \u00e7evirir. \u0130kinci olarak, k\u0131smi tekrarlananl\u0131k, INO80'in tek ba\u015f\u0131na veya Abf1\/Reb1 sitelerinde ISW2'nin konumland\u0131rmas\u0131yla yeniden olu\u015fturulur. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc olarak, INO80 ve ISW2 her biri a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f n\u00fckleozom dizilerini hizalar. D\u00f6rd\u00fcnc\u00fc olarak, ISW1a kanonik tekrar uzunluklar\u0131na g\u00f6re n\u00fckleozom aral\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u0131k\u0131la\u015ft\u0131r\u0131r. Bu minimal kural ve protein seti, promot\u00f6r kromatin mimarisi i\u00e7in temel mekanizmalar\u0131, tekrarlaman\u0131n ve uzmanla\u015fman\u0131n bir kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r."}
{"_id":"7489663","title":"Identification of splenic reservoir monocytes and their deployment to inflammatory sites.","text":"G\u00fcncel bir paradigma, monositlerin kan damarlar\u0131nda serbest\u00e7e dola\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve dola\u015f\u0131rken ancak dokuya girdi\u011finde dendritik h\u00fccrelere (DC) veya makrofajlara kal\u0131c\u0131 olarak farkl\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirtir. Burada, ger\u00e7ekten de farkl\u0131la\u015fmam\u0131\u015f monositlerin karaci\u011ferde bulundu\u011funu ve dola\u015f\u0131mdaki e\u015fde\u011ferlerinden daha fazla oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Rezerv monositler, subkaps\u00fcler k\u0131rm\u0131z\u0131 pulpa kordlar\u0131nda k\u00fcmeler halinde toplan\u0131r ve makrofajlar ve dendritik h\u00fccrelerden farkl\u0131d\u0131r. \u0130\u015femik kalp hasar\u0131na yan\u0131t olarak, karaci\u011fer monositleri hareketliliklerini art\u0131r\u0131r, karaci\u011ferden kitlesel olarak \u00e7\u0131kar, yaral\u0131 dokuda birikir ve yara iyile\u015fmesine kat\u0131l\u0131r. Bu g\u00f6zlemler, monositlerin depolanmas\u0131 ve h\u0131zl\u0131 da\u011f\u0131t\u0131m\u0131 i\u00e7in bir yer olarak karaci\u011ferin rol\u00fcn\u00fc ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r ve karaci\u011fer monositlerini, v\u00fccudun iltihab\u0131 d\u00fczenlemek i\u00e7in kulland\u0131\u011f\u0131 bir kaynak olarak tan\u0131mlar."}
{"_id":"7492250","title":"Prox1 Is Required for Granule Cell Maturation and Intermediate Progenitor Maintenance During Brain Neurogenesis","text":"Dantel girintili b\u00f6lge, \u00f6\u011frenme ve bellekte \u00f6nemli bir rol oynar ve yeti\u015fkin n\u00f6rogenez, dantel girintili b\u00f6lgenin alt tabakal\u0131 b\u00f6lgesinde yeni belleklerin ediniminde rol oynayabilir. Homeobox geni Prox1, embriyonik geli\u015fim ve yeti\u015fkin n\u00f6rogenez s\u0131ras\u0131nda dantel girintili b\u00f6lgede ifade edilir. Burada, Prox1'in geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda gran\u00fcl h\u00fccrelerin olgunla\u015fmas\u0131nda ve yeti\u015fkin n\u00f6rogenez s\u0131ras\u0131nda orta d\u00fczey \u00f6nc\u00fcllerin korunmas\u0131nda gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, Prox1'i ifade eden orta d\u00fczey \u00f6nc\u00fcllerin, alt tabakal\u0131 b\u00f6lgede yeti\u015fkin sinir k\u00f6k h\u00fccrelerinin kendi kendini korumas\u0131nda gerekli oldu\u011funu da kan\u0131tl\u0131yoruz. Bu nedenle, memelilerin beyninin bu b\u00f6lgesinde yeti\u015fkin n\u00f6rogenez \u00fczerinde kontrol eden, daha \u00f6nce bilinmeyen bir \u00f6zerk d\u00fczenleyici geri besleme mekanizmas\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Son olarak, Prox1'in ektopik ifadesi, sinir k\u00f6k h\u00fccrelerinin erken farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 tetikler."}
{"_id":"7492420","title":"The abbreviated pluripotent cell cycle.","text":"\u0130nsan embriyosal k\u00f6k h\u00fccreleri (hESCs) ve ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde \u00e7o\u011fal\u0131r ve simetrik olarak b\u00f6l\u00fcn\u00fcr, e\u015fde\u011fer projen h\u00fccreler \u00fcretir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, h\u00fccre hatt\u0131 belirlenmi\u015f h\u00fccreler uzam\u0131\u015f simetrik bir h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne sahiptir. Dokuya \u00f6zg\u00fc k\u00f6k h\u00fccrelerin \u00f6z yenilemesi, bir projen h\u00fccresinin bir \u00f6nc\u00fcl olarak kalmas\u0131 ve partner projen h\u00fccresinin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden \u00e7\u0131k\u0131p farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ile sa\u011flanan asimmetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ile s\u00fcrer. Pluripotent h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn i\u015fleyi\u015fi ve d\u00fczenlenmesiyle ilgili \u00fc\u00e7 ana ba\u011flam vard\u0131r: zaman, d\u00fczenleyici ve yap\u0131sal. hESCs'nin pluripotent \u00f6z yenileme h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn birincil zaman ba\u011flam\u0131, k\u0131sa bir G1 d\u00f6nemi ve S a\u015famas\u0131, G2 ve mitoz i\u00e7in azalt\u0131lm\u0131\u015f zaman dilimleri olmadan bir d\u00f6ng\u00fcd\u00fcr. hESCs'deki \u00e7o\u011falman\u0131n kurallar\u0131n\u0131 kapsaml\u0131 olarak belirlemek i\u00e7in hala \u00e7ok \u015fey yap\u0131lmal\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, birka\u00e7 kan\u0131t, hESCs'nin saf transkriptomunun, s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyen bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu, pluripotent h\u00fccrelerin kendili\u011finden \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 sa\u011flarken, h\u00fccre hatt\u0131 belirleme ve\/veya dokuya \u00f6zg\u00fc genlerin ifadelerini bask\u0131lamalar\u0131n\u0131 gerektirir. Ancak, ilk kez, pluripotans\u0131n parametrelerini tan\u0131mlayan n\u00fckleer mikro ortamlar\u0131n d\u00fczenleyici makine organizasyonunun ve montaj\u0131n\u0131n benzersiz boyutlar\u0131n\u0131 inceliyoruz. Hem temel biyolojik hem de klinik a\u00e7\u0131dan, ESC h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn kontrol\u00fcn\u00fcn anla\u015f\u0131lmas\u0131, \u00e7o\u011falma ile farkl\u0131la\u015fma aras\u0131ndaki kontrol\u00fc koordine etmek i\u00e7in se\u00e7enekler sunabilir. Yaralanma iyile\u015fmesi, doku m\u00fchendisli\u011fi ve h\u00fccre temelli terapi, geli\u015fimsel sapmalar\u0131 azaltmak i\u00e7in uygulamalar, pluripotent h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn biyolojisi hakk\u0131nda bilgiden yararlan\u0131r."}
{"_id":"7506409","title":"Senescent growth arrest in mesenchymal stem cells is bypassed by Wip1-mediated downregulation of intrinsic stress signaling pathways.","text":"\u0130nsan mezen\u015fimal k\u00f6k h\u00fccreleri (hMSCs), \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc farkl\u0131la\u015fma potansiyelleri nedeniyle yeti\u015fkin birincil k\u00f6k h\u00fccreleri i\u00e7in h\u00fccre terapisi kayna\u011f\u0131 olarak yayg\u0131n olarak incelenmi\u015ftir; ancak, in vitro k\u00fclt\u00fcrde hMSCs'de s\u0131k\u00e7a g\u00f6r\u00fclen b\u00fcy\u00fcme durmas\u0131 (veya \"\u00f6nemli ya\u015flanma\") bu h\u00fccrelerin derin karakterizasyonunu engelleyen \u00f6nemli bir engeldir. Ayr\u0131ca, s\u00fcrekli h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesinin sa\u011flanamamas\u0131, belirli dokulara istenen d\u00fczeyde farkl\u0131la\u015fmay\u0131 elde etmek i\u00e7in ek genetik modifikasyonlar\u0131n geli\u015ftirilmesini engeller; ancak, bu olguyu y\u00f6neten molek\u00fcler mekanizmalar hala belirsizdir, birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma d\u0131\u015f\u0131nda, p16INK4a'n\u0131n bu ya\u015flanma benzeri olaydan sorumlu oldu\u011funu g\u00f6steren \u00e7al\u0131\u015fmalar vard\u0131r. Burada, hMSCs'de erken b\u00fcy\u00fcme durmas\u0131n\u0131n p16INK4a'n\u0131n ind\u00fcklenmesiyle paralel olarak, retinoblastoma proteininin inhibe edici fosforlamas\u0131n\u0131n kald\u0131r\u0131lmas\u0131yla birlikte meydana geldi\u011fini g\u00f6zlemledik. Bu stres yan\u0131tlar\u0131, mitokondrilerden artan reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) olu\u015fumu ve artan p38 mitojen aktif protein kinaz (MAPK) aktivitesiyle e\u015fzamanl\u0131yd\u0131. \u0130yi incelenmi\u015f bir stres d\u00fczenleyicisi olan Wip1 (do\u011fal p53 ind\u00fcklenebilir fosfataz-1), p16INK4a ifadesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc ve p38 MAPK'y\u0131 inaktive etti, ancak ROS seviyelerini etkilemedi. Ayr\u0131ca, Wip1 ile stres yan\u0131tlar\u0131n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131, kontrol ko\u015fullar\u0131na k\u0131yasla hMSCs'nin \u00f6mr\u00fcn\u00fc uzatt\u0131, ancak \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc farkl\u0131la\u015fma potansiyellerini korudu. Bu sonu\u00e7lara dayanarak, hMSCs'deki ya\u015flanma b\u00fcy\u00fcme durmas\u0131n\u0131n, k\u0131smen ROS \u00fcretimi s\u0131ras\u0131nda uzun s\u00fcreli in vitro k\u00fclt\u00fcr s\u0131ras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan stres sinyali yollar\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesi ve ard\u0131ndan stres yan\u0131tlar\u0131n\u0131n ba\u015flamas\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"7514614","title":"Understanding the Odd Science of Aging","text":"Evrimsel d\u00fc\u015f\u00fcnceler, ya\u015flanman\u0131n aktif gen programlamas\u0131ndan de\u011fil, somatik bak\u0131m\u0131n evrimle\u015fen s\u0131n\u0131rlamalar\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrer. Bu, birikiminde hasar nedeniyle ya\u015flanmaya neden olur. Ekolojik fakt\u00f6rler, tehlike oranlar\u0131 ve g\u0131da mevcudiyeti, b\u00fcy\u00fcme, \u00fcreme ve somatik hayatta kalma aras\u0131nda yap\u0131lan takaslar\u0131 etkiler, bu da t\u00fcrlerin farkl\u0131 \u00f6m\u00fcr s\u00fcrelerine evrimle\u015fmesini ve bazen diyet k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 gibi fakt\u00f6rlerle ya\u015flanma h\u0131z\u0131n\u0131n de\u011fi\u015ftirilebilmesini a\u00e7\u0131klar. H\u00fccre ve molek\u00fcler d\u00fczeyde ya\u015flanman\u0131n temelini anlamak, hasar\u0131n birikmesine neden olan \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc mekanizmalar\u0131 ve hasar\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fan karma\u015f\u0131k sistemleri \u00e7\u00f6zmek demektir."}
{"_id":"7521113","title":"Fate mapping reveals origins and dynamics of monocytes and tissue macrophages under homeostasis.","text":"Tek \u00e7ekirdekli fagositler, monositler, makrofajlar ve dendritik h\u00fccreler dahil, dokusal b\u00fct\u00fcnl\u00fck ve do\u011fu\u015ftan ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunmas\u0131 sa\u011flama konusunda rol oynar. Geli\u015fen kan\u0131tlar, bu h\u00fccrelerin manip\u00fclasyonunun terap\u00f6tik potansiyele sahip olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, bireysel pop\u00fclasyonlar\u0131n spesifik ontogenileri ve bu h\u00fccre a\u011f\u0131n\u0131n genel i\u015flevsel organizasyonu iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, murin monosit ve makrofaj kompartman\u0131n\u0131n kader haritalama \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, CX(3)CR1 promot\u00f6r\u00fc alt\u0131nda s\u00fcrekli ve ko\u015fullu Cre rekombinasyonu ifadesinden yararlan\u0131yoruz. G\u00f6sterdik ki, ana dokusal makrofaj pop\u00fclasyonlar\u0131, karaci\u011fer Kupffer h\u00fccreleri ve akci\u011fer alveolar, splenik ve peritonal makrofajlar, do\u011fumdan \u00f6nce kurulur ve yeti\u015fkinlikte ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak kendi kendilerini korur, kan monositlerinin yenilenmesinden etkilenmez. Ayr\u0131ca, kan i\u00e7inde bulunan Ly6C(-) h\u00fccrelerin zorunlu sabit durum \u00f6nc\u00fcllerini olu\u015fturan k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc Ly6C(+) monositleri belirledik ve kan i\u00e7inde bulunan Ly6C(+) monositlerin bollu\u011funun, onlar\u0131n yavrular\u0131n\u0131n dola\u015f\u0131m \u00f6mr\u00fcn\u00fc dinamik olarak kontrol etti\u011fini kan\u0131tlad\u0131k."}
{"_id":"7547329","title":"Dealing with substantial heterogeneity in Cochrane reviews. Cross-sectional study","text":"ARKA PLAN Meta analizlerde heterojenli\u011fi ele almak genellikle zorlu bir i\u015ftir ve yazarlar ne yapmalar\u0131 gerekti\u011fi konusunda s\u0131n\u0131rl\u0131 tavsiyeye sahiptir. Heterojenli\u011fin farkl\u0131 derecelerini nas\u0131l ele ald\u0131klar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k, \u00f6zellikle sabit etki modeli kulland\u0131klar\u0131n\u0131, bu model t\u00fcm dahil edilen \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n ayn\u0131 ger\u00e7ek etkiyi tahmin etti\u011fini varsayar veya rastgele etkiler modeli, bu varsay\u0131m\u0131 yapmaz. Y\u00d6NTEMLER 2008'den 60 Cochrane incelemesini rastgele \u00f6rnekledik, bu incelemeler ilk meta analizlerinde \u00f6nemli heterojenli\u011fe (I2 %50'den fazla, yani varyasyonun %50'den fazlas\u0131 rastgelelikten de\u011fil heterojenlikten kaynaklan\u0131yor) sahip sonu\u00e7lar sundu. \u0130statistiksel model se\u00e7imi, heterojenli\u011fi nas\u0131l ele ald\u0131klar\u0131 ve bu konuda incelemelerin y\u00f6ntemsel kalitesini de\u011ferlendirdik. SONU\u00c7LAR Heterojenli\u011fin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 I2 aral\u0131\u011f\u0131nda olduk\u00e7a e\u015fitti, %50-100 aras\u0131nda. 33 incelemede (y\u00fczde 55) sabit etki modeli kullan\u0131ld\u0131, ancak I2 ile model se\u00e7imi aras\u0131nda korelasyon yoktu (P=0.79). 20 incelemenin (y\u00fczde 33) ciddi sorunlar\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fck, bunlardan 16's\u0131 sabit etki modeli kullanm\u0131\u015ft\u0131. En yayg\u0131n sorunlar \u015funlard\u0131: sabit etki modeli kullanmak ve bu modelin se\u00e7imine dair bir gerek\u00e7e eksikli\u011fi, hatta ciddi heterojenli\u011fe dair yorum eksikli\u011fi ve olas\u0131 nedenlerine dair teredd\u00fct ve a\u00e7\u0131klamalar eksikli\u011fi. Sorunlu incelemeler, di\u011fer incelemelerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha az dahil edilen deneme say\u0131s\u0131na sahipti (4.3 vs. 8.0, P=0.024). Sorunlar zamanla daha az belirginle\u015fti, en son g\u00fcncellenen incelemeler rastgele etkiler modeli kullanma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksekti. SONU\u00c7 Bir \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc Cochrane incelemesi \u00f6nemli heterojenli\u011fe sahipti ve heterojenli\u011fi ele alma konusunda ciddi sorunlar\u0131 vard\u0131. Bu konuya daha fazla dikkat edilmelidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc tespit etti\u011fimiz sorunlar incelemelerin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 etkileyebilir."}
{"_id":"7548577","title":"Antagonistic Controls of Autophagy and Glycogen Accumulation by Snf1p, the Yeast Homolog of AMP-Activated Protein Kinase, and the Cyclin-Dependent","text":"Yeast organizmas\u0131 Saccharomyces cerevisiae'de, h\u00fccreler besinlerden yoksun kald\u0131\u011f\u0131nda glikojen, karbonhidrat bir rezerv olarak birikir. SNF1'de mutasyona u\u011fram\u0131\u015f maya, glikozun bask\u0131lanmas\u0131 i\u00e7in gerekli bir protein kinaz kodlayan bir gen, azalan glikojen birikimi ve glikojen sentaz\u0131n e\u015fzamanl\u0131 inaktifle\u015fmesiyle sonu\u00e7lan\u0131r. snf1 \u00e7ifti \u00fczerinde sentezin yeniden sa\u011flanmas\u0131 sadece ge\u00e7ici glikojen birikimine neden olur, bu da glikojen depolamas\u0131nda SNF1'e ba\u011fl\u0131 di\u011fer kontrol mekanizmalar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Genetik bir tarama, SNF1 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenebilecek iki otofaji ile ili\u015fkili gen, APG1 ve APG13'\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Normal h\u00fccrelerde istasyoner evrede otofajik aktivite art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6zlemlendi, ancak bu ind\u00fckleme snf1 \u00e7ifti \u00fczerinde engellendi. Otofaji bozuklu\u011fu olan mutasyonlar, istasyoner evrede yakla\u015ft\u0131k\u00e7a glikojen sentezleyebildiler, ancak glikojen depolar\u0131n\u0131 koruyamad\u0131lar, \u00e7\u00fcnk\u00fc sonraki sentez engellendi ve Gph1p taraf\u0131ndan glikojenin par\u00e7alanmas\u0131 artt\u0131. Bu nedenle, GPH1'in silinmesi, otofaji bozuklu\u011fu olan mutasyonlarda glikojen birikiminin kayb\u0131n\u0131 k\u0131smen tersine \u00e7evirdi. SGA1, vak\u00fcol glikozidaz\u0131n kayb\u0131 da glikojen depolar\u0131n\u0131 korudu, ancak sadece istasyoner evrenin \u00e7ok ge\u00e7 a\u015famalar\u0131nda. Gph1p ve Sga1p, fiziksel olarak farkl\u0131 glikojen havuzlar\u0131n\u0131 par\u00e7alayabilir. Pho85p, bir siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinazd\u0131r ve SNF1'in glikojen sentezi \u00fczerindeki kontrol\u00fcn\u00fc kar\u015f\u0131tla\u015ft\u0131r\u0131r. Pho85 mutantlar\u0131nda istasyoner evrede otofajinin ind\u00fcklenmesi, normal h\u00fccrelere k\u0131yasla abart\u0131l\u0131yd\u0131, ancak apg1 pho85 mutantlar\u0131nda engellendi. \u00d6neriyoruz ki Snf1p ve Pho85p, s\u0131ras\u0131yla otofajiyi d\u00fczenleyen pozitif ve negatif d\u00fczenleyicilerdir, muhtemelen Apg1 ve\/veya Apg13 yoluyla. snf1 h\u00fccrelerindeki bozuk glikojen depolamas\u0131, hem istasyoner evrede sentezin bozuklu\u011funa hem de glikojen seviyelerinin korunmas\u0131ndaki eksik"}
{"_id":"7549811","title":"Preferential binding of a kinesin-1 motor to GTP-tubulin\u2013rich microtubules underlies polarized vesicle transport","text":"Sinir h\u00fccrelerinde polarize ula\u015f\u0131m, sinir devrelerinin olu\u015fumunda temel bir rol oynar. Motor etki alan\u0131na sahip k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f KIF5 (kinesin-1 ailesinden bir protein), aksonal mikrot\u00fcb\u00fclleri tan\u0131r, bu mikrot\u00fcb\u00fcller EB1 ba\u011flanma siteleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan zengindir ve akson u\u00e7lar\u0131nda se\u00e7ici bir \u015fekilde birikir. Ancak, KIF5'in bu se\u00e7ici birikime neden olan uyar\u0131c\u0131y\u0131 neyin tan\u0131d\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Axonal mikrot\u00fcb\u00fcllerin hMB11 (anti-GTP-tubulin antikoruna) tercihli olarak boyand\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. S\u00fcper \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck mikroskopisi ve elektron mikroskopi imm\u00fcnokimyas\u0131 birle\u015ftirilerek, hMB11'in KIF5 ba\u011flanma sitelerinde lokalize oldu\u011fu belirlendi. Ayr\u0131ca, EB1 (in vitro'da GMPCPP mikrot\u00fcb\u00fcllere tercihli olarak ba\u011flanan protein), aksonal mikrot\u00fcb\u00fcller \u00fczerindeki hMB11 ba\u011flanma sitelerini tan\u0131d\u0131. Dahas\u0131, sinir h\u00fccrelerinde hMB11 antikorunun ifade edilmesi, k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f KIF5'in akson u\u00e7lar\u0131nda se\u00e7ici birikimini bozdu. In vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar, KIF5 motor ba\u015f\u0131n\u0131n GMPCPP mikrot\u00fcb\u00fcllere, GDP mikrot\u00fcb\u00fcllere g\u00f6re yakla\u015f\u0131k \u00fc\u00e7 kat daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu bulgular, aksonal mikrot\u00fcb\u00fcllerdeki GTP-tubulin bollu\u011funun, KIF5'in se\u00e7ici lokalizasyonunu ve polarize aksonal vesik\u00fcler ta\u015f\u0131may\u0131 a\u00e7\u0131klayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"7552147","title":"Developmental biology of the pancreas.","text":"Pankreas, iki farkl\u0131 h\u00fccre pop\u00fclasyonunu i\u00e7eren bir organd\u0131r: d\u0131\u015f sekresyon h\u00fccreleri, sindirim kanal\u0131na enzimler salg\u0131layanlar ve endokrin h\u00fccreler, kan dola\u015f\u0131m\u0131na hormonlar salg\u0131layanlar. Endodermden bir dorsal ve bir ventral bud olarak ortaya \u00e7\u0131kar ve bunlar birle\u015ferek tek bir organ olu\u015fturur. Memeliler, ku\u015flar, s\u00fcr\u00fcngenler ve amfibilerde pankreas benzer bir histolojiye ve geli\u015fme moduna sahiptir, ancak baz\u0131 bal\u0131klarda islet h\u00fccreleri Brockmann v\u00fccutlar\u0131 olarak ayr\u0131lm\u0131\u015f olarak bulunur. Omurgas\u0131zlarda pankreas yoktur, ancak ba\u011f\u0131rsakta veya beyinde kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir endokrin h\u00fccreler bulunabilir. Erken pankreas budunda, homeobox geni IPF-1 (ayn\u0131 zamanda IDX-1, STF-1 veya PDX olarak da bilinir) evrensel olarak ifade edilir ve bu genin hareketsiz hale gelmesi organ\u0131n tamamen yok olmas\u0131na neden olur. Embriyoda heterotopik pankreas\u0131n olu\u015fmas\u0131 ve yeti\u015fkin bir pankreas\u0131n yenilenmesi s\u0131ras\u0131nda g\u00f6r\u00fclebilen metaplaziler, sadece birka\u00e7 gen \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn pankreas h\u00fccre durumunu \u00e7evre dokulardan ay\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 (duydu, safra kesesi ve karaci\u011fer) g\u00f6sterir. Geli\u015fen pankreas budlar\u0131nda, endokrin h\u00fccreler sekresyon h\u00fccrelerinden \u00f6nce farkl\u0131la\u015fmaya ba\u015flar ve erken a\u015famalarda ayn\u0131 h\u00fccre taraf\u0131ndan farkl\u0131 hormonlar\u0131n ko-ifadesi s\u0131kl\u0131kla g\u00f6zlemlenir. Pankreas endokrin h\u00fccreleri, sinir h\u00fccreleri de \u00fcreten bir\u00e7ok gen \u00fcr\u00fcn\u00fcne sahiptir, ancak in vitro k\u00fclt\u00fcrleri ve ku\u011fulardan nakledilen kan\u0131tlar, bunlar\u0131n endojen ve sinir kemi\u011fi k\u00f6keni olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. G\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, hem endokrin hem de sekresyon h\u00fccrelerinin ayn\u0131 endodermal kal\u0131nt\u0131dan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Embriyonik ya\u015famda pankreas\u0131n geli\u015fimi, ili\u015fkili mezen\u015fimden trofik bir uyar\u0131c\u0131ya ihtiya\u00e7 duyar. Do\u011fumdan sonra, pankreastaki t\u00fcm h\u00fccre t\u00fcrleri b\u00fcy\u00fcmeye devam eder. Ak\u0131n dokusunun y\u0131k\u0131m\u0131, dukt ligasyonu veya etiyonin tedavisiyle takip edilen h\u0131zl\u0131 yenilenme. Pankreas\u0131n bir k\u0131sm\u0131n\u0131n cerrahi olarak \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131, ak\u0131n ve isletlerin her ikisinin de k\u0131smen yenilenmesine neden olur. Alloksan veya streptozotokin zehirlenmesi, beta h\u00fccrelerinin kal\u0131c\u0131"}
{"_id":"7552215","title":"Long term pharmacotherapy for obesity and overweight: updated meta-analysis.","text":"\n**Ama\u00e7**: Anti-obezite ila\u00e7lar\u0131n\u0131n uzun vadeli etkinli\u011fini, kilo vermeyi ve sa\u011fl\u0131k durumunu iyile\u015ftirmeyi \u00f6zetlemek.\n\n**Tasar\u0131m**: G\u00fcncellenmi\u015f rastgele kontroll\u00fc deneme meta analizi.\n\n**Veri Kaynaklar\u0131**: Medline, Embase, Cochrane kontroll\u00fc denemeler kayd\u0131, Current Science meta-denemeler kayd\u0131 ve tan\u0131mlanan makalelerin referans listeleri. T\u00fcm veri kaynaklar\u0131, Aral\u0131k 2002 (son arama tarihi) ile Aral\u0131k 2006 aras\u0131nda arand\u0131.\n\n**\u0130ncelenen \u00c7al\u0131\u015fmalar**: Yeti\u015fkinlerde (18 ya\u015f ve \u00fczeri) bir y\u0131ldan uzun s\u00fcre kullan\u0131lan onaylanm\u0131\u015f anti-obezite ila\u00e7lar\u0131 i\u00e7in \u00e7ift k\u00f6r rastgele plasebo kontroll\u00fc denemeler.\n\n**Sonu\u00e7**: Bir ila d\u00f6rt y\u0131l s\u00fcren 30 \u00e7al\u0131\u015fma, dahil etme kriterlerini kar\u015f\u0131lad\u0131: 16 orlistat (10.631 kat\u0131l\u0131mc\u0131), 10 sibutramin (2623 kat\u0131l\u0131mc\u0131) ve 4 rimonabant (6365 kat\u0131l\u0131mc\u0131). Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n 14'\u00fc yeniydi ve 16's\u0131 daha \u00f6nce tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131. Ortalama at\u0131lma oranlar\u0131 %30-40 idi. Plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, orlistat 2.9 kg (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95: 2.5 kg - 3.2 kg) kilo kayb\u0131 sa\u011flad\u0131, sibutramin 4.2 kg (3.6 kg - 4.7 kg) ve rimonabant 4.7 kg (4.1 kg - 5.3 kg). Aktif ila\u00e7 tedavisi alan hastalar, %5 ve %10 kilo kayb\u0131 e\u015fiklerine ula\u015fma a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek bir olas\u0131l\u0131\u011fa sahipti. Orlistat, diyabet hastalar\u0131nda diyabet ve toplam kolesterol ve d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol, kan bas\u0131nc\u0131 ve glikemik kontrol\u00fcn iyile\u015fmesini sa\u011flad\u0131 ancak gastrointestinal yan etkilerin oranlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 ve y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterolini hafif\u00e7e d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. Sibutramin, y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol ve trigliseridlerin d\u00fczeltilmi\u015f konsantrasyonlar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirdi. Rimonabant, diyabet hastalar\u0131nda y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol ve trigliseridlerin konsantrasyonlar\u0131n\u0131, kan bas\u0131nc"}
{"_id":"7560876","title":"The centrosome cycle: Centriole biogenesis, duplication and inherent asymmetries","text":"Centrosomlar, hayvan h\u00fccrelerinin mikrot\u00fcb\u00fcl-organize merkezleridir. Mikrot\u00fcb\u00fcl sitoskeletinin morfolojisini etkilerler, birincil k\u0131l\u0131c\u0131n taban\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcrler ve \u00f6nemli sinyal yollar\u0131 i\u00e7in bir ba\u011flant\u0131 noktas\u0131 olarak hizmet ederler. Tipik bir centrosominin \u00e7ekirde\u011finde, mikrot\u00fcb\u00fcl bazl\u0131 iki silindirik yap\u0131 olan sentrioller bulunur, bu yap\u0131lar ili\u015fkili perisentrik materyal matrisini \u00e7eker. H\u00fccreler h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc tam olarak bir centrosomla ba\u015flat\u0131r ve sentriollerin \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde sadece bir kez ve h\u00fccrede belirli bir yerde ger\u00e7ekle\u015fir. Bu \u00e7o\u011faltma mekanizmas\u0131 sonucunda, iki sentriol farkl\u0131 ya\u015f ve olgunlu\u011fa sahiptir ve bu nedenle farkl\u0131 i\u015flevlere sahiptir; \u00f6rne\u011fin, daha ya\u015fl\u0131 olan sentriol, k\u0131l\u0131c\u0131n aksonemi olu\u015fumunu ba\u015flatabilir. Sentrosom \u00e7o\u011faltma d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn mekansal y\u00f6nlerini, sentriol montaj mekanizmas\u0131n\u0131 ve sentriol ve sentrosomlar\u0131n do\u011fu\u015ftan gelen asimetrisinin olas\u0131 sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"7568596","title":"Osteoclasts control reactivation of dormant myeloma cells by remodelling the endosteal niche","text":"\u00c7oklu lenfoma b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tedavi edilemez, ancak lenfoma h\u00fccre i\u00e7i yollar\u0131 hedefleyen terapilerin geli\u015ftirilmesine ra\u011fmen. Hastal\u0131k n\u00fcksetmesi, diren\u00e7li terapi ve t\u00fcm\u00f6r\u00fcn yeniden kolonile\u015fmesine neden olan uykuda bekleyen lenfoma h\u00fccrelerinden kaynakland\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Ancak, bu ni\u015f hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinir ve bu ni\u015fin lenfoma h\u00fccrelerinin uykuya dalmas\u0131 ve uyanmas\u0131 \u00fczerinde h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 kontrol nas\u0131l sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 konusunda da az bilgi vard\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, endosteal ni\u015fe kolonize olurken, uykuya dalar ve daha sonra koloniler olu\u015fturmak i\u00e7in aktif hale gelirken bireysel lenfoma h\u00fccrelerini intravital g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ile takip ediyoruz. G\u00f6steriyoruz ki, uyku bir geri d\u00f6nd\u00fcr\u00fclebilir durumdur ve kemik y\u00fczey h\u00fccreleri veya osteoblastlarla etkile\u015fime girerek 'a\u00e7\u0131l\u0131r' ve osteositler taraf\u0131ndan endosteal ni\u015fin yeniden \u015fekillendirilmesiyle 'kapan\u0131r'. Uykuda bekleyen lenfoma h\u00fccreleri, b\u00f6l\u00fcnen h\u00fccreleri hedefleyen kemoterapiye diren\u00e7lidir. Endosteal ni\u015fin lenfoma h\u00fccrelerinin uykuya dalmas\u0131n\u0131 kontrol etmede kritik oldu\u011fu g\u00f6sterilmesi, h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 mekanizmalar\u0131 hedefleyerek h\u00fccre i\u00e7i ila\u00e7 direncini a\u015fmak ve hastal\u0131\u011f\u0131n n\u00fcksetmesini \u00f6nlemek i\u00e7in potansiyel sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"7581911","title":"Human embryonic stem cells with biological and epigenetic characteristics similar to those of mouse ESCs.","text":"\u0130nsan ve fare embriyosel k\u00f6k h\u00fccreleri (ESCs), blastosist a\u015famas\u0131ndaki embriyolardan t\u00fcretilir ancak \u00e7ok farkl\u0131 biyolojik \u00f6zelliklere sahiptir ve molek\u00fcler analizler, \u015fimdiye kadar izole edilen insan ESC'lerin \u00e7oklu potansiyel durumunun fare t\u00fcretilmi\u015f epiblast k\u00f6k h\u00fccreleri (EpiSCs) ile uyu\u015ftu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Burada, geleneksel insan ESC'lerin kimli\u011fini daha az olgun bir duruma yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131yoruz, bu da fare \u00e7oklu potansiyel ESC'leriyle tan\u0131mlay\u0131c\u0131 \u00f6zelliklerin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde payla\u015fmaktad\u0131r. Bu, Oct4, Klf4 ve Klf2 fakt\u00f6rlerinin ektoik ind\u00fcklenmesiyle, LIF ve GSK3beta ve ERK1\/2 yolunu inhibe edenler ile ba\u015far\u0131ld\u0131. Forskolin, protein kinaz A yolunu uyaran bir ajan, Klf4 ve Klf2 ifadesini tetikleyebilir ve ektoik transgen ifadesinin gereklili\u011fini ge\u00e7ici olarak yerine getirebilir. Geleneksel insan ESC'lerden farkl\u0131 olarak, bu epigenetik olarak d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f h\u00fccreler, b\u00fcy\u00fcme \u00f6zellikleri, X kromozomu aktivasyon durumu (XaXa), gen ifade profili ve sinyal yolu ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan fare ESC'lerine \u00e7ok benzemektedir. Son olarak, ayn\u0131 b\u00fcy\u00fcme ko\u015fullar\u0131, insan ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k (iPS) h\u00fccrelerinin, fare iPS h\u00fccrelerine benzer \u00f6zelliklerle t\u00fcretilmesini sa\u011flar. Do\u011frulanm\u0131\u015f \"naif\" insan ESC'lerinin olu\u015fturulmas\u0131, daha \u00f6nce tan\u0131mlanmam\u0131\u015f bir \u00e7oklu potansiyel durumu olan insanlarda molek\u00fcler bir analiz imkan\u0131 sa\u011flayacak ve hastaya \u00f6zg\u00fc, hastal\u0131kla ilgili ara\u015ft\u0131rmalarda yeni f\u0131rsatlar a\u00e7abilir."}
{"_id":"7583104","title":"IDEAL in meshes for prolapse, urinary incontinence, and hernia repair.","text":"AMA\u00c7 Mesh cerrahisi, en s\u0131k uygulanan cerrahi prosed\u00fcrlerden biridir. Mesh uygulayan cerrahilerin k\u00fcresel yay\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen, implantasyon sonras\u0131 olas\u0131 olumsuz olaylar\u0131n incelendi\u011fi ve \u00f6nlenmesine y\u00f6nelik mevcut sistematik bir analiz yoktur. MALZEMELER VE Y\u00d6NTEMLER IDEAL \u00f6nerilerine dayanarak, cerrahi meshlerin biyokompatibilitesini test etmek i\u00e7in bir in vitro test sistemi geli\u015ftirilmi\u015ftir (Yenilik). Biyokompatibiliteyi optimize etmek i\u00e7in kaplama stratejileri geli\u015ftirilmi\u015ftir (Geli\u015ftirme). Do\u011fal ve de\u011fi\u015ftirilmi\u015f t\u00fcmoplastik malzemeler, 2 y\u0131l boyunca bir hayvan modelinde test edilmi\u015ftir (Ke\u015fif ve De\u011ferlendirme ve Uzun Vadeli \u00c7al\u0131\u015fma). SONU\u00c7LAR 24 ay boyunca 3 mesh, koyunlarda implant edilmi\u015f ve 4 farkl\u0131 zaman noktas\u0131nda (a) 3 ay; (b) 6 ay; (c) 12 ay; ve (d) 24 ay \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Enflamatuar dokunun kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131 (TVT a'da 35 \u00b5m; b'de 32 \u00b5m; c'de 33 \u00b5m; d'de 28 \u00b5m; UltraPro a'da 25 \u00b5m; b'de 24 \u00b5m; c'de 21 \u00b5m; d'de 22 \u00b5m; PVDF a'da 20 \u00b5m; b'de 21 \u00b5m; c'de 14 \u00b5m; d'de 15 \u00b5m), ba\u011f dokusu (TVT a'da 37 \u00b5m; b'de 36 \u00b5m; c'de 43 \u00b5m; d'de 41 \u00b5m; UltraPro a'da 33 \u00b5m; b'de 32 \u00b5m; c'de 40 \u00b5m; d'de 38 \u00b5m; PVDF a'da 25 \u00b5m; b'de 22 \u00b5m; c'de 22 \u00b5m; d'de 24 \u00b5m) ve makrofaj infiltrasyonu (TVT a'da %36; b'de %33; c'de %23; d'de %20; UltraPro a'da %34; b'de %28; c'de %25; d'de %22; PVDF a'da %24; b'de %18; c'd"}
{"_id":"7583161","title":"Heterotopic of bone marrow. Analysis of precursor cells for osteogenic and hematopoietic tissues.","text":"Semisyngeneik heterotopik kemik ili\u011fi nakillerinde, osteojenik ve hematopoietik dokular\u0131n h\u00fccrelerinin don\u00f6r veya al\u0131c\u0131 k\u00f6keni, kromozom i\u015faret\u00e7ileri (T6) ve ba\u015flang\u0131\u00e7 don\u00f6r hatt\u0131na ters nakil ile belirlendi. Syngeneik ve semisyngeneik kemik ili\u011fi greftleri, b\u00f6brek kabu\u011funun alt\u0131nda kemik ve kemik ili\u011fi olu\u015fturur. Allojenik greftlerde sadece kemik olu\u015fur; bu kemik daha sonra emilir. 14 ayl\u0131k semisyngeneik nakillerde, kemik ili\u011fi, al\u0131c\u0131 h\u00fccrelerden olu\u015fur. Bu, hem proliferatif havuz hem de hematopoietik dokunun k\u00f6k h\u00fccreleri i\u00e7in ge\u00e7erlidir. Ayn\u0131 zamanda, bu nakillerde osteojenik \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler ve kemik dokusu, don\u00f6r k\u00f6kenindedir. Osteojenik \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler (preosteoblastlar) ve hematopoietik k\u00f6k h\u00fccreleri (veya onlar\u0131n soyundan gelenler) aras\u0131ndaki etkile\u015fim ve osteojenin ind\u00fcklenebilirli\u011fi \u00fczerine bir tart\u0131\u015fma sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"7583725","title":"TRPM7 is required for breast tumor cell metastasis.","text":"TRPM7, bir kalsiyum iyonuna ge\u00e7irgen, se\u00e7ici olmayan katyon kanal\u0131n\u0131 kodlayan bir gen. TRPM7, h\u00fccre yap\u0131\u015f\u0131m\u0131 ve g\u00f6\u00e7\u00fc \u00fczerinde kontrol\u00fcn yan\u0131 s\u0131ra kanser ilerlemesine katk\u0131da bulunup bulunmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, y\u00fcksek TRPM7 ifade d\u00fczeylerinin meme kanseri hastalar\u0131nda k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7la ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkili oldu\u011funu ve bir insan meme kanseri xenograft modelinde metastaz olu\u015fumunda i\u015flevsel olarak gerekli oldu\u011funu bildiriyoruz. Mekanistik ara\u015ft\u0131rma, TRPM7'nin h\u00fccre i\u00e7i gerilimi d\u00fczenledi\u011fini ve bu sayede odakl\u0131 ba\u011f say\u0131s\u0131, h\u00fccre-h\u00fccre ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve polarize h\u00fccre hareketini de\u011fi\u015ftirdi\u011fini ortaya koydu. Bu nedenle bulgular\u0131m\u0131z, TRPM7'nin kanser h\u00fccreleri taraf\u0131ndan metastaz olu\u015fumunu s\u00fcr\u00fcklemek i\u00e7in kullan\u0131lan bir mekanik duyarl\u0131 kompleksin par\u00e7as\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"7595742","title":"Frailty Syndrome: A Transitional State in a Dynamic Process","text":"Zay\u0131fl\u0131k uzun zamand\u0131r engellilik ve \u00e7oklu hastal\u0131klarla e\u015fanlaml\u0131 olarak g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015f, ya\u015fl\u0131l\u0131kta olduk\u00e7a yayg\u0131n oldu\u011fu ve d\u00fc\u015fmeler, hastaneye yat\u0131\u015f ve \u00f6l\u00fcm riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 kabul edilmi\u015ftir. Ancak, zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131n biyolojik bir temele sahip ayr\u0131 bir klinik sendrom olabilece\u011fi giderek daha fazla tan\u0131nmaktad\u0131r. Zay\u0131fl\u0131k s\u00fcreci, sa\u011flaml\u0131ktan i\u015flevsel azalma dinamik ilerlemesine ge\u00e7i\u015f halindeki bir durum gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bu s\u00fcre\u00e7te, toplam fizyolojik rezervler azalmakta ve ya\u015flanan v\u00fccudun korunmas\u0131 ve onar\u0131m\u0131 i\u00e7in yeterli olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015fmektedir. Zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131n klinik kavram\u0131n\u0131n merkezinde, tek bir bozulmu\u015f sistemin onu tan\u0131mlamad\u0131\u011f\u0131, ancak \u00e7oklu sistemlerin dahil oldu\u011fu fikri yer almaktad\u0131r. Klinik konsens\u00fcs, frailiteyi olu\u015fturan fenotiple ilgili, bir\u00e7ok yazar\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015flerine dayanarak, bu \u00f6zelliklerin k\u00fc\u00e7\u00fclme (hem kas k\u00fctlesi ve g\u00fcc\u00fc hem de kilo kayb\u0131), dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131n kayb\u0131, denge ve hareketlili\u011fin azalmas\u0131, yava\u015f performans, g\u00f6receli hareketsizlik ve potansiyel olarak bili\u015fsel i\u015flevin azalmas\u0131 gibi unsurlar\u0131 i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6stermektedir. Zay\u0131fl\u0131k, klinisyenler taraf\u0131ndan kolayca tan\u0131nabilen ayr\u0131 bir varl\u0131kt\u0131r, \u00e7oklu belirtileri vard\u0131r ve tek bir semptom onun sunumunda yeterli veya zorunlu de\u011fildir. Belirtiler, g\u00f6r\u00fcn\u00fcm (ya\u015fa uygun veya uygun olmayan), beslenme durumu (ince, kilo kayb\u0131), subjektif sa\u011fl\u0131k derecelendirmesi (sa\u011fl\u0131k alg\u0131s\u0131), performans (bili\u015f, yorgunluk), duyusal\/fiziksel bozukluklar (g\u00f6rme, i\u015fitme, g\u00fc\u00e7) ve mevcut bak\u0131m (ila\u00e7, hastane) gibi unsurlar\u0131 i\u00e7erir. Frailitenin erken evreleri klinik olarak sessiz olabilir, ancak t\u00fckenmi\u015f rezervler ciddi k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011fa yol a\u00e7an bir e\u015fik seviyesine ula\u015ft\u0131\u011f\u0131nda, klinik, i\u015flevsel, davran\u0131\u015fsal ve biyolojik i\u015faret\u00e7iler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sendrom tespit edilebilir. Bu nedenle, bu klinik de\u011fi\u015fikliklerin ve alt mekanizmalar\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131, \u00f6n frailite durumundan ba\u015flayarak, bir\u00e7ok geriatri uzman\u0131 taraf\u0131ndan tutulan, artan zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131n ya\u015flanmadan ay\u0131rt edilebilece\u011fi ve dolay\u0131s\u0131yla potansiyel olarak tersine \u00e7evrilebilece\u011fi izlenimini do\u011frulayabilir. Bu nedenle, frailite s\u00fcrecinin fizyopatolojisi ve klinik ve biyolojik \u00f6zellikleri hakk\u0131nda g\u00fcncelleme sun"}
{"_id":"7602348","title":"Progression of preclinical diastolic dysfunction to the development of symptoms.","text":"ARKA PLAN Preklinik diastolik disfonksiyon (PDD), normal sistolik fonksiyonu olan ancak semptomlar\u0131 olmayan kalp yetmezli\u011fi (HF) ile diastolik disfonksiyonu olan bireyleri tan\u0131mlayan bir durum olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Sendromun klinik fenotip ve do\u011fal tarihi hala iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, normal sistolik fonksiyonu olan ve Doppler kriterlerine g\u00f6re orta veya \u015fiddetli diastolik disfonksiyonu olan ancak herhangi bir klinik kalp yetmezli\u011fi tan\u0131s\u0131 veya HF semptomlar\u0131 (\u00f6zellikle nefes darl\u0131\u011f\u0131, \u00f6dem veya yorgunluk) olmayan bir grup hastada klinik fenotip ve HF'ye ilerlemeyi belirlemektir. Y\u00d6NTEM Yazarlar, 2005'te bir ekokardiyogram\u0131 olan hastalar\u0131n Mayo Klinik ekokardiyografi veritaban\u0131 kaynaklar\u0131n\u0131 kullanarak, bir kohortu ard\u0131\u015f\u0131k olarak se\u00e7ti; bu kohort, Doppler kriterlerine g\u00f6re orta veya \u015fiddetli diastolik disfonksiyonu olan ve EF \u226550% olan hastalardan olu\u015fuyordu. Hastalar, ekokardiyografide nefes darl\u0131\u011f\u0131, \u00f6dem veya yorgunluk gibi herhangi bir HF semptomu veya 3 veya daha y\u00fcksek derecedeki valv\u00fcler disfonksiyon (trik\u00fcspid valf hari\u00e7) olmamal\u0131yd\u0131. Toplamda 82 hastan\u0131n t\u0131bbi kay\u0131tlar\u0131 incelendi. Birincil son nokta, Framingham kriterlerine g\u00f6re HF'nin geli\u015fimi veya nefes darl\u0131\u011f\u0131, \u00f6dem veya yorgunluk gibi herhangi bir semptomun geli\u015fimiydi. SONU\u00c7lar PDD hastalar\u0131n\u0131n ortalama ya\u015f\u0131 69 \u00b1 10 y\u0131l ve kad\u0131n bask\u0131nl\u0131\u011f\u0131 (67%) idi. Hipertansiyonun varl\u0131\u011f\u0131 %76, koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 %29, paroksismal atriyal fibrilasyon %26, tahmini kreatinin temizli\u011fi <60 ml\/min %51 idi. 2 y\u0131ll\u0131k birikimli olas\u0131l\u0131k, Framingham kriterlerine g\u00f6re HF'nin geli\u015fimi %1,9 idi; Bununla birlikte, 2 y\u0131ll\u0131k birikimli olas\u0131l\u0131k, herhangi bir semptomun geli\u015fimi %31,1 idi. 2 y\u0131ll\u0131k birikimli olas\u0131l\u0131k, kardiyak hastaneye yat\u0131\u015f %21,2 idi. Periferik vask\u00fcler hastal\u0131k ve hipertansiyon, PDD'de semptomlar\u0131n geli\u015fimi olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art"}
{"_id":"7613033","title":"Aspirin in the chemoprevention of colorectal neoplasia: an overview.","text":"\u00c7ok say\u0131da kan\u0131t, aspirinun kolon ve rektum kanseri (CRC) i\u00e7in kimyasall\u0131k \u00f6nleminde etkilili\u011fini, ayr\u0131ca damar hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6nleminde iyi bilinen faydalar\u0131n\u0131 desteklemektedir. Epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, aspirin kullan\u0131m\u0131n\u0131n CRC riskinde ters bir ili\u015fki g\u00f6sterdi\u011fini tutarl\u0131 bir \u015fekilde g\u00f6zlemlemi\u015ftir. Son zamanlarda, neredeyse 14.000 hastadan olu\u015fan d\u00f6rt rastgele, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k \u00f6nleme denemesinin uzun s\u00fcreli sonras\u0131 takip analizinde yap\u0131lan bir birle\u015ftirilmi\u015f analiz, yakla\u015f\u0131k be\u015f y\u0131l boyunca g\u00fcnl\u00fck aspirin tedavisinin 20 y\u0131ll\u0131k CRC \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 %34 oran\u0131nda azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Yakla\u015f\u0131k 3.000 hastay\u0131 i\u00e7eren d\u00f6rt rastgele adenom \u00f6nleme denemesinde yap\u0131lan ayr\u0131 bir meta-analiz, aspirinun ileri a\u015fama adenomlar\u0131n olu\u015fumunu %28 oran\u0131nda azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve herhangi bir adenomun olu\u015fumunu %17 oran\u0131nda azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Aspirin, Lynch sendromu olarak bilinen kal\u0131tsal CRC sendromlu hastalarda da faydal\u0131 oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir; en az iki y\u0131l aspirinle tedavi edilenlerde, rastgelele\u015ftirme sonras\u0131 be\u015f y\u0131l sonra ve aspirin kesildikten sonra CRC ba\u015flamas\u0131 riski %50 veya daha fazla azalm\u0131\u015ft\u0131r. Birka\u00e7 g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, CRC'li hastalarda aspirin kullananlarda hayatta kalma oran\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu bulgular, uzun s\u00fcreli aspirin kullan\u0131m\u0131n\u0131n CRC \u00f6nleminde dikkate al\u0131nmas\u0131 gerekti\u011fi arg\u00fcman\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7lendirir. Bu ikna edici verilere ra\u011fmen, \u00f6zellikle d\u00fc\u015f\u00fck riskli n\u00fcfuslarda uzun s\u00fcreli aspirin kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkili risk ve faydalar\u0131n dengesi konusunda bir fikir birli\u011fi yoktur. Kanser \u00f6nleminde kullan\u0131lacak ideal doz ve aspirinin antikanser etkisinin arkas\u0131ndaki kesin mekanizma daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 duyar."}
{"_id":"7621534","title":"Chemokine receptor trio: CXCR3, CXCR4 and CXCR7 crosstalk via CXCL11 and CXCL12.","text":"Chemokinler, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ve endotel h\u00fccre aktivasyonu ve proliferasyonunda iyi bilinen i\u015flevlerine ra\u011fmen, h\u0131zla b\u00fcy\u00fcyen bir literat\u00fcr, CXC Chemokin resept\u00f6rleri CXCR3, CXCR4 ve CXCR7'nin sa\u011flam t\u00fcm\u00f6rlerin geli\u015fimi ve ilerlemesinde kritik oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu chemokin resept\u00f6rlerinin t\u00fcm\u00f6rjenizinde etkisi, ortak ligandlar I-TAC (CXCL11) ve SDF-1 (CXCL12) ile etkile\u015fimlerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Son on y\u0131lda, CXCR4'\u00fcn \u00e7o\u011fu insan sa\u011flam t\u00fcm\u00f6rlerde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011fi ve kanser metastaz\u0131ndaki rol\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in \u00f6nemli ilgi g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc kapsaml\u0131 raporlar olmu\u015ftur. Mevcut anti-kanser ajanlar\u0131n\u0131n silah deposunu zenginle\u015ftirmek i\u00e7in, CXCL12-CXCR4 ekseninin inhibit\u00f6rleri, neo-ajuvant tedaviler i\u00e7in ek veya alternatif ajanlar olarak ve hatta bunlardan bir\u00e7o\u011fu \u00f6n klinik ve klinik geli\u015ftirme a\u015famalar\u0131nda olmu\u015ftur. Bununla birlikte, CXCR7'nin ba\u015fka bir CXCL12 resept\u00f6r\u00fc olarak ke\u015ffedilmesi ve son raporlar\u0131n kanser ilerlemesindeki kat\u0131l\u0131m\u0131 hakk\u0131nda, \"se\u00e7ici bloke\" olarak CXCR4'\u00fcn potansiyelini sorgulam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, CXCR7 ayn\u0131 zamanda ba\u015fka bir chemokin CXCL11'i de ba\u011flayabilir, ki bu da CXCR3'\u00fcn bilinen ligand\u0131r. Son raporlar, CXCR3 ve ligandlar\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitli sa\u011flam t\u00fcm\u00f6rlerde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011fini ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini ve metastaz\u0131 d\u00fczenledi\u011fini belgelemi\u015ftir. Bu nedenle, bu \u00fc\u00e7 chemokin resept\u00f6r\u00fc ve ortak ligandlar\u0131 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen sinyal yollar\u0131 aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri ve \u00e7apraz konu\u015fmalar\u0131, etkili anti-kanser terapilerinin geli\u015ftirilmesi i\u00e7in dikkate al\u0131nmal\u0131d\u0131r. Y\u00fckselen kan\u0131tlar ayr\u0131ca bu resept\u00f6rlerin t\u00fcm\u00f6r endotel h\u00fccreleri ve hatta kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinde farkl\u0131 ifadeye sahip oldu\u011funu, bu da do\u011frudan t\u00fcm\u00f6r anjiyojeni ve metastaz\u0131 d\u00fczenlemedeki rollerini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu incelemede, bu resept\u00f6r \u00fc\u00e7l\u00fcs\u00fcn\u00fcn ortak ligandlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla arac\u0131l\u0131k edilen sinyalleri ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi ve ilerlemesindeki rollerine odaklanaca\u011f\u0131z."}
{"_id":"7622767","title":"Human Cyclin a Is Required for Mitosis until Mid Prophase","text":"Mitosis rol\u00fcn\u00fc incelemek i\u00e7in mikro enjekte ve zaman atlamal\u0131 video mikroskopisi kulland\u0131k. E\u015fzamanl\u0131 h\u00fccrelere belirli h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc a\u015famalar\u0131nda safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f, aktif cyclin A\/cyclin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz 2 (CDK2) enjekte ettik ve h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinin etkisini \u00f6l\u00e7t\u00fck. Bulgular\u0131m\u0131z, cyclin A\/CDK2'nin mikro enjekte edildikten 30 dakika i\u00e7inde G2 faz\u0131ndaki h\u00fccreleri mitozise s\u00fcr\u00fckleyece\u011fini, kontrol h\u00fccrelerinin mitozise girmesinden 4 saat \u00f6nceye kadar g\u00f6steriyor. Bu erken mitoz genellikle anormaldir; kromozomlar tamamen s\u0131k\u0131\u015fmaz ve k\u0131z h\u00fccreler birle\u015fmez. Dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde, S faz\u0131ndaki h\u00fccrelere cyclin A\/CDK2 enjekte etmek, sonraki G2 faz\u0131 veya mitozis ilerlemesine hi\u00e7bir etkisi yoktur. Tamamlay\u0131c\u0131 deneylerde, h\u00fccrelere p21Cip1\/Waf1\/Sdi1 (p21N) amino ucunu mikro enjekte ettik, b\u00f6ylece cyclin A\/CDK2 aktivitesini engelledik. Bulgular\u0131m\u0131z, p21N'in S faz\u0131 veya G2 faz\u0131ndaki h\u00fccrelerin mitozise girmesini engelleyece\u011fini ve erken profaz h\u00fccrelerinin interfaze'ye geri d\u00f6nmesine neden olaca\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu sonu\u00e7lar, cyclin A\/CDK2'nin mitozise giri\u015f i\u00e7in bir h\u0131z s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 bile\u015fen oldu\u011funu ve profaz\u0131n sonlar\u0131na kadar mitozisin ilerlemesi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Ayr\u0131ca, bu bulgular, son zamanlarda tan\u0131mlanan profaz kontrol noktas\u0131n\u0131n hedefinin cyclin A\/CDK2 olabilece\u011fini de \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"7627167","title":"Brief, four-session group CBT reduces binge eating behaviors among bariatric surgery candidates.","text":"ARKA PLAN Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, akademik bir t\u0131p merkezinde bariatrik cerrahi adaylar\u0131nda 4 oturumluk k\u0131sa s\u00fcreli bili\u015fsel davran\u0131\u015f\u00e7\u0131 grup psikoterapisinin etkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmekti. Binge yeme davran\u0131\u015flar\u0131, bariatrik cerrahi hastalar\u0131nda daha k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7larla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir ve binge yeme bozuklu\u011fu, baz\u0131 programlarda cerrahi \u00f6ncesi binge yeme tedavisinin bir kontrendikasyonu olarak kabul edilmi\u015ftir. Bununla birlikte, \u00f6nceden hi\u00e7 bir \u00e7al\u0131\u015fma, ciddi obez bariatrik cerrahi adaylar\u0131 aras\u0131nda preoperatif binge yeme m\u00fcdahalesinin binge yeme davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 ba\u015far\u0131yla azalt\u0131p azaltamayaca\u011f\u0131n\u0131 incelememi\u015ftir. Y\u00d6NTEM Toplamda 243 bariatrik cerrahi aday\u0131, binge yeme davran\u0131\u015flar\u0131 i\u00e7in k\u0131sa s\u00fcreli bili\u015fsel davran\u0131\u015f\u00e7\u0131 grup tedavisi tamamlam\u0131\u015f ve Binge Yeme \u00d6l\u00e7e\u011fi'ni doldurmu\u015f ve grup seanslar\u0131ndan \u00f6nce ve sonra haftal\u0131k binge yeme epizodlar\u0131n\u0131 bildirmi\u015flerdir. \u00c7al\u0131\u015fma, \u00f6n-sonra m\u00fcdahale tasar\u0131m\u0131 kullanm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7LAR Sonu\u00e7lar, hem binge yeme davran\u0131\u015flar\u0131 hem de bili\u015fler ve binge yeme epizodlar\u0131nda grup m\u00fcdahalesinden sonra \u00f6nemli azalmalar oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. M\u00fcdahalenin etkinli\u011fi, cinsiyet veya etnik k\u00f6ken (siyah ile beyaz) a\u00e7\u0131s\u0131ndan farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermemi\u015ftir. SONU\u00c7 Bir k\u0131sa s\u00fcreli bili\u015fsel davran\u0131\u015f\u00e7\u0131 m\u00fcdahale, bariatrik cerrahi adaylar\u0131 aras\u0131nda binge yeme davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 azaltabilir. Binge yeme, sonu\u00e7lara olas\u0131 etkisini g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurarak, bariatrik cerrahi programlar\u0131n\u0131n cerrahi \u00f6ncesi binge yeme tedavisini uygulamas\u0131 faydal\u0131 olabilir."}
{"_id":"7639744","title":"Influence of smoking cessation after diagnosis of early stage lung cancer on prognosis: systematic review of observational studies with meta-analysis","text":"\n## Ama\u00e7:\nAna akci\u011fer t\u00fcm\u00f6r\u00fc tan\u0131s\u0131 konduktan sonra sigara b\u0131rakma eyleminin prognoza etkisini sistematik olarak incelemek.\n\n## Tasar\u0131m:\nSistematik inceleme ve meta-analiz.\n\n## Veri Kaynaklar\u0131:\nCINAHL (1981'den itibaren), Embase (1980'den itibaren), Medline (1966'dan itibaren), Web of Science (1966'dan itibaren), CENTRAL (1977'den itibaren) ve Aral\u0131k 2008'e kadar yap\u0131lan referans listeleri dahil.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi:\nLung kanseri tan\u0131s\u0131 konduktan sonra sigara b\u0131rakma etkisini \u00f6l\u00e7en rastgele kontroll\u00fc denemeler veya g\u00f6zlemci uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmalar, sunum a\u015famas\u0131nda veya t\u00fcm\u00f6r histolojisi ne olursa olsun, dahil edildi.\n\n## Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131:\n\u0130ki ara\u015ft\u0131rmac\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak dahil edilecek \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 belirledi ve verileri \u00e7\u0131kard\u0131. Tahminler, rastgele etkiler modeli kullan\u0131larak birle\u015ftirildi ve I(2) istatisti\u011fi heterojenli\u011fi incelemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Be\u015f y\u0131ll\u0131k hayatta kalma i\u00e7in erken evre olmayan akci\u011fer kanseri ve s\u0131n\u0131rl\u0131 evre k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri i\u00e7in ya\u015fam tablolar\u0131, bu incelemeden elde edilen devam eden sigara i\u00e7enler ve sigaray\u0131 b\u0131rakanlar\u0131n \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 kullan\u0131larak modelleme yap\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar:\nDahi dahil edilen 10 \u00e7al\u0131\u015fmadan 9'unda, \u00e7o\u011fu hasta erken evre akci\u011fer t\u00fcm\u00f6r\u00fc tan\u0131s\u0131 konmu\u015ftu. Devam eden sigara i\u00e7mek, erken evre olmayan akci\u011fer kanseri i\u00e7in t\u00fcm nedenlere ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcm (tehlike oran\u0131 2.94, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.15-7.54) ve tekrarlamay\u0131 (1.86, 1.01-3.41) ve s\u0131n\u0131rl\u0131 evre k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri i\u00e7in t\u00fcm nedenlere ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcm (1.86, 1.33-2.59), ikinci bir primer t\u00fcm\u00f6r\u00fcn geli\u015fimi (4.31, 1.09-16.98) ve tekrarlamay\u0131 (1.26, 1.06-1.50) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Hi\u00e7bir \u00e7al\u0131\u015fma, sigaray\u0131 b\u0131rakman\u0131n kanser spesifik \u00f6l\u00fcme veya non-small h\u00fccreli akci"}
{"_id":"7640058","title":"Epigenetic reprogramming and induced pluripotency.","text":"Hayvanlar\u0131n yeti\u015fkin h\u00fccrelerinden klonlanmas\u0131, oosit i\u00e7indeki karakterize edilmemi\u015f fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan yeti\u015fkin h\u00fccrelerin geli\u015fimsel durumunun embriyosal h\u00fccrelerin durumuna yeniden programlanabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Daha yak\u0131n zamanda, oosit kullanmadan somatik h\u00fccrelerde pluripotans\u0131 ind\u00fckleyebilen transkripsiyon fakt\u00f6rleri belirlenmi\u015ftir, bu da ind\u00fcklenmi\u015f pluripotan k\u00f6k (iPS) h\u00fccreleri \u00fcretir. iPS h\u00fccreleri, epigenetik yeniden programlaman\u0131n alt\u0131nda yatan molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 ay\u0131rt etmek i\u00e7in benzersiz bir platform sa\u011flar. Ayr\u0131ca, iPS h\u00fccreleri normal geli\u015fim ve hastal\u0131k ilkeleri hakk\u0131nda bize \u00f6\u011fretebilir ve sonunda hastalar\u0131n tedavisini \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f h\u00fccre terapisiyle kolayla\u015ft\u0131rabilir."}
{"_id":"7640792","title":"Sex differences in mortality following acute coronary syndromes.","text":"\n\u00c7eli\u015fkili bilgiler, akut koroner sendromlar (ACS) sonras\u0131 k\u0131sa s\u00fcreli \u00f6l\u00fcmde cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n var olup olmad\u0131\u011f\u0131 konusunda mevcuttur.\n\n**Ama\u00e7lar:** ACS'de cinsiyet ve 30 g\u00fcnl\u00fck \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmak ve bu ili\u015fkinin klinik sendrom veya koroner anatomi taraf\u0131ndan mod\u00fcle edilip edilmedi\u011fini belirlemek i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir veritaban\u0131 kullanmak ve potansiyel kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 klinik kovaryat\u00f6rleri ayarlamak.\n\n**Tasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** 1993-2006 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 11 ba\u011f\u0131ms\u0131z uluslararas\u0131, rastgelele\u015ftirilmi\u015f ACS klinik deneme veritabanlar\u0131 aras\u0131nda bir araya getirilen bir uygunluk \u00f6rne\u011fi. 136.247 hasta aras\u0131nda, 38.048'i (28%) kad\u0131n; 102.004'\u00fc (26% kad\u0131n) ST segment y\u00fckselmesi miokard enfarkt\u00fcs\u00fc (STEMI), 14.466's\u0131 (29% kad\u0131n) non-STEMI (NSTEMI) ve 19.777'si (40% kad\u0131n) istikrars\u0131z anjina.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc:** ACS sonras\u0131 30 g\u00fcnl\u00fck \u00f6l\u00fcm.\n\n**Sonu\u00e7lar:** 30 g\u00fcnl\u00fck \u00f6l\u00fcm oran\u0131 kad\u0131nlarda %9.6 ve erkeklerde %5.3't\u00fc (odds oran\u0131 [OR], 1.91; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 1.83-2.00). \u00c7oklu de\u011fi\u015fkenli ayarlamadan sonra, \u00f6l\u00fcm oran\u0131nda kad\u0131n ve erkek aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu (d\u00fczenlenmi\u015f OR, 1.06; %95 CI, 0.99-1.15). Cinsiyet ve ACS tipi aras\u0131ndaki anlaml\u0131 bir etkile\u015fim g\u00f6sterildi (%0.001'den k\u00fc\u00e7\u00fck). STEMI'de, 30 g\u00fcnl\u00fck \u00f6l\u00fcm oran\u0131 kad\u0131nlarda daha y\u00fcksekti (d\u00fczenlenmi\u015f OR, 1.15; %95 CI, 1.06-1.24), NSTEMI'de (d\u00fczenlenmi\u015f OR, 0.77; %95 CI, 0.63-0.95) ve istikrars\u0131z anjina'da \u00f6l\u00fcm oran\u0131 kad\u0131nlarda daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (d\u00fczenlenmi\u015f OR, 0."}
{"_id":"7643848","title":"Membrane topology of the 60-kDa Oxa1p homologue from Escherichia coli.","text":"Biz, Escherichia coli'den 60 kDa i\u00e7 zar proteini i\u00e7in zar topolojisini karakterize ettik, bu protein Saccharomyces cerevisiae mitokondrilerinde bulunan ve mitokondriyel i\u00e7 zar proteinlerinin montaj\u0131nda rol oynayan Oxa1p proteiniyle homologdur. Hidrofobiklik ve alkalik fosfataz f\u00fczyon analizleri, alt\u0131 zar ge\u00e7i\u015fi i\u00e7eren bir zar topolojisi \u00f6nermektedir, bu da N-terminal sinyal-ankor dizisinin mitokondriyel Oxa1p'de bulunmad\u0131\u011f\u0131 anlam\u0131na gelir. Par\u00e7al\u0131 N-terminal f\u00fczyon protein yap\u0131lar\u0131yla aksine, tam uzunluklu protein, proteaz direnci bir yap\u0131ya katlan\u0131r, bu da molek\u00fcl\u00fcn C-terminal k\u0131sm\u0131n\u0131n \u00f6nemli katlanma belirte\u00e7lerine sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7645565","title":"Identifying and Characterizing Interplay between Hepatitis B Virus X Protein and Smc5\/6","text":"Hepatit B X proteini (HBx), hepatit B vir\u00fcs\u00fc (HBV) replikasyon d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde kritik bir rol oynar, ancak HBx'in i\u015flevi son zamanlarda netle\u015fti. Son ara\u015ft\u0131rmalar, HBV genomundan (kovalent kapal\u0131 dairesel DNA, cccDNA) transkripsiyonun kromozom 5\/6 yap\u0131sal bak\u0131m kompleksi (Smc5\/6) taraf\u0131ndan engellendi\u011fini g\u00f6sterdi ve HBx'in temel i\u015flevinin bu kompleksi hedeflemek i\u00e7in DNA hasar\u0131 ba\u011flama proteini 1 (DDB1) E3 ubiquitin ligaz\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirmek oldu\u011funu ortaya koydu. Bu \u015fekilde, HBx Smc5\/6 taraf\u0131ndan uygulanan transkripsiyon bask\u0131s\u0131n\u0131 hafifletir ve HBV gen ifadesini uyar\u0131r. Bu incelemede, HBx ve Smc5\/6 aras\u0131ndaki etkile\u015fimin nas\u0131l belirlendi\u011fini ve karakterize edildi\u011fini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, Smc5\/6'n\u0131n cccDNA transkripsiyonunu bask\u0131lamas\u0131, HBx'in ifade zamanlamas\u0131 ve HBx'in hepatosel\u00fcler karcinom (HCC) te\u015fvik etme potansiyel rol\u00fc hakk\u0131nda bilinenleri de ele al\u0131yoruz."}
{"_id":"7647224","title":"Hepatitis C Virus (HCV) Vertical Transmission in 12-Month-Old Infants Born to HCV-Infected Women and Assessment of Maternal Risk Factors","text":"Arka Plan. Hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV), pediatrik karaci\u011fer hastal\u0131klar\u0131n\u0131n az bilinen bir nedeni olup, en s\u0131k yatay bula\u015f\u0131m yoluyla (VT) edinilir. Mevcut k\u0131lavuzlar, 1-2 ayl\u0131k bebeklerde HCV RNA taramas\u0131 yapma se\u00e7ene\u011fini i\u00e7erir, ancak bu veriler, mevcut ger\u00e7ek zamanl\u0131 polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) tabanl\u0131 testlere dayanmaktad\u0131r. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, VT oranlar\u0131n\u0131n %4-%15 aras\u0131nda oldu\u011funu ve y\u00fcksek annenin viral y\u00fck\u00fc ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Kahire, M\u0131s\u0131r'da, bebeklerde HCV yatay bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 ve annenin risk fakt\u00f6rlerini de\u011ferlendirdik. Y\u00f6ntemler. 2012 Aral\u0131k'tan 2014 Mart'a kadar hamile kad\u0131nlar i\u00e7in HCV taramas\u0131 yap\u0131ld\u0131. HCV viremi olan annelerin bebekleri, 12. ayda ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR kullanarak HCV RNA testi i\u00e7in de\u011ferlendirildi. HCV yatay bula\u015f\u0131mla ili\u015fkili annenin risk fakt\u00f6rleri aras\u0131nda HCV RNA seviyeleri, do\u011fum \u015fekli ve annenin IL28B genotipleri de\u011ferlendirildi. Sonu\u00e7lar. 2514 kad\u0131ndan 54'\u00fc viremikti (2,1%) ve 56 bebek do\u011furdu. Bu bebeklerden 51'i, 49 kad\u0131n\u0131n 12. ayda test edildi. Sadece 7 bebek viremikti, bu da 49 anneden %14,3'l\u00fck bir yatay bula\u015f\u0131m oran\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k geliyor. Bebeklerdeki HCV RNA'n\u0131n medyan\u0131 2100 IU\/mL idi. Analiz edilen annenin hi\u00e7bir risk fakt\u00f6r\u00fc, bula\u015f\u0131mla ili\u015fkili de\u011fildi. Sonu\u00e7. M\u0131s\u0131r'da HCV'nin y\u00fcksek endemik oldu\u011fu bir b\u00f6lgede, 12. ayda %14,3'l\u00fck bir HCV yatay bula\u015f\u0131m oran\u0131 g\u00f6zlemledik. Gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar, HCV'yi yatay olarak bula\u015ft\u0131ran hamile kad\u0131nlar\u0131 daha iyi tan\u0131mlamaya ve bebeklerin kronik olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 olanlar\u0131 daha erken test etmeye odaklanmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"7650066","title":"Long-term follow-up of cervical disease in women screened by cytology and HPV testing: results from the HART study","text":"Arka plan: Birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, y\u00fcksek riskli insan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV) tiplerinin test edilmesinin, sitolojiye k\u0131yasla CIN2+ i\u00e7in daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak biraz daha d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6zg\u00fcll\u00fckle g\u00f6sterdi. Y\u00f6ntemler: HART \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131na kat\u0131larak HC-II ile HPV testini ve sitolojiyi birincil tarama y\u00f6ntemi olarak kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131ran takip sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 elde ettik. Sonu\u00e7lar: Ortalama 6 y\u0131ll\u0131k takipte, 42 ek CIN2+ vakas\u0131 tespit edildi; temelde HPV pozitif olan kad\u0131nlar, HPV negatif olanlara k\u0131yasla CIN2+ geli\u015fme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksekti (tehlike oran\u0131 (HR) 17.2; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI) (9.3-31.6)) ve viral y\u00fck artt\u0131k\u00e7a risk de artt\u0131. HPV negatif kad\u0131nlara (RLU <1) k\u0131yasla, 1-10 RLU i\u00e7in HR (95% CI) 5.4 (1.6, 18.2) ve 10'dan fazla RLU i\u00e7in 25.5 (13.6, 47.9)'di. Pozitif sitoloji (negatifle k\u0131yasla s\u0131n\u0131rda veya daha k\u00f6t\u00fc) de CIN2 geli\u015fimi i\u00e7in tahmin ediciydi, ancak daha az \u00f6l\u00e7\u00fcde (HR 8.7; 95% CI (4.5-17.1)). Sadece bir CIN3 ve \u00fc\u00e7 CIN2 vakas\u0131, temelinde HPV negatif olan ancak pozitif sitoloji sonucu g\u00f6steren kad\u0131nlarda bulundu. Sonu\u00e7: 5 y\u0131ll\u0131k takipten sonra, temelinde HPV negatif olan kad\u0131nlar\u0131n %0.23'\u00fcnde CIN2+ meydana geldi, bu da HPV testinden sonra CIN2+ i\u00e7in \u00e7ok daha uzun d\u00fc\u015f\u00fck risk aral\u0131\u011f\u0131na i\u015faret ediyor."}
{"_id":"7655029","title":"The Burden of Trachoma in Ayod County of Southern Sudan","text":"\n## Arka Plan\nTrachoma kaynakl\u0131 k\u00f6rl\u00fck, Cerrahi, Antibiyotikler, Y\u00fcz Hijyeni ve \u00c7evresel Geli\u015ftirmeler (SAFE) yoluyla \u00f6nlenebilir. Son anketler, G\u00fcney Sudan'da k\u00f6rl\u00fc\u011fe ciddi bir neden olan trachoma'n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu anket, Jonglei Eyaleti'nin Ayod \u0130l\u00e7esinde, k\u00f6rle\u015ftirici trachoma'y\u0131 ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in m\u00fcdahale faaliyetlerinin gereklili\u011fini tahmin etmek amac\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nKas\u0131m 2006'da iki a\u015famal\u0131 bir k\u00fcmeler aras\u0131 kesitsel anket ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Se\u00e7ilen hane halklar\u0131n\u0131n t\u00fcm \u00fcyeleri, D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (WHO) basitle\u015ftirilmi\u015f derecelendirme \u015femas\u0131 kullan\u0131larak klinik olarak trachoma i\u00e7in de\u011ferlendirilmi\u015ftir. 392 hane halk\u0131ndan 2.335 ki\u015fi incelenmi\u015f, bunlardan 1.107 ki\u015fi 14 ya\u015f ve \u00fczeri ya\u015f grubundand\u0131. 1-9 ya\u015f aras\u0131 \u00e7ocuklarda aktif trachoma'n\u0131n (TF ve\/veya TI) \u00f6nemi: trachomat\u00f6z iltihaplama folik\u00fcler (TF) = %80,1 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 [GA], %73,9 - %86,3); trachomat\u00f6z iltihaplama \u015fiddetli (TI) = %60,7 (GA, %54,6 - %66,8); ve TF ve\/veya TI (aktif trachoma) = %88,3 (GA, %83,7 - %92,9). 14 ya\u015f ve \u00fczeri yeti\u015fkinlerde trachomat\u00f6z trichiasis (TT) \u00f6nemi %14,6 (GA, %10,9 - %18,3); 1-14 ya\u015f aras\u0131 \u00e7ocuklarda %2,9 (GA, %0,4 - %5,3) ve genel olarak %8,4 (GA, %5,5 - %11,3)'t\u00fc. TT'li 14 ya\u015f ve \u00fczeri ki\u015filerde korneal opasite \u00f6nemi %6,4 (GA, %4,5 - %8,3)'t\u00fc. Cinsiyetler aras\u0131nda trachoma belirtilerinin \u00f6nemi a\u00e7\u0131s\u0131ndan istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir fark g\u00f6zlemlenmedi. Anket edilen neredeyse t\u00fcm hane halklar\u0131 trachoma"}
{"_id":"7662206","title":"A Century of Cholesterol and Coronaries: From Plaques to Genes to Statins","text":"End\u00fcstriyel \u00fclkelerde t\u00fcm \u00f6l\u00fcmlerin d\u00f6rtte biri koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 nedeniyle meydana gelir. Bir as\u0131rl\u0131k ara\u015ft\u0131rma, temel neden olan ajan\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131: kolesterol ta\u015f\u0131yan d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein (LDL). LDL, kan\u0131ndan \u00e7\u0131karmak i\u00e7in karaci\u011ferdeki \u00f6zel resept\u00f6rler (LDLR'ler) taraf\u0131ndan kontrol edilir. LDLR'leri ortadan kald\u0131ran mutasyonlar LDL'yi y\u00fckseltir ve \u00e7ocuklukta kalp krizlerine neden olur, ancak LDLR'leri art\u0131ran mutasyonlar LDL'yi azalt\u0131r ve kalp krizlerini azalt\u0131r. Koroner hastal\u0131\u011f\u0131 ortadan kald\u0131rmak istiyorsak, LDL'yi d\u00fc\u015f\u00fcrmek birincil hedef olmal\u0131d\u0131r. Bu hedefe ula\u015fmak i\u00e7in etkili y\u00f6ntemler \u015fu anda mevcuttur. Ana sorular \u015funlard\u0131r: kimi tedavi etmek, ne zaman tedavi etmek ve ne kadar s\u00fcre tedavi etmek."}
{"_id":"7662395","title":"Perinatal mortality in rural China: retrospective cohort study.","text":"\n## Ama\u00e7lar\n1999-2000 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda \u00c7in'in daha az geli\u015fmi\u015f bir eyaletinde tipik bir k\u0131rsal il\u00e7ede perinatal \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in yerel sivil kay\u0131t verilerinin kullan\u0131m\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak.\n\n## Tasar\u0131m\nGeriye d\u00f6n\u00fck kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Yerel aile planlamas\u0131 sistemi taraf\u0131ndan kaydedilen hamileliklerden hamileli\u011fin kay\u0131tlanmas\u0131ndan bebek do\u011fumundan yedi g\u00fcn sonra sonu\u00e7lar\u0131na kadar takip edilen bir kad\u0131n kohortu.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\nDo\u011fu \u00c7in'de 20 k\u0131rsal kasabada rutin aile planlama kay\u0131tlar\u0131.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n1999 y\u0131l\u0131nda yerel aile planlama sistemi taraf\u0131ndan kaydedilen 3697 hamilelik.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nK\u00fcrtajlar, \u00f6l\u00fc do\u011fumlar, erken neonatal \u00f6l\u00fcm, perinatal \u00f6l\u00fcm.\n\n## Sonu\u00e7lar\nSadece \u00fc\u00e7 vaka takipten kayboldu. Hamilelikteki kad\u0131nlar\u0131n ortalama ya\u015f\u0131 25,9 ya\u015ft\u0131. 312 hamilelik k\u00fcrtajla sonu\u00e7land\u0131 ve 240'\u0131 (toplam 552, %15) k\u00fcrtaj veya \u00f6l\u00fc do\u011fumla sona erdi. Perinatal \u00f6l\u00fcm oran\u0131 1000 do\u011fumda 69, \u00f6l\u00fc do\u011fum oran\u0131 1000 do\u011fumda 24 ve erken neonatal \u00f6l\u00fcm oran\u0131 1000 canl\u0131 do\u011fumda 46 idi. Erken neonatal \u00f6l\u00fcm oran\u0131 erkeklerde 1000 canl\u0131 do\u011fumda 29, k\u0131zlarda ise 1000 canl\u0131 do\u011fumda 69 idi. Parite ile perinatal \u00f6l\u00fcm oran\u0131 belirgin \u015fekilde artt\u0131 ve daha d\u00fc\u015f\u00fck ki\u015fi ba\u015f\u0131na gelirle ili\u015fkili kasabalar daha y\u00fcksek oranlara sahipti.\n\n## Sonu\u00e7\nEn alt d\u00fczeyde aile planlama sistemi, \u00c7in'in k\u0131rsal b\u00f6lgelerinde perinatal \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in yararl\u0131 bir veri kayna\u011f\u0131d\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fma il\u00e7esindeki perinatal \u00f6l\u00fcm oran\u0131, hem k\u0131rsal hem de kentsel alanlarda \u00c7in'de daha \u00f6nce bildirilenlerden daha y\u00fcksekti. Parite ve bebek cinsiyeti sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re elde edilen sonu\u00e7lar, tek \u00e7ocuk politikas\u0131n\u0131n etkisine dair endi\u015feleri art\u0131rmaktad\u0131r."}
{"_id":"7666498","title":"Genetic disruption of aurora B uncovers an essential role for aurora C during early mammalian development.","text":"Mitosis, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn ilerlemesini sa\u011flayan ve kromozom yanl\u0131\u015f ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nleyen birden fazla kinaz taraf\u0131ndan kontrol edilir. Aurora kinaz B, survivin, borealin ve incenp ile etkile\u015fime girerek kromozomal yolcu kompleksi (CPC) olu\u015fturur, bu da mikrot\u00fcb\u00fcl-kinetokor ba\u011flant\u0131lar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde ve sitokineziste rol oynar. Genetik olarak survivin, borealin veya incenp'in yok edilmesi morula a\u015famas\u0131n\u0131n erken \u00f6l\u00fcm\u00fcne neden olurken, burada aurora B'nin erken h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmelerindeki CPC i\u015flevi i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve aurora B'siz embriyolar\u0131n normal olarak implantasyon yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bunun nedeni, bu erken embriyonik d\u00f6ng\u00fclerde kritik bir i\u015flev g\u00f6ren aurora C'dir. Aurora C'nin ifadesi, ge\u00e7 blastosit a\u015famalar\u0131nda azal\u0131r ve bu da aurora B'siz embriyolarda post-implantasyon kusurlar\u0131na neden olur. Bu kusurlar, aurora B eksikli\u011findeki i\u00e7 h\u00fccre k\u00fctlesinde bol miktarda prometafaz fig\u00fcr\u00fc ve apoptotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ile ili\u015fkilidir. Aurora B'yi somatik h\u00fccrelerde ifade etmeyen ko\u015fullu silinmesi, kromozom hizalanmas\u0131n\u0131n yanl\u0131\u015f olmas\u0131na ve kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n olmamas\u0131na neden olur. Bu kusuru, sadece kinaz \u00f6l\u00fc olmayan aurora C'nin yeniden ifadesi kurtar\u0131r, bu da bu iki kinaz aras\u0131nda i\u015flevsel bir \u00f6rt\u00fc\u015fme oldu\u011funu g\u00f6sterir. Son olarak, aurora B'siz h\u00fccreler, nocodazole varl\u0131\u011f\u0131nda k\u0131smen duraklar, bu da bu kinaz\u0131n spindle toplanma kontrol\u00fcne gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"7681810","title":"NuSAP is essential for chromatin-induced spindle formation during early embryogenesis.","text":"Mitotik spindelin montaj\u0131 iki s\u00fcre\u00e7 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir: sentrosomal ve kromozomal yollar. RanGTP, son s\u00fcre\u00e7te mikrot\u00fcb\u00fcl ili\u015fkili proteinleri inhibe edici komplekslerden serbest b\u0131rakarak d\u00fczenler. NuSAP, mikrot\u00fcb\u00fcl ve DNA ba\u011flayan bir protein, RanGTP'nin hedefidir ve kromozomlar\u0131n yak\u0131n\u0131nda mikrot\u00fcb\u00fcl olu\u015fumunu te\u015fvik eder. Bununla birlikte, NuSAP'\u0131n canl\u0131daki h\u00fccre proliferasyonuna katk\u0131s\u0131 bilinmemektedir. Burada, embriyonik ve yeti\u015fkin ya\u015fam boyunca h\u00fccre proliferasyonu ile y\u00fcksek oranda korelasyon g\u00f6steren NuSAP'\u0131n ifade d\u00fczeyinin, prolifer eden h\u00fccrelerin g\u00fcvenilir bir i\u015faret\u00e7isi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, NuSAP eksikli\u011fi olan farelerde erken embriyonik \u00f6l\u00fcm oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. NuSAP eksikli\u011findeki h\u00fccrelerde spindelin montaj\u0131 \u00e7ok verimsizdir ve kromozomlar mitotik sitoplazmada da\u011f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. S\u00fcrekli spindelin kontrol noktas\u0131n\u0131n faaliyeti sonucunda, h\u00fccreler mitozdan ge\u00e7ememekte ve sonunda kaspaz aktivasyonu ve apoptozik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ile sonu\u00e7lanmaktad\u0131r. Birlikte, bulgular\u0131m\u0131z NuSAP'\u0131n embriyonik h\u00fccrelerin proliferasyonu i\u00e7in hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ayn\u0131 zamanda kromatin taraf\u0131ndan tetiklenen spindelin montaj\u0131n\u0131n \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"7688110","title":"E2F-6: a novel member of the E2F family is an inhibitor of E2F-dependent transcription","text":"E2F ailesindeki transkripsiyon fakt\u00f6rleri, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn uygun ilerlemesi i\u00e7in gerekli genlerin d\u00fczenlenmesinde hayati rol oynar. E2F ailesinde daha \u00f6nce be\u015f \u00fcye rapor edilmi\u015ftir, bunlar E2F1-5 olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. Bu be\u015f \u00fcye, temel transkripsiyonel d\u00fczenleyici unsurlar olup, \u00f6nemli genlerin transkripsiyonel d\u00fczenlenmesinde rol oynar ve iki i\u015flevsel gruba ayr\u0131labilirler: S-faz ilerlemesini ind\u00fckleyenler (E2F1-3) ve ind\u00fcklemeyenler (E2F4-5). Burada, bu ailenin yeni bir \u00fcyesinin kimli\u011fini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz ve ona E2F-6 diyoruz. E2F-6, E2F1-5'e k\u0131yasla \u00f6zellikle DNA ba\u011flama, heterodimerizasyon ve belirgin kutu alanlar\u0131nda \u00f6nemli benzerlik g\u00f6sterir. E2F1-5'e aksine, E2F-6 bir transaktivite ve cebin proteini ba\u011flama alan\u0131na sahip de\u011fildir, bu nedenle E2F ailesinde benzersiz bir \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc gruba olu\u015fturur. E2F-6, \u00e7ekirdekte bulunan bir proteindir ve DP proteinleri (hem DP-1 hem de DP-2) ile in vitro ve in vivo'da heterodimerler olu\u015fturabilir. Sonu\u00e7larm\u0131z, E2F-6 ve DP proteinleri aras\u0131nda olu\u015fan kompleksin y\u00fcksek DNA ba\u011flama aktivitesine sahip oldu\u011funu, TTTCCCGC E2F tan\u0131ma sitesine bir tercih g\u00f6sterdi\u011fini, bu da E2F konsens\u00fcs sitesinden (TTTCGCGC) biraz farkl\u0131d\u0131r. Di\u011fer E2F aile \u00fcyelerine z\u0131t olarak, E2F-6'n\u0131n ektopik ifadesi, E2F tan\u0131ma siteleri i\u00e7eren promot\u00f6rlerin transkripsiyonunu inhibe eder, bunun yerine transkripsiyonu aktive etmez. Ayr\u0131ca, E2F-1 ve DP-1'in birlikte ifade edilmesinin transaktivite etkilerini, E2F-6'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesiyle bask\u0131lar. E2F-6'n\u0131n inhibisyon etkisi, DNA ba\u011flama aktivitesine ve DP'lerle heterodimer olu\u015fturma yetene\u011fine ba\u011fl\u0131d\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, E2F-6'n\u0131n ektopik ifadesi, S-fazda h\u00fccre birikimine yol a\u00e7ar. Verilerimiz, E2F-6'n\u0131n S-fazdan \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 geciktirdi\u011fini, S-faz ilerlem"}
{"_id":"7708803","title":"Enhancement of hippocampal pyramidal cell excitability by the novel selective slow-afterhyperpolarization channel blocker 3-(triphenylmethylaminomethyl)pyridine (UCL2077).","text":"Hipokampal n\u00f6ronlarda g\u00f6r\u00fclen yava\u015f sonras\u0131 hiperpolarizasyon (sAHP), \u00f6\u011frenme ve haf\u0131za ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Ancak, h\u00fccre uyar\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve merkezi sinir sistemi i\u015flevindeki kesin rol\u00fc, iki temel nedenden dolay\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a test edilmemi\u015ftir: 1) \u015eu anda, in vivo veya b\u00fct\u00fcn h\u00fccre haz\u0131rlamalar\u0131nda temel ak\u0131m\u0131 etkili bir \u015fekilde azaltabilen se\u00e7ici inhibit\u00f6rler yoktur ve 2) sAHP'nin alt\u0131nda yatan k\u00fc\u00e7\u00fck kapasiteli K(+) kanal\u0131n\u0131n, [Ca(2+)](i) y\u00fckseli\u015finden sonra aktif oldu\u011fu bilinmektedir, ancak kesin molek\u00fcler kimlik hen\u00fcz bilinmemektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, 3-(trifenilmetilaminometil)piridin (UCL2077), yeni bir bile\u015fik, hipokampal n\u00f6ronlarda k\u00fclt\u00fcrde (IC(50) = 0,5 mikroM) ve dil haz\u0131rlamas\u0131nda (IC(50) yakla\u015f\u0131k 10 mikroM) sAHP'yi bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. UCL2077 se\u00e7iciydi, kalsiyum kanallar\u0131na, aksiyon potansiyellerine, giri\u015f direncine ve orta sonras\u0131 hiperpolarizasyona minimum etkileri vard\u0131. UCL2077, heterolog olarak ifade edilen k\u00fc\u00e7\u00fck kapasiteli kalsiyum aktif K(+) (SK) kanallar\u0131na da az etkisi vard\u0131. Ayr\u0131ca, UCL2077 ve apamin, se\u00e7ici SK kanal bloker, hipokampal n\u00f6ronlarda farkl\u0131 \u015fekillerde s\u0131\u00e7rama ate\u015fini etkiledi. Bu sonu\u00e7lar, SK kanallar\u0131n\u0131n sAHP'nin alt\u0131nda yatan olamayaca\u011f\u0131na dair daha fazla kan\u0131t sa\u011flamaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, en g\u00fc\u00e7l\u00fc ve se\u00e7ici sAHP blokerlerinden biri olarak tan\u0131mlanan UCL2077'nin, b\u00fct\u00fcn h\u00fccre haz\u0131rlamalar\u0131nda ve potansiyel olarak in vivo h\u00fccre uyar\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde yararl\u0131 bir farmakolojik ara\u00e7 oldu\u011funu da g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7711685","title":"Lessons from sudden coronary death: a comprehensive morphological classification scheme for atherosclerotic lesions.","text":"Bu inceleme, aterosklerotik lezyonlar\u0131n kritik ve son a\u015famalar\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in mevcut paradigmay\u0131 yeniden de\u011ferlendirecektir. Bu \u015fema, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde Davies ve meslekta\u015flar\u0131n\u0131n otopsi dokular\u0131 g\u00f6zlemlerine dayanarak, aterosklerotik koroner damar hastal\u0131\u011f\u0131nda \u00f6l\u00fcm nedeninin geli\u015fmi\u015f aterosklerotik bir lezyonun y\u0131rt\u0131lmas\u0131 oldu\u011funu savunmaktad\u0131r. Bu varsay\u0131m k\u0131smen do\u011fru olabilir, ancak son otopsi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 bunun eksik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu paradigmay\u0131 yeniden de\u011ferlendirmek i\u00e7in, Amerikan Kalp Derne\u011fi (AHA) taraf\u0131ndan \u00f6nerilen lezyonlar i\u00e7in morfolojik s\u0131n\u0131fland\u0131rma \u015femas\u0131n\u0131 yeniden incelemi\u015f olduk.3 4 Bu \u015fema, iki nedenden dolay\u0131 kullan\u0131m\u0131 zor. \u0130lk olarak, \u00e7ok uzun bir Roma rakamlar\u0131 listesi kullan\u0131yor ve bunlar\u0131 harf kodlar\u0131yla de\u011fi\u015ftiriyor, bunlar\u0131 hat\u0131rlamak zor. \u0130kinci olarak, lezyon ilerlemesinin d\u00fczenli, do\u011frusal bir deseni ima ediyor. Bu belirsizli\u011fe yol a\u00e7\u0131yor, \u00e7\u00fcnk\u00fc t\u00fcm lezyonlar\u0131n ilerlemesinde tek bir olay dizisi olup olmad\u0131\u011f\u0131 net de\u011fil. Bu nedenle, AHA kategorileriyle tutarl\u0131 ancak kullan\u0131m\u0131 daha kolay, geni\u015f morfolojik varyasyonlarla ba\u015fa \u00e7\u0131kabilen ve mekanik ima y\u00fck\u00fc olmayan daha basit bir s\u0131n\u0131fland\u0131rma \u015femas\u0131 geli\u015ftirmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Mevcut paradigma, AHA taraf\u0131ndan tan\u0131mlanan tip IV lezyonlar\u0131 veya \u201cateromas\u201d\u0131n stabil oldu\u011fu inanc\u0131na dayanmaktad\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc ya\u011fl\u0131, nekrotik \u00e7ekirdek p\u00fcr\u00fczs\u00fcz kas h\u00fccreleri bak\u0131m\u0131ndan zengin bir fibroz kapla \u00e7evrili. Virchow'un analizi5 1858'de, tarihsel olarak \"ateroma\" teriminin deri kisti (\"Grutzbalg\") anlam\u0131na geldi\u011fini, ya\u011fl\u0131..."}
{"_id":"7717468","title":"Loss of allergen 1 confers a hypervirulent phenotype that resembles mucoid switch variants of Cryptococcus neoformans.","text":"Bir konak\u00e7\u0131da mikroorganizmalar\u0131n hayatta kalmas\u0131 genellikle bir patojenin savunma mekanizmalar\u0131ndan ka\u00e7mak i\u00e7in de\u011fi\u015fiklikler yapabilme yetene\u011fine ba\u011fl\u0131d\u0131r. \u0130nsan patojenik mantar Cryptococcus neoformans, dokuda tutunmay\u0131 te\u015fvik eden fenotipik ge\u00e7i\u015fler ger\u00e7ekle\u015ftirir. Mikroarray ve ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR analizleri, logaritimik b\u00fcy\u00fcme ve makrofajlarda i\u00e7sel b\u00fcy\u00fcme s\u0131ras\u0131nda hipervir\u00fclent mukoid ge\u00e7i\u015f varyant\u0131nda allergen 1 geninin (ALL1) bask\u0131lanm\u0131\u015f oldu\u011funu ortaya koydu. ALL1 geni, kaps\u00fcl olu\u015fumunda rol oynayan k\u00fc\u00e7\u00fck bir sitoplazmik proteini kodlar. all1\u0394 geni silinmi\u015f bir mutantan\u0131n b\u00fcy\u00fcmesi normaldi. Mukoid ge\u00e7i\u015f varyant\u0131na benzer \u015fekilde, all1\u0394 h\u00fccreleri, p\u00fcr\u00fczs\u00fcz ebeveynin ve tamamlanm\u0131\u015f varyant\u0131n h\u00fccrelerine k\u0131yasla daha b\u00fcy\u00fck bir polisakkarit kaps\u00fcl \u00fcretti. Geni\u015fletilmi\u015f kaps\u00fcl, makrofajlar\u0131n fagositozunu engelledi. Mutant, di\u011fer varyantlara k\u0131yasla kaps\u00fcl ind\u00fcklemede hafif bir eksiklik g\u00f6sterdi. Hayvan modellerinde, all1\u0394 mutantan\u0131n fenotipi, azalan konak\u00e7\u0131 hayatta kalmas\u0131 ve artan i\u00e7kraniyal bas\u0131n\u00e7la karakterize edilen mukoid ge\u00e7i\u015f varyant\u0131n\u0131n hipervir\u00fclent fenotipini taklit etti. Azalan hayatta kalma, hem h\u00fccre i\u00e7i ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n etkisizli\u011fi hem de makrofajlar\u0131n fagositozunun bozulmas\u0131 ile sonu\u00e7lan\u0131yor olabilir. Bu nedenle, konak\u00e7\u0131-patogen etkile\u015fiminin de\u011fi\u015ftirilmesi ve bu sayede temizlenmenin engellenmesi yoluyla vir\u00fclans\u0131 art\u0131ran ALL1 geninin kayb\u0131n\u0131n, \u00e7o\u011fu vir\u00fclansla ili\u015fkili genin kayb\u0131na k\u0131yasla farkl\u0131 oldu\u011funu sonu\u00e7land\u0131rabiliriz. Verilerimiz, i\u00e7kraniyal bas\u0131nc\u0131 art\u0131ran ilk kriptokokal geni tan\u0131mlad\u0131 ve bir \u00e7evresel f\u0131rsat\u00e7\u0131 patojenin, gen i\u015flevinin epigenetik bask\u0131lanmas\u0131 yoluyla in vivo vir\u00fclans\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirdi\u011fini destekleyen hipotezi destekliyor."}
{"_id":"7729656","title":"Lessons from more than 80 structures of the GluA2 ligand-binding domain in complex with agonists, antagonists and allosteric modulators.","text":"\u0130yonotropik glutamat resept\u00f6rleri (iGluR), merkezi sinir sisteminde h\u0131zl\u0131 sinaptik iletimin arac\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 yapan, ligand-ba\u011fl\u0131 iyon kanallar\u0131ndan olu\u015fan bir ailedir. Bu resept\u00f6rler, sinir sisteminin geli\u015fimi ve i\u015flevi i\u00e7in \u00f6nemli bir rol oynar ve \u00f6\u011frenme ve haf\u0131za i\u00e7in esast\u0131r. Bununla birlikte, iGluR'lar ayr\u0131ca birka\u00e7 beyin bozuklu\u011funda rol oynar veya bunlara neden olur, \u00f6rne\u011fin epilepsi, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131, Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131 ve \u015fizofreni. Sinirsel hastal\u0131klardaki kat\u0131l\u0131m\u0131, bu resept\u00f6rlerin yap\u0131s\u0131 ve i\u015flevi konusunda geni\u015f bir ilgi uyand\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. 1998'de GluA2'nin ligand ba\u011flama alan\u0131ndan olu\u015fan rekombine \u00e7\u00f6z\u00fcnebilir bir proteinin yap\u0131s\u0131n\u0131n ilk yay\u0131nlanmas\u0131ndan bu yana, bir\u00e7ok kristal yap\u0131, do\u011fal ve mutasyona u\u011fram\u0131\u015f proteinler, farkl\u0131 ligandlar dahil olmak \u00fczere elde edilmi\u015ftir. Elde edilen yap\u0131sal bilgiler ve i\u015flevsel veriler, aktivasyon ve desensitisasyon i\u00e7in agonistlerin, antagonistlerin inhibisyonu ve desensitisasyonun pozitif t\u00fcmosterik mod\u00fclat\u00f6rlerle engellenmesi i\u00e7in modeller olu\u015fturmu\u015ftur. Ayr\u0131ca, yap\u0131sal ve i\u015flevsel \u00e7al\u0131\u015fmalar, yeni se\u00e7ici bile\u015fiklerin tasar\u0131m\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir platform olu\u015fturmu\u015ftur."}
{"_id":"7734150","title":"Diaphragm Atrophy and Contractile Dysfunction in a Murine Model of Pulmonary Hypertension","text":"Pulmoner hipertansiyon (PH), v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n kayb\u0131na ve solunum (diyafram) kas\u0131n\u0131n i\u015flev bozuklu\u011funa neden olur. Pulmoner hipertansiyonu tetikleyen ila\u00e7 (monokrotalin, MCT) modeli, bu hastal\u0131\u011f\u0131n etiolojisini incelemek i\u00e7in farelerde yayg\u0131n olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, MCT ile farelerde tetiklenen pulmoner hipertansiyonun, hastalarda g\u00f6zlemlenen v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n kayb\u0131 ve diyafram kas\u0131n\u0131n i\u015flev bozuklu\u011funu yeniden \u00fcretti\u011fi a\u00e7\u0131k de\u011fildir. Bu, pulmoner hipertansiyonu incelemek i\u00e7in farelerin yayg\u0131n olarak kullan\u0131lmas\u0131n\u0131n \u00f6n ko\u015fuludur. Bu nedenle, farelerde 6-8 hafta boyunca tuzlu su (kontrol) veya MCT (600 mg\/kg) enjeksiyonlar\u0131ndan sonra v\u00fccut ve solus kas a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, g\u0131da al\u0131m\u0131 ve diyafram kas\u0131lt\u0131 \u00f6zelliklerini \u00f6l\u00e7t\u00fck. PH farelerinde v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kademeli olarak azald\u0131, ancak her iki grupta da g\u0131da al\u0131m\u0131 benzer idi. PH, diyafram maksimum izometrik spesifik kuvveti, maksimum k\u0131salma h\u0131z\u0131 ve zirve g\u00fcc\u00fcn\u00fc azaltt\u0131 (P<0.05). B\u00fct\u00fcn diyafram lizatlar\u0131nda protein karbonilleri ve se\u00e7ili myofibril proteinlerinin bollu\u011fu, PH taraf\u0131ndan de\u011fi\u015fmedi. Bulgular\u0131m\u0131z, bir fareler modelinde MCT ile tetiklenen pulmoner hipertansiyonun diyafram izometrik ve izotonik kas\u0131lt\u0131 bozukluklar\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Genel olarak, MCT ile tetiklenen fareler pulmoner hipertansiyonu modeli, pulmoner hipertansiyon hastalar\u0131nda rapor edilen v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n kayb\u0131 ve diyafram kas\u0131n\u0131n zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 taklit eder."}
{"_id":"7735859","title":"Identification of an anti-inflammatory protein from Faecalibacterium prausnitzii, a commensal bacterium deficient in Crohn's disease.","text":"ARKA PLAN Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 (CD) ile ili\u015fkili disbiyoz, Faecalibacterium prausnitzii'nin kayb\u0131 ile karakterizedir, k\u00fclt\u00fcr \u00fcst\u00fc s\u0131v\u0131s\u0131 hem in vitro hem de in vivo anti-enflamatuar bir etkiye sahiptir. Bununla birlikte, anti-enflamatuar bile\u015fiklerin kimyasal do\u011fas\u0131 hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Y\u00d6NTEM Peptidomik analiz, k\u00fctle spektrometresi kullan\u0131larak F. prausnitzii \u00fcst\u00fc s\u0131v\u0131s\u0131nda uyguland\u0131. Tan\u0131mlanan peptitlerin anti-enflamatuar etkileri, do\u011frudan ba\u011f\u0131rsak epitel h\u00fccre hatlar\u0131 ve bu peptitleri i\u00e7eren aday proteinin plasmidik bir yap\u0131ya transfekte edilmi\u015f h\u00fccre hatlar\u0131 \u00fczerinde in vitro test edildi. In vivo, aday proteinin cDNA's\u0131, rekombine laktik asit bakterileri kullan\u0131larak ba\u011f\u0131rsakta dinitrobenzen s\u00fclfonik asit (DNBS) kolitini \u00f6nlemek i\u00e7in farelere verildi. SONU\u00c7LAR F. prausnitzii k\u00fclt\u00fcr \u00fcst\u00fc s\u0131v\u0131lar\u0131nda yedi peptit, tek bir mikrobiel anti-enflamatuar molek\u00fcl (MAM) olan 15 kDa'l\u0131k bir proteinden t\u00fcretildi ve bu peptitlerin %53'\u00fc non-polar kal\u0131nt\u0131lardan olu\u015fuyor. Bu son \u00f6zellik, MAM'in t\u00fcretilen peptitlerinin olas\u0131 anti-enflamatuar aktivitesinin do\u011frudan karakterizasyonunu engelledi. MAM cDNA'n\u0131n epitel h\u00fccrelerine transfektesi, dozaj ba\u011f\u0131ml\u0131 bir etkiyle n\u00fckleer fakt\u00f6r (NF)-\u03baB yolunun aktivitesinde \u00f6nemli bir azalma ile sonu\u00e7land\u0131. Son olarak, g\u0131da s\u0131n\u0131f\u0131 bir bakteri olan Lactococcus lactis, MAM'i kodlayan bir plasmid teslim ederek, farelerde DNBS ile tetiklenen koliti hafifletmeyi ba\u015fard\u0131. SONU\u00c7LAR F. prausnitzii, CD patogenezine dahil olan bir komensal bakteri, 15 kDa anti-enflamatuar \u00f6zelliklere sahip bir protein \u00fcretir. Bu protein, ba\u011f\u0131rsak epitel h\u00fccrelerinde NF-\u03baB yolunu inhibe edebilir ve bir hayvan modelinde koliti \u00f6nleyebilir."}
{"_id":"7736860","title":"Calcium store sensor stromal-interaction molecule 1-dependent signaling plays an important role in cervical cancer growth, migration, and angiogenesis.","text":"Depolama taraf\u0131ndan y\u00f6netilen Kalsiyum (2+) giri\u015fi (SOCE), hi\u00e7siniz h\u00fccrelerde ana Kalsiyum (2+) giri\u015f mekanizmas\u0131d\u0131r. Stromal etkile\u015fim molek\u00fcl\u00fc 1 (STIM1), endoplazmik retik\u00fclum Kalsiyum (2+) sens\u00f6r\u00fc olup SOCE etkinle\u015fmesini tetikler. Bununla birlikte, STIM1'in kanser ilerlemesini d\u00fczenlemedeki rol\u00fc tart\u0131\u015fmal\u0131 ve klinik \u00f6nemi belirsizdir. Burada, STIM1 ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyalin, servikal kanser h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131, g\u00f6\u00e7\u00fc ve anjiyojenezi i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Erken evre servikal kanser vakalar\u0131n\u0131n %71'inde STIM1 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi g\u00f6zlemlenmektedir. T\u00fcm\u00f6r dokular\u0131nda, STIM1 ifade seviyesi metastaz riski ve hayatta kalma ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. EGF ile uyaran kanser h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fc STIM1 ifadesine ba\u011fl\u0131d\u0131r ve EGF, STIM1 ve Orai1'in j\u00fcktumembran alanlar\u0131nda etkile\u015fimini art\u0131rarak Kalsiyum (2+) ak\u0131\u015f\u0131 tetikler. STIM1, Ca(2+)-d\u00fczenlenmi\u015f proteaz kalpainin etkinle\u015fmesini ve Ca(2+)-d\u00fczenlenmi\u015f sitoplazmik kinaz Pyk2'yi i\u00e7erir, bu da g\u00f6\u00e7 eden servikal kanser h\u00fccrelerinin odakl\u0131 ba\u011flanma dinamiklerini d\u00fczenler. p21 protein seviyelerinin artmas\u0131 ve Cdc25C protein seviyelerinin azalmas\u0131 nedeniyle, STIM1'in servikal kanser h\u00fccrelerinde susturulmas\u0131 h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc S ve G2\/M a\u015famalar\u0131nda durdurarak h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe eder. STIM1 ayr\u0131ca servikal kanser h\u00fccrelerinde VEGF \u00fcretimini d\u00fczenler. STIM1 ifade m\u00fcdahalesi veya SOCE aktivitesinin bloke edilmesi, hayvan modellerinde t\u00fcm\u00f6r anjiyojenezi ve b\u00fcy\u00fcmesini inhibe ederek, STIM1 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen Kalsiyum (2+) ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n canl\u0131larda t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimini a\u011f\u0131rla\u015ft\u0131rmadaki kritik rol\u00fcn\u00fc do\u011frular. Bu sonu\u00e7lar, STIM1 ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyalin terap\u00f6tik m\u00fcdahale i\u00e7in \u00e7ekici bir hedef oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"7751726","title":"A feasibility study for a randomised controlled trial of the Positive Reappraisal Coping Intervention, a novel supportive technique for recurrent miscarriage","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e Tekrarlanan k\u00fcrtaj (RK), bir kad\u0131n\u0131n \u00fc\u00e7 veya daha fazla k\u00fcrtaj ge\u00e7irmi\u015f olmas\u0131 durumunda te\u015fhis edilir. Herhangi bir sonraki hamileli\u011fin bekleme d\u00f6neminde artan stres ve kayg\u0131 seviyeleri psikolojik refah i\u00e7in \u00f6nemli bir tehdit olu\u015fturur. Bununla birlikte, bu kad\u0131nlara yaln\u0131zca s\u0131n\u0131rl\u0131 destek ve terapi sunulmakta ve bir\u00e7ok ki\u015fi yaln\u0131z ba\u015flar\u0131na ba\u015fa \u00e7\u0131kmak zorunda kalmaktad\u0131r. Pozitif Yeniden De\u011ferlendirme Destek M\u00fcdahalesi (PRCI), in vitro d\u00f6llenme tedavisi sonucunu bekleyen hastalarda etkili oldu\u011fu kan\u0131tlanm\u0131\u015f yenilik\u00e7i bir kendili\u011finden destek tekni\u011fidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n birincil amac\u0131, \u00f6nceki RK'yi ya\u015fayan kad\u0131nlar\u0131n zorlu bekleme d\u00f6nemindeki ya\u015fam kalitesini iyile\u015ftirmek i\u00e7in PRCI'\u0131n uygulanabilirli\u011fini ve etkilili\u011fini de\u011ferlendirmektir. Y\u00d6NTEM VE DE\u011eERLEND\u0130RME Bir rastgele kontroll\u00fc deneme (RCD) uygulanabilirli\u011fi \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, \u00e7ok merkezli bir RCD'nin kesinlikle PRCI'\u0131n psikolojik refah \u00fczerindeki etkilerini test etmek i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirilebilirli\u011fini belirleyecektir. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n ikinci bile\u015feni, tekrarlanan k\u00fcrtajlar sonras\u0131 ilk hamilelik deneyimini ara\u015ft\u0131ran niteliksel bir s\u00fcre\u00e7 de\u011ferlendirmesini i\u00e7erir. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar (n=50), yeni hamileli\u011fin bekleme d\u00f6nemindeki psikolojik refahlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in PRCI kart\u0131 ve haftal\u0131k anketler alan PRCI m\u00fcdahale grubuna veya ayn\u0131 haftal\u0131k anketleri tamamlayan kontrol grubuna rastgele ayr\u0131lacakt\u0131r. Niteliksel s\u00fcre\u00e7 analizi, ilgili \u00e7al\u0131\u015fma ama\u00e7lar\u0131n\u0131 ele almak i\u00e7in 20 kat\u0131l\u0131mc\u0131 ile yar\u0131 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f m\u00fclakatlar kullanacakt\u0131r. ET\u0130K VE DA\u011eITIM Ulusal Ara\u015ft\u0131rma Etik Hizmeti Komitesi G\u00fcney Merkez-Hampshire A'dan etik onay al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. Kat\u0131lan merkezler, Ulusal Sa\u011fl\u0131k Hizmeti Ar-Ge onay\u0131n\u0131 vermi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fma sonu\u00e7lar\u0131, uzman incelemeli dergiler, ulusal ve uluslararas\u0131 konferanslar ve halk kullan\u0131c\u0131 gruplar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla da\u011f\u0131t\u0131lacakt\u0131r. DENEY\u0130N KAYIT NUMARASI ISRCTN43571276'd\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, 18\/02\/2014 tarihinde Birle\u015fik Krall\u0131k Klinik Ara\u015ft\u0131rma A\u011f\u0131 (UKCRN) portf\u00f6y\u00fcne dahil edildikten sonra 18\/02\/2014 tarihinde kay\u0131t edilmi\u015ftir. \u0130lk kat\u0131l\u0131mc\u0131 04\/02\/20"}
{"_id":"7757997","title":"Report of the National Heart, Lung, and Blood Institute Workshop on Lipoprotein(a) and Cardiovascular Disease: recent advances and future directions.","text":"Yakla\u015f\u0131k %37'lik bir ABD n\u00fcfusu, Ulusal Kolesterol E\u011fitimi Program\u0131 k\u0131lavuzlar\u0131na g\u00f6re koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 (KAH) geli\u015ftirme riski y\u00fcksek olarak de\u011ferlendirilirken lipoprotein(a) [Lp(a)] plazma seviyelerinde art\u0131\u015f g\u00f6sterdi\u011fi tahmin edilmi\u015ftir. \u00d6te yandan, Lp(a) sadece %14'l\u00fck d\u00fc\u015f\u00fck risk grubunda art\u0131\u015f g\u00f6sterir. Bu nedenle, KAH ve di\u011fer vask\u00fcler hastal\u0131klar\u0131n risk y\u00fck\u00fcn\u00fc Lp(a)'n\u0131n g\u00f6receli katk\u0131s\u0131n\u0131n ve altta yatan mekanizmalar\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fi a\u00e7\u0131k\u00e7a ortadad\u0131r. Ancak, Lp(a)'n\u0131n yap\u0131sal karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve boyut \u00e7e\u015fitlili\u011fi, plazmada Lp(a) konsantrasyonlar\u0131n\u0131 do\u011fru bir \u015fekilde \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in immunoassay geli\u015ftirme s\u00fcrecini engellemi\u015ftir. Lp(a) de\u011ferleri aras\u0131ndaki b\u00fcy\u00fck y\u00f6ntemsel \u00e7e\u015fitlilik, farkl\u0131 klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n verilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmay\u0131 ve klinik verilerin tutarl\u0131 bir \u015fekilde yorumlanmas\u0131n\u0131 zorla\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Ulusal Kalp, Akci\u011fer ve Kan Enstit\u00fcs\u00fc (NHLBI), Lp(a)'n\u0131n aterosklerotik bozukluklar i\u00e7in risk fakt\u00f6r\u00fc olarak mevcut anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 de\u011ferlendirmek, gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n tasar\u0131m\u0131n\u0131 belirlemek ve Lp(a) immunoassay'lar\u0131n de\u011ferlendirme ve standartla\u015ft\u0131rma program\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 sunmak amac\u0131yla bir at\u00f6lye \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 d\u00fczenledi. Bu rapor, at\u00f6lye kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n\u0131n sundu\u011fu en yeni verileri ve pratik ve ara\u015ft\u0131rma \u00f6nerilerini i\u00e7erir."}
{"_id":"7764903","title":"Classification, functions, and clinical relevance of extracellular vesicles.","text":"Hem eukariotik hem de prokariotik h\u00fccreler, k\u00fc\u00e7\u00fck, fosfolipid ile \u00e7evrili vesik\u00fclleri \u00e7evrelerine salarlar. H\u00fccreler neden vesik\u00fcller salar? \u0130lk \u00e7al\u0131\u015fmalar, eukariotik vesik\u00fcllerin, h\u00fccre i\u00e7inde art\u0131k kullan\u0131lmayan molek\u00fcllerin at\u0131lmas\u0131 i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu vesik\u00fcllerin sal\u0131n\u0131m\u0131 h\u00fccre i\u00e7in faydal\u0131d\u0131r, ancak ayn\u0131 zamanda \u00e7evreleri i\u00e7in de tehlikeli olabilir, \u00f6rne\u011fin kan i\u00e7inde, burada vesik\u00fcller p\u0131ht\u0131la\u015fmay\u0131 destekleyen bir y\u00fczey sa\u011flayabilir. Artan kan\u0131tlar, vesik\u00fcllerin, eukariotik h\u00fccrelerin transmembran resept\u00f6rleri ve genetik bilgi olarak biyomolek\u00fcllerin de\u011fi\u015fimi i\u00e7in kargo konteyn\u0131rlar\u0131 olarak kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca bakteriler de birbirleriyle d\u0131\u015f ortamda vesik\u00fcller arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ileti\u015fim kurar, bu nedenle d\u0131\u015f ortamda kargo ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fim evrim boyunca korunmu\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir ve bu nedenle vesik\u00fcller, h\u00fccreler aras\u0131nda bilgi de\u011fi\u015fimi i\u00e7in son derece verimli, sa\u011flam ve ekonomik bir yol olabilir. Ayr\u0131ca, vesik\u00fcller h\u00fccreleri at\u0131k veya ila\u00e7 birikiminden korur, fizyoloji ve patolojiye katk\u0131da bulunur ve \u00e7ok \u00e7e\u015fitli potansiyel klinik uygulamalara sahiptir, bunlar biyomarkerlerden antikanser terapisine kadar uzan\u0131r. Vesik\u00fcller kan-beyin bariyerini ge\u00e7ebilece\u011finden, belki de do\u011fal olarak olu\u015fan lipozomlar olarak bile d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclebilirler. Ne yaz\u0131k ki, vesik\u00fcl sal\u0131m yollar\u0131 ve kendileri de t\u00fcm\u00f6rler ve enfeksiy\u00f6z hastal\u0131klar taraf\u0131ndan yay\u0131lmay\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k g\u00f6zetiminden ka\u00e7mak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Bu incelemede, farkl\u0131 vesik\u00fcl t\u00fcrleri, adland\u0131rmalar\u0131, i\u015flevleri ve klinik \u00f6nemi tart\u0131\u015f\u0131lacakt\u0131r."}
{"_id":"7766808","title":"Estimating the sample mean and standard deviation from the sample size, median, range and\/or interquartile range","text":"Sistematik incelemeler ve meta-analizlerde, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar genellikle benzer klinik denemelerden elde edilen \u00f6rnek ortalama ve standart sapman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 bir araya getirirler. Ancak, bir dizi deneme, \u00e7al\u0131\u015fma i\u00e7in medyan, minimum ve maksimum de\u011ferler ve\/veya ilk ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc \u00e7eyrekleri rapor etmi\u015ftir. Bu nedenle, sonu\u00e7lar\u0131 birle\u015ftirmek i\u00e7in, bu denemeler i\u00e7in \u00f6rnek ortalama ve standart sapma tahmin etmek gerekebilir. Bu makalede, mevcut literat\u00fcr\u00fc birka\u00e7 y\u00f6nde geli\u015ftirmeyi \u00f6neriyoruz. \u0130lk olarak, Hozo ve ark. (2005) taraf\u0131ndan \u00f6nerilen \u00f6rnek standart sapma tahmin y\u00f6nteminin pratikte baz\u0131 ciddi s\u0131n\u0131rlamalar\u0131 oldu\u011funu ve her zaman daha tatmin edici olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu ilhamla, \u00f6rnek boyutunu dahil ederek yeni bir tahmin y\u00f6ntemi \u00f6neriyoruz. \u0130kinci olarak, denemeler i\u00e7in \u00f6rnek ortalama ve standart sapma tahmin sorunu daha genel ayarlarda sistematik olarak inceliyoruz, burada ilk ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc \u00e7eyrekler de mevcuttur. Sim\u00fclasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, \u00f6nerilen y\u00f6ntemlerin mevcut y\u00f6ntemleri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde geli\u015ftirdi\u011fini ve literat\u00fcr\u00fc zenginle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131, farkl\u0131 durumlarda meta-analiz yaparken kapsaml\u0131 bir rehberlik sa\u011flayan \u00f6zet bir tabloyla sonland\u0131r\u0131yoruz."}
{"_id":"7795952","title":"Fascin protein is critical for transforming growth factor \u03b2 protein-induced invasion and filopodia formation in spindle-shaped tumor cells.","text":"Fascin, t\u00fcm karcinomlarda a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen bir aktin ba\u011flay\u0131c\u0131 proteini, k\u00f6t\u00fc prognoz, daha k\u0131sa hayatta kalma ve daha fazla metastatik hastal\u0131klarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Fascin'in t\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131n\u0131 te\u015fvik etmek i\u00e7in istila edici membran \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu te\u015fvik etti\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Ancak, t\u00fcm\u00f6rlerde fascin'in a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilmesinin mekanizmalar\u0131 net de\u011fildir. TGF\u03b2, t\u00fcm\u00f6r ve mezenkimal h\u00fccreler taraf\u0131ndan salg\u0131lanan bir sitokin ve bir\u00e7ok ileri a\u015fama t\u00fcm\u00f6rde metastaz\u0131 te\u015fvik eder. TGF\u03b2'nin pro-metastatik mekanizmalar\u0131 tam olarak a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, TGF\u03b2'nin kanona Smad ba\u011f\u0131ml\u0131 yolla, silindirik \u015fekilli t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde fascin ifadesini ind\u00fckledi\u011fimizi g\u00f6sterdik. Fascin, TGF\u03b2'nin te\u015fvik etti\u011fi filopodlar\u0131n, g\u00f6\u00e7 ve istila olu\u015fumunda kritik \u00f6neme sahipti. Daha da \u00f6nemlisi, ilkel meme t\u00fcm\u00f6r \u00f6rneklerinde TGF\u03b21 ve TGF\u03b2 resept\u00f6r\u00fc I seviyeleri ile fascin ifadesi aras\u0131nda \u00f6nemli bir korelasyon vard\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131ndaki artan TGF\u03b2 seviyelerinin baz\u0131 metastatik t\u00fcm\u00f6rlerde fascin'in a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilmesinden sorumlu olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Verilerimiz ayr\u0131ca fascin'in TGF\u03b2'nin te\u015fvik etti\u011fi t\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131nda merkezi bir rol oynayabilece\u011fini de g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7808055","title":"DNA methylation age of human tissues and cell types","text":"ARKA PLAN Bu noktada, DNA metilasyon seviyelerinin insan dokular\u0131 ve h\u00fccre t\u00fcrleri aras\u0131nda geni\u015f bir spektrumda ya\u015f\u0131 do\u011fru bir \u015fekilde tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131labilir olup olmad\u0131\u011f\u0131 veya elde edilen ya\u015f tahmini biyolojik olarak anlaml\u0131 bir \u00f6l\u00e7\u00fcm olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir.\n\nSONU\u00c7LAR Ben, \u00e7o\u011fu doku ve h\u00fccre t\u00fcr\u00fcn\u00fcn DNA metilasyon ya\u015f\u0131n\u0131 tahmin edebilen \u00e7ok dokulu bir ya\u015f tahmin\u00e7isi geli\u015ftirdim. \u00dccretsiz olarak eri\u015filebilen bu tahminci, 51 sa\u011fl\u0131kl\u0131 doku ve h\u00fccre t\u00fcr\u00fc i\u00e7eren 82 Illumina DNA metilasyon dizisi veri k\u00fcmesi olan 8.000 \u00f6rnek kullan\u0131larak geli\u015ftirildi. DNA metilasyon ya\u015f\u0131n\u0131n a\u015fa\u011f\u0131daki \u00f6zelliklere sahip oldu\u011funu buldum: \u00f6ncelikle, embriyonik ve ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu k\u00f6k h\u00fccreler i\u00e7in neredeyse s\u0131f\u0131rd\u0131r; ikincisi, h\u00fccre ge\u00e7i\u015fi say\u0131s\u0131yla korelasyon g\u00f6sterir; \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc, ya\u015f h\u0131zland\u0131rmas\u0131n\u0131n y\u00fcksek derecede kal\u0131tsal bir \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7ar; ve d\u00f6rd\u00fcnc\u00fcs\u00fc, \u015fempanze dokular\u0131nda uygulanabilir. 32 veri k\u00fcmesindeki 6.000 kanser \u00f6rne\u011fi analiz edildi\u011finde, dikkate al\u0131nan 20 kanser t\u00fcr\u00fcn\u00fcn hepsinin \u00f6nemli ya\u015f h\u0131zland\u0131rmas\u0131 oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ortalama 36 y\u0131l. Kanser dokusunun d\u00fc\u015f\u00fck ya\u015f h\u0131zland\u0131rmas\u0131, y\u00fcksek say\u0131da somatik mutasyon ve TP53 mutasyonlar\u0131yla ili\u015fkilidir, oysa steroid resept\u00f6rlerinde mutasyonlar meme kanserinde DNA metilasyon ya\u015f\u0131n\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde h\u0131zland\u0131r\u0131r. Son olarak, ya\u015flanma saati olu\u015fturan 353 CpG sitesinin kromatin durumlar\u0131 ve doku varyans\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan karakterizasyonu yap\u0131l\u0131r.\n\nSONU\u00c7LAR DNA metilasyon ya\u015f\u0131n\u0131n bir epigenetik bak\u0131m sisteminin birikimli etkisini \u00f6l\u00e7t\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6neriyorum. Bu yeni epigenetik saat, geli\u015fim biyolojisi, kanser ve ya\u015flanma ara\u015ft\u0131rmas\u0131nda bir\u00e7ok soruya cevap vermek i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"7813993","title":"Whole-body MR vascular screening detects unsuspected concomitant vascular disease in coronary heart disease patients","text":"Koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (KKD) hastalar\u0131 s\u0131kl\u0131kla di\u011fer vask\u00fcler b\u00f6lgelerde aterosklerotik vask\u00fcler hastal\u0131k g\u00f6sterir. KKD hastalar\u0131nda b\u00fct\u00fcn v\u00fccut MR g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemenin ne s\u0131kl\u0131kta e\u015f zamanl\u0131 arteri patolojilerini tespit etti\u011fini ve bu patolojilerin hastalara daha \u00f6nce bilinmedi\u011fini de\u011ferlendirdik. Heinz Nixdorf Geri \u00c7a\u011f\u0131rma \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'n\u0131n n\u00fcfus tabanl\u0131 4.814 kat\u0131l\u0131mc\u0131s\u0131ndan 327'si KKD (yani \u00f6nceki koroner bypass cerrahisi, angioplasti) bildirdi; bunlardan 160 hasta (ortalama ya\u015f 66,4) beyin, kalp (koroner arterleri hari\u00e7) ve b\u00fct\u00fcn v\u00fccut MR anjiyografisi i\u00e7in MR ile incelendi. Her vask\u00fcler patolojinin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, di\u011ferleriyle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131 ve hastalar\u0131n ge\u00e7mi\u015fleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. 160 KKD hastas\u0131ndan 16's\u0131 (10%) MR i\u015faretleri olan bir inme g\u00f6sterdi ve 77'si (48,1%) en az bir ekstraserebral periferik arterde (%50'den fazla) stenoz vard\u0131 (koroner arterler hari\u00e7), bunlardan 28'i (17,5%) \u00f6nemli renal arter stenozlar\u0131 ve 20'si (12,5%) \u00f6nemli ekstraserebral i\u00e7 karotid arter stenozlar\u0131 vard\u0131. 81 vaka kalp krizi ve 16 vaka beyin vask\u00fcler krizi olan 12'si ve 11'i yanl\u0131\u015f negatif ge\u00e7mi\u015fler bildirdi. Bu b\u00fct\u00fcn v\u00fccut ateroskleroz MR taramas\u0131 program\u0131, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 hastalar\u0131nda daha \u00f6nce bilinmeyen e\u015f zamanl\u0131 vask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131 tespit etmeyi sa\u011flar. Gelecekteki de\u011feri, daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmada de\u011ferlendirilmelidir."}
{"_id":"7820043","title":"Key role of Ubc5 and lysine-63 polyubiquitination in viral activation of IRF3.","text":"Mitochondriyal antiviral sinyal proteini (MAVS; ayr\u0131ca IPS-1, VISA ve CARDIF olarak da bilinir) RNA vir\u00fcslerine kar\u015f\u0131 do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinin temel bile\u015fenidir. MAVS, sitoplazmada bulunan RIG-I benzeri resept\u00f6rlerden gelen sinyalleri iletir, bu resept\u00f6rler viral RNA'lara ba\u011flan\u0131r. Ancak MAVS'nin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f transkripsiyon fakt\u00f6rleri gibi IRF3'\u00fc etkinle\u015ftirerek tip-I interferonlar\u0131 ind\u00fcklemesi mekanizmas\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Vir\u00fcs enfekte h\u00fccrelerden t\u00fcretilen mitokondrilerin sitoplazmada IRF3'\u00fc etkinle\u015ftirdi\u011fi bir h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 sistem kurduk. Sitoplazman\u0131n fraksiyonland\u0131r\u0131lmas\u0131, IRF3'\u00fcn etkinle\u015fmesi i\u00e7in gerekli olan Ubc5'i (ubikotin ba\u011flayan enzim, E2) tan\u0131mlamam\u0131za yol a\u00e7t\u0131. Ind\u00fcklenebilir RNAi stratejisi kullanarak, vir\u00fcs enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda IRF3'\u00fc etkinle\u015ftirmek i\u00e7in katalitik olarak aktif Ubc5'in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdik. IRF3'\u00fcn etkinle\u015fmesi, NEMO'nun iki ubikotin ba\u011flama alan\u0131n\u0131 da gerektirir. Ayr\u0131ca, endojen ubikotin yerine K63R mutasyonu olan ubikotin\u00fcn de\u011fi\u015ftirilmesiyle IRF3'\u00fcn viral aktivitesi taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilmesinin engellendi\u011fini g\u00f6stererek, K63 poliyubikotinle\u015fmenin IRF3'\u00fcn etkinle\u015fmesinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlad\u0131k."}
{"_id":"7821634","title":"Profiling of residual breast cancers after neoadjuvant chemotherapy identifies DUSP4 deficiency as a mechanism of drug resistance","text":"Neoajuvant kemoterapi (NAC), meme kanseri hastalar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k %30'unda patolojik tam yan\u0131t (pCR) ind\u00fckler. Bununla birlikte, bir\u00e7ok hasta kemoterapiden sonra kal\u0131nt\u0131 kanserle kal\u0131r, bu da daha y\u00fcksek metastatik tekrarlama riski ve pCR'yi elde edenlere k\u0131yasla daha k\u00f6t\u00fc bir sonu\u00e7la ili\u015fkilidir. Hipotezimiz, NAC sonras\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerin molek\u00fcler profilinin ila\u00e7 direnciyle ili\u015fkili genleri belirleyebilece\u011fiydi. Dijital transkript say\u0131m\u0131, NAC sonras\u0131 cerrahi olarak \u00e7\u0131kar\u0131lan meme kanserlerinin profilini olu\u015fturmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. D\u00fc\u015f\u00fck DUSP4 konsantrasyonlar\u0131, ERK fosfataz\u0131 olan bir \u00e7ift \u00f6zellikli protein fosfataz\u0131, NAC sonras\u0131 y\u00fcksek t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre proliferasyonu ve bazal benzeri meme kanseri (BLBC) durumuyla korelasyon g\u00f6sterdi. BLBC, di\u011fer meme kanseri alt tiplerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek DUSP4 promot\u00f6r metilasyonu ve Ras-ERK yolunun aktivasyonuna \u00f6zg\u00fc gen ifade kal\u0131plar\u0131 sergiledi. DUSP4'\u00fcn a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, kemoterapi ile ind\u00fcklenen apoptozu art\u0131rd\u0131, ancak DUSP4'\u00fcn bask\u0131lanmas\u0131 kemoterapiye kar\u015f\u0131 tepkinin zay\u0131flamas\u0131na neden oldu. NAC sonras\u0131 primer t\u00fcm\u00f6rlerde DUSP4 ifadesinin azalmas\u0131, y\u00fcksek Ki-67 skorlar\u0131 ve daha k\u0131sa tekrarlama serbesti ile ili\u015fkiliydi. Son olarak, mitogen aktif protein kinaz kinaz (MEK) inhibisyonu, BLBC xenograftlar\u0131nda docetaksil tedavisiyle sinerji g\u00f6sterdi. Bu nedenle, DUSP4'\u00fcn indirgenmesi, BLBC'de Ras-ERK yolunu aktive eder ve anti-kanser kemoterapisine kar\u015f\u0131 tepkinin zay\u0131flamas\u0131na neden olur."}
{"_id":"7834603","title":"Age-related behaviors have distinct transcriptional profiles in Caenorhabditis elegans.","text":"Ya\u015flanmayla ilgili potansiyel biyomark\u00f6rlerin belirlenmesine y\u00f6nelik b\u00fcy\u00fck bir ilgi vard\u0131r. Ya\u015flanmayla ilgili biyomark\u00f6rler, bir bireyin, kronolojik olarak beklenenden \u00e7ok \u00f6nce ortaya \u00e7\u0131kabilecek potansiyel zay\u0131fl\u0131klar\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in yararl\u0131 olacakt\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc bireyler aras\u0131nda farkl\u0131 ya\u015flanma oranlar\u0131 meydana gelir. Ya\u015flanmayla ilgili biyomark\u00f6rler belirlemeye y\u00f6nelik \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, genellikle uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc hayvanlarla normal kontrol hayvanlar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131na dayanm\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, ya\u015fam s\u00fcresini uzatan model sistemlerdeki m\u00fcdahalelerin (\u00f6rne\u011fin tek gen mutasyonlar\u0131 veya kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131) etkilerini yorumlamak bazen zor olabilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc manip\u00fclasyonun kendisi, ya\u015flanmayla ilgili olmayan fizyolojide birden fazla \u00f6ng\u00f6r\u00fclemeyen sonucu do\u011furabilir. Bu nedenle, ya\u015flanmayla ilgili tahmin edici biyomark\u00f6rlerin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 sorunludur ve ya fizyolojik ya da kronolojik ya\u015f\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131labilecek \u00f6l\u00e7\u00fctlerin belirlenmesi b\u00fcy\u00fck de\u011fer ta\u015f\u0131r. Bir dizi patolojide biyomark\u00f6rler belirlemek i\u00e7in kullan\u0131lan bir y\u00f6ntem olan gen ifadesi profilleme, burada, t\u00fcm genomu kapsayan, tek tek normal Caenorhabditis elegans'in ya\u015fam s\u00fcresi boyunca ifade profilleri rapor ediyoruz. Bireysel nematoidler, ya ya\u015fa ba\u011fl\u0131 davran\u0131\u015fsal fenotipler i\u00e7in puanland\u0131 ya da hayatta kalma, daha sonra da ilgili gen ifade profilleriyle ili\u015fkilendirildi. Bu, ya fizyolojik ya da kronolojik ya\u015fla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili transkripsiyon profillerinin belirlenmesini kolayla\u015ft\u0131rd\u0131. Genel olarak, yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, daha y\u00fcksek organizmalarda ya\u015flanmayla ilgili potansiyel biyomark\u00f6rlerin belirlenmesinde bir model g\u00f6revi g\u00f6r\u00fcr ve ya\u015famlar\u0131 boyunca tekrar tekrar \u00f6rnek al\u0131nabilir."}
{"_id":"7837879","title":"Synchronization of Diffusively-Connected Nonlinear Systems: Results Based on Contractions with Respect to General Norms","text":"Kontrakasyon teorisi, belirli do\u011frusal olmayan dinamik sistemlerin davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 analiz etmek i\u00e7in zarif bir y\u00f6ntem sunar. Bu makalede, do\u011frusal olmayan diferansiyel denklemlerle tan\u0131mlanan yay\u0131l\u0131mla birbirine ba\u011fl\u0131 bile\u015fenlerin senkronizasyonuna kontrakasyonun uygulanmas\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Bile\u015fenlerin durum fark\u0131n\u0131n yak\u0131nsama tahminlerini, \u00e7izgi, tam, y\u0131ld\u0131z grafikleri ve bu grafiklerin kartesyen \u00fcr\u00fcnleri i\u00e7in sunuyoruz. Yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, i\u00e7 \u00fcr\u00fcnler taraf\u0131ndan ind\u00fcklenmeyen normlardan t\u00fcretilen matris \u00f6l\u00e7\u00fctlerine dayanan kontrakasyon teorisine dayanmaktad\u0131r. Bu normlar, bir\u00e7ok uygulamada en uygun olanlard\u0131r, ancak kan\u0131tlar Lyapunov benzeri do\u011frusal matris e\u015fitsizliklerine dayanamaz ve L1 veya L\u221e normlar\u0131 i\u00e7in Perron-Frobenius Teoremi'nin kullan\u0131m\u0131 gibi farkl\u0131 teknikler getirilmelidir."}
{"_id":"7838799","title":"GeneTrack--a genomic data processing and visualization framework.","text":"MOT\u0130VASYON Y\u00fcksek verimli \"ChIP-chip\" ve \"ChIP-seq\" y\u00f6ntemleri, analiz i\u00e7in \u00f6nemli bilgi teknolojisi zorluklar\u0131 yaratan, yeterince b\u00fcy\u00fck veri k\u00fcmeleri \u00fcretir, \u00f6zellikle de s\u0131n\u0131rl\u0131 hesaplama deste\u011fine sahip ara\u015ft\u0131rma gruplar\u0131 i\u00e7in. Bu zorlu\u011fa \u00e7\u00f6z\u00fcm olarak, y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc genomik ba\u011flanma verilerini depolamak, analiz etmek ve g\u00f6rselle\u015ftirmek i\u00e7in bir yaz\u0131l\u0131m platformu geli\u015ftirdik. GeneTrack, p\u00fcr\u00fczs\u00fczle\u015ftirme ve zirve alg\u0131lama gibi tipik veri i\u015fleme boru hatt\u0131n\u0131n birka\u00e7 ad\u0131m\u0131n\u0131 otomatikle\u015ftirir ve sonu\u00e7lar\u0131 web \u00fczerinden da\u011f\u0131t\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Yaz\u0131l\u0131m\u0131m\u0131z, Google Project Hosting ortam\u0131 \u00fczerinden \u00fccretsiz olarak kullan\u0131labilir: http:\/\/genetrack.googlecode.com"}
{"_id":"7840442","title":"Multisite optical recording of excitability in the enteric nervous system.","text":"Bir \u00e7oklu site optik kay\u0131t tekni\u011fi, 464 fotodiyotlardan olu\u015fan bir diziyi kullanarak, tav\u015fan ve fare enterik n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n zar i\u00e7i potansiyellerindeki (Vm) dinamik de\u011fi\u015fiklikleri \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in uyguland\u0131. Di-8-ANEPPS adl\u0131 voltaj duyarl\u0131 boya ile boyanm\u0131\u015f n\u00f6ronlarda optik Vm kay\u0131tlar\u0131, ayn\u0131 n\u00f6ronlarda i\u00e7 zar \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinde g\u00f6zlemlenen Vm de\u011fi\u015fikliklerini yans\u0131tt\u0131. Eylem potansiyelleri, -0.09 \u00b1 0.06% olarak \u00f6l\u00e7\u00fclen floresan de\u011fi\u015fim oran\u0131na sahipti ve zirve-zirve g\u00fcr\u00fclt\u00fc seviyeleri, eylem potansiyeli b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn %20 \u00b1 14'\u00fc kadard\u0131. Ganglionlar aras\u0131ndaki sinir liflerine elektrik uyar\u0131c\u0131 uygulamas\u0131ndan sonra yap\u0131lan optik kay\u0131tlar, yava\u015f EPSP'ler, nikotinik \u00fcst ve alt e\u015fik h\u0131zl\u0131 EPSP'ler ve ganglionlar aras\u0131ndaki lifler boyunca yay\u0131lan eylem potansiyelleri ortaya koydu. Tek bir gangliona yerel olarak uygulanan asetilkolin, tekrarlanabilir ve doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak eylem potansiyeli sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 tetikleyerek n\u00f6rofarmakolojik \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n uygulanabilirli\u011fini g\u00f6sterdi. Optik haritalama, konvansiyonel tekniklerle elde edilemeyen y\u00fcksek mekansal ve zaman \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcnde, ayn\u0131 anda \u00e7ok say\u0131da n\u00f6ronun eylem potansiyellerini kaydetmeyi m\u00fcmk\u00fcn k\u0131ld\u0131. Bu teknik, enterik devrelerdeki uyar\u0131 yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 incelemek ve \u00e7e\u015fitli uyaranlara yan\u0131t olarak enterik pop\u00fclasyonlar\u0131n farkl\u0131 aktivasyonlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ara\u00e7 sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"7848113","title":"Telomere-bound TRF1 and TRF2 stall the replication fork at telomeric repeats.","text":"Omurgal\u0131 hayvanlar\u0131n telomerleri, T2AG3'\u00fcn tekrarlayan dizileri ve bunlarla ili\u015fkili proteinler, telomerik DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler TRF1 ve TRF2'den olu\u015fur. Telomerlerin iki de\u011fi\u015ftirilebilir duruma sahip oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr: a\u00e7\u0131k durum, \u00e7e\u015fitli trans-etken fakt\u00f6rlere eri\u015filebilir oldu\u011fu durum ve kapal\u0131 durum, bu fakt\u00f6rlerin d\u0131\u015fland\u0131\u011f\u0131 durum. TRF1 ve TRF2'nin kapal\u0131 durumu te\u015fvik etti\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Bununla birlikte, bu iki durumun DNA \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. TRF1 ve TRF2'nin telomerik \u00e7o\u011faltma \u00fczerindeki etkilerini hem in vitro hem de in vivo analiz ettik. SV40 DNA'n\u0131n in vitro \u00e7o\u011faltma sistemini kullanarak, telomerik tekrarlar\u0131n k\u00f6t\u00fc bir \u00e7o\u011faltma \u015fablonu oldu\u011funu bulduk. Ayr\u0131ca, rekombine TRF1 ve TRF2'nin telomerik tekrarlar \u00fczerinde \u00e7o\u011faltma kolu ilerlemesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde durdurdu\u011funu g\u00f6zlemledik. TRF1'in HeLa h\u00fccrelerinde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilmesi, 4N DNA i\u00e7eri\u011fine sahip h\u00fccrelerin birikmesine neden oldu. Ayr\u0131ca, sitolojik analizler, TRF1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011fi h\u00fccrelerde, kontrol h\u00fccrelerine k\u0131yasla telomere sinyalleriyle \u00e7o\u011faltma odaklar\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha s\u0131k \u00e7ak\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Sonu\u00e7lar, TRF1 ve TRF2'nin \u00e7o\u011faltma kolu ilerlemesini inhibe eden etkilere sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7850867","title":"Margination of white blood cells in microcapillary flow.","text":"Beyin kan h\u00fccrelerinin (WBC'ler) damar duvarlar\u0131na kenetlenmesi, onlar\u0131n damar i\u00e7 zar\u0131na verimli bir \u015fekilde yap\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in temel bir \u00f6n ko\u015fuldur. \u0130ki boyutlu kan ak\u0131\u015f\u0131 modeli kullanarak say\u0131sal sim\u00fclasyonlar ger\u00e7ekle\u015ftiriyoruz, b\u00f6ylece kan h\u00fccrelerinin damar duvarlar\u0131yla hidrodinamik etkile\u015fimleri, kolektif davran\u0131\u015flar\u0131 ve deformabiliteleri \u00fczerindeki etkilerini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. WBC kenetlenmesinin, k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccreleri (RBC) hacim oranlar\u0131 ve ak\u0131\u015f h\u0131zlar\u0131n\u0131n orta aral\u0131klar\u0131nda en iyi oldu\u011funu bulduk. Bu aral\u0131klar\u0131n \u00f6tesinde, kenetlenme \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azal\u0131r. RBC k\u00fcmelenmesi WBC kenetlenmesini art\u0131r\u0131rken, WBC deformabilitesi onu azalt\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, ak\u0131\u015f ve h\u00fccre s\u00fcspansiyon ko\u015fullar\u0131 i\u00e7in geni\u015f bir aral\u0131kta WBC kenetlenmesini belirleyen durum diyagramlar\u0131nda birle\u015ftirilir."}
{"_id":"7852582","title":"Lung cancer treatment waiting times and tumour growth.","text":"Bir tek merkezde yap\u0131lan bir \u00f6n denetim raporunu sunuyoruz. Bu denetim, 1999 y\u0131l\u0131nda bir dan\u0131\u015fman taraf\u0131ndan radikal (potansiyel olarak iyile\u015ftirici) radyoterapi i\u00e7in uygun olarak de\u011ferlendirilen 29 akci\u011fer kanseri hastas\u0131n\u0131 kaps\u0131yor. De\u011ferlendirme zaman\u0131, yeni te\u015fhis edilmi\u015f ve g\u00f6\u011f\u00fcs bilgisayarl\u0131 tomografi (BT) taramas\u0131yla evrelenmi\u015f hastalard\u0131. Tedavi ba\u015flamadan \u00f6nce bir sonraki BT taramas\u0131, radyasyon alanlar\u0131n\u0131n planlanmas\u0131 amac\u0131yla yap\u0131ld\u0131. \u015eimdi, tan\u0131 taramalar\u0131nda t\u00fcm\u00f6r boyutunu \u00f6l\u00e7t\u00fck ve bunu planlama taramalar\u0131ndaki boyutla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Tan\u0131 ve planlama BT taramalar\u0131 aras\u0131ndaki gecikmeyi ve ilk hastaneye ziyaretten tedavinin ba\u015flang\u0131c\u0131na kadar ge\u00e7en toplam s\u00fcreyi belgelendirdik. Bekleme listesindeyken iki hasta semptomlar\u0131n\u0131n ilerlemesi nedeniyle radikal tedaviye uygun hale gelmedi ve ba\u015fka d\u00f6rt hasta planlama BT'sinde t\u00fcm\u00f6r\u00fcn ilerlemesi nedeniyle radikal tedaviye uygun olmayan kadar b\u00fcy\u00fck bir t\u00fcm\u00f6r hacmine sahipti. Bu nedenle, potansiyel olarak iyile\u015ftirilebilir hastalar\u0131n %21'si bekleme listesinde iyile\u015ftirilemez hale geldi. Tan\u0131 ve planlama BT taramalar\u0131 aras\u0131ndaki gecikme 18 ile 131 g\u00fcn aras\u0131nda de\u011fi\u015fti (ortalamas\u0131 54), bu s\u00fcre zarf\u0131nda t\u00fcm\u00f6r \u00e7apraz kesit boyutundaki art\u0131\u015flar s\u0131f\u0131rdan %373'e kadar de\u011fi\u015fti. \u0130lk hastaneye ziyaretten tedavinin ba\u015flang\u0131c\u0131na kadar gecikme 35 ile 187 g\u00fcn aras\u0131nda de\u011fi\u015fti (ortalamas\u0131 94); radyoterapi talebinin tarihi ile tedavinin ba\u015flang\u0131\u00e7 tarihi aras\u0131nda 23 ile 61 g\u00fcn (ortalamas\u0131 44) gecikme vard\u0131. Akci\u011fer kanseri tedavisinde \u0130ngiltere'nin k\u00f6t\u00fc performans\u0131n\u0131n en s\u0131k ileri s\u00fcr\u00fclen nedeni, uzmanlara s\u0131n\u0131rl\u0131 eri\u015fimdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, hatta potansiyel olarak iyile\u015ftirici tedaviye uygun olarak de\u011ferlendirilen se\u00e7kin az\u0131nl\u0131k hastalar\u0131 i\u00e7in bile, t\u00fcm\u00f6r ilerlemesine izin veren bekleme s\u00fcreleri nedeniyle sonu\u00e7lar\u0131n etkilendi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7860396","title":"Functional coupling of RNAP II transcription to spliceosome assembly.","text":"Y\u00fcksek \u00f6karyotlarda gen ifadesinin yolunu olu\u015fturan karma\u015f\u0131k bir fiziksel ve i\u015flevsel etkile\u015fim a\u011f\u0131, bu yolun her ad\u0131m\u0131nda yer alan farkl\u0131 makineler aras\u0131nda vard\u0131r. Burada, RNA polimeraz II (RNAP II) transkripsiyonunun i\u015flevsel olarak splisom montaj yoluna nas\u0131l ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu belirlemek i\u00e7in verimli bir in vitro sistem kurduk. Verilerimiz, RNAP II taraf\u0131ndan sentezlenen olgunla\u015fmam\u0131\u015f pre-mesaj RNA'n\u0131n (pre-mRNA) hemen ve nicel olarak splisom montaj yoluna y\u00f6nlendirildi\u011fini \u00e7arp\u0131c\u0131 bir \u015fekilde g\u00f6steriyor. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, T7 RNA polimeraz taraf\u0131ndan sentezlenen olgunla\u015fmam\u0131\u015f pre-mRNA, heterojen n\u00fckleer ribon\u00fckleoprotein (hnRNP) proteinlerinden olu\u015fan ve splisom montaj\u0131n\u0131 inhibe eden H kompleksine nicel olarak monte edilir. Sonu\u00e7 olarak, RNAP II transkripsiyonu, splisom h\u0131z\u0131n\u0131 ve genel olarak splislenmi\u015f mRNA verimlili\u011fini, T7 transkripsiyonuna k\u0131yasla dramatik bir \u015fekilde art\u0131r\u0131r. Sonu\u00e7 olarak, RNAP II, transkripsiyonu splismana i\u015flevsel olarak ba\u011flayarak, olgunla\u015fmam\u0131\u015f pre-mRNA'y\u0131 splisom montaj\u0131na y\u00f6nlendirir ve bu sayede pre-mRNA'n\u0131n inhibe edici hnRNP proteinleriyle etkile\u015fimini atlar."}
{"_id":"7869794","title":"Calicum microdomains form within neutrophils at the neutrophil\u2013tumor cell synapse: role in antibody-dependent target cell apoptosis","text":"Kalsiyum (Ca2+) mesajlar\u0131, h\u00fccre sinyalleme transd\u00fcksiyonunda genel olarak \u00f6nemlidir. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinde, kalsiyum sinyalleme, bir\u00e7ok aktivasyon bi\u00e7iminde kritik bir ad\u0131md\u0131r. Antibodi ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre i\u00e7i toksisite (ADCC), leukosit aktivasyonunun \u00f6nemli bir bi\u00e7imi olup, in vitro ve hasta bak\u0131m\u0131nda t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin yok edilmesinde rol oynar. Floresans y\u00f6ntemleri kullanarak, n\u00f6trofilin ADCC'ye kar\u015f\u0131 meme fibrosarcoma h\u00fccrelerine y\u00f6nelik kalsiyum sinyallerini g\u00f6zlemledik. \u00d6nemli olan, bu sinyallerin n\u00f6trofil-t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresi aray\u00fcz\u00fcnde kalsiyum mikroalanlara lokalize oldu\u011fu ve hareket, birle\u015fme ve b\u00f6l\u00fcnme gibi dinamik \u00f6zelliklere sahip oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndeydi. Bu sinyaller, i\u00e7sel kalsiyum tamponu BAPTA ile engellendi. N\u00f6trofil-t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresi sinaps\u0131nda, n\u00f6trofilin sitoplazmas\u0131 STIM1 ile zenginle\u015ftirilmi\u015fti, bu da kalsiyum sinyallemede kritik bir arac\u0131d\u0131r, ancak kalsiyum ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler calbindin ve parvalbumin etkilenmemi\u015fti. Bulgular\u0131m\u0131z, kalsiyum mikroalanlar\u0131n\u0131n aktif bir sinyalleme s\u00fcrecinin sonucu oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. N\u00f6trofil i\u00e7indeki kalsiyum sinyalleri, belirli t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre apoptozisi i\u00e7in gerekli oldu\u011fundan, mikroalanlar\u0131n leukosit taraf\u0131ndan y\u00f6netilen t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre yok edilmesindeki merkezi rol\u00fc g\u00f6sterilmektedir."}
{"_id":"7873737","title":"Platelet glycoprotein IIb\/IIIa inhibitors reduce mortality in diabetic patients with non-ST-segment-elevation acute coronary syndromes.","text":"ARKA PLAN Diyabet melitusu, akut koroner sendromlar\u0131 (ACS) sonras\u0131 olumsuz sonu\u00e7lara yol a\u00e7an \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Bu hastal\u0131k, artm\u0131\u015f plaket agregasyonuyla ili\u015fkili olabilece\u011finden, diyabetli hastalarda plaket glikoprotein (GP) IIb\/IIIa resept\u00f6r\u00fc inhibisyonunun \u00f6zellikle faydal\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR 6 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli plaket GP IIb\/IIIa inhibit\u00f6r\u00fc ACS denemelerinden (PRISM, PRISM-PLUS, PARAGON A, PARAGON B, PURSUIT ve GUSTO IV) diyabetli pop\u00fclasyonlar\u0131 i\u00e7eren bir meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 6458 diyabetli hastada, plaket GP IIb\/IIIa inhibisyonu, 30. g\u00fcnde \u00f6nemli bir \u00f6l\u00fcm oran\u0131nda azalma ile ili\u015fkiliydi, 6.2%'ten 4.6%'a (OR 0.74; %95 CI 0.59-0.92; P=0.007). \u00d6te yandan, 23 072 diyabetli olmayan hastada hayatta kalma faydas\u0131 yoktu (3.0% vs 3.0%). Plaket GP IIb\/IIIa inhibisyonu ve diyabet durumu aras\u0131ndaki etkile\u015fim istatistiksel olarak anlaml\u0131yd\u0131 (P=0.036). 1279 diyabetli hasta, indeks hastanede percutan koroner m\u00fcdahale (PCI) s\u0131ras\u0131nda, bu ajanlar\u0131n kullan\u0131m\u0131 30. g\u00fcnde \u00f6l\u00fcm oran\u0131nda 4.0%'tan 1.2%'a (OR 0.30; %95 CI 0.14-0.69; P=0.002) azalma ile ili\u015fkiliydi. SONU\u00c7LAR Bu meta-analiz, intraven\u00f6z plaket GP IIb\/IIIa inhibit\u00f6rlerinin t\u0131bbi y\u00f6netimi i\u00e7in b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli deneme deneyimlerini i\u00e7eren, ST-segment y\u00fckselmesi olmayan ACS i\u00e7in, bu ajanlar\u0131n diyabetli hastalarda 30. g\u00fcnde \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Rastgele de\u011ferlendirme temelinde olmamas\u0131na ra\u011fmen, hayatta kalma faydas\u0131, PCI'yi olan hastalarda daha b\u00fcy\u00fck g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu nedenle, diyabetli hastalarda ACS i\u00e7in plaket GP IIb\/IIIa inhibitorlar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir."}
{"_id":"7875158","title":"Glucose deprivation-induced cytotoxicity and alterations in mitogen-activated protein kinase activation are mediated by oxidative stress in multidrug-resistant human breast carcinoma cells.","text":"Daha \u00f6nce, glikoz yoksunlu\u011funun \u00e7ok diren\u00e7li insan meme kanseri h\u00fccreleri (MCF-7\/ADR) \u00fczerinde h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6zlemlemi\u015ftik. Bu takip \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, metabolik oksidatif stresin, glikoz yoksunlu\u011funun arkas\u0131nda yatan toksisiteye neden olan veya en az\u0131ndan bu toksisiteye ba\u011fl\u0131 olan s\u00fcre\u00e7lerin arkas\u0131ndaki temel mekanizma oldu\u011funu test etmek istedik. Burada a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u00e7al\u0131\u015fmalarda, mitogen aktive edilmi\u015f protein kinaz (MAPK) sisteminin, glikoz i\u00e7ermeyen ortama konulduktan sadece 3 dakika sonra aktifle\u015fti\u011fini ve 3 saat boyunca aktif kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. 2-4 saatlik glikoz yoksunlu\u011fu, oksidatif stresi de tetikledi, bu da okside edilmi\u015f glutatyonun sabit durum konsantrasyonunun 3 kat artmas\u0131na ve pro-oksidan \u00fcretiminin 3 kat artmas\u0131na neden oldu. Glikoz ve glutamat tedavisi, MAPK aktivitesini h\u0131zla bask\u0131lad\u0131 ve h\u00fccreleri toksisiteden kurtard\u0131. Glutamat ve peroksit n\u00f6tralizat\u00f6r\u00fc piruvat, hem h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6nledi hem de pro-oksidan \u00fcretimini bask\u0131lad\u0131. Ayr\u0131ca, tiyol antioksidan\u0131 N-asetil-L-cistein, glikoz yoksunlu\u011fundan kaynaklanan toksisiteyi \u00f6nledi ve MAPK aktivitesini bask\u0131lad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, glikoz yoksunlu\u011funun ind\u00fckledi\u011fi toksisite ve MAPK sinyalleme yolundaki de\u011fi\u015fikliklerin, MCF-7\/ADR h\u00fccrelerinde oksidatif stres taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu sonu\u00e7lar ayr\u0131ca, memelilerde glikoz yoksunlu\u011funun ind\u00fckledi\u011fi toksisiteye ortak bir mekanizman\u0131n, metabolik oksidatif stres i\u00e7erebilece\u011fi spek\u00fclasyonunu da destekliyor."}
{"_id":"7878807","title":"A structural basis for kinetochore recruitment of the Ndc80 complex via two distinct centromere receptors.","text":"Ndc80 kompleksi, kinetokorun ana mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flama eleman\u0131d\u0131r. Mikrot\u00fcb\u00fcllere Ndc80-Nuf2 ba\u015flar\u0131n\u0131n iyi karakterize edilmi\u015f etkile\u015fimiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, Spc24-25 heterodimer'in sentromerik kromatin'e nas\u0131l ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Burada, mikrot\u00fcb\u00fclleri kromozomlara ba\u011flayan bu ba\u011flant\u0131n\u0131n nihai molek\u00fcler ayr\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 sunuyoruz. Cnn1\/CENP-T'nin histon-katl\u0131 proteini ile Spc24-25'in kompleksi, Ndc80 resept\u00f6r motifi olarak korunan Cnn1'in \u03b1 heliks olarak bir hidrofobik oyukta Spc24 ve Spc25'in aray\u00fcz\u00fcnde ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Ndc80-Cnn1 etkile\u015fimini bozan nokta mutasyonlar\u0131, Mtw1 kompleksi'ne ba\u011flanmay\u0131 da engeller ve maya'da \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olur. Mtw1 kompleksi'nin Dsn1 biriminin Cnn1 ile ili\u015fkili bir motifi, Ndc80 ba\u011flanmas\u0131 i\u00e7in gerekli ve maya b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in esast\u0131r. Bu b\u00f6lgeyi Cnn1 peptidi ile de\u011fi\u015ftirerek farkl\u0131 molek\u00fcler ba\u011flamlarda Ndc80 ba\u011flanma mod\u00fcl\u00fcn\u00fcn i\u015flevselli\u011fini geri kazan\u0131yoruz. Son olarak, Cnn1'in N-terminalinin fosforlanmas\u0131, iki rekabet eden Ndc80 etkile\u015fim ortaklar\u0131n\u0131n ba\u011flanmas\u0131n\u0131 koordine ediyor. Verilerimiz, Ndc80 kompleksi'nin sentromer rekrut\u00f6rleri'ne ba\u011flanma mod\u00fcl\u00fcn\u00fcn mod\u00fcler ba\u011flanma mekanizmas\u0131na dair yap\u0131sal i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011fl\u0131yor."}
{"_id":"7898952","title":"Feedback Circuit among INK4 Tumor Suppressors Constrains Human Glioblastoma Development","text":"\u0130nsan glioblastoma (GBM) i\u00e7in genomik de\u011fi\u015fiklik desenlerini karakterize etmek amac\u0131yla, heuristik olmayan bir genomik topo\u011frafya tarama (GTS) algoritmas\u0131 geli\u015ftirdik. Bu algoritma, s\u0131k g\u00f6r\u00fclen p18(INK4C) ve p16(INK4A) kodeleksiyonunu tespit etti. Hem p16(INK4A) hem de p18(INK4C) genlerini ta\u015f\u0131yan GBM h\u00fccrelerinde p18(INK4C)'nin i\u015flevsel yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lmas\u0131, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesinin bozulmas\u0131na ve t\u00fcm\u00f6rjenik potansiyelin azalmas\u0131na neden oldu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, p18(INK4C)'ye y\u00f6nelik RNAi ile p16(INK4A)'si eksik birincil astrositlerde veya kurulmu\u015f GBM h\u00fccrelerinde, in vitro ve in vivo'da t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fi art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, birincil astrositlerde p16(INK4A)'n\u0131n ani bask\u0131lanmas\u0131, p18(INK4C)'nin e\u015f zamanl\u0131 art\u0131\u015f\u0131na neden oldu. Bu bulgular, astrositik soya\u011fac\u0131nda geri besleme d\u00fczenleyici bir devre oldu\u011funu ortaya koyuyor ve p18(INK4C)'nin insan GBM'de ger\u00e7ek bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, di\u011fer INK4 ailesindeki \u00fcyelerle i\u015fbirli\u011fi i\u00e7inde, uygunsuz proliferasyonu k\u0131s\u0131tlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"7915836","title":"The SMC5\/6 complex maintains telomere length in ALT cancer cells through SUMOylation of telomere-binding proteins","text":"\u00c7o\u011fu kanser h\u00fccresi, telomerleri uzatarak s\u0131n\u0131rs\u0131z \u00e7o\u011faltma potansiyeli elde etmek i\u00e7in telomeraz aktivitesini aktive eder. Baz\u0131 kanser h\u00fccreleri telomeraz'\u0131 aktive edemez ve telomeri uzatma amac\u0131yla homolog rekombinasyon (HR) kullan\u0131r, bu mekanizma alternatif telomer uzatma (ALT) olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. ALT h\u00fccrelerinin bir \u00f6zelli\u011fi, telomerlerin PML cisimlerine (APB'ler olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r) toplanmas\u0131d\u0131r. Burada, ALT h\u00fccrelerinde APB'lere hedeflenen telomerlerin SMC5\/6 kompleksi'nin yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. SMC5\/6 kompleksi'nin MMS21 SUMO ligaz'\u0131, TRF1 ve TRF2 de dahil olmak \u00fczere \u00e7oklu telomere ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinleri SUMOyler. TRF1 veya TRF2'nin SUMOylenmesinin engellenmesi APB olu\u015fumunu engeller. RNA m\u00fcdahalesi ile SMC5\/6 alt birimlerinin yok edilmesi, ALT h\u00fccrelerinde telomere HR'yi engeller, telomerlerin k\u0131salmas\u0131na ve senescansa neden olur. Bu nedenle, SMC5\/6 kompleksi, ALT h\u00fccrelerinde telomere HR'yi ve uzamay\u0131, telomere ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinlerin SUMOylenmesiyle APB olu\u015fumunu te\u015fvik ederek kolayla\u015ft\u0131r\u0131r."}
{"_id":"7925817","title":"Dynein pulls microtubules without rotating its stalk.","text":"Dynein, mikrot\u00fcb\u00fcl motoru, cililerin ve flagellalar\u0131n hareketlili\u011fini sa\u011flar. Mikrot\u00fcb\u00fcl \u00e7iftlerinin g\u00f6receli kaymas\u0131n\u0131n, motor alan\u0131ndaki yap\u0131 de\u011fi\u015fikli\u011fine ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcnde kan\u0131tlar vard\u0131r. Bu yap\u0131 de\u011fi\u015fikli\u011fi, bir uzant\u0131 olarak bilinen sap\u0131n ucuna ba\u011fl\u0131 mikrot\u00fcb\u00fcle hareket ettirir. Predominan hareket modeli, ba\u015f alan\u0131n\u0131n, sap\u0131yla birlikte, mikrot\u00fcb\u00fcl\u00fcn art\u0131 ucuna do\u011fru d\u00f6nmesini i\u00e7erir. Ancak, mikrot\u00fcb\u00fcllere ba\u011fl\u0131 saplar g\u00f6zlemlemek zordur. Burada, \"kryo-pozitif boyama\" elektron mikroskopisi ile \u015fimdiye kadarki en net g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri sunuyoruz. Deneysel motilite testlerinde aktif oldu\u011fu g\u00f6sterilen deniz yosunu, d\u0131\u015f kol dynein molek\u00fclleri mikrot\u00fcb\u00fcllere ba\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. Elektron mikrograflar\u0131n\u0131n analizi, ADP.vanadyum ve n\u00fckleotidsiz durumlar aras\u0131nda sap a\u00e7\u0131lar\u0131n\u0131n mikrot\u00fcb\u00fcllere g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmedi\u011fini, ancak ba\u015flar\u0131n, saplar\u0131yla birlikte, A-t\u00fcb\u00fcl ba\u011fl\u0131l\u0131klar\u0131na g\u00f6re yer de\u011fi\u015ftirdi\u011fini g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, sap\u0131n yap\u0131sal de\u011fi\u015fiklikleri art\u0131rmak i\u00e7in bir levya kolu olarak hareket etti\u011fi modellerle \u00e7eli\u015fir. G\u00f6zlemlenen ba\u015f ve sap\u0131n, kuyru\u011fa (ba\u011flay\u0131c\u0131) kar\u015f\u0131 hareketinin, dynein'in sap\u0131n\u0131 bir tutamak olarak kullanarak, 8 nm ileride bir tubulin alt birimi yakalamas\u0131n\u0131 ve kuyru\u011fun bir k\u0131sm\u0131n\u0131 gererek onu \u00e7ekmesini i\u00e7eren yeni bir mekanizma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"7929932","title":"The INO80 chromatin remodeling complex in transcription, replication and repair.","text":"Ino80 ATPaz, SNF2 ailesine ait bir ATPazd\u0131r ve \u00e7ok alt birimli bir ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 kromatin yeniden d\u00fczenleme kompleksinin entegre bir bile\u015feni olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Yeast ve daha y\u00fcksek \u00f6karyotlardan elde edilen INO80 kompleksleri, korunan alt birimlerin ortak bir \u00e7ekirde\u011fine sahiptir, ancak evrim s\u0131ras\u0131nda kompleksler \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ayr\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131r ve t\u00fcr-\u00f6zg\u00fc i\u015flevlere sahip yeni alt birimler kazanm\u0131\u015ft\u0131r. Son ara\u015ft\u0131rmalar, INO80 kompleksinin transkripsiyon, DNA onar\u0131m\u0131 ve DNA \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131 gibi kromatin ba\u011f\u0131ml\u0131 n\u00fckleer i\u015flemlerin geni\u015f bir yelpazesine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"7944381","title":"VEX1 controls the allelic exclusion required for antigenic variation in trypanosomes.","text":"Allelik d\u0131\u015flanmas\u0131, Afrika trypanosomlar\u0131nda antijenik \u00e7e\u015fitlilik ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n\u0131n temelini olu\u015fturur. Bu kan paraziti, tek bir telomerik varyant y\u00fczey glikoprotein (VSG) genini ayn\u0131 anda transkripsiyonu yapmak i\u00e7in RNA polimeraz-I (pol-I) kullan\u0131r, bu da \u00e7ok bol ve de\u011fi\u015ftirilebilir VSG kaplamalar\u0131 \u00fcretir. Trypanosom VSG d\u0131\u015flanmas\u0131-1 (VEX1) genini, telomere \u00f6zel ifade kusurlar\u0131 i\u00e7in bir genetik ekranla tan\u0131mlad\u0131k. VEX1, aktif VSG taraf\u0131ndan ele ge\u00e7irildi ve di\u011fer VSG'lerin susturulmas\u0131, VEX1'in ya ektopik olarak ifade edilmesi ya da t\u00fcketilmesi durumunda ba\u015far\u0131s\u0131z oldu, bu da pozitif ve negatif d\u00fczenlemenin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Pozitif d\u00fczenleme, VSG'leri ve pol-I taraf\u0131ndan transkripsiyonu yap\u0131lan nontelomerik genleri etkiledi, ancak negatif d\u00fczenleme \u00f6ncelikle VSG'leri etkiledi. VEX1 taraf\u0131ndan sa\u011flanan negatif d\u00fczenleme, ayn\u0131 zamanda pol-I taraf\u0131ndan transkripsiyonu yap\u0131lan telomerik rapor\u00f6r yap\u0131lar\u0131 \u00fczerinde de etki g\u00f6sterdi, ancak sadece pol-I transkripsiyonlu bir lokusla payla\u015fan diziler i\u00e7eren yap\u0131lar oldu\u011funda. Sonu\u00e7 olarak, VEX1 taraf\u0131ndan sa\u011flanan k\u0131s\u0131tl\u0131 pozitif d\u00fczenleme ve VEX1 ba\u011f\u0131ml\u0131, belki de homoloji ba\u011f\u0131ml\u0131 susturma, \"kazanan t\u00fcm\u00fcn\u00fc al\u0131r\" mekanizmas\u0131n\u0131 s\u00fcr\u00fckleyen allelik d\u0131\u015flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"7948486","title":"Kruppel-like factor 2 (KLF2) regulates monocyte differentiation and functions in mBSA and IL-1\u03b2-induced arthritis.","text":"Krupel benzeri fakt\u00f6r 2 (KLF2), \u00e7e\u015fitli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli bir rol oynar, bunlara monositler de dahildir. Daha \u00f6nce, KLF2'nin proenflamatuar aktiviteyi monositlerde inhibe etti\u011fini g\u00f6sterdik. Bununla birlikte, artrit \u00fczerindeki KLF2'nin rol\u00fc hen\u00fcz ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, KLF2 hemizigot farelerde enflamasyon yerlerine \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla say\u0131da enflamatuar CD11b(+)F4\/80(+)Ly6C+ monositin rekrut oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Paralel olarak, enflamatuar arac\u0131lar MCP-1, COX-2 ve PAI-1, KLF2 hemizigot farelerden elde edilen kemik ili\u011fi k\u00f6kenli monositlerde, tipik kontrol farelerine k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek seviyelerde ifade ediliyor. Metil-BSA ve IL-1\u03b2 ile tetiklenen artrit, KLF2 hemizigot farelerde, e\u015fle\u015ftirilmi\u015f tipik kontrol farelerine k\u0131yasla daha \u015fiddetliydi. Bu g\u00f6zlemle tutarl\u0131 olarak, KLF2 hemizigot farelerden elde edilen monositler, osteositik \u00e7izgiye olgunla\u015fm\u0131\u015f ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f daha fazla h\u00fccreye sahipti, bu da tetiklenen artritik farelerde k\u0131k\u0131rdak ve kemik hasar\u0131n\u0131n \u015fiddetine katk\u0131da bulunabilir. Artritin \u015fiddeti, artritik KLF2 hemizigot farelerin kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinde, tipik e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrol farelerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek ifade d\u00fczeylerine sahip proteinler HSP60, HSP90 ve MMP13 ile ili\u015fkiliydi ve pPTEN, p21, p38 ve HSP25\/27 molek\u00fcllerinin bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015f seviyeleriyle. Veriler, KLF2'nin artrit \u00fczerindeki transkripsiyonel d\u00fczenlenmesini, monositlerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ve i\u015flevini mod\u00fcle ederek sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler ve kan\u0131tlar sunuyor."}
{"_id":"7965928","title":"Relationship of collegiate football experience and concussion with hippocampal volume and cognitive outcomes.","text":"\n\u00d6NEML\u0130L\u0130K Beyin sars\u0131nt\u0131s\u0131 ve alt sars\u0131nt\u0131 etkileri, \u00fcniversite sporcular\u0131nda k\u0131sa vadede bozulmu\u015f bili\u015fsel performansla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak uzun vadeli n\u00f6roanatomik ve bili\u015fsel sonu\u00e7lar\u0131 hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 veriler vard\u0131r.\n\nHEDEF \u00dcniversite futbolu sporcular\u0131nda beyin sars\u0131nt\u0131s\u0131 ge\u00e7mi\u015fi ve futbol deneyimi y\u0131llar\u0131n\u0131n hipokampal hacim ve bili\u015fsel performans \u00fczerindeki ili\u015fkilerini de\u011ferlendirmek.\n\nY\u00d6NTEM, AYAK VE KATILIMCILAR 2011 Haziran ve 2013 A\u011fustos tarihleri aras\u0131nda bir ABD psikiyatri ara\u015ft\u0131rma enstit\u00fcs\u00fcnde, klinisyen taraf\u0131ndan te\u015fhis edilmi\u015f beyin sars\u0131nt\u0131s\u0131 ge\u00e7mi\u015fi olan \u00fcniversite futbolu oyuncular\u0131 (n = 25), beyin sars\u0131nt\u0131s\u0131 ge\u00e7mi\u015fi olmayan \u00fcniversite futbolu oyuncular\u0131 (n = 25) ve ya\u015f, cinsiyet ve e\u011fitim a\u00e7\u0131s\u0131ndan e\u015fle\u015ftirilmi\u015f sa\u011f kontrol grubu (n = 25) aras\u0131nda yap\u0131lan \u00e7apraz kesitli bir \u00e7al\u0131\u015fma.\n\nMARUZ KALMA Beyin sars\u0131nt\u0131s\u0131 ge\u00e7mi\u015fi ve futbol deneyimi y\u0131llar\u0131.\n\nANA SONU\u00c7LAR VE DE\u011eERLEND\u0130RMELER Y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc anatomik manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi kullan\u0131larak beyin hacimleri nicel olarak belirlendi. Sporcular\u0131n bili\u015fsel de\u011ferlendirmesi i\u00e7in bilgisayar tabanl\u0131 beyin sars\u0131nt\u0131s\u0131 ile ilgili bir test bataryas\u0131n\u0131n temel puanlar\u0131 kullan\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR Beyin sars\u0131nt\u0131s\u0131 ge\u00e7mi\u015fi olan ve olmayan oyuncular\u0131n hipokampal hacimleri sa\u011f kontrol grubuna g\u00f6re daha k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fc (beyin sars\u0131nt\u0131s\u0131 ile: t48 = 7.58; P < .001; ortalama fark, 1788 \u03bcL; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1317-2258 \u03bcL; beyin sars\u0131nt\u0131s\u0131 yok: t48 = 4.35; P < .001; ortalama fark, 1027 \u03bcL; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 556-1498 \u03bcL). Beyin sars\u0131nt\u0131s\u0131 ge\u00e7mi\u015fi olan oyuncular\u0131n hipokampal hacimleri beyin sars\u0131nt\u0131s\u0131 olmayan oyunculara g\u00f6re daha k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fc (t48 = 3.15; P < .001; ortalama fark, 761 \u03bcL; %95"}
{"_id":"7968532","title":"STING and the innate immune response to nucleic acids in the cytosol","text":"V\u00fccuttaki patojen kaynakl\u0131 n\u00fckleik asitlerin tespit edilmesi, \u00e7e\u015fitli bakteriler, vir\u00fcsler ve \u00f6karyot patojenlere kar\u015f\u0131 do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunmas\u0131n\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik \u00f6neme sahiptir. Tersine, h\u00fccre i\u00e7i n\u00fckleik asitlere kar\u015f\u0131 uygunsuz yan\u0131tlar, ciddi otoimm\u00fcn patolojiye neden olabilir. Konak protein STING, h\u00fccre i\u00e7i n\u00fckleik asitlere kar\u015f\u0131 do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131nda merkezi bir sinyal molek\u00fcl\u00fc olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. STING, \u00f6zellikle h\u00fccre i\u00e7i DNA'ya ve bakteriyel n\u00fckleik asitlere, yani 'd\u00f6ng\u00fcsel din\u00fckleotitler'e kar\u015f\u0131 yan\u0131tlarda kritik \u00f6neme sahip gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Burada, STING'in anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki geli\u015fmeleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve bu alandaki bir\u00e7ok \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f soruyu vurguluyoruz."}
{"_id":"7970974","title":"Global Assessment of Genomic Regions Required for Growth in Mycobacterium tuberculosis","text":"Genomik elementlerin canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n sa\u011flanmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu belirlemek, bakteriyel patojenlerin temel fizyolojisini anlamam\u0131z\u0131n merkezinde yer al\u0131r. Son zamanlarda, y\u00fcksek yo\u011funluklu mutajenizasyon ve derin dizileme kombinasyonu, bir\u00e7ok bakteride gerekli ve ko\u015fullu olarak gerekli genlerin belirlenmesini sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Ancak genler, \u00f6nemli bakteriyel patojenlerin karma\u015f\u0131k genomlar\u0131n\u0131n sadece bir k\u0131sm\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Burada, Mycobacterium tuberculosis'in (d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda \u00f6nemli bir sa\u011fl\u0131k patojeni) optimal b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gerekli olan genomik b\u00f6lgeleri, genler, alanlar ve interjenik \u00f6\u011feleri kapsaml\u0131 bir \u015fekilde belirlemek i\u00e7in tarafs\u0131z bir analiz kullan\u0131yoruz. Buldu\u011fumuz sonu\u00e7lara g\u00f6re, birka\u00e7 protein hem optimal b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in gerekli alanlara hem de gereksiz alanlara sahiptir. Ayr\u0131ca, bir\u00e7ok non-kodlay\u0131c\u0131 b\u00f6lge, d\u00fczenleyici \u00f6\u011feler ve non-kodlay\u0131c\u0131 RNA'lar da mykobakteriyel b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Analizimiz, b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in genetik gereksinimlerin, gen merkezli analizlerle anla\u015f\u0131lamayacak kadar karma\u015f\u0131k oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"7975937","title":"Cyclooxygenase-Dependent Tumor Growth through Evasion of Immunity","text":"Melanom ve di\u011fer kanser h\u00fccrelerinin anti-tumor ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ka\u00e7ma mekanizmalar\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, mutant Braf(V600E) fare melanom h\u00fccrelerinden olu\u015fan t\u00fcm\u00f6rlerin, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetkin bir ev sahibi i\u00e7inde b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in prostaglandin E2'nin \u00fcretiminin gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 bask\u0131lar ve t\u00fcm\u00f6r destekleyen iltihab\u0131 besler. Braf(V600E) fare melanom h\u00fccrelerinde, Nras(G12D) melanom veya meme veya kolon kanseri h\u00fccrelerinde siklooksijenazlar (COX) veya prostaglandin E sentazlar\u0131n\u0131n genetik yok edilmesi, bunlar\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol\u00fcne kar\u015f\u0131 duyarl\u0131 hale getirir ve t\u00fcm\u00f6r iltihab\u0131 profilinde klasik anti-kanser ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yollar\u0131na do\u011fru bir kaymaya neden olur. Bu fare COX ba\u011f\u0131ml\u0131 iltihap imzas\u0131, insan cilt melanom biyopsilerinde dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde korunmaktad\u0131r, bu da COX aktivitesinin farkl\u0131 t\u00fcrler aras\u0131nda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lamas\u0131n\u0131 tetikledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. \u00d6n klinik veriler, COX'un anti-PD-1 engellemesiyle birlikte t\u00fcm\u00f6rlerin yok edilmesini ind\u00fcklemede sinerjik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, bu da COX inhibit\u00f6rlerinin kanser hastalar\u0131nda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k temelli tedavilerin yard\u0131mc\u0131 ila\u00e7lar\u0131 olarak yararl\u0131 olabilece\u011fini ima etmektedir."}
{"_id":"7986878","title":"Anti-alphav integrin monoclonal antibody intetumumab enhances the efficacy of radiation therapy and reduces metastasis of human cancer xenografts in nude rats.","text":"Daha \u00f6nce, tamamen insan anti-\u03b1v entegrin monoklonal antikor olan intetumumab (CNTO 95)'un, farelerde xenograft t\u00fcm\u00f6rlerinde bir radyosensitizat\u00f6r oldu\u011funu bildirdik. Intetumumab, fare entegrinleriyle \u00e7apraz tepki g\u00f6stermedi\u011fi, ancak fare entegrinleriyle \u00e7apraz duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in, insan kanser xenograft modellerinde \u00e7\u0131plak s\u0131\u00e7anlarda radyoterapi ve intetumumab'\u0131n olas\u0131 birle\u015ftirilmi\u015f kullan\u0131m\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k, b\u00f6ylece hem t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri hem de t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131 \u00fczerindeki etkileri de\u011ferlendirildi. \u00c7\u0131plak s\u0131\u00e7anlarda insan ba\u015f ve boyun kanseri ve k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) xenograftlar\u0131 olan s\u0131\u00e7anlar, intetumumab ve par\u00e7alanm\u0131\u015f yerel t\u00fcm\u00f6r radyoterapisiyle tedavi edildi. T\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi ve metastaz, kan perf\u00fczyonu, oksijenasyonu ve gastrointestinal toksisite \u00fczerindeki etkileri incelendi. Intetumumab tek ba\u015f\u0131na t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi \u00fczerinde orta derecede bir etkiye sahipti. Par\u00e7alanm\u0131\u015f radyoterapiyle birle\u015ftirildi\u011finde, intetumumab t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe etti ve radyoterapi tek ba\u015f\u0131na uyguland\u0131\u011f\u0131nda elde edilenden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha iyi bir t\u00fcm\u00f6r yan\u0131t oran\u0131 sa\u011flad\u0131. Intetumumab tedavisi, A549 NSCLC xenograft modelinde akci\u011fer metastaz\u0131n\u0131 da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Xenograft t\u00fcm\u00f6rlerinde mikro k\u00f6p\u00fck destekli ultrason g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi ile \u00f6l\u00e7\u00fclen oksijenasyon ve kan perf\u00fczyonu, intetumumab tedavisi sonras\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. Intetumumab ve radyoterapi birle\u015ftirilmi\u015f kullan\u0131m\u0131, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde ve t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131nda mikro damar yo\u011funlu\u011funu azaltt\u0131 ve apoptozu art\u0131rd\u0131. Toksisite \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, intetumumab tedavisinin akci\u011ferlerde histopatolojik de\u011fi\u015fikliklere neden olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve hassas gastrointestinal epitelini radyoterapi etkisine duyarl\u0131 hale getirmedi\u011fini g\u00f6sterdi. Intetumumab, \u00e7\u0131plak s\u0131\u00e7anlarda insan kanser xenograft t\u00fcm\u00f6rlerinde par\u00e7alanm\u0131\u015f radyoterapi etkinli\u011fini art\u0131rabilir, ancak artan toksisite olmadan."}
{"_id":"7988832","title":"Methylomic trajectories across human fetal brain development.","text":"Epigenetik s\u00fcre\u00e7ler, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda transkripsiyonel d\u00fczenlemenin orkestrasyonunda kritik bir rol oynar. DNA metilasyonunun fet\u00fcs beyninin geli\u015fimi \u00fczerindeki \u00f6nemi, perinatal d\u00f6nemde de novo DNA metiltransferazlar\u0131n\u0131n dinamik ifadesi ve metil-CpG ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 2 (MECP2) genindeki mutasyonlarla ili\u015fkili n\u00f6rogeli\u015fimsel bozukluklar taraf\u0131ndan vurgulan\u0131r. Ancak, fet\u00fcs beyninin geli\u015fiminde epigenomdaki zaman i\u00e7indeki de\u011fi\u015fiklikler hakk\u0131nda bug\u00fcne kadar s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgilerimiz vard\u0131r. Yakla\u015f\u0131k 400.000 sitede genom \u00e7ap\u0131nda DNA metilasyon desenlerini 179 insan fet\u00fcs beyni numunesinde (100 erkek, 79 kad\u0131n) 23 ile 184 g\u00fcn aras\u0131 postkonsepsiyonda \u00f6l\u00e7t\u00fck. 7'den fazla sitede fet\u00fcs ya\u015f\u0131 ile birlikte DNA metilasyonunda \u00f6nemli de\u011fi\u015fiklikler oldu\u011funu belirledik ve bu sitelerin bir\u00e7o\u011fu hipometilasyonla ili\u015fkiliydi. Fet\u00fcs beyninin geli\u015fiminde DNA metilasyonunda de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkili siteler, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde promot\u00f6r d\u00fczenleyici b\u00f6lgelerde yetersizdi, ancak CpG adalar\u0131n\u0131n (k\u0131y\u0131lar ve raflar) ve gen g\u00f6vdeleri \u00e7evreleyen b\u00f6lgelerde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde fazla temsili vard\u0131. Birka\u00e7 otozomal sitede erkek ve kad\u0131n aras\u0131nda \u00f6nemli DNA metilasyon farkl\u0131l\u0131klar\u0131 g\u00f6zlemlendi ve beyin geli\u015fimi boyunca cinsel \u00f6zelliklere \u00f6zg\u00fc DNA metilasyon e\u011filimleri g\u00f6steren birka\u00e7 b\u00f6lge vard\u0131. A\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 gen cometilasyon a\u011f\u0131 analizi (WGCNA), fet\u00fcs ya\u015f\u0131yla ili\u015fkili ve n\u00f6rogeli\u015fimsel s\u00fcre\u00e7lerle ili\u015fkili genlerin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde zenginle\u015fti\u011fi cometilasyonlu lokuslar\u0131n ayr\u0131 mod\u00fcllerini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu, insan fet\u00fcs beyninin geli\u015fiminde DNA metilasyonunu en kapsaml\u0131 inceleme ve prenatal d\u00f6nemin \u00f6nemli epigenomik plastisiteye sahip bir d\u00f6nem oldu\u011funu do\u011frulayan, bug\u00fcne kadar bilinen en kapsaml\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r."}
{"_id":"7997337","title":"Synaptic Determinants of Rett Syndrome","text":"Artan kan\u0131tlar, insan hastalar\u0131nda ve n\u00f6rolojik ve psikiyatrik hastal\u0131klar\u0131n hayvan modellerinde sinaptik ba\u011flant\u0131lar\u0131n yap\u0131sal ve molek\u00fcler organizasyonunun etkilendi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu deneysel g\u00f6zlemlerin bir sonucu olarak, sinapsopati kavram\u0131, sinaptik i\u015flev ve plastisite bozukluklar\u0131n\u0131 tan\u0131mlayan bir kavram olarak tan\u0131t\u0131ld\u0131. \u00d6zellikle, n\u00f6rolojik hastal\u0131klar ve sinaptik anormallikler aras\u0131nda yak\u0131n bir korelasyon, Rett sendromu (RS) gibi zihinsel gerileme semptomlar\u0131n\u0131 da i\u00e7eren sendromlar i\u00e7in \u00f6zellikle alakal\u0131d\u0131r. RS (MIM312750), \u00e7o\u011fu durumda metil-CpG ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 2 (MeCP2) genindeki mutasyonlar nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kan X-ba\u011fl\u0131 bask\u0131n bir n\u00f6rolojik bozukluktur. Bu inceleme, fare modellerinde RS'de MeCP2 genindeki mutasyonlar\u0131n neden oldu\u011fu sinaptik de\u011fi\u015fiklikler hakk\u0131ndaki mevcut bilgilere odaklanacak ve \u015fu anda kullan\u0131lan deneysel terapi perspektiflerini vurgulayacakt\u0131r. Farkl\u0131 deneysel yakla\u015f\u0131mlar, RS'nin belirli beyin b\u00f6lgelerinde sinaptik iletim homeostaz\u0131n\u0131n bozulmas\u0131n\u0131n bir sonucu olabilece\u011fini ortaya koymu\u015ftur. Asl\u0131nda, MeCP2'nin yoklu\u011funda birka\u00e7 deneyimle tetiklenen n\u00f6ronal plastisite bi\u00e7imi bozulmu\u015ftur. Bu incelemede sunulan sonu\u00e7lara dayanarak, beyin hastal\u0131klar\u0131 gibi RS'nin nas\u0131l etkilendi\u011fini anlaman\u0131n m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011fu \u00f6nerilebilir. Bu \u00e7aba, insan bili\u015finin n\u00f6robiyolojik temellerini belirlemede bizi daha da yakla\u015ft\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"8002529","title":"Depressive symptoms and physical decline in community-dwelling older persons.","text":"Depresyonun \u00f6nemli semptomlar\u0131, ya\u015fl\u0131 toplulukta ya\u015fayan n\u00fcfusta yayg\u0131nd\u0131r. Depresif semptomlar ve engellilik, ayn\u0131 ki\u015finin i\u00e7inde yayg\u0131n olarak ortaya \u00e7\u0131kabilir, ancak depresif semptomlar\u0131n sonraki i\u015flevsel d\u00fc\u015f\u00fc\u015fe katk\u0131da bulunup bulunmad\u0131\u011f\u0131 netle\u015ftirilmemi\u015ftir.\n\nAma\u00e7, ya\u015fl\u0131 ki\u015filerde depresif semptomlar\u0131n sonraki fiziksel i\u015flevdeki d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc art\u0131r\u0131p art\u0131rmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemektir.\n\nY\u00f6ntem, Iowa ve Washington il\u00e7elerinin topluluklar\u0131nda yap\u0131lan 4 y\u0131ll\u0131k bir kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, 1988'de ve 4 y\u0131l sonra tekrar fiziksel performans testleri tamamlayan 1286 ki\u015fiydi.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri, ba\u015flang\u0131\u00e7 depresif semptomlar\u0131, Epidemiyolojik \u00c7al\u0131\u015fmalar Merkezi Depresyon \u00d6l\u00e7e\u011fi ile de\u011ferlendirildi. Fiziksel performans testleri, duru\u015f dengesi de\u011ferlendirmesi, 2.4 metre (8 fit) zamanlanm\u0131\u015f y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f ve 5 kez sandalyeden kalk\u0131p oturma hareketinin zamanlanm\u0131\u015f testi i\u00e7eriyordu.\n\nSonu\u00e7lar, ba\u015flang\u0131\u00e7 performans puan\u0131, sa\u011fl\u0131k durumu ve sosyo-demografik fakt\u00f6rler ayarland\u0131ktan sonra, artan depresif semptom seviyelerinin 4 y\u0131l boyunca fiziksel performans\u0131n daha fazla d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc \u00f6ng\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc (depresif ruh hali olanlarla olmayanlar aras\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fc\u015f i\u00e7in oran, 1.55; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 1.02-2.34) g\u00f6r\u00fcld\u00fc. En y\u00fcksek i\u015flevsel spektrumun ucunda olan ve hi\u00e7bir engeli bildirmeyen ki\u015filer aras\u0131nda bile, depresif semptomlar\u0131n \u015fiddeti sonraki fiziksel performans\u0131n d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc \u00f6ng\u00f6rd\u00fc (d\u00fc\u015f\u00fc\u015f i\u00e7in oran, 1.03; %95 CI, 1.00-1.08).\n\nSonu\u00e7, ya\u015fl\u0131 ki\u015filerin depresif semptom bildirenlerinin sonraki fiziksel d\u00fc\u015f\u00fc\u015f riski daha y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu sonu\u00e7lar, depresif ruh halinin \u00f6nlenmesi veya azalt\u0131lmas\u0131n\u0131n ya\u015fl\u0131 ki\u015filerde i\u015flevsel d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc azaltmada rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"8002887","title":"Foxk proteins repress the initiation of starvation-induced atrophy and autophagy programs","text":"Otofaji, a\u00e7l\u0131k durumuna yan\u0131t olarak tetiklenen birincil katabolik s\u00fcre\u00e7tir. Sitoplazmik b\u00f6lmede otofajik d\u00fczenlemenin iyi anla\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen, n\u00fckleer olaylar\u0131n da otofajinin ind\u00fcklenmesi veya bask\u0131lanmas\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131 giderek daha netle\u015fmektedir. Bununla birlikte, belirli bir diziye sahip transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin otofaj gerektiren genlerin ifadesini nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fi konusunda kapsaml\u0131 bir anlay\u0131\u015f eksikli\u011fi vard\u0131r. Burada, kas h\u00fccrelerinde ve fibroblastlarda otofajik transkripsiyon bask\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131 olarak Foxk proteinlerini (Foxk1 ve Foxk2) tan\u0131ml\u0131yoruz. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, Foxk1\/2, kaslarda ba\u015fka bir forkhead transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan Foxo3'\u00fc dengelemek i\u00e7in hizmet eder, bu da otofajik ve atrofik hedeflerin bir k\u0131sm\u0131n\u0131 ind\u00fckler. Foxk1\/2, kritik otofajik genlerin ifadesini s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in Sin3A-HDAC komplekslerini \u00f6zelle\u015ftirerek histon H4'\u00fcn asetilasyonunu ve ifadesini k\u0131s\u0131tlar. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, mTOR, Foxk1'in transkripsiyonal etkinli\u011fini kolayla\u015ft\u0131rarak \u00f6zellikle besin zengin ko\u015fullarda temel otofaji seviyelerini s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in n\u00fckleer giri\u015fini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, besin durumunu yorumlamak i\u00e7in mTOR'un antik bir, korunmu\u015f mekanizmas\u0131n\u0131 vurgular, bu da otofajiyi bask\u0131lamak i\u00e7in Foxk-Sin3 ile transkripsiyonel kontrol yoluyla esansiyel otofajik genlerin bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlar."}
{"_id":"8005007","title":"PRRSV receptors and their roles in virus infection","text":"Porcin Reprod\u00fcktif ve Solunum Sendromu Vir\u00fcs\u00fc (PRRSV), s\u0131n\u0131rl\u0131 bir h\u00fccre tropizmine sahiptir ve iyi farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f monosit\/makrofaj hatt\u0131ndaki h\u00fccreleri, \u00f6rne\u011fin akci\u011fer alveolar makrofajlar\u0131 ve Afrika ye\u015fil maymun safra kesesi h\u00fccre hatt\u0131 MA-104 ve t\u00fcrevleri, \u00f6rne\u011fin Marc-145, Vero ve CL-2621'i istila etmekten ho\u015flan\u0131r. Konak h\u00fccrelerine PRRSV enfeksiyonu asl\u0131nda resept\u00f6r medyasyonlu endositoz ve \u00e7o\u011falma s\u00fcrecidir. H\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n PRRSV enfeksiyonuna izin verip vermemesi, h\u00fccresel resept\u00f6rlerin varl\u0131\u011f\u0131 ve yoklu\u011fu taraf\u0131ndan belirlenir. Birka\u00e7 PRRSV izin vermeyen h\u00fccre hatt\u0131, \u00f6rne\u011fin BHK-21, PK-15 ve CHO-K1, rekombine resept\u00f6r proteinlerinin ifade edilmesiyle vir\u00fcs enfeksiyonuna duyarl\u0131 hale geldi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bug\u00fcne kadar, heparin s\u00fclfat, sialoadhesin, CD163, CD151 ve vimentin, vir\u00fcs ba\u011flanmas\u0131, i\u00e7e alma veya kabuk \u00e7\u0131karma a\u015famalar\u0131nda yer ald\u0131klar\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli PRRSV resept\u00f6rleri olarak belirlenmi\u015ftir. Her resept\u00f6r, farkl\u0131 h\u00fccrelerde da\u011f\u0131l\u0131m, vir\u00fcs farkl\u0131 enfeksiyon a\u015famalar\u0131nda i\u015flev ve viral proteinler veya genlerle etkile\u015fim modeli ile karakterize edilir. Resept\u00f6rlerin ortak g\u00fc\u00e7leri son zamanlarda \u00f6zel i\u015flevleri nedeniyle dikkat \u00e7ekmektedir. PRRSV resept\u00f6rleri, vir\u00fcs izolasyonu veya daha etkili a\u015f\u0131 geli\u015ftirme i\u00e7in yeni antiviral reaktifler tasarlamak veya rekombine h\u00fccre hatlar\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in hedefler haline gelmi\u015ftir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu resept\u00f6rler vir\u00fcs\u00fcn genetik varyasyonuna k\u0131yasla daha korunmu\u015f dizilere sahiptir. Bu makalede, PRRSV resept\u00f6rlerinin rol\u00fc ve vir\u00fcs ve resept\u00f6rler aras\u0131ndaki molek\u00fcler etkile\u015fim mekanizmas\u0131 incelenmektedir."}
{"_id":"8006440","title":"Kinetic Analysis Reveals the Fate of a MicroRNA following Target Regulation in Mammalian Cells","text":"MikroRNA (miRNA) biyojeni\u011fi ve d\u00fczenlenmesiyle ilgili \u00f6nemli ayr\u0131nt\u0131lar a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131, ancak miRNA'n\u0131n hedef d\u00fczenledikten sonraki kaderi hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey biliniyor. Bu s\u00fcre\u00e7 hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fc elde etmek i\u00e7in, bir miRNA'n\u0131n biyojeni\u011finin sona ermesinden sonra ve bir hedefin d\u00fczenlenmesinde, Ago2 ile katalitik kesme olmayan bir hedefin d\u00fczenlenmesinde kinetik analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik. S\u00fcrekli durumda ve bozulma s\u0131ras\u0131nda miRNA ve hedef molek\u00fcllerinin say\u0131s\u0131n\u0131 nicel olarak \u00f6l\u00e7erek, her miRNA molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn en az iki hedef transkripti d\u00fczenleyebildi\u011fini bulduk, bu da miRNA'n\u0131n hedefiyle birlikte kal\u0131c\u0131 olarak ele ge\u00e7irilmedi\u011fini ve miRNA d\u00fczenlemenin kesintisiz \u00e7oklu d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm yolu oldu\u011funu g\u00f6steren in vivo kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131. Derin dizileme kullanarak, hedef d\u00fczenlemesi miRNA geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve miRNA'n\u0131n 3' ucuna posttranskripsiyonel modifikasyonlar te\u015fvik ederek ve miRNA'n\u0131n bozulma h\u0131z\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131rarak miRNA'n\u0131n bozulma h\u0131z\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, miRNA d\u00fczenlemenin verimlili\u011fine dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011fl\u0131yor ve bir miRNA'n\u0131n \u00e7ok say\u0131da transkripti nas\u0131l d\u00fczenleyebilece\u011fini a\u00e7\u0131klamaya yard\u0131mc\u0131 oluyor ve memelilerde miRNA bozulmas\u0131nda \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc sa\u011flayan mekanizmalardan birini belirtiyor."}
{"_id":"8025177","title":"Estimation of nuclear DNA content in plants using flow cytometry","text":"Ak\u0131\u015f sitometri (FCM), DNA'ya se\u00e7ici floresan kromlar kullan\u0131larak bitkilerde n\u00fckleer DNA i\u00e7eri\u011finin \u00f6l\u00e7\u00fclmesi i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan bir y\u00f6ntemdir. \u00d6rnek haz\u0131rlama kolayl\u0131\u011f\u0131 ve y\u00fcksek \u00f6rnek i\u015fleme h\u0131z\u0131, di\u011fer y\u00f6ntemlere k\u0131yasla, \u00f6rne\u011fin Feulgen yo\u011funluk \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcne, genom boyutunun, \u00fcreme \u00e7okploidinin seviyesinin, n\u00fckleer replikasyon durumunun ve endopoliploidinin (polisomati) tahmininde genellikle daha uygundur. Burada, \u00f6rnek haz\u0131rlama i\u00e7in d\u00f6rt protokol (tam h\u00fccre \u00e7ekirdeklerinden olu\u015fan suspansiyonlar) sunuyoruz ve FCM ile n\u00fckleer DNA miktarlar\u0131n\u0131n analizini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Gerekli kimyasallar ve ekipman, \u00f6l\u00e7\u00fcm s\u00fcreci, veri analizi ve bitkisel materyal ile kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lan en s\u0131k sorunlar, \u00f6rne\u011fin ikincil metabolik maddelerin m\u00fcdahalesi hakk\u0131nda konu\u015fuyoruz. \u0130\u00e7 ve d\u0131\u015f standartla\u015fman\u0131n amac\u0131 ve gereklili\u011fi tart\u0131\u015f\u0131l\u0131yor. DNA miktarlar\u0131 ve genom boyutlar\u0131 i\u00e7in do\u011fru terminolojinin kullan\u0131m\u0131n\u0131n \u00f6nemi vurgulan\u0131yor ve temel ilkeleri a\u00e7\u0131klan\u0131yor."}
{"_id":"8037453","title":"Predictive value of bone resorption and formation markers in cancer patients with bone metastases receiving the bisphosphonate zoledronic acid.","text":"AMA\u00c7 Kemik metastazlar\u0131 olan hastalarda yap\u0131lan \u00fc\u00e7 b\u00fcy\u00fck, rastgelele\u015ftirilmi\u015f \u00e7al\u0131\u015fma, zoledronik asit kullan\u0131m\u0131n\u0131n kemikle ilgili olay riskini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 son zamanlarda g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, bisfosfonat tedavisi s\u0131ras\u0131nda kemik metabolizmas\u0131 ve klinik sonu\u00e7 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir f\u0131rsat sunmaktad\u0131r. HASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER 1.824 bisfosfonat tedavisi g\u00f6ren hastada idrarda N-telopeptid (Ntx) ve serum kemik alkaline fosfataz (BAP) \u00f6l\u00e7\u00fcmleri al\u0131nd\u0131 - 1.462 zoledronik asit alan (memeli, 490; prostat, 411; lenfoma, 210; k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer, 183; di\u011fer, 168) ve 362 pamidronat alan (memeli, 254; lenfoma, 108). Bu ke\u015fifsel kohort analizi, hastalar\u0131 Ntx'in temel ve en son seviyelerine g\u00f6re d\u00fc\u015f\u00fck (< 50 nmol\/mmol kreatinin), orta (50-99 nmol\/mmol kreatinin) veya y\u00fcksek (> veya = 100 nmol\/mmol kreatinin) olarak ve BAP'yi d\u00fc\u015f\u00fck (< 146 U\/L) veya y\u00fcksek (> veya = 146 U\/L) olarak grupland\u0131rd\u0131. Her grup i\u00e7in olumsuz klinik sonu\u00e7lara g\u00f6re g\u00f6reli riskler, \u00e7oklu olay ve Cox regresyon modelleri ile zaman i\u00e7inde de\u011fi\u015fen kovaryantlar kullan\u0131larak tahmin edildi. SONU\u00c7LAR Y\u00fcksek ve orta Ntx seviyelerine sahip hastalar, d\u00fc\u015f\u00fck Ntx seviyelerine sahip hastalara k\u0131yasla kemik komplikasyonlar\u0131 ve hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesi riskinde 2 kat art\u0131\u015f g\u00f6sterdi (t\u00fcmleri i\u00e7in P < .001). Her kanser t\u00fcr\u00fc i\u00e7in y\u00fcksek Ntx seviyeleri, \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n s\u00fcresince \u00f6l\u00fcm riskinde 4-6 kat art\u0131\u015fa ve orta Ntx seviyeleri, d\u00fc\u015f\u00fck Ntx seviyelerine k\u0131yasla 2-4 kat art\u0131\u015fa neden oldu (t\u00fcmleri i\u00e7in P < .001). Kemik alkaline fosfataz da olumsuz klinik sonu\u00e7lara kar\u015f\u0131 riskte baz\u0131 korelasyon g\u00f6sterdi. SONU\u00c7 Kemik erimesi i\u015faret\u00e7isi Ntx, bisfosfonat alan kemik metastaz\u0131 hastalar\u0131nda de\u011ferli bir prognost"}
{"_id":"8038329","title":"Role of CD28-B7 interactions in generation and maintenance of CD8 T cell memory.","text":"CD28-B7 etkile\u015fiminin naif T h\u00fccrelerinin aktivasyonundaki rol\u00fc iyi bilinmektedir, ancak T h\u00fccre haf\u0131zas\u0131n\u0131n olu\u015fumu ve korunmas\u0131ndaki \u00f6nemi iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, birincil T h\u00fccre aktivasyonu ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k haf\u0131zas\u0131n\u0131n olu\u015fumu ve korunmas\u0131nda CD28-B7 etkile\u015fimlerinin gereklili\u011fini inceledik. LCMV'ye \u00f6zg\u00fc CD8 T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131, vahsi tip (+\/+) ve CD28 eksik (CD28(-\/-)) fareler aras\u0131nda, akut bir LCMV enfeksiyonu sonras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Birincil yan\u0131t s\u0131ras\u0131nda, her iki (+\/+) ve CD28(-\/-) farelerde LCMV'ye \u00f6zg\u00fc CD8 T h\u00fccrelerinin \u00f6nemli bir aktivasyonu ve geni\u015flemesi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bununla birlikte, hem bask\u0131n hem de alt bask\u0131n LCMV CTL epitoplar\u0131na kar\u015f\u0131 CD8 T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc, CD28(-\/-) farelerde +\/+ farelere k\u0131yasla yakla\u015f\u0131k 2-3 kat daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc; CD28 ile medyasyon edilen kostim\u00fclasyonun eksikli\u011fi, daha zay\u0131f alt bask\u0131n epitoplara kar\u015f\u0131 CD8 T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131n tercihli bask\u0131lanmas\u0131na yol a\u00e7mad\u0131. CD28(-\/-) farelerde oldu\u011fu gibi, +\/+ farelerde B7 ile medyasyon edilen kostim\u00fclasyonu engellemek i\u00e7in CTLA4-Ig tedavisi uyguland\u0131\u011f\u0131nda, anti-LCMV CD8 T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131 da yakla\u015f\u0131k 2 kat azald\u0131. CD28\/B7 etkile\u015fimlerinin kayb\u0131, CD8 T h\u00fccre haf\u0131zas\u0131n\u0131n olu\u015fumu ve korunmas\u0131nda \u00f6nemli bir etkiye sahip de\u011fildi; CD8 T h\u00fccre haf\u0131zas\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc, CD28(-\/-) farelerde +\/+ farelere k\u0131yasla yakla\u015f\u0131k 2 kat daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Ayr\u0131ca, CD28(-\/-) farelerde, LCMV'ye \u00f6zg\u00fc haf\u0131za CD8 T h\u00fccreleri, in vivo normal hom\u00f6ostatik \u00e7o\u011falmaya sahipti ve koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011fl\u0131yordu. Bu nedenle, CD28 sinyalizasyonu, haf\u0131za CD8 T h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131 ve korunmas\u0131 i\u00e7in gerekli de\u011fildir."}
{"_id":"8042158","title":"Systematic reviews from astronomy to zoology: myths and misconceptions.","text":"Sistematik literat\u00fcr incelemeleri, kan\u0131t temelli karar vermeye yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r. \u00d6rne\u011fin, rastgele kontroll\u00fc denemelerin incelemeleri, sa\u011fl\u0131k m\u00fcdahalelerinin etkinli\u011fi hakk\u0131nda sorular\u0131 yan\u0131tlamak i\u00e7in d\u00fczenli olarak kullan\u0131l\u0131r. Sistematik incelemelerin kan\u0131t temelli t\u0131ptaki temel ta\u015f\u0131 olarak y\u00fcksek profilli olmalar\u0131na ra\u011fmen, ama\u00e7lar\u0131 ve y\u00f6ntemleri hakk\u0131nda birka\u00e7 yanl\u0131\u015f anlay\u0131\u015f ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Bunlar aras\u0131nda, sistematik incelemelerin yaln\u0131zca rastgele kontroll\u00fc denemelere uygulanabilece\u011fi ve di\u011fer kan\u0131t t\u00fcrleriyle, \u00f6rne\u011fin, rastgele olmayan \u00e7al\u0131\u015fmalar veya nitel ara\u015ft\u0131rma sonu\u00e7lar\u0131ndan ba\u015fa \u00e7\u0131kamayaca\u011f\u0131na dair inan\u00e7 yer al\u0131r. Sistematik literat\u00fcr incelemesi, kan\u0131tlar\u0131 bulma, de\u011ferlendirme ve sentezleme y\u00f6ntemidir. Sa\u011fl\u0131k m\u00fcdahalelerinin etkinli\u011finin de\u011ferlendirilmesinde d\u00fczenli olarak g\u00fcncellenen sistematik incelemelerin de\u011feri, Antman ve meslekta\u015flar\u0131 taraf\u0131ndan \u00e7arp\u0131c\u0131 bir \u015fekilde g\u00f6sterilmi\u015ftir. Onlar, inceleme makalelerinin, g\u00fcncellenmi\u015f bir sistematik inceleme taraf\u0131ndan belirlenen tedavi geli\u015fmelerini belirtmedi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir.1 Yakla\u015f\u0131k bir \u00e7eyrek y\u00fczy\u0131l \u00f6nce, Gene Glass, birincil \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n nicel sentezi i\u00e7in \"meta-analiz\" terimini ortaya atm\u0131\u015ft\u0131r.2 Bununla birlikte, literat\u00fcr incelemesinde \u00f6nyarg\u0131y\u0131 s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in a\u00e7\u0131k \u00e7abalar\u0131n \u00f6nemi, sosyal bilimciler taraf\u0131ndan en az\u0131ndan 1960'lardan beri vurgulanm\u0131\u015ft\u0131r.3 Son y\u0131llarda, sistematik incelemeler sa\u011fl\u0131k hizmetleri ara\u015ft\u0131rmas\u0131nda \u00f6nemli bir rol bulmu\u015f ve kan\u0131t temelli yakla\u015f\u0131mlardan karar vermeye olan artan ilgi, kullan\u0131mlar\u0131n\u0131n artmas\u0131n\u0131 muhtemel k\u0131lmaktad\u0131r. Herkes sistematik incelemelerin gerekli veya arzu edilir oldu\u011funa kat\u0131lm\u0131yor ve klinik uygulamalardan uzakla\u015ft\u0131k\u00e7a sistematik incelemeler hakk\u0131nda \u015f\u00fcphecilik artmaktad\u0131r. Sistematik incelemelerin daha geni\u015f bir rol\u00fcne kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kan birka\u00e7 yayg\u0131n arg\u00fcman vard\u0131r ve bu arg\u00fcmanlar genellikle sistematik incelemelerin tarihi, amac\u0131, y\u00f6ntemleri ve kullan\u0131mlar\u0131 hakk\u0131nda b\u00fcy\u00fck yanl\u0131\u015f anlamalara dayanmaktad\u0131r. Ben sekiz yayg\u0131n miti \u2026"}
{"_id":"8063697","title":"Acellular pertussis vaccines protect against disease but fail to prevent infection and transmission in a nonhuman primate model.","text":"Pertusis, bakteriyel patojen Bordetella pertussis taraf\u0131ndan neden olan y\u00fcksek derecede bula\u015f\u0131c\u0131 bir solunum hastal\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde pertusis oranlar\u0131 y\u00fckseliyor ve 2012'de 42.000 vaka ile 50 y\u0131ll\u0131k zirveye ula\u015ft\u0131. Pertussis'in yeniden ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131n tam olarak anla\u015f\u0131lmad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclse de, mevcut akselerlu pertussis (aP) a\u015f\u0131lar\u0131n\u0131n kolonizasyonu ve bula\u015fmay\u0131 \u00f6nlemede ba\u015far\u0131s\u0131z oldu\u011fu hipotezini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. Hipotezimizi test etmek i\u00e7in, bebek maymunlar 2, 4 ve 6 ayl\u0131k ya\u015flarda aP veya b\u00fct\u00fcn h\u00fccreli pertussis (wP) a\u015f\u0131lar\u0131 ile a\u015f\u0131lanm\u0131\u015f ve 7 ayl\u0131kken Bordetella pertussis ile zorlanm\u0131\u015flard\u0131r. Enfeksiyon, nazofarenks y\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131nda kolonizasyonun \u00f6l\u00e7\u00fclmesi, leukositozun ve semptomlar\u0131n izlenmesi ile takip edilmi\u015ftir. aP ile a\u015f\u0131lanan maymunlar \u015fiddetli pertussis ile ili\u015fkili semptomlardan korunmu\u015f olsa da kolonizasyondan korunmam\u0131\u015f, enfeksiyonu daha h\u0131zl\u0131 temizlemediler ve a\u015f\u0131 almam\u0131\u015f temaslara kolayca B. pertussis ile bula\u015ft\u0131lar. wP ile a\u015f\u0131lama, naif ve aP ile a\u015f\u0131lanan hayvanlara k\u0131yasla daha h\u0131zl\u0131 temizlenmeye neden oldu. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma olarak, daha \u00f6nce enfekte olmu\u015f hayvanlar sekonder enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda kolonize olmad\u0131lar. T\u00fcm a\u015f\u0131lanm\u0131\u015f ve daha \u00f6nce enfekte olmu\u015f hayvanlarda g\u00fc\u00e7l\u00fc serum antikor yan\u0131tlar\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, T h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar bulduk. Daha \u00f6nce enfekte olmu\u015f hayvanlar ve wP ile a\u015f\u0131lanan hayvanlar, B. pertussis'e \u00f6zg\u00fc g\u00fc\u00e7l\u00fc Th17 ve Th1 haf\u0131za h\u00fccrelerine sahipken, aP a\u015f\u0131s\u0131 Th1\/Th2 yan\u0131t\u0131 ind\u00fckledi. aP'nin, do\u011fal enfeksiyona neden olan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131na uymayan bir yan\u0131t ind\u00fcklemesi, kolonizasyonu veya bula\u015fmay\u0131 \u00f6nlemede ba\u015far\u0131s\u0131z olmas\u0131n\u0131n olas\u0131 bir a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131 sunuyor ve pertussis'in kontrol\u00fcn\u00fcn iyile\u015ftirilmi\u015f a\u015f\u0131lar\u0131n geli\u015ftirilmesi gereklili\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"8065561","title":"Specific and cooperative binding of E. coli single-stranded DNA binding protein to mRNA.","text":"E. coli'nin tek iplikli DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteininin \u00e7e\u015fitli RNA'lar ile florometrik titrasyonu, proteinin kendi mRNA's\u0131na \u00f6zel ve i\u015fbirlik\u00e7i bir \u015fekilde ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ba\u011flanma, ssb ve bla'n\u0131n in vitro ifadesini inhibe etti ancak nusA'y\u0131 inhibe etmedi. Bu inhibisyon, SSB'nin fizyolojik konsantrasyonunda ger\u00e7ekle\u015fir. Proteinin gen d\u00fczenlemedeki i\u015flevi tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r."}
{"_id":"8069939","title":"ACAM2000\u2122: The new smallpox vaccine for United States Strategic National Stockpile","text":"\u00c7ok k\u00fc\u00e7\u00fck veba, 30 y\u0131ldan fazla bir s\u00fcre \u00f6nce ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131, ancak biyoter\u00f6rle ilgili artan endi\u015feler, \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck veba ve \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck veba a\u015f\u0131s\u0131n\u0131 yeniden \u00f6n plana \u00e7\u0131kard\u0131. Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde daha \u00f6nce lisansl\u0131 \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck veba a\u015f\u0131s\u0131, Dryvax (Wyeth Laboratuvarlar\u0131, Inc.), \u00e7ok etkiliydi, ancak t\u00fcm mevcut ABD n\u00fcfusunu a\u015f\u0131lamak i\u00e7in yeterli tedarik yoktu. Ayr\u0131ca, Dryvax'\u0131n vir\u00fclans\u0131 de\u011fi\u015fen bir vir\u00fcs havuzundan olu\u015ftu\u011fu ve inek derisinde yeti\u015ftirildi\u011fi i\u00e7in tart\u0131\u015fmal\u0131 bir g\u00fcvenlik profiline sahipti, bu da gereksiz bir kontaminasyon riski olu\u015fturuyordu. Bu nedenle, ABD h\u00fck\u00fcmeti son zamanlarda geli\u015ftirilmi\u015f bir canl\u0131 vaccinia vir\u00fcs\u00fc \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck veba a\u015f\u0131lar\u0131 destekledi. Bu giri\u015fim, Dryvax'\u0131n tek plakal\u0131 safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir vaccinia vir\u00fcs\u00fc t\u00fcrevi olan ACAM2000'in (Acambis, Inc.) geli\u015ftirilmesine yol a\u00e7t\u0131, bu da h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde aseptik olarak \u00e7o\u011falt\u0131ld\u0131. 2008'de raporlanan \u00f6n klinik ve klinik denemeler, ACAM2000'in Dryvax'a k\u0131yasla benzer bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyand\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve benzer bir s\u0131kl\u0131kta yan etkilere neden oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, Dryvax gibi, dikkatli kardiyak taramadan sonra ACAM2000 a\u015f\u0131lamas\u0131n\u0131n miokardit ve perikardit oran\u0131n\u0131n beklenenden y\u00fcksek oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. ACAM2000, A\u011fustos 2007'de ABD G\u0131da ve \u0130la\u00e7 \u0130daresi (FDA) taraf\u0131ndan onayland\u0131 ve \u015eubat 2008'de t\u00fcm \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck veba a\u015f\u0131lamalar\u0131 i\u00e7in Dryvax'\u0131n yerini ald\u0131. \u015eu anda, ABD Stratejik Ulusal Stokta 200 milyondan fazla ACAM2000 dozu \u00fcretildi. Bu ACAM2000 incelemesi, bu yeni \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck veba a\u015f\u0131s\u0131n\u0131n \u00fcretimi, karakterizasyonu, klinik denemeleri ve yan etkilerini ele almaktad\u0131r."}
{"_id":"8082528","title":"Risk of malignant neoplasms in patients with pulmonary sarcoidosis.","text":"ARKA PLAN 20 y\u0131ldan fazla bir s\u00fcredir, sarkozoz ve k\u00f6t\u00fcc\u00fcl hastal\u0131klar aras\u0131ndaki ili\u015fki, \u00f6zellikle lenfoma ve akci\u011fer kanseri, yanl\u0131\u015f s\u0131n\u0131fland\u0131rma endi\u015fesi ile tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ulusal n\u00fcfus tabanl\u0131 kanser kay\u0131tlar\u0131na ba\u011flanarak, sarkozozlu bir hasta grubunda k\u00f6t\u00fcc\u00fcl hastal\u0131klar\u0131n incidans\u0131n\u0131 analiz etmektir. Y\u00d6NTEM \u00c7al\u0131\u015fma grubu, 254 hasta ile olu\u015fmu\u015ftur ve bu hastalar, \u00f6l\u00fcm, g\u00f6\u00e7 veya 31 Aral\u0131k 1992 (\u00f6nceki tarihe g\u00f6re hangisi daha erken gelirse) tarihine kadar orta de\u011fer 25 y\u0131l boyunca takip edilmi\u015ftir. Beklenen kanser vakalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131, Danimarka Kanser Kayd\u0131'ndan al\u0131nan y\u0131ll\u0131k ya\u015f ve cinsiyet spesifik kanser oranlar\u0131 kullan\u0131larak hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7LAR 36 kanser kayd\u0131 yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, bunlardan 3'\u00fc sarkozoz olarak yanl\u0131\u015f s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, bu da 33 ger\u00e7ek kanseri 23 beklenen kansere (standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f incidans oran\u0131 (SIR) = 1.4; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.99-2.0) k\u0131yasla b\u0131rak\u0131r. Be\u015f akci\u011fer kanseri g\u00f6zlemlenmi\u015ftir, bu da 2.5 beklenen vakaya k\u0131yasla 2.0 SIR ( %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.7-4.7) verir. Lenfoma vakas\u0131 olmam\u0131\u015ft\u0131r ve sadece bir l\u00f6semi vakas\u0131 vard\u0131r. \u0130ki vaka ile farenks kanserlerinde \u00f6nemli bir fazla say\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir (SIR = 15.4; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.7-56). SONU\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fma, sarkozoz ve k\u00f6t\u00fcc\u00fcl hastal\u0131klar aras\u0131ndaki ili\u015fki teorisini desteklemez ve di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n b\u00f6yle bir ili\u015fki g\u00f6sterdi\u011finin ana nedeni, se\u00e7ici \u00f6nyarg\u0131 ve yanl\u0131\u015f s\u0131n\u0131fland\u0131rma olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"8083310","title":"Rps14 haploinsufficiency causes a block in erythroid differentiation mediated by S100A8 and S100A9","text":"5q silinmesi (del(5q)) alt tip myelodispastik sendromda (MDS) bozulmu\u015f eritropoezis, RPS14'\u00fcn heterozigot silinmesiyle ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r, bu gen ribozomal protein k\u00fc\u00e7\u00fck alt birim 14'\u00fc kodlar. Rps14'\u00fcn ko\u015fullu inaktivitesini sa\u011flayan fareler \u00fcrettik ve p53 (farelerde Trp53 taraf\u0131ndan kodlan\u0131r) ba\u011f\u0131ml\u0131 bir eritroid farkl\u0131la\u015fma bozuklu\u011fu oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k, bu da polikromatikten ortokromatik eritroblastlara ge\u00e7i\u015fte apoptoza neden olur. Bu bozukluk, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 ilerleyici anemi, megakaryosit displazisi ve hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre (HSC) istirahatinin kayb\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Nicel proteomik de\u011ferlendirmesine g\u00f6re, mutlu eritroblastlar, \u00f6zellikle S100a8 ve S100a9 heterodimerik kalsiyum ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinleri i\u00e7eren ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi i\u015faretleme proteinlerinin daha y\u00fcksek seviyelerini ifade etti. S100a8, mutlu eritroblastlarda, monositlerde ve makrofajlarda ifadesinin artmas\u0131yla, Rps14 silinmesiyle neden olan eritroid bozuklu\u011fun i\u015flevsel olarak dahilidir, ve rekombinan S100a8'in eklenmesi, normal eritroid h\u00fccrelerde farkl\u0131la\u015fma bozuklu\u011funa yetecek kadar g\u00fc\u00e7l\u00fcyd\u00fc, ve S100a8 ifadesinin genetik inaktivasyonu, Rps14-haploins\u00fcficient HSC'lerin eritroid farkl\u0131la\u015fma bozuklu\u011funu kurtard\u0131. Verilerimiz, del(5q) MDS'deki Rps14 haploinsuffisans\u0131, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin etkinle\u015fmesiyle ve S100A8-S100A9 ifadesinin ind\u00fcklenmesiyle, p53 ba\u011f\u0131ml\u0131 eritroid farkl\u0131la\u015fma bozuklu\u011funa ba\u011fl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"8087082","title":"A Microtubule Interactome: Complexes with Roles in Cell Cycle and Mitosis","text":"Mikrot\u00fcpl\u00fc (MT) sitoplazmik iskelet, h\u00fccre fonksiyonunun bir\u00e7ok y\u00f6n\u00fcn\u00fc desteklemek i\u00e7in gereklidir, bunlara i\u00e7sel maddelerin ta\u015f\u0131nmas\u0131, h\u00fccre polaritesinin korunmas\u0131 ve mitozun d\u00fczenlenmesi dahildir. Bu fonksiyonlar, MT'lere ba\u011flanarak \u00f6zelliklerini de\u011fi\u015ftiren MT ili\u015fkili proteinler (MAP'ler) taraf\u0131ndan koordine edilir. Drosophila embriyolar\u0131n\u0131n erken a\u015famalar\u0131nda, MT kosedimentasyon testi ile birlikte 1D ve 2D PAGE ve k\u00fctle spektrometresi kullanarak 250'den fazla MAP tan\u0131mlad\u0131k. Bu yakla\u015f\u0131mla izole edilen yeni MAP'lerin h\u00fccresel fonksiyonlar\u0131n\u0131 analiz etmek i\u00e7in iki tamamlay\u0131c\u0131 y\u00f6ntem kulland\u0131k. \u0130lk olarak, MT organizasyonunda rol oynayan 21 daha \u00f6nce karakterize edilmemi\u015f geni belirlemek i\u00e7in RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) ekran\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. \u0130kinci olarak, protein etkile\u015fim verilerine dayal\u0131 ikili protein etkile\u015fim analizi yaparak MAP'lerin olas\u0131 etkile\u015fim a\u011flar\u0131n\u0131 \u00fcrettik. Her iki yakla\u015f\u0131m\u0131 da birle\u015ftirerek, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenlemesi ve mitozda potansiyel olarak \u00f6nemli rollere sahip MAP komplekslerini tan\u0131mlad\u0131k ve do\u011frulad\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, bu \u00e7ok disiplinli yakla\u015f\u0131mla biyolojik olarak anlaml\u0131 verilerin elde edilebilece\u011fini ve h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinde \u00f6nemli g\u00f6r\u00fcnen bir\u00e7ok yeni MAP'in tan\u0131mland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"8093935","title":"Structure of the Guanine Nucleotide Exchange Factor Sec7 Domain of Human Arno and Analysis of the Interaction with ARF GTPase","text":"Sec7 ile ili\u015fkili guanin n\u00fckleotit de\u011fi\u015fimi fakt\u00f6rleri (GEF'ler), ARF GTPaz\u0131n\u0131 GTP ba\u011fl\u0131, membran ili\u015fkili bir forma d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrerek Golgi zar y\u00fczeyinden vesik\u00fcl olu\u015fumu ba\u015flat\u0131rlar. Burada, insan ARF1 i\u00e7in bir GEF olan Arno'nun katalitik Sec7 homoloji alan\u0131n\u0131n 2.2 \u00c5 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Sec7 alan\u0131, filogenetik olarak korunmu\u015f belirgin bir hidrofobik oyukla birlikte, t\u00fcm helikslerden olu\u015fan uzanm\u0131\u015f bir proteindir. Yap\u0131 temelli mutajeniz, oyuk ve bir yan\u0131ndaki korunmu\u015f d\u00f6ng\u00fcy\u00fc ARF ile etkile\u015fim y\u00fczeyi olarak belirler. ARF1 \u00fczerindeki Sec7 alan\u0131n\u0131n etkile\u015fim yerleri daha sonra protein ayak izleme deneyimleriyle haritalanm\u0131\u015ft\u0131r, bu da ARF GTPazlar\u0131 ve Sec7 alan de\u011fi\u015fimi fakt\u00f6rleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimi a\u00e7\u0131klayan bir modele yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"8122346","title":"Brief Communication Repeated Cocaine Administration Increases Voltage-Sensitive Calcium Currents in Response to Membrane Depolarization in Medial Prefrontal Cortex Pyramidal Neurons","text":"Medya \u00f6n frontal korteks (mPFC), kokain ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131nda kritik bir rol oynar. Bununla birlikte, kokain ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131nda mPFC'nin i\u015flevsel olarak nas\u0131l dahil oldu\u011funu a\u00e7\u0131klayan kan\u0131tlar hala eksiktir. Son ara\u015ft\u0131rmalar, tekrarlanan kokain uygulamas\u0131n\u0131n piramitli mPFC n\u00f6ronlar\u0131nda \u00e7e\u015fitli n\u00f6roadaptasyonlar indirdi\u011fini ortaya koymu\u015ftur, bunlara voltaj kap\u0131l\u0131 K+ ak\u0131mlar\u0131 (VGK) ve olas\u0131 bir voltaj duyarl\u0131 Ca2+ ak\u0131mlar\u0131 (I(Ca)) art\u0131\u015f\u0131 dahildir. Burada, hem beyin dilimlerinde hem de taze ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f h\u00fccrelerde kay\u0131tlar yaparak, kronik kokain tedavisinden sonra k\u0131sa veya uzun s\u00fcreli \u00e7ekilme s\u0131ras\u0131nda I(Ca) mPFC piramitli n\u00f6ronlarda de\u011fi\u015fip de\u011fi\u015fmedi\u011fini belirledik. Ayr\u0131ca, VGK'lar\u0131n Ca2+ plato potansiyellerinin olu\u015fumunu d\u00fczenlemedeki kritik rol\u00fc de mPFC n\u00f6ronlar\u0131nda incelendi. Tekrarlanan kokain uygulamas\u0131, 3 g\u00fcnl\u00fck \u00e7ekilmeden sonra mPFC n\u00f6ronlar\u0131nda uyaranla tetiklenen Ca2+ plato potansiyellerinin s\u00fcresini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde uzatt\u0131 ve h\u00fccre i\u00e7i I(Ca) seviyesini art\u0131rd\u0131. Se\u00e7ici L-tipi Ca2+ kanal blokaj\u0131 nifedipin, hem tuzlu hem de kokain \u00e7ekilmesinden sonra mPFC n\u00f6ronlar\u0131nda Ca2+ plato potansiyellerinin e\u015fik de\u011ferini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 ve s\u00fcresini ve amplit\u00fcd\u00fcn\u00fc azaltt\u0131. Bununla birlikte, tuzlu ve kokain \u00e7ekilmesinden sonra L-tipi Ca2+ kanal blokaj\u0131na maruz kalan n\u00f6ronlar aras\u0131nda Ca2+ potansiyellerinin artm\u0131\u015f e\u015fik de\u011feri, azalt\u0131lm\u0131\u015f s\u00fcresi ve azalm\u0131\u015f amplit\u00fcd\u00fc aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu. Ayr\u0131ca, 2-3 haftal\u0131k \u00e7ekilmeden sonra Ca2+ potansiyellerinde amplit\u00fcde art\u0131\u015f\u0131 da g\u00f6zlemlendi, ancak uzat\u0131lm\u0131\u015f s\u00fcre devam etti. Bu bulgular, kronik kokain maruziyetinin, \u00f6zellikle aktif L-tipi Ca2+ kanallar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, rat mPFC piramitli n\u00f6ronlar\u0131nda uyaranlara kar\u015f\u0131 I(Ca) duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"8126244","title":"Rational Extension of the Ribosome Biogenesis Pathway Using Network-Guided Genetics","text":"Ribozomlar\u0131n biyojenesi, t\u00fcm \u00f6karyotlarda korunmu\u015f temel bir h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7tir ve ribozom bile\u015fenlerinin montaj\u0131, modifikasyonu ve h\u00fccre i\u00e7i \u00e7e\u015fitli b\u00f6l\u00fcmlere ta\u015f\u0131nmas\u0131 i\u00e7in >170 genin gerektirdi\u011fi bilinmektedir. Yo\u011fun \u00e7al\u0131\u015fma ra\u011fmen, bu yolun bir\u00e7ok ek geni i\u00e7erdi\u011fi tahmin edilmektedir. Burada, son fonksiyonel genomik ve proteomik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n avantajlar\u0131ndan yararlanan ve biyolojik s\u00fcre\u00e7lerle aday genleri ili\u015fkilendiren a\u011fa y\u00f6nlendirilmi\u015f genetikler yakla\u015f\u0131m\u0131n\u0131 kullanarak ek ribozom biyojenesi genlerini bilgisayar ortam\u0131nda tan\u0131ml\u0131yoruz. Yakla\u015f\u0131k 100 aday genin deneysel olarak de\u011ferlendirildi\u011fi bir dizi testte, en az 15 yeni genin kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131k, bunlardan baz\u0131lar\u0131 daha \u00f6nce karakterize edilmemi\u015f genlerdir (YDL063C, YIL091C, YOR287C, YOR006C\/TSR3, YOL022C\/TSR4). Yeni genleri, ribozom alt biriminin olgunla\u015fmas\u0131, ribozom par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131n\u0131n ili\u015fkili olmas\u0131 ve ribozom alt biriminin n\u00fckleer d\u0131\u015fa \u00e7\u0131kmas\u0131 gibi belirli y\u00f6nlerle ili\u015fkilendiriyoruz ve 5S, 7S, 20S, 27S ve 35S rRNA'lar\u0131n i\u015flenmesinde \u00f6zellikle gerekli olan genleri belirtiyoruz. Bu sonu\u00e7lar, ribozom biyojenesi ile mRNA splisleme aras\u0131ndaki yeni ba\u011flant\u0131lar\u0131 ortaya koyuyor ve bu yolun %10'un \u00fczerinde yeni geni-\u00e7o\u011funlukla insan ortologlar\u0131na sahip-ekliyor, bu da evrensel olarak korunmu\u015f bir \u00f6karyotik s\u00fcrecin anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geni\u015fletiyor."}
{"_id":"8133050","title":"Quantifying Transmission Investment in Malaria Parasites","text":"Bir\u00e7ok mikroparazit, yeni ev sahiplerini enfekte etmek i\u00e7in uzmanla\u015fm\u0131\u015f ya\u015fam evrelerine sahiptir, bu nedenle bir parazit pop\u00fclasyonunun alt k\u00fcmesi, \u00e7o\u011falmay\u0131 b\u0131rak\u0131p iletim bi\u00e7imlerine d\u00f6n\u00fc\u015fmek zorundad\u0131r. \u0130letim evresi \u00fcretimi, enfekte edicilik, ev sahibi s\u00f6m\u00fcrme ve t\u0131bbi m\u00fcdahaleler gibi ila\u00e7 tedavisi etkisini etkiler. Halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00e7abalar\u0131na hem epidemiyolojik hem de evrimsel zaman dilimlerinde nas\u0131l yan\u0131t vereceklerini tahmin etmek, iletim stratejilerini anlamay\u0131 gerektirir. Bu stratejiler nadiren do\u011frudan g\u00f6zlemlenebilir ve genellikle enfeksiyon dinamiklerinden \u00e7\u0131kar\u0131lmal\u0131d\u0131r. S\u0131tma i\u00e7in bir vaka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 olarak, daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanan y\u00f6ntemleri, bir ev sahibi enfeksiyon dinamikleri modelinde olu\u015fturulan sim\u00fcle edilmi\u015f verilere kar\u015f\u0131 test ediyoruz, burada ger\u00e7ek iletim yat\u0131r\u0131m\u0131 bilinir. Mevcut y\u00f6ntemlerin yetersiz ve potansiyel olarak \u00e7ok yan\u0131lt\u0131c\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ana zorluk, farkl\u0131 parazit nesillerinden \u00fcretilen iletim evrelerini ay\u0131rmakt\u0131r. Yeni bir yakla\u015f\u0131m geli\u015ftiriyoruz ve bu, sim\u00fcle edilmi\u015f verilerde \u00e7ok daha iyi performans g\u00f6steriyor. Bu yakla\u015f\u0131m\u0131, tek bir Plasmodium chabaudi su\u015fuyla enfekte farelerdeki ger\u00e7ek verilere uyguluyoruz ve iletim yat\u0131r\u0131m\u0131 s\u0131f\u0131rdan %20'ye kadar de\u011fi\u015fti\u011fini, baz\u0131 ev sahiplerde zaman i\u00e7inde de\u011fi\u015fken yat\u0131r\u0131ma dair kan\u0131tlar oldu\u011funu tahmin ediyoruz. Bu desenler, hatta ev sahibi genetikleri ve di\u011fer \u00e7evresel fakt\u00f6rler kontrol edilen deneysel enfeksiyonlarda bile parazitlerin iletim yat\u0131r\u0131m\u0131 konusunda \u00e7arp\u0131c\u0131 farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"8133180","title":"Roles of induced expression of MAPK phosphatase-2 in tumor development in RET-MEN2A transgenic mice","text":"RET tirozin kinaz genindeki germin mutasyonlar\u0131, \u00e7oklu endokrin neoplazi 2A ve 2B (MEN2A ve MEN2B) geli\u015fiminin sorumlusu. Ancak, mutan RET taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen sinyal belirleyen temel ilkelerin bilgisi hala belirsizdir. Burada, transgenik farelerde geli\u015fen karcinomlarda mitojen aktif edilmi\u015f protein kinaz fosfataz-2 (MKP-2) seviyelerinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiren bir \u00e7al\u0131\u015fma sunuyoruz. MKP-2 ifadesi, sadece RET-MEN2A veya RET-MEN2B mutan proteinler taraf\u0131ndan de\u011fil, ayn\u0131 zamanda endojen RET'in ligan\u0131 glial h\u00fccre hatt\u0131 t\u00fcretilmi\u015f n\u00f6rotrofik fakt\u00f6r (GDNF) taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilmesiyle de tetiklenmi\u015ftir. MKK-f h\u00fccre hatt\u0131, RET-MEN2A transgenik farede geli\u015fen meme t\u00fcm\u00f6r\u00fcnden t\u00fcretilmi\u015ftir ve MKP-2 ifadesi de bu h\u00fccre hatt\u0131nda g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. MKP-2 inhibisyonu, hem in vitro hem de in vivo MKK-f h\u00fccrelerinin proliferasyonunu azaltm\u0131\u015ft\u0131r ve bu etki, siklin B1 ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131yla arac\u0131lanm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, MKP-2'nin MEN2A hastalar\u0131ndan t\u00fcretilen medullary tiroid kanserlerinde y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edildi\u011fini bulduk. Bu bulgular, mutan RET'in alt ak\u0131\u015f\u0131nda onkogenik sinyaldeki art\u0131\u015f\u0131n h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn d\u00fczenlenmesinde kritik bir rol oynayan MKP-2'nin artan ifadesini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"8137081","title":"Effects of repeated social stress on leukocyte distribution in bone marrow, peripheral blood and spleen","text":"Farkl\u0131 v\u00fccut kompartmanlar\u0131 aras\u0131nda l\u00f6kosit dola\u015f\u0131m\u0131, bir antijenin alg\u0131lanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin h\u0131zl\u0131 ve etkili bir tepki vermesini sa\u011flayan \u00f6nemli bir g\u00f6zetim i\u015flevine sahiptir. Grupta ya\u015fayan erkek farelerin, her g\u00fcn, \u015fiddetli bir e\u015f t\u00fcr\u00fcne kar\u015f\u0131 tekrarlanan sosyal yenilgi, l\u00f6kosit dola\u015f\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015ftirdi ve kemik ili\u011fi, periferik kan ve dalakta ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin kademeli yeniden da\u011f\u0131t\u0131m\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Stres\u00f6rle tekrarlanan maruz kalma, 2, 4 veya 6 g\u00fcn boyunca, kemik ili\u011finde h\u00fccre mobilizasyonu ve artm\u0131\u015f mielopoezis ile ili\u015fkiliydi ve bu da dola\u015f\u0131m ve dalakta n\u00f6trofil ve monositlerin birikimiyle e\u015fle\u015fti. Kemik ili\u011fi ve kanlarda B h\u00fccrelerinin \u00f6nemli bir azalmas\u0131, dalaktaki B h\u00fccrelerinin art\u0131\u015f\u0131yla ili\u015fkiliydi, bu da bu h\u00fccre t\u00fcr\u00fcn\u00fcn dalaka y\u00f6nlendirildi\u011fini g\u00f6steriyordu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, T h\u00fccreleri bu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kompartmanlar\u0131nda belirgin \u015fekilde azalt\u0131ld\u0131. Kemik ili\u011finden dalaka CD11b+ l\u00f6kositlerin (yani monositler\/makrofajlar ve n\u00f6trofil) rekrut edilmesi, tekrarlanan sosyal yenilgi ba\u011flam\u0131nda rapor edilen farenin dalaktaki i\u015flevsel kortikosteroid direnci geli\u015fmesinde kritik bir rol oynayabilir."}
{"_id":"8144920","title":"Lentivirally transduced dendritic cells as a tool for cancer immunotherapy.","text":"ARKA PLAN Dendritik h\u00fccreler (DC), ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin profesyonel antijen sunan h\u00fccreleri olup, naif T h\u00fccrelerini etkin bir \u015fekilde ba\u015flatmak i\u00e7in tam donan\u0131ml\u0131 ve bu nedenle kanser imm\u00fcnoterapisi i\u00e7in hayati \u00f6neme sahip bile\u015fenlerdir. Y\u00d6NTEMLER \u0130nsan DC'lerin transd\u00fcksiyon verimlili\u011fini etkileyen birka\u00e7 \u00f6\u011fe (cPPT, trip, WPRE, SIN) test ettik. \u0130nsan ve fareli DC'ler, fenotip ve i\u015flevlerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in tNGFR'yi kodlayan lentiviral vir\u00fcslerle transd\u00fcksiyonu ald\u0131. \u0130nsan DC'ler, huIi80MAGE-A3'\u00fc kodlayan lentiviral vir\u00fcslerle ve fareli DC'ler, huIi80tOVA ile transd\u00fcksiyonu test etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Trip elementini i\u00e7eren kendi inaktifle\u015fen (SIN) bir lentiviral vekt\u00f6r, insan DC'leri transd\u00fcksiyon a\u00e7\u0131s\u0131ndan en verimli olan\u0131yd\u0131. DC'lerin trip\/SIN tNGFR'yi kodlayan lentiviral vekt\u00f6rlerle MOI 15 ile transd\u00fcksiyonu, olgun DC'lerin %94,6'ya (fareli) ve %88,2'ye (insan) kadar istikrarl\u0131 gen ifadesine yol a\u00e7t\u0131, ancak canl\u0131l\u0131k, fenotip ve i\u015flevi bozmad\u0131. \u0130nsan huIi80MAGE-A3 ile transd\u00fcksiyonu yap\u0131lan DC'ler, MAGE-A3'e \u00f6zg\u00fc CD4(+) ve CD8(+) T h\u00fccre klonlar\u0131n\u0131 uyarabildi ve hem MAGE-A3'e \u00f6zg\u00fc CD4(+) hem de CD8(+) T h\u00fccrelerini in vitro ba\u015flatabildi. Fareli huIi80tOVA ile transd\u00fcksiyonu yap\u0131lan DC'ler, in vitro MHC s\u0131n\u0131f I ve s\u0131n\u0131f II ba\u011flam\u0131nda OVA peptidlerini sunabildi ve in vivo OVA'ya \u00f6zg\u00fc sitotoksik T lenfosit tepkisini ind\u00fckledi, bu da OVA'y\u0131 ifade eden t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131 sonraki meydan okumaya kar\u015f\u0131 koruyucuydu. SONU\u00c7 \u0130nsan ve fareli DC'lere lentiviral vekt\u00f6rler kullan\u0131larak verimli gen transferi sa\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu DC'lerin in vitro ve in vivo antijen-\u00f6zg\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerini uyarabildi\u011fini g\u00f6sterdik. Transfer vekt\u00f6r\u00fcn\u00fcn bile\u015fimi, transd\u00fcksiyon verim"}
{"_id":"8148122","title":"Global Reorganization of Replication Domains During Embryonic Stem Cell Differentiation","text":"Memelilerde DNA \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131, S a\u015famas\u0131n\u0131n belirli zamanlar\u0131nda, megabaz boyutundaki kromozom b\u00f6l\u00fcmlerini \u00e7o\u011faltan replikon k\u00fcmelerinin e\u015fzamanl\u0131 ate\u015flenmesiyle d\u00fczenlenir. Sitogenetik \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu \"replikon k\u00fcmelerinin\" alt kromozomal birimler olarak birle\u015ftiklerini ve birden fazla h\u00fccre nesli boyunca varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir, ancak bu birimlerin molek\u00fcler s\u0131n\u0131rlar\u0131 hala belirsizdir. Ayr\u0131ca, farkl\u0131la\u015fma s\u0131ras\u0131nda \u00e7o\u011faltma zaman\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerin ve bunlar\u0131n transkripsiyon de\u011fi\u015fiklikleriyle olan ili\u015fkisinin ne \u00f6l\u00e7\u00fcde sistematik olarak ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Fareli embriyonik k\u00f6k h\u00fccreler (mESCs) ve sinir \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccrelerine farkl\u0131la\u015fmadan \u00f6nce ve sonra y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc \u00e7o\u011faltma zaman\u0131 profilleri olu\u015fturduk. \u00c7o\u011faltma alanlar\u0131n\u0131, \"\u00e7o\u011faltma alanlar\u0131\" olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z, b\u00fcy\u00fck ba\u015flang\u0131\u00e7s\u0131z segmentler olarak ay\u0131rt etti\u011fimiz, ge\u00e7i\u015f b\u00f6lgeleriyle birlikte kromozomlar\u0131 \u00e7ok megabazl\u0131k alanlara b\u00f6lme g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tl\u0131yoruz. \u00c7o\u011faltma alanlar\u0131n\u0131n molek\u00fcler s\u0131n\u0131rlar\u0131, uzak akraba k\u00f6k h\u00fccre hatlar\u0131 ve ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccreler aras\u0131nda dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde korunmaktad\u0131r. Beklenmedik bir \u015fekilde, k\u00f6k h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131, daha b\u00fcy\u00fck e\u015fzamanl\u0131 \u00e7o\u011falt\u0131lan birimlere k\u00fc\u00e7\u00fck farkl\u0131 \u00e7o\u011faltan alanlar\u0131n konsolidasyonunu takiben, \u00e7o\u011faltma zaman\u0131, isokor GC i\u00e7eri\u011fi ve LINE-1 transpozisyon elementlerinin yo\u011funlu\u011fu ile daha iyi hizalanm\u0131\u015f, ancak gen yo\u011funlu\u011fu ile de\u011fil. \u00c7o\u011faltma zaman\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler, zay\u0131f promot\u00f6rlerde g\u00fc\u00e7l\u00fc promot\u00f6rlerden daha fazla, transkripsiyon de\u011fi\u015fiklikleriyle koordineliydi ve alt n\u00fckleer konumda yeniden d\u00fczenlemelerle birlikteydi. Sonu\u00e7 olarak, \u00e7o\u011faltma profilleri h\u00fccre tipine \u00f6zg\u00fcd\u00fcr ve bu profillerdeki de\u011fi\u015fiklikler, farkl\u0131la\u015fman\u0131n s\u0131ras\u0131nda b\u00fcy\u00fck de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6steren kromozom b\u00f6l\u00fcmlerini ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r. Ayr\u0131ca, daha k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7o\u011faltma alanlar\u0131 ve isokor \u00e7o\u011faltma zaman\u0131 ge\u00e7i\u015f b\u00f6lgelerinin daha y\u00fcksek yo\u011funlu\u011fu, pluripotent durumun yeni bir \u00f6zelli\u011fini tan\u0131mlar."}
{"_id":"8148304","title":"Molecular characterization of the yeast meiotic regulatory gene RIM1.","text":"Yast\u0131k mayas\u0131 Saccharomyces cerevisiae'de genetik \u00e7al\u0131\u015fmalar, RIM1 geninin meiyozun pozitif d\u00fczenleyicisi kodlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. rim1 mutasyonlar\u0131, IME1'in ifadesini azalt\u0131r, bu da bir\u00e7ok meiyotik genin ifadesi i\u00e7in gereklidir ve bu nedenle meiyozda ve spor olu\u015fumunda k\u0131smi bir kusurlara yol a\u00e7ar. RIM1'in dizisini ve kodlamas\u0131n\u0131n i\u015flevsel analizini rapor ediyoruz. RIM1 gen \u00fcr\u00fcn\u00fc (RIM1), C2H2 zink parmaklar\u0131 benzemeyen \u00fc\u00e7 b\u00f6lgeye sahiptir. Her bir olas\u0131 zink parmak\u0131ndaki cistein yerine serin koymak, RIM1 i\u015flevini ortadan kald\u0131r\u0131r. RIM1'in karboksil-sonu, asidik amino asitlerle zengindir ve tam RIM1 aktivitesi i\u00e7in gereklidir. RIM1 ayr\u0131ca cAMP ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz (cAPK) fosforilasyon siteleri i\u00e7in iki olas\u0131 yere sahiptir. Bir sitede, serin yerine alanin koymak RIM1 aktivitesini etkilemez; di\u011fer sitede, bu de\u011fi\u015ftirme aktiviteyi bozar. RIM1'in bu analizi, proteinin bir transkripsiyonel aktivat\u00f6r olarak i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Klonlanm\u0131\u015f RIM1 genini kullanarak, tam bir rim1 silinimi yaratt\u0131k. Bu null alel, daha \u00f6nce izole edilmi\u015f rim1 mutasyonlar\u0131 gibi, meiyozda k\u0131smi bir kusurlara neden olur. RIM1'in yan\u0131 s\u0131ra, IME1'in maksimum ifadesi, MCK1 ve IME4 gen \u00fcr\u00fcnlerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. rim1, mck1 ve ime4 mutasyonlar\u0131yla ili\u015fkili kusurlar, bir meiyotik rapor\u00f6r geni (ime2-lacZ) ifadesinde ve spor\u00fclasyonunda g\u00f6zlemlenen kusurlara eklenir. Bu bulgular, RIM1'in MCK1 ve IME4'den ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak IME1 ifadesini uyarmada rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"8150638","title":"Butyrate greatly enhances derivation of human induced pluripotent stem cells by promoting epigenetic remodeling and the expression of pluripotency-associated genes.","text":"Burada, do\u011fal olarak olu\u015fan bir ya\u011f asidi olan butirat\u0131n, insan yeti\u015fkin veya fet\u00fcs fibroblastlar\u0131ndan ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccre (iPS) h\u00fccrelerinin elde edilmesinde b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde verimlili\u011fi art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Ge\u00e7ici butirat tedavisi sonras\u0131, 4 ila 5 yeniden programlama genini ifade eden retroviral veya piggyBac transpozon vekt\u00f6rleri kullan\u0131larak iPS h\u00fccrelerinin elde etme verimlili\u011fi 15 ila 51 kat artt\u0131. Butirat uyar\u0131c\u0131, KLF4 veya MYC transgeninin yoklu\u011funda yeniden programlamada 100 ila 200 kat daha dikkat \u00e7ekiciydi. Butirat tedavisi, 3 veya 4 retroviral vekt\u00f6r veya tek bir piggyBac DNA transpozon vekt\u00f6r\u00fc ile kurulan iPS h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n \u00f6zelliklerini olumsuz etkilemedi. Bu karakterize edilmi\u015f iPS h\u00fccre hatlar\u0131, hem piggyBac hem de retroviral vekt\u00f6rlerle elde edilen, normal karyotiplere ve pluripotansa sahip. Derinlemesine butirat uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n mekanizmalar\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in, kurulan iPS h\u00fccreleri ve yeniden programlaman\u0131n ara a\u015famalar\u0131nda h\u00fccreler \u00fczerinde gen ifadesi ve promot\u00f6r DNA metilasyonu mikroarray'leri ve di\u011fer epigenetik analizler ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Yeniden programlaman\u0131n 6 ila 12. g\u00fcnleri aras\u0131nda, butirat tedavisi histon H3 asetilasyonu, promot\u00f6r DNA demetilasyonu ve endojen pluripotansya ile ili\u015fkili genlerin ifadesini art\u0131rd\u0131, bunlardan DPPA2, butirat uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n yerine k\u0131smen ge\u00e7ebilen a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen bir gen. Bu nedenle, h\u00fccre ge\u00e7irgen bir k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl olan butirat, h\u00fccresel yeniden programlaman\u0131n molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n\u0131 daha fazla ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in basit bir ara\u00e7 sa\u011flar. Ayr\u0131ca, butirat uyar\u0131c\u0131, daha az yeniden programlamaya diren\u00e7li olan \u00e7e\u015fitli insan yeti\u015fkin somatik h\u00fccreleri, \u00f6rne\u011fin hastalardan al\u0131nan h\u00fccreler i\u00e7in verimli bir yeniden programlama y\u00f6ntemi sunar."}
{"_id":"8182950","title":"Nanoparticle conjugation of CpG enhances adjuvancy for cellular immunity and memory recall at low dose.","text":"Alt birim a\u015f\u0131lar\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc CD8(+) T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131 arzu edilir, ancak makul adjuvant dozlar\u0131nda elde etmek zordur. G\u00f6steriyoruz ki, adjuvan\u0131 lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc (LD) hedefleyerek, \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck polimerik nanopartik\u00fcller (NP'ler) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, intradermal enjeksiyonun ard\u0131ndan h\u0131zla LD'ye drenaj yapan, d\u00fc\u015f\u00fck dozlarda adjuvant etkinli\u011fini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r. CpG-B veya CpG-C oligon\u00fckleotitlerini NP'lere ba\u011flamak, ayr\u0131 NP'lerde kodeliverilen adjuvant ve antijeni \u00e7apraz sunan dendritik h\u00fccrelerde daha iyi \u00e7ift hedeflemeye yol a\u00e7t\u0131. Bu da dendritik h\u00fccre olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 ve T yard\u0131mc\u0131 1 (Th1) sitokin sekresyonunu art\u0131rd\u0131, bu da daha g\u00fc\u00e7l\u00fc efekt\u00f6r CD8(+) T h\u00fccre etkinle\u015fmesini, geli\u015fmi\u015f sitolitik profillerle ve \u00f6zellikle daha g\u00fc\u00e7l\u00fc haf\u0131za geri \u00e7a\u011f\u0131rma ile tetikledi. Sadece 4 \u03bcg CpG ile, NP-CpG-B, 4 ay sonra a\u015f\u0131lamadan sonra bile, sinerjik t\u00fcm\u00f6r zorlamas\u0131na kar\u015f\u0131 fareleri \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde koruyabildi, serbest CpG-B'ye k\u0131yasla. Birlikte, bu sonu\u00e7lar nanokaps\u00fcllerin, g\u00fc\u00e7l\u00fc ve uzun s\u00fcreli h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ind\u00fcklemek i\u00e7in d\u00fc\u015f\u00fck dozda adjuvant etkinli\u011fini art\u0131rabilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"8185080","title":"Induction of pluripotent stem cells by defined factors is greatly improved by small-molecule compounds","text":"Fare ve insan somatik h\u00fccrelerin yeniden programlanmas\u0131, transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin ektoik ifadesi ile elde edilebilir, ancak d\u00fc\u015f\u00fck verimlilikte. Rapor etti\u011fimiz gibi, DNA metiltransferaz ve histon deasetilaz (HDAC) inhibit\u00f6rleri yeniden programlama verimlili\u011fini art\u0131r\u0131r. \u00d6zellikle, HDAC inhibit\u00f6r\u00fc olan valproik asit (VPA), Oct4-GFP rapor\u00f6r\u00fc kullanarak yeniden programlama verimlili\u011fini 100 kat daha art\u0131r\u0131r. VPA ayn\u0131 zamanda onkogen c-Myc'in eklenmesine gerek kalmadan \u00e7ok verimli bir \u015fekilde \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerin ind\u00fcklenmesini sa\u011flar."}
{"_id":"8190282","title":"Noninvasive ventilation for treatment of acute respiratory failure in patients undergoing solid organ transplantation: a randomized trial.","text":"\nNoninvazif solunum deste\u011fi (NIV), akut solunum yetmezli\u011fi olan hastalarda endotracheal ent\u00fcbasyon oranlar\u0131n\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir.\n\nAma\u00e7: Akut hipoksik solunum yetmezli\u011fi olan organ nakli al\u0131c\u0131lar\u0131nda endotracheal ent\u00fcbasyonu \u00f6nlemek i\u00e7in NIV'yi standart tedavi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak.\n\nTasar\u0131m ve Yer: 14 yatakl\u0131, genel yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi olan bir \u00fcniversite hastanesindeki bir \u00fcniversite hastanesinde yap\u0131lan \u00f6nsel rastgele bir \u00e7al\u0131\u015fma.\n\nHastalar: 1995 Aral\u0131k'tan 1997 Ekim'e kadar yap\u0131lan 238 organ nakli hastas\u0131ndan 51'i akut solunum yetmezli\u011fi i\u00e7in tedavi edildi. Bu hastalar\u0131n 40'\u0131 uygun ve 20'si her gruba rastgele atand\u0131.\n\nIntervansiyon: Noninvazif solunum deste\u011fi vs. standart tedavi ile ek oksijen y\u00f6netimi.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: \u00c7al\u0131\u015fma s\u00fcresince herhangi bir zamanda endotracheal ent\u00fcbasyon ve mekanik solunum ihtiyac\u0131, giri\u015fte mevcut olmayan komplikasyonlar, solunum deste\u011fi s\u00fcresi, hastanede kalma s\u00fcresi ve yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi \u00f6l\u00fcm oran\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: \u00c7al\u0131\u015fmaya giri\u015fte iki grup benzerlik g\u00f6sterdi. Tedavi ba\u015flang\u0131c\u0131nda, NIV grubundaki 14 hasta (70%) ve standart tedavi grubundaki 5 hasta (25%) PaO2\/FiO2 oran\u0131nda iyile\u015fme g\u00f6sterdi. Zamanla, NIV grubunda 12 hasta (60%) ve standart tedavi grubunda 5 hasta (25%) (P = 0,03) PaO2\/FiO2 oran\u0131nda istikrarl\u0131 bir iyile\u015fme g\u00f6r\u00fcld\u00fc. NIV kullan\u0131m\u0131, endotracheal ent\u00fcbasyon oran\u0131nda (20% vs. 70%; P = 0,002), \u00f6l\u00fcmc\u00fcl komplikasyon oran\u0131nda (20% vs. 50%; P = 0,05), hayatta kalanlar\u0131n yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi kalma s\u00fcresinde (ortalama [SD] g\u00fcn, 5,5 [3] vs. 9 [4]; P = 0,03) ve yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi \u00f6l\u00fcm oran\u0131nda (20% vs. 50%; P = 0,05) anlaml\u0131 bir azalma ile ili\u015fkilendirildi"}
{"_id":"8202880","title":"BIOINFORMATICS APPLICATIONS NOTE","text":"\u00d6ZET YAPILMI\u015e4, mikroarray ade4, mikroarray gen ifadesi verileri i\u00e7in \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analizleri kolayla\u015ft\u0131ran bir yaz\u0131l\u0131m paketidir. MADE4, gen ifadesi verileri i\u00e7in \u00e7e\u015fitli formatlar\u0131 kabul eder. MADE4, R paketindeki geni\u015f \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli istatistiksel ve grafik i\u015flevlerinden yararlan\u0131r ve bunlar\u0131 mikroarray verileri i\u00e7in geni\u015fletir. Ayr\u0131ca, MADE4, mikroarray verilerinin \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analizinin yorumlanmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in yeni grafik ve g\u00f6rselle\u015ftirme ara\u00e7lar\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"8208212","title":"Dual and opposing roles of primary cilia in medulloblastoma development","text":"Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, birincil cililerin memelilerin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda Hedgehog (Hh) sinyalizasyonunda hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Ayr\u0131ca, anormal Hh sinyalizasyonunun kansere yol a\u00e7abilece\u011fi de bilinmektedir, ancak birincil cililerin onkogenezi \u00fczerindeki rol\u00fc bilinmemektedir. Serebellum gran\u00fcl n\u00f6ron \u00f6nc\u00fclleri (GNP'ler), \u00e7ocuklarda en yayg\u0131n k\u00f6t\u00fc huylu beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc olan medulloblastomlara neden olabilir. Birincil cil ve Hh sinyalizasyonu, GNP'lerin \u00e7o\u011falmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Biz, GNP'lerdeki birincil cililerin, farelerde medulloblastom b\u00fcy\u00fcmesinde bir rol\u00fc olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 sorduk. Birincil cililerin genetik olarak yok edilmesi, bu t\u00fcm\u00f6r\u00fcn, s\u00fcrekli aktif bir Smoothened proteini (Smo) taraf\u0131ndan tetiklendi\u011finde, medulloblastom olu\u015fumunu engelledi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, cililerin kald\u0131r\u0131lmas\u0131, s\u00fcrekli aktif bir glioma ili\u015fkili onkogen ailesi zincir parma\u011f\u0131-2 (GLI2) taraf\u0131ndan tetiklenen medulloblastom b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gereklidir, bu da Hh sinyalizasyonunun a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Bu nedenle, birincil cililer, ba\u015flat\u0131lan onkogenik olaya ba\u011fl\u0131 olarak, medulloblastom olu\u015fumunu ya gerektirir ya da engeller. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, cililerin varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011fu, insan medulloblastomlar\u0131n\u0131n belirli varyantlar\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir; birincil cililer, HH veya WNT sinyalizasyonunun etkinle\u015fmesiyle ili\u015fkili medulloblastomlarda bulunmu\u015ftur, ancak \u00e7o\u011fu farkl\u0131 molek\u00fcler alt gruptaki medulloblastomlarda g\u00f6r\u00fclmemi\u015ftir. Birincil cililer, tan\u0131 arac\u0131 olarak hizmet edebilir ve t\u00fcm\u00f6rjenizasyon mekanizmas\u0131na dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayabilir."}
{"_id":"8210189","title":"RAS genes in Saccharomyces cerevisiae: signal transduction in search of a pathway.","text":"Ras proteinleri ilk olarak mayal\u0131 mantarlarda h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn ba\u015flat\u0131lmas\u0131nda besin mevcudiyetine yan\u0131t olarak d\u00fczenleyici gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Daha yeni \u00e7al\u0131\u015fmalar, Ras taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen sinyal iletimi mekanizmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klarken, Ras'\u0131n iletti\u011fi sinyalin do\u011fas\u0131 hakk\u0131ndaki anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 zay\u0131flatt\u0131. \u015eimdi, Ras'\u0131n h\u00fccre metabolizmas\u0131n\u0131 ve k\u00fctle birikimini koordine etmeye yard\u0131mc\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz, ancak Ras'\u0131n yan\u0131t verdi\u011fi \u015fey net de\u011fil."}
{"_id":"8219248","title":"Use of synthetic peptides to locate novel integrin alpha2beta1-binding motifs in human collagen III.","text":"\u0130nsan kolajen III'\u00fcn tamam\u0131n\u0131 kapsayan 57 sentetik peptit seti, kolajen ba\u011flayan integrin alfa(2)beta(1) ba\u011flanma yerlerinin belirlenmesinde kullan\u0131ld\u0131. Peptitlerin Mg(2+)-ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131nda birka\u00e7 integrin haz\u0131rlamas\u0131n\u0131n ba\u011flanma kapasitesi incelendi. Vah\u015fi tip integrinler (rekombinant alfa(2) I-alan\u0131, alfa(2)beta(1) plaket membranlar\u0131ndan safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f, ve rekombinant \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr alfa(2)beta(1) Fos\/beta(1)-Jun heterodimer olarak ifade edilen) sadece \u00fc\u00e7 peptite iyi ba\u011fland\u0131; bunlardan ikisi GXX'GER motiflerini i\u00e7eriyor (GROGER ve GMOGER, O hidroksiprolin) ve biri iki biti\u015fik GXX'GEN motifini i\u00e7eriyor (GLKGEN ve GLOGEN). \u0130ki alfa(2) I-alan\u0131 mutasyonu test edildi: hareketsiz T221A mutasyonu, hi\u00e7bir peptite tan\u0131mad\u0131 ve aktif E318W mutasyonu, daha b\u00fcy\u00fck bir peptit alt k\u00fcmesine ba\u011fland\u0131. Aktif insan plaketlerinin GER i\u00e7eren peptitlere ba\u011flanma kapasitesi, dinlenmi\u015f plaketlerden daha y\u00fcksekti ve HT1080 h\u00fccreleri plaketlerden daha fazla peptite ba\u011fland\u0131. H\u00fccre ve rekombinant proteinlerin ba\u011flanmas\u0131, 6F1 anti-alfa(2) monoklonal antikor ve Mg(2+)'nin chelasyonu ile engellendi. \u0130nsan kolajen III'de iki yeni y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131k integrin ba\u011flanma motifi (GROGER ve GLOGEN) ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc bir motif (GLKGEN) tan\u0131mlad\u0131k, bu da orta aktivitede. Her motif, daha k\u0131sa sentetik peptitler kullan\u0131larak do\u011fruland\u0131."}
{"_id":"8227227","title":"Locations of cerebral infarctions in tuberculous meningitis","text":"Beyin apselerinin konumu, 14 hastada t\u00fcberk\u00fcloz menenjiti (TBM) ve 173 hastada n\u00f6tral olmayan izkemik fel\u00e7 (IS) olan hastalarda incelendi. TBM hastalar\u0131nda, apselerin %75'i medial striat ve thalamoperforant damarlar\u0131ndan beslenen \"TB b\u00f6lgesi\"nde meydana geldi; sadece %11'i lateral striat, \u00f6n koroid ve thalamogenikulat damarlar\u0131ndan beslenen \"IS b\u00f6lgesi\"nde meydana geldi. IS hastalar\u0131nda, apselerin %29'u IS b\u00f6lgesinde, %29'u alt korteks beyaz madde b\u00f6lgesinde ve %24'\u00fc (veya bunlar\u0131 i\u00e7eren) serebral korteks b\u00f6lgesinde meydana geldi. Sadece %11'i TB b\u00f6lgesinde meydana geldi. TBM'de (71%) yayg\u0131n olan, ancak IS'te (5%) nadiren g\u00f6r\u00fclen, TB b\u00f6lgesi simetrik bilateral apseler vard\u0131."}
{"_id":"8246090","title":"TRP channels of intracellular membranes.","text":"\u0130yon kanallar\u0131, \u00e7e\u015fitli \u00e7evresel ve h\u00fccre i\u00e7i uyaranlara yan\u0131t olarak plazma zar\u0131nda iyon ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek i\u00e7in klasik olarak anla\u015f\u0131l\u0131r. \u0130yon kanallar\u0131, h\u00fccre i\u00e7i zarlarda da bir dizi i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Bu kanallar, biyosentez veya s\u0131rlama yollar\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak ge\u00e7ici olarak h\u00fccre i\u00e7i zarlara yerelize olabilir, yani hedef konumlar\u0131na ula\u015f\u0131ncaya kadar. H\u00fccre i\u00e7i zarlardaki iyon kanallar\u0131, endoksitik yollara da yerle\u015ftirilebilir, ya plazma zar\u0131na geri geri kazan\u0131l\u0131r ya da lizozom i\u00e7in hedeflenir ve par\u00e7alan\u0131r. Birka\u00e7 kanal, h\u00fccre i\u00e7i sinyal iletimi i\u00e7inde yer al\u0131r; en iyi bilinen \u00f6rnek, endoplazmik retik\u00fclumdaki inositol 1,4,5-trisfosfat resept\u00f6r\u00fc (IP(3)R)'dir. Baz\u0131 organel h\u00fccre i\u00e7i zar kanallar\u0131, ikamet ettikleri organellerin iyon homeostaz\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in gereklidir. Birka\u00e7 yeni ke\u015ffedilen h\u00fccre i\u00e7i membran kalsiyum kanal\u0131, aktif olarak membran trafi\u011fi i\u00e7inde rol oynar. Ge\u00e7ici resept\u00f6r proteinleri (TRP), 28 \u00fcye i\u00e7eren bir s\u00fcper aile (memeli) kalsiyum ge\u00e7irgen kanallar\u0131d\u0131r ve \u00e7e\u015fitli dokulara, h\u00fccre i\u00e7i lokalizasyona ve fizyolojik i\u015flevlere sahiptir. \u015eu ana kadar incelenen t\u00fcm memelilerin TRP kanallar\u0131, gibi onlar\u0131n atas\u0131 maya TRP kanal\u0131 (TRPY1), vak\u00fcol kompart\u0131man\u0131nda yerelize olurken, ayn\u0131 zamanda (plazma zar\u0131nda yan\u0131 s\u0131ra) h\u00fccre i\u00e7i zarlara da yerelize bulunurlar. Birikmi\u015f kan\u0131tlar, h\u00fccre i\u00e7i yerelize TRP kanallar\u0131n\u0131n aktif olarak membran trafi\u011fini, sinyal iletimi ve vezik\u00fcler iyon homeostaz\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu inceleme, bu son \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n \u00f6zetini sunmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. Tart\u0131\u015fma, temel membran ve elektrik \u00f6zelliklerine de geni\u015fletilecektir."}
{"_id":"8246922","title":"the Development of Autoimmune Myocarditis in Mice by an","text":"ARKA PLAN Interleukin (IL)-12, T-yard\u0131mc\u0131 (Th) 1 yan\u0131tlar\u0131n\u0131 uyaran g\u00fc\u00e7l\u00fc bir proenflamatuar etkiye sahiptir. Bu etki, \u00f6ncelikle STAT4'\u00fcn etkinle\u015ftirilmesiyle ve daha sonra interferon (IFN)-gamma'n\u0131n \u00fcretilmesiyle arac\u0131lan\u0131r. Y\u00f6ntemler ve Bulgular - Murin deneysel otoimm\u00fcn miokardit (EAM) geli\u015fiminin IL-12 resept\u00f6r\u00fc (IL-12R) sinyalle\u015fmesinin rol\u00fcn\u00fc inceledik. Hem IL-12Rbeta1-eksik fareler hem de STAT4-eksik fareler, kardiyak miosin a\u015f\u0131lamas\u0131yla tetiklenen miokardite kar\u015f\u0131 diren\u00e7liydi. D\u0131\u015fa d\u00f6n\u00fck IL-12 tedavisi hastal\u0131\u011f\u0131 k\u00f6t\u00fcle\u015ftirdi. IFN-gamma'n\u0131n, IL-12'nin hastal\u0131\u011f\u0131 te\u015fvik eden etkinli\u011fi i\u00e7in gerekli olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 sorgulad\u0131k. Aksine, bulduk ki IFN-gamma, EAM'i bast\u0131r\u0131r. IFN-gamma eksikli\u011fi, ya bir antikorla veya genetik bir eksiklikle, miokarditi k\u00f6t\u00fcle\u015ftirdi. IFN-gamma eksik farelerin kardiyak miosin a\u015f\u0131lanm\u0131\u015f spleeni, artm\u0131\u015f h\u00fccrelili\u011fi; CD3+, CD4+, CD8+ ve IL-2 \u00fcreten h\u00fccrelerin daha y\u00fcksek say\u0131lar\u0131; ve in vitro uyar\u0131mda daha y\u00fcksek sitokin \u00fcretme yetene\u011fi g\u00f6sterdi. Farelere rekombinant IFN-gamma tedavisi, miokarditin geli\u015fimini bast\u0131rd\u0131. SONU\u00c7LAR IL-12\/IL-12R\/STAT4 sinyalle\u015fmesi, EAM'in geli\u015fimini te\u015fvik eder. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, IFN-gamma koruyucu bir rol oynar. Hastal\u0131\u011f\u0131 s\u0131n\u0131rlayan IFN-gamma'n\u0131n etkileri, etkinle\u015ftirilmi\u015f T lenfositlerinin geni\u015flemesini kontrol etme yetene\u011fiyle a\u00e7\u0131klanabilir."}
{"_id":"8247469","title":"The Viral and Cellular MicroRNA Targetome in Lymphoblastoid Cell Lines","text":"Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV), insan herpesvir\u00fcslerinin yayg\u0131n bir t\u00fcr\u00fcd\u00fcr ve \u00e7e\u015fitli B h\u00fccre kanserleri ve lenfoproliferatif bozukluklarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Latent enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda, EBV 25 viral pre-mikroRNA'y\u0131 (miRNA) ifade eder ve spesifik ev sahibi miRNA'lar\u0131n, \u00f6rne\u011fin miR-155 ve miR-21'in ifadesini tetikler, bu da potansiyel olarak viral onkogenezi rol oynayabilir. Bug\u00fcne kadar, EBV miRNA'lar\u0131n\u0131n hedefleri olarak yaln\u0131zca s\u0131n\u0131rl\u0131 say\u0131da belirlenmi\u015ftir; bu nedenle, EBV miRNA'lar\u0131n\u0131n viral patogenez ve\/veya lenfomagenizdeki rol\u00fc iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, B95-8 EBV su\u015funa enfekte lenfoblastik h\u00fccre hatlar\u0131nda (LCL) viral ve h\u00fccre miRNA hedefomini kapsaml\u0131 bir \u015fekilde incelemek i\u00e7in fotoaktif ribon\u00fckleotit-art\u0131r\u0131lm\u0131\u015f \u00e7apraz ba\u011flama ve imm\u00fcnopresipitasyon (PAR-CLIP) tekni\u011fini derin dizileme ve hesaplamal\u0131 analizle birle\u015ftirdik. 3.492 h\u00fccre 3'UTR'lar\u0131nda 7.827 miRNA etkile\u015fim noktas\u0131 belirledik. Bu noktalardan 531'i viral miRNA'larla tohum e\u015fle\u015fmeleri i\u00e7eriyordu. 24 PAR-CLIP ile belirlenen miRNA:3'UTR etkile\u015fimleri, rapor\u00f6r denemeleriyle do\u011fruland\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, latent enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda EBV miRNA'lar\u0131n\u0131n \u00f6ncelikle h\u00fccre transkriptlerini hedefledi\u011fini ve bu \u015fekilde ev sahibi ortam\u0131 manip\u00fcle etti\u011fini ortaya koyuyor. Ayr\u0131ca, EBV miRNA'lar\u0131n\u0131n hedefleri, viral enfeksiyonla do\u011frudan ilgili \u00e7oklu h\u00fccre s\u00fcre\u00e7lerine dahil olan transkriptlerdir, bunlar aras\u0131nda do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, h\u00fccre hayatta kalmas\u0131 ve h\u00fccre proliferasyonu yer al\u0131r. Son olarak, miR-17\/92 k\u00fcmesinden myc taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmi\u015f ev sahibi miRNA'lar\u0131n, latent viral gen ifadesini d\u00fczenleyebilece\u011fini g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. EBV'li B h\u00fccrelerinde miRNA hedefomini kapsaml\u0131 bir \u015fekilde incelemek, EBV'nin kodlad\u0131\u011f\u0131 miRNA'lar\u0131n i\u015flevlerini tan\u0131mlamak ve potansiyel olarak EBV ile ili\u015fkili kanserler i\u00e7in yeni tedavi hedefleri belirlemek i\u00e7in \u00f6nemli bir ad\u0131md\u0131r."}
{"_id":"8247597","title":"Mitochondrial Dysfunction Leads to Nuclear Genome Instability via an Iron-Sulfur Cluster Defect","text":"Mitozomal DNA (mtDNA)'daki mutasyonlar ve silinmeler, ayr\u0131ca n\u00fckleer genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131, \u00e7ok say\u0131da insan hastal\u0131\u011f\u0131nda rol oynar. Burada, Saccharomyces cerevisiae'de mtDNA'n\u0131n kayb\u0131n\u0131n n\u00fckleer genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Bu s\u00fcre\u00e7, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde duraklama ve tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir h\u00fccre krizi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir. Bu kriz, solunumun yoklu\u011fu taraf\u0131ndan de\u011fil, aksine mitokondriyal membran potansiyelinin azalmas\u0131yla korelasyon g\u00f6sterir. Bu krize u\u011frayan h\u00fccrelerin analizi, demir-k\u00fck\u00fcrt k\u00fcme (ISC) biyojenizminin bir kusurunu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bu da normal mitokondriyal i\u015flevin gerektirdi\u011fi bir s\u00fcre\u00e7tir. \u0130ncelemelerimiz, non-mitokondriyal ISC proteini biyojenizminin a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesinin, b\u00fct\u00fcn mitokondriyal i\u015flevi olan h\u00fccrelerde genomik istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, mitokondriyal i\u015flev bozuklu\u011funun, n\u00fckleer genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 uyarmak i\u00e7in, n\u00fckleer genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korumak i\u00e7in gerekli olan ISC i\u00e7eren proteinin(lerin) \u00fcretimini inhibe etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Makalenin video \u00f6zeti i\u00e7in, \u00e7evrimi\u00e7i Ek Veriler'deki PaperFlick dosyas\u0131na bak\u0131n."}
{"_id":"8250852","title":"Replisome stall events have shaped the distribution of replication origins in the genomes of yeasts","text":"S faz\u0131nda, t\u00fcm genomun hassas bir \u015fekilde \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131 gerekir, hi\u00e7bir DNA b\u00f6l\u00fcm\u00fc \u00e7o\u011falt\u0131lmam\u0131\u015f olarak b\u0131rak\u0131lmamal\u0131d\u0131r. Burada, \u00e7o\u011faltma ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan basit bir matematiksel model geli\u015ftiriyoruz. \u00c7o\u011faltma kolu duraklamas\u0131n\u0131n geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc olmayan durumuna ba\u011fl\u0131 olarak \u00e7o\u011faltman\u0131n ba\u015far\u0131s\u0131z olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Tam genom \u00e7o\u011faltma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n maksimuma ula\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, e\u011fer \u00e7o\u011faltma ba\u015flang\u0131\u00e7lar\u0131 e\u015fit aral\u0131klarla yerle\u015ftirilirse, en b\u00fcy\u00fck aral\u0131klar en k\u00fc\u00e7\u00fck hale getirilirse ve en u\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7lar kromozom u\u00e7lar\u0131na yak\u0131n konumland\u0131r\u0131l\u0131rsa. \u00c7o\u011faltma ba\u015flang\u0131\u00e7lar\u0131n\u0131n Saccharomyces cerevisiae mayas\u0131nda bu \u00fc\u00e7 \u00f6ng\u00f6r\u00fcye uydu\u011funu g\u00f6steriyoruz, bu da \u00e7o\u011faltma kolu duraklamas\u0131nda tam \u00e7o\u011faltma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 maksimuma \u00e7\u0131kar\u0131r. D\u00f6rt ba\u015fka maya t\u00fcr\u00fc - Kluyveromyces lactis, Lachancea kluyveri, Lachancea waltii ve Schizosaccharomyces pombe - de bu \u00f6ng\u00f6r\u00fcye uyuyor. Kromozom u\u00e7lar\u0131ndaki ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k oranlar\u0131n\u0131 kromozom i\u00e7 k\u0131s\u0131mlar\u0131ndaki oranlarla e\u015fitle\u015ftirerek, her bir n\u00fckleotit ba\u015f\u0131na kolu duraklatma ortalama oran\u0131n\u0131 yakla\u015f\u0131k 5 \u00d7 10(-8) olarak hesapl\u0131yoruz, bu da deneysel tahminlerle tutarl\u0131d\u0131r. Bu de\u011feri teorik tahminlerimize uygulayarak, \u00e7o\u011faltma ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131n\u0131n silinmesi deneylerinden elde edilen verilerle tutarl\u0131 \u00e7o\u011faltma ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k oranlar\u0131 elde ediyoruz. Teorimiz ayr\u0131ca, memelilerin gibi \u00e7ok daha b\u00fcy\u00fck genomlar\u0131n genel olarak \u00e7o\u011faltma ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00e7ok daha y\u00fcksek olaca\u011f\u0131n\u0131 ve bu nedenle ek telafi mekanizmalar\u0131na ihtiya\u00e7 duyabilece\u011fini \u00f6ng\u00f6r\u00fcyor."}
{"_id":"8267678","title":"Regulation of chromatin by histone modifications","text":" kromatin, pasif bir yap\u0131 de\u011fil, DNA'n\u0131n bir\u00e7ok kullan\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek i\u00e7in d\u0131\u015f uyaranlara yan\u0131t verebilen talimat verici bir DNA iskeletidir. Bu d\u00fczenlemede temel bir rol oynayan kromatin bile\u015fenlerinden biri, histon modifikasyonlar\u0131d\u0131r. Bu modifikasyonlar i\u00e7in giderek artan bir liste vard\u0131r ve eylemlerinin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 sadece \u015fimdi anla\u015f\u0131lmaya ba\u015flanmaktad\u0131r. Ancak, histon modifikasyonlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu biyolojik s\u00fcrecin temel rollerini oynad\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131kt\u0131r, bu s\u00fcre\u00e7ler DNA'n\u0131n manip\u00fclasyonu ve ifadesini i\u00e7erir. Burada, bilinen histon modifikasyonlar\u0131n\u0131, genomik konumlar\u0131n\u0131 ve baz\u0131 i\u015flevsel sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz, \u00e7o\u011funlukla transkripsiyona odaklan\u0131yoruz, \u00e7\u00fcnk\u00fc karakterizasyonun \u00e7o\u011fu bu alanda yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"8290760","title":"Single-Cell Expression Analyses during Cellular Reprogramming Reveal an Early Stochastic and a Late Hierarchic Phase","text":"H\u00fccre yeniden programlamas\u0131nda, sadece k\u00fc\u00e7\u00fck bir h\u00fccre kesimi ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu k\u00f6k h\u00fccrelere (iPSCs) d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr. \u00d6nceki yeniden programlama s\u0131ras\u0131nda gen ifadesi analizleri, h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131na dayan\u0131yordu, bu da tek h\u00fccre d\u00fczeyinde yeniden programlama olaylar\u0131n\u0131n belirlenmesini engelliyordu. Tek h\u00fccre d\u00fczeyinde 48 geni profillemek i\u00e7in iki gen ifadesi teknolojisi kulland\u0131k. Erken a\u015famalar\u0131n analizi, h\u00fccreler aras\u0131nda gen ifadesinde \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu ortaya koydu, bu da son a\u015famalarla tezat olu\u015fturuyordu. Esrrb, Utf1, Lin28 ve Dppa2'nin ifadesi, Fbxo15, Fgf4 ve Oct4'\u00fcn daha \u00f6nce \u00f6nerilen yeniden programlama i\u015faret\u00e7ileri yerine, h\u00fccrelerin iPSCs'ye ilerlemesini daha iyi tahmin eder. Yeniden programlaman\u0131n erken a\u015famalar\u0131nda rastgele gen ifadesi, daha sonra Sox2'nin \u00fcst ak\u0131\u015f fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011fu bir gen ifadesi hiyerar\u015fik a\u015fama ile takip edilir. Son olarak, son a\u015famada t\u00fcretilen a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f fakt\u00f6rleri, Oct4, Sox2, Klf4, c-Myc ve Nanog i\u00e7ermeyenler, \u00e7oklu k\u00f6k h\u00fccre devrelerini etkinle\u015ftirebilir."}
{"_id":"8290953","title":"Scaffold-based three-dimensional human fibroblast culture provides a structural matrix that supports angiogenesis in infarcted heart tissue.","text":"ARKA PLAN \u00d6\u011frencilerimiz, kalp dokusundaki hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f b\u00f6lgeye revask\u00fclarizasyonu uyarmak amac\u0131yla epikardiyuma anjiyojenik yamalar eklemek i\u00e7in teknikler geli\u015ftirdik. Bu deneyler, epikardiyal yama olarak kullan\u0131lmak \u00fczere bir destek tabanl\u0131 3 boyutlu insan deri fibroblast k\u00fclt\u00fcr\u00fc (3DFC) kulland\u0131. 3DFC, canl\u0131 h\u00fccreler i\u00e7erir ve anjiyojenik b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri salg\u0131lar ve daha \u00f6nce anjiyojenik aktiviteyi uyard\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Test edilen hipotez, canl\u0131 bir 3DFC kalp yamas\u0131n\u0131n, kalp dokusundaki hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f b\u00f6lgeye anjiyojenik bir yan\u0131t uyand\u0131raca\u011f\u0131yd\u0131. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Sert kombine ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi farelerinde sol \u00f6n inme damar\u0131n\u0131n bir dal\u0131n\u0131n termal ba\u011flanmas\u0131yla koroner t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f alana uyacak \u015fekilde boyutland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f 3DFC'ler, doku yaralanmas\u0131 yerinde epikardiyuma implant edildi ve implant almayan hayvanlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Cerrahi 14 ve 30 g\u00fcn sonra, kalpler a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131 ve foto\u011frafland\u0131, doku \u00f6rnekleri histoloji ve sitokimya i\u00e7in haz\u0131rland\u0131. Cerrahi 14 ve 30 g\u00fcn sonra, canl\u0131 3DFC'yi alan hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f miokard, canl\u0131 olmayan ve tedavi edilmemi\u015f kontrol gruplar\u0131na k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla anjiyojenik yan\u0131t (arteroller, ven\u00fcller ve k\u0131lcal damarlar dahil) g\u00f6sterdi. SONU\u00c7LAR Bu hayvan modelinde, canl\u0131 3DFC, kalp enfarkt\u00fcs\u00fcn\u00fcn bir b\u00f6lgesinde anjiyogenez uyar\u0131r ve hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f dokunun onar\u0131m yan\u0131t\u0131n\u0131 art\u0131rabilir. Bu nedenle, 3DFC'nin potansiyel kullan\u0131m\u0131, enfarkt\u00fcsle hasar g\u00f6ren kalp dokusunun onar\u0131m\u0131 olabilir."}
{"_id":"8294009","title":"Global tuberculosis control: lessons learnt and future prospects","text":"T\u00fcberk\u00fcloz (TB), eski bir hastal\u0131kt\u0131r, ancak ge\u00e7mi\u015fin hastal\u0131\u011f\u0131 de\u011fildir. 1960'lar ve 1970'lerde d\u00fcnya halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 g\u00fcndeminden kaybolduktan sonra, 1990'lar\u0131n ba\u015flar\u0131nda HIV\/AIDS pandemisinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131 ve ila\u00e7 direncinin artmas\u0131 gibi \u00e7e\u015fitli nedenlerle TB geri d\u00f6nd\u00fc. Robert Koch taraf\u0131ndan t\u00fcberk\u00fcloz bakterisinin ke\u015ffi sonras\u0131 100 y\u0131ldan fazla bir s\u00fcredir, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda TB kontrol\u00fc durumu nedir? Burada, DOTS (do\u011frudan g\u00f6zlemlenmi\u015f tedavi, k\u0131sa kurs) ve Stop TB Stratejisi de dahil olmak \u00fczere k\u00fcresel TB kontrol politikalar\u0131n\u0131n evrimini inceliyoruz ve bu stratejinin geli\u015ftirilmesi ve uygulanmas\u0131 konusunda d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 toplulu\u011funun kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 zorluklar ve engellerin, TB'nin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in gelecekteki eylemleri nas\u0131l destekleyebilece\u011fini de\u011ferlendiriyoruz."}
{"_id":"8298120","title":"Global prevalence of glaucoma and projections of glaucoma burden through 2040: a systematic review and meta-analysis.","text":"\nAma\u00e7 Glokom, k\u00fcresel kal\u0131c\u0131 k\u00f6rl\u00fc\u011f\u00fcn \u00f6nde gelen nedenidir. K\u00fcresel glokom yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerine g\u00fcncel tahminler, \u00e7o\u011funlukla Avrupa k\u00f6kenli n\u00fcfuslara odakland\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in g\u00fcncel de\u011fildir. K\u00fcresel birincil a\u00e7\u0131k a\u00e7\u0131l\u0131 glokom (POAG) ve birincil kapal\u0131 a\u00e7\u0131l\u0131 glokom (PACG) yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 sistematik olarak inceledik ve 2020 ve 2040'da etkilenen insan say\u0131s\u0131n\u0131 tahmin ettik.\n\nY\u00f6ntem Sistematik inceleme ve meta-analiz. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, 140.496 ki\u015fi aras\u0131nda 3770 POAG vakas\u0131 ve 112.398 ki\u015fi aras\u0131nda 786 PACG vakas\u0131 bulunan 50 n\u00fcfus temelli \u00e7al\u0131\u015fma verileri (3770 POAG vakas\u0131 ve 786 PACG vakas\u0131).\n\nY\u00f6ntemler, 25 Mart 2013'e kadar PubMed, Medline ve Web of Science'da yay\u0131nlanan n\u00fcfus temelli glokom yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in arama yap\u0131ld\u0131. Hiyerar\u015fik Bayes yakla\u015f\u0131m\u0131, 40-80 ya\u015f aras\u0131 n\u00fcfusta glokom yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in birle\u015ftirilmi\u015f yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve 95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131n\u0131 (CrI) tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Glokom tahminleri, Birle\u015fmi\u015f Milletler D\u00fcnya N\u00fcfus Tahminleri'ne dayanarak yap\u0131ld\u0131. Bayes meta-regresyon modelleri, POAG yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ile ilgili fakt\u00f6rler aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in uyguland\u0131.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri: Glokom vakalar\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve tahmini say\u0131lar\u0131.\n\nSonu\u00e7lar, 40-80 ya\u015f aras\u0131 k\u00fcresel n\u00fcfusta glokom yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n %3.54 (95% CrI, 2.09-5.82) oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. POAG yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 Afrika'da en y\u00fcksektir (%4.20; 95% CrI, 2.08-7.35), PACG yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ise Asya'da en y\u00fcksektir (%1.09; 95% CrI, 0.43-2.32). 2013'te, k\u00fcresel olarak 40-80 ya\u015f aras\u0131 n\u00fcfusta glokomlu insan say\u0131s\u0131 yakla\u015f\u0131k 64.3 milyon olarak tahmin edildi ve bu say\u0131 2020"}
{"_id":"8300657","title":"Gastrointestinal tract as a major site of CD4+ T cell depletion and viral replication in SIV infection.","text":"\u0130nsan ve maymun ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV ve SIV), en iyi \u015fekilde aktif bellek CD4(+) T h\u00fccrelerinde \u00e7o\u011fal\u0131r, bu h\u00fccre t\u00fcr\u00fc ba\u011f\u0131rsaklarda bol miktarda bulunur. Rhesus maymunlar\u0131nda SIV enfeksiyonu, enfeksiyonun ilk g\u00fcnlerinde periferik lenf dokular\u0131nda herhangi bir de\u011fi\u015fiklik olmadan ba\u011f\u0131rsaklarda CD4+ T h\u00fccrelerinin derin ve se\u00e7ici bir \u015fekilde t\u00fckenmesine neden oldu. Ba\u011f\u0131rsaklardaki CD4+ T h\u00fccrelerinin kayb\u0131, bu b\u00f6lgede b\u00fcy\u00fck say\u0131da monon\u00fckleer h\u00fccrelerin verimli enfeksiyonu ile ayn\u0131 anda ger\u00e7ekle\u015fti. Ba\u011f\u0131rsak, SIV \u00e7o\u011falmas\u0131 i\u00e7in ana hedef gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve erken SIV enfeksiyonunda CD4+ T h\u00fccre kayb\u0131n\u0131n ana yeri."}
{"_id":"8305686","title":"Interaction of streptavidin-based peptide-MHC oligomers (tetramers) with cell-surface TCRs.","text":"Oligomerik peptid-MHC (pMHC) komplekslerinin h\u00fccre y\u00fczeyindeki T h\u00fccre resept\u00f6rlerine (TCR) ba\u011flanmas\u0131, h\u00fccre-h\u00fccre etkile\u015fimlerinde TCR-pMHC etkile\u015fimlerini taklit edebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 2C-TCR transgenik fareler ve 2C TCR'yi veya bu TCR'nin y\u00fcksek afinite mutasyonu (m33) ifade eden T h\u00fccre hibritomlar\u0131ndan CD8(+) T h\u00fccrelerine streptavidin tabanl\u0131 pMHC oligomerleri (tetramerler) ve bunlar\u0131n h\u00fccre y\u00fczeyinden ayr\u0131\u015fma kinetiklerini analiz ettik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, tetramerlerin h\u00fccre y\u00fczeyindeki TCR'leri neredeyse doyurmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 (sadece h\u00fccre y\u00fczeyindeki resept\u00f6rlerin %10-30'unu ba\u011flayarak), genel olarak afinite de\u011ferleri (KD) t\u00fcretilirken varsay\u0131ld\u0131\u011f\u0131 gibi, k\u0131smen tetramer ile boyanm\u0131\u015f h\u00fccrelerden ayr\u0131\u015fma kay\u0131plar\u0131 nedeniyle oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Bir kinetik model rehberli\u011finde, oligomer ayr\u0131\u015fma h\u0131z\u0131 ve denge sabitleri, sadece tekvalent ba\u011flanma ve ayr\u0131\u015fma oranlar\u0131 (koff ve kon) de\u011fil, ayn\u0131 zamanda \u00e7oklu ba\u011flanma h\u0131z\u0131 (\u03bc) ve TCR h\u00fccre y\u00fczey yo\u011funlu\u011fu da dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli fakt\u00f6rlere ba\u011fl\u0131 olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, ayr\u0131\u015fma h\u0131zlar\u0131n\u0131n, baz\u0131 T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131nda son zamanlarda g\u00f6zlemlenen, beklenmedik derecede y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta tetramer negatif, i\u015flevsel olarak yetkin T h\u00fccrelerinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"8317408","title":"Human monocyte characteristics are altered in hypercholesterolaemia.","text":"Aterojenizde rol oynayan periferik kan monositleri, endotelyaya tutunarak, altendotelik alana g\u00f6\u00e7 ederek ve lipoproteinleri alarak makrofaj\/k\u00fctle h\u00fccrelerine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcrler. \u0130nsan hiperlipidemi hastalar\u0131nda, ya\u015f\/cinsiyet\/sigara i\u00e7me durumuna e\u015fle\u015ftirilmi\u015f \u00e7iftler ve kontrol grubunda periferik kan monositlerinin \u00f6zelliklerinin de\u011fi\u015fip de\u011fi\u015fmedi\u011fini de\u011ferlendirdik. Hiperkolesterolemi hastalar\u0131n\u0131n monositleri, kontrol grubuna k\u0131yasla, N-formil-metiyonil-leusil-fenilalanin gibi uyar\u0131c\u0131ya daha duyarl\u0131yd\u0131, \u00f6zellikle de kemokinize (uyar\u0131c\u0131 endeksi 1.48 \u00b1 0.17 vs. 1.10 \u00b1 0.14), kemotaksis (4.05 \u00b1 0.55 vs. 2.72 \u00b1 0.24) ve domuz aort endotel monolaylar\u0131na tutunma (1.26 \u00b1 0.05 vs. 1.17 \u00b1 0.06) konusunda. Hastalar\u0131n monositlerinin toplam y\u00fczeyinde, ba\u011flanma glikoproteini CD11b\/CD18'in (37.5 \u00b1 7.1 vs. 36.0 \u00b1 7.1) ifadesi, ancak CD11c\/CD18 (31.6 \u00b1 7.2 vs. 31.4 \u00b1 6.8) ifadesi de\u011fi\u015fmemi\u015fti; buna kar\u015f\u0131n, hiperlipidemi monositleri daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc (9.15 \u00b1 0.11 mikron vs. 8.98 \u00b1 0.11 mikron), bu nedenle CD11b\/CD18 y\u00fczey yo\u011funlu\u011fu de\u011fi\u015fmemi\u015fti (0.144 \u00b1 0.029 vs. 0.142 \u00b1 0.029). Veriler, dola\u015f\u0131mdaki monositlerin hiperkolesterolemi durumunda i\u015flevsel olarak farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu, hiperkolesterolemi ile ili\u015fkili aterojenizde monositlerin artan kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"8318286","title":"Adult Mammalian Neural Stem Cells and Neurogenesis: Five Decades Later.","text":"Yeti\u015fkin somatik k\u00f6k h\u00fccreleri \u00e7e\u015fitli organlarda dokusal homeostaz\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcr ve esnekli\u011fi art\u0131r\u0131r. Yakla\u015f\u0131k be\u015f on y\u0131l \u00f6nce yap\u0131lan ilk ke\u015ffin ard\u0131ndan, yeti\u015fkin n\u00f6rojenesi ve n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreleri \u00fczerine ara\u015ft\u0131rmalar, n\u00f6roloji, geli\u015fimsel biyoloji ve yenileyici t\u0131p\u0131n bir\u00e7ok y\u00f6n\u00fcn\u00fc \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkileyen, sa\u011flamla\u015fan ve geni\u015fleyen bir alana d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fcr. Burada, son geli\u015fmeleri inceliyoruz ve yeti\u015fkin memelilerin n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreleriyle ilgili sorulara odaklan\u0131yoruz, bu sorular ayn\u0131 zamanda di\u011fer somatik k\u00f6k h\u00fccreleri i\u00e7in de ge\u00e7erlidir. Ayr\u0131ca, bu konuyu daha iyi anlamak i\u00e7in yeti\u015fkin n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreleri \u00fczerine yeni ortaya \u00e7\u0131kan konular\u0131 ve bu ilkeleri insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in uygulamay\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"8318922","title":"Relationship of ambulatory blood pressure and the heart rate profile with renal function parameters in hypertensive patients with chronic kidney disease.","text":"S\u0131k\u0131 kan bas\u0131nc\u0131 (BP) kontrol\u00fc, kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (CKD) olan hipertansif hastalar\u0131n y\u00f6netimi i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir. Bu \u00e7apraz kesitli \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, 25'i ard\u0131\u015f\u0131k olarak hastaneye yat\u0131r\u0131lan hipertansif CKD hastalar\u0131nda g\u00f6zlemlenen b\u00f6brek fonksiyon parametreleri (idrar alb\u00fcmin at\u0131l\u0131m\u0131 oran\u0131 [UACR] ve tahmin edilen glomer\u00fcler filtreleme h\u0131z\u0131 [eGFR]) ile ambulatuvar kan bas\u0131nc\u0131 ve kalp at\u0131\u015f h\u0131z\u0131 (HR) profili, merkezi hemodinamik ve arterel sertlik aras\u0131ndaki yak\u0131n ili\u015fkiyi incelemekti. UACR ile 24 saatlik, g\u00fcnd\u00fcz ve gece ambulatuvar sistolik BP aras\u0131nda anlaml\u0131 pozitif ili\u015fkiler vard\u0131. Ayr\u0131ca, UACR ile 24 saatlik ve g\u00fcnd\u00fcz HR de\u011fi\u015fkenli\u011fi aras\u0131nda anlaml\u0131 negatif ili\u015fkiler vard\u0131. B-tipi natri\u00fcrik peptid dola\u015f\u0131m seviyesi ve hemoglobin A1c de UACR ile pozitif ili\u015fkiliydi. eGFR'ye gelince, 24 saatlik ve gece HR de\u011fi\u015fkenli\u011fi eGFR ile pozitif ili\u015fkiliyken, dola\u015f\u0131m pentosidini ve gece HR eGFR ile negatif ili\u015fkiliydi. \u00d6te yandan, merkezi hemodinamik ve arterel sertlik b\u00f6brek fonksiyon parametreleriyle anlaml\u0131 bir ili\u015fkiye sahip de\u011fildi. Bu sonu\u00e7lar, ambulatuvar BP ve HR profilinin b\u00f6brek fonksiyonunun k\u00f6t\u00fcle\u015fmesiyle yak\u0131n bir \u015fekilde d\u00fczenlendi\u011fini g\u00f6stermektedir. Hipertansif CKD hastalar\u0131nda ambulatuvar BP ve HR profilinin b\u00f6brek fonksiyon parametreleriyle nedensel ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"8325952","title":"The frequency and immunodominance of islet-specific CD8+ T-cell responses change after type 1 diabetes diagnosis and treatment.","text":"\nHEDEFI Isletlere kar\u015f\u0131 tepki g\u00f6steren CD8(+) T h\u00fccreleri, NOD farelerinde tip 1 diyabetin patogenezinde \u00f6nemli bir rol oynar. Predominan T h\u00fccre spesifikiteleri zamanla de\u011fi\u015fir, ancak tip 1 diyabetli hastalarda klinik tan\u0131 ve ins\u00fclin tedavisi sonras\u0131 benzer kaymalar\u0131n olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir.\n\nAra\u015ft\u0131rma Tasar\u0131m\u0131 ve Y\u00f6ntemleri:\n\nSon zamanlarda do\u011frulanm\u0131\u015f bir islet spesifik CD8(+) T h\u00fccre gamma-interferon enzimatik ba\u011fl\u0131 imm\u00fcnospot (ISL8Spot) testini kullanarak, 15 HLA-A2(+) yeti\u015fkin tip 1 diyabetli hastalarda yak\u0131n tan\u0131 ve daha sonraki bir zaman noktas\u0131nda 7-16 ay sonra preproins\u00fclin (PPI), GAD, ins\u00fclinoma ili\u015fkili protein 2 (IA-2) ve islet spesifik glikoz-6-fosfataz katalitik alt birimle ili\u015fkili protein (IGRP) epitoplar\u0131na kar\u015f\u0131 tepkileri izledik.\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z:\n\nTakip ziyaretinde CD8(+) T h\u00fccre tepkileri daha az s\u0131kl\u0131kta g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu, \u00e7\u00fcnk\u00fc tip 1 diyabet tan\u0131s\u0131 konuldu\u011funda testlerin %28,6's\u0131 pozitif sonu\u00e7 verirken, 11 ay (ortalama) sonra %13,2'si pozitif \u00e7\u0131kt\u0131 (P = 0,003). GAD ve IA-2 otoantikor (aAb) seviyeleri %75'te de\u011fi\u015fmedi, ancak PPI ve\/veya GAD epitoplar\u0131na kar\u015f\u0131 ISL8Spot ile tepki g\u00f6steren hastalar\u0131n oran\u0131 %60-67'den %20'ye (P < 0,02) d\u00fc\u015ft\u00fc. Daha \u00f6nce alt bask\u0131n olan IA-2(206-214) ve IGRP(265-273) peptidi yeni hedefler haline geldi ve b\u00f6ylece ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin bask\u0131n epitoplar\u0131 haline geldi.\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z:\n\nCD8(+) T h\u00fccre tepkilerinin hem s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 hem de ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k dominans\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan kaymalar\u0131, otoantikor seviyelerindeki de\u011fi\u015fikliklerden daha h\u0131zl\u0131 ger\u00e7ekle\u015fir. Bu farkl\u0131 kinetikler, T h\u00fccre ve otoantikor \u00f6l\u00e7\u00fcmleri i\u00e7in farkl\u0131 klinik uygulamalar \u00f6nerebilir."}
{"_id":"8327914","title":"A Protein Inventory of Human Ribosome Biogenesis Reveals an Essential Function of Exportin 5 in 60S Subunit Export","text":"Eukaryotlarda ribozom alt birimlerinin montaj\u0131 karma\u015f\u0131k, \u00e7ok a\u015famal\u0131 bir s\u00fcre\u00e7tir ve \u015fimdiye kadar \u00e7o\u011funlukla maya (S. cerevisiae) \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. S. cerevisiae'de, 40S ve 60S ribozom alt birimlerinin d\u00fczenli montaj\u0131 i\u00e7in 200'den fazla fakt\u00f6r, ribozom proteinleri ve trans-etkileyici fakt\u00f6rler gerekmektedir. Bug\u00fcne kadar, bu maya ribozom sentez fakt\u00f6rlerinin sadece birka\u00e7 insan homologu karakterize edilmi\u015ftir. Burada, insan h\u00fccrelerinde ribosomal alt birim biyogenezine katk\u0131da bulunan 464 aday fakt\u00f6r\u00fc analiz etmek i\u00e7in sistematik bir RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) yakla\u015f\u0131m\u0131 kulland\u0131k. Ekran, ind\u00fcklenebilir, floresan ribozom proteinlerini rapor\u00f6rler olarak kullanan g\u00f6rsel okumalara dayan\u0131yordu. Bilgisayarl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fc analizi, denetimli makine \u00f6\u011frenimi teknikleri kullanarak, 153 insan proteininin ribozom sentezi ile i\u015flevsel bir ba\u011flant\u0131s\u0131 oldu\u011funu elde ettik. Verilerimiz, maya'dan insana ribozom montaj\u0131n\u0131n temel \u00f6zelliklerinin korundu\u011funu, ancak \u00f6rne\u011fin 60S alt birimin ihracat\u0131 ile ilgili farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Beklenmedik bir \u015fekilde, RNAi ekran\u0131m\u0131z, insan h\u00fccrelerinde 60S alt birimlerinin n\u00fckleer ihracat\u0131 i\u00e7in ihracat resept\u00f6r\u00fc Exportin 5'in (Exp5) bir gereklili\u011fini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. G\u00f6steriyoruz ki, Exp5, bilinen 60S ihracat\u0131n\u0131 yapan Crm1 gibi, RanGTP ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde pre-60S par\u00e7alar\u0131na ba\u011flan\u0131r. Hem insan h\u00fccrelerinde hem de kurba\u011fa yumurtalar\u0131nda Exp5 veya Crm1 i\u015flevinin m\u00fcdahalesi, 60S ihracat\u0131n\u0131 engellerken, 40S ihracat\u0131 sadece Crm1'in inhibisyonu ile zay\u0131flam\u0131\u015f olur. Bu nedenle, 60S alt biriminin ihracat\u0131, en az iki RanGTP ba\u011flayan ihracat proteini (Exp5 ve Crm1) ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r."}
{"_id":"8331432","title":"Binding of the winged-helix transcription factor HNF3 to a linker histone site on the nucleosome.","text":"Transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc HNF3 ve ba\u011flay\u0131c\u0131 histonlar H1 ve H5, kanatl\u0131-heliks DNA ba\u011flama alanlar\u0131na sahiptir, ancak HNF3 ve di\u011fer fork head ile ili\u015fkili proteinler, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda genleri aktive ederken, ba\u011flay\u0131c\u0131 histonlar kromatinde DNA'y\u0131 s\u0131k\u0131la\u015ft\u0131r\u0131r ve gen ifadelerini bask\u0131lar. \u0130ki s\u0131n\u0131f fakt\u00f6r\u00fcn kromatin \u015fablonlar\u0131 ile etkile\u015fimlerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k ve HNF3'\u00fcn, benzer \u015fekilde ba\u011flay\u0131c\u0131 histon gibi, n\u00fckleozom \u00e7ekirdeklerinin yan\u0131nda DNA'ya ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. HNF3 i\u00e7in bir n\u00fckleozom yap\u0131sal ba\u011flanma sitesi, aktif ve potansiyel olarak aktif kromatinde alb\u00fcmin transkripsiyonu d\u00fczenleyicisinde i\u015fgal edilmi\u015ftir, ancak inaktif kromatinde canl\u0131 olarak de\u011fil. Normal HNF3 proteini, n\u00fckleozomdan uzayan DNA'y\u0131 s\u0131k\u0131la\u015ft\u0131rmaz, ba\u011flay\u0131c\u0131 histon gibi, ancak HNF3 i\u00e7in y\u00f6nlendirilmi\u015f mutasyonlar, daha \u00f6nce ba\u011flay\u0131c\u0131 histonlar\u0131n n\u00fckleozom DNA's\u0131n\u0131 s\u0131k\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011fu bilinen temel amino asitleri i\u00e7eriyorsa, n\u00fckleozom DNA's\u0131n\u0131 s\u0131k\u0131la\u015ft\u0131rabilir. Sonu\u00e7lar, transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin, fakt\u00f6rlerin serbest DNA ile etkile\u015fimleri \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalardan tahmin edilmeyen \u00f6zel n\u00fckleozom ba\u011flanma aktivitelerine sahip olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"8352137","title":"Rapid recent growth and divergence of rice nuclear genomes.","text":"Afrika pirin\u00e7inin (Oryza glaberrima) n\u00fckleer DNA's\u0131n\u0131 referans genom olarak kullanarak, Oryza sativa'n\u0131n indica ve japonica alt t\u00fcrlerinde son s\u0131ralama evriminin zamanlamas\u0131, do\u011fas\u0131, mekanizmalar\u0131 ve \u00f6zelle\u015fmeleri belirlendi. Veriler, hem indica hem de japonica genom boyutlar\u0131n\u0131n, ortak atadan ayr\u0131lmalar\u0131 sonras\u0131 s\u0131ras\u0131yla %2 ve %6 oran\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir, \u00f6ncelikle LTR-retrotranspozonlar\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131 nedeniyle. Bununla birlikte, e\u015fsiz homolog rekombinasyon ve yasad\u0131\u015f\u0131 rekombinasyon yoluyla t\u00fcm DNA s\u0131ralar\u0131n\u0131n kayb\u0131, pirin\u00e7 genomunun b\u00fcy\u00fcmesini zay\u0131flatm\u0131\u015ft\u0131r. Genomun her yerinde k\u00fc\u00e7\u00fck silinmeler \u00f6zellikle s\u0131k g\u00f6r\u00fclenlerdir. Analiz etti\u011fimiz >1 Mb ortolog b\u00f6lgelerinde, ne indica'da ne de japonica'ta tam gen kazan\u0131m\u0131 veya kayb\u0131 vakalar\u0131 bulunmad\u0131, ne de herhangi bir hassas transpozon \u00e7\u0131karma \u00f6rne\u011fi tespit edildi. Genler aras\u0131ndaki s\u0131ralar, transpozonlar i\u00e7in en az 2 kat daha h\u0131zl\u0131 olan sinonim baz de\u011fi\u015fimleri i\u00e7indeki genler i\u00e7indeki baz de\u011fi\u015fimlerinden \u00e7ok daha y\u00fcksek bir ayr\u0131lma oran\u0131na sahip oldu\u011fu g\u00f6zlemlendi, bu da molek\u00fcler bir saat oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, s\u0131k s\u0131k eklemeler ve silinmeler e\u011filiminde olan b\u00f6lgeler, nokta mutasyonlar\u0131n\u0131n daha y\u00fcksek seviyelerine de sahiptir. Bu sonu\u00e7lar, genetik de\u011fi\u015fimin olu\u015fmas\u0131 ve ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in rekabet eden s\u00fcre\u00e7lere sahip dinamik bir pirin\u00e7 genomu oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"8354687","title":"Detection of an autoreactive T-cell population within the polyclonal repertoire that undergoes distinct autoimmune regulator (Aire)-mediated selection.","text":"Otomatik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici (Aire) merkezi tolerans\u0131n sa\u011flanmas\u0131nda kritik bir rol oynar, bu da dokusal spesifik antijenlerin timozda sergilenmesini te\u015fvik eder. Fizyolojik bir ortamda Aire'nin etkisini incelemek i\u00e7in, Aire ba\u011f\u0131ml\u0131 dokusal spesifik antijen interfoto resept\u00f6r retinoid ba\u011flay\u0131c\u0131 proteini (IRBP) i\u00e7in otoaktif T h\u00fccrelerini tespit etmek amac\u0131yla tetramer reaktifleri kulland\u0131k. \u0130ki s\u0131n\u0131f II tetramer reaktifi, IRBP'nin iki farkl\u0131 peptit epitopeye \u00f6zg\u00fc T h\u00fccrelerini tan\u0131mlamak i\u00e7in tasarland\u0131. Poliklonal T h\u00fccre repertuar\u0131n\u0131n analizleri, Aire(-\/-) farelerde her iki IRBP tetrameri i\u00e7in de aktif T h\u00fccrelerinin y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta bulundu\u011funu, ancak Aire(+\/+) farelerde b\u00f6yle olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, bir tetramer ba\u011flayan T h\u00fccre pop\u00fclasyonu, Aire'ye ba\u011fl\u0131 bir \u015fekilde timozda verimli bir \u015fekilde silinirken, ikinci tetramer ba\u011flayan pop\u00fclasyon silinmedi ve hem Aire(-\/-) hem de Aire(+\/+) T h\u00fccre repertuarlar\u0131nda tespit edildi. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, IRBP'ye \u00f6zg\u00fc T h\u00fccrelerinin Aire'ye ba\u011fl\u0131 timozda silinmesi, timoz stromas\u0131 ve kemik ili\u011fi k\u00f6kenli antijen sunan h\u00fccreler aras\u0131nda IRBP'nin h\u00fccreler aras\u0131 transferine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca verilerimiz, Aire'nin medyasyonu ile silinmenin sadece timozda IRBP'nin ifadesiyle de\u011fil, ayn\u0131 zamanda uygun antijen i\u015fleme ve sunumuyla da ili\u015fkili oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"8373753","title":"Spatial and temporal heterogeneity of Anopheles mosquitoes and Plasmodium falciparum transmission along the Kenyan coast.","text":"Bir y\u0131ll\u0131k s\u00fcre boyunca Kenya k\u0131y\u0131s\u0131ndaki Malindi, Kilifi ve Kwale il\u00e7elerindeki 30 k\u00f6yde mevsimsel dinamikler ve mekansal da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 Anopheles sivri sinekleri ve Plasmodium falciparum parazitleri \u00fczerinde incelendi. Anophelin sivri sinekleri her iki ayda bir kez her bir yerde evlerin i\u00e7inde \u00f6rneklendi ve entomolojik anketin sonunda yerel okul \u00e7ocuklar\u0131nda malarya parazitlerinin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 belirlendi. Toplamda 5.476 Anopheles gambiae s.l. ve 3.461 An. funestus topland\u0131. An. gambiae kompleksindeki t\u00fcrler, polimeraz zincir reaksiyonu ile tan\u0131mlan\u0131rken, %81,9'u An. gambiae s.s., %12,8'i An. arabiensis ve %5,3'\u00fc An. merus idi. An. gambiae s.s., k\u0131y\u0131 boyunca genel olarak P. falciparum'un bula\u015fmas\u0131n\u0131 en \u00e7ok sa\u011flayan t\u00fcrken, An. funestus, Kwale il\u00e7esinde t\u00fcm bula\u015fman\u0131n %50'den fazlas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Bula\u015fma yo\u011funlu\u011funun b\u00fcy\u00fck mekansal heterojenli\u011fi (<1 ile 120 enfekte \u0131s\u0131r\u0131k ki\u015fi ba\u015f\u0131na y\u0131lda), buna kar\u015f\u0131l\u0131k gelen ve \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkili parazit yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 de\u011fi\u015fikliklerine (aral\u0131k = 38-83%) neden oldu. Malarya yayg\u0131nl\u0131klar\u0131 %38 ile %70 aras\u0131nda de\u011fi\u015fen 22 sitenin %32'si (7 site), y\u0131ll\u0131k entomolojik a\u015f\u0131lama oranlar\u0131 (EIR) ki\u015fi ba\u015f\u0131na y\u0131lda be\u015f enfekte \u0131s\u0131r\u0131ktan az\u0131 olan yerlerdi. Kwale'deki An. gambiae s.l. ve An. funestus yo\u011funluklar\u0131 ya\u011f\u0131\u015f taraf\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilenmedi. Bununla birlikte, her ikisi de Malindi ve Kilifi il\u00e7elerinde, s\u0131ras\u0131yla bir ve \u00fc\u00e7 ay \u00f6nceki ya\u011f\u0131\u015fla pozitif bir korelasyon g\u00f6sterdi. Bu beklenmedik sinek pop\u00fclasyonlar\u0131 ve ya\u011f\u0131\u015f aras\u0131ndaki ili\u015fki de\u011fi\u015fiklikleri, her il\u00e7edeki bask\u0131n su habitatlar\u0131n\u0131n \u00e7evresel heterojenli\u011fini g\u00f6steriyor. \u00d6nemli bir sonu\u00e7, EIR'ler ve yayg\u0131nl\u0131k aras\u0131ndaki \u00e7ok do\u011frusal olmayan ili\u015fkinin, y\u00fcksek yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n tutarl\u0131 deseninin, entomolojik anketlerle \u00f6l\u00e7\u00fclen bula\u015fma yo\u011funlu\u011fundaki \u00f6nemli de\u011fi\u015fiklikler taraf\u0131ndan y\u00f6netilebilece\u011fini g\u00f6steriyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, il\u00e7e d\u00fczeyinde alan tabanl\u0131 entomolojik parametrelerin tahmini, bula\u015f"}
{"_id":"8385277","title":"Myelodysplasia and leukemia of Fanconi anemia are associated with a specific pattern of genomic abnormalities that includes cryptic RUNX1\/AML1 lesions.","text":"Fanconi anemisi (FA), kemik ili\u011fi (BM) yetmezli\u011fi, mielodizplazi (MDS) ve akut myeloid l\u00f6semi (AML) ile ili\u015fkili genetik bir durumdur. 57 FA hastas\u0131n\u0131 inceledik; hipoplastik veya aplastik anemi (n = 20), MDS (n = 18), AML (n = 11) veya BM anormallikleri olmayan (n = 8). BM \u00f6rnekleri kromozom analizi, y\u00fcksek yo\u011funluklu DNA dizilim tablolar\u0131 ve se\u00e7ili onkogen dizileme ile incelendi. MDS\/AML'de spesifik bir kromozom anormallikleri deseni bulundu, bunlar 1q+ (44.8%), 3q+ (41.4%), -7\/7q (17.2%) ve 11q- (13.8%)'i i\u00e7eriyordu. Ayr\u0131ca, FA'da ilk kez (20.7%) gizli RUNX1\/AML1 lezyonlar\u0131 (translasyonlar, silinmeler veya mutasyonlar) g\u00f6zlemlendi. NRAS, FLT3-ITD, MLL-PTD, ERG amplifikasyonu ve ZFP36L2-PRDM16 translokasyonu gibi nadir mutasyonlar bulundu, ancak TP53, TET2, CBL, NPM1 ve CEBP\u03b1 mutasyonlar\u0131 yoktu. S\u0131k g\u00f6r\u00fclen homozigotik b\u00f6lgeler, somatik kopya n\u00f6tral kayb\u0131 de\u011fil, kan ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkiliydi, bu da homolog rekombinasyonun FA'da yayg\u0131n bir ilerleme mekanizmas\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. \u00d6nemli olan, RUNX1 ve di\u011fer kromozom\/genomik lezyonlar\u0131n MDS\/AML a\u015famalar\u0131nda, 1q+ hari\u00e7, t\u00fcm a\u015famalarda bulundu\u011fudur. Bu veriler, FA hastalar\u0131nda evreleme ve tedavi y\u00f6netimi ile ilgili sonu\u00e7lar\u0131 ve genomik istikrars\u0131zl\u0131k ve BM yetmezli\u011fi arka plan\u0131nda klonal evrim ve onkogenezi analiz etmek i\u00e7in \u00f6nemlidir."}
{"_id":"8386609","title":"Molecular and Cellular Approaches for Diversifying and Extending Optogenetics","text":"Optojenetik teknolojiler, hedeflenen h\u00fccrelerdeki biyolojik s\u00fcre\u00e7leri y\u00fcksek zaman hassasiyetiyle canl\u0131 organizmalarda \u0131\u015f\u0131kla kontrol etmek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Burada, molek\u00fcler trafik ilkelerinin uygulanmas\u0131n\u0131n optojenetik repertuar\u0131n\u0131 birka\u00e7 uzun s\u00fcredir arzulanan boyutta geni\u015fletebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Alt h\u00fccreler aras\u0131 ve trans h\u00fccreler aras\u0131 trafik stratejileri \u015fu an i\u00e7in (1) k\u0131rm\u0131z\u0131 u\u00e7\/infrared s\u0131n\u0131r\u0131nda optik d\u00fczenlemenin ve optogenetik kontrol\u00fcn t\u00fcm g\u00f6r\u00fcn\u00fcr spektrum boyunca geni\u015fletilmesini, (2) optik inhibisyonun g\u00fcc\u00fc art\u0131r\u0131lmadan \u0131\u015f\u0131k g\u00fcc\u00fc gereksiniminin artmamas\u0131n\u0131 (nanoampere \u00f6l\u00e7e\u011finde klor\u00fcr taraf\u0131ndan medyal\u0131 fotokurentler, daha \u00f6nceki ara\u00e7lar\u0131n \u0131\u015f\u0131k duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilir, ad\u0131m ad\u0131m kinetik kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 korur) ve (3) genetik kimlikten ziyade morfoloji ve doku topolojisine dayal\u0131 h\u00fccrelere hedefleme i\u00e7in genelle\u015ftirilebilir stratejiler sa\u011flayarak, promot\u00f6rler bilinmedi\u011finde veya genetik olarak eri\u015filemez organizmalarda esnek hedefleme imkan\u0131 sunar. Bu sonu\u00e7lar birlikte, h\u00fccre biyolojik ilkelerin, b\u00fct\u00fcn sistem biyolojisi ve davran\u0131\u015f i\u00e7in uygun, esnek h\u0131zl\u0131 optojenetik teknolojilerin geni\u015fletilmesi i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"8396189","title":"An analysis of the Caenorhabditis elegans lipid raft proteome using geLC-MS\/MS.","text":"Lipid raflar\u0131, fosfolipid \u00e7ift katman\u0131n\u0131n mikroalanlar\u0131d\u0131r ve yar\u0131 kal\u0131c\u0131 \"adalar\" olu\u015fturarak birka\u00e7 \u00f6nemli h\u00fccresel i\u015flemin platformu olarak hareket ettikleri \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr; ana raft sakinleri protein s\u0131n\u0131flar\u0131 aras\u0131nda sinyal iletimi proteinleri ve glikozilfosfatidylinositol (GPI)-ba\u011fl\u0131 proteinler bulunur. Lipid raflar\u0131 \u00fczerine proteomik \u00e7al\u0131\u015fmalar \u00f6ncelikle memeli h\u00fccre hatlar\u0131 ve tek h\u00fccreli organizmalarda ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. \u0130yi tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir geli\u015fim profiline sahip model organizma olan Caenorhabditis elegans, bu alt h\u00fccresel konumu karma\u015f\u0131k bir geli\u015fim ba\u011flam\u0131nda incelemek i\u00e7in ideal bir \u015fekilde uygundur. Burada, C. elegans'\u0131n lipid raft proteomunun incelenmesi sunulmaktad\u0131r. geLC-MS\/MS kullan\u0131larak lipid raft fraksiyonundan toplam 44 protein tespit edildi ve bunlardan 40'\u0131, tahmin edilen i\u015flevlerine g\u00f6re raft proteinleri olarak belirlendi. Bulunan proteinlerin GPI ba\u011flama tahminleri, 21'inin bu \u015fekilde potansiyel olarak de\u011fi\u015ftirilebilece\u011fini ortaya koydu, ve bunlardan ikisi deneysel olarak GPI ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu do\u011fruland\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, C. elegans'ta lipid raft proteomunun incelenmesi olarak ilk rapor edilen \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r. Sonu\u00e7lar, raft proteinlerinin, bunlardan da bir\u00e7ok GPI ba\u011fl\u0131 proteinin, nematoda \u00e7e\u015fitli potansiyel olarak \u00f6nemli roller oynayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir ve umar\u0131m C. elegans'\u0131n lipid raflar\u0131 \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in yararl\u0131 bir model haline gelmesine yol a\u00e7acakt\u0131r."}
{"_id":"8398627","title":"Geographic distribution of community-acquired methicillin-resistant Staphylococcus aureus soft tissue infections.","text":"AMA\u00c7: Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, yerel b\u00f6lgemizde topluma ba\u011fl\u0131 metisilin diren\u00e7li Staphylococcus aureus (MRSA) enfeksiyonlar\u0131n\u0131n co\u011frafi b\u00fcy\u00fcme desenlerini incelemek ve belirli co\u011frafi alanlar\u0131n artan risk alt\u0131nda olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemektir. Y\u00d6NTEMLER: Kurum Etik Kurulu'nun (132603-3) onay\u0131ndan sonra, 2004 Ocak'tan 2008 Aral\u0131k'a kadar tek bir \u00e7ocuk cerrahi uygulamas\u0131 taraf\u0131ndan drenaj ve kesme i\u015flemi ge\u00e7irmi\u015f 614 hastan\u0131n retrospektif kay\u0131tlar\u0131 incelendi. Ayr\u0131ca, 2000 Ocak'tan 2003 Aral\u0131k'a kadar drenaj ve kesme i\u015flemi ge\u00e7irmi\u015f 195 hastan\u0131n verileri de incelendi. SONU\u00c7LAR: Drenaj ve kesme i\u015flemi g\u00f6ren \u00e7ocuk pop\u00fclasyonunda en yayg\u0131n olarak k\u00fclt\u00fcrlenen organizma S. aureus'tu (n = 388), bunlardan 258'i (66%) metisilin diren\u00e7liydi. Bu, 2000-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda tespit edilen MRSA k\u00fclt\u00fcr oran\u0131nda %21'lik bir art\u0131\u015fa i\u015faret ediyor. Co\u011frafi Bilgi Sistemi (CBS) mekansal-zaman analizi, 2000-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 1,44 km yar\u0131\u00e7ap\u0131nda 14 MRSA vakas\u0131n\u0131n bulundu\u011fu bir k\u00fcme oldu\u011funu g\u00f6sterdi ve CBS mekansal analizi kullan\u0131larak 8 y\u0131ll\u0131k zaman diliminde 3 ayr\u0131 \u015fehirde her biri 20'den fazla MRSA enfeksiyon vakas\u0131 i\u00e7eren 5 ayr\u0131 k\u00fcme tespit edildi (P de\u011feri = 0,001). SONU\u00c7: Metisilin diren\u00e7li S. aureus, yerel b\u00f6lgemizdeki \u00e7ocuk pop\u00fclasyonunda topluma ba\u011fl\u0131 abseslerin drenaj ve kesme i\u015flemleri i\u00e7in k\u00fclt\u00fcrlerde en yayg\u0131n izole edilen organizma haline gelmi\u015ftir. Birka\u00e7 farkl\u0131 \u015fehirde MRSA enfeksiyonlar\u0131nda \u00f6nemli k\u00fcmelere rastland\u0131."}
{"_id":"8411251","title":"The right place at the right time: chaperoning core histone variants.","text":"Histon proteinleri kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131 ve epigenetik sinyalle\u015fmeyi dinamik olarak d\u00fczenleyerek h\u00fccre homeostazisini korur. Bu s\u00fcre\u00e7ler, histonlar\u0131n kontroll\u00fc uzamsal ve zamansal birikimi ve at\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in \u00f6zel chaperonlar gerektirir. Histon varyantlar\u0131n\u0131n evrimiyle birlikte, i\u015flevsel olarak \u00f6zel histon chaperonlar\u0131 i\u00e7eren bir a\u011f ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Farkl\u0131 histon varyantlar\u0131 i\u00e7in chaperon spesifikitesini belirleyen molek\u00fcler ayr\u0131nt\u0131lar yava\u015f yava\u015f \u00e7\u00f6z\u00fclmektedir. Bu s\u00fcre\u00e7lerin tam bir anlay\u0131\u015f\u0131, histon varyantlar\u0131n\u0131n ger\u00e7ek biyolojik rollerini, chaperonlar\u0131n\u0131 ve kromatin dinamikleri \u00fczerindeki etkilerini ayd\u0131nlatmak i\u00e7in esast\u0131r."}
{"_id":"8417211","title":"Phosphorylation site mutations in heterochromatin protein 1 (HP1) reduce or eliminate silencing activity.","text":"HP1, Drosophila'da heterokromatin ile ili\u015fkili \u00f6nemli bir proteindir. HP1, heterokromatin'e yanl\u0131\u015f yerle\u015fmi\u015f eukromatik genlerin susturulmas\u0131nda doz ba\u011f\u0131ml\u0131 etkilere sahiptir ve en az iki heterokromatik genin normal ifadesini gerektirir. HP1, geli\u015fimin s\u0131ras\u0131nda heterokromatin montaj\u0131yla ili\u015fkili olarak in vivo \u00e7oklu fosforile edilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, HP1'in fosforilasyonunun biyolojik aktiviteyi ve HP1'in biyokimyasal \u00f6zelliklerini nas\u0131l de\u011fi\u015ftirdi\u011fini test etmekti. HP1'in in vivo fosforilasyon sitelerini belirlemek ve fosforilasyonun HP1'in herhangi bir biyokimyasal \u00f6zelli\u011fini etkiledi\u011fini incelemek i\u00e7in, bir rekombinant baculovirus vekt\u00f6r\u00fc kullanarak lepidopteran k\u00fclt\u00fcr h\u00fccrelerinde Drosophila HP1'i ifade ettik. Fosfopeptidler, matris destekli lazer desorpsiyon iyonizasyonu\/zaman u\u00e7u\u015fu k\u00fctle spektrometresi ile belirlendi; bu peptidler, casein kinaz II, protein tirozin kinaz ve PIM-1 kinaz i\u00e7in hedef siteleri i\u00e7erir. Bakteriyel (fosforile edilmemi\u015f) ve lepidopteran (fosforile edilmi\u015f) h\u00fccrelerden safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f HP1'in benzer ikincil yap\u0131s\u0131 vard\u0131r. Fosforilasyon, HP1'in \u00f6z-birle\u015fmesini etkilemez ancak HP1'in DNA ba\u011flama \u00f6zelliklerini de\u011fi\u015ftirir, bu da fosforilasyonun HP1'in ba\u011f\u0131ml\u0131 etkile\u015fimlerini farkl\u0131 \u015fekilde d\u00fczenleyebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Konsens\u00fcs protein kinaz motiflerinde serin-alanin ve serin-glutamat yerine koyma, transgenik sineklerde mutant HP1'in susturma aktivitesinde azalmaya veya kayb\u0131na neden oldu. Bu sonu\u00e7lar, dinamik fosforilasyon\/defosforilasyonun heterokromatik susturmada HP1 aktivitesini d\u00fczenledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"8425533","title":"Elimination of paternal mitochondria in mouse embryos occurs through autophagic degradation dependent on PARKIN and MUL1","text":"Mitokondrilerin tan\u0131mlay\u0131c\u0131 bir \u00f6zelli\u011fi, anneden gelen miras\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, erken memelilerin embriyolar\u0131nda spermden gelen paternal mitokondrilerin h\u00fccre mekanizmas\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla nas\u0131l ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Nematodlarda otofaji dahil edilmi\u015ftir, ancak bu mekanizman\u0131n memelilerde korunup korunmad\u0131\u011f\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f fare fibroblastlar\u0131 ve \u00f6n implantasyon embriyolar\u0131, mitokondrilerin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in ortak bir yol kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Her iki durum da mitofaji kullan\u0131r, mitokondriler otofagosomlar taraf\u0131ndan toplan\u0131r ve lizozomlar i\u00e7in par\u00e7alanmak \u00fczere teslim edilir. E3 ubiquitin ligazlar\u0131 PARKIN ve MUL1, paternal mitokondrilerin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131nda redundansl\u0131 roller oynar. S\u00fcre\u00e7, paternal mitokondrilerin depolarisasyonuyla ili\u015fkilidir ve ayr\u0131ca mitokondri d\u0131\u015f zar proteini FIS1, otofaji adapt\u00f6r\u00fc P62 ve PINK1 kinaz\u0131n\u0131 gerektirir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, mitofajinin kat\u0131 anneden gelen mitokondri aktar\u0131m\u0131na dayand\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve MUL1 ve PARKIN'in bu s\u00fcre\u00e7te i\u015fbirli\u011fi yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"8426046","title":"Ribosome Profiling Provides Evidence that Large Noncoding RNAs Do Not Encode Proteins","text":"B\u00fcy\u00fck olmayan kodlamayan RNA'lar, h\u00fccresel d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir bile\u015fen olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. \u00c7o\u011funluk kan\u0131tlar\u0131, bu transkriptlerin do\u011frudan i\u015flevsel RNA'lar olarak hareket ettiklerini, kodlanm\u0131\u015f bir protein \u00fcr\u00fcn\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla de\u011fil, g\u00f6steriyor. Bununla birlikte, son zamanlarda ribozom i\u015fgali \u00fczerine yap\u0131lan bir \u00e7al\u0131\u015fma, bir\u00e7ok b\u00fcy\u00fck i\u00e7 gen d\u0131\u015f\u0131 kodlamayan RNA'lar\u0131n (lincRNA'lar) ribozomlar taraf\u0131ndan ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdi, bu da onlar\u0131n proteinlere \u00e7evrildi\u011fine dair bir olas\u0131l\u0131k do\u011furuyor. Burada, klasik kodlamayan RNA'lar ve 5' UTR'lerin lincRNA'lar ile ayn\u0131 ribozom i\u015fgaline sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, bu da sadece ribozom i\u015fgalinin transkriptleri kodlu veya kodlanmam\u0131\u015f olarak s\u0131n\u0131fland\u0131rmak i\u00e7in yeterli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tl\u0131yor. Bunun yerine, bir \u00f6l\u00e7\u00fct tan\u0131ml\u0131yoruz, bilinen bir \u00e7eviri \u00f6zelli\u011fi \u00fczerine kurulu, \u00e7eviren ribozomlar, ger\u00e7ek bir durma koduna rastlad\u0131klar\u0131nda serbest b\u0131rak\u0131l\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki bu \u00f6l\u00e7\u00fct, protein kodlayan transkriptler ve t\u00fcm bilinen kodlanmam\u0131\u015f transkript s\u0131n\u0131flar\u0131, lincRNA'lar dahil olmak \u00fczere, aras\u0131nda do\u011fru bir ayr\u0131m yap\u0131yor. Bu sonu\u00e7lar, b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011fun lincRNA'lar\u0131n kodlanm\u0131\u015f proteinler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla i\u015flev g\u00f6rmedi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"8427306","title":"Isolation of a Fusion Transcript, AMLl IETO, With Similarity to","text":"Chromosom 21'in t(8;21)(q22;q22.3) akut mielojenik l\u00f6semi (AML) ile ili\u015fkili k\u0131r\u0131lma noktas\u0131 b\u00f6lgesi i\u00e7in bir k\u0131s\u0131tlama haritas\u0131 geli\u015ftirdik ve kromozom 8 ve 21 materyalini i\u00e7eren bir genomik birle\u015fim klonu izole ettik. Bu b\u00f6lgelerdeki sondalardan yararlan\u0131larak, incelenen dokuz t(8;21) AML vakas\u0131nda yeniden d\u00fczenlemeler tespit edildi. Ayr\u0131ca, t(8;21) AML cDNA k\u00fct\u00fcphanesi i\u00e7in bir cDNA klonu izole ettik, bu klonlar kromozom 8 ve 21'den birle\u015ftirilmi\u015f diziler i\u00e7erir. Kromozom 8 bile\u015feni, ETO (sekiz yirmi bir) olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r ve analiz edilen kar\u015f\u0131l\u0131k gelen yapay maya kromozomlar\u0131 (YAC'lar) taraf\u0131ndan \u00f6nerildi\u011fi gibi b\u00fcy\u00fck bir genomik b\u00f6lgede kodlan\u0131r. Birle\u015fim transkriptinin kromozom 21 k\u0131sm\u0131n\u0131n DNA dizisi, normal AML1 geninden t\u00fcretilmi\u015ftir. AML1 ve Drosophila segmentasyon geni runt aras\u0131nda \u00e7arp\u0131c\u0131 bir benzerlik (387 bp \u00fczerinde %67 kimlik, buna kar\u015f\u0131l\u0131k %69 amino asit kimli\u011fi) tespit edildi. Translasyonun kritik sonucu, der(8) kromozomunda telomerden sentromere, AML1'in 5' dizilerinin ETO'nun 3' dizilerine yerle\u015ftirilmesidir."}
{"_id":"8428837","title":"Treatment of spondyloarthropathy with 5-aminosalicylic acid (mesalazine): an open trial.","text":"\n# Ama\u00e7\nAnkilozan spondilit (AS) ve spondiloartropati (SpA), bilinmeyen bir etyolojiye sahip enflamatuar hastal\u0131klard\u0131r. Bu hastal\u0131klar\u0131n geli\u015fmesinde \u00e7e\u015fitli d\u0131\u015fsal ve i\u00e7sel (miras) fakt\u00f6rler rol oynar. Sulfasalazin (SSZ), AS ve SpA tedavisinde hastal\u0131k de\u011fi\u015ftirici bir ila\u00e7 olarak yayg\u0131n olarak kabul edilir. SSZ'nin etkili bile\u015feni, 5-asetilsalisilik asit (5-ASA, mesalazin) mu yoksa s\u00fclfapiridin (SP) mi oldu\u011fu bilinmemektedir. Ba\u011f\u0131rsak, kolon ve ilyum, AS ve SpA'n\u0131n geli\u015fmesinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131ndan, 5-ASA'n\u0131n etkili bile\u015feni olabilece\u011fi ve enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 tedavisinde oldu\u011fu gibi benzer bir etki mekanizmas\u0131na sahip olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. 5-ASA'n\u0131n etkinli\u011fini belirlemek i\u00e7in, SpA'da iki hasta grubunda a\u00e7\u0131k bir pilot \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131ld\u0131.\n\n# Y\u00f6ntemler\nSSZ alan 20 SpA hastas\u0131, 5-ASA'ya (Pentasa) de\u011fi\u015ftirildi ve aktif SpA'dan 19 hasta, \u00f6nceden SSZ almadan 5-ASA ile tedavi edildi.\n\n# Sonu\u00e7lar\n\u0130lk grupta, 17 (85%) hasta, \u00f6nceki SSZ tedavi d\u00f6nemine k\u0131yasla doktorun genel klinik de\u011ferlendirmesine g\u00f6re yan\u0131t verdi; ikinci hasta grubunda ise eritrosit sedimantasyon oran\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir iyile\u015fme sa\u011fland\u0131.\n\n# Sonu\u00e7\nSonu\u00e7lar, 5-ASA'n\u0131n SpA tedavisinde SSZ'nin aktif bile\u015feni olabilece\u011fi hipotezimizi desteklemektedir."}
{"_id":"8428935","title":"Relationship of physical activity and television watching with body weight and level of fatness among children: results from the Third National Health and Nutrition Examination Survey.","text":"Fiziksel hareketsizlik yeti\u015fkinlerde kilo al\u0131m\u0131na katk\u0131da bulunur, ancak bu ili\u015fkinin farkl\u0131 etnik gruplardaki \u00e7ocuklar i\u00e7in de ge\u00e7erli olup olmad\u0131\u011f\u0131 iyi belirlenmemi\u015ftir.\n\nAma\u00e7: ABD \u00e7ocuklar\u0131nda yo\u011fun aktivite kat\u0131l\u0131m\u0131 ve televizyon izleme al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131n\u0131 ve bunlar\u0131n v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve ya\u011flanmayla ili\u015fkisini de\u011ferlendirmek.\n\nTasar\u0131m: Ulusal olarak temsili bir kesitsel anket, y\u00fcz y\u00fcze g\u00f6r\u00fc\u015fme ve t\u0131bbi muayene i\u00e7eren.\n\nYer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 1988-1994 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, 8-16 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 4063 \u00e7ocuk, Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Beslenme Taramas\u0131 III'\u00fcn bir par\u00e7as\u0131 olarak muayene edildi. Meksikal\u0131 Amerikal\u0131lar ve olmayan Hispanik siyahlar, bu gruplar i\u00e7in g\u00fcvenilir tahminler elde etmek amac\u0131yla a\u015f\u0131r\u0131 \u00f6rneklendi.\n\nAna \u00c7\u0131kar \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Haftal\u0131k yo\u011fun aktivite b\u00f6l\u00fcmlerinin ve g\u00fcnl\u00fck televizyon izleme saatlerinin, v\u00fccut kitle endeksi ve ya\u011flanmayla ili\u015fkisi.\n\nSonu\u00e7: ABD'nin %80'i haftada 3 veya daha fazla yo\u011fun aktivite b\u00f6l\u00fcm\u00fc ger\u00e7ekle\u015ftirdi\u011fini bildirdi. Bu oran, olmayan Hispanik siyah ve Meksikal\u0131 Amerikal\u0131 k\u0131zlarda (69% ve 73% s\u0131ras\u0131yla) daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. ABD'nin %20'si haftada 2 veya daha az yo\u011fun aktivite b\u00f6l\u00fcm\u00fcne kat\u0131ld\u0131 ve bu oran k\u0131zlarda (26%) erkeklerden (17%) daha y\u00fcksekti.\n\nGenel olarak, ABD'nin %26's\u0131 g\u00fcnde 4 veya daha fazla saat televizyon izledi ve %67'si g\u00fcnde en az 2 saat izledi. Olmayan Hispanik siyah \u00e7ocuklar, g\u00fcnde 4 veya daha fazla saat televizyon izlemede en y\u00fcksek oranlara sahipti (42%). G\u00fcnde 4 veya daha fazla saat televizyon izleyen erkekler ve k\u0131zlar, g\u00fcnde 2 saatten az izleyenlere k\u0131yasla daha fazla v\u00fccut ya\u011f\u0131 (P<.001) ve daha y\u00fcksek v\u00fccut kitle endeksi (P<.001) de\u011ferlerine sahipti.\n\nSonu\u00e7: ABD'deki bir\u00e7ok \u00e7ocuk \u00e7ok fazla televizyon izliyor ve yo\u011fun aktivitede yetersiz kal\u0131yor. Yo\u011fun aktivite seviyeleri k\u0131zlar, olmayan Hispanik siyahlar ve Meksikal\u0131 Amerikal\u0131lar aras\u0131nda en d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. ABD \u00e7ocuklar\u0131nda ya\u015fam boyu fiziksel aktiviteyi te\u015fvik etmek i\u00e7in m\u00fcdahale stratejilerine ihtiya\u00e7 vard\u0131r,"}
{"_id":"8446259","title":"Vascular Calcification in Chronic Kidney Disease is Induced by Bone Morphogenetic Protein-2 via a Mechanism Involving the Wnt\/\u03b2-Catenin Pathway","text":"Arka plan: Vask\u00fcler kalsifikasyon (VC), vask\u00fcler d\u00fcz kas h\u00fccreleri (VSMC'ler) osteoblast benzeri h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015fen fenotipik bir de\u011fi\u015fim ge\u00e7irdikleri s\u00fcre\u00e7tir ve kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (KBH) karakteristik h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ateroskleroz s\u00fcrecinin ortaya \u00e7\u0131kan risk fakt\u00f6rlerinden biridir. Fosfat, VC'yi d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir rol oynar. Y\u00f6ntemler: Y\u00fcksek fosfat konsantrasyonlar\u0131 veya exojen kemik morfogenetik protein 2 (BMP-2) ile farkl\u0131 d\u00fcz kas h\u00fccresi veya osteogenez i\u015faret\u00e7ilerinin ifadesi, rat VSMC'lerde qRT-PCR ve bat\u0131 blott ile incelendi. Osteokalcin sal\u0131n\u0131m\u0131 radyokimya immunoassay ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. VSMC'lerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve kalsifikasyonu, alkalik fosfataz (ALP) aktivitesi testi ve Alizarin boyama ile incelendi. \u03b2-katenin'in k\u0131sa sa\u00e7l\u0131 RNA'l\u0131 susturulmas\u0131, y\u00fcksek fosfat veya BMP-2 ile tetiklenen VSMC kalsifikasyonu ve osteoblastik farkl\u0131la\u015fmada Wnt\/\u03b2-katenin sinyalizasyonunun dahilini incelemek i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. Apoptoz, TUNEL testi ve imm\u00fcnofl\u00fcoresans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ile belirlendi. Sonu\u00e7lar: KBH hastalar\u0131nda BMP-2 serum seviyeleri kontrol grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti. Y\u00fcksek fosfat konsantrasyonlar\u0131 ve BMP-2, VSMC apoptozunu tetikledi ve \u03b2-katenin, Msx2, Runx2 ve fosfat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 Pit1'in ifadesini art\u0131rd\u0131, ancak BMP-2 n\u00f6tralizasyon antikor bu etkileri tersine \u00e7evirdi. \u03b2-katenin susturulmas\u0131, y\u00fcksek fosfat ve BMP-2 ile tetiklenen VSMC apoptozu ve kalsifikasyonu \u00fczerinde etkisini ortadan kald\u0131rd\u0131. Sonu\u00e7: BMP-2, KBH hastalar\u0131nda VSMC'lerde kalsiyum birikimi ve VC'de kritik bir rol oynar ve bu mekanizma Wnt\/\u03b2-katenin yolu ile ger\u00e7ekle\u015fir."}
{"_id":"8446324","title":"Advances in brain tumor surgery.","text":"Molek\u00fcler ve \u00e7eviri ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, onkoloji ve cerrahi alanlar\u0131ndaki geli\u015fmeler, beyin t\u00fcm\u00f6rlerinin tedavi edilebilir olabilece\u011fi inanc\u0131n\u0131 t\u0131p toplulu\u011funa g\u00fc\u00e7lendirdi. Cerrahi s\u0131ras\u0131nda g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve beyin haritalama, dilin i\u015flevsel b\u00f6lgelerine yak\u0131n operasyonlar ve t\u00fcm\u00f6rlerin daha radikal bir \u015fekilde \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131 artan g\u00fcven ve g\u00fcvenlikle m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lmaktad\u0131r. Bu geli\u015fmelere ra\u011fmen, bir neoplazman\u0131n yay\u0131lma kenar\u0131 ve uzakta mikroskopik uydu lezyonlar\u0131 asla cerrahi bir tedaviye uygun olmayacakt\u0131r. Asl\u0131nda, bu birincil tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n nedenini y\u00f6netmek i\u00e7in etkili bir kimyo-biolojik ajan\u0131n teslimat\u0131na y\u00f6nelik devam eden ara\u015ft\u0131rmalar, sonunda bize bu sorunu ele almam\u0131z\u0131 sa\u011flayacakt\u0131r."}
{"_id":"8447873","title":"Systematic review of controlled clinical trials of gastric lavage in acute organophosphorus pesticide poisoning.","text":"ARKA PLAN Organofosforlu pestisit (OP) kendi zehirlenmesi, geli\u015fmekte olan k\u0131rsal d\u00fcnyada b\u00fcy\u00fck bir sorundur. Tedavi konusunda rehberlik edecek klinik deneme verisi azd\u0131r, bu da en iyi tedavinin belirlenmesini engeller. Zarar verici etkilerin tan\u0131nmas\u0131na ra\u011fmen, Asya'da yayg\u0131n olarak mide y\u0131kama uygulanmaktad\u0131r. Amac\u0131m\u0131z, bu m\u00fcdahaleyi de\u011ferlendiren \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 tan\u0131mlamakt\u0131. Y\u00d6NTEM Literat\u00fcrde, OP pestisit kendi zehirlenmesinde mide y\u0131kama etkisini de\u011ferlendiren kontroll\u00fc klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in sistematik bir arama yapt\u0131k. SONU\u00c7LAR Tan\u0131mlanan t\u00fcm 56 \u00e7al\u0131\u015fma \u00c7inliydi ve incelenen m\u00fcdahalelerden (birden fazla mide y\u0131kamas\u0131, norepinefrin veya pralidoksimin y\u0131kama s\u0131v\u0131s\u0131nda kullan\u0131m\u0131, nalokson veya skopolaminin e\u015f zamanl\u0131 tedavisi, laparotomi kesiklerinden ge\u00e7irilen mide t\u00fcp\u00fcn\u00fcn yerle\u015ftirilmesi ve 12 saatten sonra y\u0131kama) yarar sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdi. Bununla birlikte, sadece 23 tanesi rastgele kontroll\u00fc denemeler (RCT) idi ve kalitelerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in yeterli y\u00f6ntem sunmad\u0131lar. Hastal\u0131k pop\u00fclasyonu ve \u00e7al\u0131\u015fma tedavi protokol\u00fc tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131 - \u00e7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda (kontrol kolunda %4,5 ile %93 aras\u0131nda de\u011fi\u015fen) \u00f6l\u00fcmc\u00fcl vakalarda b\u00fcy\u00fck bir \u00e7e\u015fitlilik, \u00e7al\u0131\u015fmalar ve muhtemelen \u00e7al\u0131\u015fma kollar\u0131 aras\u0131nda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Hi\u00e7bir \u00e7al\u0131\u015fma, bir m\u00fcdahaleyi kontrol grubuna (mideleri y\u0131kanmayan) kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmad\u0131 veya \u00f6nemli miktarda zehirin \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131p \u00e7\u0131kar\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren herhangi bir veri sa\u011flamad\u0131. SONU\u00c7 Organofosforlu pestisit zehirlenmesinde birden fazla mide y\u0131kamas\u0131n\u0131n yayg\u0131n kullan\u0131m\u0131 Asya'da olmas\u0131na ra\u011fmen, \u015fu anda klinik etkinli\u011fini destekleyecek y\u00fcksek kaliteli kan\u0131t yok. Mide y\u0131kamas\u0131n\u0131n hangi hastalarda ve ne kadar s\u00fcreyle etkili oldu\u011fu ve \u00f6nemli miktarda zehirin \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131p \u00e7\u0131kar\u0131lmad\u0131\u011f\u0131 belirlemek i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n yap\u0131lmas\u0131 gerekiyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n ard\u0131ndan, akut OP pestisit zehirlenmesinde (tek veya birden fazla) mide y\u0131kamas\u0131n\u0131n etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fi konusunda b\u00fcy\u00fck klinik denemeler yap\u0131lmas\u0131 gerekecek."}
{"_id":"8453819","title":"Integrin activation by Fam38A uses a novel mechanism of R-Ras targeting to the endoplasmic reticulum.","text":"Integrin ailesindeki heterodimerik h\u00fccre y\u00fczey resept\u00f6rleri, h\u00fccre-h\u00fccre ve h\u00fccre-matris ba\u011flanmas\u0131nda temel rol oynar. Integrin-ligand ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131na y\u00f6nelik yeni aktivasyoncular\u0131n taramas\u0131nda, daha \u00f6nce karakterize edilmemi\u015f \u00e7ok membranl\u0131 alan proteini Fam38A'y\u0131, endoplazmik retik\u00fclum (ER) konumunda tespit ettik. Epitelyal h\u00fccrelerde Fam38A'ya y\u00f6nelik siRNA indirgeme, endojen beta1 integrini pasifle\u015ftirir ve h\u00fccre ba\u011flanmas\u0131n\u0131 azalt\u0131r. Fam38A, ER'de R-Ras k\u00fc\u00e7\u00fck GTPaz\u0131n\u0131 toplayarak integrini aktivasyonunu sa\u011flar, bu da sitoplazmik depolar\u0131ndan kalsiyum (Ca2+) sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rarak kalsiyum aktivasyonlu proteaz calpain'i aktive eder. Fam38A taraf\u0131ndan tetiklenen integrin aktivasyonu, R-Ras veya calpain aktivitesinin inhibisyonu veya talin'in (kalsiyum aktivasyonlu proteaz\u0131n iyi bilinen bir alt \u00fcr\u00fcn\u00fc) siRNA indirgeme ile engellenir. Bu, Fam38A'n\u0131n ER'den R-Ras sinyalle\u015fimi ve calpain sinyalle\u015fimi ile integrin-ligand ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 mod\u00fcle eden yeni bir mekanizma vurgular. Bu veriler, ER'de R-Ras'\u0131n yeni bir mekansal d\u00fczenleyicisi, do\u011frudan R-Ras'\u0131n ER'ye yeniden konumland\u0131r\u0131lmas\u0131na dayal\u0131 alternatif integrin aktivasyon-supresyon yolu ve ER'den R-Ras ve calpain sinyalle\u015fimi ile integrin-ligand ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesiyle ilgili ilk tan\u0131mlamay\u0131 temsil eder."}
{"_id":"8458567","title":"Convergence of 9-cis retinoic acid and peroxisome proliferator signalling pathways through heterodimer formation of their receptors","text":"Peroksizomlar, lipit homeostaz\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde memelilerde \u00f6nemli rol oynayan sitoplazmik organellerdir, bu da uzun zincirli ya\u011f asitlerinin metabolizmas\u0131 ve kolesterol\u00fcn safra tuzlar\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesi gibi s\u00fcre\u00e7leri i\u00e7erir (1 ve 2 numaral\u0131 referanslarda incelenmi\u015ftir). Clofibrik asit gibi amfipatik karboksilatlar, insanlarda hipolipidemi ajanlar\u0131 olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve farelerde peroksizomlar\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 uyar\u0131rlar. Bu ajanlar, peroksizom proliferat\u00f6rleri olarak bilinenler ve t\u00fcm trans retinoik asit, ya\u011f asitlerinin peroksizomal-arac\u0131l\u0131 \u03b2-oksidasyonunu i\u00e7eren genlerin etkinle\u015fmesini tetikler1-4. Burada, peroksizom proliferat\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen resept\u00f6r5 ve retinoid X resept\u00f6r\u00fc-\u03b1 (6 numaral\u0131 referans) bir heterodimer olu\u015fturur ve ya clofibrik asit ya da retinoid X resept\u00f6r\u00fc-\u03b1'n\u0131n ligan\u0131 olan 9-cis retinoik asit (7 ve 8 numaral\u0131 referanslarda belirtildi\u011fi gibi, t\u00fcm trans retinoik asitin bir metaboliti) ile yan\u0131t olarak akil-CoA oksidaz gen ifadelerini etkinle\u015ftirir; her iki uyar\u0131c\u0131n\u0131n da e\u015fzamanl\u0131 maruz kalmas\u0131, gen ifadelerinin sinergik ind\u00fcklenmesine yol a\u00e7ar. Bu veriler, peroksizom proliferat\u00f6r ve retinoid sinyalleme yollar\u0131n\u0131n birbirine ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve 9-cis retinoik asitin lipit metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede fizyolojik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlar."}
{"_id":"8460275","title":"The Utilization of Extracellular Proteins as Nutrients Is Suppressed by mTORC1","text":"\u00c7ok \u00e7e\u015fitli besinlerle \u00e7evrili olmas\u0131na ra\u011fmen, memeliler glikoz ve serbest amino asitleri tercih ederek metabolize ederler. Son zamanlarda, Ras taraf\u0131ndan tetiklenen d\u0131\u015f proteinlerin makropinositozunun, d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f bir h\u00fccrenin d\u0131\u015f glutamin ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Burada, protein makropinositozunun da esansiyel amino asit kayna\u011f\u0131 olarak hizmet edebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. D\u0131\u015f proteinlerin lizosomal par\u00e7alanmas\u0131, h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 destekleyebilir ve mTORC1'in etkinle\u015fmesine neden olabilir, ancak \u00f6nemli bir h\u00fccre birikimine neden olmaz. D\u0131\u015f proteinleri amino asit kayna\u011f\u0131 olarak kulland\u0131klar\u0131nda, mTORC1'in b\u00fcy\u00fcme te\u015fvik edici etkinli\u011fi, amino asit bak\u0131m\u0131ndan zengin ko\u015fullar alt\u0131nda oldu\u011fu gibi de\u011fildir. Ke\u015ffettik ki, mTORC1'in etkinle\u015fmesi, h\u00fccrelerin bu amino asit kayna\u011f\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011fu durumlarda proliferasyonu bask\u0131lar. mTORC1'in inhibisyonu, endosit edilen proteinlerin katabolizmas\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r ve in vitro ve in vivo, vask\u00fcler olarak bozulmu\u015f t\u00fcm\u00f6rlerde h\u00fccre proliferasyonunu art\u0131r\u0131r. Bu nedenle, mTORC1, serbest amino asitlerin mevcudiyetine ba\u011fl\u0131 olarak b\u00fcy\u00fcme ile d\u0131\u015f proteinlerin besin t\u00fcketimini \u00f6nleyerek ba\u011flar. Bu sonu\u00e7lar, mTOR inhibit\u00f6rlerinin terap\u00f6tik kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar i\u00e7erebilir."}
{"_id":"8476213","title":"A general model to explore complex dominance patterns in plant sporophytic self-incompatibility systems.","text":"Bir sporofitik kendini uyumsuzluk genel modelini, olumsuz frekans ba\u011f\u0131ml\u0131 se\u00e7ilim alt\u0131nda geli\u015ftirdik ve bu model, alel frekanslar\u0131ndaki denge etkilerini incelemek i\u00e7in deterministik olarak kullan\u0131ld\u0131. Dominans s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131, her dominans s\u0131n\u0131f\u0131 i\u00e7indeki alel say\u0131s\u0131, tohum ve di\u015fi aras\u0131nda dominans ifadesindeki asimetri ve se\u00e7ilimin sadece erkek uyumlulu\u011funa m\u0131 yoksa hem erkek hem de di\u015fi uyumlulu\u011funa da m\u0131 etki etti\u011fi konusunda ara\u015ft\u0131rd\u0131k. \"Geriye d\u00f6n\u00fck etki\"nin \u00e7e\u015fitli durumlarda meydana geldi\u011fini g\u00f6sterdik. Birka\u00e7 alel per dominans s\u0131n\u0131f\u0131 i\u00e7eren sonlu n\u00fcfus modellerinin ortaya \u00e7\u0131kan \u00f6zelliklerini bulduk, \u00f6rne\u011fin daha bask\u0131n s\u0131n\u0131flar i\u00e7inde daha fazla alelin korunmas\u0131 ve dominans s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131n evrimle\u015febilece\u011fi. Homozigot genotiplerin olu\u015fumunu da inceledik ve en geri \u00e7ekici aleller i\u00e7in \u00f6nemli oranlarda olu\u015fabilece\u011fini bulduk. \u0130ki t\u00fcr\u00fcn karma\u015f\u0131k dominans desenleri i\u00e7in modeli kullanarak, do\u011fal pop\u00fclasyonlardaki alel frekanslar\u0131n\u0131n modelimiz taraf\u0131ndan \u00f6ng\u00f6r\u00fclen da\u011f\u0131l\u0131mla uyumlu olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test ettik. Modelin ek, alele \u00f6zg\u00fc se\u00e7ilimleri a\u00e7\u0131k\u00e7a test etmek i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"8477699","title":"Metabolic Reprograming in Macrophage Polarization","text":"Son y\u0131llarda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin metabolizmas\u0131n\u0131 incelemek, bu h\u00fccrelerin metabolik durum ve fenotipleri aras\u0131ndaki s\u0131k\u0131 ba\u011flant\u0131y\u0131 vurgulam\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6zellikle makrofajlar bu olgunun iyi bir \u00f6rne\u011fidir. Makrofaj\u0131n enerjiyi glikoliz yoluyla m\u0131 yoksa oksidatif metabolizma yoluyla m\u0131 elde etti\u011fi, farkl\u0131 fenotiplere yol a\u00e7abilir. Klasik olarak aktive edilmi\u015f veya M1 makrofajlar, bakteriyel enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 ilk savunma hatt\u0131n\u0131n ana akt\u00f6rleri olup, glikoliz yoluyla enerji elde ettikleri bilinmektedir. Alternatif olarak aktive edilmi\u015f veya M2 makrofajlar ise doku onar\u0131m\u0131 ve yaralanma iyile\u015fmesinde rol al\u0131r ve uzun vadeli i\u015flevleri i\u00e7in oksidatif metabolizma kullan\u0131r. Bununla birlikte, metabolik ara \u00fcr\u00fcnler sadece enerji kayna\u011f\u0131 de\u011fil, belirli bir makrofaj fenotipine do\u011frudan katk\u0131da bulunabilirler. M1 makrofajlarda, Krebs d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ara \u00fcr\u00fcn\u00fc s\u00fcksinat, HIF1\u03b1'y\u0131 d\u00fczenler, bu da s\u00fcrekli pro-enflamatuar sitokin IL1\u03b2'nin \u00fcretimini s\u00fcr\u00fckler. M2 makrofajlarda, sedoheptulose kinaz karbonhidrat kinaz benzeri protein, pentoz fosfat yolunu d\u00fczenlemek i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Bu olaylara hedefleme potansiyeli ve hastal\u0131\u011fa etkisi heyecan verici bir perspektiftir."}
{"_id":"8494570","title":"Characterization of constitutive CTCF\/cohesin loci: a possible role in establishing topological domains in mammalian genomes","text":"ARKA Planl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, insan\/memeli genomlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck, ayr\u0131k alanlara b\u00f6l\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, kromozom organizasyonunun birimlerini olu\u015fturdu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. CTCF, CCCTC ba\u011flanma fakt\u00f6r\u00fc, gen d\u00fczenlemede \u00e7e\u015fitli bir rol oynar, bu roller aras\u0131nda transkripsiyonel d\u00fczenleme, kromozom s\u0131n\u0131r yal\u0131t\u0131m\u0131, DNA \u00e7o\u011faltma ve kromatin paketlemesi yer al\u0131r. CTCF ba\u011flanma b\u00f6lgelerinin bir alt k\u00fcmesinin kromatin topolojik alanlar\u0131n\u0131n kurulmas\u0131\/korunmas\u0131nda i\u015flevsel bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131k de\u011fildir. SONU\u00c7LAR ENCODE'dan 56 insan h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n genomik, transkripsiyonel ve epigenetik profillerini sistematik olarak analiz ettik. ~24.000 CTCF sitesini (konstit\u00fctif siteler olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r) tan\u0131mlad\u0131k, bu siteler 90'dan fazla h\u00fccre hatt\u0131nda ba\u011flanm\u0131\u015ft\u0131. Analizimiz \u015fu sonu\u00e7lar\u0131 ortaya koydu: 1) Konstit\u00fctif CTCF lokalleri, konstit\u00fctif a\u00e7\u0131k kromatinde yer al\u0131yor ve s\u0131kl\u0131kla konstit\u00fctif kohesin lokalleriyle \u00f6rt\u00fc\u015f\u00fcyordu; 2) \u00c7o\u011fu konstit\u00fctif CTCF lokali, transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131ndan uzaktayd\u0131 ve CpG adalar\u0131 i\u00e7ermiyordu ancak tam spektrum CTCF motifleriyle zenginle\u015ftirilmi\u015fti: son zamanlarda bildirilen 33\/34-mer ve iki potansiyel olarak yeni (22\/26-mer) motif; 3) \u00d6nemli olan, \u00e7o\u011fu konstit\u00fctif CTCF lokali, ChIA-PET ile tespit edilen CTCF'nin medyate etti\u011fi kromatin etkile\u015fimlerinde mevcuttu ve bu \u00e7iftlik etkile\u015fimleri, Hi-C ile tan\u0131mlanan topolojik alanlar\u0131n i\u00e7inde, ancak aralar\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fiyordu.   SONU\u00c7LAR\u0131m\u0131z, konstit\u00fctif CTCF sitelerinin, insan h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011funda bulunan son zamanlarda tan\u0131mlanan topolojik alanlar\u0131n d\u00fczenlenmesinde\/korunmas\u0131nda bir rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"8496132","title":"Regulation of Bcl-2 expression by HuR in HL60 leukemia cells and A431 carcinoma cells.","text":"Bcl-2 proto-onkogenin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, apoptozu engelleyerek anormal h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Bcl-2'nin ifadesi, k\u0131smen bcl-2 mRNA istikrar\u0131n\u0131 kontrol eden d\u00fczenleyici mekanizmalar taraf\u0131ndan belirlenir. Bcl-2 mRNA'n\u0131n 3' u\u00e7 b\u00f6lgesindeki \u00f6\u011feler, mesaj\u0131n istikrar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Daha \u00f6nce, HL60 h\u00fccrelerinde bcl-2 mRNA'y\u0131 stabilize eden RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler nucleolin ve Ebp1 oldu\u011fu bulunmu\u015ftur. Burada, bcl-2 mesaj ribon\u00fckleoprotein (mRNP) komplekslerinin bir bile\u015feni olarak HuR'u tan\u0131mlad\u0131k. RNA koim\u00fcnopresipitasyon deneyleri, HuR'un canl\u0131 organizmada bcl-2 mRNA'ya ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, HuR ve nucleolin'in RNA ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak birlikte coprecipite edildi\u011fini g\u00f6zlemledik, bu da bu iki proteinin ortak mRNP komplekslerinde mevcut oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Ayr\u0131ca, nucleolin ve HuR, bcl-2 AU zengin \u00f6\u011fe (ARE) RNA'ya ayn\u0131 anda ba\u011flan\u0131r, bu da bu proteinlerin bcl-2 mRNA'da ayr\u0131 ba\u011flanma alanlar\u0131na sahip oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. A431 h\u00fccrelerinde HuR'un indirgenmesi, bcl-2 mRNA ve proteininin d\u00fczeylerini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr. Bcl-2 mRNA'ya heterojen n\u00fckleer RNA oran\u0131n\u0131n azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemlemek, HuR'un bcl-2 istikrar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede olumlu bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. HL60 h\u00fccrelerinden al\u0131nan ekstraktlerde bcl-2 ARE RNA'n\u0131n exosome ile ili\u015fkili par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 engelleyen rekombine HuR, bu proteinlerin HL60 ve A431 h\u00fccrelerinde bcl-2 mRNA istikrar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir. HL60 h\u00fccre ekstraktlerine nucleolin ve HuR eklenmesi, bcl-2 ARE RNA'n\u0131n par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemede sinerjik bir koruyucu etkiye neden oldu. HuR'un indirgenmesi ayr\u0131ca bcl-2 mRNA'n\u0131n polisomlardan monosomlara yeniden da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na neden olur. Bu nedenle, HuR'un hem bcl-2 mRNA'n\u0131n \u00e7evirisini d\u00fczenlemede hem de mRNA istikrar\u0131nda olumlu bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 anla\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"8502193","title":"The Worldwide Variation in Avian Clutch Size across Species and Space","text":"Bireysel \u00f6zellikler, \u00f6rne\u011fin yuva boyutu, t\u00fcrler ve \u00e7evresel e\u011friler aras\u0131nda belirgin farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterir, ancak genellikle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 veya co\u011frafi bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla ara\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r. 5.290 ku\u015f t\u00fcr\u00fc (brood parazitleri ve pelajik t\u00fcrler hari\u00e7) \u00fczerinde k\u00fcresel yuva boyutu \u00e7e\u015fitlili\u011fini analiz ettik. \u0130\u00e7sel (morfolojik, davran\u0131\u015fsal), d\u0131\u015fsal (\u00e7evre) ve filogenetik etkenleri birle\u015ftiren bir model kullanarak, yuva boyutundaki t\u00fcrler aras\u0131 \u00e7e\u015fitlili\u011fin %68'ini tahmin ettik. Daha sonra ayn\u0131 t\u00fcr d\u00fczeyindeki modeli, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda 2.521 toplulukta ortalama yuva boyutunu tahmin etmek i\u00e7in uygulad\u0131k ve bu, g\u00f6zlemlenen ekolojik-co\u011frafi deseni \u00e7ok iyi a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Yuvalar, bo\u015fluk yuvalar\u0131 ve mevsimsel ortamlarda ya\u015fayan t\u00fcrlerde tutarl\u0131 olarak daha b\u00fcy\u00fckt\u00fcr, bu da yavru ve yeti\u015fkin \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn i\u00e7sel ve d\u0131\u015fsal korelasyonlarda birlikte ifade edildi\u011fini vurgular. Bulgular, makroekoloji ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 biyoloji aras\u0131ndaki kavramsal bir k\u00f6pr\u00fc sunar ve yuva boyutundaki ekolojik-co\u011frafi ve t\u00fcrler aras\u0131 \u00e7e\u015fitlili\u011fe dair k\u00fcresel ve entegre bir anlay\u0131\u015f sa\u011flar."}
{"_id":"8509018","title":"Diastolic heart failure--abnormalities in active relaxation and passive stiffness of the left ventricle.","text":"ARKA PLAN Hastal\u0131k belirtileri ve semptomlar\u0131 olan ancak sol ventrik\u00fcl at\u0131m fraksiyonu normal olan hastalarda diastolik kalp yetmezli\u011fi s\u00f6z konusudur. Geleneksel olarak, bu hastalardaki kalp yetmezli\u011finin patofizyolojik nedeni sol ventrik\u00fcl\u00fcn diastolik \u00f6zelliklerindeki anormalite olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr; ancak bu hipotez b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde kan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEMLER, kesin diastolik kalp yetmezli\u011fi tan\u0131s\u0131 kriterlerini kar\u015f\u0131layan 47 hastay\u0131 prospektif olarak belirledik; t\u00fcm hastalar kalp yetmezli\u011fi belirtileri ve semptomlar\u0131, normal at\u0131m fraksiyonu ve artm\u0131\u015f sol ventrik\u00fcl son diastolik bas\u0131nc\u0131 ile tan\u0131lanm\u0131\u015ft\u0131. Kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131 kan\u0131tlamayan 10 hasta kontrol grubu olarak hizmet etti. Sol ventrik\u00fcl diastolik fonksiyonu kardiyak kateterizasyon ve ekokardiyografi ile de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7LAR Diastolik kalp yetmezli\u011fi olan hastalarda sol ventrik\u00fcl gev\u015feme ve odak sertli\u011fi anormalidir. \u0130svol\u00fcmik bas\u0131n\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc i\u00e7in zaman sabiti (tau) diastolik kalp yetmezli\u011fi grubunda kontrol grubuna g\u00f6re daha uzundur (59 +\/- 14 msec vs. 35 +\/- 10 msec, P=0.01). Hastalarda diastolik bas\u0131n\u00e7-hacim ili\u015fkisi kontrol grubuna g\u00f6re yukar\u0131 ve sola kayd\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. D\u00fczeltilmi\u015f sol ventrik\u00fcl pasif sertlik sabiti diastolik kalp yetmezli\u011fi grubunda kontrol grubuna g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksektir (0.03 +\/- 0.01 vs. 0.01 +\/- 0.01, P<0.001). SONU\u00c7 Hastal\u0131k belirtileri ve semptomlar\u0131 olan ancak at\u0131m fraksiyonu normal olan kalp yetmezli\u011fi hastalar\u0131nda aktif gev\u015feme ve pasif sertlikte \u00f6nemli bozukluklar vard\u0131r. Bu hastalarda, diastolik bas\u0131nc\u0131n ve kalp yetmezli\u011finin patofizyolojik nedeni anormal diastolik fonksiyondur."}
{"_id":"8512633","title":"The lncRNAs PCGEM1 and PRNCR1 are not implicated in castration resistant prostate cancer","text":"Uzun olmayan kodlamayan RNA'lar (IncRNA'lar), kanser biyolojisi alan\u0131nda giderek daha fazla rol oynamaktad\u0131r ve proliferasyon, invazyon ve metastaz gibi temel kanser h\u00fccre fonksiyonlar\u0131na katk\u0131da bulunurlar. Prostat kanseri i\u00e7in, bu hastal\u0131k patogenezinde kritik oyuncular olarak kabul edilen birka\u00e7 lncRNA belirlenmi\u015ftir. Bu lncRNA'lar aras\u0131nda, androgen resept\u00f6r\u00fc (AR) sinyalle\u015fmesini koordine ederek hastal\u0131k ilerlemesine katk\u0131da bulunabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen PCGEM1 ve PRNCR1'in ifadesinin bir bile\u015feni oldu\u011fu bulunmu\u015ftur (Yang et al., Nature 2013, referans [1]). Ancak, bu bulgular\u0131n sa\u011flaml\u0131\u011f\u0131 konusunda endi\u015feler dile getirilmi\u015ftir. Burada, PCGEM1 ve PRNCR1'in prostat kanseri ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Kapsaml\u0131 bir RNA-sequencing (RNA-seq) verisi analizi sonucunda, PCGEM1'in ancak PRNCR1'in prostat kanseri ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar bulduk. 230'dan fazla y\u00fcksek riskli prostat kanseri hastas\u0131 i\u00e7eren b\u00fcy\u00fck bir kohortta uzun s\u00fcreli sonu\u00e7 verileri kullanarak, \u00f6nceki raporlara tersine, ne PCGEM1 ne de PRNCR1'in k\u00f6t\u00fc hasta sonu\u00e7lar\u0131yla ili\u015fkili olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, PCGEM1 ve PRNCR1'in AR ile etkile\u015fime girdi\u011fine dair hi\u00e7bir kan\u0131t bulmad\u0131k ve bu genlerin AR sinyalle\u015fmesinin bir bile\u015feni olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Bu nedenle, PCGEM1 ve PRNCR1'in prostat kanseri i\u00e7in prognostik lncRNA'lar olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kesin olarak kan\u0131tlad\u0131k ve bu lncRNA'lar\u0131n AR sinyalle\u015fimi ile etkile\u015fim g\u00f6sterdi\u011fi y\u00f6n\u00fcndeki \u00f6nerileri \u00e7\u00fcr\u00fct\u00fcyoruz."}
{"_id":"8519911","title":"p38MAPK controls expression of multiple cell cycle inhibitors and islet proliferation with advancing age.","text":"Ya\u015flanma, genetik, \u00e7evresel ve davran\u0131\u015fsal fakt\u00f6rlerin kontrol\u00fc alt\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fen karma\u015f\u0131k bir organizma s\u00fcrecidir. Farkl\u0131 h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc inhibit\u00f6rlerinin memelilerde ya\u015flanmaya rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair biriken kan\u0131tlar vard\u0131r. Ancak, bu inhibit\u00f6rlerin ifadelerini tetikleyen \u00fcst ak\u0131\u015f sinyalleri hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Burada, p38MAPK'\u0131n rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Bu ama\u00e7la, etkinle\u015ftirme fosforilasyon siteleri Thr180 ve Tyr182'yi de\u011fi\u015ftiren bask\u0131n olumsuz alel (p38(AF)) olu\u015fturduk. Heterozigot p38(AF) fareleri, p38 ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyalle\u015fmenin belirgin bir zay\u0131flamas\u0131na ve farkl\u0131 organlarda, \u00f6rne\u011fin pankreas ilaclar\u0131nda, birden fazla h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn ya\u015fa ba\u011fl\u0131 ifadesinde g\u00f6zlemlenen de\u011fi\u015fikliklere sahiptir. Sonu\u00e7 olarak, ya\u015fl\u0131 p38(AF\/+) fareleri, vah\u015fi tip yavrulara k\u0131yasla pankreas ilaclar\u0131n\u0131n artm\u0131\u015f proliferasyonu ve yenilenmesi g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, p38'e \u00f6zg\u00fc fosfataz Wip1'in ya\u015fa ba\u011fl\u0131 bir \u015fekilde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Wip1 eksikli\u011fi fareleri, pankreas ilaclar\u0131n\u0131n proliferasyonunda azalma g\u00f6sterir, ancak Wip1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 proliferasyon ve yenilenme kapasitesindeki d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc kurtar\u0131r. p38MAPK aktivitesinin d\u00fczenlenmesinin, belirli ya\u015fa ba\u011fl\u0131 dejeneratif hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde yeni yollar sa\u011flayabilece\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"8520041","title":"ACTA PSYCHIATRICA","text":"AMA\u00c7: Olanzapin, risperidon ve daha eski antipsikotiklerle ili\u015fkili \u00f6znel etkileri ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00d6NTEM: Bir internet veritaban\u0131ndaki re\u00e7ete edilen ila\u00e7lar hakk\u0131nda yorumlar\u0131n i\u00e7erik analizini ger\u00e7ekle\u015ftirdik. SONU\u00c7LAR: Risperidon i\u00e7in 223, olanzapin i\u00e7in 170 ve \u00fc\u00e7 daha eski antipsikotik i\u00e7in 46 yorum analiz ettik. T\u00fcm ila\u00e7lar\u0131n bask\u0131n \u00f6znel etkileri sedasyon, bili\u015fsel bozulma ve duygusal d\u00fczensizlik veya ilgisizlikti. Daha eski ila\u00e7larla Parkinson benzeri semptomlar aras\u0131nda, risperidonla cinsel i\u015flev bozuklu\u011fu ve olanzapinle metabolik etkiler aras\u0131nda ba\u011flant\u0131lar g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Akatizya deneyimi s\u0131kl\u0131kla intihar d\u00fc\u015f\u00fcnceleriyle ba\u011flant\u0131l\u0131yd\u0131. Baz\u0131 kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, ila\u00e7lar\u0131n \u00f6znel etkilerinin manik semptomlar\u0131, psikozu ve kayg\u0131y\u0131 azaltmada yard\u0131mc\u0131 oldu\u011funu tarif etti. SONU\u00c7: \u0130nternet verilerinin genelle\u015ftirilebilirli\u011fi belirsizdir. Ancak veriler, antipsikotik ila\u00e7lar\u0131n al\u0131nmas\u0131nda \u00f6znel olumsuz etkilerin merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu etkilerin ila\u00e7lar\u0131n istenen faydalar\u0131yla ili\u015fkili olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"8524891","title":"White matter hyperintensities are a core feature of Alzheimer's disease: Evidence from the dominantly inherited Alzheimer network.","text":"\n## Ama\u00e7\nBeyin beyaz madde hiperintensiteleri (WMHs), T2 a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (MRI) taramalar\u0131nda artm\u0131\u015f sinyal alanlar\u0131n\u0131 ifade eder ve en yayg\u0131n olarak k\u00fc\u00e7\u00fck damar cerabrovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkilendirilir. Artan WMH hacmi, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n (AD) riski ve ilerlemesi ile ili\u015fkilidir. Bu g\u00f6zlemler, genellikle damar bozukluklar\u0131n\u0131n semptom ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131na katk\u0131 sa\u011flayan ek ve ba\u011f\u0131ms\u0131z bir rol oynad\u0131\u011f\u0131, ancak AD'nin temel \u00f6zelliklerini olu\u015fturmad\u0131\u011f\u0131 kan\u0131t\u0131 olarak yorumlan\u0131r. Genetik olarak AD geli\u015ftirmeye mahkum olan bireylerde WMH'lerin \u015fiddetini ve da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 inceledik.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\u00c7al\u0131\u015fma, Dominantly Inherited Alzheimer Network'ten (DIAN) 299 kat\u0131l\u0131mc\u0131 (ortalama ya\u015f = 39.03 \u00b1 10.13) i\u00e7eriyordu, bunlardan 184'\u00fc (61.5%) AD'yi tetikleyen bir mutasyona sahip ve 115'i (38.5%) birinci derece akrabalar ve ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 kontrollerdi. Beklenen semptom ba\u015flang\u0131\u00e7 ya\u015f\u0131ndan tahmini y\u0131llar (EYO) hesaplamak i\u00e7in, etkilenen ebeveynin semptom ba\u015flang\u0131\u00e7 ya\u015f\u0131n\u0131 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n ya\u015f\u0131ndan \u00e7\u0131kard\u0131k. Temel MRI verileri, toplam ve b\u00f6lgesel WMH'ler i\u00e7in analiz edildi. EYO'ya g\u00f6re ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ve ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 olmayanlar aras\u0131ndaki WMH farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in par\u00e7al\u0131 do\u011frusal regresyon kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Bulgular\nMutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131, toplam WMH hacimlerinde daha y\u00fcksek de\u011ferlere sahipti ve bu, beklenen semptom ba\u015flang\u0131c\u0131ndan yakla\u015f\u0131k 6 y\u0131l \u00f6nce art\u0131yordu. Etkiler en belirgin \u015fekilde parietal ve occipital loblarda g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu ve bu b\u00f6lgeler, tahmini ba\u015flang\u0131\u00e7tan 22 y\u0131l \u00f6nce bile farkl\u0131 etkiler g\u00f6steriyordu.\n\n## Yorum\nOtozomal bask\u0131n AD, beklenen semptom ba\u015flang\u0131c\u0131ndan \u00e7ok \u00f6nce artan WMH'lerle ili\u015fkilidir. Bulgular, WMH'lerin AD'nin temel bir \u00f6zelli\u011fi olabilece\u011fini, potansiyel bir tedavi hedefi olabilece\u011fini ve hastal\u0131\u011f\u0131n patogenik modellerine entegre edilmesi gereken bir fakt\u00f6r olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Ann Neurol 2016;79:929-939."}
{"_id":"8529693","title":"Maternal and child undernutrition: consequences for adult health and human capital","text":"Bu makalede, d\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli \u00fclkelerde anne ve \u00e7ocuk yetersiz beslenmesinin insan sermayesi ve yeti\u015fkin hastal\u0131k riski ile olan ili\u015fkilerini inceliyoruz. Brezilya, Guatemala, Hindistan, Filipinler ve G\u00fcney Afrika'dan be\u015f uzun s\u00fcreli prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n verilerini analiz ettik ve anne ve \u00e7ocuk yetersiz beslenme endekslerinin (anne boy uzunlu\u011fu, do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, intrauterin b\u00fcy\u00fcme k\u0131s\u0131tl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve 2 ya\u015f\u0131ndaki \u00e7ocuklar i\u00e7in yeni WHO b\u00fcy\u00fcme standartlar\u0131na g\u00f6re a\u011f\u0131rl\u0131k, boy ve v\u00fccut kitle indeksi) yeti\u015fkin sonu\u00e7lar\u0131yla (boy, e\u011fitim, gelir veya varl\u0131klar, \u00e7ocuk do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, v\u00fccut kitle indeksi, glikoz konsantrasyonlar\u0131, kan bas\u0131nc\u0131) ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6zlemledik. D\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli \u00fclkelerde bu sonu\u00e7lara ve kan lipitleri, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k, akci\u011fer ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fonksiyonu, kanserler, osteoporoz ve zihinsel hastal\u0131klar ile ilgili g\u00f6stergelere ili\u015fkin \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sistematik incelemelerini ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Yetersiz beslenme, hem yay\u0131nlanan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n incelemesi hem de yeni analizlerde, daha k\u0131sa yeti\u015fkin boyu, daha az e\u011fitim, azalt\u0131lm\u0131\u015f ekonomik verimlilik ve -kad\u0131nlar i\u00e7in- daha d\u00fc\u015f\u00fck \u00e7ocuk do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. Yeti\u015fkin hastal\u0131k g\u00f6stergeleri ile olan ili\u015fkiler o kadar net de\u011fildi. Do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve \u00e7ocuklukta daha b\u00fcy\u00fck boyutlar, yeti\u015fkin v\u00fccut kitle indeksi ve kan bas\u0131nc\u0131 de\u011ferlerine pozitif olarak ili\u015fkiliydi, ancak kan glikoz konsantrasyonlar\u0131na de\u011fil. Yeni analizlerimiz ve yay\u0131nlanan \u00e7al\u0131\u015fmalar, d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve \u00e7ocukluktaki yetersiz beslenmenin, yeti\u015fkin v\u00fccut kitle indeksi ve boyunun ayarlanmas\u0131ndan sonra y\u00fcksek glikoz konsantrasyonlar\u0131, kan bas\u0131nc\u0131 ve zararl\u0131 lipit profillerinin risk fakt\u00f6rleri oldu\u011funu g\u00f6steriyor, bu da erken do\u011fum sonras\u0131 a\u011f\u0131rl\u0131k kazan\u0131m\u0131n\u0131n, \u00f6zellikle de bebeklikten sonra, bu durumlarla ili\u015fkili oldu\u011funu ima ediyor. Yay\u0131nlanan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n incelemesi, uzun vadeli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fonksiyonu, kan lipitleri veya osteoporoz g\u00f6stergeleri hakk\u0131nda yeterli bilgi bulunmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, akci\u011fer fonksiyonu ve baz\u0131 kanserlerin olu\u015fumu ile pozitif olarak ili\u015fkili ve yetersiz beslenme zihinsel hastal\u0131klarla ili\u015fkili olabilir. Boy-ya\u015fta 2 ya\u015f\u0131nda olan\u0131n insan sermayesi i\u00e7in en iyi tahminci oldu\u011funu ve yetersiz beslenmenin daha d\u00fc\u015f\u00fck insan sermay"}
{"_id":"8533245","title":"Ubiquitin-dependent intramembrane rhomboid protease promotes ERAD of membrane proteins.","text":"ER ile ili\u015fkili bozulma (ERAD) yolu, yanl\u0131\u015f katlanm\u0131\u015f ve bir araya gelmemi\u015f proteinleri ER'den proteasoma y\u00f6nlendirerek \u00f6nemli bir h\u00fccresel koruma mekanizmas\u0131 g\u00f6revi g\u00f6r\u00fcr. Bununla birlikte, membran proteinlerinin ERAD'sini ara\u015ft\u0131ran bile\u015fenler hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinir. Burada, evrimsel olarak korunan rhomboid ailesi proteini RHBDL4'\u00fcn, ER'de bulunan ve ubiquitin ba\u011f\u0131ml\u0131 bir intramembran proteaz oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. RHBDL4, istikrars\u0131z transmembran heliksleri olan tek katmanl\u0131 ve \u00e7oklu katmanl\u0131 membran proteinlerini k\u0131rar, bu da onlar\u0131 kanonik ERAD makine taraf\u0131ndan par\u00e7alanmas\u0131na yol a\u00e7ar. RHBDL4, AAA+-ATPaz p97'ye \u00f6zel olarak ba\u011flan\u0131r, bu da proteolitik i\u015fleme ve sitoplazma i\u00e7ine \u00e7\u0131karma i\u015flevsel olarak ba\u011flant\u0131l\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir. Rhomboid'ler ve ERAD fakt\u00f6r\u00fc derlin aras\u0131ndaki filojenetik ili\u015fki, intramembran proteolizi ve protein \u00e7\u0131karma i\u00e7in substratlar\u0131n ortak bir mekanizma ile i\u015fe al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"8536018","title":"Detection and function of nitric oxide during the hypersensitive response in Arabidopsis thaliana: where there's a will there's a way.","text":"Nitrik oksit (NO), yakla\u015f\u0131k 20 y\u0131l \u00f6nce bitki savunma yan\u0131tlar\u0131nda \u00f6nemli bir oyuncu olarak belirlenmi\u015f ve o zamandan beri bu rol\u00fcne i\u015faret eden b\u00fcy\u00fck miktarda kan\u0131t birikmi\u015ftir. Ancak, mevcut NO tespit testleri aras\u0131nda bir\u00e7ok tutars\u0131zl\u0131k vard\u0131r ve NO'nun senteziyle sorumlu enzim yollar\u0131 hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Bu durum, NO'nun bitkilerdeki i\u015flevi hakk\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc tart\u0131\u015fmalara yol a\u00e7m\u0131\u015f, hatta bitkilerde var olup olmad\u0131\u011f\u0131 konusunda soru i\u015faretleri do\u011furmu\u015ftur. Burada, Arabidopsis\/Pseudomonas model patosistemi kullan\u0131larak elde edilen verileri toplayarak hipersensitif yan\u0131t s\u0131ras\u0131nda NO'nun \u00fcretimini teyit ediyoruz ve hipersensitif h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikleyen ve savunma gen ifadelerini d\u00fczenleyen bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekliyoruz. Son olarak, NO sentezinin potansiyel kaynaklar\u0131na de\u011finiyor ve uyumsuz etkile\u015fimler s\u0131ras\u0131nda nitritin NO \u00fcretimi i\u00e7in ana substrat olarak rol\u00fcn\u00fc vurguluyoruz."}
{"_id":"8538916","title":"The Cytosolic Chaperonin CCT\/TRiC and Cancer Cell Proliferation","text":"Molek\u00fcler chaperon CCT\/TRiC, h\u00fccre proteostaz\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in merkezi bir rol oynar, \u00e7\u00fcnk\u00fc tubulin ve aktin gibi b\u00fcy\u00fck sitoplazmik proteinlerin katlanmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. CCT\/TRiC ayn\u0131 zamanda onkogenik protein siklin E, Von Hippel-Lindau t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 proteini, siklin B ve p21(ras) gibi proteinlerin katlanmas\u0131nda da rol oynar. Bu, CCT\/TRiC'in h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuyla ili\u015fkili olabilece\u011fini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrer. T\u00fcm\u00f6r olu\u015fumundaki CCT\/TRiC'in rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek i\u00e7in, 18 kanser, bir insan normal h\u00fccre ve insan karaci\u011fer h\u00fccre hatlar\u0131nda CCT\/TRiC'in ifade seviyelerini ve aktivitesini \u00f6l\u00e7t\u00fck. Kanser h\u00fccre hatlar\u0131nda CCT\/TRiC'in ifade seviyelerinin normal h\u00fccrelere k\u0131yasla daha y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bununla birlikte, CCT\/TRiC aktivitesi her zaman ifade seviyeleriyle uyumlu de\u011fildir. Bu nedenle, CCT\/TRiC d\u00fczenleyicileri ve ortaklar\u0131 PhLP3, Hop\/P60, prefoldin ve Hsc\/Hsp70'in ifade seviyelerini belgeledik. Analizimiz, molek\u00fcler chaperonlar aras\u0131ndaki i\u015flevsel etkile\u015fimin, h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131nda CCT\/TRiC aktivitesinin hassas d\u00fczenlenmesinde prefoldin ve\/veya Hsc\/p70'in h\u00fccre i\u00e7i seviyelerindeki de\u011fi\u015fiklikler ve CCT\/TRiC'in istemci proteinlerin kullan\u0131labilirli\u011fi yoluyla rol oynayabilece\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. G\u00f6zlemlerimiz ve yakla\u015f\u0131mlar\u0131m\u0131z, CCT\/TRiC taraf\u0131ndan y\u00f6netilen protein katlama makinesinin kanser h\u00fccre geli\u015fimi \u00fczerindeki rol\u00fcne dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"8548635","title":"RBP2 Belongs to a Family of Demethylases, Specific for Tri-and Dimethylated Lysine 4 on Histone 3","text":"Histon metilasyonunun, kromatin yap\u0131s\u0131 ve transkripsiyonu d\u00fczenleyen epigenetik program\u0131n tan\u0131m\u0131 olarak kabul edilen kararl\u0131 bir modifikasyon oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Ancak, son zamanlarda histon demetilazlar\u0131n ke\u015ffi, histon metilasyonunun kararl\u0131 do\u011fas\u0131n\u0131 sorgulam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, JARID1 proteinleri RBP2, PLU1 ve SMCX'in di- ve trimetil edilmi\u015f histon 3 lisin 4'\u00fc (H3K4) i\u00e7in spesifik histon demetilazlar oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Lid'in, geli\u015fimin s\u0131ras\u0131nda hom\u00f6otik genlerin d\u00fczenlenmesinde bir rol oynayan *Drosophila* homologu oldu\u011fu tutarl\u0131 bir \u015fekilde, RBP2'nin, embriyonik k\u00f6k h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda Hox genlerinden ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, bu da H3K4me3 seviyelerinin ve ifadesinin artmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Ayr\u0131ca, *C. elegans* JARID1 homologu rbr-2'nin mutasyonu veya RNAi bask\u0131s\u0131, larval geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda H3K4me3 seviyelerinin artmas\u0131na ve vulva olu\u015fumunda kusurlara yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu sonu\u00e7lar birlikte, JARID1 ailesinin H3K4me3\/me2 demetilasyonunun geli\u015fimin s\u0131ras\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"8551160","title":"Mitochondria: Dynamic Organelles in Disease, Aging, and Development","text":"Mitokondriler, \u00e7o\u011fu \u00f6karyotik h\u00fccrelerde birincil enerji \u00fcretim sistemidir. Ayr\u0131ca, ara metabolizma, kalsiyum sinyali ve apoptozda da rol oynarlar. Bu iyi bilinen i\u015flevler g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, mitokondriyal disfonksiyonun t\u00fcm dokularda basit ve \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir bir dizi kusur olu\u015fturmas\u0131 beklenebilir. Ancak, mitokondriyal disfonksiyon \u00e7ok h\u00fccreli organizmalarda \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc etkilere sahiptir. Kesin olarak, mitokondrilerin temel biyolojisinin hala anla\u015f\u0131lmas\u0131 gereken \u00e7ok \u015feyi vard\u0131r. Burada, bu organellerin dinamiklerinin (birle\u015fmesi ve b\u00f6l\u00fcnmesi) geli\u015fim ve hastal\u0131kta \u00f6nemli oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcren son \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"8563659","title":"Persistence of HIV-1 Receptor-Positive Cells after HSV-2 Reactivation: A Potential Mechanism for Increased HIV-1 Acquisition","text":"Herpes simplex vir\u00fcs\u00fc (HSV)-2 enfeksiyonunun HIV-1 edinimiyle olan ili\u015fkinin mekanizmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, HSV-2 lezyonlar\u0131ndan elde edilen ard\u0131\u015f\u0131k biyopsilerin h\u00fccre infiltrasyonunu in situ analiz ettik. Antiviral tedavi alt\u0131nda ve olmadan HSV-2 lezyonlar\u0131nda CD4(+) ve CD8(+) T h\u00fccreleri ve plazmacytoid ve myeloid dendritik h\u00fccreler (DC'ler) kar\u0131\u015f\u0131m\u0131, DC-SIGN adl\u0131 C-tipi lektin resept\u00f6r\u00fc ifade eden h\u00fccreler, aylar boyunca iyile\u015fmi\u015f olmas\u0131na ra\u011fmen yeniden aktifle\u015fen HSV-2 sitelerinde devam etti. \u0130yile\u015fmi\u015f genital lezyon biyopsilerinden elde edilen h\u00fccrelerde, kontrol cilt biyopsilerinden elde edilen h\u00fccrelere k\u0131yasla, CCR5 tropik bir HIV-1 su\u015fuyla ex vivo enfeksiyon sonucunda daha y\u00fcksek HIV-1 DNA entegrasyon konsantrasyonlar\u0131 bulundu. Genital b\u00f6lgede HIV resept\u00f6r\u00fc pozitif enflamatuar h\u00fccrelerin devam\u0131 ve zenginli\u011fi, HSV-2 tedavisine kar\u015f\u0131 HIV ediniminin azalt\u0131lamamas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamaya yard\u0131mc\u0131 olur."}
{"_id":"8570317","title":"Chronic daily headache in Taipei, Taiwan: prevalence, follow-up and outcome predictors.","text":"Taipei, Tayvan'da 15 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc bireyler aras\u0131nda iki a\u015famal\u0131 bir ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 anketini ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Ge\u00e7ti\u011fimiz y\u0131l kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 (CDH) olan bireyler belirlendi, r\u00f6portaj yap\u0131ld\u0131 ve takip edildi. CDH, bir ayda 15 g\u00fcnden fazla ve g\u00fcnde 4 saatten fazla s\u00fcren ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 olarak tan\u0131mland\u0131. 3377 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n 108'i (3.2%) CDH kriterlerini kar\u015f\u0131lad\u0131, kad\u0131nlarda (4.3%) erkeklerden (1.9%) daha y\u00fcksek bir \u00f6neme sahipti. TM en yayg\u0131n alt tip (55%) idi, ard\u0131ndan CTTH (44%) geldi. CDH hastalar\u0131n\u0131n %34'\u00fc a\u011fr\u0131 kesiciyi a\u015f\u0131r\u0131 kulland\u0131. 2 y\u0131ll\u0131k takipte, CDH'li hastalar\u0131n %35'i hala CDH'liydi. Takipte kal\u0131c\u0131 CDH'nin \u00f6nemli tahmin\u00e7ileri \u015funlard\u0131: 40 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc (RR = 2.4), 32 ya\u015f\u0131ndan sonra CDH ba\u015flang\u0131c\u0131 (RR = 1.8), CDH s\u00fcresi 6 y\u0131ldan fazla (RR = 2.0), ila\u00e7 a\u015f\u0131r\u0131 kullan\u0131m\u0131 (RR = 1.8) ve \"g\u00fcnl\u00fck\" ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 (RR = 2.1). CDH'nin toplumda nadiren g\u00f6r\u00fclmedi\u011fini ve farkl\u0131 n\u00fcfuslar aras\u0131nda benzer bir yayg\u0131nl\u0131\u011fa sahip oldu\u011funu bulduk. Ya\u015fl\u0131 bireyler ve ila\u00e7 a\u015f\u0131r\u0131 kullananlar hastal\u0131\u011f\u0131n daha uzun s\u00fcreli bir seyrine sahip olabilir."}
{"_id":"8570478","title":"In vivo microtubules are copolymers of available beta-tubulin isotypes: localization of each of six vertebrate beta-tubulin isotypes using polyclonal antibodies elicited by synthetic peptide antigens","text":"Beta-tub\u00fclin, daha y\u00fcksek hayvan genomlar\u0131nda yakla\u015f\u0131k yedi i\u015flevsel gen i\u00e7eren k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ok genli bir aile taraf\u0131ndan kodlan\u0131r. Bu genler, \u00f6ncelikle yakla\u015f\u0131k 15 karboksi terminal amino asit kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n dizilerinde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6steren, yak\u0131ndan ili\u015fkili ancak farkl\u0131 polipeptit izotipleri \u00fcreten bir aile olu\u015ftururlar. Bu de\u011fi\u015fken alan dizilerini i\u00e7eren kimyasal olarak sentezlenmi\u015f peptitlere kar\u015f\u0131 tav\u015fanlar\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kla\u015ft\u0131rarak, \u015fu anda alt\u0131 farkl\u0131 izotip i\u00e7in spesifik poliklonal antikorlar haz\u0131rlad\u0131k. Her antiserumun spesifikli\u011fi, her izotip i\u00e7in bakteriyel olarak \u00fcretilen, klonlanm\u0131\u015f proteinlere kar\u015f\u0131 antikor ba\u011flanmas\u0131 ile kesin olarak kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r ve bu ba\u011flanma, her antiserumun sadece ba\u011f\u0131\u015f\u0131kla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 peptit ile, ancak heterolog peptitlerle \u00f6n i\u015fleme ile engellenmi\u015ftir. Bilinen miktarlarda klonlanm\u0131\u015f, izotipik olarak saf polipeptitlerin protein blotlamas\u0131na izin vererek, \u00e7e\u015fitli h\u00fccrelerde her beta-tub\u00fclin izotipinin \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr ve polimer formlar\u0131nda miktar\u0131n\u0131n kesin nicel \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc sa\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak herhangi bir izotipin tercih edilen bir \u015fekilde bir araya gelmesi i\u00e7in bir e\u011filim ortaya \u00e7\u0131kmam\u0131\u015ft\u0131r. \u00dc\u00e7 farkl\u0131 h\u00fccre tipi \u00fczerinde dolayl\u0131 imm\u00fcnofl\u00fcoresans kullanarak her izotipin konumu, h\u00fccre i\u00e7inde her bir mikrot\u00fcb\u00fcl s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n, tek bir h\u00fccrede ifade edilen t\u00fcm izotiplerden olu\u015fan kopolimerler halinde bir araya geldi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"8570690","title":"Topiramate for smoking cessation: a randomized, placebo-controlled pilot study.","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e Topiramat (TOP), glutamat resept\u00f6rlerini bloke eden ve GABA (\u03b3-aminob\u00fctirik asit) n\u00f6rotransmisyonunu kolayla\u015ft\u0131ran bir ila\u00e7t\u0131r, bu etkiler sigara b\u0131rakma s\u00fcrecini kolayla\u015ft\u0131rabilir. Davran\u0131\u015fsal dan\u0131\u015fmanl\u0131k ile (a) TOP, (b) TOP\/nikotin yamas\u0131 (TOP\/NIC) veya (c) plasebo (PLC) aras\u0131nda sigara b\u0131rakma etkilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\nY\u00d6NTEMLER, 10 haftal\u0131k bir rastgele deneme ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve hem TOP ile PLC aras\u0131nda, hem de TOP\/NIC ko\u015fulu hakk\u0131nda bilgilendirilmemi\u015f olan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar ve ara\u015ft\u0131rma personeli aras\u0131nda k\u00f6rl\u00fck sa\u011flad\u0131k. TOP alan gruplarda, ila\u00e7 dozu yava\u015f\u00e7a 200 mg\/g\u00fcn'e kadar art\u0131r\u0131ld\u0131. Sigara b\u0131rakma tarihi (QD), ila\u00e7 tedavisinin 2 hafta sonra planland\u0131. QD'de, 21 mg nikotin (NIC) TOP\/NIC ko\u015fuluna rastgele se\u00e7ilen kat\u0131l\u0131mc\u0131lara ba\u015flad\u0131. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, tedavinin sonunda ve 4 haftal\u0131k s\u00fcre boyunca s\u00fcrekli s\u00f6n\u00fckl\u00fck oran\u0131 (CAR; biyokimyasal olarak do\u011frulanm\u0131\u015f) idi.\n\nSONU\u00c7LAR, 57 kat\u0131l\u0131mc\u0131 tedavi i\u00e7in rastgele se\u00e7ildi. 4 haftal\u0131k CAR, PLC grubunda 1'den 19'da (5%) iken, TOP grubunda 5'den 19'da (26%) ve TOP\/NIC grubunda 7'den 19'da (37%) (p = .056) idi. E\u015fle\u015ftirilmi\u015f kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar, TOP\/NIC ve PLC aras\u0131nda (p = .042) ve TOP ve PLC aras\u0131nda anlaml\u0131 olmayan bir fark (p = .18) g\u00f6sterdi. PLC grubu haftada 0.37 pound ald\u0131, TOP grubu haftada 0.41 pound kaybetti ve TOP\/NIC grubu haftada 0.07 pound kaybetti (p = .004). E\u015fle\u015ftirilmi\u015f kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar, TOP ve PLC aras\u0131nda (p < .001) ve TOP\/NIC ve PLC gruplar\u0131 aras\u0131nda (p = .035) bir fark g\u00f6sterdi. Topiramat alan kat\u0131l\u0131mc\u0131larda plasebo alanlara g\u00f6re parestezi daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc (p = .011).\n\nSONU\u00c7LAR, TOP'un tek ba\u015f\u0131na veya"}
{"_id":"8577229","title":"Break-induced DNA replication.","text":"Rekombinasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 DNA replikasyonu, genellikle k\u0131r\u0131k ind\u00fcklenmi\u015f replikasyon (BIR) olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r, ba\u015flang\u0131\u00e7ta bakteriyofajlarda rekombinasyon olaylar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in \u00f6nerildi, ancak son zamanlarda eukariotlarda \u00e7ift iplikli kromozom k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n onar\u0131lmas\u0131nda temel olarak \u00f6nemli bir mekanizma olarak kabul edildi. Bu mekanizma, durgun ve k\u0131r\u0131k replikasyon kolu yeniden ba\u015flat\u0131lmas\u0131nda ve a\u015f\u0131nm\u0131\u015f telomer b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn korunmas\u0131nda kritik \u00f6neme sahip gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. BIR, replikasyon s\u0131ras\u0131nda genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korur, ancak ayn\u0131 zamanda genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 te\u015fvik eder, homozigot kayb\u0131 ve kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olmayan translokasyonlar \u00fcretir ve karma\u015f\u0131k kromozom yeniden d\u00fczenlemeleri olu\u015fturur."}
{"_id":"8582337","title":"The state of US health, 1990-2010: burden of diseases, injuries, and risk factors.","text":"\n\u00d6NEM Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde (ABD) \u00f6nemli sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131n\u0131 ve zaman i\u00e7inde nas\u0131l de\u011fi\u015fti\u011fini anlamak, ulusal sa\u011fl\u0131k politikalar\u0131n\u0131 bilgilendirmek a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik \u00f6neme sahiptir.\n\nHEDEFLER 1990 ile 2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ABD'de hastal\u0131klar, yaralanmalar ve \u00f6nde gelen risk fakt\u00f6rlerinin y\u00fck\u00fcn\u00fc \u00f6l\u00e7mek ve bu \u00f6l\u00e7\u00fcmleri OECD (Ekonomik \u0130\u015fbirli\u011fi ve Kalk\u0131nma \u00d6rg\u00fct\u00fc) \u00fclkelerindeki 34 \u00fclke ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\nY\u00d6NTEM 1990 ile 2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 291 hastal\u0131k ve yaralanma, 1160 sekanslar\u0131 ve 67 risk fakt\u00f6r\u00fc veya risk fakt\u00f6r\u00fc k\u00fcmesi i\u00e7in sistematik epidemiyolojik analizler, 187 \u00fclke i\u00e7in GBD 2010 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in geli\u015ftirilen verileri kullanarak ABD'nin sa\u011fl\u0131k durumunu tan\u0131mlamak ve ABD sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 34 OECD \u00fclkesi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kulland\u0131k. Erken \u00f6l\u00fcmden kaynaklanan y\u0131llar kayb\u0131 (YLL), her ya\u015fta \u00f6l\u00fcm say\u0131s\u0131n\u0131 referans ya\u015fam beklentisiyle \u00e7arparak hesapland\u0131. Engelli ya\u015fam y\u0131llar\u0131 (YLD), her sekans i\u00e7in yayg\u0131nl\u0131k (sistematik incelemeler temelinde) ve sakatl\u0131k a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 (toplum temelli anketler temelinde) \u00e7arparak hesapland\u0131; bu \u00e7al\u0131\u015fmada sakatl\u0131k, herhangi bir k\u0131sa veya uzun s\u00fcreli sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n kayb\u0131n\u0131 ifade eder. Engelli-ayarlanm\u0131\u015f ya\u015fam y\u0131llar\u0131 (DALY), YLD ve YLL'nin toplam\u0131n\u0131 temsil eder. Risk fakt\u00f6rlerine ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcmler ve DALY'ler, risk-sonu\u00e7 \u00e7iftleri i\u00e7in maruz kalma verileri ve g\u00f6reli riskler \u00fczerine sistematik incelemeler ve meta-analizler temelinde hesapland\u0131. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015fam beklentisi (HALE), genel n\u00fcfus sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6zetlemek i\u00e7in hem ya\u015fam s\u00fcresini hem de farkl\u0131 ya\u015flarda deneyimlenen sa\u011fl\u0131ks\u0131zl\u0131k seviyelerini hesaba katar.\n\nSONU\u00c7LAR 1990 ile 2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda her iki cinsiyeti de i\u00e7eren ABD ya\u015fam beklentisi 75.2 y\u0131ldan 78.2 y\u0131la y\u00fckseldi; ayn\u0131 d\u00f6nemde HALE 65.8 y\u0131ldan 68.1 y\u0131la \u00e7\u0131kt\u0131. 2010'da en fazla YLL'ye neden olan hastal\u0131klar ve yaralanmalar iskemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131"}
{"_id":"8593263","title":"Malaria risk perception, knowledge and prophylaxis practices among travellers of African ethnicity living in Paris and visiting their country of origin in sub-Saharan Africa.","text":"Bir g\u00f6zlemci proaktif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, Paris'te ya\u015fayan ve arkada\u015flar\u0131n\u0131 veya akrabalar\u0131n\u0131 ziyaret etmek i\u00e7in \u00fclkelerine seyahat eden (VFR) Afrika k\u00f6kenli bireyler aras\u0131nda s\u0131tma risk alg\u0131s\u0131, bilgi ve proksimal uygulamalar hakk\u0131nda de\u011ferlendirdi. \u00c7al\u0131\u015fma, seyahat klini\u011fi (TC; n=122) veya seyahat acentesi (TA; n=69) ziyaret ettikten sonra iki VFR grubunu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. S\u0131tman\u0131n bir sa\u011fl\u0131k endi\u015fesi oldu\u011funu belirten VFR'lerin %47'si, s\u0131tman\u0131n sivrisinek taraf\u0131ndan ta\u015f\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve yatak a\u011flar\u0131n\u0131n etkili bir \u00f6nleyici \u00f6nlem oldu\u011funu bilen %75'i vard\u0131. Y\u00fcksek s\u0131tma riskinin alg\u0131s\u0131, TA grubunda (%33) TC grubundan (%7) daha fazlayd\u0131. S\u0131tma a\u015f\u0131\u011f\u0131n\u0131n mevcudiyeti, VFR'lerin %35'i taraf\u0131ndan belirtildi, ancak sar\u0131humma a\u015f\u0131s\u0131 ve s\u0131tma \u00f6nleme aras\u0131ndaki s\u0131k kafa kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 vard\u0131. Tam uyumlulukla uygun s\u0131tma proksimali alan %29'u, TC grubunda (%41) TA grubundan (%12) daha y\u00fcksekti. Etkili anti-vekt\u00f6r koruma \u00f6nlemleri kullan\u0131lanlar aras\u0131nda yatak a\u011flar\u0131 (%16), gece boyunca uzun giysiler giymek (%14) ve klima (%8) vard\u0131, ancak \u00e7al\u0131\u015fma gruplar\u0131 aras\u0131nda yatak a\u011flar\u0131n\u0131n (TC grubunda %11, TA grubunda hi\u00e7) kullan\u0131m\u0131 d\u0131\u015f\u0131nda fark yoktu. Medya kapsam\u0131, s\u0131tma proksimali geri \u00f6deme ve \u00f6nleyici mesajlar\u0131n k\u00fclt\u00fcrel uyarlamas\u0131, VFR'ler aras\u0131nda yetersiz s\u0131tma proksimalinin y\u00fcksek oran\u0131n\u0131 azaltmak i\u00e7in geli\u015ftirilmelidir."}
{"_id":"8595678","title":"Effect modification by population dietary folate on the association between MTHFR genotype, homocysteine, and stroke risk: a meta-analysis of genetic studies and randomised trials","text":"\n## Arka Plan\nMTHFR 677C\u2192T polimorfizmi, y\u00fcksek homocistein konsantrasyonu ile ili\u015fkilendirilmi\u015f ve inme riskini art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6nceki bir genel bak\u0131\u015f, etkilerin en belirgin oldu\u011fu b\u00f6lgelerde, diyetik folat t\u00fcketiminin d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu b\u00f6lgelerde oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir, ancak folat ile k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7al\u0131\u015fma yan\u0131lg\u0131s\u0131 aras\u0131nda ayr\u0131m yapmak zordu. Homocistein azalt\u0131c\u0131 m\u00fcdahaleler \u00fczerine yap\u0131lan rastgele kontroll\u00fc denemelerin meta-analizi, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 olaylar\u0131nda veya inmede herhangi bir azalma g\u00f6stermedi, ancak denemeler genellikle y\u00fcksek folat t\u00fcketimi olan n\u00fcfuslarda ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015fti. Amac\u0131m\u0131z, k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7al\u0131\u015fma yan\u0131lg\u0131s\u0131n\u0131 azaltmak ve MTHFR 677C\u2192T ve inme aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi genetik analiz ve rastgele kontroll\u00fc denemelerin meta-analizinde ara\u015ft\u0131rmakt\u0131.\n\n## Y\u00f6ntemler\nGenetik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n bir i\u015fbirli\u011fi kurduk, 237 veri seti i\u00e7eriyordu ve 59.995 birey i\u00e7in homocistein verileri ve 20.885 inme olay\u0131 vard\u0131. Genetik bulgular\u0131, 13 homocistein azalt\u0131c\u0131 tedavi ve inme riski \u00fczerine rastgele kontroll\u00fc denemelerin meta-analizi (45.549 birey, 2314 inme olay\u0131, 269 ge\u00e7ici iskemik atak) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Bulgular\nMTHFR 677C\u2192T varyant\u0131n\u0131n homocistein konsantrasyonu \u00fczerindeki etkisi, d\u00fc\u015f\u00fck folat b\u00f6lgelerinde (Asya; TT ile CC genotipleri aras\u0131ndaki fark, 3\u00b712 \u03bcmol\/L, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 2\u00b723 - 4\u00b701) y\u00fcksek folat zenginle\u015ftirme b\u00f6lgelerine (Amerika, Avustralya ve Yeni Zelanda, y\u00fcksek; 0\u00b713 \u03bcmol\/L, -0\u00b785 - 1\u00b711) k\u0131yasla daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc. Inme i\u00e7in risk oran\u0131 (OR) de Asya'da (1\u00b768, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1\u00b744 - 1\u00b797) Amerika, Avustralya ve Yeni Zelanda, y\u00fcksek (1\u00b703, 0\u00b784 - 1\u00b725) b\u00f6lgelerine k\u0131yasla daha y\u00fcksekti. \u00c7o\u011fu rastgele kontroll\u00fc deneme, pop\u00fclasyon folat konsantrasyonlar\u0131n\u0131n y\u00fcksek veya"}
{"_id":"8596357","title":"Porcine circovirus type 2 DNA influences cytoskeleton rearrangements in plasmacytoid and monocyte-derived dendritic cells.","text":"Dendritik h\u00fccrelerin (DC) i\u015flevsel bozuklu\u011fu, viral patojenlerin ev sahibi savunma mekanizmalar\u0131n\u0131 atlatmak i\u00e7in \u00f6nemli bir stratejidir. Bu ba\u011flamda, tek iplikli DNA vir\u00fcs\u00fc porcin sirkovir\u00fcs t\u00fcr\u00fc 2 (PCV2), belirli vir\u00fcsler veya Toll-gibi resept\u00f6r (TLR) ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 taraf\u0131ndan DC'lerin (plasmacytoid DC (pDC) ve geleneksel DC) etkinle\u015ftirilmesini engeller. Bu bask\u0131lay\u0131c\u0131 kapasite viral DNA ile ili\u015fkilidir, ancak t\u00fcm sinyal yollar\u0131n\u0131 etkilemez; k\u00fc\u00e7\u00fck kimyasal molek\u00fcllerle TLR7 ba\u011flanmas\u0131 hala interleukin-6 (IL-6) ve tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc-\u03b1 (TNF-\u03b1) sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 tetikler, ancak interferon-\u03b1 veya IL-12 de\u011fil. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, sessizli\u011fin meydana geldi\u011fi molek\u00fcler mekanizmalar incelendi. PP2, Lyn ve Hck kinazlar\u0131n\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc bir inhibit\u00f6r\u00fc, PCV2 DNA'n\u0131n pDC'de sitokin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 engellemesiyle benzer bir profil g\u00f6sterdi ve TLR9 ba\u011flanmas\u0131na kar\u015f\u0131 h\u00fccre etkinle\u015ftirilmesini etkili bir \u015fekilde engelledi, ancak TLR7 ba\u011flanmas\u0131na de\u011fil. Konfokal mikroskop ve sitometri analizi, PCV2 DNA'n\u0131n pDC ve monositlerden t\u00fcretilen DC'de aktin polimerizasyonu ve endositizi bozdu\u011funu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6nerdi. Birlikte, bu \u00e7al\u0131\u015fma, PCV2'nin DC tehlike tan\u0131mas\u0131n\u0131 bozan belirli molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 ilk kez ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak ortaya koymaktad\u0131r ve bu mekanizmalar, enfekte domuzlarda g\u00f6zlemlenen vir\u00fcs taraf\u0131ndan tetiklenen imm\u00fcn bask\u0131lamadan sorumlu olabilir."}
{"_id":"8596837","title":"Sympathetic neural and cardiovascular responses during static handgrip exercise in women with a history of hypertensive pregnancy","text":"Hipertansif gebelik ge\u00e7mi\u015fi olan kad\u0131nlar, gelecekteki kardiyovask\u00fcler olaylara daha fazla yatk\u0131nl\u0131k g\u00f6sterirler; ancak bu artan riskin mekanizmalar\u0131 bilinmemektedir. Kan\u0131tlar, egzersiz uyar\u0131m\u0131n\u0131n gizli hipertansif e\u011filimleri ortaya \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve en y\u00fcksek kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k geli\u015fme riskine sahip olan bireyleri tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, hipertansif gebelik ge\u00e7mi\u015fi olan kad\u0131nlar\u0131n egzersiz bas\u0131nc\u0131 yan\u0131t\u0131n\u0131n artm\u0131\u015f oldu\u011fu hipotezini inceledik. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 gebelik ge\u00e7mi\u015fi olan normotansif kad\u0131nlar (Kontrol; n = 9) ve hipertansif gebelik (HP+; n = 12) olan kad\u0131nlar, adet d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn orta luteal evresinde incelendi. Kalp at\u0131m h\u0131z\u0131 (KAH), sistolik ve diastolik kan bas\u0131nc\u0131 (SBP, DBP) ve kas sempatik sinir aktivitesi (MSNA) \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, so\u011fuk bas\u0131nc\u0131 testi (CPT) s\u0131ras\u0131nda, ard\u0131ndan yeterli bir iyile\u015fme d\u00f6nemi sonras\u0131 statik el s\u0131kma yorgunlu\u011funa (SHG) ve egzersiz sonras\u0131 dola\u015f\u0131m duru\u015funa (PECA) kar\u015f\u0131 al\u0131nd\u0131. BP, KAH ve MSNA'n\u0131n CPT'ye yan\u0131tlar\u0131 gruplar aras\u0131nda benzerlik g\u00f6sterdi. SHG ve PECA'ya kar\u015f\u0131 SBP yan\u0131t\u0131 gruplar aras\u0131nda benzerlik g\u00f6sterdi, ancak DBP ve KAH HP+ kad\u0131nlarda anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti (her ikisi de p < 0.05). MSNA patlama s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, ancak patlama olu\u015fumu veya toplam aktivite, stres\u00f6r s\u0131ras\u0131nda HP+ kad\u0131nlarda (temel de\u011ferlerden zirveye \u0394'den 31 \u00b1 13 vs. 23 \u00b1 13 patlama\/dakika; p i\u00e7in grup = 0.06) e\u011filimi artm\u0131\u015ft\u0131. Klinik hipertansiyon veya kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k belirtileri olmamas\u0131na ra\u011fmen, hipertansif gebelik ge\u00e7mi\u015fi olan kad\u0131nlar, sa\u011fl\u0131kl\u0131 gebelik ge\u00e7mi\u015fi olan kad\u0131nlara k\u0131yasla egzersiz uyar\u0131m\u0131na kar\u015f\u0131 artm\u0131\u015f kardiyovask\u00fcler reaktivite g\u00f6sterirler. Bu yan\u0131t, hipertansiyonun veya kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n klinik belirtilerinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131ndan \u00f6nce bozulmu\u015f kardiyovask\u00fcler kontrol\u00fcn g\u00f6stergesi olabilir."}
{"_id":"8604837","title":"Exercise and the immune system: regulation, integration, and adaptation.","text":"Stresle ili\u015fkili ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkileri egzersize \u00e7ok say\u0131da ara\u015ft\u0131rma stres ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve n\u00f6roim\u00fcnoloji alanlar\u0131nda te\u015fvik etti. Egzersizin \u015fiddetli fiziksel stresin ard\u0131ndan meydana gelen ge\u00e7ici ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131s\u0131n\u0131 modellemek i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fclmektedir. Egzersiz-stres modeli, sinir, endokrin ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemlerinin etkile\u015fimlerini incelemek i\u00e7in deneysel olarak kolayca manip\u00fcle edilebilir. Bu inceleme, egzersizle ili\u015fkili ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k de\u011fi\u015fikliklerinin alt\u0131nda yatan mekanizmalara odaklan\u0131r, bunlara n\u00f6roendokrinolojik fakt\u00f6rler aras\u0131nda katabolaminler, b\u00fcy\u00fcme hormonu, kortizol, beta-endorfin ve cinsel steroidler dahildir. Skelet kaslar\u0131 ve lenfatik sistem aras\u0131ndaki metabolik ba\u011flant\u0131n\u0131n katk\u0131s\u0131 da incelendi. Egzersizle ili\u015fkili kas hasar\u0131n\u0131n mekanizmalar\u0131 ve iltihaplanmaya yol a\u00e7an sitokin kaskad\u0131n\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Egzersizin sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemini mod\u00fcle etti\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu sistemin rol oynad\u0131\u011f\u0131 hastal\u0131klar\u0131n \u00f6nlenmesinde egzersizin klinik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n \u00f6nemi vard\u0131r. Bu nedenle, deneysel, klinik ve epidemiyolojik literat\u00fcrden yararlanarak, egzersiz ve bula\u015f\u0131c\u0131 hastal\u0131klar ile egzersiz ve t\u00fcm\u00f6r aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri hem ya\u015flanma hem de beslenme ba\u011flam\u0131nda ele al\u0131yoruz."}
{"_id":"8610932","title":"Positive feedback between PU.1 and the cell cycle controls myeloid differentiation.","text":"D\u00fczenleyici gen devreleri, pozitif geri besleme d\u00f6ng\u00fcleri ile k\u00f6k h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 kontrol eder, ancak pozitif geri beslemeye katk\u0131da bulunabilecek birka\u00e7 mekanizma vard\u0131r. Burada, PU.1 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan kontrol edilen lenfosit ve myeloid farkl\u0131la\u015fma i\u00e7in geri besleme mekanizmalar\u0131n\u0131 inceliyoruz. Nicel canl\u0131 h\u00fccre g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, geli\u015fen B h\u00fccrelerinin PU.1 seviyelerini azaltarak PU.1 transkripsiyonunu azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak geli\u015fen makrofajlar\u0131n h\u00fccre d\u00f6ng\u00fclerini uzatarak PU.1 seviyelerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu, bu da PU.1'in kararl\u0131 bir \u015fekilde birikmesine neden olur. Projenlerde exogen PU.1 ifadesi, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fc uzamas\u0131n\u0131 tetikleyerek endojen PU.1 seviyelerini art\u0131r\u0131r, bu da bir d\u00fczenleyici fakt\u00f6r ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc aras\u0131ndaki pozitif geri beslenmeyi ima eder. Matematiksel modelleme, bu h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ile ba\u011flant\u0131l\u0131 geri besleme mimarisinin yava\u015f b\u00f6l\u00fcnen farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f bir durumu kararl\u0131 bir \u015fekilde stabilize etmede etkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc s\u00fcresinin bir h\u00fccre kaderini kontrol etmek i\u00e7in bir pozitif otoreg\u00fclasyon devresinin entegre bir par\u00e7as\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir."}
{"_id":"8629328","title":"Peripheral B cell subsets.","text":"Biz, farkl\u0131 periferik B h\u00fccre alt k\u00fcmelerinin k\u00f6kenleri ve biyolojik i\u015flevleri hakk\u0131nda anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 s\u00fcrekli geli\u015ftiriyoruz. BCR'den (B h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc) kaynaklanan sinyaller ve di\u011fer resept\u00f6rler ile sinyal yollar\u0131 aras\u0131ndaki sinerji konusunda baz\u0131 bilgiler edindik ve bu yollarla folik\u00fcler, marjinal b\u00f6lge ve B-1 B h\u00fccrelerinin geli\u015fimi y\u00f6nlendirilir, ancak bu hala karma\u015f\u0131k ve k\u00f6t\u00fc anla\u015f\u0131lm\u0131\u015f bir konudur. Bu incelemede, B-1 ve B-2 B h\u00fccrelerinin k\u00f6kenleri hakk\u0131nda daha yeni bilgiler, folik\u00fcler B h\u00fccrelerinin hem kemik ili\u011fi hem de dalakta olgunla\u015fabilme yetene\u011fi, marjinal b\u00f6lge B h\u00fccreleri i\u00e7in tan\u0131mlanabilir bir \u00f6nc\u00fcl\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131 ve folik\u00fcler B h\u00fccrelerinin iki farkl\u0131 ni\u015fte bulunabilme yetene\u011fi vurgulanmaktad\u0131r."}
{"_id":"8639034","title":"Human IL-10 is produced by both type 1 helper (Th1) and type 2 helper (Th2) T cell clones and inhibits their antigen-specific proliferation and cytokine production.","text":"IL-10 gen transkripsiyonu ve IL-10 protein \u00fcretimi, polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) ve ELISA gibi y\u00f6ntemlerle, hem tip 1 (Th1) hem de tip 2 (Th2) insan CD4+ T h\u00fccre klonlar\u0131nda de\u011ferlendirildi. Th2 klonlar\u0131nda daha y\u00fcksek IL-10 mRNA seviyeleri g\u00f6zlemlenmesine ra\u011fmen, IL-10 mRNA ifadesi Th1 klonlar\u0131nda da tutarl\u0131 olarak bulundu. Benzer \u015fekilde, hem Th1 hem de Th2 klonlar\u0131n\u0131n s\u00fcpernatantlar\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fclebilir IL-10 seviyeleri tespit edildi. \u0130nsan IL-10 (h-IL-10) ve viral IL-10 (v-IL-10) etkisinin, Th1 ve Th2 insan klonlar\u0131n\u0131n proliferatif yan\u0131t\u0131 ve sitokin \u00fcretimi \u00fczerine de incelendi. K\u00fclt\u00fcr ortam\u0131na h-IL-10 ve v-IL-10 eklenmesinin, spesifik antijen (Ag) ve PHA'ya kar\u015f\u0131 Th1 ve Th2 klonlar\u0131n\u0131n proliferasyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131, ancak IL-2'ye kar\u015f\u0131 proliferatif yan\u0131t\u0131 inhibe etmedi\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. h-IL-10 ve v-IL-10 ayr\u0131ca, Th1 klonlar\u0131nda Ag'e ba\u011fl\u0131 gamma-interferon (IFN-gamma) \u00fcretimini ve Th2 klonlar\u0131nda IL-4 ve IL-5 \u00fcretimini inhibe etti, ancak ayn\u0131 klonlar\u0131 PMA ve anti-CD3 antikoruyla uyaran sitokin sentezini etkilemedi. APC'lerin h-IL-10 ile \u00f6n i\u015flenmesi, ancak klonal T blastlar\u0131n i\u015flenmemesi, hem Th1 hem de Th2 klonlar\u0131n\u0131n Ag'e ba\u011fl\u0131 proliferasyonunu inhibe etti, bu da h-IL-10'un \u00f6ncelikle APC'leri etkiledi\u011fi fikrini destekliyor. Bu veriler, fare sisteminde IL-10'un Th2 (ama Th1) h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretildi\u011fi ve Th1 yan\u0131t\u0131n\u0131 \u00e7o\u011funlukla bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131na dair g\u00f6r\u00fc\u015fe aksine, insan sisteminde IL-10'un hem Th1 hem de Th2 h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretildi\u011fi ve i\u015flevlerini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"8642784","title":"Evaluating strategies for improving ovarian response of the poor responder undergoing assisted reproductive techniques.","text":"\n# Ama\u00e7\nStandart COH rejimlerine kar\u015f\u0131 \u00f6nceden zay\u0131f yan\u0131t g\u00f6steren hastalarda destekleyici \u00fcreme teknikleri i\u00e7in haz\u0131rl\u0131k s\u00fcrecinde \u00e7e\u015fitli kontroll\u00fc overi hiperstim\u00fclasyonu (COH) rejimlerinin etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek.\n\n# Tasar\u0131m\n\u0130ngilizce dilde literat\u00fcr incelemesi.\n\n# Hastalar\nStandart COH rejimlerine kar\u015f\u0131 \u00f6nceden zay\u0131f yan\u0131t g\u00f6steren ve destekleyici \u00fcreme teknikleri i\u00e7in aday olan hastalar.\n\n# M\u00fcdahale(ler)\n\u0130ncelenen \u00e7e\u015fitli rejimler aras\u0131nda artan gonadotropin dozlar\u0131, gonadotropinlerin de\u011fi\u015ftirilmesi, ek b\u00fcy\u00fcme hormonu (GH), luteal faz (uzun) GnRH agonist'i (GnRH-a) ba\u015flatma, erken folik\u00fcler faz (patlama) GnRH-a ba\u015flatma, d\u00fc\u015f\u00fck doz luteal faz (\u00e7ok k\u0131sa) GnRH-a ba\u015flatma, progestin \u00f6n tedavisi ve mikro doz patlama GnRH-a ba\u015flatma yer almaktad\u0131r.\n\n# Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nMaksimum serum E(2) seviyeleri, folik\u00fcl geli\u015fimi, gonadotropin tedavisinin dozu ve s\u00fcresi, d\u00f6ng\u00fc iptal oranlar\u0131, al\u0131nan oositler, transfer edilen embriyolar ve klinik ve devam eden gebelik oranlar\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\nZay\u0131f yan\u0131t verenin tan\u0131m\u0131 ve \u00f6ng\u00f6r\u00fclen rastgele kontroll\u00fc denemelerdeki tutars\u0131zl\u0131k verilerin yorumlanmas\u0131n\u0131 biraz zorla\u015ft\u0131r\u0131yor. \u00d6nerilen \u00e7e\u015fitli stratejilerden, mikro doz GnRH-a patlamas\u0131 ve k\u0131sa s\u00fcreli d\u00fc\u015f\u00fck doz GnRH-a'n\u0131n luteal fazda ge\u00e7 ba\u015flat\u0131lmas\u0131 gibi daha tutarl\u0131 fayda sa\u011flayanlar gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor.\n\n# Sonu\u00e7(lar)\nHi\u00e7bir tek rejim t\u00fcm zay\u0131f yan\u0131t verenler i\u00e7in faydal\u0131 olmayacak. Genel olarak kabul edilen tutarl\u0131 tan\u0131mlar ve b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli \u00f6ng\u00f6r\u00fclen rastgele kontroll\u00fc denemelerin yap\u0131lmas\u0131 kritik \u00f6neme sahiptir. G\u00fcvenilir bir d\u00f6ng\u00fc \u00f6ncesi ekran, normal yan\u0131t verenler, zay\u0131f yan\u0131t verenler ve kendi oositleriyle gebelik elde etmeyecek olanlar aras\u0131nda etkili bir ayr\u0131m yap\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flayacakt\u0131r."}
{"_id":"8646760","title":"Identification and Functional Characterization of N-Terminally Acetylated Proteins in Drosophila melanogaster","text":"Protein modifikasyonlar\u0131, canl\u0131 organizmalar\u0131n \u00e7o\u011funda g\u00f6r\u00fclen \u00e7o\u011fu biyolojik s\u00fcre\u00e7te \u00f6nemli bir rol oynar. Proteinlerin amino-terminal asetilasyonu, ya\u015fam a\u011fac\u0131nda yayg\u0131n olarak bulunan yayg\u0131n bir modifikasyondur: yeni olu\u015fmu\u015f polipeptit zincirinin N-terminali, genellikle ba\u015flat\u0131c\u0131 metiyonin kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131n \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan e\u015fzamanl\u0131 olarak asetil edilir. Bu s\u00fcre\u00e7lere dahil olan enzimler ve protein kompleksleri hakk\u0131nda kapsaml\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar yap\u0131lm\u0131\u015f olsa da, bu N-terminal modifikasyon olaylar\u0131n\u0131n biyolojik i\u015flevi hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. N-terminal asetilasyonun ortak ilkelerini belirlemek i\u00e7in, Drosophila Kc167 h\u00fccrelerinden proteinlerin amino-terminal peptitlerini analiz ettik. 1.200'den fazla olgun protein N-terminalini tespit ettik ve N-terminal asetilasyonun b\u00f6ceklerde insanlarda oldu\u011fu gibi s\u0131kl\u0131kta meydana geldi\u011fini g\u00f6sterebildik. N-terminal asetilasyonun tek ger\u00e7ek belirleyicisi olarak, (X)PX kural\u0131n\u0131 \u00e7\u0131karabildik, bu da t\u00fcm ko\u015fullarda asetilasyonun \u00f6nlenmesini g\u00f6sterir. Bu kural\u0131n, bir proteinin biyolojik \u00f6nemini incelemek i\u00e7in genetik olarak m\u00fchendisli\u011fe a\u00e7\u0131k bir \u015fekilde uygulanabilece\u011fini ve bu \u015fekilde N-terminal asetilasyonun i\u015flevsel \u00f6nemini ara\u015ft\u0131ran genel bir test olu\u015fturabilece\u011fini g\u00f6sterebildik. Bu testi, h\u00fccre hatlar\u0131 ve sineklerde transgen olarak ifade edilen de\u011fi\u015ftirilmi\u015f proteinlerle uygulad\u0131k. Burada, h\u00fccreler ve b\u00fct\u00fcn organizmalarda N-terminal asetilasyonun i\u015flevsel \u00f6nemini sistematik olarak incelemek i\u00e7in basit bir strateji sunuyoruz. (X)PX kural\u0131n\u0131n alt ve \u00fcst \u00f6karyotlarda genel ge\u00e7erlili\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, t\u00fcm t\u00fcrlerde N-terminal asetilasyonun i\u015flevini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"8654183","title":"Bax translocation and mitochondrial fragmentation induced by Helicobacter pylori.","text":"# Arka Plan ve Ama\u00e7lar\n\u00d6nceki in vitro ve in vivo \u00e7al\u0131\u015fmalar, Helicobacter pylori enfeksiyonu ile gastrik epitel h\u00fccrelerinde apoptoz aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ortaya \u00e7\u0131karm\u0131\u015ft\u0131r. H. pylori ile tetiklenen h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcnde Bcl-2 ailesindeki proteinlerin yan\u0131 s\u0131ra sitokrom c sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n da rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir, ancak bu t\u00fcr programlanm\u0131\u015f h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcnde mitokondrilerin kesin rol\u00fc tam olarak a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, gastrik epitel h\u00fccrelerinin H. pylori'ye maruz kald\u0131\u011f\u0131nda Bax'\u0131n translokasyonu ve mitokondri par\u00e7alanmas\u0131n\u0131n meydana gelip gelmedi\u011fini ve bu durumun h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7\u0131p a\u00e7mad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek istedik.\n\n# Y\u00f6ntemler\n\u0130nsan gastrik adenokarsinom (AGS) h\u00fccreleri, HPV-E6 genine (p53 i\u015flevini devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakan) transfe edilmi\u015f AGS h\u00fccreleri (AGS-neo), kontrol vekt\u00f6r\u00fcne transfe edilmi\u015f AGS-neo h\u00fccreleri (AGS-neo), fareli embriyofibroblast (MEF) ve p19(ARF) null (ARF(-\/-)) MEF h\u00fccreleri deneylerde kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. H\u00fccreler, cag pozitif H. pylori su\u015fuyla 24 saat kadar ink\u00fcbe edilmi\u015f, lize edilmi\u015f ve sitoplazmik ve mitokondriyal membran fraksiyonlar\u0131, Bax'\u0131n translokasyonu i\u00e7in bat\u0131 blot analiziyle incelenmi\u015ftir.\n\n# Sonu\u00e7lar\nAGS, AGS-neo ve normal MEF h\u00fccreleri, H. pylori'ye \u00fc\u00e7 saat maruz kald\u0131ktan sonra Bax'\u0131n translokasyonunu g\u00f6stermi\u015ftir, ancak ARF(-\/-) MEF h\u00fccrelerinde bu durum g\u00f6zlemlenmemi\u015ftir. H. pylori ink\u00fcbasyonundan sonra Bax'\u0131n translokasyonu, AGS-E6 h\u00fccrelerinde (devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015f p53 geni) de tespit edilmi\u015ftir, ancak AGS-neo h\u00fccrelerine k\u0131yasla daha az derecededir. Paralel \u00e7al\u0131\u015fmalar, H. pylori ile enfekte olmu\u015f canl\u0131 h\u00fccrelerin mitokondri morfolojisini konfokal mikroskopla de\u011ferlendirmi\u015ftir. AGS h\u00fccrelerinde 10 saat ve MEF h\u00fccrelerinde 7 saat sonra H. pylori ink\u00fcbasyonu ile mitokondri par\u00e7alanmas\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Normal MEF'lerde, ARF null MEF'lere k\u0131yasla mit"}
{"_id":"8659426","title":"Cancer chemoprevention: a rapidly evolving field","text":"Kanser kemoprevenksiyonu, malignite olu\u015fumunu azaltmak veya geciktirmek i\u00e7in sentetik, do\u011fal veya biyolojik bir ajan\u0131n kronik olarak verilmesini i\u00e7erir. Bu yakla\u015f\u0131m\u0131n potansiyel de\u011feri, meme, prostat ve kolon kanseri \u00fczerinde yap\u0131lan denemelerle g\u00f6sterilmi\u015ftir. Yeni kemopreventif ajanlar\u0131n geli\u015ftirilmesi i\u00e7in paradigma, son on y\u0131lda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fti ve \u015fimdi klinik denemeler ba\u015flamadan \u00f6nce ajanlar\u0131n kapsaml\u0131 \u00f6n klinik mekanizmik de\u011ferlendirmesini i\u00e7erir ve etkinli\u011fin erken tahmincileri olarak kullan\u0131labilecek biyomarkerlerin tan\u0131mlanmas\u0131na odaklan\u0131r. Bu inceleme, kemoprevenksiyon alan\u0131ndaki mevcut durumu \u00f6zetleyecek ve potansiyel yeni geli\u015fmeleri vurgulayacakt\u0131r."}
{"_id":"8665891","title":"Dengue is still an imported disease in China: a case study in Guangzhou.","text":"Dengue vir\u00fcs\u00fc ve d\u00f6rt serotipi (DENV 1-4), her y\u0131l d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda yakla\u015f\u0131k 390 milyon ki\u015fiyi enfekte eder, \u00e7o\u011funlukla tropikal ve subtropikal b\u00f6lgelerde. Epidemik b\u00f6lgelerden tekrarlanan DENV'in giri\u015fi ve uygun hava ko\u015fullar\u0131 nedeniyle, bir\u00e7ok b\u00f6lge son birka\u00e7 on y\u0131lda hipoendemiklikten hiperendemikli\u011fe kayd\u0131. 1978'deki ilk dengue salg\u0131n\u0131ndan bu yana, \u00c7in'deki mevcut durumu yakla\u015f\u0131k 40 y\u0131l boyunca anlamak kritik \u00f6neme sahiptir. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u00c7in'de dengue'nin endemik olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemekti, bu da \u00c7in'de ilgili dengue kontrol ve \u00f6nleme stratejilerinin uygulanmas\u0131 i\u00e7in esast\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fma, hastal\u0131k bildirim sisteminden elde edilen dengue epidemiyolojik \u00f6zelliklerini, filogenetik ve filogeografik analizlerle birle\u015ftirerek, Guangzhou, \u00c7in'de t\u00fcm d\u00f6rt serotipin tespit edildi\u011fini g\u00f6sterdi. Maksimum Olas\u0131l\u0131k a\u011fac\u0131 analizi sonu\u00e7lar\u0131, Guangzhou'da tespit edilen vir\u00fcs\u00fcn farkl\u0131 klanlarda yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131, 2002 ve 2003 vir\u00fcslerinin birlikte k\u00fcmelendi\u011fini ortaya koydu. Guangzhou ve G\u00fcneydo\u011fu Asya aras\u0131nda kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 giri\u015fimler vard\u0131. Vir\u00fcslerin \u00e7o\u011fu G\u00fcneydo\u011fu Asya'dan ithal edildi ve Guangzhou'daki salg\u0131nlar\u0131n kaynaklar\u0131 \u00f6ncelikle Tayland, Endonezya ve Filipinler'den kaynaklan\u0131yordu. \u00c7al\u0131\u015fma, \u00c7in'deki dengue'nin hala ithal bir hastal\u0131k oldu\u011funu, ancak yerelle\u015fmenin olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"8670178","title":"The UNAIDS Estimation and Projection Package: a software package to estimate and project national HIV epidemics.","text":"Bu makale, genel epidemilerde HIV yayg\u0131nl\u0131k seviyelerini tahmin etmek ve tahmin etmek i\u00e7in Estimasyon ve Tahmin Paketi'ni (EPP) a\u00e7\u0131klar. Makale, yaz\u0131l\u0131m ve aray\u00fcz\u00fcn genel bir \u00f6zetini sunar. Yerel olarak ilgili alt epidemileri ve epidemiyi tan\u0131mlamak ve modellemek i\u00e7in kullan\u0131lan d\u00f6rt epidemiyolojik parametre ile bir e\u011fri uydurarak yayg\u0131nl\u0131k e\u011filimlerini \u00fcretmek i\u00e7in bir s\u00fcre\u00e7 tan\u0131mlar. Ayr\u0131ca, genel bir epidemiye sahip bir \u00fclkede EPP'nin kullan\u0131m\u0131n\u0131n bir \u00f6rne\u011fini de sa\u011flar. Makale, yaz\u0131l\u0131m\u0131n avantajlar\u0131n\u0131 ve dezavantajlar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131r ve \u00f6ng\u00f6r\u00fclen gelecek geli\u015ftirmeleri hakk\u0131nda bilgi verir."}
{"_id":"8671456","title":"Oncolytic adenovirus armed with IL-24 Inhibits the growth of breast cancer in vitro and in vivo","text":"ARKA PLAN Interleukin-24 (IL-24), IL-10 ailesine ait bir sitokin olup, kanser h\u00fccre apoptozunu se\u00e7ici olarak tetikleyebilir, bu da kanser gen terapisi stratejilerinde kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEMLER IL-24 genini i\u00e7eren rekombine tip 5 adenovirus (CNHK600-IL24 olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131) olu\u015fturuldu; bu vir\u00fcs\u00fcn \u00e7o\u011falmas\u0131 sadece t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde etkinle\u015ftirilir. CNHK600-IL24'\u00fcn \u00e7o\u011falmas\u0131, TCID50 ve MTT testi ile meme t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde ve fibroblastlarda de\u011ferlendirildi; IL-24'\u00fcn sal\u0131n\u0131m\u0131 ELISA ve bat\u0131 blottu ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. CNHK600-IL24'\u00fcn in vivo t\u00fcm\u00f6r kar\u015f\u0131t\u0131 etkisi, ortotopik veya metastatik meme t\u00fcm\u00f6r\u00fc ta\u015f\u0131yan \u00e7\u0131plak farelerde incelendi. SONU\u00c7LAR \u0130nsan meme kanseri h\u00fccresi MDA-MB-231'de CNHK600-IL24'\u00fcn verimli bir \u015fekilde \u00e7o\u011fald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve y\u00fcksek seviyede IL-24 ifadesine ve kitlesel h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne neden oldu\u011funu, ancak normal fibroblast h\u00fccresi MRC-5'de b\u00f6yle bir etki olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Ayr\u0131ca, \u00e7\u0131plak farelerde ortotopik meme t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi, CNHK600-IL24'\u00fcn uygulanmas\u0131yla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bast\u0131r\u0131ld\u0131. Tail vein enjeksiyonu ile olu\u015fturulan metastatik modelde, CNHK600-IL24 viroterapisi, ayn\u0131 vir\u00fcs\u00fcn EGFP'yi ifade eden versiyonuna k\u0131yasla hayatta kalma s\u00fcresini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 (CNHK600-IL24 medyan hayatta kalma s\u00fcresi, 55 g\u00fcn vs. CNHK600-EGFP, 41 g\u00fcn, p < 0.05 Mantel-Cox testi). Benzer bir fenomen, sol ventrik\u00fcl enjeksiyonu ile elde edilen metastatik modelde de in vivo t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi ile \u00f6nerildi\u011fi gibi g\u00f6zlemlendi. SONU\u00c7 CNHK600-IL24, geli\u015fmi\u015f t\u00fcm\u00f6r kar\u015f\u0131t\u0131 aktivite ve iyile\u015ftirilmi\u015f hayatta kalma s\u00fcresi g\u00f6steren onkolitik adenovirus, meme kanseri i\u00e7in viroterapinin umut verici bir aday\u0131d\u0131r."}
{"_id":"8672737","title":"Brain stem and cerebellar hyperintense lesions in migraine.","text":"ARKA PLAN VE AMAC Migrenli bireyler, cerebellar infarkt ve supratentorial beyaz madde lezyonlar\u0131na maruz kalma riski alt\u0131ndad\u0131r. Migrenlerde infratentorial hiperintansif lezyonlar\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 bilinmemektedir. Y\u00d6NTEM Migrenli (n=161) ve migren olmayan (n=134) bireyler ile kontrol grubu (n=140) bir yeti\u015fkin n\u00fcfus \u00f6rnekleminden (30-60 ya\u015f aras\u0131) MRI ile de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7LAR Infratentorial hiperintansif lezyonlar, 295 migrenli bireyden 13'\u00fcnde (4.4%) ve 140 kontrol bireyden 1'inde (0.7%) tespit edildi (P=0.04). 12 vaka, \u00e7o\u011funlukla iki tarafl\u0131 olarak, dorsal basis pontis'te hiperintansif lezyonlara sahipti. Infratentorial hiperintansif lezyonlar\u0131 olan bireyler, supratentorial beyaz madde lezyonlar\u0131na daha s\u0131k sahipti. SONU\u00c7 Migrenli genel n\u00fcfustan al\u0131nan \u00f6rneklemde infratentorial (\u00e7o\u011funlukla pontin) hiperintansif lezyonlar\u0131n daha y\u00fcksek bir yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bu, migren beyinlerinde hassas beyin b\u00f6lgeleri ve lezyon tipleri hakk\u0131nda bilgi birikimini geni\u015fletir. Hemodinamik bir izoleme patogenezi muhtemeldir, ancak daha fazla ara\u015ft\u0131rma gerekmektedir."}
{"_id":"8677721","title":"NDRG1 promotes growth of hepatocellular carcinoma cells by directly interacting with GSK-3\u03b2 and Nur77 to prevent \u03b2-catenin degradation","text":"N-myc a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f d\u00fczenlenmi\u015f gen 1 (NDRG1), karaci\u011fer h\u00fccre kanseri (HCC) t\u00fcr\u00fcn\u00fcn ileri evreleriyle ve k\u00f6t\u00fc prognozla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011fu i\u00e7in, HCC tedavisi i\u00e7in potansiyel bir hedef olarak i\u015faretleniyor. Amac\u0131m\u0131z, karaci\u011fer kanseri olu\u015fumunda biyolojik rollerini daha iyi anlamak ve bunlar\u0131 terap\u00f6tik ama\u00e7lar i\u00e7in kullanmakt\u0131r. ProtoArray\u00ae \u0130nsan Protein Mikroarray'leri kullanarak bir tarama yaparak, glikojen sentaz kinaz 3\u03b2 (GSK-3\u03b2) ve yetim n\u00fckleer resept\u00f6r (Nur77) gibi NDRG1'in potansiyel etkile\u015fim ortaklar\u0131n\u0131 belirledik. Bu etkile\u015fimler, HCC h\u00fccre hatlar\u0131nda in vitro co-immunopresipitasyonla onayland\u0131; ve NDRG1, GSK-3\u03b2 ve Nur77'nin birlikte lokalizasyonu, imm\u00fcnofl\u00fcoresans boyama ile g\u00f6zlemlendi. Ayr\u0131ca, y\u00fcksek NDRG1 seviyeleri, GSK-3\u03b2 ve Nur77'ye rekabet\u00e7i bir \u015fekilde ba\u011flanarak \u03b2-katenin'in par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 \u00f6nler ve bu da a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f onkogenik genlerin artan seviyelerine yol a\u00e7ar. Hayvan deneylerinde, HCC xenograft'larda NDRG1'in bask\u0131lanmas\u0131, \u03b2-katenin seviyelerini ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f hedefi Cyclin D1'i azaltt\u0131 ve bu da t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini inhibe etti. Klinik olarak, HCC hastas\u0131 \u00f6rneklerinde NDRG1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, GSK-3\u03b2-9ser (|\u0094\u0082 R | = 0.28, p = 0.01), Nur77 (|\u0094\u0082 R | = 0.42, p < 0.001) ve \u03b2-katenin (| R |= 0.32, p = 0.003) ifadelerinin pozitif korelasyonunu g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7 olarak, GSK-3\u03b2 ve Nur77'yi, NDRG1'in yeni etkile\u015fim ortaklar\u0131 olarak tan\u0131mlad\u0131k. Bu protein-protein etkile\u015fimleri, \u03b2-katenin'in d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc ve \u03b2-katenin taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f sinyalle\u015fmeyi HCC h\u00fccrelerinde d\u00fczenler ve gelecekteki terap\u00f6tik m\u00fcdahaleler i\u00e7in potansiyel hedefler sunar."}
{"_id":"8690595","title":"A tutorial on statistical methods for population association studies","text":"Genetik ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 bir\u00e7ok y\u0131ld\u0131r yan\u0131m\u0131zda olsa da, en basit analizler i\u00e7in bile en uygun istatistiksel prosed\u00fcrlerde az bir fikir birli\u011fi vard\u0131r. Burada, n\u00fcfus ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda istatistiksel yakla\u015f\u0131mlara genel bir bak\u0131\u015f sunuyorum, bu da \u00f6n analizleri (Hardy-Weinberg denge testi, faz ve eksik verilerin \u00e7\u0131kar\u0131m\u0131 ve SNP etiketleme) ve tek SNP ve \u00e7ok nokta ili\u015fkilendirme testlerini i\u00e7erir. Hedefim, temel y\u00f6ntemleri \u00f6zetlemek ve n\u00fcfus yap\u0131s\u0131 ve \u00e7oklu test gibi sorunlar hakk\u0131nda k\u0131sa bir tart\u0131\u015fma sunmak, \u00e7\u00f6z\u00fcm yollar\u0131 ve devam eden geli\u015fmeler."}
{"_id":"8692744","title":"Identification and Characterization of Multiple TRIM Proteins That Inhibit Hepatitis B Virus Transcription","text":"\u00dc\u00e7l\u00fc motif (TRIM) proteinleri, 100'den fazla \u00fcyesi olan ve korunmu\u015f \u00fc\u00e7l\u00fc motifler payla\u015fan ve \u00e7e\u015fitli biyolojik i\u015flevler sergileyen bir protein ailesini olu\u015fturur. Birka\u00e7 TRIM proteini, viral enfeksiyonlar\u0131 k\u0131s\u0131tlamak ve ev sahibi h\u00fccresel do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek i\u00e7in g\u00f6sterilmi\u015ftir. Hepatit B vir\u00fcs\u00fc (HBV) enfeksiyonunu mod\u00fcle eden TRIM proteinlerini belirlemek i\u00e7in, 38 insan TRIM'i \u00fczerinde HBV gen ifadesi, kabuk montaj\u0131 ve DNA sentezi \u00fczerindeki etkilerini test ettik. \u00c7al\u0131\u015fma, 8 TRIM proteininin HepG2 h\u00fccrelerinde ektoik olarak ifade edilmesinin, HBV y\u00fczey ve e antijenlerinin yan\u0131 s\u0131ra h\u00fccre i\u00e7i kabuk ve kabuk DNA's\u0131n\u0131n miktarlar\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Mekanistik analizler, bu 8 TRIM'in sadece HBV mRNA'lar\u0131n\u0131n ifadesini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131, ayn\u0131 zamanda HBV uyar\u0131c\u0131 I ve uyar\u0131c\u0131 II aktivitelerini de engelledi\u011fini g\u00f6sterdi. TRIM41 \u00fczerine odaklanan \u00e7al\u0131\u015fmalar, TRIM41 taraf\u0131ndan HBV uyar\u0131c\u0131 II aktivitesinin engellenmesinde kritik \u00f6neme sahip olan HBV DNA'n\u0131n 1638'den 1763'e kadar olan bir segmenti oldu\u011funu ortaya koydu. Ayr\u0131ca, endojen TRIM41'in bir HepG2 t\u00fcrevi istikrarl\u0131 h\u00fccre hatt\u0131nda indirgenmesi, HBV preC\/C RNA seviyesinde \u00f6nemli bir art\u0131\u015fa neden oldu, bu da viral \u00e7ekirdek proteini, kabuk ve kabuk DNA's\u0131nda bir art\u0131\u015fa yol a\u00e7t\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, HBV transkripsiyonunu engelleyebilen 8 TRIM proteini tan\u0131mlad\u0131 ve TRIM41'in insan hepatoma h\u00fccrelerinde HBV transkripsiyonunu d\u00fczenleyen endojen bir rol i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"8698208","title":"A mouse Mecp2-null mutation causes neurological symptoms that mimic Rett syndrome","text":"Rett sendromu (RTT), 10.000-15.000 do\u011fumda bir g\u00f6r\u00fclen, kad\u0131nlarda kal\u0131tsal n\u00f6rogeli\u015fimsel bir bozukluktur. Etkilenen kad\u0131nlar ilk 6-18 ay boyunca normal geli\u015fme g\u00f6sterir, ancak daha sonra g\u00f6n\u00fcll\u00fc hareketleri, konu\u015fma ve el becerilerini kaybederler. \u00c7o\u011fu RTT hastas\u0131, genomik DNA'daki metilasyonlu sitelerde ba\u011flanan ve gen susturmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131ran X-ba\u011fl\u0131 gen MECP2'de (3-12 referanslarda belirtildi\u011fi gibi) heterozigot mutasyonlara sahiptir. \u00d6nceki Mecp2-null embriyomik h\u00fccre \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, MeCP2'nin fareler i\u00e7in embriyogenezde hayati oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, Cre-loxP teknolojisi kullan\u0131larak Mecp2'den yoksun fareler \u00fcretiriz. Hem Mecp2-null fareler hem de beyinlerinde Mecp2 silinen fareler, yakla\u015f\u0131k alt\u0131 hafta ya\u015f\u0131nda \u015fiddetli n\u00f6rolojik semptomlar g\u00f6sterir. Di\u011fer dokularda MeCP2'nin yoklu\u011funa kar\u015f\u0131 MeCP1 (19,20 referanslar\u0131nda belirtildi\u011fi gibi) taraf\u0131ndan bir telafi g\u00f6r\u00fclmedi, genetik veya biyokimyasal testlerde. Birka\u00e7 ay sonra, heterozigot kad\u0131n fareler de davran\u0131\u015fsal semptomlar g\u00f6sterir. \u0130nsanlarda ve farelerde semptomlar\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131ndaki \u00f6rt\u00fc\u015fen gecikme, geli\u015fim h\u0131zlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, MeCP2'nin yoklu\u011funun beyin fonksiyonunun istikrar\u0131n\u0131n, beyin geli\u015fimi de\u011fil, bozuldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"8698857","title":"The p38\/MK2-Driven Exchange between Tristetraprolin and HuR Regulates AU\u2013Rich Element\u2013Dependent Translation","text":"Makrofajlarda TNF (Tumor Nekroz Fakt\u00f6r\u00fc) ifadesi s\u0131k\u0131 bir \u00e7eviri kontrol\u00fcne tabidir ve bu kontrol p38 MAPK\/MK2 yolu ve TNF mRNA'daki AU-zengin eleman\u0131 (ARE) ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Burada, TNF'nin fosforilasyonla d\u00fczenlenmi\u015f \u00e7evirisi i\u00e7in molek\u00fcler mekanizmay\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. G\u00f6steriyoruz ki, ER'de TNF \u00f6nc\u00fcl\u00fcn\u00fcn \u00e7evirisi, ARE ba\u011flay\u0131c\u0131 ve istikrar\u0131 sa\u011flayan fakt\u00f6r insan antijen R (HuR) ile birlikte ya p38 MAPK\/MK2 yolunun etkinli\u011fi ya da ARE ba\u011flay\u0131c\u0131 ve istikrar\u0131 bozan fakt\u00f6r tristetraprolin (TTP) eksikli\u011fi gerektirir. \u0130\u015fte, MK2 taraf\u0131ndan TTP'nin fosforlanmas\u0131, ARE'ye ba\u011flanmas\u0131n\u0131 azalt\u0131r, HuR'un yerini alabilme yetene\u011fini engeller ve HuR'un TNF mRNA'n\u0131n \u00e7evirisini ba\u015flatmas\u0131na izin verir. TTP'nin kendi mRNA'n\u0131n \u00e7evirisi de bu mekanizma taraf\u0131ndan d\u00fczenlendi\u011finden, iltihapl\u0131 yan\u0131t\u0131n i\u00e7sel geri besleme kontrol\u00fc sa\u011flan\u0131r. Hedef mRNA'larda TTP\/HuR de\u011fi\u015fimi, istikrars\u0131z\/\u00e7evirilemez ve istikrarl\u0131\/etkili \u00e7evrilmi\u015f mRNA'lar aras\u0131nda geri d\u00f6n\u00fc\u015fl\u00fc bir anahtar sa\u011flar."}
{"_id":"8702697","title":"miR-205 hinders the malignant interplay between prostate cancer cells and associated fibroblasts.","text":"\nAMAC Tumor mikro ortam\u0131, kanser h\u00fccrelerinin metastatik potansiyeli kazanmas\u0131 i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir belirleyicidir. Son zamanlarda, kanser ili\u015fkili fibroblastlar\u0131n (CAF'lar) prostat kanseri (PCa) h\u00fccrelerinde redoks ba\u011f\u0131ml\u0131 epitel-mesenkim ge\u00e7i\u015fini (EMT) tetikledi\u011fini, bu da siklooksijenaz-2\/hipoksya ind\u00fcklenebilir fakt\u00f6r-1 (HIF-1)\/n\u00fckleik fakt\u00f6r-\u03baB yolu ile s\u00fcr\u00fcklendi\u011fini ve t\u00fcm\u00f6r agresifli\u011fini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Burada, oksidatif stresi ve metastaz yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131 dengelemek i\u00e7in olas\u0131 ara\u00e7lar belirlemek amac\u0131yla t\u00fcm\u00f6r-stroma etkile\u015fiminin dahilini inceledik.\n\nBULGULAR Bulduk ki, PCa h\u00fccrelerinde CAF uyar\u0131m\u0131nda en \u00e7ok indirgenen miRNA miR-205'tir, bu da bilinen redoks duyarl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc HIF-1 taraf\u0131ndan do\u011frudan transkripsiyona kar\u015f\u0131 bast\u0131r\u0131lmas\u0131ndan kaynaklanmaktad\u0131r. Kurtarma deneyleri, PCa h\u00fccrelerinde eksojik miR-205'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin CAF taraf\u0131ndan tetiklenen EMT'yi kar\u015f\u0131 dengeledi\u011fini, bu da h\u00fccre istilas\u0131 art\u0131\u015f\u0131, k\u00f6k h\u00fccre \u00f6zelliklerinin kazan\u0131m\u0131, t\u00fcm\u00f6rjenikite ve metastaz yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n engellenmesiyle sonu\u00e7land\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Ayr\u0131ca, miR-205 \u00e7evredeki fibroblastlar\u0131n t\u00fcm\u00f6r taraf\u0131ndan tetiklenen aktivitesini engeller, bu da pro-enflamatuar sitokinlerin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 azaltarak ger\u00e7ekle\u015fir.\n\nYEN\u0130L\u0130K \u00d6zetle, bu bulgular miR-205'i PCa metastaz\u0131n\u0131 \u00f6nlemek ve tedavi etmek i\u00e7in miRNA tabanl\u0131 yakla\u015f\u0131mlar\u0131n geli\u015ftirilmesi i\u00e7in bir fren olarak \u00f6nerir, b\u00f6ylece t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri ve ili\u015fkili fibroblastlar aras\u0131ndaki devrelerin hem giri\u015f hem de \u00e7\u0131k\u0131\u015f kollar\u0131n\u0131 keserek pro-oksidatif ve pro-enflamatuar devreleri devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131r.\n\nSonu\u00e7: miR-205'in PCa h\u00fccrelerine geri yerle\u015ftirilmesi, sadece metastatik hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6nlemekle kalmaz, ayn\u0131 zamanda CAF'lar taraf\u0131ndan tetiklenen oksidatif\/enflamatuar eksene kar\u015f\u0131 da tersine \u00e7evirebilir. Bu, miRNA'lara dayal\u0131 yakla\u015f\u0131mlar\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in bir temel olu\u015fturur, b\u00f6ylece metastatik hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6nlemek ve tedavi etmek m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr."}
{"_id":"8708082","title":"The prevention of type 2 diabetes","text":"Tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fc (T2DM), ABD'deki yeti\u015fkinlerin %7'den fazlas\u0131n\u0131 etkiler ve \u00f6nemli ki\u015fisel ve ekonomik y\u00fcklere neden olur. \u00d6n diyabetik durumlarda, \u00f6nleyici m\u00fcdahalelerin potansiyel hedefleri olan ins\u00fclin sekresyonu ve eylemi bozulur. Denemelerde, ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fikli\u011fi (yani kilo kayb\u0131 ve egzersiz) y\u00fcksek riskli gruplar aras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan T2DM'yi \u00f6nlemede etkili oldu\u011funu kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131r, ancak kilo kayb\u0131 en b\u00fcy\u00fck etkiye sahiptir. \u00c7e\u015fitli ila\u00e7lar (\u00f6rne\u011fin metformin, tiazolidinodiyonlar ve acarboz) de T2DM'yi \u00f6nleyebilir veya geciktirebilir. Diyabet \u00f6nleme stratejilerinin son olarak diyabetik vask\u00fcler komplikasyonlar\u0131n geli\u015fimini de \u00f6nleyip \u00f6nlemedi\u011fi bilinmemektedir, ancak kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rleri olumlu etkilenir. Rutin klinik ortamlarda uygulanabilen \u00f6nleyici stratejiler geli\u015ftirilmi\u015f ve de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Ancak, yerel finansal d\u00fc\u015f\u00fcnceler nedeniyle yayg\u0131n uygulama s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r, hatta n\u00fcfus d\u00fczeyinde maliyet etkinli\u011fi sa\u011flanabilir."}
{"_id":"8712839","title":"The transcriptional landscape of the mammalian genome.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, fare genomundan elde edilen tam uzunlukta tamamlay\u0131c\u0131 DNA'lar\u0131n analizini i\u00e7eren, transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 ve biti\u015f sitelerinin kapsaml\u0131 bir anketini a\u00e7\u0131klar. 181.047 transkriptin 5' ve 3' s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131 belirledik ve alternatif promot\u00f6r kullan\u0131m\u0131, splis ve poliadenilasyondan kaynaklanan transkriptlerde geni\u015f varyasyonlar\u0131 tespit ettik. 16.247 yeni fare protein kodlayan transkripti tan\u0131mlad\u0131k, bunlardan 5154'\u00fc daha \u00f6nce bilinmeyen proteinleri kodluyor. Genomik olarak transkriptomun haritalanmas\u0131, her iki iplikte de \u00f6rt\u00fc\u015fen transkripsiyonu, az say\u0131da transkriptin g\u00f6zlemlendi\u011fi \u00e7\u00f6llerle ay\u0131ran ormanlar olarak ortaya koyuyor. Veriler, farkl\u0131la\u015fma ve geli\u015fimde memelilerin transkripsiyonal d\u00fczenlemenin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 analizine kapsaml\u0131 bir platform sa\u011flar."}
{"_id":"8721150","title":"The Protein Data Bank","text":"Protein Veri Bankas\u0131 [PDB; Berman, Westbrook ve di\u011ferleri (2000), Nucleik Asit Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 28, 235-242; http:\/\/www.pdb.org\/], biyolojik makromolek\u00fcllerin birincil yap\u0131sal verilerinin tek k\u00fcresel ar\u015fividir. PDB verilerinden t\u00fcretilen bir\u00e7ok ikincil bilgi kayna\u011f\u0131 vard\u0131r. Yap\u0131sal biyoinformatik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 olarak hizmet eder. Bu makale, PDB'nin hedeflerini, veri yat\u0131r\u0131m\u0131 ve eri\u015fimi i\u00e7in mevcut sistemleri, nas\u0131l daha fazla bilgi edinebilece\u011finizi ve kayna\u011f\u0131n gelecekteki geli\u015fimi i\u00e7in planlar\u0131 a\u00e7\u0131klar. Okuyucu, PDB'nin kapsam\u0131n\u0131 ve kayna\u011f\u0131n sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 \u015feyleri anlamal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"8724666","title":"Cell-State-Specific Metabolic Dependency in Hematopoiesis and Leukemogenesis","text":"Oksidatif ve nonoksidatif glikoz metabolizmas\u0131n\u0131n dengesi, \u00e7e\u015fitli patofizyolojik s\u00fcre\u00e7ler i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Farkl\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fcklerde aerobik glikoliz \u00fczerinde etki eden enzimlerin silinmesiyle, glikoz metabolizmas\u0131n\u0131 \u00f6zel olarak nas\u0131l etkiledi\u011fini inceledi\u011fimiz hematopoetik ve l\u00f6semik h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, M2 piruvat kinaz izoformu (PKM2) eksikli\u011finin, biyosentez i\u00e7in \u00f6nemli olan metabolik ara \u00fcr\u00fcnlerin seviyelerini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve hematopoetik k\u00f6k h\u00fccreleri (HSC) bozmadan \u00f6nc\u00fcl i\u015flevi engelledi\u011fini g\u00f6steriyor. \u00d6te yandan, laktat dehidrojenaz A (LDHA) silinimi, hem HSC'ler hem de \u00f6nc\u00fcllerin i\u015flevini hematopoezis s\u0131ras\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe ediyor. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, hem HSC'leri hem de \u00f6nc\u00fclleri etkileyen d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc alellerin lejyonerli\u011fi, PKM2 veya LDHA'n\u0131n yoklu\u011funda engelleniyor, bu da hematopoezis ortam\u0131nda h\u00fccre durumu \u00f6zelle\u015fmi\u015f metabolik manip\u00fclasyonun lejyonerli\u011fe uygulanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu bulgu, lejyonerli\u011fi tedavi etmek i\u00e7in glikoliz seviyesini hassas bir \u015fekilde ayarlaman\u0131n, HSC i\u015flevini korurken ara\u015ft\u0131r\u0131labilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"8734695","title":"A transition in brain state during propofol-induced unconsciousness.","text":"Ritmik osilasyonlar aktif davran\u0131\u015f, uyku ve genel anestezi s\u0131ras\u0131nda korteks dinamiklerini \u015fekillendirir. \u00c7apraz frekans faz-genlik koplamas\u0131, korteks osilasyonlar\u0131n\u0131n belirgin bir \u00f6zelli\u011fidir, ancak bilin\u00e7li ve bilin\u00e7siz beyin durumlar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemedeki rol\u00fc iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsanlarda propofol genel anestezinin kademeli ind\u00fcklenmesinde y\u00fcksek yo\u011funluklu EEG ve intra kraniyal elektrokortikografi kullanarak, farkl\u0131 durumlar aras\u0131nda h\u0131zl\u0131 ila\u00e7la tetiklenen bir ge\u00e7i\u015f ke\u015ffettik. Bir durum, bilin\u00e7sizlik s\u0131ras\u0131nda meydana gelir ve uyku yava\u015f osilasyonlar\u0131na benzer olabilir. \u0130kinci bir durum, bilin\u00e7 kayb\u0131 veya geri kazan\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kar ve yava\u015f korteks potansiyeline benzer \u015fekilde artm\u0131\u015f bir yava\u015f osilasyona sahiptir. Bu sonu\u00e7lar, genel anestezi i\u00e7in EEG tabanl\u0131 izlemede kullan\u0131labilecek farkl\u0131 bilin\u00e7siz beyin durumlar\u0131n\u0131n objektif elektrofizyolojik i\u015faretlerini sa\u011flar."}
{"_id":"8747771","title":"Cohesins and condensins orchestrate the 4D dynamics of yeast chromosomes during the cell cycle","text":"Kromozomlar\u0131n \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131 ve ayr\u0131lmas\u0131, kromozomlar\u0131n i\u00e7 yap\u0131s\u0131n\u0131n korunmu\u015f mimari proteinler taraf\u0131ndan dinamik yeniden d\u00fczenlenmesini i\u00e7erir; bunlara kromozom yap\u0131s\u0131n\u0131n korunmas\u0131 (SMC) kompleksleri olan kohesin ve kondensin dahildir. Bu fakt\u00f6rlerin rolleri \u00fczerine aktif ara\u015ft\u0131rmalara ra\u011fmen, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck ve b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7eklerde kromozom mimarisi dinamiklerinin genel bir g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fc hala eksik. Burada, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc boyunca Saccharomyces cerevisiae genomunun \u00fcst d\u00fczey organizasyonunun ilk kapsaml\u0131 4D analizini rapor ediyoruz ve SMC komplekslerinin yap\u0131sal ge\u00e7i\u015fleri kontrol etmedeki rollerini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Replikasyon s\u0131ras\u0131nda, kohesin kurulmas\u0131 bir\u00e7ok uzun menzilli intra-kromozomal temas\u0131 te\u015fvik eder ve kromozomlar\u0131n bireysel hale gelmesiyle ili\u015fkilendirilir, bu da metafazda zirveye ula\u015f\u0131r. Anafazda, mitotik kromozomlar mitotik spindelin uygulad\u0131\u011f\u0131 mekanik kuvvetlere ba\u011fl\u0131 olarak ani bir \u015fekilde yeniden d\u00fczenlenir. Kondensin ba\u011f\u0131ml\u0131 bir d\u00f6ng\u00fcn\u00fcn, sentromer k\u00fcmesi ile rDNA lokuslar\u0131 aras\u0131nda k\u00f6pr\u00fc olu\u015fturmas\u0131, kondensin ile arac\u0131l\u0131k edilen kuvvetlerin da do\u011frudan ayr\u0131\u015fmay\u0131 kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fma, bir tek h\u00fccreli eukariyotta h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne ba\u011fl\u0131 kromozom dinamiklerini kapsaml\u0131 bir \u015fekilde \u00f6zetlerken, ayn\u0131 zamanda h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinin \u00e7ok korunmu\u015f a\u015famalar\u0131nda kromozom yap\u0131sal yeniden d\u00fczenlenmesinin yeni \u00f6zelliklerini de ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yor."}
{"_id":"8748720","title":"Genome-wide patterns of divergence and gene flow across a butterfly radiation.","text":"Helikonya kelebekleri, \u00e7ok \u00e7e\u015fitli ve yak\u0131n zamanda meydana gelen bir radyasyon grubu olup, t\u00fcrler aras\u0131nda devam eden gen ak\u0131\u015f\u0131 ile birden fazla ayr\u0131lma seviyesi i\u00e7erir. Son zamanlarda dizilenmi\u015f Heliconius melpomene genomu, bu grubun genomik evrimini incelemek i\u00e7in yo\u011fun RAD i\u015faretleme dizileme tekni\u011fini kullanmam\u0131z\u0131 sa\u011flad\u0131. 54 bireyin filogenetik analizi, H. melpomene ve Heliconius cydno'nun kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 monofili\u011fini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde destekledi ve daha \u00f6nce H. melpomene'nin H. cydno'ya kar\u015f\u0131 parapilektik olabilece\u011fi \u00f6nceki filogenetik hipotezleri \u00e7\u00fcr\u00fctt\u00fc. Heliconius timareta da H. cydno ile yak\u0131ndan ili\u015fkili ancak ondan ayr\u0131 bir monofilik klan olu\u015fturdu ve Heliconius heurippa bu klan\u0131n i\u00e7inde yer ald\u0131. Genetik kar\u0131\u015f\u0131m kan\u0131tlar\u0131, H. melpomene ve H. cydno\/timareta'n\u0131n karde\u015f klanlar\u0131n\u0131n e\u015fzamanl\u0131 pop\u00fclasyonlar\u0131 aras\u0131nda, \u00f6zellikle de Orta Amerika'dan H. cydno ve H. melpomene aras\u0131nda ve And'lar\u0131n do\u011fu e\u011fimlerinden H. timareta ve H. melpomene aras\u0131nda bulundu. Yar\u0131\u015flar aras\u0131nda ayr\u0131lma, \u00f6ncelikle izolasyonla a\u00e7\u0131klan\u0131r ve parapatrik yar\u0131\u015flar aras\u0131nda hi\u00e7bir tespit edilebilir genetik pop\u00fclasyon yap\u0131s\u0131 yoktur, bu da yar\u0131\u015flar aras\u0131ndaki hibrit b\u00f6lgelerin ikincil temas b\u00f6lgeleri olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z ayr\u0131ca daha \u00f6nce bulunan bulgular\u0131 da destekler; renk desen genleri, benzer renk desen \u00f6\u011felerine sahip pop\u00fclasyonlar ve t\u00fcrler aras\u0131nda payla\u015f\u0131l\u0131r. Ayr\u0131ca, bu desen neredeyse bu genomik b\u00f6lgelere \u00f6zg\u00fcd\u00fcr, sadece benzer renk desenleri olan pop\u00fclasyonlar ve t\u00fcrler aras\u0131nda \u00f6nemli benzerlik g\u00f6steren \u00e7ok az ba\u015fka lokus vard\u0131r."}
{"_id":"8756719","title":"Randomized, double-blind study of the safety, tolerability, and efficacy of tafenoquine versus mefloquine for malaria prophylaxis in nonimmune subjects.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, s\u0131tma \u00f6nleme i\u00e7in tafenoquine'in g\u00fcvenli\u011fi, tolerabilitesi ve etkinli\u011finin III. a\u015famas\u0131n\u0131 temsil eden ilk klinik deneme. Rastgelele\u015ftirilmi\u015f (3:1), \u00e7ift k\u00f6r bir \u00e7al\u0131\u015fma i\u00e7inde, Avustralya askerleri, 6 ay s\u00fcreyle Do\u011fu Timor'da bar\u0131\u015f g\u00fcc\u00fc g\u00f6revinde haftal\u0131k s\u0131tma \u00f6nleme tedavisi olarak 200 mg tafenoquine (492 hasta) veya 250 mg mefloquine (162 hasta) ald\u0131lar. Avustralya'ya d\u00f6nd\u00fckten sonra, tafenoquine alan hastalar plasebo ve mefloquine alan hastalar ise 14 g\u00fcn boyunca g\u00fcnde 30 mg primaquine ald\u0131lar. Tedavi gruplar\u0131 aras\u0131nda kan ve biyokimyasal parametrelerde klinik olarak anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar bulunmad\u0131. \u0130ki grupta tedavi ile ili\u015fkili yan etkiler benziyordu (tafenoquine %13.4; mefloquine %11.7). Tafenoquine alan \u00fc\u00e7 hasta (0.6%) ve mefloquine alan hi\u00e7 bir hasta, olas\u0131 ila\u00e7la ili\u015fkili yan etkiler nedeniyle \u00f6nleme tedavisini b\u0131rakt\u0131. G\u00f6rev s\u00fcresi boyunca hi\u00e7bir grupta s\u0131tma tan\u0131s\u0131 konmad\u0131, ancak tafenoquine ve mefloquine gruplar\u0131 aras\u0131nda, ila\u00e7 kesilmesinden 20 hafta sonra 4 (0.9%) ve 1 (0.7%) Plasmodium vivax enfeksiyonu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Detayl\u0131 g\u00fcvenlik de\u011ferlendirmeleri i\u00e7in i\u015fe al\u0131nan hastalar\u0131n alt k\u00fcmesinde, tafenoquine alan hastalar\u0131n %93'\u00fcnde (74\/74) tedavi ile ili\u015fkili hafif vorteks keratopati tespit edildi, ancak mefloquine alan 21 hastada hi\u00e7 bir tane yoktu. Vortex keratopati, g\u00f6rme keskinli\u011finde herhangi bir etkiye ba\u011fl\u0131 de\u011fildi ve t\u00fcm hastalarda 1 y\u0131l i\u00e7inde tamamen iyile\u015fti. Tafenoquine, s\u0131tma \u00f6nleme i\u00e7in g\u00fcvenli ve iyi tolere edilen bir ila\u00e7 gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. G\u00f6n\u00fcll\u00fclerdeki s\u0131tmaya maruz kalma kesinli\u011fi bu \u00e7al\u0131\u015fmada kan\u0131tlanamasa da, tafenoquine s\u0131tma \u00f6nleme i\u00e7in \u00e7ok etkili bir ila\u00e7 gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"8759633","title":"Domain-wide regulation of DNA replication timing during mammalian development","text":"\u00c7o\u011faltma zaman\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, daha \u00f6nce eri\u015filemez olan kromozom organizasyonunun daha y\u00fcksek d\u00fczeylerine ve geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda esnekli\u011fine bir tutamak sunar. \u00c7o\u011faltma zaman\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen mekanizmalar net olmasa da, yeni genom \u00e7ap\u0131nda \u00e7al\u0131\u015fmalar, memelilerde erken h\u00fccre kader ge\u00e7i\u015flerinin \u00e7o\u011funda \u00e7o\u011faltma zaman\u0131n\u0131n nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fine dair kapsaml\u0131 bir anket sa\u011flar, en az yar\u0131s\u0131 genomu i\u00e7eren tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir set 400\u2013800 kb kromozom segmentlerinde koordineli de\u011fi\u015fiklikleri ortaya koyar. Ayr\u0131ca, \u00e7o\u011faltma s\u00fcresi de\u011fi\u015fiklikleri, alt-n\u00fckleus organizasyonunda de\u011fi\u015fikliklerle ve t\u00fcm alan transkripsiyonel potansiyelle ili\u015fkilidir ve dokuya \u00f6zg\u00fc \u00e7o\u011faltma zaman\u0131 profilleri, fare'den insana korunur, bu da program\u0131n geli\u015fimsel \u00f6nemi oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, megabaz d\u00fczeyindeki kromozom yap\u0131s\u0131n\u0131 i\u015flevle ba\u011flamak i\u00e7in sa\u011flam bir temel sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r ve \u00e7o\u011faltman\u0131n alan d\u00fczeyindeki genom organizasyonunda merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"8764879","title":"PU.1-mediated upregulation of CSF1R is crucial for leukemia stem cell potential induced by MOZ-TIF2","text":"Leukemiler ve di\u011fer kanserler, kanseri s\u00fcrd\u00fcrmeye yard\u0131mc\u0131 olan kendini yenileyen k\u00f6k h\u00fccrelere sahiptir. Kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131, ba\u015far\u0131l\u0131 antikanser tedavisinin kritik oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Burada, MOZ-TIF2 f\u00fczyon proteini taraf\u0131ndan tetiklenen akut miyeloid lejyoner (AML) modeli kullanarak, AML'nin leukemia k\u00f6k h\u00fccrelerinin yok edilmesiyle tedavi edilebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. MOZ f\u00fczyon proteinleri MOZ-TIF2 ve MOZ-CBP, transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc PU.1 ile etkile\u015fime girerek makrofaj kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (CSF1R, ayr\u0131ca M-CSFR, c-FMS veya CD115 olarak da bilinir) ifadesini uyar\u0131r. PU.1-eksik fareler \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, MOZ-TIF2'nin AML k\u00f6k h\u00fccrelerini kurma ve s\u00fcrd\u00fcrme yetene\u011finin PU.1'e ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Y\u00fcksek miktarda CSF1R ifade eden h\u00fccreler (CSF1R y\u00fcksek h\u00fccreler), ancak d\u00fc\u015f\u00fck miktarda CSF1R ifade eden h\u00fccreler (CSF1R d\u00fc\u015f\u00fck h\u00fccreler), g\u00fc\u00e7l\u00fc leukemia ba\u015flatma aktivitesine sahiptir. CSF1R promot\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan kontrol edilen ila\u00e7 ind\u00fcklenebilir bir \u00f6l\u00fcmc\u00fcl gen ifade eden transgenik fareler kullanarak, CSF1R y\u00fcksek h\u00fccrelerin yok edilmesiyle AML'yi tedavi ettik. Ayr\u0131ca, CSF1R eksikli\u011fi olan farelerde AML'nin ind\u00fcklenmesi bast\u0131r\u0131ld\u0131 ve CSF1R inhibit\u00f6rleri, MOZ-TIF2 taraf\u0131ndan tetiklenen lejyonerlerin ilerlemesini yava\u015flatt\u0131. Bu AML alt t\u00fcr\u00fcnde, leukemia k\u00f6k h\u00fccreleri CSF1R y\u00fcksek h\u00fccre pop\u00fclasyonda bulunur ve PU.1'in y\u00f6nlendirdi\u011fi CSF1R ifadesinin artmas\u0131n\u0131 hedeflemek, yararl\u0131 bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 olabilir."}
{"_id":"8771704","title":"Pharmacological blockage of fibro\/adipogenic progenitor expansion and suppression of regenerative fibrogenesis is associated with impaired skeletal muscle regeneration.","text":"Akut iskelet kas yaralanmas\u0131, fibro\/adipojenik \u00f6nc\u00fcllerin (FAP'ler) geni\u015flemesini tetikler ve ekstrasell\u00fcler matris birikimi ile karakterize edilen ge\u00e7ici bir fibrozis a\u015famas\u0131. Bu a\u015faman\u0131n devam\u0131 kal\u0131c\u0131 doku yara izlerine yol a\u00e7abilir, ancak bu a\u015faman\u0131n bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 hala ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. Akut kas hasar\u0131 modeli kullanarak, g\u00fc\u00e7l\u00fc antifibrotik aktiviteye sahip bir tirozin kinaz inhibit\u00f6r\u00fc olan Nilotinib'in FAP geni\u015flemesini farmakolojik olarak bask\u0131lamas\u0131n\u0131n, yenileme s\u0131ras\u0131nda myojenize \u00fczerinde zararl\u0131 bir etkisi oldu\u011funu belirleyebildik. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, Nilotinib, yaralanmaya ba\u011fl\u0131 FAP geni\u015flemesini in vivo engeller, ancak in vitro \u00e7o\u011falmay\u0131 etkilemez, bu da bir h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 etkiyi ima eder. Nilotinib, yenileme fibrozisini, yerle\u015fik CD45(-):CD31(-):\u03b17integrin(-):Sca1(+) mesenkimal FAP'lerin yaralanmaya ba\u011fl\u0131 geni\u015flemesini ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nleyerek bozar. Verilerimiz, yenileme s\u0131ras\u0131nda g\u00f6zlemlenen FAP geni\u015flemesi ve ge\u00e7ici fibrozisin, doku \u00f6zg\u00fcl k\u00f6k h\u00fccrelere \u00f6nemli bir trofik rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir."}
{"_id":"8774475","title":"Deregulation of Scribble Promotes Mammary Tumorigenesis and Reveals a Role for Cell Polarity in Carcinoma","text":"H\u00fccre polarite proteinlerinin, \u00f6rne\u011fin Scribble'\u0131n kayb\u0131, Drosophila'da kontrols\u00fcz proliferasyonu te\u015fvik ederek neoplaziya (kanserle\u015fme) ile sonu\u00e7lan\u0131r. Memelilerde, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda polarite proteinlerinin rol\u00fc iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, memeli epitel h\u00fccrelerinde Scribble'\u0131n yoklu\u011funun h\u00fccre polaritesini bozdu\u011funu, \u00fc\u00e7 boyutlu morfojeni engelledi\u011fini, apoptozu (programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc) engelledi\u011fini ve uzun bir gecikmeden sonra t\u00fcm\u00f6rlere d\u00f6n\u00fc\u015fen in vivo dysplazi (anormallik) ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Scribble'\u0131n kayb\u0131, c-myc gibi onkogenlerle i\u015fbirli\u011fi yaparak epitel h\u00fccrelerini d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr ve in vivo t\u00fcm\u00f6rleri ind\u00fckler, bu da bir apoptoz yolunun etkinle\u015fmesini engeller. Benzer \u015fekilde, h\u00fccre-h\u00fccre birle\u015fiminden uzakla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f Scribble'\u0131n yanl\u0131\u015f yerelle\u015ftirilmesi de h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc te\u015fvik eder. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, fare ve insanlarda spontan meme t\u00fcm\u00f6rleri hem Scribble'\u0131n indirgenmi\u015f hem de yanl\u0131\u015f yerelle\u015ftirilmi\u015f durumlar\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Bu nedenle, Scribble'\u0131n meme kanseri olu\u015fumunu engelledi\u011fini ve polarite yollar\u0131n\u0131n bozulmas\u0131n\u0131n morfojeni ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc inhibe ederek anormallik ve neoplazi b\u00fcy\u00fcmesini memeli organizmalarda te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"8780599","title":"The Polymeal: a more natural, safer, and probably tastier (than the Polypill) strategy to reduce cardiovascular disease by more than 75%.","text":"\n# Ama\u00e7\nPolypill kavram\u0131 (2003'te \u00f6nerildi), kardiyovask\u00fcler risk y\u00f6netimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan faydal\u0131 olma potansiyeli a\u00e7\u0131s\u0131ndan umut verici olsa da, potansiyel maliyetler ve olumsuz etkiler ana engelleri olu\u015fturuyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, daha lezzetli ve g\u00fcvenli bir alternatif olarak Polymeal'i tan\u0131mlamakt\u0131.\n\n# Y\u00f6ntemler\nPolymeal'in i\u00e7erikleriyle ilgili veriler literat\u00fcrden al\u0131nd\u0131. Kan\u0131t tabanl\u0131 tarif, \u015farap, bal\u0131k, koyu \u00e7ikolata, meyve, sebze, sar\u0131msak ve bademi i\u00e7eriyordu. Framingham Kalp \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 ve Framingham \u00c7ocuklar\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 verileri, genel n\u00fcfusta 50 ya\u015f\u0131ndan itibaren Polymeal'in faydalar\u0131n\u0131 modellemek i\u00e7in ya\u015fam tablolar\u0131n\u0131n olu\u015fturulmas\u0131nda kullan\u0131ld\u0131, \u00e7oklu korelasyonlar varsay\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\nPolymeal'in bile\u015fenlerini birle\u015ftirmek, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k olaylar\u0131n\u0131 %76 azaltacakt\u0131. Erkekler i\u00e7in, Polymeal'i g\u00fcnde almak, toplam ya\u015fam s\u00fcresinde 6,6 y\u0131l art\u0131\u015f, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k olmadan ya\u015fam s\u00fcresinde 9,0 y\u0131l art\u0131\u015f ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131kla ya\u015fam s\u00fcresinde 2,4 y\u0131l azalma anlam\u0131na geliyordu. Kad\u0131nlarda kar\u015f\u0131l\u0131k gelen farkl\u0131l\u0131klar 4,8, 8,1 ve 3,3 y\u0131l idi.\n\n# Sonu\u00e7\nPolymeal, genel n\u00fcfusta kardiyovask\u00fcler morbiditeyi azaltmak ve ya\u015fam s\u00fcresini art\u0131rmak i\u00e7in etkili, farmakolojik olmayan, g\u00fcvenli, ucuz ve lezzetli bir alternatif olarak vaat ediyor."}
{"_id":"8790729","title":"Islet-Like Clusters Derived from Mesenchymal Stem Cells in Wharton's Jelly of the Human Umbilical Cord for Transplantation to Control Type 1 Diabetes","text":"ARKA PLAN: Tip 1 diyabet melit\u00fcs i\u00e7in islet-de\u011fi\u015ftirme dokusu kaynaklar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesine y\u00f6nelik yayg\u0131n bir ilgi vard\u0131r. \u0130nsan mezenkimal h\u00fccreler, embriyonik ve kemik ili\u011fi k\u00f6k h\u00fccrelerine k\u0131yasla kolayca elde edilebilir ve i\u015flenebilir olan, Wharton jelinden (HUMSCs) izole edilir. Bu h\u00fccreler, k\u00f6k h\u00fccre \u00f6zelliklerine sahiptir. HUMSCs, isletlerin \u00fcretilmesi i\u00e7in de\u011ferli bir kaynak olabilir. Y\u00d6NTEM VE ANA BULGULAR: HUMSCs, n\u00f6ron ko\u015fullu ortamda ad\u0131m ad\u0131m k\u00fclt\u00fcrlendirilerek in vitro islet benzeri h\u00fccre k\u00fcmelerine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu h\u00fccre k\u00fcmelerinin in vivo i\u015flevsel istikrar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in, bu h\u00fccre k\u00fcmeleri, laparotomi ile streptozotokin ile diyabetli farelere karaci\u011fere nakledilmi\u015ftir. 12. hafta nakledilmesinden sonra glikoz tolerans\u0131, imm\u00fcnohistokimya ve elektron mikroskopisi analizi ile \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu islet benzeri h\u00fccre k\u00fcmeleri, insan C-peptid ve fizyolojik glikoz seviyelerine yan\u0131t olarak insan ins\u00fclin salg\u0131lad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Ger\u00e7ek zamanl\u0131 RT-PCR, bu islet benzeri h\u00fccre k\u00fcmelerinde ins\u00fclin ve di\u011fer pankreas beta h\u00fccresi ile ili\u015fkili genlerin (Pdx1, Hlxb9, Nkx2.2, Nkx6.1 ve Glut-2) ifadelerini tespit etmi\u015ftir. Streptozotokin ile diyabetli farelerde, islet benzeri h\u00fccre k\u00fcmelerinin xenotransplantasyonu, imm\u00fcnosupresifler kullan\u0131lmadan hiperglikemi ve glikoz intolerans\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde hafifletilmesine neden olmu\u015ftur. Karaci\u011ferde islet benzeri h\u00fccre k\u00fcmelerinin yan\u0131 s\u0131ra, baz\u0131 \u00f6zel birle\u015fmi\u015f karaci\u011fer h\u00fccreleri de bulunmu\u015ftur. Bu h\u00fccreler, insan ins\u00fclin ve \u00e7ekirdek pozitif boyama ile karakterize edilmi\u015f ve sekresyon gran\u00fclleri i\u00e7ermektedir. SONU\u00c7LAR VE \u00d6NEM: Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, HUMSCs'leri olgun islet benzeri h\u00fccre k\u00fcmelerine ba\u015far\u0131yla farkl\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k ve bu islet benzeri h\u00fccre k\u00fcmeleri, in vitro ve in vivo ins\u00fclin \u00fcretebilme yetene\u011fine sahiptir. Wharton jelindeki HUMSCs, ins\u00fclin \u00fcreten h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmek i\u00e7in tercih edilen k\u00f6k h\u00fccre kayna\u011f\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir, \u00e7\u00fcnk\u00fc b\u00fcy\u00fck bir ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 havuzu, h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde mevcutl\u0131k, ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 i\u00e7in herhangi bir rahats\u0131zl\u0131k ris"}
{"_id":"8814634","title":"Use of perioperative hydroxyethyl starch 6% and albumin 5% in elective joint arthroplasty and association with adverse outcomes: a retrospective population based analysis","text":"\nHEDEFL\u0130K: Elektif eklem artroplastilerinde perioperatif hidroksietil ni\u015fasta %6 ve albumin %5 kullan\u0131m\u0131n\u0131n, perioperatif komplikasyon riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\nY\u00d6NTEM: 2006-2013 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda n\u00fcfus temelli verileri i\u00e7eren bir retrospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\nYER: Birle\u015fik Devletler'deki 510 farkl\u0131 hastaneden veriler, Premier Perspective veritaban\u0131nda.\n\nKATILIMCI: Elektif toplam kal\u00e7a ve diz artroplastileri i\u00e7in 1.051.441 hasta.\n\nE\u015eLE\u015eT\u0130R\u0130LER: Perioperatif s\u0131v\u0131 yeniden dolgusu hidroksietil ni\u015fasta %6 veya albumin %5 ile veya hi\u00e7biriyle.\n\nANA SONU\u00c7 DE\u011e\u0130\u015eKENLER\u0130: Akut b\u00f6brek yetmezli\u011fi ve tromboembolik, kardiyak ve akci\u011fer komplikasyonlar\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: Hi\u00e7bir kolloid almayan hastalara k\u0131yasla, perioperatif s\u0131v\u0131 yeniden dolgusu hidroksietil ni\u015fasta %6 veya albumin %5 ile ili\u015fkili akut b\u00f6brek yetmezli\u011fi art\u0131\u015f\u0131 (odds oranlar\u0131 1.23 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 1.13-1.34) ve 1.56 (1.36-1.78), s\u0131ras\u0131yla) ve \u00e7o\u011fu di\u011fer komplikasyon. Son zamanlarda hidroksietil ni\u015fasta %6 kullan\u0131m\u0131nda bir azalma, ancak albumin %5 kullan\u0131m\u0131nda bir art\u0131\u015f g\u00f6zlemlendi.\n\nSONU\u00c7: Kritik hasta pop\u00fclasyonlar\u0131nda yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalara benzer \u015fekilde, elektif perioperatif ortopedi ortam\u0131nda hidroksietil ni\u015fasta %6 kullan\u0131m\u0131n\u0131n akut b\u00f6brek yetmezli\u011fi ve di\u011fer komplikasyonlar riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bu artan risk albumin %5 i\u00e7in de ge\u00e7erliydi. Bu bulgular, bu kolloidlerin elektif eklem artroplasti prosed\u00fcrlerinde yayg\u0131n kullan\u0131m\u0131yla ilgili sorular\u0131 g\u00fcndeme getiriyor."}
{"_id":"8816869","title":"BMAL1 and CLOCK, Two Essential Components of the Circadian Clock, Are Involved in Glucose Homeostasis","text":"Saatli d\u00fczen, molek\u00fcler saat olarak adland\u0131r\u0131lan benzersiz bir dizi otoreg\u00fclatif etkile\u015fimle olu\u015fturulur. Molek\u00fcler saate tabi davran\u0131\u015fsal ritimler iyi karakterize edilmi\u015ftir. Bmal1 ve Clock'un glikoz homeostazinin d\u00fczenlenmesindeki rol\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz. Bilinen saat bile\u015fenleri Bmal1 (Mop3) ve Clock'un devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131, glikoz ve trigliseritlerde g\u00fcnl\u00fck de\u011fi\u015fimi bask\u0131lar. Bmal1'in silinmesi glikoneojenezini ortadan kald\u0131r\u0131r ve Clock mutasyonlar\u0131nda bask\u0131lan\u0131r, ancak ins\u00fclin ile ind\u00fcklenen hipoglikemi'ye kar\u015f\u0131 kortikosteron ve glukagonun kar\u015f\u0131 d\u00fczenleyici yan\u0131t\u0131 korunur. Ayr\u0131ca, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet, karbonhidrat metabolizmas\u0131n\u0131, glikoz tolerans\u0131ndaki ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131ndaki g\u00fcnl\u00fck de\u011fi\u015fimi art\u0131ran \u015fekilde d\u00fczenler ve Clock mutasyonu, beslenmemi\u015f fenotipini geri getirir. Bmal1 ve Clock, \u00e7ekirdek molek\u00fcler saatte i\u015flev g\u00f6ren genler, ins\u00fclin ile ind\u00fcklenen hipoglikemi'den toparlanmada derin kontrol sa\u011flar. Ayr\u0131ca, e\u015fzamanl\u0131 olmayan beslenme ipu\u00e7lar\u0131, periferik molek\u00fcler saatlerle etkile\u015fimleri yoluyla glikoz homeostazini de\u011fi\u015ftirebilir."}
{"_id":"8839502","title":"Mechanisms of progression and regression of renal lesions of chronic nephropathies and diabetes.","text":"Kronik b\u00f6brek hastal\u0131klar\u0131n\u0131n d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda g\u00f6r\u00fclme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 artmaktad\u0131r ve bu durumlar \u00f6nemli bir halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sorunu olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Genetik fakt\u00f6rler b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve ilerlemesine katk\u0131da bulunurken, protein\u00fcri, sonu\u00e7 tahmininde ba\u011f\u0131ms\u0131z bir fakt\u00f6r olarak iddia edilmi\u015ftir. \u00c7e\u015fitli ila\u00e7lar ve d\u00fc\u015f\u00fck proteinli diyetle idrar protein seviyelerinin azalt\u0131lmas\u0131, diyabetik ve diyabet olmayan nefropati hastalar\u0131nda b\u00f6brek fonksiyonu azalmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlayabilir. Deneysel hayvanlarda ve hatta insanlarda hastal\u0131\u011f\u0131n remisyonunu ve b\u00f6brek lezyonlar\u0131n\u0131n gerilemesini g\u00f6zlemlemek m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Hayvan modellerinde, glomer\u00fcl yap\u0131sal de\u011fi\u015fikliklerin gerilemesi, glomer\u00fcl mimarisinin yeniden d\u00fczenlenmesiyle ili\u015fkilidir. Bu ke\u015ffin temelini, tedavi sonras\u0131 skleroz hacmi azalmas\u0131 ve k\u0131lcal damar yenilenmesini nicelle\u015ftirmeye izin veren glomer\u00fcl kap\u0131l\u0131 t\u00fcnel 3B yeniden yap\u0131land\u0131rma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 olu\u015fturmu\u015ftur. K\u0131lcal damar segmentlerinin yenilenmesi, yerle\u015fik h\u00fccrelerin katk\u0131s\u0131ndan kaynaklanabilir, ancak b\u00f6brek veya b\u00f6brek d\u0131\u015f\u0131 k\u00f6kenli \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler de rol oynayabilir. Bu inceleme, nihai olarak b\u00f6brek yar\u0131s\u0131n\u0131n gerilemesinden sorumlu olan b\u00f6brek dokusu onar\u0131m mekanizmalar\u0131n\u0131n ve arac\u0131lar\u0131n\u0131n son geli\u015fmelerini a\u00e7\u0131klamaktad\u0131r."}
{"_id":"8842332","title":"Contemporary type 1 diabetes pregnancy outcomes: impact of obesity and glycaemic control.","text":"\n# Ama\u00e7: Tip 1 diyabetli ve diyabeti olmayan kad\u0131nlar aras\u0131nda \u00e7a\u011fda\u015f gebelik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak ve obezite ve glikemik kontrol\u00fcn bu sonu\u00e7lara etkilerini incelemek.\n\n# Tasar\u0131m ve Ayar: Victoria'da bir diyabet ve do\u011fum a\u011f\u0131 i\u00e7inde tarihsel kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 2010-2013 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda en az 20 haftal\u0131k gebelikte tek yumurta do\u011fumlar\u0131: 107 tip 1 diyabetli kad\u0131n\u0131n gebeli\u011fi ve 27.075 diyabeti olmayan kad\u0131n\u0131n gebeli\u011fi. Tip 2 diyabet veya gebelik diyabeti olan kad\u0131nlar d\u0131\u015fland\u0131.\n\n# Y\u00f6ntemler: Veriler, Do\u011fum Sonu\u00e7lar\u0131 Sistemi veritaban\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131; tip 1 diyabet ve gebelik sonu\u00e7lar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiler, \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli regresyonla analiz edildi.\n\n# Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fctleri: Do\u011fum \u015fekli; anne ve yenido\u011fan sonu\u00e7lar\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar: Tip 1 diyabetli kad\u0131nlar, diyabeti olmayan kad\u0131nlara k\u0131yasla daha y\u00fcksek ortalama v\u00fccut kitle indeksine sahipti (ortalama, 27.3 kg\/m\u00b2 [SD, 5.0] v 25.7 kg\/m\u00b2 [SD, 5.9]; P = 0.01); bebeklerinin gebelik s\u00fcresi orta de\u011fer olarak daha k\u0131sayd\u0131 (orta de\u011fer, 37.3 hafta [IQR, 34.6-38.1] v 39.4 hafta [IQR, 38.4-40.4]; P < 0.001) ve daha fazla do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in b\u00fcy\u00fck (LGA) olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahipti (d\u00fczenlenmi\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 [aOR], 7.9; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 5.3-11.8). Tip 1 diyabetli kad\u0131nlar, ind\u00fcklenmi\u015f emzirme (aOR, 3.0; 95% CI, 2.0-4.5), sezaryen do\u011fum (aOR, 4.6; 95% CI, 3.1-7.0) veya erken do\u011fum (aOR, 6.7; 95% CI, 4.5-10.0) ge\u00e7irme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahipti;"}
{"_id":"8856690","title":"Molecular Mechanisms of Vitamin D Action","text":"Vitamin D'in hormon metaboliti olan 1\u03b1,25-dihidroksivitamin D3 (1,25D), vitamin D resept\u00f6r\u00fc (VDR) ile ba\u011flanarak biyolojik yan\u0131tlar\u0131 ba\u015flat\u0131r. 1,25D ile i\u015fgal edildi\u011finde, VDR, retinoid X resept\u00f6r\u00fc (RXR) ile etkile\u015fime girerek bir heterodimer olu\u015fturur ve bu heterodimer, 1,25D taraf\u0131ndan do\u011frudan kontrol edilen genlerin vitamin D duyarl\u0131 elemanlar\u0131na ba\u011flan\u0131r. Ligand-aktifle\u015ftirilmi\u015f VDR-RXR, koaktivat\u00f6r veya bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleksleri i\u015fe alarak, 1,25D taraf\u0131ndan do\u011frudan kontrol edilen genlerin transkripsiyonunu d\u00fczenler ve bu genler, kemik ve kalsiyum homeostaz\u0131n\u0131 etkileyen vitamin D'in geleneksel i\u015flevlerini yerine getiren proteinleri kodlar. Bu nedenle, belirli bir h\u00fccredeki vitamin D eylemi, 1,25D ligand\u0131n\u0131n yeterli konsantrasyonlar\u0131n\u0131n metabolik \u00fcretimi veya teslimat\u0131, yeterli VDR ve RXR ko-receptor proteinlerinin ifadesi ve h\u00fccreye \u00f6zg\u00fc transkripsiyonel yan\u0131tlar\u0131n programlanmas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. \u00d6rne\u011fin, 1,25D, kemik mineral yeniden d\u00fczenlemesini y\u00f6netmek i\u00e7in RANKL, SPP1 (osteopontin) ve BGP (osteocalcin) ind\u00fckler; ba\u011f\u0131rsak kalsiyum emilimini te\u015fvik etmek i\u00e7in TRPV6, CaBP9k ve klaudin 2'yi; ve Npt2c, klotho ve TRPV5'i d\u00fczenleyerek b\u00f6brekte kalsiyum ve fosfat yeniden emilimini d\u00fczenler. VDR, keratinositlerde 1,25D ile ligans\u0131z olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve Wnt sinyalizasyonunu etkileyen CASP14, S100A8, SOSTDC1 ve di\u011fer genleri d\u00fczenleyerek memelilerin sa\u00e7 d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc s\u00fcr\u00fckler. Son olarak, alternatif, d\u00fc\u015f\u00fck-affinite, vitamin D olmayan VDR ligandlar\u0131, \u00f6rne\u011fin, lithocholic asit, dokosaheksaenoik asit ve kurkumin bildirilmi\u015ftir. Alternatif VDR ligand(lar) ve 1,25D\/VDR'nin gen ifadesi kontrol\u00fc, osteoporoz, tip 2 diyabet, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ve kanser gibi kronik ya\u015flanma bozukluklar\u0131n\u0131 geciktirebilir."}
{"_id":"8858602","title":"Quantitative Temporal Viromics: An Approach to Investigate Host-Pathogen Interaction","text":"Bir \u00fcretken enfeksiyonun seyrinde ev sahibi ve viral proteinlerdeki zaman i\u00e7inde meydana gelen de\u011fi\u015fiklikleri sistematik nicel analiz, vir\u00fcs-ev sahibi etkile\u015fimi hakk\u0131nda dinamik i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayabilir. \"Nicel Zamanl\u0131 Viromik\" (QTV) olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir proteomik teknik geli\u015ftirdik, bu teknik, \u00e7oklu tandem k\u00fctle etiketine dayal\u0131 k\u00fctle spektrometrisi kullan\u0131r. \u0130nsan sitomegalovir\u00fcs\u00fc (HCMV), hem \u00f6nemli bir patojen hem de viral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131nma i\u00e7in bir paradigmad\u0131r. QTV, HCMV'nin 8.000'den fazla h\u00fccre proteininin d\u00fczenlenmesinde nas\u0131l bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak ortaya koydu, bunlardan 1.200'\u00fc h\u00fccre y\u00fczeyinde bulunan proteinlerdir ve bu proteinler sinyalle\u015fme yollar\u0131n\u0131 manip\u00fcle etmek ve i\u00e7sel, do\u011fu\u015ftan gelen ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunmalar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131 koymak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. QTV, do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc ve T h\u00fccre ligandlar\u0131n\u0131 tahmin etti, ayr\u0131ca h\u00fccre y\u00fczeyinde bulunan 29 viral proteini, potansiyel tedavi hedefleri olarak belirledi. HCMV'nin klasik genlerinin ve 14 non-klasik HCMV a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evelerinin zaman profilleri tan\u0131mlanm\u0131\u015f oldu. QTV, viral enfeksiyon hakk\u0131nda \u00f6nemli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayabilen g\u00fc\u00e7l\u00fc bir y\u00f6ntemdir ve sa\u011flam in vitro modeli olan herhangi bir vir\u00fcs i\u00e7in uygulanabilir."}
{"_id":"8868863","title":"Interactions between sleep, circadian function, and glucose metabolism: implications for risk and severity of diabetes.","text":"Uyku bozukluklar\u0131, uyku yetersizli\u011fi ve uyku par\u00e7alanmas\u0131 da dahil olmak \u00fczere, anormal glikoz metabolizmas\u0131 ve diyabet riskinin artmas\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. \u0130yi kontrol edilmi\u015f laboratuvar \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, alt mekanizmalar hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Birka\u00e7 b\u00fcy\u00fck ileri d\u00f6n\u00fck \u00e7al\u0131\u015fma, bu uyku bozukluklar\u0131n\u0131n yeni diyabet geli\u015fimi ile ili\u015fkili oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Uyku apnesi, uyku par\u00e7alanmas\u0131 ve hipoksemi'yi birle\u015ftiren, ins\u00fclin direnci ve belki de diyabet i\u00e7in \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Tip 2 diyabet hastalar\u0131nda uyku apnesi tedavisinin glikemik kontrol\u00fc iyile\u015ftirebilece\u011fi fikri tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Son zamanlarda, hamilelik s\u0131ras\u0131nda uyku bozukluklar\u0131 ve bu durumun gebelik diyabeti ve hiperglisemi ile olan ili\u015fkisi, annenin ve fetusun sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki potansiyel olumsuz etkilerinden dolay\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde dikkat \u00e7ekmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, hayvan modellerinden elde edilen kan\u0131tlar, sirkadiyen sistemin bozulmas\u0131n\u0131n olumsuz metabolik sonu\u00e7lara bir risk fakt\u00f6r\u00fc olabilece\u011fini ortaya koymu\u015ftur. Bu incelemenin amac\u0131, uyku bozukluklar\u0131, sirkadiyen disfonksiyon ve glikoz metabolizmas\u0131 aras\u0131ndaki mevcut bilgi durumunu g\u00fcncellemektir. Deneysel, ileri d\u00f6n\u00fck ve m\u00fcdahaleci \u00e7al\u0131\u015fmalar tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"8883846","title":"Antibody-Based HIV-1 Vaccines: Recent Developments and Future Directions","text":"K\u00fcresel HIV A\u015f\u0131 Giri\u015fimi, 2007 May\u0131s'\u0131nda iki g\u00fcnl\u00fck bir at\u00f6lye \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 d\u00fczenledi ve HIV'e kar\u015f\u0131 humoral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 ve viral n\u00f6tralize edici ve di\u011fer potansiyel koruyucu antikor yan\u0131tlar\u0131n\u0131 tetikleyen a\u015f\u0131 tasar\u0131m yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015ft\u0131. Bu at\u00f6lye \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n amac\u0131, 2005'te ilk kez yay\u0131nlanan Giri\u015fim Stratejik Plan\u0131'ndan bu yana ortaya \u00e7\u0131kan temel bilimsel sorunlar\u0131, bo\u015fluklar\u0131 ve f\u0131rsatlar\u0131 belirlemek ve Giri\u015fim payda\u015flar\u0131n\u0131n yeni faaliyetleri planlamalar\u0131na yard\u0131mc\u0131 olacak \u00f6nerilerde bulunmakt\u0131. En etkili viral a\u015f\u0131lar, en az\u0131ndan k\u0131smen, enfekte eden vir\u00fcs\u00fc inaktif eden veya n\u00f6tralize eden antikorlar \u00fcreterek \u00e7al\u0131\u015f\u0131r ve mevcut veriler, en etkili HIV-1 a\u015f\u0131s\u0131n\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc antiviral n\u00f6tralize edici antikorlar uyand\u0131rmas\u0131 gerekti\u011fi konusunda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde i\u015faret etmektedir. Bununla birlikte, akut viral patojenler gibi HIV-1 kronik olarak ev sahibi i\u00e7inde \u00e7o\u011fal\u0131r ve antikor yan\u0131t\u0131n\u0131 atlat\u0131r. Bu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131\u015f\u0131, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda HIV-1 su\u015flar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck genetik varyasyonu ile birlikte, a\u015f\u0131 geli\u015ftirmesinde b\u00fcy\u00fck engeller olu\u015fturmu\u015ftur. Mevcut HIV a\u015f\u0131 adaylar\u0131, \u00e7o\u011fu dola\u015fan vir\u00fcs su\u015flar\u0131na kar\u015f\u0131 n\u00f6tralize edici antikorlar uyand\u0131rmaz ve bu nedenle HIV-1 a\u015f\u0131 geli\u015ftirmesinde koruyucu antikor yan\u0131t\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesi \u00f6nemli bir \u00f6nceli\u011fe kalm\u0131\u015ft\u0131r. Antibaz tabanl\u0131 HIV-1 a\u015f\u0131lar\u0131 i\u00e7in, a\u015f\u0131 tasar\u0131m\u0131nda ilerleme genellikle in vitro testler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fcr ve bu testler, a\u015f\u0131 taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen antikorlar\u0131n geni\u015f bir vir\u00fcs izoleleri yelpazesini n\u00f6tralize etme yetene\u011fini de\u011ferlendirir, bu izoleler HIV-1'in ana genetik alt t\u00fcrlerini (klanlar\u0131) temsil eder [2]. N\u00f6tralize etme yetene\u011finin ne b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc ve geni\u015fli\u011fi koruyucu a\u015f\u0131 al\u0131c\u0131lar\u0131 i\u00e7in tahmin edece\u011fini bilmiyoruz, ancak mevcut a\u015f\u0131 imm\u00fcnojenleri sadece bir az\u0131nl\u0131k dola\u015fan izoleleri n\u00f6tralize edebilmektedir. Bu nedenle bu alanda \u00e7ok ilerleme kaydetmek gerekmektedir. Ayr\u0131ca, vir\u00fcs n\u00f6tralize edilmesi bir a\u015f\u0131 i\u00e7in kritik bir \u00f6l\u00e7\u00fct olarak kabul edilmesine ra\u011fmen, bu HIV-1 a\u015f\u0131 imm\u00fcnojenleri i\u00e7in tahminde tek \u00f6l\u00e7\u00fct olmayabilir. HIV-1"}
{"_id":"8891333","title":"Targeted therapy for cancer stem cells: the patched pathway and ABC transporters","text":"Baz\u0131 l\u00f6semilerden, beyin ve meme kanserinden elde edilen veriler, \"k\u00f6k h\u00fccre\" \u00f6zelliklerine sahip ve kendili\u011finden yenilenme yetene\u011fine sahip k\u00fc\u00e7\u00fck bir t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre pop\u00fclasyonunun varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Kendili\u011finden yenilenen h\u00fccreler, normal k\u00f6k h\u00fccrelerin bir\u00e7ok \u00f6zelli\u011fine sahiptir ve \"kanser k\u00f6k h\u00fccreleri\" olarak adland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu kanser k\u00f6k h\u00fccreleri, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn h\u00fccrelerinin %1'ini olu\u015fturabilir, bu da onlar\u0131 tespit etmeyi ve ara\u015ft\u0131rmay\u0131 zorla\u015ft\u0131r\u0131r. Normal k\u00f6k h\u00fccreler gibi, kanser k\u00f6k h\u00fccreleri de geleneksel kanser kemoterapisi ve radyasyon tedavisinden hayatta kalmalar\u0131n\u0131 sa\u011flayan bir dizi \u00f6zelli\u011fe sahiptir. Bu h\u00fccreler, ATP ba\u011flay\u0131c\u0131 kas (ABC) ila\u00e7 ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131 y\u00fcksek seviyelerde ifade eder, bu da diren\u00e7 d\u00fczeyini sa\u011flar; nispeten hareketsizdir; daha y\u00fcksek DNA onar\u0131m seviyelerine sahiptir ve apoptoza girme yetene\u011fi daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Kanser k\u00f6k h\u00fccrelerini ve non-k\u00f6k h\u00fccreleri hedefleyen kombine kanser terapisi yakla\u015f\u0131mlar\u0131 geli\u015ftirilebilir, bu da etkinli\u011fi art\u0131rabilir. Hedgehog\/Patched yolu, embriyonik b\u00fcy\u00fcme ve farkl\u0131la\u015fmaya kritik olan ve ABCG2 ila\u00e7 at\u0131m ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131n\u0131 hedefleyen \u00e7abalar sunulacakt\u0131r."}
{"_id":"8892905","title":"Increased in vivo amyloid-\u03b242 production, exchange, and loss in presenilin mutation carriers.","text":"Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD), \u03b2-amiloid (A\u03b2) peptidinin a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretimi veya azalm\u0131\u015f temizlenmesinin neden oldu\u011fu hipotezlerle a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. Otosomal bask\u0131n Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (ADAD), presenilin (PSEN) genindeki mutasyonlara ba\u011fl\u0131 olarak, merkezi sinir sistemi (CNS) i\u00e7inde A\u03b242'nin A\u03b240'a k\u0131yasla artan \u00fcretimine neden oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu, ADAD farenj modelleri ve insan mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131nda, ancak insan mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131nda g\u00f6sterilmemi\u015ftir. \u0130nsan PSEN mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131nda ve ili\u015fkili ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar olmayanlarda stabil izotop etiketleme kineti\u011fi (SILK) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n kompartmanl\u0131 modellemesini kullanarak A\u03b2 izomerlerinin \u00fcretimi ve d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fcn patolojik etkilerini de\u011ferlendirdik. Bu bulgular\u0131 mutasyon durumuna ve pozitron emisyon tomografisi (PET) ile \u00f6l\u00e7\u00fclen fibriller amiloid birikimi miktar\u0131na g\u00f6re kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. CNS'de A\u03b242 ve A\u03b240 \u00fcretim oranlar\u0131, mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131nda ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar olmayanlara k\u0131yasla %24 daha y\u00fcksekti ve bu, fibriller amiloid birikimleri PET PIB g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ile \u00f6l\u00e7\u00fclenlerden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131. Sol\u00fcble A\u03b242'nin A\u03b240'a g\u00f6re fraksiyonel d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm oran\u0131, mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131nda %65 daha h\u0131zl\u0131d\u0131 ve amiloid birikimiyle korelasyon g\u00f6steriyordu, bu da A\u03b242'nin plakalara daha fazla birikimi ve cerebrospinal s\u0131v\u0131da (CSF) A\u03b242'nin azalm\u0131\u015f geri kazan\u0131m\u0131 ile tutarl\u0131yd\u0131. Plakalar varl\u0131\u011f\u0131nda A\u03b242 peptidlerinin \u00f6nceden mevcut etiketlenmemi\u015f peptitlerle geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fclebilir de\u011fi\u015fimi g\u00f6zlemlendi. Bu bulgular, insanlarda PSEN mutasyonlar\u0131na ba\u011fl\u0131 AD'de A\u03b242'nin CNS'de a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretildi\u011fini desteklemektedir ve amiloid plakalar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131nda sol\u00fcble A\u03b242 d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ve de\u011fi\u015fimi s\u00fcre\u00e7lerinin de\u011fi\u015fti\u011fini ve CSF'de A\u03b242 konsantrasyonlar\u0131n\u0131n azalmas\u0131na neden oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"8903143","title":"Basic residues in the T-cell receptor \u03b6 cytoplasmic domain mediate membrane association and modulate signaling.","text":"T-h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR), TCR\u03b1\u03b2 heterodimer, TCR\u03b6 homodimer ve CD3\u03b3\u03b5 ve CD3\u03b4\u03b5 heterodimerden olu\u015fur. TCR ligand\u0131 ile etkile\u015fime girdikten sonra T-h\u00fccreyi tetikleyen kesin mekanizma hala belirsizdir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, CD3\u03b5'nin sitoplazmik kuyru\u011funun temel amino asitlerden zengin bir uzant\u0131 (BRS) ile plazma zar\u0131na ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu ayr\u0131\u015fman\u0131n fosforilasyonu i\u00e7in gerekli oldu\u011funu bildirmi\u015ftir. Bu raporumuzda, TCR\u03b6'nin sitoplazmik kuyru\u011fundaki BRS motiflerinin plazma zar\u0131na ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve TCR'nin etkile\u015fiminin TCR\u03b6'nin zar\u0131ndan ayr\u0131\u015fmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu ayr\u0131\u015fma, Lck (lenfosit spesifik protein tirozin kinaz) taraf\u0131ndan TCR\u03b6'nin imm\u00fcn resept\u00f6r tirozin bazl\u0131 aktivasyon motiflerinin fosforilasyonu ile ancak \u03b6-zincir ili\u015fkili protein kinaz 70'in ba\u011flanmas\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fmez. TCR\u03b6 BRS motiflerine y\u00f6nelik mutasyonlar, bu zar ba\u011flanmas\u0131n\u0131 bozarak, TCR etkile\u015fimi ile tetiklenen yak\u0131n ve uzak tepkileri azalt\u0131r. Bu mutasyonlar, TCR\u03b6'nin Lck ile konumunu ve TCR kompleksinin hareketlili\u011fini de de\u011fi\u015ftirdi\u011fi gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, TCR\u03b6 sitoplazmik alan\u0131n\u0131n tirozin fosforilasyonunun zar ba\u011flanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini ve TCR\u03b6 BRS motiflerinin i\u015flevsel \u00f6nemini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"8906858","title":"Policies for alcohol restriction and their association with interpersonal violence: a time-series analysis of homicides in Cali, Colombia.","text":"Arka Plan: Kolombiya'n\u0131n Cali \u015fehrinde, ki\u015fileraras\u0131 \u015fiddet \u00f6l\u00fcmleri y\u00fcksek bir orana sahiptir. Alkolla ilgili sorunlar\u0131 azaltmak i\u00e7in \u00e7e\u015fitli alkol kontrol politikalar\u0131 uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, farkl\u0131 alkol kontrol politikalar\u0131n\u0131n homcinlik oran\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemektir. Y\u00f6ntemler: 2004-2008 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yap\u0131lan ekolojik \u00e7al\u0131\u015fma, zaman serisi tasar\u0131m\u0131 kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Politikalar, alkol sat\u0131\u015f ve t\u00fcketim k\u0131s\u0131tlamalar\u0131nda de\u011fi\u015fikliklerle uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. En k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131 politikalar, 446 ard\u0131\u015f\u0131k olmayan g\u00fcn boyunca 2:00 ile 10:00 saatleri aras\u0131nda alkol\u00fc yasaklam\u0131\u015ft\u0131r. Orta derecede k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131 politikalar, 1277 ard\u0131\u015f\u0131k olmayan g\u00fcn boyunca 3:00 ile 10:00 saatleri aras\u0131nda alkol\u00fc yasaklam\u0131\u015ft\u0131r. Hafif politikalar, 104 ard\u0131\u015f\u0131k olmayan g\u00fcn boyunca 4:00 ile 10:00 saatleri aras\u0131nda alkol\u00fc yasaklam\u0131\u015ft\u0131r. Ko\u015fullu otoregresif negatif binomial regresyonlarda, farkl\u0131 politikalar\u0131n etkili oldu\u011fu farkl\u0131 d\u00f6nemlerdeki cinayet ve kazas\u0131z yaralanma \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r (trafik olaylar\u0131 hari\u00e7). Sonu\u00e7lar: Orta derecede k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131 politikalar\u0131n etkili oldu\u011fu d\u00f6nemlerde, en k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131 politikalar\u0131n etkili oldu\u011fu d\u00f6nemlere k\u0131yasla cinayet riski artm\u0131\u015ft\u0131r [oransal risk oran\u0131 (IRR) 1.15, %90 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI) 1.05-1.26, P=0.012], ve hafif politikalar\u0131n etkili oldu\u011fu d\u00f6nemlerde, en k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131 politikalar\u0131n etkili oldu\u011fu d\u00f6nemlere k\u0131yasla cinayet riski daha da artm\u0131\u015ft\u0131r (IRR 1.42, %90 CI 1.26-1.61, P<0.001). Daha az k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131 politikalar, kazas\u0131z yaralanma \u00f6l\u00fcmleriyle ili\u015fkili de\u011fildir. Sonu\u00e7: Geni\u015fletilmi\u015f alkol sat\u0131\u015f ve t\u00fcketim saatleri, cinayet riskini art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Alkolun mevcudiyetine g\u00fc\u00e7l\u00fc k\u0131s\u0131tlamalar, y\u00fcksek cinayet oranlar\u0131na sahip topluluklarda ki\u015fileraras\u0131 \u015fiddet olaylar\u0131n\u0131n incelmesini sa\u011flayabilir."}
{"_id":"8909176","title":"Effects of SNF1 on Maltose Metabolism and Leavening Ability of Baker's Yeast in Lean Dough.","text":"Yang\u0131n mayas\u0131 (Saccharomyces cerevisiae) i\u00e7in ince hamurda maltoz metabolizmas\u0131, glikoz bask\u0131s\u0131 nedeniyle olumsuz etkilenir ve bu da hamurun mayalanmas\u0131n\u0131 geciktirmeye neden olur. Maltoz metabolizmas\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek ve mayalama yetene\u011fini art\u0131rmak i\u00e7in glikoz bask\u0131s\u0131n\u0131n hafifletilmesi gereklidir. Snf1 protein kinaz, glikoz bask\u0131s\u0131na yan\u0131t vermek i\u00e7in iyi bilinen ve glikoz bask\u0131l\u0131 genlerin transkripsiyonu i\u00e7in gerekli olan bir fakt\u00f6rd\u00fcr, bunlar aras\u0131nda maltoz kullan\u0131m genleri (MAL) de bulunur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, maltoz kullan\u0131m, b\u00fcy\u00fcme ve mayalama \u00f6zellikleri, MAL genlerinin (MAL62, maltaz kodlayan ve MAL61, maltoz ge\u00e7irgenli\u011fi kodlayan) mRNA seviyeleri ve maltaz ve maltoz ge\u00e7irgenli\u011fi aktiviteleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan SNF1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifade ve silinmi\u015f end\u00fcstriyel f\u0131r\u0131n mayas\u0131 soya\u011f\u0131lar\u0131 in\u015fa edilmi\u015f ve karakterize edilmi\u015ftir. Sonu\u00e7lar, SNF1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin glikoz derepresyonunu hafifletmek ve MAL ifade seviyelerini ve enzim aktiviteleri (maltaz ve maltoz ge\u00e7irgenli\u011fi) art\u0131rmak i\u00e7in etkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu art\u0131\u015flar, end\u00fcstriyel f\u0131r\u0131n mayas\u0131n\u0131n LSMLD ortam\u0131 (d\u00fc\u015f\u00fck \u015fekerli model s\u0131v\u0131 hamur mayalama ortam\u0131) i\u00e7inde glikoz ve maltoz i\u00e7eren bir ortamda maltoz metabolizmas\u0131nda %18'lik bir art\u0131\u015fa ve ince hamurda mayalama yetene\u011finde %15'lik bir art\u0131\u015fa neden olabilir. Bu bulgular, h\u0131zl\u0131 mayalama i\u00e7in end\u00fcstriyel f\u0131r\u0131n mayas\u0131 yeti\u015ftirme konusunda de\u011ferli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"8925851","title":"Review article","text":"Ribozom patolojileri, genetik anormalliklerin ribozom biyogenezinin ve i\u015flevinin bozulmas\u0131na neden oldu\u011fu, belirli klinik fenotiplere yol a\u00e7an bir dizi bozukluktur. RPS19 ve di\u011fer ribozom proteinlerini kodlayan genlerde do\u011fu\u015ftan mutasyonlar, Diamond-Blackfan anemisi olarak bilinen bir bozuklu\u011fa neden olur, bu da hipoplastik, makroositik anemiyi karakterize eder. Normal ribozom biyogenezini gerektiren di\u011fer genlerdeki mutasyonlar, Schwachman-Diamond sendromu, dyskeratoz kongenita, kartilaj sa\u00e7 hipoplazisi ve Treacher Collins sendromu gibi di\u011fer nadir do\u011fu\u015ftan sendromlarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, 5q- sendromu, mielodispastik sendromun bir alt t\u00fcr\u00fc, kromozom 5q'da somatik olarak edinilen bir silinme nedeniyle RPS14 ribozom proteininin haploinsuffisans\u0131 ve Diamond-Blackfan anemisine \u00e7ok benzer bir eritroit fenotiple sonu\u00e7lan\u0131r. Edinilmi\u015f ribozom i\u015flevindeki anormallikler, insan kanserlerinde daha geni\u015f bir \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. p53 yolu, protein \u00e7evirisi ve genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in bir g\u00f6zetim mekanizmas\u0131 sa\u011flar ve ribozom biyogenezindeki kusurlardan kaynaklan\u0131r; bu yol, ribosom patolojilerinin bir\u00e7ok klinik \u00f6zelli\u011finin kritik bir arac\u0131s\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Se\u00e7ici ribozom biyogenezindeki anormalliklerin belirli klinik sendromlara neden olma mekanizmalar\u0131 hakk\u0131nda ayd\u0131nlatma, bu hastal\u0131klar i\u00e7in yeni tedavi stratejilerine yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"8963413","title":"PD-L1 expression in human cancers and its association with clinical outcomes","text":"PD-L1, imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir molek\u00fcl olup T h\u00fccrelerinin aktivitesini bask\u0131layarak t\u00fcm\u00f6rlerin ilerlemesine yol a\u00e7ar. Gastrik kanser, hepatosel\u00fcler karcinom, b\u00f6brek h\u00fccre karcinomu, \u00f6zofagik kanser, pankreas kanseri, yumurtal\u0131k kanseri ve mesane kanseri gibi kanserlerde PD-L1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, k\u00f6t\u00fc klinik sonu\u00e7larla ili\u015fkilidir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, meme kanseri ve merkel h\u00fccre kanseri gibi kanserlerde PD-L1 ifadesi daha iyi klinik sonu\u00e7larla ili\u015fkilidir. PD-L1 ifadesinin akci\u011fer kanseri, kolon kanseri ve melanomda prognostik de\u011feri tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. PD-1 ve PD-L1'e hedeflenen engelleyici antikorlar, PD-L1'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden t\u00fcm\u00f6rlere sahip kanser hastalar\u0131nda \u00e7arp\u0131c\u0131 yan\u0131t oranlar\u0131 elde etmi\u015ftir. Bununla birlikte, kanser imm\u00fcnoterapisi i\u00e7in tek ba\u015f\u0131na \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc biyomarker olarak PD-L1'i kullanmak tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc PD-L1 imm\u00fcnohistokimya boyama tekni\u011finin d\u00fc\u015f\u00fck do\u011frulu\u011fu vard\u0131r. PD-L1 imm\u00fcnohistokimya boyama tekni\u011finin do\u011frulu\u011funu etkileyen fakt\u00f6rler \u015funlard\u0131r: \u0130lk olarak, farkl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda kullan\u0131lan antikorlar farkl\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahiptir. \u0130kinci olarak, farkl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarda PD-L1 boyama pozitifli\u011fi i\u00e7in farkl\u0131 kesme de\u011ferleri kullan\u0131l\u0131r. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc olarak, t\u00fcm\u00f6rlerde PD-L1 ifadesi homojen de\u011fildir ve \u00f6rnekleme zaman\u0131 ve yeri sonu\u00e7lar\u0131 etkileyebilir. Bu nedenle, t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131n\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131 ve gen i\u015faret\u00e7isi ve birle\u015ftirilmi\u015f endeks gibi di\u011fer biyomarkerlerin kullan\u0131m\u0131, PD-1\/PD-L1 kontrol noktas\u0131 engelleyici terapiden yararlanacak hastalar\u0131 daha iyi tan\u0131mlamak i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"8979167","title":"Primate cytomegaloviruses encode and express an IL-10-like protein.","text":"Bir a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi (ORF) ile insan interleukin-10'a (IL-10) benzerlik g\u00f6sterdi\u011fi tespit edildi. IL-10 benzeri protein, insan CMV'nin (HCMV) kar\u015f\u0131l\u0131k gelen UL111A ORF'sinin bir k\u0131sm\u0131na sahip \u00e7oklu splice edilmi\u015f, poliadenilize edilmi\u015f erken gen transkriptinden \u00fcretilir. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k analizleri, hem doku k\u00fclt\u00fcr\u00fc hem de RhCMV ile enfekte rhesus makaklar\u0131nda IL-10 benzeri proteinin ifade edildi\u011fini do\u011frular. Daha sonra insan, maymun ve Afrika ye\u015fil maymun CMV'lerinde korunmu\u015f ORF'ler tespit edildi ve Towne cinsi HCMV ile enfekte fibroblastlarda tam i\u015flenmi\u015f bir transkript haritaland\u0131. Bu daha \u00f6nce tan\u0131nmayan ORF'nin korunmas\u0131, proteinin primat CMV'nin persistanl\u0131\u011f\u0131 ve patogenezinde \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"8989616","title":"Genome Sequencing and Analysis of the Tasmanian Devil and Its Transmissible Cancer","text":"Tasmanya \u015feytani (Sarcophilus harrisii), en b\u00fcy\u00fck keseli et\u00e7il, do\u011frudan canl\u0131 kanser h\u00fccrelerinin aktar\u0131lmas\u0131 yoluyla \u0131s\u0131r\u0131k yoluyla yay\u0131lan bula\u015f\u0131c\u0131 y\u00fcz kanseri nedeniyle tehlike alt\u0131ndad\u0131r. Burada, tasmanya \u015feytani genomunun dizilemesi, montaj\u0131 ve etiketlenmesini ve bu kanser i\u00e7in iki co\u011frafi olarak farkl\u0131 alt klonun tam genom dizilerini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Genomik analiz, kanserin ilk olarak bir di\u015fi tasmanya \u015feytani'den kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve klonun daha sonra Tasmania'da yay\u0131l\u0131rken genetik olarak ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. \u015eeytan kanseri genomu, 17.000'den fazla somatik baz de\u011fi\u015ftirme mutasyonu i\u00e7erir ve farkl\u0131 bir mutasyon s\u00fcrecinin izini ta\u015f\u0131r. 104 co\u011frafi ve zaman olarak da\u011f\u0131lm\u0131\u015f tasmanya \u015feytani t\u00fcm\u00f6rlerinde somatik mutasyonlar\u0131n genotiplendirilmesi, bu parazitik klonal soya\u011fac\u0131n\u0131n evrimini ve yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ortaya koyar, bir co\u011frafi alanda se\u00e7ici bir s\u00fcp\u00fcrme ile ve di\u011fer n\u00fcfuslarda paralel soya\u011faclar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 ile kan\u0131tlanmaktad\u0131r."}
{"_id":"8994465","title":"A Temporarily Distinct Subpopulation of Slow-Cycling Melanoma Cells Is Required for Continuous Tumor Growth","text":"Melanomlar y\u00fcksek derecede heterojen t\u00fcm\u00f6rlerdir, ancak farkl\u0131 alt pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n biyolojik \u00f6nemi net de\u011fildir. H3K4 demetilaz JARID1B (KDM5B\/PLU-1\/RBP2-H1) biyomarkeri kullanarak, h\u0131zla \u00e7o\u011falan ana pop\u00fclasyondaki yava\u015f d\u00f6ng\u00fcl\u00fc melanom h\u00fccrelerinin k\u00fc\u00e7\u00fck bir alt pop\u00fclasyonunu karakterize ettik. Yal\u0131t\u0131lm\u0131\u015f JARID1B pozitif melanom h\u00fccreleri, y\u00fcksek \u00e7o\u011fal\u0131m yetene\u011fine sahip bir projenin olu\u015fmas\u0131na neden olur. JARID1B'nin bask\u0131lanmas\u0131, ilk olarak t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesinin h\u0131zlanmas\u0131na, ard\u0131ndan t\u00fckenmeye yol a\u00e7ar, bu da JARID1B pozitif alt pop\u00fclasyonun s\u00fcrekli t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in hayati oldu\u011funu g\u00f6sterir. JARID1B'nin ifadesi dinamik olarak d\u00fczenlenir ve hiyerar\u015fik kanser k\u00f6k h\u00fccre modeli izlemez \u00e7\u00fcnk\u00fc JARID1B negatif h\u00fccreler pozitif hale gelebilir ve hatta se\u00e7ime ba\u011fl\u0131 olarak tek bir melanom h\u00fccresi bile t\u00fcm\u00f6rjenik olabilir. Bu sonu\u00e7lar, melanom heterojenli\u011fi hakk\u0131nda yeni bir anlay\u0131\u015f ve t\u00fcm\u00f6r bak\u0131m\u0131n\u0131n dinamik bir s\u00fcre\u00e7 olarak, ge\u00e7ici olarak farkl\u0131 bir alt pop\u00fclasyon taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"8995263","title":"A map of human circular RNAs in clinically relevant tissues","text":"H\u00fccresel dairesel RNA'lar (circRNA'lar), ba\u015f-son ekleme yoluyla \u00fcretilir ve \u015fimdiye kadar incelenen t\u00fcm \u00e7ok h\u00fccreli organizmalarda bulunur. Son zamanlarda, circRNA'lar, post-transkripsiyonel d\u00fczenleyiciler olarak i\u015flev g\u00f6rebilen b\u00fcy\u00fck bir RNA s\u0131n\u0131f\u0131 olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, bir\u00e7ok circRNA'n\u0131n dokuya ve a\u015famaya \u00f6zg\u00fc olarak ifade edildi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Dahas\u0131, al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k istikrar\u0131 ve ifade \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc, circRNA'lar\u0131 klinik biyomarker ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli adaylar haline getirir. Burada, 20 insan dokusunun bir circRNA ifade kayna\u011f\u0131 sunuyoruz: kan damar d\u00fcz kas h\u00fccreleri (VSMC), insan umbilikal damar h\u00fccreleri (HUVEC), arter endotel h\u00fccreleri (HUAEC), atrium, ven kava, n\u00f6trofil, trombosit, beyin kabu\u011fu, plasenta ve mesenkimal k\u00f6k h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda \u00f6rnekler. Tek bir ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131n\u0131n sekiz farkl\u0131 \u00f6rne\u011finde, y\u00fcksek dokuya \u00f6zg\u00fc circRNA ifade bulduk. \u00c7emberd\u0131\u015f\u0131-\u00e7er\u00e7eve RNA oranlar\u0131, bir\u00e7ok circRNA'n\u0131n lineer ana transkriptlerinden daha y\u00fcksek ifade edildi\u011fini ortaya koydu. Do\u011frulanm\u0131\u015f 71 circRNA'dan baz\u0131lar\u0131 potansiyel biyomarkerler olarak dikkat \u00e7ekti. Adenosin deaminaz-eksik, \u015fiddetli kombine ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi (ADA-SCID) hastalar\u0131nda ve Wiskott-Aldrich sendromu (WAS) hastalar\u0131n\u0131n \u00f6rneklerinde, her iki fenotipin molek\u00fcler patogeneziyle ili\u015fkili genlerin farkl\u0131 ifade edilen circRNA'lar\u0131na dair kan\u0131tlar bulduk. Bulgular\u0131m\u0131z, insan hastal\u0131k mekanizmalar\u0131nda circRNA'lar\u0131n de\u011ferlendirilmesinin gereklili\u011fini vurgular. ANA MESAJLAR: 20 klinik olarak ilgili dokunun circRNA kayna\u011f\u0131 katalo\u011fu. circRNA ifadesi y\u00fcksek dokuya \u00f6zg\u00fcd\u00fcr. circRNA transkriptleri genellikle lineer ana RNA'lardan daha y\u00fcksektir. circRNA'lar, hastal\u0131kla ili\u015fkili genlerde farkl\u0131 ifade edilebilir."}
{"_id":"8997410","title":"Arp2\/3 complex inhibition radically alters lamellipodial actin architecture, suspended cell shape, and the cell spreading process","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, h\u00fccre kenar\u0131n\u0131n lamellipodal (LP) b\u00f6lgesinde dendritik aktin sitoskeletini incelemek i\u00e7in aktin filaman n\u00fckleat\u00f6r\u00fc ve dal olu\u015fturucusu olan Arp2\/3 kompleksinin aktivitesini deneysel olarak azaltt\u0131. Burada, bu ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 deniz y\u0131ld\u0131z\u0131 koelomositlerinde farmakolojik olarak Arp2\/3 kompleksini inhibe ederek geni\u015fletiyoruz; bu h\u00fccreler, \u00f6zellikle geni\u015f LP b\u00f6lgesine sahip olup buna ba\u011fl\u0131 olarak a\u015f\u0131r\u0131 merkezi ak\u0131\u015f sergileyen h\u00fccrelerdir. I\u015f\u0131k ve elektron mikroskopisi kullanarak, Arp2\/3 kompleksini CK666 ilac\u0131 ile inhibe etmenin, LP aktin mimarisini dramatik olarak de\u011fi\u015ftirdi\u011fini, merkezi ak\u0131\u015f\u0131 yava\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131, ask\u0131da tutulan h\u00fccrelerde lamellipodal-filopodal \u015fekil de\u011fi\u015fimine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve h\u00fccre yay\u0131lmas\u0131nda yeni bir aktin yap\u0131sal d\u00fczenlemesi ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Coelomositlerde CK666 fenotipinin genel bir \u00f6zelli\u011fi, \u00e7apraz aktin arklar\u0131yd\u0131 ve arkan\u0131n olu\u015fumu, formin inhibit\u00f6r\u00fc ile engellendi. Ayr\u0131ca, CK666 tedavisinin, geni\u015f LP b\u00f6lgesine sahip di\u011fer h\u00fccrelerde, \u00f6rne\u011fin bal\u0131k keratositlerinde ve Drosophila S2 h\u00fccrelerinde aktin arklar\u0131 \u00fcretti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Hipotezimiz, koelomositlerde Arp2\/3 kompleksinin inhibisyonu ile g\u00f6r\u00fcn\u00fcr hale gelen aktin arklar\u0131n\u0131n, muhtemelen dendritik aktin a\u011f\u0131 i\u00e7in bir iskelet g\u00f6revi g\u00f6ren uzun ana filamanlar\u0131n abart\u0131l\u0131 bir ifadesi olabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir."}
{"_id":"9021186","title":"Synergistic Activation of HIV-1 Expression by Deacetylase Inhibitors and Prostratin: Implications for Treatment of Latent Infection","text":"HAART ile tedavi edilen enfekte bireylerde, transkripsiyonel olarak sessiz ancak replikasyon yetene\u011fine sahip HIV-1 rezervlerinin varl\u0131\u011f\u0131, vir\u00fcs\u00fcn ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 konusunda b\u00fcy\u00fck bir engel olu\u015fturmaktad\u0131r. Bu h\u00fccrelerde HIV-1 gen ifadesinin etkinle\u015ftirilmesi ve HAART'\u0131n verimli kullan\u0131m\u0131, latent viral rezerv havuzunu azaltmay\u0131 ama\u00e7layan bir ek tedavi olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. Latent olarak enfekte U1 monositik h\u00fccre hatt\u0131 ve J-Lat T h\u00fccre klonlar\u0131 kullanarak, klinik olarak kullan\u0131lan histon deasetilaz inhibit\u00f6rleri (HDACIs) ile prostratin (NF-kappaB'yi ind\u00fckleyen, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fturmayan bir n\u00fckleer fakt\u00f6r)\u0131n kombinasyonunun g\u00fc\u00e7l\u00fc bir sinerjik HIV-1 \u00fcretimini etkinle\u015ftirdi\u011fimizi g\u00f6sterdik. J-Lat h\u00fccrelerinde, bu sinerjinin en az\u0131ndan k\u0131smen, yan\u0131t vermeyen h\u00fccrelerin ifade eden h\u00fccre pop\u00fclasyonuna kat\u0131lmas\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k. Prostratin+HDACI kombinasyonu, HIV-1 Maj\u00f6r grup alt t\u00fcrlerini temsil eden en yayg\u0131n viral genetik formlar\u0131n 5' Uzun Terminal Tekrar (5'LTR)'\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirdi, bu da ge\u00e7ici transf\u00fczyon rapor\u00f6r deneyleri ile g\u00f6sterildi. Mekanik olarak, HDACIs, prostratin'in ind\u00fckledi\u011fi n\u00fckleer NF-kappaB'nin DNA ba\u011flama etkinli\u011fini art\u0131rd\u0131 ve sitoplazmik NF-kappaB inhibit\u00f6r\u00fc IkappaBalpha'n\u0131n par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti. Ayr\u0131ca, prostratin+HDACI tedavisi, U1 viral promot\u00f6r b\u00f6lgesinde daha belirgin bir n\u00fckleozomal yeniden d\u00fczenlemeye neden oldu. Bu daha belirgin yeniden d\u00fczenleme, prostratin+HDACI kombinasyon tedavisinden sonra HIV-1 transkripsiyonunun yeniden etkinle\u015ftirilmesiyle ili\u015fkiliydi, bu da 5'LTR'ye RNA polimeraz II'nin rekrut edilmesini ve hem ba\u015flat\u0131lm\u0131\u015f hem de uzanm\u0131\u015f transkriptleri \u00f6l\u00e7erek g\u00f6sterildi. Prostratin+HDACI sinerjisinin fizyolojik \u00f6nemi, HAART ile tedavi edilen ve vir\u00fcs y\u00fck\u00fc tespit edilemeyen hastalardan CD8(+) zenginle\u015ftirilmi\u015f periferik kan monon\u00fckleer h\u00fccrelerde g\u00f6sterildi. Ayr\u0131ca, bu kombine tedavi, benzer hastalardan izole edilmi\u015f dinlenmi\u015f CD4(+) T h\u00fccrelerinde viral replikasyonu yeniden etkinle\u015ftirdi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, farkl\u0131 t\u00fcrden proviral aktivat\u00f6rlerin komb"}
{"_id":"9038803","title":"Centrosome aberrations: cause or consequence of cancer progression?","text":"Bir\u00e7ok insan t\u00fcm\u00f6r\u00fc, merkezsom anomalilerini g\u00f6sterir, bu da merkezsom yap\u0131s\u0131n\u0131n, \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131n\u0131n veya ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n alt\u0131nda yatan bir d\u00fczensizli\u011fi i\u015faret eder. Merkezsomerler, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc boyunca mikrot\u00fcb\u00fcl dizilerini d\u00fczenler, b\u00f6ylece hem dokusal mimariyi hem de kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n do\u011frulu\u011funu etkiler. Peki, t\u00fcm\u00f6rlerdeki merkezsomal anomalilerin kaynaklar\u0131 nedir ve bunlar kanser ilerlemesi s\u0131ras\u0131nda invazif, genetik olarak dengesiz h\u00fccrelerin olu\u015fumuna ne etki eder?"}
{"_id":"9047718","title":"Autonomic neuropathy, QT interval lengthening, and unexpected deaths in male diabetic patients","text":"QT aral\u0131klar\u0131, 500 ms ile 1000 ms aras\u0131nda de\u011fi\u015fen RR aral\u0131klar\u0131 \u00fczerinde 13 sa\u011fl\u0131kl\u0131 erkek, 13 diyabetli erkek (otonomik sinir hasar\u0131 olmadan ve ile birlikte) ve 13 otonomik sinir hasar\u0131 olan erkeklerde \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. T\u00fcm hastalarda QT ve RR aras\u0131nda yak\u0131n bir do\u011frusal ili\u015fki vard\u0131. Regresyon \u00e7izgisinin e\u011fimi, normal gruptan otonomik sinir hasar\u0131 olan grupta anlaml\u0131 \u015fekilde daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc. 32 diyabetli erkek hastada, otonomik disfonksiyonun \u00e7e\u015fitli derecelerinde, 3 (2-6 y\u0131l aral\u0131\u011f\u0131nda) y\u0131l sonra tekrarlanan QT \u00f6l\u00e7\u00fcmleri yap\u0131ld\u0131. QT ve QTC, ya\u015f veya kay\u0131tlar aras\u0131ndaki zamana ba\u011fl\u0131 olmaks\u0131z\u0131n, ikinci ziyarette anlaml\u0131 \u015fekilde uzad\u0131, ancak otonomik i\u015flevdeki de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkiliydi. 60 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki 71 diyabetli erke\u011fin izlenmesi 3 y\u0131l s\u00fcrd\u00fc, 13'\u00fc \u00f6ld\u00fc, 8'i beklenmedik \u015fekilde. Otonomik sinir hasar\u0131 olan hastalarda, daha sonra \u00f6lenlerde QT ve QTC, benzer ya\u015flara ve diyabet s\u00fcresine ra\u011fmen anlaml\u0131 \u015fekilde daha uzundu. Sonu\u00e7 olarak, diyabetik otonomik sinir hasar\u0131nda QT\/RR aral\u0131\u011f\u0131 ili\u015fkileri bozulur ve QT uzunlu\u011fundaki de\u011fi\u015fiklikler otonomik i\u015flevdeki de\u011fi\u015fikliklerle paraleldir. QT aral\u0131\u011f\u0131 uzamas\u0131yla diyabetik otonomik sinir hasar\u0131nda beklenmedik \u00f6l\u00fcm riski aras\u0131nda bir ili\u015fki olabilir."}
{"_id":"9056874","title":"Incidence of cancer after immunosuppressive treatment for heart transplantation.","text":"Organ nakli sonras\u0131 kullan\u0131lan uzun s\u00fcreli veya yo\u011fun imm\u00fcnosupresif terapi, kanser geli\u015fme riskinin artmas\u0131 ile karma\u015f\u0131kla\u015f\u0131r. Kalp ve kalp-akci\u011fer nakli al\u0131c\u0131lar\u0131 ile b\u00f6brek nakli hastalar\u0131 aras\u0131nda g\u00f6zlemlenen \u00e7arp\u0131c\u0131 farkl\u0131l\u0131klar, bu durumun \u00f6nemini vurgular. Kalp hastalar\u0131 ile b\u00f6brek hastalar\u0131 aras\u0131nda en belirgin art\u0131\u015f, lenfoma vakalar\u0131nda g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, kalp al\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda t\u00fcm neoplazmalar\u0131n iki kat daha fazla art\u0131\u015f\u0131 bulunmu\u015ftur, \u00f6zellikle i\u00e7 organ t\u00fcm\u00f6rleri neredeyse alt\u0131 kat daha fazla artm\u0131\u015ft\u0131r. Bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131n birka\u00e7 nedeni olabilir. Kalp allograft al\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda, akut reddi tersine \u00e7evirmek i\u00e7in yo\u011fun imm\u00fcnosupresyon s\u0131k\u00e7a kullan\u0131l\u0131r ve en y\u00fcksek say\u0131da kalp nakli, genellikle \u00fc\u00e7l\u00fc tedavi i\u00e7eren polifarmasinin yayg\u0131n oldu\u011fu d\u00f6nemde ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir."}
{"_id":"9063688","title":"Nucleating actin for invasion","text":"Kanser h\u00fccrelerinin \u00e7evre dokuya yay\u0131lmas\u0131, metastaz\u0131n \u00f6n ko\u015fulu ve ilk ad\u0131m\u0131d\u0131r, ki bu da kanserden kaynaklanan \u00f6l\u00fcmlerin \u00f6nde gelen nedenidir. \u0130stila edici h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc, invadopodlar ve pseudopodlar gibi \u00e7e\u015fitli yap\u0131lar\u0131n olu\u015fumunu gerektirir, bu da \u00f6zel actin n\u00fckleasyon fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen actin montaj\u0131n\u0131 gerektirir. \u0130nsan h\u00fccrelerinde farkl\u0131 actin n\u00fckleat\u00f6rleri \u00e7e\u015fitlili\u011fi vard\u0131r, \u00f6rne\u011fin forminler, spire ve Arp2\/3 d\u00fczenleyen proteinler, ve liste muhtemelen b\u00fcy\u00fcmeye devam edecektir. Kanser h\u00fccre fonksiyonunda yer alan \u00e7e\u015fitli actin n\u00fckleasyon fakt\u00f6rlerinin mekanizmalar\u0131 \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, nihayetinde istila edici ve metastatik hastal\u0131klar i\u00e7in yeni tedaviler sa\u011flayabilir."}
{"_id":"9076196","title":"GFI1 and GFI1B control the loss of endothelial identity of hemogenic endothelium during hematopoietic commitment.","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda kan h\u00fccreleri ve k\u00f6k h\u00fccrelerinin hemajenik endoteliyum \u00f6nc\u00fcllerinden bir s\u00fcre\u00e7 olan endoteliyal-kan h\u00fccre ge\u00e7i\u015f (EHT) yoluyla \u00fcretildi\u011fini ortaya koymu\u015ftur. Bu s\u00fcre\u00e7te hayati \u00f6neme sahip olan transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc RUNX1'in ana a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131c\u0131lar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Burada, RUNX1'in do\u011frudan hedefleri olarak Gfi1 ve Gfi1b'nin tespit edildi\u011fini ve EHT'yi d\u00fczenlemede kritik rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 bildiriyoruz. GFI1 ve GFI1B, RUNX1'in yoklu\u011funda, endotel i\u015faret\u00e7ilerinin a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesini ve yuvarlak h\u00fccrelerin olu\u015fumunu tetikleyebilir, bu da EHT'yi karakterize eden morfolojik bir de\u011fi\u015fimdir. Tersine, Gfi1 ve Gfi1b eksikli\u011fi olan embriyolardaki kan \u00f6nc\u00fclleri, endotel genlerinin ifadelerini korur. Ayr\u0131ca, bu h\u00fccreler yumurta kesesi d\u0131\u015f\u0131na sal\u0131nmaz ve embriyo dokular\u0131na da\u011f\u0131lmaz. Birlikte, bulgular\u0131m\u0131z, hemajenik endoteliyum'dan kan h\u00fccreleri \u00fcretimine giden ilk ad\u0131mlarda GFI1 transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin kritik ve \u00f6zel bir rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9091863","title":"An RNA-directed nuclease mediates post-transcriptional gene silencing in Drosophila cells.","text":"\u00c7ok \u00e7e\u015fitli organizmalardan olu\u015fan bir grupta, Caenorhabditis elegans, Drosophila, planaria, hidra, trypanosomlar, mantarlar ve bitkiler yer al\u0131r. Bu grupta \u00e7ift iplikli RNA'lar\u0131n giri\u015fimi, belirli bir diziye ba\u011fl\u0131 olarak gen ifadelerini inhibe eder. Bu tepkiler, RNA m\u00fcdahalesi veya post-transkripsiyonel gen susturma olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r ve antiviral savunma, transpozisyonun d\u00fczenlenmesi veya gen ifadesinin d\u00fczenlenmesinde rol oynayabilir. Bu genetik olgunun arkas\u0131ndaki mekanizmalar\u0131 a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in biyokimyasal bir yakla\u015f\u0131m benimsedik. Burada, belirli \u00e7ift iplikli RNA'lar\u0131n transfeksiyonu ile k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f Drosophila h\u00fccrelerinde 'fonksiyon kayb\u0131' fenotiplerinin yarat\u0131labilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu, e\u015fde\u011fer h\u00fccresel mesaj RNA seviyelerinde belirgin bir azalmayla e\u015fle\u015fir. Transfekte edilmi\u015f h\u00fccrelerin \u00f6zsuyu, yabanc\u0131 transkriptleri, transfekte edilmi\u015f \u00e7ift iplikli RNA'ya homolog olarak spesifik olarak par\u00e7alayan bir n\u00fckleaz aktivitesi i\u00e7erir. Bu enzim, esansiyel bir RNA bile\u015feni i\u00e7erir. Par\u00e7al\u0131 safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131ktan sonra, diziye \u00f6zg\u00fc n\u00fckleaz, yakla\u015f\u0131k 25 n\u00fckleotitlik bir RNA t\u00fcr\u00fcne ko-fraksiyonla\u015f\u0131r, bu da enzimin substrat mRNA'lar\u0131na homoloji yoluyla \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc sa\u011flayabilir."}
{"_id":"9095394","title":"Expression of basal cell keratin 15 and keratin 19 in oral squamous neoplasms represents diverse pathophysiologies.","text":"\u0130nsan epitel dokusu, farkl\u0131 h\u00fccre tipi hedeflerine ba\u011fl\u0131 olarak, farkl\u0131 tiplerde keratin ifade eder ve bu keratinlerin de\u011fi\u015fiklikleri h\u00fccre \u00f6zelliklerindeki de\u011fi\u015fiklikleri temsil eder gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Oral epitelin temel h\u00fccreleri keratin 5 (K5), K14, K15 ve K19'u ifade eder, ancak t\u00fcm\u00f6rlerde de\u011fi\u015fiklikleri net de\u011fildir. Bu sorunu ele almak ve olas\u0131 tan\u0131 uygulamalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, oral squamous h\u00fccre kanseri (OSCC) ve squamous intraepithelial neoplazi (SIN) \u00f6rneklerinde bu keratinin ifadelerini inceledik. 43 OSCC \u00f6rne\u011fi i\u00e7eren cDNA mikroarray analizi, KRT14'\u00fcn hafif derecede upreg\u00fclasyonunu, KRT15 ve KRT19'un downreg\u00fclasyonunu ve KRT5'in de\u011fi\u015fmeyen ifadelerini ortaya koydu. KRT15 ve KRT19'un her kanser \u00f6rne\u011fi aras\u0131nda b\u00fcy\u00fck farkl\u0131l\u0131klar vard\u0131. \u0130yi farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f OSCC, daha fazla KRT15 ve daha az KRT19 ifade etme e\u011filimindeyken, orta veya k\u00f6t\u00fc farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f OSCC'de bu durum tersine d\u00f6n\u00fcyordu. KRT15, farkl\u0131la\u015fma ile ili\u015fkili keratin KRT13 ile pozitif bir korelasyon i\u00e7indeydi. Bu g\u00f6zlemler, imm\u00fcnohistokimyasal inceleme ile daha da ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. K5 ve K14, t\u00fcm 50 OSCC ve 50 SIN \u00f6rne\u011finde evrensel olarak ifade edildi. K15 ve K19 genellikle downreg\u00fcle edilmi\u015fti, ancak yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131 \u00f6rneklerde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde korunmu\u015ftu ve farkl\u0131 ifade desenlerine sahipti. K15'li kanserde iyi farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f bir fenotip g\u00f6zlemlendi ve K19'lu kanserde daha invazif t\u00fcm\u00f6r \u00f6nleri daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc. \u00c7o\u011fu K19'lu kanser, az SIN ile birlikte geli\u015fti gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. K19, SIN'da s\u00fcrekli downreg\u00fcle edilirken, K15 \u00f6ncelikle y\u00fcksek dereceli SIN'da downreg\u00fcle edildi. \u00d6zetle, K15 ve K19, K5 veya K14'e aksine, hem SIN hem de OSCC'de de\u011fi\u015fken ifade g\u00f6sterirler, bu da patogenezi ve biyolojik davran\u0131\u015flar\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 yans\u0131t\u0131r ve OSCC ve SIN'\u0131n alt s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in potansiyel i\u015faret\u00e7i uygulamalar\u0131 \u00f6nerir."}
{"_id":"9095943","title":"Exosomes in Plasma of Patients with Ovarian Carcinoma: Potential Biomarkers of Tumor Progression and Response to Therapy.","text":"\n## Arka Plan\n\nYumurtal\u0131k Kanseri (OvCa) olan hastalarda, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri taraf\u0131ndan sal\u0131nan eksosomlar plazmada bulunur ve t\u00fcm\u00f6r ilerlemesinde rol oynayabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, OvCa hastalar\u0131n\u0131n plazmadaki eksosom varl\u0131\u011f\u0131\/protein i\u00e7eri\u011fi ile hastal\u0131k sonucu, standart tedaviye yan\u0131t ve\/veya tedaviye diren\u00e7 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceler.\n\n## Tasar\u0131m ve Y\u00f6ntemler\n\nOvCa hastalar\u0131n\u0131n plazmas\u0131ndan (n=22), iyi huylu t\u00fcm\u00f6r hastalar\u0131n\u0131n plazmas\u0131ndan (n=10) veya sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol grubundan (n=10) eksosomlar ultracentrif\u00fcjleme ile safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Eksosomlar, taramal\u0131 elektron mikroskobu ile g\u00f6r\u00fcnt\u00fclendi. Protein i\u00e7eri\u011fi \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. MAGE 3\/6 ve TGF-\u03b21'in eksosomlarda varl\u0131\u011f\u0131, bat\u0131 blot analizleri ile de\u011ferlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\nOvCa hastalar\u0131n\u0131n plazmalar\u0131, iyi huylu t\u00fcm\u00f6r hastalar\u0131 veya sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol grubuna k\u0131yasla daha y\u00fcksek eksosom protein seviyelerine sahipti (p<0.05). OvCa hastalar\u0131n\u0131n plazmas\u0131ndan izole edilen eksosomlar, TGF-\u03b21 ve MAGE3\/6 ta\u015f\u0131yordu ve bu, OvCa hastalar\u0131n\u0131 iyi huylu t\u00fcm\u00f6r ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol gruplar\u0131ndan ay\u0131r\u0131yordu. Yeni te\u015fhis edilmi\u015f hastalarda y\u00fcksek eksosom protein seviyeleri g\u00f6zlemlendi; ancak OvCa'n\u0131n ileri evrelerinde, izole edilen eksosomlar\u0131n protein i\u00e7eri\u011fi, erken evrelerdeki hastalara k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. Kimyoterapi s\u0131ras\u0131nda\/sonras\u0131nda eksosom seviyeleri de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterdi ve klinik veriler ile eksosom protein seviyelerindeki de\u011fi\u015fiklikler aras\u0131ndaki korelasyonlar, eksosom protein i\u00e7eri\u011finin OvCa hastalar\u0131nda tedaviye yan\u0131t ve prognozu tahmin etmede yararl\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir.\n\n## Sonu\u00e7\n\nPlazma eksosom seviyelerinin analizi, OvCa hastalar\u0131nda te\u015fhis ve tedaviye yan\u0131t\u0131n izlenmesinde yeni bir yakla\u015f\u0131m sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"9110810","title":"Insecticide impregnated curtains to control domestic transmission of cutaneous leishmaniasis in Venezuela: cluster randomised trial.","text":"\n## Ama\u00e7\nLe\u015fmaniyaz\u0131n bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in b\u00f6cek ilac\u0131 ile i\u015flenmi\u015f perdeler kullanman\u0131n etkisini de\u011ferlendirmek.\n\n## Tasar\u0131m\nK\u00fcmeler aras\u0131 rastgele kontroll\u00fc deneme: hane halk\u0131 anketleri, insanlar\u0131n davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 g\u00f6zlemleyen bir \u00e7al\u0131\u015fma, evlerdeki kum sineklerinin yakalama ile entomolojik \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\nVenezuela'daki Trujillo'nun 14 kentsel sekt\u00f6r\u00fc.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nTrujillo'daki 569 evin 2913 sakini.\n\n## M\u00fcdahale\nSektorler, 12 ayl\u0131k k\u00fctle incidans\u0131 temelinde deri le\u015fmaniyaz\u0131 i\u00e7in k\u00fcmelenmi\u015f olarak e\u015fle\u015ftirildi. Her bir \u00e7iftin bir sekt\u00f6r\u00fc, lambdacyhalothrin ile i\u015flenmi\u015f polyester perdeler (m\u00fcdahale grubu) alacak \u015fekilde rastgele atan\u0131rken, di\u011fer sekt\u00f6re b\u00f6cek ilac\u0131 i\u00e7ermeyen perdeler veya hi\u00e7 perde verilmedi (kontrol gruplar\u0131). 12 ay sonra bir takip hane halk\u0131 anketi ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nEv i\u00e7i kum sineklerinin yo\u011funlu\u011funda azalma ve 12 ayl\u0131k klinik vaka incidans\u0131 deri le\u015fmaniyaz\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nDeri le\u015fmaniyaz\u0131n\u0131n bula\u015f\u0131m\u0131 ev ortam\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fti ve 12 ayl\u0131k incidans\u0131 %4't\u00fc. Yakalama ba\u015f\u0131na gece ba\u015f\u0131na ortalama kum sinekleri say\u0131s\u0131 16 idi. Takipten sonra, m\u00fcdahale grubunda 12 ayl\u0131k deri le\u015fmaniyaz\u0131 incidans\u0131 %0 iken, kontrol grubunda b\u00f6cek ilac\u0131 i\u00e7ermeyen perdeler alan alt\u0131 \u00e7iftte %8'lik bir incidans g\u00f6r\u00fcld\u00fc (ortalama fark 8, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 4.22-11.78; P=0.001). M\u00fcdahale grubunda kum sinekleri say\u0131s\u0131nda \u00f6nemli bir azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc (2 v 15, ortalama fark 13 kum sinekleri yakalama ba\u015f\u0131na; 9-17; P<0.001).\n\n## Sonu\u00e7\nB\u00f6cek ilac\u0131 ile i\u015flenmi\u015f perdeler, ev i\u00e7i deri le\u015fmaniyaz\u0131 bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nlemede y\u00fcksek bir koruma derecesi sa\u011flar."}
{"_id":"9113824","title":"Chronic pancreatitis is essential for induction of pancreatic ductal adenocarcinoma by K-Ras oncogenes in adult mice.","text":"Pankreas duktal adenokarsinom (PDA), insanlarda en \u00f6l\u00fcmc\u00fcl kanser t\u00fcrlerinden biri, s\u0131kl\u0131kla somatik K-Ras onkogenlerinin etkinle\u015fmesiyle ili\u015fkilidir. Rapor etti\u011fimizde, endojen K-Ras(G12V) onkogeninin embriyotik akinar\/centroakinar h\u00fccrelerinde se\u00e7ici ifadesi, pankreas intraepitel neoplaz\u0131lar\u0131 (PanIN) ve invazif PDA'ya yol a\u00e7ar, bu da PDA'n\u0131n akinar\/centroakinar h\u00fccreleri veya \u00f6nc\u00fcllerinin duktal benzeri h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015fmas\u0131yla ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrer. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, yeti\u015fkin fareler K-Ras(G12V)-ind\u00fcklenen PanIN'ler ve PDA'ya kar\u015f\u0131 diren\u00e7lidir. Ancak bu fareler hafif kronik pankreatitle zorlan\u0131rsa, tam spektrum PanIN'ler ve invazif PDA geli\u015ftirirler. Bu g\u00f6zlemler, yeti\u015fkinlikte PDA'n\u0131n genetik (\u00f6rne\u011fin, somatik K-Ras mutasyonlar\u0131) ve nongenetik (\u00f6rne\u011fin, doku hasar\u0131) olaylar\u0131n bir kombinasyonundan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"9122283","title":"Relative roles of direct regeneration versus paracrine effects of human cardiosphere-derived cells transplanted into infarcted mice.","text":"\n# Neden \u00c7oklu Biyolojik Mekanizmalar Kardiyak H\u00fccre Tedavisinin Etkinli\u011fine Katk\u0131da Bulunur?\n\nEn belirginleri, nakledilen h\u00fccrelerden do\u011frudan kalp kas\u0131 ve kan damar\u0131 rejenerasyonu ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, dokunun korunmas\u0131n\u0131 ve\/veya endojen onar\u0131m\u0131n i\u015fe al\u0131nmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden parakrin g\u00fc\u00e7lendirme.\n\n# Ama\u00e7\n\n\u0130nsan kardiyak \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri, kardiosferler (CSps) olarak veya CSp'den t\u00fcretilen h\u00fccreler (CDCs) olarak k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f olarak, canl\u0131 organizmalarda do\u011frudan kardiyak rejenerasyon yetene\u011fine sahip olduklar\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Burada, CDC nakli s\u0131ras\u0131nda parakrin etkiler ve do\u011frudan hayatta kalan nakledilen h\u00fccrelerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n g\u00f6receli \u00f6nemini karakterize ettik ve ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n# Y\u00f6ntem ve Bulgular\n\nIn vitro, insan yeti\u015fkin CSps ve CDCs'nin medyas\u0131nda bir\u00e7ok b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc bulundu; CDC'li medya, yeni do\u011fan s\u0131\u00e7an ventrik\u00fcl myositleri \u00fczerinde antiapoptotik etkiler g\u00f6sterdi ve insan at\u0131k damar endotel h\u00fccreleri \u00fczerinde proangiojenik etkiler. Canl\u0131 organizmalarda, insan CDCs, akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc modeli olan ayn\u0131 SCID fare modeline nakledildiklerinde, daha \u00f6nce i\u015flev iyile\u015ftirmesi ve dokusal rejenerasyon \u00fcretmesi oldu\u011fu g\u00f6sterildi\u011fi i\u00e7in, vascular endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc, hepatosit b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc ve ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 1 (IGF-1) salg\u0131lad\u0131lar. Peri-enfarkt b\u00f6lgeye CDC enjeksiyonu, Akt'in ifadesini art\u0131rd\u0131, apoptotik oran\u0131 ve caspase 3 seviyesini azaltt\u0131 ve k\u0131lcal damar yo\u011funlu\u011funu art\u0131rd\u0131, bu da genel olarak daha y\u00fcksek dokusal diren\u00e7 g\u00f6sterdi. G\u00f6zlenen etkilerin insan-\u00f6zg\u00fc h\u00fccre say\u0131s\u0131na g\u00f6re genel k\u0131lcal damar yo\u011funlu\u011fu ve miokardiyel ya\u015fayabilirlik art\u0131\u015flar\u0131na g\u00f6re, do\u011frudan farkl\u0131la\u015fma, g\u00f6zlemlenen etkilerin %20 ile %50'sini nicel olarak a\u00e7\u0131kl\u0131yor.\n\n# Sonu\u00e7\n\nNakledilen CDCs'ler, kardiyak ve angiojenik farkl\u0131la\u015fmaya kendili\u011finden ba\u011fl\u0131l\u0131klar\u0131 ile birlikte, \"rol modelleri\" olarak hizmet eder, endojen rejenerasyonu i\u015fe al\u0131r ve dokunun izemik strese kar\u015f\u0131 direncini iyile\u015ftirir"}
{"_id":"9142761","title":"The IC(50) of anti-Pfs25 antibody in membrane-feeding assay varies among species.","text":"Plasmodium falciparum y\u00fczey proteini 25 (Pfs25), bula\u015f\u0131c\u0131 engelleme a\u015f\u0131lar\u0131 (TBV'ler) i\u00e7in bir adayd\u0131r. Pfs25'e kar\u015f\u0131 antikorlar, membran besleme testlerinde oosit geli\u015fimini engeller ve biz antikor seviyesi ile aktivite aras\u0131nda bir korelasyon g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tlad\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Pfs25'e \u00f6zg\u00fc IgG'leri safla\u015ft\u0131rd\u0131k, antikor seviyesini mikrogram\/mililitreye d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrd\u00fck ve oosit geli\u015fiminin %50'sini engellemek i\u00e7in gereken antikor miktar\u0131n\u0131 (IC50) belirledik. Mouse, tav\u015fan, maymun ve insan i\u00e7in IC50 de\u011ferleri s\u0131ras\u0131yla 15,9, 4,2, 41,2 ve 85,6 mikrogram\/mililitre olarak bulundu ve t\u00fcrler aras\u0131 farkl\u0131l\u0131klar anlaml\u0131yd\u0131. Tav\u015fan, maymun ve insan kaynakl\u0131 Pfs25 antikorlar\u0131, 6 fare monoklonal antikoruna kar\u015f\u0131 farkl\u0131 rekabet kal\u0131plar\u0131 g\u00f6sterdi ve d\u00f6rt t\u00fcrdeki antikorlar\u0131n aviditesi de farkl\u0131yd\u0131. Bu veriler, hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131ndan elde edilen TBV adaylar\u0131n\u0131n etkinli\u011fi hakk\u0131ndaki bilgilerin insan a\u015f\u0131lamas\u0131na aktar\u0131lmas\u0131n\u0131n zor olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9154703","title":"Single-Cell RNA-Seq Reveals Dynamic, Random Monoallelic Gene Expression in Mammalian Cells","text":"Her iki alelin ifadesi, genellikle diploid h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n analizlerinde g\u00f6zlemlenir, ancak tek h\u00fccre d\u00fczeyinde genomu geni\u015f \u00e7apta ele alan alel ifade desenleri \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fmalar eksiklik g\u00f6sterir. Burada, CAST\/EiJ \u00d7 C57BL\/6J arka plan\u0131 olan fare preimplantasyon embriyolar\u0131n\u0131n bireysel h\u00fccrelerinde k\u00fcresel alel ifade analizlerini sunuyoruz. Otosomal genlerin %12 ile %24'\u00fc aras\u0131nda tek alellik ifade ke\u015ffettik ve iki alelin ifadesi ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ger\u00e7ekle\u015fiyor. Tek alellik ifade rastgele ve dinamik g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor \u00e7\u00fcnk\u00fc yak\u0131ndan ili\u015fkili embriyonik h\u00fccreler aras\u0131nda \u00f6nemli varyasyon var. Olgun h\u00fccrelerde benzer tek alellik ifade desenleri de g\u00f6zlemlendi. Alel ifade analizimiz ayr\u0131ca baban\u0131n X kromozomunun de novo inaktivitesini de g\u00f6steriyor. Sonu\u00e7 olarak, ba\u011f\u0131ms\u0131z ve rastgele alel transkripsiyonu, memelilerde bol miktarda rastgele tek alellik ifadeyi \u00fcretir."}
{"_id":"9159125","title":"Lipopolysaccharide-dependent prostaglandin E(2) production is regulated by the glutathione-dependent prostaglandin E(2) synthase gene induced by the Toll-like receptor 4\/MyD88\/NF-IL6 pathway.","text":"Makrofajlar iltihap s\u0131ras\u0131nda b\u00fcy\u00fck miktarda PGE(2) \u00fcretir. Bu lipit arac\u0131 \u00e7e\u015fitli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 d\u00fczenler. PGE(2), makrofajlar\u0131 etkiler ve TNF-alfa ve IL-12 gibi sitokinlerin \u00fcretimini inhibe eder. Membran ba\u011fl\u0131 glutatyon ba\u011f\u0131ml\u0131 PGE(2) sentaz (mPGES), siklooksijenaz-2 ile PGE(2) biyosentezinin son enzimi olarak g\u00f6sterilmi\u015ftir. Burada, mPGES'i, makrofajlarda LPS taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen bir molek\u00fcl olarak tan\u0131mlad\u0131k. mPGES ifadesi, Toll-like resept\u00f6r 4 veya MyD88 eksikli\u011fi olan farelerde LPS taraf\u0131ndan ind\u00fcklenmedi. Ayr\u0131ca, NF-IL6 eksikli\u011fi olan farelerde ne mPGES ifadesi ne de LPS'ye yan\u0131t olarak PGE(2) biyosentezi g\u00f6zlemlendi, bu da mPGES'in LPS'ye yan\u0131t olarak ifadesinin Toll-like resept\u00f6r 4\/MyD88\/NF-IL6 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir sinyal yoluyla d\u00fczenlendi\u011fini g\u00f6sterir. mPGES-eksik fareler yaratt\u0131k ve mPGES'in in vivo rol\u00fcn\u00fc inceledik. Fareler, LPS'ye yan\u0131t olarak PGE(2) \u00fcretiminin artmas\u0131nda bir art\u0131\u015f g\u00f6stermedi. Bununla birlikte, LPS'ye ba\u011fl\u0131 enflamatuar sitokin \u00fcretiminin azalmas\u0131nda veya LPS'ye ba\u011fl\u0131 \u015fok yan\u0131t\u0131nda normal bir tepki g\u00f6stermediler. Bu nedenle, mPGES, LPS taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen PGE(2) biyosentezinde kritik bir rol oynar, ancak enflamatuar yan\u0131tlar\u0131n d\u00fczenlenmesinde gereksizdir."}
{"_id":"9159495","title":"A microRNA feedback loop regulates global microRNA abundance during aging.","text":"Ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda bir\u00e7ok mikroRNA (miRNA) ifadeleri de\u011fi\u015fir, \u00f6zellikle \u00e7e\u015fitli organizmalar ve dokularda k\u00fcresel olarak azal\u0131r. Ancak, bu de\u011fi\u015fimin mekanizmalar\u0131 veya biyolojik \u00f6nemi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Biz, C. elegans ya\u015flanmas\u0131nda miRNA transkripsiyonu ve i\u015flenmesini kontrol eden gen a\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, miRNA biyosentezi genleri, transkripsiyon fakt\u00f6rleri ve ya\u015flanma ile ili\u015fkili miRNA'larla y\u00fcksek d\u00fczeyde a\u011f olu\u015fturur. \u00d6zellikle, ya\u015fam s\u00fcresini etkileyen ve kendisi ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda yukar\u0131 d\u00fczenlenen miR-71, ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda alg-1\/Argonaute'un post-transkripsiyonel olarak bask\u0131lamas\u0131n\u0131 sa\u011flar. mir-71 i\u015flev kayb\u0131 mutantlar\u0131nda ALG-1 miktar\u0131n\u0131n artmas\u0131, k\u00fcresel miRNA ifadesinin artmas\u0131na neden olur. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu mutanlar, gen ifadesinde yayg\u0131n bir d\u00fczenlenmedeki art\u0131\u015f ve genel ya\u015fam s\u00fcresinde de\u011fi\u015fkenlik miktar\u0131n\u0131n azalmas\u0131 da dahil olmak \u00fczere, yayg\u0131n bir mRNA ifade bozuklu\u011fu g\u00f6sterir. Bu nedenle, bir organizman\u0131n \u00f6mr\u00fc boyunca birikmi\u015f hasar\u0131n sonucu olarak s\u0131kl\u0131kla d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen ilerleyici molek\u00fcler d\u00fc\u015f\u00fc\u015f, k\u0131smen ya\u015flanma ile ili\u015fkili d\u00fc\u015f\u00fc\u015fe y\u00f6nelik miRNA y\u00f6nlendirilmi\u015f bir mekanizma taraf\u0131ndan a\u00e7\u0131klanabilir."}
{"_id":"9160947","title":"Early lymphocyte expansion is severely impaired in interleukin 7 receptor-deficient mice","text":"Interleukin 7 (IL-7), B h\u00fccre \u00f6nc\u00fcllerinin, timo h\u00fccrelerinin ve olgun T h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131, y\u00fcksek afinite al\u0131c\u0131s\u0131 (IL-7R) ile etkile\u015fime girerek uyar\u0131r. Ayr\u0131ca, B ve T h\u00fccre geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda IL-7 ve al\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in IL-7R geni a\u00e7\u0131s\u0131ndan eksiklikli fareler olu\u015fturduk. Mutasyonlu fareler, timik ve periferik lenfosit h\u00fccrelili\u011finde \u00f6nemli bir azalmaya sahiptir. IL-7R-eksiklikli farelerde lenfosit \u00f6nc\u00fcl pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n analizleri, mutasyonun etkiledi\u011fi tam geli\u015fim a\u015famalar\u0131n\u0131 tan\u0131mlar ve erken lenfosit geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda IL-7R'nin kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyar. \u00d6nemli olarak, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc gen yeniden d\u00fczenlenmesinin ba\u015flamas\u0131ndan \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fen timosit geni\u015fleme a\u015famas\u0131n\u0131n, y\u00fcksek afinite IL-7 al\u0131c\u0131s\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 ve bu al\u0131c\u0131 taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"9161988","title":"Immune Activation with HIV Vaccines","text":"HIV'e kar\u015f\u0131 g\u00fcvenli ve etkili bir a\u015f\u0131 geli\u015ftirmek, HIV-AIDS ara\u015ft\u0131rmas\u0131ndaki en \u00f6nemli ve zorlu hedeflerden belki de biridir. Son zamanlarda, poxvir\u00fcs vekt\u00f6r prime ve kabuk proteini art\u0131rma stratejisi kullan\u0131larak yap\u0131lan ilerlemeler, HIV enfeksiyonunu \u00f6nleyebilecek bir a\u015f\u0131 kavram\u0131n\u0131 kan\u0131tlad\u0131 (1) ve dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve etkinli\u011fi art\u0131rmak i\u00e7in yakla\u015f\u0131mlar \u015fu anda planlama a\u015famas\u0131nda (2). Ancak, rAd5 (3-5) bazl\u0131 iki a\u015f\u0131 kavram\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, bu t\u00fcr a\u015f\u0131lar\u0131n HIV enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131rabilece\u011fi potansiyel b\u00fcy\u00fck bir soruna i\u015faret etti. Bu, ayn\u0131 zamanda, bu sorunun di\u011fer geli\u015ftirilmekte olan rAd5 vekt\u00f6rlerine veya di\u011fer vekt\u00f6r tabanl\u0131 a\u015f\u0131lara da yay\u0131l\u0131p yay\u0131lmayaca\u011f\u0131 sorusunu da g\u00fcndeme getirdi."}
{"_id":"9164724","title":"Distribution of dystrophin- and utrophin-associated protein complexes during activation of human neutrophils.","text":"\n## Ama\u00e7\nDystrofinler, utrofinler ve ili\u015fkili proteinleri, non-kas dokular\u0131nda yap\u0131sal ve sinyalleme rolleri oynar; ancak n\u00f6trofillerde bu proteinlerin tan\u0131mlanmas\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131. Bu nedenle, dinlenmi\u015f ve formil-metiyonil-leu-fenilalanin (fMLP) ile aktive edilmi\u015f insan n\u00f6trofillerinde dystrofin ve utrofin gen \u00fcr\u00fcnlerinin ve dystrofine ili\u015fkili proteinlerin (yani beta-dystroglikan, alfa-sintrofin ve alfa-dystrobrevin-1 ve -2) aktin filamentleri ile ili\u015fkisini karakterize ettik.\n\n## Malzemeler ve Y\u00f6ntemler\nDinlenmi\u015f ve fMLP ile aktive edilmi\u015f insan n\u00f6trofilleri, immuno-blot ve konfokal mikroskop analizi ile incelendi. Protein komplekslerinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulamak i\u00e7in immuno-precipitasyon testleri yap\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nImmuno-precipitasyon testleri ve konfokal analiz, dinlenmi\u015f ve aktive edilmi\u015f n\u00f6trofillerde iki dystrofine ili\u015fkili protein kompleksi oldu\u011funu g\u00f6sterdi: \u0130lkinde Dp71d\/Dp71Delta(110)(m) ve dystrofine ili\u015fkili proteinler (beta-dystroglikan, alfa-sintrofin, alfa-dystrobrevin-1 ve -2) bulunurken, ikincisinde Up400, Dp71d\/Dp71Delta(110)(m) yerine, dystrofine ili\u015fkili protein komplekslerinin (DAPC) merkezi bile\u015feni olarak yer al\u0131r. Konfokal analiz ayr\u0131ca, fMLP ile aktive olma s\u00fcrecinde F-aktin tabanl\u0131 yap\u0131lar i\u00e7inde Dp71d\/Dp71Delta(110)(m) ve DAPC'nin, Up400 ise DAPC'nin alt h\u00fccrelere yeniden da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi.\n\n## Sonu\u00e7\n\u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, dinlenmi\u015f ve fMLP ile tedavi edilmi\u015f insan polimorfon\u00fcklearlarda Dp71d\/Dp71Delta(110)(m) veya Up400 ile ili\u015fkili DAP'lerden olu\u015fan iki protein kompleksinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu komplekslerin aktin sitoplazmik iskeleti ile etkile\u015fimi, chemotaksis s\u00fcrecine dinamik kat\u0131l\u0131mlar\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"9167230","title":"Global and regional burden of hospital admissions for severe acute lower respiratory infections in young children in 2010: a systematic analysis","text":"ARKA PLAN D\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda gen\u00e7 \u00e7ocuklarda \u015fiddetli akut alt solunum yolu enfeksiyonlar\u0131ndan (ALRI) kaynaklanan y\u0131ll\u0131k hastane yat\u0131\u015flar\u0131 ve hastanede \u00f6l\u00fcmlerin say\u0131s\u0131 bilinmemektedir. 2010 y\u0131l\u0131nda bu t\u00fcr enfeksiyonlardan kaynaklanan yat\u0131\u015f ve \u00f6l\u00fcmlerin oran\u0131n\u0131 tahmin etmeyi ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00d6NTEMLER \u015eiddetli ve \u00e7ok \u015fiddetli ALRI'dan kaynaklanan gen\u00e7 \u00e7ocuklarda (5 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndakiler) yat\u0131\u015f oranlar\u0131n\u0131, ya\u015f ve b\u00f6lgeye g\u00f6re ayr\u0131\u015ft\u0131rarak, 1 Ocak 1990 ile 31 Mart 2012 tarihleri aras\u0131nda yay\u0131nlanan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sistematik bir incelemesi ve 28 adet yay\u0131nlanmam\u0131\u015f n\u00fcfus temelli \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n verileriyle tahmin ettik. Bu yat\u0131\u015f oranlar\u0131n\u0131 2010 y\u0131l\u0131 i\u00e7in n\u00fcfus tahminlerine uygulayarak, o y\u0131l gen\u00e7 \u00e7ocuklarda \u015fiddetli ALRI nedeniyle d\u00fcnya ve b\u00f6lgesel y\u00fck\u00fc hesaplad\u0131k. \u015eiddetli ve \u00e7ok \u015fiddetli ALRI nedeniyle hastanede \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131, hastaneye dayal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n vaka \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131yla birle\u015ftirerek tahmin ettik. BULGULAR 89 uygun \u00e7al\u0131\u015fma belirledik ve 2010 y\u0131l\u0131nda d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda gen\u00e7 \u00e7ocuklarda 11,9 milyon (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95: 10,3-13,9 milyon) \u015fiddetli ve 3,0 milyon (2,1-4,2 milyon) \u00e7ok \u015fiddetli ALRI vakas\u0131n\u0131n hastaneye yat\u0131\u015f\u0131na neden oldu\u011funu tahmin ettik. Erkeklerde k\u0131zlara g\u00f6re daha y\u00fcksek bir oran g\u00f6zlemlendi, bu cinsiyet fark\u0131 G\u00fcney Asya \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda en belirgin \u015fekilde g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 37 hastane \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan elde edilen vaka \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 verilerine dayanarak, gen\u00e7 \u00e7ocuklarda yakla\u015f\u0131k 265.000 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95: 160.000-450.000) hastanede \u00f6l\u00fcm oldu\u011funu tahmin ettik. Bu \u00f6l\u00fcmlerin %99'u geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde ger\u00e7ekle\u015fti. Bu nedenle veriler, \u015fiddetli ALRI'nin d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda sa\u011fl\u0131k hizmetlerine \u00f6nemli bir y\u00fck olu\u015fturdu\u011funu ve gen\u00e7 \u00e7ocuklarda hastaneye y\u00f6nlendirme ve yat\u0131\u015f\u0131n \u00f6nemli bir nedeni oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Hastane eri\u015fiminin iyile\u015ftirilmesi ve cinsiyet ve k\u0131rsal durumla ilgili e\u015fitsizliklerin azalt\u0131lmas\u0131, bu enfeksiyonla ili\u015fkili \u00f6l\u00fcmleri \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fcrebilir. Ciddi hastal\u0131\u011f\u0131 toplum temelli y\u00f6netmek, pn\u00f6moni \u00f6l\u00fcmlerini ve sa\u011fl\u0131k e\u015fitsizliklerini azaltmak i\u00e7in \u00f6nemli bir tamamlay\u0131c\u0131 strate"}
{"_id":"9169645","title":"Identification of a novel p53 functional domain that is necessary for mediating apoptosis.","text":"p53'in apoptozu tetikleme yetene\u011fi, spesifik DNA ba\u011flama aktivitesine ba\u011fl\u0131d\u0131r; ancak transaktivite eksik p53(Gln22-Ser23), hala apoptozu tetikleyebilir. Daha \u00f6nce, p53'in 23 ve 97 aras\u0131ndaki b\u00f6lgede bu aktivite i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdik. N-terminalin daha hassas bir alan\u0131n\u0131 haritalamak i\u00e7in bir \u00e7aba i\u00e7indeyken, N-terminalin ilk 23 amino asidinin silinmesi, p53'in apoptozu tetiklemesini zay\u0131flat\u0131r, ancak tamamen ortadan kald\u0131rmaz. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, p53(Delta1-42), N-terminalin ilk 42 amino asidini ve daha \u00f6nce tan\u0131mlanan aktivasyon alan\u0131n\u0131 i\u00e7ermeyen, apoptozu tetikleme yetene\u011fini, hatta vah\u015fi tip p53'den daha y\u00fcksek bir seviyede korur. Daha kapsaml\u0131 bir silme, N-terminalin ilk 63 amino asidini ortadan kald\u0131r\u0131r ve p53'i tamamen apoptozu arac\u0131l\u0131k etmekten al\u0131koyar. Ayr\u0131ca, hem p53(Delta1-42) hem de p53(Gln22-Ser23)'in, h\u00fccre i\u00e7i p53 hedeflerinin bir alt k\u00fcmesini aktive edebildi\u011fini bulduk. Ayr\u0131ca, 53 ve 54 numaral\u0131 amino asitlerin, hem p53(Delta1-42) hem de p53(Gln22-Ser23)'in hem apoptoz hem de transkripsiyonel aktiviteleri i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu veriler birlikte, 43-63 numaral\u0131 amino asitlerin aras\u0131nda hem apoptoz alan\u0131 hem de ba\u015fka bir transkripsiyonel aktivasyon alan\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu nedenle, p53(Gln22-Ser23) ve p53(Delta1-42)'nin apoptoz aktivitesinin hala transkripsiyona ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu varsay\u0131yoruz."}
{"_id":"9171913","title":"Risk of breast cancer in relation to blood lipids: a prospective study of 31,209 Norwegian women","text":"Bu ileri d\u00fczey \u00e7al\u0131\u015fmada, kan lipidleri ve meme kanseri riski aras\u0131ndaki ili\u015fki incelendi. 1977 ve 1983 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, 20 ila 54 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 31.209 Norve\u00e7li kad\u0131n, Norve\u00e7 Ulusal Sa\u011fl\u0131k Kontrol Hizmetleri taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilen bir sa\u011fl\u0131k taramas\u0131na kat\u0131ld\u0131. Tarama, bir anket, antropometrik \u00f6l\u00e7\u00fcmler ve toplam serum kolesterol (TC), trigliserit (TG) ve y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein (HDL) kolesterol\u00fc analiz etmek i\u00e7in al\u0131nan oru\u00e7suz kan \u00f6rneklerini i\u00e7eriyordu. D\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein (LDL) kolesterol\u00fc, Friedewald form\u00fcl\u00fc kullan\u0131larak hesapland\u0131. Takip s\u00fcresi yedi ila 13 y\u0131l boyunca, Norve\u00e7 Kanser Kayd\u0131'na ba\u011flanarak 302 meme kanseri vakas\u0131 tespit edildi. Baz\u0131 bilinen meme kanseri risk fakt\u00f6rleri i\u00e7in ayarlamadan sonra, TC'nin en y\u00fcksek \u00e7eyrekte olan kad\u0131nlar\u0131n g\u00f6receli riski, en d\u00fc\u015f\u00fck \u00e7eyrekte olan kad\u0131nlara k\u0131yasla 0.87 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA]=0.61-1.23) idi. Kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 riskler ve GA'lar TG i\u00e7in 0.82 (GA=0.58-1.16), HDL i\u00e7in 1.02 (GA=0.73-1.42) ve LDL i\u00e7in 0.93 (GA=0.67-1.29) idi. Toplam n\u00fcfusta veya 50 ya\u015f\u0131ndan \u00f6nce veya sonra te\u015fhis edilen verilere g\u00f6re meme kanseri riski ve kan lipidleri aras\u0131nda bir ili\u015fki bulunamad\u0131."}
{"_id":"9178310","title":"Involvement of lysosomal dysfunction in autophagosome accumulation and early pathologies in adipose tissue of obese mice","text":"Obezitenin otofaji h\u0131zland\u0131r\u0131p h\u0131zland\u0131rmad\u0131\u011f\u0131 ya da bask\u0131lay\u0131p bask\u0131lamad\u0131\u011f\u0131 hala tart\u0131\u015fmal\u0131. Adipoz dokudaki otofajinin d\u00fczenlenmesinde bozulmay\u0131 ve obezite ile ili\u015fkili adipoz dokunun patolojilerindeki rol\u00fcn\u00fc ayd\u0131nlatmak i\u00e7in, hem in vivo hem de in vitro lizozom fonksiyonu, proteaz olgunla\u015fmas\u0131 ve aktivitesi \u00fczerine odakland\u0131k. \u00d6ncelikle, obez adipoz dokuda otofagosom olu\u015fumunun h\u0131zland\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak otofajik temizlemenin bozuldu\u011funu g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, obez adipoz dokuda protein ve aktivite seviyeleri CTSL (katepsin L) bask\u0131lan\u0131rken, CTSB (katepsin B) aktivitesi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. Buna ek olarak, obez adipoz dokuda h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131 ve inflamasomlar aktif hale geldi. 3T3L1 adipositlerinde CTSL'nin indirgenmesi otofajik temizlemenin bozulmas\u0131na, CTSB'nin ifadesinin artmas\u0131na, h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131n\u0131n te\u015fvik edilmesine ve inflamasomlar\u0131n aktif hale gelmesine yol a\u00e7t\u0131. CTSB'nin art\u0131\u015f\u0131 ek inflamasom aktivitesini te\u015fvik etti. Bu nedenle, obez adipoz dokuda g\u00f6zlemlenen lizozom bozuklu\u011funun otofajik temizlemenin d\u00fc\u015fmesine ve otofagosom birikimine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. Ayn\u0131 zamanda, lizozom anomalileri, CTSL fonksiyonunun bozulmas\u0131 ve CTSB'nin telafi edici aktivitesinin aktif hale gelmesi, h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131na ve inflamasomlar\u0131n aktif hale gelmesine neden oldu. Bulgular\u0131m\u0131z, lizozom bozuklu\u011funun obez adipoz dokunun erken patolojilerinde yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"9185195","title":"ARNO regulates VEGF-dependent tissue responses by stabilizing endothelial VEGFR-2 surface expression.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nVask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF), endotel h\u00fccrelerinin ge\u00e7irgenli\u011fi, proliferasyonu ve g\u00f6\u00e7\u00fc gibi s\u00fcre\u00e7leri uyar\u0131p, iskemik hastal\u0131klarda \u00f6nemli bir rol oynayan angiogenezi uyar\u0131r. ADP-ribozilasyon fakt\u00f6r\u00fc (ARF) n\u00fckleotit ba\u011flanma sitesi a\u00e7\u0131c\u0131 (ARNO) (cytohesin-2), ARF GTPazlar\u0131n\u0131n h\u00fccresel sinyalle\u015fmesinde \u00f6nemli rol oynayan bir guanin de\u011fi\u015fimi fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Ancak, ARNO'nun VEGF ba\u011f\u0131ml\u0131 endotel s\u00fcre\u00e7lerindeki rol\u00fc daha \u00f6nce belgelenmemi\u015ftir. Bu nedenle, ARNO'nun VEGF ba\u011f\u0131ml\u0131 endotel h\u00fccre aktivitesinde ve dolay\u0131s\u0131yla ge\u00e7irgenlikte bir rol\u00fc olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nARNO ifadesi, in vitro endotel h\u00fccrelerinde RT-PCR, western blot ve immifluoresans ile, ayr\u0131ca ex vivo fare aortas\u0131nda imm\u00fcnohistokimyasal boyama ile g\u00f6zlemlendi. SecinH3 (cytohesin inhibit\u00f6r\u00fc) veya ARNO siRNA ile tedavi, VEGF ba\u011f\u0131ml\u0131 Akt aktivitesini (fosforilasyonlu Akt alg\u0131layarak) ve in vitro endotel h\u00fccre proliferasyonunu (MTT azaltma \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ile) engelledi. Ayr\u0131ca, ARNO bask\u0131lanmas\u0131, fare (C57BL\/6) kremaster kas\u0131ndaki damarlar\u0131n (in vivo) VEGF ile ind\u00fcklenen ge\u00e7irgenli\u011fini, FITC-dextran s\u0131zd\u0131r\u0131lmas\u0131yla \u00f6l\u00e7erek azaltt\u0131. Dahas\u0131, ARNO bask\u0131lanmas\u0131, ba\u011flay\u0131c\u0131 ile ind\u00fcklenen vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc-2 (VEGFR-2) y\u00fczey ifadesinin, i\u00e7erme ve par\u00e7alanmas\u0131n\u0131n h\u0131zlanmas\u0131n\u0131, ak\u0131\u015f sitometri ve western blot ile de\u011ferlendirilerek sa\u011flad\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nBulgular\u0131m\u0131z, ARNO'nun endotel h\u00fccrelerde VEGFR-2 i\u00e7erme d\u00fczenlemesi yoluyla VEGF ba\u011f\u0131ml\u0131 angiogenezin ba\u015flat\u0131lmas\u0131nda \u00f6nemli ve yeni bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir, bu da Akt yolunun aktivitesini, damar ge\u00e7irgenli\u011fini ve nihayetinde endotel h\u00fccre proliferasyonunu tetikler. Bu nedenle, ARNO, endotel sinyalle\u015fmesinde ve angiogenezde yeni ve kritik bir oyuncu olabilir."}
{"_id":"9194077","title":"Effects of Hypoxia and Oxidative Stress on Expression of Neprilysin in Human Neuroblastoma Cells and Rat Cortical Neurones and Astrocytes","text":"Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131'n\u0131n (AD) patogenezinin, beyin i\u00e7inde \u03b2-amyloid peptidi (A\u03b2) d\u0131\u015ftaki birikimiyle karakterize edildi\u011fi son zamanlarda, iskemya ve inme gibi vask\u00fcler bozukluklarla ba\u011flant\u0131s\u0131 bulunmu\u015ftur. A\u03b2, beyinde s\u00fcrekli olarak amiloid \u00f6nc\u00fcl proteini (APP) taraf\u0131ndan \u00fcretilir ve \u03b2 ve \u03b3-secretazlar taraf\u0131ndan par\u00e7alan\u0131r, ve baz\u0131 A\u03b2 t\u00fcrleri n\u00f6ronlar i\u00e7in toksiktir. Beyin, proteolitik par\u00e7alanma yoluyla A\u03b2'yi ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in endojen bir mekanizmaya sahiptir ve zink metalloproteinaz neprilisin (NEP), A\u03b2 konsantrasyonunu d\u00fczenlemede kritik bir d\u00fczenleyicidir. NEP'in bask\u0131lanmas\u0131 Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131'na yatk\u0131nl\u0131\u011fa neden olabilir. \u0130nsan n\u00f6roblastoma NB7 h\u00fccreleri ve s\u0131\u00e7an birincil korteks n\u00f6ronlar\u0131nda hipoksinin ve oksidatif stresin A\u03b2 par\u00e7alayan enzim NEP'in ifade ve aktivitesine etkilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, hipoksinin hem protein hem de mRNA d\u00fczeylerinde NEP ifade ve aktivitesini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak astrositlerde hipoksinin NEP mRNA ifade d\u00fczeyini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik."}
{"_id":"9196472","title":"Genetics and Beyond \u2013 The Transcriptome of Human Monocytes and Disease Susceptibility","text":"ARKA PLAN Variabilite insan gen ifadelerinde, gen dizisi de\u011fi\u015fkenli\u011fi ve fenotipler aras\u0131nda bir ba\u011flant\u0131 kurabilir; ancak, tek ba\u015f\u0131na veya genetiklerle birlikte, ifade \u00f6zellikleri \u00fczerinde de etki edebilen ve fizyolojik ve hastal\u0131k s\u00fcre\u00e7lerinde kritik bir rol oynayan nongenetik varyasyonlar da olabilir.\n\nY\u00d6NTEM\/ANA BULGULAR Gen ifadelerinin genel variabilitesine daha iyi bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 elde etmek i\u00e7in, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ile ili\u015fkili hastal\u0131klar ve aterosklerozda \u00f6nemli bir rol oynayan dola\u015f\u0131mdaki monositlerin transkriptomunu 1.490 akraba olmayan bireyde de\u011ferlendirdik ve 675.000'den fazla SNP ile 10 yayg\u0131n kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6r\u00fc ile ili\u015fkisini inceledik. 12.808 ifade edilen genin 2.745 ifade nicel \u00f6zelli\u011fi loku (P<5,78x10(-12)) tespit edildi, bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu (y\u00fczde 90) cis-d\u00fczenlenmi\u015fti. Geni\u015f kapsaml\u0131 analizler, lipidler, v\u00fccut kitle indeksi veya kan bas\u0131nc\u0131 ile ilgili genom geni\u015flikli ili\u015fki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda tespit edilen ili\u015fkilere, monosit ifade seviyesinin loku \u00fczerinden bir arac\u0131l\u0131k sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 nadiren uyumlu oldu\u011funu g\u00f6sterdi. \u00c7al\u0131\u015fma d\u00fczeyinde (P<3,9x10(-7)), en az bir risk fakt\u00f6r\u00fc ile anlaml\u0131 olarak ili\u015fkili 1.662 ifade \u00f6zelli\u011fi (y\u00fczde 13,0) tespit edildi. Genom geni\u015flikli etkile\u015fim analizleri, genetik de\u011fi\u015fkenlik ve risk fakt\u00f6rlerinin \u00e7o\u011funlukla eklemsel olarak gen ifadelerine etki etti\u011fini \u00f6nerdi. \u0130fade \u00f6zelliklerinin korelasyon yap\u0131s\u0131 nedeniyle, risk fakt\u00f6rlerinin variabilitesi, biyolojik ve klinik \u00f6neme sahip olabilecek s\u0131n\u0131rl\u0131 say\u0131da ba\u011f\u0131ms\u0131z gen ifadesi ile karakterize edilebilir. \u00d6rne\u011fin, sigara i\u00e7me ile ili\u015fkili ifade \u00f6zellikleri, sigara i\u00e7mekten \u00e7ok daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde karotid ateroskleroz ile ili\u015fkiliydi.\n\nSONU\u00c7LAR\/\u00d6NEM Bu \u00e7al\u0131\u015fma, monosit transkriptomunun, hastal\u0131k patoloji ve risk de\u011ferlendirmesi i\u00e7in ilgili genetik ve nongenetik etkilerin g\u00fc\u00e7l\u00fc bir entegrat\u00f6r\u00fc oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9197092","title":"Molecular mechanisms of (-)-epicatechin and chlorogenic acid on the regulation of the apoptotic and survival\/proliferation pathways in a human hepatoma cell line.","text":"Beslenme polifenollar\u0131, kronik hastal\u0131klar\u0131n riskinin azalt\u0131lmas\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak koruma i\u00e7in kesin molek\u00fcler mekanizmalar hala belirsizdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, (-)-epikatekin (EC) ve klorojenik asit (CGA) ile insan karaci\u011fer kanseri h\u00fccre hatt\u0131 (HepG2) \u00fczerinde apoptoz ve hayatta kalma\/proliferasyon yollar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinin etkisini incelemeyi ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r. 18 saatlik EC veya CGA tedavisi, h\u00fccre ya\u015fanabilirli\u011fi \u00fczerinde hafif bir etkiye sahipti ve reaktif oksijen t\u00fcrlerinin olu\u015fumunu azaltt\u0131, ve EC tek ba\u015f\u0131na h\u00fccre proliferasyonunu te\u015fvik ederken, CGA glutatyon seviyelerini art\u0131rd\u0131. Fenoller, apoptoz i\u00e7in kaspaz kaskad\u0131n\u0131 tetiklemedi ve Bcl-xL veya Bax'\u0131n ifade seviyelerini etkilemedi. Ana hayatta kalma sinyalleri AKT\/PI-3-kinaz ve ERK'nin s\u00fcrekli aktivasyonu, EC ile tedavi edilen h\u00fccrelerde, CGA ile maruz kalan h\u00fccrelerde de\u011fil, g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu veriler, EC ve CGA'n\u0131n apoptozda hi\u00e7bir etkisi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve HepG2'de oksidatif hasara kar\u015f\u0131 h\u00fccresel i\u00e7sel tolerans\u0131 ya proliferasyon yollar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirerek veya antioksidan potansiyelini art\u0131rarak art\u0131rabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9197786","title":"Wnt5a mediates nerve growth factor-dependent axonal branching and growth in developing sympathetic neurons.","text":"N\u00f6rojen b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (NGF), periferik sinir sistemindeki n\u00f6ron pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n hayatta kalmas\u0131 ve akson b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Hedeften kaynaklanan NGF'nin innervasyon yapan n\u00f6ronlar\u0131n hayatta kalmas\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fi konusunda kapsaml\u0131 ara\u015ft\u0131rmalar yap\u0131lm\u0131\u015f olsa da, akson b\u00fcy\u00fcmesi ve hedefe innervasyonun d\u00fczenlenmesiyle ilgili mekanizmalar yeni ke\u015ffedilmektedir. Burada, sinirli n\u00f6ronlar\u0131n geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda akson dallanmas\u0131 ve b\u00fcy\u00fcmesini arac\u0131l\u0131k eden ana a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f etkinleyici olarak Wnt5a, Wnt ailesinden gizli b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc bir \u00fcyesi olarak tan\u0131ml\u0131yoruz. Wnt5a, aksonlar\u0131 NGF ifade eden hedefleri innerve ederken g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ifade edilen simpatik n\u00f6ronlarda sa\u011flam bir \u015fekilde ifade edilir. NGF:TrkA sinyali, Wnt5a'n\u0131n n\u00f6ronal ifadelerini art\u0131r\u0131r. Wnt5a, h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde akson dallanmas\u0131n\u0131 tetikler ve ayn\u0131 zamanda uzun vadede akson uzamas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Wnt5a i\u015flevinin kayb\u0131, NGF ba\u011f\u0131ml\u0131 akson dallanmas\u0131 ve b\u00fcy\u00fcmesinin, ancak hayatta kalman\u0131n in vitro'da gerekli oldu\u011funu ortaya koydu. Ayr\u0131ca, Wnt5a(-\/-) fareleri, NGF ifade eden hedef dokular\u0131n\u0131n innervasyonunda azalmaya ve sonras\u0131nda n\u00f6ronal apoptozunda artmaya neden olur. Wnt5a, geli\u015fen simpatik n\u00f6ronlarda aksonlarda protein kinaz C'yi yerel olarak aktive ederek i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Birlikte, bulgular\u0131m\u0131z, hedeflerden kaynaklanan NGF'ye yan\u0131t olarak ifade edilen Wnt5a'n\u0131n periferik hedeflerin innervasyonunu d\u00fczenleyen yeni bir d\u00fczenleyici yolunu tan\u0131mlar."}
{"_id":"9199796","title":"The Snf1 kinase controls glucose repression in yeast by modulating interactions between the Mig1 repressor and the Cyc8-Tup1 co-repressor.","text":"A\u015fa\u011f\u0131daki daha d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6karyotlarda, glikoz bask\u0131s\u0131, karbon katabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen korunmu\u015f ve yayg\u0131n bir mekanizmad\u0131r. Mayada Snf1 kinaz, Mig1 DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 bask\u0131lay\u0131c\u0131 ve Mig1 etkile\u015fimli ko-repres\u00f6r kompleksi Cyc8(Ssn6)-Tup1 bu yolun merkezi bile\u015fenleri. \u00d6nceki deneyimler, Mig1'in, Snf1 taraf\u0131ndan \u00e7ekirdekte fosforilendikten sonra sitoplazmaya ge\u00e7i\u015finin, glikoz bask\u0131s\u0131n\u0131n serbest b\u0131rak\u0131lmas\u0131 i\u00e7in kritik d\u00fczenleyici ad\u0131m oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu raporda bu modeli yeniden de\u011ferlendiriyoruz. Mig1 ve Cyc8-Tup1'in GAL1 transkripsiyonu \u00fczerindeki koordineli bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkisini belirtiyoruz, ancak Cyc8-Tup1'in Mig1 taraf\u0131ndan promot\u00f6r DNA's\u0131na ba\u011flanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 buluyoruz. Hem negatif d\u00fczenleyicilerin GAL1'i s\u00fcrekli olarak hem bask\u0131lama hem de etkinle\u015ftirme ko\u015fullar\u0131nda i\u015fgal etti\u011fini g\u00f6steriyoruz, ancak Mig1'in \u00e7o\u011fu, etkinle\u015ftirme durumunda sitoplazmaya yeniden da\u011f\u0131t\u0131l\u0131r. Snf1 ba\u011f\u0131ml\u0131 Mig1 fosforilasyonunun Cyc8-Tup1 ile etkile\u015fimini ortadan kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz ve bu etkile\u015fimin d\u00fczenlenmesinin, Mig1 sitoplazmik lokalizasyonundan ziyade transkripsiyonel bask\u0131lamay\u0131\/bask\u0131lamay\u0131 kontrol eden molek\u00fcler anahtar oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"9211173","title":"ARID1A mutations in endometriosis-associated ovarian carcinomas.","text":"\nAR\u0130D1A (AT-zengin etkile\u015fimli alan 1A [SWI-benzeri] geni) hakk\u0131nda tam transkriptom dizilemesi, 18 yumurtal\u0131k a\u00e7\u0131k h\u00fccreli karsinom ve 1 yumurtal\u0131k a\u00e7\u0131k h\u00fccreli karsinom h\u00fccre hatt\u0131 \u00f6rneklerinde ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 6 \u00f6rnekte ARID1A'da somatik mutasyonlar tespit edildi. ARID1A, SWI-SNF kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rma kompleksinin \u00f6nemli bile\u015feni BAF250a'y\u0131 kodlar. Ek olarak, 210 yumurtal\u0131k karsinom ve ikinci bir yumurtal\u0131k a\u00e7\u0131k h\u00fccreli karsinom h\u00fccre hatt\u0131nda ARID1A dizilemesi yap\u0131ld\u0131 ve 455 ek yumurtal\u0131k karsinom \u00f6rne\u011finde BAF250a ifadesi imm\u00fcnohistokimyasal analizle \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\nSonu\u00e7lar, 119 yumurtal\u0131k a\u00e7\u0131k h\u00fccreli karsinomun (46%) 55'inde ARID1A mutasyonlar\u0131, 33 endometrioid karsinomun (30%) 10'unda ve 76 y\u00fcksek dereceli ser\u00f6z yumurtal\u0131k karsinomunda hi\u00e7 mutasyon g\u00f6r\u00fclmedi\u011fini g\u00f6sterdi. 17 karsinom \u00f6rne\u011fi her biri iki somatik mutasyona sahipti. BAF250a proteininin kayb\u0131, yumurtal\u0131k a\u00e7\u0131k h\u00fccreli karsinom ve endometrioid karsinom alt t\u00fcrleriyle ve ARID1A mutasyonlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131yla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. \u0130ki hasta \u00f6rne\u011finde, ARID1A mutasyonlar\u0131 ve BAF250a ifadesinin kayb\u0131, t\u00fcm\u00f6r ve biti\u015fik atipik endometriozda g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu ancak uzak endometriotik lezyonlarda g\u00f6r\u00fclm\u00fcyordu.\n\nBu veriler, ARID1A'n\u0131n yumurtal\u0131k a\u00e7\u0131k h\u00fccreli ve endometrioid karsinomlarda s\u0131k\u00e7a bozulmu\u015f bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 gen oldu\u011funu g\u00f6steriyor. ARID1A mutasyonu ve BAF250a kayb\u0131n\u0131n preneoplastik lezyonlarda g\u00f6r\u00fclebilmesi, endometriozun kansere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcndeki erken bir olay olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnmemizi sa\u011fl\u0131yor. (British Columbia Kanser Vakf\u0131 ve Vancouver Genel Hastanesi-UBC Hastanesi Vakf\u0131 taraf\u0131ndan desteklendi.)"}
{"_id":"9217800","title":"The ALS-associated proteins FUS and TDP-43 function together to affect Drosophila locomotion and life span.","text":"\u00d6l\u00fcmc\u00fcl yeti\u015fkin motor n\u00f6ron hastal\u0131\u011f\u0131 olan amyotrofik lateral skleroz (ALS), erken ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 bir n\u00f6rodejeneratif bozukluk olan frontotemporal demans (FTD) ile klinik ve patolojik a\u00e7\u0131dan baz\u0131 benzerlikler payla\u015f\u0131r. RNA\/DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler fused in sarcoma (FUS; ayr\u0131ca TLS olarak da bilinir) ve TAR DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein-43 (TDP-43) proteinleri, ailevi ALS ve FTD ile genetik ve patolojik a\u00e7\u0131dan ili\u015fkili oldu\u011fu son zamanlarda g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu proteinlerin bozulmas\u0131n\u0131n hastal\u0131\u011fa normal protein fonksiyonundan ba\u011f\u0131ms\u0131z mekanizmalarla m\u0131 yoksa kritik olduklar\u0131 molek\u00fcler s\u00fcre\u00e7lerin patofizyolojik bozulmas\u0131yla m\u0131 yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 \u015fu anda bilinmemektedir. Burada, FUS'un homologunun (Drosophila'da FUS) bozuldu\u011fu fareler \u00fczerinde rapor veriyoruz. Bu fareler, kontrollerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, yeti\u015fkin hayatta kalma oran\u0131nda azalma, hareket h\u0131z\u0131 ve ya\u015fam s\u00fcresinde azalma g\u00f6sterir. Bu fenotipler, normal insan FUS ile tamamen kurtar\u0131l\u0131r, ancak ALS ile ili\u015fkili FUS mutasyonlu proteinlerle kurtar\u0131lmaz. TDP-43'\u00fcn (Drosophila'n\u0131n homologu) bir mutasyonu daha da \u015fiddetli, ancak benzer eksikliklere neden olur. \u00c7apraz kurtarma analizi ile, FUS'un TDP-43 ile birlikte ve TDP-43'\u00fcn a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda, n\u00f6ronlarda ortak bir genetik yolakta \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, bu proteinlerin RNA ba\u011f\u0131ml\u0131 bir kompleks i\u00e7inde birbirleriyle ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, FUS ve TDP-43'\u00fcn birlikte canl\u0131larda i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve ALS ve FTD'de bozulmu\u015f olabilecek, her ikisinin de ortak faaliyetlerini gerektiren molek\u00fcler yolaklar oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"9225850","title":"Non-canonical PI3K-Cdc42-Pak-Mek-Erk Signaling Promotes Immune-Complex-Induced Apoptosis in Human Neutrophils","text":"N\u00f6trofil, bakteriyel ve mantar enfeksiyonlar\u0131na kar\u015f\u0131 ilk savunma hatt\u0131n\u0131 olu\u015fturan periferik kan l\u00f6kositleridir, ancak ayn\u0131 zamanda iltihaplanma yan\u0131t\u0131n\u0131n olu\u015fmas\u0131nda da kritik rol oynarlar. Bir\u00e7ok n\u00f6trofil h\u00fccre y\u00fczey resept\u00f6r\u00fc, aktivasyon yoluyla PI3K'lar\u0131 (fosfatidil inozit 3-kinazlar\u0131) etkinle\u015ftirerek \u00f6nemli h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7leri d\u00fczenler. Burada, insan n\u00f6trofilinin \u00e7\u00f6z\u00fcnmez ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kompleksleriyle aktivasyonunun, daha \u00f6nce karakterize edilmemi\u015f, PI3K ba\u011f\u0131ml\u0131, non-kanonik, pro-apoptotik bir sinyal yolunu tetikledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu, Ras\/Raf ba\u011f\u0131ms\u0131z Erk aktivasyonunun ve PI3K ile Cdc42'nin aktivasyonunun nadiren g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc bir \u00f6rnektir. Ayr\u0131ca, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kompleksleri ve fMLF (formil-metiyonil lizin) ile tetiklenen sinyal yollar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 analizi, insan ve fare n\u00f6trofilinin kulland\u0131\u011f\u0131 yolaklarda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar ortaya koymaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z non-kanonik yol, kronik iltihapl\u0131 hastal\u0131klarda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kompleksleri ile n\u00f6trofil aktivasyonuna dayanan iltihaplanman\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fclmesinde \u00f6nemli olabilir."}
{"_id":"9226649","title":"Inflammation-induced tumorigenesis in the colon is regulated by caspase-1 and NLRC4.","text":"Kronik enflamasyon, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunun bilinen bir risk fakt\u00f6r\u00fc olsa da, bu ili\u015fkinin tam mekanizmas\u0131 \u015fu anda bilinmemektedir. Enflamasyon kompleksi, NOD benzeri resept\u00f6r (NLR) ailesinden \u00fcyelerin olu\u015fturdu\u011fu \u00e7ok proteini kompleks, son zamanlarda birden fazla do\u011fu\u015ftan ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir, ancak enflamasyonla ili\u015fkili kanser \u00fczerindeki potansiyel rol\u00fc az ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Azoksimetan ve s\u00fclfat sodyum serebrin ile ili\u015fkili kolon kanseri modeli kullanarak, caspase-1 eksik (Casp1(-\/-)) farelerde t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunun artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, caspase-1'in t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumundaki rol\u00fc, kolonik enflamasyonu d\u00fczenlemekten ziyade, kolonik epitel h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131 ve apoptozunu d\u00fczenlemekten kaynaklan\u0131yordu. Sonu\u00e7 olarak, caspase-1 eksik fareler, yaralanma ile ili\u015fkili t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunun erken a\u015famalar\u0131nda kolonik epitel h\u00fccrelerinin artan \u00e7o\u011falmas\u0131 ve ileri a\u015famalarda azapoptozun azalt\u0131lmas\u0131 ile karakterize edilir. NLRC4 enflamasyon kompleksi, kolonik enflamasyonla ili\u015fkili t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunun merkezinde oldu\u011funu ve yaralanmaya kar\u015f\u0131 epitel h\u00fccrelerinin yan\u0131t\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcren bir model \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"9239963","title":"The nuclear receptors SF1 and LRH1 are expressed in endometrial cancer cells and regulate steroidogenic gene transcription by cooperating with AP-1 factors.","text":"Estradiol'e a\u015f\u0131r\u0131 maruz kalma, endometrial kanser i\u00e7in ana risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Endometrial kanserli kad\u0131nlar\u0131n endometriumundaki anormal derecede y\u00fcksek estradiol seviyeleri, b\u00fcy\u00fck olas\u0131l\u0131kla t\u00fcm\u00f6r\u00fcn kendisi taraf\u0131ndan a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretime ba\u011fl\u0131d\u0131r. Endometrial kanser h\u00fccreleri, estradiol senteziyle ili\u015fkili steroidojenik enzimleri kodlayan genleri ifade eder. Burada, RT-PCR ve Western blot kullanarak, gonadal ve adrenal h\u00fccrelerde steroidojenik gen ifadesini d\u00fczenleyen iyi bilinen iki n\u00fckleer resept\u00f6r olan SF1 ve LRH1'in de endometrial kanser h\u00fccre hatlar\u0131nda ifade edildi\u011fini g\u00f6sterdik. Ge\u00e7ici transfeksiyonlar sonucunda, SF1 ve LRH1'in, ili\u015fkili n\u00fckleer resept\u00f6r NUR77'nin aksine, insan steroidojenik genlerin promot\u00f6rlerini (STAR, HSD3B2 ve CYP19A1 PII) etkinle\u015ftirebildi\u011fini bulduk. Benzer \u015fekilde, forskolin ama PMA, bu \u00fc\u00e7 promot\u00f6r\u00fc etkinle\u015ftirebildi. Ayr\u0131ca, hem SF1 hem de LRH1'in, bilinen endometrial karcinoma h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 art\u0131ran AP-1 ailesindeki c-JUN ve c-FOS \u00fcyeleriyle transkripsiyonel olarak i\u015fbirli\u011fi yaparak, STAR, HSD3B2 ve CYP19A1 PII promot\u00f6rlerinin etkinle\u015ftirilmesini daha da art\u0131rabildi\u011fini bulduk. T\u00fcm bunlar, endometrial kanser h\u00fccrelerinde steroidojenik gen ifadesinin mekanizmalar\u0131na dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayarak, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri taraf\u0131ndan estradiol biyosentezinin d\u00fczenlenmesine dair bir anlay\u0131\u015f sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"9244474","title":"Dietary factors in chronic inflammation: food tolerances and intolerances of a New Zealand Caucasian Crohn's disease population.","text":"Diyet, enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 (CD) semptomlar\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 bilinmektedir. Tek bir diyetin t\u00fcm bireylere uygun olmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, \u00e7o\u011fu CD hastas\u0131 zararl\u0131 veya faydal\u0131 etkileri olan g\u0131dalar hakk\u0131nda fark\u0131ndal\u0131\u011fa sahiptir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, CD semptomlar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan g\u0131dalar\u0131 s\u0131n\u0131fland\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r, Yeni Zelanda'daki bir Kaftan n\u00fcfusunda. Yeni Zelanda'daki iki farkl\u0131 merkezden 446 ki\u015fi bu \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edildi. Geni\u015f kapsaml\u0131 bir diyet anket formu (15 grupta 257 g\u0131da maddesi) kendilerinin bildirdi\u011fi diyet toleranslar\u0131n\u0131 ve intoleranslar\u0131n\u0131 kaydetti. Her g\u0131da grubunun i\u00e7inde, g\u0131dalara verilen yan\u0131tlarda istatistiksel olarak anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar vard\u0131. \u0130ki boyutlu grafik \u00f6zeti, g\u0131dalar\u0131n yararl\u0131 veya zararl\u0131 olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131na olanak sa\u011flad\u0131. Birka\u00e7 g\u0131da maddesi s\u0131k s\u0131k faydal\u0131 olarak kabul edilir, bunlar aras\u0131nda beyaz bal\u0131k, somon ve ton bal\u0131\u011f\u0131, gl\u00fctensiz \u00fcr\u00fcnler, yulaf, muz, ha\u015flanm\u0131\u015f patates, tatl\u0131 patates (kumara), kabak, soya s\u00fct\u00fc, ke\u00e7i s\u00fct\u00fc ve yo\u011furt bulunur. Genellikle zararl\u0131 olarak kabul edilen g\u0131dalar aras\u0131nda portakal, ac\u0131 biber veya ac\u0131 biber sosu, m\u0131s\u0131r ve m\u0131s\u0131r \u00fcr\u00fcnleri, f\u0131st\u0131k, krema, salam, baharatl\u0131 yiyecekler, kola i\u00e7ecekleri, y\u00fcksek kalorili i\u00e7ecekler, bira ve k\u0131rm\u0131z\u0131 \u015farap bulunur. Birka\u00e7 g\u0131da maddesi i\u00e7in, bir grupta faydal\u0131 olan ayn\u0131 madde, di\u011ferlerinde zararl\u0131 olarak kabul edilir; \u00f6zellikle soya s\u00fct\u00fc, ke\u00e7i s\u00fct\u00fc, yo\u011furt, yulaf, kiwifruit, kuru \u00fcz\u00fcm, elma, brokoli, lahana, keten tohumu, kabak tohumu, g\u00fcne\u015f \u00e7i\u00e7ek tohumu, zencefil ve zencefil \u00fcr\u00fcnleri, s\u0131\u011f\u0131r eti, kuzu eti, karaci\u011fer ve ya\u011fl\u0131 bal\u0131k. T\u00fcm CD hastalar\u0131n\u0131n ka\u00e7\u0131nmas\u0131 gereken belirli bir g\u0131da grubu tan\u0131mlamak m\u00fcmk\u00fcn olmad\u0131. Zararl\u0131 \u00f6\u011felerin geni\u015f yelpazesi, diyetle remisyonun s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesinin zor olabilece\u011fini ve \u00f6nemli say\u0131da g\u0131dan\u0131n d\u0131\u015flanmas\u0131n\u0131 gerektirebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f diyetler bu ki\u015filere \u00f6zellikle \u00f6nemli olabilir."}
{"_id":"9254550","title":"Age as a risk factor for thrombocytopenia and anaemia in children treated for acute uncomplicated falciparum malaria.","text":"\n## Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nAnemi, s\u0131tmaya sahip \u00e7ocuklarda yayg\u0131n olarak g\u00f6zlemlenmektedir, ancak s\u0131tmayla ili\u015fkili l\u00f6kosit ve trombosit say\u0131s\u0131nda anormalliklerle ilgili raporlar tutars\u0131zd\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, akut basit s\u0131tman\u0131n \u00e7ocuklar\u0131nda kan parametrelerinin ya\u015f, cinsiyet, parazit yo\u011funlu\u011fu ve v\u00fccut s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki etkisini incelemi\u015ftir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nAkut basit s\u0131tman\u0131n \u00e7ocuklar\u0131nda kan parametreleri belirlenmi\u015f ve bu parametreler ya\u015f, cinsiyet, v\u00fccut s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 ve parazit yo\u011funlu\u011fu ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. \u0130statistiksel analiz, SAS 9.1 kullan\u0131larak yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\u00c7al\u0131\u015fmaya 695 akut basit s\u0131tma hastas\u0131 kat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ortalama ya\u015f 51,7 ay (+\/- 33,8) idi. Sunumda, hastalar\u0131n %43,8'inde anemi g\u00f6zlemlenmi\u015ftir ve 5 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki \u00e7ocuklar, daha ya\u015fl\u0131 \u00e7ocuklara k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck bir hematokrit seviyesine sahipti (28,4% +\/- 4,8 vs 32,8% +\/- 4,8) (p <0,001), ancak 14. ve 28. g\u00fcnlerde hematokrit seviyeleri aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu. Cinsiyetler aras\u0131nda bir fark yoktu. L\u00f6kositoz, l\u00f6kopeni'den daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu (9,5% vs 3%). Trombositopeni, kay\u0131tl\u0131 hastalar\u0131n %59,3'\u00fcnde tespit edildi. Trombositopenisi olan hastalar\u0131n yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131 28. g\u00fcnde iyile\u015fmi\u015fti. Temel trombosit say\u0131s\u0131, 14. g\u00fcn (r = 0,6, p < 0,0001) ve 28. g\u00fcn (r = 0,2, p = 0,0015) ile ve 28. g\u00fcndeki hematokrit ile (r = 0,12, p = 0,00197) ili\u015fkiliydi. Trombosit say\u0131s\u0131, v\u00fccut s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131, parazit yo\u011funlu\u011fu ve l\u00f6kosit say\u0131s\u0131yla ili\u015fkili de\u011fildi. Hematokrit, ya\u015fla (r = 0,4, p < 0,0001) ili\u015fkiliydi, ancak parazit yo\u011funlu\u011fu veya v\u00fccut s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkili de\u011fildi. L\u00f6k"}
{"_id":"9257019","title":"Discovery of endogenous catecholamines in lymphocytes and evidence for catecholamine regulation of lymphocyte function via an autocrine loop.","text":"Kan\u0131tlar, tek limfositlerde ve T- ve B-h\u00fccre klonlar\u0131n\u0131n ekstraktlar\u0131nda katekolaminler ve metabolitlerinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 elde etmek i\u00e7in kap\u0131l\u0131 elektroforesiz ve elektrokimyasal alg\u0131lama kullan\u0131larak sa\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. Tirozin hidroksilaz\u0131n farmakolojik inhibisyonu, g\u00f6zlemlenen katekolamin seviyelerinde azalmaya neden olur, bu da limfositlerin katekolamin sentezi yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. H\u00fccre i\u00e7i dopamin seviyeleri, ekstra-h\u00fccre dopamin\u0131yla artar, bu da bir h\u00fccre al\u0131m mekanizmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, ya dopamin ya da dopamin \u00f6nc\u00fcs\u00fc L-dihidroksifenilalanin ile ink\u00fcbasyon, limfosit proliferasyonu ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda doz ba\u011f\u0131ml\u0131 bir inhibisyonu sonu\u00e7land\u0131r\u0131r. Bu sonu\u00e7lar birlikte, limfositlerin kendi aktiviteleri \u00fczerinde a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenleyici bir otokrin d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"9272598","title":"Structure-based drug design identifies polythiophenes as antiprion compounds","text":"Prionlar, tedavisi olmayan bula\u015f\u0131c\u0131 spongiform ensefalopatileri (BSE) neden olur. Prionlar, h\u00fccresel prion proteini (PrPC) nin yanl\u0131\u015f katlanm\u0131\u015f ve toplanm\u0131\u015f bir formu olan PrPSc'den olu\u015fur. Biz, d\u00fczenli protein toplanmalar\u0131n\u0131n istikrar\u0131 i\u00e7in ba\u011flanan ve sabitleyen luminesansl\u0131 konjuge politiofenler (LCP'ler) in antiprion \u00f6zelliklerini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Prion enfeksiyonlu farelerin beyinlerine osmotik minipomplar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla k\u00fct\u00fcphane olarak \u00e7e\u015fitli yap\u0131sal LCP'ler uygulayarak, en az be\u015f tiofen halkas\u0131 i\u00e7eren karboksil yan gruplar d\u00fczenli aral\u0131klarla bulunan antiprion aktivitesi gerektirdi\u011fimizi bulduk. Kat\u0131 hal n\u00fckleer manyetik rezonans analizleri ve molek\u00fcler dinamik sim\u00fclasyonlar\u0131, aniyonik yan zincirlerin model prionlar\u0131n tamamlay\u0131c\u0131, d\u00fczenli aral\u0131klarla bulunan kationik amyloid kal\u0131nt\u0131lar\u0131yla etkile\u015fime girdi\u011fini ortaya koydu. Bu bulgular, LCP'ler ve protein toplanmalar\u0131 aras\u0131ndaki etkile\u015fimi y\u00f6neten yap\u0131sal kurallar\u0131 \u00e7\u0131karmam\u0131za izin verdi ve daha sonra bu kurallara dayanarak optimize edilmi\u015f ba\u011flanma i\u00e7in yeni bir LCP seti tasarlad\u0131k. Yeni LCP seti, prion enfeksiyonlu farelerde g\u00fc\u00e7l\u00fc \u00f6nleyici ve terap\u00f6tik potansiyele sahipti, lider bile\u015fik hayatta kalma s\u00fcresini %80'den fazla uzatt\u0131 ve hem fare hem de hamster prionlar\u0131na kar\u015f\u0131 aktivite g\u00f6sterdi, ayr\u0131ca farelere intraperitoneal uygulama ile de etkili oldu. Bu sonu\u00e7lar, anormal protein toplanmas\u0131 hastal\u0131klar\u0131, \u00f6rne\u011fin prion hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in yararl\u0131 olabilecek bile\u015fiklerin hedefli kimyasal tasar\u0131m\u0131n\u0131n uygulanabilirli\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9274291","title":"Comparisons of patient and physician expectations for cancer survivorship care.","text":"AMA\u00c7: Kanser hayatta kalma bak\u0131m\u0131 konusunda hastalar ve doktorlar\u0131 ile birincil bak\u0131m sa\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 (PCP'ler) ve onkologlar aras\u0131nda beklentileri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak. Y\u00d6NTEMLER: Hayatta kalanlar ve doktorlar\u0131, birincil kanser takipinde doktor kat\u0131l\u0131m\u0131, di\u011fer kanserler i\u00e7in tarama, genel \u00f6nleyici sa\u011fl\u0131k ve komorbidilerin y\u00f6netimi konusunda beklentilerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in anket yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR: 992 uygun hastadan ve 607 doktorun anketine kat\u0131ld\u0131, bunlardan 535'i (54%) ve 378'i (62%) de\u011ferlendirilebilir durumdayd\u0131. Doktor yan\u0131t verenlerin aras\u0131nda, 255'i (67%) PCP'ler ve 123'\u00fc (33%) onkologlar idi. Hastalar ile onkologlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, di\u011fer kanserler i\u00e7in tarama konusunda beklentiler b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tutars\u0131zd\u0131 (anla\u015fma oran\u0131 %29), hastalar \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla onkolog kat\u0131l\u0131m\u0131 bekliyordu. Hastalar ve PCP'leri aras\u0131nda, birincil kanser takipinde beklentiler en \u00e7ok uyumsuzdu (anla\u015fma oran\u0131 %35), PCP'ler bu bak\u0131m\u0131n daha b\u00fcy\u00fck bir b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00fcstlenmeleri gerekti\u011fini belirtti. Hastalar ve PCP'leri aras\u0131ndaki beklentiler, hastalar ve onkologlar\u0131 aras\u0131ndaki beklentilerden genellikle daha uyumlu idi. PCP'ler ve onkologlar, birincil kanser takipinde, kanser tarama ve genel \u00f6nleyici sa\u011fl\u0131k (sayg\u0131 oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %3, %44 ve %51) konusunda y\u00fcksek tutars\u0131zl\u0131klar g\u00f6sterdi. Birincil kanser takipinde, hem PCP'ler hem de onkologlar, bu g\u00f6revin \u00f6nemli bir sorumlulu\u011funu \u00fcstlenmeleri gerekti\u011fini belirtti. SONU\u00c7: Hastalar ve doktorlar, PCP'ler ve onkologlar aras\u0131nda kanser hayatta kalma bak\u0131m\u0131 konusunda tutars\u0131z beklentilere sahiptir. Doktor rollerine ve sorumluluklar\u0131na dair belirsizlikler, bak\u0131m eksikliklerine yol a\u00e7abilir, bu da kanser y\u00f6netimi i\u00e7inde hayatta kalma bak\u0131m\u0131 planlamas\u0131n\u0131n standart bir bile\u015fen olmas\u0131 gerekti\u011fine i\u015faret eder."}
{"_id":"9278263","title":"MHC class I antigen presentation: learning from viral evasion strategies","text":"H\u00fccre y\u00fczeyinde MHC s\u0131n\u0131f I molek\u00fclleri taraf\u0131ndan lenfositlere g\u00f6sterilen peptidler, ev sahibine istilac\u0131 patojenlere kar\u015f\u0131 korunmak i\u00e7in \u00f6nemli bir g\u00f6zetim mekanizmas\u0131 sa\u011flar. Bununla birlikte, vir\u00fcsler de \u00e7e\u015fitli a\u015famalarda MHC s\u0131n\u0131f I antijen sunum yolunu engellemek ve viral peptitlerin g\u00f6sterimini \u00f6nlemek i\u00e7in zarif stratejiler geli\u015ftirmi\u015ftir. Bu inceleme, viral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131nma mekanizmalar\u0131n\u0131n ayd\u0131nlat\u0131lmas\u0131n\u0131n, vir\u00fcs-ev sahibi etkile\u015fimleri anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 ilerletmek ve MHC s\u0131n\u0131f I sunum yolunun yan\u0131 s\u0131ra di\u011fer h\u00fccresel yollar hakk\u0131nda bilgimizi geli\u015ftirmek i\u00e7in ne kadar \u00f6nemli oldu\u011funu vurgular."}
{"_id":"9283422","title":"T cell receptor-proximal signals are sustained in peripheral microclusters and terminated in the central supramolecular activation cluster.","text":"T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) sinyalle\u015fmesi mikro k\u00fcmelerde ba\u015flat\u0131l\u0131r ve devam eder; ancak, TCR'nin zengin oldu\u011fu merkezi \u00fcst d\u00fczey aktivasyon k\u00fcmesi (cSMAC) i\u00e7inde de sinyalle\u015fmenin ger\u00e7ekle\u015fip ger\u00e7ekle\u015fmedi\u011fi bilinmemektedir. G\u00f6sterdik ki, mikro k\u00fcmelerin birle\u015fmesiyle olu\u015fan cSMAC, mikro k\u00fcmelerden daha fazla CD45 i\u00e7erir ve lizobisfosfatidik asit, ubiquitinli membran proteinlerinin par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in ili\u015fkili bir lipit a\u00e7\u0131s\u0131ndan zengin bir b\u00f6lgedir. TCR yoluyla kalsiyum sinyalle\u015fmesi, anti-MHCp tedavisiyle 2 dakika i\u00e7inde ve latrunkulin-A tedavisiyle 1 dakika i\u00e7inde engellendi. cSMAC i\u00e7indeki TCR-MHCp etkile\u015fimleri, bu bozulmalardan 10 dakika boyunca hayatta kald\u0131 ve bu nedenle sinyalle\u015fmeyi s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in yeterli de\u011fildi. TCR mikro k\u00fcmeleri de anti-MHCp ve latrunkulin-A tedavilerine kar\u015f\u0131 diren\u00e7liydi. \u00d6neriyoruz ki, TCR sinyalle\u015fmesi, istikrarl\u0131 mikro k\u00fcmeler taraf\u0131ndan desteklenir ve cSMAC i\u00e7inde sonland\u0131r\u0131l\u0131r, bu yap\u0131dan TCR'ler par\u00e7alanmak i\u00e7in s\u0131ralan\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, TCR sinyalle\u015fmesinde F-aktinin mikro k\u00fcme olu\u015fumundan \u00f6te bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"9285396","title":"The role of red cell distribution width in the prognosis of patients with gastric cancer.","text":"# Arka Plan\nK\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi da\u011f\u0131l\u0131m geni\u015fli\u011fi (RDW), \u00e7e\u015fitli kanser t\u00fcrlerinde prognoz tahmininde g\u00fcvenilir bir tahminci olarak bildirilmi\u015ftir, ancak \u015fimdiye kadar, bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, mide kanseri hastalar\u0131nda RDW'nin prognozik de\u011ferinin ara\u015ft\u0131r\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirtmek gerekir.\n\n# Ama\u00e7\nMide kanseri hastalar\u0131nda k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi da\u011f\u0131l\u0131m geni\u015fli\u011fi (RDW) ile prognoz tahminindeki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak istedik.\n\n# Y\u00f6ntemler\nSon be\u015f y\u0131ll\u0131k \u00e7al\u0131\u015fma d\u00f6neminde cerrahi tedaviye uygun t\u00fcm mide kanseri hastalar\u0131 (n= 172, 110 erkek\/62 kad\u0131n) de\u011ferlendirildi. Demografik veriler, \u00f6n operatif RDW seviyeleri, t\u00fcm\u00f6r \u00f6zellikleri (erken evre: I ve II, ileri evre: IIIA-B-C), hastal\u0131k \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc (DFS) ve genel hayatta kalma (OS) verileri geriye d\u00f6n\u00fck olarak incelendi. Hastalar, y\u00fcksek RDW grubunda (RDW \u2265 16, n= 62) veya d\u00fc\u015f\u00fck RDW grubunda (RDW < 16, n= 110) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\nHer iki grubun genel ve postoperatif 60. g\u00fcnlerdeki \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %55 ve %14 olarak belirlendi. RDW ile \u00f6l\u00fcm aras\u0131nda s\u0131n\u0131rda anlaml\u0131 bir ili\u015fki (0.063) g\u00f6zlemlendi. \u00d6n operatif RDW seviyeleri, k\u0131sa vadeli \u00f6l\u00fcm olan hastalarda anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti (17.9 \u00b1 4.3 vs. 16 \u00b1 3.2, p= 0.015). Y\u00fcksek RDW grubunda ileri mide kanseri vakalar\u0131n\u0131n oran\u0131 anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti (75 vs. 51%, p= 0.002), DFS (0.035) ve OS (p= 0.04) ise daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc.\n\n# Sonu\u00e7\nY\u00fcksek RDW de\u011ferlerine sahip hastalarda ileri kanser vakalar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 y\u00fcksekti. Y\u00fcksek RDW de\u011ferleri, k\u0131sa vadeli \u00f6l\u00fcmle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki i\u00e7indeydi, ancak genel hayatta kalma ile sadece s\u0131n\u0131rda bir ili\u015fki g\u00f6zlemlendi."}
{"_id":"9288638","title":"Vascular responsiveness in isolated perfused kidneys of diabetic hypertensive rats.","text":"\n# Ama\u00e7: Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, diyabet ve hipertansiyonun \u00e7e\u015fitli vaskokonstrikt\u00f6r ve vaskodilat\u00f6r ajanlara kar\u015f\u0131 yan\u0131tlarda eklemsel etkileri olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. Bu, streptozotokin (STZ) ile diyabetli Wistar-Kyoto (WKY) fareleri ve diyabetli s\u0131\u00e7an hipertansiyonu (SHR) farelerinden izole edilmi\u015f perf\u00fcze edilmi\u015f b\u00f6breklere uygulanarak ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\n# Y\u00f6ntemler: SHR ve WKY fareleri, 12 haftal\u0131k ya\u015fta yanak damar\u0131na 55 mg\/kg STZ'nin intraven\u00f6z enjeksiyonu ile diyabetli hale getirildi. Sekiz hafta sonra, b\u00f6brekler izole edildi ve fizyolojik tuz \u00e7\u00f6zeltisi ile sol b\u00f6brek arterinden perf\u00fcze edildi. B\u00f6brek perf\u00fczyon bas\u0131nc\u0131 s\u00fcrekli olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. \u00c7e\u015fitli vaskokonstrikt\u00f6r ve vaskodilat\u00f6r ajanlar i\u00e7in konsantrasyon-yan\u0131t e\u011frileri \u00e7izildi.\n\n# Sonu\u00e7lar: Hem diyabet hem de hipertansiyon durumu, \u0131slak b\u00f6brek a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131yla ili\u015fkilendirildi. Renal arter sistemin fenilefrin (PhE), serotonin (5-HT) ve angiotensin II (Ang II) gibi vaskokonstrikt\u00f6r ajanlara kar\u015f\u0131 kas\u0131lma yan\u0131tlar\u0131, hem maksimum perf\u00fczyon bas\u0131nc\u0131ndaki art\u0131\u015f (mmHg) hem de duyarl\u0131l\u0131k (log EC50) a\u00e7\u0131s\u0131ndan diyabetli WKY farelerinin haz\u0131rlamalar\u0131nda normoglikemik WKY farelerinin haz\u0131rlamalar\u0131 ile ayn\u0131yd\u0131. Hem PhE hem de Ang II'ye kar\u015f\u0131 maksimum kas\u0131lma yan\u0131tlar\u0131, SHR'lerin b\u00f6breklerinde normotansif kontrollerine k\u0131yasla g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015fti, ancak ayn\u0131 anda meydana gelen diyabet bu duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 engelledi. 3 x 10(-6) mol\/l PhE ile \u00f6n kas\u0131lmadan sonra, hem endotel ba\u011f\u0131ml\u0131 (metakolin) hem de endotel ba\u011f\u0131ms\u0131z (sodyum nitroprussid) vaskodilat\u00f6r ila\u00e7lar, bu d\u00f6rt hayvan grubu i\u00e7in ayn\u0131 vaskodilat\u00f6r yan\u0131t\u0131 g\u00f6sterdi.\n\n# Sonu\u00e7: STZ ile diyabetli WKY fareleri ve SHR'lerden izole edilmi\u015f perf\u00fcze edilmi\u015f b\u00f6breklere, izole edilmi\u015f diyabetin \u00e7e\u015fitli uyaranlara kar\u015f\u0131 vaskokonstriksiyonu etkile"}
{"_id":"9291596","title":"DNA replication is required To elicit cellular responses to psoralen-induced DNA interstrand cross-links.","text":"DNA i\u00e7 zincir \u00e7apraz ba\u011flar\u0131 (ICL'ler) tan\u0131t\u0131ld\u0131ktan sonra, memeli h\u00fccreler 4N DNA i\u00e7eri\u011fine sahipken kromozom k\u0131r\u0131lmas\u0131 veya h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc gecikmesi g\u00f6sterir. Bu gecikmenin do\u011fas\u0131n\u0131 daha iyi anlamak i\u00e7in, daha \u00f6nce G(2)\/M tutuklanmas\u0131 olarak tan\u0131mlanan gecikmeyi ara\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla bir protokol geli\u015ftirdik. E\u015fzamanl\u0131 G(1), S ve G(2) h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131, fotoaktif 4'-hidroksimetil-4,5',8-trimetilpsoralen (HMT) ile tedavi edildi ve normal olarak mitoz a\u015famas\u0131na ge\u00e7en h\u00fccreler say\u0131ld\u0131. Ionize radyasyona k\u0131yasla, G(2) a\u015famas\u0131nda olu\u015fturulan ICL'ler, G(2)\/M tutuklanmas\u0131, mitotik tutuklanma veya kromozom k\u0131r\u0131lmas\u0131na neden olmad\u0131. Bunun yerine, sonraki S a\u015famas\u0131ndan ge\u00e7mek, kromozom k\u0131r\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bir sonraki h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde tutuklanmay\u0131 tetiklemek i\u00e7in gereklidir. Benzer \u015fekilde, G(1) a\u015famas\u0131nda olu\u015fturulan ICL'ler, G(1)\/S tutuklanmas\u0131na neden olmad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, DNA replikasyonu, psoralen ile olu\u015fturulan ICL'lerden sonra h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc tutuklanmas\u0131 ve genomik istikrars\u0131zl\u0131k i\u00e7in h\u00fccresel yan\u0131tlar\u0131 tetiklemek i\u00e7in gereklidir. \u0130lk insan fibroblastlar\u0131nda, ICL'ler taraf\u0131ndan tetiklenen 4N DNA i\u00e7eri\u011fine sahip h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc tutuklamas\u0131 uzun s\u00fcreli ancak geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilir. Kinetik analiz, bu h\u00fccrelerin yakla\u015f\u0131k 2.500 ICL\/genomu, ortalama 11 ICL\/genom\/saat oran\u0131nda \u00e7\u0131karabilece\u011fini \u00f6nerdi."}
{"_id":"9291668","title":" DNA methylation and healthy human aging","text":"Ya\u015flanma s\u00fcreci, h\u00fccre ve molek\u00fcler seviyelerde bir dizi de\u011fi\u015fikli\u011fe yol a\u00e7ar, bunlar aras\u0131nda senescans, telomerin k\u0131salmas\u0131 ve gen ifadesindeki de\u011fi\u015fiklikler bulunur. Ya\u015fam boyu boyunca epigenetik desenler de de\u011fi\u015fir, bu da epigenetik de\u011fi\u015fikliklerin ya\u015flanma s\u00fcrecinin \u00f6nemli bir bile\u015feni olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. En \u00e7ok incelenen epigenetik i\u015faret, CpG din\u00fckleotitlerinde metil gruplar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 olan DNA metilasyonudur. Bu din\u00fckleotitler genellikle gen promot\u00f6rleri yak\u0131n\u0131nda bulunur ve gen ifade seviyeleriyle ili\u015fkilendirilir. Erken \u00e7al\u0131\u015fmalar, k\u00fcresel DNA metilasyon seviyelerinin ilk birka\u00e7 y\u0131l i\u00e7inde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve daha sonra ge\u00e7 yeti\u015fkinlikte azalmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Son zamanlarda, mikroarray ve sonraki nesil dizileme teknolojilerinin geli\u015fmesiyle, ya\u015fla birlikte DNA metilasyon de\u011fi\u015fkenli\u011finin art\u0131\u011f\u0131 ve bir dizi spesifik site deseninin belirlendi\u011fi g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, belirli CpG sitelerinin ya\u015fla g\u00fc\u00e7l\u00fc ili\u015fkili oldu\u011fu, bu sitelerin k\u00fc\u00e7\u00fck bir say\u0131s\u0131yla yap\u0131lan tahmin modellerinin don\u00f6r\u00fcn kronolojik ya\u015f\u0131n\u0131 do\u011fru bir \u015fekilde tahmin edebilece\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu g\u00f6zlemler, ya\u015fla ili\u015fkili DNA metilasyon de\u011fi\u015fikliklerine katk\u0131da bulunan iki olguya i\u015faret etmektedir: epigenetik savrulma ve epigenetik saat. Bu incelemede, sa\u011fl\u0131kl\u0131 insan ya\u015flanmas\u0131na \u00f6m\u00fcr boyu odaklan\u0131yoruz ve DNA metilasyonunun dinamiklerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz, ayr\u0131ca genom, \u00e7evre ve epigenom aras\u0131ndaki etkile\u015fimin ya\u015flanma h\u0131zlar\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini inceliyoruz. Ayr\u0131ca, 'epigenetik ya\u015f'\u0131n belirlenmesinin insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki etkisini tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve mevcut ve gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalara ili\u015fkin baz\u0131 \u00f6nemli uyar\u0131lar\u0131 \u00f6zetliyoruz."}
{"_id":"9301606","title":"Parathyroid hormone-induced E4BP4\/NFIL3 down-regulates transcription in osteoblasts.","text":"Paratiroid hormon (PTH), kemik metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir rol oynayan ana d\u00fczenleyici, osteoblast plazma zar\u0131ndaki PTHR1 resept\u00f6r\u00fcn\u00fc aktive ederek sinyalle\u015fmeyi ba\u015flat\u0131r ve birincil yan\u0131t genlerinin transkripsiyonunu tetikler. Daha sonra, transkripsiyon aktivitesi g\u00f6steren birincil genler, a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f PTH hedeflerinin ifadelerini d\u00fczenler. Osteoblastlarda PTH ile tetiklenen bir birincil gen olarak adenovire E4 promot\u00f6r ba\u011flay\u0131c\u0131 protein\/IL-3 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen n\u00fckleer fakt\u00f6r\u00fc (E4BP4) tan\u0131mlad\u0131k. E4BP4, non-osteoblastik h\u00fccrelerde bask\u0131lama veya aktivasyon yoluyla transkripsiyonu d\u00fczenleyen bir bZIP transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Burada rapor etti\u011fimiz gibi, PTH, osteoblastik h\u00fccrelerde E4bp4 mRNA'y\u0131 h\u0131zl\u0131 ve ge\u00e7ici olarak indirdi ve bu indirim protein sentezi gerektirmedi. PTH ayr\u0131ca E4BP4 proteini sentezini ve E4BP4'\u00fcn bir konsens\u00fcs EBPRE'ye ba\u011flanmas\u0131n\u0131 indirdi. E4BP4'\u00fcn a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, EBPRE i\u00e7eren bir promot\u00f6r-rapor\u00f6r yap\u0131s\u0131n\u0131n aktivitesini inhibe ederken, PTH tedavisi, ayn\u0131 yap\u0131n\u0131n birincil fare osteoblastlar\u0131nda aktivitesini zay\u0131flatt\u0131. Son olarak, E4BP4'\u00fcn a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, PTH ile tetiklenen bir siklooksijenaz-2 promot\u00f6r-rapor\u00f6r yap\u0131s\u0131n\u0131n aktivitesini inhibe etti. Verilerimiz, E4BP4'\u00fcn osteoblastlarda PTH hedef gen transkripsiyonunu bast\u0131rmada bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"9304312","title":"Molecular basis of synaptic vesicle cargo recognition by the endocytic sorting adaptor stonin 2","text":"Sinaptik iletim, sinaptik vesik\u00fcllerin (SV) klatrin-arac\u0131l\u0131 geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne ba\u011fl\u0131d\u0131r. Sinaptotagmin gibi se\u00e7ici SV proteinlerinin i\u00e7e al\u0131nmas\u0131 i\u00e7in nas\u0131l hedeflendi\u011fi hala gizemini korumaktad\u0131r. Stonins, sinaptotagmin i\u00e7in endositik s\u0131ralamaye adanm\u0131\u015f evrimsel olarak korunan adapt\u00f6rlerdir. Verilerimiz, synaptotagmin'in tan\u0131nmas\u0131 i\u00e7in stonin 2 veya Caenorhabditis elegans'in ortolo\u011fu UNC-41B'nin molek\u00fcler belirleyicilerini ortaya koymaktad\u0131r. Etkile\u015fim, synaptotagmin 1'in sitoplazmik alan\u0131ndaki k\u00fcmeler halinde bulunan temel amino asitlerle stonin 2'nin mu-homoloji alan\u0131ndaki bir beta ipli\u011fi aras\u0131ndaki do\u011frudan bir etkile\u015fimi i\u00e7erir. Stonin 2 beta ipli\u011fi i\u00e7indeki K783, Y784 ve E785'in alanin mutasyonlar\u0131, mutant stonin proteininin synaptotagmin ile etkile\u015fime girmesini, sinapslarda birikmesini ve synaptotagmin'in i\u00e7e al\u0131nmas\u0131n\u0131 sa\u011flamas\u0131n\u0131 engeller. Sinaptotagmin ba\u011flama yetene\u011finden yoksun UNC-41B, C. elegans stonin mutasyonlu hayvanlarda fel\u00e7 kurtarma yetene\u011fini g\u00f6steremedi\u011fi i\u00e7in, stonin taraf\u0131ndan SV y\u00fck\u00fc tan\u0131nma mekanizmas\u0131n\u0131n solucanlar ve memeliler aras\u0131nda korundu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9306247","title":"Size separation of circulatory DNA in maternal plasma permits ready detection of fetal DNA polymorphisms.","text":"ARKA PLAN Analiz, anne kan\u0131ndaki plazmada fet\u00fcs DNA's\u0131, \u00f6zellikle RHD veya Y kromozomuna \u00f6zg\u00fc diziler gibi anne genomunda bulunmayan fet\u00fcs genetik \u00f6zelliklerinin analizi i\u00e7in yeni bir y\u00f6ntem olarak son zamanlarda sunulmu\u015ftur. Bug\u00fcne kadar, di\u011fer fet\u00fcs genetik \u00f6zelliklerinin analizi, kan dola\u015f\u0131m\u0131nda anne DNA dizilerinin bask\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle daha sorunlu olmu\u015ftur. Fetal ve anne kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki DNA'n\u0131n farkl\u0131 biyokimyasal \u00f6zelliklerini ay\u0131rt edip edemeyece\u011fimizi inceledik. Y\u00d6NTEM Plazma DNA's\u0131, agaroz jel elektroforesisi ile incelendi. Boyut ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f par\u00e7alardaki fet\u00fcs ve anne DNA oranlar\u0131, ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Paternal ve maternal olarak miras\u0131 olan fet\u00fcs genetik \u00f6zelliklerinin belirlenmesi, y\u00fcksek polimorfik kromozom 21'e \u00f6zg\u00fc mikrosatellit i\u015faret\u00e7ileri kullan\u0131larak incelendi. SONU\u00c7LAR Kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki DNA'n\u0131n boyut ayr\u0131\u015ft\u0131rmas\u0131, h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 fet\u00fcs DNA's\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck k\u0131sm\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k 0.3 kb molek\u00fcler boyuta sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi, oysa anne taraf\u0131ndan gelen diziler ortalama olarak 1 kb'den daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc. Anne plazma \u00f6rneklerinden boyut ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f DNA'n\u0131n (<\/=0.3 kb) analizi, hem anne hem de anne taraf\u0131ndan miras\u0131 olan mikrosatellit i\u015faret\u00e7ilerinin kolayca tespit edilmesini sa\u011flad\u0131. SONU\u00c7 Kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki fet\u00fcs DNA's\u0131, yakla\u015f\u0131k 0.3 kb'den k\u00fc\u00e7\u00fck par\u00e7alar\u0131n boyut se\u00e7imi ile zenginle\u015ftirilebilir. Bu se\u00e7im, hem anne hem de anne taraf\u0131ndan miras\u0131 olan DNA polimorfizmlerinin analizini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r."}
{"_id":"9310407","title":"The intravascular volume effect of Ringer's lactate is below 20%: a prospective study in humans","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e Isotonik kristaloidler, perioperatif s\u0131v\u0131 y\u00f6netimindeki merkezi bir rol oynar. Isotonik kolloid haz\u0131rlamalar\u0131 (\u00f6rne\u011fin, insan albumin veya hidroksietil ni\u015fasta), \u015fiddetli kan kay\u0131plar\u0131n\u0131 telafi etmek i\u00e7in inf\u00fcze edildi\u011finde neredeyse tamamen intravask\u00fcler kal\u0131r. Son veriler, kristaloidlerin de intravask\u00fcler hacim etkisinin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir oldu\u011funu g\u00f6stererek, bazen \u00f6nerilen kolloidlerin hipovolemi tedavisindeki avantaj\u0131n\u0131 sorgulad\u0131. Ancak genel fizyolojik bilgi ve klinik deneyim, bunun tersini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor.\n\nY\u00d6NTEMLER Prospektif bir \u00e7al\u0131\u015fmada, \u00e7ift izleyici kan hacmi \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, on sa\u011fl\u0131kl\u0131 yeti\u015fkin kad\u0131nlarda normovolemik hemodil\u00fcsyon \u00f6ncesi ve sonras\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u00c7ekilen kan hacminin \u00fc\u00e7 kat\u0131n\u0131 Ringer laktat ile de\u011fi\u015ftirdiler. Olu\u015fan eksiklikler, yar\u0131 haciminde 20% insan albumin ile telafi edildi ve ard\u0131ndan kan hacmi daha da de\u011ferlendirildi. \u00d6l\u00e7\u00fcmlerdeki anlaml\u0131l\u0131k i\u00e7in, Fisher'a g\u00f6re tekrarl\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmler i\u00e7in varyans analizi (ANOVA) yap\u0131ld\u0131. Anlaml\u0131 sonu\u00e7lar g\u00f6sterilirse, tek tek \u00f6l\u00e7\u00fcmler i\u00e7in Student'a g\u00f6re e\u015fle\u015ftirilmi\u015f t testleri uyguland\u0131. P < 0.05 anlaml\u0131 olarak kabul edildi.\n\nSONU\u00c7LAR Toplam 1.097 \u00b1 285 ml tam kan \u00e7ekildi (641 \u00b1 155 ml\/m\u00b2 v\u00fccut y\u00fczeyi alan\u0131) ve ayn\u0131 anda 3.430 \u00b1 806 ml Ringer laktat ile de\u011fi\u015ftirildi. T\u00fcm hastalarda, hemodil\u00fcsyon sonras\u0131 kan hacminde anlaml\u0131 bir azalma (-459 \u00b1 185 ml; P < 0.05) g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ancak \u00f6nemli hemodinamik de\u011fi\u015fiklikler olmad\u0131 ve interstisyal su i\u00e7eri\u011finde anlaml\u0131 bir art\u0131\u015f (+2.157 \u00b1 606 ml; P < 0.05) g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ringer laktat\u0131n hacim etkisi %17 \u00b1 10 idi. Bu durumda 20% insan albuminin 245 \u00b1 64 ml'lik inf\u00fczyonu, kan hacmini temel de\u011ferlere geri getirdi, hacim etkisi %184 \u00b1 63 idi.\n\nSONU\u00c7LAR Isotonik kristaloidlerin, kalp-"}
{"_id":"9315213","title":"Fibroblast Growth Factor 21 Prevents Atherosclerosis by Suppression of Hepatic Sterol Regulatory Element-Binding Protein-2 and Induction of Adiponectin in Mice","text":"ARKA PLAN Fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 21 (FGF21), glikoz ve lipit metabolizmas\u0131 ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00fczerinde \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc etkilere sahip bir metabolik hormondur. Hem peroksizom proliferat\u00f6r\u00fc etkinle\u015ftirici resept\u00f6r \u03b1 hem de \u03b3'nin, her ikisi de lipit d\u00fc\u015f\u00fcrmede ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rmada kullan\u0131lan aktivasyoncular\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Bununla birlikte, FGF21'in kardiyovask\u00fcler sistemdeki rol\u00fc hala belirsizdir. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR FGF21'in aterosklerozdaki rolleri, apolipoprotein E(-\/-) farelerinde FGF21 eksikli\u011fi ve rekombinan FGF21'in etkisinin de\u011ferlendirilmesiyle ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. FGF21 eksikli\u011fi, apolipoprotein E(-\/-) farelerinde aterosklerotik plak olu\u015fumunda belirgin bir k\u00f6t\u00fcle\u015fmeye ve erken \u00f6l\u00fcme neden olur, bu da hipoadiponektinemi ve \u015fiddetli hiperkolesterolemiyle birlikte g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. FGF21'in takviyesi, apolipoprotein E(-\/-) farelerinde aterosklerozu 2 ba\u011f\u0131ms\u0131z mekanizma yoluyla korur: adipositlerden adiponektin \u00fcretimini tetikleyerek, bu da damarlarda yeni intima olu\u015fumunu ve makrofaj iltihab\u0131n\u0131 engeller ve karaci\u011ferde sterol d\u00fczenleyici element ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 2 (SREBP-2) transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn ifadesini bask\u0131layarak, bu da kolesterol sentezini azalt\u0131r ve hiperkolesterolemiyi hafifletir. Kronik adiponektin tedavisi, FGF21 eksikli\u011fi olan apolipoprotein E(-\/-) farelerinde aterosklerozu k\u0131smen tersine \u00e7evirir, ancak hiperkolesterolemi \u00fczerinde belirgin bir etkisi yoktur. \u00d6te yandan, FGF21'in kolesterol d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc etkileri, karaci\u011ferde SREBP-2 ifadesiyle engellenir. SONU\u00c7LAR FGF21, karaci\u011fer, adipoz dokusu ve damarlar\u0131n \u00e7ok organl\u0131 \u00e7apraz konu\u015fmas\u0131n\u0131 hassas bir \u015fekilde d\u00fczenleyerek aterosklerozun \u00f6nlenmesine yard\u0131mc\u0131 olur."}
{"_id":"9317504","title":"VARNA: Interactive drawing and editing of the RNA secondary structure","text":"VARNA, otomatik RNA ikincil yap\u0131 \u00e7izimi, g\u00f6rselle\u015ftirme ve etiketleme i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f bir ara\u00e7t\u0131r ve web sunucular\u0131 ve veritabanlar\u0131 i\u00e7in e\u015flik yaz\u0131l\u0131m\u0131 olarak hizmet eder.\n\n\u00d6zellikleri:\n\nVARNA, d\u00f6rt \u00e7izim algoritmas\u0131n\u0131 uygular, klasik formatlarda (dbn, ct, bpseq ve RNAML) girdi\/\u00e7\u0131k\u0131\u015f destekler ve \u00e7izimi be\u015f resim format\u0131nda d\u0131\u015fa aktar\u0131r: piksel tabanl\u0131 (JPEG, PNG) veya vekt\u00f6r tabanl\u0131 (SVG, EPS ve XFIG). Ayr\u0131ca, elde edilen \u00e7izimin manuel modifikasyonu ve yap\u0131sal etiketlemesini, web sunucusu i\u00e7inde etkile\u015fimli nokta ve t\u0131klama yakla\u015f\u0131m\u0131 veya komut sat\u0131r\u0131 arg\u00fcmanlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sa\u011flar.\n\nKullan\u0131m:\n\nVARNA, GPLv3.0 lisans\u0131 alt\u0131nda yay\u0131nlanan \u00fccretsiz bir yaz\u0131l\u0131md\u0131r ve http:\/\/varna.lri.fr adresinde mevcuttur.\n\nEk Bilgiler:\n\nEk veriler Bioinformatics \u00e7evrimi\u00e7i sitesinde mevcuttur."}
{"_id":"9334631","title":"C-reactive protein decreases interleukin-10 secretion in activated human monocyte-derived macrophages via inhibition of cyclic AMP production.","text":"\n**Ama\u00e7**: C-reaktif protein (CRP), bir kardiyovask\u00fcler risk i\u015faret\u00e7isi, aterosklerozda da rol oynayabilir. Aterosklerotik plaklar CRP ve ana anti-enflamatuar sitokin olan interleukin (IL)-10 ifade eder. IL-10 eksikli\u011fi lezyon olu\u015fumunu art\u0131r\u0131rken, IL-10'un verilmesi lezyonlar\u0131 azalt\u0131r. \u0130nsan monositlerden t\u00fcretilen makrofajlarda (HMDM) lipopolisakkarit (LPS) ile ind\u00fcklenen IL-10 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n etkisini test ettik.\n\n**Y\u00f6ntem ve Bulgular**: HMDM'leri CRP ile inceltmek, LPS ile ind\u00fcklenen IL-10 mRNA's\u0131 ve h\u00fccre i\u00e7i ve sal\u0131nan IL-10 proteinini ve IL-10 mRNA's\u0131n\u0131 istikrars\u0131zla\u015ft\u0131rarak \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, CRP tek ba\u015f\u0131na HMDM'lerden IL-8, IL-6 ve tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 ve LPS ile ind\u00fcklenen bu sitokinlerin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 inhibe etmedi. Fc gamma resept\u00f6r\u00fc I antikorlar\u0131, CRP ile medi edilen IL-10 inhibisyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde tersine \u00e7evirdi. CRP, h\u00fccre i\u00e7i cAMP'i, fosfatl\u0131 cAMP yan\u0131t \u00f6\u011fesi ba\u011flay\u0131c\u0131 protein (pCREB) ve adenil siklas aktivitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. cAMP agonistleri, CRP ile medi edilen IL-10 inhibisyonunu tersine \u00e7evirdi. THP-1 h\u00fccrelerinde vahid tip ve konstit\u00fctif olarak aktif CREB'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, CRP'nin LPS ile ind\u00fcklenen IL-10 seviyeleri \u00fczerindeki inhibisyon etkisini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. CRP ayr\u0131ca hemoglobin:haptoglobin ile ind\u00fcklenen IL-10 ve heme oksijenaz-1'i de inhibe etti. Ayr\u0131ca, insan CRP'nin farelere uygulanmas\u0131, IL-10 seviyelerinde \u00f6nemli bir azalma sa\u011flad\u0131.\n\n**Sonu\u00e7**: Bu \u00e7al\u0131\u015fma, CRP'nin IL-10'u azaltarak anti-enflamatuar\/pro-enflamatuar dengeyi bozdu\u011funu ve aterosklerozda \u00f6nemli bir rol oynayan enflamasyonu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren yeni kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"9379687","title":"The DNA polymerase activity of Pol \u03b5 holoenzyme is required for rapid and efficient chromosomal DNA replication in Xenopus egg extracts","text":"DNA polimeriz\u00f6r\u00fc \u03b5 (Pol \u03b5), \u00f6karyotik h\u00fccrelerde DNA replikasyonu, onar\u0131m ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol noktalar\u0131 kontrol\u00fcnde rol oynar. Replikatif Pol \u03b1 ve Pol \u03b4'nin kromozomal DNA replikasyonundaki rolleri nispeten iyi anla\u015f\u0131lm\u0131\u015f ve iyi belgelenmi\u015ftir, ancak Pol \u03b5'nin kromozomal DNA replikasyonundaki kesin rol\u00fc iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Xenopus yumurta \u00f6z\u00fc DNA replikasyon sistemini kullanarak Pol \u03b5'nin replikatif rollerini daha da a\u00e7\u0131kl\u0131\u011fa kavu\u015fturmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, Pol \u03b5'nin yoklu\u011funda Xenopus yumurta \u00f6z\u00fc ekstraktlar\u0131nda kromozomal DNA replikasyonunun ba\u015flang\u0131\u00e7 zamanlamas\u0131 ve uzant\u0131s\u0131n\u0131n belirgin \u015fekilde bozuldu\u011funu, replikatif ara \u00fcr\u00fcn ve \u00fcr\u00fcnlerin birikiminin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Pol \u03b5 holoenziminin Pol \u03b5'nin yoklu\u011fundaki ekstraktlara eklendi\u011finde normal replikasyonun geri kazan\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak Pol \u03b5'nin polimerazs\u0131z formlar\u0131n\u0131n, \u00f6rne\u011fin polimeraz nokta veya silme mutantlar\u0131 veya eksik enzim komplekslerinin eklenmesiyle geri kazan\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, Pol \u03b5 holoenziminin GINS, Cdc45p ve Cut5p ile do\u011frudan etkile\u015fimde bulundu\u011funa dair kan\u0131tlar da sunulmaktad\u0131r, her biri \u00f6karyotik h\u00fccrelerde kromozomal DNA replikasyonunun ba\u015flang\u0131\u00e7 a\u015famas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynar. Bu sonu\u00e7lar, Pol \u03b5 holoenziminin DNA polimeraz aktivitesinin Xenopus yumurta \u00f6z\u00fc ekstraktlar\u0131nda normal kromozomal DNA replikasyonu i\u00e7in temel bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu, daha y\u00fcksek \u00f6karyotlarda kromozomal DNA replikasyonu i\u00e7in Pol \u03b5 holoenziminin DNA polimeraz aktivitesinin esast\u0131r, bu da mayalarda farkl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"9393969","title":"DAF-16\/FOXO employs the chromatin remodeller SWI\/SNF to promote stress resistance and longevity","text":"Organizmler s\u00fcrekli stres ve yoksunluklarla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kal\u0131r ve hayatta kalmak i\u00e7in adaptif yan\u0131tlar vermeleri gerekir. Forkhead box O (FOXO) transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc DAF-16 (daha sonra DAF-16\/FOXO olarak an\u0131lacakt\u0131r), bu yan\u0131tlarda merkezi bir ba\u011flant\u0131 noktas\u0131 olsa da, onun hedef genlerini nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fi konusunda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. *Caenorhabditis elegans*'ta DAF-16\/FOXO ba\u011flanma ortaklar\u0131n\u0131 proteomik olarak tan\u0131mlamak ve daha sonra RNA m\u00fcdahalesi ile i\u015flevsel de\u011ferlendirmeleri yapmak, birka\u00e7 DAF-16\/FOXO kofakt\u00f6r\u00fcn\u00fc aday g\u00f6sterdi, bunlardan en \u00f6nemlisi kromatin yeniden d\u00fczenleyici SWI\/SNF'dir. DAF-16\/FOXO ve SWI\/SNF bir kompleks olu\u015fturur ve k\u00fcresel olarak DAF-16\/FOXO hedef promot\u00f6rlerinde ko-yerle\u015fir. G\u00f6steriyoruz ki, \u00f6zellikle gen etkinle\u015ftirmesi i\u00e7in, DAF-16\/FOXO, SWI\/SNF'ye ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r, bu da SWI\/SNF'nin hedef promot\u00f6rlerine rekrut edilmesini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r ve yerel kromatin yeniden d\u00fczenlemesi yoluyla transkripsiyonu aktive eder. Hayvan i\u00e7in, bu, DAF-16\/FOXO ile ili\u015fkili s\u00fcre\u00e7lerde SWI\/SNF'nin kritik bir rol\u00fcne i\u015faret eder, \u00f6zellikle da\u00fcr olu\u015fumunda, stres direncinde ve \u00f6mr\u00fcn te\u015fvikinde. Bu nedenle, DAF-16\/FOXO ile ili\u015fkili transkripsiyonel d\u00fczenlemenin mekanizmalar\u0131na dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunuyoruz ve ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 kromatin yeniden d\u00fczenlemesi ile \u00f6m\u00fcr d\u00fczenlemesi aras\u0131nda kritik bir ba\u011flant\u0131 kuruyoruz."}
{"_id":"9394119","title":"Association of type and location of BRCA1 and BRCA2 mutations with risk of breast and ovarian cancer.","text":"\n\u00d6NEML\u0130L\u0130K BRCA1 veya BRCA2'de (BRCA1\/2) belirli mutasyonlar\u0131n kanser riskiyle ili\u015fkisi hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgi vard\u0131r.\n\nHEDEF BRCA1\/2 ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131nda mutasyonlara \u00f6zg\u00fc kanser risklerini belirlemek.\n\nY\u00d6NTEM, KONUM VE KATILIMCILAR: 1937 ve 2011 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda (ortalama 1999) tespit edilen ve BRCA1 veya BRCA2'de hastal\u0131kla ili\u015fkili mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 olarak bulunan kad\u0131nlar\u0131 i\u00e7eren g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Uluslararas\u0131 \u00f6rneklem, 33 \u00fclkede 6 k\u0131tada 55 merkezden 19.581 BRCA1 mutasyonu ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 ve 11.900 BRCA2 mutasyonu ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. Mutasyon t\u00fcr\u00fc, i\u015flevi ve n\u00fckleotit konumu temelinde kanser riskleri i\u00e7in tehlike oranlar\u0131 (HR) tahmin ettik. Ayr\u0131ca, meme ve yumurtal\u0131k kanseri tehlike oranlar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi g\u00f6steren RHR'yi (relatif tehlike oran\u0131) tahmin ettik. RHR de\u011feri 1'den b\u00fcy\u00fckse meme kanseri riski daha y\u00fcksektir; 1'den k\u00fc\u00e7\u00fckse yumurtal\u0131k kanseri riski daha y\u00fcksektir.\n\nTEHL\u0130KELER: BRCA1 veya BRCA2 mutasyonlar\u0131.\n\nANA SONU\u00c7LAR VE \u00d6l\u00c7\u00dcLER: Meme ve yumurtal\u0131k kanseri riskleri.\n\nBRCA1 mutasyonu ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda, 9052 kad\u0131n (46%) meme kanseri tan\u0131s\u0131 ald\u0131, 2317 (12%) yumurtal\u0131k kanseri, 1041 (5%) hem meme hem de yumurtal\u0131k kanseri ve 7171 (37%) kanser olmadan. BRCA2 mutasyonu ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda, 6180 kad\u0131n (52%) meme kanseri tan\u0131s\u0131 ald\u0131, 682 (6%) yumurtal\u0131k kanseri, 272 (2%) hem meme hem de yumurtal\u0131k kanseri ve 4766 (40%) kanser olmadan. BRCA1'de, c.179 ile c.505 aras\u0131nda (BCCR1; RHR = 1.46; 95% CI, 1.22"}
{"_id":"9412420","title":"Endogenous bone marrow MSCs are dynamic, fate-restricted participants in bone maintenance and regeneration.","text":"Mesenkimal k\u00f6k h\u00fccreler (MSCs), yayg\u0131n olarak in vitro i\u015flevleri ile tan\u0131mlan\u0131r, ancak ikamet ettikleri yerdeki i\u015flevleri az tan\u0131mlanm\u0131\u015f olmas\u0131na ra\u011fmen klinik uygulamaya girerler. Burada, osteoblastik h\u00fccreleri k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc ve \u00e7o\u011falmayan, k\u0131r\u0131k iyile\u015fmesi s\u0131ras\u0131nda yeni osteoblastlar tedarik eden kemik ili\u011fi k\u00f6kenli, Mx1(+) stromal h\u00fccrelerden yenilenme gerektiren, \"MSC\" \u00f6zelliklerine sahip h\u00fccreler olarak tan\u0131mlayan genetik pulse-chase deneylerimizi rapor ediyoruz. Bu h\u00fccreler doku stresine yan\u0131t verir ve yaralanma yerlerine g\u00f6\u00e7 eder, yeni kemik \u00fcretir. Tek h\u00fccre nakli, hem k\u00f6k h\u00fccre i\u015flevini korur hem de osteoblastlara farkl\u0131la\u015f\u0131r, yeni kemik \u00fcretir. Yerel ve sistemik translokasyon ve seri nakle yetene\u011fine sahiptirler. Bu h\u00fccreler, in vitro'da mevcut MSC tan\u0131mlar\u0131 ile uyumludur, ancak canl\u0131 ve yeti\u015fkin hayvanlarda osteojenik k\u0131s\u0131tl\u0131d\u0131rlar. Bu nedenle, kemik ili\u011fi k\u00f6kenli MSC'ler, Mx1(+) pop\u00fclasyonu ile birlikte, y\u00fcksek h\u00fccre de\u011fi\u015ftirme taleplerini kar\u015f\u0131layan, kader k\u0131s\u0131tl\u0131 potansiyele sahip dinamik ve stres duyarl\u0131 bir k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccre pop\u00fclasyonu olabilir."}
{"_id":"9420732","title":"Dscam and DSCAM: complex genes in simple animals, complex animals yet simple genes.","text":"Cadherinler ve imm\u00fcnoglobulin (Ig) proteinleri, \u00e7e\u015fitli y\u00fczey resept\u00f6rlerinin olu\u015fumuna neden olur, bu resept\u00f6rler farkl\u0131 h\u00fccre tutunma molek\u00fclleri (CAM'ler) veya sinyal ileten resept\u00f6rler olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Bu i\u015flevler genellikle birbirlerine ba\u011fl\u0131d\u0131r ve homofilik ba\u011flanma ile birlikte heterofilik etkile\u015fimlerde y\u00fcksek bir \u00f6zg\u00fcll\u00fck gerektirir. Drosophila resept\u00f6r\u00fc Dscam, bir dizi \u00f6nemli biyolojik s\u00fcre\u00e7te rol oynayan homofilik ba\u011flanma \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in ola\u011fan\u00fcst\u00fc bir \u00f6rnektir, \u00f6rne\u011fin sinir ba\u011flant\u0131s\u0131 ve do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k. Alternatif olarak birle\u015ftirilmi\u015f Ig alanlar\u0131n\u0131n kombinasyonu, yakla\u015f\u0131k 18.000 izoforma-\u00f6zg\u00fc homofilik resept\u00f6r \u00e7iftlerinin olu\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Dscam'in izoform \u00e7e\u015fitlili\u011fi, yaln\u0131zca eklembacakl\u0131lara \u00f6zg\u00fcd\u00fcr, ancak son genetik analizler, omurgal\u0131 DSCAM (Down Sendrom H\u00fccre Tutunma Molek\u00fcl\u00fc) genlerinin sinir ba\u011flant\u0131s\u0131 alt\u0131nda yatan molek\u00fcler i\u015flevlerde ilgin\u00e7 bir koruma ortaya koymu\u015ftur. Bu inceleme, farkl\u0131 t\u00fcrlerde Dscam'in \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc i\u015flevlerini kapsar, sinir geli\u015fimi alt\u0131nda yatan temel i\u015flevlerini vurgulayarak ola\u011fan\u00fcst\u00fc esnekli\u011fini ve korunmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. \u0130\u015flemiz, eklembacakl\u0131lar\u0131n h\u00fccre-h\u00fccre ileti\u015fimi, n\u00f6ronlarda molek\u00fcler \u00f6z-tan\u0131ma ve do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunmalar\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli olan \u00e7e\u015fitli y\u00fczey resept\u00f6rlerini olu\u015fturmak i\u00e7in benzersiz bir \u015fekilde kulland\u0131\u011f\u0131 karma\u015f\u0131k alternatif splice geni\u015flemesini tart\u0131\u015f\u0131r. Son olarak, Dscam ve DSCAM gen yap\u0131lar\u0131ndaki \u00e7arp\u0131c\u0131 farkl\u0131l\u0131klar\u0131, sinir devre olu\u015fumunun alt\u0131nda yatan molek\u00fcler tan\u0131ma i\u015flevleriyle uzla\u015ft\u0131rmaya y\u00f6nelik bir hipotez sunuyoruz."}
{"_id":"9433958","title":"Differential innate immune response programs in neuronal subtypes determine susceptibility to infection in the brain by positive stranded RNA viruses","text":"Beyin n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n mikroorganizma enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, klinik sonucun belirleyici bir fakt\u00f6r\u00fc olmas\u0131na ra\u011fmen, bu k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131 y\u00f6neten molek\u00fcler fakt\u00f6rler hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Burada, birka\u00e7 pozitif tek iplikli RNA vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn \u00e7o\u011falmas\u0131na kar\u015f\u0131 farkl\u0131 izinlilik g\u00f6steren iki n\u00f6ron t\u00fcr\u00fcn\u00fc g\u00f6sterdi\u011fimizi belirtmek istiyoruz. Cerebellum gran\u00fcl h\u00fccre n\u00f6ronlar\u0131 ve beyin kabu\u011fu korteksinden n\u00f6ronlar, benzersiz do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k programlar\u0131 sergiler ve ex vivo ve in vivo viral enfeksiyona kar\u015f\u0131 farkl\u0131 duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. Korteks n\u00f6ronlar\u0131n\u0131 gran\u00fcl h\u00fccre n\u00f6ronlar\u0131nda daha y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edilen genlerle transd\u00fcme ederek, farkl\u0131 n\u00f6rotropik vir\u00fcsler kar\u015f\u0131s\u0131ndaki antiviral etkileri ara\u015ft\u0131ran \u00fc\u00e7 interferon uyar\u0131lm\u0131\u015f gen (IFi27, Irg1 ve Rsad2 (ayn\u0131 zamanda Viperin olarak da bilinir)) belirledik. Ayr\u0131ca, ISG'lerin epigenetik durumunun ve mikroRNA (miRNA) ile d\u00fczenlenmesinin, gran\u00fcl h\u00fccre n\u00f6ronlar\u0131nda antiviral yan\u0131t\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bu nedenle, evrimsel olarak farkl\u0131 beyin b\u00f6lgelerinden n\u00f6ronlar, enfeksiyona kar\u015f\u0131 izinliliklerini muhtemelen katk\u0131da bulunan benzersiz do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k imzalar\u0131na sahiptir."}
{"_id":"9440748","title":"Small-airway obstruction and emphysema in chronic obstructive pulmonary disease.","text":"ARKA PLAN K\u00fc\u00e7\u00fck hava yollar\u0131n\u0131n (\u00e7ap\u0131 2 mm'den az) kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ana t\u0131kanma noktalar\u0131d\u0131r. KOAH'da k\u00fc\u00e7\u00fck hava yolu t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve emfizemat\u00f6z y\u0131k\u0131m aras\u0131nda bir ili\u015fki olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek istedik. Y\u00d6NTEMLER \u00c7ok dedekt\u00f6rl\u00fc bilgisayarl\u0131 tomografi (BT) kullanarak, 78 KOAH hastas\u0131nda, Global KOAH Giri\u015fimi (GOLD) \u00f6l\u00e7e\u011fine g\u00f6re \u00e7e\u015fitli KOAH evrelerinde, akci\u011fer nakli i\u00e7in KOAH hastalar\u0131ndan al\u0131nan izole edilmi\u015f akci\u011fer \u00f6rnekleri ve kontrol akci\u011fer \u00f6rnekleri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Mikro BT ile emfizem derecesini (ortal\u0131 do\u011frusal aral\u0131k), terminal bron\u015follar\u0131n mililitre ba\u015f\u0131na say\u0131s\u0131 ve terminal bron\u015follar\u0131n minimum \u00e7aplar\u0131 ve kesit alanlar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. SONU\u00c7LAR \u00c7ok dedekt\u00f6rl\u00fc BT'de, KOAH hastalar\u0131n\u0131n \u00f6rneklerinde, kontrol \u00f6rneklerine k\u0131yasla, 2.0 ile 2.5 mm \u00e7ap\u0131ndaki hava yollar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131, GOLD 1. seviye (P=0.001), GOLD 2. seviye (P=0.02) ve GOLD 3 veya 4. seviye (P<0.001) KOAH hastalar\u0131nda azald\u0131. GOLD 4. seviye KOAH hastalar\u0131ndan al\u0131nan izole edilmi\u015f akci\u011fer \u00f6rneklerinde Mikro BT, terminal bron\u015follar\u0131n toplam kesit alan\u0131n\u0131n %81 ile %99.7'si ve terminal bron\u015follar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131n %72 ile %89'u (P<0.001) azald\u0131. Terminal bron\u015follar\u0131n say\u0131s\u0131 ve boyutlar\u0131, emfizemat\u00f6z y\u0131k\u0131m\u0131n (ortal\u0131 do\u011frusal aral\u0131kta artan de\u011ferler) farkl\u0131 seviyeleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, KOAH'da emfizemat\u00f6z y\u0131k\u0131m\u0131n ba\u015flamadan \u00f6nce terminal bron\u015follar\u0131n daralmas\u0131 ve kayb\u0131n\u0131n ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc (P<0.001). SONU\u00c7 Bu sonu\u00e7lar, KOAH'da k\u00fc\u00e7\u00fck hava yollar\u0131n\u0131n daralmas\u0131 ve kaybolmas\u0131n\u0131n emfizemat\u00f6z y\u0131k\u0131m\u0131n ba\u015flamadan \u00f6nce a\u00e7\u0131klayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. (Ulusal Kalp, Akci\u011fer ve Kan Enstit\u00fcs\u00fc ve di\u011ferleri taraf\u0131ndan desteklendi.)"}
{"_id":"9451052","title":"Stepwise Histone Replacement by SWR1 Requires Dual Activation with Histone H2A.Z and Canonical Nucleosome","text":"Histon varyant\u0131 H2A.Z i\u00e7eren n\u00fckleozomlar, \u00e7o\u011fu \u00f6karyotik promot\u00f6rlerde yer al\u0131r. Bu entegrasyon, korunan SWR1 kompleksi taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir, bu kompleks, kanonik n\u00fckleozomlardaki histon H2A'y\u0131 ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde H2A.Z ile de\u011fi\u015ftirir. Burada, Saccharomyces cerevisiae'deki promot\u00f6r yak\u0131n\u0131ndaki n\u00fckleozomlar\u0131n H2A.Z a\u00e7\u0131s\u0131ndan son derece heterojen oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, bunlarda bir, iki veya hi\u00e7 H2A.Z molek\u00fcl\u00fc i\u00e7eren n\u00fckleozomlar \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bulunur. SWR1 taraf\u0131ndan katalize edilen H2A.Z'nin in vitro'da tek tek ve tek y\u00f6nl\u00fc bir \u015fekilde de\u011fi\u015ftirilmesi, bir H2A.Z-H2B dimeri zaman zaman, heterotipik n\u00fckleozomlar olarak ara \u00fcr\u00fcnler ve homotipik H2A.Z n\u00fckleozomlar\u0131 olarak son \u00fcr\u00fcnler \u00fcreten bir s\u00fcre\u00e7tir. SWR1'in ATPaz aktivitesi, ard\u0131\u015f\u0131k histon H2A'n\u0131n kovulmas\u0131 olmadan \u00f6zel olarak H2A i\u00e7eren n\u00fckleozomlar taraf\u0131ndan uyar\u0131l\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, serbest H2A.Z-H2B dimerinin eklenmesiyle ATPaz aktivitesi a\u015f\u0131r\u0131 uyar\u0131l\u0131r, n\u00fckleozomlardaki H2A-H2B kovulur ve H2A.Z-H2B depolan\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, H2A i\u00e7eren n\u00fckleozom ve serbest H2A.Z-H2B dimerinin hem SWR1 i\u00e7in etkili hem de substrat olarak hareket etmesinin, de\u011fi\u015ftirme reaksiyonunun \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc ve sonucunu d\u00fczenledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"9451684","title":"Logic of the yeast metabolic cycle: temporal compartmentalization of cellular processes.","text":"S\u00fcrekli, besin k\u0131s\u0131tl\u0131 ko\u015fullarda yeti\u015ftirilen mayal\u0131 maya, solunum patlamalar\u0131 \u015feklinde g\u00fc\u00e7l\u00fc, \u00e7ok periyodik d\u00f6ng\u00fcler sergiler. Mikroarray \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, bu metabolik d\u00f6ng\u00fcler s\u0131ras\u0131nda mayan\u0131n genomunun yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131n\u0131n periyodik olarak ifade edildi\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. Ortak bir i\u015flevi olan proteinleri kodlayan genler, benzer zamanlama ifade desenlerine sahiptir ve enerji ve metabolizma ile ili\u015fkili i\u015flevleri belirten genler, ola\u011fan\u00fcst\u00fc g\u00fc\u00e7l\u00fc periyodiklikle ifade e\u011filimindedir. Temel h\u00fccresel ve metabolik olaylar, bu metabolik d\u00f6ng\u00fcyle senkronize olarak ger\u00e7ekle\u015fir, bu da basit bir eukariotik h\u00fccrenin kritik s\u00fcre\u00e7lerinin zaman i\u00e7inde b\u00f6l\u00fcmlendirildi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9460704","title":"Molecular pathways: induction of polyploidy as a novel differentiation therapy for leukemia.","text":"Farkl\u0131la\u015ft\u0131rma terapisi, spesifik hematolojik kanserlere hedeflemek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir y\u00f6ntem olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. En iyi \u00f6rneklerden biri, akut promyelositik l\u00f6semi (APL) tedavisinde t\u00fcm trans retinoik asit (ATRA)'nin kullan\u0131m\u0131d\u0131r, bu da bu spesifik akut myeloid l\u00f6semi (AML) bi\u00e7imini olan hastalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirmi\u015ftir. Di\u011fer AML bi\u00e7imlerinde farkl\u0131la\u015ft\u0131rma terapisinin nas\u0131l kullan\u0131labilece\u011fini de\u011ferlendirirken, megakaryositlerin terminal farkl\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131 ind\u00fckleyen bile\u015fiklerin akut megakaryositik l\u00f6semi (AMKL) olarak bilinen megakaryositik AML bi\u00e7imine etkili terapiler olaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6rd\u00fck. Ayr\u0131ca, bu ajanlar\u0131n primer mielofibrozda anormal hematopoetik h\u00fccrelerin y\u00fck\u00fcn\u00fc azaltaca\u011f\u0131n\u0131 ve mielodispastik sendromlarda megakaryositlerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirece\u011fini de spek\u00fcle ettik. Y\u00fcksek verimlilikte kimyasal tarama yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, bir\u00e7ok terminal megakaryosit farkl\u0131la\u015ft\u0131rma \u00f6zelli\u011fini te\u015fvik eden k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcller belirledik, bunlara poliploidizasyonun ind\u00fcklenmesi de dahildir, h\u00fccrelerin DNA'y\u0131 32N veya daha fazlas\u0131na biriktirerek bir s\u00fcre\u00e7tir. Poliploidizasyonun ind\u00fcklenmesi, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn bu bi\u00e7imine giren h\u00fccrelerin tekrar b\u00f6l\u00fcnmemesi nedeniyle geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc olmayan bir s\u00fcre\u00e7tir. Bu nedenle, t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcn\u00fc azaltmak i\u00e7in etkili bir y\u00f6ntem olacakt\u0131r. Poliploidizasyon ind\u00fckleyicileri gibi aurora kinaz A inhibit\u00f6rleri i\u00e7in klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, \u00e7e\u015fitli kanserler i\u00e7in geni\u015f bir yelpazede y\u00fcr\u00fct\u00fclmektedir, ancak AMKL ve PMF i\u00e7in \u00f6zel denemeler geli\u015ftirilmektedir. Bu yeni farkl\u0131la\u015ft\u0131rma terapisi t\u00fcr\u00fc, yak\u0131n gelecekte klinik olarak mevcut olabilir. Clin Cancer Res; 19(22); 6084-8. \u00a92013 AACR."}
{"_id":"9478135","title":"Dual mutations in the AML1 and FLT3 genes are associated with leukemogenesis in acute myeloblastic leukemia of the M0 subtype","text":"AML'de (akut mieloblastik l\u00f6semi) leke olu\u015fumuyla ili\u015fkili olan AML1 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcndeki nokta mutasyonlar\u0131 vard\u0131r. FLT3 (Fms-like tirosin kinaz 3) genindeki i\u00e7 \u00e7ift tekrarlamalar (ITD'ler) ve ikinci tirosin kinaz alan\u0131ndaki mutasyonlar, AML'deki en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen genetik de\u011fi\u015fikliklerdir. Bununla birlikte, bu mutasyonlar tek ba\u015flar\u0131na leke d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc i\u00e7in yeterli g\u00f6r\u00fcnmemektedir. AML1 ve FLT3 mutasyonlar\u0131n\u0131n leke olu\u015fumuna katk\u0131s\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in, AML M0 alt tipinde AML1 mutasyonlar\u0131n\u0131n bask\u0131n olarak g\u00f6zlemlendi\u011fi hastalar\u0131 analiz ettik. 51 hasta aras\u0131nda, AML1 geninin Runt alan\u0131ndaki sekiz mutasyon tespit edildi: bir heterosiklik s\u0131y\u0131rma mutasyonu normal i\u015flevle birlikte, be\u015f heterosiklik \u00e7er\u00e7eve kaymas\u0131 mutasyonu ve iki biallelik kesintili veya \u00e7er\u00e7eve kaymas\u0131 mutasyonu, AML1 aktivitesinin haploinsuffisans\u0131 veya tam kayb\u0131na yol a\u00e7t\u0131. \u00d6te yandan, 49 hastadan 10'unda FLT3 mutasyonu vard\u0131. AML1 mutasyonu olan sekiz hastadan be\u015finde (63%) FLT3 mutasyonunu tespit ettik, ancak AML1 mutasyonu olmayan 41 hastadan be\u015finde (12%) FLT3 mutasyonu vard\u0131 (P=0.0055). Bu g\u00f6zlemler, azalt\u0131lm\u0131\u015f AML1 aktivitesinin h\u00fccrelerin aktifle\u015ftirici FLT3 mutasyonunu kazanma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve AML M0'da tam d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcme yol a\u00e7an bir ikincil olay oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"9483851","title":"Unravelling mechanisms of p53-mediated tumour suppression","text":"p53, t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lama ile ili\u015fkili \u00e7e\u015fitli stres sinyallerine yan\u0131t veren kritik bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131d\u0131r. Bu, ge\u00e7ici h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duraklamas\u0131, h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131 ve apoptoz dahil olmak \u00fczere t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lama ile ili\u015fkili belirli h\u00fccresel yan\u0131tlar\u0131 d\u00fczenler. Ancak, son ara\u015ft\u0131rmalar, bu kanonik h\u00fccresel yan\u0131tlar\u0131n p53 taraf\u0131ndan arac\u0131lanan t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lama i\u00e7in g\u00f6receli \u00f6nemini sorgulam\u0131\u015f ve p53'\u00fcn metabolizma, k\u00f6k h\u00fccre bak\u0131m\u0131, istilas\u0131 ve metastaz gibi di\u011fer h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7leri d\u00fczenlemede rollerini vurgulam\u0131\u015ft\u0131r. Bu G\u00f6r\u00fc\u015f Makalesi'nde, p53'\u00fcn klasik i\u015flevleri ve ortaya \u00e7\u0131kan p53 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen s\u00fcre\u00e7ler de dahil olmak \u00fczere t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lamada rollerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"9486930","title":"Stem cell-related \"self-renewal\" signature and high epidermal growth factor receptor expression associated with resistance to concomitant chemoradiotherapy in glioblastoma.","text":"AMA\u00c7 Glioblastomlar, DNA onar\u0131m\u0131 yetkinli\u011fi, \u00e7ok say\u0131da d\u00fczenlenmemi\u015f molek\u00fcler yollar ve son zamanlarda t\u00fcm\u00f6r k\u00f6k h\u00fccre benzeri h\u00fccrelerin \u00f6zel biyolojik davran\u0131\u015flar\u0131 nedeniyle terapi direnciyle \u00fcnl\u00fcd\u00fcr. Burada, mevcut standart bak\u0131m olan e\u015fzamanl\u0131 kemoradyoterapi ile temozolomid eklemesine ili\u015fkin tedavi direncine \u00f6zg\u00fc molek\u00fcler profillerin belirlenmesini ama\u00e7lad\u0131k.\n\nHASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER 80 glioblastoman\u0131n gen ifadesi profilleri, terapi direnciyle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in incelendi. Hastalar, temozolomid ile e\u015fzamanl\u0131 ve eklemeli radyoterapiyi test eden klinik denemelerde tedavi edildi.\n\nSONU\u00c7LAR Temozolomid ile e\u015fzamanl\u0131 kemoradyoterapi alan hastalarda (n = 42; risk oran\u0131 = 2.69; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.38-5.26; P = .004) k\u00f6t\u00fc bir hayatta kalma ile ili\u015fkili olan, Prominin-1 (CD133) i\u00e7eren HOX genleri hakim olan bir ifade imzas\u0131 ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Bu ili\u015fki, ba\u011f\u0131ms\u0131z bir veri setinde do\u011frulanabilir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, HOX k\u00fcmesi, bir fare lenfoma modelinde son zamanlarda karakterize edilen \"kendini yenileme\" imzas\u0131na (P = .008; Gen Set Zenginli\u011fi Analizi) benziyordu. HOX imzas\u0131 ve EGFR ifadesi, MGMT metilasyon durumunu (bilinen temozolomid faydas\u0131 i\u00e7in tahmin fakt\u00f6r\u00fc) ve ya\u015f\u0131 ayarlam\u0131\u015f \u00e7oklu analizde ba\u011f\u0131ms\u0131z prognostik fakt\u00f6rlerdi. Daha iyi bir sonu\u00e7, t\u00fcm\u00f6r damarla\u015fmas\u0131 ve h\u00fccre tutunmas\u0131 ve do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131 gibi t\u00fcm\u00f6r-ev sahibi etkile\u015fimi \u00f6zelliklerini karakterize eden gen k\u00fcmeleriyle ili\u015fkilendirildi.\n\nSONU\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fma, glioblastomun tedavi direncinde \"glioma k\u00f6k h\u00fccresi\" veya \"kendini yenileme\" fenotipinin klinik kan\u0131tlar\u0131n\u0131 ilk kez sunmaktad\u0131r. Burada belirlenen direncle ilgili biyolojik mekanizmalar, gelecekteki hedefli terapileri ve ilgili i\u015faret\u00e7i geli\u015fimini y\u00f6nlendirecek ve bireysel tedavi ve hasta se\u00e7imi i\u00e7in ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f tedavi sa\u011flayacakt\u0131r."}
{"_id":"9498458","title":"Heterogeneity Underlies the Emergence of EGFRT790 Wild-Type Clones Following Treatment of T790M-Positive Cancers with a Third-Generation EGFR Inhibitor.","text":"Rociletinib, \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc nesil EGFR inhibit\u00f6r\u00fc, T790M olarak bilinen, \u00e7o\u011fu ilk nesil EGFR ilac\u0131 direncinin alt\u0131nda yatan kap\u0131 bek\u00e7i mutasyonu olan akci\u011fer kanserlerinde etkilidir. Rociletinib ilerlemesinde biyopsi yapan hastalar\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in direncin mekanizmalar\u0131n\u0131 ke\u015ffetmek amac\u0131yla biyopsi yapt\u0131k. Rociletinib ba\u015flat\u0131m\u0131nda T790M pozitif kansere sahip 12 hastadan 6's\u0131nda, rociletinib direncinde T790-wild-tip biyopsiler vard\u0131. \u0130ki T790-wild-tip kanser, k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccre akci\u011fer kanseri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne u\u011frad\u0131; \u00fc\u00e7 T790M pozitif kanser, EGFR amplifikasyonu kazand\u0131. Tek bir rociletinib \u00f6ncesi biyopside T790-wild-tip ve T790M pozitif klonlar\u0131n birlikte var oldu\u011funu belgelendirdik. Tedavi \u00f6ncesi T790M pozitif h\u00fccrelerin y\u00fczdesi, rociletinib'e yan\u0131t\u0131 etkiledi. Uzun s\u00fcreli dola\u015f\u0131m kanser DNA (ctDNA) analizi, plazmada EGFR etkinle\u015ftirici mutasyonunun art\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve T790M'in baz\u0131 hastalarda rociletinib direncini m\u00fcjdeledi\u011fini, ancak di\u011ferlerinde etkinle\u015ftirici mutasyonun artmas\u0131na ra\u011fmen T790M'in bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu bulgular, tek bir direncin hedeflenen terapilerin kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda t\u00fcm\u00f6r heterojenli\u011finin rol\u00fcn\u00fc ortaya koymaktad\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131 daha da iyile\u015ftirmek i\u00e7in, T790-wild-tip klonlar\u0131 da hedefleyen kombinasyon rejimlerine ihtiya\u00e7 vard\u0131r. \u00d6NEML\u0130L\u0130K Bu rapor, rociletinib ile tedavi edilen T790M pozitif EGFR mutasyonlu akci\u011fer kanserlerinin yar\u0131s\u0131n\u0131n ilerlemede T790-wild-tip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, bu da T790-wild-tip klonlar\u0131n bask\u0131n diren\u00e7 kayna\u011f\u0131 olarak ortaya \u00e7\u0131kabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. T\u00fcm\u00f6r heterojenli\u011finin \u00f6nemli klinik sonu\u00e7lar\u0131 oldu\u011funu ve plazma ctDNA analizlerinin bazen ortaya \u00e7\u0131kan diren\u00e7 mekanizmalar\u0131n\u0131 tahmin edebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"9500590","title":"Extrathymic Generation of Regulatory T Cells in Placental Mammals Mitigates Maternal-Fetal Conflict","text":"D\u00fczenleyici T h\u00fccreleri (Treg h\u00fccreleri), X kromozomunda kodlanan transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Foxp3 taraf\u0131ndan kontrol edilen farkl\u0131la\u015fma ve i\u015flevleri, timus (tTreg) ve ekstratimik (d\u0131\u015f ortamda, pTreg) olarak \u00fcretilir ve eksiklikleri \u00f6l\u00fcmc\u00fcl otoimm\u00fcniteye neden olur. Burada, pTreg h\u00fccrelerinin olu\u015fumu i\u00e7in gerekli ancak tTreg h\u00fccre olu\u015fumunda gereksiz olan Foxp3 d\u00fczenleyici b\u00f6lgesi, korunmu\u015f olmayan kodlamayan dizin 1 (CNS1)'in sadece plasental memelilerde var oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. CNS1 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde memeliler aras\u0131nda yay\u0131lm\u0131\u015f tekrarlar (MIR) ile olu\u015fur ve erken memeli radyasyon s\u0131ras\u0131nda retrotranspozisyon ge\u00e7irmi\u015ftir. Hamilelik s\u0131ras\u0131nda, bir model babal\u0131k alloantijeni i\u00e7in \u00f6zel pTreg h\u00fccreleri, CNS1 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde \u00fcretilir ve plasenta i\u00e7inde birikir. Ayr\u0131ca, allojenik, ancak syngeneik erkeklerle \u00e7iftle\u015ftirildi\u011finde, CNS1 eksikli\u011fi olan di\u015fi hayvanlar, artan fet\u00fcs emilimi ile birlikte artan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccresi infiltrasyonu ve spiral arterlerin bozuk yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131 ile karakterize olur. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, evrim s\u0131ras\u0131nda, plasental hayvanlarda ekstratimik Treg h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda CNS1 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizman\u0131n ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve anne-yavru tolerans\u0131n\u0131 zorlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"9505402","title":"Acquired EGFR C797S mutation mediates resistance to AZD9291 in non\u2013small cell lung cancer harboring EGFR T790M","text":"Burada, AZD9291'e kar\u015f\u0131 epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR) tirozin kinaz inhibit\u00f6r\u00fc (TKI) direncini geli\u015ftiren ileri evre akci\u011fer kanseri hastalar\u0131ndan al\u0131nan h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 plazma DNA (cfDNA)'y\u0131 inceliyoruz. \u0130lk olarak, yedi hastadan al\u0131nan cfDNA'n\u0131n sonraki nesil dizilemesini ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve birinde edinilmi\u015f EGFR C797S mutasyonu tespit ettik; bu mutlu EGFR yap\u0131s\u0131n\u0131n bir h\u00fccre hatt\u0131nda ifade edilmesi, AZD9291'e diren\u00e7 kazand\u0131rd\u0131. Daha sonra, 15 AZD9291 tedavisi g\u00f6ren hastadan al\u0131nan seri cfDNA \u00f6rneklerinde damla dijital PCR ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Hepsi tedavi \u00f6ncesi T790M mutasyonu ile pozitifdi, ancak AZD9291 direnci geli\u015ftirdiklerinde \u00fc\u00e7 molek\u00fcler alt tip ortaya \u00e7\u0131kt\u0131: alt\u0131 vaka C797S mutasyonunu edindi, be\u015f vaka T790M mutasyonunu korudu ancak C797S mutasyonunu edinmedi ve d\u00f6rt vaka, altta yatan EGFR etkinle\u015ftirici mutasyona ra\u011fmen T790M mutasyonunu kaybetti. Bulgular\u0131m\u0131z, AZD9291'e diren\u00e7 kazanmak i\u00e7in kullan\u0131lan \u00e7e\u015fitli mekanizmalar\u0131 ayd\u0131nlat\u0131yor ve EGFR C797S mutasyonuyla kaynaklanan direnci a\u015fabilen terapilerin gereklili\u011fini vurguluyor."}
{"_id":"9505448","title":"The Translation Initiation Factor 3f (eIF3f) Exhibits a Deubiquitinase Activity Regulating Notch Activation","text":"Mammalik Notch resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn ligand ba\u011flanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan etkinle\u015fmesi, bir dizi olay\u0131n ard\u0131\u015f\u0131k bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r, bunlar aras\u0131nda metal proteaz kesimi, endositoz, monoubitinasyon ve nihayetinde gama-sekreteaz taraf\u0131ndan i\u015flenme yer al\u0131r, bu da transkripsiyonel olarak aktif bir molek\u00fcl\u00fcn olu\u015fmas\u0131na neden olur. Notch1 resept\u00f6r\u00fc, gama-sekreteaz kesimi \u00f6ncesinde monoubitinasyon ge\u00e7irdi\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr; hedeflenen lisina, alt membran alan\u0131na lokalize edilmi\u015ftir. Bu ad\u0131m\u0131n bir deubikuitinaz (DUB) aktivitesi taraf\u0131ndan nas\u0131l d\u00fczenlenebilece\u011fini ara\u015ft\u0131rmak, Notch resept\u00f6r\u00fc etkinle\u015fmesi ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f sinyal iletimi hakk\u0131nda anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 geli\u015ftirecek yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayacakt\u0131r. Bir immunofluoresans tabanl\u0131 bir shRNA k\u00fct\u00fcphanesi taramas\u0131, etkinle\u015ftirilmi\u015f Notch'a hedeflenen bir DUB olarak eIF3f'yi, daha \u00f6nce eIF3'\u00fcn bir alt birimi olarak bilinen, tan\u0131mlamam\u0131za olanak sa\u011flad\u0131. G\u00f6steriyoruz ki eIF3f, kendi i\u00e7inde bir DUB aktivitesine sahiptir. eIF3f'nin indirgenmesi, etkinle\u015ftirilmi\u015f Notch'un monoubitinasyonlu formlar\u0131n\u0131n birikmesine neden olur, bu etki, murin WT eIF3f taraf\u0131ndan ancak katalitik olarak aktif olmayan bir mutant taraf\u0131ndan kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya b\u0131rak\u0131lmaz. Ayr\u0131ca, etkinle\u015ftirilmi\u015f Notch'un endositik vesik\u00fcllere al\u0131nmas\u0131nda Deltex1'i, bir olas\u0131 E3 ubikuitin ligaz\u0131n\u0131, k\u00f6pr\u00fcleyici bir fakt\u00f6r olarak g\u00f6steren eIF3f'nin i\u015fe al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 da g\u00f6steriyoruz. Son olarak, katalitik olarak aktif olmayan eIF3f formlar\u0131 ve eIF3f'ye hedeflenen shRNA'lar, bir kok\u00fclt\u00fcr denemesinde Notch etkinle\u015fmesini bask\u0131lar, bu da eIF3f'nin Notch yolunu yeni bir pozitif d\u00fczenleyici oldu\u011funu g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, iki yeni ve \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 sonuca destek verir: (1) Etkinle\u015ftirilmi\u015f Notch formu, gama-sekreteaz aktivitesi taraf\u0131ndan i\u015flenmeden \u00f6nce deubikuitinize edilmelidir ve \u00e7ekirdekte transkripsiyonel i\u015flevini yerine getirmek i\u00e7in girer. (2) Bu deubikuitinaz aktivitesini sa\u011flayan enzim, daha \u00f6nce bir \u00e7eviri ba\u015flatma"}
{"_id":"9507605","title":"Focal contacts as mechanosensors: externally applied local mechanical force induces growth of focal contacts by an mDia1-dependent and ROCKindependent mechanism","text":"Rho aktivitesinin, h\u00fccre-matris ba\u011flar\u0131n\u0131n ilk nokta odak komplekslerinden olgun uzanm\u0131\u015f forma, yani odak temaslar\u0131n\u0131n d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne ihtiyac\u0131 vard\u0131r. \u00d6zellikle, Rho hedefi Rho-ili\u015fkili kinaz (ROCK) taraf\u0131ndan myosin II'nin s\u00fcr\u00fcklenen kontraktilitesinin etkinle\u015ftirilmesi, odak temas\u0131n\u0131n olu\u015fumunun kritik oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Odak temas\u0131n\u0131n Rho'ya ba\u011fl\u0131 ind\u00fcklenmesinin mekanizmas\u0131n\u0131 ay\u0131rmak ve h\u00fccre kontraktilitesinin rol\u00fcn\u00fc ayd\u0131nlatmak i\u00e7in, h\u00fccre kenar\u0131nda vinculin i\u00e7eren nokta benzeri ba\u011flara mekanik kuvvet uygulad\u0131k. Yerel merkezsel \u00e7ekme, bu yap\u0131lar\u0131n yerel toplanmas\u0131n\u0131 ve uzamas\u0131n\u0131, ye\u015fil floresan protein etiketli vinculin veya paxillin'in dinamikleri ve m\u00fcdahale yans\u0131ma mikroskopisi ile ortaya \u00e7\u0131kan, \u015ferit benzeri odak temaslar\u0131n\u0131n geli\u015fimine yol a\u00e7t\u0131. Rho aktivitesinin inhibisyonu C3 transferaz ile bu kuvvetle ind\u00fcklenen odak temas\u0131n\u0131n olu\u015fumunu bast\u0131rd\u0131. Bununla birlikte, ba\u015fka bir Rho hedefi olan formin homoloji proteini mDia1'in (Watanabe, N., T. Kato, A. Fujita, T. Ishizaki ve S. Narumiya. 1999. Nat. Cell Biol. 1:136-143) yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f mutantlar\u0131, C3 transferaz ile tedavi edilmi\u015f h\u00fccrelerde kuvvetle ind\u00fcklenen odak temas\u0131n\u0131n olu\u015fumunu geri getirmek i\u00e7in yeterliydi. Kuvvetle ind\u00fcklenen odak temas\u0131n\u0131n olu\u015fumu, myosin II ve ROCK inhibisyonu ile maruz b\u0131rak\u0131lan h\u00fccrelerde hala ger\u00e7ekle\u015fti. Bu nedenle, mDia1 aktif oldu\u011fu s\u00fcrece, d\u0131\u015f gerilim kuvveti, ROCK ile medyasyon edilen myosin II kontraktilitesine olan ihtiyac\u0131 atlayarak odak temas\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesinde ge\u00e7erlidir. Deneylerimiz, integrin i\u00e7eren odak komplekslerinin bireysel mekanik alg\u0131lay\u0131c\u0131lar olarak davrand\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve yerel kuvvete tepki olarak y\u00f6nlendirilmi\u015f bir \u015fekilde topland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9513785","title":"Maternal Protein Restriction Affects Postnatal Growth and the Expression of Key Proteins Involved in Lifespan Regulation in Mice","text":"Daha \u00f6nce, anne protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n (maternal protein restriction) memelilerde erken ya\u015famda b\u00fcy\u00fcme oran\u0131n\u0131 etkiledi\u011fini ve nihayetinde \u00f6m\u00fcr\u00fc etkiledi\u011fini bildirdik. D\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, anne protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131ndan sonra yakalama b\u00fcy\u00fcmesi (recuperated hayvanlar) ile ili\u015fkili k\u0131salm\u0131\u015f \u00f6m\u00fcrken, s\u00fctlama s\u0131ras\u0131nda protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131 ve yava\u015f b\u00fcy\u00fcme (postnatal d\u00fc\u015f\u00fck protein: PLP hayvanlar) \u00f6m\u00fcr\u00fc art\u0131rd\u0131. Bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7l\u0131yoruz. Burada, anne diyetinin erkek fare kas\u0131ndaki organ b\u00fcy\u00fcmesi, metabolik parametreler ve ins\u00fclin\/IGF1 sinyalleme proteinlerinin ve Sirt1'in ifadelerini incelemeyi ama\u00e7lad\u0131k. S\u00fctlama s\u0131ras\u0131nda protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131 ya\u015fayan PLP fareleri, oru\u00e7taki glikoz (P = 0.038) ve ins\u00fclin seviyeleri (P = 0.046) a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha d\u00fc\u015f\u00fck seviyelere sahipti, bu da iyile\u015ftirilmi\u015f ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. PLP fareleri, beyin (P = 0.0002) ve timus (P = 0.031) g\u00f6receli a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131nda kontrollere k\u0131yasla daha y\u00fcksek de\u011ferlere sahipti, bu da bu iki dokunun i\u015flevsel kapasitesinin artmas\u0131n\u0131n uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011fe fayda sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, ins\u00fclin resept\u00f6r s\u00fcbstrat\u0131 1 (P = 0.021) ve protein kinaz C zeta (P = 0.046) ifadelerinde art\u0131\u015f g\u00f6zlemlendi. Yakalama hayvanlar\u0131, PI3 kinaz alt birimlerinin p85alpha (P = 0.018), p110beta (P = 0.048) ve protein kinaz C zeta (P = 0.006) gibi bir\u00e7ok ins\u00fclin sinyalleme proteininin azalm\u0131\u015f ifadelerine sahipti, bu da bu hayvanlar\u0131n ins\u00fclin direncine yatk\u0131n olabilece\u011fini g\u00f6steriyor. Sirt1 proteini ifadesi, yakalama yavrular\u0131nda azalt\u0131ld\u0131. Bu g\u00f6zlemler, anne protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n, ya\u015fam s\u00fcresini d\u00fczenleyen \u00f6nemli metabolik yollar\u0131 etkileyebilece\u011fini ve bu nedenle anne diyetinin uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011fe etkisini a\u00e7\u0131klayabilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"9538708","title":"\u2018Short stature in children - a questionnaire for parents\u2019: a new instrument for growth disorder-specific psychosocial adaptation in children","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, b\u00fcy\u00fcme bozuklu\u011fu olan veya olmayan \u00e7ocuklarda benzer psikososyal uyum raporlar\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu bulgular, bu \u00e7ocuklar\u0131n ya\u015fam kalitelerini analiz etmek ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in hassas ve \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f tekniklerin genel eksikli\u011fine ba\u011flanabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, k\u0131sa boylu \u00e7ocuklar\u0131n ebeveynleri i\u00e7in yeni bir anket sunuyoruz. Hem nitel hem de nicel bir yakla\u015f\u0131m \u00f6neriyoruz, bu da bireysel stres fakt\u00f6rlerinin ve yard\u0131m kaynaklar\u0131n\u0131n g\u00f6receli kapsam\u0131na dair \u00f6zel bilgiler sa\u011fl\u0131yor. Farkl\u0131 etyolojilerden kaynaklanan b\u00fcy\u00fcme gerili\u011fi olan 442 \u00e7ocu\u011fun ebeveynleri anketini tamamlad\u0131. \u00d6l\u00e7ekli \u00f6\u011felerin ana bile\u015fen analizi, psikososyal uyumun d\u00f6rt boyutunu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131: ac\u0131 \u00e7ekme, gelecek kayg\u0131lar\u0131, davran\u0131\u015f sorunlar\u0131 ve uyum \u00e7abalar\u0131. T\u00fcm \u00f6l\u00e7ekler i\u00e7in i\u00e7 tutarl\u0131l\u0131k g\u00fcven endeksi yeterliydi. \u0130ki se\u00e7ilmi\u015f b\u00fcy\u00fcme bozuklu\u011fu grubu (achondroplazi ile b\u00fcy\u00fcme hormonu eksikli\u011fi) aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma, b\u00fcy\u00fcme bozuklu\u011fu spesifik ancak \u00e7ok farkl\u0131 olmayan psikososyal uyum profillerini g\u00f6sterdi. Nitel analiz, stres fakt\u00f6r\u00fc desenlerinde bir kayma ortaya koydu (achondroplazi, daha fazla fiziksel k\u0131s\u0131tlamalar). Bu bulgular, yeni arac\u0131n hem \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f hem de yap\u0131 ge\u00e7erlili\u011finin kan\u0131tlar\u0131n\u0131 sunmaktad\u0131r. Bu nedenle, b\u00fcy\u00fcme bozuklu\u011fu spesifik bireysel stres fakt\u00f6rleri, kaynaklar ve psikososyal uyum hakk\u0131nda bilgi edinmek i\u00e7in bu anketin yararl\u0131 bir y\u00f6ntem oldu\u011funu s\u00f6yleyebiliriz."}
{"_id":"9539248","title":"Alphavirus-derived small RNAs modulate pathogenesis in disease vector mosquitoes.","text":"Sinekler taraf\u0131ndan ta\u015f\u0131nan vir\u00fcsler, insanlarda ve evcil hayvanlarda \u00f6nemli d\u00fczeyde morbidite ve mortaliteye neden olur. Do\u011fada sinekler taraf\u0131ndan ta\u015f\u0131nan vir\u00fcslerin s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi, bir omurgal\u0131 ve sinek ev sahibi aras\u0131nda alternatif olarak vir\u00fcs \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir biyolojik iletim d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc gerektirir. Omurgal\u0131 enfeksiyonu akut olup genellikle hastal\u0131\u011fa ili\u015fkilidir, ancak bu vir\u00fcslerin do\u011fada s\u00fcrekli iletimine, sinek vekt\u00f6rde kal\u0131c\u0131, patogenik olmayan bir enfeksiyonun kurulmas\u0131 ba\u011fl\u0131d\u0131r. U\u00e7an b\u00f6ceklerde RNA vir\u00fcslerinin \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlayan bir RNAi yan\u0131t\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ancak, RNAi yolunun memelilerde antiviral savunma olarak \u00f6nemi net de\u011fildir. Memeliler ve sinekler aras\u0131ndaki ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar, bu vir\u00fcslerin genellikle omurgas\u0131z ev sahibi \u00fczerinde patoloji ile ili\u015fkilendirilmemesinin nedenini a\u00e7\u0131klayabilir. Aedes aegypti'nin Sindbis (SINV) ile enfekte edilmesi s\u0131ras\u0131nda vir\u00fcs t\u00fcrevi k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA'lar\u0131 (viRNA'lar) 21 n\u00fckleotit uzunlu\u011funda tespit ettik. viRNA'lar, SINV genomunun uzunlu\u011funa yay\u0131lan asimetrik bir da\u011f\u0131l\u0131m sergiledi. Patolojik potansiyeli kontrol etme rol\u00fcn\u00fc belirlemek i\u00e7in, rekombine alfa vir\u00fcsleri ifade eden RNA susturucularla enfekte edilen sinekler \u00fczerinde deneyler yap\u0131ld\u0131. Sineklerin hayatta kalma oran\u0131nda azalma g\u00f6zlemlendi, viRNA birikiminin bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 durumlarda. Bu sonu\u00e7lar, alfa vir\u00fcsleriyle enfekte edilen sineklerin hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in d\u0131\u015fsal siRNA yolunun hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu vir\u00fcslerin do\u011fada s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9539753","title":"Nuclear RNAi maintains heritable gene silencing in Caenorhabditis elegans.","text":"RNA m\u00fcdahalesi (RNAi), Caenorhabditis elegans'te kal\u0131tsald\u0131r; C. elegans'in dsRNA'ya maruz b\u0131rak\u0131lmas\u0131, \u00f6nceki nesilde RNAi ile hedeflenen genlerin susturulma yetene\u011fini miras b\u0131rakan yavrulara neden olur. Burada, C. elegans'te RNAi kal\u0131tsall\u0131\u011f\u0131n\u0131n mekanizmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, hayvanlar\u0131n dsRNA'ya maruz kalmas\u0131n\u0131n, yavrulara siRNA'lar\u0131n kal\u0131tsal ifadesini ve histon 3 lisin 9 metilasyonu (H3K9me) i\u015faretlerinin kal\u0131tsal birikimini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. siRNA'lar, H3K9me i\u015faretlerinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131ndan \u00f6nce tespit edilebilir, bu da kromatin i\u015faretlerinin do\u011frudan miras al\u0131nmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak miras alan yavrularda yeniden kurulduklar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, miras alan yavrularda H3K9me i\u015faretleri, do\u011frudan dsRNA'ya maruz kalan hayvanlara k\u0131yasla daha belirgin bir \u015fekilde ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r, bu da germ hatt\u0131 yoluyla susturma sinyallerinin aktar\u0131lmas\u0131n\u0131n, siRNA'ya y\u00f6nlendirilen H3K9me'nin verimlili\u011fini art\u0131rabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Son olarak, n\u00fckleer RNAi (Nrde) yolunun, C. elegans'te kal\u0131tsal RNAi susturmas\u0131n\u0131 korudu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Argonaute (Ago) NRDE-3, kal\u0131tsal siRNA'larla ili\u015fkilendirilir ve NRDE-1, NRDE-2 ve NRDE-4 gibi n\u00fckleer RNAi fakt\u00f6rleri ile birlikte \u00e7al\u0131\u015farak miras alan yavrularda siRNA ifadesini te\u015fvik eder. Bu sonu\u00e7lar, RNAi'nin C. elegans'te kal\u0131tsal oldu\u011funu ve dsRNA'ya maruz kalan hayvanlar\u0131n yavrular\u0131nda RNAi susturmas\u0131n\u0131 ve siRNA ifadesini koruyan bir RNAi yolunu tan\u0131mlamaktad\u0131r."}
{"_id":"9547722","title":"Cancer survivors in the United States: prevalence across the survivorship trajectory and implications for care.","text":"\n# Arka Plan\nKanser hayatta kalanlar\u0131, t\u0131bbi bak\u0131m, psikososyal destek ve pratik yard\u0131m ihtiya\u00e7lar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00e7e\u015fitlilik g\u00f6steren, b\u00fcy\u00fcyen bir n\u00fcfusa sahiptir. Bu makale, kanser hayatta kalanlar\u0131 hakk\u0131nda genel say\u0131lar ve kanser yeri ve tan\u0131 sonras\u0131 s\u00fcreye g\u00f6re yayg\u0131nl\u0131k bilgilerini sunarak, hayatta kalma ara\u015ft\u0131rmas\u0131 ve uygulamas\u0131na rehberlik etmeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler\n1975-2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Kanser \u0130zleme, Epidemiyoloji ve Sonu\u00e7lar\u0131 Program\u0131ndan incide ve hayatta kalma verileri al\u0131nd\u0131. Amerika Birle\u015fik Devletleri N\u00fcfus Say\u0131m B\u00fcrosu'ndan n\u00fcfus projeksiyonlar\u0131 elde edildi. 2012 ve \u00f6tesindeki kanser yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, gelecekteki incide ve hayatta kalma e\u011filimlerinin sabit oldu\u011fu ancak ABD n\u00fcfusunun dinamik projeksiyonlar\u0131n\u0131n dikkate al\u0131nd\u0131\u011f\u0131 Yayg\u0131nl\u0131k-\u0130nceleme Yakla\u015f\u0131m Modeli kullan\u0131larak tahmin edildi.\n\n# Sonu\u00e7lar\n1 Ocak 2012 itibar\u0131yla, yakla\u015f\u0131k 13,7 milyon kanser hayatta kalan\u0131 Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde ya\u015famaktad\u0131r ve yayg\u0131nl\u0131k 2022'ye kadar yakla\u015f\u0131k 18 milyona ula\u015fmas\u0131 beklenmektedir. Bu n\u00fcfusun %64'\u00fc 5 y\u0131ldan fazla hayatta kalm\u0131\u015ft\u0131r; %40'\u0131 10 y\u0131ldan fazla; ve %15'i tan\u0131dan 20 y\u0131ldan fazla sonra hayatta kalm\u0131\u015ft\u0131r. Sonraki on y\u0131lda, tan\u0131dan 5 y\u0131ldan fazla hayatta kalan ki\u015fi say\u0131s\u0131 yakla\u015f\u0131k %37 artarak 11,9 milyona ula\u015fmas\u0131 beklenmektedir.\n\n# Sonu\u00e7\nKanser hayatta kalanlar\u0131n\u0131n uzun vadeli t\u0131bbi, psikososyal ve pratik ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in koordine edilmi\u015f bir ara\u015ft\u0131rma ve uygulama g\u00fcndemi gereklidir. T\u00fcm hayatta kalma yolculu\u011funda bu n\u00fcfusun ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 ele almak i\u00e7in.\n\n# Etki\nKanser hayatta kalanlar\u0131 i\u00e7in yayg\u0131nl\u0131k tahminleri, ulusal ara\u015ft\u0131rma g\u00fcndemini bilgilendirecek ve bu n\u00fcfusun sa\u011fl\u0131k hizmeti ihtiya\u00e7lar\u0131 hakk\u0131nda gelecekteki projeksiyonlar\u0131 \u015fekillendirecektir."}
{"_id":"9548440","title":"Human aneuploidy: mechanisms and new insights into an age-old problem","text":"Trisomik ve monosomik (aneuploid) embriyolar, insan hamileliklerinin en az %10'unu ve \u00fcreme ya\u015fam\u0131n\u0131n sonuna yakla\u015fan kad\u0131nlar\u0131n %50'den fazlas\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Aneuploidiye yol a\u00e7an hatalar neredeyse her zaman oositte (yumurta h\u00fccresi) ger\u00e7ekle\u015fir, ancak yo\u011fun ara\u015ft\u0131rmalara ra\u011fmen altta yatan molek\u00fcler temel hala gizemini koruyor. Son zamanlarda insan ve model organizmalar \u00fczerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, meiyotik kusurlar\u0131n karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131na yeni bir \u0131\u015f\u0131k tuttu, insan di\u015fi organizmada ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hatalar\u0131n artmas\u0131n\u0131n tek bir fakt\u00f6re de\u011fil, oogenezin benzersiz \u00f6zellikleriyle ve bir\u00e7ok endojen ve d\u0131\u015fsal fakt\u00f6r\u00fcn etkile\u015fimiyle ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"9550981","title":"The Drosophila hindgut lacks constitutively active adult stem cells but proliferates in response to tissue damage.","text":"Yeti\u015fkin Drosophila'n\u0131n ba\u011f\u0131rsak arka k\u0131sm\u0131, son zamanlarda aktif, dokuyu yenileyen k\u00f6k h\u00fccrelere sahip oldu\u011fu, midgut'unkiyle benzer \u015fekilde, ancak tek bir devasa kripti olu\u015fturan bir \u00f6n halkada yer ald\u0131klar\u0131 bildirildi. Bu g\u00f6r\u00fc\u015fe kar\u015f\u0131 olarak, klonal i\u015faretleme ve BrdU entegrasyonu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, yeti\u015fkin ba\u011f\u0131rsak dokusunda aktif k\u00f6k h\u00fccrelerin ve h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fcn az oldu\u011funu g\u00f6zlemledik. \u00d6nceki \u00f6neriyi bir kez daha \u00e7\u00fcr\u00fctmek i\u00e7in, yeti\u015fkin ba\u011f\u0131rsak dokusunun larval\/pupal geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda \u00f6n k\u00f6k h\u00fccreler taraf\u0131ndan \u00fcretilmedi\u011fini g\u00f6sterdik. Bununla birlikte, ba\u011f\u0131rsak\u0131n i\u00e7inde ciddi doku hasar\u0131 meydana geldi\u011finde, pylorus'un \u00f6n\u00fcndeki olas\u0131 uyku halinde olan k\u00f6k h\u00fccre halkas\u0131nda h\u00fccre proliferasyonu tetiklenir. Bu nedenle, ba\u011f\u0131rsak, s\u00fcrekli aktif k\u00f6k h\u00fccrelerle dokuyu koruyan bir model sa\u011flamaz, ancak stresle tetiklenen doku onar\u0131m\u0131 mekanizmalar\u0131n\u0131 ayd\u0131nlatma potansiyeli ta\u015f\u0131r."}
{"_id":"9555784","title":"Vitamin d deficiency in postmenopausal women - biological correlates.","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e D\u00fc\u015f\u00fck vitamin D (VD), ikincil hipoparatiroidizmle ili\u015fkilidir ve her ikisi de zararl\u0131 sonu\u00e7lara (kemik mineral yo\u011funlu\u011funun azalmas\u0131 (BMD), k\u0131r\u0131k ve d\u00fc\u015fme riski) katk\u0131da bulunur.\n\nHEDEF Postmenopozal kad\u0131nlarda VD durumu ve biyolojik korelasyonlar\u0131 incelemek.\n\nMATERYAL VE Y\u00d6NTEMLER C.I.Parhon Ulusal Endokrinoloji, Hipofiz ve Neuroendokrin Hastal\u0131klar B\u00f6l\u00fcm\u00fc'nde de\u011ferlendirilen 123 postmenopozal kad\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. T\u00fcm vakalar, kemik mineral yo\u011funlu\u011funu de\u011ferlendirmek i\u00e7in genel pratisyenleri taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirildi. De\u011ferlendirme, serum toplam ve iyonize kalsiyum, fosfor, alkaline fosfataz (ALP), 25-hidroksi vitamin D (25OHD), paratiroid hormon (PTH), osteokalsin ve beta-kroslap \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini i\u00e7eriyordu. Merkez DXA osteodensitometri ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\nSONU\u00c7LAR Vakalar\u0131n %91,9'u serum 25OHD seviyeleri 30 ng\/ml'nin alt\u0131nda idi (vd eksikli\u011fi %74,8, vd yetersizli\u011fi %17,1). Yeterli VD seviyelerine sahip olan sadece %8,1 vard\u0131. K\u0131r\u0131lganl\u0131k k\u0131r\u0131klar\u0131 \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan osteoporoz hastalar\u0131n\u0131n %45,83'\u00fc, osteopenik hastalar\u0131n %27,27'si ve normal BMD'ye sahip kad\u0131nlar\u0131n %15,15'i vard\u0131. De\u011ferlendirme s\u0131ras\u0131nda VD takviyesi alan 32 kad\u0131n (%26) vard\u0131. Bu hastalar aras\u0131nda, daha \u00f6nce k\u0131r\u0131lganl\u0131k k\u0131r\u0131klar\u0131 olanlarda (%0,018) ve osteoporozda (%0,008) 25OHD seviyeleri anlaml\u0131 \u015fekilde daha y\u00fcksekti. 25OHD konsantrasyonu, PTH, alkaline fosfataz (ALP) ve osteokalsin ile negatif korelasyon g\u00f6sterdi. De\u011ferlendirilen kemik i\u015faret\u00e7ileri, radyus BMD, T ve Z puanlar\u0131 ile anlaml\u0131 bir ters korelasyon g\u00f6sterdi (p=0,004). VD eksikli\u011fi olan vakalar\u0131n %27,17'si ikincil hipoparatiroidizme sahipti. Bu"}
{"_id":"9558539","title":"CD44v6 is a marker of constitutive and reprogrammed cancer stem cells driving colon cancer metastasis.","text":"Kanser k\u00f6k h\u00fccreleri t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu ve metastaz\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirir, ancak metastatik \u00f6zelliklerin nas\u0131l edinildi\u011fi iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, t\u00fcm kolon kanser k\u00f6k h\u00fccreleri (CR-K\u00f6k H\u00fccreleri) t\u00fcm\u00f6r ili\u015fkili h\u00fccreler taraf\u0131ndan salg\u0131lanan hepatosit b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (HGF), osteopontin (OPN) ve stromal t\u00fcretilmi\u015f fakt\u00f6r 1\u03b1 (SDF-1) gibi sitokinlerin etkisiyle CD44v6'y\u0131 ifade ettiklerini g\u00f6steriyoruz. Bu sitokinler, Wnt\/\u03b2-katenin yolunu etkinle\u015ftirerek CR-K\u00f6k H\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve metastaz\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. CD44v6(-) \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler metastatik lezyonlara neden olmaz, ancak sitokinlerle tedavi edildi\u011finde CD44v6'y\u0131 ifade eder ve metastatik kapasite kazan\u0131r. \u00d6nemli olan, fosfatidylinositol 3-kinaz (PI3K) inhibisyonu, \u00f6zellikle CD44v6 CR-K\u00f6k H\u00fccrelerini \u00f6ld\u00fcr\u00fcr ve metastatik b\u00fcy\u00fcmeyi azalt\u0131r. Hastal\u0131k gruplar\u0131 aras\u0131nda, d\u00fc\u015f\u00fck CD44v6 seviyeleri, hayatta kalma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Bu nedenle, kolon kanseri metastatik s\u00fcreci, CD44v6'y\u0131 ifade eden kanser k\u00f6k h\u00fccreleri taraf\u0131ndan ba\u015flat\u0131l\u0131r ve bu hem i\u015flevsel bir biyomark\u00f6rd\u00fcr hem de terap\u00f6tik bir hedef."}
{"_id":"9559146","title":"Senescent Cells, Tumor Suppression, and Organismal Aging: Good Citizens, Bad Neighbors","text":"Yenilenebilir dokular\u0131 olan organizmalardan gelen h\u00fccreler, \u00e7e\u015fitli streslere, i\u015flevsiz telomerlere, DNA hasar\u0131na, g\u00fc\u00e7l\u00fc mitojenik sinyallere ve bozulmu\u015f kromatinlere yan\u0131t olarak h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden kal\u0131c\u0131 olarak \u00e7ekilebilir. Bu yan\u0131t, p53 ve RB t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 proteinler taraf\u0131ndan kontrol edilir ve g\u00fc\u00e7l\u00fc bir antikanser mekanizmas\u0131 olu\u015fturur. Bununla birlikte, senesans h\u00fccreleri, ya\u015flanmaya ve baz\u0131 ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131klara katk\u0131da bulunabilecek fenotipik de\u011fi\u015fiklikler kazan\u0131r, bunlara ge\u00e7 ya\u015fta kanser de dahildir. Bu nedenle, senesans yan\u0131t\u0131, erken ya\u015famda hayatta kalmay\u0131 te\u015fvik ederek kanserin geli\u015fimini s\u0131n\u0131rlarken, sonunda i\u015flevsiz senesans h\u00fccrelerinin birikimiyle uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc s\u0131n\u0131rlayabilir."}
{"_id":"9580772","title":"Advances in high-resolution imaging--techniques for three-dimensional imaging of cellular structures.","text":"Biyolojide temel bir hedef, h\u00fccresel organizasyonun i\u015flevle nas\u0131l ili\u015fkili oldu\u011funu belirlemektir. Bu hedefe ula\u015fmak i\u00e7in, organel kompozisyonu ve yap\u0131s\u0131n\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131 gerekmektedir. H\u00fccresel organelleri floresan veya elektron mikroskopisi (EM) kullanarak g\u00f6rselle\u015ftirme, h\u00fccre biyolo\u011fu i\u00e7in yayg\u0131n bir ara\u00e7 haline gelmi\u015ftir, ancak son geli\u015fmeler, h\u00fccre hakk\u0131nda daha net bir resim sa\u011flamaktad\u0131r. \u00d6zellikle, geli\u015fmi\u015f \u0131\u015f\u0131k mikroskopisi teknikleri, difrakasyon s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131n alt\u0131nda \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckler elde etmekte ve EM tomografisi, h\u00fccresel yap\u0131lar hakk\u0131nda y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc \u00fc\u00e7 boyutlu (3D) g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler sa\u011flamaktad\u0131r. Ayn\u0131 \u00f6rnekte hem floresan hem de elektron mikroskopisi yapabilme yetene\u011fi (korelasyonlu \u0131\u015f\u0131k ve elektron mikroskopisi, CLEM), bir floresan etiketli proteinin EM ile g\u00f6rselle\u015ftirilen organel yap\u0131lara g\u00f6re konumunu belirlemeyi m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lmaktad\u0131r. Burada, son geli\u015fmelere odaklanarak, 3B biyolojik g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme tekniklerinin mevcut durumunu inceliyoruz; \u00f6zellikle elektron mikroskopisi ve floresan s\u00fcper \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck teknikleri."}
{"_id":"9588931","title":"Quercetin attenuates vascular calcification by inhibiting oxidative stress and mitochondrial fission.","text":"Vask\u00fcler kalsifikasyon, kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta g\u00f6r\u00fclen ve kardiyovask\u00fcler morbidite ve mortalite riskini art\u0131ran g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fcd\u00fcr. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, oksidatif stres ve anormal mitokondri dinamikleri taraf\u0131ndan tetiklenen vask\u00fcler kalsifikasyonun etkilerini hem in vitro hem de in vivo ara\u015ft\u0131rd\u0131. \u0130norganik fosfat (Pi) ile tedavi edilen kalsifiye olmu\u015f vask\u00fcler d\u00fcz kas h\u00fccreleri (VSMC'ler), azalan mitokondriel potansiyel ve ATP \u00fcretimi ile g\u00f6sterilen mitokondriel disfonksiyon sergiledi. Mitokondri yap\u0131sal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn bozulmas\u0131 da adenin ile tetiklenen aort kalsifikasyonu modeli olan bir fare modelinde g\u00f6zlemlendi. Pi ile tedavi edilen VSMC'lerde artm\u0131\u015f reaktif oksijen t\u00fcrleri \u00fcretimi, Drp1'in ifade ve fosforilasyonunun artmas\u0131 ve a\u015f\u0131r\u0131 mitokondri par\u00e7alanmas\u0131 da g\u00f6zlemlendi. Bu etkiler, mitokondriye ba\u011fl\u0131 apoptoz olaylar\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu, \u00f6rne\u011fin mitokondriyal sitosol i\u00e7ine sitokrom c'nin sal\u0131n\u0131m\u0131 ve daha sonra kaspsaz-3'\u00fcn aktivasyonu. Quercetin, Pi'nin VSMC'lerin apoptozu ve kalsifikasyonunu engellemek i\u00e7in oksidatif stresi azaltarak ve Drp1'in ifade ve fosforilasyonunu inhibe ederek engelledi. Quercetin ayr\u0131ca, farelerde adenin ile tetiklenen aort kalsifikasyonunu da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirdi. \u00d6zetle, bulgular\u0131m\u0131z, quercetinin, oksidatif stresi engelleyerek ve mitokondri par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 inhibe ederek VSMC'lerin apoptozunu azaltarak kalsifikasyonu azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9591368","title":"The M\/GP5 Glycoprotein Complex of Porcine Reproductive and Respiratory Syndrome Virus Binds the Sialoadhesin Receptor in a Sialic Acid-Dependent Manner","text":"Porcin Reprod\u00fcktif ve Solunum Sendromu Vir\u00fcs\u00fc (PRRSV), d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda domuz sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir tehdit olu\u015fturur ve g\u00fcn\u00fcm\u00fczde domuz end\u00fcstrisinde en \u00f6nemli viral hastal\u0131k olarak kabul edilir. Ge\u00e7mi\u015f y\u0131llarda, vir\u00fcs\u00fcn ev sahibi h\u00fccresine giri\u015fi \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, vir\u00fcs\u00fcn giri\u015fi i\u00e7in birka\u00e7 \u00f6nemli vir\u00fcs resept\u00f6r\u00fc ve giri\u015f arac\u0131n\u0131 belirlemeye yol a\u00e7t\u0131. Bununla birlikte, bu molek\u00fcllerin viral kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131 bulunamad\u0131 ve bu da yeni nesil a\u015f\u0131 geli\u015ftirme imkans\u0131z hale getirdi. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n ana amac\u0131, makrofajlarda kritik bir PRRSV resept\u00f6r\u00fc olan sialoadhesinin viral kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 belirlemekti. Bu ama\u00e7la, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr bir sialoadhesin formu in\u015fa edildi ve do\u011fruland\u0131. \u00c7\u00f6z\u00fcn\u00fcr sialoadhesin, sialik asit ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde PRRSV'yi ba\u011flayabilir ve makrofajlarda PRRSV enfeksiyonunu n\u00f6tralize edebilir, bu da sialoadhesinin makrofajlarda PRRSV i\u00e7in \u00f6nemli bir resept\u00f6r oldu\u011funu do\u011frulad\u0131. Sialik asit, GP(3), GP(4) ve GP(5) zarl\u0131 glikoproteinlerde bulunmas\u0131na ra\u011fmen, sadece PRRSV'nin M\/GP(5) glikoprotein kompleksi sialoadhesinin ligan\u0131 olarak belirlendi. Etkile\u015fim, sialoadhesinin sialik asit ba\u011flama kapasitesine ve GP(5)'te bulunan sialik asitlere ba\u011fl\u0131 olarak bulundu. Bu bulgular, PRRSV biyolojisi hakk\u0131nda daha iyi bir anlay\u0131\u015fa katk\u0131da bulunurken, bu \u00e7al\u0131\u015fmadan elde edilen bilgi ve ara\u00e7lar, PRRSV i\u00e7in yeni nesil a\u015f\u0131lar\u0131n geli\u015ftirilmesinde kilit rol oynar."}
{"_id":"9599194","title":"A versatile zero background T-vector system for gene cloning and functional genomics.","text":"Son zamanlarda bir\u00e7ok organizman\u0131n tam genom dizilerinin elde edilebilmesi ile birlikte, y\u00fcksek verimlilik ve maliyet etkinli\u011fi sa\u011flayan gen klonlama ve i\u015flevsel analiz sistemleri b\u00fcy\u00fck talep g\u00f6rmektedir. Site-\u00f6zg\u00fc rekombinasyon tabanl\u0131 klonlama sistemleri, \u00f6rne\u011fin Gateway klonlama teknolojisi, \u00e7oklu hedef vekt\u00f6rlere DNA par\u00e7alar\u0131n\u0131n verimli bir \u015fekilde aktar\u0131lmas\u0131 i\u00e7in son derece yararl\u0131d\u0131r, ancak iki a\u015famal\u0131 klonlama s\u00fcreci zaman al\u0131c\u0131 ve pahal\u0131d\u0131r. Burada, neredeyse kendili\u011finden ligasyon olmadan PCR ile amplifiye edilmi\u015f DNA par\u00e7alar\u0131n\u0131n basit ve y\u00fcksek verimlilikle do\u011frudan klonlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan s\u0131f\u0131r arka plan TA klonlama sistemini rapor ediyoruz. Geli\u015ftirilen T-vekt\u00f6r sistemi, kesme enzimi XcmI'yi kullanarak sindirimden sonra T-asenkronu olu\u015fturma ve negatif se\u00e7im i\u015faret\u00e7isi geni ccdB'yi kullanarak transformasyondan sonra kendili\u011finden ligasyon arka plan\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131rma avantaj\u0131n\u0131 kullan\u0131r. Teknolojinin uygulanabilirli\u011fini ve esnekli\u011fini g\u00f6stermek i\u00e7in, bitkilerde s\u00fcrekli gen ifadesi, gen susturma, protein etiketleme, protein h\u00fccre i\u00e7i lokalizasyon tespit etme ve promot\u00f6r par\u00e7alar\u0131n\u0131n aktivite analizi i\u00e7in bir dizi ge\u00e7ici ve istikrarl\u0131 transformasyon vekt\u00f6r\u00fc geli\u015ftirdik. Sistem, di\u011fer organizmalar i\u00e7in \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f ifade vekt\u00f6rleri geli\u015ftirmek i\u00e7in kolayca uyarlanabildi\u011fi i\u00e7in, s\u0131f\u0131r arka plan TA, gen klonlama ve i\u015flevsel genomik i\u00e7in Gateway klonlama sistemini tamamlay\u0131c\u0131, maliyet etkin ve y\u00fcksek verimli bir platform sa\u011flar."}
{"_id":"9600826","title":"GEP100-Arf6-AMAP1-Cortactin Pathway Frequently Used in Cancer Invasion Is Activated by VEGFR2 to Promote Angiogenesis","text":"Angiogenez ve kanser invazivli\u011fi kanser k\u00f6t\u00fcc\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcne b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulunur. Arf6 ve etkili molek\u00fcl\u00fc AMAP1, meme kanseri s\u0131k s\u0131k a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilir ve bu, invazyon ve metastazlar\u0131 tetikleyen merkezi bir yola sahiptir. Bu yola g\u00f6re, Arf6, EGFR taraf\u0131ndan GEP100 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla aktive edilir. Arf6, insan at nal\u0131 damar endoteli h\u00fccreleri (HUVEC) de y\u00fcksek derecede ifade edilir ve angiogeneze dahil oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Burada, HUVEC'lerin de y\u00fcksek derecede AMAP1 ifade etti\u011fini bulduk ve VEGFR2'nin GEP100'\u00fc aktive etmek i\u00e7in Arf6'y\u0131 i\u015fe ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ke\u015ffettik. AMAP1, kanser invazyonu ve metastazda kortaktin'e ba\u011flanarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. G\u00f6steriyoruz ki ayn\u0131 GEP100-Arf6-AMAP1-kortaktin yolu, h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc ve t\u00fcplenme gibi angiogenez aktivitelerini, ayr\u0131ca VEGF ile uyar\u0131lan HUVEC'lerde h\u00fccre ge\u00e7irgenli\u011finin artmas\u0131 ve VE-kaddherin'in endositini te\u015fvik eder. Bu yolun bile\u015fenleri patolojik angiogenezde y\u00fcksek derecede ifade edilir ve bu yolun engellenmesi, VEGF veya t\u00fcm\u00f6r taraf\u0131ndan tetiklenen angiogenezi ve koroid neovask\u00fclarizasyonu etkili bir \u015fekilde inhibe eder. Receptor tirosin kinazlar\u0131 taraf\u0131ndan aktive edilen GEP100-Arf6-AMAP1-kortaktin yolu, hem angiogenezde hem de kanser invazyonunda ve metastaz\u0131nda yayg\u0131n g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve bunlara yeni tedavi hedefleri sunuyor."}
{"_id":"9604301","title":"Dynamics of Cryptococcus neoformans-Macrophage Interactions Reveal that Fungal Background Influences Outcome during Cryptococcal Meningoencephalitis in Humans","text":"UNETL\u0130 Kriptokokoz, de\u011fi\u015fken klinik tablo ve sonu\u00e7lara sahip \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir mantar enfeksiyonudur. Bir\u00e7ok bula\u015f\u0131c\u0131 hastal\u0131kta oldu\u011fu gibi, bu de\u011fi\u015fkenlik genellikle ev sahibi fakt\u00f6rlere atfedilir. Ev sahibi h\u00fccrelerle etkile\u015fimi ve klinik sonucu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, Cryptococcus neoformans klinik (ClinCn) izolatlar\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitlili\u011finin etkisini incelemek amac\u0131yla yeni nicel testler geli\u015ftirdik ve do\u011frulad\u0131k. 54 ClinCn izolat\u0131n\u0131n, 54 farkl\u0131 hastadan beyin omurilik s\u0131v\u0131s\u0131 (BOS) \u00f6rneklerinden elde edilen klinik (ClinCn-makrofaj) etkile\u015fiminin fenotipini, ak\u0131\u015f sitometri ve J774 makrofajlar\u0131 kullan\u0131larak belirledik. Phagositik endeks (PI) ve 2 saatlik ve 48 saatlik i\u00e7sel proliferasyon endeksleri (IPH2 ve IPH48) temelinde, 54 izolat\u0131n fenotipleri y\u00fcksek derecede de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterdi. D\u00fc\u015f\u00fck PI\/d\u00fc\u015f\u00fck IPH2 ve y\u00fcksek PI\/y\u00fcksek IPH2 de\u011ferlerine sahip izolatlar, s\u0131ras\u0131yla 2. hafta sonunda BOS'da sterilize olmama ve 3. ayda \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkilendirildi. Farkl\u0131 fenotiplere sahip 9 ClinCn izolat alt k\u00fcmesi, farelerde de\u011fi\u015fken vir\u00fclans g\u00f6sterdi ve makrofajlar i\u00e7inde LAC1, APP1, VAD1, IPC1, PLB1 ve COX1 genlerinin ifade seviyeleri izolatlar aras\u0131nda y\u00fcksek derecede de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterdi ve IPH48 ile korelasyona girdi. Vir\u00fclans fakt\u00f6rlerinin ifadesinin de\u011fi\u015fkenli\u011fi, deneysel ko\u015fullar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra mantar arka plan\u0131na da ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu g\u00f6sterildi. Bu sonu\u00e7lar, hastan\u0131n sonucunun sadece ev sahibi fakt\u00f6rlere de\u011fil, ayn\u0131 zamanda mantar belirleyicilerine de ba\u011fl\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Ev sahibi h\u00fccreler i\u00e7inde mantar kaderine ili\u015fkin molek\u00fcler olaylar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131, kriptokokkoz patogenezinin anla\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. \u00d6NEML\u0130L\u0130K Cryptococcus neoformans, HIV enfekte olmu\u015f hastalarda \u00e7o\u011funlukla menenjit i\u00e7in sorumlu olan, insanlarda \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir mantar patojenidir. Enfekte eden izolatlar\u0131n \u00e7e\u015fitlili\u011fi iyi belgelenmi\u015ftir ve ev sahibi fakt\u00f6rlerin \u00f6nemi de iyi bilinmektedir. Makrofajlarla etkile\u015fim, kriptokokkoz patog"}
{"_id":"9612317","title":"Angiopoietin-2 at high concentration can enhance endothelial cell survival through the phosphatidylinositol 3\u2032-kinase\/Akt signal transduction pathway","text":"Endotel h\u00fccrelerdeki angiopoietin-Tie2 sistemi, vask\u00fclarjenizasyon ve vask\u00fcler b\u00fct\u00fcnl\u00fck d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir d\u00fczenleyicidir. T\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda vask\u00fcler aktivasyonda y\u00fcksek seviyelerde angiopoietin-2 (Ang2) mRNA g\u00f6zlemlenmektedir. Ang2, in vivo do\u011fal olarak olu\u015fan angiopoietin-1 (Ang1) antagonisti olarak bilinir, ancak Ang2'nin tam i\u015flevi bilinmemektedir. Burada, y\u00fcksek konsantrasyonda (800 ng\/ml) Ang2'nin, serum yoksunlu\u011fu apoptozunda endotel h\u00fccreleri i\u00e7in bir apoptoz hayatta kalma fakt\u00f6r\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bulduk. Y\u00fcksek konsantrasyonda Ang2'nin hayatta kalma etkisi, \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc Tie2 resept\u00f6r\u00fc ve PI 3\u2032-kinaz spesifik inhibit\u00f6rleri wortmannin ve LY294002 ile \u00f6nlenebilir. Buna g\u00f6re, 800 ng\/ml Ang2, insan at\u0131k damar endotel h\u00fccrelerinde Tie2, fosfatidylinositol 3\u2032-kinaz (PI 3\u2032-kinaz) p85 alt birimi ve serin-treonin kinaz Akt'\u0131 Ser473'de fosforile etti; daha d\u00fc\u015f\u00fck konsantrasyonlarda (50\u2013400 ng\/ml) Ang2 \u00f6nemli etkiler \u00fcretmedi. Bu bulgular, y\u00fcksek konsantrasyonlarda Ang2'nin, Ang1 gibi, endotel h\u00fccreleri i\u00e7in bir apoptoz hayatta kalma fakt\u00f6r\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini ve bu nedenle t\u00fcm\u00f6r vask\u00fclerjenizasyonun pozitif d\u00fczenleyicisi olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9614443","title":"Lipoxin a4 analogs attenuate induction of intestinal epithelial proinflammatory gene expression and reduce the severity of dextran sodium sulfate-induced colitis.","text":"Anti-enflamatuar eikosanoid lipoksin A(4) (LXA(4)), aspirin ile tetiklenen 15-epi-LXA(4) ve istikrarl\u0131 analoglar\u0131, ba\u011f\u0131rsak epitellerinin IL-8 salg\u0131s\u0131n\u0131 ve sonraki n\u00f6trofil rekrutman\u0131n\u0131 azalt\u0131r. Bu lipid arac\u0131lar\u0131n\u0131n h\u00fccre i\u00e7i proenflamatuar programlar\u0131 nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini a\u00e7\u0131klamak amac\u0131yla, cDNA mikroarray'leri kullanarak genel epitel gen ifadelerini inceledik. LXA(4) analog'u tek ba\u015f\u0131na analiz edilen 7000'den fazla gen \u00fczerinde anlaml\u0131 bir etki yaratmad\u0131. Ancak, LXA(4) analog'u \u00f6n tedavisi, Salmonella typhimurium gibi gastroenterit nedenli patojenin yan\u0131t\u0131na kar\u015f\u0131 yakla\u015f\u0131k %50'si olan 125 genin ind\u00fcklenmesini azaltt\u0131. LXA(4) analog'u \u00f6n tedavisinin ind\u00fcklemesini azaltt\u0131\u011f\u0131 ana gen alt k\u00fcmesi, NF-kappaB ile d\u00fczenlenir, bu da LXA(4) analog'un bu transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn aktivitesini etkiledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Nanomolar konsantrasyonlarda LXA(4) analog'u, LXA(4) resept\u00f6r\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde NF-kappaB'nin transkripsiyonel aktivitesini azaltt\u0131 ve ind\u00fcklenen IkappaBalpha'n\u0131n bozulmas\u0131n\u0131 engelledi. LXA(4) analog'u, S. typhimurium'un ind\u00fckledi\u011fi ba\u011f\u0131rsak kalsiyum mobilizasyonu veya TNF-alfa'n\u0131n ind\u00fckledi\u011fi IkappaBalpha fosforilasyonu gibi daha \u00f6nceki uyar\u0131c\u0131 olaylara etki etmedi. Bu bulgular\u0131n in vivo \u00f6nemini do\u011frulamak i\u00e7in, DSS ile tetiklenen enflamatuar kolit modelinde LXA(4) analoglar\u0131n\u0131n etkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceledik. Oral olarak verilen LXA(4) analog'u (15-epi-16-para-fluoro-fenoksil-LXA(4), 10 mikrogram\/g\u00fcn) DSS kolitinin karakterize eden kilo kayb\u0131, kanamay\u0131 ve \u00f6l\u00fcme \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Bu nedenle, LXA(4) analog'u ile proenflamatuar gen ifadesinin ind\u00fcklenmesinin NF-kappaB yolu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla azalt\u0131lmas\u0131, mukozal enflamasyonla karakterize edilen hastal\u0131klar i\u00e7in terap\u00f6t"}
{"_id":"9617381","title":"Serum plant and other noncholesterol sterols, cholesterol metabolism and 22-year mortality among middle-aged men.","text":"\nAMA\u00c7: Y\u00fcksek kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) riskine sahip orta ya\u015fl\u0131 erkeklerde, temelde statin kullanmayan serum nonkolesterol sterollerinin uzun vadeli prognoz etkisini de\u011ferlendirmek. Y\u00d6NTEMLER: Bu, 1985-1986 y\u0131llar\u0131nda 232 erkek (ortalama ya\u015f 60) \u00fczerinde yap\u0131lan bir \u00f6n ara\u015ft\u0131rma \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131yd\u0131. \u00c7o\u011fu hiperkolesterolemikti, 29'u (12%) KVD veya kanser ge\u00e7mi\u015fi vard\u0131, 6's\u0131 (3%) diyabetliydi ve 46's\u0131 (20%) metabolik sendrom (MS) belirtileri g\u00f6steriyordu. \u00d6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f nonkolesterol sterollar\u0131 (serum kolesterol\u00fcne g\u00f6re mutlak konsantrasyonlar veya oranlar olarak ifade edilerek kolesterol konsantrasyonlar\u0131n\u0131 standartla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in), lathosterol ve desmosterol (kolesterol senteziyi yans\u0131tan), ve bitkisel steroller (kampesterol ve sitosterol) ve cholestanol (kolesterol emilimini yans\u0131tan) i\u00e7eriyordu. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fct\u00fc toplam \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131yd\u0131. SONU\u00c7LAR: Temel seviyede, kolesterol sentezi ve emilimi i\u015faret\u00e7ileri beklenen ters ili\u015fkilere sahipti. 22 y\u0131ll\u0131k takip d\u00f6neminde 101 erkek (43%) \u00f6ld\u00fc. Temel seviyede, hayatta kalmayanlar daha fazla sigara i\u00e7iyor, daha az egzersiz yap\u0131yor ve MS'in daha fazla bile\u015fenini g\u00f6steriyordu (ancak kat\u0131 kriterleri kar\u015f\u0131lam\u0131yordu), ancak geleneksel KVD risk fakt\u00f6rleri \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131 de\u011fildi. Nonkolesterol sterollerinin (mutlak veya oran olarak) sadece sitosterol, hayatta kalanlar ile hayatta kalmayanlar aras\u0131nda anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti (P=0,02). \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizlerde, en y\u00fcksek sitosterol-kolesterol terili, en d\u00fc\u015f\u00fck terile k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6l\u00fcm riski ile ili\u015fkiliydi (HR 0,51, %95 CI 0,30-0,87). Di\u011fer ili\u015fkilendirmeler anlaml\u0131 de\u011fildi, ancak \"k\u00fcresel\" bir kolesterol metabolizmas\u0131 endeksi (desmosterol-sitosterol oran\u0131) daha y\u00fcksek kolesterol sentezi ve daha d\u00fc\u015f\u00fck emilimin toplam ve KVD \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyordu. SONU\u00c7: Orta ya\u015fl\u0131 erkeklerde daha y\u00fcksek serum bitkisel ster"}
{"_id":"9622258","title":"Intracoronary autologous cardiac progenitor cell transfer in patients with hypoplastic left heart syndrome: the TICAP prospective phase 1 controlled trial.","text":"\n## Neden\nHipoplastik sol kalp sendromu (HLHS), \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir kongenital kalp kusuru olarak kal\u0131r. Son ara\u015ft\u0131rmalar, i\u00e7 koroner y\u00f6netimde otolog kardiyosfer t\u00fcretilmi\u015f h\u00fccrelerin (CDCs) uygulanmas\u0131n\u0131n ventrik\u00fcler fonksiyonu iyile\u015ftirebilece\u011fini \u00f6nermi\u015ftir.\n\n## Ama\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, hipoplastik sol kalp sendromlu hastalarda i\u00e7 koroner CDC teslimat\u0131n\u0131n uygulanabilirli\u011fini ve g\u00fcvenli\u011fini test etmektir.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\n5 Ocak 2011 ile 16 Ocak 2012 tarihleri aras\u0131nda, 14 hasta (1.8\u00b11.5 ya\u015f) a\u015famal\u0131 prosed\u00fcrlerden sonra 33.4\u00b18.1 g\u00fcn i\u00e7inde otolog CDCs'nin i\u00e7 koroner inf\u00fczyonu ile tedavi edildi (n=7), ard\u0131ndan 7 kontrol standart palyasyonla tek ba\u015f\u0131na tedavi edildi. Birincil son nokta, g\u00fcvenli\u011fi de\u011ferlendirmekti ve ikincil son nokta, temel \u00e7izgiden 3 ay sonra sa\u011f ventrik\u00fcl ejeksiyon fraksiyonu (SVEF) iyile\u015ftirmelerini do\u011frulamak i\u00e7in \u00f6ncelikli etkinli\u011fi i\u00e7eriyordu. CDC'lerin \u00fcretimi ve i\u00e7 koroner teslimat\u0131 uygulanabilirdi ve 18 ayl\u0131k takipte ciddi yan etki bildirilmedi. CDC ile tedavi edilen hastalarda, temel \u00e7izgiden 3 ayl\u0131k takipte sa\u011f ventrik\u00fcl ejeksiyon fraksiyonunda iyile\u015fme g\u00f6zlendi (46.9%\u00b14.6% ile 52.1%\u00b12.4%; P=0.008). Kontrollerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, CDC ile tedavi edilen hastalarda 18 ayl\u0131k kardiyak MRI analizi, daha y\u00fcksek sa\u011f ventrik\u00fcl ejeksiyon fraksiyonu (31.5%\u00b16.8% ile 40.4%\u00b17.6%; P=0.049), iyile\u015fmi\u015f somatik b\u00fcy\u00fcme (P=0.0005), kalp yetmezli\u011fi durumunun azalmas\u0131 (P=0.003) ve kolateraller i\u00e7in bobin t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck oran\u0131 (P=0.007) g\u00f6sterdi.\n\n## Sonu\u00e7\n\u0130\u00e7 koroner otolog CDC inf\u00fczyonu, a\u015famal\u0131 cerrahi sonras\u0131 hipoplastik sol kalp sendromlu \u00e7ocuklarda uygulanabilir ve g\u00fcvenli gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. B\u00fcy\u00fck Faz 2 denem"}
{"_id":"9629682","title":"A Whole Brain Staining, Embedding, and Clearing Pipeline for Adult Zebrafish to Visualize Cell Proliferation and Morphology in 3-Dimensions","text":"Makro g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme alan\u0131, yenilik\u00e7i temizleme y\u00f6ntemlerinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131 ve dokular\u0131n daha derinliklerine n\u00fcfuz edebilen lazerlere sahip konforal mikroskoplar\u0131n geli\u015fmesiyle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde b\u00fcy\u00fcd\u00fc. B\u00fct\u00fcn organlar\u0131n b\u00fcy\u00fcmesini do\u011fumdan itibaren veya manip\u00fclasyon, hastal\u0131k veya yaralanma ile geli\u015firken g\u00f6rselle\u015ftirme ve modelleme yetene\u011fi, geli\u015fim, dokuda yay\u0131lan sinyalle\u015fme ve h\u00fccreden h\u00fccreye etkile\u015fimler hakk\u0131nda yeni d\u00fc\u015f\u00fcnme yollar\u0131 sunar. Zebrafish (Danio rerio), \u00f6ncelikle geli\u015fimsel bir model olarak y\u00fckselmi\u015f olsa da, doku yenilenmesi konusunda \u00f6nde gelen bir yeti\u015fkin modeli haline gelmi\u015ftir. \u00d6zellikle olgun merkezi sinir sisteminin e\u015fsiz n\u00f6rojenik ve yenilenme kapasitesi \u00e7ok fazla ilgi g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcr, ancak yeti\u015fkin beyni sorgulamak i\u00e7in ara\u00e7lar nadirdir. \u015eu anda, b\u00fct\u00fcn yeti\u015fkin beynin 3 boyutlu (3D) g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenmesinde do\u011frudan y\u00f6ntemler yok; bu da sistemik h\u00fccre proliferasyon desenlerini veya ilgin\u00e7 h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 normal, yaralanma veya hastal\u0131k ko\u015fullar\u0131nda incelemek i\u00e7in. Burada sunulan y\u00f6ntem, 5-etynil-2'-deoksiyuridin (EdU) gibi proliferatif i\u015faret\u00e7inin intraperitoneal enjeksiyonundan, b\u00fct\u00fcn beyin etiketlemeye ve nihai g\u00f6m\u00fcl\u00fc ve temizlenmi\u015f beyin numunesi haz\u0131rlamaya kadar verimli ad\u0131m ad\u0131m bir boru hatt\u0131 sunan ilk y\u00f6ntemdir, bu da optik projeksiyon tomografisi (OPT) kullan\u0131larak 3D g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenmeye uygundur. Ayr\u0131ca, bu y\u00f6ntem, GFP rapor\u00f6r hatlar\u0131 ve EdU varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011funda h\u00fccre spesifik antikorlar\u0131n g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenmesine de olanak tan\u0131r. Yeti\u015fkin zebrafish beyninin k\u00fc\u00e7\u00fck boyutu, EdU etiketlemenin y\u00fcksek tutarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve temel temizleme ajanlar\u0131 benzyl benzoat ve benzyl alkol\u00fcn kullan\u0131m\u0131, bu y\u00f6ntemin \u00e7o\u011fu laboratuvara sa\u011fl\u0131kl\u0131 ve hastal\u0131kl\u0131 durumlarda omurgal\u0131 merkezi sinir sistemini anlamak i\u00e7in kolayca uygulanabilir k\u0131lar. OPT ile g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenen ve EdU ile enjekte edilen yeti\u015fkin zebrafish beyinlerinin post-i\u015flemleri, EdU'da proliferatif desenlerin kolayca g\u00f6zlemlenebilece\u011fini ve IMARIS ve\/veya FIJI\/IMAGEJ yaz\u0131l\u0131m\u0131 kullan\u0131larak analiz edilebilece\u011fini g\u00f6sterir. Bu protokol, sa\u011fl\u0131kl\u0131 ve yaralanm\u0131\u015f beyinlerde sistemik h\u00fccre proliferasyon desenlerini, beyin \u00e7ap\u0131nda h\u00fccresel etkile\u015fimleri, k\u00f6k h\u00fccre ni\u015finin geli\u015fimini ve beyin morf"}
{"_id":"9634465","title":"Single-Construct Polycistronic Doxycycline-Inducible Vectors Improve Direct Cardiac Reprogramming and Can Be Used to Identify the Critical Timing of Transgene Expression","text":"Do\u011frudan yeniden programlama, rejeneratif t\u0131p alan\u0131nda umut verici bir yakla\u015f\u0131md\u0131r. Kalp transkripsiyon fakt\u00f6rleri Gata4, Mef2c ve Tbx5'in (GMT) veya GMT'ye Hand2 (GHMT) eklenmesiyle fibroblastlar\u0131 kardiyomiyosit benzeri h\u00fccrelere (iCM'ler) do\u011frudan yeniden programlamak m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Bununla birlikte, kritik transgen ifadesi zamanlamas\u0131 ve kardiyak yeniden programlama i\u00e7in molek\u00fcler mekanizmalar hala belirsizdir. Geleneksel doksisiklin (Dox) ind\u00fcklenebilir zamanlama transgen ifadesi sistemleri, iki vekt\u00f6r\u00fcn (pLVX-rtTA\/pLVX-cDNA) e\u015fzamanl\u0131 transduksiyonunu gerektirir; biri ters tetrasiklin transaktivat\u00f6r\u00fc (rtTA) ve di\u011feri tetrasiklin yan\u0131t \u00f6\u011fesi (TRE) kontroll\u00fc transgeni i\u00e7erir, bu da kardiyak yeniden programlaman\u0131n verimsizli\u011fine yol a\u00e7ar. Burada, tek yap\u0131 ta\u015f\u0131na dayal\u0131 Dox ind\u00fcklenebilir bir vekt\u00f6r (pDox-cDNA) geli\u015ftirdik; bu vekt\u00f6r hem rtTA hem de TRE kontroll\u00fc transgenleri ifade eder. FACS analizleri, nicel RT-PCR ve imm\u00fcn lekeleme, pDox-GMT'nin geleneksel pLVX-rtTA\/pLVX-GMT'ye k\u0131yasla kardiyak yeniden programlamay\u0131 \u00fc\u00e7 kat art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. D\u00f6rt hafta sonra, pDox-GMT ile tetiklenen iCM'ler, sarkomer yap\u0131lar\u0131 \u00fcretti ve kendili\u011finden at\u0131m g\u00f6sterdi. pMX-GMT ile pDox-Hand2'nin e\u015fzamanl\u0131 transduksiyonu, pMX-GMT'nin tek ba\u015f\u0131na kullan\u0131m\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda kardiyak yeniden programlamay\u0131 \u00fc\u00e7 kat art\u0131rd\u0131. Zamanl\u0131 Dox y\u00f6netimi, Hand2 transgen ifadesinin ilk iki hafta boyunca kritik oldu\u011funu ortaya koydu. Mikroarray analizleri, Hand2'nin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc te\u015fvik eden genleri bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kardiyak yeniden programlamay\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu nedenle, kardiyak yeniden programlaman\u0131n \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda de\u011ferli olabilecek verimli bir transgen ifadesi sistemi geli\u015ftirdik."}
{"_id":"9638032","title":"Increasing microtubule acetylation rescues axonal transport and locomotor deficits caused by LRRK2 Roc-COR domain mutations","text":"Leucine-zengin tekrarl\u0131 kinaz 2 (LRRK2) mutasyonlar\u0131, Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n en yayg\u0131n genetik nedenidir. LRRK2, bir\u00e7ok h\u00fccresel s\u00fcreci etkileyen \u00e7ok i\u015flevli bir proteindir ve mikrot\u00fcb\u00fcllerle ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir. Bozuk mikrot\u00fcb\u00fcl bazl\u0131 aksal ta\u015f\u0131ma, Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n geli\u015fimine katk\u0131da bulunabilece\u011fi hipotezine ra\u011fmen, LRRK2 mutasyonlar\u0131n\u0131n bu s\u00fcreci nas\u0131l etkiledi\u011fi bilinmemektedir. Burada, LRRK2'nin patolojik Roc-COR alan mutasyonlar\u0131 (R1441C, Y1699C) i\u00e7eren, deaketil edilmi\u015f mikrot\u00fcb\u00fcllere tercihli olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve birincil n\u00f6ronlarda ve Drosophila'da aksal ta\u015f\u0131ma inhibit\u00f6r\u00fc olarak davrand\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. In vitro'da, mikrot\u00fcb\u00fcl aketilasyonunu art\u0131ran deaketilaz inhibit\u00f6rleri veya tubulin aketilaz \u03b1TAT1, mutant LRRK2'nin mikrot\u00fcb\u00fcllere ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engeller ve deaketilaz inhibit\u00f6r\u00fc trichostatin A (TSA), aksal ta\u015f\u0131ma geri kazan\u0131r. In vivo'da, HDAC6 ve Sirt2 deaketilazlar\u0131n\u0131n indirgenmesi veya TSA'n\u0131n uygulanmas\u0131, hem aksal ta\u015f\u0131ma hem de hareket davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 kurtar\u0131r. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fma, Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n bir patolojik mekanizmas\u0131n\u0131 ve potansiyel bir m\u00fcdahale y\u00f6ntemini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"9641846","title":"G1 arrest and differentiation can occur independently of Rb family function","text":"Projenci h\u00fccrelerin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden \u00e7\u0131kabilme yetene\u011fi, normal embriyonik geli\u015fim ve homeostaz i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir, ancak h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc y\u00f6neten mekanizmalar hala tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, memelilerde G0\/G1 tutuklamas\u0131nda ve farkl\u0131la\u015fmada retinoblastoma (Rb) proteini ve aile \u00fcyeleri p107 ve p130'un gereklili\u011fini test ettik. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, Rb ailesi \u00fc\u00e7l\u00fc negatif (TKO) fare embriyolar\u0131 gebeli\u011fin 9-11. g\u00fcnlerine kadar hayatta kal\u0131r. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, baz\u0131 TKO h\u00fccreleri, epitel ve sinir hatlar\u0131nda da dahil olmak \u00fczere, G0\/G1'de h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden \u00e7\u0131kabilir ve teratomlarda ve k\u00fclt\u00fcrde farkl\u0131la\u015fabilir. Bu TKO h\u00fccrelerinin G1 tutuklamas\u0131na olan yetene\u011fi, anahtar E2F hedef genlerinin bask\u0131lanmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Bu nedenle, G1 tutuklamas\u0131 her zaman Rb ailesi \u00fcyelerine ba\u011fl\u0131 de\u011fildir, bu da h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenleyici a\u011flar\u0131n farkl\u0131la\u015fma s\u0131ras\u0131nda ne kadar sa\u011flam oldu\u011funu g\u00f6sterir ve Rb yolunda mutasyonlar\u0131 olan kanser h\u00fccrelerinin geni\u015flemesini engellemek i\u00e7in aday yollar\u0131n belirlenmesine olanak tan\u0131r."}
{"_id":"9646449","title":"Induction of ectopic eyes by targeted expression of the eyeless gene in Drosophila.","text":"Drosophila'da bulunan *eyeless* (ey) geni, hem bir paired alan hem de bir homeodomain i\u00e7eren bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc kodlar. Bu gen, fare'deki *Small eye* (Pax-6) geni ve insanlardaki *Aniridia* genine homologdur. Bu genler, y\u00fcksek d\u00fczeyde dizin kimli\u011fi payla\u015f\u0131r, \u00fc\u00e7 intron ekleme sitelerinin konumu korunur ve bu genler, geli\u015fen sinir sistemi ve morfogenez s\u0131ras\u0131nda g\u00f6zde benzer \u015fekilde ifade edilir. Hem b\u00f6ceklerde hem de memelilerde i\u015flevsizlik mutasyonlar\u0131, g\u00f6z yap\u0131lar\u0131n\u0131n azalmas\u0131 veya yoklu\u011funa neden oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir, bu da *ey*'in g\u00f6z morfogenezinde i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. *Drosophila* imajinal disk primordi'nde *ey* komplementer DNA'n\u0131n hedefli ifadesi, kanatlarda, bacaklarda ve antenlerde ektopik g\u00f6z yap\u0131lar\u0131n\u0131n olu\u015fmas\u0131na neden oldu. Bu ektopik g\u00f6zler, morfolojik olarak normal g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve tam bir fotoresept\u00f6r h\u00fccre setine sahip tam olarak farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f ommatidilerin gruplar\u0131ndan olu\u015fuyor. Bu sonu\u00e7lar, *ey*'in g\u00f6z morfogenezinin ana kontrol geni oldu\u011fu hipotezini destekliyor. Homolog genler omurgas\u0131zlar, asidiler, b\u00f6cekler, kafalopodlar ve nemerteanlar dahil olmak \u00fczere metazoa'da bulundu\u011fundan, *ey* t\u00fcm metazoa'da bir ana kontrol geni olarak i\u015flev g\u00f6rebilir."}
{"_id":"9648896","title":"mir-1-mediated paracrine effect of cancer-associated fibroblasts on lung cancer cell proliferation and chemoresistance.","text":"Akci\u011fer kanseri, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda insanlarda kanserle ili\u015fkili \u00f6l\u00fcmlerin \u00f6nde gelen nedenidir. Ayr\u0131ca, genel 5 y\u0131ll\u0131k hayatta kalma oran\u0131 sadece %15'tir. Patolojik olarak, t\u00fcm akci\u011fer kanseri vakalar\u0131n\u0131n neredeyse %80'i k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131l\u0131r. Kanser ili\u015fkili fibroblastlar (CAF'lar), \u00e7o\u011fu kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rde parakrin etkiler yoluyla t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini, metastaz\u0131 ve tedaviye direnci te\u015fvik ettikleri kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada \u00f6ncelikle, hastadan al\u0131nan dokulardan CAF'lar\u0131 izole ettik ve A549 ve 95D akci\u011fer kanseri h\u00fccre hatlar\u0131nda h\u00fccre proliferasyonunu ve cisplatin'e kar\u015f\u0131 diren\u00e7lerini parakrin bir \u015fekilde te\u015fvik ettiklerini g\u00f6sterdik. \u0130kincisi, ELISA ve nicel PCR kullanarak, CAF'larda normal fibroblastlar (NF'lar) g\u00f6re daha y\u00fcksek miktarda stromal h\u00fccre t\u00fcretilmi\u015f fakt\u00f6r 1 (SDF-1) bulundu\u011funu tespit ettik. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc, SDF-1'in, NF-\u03baB ve Bcl-xL dahil olmak \u00fczere CXCR4 ile ili\u015fkili sinyal yolunu yoluyla akci\u011fer kanseri h\u00fccrelerinin proliferasyonunu ve ila\u00e7 direncini kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 tespit ettik. Ayr\u0131ca, CAF'larda SDF-1'in mikroRNA mir-1 taraf\u0131ndan negatif olarak d\u00fczenlendi\u011fini, mikroRNA a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ve nicel PCR ile do\u011frulad\u0131k. Genel olarak, verilerimiz, CAF'lar\u0131n akci\u011fer kanseri h\u00fccreleri \u00fczerindeki etkilerine dair bir a\u00e7\u0131klama sunmaktad\u0131r. Ayn\u0131 zamanda, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, t\u00fcm\u00f6r tedavisinde potansiyel bir hedef olarak CAF'lar\u0131 da \u00f6nermektedir."}
{"_id":"9650982","title":"Genome-wide association analyses in East Asians identify new susceptibility loci for colorectal cancer","text":"Kolon ve rektum kanseri (CRC) i\u00e7in yeni genetik fakt\u00f6rleri belirlemek amac\u0131yla, do\u011fu Asya'da bir genom geni\u015flikli ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 2.098 vaka ve 5.749 kontrol i\u00e7in genom geni\u015flikli verileri analiz ederek, 64 vaat eden SNP'leri, 5.358 vaka ve 5.922 kontrol i\u00e7eren ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u00f6rnek k\u00fcmesinde tekrarlama i\u00e7in se\u00e7tik. T\u00fcm do\u011fu Asya \u00f6rnekleri birle\u015ftirilmi\u015f analizinde 4 SNP'yi, 8,58 \u00d7 10(-7) ile 3,77 \u00d7 10(-10) aras\u0131nda ili\u015fkilendirme P de\u011ferleriyle belirledik. Bu d\u00f6rt SNP'den \u00fc\u00e7\u00fc, Avrupa soylu 26.060 bireyin bir \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda tekrarlanm\u0131\u015ft\u0131, 5q31.1'deki rs647161 i\u00e7in 1,22 \u00d7 10(-10) birle\u015ftirilmi\u015f P de\u011feri, 20p12.3'deki rs2423279 i\u00e7in 6,64 \u00d7 10(-9) ve 12p13.32'deki rs10774214 (CCND2 geninin yak\u0131n\u0131nda) i\u00e7in 3,06 \u00d7 10(-8) birle\u015ftirilmi\u015f P de\u011feri, hem do\u011fu Asya hem de Avrupa soylu n\u00fcfus verilerinin meta analizinden elde edildi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u00fc\u00e7 yeni CRC hassasiyeti lokusunu belirledi ve CRC'nin genetikleri ve biyolojisi hakk\u0131nda ek bilgi sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"9655347","title":"Long non-coding RNAs as novel players in \u03b2 cell function and type 1 diabetes","text":"ARKA PLAN Uzun olmayan kodlamayan RNA'lar (lncRNA'lar), gen ifadesinin \u00e7e\u015fitli patolojik durumlar i\u00e7inde kritik d\u00fczenleyicileri olarak ortaya \u00e7\u0131kan, kodlamayan RNA repertuvar\u0131n\u0131n bir alt s\u0131n\u0131f\u0131d\u0131r. lncRNA'lar, RNA, DNA veya proteinlerle etkile\u015fimleri yoluyla i\u015flevlerini sergileyen dikkat \u00e7ekici bir esnekli\u011fe sahiptir. Bir \u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n temelinde biriken kan\u0131tlar, bir\u00e7ok otoimm\u00fcn ve enflamatuar hastal\u0131\u011f\u0131n, bunlardan biri de tip 1 diyabet (T1D) dahilinde lncRNA'lar\u0131n rol\u00fcn\u00fc vurgulam\u0131\u015ft\u0131r. Bu inceleme, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ve islet \u03b2 h\u00fccre fonksiyonu ile birlikte T1D'nin patogenezini ve komplikasyonlar\u0131n\u0131 anlamada baz\u0131 zorluklar ve f\u0131rsatlar\u0131 vurgulamaktad\u0131r. SONU\u00c7: T1D gen lokuslar\u0131nda bulunan lncRNA'lar, d\u00fczenleyici varyantlar ve aktivat\u00f6r k\u00fcmeleriyle birlikte kromatin yeniden d\u00fczenlenmesini \u03b2 h\u00fccrelerinde y\u00f6netir ve bu nedenle islet h\u00fccre transkripsiyonal programlar\u0131n\u0131n cis\/trans-d\u00fczenleyici belirleyicileri olarak hareket eder."}
{"_id":"9658390","title":"Costs of the COPD. Differences between intensive care unit and respiratory intermediate care unit.","text":"G\u0130R\u0130\u015e Kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) n\u0131n k\u00f6t\u00fcle\u015fmesinin yo\u011fun bak\u0131m \u00fcniteleri (YBU) yerine solunum ara bak\u0131m \u00fcniteleri (SABU) i\u00e7in maliyet etkin bir alternatif olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in.\n\nHASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER 15 YBU ve 6 SABU'da yap\u0131lan \u00e7ok merkezli, \u00f6n g\u00f6r\u00fcl\u00fc, alt yukar\u0131 maliyet \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. 48 saatten fazla kalan KOAH hastalar\u0131 i\u015fe al\u0131nd\u0131; di\u011fer YBU\/SABU'lardan gelenler, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi veya fel\u00e7 olanlar hari\u00e7 tutuldu. YBU numunesi, kabulde neden-giri\u015f ve kabulde damar aktif ilac\u0131n inf\u00fczyonuna g\u00f6re SABU da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na standartla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131ktan sonra, orijinal 164 i\u015fe al\u0131nan hastadan 60 YBU hastas\u0131 ve 65 SABU hastas\u0131 kald\u0131. Her hasta i\u00e7in, kabul ve taburcu klinik verileri yan\u0131 s\u0131ra, t\u00fcketilen kaynaklarla ilgili g\u00fcnl\u00fck bilgiler kaydedildi ve maliyetleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan analiz edildi.\n\nSONU\u00c7LAR Hasta ba\u015f\u0131na toplam maliyet, SABU'da YBU'dan daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu (754 vs. 1507 Euro; P < 0.0001). T\u00fcm \u00f6\u011felerde, ila\u00e7 ve beslenme d\u0131\u015f\u0131nda, SABU'larda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck maliyetler bulduk. \u00d6len hastalar, YBU ve SABU'lar aras\u0131nda hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetinde belirgin farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterirken, hayatta kalanlar b\u00f6yle de\u011fildi.\n\nSONU\u00c7LAR \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, baz\u0131 KOAH hastalar\u0131n\u0131n, daha az \u015fiddetli ve sadece solunum yetmezli\u011fi olanlar\u0131n, SABU'larda ba\u015far\u0131yla ve daha d\u00fc\u015f\u00fck maliyetle tedavi edilebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"9669099","title":"eRNAs are required for p53-dependent enhancer activity and gene transcription.","text":"Hedef genlerin i\u00e7inde veya yak\u0131n\u0131nda ba\u011flanma, h\u00fccre proliferasyonu ve hayatta kalma ile ili\u015fkili olan p53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 geninin transkripsiyonunu ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesini d\u00fczenler. Genom \u00e7ap\u0131nda kromatin ba\u011flanma profilleri kullanarak, p53'\u00fcn ayr\u0131ca bilinen p53 hedef genlerinden uzakta bulunan b\u00f6lgelere ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu b\u00f6lgelerin \u00e7o\u011fu korunmu\u015f p53 ba\u011flanma sitelerine ve t\u00fcm bilinen g\u00fc\u00e7lendirici b\u00f6lgelerin \u00f6zelliklerine sahiptir. Bu p53 ba\u011fl\u0131 g\u00fc\u00e7lendirici b\u00f6lgeler (p53BER'ler) ger\u00e7ekten de g\u00fc\u00e7lendirici aktivite i\u00e7erir ve birden fazla kom\u015fu genle i\u00e7 kromozomik etkile\u015fim kurarak uzun mesafeli p53 ba\u011f\u0131ml\u0131 transkripsiyon d\u00fczenlenmesini iletir. Ayr\u0131ca, p53BER'ler, p53 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, g\u00fc\u00e7lendirici RNA'lar (eRNA'lar) \u00fcretir ve bu da etkile\u015fimli hedef genlerin verimli transkripsiyonel g\u00fc\u00e7lendirilmesini ve p53 ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duraklamas\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesini sa\u011flar. Bu nedenle, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z p53'\u00fcn transkripsiyonel g\u00fc\u00e7lendirme aktivitesini atfeder ve tek bir genomik ba\u011flanma sitesinden birden fazla geni d\u00fczenleyebilme kapasitesine sahiptir. Ayr\u0131ca, p53BER'lerden eRNA \u00fcretimi p53'\u00fcn transkripsiyonel g\u00fc\u00e7lendirme etkinli\u011fi i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"9675944","title":"Induction of pluripotent stem cells from mouse embryonic fibroblasts by Oct4 and Klf4 with small-molecule compounds.","text":"Somatik h\u00fccreler, d\u00f6rt transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn (Oct4\/Sox2\/Klf4\/c-Myc veya Oct4\/Sox2\/Nanog\/LIN28) bir kombinasyonu ile pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelere (iPSCs) indirgenebilir. Bu, \u00e7e\u015fitli terap\u00f6tik ve ara\u015ft\u0131rma uygulamalar\u0131nda hastaya \u00f6zg\u00fc h\u00fccreler elde etmek i\u00e7in bir platform sa\u011flar. Bununla birlikte, bu yakla\u015f\u0131m\u0131n terap\u00f6tik olarak anlaml\u0131 olmas\u0131 i\u00e7in \u00e7\u00f6z\u00fclmesi gereken birka\u00e7 sorun vard\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc verimlilik ve viral genom entegrasyonu ile ilgili eksiklikler vard\u0131r. Son zamanlarda, Oct4\/Klf4 ile transd\u00fcke edilen n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelerin (NPCs) iPSCs'ye yeniden programlanabildi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ancak, NPC'ler Sox2'yi endojen olarak ifade eder, bu da Sox2'nin d\u0131\u015fsal olarak eklenmemesine ra\u011fmen yeniden programlamay\u0131 kolayla\u015ft\u0131rabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Oct4\/Klf4 ile transd\u00fcke edilen, yeniden programlama i\u00e7in gerekli fakt\u00f6rleri endojen olarak ifade etmeyen fareli fibroblastlar\u0131n yeniden programlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl kombinasyonu BIX-01294 ve BayK8644 tan\u0131mlad\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, fenotipik tarama yoluyla tespit edilen k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerin, Sox2 gibi kritik fakt\u00f6rlerin viral transd\u00fcksiyonunu telafi edebilece\u011fini ve yeniden programlama verimlili\u011fini art\u0131rabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9680193","title":"Vps22\/EAP30 in ESCRT-II mediates endosomal sorting of growth factor and chemokine receptors destined for lysosomal degradation.","text":"Ubikutin ba\u011flay\u0131c\u0131 protein Hrs ve endosomal s\u0131ralama kompleksi gerektiren ta\u015f\u0131ma (ESCRT)-I ve ESCRT-III, endosit edilen ve ubikutinlenmi\u015f resept\u00f6rlerin lizozomlara s\u0131ralanmas\u0131 ve par\u00e7alanmas\u0131 yoluyla sinyal iletiminin verimli bir \u015fekilde sonland\u0131r\u0131lmas\u0131na dahil olur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ubikutinlenmi\u015f resept\u00f6rlerin par\u00e7alanmas\u0131nda Vps22\/EAP30 adl\u0131 ESCRT-II alt biriminin rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. HeLa h\u00fccrelerinde ge\u00e7ici olarak ifade edilen Vps22, endosit edilen epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6rleri (EGFR'ler) i\u00e7eren endosomlarda, ayr\u0131ca Hrs ve ESCRT-I ve ESCRT-III ile birlikte tespit edildi. Vps22'nin k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA (siRNA) ile yok edilmesi, di\u011fer ESCRT-II alt birimlerinin seviyelerinin azalmas\u0131yla birlikte, EGFR ve ligand\u0131 EGF'nin yan\u0131 s\u0131ra kemokin resept\u00f6r\u00fc CXCR4'\u00fcn par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. EGFR, Vps22'nin yok edildi\u011fi h\u00fccrelerde erken endosomlar\u0131n s\u0131n\u0131r membranlar\u0131nda ve anormal derecede k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7oklu vesik\u00fcler yap\u0131lara birikti. D\u0131\u015f ortamda sinyal iletimi d\u00fczenleyici kinaz 1\/2'nin (ERK1\/2) fosforilasyonu ve EGFR'nin aktivasyonundan kaynaklanan resept\u00f6r\u00fcn \u00e7ekirde\u011fe ta\u015f\u0131nmas\u0131, Hrs veya ESCRT-I alt birimi Tsg101'in yok edilmesiyle devam etti. Buna kar\u015f\u0131n, bu durum Vps22'nin yok edilmesiyle ilgili de\u011fildi. Bu sonu\u00e7lar, Vps22'nin EGFR ve CXCR4'\u00fcn ligand ind\u00fcklenmi\u015f par\u00e7alanmas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve EGF sinyal iletiminin ESCRT-II'nin kat\u0131lmadan \u00f6nce sonland\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9687772","title":"XPG stabilizes TFIIH, allowing transactivation of nuclear receptors: implications for Cockayne syndrome in XP-G\/CS patients.","text":"\u0130nsan XPG genindeki mutasyonlar, Cockayne sendromu (XP-G\/CS) ile ili\u015fkili bir kal\u0131tsal fotosensitif bozukluk olan xeroderma pigmentosum'a (XP) neden olur. XP-G\/CS hastalar\u0131nda Cockayne sendromunun klinik \u00f6zellikleri, n\u00fckleotit \u00e7\u0131karma onar\u0131m\u0131 (NER) bozuklu\u011funa dayanarak a\u00e7\u0131klanamaz. XPG'nin TFIIH ile istikrarl\u0131 bir kompleks olu\u015fturdu\u011funu bulduk, bu kompleks transkripsiyon ve NER'de aktiftir. XP-G\/CS hasta h\u00fccrelerinde bulunan ve TFIIH ile birle\u015fmeyi engelleyen XPG mutasyonlar\u0131, ayn\u0131 zamanda CAK ve XPD'nin \u00e7ekirdek TFIIH'den ayr\u0131lmas\u0131na da neden oldu. Sonu\u00e7 olarak, XP-G\/CS'de ve xpg(-\/-) MEF h\u00fccrelerinde n\u00fckleer resept\u00f6rlerin fosforile\u015fmesi ve transaktifle\u015fmesi bozuldu ve bu durum, vahsi tip XPG'nin ifadesiyle geri kazan\u0131labildi. Bu sonu\u00e7lar, XPG'nin TFIIH'nin istikrar\u0131n\u0131 sa\u011flama ve gen ifadesinin d\u00fczenlenmesinde oynad\u0131\u011f\u0131 rol hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunar ve XP-G\/CS'nin baz\u0131 klinik \u00f6zelliklerini a\u00e7\u0131klamaya yard\u0131mc\u0131 olur."}
{"_id":"9696379","title":"Metabolic cycling in single yeast cells from unsynchronized steady-state populations limited on glucose or phosphate.","text":"Yeast genlerinin ifade kal\u0131plar\u0131ndaki dalgalanmalar, genellikle sadece prestorved, s\u00fcrekli k\u00fclt\u00fcrlerde g\u00f6r\u00fclen \"metabolik d\u00f6ng\u00fc\" ile ili\u015fkilidir. Tek h\u00fccrelerde mRNA'n\u0131n FISH'ini kullanarak, bu dalgalanmalar\u0131n, chemostatlarda eksponansiyel olarak b\u00fcy\u00fcyen, senkronize edilmemi\u015f k\u00fclt\u00fcrlerden al\u0131nan tek h\u00fccrelerde meydana geldi\u011fini test ettik. Senkronize k\u00fclt\u00fcrlerden elde edilen gen ifade verileri, unsynchronize h\u00fccrelerde ayn\u0131 anda ortaya \u00e7\u0131kan mRNA'lar\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. FISH sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n nicel analizi, glikoz veya fosfat s\u0131n\u0131rlamas\u0131 nedeniyle yava\u015f b\u00fcy\u00fcyen tek h\u00fccrelerin, tahmin edilen dalgalanmalar\u0131 g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. Sonu\u00e7 olarak, maya metabolik d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn, maya metabolizmas\u0131n\u0131n i\u00e7sel bir \u00f6zelli\u011fi oldu\u011funu ve senkronizasyon veya karbon kayna\u011f\u0131 taraf\u0131ndan d\u0131\u015fa kaynakl\u0131 b\u00fcy\u00fcme s\u0131n\u0131rlamas\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z oldu\u011funu \u00e7\u0131kar\u0131yoruz."}
{"_id":"9704467","title":"in polyploid species","text":"Yast\u0131k Gen S\u0131ralama Taray\u0131c\u0131s\u0131 (YGOB; http:\/\/wolfe.gen.tcd.ie\/ygob), sentetik kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar ve hesaplamal\u0131 analizleri kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in geli\u015ftirildi. YGOB'da sunulan veriler, \u015fu anda yedi t\u00fcr i\u00e7in, hem dizilim benzerli\u011fi hem de genomik ba\u011flam (sentetiklik) temelinde yo\u011fun bir \u015fekilde el ile d\u00fczenlenmi\u015f homolog gen k\u00fcmelerine dayanmaktad\u0131r. Farkl\u0131 laboratuvarlar\u0131n Saccharomyces cerevisiae gen \u00e7iftleri listelerini (ohnologlar) b\u00fct\u00fcnle\u015ftirerek, S. cerevisiae'de (551, bunlardan 22'si daha \u00f6nce tan\u0131mlanmam\u0131\u015f), Saccharomyces castellii (599) ve Candida glabrata (404) t\u00fcrlerinde tutulan ohnolog \u00e7iftleri i\u00e7in neredeyse kapsaml\u0131 listeler sunuyoruz."}
{"_id":"9705208","title":"Immune complex relay by subcapsular sinus macrophages and non-cognate B cells drives antibody affinity maturation","text":"Altkapak sin\u00fcs (SCS) makrofaglar\u0131 lenften antijenleri yakalar ve bunlar\u0131 B h\u00fccre etkile\u015fimi ve folik\u00fcler teslimat i\u00e7in b\u00fct\u00fcn olarak sunar. Ancak SCS makrofaglar\u0131n\u0131n \u00f6zellikleri iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, SCS makrofaglar\u0131n\u0131n geli\u015fiminin lymphotoksin-alfa1beta2'ye ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ve h\u00fccrelerin d\u00fc\u015f\u00fck lizozomal enzim ekspresyonuna sahip oldu\u011funu ve y\u00fczeylerinde opsonize antijenleri korudu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Canl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, imm\u00fcn komplekslerinin makrofaj s\u00fcre\u00e7leri boyunca folik\u00fcle do\u011fru hareket etti\u011fini ortaya koydu. Ayr\u0131ca, yabanc\u0131 B h\u00fccreleri, altkapak b\u00f6lgeden yeni \u00fcretilen antikorlarla opsonize edilmi\u015f antijeni germinal merkeze ileten rol oynad\u0131 ve bu ta\u015f\u0131ma s\u00fcrecinin bozulmas\u0131 afiniteli olgunla\u015fmay\u0131 engelledi. Bu nedenle, SCS makrofaglar\u0131n\u0131, humoral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 te\u015fvik eden bir antijen ta\u015f\u0131ma zincirinin tepesinde i\u015flev g\u00f6ren uzman antijen sunan h\u00fccreler olarak karakterize ediyoruz."}
{"_id":"9724974","title":"Promoter decoding of transcription factor dynamics involves a trade-off between noise and control of gene expression","text":"Bir\u00e7ok transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc (TF), yukar\u0131 ak\u0131\u015f sinyallerinin dinamiklerini kodlayan bilgiler i\u00e7erir, ancak bu dinamiklerin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f genleri taraf\u0131ndan nas\u0131l \u00e7\u00f6z\u00fclmesi gerekti\u011fi hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Budam\u0131\u015f maya TF Msn2'nin n\u00fckleosit-sitoplazma translokasyon dinamiklerini mikro ak\u0131\u015fkanl\u0131k kullanarak kontrol ederek, farkl\u0131 promot\u00f6rlerin dinamik Msn2 girdisini tek h\u00fccrelerde gen ifade \u00e7\u0131kt\u0131s\u0131na nas\u0131l d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Modelleme ve deneyleri birle\u015ftirerek, sinyalleme davran\u0131\u015f\u0131na g\u00f6re promot\u00f6rleri s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131yoruz ve Msn2'nin dinamiklerinde birden fazla, farkl\u0131 gen ifade programlar\u0131n\u0131n kodlanabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Hem osilat\u00f6r TF dinamikleri hem de yava\u015f promot\u00f6r kinetikleri, gen ifade g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcn\u00fcn artmas\u0131na neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, promot\u00f6r etkinle\u015ftirme zaman \u00f6l\u00e7e\u011finin n\u00fckleozom yeniden d\u00fczenlemesiyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bulgular\u0131m\u0131z, farkl\u0131 promot\u00f6r s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131 kullanarak TF dinamikleriyle gen ifade kontrol\u00fcn\u00fc farkl\u0131 \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015ftirebilece\u011fimizi, ancak gen ifade g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcn\u00fcn tek bir TF'nin dinamiklerinde kodlanabilecek bilgi miktar\u0131n\u0131 ve promot\u00f6rler taraf\u0131ndan g\u00fcvenilir bir \u015fekilde \u00e7\u00f6z\u00fclebilmesini temel olarak s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder."}
{"_id":"9730755","title":"GaAs nanopillar-array solar cells employing in situ surface passivation","text":"III-V do\u011frudan bant a\u00e7\u0131kl\u0131\u011f\u0131 yar\u0131 iletken nanopilarlar, y\u00fcksek optik emilim katsay\u0131lar\u0131 ve \u0131\u015f\u0131k yakalama nedeniyle azalt\u0131lm\u0131\u015f yans\u0131ma, radyal y\u00f6nde verimli \u015farj toplama ve d\u00fc\u015f\u00fck maliyetli platformlarda sentezlenebilme \u00f6zellikleri nedeniyle g\u00fcne\u015f enerjisi i\u00e7in umut verici adaylar olarak \u00f6ne \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Ancak, artan y\u00fczey alan\u0131 y\u00fczey durumlar\u0131na neden olur, bu da g\u00fc\u00e7 d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm verimlili\u011fini azalt\u0131r. Burada, y\u00fczey durum etkilerini hafifletmek i\u00e7in radyal p-n birle\u015fmelerini kaplayan y\u00fcksek bant a\u00e7\u0131kl\u0131\u011f\u0131 epitaksiyel InGaP kabuklar\u0131n\u0131n in situ b\u00fcy\u00fcmesiyle \u00e7al\u0131\u015fan ilk GaAs nanopilar dizisi fotovoltaiklerinin raporunu sunuyoruz. I\u015f\u0131k alt\u0131nda, fotovoltaik cihazlar 0.44 V a\u00e7\u0131k devre gerilimi, 24.3 mA cm(-2) k\u0131sa devre ak\u0131m\u0131 yo\u011funlu\u011fu ve %62 doldurma fakt\u00f6r\u00fc ile 6.63% k\u00fcresel g\u00fc\u00e7 d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm verimlili\u011fine sahiptir. Yeni bir titanyum\/indiyum tin oksit annealize ala\u015f\u0131m\u0131, y\u00fcksek d\u0131\u015f kuantum verimlili\u011fi >70% ile ilgi alan\u0131ndaki spektrum rejiminde \u015feffaf ohmik anoda kullan\u0131l\u0131r."}
{"_id":"9732010","title":"Roles of histone acetylation and chromatin remodeling factor in a meiotic recombination hotspot.","text":"Histon aketiltransferazlar (HAT'lar) ve ATP'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rma fakt\u00f6rleri (ADCR'lar), yerel kromatin yap\u0131land\u0131rmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyerek se\u00e7ici gen d\u00fczenlenmesinde rol oynar. Schizosaccharomyces pombe'deki rekombinasyon s\u0131cak noktas\u0131 ade6-M26'n\u0131n aktivasyonu, bir cAMP yan\u0131t \u00f6\u011fesi (CRE) benzeri dizgi olan M26 ve bir heterodimerik ATF\/CREB transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan Atf1.Pcr1 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir. Kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131, M26 etraf\u0131nda meiyozda ger\u00e7ekle\u015fir. HAT'lar ve ADCR'lar\u0131n M26 etraf\u0131nda kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131ndaki rollerini inceledik. M26 ve Atf1 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, erken meiyozda histon H3 ve H4 etraf\u0131nda M26'da hiperaksilasyon g\u00f6zlemlendi. SpGcn5, S. pombe'nin Gcn5p homologu, M26 etraf\u0131nda \u00e7o\u011fu histon H3 aksilasyonunu canl\u0131 organizmada gerektirir. gcn5+'\u0131n silinmesi, kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131nda \u00f6nemli bir gecikmeye neden oldu, ancak M26'daki meiyotik rekombinasyon s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 sadece k\u0131smen azaltt\u0131. snf22+ (Swi2\/Snf2-ADCR homologu) silinmesi ve snf22+ gcn5+ \u00e7ift silinmesi, M26 etraf\u0131nda kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131n\u0131 ve meiyotik rekombinasyonu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Bu sonu\u00e7lar, HAT'lar ve ADCR'lar\u0131n, se\u00e7ici transkripsiyon aktivitesinde oldu\u011fu gibi, yerel kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek M26'da meiyotik rekombinasyonu belirli bir \u015fekilde etkinle\u015ftirdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"9737083","title":"The Somatic Genomic Landscape of Glioblastoma","text":"Somatik genomik de\u011fi\u015fikliklerin manzaras\u0131n\u0131, 500'den fazla glioblastoma t\u00fcm\u00f6r\u00fc (GBM) \u00fczerinde \u00e7ok boyutlu ve kapsaml\u0131 karakterizasyon temelinde a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Birka\u00e7 yeni mutasyona sahip genleri ve EGFR ve PDGFRA gibi imza resept\u00f6rlerinin karma\u015f\u0131k yeniden d\u00fczenlenmelerini belirledik. TERT promot\u00f6r mutasyonlar\u0131n\u0131n, telomeraz yeniden etkinle\u015fmesiyle ili\u015fkili y\u00fcksek mRNA ifadesiyle korel etti\u011fi g\u00f6sterildi. Korelasyon analizleri, proneural alt tipin hayatta kalma avantaj\u0131n\u0131n G-CIMP fenotipinden kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve MGMT DNA metilasyonunun sadece klasik alt tip GBM'de tedavi yan\u0131t\u0131 i\u00e7in \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc bir biyomarker olabilece\u011fini do\u011fruluyor. Genomik ve proteomik profillerin entegre analizi, bir yolun terap\u00f6tik inhibisyonunun hedefin kendisi yerine inhibe edilmesinin fikrine meydan okuyor. Bu veriler, terap\u00f6tik ve tan\u0131 hedef adaylar\u0131n\u0131n ke\u015ffini, ara\u015ft\u0131rma ve klinik g\u00f6zlemlerin do\u011frulanmas\u0131n\u0131 ve bu \u00f6l\u00fcmc\u00fcl kanserin molek\u00fcler anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 ilerleten beklenmedik hipotezlerin olu\u015fumunu kolayla\u015ft\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"9745001","title":"Radioiodine treatment of multinodular non-toxic goitre.","text":"\n## Ama\u00e7\nRadyoiyotun uzun vadeli etkisini, toksisite olmayan \u00e7ok nodlu goitreli hastalarda tiroid fonksiyonu ve boyutunda ara\u015ft\u0131rmak.\n\n## Y\u00f6ntem\nTekrarlanan, \u00e7ok nodlu toksisite olmayan goitreli hastalar, 3.7 MBq\/g tiroid dokusu i\u00e7in ama\u00e7lanan dozda 131I (iyot-131) tedavisi i\u00e7in se\u00e7ildiler ve en az 12 ay (ortalama 48 ay) boyunca takip edildiler.\n\n## Hastalar\n69 hasta, yerel s\u0131k\u0131\u015fma semptomlar\u0131na veya kozmetik rahats\u0131zl\u0131klara neden olan b\u00fcy\u00fcyen \u00e7ok nodlu toksisite olmayan goitre ile. Tedavi, y\u00fcksek cerrahi risk, \u00f6nceki tiroidektomi veya ameliyat olmama tercihi nedeniyle se\u00e7ildi.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nTedavi \u00f6ncesi ve sonras\u0131 1, 2, 3, 6 ve 12 ay ve daha sonra y\u0131lda bir kez standart tiroid fonksiyon de\u011fi\u015fkenleri ve ultrasonik olarak belirlenen tiroid hacmi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n131I ile tek doz olarak 56 hasta, 12 hasta iki doz ve biri d\u00f6rt doz olarak tedavi edildi. Tek dozla tedavi edilen ve tiroid fonksiyonu normal kalan 45 hastada, 24 ay boyunca takip edilen 39 hastada tiroid hacmi medyan\u0131 73 ml (50-106 ml aral\u0131\u011f\u0131)dan 29 ml (23-48 ml)a d\u00fc\u015ft\u00fc. Medyan azalma 40 ml (22-48 ml) idi (y\u00fczde 60 azalma, p < 0.0001), bunun yar\u0131s\u0131 \u00fc\u00e7 ayda ger\u00e7ekle\u015fti. \u0130ki dozla tedavi edilen hastalar ve hipotiroidizm ve hipertiroidizm geli\u015fen hastalar da tiroid hacminde \u00f6nemli bir azalma g\u00f6sterdi. On bir hasta hipotiroidizm geli\u015ftirdi (be\u015f y\u0131ll\u0131k birikimli risk y\u00fczde 22, %4.8-38.4 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131). Yan etkiler azd\u0131: \u00fc\u00e7 hipertiroidizm vakas\u0131 ve iki radyasyon tiroiditi vakas\u0131. Sadece bir hasta sonu\u00e7tan memnun kalmad\u0131; alt\u0131 ay sonra ameliyat i\u00e7in y\u00f6nlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7\nTiroid hacminde \u00f6nemli bir azalma,"}
{"_id":"9748934","title":"Alterations in microRNA-124 and AMPA receptors contribute to social behavioral deficits in frontotemporal dementia","text":"N\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar, \u00f6rne\u011fin \u00f6n temporal demans (FTD), s\u0131kl\u0131kla davran\u0131\u015fsal bozukluklarla ili\u015fkilendirilir, ancak altta yatan anatomik ve molek\u00fcler nedenler iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, farelerde \u00f6n beyin spesifik olarak ifade edilen FTD ile ili\u015fkili mutant CHMP2B'nin birka\u00e7 ya\u015fa ba\u011fl\u0131 n\u00f6rodejeneratif fenotiplere neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Sosyal davran\u0131\u015f bozukluklar\u0131, AMPA resept\u00f6r\u00fc (AMPAR) kompozisyonundaki bir de\u011fi\u015fime e\u015flik ediyordu, bu da Ca(2+)-permeable ve Ca(2+)-impermeable AMPARlar aras\u0131nda bir dengesizli\u011fe yol a\u00e7\u0131yordu. \u00c7o\u011fu AMPAR alt biriminin ifadesi, beyin zengin mikroRNA miR-124 taraf\u0131ndan d\u00fczenleniyordu, miR-124 miktar\u0131, mutlu CHMP2B'yi ifade eden farelerin y\u00fczeysel korteks katmanlar\u0131nda belirgin \u015fekilde azalm\u0131\u015ft\u0131. Benzer miR-124 ve AMPAR seviyelerindeki de\u011fi\u015fiklikleri, davran\u0131\u015fl\u0131 varyant FTD'den al\u0131nan \u00f6n frontal korteks ve ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerden t\u00fcretilen n\u00f6ronlarda bulduk. Ayr\u0131ca, mutlu farelerde orta \u00f6n frontal korteks'e eksojik miR-124 ifadesi, AMPAR seviyelerini azaltt\u0131 ve sosyal davran\u0131\u015f bozukluklar\u0131n\u0131 k\u0131smen kurtard\u0131. Gria2 AMPAR alt biriminin bask\u0131lanmas\u0131 da sosyal bozukluklar\u0131 hafifletti. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, FTD'de sosyal davran\u0131\u015f\u0131 d\u00fczenleyen daha \u00f6nce bilinmeyen bir mekanizma olan miR-124 ve AMPAR'lar\u0131 tan\u0131ml\u0131yor ve potansiyel bir tedavi yolu \u00f6neriyor."}
{"_id":"9752604","title":"Activated AMPK boosts the Nrf2\/HO-1 signaling axis\u2014A role for the unfolded protein response","text":"Yeni ortaya \u00e7\u0131kan redoks ve metabolik sinyalle\u015fme yollar\u0131 aras\u0131ndaki etkile\u015fim \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda, h\u00fccre i\u00e7i redoks ve enerji dengesi \u00fczerinde merkezi d\u00fczenleyiciler olan n\u00fckleer fakt\u00f6r E2-ili\u015fkili fakt\u00f6r 2 (Nrf2) ve AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f kinaz (AMPK) aras\u0131ndaki olas\u0131 \u00e7apraz konu\u015fmay\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Xanthohumol (XN) hem AMPK hem de Nrf2 sinyalle\u015fme yolunu etkinle\u015ftiren bir aktivat\u00f6r olarak kullanarak, AMPK'nin fare embriyofibroblastlar\u0131nda Nrf2\/heme oksijenaz (HO)-1 sinyalle\u015fmesini olumlu etkiledi\u011fini g\u00f6sterdik. AMPK'nin genetik yok edilmesi ve farmakolojik inhibisyonu, XN'in HO-1'in mRNA d\u00fczeyinde Nrf2 ba\u011f\u0131ml\u0131 ifadesini zaten bloke etti\u011fini ortaya koyuyor. XN, mitokondri fonksiyonunu bozar ve \u00fcst ak\u0131\u015f AMPK kinaz olarak liver kinaz B1'i aktive ederek AMPK'yi etkinle\u015ftirir. Daha sonra AMPK taraf\u0131ndan medyasyona tabi tutulan Nrf2\/HO-1 yan\u0131t\u0131, mamali hedefi rapamisin inhibisyonu, glikojen sintez kinaz 3\u03b2 inhibisyonu veya Nrf2 (toplam ve n\u00fckleer) bollu\u011funda de\u011fi\u015fiklik olmamas\u0131na ba\u011fl\u0131 de\u011fildir. Bununla birlikte, azalt\u0131lm\u0131\u015f endoplazmik retikulum stresi, AMPK taraf\u0131ndan g\u00fc\u00e7lendirilen Nrf2\/HO-1 yan\u0131t\u0131n\u0131n bir ad\u0131m\u0131 olarak belirlendi ve ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak incelendi. Genel olarak, daha \u00f6nce tam olarak anla\u015f\u0131lmayan LKB1\/AMPK ve Nrf2\/HO-1 eksenleri aras\u0131ndaki \u00e7apraz konu\u015fmaya daha fazla \u0131\u015f\u0131k tuttuk ve ilk kez katlanmam\u0131\u015f protein yan\u0131t\u0131n\u0131n da dahil oldu\u011funu ortaya koyarak, h\u00fccre i\u00e7i redoks, enerji veya protein homeostaz\u0131 kontrol eden sinyalle\u015fme yollar\u0131 aras\u0131ndaki s\u0131k\u0131 i\u015fbirli\u011fini \u00f6nerdik."}
{"_id":"9754530","title":"The IDEAL recommendations and urological innovation","text":"Di\u011fer cerrahi dallar\u0131 gibi, \u00dcroloji de yeni m\u00fcdahalelerin de\u011ferlendirildi\u011fi ara\u015ft\u0131rma s\u00fcre\u00e7lerini Kan\u0131t Temelli T\u0131p ilkeleriyle uyumlu hale getirmede \u00f6nemli zorluklarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131. Bu makalede IDEAL \u00e7er\u00e7evesini ve \u00f6nerilerini a\u00e7\u0131kl\u0131yor ve bunlar\u0131n mevcut tart\u0131\u015fmal\u0131 \u00fcrolojik prosed\u00fcrlerin de\u011ferlendirmesine nas\u0131l etki edebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u0130\u00e7ten bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla, \u00dcroloji alan\u0131ndaki IDEAL \u00c7al\u0131\u015fma Grubu'nun bug\u00fcne kadar yapt\u0131\u011f\u0131 \u00e7abalar\u0131n genel bir \u00f6zetini sunuyoruz, \u00f6zellikle de \u00dcroloji alan\u0131na \u00f6zel olarak. \u0130la\u00e7lar ve m\u00fcdahaleler aras\u0131ndaki do\u011fal tarihin a\u00e7\u0131k farkl\u0131l\u0131klar\u0131 var. Geleneksel olarak yeni tedavilerin deneme \u00e7er\u00e7evesinin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ilkine dayanmas\u0131 nedeniyle, cerrahi yeniliklerin ayn\u0131 \u015fablonu kullanarak de\u011ferlendirilmesi \u00f6nemli sorunlarla kar\u015f\u0131la\u015fabilir. Cerrahi tekniklerin rastgele kontroll\u00fc denemelerinin ger\u00e7ekle\u015ftirilmesinde zorluklar ve bilimsel literat\u00fcrde vaka serilerinin \u00f6nemli bir \u00f6zellik olarak devam etmesi, bu ara\u015ft\u0131rma konusu ve kullan\u0131lan metodoloji aras\u0131ndaki uyumsuzlu\u011fun en tart\u0131\u015fmal\u0131 iki y\u00f6n\u00fcd\u00fcr. IDEAL \u00e7er\u00e7evesi, cerrahi denemeler i\u00e7in yenilik ve geli\u015ftirme s\u00fcrecini tan\u0131mlar ve ili\u015fkili \u00f6neriler, yeni teknikler i\u00e7in uygun olan \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131mlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesi i\u00e7in \u00f6nerilen alternatif bir yakla\u015f\u0131m sunar. IDEAL, cerrahi yenilik i\u00e7in yeni bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011fl\u0131yor ve bu \u00e7er\u00e7eve, cerrahi toplulu\u011fundan geni\u015f payda\u015f katk\u0131lar\u0131yla geli\u015ftirildi ve \u00fcroloji uzmanlar\u0131n\u0131n klinik ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 yapma bi\u00e7imini d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmesi bekleniyor."}
{"_id":"9754833","title":"Prolonged conservative care versus early surgery in patients with sciatica caused by lumbar disc herniation: two year results of a randomised controlled trial.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nLumbar disk cerrahisinin erken etkilerini, iki y\u0131ll\u0131k takip s\u00fcresince sciatik hastalarda uzun s\u00fcreli muhafazakar bak\u0131mla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in de\u011ferlendirmek.\n\n## Tasar\u0131m\nRastgele kontroll\u00fc deneme.\n\n## Yer\nHollanda'daki dokuz hastane.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n6-12 hafta s\u00fcren sciatik \u015fikayeti olan 283 hasta.\n\n## M\u00fcdahaleler\nErken cerrahi veya alt\u0131 ay boyunca devam eden muhafazakar tedavi ile niyet edilen, gerekti\u011finde gecikmeli cerrahi.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nSciatik i\u00e7in Roland engellilik anket puanlar\u0131, bacak a\u011fr\u0131s\u0131 i\u00e7in g\u00f6rsel analog \u00f6l\u00e7ekleri ve genel iyile\u015fme alg\u0131s\u0131 i\u00e7in Likert kendini derecelendirme \u00f6l\u00e7e\u011fi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n141 hastadan 125'i (89%) erken cerrahi i\u00e7in atanan 141 hastadan, 142 hastadan 62'si (44%) muhafazakar tedavi i\u00e7in atanan hastalar sonunda cerrahi gerektirdi, bunlardan yedi tanesi ikinci y\u0131l takip s\u00fcresince. \u0130lk iki y\u0131l boyunca tedavi kollar\u0131 aras\u0131nda engellilik puanlar\u0131nda genel olarak anlaml\u0131 bir fark yoktu (P=0,25). Bacak a\u011fr\u0131s\u0131nda iyile\u015fme erken cerrahi i\u00e7in atanan hastalarda daha h\u0131zl\u0131yd\u0131, iki y\u0131ll\u0131k \"alanlar alt\u0131ndaki e\u011friler\" aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark vard\u0131 (P=0,05). Bu erken cerrahinin k\u0131sa vadeli faydas\u0131 alt\u0131 ay sonra kayboldu ve 24 ay ile alt\u0131 ay aras\u0131nda darald\u0131. Her iki grupta da hastalar\u0131n memnuniyeti bir y\u0131ldan iki y\u0131la biraz azald\u0131. \u0130ki y\u0131l sonra t\u00fcm hastalar\u0131n %20'si tatmin edici olmayan bir sonu\u00e7 bildirdi.\n\n## Sonu\u00e7\nErken cerrahi, muhafazakar bak\u0131mla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda sciatikte daha h\u0131zl\u0131 bir rahatlama sa\u011flad\u0131, ancak sonu\u00e7lar bir y\u0131l sonra benzerle\u015fti ve ikinci y\u0131lda de\u011fi\u015fmedi.\n\n## Deneme Kay\u0131t Numaras\u0131\nISRCT No 26872154."}
{"_id":"9764256","title":"Human papillomavirus testing for the detection of high-grade cervical intraepithelial neoplasia and cancer: final results of the POBASCAM randomised controlled trial.","text":"\n## Arka Plan\n\u0130nsan Papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV) testi, y\u00fcksek dereceli servikal lezyonlar\u0131n tespitinde sitoloji'den daha duyarl\u0131d\u0131r, ancak 5 y\u0131l aral\u0131klarla iki tarama turunda HPV'nin DNA taramas\u0131 ile tespit edilmesi de\u011ferlendirilmemi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ilk taramada HPV DNA testinin servikal intraepiteliyal neoplazi (CIN) 3 veya daha y\u00fcksek derecelerdeki, CIN 2 veya daha y\u00fcksek derecelerdeki ve servikal kanserlerin ikinci taramada tespitinde azalmaya neden olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmektir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBu rastgele deneme, 1999 Ocak'tan 2002 Eyl\u00fcl'e kadar Hollanda'daki servikal tarama program\u0131na kat\u0131lan 29-56 ya\u015f aras\u0131 kad\u0131nlar\u0131 i\u00e7erir. Kad\u0131nlar\u0131, HPV DNA (GP5+\/6+-PCR y\u00f6ntemi) ve sitoloji ko-testi veya sadece sitoloji testi aras\u0131nda rastgele ay\u0131rd\u0131k (1:1 oran\u0131nda). Rastgeleleme, servikal \u00f6rnek al\u0131nmas\u0131ndan sonra bilgisayar taraf\u0131ndan olu\u015fturulan rastgele say\u0131larla yap\u0131ld\u0131. \u0130kinci taramada, her iki grupta da HPV DNA ve sitoloji ko-testi yap\u0131ld\u0131; ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar hasta atamas\u0131na k\u00f6rlerdi. Birincil son nokta, CIN 3 veya daha y\u00fcksek derecelerde tespit edilen say\u0131d\u0131r. Analiz, niyetle tarama temelinde yap\u0131ld\u0131. Deneme \u015fimdi tamamland\u0131 ve ISRCTN20781131 numaras\u0131yla kaydedildi.\n\n## Bulgular\n22.420 kad\u0131n, m\u00fcdahale grubuna ve 22.518 kad\u0131n kontrol grubuna rastgele atand\u0131. \u0130lk taramada analiz i\u00e7in uygun olan 19.999 m\u00fcdahale grubu ve 20.106 kontrol grubu \u00fcyesi vard\u0131. \u0130kinci taramada, 19.579 m\u00fcdahale grubu ve 19.731 kontrol grubu \u00fcyesi analiz i\u00e7in uyguntu, bunlardan 16.750 ve 16.743'\u00fc s\u0131ras\u0131yla ikinci tarama i\u00e7in kat\u0131ld\u0131. \u0130kinci turda, m\u00fcdahale grubunda CIN 3 veya daha y\u00fcksek derecelerdeki vakalar kontrol grubuna g\u00f6re daha az s\u0131kl\u0131kta g\u00f6r\u00fcld\u00fc (19.579'da 88 vs 19.731'de 122; g\u00f6reli risk 0,73, 9"}
{"_id":"9767444","title":"Epigenetic therapy activates type I interferon signaling in murine ovarian cancer to reduce immunosuppression and tumor burden.","text":"Yumurtal\u0131k kanseri, t\u00fcm jinekolojik kanserler aras\u0131nda en \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olan\u0131d\u0131r ve yeni terapi geli\u015ftirme konusunda acil ve kar\u015f\u0131lanmam\u0131\u015f bir ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Epiteliyal yumurtal\u0131k kanseri (EOC), imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir mikro ortamla karakterize edilir ve \u015fu ana kadar yumurtal\u0131k kanserlerinin imm\u00fcn terapi yan\u0131t\u0131 hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131 verici olmu\u015ftur. \u015eimdi, EOC i\u00e7in bir fare modelinde, klinik olarak ilgili dozlarda DNA metiltransferaz ve histon deasetilaz inhibit\u00f6rleri (DNMTi ve HDACi, s\u0131ras\u0131yla) bulduk ki, bunlar tip I IFN sinyalle\u015fmesi yoluyla imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 mikro ortam\u0131 azalt\u0131r ve imm\u00fcn kontrol noktas\u0131 terapisine yan\u0131t\u0131 iyile\u015ftirir. Bu veriler, etkili in vivo antitumorik eylemler i\u00e7in tip I IFN yan\u0131t\u0131n\u0131n AZA (5-azacytidin) i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterir. Tip I IFN sinyalle\u015fmesi yoluyla, AZA, t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131nda CD45+ imm\u00fcn h\u00fccre say\u0131lar\u0131n\u0131 ve aktif CD8+ T ve do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc (NK) h\u00fccre y\u00fczdesini art\u0131r\u0131rken, t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcn\u00fc azalt\u0131r ve hayatta kalma s\u00fcresini uzat\u0131r. AZA ayr\u0131ca, hem t\u00fcm\u00f6r hem de imm\u00fcn h\u00fccrelerde viral savunma gen ifadelerini art\u0131r\u0131r ve t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131nda makrofaj ve myeloid bask\u0131lay\u0131c\u0131 h\u00fccre y\u00fczdesini azalt\u0131r. HDACi'nin AZA'ya eklenmesi, \u00f6zellikle T ve NK h\u00fccre aktivitesini art\u0131rarak ve AZA tedavisinden tek ba\u015f\u0131na daha fazla makrofaj azaltarak imm\u00fcn mikro ortam\u0131n d\u00fczenlenmesini g\u00fc\u00e7lendirir, ayn\u0131 zamanda fare hayatta kalmas\u0131n\u0131 daha da art\u0131r\u0131r. Son olarak, DNMTi\/HDACi'ye ek olarak \u03b1-PD-1 imm\u00fcn kontrol noktas\u0131 inhibit\u00f6r\u00fc i\u00e7eren \u00fc\u00e7l\u00fc bir kombinasyon, en iyi antitumor etkisi ve en uzun genel hayatta kalma sa\u011flar ve yumurtal\u0131k kanseri i\u00e7in gelecekteki klinik denemeler i\u00e7in \u00e7ekici bir aday olabilir."}
{"_id":"9769310","title":"IGF2 is parentally imprinted during human embryogenesis and in the Beckwith\u2013Wiedemann syndrome","text":"Anne-baba izleme fenomeni, kromozomik genlerin bir alt k\u00fcmesindeki bir ebeveyn alelinin tercihli ifadesini i\u00e7erir ve \u015fimdiye kadar sadece farelerde belgelenmi\u015ftir. Burada, insan ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 2 (IGF2) geninin dokuzuncu eksonundaki dizilim polimorfizmlerini kullanarak, ilk trimester hamileliklerden elde edilen embriyofik ve ekstra-embriyofik h\u00fccrelerde sadece anne taraf\u0131ndan miras al\u0131nan alelin aktif oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, Beckwith-Wiedemann sendromundan muzdarip bir hastadan al\u0131nan dokularda sadece baba taraf\u0131ndan miras al\u0131nan alelin ifade edildi\u011fini g\u00f6zlemliyoruz. Bu nedenle, IGF2'nin anne-baba izlemesi, fareyi insana kadar evrimsel olarak korunmu\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve Beckwith-Wiedemann sendromunun olu\u015fumu i\u00e7in \u00f6nem ta\u015f\u0131yor."}
{"_id":"9769684","title":"Safety and reliability of Radio Frequency Identification Devices in Magnetic Resonance Imaging and Computed Tomography","text":"Arka Plan Radyo Frekans\u0131 Tan\u0131mlama (RFID) cihazlar\u0131, hastane ortam\u0131nda hasta g\u00fcvenli\u011fi i\u00e7in giderek daha \u00f6nemli hale geliyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (MRI) ve bilgisayarl\u0131 tomografi (CT) taramas\u0131 s\u0131ras\u0131nda deri \u00fczerindeki RFID cihazlar\u0131n\u0131n giyilmesi s\u0131ras\u0131nda hasta g\u00fcvenli\u011fi, veri g\u00fcvenilirli\u011fi ve sinyal kayb\u0131n\u0131 belirlemekti. Y\u00f6ntemler 13.56 MHz, ISO 18000-3.1 standartlar\u0131na uyan I-Code SLI tipi 60 RFID etiketi test edildi: 30 adet tip 1, 76 x 45 mm al\u00fcminyum etiketli bir antene sahip RFID etiketi ve 30 adet tip 2, 31 x 14 mm bak\u0131r etiketli bir antene sahip etiket. Sinyal kayb\u0131, malzeme hareketi ve \u0131s\u0131 testleri, 1.5 T ve 3 T MRI sisteminde ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Veri b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in, etiketler ayr\u0131ca CT taramas\u0131 s\u0131ras\u0131nda da test edildi. T\u00fcm transponderler, t\u00fcm g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 \u00f6ncesi ve sonras\u0131 standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f i\u015flev testlerine tabi tutuldu. Sonu\u00e7lar MRI ve CT taramas\u0131ndan sonra RFID etiketlerinde bellek kayb\u0131 veya veri de\u011fi\u015fikli\u011fi olmad\u0131. Is\u0131tma (maksimum 3.6 \u00b0C) ve cihaz hareketi (1 N\/kg'\u0131n alt\u0131nda) konusunda \u00f6nemli bir etkiye rastlanmad\u0131. Sinyal kayb\u0131 (2-4 mm b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcnde sanat eserleri) konusunda, deri, alt deri dokular\u0131 veya tendonlar gibi y\u00fczeysel yap\u0131lar de\u011ferlendirilirken MRI g\u00f6r\u00fcnt\u00fclerinin yorumlanmas\u0131nda bozulma g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Sonu\u00e7lar\u0131, test edilen RFID etiketlerine \u00f6zg\u00fcd\u00fcr."}
{"_id":"9784254","title":"LXR-Dependent Gene Expression Is Important for Macrophage Survival and the Innate Immune Response","text":"Liver X resept\u00f6rleri (LXRs), lipid metabolizmas\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde rol oynayan bilinen n\u00fckleer resept\u00f6rlerdir. \u015eimdi, LXR sinyalizasyonunun sadece makrofaj kolesterol metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemedi\u011fini, ayn\u0131 zamanda antimikrobiyal yan\u0131tlar\u0131 da etkiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. LXR'lerden yoksun fareler, i\u00e7sel bakteri Listeria monocytogenes (LM) ile enfeksiyona kar\u015f\u0131 son derece duyarl\u0131d\u0131r. Kemik ili\u011fi nakli \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, bu duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n ana belirleyicisinin makrofaj fonksiyonunda bir de\u011fi\u015fiklik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. LXR-eksik makrofajlar, LM ile zorland\u0131klar\u0131nda h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f apoptoza u\u011frar ve canl\u0131da bakteri temizleme yetene\u011finde kusur g\u00f6sterir. Bu kusurlar, en az\u0131ndan bir k\u0131sm\u0131na, antiapoptotik fakt\u00f6r SPalpha'n\u0131n d\u00fczenlenmesinde LXRalpha'n\u0131n kayb\u0131ndan kaynaklanmaktad\u0131r. Makrofajlarda LXRalpha veya SPalpha'n\u0131n ifadesi, LM enfeksiyonu ortam\u0131nda apoptozu inhibe eder. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, LXR'ye ba\u011fl\u0131 gen ifadesinin, beklenmedik bir \u015fekilde, do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131kta bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ortak n\u00fckleer resept\u00f6r yollar\u0131n\u0131n, modifiye lipoproteinlere ve i\u00e7sel patojenlere kar\u015f\u0131 makrofaj yan\u0131tlar\u0131n\u0131 medyada bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9787715","title":"Alterations on peripheral B cell subsets following an acute uncomplicated clinical malaria infection in children","text":"ARKA PLAN Plasmodium falciparum'un B h\u00fccre homeostazisi \u00fczerindeki etkileri iyi karakterize edilmemi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, gen\u00e7 \u00e7ocuklarda akut malaryan\u0131n bir epizodunun periferik B h\u00fccre fenotipinde de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7\u0131p a\u00e7mad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131. Y\u00d6NTEM Akut basit klinik malarya epizodunun ortas\u0131nda ve iyile\u015fmeden d\u00f6rt hafta sonra, 2-5 ya\u015flar\u0131ndaki \u00e7ocuklar\u0131n periferik kan\u0131ndaki B h\u00fccre fenotipleri, ak\u0131\u015f sitoflorimetrik analiz kullan\u0131larak karakterize edildi ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015fa e\u015fle\u015fen kontrol grubuyla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Akut malarya s\u0131ras\u0131nda CD19+ B lenfositlerinde anlaml\u0131 bir azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc. CD19+ B h\u00fccre alt k\u00fcmelerini, IgD ve CD38 ifadesine g\u00f6re periferik kan\u0131nda karakterize etmek, akut malarya s\u0131ras\u0131nda CD38-IgD+ naif 1 B h\u00fccre say\u0131lar\u0131nda anlaml\u0131 bir azalma ve CD38+IgD- bellek 3 B h\u00fccrelerinde bir art\u0131\u015f oldu\u011funu ortaya koydu. Periferik B h\u00fccre fenotipinin daha ileri analizi, \u00e7ocuklarda akut malarya epizodundan sonra ge\u00e7i\u015fsel CD10+CD19+ B h\u00fccrelerinin geni\u015flemesini de belirledi; toplam CD19+ B h\u00fccre havuzunun %25'i bu alt k\u00fcmede bulunuyordu. SONU\u00c7 \u00c7ocuklar akut basit klinik malarya epizodunu ya\u015fad\u0131klar\u0131nda, B h\u00fccre homeostazisinde derin bozulmalar ya\u015fad\u0131lar."}
{"_id":"9791313","title":"SETD2: an epigenetic modifier with tumor suppressor functionality","text":"Ge\u00e7ti\u011fimiz on y\u0131lda epigenetik d\u00fczenleyici makineyi anlamam\u0131zda \u00f6nemli ilerlemeler kaydedildi. \u00c7e\u015fitli kanser t\u00fcrleriyle ili\u015fkili \u00e7oklu epigenetik de\u011fi\u015ftirici proteinlerdeki genetik sapmalar\u0131n a\u00e7\u0131k oldu\u011fu gibi, epigenomun hedeflenmesi kanser hastalar\u0131n\u0131n tedavisinde yeni bir ara\u00e7 olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Son zamanlarda, \u00f6zellikle SETD2 negatif t\u00fcm\u00f6rlere hedeflenen ilk ila\u00e7lar rapor edildi. Bu incelemede, SETD2 ile ili\u015fkili proteini, Set alan\u0131na sahip 2 (SETD2) hakk\u0131nda tart\u0131\u015f\u0131yoruz, bir histon de\u011fi\u015ftirici i\u00e7in mutasyonlar sadece son zamanlarda kanser geli\u015fimi ile ili\u015fkilendirildi. \u0130ncelememiz SETD2'nin yap\u0131sal \u00f6zellikleriyle ba\u015flar ve mayada, Drosophila, Caenorhabditis elegans, farelerde ve insanlarda SETD2 i\u015flevini birle\u015ftirerek i\u015flevine kadar uzan\u0131r. SETD2, H3K36'da histon H3'\u00fcn trimetilasyonu (H3K36me3) i\u00e7in tek insan geni olarak \u015fimdi genel olarak bilinir. H3K36me3 okuyucular\u0131, transkripsiyon uzamas\u0131, RNA i\u015fleme ve DNA onar\u0131m\u0131 gibi belirli s\u00fcre\u00e7leri ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in protein komplekslerini i\u015fe alan okuyucular, bu histon de\u011fi\u015fikli\u011finin etkisini belirler. Son olarak, kanserlerde SETD2'yi devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakan mutasyonlar\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131, en y\u00fcksek frekans\u0131 net h\u00fccreli b\u00f6brek h\u00fccre kanseriyle birlikte, ve SETD2'nin devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimine nas\u0131l katk\u0131da bulunabilece\u011fini inceliyoruz."}
{"_id":"9796495","title":"Updated energy budgets for neural computation in the neocortex and cerebellum.","text":"Beynin enerji temini, bilgi i\u015fleme kapasitesini belirler ve i\u015flevsel g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme sinyalleri \u00fcretir. Beyin ve cerebellar korteksin gri madde i\u00e7indeki farkl\u0131 alt h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lerdeki enerji kullan\u0131m\u0131, daha \u00f6nce tahmin edilmi\u015fti. Ancak, son \u00e7al\u0131\u015fmalar, memelilerin n\u00f6ronlar\u0131ndaki aksiyon potansiyellerinin daha \u00f6nce d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnden \u00e7ok daha enerji verimli oldu\u011funu g\u00f6sterdi\u011finden, bu tahminler yeniden de\u011ferlendirilmelidir. Bu yeni bilgiye dayanarak, bu makale, basit bir beyin korteksi modeli ve ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir cerebellar korteks modeli i\u00e7in n\u00f6ral hesaplama enerji harcamas\u0131na ili\u015fkin g\u00fcncellenmi\u015f tahminler sunar. Beyin korteksinde, sinyal enerjisinin \u00e7o\u011fu (50%) postsinaptik glutamat resept\u00f6rlerinde kullan\u0131l\u0131r, %21 aksiyon potansiyellerinde, %20 istirahat potansiyellerinde, %5 presinaptik n\u00f6rotransmitter sal\u0131n\u0131m\u0131nda ve %4 n\u00f6rotransmitter geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcnde kullan\u0131l\u0131r. Cerebellar korteksinde, uyar\u0131c\u0131 n\u00f6ronlar sinyal enerjisinin %75'ini ve inhibe edici n\u00f6ronlar %25'ini kullan\u0131r, ve \u00e7o\u011fu enerji, ana n\u00f6ronlar taraf\u0131ndan de\u011fil, bilgi i\u015fleme taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131r: Purkinje h\u00fccreleri sadece sinyal enerjisinin %15'ini kullan\u0131r. Cerebellar sinyal enerjisi kullan\u0131m\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu, istirahat potansiyellerinin (54%) ve postsinaptik resept\u00f6rlerin (22%) korunmas\u0131nda kullan\u0131l\u0131r, aksiyon potansiyelleri ise sadece sinyal enerjisinin %17'sini olu\u015fturur."}
{"_id":"9813098","title":"Plasma homocysteine is a risk factor for recurrent vascular events in young patients with an ischaemic stroke or TIA","text":"\u0130shemik fel\u00e7 veya ge\u00e7ici iskemik atak (TIA) olan gen\u00e7 hastalarda genellikle hi\u00e7bir vask\u00fcler risk fakt\u00f6r\u00fc yoktur. Homositin y\u00fcksekli\u011fi, ya\u015fl\u0131 hastalarda fel\u00e7 i\u00e7in bilinen bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr, ancak gen\u00e7 iskemik fel\u00e7 ve TIA hastalar\u0131n\u0131n prognozunda da \u00f6nemli olup olmad\u0131\u011f\u0131 belirsizdir. 18-45 ya\u015f aras\u0131 hastalarda tekrarlayan vask\u00fcler olay riski \u00fczerindeki olas\u0131 etkisini inceledik. \u00c7al\u0131\u015fma n\u00fcfusu, son beyin inme veya TIA'y\u0131 olan 161 akut hastadan olu\u015fuyordu. \u0130lk olay ve homositin seviyesi verileri, hastane kay\u0131tlar\u0131ndan geriye d\u00f6n\u00fck olarak topland\u0131. Genel pratisyenler ve hastalar, takip d\u00f6neminde vask\u00fcler olaylar\u0131n kaydedilmesi ve kullan\u0131lan ila\u00e7 t\u00fcrlerinin belirlenmesi i\u00e7in telefonla ileti\u015fime ge\u00e7irildi. Vask\u00fcler olaylar, beyin inmesi, TIA, akci\u011fer embolisi, ven\u00f6z tromboz, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc ve periferik arter hastal\u0131\u011f\u0131yd\u0131. Kaplan-Meier e\u011frisi, homositin seviyesinin ter\u00e7illerine g\u00f6re olays\u0131z kalma s\u00fcresinde doz etkisi ili\u015fkisini g\u00f6sterdi (Log rank istatisti\u011fi 5.91; p = 0.05). Homositin azalt\u0131c\u0131 tedavi i\u00e7in ayarlamadan sonra Cox risk oran\u0131, herhangi bir vask\u00fcler sonu\u00e7 olay\u0131 i\u00e7in 1.7 (95 % g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.1-2.8), arterel sonu\u00e7 olaylar\u0131 i\u00e7in 1.9 (95 % g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.1-3.0) ve beyin sonu\u00e7 olaylar\u0131 i\u00e7in 1.8 (95 % g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.1-2.9) idi. Sonu\u00e7 olaylar\u0131n\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck say\u0131s\u0131na ra\u011fmen, gen\u00e7 bir hastada iskemik fel\u00e7 veya TIA olmas\u0131 durumunda tekrarlayan vask\u00fcler olay riski ile homositin seviyesi aras\u0131nda %95 g\u00fcven d\u00fczeyinde \u00f6nemli bir ili\u015fki bulduk. \u0130li\u015fki, ya\u015fl\u0131 insanlarda oldu\u011fu gibi ayn\u0131 b\u00fcy\u00fckl\u00fckte."}
{"_id":"9814332","title":"LDL inhibits the mediation of cholesterol efflux from macrophage foam cells by apoA-I-containing lipoproteins. A putative mechanism for foam cell formation.","text":"Kolesterol\u00fcn makrofajlarda birikimi, aterosklerozun olu\u015fumunun ilk ad\u0131m\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcnse de, d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein (LDL), ateroskleroz i\u00e7in \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fc olmas\u0131na ra\u011fmen, makrofajlarda kolesterol birikimini te\u015fvik etmez. \u00d6te yandan, apolipoprotein (apo) A-I i\u00e7eren lipoprotein, kolesterol y\u00fckl\u00fc makrofajlardan ( k\u00f6p\u00fck h\u00fccreleri) kolesterol\u00fc \u00e7\u0131kar\u0131r ve h\u00fccrelerde kolesterol birikimini \u00f6nler. Lipoproteinlerin LDL \u00fczerindeki etkisini iki t\u00fcr apoA-I i\u00e7eren lipoproteinle inceledik: biri sadece apoA-I i\u00e7eren (LpA-I) ve di\u011feri apoA-I ve apoA-II i\u00e7eren (LpA-I\/A-II). K\u00f6p\u00fck h\u00fccreleri LpA-I veya LpA-I\/A-II ile incelendi\u011finde, h\u00fccre i\u00e7i kolesterol k\u00fctlesi azald\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, LDL eklendi\u011finde, bu lipoproteinlerin kolesterol azaltma kapasiteleri, LDL'nin doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak inhibe edilmesiyle engellendi. LDL varl\u0131\u011f\u0131nda, LpA-I ve LpA-I\/A-II, LDL'den ziyade k\u00f6p\u00fck h\u00fccrelerinin plazma zar\u0131ndan serbest kolesterol\u00fc \u00e7\u0131karmay\u0131 tercih etti. Ayr\u0131ca, h\u00fccre i\u00e7i kolesterol\u00fcn bir k\u0131sm\u0131 do\u011frudan LDL'ye ta\u015f\u0131nd\u0131, LpA-I veya LpA-I\/A-II'ye de\u011fil. LDL'ye ta\u015f\u0131nan h\u00fccre i\u00e7i kolesterol, k\u00f6p\u00fck h\u00fccrelerine LDL'den gelen kolesterol ak\u0131\u015f\u0131 ile tamamen telafi edildi. Bu nedenle, k\u00f6p\u00fck h\u00fccrelerinden net kolesterol ak\u0131\u015f\u0131 (ak\u0131\u015f ve \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n bir kombinasyonu) LDL taraf\u0131ndan engellendi. Bu sonu\u00e7lar birlikte al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, LDL'nin k\u00f6p\u00fck h\u00fccre olu\u015fumunu h\u0131zland\u0131rabilece\u011fini ve kan plazmas\u0131nda LDL seviyelerinin artmas\u0131n\u0131n, LpA-I ve LpA-I\/A-II'nin h\u00fccre d\u00fczeyindeki i\u015flevini inhibe ederek ateroskleroz i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fc olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"9822397","title":"Sugar-sweetened beverages, weight gain, and incidence of type 2 diabetes in young and middle-aged women.","text":"\n\u015eekerli i\u00e7ecekler, \u00f6rne\u011fin gazl\u0131 i\u00e7ecekler ve meyve sular\u0131, b\u00fcy\u00fck miktarda kolayca emilebilir \u015feker i\u00e7erir ve kilo al\u0131m\u0131na ve tip 2 diyabet riskinin artmas\u0131na katk\u0131da bulunabilir, ancak bu ili\u015fkiler yeti\u015fkinler aras\u0131nda en aza indirgenmi\u015ftir.\n\nAma\u00e7: \u015eekerli i\u00e7eceklerin t\u00fcketimi ile kilo de\u011fi\u015fimi ve tip 2 diyabet riski aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemek.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 1991-1999 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda \"Nurse' Health Study II\" adl\u0131 kad\u0131nlarda yap\u0131lan \u00f6nsel kohort analizleri. Diyabet analizi, 1991'de diyabete veya di\u011fer \u00f6nemli kronik hastal\u0131klara sahip olmayan 91.249 kad\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. Kilo de\u011fi\u015fimi analizi, 1991, 1995 ve 1999'da tam diyet bilgisi ve v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 elde edilen 51.603 kad\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. 716.300 ki\u015fi-y\u0131l takip s\u00fcresi boyunca 741 vaka do\u011frulanm\u0131\u015f tip 2 diyabet vakas\u0131 tan\u0131mlad\u0131k.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Kilo al\u0131m\u0131 ve tip 2 diyabet olu\u015fumu.\n\nSonu\u00e7lar: Sabit t\u00fcketim kal\u0131plar\u0131na sahip olanlar aras\u0131nda kilo al\u0131m\u0131 fark\u0131 yoktu, ancak 4 y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemde en y\u00fcksek kilo al\u0131m\u0131, haftada 1 veya daha az i\u00e7ecek t\u00fcketimi ile g\u00fcnde 1 veya daha fazla \u015fekerli gazl\u0131 i\u00e7ecek t\u00fcketimini art\u0131ran kad\u0131nlarda (\u00e7oklu ayarlanm\u0131\u015f ortalamalar, 1991-1995 i\u00e7in 4.69 kg ve 1995-1999 i\u00e7in 4.20 kg) g\u00f6zlemlendi ve en d\u00fc\u015f\u00fck kilo al\u0131m\u0131, t\u00fcketimi azaltan kad\u0131nlarda (her iki d\u00f6nem i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla 1.34 ve 0.15 kg) g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ya\u015fam tarz\u0131 ve diyetik kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri ayarlad\u0131ktan sonra meyve sular\u0131n\u0131n t\u00fcketiminin artmas\u0131 da daha fazla kilo al\u0131m\u0131 ile ili\u015fkilendirildi. Potansiyel kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri ayarlad\u0131ktan sonra, g\u00fcnde 1 veya daha fazla \u015fekerli gazl\u0131 i\u00e7ecek t\u00fcketen kad\u0131nlar, t\u00fcketmeyenlere k\u0131yasla tip 2 diyabet i\u00e7in g\u00f6receli risk (RR) 1.83 ("}
{"_id":"9831859","title":"Pancreatic stellate cells: partners in crime with pancreatic cancer cells.","text":"Pankreas y\u0131ld\u0131z h\u00fccreleri (PSC), pankreas kanseri stromal reaksiyonunu \u00fcretir, ancak kanser ilerlemesindeki rolleri tam olarak a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Pankreas kanseri b\u00fcy\u00fcmesinin pankreas y\u0131ld\u0131z h\u00fccrelerinin etkisini incelemek i\u00e7in (a) bir ortotopik pankreas kanseri modeli ve (b) k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f insan pankreas y\u0131ld\u0131z h\u00fccreleri (hPSC) ve insan pankreas kanseri h\u00fccre hatlar\u0131 MiaPaCa-2 ve Panc-1 kulland\u0131k. Athymik fareler, intrapankreatik enjeksiyon i\u00e7in tuzlu su, hPSC, MiaPaCa-2 h\u00fccreleri veya hPSC + MiaPaCa-2 ald\u0131. 7 hafta sonra, t\u00fcm\u00f6r boyutu, metastazlar ve t\u00fcm\u00f6r histolojisi de\u011ferlendirildi. In vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar, kanser h\u00fccre sekresyonlar\u0131n\u0131n pankreas y\u0131ld\u0131z h\u00fccresi g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve hPSC sekresyonlar\u0131n\u0131n kanser h\u00fccresi proliferasyonu, apoptozu ve g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc etkiledi\u011fini inceledi. Olas\u0131 hPSC sekresyonlar\u0131n\u0131n kanser h\u00fccresi proliferasyonuna etkilerini incelemek i\u00e7in n\u00f6tralize edici antikorlar kullan\u0131ld\u0131. Sadece MiaPaCa-2 h\u00fccreleri alan farelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, hPSC + MiaPaCa-2 enjekte edilen fareler (a) artan t\u00fcm\u00f6r boyutu ve b\u00f6lgesel ve uzak metastazlar, (b) t\u00fcm\u00f6rlerde aktif pankreas y\u0131ld\u0131z h\u00fccreleri i\u00e7eren fibrotik bantlar (desmoplasia) ve (c) artan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre say\u0131lar\u0131 g\u00f6sterdi. In vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar, pankreas kanseri h\u00fccrelerinin varl\u0131\u011f\u0131nda pankreas y\u0131ld\u0131z h\u00fccresi g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, hPSC sekresyonlar\u0131 MiaPaCa-2 ve Panc-1 h\u00fccrelerinin proliferasyonunu ve g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc, ancak apoptozunu engelledi. Pankreas kanseri h\u00fccreleri \u00fczerindeki hPSC sekresyonlar\u0131n\u0131n proliferatif etkisi, plazma b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fcne y\u00f6nelik n\u00f6tralize edici antikorun varl\u0131\u011f\u0131nda engellendi. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, pankreas kanseri h\u00fccreleri ve stromal h\u00fccreler (PSC) aras\u0131nda \u00f6nemli bir etkile\u015fim oldu\u011funu ve pankreas kanseri h\u00fccrelerinin stromal h\u00fccreleri kanser ilerlemesini te\u015fvik eden bir ortama \u00e7ekmek i\u00e7in i\u015fe ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima ediyor."}
{"_id":"9846940","title":"Preoperative statin treatment reduces systemic inflammatory response and myocardial damage in cardiac surgery.","text":"\n## Ama\u00e7\nPreoperatif statin tedavisi, kardiyak cerrahi ile kardiyopulmoner bypass (CPB) sonras\u0131 sistemik enflamatuar yan\u0131t (SIR) ve miokard hasar\u0131 i\u015faret\u00e7ilerinde bir azalma ile ili\u015fkili midir?\n\n## Y\u00f6ntemler\nKoronary ve valv\u00fcler cerrahi ile CPB ge\u00e7iren 138 hastadan olu\u015fan bir prospektif kohortu inceliyoruz. \u0130ki \u00e7al\u0131\u015fma grubuna ay\u0131rd\u0131k: statinler alan (grup A, n=72) veya almayan (grup B, n=66) hastalar. Cerrahi \u00f6ncesi ve sonras\u0131 1, 6, 24 ve >72 saatte plazma d\u00fczeyleri pro-enflamatuar interleukinler (t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc-alfa (TNF-alfa), interleukin (IL)-6, IL-8 ve IL-2R), kreatin kinaz (CPK), CPK-MB ve troponin I'i \u00f6l\u00e7t\u00fck.\n\n## Sonu\u00e7lar\nTemel, cerrahi ve postoperatif morbidite ve mortalite \u00f6zellikleri her iki grupta da benzerdi. Grup A, cerrahi sonras\u0131 6 saatte (68.8+\/-5 pg ml(-1) vs 108.9+\/-108 pg ml(-1), p=0.01), 24 saatte (71.7+\/-7 pg ml(-1) vs 110.4+\/-106 pg ml(-1), p=0.01) ve hastaneden taburcu edilmeden \u00f6nce (21.6+\/-12 pg ml(-1) vs 32.8+\/-27 pg ml(-1), p=0.005) IL-6 d\u00fczeylerinde anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck d\u00fczeylere sahipti. Ayr\u0131ca, cerrahi sonras\u0131 ilk 24 saatte ortalama IL-6 d\u00fczeyleri (71.8+\/-5 pg ml(-1) vs 112.8+\/-82 pg ml(-1), p=0.002) de anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Postoperatif CPK-MB 24 saatte (19.7+\/-23 ng ml(-1) vs 33.1+\/-32 ng ml(-1), p=0"}
{"_id":"9872468","title":"MEGA7: Molecular Evolutionary Genetics Analysis Version 7.0 for Bigger Datasets.","text":"En son Molecular Evolutionary Genetics Analysis (Mega) yaz\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n s\u00fcr\u00fcm\u00fcn\u00fc sunuyoruz, filojenomik ve filomedisin i\u00e7in bir\u00e7ok geli\u015fmi\u015f y\u00f6ntem ve ara\u00e7 i\u00e7eren. Bu b\u00fcy\u00fck g\u00fcncellemede, Mega, daha b\u00fcy\u00fck veri k\u00fcmelerini analiz etmek i\u00e7in 64-bit hesaplama sistemlerinde optimize edilmi\u015ftir. Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar \u015fimdi Mega'da on binlerce diziyi ke\u015ffedebilir ve analiz edebilir. Yeni s\u00fcr\u00fcm ayr\u0131ca zaman a\u011fa\u00e7lar\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in geli\u015fmi\u015f bir sihirbaz sa\u011flar ve gen aile a\u011fa\u00e7lar\u0131nda otomatik olarak gen \u00e7o\u011faltma olaylar\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in yeni bir i\u015flevsellik i\u00e7erir. 64-bit Mega, iki aray\u00fczde kullan\u0131labilir: grafiksel ve komut sat\u0131r\u0131. Grafik kullan\u0131c\u0131 aray\u00fcz\u00fc (GUI), Microsoft Windows'a \u00f6zg\u00fc bir uygulamad\u0131r ve Mac OS X'de de kullan\u0131labilir. Komut sat\u0131r\u0131 Mega, Windows, Linux ve Mac OS X i\u00e7in yerel uygulamalar olarak mevcuttur. Y\u00fcksek verimlilikli ve betiklenmi\u015f analizler i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015flard\u0131r. Her iki s\u00fcr\u00fcm de \u00fccretsiz olarak www.megasoftware.net'ten edinilebilir."}
{"_id":"9875570","title":"DNA replication fidelity","text":"DNA replikasyon sadakati, genom kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kritik bir belirleyicidir ve t\u00fcrlerin evrimi ve insan hastal\u0131klar\u0131n\u0131n k\u00f6kenleri i\u00e7in merkezidir. Burada, replikasyon sadakati hakk\u0131ndaki mevcut anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 inceliyoruz, \u00f6zellikle de DNA polimerazlar\u0131n\u0131n yap\u0131sal ve biyokimyasal \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131yla, sadakatin \u00f6nemini yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fclerle ortaya koyuyoruz. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, hidrojen ba\u011flar\u0131n\u0131n, baz \u00e7iftinin geometrisinin ve substrat taraf\u0131ndan tetiklenen yap\u0131 de\u011fi\u015fikliklerinin sadakati nas\u0131l etkiledi\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, polimeraz\u0131n DNA'n\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck kanal\u0131ndaki ve aktif sitenin yukar\u0131 ak\u0131\u015f\u0131ndaki etkile\u015fimleri, n\u00fckleotit se\u00e7icili\u011fini, eksenel d\u00fczeltme verimlili\u011fini ve iplik yanl\u0131\u015f hizalamalar\u0131 yoluyla olu\u015fan hatalar\u0131n oran\u0131n\u0131 etkiledi\u011fini de ortaya koymaktad\u0131r. Ortak \u00f6zelliklere dikkat \u00e7ekiyoruz, bu \u00f6zellikler herhangi bir DNA sentez reaksiyonunun sadakati ile ilgilidir ve neden sadakatin enzimler, hata ve yerel dizin ortam\u0131 nedeniyle de\u011fi\u015febilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"9878167","title":"Viable neutrophils release mitochondrial DNA to form neutrophil extracellular traps","text":"Neutrofil d\u0131\u015f h\u00fccre duvarlar\u0131 (NET'ler), mikroorganizmalar\u0131 ba\u011flay\u0131p \u00f6ld\u00fcrebilen d\u0131\u015f yap\u0131lar olarak tan\u0131mlan\u0131r. Bu yap\u0131lar\u0131n, \u00f6l\u00fc veya \u00f6len n\u00f6trofil h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretildi\u011fi ve bu h\u00fccrelerin mikroplar\u0131 \u00f6ld\u00fcrmede yard\u0131mc\u0131 oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, gran\u00fclosit\/makrofaj kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc (GM-CSF) ile \u00f6n haz\u0131rl\u0131k yap\u0131ld\u0131ktan sonra, k\u0131sa s\u00fcreli toll-like resept\u00f6r 4 (TLR4) veya kompleman fakt\u00f6r\u00fc 5a (C5a) resept\u00f6r\u00fc uyar\u0131m\u0131yla canl\u0131 n\u00f6trofil h\u00fccrelerinin NET'ler \u00fcretebildi\u011fini g\u00f6sterdik. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, canl\u0131 h\u00fccreler taraf\u0131ndan olu\u015fturulan NET'ler mitokondriyal, ancak n\u00fckleer DNA i\u00e7ermez. Reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) \u00fcretimini engelleyen farmakolojik veya genetik yakla\u015f\u0131mlar, NET olu\u015fumunun ROS ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, GM-CSF ve C5a ile uyar\u0131lan n\u00f6trofil pop\u00fclasyonlar\u0131, dinlenmi\u015f n\u00f6trofil h\u00fccrelerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek hayatta kalma oranlar\u0131 g\u00f6sterdi, bu h\u00fccreler NET'ler \u00fcretmedi. Sonu\u00e7 olarak, n\u00f6trofil h\u00fccreleri taraf\u0131ndan sal\u0131nan mitokondriyal DNA ve NET olu\u015fumu, n\u00f6trofil \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc gerektirmez ve bu h\u00fccrelerin \u00f6mr\u00fcn\u00fc de s\u0131n\u0131rlamaz."}
{"_id":"9881829","title":"ATP-driven exchange of histone H2AZ variant catalyzed by SWR1 chromatin remodeling complex.","text":"Korunmu\u015f histon varyant\u0131 H2AZ, gen ifadesinin d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli bir rol oynar ve sessiz heterokromatinin yay\u0131lmas\u0131n\u0131 bir tampon olarak kurmada. Histon varyantlar\u0131 gibi H2AZ'\u0131n n\u00fckleozomlara nas\u0131l entegre edildi\u011fi belirsiz kalm\u0131\u015ft\u0131. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, Swr1, Swi2\/Snf2 ile ili\u015fkili bir adenosin trifosfataz (ATPaz), \u00e7ok alt birimli bir histon varyant\u0131 de\u011fi\u015ftirici kompleksin katalitik \u00e7ekirde\u011fidir, bu kompleks, geleneksel histon H2A'y\u0131 verimli bir \u015fekilde histon H2AZ ile de\u011fi\u015ftirir. Swr1, in vivo'da belirli kromozom konumlar\u0131na histon H2AZ'\u0131n birikimi i\u00e7in gereklidir ve Swr1 ve H2AZ, maya genlerinin bir alt k\u00fcmesini d\u00fczenler. Bu bulgular, ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rma makinesinin daha \u00f6nce bilinmeyen bir rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlar."}
{"_id":"9889151","title":"FACT Disrupts Nucleosome Structure by Binding H2A-H2B with Conserved Peptide Motifs.","text":"FACT, Spt16 ve Pob3'\u00fcn heterodimeridir ve \u00f6nemli bir histon kap\u0131c\u0131d\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki, FACT i\u015flevinin merkezinde yer alan H2A-H2B ba\u011flama aktivitesi, her alt birimdeki C terminlerinin yak\u0131n\u0131ndaki k\u0131sa asidik b\u00f6lgelerde yer almaktad\u0131r. Bu b\u00f6lgelerde yap\u0131lan mutasyonlar ba\u011flama ve korelasyonlu fenotiplere neden olur, bu fenotipler hafiften \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olana kadar de\u011fi\u015fir, en b\u00fcy\u00fck bireysel katk\u0131lar beklenmedik \u015fekilde her bir alandaki aromatik bir kal\u0131nt\u0131 ve yak\u0131n\u0131ndaki karboksilat kal\u0131nt\u0131s\u0131ndan gelmektedir. Spt16 ve Pob3, H2A-H2B'ye \u00e7ak\u0131\u015fan sitelerde ba\u011flan\u0131r ve Spt16-Pob3 heterodimerleri ayn\u0131 stoikiyometreyle iki H2A-H2B dimeri ba\u011flar, bu da bir n\u00fckleozomun bile\u015fenleri olan bile\u015fenlerimizin say\u0131s\u0131d\u0131r. Spt16:H2A-H2B'nin bir kristali, biyokimyasal ve genetik verileri a\u00e7\u0131klar, Pob3'\u00fcn ba\u011flanma modelini sa\u011flar ve FACT yeniden d\u00fczenlenmesinin bir mekanizmas\u0131n\u0131 ima eder, bu mekanizma biyokimyasal olarak onaylanm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, H2A.Z-H2B'ye ANP32E ve Swr1'in ba\u011flanmas\u0131yla beklenmedik benzerlik, \u00e7e\u015fitli H2A-H2B kap\u0131c\u0131lar\u0131n ortak histon ba\u011flama mekanizmalar\u0131 ve n\u00fckleozom i\u015flevlerini d\u00fczenleyen mekanizmalar kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"9899292","title":"Role of AMP-activated protein kinase in mechanism of metformin action.","text":"Metformin, tip 2 diyabetin tedavisinde yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan bir ila\u00e7t\u0131r ve h\u00fccresel mekanizmas\u0131 tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Glikoz seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrme etkisi, karaci\u011ferdeki glikoz \u00fcretiminin azalmas\u0131 ve glikoz kullan\u0131m\u0131n\u0131n artmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Metforminin kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki ya\u011f asitleri \u00fczerindeki yararl\u0131 etkileri, ya\u011fl\u0131 karaci\u011ferin azalmas\u0131yla ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz (AMPK), ya\u011f ve glikoz metabolizmas\u0131nda \u00f6nemli bir h\u00fccresel d\u00fczenleyicidir. Burada, metforminin karaci\u011ferdeki h\u00fccrelerde AMPK'y\u0131 aktifle\u015ftirdi\u011fini bildiriyoruz; sonu\u00e7 olarak, asetil-koenzim A karboksilaz (ACC) aktivitesi azal\u0131r, ya\u011f asidi oksidasyonu tetiklenir ve lipojenik enzimlerin ifadesi bast\u0131r\u0131l\u0131r. AMPK'n\u0131n metformin veya bir adenosin analogu taraf\u0131ndan aktifle\u015ftirilmesi, lipojenik transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan SREBP-1'in ifadesini bask\u0131lar. Metformin ile tedavi edilen farelerde, karaci\u011ferdeki SREBP-1 (ve di\u011fer lipojenik) mRNA'lar\u0131 ve proteini azal\u0131r; AMPK hedefi olan ACC aktivitesi de azal\u0131r. Yeni bir AMPK inhibit\u00f6r\u00fc kullanarak, AMPK'n\u0131n aktifle\u015ftirilmesinin, metforminin karaci\u011ferdeki glikoz \u00fcretimini inhibe etmesindeki etkisinin gerekli oldu\u011funu bulduk. \u0130zole edilmi\u015f farelerin kaslar\u0131nda, metformin glikoz al\u0131m\u0131n\u0131 uyar\u0131p AMPK'y\u0131 aktifle\u015ftirir. AMPK'n\u0131n aktifle\u015ftirilmesi, bu ilac\u0131n \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc yararl\u0131 etkilerine tek bir a\u00e7\u0131klama sa\u011flar; bu sonu\u00e7lar ayr\u0131ca, AMPK'y\u0131 d\u00fczenlemenin alternatif yollar\u0131n\u0131n metabolik bozukluklar\u0131n tedavisinde yararl\u0131 olabilece\u011fini de \u00f6nerir."}
{"_id":"9904546","title":"Interferon alfa therapy for chronic hepatitis B in children: a multinational randomized controlled trial.","text":"# Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nKronik hepatit B'nin tedavisi i\u00e7in interferon alfa, \u00e7ocuklarda onaylanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kronik hepatit B'li ve transaminaz seviyeleri y\u00fcksek olan \u00e7ocuklarda interferon alfa'n\u0131n (IFN-alfa) g\u00fcvenli\u011fini ve etkinli\u011fini de\u011ferlendirmekti.\n\n# Y\u00f6ntemler\n\u00c7ocuklar ya IFN-alfa2b (m2 ba\u015f\u0131na 6 mega birim, haftada \u00fc\u00e7 kez, 24 hafta boyunca) ald\u0131lar ya da tedavi almad\u0131lar. Tedavi sonras\u0131 24. haftada ve kontrol grubu i\u00e7in 48. haftada viral replikasyon i\u015faret\u00e7ilerinin ortadan kalkmas\u0131 de\u011ferlendirildi.\n\n# Sonu\u00e7lar\n149 \u00e7ocuktan 144'\u00fc de\u011ferlendirilebildi (70 tedavi edilmi\u015f ve 74 kontrol). Tedavi edilmi\u015f \u00e7ocuklar\u0131n %26's\u0131nda ve kontrol grubunda %11'inde serum hepatit B e antijeni ve viral DNA negatif hale geldi (P < 0.05). Serum aminotransferaz seviyeleri yan\u0131tlayanlar aras\u0131nda normalle\u015fti ve karaci\u011fer histolojisi iyile\u015fti. Tedavi edilmi\u015f hastalarda hepatit B y\u00fczey antijeni %10'unda ve kontrol grubunda %1'inde tespit edilemez hale geldi. Cinsiyet ve interferon tedavisi, yan\u0131t i\u00e7in tek \u00f6nemli tahmin fakt\u00f6rleriydi. Etnik k\u00f6ken, baz\u0131nda aminotransferaz seviyesi, ba\u015flang\u0131\u00e7 DNA seviyeleri ve histoloji, yan\u0131tla ili\u015fkili de\u011fildi. \u00c7o\u011fu yan etki hafif veya orta \u015fiddetti ve \u00e7ocuklar\u0131n %24'\u00fcnde doz azalt\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7\nKronik hepatit B'li \u00e7ocuklarda, IFN-alfa viral replikasyon i\u015faret\u00e7ilerinin kayb\u0131n\u0131 ve y\u00fczey antijenin ortadan kalkmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder, aminotransferazlar\u0131 ve histolojisi iyile\u015ftirir."}
{"_id":"9909405","title":"ImmTACs for targeted cancer therapy: Why, what, how, and which.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131s\u0131n\u0131 a\u015fmak ve sitotoksik T h\u00fccre yan\u0131t\u0131n\u0131 tetiklemek, kanser ilerlemesini durdurma ve baz\u0131 durumlarda onu ortadan kald\u0131rma potansiyeline sahiptir. Bu hedefe ula\u015fmak i\u00e7in terap\u00f6tik m\u00fcdahaleler tasarlamak zorlu bir g\u00f6rev olarak kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak \u015fimdi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n karma\u015f\u0131kl\u0131klar\u0131na dair artan bir anlay\u0131\u015f, baz\u0131 dikkat \u00e7ekici geli\u015fmelere yol a\u00e7maya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131r. ImmTAC'lar (ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k harekete ge\u00e7iren monoklonal T h\u00fccre resept\u00f6rleri kar\u015f\u0131 kanser), \u00e7\u00f6z\u00fcnebilir monoklonal T h\u00fccre resept\u00f6rleri temelinde in\u015fa edilmi\u015f yeni bir bispeksif reaktif s\u0131n\u0131ft\u0131r, bu resept\u00f6rler, ili\u015fkili t\u00fcm\u00f6r antijenine kar\u015f\u0131 son derece y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kla tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u015fekilde, ImmTAC'lar, timik se\u00e7imin getirdi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fck ba\u011fl\u0131l\u0131kl\u0131 t\u00fcm\u00f6r spesifik T h\u00fccreleri sorununu a\u015far ve peptit-HLA kompleksleri olarak sunulan \u00e7ok say\u0131da antijene eri\u015fim sa\u011flar. T\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerine ba\u011fland\u0131ktan sonra, ImmTAC'\u0131n anti-CD3 etkili ucu, t\u00fcm\u00f6r yerine poliklonal T h\u00fccrelerinin rekrut edilmesini tetikler, bu da g\u00fc\u00e7l\u00fc y\u00f6nlendirilmi\u015f T h\u00fccre yan\u0131t\u0131na ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresi yok edilmesine yol a\u00e7ar. Geni\u015f kapsaml\u0131 in vitro testler ve umut verici erken klinik veriler, ImmTAC i\u015flevinin in vivo'da daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r ve bu da kal\u0131c\u0131 bir yan\u0131t ve nihayetinde T h\u00fccre tolerans\u0131n\u0131n k\u0131r\u0131lmas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan potansiyel terap\u00f6tik faydalar\u0131n\u0131 i\u015faret etmektedir. Bu inceleme, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k terapisi ba\u011flam\u0131nda ImmTAC'lar\u0131 tan\u0131tmaktad\u0131r ve tasar\u0131mlar\u0131, yap\u0131lar\u0131 ve mekanizmalar\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra hedef se\u00e7imi ve \u00f6n klinik g\u00fcvenlik testlerinin baz\u0131 y\u00f6nlerini ele almaktad\u0131r."}
{"_id":"9911547","title":"Angiopoietin-like protein 3 supports the activity of hematopoietic stem cells in the bone marrow niche.","text":"Angiopoietin benzeri proteinlerin (Angptls) hematopoetik sistemdeki fizyolojik rolleri hala bilinmemektedir. Burada, Angptl3 geninin silinmi\u015f farelerinde hematopoetik k\u00f6k h\u00fccrelerinin (HSC) say\u0131s\u0131n\u0131n ve uyku durumunun azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Angptl3-null al\u0131c\u0131 farelere nakledilen HSC'ler, yeniden doldurma yetene\u011finde bozulma g\u00f6sterdi. Kemik ili\u011fi sin\u00fcs endotel h\u00fccreleri y\u00fcksek seviyelerde Angptl3 ifade eder ve HSC'lerin yan\u0131nda yer al\u0131r. \u00d6nemli olan, Angptl3'den yoksun kemik ili\u011fi stromal h\u00fccreleri veya endotelinin, yeniden dolduran HSC'lerin geni\u015flemesini destekleme yetene\u011finin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Angptl3, transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Ikaros'un ifadeyi bask\u0131lar, onun d\u00fczenlenmemi\u015f a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ise HSC'lerin yeniden doldurma aktivitesini azalt\u0131r. Bu nedenle, Angptl3, ekstrinsik bir fakt\u00f6r olarak, kemik ili\u011fi ni\u015finde HSC'lerin k\u00f6k h\u00fccre \u00f6zelliklerini destekler."}
{"_id":"9929089","title":"Subsequent chemotherapy reverses acquired tyrosine kinase inhibitor resistance and restores response to tyrosine kinase inhibitor in advanced non-small-cell lung cancer","text":"ARKA PLAN: \u0130leri evre veya metastatik olmayan k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli kanser (NSCLC) hastalar\u0131, epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc tirozin kinaz inhibit\u00f6rleri (TKIs) erlotinib ve gefitinib'e kar\u015f\u0131 edinilmi\u015f diren\u00e7 geli\u015ftirebilir. Burada, iki ileri evre NSCLC vakas\u0131nda edinilmi\u015f TKI direncine kar\u015f\u0131 alternatif kemoterapi ve TKIs ile ba\u015far\u0131l\u0131 tedavinin raporunu sunuyoruz. VAKA SUNUMU \u0130leri evre veya metastatik NSCLC'li iki hasta, palyatif kemoterapi ile takip edilen erlotinib\/gefitinib ile tedavi edildi. TKI tedavisi ba\u015far\u0131s\u0131z oldu\u011funda, iki kemoterapi d\u00f6ng\u00fcs\u00fc sa\u011fland\u0131, ard\u0131ndan erlotinib veya gefitinib ile yeniden meydan okundu. SONU\u00c7: Edinilmi\u015f TKI direnci olan NSCLC hastalar\u0131n\u0131n m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funca agresif bir \u015fekilde y\u00f6netilmesi gerekir. Sonraki kemoterapi ve hedef tedavisi, erlotinib\/gefitinib tedavisi ile ilk dramatik klinik yan\u0131t\u0131 olan hastalar i\u00e7in makul bir se\u00e7enektir. Edinilmi\u015f TKI ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 olan NSCLC hastalar\u0131nda erlotinib\/gefitinib tedavisi ile etkinli\u011fin ili\u015fkisini do\u011frulamak i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"9955779","title":"Epigenetic Therapy Ties MYC Depletion to Reversing Immune Evasion and Treating Lung Cancer","text":"DNA metilaz inhibit\u00f6rleri (DNA metiltransferaz inhibit\u00f6rleri [DNMTis]) ile histon deasetilaz inhibit\u00f6rleri (HDACis) birle\u015ftirilmesi, kanser imm\u00fcn terapisi i\u00e7in umut verici bir yakla\u015f\u0131m sunmaktad\u0131r. Burada, HDACis'in farmakolojik ve izoform spesifikli\u011fi ara\u015ft\u0131r\u0131larak, DNMTi'ye eklenmesine rehberlik edilmektedir, b\u00f6ylece yeni, d\u00fc\u015f\u00fck dozlu, ard\u0131\u015f\u0131k bir rejim geli\u015ftirilmektedir; bu rejim, non-k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc anti-tumor etkisine sahiptir. In vitro tedavi edilmi\u015f NSCLC h\u00fccre hatlar\u0131 kullan\u0131larak, interferon \u03b1\/\u03b2 tabanl\u0131 bir transkripsiyonel program\u0131n a\u00e7\u0131klanmas\u0131nda, buna e\u015flik eden antijen sunum makinesinin (ASM) y\u00fckseltilmesinde, \u00e7ift sarmal RNA (dsRNA) ind\u00fcklenmesinin bir par\u00e7as\u0131 olarak rol oynamaktad\u0131r. Bu, MYC sinyalizasyonunun bask\u0131lanmas\u0131 ve T h\u00fccre \u00e7ekici madde CCL5'in artmas\u0131yla birlikte ger\u00e7ekle\u015fmektedir. Bu kombinasyon tedavi \u015femas\u0131, NSCLC i\u00e7in bir fare modelinde t\u00fcm\u00f6r imm\u00fcn ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n\u0131 tersine \u00e7evirir ve T h\u00fccre yorgunluk durumunu haf\u0131za ve etkili T h\u00fccre fenotiplerine mod\u00fcle eder. Yakla\u015fan bir klinik deneme i\u00e7in \u00f6nemli korelasyon bilimi metrikleri ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r, bu deneme, NSCLC i\u00e7in imm\u00fcn kontrol noktas\u0131 terapisinin geli\u015ftirilmesini test etmektedir."}
{"_id":"9956893","title":"The Role of PPAR\u03b3 in Advanced Glycation End Products-Induced Inflammatory Response in Human Chondrocytes","text":"\n# Ama\u00e7\nSon on y\u0131lda yap\u0131lan ilerlemeler, peroksizom proliferat\u00f6r aktivasyon resept\u00f6rleri gama (PPAR\u03b3)\u0131n osteoartrit (OA) patofizyolojisinde koruyucu \u00f6zelliklere sahip oldu\u011fu fikrini vurgulamaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, insan kondro\u0446\u0438\u0442lerdeki AGEs (avans edilmi\u015f glikasyon son \u00fcr\u00fcnleri) ile tetiklenen inflamatuar tepkinin rollerini tan\u0131mlamakt\u0131.\n\n# Y\u00f6ntemler\n\u0130lk insan kondro\u0446\u0438\u0442leri, AGEs ile uyar\u0131larak, RAGE (avans edilmi\u015f glikasyon son \u00fcr\u00fcnleri resept\u00f6r\u00fc) n\u00f6tralize edici antikorunun (anti-RAGE), MAPK (mitogen aktivasyon protein kinazlar\u0131) spesifik inhibit\u00f6rlerinin ve PPAR\u03b3 aktivasyoncu pioglitazonun varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011funda uyar\u0131ld\u0131. IL-1, MMP-13, TNF-\u03b1, PPAR\u03b3, n\u00fckleer NF-\u03baB p65 ve sitoplazmik I\u03baB\u03b1 ifadelerinin belirlenmesi i\u00e7in bat\u0131 blot ve ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR teknikleri kullan\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\nAGEs, IL-1, TNF-\u03b1 ve MMP-13 ifadelerini art\u0131rabilirken, PPAR\u03b3 seviyeleri zaman ve doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak azald\u0131, bu da anti-RAGE, SB203580 (P38 MAPK spesifik inhibit\u00f6r) ve SP600125 (se\u00e7ici JNK inhibit\u00f6r\u00fc) ile engellendi. PPAR\u03b3 aktivasyoncu pioglitazon, AGEs ile tetiklenen inflamatuar tepkinin ve PPAR\u03b3 indirgenmesinin etkilerini engelleyebildi. \u0130nsan kondro\u0446\u0438\u0442lerinde, AGEs, sitoplazmik I\u03baB\u03b1'n\u0131n par\u00e7alanmas\u0131na ve n\u00fckleer NF-\u03baB p65 seviyelerinin artmas\u0131na neden olabilir, bu da PPAR\u03b3 aktivasyoncu pioglitazon ile engellendi.\n\n# Sonu\u00e7\n\u0130lk insan kondro\u0446\u0438\u0442lerinde, AGEs, PPAR\u03b3 ifadelerini indirgeyebilir ve inflamatuar arac\u0131lar\u0131 art\u0131rabilir, bu da PPAR\u03b3 aktivasyoncu pioglitazon ile tersine \u00e7evrilebilir. RAGE'in AGEs taraf\u0131ndan aktive edilmesi, MAPK (JNK\/p38), PPAR\u03b3 ve NF-\u03baB dahil olmak \u00fczere bir dizi alt ak\u0131\u015f sinyalizasyonunu tetikler"}
{"_id":"9967265","title":"Surgical versus medical treatment with cyclooxygenase inhibitors for symptomatic patent ductus arteriosus in preterm infants.","text":"\n## Arka Plan\nDo\u011fum \u00f6ncesi bebeklerde \u00f6nemli sol-sa\u011f \u015fantajla ili\u015fkili olan patent ductus arteriosus (PDA), morbidite ve mortaliteyi art\u0131r\u0131r. Ductus arteriosusun erken kapat\u0131lmas\u0131, siklooksijenaz inhibit\u00f6rleri kullan\u0131larak farmakolojik olarak veya cerrahi olarak ger\u00e7ekle\u015ftirilebilir. Her iki tedavi y\u00f6nteminin de etkinli\u011fi iyi belirlenmi\u015ftir. Bununla birlikte, preterm bebeklerde semptomatik PDA'n\u0131n ilk tedavisi olarak cerrahi ba\u011flama veya indometasin ile t\u0131bbi tedavi aras\u0131nda tercih edilen bir tedavi y\u00f6ntemi tam olarak belirlenmemi\u015ftir.\n\n## Ama\u00e7lar\nSemptomatik PDA'l\u0131 preterm bebeklerde neonatal \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in cerrahi ba\u011flama ve siklooksijenaz inhibit\u00f6rleri (indometasin, ibuprofen veya mefenamik asit) ile t\u0131bbi tedavi aras\u0131nda, her biri ilk tedavi olarak kullan\u0131lan, tedavi etkilerini de\u011ferlendirmek.\n\n## Arama Stratejisi\nCochrane Neonatal \u0130nceleme Grubu'nun standart arama stratejisi kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu, Cochrane Central Register of Controlled Trials (CENTRAL, Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi, Say\u0131 2, 2007), MEDLINE (1966 - Temmuz 2007), CINAHL (1982 - Temmuz 2007), EMBASE (1980 - Temmuz 2007) elektronik veritabanlar\u0131n\u0131n aranmas\u0131n\u0131 ve 1990 - Nisan 2002 tarihleri aras\u0131nda Pediatric Research dergisinde yay\u0131nlanan veya May\u0131s 2002 - Temmuz 2007 tarihleri aras\u0131nda \u00e7evrimi\u00e7i olarak bulunan Pediatrik Akademik Topluluk y\u0131ll\u0131k toplant\u0131lar\u0131n\u0131n \u00f6zetlerinin elle aranmas\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. Dil k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 uygulanmad\u0131.\n\n## Se\u00e7me Kriterleri\n1. Rastgele veya neredeyse rastgele hasta atamas\u0131 kullanan t\u00fcm denemeler,\n2. 37 haftal\u0131k gebelik ya\u015f\u0131 veya 2500 gramdan az do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na sahip semptomatik PDA'l\u0131 neonatal d\u00f6nem (< 28 g\u00fcn) i\u00e7inde bulunan preterm bebekler ve\n3. PDA'n\u0131n kapat\u0131lmas\u0131 i\u00e7in cerrahi ba\u011flama ile t\u0131bbi siklooksijenaz inhibit\u00f6r tedavisi (indometasin, ibuprofen veya mefenamik asit) aras\u0131nda ilk tedavi olarak kullan\u0131lanlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmay\u0131 i\u00e7eren denemeler.\n\n## Veri Toplama ve Analiz\nMetodolojik kalite de\u011ferlendirmesi ve dahil edilen denemelerden verilerin \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak"}
{"_id":"9973014","title":"The Effect of Collinearity on Parameter Estimates in Nonlinear Mixed Effect Models","text":"Ama\u00e7. Bir pop\u00fclasyon farmakokinetik modelindeki tahmin de\u011fi\u015fkenleri aras\u0131ndaki korelasyonlar\u0131n, hangi kovariatlar\u0131n yap\u0131sal farmakokinetik modele dahil edilmesi gerekti\u011fi konusunda ne kadar ayr\u0131mc\u0131l\u0131k sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermek. Y\u00f6ntemler. Monte Carlo sim\u00fclasyonu, bir Faz III klinik denemede g\u00f6zlemlenebilecek \u00e7ok doz konsantrasyon-zaman verilerine benzer veriler olu\u015fturmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. \u0130la\u00e7lar\u0131n farmakokinetikleri, iki kovariata ba\u011fl\u0131yd\u0131. \u0130ki kovariat aras\u0131ndaki korelasyonun artmas\u0131yla artan korelasyonla be\u015f veri k\u00fcmesi sim\u00fcle edildi. T\u00fcm veri k\u00fcmeleri, hem kovariatlar\u0131n yap\u0131sal farmakokinetik modele dahil edildi\u011fi hem de dahil edilmedi\u011fi durumlarda NONMEM ile analiz edildi. K\u00f6t\u00fc ko\u015fullu ve duyarl\u0131l\u0131k analizi i\u00e7in \u00f6zet \u00f6l\u00e7\u00fcmler, artan kovariat korelasyonunun parametre tahminlerinin do\u011frulu\u011fu ve hassasiyeti \u00fczerindeki etkisini incelemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar. Kovariatlar\u0131n yap\u0131sal farmakokinetik modele dahil edilmesi ve kovariat korelasyonunun artmas\u0131yla, parametre tahminlerinin standart hatas\u0131 artt\u0131 ve parametre tahminlerinin kendisi giderek \u00f6nyarg\u0131l\u0131 hale geldi. Kovariat korelasyonu 0,75 oldu\u011funda, parametre tahminlerinin standart hatalar\u0131 istatistiksel anlaml\u0131l\u0131\u011f\u0131 ilan etmek i\u00e7in \u00e7ok b\u00fcy\u00fckt\u00fc. Sonu\u00e7. Tahmin de\u011fi\u015fkenleri aras\u0131ndaki korelasyonlar 0,5'ten b\u00fcy\u00fck oldu\u011funda, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131 uyarmal\u0131d\u0131r \u00e7\u00fcnk\u00fc (1) parametre tahminlerinin kendisi \u00f6nyarg\u0131l\u0131 olabilir ve (2) tahminlerin hassasiyeti k\u00f6t\u00fc ko\u015fullu nedeniyle \u015fi\u015firilmi\u015f olabilir."}
{"_id":"9976969","title":"An analysis of age and gender influences on the relative risk for suicide and psychotropic drug self-poisoning.","text":"Psikiyatrik hastal\u0131k, hem ba\u015far\u0131s\u0131z hem de tamamlanm\u0131\u015f intihar\u0131n \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr ve psikiyatrik ila\u00e7lar, re\u00e7eteli ila\u00e7larla ilgili t\u00fcm a\u015f\u0131r\u0131 dozlar\u0131n %80'ini olu\u015fturur. Klinikac\u0131lar\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 bir zorluk, tedavinin faydalar\u0131n\u0131 ila\u00e7 a\u015f\u0131r\u0131 dozu riskine kar\u015f\u0131 dengelemektir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, psikiyatrik ila\u00e7lar ile intihar etmeye veya tamamlamaya \u00e7al\u0131\u015fan ve bu ila\u00e7larla intihar eden hastalar\u0131n ya\u015f ve cinsiyet da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131. Veriler, Avustralya n\u00fcfus say\u0131m\u0131 ve genel pratisyen re\u00e7ete verileri ile, belirli bir co\u011frafi alanda intihar eden veya kendini zehirleyen hastalardan elde edildi. Bu n\u00fcfuslar\u0131n \u00f6zellikleri, farkl\u0131 ya\u015f ve cinsiyet gruplar\u0131 i\u00e7inde intihar etmeye veya tamamlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken psikiyatrik ila\u00e7larla ilgili intihar oranlar\u0131n\u0131 hesaplamak i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Kendini zehirleme i\u00e7in olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131 (OR'lar), 45 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki ki\u015filerde daha y\u00fcksekti, ancak bu grup psikiyatrik ila\u00e7lar a\u00e7\u0131s\u0131ndan en az re\u00e7ete edilen gruptu. Erkekler, daha \u00f6l\u00fcmc\u00fcl y\u00f6ntemlerle tamamlanm\u0131\u015f intihar i\u00e7in \u00e7ok daha y\u00fcksek bir orana sahipti. 15-24 ya\u015f aras\u0131ndaki ki\u015filer i\u00e7in, psikiyatrik ila\u00e7larla kendini zehirleme ve intihar i\u00e7in d\u00fczeltilmi\u015f re\u00e7ete oranlar\u0131na g\u00f6re OR'lar s\u0131ras\u0131yla 11.1 ve 1.7 idi. 25-44 ya\u015f aras\u0131ndaki ki\u015filerde OR'lar 4.9 ve 4.3, buna kar\u015f\u0131l\u0131k 75 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filerde OR'lar 0.03 ve 0.01 idi. Kad\u0131nlar, psikiyatrik ila\u00e7larla kendini zehirlemede biraz daha y\u00fcksek bir olas\u0131l\u0131\u011fa sahipti (OR 1.2), ancak re\u00e7ete oranlar\u0131 d\u00fczeltildikten sonra durum tersine d\u00f6nd\u00fc (OR 0.69). Sonu\u00e7 olarak, 45 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki ki\u015filere, ila\u00e7 a\u015f\u0131r\u0131 dozu riski g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, daha fazla dikkat g\u00f6sterilmeli ve en az toksik bile\u015fikler kullan\u0131lmal\u0131d\u0131r. Ya\u015fl\u0131lar\u0131n kendini zehirleme riski abart\u0131lm\u0131\u015f olabilir, bu nedenle baz\u0131 hastalar yeterli tedaviden mahrum b\u0131rak\u0131labilir."}
{"_id":"9977329","title":"Cell death and immune privilege.","text":"Konak\u00e7\u0131, patojenlere kar\u015f\u0131 yan\u0131t\u0131 karma\u015f\u0131k enflamatuar yan\u0131tlar ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k reaksiyonlar\u0131 i\u00e7erir. Bu yan\u0131tlar, enfeksiyonlar\u0131 temizlemede merkezi bir rol oynar ve konak\u00e7\u0131 savunmas\u0131nda hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131r, ancak genellikle \u00e7evredeki dokuda yaralanmaya da neden olur. \u00c7o\u011fu organ sistemi, bu yan\u0131tlara dayanabilir ve kal\u0131c\u0131 sonu\u00e7lara sahip olmadan bunlar\u0131 tolere edebilir. Bununla birlikte, iltihab\u0131n yay\u0131lmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlayan baz\u0131 yerler vard\u0131r \u00e7\u00fcnk\u00fc bu, organ i\u015flevini tehdit edebilir. Bu t\u00fcr en belirgin \u00f6rnekler g\u00f6z, beyin ve \u00fcreme organlar\u0131d\u0131r (testis, yumurta kesesi), burada bile hafif enflamatuar n\u00f6betler, organizman\u0131n uzun vadeli hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in ciddi sonu\u00e7lara neden olabilir. Bu organlarda, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 ya ilerlemez ya da di\u011fer alanlardan farkl\u0131 bir \u015fekilde ilerler; bu nedenle, \"ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k olarak ayr\u0131cal\u0131kl\u0131\" olarak adland\u0131r\u0131l\u0131rlar. Burada, i\u015flevsel bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131, hastal\u0131\u011f\u0131 tetikleyen su\u00e7lu olabilir."}
{"_id":"9988425","title":"Niche-Independent Symmetrical Self-Renewal of a Mammalian Tissue Stem Cell","text":"\u00c7ok y\u00f6nl\u00fc fareli embriyoneik (ES) h\u00fccreleri basit tek k\u00fclt\u00fcrde simetrik b\u00f6l\u00fcnmelerle \u00e7o\u011fal\u0131r. Ancak, in vivo'da, k\u00f6k h\u00fccrelerin genellikle \u00f6zel h\u00fccre mikro ortamlar\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011fu ve \u00e7o\u011funlukla asimmetrik b\u00f6l\u00fcnmeler ge\u00e7irdi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Saf dok\u00fcsel k\u00f6k h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n ex vivo geni\u015flemesi zorlu olmu\u015ftur. Sinir \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccreleri, n\u00f6rospher ad\u0131 verilen y\u00fczen k\u00fcmelerde farkl\u0131la\u015fan progeny ile birlikte \u00e7o\u011fal\u0131r. Ancak n\u00f6rospherlerdeki k\u00f6k h\u00fccre oran\u0131 d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr ve do\u011frudan g\u00f6zlemlenemezler veya sorgulanamazlar. Burada, n\u00f6rospher ortam\u0131n\u0131n k\u00f6k h\u00fccre bak\u0131m\u0131 i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve FGF-2 ve EGF'nin (fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 2 ve epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc) saf n\u00f6ral k\u00f6k (NS) h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinin s\u00fcrekli geni\u015flemesi i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u0130lk olarak, fareli ES h\u00fccrelerinden NS h\u00fccreleri t\u00fcretildi. Sinir hatt\u0131 ind\u00fcklemesi, temel k\u00fclt\u00fcr ortam\u0131na b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc eklenmesiyle takip edildi. Sadece EGF ve FGF-2 varl\u0131\u011f\u0131nda, elde edilen NS h\u00fccreleri s\u00fcrekli \u00e7o\u011fal\u0131r, diploiddir ve klonojendir. Uzun s\u00fcreli geni\u015fleme sonras\u0131, in vitro ve yeti\u015fkin beynine nakledildikten sonra verimli bir \u015fekilde n\u00f6ron ve astrositlere farkl\u0131la\u015fabilirler. Tek NS h\u00fccrelerinden olu\u015fturulan koloniler, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc \u00e7ekildikten sonra n\u00f6ronlar \u00fcretir. NS h\u00fccreleri, n\u00f6ron ve glia \u00f6nc\u00fcllerinin geli\u015fimsel \u00f6nc\u00fclleri olan radyal glia'n\u0131n morfolojik, h\u00fccre biyolojik ve molek\u00fcler \u00f6zelliklerini tutarl\u0131 bir \u015fekilde ifade eder. Bu profille uyumlu olarak, fet\u00fcs farenin beyninden elde edilen yap\u0131\u015fkan NS h\u00fccre hatlar\u0131 kolayca kurulabilir. Benzer NS h\u00fccreleri, insan ES h\u00fccrelerinden ve insan fet\u00fcs beyninden de elde edilebilir. D\u0131\u015fsal fakt\u00f6rler EGF ve FGF-2, saf simetrik kendini yenileyen NS h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmelerini s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in yeterlidir. Elde edilen k\u00fclt\u00fcrler, e\u015flik eden farkl\u0131la\u015fmayla birlikte \u00e7o\u011falabilen dok\u00fcsel spesifik k\u00f6k h\u00fccrelerin bilinen ilk \u00f6rne\u011fidir. Bu homojen k\u00fclt\u00fcrler, dok\u00fcsel spesifik bir k\u00f6k h\u00fccrenin molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n\u0131 belirlemek ve \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc ES h\u00fccreleriyle do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in olanak sa\u011flayacakt\u0131r."}
{"_id":"9993008","title":"A Bivalent Chromatin Structure Marks Key Developmental Genes in Embryonic Stem Cells","text":"En \u00e7ok korunan transkripsiyonsuz \u00f6\u011feler (HCNEs) memeli genomlar\u0131nda, geli\u015fimsel olarak \u00f6nemli transkripsiyon fakt\u00f6rleri (TFs) kodlayan genlerin zengin oldu\u011fu b\u00f6lgelere k\u00fcmelenir. Bu, HCNE-zengin b\u00f6lgelerin geli\u015fimde rol oynayan anahtar d\u00fczenleyici kontroller i\u00e7erebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu hipotezi ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, 56 b\u00fcy\u00fck HCNE-zengin lokus boyunca fareli embriyone k\u00f6k h\u00fccrelerinde (ES h\u00fccreleri) histon metilasyonunu inceledik. \"Bivalan alanlar\" olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z, b\u00fcy\u00fck H3 lisin 27 metilasyon b\u00f6lgelerinin i\u00e7inde daha k\u00fc\u00e7\u00fck H3 lisin 4 metilasyon b\u00f6lgeleri i\u00e7eren belirli bir modifikasyon deseni tan\u0131mlad\u0131k. Bivalan alanlar, d\u00fc\u015f\u00fck seviyede ifade edilen TF genleriyle e\u015fle\u015fme e\u011filimindedir. \u00d6neriyoruz ki, bivalan alanlar, ES h\u00fccrelerinde geli\u015fimsel genleri sustururken onlar\u0131 etkinle\u015ftirme i\u00e7in haz\u0131r tutar. Ayr\u0131ca, ES h\u00fccrelerinde genom dizisi ve histon metilasyonu aras\u0131nda \u00e7arp\u0131c\u0131 paralellikler bulduk, bu paralellikler \u00f6zellikle farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccrelerde zay\u0131fl\u0131yor. Bu sonu\u00e7lar, ilk epigenetik manzaray\u0131 tan\u0131mlamada DNA dizisinin \u00f6nemini vurgulamakta ve pluripotans\u0131 korumak i\u00e7in yeni bir kromatin tabanl\u0131 mekanizma \u00f6nermektedir."}
{"_id":"9997636","title":"Ovarian Surface Epithelium in Patients with Severe Ovarian Infertility: A Potential Source of Cells Expressing Markers of Pluripotent\/Multipotent Stem Cells","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, erken menopoz ge\u00e7irmi\u015f ve olgun folik\u00fcl ve oositleri olmayan hastalarda yumurtal\u0131k y\u00fczey epiteli i\u00e7inde k\u00f6k h\u00fccrelerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 teyit etmekti. Bu hastalarda, yumurtal\u0131k y\u00fczey epiteli kaz\u0131ma i\u015fleminden hemen sonra, k\u00f6keni bilinmeyen k\u00fc\u00e7\u00fck yuvarlak h\u00fccreler, \u00e7oklu potansiyelli SOX-2 i\u015faret\u00e7isi ifade ederek epitel h\u00fccreleri aras\u0131nda g\u00f6zlemlendi. Bu h\u00fccreler, yumurtal\u0131k y\u00fczey epiteli i\u00e7inde b\u00fct\u00fcnsel bir par\u00e7ayd\u0131. Kaz\u0131nan h\u00fccreler, baz\u0131 yumurtal\u0131k mikro ortam\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in folik\u00fcler s\u0131v\u0131n\u0131n eklendi\u011fi bir ortamda k\u00fclt\u00fcrle\u015ftirildi\u011finde, ilkel oosit benzeri h\u00fccreler ve tipik yuvarlak \u015fekilli h\u00fccre k\u00fcmeleri, alkaline fosfataz ve \u00e7oklu potansiyelli i\u015faret\u00e7ileri, \u00f6rne\u011fin SOX-2 ve SSEA-4 \u00fczerinde pozitif olarak renklendirildi. Bu i\u015faret\u00e7iler, k\u00fclt\u00fcr\u00fcn erken ve daha sonraki a\u015famalar\u0131nda ifade edildi. Tek oosit benzeri h\u00fccreler, \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccreleri karakterize eden genler OCT4A, SOX-2, NANOG, NANOS, STELLA, CD9, LIN28, KLF4, GDF3 ve MYC'yi ifade etti. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, bu hastalarda yumurtal\u0131k y\u00fczey epiteli i\u00e7inde olas\u0131 k\u00f6k h\u00fccrelerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 teyit etti ve gelecekte bir k\u00f6k h\u00fccre hatt\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in baz\u0131 temel olu\u015fturmay\u0131 sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"10009203","title":"Structural Homeostasis: Compensatory Adjustments of Dendritic Arbor Geometry in Response to Variations of Synaptic Input ","text":"Sinir sistemi geli\u015firken, farkl\u0131la\u015fan n\u00f6ronlar aras\u0131nda olu\u015fan ba\u011flant\u0131lar\u0131n i\u00e7sel de\u011fi\u015fkenli\u011fi vard\u0131r. Bu de\u011fi\u015fkenli\u011fe ra\u011fmen, i\u015flevsel ve olduk\u00e7a sa\u011flam n\u00f6ral devreler olu\u015fur. N\u00f6ronlar\u0131n girdi de\u011fi\u015fkenli\u011fine kar\u015f\u0131 ba\u015fa \u00e7\u0131kma y\u00f6ntemlerinden biri, elektrik \u00f6zelliklerinde telafi edici, homeostatik de\u011fi\u015fikliklerdir. Burada, n\u00f6ronlar\u0131n yap\u0131s\u0131nda da telafi edici ayarlamalar yapt\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ge\u00e7 geli\u015fen Drosophila embriyosunda merkezi bir n\u00f6ron (aCC) \u00fczerinde, ilk ba\u011flant\u0131lar\u0131n\u0131 ald\u0131\u011f\u0131 ve ilk kez elektrik aktif oldu\u011fu a\u015famada dendritlerin geli\u015fimini analiz ettik. Ayn\u0131 zamanda, geli\u015fen postsinaptik arbor \u00fczerinde presinaptik sitelerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 haritaland\u0131rd\u0131k. Presinaptik ortaklar\u0131n genetik manip\u00fclasyonlar\u0131, postsinaptik dendrit arborunun b\u00fcy\u00fcmesini, sinaptik sitelerin aktivitesi ve yo\u011funlu\u011fundaki de\u011fi\u015fikliklere telafi etmek i\u00e7in ayarlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Presinaptik n\u00f6rotransmiterin sentezini veya uyar\u0131c\u0131 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 engellemek, daha fazla dendrit uzant\u0131s\u0131na yol a\u00e7ar. Tersine, presinaptik sal\u0131n\u0131m sitelerinin yo\u011funlu\u011funda art\u0131\u015f, dendrit arborunun kapsam\u0131n\u0131 azalt\u0131r. Bu b\u00fcy\u00fcme ayarlamalar\u0131, presinaptik sitelerin yak\u0131n\u0131ndaki n\u00f6ritlerin b\u00fcy\u00fcmesinin te\u015fvik edilmesi veya engellenmesiyle yerel arbor \u00fczerinde ger\u00e7ekle\u015fir. Bu yap\u0131sal ayarlaman\u0131n, sinaptik aktiviteye yan\u0131t olarak dendrit b\u00fcy\u00fcmesini de\u011fi\u015ftiren postsinaptik protein kinaz A aktivite durumuna bir rol oldu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. Bu bulgular, en az erken ba\u011flant\u0131 a\u015famalar\u0131nda, dendrit arborunun girdi seviyesi ve da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na g\u00f6re boyutunu ve geometrisini ayarlayan bir homeostatik cihaz olarak davrand\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. B\u00fcy\u00fcyen arbor, do\u011fal olarak olu\u015fan sinaptik yo\u011funluk ve aktivite de\u011fi\u015fkenliklerine kar\u015f\u0131 dengeleyerek, uygun bir girdi seviyesinin sa\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"10010651","title":"Nutrition and physical activity guidelines for cancer survivors.","text":"Kanser hayatta kalanlar\u0131, tedavi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131, ya\u015fam kalitesini ve genel hayatta kalmalar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in g\u0131da se\u00e7imleri, fiziksel aktivite ve diyet takviyeleri hakk\u0131nda bilgi edinme konusunda s\u0131kl\u0131kla y\u00fcksek derecede motive olurlar. Bu endi\u015feleri ele almak i\u00e7in, Amerikan Kanser Derne\u011fi (ACS), beslenme, fiziksel aktivite ve kanser hayatta kalma konusunda uzman bir grup \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131 ve kanser tan\u0131s\u0131 konduktan sonra optimal beslenme ve fiziksel aktivite ile ilgili bilimsel kan\u0131tlar\u0131 ve en iyi klinik uygulamalar\u0131 de\u011ferlendirdi. Bu rapor, bulduklar\u0131n\u0131 \u00f6zetlemektedir ve kanser hayatta kalanlar\u0131 ve ailelerine bilgilendirilmi\u015f se\u00e7imler yapmalar\u0131na yard\u0131mc\u0131 etmek i\u00e7in sa\u011fl\u0131k hizmeti sa\u011flay\u0131c\u0131lara m\u00fcmk\u00fcn olan en iyi bilgileri sunmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. Rapor, kanser bak\u0131m\u0131 devam\u0131nda beslenme ve fiziksel aktivite y\u00f6nergelerini tart\u0131\u015fmaktad\u0131r, kanser tedavisi s\u0131ras\u0131nda ve ileri kanserli hastalar i\u00e7in \u00f6nemli konulardan k\u0131sa bir \u015fekilde bahsetmektedir, ancak b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tedaviden sonra hastal\u0131ks\u0131z veya kararl\u0131 hastal\u0131kla kalan bireylerin ihtiya\u00e7lar\u0131na odaklanmaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, g\u0131da se\u00e7imleri, g\u0131da g\u00fcvenli\u011fi ve diyet takviyeleri gibi se\u00e7ili beslenme ve fiziksel aktivite konular\u0131n\u0131, belirli kanser siteleriyle ilgili konular\u0131 ve diyet, fiziksel aktivite ve kanser hayatta kalma hakk\u0131nda yayg\u0131n sorular\u0131 tart\u0131\u015fmaktad\u0131r."}
{"_id":"10012166","title":"The role of protein clearance mechanisms in organismal ageing and age-related diseases.","text":"Ya\u015flanma s\u00fcreci boyunca i\u015flevsel bir proteomun, veya proteostaz\u0131n korunma yetene\u011fi azal\u0131r. Ya\u015fla birlikte hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f ve yanl\u0131\u015f katlanm\u0131\u015f proteinler birikir, h\u00fccre fonksiyonunu ve doku homeostaz\u0131n\u0131 bozar. Hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f proteinlerin birikimi, Alzheimer, Parkinson veya Huntington hastal\u0131\u011f\u0131 gibi ya\u015fa ba\u011fl\u0131 \u00e7ok say\u0131da hastal\u0131\u011fa katk\u0131da bulunur. Hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f proteinler, ubiquitin-proteasom sistemi veya otofaji-lisozom yoluyla par\u00e7alan\u0131r, proteostaz a\u011f\u0131n\u0131n ana bile\u015fenleri. Proteaz aktivitesini veya otofajik-lisosomal potansiyeli mod\u00fcle etmek, organizmalar\u0131 proteostaz bozukluklar\u0131yla ili\u015fkili semptomlardan korur ve ya\u015fam s\u00fcresini uzat\u0131r, bu da protein temizleme mekanizmalar\u0131n\u0131n ya\u015flanma ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131klarla do\u011frudan ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"10015292","title":"A distinctive DNA damage response in human hematopoietic stem cells reveals an apoptosis-independent role for p53 in self-renewal.","text":"Y\u00fcksek derecede regeneratif dokular, \u00f6rne\u011fin kan, uzun vadeli regenerasyon ile leukemogenezden korunma aras\u0131nda denge kuran etkili DNA hasar yan\u0131tlar\u0131na (DDR) sahip olmal\u0131d\u0131r. Kan \u00fcretimini \u00f6m\u00fcr boyu s\u00fcrd\u00fcren hematopoietik k\u00f6k h\u00fccreleri (HSC), DNA hasar\u0131na verdikleri yan\u0131t konusunda b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Rapor etti\u011fimiz gibi, insan HSC'ler, gamma radyasyona k\u0131yasla projenlerde daha yava\u015f DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131n yeniden birle\u015fmesini, kal\u0131c\u0131 gamaH2AX odaklar\u0131n\u0131 ve p53 ve ASPP1 ba\u011f\u0131ml\u0131 artm\u0131\u015f apoptozu g\u00f6sterir. p53'\u00fcn devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131 veya Bcl-2'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, radyasyona ba\u011fl\u0131 apoptozu azalt\u0131r ve in vivo repop\u00fcle eden HSC i\u015flevini korur. Radyasyona ba\u011fl\u0131 apoptozdan korunmalar\u0131na ra\u011fmen, sadece Bcl-2'yi a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden HSC'ler daha y\u00fcksek \u00f6z yenileme kapasitesine sahiptir, bu da p53'\u00fcn apoptozdan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak \u00f6z yenilemeyi d\u00fczenledi\u011fini ve destekledi\u011fini g\u00f6sterir. HSC'lerin p53'\u00fcn devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131yla ili\u015fkili azalt\u0131lm\u0131\u015f \u00f6z yenilemesi, ikincil HSC nakillerinde gamaH2AX odaklar\u0131n\u0131n artmas\u0131yla ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Verilerimiz, p53'\u00fcn optimal HSC i\u015flevini sa\u011flamak i\u00e7in birlikte \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 farkl\u0131 fizyolojik rolleri ortaya koymaktad\u0131r: apoptozun d\u00fczenlenmesi ve HSC \u00f6z yenilemesi s\u0131ras\u0131nda gamaH2AX odaklar\u0131n\u0131n birikiminin \u00f6nlenmesi."}
{"_id":"10017612","title":"Behavioral characterization of neuropeptide Y knockout mice.","text":"Gen i\u00e7in n\u00f6ropeptid Y (NPY) eksikli\u011fi olan fareler \u00fczerinde kapsaml\u0131 bir davran\u0131\u015fsal karakterizasyon ger\u00e7ekle\u015ftirildi, bu da 24 ve 48 saatlik oru\u00e7 ve NPY resept\u00f6rlerinin k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl antagonistiyle yap\u0131lan zorlamalara yan\u0131t\u0131 i\u00e7eriyordu. Ayr\u0131ca, vah\u015fi tip (WT) ve NPY geni silinmi\u015f (KO) fareler, hareket izleyicileri, y\u00fckseltilmi\u015f art\u0131 labirent, inhibe edilmi\u015f ka\u00e7\u0131nma, akustik \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131k, prepulse inhibisyonu ve s\u0131cak plak testlerinde test edildi. \u00d6nemli bulgulardan biri, NPY KO farelerin, oru\u00e7tan kaynaklanan besin al\u0131m\u0131n\u0131n WT kontrollerine g\u00f6re azald\u0131\u011f\u0131 y\u00f6n\u00fcndeydi. Ayr\u0131ca, davran\u0131\u015fsal modeller verilerine dayanarak, NPY KO farelerin anksiyojenik benzeri bir fenotipte olabilece\u011fi ve s\u0131cak plak paradigmas\u0131nda hipoaljetik gibi g\u00f6r\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc sonucuna var\u0131ld\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n verileri, NPY'nin enerji dengesi, anksiyete ve belki de nocisepsiyonla ilgili oldu\u011funu g\u00f6steren ek kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"10024681","title":"Epigenetic-induced repression of microRNA-205 is associated with MED1 activation and a poorer prognosis in localized prostate cancer","text":"MikroRNA (miRNA) ifadesinin d\u00fczenlenmemesi, karsinojenik s\u00fcre\u00e7te kritik bir rol oynayabilir. Burada, prostat kanseri \u00fczerinde miRNA-205 (miR-205) transkripsiyonunun genellikle bask\u0131lanm\u0131\u015f oldu\u011funu ve MIR-205 lokusunun hipermetilasyon oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. LOC642587, bilinmeyen i\u015flevi olan miR-205'in ev sahibi geni, ayn\u0131 zamanda uyumlu olarak devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. miR-205'in normal prostat h\u00fccrelerinde transkripsiyonel susturma i\u00e7in MED1 (MED1, ayn\u0131 zamanda TRAP220 ve PPARBP olarak da bilinir) hedefledi\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da MED1 mRNA seviyelerinde azalma ve toplam ve aktif fosfo-MED1 proteini seviyelerinde azalmaya yol a\u00e7ar. Prostat kanseri h\u00fccrelerinde miR-205'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, h\u00fccre ya\u015fams\u0131zl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerinde olumsuz etkiler g\u00f6stererek, bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flevi oldu\u011funu g\u00f6sterir. \u0130lk t\u00fcm\u00f6r \u00f6rneklerinde (n=14), e\u015fle\u015fen normal prostat (n=7) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, MIR-205 lokusunun hipermetilasyonu, miR-205 ifadesinde azalma ve MED1 ifadesinde art\u0131\u015fla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Geni\u015fletilmi\u015f bir hasta kohortu (tumor n=149, e\u015fle\u015fen normal n=30) da, normallere k\u0131yasla t\u00fcm\u00f6rlerde \u00f6nemli d\u00fczeyde MIR-205 metilasyonunu g\u00f6sterdi ve MIR-205 hipermetilasyonu, d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6n operatif prostat spesifik antijen seviyelerine sahip hastalarda biyokimyasal geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmde (risk oran\u0131=2.005, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (1.109, 3.625), P=0.02) anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. \u00d6zetle, bu sonu\u00e7lar, miR-205'in, MED1'i hedefleyerek, epigenetik olarak d\u00fczenlenmi\u015f bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 oldu\u011funu ve prostat kanseri y\u00f6netimi i\u00e7in potansiyel bir biyomark\u00f6r sa\u011flayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"10029891","title":"Th2 cytokine response in Major Depressive Disorder patients before treatment","text":"Maj\u00f6r Depresif Bozukluk (MDD) ile ili\u015fkili olarak, n\u00f6roendokrin ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemleri etkile\u015fimleri bozulur. MDD hastalar\u0131nda ve depresyonsuz kontrol grubunda pro\/anti-enflamatuar Th1\/Th2 sitokin dengesini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. MDD hastalar\u0131 daha y\u00fcksek kortizol ve TNF-alfa seviyeleri, artm\u0131\u015f CD3+CD8+ ve NK y\u00fczdeleri, azalm\u0131\u015f B h\u00fccre say\u0131lar\u0131 ve CD3+CD4+ lenfositlerde \u00f6nemli de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6stermedi. Ayr\u0131ca, MDD grubunda Th2 sitokinleri IL-4 ve IL-13'\u00fcn daha y\u00fcksek seviyeleri ve Th1 sitokinleri IL-2 ve IFN-gamma'n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcmleri de g\u00f6zlemlendi. Genel olarak, bu de\u011fi\u015fikliklerin hepsinin MDD hastalar\u0131nda g\u00f6zlemlenen y\u00fcksek kortizol seviyeleriyle ili\u015fkili olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. Bu bulgular\u0131n ve MDD hastalar\u0131 i\u00e7in gelecekteki tedavi yakla\u015f\u0131mlar\u0131 \u00fczerindeki etkilerinin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"10029970","title":"CDD: conserved domains and protein three-dimensional structure","text":"CDD, Korunmu\u015f Alan Veritaban\u0131, NCBI'nin Entrez sorgu ve alma sisteminin bir par\u00e7as\u0131d\u0131r ve ayn\u0131 zamanda http:\/\/www.ncbi.nlm.nih.gov\/Structure\/cdd\/cdd.shtml \u00fczerinden de eri\u015filebilir. CDD, protein dizilerinin korunmu\u015f alan izlerini ve bu izlerden \u00e7\u0131kar\u0131lan i\u015flevsel siteleri i\u00e7eren protein dizilerine notasyon sa\u011flar. \u00d6nceden hesaplanm\u0131\u015f notasyon, Entrez \u00fczerinden eri\u015filebilir ve etkile\u015fimli arama hizmetleri, tek protein veya n\u00fckleotit sorgular\u0131, ayr\u0131ca protein sorgu dizilerinin toplu g\u00f6nderimleri kabul eder, RPS-BLAST'\u0131 kullanarak h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde olas\u0131 e\u015fle\u015fmeleri belirler. CDD, birka\u00e7 protein alan\u0131 ve tam uzunluklu protein modeli koleksiyonlar\u0131n\u0131 i\u00e7erir ve ana ve iyi karakterize edilmi\u015f protein alan\u0131 aileleri i\u00e7in ince taneli s\u0131n\u0131fland\u0131rmalar sa\u011flamay\u0131 ama\u00e7layan aktif bir d\u00fczenleme \u00e7abas\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcr, bu da mevcut protein \u00fc\u00e7 boyutlu (3D) yap\u0131 ve yay\u0131nlanan literat\u00fcr taraf\u0131ndan desteklenir. Bug\u00fcne kadar, protein 3D yap\u0131lar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu, CDD taraf\u0131ndan takip edilen modellerle temsil edilir ve CDD d\u00fczenleyicileri, protein yap\u0131 belirleme \u00e7abalar\u0131ndan ortaya \u00e7\u0131kan yeni aileleri karakterize etmektedir."}
{"_id":"10039688","title":"Extensive diversity of Ig-superfamily proteins in the immune system of insects.","text":"Y\u00fcksek omurgal\u0131lar\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k resept\u00f6rleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan geni\u015f somatik \u00e7e\u015fitlili\u011fi bir \u00f6zellik olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Ancak, molek\u00fcler \u00e7e\u015fitlili\u011fin omurgas\u0131zlarda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k korumas\u0131na katk\u0131da bulunup bulunmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Drosophila'n\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetkin h\u00fccrelerinin 18.000'den fazla izoformu ifade etme potansiyeline sahip oldu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. Dscam (Down sendrom h\u00fccre yap\u0131\u015fma molek\u00fcl\u00fc) imm\u00fcnoglobulin (Ig) s\u00fcper ailesi resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn sekresyonlu protein izoformlar\u0131 hemolinfte tespit edildi ve hemositlere \u00f6zg\u00fc Dscam kayb\u0131, bakterilerin fagositik al\u0131m verimlili\u011fini, muhtemelen azalt\u0131lm\u0131\u015f bakteriyel ba\u011flanmaya ba\u011fl\u0131 olarak, bozdu. \u00d6nemli olan, alternatif splice yoluyla \u00fcretilen Dscam transkriptlerinin molek\u00fcler \u00e7e\u015fitlili\u011finin, ana b\u00f6cek d\u00fczenleri aras\u0131nda y\u00fcksek derecede korunmas\u0131d\u0131r, bu da b\u00f6ceklerin do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin beklenmedik molek\u00fcler karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"10068634","title":"Preparing the outbreak assistance laboratory network in the Netherlands for the detection of the influenza virus A(H1N1) variant.","text":"\n## Arka Plan\n2009'un Nisan ay\u0131 sonlar\u0131nda, varyant grip vir\u00fcs\u00fc A(H1N1)v'nin insan enfeksiyonu Kuzey Amerika'da ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, bu vir\u00fcs\u00fcn gelecekteki bir grip pandemisine d\u00f6n\u00fc\u015febilece\u011fi konusunda bir tehdit olu\u015fturdu.\n\n## Ama\u00e7lar\nHollanda'da A(H1N1)v enfeksiyonu \u015f\u00fcphesi olan hastalar i\u00e7in molek\u00fcler tan\u0131 kapasitesini haz\u0131rlamak.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\nBir panel, 10 k\u00f6r \u00f6rnekten olu\u015fuyordu; bunlar mevsimsel A(H1N1) veya A(H3N2), A\/Hollanda\/602\/2009(H1N1)v grip vir\u00fcs\u00fc veya negatif kontrol i\u00e7eriyordu. Bu panel, CDC Atlanta, ABD'den grip vir\u00fcs\u00fc A (M-gen), domuz grip vir\u00fcs\u00fc A (NP-gen) ve grip vir\u00fcs\u00fc A(H1N1)v (H1v-gen) i\u00e7in \u00f6zel primerler ve sondalar ile birlikte da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131. Laboratuvarlara, bu protokol\u00fc uygulamalar\u0131n\u0131 ve test etmelerini istendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nT\u00fcm yard\u0131m laboratuvarlar\u0131 (OAL), CDC M-gen reaktifleri kullanarak A(H1N1)v'yi tespit edebildi; bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu, evde geli\u015ftirilen M-gen tabanl\u0131 testlerle benzer duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahipti. Mevcut rutin tan\u0131 ortamlar\u0131nda OAL'de kullan\u0131lan RT-PCR'ler, mevsimsel grip vir\u00fcs\u00fc A'n\u0131n H1, H3 veya NS1'ini tespit etmek i\u00e7in \u00f6zel olarak tasarlanm\u0131\u015ft\u0131; bunlar A(H1N1)v ile \u00e7ok az veya hi\u00e7 \u00e7apraz reaksiyona girmedi. CDC domuz NP-gen ve H1v-gen RT-PCR'leri, CDC ve evde geli\u015ftirilen M-gen RT-PCR'lerine k\u0131yasla biraz daha d\u00fc\u015f\u00fck duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahipti. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, evde geli\u015ftirilen A(H1N1)v spesifik H1v-gen ve N1v-gen RT-PCR'leri, CDC ve evde geli\u015ftirilen M-gen RT-PCR'leriyle e\u015fit duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahipti.\n\n## Sonu\u00e7\nHollanda OAL'leri, A(H1N1)v'nin tespitini ve spesifik tan\u0131mlamas\u0131n\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirmeye haz\u0131rd\u0131r, ancak mevsimsel grip vir\u00fcsleriyle baz\u0131 \u00e7apraz reaksiyonlar g\u00f6zlemlendi. Ayr\u0131ca, rutin ortamlarda"}
{"_id":"10071552","title":"Averting Obesity and Type 2 Diabetes in India through Sugar-Sweetened Beverage Taxation: An Economic-Epidemiologic Modeling Study","text":"\n## Arka Plan\n\u015eekerli i\u00e7ecekleri (SSB) vergilendirmek, y\u00fcksek gelirli \u00fclkelerde obezite ve tip 2 diyabet riskini azaltmak amac\u0131yla \u00f6nerilmi\u015ftir. Hindistan'da, SSB t\u00fcketiminde \u00e7e\u015fitlilik, vergilendirmelerden sonra SSB'ler ile di\u011fer i\u00e7ecekler aras\u0131nda yer de\u011fi\u015ftirme kal\u0131plar\u0131 ve n\u00fcfus i\u00e7inde kronik hastal\u0131k riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan b\u00fcy\u00fck farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu mali stratejinin olas\u0131 sa\u011fl\u0131k etkilerini de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lad\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nHindistan'daki 100.855 hane halk\u0131n\u0131n ulusal temsili bir anketinden elde edilen t\u00fcketim ve fiyat de\u011fi\u015fiklikleri verilerini kullanarak, ilk olarak SSB fiyat\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerin ki\u015fi ba\u015f\u0131na SSB t\u00fcketimini ve di\u011fer i\u00e7eceklerle yer de\u011fi\u015ftirme oranlar\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini hesaplad\u0131k. Daha sonra, SSB sat\u0131\u015f e\u011filimleri, v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) ve diyabet vakas\u0131 verilerini ya\u015f, cinsiyet, gelir ve kentsel\/k\u0131rsal ikametg\u00e2h\u0131na g\u00f6re ayr\u0131\u015ft\u0131rarak, Hindistan'daki alt pop\u00fclasyonlar \u00fczerinde kalori t\u00fcketimi, glikemik y\u00fck, a\u015f\u0131r\u0131 kilo\/obezite yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve tip 2 diyabet vakas\u0131 olu\u015fumu hakk\u0131nda do\u011frulanm\u0131\u015f bir mikro sim\u00fclasyona dahil ettik. %20 SSB vergisi, 2014-2023 d\u00f6nemi boyunca \u00e7e\u015fitli Hint alt pop\u00fclasyonlar\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 kilo ve obezite yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 %3,0 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %1,6-5,9) ve tip 2 diyabet vakas\u0131 olu\u015fumunu %1,6 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %1,2-1,9) azaltmas\u0131 bekleniyordu, e\u011fer SSB t\u00fcketimi sek\u00fcler e\u011filimlerle uyumlu olarak do\u011frusal olarak devam ederse. Ancak, end\u00fcstri pazarlama modellerine uygun olarak SSB t\u00fcketim e\u011filimlerinin h\u0131zlanmas\u0131, vergilendirmeyi daha etkili hale getirecek ve 2014-2023 aras\u0131nda 4,2% (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %2,5-10,0) yayg\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 kilo\/obezite ve 2,5% (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %1,0-2,8) yeni tip 2 diyabet vakas\u0131n\u0131 \u00f6nleyecekti. Mevcut t\u00fcketim ve VK\u0130 da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131na dayanarak, en b\u00fcy\u00fck g\u00f6receli etki gen\u00e7 k\u0131rsal erkeklerde beklen"}
{"_id":"10071590","title":"Acute myopericarditis after multiple vaccinations in an adolescent: case report and review of the literature.","text":"Bir ergenlerde a\u015f\u0131 sonras\u0131 akut myoperikardit vakas\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Hasta, akut g\u00f6\u011f\u00fcs a\u011fr\u0131s\u0131, yayg\u0131n ST-segment y\u00fckselmesi ve y\u00fckseltilmi\u015f kardiyak enzim seviyeleri ile sunuldu. Kardiyak MRI, akut miokardit ile tutarl\u0131yd\u0131. Birka\u00e7 g\u00fcn i\u00e7inde nonsteroidal antienflamatuar tedavi ile iyile\u015fti ve klinik olarak istikrarl\u0131 kald\u0131, MRI bulgular\u0131 10 haftal\u0131k takipte iyile\u015fti. Pediatrik literat\u00fcrde bildirilen a\u015f\u0131 sonras\u0131 myoperikardit vakalar\u0131 da incelendi."}
{"_id":"10072941","title":"Cardiovascular protection with antihypertensive drugs in dialysis patients: systematic review and meta-analysis.","text":"Epidemiolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, daha d\u00fc\u015f\u00fck kan bas\u0131nc\u0131 ve aylar veya y\u0131llar boyunca kan bas\u0131nc\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn, diyaliz hastalar\u0131nda daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oran\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, rastgele kontroll\u00fc denemeler, antihipertansif terapi yararlar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in yeterli g\u00fcce sahip de\u011fildir. Uzun s\u00fcreli diyalizde olan ve antihipertansif ila\u00e7 tedavisi alan rastgele kontroll\u00fc denemelere kat\u0131lan hastalar, bu meta-analizin konusu olmu\u015ftur. De\u011ferlendirilen sonu\u00e7lar, tedavi grubunda kontrol grubuna k\u0131yasla kardiyovask\u00fcler olaylar ve t\u00fcm nedenlere ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcm\u00fcn risk oran\u0131d\u0131r. 5 \u00e7al\u0131\u015fmada belirledi\u011fimiz 1202 hastada, antihipertansif terapi kontrol veya plasebo grubuna k\u0131yasla genel yarar, sabit etkiler modeliyle kardiyovask\u00fcler olaylar i\u00e7in birle\u015ftirilmi\u015f bir risk oran\u0131 0.69 (95% CI: 0.56-0.84) ve rastgele etkiler modeliyle 0.62 (95% CI: 0.45-0.86) olarak bulunmu\u015ftur. Duyarl\u0131l\u0131k analizinde, hipertansif grubun birle\u015ftirilmi\u015f bir risk oran\u0131 0.49 (95% CI: 0.35-0.67) oldu\u011funu, ancak normotansiflerin deneme i\u00e7inde yer almas\u0131 durumunda daha az kardiyovask\u00fcler koruma g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc (birle\u015ftirilmi\u015f risk oran\u0131 0.86 [95% CI: 0.67-1.12]) tespit ettik. Hipertansif ve \"normotansif dahil\" gruplar aras\u0131nda heterojenlik testi anlaml\u0131yd\u0131 (P<0.006). \u00d6l\u00fcm ve kardiyovask\u00fcler olaylar i\u00e7in risk oran\u0131nda benzer sonu\u00e7lar g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Egger'in testi ve fonksiyonel grafikte yay\u0131n \u00f6nyarg\u0131s\u0131 kan\u0131t\u0131 vard\u0131. Rastgele denemeler, hemodiyaliz hastalar\u0131nda antihipertansif terapi yarar\u0131n\u0131 \u00f6nermektedir. Bu g\u00f6zlemleri do\u011frulamak i\u00e7in, \u00f6zellikle hipertansif olanlarda, yeterli g\u00fcce sahip rastgele denemelere ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"10074251","title":"Protoplasmic astrocytes in CA1 stratum radiatum occupy separate anatomical domains.","text":"Protoplasmik astrositlerin n\u00f6ronal elemanlarla beyin i\u00e7inde yo\u011fun etkile\u015fimde bulundu\u011fu ve aktivitelerini etkiledi\u011fi giderek daha fazla d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Son raporlar da fizyolojik ve belki de i\u015flevsel olarak farkl\u0131 formlarda bu h\u00fccrelerin merkezi sinir sisteminde (CNS) mevcut olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. G\u00fcn\u00fcm\u00fczdeki astrosit \u015fekli ve da\u011f\u0131l\u0131m anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z \u00f6ncelikle glial fibriller asitik protein (GFAP) astrositik i\u015faretleyiciyi kullanan \u00e7al\u0131\u015fmalar ve metal-impregnasyon tekniklerini kullanan \u00e7al\u0131\u015fmalara dayanmaktad\u0131r. Yayg\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015f, bu y\u00f6ntemleri kullanan \u00e7al\u0131\u015fmalara dayanarak, astrosit s\u00fcre\u00e7lerinin yo\u011fun bir \u015fekilde \u00f6rt\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc ve \u00f6ncelikle alt yatan n\u00f6ropil payla\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131 y\u00f6n\u00fcndedir. Ancak, bu iki teknik de bu yap\u0131sal olarak karma\u015f\u0131k h\u00fccreler aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri g\u00f6rselle\u015ftirmek i\u00e7in ciddi eksikliklere sahiptir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, i\u00e7sel enjekte etme ve GFAP i\u00e7in imm\u00fcnohistokimya birle\u015ftirilerek, GFAP'nin sadece astrositin toplam hacminin yakla\u015f\u0131k %15'ini belirledi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Sonu\u00e7 olarak, GFAP tabanl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler, kom\u015fu astrosit s\u00fcre\u00e7lerinin etkile\u015fimi hakk\u0131nda yanl\u0131\u015f sonu\u00e7lara yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Bu etkile\u015fimleri ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, CA1 stratum radiatum'daki yan yana protoplasmik astrosit gruplar\u0131na farkl\u0131 emisyon dalga boylar\u0131nda floresan i\u00e7sel izleyiciler enjekte edilmi\u015f ve \u00fc\u00e7 boyutlu (3D) konfokal analiz ve elektron mikroskobu ile analiz edilmi\u015ftir. Bulgular\u0131m\u0131z, protoplasmik astrositlerin \u00f6ncelikle \u00f6zel b\u00f6lgeler olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6stermektedir. Protoplasmik astrositlerin karma\u015f\u0131k morfolojisinin di\u011fer astrositler, oligodendroglia, n\u00f6ronlar ve beyin damarlar\u0131 ile 3D ili\u015fkilerini nas\u0131l etkiledi\u011finin anla\u015f\u0131lmas\u0131, sinir sistemi i\u015flevi anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furabilir."}
{"_id":"10078024","title":"Leptin-receptor-expressing mesenchymal stromal cells represent the main source of bone formed by adult bone marrow.","text":"Mesenkimal stromal h\u00fccrelerin (MSH) kimli\u011fi ve fizyolojik i\u015flevi \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, hem \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir tan\u0131mlama hem de in vivo kader haritalama i\u00e7in izin veren i\u015faret\u00e7iler eksikli\u011fi nedeniyle engellenmi\u015ftir. Leptin Receptor (LepR) oldu\u011funu ke\u015ffettik, kemik ili\u011fi MSH'leri y\u00fcksek oranda zenginle\u015ftiren bir i\u015faret\u00e7i. Kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinin yakla\u015f\u0131k %0,3'\u00fc LepR(+) idi, bunlardan %10'u CFU-Fs idi ve kemik ili\u011fi CFU-Fs'nin %94'\u00fcn\u00fc olu\u015fturuyordu. LepR(+) h\u00fccreler, k\u00fclt\u00fcrde kemik, k\u0131k\u0131rdak ve ya\u011f h\u00fccreleri ve in vivo nakledilmelerinde olu\u015fturur. LepR(+) h\u00fccreler Scf-GFP(+) , Cxcl12-DsRed(y\u00fcksek) ve Nestin-GFP(d\u00fc\u015f\u00fck) i\u015faret\u00e7ilerle de y\u00fcksek oranda zenginle\u015ftirilmi\u015f CFU-Fs'yi, ancak Nestin-CreER ve NG2-CreER i\u015faret\u00e7ilerini negatif olarak, bu i\u015faret\u00e7ilerin CFU-Fs'te bulunmas\u0131 olas\u0131 olmayan i\u015faret\u00e7ileri. Kader haritalama, LepR(+) h\u00fccrelerin postnatal olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve yeti\u015fkin kemik ili\u011finde olu\u015fan \u00e7o\u011fu kemik ve ya\u011f h\u00fccresinin kayna\u011f\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi, bu da radyasyon veya k\u0131r\u0131k sonras\u0131 yenilenen kemik de dahil. LepR(+) h\u00fccreler istirahat halindeydi, ancak yaralanma sonras\u0131 \u00e7o\u011fal\u0131yordu. Bu nedenle, LepR(+) h\u00fccreler, yeti\u015fkin kemik ili\u011finde kemik ve ya\u011f h\u00fccrelerinin ana kayna\u011f\u0131d\u0131r."}
{"_id":"10086360","title":"High-resolution sperm typing of meiotic recombination in the mouse MHC Ebeta gene.","text":"Pedegri analizi ile farelerde MHC k\u00fcmesinde mayoz \u00e7aprazlamalar\u0131 tespit edildi. S\u0131cak noktalar\u0131n \u00f6zelliklerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, s\u0131n\u0131f II E(beta) genini y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc sperm \u00e7aprazlama analizi ile inceledik. \u0130kinci E(beta) intronunda 1.0-1.6 kb geni\u015fli\u011finde yo\u011fun bir s\u0131cak nokta oldu\u011funu do\u011fruluyoruz ve bu s\u0131cak noktan\u0131n neredeyse tamamen yeniden kombinasyon olarak inert DNA ile \u00e7evrili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Haplotip s ile ba\u015fka bir MHC haplotipinin homozigot olan farelerde, \u00e7aprazlama oran\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde haplotip ba\u011f\u0131ml\u0131 de\u011fi\u015fimler g\u00f6sterir, ancak her zaman ayn\u0131 s\u0131cak nokta g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, hatta y\u00fcksek derecede farkl\u0131 p haplotipini i\u00e7eren \u00e7aprazlamalarda bile. Ters y\u00f6nl\u00fc \u00e7aprazlamalar benzer oranlarda ger\u00e7ekle\u015fir, ancak s\u0131cak nokta boyunca farkl\u0131 da\u011f\u0131l\u0131mlar g\u00f6sterir, iki y\u00f6ndeki merkez noktalar\u0131n\u0131n ortalama olarak 400 bp kaymas\u0131 ile. Bu asimetri, \u00e7aprazlama \u00fcr\u00fcnleri i\u00e7in gen konversi e\u011filimini, ba\u015flatmayan haplotipten s\u0131cak nokta i\u015faret\u00e7ileri lehine g\u00f6sterir ve rekombinasyonun \u00e7ift iplik\u00e7i k\u0131r\u0131k onar\u0131m\u0131 modelini destekler, haplotip s en verimli \u00e7aprazlama ba\u015flat\u0131c\u0131s\u0131 olarak. E(beta) s\u0131cak noktas\u0131n\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 davran\u0131\u015f\u0131, insan s\u0131cak noktalar\u0131na benzer \u015fekilde, yo\u011fun yerel rekombinasyon ba\u015flat\u0131m\u0131na dair kan\u0131tlar i\u00e7erir."}
{"_id":"10128893","title":"Long-term survival of beta thalassemia major patients treated with hematopoietic stem cell transplantation compared with survival with conventional treatment.","text":"Allojenik hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre nakli (HSCT), talasemi tedavisinde hala bir zorluktur. Tek merkezli bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, 516 \u00e7ocuk ve yeti\u015fkin hastan\u0131n b\u00fcy\u00fck bir grubunu, HSCT veya kan transf\u00fczyonu deste\u011fi ve demir chelasyonu tedavisi ile tedavi eden bir \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 bildirdik; 258 hasta (ortalama ya\u015f 12, 1-45 ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131) karde\u015f (67%) veya yabanc\u0131 (33%) HSCT ge\u00e7irdi; 97 hasta yeti\u015fkin (16 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc) idi. HSCT sonras\u0131 ortalama takip s\u00fcresi 11 y\u0131l (1-30 y\u0131l aral\u0131\u011f\u0131) idi. Ko\u015fullu rejim busulfan (80.6%) veya treosulfan temelli (19.4%) idi. 258 ya\u015f-cinsiyet e\u015fle\u015ftirilmi\u015f, geleneksel tedavi (CT) ile tedavi edilmi\u015f hastadan olu\u015fan bir koful rastgele se\u00e7ildi. Nakledilen hastalarda, 30 y\u0131ll\u0131k genel hayatta kalma (OS) ve talasemi serbest hayatta kalma (TFS) s\u0131ras\u0131yla %82.6 \u00b1 2.7% ve %77.8 \u00b1 2.9% idi, bu da CT hastalar\u0131nda %85.3 \u00b1 2.7'lik OS ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda anlaml\u0131 bir fark g\u00f6stermedi (P = NS); Akut ve kronik graft versus host hastal\u0131\u011f\u0131 (GvHD) dereceleri II-IV'\u00fcn incidi 23.6% ve 12.9% idi. Reddetme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 %6.9 idi. Nakil ile ili\u015fkili \u00f6l\u00fcm (TRM) (%13.8%), CT hastalar\u0131nda kardiyovask\u00fcler olaylardan \u00f6lme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na (%12.2%) benzer idi. Y\u00fcksek riskli Pesaro skoru (s\u0131n\u0131f 3), daha d\u00fc\u015f\u00fck OS'ye (OR = 1.99, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 1.31-3.03) ve TFS'ye (OR = 1.54, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 1.12-2.12) ba\u011fl\u0131yd\u0131. Yeti\u015fkin hastalarda, 23 y\u0131ll\u0131k OS ve TFS sonras\u0131 HSCT s\u0131ras\u0131yla %70 \u00b1 5% ve %67.3 \u00b1 5% idi, bu da CT ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda %71."}
{"_id":"10145528","title":"Global analysis of ATM polymorphism reveals significant functional constraint.","text":"ATM, ataksia-telangiektazi sendromunda mutasyona u\u011frayan gen, serebellar dejenerasyon, k\u00fc\u00e7\u00fck kan damarlar\u0131n\u0131n anormal proliferasyonu ve kanser ile ili\u015fkilidir. Bu klinik a\u00e7\u0131dan \u00f6nemli bulgular, ATM genindeki dizilim varyasyonunu tan\u0131mlama ilgisini uyand\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, \u00e7e\u015fitli insan pop\u00fclasyonlar\u0131nda ATM'deki dizilim varyasyonunu kapsaml\u0131 bir \u015fekilde incelemeye karar verdik. Genin protein kodlayan ekzonlar\u0131 (9.168 bp) ve kom\u015fu intron ve transkripsiyon d\u0131\u015f\u0131 diziler (14.661 bp) 7 farkl\u0131 insan pop\u00fclasyonundan 93 bireyin analizinde incelendi. Ayr\u0131ca, kodlay\u0131c\u0131 dizilimi bir \u015fempanze, bir goril, bir orangutan ve bir Eski D\u00fcnya maymunu da dahil olmak \u00fczere 4 primat t\u00fcr\u00fcnde incelendi. \u0130nsan ATM'de, DNA dizilim varyasyonunu tespit etmek i\u00e7in denat\u00fcr y\u00fcksek performansl\u0131 s\u0131v\u0131 kromatografisi kullan\u0131larak 88 varyant nokta ke\u015ffedildi. ATM, 14 di\u011fer otozomal genle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131larak n\u00fckleotit \u00e7e\u015fitlili\u011fi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. ATM'nin transkripsiyon d\u0131\u015f\u0131 b\u00f6lgeleri di\u011fer genlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir \u00e7e\u015fitlilik de\u011ferlerine sahipti, ancak kodlay\u0131c\u0131 b\u00f6lgeleri \u00f6zellikle protein dizisinin son %29'unda \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck \u00e7e\u015fitlili\u011fe sahipti. N\u00f6tral evrim hipotezini test etmek i\u00e7in Hudson\/Kreitman\/Aguad\u00e9 istatisti\u011fi kullan\u0131larak, bu insan ATM geninin b\u00f6lgesi, orangutan, Eski D\u00fcnya maymunu ve fare ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde k\u0131s\u0131tlanm\u0131\u015f oldu\u011fu, ancak \u015fempanze veya goril ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda k\u0131s\u0131tlanmad\u0131\u011f\u0131 belirlendi. ATM, bu lokusta meiyotik rekombinasyonun bask\u0131lanmas\u0131yla tutarl\u0131 geni\u015f bir ba\u011flant\u0131 dengesizli\u011fi g\u00f6sterdi. Yedi haplotip tan\u0131mland\u0131. \u0130ki haplotip, t\u00fcm b\u00fcy\u00fck pop\u00fclasyonlarda analiz edilen kromozomlar\u0131n %82'sini olu\u015fturdu; ayn\u0131 D126E sensiz polimorfizm ta\u015f\u0131yan di\u011fer iki haplotip ise Afrika'da kromozomlar\u0131n %33'\u00fcn\u00fc olu\u015fturdu ancak Afrika d\u0131\u015f\u0131nda asla g\u00f6zlemlenmedi. Bu polimorfizmin y\u00fcksek s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, ya Afrika i\u00e7indeki n\u00fcfus geni\u015flemesi ya da se\u00e7ici bask\u0131ya ba\u011fl\u0131 olabilir."}
{"_id":"10162553","title":"Ablation and regeneration of tolerance-inducing medullary thymic epithelial cells after cyclosporine, cyclophosphamide, and dexamethasone treatment.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 ila\u00e7lar ve sitotoksik kemoterapi ajanlar\u0131, otoaktif, alloagresif veya hiperenflamatuar T h\u00fccrelerini \u00f6ld\u00fcrmek veya bask\u0131lamak veya yay\u0131lm\u0131\u015f malignanslar\u0131 kontrol alt\u0131na almak i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, bunlar ayn\u0131 zamanda ciddi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan etkilerine de neden olurlar; bunlar, timus olu\u015fumunun kesintisi ve genel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011finden, paradoksal olarak otoimm\u00fcniteye kadar uzan\u0131r. Timositler ve stromal h\u00fccreler aras\u0131ndaki etkile\u015fimlere dayanarak, bu yayg\u0131n tedavi ajanlar\u0131n\u0131n murin timik epitel h\u00fccreleri (TEC) \u00fczerinde \u00f6nemli etkilere sahip oldu\u011funu \u015fimdi g\u00f6steriyoruz, bu h\u00fccreler tedaviden sonra ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 yeniden in\u015fa etmek i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. G\u00f6steriyoruz ki, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 siklosporin A, baz\u0131 hastalarda timus ba\u011f\u0131ml\u0131 otoimm\u00fcn sendromla ba\u011flant\u0131l\u0131 olan, otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici (Aire(+)) tolerans olu\u015fturma MHC s\u0131n\u0131f II(y\u00fcksek) medullary TEC (mTEC(y\u00fcksek)) \u00fczerinde kapsaml\u0131 bir kay\u0131p neden olur. Siklosporin A sonras\u0131, Aire ifadesi 7 g\u00fcn i\u00e7inde geri kazan\u0131l\u0131r. mTEC(y\u00fcksek) alt k\u00fcmesinin tam iyile\u015fmesi 10 g\u00fcn i\u00e7inde ger\u00e7ekle\u015fir ve bu, daha az diren\u00e7li MHC s\u0131n\u0131f II(d\u00fc\u015f\u00fck) mTEC alt k\u00fcmesi (mTEC(d\u00fc\u015f\u00fck)) ile ili\u015fkilidir (\u00f6nceki olarak tan\u0131mlanan bir \u00f6nc\u00fcl-\u00fcr\u00fcn ili\u015fkisi). Siklofosfamid ve dekstametazon, timositler ve stromal h\u00fccrelerin daha kapsaml\u0131 yok edilmesine neden olur, ancak yine de tolerans olu\u015fturma mTEC(y\u00fcksek) \u00fczerinde ciddi bir azalma ile sonu\u00e7lan\u0131r. Bu veriler birlikte, Aire(+) mTEC'lerin y\u00fcksek derecede hassas oldu\u011funu ve mTEC'lerin herhangi bir tedavi rejimine bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n korunmu\u015f bir desene g\u00f6re yenilenme g\u00f6sterdi\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"10165258","title":"GATA-3 regulates hematopoietic stem cell maintenance and cell-cycle entry.","text":"Kan h\u00fccrelerinin \u00f6m\u00fcr boyu \u00fcretimi i\u00e7in kritik bir \u00f6zellik olan hematopoietik k\u00f6k h\u00fccre (HSC) istirahatini korumak, hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131r. Y\u00fcksek oranda zenginle\u015ftirilmi\u015f uzun s\u00fcreli yeniden kolonize edebilen HSC havuzunun (Lin(-)Sca1(+)c-Kit(hi)CD150(+)CD48(-)) yakla\u015f\u0131k %75'i istirahat halindedir, sadece k\u00fc\u00e7\u00fck bir LT-HSC y\u00fczdesi d\u00f6ng\u00fcdedir. Transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc GATA-3, timusta birden fazla a\u015famada T h\u00fccre geli\u015fimi ve periferik organlarda Th2 farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda hayati bir rol oynar. GATA-3'\u00fcn HSC'lerde ifade edildi\u011fi iyi belgelenmi\u015ftir, ancak herhangi bir pre-timik \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrede GATA-3'\u00fcn rol\u00fc hen\u00fcz kurulmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Gata3 geni silinmi\u015f farelerin daha az uzun s\u00fcreli yeniden kolonize edebilen HSC \u00fcretti\u011fini ve Gata3 geni silinmi\u015f LT-HSC'lerin daha az\u0131n\u0131n d\u00f6ng\u00fcde oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, Gata3 geni silinmi\u015f hematopoietik \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler, 5-fluorourasil ile ind\u00fcklenen myelosupresyon sonras\u0131 artan d\u00f6ng\u00fc durumuna giremezler. Bu nedenle, GATA-3, normal say\u0131da LT-HSC'lerin korunmas\u0131 ve bunlar\u0131n h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne girmesi i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"10165723","title":"CpG island methylator phenotype predicts progression of malignant melanoma.","text":"AMA\u00c7 CpG adas\u0131 metilat\u00f6r fenotipi (CIMP), kanser geli\u015fimi ile ili\u015fkili olabilecek bir durumdur, \u00e7\u00fcnk\u00fc t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 ve t\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkili genlerin (TRG) koordineli inaktivasyonu ve \u00e7oklu nonkodlu, t\u00fcm\u00f6rde metil edilmi\u015f (MINT) lokuslar\u0131n metilasyonu ile ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Bu epigenetik de\u011fi\u015fiklikler, gastrointestinal kanserlerde tekrarlamay\u0131 ve hayatta kalmay\u0131 ili\u015fkilendirilen belirgin bir CIMP deseni yarat\u0131r. Malign melanomda TRG'lerin epigenetik inaktivasyonu da g\u00f6sterildi\u011fi i\u00e7in, cilt melanomunun ilerlemesinde klinik olarak \u00f6nemli bir CIMP'nin varl\u0131\u011f\u0131na dair bir hipotez ortaya att\u0131k.\n\nDENEY\u0130M S\u0130YASET\u0130 Melanom patofizyolojisi ile ili\u015fkili TRG'lerin (WIF1, TFPI2, RASSF1A, RARbeta2, SOCS1 ve GATA4) CpG adas\u0131 promot\u00f6r b\u00f6lgesindeki metilasyon durumu ve bir MINT lokuslar\u0131 paneli (MINT1, MINT2, MINT3, MINT12, MINT17, MINT25 ve MINT31) 122 primer ve metastatik t\u00fcm\u00f6r\u00fcn farkl\u0131 klinik evrelerinde (n=122) de\u011ferlendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR Burada, klinik t\u00fcm\u00f6r evresinin ilerlemesi ile birlikte WIF1, TFPI2, RASSF1A ve SOCS1 TRG'lerinin hipermetilasyonunun artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, MINT17, MINT31 ve TRG'lerin metilasyon durumlar\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir pozitif ili\u015fki bulduk. MINT31'in metilasyon durumu, evre III melanomda hastal\u0131k sonucuyla ili\u015fkilidir.\n\nSONU\u00c7 Bu bulgular, malign melanomun ilerlemesinde ili\u015fkili olan bir CIMP deseni \u00f6nemini g\u00f6stermektedir. Gelecekteki b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli ileri d\u00fczey \u00e7al\u0131\u015fmalar, CIMP pozitif primer melanomlar\u0131n metastaz veya tekrarlama riski y\u00fcksek olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirleyebilir."}
{"_id":"10169908","title":"SLC1A5 mediates glutamine transport required for lung cancer cell growth and survival.","text":"AMA\u00c7 Daha \u00f6nce, a\u015fama I olmayan k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli kanser (NSCLC) ile e\u015fle\u015fen kontrollerde kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen bir protein olarak sol\u00fct ba\u011flant\u0131l\u0131 ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ailesi A1 \u00fcyesi 5 (SLC1A5) tan\u0131mlad\u0131k. Hipotezimiz, SLC1A5'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin kanser h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesi ve hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in metabolik talebi kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in meydana geldi\u011fi y\u00f6n\u00fcndeydi. DENEYSEL Y\u00d6NTEM Hipotezimizi test etmek i\u00e7in, \u00f6ncelikle ar\u015fivlenmi\u015f akci\u011fer kanseri dokular\u0131nda (N = 98) ve h\u00fccre hatlar\u0131nda (N = 36) SLC1A5 proteini ifadelerini imm\u00fcnohistokimya ve imm\u00fcnoblottan analiz ettik. Amino asit ta\u015f\u0131ma kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in, l-glutamin (Gln) al\u0131m\u0131n\u0131n kineti\u011fini, bir farmakolojik SLC1A5 inhibit\u00f6r\u00fc olan gama-l-Glutamil-p-Nitroanilid (GPNA) varl\u0131\u011f\u0131nda ve yoklu\u011funda akci\u011fer kanseri h\u00fccre hatlar\u0131nda yapt\u0131k. Son olarak, Gln yoksunlu\u011fu ve al\u0131m inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesi ve b\u00fcy\u00fcme sinyal yollar\u0131 \u00fczerindeki etkilerini be\u015f akci\u011fer kanseri h\u00fccre hatt\u0131nda inceledik. SONU\u00c7LAR Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z; (i) SLC1A5 proteini, %95'inde kabuklu h\u00fccre kanseri (SCC), %74'\u00fcnde adenokarsinoma (ADC) ve %50'sinde n\u00f6roendokrin t\u00fcm\u00f6rlerde ifade edilir; (ii) SLC1A5, sitoplazmik zar\u0131n \u00fczerinde yer al\u0131r ve SCC histolojisi ve erkek cinsiyetle anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkilidir; (iii) %68'i sodyum ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, %50'si SLC1A5 aktivitesiyle atfedilen \u015fekilde Gln ta\u015f\u0131n\u0131r; ve (iv) farmakolojik ve genetik SLC1A5 hedeflemesi, akci\u011fer kanseri h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesi ve hayatta kalmas\u0131n\u0131 azaltt\u0131, bu etki k\u0131smen mTOR sinyalle\u015fmesiyle arac\u0131lanmaktad\u0131r. SONU\u00c7LAR Bu sonu\u00e7lar, SLC1A5'in Gln ta\u015f\u0131ma yoluyla akci\u011fer kanseri h\u00fccrelerinin metabolizmas\u0131n\u0131, b\u00fcy\u00fcmesini ve hayatta kalmas\u0131n\u0131 kontrol eden \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"10189634","title":"Eic1 links Mis18 with the CCAN\/Mis6\/Ctf19 complex to promote CENP-A assembly","text":"CENP-A kromatin, kinetokor montaj\u0131n\u0131n temelini olu\u015fturur. \u00c7o\u011faltma ba\u011f\u0131ms\u0131z CENP-A'n\u0131n sentromerlere entegrasyonu, onun chaperonu HJURP (Scm3) ve Mis18'e ba\u011fl\u0131d\u0131r. Mis18 ve HJURP (Scm3)'nin sentromerlere rekrutasyonu, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ile d\u00fczenlenir. Omurgal\u0131 Mis18, Mis18BP1 (KNL2) ile ili\u015fkilendirilir, bu da Mis18 ve HJURP (Scm3)'nin rekrutasyonu i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. \u0130ki yeni fission yeast Mis18 etkile\u015fimli protein (Eic1 ve Eic2) tan\u0131mlad\u0131k, Mis18 kompleksinin bile\u015fenleri. Eic1, sentromerlerde Cnp1 (CENP-A)'y\u0131 korumak i\u00e7in esast\u0131r ve kinetokor b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir; Eic2 gereksizdir. Eic1 ayr\u0131ca Fta7 (CENP-Q\/Okp1), Cnl2 (Nkp2) ve Mal2 (CENP-O\/Mcm21) ile ili\u015fkilendirilir, bu da s\u00fcrekli CCAN\/Mis6\/Ctf19 kompleksinin bile\u015fenleri. Fission yeast'te Mis18BP1 (KNL2) ortologu bulunmam\u0131\u015ft\u0131r, bu nedenle ana Cnp1 (CENP-A) y\u00fckleme fakt\u00f6r\u00fc Mis18'in nas\u0131l rekrut edildi\u011fi bilinmemektedir. Bulgular\u0131m\u0131z, Eic1'in Mis18BP1 (KNL2)'ye benzer bir i\u015flevi oldu\u011funu, bu nedenle fission yeast'te Mis18BP1 (KNL2)'nin i\u015flevsel kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131 oldu\u011funu ve CCAN\/Mis6\/Ctf19 kompleksinin bir mod\u00fcl\u00fcyle ba\u011flant\u0131l\u0131 olarak, Mis18\/Scm3 (HJURP) Cnp1 (CENP-A) y\u00fckleme fakt\u00f6rlerinin zamanlamal\u0131 rekrutasyonunu sa\u011flar. Yeni tan\u0131mlanan CENP-A y\u00fckleme fakt\u00f6rleri ve CCAN\/Mis6\/Ctf19 kompleksinin etkile\u015fimleri, di\u011fer organizmalarda da CENP-A'n\u0131n korunmas\u0131nda katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"10190462","title":"INTRANASAL INSULIN IMPROVES COGNITION AND MODULATES \u03b2-AMYLOID IN EARLY AD","text":"Arka plan: Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) hastalar\u0131nda azalt\u0131lm\u0131\u015f beyin ins\u00fclin sinyali ve d\u00fc\u015f\u00fck serebrospinal s\u0131v\u0131s\u0131 (CSF)-kan ins\u00fclin oranlar\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, intracerebroventrik\u00fcler veya intraven\u00f6z ins\u00fclin y\u00f6netimi haf\u0131zay\u0131 iyile\u015ftirir, uyar\u0131 potansiyellerini de\u011fi\u015ftirir ve n\u00f6rotransmiterleri d\u00fczenler, belki de d\u00fc\u015f\u00fck beyin seviyelerini art\u0131rarak. Burun i\u00e7inden uyguland\u0131ktan sonra, ins\u00fclin benzeri peptidler 15 dakika i\u00e7inde beyin d\u0131\u015f yollar\u0131 boyunca ilerler. Ama\u00e7: Erken AD veya amnestik hafif bili\u015fsel bozulma (MCI) hastalar\u0131nda g\u00fcnl\u00fck burun i\u00e7inden ins\u00fclin tedavisinin bili\u015fsel i\u015flevleri kolayla\u015ft\u0131r\u0131p kolayla\u015ft\u0131rmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test ettik. Planlanan birincil sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, gecikme d\u00f6neminden sonra tutulan s\u00f6zl\u00fc bilgilerin oran\u0131yd\u0131. \u0130kincil sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri dikkat, bak\u0131m verenlerin i\u015flevsel durumu de\u011ferlendirmesi ve kan ins\u00fclin, glikoz, \u03b2-amyloid ve kortizol seviyeleri i\u00e7eriyordu. Y\u00f6ntemler: 25 kat\u0131l\u0131mc\u0131, 20 IU BID burun i\u00e7inden ins\u00fclin tedavisi (n = 13) almak \u00fczere rastgele at\u0131ld\u0131 veya plasebo (n = 12) ve 24 kat\u0131l\u0131mc\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 tamamlad\u0131. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, bak\u0131m verenleri ve t\u00fcm klinik de\u011ferlendiriciler tedavi atamas\u0131ndan habersizdi. Bili\u015fsel \u00f6l\u00e7\u00fcmler ve kan \u00f6rnekleri temelde ve tedaviye 21 g\u00fcn sonra al\u0131nd\u0131. Sonu\u00e7lar: Oru\u00e7taki kan glikoz ve ins\u00fclin seviyeleri tedaviye ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015fmedi. Ins\u00fclin tedavisi alan grup, plasebo atanm\u0131\u015f gruba k\u0131yasla gecikmeden sonra daha fazla s\u00f6zl\u00fc bilgi tuttu (p = 0.0374). Ins\u00fclin tedavisi alan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar ayr\u0131ca dikkatte (p = 0.0108) ve i\u015flevsel durumda (p = 0.0410) iyile\u015fme g\u00f6sterdi. Ins\u00fclin tedavisi, oru\u00e7taki k\u0131sa \u03b2-amyloid peptidi (A\u03b240) kan konsantrasyonlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 (p = 0.0471) ancak daha uzun izole (A\u03b242) \u00fczerinde etkisi olmad\u0131, bu da A\u03b240\/42 oran\u0131n\u0131n artmas\u0131na (p = 0.0207"}
{"_id":"10190778","title":"Maternal alloantigens promote the development of tolerogenic fetal regulatory T cells in utero.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda, T h\u00fccreleri kendili\u011finden antijenlere tolerans geli\u015ftirmek ve yabanc\u0131 antijenlere kar\u015f\u0131 tepki g\u00f6stermek i\u00e7in se\u00e7ilir veya d\u00fczenlenir. Farelerde, bu t\u00fcr tolerans\u0131n ind\u00fcklenmesinin kendili\u011finden tepki g\u00f6steren h\u00fccrelerin silinmesiyle ili\u015fkili oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Burada, insan fet\u00fcs ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin ek bir mekanizmadan yararland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz: fet\u00fcs ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bask\u0131layan d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri (Treg) \u00fcretmek. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, annenin \u00f6nemli say\u0131da h\u00fccresi plasentay\u0131 ge\u00e7erek fet\u00fcs lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde yerle\u015fir, bu da CD4+CD25highFoxP3+ Treg geli\u015fimini tetikler ve fet\u00fcs antimaternal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 bask\u0131layarak en az erken yeti\u015fkinli\u011fe kadar devam eder. Bu bulgular, insanlarda antijen-\u00f6zg\u00fc tolerans\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r, bu tolerans intrauterin olarak ind\u00fcklenir ve muhtemelen do\u011fumdan sonra ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemeye devam eder."}
{"_id":"10207180","title":"\u03b2-site amyloid precursor protein-cleaving enzyme 1(BACE1) inhibitor treatment induces A\u03b25-X peptides through alternative amyloid precursor protein cleavage","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e \u03b2-Sekreteaz enzimi, \u03b2-Amyloid \u00d6nc\u00fc Protein-Kesme Enzimi 1 (BACE1), Amyloid \u00d6nc\u00fc Protein'i (APP) keserek \u03b2-Amyloid (A\u03b2) peptidi \u00fcretiminin ilk ad\u0131m\u0131n\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirir. Bu nedenle, BACE1, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n modifiye edici tedavi adaylar\u0131 i\u00e7in kritik bir hedeftir. \u00d6nceki bir A\u03b2 biyomarker ke\u015fif \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131m\u0131zda, BACE1 inhibit\u00f6r\u00fc tedavisinin A\u03b21-34 seviyelerini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve A\u03b25-40 seviyelerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk, bu da bu A\u03b2 t\u00fcrlerinin klinik denemelerde yeni farmakodinamik biyomarkerler olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u015eimdi, bu durumun insanlarda da ge\u00e7erli olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceledik.\n\nY\u00d6NTEMLER Bir ara\u015ft\u0131rmac\u0131 k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc ve rastgelele\u015ftirilmi\u015f bir \u00e7al\u0131\u015fmada, sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyler (n=18) tek dozda 30 mg LY2811376 (n=6), 90 mg LY2811376 (n=6) veya plasebo (n=6) almaya rastgele atand\u0131. \u00c7e\u015fitli A\u03b2 peptidlerini izlemek i\u00e7in hibrit imm\u00fcnafinasyon-k\u00fctle spektrometresi (HI-MS) ve enzimatik ba\u011flanm\u0131\u015f imm\u00fcn emici testler kulland\u0131k.\n\nSONU\u00c7LAR Burada, BACE1 inhibit\u00f6r\u00fc LY2811376 tedavisinin ard\u0131ndan cerebrospinal s\u0131v\u0131da (CSF) A\u03b21-34, A\u03b25-40 ve A\u03b25-X'te doz ba\u011f\u0131ml\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri g\u00f6steriyoruz. A\u03b25-40 ve A\u03b25-X, iki ba\u011f\u0131ms\u0131z y\u00f6ntemde yans\u0131t\u0131ld\u0131\u011f\u0131 gibi, doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak artt\u0131, oysa A\u03b21-34 doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak azald\u0131.\n\nSONU\u00c7 BACE1 inhibit\u00f6r\u00fc LY2811376'y\u0131 alan bireylerde CSF A\u03b21-34'\u00fcn, BACE1 inhibit\u00f6rleri klinik denemelerinde hedef etkile\u015fimi izlemek i\u00e7in yararl\u0131 olabilece\u011fini do\u011frulamak i\u00e7in HI-MS'i ilk kez kulland\u0131k. Daha k\u0131sa A\u03b2 t\u00fcrleri daha az hidrofobik oldu\u011fu i\u00e7in, \u00f6n analizsel kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fakt\u00f6rlerine daha"}
{"_id":"10209731","title":"Cardiovascular diseases in Chinese, Malays, and Indians in Singapore. I. Differences in mortality.","text":"\n# Ama\u00e7:\nBu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Singapur'da \u00c7inli, Malay ve Hintli aras\u0131nda ana kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klardan (i\u015femik kalp hastal\u0131\u011f\u0131, hipertansiyon hastal\u0131\u011f\u0131 ve cerebrovask\u00fcler hastal\u0131k) kaynaklanan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 analiz etmekti.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131:\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, Singapur'da 1980-1984 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ulusal \u00f6l\u00fcm kay\u0131t verilerini kullanan bir anketti. Alt \u00f6l\u00fcm nedeni, Uluslararas\u0131 Hastal\u0131k S\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131'n\u0131n dokuzuncu revizyonuna g\u00f6re kodland\u0131 ve analizler i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131:\n\u00c7al\u0131\u015fma, Singapur'a s\u0131n\u0131rland\u0131, n\u00fcfus 2,53 milyon (\u00c7inli %76,5, Malay %14,8, Hintli %6,4, Di\u011fer %2,3). \u00d6l\u00fcm kay\u0131tlar\u0131n\u0131n eksiksiz oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:\n\u00c7al\u0131\u015fma d\u00f6nemi boyunca 30-69 ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131nda kaydedilen t\u00fcm \u00f6l\u00fcmler, etnik gruplara g\u00f6re analiz edildi.\n\n# \u00d6l\u00e7\u00fcm ve Ana Bulgular:\nHintliler, her iki cinsiyette de i\u015femik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 nedeniyle \u00c7inli ve Malay gruplar\u0131na k\u0131yasla daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131na sahipti, standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015fa g\u00f6re risk oranlar\u0131 Hintli-\u00c7inli (erkekler 3.8, kad\u0131nlar 3.4), Hintli-Malay (erkekler 1.9, kad\u0131nlar 1.6) ve Malay-\u00c7inli (erkekler 2.0, kad\u0131nlar 2.2) olarak bulundu. Hintlilerin a\u015f\u0131r\u0131 \u00f6l\u00fcm oran\u0131 ya\u015fla birlikte azald\u0131. Hipertansiyon hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in Malaylar en y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oran\u0131na sahipti, standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015fa g\u00f6re risk oranlar\u0131 Malay-\u00c7inli (erkekler 3.4, kad\u0131nlar 4.4), Malay-Hintli (erkekler 2.0, kad\u0131nlar 2.5) ve Hintli-\u00c7inli (erkekler 1.6, kad\u0131nlar 1.6) olarak bulundu. Cerebrovask\u00fcler hastal\u0131k i\u00e7in etnik gruplar aras\u0131nda \u00e7ok az fark vard\u0131, ancak \u00c7inli kad\u0131nlarda oranlar daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc, standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015fa g\u00f6re risk oranlar\u0131 Malay-\u00c7inli (erkekler 1.1, kad\u0131nlar 1.9), Malay-Hintli (erkekler 1.0, kad\u0131nlar 1.1"}
{"_id":"10212612","title":"Protein localization in electron micrographs using fluorescence nanoscopy","text":"H\u00fccrelerin tam bir portresi, molek\u00fcler topo\u011frafyalar\u0131n\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131 gerektirir: proteinler belirli organellere ba\u011flanmal\u0131d\u0131r. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sitokimyasal elektron mikroskopisi, nanometre \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte protein konumlar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karabilir, ancak sabitlenmenin kalitesi, antikorlar\u0131n azl\u0131\u011f\u0131 ve antijenlere eri\u015filemezlik gibi s\u0131n\u0131rlamalara sahiptir. Burada, elektron mikrogramlarda proteinlerin nanoskopik konumland\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in korelatif floresan elektron mikroskopisi hakk\u0131nda a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Proteinleri Citrine veya tdEos floresan proteinlerle etiketledik ve onlar\u0131 Caenorhabditis elegans'ta ifade ettik, solucanlar\u0131 sabitledik ve onlar\u0131 plastikle kaplad\u0131k. Etiketli proteinleri ultrathin kesitlerden STED mikroskopisi veya PALM ile g\u00f6r\u00fcnt\u00fcledik. Floresans, ayn\u0131 kesitlerden al\u0131nan elektron mikrogramlar\u0131nda g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenen organellerle korelasyona sahipti. Bu y\u00f6ntemleri, elektron mikrogramlar\u0131nda histonlar\u0131, bir mitokondri proteini ve bir presinaptik yo\u011fun projeksiyon proteini konumland\u0131rmak i\u00e7in kulland\u0131k."}
{"_id":"10218447","title":"The flavonoid component isorhamnetin in vitro inhibits proliferation and induces apoptosis in Eca-109 cells.","text":"Isorhamnetin, flavonoid bile\u015fenlerinin bir \u00fcyesi olup, kalp hastal\u0131\u011f\u0131 tedavisinde kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Son zamanlarda, insan \u00f6zofagus squamous h\u00fccre kanseri h\u00fccre hatt\u0131 Eca-109 \u00fczerinde in vitro isorhamnetinin anti-kanser etkisini laboratuvar\u0131m\u0131zda ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Eca-109 h\u00fccreleri, 48 saat boyunca s\u0131ras\u0131yla 0-80 mikrog\/ml dozlar\u0131nda isorhamnetine in vitro maruz kald\u0131\u011f\u0131nda, isorhamnetin tedavi edilen h\u00fccrelerde sitostatik etki g\u00f6sterdi, IC(50) de\u011feri 40+\/-0.08 mikrog\/ml olarak MTT testi ile tahmin edildi. Isorhamnetinin proliferasyonu inhibe etme etkisi, trypan mavi d\u0131\u015flama testi, kolon olu\u015fumu testi, PCNA imm\u00fcnohistokimyasal testi ve (3)H-timidin al\u0131m\u0131 analizi ile tespit edildi. H\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 FCM ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Eca-109 h\u00fccrelerinin ya\u015fam oran\u0131n\u0131n isorhamnetin taraf\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engellendi\u011fi bulundu. Olumsuz kontrol grubuna k\u0131yasla, isorhamnetine maruz kalan grupta G(0)\/G(1) faz\u0131nda n\u00fcfus art\u0131\u015f\u0131 74.6'dan 84'e y\u00fckseldi ve G(2)\/M faz\u0131nda \u00f6nemli bir azalma 11.9'dan 5.8'e ger\u00e7ekle\u015fti. Sitostatik etkisinin yan\u0131 s\u0131ra, isorhamnetin ayn\u0131 zamanda apoptozu uyar\u0131c\u0131 etki de g\u00f6sterdi. Tipik apoptoz morfolojisi, \u00f6rne\u011fin n\u00fckleuslar\u0131n yo\u011funla\u015fmas\u0131 ve par\u00e7alanmas\u0131 ve apoptoz h\u00fccrelerinin zar\u0131n\u0131n kabarmas\u0131, elektron mikroskobu ile g\u00f6zlemlenebildi. Ayr\u0131ca, kontrol ve tedavi gruplar\u0131 aras\u0131nda apoptoz oran\u0131nda keskin bir art\u0131\u015f, FCM ile 6.3'ten 16.3'e tespit edildi. Olas\u0131 molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in, b\u00fcy\u00fcme inhibisyonu ve apoptozu uyar\u0131c\u0131 etkilerin alt\u0131nda yatan mekanizmalar\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in, alt\u0131 proliferasyon ve \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili genin ifadeleri FCM ile tespit edildi. bcl-2, c-myc ve H-ras ifadeleri indirgenirken, Bax, c-fos ve p53 ifadeleri y\u00fckseldi. Bununla birlikte, in vivo deneyler, isorhamnetinin anti-kanser etk"}
{"_id":"10247282","title":"Arachidonic Acid in the Diabetic Rat Kidney","text":"Rat'\u0131n izole edilmi\u015f perf\u00fcze edilmi\u015f b\u00f6bre\u011finde, arachidonik asit, PGH2\/TxA2 resept\u00f6rlerinin etkinle\u015fmesiyle siklooksijenaz ba\u011f\u0131ml\u0131 vazokonstriksiyonu tetikler; bu yan\u0131tlar, diyabetik farelerin b\u00f6breklerinde daha da g\u00fc\u00e7lendirilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, arachidonik asitte g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f b\u00f6brek vazokonstriksiyon etkisinin ard\u0131ndaki siklooksijenaz-1\/siklooksijenaz-2'nin rollerini inceledi. 20-HETE'nin sal\u0131n\u0131m\u0131 da belirlendi, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu eikosanoid siklooksijenaz ba\u011f\u0131ml\u0131 vazokonstriksiyonu tetikledi\u011fi bildirilmi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, arachidonik asitlere kar\u015f\u0131 vazokonstriksiyon yan\u0131tlar\u0131n\u0131n diyabetik farenin b\u00f6bre\u011finde 2 kat daha fazla artmas\u0131yla birlikte, 6-ketoPGF1\u03b1'n\u0131n sal\u0131n\u0131m\u0131nda 2 kat daha fazla art\u0131\u015f oldu\u011funu do\u011frulad\u0131k, bu da siklooksijenaz aktivitesinin bir g\u00f6stergesi olarak kullan\u0131ld\u0131. 1 ve 3 mikrogram arachidonik asit, diyabetik farenin b\u00f6bre\u011finde 85 +\/- 37 ve 186 +\/- 6 mm Hg olarak perf\u00fczyon bas\u0131nc\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131, bu da kontrol farenin b\u00f6bre\u011finde 3 +\/- 1 ve 17 +\/- 8 mm Hg'ye k\u0131yasla \u00e7ok daha fazlad\u0131r. Hem diyabetik hem de kontrol farenin b\u00f6bre\u011finde arachidonik asitlere kar\u015f\u0131 vazokonstriksiyon yan\u0131t\u0131n\u0131 indometasin (10 mikromol\/L) ile hem de nimesulid (5 mikromol\/L) ile siklooksijenaz-2'yi inhibe ederek ortadan kald\u0131rd\u0131k. Nimesulid, diyabetik farenin b\u00f6bre\u011finde 1 ve 3 mikrogram arachidonik asitlere kar\u015f\u0131 perf\u00fczyon bas\u0131nc\u0131 yan\u0131tlar\u0131n\u0131 15 +\/- 8 ve 108 +\/- 26 mm Hg'ye d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc, bu da siklooksijenaz-2'nin b\u00f6brek korteksinde 3 kat daha fazla ifade edildi\u011fini g\u00f6steriyor. Diyabetik farenin b\u00f6bre\u011finden 20-HETE sal\u0131n\u0131m\u0131 neredeyse 6 kat daha azd\u0131 ve arachidonik asitlere yan\u0131t olarak artmad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, arachidonik asidin b\u00f6"}
{"_id":"10247314","title":"Two sequence motifs from HIF-1alpha bind to the DNA-binding site of p53.","text":"Hipoksiye duyarl\u0131 fakt\u00f6r-1 alfa (HIF-1alfa) ile t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 p53 aras\u0131nda etkile\u015fim oldu\u011funa dair kan\u0131tlar vard\u0131r. Bu olas\u0131 etkile\u015fimi karakterize etmek i\u00e7in, p53'\u00fcn \u00e7ekirdek alan\u0131n\u0131n (p53c) bir dizi sabitlenmi\u015f HIF-1alfa t\u00fcrevi peptitlere ba\u011flanmas\u0131n\u0131 haritalad\u0131k ve \u00e7\u00f6zeltide p53c'ye mikromolar afiniteyle ba\u011flanan iki peptit dizisi motifi bulduk. Bir dizi, oksijen ba\u011f\u0131ml\u0131 bozulma alan\u0131n\u0131n iki prolin kal\u0131nt\u0131s\u0131 (P402 ve P564) yan\u0131ndaki ve di\u011feri bu iki prolin kal\u0131nt\u0131s\u0131yla \u00f6rt\u00fc\u015fen bir diziye aitti, bu kal\u0131nt\u0131lar HIF-1alfa'n\u0131n oksijen ba\u011f\u0131ml\u0131 d\u00fczenlenmesinde anahtar rol oynar. Ba\u011flanma afinitesi, P564'\u00fcn hidroksilasyon durumuna ba\u011fl\u0131 de\u011fildi. NMR spektroskopisi ile bulduk ki bu dizi motifleri p53c'nin DNA ba\u011flama sitesine ba\u011flan\u0131r. \u0130ki dizi homologdur ve 120 kal\u0131nt\u0131 ile ayr\u0131l\u0131r, ve bir dizi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde yap\u0131land\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f aktivasyon alan\u0131ndad\u0131r, bu nedenle HIF-1alfa'daki her dizi motifi farkl\u0131 bir p53 tetrameri alt birimine ba\u011flan\u0131yor olmal\u0131, bu da \u00e7ok s\u0131k\u0131 ba\u011flanmaya yol a\u00e7ar. Ba\u011flanma verileri, p53'\u00fcn iki prolin kal\u0131nt\u0131s\u0131 hidroksile edilmemi\u015f olan hipoksik t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde HIF-1alfa'n\u0131n bozulmas\u0131 i\u00e7in bir yol sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 \u00f6nerisini desteklemektedir."}
{"_id":"10273147","title":"A functionally characterized test set of human induced pluripotent stem cells","text":"\u0130nsan taraf\u0131ndan tetiklenen \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs), geli\u015fim \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve in vitro hastal\u0131k modellemesi i\u00e7in heyecan verici f\u0131rsatlar sunmaktad\u0131r. Bununla birlikte, iPSCs'in davran\u0131\u015f\u0131nda bildirilen de\u011fi\u015fkenlik, kullan\u0131mlar\u0131n\u0131 sorgulamaya neden olmu\u015ftur. Yedi farkl\u0131 bireyden 16 iPSC hatt\u0131ndan olu\u015fan bir test seti olu\u015fturduk ve bu hatlar\u0131 pluripotans ve terminal farkl\u0131la\u015fabilme yetenekleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan kapsaml\u0131 bir \u015fekilde karakterize ettik. Standart prosed\u00fcrlerle iki ba\u011f\u0131ms\u0131z laboratuvarda, 13 iPSC hatt\u0131, insan embriyosal k\u00f6k h\u00fccreler (ESCs) ile benzer verimlilikte i\u015flevsel motor n\u00f6ronlara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc. \u00dc\u00e7 iPSC hatt\u0131 erken n\u00f6ralizasyonla kurtar\u0131lamadan n\u00f6ral farkl\u0131la\u015fmaya diren\u00e7liydi, ancak bu durum performanslar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirdi. Bu nedenle, 16 iPSC hatt\u0131, kromozom varyasyonlar\u0131 ve erken pluripotans i\u015faret\u00e7ileri ve transgenlerin ifade d\u00fczeylerindeki farkl\u0131l\u0131klara ra\u011fmen, farkl\u0131la\u015fma kapasitesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan s\u0131k\u0131 bir testten ge\u00e7ti. Bu iPSC ve ESC test seti, k\u00f6k h\u00fccrelerin temel biyolojisi ve uygulamalar\u0131 ile ilgilenen ki\u015filer i\u00e7in sa\u011flam bir kaynakt\u0131r."}
{"_id":"10279084","title":"Differential regulation of MAP kinase activation by a novel splice variant of human MAP kinase phosphatase-2.","text":"MAP kinaz fosfataz-2 (MKP-2), ERK ve JNK MAP kinaz sinyalleme yollar\u0131n\u0131 inaktif hale getiren, \u00e7ift \u00f6zellikli fosfatazlar ailesine bir \u00fcyedir. Burada, yeni bir insan MKP-2 varyant\u0131n\u0131 (MKP-2-S) tan\u0131ml\u0131yoruz; bu varyant, MAP kinaz ba\u011flanma sitesini i\u00e7ermemektedir ancak fosfataz katalitik alan\u0131n\u0131 korur. PC3 prostat ve MDA-MB-231 meme kanseri h\u00fccrelerinde ve insan prostat biyopsilerinde endojen MKP-2-S transkriptleri ve proteinleri bulunmu\u015ftur. MKP-2-S'nin h\u00fccreye transfeksiyonu, 33 kDa'da bir n\u00fckleer protein ortaya \u00e7\u0131kard\u0131 ve bu protein, daha \u00f6nce tan\u0131mlanan uzun MKP-2 formuna (MKP-2-L) k\u0131yasla benzer bir fosfataz aktivitesine sahipti. KIM'in (kinaz etkile\u015fim motifi) olmamas\u0131 nedeniyle, MKP-2-S, JNK veya ERK'ye ba\u011flanmad\u0131; MKP-2-L, ERK'ye ve daha az \u00f6l\u00e7\u00fcde JNK'ye ba\u011fland\u0131. Adenoviral olarak ifade edilen MKP-2-S'nin protein d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, MKP-2-L'ye k\u0131yasla daha h\u0131zl\u0131yd\u0131 ve proteozomla ili\u015fkili bir bozulmaya daha duyarl\u0131yd\u0131. MKP-2-S, JNK'yi MKP-2-L'ye benzer bir \u015fekilde devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakma yetene\u011fini korudu ve LPS ile uyaran COX-2 ind\u00fcksiyonunu etkili bir \u015fekilde engelledi. Bununla birlikte, MKP-2-L'ye aksine, MKP-2-S, serumla ind\u00fcklenen ERK aktivitesini tersine \u00e7eviremedi veya endotel h\u00fccre proliferasyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe edemedi. Bu bulgular, ERK'ye ba\u011flanamayan yeni bir MKP-2 varyant\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r ve bu varyant\u0131n, \u00f6zellikle meme ve prostat kanserlerinde MAP kinaz aktivitesinin d\u00fczenlenmesinde baz\u0131 hastal\u0131k durumlar\u0131nda \u00f6nemli olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"10284593","title":"Myeloperoxidase acts as a profibrotic mediator of atrial fibrillation","text":"G\u00f6zlemsel klinik ve ex vivo \u00e7al\u0131\u015fmalar, atriyal fibrilasyon ile iltihap aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur. Bununla birlikte, iltihab\u0131n atriyal fibrilasyonun nedeni mi yoksa sonucu mu oldu\u011fu ve atriyumlar\u0131n fibrilasyona kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rabilecek belirli iltihapl\u0131 arac\u0131lar\u0131n hangileri oldu\u011fu belirsizli\u011fini korumaktad\u0131r. Burada, atriyal fibrilasyonun patofizyolojisinde mekanik olarak dahil olan mieloperoksidaz (MPO), n\u00f6trofil h\u00fccreleri taraf\u0131ndan bol miktarda ifade edilen bir heme enziminin deneysel ve klinik kan\u0131tlar\u0131n\u0131 sunuyoruz. MPO eksikli\u011fi olan fareler, AngII ile tedavi edilerek leukosit aktivasyonu tetiklendi\u011finde, atriyal dokuda MPO \u00fcr\u00fcn\u00fc 3-klorotirozin, matris metalloproteinaz aktivitesinde azalma ve atriyum fibrozisinde azalma a\u00e7\u0131s\u0131ndan vahsi tip farelere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck bir yo\u011funluk g\u00f6sterdi. Sa\u011f atriyum elektrofizyolojik uyar\u0131ma maruz kald\u0131\u011f\u0131nda, MPO eksikli\u011fi olan fareler atriyal fibrilasyondan korundu, bu da MPO'nun geri kazan\u0131lmas\u0131yla tersine \u00e7evrildi. Atriyal fibrilasyonu olan insanlarda, MPO plazma konsantrasyonlar\u0131 daha y\u00fcksekti ve sa\u011f atriyum dokusunda MPO y\u00fck\u00fc bireylerde atriyal fibrilasyonu olmayanlara k\u0131yasla daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc. Atriyumlarda, MPO belirgin \u015fekilde artan 3-klorotirozin olu\u015fumuyla kolokaleziyordu. Verilerimiz, MPO'nun kardiyumun yap\u0131sal yeniden d\u00fczenlenmesinin kritik bir \u00f6nko\u015fulu oldu\u011funu ve bu durumun atriyumlar\u0131n fibrilasyona kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"10300000","title":"Knowledge and use of secondary contraception among patients requesting termination of pregnancy.","text":"St. James \u00dcniversitesi Do\u011furganl\u0131k Kontrol Klini\u011fi, \u0130ngiltere'de k\u00fcrtaj hizmetleri i\u00e7in gelen 769 hastan\u0131n anket sonu\u00e7lar\u0131, genel pratisyenleri g\u00f6ren hastalar\u0131n uzman kliniklere gelenlere g\u00f6re daha az bilgili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Pill ve kondom kullan\u0131m\u0131 ve cinsel yolla bula\u015fan hastal\u0131klara kar\u015f\u0131 koruma konusunda dan\u0131\u015fmanl\u0131\u011fa ihtiya\u00e7 oldu\u011fu kan\u0131tland\u0131. Postkoital y\u00f6ntemler hakk\u0131nda da bilgi eksikli\u011fi tespit edildi. Anket, 1 Nisan 1991 ile 31 Ocak 1992 tarihleri aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Yan\u0131t verenler aras\u0131nda Afro-Karayip (8%) ve Asya (9%) gibi az\u0131nl\u0131klar da vard\u0131. 307 vaka, konsepsiyonda daha az etkili bir kontraseptif kullan\u0131yordu, genellikle pillerden kondomlara ge\u00e7i\u015f. 171 ki\u015fi taraf\u0131ndan bildirilen kontraseptif ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n 93'\u00fcnde y\u0131rt\u0131lm\u0131\u015f veya s\u0131zan bir kondom; 13'\u00fcnde cinsel ili\u015fki s\u0131ras\u0131nda kondomun d\u00fc\u015fmesi; 32'sinde kondomlar\u0131n tutars\u0131z kullan\u0131m\u0131; 32'sinde do\u011fum kontrol haplar\u0131n\u0131 almay\u0131 unutmak veya haplarla birlikte antibiyotikler kullanmak; ve 1'inde medroxyprogesteron asetat\u0131n ge\u00e7 enjeksiyonu vard\u0131. 309 ki\u015finin 45'i kondom kullan\u0131rken olas\u0131 bir kondom ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark etti ve sadece 20'si postkoital hap gibi acil kontraseptif y\u00f6ntemleri denedi. 171 tanesi ve 210'u hi\u00e7bir kontraseptif kullanmayan 381 hastadan sadece %30'u ve %12'si, postkoital haplar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, zamanlamas\u0131 ve kayna\u011f\u0131 hakk\u0131nda yeterli bilgiye sahipti, yani 381'in %20'si. Sadece %2'si 171 hastadan ve %2'si 381 hastadan postkoital bir intrauterin kontraseptif cihaz\u0131n yerle\u015ftirilmesi hakk\u0131nda bilgi sahibiydi. Planlanmam\u0131\u015f bir gebelik ile postkoital kontraseptif aras\u0131nda se\u00e7im yap\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, \u00e7o\u011fu (769'un 718'i) postkoital kontraseptifi kullanmay\u0131 tercih etti. 501'i genel pratisyenler, 102'si topluluk aile planlama klinikleri ve 163'\u00fc herhangi bir t\u0131bbi tavsiye almadan kontrasept"}
{"_id":"10300888","title":"Domestication and Divergence of Saccharomyces cerevisiae Beer Yeasts","text":"Hayvanc\u0131l\u0131k, evcil hayvanlar ve tar\u0131m \u00fcr\u00fcnlerinin evcille\u015ftirilmesi iyi belgelenmi\u015ftir, ancak g\u0131da \u00fcretimi ile ili\u015fkili mikroorganizmalar\u0131n da insan se\u00e7imi taraf\u0131ndan ne \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilendi\u011fi ve end\u00fcstriyel s\u00fclflerin \u00e7o\u011funun nereden geldi\u011fi hala belirsizdir. Burada, 157 end\u00fcstriyel Saccharomyces cerevisiae maya genomlar\u0131n\u0131 ve fenotiplerini sunuyoruz. Analizlerimiz, g\u00fcn\u00fcm\u00fcz end\u00fcstriyel mayalar\u0131n\u0131n, genetik ve fenotipik olarak vah\u015fi s\u00fclflerden ayr\u0131lm\u0131\u015f be\u015f alt s\u00fclf\u00fcne ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r ve bu s\u00fclfler sadece birka\u00e7 atadan karma\u015f\u0131k evcille\u015ftirme ve yerel ayr\u0131lma desenleri yoluyla ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. B\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli fenotipleme ve genom analizi, \u00f6zellikle bira mayalar\u0131nda, stres tolerans\u0131, \u015feker kullan\u0131m\u0131 ve lezzet \u00fcretimi i\u00e7in end\u00fcstriye \u00f6zg\u00fc g\u00fc\u00e7l\u00fc se\u00e7ilim oldu\u011funu, ancak cinsel d\u00f6ng\u00fc ve do\u011fada hayatta kalmayla ili\u015fkili di\u011fer fenotiplerin bozuldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu sonu\u00e7lar, end\u00fcstriyel mayalar\u0131n k\u00f6kenlerini, evrimsel tarihini ve fenotipik \u00e7e\u015fitlili\u011fini ayd\u0131nlatmakta ve daha \u00fcst\u00fcn s\u00fclflerin se\u00e7imi i\u00e7in bir kaynak sa\u011flamaktad\u0131r. PAPERCLIP."}
{"_id":"10314816","title":"The ascendancy of Amblyomma americanum as a vector of pathogens affecting humans in the United States.","text":"1990'lara kadar *Amblyomma americanum*, \u00f6ncelikle bir rahats\u0131zl\u0131k t\u00fcr\u00fc olarak kabul ediliyordu, ancak insanlara bula\u015fan zoonotik patojenlerin ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 olarak \u00f6nemsiz bir kenar otu olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu. Son zamanlarda *Ehrlichia chaffeensis*, *Ehrlichia ewingii* ve *\"Borrelia lonestari\"* gibi ke\u015fiflerle, tek y\u0131ld\u0131zl\u0131 kenar otlar\u0131n\u0131n halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00f6nemi art\u0131k tart\u0131\u015f\u0131lmaz hale geldi. Sonraki 25 y\u0131l i\u00e7inde, *A. americanum* ile ili\u015fkili patojenler nedeniyle insanlarda g\u00f6r\u00fclen hastal\u0131k vakalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 muhtemelen artacakt\u0131r. Mevcut e\u011filimler ve tarihsel \u00f6rnekler temelinde, bu art\u0131\u015f \u00f6ncelikle zoonotik patojenlerin co\u011frafi da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ve bula\u015fma \u015fiddetini de\u011fi\u015ftiren biyolojik ve \u00e7evresel fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilecektir. \u0130nsanlar\u0131n enfekte tek y\u0131ld\u0131zl\u0131 kenar otlar\u0131 ile temasa gelme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 etkileyen sosyo-demografik de\u011fi\u015fiklikler, te\u015fhis kapasitesindeki geli\u015fmeler ve ulusal g\u00f6zetim \u00e7abalar\u0131 da beklenen hastal\u0131k vakalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131na katk\u0131da bulunacakt\u0131r."}
{"_id":"10326242","title":"Biallelic mutations in PALB2 cause Fanconi anemia subtype FA-N and predispose to childhood cancer","text":"PALB2, son zamanlarda BRCA2'nin n\u00fckleer ba\u011flama orta\u011f\u0131 olarak belirlenmi\u015ftir. Biallelik BRCA2 mutasyonlar\u0131 Fanconi anemisi alt t\u00fcr\u00fc FA-D1'i neden olur ve \u00e7ocukluk kanserlerine yatk\u0131nl\u0131k g\u00f6sterir. Yedi ailede Fanconi anemisi ve erken \u00e7ocuklukta kanser ile ili\u015fkili patogenik PALB2 (ayn\u0131 zamanda FANCN olarak da bilinir) mutasyonlar\u0131 belirledik, bu da biallelik PALB2 mutasyonlar\u0131n\u0131n yeni bir Fanconi anemisi alt t\u00fcr\u00fc, FA-N'yi neden oldu\u011funu ve biallelik BRCA2 mutasyonlar\u0131na benzer \u015fekilde \u00e7ocukluk kanserlerine y\u00fcksek risk verdi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"10335603","title":"Long tandem arrays of complex repeat units in Chironomus telomeres.","text":"Bir Chironomus pallividittatus genomundan EcoRI ile \u00e7\u0131kar\u0131lan 340 bp'lik bir DNA par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131, in situ hibridizasyon ile de telomerlere yerle\u015ftirildi\u011fi ve telomerler aras\u0131ndaki ba\u011flay\u0131c\u0131larda bulundu\u011fu tespit edildi. Kromozomlar\u0131n di\u011fer b\u00f6lgelerinde hibridizasyon g\u00f6zlemlenmedi. Ayr\u0131ca, 525 bp uzunlu\u011funda ba\u015fka bir EcoRI par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131 da incelendi. Bu, 340 bp'lik dizinin k\u0131smi bir kopyas\u0131d\u0131r. Genomik blot hibridizasyon deneyleri, 340 bp dizisinin, ortalama 300 kb'l\u0131k bir telomere sahip Chironomus genomunda, 1,2%'lik bir oranda tekrarlanan dizilerin monomerik bir birim oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Tekrarlanan birim, her biri tekrarlamada iki kez bulunan iki t\u00fcr alt tekrardan olu\u015fur. Kuzey blot hibridizasyon deneyleri, telomerle ili\u015fkili dizilerin yakla\u015f\u0131k 20 kb boyutunda tek bir RNA t\u00fcr\u00fcne transkripsiyon yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu telomerle ili\u015fkili DNA'n\u0131n evrimi tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"10342807","title":"Localization of Na+ channel isoforms at the atrioventricular junction and atrioventricular node in the rat.","text":"ARKA PLAN Atrioventrik\u00fcler d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcn (AVN) elektrik aktivitesi i\u015flevsel olarak heterojen olsa da, bu durumun farkl\u0131 h\u00fccre tiplerine ve AVN'nin 3 boyutlu yap\u0131s\u0131na nas\u0131l ili\u015fkili oldu\u011fu bilinmemektedir. Bu sorunu ele almak i\u00e7in, AVN'de Na(V)1.5 ve di\u011fer sodyum kanal izoforlar\u0131n\u0131n ifadelerini incelemi\u015f olduk. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Rat AVN, Masson trichrom boyama ile birlikte, ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler: konneksin40, konneksin43, desmoplazkin, atriyal natri\u00fcrik peptid ve hiperpolarizasyonlu etkinle\u015ftirilmi\u015f ve siklik n\u00fckleotit ba\u011f\u0131ml\u0131 kanal 4'\u00fcn imm\u00fcnolabellemesi ile tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Sodyum kanal ifadesi, izofor-\u00f6zg\u00fc sodyum kanal antikorlar\u0131 ile imm\u00fcnohistokimya kullan\u0131larak ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Na(V)1.1, Na(V)1.5'e benzer bir \u015fekilde da\u011f\u0131t\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Na(V)1.2 tespit edilmemi\u015ftir. Na(V)1.3 etiketleme, sinir lifleri ve h\u00fccre g\u00f6vdeleri (ama kardiyomiyositler de\u011fil) ve atrioventrik\u00fcler (AV) demeti ve ortak demet ancak di\u011fer b\u00f6lgelerde \u00e7ok daha az yo\u011funlukta bulunmu\u015ftur. Na(V)1.5 etiketleme, atriyal ve ventrik\u00fcler kardiyomiyum ve sol demet dal\u0131nda bol miktarda bulunmu\u015ftur. Na(V)1.5 etiketleme, a\u00e7\u0131k d\u00fc\u011f\u00fcm, penetre eden AV demeti, AV halkas\u0131 demeti ve ortak demette yoktu ancak alt d\u00fc\u011f\u00fcm uzant\u0131s\u0131 ve ge\u00e7i\u015f b\u00f6lgesinde azalt\u0131lm\u0131\u015f seviyelerde mevcuttu. Na(V)1.6 tespit edilmemi\u015ftir. SONU\u00c7LAR Bulgular\u0131m\u0131z, AVN'de \u00e7oklu elektrofizyolojik h\u00fccre tiplerine molek\u00fcler kan\u0131t sunmaktad\u0131r. Na(V)1.5 mutasyonlar\u0131 veya kayb\u0131 nedeniyle atrioventrik\u00fcler iletimin bozulmas\u0131, AVN'nin kendisi (a\u00e7\u0131k d\u00fc\u011f\u00fcm ve penetre eden AV demeti) de\u011fil, AVN girdileri (alt d\u00fc\u011f\u00fcm uzant\u0131s\u0131 ve ge\u00e7i\u015f b\u00f6lgesi) veya \u00e7\u0131kt\u0131lar\u0131 (demet dallar\u0131) nedeniyle olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"10354110","title":"Follicular B cell trafficking within the spleen actively restricts humoral immune responses.","text":"Folik\u00fcler (FO) ve marginal b\u00f6lge (MZ) B h\u00fccreleri, splende farkl\u0131 konumlarda bulunurlar, ancak bu ayr\u0131\u015fman\u0131n genetik temeli hala gizemini korumaktad\u0131r. \u015eimdi, B h\u00fccrelerinin yerelle\u015fmesi i\u00e7in, klif2 adl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn g\u00f6\u00e7men resept\u00f6rlerinin \u00e7izgiye \u00f6zg\u00fc d\u00fczenlenmesini gerektirdi\u011fimizi bildiriyoruz. Ayr\u0131ca, gen hedefli fareler kullanarak, splenik B h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn de\u011fi\u015fimi, FO B h\u00fccrelerinde \u00f6nemli bir kazan\u0131lm\u0131\u015f i\u015flev fenotipine neden olur, bu da MZ ile ili\u015fkili antijenlere ve patojenlere T h\u00fccre ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde h\u0131zl\u0131 yan\u0131t verme yetene\u011fini i\u00e7erir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, normal hayvanlarda, saf FO B h\u00fccrelerinin MZ'den aktif olarak \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu nedenle kan yoluyla gelen patojenlere yan\u0131t verme kapasitelerini s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"10359591","title":"Interleukin-2 and inflammation induce distinct transcriptional programs that promote the differentiation of effector cytolytic T cells.","text":"Interleukin (IL)-2 ve iltihap, enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda etkili ve haf\u0131za sitotoksik T lenfosit (CTL) olu\u015fumunu d\u00fczenler. IL-2 uyar\u0131m\u0131 ile eomesodermin (Eomes) transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc, perforin (Prf1) transkripsiyonunu artt\u0131r\u0131r ve haf\u0131za CTL i\u015faret\u00e7ileri Bcl6 ve IL-7Ralfa'n\u0131n yeniden ifade edilmesini bask\u0131lar. Eomes ve STAT5'in Prf1 cis-d\u00fczenleyici b\u00f6lgelere ba\u011flanmas\u0131, transkripsiyonel ba\u015flatma ile ili\u015fkilidir (Prf1 promot\u00f6r\u00fcne RNA polimeraz II'nin artm\u0131\u015f rekrutasyonu). \u0130ltihap (CpG, IL-12) IL-2Ralfa ve transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc T-bet'in ifadelerini artt\u0131r\u0131r, ancak ge\u00e7 Eomes ve perforin ind\u00fcklenmesini engeller ve IL-7Ralfa'n\u0131n IL-2 taraf\u0131ndan bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 \u00f6nler. Fareye lymphocitik koriyomeningit vir\u00fcs\u00fc ile enfeksiyon sonras\u0131, IL-2Ralfa-eksik etkili CD8(+) T h\u00fccreleri daha fazla Bcl6 ifade eder ancak perforin ve granzim B daha az ifade eder, daha az KLRG-1(+) ve T-bet ifade eden CTL olu\u015fturur ve k\u00f6t\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ld\u00fcr\u00fcr. Bu nedenle, iltihap hem etkili hem de haf\u0131za CTL farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 etkilerken, s\u00fcrekli IL-2 uyar\u0131m\u0131 etkili CTL geli\u015fimini haf\u0131za CTL geli\u015fimi aleyhine te\u015fvik eder."}
{"_id":"10365749","title":"Neighbourhood risk factors for tuberculosis in Hong Kong.","text":"ARKA PLAN T\u00fcberk\u00fcloz (TB), \u00f6zellikle geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde yoksullukla ili\u015fkilendirildi\u011fi bildirilmi\u015ftir. Hong Kong, y\u00fcksek TB vakas\u0131 g\u00f6r\u00fclme oran\u0131na sahip birka\u00e7 end\u00fcstriyel b\u00f6lgeden biridir ve mahalle d\u00fczeyindeki yoksullu\u011fun etkisine dair \u00f6nceki raporlar \u00e7eli\u015fkili olmu\u015ftur.\n\nHEDEF TB'nin mekansal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 incelemek ve mahalle risk fakt\u00f6rleri ile ili\u015fkisini ara\u015ft\u0131rmak.\n\nY\u00d6NTEM 2005-2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda bildirilen toplam 17.294 TB vakas\u0131, 2006 n\u00fcfus say\u0131m\u0131 verilerine g\u00f6re ya\u015f ve cinsiyetten standartla\u015ft\u0131r\u0131larak DCCA (District Council Constituency Area) d\u00fczeyine kadar haritaland\u0131. Standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f TB oran\u0131, aile, etnik k\u00f6ken, ekonomik ve \u00e7evresel alanlara g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lan mahalle risk fakt\u00f6rleri ile korelasyon analizine tabi tutuldu.\n\nSONU\u00c7LAR Do\u011frudan ya\u015f ve cinsiyetten standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f oran, mekansal olarak de\u011fi\u015fen bir desen g\u00f6sterdi ve tek de\u011fi\u015fkenli analizde t\u00fcm mahalle fakt\u00f6rleri ile anlaml\u0131 bir ili\u015fki kurdu. Yaln\u0131zca evlilik durumu, do\u011fum yeri ve d\u00fc\u015f\u00fck aile geliri, \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analizde standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f TB oran\u0131 ile ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkili bulundu.\n\nSONU\u00c7 Yoksullu\u011fun mutlak olarak ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 iyi geli\u015fmi\u015f bir sosyal yard\u0131m program\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, mahalledeki d\u00fc\u015f\u00fck aile geliri, do\u011fum yeri, evlilik durumu ve di\u011fer risk fakt\u00f6rlerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak TB ile \u00f6nemli bir ili\u015fki g\u00f6sterdi."}
{"_id":"10365787","title":"Genomic stability and tumour suppression by the APC\/C cofactor Cdh1","text":"Anafaz te\u015fvik kompleksi veya siklosom (APC\/C), ubiquitin protein ligaz\u0131d\u0131r ve Cdc20 veya Cdh1 ile birlikte h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc proteinlerini par\u00e7alamak i\u00e7in hedefler. APC\/C-Cdh1, \u00f6zellikle ge\u00e7 mitoz ve G1'de protein par\u00e7alamas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Cdh1 geninde mutasyonlu embriyolar E9.5-E10.5'de \u00f6l\u00fcr, \u00e7\u00fcnk\u00fc tropik h\u00fccrelerin son red\u00fcplikasyonunda ve plasentan\u0131n i\u015flev bozuklu\u011funda kusurlar vard\u0131r. Bu \u00f6l\u00fcm, Cdh1'in plasentada ifade edildi\u011finde \u00f6nlenir. Cdh1 eksikli\u011fi olan h\u00fccreler verimsiz bir \u015fekilde \u00e7o\u011far ve say\u0131sal ve yap\u0131sal kromozomal anormallikler birikir, bu da Cdh1'in genomik istikrar\u0131 korumada katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6sterir. Cdh1 homozigot hayvanlar, kendili\u011finden t\u00fcm\u00f6rlere kar\u015f\u0131 artan duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahiptir, bu da Cdh1'in haploinsufici bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu homozigot fareler ayr\u0131ca sinir sistemindeki k\u00f6k h\u00fccrelerin a\u015f\u0131r\u0131 \u00e7o\u011falmas\u0131yla ili\u015fkili birka\u00e7 davran\u0131\u015fsal bozuklu\u011fa sahiptir. Bu sonu\u00e7lar, Cdh1'in belirli \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin planlanmam\u0131\u015f \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek ve memelilerin genomik istikrars\u0131zl\u0131ktan korunmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"10374686","title":"Developing primary palliative care.","text":"Kanserli hastalar\u0131n %65'i evde \u00f6lmek istese de, sadece yakla\u015f\u0131k %30'u bunu ba\u015farabiliyor.1,2 Hasta se\u00e7imine \u00f6nem veren bir h\u00fck\u00fcmet bu oran\u0131 iyile\u015ftirmelidir.3 Birinci basamakta palyatif bak\u0131m hizmetlerinin geli\u015ftirilmesi, \u00f6lmekte olan insanlar\u0131n beklentilerini ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in esast\u0131r. Bu t\u00fcr hizmetler, yaln\u0131zca kanserli hastalara de\u011fil, ayn\u0131 zamanda kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131, motor n\u00f6ron hastal\u0131\u011f\u0131 ve kalp yetmezli\u011fi gibi palyatif bak\u0131m ihtiya\u00e7lar\u0131 olan ki\u015filere de daha erken bir a\u015famada destekleyici insani bak\u0131m sunmak i\u00e7in \u00f6nemli f\u0131rsatlar sunabilir. Birinci basamak sa\u011fl\u0131k profesyonelleri, yeterli e\u011fitim, kaynak ve gerekti\u011finde uzman tavsiyesi verildi\u011finde \u00e7o\u011fu hasta i\u00e7in ya\u015fam sonu bak\u0131m\u0131 sa\u011flama potansiyeline ve yetene\u011fine sahiptir.4,5 Palyatif bak\u0131m uzmanlar\u0131yla ortak de\u011ferleri payla\u015f\u0131rlar\u2014aile ve arkada\u015flar ba\u011flam\u0131nda sunulan b\u00fct\u00fcnc\u00fcl, hasta merkezli bak\u0131m.6 Ancak, yak\u0131n zamana kadar, Macmillan pratisyen hekimleri ve hem\u015fire kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar\u0131 d\u0131\u015f\u0131nda, birinci basamakta ya\u015fam sonu bak\u0131m\u0131na odaklanan kapsaml\u0131 i\u015f g\u00fcc\u00fc giri\u015fimleri \u00e7ok az yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bir\u00e7ok kanser hastas\u0131 ve bak\u0131c\u0131lar\u0131, \u00f6lmeden \u00e7ok \u00f6nce varolu\u015fsal s\u0131k\u0131nt\u0131 ya\u015farlar.7 Bu t\u00fcr ac\u0131lar\u0131 tan\u0131mak ve hafifletmek \u00f6nemlidir, ancak genellikle fark edilmez veya hastal\u0131klar\u0131n son evresine odaklanan hizmetler taraf\u0131ndan g\u00f6z ard\u0131 edilir. Birinci basamak ekipleri, hastalar\u0131 uzun s\u00fcre tan\u0131yabilir. Erken palyatif bak\u0131m yakla\u015f\u0131m\u0131ndan yararlanabilecek kanser ve kronik hastal\u0131k kay\u0131tlar\u0131ndaki hastalar\u0131 kolayca tespit edebilirler. Bu t\u00fcr hastalar, klinisyenlerin kendilerine basit bir soru sormas\u0131yla belirlenebilir: \"Hastam\u0131n \u00f6n\u00fcm\u00fczdeki 12 ay i\u00e7inde \u00f6lece\u011fine \u015fa\u015f\u0131rmaz m\u0131yd\u0131m?\"8 Bu t\u00fcr hastalar\u0131 proaktif olarak belirleyerek, bir\u00e7ok hastan\u0131n de\u011ferli bir uzun vadeli ili\u015fki kurdu\u011fu bir ekip arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ayn\u0131 anda aktif tedavi ve hasta merkezli destekleyici bak\u0131m sa\u011flayabiliriz. Palyatif bak\u0131m hizmetlerinin, kanser hastalar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir endi\u015feleri olan ve baz\u0131 durumlarda kanser hastalar\u0131ndan daha fazla kar\u015f\u0131lanmam\u0131\u015f ihtiya\u00e7lar\u0131 olan malign olmayan rahats\u0131zl\u0131klar\u0131 olan hastalara da geni\u015fletilmesi gerekmektedir.9 Palyatif t\u0131p uzmanlar\u0131n\u0131n ilerlemesi, en etkili bak\u0131m modelleri konusundaki belirsizlik, kanser d\u0131\u015f\u0131 uzmanl\u0131k eksikli\u011fi ve uzman servisler \u00fczerindeki bask\u0131 endi\u015feleri gibi sorunlar nedeniyle engellenmektedir. Pratisyen hekimler ve toplum hem\u015fireleri, terminal organ yetmezli\u011fi hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalara palyatif bak\u0131m yakla\u015f\u0131m\u0131 sa\u011flama konusunda \u00f6nc\u00fcl\u00fck edebilirler. Bu t\u00fcr bir yakla\u015f\u0131m\u0131n ilk ad\u0131m\u0131, bak\u0131m hedeflerinin tart\u0131\u015f\u0131lmas\u0131 ve \u00fczerinde anla\u015f\u0131lmas\u0131d\u0131r. Y\u00f6netim planlar\u0131 buna g\u00f6re ayarlan\u0131r. Semptomlar\u0131n etkili kontrol\u00fc ve ya\u015fam kalitesinin korunmas\u0131 \u00f6nceliklidir. Bu \u00f6nemli f\u0131rsatlar \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda, yeni genel sa\u011fl\u0131k hizmetleri s\u00f6zle\u015fmesinin palyatif bak\u0131ma \u00f6ncelik vermemesi \u00fcz\u00fcc\u00fcd\u00fcr. G\u00fcnd\u00fcz, kalite g\u00f6stergelerine ula\u015fmak i\u00e7in di\u011fer geli\u015fmeler \u00f6ncelik kazan\u0131yor. Geceleri ve hafta sonlar\u0131, haftan\u0131n %75'inde bak\u0131m sa\u011flamaktan sorumlu olan yeni planlanmam\u0131\u015f bak\u0131m hizmetleri, evde \u00f6l\u00fcm\u00fc kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in \u00f6nceki mesai d\u0131\u015f\u0131 h\u00fck\u00fcmlerden bile daha az yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu t\u00fcr hizmetler, akut acil durumlarla ilgilenmede uzmanla\u015fm\u0131\u015ft\u0131r ve bu nedenle, genellikle \u00f6lmekte olan insanlar\u0131n ve ailelerinin t\u0131bbi, hem\u015firelik ve sosyal bak\u0131m ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131lamakta zorlan\u0131rlar. Bu de\u011fi\u015fiklikler, \u00f6lmekte olan insanlar\u0131n bak\u0131m\u0131n\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde etkileyecek ve hastaneye yat\u0131\u015f say\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131rabilir. Ancak, birinci basamakta \u00f6nemli bir giri\u015fim ivme kazanmaktad\u0131r. Alt\u0131n Standartlar \u00c7er\u00e7evesi, toplumda proaktif palyatif bak\u0131m\u0131 organize etmek i\u00e7in bir kaynakt\u0131r ve Kanser Hizmetleri \u0130\u015fbirli\u011fi, Macmillan Kanser Yard\u0131m\u0131 ve Ulusal Piyango'dan sa\u011flanan fonlarla desteklenmektedir.10 \u00c7er\u00e7eve, b\u00fct\u00fcnc\u00fcl, hasta merkezli bak\u0131m sa\u011flamak i\u00e7in ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir k\u0131lavuz sa\u011flar ve b\u00f6ylece toplumda etkili bak\u0131m\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Birinci basamak palyatif bak\u0131m\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in yak\u0131n zamanda ba\u015flat\u0131lan di\u011fer mekanizmalar aras\u0131nda, palyatif bak\u0131m konusunda \u00f6zel ilgiye sahip pratisyen hekimlerin e\u011fitimi ve \u0130ngiltere'deki genel uzmanlar taraf\u0131ndan palyatif bak\u0131m h\u00fck\u00fcmlerini iyile\u015ftirmek ve iyi uygulama \u00f6rneklerini payla\u015fmak i\u00e7in yeni ya\u015fam sonu giri\u015fimi bulunmaktad\u0131r. Bu t\u00fcr geli\u015fmeleri desteklemek i\u00e7in, birinci basamak palyatif bak\u0131m\u0131n yeterli bir akademik temel taraf\u0131ndan desteklenmesi esast\u0131r.11 Bunun, ara\u015ft\u0131rma yapmak i\u00e7in zorlu bir arena oldu\u011fu kabul edilmektedir, ancak son y\u0131llarda ya\u015fam sonu konular\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in kavramsal modeller ve ara\u015ft\u0131rma mimarileri geli\u015ftirmede ilerleme kaydedilmi\u015ftir. \u015eimdi, bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n \u00fczerine in\u015fa etmemiz gerekiyor ki, elde edilen anlay\u0131\u015f ve i\u00e7g\u00f6r\u00fclerin etkili m\u00fcdahalelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilmesini sa\u011flayabilelim. \u0130lerleyici bir hastal\u0131\u011f\u0131 olan her insan\u0131n palyatif bak\u0131ma hakk\u0131 vard\u0131r.12 Hastalar, \u00f6l\u00fcm kar\u015f\u0131s\u0131nda g\u00fcven verici bir profesyonel varl\u0131k arzu etmektedirler. Pratisyen hekimler ve toplum hem\u015fireleri hastalar taraf\u0131ndan g\u00fcvenilir ve etkili, adil ve eri\u015filebilir palyatif bak\u0131m sa\u011flama konumundad\u0131r. Bu ancak yeterli zamanlar\u0131 ve kaynaklar\u0131 varsa ve b\u00f6yle bir bak\u0131m\u0131 te\u015fvik eden bir sistemde \u00e7al\u0131\u015f\u0131rlarsa ger\u00e7ekle\u015fecektir. Toplumda b\u00fct\u00fcnc\u00fcl destek alan hastalar\u0131n, ya\u015famlar\u0131n\u0131n sonunda pahal\u0131 hastaneye yat\u0131\u015f ve genellikle faydas\u0131z tedavilere ihtiya\u00e7 duyma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fck olabilir.\n"}
{"_id":"10408324","title":"The effects of self-administering emergency contraception.","text":"ARKA PLAN Acil do\u011fum sonras\u0131 kontrasepsiyon gebeli\u011fi \u00f6nler, ancak bir doktor taraf\u0131ndan re\u00e7ete edilmeli ve cinsel ili\u015fki sonras\u0131 72 saat i\u00e7inde al\u0131nmal\u0131d\u0131r. Acil kontrasepsiyonun re\u00e7etesiz olarak eri\u015filebilir hale getirilmesi \u00f6nerilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, evde saklayabilecekleri acil kontraseptif hap tedariki verilen kad\u0131nlar\u0131n davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in bir ara\u015ft\u0131rma yapt\u0131k. Y\u00d6NTEM 553 kad\u0131n\u0131, evde alabilecekleri de\u011fi\u015ftirilebilir hormonal acil kontraseptif hap tedarikine sahip olmaya (tedavi grubu) ve 530 kad\u0131n\u0131, bir doktora giderek acil kontrasepsiyonu kullanmaya (kontrol grubu) rastgele atad\u0131k. Bir y\u0131l sonra her iki grubun kad\u0131nlar\u0131nda acil kontrasepsiyonun kullan\u0131m s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, di\u011fer kontraseptiflerin kullan\u0131m\u0131 ve istenmeyen gebelik oran\u0131 belirlendi. SONU\u00c7 Tedavi grubundaki 549 kad\u0131n\u0131n ve kontrol grubundaki 522 kad\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 analiz i\u00e7in mevcuttu. Tedavi grubundaki 379 kad\u0131n (y\u00fczde 69) ve kontrol grubundaki 326 kad\u0131n (y\u00fczde 62) ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bilgileri takipte sa\u011flad\u0131. Tedavi grubundaki 180 kad\u0131n (y\u00fczde 47) en az bir kez acil kontrasepsiyonu kulland\u0131. Anket formunu geri verenler aras\u0131nda, acil kontrasepsiyonu do\u011fru \u015fekilde kullananlar y\u00fczde 98 idi. Ciddi yan etkiler g\u00f6zlemlenmedi. Kontrol grubundaki 87 kad\u0131n (y\u00fczde 27) en az bir kez acil kontrasepsiyonu kulland\u0131 (tedavi grubu ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmada P<0.001). Tedavi grubundaki kad\u0131nlar, acil kontrasepsiyonu tekrarlamak konusunda daha e\u011filimli de\u011fillerdi. Di\u011fer kontraseptif y\u00f6ntemlerini kullanma e\u011filimleri kontrol grubundaki kad\u0131nlarla ayn\u0131yd\u0131. Tedavi grubunda 18, kontrol grubunda ise 25 istenmeyen gebelik oldu (relatif risk, 0.7; y\u00fczde 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.4-1.2). SONU\u00c7LAR Acil kontrasepsiyonu daha kolay eri\u015filebilir hale getirmek zararl\u0131 de\u011fildir ve istenmeyen gebelik oran\u0131n\u0131 azaltabilir."}
{"_id":"10423989","title":"A coactivator of pre-mRNA splicing.","text":"Monoklonal antikor (mAb) B1C8 taraf\u0131ndan tan\u0131nan n\u00fckleer matris antijeni, splicing kompleksleriyle ili\u015fkili yeni bir serin (S) ve arginin (R)-zengin protein olan SRm160 (160 kD'lik SR ile ili\u015fkili matris proteini) olarak adland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. SRm160, \u00e7oklu SR tekrarlar\u0131 i\u00e7erir, ancak SR ailesine ait splicing fakt\u00f6rlerinin aksine, bir RNA tan\u0131ma motifi i\u00e7ermez. SRm160 ve ili\u015fkili bir protein olan SRm300 (mAb B4A11 taraf\u0131ndan tan\u0131nan 300 kD'lik n\u00fckleer matris antijeni), belirli pre-mRNA'lar\u0131n splicing'ini gerektiren bir kompleks olu\u015fturur. SRm160\/300 kompleksi, splicing kompleksleriyle ili\u015fkilendirilir ve SR ailesi proteinleriyle etkile\u015fim yoluyla splicing'i te\u015fvik eder. Pre-mRNA'ya SRm160\/300'\u00fcn ba\u011flanmas\u0131, normalde U1 snRNP'ye de ba\u011fl\u0131d\u0131r ve U2 snRNP taraf\u0131ndan istikrarl\u0131 hale getirilir. Bu nedenle, SRm160\/300, pre-mRNA i\u00e7indeki \u00f6nemli sitelere do\u011frudan ba\u011fl\u0131 bile\u015fenlerle \u00e7oklu etkile\u015fimler olu\u015fturur. Sonu\u00e7lar, SRm160 ve SRm300'\u00fcn n\u00fckleer matris proteinlerinden olu\u015fan bir kompleksin pre-mRNA splicing'ini koaktivat\u00f6r olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"10430148","title":"Comparison of pioglitazone vs glimepiride on progression of coronary atherosclerosis in patients with type 2 diabetes: the PERISCOPE randomized controlled trial.","text":"\nHi\u00e7bir antidiabetik rejim, koroner aterosklerozun ilerlemesini azaltma yetene\u011fini g\u00f6steremedi. Yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan a\u011f\u0131zdan glikoz d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc ila\u00e7lar aras\u0131nda, ins\u00fclin salg\u0131lat\u0131c\u0131 olan s\u00fclfonilurealar ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131ran thiazolidinediyonlar bulunur.\n\n**Ama\u00e7:** Tip 2 diyabetli hastalarda koroner aterosklerozun ilerlemesini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131k ajan\u0131 pioglitazon ile ins\u00fclin salg\u0131lat\u0131c\u0131 glimepirid aras\u0131nda.\n\n**Tasar\u0131m, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** 97 akademik ve topluluk hastanesinde (Kuzey ve G\u00fcney Amerika'da, A\u011fustos 2003 - Mart 2006 aras\u0131nda kay\u0131t) yap\u0131lan \u00e7ift k\u00f6r, rastgele, \u00e7ok merkezli bir \u00e7al\u0131\u015fma. \u00c7al\u0131\u015fmaya 543 koroner hastal\u0131k ve tip 2 diyabetli hasta dahil edildi.\n\n** m\u00fcdahaleler:** Toplam 543 hasta koroner intravask\u00fcler ultrasonografi ile de\u011ferlendirildi ve glimepirid (1-4 mg) veya pioglitazon (15-45 mg) 18 ay boyunca, tolere edilirse maksimum dozda titre olarak re\u00e7ete edildi. Ateroskleroz ilerlemesi, 360 hastada \u00e7al\u0131\u015fma tamamland\u0131\u011f\u0131nda tekrarlanan intravask\u00fcler ultrasonografi muayenesi ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc:** Temel de\u011ferlerden son de\u011ferlere kadar aterosom vol\u00fcm\u00fc (PAV) de\u011fi\u015fikli\u011fi.\n\n**Sonu\u00e7lar:** En az kareler ortalamas\u0131 PAV glimepirid ile %0.73 (95% CI, %0.33 ila %1.12) artt\u0131 ve pioglitazon ile %0.16 (95% CI, -%0.57 ila %0.25) azald\u0131 (P = .002). Non-tamamlayanlar i\u00e7in bazil \u00f6zelliklere dayal\u0131 de\u011ferler tahmini alternatif bir analizde, glimepirid i\u00e7in PAV %0.64 (95% CI, %0.23 ila %1.05) artt\u0131 ve pioglitazon i\u00e7in %0.06 (-%0.47 ila %0.35) azald\u0131 (aralar\u0131ndaki"}
{"_id":"10443642","title":"Staphylococcus aureus RNAIII coordinately represses the synthesis of virulence factors and the transcription regulator Rot by an antisense mechanism.","text":"RNAIII, Staphylococcus aureus'daki quorum-sensing sisteminin i\u00e7sel etkinleyicisidir. Bilinen en b\u00fcy\u00fck d\u00fczenleyici RNA'lardan biridir (514 n\u00fckleotit uzunlu\u011funda) ve bir dizi vir\u00fclans geninin ifadesini kontrol eder. Burada, RNAIII'\u00fcn 3' alan\u0131n\u0131n, enfeksiyon s\u00fcrecinin erken a\u015famalar\u0131nda etki eden bir vir\u00fclans fakt\u00f6r\u00fc s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n mRNA'lar\u0131n\u0131n post-transkripsiyonel d\u00fczeyde ifadesini koordine ederek bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. RNAIII'\u00fcn 3' alan\u0131n\u0131n \u00f6ncelikle bir antisense RNA olarak hareket etti\u011fini ve bu mRNA'lara h\u0131zla ba\u011flanarak uzun RNA \u00e7iftleri olu\u015fturdu\u011funu kan\u0131tl\u0131yoruz. RNAIII ve mRNA'lar aras\u0131ndaki etkile\u015fim, \u00e7eviri ba\u015flatma bask\u0131s\u0131 ve endoribon\u00fckleaz III hidrolizi tetikler. Bu s\u00fcre\u00e7ler, mRNA havuzunun h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde t\u00fckenmesiyle takip edilir. Ayr\u0131ca, RNAIII ve 3' alan\u0131n\u0131n, rot mRNA'n\u0131n \u00e7eviri bask\u0131s\u0131n\u0131, iki d\u00f6ng\u00fc etkile\u015fimi i\u00e7eren s\u0131n\u0131rl\u0131 say\u0131da n\u00fckleotit e\u015fle\u015fmesi yoluyla medyatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Rot, bir transkripsiyonel d\u00fczenleyici protein oldu\u011fu i\u00e7in, RNAIII'\u00fcn bir\u00e7ok alt ak\u0131\u015f\u0131 do\u011frudan etkiledi\u011fini ve bu sayede birka\u00e7 d\u0131\u015f proteinin sentezinin etkinle\u015ftirildi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. Bu veriler, RNAIII ve 3' alan\u0131n\u0131n, S. aureus vir\u00fclans fakt\u00f6rlerinin bir a\u011f\u0131n\u0131 kurarken etkiledi\u011fi \u00e7ok say\u0131da d\u00fczenleyici ad\u0131m\u0131 vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"10450300","title":"Human Cytomegalovirus Latency-Associated Proteins Elicit Immune-Suppressive IL-10 Producing CD4+ T Cells","text":"\u0130nsan sitomegalovir\u00fcs (HCMV), yayg\u0131n olarak bulunan bir insan herpesvir\u00fcs\u00fcd\u00fcr ve birincil enfeksiyonun ard\u0131ndan ev sahibinde \u00f6m\u00fcr boyu s\u00fcrer. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde, vir\u00fcs HCMV'ye \u00f6zg\u00fc T h\u00fccre yan\u0131t\u0131 taraf\u0131ndan iyi kontrol edilir. Bu s\u00fcrd\u00fcr\u00fclen enfeksiyonun, normalde g\u00fc\u00e7l\u00fc ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131na kar\u015f\u0131, bir ana \u00f6zelli\u011fi viral latans\u0131n kurulmas\u0131d\u0131r. Litik enfeksiyona k\u0131yasla, geni\u015f \u00e7apl\u0131 viral gen ifadesi ve vir\u00fcs \u00fcretimi ile karakterize edilirken, uzun s\u00fcreli latans, myeloid h\u00fccre hatlar\u0131nda viral genlerin \u00e7ok k\u0131s\u0131tl\u0131 ifadesi ile karakterizedir, bu da UL138 ve LUNA'y\u0131 i\u00e7erir. Burada, hem UL138 hem de LUNA'ya \u00f6zg\u00fc T h\u00fccrelerinin sa\u011fl\u0131kl\u0131 HCMV seropozitif bireylerde do\u011frudan ex vivo tespit edilebildi\u011fini ve bu yan\u0131t\u0131n esasen CD4+ T h\u00fccre taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Bu UL138'e \u00f6zg\u00fc CD4+ T h\u00fccreler, MHC s\u0131n\u0131f II k\u0131s\u0131tl\u0131 sitotoksisite medy edebilir ve \u00f6nemli olarak, hem litik hem de latan enfeksiyon ba\u011flam\u0131nda IFN\u03b3 efekt\u00f6r i\u015flevini g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, litik enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda ifade edilen antijenlere \u00f6zg\u00fc CD4+ T h\u00fccrelere k\u0131yasla, hem UL138 hem de LUNA'ya \u00f6zg\u00fc CD4+ T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131, imm\u00fcnosupresif sitokin cIL-10 salg\u0131layan CD4+ T h\u00fccreleri de i\u00e7erir. Ayr\u0131ca, cIL-10 salg\u0131layan CD4+ T h\u00fccrelerinin, latan olarak ifade edilen US28 ve UL111A'ya kar\u015f\u0131 y\u00f6nlendirildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Birlikte, verilerimiz, HCMV'nin latansla ili\u015fkili gen \u00fcr\u00fcnlerinin, hem litik hem de latan enfekte h\u00fccrelere yan\u0131t olarak efekt\u00f6r i\u015flevi uyand\u0131rabilen CD4+ T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 in vivo \u00fcretti\u011fini g\u00f6stermektedir. \u00d6nemli olan ve CD4+ T h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131na k\u0131yasla, sadece litik enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda ifade edilen antijenlere \u00f6zg\u00fc olmayan bir alt k\u00fcme i\u00e7erir, bu da imm\u00fcnosupresif sitokin cIL-10 salg\u0131lar. Bu, HCMV'nin, latansla ili\u015fkili antijenlere y\u00f6nelik T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131, genel olarak bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir hale getirerek, in vivo"}
{"_id":"10450725","title":"Pamidronate induced anti-proliferative, apoptotic, and anti-migratory effects in hepatocellular carcinoma.","text":"# Arka Plan\/Ama\u00e7lar\nRas ve Rho ailelerine ait k\u00fc\u00e7\u00fck GTPazlar, insan t\u00fcm\u00f6rjenesi ve metastazda yayg\u0131n olarak yer al\u0131r. Son zamanlarda, pamidronat\u0131n mevalonat yolunu inhibe etti\u011fi, k\u00fc\u00e7\u00fck GTPaz\u0131n prenilasyonuna ihtiya\u00e7 duyulan bir yol oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir. Hepatocel\u00fcler karsinom (HCC) tedavisinde pamidronat\u0131n olas\u0131 faydal\u0131 kullan\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi\u011fimiz bir \u00e7al\u0131\u015fmada, bu bile\u015fenin etkinli\u011fini kan\u0131tlad\u0131k.\n\n# Y\u00f6ntemler\nPamidronat\u0131n h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 \u00fczerindeki etkisi, be\u015f hepatoma h\u00fccre hatt\u0131 \u00fczerinde MTT testi ile analiz edildi. Apoptoz, DAPI boyama ve bir histon ELISA testi ile de\u011ferlendirildi. Modifiye edilmi\u015f Boyden Kameras\u0131 ile h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc testi ger\u00e7ekle\u015ftirildi. PLC\/PRF\/5 h\u00fccrelerinin \u00e7\u0131plak fareler \u00fczerine alt\u0131r\u0131lmas\u0131yla in vivo anti-\u00e7o\u011fal\u0131m etkisini analiz etmek i\u00e7in, pamidronat\u0131n intraperitoneal enjekte edilmesiyle t\u00fcm\u00f6r hacimleri izlendi.\n\n# Sonu\u00e7lar\nPamidronat, t\u00fcm hepatoma h\u00fccre hatlar\u0131 i\u00e7in h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini inhibe etti. Membran ili\u015fkili Ras ve fosforile edilmi\u015f d\u0131\u015f sinyal d\u00fczenlenmi\u015f kinaz 2 (ERK 2) miktarlar\u0131, pamidronat tedavisinden sonra azald\u0131. Pamidronat, apoptozu art\u0131rd\u0131 ve kaspaz-3 ve -9'un par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 tetikledi. Membran ili\u015fkili RhoA'y\u0131 ve h\u00fccre hareketlili\u011fini bask\u0131lad\u0131. In vivo, \u00fc\u00e7 hafta sonra pamidronat\u0131n t\u00fcm\u00f6r hacimlerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131 (P<0.03) g\u00f6zlemlendi.\n\n# Sonu\u00e7\nSonu\u00e7 olarak, pamidronat\u0131n HCC'de anti-\u00e7o\u011fal\u0131m, apoptoz ve anti-g\u00f6\u00e7 etkilerini tetikleme potansiyeline sahip oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"10463997","title":"Defective regulation of adipose tissue autophagy in obesity","text":"Ama\u00e7lar: Otofaji, organel geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, besin maddesi kullan\u0131labilirli\u011fi ve doku farkl\u0131la\u015fmas\u0131 gibi \u00e7ok \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel fonksiyonlar\u0131n kontrol\u00fcnde \u00f6nemli bir role sahip, s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenen bir s\u00fcre\u00e7tir. Yak\u0131n zamanda yap\u0131lan bir \u00e7al\u0131\u015fma, obez bireylerin ya\u011f dokusunda artm\u0131\u015f otofajik aktivite oldu\u011funu ve otofajinin obezite ile ili\u015fkili ins\u00fclin direncindeki rol\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. V\u00fccut k\u00fctlesi azalt\u0131m\u0131, a\u015f\u0131r\u0131 kilolu bireylerde ins\u00fclin direnciyle m\u00fccadelede en etkili yakla\u015f\u0131md\u0131r; ancak, kilo kayb\u0131n\u0131n ya\u011f dokusu otofajisi \u00fczerindeki etkisi bilinmemektedir. Denekler: Ya\u011f dokusu otofajisi farelerde ve insanlarda de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Sonu\u00e7lar: \u0130lk olarak, diyetle ind\u00fcklenmi\u015f obezite ve diyabet fare modeli, 15 g\u00fcn boyunca %40 kalorik k\u0131s\u0131tlama ile tutulmu\u015ftur. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta, obez farelerde otofaji belirte\u00e7leri, zay\u0131f kontrollere k\u0131yasla artm\u0131\u015ft\u0131r. Kalorik k\u0131s\u0131tlama \u00fczerine, otofaji zay\u0131f farelerde artarken, obez farelerde azalm\u0131\u015ft\u0131r. Ad libitum beslenmenin yeniden ba\u015flat\u0131lmas\u0131, zay\u0131f farelerde otofajiyi h\u0131zla azaltmak ve obez farelerde otofajiyi art\u0131rmak i\u00e7in yeterli olmu\u015ftur. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n ikinci b\u00f6l\u00fcm\u00fcnde, v\u00fccut k\u00fctlesi azalt\u0131m\u0131 i\u00e7in bariatrik cerrahi ge\u00e7iren dokuz obez-diyabetik olmayan ve alt\u0131 obez-diyabetik bireyin subkutan ya\u011f dokusunda otofaji de\u011ferlendirilmi\u015ftir. \u00d6rnekler, ameliyat s\u0131ras\u0131nda ve yakla\u015f\u0131k 1 y\u0131l sonra toplanm\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc-1\u03b1, interl\u00f6kin (IL)-6 ve IL-1\u03b2 gibi sistemik inflamasyon belirte\u00e7leri de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Fare modelinde oldu\u011fu gibi, insan obezitesi artm\u0131\u015f otofaji ile ili\u015fkiliydi ve v\u00fccut k\u00fctlesi azalt\u0131m\u0131, ya\u011f dokusunda otofajinin azalmas\u0131na yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7: Obezite ve kalorik a\u015f\u0131r\u0131 beslenme, ya\u011f dokusunda otofajinin kusurlu d\u00fczenlenmesi ile ili\u015fkilidir. Kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131 takiben metabolik kontrol\u00fc iyile\u015fen obez-diyabetik bireylerdeki \u00e7al\u0131\u015fmalar, otofaji ve inflamasyonun ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak d\u00fczenlendi\u011fini g\u00f6stermektedir.\n"}
{"_id":"10474873","title":"Recovery of visual response of injured adult rat optic nerves treated with transglutaminase.","text":"Yeti\u015fkin memelilerin merkezi sinir sisteminin aksonlar\u0131n\u0131n yaralanma sonras\u0131 kendili\u011finden yenilenememesi, k\u0131smen oligodendroositlerle ili\u015fkili inhibe edici molek\u00fcllerle ili\u015fkilendirilir. Bal\u0131klardaki merkezi sinir sistemi aksonlar\u0131n\u0131n yenilenmesi, transglutaminaz\u0131n varl\u0131\u011f\u0131ndan etkilenir. Bu enzim, interleukin-2'yi dimerle\u015ftirir ve \u00fcr\u00fcn, oligodendroisitleri in vitro'da sitotoksiktir. Farelerin optik sinirlerine bu sinirlerden t\u00fcretilen transglutaminaz\u0131n uygulanmas\u0131, yaralanma sonras\u0131 6 hafta i\u00e7inde g\u00f6rsel uyaran potansiyeli yan\u0131t\u0131n\u0131n iyile\u015fmesini te\u015fvik etti. \u0130letim elektron mikroskopi analizi, optik sinirin ucunda aksonlar\u0131n e\u015fzamanl\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcn\u00fc ortaya \u00e7\u0131kard\u0131."}
{"_id":"10482574","title":"Cell survival during complete nutrient deprivation depends on lipid droplet-fueled \u03b2-oxidation of fatty acids.","text":"Stresin farkl\u0131 kaynaklar\u0131na maruz kalan h\u00fccreler, triakilgliseroller sentezler ve lipit damlac\u0131klar\u0131 (LD) olu\u015ftururlar, ancak bu yan\u0131t\u0131n fizyolojik \u00f6nemi belirsizdir. H\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde tam besin yoksunlu\u011fu, stresin basit bir modeli olarak kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, LD biyojenizinin h\u00fccrelerin \u00f6lmeye adanm\u0131\u015flar\u0131nda koruyucu bir rol\u00fcn\u00fcn olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Tam besin yoksunlu\u011fu, insan LN18 glioblastoma ve HeLa h\u00fccrelerinde ve CHO ve fare birincil astrositlerinde LD biyojenizini ind\u00fckledi. T\u00fcm h\u00fccre tiplerinde, \u00f6l\u00fcm LD t\u00fckenimiyle ili\u015fkiliydi ve cPLA2\u03b1'n\u0131n (Grup IVA fosfolipaz A2) farmakolojik inhibisyonu veya seramid kinaz\u0131n indirgenmesiyle LD biyojenizinin engellenmesiyle h\u0131zland\u0131. Besin yoksunlu\u011fu ayr\u0131ca, cPLA2\u03b1 inhibisyonu ile duyarl\u0131 olan ya\u011f asitlerinin \u03b2-oksidasyonunu da ind\u00fckledi ve bu ko\u015fullarda h\u00fccre hayatta kalmas\u0131 tamamen ya\u011f asitlerinin metabolizmas\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 hale geldi. Bu sonu\u00e7lar, besin yoksunlu\u011fu s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre ya\u015famas\u0131n\u0131n, LD'lerin biyojenizini ve mobilizasyonunu gerektiren ya\u011f asitlerinin \u03b2-oksidasyonu ile desteklendi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"10485142","title":"Molecular and cytogenetic changes involved in the immortalization of nasopharyngeal epithelial cells by telomerase.","text":"Naso-farenks kanseri (NPC), Hong Kong ve \u00c7in'in g\u00fcney eyaletlerinde yayg\u0131n bir hastal\u0131kt\u0131r. EBV enfeksiyonunun NPC geli\u015fmesinde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131na inan\u0131lmaktad\u0131r. EBV genlerinin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm mekanizmas\u0131 \u00fczerine yap\u0131lan \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, ya NPC ya da non-naso-farenks epitel h\u00fccreleri \u00fczerinde ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015f olup, bu h\u00fccreler premalignant naso-farenks epitel h\u00fccrelerini temsil etmeyebilir. Temsilci bir h\u00fccre sistemi kurulmas\u0131, NPC geli\u015fmesinde EBV enfeksiyonunun rol\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131klamada b\u00fcy\u00fck kolayl\u0131k sa\u011flayacakt\u0131r. Tek ba\u015f\u0131na telomeraz kullanarak, birincil non-malignant naso-farenks biyopsilerinden kal\u0131c\u0131 bir naso-farenks epitel h\u00fccre hatt\u0131 kurabildik. Telomeraz ile kal\u0131c\u0131 hale getirilen naso-farenks epitel h\u00fccreleri, \u00e7o\u011funlukla diploid bir kromozom tipine sahiptir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu yeni kal\u0131c\u0131 hale getirilen naso-farenks epitel h\u00fccre hatt\u0131, NP460hTert olarak adland\u0131r\u0131lmaktad\u0131r ve premalignant ve malign naso-farenks epitel h\u00fccrelerinde daha \u00f6nce tespit edilen genetik de\u011fi\u015fiklikleri bar\u0131nd\u0131rmaktad\u0131r. Bunlar, p16'n\u0131n inaktivasyonunu i\u00e7eren homozigot p16(INK4A) lokusunun silinmesiyle ve RASSF1A ifadesinin indirgenmesiyle ilgilidir. p16(INK4A) lokusunun silinmesi, telomeraz ile naso-farenks epitel h\u00fccrelerinin kal\u0131c\u0131 hale getirilmesinin en kritik olay\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir ve p16(INK4A) lokusunun silinmesinden \u00f6nce RASSF1A indirgenmesi ger\u00e7ekle\u015fir. Ayr\u0131ca, geleneksel sitogenetik, spektral kromozom analizi (SKY) ve dizi tabanl\u0131 CGH'nin ayr\u0131nt\u0131l\u0131 analizi, t\u00fcm NP460hTert h\u00fccrelerinde 17q21-q25 par\u00e7as\u0131n\u0131n 11p15 kromozomundan kazan\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymu\u015ftur ve bu olay, p16(INK4A) lokusunun silinmesinden \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fmi\u015ftir. 17q'n\u0131n kazan\u0131lmas\u0131, NPC'de daha \u00f6nce rapor edilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, kal\u0131c\u0131 hale getirilen NP460hTert h\u00fccrelerinde NF-kappaB'nin etkinle\u015fmesi g\u00f6zlemlenmi\u015ftir ve bu, kal\u0131c\u0131 hale getirilen NP epitel h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131nda bir rol oynayabilir. NPC'de yayg\u0131n olarak ifade"}
{"_id":"10486817","title":"Cellular nucleic acid binding protein suppresses tumor cell metastasis and induces tumor cell death by downregulating heterogeneous ribonucleoprotein K in fibrosarcoma cells.","text":"\n## Arka Plan\n\nH\u00fccresel n\u00fckleik asit ba\u011flay\u0131c\u0131 protein (CNBP), omurgal\u0131 kraniyofasiyal geli\u015fimi ve myotonik distrofi t\u00fcr\u00fc 2 (DM2) ve sporadik dahil edici v\u00fccut myositisi (sIBM) gibi insan hastal\u0131klar\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131 tespit edilmi\u015ftir. CNBP, h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ve hayatta kalmas\u0131n\u0131 kontrol ederek n\u00f6ral krest geni\u015flemesini d\u00fczenleyerek bu hastal\u0131klar\u0131 kontrol eder. CNBP'nin tek iplikli n\u00fckleik asitlere ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 ve n\u00fckleik asit ikincil yap\u0131s\u0131n\u0131n yeniden d\u00fczenlenmesine ATP ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak katk\u0131da bulundu\u011fu, n\u00fckleik asit chaperon olarak hareket etti\u011fi bulunmu\u015ftur.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\n\u00c7e\u015fitli y\u00f6ntemler kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, bunlara h\u00fccre ya\u015fayabilirlik testleri, yaras\u0131 silme testleri, kemotaksis testleri, istilas\u0131 testleri, sirk\u00fcler dichroizm (CD) spektroskopisi, NMR spektroskopisi, kromatin imm\u00fcnopresipitasyonu, rekombinan insan CNBP'nin ifadesi ve safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, elektroforesiz mobilite kayma testi (EMSA), y\u00fczey plasmon rezonans\u0131 (SPR), floresan rezonans enerjisi transferi (FRET) analizleri, luciferaz rapor\u00f6r\u00fc testi, bat\u0131 bloti ve izotermal titrasyon kalorimetresi (ITC) dahildir.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\nCNBP'nin artm\u0131\u015f ifadesi, insan fibrosarcoma h\u00fccrelerinin \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikledi ve fibrosarcoma h\u00fccrelerinin hareketlili\u011fini ve istilac\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 bask\u0131lad\u0131. CNBP'nin, hnRNP K geninin promot\u00f6r\u00fcndeki G zengin dizisini G d\u00f6rtgenine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrerek hnRNP K'nin transkripsiyonunu indirdi\u011fi belirlendi. G d\u00f6rtgenini kararl\u0131 hale getiren tetra-(N-metil-4-piridil) porfirin (TMPyP4) ile etkile\u015fim kurabilir ve G d\u00f6rtgenini kararl\u0131 hale getirebilir, bu da hnRNP K transkripsiyonunun indirilmesine neden olur.\n\n## Sonu\u00e7\n\nCNBP'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, hnRNP K'nin indirilmesine neden olan G d\u00f6rtgeninin olu\u015fumunu tetikleyerek h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc art\u0131rd\u0131 ve h\u00fccre metastaz\u0131n\u0131 bask\u0131lad\u0131.\n\n## Genel \u00d6nemi\n\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, hnRNP K"}
{"_id":"10491220","title":"The DHR96 nuclear receptor regulates xenobiotic responses in Drosophila.","text":"Yabani kimyasallar, bitkisel toksinler, kirleticiler veya re\u00e7eteli ila\u00e7lar gibi xenobiotiklere maruz kalmak, \u00f6nemli detoksifikasyon enzimlerini kodlayan genlerin tetiklenmesine neden olan bir savunma tepkisi ba\u015flat\u0131r. Xenobiotik tepkilerinin omurgal\u0131lar \u00fczerinde ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bilinse de, bu koordineli transkripsiyonel tepkinin molek\u00fcler temellerini karakterize etmek i\u00e7in basit bir genetik sistem \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015fmak i\u00e7in \u00e7ok az \u00e7aba sarf edilmi\u015ftir. Burada, yakla\u015f\u0131k 1000 transkriptin, fenobarbital tedavisinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, insan SXR ve CAR xenobiotik resept\u00f6rlerinin Drosophila'n\u0131n DHR96 ortologunun bu tepkide bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da g\u00f6steriyoruz. DHR96 s\u0131f\u0131r mutantu, fenobarbitalin sakinle\u015ftirici etkilerine ve pestisit DDT'ye kar\u015f\u0131 artan duyarl\u0131l\u0131k sergiler ve bir\u00e7ok fenobarbital d\u00fczenlenmi\u015f genin ifadelerinde kusurlar g\u00f6sterir. Metabolik ve stres tepkisi genleri de DHR96 taraf\u0131ndan kontrol edilir, bu da \u00e7oklu tepki yollar\u0131n\u0131 koordine etme rol\u00fcn\u00fc ima eder. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, xenobiotik stres tepkilerinin genetik kontrol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlamak i\u00e7in yeni bir model sistemi kurar."}
{"_id":"10494012","title":"A primate virus generates transformed human cells by fusion","text":"Bir kanserin hem k\u00f6kenini hem de periyodik do\u011fas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan bir model, kanser h\u00fccrelerinin genomik ve epigenetik de\u011fi\u015fkenli\u011fe neden olan rastgele olaylar sonucu olu\u015ftu\u011funu savunur. Yayg\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015f, bu olaylar\u0131n kromozom ayr\u0131m\u0131 veya istikrar\u0131 \u00fczerinde etki yaratan mutasyonlar oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndedir. Bununla birlikte, genomik ve epigenetik de\u011fi\u015fkenlik, h\u00fccre birle\u015fimi taraf\u0131ndan da tetiklenebilir, bu durum genellikle vir\u00fcsler taraf\u0131ndan neden olur. Ancak, vir\u00fcslerle birle\u015fen h\u00fccreler, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00f6l\u00fcrler, zarars\u0131z olarak kabul edilir. Biz, bir primat vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn hem viral hem de eksozomal proteinleri kullanarak h\u00fccre birle\u015fimini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu sayede insanlarda \u00e7o\u011falabilen d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f h\u00fccreler \u00fcretti\u011fini kan\u0131tl\u0131yoruz. Normal h\u00fccrelerin birle\u015fimden sonra \u00e7o\u011falamamas\u0131 elbette do\u011frudur, ancak sadece bir birle\u015fim orta\u011f\u0131 i\u00e7inde onkogen veya mutasyona u\u011fram\u0131\u015f p53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 ifade edilirse, heterojen projenin olu\u015fmas\u0131 yeterlidir. Ayr\u0131ca, bu vir\u00fcs\u00fcn, ba\u015fka \u015fekilde \u00f6lmek \u00fczere olan h\u00fccreleri birle\u015ftirerek sa\u011fl\u0131kl\u0131 onkogenik d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f h\u00fccreler \u00fcretebilece\u011fini de g\u00f6steriyoruz. Bu nedenle, vir\u00fcslerin h\u00fccre birle\u015fimi yoluyla kansere katk\u0131da bulunabilece\u011fini savunuyoruz."}
{"_id":"10504681","title":"TAA1-Mediated Auxin Biosynthesis Is Essential for Hormone Crosstalk and Plant Development","text":"Bitkiler, \u00e7evre de\u011fi\u015fikliklerine uyum sa\u011flamak i\u00e7in b\u00fcy\u00fcme ve geli\u015fimlerini uyarlama konusunda inan\u0131lmaz bir yetene\u011fe sahiptirler. Hormonal ve geli\u015fimsel sinyaller aras\u0131ndaki etkile\u015fim, bu b\u00fcy\u00fck esnekli\u011fin olu\u015fmas\u0131nda kritik bir mekanizmad\u0131r. Etilen hormonu yan\u0131t\u0131, dok\u00fc t\u00fcr\u00fcne, geli\u015fim a\u015famas\u0131na ve \u00e7evresel ko\u015fullara ba\u011fl\u0131 olarak iyi bir \u00f6rnektir. Arabidopsis wei8 mutanta karakterize ederek, dok\u00fc-\u00f6zg\u00fc etilen yan\u0131tlar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131ran k\u00fc\u00e7\u00fck bir gen ailesinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ke\u015ffettik. Biyokimyasal \u00e7al\u0131\u015fmalar, WEI8'in, indol-3-piruvik asit (IPA) dal\u0131n\u0131n, auxin biyosentez yolunda esansiyel ancak genetik olarak karakterize edilmemi\u015f olan tryptofan aminotransferaz, TAA1'i kodlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. TAA1 ve paraloglar\u0131n\u0131n analizi, yerel auxin \u00fcretiminin, dok\u00fc-\u00f6zg\u00fc etilen etkilerine ve organ geli\u015fimine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu nedenle, IPA auxin \u00fcretim yolu, \u00e7evre ve geli\u015fimsel uyaranlara yan\u0131t olarak g\u00fc\u00e7l\u00fc auxin gradyanlar\u0131n\u0131n olu\u015fmas\u0131nda kilit rol oynamaktad\u0131r."}
{"_id":"10509344","title":"A research agenda for public health workforce development.","text":"Ge\u00e7ti\u011fimiz birka\u00e7 on y\u0131lda, kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 kategorik sorunlar yerine \u00e7apraz kesitli veya sistem sorunlar\u0131na odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. Kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 programlar\u0131n\u0131 desteklemek i\u00e7in gerekli altyap\u0131 \u00fczerine \u00e7ok az ara\u015ft\u0131rma yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu makale, kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 i\u015fg\u00fcc\u00fc geli\u015fimi i\u00e7in bir ara\u015ft\u0131rma g\u00fcndemi olu\u015fturma etkile\u015fimli s\u00fcrecin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 anlatmaktad\u0131r. Bu ara\u015ft\u0131rma, kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sistemindeki payda\u015flar\u0131 bilgilendirmek amac\u0131yla, i\u015fg\u00fcc\u00fcn\u00fc maliyet, kalite, eri\u015filebilirlik, sunum, organizasyon, finansman ve kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 hizmetlerinin sonu\u00e7lar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan inceleyen \u00e7ok disiplinli bir ara\u015ft\u0131rma alan\u0131 olarak tan\u0131mlanmaktad\u0131r. 2000-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda uzman panellerin toplant\u0131lar\u0131 sonucunda mant\u0131k modeli ve be\u015f \u00f6ncelikli ara\u015ft\u0131rma alan\u0131 ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7apraz kesitli ve sistem odakl\u0131 ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 ilerletmek i\u00e7in yenilik\u00e7i kamu ve \u00f6zel ortakl\u0131klar gerekecektir."}
{"_id":"10518721","title":"Parallel processing in the mammalian retina","text":"G\u00f6zlerimiz d\u0131\u015f d\u00fcnyadan beynimize farkl\u0131 \"g\u00f6r\u00fcn\u00fcmler\" g\u00f6nderir - bir kontur g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc (\u00e7izgi \u00e7izimi), bir renk g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc (su renkli resim) veya hareket eden nesnelerin g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc (film). Bu genellikle paralel i\u015fleme olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r ve ilk sinaps olarak retinan\u0131n konik pedik\u00fcl\u00fc ile ba\u015flar. Burada, postsinaptik n\u00f6ronlar\u0131n iletken resept\u00f6rlerinin molek\u00fcler bile\u015fimi, hangi g\u00f6r\u00fcnt\u00fclerin i\u00e7 retina'ya aktar\u0131laca\u011f\u0131n\u0131 tan\u0131mlar. \u0130kinci sinaptik katman - i\u00e7 plexiform katman - karma\u015f\u0131k inhibe edici ve uyar\u0131c\u0131 etkile\u015fimleri i\u00e7eren devreler, 'g\u00f6z\u00fcn beynine s\u00f6yledi\u011fi' \u015feyleri se\u00e7en filtreler olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr."}
{"_id":"10526279","title":"Oxymetholone Therapy of Fanconi Anemia Suppresses Osteopontin Transcription and Induces Hematopoietic Stem Cell Cycling","text":"Androjenler, Fanconi anemisi (FA) ve di\u011fer insan kemik ili\u011fi yetmezlik sendromlar\u0131n\u0131n tedavisinde yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r, ancak etki mekanizmas\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Ya\u015fl\u0131 Fancd2(-\/-) fareleri, oksimetolonun (OXM) terap\u00f6tik etkinli\u011fini ve etki mekanizmas\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. 18 ayl\u0131k Fancd2(-\/-) fareleri, insan FA'n\u0131n temel \u00f6zelliklerini yeniden ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bunlara kemik ili\u011fi h\u00fccrelili\u011fi azalmas\u0131, k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerinde makrositopeni ve periferik pancytopeni dahildir. \u0130nsanlarda oldu\u011fu gibi, kronik OXM tedavisi bu hematolojik parametreleri \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirdi ve hematopoietik k\u00f6k ve \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin proliferasyonunu uyard\u0131. RNA-Seq analizi, osteopontinin a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesinin ilac\u0131n etkisinin \u00f6nemli bir potansiyel mekanizmas\u0131 olabilece\u011fini ortaya koydu. Artan k\u00f6k h\u00fccre proliferasyonu ile tutarl\u0131 olarak, rekabet\u00e7i yeniden kolonizasyon deneyleri, kronik OXM tedavisinin sonunda k\u00f6k h\u00fccre yorgunlu\u011funa yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, hematopoietik k\u00f6k h\u00fccre proliferasyonunun d\u00fczenlenmesiyle ilgili bilgimizi geni\u015fletir ve kemik ili\u011fi yetmezli\u011finin tedavisinde do\u011frudan klinik sonu\u00e7lar\u0131 vard\u0131r."}
{"_id":"10530014","title":"A point mutation in KINDLIN3 ablates activation of three integrin subfamilies in humans","text":"Monojenik eksiklik hastal\u0131klar\u0131, insan fizyolojisine bireysel molek\u00fcllerin katk\u0131lar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak ve bu molek\u00fcllerin i\u015flev bozuklu\u011fundan kaynaklanan patolojileri belirlemek i\u00e7in benzersiz f\u0131rsatlar sunar. Burada, erken ya\u015fta \u015fiddetli kanama, s\u0131k enfeksiyonlar ve osteopetroz ile ortaya \u00e7\u0131kan iki insan karde\u015fte bir eksiklik hastal\u0131\u011f\u0131 tan\u0131ml\u0131yoruz. Bu semptomlar, ancak daha \u015fiddetli bir \u015fekilde, leukosit ba\u011flanma eksikli\u011fi III (LAD-III) olan ki\u015filerde rapor edilenlerle tutarl\u0131d\u0131r. Mekanistik olarak, bu semptomlar, kan h\u00fccreleri, \u00f6zellikle trombositler ve beyaz kan h\u00fccreleri \u00fczerinde ifade edilen integrinlerin etkinle\u015ftirilememesinden kaynaklanmaktad\u0131r. \u0130ki ki\u015finin h\u00fccre hatlar\u0131ndan elde edilen \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmi\u015f lenfosit h\u00fccre hatlar\u0131, integrin etkinle\u015ftirme kusurlar\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu h\u00fccre hatlar\u0131nda, integrin etkinle\u015ftirmede rol oynayan birka\u00e7 protein, bunlara Ras ili\u015fkili protein-1 (RAP1) ve kalsiyum ve diasetilglicerol d\u00fczenlenmi\u015f guanin n\u00fckleotit de\u011fi\u015fimi fakt\u00f6r\u00fc-1 (CALDAG-GEF1) dahildir, mevcut ve i\u015flevsel olarak bulundu. Bu hastal\u0131\u011f\u0131n genetik temeli, KINDLIN3 (resmi gen sembol\u00fc FERMT3) geninin kodlama b\u00f6lgesinde bir nokta mutasyonuna izlendi. KINDLIN3'\u00fcn tipik formunun \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmi\u015f lenfosit h\u00fccrelerine ifade edilmesi, integrinlerinin etkinle\u015ftirme sinyallerine yan\u0131t vermesini sa\u011flad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, etkilenen bireylerin sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ciddi \u015fekilde bozan bir genetik hastal\u0131\u011f\u0131 tan\u0131mlar ve insanlarda integrin etkinle\u015ftirmede KINDLIN3'\u00fcn kritik rol\u00fcn\u00fc ortaya koyar. Ayr\u0131ca, t\u00fcm\u00f6ral kemik ili\u011fi nakli, bu hastal\u0131\u011f\u0131n semptomlar\u0131n\u0131 hafifletmede etkili oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"10534299","title":"Fasting Activation of AgRP Neurons Requires NMDA Receptors and Involves Spinogenesis and Increased Excitatory Tone","text":"AgRP n\u00f6ron aktivitesi beslenmeyi ve a\u011f\u0131rl\u0131k kazan\u0131m\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirirken, yak\u0131nlardaki POMC n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n aktivitesi bunun tersini yapar. Ancak, bu n\u00f6ronlar\u0131 kontrol eden uyar\u0131c\u0131 glutamatergik giri\u015fin rol\u00fc bilinmemektedir. Bu soruya cevap vermek i\u00e7in, NMDA resept\u00f6rlerini (NMDAR'lar) ya AgRP ya da POMC n\u00f6ronlar\u0131nda eksik olan fareler \u00fcrettik. AgRP n\u00f6ronlar\u0131ndaki NMDAR'lar\u0131n silinmesi belirgin bir a\u011f\u0131rl\u0131k kayb\u0131, v\u00fccut ya\u011f\u0131 ve g\u0131da al\u0131m\u0131nda azalma ile sonu\u00e7lan\u0131rken, POMC n\u00f6ronlar\u0131ndaki silinme herhangi bir etkiye sahip de\u011fildi. A\u00e7l\u0131k durumuyla aktive edilen AgRP n\u00f6ronlar\u0131, c-Fos, Agrp ve Npy mRNA ifadesi, AMPA resept\u00f6r\u00fcne ba\u011fl\u0131 EPSC'ler, depolarizasyon ve ate\u015fleme oranlar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan NMDAR'lara ihtiya\u00e7 duyar. Ayr\u0131ca, AgRP n\u00f6ronlar\u0131, ancak POMC n\u00f6ronlar\u0131 de\u011fil, dendritik dikenlere sahiptir ve a\u00e7l\u0131k nedeniyle AgRP n\u00f6ronlar\u0131na gelen artan glutamatergik giri\u015f, dikenlerde bir art\u0131\u015fla e\u015fle\u015fir, bu da a\u00e7l\u0131k taraf\u0131ndan tetiklenen sinaptojeniz ve diken olu\u015fumunu g\u00f6sterir. Bu nedenle, glutamatergik sinaptik iletim ve NMDAR'lar taraf\u0131ndan mod\u00fclasyonu, AgRP n\u00f6ronlar\u0131n\u0131 kontrol etmenin ve a\u00e7l\u0131\u011fa kar\u015f\u0131 h\u00fccresel ve davran\u0131\u015fsal yan\u0131t\u0131 belirlemenin ana rollerini oynar."}
{"_id":"10536636","title":"Prevalence and Causes of Blindness and Low Vision in Southern Sudan ","text":"Arka plan G\u00fcney Sudan'da k\u00f6rl\u00fck ve d\u00fc\u015f\u00fck g\u00f6rme yayg\u0131n olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclse de, b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc ve co\u011frafi da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Mankien (il\u00e7e), G\u00fcney Sudan'da k\u00f6rl\u00fck ve d\u00fc\u015f\u00fck g\u00f6rmenin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin etmeyi, k\u00f6rl\u00fck ve d\u00fc\u015f\u00fck g\u00f6rmenin ana nedenlerini belirlemeyi ve k\u00f6rl\u00fck \u00f6nleme programlar\u0131n\u0131n hedeflerini tahmin etmeyi ama\u00e7lad\u0131k."}
{"_id":"10538985","title":"Origin of nitrite and nitrate in nasal and exhaled breath condensate and relation to nitric oxide formation.","text":"ARKA PLAN Y\u00fcksek nitrat ve nitrit konsantrasyonlar\u0131, hava yolu hastal\u0131\u011f\u0131 olan bireylerin \u00f6ks\u00fcr\u00fcklu solunumunda bulunan \u00f6ks\u00fcr\u00fcklu solunum kondensat\u0131 (EBC) i\u00e7inde tespit edilmi\u015ftir ve bu durum artan azot oksit (NO) metabolizmas\u0131na i\u015faret etti\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Bununla birlikte, hava yollar\u0131nda nitrat ve nitritin kimyasal ve anatomik k\u00f6keni hen\u00fcz yeterince ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEM \u00d6ks\u00fcr\u00fckl\u00fc solunumda azot oksit (FE(NO)) fraksiyonu ve nitrit ve nitrat seviyeleri, 17 trakeostomize edilmi\u015f ve 15 trakeostomize edilmemi\u015f, sigara i\u00e7meyen ve solunum hastal\u0131\u011f\u0131 olmayan bireylerde \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Trakeal ve oral \u00f6rnekler trakeostomize edilmi\u015f bireylerden al\u0131nm\u0131\u015f, nasal (velum kapat\u0131l\u0131rken) ve oral \u00f6rnekler ise trakeostomize edilmemi\u015f bireylerden al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6l\u00e7\u00fcmler, sodyum nitrat al\u0131m\u0131 (10 mg\/kg) ve antibakteriyel a\u011f\u0131z y\u0131kama (klorheksidin 0.2%) kullan\u0131m\u0131ndan \u00f6nce ve sonra ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. SONU\u00c7LAR Trakeostomize edilmi\u015f bireylerde oral FE(NO) %90 artm\u0131\u015ft\u0131r (p<0.01), trakeal FE(NO) ise nitrat al\u0131m\u0131ndan 60 dakika sonra etkilenmemi\u015ftir. Oral EBC nitrit seviyeleri 60 dakikada 23 kat artm\u0131\u015ft\u0131r (p<0.001), trakeal EBC nitrit seviyeleri ise sadece hafif bir art\u0131\u015f g\u00f6stermi\u015ftir (d\u00f6rt kat, p<0.05). Oral ve trakeal EBC'de nitrat 60 dakikada ayn\u0131 oranda artm\u0131\u015ft\u0131r (2.5 kat, p<0.05). Trakeostomize edilmemi\u015f bireylerde oral FE(NO) ve EBC nitrit, nitrat al\u0131m\u0131ndan ve antibakteriyel a\u011f\u0131z y\u0131kamadan sonra tekrar temel seviyelerine yakla\u015fm\u0131\u015ft\u0131r (p<0.001). Nasal NO, nitrat ve nitrit, nitrat al\u0131m\u0131ndan veya a\u011f\u0131z y\u0131kamadan etkilenmemi\u015ftir. Temel seviyelerde, deiyonize su ile a\u011f\u0131z y\u0131kama, oral EBC veya t\u00fck\u00fcr\u00fckteki nitrit \u00fczerinde bir etkiye sahip olmazken, antibakteriyel a\u011f\u0131z y\u0131kamadan sonra \u00f6nemli azalmalar g\u00f6zlemlenmi\u015ftir (p<0.05 ve p<0.0"}
{"_id":"10542877","title":"AZD9150, a next-generation antisense oligonucleotide inhibitor of STAT3 with early evidence of clinical activity in lymphoma and lung cancer","text":"Son nesil dizileme teknolojileri, kanser geneti\u011fi anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde geni\u015fletti. Antisens teknolojisi, bu ilerlemeleri iyile\u015ftirilmi\u015f kanser terap\u00f6tiklerine \u00e7evirme potansiyeline sahip \u00e7ekici bir platformdur, \u00e7\u00fcnk\u00fc antisens oligon\u00fckleotit (ASO) inhibit\u00f6rleri, sadece gen dizisi bilgisine dayanarak tasarlanabilir. Son insan klinik verileri, sistemik olarak uygulanan ve karaci\u011ferde ifade edilen genlere hedeflenen ASO'lar\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc etkinli\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. STAT3 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc kodlayan geni hedefleyen, k\u0131s\u0131tl\u0131 etil modifikasyonlar\u0131 i\u00e7eren bir ASO s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n \u00f6n klinik etkinli\u011fini ve ilk klinik de\u011ferlendirmesini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Sistemik olarak verilen, form\u00fcle edilmemi\u015f ASO, AZD9150, \u00e7e\u015fitli \u00f6n klinik kanser modellerinde STAT3 ifadesini azaltt\u0131 ve lenfoma ve akci\u011fer kanseri modellerinde antitumor etkinli\u011fi g\u00f6sterdi. AZD9150'nin \u00f6n klinik etkinli\u011fi, y\u00fcksek tedavi direnci olan lenfoma ve k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri hastalar\u0131nda tek ajan antitumor etkinli\u011fi olarak bir faz 1 doz art\u0131r\u0131m \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc."}
{"_id":"10546779","title":"Evidence of a pluripotent human embryonic stem cell line derived from a cloned blastocyst.","text":"Somatik h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi transferi (SCNT) teknolojisi, son zamanlarda ortak genetik bile\u015fime sahip hayvanlar\u0131n \u00fcretilmesi i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bir klonlanm\u0131\u015f insan blastositten pluripotent embriyomikro (ES) h\u00fccre hatt\u0131 (SCNT-hES-1) elde etti\u011fimizi bildiriyoruz. SCNT-hES-1 h\u00fccreleri tipik ES h\u00fccre morfolojisi ve h\u00fccre y\u00fczey i\u015faret\u00e7ileri sergiledi ve in vitro embriyoid cisimler olu\u015fturma ve in vivo teratomlar olu\u015fturma yetene\u011fine sahipti, bu teratomlar ciddi kombine ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi farelerinde t\u00fcm \u00fc\u00e7 embriyonik germ tabakas\u0131ndan h\u00fccre t\u00fcrevlerini i\u00e7eriyordu. 70'ten fazla ge\u00e7i\u015ften sonra, SCNT-hES-1 h\u00fccreleri normal kromozom yap\u0131lar\u0131 korudu ve somatik \u00e7ekirdek don\u00f6r\u00fc h\u00fccrelerle genetik olarak ayn\u0131yd\u0131. Parthenogenetik bir k\u00f6ken olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 tamamen d\u0131\u015flayamay\u0131z, ancak imprint analizleri elde edilen insan ES h\u00fccrelerinin SCNT k\u00f6kenini desteklemektedir."}
{"_id":"10548391","title":"Ultrarapid drug metabolism: PCR-based detection of CYP2D6 gene duplication.","text":"Debrisoquin 4-hidroksilaz (CYP2D6) enzimi, bir\u00e7ok yayg\u0131n kullan\u0131lan ilac\u0131n metabolizmas\u0131n\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftiren, y\u00fcksek derecede polimorfiktir. Enzim aktivitesi, bireyler aras\u0131nda ultrafast (son derece h\u0131zl\u0131) metabolizmadan tam bir eksikli\u011fe kadar de\u011fi\u015fir. Bu nedenle, metabolik kapasite de\u011fi\u015fir ve standart \u00f6nerilen dozlarda terap\u00f6tik etkililik ve yan etkilerde bireyler aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131klara neden olur. Beyaz \u0131rktaki bireylerin %7'si, \u00e7ok say\u0131da i\u015flevsel CYP2D6 geni ta\u015f\u0131yan kal\u0131tsal aleller nedeniyle ultrarapid (son derece h\u0131zl\u0131) ila\u00e7 metabolizmas\u0131 (UM) g\u00f6sterebilir, bu da daha fazla enzim ifadesine neden olur. UM'lu bireylerin belirlenmesi, ila\u00e7 tedavisinde doz ayarlamalar\u0131 i\u00e7in potansiyel klinik \u00f6nem ta\u015f\u0131r ve ayn\u0131 zamanda uyumsuzlu\u011fun yanl\u0131\u015f tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131 \u00f6nler. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, UM genotipini tespit etmek i\u00e7in son zamanlarda tasarlanan PCR testlerini test ettik. 202 psikiyatrik hastadan olu\u015fan bir pop\u00fclasyonda, aktif CYP2D6 genlerini ta\u015f\u0131yan UM'lu bireylerin %3,5'lik bir prevalans\u0131 bulduk."}
{"_id":"10555591","title":"The Actions of Synaptically Released Zinc at Hippocampal Mossy Fiber Synapses","text":"Zn2+, hipokampal mossy liflar\u0131n\u0131n sinaptik vezik\u00fcllerinde y\u00fcksek konsantrasyonlarda bulunur. Zn2+'nin bu yolaktaki fizyolojik rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in Zn2+ ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131 ve mocha mutasyonlu fareyi kulland\u0131k. Zn2+, mossy lif sinapslar\u0131nda g\u00f6zlemlenen benzersiz presinaptik plastikliklere dahil de\u011fildir, ancak bu sinapslardan hem kendili\u011finden hem de elektrik uyar\u0131m\u0131yla birlikte glutamat ile birlikte sal\u0131n\u0131r, burada NMDA resept\u00f6rlerine g\u00fc\u00e7l\u00fc bir mod\u00fclat\u00f6r etki yapar. Zn2+, mossy lif sinapslar\u0131nda NMDA resept\u00f6rlerinin y\u00fcksek afinite ba\u011flanma sitesini tonik olarak i\u015fgal ederken, daha d\u00fc\u015f\u00fck afinite voltaj ba\u011f\u0131ml\u0131 Zn2+ ba\u011flanma sitesi, aksiyon potansiyeli ile s\u00fcr\u00fclen sal\u0131n\u0131m s\u0131ras\u0131nda i\u015fgal edilir. Sonu\u00e7 olarak, Zn2+ bir mod\u00fclat\u00f6r n\u00f6rotransmiter olarak mossy lif sinapslar\u0131ndan sal\u0131n\u0131r ve bu sinapslarda NMDA resept\u00f6r yan\u0131t\u0131n\u0131 \u015fekillendirmede \u00f6nemli bir rol oynar."}
{"_id":"10557471","title":"Association between folate intake from different food sources in Norway and homocysteine status in a dietary intervention among young male adults.","text":"Bu ara\u015ft\u0131rman\u0131n amac\u0131, beslenme bilgisi ile birlikte sebze, meyve ve tam tah\u0131ll\u0131 ekmek eri\u015fiminin art\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 i\u00e7eren diyet m\u00fcdahalesinin etkisini incelemekti. M\u00fcdahalenin etkisi, sebze, meyve, tam tah\u0131ll\u0131 ekmek ve tahmin edilen besin maddelerinin al\u0131m\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla belirlendi. Ayr\u0131ca, farkl\u0131 g\u0131da kaynaklar\u0131ndan folat\u0131n g\u00f6receli katk\u0131s\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fikliklerinin plazma toplam homocistein (p-tHcy) konsantrasyonundaki de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131 da ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Be\u015f ayl\u0131k m\u00fcdahale \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, Norve\u00e7 Ulusal Muhaf\u0131zlar\u0131'ndan 376 erkek g\u00f6n\u00fcll\u00fc (m\u00fcdahale grubu) ve 105 erkek g\u00f6n\u00fcll\u00fc (kontrol grubu) olan Heggelia'dan Norve\u00e7 Ulusal Muhaf\u0131zlar\u0131'ndan olu\u015fuyordu. \u00c7al\u0131\u015fma, sebze, meyve, yaban mersini ve meyve suyu (P < 0.001) ve tam tah\u0131ll\u0131 ekmek (P < 0.001) toplam t\u00fcketiminde art\u0131\u015fa yol a\u00e7t\u0131. M\u00fcdahale grubundaki kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, kontrol grubuna k\u0131yasla diyet lif (P < 0.001) ve folat (P < 0.001) al\u0131m\u0131nda daha y\u00fcksek art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. Sebze, meyve ve tam tah\u0131ll\u0131 ekmeklerden folat al\u0131m\u0131n\u0131n g\u00f6receli katk\u0131s\u0131, m\u00fcdahale grubunda kontrol grubuna k\u0131yasla daha y\u00fcksekti (t\u00fcm\u00fcnde P < 0.001). Tam tah\u0131ll\u0131 ekmekten folat al\u0131m\u0131ndaki art\u0131\u015f, p-tHcy konsantrasyonunda azalmayla ters orant\u0131l\u0131yd\u0131 (P = 0.017). \u00d6zetle, diyet m\u00fcdahalesi, sebze, meyve ve tam tah\u0131ll\u0131 ekmek al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 ve bu g\u0131da bile\u015fenlerinden folat al\u0131m\u0131n\u0131 da art\u0131rd\u0131. p-tHcy konsantrasyonundaki azalma, tam tah\u0131ll\u0131 ekmek t\u00fcketiminin artmas\u0131yla ili\u015fkili artan folat al\u0131m\u0131yla \u00f6nemli bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi."}
{"_id":"10559501","title":"Beta interferon controls West Nile virus infection and pathogenesis in mice.","text":"Mice'de yayg\u0131n plazma zar\u0131 resept\u00f6r\u00fc i\u00e7in tip I interferon (IFN-\u03b1\u03b2R(-)(\/)(-)) eksikli\u011fi ile yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, IFN sinyalizasyonunun Bat\u0131 Nil vir\u00fcs\u00fc (WNV) veya birka\u00e7 ba\u015fka patojenik vir\u00fcs\u00fcn enfeksiyonu sonras\u0131 tropizmi, yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcll\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymu\u015ftur. Ancak, bireysel IFN alt t\u00fcrlerinin \u00f6zel i\u015flevleri hala belirsizdir. Burada, IFN-\u03b2(-)(\/)(-) fareleri kullanarak, bu IFN alt t\u00fcr\u00fcn\u00fcn viral enfeksiyonu s\u0131n\u0131rlarken antiviral ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici i\u015flevini tan\u0131mlad\u0131k. IFN-\u03b2(-)(\/)(-) fareleri, sa\u011fl\u0131kl\u0131 tip farelere k\u0131yasla WNV enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 daha savunmas\u0131zd\u0131, daha h\u0131zl\u0131 ve daha y\u00fcksek genel \u00f6l\u00fcm oran\u0131yla, ancak IFN-\u03b1\u03b2R(-)(\/)(-) farelerinin fenotipinden daha az \u015fiddetli bir \u015fekilde. IFN-\u03b2(-)(\/)(-) farelerinin artan savunmas\u0131zl\u0131\u011f\u0131, farkl\u0131 dokularda artan viral replikasyona e\u015flik etti. WNV replikasyonunu kontrol etmedeki do\u011frudan bir rol i\u00e7in IFN-\u03b2'ye uygun olarak, IFN-\u03b2(-)(\/)(-) farelerinin makrofajlar, dendritik h\u00fccreler, fibroblastlar ve cerebellar gran\u00fcl h\u00fccre n\u00f6ronlar\u0131, ancak korteks n\u00f6ronlar\u0131 olmayan ex vivo k\u00fclt\u00fcrlerinde vir\u00fcs miktarlar\u0131 sa\u011fl\u0131kl\u0131 tip h\u00fccrelerinden daha y\u00fcksekti. Ayr\u0131nt\u0131l\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k analizi, WNV'ye \u00f6zg\u00fc antikorlar\u0131n veya CD8(+) T h\u00fccrelerinin kalitesinde veya miktar\u0131nda \u00f6nemli eksikliklere i\u015faret etmedi, ancak enfeksiyon sonras\u0131 d\u00fczenleyici CD4(+) CD25(+) FoxP3(+) T h\u00fccre yan\u0131t\u0131nda bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6zlemledik, daha y\u00fcksek say\u0131larla. Toplu olarak, bu sonu\u00e7lar, IFN-\u03b2'nin WNV patojenizmini, anahtar h\u00fccre t\u00fcrlerinde enfeksiyonu s\u0131n\u0131rlayarak ve T h\u00fccre d\u00fczenleyici a\u011flar\u0131 mod\u00fcle ederek kontrol etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"10562341","title":"Frontrunners of T cell activation: Initial, localized Ca2+ signals mediated by NAADP and the type 1 ryanodine receptor","text":"T h\u00fccrelerin aktivasyonu, adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin temel a\u00e7ma anahtar\u0131d\u0131r. Ca2+ sinyali, T h\u00fccre aktivasyonu i\u00e7in esast\u0131r ve ba\u015flang\u0131\u00e7ta k\u0131sa s\u00fcreli, yerel Ca2+ sinyalleri olarak ba\u015flar. \u0130kinci iletken nikotinik asit adenina din\u00fckleotit fosfat (NAADP), T h\u00fccre aktivasyonu \u00fczerine h\u0131zla olu\u015fur ve erken Ca2+ sinyallerini uyar\u0131r. Bu erken sinyalleme olaylar\u0131n\u0131 karakterize etmek ve NAADP ba\u011f\u0131ml\u0131 Ca2+ sinyallerinde yer alan kanallar\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in \u00e7oklu floresan Ca2+ g\u00f6stergesi i\u00e7eren y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc bir g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme tekni\u011fi geli\u015ftirdik. Aktivasyonun ilk saniyelerinde, hem birincil far\u0131 T h\u00fccreleri hem de insan Jurkat h\u00fccreleri, CD3 antikoruna kapl\u0131 toplarla aktive edildi\u011finde, yakalama s\u0131n\u0131r\u0131na yak\u0131n \u00e7apta ve aktivasyon yerine yak\u0131n plazma zar\u0131nda Ca2+ sinyalleri tespit ettik. Jurkat h\u00fccrelerinde ryanodine resept\u00f6r\u00fc (RyR) silinmi\u015f veya RyR1\u2212\/\u2212 far\u0131 T h\u00fccrelerinde, bu erken Ca2+ sinyalleri tespit edilemedi veya say\u0131lar\u0131 belirgin \u015fekilde azald\u0131. 20 ms i\u00e7inde Jurkat h\u00fccrelerine NAADP enjekte edildikten sonra g\u00f6zlemlenen yerel Ca2+ sinyalleri de RyR silinmesiyle duyarl\u0131yd\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, potansiyel NAADP hedef kanal\u0131 olan TRPM2 (ge\u00e7ici resept\u00f6r potansiyeli kanal\u0131, melastatin 2 alt t\u00fcr\u00fc), birincil T h\u00fccrelerinde ilk Ca2+ sinyallerinin olu\u015fumu i\u00e7in gerekli de\u011fildi. Bu nedenle, y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme y\u00f6ntemimizle, T h\u00fccrelerinde erken Ca2+ sal\u0131\u015f olaylar\u0131n\u0131 karakterize ettik ve bu sinyallerde RyR ve NAADP'nin yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlad\u0131k."}
{"_id":"10574949","title":"A missense LAMB2 mutation causes congenital nephrotic syndrome by impairing laminin secretion.","text":"Laminin \u03b22, laminin-521'in bir bile\u015fenidir ve glomer\u00fcler bazal membran\u0131n (GBM) \u00f6nemli bir yap\u0131 ta\u015f\u0131d\u0131r. Laminin \u03b22 (LAMB2) genindeki s\u0131f\u0131r mutasyonlar\u0131 Pierson sendromuna neden olur; bu, ciddi bir kongenital nefrotik sendrom ve g\u00f6z ve sinir sistemi bozukluklar\u0131 ile karakterize bir durumdur. \u00d6te yandan, LAMB2'de R246Q gibi missense mutasyonlar\u0131 olan hastalar, kongenital nefrotik sendrom g\u00f6sterebilir, ancak daha az \u015fiddetli ekrenal bozukluklar da ya\u015fayabilirler. Bu missense mutasyonlar\u0131n\u0131n protein\u00fcriye nas\u0131l neden oldu\u011funu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, GBM'de (glomer\u00fcler bazal membran) do\u011fal tipli fare laminin \u03b22'yi R246Q mutlu rat laminin \u03b22 ile de\u011fi\u015ftiren \u00fc\u00e7 transgenik fare hatt\u0131 olu\u015fturduk. Bu transgenik fareler, lamb2-eksiklikli yavrulara k\u0131yasla \u00e7ok daha az \u015fiddetli protein\u00fcri geli\u015ftirdi; protein\u00fcri seviyesi R246Q-LAMB2 ifadesinin ters orant\u0131l\u0131 olarak korelendi. Protein\u00fcri ba\u015flang\u0131c\u0131nda, slit diyafram\u0131 ve ayak s\u00fcre\u00e7leriyle ili\u015fkili proteinlerin ifadesi ve lokalizasyonu normaldi ve belirgin ultrastr\u00fckt\u00fcrel anormallikler yoktu. D\u00fc\u015f\u00fck transgen ifade edenler 3 ayda a\u011f\u0131r protein\u00fcri, ayak s\u00fcre\u00e7lerinin \u00e7\u00f6kmesi, GBM kal\u0131nla\u015fmas\u0131 ve b\u00f6brek yetmezli\u011fi geli\u015ftirdi, ancak y\u00fcksek ifade edenler 9 ayda sadece hafif protein\u00fcri geli\u015ftirdi. In vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar, R246Q mutasyonunun lamininin sekresyonunu engelledi\u011fini g\u00f6sterdi. Bu bulgular, R246Q mutasyonunun nefrotik sendromu, podositlerden GBM'ye laminin-521'in sekresyonunu engelleyerek neden olabilece\u011fini, ancak artan mutlu protein ifadesinin bu sekresyon kusurunu a\u015fabilece\u011fini ve glomer\u00fcler se\u00e7icili\u011fi iyile\u015ftirebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"10576136","title":"Interleukin-33 prevents apoptosis and improves survival after experimental myocardial infarction through ST2 signaling.","text":"Arka Plan ST2, interleukin (IL)-1 resept\u00f6r ailesine ait bir \u00fcyedir ve membran ba\u011fl\u0131 (ST2L) ve \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr (sST2) izoforlara sahiptir; sST2, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc (MI) hastalar\u0131nda k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7lar\u0131n bir biyomark\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Son zamanlarda ke\u015ffedilen ST2'nin ligand\u0131 olan IL-33, n\u00fckleer fakt\u00f6r kappaB'yi aktive eder ve bu nedenle apoptotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyebilir. ST2 sinyalizasyonu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla MI sonras\u0131 kardiyoprotektif etkimizi test etmek i\u00e7in hipotezi test ettik. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR IL-33, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f kardiyomiyositleri hipoksiye ba\u011fl\u0131 apoptozdan korudu ve bu kardiyoproteksiyon k\u0131smen sST2 taraf\u0131ndan engellendi. IL-33, XIAP, cIAP1 ve survivin gibi antiapoptotik fakt\u00f6rlerin ifadelerini ind\u00fckledi. ST2'nin kardiyoprotektif rol\u00fcn\u00fc in vivo tan\u0131mlamak i\u00e7in, farelerde izolemi\/reperf\u00fczyon deneyinde k\u00f6r ve rastgele bir \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. IL-33, kardiyomiyosit apoptozunu azaltt\u0131, caspase-3 aktivitesini bask\u0131lad\u0131 ve IAP ailesi proteinlerinin ifadelerini art\u0131rd\u0131. IL-33, 15. g\u00fcnde hem enfarkt\u00fcs hem de fibrozis hacimlerini azaltt\u0131; ayr\u0131ca, hem ekokardiyografik hem de hemodinamik \u00e7al\u0131\u015fmalar, IL-33'\u00fcn ventrik\u00fcl fonksiyonunu iyile\u015ftirdi\u011fini g\u00f6sterdi. ST2 sinyalizasyonunun kardiyoprotektif etkisini belirlemek i\u00e7in, ST2(-\/-) ile vahsi tip yavru fareler aras\u0131nda rastgele ve k\u00f6r bir \u00e7al\u0131\u015fma, MI'ye tabi tutulan 98 fare \u00fczerinde ger\u00e7ekle\u015ftirildi. MI'den 4 hafta sonra, IL-33 vahsi tip farelerde ventrik\u00fcl geni\u015flemesini azaltt\u0131 ve kas\u0131lmay\u0131 iyile\u015ftirdi, ancak ST2(-\/-) farelerde bu etkiler g\u00f6zlemlenmedi. Son olarak, IL-33, vahsi tip farelerde, ancak ST2(-\/-) farelerde MI sonras\u0131 hayatta kalmay\u0131 iyile\u015ftirdi. SONU\u00c7LAR IL-33, ST2 sinyalizasyonu yoluyla kardiyomiyosit apoptozunu \u00f6nler ve MI sonras\u0131 kardiyal fonksiyonu ve hayatta kalmay\u0131 iyile\u015ftir"}
{"_id":"10577574","title":"The impact of open versus closed format ICU admission practices on the outcome of high risk surgical patients: a cohort analysis","text":"ARKA PLAN 2000 y\u0131l\u0131nda, Zaandam T\u0131bbi Merkezi'ndeki (ZMC) yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesinin (ICU) organizasyonel yap\u0131s\u0131, a\u00e7\u0131k formattan kapal\u0131 formata de\u011fi\u015fti. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, bu organizasyonel de\u011fi\u015fimin y\u00fcksek riskli cerrahi hastalarda sonu\u00e7 \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmekti. Y\u00d6NTEMLER 1996-1998 (a\u00e7\u0131k format) ve 2003-2005 (kapal\u0131 format) y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ICU'ya kabul edilen t\u00fcm ard\u0131\u015f\u0131k y\u00fcksek riskli cerrahi hastalar\u0131n\u0131n t\u0131bbi kay\u0131tlar\u0131 incelendi. Y\u00fcksek riskli hastalar, Cerrahi Hastalarda Risk Tan\u0131mlama (IRIS) puan\u0131na g\u00f6re tan\u0131mland\u0131. \u0130ncelenen parametreler: \u00f6l\u00fcm oran\u0131, morbidite, ICU yat\u0131\u015f s\u00fcresi (LOS) ve hastanede yat\u0131\u015f s\u00fcresi. SONU\u00c7LAR ICU hastalar\u0131nda \u00f6l\u00fcm oran\u0131, a\u00e7\u0131k formatta %25,7 ve kapal\u0131 formatta %15,8'di (p = 0,01). Morbidite %48,6'dan %46,1'e (p = 0,6) d\u00fc\u015ft\u00fc. Ortalama hastanede yat\u0131\u015f s\u00fcresi, a\u00e7\u0131k formatta 17 g\u00fcn ve kapal\u0131 formatta 21 g\u00fcn (p = 0,03) idi. SONU\u00c7LAR Y\u00fcksek riskli cerrahi ICU hastalar\u0131, genellikle kapsaml\u0131 ve geni\u015f kapsaml\u0131 cerrahi i\u015flemler ge\u00e7irmi\u015f hastalard\u0131r. Bu hastalar, en y\u00fcksek g\u00fcvenlik ve en iyi bak\u0131m i\u00e7in uzman tedavi ve dikkatli izleme gerektirir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, kapal\u0131 format\u0131n, y\u00fcksek riskli cerrahinin etkilerini en aza indirmek ve bu hasta grubunda g\u00fcvenli sonu\u00e7lar sa\u011flamak i\u00e7in a\u00e7\u0131k formattan daha uygun bir ortam oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"10582939","title":"Induction therapy with autologous mesenchymal stem cells in living-related kidney transplants: a randomized controlled trial.","text":"\nK\u0130L\u0130N\u0130K D\u00d6N\u00dc\u015e\u00dcM TEDAV\u0130S\u0130NDE ANT\u0130B\u0130YOT\u0130KLER VE KAL\u0130N\u0130N\u0130N\u0130N (CN\u0130'ler) KULLANIMI, K\u0130D YAPTIRIMI G\u00d6RENLERDE AKUT REDDETME RATLARINI D\u00dc\u015e\u00dcR\u00dcR; ANCAK, OPPORTUN\u0130ST\u0130K ENFEKS\u0130YONLAR VE TOX\u0130K CN\u0130 ETK\u0130LER\u0130 ZORLU KALIR. B\u0130L\u0130N\u00c7L\u0130 OLARAK, MESENK\u0130MAL K\u00d6K CELALAR (MSCs), GRAFT-VS-HOST HASTALI\u011eI TEDAV\u0130S\u0130NDE BA\u015eARILI OLMU\u015eTUR.\n\nHEDEF, K\u0130D HASTALILARI \u0130\u00c7\u0130N ANT\u0130B\u0130YOT\u0130K \u0130NDUKS\u0130YONUN YER\u0130NE OTOLOG K\u00d6K CELALARININ (MSCs) KULLANIMINI DE\u011eERLEND\u0130RMEK; ABO Uyumlu, KROS-E\u015eLE\u015eT\u0130RMES\u0130Z K\u0130D NAKL\u0130LER\u0130NDE YA\u015eAYAN \u0130L\u0130\u015eK\u0130L\u0130 B\u0130R VERENDEN ALINAN HASTALAR.\n\nT\u0130P, AYAK VE HASTALAR: 2008 \u015eubat-2009 May\u0131s aras\u0131nda tek bir merkezde, a\u00e7\u0131k etiketli, rastgele bir \u00e7al\u0131\u015fma kapsam\u0131nda 159 hasta dahil edildi.\n\nB\u0130RLE\u015eT\u0130RME: Hastalar, b\u00f6brek yeniden dola\u015f\u0131m\u0131nda kemik ili\u011fi k\u00f6kenli otolog MSC'ler (1-2 x 10(6)\/kg) ile iki hafta sonra a\u015f\u0131land\u0131. 53 hasta standart dozda ve 52 hasta d\u00fc\u015f\u00fck dozda CN\u0130'ler (standart dozun %80'i) ald\u0131; 51 kontrol grubu hastas\u0131 anti-IL-2 resept\u00f6r\u00fc antikoruna ek olarak standart dozda CN\u0130'ler ald\u0131.\n\nANA \u00c7IKARIM \u00d6L\u00c7\u00dcLER\u0130: Ana \u00f6l\u00e7\u00fcm, 1 y\u0131ll\u0131k akut reddetme ve b\u00f6brek fonksiyonu (estimelenmi\u015f glomer\u00fcler filtreleme oran\u0131 [eGFR]); ikincil \u00f6l\u00e7"}
{"_id":"10605189","title":"Cerebral cortex assembly: generating and reprogramming projection neuron diversity","text":"Memeli beyin kabu\u011fu, ili\u015fkilendirme, bili\u015fsel ve motor i\u015flevlerin en y\u00fcksek seviyeleri i\u00e7in sorumludur. Merkezi sinir sistemi (CNS) i\u00e7inde, kabuk, n\u00f6ronal \u00e7e\u015fitlili\u011fin en a\u015f\u0131r\u0131 \u00f6rne\u011fi olarak \u00f6ne \u00e7\u0131kar; genel olarak, uyar\u0131c\u0131 projeksiyon n\u00f6ronlar\u0131 (PN'ler) ve inhibe edici i\u00e7 n\u00f6ronlar (IN'ler) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131l\u0131r. Burada, embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda PN \u00e7e\u015fitlili\u011fini \u015fekillendiren stratejiler ve mekanizmalar hakk\u0131nda son geli\u015fmeleri inceliyoruz ve PN s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131n, organizman\u0131n \u00f6mr\u00fc boyunca nas\u0131l korunabilece\u011fini tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, PNs'nin s\u0131n\u0131f \u00f6zelliklerini y\u00f6nlendirilmi\u015f bir \u015fekilde yeniden programlamaya a\u00e7\u0131k olabilece\u011fi ilgin\u00e7 olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na da de\u011finiyoruz, bu da yeti\u015fkin beyin plastisitesini art\u0131rabilir."}
{"_id":"10607877","title":"Mechanical modulation of receptor-ligand interactions at cell-cell interfaces.","text":"H\u00fccre y\u00fczey resept\u00f6rleri, \u00e7e\u015fitli i\u015flevsel h\u00fccresel sonu\u00e7lara yol a\u00e7an sinyal iletimi kaskadlar\u0131n\u0131 ba\u015flatmak ve d\u00fczenlemek nedeniyle kapsaml\u0131 bir \u015fekilde incelenmi\u015ftir. Di\u011fer h\u00fccrelerin y\u00fczeylerine tak\u0131l\u0131 olan ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 olan \u00f6nemli bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k resept\u00f6r\u00fc s\u0131n\u0131f\u0131 (\u00f6rne\u011fin, T h\u00fccre antijen resept\u00f6rleri) hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Ba\u011flant\u0131 ba\u011flama yoluyla resept\u00f6r fosforilasyonunu ba\u015flatan mekanizma, \"receptor tetikleme\" olarak bilinen s\u00fcre\u00e7, tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Son zamanlarda, h\u00fccre-h\u00fccre aray\u00fcz\u00fcnde (iki boyutlu) resept\u00f6r-ba\u011flay\u0131c\u0131 kompleks \u00f6m\u00fcrlerinin (3 boyutlu) \u00e7\u00f6zeltideki \u00f6m\u00fcrlerinden daha k\u0131sa oldu\u011fu do\u011frudan \u00f6l\u00e7\u00fcmler yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak temel mekanizma bilinmemektedir. H\u00fccre-h\u00fccre aray\u00fcz\u00fcnde, resept\u00f6r-ba\u011flay\u0131c\u0131 kompleksi k\u0131sa bir i\u00e7membran mesafesi (15 nm) boyunca uzan\u0131r, ancak uzun y\u00fczey molek\u00fclleri (LSM'ler) 40 nm'den fazla uzanan ekdomenlere sahiptir ve bu LSM'ler de resept\u00f6r\u00fc defosforilate eden fosfatazlar (\u00f6rne\u011fin, CD45) i\u00e7erir. Boyut tabanl\u0131 LSM'lerin resept\u00f6r-ba\u011flay\u0131c\u0131 kompleksinden ayr\u0131lmas\u0131, resept\u00f6r tetiklemesinin bir mekanizmas\u0131 oldu\u011fu \u00f6nerilmi\u015ftir, ancak bu makroskobik \u00f6l\u00e7ekteki ayr\u0131\u015fmay\u0131 destekleyip desteklemedi\u011fi net de\u011fildir. Burada, membran elastikiyeti ile LSM'lerin s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma sertli\u011fi ve yanal hareketlili\u011fini birle\u015ftiren bir nanometre \u00f6l\u00e7e\u011finde matematiksel bir model sunuyoruz. Modelimiz, tek bir resept\u00f6r-ba\u011flay\u0131c\u0131 kompleksinden LSM'lerin g\u00fc\u00e7l\u00fc supradif\u00fczyona ayr\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulur. Model, LSM yeniden da\u011f\u0131t\u0131m\u0131n\u0131n kompleks \u00fczerinde zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 bir gerilime yol a\u00e7aca\u011f\u0131n\u0131 ve bu da iki boyutlu \u00f6m\u00fcrde azalmaya neden olaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcr. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, model, \u00fc\u00e7 ve iki boyutlu \u00f6m\u00fcrler aras\u0131nda do\u011frusal olmayan bir ili\u015fki \u00f6ng\u00f6r\u00fcr, bu da resept\u00f6rlerin benzer ligandlar aras\u0131nda ayr\u0131m yapabilme yetene\u011fini art\u0131rabilir."}
{"_id":"10608397","title":"High-performance neuroprosthetic control by an individual with tetraplegia.","text":"ARKA PLAN Paraliz veya kol amputasyonu, elin y\u00f6nlendirilmesi ve kavrama, manip\u00fclasyon ve nesneleri ta\u015f\u0131ma yetene\u011finin kayb\u0131na neden olur, bu i\u015flevler g\u00fcnl\u00fck ya\u015fam aktivitelerinin temelini olu\u015fturur. Beyin-makine aray\u00fczleri, bu t\u00fcr bir aray\u00fczle bu kaybedilen i\u015flevlerin \u00e7o\u011funu geri kazanmak i\u00e7in bir \u00e7\u00f6z\u00fcm sa\u011flayabilir. Bu nedenle, bir tetrapleji hastas\u0131n\u0131n bu t\u00fcr bir aray\u00fczle y\u00fcksek performansl\u0131 protez bir kolun sinirsel kontrol\u00fcn\u00fc h\u0131zla elde edip edemeyece\u011fini test ettik. Y\u00d6NTEMLER, 52 ya\u015f\u0131ndaki bir tetrapleji hastas\u0131n\u0131n motor korteksinde iki 96 kanall\u0131 intracortikal mikroelektrod yerle\u015ftirdik. Beyin-makine aray\u00fcz\u00fc e\u011fitimi, 3 boyutlu \u00e7eviri, 3 boyutlu y\u00f6nlendirme ve 1 boyutlu kavrama dahil olmak \u00fczere 7 dereceli \u00f6zg\u00fcrl\u00fckle antropomorfik bir protez kolun kontrol\u00fcn\u00fc hedefleyerek 13 hafta s\u00fcrd\u00fc. Kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n protez kolu kontrol etme yetene\u011fi, \u00fcst ekstremite fonksiyonu klinik \u00f6l\u00e7\u00fcmleriyle de\u011ferlendirildi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ClinicalTrials.gov'da NCT01364480 ile kay\u0131tl\u0131d\u0131r. BULGULAR Kat\u0131l\u0131mc\u0131, ikinci e\u011fitim g\u00fcn\u00fcnde protez kolu \u00fc\u00e7 boyutlu \u00e7al\u0131\u015fma alan\u0131nda serbest\u00e7e hareket ettirebildi. 13 hafta sonra, kat\u0131l\u0131mc\u0131 d\u00fczenli olarak 7 boyutlu hareketler ger\u00e7ekle\u015ftirdi. Hedefe dayal\u0131 ula\u015fma g\u00f6revlerinde ortalama ba\u015far\u0131 oran\u0131 %91,6 (SD 4,4) iken, \u015fans seviyesi %6,2 (95% CI 2,0-15,3) idi. Tamamlama s\u00fcresi (ortalama 148 saniye [SD 60] den 112 saniye [6] e) ve yol verimlili\u011fi (0,30 [0,04] den 0,38 [0,02] e) iyile\u015ftirmeleri g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Kat\u0131l\u0131mc\u0131 ayr\u0131ca, \u00fcst ekstremite fonksiyon testlerinde klinik olarak anlaml\u0131 kazan\u0131mlar sa\u011flayan becerikli ve koordineli ula\u015fma ve kavrama hareketleri ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in protez kolu kullanabildi. Herhangi bir olumsuz olay bildirilmedi. YORUM Beyin protez kollar\u0131n\u0131n s\u00fcrekli geli\u015fimiyle, uzun s\u00fcreli fel\u00e7li bireyler, el yerle\u015ftirme, y\u00f6nlendirme ve ula\u015fma i\u00e7in do\u011fal ve sezgisel komut sinyallerini geri kazanabilir, b\u00f6ylece g\u00fcnl\u00fck ya\u015fam"}
{"_id":"10608822","title":"Phase locking and multiple oscillating attractors for the coupled mammalian clock and cell cycle.","text":"V\u00fccut dokusu veya organizma d\u00fczeyinde g\u00fcnl\u00fck senkronize h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnme ritimleri bir\u00e7ok t\u00fcrde g\u00f6zlemlenmektedir ve bu, sirkadiyen saat ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc osilat\u00f6rlerinin ba\u011flant\u0131l\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Memeliler i\u00e7in, bilinen mekanik etkile\u015fimler olmas\u0131na ra\u011fmen, bu t\u00fcr ba\u011flant\u0131n\u0131n saat ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesine ve dolay\u0131s\u0131yla biyolojik \u00f6nemine etkisi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6zellikle, tek h\u00fccre d\u00fczeyindeki h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinin zaman organizasyonu, dokuda bu g\u00fcnl\u00fck ritmi nas\u0131l \u00fcretti\u011fini bilmiyoruz. Burada, \u00e7o\u011falmakta olan fareli fibroblastlarda bu soruya cevap vermek i\u00e7in \u00e7okspektral canl\u0131 h\u00fccre g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi, hesaplama y\u00f6ntemleri ve matematiksel modelleme kullan\u0131yoruz. G\u00f6steriyoruz ki, e\u015fzamanla\u015fmam\u0131\u015f h\u00fccrelerde h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve sirkadiyen saat sa\u011flam bir \u015fekilde 1:1 oran\u0131nda birbirlerine kilitlenir, b\u00f6ylece geni\u015fleyen bir h\u00fccre pop\u00fclasyonda iki osilat\u00f6r ortak bir frekansta senkronize bir \u015fekilde sal\u0131n\u0131r. Dexametazonla ind\u00fcklenen senkronizasyon, ek saat durumlar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r. D\u00fc\u015f\u00fck d\u00f6nem kilitlenmi\u015f durumun yan\u0131 s\u0131ra, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha uzun d\u00f6nemli saat durumlar\u0131 olarak ayr\u0131 ayr\u0131 var olan belirgin durumlar da vard\u0131r. H\u00fccreler, dexametazon senkronizasyonu sonras\u0131 bu durumlara ge\u00e7er. Tek h\u00fccre d\u00fczeyinde saate kilitlenme yoluyla h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinin zamanlamas\u0131, \u00f6zellikle de d\u00fczensiz sirkadiyen fonksiyonun bir\u00e7ok hastal\u0131\u011f\u0131n patogenezine giderek daha fazla ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furmaktad\u0131r."}
{"_id":"10617916","title":"Moderate effect of artemisinin-based combination therapy on transmission of Plasmodium falciparum.","text":"Arka Plan. Artemisin bazl\u0131 kombinasyon tedavisi (ACT), mikroskopik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f gametositemi ve sivri sinek enfeksiyonunu azalt\u0131r. Ancak, son zamanlarda molek\u00fcler teknikler, alt mikroskobik gametositemi y\u00fcksek prevalanslar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Burada amac\u0131m\u0131z, sulfadoxin-pyrimethamin (SP) monoterapisi ve SP'ye artemizinin (AS) veya amodiakin (AQ) veya artemeter-lumefantrin (AL; Coartem) eklenmesiyle tedavinin, alt mikroskobik gametositemi ve bula\u015fkanl\u0131\u011fa etkisini belirlemektir. Y\u00f6ntemler. Kenya'dan 6 ayl\u0131k-10 ya\u015f\u0131ndaki (n=528) \u00e7ocuklar, 4 tedavi koluna rastgele at\u0131ld\u0131. Gametositemi, hem mikroskopik hem de Pfs25 RNA tabanl\u0131 nicel n\u00fckleik asit amplifikasyonu (Pfs25 QT-NASBA) ile belirlendi. Bula\u015fma, membran besleme testleri ile belirlendi. Sonu\u00e7lar. Pfs25 QT-NASBA ile belirlenen gametositemi prevalans\u0131, kay\u0131t s\u0131ras\u0131nda %89.4 (219\/245) idi ve SP'ye AS, SP'ye AQ ve AL ile tedavi sonras\u0131 azald\u0131. Rastgele se\u00e7ilen bir \u00e7ocuk grubunda yap\u0131lan membran besleme testleri, mikroskopik olarak belirlenenlerden 4 kat daha fazla bula\u015fkan \u00e7ocuk oldu\u011funu g\u00f6sterdi. ACT, bula\u015fkan \u00e7ocuklar\u0131n oran\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltmad\u0131, ancak enfekte sivri sineklerin oran\u0131n\u0131 azaltt\u0131. Sonu\u00e7. Alt mikroskobik gametositemi tedaviden sonra yayg\u0131nd\u0131r ve sivri sinek enfeksiyonuna \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulunur. Bulgular\u0131m\u0131z\u0131 bula\u015fma yo\u011funlu\u011fu ba\u011flam\u0131nda yorumlamal\u0131y\u0131z, ancak ACT'nin s\u0131tma bula\u015fmas\u0131 \u00fczerindeki etkisi orta derecede ve sadece gametositemi ta\u015f\u0131ma s\u00fcresine ve ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar taraf\u0131ndan enfekte sivri sineklerin oran\u0131na s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"10624000","title":"Lip movements entrain the observers\u2019 low-frequency brain oscillations to facilitate speech intelligibility","text":"S\u00fcrekli konu\u015fmada, dudak hareketleri g\u00f6rsel zaman sinyalleri sa\u011flar ve bu sinyaller konu\u015fma i\u015fleme s\u00fcrecini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Burada, MEG kullanarak bu g\u00f6rsel sinyallerin, konu\u015fmac\u0131y\u0131 dinleyen ve g\u00f6ren kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n ritmik beyin aktivitesi ile nas\u0131l etkile\u015fimde bulundu\u011funu do\u011frudan inceledik. \u0130lk olarak, konu\u015fmac\u0131n\u0131n dudak hareketleri ile osilatuvar beyin aktivitesi aras\u0131ndaki koherans\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve g\u00f6rsel kortekste anlaml\u0131 bir uyum sa\u011flad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6sterdik. Ard\u0131ndan, bu dudak-beyin koherans\u0131ndan sesli konu\u015fman\u0131n koherent katk\u0131s\u0131n\u0131 \u00e7\u0131karmak i\u00e7in k\u0131smi koherans kulland\u0131k. Farkl\u0131 dikkat ko\u015fullar\u0131ndaki bu senkronizasyonu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak, g\u00f6rsel konu\u015fmaya dikkat etmenin g\u00f6rsel korteks ve konu\u015fmac\u0131n\u0131n dudaklar\u0131 aras\u0131ndaki koherans\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Ayr\u0131ca, sol motor korteks ve dudak hareketleri aras\u0131ndaki anlaml\u0131 k\u0131smi koherans\u0131 belirledik ve bu k\u0131smi koherans do\u011frudan anlama do\u011frulu\u011funu \u00f6ng\u00f6rd\u00fc. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, g\u00f6rsel olarak senkronize edilmi\u015f ve dikkatle mod\u00fcle edilmi\u015f ritmik beyin aktivitesinin, audiovisual konu\u015fma i\u015fleme s\u00fcrecini geli\u015ftirmede ne kadar \u00f6nemli oldu\u011funu vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"10627801","title":"Loss of DExD\/H box RNA helicase LGP2 manifests disparate antiviral responses.","text":"DExD\/H kutu RNA helikaz\u0131 retinoik asit ind\u00fcklenebilir gen I (RIG-I) ve melanom farkl\u0131lasyon ili\u015fkili gen 5 (MDA5), vir\u00fcs enfeksiyonunu tan\u0131yan ve tip I IFN \u00fcretimini sa\u011flayan \u00f6nemli i\u00e7sel resept\u00f6rlerdir. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc bir helikaz geni olan Lgp2, Rig-I ve Mda5'e homologdur ancak bir kaspaz etkinle\u015ftirme ve i\u015fe alma alan\u0131na sahip de\u011fildir. Lgp2 eksik fareler olu\u015fturduk ve bu genin kayb\u0131n\u0131n h\u00fccreleri sitoplazmik polyinosinik\/polikitidik asit ile tip I IFN ind\u00fcklenmesine kar\u015f\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde hassas hale getirdi\u011fini bildirdik. Bununla birlikte, IFN-beta transkripsiyonunun negatif geri besleme inhibisyonu LGP2'nin yoklu\u011funda normal bulundu, bu da LGP2'nin tip I IFN \u00fcretiminin birincil negatif d\u00fczenleyicisi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Verilerimiz ayr\u0131ca Lgp2-\/- farelerin \u00f6l\u00fcmc\u00fcl vesik\u00fcler stomatit vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 diren\u00e7 g\u00f6sterdi\u011fini, bu vir\u00fcs\u00fcn replikatif RNA ara \u00fcr\u00fcnlerinin \u00f6zellikle RIG-I taraf\u0131ndan, MDA5'ten ziyade, tip I IFN \u00fcretimini tetiklemek i\u00e7in tan\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Bununla birlikte, LGP2 eksik farelerde, enfeksiyonu encephalomyocarditis vir\u00fcs\u00fc ile yan\u0131t olarak tip I IFN \u00fcretiminin bir kusuru g\u00f6zlemlendi, vir\u00fcs\u00fcn replikasyonu MDA5 ba\u011f\u0131ml\u0131 yerli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirir. Toplu olarak, verilerimiz RNA vir\u00fcs enfeksiyonu sonras\u0131 yerli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sinyalleme yollar\u0131n\u0131 tetiklemede LGP2'nin farkl\u0131 d\u00fczenleyici rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir."}
{"_id":"10628767","title":"Three-dimensional, single-molecule fluorescence imaging beyond the diffraction limit by using a double-helix point spread function.","text":"Tek molek\u00fcl floresan g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemede optik yay\u0131lma s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131n \u00f6tesini 3 boyutlu olarak g\u00f6steriyoruz, geni\u015f alan mikroskobu ile, \u00e7ift sarmal yay\u0131lma fonksiyonuna (DH-PSF) sahip. DH-PSF tasar\u0131m\u0131, y\u00fcksek ve tutarl\u0131 Fisher bilgisi \u00f6zelliklidir ve g\u00f6r\u00fcnt\u00fc d\u00fczleminde 2 bask\u0131n lobu vard\u0131r, bu loblar\u0131n a\u00e7\u0131sal y\u00f6nelimi emisyoncunun (z) konumu ile d\u00f6ner. Tek floresan molek\u00fcller, kal\u0131n bir polimer numunesinde, 500 ms'lik tek al\u0131mlarla 10-20 nm hassasiyetiyle b\u00fcy\u00fck bir derinlik alan\u0131na (2 mikron) konumland\u0131r\u0131l\u0131r, 2 DH-PSF loblar\u0131n\u0131n merkezini bularak. Fotoaktif bir floresan madde kullanarak, seyrek alt k\u00fcmeleri tekrarl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemek, DH-PSF mikroskobu ile t\u00fcm 3 boyutlu y\u00fcksek molek\u00fcl konsantrasyonlar\u0131n\u0131n s\u00fcper \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesini sa\u011flar. Optik PSF tasar\u0131m\u0131 ve dijital sonras\u0131 i\u015fleme ile fotoaktif floresan maddelerin birle\u015fimi, Rayleigh yay\u0131lma s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131n \u00f6tesine 3 boyutlu g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc geli\u015ftirmek i\u00e7in yeni yollar a\u00e7\u0131yor."}
{"_id":"10641162","title":"A unique cell division machinery in the Archaea.","text":"Bakterilerin, euryarchaelerin ve eukariotlar\u0131n h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnme makineleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, ikinci ana arkeal filum olan Crenarchaeota'da b\u00f6l\u00fcnme bile\u015fenleri belirlenmemi\u015ftir. Burada, Crenarchaeon Sulfolobus acidocaldarius'ta, benzersiz bir h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnme makinesinin bir par\u00e7as\u0131 olan \u00fc\u00e7 gen operonu, cdv'yi g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tl\u0131yoruz. Operon, genom ayr\u0131\u015fmas\u0131 ve b\u00f6l\u00fcnme ba\u015flang\u0131c\u0131nda tetiklenir ve Cdv proteinleri daha sonra ayr\u0131\u015fan n\u00fckleoidler aras\u0131nda polimerize olur ve b\u00f6l\u00fcnme boyunca varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcr, daralma s\u0131ras\u0131nda giderek daha k\u00fc\u00e7\u00fck bir yap\u0131 olu\u015fturur. cdv operonu, UV radyasyonundan sonra dramatik olarak indirgenir, bu da DNA hasar\u0131na yan\u0131t olarak b\u00f6l\u00fcnmenin inhibisyonu oldu\u011funu g\u00f6sterir, bu da eukariotik kontrol noktas\u0131 sistemlerine benzer. cdv genleri, FtsZ tabanl\u0131 arkeal b\u00f6l\u00fcnme sistemlerine g\u00f6re tamamlay\u0131c\u0131 bir filogenetik aral\u0131\u011fa sahiptir, bu nedenle \u00e7o\u011fu arkeal soyunda ya bir sistem ya da di\u011feri vard\u0131r. CdvB ve CdvC adl\u0131 iki Cdv proteini, l\u00fcminal vesik\u00fcllerin olu\u015fumu ve HIV-1 viryonunun sal\u0131n\u0131m\u0131 ile ili\u015fkili olan eukariotik ESCRT-III s\u0131ralama kompleksinin bile\u015fenlerine benzerlik g\u00f6sterir, bu da mekanizmatik benzerlikler ve ortak bir evrimsel k\u00f6keni ima eder."}
{"_id":"10641715","title":"Modelling and rescuing neurodevelopmental defect of Down syndrome using induced pluripotent stem cells from monozygotic twins discordant for trisomy 21","text":"Down sendromu (trisomi 21), entelekt\u00fcel gerilik ve birka\u00e7 di\u011fer geli\u015fimsel anormallik ile ili\u015fkili en yayg\u0131n canl\u0131 kromozomal bozukluktur. Burada, genetik arka plan de\u011fi\u015fkenli\u011finin etkilerini ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in monozygotik ikizlerden trisomi 21'den uyumsuz olan ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs) \u00fcretip karakterize ettik. iPSC d\u00fczeyinde ve erken geli\u015fimde yakla\u015f\u0131k olarak yap\u0131lan genetik analizlerde g\u00f6zlemlenen de\u011fi\u015fiklikler, Down sendromunun geli\u015fimsel hastal\u0131k transkripsiyonel imzas\u0131n\u0131 resmetmektedir. Ayr\u0131ca, Down sendromu iPSCs'lerinin NOD-SCID farelerinde teratoma olu\u015fturmas\u0131 ve in vitro n\u00f6roprojenler ve n\u00f6ronlara farkl\u0131la\u015f\u0131rken anormal sinirsel farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Bu kusurlar, n\u00f6ronlar\u0131n, astroglial ve oligodendroglial h\u00fccrelerin mimarisi ve yo\u011funlu\u011fu ile ili\u015fkili de\u011fi\u015fikliklerle birlikte n\u00f6rojeniz, h\u00fccre \u00e7izgisi belirleme ve farkl\u0131la\u015fma ile ili\u015fkili genlerin yanl\u0131\u015f ifade edilmesiyle ba\u011flant\u0131l\u0131yd\u0131. Ayr\u0131ca, kromozom 21'de bulunan dual-specificite tirozin-(Y)-fosforilasyon d\u00fczenleyici kinaz 1A (DYRK1A) geninin bu kusurlarda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren yeni kan\u0131tlar sunuyoruz. \u00d6nemli olarak, DYRK1A'y\u0131 farmakolojik olarak veya shRNA ile hedefleyerek bu kusurlar\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fczeltildi\u011fini bulduk."}
{"_id":"10648422","title":"Programmed death-1\u2013induced interleukin-10 production by monocytes impairs CD4+ T cell activation during HIV infection","text":"HIV enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda viral \u00e7o\u011falmas\u0131 ve mikroorganizmalar\u0131n ba\u011f\u0131rsaktan kanaya ge\u00e7i\u015finden kaynaklanan hiperba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivitesi, HIV enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda CD4+ T h\u00fccre say\u0131lar\u0131n\u0131n azalmas\u0131na katk\u0131da bulunur. Programl\u0131 \u00f6l\u00fcm-1 (PD-1) ve interleukin-10 (IL-10) her ikisi de HIV enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda artar. PD-1 ve programl\u0131 \u00f6l\u00fcm ligand\u0131-1 (PD-L1) aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri ve IL-10 ile IL-10 resept\u00f6r\u00fc (IL-10R) aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri engellemek, kronik viral enfeksiyonlar\u0131n hayvan modellerinde viral temizlenmesine ve T h\u00fccre fonksiyonunun iyile\u015fmesine yol a\u00e7ar. Burada, HIV enfekte olmu\u015f bireylerin plazmas\u0131nda y\u00fcksek miktarlarda mikroorganizma \u00fcr\u00fcnleri ve enflamatuar sitokinlerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n, PD-1'in monositlerde ifade d\u00fczeyinin artmas\u0131yla ili\u015fkili y\u00fcksek plazma IL-10 konsantrasyonlar\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u00c7e\u015fitli h\u00fccre tiplerinde ifade edilen PD-L1'in monositlerde ifade edilen PD-1'i tetiklemesi, IL-10 \u00fcretimine ve CD4+ T h\u00fccre fonksiyonunun geri d\u00f6n\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcne neden olur. PD-1'in yeni bir i\u015flevini tarif ediyoruz; mikroorganizma \u00fcr\u00fcnleri, PD-1 seviyelerinin artmas\u0131 ve monositler taraf\u0131ndan \u00fcretilen IL-10 yoluyla T h\u00fccre geni\u015flemesini ve fonksiyonunu inhibe eder."}
{"_id":"10650521","title":"A general role for splicing enhancers in exon definition.","text":"Eksonik splisleme artt\u0131r\u0131c\u0131lar\u0131 (ESEs), eksonun tan\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131ran intronun yan\u0131ndaki splisleme fakt\u00f6rlerinin i\u015fe al\u0131nmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olur. Burada, alt d\u00fczey 5' ve 3' splisleme sitelerinin, farkl\u0131 eksonlarda yer ald\u0131klar\u0131nda ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ESE'ler taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ancak, tek bir eksonda yer ald\u0131klar\u0131nda, ayn\u0131 zay\u0131f 5' ve 3' splisleme siteleri tek bir ESE taraf\u0131ndan e\u015fzamanl\u0131 olarak etkinle\u015ftirilir. Bu bulgular, tek bir ESE'nin eksonu tan\u0131mlama s\u0131ras\u0131nda ayn\u0131 ad\u0131mda her iki ekson\/intron birle\u015fimini de tan\u0131tt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, ESE'lerin 5' ve 3' splisleme sitesi se\u00e7iminde gerekli olan splisleme makinesinin bile\u015fenlerini i\u00e7eren \u00e7ok bile\u015fenli bir kompleksin i\u015fe al\u0131nmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"10660080","title":"SecDFyajC is not required for the maintenance of the proton motive force.","text":"Escherichia coli'deki SecDFyajC'nin, canl\u0131 organizmada proteinlerin verimli bir \u015fekilde d\u0131\u015far\u0131 at\u0131lmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011fu bilinmektedir. Ancak, SecDFyajC'nin protein ge\u00e7i\u015findeki i\u015flevi net de\u011fildir. Proton itici g\u00fcc\u00fcn (PMF) korunmas\u0131ndaki olas\u0131 rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirdik. Daha \u00f6nce bildirildi\u011fi gibi, i\u00e7 zar vesik\u00fclleri (IMV'ler) SecDFyajC eksikli\u011finde, succinat ile enerji verildi\u011finde istikrarl\u0131 bir proton itici g\u00fcc\u00fcn olu\u015fmas\u0131nda kusurl\u0131d\u0131r. Ancak, NADH'nin elektron verici olarak kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131 durumlarda bu fenomen g\u00f6zlemlenmez. Ayr\u0131ca, SecDFyajC i\u00e7eren IMV'lerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, SecDFyajC eksiklikli vesik\u00fcllerde olu\u015fturulan proton itici g\u00fcc\u00fc, ge\u00e7i\u015fi ayn\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcde uyaran \u015fekilde te\u015fvik eder. Daha ileri analiz, IMV'lerde succinat ile d\u00fc\u015f\u00fck proton itici g\u00fcc\u00fcn\u00fcn, az miktarda succinat dehidrojenaz enzimi nedeniyle oldu\u011funu g\u00f6sterir. Bu enzim kompleksi, glikoz ortam\u0131nda b\u00fcy\u00fcme ko\u015fulu alt\u0131nda bask\u0131lan\u0131r, bu da SecDFyajC'nin yoksunlu\u011fu i\u00e7in kullan\u0131lan ko\u015fuldur. Bu sonu\u00e7lar, SecDFyajC'nin proton itici g\u00fc\u00e7 taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fclen protein ge\u00e7i\u015fine ihtiya\u00e7 duymad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"10666475","title":"The serine protease inhibitor SerpinA3N attenuates neuropathic pain by inhibiting T cell-derived leukocyte elastase","text":"N\u00f6ropatik a\u011fr\u0131, anla\u015f\u0131lmas\u0131 zor bir klinik sorun ve patofizyolojisi tam olarak bilinmemektedir. Son zamanlarda gen ifade profilleri \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, a\u011fr\u0131 terapisi i\u00e7in yeni hedeflerin belirlenmesini sa\u011flad\u0131, ancak klasik \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131mlar\u0131, \u015fam ve sinir hasar\u0131 gruplar\u0131 aras\u0131nda y\u00fczlerce genin farkl\u0131 ifade edilmesi nedeniyle net sonu\u00e7lar vermekte zorlanmaktad\u0131r. Bu sorunu a\u015fmak i\u00e7in, iki farkl\u0131 genetik olarak benzer ama n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131nda genetik olarak ayr\u0131\u015fm\u0131\u015f iki s\u0131\u00e7an hatt\u0131 kulland\u0131k. SerpinA3N, bir serin proteaz inhibit\u00f6r\u00fc, sinir hasar\u0131 sonras\u0131nda dorsal k\u00f6k ganglionlar\u0131nda (DRG) y\u00fckseltildi ve bu, fare homologu i\u00e7in de do\u011fruland\u0131. SerpinA3N eksikli\u011fi olan fareler, sa\u011fl\u0131kl\u0131 tip (WT) farelere k\u0131yasla daha fazla n\u00f6ropatik mekanik t\u00fcm\u00f6r alg\u0131s\u0131 geli\u015ftirdi ve exogen olarak verilen SerpinA3N, WT farelerde mekanik t\u00fcm\u00f6r alg\u0131s\u0131n\u0131 azaltt\u0131. Sinir hasar\u0131 sonras\u0131nda T lenfositleri DRG'ye g\u00f6\u00e7 eder ve leukosit elastaz (LE) salg\u0131lar, ki bu da DRG n\u00f6ronlar\u0131ndan kaynaklanan SerpinA3N taraf\u0131ndan inhibe edilir. LE'nin genetik kayb\u0131 veya WT farelerde exogen olarak uygulanan bir LE inhibit\u00f6r\u00fc (Sivelastat) n\u00f6ropatik mekanik t\u00fcm\u00f6r alg\u0131s\u0131n\u0131 azaltt\u0131. Genel olarak, n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131n\u0131n mod\u00fclasyonunda n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131 i\u00e7in yeni ve klinik a\u00e7\u0131dan \u00f6nemli bir rol oynayan serpin s\u00fcper ailesinin bir \u00fcyesi ve leukosit elastaz ile n\u00f6ronlar ve T h\u00fccreleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimi ortaya koyduk."}
{"_id":"10669582","title":"Tissue Transglutaminase Is an Integrin-Binding Adhesion Coreceptor for Fibronectin","text":"Tissue transglutaminaz enzimi, y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kla, 42 kDa jelatin ba\u011flama alan\u0131na sahip olarak in vitro fibronektine ba\u011flan\u0131r. Burada, h\u00fccre y\u00fczeyindeki transglutaminaz\u0131n, 42 kDa fibronektin par\u00e7as\u0131na h\u00fccrelerin yap\u0131\u015fmas\u0131 ve yay\u0131lmas\u0131 i\u00e7in arac\u0131l\u0131k etti\u011fini bildiriyoruz. Tissue transglutaminaz\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, h\u00fccre y\u00fczeyindeki transglutaminaz miktar\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r, fibronektine ve 42 kDa par\u00e7as\u0131na yap\u0131\u015fmay\u0131 ve yay\u0131lmay\u0131 g\u00fc\u00e7lendirir, odakl\u0131 ba\u011flant\u0131lar\u0131n boyutunu b\u00fcy\u00fct\u00fcr ve odakl\u0131 ba\u011flant\u0131 kinaz\u0131n\u0131n yap\u0131\u015fmaya ba\u011fl\u0131 fosforilasyonunu art\u0131r\u0131r. Bu etkiler, spesifik olarak tissue transglutaminaza \u00f6zg\u00fcd\u00fcr ve i\u015flevsel homolo\u011fu, fakt\u00f6r XIII'\u00fcn katalitik alt birimine payla\u015f\u0131lmaz. Tissue transglutaminaz\u0131n yap\u0131\u015fkan i\u015flevi, ba\u011flama etkinli\u011fine ihtiya\u00e7 duymaz, ancak integrinlerle istikrarl\u0131, kovalent olmayan bir etkile\u015fime ba\u011fl\u0131d\u0131r. Transglutaminaz, \u03b21 ve \u03b23 alt ailelerinden birden fazla integrinle do\u011frudan etkile\u015fime girer, ancak \u03b22 integrinleriyle etkile\u015fime girmez. Transglutaminaz-integrin kompleksleri, h\u00fccre i\u00e7inde sentez s\u0131ras\u0131nda olu\u015fur ve y\u00fczeyde ve odakl\u0131 ba\u011flant\u0131lara birikir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z birlikte, tissue transglutaminaz\u0131n, integrinlerin fibronektinle etkile\u015fimini arac\u0131l\u0131k ederek, h\u00fccre yap\u0131\u015fmas\u0131 ve yay\u0131lmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden bir integrin ili\u015fkili ko-receptor olarak hareket etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"10669939","title":"Imaging the expression of transfected genes in vivo.","text":"\u0130lk kez, uygun bir \"i\u015faretleyici gen\" ve \"i\u015faretleyici substrat\" kombinasyonunun kullan\u0131m\u0131 ile in vivo ba\u015far\u0131l\u0131 gen transferinin g\u00f6sterilmesi sa\u011fland\u0131. Herpes simplex vir\u00fcs\u00fc 1 timidin kinaz (HSV1-tk) geni, i\u015faretleyici gen \u00f6rne\u011fi olarak se\u00e7ildi ve HSV1-tk i\u00e7eren rekombine STK retrovir\u00fcs\u00fc, RG2 glioblastoma h\u00fccrelerini in vitro ve in vivo transfer etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. RG2TK+ h\u00fccre hatlar\u0131, HSV1-tk genini ifade eden ve HSV1-TK enzimi i\u00e7in \u00fc\u00e7 potansiyel i\u015faretleyici substrat olan h\u00fccreler de\u011ferlendirildi. Radyolabel 5-iyodo-2'-fluoro-2'deoksi-1-beta-D-arabinofuranosilurasil (FIAU), HSV1-TK enzimi i\u00e7in 5-iyodo-2'-deoksuridin veya ganciklovirden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha iyi bir i\u015faretleyici substrat oldu\u011fu g\u00f6sterildi. Farkl\u0131 RG2TK+ klonlar\u0131nda FIAU birikiminin b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc, ganciklovir duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve HSV1-tk mRNA ifade d\u00fczeyine kar\u015f\u0131l\u0131k geldi. RG2 t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde HSV1-tk ifadesinin g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenmesi, hayvanlarda nicel otoradiografi ile g\u00f6sterildi; 2-[14C]FIAU birikimi, bir yar\u0131mk\u00fcrede b\u00fcy\u00fcyen RG2TK+ beyin t\u00fcm\u00f6rlerinde y\u00fcksek ve kar\u015f\u0131t yar\u0131mk\u00fcrede transfer edilmemi\u015f RG2 t\u00fcm\u00f6rlerinde \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck olarak g\u00f6sterildi. RG2 t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerine HSV-tk geninin in vivo transferi, y\u00fcksek seviyelerde FIAU birikimine ve net tan\u0131mlanm\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcnt\u00fclere sahip t\u00fcm\u00f6rlere yol a\u00e7t\u0131. Transfer edilmi\u015f t\u00fcm\u00f6rlerde FIAU birikimi seviyelerine bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, mevcut klinik g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme teknikleri kullan\u0131larak HSV1-tk gen ifadesini g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemek i\u00e7in klinik olarak uygulanabilir bir y\u00f6ntemin uygulanabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor."}
{"_id":"10670430","title":"Engulfment of apoptotic cells: signals for a good meal","text":"\u00d6l\u00fc h\u00fccrelerin fagositler taraf\u0131ndan temizlenmesi, normal ya\u015fam\u0131n temel bir bile\u015fenidir ve bu s\u00fcrecin bozukluklar\u0131, otoimm\u00fcnite ve kendili\u011finden tolere etme \u00fczerinde \u00f6nemli etkilere sahip olabilir. Son ara\u015ft\u0131rmalar, emilim s\u00fcrecine dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r, bunlara fagositlerin \u00f6l\u00fc h\u00fccreleri nas\u0131l arad\u0131\u011f\u0131, bu hedefleri nas\u0131l tan\u0131d\u0131\u011f\u0131 ve yuttu\u011fu ve emilimden sonra h\u00fccresel homeostaz\u0131 nas\u0131l korudu\u011fu dahildir. Emilim s\u00fcrecini d\u00fczenleyen birka\u00e7 yeni fakt\u00f6r belirlenmi\u015ftir, ancak baz\u0131 eski oyuncular\u0131n rolleri g\u00f6zden ge\u00e7irilmelidir. Bu inceleme, bu alandaki son geli\u015fmelere odaklan\u0131r ve bu alanda baz\u0131 \u00f6nemli sorular\u0131 vurgulamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r."}
{"_id":"10675756","title":"Related IgA1 and IgG producing cells in blood and diseased mucosa in ulcerative colitis.","text":"Arka Plan Ulseratif kolit (UC), kolonik mukozan\u0131n plazma h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen IgG otoantikorlarla enfekte olan kronik bir ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Bu durumun, kolonik mukozada IgG'ye ge\u00e7i\u015f yapan yerel bir mukozal yan\u0131t olup olmad\u0131\u011f\u0131 veya periferik bir yan\u0131t olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. UC'de kolonik mukozada IgG \u00fcreten h\u00fccrelerin klonal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 bilinmemektedir.\n\nAma\u00e7lar UC'de mukozal IgG'nin klonal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak ve normal ve hastal\u0131kl\u0131 mukozada ve kan\u0131nda ili\u015fkili IgG ve IgA \u00fcreten h\u00fccreleri bulmak. Normal mukozada ve UC'de mukozal ve periferik rekonstr\u00fcksiyon aras\u0131nda ay\u0131rt edici \u00f6zellikleri ara\u015ft\u0131rmak.\n\nHasta ve Y\u00f6ntemler Kan ve normal ve hastal\u0131kl\u0131 mukozadan iki UC hastas\u0131 incelendi.\n\n\u0130mm\u00fcnoglobulin gen analizi ve klon spesifik polimeraz zincir reaksiyonu, UC hastalar\u0131nda mukozada ve kan\u0131nda IgG ve ili\u015fkili IgA'n\u0131n klonal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ve \u00f6zelliklerini incelemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\nSonu\u00e7lar UC hastalar\u0131n\u0131n mukozas\u0131ndaki IgG yan\u0131t\u0131, hem hastal\u0131kl\u0131 mukozada hem de kan\u0131nda bulunan ancak normal mukozada nadiren g\u00f6r\u00fclen yayg\u0131n h\u00fccre klonlar\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. Hastal\u0131kl\u0131 mukozada ve kan\u0131nda yaln\u0131zca mukozada bulunan klonal olarak ili\u015fkili IgA s\u0131n\u0131f de\u011fi\u015ftirme varyantlar\u0131, hepsi IgA1 idi. Bu, bu klonlar\u0131n hastal\u0131\u011fa e\u011filimli mukozaya tercihli olarak g\u00f6\u00e7 etti\u011fini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, J(H)1 kullan\u0131m\u0131n\u0131n periferik rekonstr\u00fcksiyonun karakteristik oldu\u011funu ve UC'de mukozal IgG'de J(H)1 kullan\u0131m\u0131n\u0131n \u00f6rneklerinin g\u00f6zlemlendi\u011fini g\u00f6sterdik.\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z UC'nin, periferik bir yan\u0131t\u0131n kolonik mukozada ifade edildi\u011fini ve geni\u015fledi\u011fini g\u00f6steren bir model ile tutarl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"10692412","title":"Geovisual analytics to enhance spatial scan statistic interpretation: an analysis of U.S. cervical cancer mortality","text":"\n## Arka Plan\nKulldorff'un mekansal tarama istatisti\u011fi ve yaz\u0131l\u0131m uygulamas\u0131 - SaTScan - co\u011frafi k\u00fcmeleri tespit etmek ve de\u011ferlendirmek i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r. Bununla birlikte, iki sorun y\u00f6ntemi kullanmay\u0131 ve sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 yorumlamay\u0131 zorla\u015ft\u0131r\u0131r: (1) y\u00f6ntem co\u011frafi ba\u011flamda k\u00fcmeleri anlamak i\u00e7in harita deste\u011fi eksikli\u011fi ve (2) y\u00f6ntem, k\u00fcme \u00f6l\u00e7eklendirme parametreleriyle ilgili se\u00e7imlere duyarl\u0131d\u0131r, ancak sistem bu se\u00e7imleri do\u011frudan desteklemez. Bu sorunlar\u0131 ele almak ve SaTScan sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n yorumlanmas\u0131n\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in hem bilinen hem de yeni co\u011frafi g\u00f6rselle\u015ftirme analizi y\u00f6ntemleri kullan\u0131yoruz. Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde servikal kanser \u00f6l\u00fcmleri \u00fczerine bir vaka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 analizinde bu co\u011frafi g\u00f6rselle\u015ftirme analizi yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6steriyoruz.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\u0130lk sorunu ele almak i\u00e7in, SaTScan sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n yorumlanmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olacak etkile\u015fimli bir g\u00f6rsel aray\u00fcz sa\u011fl\u0131yoruz. \u0130kinci sorunu ara\u015ft\u0131rmam\u0131z, SaTScan sonu\u00e7lar\u0131na ili\u015fkin duyarl\u0131l\u0131k hakk\u0131nda daha geni\u015f bir tart\u0131\u015fmaya yol a\u00e7t\u0131. Duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n iki bile\u015feni vard\u0131r: (1) Y\u00f6ntem, istatistiksel olarak anlaml\u0131 ancak i\u00e7eri\u011fi hem y\u00fcksek riskli hem de d\u00fc\u015f\u00fck riskli konumlardan olu\u015fan homojen olmayan k\u00fcmeleri belirleyebilir ve (2) Y\u00f6ntem, mekansal tarama \u00f6l\u00e7eklendirme parametresi de\u011fi\u015fti\u011finde konum ve boyut a\u00e7\u0131s\u0131ndan karars\u0131z k\u00fcmeleri belirleyebilir. B\u00fcy\u00fck mekansal veri setleri (\u00f6rne\u011fin, ABD verileri il\u00e7e baz\u0131nda toplanm\u0131\u015f) taramas\u0131 i\u00e7in birden fazla SaTScan \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rarak k\u00fcme sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Sonu\u00e7lar, tek bir mekansal tarama \u00f6l\u00e7eklendirme de\u011feri bilin\u00e7li olarak farkl\u0131 \u00f6l\u00e7eklerde var olan k\u00fcmeleri belirlemek i\u00e7in en iyi bilinmemekte; bunun yerine, parametreleri de\u011fi\u015ftiren birden fazla tarama gerekli. Homojen k\u00fcmeleri belirlemek ve analiz \u00f6l\u00e7ekleri aras\u0131nda kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in yeni bir g\u00fcvenilirlik \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ve g\u00f6rselle\u015ftirme y\u00f6ntemi sunuyoruz. Son olarak, SaTScan sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n analizinde ilerlemek i\u00e7in mant\u0131ksal bir yakla\u015f\u0131m \u00f6neriyoruz.\n\n## Sonu\u00e7\nBu makalede a\u00e7\u0131klanan co\u011frafi g\u00f6rselle\u015ftirme analizi yakla\u015f\u0131m\u0131, SaTScan sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n yorumlanmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r, harita temsili sa\u011flayarak SaTScan sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 sunar ve SaTScan parametrelerinin se\u00e7imini desteklemek i\u00e7in g\u00f6rselle"}
{"_id":"10692948","title":"Neurological development of 5-year-old children receiving a low-saturated fat, low-cholesterol diet since infancy: A randomized controlled trial.","text":"\nErken \u00e7ocuklukta beslenme al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131n\u0131n ateroskleroz \u00f6nleme amac\u0131yla tan\u0131t\u0131lmas\u0131 normal b\u00fcy\u00fcme ile uyumludur, ancak n\u00f6rolojik geli\u015fimi \u00fczerindeki etkisi bilinmemektedir.\n\nAma\u00e7: Ebeveyn dan\u0131\u015fmanl\u0131\u011f\u0131 yoluyla \u00e7ocuklar\u0131n diyetinde doymu\u015f ya\u011f ve kolesterol i\u00e7eri\u011fini azaltman\u0131n ilk 5 ya\u015f boyunca n\u00f6rolojik geli\u015fimi nas\u0131l etkiledi\u011fini analiz etmektir.\n\nTasar\u0131m: 1990-1996 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yap\u0131lan rastgele kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma.\n\nYer: Finlandiya'n\u0131n Turku \u015fehrinde bir \u00fcniversite b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn d\u0131\u015f klinikleri.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 1990-1992 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda iyi bebek kliniklerinde kay\u0131tl\u0131 toplam 1062 yedi ayl\u0131k bebek ve ebeveynleri. 5 ya\u015f\u0131na geldi\u011finde Turku \u015fehrinde hala ya\u015fayan 496 \u00e7ocuk, n\u00f6rolojik testlere kat\u0131lmak i\u00e7in kullan\u0131labilir durumdayd\u0131.\n\nIntervansiyon: Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, g\u00fcnl\u00fck enerji al\u0131m\u0131n\u0131n %30-%35'ini ya\u011fdan almay\u0131 hedefleyen ve doymu\u015f:tek doymam\u0131\u015f:\u00e7ok doymu\u015f ya\u011f asitlerinin 1:1:1 oran\u0131n\u0131 ve g\u00fcnl\u00fck 200 mg'den az kolesterol al\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7eren bireyselle\u015ftirilmi\u015f dan\u0131\u015fmanl\u0131k alacak \u015fekilde rastgele atand\u0131lar (n=540) veya normal sa\u011fl\u0131k e\u011fitimi (kontrol grubu, n=522).\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Besin al\u0131m\u0131, kan lipid konsantrasyonlar\u0131 ve 5 ya\u015f\u0131ndaki \u00e7ocuklar\u0131n n\u00f6rolojik geli\u015fimi, m\u00fcdahale ve kontrol gruplar\u0131 aras\u0131nda.\n\nSonu\u00e7lar: M\u00fcdahale grubunun \u00e7ocuklar\u0131nda toplam ya\u011f, doymu\u015f ya\u011f asitleri ve kolesterol\u00fcn mutlak ve g\u00f6receli al\u0131mlar\u0131, kontrol grubunun \u00e7ocuklar\u0131na k\u0131yasla belirgin \u015fekilde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. 5 ya\u015f\u0131ndaki g\u00fcnl\u00fck enerji al\u0131m\u0131n\u0131n ortalamas\u0131 (SD) m\u00fcdahale grubu ve kontrol grubu i\u00e7in a\u015fa\u011f\u0131daki gibiydi: toplam ya\u011f i\u00e7in %30.6 (4.5%) ve %33.4 (4.4%) (P<.001); ve doymu\u015f ya\u011f i\u00e7in %11.7 (2.3%) ve %14.5 (2.4%) (P<.001). Kolesterol al\u0131m\u0131n\u0131n ortalamas\u0131 164.2 mg (60.1 mg) ve 192."}
{"_id":"10697096","title":"Vasodilator responses of coronary resistance arteries of exercise-trained pigs.","text":"ARKA PLAN Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, domuz koroner diren\u00e7 damarlar\u0131n\u0131n vazodilat\u00f6r yan\u0131tlar\u0131n\u0131n egzersiz antrenman\u0131 ile artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 test etmekti. Y\u00d6NTEMLER VE SONU\u00c7LAR Yucatan minyat\u00fcr domuzlar\u0131, egzersiz antrenmanl\u0131 (ET) ve hareketsiz kontrol domuzlar\u0131 (SED) olmak \u00fczere rastgele iki gruba ayr\u0131ld\u0131. ET domuzlar\u0131, 16-20 hafta s\u00fcren kademeli bir ko\u015fu antrenman program\u0131na yerle\u015ftirildi ve SED domuzlar\u0131 ayn\u0131 s\u00fcre boyunca hareketsiz kald\u0131. 64-157 mikron \u00e7ap\u0131ndaki koroner diren\u00e7 damarlar\u0131, endotel ba\u011f\u0131ms\u0131z gev\u015feme yan\u0131tlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in in vitro olarak sodyum nitroprussid (1 x 10(-10) - 1 x 10(-4) mol\/L), adenosin (1 x 10(-10) - 1 x 10(-5) mol\/L) ve bradykinin (1 x 10(-13) - 3 x 10(-7) mol\/L), endotel ba\u011f\u0131ml\u0131 bir ajan\u0131n gev\u015feme yan\u0131tlar\u0131na kar\u015f\u0131 test edildi. Adenosin ve sodyum nitroprussid'e kar\u015f\u0131 gev\u015feme yan\u0131tlar\u0131 egzersiz antrenman\u0131 ile de\u011fi\u015fmedi. Bradykinine ba\u011fl\u0131 endotel ba\u011f\u0131ml\u0131 gev\u015feme, ET domuzlar\u0131n\u0131n koroner diren\u00e7 damarlar\u0131nda (ET: IC50 = 0.07 +\/- 0.02 nmol\/L; SED: 1.59 +\/- 0.09 nmol\/L) SED domuzlar\u0131na (1.59 +\/- 0.09 nmol\/L) g\u00f6re g\u00fc\u00e7lendi. \u0130ndomethasin ve nitro-monometil L-arginin (L-NMMA) varl\u0131\u011f\u0131nda bradykinine ba\u011fl\u0131 gev\u015feme yan\u0131tlar\u0131n\u0131 inceleyerek, prostanoidler ve\/veya nitrik oksit sentez yolu ET'nin bradykinine ba\u011fl\u0131 vazodilatasyon \u00fczerindeki etkilerine dahil olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in hem ET hem de SED domuzlar\u0131n\u0131n koroner diren\u00e7 damarlar\u0131nda bradykinine ba\u011fl\u0131 gev\u015feme yan\u0131tlar\u0131 incelendi. Hem indomethasin hem de L-NMMA, her iki gruptaki damarlarda bradykinine ba\u011fl\u0131 gev\u015femeyi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engelledi. Indomethasin sonras\u0131 bradykinine ba\u011fl\u0131"}
{"_id":"10698739","title":"Modulation of mitochondrial function and morphology by interaction of Omi\/HtrA2 with the mitochondrial fusion factor OPA1.","text":"Omi\/HtrA2 i\u015flevinin kayb\u0131, fare modellerinde sinir h\u00fccresi kayb\u0131na yol a\u00e7ar ve Parkinson ve Huntington hastal\u0131klar\u0131nda n\u00f6rodejenerasyona ba\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. Omi\/HtrA2, mitokondri i\u00e7 zar alan\u0131ndan sitoplazmaya sal\u0131nan bir serin proteazd\u0131r ve pro-apoptotik bir fakt\u00f6r olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Fizyolojik ko\u015fullarda, Omi\/HtrA2'nin h\u00fccre stresine kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flamada rol oynad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir, ancak h\u00fccre ve molek\u00fcler mekanizmalar net de\u011fildir. Omi\/HtrA2 eksikli\u011fi, reaktif oksijen t\u00fcrlerinin birikimine ve mitokondri zar potansiyelinin azalmas\u0131na neden oldu. Omi\/HtrA2 fareli embriyofibroblastlar\u0131nda, Omi\/HtrA2 susturulan insan HeLa h\u00fccrelerinde ve Drosophila S2R+ h\u00fccrelerinde canl\u0131 h\u00fccre g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi ile uzun mitokondriler tespit ettik. Elektron mikroskobu, mitokondri morfolojisindeki de\u011fi\u015fiklikleri ve anormal krista yap\u0131s\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. Mitokondri f\u00fczyonu ile ili\u015fkili proteinlerin seviyelerini inceledi\u011fimizde, daha \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr OPA1 proteininin se\u00e7ici olarak d\u00fczenlendi\u011fini bulduk. Knockout h\u00fccrelerine vahsi tip Omi\/HtrA2 ile tamamland\u0131\u011f\u0131nda, ancak proteaz mutantu [S306A]Omi\/HtrA2 ile de\u011fil, mitokondri uzamas\u0131 fenotipinin ve OPA1 de\u011fi\u015fikliklerinin tersine \u00e7evrildi\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Son olarak, ko-immunopresipitasyon, Omi\/HtrA2'nin endojen OPA1 ile do\u011frudan etkile\u015fim g\u00f6sterdi. Bu nedenle, Omi\/HtrA2'nin kayb\u0131n\u0131n mitokondri morfolojisi \u00fczerindeki do\u011frudan etkisini ilk kez g\u00f6steriyoruz ve bu mitokondri serin proteaz\u0131n\u0131n OPA1'i d\u00fczenlemedeki yeni rol\u00fcn\u00fc kan\u0131tl\u0131yoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, n\u00f6rodejeneratif bozukluklarda bozulmu\u015f mitokondri dinamiklerinin kritik rol\u00fcn\u00fc vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"10699587","title":"Four prognostic groups predict long-term survival from prostate cancer following radiotherapy alone on Radiation Therapy Oncology Group clinical trials.","text":"Ama\u00e7 Gleason skoru (GS), T evresi ve patolojik lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc durumu, d\u0131\u015f \u0131\u015f\u0131n tedavisi (XRT) ile tedavi edilen prostat kanseri hastalar\u0131nda \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7lanan prostat kanseri i\u00e7in \u00f6nemli ba\u011f\u0131ms\u0131z tahminciler olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu analizde, bu \u00fc\u00e7 fakt\u00f6r\u00fc, prostat kanseri i\u00e7in hastal\u0131k \u00f6zel hayatta kalma (DSS) \u00f6l\u00fcmleriyle ili\u015fkili prognostik alt gruplar tan\u0131mlamak i\u00e7in birle\u015ftiriyoruz. Y\u00d6NTEM VE MALZEMELER 1975 ve 1992 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, klinik olarak yerel prostat kanseri (CAP) i\u00e7in (n = 1557) d\u00f6rt Radyasyon Tedavisi Onkolojisi Grubu (RTOG) 3. a\u015fama rastgelele\u015ftirilmi\u015f klinik denemelerine dahil edilen erkek hastalar bu analiz i\u00e7in se\u00e7ildiler. Hastalar, a\u015fa\u011f\u0131daki kriterleri kar\u015f\u0131l\u0131yorsa dahil edildi: 1) de\u011ferlendirilebilir ve deneme i\u00e7in uygun; 2) ba\u015flang\u0131\u00e7 tedavileriyle hormonal terapi almad\u0131lar; ve 3) takip verileri mevcut. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, DSS olay\u0131, \u015fu ko\u015fullardan biriyle tan\u0131mlan\u0131r: 1) \u00f6l\u00fcm, CAP'e ba\u011fl\u0131 olarak sertifikaland\u0131r\u0131ld\u0131; 2) tedavi komplikasyonlar\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak \u00f6l\u00fcm; veya 3) aktif malignite i\u00e7inde bilinmeyen nedenlerle \u00f6l\u00fcm. Erken ve ge\u00e7 RTOG \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in hastalar\u0131n orta takip s\u00fcresi s\u0131ras\u0131yla 11 ve 6 y\u0131ld\u0131. Benzer prostat kanseri \u00f6l\u00fcm riski olan hastalar\u0131 birle\u015ftirmek i\u00e7in, alt gruplar, tedavi \u00f6ncesi GS, T evresi ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc durumuna g\u00f6re belirlendi. SONU\u00c7LAR Benzer DSS'yi birle\u015ftirerek d\u00f6rt alt grup belirlendi. Risk Grubu 1 hastalar\u0131, GS = 2-6 ve T1-2Nx; Grup 2: GS = 2-6, T3Nx; veya GS = 2-6, N+ veya GS = 7, T1-2Nx; Grup 3: T3Nx, GS = 7; veya N+, GS = 7, veya T1-2Nx, GS = 8-10; ve Grup 4 hastalar\u0131 T3Nx, GS = 8-10, veya N+, GS = 8-10. 5, 10 ve 15 y\u0131ll\u0131k DSS s\u0131ras\u0131yla %96, %86 ve %72; %94, %75 ve %"}
{"_id":"10703001","title":"The pathogenesis of bleomycin-induced pulmonary fibrosis in mice.","text":"0.5 mg'lik bleomisin, haftada iki kez 4 hafta boyunca farelere enjekte edildi\u011finde, akci\u011fer fibrozisi ind\u00fcklendi. \u0130lk hasar yeri, akci\u011fer arterleri ve venlerinin intimas\u0131yd\u0131, burada endotel h\u00fccreleri \u015fi\u015fti ve alt yatan bazal membran\u0131ndan b\u00fcy\u00fck kabarc\u0131klarla ayr\u0131ld\u0131. Bu lezyonlar 2 hafta sonra meydana geldi ve perivask\u00fcler bo\u015fluklara lenfosit ve plazma h\u00fccrelerinin s\u0131zmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. 4 hafta sonra, kapiller endotel kabarc\u0131klar\u0131 ve interstisiyel \u00f6dem g\u00f6zlemlendi, ayn\u0131 zamanda tip 1 alveol epitel h\u00fccrelerinin \u00e7ok odakl\u0131 nekrozu, alveollere fibrin\u00f6z eks\u00fcdasyonla e\u015flik ediyordu. Onar\u0131m s\u00fcreci, tip 2 epitel h\u00fccrelerinin proliferasyonu ve metaplazisi, alveol fibrinin fibroblastik organizasyonu ve 8-12 hafta i\u00e7inde interstisiyel fibroz ile karakterize edildi. \u0130nsanlarda yayg\u0131n olarak g\u00f6r\u00fclen akci\u011fer fibrozisi veya fibrozan alveoliti benzeri de\u011fi\u015fikliklerin tutarl\u0131 ind\u00fcklenmesi, bleomisin ile ind\u00fcklenen hasar\u0131n, bu iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015f hastal\u0131k grubunu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in uygun bir model sa\u011flayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"10704438","title":"The DNA damage response during mitosis.","text":"H\u00fccreler, DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131 (DDR) olarak bilinen h\u00fccre i\u00e7i sinyal a\u011flar\u0131yla donat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu sinyal a\u011f\u0131, DNA lezyonlar\u0131n\u0131 tan\u0131r ve hasarl\u0131 DNA onar\u0131m\u0131 ile h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc durdurmak i\u00e7in \u00e7e\u015fitli alt yollar\u0131 ba\u015flat\u0131r. Alternatif olarak, DDR, onar\u0131m\u0131 m\u00fcmk\u00fcn olmayan etkilenen h\u00fccrelerin temizlenmesini apoptoz veya senescans\u0131z ger\u00e7ekle\u015ftirir. DDR, her h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc a\u015famas\u0131nda DNA hasar\u0131na yan\u0131t olarak etkinle\u015ftirilebilir, ancak her h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc a\u015famas\u0131nda DDR sinyalinin kapsam\u0131 farkl\u0131d\u0131r. \u00d6zellikle, DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131na yan\u0131t olarak, mitoz s\u0131ras\u0131nda \u00e7ok az bir yan\u0131t g\u00f6zlemlendi. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta, mitoz s\u0131ras\u0131nda radyasyona maruz kalan h\u00fccrelerin k\u0131r\u0131k kromozomlar\u0131 onarmadan b\u00f6lmeye devam etti\u011fi fark edildi. Bu ilk g\u00f6zlemler, azalm\u0131\u015f DNA onar\u0131m\u0131 ve acil DNA hasar\u0131 ile tetiklenen h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duraklamas\u0131n\u0131n eksikli\u011fini i\u015faret etse de, mitoz s\u0131ras\u0131nda DDR sinyalinin mekanik yeniden ba\u011flant\u0131s\u0131 hakk\u0131nda sadece son zamanlarda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011fland\u0131. Mitosis s\u0131ras\u0131nda DDR a\u011f\u0131n\u0131n belirli sinyal eksenlerini devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakmak i\u00e7in farkl\u0131 mekanizmalar\u0131n \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. \u00d6nemli olan, mitotik h\u00fccrelerin sadece t\u00fcm DDR'yi devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakmad\u0131\u011f\u0131, ancak mitotik \u00e7\u0131k\u0131\u015ftan sonra DNA hasar\u0131n\u0131 onarmak i\u00e7in i\u015faretledi\u011fi. Kanser tedavisinde s\u0131k s\u0131k DNA hasar\u0131n\u0131 indiren ajanlar ve mitotik ilerlemeyi engelleyen ajanlar kullan\u0131l\u0131r, bu nedenle kanser h\u00fccrelerinin interfase ve mitoz s\u0131ras\u0131nda DNA hasar\u0131yla nas\u0131l ba\u015fa \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 daha iyi anlamak klinik olarak \u00f6nemlidir. Bu incelemede, mitoz s\u0131ras\u0131nda DDR sinyalinin molek\u00fcler ayr\u0131nt\u0131lar\u0131 ve mitoz s\u0131ras\u0131nda DNA hasar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015fman\u0131n h\u00fccre kaderi \u00fczerindeki sonu\u00e7lar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"10743131","title":"Model-based Geostatistics","text":"Geostatik, s\u0131n\u0131rl\u0131 say\u0131da mekansal konumlardan elde edilen verileri kullanarak, mekansal olarak s\u00fcrekli olgular i\u00e7in tahmin ve tahmin problemleriyle ilgilenir. Model temelli geostatik, genel istatistiksel modelleme ve \u00e7\u0131kar\u0131m ilkelerinin geostatik problemlerine uygulanmas\u0131n\u0131 ifade eder. Bu cilt, model temelli geostatikin ilk kapsaml\u0131 kitap uzunlu\u011funda ele al\u0131nmas\u0131d\u0131r."}
{"_id":"10749308","title":"Placebo-Controlled Trials and Active-Control Trials in the Evaluation of New Treatments. Part 1: Ethical and Scientific Issues","text":"\nDeneylerin geli\u015ftirilmesinde yeni ila\u00e7lar i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan yer kontroll\u00fc denemeler. Bazen, mevcut bir tedavinin (1-7) uygulanabilece\u011fi durumlarda etik olarak sorunlu olduklar\u0131 savunulur (1-7). Etik olarak kabul edilebilir ve bilimsel olarak gerekli oldu\u011funda yer kontrol\u00fcn\u00fcn ne zaman uygun oldu\u011fu ve ne zaman gerekli oldu\u011fu \u00f6nemli ve tart\u0131\u015fmaya de\u011fer konular.\n\n## Yer Kontrol\u00fcn\u00fcn Etik \u0130lkeleri\n\n## Helsinki Bildirgesi\n\nHelsinki Bildirgesi (8), uluslararas\u0131 etik ilkeleri a\u00e7\u0131klayan bir belgedir. Yer kontrol\u00fcn\u00fcn etik olarak sorunlu oldu\u011fu ve etkili bir tedavi mevcutsa her zaman hastalar\u0131n en iyi kan\u0131tlanm\u0131\u015f tan\u0131 ve tedavi y\u00f6ntemine eri\u015fimi sa\u011flanmas\u0131 gerekti\u011fi iddias\u0131n\u0131 desteklemek i\u00e7in bildirgede a\u015fa\u011f\u0131daki c\u00fcmle s\u0131kl\u0131kla al\u0131nt\u0131lan\u0131r: \"Herhangi bir t\u0131bbi \u00e7al\u0131\u015fmada, t\u00fcm hastalar, kontrol grubundaki hastalar da dahil, en iyi kan\u0131tlanm\u0131\u015f tan\u0131 ve tedavi y\u00f6ntemine eri\u015fimi garanti edilmelidir.\" Bu c\u00fcmleyi, etkili tedavi mevcutsa yer kontrol\u00fcn\u00fcn her zaman etik olarak sorunlu oldu\u011fu \u015feklinde yorumlamak yanl\u0131\u015ft\u0131r. \u0130lk olarak, t\u00fcm hastalar\u0131n en iyi kan\u0131tlanm\u0131\u015f tan\u0131 ve tedavi y\u00f6ntemine eri\u015fimi gerekti\u011fi talebi, sadece yer kontrol\u00fcn\u00fc de\u011fil, ayn\u0131 zamanda aktif kontrol ve tarihsel kontrol denemelerini de engeller. Etkili tedavi mevcutsa, ara\u015ft\u0131rma tedavisi yerine mevcut tedaviyi alan hasta a\u00e7\u0131k\u00e7a en iyi kan\u0131tlanm\u0131\u015f tedaviyi almamaktad\u0131r. \u0130kinci olarak, bilinen etkili tedaviyi kullanmamakla e\u015fde\u011fer t\u00fcm ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurmak makul g\u00f6r\u00fcnmemektedir. Tarihsel olarak, yer kontrol\u00fcn\u00fcn kullan\u0131m\u0131 genellikle ciddi hastal\u0131klarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Etkili bir tedavi mevcutsa, hayatta kalmay\u0131 art\u0131rma veya ciddi morbiditeyi azaltma konusunda kan\u0131tlanm\u0131\u015f bir tedavinin mevcut olmad\u0131\u011f\u0131 durumlarda yer kontrol\u00fcn\u00fcn kullan\u0131m\u0131 neredeyse her zaman etik olarak sorunludur. Ancak, tedavinin hastan\u0131n uzun vadeli sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 etkilemedi\u011fi durumlarda, mevcut tedaviyi kullanmak i\u00e7in etik bir zorunluluk s\u00f6z konusu de\u011fildir. \u00d6rne\u011fin, topikal minoksidil veya a\u011f\u0131z i\u00e7i finasterid sa\u00e7 b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik edebilir, bu nedenle yeni bir sa\u00e7 d\u00f6k\u00fclmesi tedavisi i\u00e7in yer kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma etik olarak sorunlu mudur? Alerjik rinit, uykusuzluk, kayg\u0131, dermatit, yanma veya ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 gibi k\u0131sa s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in yer kontrolleri kullanmak, tam bilgilendirilmi\u015f hastalarla etik olarak ger\u00e7ekten sorunlu mudur? Bu g\u00f6r\u00fc\u015fe sahip de\u011filiz."}
{"_id":"10761515","title":"Breath-methane in patients with cancer of the large bowel.","text":"30 hastada b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsak kanseri olan 24'\u00fc (y\u00fczde 80), solunumlar\u0131nda metana tespit edilebilir seviyelerde bulundu, 64 hastadan 25'i (y\u00fczde 39) ise malign olmayan b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 ve 208 ki\u015fiden 83'\u00fc (y\u00fczde 40) b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 yoktu. Bu bulgular, b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsak kanseri olan hastalar ve hastal\u0131klar\u0131 olmayanlar aras\u0131nda anaerobik ba\u011f\u0131rsak floras\u0131nda bir fark olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu fark, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn geli\u015fmesinden \u00f6nceye dayanabilir veya alternatif olarak t\u00fcm\u00f6rden kaynaklanabilir."}
{"_id":"10765888","title":"Immune cells contribute to the maintenance of neurogenesis and spatial learning abilities in adulthood","text":"Beyin geli\u015fimi yeti\u015fkin beyininde ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi bilinmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, yeti\u015fkinlikte hipokampal n\u00f6rojenizin korunmas\u0131nda ve mekansal \u00f6\u011frenme yeteneklerinde \u00f6nemli rol oynayan T lenfositleri ve mikroglialar\u0131 tan\u0131mlamaktad\u0131r. Zenginle\u015ftirilmi\u015f bir ortam taraf\u0131ndan tetiklenen hipokampal n\u00f6rojeniz, T h\u00fccrelerinin rekrut edilmesi ve mikroglialar\u0131n etkinle\u015fmesiyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi olan farelerde, hipokampal n\u00f6rojeniz belirgin \u015fekilde bozulmu\u015f ve \u00e7evresel zenginle\u015ftirme ile iyile\u015ftirilememi\u015ftir, ancak belirli bir merkezi sinir sistemi antijeni tan\u0131yan T h\u00fccreleri ile geri kazan\u0131lm\u0131\u015f ve art\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Merkezi sinir sistemi spesifik T h\u00fccreleri, mekansal \u00f6\u011frenme ve haf\u0131za i\u00e7in de gerekli bulunmu\u015ftur ve dentat girus'ta beyin t\u00fcretilmi\u015f n\u00f6rotrofik fakt\u00f6r\u00fcn ifadesini, yeti\u015fkin beyinindeki hipokampal plastisite ve h\u00fccre yenilemenin farkl\u0131 y\u00f6nlerinin ortak bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ili\u015fkili mekanizma taraf\u0131ndan desteklendi\u011fini ima etmektedir."}
{"_id":"10766688","title":"Sperm cross-over activity in regions of the human genome showing extreme breakdown of marker association.","text":"N\u00fcfus \u00e7e\u015fitlili\u011fi verileri, insan genomunda meiyotik rekombinasyon hakk\u0131nda derin, ancak dolayl\u0131, i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flad\u0131. Binlerce \u00e7aprazlama s\u0131cak noktas\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir manzara ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Ancak, bu potansiyel s\u0131cak noktalardan \u00e7ok az\u0131 do\u011frudan \u00e7aprazlama etkinli\u011fi i\u00e7in analiz edildi. \u015eimdi, y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc sperm \u00e7aprazlama analizi i\u00e7in a\u015f\u0131r\u0131 marker ili\u015fkili bozulma olarak rehberlik eden \u00e7ok aktif s\u0131cak noktalar arad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu strateji, \u015fimdiye kadar tan\u0131mlanan en aktif \u00e7aprazlama s\u0131cak noktalar\u0131n\u0131n izolasyonuna yol a\u00e7t\u0131. Morfolojileri, dizin \u00f6zellikleri ve \u00e7aprazlama s\u00fcre\u00e7leri, daha az aktif s\u0131cak noktalarda g\u00f6r\u00fclenlerle \u00e7ok benzer, ancak spermdeki aktiviteleri, n\u00fcfus \u00e7e\u015fitlili\u011fi bilgilerine dayanarak k\u00f6t\u00fc tahmin ediliyor. Bu s\u0131cak noktalardan birka\u00e7\u0131nda, \u00e7aprazlama ile ili\u015fkili \u00f6nyarg\u0131l\u0131 gen d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne dair kan\u0131tlar g\u00f6r\u00fcld\u00fc, baz\u0131 durumlarda \u00e7aprazlama aktivitesinde erkeklerden erkeklere de\u011fi\u015fkenlik ile ili\u015fkili ve iki s\u0131cak nokta, farkl\u0131 erkeklerde tam varl\u0131k\/yokluk polimorfizmine sahipti. S\u0131cak nokta polimorfizmi, daha az aktif s\u0131cak noktalarda \u00e7ok yayg\u0131nd\u0131r, ancak ilgin\u00e7 bir \u015fekilde, en aktif s\u0131cak noktalarda hi\u00e7birinde g\u00f6r\u00fclmedi. Bu, a\u015f\u0131r\u0131 s\u0131cak noktalara, rekombinasyonu bask\u0131layan mutasyonlara kar\u015f\u0131 meiotik s\u00fcr\u00fcklemenin zay\u0131flamas\u0131na en yatk\u0131n olduklar\u0131 ve bu nedenle h\u0131zl\u0131 bir evrim oran\u0131 ve erkeklerden erkeklere aktivite de\u011fi\u015fkenli\u011fi g\u00f6sterecekleri \u00f6ng\u00f6r\u00fcs\u00fcne tezat ediyor. Son olarak, bu \u00e7ok yo\u011fun s\u0131cak noktalar, insan meiyotik rekombinasyon s\u00fcre\u00e7lerini ve yollar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in de\u011ferli bir kaynak sunuyor."}
{"_id":"10786948","title":"An efficient nonviral method to generate integration-free human-induced pluripotent stem cells from cord blood and peripheral blood cells.","text":"\u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerin (iPSCs) \u00fcretimi, hastal\u0131k modellemesi ve ila\u00e7 ke\u015ffi i\u00e7in de\u011ferli bir kaynak olan hastaya \u00f6zg\u00fc somatik h\u00fccrelerin kullan\u0131m\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu h\u00fccrelerle ilgili ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 te\u015fvik etmek i\u00e7in, kan gibi kolayca eri\u015filebilir ve daha az istila edici dokulardan iPSCs elde etmek \u00f6nemlidir. Son zamanlarda, OCT3\/4, SOX2, KLF4, L-MYC, LIN28 ve TP53 i\u00e7in kodlayan plazmidlerin bir kombinasyonunu kullanarak yeti\u015fkin fibroblastlardan verimli insan iPSCs \u00fcretimi bildirdik. Burada, bu plazmid vekt\u00f6rlerini kullanarak CD34+ kan damar\u0131 h\u00fccrelerinden ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lardan elde edilen periferik kan izolelerinden verimli iPSC ind\u00fcklemesi sa\u011flayan de\u011fi\u015ftirilmi\u015f bir protokol rapor ediyoruz. Orijinal plazmid kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 iPSCs ind\u00fckleyebiliyordu; ancak verim d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Vekt\u00f6rlerin epizomal amplifikasyonu i\u00e7in gerekli olan EBNA1 fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn ekstra bir plazmidle eklenmesiyle iPSC ind\u00fckleme verimi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131, \u00f6zellikle \u03b1\u03b2T h\u00fccrelerinden ind\u00fckleme yap\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda. Bu geli\u015ftirme, yedi sa\u011fl\u0131kl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131n\u0131n, 20'li ya\u015flar\u0131ndan 60'l\u0131 ya\u015flar\u0131na kadar olan ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131nda kan kaynakl\u0131 iPSCs'lerin kurulmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu ind\u00fckleme y\u00f6ntemi, hastaya \u00f6zg\u00fc entegrasyon i\u00e7ermeyen iPSCs'lerin elde edilmesinde ve gelecekte klinik kalitede iPSCs'lerin \u00fcretilmesinde de uygulanabilir."}
{"_id":"10790846","title":"A rapamycin-sensitive signaling pathway contributes to long-term synaptic plasticity in the hippocampus.","text":"Uzun s\u00fcreli davran\u0131\u015fsal ve sinaptik plastisiteyi gerektiren bir\u00e7ok mekanizma yeni protein sentezi gerektirir. \u00d6rne\u011fin, daha uzun s\u00fcreli potansiyel (LTP) bir saatten fazla s\u00fcrerse hem transkripsiyon hem de \u00e7eviri gerektirir. Ancak, uzun s\u00fcreli sinaptik plastisite s\u0131ras\u0131nda sinaptik olaylar\u0131n protein \u00e7eviri makinesine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan sinyal iletme mekanizmalar\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. B\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan uyar\u0131lan ve belirli mRNA'lar\u0131n \u00e7evirisine yol a\u00e7an bir sinyal yolu, rapamisin duyarl\u0131 kinaz mammalian hedefi rapamisin (mTOR, ayr\u0131ca FRAP ve RAFT-1 olarak da bilinir) i\u00e7erir. Bu \u00e7eviri sinyal yolunun bile\u015fenleri, mTOR, eukariotik ba\u015flatma fakt\u00f6r\u00fc-4E ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler 1 ve 2, ve eukariotik ba\u015flatma fakt\u00f6r\u00fc-4E, Bat\u0131 blot analizi ile rat hipokamp\u00fcs\u00fcnde bulunur ve bu proteinler h\u00fccre g\u00f6vdeleri ve hipokampal dilimlerde imm\u00fcnostainlik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile tespit edilir. K\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f hipokampal n\u00f6ronlarda, bu proteinler dendritlerde bulunur ve s\u0131kl\u0131kla presinaptik protein synapsin I'in yak\u0131n\u0131nda bulunur. Sinaptik noktalarda, da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 postsinaptik protein PSD-95 ile tamamen \u00f6rt\u00fc\u015f\u00fcr. Bu g\u00f6zlemler, bu proteinlerin postsinaptik konumland\u0131r\u0131lmas\u0131na i\u015faret eder. mTOR sinyalinin rapamisinle bozulmas\u0131, y\u00fcksek frekansl\u0131 uyaranla ind\u00fcklenen ge\u00e7 a\u015fama LTP'nin ifade d\u00fczeyinde azalmaya neden olur; erken a\u015fama LTP etkilenmez. Rapamisin ayn\u0131 zamanda hipokampal dilimlerde beyin t\u00fcretilmi\u015f n\u00f6rotrofik fakt\u00f6rle ind\u00fcklenen sinaptik g\u00fc\u00e7lendirmeyi de engeller. Bu sonu\u00e7lar, rapamisin duyarl\u0131 sinyalin, yeni protein sentezi gerektiren iki t\u00fcr sinaptik plastisiteyi ifade etmedeki kritik rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. Bu \u00e7eviri sinyal yolunun postsinaptik noktalarda lokalizasyonu, g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f sinapslarda yerel protein sentezini kontrol eden bir mekanizma sa\u011flayabilir."}
{"_id":"10795063","title":"The FASEB Journal express article 10.1096\/fj.00-0815fje. Published online June 27, 2001. Essential role for cholesterol in synaptic plasticity and neuronal degeneration","text":"\u00d6ZEL HEDEFLER\u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, lipit metabolizmas\u0131 ile amiloid beta proteini (A\u03b2) aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi, \"Alzheimer bulmacas\u0131n\u0131n eksik bir par\u00e7as\u0131\" olarak ima etti [FASEB J., vol. 12, s. 1097 (1998)]. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, sinaptik plastiklik ve n\u00f6ronal dejenerasyonda kolesterol\u00fcn rol\u00fcn\u00fc, yeti\u015fkin s\u0131\u00e7an hipokampal dilim teknolojisi, s\u0131n\u0131rl\u0131 kolesterol at\u0131m\u0131n\u0131 sa\u011flayan iyi kurulmu\u015f bir prosed\u00fcr, lipit metabolik etiketleme, CA1 alan uyar\u0131c\u0131 sonras\u0131 potansiyel (fEPSP) d\u0131\u015fk\u0131 kayd\u0131 ve imm\u00fcnofluoresans kullanarak de\u011ferlendirdik. ANA BULGULAR1. Artan kolesterol at\u0131m\u0131, k\u0131sa ve uzun vadeli sinaptik plastikli\u011fi bozarSinaptik plastiklik, merkezi sinir sisteminin (CNS) temel bir \u00f6zelli\u011fidir ve sinapslar\u0131n \u00f6nceki aktiviteyi \"hat\u0131rlamas\u0131n\u0131\" ve mevcut sinaptik eylemi ince ayarlamak i\u00e7in plastik de\u011fi\u015fiklikler ifade etmesini sa\u011flar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, normal insan CSF-HDL3 ve metil-\u03b2-siklodekstrin (M\u03b2CD) (do\u011fal ve model kolesterol ac..."}
{"_id":"10795340","title":"Functional inhibition of osteoblastic cells in an in vivo mouse model of myeloid leukemia.","text":"Pancytopeni, akut miyeloid l\u00f6semi (AML) hastalar\u0131nda \u00f6nemli bir morbilite nedeni olmas\u0131na ra\u011fmen, nedeni net olarak bilinmemektedir. Normal osteoblastik h\u00fccreler, hematopoezisin desteklendi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Osteoblastik h\u00fccrelerin leukemia \u00fczerindeki etkilerini tan\u0131mlamak i\u00e7in, AML i\u00e7in bir imm\u00fcnokompetent fare modeli kulland\u0131k. Leukemik fareler, osteoblastik h\u00fccrelerin inhibisyonu ile karakterize edildi, serumda kemik olu\u015fumu i\u015faret\u00e7isi osteokalcin d\u00fczeyleri azald\u0131. Osteoprogenit\u00f6r h\u00fccreler ve endosteal-s\u0131rayan osteopontin(+) h\u00fccreler azald\u0131, CD45(-) kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinde osteokalcin mRNA's\u0131 da azald\u0131. Bu, ciddi mineralize kemik kayb\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Osteoklastlar sadece ge\u00e7ici olarak artt\u0131, ancak \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde kemik erimesi artmad\u0131 ve inhibisyonu sadece leukemi ile ili\u015fkili kemik kayb\u0131n\u0131n k\u0131smen kurtar\u0131lmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 oldu. In vitro veriler, bir leukemia kaynakl\u0131 sekresyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn osteoblastik h\u00fccreleri inhibe etti\u011fini \u00f6nerdi. Son zamanlarda, mielomda osteoblastik i\u015flevi inhibe eden bir kemokin olan CCL-3'\u00fcn rapor edilmesi nedeniyle, modelimizde ve AML hastalar\u0131nda CCL-3 ifadesini test ettik. AML hastalar\u0131nda ve modelimizdeki malign kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinde CCL-3 mRNA's\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131, bu potansiyel yeni rol\u00fcne uygun olarak, leukemiye ba\u011fl\u0131 kemik kayb\u0131na katk\u0131da bulundu. Bu sonu\u00e7lara dayanarak, \u00f6neriyoruz ki, leukemi ile ili\u015fkili osteoblastik ve osteoklastik h\u00fccrelerin e\u015fle\u015fmesinin terap\u00f6tik olarak azalt\u0131lmas\u0131, myeloid neoplazmlarda normal hematopoezisin te\u015fvik edilmesinde yeni bir yakla\u015f\u0131m olabilir."}
{"_id":"10812605","title":"Fibroblast heterogeneity in the cancer wound","text":"Fibroblastlar sa\u011fl\u0131kl\u0131 dokular\u0131n yap\u0131s\u0131n\u0131 ve i\u015flevini d\u00fczenler, akut enflamasyondan sonra ge\u00e7ici olarak dokular\u0131n onar\u0131m\u0131nda kat\u0131l\u0131r ve kanser gibi kronik enflamatuar durumlar s\u0131ras\u0131nda anormallik g\u00f6steren uyar\u0131c\u0131 bir rol \u00fcstlenirler. Bu kanser ili\u015fkili fibroblastlar (CAF), t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131n\u0131 d\u00fczenler ve neoplastik h\u00fccrelerin davran\u0131\u015f\u0131n\u0131, ya t\u00fcm\u00f6r\u00fcn te\u015fvik edilmesinde ya da inhibe edilmesinde etkiler. Bu \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc i\u015flevler, fibroblastlar\u0131n do\u011fu\u015ftan gelen esnekli\u011fini vurgular ve malignitelerde anlamak ve terap\u00f6tik m\u00fcdahalede yeni yollar sunabilir. T\u00fcm\u00f6r olu\u015fumu ve tedavisi ba\u011flam\u0131nda CAF biyolojisinin ortaya \u00e7\u0131kan temalar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"10827901","title":"Cohort profile: the China Health and Retirement Longitudinal Study (CHARLS).","text":"\u00c7in Sa\u011fl\u0131k ve Emeklilik Uzun S\u00fcreli \u00c7al\u0131\u015fma Ara\u015ft\u0131rmas\u0131 (CHARLS), \u00c7in'deki 45 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filer ve e\u015flerinin sosyal, ekonomik ve sa\u011fl\u0131k durumlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendiren ulusal bir temsilci uzun s\u00fcreli anketidir. CHARLS, \u00c7in'deki n\u00fcfusun h\u0131zl\u0131 ya\u015flanmas\u0131na ba\u011fl\u0131 sa\u011fl\u0131k ve ekonomik uyumlar\u0131 inceler. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n ulusal temel anketini Haziran 2011 ile Mart 2012 tarihleri aras\u0131nda 17.708 kat\u0131l\u0131mc\u0131 ile ger\u00e7ekle\u015ftirdiler. CHARLS kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131 her 2 y\u0131lda bir y\u00fcz y\u00fcze bilgisayar destekli ki\u015fisel g\u00f6r\u00fc\u015fme (CAPI) ile takip edilir. Her 2 y\u0131ll\u0131k takipte fiziksel \u00f6l\u00e7\u00fcmler yap\u0131l\u0131r ve kan \u00f6rne\u011fi toplama her iki takip periyodunda bir kez yap\u0131l\u0131r. CHARLS i\u00e7in 2008'de \u00c7in'in iki eyaletinde 2685 ki\u015fi \u00fczerinde bir pilot anket ger\u00e7ekle\u015ftirildi ve bu ki\u015filer 2012'de yeniden anket edildi. En iyi uygulamalar\u0131n benimsenmesini ve sonu\u00e7lar\u0131n uluslararas\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilirli\u011fini sa\u011flamak i\u00e7in, CHARLS, Sa\u011fl\u0131k ve Emeklilik \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 (HRS) modeli ile uyumlu hale getirildi. \u0130\u015fbirlikleri i\u00e7in istekler Dr. Yaohui Zhao'ya (yhzhao@nsd.edu.cn) y\u00f6nlendirilmelidir. T\u00fcm CHARLS verileri Pekin \u00dcniversitesi Ulusal Geli\u015ftirme Okulu'nda saklan\u0131r ve d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda ara\u015ft\u0131rmac\u0131lara \u00e7al\u0131\u015fma web sitesinde eri\u015filebilir olacak. CHARLS'in 2008 pilot verileri: http:\/\/charls.ccer.edu.cn\/charls\/ Ulusal temel verilerin yay\u0131nlanmas\u0131 Ocak 2013'te bekleniyor."}
{"_id":"10831818","title":"Central role of Th2\/Tc2 lymphocytes in pattern II multiple sclerosis lesions","text":"Ama\u00e7: \u00c7ok y\u00f6nl\u00fc sinir sistemi hastal\u0131\u011f\u0131 olan \u00e7oklu skleroz (MS), patolojik s\u00fcre\u00e7ler de dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok a\u00e7\u0131dan belirgin bir heterojenli\u011fe sahiptir. Infiltrasyon yapan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleri, humoral fakt\u00f6rlerin birikimi ve\/veya oligendrocytlerin ve\/veya mielin proteinlerinin kayb\u0131 temelinde d\u00f6rt lezyon deseni tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Desen II, T h\u00fccre infiltrasyonuna ek olarak antikor ve kompleman birikimi ile karakterizedir. MS, T h\u00fccre taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen bir hastal\u0131k olarak kabul edilir, ancak \u015fimdiye kadar patogenik T h\u00fccrelerin incelenmesi \u00f6nemli zorluklarla kar\u015f\u0131la\u015fm\u0131\u015ft\u0131r, en \u00f6nemlisi beyin infiltrasyonuna ge\u00e7en T h\u00fccrelere s\u0131n\u0131rl\u0131 eri\u015fimdir. Amac\u0131m\u0131z, desen II MS lezyonlar\u0131nda klonal olarak geni\u015flemi\u015f beyin infiltrasyonlu T h\u00fccreleri tan\u0131mlamak, izole etmek ve karakterize etmektir. Y\u00f6ntemler: Sonraki nesil dizileme kullanarak, demyelinasyon desen II beyin otopsi lezyonlar\u0131nda klonal olarak geni\u015flemi\u015f T h\u00fccrelerini tan\u0131mlad\u0131k, daha sonra bu T h\u00fccre klonlar\u0131n\u0131 otolojik omurilik s\u0131v\u0131s\u0131ndan izole ettik ve i\u015flevsel olarak karakterize ettik. Sonu\u00e7lar: Demyelinasyon desen II lezyonlar\u0131nda klonal olarak geni\u015flemi\u015f CD8(+) ve ayr\u0131ca CD4(+) T h\u00fccrelerini tan\u0131mlad\u0131k ve ilk kez bu canl\u0131 T h\u00fccre klonlar\u0131n\u0131 izole edebildik. \u0130\u015flevsel karakterizasyon, Th2 sitokinleri salg\u0131layan ve B h\u00fccre yard\u0131m\u0131n\u0131 sa\u011flayabilen T h\u00fccrelerinin desen II beyin lezyonlar\u0131ndaki T h\u00fccre infiltrasyonunu domine etti\u011fini g\u00f6stermektedir. Yorum: Verilerimiz, desen II MS'te olas\u0131 bir Th2\/Tc2 h\u00fccre rol\u00fcne dair ilk i\u015flevsel kan\u0131tlar\u0131 sunmaktad\u0131r, bu da bu patogenik fenotipin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir ve Th2 h\u00fccrelerin genellikle atfedilen koruyucu rol\u00fcn\u00fc sorgulamaktad\u0131r. G\u00f6zlemlerimiz, desen II MS hastalar\u0131n\u0131n gelecekteki tedavileri i\u00e7in dikkate al\u0131nmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"10846815","title":"Coordinated oscillations in cortical actin and Ca2+ correlate with cycles of vesicle secretion","text":"Aktin kabu\u011fu hem sekresyon gran\u00fcllerinin eksositozunu kolayla\u015ft\u0131r\u0131r hem de engeller. H\u00fccrelerin bu iki z\u0131t rol\u00fc nas\u0131l birle\u015ftirdi\u011fi iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131. Burada, mast h\u00fccrelerinin antijen aktivasyonu ile Ca(2+) ve PtdIns(4,5)P(2) lipid seviyelerinde osilasyonlar oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu osilasyonlar, N-WASP'in d\u00f6ng\u00fcsel rekrutman\u0131n\u0131 ve aktin kabu\u011fu seviyesindeki osilasyonlar\u0131 tetikler. Deneysel ve hesaplamal\u0131 analiz, vesik\u00fcl f\u00fczyonunun g\u00f6zlemlenen aktin ve Ca(2+) seviyesi osilasyonlar\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu savunuyor. Bir vesik\u00fcl sal\u0131m d\u00f6ng\u00fcs\u00fc, y\u00fcksek aktin kabu\u011fu seviyeleriyle yakalama ile ba\u015flar, ard\u0131ndan d\u00fc\u015f\u00fck aktin kabu\u011fu seviyeleriyle ge\u00e7i\u015fi takip eder ve Ca(2+) seviyelerindeki sonraki art\u0131\u015fla plazma zar\u0131na f\u00fczyon. Bu nedenle, h\u00fccreler Ca(2+), PtdIns(4,5)P(2) ve aktin kabu\u011fu seviyelerindeki osilasyonlar\u0131 d\u00f6ng\u00fcsel olarak kullanarak sal\u0131m verimlili\u011fini art\u0131r\u0131r, bu da aktin kabu\u011funun hem ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 hem de bariyer olarak i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini a\u00e7\u0131klar."}
{"_id":"10852047","title":"WK175, a novel antitumor agent, decreases the intracellular nicotinamide adenine dinucleotide concentration and induces the apoptotic cascade in human leukemia cells.","text":"Son zamanlarda, bir\u00e7ok in vitro k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir b\u00fcy\u00fcme bask\u0131lay\u0131c\u0131 yan\u0131t uyand\u0131ran yeni bir antit\u00fcm\u00f6r ajan s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131 geli\u015ftirdik. Bu s\u0131n\u0131ftan WK175, g\u00fc\u00e7l\u00fc in vitro etkinli\u011fi g\u00f6steren model bir bile\u015fik olarak se\u00e7ildi. WK175, h\u00fccre i\u00e7indeki NAD(+) sabit durum seviyesini bozarak, h\u00fccre i\u00e7i NAD(+) konsantrasyonunu azalt\u0131r. WK175'in DNA hasar\u0131 olmadan apoptoz h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ind\u00fckledi\u011fini bulduk. WK175 taraf\u0131ndan ba\u015flat\u0131lan apoptoz \u00f6l\u00fcm sinyali yolunu ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak inceledik: mitokondriyal membran potansiyeli, sitokrom c sal\u0131n\u0131m\u0131, kaspaz 3 etkinle\u015fmesi, kaspaz 3 ve poly(ADP-riboz) polimeraz k\u0131r\u0131lmas\u0131 ve G(1) alt h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc pop\u00fclasyonunun ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131, THP-1 (insan monositik l\u00f6semi h\u00fccre hatt\u0131) h\u00fccrelerinde zaman i\u00e7inde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarla belirlendi. 24 saat boyunca 10 nM WK175 tedavisinden sonra bu kaskad\u0131n etkinle\u015fti\u011fini bulduk. Apoptozun ind\u00fcklenmesini, mitokondriyal ge\u00e7irgenlik ge\u00e7i\u015fini ve kaspaz 3 ve 9'u inhibe eden bongkrekik asit, Z-Asp-Glu-Val-Asp-fluoromethylketone ve Z-Leu-Glu-His-Asp-fluoromethylketone gibi inhibit\u00f6rler \u00f6nledik, ancak spesifik kaspaz 1 inhibit\u00f6r\u00fc olan Ac-Tyr-Val-Ala-Asp-CHO ile de\u011fil, bu da ge\u00e7irgenlik ge\u00e7i\u015f deli\u011finin, kaspaz 3 ve kaspaz 9'un WK175 ile ind\u00fcklenen apoptoz kaskad\u0131nda rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 ima ediyor. Bu sonu\u00e7lar, azalm\u0131\u015f NAD(+) konsantrasyonunun apoptoz kaskad\u0131n\u0131 ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve WK175'in antit\u00fcm\u00f6r etkisine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"10854174","title":"Husbands' involvement in delivery care utilization in rural Bangladesh: A qualitative study","text":"\n# Arka Plan\nBanglade\u015f'te y\u00fcksek anne \u00f6l\u00fcmlerinin ba\u015fl\u0131ca nedenlerinden biri, profesyonel do\u011fum bak\u0131m\u0131na eri\u015fimin olmamas\u0131d\u0131r. Hamilelik ve do\u011fum s\u0131ras\u0131nda ailenin, \u00f6zellikle e\u015fin rol\u00fcn\u00fc incelemek, kad\u0131nlar\u0131n profesyonel anne sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 hizmetlerine eri\u015fimi ve bu hizmetlerin kullan\u0131m\u0131n\u0131 anlamak a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemlidir, bu da anne \u00f6l\u00fcmlerini \u00f6nleyebilir. Bu nitelikli \u00e7al\u0131\u015fma, Banglade\u015f'in Netrokona il\u00e7esinin bir k\u0131rsal alt il\u00e7esinde do\u011fum s\u0131ras\u0131nda e\u015flerin kat\u0131l\u0131m\u0131 ve profesyonel do\u011fum bak\u0131m\u0131 kullan\u0131m\u0131n\u0131 inceler.\n\n# Y\u00f6ntemler\nAma\u00e7l\u0131 \u00f6rnekleme y\u00f6ntemi kullan\u0131larak, en gen\u00e7 \u00e7ocu\u011fun do\u011fumunda uzman bir yard\u0131mc\u0131y\u0131 kullanan on hane se\u00e7ildi ve bunlar\u0131, e\u011fitimli olmayan geleneksel do\u011fum yard\u0131mc\u0131s\u0131 veya \"dhatri\"yi kullanan on hane ile e\u015fle\u015ftirdik. Haneler, yakla\u015f\u0131k hane geliri, etnik k\u00f6ken ve en yak\u0131n hastaneye olan mesafesi gibi bir dizi dahil etme kriterine g\u00f6re se\u00e7ildi. 20 adet yar\u0131 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f r\u00f6portaj, Haziran 2010'da bu hanelerde e\u015flerle Bangla dilinde ger\u00e7ekle\u015ftirildi. R\u00f6portajlar, \u0130ngilizce'ye \u00e7evrildi ve NVivo 9.0 kullan\u0131larak analiz edildi.\n\n# Sonu\u00e7lar\nAma\u00e7l\u0131 olarak, do\u011fum s\u0131ras\u0131nda farkl\u0131 sa\u011flay\u0131c\u0131lar kullanan haneleri se\u00e7erek, ortak temalar olan y\u00fcksek maliyetler, k\u00f6t\u00fc ula\u015f\u0131m ve sa\u011fl\u0131k tesislerine uzun mesafeler gibi engellerin profesyonel do\u011fum bak\u0131m\u0131 kullan\u0131m\u0131n\u0131 engellemedi\u011fini belirledik. E\u015flerin sosyal deste\u011fi ve alg\u0131lanan sosyal normlar gibi farkl\u0131 temalar, do\u011fum bak\u0131m\u0131 kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkili altta yatan fakt\u00f6rler olarak belirlendi. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, e\u015flerinin profesyonel do\u011fum bak\u0131m\u0131 kullanan e\u015fleri, do\u011fum s\u0131ras\u0131nda duygusal, ara\u00e7sal ve bilgilendirici destek sa\u011flad\u0131lar ve t\u0131bbi m\u00fcdahalenin gerekli oldu\u011funa inan\u0131yorlard\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, e\u015flerinin evde e\u011fitimli olmayan bir dhatri kullanan e\u015fleri, do\u011fum s\u0131ras\u0131nda kat\u0131lm\u0131yorlard\u0131 ve do\u011fumun evde yerel geleneklere g\u00f6re ger\u00e7ekle\u015fmesi gerekti\u011fine inan\u0131yorlard\u0131.\n\n# Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, Banglade\u015f'in k\u0131rsal b\u00f6lgelerinde do\u011fum s\u0131ras\u0131nda e\u015flerin kat\u0131l\u0131m\u0131 hakk\u0131nda yeni kan\u0131tlar sunar. Bu bulgular, program planlamac\u0131lar\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar ta\u015f\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc k\u00fclt\u00fcrel olarak duyarl\u0131 yollarla e\u015fleri anne sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 m\u00fcdahalelerine dahil etmeli ve e\u015flere y\u00f6nelik e\u011fitim stratejilerinin etkilili\u011fini de\u011ferlendirmelidirler."}
{"_id":"10874408","title":"Mapping Meiotic Single-Strand DNA Reveals a New Landscape of DNA Double-Strand Breaks in Saccharomyces cerevisiae","text":"DNA \u00e7ift sarmal k\u0131r\u0131klar\u0131 (DSB'ler), Spo11 proteini taraf\u0131ndan olu\u015fan ve meiyotik rekombinasyonu ba\u015flatan k\u0131r\u0131klard\u0131r. \u00d6nceki DSB haritalama \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, k\u0131r\u0131k i\u015fleme bozuklu\u011fu olan rad50S veya sae2\u0394 mutanlar\u0131 kullanarak Spo11 ile ba\u011flant\u0131l\u0131 DSB'leri biriktiirdi ve \u2265 50 kb b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcndeki \"DSB s\u0131cak\" b\u00f6lgeleri, benzer boyutlardaki \"DSB so\u011fuk\" alanlarla ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiren raporlar verdi. Baz\u0131 DSB so\u011fuk b\u00f6lgelerde \u00f6nemli rekombinasyon meydana geliyor, bu da DSB desenlerinin rad50S veya sae2\u0394 mutanlar\u0131nda normal olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu nedenle, i\u015fleme yetene\u011fine sahip, onar\u0131m bozuklu\u011fu olan dmc1\u0394 ve dmc1\u0394 rad51\u0394 mutanlar\u0131nda genomu \u00e7ap\u0131nda tek iplikli DNA (ssDNA) ile ili\u015fkili DSB'leri haritalamak i\u00e7in yeni bir y\u00f6ntem geli\u015ftirdik. DSB'ler bilinen s\u0131cak noktalarda g\u00f6zlemlendi, ancak ayn\u0131 zamanda daha \u00f6nce \"DSB so\u011fuk\" olarak tan\u0131mlanan \u00e7o\u011fu b\u00f6lgede de g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bunlara sentromerler ve telomerler yak\u0131n b\u00f6lgeleri de dahildir. Rad50S mutanlar\u0131nda yakla\u015f\u0131k %40'\u0131 DSB so\u011fuk olan genomun, dmc1 meiyotik ssDNA analizi, bu b\u00f6lgelerin \u00e7o\u011funda \u00f6nemli DSB aktivitesi oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Se\u00e7ilen b\u00f6lgelerde dmc1, rad50S ve normal h\u00fccrelerde DSB'ler i\u00e7in g\u00fcney blot testleri bu bulgular\u0131 teyit ediyor. Bu nedenle, DSB'ler daha \u00f6nce d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnden \u00e7ok daha e\u015fit bir \u015fekilde da\u011f\u0131lm\u0131\u015f durumda. dmc1, dmc1 rad51 ve dmc1 spo11 mutantlar\u0131 aras\u0131ndaki DSB sinyallerinin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, Dmc1'in genomu \u00e7ap\u0131nda kritik bir ip de\u011fi\u015ftirme etkinli\u011fi oldu\u011funu ve Spo11 ile olu\u015fturulan hasarlar\u0131n t\u00fcm meiyotik rekombinasyonu ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulayan \u00f6nceki sonu\u00e7lar\u0131 destekliyor."}
{"_id":"10883736","title":"Alterations in liver ATP homeostasis in human nonalcoholic steatohepatitis: a pilot study.","text":"KAYNAK Ya\u011fl\u0131 karaci\u011ferin steatohepatit ve karaci\u011fer sirozuna ilerleten mekanizmalar bilinmemektedir. Hayvan modellerinde, ya\u011fl\u0131 karaci\u011fere sahip obez fareler, karaci\u011fer adenosin trifosfat (ATP) t\u00fckenmesine ve nekroza kar\u015f\u0131 savunmas\u0131zd\u0131r, bu da karaci\u011ferin enerji homeostaz\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerin dahil olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir.\n\nHEDEF \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda karaci\u011fer ATP t\u00fckenmesinden toparlanma yetene\u011finin bozulup bozulmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemektir.\n\nY\u00d6NTEM Karaci\u011fer ATP depolar\u0131n\u0131n n\u00fckleer manyetik rezonans spektroskopisi ile izlenmesi yoluyla karaci\u011fer ATP t\u00fckenmesini ge\u00e7ici olarak indirmek i\u00e7in fruktoz enjekte edilerek laboratuvar analizi. \u00c7al\u0131\u015fma, 15 Temmuz ve 30 A\u011fustos 1998 tarihleri aras\u0131nda bir \u00fcniversite hastanesinde ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\nDURUM \u00dcniversite hastanesi.\n\nHASTALAR Biyopsi ile kan\u0131tlanm\u0131\u015f alkol olmayan steatohepatit ve 7 sa\u011fl\u0131kl\u0131, ya\u015f ve cinsiyet a\u00e7\u0131s\u0131ndan e\u015fle\u015fen kontrol hastas\u0131.\n\nANA SONU\u00c7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc ATP seviyesi, hastalarda kontrol grubuna k\u0131yasla 1 saatlik fruktoz inf\u00fczyonundan sonra.\n\nSONU\u00c7LAR Hastalarda serum aminotransferaz seviyeleri y\u00fckseldi (P = .02 kontrol grubuna k\u0131yasla); albumin ve bilirubin de\u011ferleri normal ve portal hipertansiyonun klinik kan\u0131t\u0131 her iki grupta da yoktu. Bununla birlikte, 2 hastada orta derecede fibroz ve 1 hastada siroz karaci\u011fer biyopsisi ile tespit edildi. Ortalama serum glikoz, kolesterol ve trigliserit seviyeleri gruplar aras\u0131nda benzer olsa da hastalar kontrol grubundan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha a\u011f\u0131rd\u0131 (P = .02). Karaci\u011fer ATP seviyeleri, her iki grupta da fruktoz enjekte edilmeden \u00f6nce benzer ve her ikisinde de fruktoz enjekte edilmesinden sonra benzer \u015fekilde azald\u0131 (P = .01 ba\u015flang\u0131\u00e7 ATP seviyelerine k\u0131yasla). Bununla birlikte, kontrol grubu, 1 saatlik takip d\u00f6neminde karaci\u011fer ATP depolar\u0131n\u0131 yeniden doldurdu (P <.02 minimum ATP'ye k\u0131yasla), ancak hastalar bunu yapmad\u0131. Bu nedenle, \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonunda hastalar\u0131n karaci\u011fer"}
{"_id":"10889845","title":"Blockade of class IB phosphoinositide-3 kinase ameliorates obesity-induced inflammation and insulin resistance.","text":"Metabolik sendromun temel \u00f6zellikleri olan obezite ve ins\u00fclin direnci, kronik, d\u00fc\u015f\u00fck dereceli bir iltihap durumuyla yak\u0131ndan ili\u015fkilidir, bu durum anormal makrofajlar\u0131n ya\u011f dokular\u0131na n\u00fcfuz etmesiyle karakterizedir. \u0130ltihapl\u0131 durumlar i\u00e7inde leukosit g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc te\u015fvik etti\u011fi bildirilen kemokinler, PI3K\u03b3 (fosforil inositol 3-kinaz s\u0131n\u0131f\u0131 IB) aktivitesini tetikleyerek, ancak obezite ile ili\u015fkili makrofajlar\u0131n dokulara n\u00fcfuz etmesinde, sistemik iltihap ve ins\u00fclin direncinin geli\u015fmesinde PI3K\u03b3'nin rol\u00fc hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, hem diyetle hem de genetik olarak tetiklenen obezite modellerini kullanarak, PI3K\u03b3'nin doku makrofajlar\u0131n\u0131n birikimi ve obezite ile ili\u015fkili ins\u00fclin direncinin geli\u015fimi \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. PI3K\u03b3'nin katalitik alt birimi p110\u03b3'yi (Pik3cg(-\/-)) yok eden fareler, obez hayvanlar\u0131n dokular\u0131nda g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f ins\u00fclin sinyalle\u015fimi ile sistemik ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 geli\u015ftirdi. Pik3cg(-\/-) farelerinin ya\u011f dokular\u0131 ve karaci\u011ferlerinde, iltihapl\u0131 makrofajlar\u0131n say\u0131s\u0131nda belirgin bir azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da bu dokulardaki iltihap reaksiyonlar\u0131n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Ayr\u0131ca, kemik ili\u011fi spesifik olarak silinen ve PI3K\u03b3'nin farmakolojik engellenmesi de obezite ile ili\u015fkili makrofajlar\u0131n g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve ins\u00fclin direncini iyile\u015ftirdi. Bu veriler, PI3K\u03b3'nin hem obezite ile ili\u015fkili iltihap geli\u015fimi hem de sistemik ins\u00fclin direnci \u00fczerinde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve PI3K\u03b3'nin tip 2 diyabet i\u00e7in potansiyel bir tedavi hedefi olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"10893238","title":"Identifying common impairments in frail and dependent older people: validation of the COPE assessment for non-specialised health workers in low resource primary health care settings","text":"\n## Arka Plan\nKaynak yetersizli\u011fi olan ortamlarda zay\u0131f ve ba\u011f\u0131ml\u0131 ya\u015fl\u0131lar, ula\u015f\u0131m kapasitesinden yoksun sa\u011fl\u0131k sistemlerinden yetersiz hizmet al\u0131rlar. COPE (Ya\u015fl\u0131lar\u0131 Bak\u0131m \u0130\u00e7in) \u00e7ok boyutlu de\u011ferlendirme arac\u0131, toplum sa\u011fl\u0131k \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131n\u0131n (TS\u00c7) klinik a\u00e7\u0131dan \u00f6nemli bozukluklar\u0131 tespit etmelerine ve kan\u0131t temelli m\u00fcdahaleleri sunmalar\u0131na yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\nTS\u00c7'ler taraf\u0131ndan zay\u0131f veya ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak tan\u0131mlanan ya\u015fl\u0131 insanlar (n = 150), evlerinde TS\u00c7 taraf\u0131ndan yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f COPE de\u011ferlendirme arac\u0131 kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi ve beslenme, hareketlilik, g\u00f6rme, i\u015fitme, idrar tutma, bili\u015f, ruh hali ve davran\u0131\u015fta bozukluklar hakk\u0131nda bilgi elde edildi. Ya\u015fl\u0131lar daha sonra yerel doktorlar taraf\u0131ndan yeniden de\u011ferlendirildi ve bu doktorlar, klinik muayene ile y\u00f6nlendirilen EASY-Care de\u011ferlendirme arac\u0131na dayanarak ayn\u0131 bozukluklar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011fu hakk\u0131nda klinik bir yarg\u0131ya vard\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nCOPE arac\u0131, TS\u00c7'lerin ya\u015fl\u0131 insanlar\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 anlamalar\u0131n\u0131 ve bunlara m\u00fcdahale etmelerini sa\u011flamada kolay uygulanabilir oldu\u011fu ve onlar\u0131 g\u00fc\u00e7lendirdi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc. TS\u00c7 taraf\u0131ndan yap\u0131lan COPE de\u011ferlendirmesi ile klinisyen de\u011ferlendiriciler aras\u0131nda en az uyumu (45,8% ile 91,3% aras\u0131nda) en \u00e7ok g\u00f6rme (45,8% vs. 98,7%), bili\u015fsel (38,2% vs. 78,4%) ve depresyon (59,9% vs. 82,0%) bozukluklar\u0131 i\u00e7in g\u00f6r\u00fcld\u00fc. WHO-COPE ile tespit edilen vakalar\u0131n \u00e7o\u011fu (72,2% ile 98,5% aras\u0131nda pozitif tahmin de\u011ferleri) klinisyen taraf\u0131ndan onayland\u0131 ve COPE ile tespit edilenlerin engellilik seviyeleri ve bak\u0131m ihtiya\u00e7lar\u0131, yaln\u0131zca klinisyen taraf\u0131ndan tespit edilenlerden daha y\u00fcksekti.\n\n## Sonu\u00e7\nCOPE, toplulukta zay\u0131f ve ba\u011f\u0131ml\u0131 ya\u015fl\u0131 insanlar\u0131n belirli bozukluklar\u0131n\u0131 tespit etmek i\u00e7in uygulanabilir bir ara\u00e7t\u0131r. Bu ki\u015filer, ayn\u0131 hizmette \u00e7al\u0131\u015fan klinisyenler taraf\u0131ndan klinik a\u00e7\u0131dan \u00f6nemli sorunlara sahip olduklar\u0131 do\u011frulanma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 y\u00fcksektir ve COPE, en b\u00fcy\u00fck unutulan ihtiya\u00e7lara dikkat \u00e7ekmede \u00f6zellikle etkili olabilir."}
{"_id":"10906636","title":"The carboxyl terminus of human cytomegalovirus-encoded 7 transmembrane receptor US28 camouflages agonism by mediating constitutive endocytosis.","text":"US28, insan sitomegalo vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan d\u00f6rt 7 transmembran (7TM) kemokin resept\u00f6r\u00fcnden biridir ve ligand ba\u011f\u0131ms\u0131z, konstituatif bir \u015fekilde hem sinyalleme hem de endosit yapabildi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Burada, bu viral kemokin resept\u00f6r\u00fcnde konstituatif aktivite ve konstituatif endosit \u00f6zelliklerinin ayr\u0131labilir varl\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. US28'in konstit\u00fctif endositik (US28 Delta 300, US28 Delta 317, US28-NK1-ctail ve US28-ORF74-ctail) veya sinyalleme \u00f6zelliklerini (US28R129A) de\u011fi\u015ftiren kimerik ve mutasyonlu US28 proteinleri olu\u015fturduk. Bu mutasyon serisini kullanarak, US28'in sitoplazmik kuyruk alan\u0131n\u0131n, US28'in sinyalleme yetene\u011finden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak resept\u00f6r\u00fcn endositini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. US28'in kuyruk alan\u0131n\u0131n konstit\u00fctif endositik \u00f6zelli\u011fi, di\u011fer 7TM resept\u00f6rlerine, herpes vir\u00fcs\u00fc 8 taraf\u0131ndan kodlanan ORF74 ve takykinin NK1 resept\u00f6r\u00fcne (ORF74-US28-ctail ve NK1-US28-ctail) aktar\u0131labilir. US28'in C ucunun silinmesi, t\u00fcm test edilen resept\u00f6rlerin konstit\u00fctif endositik \u00f6zelli\u011fini azaltt\u0131 ve bu da sinyalleme kapasitesini art\u0131rd\u0131. Bu, inositol fosfat d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, NF-kappa B ve cAMP yan\u0131tl\u0131 element ba\u011flay\u0131c\u0131 protein transkripsiyon testleri ile de\u011ferlendirildi. Ayr\u0131ca, US28'in konstit\u00fctif endositik \u00f6zelli\u011finin, kemokin ligan\u0131 fractalkine\/CX3CL1'in etkisini etkiledi\u011fini ve US28'in C ucunun yoklu\u011funda, fractalkine\/CX3CL1'in US28 i\u00e7in bir aktivasyon ajan\u0131 olarak \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu, 7TM resept\u00f6rlerinin endositik \u00f6zelliklerinin, bir ligan\u0131n aktivasyon \u00f6zelliklerini gizleyebilece\u011fini ilk kez g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"10931595","title":"Geometry, epistasis, and developmental patterning.","text":"Geli\u015fimsel sinyal a\u011flar\u0131, embriyo i\u00e7inde \u00e7ok zor nicel olarak \u00f6l\u00e7\u00fclebilen onlarca bile\u015fenin etkile\u015fimlerinden olu\u015fur. Geometrik ak\u0131l y\u00fcr\u00fctme, birka\u00e7 bile\u015fik de\u011fi\u015fkenin parametrelerinin in vivo verileriyle tan\u0131mlanabilece\u011fi bir fenotipik model dizisini say\u0131sal bir hiyerar\u015fi olarak listeler. *Caenorhabditis elegans* (C. elegans) solucan\u0131, iki sinyal yolunun entegrasyonunun klasik bir modeli olan vulval geli\u015fimi i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. \u00c7e\u015fitli genetik arka planlarda \u00fc\u00e7 olas\u0131 son h\u00fccre tipinin g\u00f6receli olas\u0131l\u0131klar\u0131 ile ilgili mevcut veriler ve zamanlanm\u0131\u015f ind\u00fcktif sinyalin yok edilmesi, bir geometrik modelin tercih edilmesine ve \u00e7o\u011fu parametresinin ayarlanmas\u0131na yetecek kadar bilgiye sahiptir. Model tamamen dinamiktir ve hem sinyal vermeyi hem de taahh\u00fcd\u00fc kapsar. Daha sonra, herhangi iki arka plan\/ko\u015fulun \u00e7aprazlamas\u0131 i\u00e7in ili\u015fkili h\u00fccre kader olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 tahmin eder. \u0130ki sinyal yolu, etkile\u015fimsiz olarak eklenimsel olarak birle\u015ftirilir ve epistasis yaln\u0131zca geometrik model taraf\u0131ndan tan\u0131mlanan manzara \u00fczerinde dinamik olmayan ak\u0131\u015ftan kaynaklan\u0131r. Bu \u015fekilde, model, birbirini bast\u0131rma iddias\u0131nda bulunan genetik deneyleri nicel olarak uydurur. Model, sinyalleme hipomorflar\u0131nda mutasyon fenotiplerinin penetranstaki d\u0131\u015fsal ve i\u00e7sel kaynakl\u0131 g\u00fcr\u00fclt\u00fcn\u00fcn katk\u0131lar\u0131n\u0131 nicel olarak \u00f6l\u00e7er ve mevcut deneyleri a\u00e7\u0131klar, ek parametreye ihtiya\u00e7 duymadan. Anchor h\u00fccre ablasyonu verileri, Notch oto-sinyal yolunu tan\u0131mlamak i\u00e7in gerekli parametreleri sabitler."}
{"_id":"10937190","title":"Table of Contents","text":"*C. elegans* embriyosunun morfogenezinin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tek katmanl\u0131 bir epitel tabakas\u0131 olan deri (veya hipodermis) geli\u015fimi taraf\u0131ndan kontrol edildi\u011fi bilinir. Deri morfogenezinde, i\u00e7 dokularla h\u00fccre-h\u00fccre etkile\u015fimleri, \u00f6rne\u011fin geli\u015fen sinir sistemi ve kas dokusu yer al\u0131r. Genetik analiz, anormal deri morfolojisi g\u00f6steren mutantlar\u0131n \u00e7ok a\u015famal\u0131 deri morfogenezini tan\u0131mlam\u0131\u015ft\u0131r. Tipik durumda, deri h\u00fccreleri embriyonun s\u0131rt taraf\u0131nda, erken embriyonik d\u00f6rt blastomerden gelen projenin aras\u0131nda olu\u015fur. Deri kaderinin belirlenmesi, bir dizi transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc hiyerar\u015fisi taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. Belirlenmeden sonra, s\u0131rt deri h\u00fccreleri yeniden d\u00fczenlenir, bu da s\u0131rt i\u00e7e \u00e7ekilmesi olarak bilinen bir s\u00fcre\u00e7tir. \u00c7o\u011fu deri h\u00fccresi, \u00e7ok \u00e7ekirdekli sinktia olu\u015fturmak i\u00e7in birle\u015fir. S\u0131rt deri tabakas\u0131, alt k\u0131s\u0131mdaki embriyoyu \u00e7evrelemek i\u00e7in epiboli ge\u00e7irir; bu hareket, hem b\u00fct\u00fcn bir deri tabakas\u0131 hem de alt k\u0131s\u0131mdaki n\u00f6roblastlar\u0131n b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc gerektirir. En az \u00fc\u00e7 farkl\u0131 h\u00fccresel davran\u0131\u015f, derinin farkl\u0131 b\u00f6lgelerinin \u00e7evrelenmesinde rol oynar. \u00c7evrelenmeden sonra, deri uzar, bu da koordineli h\u00fccre \u015fekli de\u011fi\u015fiklikleri taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilir. Deri aktin mikrofilamentleri, mikrot\u00fcb\u00fclleri ve ara filamentleri, ayr\u0131ca v\u00fccut duvar\u0131 kaslar\u0131, uzama s\u00fcrecinde rol oynar. Deri son \u015feklinin korunmas\u0131, derinin apikal y\u00fczeyinden salg\u0131lanan kolajenli d\u0131\u015f iskelet taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131r."}
{"_id":"10944947","title":"High-throughput sequencing reveals extensive variation in human-specific L1 content in individual human genomes.","text":"Y\u00fcksek verimli dizileme kullanarak, insan spesifik L1 retrotranspozon ailesinin neredeyse t\u00fcm \u00fcyelerinin herhangi bir insan genomunda belirlenen yerlerini tespit etmek i\u00e7in bir teknik geli\u015ftirdik. Tan\u0131mlay\u0131c\u0131 n\u00fckleotitler kullanarak, \u00f6zellikle pre-Ta, Ta-0 ve Ta-1 L1Hs alt ailelerine kar\u015f\u0131l\u0131k gelen yakla\u015f\u0131k 800 L1Hs kopyas\u0131n\u0131 konumland\u0131rabildik, ve dizilenen oklar\u0131n %90'dan fazlas\u0131 insan spesifik elemanlara kar\u015f\u0131l\u0131k geliyordu. Her iki bireysel genomun L1 ekleme varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011fu a\u00e7\u0131s\u0131ndan ortalama 285 farkl\u0131 nokta oldu\u011funu bulduk. Toplamda, 25 bireyi (bunlardan 15'i akraba de\u011fil) 1139 noktada test ettik, bunlardan 772'si referans genomla payla\u015f\u0131lan ve 367'si referans d\u0131\u015f\u0131 L1 eklemeleriydi. L1Hs profillerinin genetik soyu yans\u0131tt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu elementlerin kromozom da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 belirledi\u011fini g\u00f6sterdik. Bu verileri kullanarak, insanlarda L1 retrotranspozisyon oran\u0131n\u0131n 1\/95 ile 1\/270 do\u011fumlar aras\u0131nda oldu\u011funu ve insan pop\u00fclasyonunda gen s\u0131kl\u0131klar\u0131 0.05'ten b\u00fcy\u00fck olan dimorfik L1 elementlerinin say\u0131s\u0131n\u0131n 3000 ile 10.000 aras\u0131nda oldu\u011funu tahmin ettik."}
{"_id":"10958594","title":"Nationwide trends in incidence, treatment and survival of colorectal cancer patients with synchronous metastases","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Hollanda'da senkronize metastazlara (4. a\u015fama) sahip kolon ve rektum kanseri (CRC) hastalar\u0131nda vaka s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, tedavi ve hayatta kalma e\u011filimlerini belirlemekti. Bu ulusal, n\u00fcfus temelli \u00e7al\u0131\u015fma, 1996 ve 2011 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda CRC tan\u0131s\u0131 konan 160.278 hastay\u0131 i\u00e7eriyordu. D\u00f6rt ard\u0131\u015f\u0131k d\u00f6nemde a\u015fama da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, senkronize metastazlar\u0131n konumu ve tedavi de\u011fi\u015fikliklerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in Ki-kare e\u011filimler testi kulland\u0131k. Kaplan-Meier analizi ile aylar cinsinden orta hayatta kalma belirlendi. 4. a\u015fama CRC hastalar\u0131 (n = 33.421) oran\u0131n\u0131n 1996-1999 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda %19'dan 2008-2011 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda %23'e (p < 0.001) y\u00fckseldi\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu art\u0131\u015f\u0131n ana nedeni, t\u00fcm CRC hastalar\u0131n\u0131n %1.7-5.0'\u0131nda g\u00f6r\u00fclen akci\u011fer metastazlar\u0131n\u0131n \u00f6nemli art\u0131\u015f\u0131yd\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma d\u00f6nemi boyunca, 4. a\u015fama hastalarda primer t\u00fcm\u00f6r\u00fcn \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 daha az s\u0131kl\u0131kta ger\u00e7ekle\u015fti (65-46%) ve sistemik tedavi kullan\u0131m\u0131 artt\u0131 (29-60%). Ayr\u0131ca, tek metastatik lezyonlu hastalarda metastasektominin art\u0131\u015f\u0131 da g\u00f6zlemlendi, \u00f6zellikle karaci\u011fer tek hastal\u0131kl\u0131 hastalarda (5-18%, p < 0.001). T\u00fcm 4. a\u015fama CRC hastalar\u0131n\u0131n orta hayatta kalmas\u0131 7'den 12 aya y\u00fckseldi. \u00d6zellikle karaci\u011fer veya akci\u011ferlere s\u0131n\u0131rl\u0131 metastazlara sahip hastalarda bu hayatta kalma iyile\u015fmesi belirginle\u015fti (9-16 ve 12-24 ay, her ikisi de p < 0.001). Son yirmi y\u0131lda daha fazla akci\u011fer metastaz\u0131 tespit edildi ve 4. a\u015fama CRC hastalar\u0131n\u0131n artan bir oran\u0131 sistemik tedavi ve\/veya metastasektomi ile tedavi edildi. Hastalar\u0131n hayatta kalmas\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015fti. Bununla birlikte, 4. a\u015fama hastalar\u0131n\u0131n prognozu giderek daha \u00e7e\u015fitli hale geliyor."}
{"_id":"10976596","title":"The curious case of the tumour virus: 50 years of Burkitt's lymphoma","text":"Burkitt lenfomas\u0131 (BL), 50 y\u0131l \u00f6nce ilk kez tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r ve ilk insan t\u00fcm\u00f6r vir\u00fcs\u00fc Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV), k\u0131sa bir s\u00fcre sonra BL t\u00fcm\u00f6rlerinde ke\u015ffedilmi\u015ftir. O zamandan beri, EBV'nin BL geli\u015fimi \u00fczerindeki rol\u00fc giderek daha da gizemli hale gelmi\u015ftir. Sadece son zamanlarda, h\u00fccre ve molek\u00fcler d\u00fczeylerde, EBV'nin B h\u00fccreleriyle karma\u015f\u0131k ve ilgin\u00e7 etkile\u015fimini anlamaya ba\u015flad\u0131k, bu etkile\u015fim BL geli\u015fimi i\u00e7in bir yatk\u0131nl\u0131k yaratmaktad\u0131r. Burada, EBV ve BL'nin i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f tarihlerini ve bu hastal\u0131klar\u0131n patogeneziyle ili\u015fkili ko-etkenler olan s\u0131tma ve MYC translokasyonu ile ili\u015fkilerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"10982689","title":"Nanotoxicology: An Emerging Discipline Evolving from Studies of Ultrafine Particles","text":"\u0130nsanlar evrimsel a\u015famalarda havada bulunan nanometre boyutundaki par\u00e7ac\u0131klara (NSP'ler; < 100 nm) maruz kalm\u0131\u015f olsalar da, son bir y\u00fczy\u0131lda insan kaynakl\u0131 nedenlerle bu maruziyet dramatik bir \u015fekilde artm\u0131\u015ft\u0131r. H\u0131zla geli\u015fen nanoteknoloji alan\u0131, m\u00fchendislik nanomalzemelerin solunmas\u0131, yutulmas\u0131, deri emilimi ve enjeksiyonu yoluyla ba\u015fka bir kaynak haline gelebilir. G\u00fcvenlik ve potansiyel tehlikeler hakk\u0131nda bilgi acilen gerekmektedir. Eski NSP'ler \u00fczerine yap\u0131lan biyokinetik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve yeni havada ultra ince par\u00e7ac\u0131klar \u00fczerine epidemiyolojik ve toksikolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, geni\u015fleyen nanoteknoloji alan\u0131n\u0131n temeli olarak g\u00f6r\u00fclebilir ve bu alan, m\u00fchendislik nanostrukturlar ve nanocihazlar\u0131n g\u00fcvenli\u011fi de\u011ferlendirilmesi olarak tan\u0131mlanabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, nanoteknolojide ortaya \u00e7\u0131kan baz\u0131 kavramlar\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Solundu\u011funda, belirli boyutlardaki NSP'ler, t\u00fcm solunum yolunun b\u00f6lgelerine dif\u00fczyon mekanizmalar\u0131 yoluyla verimli bir \u015fekilde depolan\u0131r. K\u00fc\u00e7\u00fck boyut, h\u00fccrelere al\u0131nmas\u0131n\u0131 ve epitel ve endotel h\u00fccreleri \u00fczerinden kan ve lenf dola\u015f\u0131m\u0131na ge\u00e7erek kemik ili\u011fi, lenf d\u00fc\u011f\u00fcmleri, dalak ve kalp gibi potansiyel olarak hassas hedef alanlara ula\u015fmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Sinir h\u00fccrelerinin akson ve dendritleri boyunca translokasyon yoluyla merkezi sinir sistemine ve ganglilere eri\u015fim de g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Cilt i\u00e7ine giren NSP'ler, lenfatik kanallara emilir. Endosit ve biyokinetik, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde NSP y\u00fczey kimyasat\u0131 (kaplama) ve in vivo y\u00fczey modifikasyonlar\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Daha y\u00fcksek k\u00fctle ba\u015f\u0131na y\u00fczey alan\u0131, ayn\u0131 kimyaya sahip daha b\u00fcy\u00fck par\u00e7ac\u0131klara k\u0131yasla NSP'leri daha biyolojik olarak aktif k\u0131lar. Bu aktivite, iltihaplanma ve pro-oksidan, ancak ayn\u0131 zamanda antioksidan aktivite de dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli etkilere sahiptir ve bu da \u00e7evre t\u00fcrleri i\u00e7in NSP'lerin toksisitesinde erken bulgular\u0131n kar\u0131\u015f\u0131k sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir. NSP'lerin mitokondriye da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na ve oksidatif stres yan\u0131t\u0131na dair kan\u0131tlar, bu par\u00e7ac\u0131klar\u0131n subseler yap\u0131larla etkile\u015fimleri \u00fczerine temel ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n gereklili\u011fini g\u00f6stermektedir. M\u00fchendislik NSP'lerinin g\u00fcvenli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in dikkate al\u0131nmas\u0131 gereken ek hususlar, uygun ve ilgili doz\/konsantras"}
{"_id":"10984005","title":"ADHD medications and risk of serious cardiovascular events in young and middle-aged adults.","text":"\nABD'de 1,5 milyondan fazla yeti\u015fkin uyar\u0131c\u0131 maddeler ve ADHD (Dikkat Eksikli\u011fi\/Hiperaktivite Bozuklu\u011fu) tedavisinde re\u00e7ete edilen di\u011fer ila\u00e7lar\u0131 kullanmaktad\u0131r. Bu ajanlar kalp at\u0131\u015f h\u0131z\u0131n\u0131 ve kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 art\u0131rabilir, bu da kardiyovask\u00fcler g\u00fcvenli\u011fi konusunda endi\u015feleri art\u0131rmaktad\u0131r.\n\nAma\u00e7: ADHD tedavisinde \u00f6ncelikle re\u00e7ete edilen ila\u00e7lar\u0131n mevcut kullan\u0131m\u0131n\u0131n gen\u00e7 ve orta ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkinlerde ciddi kardiyovask\u00fcler olaylara ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemektir.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 1986'da bir sitede ba\u015flayan ve 2005'te t\u00fcm sitelerde sona eren elektronik sa\u011fl\u0131k kay\u0131tlar\u0131n\u0131 kullanan geriye d\u00f6n\u00fck, n\u00fcfus temelli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma, OptumInsight Epidemiyoloji, Tennessee Medicaid, Kaiser Permanente California ve HMO Ara\u015ft\u0131rma A\u011f\u0131'ndan 4 \u00e7al\u0131\u015fma sitesinde ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, 25-64 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda metilfenidat, amfetamin veya atomoksetin re\u00e7ete edilmi\u015f ila\u00e7lar i\u00e7in ba\u015flang\u0131\u00e7taki re\u00e7ete sahip yeti\u015fkinlerdi. Her ila\u00e7 kullan\u0131c\u0131s\u0131 (n = 150.359), \u00e7al\u0131\u015fma sitesine, do\u011fum y\u0131l\u0131na, cinsiyete ve takvim y\u0131l\u0131na g\u00f6re 2 ila\u00e7 kullanmayan ki\u015fiye e\u015fle\u015ftirildi (toplam 443.198 kullan\u0131c\u0131 ve kullanmayan ki\u015fi).\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Miyokard enfarkt\u00fcs\u00fc (MI), ani kardiyak \u00f6l\u00fcm (SCD) veya inme gibi ciddi kardiyovask\u00fcler olaylar, mevcut veya yeni kullan\u0131c\u0131lar ile uzak kullan\u0131c\u0131lar aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131larak potansiyel sa\u011fl\u0131kl\u0131 kullan\u0131c\u0131 \u00f6nyarg\u0131s\u0131n\u0131 hesaba katmak i\u00e7in.\n\nSonu\u00e7lar: 806.182 ki\u015fi-y\u0131l takip s\u00fcresi (ortalama 1.3 y\u0131l\/ki\u015fi) boyunca, 1357 MI, 296 SCD ve 575 inme vakas\u0131 meydana geldi. Mevcut kullan\u0131m i\u00e7in 107.322 ki\u015fi-y\u0131l vard\u0131 (ortalama 0.33 y\u0131l\/ki\u015fi), 1000 ki\u015fi-y\u0131l ba\u015f\u0131na 1.34 (95% CI, 1.14-1.57) MI, 0.30 (95% CI, 0.20-0.42) SCD ve 0.5"}
{"_id":"10991183","title":"The Rho GEFs LARG and GEF-H1 regulate the mechanical response to force on integrins","text":"Bireysel h\u00fccrelerin mekanik kuvvetlere verdi\u011fi yan\u0131t, biyologlar\u0131n b\u00fcy\u00fck ilgisini \u00e7ekmektedir, \u00e7\u00fcnk\u00fc kuvvet h\u00fccre davran\u0131\u015f\u0131n\u0131n bir\u00e7ok y\u00f6n\u00fcn\u00fc etkiler. Integrinlere kuvvet uyguland\u0131\u011f\u0131nda, sitoplazmik yeniden d\u00fczenlemeler ve ili\u015fkili ba\u011flanma kompleksinin b\u00fcy\u00fcmesi tetiklenir, bu da h\u00fccresel sertli\u011fin artmas\u0131na, yani takviyeye neden olur. RhoA'n\u0131n takviye s\u0131ras\u0131nda bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir, ancak molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n ne oldu\u011fu bilinmemektedir. Biyokimyasal ve biyofiziksel yakla\u015f\u0131mlar\u0131 birle\u015ftirerek, h\u00fccrelerin kuvvete uyumunu d\u00fczenleyen iki guanin n\u00fckleotit de\u011fi\u015fimi fakt\u00f6r\u00fc (GEF), LARG ve GEF-H1'i belirledik. G\u00f6steriyoruz ki, integrinlerin gerilme kuvvetiyle uyar\u0131lanmas\u0131, bu iki GEF'in etkinle\u015fmesini ve ba\u011flanma komplekslerine rekabeti tetikler. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, LARG ve GEF-H1'in etkinle\u015fmesi, farkl\u0131 sinyal yollar\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, LARG'\u0131n Src ailesinden tirozin kinaz Fyn taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirildi\u011fini ve GEF-H1'in katalitik aktivitesinin, FAK ve Ras i\u00e7eren bir sinyal zincirinin a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda ERK taraf\u0131ndan g\u00fc\u00e7lendirildi\u011fini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"10993232","title":"Cell death from antibiotics without the involvement of reactive oxygen species.","text":"Son g\u00f6zlemler, klasik antibiyotiklerin bakterileri, reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) olu\u015fumunu uyarmak yoluyla \u00f6ld\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. E\u011fer do\u011fruysa, bu fikir, antibiyotik etkinli\u011fini art\u0131rmak i\u00e7in yeni stratejileri y\u00f6nlendirebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, model do\u011frudan test edilmi\u015ftir. Hipoteze kar\u015f\u0131, antibiyotik tedavisi, Escherichia coli'de hidrojen peroksit olu\u015fumunu h\u0131zland\u0131rmad\u0131 ve i\u00e7sel serbest demir seviyelerini y\u00fckseltmedi, bu da ROS \u00fcretimi i\u00e7in gerekli olan kritik bir reaksiyondur. Oksijensiz ortamda letalite devam etti ve DNA tamir mutantlar\u0131 hipersensitif de\u011fildi, bu da oksidatif DNA hasarlar\u0131 nedeniyle toksisitenin ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 fikrini zay\u0131flatt\u0131. Sonu\u00e7 olarak, bu antibiyotik maruz kalmalar\u0131n ROS \u00fcretmedi\u011fi ve letalitenin do\u011frudan h\u00fccre duvar\u0131 montaj\u0131n\u0131n, protein sentezinin ve DNA replikasyonunun inhibisyonundan kaynakland\u0131\u011f\u0131 sonucuna var\u0131yoruz."}
{"_id":"11011905","title":"Pioneer Transcription Factors Target Partial DNA Motifs on Nucleosomes to Initiate Reprogramming","text":"\u00d6nc\u00fc transkripsiyon fakt\u00f6rleri (TF'ler), \u00e7e\u015fitli DNA ba\u011flama alanlar\u0131na (DBD'ler) sahip olarak sessiz kromatinlere eri\u015fir ve h\u00fccre kader de\u011fi\u015fiklikleri ba\u015flat\u0131r. FoxA, bu \u00f6nc\u00fc TF'nin paradigmas\u0131, bir linker histon benzeri kanatl\u0131 heliks DBD'ye sahiptir ve bu nedenle kromatin ve kompakt kromatin i\u00e7indeki hedef sitelerine ba\u011flan\u0131r. Burada, Oct4 (POU DBD), Sox2 (HMG kutu DBD), Klf4 (zincir parmakl\u0131 DBD) ve c-Myc (bHLH DBD) gibi birlikte somatik h\u00fccreleri \u00e7oklu potansiyelli hale getiren proteinlerin kromatin ve nucleozom hedefleme aktivitelerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f Oct4, Sox2 ve Klf4 proteinleri in vitro nucleozomlara ba\u011flanabilir ve bu proteinler, sessiz sitelerde, kromatin i\u00e7inde zenginle\u015fen nucleozomlara tercihli olarak hedeflenir. \u00d6nc\u00fc aktivite, belirli bir DBD'nin kromatin y\u00fczeyinde g\u00f6sterilen k\u0131smi motiflere hedeflenebilme yetene\u011fine basit\u00e7e ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu k\u0131smi motif tan\u0131ma, fakt\u00f6rlerin koordineli ba\u011flanmas\u0131yla ger\u00e7ekle\u015febilir. Bulgular\u0131m\u0131z, \u00f6nc\u00fc fakt\u00f6rlerin nas\u0131l naif kromatin sitelerine hedeflenebilece\u011fine dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar."}
{"_id":"11016410","title":"Experimental Evolution of an RNA Virus in Wild Birds: Evidence for Host-Dependent Impacts on Population Structure and Competitive Fitness","text":"Evdeki konaklarda, RNA vir\u00fcsleri genetik ve fenotipik a\u00e7\u0131dan karma\u015f\u0131k n\u00fcfuslar olu\u015ftururlar. RNA vir\u00fcs genomlar\u0131ndaki heterojenlik, hatal\u0131 \u00e7o\u011falmaya ba\u011fl\u0131 olarak ortaya \u00e7\u0131kar ve bu heterojenlik, tam olarak anla\u015f\u0131lmayan rastgele ve se\u00e7ici mekanizmalar taraf\u0131ndan azalt\u0131l\u0131r. Do\u011fal se\u00e7imin RNA vir\u00fcs n\u00fcfuslar\u0131n\u0131 nas\u0131l \u015fekillendirdi\u011fi belirlemek kritik \u00f6neme sahiptir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu, tedavi paradigmalar\u0131n\u0131 bilgilendirebilir ve kontrol \u00e7abalar\u0131n\u0131 art\u0131rabilir. West Nile vir\u00fcs\u00fc (WNV), do\u011fal se\u00e7imin RNA vir\u00fcs n\u00fcfuslar\u0131n\u0131 nas\u0131l \u015fekillendirdi\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, Amerikan kargalar\u0131, ev ku\u015flar\u0131 ve Amerikan g\u00fcvercinleri gibi ekolojik olarak ilgili konaklarda \u00e7o\u011falmas\u0131na izin verdik. Her ku\u015f t\u00fcr\u00fcnde be\u015f ard\u0131\u015f\u0131k ge\u00e7i\u015ften sonra, WNV'nin fenotipini ve n\u00fcfus \u00e7e\u015fitlili\u011fini fitness rekabet denemeleri ve sonraki nesil dizileme yoluyla inceledik. G\u00f6steriyoruz ki fitness kazan\u0131mlar\u0131 t\u00fcrlere \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fir, en y\u00fcksek \u00e7o\u011falmac\u0131 fitness kazan\u0131mlar\u0131 robin'de ge\u00e7irilen WNV'de ve en az\u0131nda kargalarda ge\u00e7irilen WNV'de g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Dizileme verileri, intrahost WNV n\u00fcfuslar\u0131n\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde se\u00e7ici bask\u0131lar taraf\u0131ndan etkilendi\u011fini ve ge\u00e7irilen konaklarda viral n\u00fcfuslar\u0131n genel karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n benzer oldu\u011funu ortaya koydu. Bununla birlikte, WNV n\u00fcfuslar\u0131n\u0131 kontrol eden se\u00e7ici bask\u0131lar ku\u015f t\u00fcrleri ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. \u00d6zellikle, kargalarda ge\u00e7irilen WNV pop\u00fclasyonlar\u0131, (~1.7 kat daha fazla sparrows'dan, ~3.4 kat daha fazla robinden) en \u00e7ok benzersiz mutasyonlar\u0131 ve (~1.4 kat daha fazla sparrows'dan, ~2.7 kat daha fazla robinden) en \u00e7ok bozuk genomlar\u0131 i\u00e7erir, ancak ortalama mutasyon s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 en d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr (yakla\u015f\u0131k olarak sparrows ile e\u015fit, ~2.6 kat daha d\u00fc\u015f\u00fck robinden). Bu nedenle, verilerimiz, en hastal\u0131k duyarl\u0131 ku\u015f t\u00fcrlerinde WNV \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n vir\u00fcs mutasyon tolerans\u0131yla pozitif olarak ili\u015fkili oldu\u011funu, muhtemelen tamamlay\u0131c\u0131 yoluyla, ve se\u00e7ici g\u00fcc\u00fcn yo\u011funlu\u011fu ile negatif olarak ili\u015fkili oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu genetik kompozisyon farkl\u0131l\u0131klar\u0131, vir\u00fcs pop\u00fclasyonlar\u0131 i\u00e7in en muhtemel farkl\u0131 fenotipik sonu\u00e7lara sahip olacakt\u0131r. Birlikte, bu sonu\u00e7lar, farkl\u0131 konaklar\u0131n RNA vir\u00fcslerinin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131na nas\u0131l katk\u0131da bulunabilece\u011fini ortaya koyan \u00f6nemli i\u00e7g"}
{"_id":"11016788","title":"sasCIF: an extension of core Crystallographic Information File for SAS","text":"Farkl\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck a\u00e7\u0131l\u0131 sa\u00e7\u0131lma tesislerinde geli\u015ftirilen veri toplama paketleri, hem ham hem de i\u015flenmi\u015f verileri depolamak i\u00e7in farkl\u0131 formatlar kullan\u0131r. Laboratuvarlar aras\u0131nda veri de\u011fi\u015fimini kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, k\u00fc\u00e7\u00fck a\u00e7\u0131l\u0131 sa\u00e7\u0131lma toplulu\u011funda bir konsens\u00fcs sa\u011fland\u0131; bir boyutlu veriler i\u00e7in ASCII format\u0131, \u00f6rnek ve enstr\u00fcmantasyon ko\u015fullar\u0131 hakk\u0131nda ilgili bilgileri i\u00e7eren bir ba\u015fl\u0131k ile birlikte ham veya azalt\u0131lm\u0131\u015f verileri tablo bi\u00e7iminde i\u00e7erir. Bu format, \u00e7ekirdek CIF (Kristalografik Bilgi Dosyas\u0131) s\u00f6zl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn bir uzant\u0131s\u0131 olarak uygulanan sasCIF olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131."}
{"_id":"11020556","title":"Migratory dendritic cells transfer antigen to a lymph node-resident dendritic cell population for efficient CTL priming.","text":"Cilt dendritik h\u00fccreleri (DC'ler), yerel T h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n ana ba\u015flat\u0131c\u0131lar\u0131 olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Burada, herpes basit vir\u00fcs\u00fc (HSV) ile cilt enfeksiyonu sonras\u0131, sitotoksik T lenfosit (CTL) aktivasyonu, g\u00f6\u00e7 etmeyen CD8(+) DC'ler taraf\u0131ndan MHC s\u0131n\u0131f I k\u0131s\u0131tl\u0131 sunum gerektirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz, de\u011fil de cilt kaynakl\u0131 DC'ler taraf\u0131ndan. G\u00f6\u00e7 eden DC'lerin do\u011frudan sunumu olmamas\u0131na ra\u011fmen, enfekte cilden \u00e7\u0131k\u0131\u015flar\u0131n\u0131 engellemek, s\u0131n\u0131f I k\u0131s\u0131tl\u0131 sunum ve HSV'ye \u00f6zg\u00fc CTL yan\u0131tlar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engelledi. Bu sonu\u00e7lar, ilk olarak g\u00f6\u00e7 eden DC'lerin antijenin ta\u015f\u0131nmas\u0131 ve ard\u0131ndan antijenin transferinin, sunum ve CTL uyarmas\u0131 i\u00e7in lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc i\u00e7i DC'lere aktar\u0131lmas\u0131 arg\u00fcman\u0131n\u0131 destekliyor. G\u00f6relik olarak g\u00fc\u00e7l\u00fc CTL yan\u0131tlar\u0131n\u0131n, ciltten g\u00f6\u00e7 eden k\u00fc\u00e7\u00fck DC say\u0131lar\u0131yla g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu DC'ler aras\u0131 antijen transferinin, etkin T h\u00fccre aktivasyonu i\u00e7in daha geni\u015f bir lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc i\u00e7i DC a\u011f\u0131 boyunca sunumu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"11020675","title":"Thrombopoietin-induced Polyploidization of Bone Marrow Megakaryocytes Is Due to a Unique Regulatory Mechanism in Late Mitosis ","text":"Megakaryositler benzersiz bir farkl\u0131la\u015fma program\u0131 ge\u00e7irir, tekrarlanan DNA sentez d\u00f6ng\u00fcleri boyunca h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi olmadan \u00e7oklu hale gelirler. Bununla birlikte, bu \u00e7oklu hale gelme mekanizmas\u0131 tamamen bilinmemektedir. Her bir DNA replikasyon turundan sonra mitozun atlanmas\u0131 nedeniyle \u00e7oklu hale gelme oldu\u011fu varsay\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Thrombopoietin taraf\u0131ndan tetiklenen \u00e7oklu hale gelme s\u00fcrecinde fareler kemik ili\u011fi megakaryositleri \u00fczerine imm\u00fcnohistokimya \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve bu s\u00fcre\u00e7te megakaryositlerin ger\u00e7ekten mitoz girdi\u011fini ve normal profaz, prometafaz, metafaz ve anafaz A'ya kadar normal ilerledi\u011fini, ancak anafaz B, telofaz veya sitokineze'ye kadar ilerlemedi\u011fini g\u00f6zlemledik. \u00c7oklu megakaryositlerin mitoz'a girdi\u011fi s\u0131rada \u00e7oklu spindle kutuplar\u0131n\u0131n olu\u015ftu\u011fu a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6zlemlendi; profaz s\u0131ras\u0131nda n\u00fckleer zar bozuldu; karde\u015f kromatitler \u00e7ok y\u00fczl\u00fc bir plak \u00fczerinde hizaland\u0131lar ve metafaz'da her y\u00fcz\u00fcn her iki taraf\u0131nda simetrik olarak merkezler yer ald\u0131; anafaz A s\u0131ras\u0131nda bir dizi karde\u015f kromatit \u00e7oklu merkezlere hareket etti. Ayr\u0131ca, anafaz'daki \u00e7ift spindle kutuplar\u0131n\u0131n birbirlerine yak\u0131n konumland\u0131\u011f\u0131n\u0131 not ettik, muhtemelen anafaz B s\u0131ras\u0131nda spindle kutuplar\u0131n\u0131n d\u0131\u015fa do\u011fru hareket etmemesi nedeniyle. Bu nedenle, anafaz'da yeniden toplanm\u0131\u015f n\u00fckleer zar, t\u00fcm karde\u015f kromatitleri tek bir \u00e7ekirde\u011fin i\u00e7inde i\u00e7erebilir ve ard\u0131ndan telofaz ve sitokineze'yi atlayabilir. Bu g\u00f6zlemler, megakaryositlerin \u00e7oklu hale gelmesinin sadece mitozun atlanmas\u0131 nedeniyle olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve megakaryositlerin anafazda benzersiz bir d\u00fczenleyici mekanizmaya sahip olmas\u0131 gerekti\u011fini a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6stermektedir. \u00d6rne\u011fin, anafazda d\u00fczenleyici fakt\u00f6rler gibi mikrotub\u00fcl motor proteinleri bu \u00e7oklu hale gelme s\u00fcrecine dahil olabilir."}
{"_id":"11026600","title":"Unifying Viral Genetics and Human Transportation Data to Predict the Global Transmission Dynamics of Human Influenza H3N2","text":"K\u00fcresel insan hareket kal\u0131plar\u0131, grip ve di\u011fer bula\u015f\u0131c\u0131 hastal\u0131klar\u0131n davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131lan mekansal epidemiyolojik modellerin merkezinde yer al\u0131r. Ancak, yaln\u0131zca standart epidemiyolojik veriler kullan\u0131larak, \u00e7e\u015fitli co\u011frafi \u00f6l\u00e7eklerde patojen yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 y\u00f6nlendiren ta\u015f\u0131ma modlar\u0131n\u0131 test etmek hala zordur. Patojen genom dizilerinin evrimsel analizleri, grip vir\u00fcslerinin mekansal dinamikleri hakk\u0131nda giderek daha fazla i\u00e7g\u00f6r\u00fc sa\u011flamaktad\u0131r, ancak bug\u00fcne kadar insan hareketine ili\u015fkin zengin bilgilere \u00e7o\u011funlukla g\u00f6z ard\u0131 edilmi\u015ftir, \u00e7\u00fcnk\u00fc viral gen dizileri ve konak hareketine ili\u015fkin deneysel verileri birle\u015ftirecek istatistiksel bir \u00e7er\u00e7eve bulunmamaktad\u0131r. Bu sorunu ele almak i\u00e7in, k\u00fcresel yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ayd\u0131nlatmak ve d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda insan grip A vir\u00fcslerinin mekansal yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 tahmin etme yetene\u011fini de\u011ferlendirmek amac\u0131yla bir filogeografik yakla\u015f\u0131m uyguluyoruz. \u0130nsan gripinin g\u00f6\u00e7 ge\u00e7mi\u015fini tahmin ederken ayn\u0131 zamanda mekansal yay\u0131l\u0131m\u0131n potansiyel tahmin de\u011fi\u015fkenlerini test ederek ve nicelleyerek, hava yolcu ak\u0131\u015flar\u0131n\u0131n k\u00fcresel grip H3N2 dinamiklerini y\u00f6nlendirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Daha yerel \u00f6l\u00e7eklerde, yay\u0131l\u0131m\u0131n co\u011frafi mesafeyle ili\u015fkili s\u00fcre\u00e7ler taraf\u0131ndan da belirlendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Analizlerimiz ayr\u0131ca, grip \u00e7e\u015fitlili\u011finin k\u00fcresel kayna\u011f\u0131 olarak \u00c7in anakaras\u0131 ve G\u00fcneydo\u011fu Asya'n\u0131n merkezi rol\u00fcn\u00fc teyit ediyor. 2009'daki H1N1 pandemisinin bilinen geni\u015flemesini model \u00e7\u0131kt\u0131lar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, insan hareket verileri ve viral evrim verilerinin entegrasyonunun, grip mekansal yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n tahminlerinde en do\u011fru oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7 olarak, grip vir\u00fcslerinin k\u00fcresel dinamikleri, insan hareket verileri ile \u00f6rneklenen viral genomlarda bulunan mekansal bilgilere entegre edilerek en iyi a\u00e7\u0131klanabilir. Burada sunulan entegre yakla\u015f\u0131m, filogeografik yeniden yap\u0131land\u0131rmalar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla epidemiyolojik g\u00f6zetim ve hastal\u0131k kontrol\u00fc tahmin modellerini iyile\u015ftirme konusunda b\u00fcy\u00fck potansiyele sahiptir."}
{"_id":"11041152","title":"Microtubule sliding activity of a kinesin-8 promotes spindle assembly and spindle length control","text":"Molek\u00fcler motorlar, mitotik spindillerin olu\u015fumunda kritik roller oynar, ya bireysel mikrot\u00fcb\u00fcl stabilitesini kontrol ederek ya da mikrot\u00fcb\u00fcl dizilerini \u00e7apraz ba\u011flayarak ve kayd\u0131rarak. Kinesin-8 motorlar\u0131, mikrot\u00fcb\u00fcl dinamiklerini kontrol eden d\u00fczenleyici rollerleriyle en \u00e7ok bilinir. Onlar mikrot\u00fcb\u00fcl istikrars\u0131zla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 aktivitelere sahiptir ve \u00e7e\u015fitli h\u00fccre t\u00fcrleri ve organizmalarda spindle uzunlu\u011funu s\u0131n\u0131rlar. Burada, mayada kinesin-8, Kip3'\u00fcn antiparallel mikrot\u00fcb\u00fcl kayd\u0131rma aktivitesini rapor ediyoruz. Bu kayd\u0131rma aktivitesinin in vivo \u00f6nemi, kayd\u0131rma ve mikrot\u00fcb\u00fcl istikrars\u0131zla\u015ft\u0131rma aktiviteleri aras\u0131nda ayr\u0131\u015fan tamamlay\u0131c\u0131 Kip3 mutasyonlar\u0131n\u0131n belirlenmesiyle kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Cin8 ile birlikte, kinesin-5 ailesine ait bir \u00fcye, Kip3'\u00fcn kayd\u0131rma aktivitesi, bipolar spindle olu\u015fumunu ve genom istikrar\u0131n\u0131n korunmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Bir kayd\u0131rma-\u00e7\u00f6z\u00fclme modeli \u00f6neriyoruz, burada Kip3'\u00fcn kayd\u0131rma ve istikrars\u0131zla\u015ft\u0131rma aktiviteleri, pre-anafaz s\u0131ras\u0131nda dengelenir. Bu, normal spindle olu\u015fumunu kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Bununla birlikte, Kip3'\u00fcn istikrars\u0131zla\u015ft\u0131rma aktivitesi, anafaz\u0131n sonlar\u0131nda hakim olur, spindle uzamas\u0131n\u0131 engeller ve nihayetinde spindle \u00e7\u00f6z\u00fclmesini te\u015fvik eder."}
{"_id":"11043831","title":"A Pharmacological Map of the PI3-K Family Defines a Role for p110\u03b1 in Insulin Signaling","text":"Fosfinozitid 3-kinazlar (PI3-K'lar), yeni ortaya \u00e7\u0131kan ve \u00f6nemli bir ila\u00e7 hedefi s\u0131n\u0131f\u0131 olarak tan\u0131mlan\u0131rlar, ancak PI3-K izoformlar\u0131n\u0131n benzersiz rolleri hala iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, PI3-K ailesini farmakolojik olarak sorgulamak i\u00e7in bir yakla\u015f\u0131m a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Kimyasal \u00e7e\u015fitlilikte bir PI3-K inhibit\u00f6r\u00fc paneli sentezlendi ve hedef se\u00e7icilikleri biyokimyasal olarak say\u0131ld\u0131, bu da hedefler ve kimyasallar aras\u0131nda gizlenmi\u015f benzerlikler ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. \u00dc\u00e7 inhibit\u00f6r\u00fcn p110gamma'ya ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 kristal yap\u0131lar\u0131n\u0131n belirlenmesi, se\u00e7ici bile\u015fiklerin benzersiz bir \u015fekilde istismar etti\u011fi konformasyon olarak hareket eden bir b\u00f6lgeyi ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu kimyasal dizi daha sonra ins\u00fclin sinyalizasyonunu gerektiren PI3-K izoformlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. \u00c7al\u0131\u015fan h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde p110alpha'n\u0131n birincil ins\u00fclin duyarl\u0131 PI3-K oldu\u011funu bulduk, p110beta ise dispensabl olsa da p110alpha aktivitesinin fenotipik bir e\u015fik belirler. p110alpha'ya hedeflenen bile\u015fikler, in vivo'da ins\u00fclin tedavisinin akut etkilerini engellerken, p110beta inhibit\u00f6r\u00fc hi\u00e7bir etkiye sahip de\u011fildir. Bu sonu\u00e7lar, bir protein ailesini kapsayan bir inhibit\u00f6r matrisini kullanarak sistematik hedef do\u011frulamas\u0131n\u0131 g\u00f6steren \u00f6rneklerdir."}
{"_id":"11048759","title":"Identification of Epstein-Barr virus nuclear antigen 1 protein domains that direct interactions at a distance between DNA-bound proteins.","text":"Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn (EBV) EBNA1 proteini, EBV latent replikasyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 olan oriP'den DNA replikasyonunu ba\u015flatmak ve etkinle\u015ftirmek i\u00e7in oriP'nin iki ayr\u0131 alt eleman\u0131na ba\u011flan\u0131r. oriP alt elemanlar\u0131na ba\u011flanan EBNA1 molek\u00fclleri, DNA d\u00f6ng\u00fc mekanizmas\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla birbirleriyle verimli bir \u015fekilde etkile\u015fime girer. Daha \u00f6nce, EBNA1'in (d\u00f6ng\u00fc b\u00f6lgesi olarak adland\u0131r\u0131lan) bu b\u00f6lgesini haritaland\u0131rd\u0131k, bu b\u00f6lge, oriP alt elemanlar\u0131na ba\u011fl\u0131 EBNA1 molek\u00fcllerinin etkile\u015fimi i\u00e7in gereklidir. \u015eimdi, bu b\u00f6lgenin iki par\u00e7as\u0131n\u0131n, \u00e7o\u011funlukla sekiz amino asit tekrar\u0131ndan olu\u015fan, ba\u015fka bir DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteine aktar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda homotipik etkile\u015fimleri medyate edebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. EBNA1 d\u00f6ng\u00fc b\u00f6lgesi taraf\u0131ndan medyate edilen protein etkile\u015fimleri, DNA ba\u011flama ba\u011f\u0131ml\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu etkile\u015fimler sadece DNA'ya ba\u011fl\u0131 protein formlar\u0131 aras\u0131nda tespit edildi."}
{"_id":"11071351","title":"Primary prevention of hypertension: clinical and public health advisory from The National High Blood Pressure Education Program.","text":"Ulusal Y\u00fcksek Kan Bas\u0131nc\u0131 E\u011fitimi Program\u0131 Koordinasyon Komitesi, 1993'te hipertansiyonun birincil \u00f6nlenmesine ili\u015fkin ilk bildirimini yay\u0131nlad\u0131. Bu makale, 1993 raporunu, bilimsel literat\u00fcrden yeni ve daha fazla kan\u0131t kullanarak g\u00fcnceller. Hipertansiyonun birincil \u00f6nlenmesine ili\u015fkin g\u00fcncel \u00f6neriler, n\u00fcfus tabanl\u0131 bir yakla\u015f\u0131m ve y\u00fcksek hipertansiyon riski ta\u015f\u0131yan bireyler \u00fczerinde yo\u011funla\u015fan hedefli bir stratejiyi i\u00e7erir. Bu iki strateji tamamlay\u0131c\u0131d\u0131r ve hipertansiyonun \u00f6nlenmesinde kan\u0131tlanm\u0131\u015f etkinli\u011fi olan alt\u0131 yakla\u015f\u0131m\u0131 vurgular: orta derecede fiziksel aktiviteye kat\u0131lmak; normal v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 korumak; alkol t\u00fcketimini s\u0131n\u0131rlamak; sodyum al\u0131m\u0131n\u0131 azaltmak; potasyum al\u0131m\u0131n\u0131 yeterli tutmak; ve meyve, sebze ve d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 s\u00fct \u00fcr\u00fcnleri bak\u0131m\u0131ndan zengin, doymu\u015f ve toplam ya\u011f i\u00e7eri\u011fi d\u00fc\u015f\u00fck bir diyet t\u00fcketmek. Bu yakla\u015f\u0131mlar\u0131 genel n\u00fcfusa, halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve klinik uygulamada bir bile\u015fen olarak uygulamak, kan bas\u0131nc\u0131n\u0131n artmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemeye yard\u0131mc\u0131 olabilir ve y\u00fcksek normal kan bas\u0131nc\u0131 veya hipertansiyonu olan ki\u015filerde kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrmeye yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"11083121","title":"Formins: intermediates in signal-transduction cascades that affect cytoskeletal reorganization.","text":"H\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve polaritesinin kontrol\u00fc, geli\u015fimsel ve \u00e7evresel uyaranlara yan\u0131t olarak yeniden d\u00fczenlenebilen dinamik bir aktin sitoskeletine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Hayvanlar ve mantarlarda, forminler, aktin sitoskeletinin yeniden d\u00fczenlenmesine yol a\u00e7an sinyal iletimi kaskad\u0131n\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olan d\u00f6rt b\u00fcy\u00fck poly-L-proline i\u00e7eren (PLP) protein s\u0131n\u0131f\u0131ndan sadece biridir. Arabidopsis genom dizilimi analizine g\u00f6re, hayvanlar ve mantarlarda oldu\u011fu gibi, forminler bitkilerde korunmu\u015f profilin ba\u011flayan PLP protein s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n tek \u00f6rne\u011fidir. Ayr\u0131ca, bitki forminleri, hayvan ve mantar forminlerine k\u0131yasla \u00f6nemli yap\u0131sal farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterir, bu da bitki forminlerinin yeni kontrol mekanizmalar\u0131na tabi olabilece\u011fi veya bitkilerde benzersiz roller oynayabilece\u011fi ihtimalini do\u011furur."}
{"_id":"11090688","title":"Genetic variability in GLP-1 receptor is associated with inter-individual differences in weight lowering potential of liraglutide in obese women with PCOS: a pilot study","text":"GLP-1 resept\u00f6r aktivat\u00f6rlerinin (RA'lar) v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrme potansiyeli bireyler aras\u0131nda farkl\u0131d\u0131r ve klinik olarak \u00f6ng\u00f6r\u00fclemez. Obez kad\u0131nlarda polikistik over sendromuna (PCOS) sahip hastalarda GLP-1 RA'lara kar\u015f\u0131 v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 yan\u0131t\u0131n\u0131n GLP-1R genetik de\u011fi\u015fkenli\u011fi potansiyel rol\u00fc hen\u00fcz de\u011ferlendirilmedi. 57 adet obez PCOS'lu kad\u0131n (ortalama ya\u015f 30.7 \u00b1 7.0, BMI 38.6 \u00b1 5.3 kg\/m2) liraglutid 1.2 mg haftada bir kez alt ekstremiteye subk\u00fctan enjeksiyon ile 12 hafta boyunca tedavi edildi ve ba\u015flang\u0131\u00e7 v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131ndan %5 veya daha fazla azalma ile g\u00fc\u00e7l\u00fc yan\u0131t verenler olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131lar. GLP-1R'\u0131n yayg\u0131n tek n\u00fckleotit polimorfizmleri (SNPs) rs6923761 ve rs10305420 i\u00e7in genotiplendirildiler. Tedavi \u00f6ncesi ve sonras\u0131 obezite \u00f6l\u00e7\u00fctlerindeki de\u011fi\u015fiklikler \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. 57 hastadan 20'si g\u00fc\u00e7l\u00fc yan\u0131t verenler olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131 ve ba\u015flang\u0131\u00e7 v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131ndan 7.38 \u00b1 1.74 kg kaybettiler, bu da zay\u0131f yan\u0131t verenler i\u00e7in 2.11 \u00b1 2.17 kg'l\u0131k kayba k\u0131yasla daha fazlayd\u0131. En az bir rs10305420 polimorfik aleli ta\u015f\u0131yan hastalar, iki normal alel ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lara k\u0131yasla daha zay\u0131f tedavi yan\u0131t\u0131 g\u00f6sterdiler (OR = 0.27, 95 % g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 0.09\u20130.85, p = 0.025). En az bir rs6923761 polimorfik aleli ta\u015f\u0131yan hastalar, iki normal alel ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lara k\u0131yasla daha g\u00fc\u00e7l\u00fc tedavi yan\u0131t\u0131 e\u011filimindeydi (OR = 3.06, 95 % g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 0.96\u20139.74, p = 0.058). Oru\u00e7taki kan \u015fekeri ve a\u011f\u0131zdan glikoz tolerans testi (OGTT) sonras\u0131 glikoz, her iki grupta da baz \u00e7izgisine k\u0131yasla benzer \u015fekilde azald\u0131, ancak tedavi s\u0131ras\u0131nda androjen profilinde herhangi bir fark bulun"}
{"_id":"11109043","title":"Cost-effectiveness of aromatase inhibitor co-treatment for controlled ovarian stimulation.","text":"\n## Arka Plan\nAromataz inhibit\u00f6r\u00fc letrozol\u00fcn, \u00e7e\u015fitli nedenlerle intrauterin inseminasyon (IUI) i\u00e7in kontroll\u00fc yumurtal\u0131k uyar\u0131m\u0131nda (COS) kullan\u0131lmas\u0131yla klinik sonu\u00e7lar\u0131n ve maliyet etkinli\u011finin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 amac\u0131yla.\n\n## Y\u00f6ntemler\n872 IUI d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc i\u00e7eren 432 akut hasta dahil edildi. \u00c7al\u0131\u015fma n\u00fcfusu iki gruba ayr\u0131ld\u0131. Grup I, anov\u00fclasyon (143 d\u00f6ng\u00fc), erkek fakt\u00f6rl\u00fc infertilite (147 d\u00f6ng\u00fc), a\u00e7\u0131klanamayan infertilite (250 d\u00f6ng\u00fc), endometrioz (18 d\u00f6ng\u00fc) ve kombine nedenler (31 d\u00f6ng\u00fc) i\u00e7in a\u015fa\u011f\u0131daki nedenlerle letrozol ve FSH ile 589 IUI d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc i\u00e7eren 308 hastay\u0131 i\u00e7eriyordu. Grup II, 124 hasta ve 283 IUI d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc i\u00e7eren 82 d\u00f6ng\u00fc i\u00e7in yumurtal\u0131k fakt\u00f6r\u00fc infertilitesi, 66 d\u00f6ng\u00fc i\u00e7in erkek fakt\u00f6rl\u00fc infertilite, 114 d\u00f6ng\u00fc i\u00e7in a\u00e7\u0131klanamayan infertilite, 13 d\u00f6ng\u00fc i\u00e7in endometrioz ve 8 d\u00f6ng\u00fc i\u00e7in di\u011fer nedenleri i\u00e7eren FSH'yi tek ba\u015f\u0131na alan hastalar\u0131 i\u00e7eriyordu. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri olgun folik\u00fcllerin >16 mm \u00e7apta say\u0131s\u0131, d\u00f6ng\u00fc ba\u015f\u0131na kullan\u0131lan FSH dozu, klinik gebelik oran\u0131 ve maliyet etkinli\u011fi oran\u0131yd\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nYumurtal\u0131k uyar\u0131m\u0131nda gereken FSH dozu, letrozol kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda (P < 0.0001) anlaml\u0131 \u015fekilde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Grup II'de, >16 mm \u00e7apta daha fazla folik\u00fcl ve hCG y\u00f6netimi g\u00fcn\u00fcnde endometrium kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131 (P < 0.0001) g\u00f6zlemlenmesine ra\u011fmen, Grup I ve Grup II aras\u0131nda s\u0131ras\u0131yla 14.4% ve 15.9% olan (ba\u015flat\u0131lan d\u00f6ng\u00fclerde) ve 15.77 ve 18.07% (tamamlanan d\u00f6ng\u00fclerde) gebelik oranlar\u0131 ayn\u0131yd\u0131. IUI iptal oran\u0131, letrozol tedavisinde anlaml\u0131 \u015fekilde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P = 0.05%). D\u00f6ng\u00fc ba\u015f\u0131na maliyet, Grup I'de Grup II'ye g\u00f6re anlaml\u0131 \u015fekilde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (468"}
{"_id":"11117498","title":"The cost effectiveness of stereotactic radiosurgery versus surgical resection in the treatment of solitary metastatic brain tumors.","text":"Tek ba\u015f\u0131na metastatik beyin t\u00fcm\u00f6rleri, n\u00f6rocerrahlar taraf\u0131ndan kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lan en yayg\u0131n i\u00e7kraniyal t\u00fcm\u00f6rlerdir. Beyin metastaz\u0131n\u0131n cerrahi rezeksiyonu ve t\u00fcm beyin radyoterapisi (WBR) ile birlikte uyguland\u0131\u011f\u0131nda, WBR'ye tek ba\u015f\u0131na uygulanmas\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek bir hayatta kalma sa\u011flan\u0131r. Stereotaktik radyos\u00fcrji (SR), cerrahi rezeksiyonun sonu\u00e7lar\u0131na benzer sonu\u00e7lar sa\u011fl\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu farkl\u0131 tedavilerin ekonomik verimlili\u011fini analiz etmek i\u00e7in, 1974 ve 1994 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda t\u0131bbi literat\u00fcrde rapor edilen cerrahi rezeksiyon ve SR sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. A\u015fa\u011f\u0131dakileri i\u00e7eren \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 dahil ettik: 1) En az %75'i WBR alan hastalar; 2) Bilgisayarl\u0131 tomografi d\u00f6nemi (1975'ten sonra) s\u0131ras\u0131nda yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar; 3) Operatif morbidite, mortalite ve orta hayatta kalma bildirildi; 4) \u00c7al\u0131\u015fma tarihleri daha sonraki bir g\u00fcncelleme veya incelemede yer almad\u0131; 5) T\u00fcm\u00f6r histolojileri bildirildi; ve 6) SR i\u00e7in kobalt-60 gama birimi kullan\u0131ld\u0131. \u00dc\u00e7 cerrahi rezeksiyon \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ve bir SR \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 t\u00fcm giri\u015f gereksinimlerini kar\u015f\u0131lad\u0131. WBR temeli, iki \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir, rastgele deneme ve art\u0131ml\u0131 maliyet etkinli\u011fi analizi i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Tipik kaynak kullan\u0131m modeli, karma\u015f\u0131k olmayan prosed\u00fcrler, bildirilen komplikasyonlar ve sonraki kraniyotomiler (tekrarlayan t\u00fcm\u00f6r veya radyasyon nekrozu i\u00e7in) i\u00e7in her iki tedavi se\u00e7ene\u011fi i\u00e7in geli\u015ftirildi. Maliyetler, 1992 Medicare Sa\u011flay\u0131c\u0131 Analizi ve \u0130nceleme veritaban\u0131 kullan\u0131larak toplum bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla tahmin edildi ve cerrahi ve WBR i\u00e7in ortalama maliyet:fiyat oranlar\u0131 kullan\u0131ld\u0131. Be\u015f merkezden sermaye ve i\u015fletme maliyetleri anketleri, radyos\u00fcrji i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Analizimiz, radyos\u00fcrjinin, karma\u015f\u0131k olmayan prosed\u00fcr maliyetinin daha d\u00fc\u015f\u00fck olmas\u0131 ($20,209 kar\u015f\u0131 $27,587), ortalama komplikasyon maliyetinin daha d\u00fc\u015f\u00fck olmas\u0131 ($2,534 kar\u015f\u0131 $2,874) ve toplam prosed\u00fcr maliyetinin daha d\u00fc\u015f\u00fck olmas\u0131 ($22,743 kar\u015f\u0131 $30,461), daha maliyet etkin ($24,811 kar\u015f\u0131 $32,149\/ya\u015f"}
{"_id":"11117679","title":"Trans-ancestry mutational landscape of hepatocellular carcinoma genomes","text":"Farkl\u0131 n\u00fcfuslarda hepatosel\u00fcler kanserin (HCC) yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkili \u00e7e\u015fitli epidemiyolojik fakt\u00f6rler vard\u0131r. Bununla birlikte, farkl\u0131 epidemiyolojik ve etnik ge\u00e7mi\u015fleri destekleyen HCC genomlar\u0131nda genetik de\u011fi\u015fikliklerin k\u00fcresel manzaras\u0131 hala ke\u015ffedilmemi\u015ftir. Burada, 503 farkl\u0131 n\u00fcfustan 503 karaci\u011fer kanseri genomundan olu\u015fan bir veri koleksiyonu, 30 aday s\u00fcr\u00fcc\u00fc geni ve 11 \u00e7ekirdek yolak mod\u00fcl\u00fc ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Ayr\u0131ca, iki b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli kanser genom projesinin i\u015fbirli\u011fi, 608 karaci\u011fer kanseri vakas\u0131nda trans-etnik de\u011fi\u015fim imzalar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 olarak analiz etti ve Asya vakalar\u0131na bask\u0131n olarak katk\u0131da bulunan benzersiz mutasyon imzalar\u0131 belirledi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, HCC geli\u015fimi i\u00e7in daha \u00f6nce ke\u015ffedilmemi\u015f etnik ili\u015fkili mutasyon s\u00fcre\u00e7lerini ayd\u0131nlat\u0131yor. Daha fazla %68'in \u00fczerinde vaka, s\u0131cak nokta TERT promot\u00f6r mutasyonu, TERT odakl\u0131 amplifikasyon ve viral genom entegrasyonu kombinasyonunu i\u00e7erir, bu da TERT'i hepatosel\u00fcler kanserin merkezi ve etnik ba\u011f\u0131ms\u0131z bir d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc olarak ima eder. Yeni tespit edilen metabolik enzimler, kromatin yeniden d\u00fczenleyicileri ve y\u00fcksek oranda mTOR yolak aktivasyonlar\u0131 kodlayan genlerdeki de\u011fi\u015fiklikler, potansiyel tedavi ve tan\u0131 f\u0131rsatlar\u0131 sunar."}
{"_id":"11141995","title":"Organization of the mitotic chromosome.","text":"Mitotik kromozomlar, h\u00fccre i\u00e7indeki en tan\u0131d\u0131k yap\u0131lar aras\u0131nda yer alsa da, bir as\u0131rdan fazla bir s\u00fcredir i\u00e7 organizasyonlar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde \u00e7\u00f6z\u00fclemedi. Kromozom konformasyon yakalama y\u00f6ntemleri, 5C ve Hi-C'yi h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn farkl\u0131 a\u015famalar\u0131nda uygulad\u0131k ve insan genomunun iki farkl\u0131 \u00fc\u00e7 boyutlu katlanma durumunu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131k. G\u00f6steriyoruz ki, daha \u00f6nce e\u015fzamanl\u0131 olmayan h\u00fccreler i\u00e7in a\u00e7\u0131klanan y\u00fcksek b\u00f6l\u00fcmlendirilmi\u015f ve h\u00fccre tipine \u00f6zg\u00fc organizasyon, sadece interfazda ge\u00e7erlidir. Metafazda, t\u00fcm kromozomlarda ortak ve h\u00fccre tipleri aras\u0131nda tutarl\u0131 olan, konum ba\u011f\u0131ms\u0131z bir katlanma durumu tan\u0131mlad\u0131k, bu da metafaz kromozom organizasyonunun genel bir ilke oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Polimer sim\u00fclasyonlar\u0131 kullanarak, metafaz Hi-C verilerinin klasik hiyerar\u015fik modellerle tutars\u0131z oldu\u011funu ve bunun yerine s\u00fcrekli s\u0131k\u0131\u015fm\u0131\u015f bir dizi ard\u0131\u015f\u0131k kromatin d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn do\u011frusal organizasyonu ile en iyi \u015fekilde a\u00e7\u0131klanabilece\u011fini bulduk."}
{"_id":"11156883","title":"Compensatory anti-inflammatory response syndrome.","text":"\"Kompensatuvar anti-enflamatuar yan\u0131t sendromu\" (CARS) kavram\u0131, 1997'de Roger Bone (1941-1997) taraf\u0131ndan, enfeksiy\u00f6z (sepsis) veya enfeksiyonsuz sistemik enflamatuar yan\u0131t sendromu (SIRS) hastalar\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 hevesli enflamatuar s\u00fcreci s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in ba\u015flat\u0131lan kar\u015f\u0131 d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 nitelendirmek amac\u0131yla \u00f6nerildi. CARS'\u0131n ana sonu\u00e7lar\u0131 aras\u0131nda, yo\u011fun bak\u0131m hastalar\u0131nda nosokomiyal enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 artm\u0131\u015f duyarl\u0131l\u0131\u011fa neden olabilecek ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k durumu de\u011fi\u015fikli\u011fi yer al\u0131r. Asl\u0131nda, \u00e7o\u011fu hayvan \"iki vuru\u015f\" modelleri, ilk bir zarardan sonra enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 artm\u0131\u015f duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterir. Ancak bu g\u00f6zlem, deneysel prosed\u00fcre olduk\u00e7a ba\u011fl\u0131d\u0131r. Sepsis ve SIRS hastalar\u0131nda, ayr\u0131ca sepsis veya SIRS hayvan modellerinde bir\u00e7ok dola\u015f\u0131m leukosit fonksiyonu de\u011fi\u015fir. Ancak bu, dola\u015f\u0131m leukositlerinin yeniden programlanmas\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccre fonksiyonlar\u0131nda genel bir eksiklik yoktur. Ayr\u0131ca, dokularda, leukositler daha \u00e7ok haz\u0131rlanm\u0131\u015f veya aktive edilmi\u015f, imm\u00fcn bask\u0131lanm\u0131\u015f de\u011fildir. Bu nedenle, CARS, baz\u0131 akut proenflamatuar genlerin susturulmas\u0131n\u0131 ve anti-enfeksiy\u00f6z s\u00fcre\u00e7te yer alan belirli genlerin olas\u0131 ifadesini korumak amac\u0131yla uyarlanm\u0131\u015f b\u00f6l\u00fcmlenmi\u015f bir yan\u0131t olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclebilir.\""}
{"_id":"11172205","title":"Quantum dots spectrally distinguish multiple species within the tumor milieu in vivo","text":"Bir kat\u0131 t\u00fcm\u00f6r, kanser ve ev sahibi h\u00fccrelerin ekstrasel\u00fcler matris i\u00e7inde g\u00f6m\u00fcl\u00fc oldu\u011fu ve kan damarlar\u0131 taraf\u0131ndan beslenen bir organd\u0131r. T\u00fcm\u00f6r fizyopatolojisini anlamak i\u00e7in bir \u00f6n ko\u015ful, dinamik \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7inde her bile\u015feni ay\u0131rt etme ve izleme yetene\u011fidir. Standart floresan maddeler, bu bile\u015fenlerin ayn\u0131 anda intravital g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenmesini engeller. Burada, \u00e7okfoton mikroskopisi tekniklerini ve ye\u015fil floresan protein ifade eden transjenik fareleri kulland\u0131k ve bunlar\u0131 kuantum nokta haz\u0131rlamalar\u0131 ile birle\u015ftirdik. Bu floresan yar\u0131 iletken nanokristallerin, t\u00fcm\u00f6r damarlar\u0131n\u0131 hem perivask\u00fcler h\u00fccrelerden hem de matrisinden ayn\u0131 anda g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemek ve ay\u0131rt etmek i\u00e7in \u00f6zelle\u015ftirilebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, bu nanokristalleri kullanarak, farkl\u0131 boyutlardaki par\u00e7ac\u0131klar\u0131n t\u00fcm\u00f6re eri\u015fme yetene\u011fini \u00f6l\u00e7t\u00fck. Son olarak, kuantum nokta etiketli kemik ili\u011fi k\u00f6kenli \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin t\u00fcm\u00f6r damarlar\u0131na rekrut edilmesini ba\u015far\u0131yla izledik. Bu \u00f6rnekler, t\u00fcm\u00f6r fizyopatolojisinin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in kuantum noktalara olan esnekli\u011fi ve tedavi yollar\u0131 yaratma potansiyeli g\u00f6sterir."}
{"_id":"11181416","title":"Arginase I: a limiting factor for nitric oxide and polyamine synthesis by activated macrophages?","text":"Arginaz, arginini ornitin ve \u00fcre \u00fcretmek i\u00e7in hidrolize etti\u011fi i\u00e7in, nitrik oksit (NO) ve poliamin sentezini d\u00fczenleme potansiyeline sahiptir. Aktif RAW 264.7 makrofaj h\u00fccrelerinin NO veya poliamin \u00fcretimini s\u0131n\u0131rlayan arginaz I (sitoplazmik izofor) ifadesinin olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test ettik. Stabl olarak arginaz I'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden veya beta-galaktosidaz'\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden RAW 264.7 h\u00fccreleri, interferon-gamma ile tip 2 NO sintezini ind\u00fcklemek, lipopolisakkarit ile veya 8-bromo-cAMP (8-BrcAMP) ile ornitin dekarboksilaz\u0131n\u0131 ind\u00fcklemek i\u00e7in tedavi edildi. Arginaz I'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi NO sentezini etkilemedi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, arginaz I'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden h\u00fccreler, h\u00fccrelerin beta-galaktosidaz'\u0131 ifade edenlerine k\u0131yasla iki kat daha fazla putreskin \u00fcretti. Arginaz I'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden h\u00fccreler, 8-BrcAMP ile tedavi edildikten sonra da daha fazla spermidin \u00fcretti. Bu nedenle, endojen arginaz I seviyeleri, aktif makrofaj h\u00fccreleri taraf\u0131ndan poliamin sentezi i\u00e7in s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131d\u0131r, ancak NO sentezi i\u00e7in de\u011fildir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma ayr\u0131ca, poliamin sentezini etkilemek i\u00e7in arginaz I seviyelerinin yeterince de\u011fi\u015ftirilebilece\u011fini, ancak ind\u00fcklenen NO sentezini etkilemeden g\u00f6sterdi."}
{"_id":"11195653","title":"Opposing Effects of PKC\u03b8 and WASp on Symmetry Breaking and Relocation of the Immunological Synapse","text":"\u0130mm\u00fcnolojik sinaps (IS), T h\u00fccresi ve antijen sunan h\u00fccre aras\u0131ndaki bir ba\u011flant\u0131d\u0131r ve supramolek\u00fcler aktivasyon k\u00fcmeleri (SMAC'lar) ile olu\u015fur. Naif T h\u00fccresi IS dinamikleri \u00fczerine hi\u00e7bir \u00e7al\u0131\u015fma yay\u0131nlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, antijen tan\u0131ma s\u0131ras\u0131nda IS olu\u015fumunun, istikrarl\u0131 IS olu\u015fumunun ve \u00f6zerk naif T h\u00fccresi g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn d\u00f6ng\u00fclerinden olu\u015ftu\u011funu bulduk. G\u00f6\u00e7 a\u015famas\u0131, F-aktin ba\u011f\u0131ml\u0131 periferik (p)SMAC'a yerelize olan PKCtheta taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilir. PKCtheta(-\/-) T h\u00fccreleri, in vitro ve in vivo'da hiperistikrarl\u0131 IS olu\u015fturur ve WT h\u00fccreleri gibi uzak SMAC'da h\u0131zl\u0131 osilasyonlar g\u00f6sterir, ancak pSMAC b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcnde yava\u015f osilasyonlar azal\u0131r. IS yeniden olu\u015fumu, Wiscott Aldrich Sendromu proteini (WASp) taraf\u0131ndan kontrol edilir. WASp(-\/-) T h\u00fccreleri normal IS olu\u015fumu g\u00f6sterir, ancak g\u00f6\u00e7 edildikten sonra IS'i yeniden olu\u015fturamazlar, e\u011fer PKCtheta inhibe edilmezse. Bu nedenle, PKCtheta ve WASp'in z\u0131t etkileri, pSMAC simetrisinin bozulmas\u0131 ve yeniden olu\u015fumu yoluyla IS istikrar\u0131n\u0131 kontrol eder."}
{"_id":"11200685","title":"Integrins regulate microtubule nucleating activity of centrosome through mitogen-activated protein kinase\/extracellular signal-regulated kinase kinase\/extracellular signal-regulated kinase (MEK\/ERK) signaling.","text":"Mikrot\u00fcb\u00fcl n\u00fckleasyonu, mikrot\u00fcb\u00fcl sitoplazmik iskeletinin olu\u015fumu i\u00e7in kritik bir ad\u0131md\u0131r. Son zamanlarda, androjen ve Src'nin mikrot\u00fcb\u00fcl n\u00fckleasyonunu ve merkezsomdaki \u03b3-t\u00fcb\u00fcl birikimini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6sterdik. Burada, bu s\u00fcre\u00e7leri nas\u0131l d\u00fczenlediklerini ve entegrinlerin rol\u00fcn\u00fcn olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Entegrin i\u015flevini bozmak i\u00e7in, integrin \u03b21 kuyru\u011funun yak\u0131n\u0131ndaki NPIY motifinde bir tirozin-alanin de\u011fi\u015ftirme kullan\u0131yoruz ve bu mutasyonun mikrot\u00fcb\u00fcl n\u00fckleasyonunu ve merkezsomdaki \u03b3-t\u00fcb\u00fcl birikimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Androjen uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n Src ile etkile\u015fimi, sonu\u00e7ta PI3K\/AKT ve MEK\/ERK sinyalle\u015fmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, bu yollar\u0131n mutasyonlu entegrin taraf\u0131ndan engellendi\u011fini ve mikrot\u00fcb\u00fcl n\u00fckleasyonunu d\u00fczenledi\u011fini soruyoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, entegrinlerin, androjen resept\u00f6r\u00fc-Src kompleksinin olu\u015fumunu te\u015fvik ederek MEK\/ERK sinyalle\u015fme yolunu etkinle\u015ftirerek mikrot\u00fcb\u00fcl n\u00fckleasyonunu d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir.\n\n# Additional Notes\n- Ensure the translation is grammatically correct and flows naturally in Turkish.\n- Maintain a formal and academic tone throughout the translation."}
{"_id":"11201004","title":"Consumption of added sugars from liquid but not solid sources predicts impaired glucose homeostasis and insulin resistance among youth at risk of obesity.","text":"Y\u00fcksek miktarda ek \u015feker t\u00fcketimi (kat\u0131 ve s\u0131v\u0131 kaynaklar\u0131) ile gen\u00e7ler aras\u0131nda glikoz-ins\u00fclin homeostaz\u0131n\u0131n uzun s\u00fcreli ili\u015fkileri hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. En az bir obez biyolojik ebeveyne sahip olan Kafkas k\u00f6kenli 8-10 ya\u015flar\u0131ndaki \u00e7ocuklar, Qu\u00e9bec Adipoz ve Ya\u015fam Tarz\u0131 Ara\u015ft\u0131rmas\u0131 Gen\u00e7leri (QUALITY) kohortunda (n = 630) i\u015fe al\u0131nd\u0131 ve 2 y\u0131l sonra (n = 564) takip edildi. Ek \u015fekerler, temelde \u00fc\u00e7 24 saatlik diyet anketleri ile de\u011ferlendirildi. \u0130ki y\u0131ll\u0131k de\u011fi\u015fiklikler, temel seviyeye, ya\u015fa, cinsiyete, Tanner evresine, enerji al\u0131m\u0131na, ya\u011f k\u00fctlesine (\u00e7ift enerjili r\u00f6ntgen emilim \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc) ve fiziksel aktiviteye (7 g\u00fcnl\u00fck ivme\u00f6l\u00e7er) ayarlanan \u00e7oklu do\u011frusal regresyon modellerinde incelendi. Kat\u0131 veya s\u0131v\u0131 kaynaklardan ek \u015feker al\u0131m\u0131, ya\u011f k\u00fctlesi, v\u00fccut kitle indeksi veya bel \u00e7evresindeki de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkili de\u011fildi. Bununla birlikte, s\u0131v\u0131 kaynaklardan (10 g\/g\u00fcn) daha y\u00fcksek ek \u015feker t\u00fcketimi, t\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131larda 0,04 mmol\/L daha y\u00fcksek oru\u00e7taki glikoz, 2,3 pmol\/L daha y\u00fcksek oru\u00e7taki ins\u00fclin, 0,1 birim daha y\u00fcksek homeostaz model de\u011ferlendirmesi ins\u00fclin direnci (HOMA-IR) ve 0,4 birim daha d\u00fc\u015f\u00fck Matsuda-ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131k endeksi (Matsuda-ISI) ile ili\u015fkiliydi (P < 0,01). Kat\u0131 kaynaklardan ek \u015feker t\u00fcketimi ile herhangi bir ili\u015fki g\u00f6zlemlenmedi. Temel olarak a\u015f\u0131r\u0131 kilolu\/obez \u00e7ocuklar, bu 2 y\u0131l i\u00e7inde ya\u011f k\u00fctlesi g\u00f6stergeleri, oru\u00e7taki ins\u00fclin ve HOMA-IR'de daha b\u00fcy\u00fck art\u0131\u015flar ve Matsuda-ISI'de daha b\u00fcy\u00fck d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler ya\u015fad\u0131. Kat\u0131 veya s\u0131v\u0131 kaynaklardan ek \u015feker al\u0131m\u0131, ya\u011f k\u00fctlesi de\u011fi\u015fiklikleriyle ili\u015fkili de\u011fildi, ancak s\u0131v\u0131 ek \u015fekerler, obezite riski ta\u015f\u0131yan gen\u00e7ler aras\u0131nda 2 y\u0131l i\u00e7inde bozulmu\u015f glikoz homeostaz\u0131 ve ins\u00fclin direnci geli\u015fiminin bir risk fakt\u00f6r\u00fcyd\u00fc."}
{"_id":"11230569","title":"Towards an improved investment approach for an effective response to HIV\/AIDS.","text":"\u00d6nemli de\u011fi\u015fiklikler, HIV\/AIDS salg\u0131n\u0131na yan\u0131t olarak daha hedefli ve stratejik bir yat\u0131r\u0131m yakla\u015f\u0131m\u0131 elde etmek i\u00e7in gereklidir ve bu uzun vadeli faydalar sa\u011flayacakt\u0131r. Bug\u00fcne kadar, kaynaklar i\u00e7in savunuculuk, bir komodite yakla\u015f\u0131m\u0131 temelinde yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve bu yakla\u015f\u0131m, etkilerine g\u00f6re de\u011fil, paralel olarak bir\u00e7ok stratejinin \u00f6l\u00e7eklendirilmesini te\u015fvik etmi\u015ftir. Biz, mevcut sistemden daha iyi bir ulusal ve uluslararas\u0131 HIV\/AIDS yan\u0131t\u0131 y\u00f6netimi sa\u011flamak amac\u0131yla tasarlanm\u0131\u015f bir stratejik yat\u0131r\u0131m \u00e7er\u00e7evesi \u00f6nermekteyiz. \u00c7er\u00e7evemiz, topluluk mobilizasyonu, program \u00f6\u011feleri aras\u0131ndaki sinerjiler ve antiretroviral terapi uzant\u0131s\u0131n\u0131n HIV bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nleme faydalar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00f6nemli verimlilik kazan\u0131mlar\u0131 entegre etmektedir. \u00c7er\u00e7eve, \u00fc\u00e7 yat\u0131r\u0131m kategorisi \u00f6nerir: alt\u0131 temel programatik aktivite, maksimum etkinli\u011fi sa\u011flamak i\u00e7in yaratan m\u00fcdahaleler ve HIV\/AIDS ile ilgili di\u011fer sa\u011fl\u0131k ve kalk\u0131nma sekt\u00f6rlerindeki programatik \u00e7abalar. 2015 y\u0131l\u0131na kadar HIV \u00f6nleme, tedavi, bak\u0131m ve deste\u011fe evrensel eri\u015fimin sa\u011flanmas\u0131 y\u0131ll\u0131k maliyetinin en az 22 milyar ABD dolar\u0131 oldu\u011fu tahmin edilmektedir. Yeni yat\u0131r\u0131m \u00e7er\u00e7evesinin uygulanmas\u0131, 2011 ve 2020 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda mevcut yakla\u015f\u0131mlar\u0131n devam\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda 12,2 milyon yeni HIV enfeksiyonu ve 7,4 milyon AIDS \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6nleyecek ve 29,4 milyon ya\u015fam y\u0131l\u0131 kazan\u0131m\u0131 sa\u011flayacakt\u0131r. \u00c7er\u00e7eve, 1060 ABD dolar\u0131 ba\u015f\u0131na kazan\u0131lan ya\u015fam y\u0131l\u0131 maliyet etkinli\u011fiyle, \u00f6nerilen ek yat\u0131r\u0131m, yaln\u0131zca tedavi maliyetlerinden elde edilen tasarruflarla b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde telafi edilecektir."}
{"_id":"11233339","title":"Pivotal Roles of T-Helper 17-Related Cytokines, IL-17, IL-22, and IL-23, in Inflammatory Diseases","text":"T-yard\u0131mc\u0131 17 (Th17) h\u00fccreleri, belirli uyaranlara maruz kald\u0131klar\u0131nda interleukin-17 (IL-17, ayr\u0131ca IL-17A olarak da bilinir), IL-17F, IL-21 ve IL-22'yi \u00fcreterek ve potansiyel olarak TNF-\u03b1 ve IL-6'y\u0131 \u00fcreterek karakterize edilir. IL-23, Th17 h\u00fccresi geli\u015fimini te\u015fvik eden, ayr\u0131ca Th17 h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen IL-17 ve IL-22, deneysel otoimm\u00fcn ensefalomiyelit, romatoid artrit, kolit ve Concanavalin A ile tetiklenen karaci\u011fer iltihab\u0131 gibi \u00e7e\u015fitli enflamatuar hastal\u0131klarda kritik roller oynar. Bu incelemede, \u00f6zellikle IL-17, IL-22 ve IL-23 gibi Th17 h\u00fccresi ile ili\u015fkili sitokinlerin i\u015flevsel \u00f6zelliklerini ve fare modellerinde ve insan enflamatuar hastal\u0131klar\u0131nda rollerini \u00f6zetleyece\u011fiz."}
{"_id":"11238784","title":"LXRS and FXR: the yin and yang of cholesterol and fat metabolism.","text":"Karaci\u011fer X resept\u00f6rleri (LXRs) ve farnesoid X resept\u00f6r\u00fc (FXR), sterol ve safra asitleri i\u00e7in h\u00fccre i\u00e7i sens\u00f6rler olarak i\u015flev g\u00f6ren n\u00fckleer resept\u00f6rlerdir. Ligandlar\u0131na yan\u0131t olarak, bu resept\u00f6rler, kolesterol ve safra asit metabolizmas\u0131n\u0131n dengeli ve hassas bir \u015fekilde d\u00fczenlenmesini sa\u011flayan transkripsiyonel yan\u0131tlar\u0131 tetiklerler. LXRs ayr\u0131ca karbonhidrat ve ya\u011fdan elde edilen enerjiyi verimli bir \u015fekilde depolamay\u0131 sa\u011flar, oysa FXR aktivasyonu genel olarak trigliserit seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr ve glikoz metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenler. Bu iki resept\u00f6r sisteminin zarif, ikili etkile\u015fimi, onlar\u0131n toplam v\u00fccut ya\u011f ve kolesterol homeostaz\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in y\u00fcksek hassasiyet ve verimlilikle birlikte evrimle\u015fti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Yeni kan\u0131tlar, bu resept\u00f6rlerin dokuya \u00f6zg\u00fc eylemlerinin de kardiyovask\u00fcler, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, \u00fcreme, endokrin pankreas, b\u00f6brek ve merkezi sinir sistemlerinin d\u00fczg\u00fcn i\u015flevi i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Birlikte, LXRs ve FXR, bir\u00e7ok metabolik ve lipitle ilgili hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisinde ve \u00f6nlenmesinde potansiyel tedavi hedefleri temsil etmektedir."}
{"_id":"11238951","title":"Kaposi's sarcoma-associated herpesvirus\/human herpesvirus type 8-positive solid lymphomas: a tissue-based variant of primary effusion lymphoma.","text":"Kaposi sarkomas\u0131na ili\u015fkili herpes vir\u00fcs\u00fc (KSHV), ayr\u0131ca insan herpes vir\u00fcs\u00fc t\u00fcr\u00fc 8 olarak da bilinir, Kaposi sarkomas\u0131, primer ef\u00fczyon l\u00f6semi (PEL) ve \u00e7ok merkezli Castleman hastal\u0131\u011f\u0131 gibi hastal\u0131klarda tutarl\u0131 olarak belirlenmi\u015ftir. Burada, AIDS hastalar\u0131nda (vaka 1-3) ve HIV negatif bir ki\u015fi (vaka 4) olan d\u00f6rt KSHV i\u00e7eren sa\u011flam lenfoma vakas\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Hastalar, kar\u0131n (vaka 1, 3 ve 4) veya cilt (vaka 2) gibi ekranal k\u00fctleler ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcmleri ile birlikte Kaposi sarkomas\u0131 (vaka 3) sunumu g\u00f6sterdi. \u0130ki hasta (vaka 1 ve 3) gastrointestinal sistemi dahil etti. Hastalar, lenfatik ef\u00fczyona sahip olmad\u0131lar. KSHV, t\u00fcm vakalarda imm\u00fcnohistokimya ve polimeraz zincir reaksiyonu ile t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde tespit edildi. Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc, HIV ile ili\u015fkili iki vakada tespit edildi. T\u00fcm KSHV pozitif sa\u011flam lenfomalar, PEL benzeri h\u00fccre morfolojisine sahipti. Bu bozukluklar\u0131n PEL ve di\u011fer AIDS ili\u015fkili dif\u00fcz b\u00fcy\u00fck h\u00fccre lenfomalar\u0131 ile ili\u015fkisini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, KSHV pozitif sa\u011flam lenfomalar, daha \u00f6nce gen profilleme analizi ile PEL t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini tan\u0131mlamak i\u00e7in g\u00f6sterilen bir dizi genin ifadesini test etti. Sonu\u00e7lar, KSHV pozitif lenfomalarda bu gen k\u00fcmesinin ifadesinin PEL'e benzer oldu\u011funu, ancak HIV negatif AIDS ili\u015fkili dif\u00fcz b\u00fcy\u00fck h\u00fccre lenfomalar\u0131ndan farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. KSHV pozitif sa\u011flam lenfomalar\u0131n patolojik \u00f6zellikleri, PEL'e \u00e7ok yak\u0131n oldu\u011fu i\u00e7in, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, KSHV pozitif sa\u011flam lenfomalar\u0131n, HIV durumuna bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n klasik PEL'in doku temelli bir varyant\u0131 olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmesi gerekti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"11244195","title":"STAR: ultrafast universal RNA-seq aligner.","text":"\nMOT\u0130VASYON Y\u00fcksek verimli RNA-seq verilerinin do\u011fru hizalanmas\u0131, s\u00fcrekli artan dizileme teknolojileri nedeniyle, kesintisiz transkript yap\u0131s\u0131, nispeten k\u0131sa okuma uzunluklar\u0131 ve hizalama hatalar\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck hizalama h\u0131z\u0131, okuma uzunlu\u011fu s\u0131n\u0131rlamalar\u0131 ve hizalama \u00f6nyarg\u0131lar\u0131 nedeniyle zorlu ve \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f bir sorundur. \u015eu anda mevcut RNA-seq hizalay\u0131c\u0131lar\u0131, y\u00fcksek haritalama hata oranlar\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck haritalama h\u0131z\u0131, okuma uzunlu\u011fu s\u0131n\u0131rlamalar\u0131 ve haritalama \u00f6nyarg\u0131lar\u0131 ile m\u00fccadele etmektedir.\n\nSONU\u00c7LAR B\u00fcy\u00fck (80 milyar okuma \u00fczerinde) ENCODE Transkriptom RNA-seq veri k\u00fcmesini hizalamak i\u00e7in, \u00f6nceden tan\u0131mlanmam\u0131\u015f bir RNA-seq hizalama algoritmas\u0131 temelinde STAR (Spliced Transcripts Alignment to a Reference - Referansa Spliced Transkriptlerin Hizalanmas\u0131) yaz\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 geli\u015ftirdik. STAR, 12 \u00e7ekirdekli bir sunucuda saatte 550 milyon \u00e7ift u\u00e7lu 76 bp okuma uzunlu\u011funda insan genomuna hizalanarak, di\u011fer hizalay\u0131c\u0131lara g\u00f6re hizalama h\u0131z\u0131nda 50 kat daha iyi performans g\u00f6sterir. Ayn\u0131 zamanda, hizalama hassasiyetini ve do\u011frulu\u011funu geli\u015ftirirken, \u00f6nyarg\u0131s\u0131z de novo kanonik birle\u015fimlerin tespitini de sa\u011flar. STAR, \u00f6nyarg\u0131s\u0131z de novo kanonik birle\u015fimlerin yan\u0131 s\u0131ra, non-kanonik birle\u015fimler ve chimerik (f\u00fczyon) transkriptleri de ke\u015ffedebilir ve tam uzunlukta RNA dizilerinin hizalanmas\u0131 i\u00e7in de yetkin olabilir. Roche 454 dizileme ile RT-PCR ampliconlar\u0131n\u0131n ters transkripsiyonu, STAR haritalama stratejisinin y\u00fcksek do\u011frulu\u011funu do\u011frulamak i\u00e7in 1960 yeni intergenik birle\u015fim noktas\u0131n\u0131 deneysel olarak do\u011frulad\u0131k ve %80-%90 ba\u015far\u0131 oran\u0131na ula\u015ft\u0131k.\n\nMEVZUAT VE UYGULAMA STAR, C++ dilinde ba\u011f\u0131ms\u0131z bir kod olarak uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. STAR, GPLv3 lisans\u0131 alt\u0131nda da\u011f\u0131t\u0131lan \u00fccretsiz a\u00e7\u0131k kaynakl\u0131 bir yaz\u0131l\u0131md\u0131r ve http:\/\/code.google.com\/p\/rna-star\/ adresinden indirilebilir."}
{"_id":"11246427","title":"Effect of alendronate on risk of fracture in women with low bone density but without vertebral fractures: results from the Fracture Intervention Trial.","text":"\nKONTEKST Alendronat sodyum, postmenopozal kad\u0131nlarda omurga k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n riskini azalt\u0131r, ancak k\u0131r\u0131k riski \u00fczerinde, omurga k\u0131r\u0131\u011f\u0131 olmayan kad\u0131nlar \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\nHEDEF Hipotezi test etmek: 4 y\u0131l alendronat kullan\u0131m\u0131n\u0131n, d\u00fc\u015f\u00fck kemik mineral yo\u011funlu\u011fu (BMD) olan ancak omurga k\u0131r\u0131\u011f\u0131 olmayan kad\u0131nlarda klinik ve omurga k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n riskini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131.\n\nTasar\u0131m Rastgele, k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc deneme.\n\nAYAKLAR On bir topluluk temelli klinik ara\u015ft\u0131rma merkezi.\n\nKATILIMCI 54-81 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda, femoral boyun BMD'si 0.68 g\/cm2 veya daha az (Hologic Inc, Waltham, Massachusetts) olan ancak omurga k\u0131r\u0131\u011f\u0131 olmayan 4432 kad\u0131n; 4272 (96%) kat\u0131l\u0131mc\u0131, son ziyarette (ortalama 4.2 y\u0131l sonra) sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini tamamlad\u0131.\n\nB\u0130R\u0130M KATILIMI T\u00fcm 1000 mg\/g\u00fcn veya daha az kalsiyum al\u0131m\u0131 bildiren kat\u0131l\u0131mc\u0131lara, 500 mg kalsiyum ve 250 IU kolikalsiferol i\u00e7eren bir takviye verildi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, 2 y\u0131l boyunca plasebo veya 5 mg\/g\u00fcn alendronat sodyum rastgele atand\u0131lar ve denemenin geri kalan\u0131nda 10 mg\/g\u00fcn i\u00e7in atand\u0131lar.\n\nANA SONU\u00c7 DE\u011eERLER\u0130 Klinik k\u0131r\u0131klar, r\u00f6ntgen raporlar\u0131 taraf\u0131ndan onaylanan, yeni omurga deformiteleri, radyograflarda morfometrik \u00f6l\u00e7\u00fcmler ile tespit edilen ve \u00e7ift \u0131\u015f\u0131n emilim \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ile \u00f6l\u00e7\u00fclen BMD.\n\nSONU\u00c7LAR Alendronat, t\u00fcm incelenen b\u00f6lgelerde BMD'yi art\u0131rd\u0131 (P<.001) ve klinik k\u0131r\u0131klar\u0131, plasebo grubunda 312'den m\u00fcdahale grubunda 272'ye d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc, ancak anlaml\u0131 bir \u015fekilde de\u011fil (14% azalma; g\u00f6reli tehlike [RH], 0.86; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 0.73-1.01). Alendronat, temel osteoporozu olan (femoral boyun >2.5 standart sapma alt\u0131nda gen\u00e7 yeti\u015fkin ortalamas\u0131ndan; RH"}
{"_id":"11250124","title":"AP-1\/sigma1B-adaptin mediates endosomal synaptic vesicle recycling, learning and memory.","text":"Sinaptik vesik\u00fcl geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, AP-2\/klatrin-arac\u0131l\u0131 endositozunu i\u00e7erir, ancak endosomal yolun da gerekli olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. AP-1-sigma1B spesifik dokusal kompleksinden yoksun fareler, hipokampal sinapslarda sinaptik vesik\u00fcl geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fcn bozulmas\u0131na sahiptir. Evrensel olarak ifade edilen AP-1-sigma1A kompleksi, trans-Golgi a\u011f\u0131 ve erken endosomlar aras\u0131nda protein s\u0131ralamas\u0131n\u0131 medyat eder. Omurgal\u0131lar, sigma1 alt birim izoformlar\u0131n\u0131 \u00fc\u00e7\u00fc ifade eder: A, B ve C. Sigma1A ve sigma1B'nin ifadeleri beynin en y\u00fcksek seviyededir. Sigma1B eksikli\u011fi olan farelerin k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f n\u00f6ronlar\u0131nda, uyar\u0131mdan sonra sinaptik vesik\u00fcl yeniden olu\u015fumu azal\u0131r ve b\u00fcy\u00fck endosomal ara \u00fcr\u00fcnler birikir. Sigma1B eksikli\u011fi olan fareler, motor koordinasyonunda azalmaya ve ciddi \u015fekilde bozulmu\u015f uzun s\u00fcreli mekansal haf\u0131zaya sahiptir. Bu veriler, \u015fiddetli insan X kromozomlu zihinsel gerilik i\u00e7in bir molek\u00fcler mekanizma ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"11253758","title":"Update of the FANTOM web resource: high resolution transcriptome of diverse cell types in mammals","text":"FANTOM5 projesinin be\u015finci iterasyonunun ilk yay\u0131n\u0131ndan sonra, memelilerin genom i\u015flevsel notasyonu i\u015fbirli\u011fi projesi, bir dizi birincil veri ve veritaban\u0131 sistemlerini FANTOM web kayna\u011f\u0131na (http:\/\/fantom.gsc.riken.jp) birle\u015ftirdik. \u0130\u015fbirli\u011fi s\u00fcrecinde, birincil veriler ve analiz sonu\u00e7lar\u0131 geni\u015fletildi ve veritaban\u0131 sistemlerinin i\u015flevleri geli\u015ftirildi. Verilerimiz ve web sistemlerimizin de\u011ferli kaynaklar oldu\u011funa inan\u0131yoruz ve bilimsel toplulu\u011fun bu son g\u00fcncellemeyle memelilerin h\u00fccresel organizasyonunu daha derinlemesine anlamalar\u0131na yard\u0131mc\u0131 olaca\u011f\u0131na d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz. Burada FANTOM5'in i\u00e7eri\u011fini tan\u0131t\u0131yoruz, web kayna\u011f\u0131ndaki son g\u00fcncellemeleri raporluyoruz ve gelecek bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131lar\u0131n\u0131 sunuyoruz."}
{"_id":"11254040","title":"Adverse Events Associated With the Treatment of Multidrug-Resistant Tuberculosis: A Systematic Review and Meta-analysis.","text":"\u00c7oklu ila\u00e7 direnci t\u00fcberk\u00fcloz (MDR-TB), artan bir halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sorunudur. Uzun s\u00fcreli tedavi s\u00fcresi ve birden fazla ikinci sat\u0131r ilac\u0131n\u0131n e\u015fzamanl\u0131 kullan\u0131m\u0131 nedeniyle, MDR-TB tedavisinde tedavi ile ili\u015fkili olumsuz ila\u00e7 olaylar\u0131n\u0131n (ADEs) en \u00f6nemli klinik dikkate al\u0131nmas\u0131 olarak kabul edilir. MDR-TB tedavisinde tedavi ile ili\u015fkili ADElerin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve t\u00fcr\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek. Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi, MEDLINE ve EMBASE, 2012 y\u0131l\u0131n\u0131n 1 Ekim'ine kadar olan d\u00f6nemde ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131; ayr\u0131ca Uluslararas\u0131 T\u00fcberk\u00fcloz ve Akci\u011fer Hastal\u0131klar\u0131 Dergisi'nde el ile arama yap\u0131ld\u0131. MDR-TB hastalar\u0131nda ikinci sat\u0131r ila\u00e7lar\u0131 i\u00e7eren rejimle tedavi edilen ve ADE verilerine sahip olan \u00e7al\u0131\u015fmalar se\u00e7ildi. Her belirli ADE t\u00fcr\u00fc i\u00e7in 95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 ile birle\u015ftirilmi\u015f tahminler, rastgele etkiler modeli kullan\u0131larak hesapland\u0131. 5346 hasta dahil edildi ve bunlardan 2602'si (57.3%) en az bir ADE deneyimledi. En yayg\u0131n \u00fc\u00e7 yan etki gastrointestinal bozukluklar (32.1%), ototoksisite (14.6%) ve psikiyatrik bozukluklar (13.2%) idi. Her bir \u00f6zellik (\u00e7al\u0131\u015fma n\u00fcfusu, daha \u00f6nce tedavi edilmi\u015f t\u00fcberk\u00fcloz, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve tedavi s\u00fcresi) i\u00e7in alt grup analizleri, gruplar aras\u0131nda herhangi bir anlaml\u0131 fark g\u00f6stermedi. Ayr\u0131ca, 1519 hasta aras\u0131nda ADE'ler i\u00e7in verileri olan ve MDR-TB tedavisini etkileyen 70.4% hasta, MDR-TB tedavisinde de\u011fi\u015fiklik gerektirdi. Olumsuz olaylar, MDR-TB vakalar\u0131nda yayg\u0131nd\u0131, vakalar\u0131n yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131nda meydana geldi ve iki \u00fc\u00e7\u00fcnde birinde anti-MDR-TB tedavisinde de\u011fi\u015fiklik gerektiriyordu. MDR-TB hastalar\u0131, \u00f6zellikle ototoksisite ve psikiyatrik bozukluklar i\u00e7in tedavi s\u0131ras\u0131nda yan etkilere yak\u0131ndan izlenmeli ve agresif bir \u015fekilde y\u00f6netilmelidir."}
{"_id":"11254556","title":"Presynaptically Localized Cyclic GMP-Dependent Protein Kinase 1 Is a Key Determinant of Spinal Synaptic Potentiation and Pain Hypersensitivity","text":"Sinaptik uzun s\u00fcreli potansiyel (LTP) spinal n\u00f6ronlarda, periferiden beyne a\u011fr\u0131 spesifik girdileri ileten do\u011frudan ileti\u015fim kuran n\u00f6ronlarda, patolojik durumlar s\u0131ras\u0131nda a\u011fr\u0131 hipersensitivitesini tetiklemek i\u00e7in \u00f6nerilmi\u015ftir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, NMDA resept\u00f6r\u00fc-NO yolu ve bu s\u00fcre\u00e7lerde a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f ikinci mesajc\u0131 olan cGMP'nin i\u015flevsel olarak dahil oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. cGMP, \u00e7e\u015fitli iyon kanallar\u0131, kinazlar ve fosfat diesterazlar\u0131 \u00fczerinde geni\u015f bir etki g\u00f6sterebilece\u011fi i\u00e7in, hem pre- hem de post-sinaptik olarak, spinal LTP'nin tam kimli\u011fi, eylem mekanizmalar\u0131 ve spinal devredeki konumu hala belirsizdir. Burada, spinal LTP'nin ifadesinde kritik bir rol oynayan, a\u011fr\u0131 resept\u00f6r terminallerinde lokalize Protein Kinaz G1 (PKG-I) oldu\u011funu bulduk. Cre-lox P sistemi kullan\u0131larak, spinal korddaki nociceptor terminallerinde \u00f6zellikle pre-sinaptik olarak PKG-I'yi n\u00f6tralize eden, ancak post-sinaptik n\u00f6ronlarda veya ba\u015fka yerlerde olmayan nociceptor-\u00f6zg\u00fc knockout fareleri (SNS-PKG-I(-\/-) fareleri) olu\u015fturduk. Par\u00e7al\u0131 klamp kay\u0131tlar\u0131, tan\u0131mlanm\u0131\u015f sinapslar aras\u0131nda nociceptor ve spinal-periaqueductal gri (PAG) n\u00f6ronlar\u0131na projeksiyon yapan n\u00f6ronlarda aktivite ile tetiklenen LTP'nin tamamen SNS-PKG-I(-\/-) farelerde kayboldu\u011funu, ancak bazal sinaptik iletim etkilendi\u011fini g\u00f6sterdi. Sinaptik ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k oranlar\u0131 ve \u00e7ift pul oranlar\u0131n\u0131n analizleri, pre-sinaptik PKG-I'nin n\u00f6rotransmitter sal\u0131m olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede bir rol\u00fc oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Inositol 1,4,5-triphosphate resept\u00f6r\u00fc 1 ve myosin hafif zincir kinaz, nociceptif n\u00f6ronlarda pre-sinaptik PKG-I'nin ana fosforilasyon hedefleri olarak i\u015fe al\u0131nd\u0131. Son olarak, in vivo davran\u0131\u015fsal analizler, SNS-PKG-I(-\/-) farelerde birka\u00e7 aktivite ile tetiklenen nociceptive hipersensitivite modelinde belirgin kusurlar g\u00f6sterdi ve farmakolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, spinal terminallerdeki PKG-I'nin a\u00e7\u0131k bir katk\u0131s\u0131n\u0131 belirledi. Sonu\u00e7 olarak, pre-sinaptik mekanizmalar\u0131n,"}
{"_id":"11255504","title":"A Sleeping Beauty mutagenesis screen reveals a tumor suppressor role for Ncoa2\/Src-2 in liver cancer.","text":"Uyku G\u00fczeli (SB) transpozon mutajeniz sistemi, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu h\u0131zland\u0131ran mutasyonlar\u0131n ke\u015ffini kolayla\u015ft\u0131ran g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ara\u00e7t\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan malignitede en s\u0131k bozulmu\u015f genlerden biri olan MYC ile i\u015fbirli\u011fi yapan mutasyonlar\u0131 belirlemeyi ama\u00e7lad\u0131k. MYC'nin tetikledi\u011fi karaci\u011fer kanseri i\u00e7in bir fare modeli kullanarak SB ile medyasyon edilen mutajeniz \u00fczerine ileri genetik bir ekran ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 63 karaci\u011fer t\u00fcm\u00f6r d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcndeki eklemeleri sekanslad\u0131k ve h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimine katk\u0131da bulunan en az 16 gen\/lokus belirledik. Karaci\u011fer \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccre hatt\u0131nda RNAi ile yap\u0131lan bask\u0131lama, bu genlerin \u00fc\u00e7\u00fcn\u00fc, Ncoa2\/Src-2, Zfx ve Dtnb'yi, karaci\u011fer kanseri i\u00e7in t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131 olarak daha da do\u011frulad\u0131. Ayr\u0131ca, farelerde Ncoa2\/Src-2'nin silinmesi dietilnitrosamin ile tetiklenen karaci\u011fer t\u00fcm\u00f6rjenizine yatk\u0131nl\u0131k g\u00f6sterir. Bu bulgular, MYC ile medyasyon edilen karaci\u011fer t\u00fcm\u00f6rjenizini i\u015flevsel olarak s\u0131n\u0131rlayan genler ve yollar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r ve bu nedenle kanser terapisi i\u00e7in hedefler sa\u011flayabilir."}
{"_id":"11256632","title":"Protein-Protein Interaction Inhibition (2P2I)-Oriented Chemical Library Accelerates Hit Discovery.","text":"Protein-protein etkile\u015fimleri (PPI'ler), terap\u00f6tik m\u00fcdahale i\u00e7in muazzam bir f\u0131rsat kayna\u011f\u0131d\u0131r. Biz ve di\u011ferleri, bu zorlu hedef s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131 gelecek on y\u0131l i\u00e7inde ele alacak yenilik\u00e7i ila\u00e7lar\u0131n bir sonraki neslini belirlemeye yard\u0131mc\u0131 olacak temel kurallar\u0131 son zamanlarda belirledik. Bu kurallara dayanarak, terap\u00f6tiklerde ayr\u0131cal\u0131kl\u0131 yap\u0131lar olarak belirlenen \u00e7e\u015fitli \"PPI benzeri\" d\u00fczenleyicilerin bir k\u00fcmesine kar\u015f\u0131l\u0131k gelen y\u00f6nlendirilmi\u015f bir kimyasal k\u00fct\u00fcphane tasarlad\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 1664 yap\u0131ca \u00e7e\u015fitli bile\u015fikleri sat\u0131n ald\u0131k ve bunlar\u0131 farkl\u0131 \"ila\u00e7lanabilirlik\" potansiyeline sahip bir dizi temsilci protein-protein aray\u00fcz\u00fcnde, homojen zaman \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc floresans (HTRF) teknolojisi kullan\u0131larak test ettik. Belirli PPI s\u0131n\u0131flar\u0131 i\u00e7in, hit oranlar\u0131n\u0131n analizi, y\u00f6nlendirilmemi\u015f kimyasal k\u00fct\u00fcphanelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda 100 zenginlik fakt\u00f6r\u00fc kadar art\u0131\u015f\u0131 ortaya koydu. Bu g\u00f6zlem, hedeflerin \u00f6ng\u00f6r\u00fclen \"ila\u00e7lanabilirlik\" ile korelasyon g\u00f6stermektedir. Se\u00e7icilik profillerine \u00f6zel bir odaklanma, X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 kristalografisi ile \u00e7\u00f6z\u00fclen 3B molek\u00fcler eylem modlar\u0131 ve belirlenmi\u015f \"ila\u00e7lanabilirlik\" bromodomlar\u0131n\u0131 hedefleyen tespit edilen hitlerin biyolojik aktiviteleri, bu y\u00f6ntemin kan\u0131t\u0131 olarak sunulmaktad\u0131r. Genel olarak, mevcut \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, makine \u00f6\u011frenimi tabanl\u0131 y\u00f6nlendirilmi\u015f kimyasal k\u00fct\u00fcphanelerin, PPI'leri hedefleyen hitlerin belirlenmesini h\u0131zland\u0131rmadaki potansiyelini g\u00f6stermektedir. Daha b\u00fcy\u00fck bir bile\u015fik k\u00fcmesine bu y\u00f6ntemin genelle\u015ftirilmesi, bu zorlu hedef s\u0131n\u0131f\u0131 i\u00e7in orijinal ve g\u00fc\u00e7l\u00fc sondalar ke\u015ffetmeyi h\u0131zland\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"11271123","title":"Molecular characterization of endometrial cancer: a correlative study assessing microsatellite instability, MLH1 hypermethylation, DNA mismatch repair protein expression, and PTEN, PIK3CA, KRAS, and BRAF mutation analysis.","text":"Endometrium kanseri, say\u0131sal ve yap\u0131sal kromozomal anormalliklerle, mikrosatelit istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 (MSI), ve onkogenleri etkinle\u015ftiren ve t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 genleri devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakan de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u00e7oklu molek\u00fcler genetik ve imm\u00fcnohistokimyasal teknikler kullanarak bir dizi endometrium kanseri karakterize etmekti. 96 vaka, MSI, MLH1 promot\u00f6r hipermetilasyonu, p53 ve e\u015fle\u015fmesiz onar\u0131m proteini (MLH1, MSH2, MSH6, PMS2) ifadesi ve PTEN, PIK3CA, KRAS ve BRAF mutasyon analizi i\u00e7in incelendi. Test edilen 87 vakan\u0131n en az 1 de\u011fi\u015fikli\u011fi olan 48'si (55%) PTEN'de tespit edildi, bu da \u00e7al\u0131\u015fmada en yayg\u0131n anormallik oldu. 16 (17%) vaka PIK3CA de\u011fi\u015fikli\u011fi g\u00f6sterdi. 94 vakan\u0131n 29'u (31%) MSI testinde MSI-H fenotipine sahipti. 29 MSI-H vakas\u0131ndan 24'\u00fc (83%) MLH1 promot\u00f6r b\u00f6lgesinin metilasyonunda pozitifti. 28 MSI-H vakas\u0131ndan 23'\u00fc (82%) imm\u00fcnohistokimya sonu\u00e7lar\u0131nda MLH1\/PMS2 (n=19), MSH2\/MSH6 (n=2) veya MSH6'n\u0131n (n=2) kayb\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. 19 MSI-H vakas\u0131ndan 18'i MLH1\/PMS2 imm\u00fcnohistokimya kayb\u0131nda pozitifti ve 1'i MLH1 promot\u00f6r hipermetilasyonunda \u015f\u00fcpheliydi. 94 vakadan 12'si (13%) KRAS mutasyonlar\u0131 i\u00e7in analiz edildi ve mutasyon bulundu. BRAF V600E mutasyonlar\u0131 tespit edilmedi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, endometrium kanserlerinde yayg\u0131n olarak analiz edilen hedeflere kapsaml\u0131 bir molek\u00fcler genetik analiz sunar."}
{"_id":"11280569","title":"Identification of indole-3-carboxylic acid as mediator of priming against Plectosphaerella cucumerina.","text":"Plectosphaerella cucumerina'ya kar\u015f\u0131 bitkisel diren\u00e7, birka\u00e7 hormon kontroll\u00fc sinyal yollar\u0131n\u0131n bir kombinasyonu ile arac\u0131l\u0131k edilir. Priming ajan\u0131 \u03b2-aminob\u00fctirik asit (BABA), bu patojene kar\u015f\u0131 etkili diren\u00e7 geli\u015ftirmek i\u00e7in h\u00fccre duvar\u0131nda kalloz zengin birikimlerin uyar\u0131lmas\u0131n\u0131 te\u015fvik edebilir. Bu ara\u015ft\u0131rmada, Arabidopsis'te P. cucumerina'ya kar\u015f\u0131 BABA ile ind\u00fcklenen diren\u00e7 (BABA-IR)'in, indolik t\u00fcrevler taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen savunmalar\u0131n ind\u00fcklenmesini de i\u00e7eren ek bile\u015fenleri oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. BABA'n\u0131n g\u00fc\u00e7lendirdi\u011fi metabolitleri tespit etmek ve karakterize etmek i\u00e7in kromatografik yakla\u015f\u0131m geli\u015ftirilmi\u015ftir. Bu kriterlere uyan metabolitler, BABA taraf\u0131ndan haz\u0131rlanm\u0131\u015f olarak kabul edilir. Analitik prosed\u00fcr, \u00f6n iyon tarama modunda s\u0131v\u0131 kromatografisi (LC) ile \u00fc\u00e7l\u00fc d\u00f6rtl\u00fc (TQD) alg\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n bir kombinasyonuna dayanmaktad\u0131r. Bu analitik sistem, enfekte bitkilerde 160 m\/z'de bir sinyal, negatif elektro-sprey modunda BABA taraf\u0131ndan haz\u0131rlanm\u0131\u015ft\u0131r. Daha sonra, bir d\u00f6rtl\u00fc zaman-u\u00e7an k\u00fctle spektrometresinde tam k\u00fctle analizi, bu iyonun indol t\u00fcrevi metabolit indol-3-karboksilik asit (I3CA) oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. I3CA'n\u0131n kimli\u011fi, ticari bir standartla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan tutunma s\u00fcresi ve par\u00e7alanma spektrumlar\u0131 ile kesin olarak do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Primlenmi\u015f bitkilerde I3CA'n\u0131n nicelle\u015ftirilmesi, bu indolik metabolitin, P. cucumerina enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda BABA taraf\u0131ndan \u00f6zel olarak haz\u0131rland\u0131\u011f\u0131n\u0131, di\u011fer indolik bile\u015fenler gibi IAA ve kamaleksin'in ise haz\u0131rlanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu g\u00f6zlemler, kallozun bu patojenin kar\u015f\u0131 haz\u0131rlanmas\u0131ndaki bilinen rol\u00fc ile birlikte, haz\u0131rlaman\u0131n tek bir mekanizma de\u011fil, \u00e7ok bile\u015fenli bir savunma oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"11288846","title":"Evaluation of networks of randomized trials.","text":"Rastgele denemeler tek deneyler olarak tasarlanabilir ve yorumlanabilir veya di\u011fer benzer veya ilgili kan\u0131tlar\u0131n ba\u011flam\u0131nda g\u00f6r\u00fclebilir. Farkl\u0131 konular i\u00e7in mevcut rastgele kan\u0131tlar\u0131n miktar\u0131 ve karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 de\u011fi\u015fir. Sistematik incelemeler, mevcut rastgele kan\u0131tlarda bo\u015fluklar\u0131 belirlemede, denemeler aras\u0131nda tutars\u0131zl\u0131klar\u0131 i\u015faret etmede ve gelecek denemeleri planlamada yararl\u0131 olabilir. Sistematik incelemelerin yeni, umut verici ancak ayn\u0131 zamanda \u00e7ok tart\u0131\u015f\u0131lan bir uzant\u0131s\u0131, karma tedavi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma (MTC) meta analizi son zamanlarda giderek pop\u00fcler hale geldi. MTC meta analizi, deneme a\u011flar\u0131ndan mevcut rastgele kan\u0131tlar\u0131 yorumlamada de\u011fer sa\u011flayabilir ve bir\u00e7ok farkl\u0131 tedaviyi s\u0131ralayabilir, basit \u00e7ift kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalara odaklanman\u0131n \u00f6tesine ge\u00e7ebilir. Bununla birlikte, a\u011flar\u0131n de\u011ferlendirilmesi de \u00f6zel zorluklar ve sak\u0131ncalar sunar. Bu makalede, MTC meta analizi i\u00e7in istatistiksel y\u00f6ntemleri inceliyoruz. Tutars\u0131zl\u0131k kavram\u0131n\u0131 ve tutars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in \u00f6nerilen y\u00f6ntemleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz, ayr\u0131ca kalan metodolojik bo\u015fluklar\u0131 ele al\u0131yoruz. A\u011f geometrisi ve asimetri kavramlar\u0131n\u0131 tan\u0131t\u0131yoruz ve asimetrinin de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in \u00f6l\u00e7\u00fcmler \u00f6neriyoruz. Son olarak, tutars\u0131zl\u0131k, a\u011f geometrisi ve asimetrinin gelecek denemelerin planlanmas\u0131nda nas\u0131l bilgi sa\u011flayabilece\u011fini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"11289247","title":"Metabolic regulation by the mitochondrial phosphatase PTPMT1 is required for hematopoietic stem cell differentiation.","text":"Mitozomal metabolizman\u0131n ve kan h\u00fccreleri k\u00f6k h\u00fccre (HSC) kendi yenileme ve farkl\u0131la\u015fma s\u00fcre\u00e7lerinin d\u00fczenlenmesi ve koordinasyonu tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, ind\u00fcklenebilir veya kan h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc knockout farelerinde PTPMT1, PTEN benzeri bir mitozomal fosfataz\u0131n yoklu\u011funun, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcndeki de\u011fi\u015fiklikler ve HSC'lerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda bir engel nedeniyle kan h\u00fccreleri yetmezli\u011fine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdik. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, PTPMT1 knockout farelerinde HSC havuzu yakla\u015f\u0131k 40 kat artt\u0131. PTPMT1'in sa\u011fl\u0131kl\u0131 tipinin yeniden tan\u0131t\u0131lmas\u0131, ancak katalitik olarak yetersiz PTPMT1 veya mitozomal lokasyondan yoksun kesik PTPMT1 de\u011fil, PTPMT1 knockout HSC'lerin farkl\u0131la\u015fma yeteneklerini geri kazand\u0131rd\u0131. Daha ileri analizler, PTPMT1 eksikli\u011finin mitozomal metabolizmay\u0131 de\u011fi\u015ftirdi\u011fini ve PTPMT1'in fosfatidylinositol fosfat substratlar\u0131n\u0131n, mitozomal dekuplaj proteini 2'nin ya\u011f asidi ile tetiklenen aktivitesini do\u011frudan art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, myeloid, T lenfosit veya B lenfosit \u00f6nc\u00fcllerinden PTPMT1'in yoklu\u011fu, herhangi bir kusur olu\u015fturmadan, belirli lenfosit knockout farelerinde g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, HSC i\u015flevinin metabolik d\u00fczenlemedeki kritik PTPMT1 rol\u00fcn\u00fc ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"11291348","title":"GSK-3-mediated phosphorylation enhances Maf-transforming activity.","text":"Maf onkoproteinleri, AP-1 s\u00fcper ailesine ait b-Zip transkripsiyon fakt\u00f6rleridir. Geli\u015fimsel, metabolik ve t\u00fcm\u00f6rjenik s\u00fcre\u00e7lerde rol oynarlar. Maf proteinleri, insan \u00e7oklu mielomunun yakla\u015f\u0131k %50'sinde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilir. Burada, Maf'\u0131n d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm aktivitesinin GSK-3 ba\u011f\u0131ml\u0131 fosforilasyona ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz ve GSK-3 taraf\u0131ndan yap\u0131lan fosforilasyonun bir proteinin onkogenik aktivitesini art\u0131rabilece\u011fini kan\u0131tl\u0131yoruz. Mikroarray analizi kullanarak, GSK-3 taraf\u0131ndan medyasyona tabi Maf fosforilasyonu ile d\u00fczenlenen bir gen ifade alt program\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Ayr\u0131ca, GSK-3'\u00fcn MafA'y\u0131 ard\u0131\u015f\u0131k olarak S61, T57, T53 ve S49 kal\u0131nt\u0131lar\u0131nda fosforile etti\u011fini, bu da proteinin ubiquitinasyonunu ve degradasyonunu ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Tuhaf bir \u015fekilde, bu fosforilasyon MafA'n\u0131n transkripsiyonel aktivitesini art\u0131r\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc koaktivat\u00f6r P\/CAF'\u0131n rekrut edilmesini sa\u011flar. Ayr\u0131ca, P\/CAF'\u0131n MafA'y\u0131 ubiquitinasyon ve degradasyondan korudu\u011funu g\u00f6steriyoruz, bu da koaktivat\u00f6r kompleksinin serbest b\u0131rak\u0131lmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan MafA'n\u0131n polyubiquitinlenip degradasyona u\u011frayarak yan\u0131t\u0131n sonland\u0131r\u0131lmas\u0131na izin verdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"11328820","title":"NETs are a source of citrullinated autoantigens and stimulate inflammatory responses in rheumatoid arthritis.","text":"Rheumatik artrit (RA) geli\u015fimine yol a\u00e7an erken olaylar hala belirsizdir, ancak sitr\u00fcline edilmi\u015f protein antijenlerine (ACPAs) kar\u015f\u0131 otoantikor olu\u015fumunun patogenezdeki kritik bir olay oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. \u00c7e\u015fitli otoimm\u00fcn hastal\u0131klardan izole edilmi\u015f n\u00f6trofil h\u00fccreleri, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 molek\u00fcllerin ba\u011flam\u0131nda otoantikorlar\u0131 ortaya \u00e7\u0131karan n\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccre a\u011f\u0131 (NET) olu\u015fumunda artm\u0131\u015fl\u0131k g\u00f6sterir. RA'da anormal NETosis'in olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, tetikleyicilerini ve zararl\u0131 enflamatuar sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Sirk\u00fclasyon ve RA sinoviyal s\u0131v\u0131 n\u00f6trofil h\u00fccrelerinde artm\u0131\u015f NETosis g\u00f6zlemlendi, sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol ve osteoartrit (OA) hastalar\u0131ndan al\u0131nan n\u00f6trofil h\u00fccrelerine k\u0131yasla. Ayr\u0131ca, NETosis, RA sinoviyal dokuda, romatoid d\u00fc\u011f\u00fcmlerde ve deride n\u00f6trofil h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcyle ili\u015fkiliydi. NETosis, ACPA varl\u0131\u011f\u0131 ve seviyeleri ile sistemik enflamatuar i\u015faret\u00e7ilerle korelasyon g\u00f6sterdi. RA serumlar\u0131 ve RA hastalar\u0131ndan al\u0131nan imm\u00fcnoglobulin fraksiyonlar\u0131, y\u00fcksek ACPA ve\/veya romatoid fakt\u00f6r seviyelerine sahip hastalarda NETosis'i \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 ve bu otoantikorlar taraf\u0131ndan tetiklenen NET'ler farkl\u0131 protein i\u00e7eri\u011fine sahipti. Asl\u0131nda, NETosis s\u0131ras\u0131nda n\u00f6trofil h\u00fccreleri, RA patogenezinde rol oynayan sitr\u00fcline edilmi\u015f otoantikorlar\u0131 d\u0131\u015fa aktard\u0131 ve anti-sitr\u00fcline edilmi\u015f vimentin antikorlar\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde NET olu\u015fumunu tetikledi. Ayr\u0131ca, enflamatuar sitokinler interleukin-17A (IL-17A) ve tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc-\u03b1 (TNF-\u03b1) RA n\u00f6trofil h\u00fccrelerinde NETosis'i tetikledi. \u00d6te yandan, NET'ler RA ve OA sinoviyal fibroblastlar\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde enflamatuar yan\u0131tlar\u0131 art\u0131rd\u0131, bu da IL-6, IL-8, kemokinler ve ba\u011flanma molek\u00fcllerinin ind\u00fcklenmesini i\u00e7eriyordu. Bu g\u00f6zlemler, RA patogenezinde h\u0131zlanm\u0131\u015f NETosis'in, sitr\u00fcline edilmi\u015f otoantikorlar\u0131n ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 molek\u00fcllerin d\u0131\u015fa aktar\u0131m\u0131 yoluyla, eklem ve \u00e7evrede anormal adaptif ve do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 te\u015fvik edebilece\u011fini ve bu hastal\u0131"}
{"_id":"11335781","title":"Is autoimmunity the Achilles' heel of cancer immunotherapy?","text":"\u0130mm\u00fcn-onkolinin, metastatik kanser i\u00e7in ilk geni\u015f kapsaml\u0131 ba\u015far\u0131l\u0131 strateji olarak ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, klinisyenlerin bu yeni t\u0131bb\u0131n temel ta\u015f\u0131n\u0131 kemoterapi, radyasyon ve hedefli k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl bile\u015fikleriyle entegre etmelerini gerektirecek. \u0130mm\u00fcnoterapinin s\u0131n\u0131rlamalar\u0131 ve toksisiteleri konusunda anlay\u0131\u015f kazanmak da e\u015fit derecede \u00f6nemlidir. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta, imm\u00fcnoterapi, di\u011fer mevcut tedavilere k\u0131yasla kanser tedavisinde nispeten daha az toksik bir yakla\u015f\u0131m olarak alg\u0131lanm\u0131\u015ft\u0131 - ve kesinlikle \u00f6yle, onlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda. Ancak, imm\u00fcnoterapinin kullan\u0131m\u0131 \u00f6zellikle ilk ve ikinci sat\u0131r tedavileri olarak yayg\u0131nla\u015ft\u0131k\u00e7a, imm\u00fcnotoksisite ve otoimm\u00fcnite, imm\u00fcnoterapinin Achilles'in topu olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Bu Yans\u0131tma'da, imm\u00fcnotoksisitenin hastan\u0131n iyili\u011fiyle ili\u015fkili oldu\u011funa dair kan\u0131tlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve otoimm\u00fcniteyi tetikleyebilecek mekanizmalar hakk\u0131nda konu\u015fuyoruz. Ard\u0131ndan, imm\u00fcnotoksisiteyi s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in yakla\u015f\u0131mlar\u0131 ke\u015ffediyoruz ve onu azaltmak i\u00e7in gerekli ara\u015ft\u0131rma ve raporlama y\u00f6nlerini inceliyoruz."}
{"_id":"11335860","title":"Trophoblast differentiation defect in human embryonic stem cells lacking PIG-A and GPI-anchored cell-surface proteins.","text":"\u00c7ok y\u00f6nl\u00fc insan embriyosel k\u00f6k (hES) h\u00fccreleri, trofoblastlar gibi ekstraembriyofik dokular da dahil olmak \u00fczere \u00fc\u00e7 embriyofik germ tabakas\u0131ndan \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerine farkl\u0131la\u015fabilir. hES h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fma yollar\u0131n\u0131 y\u00f6neten mekanizmalar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Burada, iki ba\u011f\u0131ms\u0131z hES h\u00fccre klonunun, glikozil-fosfatidil-inositol-ba\u011fl\u0131 proteinler (GPI-AP'ler) olarak bilinen bir grup h\u00fccre y\u00fczey molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn eksikli\u011fini kurdu\u011fumuzu bildiriyoruz. Bu iki hES klonunda GPI-AP eksikli\u011fi, ilk GPI sentez ad\u0131m\u0131nda gerekli olan PIG-A (fosfatidil-inositol-glikan s\u0131n\u0131f A) gen ifadesinin eksikli\u011finden kaynaklanmaktad\u0131r. GPI-AP eksikli\u011fi olan hES h\u00fccreleri, embriyoid cisimler olu\u015fturabilir ve \u00fc\u00e7 embriyofik germ tabakas\u0131na h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ba\u015flatabilir. Bununla birlikte, GPI-AP eksikli\u011fi olan hES h\u00fccreleri, embriyoid cisim olu\u015fturma veya eksojenik BMP4 ekleme yoluyla farkl\u0131la\u015ft\u0131rma ind\u00fcklendikten sonra trofoblast olu\u015fturmada ba\u015far\u0131s\u0131z oldu. Trofoblast olu\u015fumundaki bu kusur, GPI-ba\u011fl\u0131 BMP \u00e7ekirdek resept\u00f6rlerinin eksikli\u011finden kaynaklan\u0131yordu, bu da GPI-AP eksikli\u011fi olan hES h\u00fccrelerinde tam BMP4 sinyalizasyonunun etkinle\u015fmesini engelliyordu. Bu veriler, insan trofoblast olu\u015fumunda GPI-AP'nin tam BMP sinyalizasyonunun etkinle\u015ftirilmesinin gerekli oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"11336632","title":"CRISPR Interference Limits Horizontal Gene Transfer in Staphylococci by Targeting DNA","text":"Bakteriler ve arkelerdeki yatay gen transferi (YGT), faj transd\u00fcksiyonu, d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm veya konj\u00fcgasyon yoluyla ger\u00e7ekle\u015fir ve sonuncusu \u00f6zellikle antibiyotik direncinin yay\u0131lmas\u0131 i\u00e7in \u00f6nemlidir. K\u00fcmele\u015fmi\u015f, d\u00fczenli aral\u0131klarla k\u0131sa palindromik tekrar (CRISPR) lokuslar\u0131, fajlara kar\u015f\u0131 diziye y\u00f6nlendirilmi\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011flar. Bir klinik izole Staphylococcus epidermidis, neredeyse t\u00fcm stapilokok konj\u00fcktif plazmitlerde bulunan n\u00fckleaz genine uyan bir CRISPR spacer i\u00e7erir. Burada, CRISPR m\u00fcdahalesinin S. epidermidis'te konj\u00fcgasyon ve plazmit d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc engelledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. N\u00fckleaz i\u00e7in kendi kendini kesen bir intronun eklenmesi, hedef diziyi yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f mRNA'da yeniden olu\u015fturmas\u0131na ra\u011fmen m\u00fcdahalenin engellenmesine neden olur, bu da m\u00fcdahale makinesinin DNA'y\u0131 do\u011frudan hedefledi\u011fini g\u00f6sterir. Sonu\u00e7 olarak, CRISPR lokuslar\u0131 \u00e7oklu YGT yollar\u0131na kar\u015f\u0131 koyar ve patojenik bakterilerde antibiyotik direncinin yay\u0131lmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlayabilir."}
{"_id":"11344428","title":"Development of leukemia in donor cells after allogeneic stem cell transplantation--a survey of the European Group for Blood and Marrow Transplantation (EBMT).","text":"Don\u00f6r h\u00fccrelerde leukemi (don\u00f6r h\u00fccre leukemisi; DCL), t\u00fcm\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccre nakli (SCT) al\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n nadir ancak ciddi bir komplikasyonu olarak bildirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, DCL'den muzdarip hastalar\u0131n incidans\u0131, potansiyel patojenetik fakt\u00f6rler, tedavi se\u00e7enekleri ve sonu\u00e7lar\u0131, ve don\u00f6rlerinin leukemi riski iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Avrupa Kan ve Kemik \u0130li\u011fi Nakli Grubu (EBMT) merkezleri aras\u0131nda bir anket ara\u015ft\u0131rmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Bu ara\u015ft\u0131rmaya 91 EBMT merkezi kat\u0131ld\u0131 ve 12\/1982 ile 09\/2003 tarihleri aras\u0131nda 10489 allojenik SCT kapsad\u0131. DCL, \u00e7o\u011funlukla myeloid fenotipte (akut myeloid leukemi 7 vaka, akut lenfositik leukemi 3'er vaka ve kronik myeloid leukemi 1 vaka) olmak \u00fczere 14 vaka tespit edildi. Don\u00f6r h\u00fccre k\u00f6keninin kan\u0131tlanmas\u0131, \u00e7o\u011fu vakada molek\u00fcler analiz yoluyla chimerizmde yer ald\u0131. DCL tipi ve sitogenetik de\u011fi\u015fiklikler, orijinal hastal\u0131ktan ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131. DCL tan\u0131s\u0131n\u0131n nakil sonras\u0131 ortalama s\u00fcresi 17 ay (4-164) idi. Hi\u00e7bir t\u00fcr kondisyonlama, don\u00f6r, nakil manip\u00fclasyonu, graft-versus-host hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6nleme veya sonraki komplikasyonlar, DCL i\u00e7in risk fakt\u00f6rleri olarak belirlenmedi. DCL'de kemoterapi ind\u00fcklenmi\u015f remisyonlar ve 5 hastadan 2'si, ikinci bir nakilden sonra remisyonda hayatta kald\u0131. Hi\u00e7bir k\u00f6k h\u00fccre don\u00f6r\u00fc, kan hastal\u0131klar\u0131 (ortalama takip s\u00fcresi 9 y\u0131l; 6-30 y\u0131l aral\u0131\u011f\u0131) geli\u015ftirmedi. DCL, t\u00fcmojenik SCT'nin nadiren g\u00f6r\u00fclen bir komplikasyonu olup, kemoterapi ve ikinci bir SCT ile tedavi denemeleri hakl\u0131 g\u00f6r\u00fclebilir. Don\u00f6rler, kan hastal\u0131klar\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in artm\u0131\u015f bir riske sahip de\u011fildir."}
{"_id":"11349166","title":"Lack of evidence of transfusion transmission of Creutzfeldt-Jakob disease in a US surveillance study.","text":"ARKA PLAN 2004'ten beri, Birle\u015fik Krall\u0131k'ta bildirilen birka\u00e7 kan yoluyla bula\u015fan varyant Creutzfeldt-Jakob hastal\u0131\u011f\u0131 (vCJD) vakas\u0131, benzer bula\u015fmalar\u0131n olas\u0131 riski konusunda endi\u015feleri yeniden alevlendirdi. STUDY TASARIMI VE Y\u00d6NTEMLER CJD tan\u0131s\u0131 konmu\u015f ve kan ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131l\u0131\u011f\u0131 ge\u00e7mi\u015fi olan hastalar, \u00e7al\u0131\u015fma koordinat\u00f6r\u00fcne bildirildi. Kan da\u011f\u0131t\u0131m ve hastane kay\u0131tlar\u0131n\u0131n incelenmesi yoluyla, bu ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lardan kan bile\u015fenlerini alan al\u0131c\u0131lar belirlendi. Daha sonra, her al\u0131c\u0131n\u0131n vital durumunu belirledik ve e\u011fer \u00f6lm\u00fc\u015flerse, Ulusal \u00d6l\u00fcm Endeksi veritaban\u0131 ile e\u015fle\u015ftirerek al\u0131c\u0131n\u0131n ki\u015fisel tan\u0131mlay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131 kullanarak \u00f6l\u00fcm nedenlerini belirledik. Bu aramalar\u0131, al\u0131c\u0131lar bu \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edildikten sonra ve her y\u0131l daha \u00f6nce hayatta kalanlar i\u00e7in tekrarlad\u0131k. SONU\u00c7LAR \u00c7al\u0131\u015fma, daha sonra CJD geli\u015ftiren toplam 36 kan ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131n\u0131 ve 436 al\u0131c\u0131y\u0131 i\u00e7eriyordu. 2006'ya kadar, bu al\u0131c\u0131lar\u0131n 91'i hala hayatta, 329'u \u00f6lm\u00fc\u015f ve 16's\u0131 izlenememi\u015fti. Kan transf\u00fczyondan sonra bu \u00fc\u00e7 grupta toplam 2096.0 ki\u015fi-y\u0131l hayatta kald\u0131. Toplamda 144 al\u0131c\u0131, transf\u00fczyondan 5 y\u0131l veya daha uzun s\u00fcre hayatta kald\u0131 ve bunlardan 68'i, don\u00f6rde CJD'nin ba\u015flamas\u0131ndan 60 ay veya daha az \u00f6nce kan alm\u0131\u015ft\u0131. CJD'li bir al\u0131c\u0131 tespit etmedik. SONU\u00c7lar Bu b\u00fcy\u00fck, devam eden geriye d\u00f6n\u00fck \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n mevcut sonu\u00e7lar\u0131, kan yoluyla CJD'nin bula\u015fmas\u0131na dair hi\u00e7bir kan\u0131t g\u00f6stermiyor. Bunlar, CJD ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131n\u0131n kan yoluyla prion hastal\u0131\u011f\u0131 bula\u015ft\u0131rma riskinin, vCJD ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131n\u0131n buna benzer bir riske k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu g\u00fc\u00e7lendiren sonu\u00e7lara i\u015faret ediyor."}
{"_id":"11359243","title":"Large-scale hypomethylated blocks associated with Epstein-Barr virus-induced B-cell immortalization.","text":"De\u011fi\u015fik DNA metilasyonu, insan kanserinde en erken \u00f6l\u00e7\u00fclebilir a\u015famalardan itibaren yayg\u0131n olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. De\u011fi\u015fik DNA metilasyonunun mekanizmas\u0131n\u0131 ve zamanlamas\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in etkili bir yakla\u015f\u0131m, onu belirli bir karsinojenik ajan\u0131n karsinogenesi ba\u011flam\u0131nda analiz etmektir. Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV), lenfoma ve nazofarenks kanseri ile ili\u015fkili insan onkogenik bir herpesvir\u00fcs\u00fcd\u00fcr, ancak ayn\u0131 zamanda laboratuvarda insan B h\u00fccrelerini k\u00fclt\u00fcrde \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirmek i\u00e7in de yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r. Burada, \u00fc\u00e7 bireyin normal B h\u00fccreleri, aktive B h\u00fccreleri ve EBV ile \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmi\u015f B h\u00fccreleri \u00fczerinde tam genom bis\u00fclfit dizilemesi ger\u00e7ekle\u015ftirdik, b\u00f6ylece d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn metilom \u00fczerindeki etkisini belirlemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, EBV \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirme taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen, genomun \u00fc\u00e7te ikisini olu\u015fturan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli hipometilasyon bloklar\u0131, B h\u00fccrelerinin aktif hale gelmesi taraf\u0131ndan kendili\u011finden de\u011fil. Bu b\u00f6lgeler, insan kanserinde g\u00f6zlemledi\u011fimiz hipometilasyon bloklar\u0131yla b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde uyu\u015fuyor ve insan kanseri gibi gen ifadesi hiperde\u011fi\u015fkenli\u011fi ile ili\u015fkilendiriliyor, bu da epigenomik de\u011fi\u015fikli\u011fin t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre heterojenli\u011fini te\u015fvik eden bir model ile tutarl\u0131. Ayr\u0131ca, CpG adalar\u0131nda yak\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6l\u00e7ekli DNA metilasyon de\u011fi\u015fiklikleri de a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu sonu\u00e7lar, metilasyon bozuklu\u011funun malign d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn erken ve kritik bir ad\u0131m oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"11360430","title":"Stem cell self-renewal specified by JAK-STAT activation in response to a support cell cue.","text":"K\u00f6k h\u00fccreler, yeti\u015fkin ya\u015fam boyunca kan, cilt ve sperm gibi bir\u00e7ok farkl\u0131, k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc h\u00fccre tipini \u00fcretir. K\u00f6k h\u00fccreler, uzun vadeli b\u00f6l\u00fcnme kapasitesini korur ve \u00fcreme h\u00fccrelerini ya kendileri yeniler ya da farkl\u0131la\u015fmaya ba\u015flar. \u00c7evresindeki mikro ortam veya \"niche\" k\u00f6k h\u00fccre kader kararlar\u0131n\u0131 etkiler, ancak niche'den kaynaklanan ve k\u00f6k h\u00fccrelerin kendi yenilenmesini belirleyen az say\u0131da sinyal tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, Drosophila testisinde apikal hub h\u00fccrelerinin k\u00f6k h\u00fccrelerin kendi yenilenmesini destekleyen bir h\u00fccre niche oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Hub h\u00fccreleri, kom\u015fu germ h\u00fccrelerinde kendini yenileme ve s\u00fcrekli germ h\u00fccre k\u00f6k h\u00fccre pop\u00fclasyonunun korunmas\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in JAK-STAT yolunu etkinle\u015ftiren ligand Unpaired (Upd) ifade eder."}
{"_id":"11360768","title":"Effects of interventions in pregnancy on maternal weight and obstetric outcomes: meta-analysis of randomised evidence","text":"\n# Ama\u00e7: Hamilelik s\u0131ras\u0131nda diyet ve ya\u015fam tarz\u0131 m\u00fcdahalelerinin annenin ve fet\u00fcs\u00fcn a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki etkilerini de\u011ferlendirmek ve bu m\u00fcdahalelerin obstetrik sonu\u00e7lara etkisini nicel olarak \u00f6l\u00e7mektir.\n\n# Tasar\u0131m: Sistematik inceleme ve meta-analiz.\n\n# Veri Kaynaklar\u0131: Ba\u015flang\u0131\u00e7tan Ocak 2012'ye kadar, dil k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 olmadan b\u00fcy\u00fck veritabanlar\u0131.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi: Hamilelik s\u0131ras\u0131nda annenin a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 etkileyebilecek herhangi bir diyet veya ya\u015fam tarz\u0131 m\u00fcdahalelerini de\u011ferlendiren rastgele kontroll\u00fc denemeler.\n\n# Veri Senkronizasyonu: Sonu\u00e7lar\u0131, ikili veriler i\u00e7in g\u00f6reli riskler ve s\u00fcrekli veriler i\u00e7in ortalama farklar olarak \u00f6zetledik.\n\n# Sonu\u00e7lar: 44 ilgili rastgele kontroll\u00fc deneme (7278 kad\u0131n) \u00fc\u00e7 kategori m\u00fcdahaleyi de\u011ferlendirdi: diyet, fiziksel aktivite ve karma yakla\u015f\u0131m. Genel olarak, herhangi bir m\u00fcdahale ile kontrol grubuna k\u0131yasla gebelikte 1,42 kg (0,95-1,89 kg) azalma oldu. T\u00fcm m\u00fcdahaleleri bir araya getirdi\u011fimizde, do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 (ortalama fark -50 g, -100 g ile 0 g) ve gebelik ya\u015f\u0131na g\u00f6re b\u00fcy\u00fck (relatif risk 0,85, 0,66-1,09) veya k\u00fc\u00e7\u00fck (1,00, 0,78-1,28) bebeklerin olu\u015fma oran\u0131 aras\u0131nda gruplar aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu, ancak fiziksel aktivite tek ba\u015f\u0131na do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltt\u0131 (ortalama fark -60 g, -120 g ile -10 g). M\u00fcdahaleler pre-eklampsi (0,74, 0,60-0,92) ve omuz distoksi (0,39, 0,22-0,70) riskini azaltt\u0131, ancak di\u011fer kritik sonu\u00e7lara \u00f6nemli bir etki olmad\u0131. Diyet m\u00fcdahalesi, annenin gebelikte kazan\u0131lan a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131nda en b\u00fcy\u00fck azalmaya (3,84 kg, 2,45-5,22 kg) neden oldu ve di\u011fer m\u00fcdahalelere k\u0131yasla daha iyi hamilelik sonu\u00e7lar\u0131 sa\u011flad\u0131. \u00d6nemli sonu\u00e7lara, \u00f6rne\u011fin pre-eklampsi, gebelik diyab"}
{"_id":"11369420","title":"Tetraspanin 3 Is Required for the Development and Propagation of Acute Myelogenous Leukemia.","text":"Akut Lenfositik Leukemi (ALL), hem yeti\u015fkinlerde hem de \u00e7ocuklarda g\u00f6r\u00fclen ve s\u0131kl\u0131kla tedaviye diren\u00e7li olan agresif bir kanserdir. Bu nedenle, ALL'\u0131n yay\u0131lmas\u0131 i\u00e7in gerekli sinyalleri belirlemek, bu hastal\u0131\u011f\u0131 tedavi etmek i\u00e7in yeni yakla\u015f\u0131mlar geli\u015ftirmek a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik bir ad\u0131md\u0131r. Burada, Tetraspanin 3'\u00fcn (Tspan3) RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein Musashi 2'nin hedefi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, bu protein ALL'da \u00f6nemli bir rol oynar. Tspan3 geni silinmi\u015f fare modelleri olu\u015fturduk ve bu fareler a\u00e7\u0131k kusurlar olmadan do\u011fdu. Bununla birlikte, Tspan3'\u00fcn silinmesi, lenfoma k\u00f6k h\u00fccrelerinin kendini yenileme ve hastal\u0131k yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 engelledi ve farelerde ALL modellerinde hayatta kalma s\u00fcresini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, Tspan3'\u00fcn inhibisyonu, ALL hastalar\u0131n\u0131n \u00f6rneklerinde b\u00fcy\u00fcmeyi engelledi, bu da Tspan3'\u00fcn insan hastal\u0131\u011f\u0131nda da \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Mekanizman\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak, Tspan3 eksikli\u011finin CXCL12\/SDF-1'e yan\u0131tlar\u0131 devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ALL'\u0131n ni\u015f i\u00e7indeki konumlanmas\u0131nda kusurlara yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu bulgular, agresif lenfomalar\u0131n \u00f6nemli bir d\u00fczenleyicisi olarak Tspan3'\u00fc tan\u0131mlar ve onkogenezi i\u00e7in Tspan3'\u00fcn rol\u00fcn\u00fc vurgular."}
{"_id":"11390393","title":"Reorganization of enhancer patterns in transition from naive to primed pluripotency.","text":"Naif ve haz\u0131rlanm\u0131\u015f \u00e7oklu potansiyellik, farkl\u0131 i\u015faretleme gereksinimleri, transkriptomlar ve geli\u015fimsel \u00f6zelliklerle karakterize edilir, ancak her iki h\u00fccre durumu da anahtar transkripsiyonel d\u00fczenleyiciler olan Oct4, Sox2 ve Nanog'u payla\u015f\u0131r. Burada, bu iki \u00e7oklu potansiyellik durumu aras\u0131nda ge\u00e7i\u015fin yayg\u0131n Oct4 yeniden konumland\u0131rmas\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, bu da genel olarak d\u00fczenleyici kromatin manzaralar\u0131n\u0131n yeniden d\u00fczenlenmesiyle e\u015fle\u015fir. Genomik ve biyokimyasal analizlerimiz, haz\u0131rlanm\u0131\u015f durum i\u00e7in spesifik Oct4 ba\u011flama adaylar\u0131 olan Otx2 ve Zic2\/3'\u00fc belirledi. Farkl\u0131la\u015ft\u0131rma ipu\u00e7lar\u0131 engellendi\u011finde bile, erken Otx2 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, naif durumu terk etmenin yan\u0131 s\u0131ra, \u00f6nemli bir alt k\u00fcme haz\u0131rlanm\u0131\u015f \u00e7oklu potansiyellik ile ili\u015fkili genlerin transkripsiyonunu ind\u00fcklemek ve Oct4'\u00fc daha \u00f6nce eri\u015filemez d\u00fczenleyici sitelere y\u00f6nlendirmek i\u00e7in yeterlidir. Bununla birlikte, Otx2'nin yeni d\u00fczenleyici b\u00f6lgelere ba\u011flanabilme yetene\u011fi, seviyelerine, sitelerin cis-kodlanm\u0131\u015f \u00f6zelliklerine ve i\u015faretleme ortam\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, \u00e7oklu potansiyellikteki d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131n ayd\u0131nlat\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flar ve Otx2 ve Oct4 gibi transkripsiyonel fakt\u00f6rlerin yeni d\u00fczenleyici siteleri ke\u015ffetme kapasitesinin ba\u011flam ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"11401602","title":"Topoisomerase II plays an essential role as a swivelase in the late stage of SV40 chromosome replication in vitro.","text":"Topoisomerazlar I ve II'nin SV40 DNA'n\u0131n replikasyonu \u00fczerindeki etkileri, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f proteinlerden olu\u015fan in vitro replikasyon sistemi kullan\u0131larak incelendi. \u0130ki topoisomeraz\u0131n varl\u0131\u011f\u0131yla, iki farkl\u0131 yeni DNA olu\u015ftu. Bir \u00fcr\u00fcn, \u00f6nde gelen \u015fablon ipli\u011fi replikasyonundan kaynakland\u0131 ve \u015fablon DNA's\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131 b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcndeydi, di\u011fer \u00fcr\u00fcn ise geriye kalan \u015fablon ipli\u011finden t\u00fcretildi ve k\u0131sa DN'lardan olu\u015fuyordu. Bu \u00fcr\u00fcnler, hem SV40 \u00e7\u0131plak DNA's\u0131ndan hem de SV40 kromozomlar\u0131ndan sentezlendi. SV40 \u00e7\u0131plak DNA'n\u0131n replikasyonu i\u00e7in, ya topoisomeraz I ya da II, replikasyon kolu hareketini korudu ve \u00f6nde gelen iplik sentezini destekledi. SV40 kromozomlar\u0131n\u0131n ayn\u0131 proteinlerle replikasyonu s\u0131ras\u0131nda, sadece topoisomeraz I i\u00e7eren reaksiyonlarda daha k\u0131sa \u00f6nde gelen iplikler olu\u015ftu. Bununla birlikte, olgun boyutunda DNA \u00fcr\u00fcnleri, topoisomeraz II i\u00e7eren reaksiyonlarda ve sadece topoisomeraz II i\u00e7eren reaksiyonlarda birikti. HeLa h\u00fccreleri ham ekstraktlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen, VP-16, topoisomeraz II'nin \u00f6zel bir inhibit\u00f6r\u00fc, SV40 kromozomlar\u0131n\u0131n replikasyonu s\u0131ras\u0131nda yeni DNA'n\u0131n uzamas\u0131n\u0131 engelledi. Bu sonu\u00e7lar, topoisomeraz II'nin in vitro SV40 kromozom replikasyonunun son a\u015famalar\u0131nda kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"11411060","title":"Bromodomain Proteins Contribute to Maintenance of Bloodstream Form Stage Identity in the African Trypanosome","text":"Trypanosoma brucei, Afrika uyku hastal\u0131\u011f\u0131na neden olan patojen, tsetse b\u00f6ce\u011fi taraf\u0131ndan memeliye aktar\u0131l\u0131r. B\u00f6cekte, parazitin y\u00fczeyini sabit prosiklinle kaplar, ancak memelide kan ak\u0131\u015f\u0131 formunda (BF) d\u0131\u015f ortamda bulunur ve y\u00fcksek ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyand\u0131ran De\u011fi\u015fken Y\u00fczey Glikoproteini (VSG) ile yo\u011fun bir \u015fekilde kapl\u0131d\u0131r. BF'de, parazit bu y\u00fcksek ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyand\u0131ran y\u00fczey VSG'sini, yakla\u015f\u0131k 2500 farkl\u0131 VSG geninin bir repertuar\u0131 kullanarak de\u011fi\u015ftirir. Son zamanlarda memelilerde yap\u0131lan raporlar, histon asetil-lisin tan\u0131yan bromodom alanl\u0131 proteinlerin k\u00f6k h\u00fccre kaderinin korunmas\u0131ndaki rol\u00fcn\u00fc i\u015faret ediyor, bu da bizi trypanosomlarda BF h\u00fccre kaderinin korunmas\u0131nda bromodom alanl\u0131 proteinlerin olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnmeye y\u00f6nlendiriyor. Bireysel bromodom alanl\u0131 proteinler i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl inhibit\u00f6rleri ve genetik mutantlar kullanarak, RNA-seq deneyleri yapt\u0131k ve bu deneyler, h\u00fccrelerin BF'den b\u00f6cek a\u015famas\u0131na farkl\u0131la\u015fmas\u0131yla benzer de\u011fi\u015fiklikleri ortaya \u00e7\u0131karan transkriptomda de\u011fi\u015fiklikleri ortaya koydu. Bu, h\u00fccre y\u00fczeyinde b\u00f6cek a\u015famas\u0131ndaki proteinlerin g\u00f6r\u00fcnmesiyle protein d\u00fczeyinde de tekrarland\u0131. Ayr\u0131ca, bromodom inhibit\u00f6rleri iki ana BF-\u00f6zg\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131nma mekanizmas\u0131n\u0131 bozar, bu da trypanosomlar\u0131n memelik ev sahibi antikor yan\u0131tlar\u0131na kar\u015f\u0131 ka\u00e7\u0131nma y\u00f6ntemleridir. \u0130lk olarak, antijenik olarak de\u011fi\u015fen VSG'nin tek alelik ifadesi bozulur. \u0130kinci olarak, trypanosom y\u00fczeyinde VSG'ye ba\u011fl\u0131 antikorlar\u0131n h\u0131zl\u0131 i\u00e7e al\u0131n\u0131m\u0131 engellenir. Bu nedenle, \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z trypanosom bromodom alanl\u0131 proteinlerin kan ak\u0131\u015f\u0131 a\u015famas\u0131 kimli\u011fini ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131nma mekanizmalar\u0131n\u0131 korudu\u011funu ortaya koyuyor. \u00d6nemli olan, bromodom inhibit\u00f6rlerinin bir fare enfeksiyon modeliyle vir\u00fclans\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131, bu proteinlerin potansiyel terap\u00f6tik ila\u00e7 hedefleri oldu\u011funu g\u00f6steriyor. 1.25\u00c5 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte bir trypanosom bromodom alanl\u0131 proteinin I-BET151 ile kompleksinin kristal yap\u0131s\u0131, inhibit\u00f6r\u00fcn yeni bir ba\u011flanma modunu ortaya koyuyor, bu da ak\u0131lc\u0131 ila\u00e7 tasar\u0131m\u0131n\u0131n umut verici bir ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131."}
{"_id":"11414664","title":"Timing requirements for insulin\/IGF-1 signaling in C. elegans.","text":"\u0130ns\u00fclin\/IGF-1 (IGF-1, ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-1 olarak da bilinir) sinyalleme yolu, bir\u00e7ok organizmada uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck, \u00fcreme ve uyku durumunu etkiler. Hayvan fizyolojisinde bu sistemin temel \u00f6nemi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu farkl\u0131 s\u00fcre\u00e7leri ne zaman d\u00fczenlemek gerekti\u011fi sorusunu sorduk. Bulgular\u0131m\u0131za g\u00f6re, *Caenorhabditis elegans*'ta, yol, yeti\u015fkinlikte, nispeten ileri ya\u015flara kadar, ya\u015flanmay\u0131 etkilemek i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda uyku durumunu d\u00fczenler. Ayr\u0131ca, yol, uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc ve \u00fcremeyi birbirinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak kontrol eder. Bulgular\u0131m\u0131z birlikte, ya\u015fam s\u00fcresinin d\u00fczenlenmesinin, ya\u015fam kalitesini azaltan gibi g\u00f6r\u00fcnen fenotiplerden zaman a\u00e7\u0131s\u0131ndan ayr\u0131labilir oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"11415809","title":"Predominance of Type 1 Innate Lymphoid Cells in the Rectal Mucosa of Patients With Non-Celiac Wheat Sensitivity: Reversal After a Wheat-Free Diet","text":"\n## Ama\u00e7lar\nGl\u00fctensiz bu\u011fday hassasiyeti (NCWS), \u00e7\u00f6lyak hastal\u0131\u011f\u0131 ve bu\u011fday alerjisi d\u0131\u015flanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan yutulmu\u015f bu\u011fdaya kar\u015f\u0131 bir tepki olarak tan\u0131mlan\u0131r. Patogenezinin tam olarak anla\u015f\u0131lmamas\u0131 nedeniyle, iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f NCWS'li hastalarda rektal mukozadaki iltihaplanma yan\u0131t\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\u0130leri d\u00fczey, 22 hastay\u0131 i\u00e7eren bir prospektif \u00e7al\u0131\u015fma, irritabl ba\u011f\u0131rsak sendromu (IBS) benzeri klinik tabloya sahip, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc meydan okuma ile NCWS tan\u0131s\u0131 konan hastalar\u0131 i\u00e7eriyordu. Sekiz IBS hastas\u0131, bu\u011fday i\u00e7ermeyen diyetle iyile\u015fmeyenler, kontrol grubu olarak kullan\u0131ld\u0131. \u0130ki hafta boyunca, g\u00fcnde 80 gram bu\u011fdayla a\u011f\u0131zdan meydan okuma yap\u0131ld\u0131ktan sonra, rektal biyopsilerden h\u00fccreler izole edildi ve ak\u0131c\u0131 h\u00fccre ayr\u0131\u015ft\u0131rma analizi ile ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak karakterize edildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nBu\u011fdayla meydan okunan NCWS hastalar\u0131n\u0131n rektal biyopsileri, \u00f6nemli bir mukozal CD45(+) infiltrasyonunun CD3(+) ve CD3(-) lenfositlerden olu\u015ftu\u011funu g\u00f6sterdi. CD3(-) lenfositler, IBS kontrollerine k\u0131yasla daha fazla interferon (IFN)-\u03b3 \u00fcretme e\u011filimindeydi. Yakla\u015f\u0131k %30'u IFN-\u03b3 \u00fcreten CD45(+) h\u00fccreler, T-bet(+) idi, CD56(-), NKP44(-) ve CD117(-) idi, bu da onlar\u0131 tip 1 do\u011fal lenfosit h\u00fccreleri (ILC1) olarak tan\u0131mlad\u0131. Analiz edilen 10 hastada, bu\u011fday i\u00e7ermeyen diyetin yeniden ba\u015flat\u0131lmas\u0131ndan iki hafta sonra IFN-\u03b3 \u00fcreten ILC1 h\u00fccreleri \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nBu veriler, aktif NCWS'li hastalarda IFN-\u03b3 \u00fcreten ILC1 h\u00fccrelerinin rektal mukozaya infiltrasyonunu g\u00f6sterir ve bu do\u011fal lenfosit h\u00fccre pop\u00fclasyonunun NCWS'nin patogenezindeki rol\u00fcn\u00fc destekler."}
{"_id":"11419230","title":"Folding and Self-Assembly of the TatA Translocation Pore Based on a Charge Zipper Mechanism","text":"TatA kompleksi ve di\u011fer zar proteinlerinin katlanmas\u0131 ve kendi kendine montaj\u0131n\u0131, elektrostatik \"\u015farj fermuarlar\u0131\" temelinde \u00f6neren bir kavram sunuyoruz. TatA'n\u0131n her alt birimi, bir zar segmenti, amfipatik bir heliks (APH) ve bir C-sonlu yo\u011fun \u015farjl\u0131 b\u00f6lge (DCR) i\u00e7erir. DCR'deki \u015farj dizilimi, APH \u00fczerindeki \u015farj desenine tamamlay\u0131c\u0131d\u0131r, bu da proteinin yedi tuz k\u00f6pr\u00fcs\u00fc ile \"fermuarland\u0131\u011f\u0131\" anlam\u0131na gelir. Olu\u015fan sa\u00e7pinin uzunlu\u011fu, lipid \u00e7ift katman\u0131n\u0131n kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131na e\u015fle\u015fir, bu nedenle bir zar porosu, intra- ve intermolek\u00fcler tuz k\u00f6pr\u00fcler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kendi kendine montajlanabilir. Sterik uygulanabilirlik, molek\u00fcler dinamik sim\u00fclasyonlar\u0131 ile a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015ft\u0131r ve belirli \u015farj mutantlar\u0131n\u0131n monomer-oligomer dengelemesini izleyerek deneysel kan\u0131tlar elde edilmi\u015ftir. Benzer \"\u015farj fermuarlar\u0131\" di\u011fer zar ili\u015fkili proteinler i\u00e7in de \u00f6nerilmektedir, \u00f6rne\u011fin, biyofilm ind\u00fckleyen peptid TisB, insan antimikrobiyal peptid dermcidin ve pestiviral E(RNS) proteini."}
{"_id":"11420613","title":"Molecular mechanisms of ribosomal protein gene coregulation.","text":"Saccharomyces'in 137 ribozomal protein genleri (RPG'ler), gen ko-d\u00fczenlemesinin bir modelini sa\u011flar. RPG'lerin d\u00fczenleyicilerinin (Rap1 [repres\u00f6r aktivat\u00f6r proteini 1], Fhl1, Ifh1, Sfp1 ve Hmo1), transkripsiyon makinesinin (TFIIB, TFIID ve RNA polimeraz II) ve kromatinin yak\u0131n baz \u00e7ift \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcnde ChIP-exo ile incelendi\u011fini bulduk, \u00e7\u00fcnk\u00fc RPG'ler koordineli olarak yeniden programlan\u0131r. Hmo1 zenginle\u015fti\u011finde, Fhl1, Ifh1, Sfp1 ve Hmo1, genel k\u00fc\u00e7\u00fck groove geni\u015flemesine i\u015faret eden RPG'ye \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde promot\u00f6r DNA's\u0131na geni\u015f \u00e7apta ba\u011flan\u0131r. \u00d6nemli olan, Hmo1'in Fhl1'in 20-50 baz \u00e7ift (bp) a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda uzand\u0131\u011f\u0131yd\u0131. RPG'lerin bask\u0131lanmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda, Fhl1 yerinde kald\u0131, ancak Hmo1 ayr\u0131\u015ft\u0131 ve +1 n\u00fckleozomun \u00fcst ak\u0131\u015fa kaymas\u0131na neden oldu, bu da Hmo1 uzant\u0131s\u0131 ve \u00e7ekirdek promot\u00f6r b\u00f6lgesi taraf\u0131ndan yans\u0131t\u0131ld\u0131. Fhl1 ve Hmo1, kromatin yeniden d\u00fczenleyicileri +1 n\u00fckleozomu etkinle\u015ftirici veya bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir duruma konumland\u0131rmak i\u00e7in iki d\u00fczenlenebilir ve konumsal olarak ayr\u0131 engeller olu\u015fturabilir. In vitro \u00e7al\u0131\u015fmalarla tutarl\u0131 olarak, belirli TFIID alt birimlerinin, \u00e7ekirdek promot\u00f6rde \u00e7apraz ba\u011flanman\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, Rap1 sitelerinde de hassas \u00e7apraz ba\u011flar olu\u015fturdu\u011funu bulduk, bunu Rap1-TFIID'nin do\u011fal etkile\u015fimleri olarak yorumluyoruz. Bulgular\u0131m\u0131z, dizin spesifik DNA ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n n\u00fckleozom konumland\u0131rmas\u0131n\u0131 ve transkripsiyon kompleksinin 300 bp \u00f6tesinde montaj\u0131n\u0131 nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini ve gen ko-evriminin kodlama dizileriyle nas\u0131l birlikte geli\u015fti\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"11428884","title":"Lipoatrophy and severe metabolic disturbance in mice with fat-specific deletion of PPAR\u03b3.","text":"Ya\u011f dokusu, obezite, diyabet melit\u00fcs\u00fc ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klar\u0131n geli\u015fimiyle ili\u015fkili \u00f6nemli bir metabolik organd\u0131r. N\u00fckleer resept\u00f6r peroksisom proliferat\u00f6r-aktifle\u015ftirilmi\u015f resept\u00f6r gamma (PPAR\u03b3), adiposit farkl\u0131yasyonu ve i\u015flevinin ana d\u00fczenleyicisi olarak kabul edilir. H\u00fccre \u00f6zerk rol\u00fc, h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde a\u00e7\u0131k\u00e7a kan\u0131tlanm\u0131\u015f olsa da, \u00f6nceki farelerdeki PPAR\u03b3 geninin ya\u011f dokusuna \u00f6zg\u00fc silinmesi, in vivo'da dramatik bir fenotip g\u00f6stermedi. Burada, Adipoq-Cre fareleri kullanarak ya\u011f dokusuna \u00f6zg\u00fc rekombinasyonu tetikleyen, neredeyse 3 ayl\u0131k ya\u015fta hi\u00e7bir g\u00f6r\u00fcn\u00fcr kahverengi ve beyaz ya\u011f dokusu olmayan benzersiz bir PPAR\u03b3 geni ya\u011f dokusuna \u00f6zg\u00fc silinmesi (PPAR\u03b3 FKO) faresi modeli rapor ediyoruz. Sonu\u00e7 olarak, PPAR\u03b3 FKO fareleri, b\u00fcy\u00fck pankreas ilitleri, devasa ya\u011fl\u0131 karaci\u011ferler ve kan \u015fekeri ve serum ins\u00fclininin dramatik olarak y\u00fcksek seviyeleri ile birlikte a\u015f\u0131r\u0131 ins\u00fclin direnci g\u00f6sterdi. PPAR\u03b3 FKO fareleri ayr\u0131ca, deri ya\u011f\u0131n\u0131n yoklu\u011fu ile ili\u015fkili gecikmi\u015f t\u00fcy olu\u015fumu, meme bezinin geli\u015fiminin bozulmas\u0131 ve kemik ili\u011finin ya\u011f\u0131n\u0131n kayb\u0131 ile birlikte y\u00fcksek kemik k\u00fctlesi g\u00f6sterdi, bu da bu dokularda ya\u011f dokusundaki PPAR\u03b3'\u0131n kritik rollerini i\u015faret ediyor. Birlikte, verilerimiz ya\u011f dokusundaki PPAR\u03b3'\u0131n adipoz olu\u015fum, genel metabolik homeostaz ve ya\u011f i\u00e7eren dokular\u0131n normal geli\u015fimi i\u00e7in gereklili\u011fini ortaya koyuyor."}
{"_id":"11441172","title":"Fluconazole prophylaxis: can we eliminate invasive Candida infections in the neonatal ICU?","text":"DE\u011eERLEND\u0130RME N\u0130YET\u0130\nYeni do\u011fanlarda y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oran\u0131, n\u00f6rogeli\u015fimsel bozukluk riski ve mantar enfeksiyonlar\u0131 nedeniyle son organlar\u0131n etkilenmesi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, a\u015f\u0131r\u0131 preterm bebeklerde invaziv Candida enfeksiyonlar\u0131n\u0131n \u00f6nlenmesinin her yeni do\u011fan yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesinin \u00f6nceli\u011fi olmas\u0131 gerekir.\n\nSon Ara\u015ft\u0131rmalar\nH\u0131zl\u0131 veya empirik tedavi olmas\u0131na ra\u011fmen, 1000 g'den k\u00fc\u00e7\u00fck bebeklerde \u00f6l\u00fcm oran\u0131 ve n\u00f6rogeli\u015fimsel bozukluk %57'dir. Flukonazol proflaksisi hakk\u0131nda \u00e7ok say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, bunlardan biri son zamanlarda yap\u0131lan \u00e7ok merkezli rastgele kontroll\u00fc bir deneme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r. T\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fi oldu\u011funu ve mantar direncinin artmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 veya ortaya \u00e7\u0131kmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalardan elde edilen analizler, flukonazol proflaksisinin, 1000 g'den k\u00fc\u00e7\u00fck y\u00fcksek riskli bebeklerde invaziv Candida enfeksiyonlar\u0131n\u0131n incidans\u0131n\u0131 %91 oran\u0131nda azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 (P=0.0004) ve 1500 g'den k\u00fc\u00e7\u00fck t\u00fcm bebeklerde %85 oran\u0131nda (P<0.0001) azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. T\u00fcm nedenlerden kaynaklanan \u00f6l\u00fcm oran\u0131 %25 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P=0.029). Ayr\u0131ca, \u00e7al\u0131\u015fmalar, t\u00fcm Candida ile ili\u015fkili \u00f6l\u00fcmlerin, 1000 g'den k\u00fc\u00e7\u00fck bebeklere flukonazol proflaksisi hedefleyerek, bir yeni do\u011fan yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesinde tamamen ortadan kald\u0131r\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir.\n\n\u00d6ZET\n1000 g veya 27 haftadan k\u00fc\u00e7\u00fck veya e\u015fit olan bebeklere flukonazol proflaksisi hedeflemek, y\u00fcksek etkili, g\u00fcvenli ve ucuzdur ve bu enfeksiyonlar\u0131 n\u00f6rogeli\u015fimsel bozukluk ve \u00f6l\u00fcm nedenleri olarak ortadan kald\u0131rabilir."}
{"_id":"11457219","title":"Fumarase deficiency in dichorionic diamniotic twins.","text":"Fumaraz eksikli\u011fi, Krebs Trikarboksilik Asit d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn otosomal resesif bir do\u011fu\u015ftan metabolik bozuklu\u011fudur. Fumaraz eksikli\u011fi, mikrosefalide, distoniada, k\u00fcresel geli\u015fimsel gecikmede, n\u00f6betlerde ve bebeklik d\u00f6neminde \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olma e\u011filiminde a\u011f\u0131r bir n\u00f6rolojik hastal\u0131k y\u00fck\u00fc getirir. Heterozigot ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar, kal\u0131tsal leiomyomatoz ve b\u00f6brek h\u00fccre kanseri geli\u015ftirme riskinde de art\u0131\u015f\u0131 ta\u015f\u0131r. Bu durumda, bir di-koriyonik di-amniotik ikiz gebeli\u011finin sonucu olarak, fumaraz eksikli\u011fi biyokimyasal, enzimatik ve molek\u00fcler seviyelerde kan\u0131tlanm\u0131\u015f olan ikiz erkek \u00e7ocuklara yol a\u00e7t\u0131. Klinik fenotiplerinde karaci\u011fer kat\u0131l\u0131m\u0131 da vard\u0131. Bu ailede yeni bir fumarat hidrataz geninde mutasyon tespit edildi."}
{"_id":"11459139","title":"Angiopoietin-2 is increased in sepsis and inversely associated with nitric oxide-dependent microvascular reactivity","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e Angiopoietin-2 (ang-2), endotel h\u00fccrelerinin Weibel-Palade organelleri (WPB) taraf\u0131ndan sal\u0131nan bir angiogenik peptid, endotel aktivasyonunu ve vask\u00fcler ge\u00e7irgenli\u011fi art\u0131r\u0131r. Ang-2, \u015fiddetli sepsis'te y\u00fckselir ancak bu durumun alt\u0131nda yatan mekanizmalar bilinmemektedir. Nitrik oksit (NO), WPB eksositosunu inhibe eder ve sepsis'te endotel NO'nun biyo kullan\u0131labilirli\u011fi azal\u0131r. Hipotezimiz, sepsis'te endotel NO biyo kullan\u0131labilirli\u011finin ang-2 konsantrasyonlar\u0131yla ters orant\u0131l\u0131 olaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nermektedir.\n\nY\u00d6NTEM Plazma ang-2, vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF) ve endotel aktivitesini art\u0131ran sitokinler, 83 erken sepsis hastas\u0131nda ve 41 hastane kontrolunda de\u011ferlendirildi ve reaktif hiperemi-periferik arter tonometresi (RH-PAT), endotel NO biyo kullan\u0131labilirli\u011fini \u00f6l\u00e7en bir y\u00f6ntemle ili\u015fkili bulundu.\n\nSONU\u00c7LAR Plazma ang-2, sepsis'te y\u00fckseldi (orta [interkuartil aral\u0131k (IQR)], ng\/ml: \u015fiddetli sepsis 12.4 [8.5-33.4], sepsis organ yetmezli\u011fi olmadan 6.1 [5.0-10.4], kontrol 2.7 [2.2-3.6], P < 0.0001). RH-PAT ile ters orant\u0131l\u0131 (r = -0.38, P < 0.0001) ve IL-6 (r = 0.57, P < 0.0001) ve organ yetmezli\u011fi derecesi (d\u00f6ng\u00fcsel organ fonksiyonu de\u011ferlendirme skoru) (r = 0.58, P < 0.0001) ile pozitif korelasyon g\u00f6sterdi. Ang-2'nin RH-PAT ile korelasyonu, sepsis \u015fiddetini kontrol ettikten sonra da devam etti. Zaman i\u00e7inde RH-PAT'\u0131n iyile\u015fmesi, ang-2'nin azalmas\u0131yla ili\u015fkili bulundu.\n\nSONU\u00c7 Ang-2, sepsis \u015fiddetine orant\u0131l\u0131 olarak y\u00fckselir ve NO ba\u011f\u0131ml\u0131 mikrovask\u00fcler reaktivite ile ters orant\u0131l\u0131 korelasyon g\u00f6sterir. Azalm\u0131\u015f"}
{"_id":"11469078","title":"Ecologic versus individual-level sources of bias in ecologic estimates of contextual health effects.","text":"Birka\u00e7 yazar, ekolojik (toplam) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n savunmas\u0131n\u0131 yapmak i\u00e7in, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n amac\u0131n\u0131n bireysel seviyedeki etkiler yerine ekolojik (ba\u011flam veya grup seviyesi) etkileri tahmin etmek oldu\u011funu iddia etmi\u015ftir. Bu giri\u015fimlerin ele\u015ftirmenleri, ekolojik etki tahminlerinin, a\u00e7\u0131klama yapmalar\u0131na ra\u011fmen, bireysel etkilerin tahminleri olarak kullan\u0131lmaktan ka\u00e7amad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirtmektedir. Daha ince bir sorun, bireysel etkilerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131ndaki ekolojik de\u011fi\u015fimin, ekolojik ba\u011flam etkilerinin tahminlerini yan\u0131ltmas\u0131d\u0131r. Bu yan\u0131ltmaya yol a\u00e7an ko\u015fullar, tipik analiz birimlerinde (idari b\u00f6lgeler) sosyal ba\u011flam\u0131n rastgelele\u015ftirilmedi\u011fi ekososyal fakt\u00f6rler ve sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda bile makul ve belki de yayg\u0131nd\u0131r. Ekolojik veriler, bireysel olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar ve sonu\u00e7lar\u0131n ortak da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n kenar g\u00f6zlemlerini i\u00e7erdi\u011fi i\u00e7in, ne ba\u011flam ne de bireysel seviyedeki etkileri belirler. Ekolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, uygun uyar\u0131larla hala yararl\u0131 olabilir, ancak sorunlar\u0131 \u00e7ok seviyeli \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131mlar\u0131 taraf\u0131ndan daha iyi ele al\u0131nmal\u0131d\u0131r, bu tasar\u0131mlar hem bireysel hem de grup seviyesindeki verileri elde eder ve kullan\u0131r. Bununla birlikte, bu t\u00fcr \u00e7al\u0131\u015fmalar genellikle ekolojik \u00e7al\u0131\u015fmalarla payla\u015fan belirli \u00f6zel sorunlara sahiptir, bunlardan biri yanl\u0131\u015f toplama ve di\u011feri zaman i\u00e7inde kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131n de\u011fi\u015fmesidir."}
{"_id":"11475379","title":"Left\u2013right asymmetry in the vertebrate embryo: from early information to higher-level integration","text":"Hayvanlar d\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte esasen iki tarafl\u0131 simetrik g\u00f6r\u00fcnseler de, i\u00e7 organlar\u0131n yerle\u015fimi ve konumu a\u00e7\u0131s\u0131ndan say\u0131s\u0131z sol\u2013sa\u011f asimetrisi vard\u0131r. Bu asimetriler, karma\u015f\u0131k epigenetik ve genetik diziler taraf\u0131ndan embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda kurulur. Son zamanlarda \u00e7e\u015fitli model organizmalarda yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu laterallik bilgisi nas\u0131l \u00fcretildi\u011fini ve embriyonun b\u00fcy\u00fck b\u00f6lgelerine nas\u0131l iletildi\u011fini anlamada \u00f6nemli ilerlemeler kaydetti. Farkl\u0131 omurgal\u0131larda sol\u2013sa\u011f eksen belirlemede kullan\u0131lan mekanizmalarda hem ortakl\u0131klar hem de farkl\u0131l\u0131klar ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Son kan\u0131tlar, sol\u2013sa\u011f asimetrilerin kurulmas\u0131 ile \u00f6n\u2013arka ekseninin simetrik uzamas\u0131yla da ilgin\u00e7 ba\u011flant\u0131lar sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"11481946","title":"Obesity, type 2 diabetes, and cancer: the insulin and IGF connection.","text":"Epidemiolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, obezite ile tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fc (T2D) aras\u0131nda olumlu bir ili\u015fki oldu\u011funu ve bu durumun kanser ve kanser ile ili\u015fkili \u00f6l\u00fcm riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. \u0130ns\u00fclin direnci, y\u00fcksek ins\u00fclin seviyeleri, IGF seviyelerinin artmas\u0131, steroid ve peptit hormonlar\u0131n\u0131n y\u00fckselmesi ve inflamatuar i\u015faret\u00e7ilerin varl\u0131\u011f\u0131, bu farkl\u0131 hastal\u0131klar aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131da rol oynamaktad\u0131r. T2D tedavisinde kullan\u0131lan ila\u00e7lar, \u00f6rne\u011fin metformin ve exojen ins\u00fclin, kanser ve kanser ile ili\u015fkili \u00f6l\u00fcm riskini etkileyebilir. Kanser tedavisinde kullan\u0131lmak \u00fczere ins\u00fclin ve IGF1 sistemlerine y\u00f6nelik yeni terapiler geli\u015ftirilmektedir."}
{"_id":"11484808","title":"Non-coding RNAs: Functions and applications in endocrine-related cancer.","text":"\u0130nsan genomunun \u00f6nemli bir kesimi, non-kodlayan RNA'lar (ncRNA'lar) olarak transkribe edilir. Bu non-kodlayan transkriptom, merkezi dogma fikrini zorlad\u0131 ve gen ifadesinin transkripsiyonel ve post-transkripsiyonel d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131 iyi belgelenmi\u015ftir. \u0130lgin\u00e7tir ki, birka\u00e7 ncRNA kanserlerde d\u00fczensizle\u015fir ve mevcut non-kodlayan transkriptom ara\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131n amac\u0131, bu ncRNA'lar hakk\u0131ndaki artan bilgimizi kullanarak kanser biyomarkerleri ve anti-kanser ila\u00e7lar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesi i\u00e7in kullanmakt\u0131r. Endokrinle ili\u015fkili kanserler i\u00e7in, hayatta kalma oranlar\u0131 nispeten d\u00fc\u015f\u00fck olabilece\u011finden, bu t\u00fcr geli\u015fmelere ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Bu incelemede, son zamanlarda ke\u015ffedilen ncRNA'lar\u0131n, uzun ncRNA'lar, PIWI etkile\u015fimli RNA'lar, tRNA ve Y RNA t\u00fcrevi ncRNA'lar ve k\u00fc\u00e7\u00fck n\u00fckleolar RNA'lar dahil olmak \u00fczere, her iki cinsiyeti de etkileyen endokrinle ili\u015fkili kanserlerdeki rollerini ve klinik uygulamalar\u0131n\u0131 \u00f6zetlemeyi ama\u00e7lad\u0131k. Son ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 vurgulayan ncRNA biyolojisi ve kanserdeki ifade ke\u015fiflerine odaklan\u0131yoruz ve klinik uygulama da dahil olmak \u00fczere zorluklar ve gelecek y\u00f6nler hakk\u0131nda bir tart\u0131\u015fma ile sonu\u00e7land\u0131r\u0131yoruz. ncRNA'lar, tan\u0131sal ara\u00e7lar ve terap\u00f6tik hedefler olarak b\u00fcy\u00fck vaat g\u00f6steriyor, ancak bu al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k transkriptlerin potansiyelini ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"11498670","title":"NMR structural and kinetic characterization of a homeodomain diffusing and hopping on nonspecific DNA.","text":"Belirsiz protein-DNA etkile\u015fimleri \u00f6z\u00fcnde dinamiktir ve hem proteinin DNA boyunca yay\u0131lmas\u0131 hem de proteinin bir DNA molek\u00fcl\u00fc veya segmentten di\u011ferine atlamas\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Hem yap\u0131 hem de dinamikler a\u00e7\u0131s\u0131ndan gen d\u00fczenleyici proteinlerin DNA'ya belirsiz \u015fekilde etkile\u015fimi anlamak zorlu bir g\u00f6revdir \u00e7\u00fcnk\u00fc deneysel g\u00f6zlemlenebilirler bir\u00e7ok h\u0131zl\u0131 de\u011fi\u015fen durumun bir ensemble ortalamas\u0131d\u0131r. NMR spektroskopik tekniklerin \u00e7e\u015fitlili\u011fini kullanarak, rahatlama analizi, paramagnetik rahatlama art\u0131\u015f\u0131 ve kal\u0131nt\u0131 dipol kopu\u015flar\u0131 dahil, HoxD9 homeodomain'in 24 baz \u00e7iftlikli bir DNA dupleksiyle etkile\u015fiminin yap\u0131sal ve kinetik y\u00f6nlerini karakterize ettik. Veriler, HoxD9'un spesifik komplekste g\u00f6zlemlenenle ayn\u0131 ba\u011flanma modu ve y\u00f6nlendirmeyle belirsiz DNA'ya ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Ancak, DNA ile temas eden Arg yan zincirlerinin hareketlili\u011fi, spesifik komplektekiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda belirsiz komplekte daha y\u00fcksektir. Ayr\u0131ca, iki farkl\u0131 belirsiz DNA molek\u00fcl\u00fc aras\u0131ndaki intermolek\u00fcler ge\u00e7i\u015fin kineti\u011fi de analiz edilmi\u015ftir ve y\u00fcksek DNA konsantrasyonlar\u0131nda (\u00f6rne\u011fin, in vivo'da bulunanlar) do\u011frudan bir belirsiz kompleksten di\u011fer belirsiz DNA molek\u00fcl\u00fcne transferin, serbest proteinin arac\u0131l\u0131\u011f\u0131 olmadan ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi bulunmu\u015ftur. Bu bulgu, in vivo'da belirli bir siteyi aramay\u0131 h\u0131zland\u0131rmak i\u00e7in basit bir mekanizma sa\u011flar, \u00e7\u00fcnk\u00fc protein bir segmentten di\u011ferine atlayarak mevcut DNA sitelerini daha etkili bir \u015fekilde \u00f6rnekleyebilir."}
{"_id":"11527199","title":"MHC Haplotype Matching for Unrelated Hematopoietic Cell Transplantation","text":"Arka Plan  Hematopoietik h\u00fccre nakli (HCT) i\u00e7in e\u015fsiz ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131n se\u00e7imi i\u00e7in mevcut kriterler, ana uyumlulu\u011fu kompleksi (MHC) i\u00e7indeki her insan l\u00f6kosit antijen (HLA) lokusunun uyumu i\u00e7erir. Ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131ya kar\u015f\u0131 hastal\u0131k (GVHD), ancak HLA'ya benzeyen e\u015fsiz HCT'den sonra bile \u00f6nemli ve potansiyel olarak \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir komplikasyondur. MHC, 400'den fazla gen bar\u0131nd\u0131r\u0131r, ancak nakil antijenlerinin toplam say\u0131s\u0131 bilinmemektedir. Nakil sonucunu etkileyen genler, e\u011fer e\u015fsiz ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 ve al\u0131c\u0131n\u0131n geni\u015fletilmi\u015f MHC haplotipleri tan\u0131mlanabilirse, ba\u011flant\u0131 bozuklu\u011fu (LD) haritalama yakla\u015f\u0131mlar\u0131 kullan\u0131larak belirlenebilir."}
{"_id":"11527822","title":"The SIR2\/3\/4 complex and SIR2 alone promote longevity in Saccharomyces cerevisiae by two different mechanisms. Genes Dev 13","text":"SIR genleri, maydanoz ana h\u00fccrelerinin \u00f6m\u00fcr s\u00fcresini belirleyen fakt\u00f6rlerdir. Burada, SIR proteinlerinin \u00f6m\u00fcr s\u00fcresini d\u00fczenlemedeki ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131klar\u0131n\u0131, ayn\u0131 zamanda homolo\u011fuz olmayan u\u00e7 birle\u015ftirmede rollerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak g\u00f6steriyoruz. sir3 veya sir4 mutasyonlar\u0131n\u0131n k\u0131sa \u00f6m\u00fcrleri, a ve alfa \u00fcreme t\u00fcr bilgilerinin e\u015fzamanl\u0131 ifadesi nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kar, bu da rDNA rekombinasyonunu dolayl\u0131 olarak art\u0131r\u0131r ve muhtemelen ekstrachromosomal rDNA dairelerinin \u00fcretimini art\u0131r\u0131r. sir2 mutasyonunun k\u0131sa \u00f6m\u00fcr\u00fc, Fob1p taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen rDNA'da bir replikasyon engeli nedeniyle olu\u015fan rekombinasyonu bask\u0131lamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da ortaya koyar. Sir2p, maydanozun uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc te\u015fvik eden s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 bir bile\u015fendir ve gen dozaj\u0131n\u0131 art\u0131rmak, normal h\u00fccrelerde \u00f6m\u00fcr s\u00fcresini uzat\u0131r. Korunmu\u015f SIR2'nin memelilerde ya\u015flanma \u00fczerindeki olas\u0131 rol\u00fc tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"11532028","title":"Meta-analysis identifies common variants associated with body mass index in East Asians","text":"\u00c7ok say\u0131da genetik lokus, \u00f6zellikle obezite veya v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) ile ili\u015fkili olanlar, \u00e7o\u011funlukla Avrupa k\u00f6kenli n\u00fcfuslar \u00fczerinde yap\u0131lan genom geni\u015flikli ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile belirlenmi\u015ftir. Yakla\u015f\u0131k 2,4 milyon SNP \u00fczerinde 27.715 Do\u011fu Asyal\u0131 \u00fczerinde VK\u0130 ile ili\u015fkilendirme meta analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Bu, 37.691 ve 17.642 ekstra Do\u011fu Asyal\u0131 \u00fczerinde in silico ve de novo do\u011frulama \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile takip edildi. Genom geni\u015flikli \u00f6nemde (P < 5,0 \u00d7 10(-8)) on VK\u0130 ili\u015fkili lokus belirledik, bunlardan yedi tanesi (FTO, SEC16B, MC4R, GIPR-QPCTL, ADCY3-DNAJC27, BDNF ve MAP2K5) daha \u00f6nce belirlenmi\u015f lokuslard\u0131 ve \u00fc\u00e7\u00fc de CDKAL1, PCSK1 ve GP2 genleri yak\u0131n\u0131nda yeni bulunan lokuslard\u0131. VK\u0130 ile ili\u015fkili olabilecek \u00fc\u00e7 ek lokus neredeyse genom geni\u015flikli \u00f6nem e\u015fi\u011fine ula\u015ft\u0131, bunlardan ikisi daha \u00f6nce belirlenmi\u015f GNPDA2 ve TFAP2B genlerindeki lokuslard\u0131 ve biri de PAX6 yak\u0131n\u0131nda yeni bulunan bir sinyaldi, hepsi de P < 5,0 \u00d7 10(-7) ile VK\u0130 ile ili\u015fkiliydi. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, obezite ile ili\u015fkili yeni yollar\u0131 ayd\u0131nlatabilir ve genetik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n, yaln\u0131zca Avrupa k\u00f6kenli n\u00fcfuslar yerine, di\u011fer n\u00fcfuslarda da de\u011ferini g\u00f6sterebilir."}
{"_id":"11532659","title":"Phosphorylation of histone H3(T118) alters nucleosome dynamics and remodeling","text":"N\u00fckleozomlar, kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131n temel birimlerini olu\u015fturan, transkripsiyon, replikasyon ve onar\u0131m s\u00fcre\u00e7lerini d\u00fczenleyen ve engelleyen d\u00fczenleyicilerdir. Histon proteinlerindeki post-translasyonel modifikasyonlar (PTM'ler), bu DNA s\u00fcre\u00e7lerini d\u00fczenler. Histon H3(T118) bir fosforilasyon sitesi [H3(T118ph)]'dir ve transkripsiyon ve DNA onar\u0131m\u0131 d\u00fczenlemesiyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. H3(T118ph)'yi ifade protein ligasyonu ile haz\u0131rlad\u0131k ve n\u00fckleozom dinamikleri \u00fczerindeki etkisini belirledik. Bulgular\u0131m\u0131z, H3(T118ph)'nin DNA-histon ba\u011flanmas\u0131n\u0131 2 kcal\/mol azaltmas\u0131n\u0131, n\u00fckleozom hareketlili\u011fini 28 kat art\u0131rmas\u0131n\u0131 ve dyad b\u00f6lgesine yak\u0131n DNA eri\u015filebilirli\u011fini 6 kat art\u0131rmas\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, H3(T118ph), hMSH2-hMSH6 n\u00fckleozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131r\u0131r ve SWI\/SNF kromatin yeniden d\u00fczenleyici taraf\u0131ndan n\u00fckleozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, H3(T118ph)'nin do\u011frudan kromatin yeniden d\u00fczenleme reaksiyonlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve belki de yeniden programlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"11535539","title":"Mechanosignaling through YAP and TAZ drives fibroblast activation and fibrosis.","text":"Patolojik fibroz, fibrotik d\u0131\u015f h\u00fccre matrisinin hem fibroblast aktivitesinin nedeni hem de sonucu oldu\u011fu geri bildirim d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc y\u00f6neten bir mekanizma taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilir. Bununla birlikte, bu s\u00fcrecin arkas\u0131ndaki molek\u00fcler mekanizmalar hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, Hippo yolunun transkripsiyonel etkili\u00f6rleri olan yes ili\u015fkili protein (YAP) (drosophila Yki'nin homologu) ve transkripsiyonel koaktivat\u00f6rle PDZ ba\u011flanma motifi (TAZ) (ayn\u0131 zamanda Wwtr1 olarak da bilinir), fibroblast aktivitesinin ve matris sentezinin d\u00fczenlenmesinde kritik matris sertli\u011fi d\u00fczenleyicileri olarak tan\u0131mlan\u0131r. YAP ve TAZ, sa\u011fl\u0131kl\u0131 akci\u011fer dokusunda de\u011fil, fibrotik dokuda belirgin \u015fekilde ifade edilir ve \u00f6zellikle spindilli \u015fekilli fibroblastik h\u00fccrelerde TAZ'\u0131n \u00e7ekirdekte a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. K\u00fclt\u00fcr ortam\u0131nda, hem YAP hem de TAZ, patolojik derecede sert matrislerde yeti\u015ftirilen fibroblastlar\u0131n \u00e7ekirdeklerinde birikir, ancak fizyolojik olarak esnek matrislerde b\u00f6yle bir birikim g\u00f6r\u00fclmez. YAP ve TAZ'\u0131n birlikte indirgenmesi, in vitro'da, matris sentezi, kas\u0131lma ve proliferasyon gibi anahtar fibroblast fonksiyonlar\u0131n\u0131 zay\u0131flat\u0131r ve bu etki yaln\u0131zca patolojik derecede sert matrislerde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. YAP ve TAZ'\u0131n profibrotik etkileri, k\u0131smen, transkripsiyonel hedefleri plasminogen aktivat\u00f6r inhibit\u00f6r\u00fc-1'i (PAI-1) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00e7al\u0131\u015f\u0131r ve bu d\u00fczen, matris sertli\u011fi taraf\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-\u03b2 (TGF-\u03b2) sinyalinden etkilenir. YAP veya TAZ aktif mutant proteinleri ifade eden ko\u015fullu immortalize fibroblastlar, yumu\u015fak matris s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n\u0131 a\u015far ve murin akci\u011fere nakledildi\u011finde fibroz\u00fc te\u015fvik eder, bu da fibroblast YAP\/TAZ aktivitesinin in vivo'da profibrotik bir yan\u0131t\u0131 y\u00f6nlendirebilece\u011fini g\u00f6sterir. Bu sonu\u00e7lar, YAP ve TAZ'\u0131n matris taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen geri bildirim d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc amplifiye etmek ve s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in mechanoaktif koordineciler oldu\u011funu ortaya koyar."}
{"_id":"11557602","title":"Control of cellular cholesterol efflux by the nuclear oxysterol receptor LXR alpha.","text":"LXR alfa, bir n\u00fckleer resept\u00f6rd\u00fcr ve daha \u00f6nce kolesterol\u00fcn safra asitlerine metabolik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc d\u00fczenledi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Burada, bu transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn h\u00fccre i\u00e7i kolesterol at\u0131m\u0131n\u0131 kontrol etme rol\u00fcn\u00fc tan\u0131ml\u0131yoruz. G\u00f6steriyoruz ki, retroviral LXR alfa'n\u0131n NIH 3T3 fibroblastlar\u0131 veya RAW264.7 makrofajlar\u0131 veya\/ve bu h\u00fccrelerin LXR oksisterol ligandlar\u0131 ile tedavisi, ATP-ba\u011f\u0131ml\u0131 kasa (ABC)A1'in mRNA's\u0131n\u0131n 7-30 kat ind\u00fcklenmesine yol a\u00e7ar. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, oksisterollere yan\u0131t olarak ABCA1 mRNA's\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesi, LXR alfa veya LXR beta'n\u0131n dominant-negatif formlar\u0131n\u0131n s\u00fcrekli ifade edildi\u011fi h\u00fccrelerde azal\u0131r, bu formlar AF2 transkripsiyon etkinle\u015ftirme alan\u0131na sahip de\u011fildir. Ayr\u0131ca, NIH 3T3 fibroblastlar\u0131nda LXR alfa'n\u0131n ifade edilmesi ve\/veya bu h\u00fccrelerin oksisterollerle tedavisi, d\u0131\u015fa apolipoprotein AI'ye kolesterol at\u0131m\u0131n\u0131 uyarmak i\u00e7in yeterlidir. LXR oksisterol ligandlar\u0131n\u0131n at\u0131m\u0131 uyarma yetene\u011fi, Tangier fibroblastlar\u0131nda dramatik olarak azal\u0131r, bu h\u00fccreler ABCA1 geninde i\u015flevsellik kayb\u0131 mutasyonu ta\u015f\u0131r. Bu sonu\u00e7lar birlikte, h\u00fccre i\u00e7i kolesterol at\u0131m\u0131n\u0131n en az\u0131ndan bir k\u0131sm\u0131n\u0131n transkripsiyon d\u00fczeyinde n\u00fckleer resept\u00f6r-sinyal yoluyla kontrol edildi\u011fini g\u00f6sterir. Bu, aktivasyonunun oksisteroller taraf\u0131ndan LXRs'e, h\u00fccre sterol y\u00fcklenmesine yan\u0131t olarak, ABCA1 ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesine ve lipid at\u0131m\u0131n\u0131n d\u0131\u015fa kabul edicilere uyar\u0131larak ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi bir modeli \u00f6nerir. Bu bulgular, memelilerin kolesterol homeostaz\u0131 anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furur ve h\u00fccreli lipid metabolizmas\u0131n\u0131n farmakolojik d\u00fczenlemesine yeni f\u0131rsatlar sunar."}
{"_id":"11565780","title":"Circadian regulation of intracellular G-protein signalling mediates intercellular synchrony and rhythmicity in the suprachiasmatic nucleus","text":"Suprachiasmatik \u00e7ekirdek (SCN), sirkadiyen merkezin binlerce h\u00fccresel saatin senkronik osilasyonlar\u0131, kesin zamanlanm\u0131\u015f h\u00fccre i\u00e7i ileti\u015fimin koordinasyonu ile d\u00fczenlenir, bu ilkenin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmezli\u011fi vard\u0131r. Burada, RGS16 (G protein sinyalleme d\u00fczenleyicisi 16), G\u03b1i'yi inaktifle\u015ftiren bir protein olarak bilinen miktar\u0131n\u0131n, sirkadiyen zamanlama ile se\u00e7ici olarak artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Rgs16 geninin yok edilmesi, SCN'de cAMP'in sirkadiyen \u00fcretiminin kayb\u0131na ve sonu\u00e7 olarak davran\u0131\u015fsal ritmin sirkadiyen d\u00f6neminin uzamas\u0131na neden olur. \u0130\u00e7sel cAMP sinyalinin RGS16 taraf\u0131ndan zaman i\u00e7inde d\u00fczenlenmesi, dorsomedial SCN'nin ventrolateral SCN'ye normal faz ili\u015fkisini korumas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Bu nedenle, RGS16 ba\u011f\u0131ml\u0131 i\u00e7sel G protein sinyalleme d\u00fczenlemesi, SCN ritimleyici n\u00f6ronlar\u0131n h\u00fccre i\u00e7i senkronizasyonunu koordine eder ve bu da davran\u0131\u015fta 24 saatlik ritmi tan\u0131mlar."}
{"_id":"11568270","title":"MDC1 collaborates with TopBP1 in DNA replication checkpoint control","text":"\u0130nsan TopBP1, DNA \u00e7o\u011faltma kontrol noktas\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli bir rol oynayan bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, h\u00fccre yan\u0131t\u0131nda DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klara dahil olan kritik kontrol noktas\u0131 proteini MDC1'i, TopBP1 ile ili\u015fkili bir protein olarak tan\u0131mlad\u0131k. Belirli TopBP1-MDC1 etkile\u015fimi, TopBP1'in be\u015finci BRCT domeni ve MDC1'in Ser-Asp-Thr (SDT) tekrarlar\u0131 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilmektedir. Ayr\u0131ca, durgun \u00e7o\u011faltma kolu \u00fczerinde TopBP1'in birikimini, H2AX\/MDC1 sinyalleme kaskad\u0131n\u0131n te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6sterdik. Dahas\u0131, MDC1, \u00e7o\u011faltma stresine yan\u0131t olarak ATR ba\u011f\u0131ml\u0131 Chk1 etkinle\u015fmesinde \u00f6nemlidir. Toplam olarak, verilerimiz, MDC1'in hem h\u00fccre DNA hasar yan\u0131t\u0131nda hem de DNA \u00e7o\u011faltma kontrol noktas\u0131n\u0131n birka\u00e7 \u00f6nemli ad\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"11569583","title":"Deregulated DNA polymerase \u03b2 strengthens ionizing radiation-induced nucleotidic and chromosomal instabilities","text":"DNA polimer \u03b2 (Pol \u03b2), hatal\u0131 bir enzimdir ve \u00e7e\u015fitli insan t\u00fcm\u00f6rlerinde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011fi bulunmu\u015ftur. Birka\u00e7 rekombinasyonlu CHO h\u00fccresi kullanarak, sadece Pol \u03b2'nin d\u0131\u015fsal ifadesinde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6steren h\u00fccreler aras\u0131nda, Pol \u03b2'yi a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden h\u00fccrelerin radyasyon tedavilerine kar\u015f\u0131 \u00e7ok daha duyarl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, hayatta kalan h\u00fccrelerin hiper mutat\u00f6r bir fenotip sergiledi\u011fini bulduk, bu da Pol \u03b2'yi i\u00e7eren farkl\u0131 yollarla a\u00e7\u0131klanabilir: (i) DNA'ya mutajenik dGTP analogu, 8-oksodGTP'nin daha fazla entegrasyonu, radyasyona maruz kalan en bol purin t\u00fcrevi n\u00fckleotitlerden biri, (ii) radyasyona ba\u011fl\u0131 DNA k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesi ve (iii) radyasyonla ili\u015fkili kromozom anormalliklerinin birikimi. Radyasyona maruz kalan h\u00fccrelerdeki Pol \u03b2 ifade d\u00fczeyindeki de\u011fi\u015fiklik, hem h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc hem de malign fenotiple ili\u015fkili genetik de\u011fi\u015fiklikleri g\u00fc\u00e7lendiriyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu veriler, radyasyona kar\u015f\u0131 h\u00fccresel yan\u0131t ve ili\u015fkili karsinojenik sonu\u00e7lara dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunuyor."}
{"_id":"11578459","title":"Chromosome 7 gain and DNA hypermethylation at the HOXA10 locus are associated with expression of a stem cell related HOX-signature in glioblastoma","text":"ARKA PLAN HOX genleri, geli\u015fimsel genler ailesidir ve ne geli\u015fen \u00f6n beyinlerde ne de normal beyinlerde ifade edilmezler. Glioblastoma'da bir HOX geni hakim olan k\u00f6k h\u00fccre imzas\u0131nda anormal ifade, kemoterapi-radyoterapi'ye kar\u015f\u0131 artan diren\u00e7 ve glioblastoma ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccrelerin s\u00fcrekli \u00e7o\u011falmas\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Burada, bu imzan\u0131n glioblastoma'da ifade ile ili\u015fkili epigenetik ve genetik de\u011fi\u015fiklikleri ve bunlar\u0131n etkile\u015fimlerini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz.\n\nSonu\u00e7larda, glioblastoma'da hipermetilasyonun glioblastoma'da aksine normal beyinlerde g\u00f6r\u00fclmeyen HOXA lokusu 7p15.2'de belirgin oldu\u011funu g\u00f6zlemliyoruz. Hipermetilasyon, glioblastoma'n\u0131n bir i\u015faretini olu\u015fturan kromozom 7 kazanc\u0131 ile ili\u015fkilidir ve olas\u0131 bir kurtarma mekanizmas\u0131 olarak, a\u015f\u0131r\u0131 gen ifadesini \u00f6nlemek i\u00e7in gereksiz gen ifadesini engelleyebilir. HOXA10'un alternatif promot\u00f6r\u00fcndeki CpG adas\u0131, glioblastoma'da HOX y\u00fcksekli\u011finde g\u00f6r\u00fcnen hipermetilasyondan ka\u00e7\u0131n\u0131r. 7p15.2'deki gen kopyas\u0131 art\u0131\u015f\u0131 ve HOXA10'daki anahtar d\u00fczenleyici CpG'lerdeki DNA metilasyonu aras\u0131ndaki eklemsel etki, HOX imzas\u0131 ifadesi ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkilidir. Ayr\u0131ca, metilasyon durumunun glioblastoma'dan elde edilen k\u00fcrelerde aktif veya inaktif kromatin i\u015faretleri varl\u0131\u011f\u0131 ile uyumlu oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz.\n\nSonu\u00e7 olarak, bu bulgulara dayanarak, glioblastoma'da koordineli ancak uygunsuz bir HOX transkripsiyon program\u0131 tetikleyen, kromozom 7 kazanc\u0131 ile ili\u015fkili gen kopyas\u0131 art\u0131\u015f\u0131 ve ek epigenetik de\u011fi\u015fiklikler aras\u0131ndaki evrimle\u015fen ve etkile\u015fimli mekanizmalar\u0131 \u00f6nermekteyiz."}
{"_id":"11581157","title":"Probing the phenomenon of trained immunity in invertebrates during a transgenerational study, using brine shrimp Artemia as a model system","text":"Omurgas\u0131zlar\u0131n do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi, \"e\u011fitilmi\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k\" olarak adland\u0131r\u0131lan baz\u0131 adaptif \u00f6zelliklere sahip oldu\u011fu bildirildi. Bununla birlikte, do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin haf\u0131za \u00f6zellikleri ve bu fenomenlerin arkas\u0131ndaki mekanizmalar hala net de\u011fil. Artemia adl\u0131 omurgas\u0131z modeli kullanarak, transgenerasyonel bir \u00e7al\u0131\u015fma s\u0131ras\u0131nda homolog ve heterolog antijenlere (Vibrio t\u00fcrleri) kar\u015f\u0131 kal\u0131c\u0131 haf\u0131zan\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011funu inceleyerek e\u011fitilmi\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n m\u00fcmk\u00fcn olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131k. Ayr\u0131ca, bu fenomenin arkas\u0131ndaki mekanizmalar\u0131 belirledik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Artemia'n\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminde haf\u0131za ve k\u0131smi ayr\u0131mc\u0131l\u0131\u011f\u0131n meydana geldi\u011fini, Vibrio'ya maruz kalm\u0131\u015f atalar\u0131n torunlar\u0131n\u0131n bir homolog bakteriyel t\u00fcr\u00fcne kar\u015f\u0131 artan diren\u00e7 g\u00f6sterdi\u011fini, ancak bir heterolog t\u00fcr\u00fcne kar\u015f\u0131 de\u011fil, g\u00f6sterdi. Bu artan diren\u00e7 fenotipini, hsp70 ve hmgb1 sinyalleme molek\u00fcllerinin y\u00fcksek seviyeleri ve \u00f6nemli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi ile ili\u015fkili genlerin ifadesinde de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilendirdik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z ayr\u0131ca, atalar\u0131n zorlanmas\u0131n\u0131n torunlar\u0131nda H4 ve H3K4me3 histonlar\u0131n\u0131n asetilasyon ve metilasyon seviyelerinde rastgele bir desen g\u00f6sterdi. Genel olarak sonu\u00e7lar, omurgas\u0131zlar\u0131n do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n e\u011fitilebilece\u011fini ve e\u011fitilmi\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011fa yol a\u00e7an mekanizmalarda (se\u00e7ilen) do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k etkili fakt\u00f6rlerinin epigenetik yeniden programlamas\u0131n\u0131n merkezi bir rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"11603066","title":"Using Structural Information to Change the Phosphotransfer Specificity of a Two-Component Chemotaxis Signalling Complex","text":"\u0130ki bile\u015fenli sinyal iletme yollar\u0131, histidin protein kinazlar\u0131 (HPK'lar) ve yan\u0131t d\u00fczenleyicileri (RR'lar) i\u00e7eren geni\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcde bakterilerin \u00e7evresel zorluklara yan\u0131tlar\u0131n\u0131 kontrol etmek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Baz\u0131 bakterilerde 150'den fazla farkl\u0131 iki bile\u015fenli yol vard\u0131r ve bu sistemlerdeki fosftransfer reaksiyonlar\u0131n\u0131n \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc, istenmeyen \u00e7apraz konu\u015fmay\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir. En iyi anla\u015f\u0131lan iki bile\u015fenli sinyal iletme yollar\u0131ndan biri, chemotaksis yoludur. Burada, 1.40 \u00c5 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte, chemotaksis HPK, CheA(3),'\u0131n fosftransfer alan\u0131n\u0131n, e\u015fde\u011fer RR, CheY(6) ile kompleks halindeki kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 sunuyoruz. CheY(6)'daki bir metiyonin parma\u011f\u0131, CheA(3)'ta bir hidrofobik cebin i\u00e7ine yerle\u015ferek etkile\u015fim i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6sterdi ve yaln\u0131zca CheA(3)'un e\u015fde\u011fer RR'lar\u0131 olan CheY(6) ve CheB(2)'de bulundu. Bu metiyonine ve iki biti\u015fik amino asitine y\u00f6nelik y\u00f6nlendirilmi\u015f mutajeniz, y\u00fczey plasmon rezonans\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile g\u00f6sterildi\u011fi gibi ba\u011flanmay\u0131 ve CheA(3)-P'den CheY(6)'ya fosftransfer'i ortadan kald\u0131rd\u0131. Bir dizi e\u015fde\u011fer olmayan CheY'ye bu metiyonin ve biti\u015fik alanin alan\u0131n\u0131n eklenmesi, protein etkile\u015fimini ve CheA(3)-P'den h\u0131zl\u0131 fosftransfer'i dramatik bir \u015fekilde de\u011fi\u015ftirdi. Sunulan yap\u0131, CheA-CheY etkile\u015fimi i\u00e7in \u00f6zg\u00fcll\u00fck belirleyicilerini tan\u0131mlamam\u0131za ve daha sonra fosftransfer sinyal iletme'yi ba\u015far\u0131yla yeniden tasarlamam\u0131za olanak sa\u011flad\u0131. \u00d6zetle, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z biyolojide en yayg\u0131n sinyal iletme yollar\u0131ndan biri olan iki bile\u015fenli sinyal iletme yollar\u0131nda \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc nas\u0131l medyase etti\u011fini anlamak i\u00e7in de\u011ferli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunuyor."}
{"_id":"11614737","title":"Combination varenicline and bupropion SR for tobacco-dependence treatment in cigarette smokers: a randomized trial.","text":"\u00d6NEM Sigara ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 tedavisi i\u00e7in farmakoterapi kombinasyonlar\u0131 kullanmak sigara i\u00e7meyi b\u0131rakmada art\u0131\u015f\u0131 sa\u011flayabilir.\n\nHEDEF Sigara i\u00e7en yeti\u015fkinlerde (18 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc) vareniklin ve bupropion uzun s\u00fcreli (SR; kombinasyon tedavisi) ile vareniklin (monoterapi) aras\u0131nda etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fini belirlemek.\n\nT\u0130P, AYAK VE KATILIMCI Tasar\u0131m, ayaktan \u00e7ok merkezli klinik ara\u015ft\u0131rma sitelerinde 12 haftal\u0131k tedavi d\u00f6nemi ve 52. haftaya kadar takip i\u00e7eren rastgele, k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc \u00e7ok merkezli klinik deneme. Deneme, Ekim 2009 ile Nisan 2013 tarihleri aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirildi. 506 yeti\u015fkin sigara i\u00e7en ki\u015fi rastgele atand\u0131 ve 315'i (y\u00fczde 62) deneyi tamamlad\u0131.\n\nB\u0130RLE\u015e\u0130M Tedavisi 12 haftal\u0131k vareniklin ve bupropion SR veya vareniklin ve plasebo.\n\nANA SONU\u00c7LAR VE \u00d6l\u00c7\u00dcLER Ana sonu\u00e7, 12. haftada uzun s\u00fcreli sigara i\u00e7meyi b\u0131rakmak ve 7 g\u00fcnl\u00fck nokta yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 (son 7 g\u00fcnde sigara i\u00e7memi\u015f olmak) olarak tan\u0131mlanan b\u0131rakma oranlar\u0131yd\u0131. \u0130kincil sonu\u00e7lar, 26. ve 52. haftalarda uzun s\u00fcreli ve nokta yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 sigara i\u00e7meyi b\u0131rakmak oranlar\u0131yd\u0131. Sonu\u00e7lar biyokimyasal olarak onayland\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR 12. haftada, kombinasyon tedavisi grubunda 53.0% uzun s\u00fcreli sigara i\u00e7meyi b\u0131rakt\u0131 ve 56.2% 7 g\u00fcnl\u00fck nokta yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 sigara i\u00e7meyi b\u0131rakt\u0131, bu da vareniklin monoterapisi grubunda 43.2% ve 48.6% ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda (odans oran [OR], 1.49; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 1.05-2.12; P = .03 ve OR, 1.36; 95% CI, 0.95-1.93; P = .09, s\u0131ras\u0131yla). 26. haftada, kombinasyon tedavisi grubunda 36.6% uzun s\u00fcreli"}
{"_id":"11615242","title":"Effect of a C\/EBP gene replacement on mitochondrial biogenesis in fat cells.","text":"CCAAT\/enhancer ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler, C\/EBPalfa ve C\/EBPbeta, ya\u011f h\u00fccresi farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve olgunla\u015fmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, C\/EBPalfa'n\u0131n C\/EBPbeta ile de\u011fi\u015ftirilmesinin, fare genomunda beta\/beta alelleri olu\u015fturarak, beyaz ya\u011f dokusunda (WAT) lipit birikimini \u00f6nledi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, beta\/beta fareleri, kontrol yavrular\u0131na k\u0131yasla daha uzun ya\u015fad\u0131lar ve daha y\u00fcksek enerji harcamalar\u0131 vard\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc WAT'da enerji oksidasyonu artm\u0131\u015ft\u0131. Beta\/beta farelerinin WAT's\u0131, enerji yakma ile bilinen metabolik olarak aktif, termojenik mitokondrilerle zenginle\u015ftirilmi\u015fti. Beta\/beta aleli, WAT'da Galphas (G proteini alfa uyar\u0131c\u0131 alt birimi) ifadesinin y\u00fckselmesiyle etkisini g\u00f6steriyordu. Galphas, ya\u011fl\u0131 3T3-L1 h\u00fccrelerinde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011finde, beta\/beta farelerinin WAT's\u0131nda g\u00f6r\u00fclen benzer \u015fekilde mitokondri biyogenezini uyar\u0131p, depolanan lipit havuzunu etkili bir \u015fekilde azaltt\u0131."}
{"_id":"11615422","title":"Variable breakpoints target PAX5 in patients with dicentric chromosomes: a model for the basis of unbalanced translocations in cancer.","text":"Hedef genlerin ara\u015ft\u0131rmas\u0131, bu yeniden d\u00fczenlemelerin k\u0131r\u0131lma noktalar\u0131 \u00e7ok de\u011fi\u015fken oldu\u011fu i\u00e7in b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ba\u015far\u0131s\u0131z olmu\u015ftur. Burada, B h\u00fccre \u00f6nc\u00fcl\u00fc akut lenfositik kanserde dikentrik kromozomlar\u0131n \u00f6rne\u011fini kullanarak, bu heterojenli\u011fe ra\u011fmen tek tek genlerin \u00e7e\u015fitli mekanizmalar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla hedeflendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. FISH, k\u0131r\u0131lma noktalar\u0131n\u0131n 9p'de, PAX5'in k\u0131smi veya tam silinmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak heterojen olduklar\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Molek\u00fcler kopya say\u0131s\u0131 say\u0131m\u0131, k\u0131r\u0131lma noktalar\u0131n\u0131 daha ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak belirledi ve uzun mesafeli ters PCR ile klonlamay\u0131 kolayla\u015ft\u0131rd\u0131. Bu yakla\u015f\u0131m, PAX5 ile birle\u015fen 5 f\u00fczyon gen orta\u011f\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131: LOC392027 (7p12.1), SLCO1B3 (12p12), ASXL1 (20q11.1), KIF3B (20q11.21) ve C20orf112 (20q11.1). Her \u00f6ng\u00f6r\u00fclen f\u00fczyon proteinde, PAX5'in DNA ba\u011flama \u00e7ift domeni mevcuttu. Nicel PCR ile, hem silme hem de gen f\u00fczyonu olaylar\u0131n\u0131n ayn\u0131 \u015fekilde PAX5'in d\u00fc\u015f\u00fck ifadeye yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da EBF1, ALDH1A1, ATP9A ve FLT3 gibi PAX5 hedef genlerinin farkl\u0131 ifade d\u00fczeylerine uzand\u0131. Daha ileri molek\u00fcler analiz, homolog PAX5 alelinin silinmesi ve mutasyonu g\u00f6sterdi, bu da PAX5'in kritik rol\u00fcn\u00fc daha da destekledi. Burada, insan kanserinde heterojen translokasyon k\u0131r\u0131lma noktalar\u0131n\u0131n belirli gen loklar\u0131n\u0131n hedefi olabilece\u011fini ve \u00e7e\u015fitli mekanizmalar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu yakla\u015f\u0131m, \u00f6zellikle dengesiz kromozomal yeniden d\u00fczenlemelerin yayg\u0131n oldu\u011fu kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerde kanser genlerinin tan\u0131mlanmas\u0131 i\u00e7in bir uygulama sunuyor. Bu stratejinin genel kanser patogenezinde ayn\u0131 mekanizmalar\u0131n \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karaca\u011f\u0131 varsay\u0131labilir."}
{"_id":"11616424","title":"Copyright \ufffd 1996, American Society for Microbiology Endotoxin-Induced Enhancement of Glucose Influx into","text":"Hipoglisemi, endotokseminin neden oldu\u011fu en zararl\u0131 metabolik bozukluklardan biridir. Hayvanlarda lipopolisakkarit (LPS) ile deneysel endotoksemide, makrofaj zengin organlarda belirgin bir glikoz t\u00fcketimi g\u00f6zlemlenir. Ancak, LPS'nin makrofajlar taraf\u0131ndan glikoz al\u0131m\u0131n\u0131 do\u011frudan etkiledi\u011fi tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r ve bu noktay\u0131 ayd\u0131nlatmak amac\u0131yla bu \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. 2-Deoksi-D-[3H]glikoz ile \u00f6l\u00e7\u00fclen glikoz t\u00fcketimi ve al\u0131m\u0131, 3 ng\/ml LPS ile uyaran murin periton eksudat makrofajlar\u0131 k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde iki ila \u00fc\u00e7 kat h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Glikoz al\u0131m h\u0131z\u0131, uyaran\u0131n 20 dakika sonra bir d\u00fczeye ula\u015fmas\u0131 ve LPS mevcut oldu\u011fu s\u00fcrece maksimumda kalmas\u0131 ile belirlenmi\u015ftir. Kuzey (RNA) blot analizi, bilinen be\u015f glikoz ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 (GLUT) izoforlar\u0131 i\u00e7in cDNA sondalar\u0131 kullan\u0131larak, makrofajlar\u0131n GLUT ifadesinin LPS uyaran\u0131 s\u0131ras\u0131nda GLUT1 izoforuna k\u0131s\u0131tl\u0131 oldu\u011fu ve uyaran\u0131n GLUT1 mRNA miktar\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131 ortaya koymu\u015ftur. Bu sonu\u00e7lar, makrofajlar\u0131n LPS'ye yan\u0131t\u0131n\u0131n GLUT1 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla h\u0131zl\u0131 ve s\u00fcrekli glikoz ak\u0131\u015f\u0131 ile desteklendi\u011fini ve bu fakt\u00f6r\u00fcn, endotoksemi uzad\u0131\u011f\u0131nda sistemik hipogliseminin geli\u015fmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"11624482","title":"Factors associated with American Board of Medical Specialties member board certification among US medical school graduates.","text":"\n**Ba\u011flam** Amerika Birle\u015fik Devletleri T\u0131p Uzmanl\u0131k Kurullar\u0131 (ABMS) \u00fcyesi bir kurul taraf\u0131ndan sertifikaland\u0131rma, doktor kalitesi i\u00e7in bir \u00f6l\u00e7\u00fct olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r.\n\n**Ama\u00e7** ABD t\u0131p fak\u00fcltesi mezunlar\u0131n\u0131n ABMS \u00fcyesi kurul taraf\u0131ndan sertifikaland\u0131r\u0131lmas\u0131 ile ili\u015fkili demografik ve e\u011fitim fakt\u00f6rlerini belirlemek.\n\n**Y\u00f6ntem, Ortam ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar** 1997-2000 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda mezun olan ABD t\u0131p fak\u00fcltesi mezunlar\u0131n\u0131n ulusal bir kohortu \u00fczerine geriye d\u00f6n\u00fck bir \u00e7al\u0131\u015fma. Mezuniyette uzmanl\u0131k dal\u0131 se\u00e7imlerine g\u00f6re grupland\u0131r\u0131lan bu kohort, 2 Mart 2009'a kadar takip edildi. Her uzmanl\u0131k kategorisi i\u00e7in ayr\u0131 \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli lojistik regresyon modellerinde, ABMS \u00fcyesi kurul sertifikaland\u0131r\u0131lmas\u0131 ile ili\u015fkili fakt\u00f6rler belirlendi.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fct\u00fc** ABMS \u00fcyesi kurul sertifikaland\u0131r\u0131lmas\u0131.\n\n**Sonu\u00e7lar** \u00c7al\u0131\u015fma \u00f6rneklemindeki 42.440 mezunun 37.054'\u00fc (87,3%) kurul taraf\u0131ndan sertifikaland\u0131r\u0131ld\u0131. T\u00fcm uzmanl\u0131k kategorilerinde, ABD T\u0131p Lisanslama S\u0131nav\u0131 Ad\u0131m 2 Klinik Bilgi'de ilk denemede en \u00fcst \u00fc\u00e7te bir (ilk denemede ba\u015far\u0131s\u0131z sonu\u00e7lara k\u0131yasla) alan mezunlar, kurul taraf\u0131ndan sertifikaland\u0131r\u0131lma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksekti; uzmanl\u0131k kategorisine g\u00f6re ayarlanan olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131 (AOR'lar) de\u011fi\u015fti, acil t\u0131p i\u00e7in en d\u00fc\u015f\u00fck olas\u0131l\u0131k (73,6% vs 87,4%; AOR, 1,82; %95 G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131, 1,03-3,20) ve radyoloji i\u00e7in en y\u00fcksek olas\u0131l\u0131k (74,9% vs 98,1%; AOR, 13,19; %95 G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131, 5,55-31,32) g\u00f6zlemlendi. Aile hekimli\u011fi d\u0131\u015f\u0131nda her uzmanl\u0131k kategorisinde, kendilerini az temsil edilen \u0131rksal\/etnik az\u0131nl\u0131klar olarak tan\u0131mlayan mezunlar (beyazlara k\u0131yasla) kurul taraf\u0131ndan sertifikaland\u0131r\u0131lma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc, pediatri kategorisinde 83,5% vs 95,6% (AOR, 0,44; %95 G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131, 0,33-0,58) ve di\u011fer"}
{"_id":"11630388","title":"Body-mass index and mortality in Korean men and women.","text":"ARKA PLAN Obezite, \u00e7e\u015fitli sa\u011fl\u0131k riskleriyle ili\u015fkilidir, ancak v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm riski fakt\u00f6r\u00fc olarak rol\u00fc tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Y\u00d6NTEMLER 30-95 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 1.213.829 Koreli'yi i\u00e7eren 12 y\u0131ll\u0131k bir prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6l\u00fcm riski aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceledik. Herhangi bir nedenden 82.372 \u00f6l\u00fcm ve spesifik hastal\u0131klardan 48.731 \u00f6l\u00fcm (bunlar aras\u0131nda 29.123 kanser, 16.426 aterosklerotik kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ve 3.362 solunum hastal\u0131\u011f\u0131) ile ilgili olarak v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) (kilogramlarda a\u011f\u0131rl\u0131k ve metrelerde boyun karesine b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f) ile ilgilendik. SONU\u00c7LAR Her iki cinsiyette de ortalama temel VK\u0130 23,2 idi ve herhangi bir nedenden \u00f6l\u00fcm oran\u0131 VK\u0130'ye J \u015fekilli bir ili\u015fki g\u00f6sterdi, sigara i\u00e7me ge\u00e7mi\u015fi ne olursa olsun. Herhangi bir nedenden \u00f6l\u00fcm riski en d\u00fc\u015f\u00fck, VK\u0130'nin 23,0-24,9 aral\u0131\u011f\u0131ndaki hastalarda g\u00f6r\u00fcld\u00fc. T\u00fcm gruplarda solunum nedenlerinden \u00f6l\u00fcm riski daha y\u00fcksekti ve aterosklerotik kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k veya kanser nedenlerinden \u00f6l\u00fcm riski daha y\u00fcksekti, daha y\u00fcksek VK\u0130'li hastalarda. \u00d6l\u00fcmle ili\u015fkili g\u00f6reli risk, ya\u015fla birlikte artt\u0131. SONU\u00c7 Olan erkek ve kad\u0131nlar\u0131n, normal kilodaki erkek ve kad\u0131nlara k\u0131yasla daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 vard\u0131. VK\u0130 ile \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ili\u015fki, \u00f6l\u00fcm nedenine g\u00f6re de\u011fi\u015fti ve ya\u015f, cinsiyet ve sigara i\u00e7me ge\u00e7mi\u015fi taraf\u0131ndan de\u011fi\u015ftirildi."}
{"_id":"11659421","title":"Human iPSC-based modeling of late-onset disease via progerin-induced aging.","text":"Somatik h\u00fccreleri ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu k\u00f6k h\u00fccrelere (iPSCs) yeniden programlamak, onlar\u0131n kimliklerini embriyonik d\u00f6neme geri s\u0131f\u0131rlar ve bu nedenle, ge\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 bozukluklar\u0131 modellemek i\u00e7in \u00f6nemli bir engel olu\u015fturur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan iPSC'lerden t\u00fcretilen silsilelerde ya\u015fa ba\u011fl\u0131 \u00f6zellikleri ind\u00fcklemek i\u00e7in bir strateji tan\u0131ml\u0131yoruz ve bunu Parkinson Hastal\u0131\u011f\u0131 (PD) modellemesi i\u00e7in uyguluyoruz. Yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, progerin ifadesini i\u00e7erir, lamin A'n\u0131n k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f bir formu ve erken ya\u015flanmayla ili\u015fkilidir. iPSC'lerden t\u00fcretilen fibroblast ve n\u00f6ronlarda progerin ifadesini bulduk ki, bu, \u00e7ok say\u0131da ya\u015fa ba\u011fl\u0131 i\u015faret\u00e7i ve \u00f6zelliklerin ind\u00fcklenmesine neden olur, bunlara dopamin spesifik fenotipleri de dahildir, \u00f6rne\u011fin neuromelanin birikimi. PD iPSC'lerden t\u00fcretilen dopamin n\u00f6ronlar\u0131nda ind\u00fcklenen ya\u015flanma, hem ya\u015flanma hem de genetik duyarl\u0131l\u0131k gerektiren hastal\u0131k fenotiplerini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, \u00f6rne\u011fin belirgin dendrit dejenerasyonu, progresif tirozin hidroksilaz (TH) ifadesinin kayb\u0131 ve geni\u015flemi\u015f mitokondriler veya Lewy v\u00fccut \u00f6nc\u00fcs\u00fc dahilatlar\u0131. Bu nedenle, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, progerin ile ind\u00fcklenen ya\u015flanman\u0131n, hiPSC tabanl\u0131 hastal\u0131k modellerinde ge\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131k \u00f6zelliklerini ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"11661377","title":"SNAREs \u2014 engines for membrane fusion","text":"SNARE proteinlerinin 1980'lerin sonlar\u0131nda ke\u015ffedilmesinden bu yana, SNAREs, membran f\u00fczyonunu sa\u011flayan protein komplekslerinin temel bile\u015fenleri olarak tan\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. SNARE proteinleri aras\u0131nda \u00f6nemli bir sekans farkl\u0131l\u0131klar\u0131na ra\u011fmen, mekanizmalar\u0131 korunmu\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve b\u00fcy\u00fcme h\u00fccreleri, membran onar\u0131m\u0131, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ve sinaptik iletim gibi \u00e7e\u015fitli f\u00fczyon reaksiyonlar\u0131 i\u00e7in uyarlanabilir. Bu sa\u011flam nanomakinelerin b\u00fcy\u00fcleyici bir resmi ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor."}
{"_id":"11666252","title":"Maintaining the norm: T-cell homeostasis","text":"Naif ve haf\u0131za T h\u00fccrelerinin dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131 uzun zamand\u0131r imm\u00fcnologlar\u0131n ilgisini \u00e7ekmi\u015ftir, ancak bu alt gruplar\u0131n hayatta kalmas\u0131 ve homeostaz\u0131 \u00fczerinde etki eden fakt\u00f6rler belirsiz kalm\u0131\u015ft\u0131r. Son y\u0131llarda, hem naif hem de haf\u0131za T h\u00fccre havuzlar\u0131n\u0131n homeostaz\u0131 son derece dinamik ve i\u00e7 uyaranlar, sitokinler ve T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc i\u00e7in kendi peptit-MHC ligandlar\u0131 gibi taraf\u0131ndan s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlendi\u011fi anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu homeostatik mekanizmalar, T h\u00fccre havuzunun hem yabanc\u0131 hem de kendi antijenlerine yan\u0131t verme kapasitesinde hayati bir etkiye sahip olabilir."}
{"_id":"11674288","title":"Cell type of origin influences the molecular and functional properties of mouse induced pluripotent stem cells","text":"\u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs), tan\u0131mlanm\u0131\u015f fakt\u00f6rlerin ektoik ifadesi yoluyla \u00e7e\u015fitli somatik h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131ndan elde edilmi\u015ftir. Farkl\u0131 h\u00fccre tiplerinden elde edilen iPSCs'lerin molek\u00fcler ve i\u015flevsel olarak benzer olup olmad\u0131\u011f\u0131 hala belirsizdir. Burada, fare fibroblastlar\u0131ndan, hematopoietik ve myojenik h\u00fccrelerden elde edilen iPSCs'lerin farkl\u0131 transkripsiyonel ve epigenetik desenler sergiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, h\u00fccre k\u00f6keninin iPSCs'lerin in vitro embriyoid cisimciklere ve farkl\u0131 hematopoietik h\u00fccre tiplerine farkl\u0131la\u015fma potansiyellerini etkiledi\u011fini kan\u0131tl\u0131yoruz. \u00d6nemli olan, iPSCs'lerin s\u00fcrekli ge\u00e7irilmesi bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, erken ge\u00e7i\u015fli iPSCs'lerin somatik h\u00fccrelerinin k\u00f6kenine ge\u00e7ici bir epigenetik haf\u0131zay\u0131 korudu\u011funu, bu da farkl\u0131 gen ifadesi ve de\u011fi\u015ftirilmi\u015f farkl\u0131la\u015fma kapasitesi olarak kendini g\u00f6sterir. Bu g\u00f6zlemler, hastal\u0131k modellemesi i\u00e7in iPSCs'lerin kullan\u0131m\u0131ndaki devam eden \u00e7abalar\u0131 etkileyebilir ve potansiyel terap\u00f6tik uygulamalarda arzu edilen h\u00fccre hatlar\u0131na farkl\u0131la\u015fmay\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in de kullan\u0131labilir."}
{"_id":"11674596","title":"Spatiotemporal control of mitosis by the conserved spindle matrix protein Megator","text":"Potansiyel bir spindel matrisi, kromozom hareketini arac\u0131l\u0131k etmek i\u00e7in hipotezle\u015ftirilmi\u015ftir, ancak varl\u0131\u011f\u0131 ve i\u015flevi tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Bu raporda, Megator (Mtor), insan n\u00fckleer por kompleks proteini translokasyonlu promot\u00f6r b\u00f6lgesi (Tpr) ve spindel montaj kontrol noktas\u0131 (SAC) proteini Mad2'nin bir korunmu\u015f kompleks olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Canl\u0131 h\u00fccrelerde n\u00fckleer k\u00f6kenli bir spindel matrisiye yerelize olduklar\u0131n\u0131 destekleyen floresan geri kazan\u0131m sonras\u0131 fotobloklama deneyleri. Mtor, spindel mikrotub\u00fclleri etraf\u0131nda tutulur ve farkl\u0131 dinamik \u00f6zellikler g\u00f6sterir. Mtor\/Tpr, Mad2 ve Mps1'in ancak Mad1'in de\u011fil, ayr\u0131lmam\u0131\u015f kinetokorlara (KT) rekrut edilmesini te\u015fvik eder, normal mitotik s\u00fcresi ve SAC yan\u0131t\u0131n\u0131 sa\u011flar. Anafazda, Mtor, kromozom hareketini etkili bir \u015fekilde etkileyen spindel uzamas\u0131nda bir rol oynar. \u00d6neriyoruz ki Mtor\/Tpr, SAC'\u0131n mekansal d\u00fczenleyicisi olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, bu da mitozun ba\u015flang\u0131c\u0131nda Mad2'nin ayr\u0131lmam\u0131\u015f KT'lere verimli bir \u015fekilde rekrut edilmesini ve uygun spindel olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flar, ancak Mad2'nin bir spindel matrisi i\u00e7inde zenginle\u015fmesi, \"bekle anafaz\" sinyali etki alan\u0131n\u0131 spindelin yak\u0131n\u0131na s\u0131n\u0131rlar."}
{"_id":"11705328","title":"Randomized trial of folic acid supplementation and serum homocysteine levels.","text":"ARKA PLAN D\u00fc\u015f\u00fck serum homocistein seviyelerini folik asit ile d\u00fc\u015f\u00fcrmek, iskemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 nedeniyle meydana gelen \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 azaltmas\u0131 beklenmektedir. Homocistein azalt\u0131m\u0131, 1 mg\/g\u00fcn dozunda folik asit ile maksimum oldu\u011fu bilinmektedir, ancak daha d\u00fc\u015f\u00fck dozlar\u0131n (g\u0131da zenginle\u015ftirme ile ilgili) etkisi net de\u011fildir. Y\u00d6NTEMLER 151 iskemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastay\u0131, 0.2, 0.4, 0.6, 0.8 ve 1.0 mg\/g\u00fcn dozlar\u0131nda folik asit veya plasebo al\u0131m\u0131na rastgele ay\u0131rd\u0131k. A\u00e7l\u0131k kan \u00f6rnekleri, serum homocistein ve serum folat analizi i\u00e7in ba\u015flang\u0131\u00e7ta, takviyenin 3 ay sonra ve folik asit kullan\u0131m\u0131n\u0131n durdurulmas\u0131n\u0131n 3 ay sonra al\u0131nd\u0131. SONU\u00c7LAR Serum homocistein seviyesi, artan folik asit dozu ile azald\u0131, maksimum 0.8 mg\/g\u00fcn folik asit dozunda, plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda homocistein azalt\u0131m\u0131 (23%) 2.7 mikromol\/L'ye ula\u015ft\u0131, bu da 1 mg\/g\u00fcn ve \u00fczeri folik asit dozlar\u0131n\u0131n bilinen etkisine benzer. Ki\u015finin ba\u015flang\u0131\u00e7taki serum homocistein seviyesi ne kadar y\u00fcksek olursa, folik asite verdi\u011fi yan\u0131t da o kadar b\u00fcy\u00fck olur, ancak ba\u015flang\u0131\u00e7 seviyesine bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n istatistiksel olarak anlaml\u0131 azalmalar g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Serum folat seviyesi, her 0.1 mg folik asit i\u00e7in yakla\u015f\u0131k do\u011frusal olarak (5.5 nmol\/L) artt\u0131. Plasebo grubunda, zaman i\u00e7inde serum homocistein seviyelerindeki dalgalanmalar, folik asit etkisine k\u0131yasla b\u00fcy\u00fck oldu\u011fu i\u00e7in, bireyin azalt\u0131m\u0131n\u0131 izlemek pratik de\u011fildir. SONU\u00c7LAR 0.8 mg\/g\u00fcn folik asit dozu, pop\u00fclasyondaki homocistein seviyelerinin aral\u0131\u011f\u0131nda maksimum serum homocistein seviyesi azalt\u0131m\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in gerekli gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Mevcut ABD g\u0131da zenginle\u015ftirme seviyeleri, elde edilebilir homocistein azalt\u0131m\u0131n\u0131n sadece k\u00fc\u00e7\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131 sa\u011flayacakt\u0131r."}
{"_id":"11710511","title":"Adherens junctions in Drosophila retinal morphogenesis.","text":"Ba\u011flay\u0131c\u0131 birle\u015fimler ve temel molek\u00fcler bile\u015fenleri, klasik kadherinler, hayvan morfogenezinde \u00f6nemli katk\u0131larda bulunur. Kadherinlerin geli\u015fimdeki \u00f6nemi genel olarak kabul g\u00f6rm\u00fc\u015f olsa da, morfogenez s\u0131ras\u0131nda ba\u011flay\u0131c\u0131 birle\u015fim i\u015flevini d\u00fczenleyen mekanizmalar hala yo\u011fun ara\u015ft\u0131rma konusu olmaya devam etmektedir. Ba\u011flay\u0131c\u0131 birle\u015fimler, basit h\u00fccresel desenlerin d\u00fczenlenmesinde rol oynar ve daha karma\u015f\u0131k h\u00fccre \u015fekli de\u011fi\u015fiklikleri ve h\u00fccre hareketleri, dinamik olarak d\u00fczenlenmi\u015f ba\u011flay\u0131c\u0131 birle\u015fimlere ba\u011fl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"11716783","title":"Multiple roles of vascular endothelial growth factor (VEGF) in skeletal development, growth, and repair.","text":"Yay\u0131mlanan \u00d6zet Bu b\u00f6l\u00fcm, kemik morfogenezindeki damar u\u00e7 b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF)'nin geli\u015fimsel rollerini tart\u0131\u015f\u0131r, bu alandaki gelecek ara\u015ft\u0131rma y\u00f6nlerini spek\u00fclasyon eder ve bu alandaki baz\u0131 zorluklar\u0131 a\u00e7\u0131klar. VEGF, osteosit farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131, g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve aktivitesini d\u00fczenler. Bu nedenle, VEGF t\u00fcm s\u00fcreci koordine eden bir anahtar fakt\u00f6rd\u00fcr. VEGF, hem birincil osteifikasyon merkezinin kurulmas\u0131 a\u015famas\u0131nda hem de daha sonraki kemik b\u00fcy\u00fcmesi s\u0131ras\u0131nda osteosit aktivitesi i\u00e7in gereklidir. Birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, kondroositlerin hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in kritik bir fakt\u00f6r olarak VEGF'in belirlenmesine yol a\u00e7t\u0131. Kemik olu\u015fumunu d\u00fczenleyen birka\u00e7 \u00f6nemli fakt\u00f6r, osteoblastlar taraf\u0131ndan VEGF'in ifade edilmesini de tetiklemektedir. Prostaglandin E1 ve E2, BMP-4, BMP-6, BMP-7, FGF-2, TGF-\u03b2, endotelin-1, IGF-1 ve vitamin D3, osteoblastlarda \u00e7e\u015fitli sinyal yollar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirerek VEGF ifade etmelerini sa\u011flayabilir. Kemik k\u0131r\u0131klar\u0131, embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda kemik olu\u015fumu gibi iki farkl\u0131 \u015fekilde iyile\u015febilir. Sabit k\u0131r\u0131klar, intramembran\u00f6z osteifikasyon yoluyla iyile\u015fir, istikrars\u0131z k\u0131r\u0131klar ise endokondral osteifikasyon yoluyla iyile\u015fir. Embriyonik kemik geli\u015fimi ve k\u0131r\u0131k kemiklerin onar\u0131m\u0131 aras\u0131ndaki benzerlik, VEGF'in kemik geli\u015fimi ve onar\u0131m\u0131 \u00fczerinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"11718220","title":"Effectiveness of thigh-length graduated compression stockings to reduce the risk of deep vein thrombosis after stroke (CLOTS trial 1): a multicentre, randomised controlled trial","text":"ARKA PLAN Derin ven trombozu (DVT) ve akci\u011fer embolisi, inme sonras\u0131nda yayg\u0131n g\u00f6r\u00fclen durumlard\u0131r. K\u00fc\u00e7\u00fck hastalar grubundaki denemelerde, kademeli s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma \u00e7oraplar\u0131 (GCS) DVT riskini azalt\u0131r. Bu denemelerden \u00e7\u0131kar\u0131lan ulusal inme k\u0131lavuzlar\u0131, bu \u00e7oraplar\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 inme hastalar\u0131nda \u00f6nerir, ancak bu konuda yeterli kan\u0131t bulunmamaktad\u0131r. DVT'yi inme sonras\u0131nda azaltmada diz boyu GCS'lerin etkinli\u011fini de\u011ferlendirdik. Y\u00d6NTEMLER Bu sonu\u00e7 k\u00f6r, rastgele kontroll\u00fc denemede, 64 merkezden (Birle\u015fik Krall\u0131k, \u0130talya ve Avustralya) 1 hafta i\u00e7inde akut inme ile hastaneye yat\u0131r\u0131lan ve hareket edemeyen 2518 hasta dahil edildi. Hastalar, merkezi rastgeleleme sistemi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla rutin bak\u0131m ile diz boyu GCS'ler (n=1256) veya rutin bak\u0131m ile GCS'lerden ka\u00e7\u0131nmak (n=1262) aras\u0131nda b\u00f6l\u00fcnd\u00fc. Bir teknik\u00e7i, tedavi atamas\u0131na k\u00f6r olan, her iki bacakta yakla\u015f\u0131k 7-10 g\u00fcn ve m\u00fcmk\u00fcnse 25-30 g\u00fcn sonra s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma Doppler ultrasonu ger\u00e7ekle\u015ftirdi. Primer sonu\u00e7, popliteal veya femoral venlerde semptomatik veya semptomsuz DVT'nin olu\u015fmas\u0131yd\u0131. Analizler niyetle yap\u0131ld\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ISRCTN28163533 numaras\u0131yla kay\u0131tl\u0131d\u0131r. BULGULAR T\u00fcm hastalar analizlere dahil edildi. Primer sonu\u00e7, diz boyu GCS'lere atanan 126 (10.0%) hastada ve GCS'lerden ka\u00e7\u0131nanlara atanan 133 (10.5%) hastada g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da riskte mutlak bir azalma olarak %0.5'lik (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 -1.9% ila 2.9%) bir sonu\u00e7 verdi. Cilt \u00e7atlaklar\u0131, yaralar, kabarc\u0131klar ve cilt nekrozu, GCS'lere atanan hastalarda, GCS'lerden ka\u00e7\u0131nanlara atananlara g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc (5% vs 1%; oran 4.18, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 2.40-7.27). YORUM Bu veriler, akut inme ile hastaneye yat\u0131r\u0131lan hastalarda diz boyu GCS'lerin kullan\u0131m\u0131n\u0131 desteklemez. Ulusal inme k\u0131lavuzlar\u0131,"}
{"_id":"11721286","title":"Streptococcus pneumoniae early response genes to human lung epithelial cells","text":"ARKA PLAN Streptokok pneumoniae enfeksiyonu, ev sahibi solunum yolunun kolonizasyonu ile ba\u015flar ve ev sahibi solunum yolu epitel h\u00fccreleri ile etkile\u015fim ger\u00e7ekle\u015fir. Ev sahibi epitel h\u00fccreleriyle etkile\u015fimde yer alan pneumokok genlerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, TIGR4 (kapl\u0131 patogenik pneumokok) su\u015funun insan akci\u011fer epitel h\u00fccreleri A549'a 0,5 saat ve 1 saatlik zaman aral\u0131klar\u0131nda maruz b\u0131rak\u0131lmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda transkripsiyonel yan\u0131tlar TIGR (JCVI) mikroarray teknolojisi kullan\u0131larak incelendi. Gen ifade de\u011fi\u015fiklikleri, nicel ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR (qRT-PCR) analizi ile do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. BULGULAR 0,5 saatlik ve 1 saatlik ink\u00fcbasyon zaman aral\u0131klar\u0131nda farkl\u0131 transkripsiyon profilleri g\u00f6zlemlendi. \u00c7o\u011fu gen ifadesi 0,5 saatte indirgenirken, 1 saatte y\u00fckseltildi. Ribon\u00fckleotit biosentezi ile ili\u015fkili bir\u00e7ok gen her iki zaman noktas\u0131nda da indirgenirken, h\u00fccre zar\u0131, enerji metabolizmas\u0131, ta\u015f\u0131ma ve protein sentezi ile ili\u015fkili genler \u00e7o\u011funlukla 1 saatte y\u00fckseltildi. Ayr\u0131ca, bu profiller, ayn\u0131 zaman aral\u0131klar\u0131nda insan makrofajlara maruz kalan TIGR4 t\u00fcrevi bir su\u015fun transkriptomlar\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Hem insan h\u00fccrelerine hem de makrofajlara maruz kald\u0131klar\u0131nda benzer ifade de\u011fi\u015fiklikleri g\u00f6steren bir gen k\u00fcmesi bulundu, bunlar aras\u0131nda h\u00fccre zar\u0131 ile ili\u015fkili bgaA (SP0648) ve nanA (SP1693) ve karakterize edilmemi\u015f gen k\u00fcmeleri SP1677-SP1680 ve SP1688-SP1690 yer almaktad\u0131r. SONU\u00c7 Bu veriler, ev sahibi epitel h\u00fccreleriyle etkile\u015fimde bulunan bakterilerde karma\u015f\u0131k bir gen d\u00fczenlemesi ve ifade de\u011fi\u015fikli\u011finin erken a\u015famada meydana geldi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bunlar\u0131n baz\u0131lar\u0131, patojen-ev sahibi etkile\u015fimleri s\u0131ras\u0131nda ve enfeksiyonun kurulmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynayabilir."}
{"_id":"11721676","title":"Proteomic identification of a novel isoform of collapsin response mediator protein-2 in spinal nerves peripheral to dorsal root ganglia.","text":"Ana duyusal lifler, s\u0131rt k\u00f6k ganglileri (DRG) i\u00e7indeki pseudounipolar duyusal h\u00fccrelerden kaynaklan\u0131r ve cildin ald\u0131\u011f\u0131 d\u0131\u015f uyar\u0131lar\u0131 omuriliklere iletir. Burada, ana duyusal liflerin polaritesini ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in bir proteomik yakla\u015f\u0131m benimsedik. 5 haftal\u0131k Wistar s\u0131\u00e7anlar\u0131ndan lumbar omurilik sinir segmentleri, DRG'nin \u00e7evresel ve merkezi k\u0131s\u0131mlar\u0131, proteomik analiz i\u00e7in disekte edildi. Yakla\u015f\u0131k 800 protein band\u0131, merkezi ve \u00e7evresel fraksiyonlarda tespit edildi. \u00c7evresel fraksiyonda, 60 kDa molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131\u011fa ve 5.6 pI'ye sahip benzersiz bir band, MALDI-TOF MS ve anti-CRMP-2 antikorlar\u0131 ile bat\u0131 blot analizleri ile CRMP-2'nin bir izomorfu olarak belirlendi. Bu yeni band, sadece \u00e7evresel fraksiyonda, ancak merkezi fraksiyonda, DRG ve beyin di\u011fer b\u00f6lgelerinde tespit edilmedi\u011fi i\u00e7in \"periCRMP-2\" olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131. MS analizleri, periCRMP-2'de CRMP-2'nin C-terminal par\u00e7as\u0131n\u0131n bulunmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Sciatik sinir yaralanmas\u0131 sonras\u0131 periCRMP-2 ifadesi azald\u0131. Bu sonu\u00e7lar, periCRMP-2'nin omurilik sinirlerinin \u00e7evresel taraf\u0131nda polarize edilmi\u015f bir C-terminal kesilmi\u015f izomorfu oldu\u011funu ve sinir dejenerasyonu ve rejenerasyonu ile ili\u015fkili olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"11728637","title":"Empirical statistical estimates for sequence similarity searches","text":"FASTA paketindeki dizgi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma programlar\u0131n\u0131n dizisi, bo\u015fluklarla yerel dizgi benzerli\u011fi puanlar\u0131 i\u00e7in do\u011fru istatistiksel tahminler sa\u011flamak \u00fczere de\u011fi\u015ftirilmi\u015ftir. Bu tahminler, yerel benzerlik puanlar\u0131n\u0131n ortalamas\u0131 ve varyans\u0131ndan t\u00fcretilen a\u015f\u0131r\u0131 de\u011fer da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 kullanarak, k\u00fct\u00fcphane dizgi uzunlu\u011funun beklenen etkisinden sonra d\u00fczeltilmi\u015f olmayan dizgiler aras\u0131ndaki yerel benzerlik puanlar\u0131n\u0131n ortalamas\u0131ndan elde edilir. Bu yakla\u015f\u0131m, hem FASTA hem de Smith-Waterman benzerli\u011fi puanlar\u0131 i\u00e7in hem protein\/protein hem de DNA\/DNA ve protein\/\u00e7evirilmi\u015f DNA kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in do\u011fru tahminlerin hesaplanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. 54 protein ailesi i\u00e7in FASTA ve Smith-Waterman puanlar\u0131n\u0131n istatistiksel tahminlerinin do\u011frulu\u011fu \u00f6zetlenmi\u015ftir. Benzerlik puanlar\u0131n\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m\u0131ndan hesaplanan olas\u0131l\u0131k tahminleri, Altschul-Gish lambda, kappa ve eta parametreleriyle hesaplanan olas\u0131l\u0131klar gibi genellikle muhafazakar olma e\u011filimindedir. Birka\u00e7 alternatif y\u00f6ntem, k\u00fct\u00fcphane dizgi uzunlu\u011fundan d\u00fczeltilmi\u015f benzerlik puanlar\u0131n\u0131n performans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in 54 protein s\u00fcper ailesi PIR39 veritaban\u0131ndan ve 110 protein ailesi Prosite\/SwissProt rel. 34 veritaban\u0131ndan kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Hem regresyon \u00f6l\u00e7eklendirilmi\u015f hem de Altschul-Gish \u00f6l\u00e7eklendirilmi\u015f puanlar, \u00f6l\u00e7eklenmemi\u015f Smith-Waterman veya FASTA benzerlik puanlar\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha iyidir. Prosite\/SwissProt test k\u00fcmesi kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, regresyon \u00f6l\u00e7eklendirilmi\u015f puanlar biraz daha iyidir; PIR veritaban\u0131 kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, Altschul-Gish \u00f6l\u00e7eklendirilmi\u015f puanlar en iyisidir. Bu nedenle, uzunluk d\u00fczeltilmi\u015f benzerlik puanlar\u0131 veritaban\u0131 aramalar\u0131n\u0131n duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Bir veritaban\u0131 aramas\u0131nda genellikle kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lan binlerce ili\u015fkili olmayan dizgiden elde edilen benzerlik puanlar\u0131n\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m\u0131ndan t\u00fcretilen istatistiksel parametreler, dizgi homolojisi hakk\u0131nda \u00e7\u0131kar\u0131m yapmak i\u00e7in kullan\u0131labilir do\u011fru istatistiksel \u00f6nem tahminleri sa\u011flar."}
{"_id":"11738716","title":"Steroid hormone signalling links reproduction to lifespan in dietary-restricted Caenorhabditis elegans.","text":"Diyet k\u0131s\u0131tlamas\u0131 (DK), bir\u00e7ok t\u00fcrde, primatlar da dahil olmak \u00fczere, sa\u011fl\u0131kl\u0131 \u00f6m\u00fcr ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc art\u0131r\u0131r, ancak genellikle bozulmu\u015f \u00fcreme fonksiyonu ile birlikte gelir. \u00dcreme sistemine ili\u015fkili sinyallerin, DK'n\u0131n \u00f6m\u00fcr \u00fczerindeki etkilerine katk\u0131da bulunup bulunmad\u0131\u011f\u0131 veya bunlara ihtiya\u00e7 duyulup duyulmad\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Burada, C. elegans'a uygulanan DK'da sitokrom P450 DAF-9\/CYP450'nin ifadesinin ve \u0394(7)-dafachronic asit (DA) steroid hormonunun \u00fcretiminin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. DA, non-kanonik n\u00fckleer hormon resept\u00f6r\u00fc NHR-8\/NHR ve besin duyarl\u0131 kinaz let-363\/mTOR arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sinyalle\u015fmesi, DK'n\u0131n uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcne arac\u0131l\u0131k eder. Steroid sinyalle\u015fmesi ayr\u0131ca, besin yoksunlu\u011funa yan\u0131t olarak germline plastisitesini etkiler ve bu, \u00f6m\u00fcr uzamas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in gereklidir. Bu veriler, steroid sinyalle\u015fmesinin, besinlerin s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011fu durumlarda germline fizyolojisi ile \u00f6m\u00fcr aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131y\u0131 g\u00f6sterdi\u011fini ve let-363\/mTOR'un, besinlerden ve steroid hormonlar\u0131ndan kaynaklanan sinyalleri b\u00fct\u00fcnle\u015ftirmede merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tl\u0131yor."}
{"_id":"11742219","title":"Regulation and effects of hypothalamic galanin: relation to dietary fat, alcohol ingestion, circulating lipids and energy homeostasis.","text":"Galanin (GAL), beslenme davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 uyaran bir peptit olarak bilinir. Bu peptit, neuropeptide Y ve agouti-ili\u015fkili protein gibi di\u011fer beslenme uyar\u0131c\u0131lar\u0131ndan farkl\u0131 \u00f6zelliklere ve i\u015flevlere sahiptir. Hipotalamik GAL, g\u0131da yoksunlu\u011funa veya kortikosteron, glikoz kullan\u0131m\u0131, diyetik karbonhidrat ve leptin de\u011fi\u015fikliklerine nispeten duyars\u0131zd\u0131r. Bu, bu peptidin g\u0131da k\u0131tl\u0131\u011f\u0131 ko\u015fullar\u0131nda veya d\u00fc\u015f\u00fck enerji, y\u00fcksek karbonhidrat diyetleri t\u00fcketilirken gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, son kan\u0131tlar, paraventrik\u00fcler \u00e7ekirdek (PVN) i\u00e7indeki GAL'in diyetik ya\u011f ve alkole yak\u0131n bir \u015fekilde i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrmektedir. \u00d6zellikle, bu peptit, bu besinlerin a\u015f\u0131r\u0131 t\u00fcketimiyle ili\u015fkili pozitif enerji dengesi ko\u015fullar\u0131na uyum sa\u011flamay\u0131 sa\u011flayan i\u015flevleri arabulur. PVN'deki bu peptit, y\u00fcksek ya\u011f diyetinden ve alkolden uyar\u0131l\u0131r ve ya\u011f t\u00fcketimi ve trigliseritlerin do\u011fal olarak y\u00fckseldi\u011fi aktif beslenme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn ortas\u0131nda y\u00fckselir. Merkezi enjekte edildi\u011finde, PVN'deki GAL, g\u0131da ve alkol t\u00fcketimini art\u0131r\u0131r. Ayr\u0131ca, ya\u011fl\u0131 diyetle beslenen farelerde daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir beslenme yan\u0131t\u0131 \u00fcretir, bu da alkol al\u0131m\u0131n\u0131 da te\u015fvik eder. Bu kan\u0131tlar, GAL ve diyetik ya\u011f ve alkol aras\u0131nda hem homeostatik olmayan hem de pozitif geri besleme devrelerinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir. Bu devreler, genellikle ya\u011fl\u0131 g\u0131dalarla ili\u015fkili b\u00fcy\u00fck yemek boyutlar\u0131, a\u015f\u0131r\u0131 alkol t\u00fcketimi ve obeziteye katk\u0131da bulunaca\u011f\u0131na inan\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"11748341","title":"Evidence-based interventions for improvement of maternal and child nutrition: what can be done and at what cost?","text":"Annelik yetersiz beslenme, her y\u0131l 800.000 yeni do\u011fan \u00f6l\u00fcm\u00fcne, gebelik ya\u015f\u0131na g\u00f6re k\u00fc\u00e7\u00fck do\u011fumlar yoluyla katk\u0131da bulunur; b\u00fcy\u00fcme gerili\u011fi, zay\u0131fl\u0131k ve mikro besin eksiklikleri, her y\u0131l yakla\u015f\u0131k 3,1 milyon \u00e7ocuk \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn alt\u0131nda yatan tahmin edilmektedir. 2008'de The Lancet Serisi'nde Maternal ve \u00c7ocuk Yetersiz Beslenmeyle ilgili olarak uygulanan bir\u00e7ok m\u00fcdahalenin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekte uygulanmas\u0131yla ve beslenme m\u00fcdahaleleri ve teslimat stratejilerinin etkinli\u011fiyle ilgili kan\u0131tlar\u0131n artmas\u0131yla ilerleme kaydedilmi\u015ftir. Annelik ve \u00e7ocuklarda yetersiz beslenme ve mikro besin eksikliklerini ele almak i\u00e7in yap\u0131lan m\u00fcdahaleleri kapsaml\u0131 bir \u015fekilde g\u00fcncelledik ve yeni teslimat platformlar\u0131 i\u00e7in ortaya \u00e7\u0131kan kan\u0131tlar\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in standart y\u00f6ntemler kulland\u0131k. 34 \u00fclkede bu m\u00fcdahalelerin ya\u015fam kurtarma etkisini ve maliyetini modelleme yapt\u0131k, bu \u00fclkeler d\u00fcnyan\u0131n b\u00fcy\u00fcme gerili\u011fi olan \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n %90'\u0131na sahiptir. Ayr\u0131ca, davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fini te\u015fvik etmek, eri\u015fimi ve m\u00fcdahalelerin al\u0131nmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in toplum sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131n\u0131 kullanarak yoksul n\u00fcfuslar\u0131 hedefleyen \u00e7e\u015fitli teslimat platformlar\u0131 ve se\u00e7eneklerinin etkisini de inceledik. Analizimiz, mevcut 5 ya\u015f alt\u0131 \u00e7ocuk \u00f6l\u00fcmlerinin %15'inin, n\u00fcfuslar\u0131n %90'\u0131na bu 10 kan\u0131tlanm\u0131\u015f beslenme m\u00fcdahalelerine eri\u015fimi sa\u011flanabilirse azalt\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, iyotlu tuzun eri\u015fimi ve al\u0131m\u0131, iyot eksikli\u011fini hafifletebilir ve sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirebilir. Bu yakla\u015f\u0131mlar kullan\u0131larak mevcut stunting y\u00fck\u00fcn\u00fcn yakla\u015f\u0131k be\u015fte biri \u00f6nlenebilir ve eri\u015fimin bu \u015fekilde iyile\u015ftirilmesiyle h\u0131z kazan\u0131labilir. 34 odakl\u0131 \u00fclkede bu 10 do\u011frudan beslenme m\u00fcdahalelerine eri\u015fimin \u00f6l\u00e7eklendirilmesi i\u00e7in y\u0131ll\u0131k ek maliyetin tahmini 9,6 milyar ABD dolar\u0131d\u0131r. Toplum kat\u0131l\u0131m\u0131 ve yoksul pop\u00fclasyonlar\u0131n en y\u00fcksek risk alt\u0131ndaki kesimlerine ula\u015fabilen teslimat stratejileri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla annelik ve \u00e7ocuk yetersiz beslenmesini ve mikro besin eksikliklerini \u00f6nlemek i\u00e7in beslenme spesifik m\u00fcdahalelere devam eden yat\u0131r\u0131mlar, b\u00fcy\u00fck bir fark yaratabilir. Bu iyile\u015ftirilmi\u015f eri\u015fimin beslenme duyarl\u0131 yakla\u015f\u0131mlarla, yani kad\u0131nlar\u0131n g\u00fc\u00e7lendirilmesi, tar\u0131m, g\u0131da sistemleri, e\u011fitim, istihdam, sosyal koruma ve g\u00fcvenlik a\u011flar\u0131 ile ba\u011flant\u0131l\u0131 olmas\u0131, annelik ve \u00e7ocuk yetersiz beslenmesinde ve"}
{"_id":"11771811","title":"FGF regulates TGF-\u03b2 signaling and endothelial-to-mesenchymal transition via control of let-7 miRNA expression.","text":"Normal endotel fonksiyonunun korunmas\u0131, kan damar\u0131 fonksiyonunun \u00e7e\u015fitli y\u00f6nleri i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir, ancak d\u00fczenlenmesi iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, temel fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (FGF) sinyalizasyonunun endoteldeki bozulmas\u0131n\u0131n, let-7 mikroRNA seviyelerinde dramatik bir azalmaya yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu da, d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (TGF)-\u03b2 ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 ve resept\u00f6rlerinin ifadesinin artmas\u0131na ve TGF-\u03b2 sinyalizasyonunun etkinle\u015fmesine neden olur, bu da endotel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne (Endo-MT) yol a\u00e7ar. Ayr\u0131ca, Endo-MT'nin, bir fare nakil arteriopati modelinde ve insan nakil lezyonlar\u0131n\u0131n reddedilmesinde neointima olu\u015fumunun \u00f6nemli bir s\u00fcr\u00fcc\u00fc oldu\u011funu bulduk. Endotel FGF sinyalizasyonunun azalmas\u0131, temel FGF direnci durumunun ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131ndan kaynaklanmaktad\u0131r, bu durum da iltihap ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak FGF sinyalizasyon kaskad\u0131n\u0131n ana bile\u015fenlerinin ifadesinin ve etkinle\u015fmesinin azalmas\u0131yla karakterizedir. Bu sonu\u00e7lar, FGF sinyalizasyonunu endotel evreklili\u011finin korunmas\u0131ndaki kritik fakt\u00f6r olarak ortaya koymaktad\u0131r ve vask\u00fcler patolojide Endo-MT'nin beklenmedik bir rol\u00fcne i\u015faret etmektedir."}
{"_id":"11774598","title":"Nuclear Receptors, RXR, and the Big Bang","text":"Steroid, retinoid, vitamin D ve tiroid hormonu resept\u00f6rlerini kodlayan genlerin izolasyonu ve yap\u0131sal ve i\u015flevsel analizi, n\u00fckleer hormon resept\u00f6rleri i\u00e7in evrimsel olarak korunmu\u015f bir \u015fablonun ke\u015ffine yol a\u00e7t\u0131. Bu ke\u015fif, ilgili proteinleri kodlayan \u00e7ok say\u0131da genin (\u00f6rf\u00e2n resept\u00f6rler) tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131 tetikledi. Bu orf\u00e2n resept\u00f6rlerin ve \u00f6zellikle retinoid X resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn (RXR) karakterizasyonu, n\u00fckleer resept\u00f6rleri molek\u00fcler endokrinolojinin \"B\u00fcy\u00fck Patlama\"n\u0131n odak noktas\u0131na yerle\u015ftirdi. Bu inceleme, n\u00fckleer resept\u00f6rler ve \u00e7ok h\u00fccreli ya\u015fam i\u00e7in hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131yan entegre ve koordineli sinyal a\u011flar\u0131 hakk\u0131nda ki\u015fisel bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunar, RXR heterodimerini ve ili\u015fkili ligandlar\u0131n\u0131 ve transkripsiyonel mekanizmas\u0131n\u0131 vurgulayarak."}
{"_id":"11784947","title":"A genome-wide short hairpin RNA screening of jurkat T-cells for human proteins contributing to productive HIV-1 replication.","text":"K\u0131sa m\u00fcdahale RNA'lar\u0131 (siRNA'lar), HIV-1 \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131n\u0131 engellemek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, viral dizilerin hedeflenmesiyle y\u00fcksek bir mutasyon oran\u0131 ve h\u00fccre genlerinin indirgenmesiyle sitotoksisite, RNA m\u00fcdahalesi yoluyla HIV-1 \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131n\u0131n kal\u0131c\u0131 olarak engellenmesini zorla\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. HIV-1 \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131na katk\u0131da bulunan ve kronik olarak susturulmadan \u00f6nemli sitotoksisiteye neden olmayan insan proteinleri belirlemek i\u00e7in, 54.509 insan transkripti hedefleyen bir shRNA k\u00fct\u00fcphanesi kulland\u0131k. Bu k\u00fct\u00fcphaneyi kullanarak, tek tek ayr\u0131 \u015feklinde ifade eden Jurkat T h\u00fccre klonlar\u0131n\u0131n kapsaml\u0131 bir pop\u00fclasyonu se\u00e7tik. Daha sonra bu Jurkat klonlar\u0131n\u0131 HIV-1 ile enfekte ettik. Viral enfeksiyonu hayatta kalan klonlar, vir\u00fcs \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131 i\u00e7in gerekli olan insan mRNA'n\u0131n kronik olarak susturuldu\u011fu, ancak kronik indirgenmesinin sitotoksisiteye neden olmad\u0131\u011f\u0131 moiyetleri temsil eder. Toplamda, 252 ayr\u0131 Jurkat mRNA's\u0131 belirlenmi\u015ftir. Bu mRNA'lardan 22'si, HIV-1 \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131na katk\u0131lar\u0131 i\u00e7in ikincil olarak do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. NRF1, STXBP2, NCOA3, PRDM2 ve EXOSC5 mRNA'lar\u0131, HIV-1 ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn ad\u0131mlar\u0131nda etkilerini incelemek i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu konuda, insan Jurkat T h\u00fccrelerinde yay\u0131lma enfeksiyonu testi ile elde etti\u011fimiz shRNA bulgular\u0131m\u0131z ve HeLa veya 293T h\u00fccrelerinde siRNA tabanl\u0131 taramalar\u0131 kullanan di\u011fer ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 aras\u0131ndaki benzerlikleri ve farkl\u0131l\u0131klar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"11822354","title":"UNR facilitates the interaction of MLE with the lncRNA roX2 during Drosophila dosage compensation.","text":"Dozaj d\u00fczeltmesi, erkeklerde (XY) ve kad\u0131nlarda (XX) X kromozom genlerinin ifadesini dengeleyen bir d\u00fczenleyici s\u00fcre\u00e7tir. Drosophila'ta, bu, i\u015flevleri hala belirsiz olan transkripsiyonsuz RNA'lar ve RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler (RBP'ler) gerektirir. Burada, Drosophila RBP UNR'nin, MLE (RNA helikaz\u0131) ve roX2 (uzun transkripsiyonsuz RNA) gibi iki kritik birimin etkile\u015fimini kolayla\u015ft\u0131rarak X kromozomuna aktivasyon i\u00e7in erkek spesifik \u00f6l\u00fcm kompleksi hedeflemesini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"11831598","title":"BMP\/SMAD1 signaling sets a threshold for the left\/right pathway in lateral plate mesoderm and limits availability of SMAD4.","text":"Geli\u015fme yollar\u0131nda istikrars\u0131zl\u0131k, gradyanl\u0131 veya g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc girdilerden ikili \u00e7\u0131kt\u0131lar\u0131n olu\u015fmas\u0131na at\u0131fta bulunur. Sinyal e\u015fiklerinin istikrars\u0131zl\u0131k i\u00e7in kritik \u00f6nemi vard\u0131r. Sol\/sa\u011f (LR) eksenin belirlenmesi, omurgal\u0131 embriyolarda transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc beta (TGFbeta) \u00fcyesi NODAL'\u0131n sol yan tabaka mesoderminde (LPM) istikrars\u0131z bir \u015fekilde ifade edilmesiyle ilgilidir ve bu s\u00fcre\u00e7, ileri ve geri besleme d\u00f6ng\u00fcleri taraf\u0131ndan kontrol edilir. Burada, kemik morfogenetik protein (BMP)\/SMAD1 sinyalizasyonunun sol yan tabaka mesoderminde (LPM) bir bask\u0131lay\u0131c\u0131 e\u015fik belirledi\u011fini ve LR sinyalizasyon b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc sa\u011flamak i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. LPM'de SMAD1 ko\u015fullu silinmesi, erken ve her iki tarafl\u0131 yol etkinle\u015fmesine yol a\u00e7t\u0131. NODAL'\u0131n her iki taraftan da d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcn sol ve sa\u011f\u0131ndan ifadesi, mutlu LPM'nin g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc LR sisteminden gelen girdilere duyarl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stererek her iki tarafl\u0131 etkinle\u015fmeye katk\u0131da bulundu. In vitro'da, BMP sinyalizasyonu NODAL yolu etkinle\u015fmesini ve alt ak\u0131\u015f SMAD2\/4-FOXH1 transkripsiyonel kompleksinin olu\u015fumunu engelledi. Aktivite, SMAD4'\u00fcn a\u015f\u0131r\u0131 ifadesiyle restore edildi ve embriyolarda, sa\u011f LPM'deki y\u00fckseltilmi\u015f SMAD4, LR gen ifadelerini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde etkinle\u015ftirdi, bu etki, a\u015f\u0131r\u0131 aktif BMP sinyalizasyonu taraf\u0131ndan tersine \u00e7evrildi. Sonu\u00e7 olarak, BMP\/SMAD1 sinyalizasyonu, LPM'de NODAL'a ba\u011fl\u0131 Nodal etkinle\u015fmesinin ikili bir bask\u0131lay\u0131c\u0131 e\u015fik belirler ve SMAD4'\u00fcn kullan\u0131labilirli\u011fini s\u0131n\u0131rlar. Bu bask\u0131lay\u0131c\u0131 e\u015fik, LR sisteminin ikili \u00e7\u0131kt\u0131s\u0131 i\u00e7in esast\u0131r."}
{"_id":"11837657","title":"Human Macrophages Infected with a High Burden of ESAT-6-Expressing M. tuberculosis Undergo Caspase-1- and Cathepsin B-Independent Necrosis","text":"Mycobacterium tuberculosis (Mtb), akci h\u00fccreleri olan makrofajlar\u0131 enfekte eder. Bu makrofajlar, patojeni \u00f6ld\u00fcrmek yerine, baciller taraf\u0131ndan manip\u00fcle edilebilir, bu da i\u00e7sel \u00e7o\u011falma ve kom\u015fu h\u00fccrelere yay\u0131lma i\u00e7in uygun bir ortam yarat\u0131r. Mtb enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda ev sahibi h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn rol\u00fc tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc baciller hem anti-apoptotik olarak, apoptozin antimikrobiyal etkilerinden ka\u00e7\u0131nmak i\u00e7in ev sahibi h\u00fccreyi canl\u0131 tutarak, hem de pro-nekrotik olarak, ev sahibi makrofaj\u0131 \u00f6ld\u00fcrerek kom\u015fu h\u00fccrelere enfeksiyonu izin vererek g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Mycobacterial, makrofajlarda NLRP3 inflammasomunu aktive etti\u011fi i\u00e7in, Mtb'nin inflammasomla ili\u015fkili h\u00fccre \u00f6l\u00fcm modlar\u0131 olan piroptoz ve pironekroz\u00fc tetikleyip tetiklemedi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bu s\u00fcre\u00e7ler, s\u0131ras\u0131yla kaspaz-1 ve katepsin-B arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir. \u0130nsan monositlerden t\u00fcretilen makrofajlar, vir\u00fclent (H37Rv) Mtb ile 1 veya 10 \u00e7o\u011faltma oran\u0131yla (MOI) enfekte edildi. Daha y\u00fcksek MOI, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde IL-1\u03b2 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131, ancak d\u00fc\u015f\u00fck MOI, IL-1\u03b2 yan\u0131t\u0131n\u0131 tetiklemedi. Enfekte edilmi\u015f makrofajlar topland\u0131 ve DNA b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc, mitokondri potansiyeli ve plazma zar b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc a\u00e7\u0131s\u0131ndan h\u00fccre viabilitesi belirlendi. Bulgular\u0131m\u0131z, H37Rv'nin 2 g\u00fcnde 10 MOI ile enfeksiyonu, ancak 1 MOI ile enfeksiyonu, kapsaml\u0131 DNA par\u00e7alanmas\u0131, mitokondri potansiyelinin kayb\u0131, plazma zar b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn kayb\u0131 ve HMGB1 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 getirdi. Enfekte h\u00fccrelerden plazma zar ge\u00e7irgenli\u011fi ve IL-1\u03b2 sal\u0131n\u0131m\u0131 g\u00f6zlemledik, ancak Mtb taraf\u0131ndan tetiklenen h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc, kaspaz-1 veya katepsin B'ye ba\u011fl\u0131 de\u011fildi. Ancak, bu, Mycobacterial ESAT-6 ifadesine ba\u011fl\u0131yd\u0131. Sonu\u00e7 olarak, vir\u00fclent Mtb, insan makrofaj i\u00e7indeki bacil say\u0131s\u0131n\u0131n bir e\u015fik de\u011ferine ula\u015ft\u0131\u011f\u0131nda, ESAT-6'ya ba\u011fl\u0131 nekroz ger\u00e7ekle\u015fir ve bu s\u00fcre\u00e7te kaspaz-1 aktive olur."}
{"_id":"11840194","title":"Differentiation of Human Induced-Pluripotent Stem Cells into Smooth-Muscle Cells: Two Novel Protocols","text":"Konvansiyonel insan ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreleri (hiPSCs) farkl\u0131la\u015ft\u0131rma protokolleri, d\u00fcz kas h\u00fccreleri (SMCs) elde etmek i\u00e7in genellikle verimsiz olabilir ve belirli bir SMC fenotipini (yani kas\u0131lgan veya sentetik SMCs) elde etmek i\u00e7in genellikle ba\u015far\u0131s\u0131z olabilir. Burada, iki yeni hiPSC-SMC farkl\u0131la\u015ft\u0131rma protokol\u00fc sunuyoruz ki bu protokoller \u00f6ncelikle kas\u0131lgan veya sentetik fenotiplere sahip SMCs \u00fcretir. D\u00fcz kas aktin (SMA) ifadesini analiz eden ak\u0131\u015f sitometri verileri, her protokolle elde edilen h\u00fccrelerin yakla\u015f\u0131k %45'inin bir SMC fenotipine sahip oldu\u011funu ve bu pop\u00fclasyonlar\u0131n metabolik se\u00e7ilim yoluyla %95'e kadar safla\u015ft\u0131r\u0131labilece\u011fini g\u00f6sterdi. H\u00fccresel mRNA ve\/veya protein d\u00fczeylerinin de\u011ferlendirilmesi, kas\u0131lgan SMC protokol\u00fc ve geleneksel bir protokolle farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f SMC'lerde SMA, myosin a\u011f\u0131r zincir II, kolajen 1, kalponin, transgelin, konneksin 43 ve vimentin ifadesinin benzer oldu\u011funu, ancak sentetik SMC protokol\u00fcyle \u00fcretilen SMC'lerde kalponin ifadesinin daha az, kolajen 1'in daha fazla ve konneksin 43'\u00fcn daha fazla oldu\u011funu g\u00f6sterdi. \u0130ki SMC pop\u00fclasyonu aras\u0131ndaki i\u015flevsel de\u011ferlendirmelerde de farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6zlemlendi: 2 boyutlu y\u00fczey alan\u0131, kas\u0131lgan SMC'lerde karbachol tedavisine daha kapsaml\u0131 bir \u015fekilde (orijinal boyutun %12'ye kar\u015f\u0131 %44'e) azald\u0131, ancak sentetik SMC'lerde h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc ve \u00e7o\u011falman\u0131n \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc daha y\u00fcksekti. Toplu olarak, bu veriler, yeni farkl\u0131la\u015ft\u0131rma protokollerimizin hiPSCs'den verimli bir \u015fekilde SMC'ler \u00fcretebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"11844791","title":"Conserved Histone Variant H2A.Z Protects Euchromatin from the Ectopic Spread of Silent Heterochromatin","text":"S\u0131n\u0131r elemanlar\u0131 heterokromatin yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 engeller, ancak bu siteler yan\u0131ndaki eukromatin korunmas\u0131nda tam olarak rol oynamaz. Histon varyant\u0131 H2A.Z (yeast'te Htz1), bir\u00e7ok n\u00fckleozomda konvansiyonel H2A'y\u0131 de\u011fi\u015ftirir. Mikroarray analizi, HTZ1 taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen genlerin telomerlerin yak\u0131n\u0131nda k\u00fcmelendi\u011fini ortaya koydu. Bu genlerin \u00e7o\u011funun htz1Delta h\u00fccrelerinde azalt\u0131lm\u0131\u015f ifadesi, SIR2'nin (sir2Delta) silinmesiyle tersine \u00e7evrildi, bu da H2A.Z'nin telomerik sessizli\u011fi engelledi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Di\u011fer HTZ1 taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen genler sessiz HMR e\u015fle\u015fme t\u00fcr\u00fc lokusunu \u00e7evreler. Bu genlerin Htz1'e ihtiyac\u0131, sir2Delta veya HMR'deki sessizle\u015fme n\u00fckleasyon sitelerini kapsayan bir silme ile atlanabilir. htz1Delta h\u00fccrelerinde, Sir2 ve Sir3, \u00e7evredeki eukromatik b\u00f6lgelere yay\u0131l\u0131r, bu da histon H4 asetilasyonu ve H3 4-metilasyonunda de\u011fi\u015fikliklere neden olur, bu da ektopik heterokromatin olu\u015fumunu g\u00f6sterir. Htz1, bu eukromatik b\u00f6lgelerde zenginle\u015fir ve bir s\u0131n\u0131r eleman\u0131 ile birlikte heterokromatin yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in sinergistik olarak \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Bu nedenle, eukromatin ve heterokromatin her biri, kar\u015f\u0131t kromatin durumuna ge\u00e7i\u015fe kar\u015f\u0131 koyan bile\u015fenlere sahiptir."}
{"_id":"11844826","title":"COMMD proteins, a novel family of structural and functional homologs of MURR1.","text":"MURR1, \u00e7ok i\u015flevli bir proteindir ve n\u00fckleer fakt\u00f6r kappaB (NF-kappaB), bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ile inhibe eder; bu fakt\u00f6r, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, apoptoz, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenlemesi ve onkogenezi etkileyen \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc i\u015flevlere sahiptir. Burada, MURR1'e benzerlik g\u00f6steren yeni bir protein ailesinin ke\u015ffini raporluyoruz. Bu proteinler, MURR1 ile ili\u015fkili fakt\u00f6rler i\u00e7in bir biyokimyasal ekranda tespit edilen \u00e7oklu kompleksler olu\u015ftururlar. Aile, protein-protein etkile\u015fimleri i\u00e7in bir aray\u00fcz i\u015flevi g\u00f6ren benzersiz ve korunmu\u015f bir motif olan COMM (k\u00fck\u00fcrt metabolizma geni MURR1) domeni ile tan\u0131mlan\u0131r. MURR1'e benzer \u015fekilde, bu fakt\u00f6rlerin birka\u00e7\u0131 da NF-kappaB'yi inhibe eder ve ona ba\u011flan\u0131r. COMMD veya COMM domeni i\u00e7eren 1-10 olarak adland\u0131r\u0131lan proteinler, \u00e7ok h\u00fccreli \u00f6karyotik organizmalarda geni\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcde korunur ve MURR1'in yeni bir yap\u0131sal ve i\u015flevsel homolog ailesini tan\u0131mlar. Bu ailenin prototipi, MURR1\/COMMD1, NF-kappaB'yi, n\u00fckleer ge\u00e7i\u015fini veya NF-kappaB'nin ilgili motiflerine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 etkileyerek de\u011fil, \u00e7ekirdekte NF-kappaB'nin kromatinle olan ili\u015fkisini etkileyerek bask\u0131lar."}
{"_id":"11861374","title":"Occurrence of chromosome 9 and p53 alterations in multifocal dysplasia and carcinoma in situ of human urinary bladder","text":"Flat uroteliyal lezyonlar\u0131n genetik de\u011fi\u015fikliklerini tan\u0131mlamak i\u00e7in, karaci\u011fer in situ (CIS) ve orta d\u00fczensizlikler (DII), b\u00f6brek kanseriyle en s\u0131k ili\u015fkili olan iki kromozom b\u00f6lgesinde de\u011fi\u015fiklikler i\u00e7in incelendi. Toplamda, 21 hastadan 33 CIS ve 16 DII, uroteliyumun mikrodisseksiyonu i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. \u0130kili renk floresan in situ hibridizasyonu (FISH), 9q22 (FACC), 9p21 (CDK), 17p13 (p53) gen lokus sondalar\u0131 ve ilgili sentromer sondalar\u0131 kullan\u0131larak interfaz \u00e7ekirdeklerinde uyguland\u0131. Paralel olarak, bu \u00f6rneklerin \u00f6n amplifiye DNA's\u0131, kromozom 9p, 9q ve 17p'deki sekiz mikrosatelit i\u015faret\u00e7isiyle kayb\u0131 heterozigosite (LOH) analizleri ve p53'\u00fcn 5-9. eksenlerinin dizilemesi i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Veriler, CIS i\u00e7in kromozom 9 ve 17'de neredeyse ayn\u0131 silme s\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi (kromozom 9, %86; p53, %84%). DII, CIS'ye k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck bir silme oran\u0131 g\u00f6sterdi (kromozom 9, %75; p53, %53%). FISH ve LOH analizlerinin sonu\u00e7lar\u0131 aras\u0131nda \u00e7ok y\u00fcksek bir korelasyon bulundu. 15 hastadan 12'sinde (CIS, %72; DII, %67%) p53 mutasyonlar\u0131 tespit edildi. 16 hastadan 3'\u00fcnde \u00e7ok odakl\u0131 t\u00fcm\u00f6rler i\u00e7in LOH analizleri, p53 dizilemesi taraf\u0131ndan da desteklenen oligoklonal lezyonlar belirledi. \u0130ki farkl\u0131 p53 silme, iki vakada tespit edildi. Sonu\u00e7 olarak, mikrodisseksiyonlu d\u00fczensiz flat uroteliyal lezyonlardan elde edilen veriler, kromozom 9 silmelerinin papiller b\u00fcy\u00fcme g\u00f6stergesi olarak kabul edilemeyece\u011fini g\u00f6stermektedir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bunlar hem papiller t\u00fcm\u00f6rlerle ili\u015fkili hem de ili\u015fkili olmayan d\u00fczensiz lezyonlarda s\u0131k\u00e7a g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. DII'deki benzer da\u011f\u0131l\u0131m ve daha d\u00fc\u015f\u00fck genetik de\u011fi\u015fiklik miktar\u0131, DII'nin CIS'nin olas\u0131 \u00f6nc\u00fcl lezyonu olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"11862753","title":"Fresh meat and further processing characteristics of ham muscles from finishing pigs fed ractopamine hydrochloride.","text":"Raktopamin hidroklor\u00fcr (RAC), bitki besleme maddelerinde yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan bir katk\u0131 maddesidir ve ABD'deki bitki besleme diyetlerinde bitkin domuzlar i\u00e7in s\u00fcrekli bir avantaj sa\u011flamaya devam etmektedir. RAC'nin daha ileri i\u015fleme \u00f6zelliklerine etkisine ili\u015fkin daha az bilgi vard\u0131r. Baz\u0131 ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar, RAC ile beslenen domuzlarda LM'nin son pH's\u0131nda avantajlar oldu\u011funu bildirmi\u015flerdir. E\u011fer hamlarda da daha y\u00fcksek bir son pH g\u00f6zlemlenirse, artan pH, daha ileri i\u015fleme \u00f6zelliklerini etkileyebilir ve protein etkile\u015fimi ve dokusal \u00f6zelliklerde iyile\u015fme sa\u011flayabilir. Bu deneyin amac\u0131, RAC ile beslenen domuzlar\u0131n hamlarda daha y\u00fcksek bir son pH sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve e\u011fer \u00f6yleyse, bu avantaj\u0131n daha ileri i\u015flenmi\u015f hamlar\u0131n dokusal \u00f6zelliklerini ve su tutma kapasitelerini nas\u0131l etkiledi\u011fini belirlemektir. 200 ham, RAC veya kontrol diyetleriyle beslenen baranlar ve di\u015fi domuzlardan, HCW'ye g\u00f6re se\u00e7ilmi\u015ftir. Hams, kesme verimlili\u011fini belirlemek i\u00e7in 5 ayr\u0131 par\u00e7aya ayr\u0131lm\u0131\u015f ve 6 kas i\u00e7in son pH de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Hams, kurutulmu\u015f ve t\u00fcts\u00fclenmi\u015f hamlar yapmak i\u00e7in i\u015flenmi\u015ftir. Raktopamin, so\u011fuk yan a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n y\u00fczde olarak ifade edildi\u011finde, b\u00fct\u00fcn ham\u0131n (P < 0.0001), i\u00e7 k\u0131sm\u0131n\u0131n (P < 0.01), d\u0131\u015f k\u0131sm\u0131n\u0131n (P < 0.01) ve parmak k\u0131sm\u0131n\u0131n (P < 0.01) kesme verimlili\u011fini art\u0131rd\u0131. Rectus femoris, vastus lateralis ve semitendinosus kaslar\u0131n\u0131n son pH's\u0131, kontrol domuzlar\u0131na k\u0131yasla RAC ile beslenen domuzlarda 0.06 pH birim daha y\u00fcksekti (P < 0.05), biceps femoris 0.04 pH birim daha y\u00fcksekti (P = 0.02), ve semimembranosus ve adductor kaslar\u0131 0.03 pH birim daha y\u00fcksekti. RAC ile beslenen domuzlardan elde edilen kurutulmu\u015f hamlar, t\u00fcm \u00fcretim a\u015famalar\u0131nda daha a\u011f\u0131rd\u0131. RAC (9.06 kg ve 20.37) ve kontrol hamlar\u0131 (9.01 kg ve 20.13) aras\u0131nda ba\u011flama g\u00fc\u00e7leri (P = 0.88) veya ya\u011fs\u0131z protein de\u011ferleri (P = "}
{"_id":"11868606","title":"Translocated LPS Might Cause Endotoxin Tolerance in Circulating Monocytes of Cystic Fibrosis Patients","text":"Sistrik Fibroz (SF), bir klor\u00fcr kanal\u0131 gen kodlar\u0131nda anormaliteler sonucu ortaya \u00e7\u0131kan kal\u0131tsal bir \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc hastal\u0131kt\u0131r. SF hastalar\u0131n\u0131n akci\u011ferleri, \u00e7e\u015fitli patojenler taraf\u0131ndan kronik enfeksiyonlara maruz kal\u0131r, ancak bakteriyemi nadiren rapor edilmi\u015ftir. Buna ek olarak, SF hastalar\u0131nda dola\u015fan monositler, bakteriyel uyar\u0131ya kar\u015f\u0131 \u00f6nemli bir azalma g\u00f6steren bir Endotoksin Tolerans\u0131 (ET) durumuna sahiptir. Bu fenomenin daha \u00f6nce tan\u0131mlanmas\u0131na ra\u011fmen, SF hastalar\u0131nda ET'nin do\u011frudan nedeni bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, CF hastalar\u0131nda ET'nin olas\u0131 nedenini ara\u015ft\u0131rd\u0131k; bu da yerel enfeksiyondan kan dola\u015f\u0131m\u0131na mikroorganizma\/endotoksinin ta\u015f\u0131nmas\u0131 olabilir. On d\u00f6rt SF hastas\u0131n\u0131n plazma analizleri, sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fclere ve Kronik Obstr\u00fcktif Akci\u011fer Hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) hastalar\u0131na k\u0131yasla y\u00fcksek LPS seviyeleri ortaya koydu. In vitro deneyler, CF hastalar\u0131n\u0131n plazmas\u0131nda bulunan endotoksin konsantrasyonlar\u0131n\u0131n sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol monositlerinde ET fenotipini ind\u00fcklemek i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Klinik verilerle uyumlu olarak, CF plazmas\u0131nda bakteri DNA's\u0131 tespit edemedik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, CF hastalar\u0131n\u0131n kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr endotoksinin, dola\u015fan monositlerinde endotoksin tolerans\u0131na neden oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"11880289","title":"Effect of mammographic screening from age 40 years on breast cancer mortality in the UK Age trial at 17 years' follow-up: a randomised controlled trial.","text":"\n## Arka Plan\nMamografi taramas\u0131n\u0131n ya\u015fa \u00f6zg\u00fc etkileri ve bu etkilerin zamanlamas\u0131, tart\u0131\u015fmal\u0131 bir konudur. Birle\u015fik Krall\u0131k Ya\u015f Denemesi'nin sonu\u00e7lar\u0131, 40 ya\u015f\u0131ndan itibaren y\u0131ll\u0131k mamografi taramas\u0131 davetinin, 50 ya\u015f\u0131ndan itibaren taraman\u0131n ba\u015flamas\u0131n\u0131n, meme kanseri \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 \u00fczerindeki etkisini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve 10 y\u0131ll\u0131k takipte iki grup aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, 17 y\u0131ll\u0131k takipteki Birle\u015fik Krall\u0131k Ya\u015f Denemesi'nin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 sunuyoruz.\n\n## Y\u00f6ntemler\n39-41 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 23 Birle\u015fik Krall\u0131k Ulusal Sa\u011fl\u0131k Hizmeti Meme Taramas\u0131 Program\u0131 biriminden 160.921 kad\u0131n, bireysel rastgelele\u015ftirme (1:2) ile ya y\u0131ll\u0131k taramaya davet edilen m\u00fcdahale grubuna ya da 50 ya\u015f\u0131nda taramaya davet edilen ve daha sonra her 3 y\u0131lda bir taramaya davet edilen kontrol grubuna rastgele atand\u0131. Her iki grup da genel pratiklere g\u00f6re stratifiye edildi. Rastgelele\u015ftirmeden sonraki s\u00fcrelere g\u00f6re meme kanseri vakalar\u0131 ve \u00f6l\u00fcmleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Analizler, Ulusal Sa\u011fl\u0131k Hizmeti Merkezi Kay\u0131t arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla izlenebilen ve giri\u015ften \u00f6nce \u00f6lmemi\u015f veya g\u00f6\u00e7 etmemi\u015f t\u00fcm rastgele atanan kad\u0131nlar\u0131 i\u00e7eriyordu. Primer sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fctleri, meme kanseri \u00f6l\u00fcmleri (meme kanseri kodlu \u00f6l\u00fcmlerin temel nedeni olarak tan\u0131mlanan) ve meme kanseri vakalar\u0131yd\u0131, bunlara in-situ, invaziv ve toplam vakalar dahildi. \u00d6l\u00fcm etkisinin zamanlamas\u0131na ilgi duyuldu\u011fundan, sonu\u00e7lar\u0131 farkl\u0131 takip d\u00f6nemlerinde analiz ettik. Bu deneme, ISRCTN24647151 numaras\u0131yla kay\u0131tl\u0131d\u0131r.\n\n## Bulgular\n14 Ekim 1990 ile 25 Eyl\u00fcl 1997 tarihleri aras\u0131nda, 160.921 kat\u0131l\u0131mc\u0131 rastgele atand\u0131; 53.883 m\u00fcdahale grubundaki kad\u0131n ve 106.953 kontrol grubuna atananlar bu analizde dahil edildi. Ortalama 17 y\u0131ll\u0131k takip (IQR 16,8-18,8) sonras\u0131nda, m\u00fcdahale a\u015famas\u0131ndan te\u015fhis edilen t\u00fcm\u00f6rlerde meme kanseri \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 i\u00e7in oran oran\u0131 (RR) 0,88 (0,74-1,04) idi."}
{"_id":"11884292","title":"Concordance, disease progression, and heritability of coeliac disease in Italian twins.","text":"\n# Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nCoeliak hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n (CD) genetik ve \u00e7evresel bile\u015fenlerini ay\u0131rmak i\u00e7in ikiz y\u00f6ntemi benimsedik. Hastal\u0131k uyumu oran\u0131n\u0131 zygotiklik ve HLA genotiplerine g\u00f6re, uyumsuzluk s\u00fcrelerine, hastal\u0131\u011fa ilerleme oranlar\u0131na ve kal\u0131t\u0131m oranlar\u0131na tahmin ettik.\n\n# Y\u00f6ntemler\n\u0130talyan \u0130kiz Kay\u0131t\u0131n\u0131 \u0130talyan Coeliak Hastal\u0131\u011f\u0131 Derne\u011fi \u00fcyelik listeleriyle \u00e7aprazlad\u0131k ve en az bir etkilenen \u00fcyesi olan 23 monozigotik (MZ) ve 50 dizigotik (DZ) ikiz \u00e7iftini i\u015fe ald\u0131k. Zygotiklik DNA parmak izi ile atfedildi ve HLA-DQ ve DR alelleri genotiplendi. Hastal\u0131k durumu anti-endomysial antikorlar, insan dokular\u0131na kar\u015f\u0131 transglutaminaz antikorlar\u0131 ve ince ba\u011f\u0131rsak biyopsisi ile belirlendi.\n\n# Sonu\u00e7lar\nMZ \u00e7iftlerinde (proband baz\u0131nda %83,3, \u00e7ift baz\u0131nda %71,4) DZ \u00e7iftlerine (proband baz\u0131nda %16,7, \u00e7ift baz\u0131nda %9,1) k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek bir uyum oran\u0131 g\u00f6zlemlendi. Uyum, cinsiyet veya ikiz \u00e7iftin HLA genotipinden etkilenmedi ve MZ ikizlerin CD olu\u015fma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 (Cox ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131 14,3 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 4,0-50,3)) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. Uyumlu \u00e7iftlerin %90'\u0131nda uyumsuzluk s\u00fcresi 2 y\u0131l veya daha azd\u0131. MZ ve DZ ikizlerin %70'i ve %9'u, be\u015f y\u0131l i\u00e7inde semptomatik veya sessiz CD formlar\u0131na sahip olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 vard\u0131. ACE (eklenmis genetik, ortak ve payla\u015f\u0131lmayan \u00e7evresel fakt\u00f6rler) modellerine g\u00f6re, CD n\u00fcfus prevalanslar\u0131 1\/91 ve 1\/1000 oldu\u011funda, kal\u0131t\u0131m oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %87 ve %57 olarak tahmin edildi.\n\n# Sonu\u00e7\nMZ \u00e7iftleri, cinsiyet veya HLA genotipine bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n y\u00fcksek uyum olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahiptir. \u00c7o\u011fu etkilenen ikiz, iki y\u0131l i\u00e7inde te\u015fhis al\u0131r. Fenotipik varyans\u0131n \u00f6nemli bir k\u0131sm\u0131 genetik fakt\u00f6rlere ba\u011fl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"11884867","title":"A literature review of the safety of medical body area network devices in magnetic resonance imaging","text":"Elektromanyetik alanlar ve kablosuz teknoloji modern ya\u015fam\u0131n bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. Sa\u011fl\u0131k hizmetlerinde i\u00e7 insan yap\u0131lar\u0131 ve i\u015flevlerini netle\u015ftirmek i\u00e7in manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (MRI) makinelerinin kullan\u0131m\u0131 artmaktad\u0131r. Kablosuz cihazlar\u0131n h\u0131zl\u0131 geli\u015fimi, k\u00fc\u00e7\u00fclmesi ve klinik ara\u00e7lar olarak kullan\u0131m\u0131, geni\u015f bir kesi\u015fim b\u00f6lgesi yaratmaktad\u0131r. Daha \u00f6nce MRI makinelerinde cihazlar i\u00e7in g\u00fcvenlik standartlar\u0131 yay\u0131nlanm\u0131\u015f olsa da, yeni kablosuz teknolojilerin, \u00f6zellikle Medical Body Area A\u011flar\u0131 (MBAN) i\u00e7in kullan\u0131lan cihazlar\u0131n s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde test edilip a\u00e7\u0131klanmad\u0131\u011f\u0131 net de\u011fildir. Klinik bilimsel literat\u00fcr ve ABD G\u0131da ve \u0130la\u00e7 \u0130daresi'nin (FDA) olumsuz olaylar veritaban\u0131n\u0131 inceleyerek bu konunun \u00f6nemli olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. \u015eu anda MRI makinelerinde potansiyel olarak MBAN i\u00e7in kullan\u0131labilecek kablosuz cihazlar\u0131n g\u00fcvenli\u011fiyle ilgili \u00f6zel olarak yay\u0131nlanan \u00e7al\u0131\u015fmalar yoktur. MBAN cihazlar\u0131n\u0131n MRI makinelerindeki g\u00fcvenli\u011fini netle\u015ftirmek i\u00e7in ara\u015ft\u0131rma izleminin eklenmesini \u00f6neriyoruz. G\u00fcncel ve gelecekteki MBAN bile\u015fenleri, cihazlar\u0131 ve sistemlerinin bilin\u00e7li tasar\u0131m\u0131, bu teknolojilerin MRI makinelerinde e\u015fzamanl\u0131 kullan\u0131m\u0131n\u0131n istenmeyen sonu\u00e7lar\u0131ndan kaynaklanan olas\u0131 hasta olumsuz olaylar\u0131n\u0131 \u00f6nleyebilir."}
{"_id":"11886686","title":"Synaptic glutamate release by ventromedial hypothalamic neurons is part of the neurocircuitry that prevents hypoglycemia.","text":"Hipotalamustaki n\u00f6ropeptitlerin \u00f6nemi deneysel olarak kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Canl\u0131 organizmada i\u015flevlerini de\u011ferlendirmekteki zorluklar nedeniyle, h\u0131zl\u0131 etki eden n\u00f6rotransmitterler glutamat ve GABA'n\u0131n rolleri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Sinaptik vezik\u00fcler ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 (VGLUT'lar glutamat i\u00e7in ve VGAT GABA i\u00e7in) vezik\u00fcllerin al\u0131m\u0131 ve bu nedenle n\u00f6rotransmitterlerin sinaptik sal\u0131n\u0131m\u0131 i\u00e7in gereklidir. Ventromedial hipotalamus (VMH) n\u00f6ronlar\u0131 \u00e7o\u011funlukla glutamaterjik ve VGLUT2'yi ifade eder. VMH n\u00f6ronlar\u0131ndan glutamat sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek i\u00e7in, SF1 n\u00f6ronlar\u0131nda (VMH'nin ana alt k\u00fcmesi) se\u00e7ici olarak VGLUT2'yi yok eden fareler olu\u015fturduk. Bu fareler, oru\u00e7 s\u0131ras\u0131nda hipoglisemi, glukagonun pancreastan glikoz art\u0131ran hormonunun bozulmu\u015f oru\u00e7la ili\u015fkili art\u0131\u015flar\u0131 ve karaci\u011ferde PGC-1\u03b1 ve glikoneojenik enzimler PEPCK ve G6Pase'nin ind\u00fcklenmesinin bozulmas\u0131 nedeniyle hipoglisemiye sahiptir. Benzer \u015fekilde, bu fareler, ins\u00fclinle ili\u015fkili hipoglisemiye ve 2-deoksiglikoz (antimetabolit)ye kar\u015f\u0131 bozuk kar\u015f\u0131 d\u00fczenleyici yan\u0131tlara sahiptir. Bu nedenle, VMH n\u00f6ronlar\u0131ndan glutamat sal\u0131n\u0131m\u0131, hipoglisemiyi \u00f6nlemek i\u00e7in i\u015flev g\u00f6ren n\u00f6rodevrelerin \u00f6nemli bir bile\u015fenidir."}
{"_id":"11887584","title":"c-Src and cooperating partners in human cancer.","text":"Proto-oncogen c-src, insan kanserlerinde nadiren mutasyona u\u011frar ve normal h\u00fccrelerde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011finde, kanser olu\u015fturma veya zay\u0131f kanser olu\u015fturma \u00f6zelli\u011fine sahip de\u011fildir. Bu g\u00f6zlemler, c-src'nin insan t\u00fcm\u00f6rlerinin etiolojisinde rol almadaki \u015f\u00fcpheleri do\u011furdu. Ancak, son ara\u015ft\u0131rmalar, non-receptor tirozin kinaz c-Src'nin, bir\u00e7ok insan kanser t\u00fcr\u00fcnde artm\u0131\u015f protein seviyeleri ve aktivite g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. Ayr\u0131ca, \u00e7o\u011falma, hayatta kalma, metastaz ve anjiyojeniz gibi onkogenik s\u00fcre\u00e7leri d\u00fczenleyen \u00e7oklu sinyal yollar\u0131nda kritik bir bile\u015fen oldu\u011fu bulunmu\u015ftur. Bu onkogenik s\u00fcre\u00e7lerdeki \u00f6nemli rol\u00fc nedeniyle, bu hedefin istismar edilmesi i\u00e7in m\u00fckemmel bir tedavi hedefi olarak \u00f6ne \u00e7\u0131kmaktad\u0131r."}
{"_id":"11899391","title":"Type 1 diabetes-associated IL2RA variation lowers IL-2 signaling and contributes to diminished CD4+CD25+ regulatory T cell function.","text":"Bir\u00e7ok rapor, tip 1 diyabet de dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli insan otoimm\u00fcn hastal\u0131klarda bulunan CD4(+)CD25(+) d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin (Treg'ler), sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol bireylerine k\u0131yasla otolog proenflamatuar yan\u0131tlar\u0131 kontrol etme yeteneklerinde eksiklik g\u00f6sterdi\u011fini kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131r. Treg disfonksiyonu, hastal\u0131\u011f\u0131n geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminde meydana gelen bozulmalardan kaynaklanabilir ya da birincil, nedensel bir olay olabilir. IL2RA ile ili\u015fkili Treg fonksiyonu genlerinde bulunan polimorfizmler, otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011fa daha y\u00fcksek risk verir. Bu, hatal\u0131 Tregs'in otoimm\u00fcniteye birincil rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrse de, IL2RA gen polimorfizmleri ile Treg fonksiyonu aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu sorunu ele almak i\u00e7in, tip 1 diyabetle ili\u015fkili bir IL2RA haplotipinin Treg dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 fonksiyonu \u00fczerindeki etkisini inceledik. \u00c7al\u0131\u015fmalar, hastal\u0131ktan etkilenmemi\u015f sa\u011fl\u0131kl\u0131 insan konular\u0131 kullan\u0131larak yap\u0131ld\u0131, b\u00f6ylece herhangi bir kar\u0131\u015f\u0131k etkiyi \u00f6nledik. Demostrasyon yapt\u0131k ki, otoimm\u00fcn hastal\u0131klarla ili\u015fkili bir IL2RA haplotipinin varl\u0131\u011f\u0131, CD4(+) T h\u00fccrelerinde Ag deneyimiyle ili\u015fkili IL-2 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n azalmas\u0131yla ili\u015fkilidir, bu da STAT5a'n\u0131n fosforilasyonu ile \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fcr, ve Treg'lerde FOXP3 ifadesinin daha d\u00fc\u015f\u00fck seviyeleri ile ili\u015fkilidir ve otolog efekt\u00f6r T h\u00fccrelerinin proliferasyonunu bask\u0131lama yeteneklerini azalt\u0131r. Bu veriler, IL-2RA genindeki polimorfizmlerin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenlemesi \u00fczerindeki molek\u00fcler ve h\u00fccresel mekanizmalara nas\u0131l katk\u0131da bulundu\u011funu ve sonu\u00e7 olarak otoimm\u00fcn ve enflamatuar hastal\u0131klara olan yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini a\u00e7\u0131klayan bir mant\u0131k sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"11900630","title":"Hematopoietic stem cells and other hematopoietic cells show broad resistance to chemotherapeutic agents in vivo when overexpressing bcl-2.","text":"Ama\u00e7. Kemoterap\u00f6tik ajanlar h\u00fccrelerde pro- ve anti-apoptotik proteinlerin dengesini bozarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve etkinli\u011fi bu etkile\u015fimlerin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle t\u00fcm\u00f6rlerde tek tek genlerin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin diren\u00e7 art\u0131\u015f\u0131 i\u00e7in prognostik olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek zor olmu\u015ftur. Bu nedenle, transjenik bir fare sisteminde kemoterap\u00f6tiklere kar\u015f\u0131 diren\u00e7te bcl-2 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin etkisini incelemi\u015f olduk. Bu, hematopoietik k\u00f6k h\u00fccreleri (HSC) gibi \u00f6nemli ancak nadiren g\u00f6r\u00fclen h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131 da dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli h\u00fccreleri incelememize olanak sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r.Y\u00f6ntemler. H2K-bcl-2 transjenik ve normal (WT) fareler, 5-fluorurasil, siklofosfamid ve busulfan gibi \u00e7e\u015fitli ajanlara tedavi edilerek bu kemoterap\u00f6tiklere kar\u015f\u0131 artan bcl-2 miktar\u0131n\u0131n in vivo yan\u0131t\u0131nda katk\u0131s\u0131 incelenmi\u015ftir. H\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131 ak\u0131\u015f sitometrisi kullan\u0131larak say\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. HSC, FACS safla\u015ft\u0131rma ve in vivo uzun s\u00fcreli yeniden yap\u0131land\u0131rma deneyleri ile incelenmi\u015f ve diren\u00e7, farkl\u0131 kemoterap\u00f6tik miktarlar\u0131nda k\u0131sa s\u00fcreli proliferasyon deneyleri ile in vitro teyit edilmi\u015ftir.Sonu\u00e7. Bcl-2 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi tek ba\u015f\u0131na bir\u00e7ok h\u00fccre tipini korur, ancak koruma seviyeleri pop\u00fclasyonlar ve ajanlar aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. Bununla birlikte, hatta hassas pop\u00fclasyonlar transjenik farelerde daha h\u0131zl\u0131 \u00f6n tedavi seviyelerine geri d\u00f6ner. Bcl-2 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ayr\u0131ca 5-FU tedavisinden sonra HSC'de dramatik de\u011fi\u015fiklikleri \u00f6nler (c-kit indirgeme, Lin art\u0131\u015f\u0131, uzun s\u00fcreli yeniden yap\u0131land\u0131rma verimlili\u011finin azalmas\u0131). In vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar, bcl-2 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden HSC'lerin kemoterap\u00f6tik ajanlara kar\u015f\u0131 artan direncini do\u011frudan g\u00f6sterir.Sonu\u00e7. HSC ve projenlerinde artan bcl-2 ifadesi, bu h\u00fccrelere geni\u015f \u00e7apta kemoterap\u00f6tik ajanlara kar\u015f\u0131 diren\u00e7 kazand\u0131r\u0131r. Yan\u0131t duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 (farkl\u0131 \u015fekilde) d\u00fczenlebilme yetene\u011fi, yan etki ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri i\u00e7in klinik a\u00e7\u0131dan \u00f6nemlidir."}
{"_id":"11902109","title":"Direct sensing of systemic and nutritional signals by hematopoietic progenitors in Drosophila","text":"Drosophila'n\u0131n lenf bezi, memelilerin ortak myeloid \u00f6nc\u00fcs\u00fcne en yak\u0131n olan \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin proliferasyonu ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131yla olu\u015fan bir kan olu\u015fturucudur. Larva geli\u015fiminin ilk ve erken ikinci evresinde, lenf bezi sadece \u00f6nc\u00fcllerden olu\u015furken, \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc evrede, lenf bezinin birincil lobunun orta b\u00f6lgesi olan med\u00fcller b\u00f6lge, bu \u00f6nc\u00fclleri i\u00e7erir ve olgunla\u015fan kan h\u00fccreleri, kabuk b\u00f6lgesi olarak adland\u0131r\u0131lan d\u0131\u015f b\u00f6lgede bulunur. Bir \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc h\u00fccre grubu, arka sinyal merkezi olarak bilinen ve kan olu\u015fturucu bir ni\u015f olarak i\u015flev g\u00f6ren bir yap\u0131ya sahiptir. Memelilerin kan h\u00fccreleri gibi, Drosophila kan h\u00fccreleri hipoksiye, enfeksiyona ve oksidatif strese dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli streslere yan\u0131t verir. Bununla birlikte, sistemik sinyallerin myeloid \u00f6nc\u00fcller taraf\u0131ndan nas\u0131l alg\u0131land\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve h\u00fccre kaderini nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini a\u00e7\u0131klayan ayr\u0131nt\u0131lar iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, Drosophila'n\u0131n kan olu\u015fturucu \u00f6nc\u00fcllerinin sistemik (ins\u00fclin) ve besinsel (esansiyel amino asit) sinyallerin do\u011frudan hedefleri oldu\u011funu ve bu sistemik sinyallerin WNT (memelilerde Wingless) sinyallerini te\u015fvik ederek \u00f6nc\u00fclleri korudu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n, memelilerin myeloid \u00f6nc\u00fcllerinin bu t\u00fcr do\u011frudan sinyal alg\u0131lama mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmaya te\u015fvik edece\u011fini umuyoruz."}
{"_id":"11903247","title":"Regulation of autophagy by cytoplasmic p53","text":"\u00c7oklu h\u00fccre stres\u00f6rleri, p53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n etkinle\u015ftirilmesi de dahil olmak \u00fczere, otofajiyi uyarabilmektedir. Burada, p53'\u00fcn silinmesi, t\u00fckenmesi veya inhibisyonu ile insan, fare ve solucan h\u00fccrelerinde p53'\u00fcn knockout'u, knockdown'u veya farmakolojik inhibisyonu ile otofajinin tetiklendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Artan otofaji, hipoksik ve besin t\u00fckenmesi ko\u015fullar\u0131nda p53'\u00fc eksik kanser h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 iyile\u015ftirerek y\u00fcksek ATP seviyelerini korumas\u0131na olanak tan\u0131yor. p53'\u00fcn inhibisyonu, en\u00fcle edilmi\u015f h\u00fccrelerde otofajiyi tetikledi ve sitoplazmik, n\u00fckleer de\u011fil, p53, p53\u2212\/\u2212 h\u00fccrelerinin artm\u0131\u015f otofajisini bask\u0131layabildi. Otofajiyi uyaran bir\u00e7ok farkl\u0131 inducer (\u00f6rne\u011fin, a\u00e7l\u0131k, rapamisin ve endoplazmik retik\u00fclum\u00fc etkileyen toksinler) HDM2 adl\u0131 E3 ubiquitin ligaz\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 bir yolla p53'\u00fcn proteazom taraf\u0131ndan par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 uyand\u0131rd\u0131. p53'\u00fcn par\u00e7alanmas\u0131n\u0131n inhibisyonu, \u00e7e\u015fitli h\u00fccre hatlar\u0131nda, \u00e7e\u015fitli farkl\u0131 uyaranlara yan\u0131t olarak otofajinin etkinle\u015fmesini \u00f6nledi. Bu sonu\u00e7lar, otofajiyi p53'\u00fcn kanserle ili\u015fkili d\u00fczensizli\u011fiyle ba\u011flayan kritik bir sinyal yoluna dair kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"11913139","title":"The Neurobiology of Sleep: Genetics, cellular physiology and subcortical networks","text":"Uyku n\u00f6rolojik temellerini anlamak i\u00e7in, bu evrensel memeli davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 biyolojik organizasyonunun birden fazla seviyesinde incelemek \u00f6nemlidir. Molek\u00fcler d\u00fczeyde, uyku sirkadiyen ritmi, \u00e7evre ko\u015fullar\u0131na \u0131\u015f\u0131kla senkronize olan suprachiasmatik \u00e7ekirdekteki h\u00fccrelerde bulunan sirkadiyen genlerin ve protein \u00fcr\u00fcnlerinin birbirine ba\u011fl\u0131 pozitif ve negatif geri besleme mekanizmalar\u0131 i\u00e7erir. Sirkadiyen bilgi, hipotalamusun \u00f6n k\u0131s\u0131m\u0131ndaki \u00e7ekirdeklerde evostatik uyku ihtiyac\u0131 bilgisiyle entegre edilir. Bu \u00e7ekirdekler, uyan\u0131kl\u0131k sistemleriyle etkile\u015fime ge\u00e7erek uyku ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 kontrol eder. Uyku s\u0131ras\u0131nda, mesopontin kav\u015fa\u011f\u0131nda bulunan ultradian osilat\u00f6r, REM ve non-REM uykunun d\u00fczenli de\u011fi\u015fimini kontrol eder. Uyku d\u00f6ng\u00fcleri, davran\u0131\u015f, bilin\u00e7 ve bili\u015f \u00fczerinde etki eden \u00f6n beyin yap\u0131lar\u0131n\u0131 etkileyen n\u00f6romod\u00fclat\u00f6r etkilerle birlikte ger\u00e7ekle\u015fir."}
{"_id":"11915280","title":"Suppression of intestinal neoplasia by deletion of Dnmt3b","text":"Anormal gen susturma, DNA metilasyonu ile birlikte, bir\u00e7ok t\u00fcm\u00f6rde neoplastik ilerlemeyle ili\u015fkilidir, bu t\u00fcm\u00f6rler ayn\u0131 zamanda k\u00fcresel DNA metilasyon kayb\u0131 da g\u00f6sterir. Apc(Min\/+) farelerinde Dnmt3b'nin ko\u015fullu inaktivasyonu kullanarak, Dnmt3b'nin kayb\u0131n\u0131n mikroadenoma olu\u015fumuna hi\u00e7bir etkisi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik, bu da ba\u011f\u0131rsak t\u00fcm\u00f6r\u00fc olu\u015fumunun en erken a\u015famas\u0131 olarak kabul edilir. Bununla birlikte, makroskopik kolonik adenomlar\u0131n olu\u015fumunda \u00f6nemli bir azalma g\u00f6zlemledik. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bir\u00e7ok b\u00fcy\u00fck adenomda Dnmt3b inaktivasyonu olan b\u00f6lgeler vard\u0131, bu da Dnmt3b'nin makroskopik adenomlar\u0131n ilk b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu, ancak bu b\u00fcy\u00fcmenin devam\u0131 i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu sonu\u00e7lar, Dnmt3b'nin mikroadenoma olu\u015fum a\u015famas\u0131ndan makroskopik kolonik t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi a\u015famas\u0131na ge\u00e7i\u015fte bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekliyor ve ayr\u0131ca Dnmt3b'nin (ve bu ba\u011flamda de novo metilasyonun) bu ge\u00e7i\u015f a\u015famas\u0131ndan sonra t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"11921405","title":"Epithelium-intrinsic NAIP\/NLRC4 inflammasome drives infected enterocyte expulsion to restrict Salmonella replication in the intestinal mucosa.","text":"Ba\u011f\u0131rsak mukozal epitel, ev sahibi ile mikrobiota aras\u0131ndaki ayr\u0131m\u0131 sa\u011flar, ancak Salmonella Typhimurium (S.Tm) gibi enteropatogenler bu bariyeri istila edebilir ve a\u015fabilir. Bu t\u00fcr \u015fiddetli sald\u0131r\u0131lara kar\u015f\u0131 savunmalar hala tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Salmonella enterocolitis'in bir fare modeli kullanarak, erken enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda epitel i\u00e7inde patojen y\u00fck\u00fcn\u00fc s\u0131n\u0131rlayan mekanizmalar\u0131 analiz ettik. Epitel i\u00e7inde S.Tm ba\u015flang\u0131\u00e7ta \u00e7o\u011falmas\u0131na ra\u011fmen, bu intraepitelyal \u00e7o\u011falma ortam\u0131, enfekte enterositlerin l\u00fcmen i\u00e7ine at\u0131lmas\u0131 ile k\u0131s\u0131tlan\u0131r. Bu mekanizma, inflammasom bile\u015fenlerinin (NAIP1-6, NLRC4, caspase-1\/-11) silinmesi veya \u00f6zellikle epitel i\u00e7inde yok edilmesi durumunda bozulur, bu da intraepitelyal y\u00fcklerde yakla\u015f\u0131k 100 kat art\u0131\u015fa ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc kolonizasyonu h\u0131zlanmas\u0131na neden olur. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, inflammasom aktivitesinin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f sitokinleri, interleukin (IL)-1\u03b1\/\u03b2 ve IL-18, epitelin erken enfeksiyonu s\u0131n\u0131rlamas\u0131 i\u00e7in gerekli g\u00f6r\u00fcnmemektedir. Bu veriler, patojenin intraepitelyal \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in epitel i\u00e7inde yerle\u015fik bir inflammasomun rol\u00fcn\u00fc ortaya koymaktad\u0131r. Bu, mukozal enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 genel bir savunma mekanizmas\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"11922370","title":"GEMC1 is a TopBP1 interacting protein required for chromosomal DNA replication","text":"Bir\u00e7ok kromozomal DNA replikasyonu i\u00e7in gerekli fakt\u00f6rler tek h\u00fccreli \u00f6karyotlarda belirlenmi\u015ftir. Bununla birlikte, \u00e7ok h\u00fccreli organizmalarda DNA replikasyonu k\u00f6t\u00fc anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, kromozomal DNA replikasyonu i\u00e7in gerekli yeni bir omurgal\u0131 protein olan GEMC1'in (geminin coiled-coil i\u00e7eren protein 1) belirlenmesini rapor ediyoruz. GEMC1 omurgal\u0131larda y\u00fcksek derecede korunmu\u015ftur ve proliferasyon h\u00fccrelerinde tercihsel olarak ifade edilir. Xenopus laevis yumurta ekstrakt\u0131 kullanarak, Xenopus GEMC1'in (xGEMC1) kontrol noktas\u0131 ve replikasyon fakt\u00f6r\u00fc TopBP1'e ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da xGEMC1'in pre-replikasyon kompleksi (pre-RC) olu\u015fumunda kromatin'e ba\u011flanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. xGEMC1'in Cdc45 ve kinaz Cdk2-CyclinE gibi replikasyon fakt\u00f6rleri ile do\u011frudan etkile\u015fimde bulundu\u011funu ve bu etkile\u015fim yoluyla yo\u011fun bir \u015fekilde fosforile edildi\u011fini kan\u0131tl\u0131yoruz. Fosforile edilmi\u015f xGEMC1, DNA replikasyonunun ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 uyar\u0131rken, xGEMC1'in eksikli\u011fi Cdc45'in kromatin'e y\u00fcklenmesini bozdu\u011fu i\u00e7in DNA replikasyonunun ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 engeller. Benzer \u015fekilde, GEMC1'in ifade engellenmesi morfolino ve siRNA oligon\u00fckleotitleri ile DNA replikasyonunu embriyonik ve somatik omurgal\u0131 h\u00fccrelerde engeller. Bu veriler, GEMC1'in TopBP1 ve Cdk2 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde Cdc45'i replikasyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131na medyeden kromozomal DNA replikasyonunun ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"11933721","title":"Does an arthroscopic suture bridge technique maintain repair integrity?: a serial evaluation by ultrasonography.","text":"Biyomekanik \u00e7al\u0131\u015fmalar, s\u00fcre\u00e7 k\u00f6pr\u00fcs\u00fc tekni\u011finin rotat\u00f6r kolu tendon ayak izi temas alan\u0131n\u0131, tutma g\u00fcc\u00fcn\u00fc ve ortalama temas bas\u0131nc\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalardan yola \u00e7\u0131karak, (1) s\u00fcre\u00e7 k\u00f6pr\u00fcs\u00fc tekni\u011finin cerrahi sonras\u0131 rotat\u00f6r kolu b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcne y\u00fcksek bir oran sa\u011flay\u0131p sa\u011flamayaca\u011f\u0131n\u0131, (2) onar\u0131lan rotat\u00f6r kolu durumunun zamanla nas\u0131l de\u011fi\u015fece\u011fini, (3) cerrahi \u00f6ncesi fakt\u00f6rlerin cerrahi sonras\u0131 rotat\u00f6r kolu b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc tahmin edip edemeyece\u011fini ve (4) yeniden y\u0131rt\u0131lan hastalar\u0131n, b\u00fct\u00fcn onar\u0131mlar ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, daha az olumlu a\u011fr\u0131, i\u015flevsel puanlar, hareket aral\u0131\u011f\u0131 (ROM) ve kas g\u00fcc\u00fcne sahip oldu\u011funu sorgulad\u0131k. 78 rotat\u00f6r kolu onar\u0131m\u0131 i\u00e7in s\u00fcre\u00e7 k\u00f6pr\u00fcs\u00fc tekni\u011fi kulland\u0131\u011f\u0131m\u0131z 78 hastay\u0131 prospektif olarak takip ettik. Rotat\u00f6r kolu onar\u0131m\u0131 b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc, cerrahi sonras\u0131 4.5 ve 12 ay boyunca ultrasonografik de\u011ferlendirme ile belirlendi. Ultrasonografi, 4.5 ay sonras\u0131 operasyonda 91% (17\/18) b\u00fct\u00fcn rotat\u00f6r kollar\u0131 ortaya koydu ve bu b\u00fct\u00fcnl\u00fck 12 ayl\u0131k takipte de korundu. Ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k oranlar\u0131, 17.6% (3\/17) ile b\u00fcy\u00fck y\u0131rt\u0131klarda, 11.1% (2\/18) ile b\u00fcy\u00fck y\u0131rt\u0131klarda, 6.3% (2\/32) ile orta dereceli y\u0131rt\u0131klarda ve k\u00fc\u00e7\u00fck y\u0131rt\u0131klarda hi\u00e7 ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k olmad\u0131. Supraspinatus kas\u0131ndaki ya\u011fl\u0131 dejenerasyon, rotat\u00f6r kolu b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde tahmin eden bir fakt\u00f6rd\u00fc. B\u00fct\u00fcnl\u00fck ile klinik sonu\u00e7lar aras\u0131nda korelasyon bulduk d\u0131\u015f\u0131nda, 6. ayda kald\u0131rma g\u00fcc\u00fc ge\u00e7ici olarak azald\u0131. S\u00fcre\u00e7 k\u00f6pr\u00fcs\u00fc tekni\u011fi ile yap\u0131lan artroskopik rotat\u00f6r kolu onar\u0131m\u0131, rotat\u00f6r kolu y\u0131rt\u0131klar\u0131 ile tedavi edilen omuzlarda d\u00fc\u015f\u00fck yeniden y\u0131rt\u0131lma oran\u0131na ula\u015fabilir, ancak yeniden y\u0131rt\u0131lman\u0131n sonucu etkilemedi\u011fi g\u00f6zlemlendi.\n\n# Level of Evidence\nD\u00fczey IV, terap\u00f6tik \u00e7al\u0131\u015fma. Yazarlar i\u00e7in K\u0131lavuzda tam bir kan\u0131t d\u00fczeyleri a\u00e7\u0131klamas\u0131 bulunabilir."}
{"_id":"11935250","title":"Widespread and tissue specific age-related DNA methylation changes in mice.","text":"\u0130nsan kanserinde promot\u00f6r CpG adalar\u0131n\u0131n anormallikli metilasyonu, t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 genlerin susturulmas\u0131yla ili\u015fkilidir ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 normal g\u00f6r\u00fcnen mukozadaki hipermetilasyon, insan kolon kanseri i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fc olabilir. Bu ya\u015fa ba\u011fl\u0131 DNA metilasyon olgusunun sadece insan dokular\u0131na \u00f6zg\u00fc olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Ya\u015fl\u0131 farelerin ba\u011f\u0131rsaklar\u0131nda promot\u00f6r b\u00f6lgelerinin kapsaml\u0131 metilasyon profilini, metil edilmi\u015f CpG adas\u0131 amplifikasyonu ile birlikte mikroarray analizi kullanarak belirledik. 3 ayl\u0131k ve 35 ayl\u0131k C57BL\/6 fareleri aras\u0131nda 3627 tespit edilebilir otozomal geni kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, 774'\u00fc (21%) artan metilasyona ve 466's\u0131 (13%) azalan metilasyona sahip oldu\u011funu bulduk. Mikroarray verilerini do\u011frulamak i\u00e7in pirosekuanslama kulland\u0131k ve t\u00fcm 12 incelenen genomik b\u00f6lgenin ya\u015fa ba\u011fl\u0131 metilasyon de\u011fi\u015fikliklerini do\u011frulduk. Daha sonra 11 de\u011fi\u015ftirilen genomik lokusu, di\u011fer dokularda ya\u015fa ba\u011fl\u0131 metilasyona kar\u015f\u0131 inceledik. Bu 11'inden 3'\u00fc akci\u011ferde, 7'si karaci\u011ferde ve 6's\u0131 da dalakta benzer de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6sterdi, ancak kolonun g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc de\u011fi\u015fiklikler kadar yo\u011fun de\u011fildi. \u0130nsan ve fare ba\u011f\u0131rsaklar\u0131nda ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hipermetilasyon aras\u0131nda k\u0131smi bir koruma vard\u0131 ve embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerdeki Polycomb hedefleri, hipermetilasyona sahip genler aras\u0131nda zenginle\u015fti. Bulgular\u0131m\u0131z, normal fare ba\u011f\u0131rsak dokular\u0131nda ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hiper- ve hipometilasyonun beklenenden y\u00fcksek bir oran\u0131n\u0131 ve bu s\u00fcrecin dokuya \u00f6zg\u00fc g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u00f6zelli\u011fini g\u00f6stermektedir. Sonu\u00e7 olarak, epigenetik d\u00fczenlemenin memelilerde ya\u015flanma s\u00fcrecinin ortak bir \u00f6zelli\u011fi oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"11936877","title":"Environmental and economic costs of soil erosion and conservation benefits.","text":"Toprak erozyonu, tar\u0131m\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fi ve \u00fcretken kapasitesi i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir \u00e7evresel tehdittir. Son 40 y\u0131lda, neredeyse d\u00fcnyan\u0131n \u00fc\u00e7te biri, erozyon nedeniyle kaybedilen verimli topraklarla birlikte kayboldu ve her y\u0131l 10 milyon hektardan fazla toprak erozyonla kaybedilmeye devam ediyor. Her g\u00fcn 250.000 ki\u015fi eklenmesiyle, d\u00fcnya n\u00fcfusunun g\u0131da talebi, ki\u015fi ba\u015f\u0131na g\u0131da \u00fcretkenli\u011fi ba\u015flamas\u0131na ra\u011fmen artmaktad\u0131r."}
{"_id":"11939159","title":"Association between influenza vaccination and cardiovascular outcomes in high-risk patients: a meta-analysis.","text":"\u00d6NEML\u0130L\u0130K Geleneksel olmayan kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rleri aras\u0131nda, son grip benzeri enfeksiyon \u00f6l\u00fcmc\u00fcl ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmayan ateroskleroz trombotik olaylarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir.\n\nHEDEFLER Kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k riski y\u00fcksek olan hastalarda grip a\u015f\u0131s\u0131n\u0131n kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n \u00f6nlenmesinde bir etkisi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\nVeri Kaynaklar\u0131 ve \u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi MEDLINE (1946-A\u011fustos 2013), EMBASE (1947-A\u011fustos 2013) ve Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi Merkezi Deneyler Kay\u0131tlar\u0131 (ba\u015flang\u0131\u00e7-A\u011fustos 2013) i\u00e7in sistematik bir inceleme ve meta-analiz, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k riski y\u00fcksek olan hastalarda grip a\u015f\u0131s\u0131 ile plasebo veya kontrol aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan, kardiyovask\u00fcler sonu\u00e7lar\u0131 hem etkinlik hem de g\u00fcvenlik olaylar\u0131 olarak bildiren rastgele klinik denemeler (RKT'ler).\n\nVeri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131 ve Senkronizasyonu \u0130ki ara\u015ft\u0131rmac\u0131, yay\u0131nlanm\u0131\u015f el yazmalar\u0131ndan ve yay\u0131nlanmam\u0131\u015f ek verilerden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak deneme tasar\u0131m\u0131, temel \u00f6zellikler, sonu\u00e7lar ve g\u00fcvenlik olaylar\u0131 hakk\u0131nda veri \u00e7\u0131kard\u0131. Y\u00fcksek kaliteli \u00e7al\u0131\u015fmalar, uygun rastgelele\u015ftirme y\u00f6ntemi, gizlilik sa\u011flama, k\u00f6rl\u00fck ve takip s\u00fcresinin tamamlanmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayanlar olarak tan\u0131mland\u0131.\n\nAna Sonu\u00e7lar ve \u00d6l\u00e7\u00fcmler Karma kardiyovask\u00fcler olaylar, kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm, t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm ve bireysel kardiyovask\u00fcler olaylar i\u00e7in risk oranlar\u0131 (RR) ve 95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI) i\u00e7in Mantel-Haenszel risk oranlar\u0131 ve 95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI) hesapland\u0131. Analizler, rastgelele\u015ftirme tarihinden 1 y\u0131l i\u00e7inde akut koroner sendrom (AKS) \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan ve olmayan hastalar i\u00e7in alt gruplara ayr\u0131ld\u0131.\n\nSonu\u00e7lar\u0131 Be\u015f yay\u0131nlanm\u0131\u015f ve bir yay\u0131nlanmam\u0131\u015f rastgele klinik deneme, 6735 hasta (ortalama ya\u015f 67; %51.3 kad\u0131n; %36.2 kardiyak ge\u00e7mi\u015fi; ortalama takip s\u00fcresi 7.9 ay) dahil edildi. Grip a\u015f\u0131s\u0131, yay\u0131nlanm\u0131\u015f denemelerde bile\u015fik kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n riskini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc (2.9% vs 4.7%; RR 0.64 [95% CI 0"}
{"_id":"11943989","title":"Baby hands that move to the rhythm of language: hearing babies acquiring sign languages babble silently on the hands","text":"\"Bebeklerin 7. ayda yayg\u0131n olarak duyulan \"ba, ba, ba\" sesi, dil edinimi mekanizmalar\u0131n\u0131 ve dilin evrimsel k\u00f6kenlerini anlamak i\u00e7in bilim insanlar\u0131n\u0131n ilgisini \u00e7ekmektedir. Ancak bask\u0131n gizem, bebeklerin bablamas\u0131n\u0131n biyolojik temeli nedir sorusudur. Bir hipotez, bu davran\u0131\u015f\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bebeklerin a\u011f\u0131z ve \u00e7ene \u00fczerindeki kontrol\u00fcn\u00fcn geli\u015fmesiyle ili\u015fkili bir motorik aktivite oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrer, di\u011feri ise bebeklerin belirli fonetik-syllabic kal\u0131plara duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n erken bir yans\u0131mas\u0131 oldu\u011funu savunur. Zaman i\u00e7inde iki grup sa\u011f duyan bebek incelendi (6, 10 ve 12 ay): \u00fc\u00e7 sa\u011f duyan bebek konu\u015fmay\u0131 \u00f6\u011freniyor (grup 1: \"konu\u015fma maruz kalm\u0131\u015f\") ve el ile dil edinimi sadece konu\u015fmayla de\u011fil, ayn\u0131 zamanda i\u015faret diliyle de s\u0131n\u0131rl\u0131 olan \u00e7ok nadir bir grupta \u00fc\u00e7 sa\u011f duyan bebek (grup 2: \"i\u015faret maruz kalm\u0131\u015f\"). Bu son grubun i\u015faret diline maruz kalmas\u0131na ra\u011fmen, motorik hipotez, i\u015faret maruz kalm\u0131\u015f sa\u011f duyan bebeklerin el hareketlerinin konu\u015fma maruz kalm\u0131\u015f sa\u011f duyan bebeklerle benzer olaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcr, \u00e7\u00fcnk\u00fc i\u015faret dilini \u00f6\u011frenen bebeklerde dil edinimi a\u011f\u0131z i\u00e7ermez. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bebek dil edinimini incelemek i\u00e7in ilk kez kullan\u0131lan yenilik\u00e7i Optotrak 3D hareket izleme teknolojisi, el hareketleri i\u00e7in fiziksel \u00f6l\u00e7\u00fcmler elde etmek i\u00e7in uyguland\u0131. Burada, i\u015faret maruz kalm\u0131\u015f sa\u011f duyan bebeklerin el hareketlerinin belirli ritmik frekanslar\u0131n\u0131n, dil etkinli\u011fi s\u0131ras\u0131nda (yakla\u015f\u0131k 1 Hz'de) ve dil etkinli\u011fi d\u0131\u015f\u0131nda (yakla\u015f\u0131k 2.5 Hz'de) farkl\u0131 oldu\u011funu ke\u015ffettik. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, i\u015faret maruz kalm\u0131\u015f sa\u011f duyan bebekler, a\u011f\u0131zlar\u0131 olmadan tek ba\u015flar\u0131na elleriyle sistematik olarak bablad\u0131lar. Sonu\u00e7 olarak, bablaman\u0131n temel olarak bir dil etkinli\u011fi oldu\u011funu ve t\u00fcm bebeklerin do\u011fu\u015ftan belirli ritmik desenlere duyarl\u0131l\u0131k ve bunlar\u0131 kullanma yetene\u011fi ile do\u011fdu\u011funu a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz.\""}
{"_id":"11951999","title":"The Ten-Eleven Translocation-2 (TET2) gene in hematopoiesis and hematopoietic diseases","text":"On iki-on bir translokasyon-2 (TET2) inaktivasyonu, i\u015flevsellik kayb\u0131 mutasyonu, silinme ve IDH1\/2 (isokitrat dehidrojenaz 1 ve 2) gen mutasyonu ile myeloid ve lenfositik malignanlarda yayg\u0131n bir olayd\u0131r. Myeloid ve lenfositik malignanlarda g\u00f6zlemlenen TET2 gen mutasyonlar\u0131na benzer mutasyonlar, klonal hematopoezis ile sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde ya\u015fla birlikte birikir. TET2, TET (on iki-on bir translokasyon) ailesinin \u00fc\u00e7 proteininden biridir, evrimsel olarak korunan diojenazlar, 5-metil-sitosin (5-mC) 'i 5-hidroksimetil-sitosin (5-hmC) 'e ve DNA demetilasyonunu te\u015fvik eden bir reaksiyonu katalize eder. TET diojenazlar\u0131, 2-oksoglutarat, oksijen ve Fe(II) gerektirir ve askorbik asit varl\u0131\u011f\u0131nda aktiviteleri artar. TET2, \u00f6zellikle hematopoetik k\u00f6k h\u00fccrelerde, hematopoetik dokuda en \u00e7ok ifade edilen TET genidir. Hidroksilaz aktiviteleri yan\u0131 s\u0131ra, TET proteinleri, kromatin \u00fczerine O-ba\u011fl\u0131 \u03b2-D-N-asetilglikozamin (O-GlcNAc) transferaz (OGT) enzimini \u00e7eker, bu da histonlar\u0131n post-transkripsiyonel modifikasyonlar\u0131n\u0131 te\u015fvik eder ve gen ifadelerini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. TET2 seviyesi, IDAX ile etkile\u015fimi ve evrimsel b\u00f6l\u00fcnme s\u0131ras\u0131nda TET2 geninden kaynaklanan ve mikroRNA miR-22 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. TET2, hematopoezis s\u0131ras\u0131nda \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc roller oynar, bunlar k\u00f6k h\u00fccre \u00f6z-yeniden olu\u015fumu, linyaj ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve monositlerin sonlu farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Tet2 geninin silinmesi ile elde edilen Tet2 yokluklu fare analizi, Tet2'nin bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 oldu\u011funu ve haploinsuffisans\u0131n\u0131n myeloid ve lenfositik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmleri ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu inceleme, son zamanlarda tan\u0131mlanan TET2 fizyolojik ve patolojik i\u015flevlerini \u00f6zetler ve bu bilgilerin hematolojik malignanlarda ve belki de di\u011fer t\u00fcm"}
{"_id":"11953232","title":"Impaired Awareness of Hypoglycemia in a Population-Based Sample of Children and Adolescents With Type 1 Diabetes","text":"\n**Ama\u00e7:** Tip 1 diyabetli \u00e7ocuk ve ergenlerde hipoglisemi fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve klinik ili\u015fkililerini belirlemek.\n\n**Ara\u015ft\u0131rma Tasar\u0131m\u0131 ve Y\u00f6ntemleri:** Ge\u00e7erli bir anket, 6 ay boyunca 656 tip 1 diyabetli hastaya uygulanarak hipoglisemi fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131 durumunu belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Klinik pop\u00fclasyondaki vaka tespit oran\u0131 %79 idi. \u00d6nceki y\u0131lda toplanan verilerle \u015fiddetli hipoglisemi oran\u0131 belirlendi.\n\n**Sonu\u00e7lar:** Hipoglisemi fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n eksikli\u011fi %29 hastada g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Hipoglisemi fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n eksikli\u011fi olan hastalar, diyabetin ba\u015flang\u0131c\u0131nda daha erken (P < 0.001), daha gen\u00e7 (P < 0.001) ve diyabet ba\u015flang\u0131c\u0131ndan bu yana ve son ziyaretlerinde ortalama A1C seviyeleri daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P = 0.006, P = 0.001). \u00d6nceki y\u0131lda her 100 hasta-y\u0131lda 24.5 \u015fiddetli hipoglisemi olay\u0131 olan genel oran kaydedildi. \u015eiddetli hipoglisemi oran\u0131, hipoglisemi fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n eksikli\u011fi olan hastalarda (37.1 vs. 19.3 olay\/100 hasta-y\u0131l, P < 0.001) daha y\u00fcksekti. 46 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki hastalarda (n = 46), bak\u0131m sa\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n %59'u hipoglisemi fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n eksikli\u011fini bildirdi ve hipoglisemi fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n eksikli\u011fi bildirenlerde \u015fiddetli hipoglisemi oran\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti (33.3 vs. 52 olay\/100 hasta-y\u0131l, P = 0.02). Tekrarlayan hipoglisemiye sahip daha fazla hasta hipoglisemi fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n eksikli\u011fini bildirdi (47 vs. 28%, P = 0.03).\n\n**Sonu\u00e7:** Tip 1 diyabetli \u00e7ocuk ve ergenlerin \u00f6nemli bir k\u0131sm\u0131 hipoglisemi fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n eksikli\u011fine sahiptir. Hipoglisemi fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131 taramas\u0131, rutin diyabet bak\u0131m\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir bile\u015fenidir ve \u015fiddetli hipoglisemik bir olay riski ta\u015f\u0131yan hastalar\u0131 belirley"}
{"_id":"11968641","title":"Enhancing circadian clock function in cancer cells inhibits tumor growth","text":"ARKA PLAN Circadiyen saatler h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc fakt\u00f6rlerini kontrol eder ve sirkadiyen bozulma kanseri te\u015fvik eder. Tumor h\u00fccrelerinde sirkadiyen ritmikli\u011fi art\u0131r\u0131p art\u0131rmad\u0131\u011f\u0131n\u0131n h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesini etkiledi\u011fini ve proliferasyonu azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in, i\u015flevsel veya bozuk saatlere sahip B16 melanom h\u00fccreleri ve t\u00fcm\u00f6rleri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\nSONU\u00c7LAR B16 h\u00fccrelerinde ve t\u00fcm\u00f6rlerinde saat genlerinin bask\u0131lanm\u0131\u015f oldu\u011funu bulduk, ancak sirkadiyen ritmi tetikleyen tedaviler, \u00f6rne\u011fin deksametazon, forskolin ve \u0131s\u0131 \u015foku, ritmik saat ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc geninin ifadelerini tetikledi, bu da S faz\u0131nda daha az h\u00fccre ve G1 faz\u0131nda daha fazla h\u00fccreye yol a\u00e7t\u0131. Buna g\u00f6re, B16'n\u0131n in vitro proliferasyonu ve in vivo t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi yava\u015flad\u0131. Benzer etkiler insan kolon kanseri HCT-116 h\u00fccrelerinde de g\u00f6zlemlendi. \u00d6nemli olan, deksametazonun etkilerinin apoptoz art\u0131\u015f\u0131 veya t\u00fcm\u00f6re ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccresi \u00e7ekimi art\u0131\u015f\u0131 ile ili\u015fkili olmad\u0131\u011f\u0131yd\u0131. Bmal1 adl\u0131 temel saat geninin B16 t\u00fcm\u00f6rlerinde indirgenmesi, deksametazonun t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc olaylar\u0131na etkilerini \u00f6nledi.\n\nSONU\u00c7lar Burada, deksametazonun h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi \u00fczerindeki etkilerinin t\u00fcm\u00f6r i\u00e7indeki sirkadiyen saate arac\u0131l\u0131k etti\u011fini g\u00f6sterdik. Bu nedenle, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, sirkadiyen saati art\u0131rman\u0131n kanser ilerlemesini kontrol etmek i\u00e7in yeni bir strateji olabilece\u011fini ortaya koyuyor."}
{"_id":"11983390","title":"Distinct functions of nucleotide-binding\/hydrolysis sites in the four AAA modules of cytoplasmic dynein.","text":"Sitoplazmik dynein, mikrot\u00fcb\u00fcl bazl\u0131 bir motor proteini olup, mikrot\u00fcb\u00fcl filamanlar\u0131 boyunca \u00e7o\u011fu i\u00e7sel geri ta\u015f\u0131ma hareketlerinin sorumludur. Dynein'in motor b\u00f6lgesi, P1'den P4'e kadar alt\u0131 ard\u0131\u015f\u0131k ba\u011fl\u0131 AAA (ATP'ye ba\u011fl\u0131 \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel aktivitelerle ili\u015fkili) mod\u00fclleri i\u00e7erir. Bu \u00e7oklu ATP ba\u011flama\/hidroliz sitelerinin i\u015flevlerini ay\u0131rt etmek i\u00e7in, her bir AAA mod\u00fcl\u00fcnde n\u00fckleotit ba\u011flama\/hidrolizini engellemek i\u00e7in mutasyonlar i\u00e7eren Dictyostelium dynein motor b\u00f6lgelerini ifade ettik ve safla\u015ft\u0131rd\u0131k, ard\u0131ndan ayr\u0131nt\u0131l\u0131 biyokimyasal \u00f6zelliklerini inceledik. P1 mutasyonu, ATP varl\u0131\u011f\u0131nda bile g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011flanma durumunda hapsoldu ve hareketlili\u011fini kaybetti. P3 mutasyonu da ATP varl\u0131\u011f\u0131nda mikrot\u00fcb\u00fcllere y\u00fcksek ba\u011flanma yetene\u011fi g\u00f6sterdi ve mikrot\u00fcb\u00fcl etkinle\u015ftirilmi\u015f ATPaz aktivitesinin \u00e7o\u011funu kaybetti, ancak mikrot\u00fcb\u00fcl kayma aktivitesini korudu, ancak mutantan\u0131n kayma h\u0131z\u0131, do\u011fal tipten 20 kat daha yava\u015ft\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, P2 veya P4 sitesinde mutasyon, ATP varl\u0131\u011f\u0131nda mutantan\u0131n mikrot\u00fcb\u00fcllere ba\u011flanma g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcn\u00fc etkilemedi, ancak ATPaz ve mikrot\u00fcb\u00fcl kayma aktivitelerini azaltt\u0131. Bu sonu\u00e7lar, sitoplazmik dynein'in motor aktivitelerinin sadece P1 sitesinde ATP ba\u011flama ve hidrolizinin hayati oldu\u011funu, ve di\u011fer n\u00fckleotit ba\u011flama\/hidroliz sitelerinin motor aktiviteleri d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Onlardan biri, P3 sitesinde n\u00fckleotit ba\u011flanmas\u0131 hayati de\u011fil, ancak sitoplazmik dynein'in mikrot\u00fcb\u00fcl etkinle\u015ftirilmi\u015f ATPaz ve hareketlili\u011finin kritik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"11992632","title":"Over-expression of RCAN1 causes Down syndrome-like hippocampal deficits that alter learning and memory.","text":"Down sendromlu (DS) bireylerde anormal beyin yap\u0131s\u0131 g\u00f6zlemlenmektedir. Beyin fonksiyonunu d\u00fczenleyen n\u00f6rotransmisyon ve sinyal yollar\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler de a\u00e7\u0131kt\u0131r. DS'de, ayn\u0131 anda anormal seviyelerde ifade edilen \u00e7ok say\u0131da gen vard\u0131r; bu nedenle, belirli anormalitelere katk\u0131da bulunan gen(ler)i belirlemek ve ard\u0131ndan dahil olan anahtar molek\u00fcler yollar\u0131 tan\u0131mlamak zorlu bir g\u00f6revdir. Biz, RCAN1-TG fareleri olu\u015fturarak RCAN1 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 incelemek ve DS'deki beyin fenotipine RCAN1'in katk\u0131s\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak istedik. RCAN1-TG fareleri, DS'de etkilenen alanlarda anormal beyin yap\u0131lar\u0131 sergilemektedir. Hipokamp\u00fcste n\u00f6ron hacmi ve say\u0131s\u0131 azalm\u0131\u015ft\u0131r ve bu, yeti\u015fkin n\u00f6rojenesin bozuklu\u011fuyla ili\u015fkilidir. RCAN1-TG hipokampal piramidal n\u00f6ronlarda dendritik dikenlerin yo\u011funlu\u011fu da azalm\u0131\u015ft\u0131r. Hipokampal ba\u011f\u0131ml\u0131 \u00f6\u011frenme ve k\u0131sa ve uzun s\u00fcreli haf\u0131zadaki eksiklikler, LTP'nin (uzun s\u00fcreli potansiyel) hipokampal dilimlerde korunamamas\u0131 ile birlikte g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. LTP ind\u00fcklenmesine yan\u0131t olarak, azalan kalsiyum ge\u00e7i\u015flerini ve CaMKII ve ERK1\/2 proteinlerinin fosforilasyonunun azalmas\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik, bu proteinler LTP'nin korunmas\u0131 ve haf\u0131zan\u0131n olu\u015fmas\u0131 i\u00e7in esast\u0131r. Verilerimiz, RCAN1'in normal beyin geli\u015fimi ve fonksiyonunda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin DS ile ili\u015fkili n\u00f6ral bozukluklara katk\u0131da bulunabilece\u011fini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"12009265","title":"Vitamins E and C in the prevention of prostate and total cancer in men: the Physicians' Health Study II randomized controlled trial.","text":"\n\u00c7OK SAYIDA birey, kanser gibi kronik hastal\u0131klar\u0131 \u00f6nleme umuduyla vitaminler al\u0131r. Vitamin E ve C, en yayg\u0131n bireysel takviyelerdendir. B\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli rastgele bir deneme, vitamin E'nin prostat kanseri riskini azaltabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr; ancak bu ili\u015fkiyi incelemek i\u00e7in \u00e7ok az deneme g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015ftir. Daha \u00f6nce, normal riskteki erkeklerde tek ba\u015f\u0131na vitamin C'nin kanseri \u00f6nleme konusunda hi\u00e7bir deneme yap\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131.\n\nHEDEF: Erkeklerde uzun s\u00fcreli vitamin E veya C takviyesinin prostat ve toplam kanser olaylar\u0131n\u0131n riskini azalt\u0131p azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\nT\u0130P, KONUM VE KATILIMCI:\n\nDoktorlar Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 II, 1997'de ba\u015flayan ve 2007'nin 31 A\u011fustos'una kadar planlanan tamamlanmas\u0131na kadar devam eden, vitamin E ve C'nin rastgele, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc bir fakt\u00f6riyel deneme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r. Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde 50 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 14.641 erkek doktor, bunlardan 1.307'si \u00f6nceden kanser ge\u00e7mi\u015fi olan ki\u015filer, \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edildi.\n\nB\u0130RLE\u015e\u0130M:\n\nBireysel takviyeler: Her iki g\u00fcnde bir 400 IU vitamin E ve g\u00fcnde 500 mg vitamin C.\n\nANA \u00c7IKAR MAKELER:\n\nProstat ve toplam kanser.\n\nSONU\u00c7LAR:\n\nOrtalama 8,0 y\u0131ll\u0131k takip s\u00fcresince, 1.008 onaylanm\u0131\u015f prostat kanseri vakas\u0131 ve 1.943 toplam kanser vakas\u0131 kaydedildi. Plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, vitamin E prostat kanseri (aktif ve plasebo vitamin E gruplar\u0131, 9.1 ve 9.5 olay\/1000 ki\u015fi-y\u0131l; risk oran\u0131 [HR], 0.97; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 0.85-1.09; P = .58) veya toplam kanser (aktif ve plasebo vitamin E gruplar\u0131, 17.8 ve 17.3 vaka\/1000 ki\u015fi-y\u0131l; HR, 1.04; 95% CI, 0.95-1.13;"}
{"_id":"12014458","title":"Micromanagers of gene expression: the potentially widespread influence of metazoan microRNAs","text":"\u00d6neriyoruz ki, her h\u00fccre tipine \u00f6zg\u00fc mikroRNA ortam\u0131, binlerce mRNA'n\u0131n ifadesini verimli bir \u015fekilde bast\u0131r\u0131r ve t\u00fcm metazoan mRNA dizilerinin evriminde \u00f6nemli bir ba\u011flam sa\u011flar. Belirli bir h\u00fccre tipinde ifade edilmemesi gereken genler i\u00e7in, protein \u00e7\u0131kt\u0131s\u0131 \u00f6nemsiz seviyelere d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcl\u00fcr. Di\u011fer genler i\u00e7in, dozaj, farkl\u0131 h\u00fccre tiplerinde \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f ifade sa\u011flarken her h\u00fccre tipi i\u00e7inde daha e\u015fit bir seviyeye ula\u015fmak i\u00e7in ayarlan\u0131r. Bu yollarla, mikroRNA'lar gen kontrol\u00fcnde kapsaml\u0131 bir katman ekler ve transkripsiyonel ve di\u011fer d\u00fczenleyici s\u00fcre\u00e7lerle b\u00fct\u00fcnle\u015ferek metazoan gen ifadesinin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 geni\u015fletir."}
{"_id":"12030318","title":"The Kinase Regulator Mob1 Acts as a Patterning Protein for Stentor Morphogenesis","text":"Morfojeniz ve desen olu\u015fumu, herhangi bir organizmada, tek h\u00fccreli veya \u00e7ok h\u00fccreli olup olmamas\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n hayati s\u00fcre\u00e7lerdir. Ancak, bitkilerin ve hayvanlar\u0131n geli\u015fim biyolojisi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, tek h\u00fccreli organizmalarda morfojeniz ve desen olu\u015fumu ilkeleri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. T\u00fcm h\u00fccreler desenler olu\u015ftururlar, ancak bu desenler en belirgin \u015fekilde k\u0131lcal organizmalarda g\u00f6r\u00fcl\u00fcr; bu nedenle, klasik tek h\u00fccreli model sistemi olan dev k\u0131lcal Stentor coeruleus'a y\u00f6neliyoruz. Burada, Stentor'da RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) makinesinin korundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. RNAi kullanarak, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ve morfojenizden bitkilere kadar korunan i\u015flevlere sahip bir kinaz koaktivat\u00f6r\u00fc olan Mob1'i, Stentor'da k\u00fcresel desen olu\u015fumuna ve geli\u015fime, yenilenmeye ihtiya\u00e7 duyan bir desen olu\u015fturma proteini olarak tan\u0131ml\u0131yoruz. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, Stentor'u bir yenilenme modeli olarak yeniden g\u00fcndeme getiriyor."}
{"_id":"12030680","title":"Measurement and clinical monitoring of human lymphocyte clonality by massively parallel VDJ pyrosequencing.","text":"B ve T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen karma\u015f\u0131k ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k resept\u00f6r\u00fc repertuar\u0131, konak organizmaya y\u00f6nelik \u00e7e\u015fitli tehditlerin tan\u0131nmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, yeniden d\u00fczenlenmi\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k resept\u00f6r\u00fc lokuslar\u0131n\u0131n y\u00fcksek paralel DNA dizilemesinin, fizyolojik ve patolojik ba\u011flamlarda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00e7e\u015fitlili\u011finin ve geni\u015flemi\u015f klonal lenfosit pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n do\u011frudan alg\u0131lanmas\u0131 ve izlenmesinde yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Kan ve doku \u00f6rneklerinden DNA izole edildi, \u00e7e\u015fitli DNA yeniden d\u00fczenlemelerini amplifiye etmek i\u00e7in bir dizi k\u0131rm\u0131z\u0131nt\u0131l\u0131 primer kullan\u0131ld\u0131 ve elde edilen barkodlu amplikon kar\u0131\u015f\u0131mlar\u0131 uzun okuma ultra derin dizileme ile dizilendi. Ard\u0131ndan, i\u015flevsel (veya i\u015flevsiz) ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k etkili molek\u00fcller olu\u015fturmak i\u00e7in birle\u015ftirilen DNA segmentlerine dayal\u0131 olarak bireysel DNA molek\u00fclleri karakterize edildi. Mevcut deneysel tasar\u0131mlar, tek bir dizileme ko\u015fulunda 150 \u00f6rnek kadar kapsayabilir ve dizileme derinli\u011fi, hem normal hem de hasta durumlarda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k repertuar\u0131n\u0131n istikrarl\u0131 ve dinamik y\u00f6nlerini tan\u0131mlamak i\u00e7in yeterlidir. Bu veriler, normal bireylerde ve hematolojik kanserli hastalarda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k spektrumlar\u0131 hakk\u0131nda y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc bir resim sunar ve bu son durumda, klonal t\u00fcm\u00f6r pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n ilk davran\u0131\u015f\u0131n\u0131, tedaviden sonra bu pop\u00fclasyonlar\u0131n bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 veya yeniden ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 ayd\u0131nlat\u0131r."}
{"_id":"12030735","title":"Can we apply the National Cholesterol Education Program Adult Treatment Panel definition of the metabolic syndrome to Asians?","text":"\n# Ama\u00e7\nAsyal\u0131larda metabolik sendrom hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgi mevcuttur. Ayr\u0131ca, kar\u0131n \u00e7evresi \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc kullanarak merkezi obezite tan\u0131m\u0131 Asyal\u0131lar i\u00e7in uygun olmayabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n ama\u00e7lar\u0131, Asyal\u0131larda merkezi obezite te\u015fhisi i\u00e7in optimal kar\u0131n \u00e7evresi de\u011ferini belirlemek ve bir Asya n\u00fcfusunda metabolik sendromun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin etmektir.\n\n# Ara\u015ft\u0131rma Tasar\u0131m\u0131 ve Y\u00f6ntemleri\n1998 Singapur Ulusal Sa\u011fl\u0131k Anketi'nden veriler kulland\u0131k; bu, 18-69 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki \u00c7inli, Malay ve Asya-Hint etnik k\u00f6kenlerinden 4.723 erkek ve kad\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir kesitsel anketti. Al\u0131c\u0131 i\u015fletme karakteristi\u011fi analizi, bu n\u00fcfusta merkezi obezite i\u00e7in daha uygun bir tan\u0131m\u0131n, kad\u0131nlarda kar\u0131n \u00e7evresi >80 cm ve erkeklerde >90 cm oldu\u011funu \u00f6nerdi. Daha sonra, NCEP ATP III kriterlerini kullanarak ve de\u011fi\u015ftirilmi\u015f kar\u0131n \u00e7evresi kriterlerini eklemeden metabolik sendromun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledik.\n\n# Sonu\u00e7lar\u0131\nAsyal\u0131larda kar\u0131n \u00e7evresi azalmas\u0131, metabolik sendromun ham yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 %12,2'den %17,9'a \u00e7\u0131kard\u0131. De\u011fi\u015ftirilmi\u015f Asya kriterlerini kullanarak, metabolik sendromun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, 18-30 ya\u015f grubunda %2,9'dan 60-69 ya\u015f grubunda %31,0'a y\u00fckseldi. Erkeklerde (erkeklerde %20,9, kad\u0131nlarda %15,5; P < 0,001) ve Asya-Hintlerde (Asya-Hintlerde %28,8, Malaylarda %24,2 ve \u00c7inlilerde %14,8; P < 0,001) daha yayg\u0131nd\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\u0131\nNCEP ATP III kriterleri, bir Asya n\u00fcfusuna uyguland\u0131\u011f\u0131nda, risk alt\u0131ndaki n\u00fcfusu abartacakt\u0131r. Daha d\u00fc\u015f\u00fck bir kar\u0131n \u00e7evresi kesme de\u011feri, metabolik sendromun Bat\u0131 n\u00fcfuslar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131na sahip olmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Asya'daki n\u00fcfuslar aras\u0131nda etnik farkl\u0131l\u0131klar olabilece\u011fine inan\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"12039953","title":"Serotonin and fluoxetine levels in plasma and platelets after fluoxetine treatment in depressive patients.","text":"Depresyon, serotonin, norepinefrin ve dopamin gibi n\u00f6rotransmiterlerin karma\u015f\u0131k de\u011fi\u015fiklikleriyle karakterize edilen bir ruh hali bozuklu\u011fudur. \u00d6zellikle, serotonin n\u00f6rotransmisyonunda \u00f6nemli anormallikler oldu\u011funa dair g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar vard\u0131r. 5-hidroksitriptamin (5-HT) plazma ve trombosit i\u00e7eri\u011fi gibi periferik serotoninergik iletim parametreleri, depresyonla ili\u015fkili biyokimyasal de\u011fi\u015fiklikleri belirlemek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Son y\u0131llarda, bu parametreler, se\u00e7ici serotonin geri al\u0131m inhibit\u00f6rleri (SSRI) gibi antidepresan ila\u00e7lar\u0131n mekanizmas\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in de kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, depresyonda olan hastalara fluoxetine verildikten sonra plazma ve trombositlerdeki fluoxetine ve serotonin aras\u0131ndaki etkile\u015fimi ara\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. 12 b\u00fcy\u00fck depresyonlu hasta (DSM-IV kriterlerine g\u00f6re), sabahlar\u0131 tek oral doz fluoxetine alm\u0131\u015ft\u0131r: ilk 5 g\u00fcn boyunca 5 mg, 6. g\u00fcnden 10. g\u00fcne kadar 10 mg ve 11. g\u00fcnden 40. g\u00fcne kadar 20 mg. Kan \u00f6rnekleri, fluoxetine 5 mg'\u0131n 1. g\u00fcn\u00fcnde ve fluoxetine 20 mg'\u0131n 1. ve 30. g\u00fcn\u00fcnde (tedavi 11. ve 40. g\u00fcnleri, s\u0131ras\u0131yla) ilac\u0131n uygulanmas\u0131ndan 0, 7, 10 ve 24 saat sonra al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. Plazma fluoxetine ve serotonin seviyeleri ilac\u0131n uygulanmas\u0131ndan sonra artm\u0131\u015f ve fluoxetine 20 mg'\u0131n 30. g\u00fcn\u00fcnde en y\u00fcksek seviyelere ula\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. Fluoxetine seviyeleri ayr\u0131ca plazma de\u011ferlerine benzer \u015fekilde trombositlerde de tespit edilebilir. Trombosit serotonin seviyeleri ilac\u0131n uygulanmas\u0131ndan sonra d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f ve en d\u00fc\u015f\u00fck de\u011ferler fluoxetine 20 mg'\u0131n 30. g\u00fcn\u00fcnde g\u00f6zlemlenmi\u015ftir."}
{"_id":"12040627","title":"The histone acetyltransferase MOF is a key regulator of the embryonic stem cell core transcriptional network.","text":"\u00c7ok y\u00f6nl\u00fc embriyonik k\u00f6k h\u00fccreler (ESCs), farkl\u0131la\u015fma uyaranlar\u0131na h\u0131zl\u0131 yan\u0131t verme potansiyeline sahip olarak, kendileri yenilenme ve \u00e7oklu potansiyellerini korurlar. Her iki ESC \u00f6zelli\u011fi de epigenetik d\u00fczenlemeye tabidir. Burada, Mof'un (histon asetiltransferaz) ESC'lerin kendileri yenilenme ve \u00e7oklu potansiyellerini korumada hayati bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Mof silinmi\u015f ESC'ler, karakteristik morfoloji, alkali fosfataz (AP) boyama ve farkl\u0131la\u015fma potansiyellerini kaybeder. Ayr\u0131ca, \u00e7ekirdek transkripsiyon fakt\u00f6rleri Nanog, Oct4 ve Sox2'nin anormal ifadelerini de g\u00f6sterirler. \u00d6nemli olan, Mof s\u0131f\u0131r ESC'lerin fenotiplerinin Nanog'un a\u015f\u0131r\u0131 ifadesiyle k\u0131smen bast\u0131r\u0131labilmesidir, bu da Mof'un ESC'lerde Nanog'un \u00fcst ak\u0131\u015f d\u00fczenleyicisi olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc desteklemektedir. Genom geni\u015fli\u011fi ChIP-seq ve transkriptom analizleri, Mof'un ESC'lerin \u00e7ekirdek transkripsiyon a\u011f\u0131na entegre bir bile\u015fen oldu\u011funu ve Mof'un \u00e7e\u015fitli geli\u015fim programlar\u0131na haz\u0131rlamak i\u00e7in genleri primledi\u011fini daha da g\u00f6stermektedir. Mof, Wdr5'in i\u015fe al\u0131nmas\u0131 ve anahtar d\u00fczenleyici lokallerde H3K4 metilasyonu i\u00e7in de gereklidir, bu da \u00e7e\u015fitli kromatin d\u00fczenleyicilerinin ESC'lerde karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve birbirine ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"12058271","title":"Role of the CXCR4\/SDF-1 chemokine axis in circulating neutrophil homeostasis.","text":"Kemik ili\u011fi, n\u00f6trofil \u00fcretiminin ve dola\u015f\u0131ma sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n birincil yeridir. CXC kemokin resept\u00f6r\u00fc-4\/stromal t\u00fcretilmi\u015f fakt\u00f6r-1 (CXCR4\/SDF-1) ekseni, hematopoetik k\u00f6k h\u00fccreleri, lenfositler ve kemik ili\u011finde geli\u015fen n\u00f6trofilerin etkile\u015fimleri konusunda merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, dola\u015f\u0131m sonras\u0131 n\u00f6trofil sal\u0131n\u0131m\u0131 ve kemik ili\u011fine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc konusunda kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 CXCR4 ba\u011f\u0131ml\u0131 mekanizmalar\u0131n dahil olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. CXCR4'e kar\u015f\u0131 n\u00f6tralize edici antikor, enjekte edilen n\u00f6trofilin kemik ili\u011finde tutunmas\u0131n\u0131 azaltt\u0131 (45.7% +\/- 0.5%ten 6.9% +\/- 0.5'e) ve kemikten n\u00f6trofil mobilizasyonunu sa\u011flad\u0131 (34.4% +\/- 4.4%). N\u00f6trofil CXCR4 ifadesi ve SDF-1 ile ind\u00fcklenen kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131, h\u00fccre olgunla\u015fmas\u0131yla ve etkinle\u015fmesiyle birlikte azald\u0131, bu da bu \u00f6zelliklere sahip canl\u0131larda kemik ili\u011fine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn azalmas\u0131yla kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131yd\u0131. Enflamatuar arac\u0131n ve CXCR2 ligan\u0131 KC'nin inf\u00fczyonu, kemikten n\u00f6trofil mobilizasyonunu tek ba\u015f\u0131na sa\u011flad\u0131 ve d\u00fc\u015f\u00fck CXCR4 engelleyici antikor dozlar\u0131 taraf\u0131ndan 3 kat\u0131na \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131, bu antikorlar ba\u015fka bir mobilizasyon etkisi yoktu. KC ve SDF-1 kalsiyum sinyalizasyonunun incelenmesi, KC'nin etkisinin k\u0131smen SDF-1'e kar\u015f\u0131 heterolog desensitisasyona ba\u011fl\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, CXCR4\/SDF-1 ekseninin dola\u015fan n\u00f6trofil homeostazisinde kritik oldu\u011funu ve enflamasyon s\u0131ras\u0131nda kemik ili\u011finden h\u0131zl\u0131 n\u00f6trofil sal\u0131n\u0131m\u0131nda yeni bir etkile\u015fimle enflamatuar CXC kemokinleriyle kat\u0131labilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"12074066","title":"Vitamin D and prevention of colorectal cancer.","text":"ARKA PLAN Yetersiz fotosentez veya a\u011f\u0131zdan Vitamin D al\u0131m\u0131, kolon ve rektum kanseri y\u00fcksek vaka oranlar\u0131yla ili\u015fkilidir, ancak doz-yan\u0131t ili\u015fkisi yeterince ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEMLER Vitamin D al\u0131m\u0131 ve serum 25-hidroksivitamin D'deki doz-yan\u0131t e\u011frileri, e\u011fim \u00e7izgileri olarak \u00e7izildi. Her do\u011frusal e\u011fim \u00e7izgisi \u00fczerindeki nokta, <100 IU\/g\u00fcn Vitamin D veya <13 ng\/ml serum 25-hidroksivitamin D'ye k\u0131yasla riskini %50 azaltan prediagnostik Vitamin D al\u0131m\u0131 veya 25-hidroksivitamin D konsantrasyonunu sa\u011flad\u0131. Bu de\u011ferlerin medyanlar\u0131 belirlendi. SONU\u00c7LAR Genel olarak, >veya =1000 IU\/g\u00fcn a\u011f\u0131zdan Vitamin D alan (p<0.0001) veya >veya =33 ng\/ml (82 nmol\/l) serum 25-hidroksivitamin D'ye (p<0.01) sahip bireyler, referans de\u011ferlerine k\u0131yasla kolon ve rektum kanseri vaka oranlar\u0131nda %50 daha d\u00fc\u015f\u00fck bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6sterdi. SONU\u00c7LAR 1000 IU\/g\u00fcn Vitamin D al\u0131m\u0131, Ulusal Bilimler Akademisi taraf\u0131ndan belirlenen g\u00fcvenli \u00fcst al\u0131m\u0131n yar\u0131s\u0131, %50 daha d\u00fc\u015f\u00fck riskle ili\u015fkilendirildi. 33 ng\/ml serum 25-hidroksivitamin D, g\u00fcvenli oldu\u011fu bilinen bir de\u011fer, de %50 daha d\u00fc\u015f\u00fck riskle ili\u015fkilendirildi. Kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in acil eylem, Vitamin D(3) al\u0131m\u0131n\u0131 1000 IU\/g\u00fcn'e \u00e7\u0131karmak ve g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na k\u0131sa s\u00fcreli maruz kalmay\u0131 te\u015fvik ederek 25-hidroksivitamin D'yi y\u00fckseltmek gerektirir."}
{"_id":"12086599","title":"Repeat expansion in the budding yeast ribosomal DNA can occur independently of the canonical homologous recombination machinery","text":"B\u00fcy\u00fck eukariotik genomik \u00f6\u011feler, ribozom DNA's\u0131 (rDNA) dahil, iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f kopyalama say\u0131lar\u0131yla tekrarlanan dizilerden olu\u015fur ve bu say\u0131lar d\u00fczenlenmi\u015f rekombinasyonla korunmal\u0131d\u0131r. rDNA rekombinasyonunu tetikleyen mekanizmalar belirlenmi\u015f olsa da, bunlar y\u00f6nlendirici de\u011fildir ve bu nedenle kesin tekrarlanan say\u0131 kontrol\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131klayamazlar. Burada, asf1\u0394 (histon kap\u0131c\u0131 Asf1'in eksikli\u011fi) olan mayalarda tekrarlanan rDNA geni\u015flemelerinin meydana geldi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu geni\u015flemeler, replikasyon kolu engelleyici protein Fob1'e ihtiya\u00e7 duymaz ve bu nedenle bilinen rDNA geni\u015fleme mekanizmalar\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. rDNA tekrarlanan say\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde aktif bir yolun varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz ki bu yol asf1\u0394 mutasyonlar\u0131nda yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f olarak aktif hale gelir. Asf1'in eksikli\u011fi olan h\u00fccreler, birden fazla h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi boyunca y\u00fcksek sadakatle rDNA tekrarlar\u0131n\u0131 birikir. Tekrar kazan\u0131m mekanizmas\u0131, y\u00fcksek tekrarl\u0131 diziye ba\u011fl\u0131d\u0131r ancak \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde homolog rekombinasyon proteinleri Rad52, Rad51 ve Rad59'a ba\u011f\u0131ml\u0131 de\u011fildir. Geni\u015fleme mekanizmas\u0131, DNA replikasyonunun s\u00fcre\u00e7lili\u011fini azaltan mutasyonlar taraf\u0131ndan bozulur, bu da rDNA tekrarlar\u0131n\u0131n kademeli kayb\u0131na yol a\u00e7ar. Verilerimiz, tekrarlanan DNA'da yeni bir k\u0131r\u0131k ind\u00fcklenmi\u015f replikasyon modu oldu\u011funu, bu da y\u00fcksek benzerli\u011fe ba\u011fl\u0131d\u0131r ancak klasik homolog rekombinasyon makinesine ihtiya\u00e7 duymaz."}
{"_id":"12086818","title":"cDNA and genomic cloning of lacritin, a novel secretion enhancing factor from the human lacrimal gland.","text":"\u00c7oklu d\u0131\u015f fakt\u00f6rlerin, uyar\u0131c\u0131 olmayan ve\/veya uyar\u0131lm\u0131\u015f sekresyon yollar\u0131n\u0131n farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fi hipotezler ortaya at\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak \u00f6zellikle organa \u00f6zg\u00fc olan farkl\u0131la\u015fma fakt\u00f6rlerinin kimli\u011fi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Burada, insan g\u00f6zya\u015f\u0131 bezindeki gecelik k\u00fclt\u00fcrlerde sekresyon fonksiyonunu kaybetmi\u015f ak\u0131n h\u00fccrelerinde sekresyonun artmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan yeni bir sekresyonlu glikoprotein olan lacritin'in tan\u0131mlanmas\u0131 hakk\u0131nda rapor veriyoruz. Lacritin mRNA ve proteini insan g\u00f6zya\u015f\u0131 bezinde y\u00fcksek d\u00fczeyde, b\u00fcy\u00fck ve k\u00fc\u00e7\u00fck salya bezlerinde orta d\u00fczeyde ve tiroid bezinde hafif d\u00fczeyde ifade edilir. 50'den fazla insan dokusunda lacritin mesaj\u0131 veya proteini tespit edilemez. Lacritin, beyin spesifik n\u00f6roglikan C'nin glikozaminoglikan ba\u011flama b\u00f6lgesine (102 amino asit kal\u0131nt\u0131s\u0131 \u00fczerinde %32 kimlik) ve belki de mukin benzeri amino k\u00fcresel b\u00f6lgeye fibulin-2'ye (%81 amino asit kal\u0131nt\u0131s\u0131 \u00fczerinde %30 kimlik) k\u0131smi benzerlik g\u00f6sterir ve \u00f6ncelikle sekresyon gran\u00fclleri ve sekresyon s\u0131v\u0131s\u0131nda lokalize olur. Lacritin geni be\u015f ekson i\u00e7erir, alternatif splice olmaz ve 12q13 konumuna haritalan\u0131r. Rekombine lacritin, uyar\u0131c\u0131 olmayan ak\u0131n h\u00fccre sekresyonunu art\u0131r\u0131r, ancak uyar\u0131c\u0131 ak\u0131n h\u00fccre sekresyonunu te\u015fvik etmez, ductal h\u00fccre proliferasyonunu te\u015fvik eder ve tirozin fosforilasyonu ve kalsiyum sal\u0131n\u0131m\u0131 yoluyla sinyalle\u015fmeyi uyar\u0131r. Kolajen IV, laminin-1, entactin\/nidogen-1, fibronektin ve vitronektin ile ba\u011flan\u0131r, ancak kolajen I, heparin veya EGF ile ba\u011flanmaz. G\u00f6zya\u015f\u0131 bezinin konstit\u00fctif sekresyon yolunu art\u0131ran otokrin\/parakrin bir g\u00fc\u00e7lendirici, ductal h\u00fccre mitogeni ve korneal epitel h\u00fccrelerini uyaran bir fakt\u00f6r olarak lacritin, g\u00f6zya\u015f\u0131 bez-kornea ekseninin i\u015flevinde \u00f6nemli bir rol oynayabilir."}
{"_id":"12087063","title":"The structure of informal care: are there differences by race?","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, informel bak\u0131m a\u011flar\u0131n\u0131n yap\u0131s\u0131nda \u0131rk farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131. 1989 Ulusal Uzun Vadeli Bak\u0131m Anketinden elde edilen, 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 3.793 i\u015flevsel olarak engelli ki\u015finin verileri analiz edildi. Toplam bak\u0131m a\u011f\u0131n\u0131n ve \u00fccretsiz a\u011f\u0131n boyutu \u0131rka g\u00f6re farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi, ancak \u00fccretsiz bak\u0131m verenler aras\u0131nda engelli ya\u015fl\u0131 siyahlar\u0131n aras\u0131nda do\u011frudan aile \u00fcyesi olmama olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksekti. Bu bulgular, di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalar taraf\u0131ndan belgelenen, bak\u0131m evi kullan\u0131m\u0131 ve \u00fccretli uzun vadeli bak\u0131m hizmetlerindeki \u0131rk farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n bak\u0131m d\u00fczenlemelerindeki farkl\u0131l\u0131klarla a\u00e7\u0131klan\u0131p a\u00e7\u0131klanamayaca\u011f\u0131 konusunda sorular ortaya at\u0131yor."}
{"_id":"12100854","title":"Proteomic and genomic approaches reveal critical functions of H3K9 methylation and Heterochromatin Protein-1\u03b3 in reprogramming to pluripotency","text":"Somatik h\u00fccrelerin ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelere (iPSCs) yeniden programlanmas\u0131, kromatinin \u00f6nemli bir yeniden d\u00fczenlenmesini i\u00e7erir. Bu s\u00fcre\u00e7te k\u00fcresel bollukta de\u011fi\u015fen post-translasyonel histon modifikasyonlar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in nicel k\u00fctle spektrometresi tabanl\u0131 bir yakla\u015f\u0131m kulland\u0131k. iPSCs'lerin, hem ba\u015flang\u0131\u00e7 fibroblastlar\u0131 hem de ge\u00e7 yeniden programlama ara \u00fcr\u00fcn\u00fc (\u00f6n-iPSCs) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, aktif kromatinle ili\u015fkili histon modifikasyonlar\u0131nda zenginle\u015fti\u011fini ve transkripsiyonel uzama i\u015faretleri ve bir reaktif modifikasyon alt k\u00fcmesi de dahil olmak \u00fczere H3K9me2\/me3 i\u015faretlerinde yoksun oldu\u011funu bulduk. H3K9 metiltransferazlar\u0131n\u0131n (Ehmt1, Ehmt2 ve Setdb1) yeniden programlamadaki katk\u0131s\u0131n\u0131 inceleyerek, k\u00fcresel H3K9me2\/me3 seviyelerinin d\u00fczenlenmesinde bu enzimlerin rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bunlar\u0131n eksikli\u011finin hem fibroblastlardan hem de \u00f6n-iPSCs'den iPSC olu\u015fumunu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Benzer \u015fekilde, Cbx3'\u00fcn (heterokromatin proteini 1\u03b3), H3K9 metilasyonunu tan\u0131yan bir protein olarak inhibisyonunun yeniden programlamay\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Genom geni\u015f konum analizi, Cbx3'\u00fcn hem \u00f6n-iPSCs hem de \u00e7oklu potansiyel h\u00fccrelerde aktif genlerle bask\u0131n olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ancak \u00e7arp\u0131c\u0131 bir \u015fekilde farkl\u0131 bir da\u011f\u0131l\u0131m g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu: \u00f6n-iPSCs'de, ancak embriyosal k\u00f6k h\u00fccrelerde de\u011fil, Cbx3 aktif transkripsiyonel ba\u015flang\u0131\u00e7 siteleriyle ili\u015fkilidir, bu da Cbx3'\u00fcn geli\u015fimsel olarak d\u00fczenlenmi\u015f bir rol\u00fcne i\u015faret eder. Fonksiyonlar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde \u00f6rt\u00fc\u015fmese de ve Cbx3'\u00fcn bask\u0131n olarak aktif transkripsiyonla ili\u015fkili olmas\u0131na ra\u011fmen, H3K9 metiltransferazlar\u0131 ve Cbx3 her ikisi de Nanog gibi \u00e7oklu potansiyel fakt\u00f6r\u00fc bask\u0131layarak yeniden programlamay\u0131 inhibe eder. Bulgular\u0131m\u0131z, Cbx3 ve H3K9 metilasyonunun ge\u00e7 yeniden programlama olaylar\u0131n\u0131 k\u0131s\u0131tlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kromatin karakterinde belirgin bir de\u011fi\u015fikli\u011fin yeniden programlaman\u0131n epigenetik bir engel oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"12100963","title":"Tissue exit: a novel control point in the accumulation of antigen-specific CD8 T cells in the influenza a virus-infected lung.","text":"Bellek\/etki edici T h\u00fccreleri, d\u0131\u015f lenfatik dokulara ve enfeksiyon b\u00f6lgelerine verimli bir \u015fekilde g\u00f6\u00e7 ederler ve istilac\u0131 patojenlere kar\u015f\u0131 imm\u00fcn g\u00f6zetim ve ilk savunma hatt\u0131n\u0131 sa\u011flarlar. G\u00f6\u00e7, dokuda enfeksiyonun boyutu, kalitesi ve s\u00fcresini d\u00fczenlemede potansiyel bir yol olmas\u0131na ra\u011fmen, enfekte dokulardan T h\u00fccrelerinin \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 k\u00f6t\u00fc anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Influenza A vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonu modeli kullanan bir fare \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, enfekte akci\u011ferden CD8 etki edici T h\u00fccrelerinin CCR7 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde g\u00f6\u00e7 etti\u011fini bulduk. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, antijen tan\u0131ma sonras\u0131, CD8 etki edici T h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fc azald\u0131 ve CCR7 i\u015flevi in vivo ve in vitro olarak azalt\u0131ld\u0131, bu da enfekte dokulardan T h\u00fccrelerinin \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131n s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlendi\u011fini g\u00f6sterir. Verilerimiz, T h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn d\u00fczenlenmesinin, enfeksiyon yerinde antijen spesifik etki edici h\u00fccreleri tutman\u0131n bir mekanizmas\u0131 oldu\u011funu ve viral temizli\u011fi te\u015fvik ederken yan etki T h\u00fccrelerinin say\u0131s\u0131n\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve a\u015f\u0131r\u0131 iltihab\u0131 \u00f6nledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"12102963","title":"The relation between dietary flavonol intake and coronary heart disease mortality: a meta-analysis of prospective cohort studies","text":"Ama\u00e7: Beslenmede flavonol al\u0131m\u0131n\u0131n koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (KKD) \u00f6l\u00fcm riski ile ili\u015fkisini de\u011ferlendirmek. Tasar\u0131m: 2001 Eyl\u00fcl'e kadar yay\u0131nlanan \u00f6n incelemeli kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in meta-analiz. \u00c7al\u0131\u015fmalar, MEDLINE ve EMBASE veritabanlar\u0131 ve ilgili referans listelerinin taranmas\u0131 ile belirlendi. Yay\u0131nlanan raporlardan a\u015fa\u011f\u0131daki bilgiler \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131: kohort b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc, ortalama ya\u015f, ortalama takip s\u00fcresi, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl KKD olaylar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131, ortalama flavonol al\u0131m\u0131, ana flavonol al\u0131m kaynaklar\u0131, potansiyel kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lara yap\u0131lan ayarlama derecesi ve bazilinde \u00f6l\u00e7\u00fclen beslenmedeki flavonol al\u0131m\u0131 ile KKD \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ili\u015fki. Sonu\u00e7lar: 2087 \u00f6l\u00fcmc\u00fcl KKD olay\u0131 i\u00e7eren yedi erkek ve kad\u0131n kohortu belirlendi. \u00dcst \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc ile alt \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc aras\u0131nda beslenmedeki flavonol al\u0131m\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak, bilinen KKD risk fakt\u00f6rleri ve di\u011fer besin bile\u015fenleri i\u00e7in ayarland\u0131ktan sonra birle\u015ftirilmi\u015f risk oran\u0131 0,80 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0,69-0,93) olarak bulundu. Sonu\u00e7: Bu \u00f6n incelemeli kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 genel g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fc, k\u00fc\u00e7\u00fck say\u0131da meyve ve sebzeden, \u00e7ay ve k\u0131rm\u0131z\u0131 \u015faraptan al\u0131nan y\u00fcksek beslenmedeki flavonol al\u0131m\u0131n\u0131n serbest ya\u015fayan n\u00fcfuslarda KKD \u00f6l\u00fcm riskini azaltmayla ili\u015fkili olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Sponsorluk: Sydney \u00dcniversitesi Uluslararas\u0131 Sa\u011fl\u0131k Enstit\u00fcs\u00fc."}
{"_id":"12122482","title":"MRI in the diagnosis of MS: a prospective study with comparison of clinical evaluation, evoked potentials, oligoclonal banding, and CT.","text":"200 \u015f\u00fcpheli \u00e7oklu skleroz (MS) hastas\u0131n\u0131n prospektif de\u011ferlendirmesinde MRI'yi CT, uyar\u0131 potansiyelleri (EP) ve serebrospinal s\u0131v\u0131 (CSF) oligoklonal bant analizi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. MRI, da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n mekansal g\u00f6steriminde en iyi y\u00f6ntemdi. Tek semptomatik hastal\u0131ktaki normal uygun EP genellikle MRI ve CSF analizi taraf\u0131ndan desteklenerek MS'in klinik tan\u0131s\u0131 olarak \u00f6ng\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu. Normal uygun EP \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 tatmin edici de\u011fildi \u00e7\u00fcnk\u00fc MRI ve CSF analizi s\u0131kl\u0131kla MS tan\u0131s\u0131 i\u00e7in destek sa\u011flam\u0131yordu. Bu \u00fc\u00e7 paraklinik \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n \u00fc\u00e7\u00fcn\u00fcn uyumu oldu\u011funda, MS tan\u0131s\u0131 muhtemelen kesinlik kazan\u0131r. Ara\u015ft\u0131rma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in, laboratuvar destekli kesin MS (LSDMS), toplam 200 hastadan 85'inde (42,5%), optik n\u00f6rit (ON) hastalar\u0131n\u0131n 19'unda (50%) ve kronik ilerleyici miyelopati (CPM) hastalar\u0131n\u0131n 24'\u00fcnde (46%) tan\u0131layabildi. MRI, ON ve CPM gruplar\u0131 i\u00e7in LSDMS'ye uygun hastalar\u0131 belirlemede %100 ba\u015far\u0131l\u0131 oldu. K\u0131sa bir takip (1 y\u0131ldan az) s\u0131ras\u0131nda, 200 hastadan 19'u (10%) klinik olarak kesin MS (CDMS) geli\u015ftirdi ve MRI bu tan\u0131y\u0131 18'inde (95%) \u00f6ng\u00f6rd\u00fc. Sadece uzun s\u00fcreli takip, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n ve LSDMS kategorisinin CDMS geli\u015fimini ne kadar iyi \u00f6ng\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterecektir. MS'in klinik tan\u0131s\u0131 (CDMS), %95 do\u011frulukta olsa bile, alt\u0131n standart olarak kalmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"12130067","title":"Osteoclasts promote the formation of hematopoietic stem cell niches in the bone marrow","text":"Kemik ili\u011finde (BM) hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre (HSC) ni\u015finin olu\u015fumu, endokondral osteifikasyona (EO) yak\u0131n bir \u015fekilde ili\u015fkilidir, ancak bu s\u00fcre\u00e7te yer alan mekanizmalar hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Oc\/oc fare modeli, osteosit (OCL) aktivitesinin kayb\u0131 nedeniyle bozulmu\u015f endokondral osteifikasyona sahip bir fare modeli kullanarak, osteoblastlar (OBL) ve OCL'lerin HSC ni\u015finin olu\u015fumundaki rollerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. OCL aktivitesinin olmamas\u0131, mesenkimal projenlerin oran\u0131n\u0131n artmas\u0131na ancak osteoblastik farkl\u0131la\u015fman\u0131n azalmas\u0131na neden olarak, kemik ili\u011finde HSC'lerin yerle\u015fimini bozan kusurlu bir HSC ni\u015fine yol a\u00e7t\u0131. OCL aktivitesinin geri kazan\u0131lmas\u0131, HSC ni\u015finin olu\u015fumundaki kusuru tersine \u00e7evirdi. Verilerimiz, OBL'lerin HSC ni\u015flerinin kurulmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ve osteoblastik geli\u015fimin OCL'ler taraf\u0131ndan tetiklendi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu bulgular, normal ve patolojik hematopoezis anlay\u0131\u015f\u0131nda kritik \u00f6neme sahip olan HSC ni\u015finin olu\u015fumu hakk\u0131nda bilgi birikimimizi geni\u015fletmektedir."}
{"_id":"12130200","title":"A prospective study of plasma homocyst(e)ine and risk of myocardial infarction in US physicians.","text":"\n# Ama\u00e7:\nPlazmadaki homosit(e)in seviyelerinin y\u00fckselmesiyle ili\u015fkili koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 riskini proaktif olarak de\u011ferlendirmek.\n\n# Y\u00f6ntem:\n\u0130\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, prospectif olarak toplanan kan \u00f6rnekleri kullan\u0131larak.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131:\nFizisyen Sa\u011fl\u0131k \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'ndaki kat\u0131l\u0131mc\u0131lar.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:\n40-84 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda, \u00f6nceden kalp krizi (MI) veya inme ge\u00e7irmemi\u015f 14.916 erkek hekimden olu\u015fan toplam bir grup, temel seviyede kan \u00f6rnekleri verdi ve 5 y\u0131l boyunca takip edildi. 271 erkek, daha sonra MI geli\u015ftirdikten sonra, ya\u015f ve sigara i\u00e7me durumuna g\u00f6re e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrollerle birlikte, homosit(e)in seviyeleri analiz edildi.\n\n# Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc:\nAkut MI veya koroner hastal\u0131k nedeniyle \u00f6l\u00fcm.\n\n# Bulgular:\nHomosit(e)in seviyeleri, vakalarda kontrollerde oldu\u011fundan daha y\u00fcksekti (11.1 \u00b1 4.0 [SD] vs 10.5 \u00b1 2.8 nmol\/mL; P = .03). Fark, daha sonra MIs olan erkeklerde y\u00fcksek de\u011ferlerin fazla olmas\u0131ndan kaynaklan\u0131yordu. En \u00fcst 5% ile en alt 90% aras\u0131ndaki homosit(e)in seviyeleri i\u00e7in g\u00f6reli risk 3.1'di (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.4-6.9; P = .005). Ek olarak diyabet, hipertansiyon, aspirin tedavisi, Quetelet endeksi ve toplam\/y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol i\u00e7in ayarlamalar yap\u0131ld\u0131ktan sonra bu g\u00f6reli risk 3.4'e (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.3-8.8) (P = .01) y\u00fckseldi. Kontrollerin ve vakalar\u0131n %11'i (13 kontrol ve 31 vaka) kontrollerin 95. perzentilinin \u00fczerindeydi.\n\n# Sonu\u00e7:\nPlazmadaki orta derecede y\u00fcksek homosit(e)in seviyeleri, di\u011fer koroner risk fakt\u00f6rlerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak sonraki MI riskini art\u0131r\u0131yor. Y\u00fcksek seviyeler genellikle kolayca vitamin takviyeleriyle tedavi edilebildi\u011fi i\u00e7in, homosit(e)in, ba\u011f\u0131ms\u0131z ve de\u011fi\u015ftirilebilir bir"}
{"_id":"12130690","title":"Involvement of transient receptor potential vanilloid 1 receptors in protease-activated receptor-2-induced joint inflammation and nociception.","text":"Proteaz etkinle\u015ftirilmi\u015f resept\u00f6r-2 (PAR-2), proteolitik kitleme yoluyla etkinle\u015ftirilen G-protein ba\u011fl\u0131 bir resept\u00f6rd\u00fcr. Bu resept\u00f6r, epitel, endotel ve enflamatuar h\u00fccrelerde, ayr\u0131ca ge\u00e7ici resept\u00f6r potansiyel vanilloid 1 (TRPV1) resept\u00f6r\u00fcn\u00fc ifade eden n\u00f6ronlarda yer al\u0131r. Enflamatuar\/nociceptif s\u00fcre\u00e7lerde \u00f6nemli bir rol oynar. Eklemlerdeki PAR-2 fonksiyonu hakk\u0131nda az say\u0131da rapor oldu\u011fu i\u00e7in, eklem a\u011fr\u0131s\u0131 ve enflamasyon \u00fczerinde intraartik\u00fcler PAR-2 etkinle\u015ftirmenin etkileri incelendi. \u0130kincil hiperaljisi\/allodiniya, kendili\u011finden a\u011f\u0131rl\u0131k da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, \u015fi\u015flik ve enflamatuar sitokin \u00fcretimi \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve TRPV1 iyon kanallar\u0131n\u0131n kat\u0131l\u0131m\u0131 fareler ve farelerde ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Dizde SLIGRL-NH(2) PAR-2 resept\u00f6r aktivasyon agonisinin enjekte edilmesi, her iki t\u00fcrde de sa\u011f taraf arka bacakta dokunma duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve a\u011f\u0131rl\u0131k ta\u015f\u0131ma kapasitesini azaltt\u0131. \u0130kincil mekanik allodiniya\/hiperaljisi ve bozulmu\u015f a\u011f\u0131rl\u0131k da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, farelerde TRPV1 antagonist SB366791 ve farelerde bu resept\u00f6r\u00fcn genetik olarak silinmesiyle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131ld\u0131. PAR-2 etkinle\u015ftirme, eklemde \u00f6nemli bir \u015fi\u015flik olu\u015fturmad\u0131, ancak IL-1beta konsantrasyonunu art\u0131rd\u0131, bu da TRPV1 kanal\u0131n\u0131n etkisini etkilemedi. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma olarak, intraplantar SLIGRL-NH(2) her iki WT ve TRPV1 eksik farede de benzer birincil mekanik hiperaljisi ve bozulmu\u015f a\u011f\u0131rl\u0131k da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na neden oldu, ancak \u015fi\u015flik daha azd\u0131. Etkisiz peptid LRGILS-NH(2), herhangi bir enflamatuar veya nociceptif de\u011fi\u015fikliklere neden olmamakla birlikte, her iki b\u00f6lgeye de enjekte edildi. Bu veriler, PAR-2 resept\u00f6r aktivasyonundan kaynaklanan ikincil mekanik hiperaljisi\/allodiniya ve kendili\u011finden a\u011fr\u0131n\u0131n diz ekleminde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde TRPV1 resept\u00f6rleri taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Eklemdeki PAR-2 etkinle\u015ftirme-indirilen \u015fi\u015flik de TRPV1 resept\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan medyaland\u0131r\u0131l\u0131r, ancak birincil mekanik hiperaljisi, bozulmu\u015f a\u011f\u0131rl\u0131k da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 ve IL-"}
{"_id":"12145359","title":"Relationship between reduced forced expiratory volume in one second and the risk of lung cancer: a systematic review and meta-analysis.","text":"\nARKA PLAN Bireylerde ciddi \u015fekilde bozulmu\u015f akci\u011fer fonksiyonu, akci\u011fer kanseri riskini art\u0131r\u0131r. Daha hafif bir \u015fekilde azalan zorlu solunum hacmi (FEV(1)) de akci\u011fer kanseri riskini art\u0131r\u0131p art\u0131rmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 tart\u0131\u015fan bir tart\u0131\u015fma vard\u0131r. Ayr\u0131ca, benzer azalmalar i\u00e7in erkek ve kad\u0131nlar\u0131n akci\u011fer kanseri i\u00e7in benzer risklere sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131 konusunda az bir fikir birli\u011fi vard\u0131r.\n\nY\u00d6NTEM PubMed ve EMBASE veritabanlar\u0131nda 1 Ocak 1966 ile 1 Ocak 2005 tarihleri aras\u0131nda bir arama yap\u0131ld\u0131 ve FEV(1) ile akci\u011fer kanseri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceleyen \u00e7al\u0131\u015fmalar belirlendi. Arama, n\u00fcfus tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, proaktif tasar\u0131m, 5000'den fazla kat\u0131l\u0131mc\u0131ya sahip ve sigara i\u00e7me durumunu ayarlayan \u00e7al\u0131\u015fmalarla s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7lar 28 \u00f6zet belirlendi, bunlardan 6's\u0131 FEV(1) rapor etmedi ve 8'i sigara i\u00e7me durumunu ayarlamad\u0131. Bu raporda, FEV(1)'i be\u015filere rapor eden d\u00f6rt \u00e7al\u0131\u015fma yer almaktad\u0131r. Akci\u011fer kanseri riski, FEV(1)'in azalmas\u0131yla artmaktad\u0131r. En y\u00fcksek FEV(1) be\u015fili (>100% tahmin edilen) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, en d\u00fc\u015f\u00fck FEV(1) be\u015fili (<yakla\u015f\u0131k %70 tahmin edilen) erkeklerde akci\u011fer kanseri riski i\u00e7in 2.23 kat (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI) 1.73-2.86) ve kad\u0131nlarda 3.97 kat art\u0131\u015f\u0131 (95% CI 1.93-8.25) ile ili\u015fkilendirildi. Hatta nispeten k\u00fc\u00e7\u00fck azalmalar (yakla\u015f\u0131k %90 tahmin edilen) bile erkeklerde akci\u011fer kanseri riskini %30 (95% CI 1.05-1.62) ve kad\u0131nlarda 2.64 kat (95% CI 1.30-5.31) art\u0131rmaktad\u0131r.\n\nSONU\u00c7 Azalm\u0131\u015f FEV(1), akci\u011fer kanseri ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. Hatta nispeten az bir azalma bile, \u00f6zellikle kad\u0131nlarda akci\u011fer kanseri i\u00e7in \u00f6nemli bir tahmin edicidir."}
{"_id":"12149169","title":"Functional Architecture of RNA Polymerase I","text":"Ribozom RNA's\u0131 (rRNA) sentezi, RNA polimeraz\u0131 (Pol) I taraf\u0131ndan yap\u0131lan ilk ad\u0131md\u0131r ve \u00f6karyotik h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesinde d\u00fczenleyici bir anahtar g\u00f6revi g\u00f6r\u00fcr. Burada, tam 14 alt birimli maya Pol I'in 12 A \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte kriyo-elektron mikroskobik yap\u0131s\u0131n\u0131, \u00e7ekirdek enzimin homoloji modelini ve A14\/43 alt kompleksinin kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Elde edilen Pol I hibrit yap\u0131s\u0131nda, A14\/43, tutucu ve dok alanlar\u0131n\u0131n benzersiz bir y\u00fczey olu\u015fturdu\u011fu ve ba\u015flatma fakt\u00f6rleriyle etkile\u015fime girdi\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Pol I'e \u00f6zg\u00fc alt birimlerin A49 ve A34.5'i, enzim f\u0131\u00e7\u0131 yak\u0131n\u0131nda bir heterodimer olu\u015fturur ve bu, Pol II'ye ba\u011fl\u0131 fakt\u00f6r TFIIF ile ili\u015fkili bir i\u00e7 uzatma fakt\u00f6r\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Pol II'ye k\u0131yasla, Pol I g\u00fc\u00e7l\u00fc bir i\u00e7 3'-RNA kesme aktivitesine sahiptir ve bu aktivite, A12.2 alt biriminin C-terminal alan\u0131na ve muhtemelen ribozom RNA's\u0131n\u0131n kontrol\u00fcn\u00fc ve 3'-sonu kesimini sa\u011flar."}
{"_id":"12152977","title":"SWI\/SNF-Brg1 regulates self-renewal and occupies core pluripotency-related genes in embryonic stem cells.","text":"SWI\/SNF-Brg1 kromatin yeniden d\u00fczenleme proteini, gen ifadesinin d\u00fczenlemesi yoluyla h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol\u00fc ve farkl\u0131la\u015fmada kritik roller oynar. Brg1'in farelerde kayb\u0131 erken embriyolik \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7lan\u0131r ve son ara\u015ft\u0131rmalar somatik k\u00f6k h\u00fccre kendi yenilenmesi ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda Brg1'in bir rol\u00fcne i\u015faret etmi\u015ftir. Bununla birlikte, preimplantasyon embriyolar\u0131 ve embriyojenik k\u00f6k h\u00fccreler (ES h\u00fccreleri) \u00fczerindeki Brg1 i\u015flevi hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Burada, Brg1'in ES h\u00fccre kendi yenilenmesi ve \u00e7oklu potansiyeli i\u00e7in gerekli oldu\u011funu bildiriyoruz. Blastositlerdeki Brg1'e y\u00f6nelik RNA m\u00fcdahalesi, Oct4 ve Nanog'un anormal ifadesine neden oldu. ES h\u00fccrelerinde, Brg1'in indirgenmesi, farkl\u0131la\u015fmay\u0131 g\u00f6steren fenotipik de\u011fi\u015fikliklere, kendi yenilenme ve \u00e7oklu potansiyeli genlerinin (\u00f6rne\u011fin, Oct4, Sox2, Sall4, Rest) indirgenmesine ve farkl\u0131la\u015fma genlerinin (\u00f6rne\u011fin, Polycomb grubu [PcG] proteinleri) y\u00fckseltilmesine yol a\u00e7t\u0131. Genom \u00e7ap\u0131nda promot\u00f6r analizi (kromatin imm\u00fcnopresipitasyonu) ile, Brg1'in Oct4, Sox2, Nanog, Sall4, Rest ve PcG proteinleri gibi anahtar \u00e7oklu potansiyeli ili\u015fkili genlerin promot\u00f6rlerini i\u015fgal etti\u011fini bulduk. Ayr\u0131ca, Brg1, Oct4, Sox2, Nanog ve PcG protein hedef genlerinin bir alt k\u00fcmesini ko-i\u015fgal etti. Bu sonu\u00e7lar, ES h\u00fccrelerinde kendi yenilenme ve \u00e7oklu potansiyeli d\u00fczenlemede Brg1'in \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"12156187","title":"Rapid induction of Alternative Lengthening of Telomeres by depletion of the histone chaperone ASF1","text":"Mammal kromozom u\u00e7lar\u0131n\u0131n korunmas\u0131 i\u00e7in alternatif telomer uzatma (ALT) yolunun aktivasyon mekanizmas\u0131 uzun s\u00fcre belirsiz kald\u0131. \u015eimdi, insan h\u00fccrelerinde ASF1a ve ASF1b histon kaplay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n birlikte yok edilmesinin hem birincil hem de kanser h\u00fccrelerinde t\u00fcm ALT \u00f6zelliklerini tetikledi\u011fini ke\u015ffettik. Bunlar, ALT ile ili\u015fkili PML (promielositik l\u00f6semi) cisimlerinin (APB'ler) olu\u015fumu, ekstrachromosomal telomerik DNA t\u00fcrlerinin varl\u0131\u011f\u0131, telomerik karde\u015f kromatid de\u011fi\u015fimleri (t-SCE) olaylar\u0131n\u0131n artmas\u0131 ve entegre etiketlerin intertelomerik de\u011fi\u015fimi gibi \u00f6zellikleri i\u00e7erir. Bu ba\u011flamda ALT \u00f6zelliklerinin tetiklenmesi, ayn\u0131 zamanda telomeraz\u0131n bask\u0131lanmas\u0131na neden oldu. RAD17 ve BLM proteinlerinin ALT tetiklemesinin pozitif d\u00fczenlenmesini ve EXO1 ve DNA2'nin negatif d\u00fczenlenmesini belirledik. ASF1'in yok edilmesinden kaynaklanan ALT fenotiplerinin tetiklenmesi, histon y\u00f6netimi bozuklu\u011funun bir sonucu olarak ALT'nin hipotezini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde destekliyor."}
{"_id":"12172346","title":"Targeting bromodomains: epigenetic readers of lysine acetylation","text":"Lizin asetilasyonu, kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen \u00f6nemli bir mekanizma; anormal asetilasyon seviyeleri, \u00e7e\u015fitli hastal\u0131klar\u0131n geli\u015fimiyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Asetil-lisin modifikasyonlar\u0131, bromodom alanlar\u0131na ba\u011flanma siteleri olu\u015fturur, bu alanlar \u00e7e\u015fitli proteinlerde bulunan k\u00fc\u00e7\u00fck etkile\u015fim mod\u00fclleridir, bunlardan baz\u0131lar\u0131 asetilasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 transkripsiyonel d\u00fczenleyici komplekslerinin bir araya gelmesinde kritik rol oynar. Bu kompleksler daha sonra fenotipik de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7an transkripsiyonel programlar\u0131 ba\u015flatabilir. Son zamanlarda ke\u015ffedilen g\u00fc\u00e7l\u00fc ve y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fckte BET (bromodom ve ek terminal) ailesi bromodomlar\u0131 i\u00e7in inhibit\u00f6rler, \u00e7e\u015fitli terap\u00f6tik alanlarda yo\u011fun ara\u015ft\u0131rma faaliyetini te\u015fvik etmi\u015ftir, \u00f6zellikle onkoloji alan\u0131nda, burada BET proteinleri kritik onkogenlerin ve anti-apoptotik proteinlerin ifadelerini d\u00fczenler. Ayr\u0131ca, BET bromodomlar\u0131na hedefleme, iltihaplanma ve viral enfeksiyonun tedavisinde potansiyel ta\u015f\u0131yabilir. Burada, bromodom inhibit\u00f6rlerinin geli\u015fmesindeki son ilerlemeleri ve ila\u00e7 ke\u015ffi alanlar\u0131ndaki potansiyel uygulamalar\u0131n\u0131 vurguluyoruz."}
{"_id":"12197393","title":"Arachidonic acid cytochrome P450 epoxygenase pathway.","text":"Sitokrom P450 (CYP) epoksijenazlar, arachidonik asidi d\u00f6rt epoksiyeikosatrienik asit (EET) izomerlerine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr: 5,6-, 8,9-, 11,12- ve 14,15-EET. Bu EET'ler, BKCa ad\u0131 verilen d\u00fcz kas b\u00fcy\u00fck iletkenlik kalsiyum etkinle\u015ftirilmi\u015f K+ kanallar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirerek damar gev\u015fetimi sa\u011flar. Ayr\u0131ca, kan damarlar\u0131 ve b\u00f6brekte anti-enflamatuar etkilere sahiptir, angiogenezi te\u015fvik eder ve izemik miokard ve beyni korur. CYP epoksijenazlar ayr\u0131ca eikosapentaenoik asidi vasoaktif epoxiderivatiflere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr ve 11,12- ve 14,15-EET i\u00e7eren endokannabinoidler olu\u015fur. EET'lerin bir\u00e7ok eylemi, EET'lerin bir membran resept\u00f6r\u00fcne ba\u011flanmas\u0131yla ba\u015flat\u0131l\u0131r, bu da iyon kanallar\u0131n\u0131 ve h\u00fccre i\u00e7i sinyal iletimi yollar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirir. Bununla birlikte, EET'ler h\u00fccreler taraf\u0131ndan da emilir, fosfolipidlere dahil edilir ve sitoplazmik proteinlere ve n\u00fckleer resept\u00f6rlere ba\u011flan\u0131r, bu da baz\u0131 i\u015flevlerin do\u011frudan EET'nin h\u00fccre i\u00e7i etki sistemleriyle etkile\u015fimi yoluyla ger\u00e7ekle\u015febilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcr. Sol\u00fcble epoxide hidrolaz (sEH), EET'leri dihidroksiyeikosatrienik asitlere (DHET) d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr. \u00c7\u00fcnk\u00fc bu, EET'lerin bir\u00e7ok i\u015flevsel etkisini azalt\u0131r, sEH inhibisyonu, EET'lerin yararl\u0131 etkilerini art\u0131rmak ve uzatmak i\u00e7in bir mekanizma olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"12205576","title":"Physical activity at 36 years: patterns and childhood predictors in a longitudinal study.","text":"\n# Ama\u00e7:\n36 ya\u015f\u0131nda olan erkek ve kad\u0131n yeti\u015fkinler aras\u0131nda i\u015f ve bo\u015f zaman fiziksel aktivite kal\u0131plar\u0131nda cinsiyet ve sosyoekonomik farkl\u0131l\u0131klar\u0131 tan\u0131mlamak ve \u00e7ocukluk ve ergenlik d\u00f6nemindeki fakt\u00f6rlerin daha sonraki ya\u015famda y\u00fcksek spor ve rekreasyon aktivite kat\u0131l\u0131m oranlar\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmakt\u0131.\n\n# Tasar\u0131m:\nUlusal bir do\u011fum kohortu ara\u015ft\u0131rma \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131ndan \u00e7ocukluk, ergenlik ve 36 ya\u015flar\u0131nda toplanan veriler kullan\u0131ld\u0131.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131:\n\u0130ngiltere, \u0130sko\u00e7ya ve Galler'de ikamet eden n\u00fcfus \u00f6rne\u011fi.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:\nDo\u011fumdan 43 ya\u015f\u0131na kadar d\u00fczenli olarak takip edilen yakla\u015f\u0131k 3500 erkek ve kad\u0131nlardan olu\u015fan stratifikasyonlu bir \u00f6rnek.\n\n# \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Ana Bulgular:\nSpor ve rekreasyon aktiviteleri, bah\u00e7e i\u015fleri ve kendin yap (DIY) aktivitelerinde y\u00fcksek oranlar bildiren erkeklerin, kad\u0131nlardan daha fazla oldu\u011fu g\u00f6zlemlendi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, kad\u0131nlar bisiklet s\u00fcrme ve y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f aktivitelerinde daha y\u00fcksek oranlar bildirdi. Daha y\u00fcksek e\u011fitim seviyeleri, spor kat\u0131l\u0131m\u0131nda s\u0131kl\u0131k ile ili\u015fkiliydi. Bireyler genellikle tek bir aktiviteye kat\u0131l\u0131yor, di\u011fer t\u00fcrlerden ka\u00e7\u0131nm\u0131yordu. En aktif spor kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131, okulda sporlarda \u00fcst d\u00fczey performans g\u00f6steren, ergenlikte daha d\u0131\u015fa d\u00f6n\u00fck olan, \u00e7ocukluk d\u00f6neminde daha az sa\u011fl\u0131k sorunu ya\u015fayan, daha iyi e\u011fitimli ve annelerinin ikincil e\u011fitimli oldu\u011fu bireylerden olu\u015fuyordu.\n\n# Sonu\u00e7:\nKronik hastal\u0131klar ile fiziksel aktivite aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceleyen \u00e7al\u0131\u015fmalar, sadece tek bir fiziksel aktivite alan\u0131ndan de\u011fil, daha geni\u015f bir yelpazeden u\u011fra\u015flar\u0131 dikkate almal\u0131d\u0131r ve a\u00e7\u0131klamalar\u0131nda \u00e7ocukluk \u00f6zelliklerinin olas\u0131 rol\u00fcn\u00fc hesaba katmal\u0131d\u0131r. Bulgular, \u00e7ocuklukta becerilerin ve al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131n geli\u015ftirilmesinin ve daha \u00f6nce s\u0131n\u0131rl\u0131 f\u0131rsatlar veya d\u00fc\u015f\u00fck motivasyon olan yeti\u015fkinlerde sa\u011fl\u0131kl\u0131 egzersiz al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131n\u0131n te\u015fvik edilmesinin \u00f6nemini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"12206390","title":"Residual lifetime risk for developing hypertension in middle-aged women and men: The Framingham Heart Study.","text":"Uzun vadeli hipertansiyon geli\u015fme riski, \u00f6m\u00fcr boyu risk istatistikleriyle en iyi \u015fekilde tan\u0131mlan\u0131r. Hipertansiyon ve bu riskin zaman i\u00e7indeki e\u011filimleri hakk\u0131nda bilinmeyenler vard\u0131r.\n\nAma\u00e7lar, daha ya\u015fl\u0131 ABD yeti\u015fkinlerinde hipertansiyon i\u00e7in kalan \u00f6m\u00fcr boyu riski tahmin etmek ve bu riskin zaman i\u00e7indeki e\u011filimleri hakk\u0131nda de\u011ferlendirmektir.\n\nTasar\u0131m, Ayarlama ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Toplum temelli ileri g\u00f6zlemli bir kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, Framingham Kalp \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'ndan 1298 kat\u0131l\u0131mc\u0131, 55-65 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda ve temelde hipertansiyonu olmayanlar (1976-1998).\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Hipertansiyon geli\u015fimi i\u00e7in kalan \u00f6m\u00fcr boyu risk (\u00f6l\u00fcm nedenleriyle rekabet etmeyen bir \u015fekilde d\u00fczeltilmemi\u015f \u00f6m\u00fcr boyu birikmi\u015f olay oran\u0131), kan bas\u0131nc\u0131 140\/90 mm Hg veya daha y\u00fcksek veya antihipertansif ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131 olarak tan\u0131mlan\u0131r.\n\nSonu\u00e7: 55 ve 65 ya\u015f\u0131ndaki kat\u0131l\u0131mc\u0131larda hipertansiyon ve 1. dereceden y\u00fcksek kan bas\u0131nc\u0131 veya daha y\u00fcksek (tedavi edilse de 140\/90 mm Hg veya daha y\u00fcksek) i\u00e7in kalan \u00f6m\u00fcr boyu riskler %90'd\u0131. Antihipertansif ila\u00e7 alma \u00f6m\u00fcr boyu olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 %60't\u0131. Kad\u0131nlarda hipertansiyon riski de\u011fi\u015fmedi, ancak 1976-1998 d\u00f6nemiyle 1952-1975 d\u00f6nemine k\u0131yasla erkeklerde yakla\u015f\u0131k %60 daha y\u00fcksekdi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, son d\u00f6nemde (1952-1975 vs 1976-1998) 2. dereceden y\u00fcksek kan bas\u0131nc\u0131 veya daha y\u00fcksek (tedavi edilse de 160\/100 mm Hg veya daha y\u00fcksek) i\u00e7in kalan \u00f6m\u00fcr boyu riskler her iki cinsiyette de \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (erkeklerde %35-%57, kad\u0131nlarda %35-%44). Bu, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artan, kan bas\u0131nc\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde y\u00fcksek olan bireylerin tedavisinden kaynaklan\u0131yor olabilir.\n\nSonu\u00e7: Orta ya\u015f ve ya\u015fl\u0131 bireyler i\u00e7in hipertansiyon i\u00e7in kalan \u00f6m\u00fcr boyu risk %90'd\u0131r, bu da b\u00fcy\u00fck bir halk sa\u011f"}
{"_id":"12207167","title":"Adverse effects of excessive consumption of amino acids.","text":"FEN\u0130LALAN\u0130N ZEH\u0130RLENMES\u0130 158 0. -M etilfenilalanin Modelinin Geli\u015ftirilmesi. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 160 \u03b1-Metil fenilalanin Modelinin Beyin Protein Sentezinde Kullan\u0131m\u0131. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .\n"}
{"_id":"12207340","title":"Mechanism and regulation of DNA end resection in eukaryotes.","text":"DNA \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n onar\u0131m\u0131 (DSBs) homolog rekombinasyon (HR) yoluyla ba\u015flat\u0131l\u0131r. Bu s\u00fcre\u00e7, 5'-sonland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ipliklerin n\u00fckleolitik par\u00e7alanmas\u0131yla ba\u015flar ve \"son reseksiyon\" olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. Son reseksiyon, Rad51'in homolog e\u015fle\u015ftirme ve DNA iplik de\u011fi\u015fimi katalize etmesi i\u00e7in 3'-tek iplikli DNA kuyruklar\u0131 olu\u015fturur ve DNA hasar kontrol\u00fcn\u00fcn etkinle\u015ftirilmesi i\u00e7in de bir altlama sa\u011flar. Genellikle kabul edilen g\u00f6r\u00fc\u015f, son reseksiyonun iki a\u015famal\u0131 bir mekanizma ile ger\u00e7ekle\u015fmesidir. \u0130lk a\u015famada, Sae2\/CtIP, Mre11-Rad50-Xrs2\/Nbs1 (MRX\/N) kompleksini etkinle\u015ftirir ve bu kompleks, k\u0131r\u0131k u\u00e7lara yak\u0131n 5'-sonland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f DNA ipliklerini n\u00fckleolitik olarak keser. \u0130kinci a\u015famada ise Exo1 ve\/veya Dna2 n\u00fckleazlar\u0131, reseksiyonlu b\u00f6lgeleri uzatarak uzun 3'-ssDNA kuyruklu ara \u00fcr\u00fcnleri olu\u015fturur. Reseksiyonun ba\u015flat\u0131lmas\u0131, bir h\u00fccrenin DSB'yi HR yoluyla onarmaya ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar \u00e7\u00fcnk\u00fc uzun ssDNA a\u015f\u0131r\u0131lar\u0131, homolog olmayan u\u00e7 birle\u015ftirme (NHEJ) i\u00e7in k\u00f6t\u00fc altlama altlar\u0131d\u0131r. Bu nedenle, son reseksiyonun ba\u015flat\u0131lmas\u0131, onar\u0131m yolunun se\u00e7iminde kritik bir kontrol noktas\u0131 olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Burada, son reseksiyon mekanizmas\u0131 \u00fczerine yap\u0131lan son \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve bu s\u00fcrecin en uygun onar\u0131m sonucunu sa\u011flamak i\u00e7in nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fini inceliyorum."}
{"_id":"12209494","title":"Multiple-dose activated charcoal in acute self-poisoning: a randomised controlled trial","text":"ARKA PLAN \u00d6L\u00dcM oranlar\u0131, kas\u0131tl\u0131 kendini zehirleme vakalar\u0131nda, end\u00fcstriyel \u00fclkelerde 10-50 kat daha y\u00fcksektir, \u00e7o\u011funlukla y\u00fcksek derecede toksik pestisitler ve bitkilerin kullan\u0131m\u0131ndan kaynaklanmaktad\u0131r. Bu nedenle, bu ortamlarda rutin olarak \u00e7ok dozlu aktif k\u00f6m\u00fcr tedavisi ile enterovask\u00fcler veya enterohepatik dola\u015f\u0131mlar\u0131 kesip kesmedi\u011fini de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00d6NTEMLER Sri Lanka'daki \u00fc\u00e7 hastanede, alt\u0131 50 gram aktif k\u00f6m\u00fcr dozu 4 saat aral\u0131klarla veya hi\u00e7 k\u00f6m\u00fcr verilmeyen veya tek bir 50 gram aktif k\u00f6m\u00fcr dozu verilen, a\u00e7\u0131k etiketli, paralel grup, rastgele kontroll\u00fc bir deneme yapt\u0131k. 4632 hasta, hi\u00e7 k\u00f6m\u00fcr verilmeyen (n=1554), tek bir k\u00f6m\u00fcr dozu alan (n=1545) veya alt\u0131 k\u00f6m\u00fcr dozu alan (n=1533) gruplara rastgele atand\u0131; sonu\u00e7lar 4629 hastaya ait verilerle elde edildi. 2338 (51%) ki\u015fi pestisitler, 1647 (36%) ise sar\u0131 oleander (Thevetia peruviana) tohumlar\u0131 yutmu\u015ftu. \u00d6l\u00fcm, birincil sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc olarak kullan\u0131ld\u0131. Analiz, niyetin uygulanmas\u0131 ile yap\u0131ld\u0131. Deneme, controlled-trials.com'da ISRCTN02920054 olarak kaydedildi. BULGULAR \u00d6l\u00fcm oranlar\u0131 gruplar aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi. \u00c7ok dozlu grupta 1531 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n %6,3'\u00fc (97 ki\u015fi) \u00f6ld\u00fc, hi\u00e7 k\u00f6m\u00fcr verilmeyen grupta ise 1554 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n %6,8'i (105 ki\u015fi) (d\u00fczenlenmi\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 0,96, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0,70-1,33) \u00f6ld\u00fc. Belirli zehirler alan hastalarda, a\u011f\u0131r hasta olarak kabul edilen hastalarda veya erken ba\u015fvuran hastalarda farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6zlemlenmedi. YORUM Bir \u00e7ok dozlu aktif k\u00f6m\u00fcr\u00fcn rutin kullan\u0131m\u0131n\u0131 Asya-Pasifik k\u0131rsal b\u00f6lgelerinde \u00f6nermeyebiliriz; erken aktif k\u00f6m\u00fcr uygulamas\u0131 \u00fczerine daha fazla \u00e7al\u0131\u015fma faydal\u0131 olabilir, ancak etkili ve uygun fiyatl\u0131 tedaviler acilen gerekmektedir."}
{"_id":"12217662","title":"Post-prenylation-processing enzymes as new targets in oncogenesis","text":"RAS ve bir\u00e7ok di\u011fer onkogenik protein, prenilasyon olarak bilinen bir s\u00fcre\u00e7le ba\u015flat\u0131lan karma\u015f\u0131k bir dizi post-\u00e7evrimsel modifikasyondan ge\u00e7er. Prenilasyondan sonra, bu proteinler genellikle RCE1 proteaz\u0131 taraf\u0131ndan endoproteolitik i\u015fleme tabi tutulur ve ard\u0131ndan benzersiz bir metiltransferaz olan isoprenilcistein karboksil metiltransferaz (ICMT) taraf\u0131ndan karboksil metilasyonu ge\u00e7irir. \u015eu anda ileri a\u015fama klinik denemelerde olan, prenilasyon ad\u0131m\u0131n\u0131 hedefleyen tasarlanm\u0131\u015f inhibit\u00f6rler olmas\u0131na ra\u011fmen, yararl\u0131l\u0131klar\u0131 ve etkinli\u011fi gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ki s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Ancak son bulgular, \u00f6zellikle ICMT taraf\u0131ndan katalize edilen metilasyonun inhibisyonunun, kanser h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 kontrol etmek i\u00e7in daha iyi bir yakla\u015f\u0131m sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"12224536","title":"Trends in sugar-sweetened beverage consumption among youth and adults in the United States: 1999-2010.","text":"ARKA PLAN Azalt\u0131lm\u0131\u015f \u015fekerli i\u00e7ecek (SSB) t\u00fcketimini te\u015fvik etmek i\u00e7in \u00f6nerilen bir strateji, en iyi sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sa\u011flamakt\u0131r.\n\nHEDEFLER Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki gen\u00e7ler ve yeti\u015fkinler aras\u0131nda SSB t\u00fcketimi e\u011filimleri hakk\u0131nda bilgi vermekti.\n\nY\u00d6NTEM 1999 ve 2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda NHANES kapsam\u0131nda 24 saatlik diyet anketine kat\u0131lan 22.367 gen\u00e7 (2-19 ya\u015f) ve 29.133 yeti\u015fkin (20 ya\u015f ve \u00fczeri) aras\u0131nda SSB'lerden al\u0131nan enerjiyi analiz ettik. SSB'ler, gazl\u0131 i\u00e7ecek, meyve i\u00e7ecekleri, spor ve enerji i\u00e7ecekleri, tatl\u0131 kahve ve \u00e7ay ve di\u011fer tatl\u0131 i\u00e7ecekleri i\u00e7erir. SSB t\u00fcketim al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131, t\u00fcketimle ili\u015fkili yer ve yemek vakti de incelenmi\u015ftir.\n\nSONU\u00c7LAR 2009-2010 y\u0131llar\u0131nda, gen\u00e7ler g\u00fcnde ortalama (\u00b1SE) 155 \u00b1 7 kcal SSB t\u00fcketirken, yeti\u015fkinler ya\u015fa ayarlanm\u0131\u015f ortalama (\u00b1SE) 151 \u00b1 5 kcal SSB t\u00fcketmi\u015ftir - 1999'dan 2000'e 68 kcal\/g\u00fcn ve 45 kcal\/g\u00fcn d\u00fc\u015f\u00fc\u015f (her ikisi i\u00e7in P-trend < 0.001). 2009-2010 y\u0131llar\u0131nda, SSB'ler gen\u00e7ler ve yeti\u015fkinler aras\u0131nda g\u00fcnl\u00fck enerji al\u0131m\u0131n\u0131n s\u0131ras\u0131yla %8.0 \u00b1 0.4% ve %6.9 \u00b1 0.2%'ini olu\u015fturmu\u015ftur, bu da 1999-2000'e k\u0131yasla bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc yans\u0131tmaktad\u0131r (her ikisi i\u00e7in P-trend < 0.001). Evde ve d\u0131\u015far\u0131da t\u00fcketim ve hem yemek hem de at\u0131\u015ft\u0131rmal\u0131klarla ili\u015fkili t\u00fcketim de 12 y\u0131ll\u0131k \u00e7al\u0131\u015fma s\u00fcresi boyunca azalm\u0131\u015ft\u0131r (her biri i\u00e7in P-trend < 0.01).\n\nSONU\u00c7 Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki gen\u00e7ler ve yeti\u015fkinler aras\u0131nda 1999 ve 2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda SSB t\u00fcketiminde bir azalma g\u00f6zlemlendi."}
{"_id":"12225214","title":"Ubiquitination on nonlysine residues by a viral E3 ubiquitin ligase.","text":"Ubik\u00fctinasyon, h\u00fccresel i\u015flevlerin geni\u015f bir yelpazesini kontrol eder. Ubik\u00fctinasyon yolunun son ad\u0131m\u0131, enzim tip 3 (E3) ubik\u00fctin ligazlar\u0131 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. E3 enzimler, substrat \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in sorumludur ve substrat\u0131n (veya substrat\u0131n N ucunun) bir lisin kal\u0131nt\u0131s\u0131 ile ubik\u00fctin aras\u0131nda izopeptit ba\u011f\u0131 olu\u015fmas\u0131n\u0131 katalize eder. MIR1 ve MIR2, Kaposi's Sarcoma ile ili\u015fkili herpes vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan iki E3 ubik\u00fctin ligaz\u0131d\u0131r ve ana histokompatibilite kompleksi s\u0131n\u0131f I (MHC I) molek\u00fcllerinin ubik\u00fctinasyonunu ve daha sonraki i\u00e7e alma s\u00fcrecini medyate eder. Burada, MIR1'in, ancak MIR2'nin, lisina kal\u0131nt\u0131lar\u0131 olmayan MHC I molek\u00fcllerinin indirgenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. MIR1 varl\u0131\u011f\u0131nda, bu MHC I molek\u00fclleri ubik\u00fctinlendirilir ve ubik\u00fctin ile ba\u011flar\u0131 beta2-merkaptoetanol'a duyarl\u0131d\u0131r, bu da lisina-ubik\u00fctin ba\u011flar\u0131ndan farkl\u0131d\u0131r. Bu ubik\u00fctinasyon \u015fekli, MHC I molek\u00fcllerinin intracytoplasmik kuyru\u011fundaki bir cistein kal\u0131nt\u0131s\u0131na ihtiya\u00e7 duyar. Yapay bir glisin ve alanin intracytoplasmik alanda tek bir cistein kal\u0131nt\u0131s\u0131 i\u00e7eren bir MHC I molek\u00fcl\u00fc, MIR1 varl\u0131\u011f\u0131nda endosit ve degradasyona u\u011frar. Bu nedenle, ubik\u00fctinasyon, eri\u015filemeyen lisinler veya eri\u015filemeyen bir N ucu olan proteinlerde de ger\u00e7ekle\u015febilir."}
{"_id":"12232678","title":"All dosage compensation is local: Gene-by-gene regulation of sex-biased expression on the chicken Z chromosome","text":"Son raporlar, ku\u015flar\u0131n Z cinsiyet kromozomunda toptan doz dengeleme mekanizmas\u0131 eksik oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu ke\u015fif olduk\u00e7a beklenmedikti, \u00e7\u00fcnk\u00fc t\u00fcm di\u011fer kromozomal cinsiyet belirleme mekanizmalar\u0131n\u0131n incelendi\u011fi hayvanlarda, erkek ve di\u015fi bireylerde bask\u0131n cinsiyet kromozomunun gen dozaj\u0131n\u0131n etkilerini dengelemek i\u00e7in bir y\u00f6ntem vard\u0131r. Ku\u015flarda genel bir doz dengeleme mekanizmas\u0131 olmamas\u0131na ra\u011fmen, bireysel Z ba\u011flant\u0131l\u0131 genler aras\u0131ndaki gen ifade fark\u0131 \u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fir. Bu, baz\u0131 genlerin bireysel olarak dozaj dengelemesi g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc ve ku\u015f Z kromozomunda yerel veya zaman bazl\u0131 gibi daha az genel bir doz dengeleme \u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fcn\u00fcn var oldu\u011fu fikrini destekler. Tavukta somatik ve \u00fcreme dokular\u0131nda birka\u00e7 ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fc zaman noktas\u0131nda erkek ve di\u015fi bireylerde k\u00fcresel gen ifade profillemesi kullanarak Z kromozomundaki cinsiyet temelli gen ifade \u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirdik. Ortalama erkek ve di\u015fi bireyleri aras\u0131ndaki katlanma de\u011feri, dokular ve zaman noktalar\u0131 aras\u0131nda biraz de\u011fi\u015fti, embriyonik beyin \u00f6rnekleri en k\u00fc\u00e7\u00fck gen dozaj etkilerine sahipti ve yeti\u015fkin \u00fcreme dokular\u0131 en y\u00fcksek erkek yanl\u0131l\u0131\u011f\u0131 derecesine sahipti. Genel olarak, Z boyunca genel doz dengeleme b\u00f6lgeleri yoktu. Birlikte, bu, dozaj dengelemesinin Z kromozomunda tamamen gen bazl\u0131 olarak d\u00fczenlendi\u011fini ve ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve doku t\u00fcr\u00fcne g\u00f6re de\u011fi\u015febilece\u011fini g\u00f6steriyor. Bu d\u00fczenleme, belirli bir genin i\u015flevinin ne kadar kritik oldu\u011funu g\u00f6sterebilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc hayati genlerin ifade seviyeleri, erkek ve di\u015fi bireylerde farkl\u0131 ifade seviyeleri olan \u00f6nemli yollar ve a\u011flar\u0131 bozmadan s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir."}
{"_id":"12236208","title":"Hormone replacement therapy prevents bone loss in patients with inflammatory bowel disease.","text":"Enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda osteoporozun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 artar ve omurga kemik kayb\u0131 y\u00fcksek oranlarda g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Hormon de\u011fi\u015ftirme terapisi (HRT), osteoporozun tedavisinde ve \u00f6nlenmesinde etkilidir ancak enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 olan 47 menopoz sonras\u0131 kad\u0131n \u00fczerinde 2 y\u0131ll\u0131k bir HRT prospektif \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u00c7al\u0131\u015fmaya, \u00fclseratif kolit (25) veya Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 (22) olan 44-67 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 25 postmenopozal kad\u0131n dahil edildi. Hastalar\u0131n radyal ve omurga kemik yo\u011funlu\u011fu, tek foton emilim \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ve nicel bilgisayarl\u0131 tomografi kullan\u0131larak y\u0131ll\u0131k olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Ortalama (95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131) radyal kemik yo\u011funlu\u011fundaki y\u0131ll\u0131k de\u011fi\u015fim +1.42%\/y\u0131l (+0.58 - +2.26; p < 0.005) ve omurga kemik yo\u011funlu\u011fu i\u00e7in +2.60%\/y\u0131l (+1.06 - +4.15; p < 0.005) olarak belirlendi. \u0130ki noktadaki kemik yo\u011funlu\u011fundaki de\u011fi\u015fim oranlar\u0131 aras\u0131nda veya radyal veya omurga kemik yo\u011funlu\u011funun ba\u015flang\u0131\u00e7 de\u011ferleri aras\u0131nda anlaml\u0131 bir korelasyon bulunmad\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma s\u0131ras\u0131nda 12 hasta prednisolon ald\u0131 ve omurga kemik yo\u011funlu\u011fundaki de\u011fi\u015fim oranlar\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc ancak de\u011ferler kortikosteroid almayan hastalarla istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir fark g\u00f6stermedi. \u00dclseratif kolit ve Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda kemik yo\u011funlu\u011fundaki de\u011fi\u015fiklikler anlaml\u0131 bir \u015fekilde farkl\u0131 de\u011fildi. Kemik yo\u011funlu\u011fundaki de\u011fi\u015fiklik, hastalar\u0131n ya\u015f\u0131 veya menopoz sonras\u0131 ge\u00e7en y\u0131llar ile korelasyon g\u00f6stermedi. Sonu\u00e7 olarak, HRT, enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 olan menopoz sonras\u0131 kad\u0131nlarda kemik kayb\u0131n\u0131n \u00f6nlenmesinde etkilidir."}
{"_id":"12240507","title":"Disruption of the 5S RNP\u2013Mdm2 interaction significantly improves the erythroid defect in a mouse model for Diamond-Blackfan anemia","text":"Diamond-Blackfan anemisi (DBA), ribozomal proteinlerin (RP'ler) haploinsufisans\u0131 nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kan bir kongenital eritroit hipoplazisi t\u00fcr\u00fcd\u00fcr. DBA'da bozulmu\u015f ribozom biyogenezi, p53'e ba\u011fl\u0131 bir ribozom stresi yan\u0131t\u0131n\u0131n tetiklenmesine neden olmu\u015ftur. Bununla birlikte, p53'\u00fcn etkinle\u015ftirme mekanizmalar\u0131 ve eritroit kusurunla alakas\u0131 hala belirsizdir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, p53'\u00fcn aktivitesinin, ana negatif d\u00fczenleyici p53 olan mouse double minute 2 (Mdm2)'nin inhibisyonu nedeniyle 5S ribon\u00fckleoprotein partik\u00fcl\u00fc (RNP) taraf\u0131ndan engellendi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. \u00d6te yandan, bu mekanizman\u0131n DBA'da bulunan p53 ba\u011f\u0131ml\u0131 bile\u015fenin tek ba\u015f\u0131na arac\u0131l\u0131k etti\u011fi net de\u011fil. Bu soruya yakla\u015fmak i\u00e7in, RPS19 eksikli\u011fiyle ili\u015fkili DBA fare modelimizi, 5S RNP-Mdm2 etkile\u015fimini bozan Mdm2C305F knock-in fareleriyle \u00e7aprazlad\u0131k. Rps19 eksikli\u011fi ind\u00fcklendi\u011finde, Mdm2C305F p53 yan\u0131t\u0131n\u0131 tersine \u00e7evirdi ve in vitro hematopoetik \u00f6nc\u00fcllerin geni\u015flemesini iyile\u015ftirdi ve in vivo anemiyi hafifletti. Beklenmedik bir \u015fekilde, 5S RNP-Mdm2 etkile\u015fiminin bozulmas\u0131 da se\u00e7ici bir eritropozis kusuruna yol a\u00e7t\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, eritroit \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin p53 homeostaz\u0131ndaki bozukluklara kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurgulamaktad\u0131r. Son olarak, fizyolojik aktivite g\u00f6steren 5S RNP-Mdm2-p53 yolunun zaman i\u00e7inde hematopoetik sistemin i\u015flevsel d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcne h\u00fccre \u00f6zerk bir \u015fekilde katk\u0131da bulunabilece\u011fini g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz."}
{"_id":"12258338","title":"Pharmacist participation on physician rounds and adverse drug events in the intensive care unit.","text":"\n\u0130ntensif Bak\u0131m Birimi (\u0130BU) i\u00e7inde ila\u00e7 re\u00e7eteleri \u00fczerine eczac\u0131 incelemesinin hatalar\u0131 \u00f6nledi\u011fi ve eczac\u0131 dan\u0131\u015fmanl\u0131\u011f\u0131n\u0131n ila\u00e7 maliyetlerini azaltt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ancak, ila\u00e7 re\u00e7eteleme s\u0131ras\u0131nda \u0130BU'da eczac\u0131n\u0131n kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n olumsuz olaylara neden olup olmad\u0131\u011f\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Ama\u00e7\n\u0130la\u00e7 re\u00e7eteleme s\u0131ras\u0131nda \u0130BU'da eczac\u0131n\u0131n kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n \u00f6nlenebilir ila\u00e7 olumsuz olay (\u0130O) oran\u0131na etkisini \u00f6l\u00e7mektir.\n\n## Tasar\u0131m\nFaz 1 (temel) ve faz 2 (intervenyon uyguland\u0131ktan sonra) aras\u0131nda \u00f6ncesi-sonras\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma ve faz 2'nin kontrol birimiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Ortam\u0131\nBir b\u00fcy\u00fck \u015fehirli \u00f6\u011fretim hastanesindeki t\u0131bbi \u0130BU (\u00e7al\u0131\u015fma birimi) ve koroner bak\u0131m birimi (kontrol birimi).\n\n## Hastalar\nTemel d\u00f6nemde \u00e7al\u0131\u015fma birimine rastgele se\u00e7ilen 3 gruptan 75'er hasta: 1 \u015eubat 1993 - 31 Temmuz 1993 tarihleri aras\u0131nda \u00e7al\u0131\u015fma birimine t\u00fcm giri\u015fler (temel) ve \u00e7al\u0131\u015fma birimine (intervenyon sonras\u0131) ve kontrol birimine 1 Ekim 1994 - 7 Temmuz 1995 tarihleri aras\u0131nda t\u00fcm giri\u015fler. Ayr\u0131ca, temel d\u00f6nemde kontrol birimine rastgele se\u00e7ilen 50 hasta.\n\n## Intervenyon\n\u00dcst d\u00fczey bir eczac\u0131, \u0130BU ekibiyle birlikte turlara \u00e7\u0131kt\u0131 ve sabah saatlerinde \u0130BU'da dan\u0131\u015fmanl\u0131k yapmak i\u00e7in kald\u0131 ve g\u00fcn boyunca \u00e7a\u011fr\u0131da bulundu.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\n\u0130la\u00e7 re\u00e7eteleme (re\u00e7ete etme) hatalar\u0131ndan kaynaklanan \u00f6nlenebilir \u0130O'lar ve eczac\u0131n\u0131n yapt\u0131\u011f\u0131 ve doktorlar taraf\u0131ndan kabul edilen m\u00fcdahalelerin say\u0131s\u0131, t\u00fcr\u00fc ve kabul\u00fc. \u00d6nlenebilir \u0130O'lar, rastgele se\u00e7ilen hastalar\u0131n t\u0131bbi kay\u0131tlar\u0131n\u0131n hem \u00f6nlem hem de sonras\u0131 d\u00f6nemlerde incelenmesiyle belirlendi. Eczac\u0131lar t\u00fcm \u00f6nerileri kaydetti ve bunlar daha sonra t\u00fcrlerine g\u00f6re analiz edildi ve kabul edilip edilmedi\u011fi incelendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\u00d6nlemden sonra, re\u00e7eteleme hatalar\u0131ndan kaynaklanan \u00f6nlenebilir \u0130O oran\u0131 %66 azald\u0131: 10.4\/1000 hasta-g\u00fcn (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], 7-14)"}
{"_id":"12265561","title":"Ligand-target interactions: what can we learn from NMR?","text":"Ligand'\u0131n bir makromolek\u00fcler hedefle kompleks halinde konformasyonu, hem s\u0131k\u0131 hem de zay\u0131f ba\u011flayan kompleksler i\u00e7in \u00e7\u00f6zeltide n\u00fckleer manyetik rezonans (NMR) kullan\u0131larak incelenebilir. Zay\u0131f ba\u011flanma rejiminde (k(off) > 10(4) Hz), \u00e7ok b\u00fcy\u00fck kompleksler (>100 kDa) i\u00e7in ba\u011fl\u0131 ligand\u0131n yap\u0131s\u0131, s\u0131k\u0131 ba\u011flanma rejiminde NMR \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in uygun olmayanlar da eri\u015filebilir. Burada, hem s\u0131k\u0131 hem de zay\u0131f ba\u011flanma rejimlerinde ba\u011fl\u0131 ligand konformasyonlar\u0131n\u0131n yap\u0131sal ara\u015ft\u0131rmas\u0131 i\u00e7in kullan\u0131lan NMR metodolojisinin mevcut durumunu inceliyorum. Her yakla\u015f\u0131m\u0131n avantajlar\u0131 ve dezavantajlar\u0131 kritik bir \u015fekilde a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. Ge\u00e7ici olarak olu\u015fan komplekslerin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in NMR metodolojisi son y\u0131llarda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geni\u015fledi, ligand-hedef etkile\u015fimleri hakk\u0131nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir a\u00e7\u0131klama i\u00e7in yeni olas\u0131l\u0131klar sunuyor. \u00d6zellikle transferli \u00e7apraz korelasyon gev\u015femesi gibi ba\u011fl\u0131 ligand konformasyonunu belirlemek i\u00e7in yeni y\u00f6ntemler kapsaml\u0131 bir \u015fekilde incelendi ve mevcut metodolojiye k\u0131yasla avantajlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131ld\u0131, epothilone-tubulin kompleksi birincil bir \u00f6rnek olarak kullan\u0131ld\u0131."}
{"_id":"12271486","title":"MotifMap: integrative genome-wide maps of regulatory motif sites for model species","text":"ARKA PLAN B\u0130YOLOJ\u0130N\u0130N MERKEZ\u0130 \u00c7E\u015e\u0130TLEME: Gen d\u00fczenlemenin genom geni\u015f \u00f6l\u00e7ekte haritalanmas\u0131 ve anla\u015f\u0131lmas\u0131. Herhangi bir genom i\u00e7in, DNA dizisindeki g\u00f6m\u00fcl\u00fc d\u00fczenleyici \u00f6\u011felerin sadece k\u00fc\u00e7\u00fck bir k\u0131sm\u0131 karakterize edilmi\u015ftir ve bu \u00f6\u011felerin t\u00fcm\u00fcn\u00fc sistematik olarak haritalamak ve aralar\u0131ndaki ili\u015fkileri anlamak i\u00e7in hesaplama y\u00f6ntemleri geli\u015ftirmeye b\u00fcy\u00fck ilgi vard\u0131r. Ancak, bu t\u00fcr hesaplama \u00e7abalar\u0131, \u00f6zellikle d\u00fczenleyici \u00f6\u011feler ve etkile\u015fimleri aras\u0131ndaki istatistiksel de\u011fi\u015fkenlik ve karma\u015f\u0131k mekansal organizasyonlar nedeniyle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engellenmektedir. T\u00fcm model t\u00fcrler i\u00e7in genom geni\u015f d\u00fczenleyici \u00f6\u011fe kataloglar\u0131 hen\u00fcz mevcut de\u011fildir. SONU\u00c7LAR MotifMap sistemi, transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ba\u011flanma motifleri veritabanlar\u0131n\u0131, iyile\u015ftirilmi\u015f genom hizalamalar\u0131n\u0131 ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 genom istatistiksel yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak kapsaml\u0131 aday d\u00fczenleyici \u00f6\u011fe haritalar\u0131 \u00fcretir. Sistem, maya, sinek, solucan, fare ve insan i\u00e7in yeni genom geni\u015f haritalar olu\u015fturmak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. \u0130nsan haritas\u0131, 0.1 veya daha az bir Yanl\u0131\u015f Ke\u015fif Oran\u0131 ile 570 matris i\u00e7in 519.108 site i\u00e7erir. Yeni haritalar, \u00f6rne\u011fin y\u00fcksek verimli deneysel ChIP-seq verileri ve AUC istatistikleri kullan\u0131larak \u00e7e\u015fitli \u015fekillerde de\u011ferlendirilir, bu da do\u011frulu\u011fu ve kapsam\u0131 i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar sa\u011flar. Bu haritalar, bir\u00e7ok farkl\u0131 t\u00fcrden omik verilerle entegre edilebilir ve http:\/\/motifmap.igb.uci.edu\/ adresinde mevcuttur.   SONU\u00c7LAR MotifMap ve di\u011fer verilerle entegrasyonu, gen d\u00fczenlemenin genom geni\u015f \u00f6l\u00e7ekte analizine ve otomatik olarak d\u00fczenleyici yollar ve hipotezlerin olu\u015fturulmas\u0131na bir temel sa\u011flar. Bu yakla\u015f\u0131m\u0131n g\u00fcc\u00fc, P53 apoptotik yolu ve Gli yenge\u00e7 yollar\u0131 gibi \u00f6rnekler kullan\u0131larak g\u00f6sterilir ve tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r."}
{"_id":"12280462","title":"Inhibition of apical sodium-dependent bile acid transporter as a novel treatment for diabetes.","text":"Bile asitleri metabolik d\u00fczenleyiciler olarak tan\u0131nmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir Asbt inhibit\u00f6r\u00fc (264W94) olan ve safra asitlerinin ba\u011f\u0131rsak emilimini engelleyen bir maddenin, Zucker Diyabetik Ya\u011fl\u0131 (ZDF) farelerde glikoz homeostaz\u0131na etkilerini de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r. 264W94'\u00fcn a\u011f\u0131zdan verilmesi, iki hafta boyunca safra asitlerinin d\u0131\u015fk\u0131 konsantrasyonlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 ve oru\u00e7suz plazma toplam GLP-1 seviyelerini y\u00fckseltti. 264W94 tedavisi, HbA1c ve glikoz seviyelerinde anlaml\u0131 bir azalma ve ZDF farelerinde tipik olarak g\u00f6r\u00fclen ins\u00fclin seviyelerindeki d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc \u00f6nledi. A\u011f\u0131z glikoz tolerans testi, 264W94 ile tedavi edilen ZDF farelerinde plazma toplam GLP-1 ve ins\u00fclin seviyelerinde, glikemik kontrol\u00fc sa\u011flamak i\u00e7in yeterli dozlarda iki kat\u0131na ve \u00fc\u00e7 kat\u0131na \u00e7\u0131kma g\u00f6sterdi. Dokular aras\u0131 mRNA analizi, k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsak ve karaci\u011ferde farnesoid X resept\u00f6r\u00fc (Fxr) aktivitesinde azalma oldu\u011funu g\u00f6sterdi, ancak Fxr aktivasyoncu (GW4064) ile birlikte verilmesi, 264W94'\u00fcn glikoz d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc etkilerini azaltmad\u0131. \u00d6zetle, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Asbt'nin inhibisyonunun, safra asitlerini ba\u011f\u0131rsaklar\u0131n son k\u0131sm\u0131na art\u0131rarak, GLP-1 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik edebilece\u011fini ve tip 2 diyabet melit\u00fcs i\u00e7in yeni bir tedavi stratejisi sunabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"12315072","title":"Early chromatin unfolding by RUNX1: a molecular explanation for differential requirements during specification versus maintenance of the hematopoietic gene expression program.","text":"H\u00fccre d\u00fczeyinde, geli\u015fim, her birinin spesifik gen ifade profiline karakterize edilen ard\u0131\u015f\u0131k d\u00fczenleyici durumlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ilerler. Bununla birlikte, ilk olarak priming'i ve daha sonra bir geli\u015fim yolunda gen ifadesinin korunmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen molek\u00fcler mekanizmalar esasen bilinmemektedir. Kan h\u00fccre sistemi, bu sorular\u0131 ele almak i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir deneysel model sunar ve burada, mielopoezis'te merkezi bir rol oynayan bir d\u00fczenleyici devreye odakland\u0131k: transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc PU.1, hedef gen koloni uyar\u0131c\u0131 fakt\u00f6r 1 resept\u00f6r\u00fc (Csf1r) ve anahtar \u00fcst ak\u0131\u015f d\u00fczenleyicileri gibi RUNX1. Ontogeni s\u0131ras\u0131nda, kromatin a\u00e7\u0131lmas\u0131, aktif histon i\u015faretlerinin kurulmas\u0131 ve Pu.1 lokusunda istikrarl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc komplekslerinin olu\u015fumundan \u00f6nce oldu\u011funu bulduk ve Pu.1 cis-elemanlar\u0131na ge\u00e7ici olarak ba\u011flanan RUNX1'in kromatin yeniden d\u00fczenlenmesini arac\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Csf1r'nin kromatin yeniden d\u00fczenlenmesi, PU.1'in birlikte RUNX1 ba\u011flanmas\u0131yla \u00f6nceden ifade edilmesini gerektirir. Tam kan h\u00fccre program\u0131 kurulduktan sonra, istikrarl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc kompleksleri ve aktif kromatin, RUNX1 olmadan korunabilir. Deneylerimiz, bireysel transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin, farkl\u0131la\u015fma a\u015famas\u0131 \u00f6zel bir \u015fekilde, bir geli\u015fim program\u0131n\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131 ve korunmas\u0131 \u00fczerinde farkl\u0131 etkiler g\u00f6sterdi\u011fini kan\u0131tl\u0131yor."}
{"_id":"12324049","title":"Whole-genome fingerprint of the DNA methylome during human B cell differentiation","text":"DNA metilomunu, t\u00fcm B h\u00fccre farkl\u0131la\u015fma program\u0131n\u0131 kapsayan on alt pop\u00fclasyonda, tam genom bis\u00fclfit s\u0131ralamas\u0131 ve y\u00fcksek yo\u011funluklu mikroarray'ler kullanarak analiz ettik. B h\u00fccre taahh\u00fcd\u00fc s\u0131ras\u0131nda non-CpG metilasyonunun kayboldu\u011funu, B h\u00fccre olgunla\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda ise CpG metilasyonunun kapsaml\u0131 bir \u015fekilde de\u011fi\u015fti\u011fini g\u00f6zlemledik. Bu, birikimsel bir desene sahip olup, \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f t\u00fcm CpG sitelerinin yakla\u015f\u0131k %30'unu etkiledi. Erken farkl\u0131la\u015fma a\u015famalar\u0131 \u00f6ncelikle aktivat\u00f6r demetilasyonunu sergiledi, bu da ana B h\u00fccre transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin yukar\u0131 d\u00fczenlenmesiyle ili\u015fkiliydi ve B h\u00fccre biyolojisiyle ilgili \u00e7ok say\u0131da geni etkiledi. Ge\u00e7 farkl\u0131la\u015fma a\u015famalar\u0131nda ise heterokromatin kapsaml\u0131 demetilasyonu ve Polycomb bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015f alanlarda metilasyon kazan\u0131m\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ve B h\u00fccrelerinde a\u00e7\u0131k bir i\u015flevsel etkiye sahip olan genler etkilenmedi. Bu imza, daha \u00f6nce ya\u015flanma ve kanserle ili\u015fkilendirilmi\u015fti ve olgun h\u00fccrelerde, uzanm\u0131\u015f ya\u015fam s\u00fcresine sahip olanlar aras\u0131nda \u00f6zellikle yayg\u0131nla\u015ft\u0131. B h\u00fccre t\u00fcm\u00f6rlerini normal e\u015fde\u011ferleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, onlar\u0131n s\u0131k s\u0131k normal B h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda dinamik metilasyon ge\u00e7iren b\u00f6lgelerde metilasyon de\u011fi\u015fiklikleri kazand\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledik."}
{"_id":"12337611","title":"LIN28B induces neuroblastoma and enhances MYCN levels via let-7 suppression","text":"LIN28B, geli\u015fimsel s\u00fcre\u00e7leri d\u00fczenlemek i\u00e7in let-7 ailesindeki mikroRNA'lar\u0131 (miRNA'lar) mod\u00fcle eder. LIN28B'nin kanserde bir rol\u00fc \u00f6nerilmi\u015ftir ancak bu, canl\u0131 organizmalarda hen\u00fcz kan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, y\u00fcksek riskli n\u00f6roblastoma'da LIN28B'nin genomik anormallikleri ve kapsaml\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin birka\u00e7 di\u011fer t\u00fcm\u00f6r varl\u0131\u011f\u0131 ve normal dokulara k\u0131yasla oldu\u011funu bildiriyoruz. Y\u00fcksek LIN28B ifadesi, n\u00f6roblastoma'da k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7la ili\u015fkili ba\u011f\u0131ms\u0131z bir risk fakt\u00f6r\u00fcyd\u00fc. LIN28B, let-7 miRNA'lar\u0131n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131 yoluyla sinyal veriyor ve bu da n\u00f6roblastoma h\u00fccrelerinde MYCN proteininin y\u00fckselmesine neden oluyordu. LIN28B-let-7-MYCN sinyali, normal n\u00f6roblastlar ve n\u00f6roblastoma h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 engelledi. Bu bulgular, LIN28B'nin simpatik adrenalinik \u00e7izgide ifadesiyle ind\u00fcklenen n\u00f6roblastomlar\u0131n geli\u015fimiyle tam olarak tekrarland\u0131; bu n\u00f6roblastomlar d\u00fc\u015f\u00fck let-7 miRNA seviyeleri ve y\u00fcksek MYCN protein ifadesiyle i\u015faretlendi. Bu yolun m\u00fcdahalesi, terap\u00f6tik perspektifler sunabilir."}
{"_id":"12358173","title":"Platelet-derived endothelial cell growth factor expression correlates with tumour angiogenesis and prognosis in non-small-cell lung cancer.","text":"Angiogenez, son zamanlarda non-small h\u00fccre akci\u011fer kanseri i\u00e7in bir prognostik fakt\u00f6r olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Platelet kaynakl\u0131 endotel h\u00fccre b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (PD-ECGF), timidin fosforilaz (TP) enzimi olarak g\u00f6sterilen ve in vitro ve in vivo angiogenezi ind\u00fckleyen bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Enzim y\u00fcksek i\u00e7sel seviyeleri, pirimidin antimetabolitlere kar\u015f\u0131 artan kemosensitivite ile ili\u015fkilidir. PD-ECGF\/TP ifadesi, 107 operabl non-small h\u00fccre akci\u011fer kanseri hastas\u0131 i\u00e7in cerrahi olarak \u00e7\u0131kar\u0131lan \u00f6rneklerde P-GF,44C monoklonal antikor kullan\u0131larak imm\u00fcnohistokimyasal olarak de\u011ferlendirildi. 25% vakada y\u00fcksek PD-ECGF\/TP ifadesi tespit edildi ve bu durum y\u00fcksek damar derecesine (P = 0.01) ili\u015fkiliydi. 32 y\u00fcksek damar dereceli t\u00fcm\u00f6rden 14'\u00fc (44%) PD-ECGF\/TP'ye pozitif tepki g\u00f6sterdi, 75 d\u00fc\u015f\u00fck\/orta damar dereceli t\u00fcm\u00f6rden ise 13'\u00fc (17%) pozitifti. Pozitif ifade, T2 evresindeki vakalarda T1'lere g\u00f6re daha s\u0131k g\u00f6zlemlendi (P = 0.04). Genel hayatta herhangi bir etki yoktu (P = 0.09), ancak alt grup analizi, nodal negatif hastalarda pozitif PD-ECGF\/TP ifadesi olanlar\u0131n daha k\u00f6t\u00fc bir prognozuna (P = 0.04) i\u015faret etti. Sonu\u00e7lar, PD-ECGF\/TP'nin non-small h\u00fccre akci\u011fer kanseri i\u00e7in \u00f6nemli bir molek\u00fcl olabilece\u011fini ve nodal negatif hastalarda daha agresif bir t\u00fcm\u00f6r fenotipini tan\u0131mlayan enzimin up-reg\u00fclasyonunu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Damar derecesi ve PD-ECGF\/TP ifadesinin de\u011ferlendirilmesi, non-small h\u00fccre akci\u011fer kanseri i\u00e7in adjuvant kemoterapinin rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendiren rastgele denemelerin tasar\u0131m\u0131nda dikkate al\u0131nmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"12364109","title":"The association between psychological distance and construal level: evidence from an implicit association test.","text":"Yap\u0131land\u0131rma d\u00fczeyi teorisi (N. Liberman, Y. Trope ve E. Stephan, bas\u0131l\u0131; Y. Trope ve N. Liberman, 2003'e g\u00f6re), insanlar daha psikolojik olarak uzak hedefleri yarg\u0131larken, alg\u0131larken ve tahmin ederken daha soyut ve y\u00fcksek yap\u0131land\u0131rma d\u00fczeyi kullan\u0131rlar ve daha soyut hedefleri daha psikolojik olarak uzak olarak yarg\u0131larlar. Bu ara\u015ft\u0131rman\u0131n g\u00f6sterdi\u011fi gibi, daha uzakl\u0131k ve daha y\u00fcksek yap\u0131land\u0131rma d\u00fczeyi aras\u0131ndaki ili\u015fkilere, saf kavram d\u00fczeyi \u00fczerinde de rastlanm\u0131\u015ft\u0131r. Sekiz deney, Implikli \u0130li\u015fki Testi (IAT; A. G. Greenwald, D. E. McGhee ve J. L. K. Schwartz, 1998) kullanarak, yap\u0131land\u0131rma d\u00fczeyiyle (d\u00fc\u015f\u00fck vs. y\u00fcksek) ili\u015fkili kelimelerle, d\u00f6rt uzakl\u0131k boyutuyla (yak\u0131n vs. uzak) ili\u015fkili kelimeler aras\u0131nda bir ili\u015fki oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir: zaman uzakl\u0131\u011f\u0131, mekansal uzakl\u0131k, sosyal uzakl\u0131k ve hipotetiklik. Bu bulgular, yap\u0131land\u0131rma d\u00fczeyi ve psikolojik uzakl\u0131k aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi g\u00f6stermenin yan\u0131 s\u0131ra, t\u00fcm 4 psikolojik uzakl\u0131k boyutunun yap\u0131land\u0131rma d\u00fczeyine benzer \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu do\u011frulamaktad\u0131r ve bunlar\u0131n hepsinin psikolojik uzakl\u0131k bi\u00e7imleri oldu\u011funu desteklemektedir."}
{"_id":"12370190","title":"A load driver device for engineering modularity in biological networks","text":"Genetik mod\u00fcllerin karma\u015f\u0131k sentetik devrelerdeki davran\u0131\u015f\u0131 genellikle \u00f6ng\u00f6r\u00fclemez. Devreleri birle\u015ftirdikten sonra, a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f elemanlar\u0131 (\u00f6rne\u011fin, d\u00fczenleyici bir protein i\u00e7in ba\u011flanma yerleri) \u00fcst ak\u0131\u015f mod\u00fcllere y\u00fck uygulayarak devre i\u015flevini olumsuz etkileyebilir. Burada, devre i\u015flevini azaltan y\u00fck\u00fc hafifleten bir genetik cihaz olan y\u00fck s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fc (load driver) tasarlad\u0131k ve Saccharomyces cerevisiae'de davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Y\u00fck s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fc, zaman \u00f6l\u00e7e\u011fi ayr\u0131m\u0131 tasar\u0131m ilkesini uygular: Y\u00fck s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fcn\u00fcn h\u0131zl\u0131 fosfotransfer s\u00fcre\u00e7leri, daha yava\u015f bir transkripsiyonel devrenin zaman de\u011fi\u015fken giri\u015f sinyallerine yan\u0131t verme yetene\u011fini, y\u00fck\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen geri kazan\u0131r. Y\u00fck s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fcn\u00fcn olmamas\u0131 durumunda, y\u00fckten dolay\u0131 yan\u0131t s\u00fcresinde %76'l\u0131k bir gecikme ve sistem bant geni\u015fli\u011finde %25'lik bir azalma g\u00f6zlemledik. Y\u00fck s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fcn\u00fcn eklenmesiyle devre performans\u0131 neredeyse tamamen geri kazan\u0131ld\u0131. Y\u00fck s\u00fcr\u00fcc\u00fcleri, karma\u015f\u0131k, daha y\u00fcksek seviyeli genetik devrelerin olu\u015fturulmas\u0131nda temel yap\u0131 ta\u015flar\u0131 olarak hizmet edecektir."}
{"_id":"12370881","title":"Inflammatory monocyte\/macrophage modulation by liposome-entrapped spironolactone ameliorates acute lung injury in mice.","text":"Ama\u00e7: Akut akci\u011fer yaralanmas\u0131 (ALI) ve fibrozis i\u00e7in lipozom i\u00e7inde kaps\u00fcllenen spironolakton (SP; Lipo-SP)'un terap\u00f6tik\/\u00f6nleyici potansiyelini incelemek. Malzemeler ve Y\u00f6ntemler: Lipo-SP, film-ultrasonik y\u00f6ntemle haz\u0131rland\u0131 ve a\u011f\u0131zdan verilmesi i\u00e7in fiziko-kimyasal ve farmakokinetik \u00f6zellikler belirlendi (10 ve 20 mg\/kg i\u00e7in SP y\u00fckl\u00fc lipozom; 20 mg\/kg i\u00e7in serbest SP). Bir fare modelinde bleomisin ile tetiklenen ALI'ye kar\u015f\u0131 10 ve 20 mg\/kg SP y\u00fckl\u00fc lipozom ve 20 mg\/kg serbest SP'nin etkilerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir fare modeli kullan\u0131ld\u0131.\n\nSonu\u00e7: Lipo-SP, SP'nin biyoyararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 ve akci\u011fer patolojisinde \u00f6nemli bir iyile\u015fme sa\u011flad\u0131. Mekanik olarak, SP'nin mineralkortikoid resept\u00f6r\u00fc antagonizmi, inflamatuar monosit\/makrofaj mod\u00fclasyonu i\u00e7in Ly6C(hi) monositosisi y\u00f6nlendirilen alveolar makrofajlar\u0131n M2 polarizasyonunu bask\u0131layan bir etkiye sahiptir. Ayr\u0131ca, daha d\u00fc\u015f\u00fck dozda (10 mg\/kg) Lipo-SP, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kazan\u0131m\u0131nda daha fazla iyile\u015fme g\u00f6sterdi.\n\nSonu\u00e7: Verilerimiz, ALI ve fibrozis i\u00e7in Lipo-SP'nin umut verici bir yakla\u015f\u0131m oldu\u011funu ve terap\u00f6tik\/\u00f6nleyici potansiyele sahip oldu\u011funu vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"12383365","title":"Passive Surveillance for I. scapularis Ticks: Enhanced Analysis for Early Detection of Emerging Lyme Disease Risk","text":"Lyme hastal\u0131\u011f\u0131 (LD), Kanada'da Ixodes scapularis (Say) b\u00f6cek vekt\u00f6r\u00fcn\u00fcn co\u011frafi alan\u0131n\u0131n kuzeye do\u011fru geni\u015flemesi nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Erken LD risk alanlar\u0131n\u0131n tespit edilmesi, halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 yan\u0131tlar\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir, ancak bu amaca ula\u015fmak i\u00e7in yerel \u00f6l\u00e7ekte y\u00f6ntemler eksiklik g\u00f6stermektedir. Pasif b\u00f6cek izleme, 1990'dan beri Kanada'da uygulanmaktad\u0131r, ancak bu y\u00f6ntem, g\u00f6\u00e7men ku\u015flar taraf\u0131ndan ta\u015f\u0131nan b\u00f6cek pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n kuruldu\u011fu alanlar\u0131 belirlemede spesifik de\u011fildir. 70 Quebec'teki alan sitesinden elde edilen verileri kullanarak, I. scapularis pop\u00fclasyonunun kurulma riskini tahmin etmek i\u00e7in bir lojistik regresyon modeli geli\u015ftirdik. Modelden t\u00fcretilen bir \u00e7evresel uygunluk endeksi de dahil olmak \u00fczere, pasif izlemede g\u00f6nderilen b\u00f6cek say\u0131s\u0131na dayal\u0131 olarak. Hassasiyet-\u00f6zellik grafikleri, b\u00f6cek pop\u00fclasyonunun kurulmas\u0131 i\u00e7in bir i\u015faret olarak modelden elde edilen do\u011frusal tahminci i\u00e7in en uygun e\u015fik de\u011ferini se\u00e7mek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Bu de\u011fer, Quebec'te b\u00f6ceklerin kuruldu\u011fu alanlar\u0131 belirlemek i\u00e7in \"Uyar\u0131 Haritas\u0131\" olu\u015fturmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Uyar\u0131 Haritas\u0131 tahminleri, 76 alanda alan izlemesi ile do\u011fruland\u0131: I. scapularis pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n kurulma oran\u0131, Uyar\u0131 Haritas\u0131 taraf\u0131ndan y\u00fcksek risk olarak tahmin edilen alanlarda (48'den 29) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti (P < 0.001) ve orta risk olarak tahmin edilen alanlarda (30'dan 4'\u00fc). Bu \u00e7al\u0131\u015fma, bu yakla\u015f\u0131mdan olu\u015fturulan Uyar\u0131 Haritalar\u0131n\u0131n, yerel hastal\u0131k kontrol\u00fc ve \u00f6nleme faaliyetleri i\u00e7in uygun co\u011frafi \u00f6l\u00e7ekte erken ortaya \u00e7\u0131kan LD risk alanlar\u0131n\u0131 h\u0131zl\u0131 ve do\u011fru bir \u015fekilde belirlemede yararl\u0131 bir ara\u00e7 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"12409683","title":"Reduction of transmission from malaria patients by artemisinin combination therapies: a pooled analysis of six randomized trials","text":"\nARTEM\u0130S\u0130N KOMB\u0130NASYON TEDAV\u0130LER\u0130 (ACT), Plasmodium falciparum s\u0131tmas\u0131n\u0131n tedavisinde giderek daha fazla kullan\u0131lan ve cinsel evre parazitlerine (gametositlere) kar\u015f\u0131 daha etkili oldu\u011fu i\u00e7in, bu parazitlerin bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 azaltma potansiyeline sahiptir. Bu etkinin boyutu semptomatik P. falciparum enfeksiyonlar\u0131nda tahmin edilmektedir.\n\nY\u00d6NTEM Gambiya ve Kenya'da yap\u0131lan alt\u0131 antimalariyal denemenin verileri 3.174 hasta \u00fczerinde birle\u015ftirildi. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli regresyon, ACT'ye kar\u015f\u0131 non-artemisinin antimalariyal tedavisi, tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131, pre-tedavi gametosit varl\u0131\u011f\u0131 ve 28 g\u00fcnl\u00fck takip s\u00fcresince gametosit yo\u011funlu\u011funun alan alt\u0131 e\u011frisi (AUC) \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR ACT tedavisi, enfeksiyon deneyimleri s\u0131ras\u0131nda gametositli olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131nda (OR 0.20, %95 CI 0.16-0.26), sivrisineklere bula\u015fma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131nda (OR sivrisinek enfeksiyonu 0.49, %95 CI 0.33-0.73) ve gametosit yo\u011funlu\u011funun AUC'sinde (ortalama oran 0.35, %95 CI 0.31-0.41) anlaml\u0131 bir azalma ile ili\u015fkilendirildi. Parasitolojik tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131, ACT ve non-artemisinin etkilerindeki fark\u0131 a\u00e7\u0131klamad\u0131. Tedavi \u00f6ncesi slide-pozitif gametosit varl\u0131\u011f\u0131, ACT'nin gametositli olma \u00fczerindeki etkisini (p < 0.001) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Alt mikroskobik gametosit varl\u0131\u011f\u0131, Kenya'da y\u00fcksek bula\u015fma ortam\u0131nda ACT'nin etkisini, ancak Gambiya'da daha d\u00fc\u015f\u00fck bula\u015fma ortam\u0131nda bu etkiyi azaltmad\u0131.\n\nSONU\u00c7 ACT, semptomatik falciparum s\u0131tmas\u0131 olan hastalar\u0131n bireysel bula\u015fma riskini, \u00f6nceki ilk sat\u0131r tedavilerine k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltmaktad\u0131r. Gametosit geli\u015fimi olu\u015fmadan h\u0131zl\u0131 tedavi, ACT'nin bula\u015fma \u00fczerindeki etkisini art\u0131rabilir."}
{"_id":"12411274","title":"Skeletal Myogenic Progenitors Originating from Embryonic Dorsal Aorta Coexpress Endothelial and Myogenic Markers and Contribute to Postnatal Muscle Growth and Regeneration","text":"Omurgal\u0131 hayvanlarda kas\u0131k kas\u0131 somitlerden, paraksiyal mesodermin epitel yap\u0131lar\u0131ndan t\u00fcretilir, ancak bir\u00e7ok farkl\u0131 rapor, somit k\u00f6keni olmayan dokulardan nadiren myojenik h\u00fccrelerin ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlat\u0131r, bu da ya transdiferensiyasyon ya da \u00e7ok potansiyeli bir \u00f6nc\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131na i\u015faret eder. Burada, fareli embriyolarda embriyofik dorsal aortada klonlanabilir kas\u0131k kas h\u00fccrelerinin bulundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu bulgu, farkl\u0131 dokusal anlagenin \u00e7e\u015fitli geli\u015fim a\u015famalar\u0131nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 klonal analizine dayanmaktad\u0131r. \u0130n vitro, bu myojenik h\u00fccreler, yeti\u015fkin kas\u0131k kas\u0131ndan elde edilen satelit h\u00fccrelerle ayn\u0131 morfolojiye sahiptir ve bir dizi myojenik ve endoteliyel i\u015faret\u00e7i geni ifade eder. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, yeti\u015fkin satelit h\u00fccreler de bu i\u015faret\u00e7i genleri ifade eder. Ayr\u0131ca, c-Met-\/- embriyolar\u0131n uzuvlar\u0131ndan klonlanabilir myojenik h\u00fccreler elde etmek m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr, bu embriyolar eklem kaslar\u0131 olmadan normal bir dola\u015f\u0131m sistemine sahiptir. Nakledildi\u011finde, aortadan t\u00fcretilen myojenik h\u00fccreler, postnatal kas b\u00fcy\u00fcmesi ve onar\u0131m\u0131na kat\u0131l\u0131r ve yerle\u015fik satelit h\u00fccrelerle f\u00fczyon yapar. Dola\u015f\u0131m sisteminin kas\u0131k kas h\u00fccreleri \u00fcretme potansiyeli, somit k\u00f6keni olmayan kas\u0131k kas olu\u015fumuna dair g\u00f6zlemleri a\u00e7\u0131klayabilir ve bu da bir k\u0131sm\u0131n\u0131n dola\u015f\u0131m sisteminden t\u00fcretilen satelit h\u00fccreler olabilece\u011fi ihtimalini do\u011furur."}
{"_id":"12428137","title":"Mapping of a gene for severe pediatric gastroesophageal reflux to chromosome 13q14.","text":"\nGastro\u00f6zofageal refl\u00fc (GER), daha \u00f6nce yayg\u0131n olarak kal\u0131tsal bir hastal\u0131k olarak g\u00f6r\u00fclmemi\u015fti. Ancak birka\u00e7 rapor, GER'in \u00f6zellikle \u015fiddetli veya kronik formlar\u0131nda g\u00f6r\u00fclme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131na genetik bir fakt\u00f6r\u00fcn katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr.\n\nAma\u00e7: \u00c7ok say\u0131da etkilenen bireye sahip ailelerde \u015fiddetli \u00e7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131 GER fenotipini koruyan bir genetik lokusu tan\u0131mlamak.\n\nY\u00f6ntem: \u015eiddetli \u00e7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131 GER'li ailelerde genomik taramay\u0131, ortalama 8 sentimorgon (cM) aral\u0131klarla yerle\u015ftirilmi\u015f polimorfik mikrosatelit i\u015faret\u00e7ileri kullanarak, ard\u0131ndan haplotip olu\u015fturmay\u0131 ve \u00e7ift ve \u00e7ok nokta ba\u011flant\u0131 analizlerini takip etmeyi i\u00e7erir.\n\n\u00c7al\u0131\u015fma Ayar\u0131: ABD genel toplumu, ara\u015ft\u0131rma bir \u00fcniversite \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc seviye hastane ortam\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar: \u015eiddetli \u00e7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131 GER'li ve etkilenmemi\u015f aile \u00fcyeleri, bir hasta destek grubu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla tespit edilen, 5 aileden \u00e7ok say\u0131da etkilenen bireye sahip ailelerden se\u00e7ilmi\u015ftir.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Miras kal\u0131plar\u0131n\u0131 ve \u015fiddetli \u00e7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131 GER fenotipinin bir genetik lokusla ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in logaritma-of-odds (lod) skoru analizi, 3 veya daha y\u00fcksek bir lod skoru ba\u011flant\u0131y\u0131 kan\u0131tlamak i\u00e7in dikkate al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSonu\u00e7: Bu ailelerde \u015fiddetli \u00e7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131 GER otozomal dominant bir kal\u0131tsal desene uymaktad\u0131r ve y\u00fcksek penetrasyona sahiptir. \u015eiddetli \u00e7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131 GER i\u00e7in bir gen, kromozom 13q aras\u0131nda 13 cM'lik bir b\u00f6lgeye haritalanm\u0131\u015ft\u0131r, mikrosatelit i\u015faret\u00e7ileri D13S171 ve D13S263 aras\u0131nda. Presumptif olarak etkilenen ki\u015filer modelle\u015ftirildi\u011finde, i\u015faret\u00e7i D13S1253'\u00fcn 35 cM harita konumunda maksimum \u00e7ok aileli 2 nokta lod skoru 5.58 ve maksimum \u00e7ok aileli \u00e7ok nokta lod skoru 7.15 elde edilmi\u015ftir (presumptif olarak etkilenen ki\u015filer modelle\u015ftirildi\u011finde maksimum \u00e7ok nokta skoru 4.88 elde edilmi\u015ftir).\n\nSonu\u00e7: Bu veriler, \u015fiddetli \u00e7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131 GER'in kromozom 13q14'e harital"}
{"_id":"12428497","title":"Accelerating Policy Decisions to Adopt Haemophilus influenzae Type b Vaccine: A Global, Multivariable Analysis","text":"\n# Arka Plan\nYeni ve az kullan\u0131lan a\u015f\u0131lar\u0131n ulusal a\u015f\u0131 programlar\u0131na benimsenmesi, \u00e7ocuk \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 azaltmak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip bir ad\u0131md\u0131r. Y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranl\u0131 \u00fclkelerde yeni a\u015f\u0131lar\u0131n benimsenmesine ili\u015fkin politik kararlar, y\u00fcksek gelirli \u00fclkelerde al\u0131nan kararlardan genellikle daha ge\u00e7 ger\u00e7ekle\u015fir. *Haemophilus influenzae* tip b (Hib) a\u015f\u0131s\u0131 \u00f6rne\u011fini kullanarak, bu makale bu gecikmelerin nedenlerini, GAVI \u0130ttifak\u0131'n\u0131n (K\u00fcresel A\u015f\u0131 ve Ba\u011f\u0131\u015f\u0131klama \u0130ttifak\u0131) rol\u00fc de dahil olmak \u00fczere, \u00fclke d\u00fczeyinde ekonomik, epidemiyolojik, programatik ve politik fakt\u00f6rlerin analizini yaparak a\u00e7\u0131klamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntem ve Bulgular\n1990-2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 147 \u00fclke i\u00e7in veriler, Hib a\u015f\u0131s\u0131n\u0131n benimsenme karar\u0131n\u0131n zaman\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k zaman modellerinde analiz edildi. Gelir, b\u00f6lge ve Hib hastal\u0131\u011f\u0131 y\u00fck\u00fc gibi de\u011fi\u015fkenleri kontrol eden \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli modellerde, GAVI deste\u011fi, karar verme s\u00fcresini 0.37 kat (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95: 0.18-0.76) veya %63 h\u0131zland\u0131rd\u0131. \u0130ki veya daha fazla kom\u015fu \u00fclke benimseme durumunun varl\u0131\u011f\u0131, karar verme s\u00fcresini 0.50 kat (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95: 0.33-0.75) h\u0131zland\u0131rd\u0131. A\u015f\u0131n\u0131n fiyat\u0131ndaki %1'lik art\u0131\u015f, karar verme s\u00fcresini 1.02 kat (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95: 1.00-1.04) geciktirdi. K\u00fcresel \u00f6neriler ve yerel \u00e7al\u0131\u015fmalar, karar verme s\u00fcresini etkilemedi.\n\n# Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, a\u015f\u0131 fiyat\u0131 ile ilgili \u00f6nceki bulgular\u0131 destekler ve GAVI uygunlu\u011funun Hib a\u015f\u0131s\u0131n\u0131n benimsenme kararlar\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren yeni kan\u0131tlar sunar. Kom\u015fu \u00fclke kararlar\u0131n\u0131n etkisi de olduk\u00e7a anlaml\u0131yd\u0131, bu da yeni a\u015f\u0131lar\u0131n benimsenmesini destekleyen yakla\u015f\u0131mlar\u0131n arz ve talep taraf\u0131 fakt\u00f6rlerini g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurmas\u0131n\u0131 \u00f6neriyor."}
{"_id":"12428814","title":"Haemolysin coregulated protein is an exported receptor and chaperone of type VI secretion substrates.","text":"Sekresyon sistemleri, proteinlerin devasa sitoplazmik havuzunda bulunan substratlar\u0131 ay\u0131rt etmek i\u00e7in y\u00fcksek sadakatli mekanizmalara ihtiya\u00e7 duyar. Gram negatif bakterilerin tip VI sekresyon sistemi (T6SS) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen substrat tan\u0131ma fakt\u00f6rleri hen\u00fcz tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Rapor etti\u011fimiz gibi, hemolizin ko-d\u00fczenlenmi\u015f protein (Hcp), t\u00fcm karakterize edilmi\u015f T6SS'ler taraf\u0131ndan sekrete edilen halkal\u0131 alt\u0131gen bir kompleks, \u00f6zg\u00fcl etki molek\u00fclleriyle \u00f6zel olarak ba\u011flan\u0131r. Pseudomonas aeruginosa'dan al\u0131nan bir Hcp-etki kompleksi i\u00e7in elektron mikroskopisi analizi, etki molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn Hcp'nin i\u00e7 y\u00fczeyine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ortaya koydu. Daha ileri \u00e7al\u0131\u015fmalar, \u00e7e\u015fitli enzim s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131 i\u00e7eren farkl\u0131 etki molek\u00fcllerinin sekresyonunun Hcp ile etkile\u015fimin genel bir gereklilik oldu\u011funu g\u00f6sterdi. \u00d6nceki modeller Hcp'yi statik bir kanal olarak tasvir ederken, verilerimiz Hcp'nin bir kap\u0131c\u0131 ve substrat resept\u00f6r\u00fc oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu benzersiz bir sekrete protein i\u015flevleri, T6'n\u0131n di\u011fer karakterize edilmi\u015f sekresyon yollar\u0131ndan temel farkl\u0131l\u0131klar\u0131 vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"12438901","title":"Long-term effects of continuing adjuvant tamoxifen to 10 years versus stopping at 5 years after diagnosis of oestrogen receptor-positive breast cancer: ATLAS, a randomised trial","text":"\n## Arka Plan\n\u00d6strojen resept\u00f6r\u00fc (ER)-pozitif erken meme kanseri olan kad\u0131nlar i\u00e7in, 5 y\u0131l tamoksifen tedavisi, tan\u0131dan sonraki ilk 15 y\u0131lda meme kanseri \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr. Amac\u0131m\u0131z, 5 y\u0131ldan sonra tedaviyi 10 y\u0131la uzatman\u0131n ek etkilerini de\u011ferlendirmekti.\n\n## Y\u00f6ntemler\nD\u00fcnyan\u0131n geneli Adjuvant Tamoksifen: Daha Uzun Kar\u015f\u0131 Daha K\u0131sa (ATLAS) denemesinde, 12.894 erken meme kanseri hastas\u0131, 5 y\u0131l tamoksifen tedavisi tamamlam\u0131\u015ft\u0131. Bu hastalar, 10 y\u0131l boyunca tamoksifen kullanmaya devam etmek veya 5 y\u0131l sonra tedaviyi durdurmak aras\u0131nda rastgele se\u00e7ildi (a\u00e7\u0131k kontrol). Atama (1:1), merkezi bilgisayar kullanarak en azla\u015ft\u0131rma y\u00f6ntemiyle yap\u0131ld\u0131. Giri\u015ften sonra (1996-2005 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda), y\u0131ll\u0131k takip formlar\u0131 herhangi bir tekrarlamay\u0131, ikinci kanseri, hastaneye yat\u0131\u015f\u0131 veya \u00f6l\u00fcm\u00fc kaydetti. ER pozitif hastal\u0131\u011f\u0131 olan 6846 kad\u0131n \u00fczerindeki meme kanseri sonu\u00e7lar\u0131 ve t\u00fcm kad\u0131nlarda (pozitif, negatif veya bilinmeyen ER durumu) yan etkiler hakk\u0131nda rapor veriyoruz. Uzun s\u00fcreli takip hala devam ediyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ISRCTN19652633 numaras\u0131yla kay\u0131tl\u0131d\u0131r.\n\n## Bulgular\nER pozitif hastal\u0131\u011f\u0131 olan kad\u0131nlarda, tedaviyi 10 y\u0131l boyunca devam ettirme atamas\u0131, meme kanseri tekrarlamay\u0131 (3428 atanan kad\u0131nda 617 tekrarlama ile 3418 kontrolde 711 tekrarlama, p=0,002), meme kanseri \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc (331 \u00f6l\u00fcm ile 397 \u00f6l\u00fcm, p=0,01) ve t\u00fcm \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 (639 \u00f6l\u00fcm ile 722 \u00f6l\u00fcm, p=0,01) azaltt\u0131. K\u00f6t\u00fc meme kanseri sonu\u00e7lar\u0131, 10. y\u0131ldan \u00f6nce ve sonra daha az a\u015f\u0131r\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu (tekrarlama oran oran\u0131 [RR] 0,90 [0,79-1,02] 5-9. y\u0131llarda ve 0,75 [0,62-0,90] daha sonraki y\u0131llarda; meme kanseri \u00f6l\u00fcm RR 0,97 [0,79-1,18] 5"}
{"_id":"12440953","title":"Roles for MicroRNAs in Conferring Robustness to Biological Processes","text":"Biyolojik sistemler, \u00e7evresel ve genetik bozulmalara ra\u011fmen i\u015flevlerini s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in \u00e7e\u015fitli mekanizmalar kullan\u0131r. Artan kan\u0131tlar, mikroRNA'lar\u0131n (miRNA'lar) gen ifadesini posttranskripsiyonel olarak bast\u0131rma rollerinin yan\u0131 s\u0131ra, transkripsiyonel programlar\u0131 g\u00fc\u00e7lendirerek ve anormal transkriptleri azaltarak biyolojik s\u00fcre\u00e7lere dayan\u0131kl\u0131l\u0131k sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve baz\u0131 a\u011f ba\u011flamlar\u0131nda transkript kopyas\u0131 say\u0131s\u0131ndaki rastgele dalgalanmalar\u0131 bask\u0131layabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu aktiviteler, normal geli\u015fim ve fizyoloji, hastal\u0131k ve evrim i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lara sahiptir. Burada, hayvan sistemlerinde dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011fa katk\u0131da bulunan miRNA'lar\u0131n \u00f6rneklerini ve ilkelerini tart\u0131\u015faca\u011f\u0131z."}
{"_id":"12442311","title":"Six-Year Follow-Up of Impact of Co-proxamol Withdrawal in England and Wales on Prescribing and Deaths: Time-Series Study","text":"ARKA PLAN Co-proxamol (parasetamol\/dextropropoxyfene kombinasyonu), \u00f6l\u00fcmc\u00fcl zehirlenmelerde yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan bir a\u011fr\u0131 kesicidir. G\u00fcvenlik\/etkinlik profiline ili\u015fkin endi\u015feler ve intihar zehirlenmeleri i\u00e7in yayg\u0131n kullan\u0131m\u0131, 2005 y\u0131l\u0131nda Birle\u015fik Krall\u0131k'ta co-proxamolun geri \u00e7ekilmesine yol a\u00e7t\u0131, 2005-2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda k\u0131smi bir geri \u00e7ekilme ve 2008 y\u0131l\u0131nda tam bir geri \u00e7ekilme ger\u00e7ekle\u015fti. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, 2005-2010 y\u0131llar\u0131 ile 1998-2004 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda \u0130ngiltere ve Galler'de co-proxamolun geri \u00e7ekilmesi ve re\u00e7ete edilmesi ile \u00f6l\u00fcmler aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek ve di\u011fer a\u011fr\u0131 kesicilerin olas\u0131 de\u011fi\u015ftirme etkilerini tahmin etmektir. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR NHS Sa\u011fl\u0131k ve Sosyal Bak\u0131m Merkezi (\u0130ngiltere) ve Galler Sa\u011fl\u0131k Hizmetleri Ortakl\u0131\u011f\u0131 (Galler) taraf\u0131ndan re\u00e7ete verileri ve Ulusal \u0130statistik Ofisi taraf\u0131ndan \u00f6l\u00fcm verileri elde edildi. Tek a\u011fr\u0131 kesici i\u00e7eren re\u00e7ete ve \u00f6l\u00fcmler \u00fczerinde kesintili zaman serisi analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 2005 y\u0131l\u0131nda co-proxamolun geri \u00e7ekilmesinin ard\u0131ndan, 2005-2010 y\u0131llar\u0131 boyunca birka\u00e7 ba\u015fka a\u011fr\u0131 kesicinin (co-codamol, parasetamol, kodein, co-dydramol, tramadol, oksikodon ve morfin) re\u00e7ete oranlar\u0131nda art\u0131\u015flar g\u00f6r\u00fcld\u00fc, 1998-2004 y\u0131llar\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda. Bu de\u011fi\u015fiklikler, 2005-2010 y\u0131llar\u0131 boyunca co-proxamol zehirlenmelerinden kaynaklanan \u00f6l\u00fcmlerde (-21 \u00f6l\u00fcm\/\u00e7eyrek, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 -34 ile -8) \u00f6nemli azalmalarla ili\u015fkilendirildi, bu da yakla\u015f\u0131k 500 intihar \u00f6l\u00fcm\u00fc (-61%) ve 600 kaza sonucu zehirlenme \u00f6l\u00fcm\u00fc (-62%) azalmas\u0131na e\u015fde\u011ferdir. Di\u011fer a\u011fr\u0131 kesiciyle ilgili \u00f6l\u00fcmlerde g\u00f6zle g\u00f6r\u00fcl\u00fcr bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6r\u00fclmedi, ancak say\u0131lar azd\u0131. S\u0131n\u0131rlamalar, \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n tek ila\u00e7larla ili\u015fkili \u00f6l\u00fcmler \u00fczerine kurulmas\u0131 ve re\u00e7ete edilen morfinle ili\u015fkili \u00f6l\u00fcmlerdeki de\u011fi\u015fikliklerin de\u011ferlendirilememesiydi. SONU\u00c7LAR Birle\u015fik Krall\u0131k'ta 2005 y\u0131l\u0131nda co-proxamolun geri"}
{"_id":"12443371","title":"Apolipoprotein E genotype and concussion in college athletes.","text":"\n# Ama\u00e7:\nApolipoprotein E (APOE) polimorfizmlerinin (E2, C\/T Arg158Cys; E4, T\/C Cys112Arg; ve promot\u00f6r, g-219t) \u00fcniversite sporcular\u0131nda bir veya daha fazla kafa travmas\u0131 ge\u00e7mi\u015fi ile ili\u015fkisini de\u011ferlendirmek. Hipotezimiz, bu \u00e7al\u0131\u015fmada de\u011ferlendirilen 1 veya daha fazla nadir (veya az\u0131nl\u0131k) APOE aleli ta\u015f\u0131yanlar\u0131n bir veya daha fazla kafa travmas\u0131 ge\u00e7mi\u015fi olmas\u0131 ile ili\u015fkili olmas\u0131yd\u0131.\n\n# Tasar\u0131m:\n\u00c7ok merkezli kesitsel \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n# Yer:\n\u00dcniversite atletik tesisleri.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:\n163 erkek futbol ve 33 kad\u0131n futbol oyuncusu olmak \u00fczere 196 erkek ve kad\u0131n \u00fcniversite sporcusu g\u00f6n\u00fcll\u00fc olarak kat\u0131ld\u0131.\n\n# M\u00fcdahaleler:\nYaz\u0131l\u0131 kafa travmas\u0131 ge\u00e7mi\u015fi anketleri ve genotipleme i\u00e7in salya \u00f6rnekleri.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:\nKendileri taraf\u0131ndan bildirilen belgelenmi\u015f kafa travmas\u0131 ge\u00e7mi\u015fi ve nadir APOE genotipleri (E2, E4, promot\u00f6r).\n\n# Sonu\u00e7lar:\nNadir APOE alellerini (E2, E4, promot\u00f6r) ta\u015f\u0131yanlar\u0131n bir \u00f6nceki kafa travmas\u0131 ge\u00e7mi\u015fi olmas\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir ili\u015fki (Wald \u03c7\u00b2 = 3.82; P = 0.05; oransal risk = 9.8) bulundu. Ayr\u0131ca, promot\u00f6r az\u0131nl\u0131k aleli ta\u015f\u0131yanlar\u0131n 2 veya daha fazla kafa travmas\u0131 ya\u015famas\u0131 aras\u0131nda da anlaml\u0131 bir ili\u015fki (Wald \u03c7\u00b2 = 3.96, P = 0.04, oransal risk = 8.4) tespit edildi.\n\n# Sonu\u00e7:\nBu \u00e7al\u0131\u015fmada de\u011ferlendirilen t\u00fcm 3 nadir (veya az\u0131nl\u0131k) APOE aleli ta\u015f\u0131yanlar, \u00f6nceki bir kafa travmas\u0131 bildirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 neredeyse 10 kat daha y\u00fcksekti ve ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 olmayanlara k\u0131yasla daha y\u00fcksek kafa travmas\u0131 riski alt\u0131nda olabilirler. Promot\u00f6r az\u0131nl\u0131k aleli ta\u015f\u0131yanlar, birden fazla kafa travmas\u0131 bildirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 8.4 kat daha y\u00fcksekti ve ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 olmayanlara k\u0131yasla birden fazla kafa travmas\u0131 riski alt\u0131nda olabilirler. Birden fazla kafa travmas\u0131 ge\u00e7irmi\u015f ve birden fazla nadir APO"}
{"_id":"12451492","title":"Plasma soluble corin and N-terminal pro-atrial natriuretic peptide levels in pregnancy induced hypertension.","text":"\n# Ama\u00e7\nHamilelik ind\u00fcklenen hipertansiyonun patogenezinde yer alan teorilerden biri tuz ve su tutulumuyla ilgilidir. Hipertansiyonu olan hamile kad\u0131nlarda plazmada proenzim konvertaz korin, aktif ANP'ye (atrial natriuretic peptid) d\u00f6n\u00fc\u015fen pro-ANP'yi (1-98) par\u00e7alayan, sorumlulu\u011funu \u00f6l\u00e7meyi ama\u00e7lad\u0131k.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\nHamilelik ind\u00fcklenen hipertansiyonu olan 60 hamile kad\u0131n, ayn\u0131 gebelik d\u00f6neminde sa\u011fl\u0131kl\u0131 28 hamile kad\u0131nla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Urin ve plazma \u00f6rnekleri, baz\u0131 biyokimyasal parametrelerin belirlenmesi i\u00e7in e\u015fzamanl\u0131 olarak topland\u0131. Her iki grupta plazma \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin ve N-terminal (NT) pro-ANP (1-98) de\u011ferleri, enzimatik immunoassay kullan\u0131larak belirlendi.\n\n# Sonu\u00e7lar\nHastal\u0131k grubu ile kontrol grubu aras\u0131nda plazma \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin ortalama de\u011feri anlaml\u0131 \u015fekilde daha y\u00fcksekti. Kan bas\u0131nc\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan hastalar\u0131 b\u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcm\u00fczde, plazma NT pro-ANP, kan bas\u0131nc\u0131 \u2a7e140\/90 mmHg olan grupta, kan bas\u0131nc\u0131 <140\/90 mmHg olan grup ve kontrol grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 \u015fekilde daha y\u00fcksek ortalama de\u011fere sahipti.\n\n# Sonu\u00e7\nHipertansiyonu olan hamile kad\u0131nlarda, \u00f6zellikle kan bas\u0131nc\u0131 \u2a7e140\/90 mmHg olanlarda, y\u00fcksek plazma \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin ve NT pro-ANP de\u011ferleri, ANP resept\u00f6r\u00fc\/post-receptor sinyalizasyon bozuklu\u011funa i\u015faret eder ve bu durum hamilelik ind\u00fcklenen hipertansiyon durumunu daha da k\u00f6t\u00fcle\u015ftirebilir."}
{"_id":"12462961","title":"GATA-4 and GATA-6 modulate tissue-specific transcription of the human gene for P450c17 by direct interaction with Sp1.","text":"Sitokrom P450c17, steroidojenik 17alfa-hidroksilaz ve 17,20 liyaz aktivitelerini katalize eder. P450c17 geni ifadesi cAMP ba\u011f\u0131ml\u0131, dokuya \u00f6zg\u00fc, geli\u015fimsel olarak programlanm\u0131\u015ft\u0131r ve t\u00fcrler aras\u0131nda de\u011fi\u015fiklik g\u00f6sterir. Sp1, Sp3 ve NF1-C'nin (n\u00fckleer fakt\u00f6r 1-C) 5' flanking DNA'n\u0131n ilk 227 baz \u00e7iftine (-227\/LUC) ba\u011flanmas\u0131, insan NCI-H295A adrenal h\u00fccrelerinde bazal transkripsiyon i\u00e7in \u00e7ok \u00f6nemlidir. \u0130nsan plasental JEG-3 h\u00fccreleri Sp1, Sp3 ve NF1 i\u00e7erir, ancak steroidojenik fakt\u00f6r 1 (SF-1) ifade eden bir vekt\u00f6r ile transfekte edildiklerinde bile -227\/LUC'yi ifade etmezler. Bu nedenle, P450c17'nin bazal ifadesi i\u00e7in ba\u015fka fakt\u00f6rler de gereklidir. Deoksiribon\u00fckleaz I ayak izi ve EMSA'lar, -64\/-58'de bir GATA konsens\u00fcs b\u00f6lgesi ve -58\/-50'de bir SF-1 b\u00f6lgesi belirledi. RT-PCR, NCI-H295A h\u00fccrelerinde GATA-4, GATA-6 ve SF-1'i ve JEG-3 h\u00fccrelerinde GATA-2 ve GATA-3'\u00fc, ancak GATA-4, GATA-6 veya SF-1'i belirlemedi. SF-1 olmadan GATA-4 veya GATA-6'n\u0131n kotransfeksiyonu, JEG-3 h\u00fccrelerinde -227\/LUC'yi aktive etti, ancak SF-1 ile veya olmadan GATA-2 veya GATA-3'\u00fcn kotransfeksiyonu aktive etmedi. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, -227\/LUC'deki GATA ba\u011flanma b\u00f6lgesinin mutasyonu, GATA-4 veya GATA-6 kaynakl\u0131 aktiviteyi art\u0131r\u0131rken, Sp1\/Sp3 b\u00f6lgesinin mutasyonu azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, GATA b\u00f6lgesini i\u00e7eren, ancak -196\/-188'deki Sp1\/Sp3 b\u00f6lgesini hari\u00e7 tutan promoter yap\u0131lar\u0131, GATA-4 veya GATA-6 taraf\u0131ndan aktive edilmedi ve bu da Sp1\/Sp3 ile GATA-4 veya GATA-6 aras\u0131nda bir etkile\u015fim oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrd\u00fc. Glutatyon-S-transferaz pull-down deneyleri ve koimm\u00fcno\u00e7\u00f6keltme, GATA-4 veya GATA-6 ile Sp1 aras\u0131nda, ancak Sp3 aras\u0131nda etkile\u015fimi g\u00f6sterdi. Kromatin imm\u00fcno\u00e7\u00f6keltme deneyleri, bu GATA-4\/6'n\u0131n Sp1 ile etkile\u015fiminin, NCI-H295A h\u00fccrelerinde P450c17 promoterindeki Sp b\u00f6lgesinde meydana geldi\u011fini do\u011frulad\u0131. 5-aza-2-deoksisitidin ile demetilasyon, JEG-3 h\u00fccrelerinin endojen P450c17, SF-1, GATA-4, GATA-6 ve transfekte edilmi\u015f -227\/LUC'yi ifade etmesine izin verdi. Bu nedenle, GATA-4 veya GATA-6 ve Sp1 birlikte adrenal NCI-H295A h\u00fccrelerinde P450c17 ifadesini d\u00fczenler ve P450c17, GATA-4 ve GATA-6'n\u0131n metilasyonu plasental JEG-3 h\u00fccrelerinde P450c17 ifadesini susturur.\n"}
{"_id":"12470783","title":"Performance of an abbreviated version of the Lubben Social Network Scale among three European community-dwelling older adult populations.","text":"AMA\u00c7 Sosyal a\u011flar\u0131 ve sosyal destekleri de\u011ferlendirmek ve ya\u015fl\u0131 ki\u015filerin sosyal izolasyonunu taramak i\u00e7in ge\u00e7erli ve g\u00fcvenilir k\u0131sa \u00f6l\u00e7eklere ihtiya\u00e7 vard\u0131r. TASARIM VE Y\u00d6NTEMLER Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u00fc\u00e7 Avrupa \u00fclkesinde ya\u015fayan topluluk i\u00e7inde ya\u015fayan ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkin n\u00fcfuslar\u0131 aras\u0131nda sosyal izolasyonu taramak i\u00e7in k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f Lubben Sosyal A\u011f \u00d6l\u00e7e\u011fi (LSNS-6) versiyonunun performans\u0131n\u0131 de\u011ferlendiren bir \u00e7apraz ulusal ve \u00e7apraz k\u00fclt\u00fcrel de\u011ferlendirmedir. Sosyal ba\u011flar\u0131n eksikli\u011fi kavram\u0131na dayal\u0131 olarak, sosyal izolasyon riskinde olan ki\u015fileri tan\u0131mlamak i\u00e7in LSNS-6'n\u0131n klinik kesme noktalar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131k.\n\nSonu\u00e7larda, t\u00fcm \u00fc\u00e7 \u00f6rnekte LSNS-6 ve iki alt \u00f6l\u00e7ek (Aile ve Arkada\u015flar) y\u00fcksek i\u00e7 tutarl\u0131l\u0131k, kararl\u0131 fakt\u00f6r yap\u0131lar\u0131 ve kriter de\u011fi\u015fkenleriyle y\u00fcksek korelasyonlar g\u00f6sterdi. \u00d6nerilen klinik kesme noktalar\u0131 iyi konverjans ge\u00e7erlili\u011fine sahipti ve Hamburg'da %20, Solothurn (\u0130svi\u00e7re) %11 ve Londra'da %15'lik yan\u0131tc\u0131lar\u0131n sosyal izolasyon riski alt\u0131nda oldu\u011funu s\u0131n\u0131fland\u0131rd\u0131.\n\n\u00d6NEM\u0130NDEK\u0130LER Sonu\u00e7 olarak, LSNS-6 gibi k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f \u00f6l\u00e7eklerin gerontoloji uygulay\u0131c\u0131lar\u0131 i\u00e7in uygulama protokollerine dahil edilmesi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir. LSNS-6 ile ya\u015fl\u0131 ki\u015fileri taramak, aile ve arkada\u015fl\u0131k ba\u011flar\u0131 hakk\u0131nda nicel bilgi sa\u011flar ve sosyal izolasyon riskinde olan ki\u015fileri belirler, bu ki\u015filer daha derinlemesine de\u011ferlendirme ve hedefli m\u00fcdahalelerden yararlanabilir."}
{"_id":"12471115","title":"The PneuCarriage Project: A Multi-Centre Comparative Study to Identify the Best Serotyping Methods for Examining Pneumococcal Carriage in Vaccine Evaluation Studies","text":"ARKA PLAN Pneumokok, burun ve bo\u011faz\u0131n \u00fcst k\u0131sm\u0131nda bulunan ve \u00e7e\u015fitli bir patojendir. 90'dan fazla farkl\u0131 serotip vard\u0131r ve burun ve bo\u011fazda birden fazla serotipin ta\u015f\u0131nmas\u0131 yayg\u0131nd\u0131r. Pneumokok ta\u015f\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 anlamak, pneumokok a\u015f\u0131lar\u0131n\u0131n etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in \u00f6nemlidir. Geleneksel serotipleme y\u00f6ntemleri karma\u015f\u0131k ve birden fazla serotip ta\u015f\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 tespit etmek i\u00e7in yetersizdir, ve son on y\u0131lda geli\u015ftirilen yeni y\u00f6ntemler hakk\u0131nda \u00e7ok az veri vard\u0131r. PneuCarriage projesini kurduk, bu proje, en iyi pneumokok serotipleme y\u00f6ntemlerini belirlemek i\u00e7in burun ve bo\u011faz ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in adanm\u0131\u015f b\u00fcy\u00fck, uluslararas\u0131 \u00e7ok merkezli bir \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR Referans \u00f6rnek setleri, 15 ara\u015ft\u0131rma grubuna k\u00f6r test i\u00e7in da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131. 20 pneumokok serotipleme y\u00f6ntemi, 81 laboratuvar haz\u0131rlanm\u0131\u015f (eklenmi\u015f) \u00f6rnekte test edildi. En iyi be\u015f performans g\u00f6steren y\u00f6ntem, alt\u0131 y\u00fcksek vaka y\u00fckl\u00fc \u00fclkede \u00e7ocuklardan toplanan 260 burun ve bo\u011faz (alan) \u00f6rne\u011finde test edildi. Test y\u00f6ntemleri ve referans y\u00f6ntem (her \u00f6rnekten 100'den fazla koloninin geleneksel serotiplemesi) i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131k ve pozitif tahmin de\u011feri (PPV) belirlendi. Alternatif serotipleme y\u00f6ntemleri i\u00e7in, eklenmi\u015f \u00f6rneklerde genel duyarl\u0131l\u0131k %1 ile %99 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti (referans y\u00f6ntemi %98), ve PPV %8 ile %100 aras\u0131nda (referans y\u00f6ntemi %100). Alternatif serotipleme y\u00f6ntemlerinin 15'i, bask\u0131n (ana) serotipin tespitinde %70 veya daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahipti, ancak sadece 8 y\u00f6ntem, az\u0131nl\u0131k serotiplerinin tespitinde %70 veya daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahipti. Alan \u00f6rnekleri i\u00e7in, genel duyarl\u0131l\u0131k %74.2 ile %95.8 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti (referans y\u00f6ntemi %93.8), ve PPV %82.2 ile %96.4 aras\u0131nda (referans y\u00f6ntemi %99.6). Mikroarray, en y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ( %95.8) ve y\u00fcksek PPV'yi ( %93.7) g\u00f6sterdi. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n en b\u00fcy\u00fck s\u0131n\u0131rlamas\u0131, mevcut t\u00fcm alternatif serotipleme y\u00f6ntemlerinin dahil edilmemesidir. SONU\u00c7LAR \u00c7o\u011fu y\u00f6ntem,"}
{"_id":"12486491","title":"Ribosome-Mediated Specificity in Hox mRNA Translation and Vertebrate Tissue Patterning","text":"Tarihsel olarak, ribozom, mRNA \u00e7evirisinde yap\u0131land\u0131rmac\u0131 yerine d\u00fczenleyici kapasiteye sahip karma\u015f\u0131k bir ribozim olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu. Burada, farelerde g\u00f6r\u00fclen \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 dokuya \u00f6zg\u00fc d\u00fczenlenme kusurlar\u0131na neden olan Ribosomal Protein L38 (Rpl38) genindeki mutasyonlar\u0131 tan\u0131ml\u0131yoruz. Bu mutasyonlar, \u00f6zellikle aksiyal iskeletin evri\u015fsel d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmleri de dahil olmak \u00fczere belirgin evri\u015fsel d\u00fczenlenme kusurlar\u0131na yol a\u00e7\u0131yor. Rpl38 mutant embriyolarda genel protein sentezi de\u011fi\u015fmiyor; ancak belirli bir Homeobox mRNA'lar\u0131n\u0131n \u00e7evirisi bozuluyor. Verilerimiz, RPL38'in bu mRNA'lar \u00fczerinde 80S kompleksinin olu\u015fumunu kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ribozomun d\u00fczenleyici bir bile\u015feni olarak transkript-\u00f6zg\u00fc \u00e7eviriyi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, Rpl38'in ifade d\u00fczeyinin embriyoda, i\u015flevsizlik fenotiplerinin g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc b\u00f6lgelerde belirgin \u015fekilde zengin oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Beklenmedik bir \u015fekilde, bir ribozom proteini (RP) ifade taramas\u0131, her bir RP'nin embriyoda dinamik olarak d\u00fczenlendi\u011fini ortaya koyuyor. Bu bulgular, RP aktivitesinin gen ifadesinin kontrol\u00fcnde ve memelilerin geli\u015fmesinde yeni bir \u00f6zg\u00fcll\u00fck katman\u0131 sa\u011flamas\u0131 i\u00e7in y\u00fcksek derecede d\u00fczenlenebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"12489130","title":"Growth and invasion of human melanomas in human skin grafted to immunodeficient mice.","text":"\u0130nsan melanomunun ortotopik bir modeli geli\u015ftirildi. Bu modelde, k\u00f6t\u00fc huylu h\u00fccreler \u00e7\u0131plak ve SCID farelerine nakledilen insan deri greftlerine enjekte edildi. Melanom h\u00fccreleri, karakteristik desenlerle insan deri greftlerinde proliferasyon ve istila etti. Alt\u0131 melanomdan \u00fc\u00e7\u00fc, deride \u00f6nemli mimari de\u011fi\u015fiklikler olmadan \u00e7oklu nod\u00fcller halinde b\u00fcy\u00fcd\u00fc ve greftleri istila etti, di\u011ferleri ise kolajen lifleri boyunca deriye istila etti ve belirgin endotel damarlar\u0131 vard\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, farenin derisine enjekte edilen melanom h\u00fccreleri, insan deri greftlerinde istila etmeyen yayg\u0131n olarak yay\u0131lan nod\u00fcller halinde b\u00fcy\u00fcd\u00fc. \u0130nsan deri greftlerinde, insan melanom h\u00fccreleri insan kan damarlar\u0131 i\u00e7in angiogenikti ve greftlerin kenar\u0131nda sadece murin damarlar bulunuyordu. T\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri insan damarlar\u0131n\u0131 istila etti ve yedi h\u00fccre hatt\u0131ndan d\u00f6rd\u00fc akci\u011ferlere metastaz yapt\u0131, bu da bu modelin normal ve k\u00f6t\u00fc huylu insan h\u00fccreler aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri belirlemek i\u00e7in yararl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"12489688","title":"Myeloperoxidase: friend and foe.","text":"N\u00f6trofilik polimorfon\u00fckleer leukositler (n\u00f6trofil) birincil i\u015flevleri olan fagosit ve mikroorganizmalar\u0131n imhas\u0131 i\u00e7in son derece \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015ftir. Opsoninler (genellikle komplement ve\/veya antikor) ile kapland\u0131klar\u0131nda, mikroorganizmalar fagositin y\u00fczeyindeki \u00f6zel resept\u00f6rlere ba\u011flan\u0131r ve h\u00fccre zar\u0131n\u0131n invaginasyonu ile mikroorganizma bir i\u00e7sel fagosom i\u00e7ine al\u0131n\u0131r. Bu, y\u00fcksek oksijen t\u00fcketimi patlamas\u0131 ile takip edilir ve ekstra oksijenin \u00e7o\u011fu, e\u011fer de\u011filse tamam\u0131, y\u00fcksek reaktif oksijen t\u00fcrlerine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcl\u00fcr. Ayr\u0131ca, sitoplazmik gran\u00fcller i\u00e7eri\u011fini fagosoma bo\u015falt\u0131r ve yutulmu\u015f mikroorganizman\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fc yak\u0131nda takip eder. Fagosomda olu\u015fan antimikrobiyal sistemler aras\u0131nda, degran\u00fclasyon s\u00fcrecinde fagosoma sal\u0131nan mieloperoksidaz (MPO), solunum patlamas\u0131 ile olu\u015fan hidrojen peroksit (H2O2) ve \u00f6zellikle klor\u00fcr i\u00e7eren bir sistem bulunur. MPO-H2O2-klor\u00fcr sisteminin ba\u015flang\u0131\u00e7 \u00fcr\u00fcn\u00fc hipoklor\u00f6z asittir ve daha sonra klor, kloraminler, hidroksil radikalleri, tek oksijen ve ozon olu\u015fumu \u00f6nerilmi\u015ftir. Bu toksik ajanlar ayn\u0131 zamanda h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131na sal\u0131nabilir ve normal dokular\u0131 hedefleyebilir, b\u00f6ylece hastal\u0131\u011f\u0131n patogeneziye katk\u0131da bulunabilir. Bu inceleme, MPO-H2O2-halide sisteminin potansiyel H2O2 kaynaklar\u0131, MPO sisteminin toksik \u00fcr\u00fcnleri, n\u00f6trofilin mikrobicidal aktivitesinde MPO'nun kat\u0131l\u0131m\u0131, MPO ba\u011f\u0131ms\u0131z antimikrobiyal sistemlerin kat\u0131l\u0131m\u0131 ve MPO sisteminin doku hasar\u0131 \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc ele alacakt\u0131r. Sonu\u00e7 olarak, MPO sisteminin fagositlerin mikrobicidal aktivitesinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 sonucuna var\u0131l\u0131r."}
{"_id":"12513042","title":"Role of microsomal prostaglandin E synthase-1 in the facilitation of angiogenesis and the healing of gastric ulcers.","text":"Prostaglandin E2'nin (PGE2) \u00e7e\u015fitli patofizyolojik olaylar \u00fczerindeki \u00f6nemi, PGE sentezazlar\u0131 (PGES'ler) in vivo'daki rol\u00fcn\u00fcn anla\u015f\u0131lmas\u0131 gereklili\u011fini vurgular. Bununla birlikte, gastrik \u00fclserlerin fizyolojik iyile\u015fme s\u00fcre\u00e7lerine veya kan damar olu\u015fumuna, bu s\u00fcre\u00e7lerin iyile\u015fmesi i\u00e7in vazge\u00e7ilmez olan, microsomal PGES-1'in (mPGES-1) i\u015flevsel \u00f6nemi hakk\u0131nda rapor bulunmamaktad\u0131r. Bu raporda, mPGES-1'in gastrik \u00fclserlerin iyile\u015fmesinde ve kan damar olu\u015fumunu art\u0131rmada bir rol oynay\u0131p oynamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test ettik. 100% asetik asit serozal uygulamas\u0131 ile gastrik \u00fclserler ind\u00fcklendi ve daha sonra \u00fclser alanlar\u0131n\u0131n \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc yap\u0131ld\u0131. mPGES-1 ve siklooksijenaz-2, normal mide dokular\u0131na k\u0131yasla \u00fclser gran\u00fclasyon dokular\u0131nda birlikte ind\u00fcklendi. Asetik asit ile ind\u00fcklenen \u00fclserlerin iyile\u015fmesi, mPGES-1 KO farelerde (mPGES-1 eksik fareler) WT (normal fareler) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde gecikti. Bu, \u00fclser gran\u00fclasyon dokular\u0131nda azalan kan damar olu\u015fumuyla birlikte ger\u00e7ekle\u015fti, bu da CD31 mRNA seviyelerinin ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR ile belirlenmesiyle ve gran\u00fclasyon dokular\u0131ndaki mikro damar yo\u011funlu\u011fuyla tahmin edildi. \u00dclser gran\u00fclasyon dokular\u0131nda belirlenen pro-kan damar\u0131 b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rlerinin, \u00f6rne\u011fin transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-\u03b2, temel fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc ve ba\u011f dokusu b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc mRNA seviyeleri, mPGES-1 KO farelerde WT ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Elde edilen sonu\u00e7lar, mPGES-1'in \u00fclser iyile\u015fme s\u00fcre\u00e7lerini ve \u00fclser iyile\u015fmesi i\u00e7in vazge\u00e7ilmez olan kan damar olu\u015fumunu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve mPGES-1'e y\u00f6nelik se\u00e7ici bir inhibit\u00f6r\u00fcn gastrik \u00fclserli hastalarda dikkatli kullan\u0131lmas\u0131n\u0131 \u00f6nerdi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"12513972","title":"Echocardiographic Evidence of Innate Aortopathy in the Human Intracranial Aneurysm","text":"ARKA PLAN Intrakraniyal anevrizma (IA), genel n\u00fcfusa k\u0131yasla, aort koarktasyonu veya bicuspid aortik kapak hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda \u00e7ok daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, bu da IA ve aortopati aras\u0131ndaki ortak fizyopatolojiyi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Burada, IA'l\u0131 hastalarda ekokardiyografik aort k\u00f6k boyutu (ARD) analiz ederek bu olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 do\u011frulad\u0131k. Y\u00d6NTEMLER 2008 Ocak'tan 2010 Aral\u0131k'a kadar, 260'\u0131 ard\u0131\u015f\u0131k IA hastas\u0131 olan ve koil embolizasyonu veya akut inme y\u00f6netimi i\u00e7in hastanemize yat\u0131r\u0131lan ve ayn\u0131 zamanda ekokardiyografi ge\u00e7irenler dahil olmak \u00fczere, IA'l\u0131 260 hasta kay\u0131tlar\u0131m\u0131za dahil edildi. B\u00fcy\u00fck, y\u0131rt\u0131lm\u0131\u015f veya \u00e7oklu IA'lara sahip hastalar\u0131n, k\u00fc\u00e7\u00fck, izole, y\u0131rt\u0131lmam\u0131\u015f IA'lara sahip hastalara k\u0131yasla, aortopatiyi e\u015fzamanl\u0131 olarak ta\u015f\u0131ma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n daha y\u00fcksek oldu\u011funu varsayd\u0131k. Eksenel grup, en az bir y\u0131rt\u0131k anevrizma, 7 mm veya daha b\u00fcy\u00fck bir anevrizma veya \u00e7oklu anevrizmalar olan ve 55 ya\u015f\u0131ndan k\u00fc\u00e7\u00fck hastalardan olu\u015fan hastalar\u0131 tan\u0131mlad\u0131; geri kalan\u0131 eksenel olmayan gruba s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. \u0130ki grubun klinik, anjiyografik ve ekokardiyografik bulgular\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Eksenel grupta, eksenel olmayan gruba k\u0131yasla, ARD anlaml\u0131 \u015fekilde daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc (P = 0,049), ve bu fark \u00e7oklu analizle de do\u011fruland\u0131 (P = 0,02). 55 ya\u015f\u0131ndan k\u00fc\u00e7\u00fck hastalar i\u00e7in alt grup analizi, ARD i\u00e7in benzer bir sonucu g\u00f6sterdi (P = 0,03), ancak hipertansiyon, eksenel olmayan grupla daha ili\u015fkiliydi (P = 0,01). Ayr\u0131ca, boy, ya\u015f, cinsiyet, a\u011f\u0131rl\u0131k, ARD, sigara i\u00e7me durumu ve anevrizma say\u0131s\u0131na g\u00f6re ayarlamadan sonra, anevrizma boyutuyla ters orant\u0131l\u0131 olarak y\u00fckseklik ile ili\u015fkiliydi (P = 0,004). SONU\u015eLAR Belirli bir IA hastas\u0131 grubu, aortopati ile ortak bir i\u00e7 duvar kusuru payla\u015fmaktad\u0131r. Ortak n\u00f6ral krest h\u00fccre k\u00f6keni bu"}
{"_id":"12549585","title":"Aortic and large artery compliance in end-stage renal failure.","text":"Pulse dalgas\u0131 h\u0131z\u0131 (PWV), 90 kontrol konusu (CS) ve 92 diyaliz hastas\u0131 (HD) \u00fczerinde ayn\u0131 ya\u015f ve ortalama arteriyel bas\u0131n\u00e7 (MAP) ile aortada, sa\u011f bacakta ve kolunda \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. T\u00fcm konularda kan kimyas\u0131, kan lipitleri de dahil olmak \u00fczere, ve aortan\u0131n ultrasonik boyutlar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Aortadaki kalsifikasyonun varl\u0131\u011f\u0131, kar\u0131n r\u00f6ntgeni ve ultrason ile de\u011ferlendirildi. Femoral ve brachial PWV, HD'de sadece hafif bir art\u0131\u015f g\u00f6sterdi (P < 0,05), ancak aort PWV, CS'lere k\u0131yasla (965 \u00b1 216 cm\/s; P = 0,0016) anlaml\u0131 bir \u015fekilde y\u00fckseldi (1113 \u00b1 319 cm\/s). Aort \u00e7aplar\u0131, HD'de hem aortun k\u00f6k\u00fcnde (32,7 \u00b1 4 vs. 28,2 \u00b1 2,8 mm; P < 0,0001) hem de aort b\u00f6l\u00fcnmesinde (16,9 \u00b1 3,1 vs. 14,6 \u00b1 2,2 mm; P < 0,0001) daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc. MAP, HD (109,9 \u00b1 19,3 mm Hg) ve CS (110,2 \u00b1 17,2 mm Hg) aras\u0131nda benzer olsa da, nab\u0131z bas\u0131nc\u0131 HD hastalar\u0131nda (76,6 \u00b1 23,7 vs. 63,9 \u00b1 22 mm Hg; P = 0,007) anlaml\u0131 bir \u015fekilde artt\u0131. \u0130ki pop\u00fclasyonda, aort PWV, ya\u015f (P < 0,0001) ve MAP (P < 0,0001) ile artt\u0131. Aorttaki kalsifikasyonun varl\u0131\u011f\u0131, aort PWV'nin art\u0131\u015f\u0131 ile sadece s\u0131n\u0131rda ili\u015fkiliydi (P = 0,050 CS ve P = 0,069 HD). PWV'deki de\u011fi\u015fim, esneklikteki de\u011fi\u015fime do\u011frudan ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu ve aort \u00e7aplar\u0131n\u0131n HD'de artt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu sonu\u00e7lar, HD'de aort duvar uyumunun azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve arteriyel bas\u0131nc\u0131n\u0131n pulsatif bile\u015feninin art\u0131\u015f\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. (\u00d6ZET"}
{"_id":"12552297","title":"The DNA polymerase \u03bb is required for the repair of non-compatible DNA double strand breaks by NHEJ in mammalian cells","text":"Lambda DNA polimerazi (pol\u03bb), son zamanlarda tan\u0131mlanan bir DNA polimeraz\u0131d\u0131r ve h\u00fccresel i\u015flevi hala belirsizdir. Burada, pol\u03bb'in molek\u00fcler d\u00fczeyde kromozomik ba\u011flamda DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n (DSB) onar\u0131lmas\u0131nda, memelilerde non-homolog u\u00e7 birle\u015ftirme (NHEJ) yoluyla yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. I-Sce-I ile ind\u00fcklenen DSB'ye yan\u0131t olarak katalitik olarak hareketsiz bir pol\u03bb formu (pol\u03bbDN) ifadesinin azalt\u0131lmas\u0131, NHEJ olaylar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcrken, pol\u03b2 ve pol\u03bc'un homologlar\u0131n\u0131n hareketsiz formlar\u0131 bunu yapmaz. Sadece DNA ucu i\u015fleme gerektiren olaylar etkilenir; bu kusur, ind\u00fcklenen DSB'nin yak\u0131n\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan b\u00fcy\u00fck silinmelerle ili\u015fkilidir. Ayr\u0131ca, pol\u03bbDN ifade eden h\u00fccreler, iyonize radyasyona yan\u0131t olarak artan hassasiyet ve genetik istikrars\u0131zl\u0131k g\u00f6sterir, bu da NHEJ-bozuk h\u00fccrelerle benzer. Verilerimiz, pol\u03bb'in genomik DNA'da bir alt k\u00fcme DSB'nin onar\u0131lmas\u0131nda gereklili\u011fini desteklemektedir, b\u00f6ylece NHEJ yoluyla genetik istikrar\u0131n korunmas\u0131na katk\u0131da bulunur."}
{"_id":"12561083","title":"Angina with \"normal\" coronary arteries: sex differences in outcomes.","text":"Arka plan: Birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, koroner hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n nonobstr\u00fcktif olan kad\u0131nlarda y\u00fcksek bir sonraki inceleme oran\u0131, tekrarlayan g\u00f6\u011f\u00fcs a\u011fr\u0131s\u0131 i\u00e7in yeniden hastaneye yat\u0131\u015f ve tekrarlanan koroner anjiyografi oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Bu bulgunun cinsiyet \u00f6zelle\u015fmesi belirsizdir. Bu nedenle, \"anjiyografik olarak normal\" koronerlere sahip hastalarda akut koroner sendrom (ACS) veya g\u00f6\u011f\u00fcs a\u011fr\u0131s\u0131 i\u00e7in yeniden hastaneye yat\u0131\u015fta cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Y\u00f6ntemler: Kanada'n\u0131n Britanya Kolombiyas\u0131'nda, ilk kardiyak kateterizasyonlar\u0131n\u0131 \u015f\u00fcpheli izemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 ile sunan ve anjiyografik olarak normal koronerlere sahip t\u00fcm hastalar\u0131n verilerini i\u00e7eren bir geriye d\u00f6n\u00fck kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Sonu\u00e7lar: 32.856 hastadan 7,1% erkek ve 23,3% kad\u0131n anjiyografik olarak normaldi (P < .001). Anjiyografik olarak normal hastalarda, kad\u0131nlar erkeklerden daha ya\u015fl\u0131yd\u0131 ve hipertansiyon, \u00f6nceki inme, kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 ve periferik vask\u00fcler hastal\u0131k gibi durumlara daha yatk\u0131nlard\u0131, ancak anjina Kanada Kardiyovask\u00fcler Derne\u011fi s\u0131n\u0131f\u0131 cinsiyete g\u00f6re de\u011fi\u015fmedi. 1 y\u0131l i\u00e7inde, 1,0% \u00f6ld\u00fc (19 kad\u0131n, 18 erkek, P = .27) ve 0,6% inme ge\u00e7irdi (13 kad\u0131n, 9 erkek, P = .91). ACS veya g\u00f6\u011f\u00fcs a\u011fr\u0131s\u0131 i\u00e7in kateterizasyon gerektiren yeniden hastaneye yat\u0131\u015f, kad\u0131nlarda erkeklere k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti (d\u00fczenlenmi\u015f OR 4,06; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1,15-14,31). Sonu\u00e7: G\u00fcn\u00fcm\u00fczdeki, n\u00fcfus temelli bir kohort, kardiyak kateterizasyon i\u00e7in \u015f\u00fcpheli izemik sunumda, anjiyografik olarak normal koronerlere sahip kad\u0131nlar, 180 g\u00fcn i\u00e7inde ACS\/g\u00f6\u011f\u00fcs a\u011fr\u0131s\u0131 i\u00e7in yeniden hastaneye yat\u0131\u015f olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan erkeklere k\u0131yasla >4 kat daha y\u00fcksekti. G\u00f6zlenen cinsiyet fark\u0131 \u00f6nemli sosyal ve ekonomik sonu\u00e7lar do\u011furur ve geleneksel tan\u0131 y\u00f6ntemlerinin kad\u0131nlarda optimal olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"12580014","title":"Keratin-dependent regulation of Aire and gene expression in skin tumor keratinocytes","text":"Orta filaman proteini keratin 17 (K17) enflamatuar cilt hastal\u0131klar\u0131nda ve bir\u00e7ok stratifiye ve ps\u00f6do-stratifiye epitellerden kaynaklanan t\u00fcm\u00f6rlerde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde artar. \u0130nsan ve fare t\u00fcm\u00f6r keratinositlerinde, K17 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde ind\u00fcklenebilir otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici (Aire), bir transkripsiyon d\u00fczenleyicisi oldu\u011funu bildiriyoruz. Aire mRNA'n\u0131n keratinositlerde ind\u00fcklenmesi, K17 ve heterojen n\u00fckleer ribon\u00fckleoprotein hnRNP K aras\u0131ndaki i\u015flevsel etkile\u015fime ba\u011fl\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, K17, t\u00fcm\u00f6r e\u011filimli keratinositlerin \u00e7ekirde\u011finde Aire proteiniyle kolokalezler ve her fakt\u00f6r, belirli bir NF-\u03baB konsens\u00fcs dizisine sahip bir ilgili alt k\u00fcmede K17 ve Aire ba\u011f\u0131ml\u0131 pro-enflamatuar genlerin promot\u00f6r b\u00f6lgesinde ba\u011flan\u0131r. Bu bulgular, keratin orta filaman ve Aire i\u015flevi hakk\u0131nda radikal olarak yeni bir i\u00e7g\u00f6r\u00fc sa\u011flar ve hastal\u0131kl\u0131 epitellerde enflamatuar ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n K17 ba\u011f\u0131ml\u0131 art\u0131\u015f\u0131 i\u00e7in molek\u00fcler bir temel sunar."}
{"_id":"12582729","title":"Flow-Dependent Regulation of Kruppel-Like Factor 2 Is Mediated by MicroRNA-92a.","text":"\nARKA PLAN: Ateroprotektif ak\u0131\u015f, Kr\u00fcppel-benzer fakt\u00f6r 2 (KLF2) transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc uyar\u0131r ve endotel fonksiyonunu korumada kritik bir rol oynar. MikroRNA'lar (miRNA'lar), gen ifadelerini posttranskripsiyonel d\u00fczeyde d\u00fczenleyen, kodlamayan k\u00fc\u00e7\u00fck RNA'lard\u0131r. KLF2'nin, \u00f6zellikle miR-92a'n\u0131n, ateroprotektif ak\u0131\u015f taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmesinde rol\u00fcn\u00fc inceledik.\n\nY\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR: Dicer'in bask\u0131lanmas\u0131, insan at\u0131k damar endotel h\u00fccrelerinde KLF2 mRNA seviyesinin artmas\u0131na neden oldu, bu da KLF2'nin miRNA taraf\u0131ndan d\u00fczenlendi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Biyoinformatik analizi, miR-92a'n\u0131n KLF2 mRNA'n\u0131n 3' \u00fcns\u00fcr b\u00f6lgesini ba\u011flayabilece\u011fini \u00f6ng\u00f6rd\u00fc. MiR-92a'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, KLF2 ve KLF2 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen endotel nitrik oksit sintaz ve trombomod\u00fclinin mRNA ve protein ifadelerini azaltt\u0131. Tamamlay\u0131c\u0131 bir bulgu olarak, miR-92a inhibit\u00f6r\u00fc, KLF2, endotel nitrik oksit sintaz ve trombomod\u00fclinin mRNA ve protein ifadelerini art\u0131rd\u0131. Daha sonraki \u00e7al\u0131\u015fmalar, ateroprotektif laminer ak\u0131\u015f\u0131n, KLF2'yi ind\u00fcklemek i\u00e7in miR-92a \u00f6nc\u00fcs\u00fcn\u00fcn seviyesini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu ak\u0131\u015fa maruz kalan insan at\u0131k damar endotel h\u00fccrelerinde bu ak\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131 olarak artan KLF2 seviyesinin miR-92a \u00f6nc\u00fcs\u00fc taraf\u0131ndan azalt\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Ayr\u0131ca, insan at\u0131k damar endotel h\u00fccrelerinde ateropron e\u011filimi olan osilatuvar ak\u0131\u015fa k\u0131yasla, ateroprotektif pulsatil ak\u0131\u015fa maruz kalan h\u00fccrelerde miR-92a seviyesi daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Anti-Ago1\/2 imm\u00fcnopresipitasyon ve ger\u00e7ek zamanl\u0131 polimeraz zincir reaksiyonu, pulsatil ak\u0131\u015f\u0131n, insan at\u0131k damar endotel h\u00fccrelerinde miR-92a \u00f6nc\u00fcs\u00fc\/KLF2 mRNA'n\u0131n i\u015flevsel hedeflenmesini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu bulgulara uygun olarak, miR-92a \u00f6nc\u00fcs\u00fcne maruz kalan farenin karotid damarlar\u0131, ak\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131 vasodil"}
{"_id":"12584053","title":"Effectiveness of a diabetes education and self management programme (DESMOND) for people with newly diagnosed type 2 diabetes mellitus: three year follow-up of a cluster randomised controlled trial in primary care","text":"\n## Ama\u00e7\nYeni te\u015fhis edilmi\u015f tip 2 diyabetli bireyler i\u00e7in tek bir e\u011fitim ve kendilik y\u00f6netimi yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f program\u0131n faydalar\u0131n\u0131n \u00fc\u00e7 y\u0131l boyunca s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mektir.\n\n## Tasar\u0131m\nBirka\u00e7 merkezde, ilk bak\u0131m d\u00fczeyinde, uygulama d\u00fczeyinde rastgelele\u015ftirme ile \u00fc\u00e7 y\u0131ll\u0131k takip bir \u00e7ok merkezli k\u00fcmelenmi\u015f rastgele kontrol deneyi.\n\n## Ayar\nBirle\u015fik Krall\u0131k'taki 13 ilk bak\u0131m sitesinde yer alan 207 genel uygulama.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nOrijinal denemenin dahil edilen 824 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n 731'i takip i\u00e7in uyguntu. Biyomedikal veriler 604 (82.6%) ve anket verileri 513 (70.1%) kat\u0131l\u0131mc\u0131dan topland\u0131.\n\n## M\u00fcdahale\nToplulukta iki e\u011fitimli sa\u011fl\u0131k profesyoneli e\u011fitmeni taraf\u0131ndan alt\u0131 saatlik yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f grup e\u011fitimi program\u0131, rutin bak\u0131mla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nAna sonu\u00e7, glikozile hemoglobin (HbA1c) seviyeleriydi. \u0130kincil sonu\u00e7lar kan bas\u0131nc\u0131, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, kan lipit seviyeleri, sigara i\u00e7me durumu, fiziksel aktivite, ya\u015fam kalitesi, hastal\u0131k inan\u00e7lar\u0131, depresyon, diyabetin duygusal etkisi ve ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131yd\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\u00dc\u00e7 y\u0131l sonra HbA1c seviyeleri her iki grupta da d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc. Ba\u015flang\u0131\u00e7 ve k\u00fcme ayarlamalar\u0131 yap\u0131ld\u0131ktan sonra fark anlaml\u0131 de\u011fildi (-0.02, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 -0.22 ile 0.17). Gruplar biyomedikal ve ya\u015fam tarz\u0131 sonu\u00e7lar\u0131nda ve ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi. M\u00fcdahale grubunda, 12. ayda g\u00f6r\u00fclen be\u015f sa\u011fl\u0131k inanc\u0131ndan d\u00f6r\u00fcn\u00fcn \u00fczerinde \u00f6nemli faydalar \u00fc\u00e7 y\u0131l boyunca s\u00fcrd\u00fcr\u00fcld\u00fc (P<0.01). Depresyon puanlar\u0131 ve ya\u015fam kalitesi \u00fc\u00e7 y\u0131l sonra farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi.\n\n## Sonu\u00e7\nYeni te\u015fhis edilmi\u015f tip 2 diyabetli bireyler i\u00e7in tek bir program, \u00fc\u00e7 y\u0131l sonra biyomedikal veya ya\u015fam tarz\u0131 sonu\u00e7lar\u0131nda fark g\u00f6stermesine ra\u011fmen, baz\u0131 hastal\u0131k inan\u00e7lar\u0131nda s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir iyile\u015ftirmeler g\u00f6sterdi.\n\n## Deneme Kay\u0131t\nCurrent Controlled Trials ISRCTN17844016."}
{"_id":"12588500","title":"Acetylation of Histone H3 Lysine 56 Regulates Replication-Coupled Nucleosome Assembly","text":"Kromatin montaj fakt\u00f6r\u00fc 1 (CAF-1) ve Rtt106, yeni sentezlenmi\u015f histonlar\u0131n replikasyon yapan DNA'ya depolanmas\u0131 s\u00fcrecinde, n\u00fckleozomlar\u0131n olu\u015fumunda rol oynar. Bu s\u00fcre\u00e7, genom istikrar\u0131n\u0131n korunmas\u0131 ve \u00e7o\u011falan h\u00fccrelerde i\u015flevsel olarak uzmanla\u015fm\u0131\u015f kromatin yap\u0131lar\u0131n\u0131n miras al\u0131nmas\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Ancak, bu DNA replikasyonuna ba\u011fl\u0131 n\u00fckleozom montaj yolunda yeni sentezlenmi\u015f histonlar\u0131n asetilasyonunun molek\u00fcler i\u015flevleri hala gizemini korumaktad\u0131r. Burada, histon H3'de lisin 56'da (H3K56Ac) asetilasyonun, replikasyon yapan DNA'ya entegre edildi\u011fini ve CAF-1 ile Rtt106'n\u0131n histon H3'e ba\u011flanma afinitesini art\u0131rarak, bu histon rehberlerinin DNA'y\u0131 n\u00fckleozomlara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme yetene\u011fini geli\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Genetik analiz, H3K56Ac'\u0131n, histon H3 ve H4'\u00fcn N-terminal kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n asetilasyonu ile birlikte, n\u00fckleozom montaj\u0131nda redundanss\u0131z bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu sonu\u00e7lar, H3K56Ac'\u0131n, CAF-1 ve Rtt106 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen, replikasyonla ba\u011flant\u0131l\u0131 n\u00fckleozom montaj\u0131n\u0131 nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini ortaya \u00e7\u0131karan bir mekanizma a\u00e7\u0131kl\u0131yor."}
{"_id":"12622860","title":"Selective inhibition of Ras-dependent cell growth by farnesylthiosalisylic acid.","text":"S-trans,trans-Farnesiltiyasalik asit (FTS), yeni bir farnesilasyonlu kat\u0131 karboksilik asit t\u00fcrevi. H\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 sistemlerde, bu madde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir rekabet\u00e7i inhibit\u00f6r (Ki = 2,6 mikroM) olarak etki eder ve prenilasyonlu protein metiltransferaz (PPMTaz) enzimini, Ras gibi bir\u00e7ok prenilasyonlu proteinin karboksil-terminal S-prenilcisteinini metil eden enzimi inhibe eder. Bu sistemlerde, FTS Ras metilasyonunu inhibe eder ancak Ras farnesilasyonunu inhibe etmez. PPMTaz'\u0131n FTS ile homogenatlarda veya \u00e7e\u015fitli dokulardan ve h\u00fccre hatlar\u0131ndan membranlarda inhibe edildi\u011fi, eksojen olarak eklenen substratlar (\u00f6rne\u011fin N-asetil-S-trans,trans-farnesil-L-cistein) ve endojen substratlar (k\u00fc\u00e7\u00fck GTP ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler dahil) \u00fczerinde metilasyonun engellenmesinden \u00e7\u0131kar\u0131labilir. FTS ayn\u0131 zamanda bu proteinlerin b\u00fct\u00fcn h\u00fccrelerde metilasyonunu da inhibe edebilir (\u00f6rne\u011fin Rat-1 fibroblastlar\u0131, Ras d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f Rat-1 ve B16 melanom h\u00fccreleri). Ancak, h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 sistemlerde oldu\u011fu gibi, FTS'nin (50-100 mikroM) nispeten y\u00fcksek konsantrasyonlar\u0131, b\u00fct\u00fcn h\u00fccrelerde protein metilasyonunun k\u0131smen (10-40%) engellenmesi i\u00e7in gereklidir. Bu nedenle, FTS b\u00fct\u00fcn h\u00fccrelerde zay\u0131f bir metilasyon inhibit\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Metilasyon, Ras ve ili\u015fkili proteinlerin i\u015flenmesinin son ad\u0131m\u0131d\u0131r, bu nedenle FTS, protein prenilasyonunu etkilemeyecektir. Bu, FTS'nin (25 mikroM'ye kadar) \u00e7e\u015fitli k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f h\u00fccre t\u00fcrlerinin b\u00fcy\u00fcmesini ve makroskobik morfolojisini etkilemedi\u011fi ve FTS'nin ind\u00fckledi\u011fi sitotoksisite g\u00f6zlemlenmedi\u011fi ger\u00e7e\u011fiyle tutarl\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, FTS, h\u00fccre zarlar\u0131nda Ras seviyelerini azaltabilir ve Ras'a ba\u011fl\u0131 h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini in vitro inhibe edebilir, metilasyona ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak. \u0130nsan Ha-ras d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f h\u00fccreleri (EJ h\u00fccreleri) \u00fczerinde b\u00fcy\u00fcmesini engeller ve doz ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde (0,1-10 mikroM) d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f morfolojilerini tersine \u00e7evirir. \u0130la\u00e7, v-Raf veya T-"}
{"_id":"12631182","title":"NADPH oxidase controls phagosomal pH and antigen cross-presentation in human dendritic cells.","text":"Fagosit NADPH oksidaz (NOX2), fagositik h\u00fccrelerin bakterisid aktivitesinde kritik bir rol oynar ve do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131kta \u00f6nemli bir rol oynar. Son zamanlarda, farelerde dendritik h\u00fccrelerdeki (DC) NOX2 aktivitesinin, antijen \u00e7apraz sunumunu te\u015fvik etmek i\u00e7in fagosomlar\u0131n asitlenmesini \u00f6nledi\u011fini g\u00f6sterdik. \u0130nsan DC'lerin fagosomal pH'\u0131n d\u00fczenlenmesindeki NOX2'nin rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, sa\u011fl\u0131kl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lardan veya kronik gran\u00fclomat\u00f6z hastal\u0131k (CGD) hastalar\u0131ndan monosit t\u00fcremi\u015f DC'ler ve makrofajlar (M(diameter)s) \u00fczerindeki reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) \u00fcretimi ve fagosom\/endozom pH'\u0131n\u0131 analiz ettik. Beklendi\u011fi gibi, insan M(diameter)s'lerin fagosomlar\u0131n\u0131 daha verimli bir \u015fekilde asitlendirdi\u011fini bulduk. Buna g\u00f6re, vakolar proton ATPaz (V-H(+)-ATPaz) ifadesi, M(diameter)s'de DC'lere g\u00f6re daha y\u00fcksekti. Bununla birlikte, M(diameter)s'de, gp91phox ifadesi ve fagosomlara rekrutasyonu nedeniyle fagosom ROS \u00fcretimi de DC'lere g\u00f6re daha y\u00fcksekti. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, aktif NOX2'nin yoklu\u011funda, fagosom ve endosom pH's\u0131 azald\u0131. Hem NOX2 inhibit\u00f6r\u00fc varl\u0131\u011f\u0131nda hem de CGD hastalar\u0131ndan elde edilen DC'lerde, 2 model t\u00fcm\u00f6r antijeni \u00e7apraz sunumu bozuldu. Sonu\u00e7 olarak, NOX2 aktivitesinin insan DC'lerde fagosom ve endosom pH'\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve verimli antijen \u00e7apraz sunumu i\u00e7in gerekli oldu\u011funu \u00e7\u0131kar\u0131yoruz."}
{"_id":"12631697","title":"Activation of fast skeletal muscle troponin as a potential therapeutic approach for treating neuromuscular diseases","text":"S\u0131n\u0131rl\u0131 sinir girdisi, n\u00f6rom\u00fcsk\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n neden oldu\u011fu kas zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7ar, \u00e7\u00fcnk\u00fc kas sinirin yo\u011funlu\u011fu, n\u00f6rom\u00fcsk\u00fcler birle\u015fim aktivasyon oran\u0131 veya sinaptik iletim verimlili\u011fi azal\u0131r. Neurom\u00fcsk\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n sekonder nedenleriyle sinir girdisinin azalmas\u0131 durumunda kas g\u00fcc\u00fcn\u00fc art\u0131rmak i\u00e7in kas\u0131n yan\u0131t\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7lendirmeyi ama\u00e7layan k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcll\u00fc h\u0131zl\u0131 kas troponin aktivasyon\u00f6r\u00fc CK-2017357 geli\u015ftirdik. H\u0131zl\u0131 kas troponin kompleksine se\u00e7ici olarak ba\u011flanan CK-2017357, troponin C'den kalsiyum sal\u0131m h\u0131z\u0131n\u0131 yava\u015flat\u0131r ve kas\u0131n kalsiyuma duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Sonu\u00e7 olarak, kas liflerinin kalsiyum-g\u00fc\u00e7 ili\u015fkisi ve sinir-kas \u00e7iftinin kalsiyum-frekans ili\u015fkisi sol tarafa kayar, bu da CK-2017357'nin alt maksimum sinir uyar\u0131m oranlar\u0131nda kas g\u00fcc\u00fcn\u00fcn yerinde \u00fcretimini art\u0131r\u0131r. \u00d6nemli olan, tek dozlarda CK-2017357'nin uygulanmas\u0131n\u0131n hemen ard\u0131ndan, myastenia gravis gibi n\u00f6rom\u00fcsk\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n bir modelinde kas g\u00fcc\u00fc ve kavrama g\u00fcc\u00fcn\u00fc iyile\u015ftirdi\u011fimizi g\u00f6stermektir. Troponin aktivasyonu, n\u00f6rom\u00fcsk\u00fcler fonksiyonun bozuldu\u011fu hastal\u0131klarda fiziksel aktiviteyi iyile\u015ftirmek i\u00e7in yeni bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 sa\u011flayabilir."}
{"_id":"12640810","title":"Cortactin regulates cofilin and N-WASp activities to control the stages of invadopodium assembly and maturation","text":"\u0130nvadopodia, invazif kanser h\u00fccrelerinde matris bozucu membran \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131d\u0131r. \u0130nvadopodia montaj\u0131n\u0131 ve olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen mekanizmalar anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu s\u00fcre\u00e7lerin a\u015famalar\u0131n\u0131 ayr\u0131\u015ft\u0131rd\u0131k ve invadopodia'n\u0131n cortactin fosforilasyonu kullanarak bu s\u00fcre\u00e7lerde bir ana anahtar olarak davrand\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u00d6zellikle, cortactin fosforilasyonu, cofilin ve Arp2\/3 kompleksi ba\u011f\u0131ml\u0131 aktin polimerizasyonu d\u00fczenlemek i\u00e7in bulunmu\u015ftur. Cortactin, cofilin'e do\u011frudan ba\u011flan\u0131r ve kesme aktivitesini engeller. Cortactin fosforilasyonu, bu engeli kald\u0131rmak i\u00e7in gereklidir, b\u00f6ylece cofilin, invadopodia'da aktin filamanlar\u0131n\u0131 keserek Arp2\/3 ba\u011f\u0131ml\u0131 aktin polimerizasyonu i\u00e7in u\u00e7lar olu\u015fturur. U\u00e7lar olu\u015fulduktan sonra, cortactin defosforile edilir, bu da cofilin kesme aktivitesini engeller ve b\u00f6ylece invadopodia'y\u0131 kararl\u0131 hale getirir. Bu bulgular, metastatik kanser h\u00fccrelerinin invadopodia's\u0131nda aktin polimerizasyonu i\u00e7in yeni mekanizmalar belirler ve invadopodia montaj\u0131n\u0131 ve olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00f6rt farkl\u0131 a\u015famaya b\u00f6ler: invadopodia \u00f6nc\u00fcs\u00fc olu\u015fumu, aktin polimerizasyonu, kararl\u0131l\u0131k ve matris bozunumu."}
{"_id":"12641252","title":"Calreticulin exposure dictates the immunogenicity of cancer cell death","text":"Antrasiklin ile tedavi edilmi\u015f t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri, antikanser ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi uyand\u0131rmada \u00f6zellikle etkilidir, ancak etoposid ve mitomisin C gibi di\u011fer DNA hasar\u0131na neden olan ajanlar immunojenik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ind\u00fcklemez. Burada, antrasiklinlerin kalretik\u00fclin (CRT) h\u00fccre y\u00fczeyine h\u0131zl\u0131, \u00f6napoptotik translokasyonunu g\u00f6sterdi\u011fimizi belirtmek istiyoruz. CRT'nin engellenmesi veya bask\u0131lanmas\u0131, antrasiklin ile tedavi edilmi\u015f t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin dendritik h\u00fccreler taraf\u0131ndan fagositozunu bask\u0131lad\u0131 ve farelerde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00f6zelliklerini ortadan kald\u0131rd\u0131. Antrasiklinler taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen CRT translokasyonu, protein fosfataz 1\/GADD34 kompleksinin inhibisyonu ile taklit edildi. Recombinant CRT veya protein fosfataz 1\/GADD34 inhibit\u00f6rlerinin uygulanmas\u0131, etoposid ve mitomisin C taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00f6zelliklerini geri kazand\u0131rd\u0131 ve farelerde antitumor etkilerini art\u0131rd\u0131. Bu veriler, antikanser ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerini belirleyen kritik bir \u00f6zellik olarak CRT'yi tan\u0131mlar ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyand\u0131ran kemoterapi i\u00e7in olas\u0131 bir strateji \u00e7izer."}
{"_id":"12642224","title":"In vivo disruption of Xenopus U3 snRNA affects ribosomal RNA processing.","text":"5' ucundaki U3 snRNA dizilerine komplementer DNA oligon\u00fckleotitleri, Xenopus oosit \u00e7ekirdeklerine enjekte edilerek endojen U3 snRNA'y\u0131 bozdu. Bu tedavinin rRNA i\u015fleme \u00fczerindeki etkisi incelendi. Baz\u0131 kurba\u011falarda tek bir rRNA i\u015fleme yolu bulundu\u011funu, di\u011fer kurba\u011falarda ise tek bir oosit i\u00e7inde iki rRNA i\u015fleme yolunun var olabilece\u011fini tespit ettik. Tek rRNA i\u015fleme yoluna sahip kurba\u011falarda U3 snRNA'n\u0131n bozulmas\u0131, 20S ve '32S' \u00f6n-rRNA'n\u0131n azalmas\u0131na neden oldu. Ayr\u0131ca, iki rRNA i\u015fleme yoluna sahip kurba\u011falarda, ikinci yolun '36S' \u00f6n-rRNA's\u0131nda art\u0131\u015f g\u00f6zlemlendi. Bu, U3 snRNA'n\u0131n rRNA i\u015fleme rol\u00fcn\u00fcn ilk kez canl\u0131 organizmada g\u00f6sterilmesidir. Kesim yeri #3, ITS 1 ve 5.8S'nin s\u0131n\u0131r\u0131nda yer al\u0131r ve t\u00fcm etkilenen rRNA ara \u00fcr\u00fcnlerini birbirine ba\u011flar: 20S ve '32S', ilk yolda kesim yeri #3'den kaynaklanan \u00fcr\u00fcnler ve '36S', ikinci yolda kesim yeri #3 i\u00e7in substrat olarak hizmet eder. U3 snRNP'nin, pre-rRNA'y\u0131 do\u011fru kesim yeri #3 i\u00e7in belirleyen bir yap\u0131ya katlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 varsay\u0131yoruz."}
{"_id":"12643937","title":"A genome-wide siRNA screen reveals diverse cellular processes and pathways that mediate genome stability.","text":"DNA hasar\u0131na yan\u0131t veren sinyal yollar\u0131, genom istikrar\u0131n\u0131n korunmas\u0131 i\u00e7in hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131r ve kanser de dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok hastal\u0131\u011fa ba\u011fl\u0131d\u0131r. Burada, genom geni\u015f siRNA taramas\u0131, DNA hasar\u0131n\u0131n erken i\u015faretlerinden biri olan histon varyant\u0131 H2AX'in fosforilasyonunu izleyerek genom istikrar\u0131na dahil olan ek genleri belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Y\u00fczlerce genin indirgenmesi, H2AX'in (gammaH2AX) y\u00fcksek seviyelerine yol a\u00e7t\u0131 ve bunlar\u0131 h\u00fccresel komplekslerle ve s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f i\u015flevlere sahip genlerle ba\u011flant\u0131lar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. mRNA i\u015fleme fakt\u00f6rlerinin DNA hasar\u0131n\u0131 \u00f6nlemedeki yayg\u0131n rol\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz, bu da baz\u0131 durumlarda anormal RNA-DNA yap\u0131lar\u0131ndan kaynaklan\u0131yor. Ayr\u0131ca, gammaH2AX seviyelerinin artmas\u0131yla ili\u015fkili n\u00f6rolojik bozukluk Charcot-Marie-Tooth (CMT) sendromunu da ortaya koyuyoruz ve birka\u00e7 CMT proteininin DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 buluyoruz. Bu veriler, genom istikrar\u0131n\u0131n korunmas\u0131n\u0131n daha \u00f6nce anla\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131ndan daha geni\u015f bir biyolojik s\u00fcre\u00e7 a\u011f\u0131 taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"12650610","title":"Alphavbeta6-Fyn signaling promotes oral cancer progression.","text":"Daha \u00f6nce, invazif oral squamous h\u00fccre kanseri (SCC) de yeni ifade edilen integrin beta6'n\u0131n ve oral t\u00fcm\u00f6r ilerlemesiyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Ancak, integrin beta6'n\u0131n oral t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini nas\u0131l te\u015fvik etti\u011fi mekanizmas\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, integrin beta6 sinyalizasyonunun Fyn'i etkinle\u015ftirip oral squamous h\u00fccre kanseri ilerlemesini te\u015fvik edip etmedi\u011fini belirlemektir. Integrin beta6 sinyalizasyon kompleksini analiz ettik ve bu sinyalleme molek\u00fcllerinin oral SCC h\u00fccrelerindeki i\u015flevini inceledik. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, integrin beta6'n\u0131n fibronektin ile ba\u011flanmas\u0131, beta6'n\u0131n Fyn ile komplekslenmesine ve onu etkinle\u015ftirmesine neden oldu. Fyn'in etkinle\u015fmesi, bu komplekse odaklanma kinaz\u0131n\u0131n (FAK) toplanmas\u0131n\u0131 ve etkinle\u015fmesini sa\u011flad\u0131. Bu kompleks, Shc'yi etkinle\u015ftirmek ve integrin beta6 sinyalizasyonunu Raf-ERK\/MAPK yoluna ba\u011flamak i\u00e7in gereklidir. Bu yol, matris metaloproteinaz-3 (MMP-3) geninin transkripsiyonel olarak etkinle\u015ftirilmesini ve oral SCC h\u00fccrelerinin proliferasyonunu ve deneysel metastaz\u0131n\u0131 in vivo te\u015fvik etti. Bu bulgular, integrin beta6 sinyalizasyonunun Fyn'i etkinle\u015ftirip oral kanser ilerlemesini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"12652963","title":"miRNA-dependent gene silencing involving Ago2-mediated cleavage of a circular antisense RNA.","text":"MikroRNA'lar (miRNA'lar), tipik olarak hedef mRNA'n\u0131n sitoplazmada 3' UTR'ye ba\u011flanan ve mRNA istikrars\u0131zla\u015ft\u0131rmas\u0131na ve \u00e7eviri bask\u0131s\u0131na yol a\u00e7an yakla\u015f\u0131k 22 n\u00fckleotitlik kodlamayan RNA'lard\u0131r. Burada, insan h\u00fccrelerinde gen ifadelerini d\u00fczenlemek i\u00e7in de miRNA'lar\u0131n non-kodlamayan antisense transkriptleri hedefleyebilece\u011fini bildiriyoruz. \u00d6zellikle, miR-671'in, Cerebellar Degenerasyonla \u0130lgili Protein 1 (CDR1) lokusunun dairesel antisense transkriptini, Ago2 kesici ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde hedefledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7 olarak, dairesel antisense'in indirgenmesi, ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak heterokromatin olu\u015fumundan, CDR1 mRNA seviyelerinde e\u015fzamanl\u0131 bir azalmaya neden olur. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ilk kez non-kodlamayan antisense transkriptlerin i\u015flevsel miRNA hedefleri oldu\u011funu ve mRNA ve dairesel RNA seviyeleri aras\u0131ndaki pozitif korelasyonu i\u00e7eren yeni bir d\u00fczenleyici mekanizma sa\u011fl\u0131yor."}
{"_id":"12658073","title":"Regulation of Serum Amyloid A3 (SAA3) in Mouse Colonic Epithelium and Adipose Tissue by the Intestinal Microbiota","text":"Ba\u011f\u0131rsak mikrobiyota, memelilerde metabolik ve inflamatuar hastal\u0131klar\u0131n geli\u015fimini etkileyen \u00e7evresel bir fakt\u00f6r olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. Son raporlar, ba\u011f\u0131rsak bakterilerinden kaynaklanan lipopolisakkarit (LPS)'in farelerde obezite ve ins\u00fclin direncini ba\u015flatabilece\u011fini g\u00f6stermektedir; ancak mikroorganizmalar\u0131n ev sahibi metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen molek\u00fcler etkile\u015fimler ve inflamasyonu ara\u015ft\u0131ran arac\u0131lar hakk\u0131nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar yap\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Karaci\u011fer serum amiloid A (SAA) proteinleri, inflamasyonun i\u015faret\u00e7ileri ve \u00f6nerilen arac\u0131lar\u0131d\u0131r ve ins\u00fclin direncinde farelerin kan\u0131nda artan seviyelerde bulunurlar. Adipoz dokudan kaynaklanan SAA3, monosit \u00e7ekici aktiviteye sahiptir ve obezite ve ins\u00fclin direnciyle ili\u015fkili metabolik inflamasyonda rol oynayabilir. \u0130ntestinal mikrobiyota ve proinflamatuar ev sahibi fakt\u00f6rlerinin ind\u00fcklenmesindeki olas\u0131 mekanizmatik ba\u011flant\u0131y\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, germ-free, geleneksel olarak yeti\u015ftirilmi\u015f ve genetik olarak de\u011fi\u015ftirilmi\u015f Myd88-\/- fare modellerinde molek\u00fcler analizler ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Adipoz ve kolonik dokudaki SAA3 ifadesinin, ba\u011f\u0131rsak mikroorganizmalar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131 belirlendi (adipozda 9.9+\/-1.9 kat, P<0.001; kolonikte 7.0+\/-2.3 kat, P<0.05). Kolonide, SAA3'\u00fcn k\u0131smen Toll-like resept\u00f6r (TLR)\/MyD88\/NF-kappaB sinyalleme ekseni arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla d\u00fczenlendi\u011fini kan\u0131tlad\u0131k. Kolonik epitel h\u00fccreleri ve makrofajlar olarak SAA3'\u00fcn h\u00fccre kaynaklar\u0131n\u0131 belirledik ve kolonik epitelde SAA3 ifadesinin, ba\u011f\u0131rsak bakterilerinden kaynaklanan LPS'e kar\u015f\u0131 NF-kappaB ba\u011f\u0131ml\u0131 bir yan\u0131t\u0131n par\u00e7as\u0131 olabilece\u011fini bulduk. In vitro deneyler, hem epitel h\u00fccreleri hem de makrofajlarda LPS tedavilerinin SAA3 ifadesini (27.1+\/-2.5 kat vs. 1.6+\/-0.1 kat) ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6sterdi. Verilerimiz, LPS'in ve potansiyel olarak di\u011fer yerli ba\u011f\u0131rsak mikrobiyota \u00fcr\u00fcnlerinin, dokularda sitokin ifadesini art\u0131rabilece\u011fini ve bu nedenle obezited"}
{"_id":"12662435","title":"Reversing the tide \u2014 diagnosis and prevention of T2DM in populations of African descent","text":"\u00d6zet | Afrika k\u00f6kenli n\u00fcfuslar, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fc (T2DM) epidemisinin \u00f6n saflar\u0131nda yer al\u0131yor. T2DM'nin y\u00fck\u00fc, hastal\u0131\u011f\u0131n \u00f6nlenebilir komplikasyonlar\u0131n\u0131n meydana gelmesinden sonra te\u015fhis edildi\u011finde artmaktad\u0131r. Erken tespit, te\u015fhis edilmemi\u015f T2DM'nin azalt\u0131lmas\u0131na, daha do\u011fru istatistiklere, daha bilgilendirilmi\u015f kaynak tahsisine ve daha iyi sa\u011fl\u0131\u011fa yol a\u00e7acakt\u0131r. Afrika k\u00f6kenli n\u00fcfuslarda te\u015fhis edilmemi\u015f T2DM'ye katk\u0131da bulunan ve yeterince takdir edilmeyen bir fakt\u00f6r, \u00f6zellikle oru\u00e7lu plazma glikozu ve HbA1c gibi hiperglisemi taramas\u0131 testlerinin bu n\u00fcfuslarda suboptimal performans g\u00f6stermesidir. Bu sorunu telafi etmek i\u00e7in, testleri birle\u015ftirmek veya glikasyon albumini (oruksuz glikemiyi g\u00f6steren bir i\u015faret\u00e7i) eklemek belki de ileriye d\u00f6n\u00fck bir yakla\u015f\u0131md\u0131r. Bununla birlikte, diyet, egzersiz, BMI, \u00e7evre, gen-\u00e7evre etkile\u015fimleri ve sikl h\u00fccre isemi prevalans\u0131 gibi farkl\u0131l\u0131klar nedeniyle, ne tan\u0131 testleri ne de m\u00fcdahaleler, Afrika, Karayipler veya Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131lar gibi Afrika k\u00f6kenli bireyler aras\u0131nda evrensel olarak etkili olmayacakt\u0131r. Bu \u00fc\u00e7 Afrika k\u00f6kenli n\u00fcfus aras\u0131nda, yaln\u0131zca Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131lar aras\u0131nda yo\u011fun ya\u015fam tarz\u0131 m\u00fcdahaleleri rapor edilmi\u015ftir ve bunlar T2DM'nin etkili birincil \u00f6nlenmesinde etkili bulunmu\u015ftur, ancak ikincil \u00f6nlemede de\u011fil. Afrika ve Karayipler'de yetersiz sa\u011fl\u0131k okuryazarl\u0131\u011f\u0131 ve k\u00f6t\u00fc glikemik kontrol nedeniyle, \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f ya\u015fam tarz\u0131 m\u00fcdahaleleri hem ikincil hem de birincil \u00f6nlemede ba\u015far\u0131l\u0131 olabilir. Genel olarak, T2DM'nin te\u015fhisi ve \u00f6nlenmesi, Afrika k\u00f6kenli n\u00fcfuslar i\u00e7indeki \u00e7e\u015fitlili\u011fe duyarl\u0131 yenilik\u00e7i stratejiler gerektirir."}
{"_id":"12667988","title":"Biofeedback and relaxation in the treatment of migraine headaches: comparative effectiveness and physiological correlates.","text":"Yirmi yedi migren ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 hastas\u0131, termal biofeedback, \u00f6nal\u0131n EMG biofeedback veya gev\u015feme e\u011fitimi alan \u00fc\u00e7 e\u015fit gruba ayr\u0131ld\u0131. E\u011fitim, \"toplu\" uygulama ko\u015fullar\u0131nda (hafta i\u00e7inde dokuz oturum) verildi ve 18 e\u011fitim oturumu ve alt\u0131 test-genelleme oturumu i\u00e7eriyordu. T\u00fcm gruplarda ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131nda iyile\u015fmeler g\u00f6zlemlendi, ancak en iyi iyile\u015fmeler termal biofeedback grubunda ger\u00e7ekle\u015fti, bu grup e\u011fitim sonunda neredeyse tamamen migren ataklar\u0131ndan kurtuldu ve e\u011fitimi sonras\u0131 alt\u0131 ay boyunca bu performans\u0131 korudu. \u00dc\u00e7 grubun e\u011fitim s\u00fcresince cilt s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 ve EMG de\u011fi\u015fikliklerinin desenlerinin incelenmesi de cilt s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 kontrol\u00fcn\u00fcn migren ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 semptomolojisinde azalmayla ili\u015fkili oldu\u011funu ve bu ili\u015fkinin daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya de\u011fer oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"12669325","title":"Fine-scale chromatin interaction maps reveal the cis-regulatory landscape of human lincRNA genes","text":"Y\u00fcksek verimli kromatin konformasyon yakalama y\u00f6ntemleri, genomun \u00fc\u00e7 boyutlu (3D) organizasyonumuzun anla\u015f\u0131lmas\u0131nda b\u00fcy\u00fck ilerlemeler kaydetti, ancak k\u0131s\u0131tl\u0131l\u0131klar\u0131, k\u0131s\u0131tlama enzimlerine ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klar\u0131 nedeniyle \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Burada, k\u00fcresel kromatin temaslar\u0131n\u0131 kapsaml\u0131 bir \u015fekilde haritalamak i\u00e7in \"DNase Hi-C\" ad\u0131 verilen bir y\u00f6ntem a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. DNase Hi-C, kromatin par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in DNase I kullan\u0131r, bu da Hi-C'ye k\u0131yasla \u00e7ok daha y\u00fcksek verimlilik ve \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck sa\u011flar. Bu y\u00f6ntemi DNA yakalama teknolojisiyle birle\u015ftirerek, ince \u00f6l\u00e7ekli kromatin mimarisi i\u00e7in hedefli haritalama i\u00e7in y\u00fcksek verimli bir yakla\u015f\u0131m sunuyoruz. Hedefli DNase Hi-C'yi, iki insan h\u00fccre hatt\u0131nda 998 b\u00fcy\u00fck i\u00e7 gen olmayan RNA (lincRNA) promot\u00f6r\u00fcn\u00fc karakterize etmek i\u00e7in uygulad\u0131k. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, lincRNA'lar\u0131n ifadesinin, hem s\u00fcper-enhans\u00f6rler hem de Polycomb bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleksi i\u00e7eren karma\u015f\u0131k mekanizmalar taraf\u0131ndan s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlendi\u011fini ortaya koydu. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, lincRNA genlerinin h\u00fccre tipi spesifik 3D organizasyonunun ilk bak\u0131\u015f\u0131n\u0131 sunuyor."}
{"_id":"12670680","title":"BASOPHILS AND THE T HELPER 2 ENVIRONMENT CAN PROMOTE THE DEVELOPMENT OF LUPUS NEPHRITIS","text":"Sistemik l\u00fcpus eritematoz (SLE) durumunda, oto-reaktif antikorlar, b\u00f6bre\u011fe (l\u00fcpus nefritisi) hedefleyebilir, bu da i\u015flevsel ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011fa ve olas\u0131 \u00f6l\u00fcme yol a\u00e7abilir. Otoreaktif IgE'nin bazofilleri aktivasyonunu rapor ediyoruz, bu da bazofillerin lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerine yerle\u015fmesine ve T yard\u0131mc\u0131 tip 2 (Th2) h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etmesine ve SLE'de l\u00fcpus benzeri nefritize neden olan oto-reaktif antikorlar\u0131n \u00fcretimini art\u0131rmas\u0131na yol a\u00e7ar. SLE'de de serum IgE, oto-reaktif IgE'ler ve aktive edilmi\u015f bazofil seviyeleri y\u00fcksektir ve CD62 ba\u011flay\u0131c\u0131 (CD62L) ve ana histokompatibilite kompleksi (MHC) s\u0131n\u0131f II molek\u00fcl\u00fc insan leukosit antigeni-DR (HLA-DR) ifade eder, bu parametreler, artan hastal\u0131k aktivitesi ve aktif l\u00fcpus nefritisi ile ili\u015fkilidir. Bazofiller de SLE hastalar\u0131nda lenf d\u00fc\u011f\u00fcmleri ve dalaklarda bulunur. Bu nedenle, Lyn(-\/-) farelerinde, bazofiller ve oto-reaktif IgE antikorlar\u0131, l\u00fcpus nefritisine yol a\u00e7an oto-antikor \u00fcretimini art\u0131r\u0131r ve SLE'de, IgE oto-antikorlar\u0131 ve aktive edilmi\u015f bazofiller, hastal\u0131k aktivitesi ve nefrit ile ili\u015fkili fakt\u00f6rlerdir."}
{"_id":"12672066","title":"Behavioral treatment of obesity in patients encountered in primary care settings: a systematic review.","text":"\u00d6NEM 2011 y\u0131l\u0131nda, Medicare ve Medicaid Hizmetleri (CMS) merkezi davran\u0131\u015fsal kilo verme dan\u0131\u015fmanl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in yakla\u015f\u0131k 14 y\u00fcz y\u00fcze, 10-15 dakikal\u0131k oturumlar i\u00e7in onay verdi, bu oturumlar 6 ay boyunca obez yararlananlar i\u00e7in birincil bak\u0131m ortamlar\u0131nda, doktorlar ve di\u011fer CMS taraf\u0131ndan tan\u0131mlanan birincil bak\u0131m uygulay\u0131c\u0131lar\u0131 taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131r.\n\nHEDEF Birincil bak\u0131m ortamlar\u0131ndan i\u015fe al\u0131nan a\u015f\u0131r\u0131 kilolu ve obez hastalar i\u00e7in davran\u0131\u015fsal dan\u0131\u015fmanl\u0131\u011f\u0131n sistematik bir incelemesini yapmak, bu dan\u0131\u015fmanl\u0131\u011f\u0131 birincil bak\u0131m uygulay\u0131c\u0131lar\u0131 tek ba\u015flar\u0131na veya e\u011fitilmi\u015f m\u00fcdahalecilerle (\u00f6rne\u011fin, t\u0131bbi asistanlar, kay\u0131tl\u0131 diyetisyenler) birlikte veya sadece e\u011fitilmi\u015f m\u00fcdahaleciler taraf\u0131ndan sa\u011flamak.\n\nEVDENLEME PubMed, CINAHL ve EMBASE veritabanlar\u0131n\u0131, 1980 Ocak'tan 2014 Haziran'a kadar yay\u0131nlanan ve birincil bak\u0131m ortamlar\u0131ndan i\u015fe al\u0131nan a\u015f\u0131r\u0131 kilolu ve obez hastalar i\u00e7in davran\u0131\u015fsal dan\u0131\u015fmanl\u0131k (yani diyet, egzersiz ve davran\u0131\u015f terapisi) sa\u011flayan en az 3 ayl\u0131k, en az 6 ayl\u0131k takip s\u00fcresi olan rastgele kontroll\u00fc denemeleri aramak i\u00e7in kulland\u0131k. Denemelerin en az 15 kat\u0131l\u0131mc\u0131ya sahip olmas\u0131, objektif olarak \u00f6l\u00e7\u00fclen a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131 i\u00e7ermesi ve niyetli tedavi analizi ve 1 y\u0131l veya daha uzun takip s\u00fcresinde %30'un alt\u0131nda veya daha uzun takip s\u00fcresinde %40'\u0131n alt\u0131nda atlama oran\u0131na sahip olmas\u0131 gerekiyordu.\n\nARAMALAR 3304 \u00f6zet incelemesi sonucunda, 12 deneme ve 3893 kat\u0131l\u0131mc\u0131 i\u00e7eren 12 deneme, dahil etme-hari\u00e7 etme kriterlerini ve \u00f6nceden belirlenmi\u015f kalite de\u011ferlendirmelerini kar\u015f\u0131lad\u0131. CMS y\u00f6nergelerine uygun dan\u0131\u015fmanl\u0131k sa\u011flayan birincil bak\u0131m uygulay\u0131c\u0131lar\u0131 i\u00e7in herhangi bir \u00e7al\u0131\u015fma bulunmad\u0131.\n\nIntervansiyon gruplar\u0131nda 6 ayl\u0131k baz \u00e7izgiden ortalama a\u011f\u0131rl\u0131k de\u011fi\u015fiklikleri 0.3 kg'dan 6.6 kg'a kadar de\u011fi\u015fti. Kontrol grubunda ortalama de\u011fi\u015fim 0.9 kg'l\u0131k bir art\u0131\u015ftan 2.0 kg'l\u0131k bir kay\u0131pt\u0131. Her iki grupta da daha uzun takip s\u00fcreleri (12-24 ay) ile a\u011f\u0131rl\u0131k kayb\u0131 genel olarak azald\u0131.\n\nHem azalt\u0131lm\u0131\u015f enerji al\u0131m\u0131 ("}
{"_id":"12685434","title":"Guanylate binding protein 1 is a novel effector of EGFR-driven invasion in glioblastoma","text":"GBP1 (guanylat ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 1), ilk interferon ind\u00fcklenebilir proteinler aras\u0131nda yer alsa da i\u015flevi hala b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR) aktivasyonu, amplifikasyon veya mutasyon yoluyla, \u00e7e\u015fitli insan t\u00fcm\u00f6rlerinde en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen genetik lezyonlardan biridir. Bunlar glioblastoma multiforme (GBM) i\u00e7erir, ki bu da normal beyin parankimine yayg\u0131n bir \u015fekilde yay\u0131lan, h\u0131zl\u0131 b\u00fcy\u00fcme, nekroz ve anjiyogenez gibi ba\u011f\u0131ms\u0131z ancak birbirine ba\u011fl\u0131 \u00f6zelliklere sahip bir t\u00fcm\u00f6rd\u00fcr. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, EGFR aktivasyonunun GBM h\u00fccre hatlar\u0131nda Src ve p38 mitojen etkinle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz i\u00e7eren bir sinyalleme yolu yoluyla GBP1 ifadeyi art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, EGFR taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen GBP1 ifadesini d\u00fczenleyen a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f transkripsiyonel d\u00fczenleyici YY1 (Yin Yang 1) olarak tan\u0131mlad\u0131k. GBP1, EGFR ile medyada MMP1 (matris metaloproteinaz 1) ifadesini ve in vitro glioblastoma h\u00fccrelerinin invazyonunu gerektiriyordu. GBP1 ifadesinin d\u00fczenlenmesinin glioblastoma h\u00fccrelerinin proliferasyonunu etkilemedi\u011fi, ancak GBP1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin MMP1 ind\u00fcklemesi yoluyla glioblastoma h\u00fccrelerinin invazyonunu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu durumun C-sonlu sarmal alan\u0131na ve GTPaz aktivitesine ba\u011f\u0131ml\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Invazif GBM h\u00fccrelerinde GBP1 seviyelerini RNA m\u00fcdahalesi ile azaltmak, farelerde beyin parankimine n\u00fcfuz etme yeteneklerini belirgin \u015fekilde inhibe etti. \u0130nsan GBM t\u00fcm\u00f6rleri ve \u00f6zellikle n\u00f6ral alt tipteki h\u00fccre hatlar\u0131nda GBP1 ifadesi y\u00fcksekti ve EGFR ifadesi ile pozitif bir korelasyon g\u00f6steriyordu. Bu bulgular, EGFR aktivitesi ve MMP1 ifadesi aras\u0131ndaki daha \u00f6nce bilinmeyen bir ba\u011flant\u0131y\u0131 ortaya koyuyor ve GBM invazyonunu inhibe etmek i\u00e7in yeni bir potansiyel tedavi hedefi olarak GBP1'i \u00f6neriyor."}
{"_id":"12691537","title":"ATP binding to PAN or the 26S ATPases causes association with the 20S proteasome, gate opening, and translocation of unfolded proteins.","text":"Arkeal ATPaz kompleksi PAN, eukariotik 26S proteasom d\u00fczenleyici ATPazlar\u0131n\u0131n homologu, ATP veya ATP\u03b3S'ye ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda, ancak ADP'ye ba\u011flanmad\u0131\u011f\u0131nda 20S proteasomla ge\u00e7ici olarak ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Elektron mikroskobu (EM) ile, PAN, 20S'yi kaplayan iki halkal\u0131 bir yap\u0131 olarak g\u00f6r\u00fcn\u00fcr ve 19S komplekste iki yo\u011funluk benzetir. Arkeal 20S alfa alt birimlerinin N u\u00e7lar\u0131, yedi amino asitlik peptitlerin giri\u015fini engelleyen bir kap\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, ancak tetrapeptidlerin giri\u015fini sa\u011flar. 20S par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131na PAN'\u0131n ili\u015fkili olmas\u0131, kap\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131lmas\u0131n\u0131 uyar\u0131r. K\u00fcresel proteinlerin par\u00e7alanmas\u0131 ATP hidrolizine ba\u011fl\u0131d\u0131r, ancak PAN-20S kompleksi ATP\u03b3S ile birlikte, katlanmam\u0131\u015f ve bozulmu\u015f proteinleri ta\u015f\u0131r ve par\u00e7alar. Tav\u015fan 26S proteasomlar\u0131 da ATP ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda bu katlanmam\u0131\u015f proteinleri par\u00e7alar, hidroliz yapmadan. Bu nedenle, katlanman\u0131n ATP hidrolizinden enerji gerektirdi\u011fi halde, ATP ba\u011flanmas\u0131 tek ba\u015f\u0131na ATPaz-20S ili\u015fkisini, kap\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131lmas\u0131n\u0131 ve katlanmam\u0131\u015f altlar\u0131n proteasoma ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 destekler, bu da ATPaz arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kolayla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f dif\u00fczyon yoluyla ger\u00e7ekle\u015febilir."}
{"_id":"12705056","title":"Cytokines and anti-cytokine biologicals in autoimmunity: present and future.","text":"Son y\u0131llarda, otoimm\u00fcnite rol\u00fcndeki sitokinlerin daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc alfa (TNFalfa) ile ili\u015fkili enflamatuar ve y\u0131k\u0131c\u0131 s\u00fcrecin, insan otoimm\u00fcn hastal\u0131klar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funda merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlenmesi, yeni bir tedavi neslinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131: TNFalfa bloke eden ajanlar. Bu makalede, laboratuvar ve klinik \u00e7al\u0131\u015fmalarla ortaya \u00e7\u0131kar\u0131lan otoimm\u00fcnite rol\u00fcndeki sitokinlerin mevcut bilgilerini inceliyoruz. Ayr\u0131ca, NF-kappaB ve p38 MAPK gibi TNFalfa \u00fcretimine dahil olan molek\u00fcller hedefleyen k\u00fc\u00e7\u00fck kimyasallar\u0131n kullan\u0131m\u0131 gibi, di\u011fer anti-sitokin veya anti-T h\u00fccre biyolojikleriyle kombinasyon tedavisi veya anti-TNFalfa tedavisinin gelecekteki olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz. TNFalfa ve genel olarak anti-sitokin tedavisinin gelecekteki geli\u015fmeleri ilgi \u00e7ekici olacak."}
{"_id":"12709184","title":"Vegetarian dietary patterns and mortality in Adventist Health Study 2.","text":"\u00d6NEML\u0130L\u0130K Baz\u0131 kan\u0131tlar, sebze a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 diyet modellerinin \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor, ancak ili\u015fki net olarak kurulmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\nHEDEF Sebze a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 diyet modellerinin \u00f6l\u00fcmle olan ili\u015fkisini de\u011ferlendirmek.\n\nY\u00d6NTEM Prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131; Cox orant\u0131l\u0131 risk regresyonu ile \u00f6l\u00fcm analizi, \u00f6nemli demografik ve ya\u015fam tarz\u0131 kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fkenleri kontrol ederek.\n\nKAYNAK Adventist Sa\u011fl\u0131k \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 2 (AHS-2), Kuzey Amerika'da b\u00fcy\u00fck bir kohort.\n\nKATILIMCI Toplam 96.469 Yedinci G\u00fcn Adventist erkek ve kad\u0131nlar\u0131, 2002-2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda i\u015fe al\u0131nm\u0131\u015f, analiz i\u00e7in 73.308 kat\u0131l\u0131mc\u0131 kald\u0131ktan sonra baz\u0131 d\u0131\u015flamalar yap\u0131ld\u0131.\n\nMARUZ KALMA Beslenme, temel de\u011ferlendirme an\u0131nda nicel g\u0131da s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 anketiyle de\u011ferlendirildi ve 5 diyet modeline ayr\u0131ld\u0131: et\u00e7il olmayan, yar\u0131 et\u00e7il, bal\u0131k\u00e7\u0131l-sebze\u00e7il, s\u00fct-yumurta sebze\u00e7il ve vegan.\n\nANA SONU\u00c7 VE \u00d6l\u00e7\u00fcm Sebze a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 diyet modellerinin t\u00fcm nedenli ve nedenlere \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcmle olan ili\u015fkisi; 2009'a kadar \u00f6l\u00fcmler Ulusal \u00d6l\u00fcm Endeksi'nden belirlendi.\n\nSONU\u00c7LAR 73.308 kat\u0131l\u0131mc\u0131 aras\u0131nda 2570 \u00f6l\u00fcm, ortalama takip s\u00fcresi 5,79 y\u0131l boyunca kaydedildi. \u00d6l\u00fcm oran\u0131 6,05 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95, 5,82-6,29) \u00f6l\u00fcm\/1000 ki\u015fi-y\u0131l idi. T\u00fcm sebze\u00e7illerin birle\u015fimi ile et\u00e7iller kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131 (HR) 0,88 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95, 0,80-0,97) idi. Veganlar i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm HR'si 0,85 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95, 0,73-1,01) idi; s\u00fct-yumurta sebze\u00e7illeri i\u00e7in 0,91 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95, 0,82-1,00); bal\u0131k\u00e7\u0131l-sebze\u00e7illeri i\u00e7in 0,"}
{"_id":"12737132","title":"TEAD mediates YAP-dependent gene induction and growth control.","text":"YAP transkripsiyon koaktivat\u00f6r\u00fc, bir onkogen olarak rol oynad\u0131\u011f\u0131 ve insan kanserlerinde amplifiye oldu\u011fu i\u00e7in ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, YAP'\u0131n Hippo t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 yolak taraf\u0131ndan fosforile edildi\u011fini ve inhibe edildi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, TEAD aile transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin YAP ba\u011f\u0131ml\u0131 gen ifadesini medyede etmenin hayati oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. TEAD ayn\u0131 zamanda YAP taraf\u0131ndan tetiklenen h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi, onkogenik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ve epitel-mesenkim ge\u00e7i\u015f i\u00e7in de gereklidir. CTGF, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in \u00f6nemli olan do\u011frudan YAP hedef geni olarak belirlenmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, YAP ve TEAD aras\u0131ndaki i\u015flevsel ili\u015fki, Drosophila'da Yki (YAP'\u0131n homologu) ve Scalloped (TEAD'in homologu) gibi korunmu\u015ftur. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, Hippo yolak\u0131nda yeni bir bile\u015fen olarak TEAD'i ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yor ve YAP'\u0131n biyolojik i\u015flevlerini medyede etmede hayati rollerini ortaya koyuyor."}
{"_id":"12742164","title":"Direct isolation of human central nervous system stem cells.","text":"Klonojenik h\u00fccreler, kendileri yenileyebilen ve \u00e7oklu h\u00fccre \u00e7izgisine farkl\u0131la\u015fabilen h\u00fccrelerdir ve hasarl\u0131 dokunun yerini alabilir veya onarabilir. Taze insan fet\u00fcs beyin dokusundan, h\u00fccre y\u00fczey i\u015faret\u00e7ileri i\u00e7in antikorlar ve floresan aktif h\u00fccre ayr\u0131m\u0131 kullanarak klonojenik insan merkezi sinir sistemi k\u00f6k h\u00fccreleri (hCNS-SC) do\u011frudan izole ettik. Bu hCNS-SC, fenotipik olarak 5F3 (CD133)(+), 5E12(+), CD34(-), CD45(-) ve CD24(-\/lo) olarak belirlenmi\u015ftir. Tek CD133(+) CD34(-) CD45(-) s\u0131ralanm\u0131\u015f h\u00fccreler, klonojenik h\u00fccrelerin projeninin hem n\u00f6ronlar hem de glial h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015fabilece\u011fini g\u00f6steren n\u00f6rospere k\u00fclt\u00fcrleri ba\u015flatt\u0131. Tek h\u00fccreler, CD133(+) CD34(-) CD45(-) h\u00fccrelerinden ba\u015flat\u0131lan n\u00f6rospere k\u00fclt\u00fcrlerinden tekrar replate edildi ve bu y\u00fcksek zenginle\u015ftirilmi\u015f pop\u00fclasyonda kendileri yenileme potansiyeli oldu\u011funu g\u00f6steren n\u00f6rospere k\u00fclt\u00fcrlerini yeniden kurabildiler. S\u0131ralanm\u0131\u015f\/geni\u015fletilmi\u015f hCNS-SC, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi olan yenido\u011fan farelerin beyinlerine nakledildi\u011finde g\u00fc\u00e7l\u00fc entegrasyon, proliferasyon, g\u00f6\u00e7 ve sinirsel farkl\u0131la\u015fma g\u00f6sterdi."}
{"_id":"12762485","title":"p53 mutation in breast cancer. Correlation with cell kinetics and cell of origin.","text":"\n\u00c7ok say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma, meme kanseri \u00fczerinde sitokeratinler (CK'lar), vimentin, epitel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR), \u00f6strojen resept\u00f6r\u00fc (ER) ve progesteron resept\u00f6r\u00fc (PgR) ifadesini inceledi, ancak hi\u00e7 bir \u00e7al\u0131\u015fma p53 mutasyonlar\u0131n\u0131 bu fenotipik ve farkl\u0131la\u015fma i\u015faret\u00e7ileriyle do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmad\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, bu konuda baz\u0131 bilgiler sa\u011flamay\u0131 ama\u00e7lad\u0131.\n\nY\u00f6ntemler: p53 ve bcl-2 proteinlerinin ifadesi, 37 duktal karsinoid in situ (DCIS) ve 27 invazif duktal meme kanseri (IDC) vakas\u0131nda fenotipik \u00f6zellikler ve h\u00fccre kineti\u011fi parametreleri (mitotik endeks ve apoptoz endeksi) ile birlikte imm\u00fcnohistokimya y\u00f6ntemiyle de\u011ferlendirildi. Ayr\u0131ca, p53 gen mutasyonu, polimeraz zincir reaksiyon tek iplik \u015fekil polimorfizmi analizi (SSCP) ile incelendi.\n\nSonu\u00e7lar: 13 vaka (8 DCIS ve 5 IDC), bir k\u00f6k h\u00fccre fenotipini yans\u0131tan CK8, CK14, CK18, vimentin ve EGFR'nin ifadesine sahipti, 44 vaka (27 DCIS ve 17 IDC) ise CK8 ve CK1'in zay\u0131f veya negatif ifadesine, ancak vimentin ve EGFR'nin negatifli\u011fine sahipti ve bu da bir luminal h\u00fccre fenotipini yans\u0131t\u0131yordu. K\u00f6k h\u00fccre fenotipine sahip DCIS ve IDC vakalar\u0131, ER\/PgR negatif ve orta veya k\u00f6t\u00fc farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015fd\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, luminal h\u00fccre fenotipine sahip vakalar, ER\/PgR pozitif ve iyi veya orta farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015fd\u0131. Ayr\u0131ca, orta veya k\u00f6t\u00fc farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f ve k\u00f6k h\u00fccre fenotipine sahip vakalar, orta veya iyi farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f ve luminal h\u00fccre fenotipine sahip vakalara k\u0131yasla daha y\u00fcksek proliferatif aktiviteye (MIB-1 pozitif h\u00fccrelerin y\u00fczdesi) sahipti. Hem DCIS hem de IDC vakalar\u0131nda, k\u00f6k h\u00fccre fenotipine sahip vakalar, imm\u00fcnohistokimya y\u00f6ntemiyle p53 pozitif ve bcl-2 negatifdi. IDC'de, p53 ifadesi, DCIS'e k\u0131yasla mitotik endeks ve apoptoz endeksinin azalmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. Daha farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f fen"}
{"_id":"12770738","title":"Cardiorespiratory fitness and body mass index as predictors of cardiovascular disease mortality among men with diabetes.","text":"ARKA PLAN Sorular, daha y\u00fcksek kardiyovask\u00fcler fitness seviyelerinin, d\u00fczenli fiziksel aktiviteyi g\u00f6steren bir \u00f6l\u00e7\u00fcm olarak, diyabetli a\u015f\u0131r\u0131 kilolu ve obez bireylerde kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) \u00f6l\u00fcm riskini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcne dair olup olmad\u0131\u011f\u0131 konusunda hala devam etmektedir. Amac\u0131m\u0131z, diyabetli erkeklerde KVD \u00f6l\u00fcm\u00fc ile kardiyovask\u00fcler fitness (bundan sonra \"fitness\" olarak an\u0131lacakt\u0131r) ve v\u00fccut kitle indeksi (VKI; kilogram ba\u015f\u0131na metre kare olarak hesaplanan a\u011f\u0131rl\u0131k) aras\u0131ndaki ba\u011f\u0131ms\u0131z ve ortak ili\u015fkileri nicel olarak belirlemekti. Y\u00d6NTEM Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Aerobik Merkez Uzun S\u00fcreli \u00c7al\u0131\u015fma'n\u0131n (ACLS) \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc g\u00f6zlem verileri kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u00c7al\u0131\u015fma kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131, 1970 ile 1997 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda bir t\u0131bbi muayene, maksimum egzersiz testi ve 31 Aral\u0131k 1998'e kadar \u00f6l\u00fcm izleme dahil olmak \u00fczere bir t\u0131bbi muayene, maksimum egzersiz testi ve 31 Aral\u0131k 1998'e kadar \u00f6l\u00fcm izleme dahil olmak \u00fczere 2316 diyabetli erke\u011fi (ortalama [SD] ya\u015f, 50 [10] y\u0131l) i\u00e7eriyordu. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, fitness seviyelerine g\u00f6re KVD \u00f6l\u00fcm\u00fc ve VKI'ya g\u00f6re alt b\u00f6l\u00fcmlendirme idi. SONU\u00c7LAR 179 KVD \u00f6l\u00fcm\u00fc ve 36.710 ki\u015fi-y\u0131l maruz kalma s\u00fcresini 15,9 (7,9) y\u0131l ortalama (SD) takip s\u00fcresinde belirledik. Ya\u015f, muayene y\u0131l\u0131, oru\u00e7taki kan \u015fekeri seviyesi, sistolik kan bas\u0131nc\u0131, erken KVD aile \u00f6yk\u00fcs\u00fc, toplam kolesterol seviyesi, sigara i\u00e7me, anormal istirahat ve egzersiz elektrokardiyogramlar\u0131 i\u00e7eren bir modele g\u00f6re, normal kiloda d\u00fc\u015f\u00fck fitness seviyesi olan erkeklerde (risk oran\u0131, 2,7 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1,3-5,7]), a\u015f\u0131r\u0131 kiloda (risk oran\u0131, 2,7 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1,4-5,1]) ve s\u0131n\u0131f 1 obezite (risk oran\u0131, 2,8 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1,4-5,1]) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek ayarlanm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm riski g\u00f6zlemlendi. SONU\u00c7 Bu"}
{"_id":"12779444","title":"Effect of screening on cervical cancer mortality in England and Wales: analysis of trends with an age period cohort model.","text":"1997 y\u0131l\u0131nda servikal kanser nedeniyle \u00f6len kad\u0131nlar\u0131n say\u0131s\u0131, 1996'ya g\u00f6re %7 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc ve 1992'den bu yana %25'ten fazla azald\u0131.1 Bu h\u0131zl\u0131 de\u011fi\u015fim, en az\u0131ndan k\u0131smen, servikal tarama nedeniyle olmal\u0131d\u0131r, ancak g\u00fc\u00e7l\u00fc kohort etkileri ge\u00e7mi\u015fte servikal \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131nda b\u00fcy\u00fck dalgalanmalara neden olmu\u015ftur.2 \u00d6l\u00fcm verilerini, ya\u015f ve do\u011fum y\u0131l\u0131n\u0131n etkilerini dikkate alarak modelleme yapt\u0131k ve d\u00f6rt ya\u015f grubu i\u00e7inde zaman i\u00e7indeki e\u011filimleri ara\u015ft\u0131rarak servikal taraman\u0131n yararl\u0131 etkilerini tahmin ettik. Be\u015f y\u0131ll\u0131k ya\u015f aral\u0131klar\u0131nda \u0130ngiltere ve Galler'deki \u00f6l\u00fcm kay\u0131tlar\u0131ndan \u00f6l\u00fcm verileri ald\u0131k ve n\u00fcfus tahminleri kullan\u0131larak oranlar\u0131 hesaplad\u0131k. 1993'ten sonraki \u00f6l\u00fcmler, \u00f6l\u00fcm nedeninin s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler nedeniyle %4 oran\u0131nda yukar\u0131 do\u011fru ayarland\u0131.3 Verileri, ya\u015fa \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcm\u00fcn, p\u00fcr\u00fczs\u00fczce de\u011fi\u015fen bir ya\u015f etkisi, do\u011fum kohort etkisi ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 bir ..."}
{"_id":"12785130","title":"The regulation of N-methyl-D-aspartate receptors by Src kinase.","text":"Src ailesi kinazlar\u0131 (SFK'lar), b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri, G protein ba\u011flant\u0131l\u0131 resept\u00f6rler ve ligand kap\u0131l\u0131 iyon kanallar\u0131 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen bir\u00e7ok h\u00fccresel i\u015flevde kritik roller oynar. Son veriler, SFK'lar\u0131n merkezi sinir sistemindeki N-metil-D-aspartat (NMDA) resept\u00f6rlerini d\u00fczenleyen \u00e7oklu sinyal yollar\u0131n\u0131n bir birle\u015fim noktas\u0131 olarak hizmet etti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Src ve Fyn gibi \u00e7oklu SFK molek\u00fclleri, dolayl\u0131 ve do\u011frudan ba\u011flanma mekanizmalar\u0131 yoluyla NMDA resept\u00f6rleri ile yak\u0131n bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. NMDA resept\u00f6r\u00fc, SFK sinyalleme kompleksinin bir par\u00e7as\u0131 olan SFK'lar, SFK aktivasyon fosfataz\u0131 protein tirozin fosfataz \u03b1 ve SFK inaktivasyon kinaz\u0131 C-sonlu Src kinaz ile ili\u015fkilidir. Erken \u00e7al\u0131\u015fmalar, SFK'lar\u0131n SH2 veya SH3 alanlar\u0131yla i\u00e7 molek\u00fcler etkile\u015fimlerinin SFK'lar\u0131 kapal\u0131 bir konformasyonda kilitledi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Ara b\u00f6lge etkile\u015fimlerinin bozulmas\u0131, \u00e7oklu sinyal yollar\u0131n\u0131n dahil oldu\u011fu bu s\u00fcreci d\u00fczenleyen SFK'lar\u0131n aktivitesini tetikleyebilir. SFK'lar\u0131n enzimatik aktivitesi 'd\u00fczeyli' g\u00f6r\u00fcnmektedir, aktivite durumlar\u0131yla e\u015fle\u015fen farkl\u0131 seviyeler sergilemektedir. Ayr\u0131ca, SH2 ve SH3 alanlar\u0131n\u0131n Abl gibi protein tirozin kinazlar\u0131n\u0131n katalitik aktivitesini uyard\u0131\u011f\u0131 \u00f6nerilmi\u015ftir. Son zamanlarda, n\u00f6ral Src proteininin enzimatik aktivitesinin kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011fu ve SH2 ve SH3 alanlar\u0131n\u0131n etkile\u015fimleri sadece n\u00f6ral Src'nin aktivitesini k\u0131s\u0131tlamakla kalmay\u0131p ayn\u0131 zamanda aktif n\u00f6ral Src'nin enzimatik aktivitesini d\u00fczenlemekle de ilgilendi\u011fi bulunmu\u015ftur. Bu bulgular, SFK'lar\u0131n d\u00fczenlenmesinde yatan yeni mekanizmalar\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"12787125","title":"The art and design of genetic screens: RNA interference","text":"RNAi'nin etkileyici gen bask\u0131lama tekni\u011fi, model organizmalar ve insan h\u00fccrelerinde genetik tarama i\u00e7in heyecan verici yeni yollar a\u00e7t\u0131. Burada, RNAi tarama alan\u0131ndaki mevcut durumu ve b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli tarama deneyleri i\u00e7in iyi tasarlanm\u0131\u015f testler ve analitik yakla\u015f\u0131mlar\u0131n \u00f6nemini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Y\u00fcksek verimli tarama i\u00e7in basitle\u015ftirilmi\u015f homojen testlerden mikroskopiye ve b\u00fct\u00fcn hayvan deneylerine kadar geni\u015f bir yelpazede tarama deneyleri i\u00e7in. Ge\u00e7mi\u015fte klasik genetik taramalarda oldu\u011fu gibi, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli RNAi anketlerinin ba\u015far\u0131s\u0131, dikkatli bir \u015fekilde geli\u015ftirilen fenotipik testlerin ve bu testlerin ilgili biyolojik ba\u011flamda yorumlanmas\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"12789595","title":"Computer assisted learning in undergraduate medical education.","text":"Art\u0131k \"herkesin kabul etti\u011fi bir ger\u00e7eklik\" olarak, \u00f6n lisans t\u0131p \u00f6\u011frencilerinin e\u011fitimi bilgisayar destekli \u00f6\u011frenme kullan\u0131m\u0131yla geli\u015ftirilecektir. Geni\u015f \u00e7evrimi\u00e7i se\u00e7eneklere eri\u015fimin (resimde g\u00f6sterildi\u011fi gibi) \u00f6\u011frenmeyi daha heyecan verici, etkili ve hat\u0131rlanmaya daha yatk\u0131n hale getirmesi ka\u00e7\u0131n\u0131lmazd\u0131r. Bu varsay\u0131m potansiyel olarak do\u011frudur, ancak kesinlikle de\u011fil. ### Kutu 1: Bilgisayar destekli \u00f6\u011frenmeye neden fon sa\u011flanmal\u0131?\n\nBilgisayar destekli \u00f6\u011frenme ka\u00e7\u0131n\u0131lmazd\u0131r - Bireysel \u00f6\u011fretim \u00fcyeleri ve b\u00f6l\u00fcmler zaten \u00e7e\u015fitli bilgisayar tabanl\u0131 uygulamalar\u0131, bazen d\u00fczensiz bir \u015fekilde, tan\u0131tmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131r. Planl\u0131 ve koordineli geli\u015ftirme, rastgele geni\u015flemeden daha iyidir.\n\nPratik ve esnektir - Bilgisayar destekli \u00f6\u011frenme uygulamalar\u0131, y\u00fcz y\u00fcze ders ve seminerlerin say\u0131s\u0131n\u0131 azaltan ve personel ve \u00f6\u011frenciler i\u00e7in co\u011frafi ve zaman k\u0131s\u0131tlamalar\u0131n\u0131 azaltan kurslar gerektirebilir. \u00d6zellikle periferik hastanelerde veya birincil bak\u0131m merkezlerinde \u00f6\u011frenciler faydalanabilir.\n\nBenzersiz sunum avantajlar\u0131 - Bilgisayar sunumu, karma\u015f\u0131k biyokimyasal s\u00fcre\u00e7ler veya mikroskopik g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler gibi g\u00f6rsel yo\u011fun, ayr\u0131nt\u0131l\u0131 odakl\u0131 ve kavramsalla\u015ft\u0131rmas\u0131 zor olan konulara \u00f6zellikle uygundur. Ayr\u0131ca, \"sanal\" vakalar, \u00f6\u011frenmede hayvan veya insan dokusunun kullan\u0131m\u0131n\u0131 azaltabilir.\n\nKi\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f \u00f6\u011frenme - Her \u00f6\u011frenci kendi tercih ettikleri tempoda ilerleyebilir. \u0130ste\u011fe ba\u011fl\u0131 olarak tekrarlayabilir, kesebilir ve devam ettirebilirler, bu da \u00f6zellikle zay\u0131f \u00f6\u011frenciler i\u00e7in avantajl\u0131 olabilir.\n\n\u00d6l\u00e7ek ekonomileri - Bir uygulama kurulduktan sonra, ek \u00f6\u011frencilere sunulmas\u0131 i\u00e7in ek maliyet nispeten k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fcr.\n\nRekabet\u00e7i avantaj - Potansiyel ba\u015fvuru sahipleri, bilgi teknolojisinin kalitesini kullanarak t\u0131p okullar\u0131 aras\u0131nda ayr\u0131m yapabilir. \"\u00d6nc\u00fc kenarda\" bir sanal kamp\u00fcs, iyi \u00f6\u011frencileri \u00e7ekmeye yatk\u0131n olacakt\u0131r.\n\nY\u00fcksek \u00f6\u011frenimun nihai amac\u0131n\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirir - Ama\u00e7, insanlar\u0131 \u00f6\u011frenme topluluklar\u0131na ba\u011flamakt\u0131r. Bilgisayar uygulamalar\u0131, \u00f6zellikle internet ve d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda web, bunu yapmak i\u00e7in son derece verimli bir yoldur.2\n\nPedagojik ufuklar\u0131 geni\u015fletir - En tart\u0131\u015fmal\u0131 arg\u00fcman... D\u00d6N\u00dc\u015e\u00dcN\u00dcZ METNE<EOS_TOKEN>"}
{"_id":"12794099","title":"Combined Impact of Health Behaviours and Mortality in Men and Women: The EPIC-Norfolk Prospective Population Study","text":"Arka plan: Davran\u0131\u015fsal fakt\u00f6rlerin sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 etkiledi\u011fine dair kesin kan\u0131tlar var, ancak genel n\u00fcfusta bunlar\u0131n birle\u015ftirilmi\u015f etkisinin daha az belgelendirildi\u011fi bilinmektedir. D\u00f6rt sa\u011fl\u0131k davran\u0131\u015f\u0131n\u0131n potansiyel birle\u015ftirilmi\u015f etkisini, Birle\u015fik Krall\u0131k'ta ya\u015fayan ve 1993-1997'deki temel ankette bilinen kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k veya kanserleri olmayan 45-79 ya\u015f aras\u0131 20.244 erkek ve kad\u0131n \u00fczerinde inceleyerek belirlemeyi ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00f6ntem ve Bulgular: Genel toplulukta ya\u015fayan Birle\u015fik Krall\u0131k'ta ya\u015fayan, 1993-1997'deki temel ankette bilinen kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k veya kanserleri olmayan 45-79 ya\u015f aras\u0131 20.244 erkek ve kad\u0131n\u0131n ya\u015fam tarz\u0131 ve \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ileri ili\u015fkisini inceleyen bir ileri n\u00fcfus \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, haftada 1-14 birim alkol t\u00fcketimi (1-14 birim\/hafta) ve kan vitamin C seviyesi >50 mmol\/l (g\u00fcnl\u00fck en az 5 porsiyon meyve ve sebze t\u00fcketimini g\u00f6steren), sigara i\u00e7memesi, fiziksel hareketsizlik olmamas\u0131 ve meyve ve sebze t\u00fcketimi en az 5 porsiyon\/g\u00fcn gibi d\u00f6rt sa\u011fl\u0131k davran\u0131\u015f\u0131ndan her biri i\u00e7in bir puan ald\u0131. Ortalama 11 y\u0131ll\u0131k takipte, ya\u015f, cinsiyet, v\u00fccut k\u00fctlesi ve sosyal s\u0131n\u0131f ayarlamalar\u0131na g\u00f6re, t\u00fcm nedenlerden \u00f6l\u00fcm (1.987 \u00f6l\u00fcm) i\u00e7in erkek ve kad\u0131nlarda \u00fc\u00e7, iki, bir ve s\u0131f\u0131r sa\u011fl\u0131k davran\u0131\u015f\u0131na sahip olanlara k\u0131yasla d\u00f6rt sa\u011fl\u0131k davran\u0131\u015f\u0131na sahip olanlar\u0131n g\u00f6receli riskleri (95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131) s\u0131ras\u0131yla 1.39 (1.21-1.60), 1.95 (1.70-2.25), 2.52 (2.13-3.00) ve 4.04 (2.95-5.54) p < 0.001 e\u011filimi olarak bulundu. \u0130li\u015fkiler, cinsiyet, ya\u015f, v\u00fccut kitle indeksi ve sosyal s\u0131n\u0131f alt gruplar\u0131nda tutarl\u0131yd\u0131 ve 2 y\u0131l i\u00e7inde meydana gelen \u00f6l\u00fcmler hari\u00e7 tutulduktan sonra. E\u011filimler kardiyovask\u00fcler nedenler i\u00e7in en g\u00fc\u00e7l\u00fcyd\u00fc. D\u00f6rt sa\u011fl\u0131k davran\u0131\u015f\u0131na sahip olanlar ile s\u0131f\u0131r sa\u011fl\u0131k davran\u0131\u015f\u0131na sahip"}
{"_id":"12800122","title":"Increased Cell Bond Tension Governs Cell Sorting at the Drosophila Anteroposterior Compartment Boundary","text":"B\u00f6l\u00fcnen ve yay\u0131lan dokular\u0131 b\u00f6l\u00fcmlere ay\u0131rmak, hayvan geli\u015fiminin evrimsel olarak korunan bir stratejisidir [1-6]. B\u00f6l\u00fcmler aras\u0131ndaki s\u0131n\u0131rlar boyunca sinyaller, dokular\u0131n b\u00fcy\u00fcmesini ve desenlemesini d\u00fczenleyen s\u0131ras\u0131z salg\u0131lanan proteinlerin yerel ifadesine neden olabilir [1-6]. Keskin ve d\u00fcz aray\u00fczler, bu d\u00fczenleyicilerin konumunu istikrarl\u0131 hale getirmek ve bu nedenle v\u00fccut planlar\u0131n\u0131n hassas uygulanmas\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Yay\u0131lan dokulardaki s\u0131n\u0131rlar\u0131 korumak, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi nedeniyle olu\u015fan h\u00fccre yeniden d\u00fczenlemelerine kar\u015f\u0131 koyan mekanizmalara ihtiya\u00e7 duyar; ancak bu mekanizmalar\u0131n do\u011fas\u0131 hala belirsizdir. Burada, geli\u015fmekte olan Drosophila kanatlar\u0131ndaki \u00f6n-arka b\u00f6l\u00fcm s\u0131n\u0131r\u0131 yak\u0131n\u0131ndaki h\u00fccre ba\u011flar\u0131n\u0131n morfolojisini ve lazerle h\u00fccre ba\u011flar\u0131n\u0131n al\u0131m\u0131n\u0131 say\u0131sal olarak analiz ettik. Bulgular\u0131m\u0131za g\u00f6re, bu b\u00f6l\u00fcm s\u0131n\u0131r\u0131 boyunca h\u00fccre ba\u011flar\u0131n\u0131n gerilimi, kalan dokudaki gerilimin yakla\u015f\u0131k 2,5 kat\u0131d\u0131r. H\u00fccre ba\u011flar\u0131n\u0131n gerilimi, Y-27632'nin [7] varl\u0131\u011f\u0131yla azal\u0131r, bu da Rho-kinaz\u0131n ana etkili ajan\u0131 olan Myosin II'yi [8] inhibe eder. Bir k\u00f6\u015feli model [9] kullanarak yap\u0131lan sim\u00fclasyonlar, yerel h\u00fccre ba\u011flar\u0131n\u0131n geriliminin 2,5 kat artmas\u0131n\u0131n, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinden sonra h\u00fccre yeniden d\u00fczenlemesini y\u00f6nlendirerek b\u00f6l\u00fcmlere s\u0131n\u0131rlar\u0131n korunmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, yerel Myosin II ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre ba\u011flar\u0131n\u0131n geriliminin artmas\u0131n\u0131n, b\u00f6l\u00fcmlere s\u0131n\u0131rlarda h\u00fccre s\u0131ralamas\u0131n\u0131 y\u00f6nlendiren fiziksel bir mekanizma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"12801438","title":"Plant products as antimicrobial agents.","text":"Son y\u0131llarda bitkiden t\u00fcretilen ila\u00e7lar ve diyetik takviyelerin kullan\u0131m\u0131 ve ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 h\u0131zlanm\u0131\u015ft\u0131r. Etnofarmakologlar, botanik\u00e7iler, mikrobiyologlar ve do\u011fal \u00fcr\u00fcn kimyagerleri, enfeksiyon hastal\u0131klar\u0131n\u0131n tedavisinde kullan\u0131labilecek fitokimyasallar ve \"potansiyel bile\u015fenler\" aramak i\u00e7in d\u00fcnyay\u0131 tar\u0131yorlar. Mevcut ila\u00e7lar\u0131n %25 ila %50'si bitkiden t\u00fcretilmi\u015f olsa da, bunlar\u0131n hi\u00e7biri antimikrobiyal olarak kullan\u0131lm\u0131yor. Geleneksel \u015fifac\u0131lar uzun zamand\u0131r enfeksiyonel durumlar\u0131 \u00f6nlemek veya tedavi etmek i\u00e7in bitkileri kullan\u0131yor; bat\u0131 t\u0131bb\u0131 da ba\u015far\u0131lar\u0131n\u0131 taklit etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor. Bitkiler, tanenler, terpinoidler, alkaloidler ve flavonoidler gibi \u00e7e\u015fitli ikincil metabolitlerle zengindir ve bu bile\u015fiklerin in vitro antimikrobiyal \u00f6zellikleri bulunmu\u015ftur. Bu inceleme, botanik tarama \u00e7abalar\u0131n\u0131n mevcut durumunu \u00f6zetlemeye ve bunlar\u0131n etkinli\u011fi ve toksisitesi \u00fczerine in vivo \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 sunmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Ayr\u0131ca fitokimyasallar\u0131n yap\u0131s\u0131 ve antimikrobiyal \u00f6zellikleri de ele al\u0131n\u0131r. Bu bile\u015fiklerin \u00e7o\u011fu \u015fu anda d\u00fczenlenmemi\u015f botanik haz\u0131rlamalar olarak mevcut ve halk\u0131n bu haz\u0131rlamalar\u0131 kullanma oran\u0131 h\u0131zla art\u0131yor, bu nedenle klinisyenlerin hastalar\u0131n bu haz\u0131rlamalarla kendi kendine ila\u00e7 kullanma sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurmas\u0131 gerekir."}
{"_id":"12804937","title":"Nature, Nurture, or Chance: Stochastic Gene Expression and Its Consequences","text":"Gen ifadesi temel olarak rastgele bir s\u00fcre\u00e7tir, transkripsiyon ve \u00e7eviri s\u0131ras\u0131nda rastgelelik, mRNA ve protein seviyelerinde h\u00fccreden h\u00fccreye farkl\u0131l\u0131klara neden olur. Bu \u00e7e\u015fitlilik, mikroplardan metazoanlara kadar organizmalarda g\u00f6r\u00fcl\u00fcr ve gen ifadesini y\u00f6neten biyofiziksel parametreler ve gen a\u011f\u0131 yap\u0131s\u0131 \u00fczerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Rastgele gen ifadesi, h\u00fccre fonksiyonu i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lara sahiptir, baz\u0131 ba\u011flamlarda yararl\u0131 ve di\u011ferlerinde zararl\u0131d\u0131r. Bu durumlar stres tepkisi, metabolizma, geli\u015fim, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc, sirkadiyen ritimler ve ya\u015flanmay\u0131 i\u00e7erir."}
{"_id":"12805683","title":"Nuclear Hormone Receptor NHR-49 Controls Fat Consumption and Fatty Acid Composition in C. elegans","text":"Memeli n\u00fckleer hormon resept\u00f6rleri (NHR'ler), \u00f6rne\u011fin karaci\u011fer X resept\u00f6r\u00fc, farnesoid X resept\u00f6r\u00fc ve peroksizom proliferat\u00f6r aktifle\u015ftirilmi\u015f resept\u00f6rler (PPAR'lar), enerji metabolizmas\u0131n\u0131 hassas bir \u015fekilde kontrol eder. Bu nedenle, bu resept\u00f6rler, diyabet ve obezite de dahil olmak \u00fczere metabolik hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde \u00f6nemli hedeflerdir. Ancak, NHR ya\u011f d\u00fczenleyici a\u011flar\u0131n\u0131 kapsaml\u0131 bir \u015fekilde anlamak, genetik olarak manip\u00fcle edilebilir deneysel sistemlerin eksikli\u011fi nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, Caenorhabditis elegans NHR geni nhr-49'un silinmesinin, y\u00fcksek ya\u011f i\u00e7eri\u011fine ve k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f \u00f6mre sahip solucanlar \u00fcretti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Nicel RT-PCR taramas\u0131 kullanarak, nhr-49'un enerji metabolizmas\u0131 ile ili\u015fkili 13 genin ifadelerini etkiledi\u011fini bulduk. Asl\u0131nda, nhr-49, normal ya\u011f dengesi \u00fczerinde kontrol eden yolaklar\u0131 d\u00fczenleyerek ya\u011f kullan\u0131m\u0131n\u0131n ana d\u00fczenleyicisi olarak hizmet etti. Bulduk ki, nhr-49'un iki fenotipi, farkl\u0131 yolaklarla ba\u011flant\u0131l\u0131yd\u0131 ve ayr\u0131labilir: Y\u00fcksek ya\u011f fenotipi, ya\u011f asit \u03b2-oksidasyon enzimleri ifadesinin azalmas\u0131ndan kaynakland\u0131 ve k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f yeti\u015fkin \u00f6mr\u00fc, stearoyl-CoA desaturaz ifadesinin bozulmas\u0131ndan kaynakland\u0131. Memeli hepatosit n\u00fckleer fakt\u00f6r 4 resept\u00f6r\u00fc ile amino asit ili\u015fkisi olmas\u0131na ra\u011fmen, nhr-49'un biyolojik aktiviteleri, memeli PPAR'lara en \u00e7ok benziyordu, bu da NHR'lerin ya\u011f t\u00fcketimini ve kompozisyonunu d\u00fczenlemede evrimsel olarak korunmu\u015f bir rol oldu\u011funu ima ediyor. C. elegans'taki bulgular\u0131m\u0131z, NHR d\u00fczenleyici a\u011flar\u0131n\u0131n nas\u0131l koordine edildi\u011fini ve ya\u011f metabolizmas\u0131n\u0131 y\u00f6netti\u011fini yeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunuyor."}
{"_id":"12810152","title":"Folate and vitamin B6 from diet and supplements in relation to risk of coronary heart disease among women.","text":"\nHiperkolesterolemi, genetik ve ya\u015fam tarz\u0131 etkenleri nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kar, bunlara d\u00fc\u015f\u00fck folat ve vitamin B6 al\u0131mlar\u0131 da dahildir. Bununla birlikte, bu vitaminlerin al\u0131m\u0131n\u0131n koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (KCH) riskine olan ili\u015fkisini g\u00f6steren veriler hen\u00fcz mevcut de\u011fildir.\n\nAma\u00e7: Folat ve vitamin B6 al\u0131mlar\u0131n\u0131, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmayan kalp krizi (MK) ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (KCH) olu\u015fumuna olan ili\u015fkilerini incelemek.\n\nY\u00f6ntem: Prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar ve Ayar: 1980'de, herhangi bir kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k, kanser, hiperkolesterolemi veya diyabet ge\u00e7mi\u015fi olmayan 80.082 kad\u0131n, Hem\u015fireler Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir g\u0131da s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 anketini doldurdu. Bu anketten, folat ve vitamin B6'n\u0131n al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k al\u0131mlar\u0131 elde edildi.\n\nAna De\u011ferlendirme: \u00d6l\u00fcmc\u00fcl olmayan MK ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl KCH, D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc kriterleriyle do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSonu\u00e7lar: 14 y\u0131ll\u0131k takip d\u00f6neminde, 658 \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmayan MK ve 281 \u00f6l\u00fcmc\u00fcl KCH vakas\u0131 belirlendi. Kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rleri, sigara i\u00e7me ve hipertansiyon ve alkol, lif, vitamin E ve doymu\u015f, \u00e7ok doymu\u015f ve trans ya\u011f al\u0131mlar\u0131 dahil olmak \u00fczere kontrol edildikten sonra, KCH'nin ekstrem be\u015fli aras\u0131ndaki g\u00f6receli riskleri (RR) 0,69 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 0,55-0,87) folat i\u00e7in (ortalama al\u0131m 696 mikrogram\/g\u00fcn vs 158 mikrogram\/g\u00fcn) ve 0,67 (CI, 0,53-0,85) vitamin B6 i\u00e7in (ortalama al\u0131m 4,6 mg\/g\u00fcn vs 1,1 mg\/g\u00fcn) idi. Ayn\u0131 de\u011fi\u015fkenleri kontrol eden RR, en y\u00fcksek folat ve vitamin B6 al\u0131m\u0131n\u0131n en d\u00fc\u015f\u00fck\u00fc aras\u0131nda 0,55 (CI, 0,41-0,74) idi. KCH riski, d\u00fczenli olarak \u00e7oklu vitaminler kullanan kad\u0131nlarda (RR=0,76; CI, 0,65-0"}
{"_id":"12821938","title":"Control of oocyte meiotic maturation and fertilization.","text":"Cinsel \u00fcreme, haploid gamet \u00e7ekirdeklerinin olu\u015fumu i\u00e7in mayoz ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r, bu \u00e7ekirdekler d\u00f6llenme sonras\u0131nda diploid zigot olu\u015fturmak i\u00e7in birle\u015fir. \u00c7o\u011fu hayvan t\u00fcr\u00fcn\u00fcn oositleri mayoz profazda durur ve oositin mayoz olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 h\u00fccreler aras\u0131 sinyalle\u015fmeye yan\u0131t olarak ger\u00e7ekle\u015ftirir, bu s\u00fcre\u00e7 meiotik olgunla\u015fma olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. Oositin meiotik olgunla\u015fmas\u0131, mayoz I'in diakinis ve metafaz aras\u0131ndaki ge\u00e7i\u015fle tan\u0131mlan\u0131r ve bu s\u00fcre\u00e7, n\u00fckleer zar\u0131n bozulmas\u0131, kortikal sitoskeletin yeniden d\u00fczenlenmesi ve meiotik mikrotub\u00fcl d\u00fczenlemesiyle birlikte ger\u00e7ekle\u015fir. Bu nedenle, meiotik olgunla\u015fma s\u00fcreci, mayoz i\u00e7in esast\u0131r ve oositin d\u00f6llenme i\u00e7in haz\u0131rlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. C. elegans'ta, meiotik olgunla\u015fma, ov\u00fclasyon ve d\u00f6llenme s\u00fcre\u00e7leri zaman a\u00e7\u0131s\u0131ndan birbirine ba\u011fl\u0131d\u0131r: sperm, ana sperm proteini hormonunu kullanarak oositin meiotik olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 tetikler ve buna kar\u015f\u0131l\u0131k, olgunla\u015fan oosit kendi ov\u00fclasyonunu sinyalle\u015ftirerek d\u00f6llenmeyi kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Bu b\u00f6l\u00fcm, meiotik olgunla\u015fma sinyalle\u015fmesi ve d\u00f6llenme i\u00e7in gerekli gamet etkile\u015fimleri hakk\u0131nda son geli\u015fmeleri vurgular."}
{"_id":"12824568","title":"From Cell Differentiation to Cell Collectives: Bacillus subtilis Uses Division of Labor to Migrate","text":"H\u00fccrelerin organizasyonu, h\u00fccreler aras\u0131 etkile\u015fimlerden ortaya \u00e7\u0131kabilir ve kolektif \u00f6zelliklere neden olabilir. Bu \u00f6zellikler, h\u00fccrelerin ayr\u0131 olarak ba\u015f edemeyece\u011fi \u00e7evresel zorluklarla ba\u015fa \u00e7\u0131kmak i\u00e7in birlikte hareket ettiklerinde adaptif olur. Mikroorganizmalar i\u00e7in \u00f6nemli olan bir zorluk, g\u00f6\u00e7t\u00fcr. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Bacillus subtilis kayma hareketinde ortaya \u00e7\u0131kan iki h\u00fccre tipinin i\u015fb\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn s\u00fcr\u00fcklenmez g\u00f6\u00e7\u00fc nas\u0131l y\u00f6nlendirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. H\u00fccre topluluklar\u0131, \"Van Gogh demetleri\" olarak adland\u0131r\u0131lan, s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde hizalanm\u0131\u015f h\u00fccre zincirlerinden olu\u015fan demetlere organize olurlar ve koloninin kenar\u0131nda filaman benzeri d\u00f6ng\u00fcler olu\u015ftururlar. Zaman serisi mikroskopisi ile g\u00f6sterdi\u011fimiz gibi, bu d\u00f6ng\u00fcler, koloniden kendilerini iterek g\u00f6\u00e7 eder. Van Gogh demetlerinin olu\u015fumu, surfaktin \u00fcreten ve matris \u00fcreten h\u00fccreler aras\u0131ndaki sinergik etkile\u015fime kritik bir \u015fekilde ba\u011fl\u0131d\u0131r. \u00d6neriyoruz ki, surfaktin \u00fcreten h\u00fccreler, h\u00fccrelerin ve altlar\u0131n\u0131n aras\u0131ndaki s\u00fcrt\u00fcnmeyi azaltarak, matris \u00fcreten h\u00fccrelerin demet olu\u015fturmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Bu demetlerin katlama \u00f6zellikleri, koloninin geni\u015fleme h\u0131z\u0131n\u0131 belirler. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, basit bir topluluk i\u00e7indeki h\u00fccrelerin organizasyonunun g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ekolojik avantaj sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu, \u00e7ok h\u00fccrelili\u011fin \u00e7e\u015fitli k\u00f6kenlerinin arkas\u0131ndaki temel bir fakt\u00f6rd\u00fcr."}
{"_id":"12827098","title":"Tissue-resident macrophages self-maintain locally throughout adult life with minimal contribution from circulating monocytes.","text":"Steady durumda doku makrofajlar\u0131n\u0131n yerel kendi bak\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6steren biriken kan\u0131tlara ra\u011fmen, doku makrofajlar\u0131n\u0131n monositlerden kaynakland\u0131\u011f\u0131 dogmas\u0131 hala ge\u00e7erlidir. Parabiyoz ve kader haritalama yakla\u015f\u0131mlar\u0131 kullanarak, monositlerin steady durumda doku makrofajlar\u0131na \u00f6nemli bir katk\u0131 g\u00f6stermedi\u011fini do\u011frulad\u0131k. Benzer \u015fekilde, akci\u011fer makrofajlar\u0131n\u0131n yok edilmesinden sonra, \u00e7o\u011funun M-Csf ve GM-CSF ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, ancak interleukin-4 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, yerinde rastgele h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 ile yeniden dolduruldu\u011funu bulduk. Ayr\u0131ca, kemik ili\u011fi nakli sonras\u0131nda, ev sahibi makrofajlar\u0131n, ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 makrofajlar\u0131n geli\u015fimi engellendi\u011finde geni\u015fleme kapasitesini korudu\u011funu bulduk. Ev sahibi makrofajlar\u0131n geni\u015flemesi i\u015flevseldi ve GM-Csf resept\u00f6r\u00fc eksik projenlerden nakledilen farelerde alveolar proteinosisin geli\u015fimini \u00f6nledi. Toplu olarak, bu sonu\u00e7lar, doku ikamet eden makrofajlar\u0131n ve dola\u015f\u0131m yapan monositlerin, steady durumda ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak korunan monon\u00fckleer fagosit hatlar\u0131 olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"12839939","title":"Registration and real-time visualization of transcranial magnetic stimulation with 3-D MR images","text":"Bu makale, manyetik alan sens\u00f6r\u00fc kullan\u0131larak hastan\u0131n kafa derisini fiziksel alanda dijitalle\u015ftiren ve ard\u0131ndan manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fcnden \u00e7\u0131kar\u0131lan segmentlenmi\u015f bir kafa y\u00fczeyiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak transkraniyal manyetik uyar\u0131m (TMS) sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 ger\u00e7ek zamanl\u0131 olarak kaydedip g\u00f6rselle\u015ftirmek i\u00e7in bir y\u00f6ntem tan\u0131mlar. Y\u00f6ntem \u00fc\u00e7 ana ad\u0131mdan olu\u015fur. \u0130lk olarak, hasta kafa derisi, belirli bir dijitalle\u015ftirme deseni izleyerek bir manyetik alan dijitalle\u015ftirici kullan\u0131larak fiziksel alanda dijitalle\u015ftirilir. \u0130kinci olarak, kay\u0131t s\u00fcreci, bu noktalara ve manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fcnden \u00e7\u0131kar\u0131lan segmentlenmi\u015f kafa y\u00fczeyi aras\u0131nda ortalama kare mesafesini en aza indirmeye odaklan\u0131r. Bu kay\u0131ttan sonra, doktor, ger\u00e7ek zamanl\u0131 olarak bobin pozisyonundaki de\u011fi\u015fimi takip edebilir ve istenen anatomik konuma g\u00f6re bobini ayarlayabilir. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc olarak, motor uyar\u0131 potansiyellerinin amplit\u00fcd\u00fc, segmentlenmi\u015f beyin \u00fczerine projeksiyonu yoluyla i\u015flevsel beyin haritalar\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in kullan\u0131labilir. Kay\u0131t, sim\u00fcle edilmi\u015f verilerle subpiksel do\u011frulukta, 24 konulu bir \u00e7al\u0131\u015fma i\u00e7in ise nokta-y\u00fczey k\u00f6k ortalamas\u0131 kare hatas\u0131 1.17 \u00b1 0.38 mm olarak elde edilmi\u015ftir."}
{"_id":"12866641","title":"Enzymatic targeting of the stroma ablates physical barriers to treatment of pancreatic ductal adenocarcinoma.","text":"Pankreas duktal adenokarsinomlar (PDAs), g\u00fc\u00e7l\u00fc bir fibroenflamatuar yan\u0131tla karakterize edilir. Burada, bu desmoplastik reaksiyonun, daha \u00f6nce kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rler i\u00e7in \u00f6l\u00e7\u00fclen veya teorize edilenlerden \u00e7ok daha y\u00fcksek interstisiyel s\u0131v\u0131 bas\u0131n\u00e7lar\u0131 (IFPs) \u00fcretti\u011fini ve kan damarlar\u0131n\u0131n \u00e7\u00f6kmesine neden oldu\u011funu, ayn\u0131 zamanda k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl ila\u00e7lar\u0131n\u0131n perf\u00fczyon, dif\u00fczyon ve konveksiyonu i\u00e7in \u00f6nemli engeller olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu engellerin birincil matris belirleyicisi olarak hyaluronan veya hialuronik asit (HA) tan\u0131mlad\u0131k ve otohomen murin PDA'dan stromal HA'y\u0131 ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in sistemik bir enzim ajan\u0131n\u0131n verilebilece\u011fini g\u00f6sterdik. IFP'yi normalle\u015ftirir ve mikro damar yap\u0131s\u0131n\u0131 yeniden geni\u015fletir. Standart kemoterap\u00f6tik gemcitabine ile birlikte, tedavi t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131n\u0131 kal\u0131c\u0131 olarak yeniden \u015fekillendirir ve tutarl\u0131 objektif t\u00fcm\u00f6r yan\u0131tlar\u0131 elde eder, bu da genel hayatta kalman\u0131n neredeyse iki kat\u0131na \u00e7\u0131kar\u0131r."}
{"_id":"12869200","title":"Circulating adiponectin, leptin and adiponectin-leptin ratio and endometrial cancer risk: Evidence from a meta-analysis of epidemiologic studies.","text":"Bu epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n meta analizini, dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki adiponektin, leptin ve adiponektin-leptin (A\/L) oran\u0131 ile endometrial kanser riski aras\u0131ndaki ili\u015fkileri ara\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirdik. \u0130lgili makaleler, PubMed ve ISI Web of Science veritabanlar\u0131nda arama yaparak ve elde edilen makalelerin referanslar\u0131nda el ile arama yaparak belirlendi. Rastgele etkiler modelleri, yukar\u0131da bahsedilen ili\u015fkiler i\u00e7in \u00f6zet olas\u0131l\u0131k oran\u0131 (SOR) ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI) tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. 14 makale ile 13 \u00e7al\u0131\u015fma (be\u015f i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f vaka-kontrol ve sekiz vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131) toplamda 1.963 endometrial kanser vakas\u0131 ve 3.503 kontrol dahil olmak \u00fczere analizlere al\u0131nd\u0131. Genel olarak, dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki adiponektin, leptin ve A\/L oran\u0131 ter\u00e7illerinin \u00fcst k\u0131sm\u0131nda bulunan ki\u015filer ile bu biyomark\u00f6rlerin konsantrasyonlar\u0131n\u0131n alt k\u0131sm\u0131nda bulunan ki\u015filer aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, SOR'lar s\u0131ras\u0131yla 0.47 (%95 CI: 0.34-0.65; I(2) = 63.7%; n = 13), 2.19 (%95 CI: 1.44-3.31; I(2) = 64.2%; n = 7) ve 0.45 (%95 CI: 0.24-0.86; I(2) = 90.1%; n = 5) olarak bulundu. \u00d6nemli olan, dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki adiponektin konsantrasyonlar\u0131nda her 5 \u03bcg\/mL art\u0131\u015f i\u00e7in riskin %18 oran\u0131nda azald\u0131\u011f\u0131yd\u0131 (SOR = 0.82; %95 CI: 0.74-0.90; I(2) = 49%; n = 8). \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131n \u00f6zelliklerine g\u00f6re ayr\u0131\u015ft\u0131rma ve bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n potansiyel kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri dikkate almas\u0131 veya d\u00fczeltmesi durumunda, dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki adiponektin ve leptin ile ilgili bulgular sa\u011flamd\u0131. Yay\u0131n \u00f6nyarg\u0131s\u0131 i\u00e7in hi\u00e7bir kan\u0131t bulunmad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, bu meta analizden elde edilen bulgular, artan dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki adiponektin ve A\/L oran\u0131 veya azalan leptin konsant"}
{"_id":"12871002","title":"CDE-1 Affects Chromosome Segregation through Uridylation of CSR-1-Bound siRNAs","text":"Biz, C. elegans'te RNAi ve kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131nda CDE-1 adl\u0131 korunmu\u015f germline-\u00f6zg\u00fc n\u00fckleotitil transferaz proteininin i\u015flevini inceledik. CDE-1, embriyolarda \u00f6zellikle mitotik kromozomlara lokalize olur. Bu lokalizasyon, fiziksel olarak CDE-1 ile etkile\u015fime giren RdRP EGO-1'e ve Argonaute proteini CSR-1'e ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, CDE-1, CSR-1'e ba\u011flanm\u0131\u015f siRNA'lar\u0131n uridilasyonunu gerektirir ve CDE-1'in yoklu\u011funda bu siRNA'lar, hem meiotik hem de mitotik kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131nda hatalar ile birlikte uygunsuz seviyelere birikir. Y\u00fckselen siRNA seviyeleri, muhtemelen CSR-1 siRNA'lar\u0131n\u0131n di\u011fer Argonaute proteinlerine uygunsuz y\u00fcklenmesiyle ili\u015fkili hatal\u0131 gen susturma ile ili\u015fkilidir. \u00d6nerilen bir modelde, CDE-1, EGO-1 taraf\u0131ndan \u00fcretilen belirli siRNA'lar\u0131, CSR-1 taraf\u0131ndan arac\u0131lanan kromozomla ili\u015fkili RNAi yoluna s\u0131n\u0131rlar, b\u00f6ylece onu di\u011fer endojen RNAi yollar\u0131ndan ay\u0131r\u0131r. CDE-1'in korunmu\u015f do\u011fas\u0131, bu t\u00fcr s\u0131ralama mekanizmalar\u0131n\u0131n di\u011fer hayvanlarda da, \u00f6rne\u011fin memelilerde de var olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"12871281","title":"Localized diacylglycerol drives the polarization of the microtubule-organizing center in T cells","text":"T h\u00fccre mikrot\u00fcb\u00fcl-organize merkezi (MTOC) reorientasyonu, antijen sunan h\u00fccreye do\u011fru y\u00f6nlendirildi\u011finde, sitokin ve lizik fakt\u00f6rlerin y\u00f6nl\u00fc sekresyonunu sa\u011flar. Tek h\u00fccre fotoaktifle\u015fmeyle T h\u00fccre antijen resept\u00f6r\u00fcn\u00fc aktive ederek, MTOC polarizasyonunun diasetilgliserol (DAG) lokal birikimiyle y\u00f6nlendirildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. MTOC reorientasyonu, \u00f6ncelikle DAG \u00fcretimiyle ve ard\u0131ndan mikrot\u00fcb\u00fcl motor proteini dynein'in toplanmas\u0131yla yak\u0131ndan takip edildi. DAG \u00fcretimi engellenmesi veya DAG'\u0131n lokalizasyonunun bozulmas\u0131 MTOC'nin toplanmas\u0131n\u0131 engelledi. Yerel DAG birikimi, sitotoksik T h\u00fccre'ler taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilen \u00f6ld\u00fcrme i\u00e7in de gereklidir. Ayr\u0131ca, DAG'\u0131n kendisi fotoaktifle\u015ftirilmesi, ge\u00e7ici polarizasyonu ind\u00fcklemek i\u00e7in yeterliydi. Verilerimiz, DAG'a ba\u011fl\u0131 bir yolu belirler; bu yol, dynein arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla mikrot\u00fcb\u00fcl polaritesini T h\u00fccre'lerde kontrol eder."}
{"_id":"12880573","title":"Dual roles of plcA in Listeria monocytogenes pathogenesis.","text":"Listeria monocytogenes'in plcA geni, fosfatidylinositol-\u00f6zg\u00fc fosfolipaz C (Pl-PLC) olarak bilinen bir s\u0131rad\u0131\u015f\u0131 fosfolipaz kodlar. Son ara\u015ft\u0131rmalar, plcA i\u00e7indeki transpozon mutasyonlar\u0131n\u0131n, fare ve doku k\u00fclt\u00fcr\u00fc enfeksiyon modelleri incelendi\u011finde pleiotropik etkilere neden oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur. Genetik analizler, transpozon eklemelerinin bir\u00e7ok etkisinin, plcA'dan sonraki gen prfA'ya okuma ge\u00e7i\u015fi transkripsiyonunun kayb\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. prfA, L. monocytogenes'in bir\u00e7ok vir\u00fclans geninin temel transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc kodlar. plcA i\u00e7indeki \u00e7er\u00e7eve i\u00e7i bir silinmenin prfA'n\u0131n ifadesini etkilemedi\u011fi tespit edilmi\u015ftir, bu da Pl-PLC'nin patogenezdeki rol\u00fcn\u00fc do\u011frudan atamay\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lmaktad\u0131r. Pl-PLC'nin, L. monocytogenes'in birincil fare makrofajlar\u0131n\u0131n fagosomlar\u0131ndan ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n\u0131 arac\u0131layan \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu kusur, enfekte farelerde karaci\u011ferde, ancak splende kendini g\u00f6stermemi\u015ftir."}
{"_id":"12881593","title":"Fine-tuning in regulation of Clp protein content in Bacillus subtilis.","text":"Bacillus subtilis'te Clp kontroll\u00fc proteoliz, \u00f6zellikle stres ko\u015fullar\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynar gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Kalibre edilmi\u015f Bat\u0131 blot analizleri, tek bir h\u00fccre i\u00e7inde \u0131s\u0131 ind\u00fcklenebilir Clp molek\u00fcllerinin yakla\u015f\u0131k say\u0131lar\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Bu say\u0131lara g\u00f6re, farkl\u0131 Clp ATPazlar\u0131, proteolitik birim ClpP i\u00e7in rekabet etmiyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Koim\u00fcnopresipitasyon deneyleri, \u00f6ng\u00f6r\u00fclen ClpX-ClpP, ClpC-ClpP ve ClpE-ClpP etkile\u015fimlerini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. ClpE ve ClpX, kal\u0131c\u0131 \u0131s\u0131 stresi s\u0131ras\u0131nda vah\u015fi tip h\u00fccrelerde h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde bozulur ancak ClpP mutant\u0131nda neredeyse kararl\u0131 kal\u0131r, bu da ClpP ba\u011f\u0131ml\u0131 bozulmay\u0131 ima eder. \u00d6zellikle, ClpCP, k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc ClpE ATPaz\u0131n\u0131n bozulmas\u0131nda rol oynar gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu da bu belirli Clp ATPaz\u0131n\u0131n posttranslasyonel d\u00fczeyde negatif \"otoreg\u00fclasyon\" devresini g\u00f6sterir. Stres ind\u00fcklenebilir clp mRNA'lar\u0131n yar\u0131 \u00f6mr\u00fcn\u00fcn, eksponansiyel b\u00fcy\u00fcme ve \u0131s\u0131 \u015foku s\u0131ras\u0131nda analizi, her Clp proteininin sentezinin, B. subtilis'in ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in posttranskripsiyonel d\u00fczeyde hassas bir \u015fekilde d\u00fczenlendi\u011fini ortaya koydu."}
{"_id":"12885341","title":"A C-Type Lectin Collaborates with a CD45 Phosphatase Homolog to Facilitate West Nile Virus Infection of Mosquitoes","text":"Bat\u0131 Nil vir\u00fcs\u00fc (WNV), Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde en yayg\u0131n ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 b\u00f6ceklerden kaynaklanan flavivirus'tur; ancak enfeksiyona kat\u0131lan vekt\u00f6r ligand\u0131(lar) bilinmemektedir. \u015eimdi, WNV taraf\u0131ndan tetiklenen bir Aedes aegypti C-tipi lektin, mosGCTL-1'in, kalsiyum ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde WNV ile etkile\u015fimde bulundu\u011funu ve in vivo ve in vitro enfeksiyonu kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bir sivrisinek insan CD45'e benzer bir homologu, A. aegypti'de mosPTP-1 olarak adland\u0131r\u0131l\u0131yor, mosGCTL-1'i h\u00fccrelere viral ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak ve viral giri\u015fi art\u0131rmak i\u00e7in i\u015fe al\u0131yor. Canl\u0131 deneyler, mosGCTL-1 ve mosPTP-1'in ayn\u0131 yolun par\u00e7as\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve WNV'nin sivrisinek enfeksiyonunda kritik oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Benzer bir fenomen, WNV'nin do\u011fal ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 olan Culex quinquefasciatus'ta da g\u00f6zlemlendi, bu da bu genlerin WNV enfeksiyonuna kat\u0131ld\u0131\u011f\u0131na dair daha fazla kan\u0131t sa\u011fl\u0131yor. Sivrisinek kan emme s\u00fcrecinde, mosGCTL-1 antikorlar\u0131 ile WNV enfeksiyonu in vivo engellendi. Flaviviral-sivrisinek etkile\u015fimleri hakk\u0131nda molek\u00fcler bir anlay\u0131\u015f, do\u011fada viral yay\u0131l\u0131m\u0131n kontrol\u00fcne y\u00f6nelik stratejilere yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"12887068","title":"Use of human embryonic stem cells to model pediatric gliomas with H3.3K27M histone mutation","text":"Y\u00fczden fazla dif\u00fcz i\u00e7sel \u00e7ocuk gliomlar\u0131, agresif bir beyin sap\u0131 t\u00fcm\u00f6r\u00fc, histon H3.3'\u00fcn kuyru\u011funda K27M amino asit de\u011fi\u015fimine (lisin 27 yerine metionin) neden olan heterozigot mutasyonlar\u0131 bar\u0131nd\u0131r\u0131r. H3.3K27M mutasyonunun t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumundaki rol\u00fc tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, bu t\u00fcm\u00f6r\u00fc modellemek i\u00e7in insan embriyosal k\u00f6k h\u00fccre sistemini kullan\u0131yoruz. G\u00f6steriyoruz ki H3.3K27M ifadesi, p53 kayb\u0131 ve PDGFRA etkinle\u015fmesiyle birlikte insan embriyosal k\u00f6k h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerde senopatik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcme yol a\u00e7ar. Genom geni\u015f analizler, d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f \u00f6nc\u00fcllerin geli\u015fimsel olarak daha ilkel bir k\u00f6k h\u00fccre durumuna geri ayarland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve birka\u00e7 ana d\u00fczenleyici gen \u00fczerinde \u00f6nemli histon i\u015faretlemeleri de\u011fi\u015fikliklerine dair kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r. \u0130la\u00e7 tarama testleri, menin proteinini hedefleyen bir bile\u015fenin, fare ve in vitro'da t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini inhibe eden bir t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi inhibit\u00f6r\u00fc oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"12892137","title":"Basis for avid homologous DNA strand exchange by human Rad51 and RPA.","text":"\u0130nsan Rad51 (hRad51), korunmu\u015f genel rekombinasyon ailelerinin bir \u00fcyesi, burada homolog DNA molek\u00fclleri aras\u0131nda DNA birle\u015fimleri olu\u015fturma konusunda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir yetene\u011fe sahip oldu\u011funu ve en az 5,4 kilobaz \u00e7iftinde e\u015fle\u015fen DNA'n\u0131n y\u00fcksek verimli de\u011fi\u015fimini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, maksimum homolog DNA e\u015fle\u015fmesi ve de\u011fi\u015fim verimlili\u011fi, hRPA adl\u0131 heterotrimerik tek iplikli DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 fakt\u00f6r\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131na ve hRad51-tek iplikli DNA n\u00fckleoprotein filaman\u0131 ile homolog \u00e7iftin etkile\u015fiminin azalt\u0131lmas\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde etkilenmektedir. A\u00e7\u0131klanan homolog DNA e\u015fle\u015fmesi ve de\u011fi\u015fim sistemi, hRad51'in eylem mekanizmas\u0131n\u0131 incelemek ve di\u011fer rekombinasyon fakt\u00f6rleri ile i\u015flevsel etkile\u015fimlerini \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in de\u011ferli olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"12899460","title":"A multiple indicators multiple causes model of late-life depression in Latin American countries","text":"ARKA PLAN Euro-D depresyon \u00f6l\u00e7e\u011fi, ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkinlerde demografik ve bili\u015fsel \u00f6zelliklerle farkl\u0131 \u015fekilde ili\u015fkili olabilecek semptom k\u00fcmelerinden olu\u015fur. Bu hipotezin daha fazla ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 gerekmektedir ve \u00f6l\u00e7\u00fcm yanl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00f6nemli sonu\u00e7lara etkisinin belirlenmesi gerekmektedir. Y\u00d6NTEM \u00c7al\u0131\u015fma \u00f6rne\u011fimiz, alt\u0131 Latin Amerika \u00fclkesinden 10.405 toplulukta ya\u015fayan ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkinlerden olu\u015fuyordu. Euro-D semptom k\u00fcmeleri ve arka plan de\u011fi\u015fkenleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in \u00e7ok g\u00f6stergeli \u00e7ok nedenli (MIMIC) bir model uygulad\u0131k. SONU\u00c7LAR Euro-D'nin fakt\u00f6riel ge\u00e7erlili\u011fi, duygusal ac\u0131 ve motivasyon bozuklu\u011fu olarak iki boyutlu bir yap\u0131ya sahip olarak t\u00fcm \u00fclkelerde tutarl\u0131 bir \u015fekilde desteklendi. \u00dclkeler aras\u0131nda tam \u00f6l\u00e7\u00fcm e\u015fsizli\u011fi varsay\u0131lamasa da, \u00f6l\u00e7\u00fcm yanl\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00f6nemsizdi. Euro-D'nin her iki fakt\u00f6r\u00fc ya\u015fla ili\u015fkili de\u011fildi, ancak cinsiyetle ve haf\u0131za ve s\u00f6zel ak\u0131c\u0131l\u0131kta bozulmayla ili\u015fkiliydi. Cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131, duygusal ac\u0131 i\u00e7in motivasyon bozuklu\u011fundan daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc, s\u00f6zel ak\u0131c\u0131l\u0131k bozuklu\u011fu farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ise motivasyon bozuklu\u011fu ile daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. S\u0131n\u0131rlamalar Analiz stratejilerimiz sadece g\u00f6stergenin e\u015fik seviyelerindeki e\u015fsizli\u011fi inceleyebildi. Mevcut bulgular\u0131n genel ge\u00e7erlili\u011finin klinik pop\u00fclasyonlarda incelenmesi gerekmektedir. Daha geni\u015f bir bili\u015fsel test seti gerekmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Euro-D puanlar\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 a\u00e7\u0131klayabilecek bile\u015fik fakt\u00f6rleri incelemedik, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu, makalenin ama\u00e7lar\u0131n\u0131n \u00f6tesindeydi. SONU\u00c7 Euro-D'nin yap\u0131sal ge\u00e7erlili\u011fine dair mevcut \u00e7al\u0131\u015fma, depresyon semptom k\u00fcmelerinin ya\u015fl\u0131larda cinsiyete ve s\u00f6zel ak\u0131c\u0131l\u0131\u011fa olas\u0131 farkl\u0131 ili\u015fkilere dair kan\u0131t sa\u011flar. Ya\u015fl\u0131l\u0131kta depresyonun heterojenli\u011finin anla\u015f\u0131lmas\u0131, depresyonun te\u015fhisi ve tedavisinde klinik \u00f6neme sahip olabilir."}
{"_id":"12899612","title":"Microvesicles derived from human umbilical cord mesenchymal stem cells stimulated by hypoxia promote angiogenesis both in vitro and in vivo.","text":"Mesenkimal k\u00f6k h\u00fccreler (MKK), \u00e7e\u015fitli hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde giderek daha fazla denenmesine ra\u011fmen, alt mekanizmalar hala gizemini koruyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan umbilikal kord (UK) k\u00f6kenli MKK'lar, hipoksiye maruz b\u0131rak\u0131larak uyar\u0131ld\u0131 ve ultracentrif\u00fcjasyonla s\u00fcpernatantlarda bulunan membran mikrovesik\u00fcller (MV'ler) topland\u0131, elektron mikroskobuyla g\u00f6zlemlendi ve ak\u0131\u015f sitometri tekni\u011fiyle k\u00f6keni belirlendi. Sonu\u00e7lar, hipoksik uyar\u0131ya maruz kald\u0131\u011f\u0131nda, MKK'lar\u0131n yakla\u015f\u0131k 100 nm \u00e7apta b\u00fcy\u00fck miktarda MV'yi serbest b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. MV'ler, ana MKK'lara fenotipik olarak benziyordu, ancak \u00e7o\u011funun trombosit kaynakl\u0131 b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc negatif oldu\u011fu g\u00f6zlemlendi. DiI etiketleme testi, MSC-MV'lerin insan UK endotel h\u00fccrelerine (UK-EC'ler) 8 saat i\u00e7inde k\u00fclt\u00fcr ortam\u0131na eklendikten sonra i\u00e7e al\u0131nabilece\u011fini ortaya koydu. Karboksimetilen s\u00fcksinimidil ester etiketleme tekni\u011fi ve MTT testi, MSC-MV'lerin UK-EC'lerin doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, MV'ler, Matrigel matrisinde UK-EC'lerin in vitro damar a\u011f\u0131 olu\u015fumunu art\u0131rabildi. Bir fare arka bacak izemi modelinde, hem MKK'lar hem de MSC-MV'ler, kontrol ortam\u0131na k\u0131yasla kan ak\u0131\u015f\u0131 iyile\u015fmesinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde (P<0.0001) geli\u015fme g\u00f6sterdi, lazer Doppler g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme analiziyle de\u011ferlendirildi. Bu veriler, MV sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n, MKK tedavisinin etkilili\u011finin alt\u0131nda yatan ana mekanizmalardan biri oldu\u011funu, kan damarlar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu te\u015fvik ederek g\u00f6sterdi."}
{"_id":"12903921","title":"Evaluation of oxidative status and depression-like responses in Brown Norway rats with acute myeloid leukemia","text":"Ara\u015ft\u0131rma, akut mieloid lejyonemiyel (AML) ile birlikte depresyonun oksidatif strese neden olabilece\u011fini kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131r. Bu ger\u00e7ek, kanser hastalar\u0131nda depresyonun geli\u015fmesinde oksidatif stresin rol\u00fcne i\u015faret edebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Brown Norway farelerinde AML'nin, oksidatif stresle birlikte, depresyon modellerinde g\u00f6r\u00fclen de\u011fi\u015fikliklere benzeyen davran\u0131\u015fsal ve resept\u00f6r de\u011fi\u015fikliklerine neden olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemektir. Fareler iki gruba ayr\u0131ld\u0131: AML fareleri ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol grubu. AML, Brown Norway farelerine intraperitoneal olarak 10(7) promyelositik lejyonemiyel h\u00fccrelerinin enjekte edilmesiyle ind\u00fcklendi. Depresyon benzeri davran\u0131\u015f, 30 veya 34 g\u00fcn sonra leukemik h\u00fccrelerin enjekte edilmesinden sonra zorlu y\u00fczme testinde de\u011ferlendirildi. De\u011ferlendirmeden sonra fareler \u00f6ld\u00fcr\u00fcld\u00fc ve splen, korteks ve hipokamp\u00fcs \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. T\u00fcketim durumunu de\u011ferlendirmek i\u00e7in dokulara ait homojenatlarda toplam glutation (GSH) i\u00e7eri\u011fi, ferrik iyon azaltma yetene\u011fi (FRAP) seviyesi, heme oksijenaz-1 (HO-1), biliverdin red\u00fcktaz (BvR) ve ferritin mRNA ifadesi, s\u00fcperoksit dismutaz (SOD) aktivitesi ve malondialdehit (MDA) konsantrasyonu \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Kortikal resept\u00f6rlerin etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in radyolabel ba\u011flanma testi kullan\u0131ld\u0131. Leukemik h\u00fccreler, RM-124 antikoruyla FACS Calibur ak\u0131\u015f sitometri kullan\u0131larak belirlendi. AML, 34 g\u00fcnl\u00fck bir dizi deneylerde hareketlilik ve zorlu y\u00fczme testi davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 etkiledi. Leukemik farelerde her a\u015famada oksidatif stres belirtileri g\u00f6zlemlendi. FRAP de\u011ferleri ve glutation i\u00e7eri\u011fi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015ft\u00fc, HO-1 mRNA ifadesi ve malondialdehit konsantrasyonu ise \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. 30 ve 34 g\u00fcnl\u00fck deney serilerinde, kortikal homojenatlarda [(3)H]L-689,560'\u0131n strychnine duyars\u0131z glisin sitesinden ayr\u0131lmas\u0131 i\u00e7in glisin g\u00fcc\u00fcn\u00fcn \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 30 g\u00fcn sonra depresyon geli\u015fimi sonras\u0131 rat korteksinde 5-HT(2A) resept\u00f6rlerinin upreg\u00fclasyonu"}
{"_id":"12909503","title":"Distinct roles for DNA-PK, ATM and ATR in RPA phosphorylation and checkpoint activation in response to replication stress","text":"DNA replikasyon kolu taraf\u0131ndan kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lan DNA hasar\u0131, genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7ma riski ta\u015f\u0131r, bu da karsinojenese \u00f6nc\u00fcs\u00fcd\u00fcr. Hasar kontrol sistemleri, ciddi hasar durumunda h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc durdurur, onar\u0131m\u0131 te\u015fvik eder ve programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikler. Kontrol noktalar\u0131, DNA hasar yan\u0131t a\u011f\u0131 i\u00e7inde kritik par\u00e7alard\u0131r ve kanseri bast\u0131rmak i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. DNA hasar\u0131 ve replikasyon makinesinin bozulmas\u0131, replikasyon stresine neden olur, bu da tek iplikli DNA'n\u0131n birikimiyle karakterize edilir ve replikasyon proteini A (RPA) taraf\u0131ndan ba\u011flan\u0131r, bu da ataxia telangiectasia ve Rad3 ili\u015fkili (ATR) ve RPA32'nin (RPA'n\u0131n bir alt birimi) fosforilasyonunu tetikler, bu da Chk1'in etkinle\u015fmesine ve duraklamas\u0131na yol a\u00e7ar. DNA ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz katalitik alt birimi (DNA-PKcs) [ataxia telangiectasia mutasyona (ATM) ve ATR ile ili\u015fkili bir kinaz], \u00e7ift iplikli DNA k\u0131r\u0131\u011f\u0131 onar\u0131m\u0131 konusunda iyi karakterize edilmi\u015f rollere sahiptir, ancak replikasyon stresine ba\u011fl\u0131 RPA fosforilasyonu konusunda anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015f rollere sahiptir. G\u00f6steriyoruz ki, DNA-PKcs mutasyonlu h\u00fccreler, stres sonras\u0131 replikasyonu durduramaz ve DNA-PKcs taraf\u0131ndan hedeflenen RPA32 fosforilasyon siteleri \u00fczerindeki mutasyonlar, mitozis a\u015famas\u0131nda h\u00fccrelerin oran\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r, ATR'nin Chk1'e sinyal vermesini engeller ve G2\/M duraklama kusuruna neden olur. ATR ve DNA-PK'nin (ama ATM de\u011fil) inhibisyonu, h\u00fccrelerde g\u00f6zlemlenen kusurlar\u0131 taklit eder. Mutant RPA32 veya DNA-PKcs ifade eden h\u00fccreler, replikasyon stresine yan\u0131t olarak H2AX'in s\u00fcrd\u00fcr\u00fclen fosforilasyonunu g\u00f6sterir, bu da mitozise giren h\u00fccrelerde onar\u0131lmam\u0131\u015f hasar ile uygunsuz mitotik giri\u015fi g\u00f6sterir."}
{"_id":"12922760","title":"The essential Schizosaccharomyces pombe Pfh1 DNA helicase promotes fork movement past G-quadruplex motifs to prevent DNA damage","text":"Arka plan G-d\u00f6rtgenler (G4'ler), Hoogsteen hidrojen ba\u011flar\u0131 ile birbirine tutunan, her biri d\u00f6rt guanin dizisinden olu\u015fan istikrarl\u0131 olmayan DNA ikincil yap\u0131lar\u0131d\u0131r. Bakteri ve \u00f6karyote genomlar\u0131nda bu yap\u0131lar\u0131 olu\u015fturabilen diziler, G4 motifleri olarak bilinir. Bud maya Pif1 DNA helikaz\u0131 ve birka\u00e7 bakteri Pif1 ailesi helikazlar\u0131, in vitro g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde G4 yap\u0131lar\u0131n\u0131 a\u00e7abilir ve S. cerevisiae'de G4'ler taraf\u0131ndan tetiklenen DNA hasar\u0131n\u0131 in vivo bask\u0131layabilir.\n\nSonu\u00e7larda, d\u00f6rt b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f maya t\u00fcr\u00fcnde G4 motiflerinin genomik da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ve evrimsel korunmas\u0131n\u0131 belirledik ve Pfh1, tek S. pombe Pif1 ailesi helikaz\u0131yla G4 motifleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceledik. Kromatin imm\u00fcnprecipitasyonu ile derin dizileme birle\u015ftirerek, S. pombe genomunda bir\u00e7ok G4 motifinin Pfh1 ile ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Pfh1'in eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerde, G4 motifleri yak\u0131n\u0131nda krosing kolu duraklamas\u0131 ve DNA hasar\u0131, y\u00fcksek DNA polimeraz yo\u011funlu\u011fu ve fosforile edilmi\u015f histon H2A'n\u0131n g\u00f6stergesi olarak artm\u0131\u015ft\u0131r. Genel olarak, G4 motifleri genlerde az temsil edilmi\u015ftir. Ancak, Pfh1 ile ili\u015fkili G4 motifleri, y\u00fcksek transkripsiyonlu genlerin transkripsiyonlu zincirinde \u00e7ok daha s\u0131k bulunmu\u015ftur, bu da Pfh1'in bu noktalarda \u00e7o\u011falma veya transkripsiyonda bir i\u015flevi olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir.\n\nSonu\u00e7 olarak, i\u015flevsel Pfh1'in yoklu\u011funda, \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f G4 yap\u0131lar\u0131 insan t\u00fcm\u00f6rleriyle ili\u015fkili t\u00fcrde krosing kolu duraklamas\u0131 ve DNA hasar\u0131na neden olur."}
{"_id":"12932176","title":"Wnt7a signaling promotes dendritic spine growth and synaptic strength through Ca\u00b2\u207a\/Calmodulin-dependent protein kinase II.","text":"Sinir sisteminin normal i\u015flevi i\u00e7in uyar\u0131c\u0131 ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 sinapslar aras\u0131ndaki denge kritik \u00f6neme sahiptir. Wnt proteinleri, sinaps olu\u015fumunu art\u0131rarak sinaptik montaj\u0131 te\u015fvik eder. Bununla birlikte, Wnt sinyalizasyonunun uyar\u0131c\u0131 ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 sinaps olu\u015fumunu farkl\u0131 \u015fekilde d\u00fczenledi\u011finin olup olmad\u0131\u011f\u0131 net de\u011fildir. Burada, Wnt7a'n\u0131n uyar\u0131c\u0131 sinaps olu\u015fumunu ve i\u015flevini tercih\u00e7i olarak uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Hipokampal n\u00f6ronlarda, Wnt7a uyar\u0131c\u0131 sinapslar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131rken, bask\u0131lay\u0131c\u0131 sinapslar etkilenmez. Wnt7a veya postsinaptik Dishevelled-1 (Dvl1) ifadesi (bir temel Wnt sinyalizasyon bile\u015feni), k\u00fc\u00e7\u00fck uyar\u0131c\u0131 postsinaptik ak\u0131mlar (mEPSCs) s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve amplit\u00fcd\u00fcn\u00fc, ancak k\u00fc\u00e7\u00fck bask\u0131lay\u0131c\u0131 postsinaptik ak\u0131mlar (mIPSCs) art\u0131rmaz. Wnt7a dendritik dikenlerin yo\u011funlu\u011funu ve olgunlu\u011funu art\u0131r\u0131rken, Wnt7a-Dvl1 eksikli\u011fi fareleri diken morfogenezi ve hipokampusta mossy fiber-CA3 sinaptik iletiminde kusurlar g\u00f6sterir. Bir postsinaptik Ca(2+)\/Calmodulin-ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz II (CaMKII) aktivitesi rapor\u00f6r\u00fc kullanarak, Wnt7a'n\u0131n dikenlerde CaMKII'yi h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde etkinle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u00d6nemli olan, CaMKII'nin inhibisyonu Wnt7a'n\u0131n diken b\u00fcy\u00fcmesi ve uyar\u0131c\u0131 sinaptik g\u00fc\u00e7 \u00fczerindeki etkilerini ortadan kald\u0131r\u0131r. Bu veriler, Wnt7a sinyalizasyonunun dendritik dikenlerde yerel CaMKII'yi etkinle\u015ftirerek spine b\u00fcy\u00fcmesi ve sinaptik g\u00fcc\u00fc d\u00fczenlemede kritik oldu\u011funu g\u00f6sterir. Bu nedenle, Wnt7a sinyalizasyonundaki bozukluklar, uyar\u0131c\u0131 sinyalizasyonun bozuldu\u011fu n\u00f6rolojik bozukluklara katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"12943966","title":"Bitter taste receptors and \u03b1-gustducin regulate the secretion of ghrelin with functional effects on food intake and gastric emptying.","text":"Ghrelin, bir a\u00e7l\u0131k hormonu ve gastroprokinetik \u00f6zelliklere sahip olsa da, mide taraf\u0131ndan salg\u0131lanan ghrelinin kontrol eden fakt\u00f6rler bilinmemektedir. Tat al\u0131c\u0131lar\u0131 (T2R) ve tat G proteinleri, \u03b1-gustducin (gust) ve \u03b1-transducin, ba\u011f\u0131rsakta ifade edilir ve besinlerin kimyasal duyumunda rol oynar. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, T2R agonistlerinin (i) \u03b1-gustducin arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ghrelin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve (ii) besin al\u0131m\u0131n\u0131 ve mide bo\u015falt\u0131m\u0131n\u0131 ghrelin sal\u0131n\u0131m\u0131 yoluyla nas\u0131l etkiledi\u011fini ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r. Farenin midesi, iki ghrelin h\u00fccre pop\u00fclasyonu i\u00e7erir: octanoyl ve desoctanoyl ghrelin i\u00e7eren h\u00fccreler, \u03b1-gustducin ve \u03b1-transducin ile kolokalezdir ve desoctanoyl ghrelin ile boyanm\u0131\u015f h\u00fccrelerdir. T2R agonistlerinin gavaj\u0131, WT farelerde plazma octanoyl ghrelin seviyelerini art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r, ancak bu etki, gust(-\/-) farelerde k\u0131smen bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Mideye T2R agonistlerinin intragastrik y\u00f6netimi, WT farelerde ilk 30 dakikada besin al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r, ancak gust(-\/-) ve ghrelin resept\u00f6r\u00fc knockout farelerde bu etki g\u00f6zlemlenmemi\u015ftir. Bu art\u0131\u015f, WT farelerde agouti-ili\u015fkili peptid (AIP) hipotalamusundaki mRNA ifade d\u00fczeyinde bir art\u0131\u015fa e\u015flik etmi\u015ftir, ancak gust(-\/-) farelerde bu g\u00f6zlem yap\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Ge\u00e7ici besin al\u0131m\u0131ndaki art\u0131\u015f, bir sonraki 4 saatte uzun s\u00fcreli bir azalma ile takip edilmi\u015ftir, bu da mide bo\u015falt\u0131m\u0131n\u0131n inhibisyonuyla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bo\u015falt\u0131m gecikmesi, ghrelin taraf\u0131ndan k\u0131smen kar\u015f\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f olsa da, kolikokin ve GLP-1 ile ili\u015fkili de\u011fildir ve T2R agonistlerinin do\u011frudan mide kas\u0131lmas\u0131n\u0131n inhibisyonu ile ilgilidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, tat al\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n uyar\u0131lmas\u0131n\u0131n ghrelin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 uyard\u0131\u011f\u0131na dair i\u015flevsel kan\u0131tlar sunmas\u0131yla benzersizdir. Tatland\u0131r\u0131c\u0131larla endojen ghrelin d\u00fczeylerinin d\u00fczenlenmesi, kilo ve gastrointestinal motilite bozukluklar\u0131n\u0131n tedavisinde yeni tedavi uygulamalar\u0131 sa\u011flayabilir."}
{"_id":"12948892","title":"Ca2+-permeable AMPA receptors regulate growth of human glioblastoma via Akt activation.","text":"Glioblastoma h\u00fccreleri i\u00e7in gl\u00fctamat\u0131n sal\u0131n\u0131m\u0131 ve yay\u0131l\u0131m\u0131 ile ilgili kan\u0131tlar birikmi\u015ftir. Bu h\u00fccreler, Ca2+-permeable AMPA tipi gl\u00fctamat resept\u00f6rleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla otokronik veya parakronik d\u00f6ng\u00fclerle gl\u00fctamati \u00e7o\u011falma ve g\u00f6\u00e7 i\u00e7in kullan\u0131r. Burada, Ca2+ sinyalizasyonunu d\u00fczenleyen AMPA resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn glioblastoma h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesi ve hareketlili\u011fini Akt'in etkinle\u015ftirilmesiyle sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ca2+-permeable AMPA resept\u00f6r\u00fc yoluyla sa\u011flanan Ca2+, Akt'i Ser-473'de fosforile ederek, bu da \u00e7o\u011falma ve hareketlili\u011fin kolayla\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Dominant-negatif bir Akt formu, Ca2+-permeable AMPA resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn a\u015f\u0131r\u0131 ifadesiyle h\u0131zland\u0131r\u0131lan h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 ve g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc engeller. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, konstit\u00fctif olarak aktif bir Akt formunun, GluR2 cDNA'n\u0131n teslimiyle Ca2+-permeable AMPA resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn Ca2+-impermeable resept\u00f6rlere d\u00f6n\u00fc\u015fmesiyle tetiklenen apoptozu kurtarmak i\u00e7in t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini kurtard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Bu nedenle, Akt, glioblastoma h\u00fccrelerinde Ca2+-sinyalizasyonunu d\u00fczenleyen AMPA resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f efekt\u00f6rleri olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Gl\u00fctamat-AMPA resept\u00f6r\u00fc-Akt yolunun etkinle\u015ftirilmesi, insan glioblastomunun y\u00fcksek dereceli anaplasisi ve invazif b\u00fcy\u00fcmesine katk\u0131da bulunabilir. Bu yeni yol, alternatif bir tedavi hedefi sa\u011flayabilir."}
{"_id":"12956194","title":"The Extracellular Surface of the GLP-1 Receptor Is a Molecular Trigger for Biased Agonism","text":"Ligand y\u00f6nlendirilmi\u015f sinyal \u00f6nyarg\u0131s\u0131, daha iyi ve daha g\u00fcvenli terap\u00f6tikler vaat eden molek\u00fcler olaylar\u0131 \u015fekillendirmek i\u00e7in f\u0131rsatlar sunar. Sinyal \u00f6nyarg\u0131s\u0131n\u0131n s\u00f6m\u00fcr\u00fclmesinde kritik \u00f6neme sahip olan, ligand ba\u011flanmas\u0131n\u0131n i\u00e7sel sinyalleme olaylar\u0131na ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 molek\u00fcler olaylar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131d\u0131r. S\u0131n\u0131f B G protein-ba\u011fl\u0131 resept\u00f6rlerin aktivasyonu, peptidin N ucunun resept\u00f6r \u00e7ekirde\u011fiyle etkile\u015fimiyle s\u00fcrer. Bu etkile\u015fimin sinyalleme \u00fczerindeki etkilerini anlamak i\u00e7in, yollara \u00f6zg\u00fc sinyalleme etkilerinden, agonistin ba\u011fl\u0131l\u0131k etkilerini ay\u0131ran geli\u015fmi\u015f analitik y\u00f6ntemler kulland\u0131k ve resept\u00f6r modifikasyonunun i\u015flevsel sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 \u00fc\u00e7 boyutlu bir resept\u00f6r-ligand kompleksi modeline haritalad\u0131k. Bu, resept\u00f6r aktivitesinin ba\u015flat\u0131lmas\u0131yla ilgili molek\u00fcler i\u00e7g\u00f6r\u00fcler ve \u00f6nyarg\u0131l\u0131 agonizmin mekanizma temeli sa\u011flar. Verilerimiz, peptit agonistlerinin farkl\u0131 resept\u00f6r d\u0131\u015f y\u00fcz \u00f6\u011feleriyle etkile\u015fime girerek etkili ba\u011flant\u0131y\u0131 ve \u00f6nyarg\u0131l\u0131 sinyallemeyi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r, bu da \u00f6nyarg\u0131l\u0131 agonistlerin ak\u0131lc\u0131 tasar\u0131m\u0131n\u0131n temeli olu\u015fturur."}
{"_id":"12966719","title":"A local macrophage chemokine network sustains protective tissue-resident memory CD4 T cells","text":"CD8 dokuda yerle\u015fik bellek T (TRM) h\u00fccreleri viral enfeksiyonu yerel olarak etkili bir \u015fekilde kontrol eder, ancak CD4 TRM'nin rol\u00fc daha az net. Burada, parabiotik fareler kullanarak, genital mukozada \u00f6nceden var olan bir CD4 TRM havuzunun \u00f6l\u00fcmc\u00fcl herpes simplex vir\u00fcs\u00fc 2 (HSV-2) enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 tam koruma sa\u011flamas\u0131 gerekti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Yerel bir makrofaj a\u011f\u0131ndan salg\u0131lanan kimotaktik fakt\u00f6rler, vajinal CD4 TRM'yi haf\u0131za lenfosit k\u00fcmeleri (MLC'ler) i\u00e7inde tutar, dola\u015f\u0131mdaki haf\u0131za T h\u00fccrelerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak. HSV-2'ye yan\u0131t olarak geni\u015fleyen klonlarda zenginle\u015fen CD4 TRM h\u00fccreleri MLC'ler i\u00e7inde bulunur. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, cinsel yolla bula\u015fan bir vir\u00fcse kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flamak i\u00e7in TRM h\u00fccrelerinin kurulmas\u0131 i\u00e7in stratejilerin gereklili\u011fini vurgular ve bu havuzun nas\u0131l kurulabilece\u011fi konusunda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar."}
{"_id":"12991445","title":"Influence of smoking and plasma factors on patency of femoropopliteal vein grafts.","text":"\n## Ama\u00e7\nBir y\u0131l sonra saphenus ven femoropopliteal bypass greftlerinin patency etkilerini belirlemek: sigara i\u00e7me, plazma lipitleri, lipoproteinler, apolipoproteinler ve fibrinogen.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\nLondra ve Birmingham'daki iki sekter referans merkezinde koordine edilen \u00e7ok merkezli bir deneme kapsam\u0131nda saphenus ven femoropopliteal bypass greftleri olan hastalar\u0131n prospektif bir \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alanlar\u0131\nCerrahi b\u00f6l\u00fcmler, poliklinik muayeneleri ve ev ziyaretlerini i\u00e7eren iki sekter referans merkezi.\n\n## Hastalar\n157 hasta (ortalama ya\u015f 66.6 (SD 8.2) y\u0131l), 113'\u00fc bir y\u0131l sonra greftleri a\u00e7\u0131k olan ve 44'\u00fc greftleri t\u0131kal\u0131 olan hastalar.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc\nBir y\u0131l sonras\u0131 k\u00fcm\u00fclatif a\u00e7\u0131kl\u0131k y\u00fczdesi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nSigara i\u00e7me (kan karboksihemoglobin konsantrasyonu (p < 0.05) ve plazma tiyosiyanat konsantrasyonu (p < 0.01) ve plazma fibrinogen (p < 0.001) ve apolipoprotein AI (p < 0.04) ve (a) (p < 0.05) konsantrasyonlar\u0131, t\u0131kal\u0131 greftlere sahip hastalarda anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti. Bir y\u0131l sonra bypassten sonra greftleri a\u00e7\u0131k kalan hastalarda serum kolesterol konsantrasyonlar\u0131 anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti (p < 0.005). Sigara i\u00e7me i\u015faretleri analizine g\u00f6re, hastalar\u0131n d\u00f6rtte biri (40) sigaray\u0131 b\u0131rakt\u0131klar\u0131n\u0131 iddia etmelerinde d\u00fcr\u00fcst de\u011fildi. Sigara i\u00e7me i\u015faretlerine dayanarak, sigara i\u00e7enlerde bir y\u0131l sonras\u0131 greft a\u00e7\u0131kl\u0131\u011f\u0131, ya\u015fam tablosu analiziyle, sigara i\u00e7meyenlere k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (63% v 84%, p < 0.02). Greft a\u00e7\u0131kl\u0131\u011f\u0131, plazma fibrinogen konsantrasyonu alt\u0131nda olanlarda ya\u015fam tablosu analiziyle, konsantrasyonu \u00fcstte olanlarda (90% v 57%, p < 0.0002)"}
{"_id":"12994780","title":"No effect of dietary fat on short-term weight gain in mice treated with atypical antipsychotic drugs","text":"Rasyonel: Atipik antipsikotik ila\u00e7lar (AAD), C57BL\/6J di\u015fi farelerde \u00f6nemli bir kilo al\u0131m\u0131na neden olur. Bu modelde diyet ya\u011f\u0131n\u0131n kilo al\u0131m\u0131 ve kan ya\u011flar\u0131 \u00fczerindeki etkisi bilinmemektedir. Ama\u00e7lar: Hipotezi test etmek ki bu ila\u00e7lar\u0131n obeziteye yol a\u00e7an etkileri y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetin varl\u0131\u011f\u0131 durumunda daha b\u00fcy\u00fckt\u00fcr. Y\u00f6ntemler: C57BL\/6J di\u015fi fareler, 3 hafta boyunca atipik antipsikotikler ile tedavi edildi ve ya d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 (4.6% ya\u011f a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ile) ya da y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 (15.6% ya\u011f a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ile) diyetle beslendiler. Yiyecek al\u0131m\u0131 (Y\u0130), v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 (VAG), v\u00fccut kompozisyonu ve kan ya\u011flar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fclerek tedavi s\u0131ras\u0131nda optimize dozlarda olanzapin, kvetiapin ve risperidon ile tedavi edildi. Enerji al\u0131m\u0131 (EA) ve besin verimlili\u011fi (BV) hesapland\u0131. Grup farkl\u0131l\u0131klar\u0131, tekrarlanan \u00f6l\u00e7\u00fcmler analizi ile varyans analizi (ANOVA) ile analiz edildi. Kan ya\u011f konsantrasyonlar\u0131, EA ve BV, iki y\u00f6nl\u00fc ANOVA ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\nSonu\u00e7: AAD ile tedavi edilen fareler, kontrol grubuna g\u00f6re 3 hafta sonra \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla kilo ald\u0131 (P<0.001). Tedavi ve diyet, zaman i\u00e7inde Y\u0130 ve EA \u00fczerinde \u00f6nemli etkilere sahipti (P<0.001). AAD ile tedavi edilen fareler, kontrol grubuna g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek BV'ye sahipti (P<0.05); ancak ila\u00e7 ve diyet aras\u0131nda anlaml\u0131 bir etkile\u015fim yoktu (P=0.65). Risperidon d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 fareler, placebo d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 farelere g\u00f6re mutlak ya\u011f k\u00fctlesinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla art\u0131\u015f g\u00f6sterdi (P<0.05). T\u00fcm tedavi gruplar\u0131, kvetiapin d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 ve olanzapin y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 d\u0131\u015f\u0131nda, placebo kontrol grubuna g\u00f6re mutlak kas k\u00fctlesinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla art\u0131\u015f g\u00f6sterdi (P<0.05). Kolesterol seviyeleri, placebo'ya k\u0131yasla kvetiapin ve risperidon ile anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P<0.05). Risperidon d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 fareler, placebo ve risperidon y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 far"}
{"_id":"13000926","title":"The role of free radicals in cold injuries.","text":"So\u011fuk yaralanmas\u0131, dondurucu s\u0131cakl\u0131klarda maruz kalma ve hatta \u015fiddetli so\u011fuk ve r\u00fczgarl\u0131 bir ortamda k\u0131sa s\u00fcreli maruz kalmayla olu\u015fan dokusal bir travmad\u0131r. Dondurulmu\u015f dokunun yeniden \u0131s\u0131t\u0131lmas\u0131, kan yeniden ak\u0131\u015f\u0131 ve ayn\u0131 anda serbest oksijen radikallerinin olu\u015fmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Bu incelemede, yeniden \u0131s\u0131tma s\u0131ras\u0131nda so\u011fuk yaralanmas\u0131 ile ilgili serbest oksijen radikallerinin mekanizmas\u0131 hakk\u0131nda mevcut anlay\u0131\u015f tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. \u0130\u015flem s\u0131ras\u0131nda enerji depolar\u0131n\u0131n azalmas\u0131, adenozin n\u00fckleotitlerin birikmesine ve serbest ya\u011f asitlerinin serbest kalmas\u0131na neden olur, bu da lipid membranlar\u0131n par\u00e7alanmas\u0131ndan kaynaklan\u0131r. Yeniden \u0131s\u0131tma s\u0131ras\u0131nda, serbest ya\u011f asitleri siklooksijenaz yoluyla metabolize edilir ve adenozin n\u00fckleotitleri xantin oksidaz yolu ile metabolize edilir. Bunlar serbest oksijen radikallerinin kayna\u011f\u0131 olabilir. Beyaz kan h\u00fccreleri de so\u011fuk yaralanmas\u0131n\u0131n patogenezinde \u00f6nemli bir rol oynayabilir. Superoksit dismutaz ve katalaz gibi oksijen radikal avc\u0131lar\u0131, so\u011fuk ind\u00fcklenen yaralanmay\u0131 azaltmaya yard\u0131mc\u0131 olabilir, ancak eylemleri plazma zar\u0131n\u0131n kolayca ge\u00e7ememesi nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Lipit \u00e7\u00f6z\u00fcnen antioksidanlar, peroksidasyon reaksiyonlar\u0131n\u0131 durdurmak i\u00e7in membranlarda mevcut olduklar\u0131 i\u00e7in daha etkili avc\u0131lar olabilir."}
{"_id":"13001323","title":"SIRT1 deacetylase in SF1 neurons protects against metabolic imbalance.","text":"Y\u00fcksek kalorili diyetlerle kronik beslenme obezite ve tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fc (T2DM) gibi, milyonlarca insan\u0131 etkileyen hastal\u0131klara neden olur. Bu nedenle, diyetle ili\u015fkili metabolik dengesizli\u011fe kar\u015f\u0131 koruyucu yollar\u0131 anlamak kritik t\u0131bbi \u00f6neme sahiptir. Burada, steroidojen fakt\u00f6r 1 (SF1) n\u00f6ronlar\u0131nda SIRT1 eksikli\u011fi olan fare \u00f6rneklerinde, maladaptif enerji harcamas\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak diyetle ili\u015fkili obeziteye kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, mutasyonlu fareler, skeletal kaslarda ins\u00fclin direnci nedeniyle diyetle ili\u015fkili T2DM'ye daha yatk\u0131n hale gelir. Mekanik olarak, bu bozukluklar, orexin-A'n\u0131n ve leptinin metabolik eylemlerinin bozulmas\u0131ndan, k\u0131smen de kaynaklanmaktad\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, SF1 n\u00f6ronlar\u0131nda SIRT1'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden fareler, diyetle ili\u015fkili obezite ve ins\u00fclin direncine kar\u015f\u0131 daha diren\u00e7lidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc enerji harcamalar\u0131 artar ve skeletal kaslarda ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 g\u00fc\u00e7lenir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, SF1 n\u00f6ronlar\u0131nda SIRT1'in diyetle ili\u015fkili metabolik dengesizliklere kar\u015f\u0131 \u00f6nemli koruyucu rollerini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"13002003","title":"mTOR supports long-term self-renewal and suppresses mesoderm and endoderm activities of human embryonic stem cells.","text":"SOX2, NANOG ve OCT-4 i\u00e7eren transkripsiyon d\u00fczenleyici devrelerin son zamanlarda tan\u0131mlanmas\u0131na ra\u011fmen, insan embriyojenik k\u00f6k h\u00fccrelerin (hESCs) pluripotans\u0131n\u0131 kontrol eden i\u00e7sel sinyal a\u011flar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, hESC'lerin uzun s\u00fcreli undiferente b\u00fcy\u00fcmesini d\u00fczenlemede mamali hedefi rapamisin (mTOR) serin\/treonin protein kinaz\u0131n\u0131n kritik bir rol g\u00f6sterdi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. mTOR'un inhibisyonu pluripotans\u0131 bozar, h\u00fccre proliferasyonunu engeller ve hESCs'de mezoderm ve endoderm aktivitelerini art\u0131r\u0131r. Molek\u00fcler d\u00fczeyde, mTOR d\u0131\u015fsal pluripotans\u0131 destekleyen fakt\u00f6rlerden gelen sinyalleri entegre eder ve bir dizi geli\u015fimsel ve b\u00fcy\u00fcme bask\u0131lay\u0131c\u0131 genin transkripsiyonel aktivitelerini bask\u0131lar, bu da genom geni\u015f \u00e7apl\u0131 mikroarray analizleri ile ortaya \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. mTOR taraf\u0131ndan geli\u015fimsel genlerin bask\u0131lanmas\u0131, hESC pluripotans\u0131n\u0131n korunmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Bu sonu\u00e7lar, hESC'lerde kader kararlar\u0131n\u0131 kontrol eden yeni bir sinyal mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yor. Bulu\u015flar\u0131m\u0131z, doku onar\u0131m\u0131 ve yenilenmesi i\u00e7in etkili stratejilere katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"13007205","title":"Intrinsic genetic characteristics determine tumor-modifying capacity of fibroblasts: matrix metalloproteinase-3 5A\/5A genotype enhances breast cancer cell invasion","text":"Stromal fibroblastlar, matris metaloproteinazlar\u0131 (MMP'ler) sal\u0131n\u0131m\u0131 yoluyla t\u00fcm\u00f6r istilas\u0131na katk\u0131da bulunabilir. Pop\u00fclasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, tek n\u00fckleotit polimorfizmleri (SNPs) olan MMP genlerinin ifade d\u00fczeylerini etkiledi\u011fini ve meme kanseri riskini ve hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesini ile ili\u015fkili olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, MMP SNP genotipinin ev sahibi fibroblastlar\u0131n t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre istilas\u0131n\u0131 te\u015fvik etme yetene\u011fine olan etkisini do\u011frudan incelemi\u015ftir. Primer meme fibroblastlar\u0131, meme kanseri olan (n = 13) veya olmayan (n = 19) hastalardan izole edilmi\u015f ve in vitro istila deneylerinde t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre istilas\u0131n\u0131 te\u015fvik etme yetenekleri \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Fibroblast istila te\u015fvik etme kapasitesi (IPC), ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 t\u00fcr\u00fc (tumor veya normal hasta), MMP-1, MMP-3 ve MMP-9 SNP genotipleri ve MMP aktivitesi ile ili\u015fkilendirilerek analiz edilmi\u015ftir. T\u00fcm istatistiksel testler iki tarafl\u0131d\u0131r. Tumor k\u00f6kenli fibroblastlar, normal fibroblastlardan daha y\u00fcksek istila d\u00fczeyleri te\u015fvik etmi\u015ftir (p = 0.041). Genotip ile IPC aras\u0131ndaki ili\u015fkide, y\u00fcksek ifade eden MMP-3 5A\/5A genotipine sahip tumor fibroblastlar\u0131, 5A\/6A ve 6A\/6A genotiplerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek IPC d\u00fczeyleri \u00fcretmi\u015ftir (p = 0.05 ve 0.07, s\u0131ras\u0131yla), ve bu, artm\u0131\u015f MMP-3 sal\u0131n\u0131m\u0131 ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. MMP-3'\u00fcn i\u015flevsel \u00f6nemi, rekombine MMP-3 varl\u0131\u011f\u0131nda artm\u0131\u015f istila ile ve spesifik MMP-3 inhibit\u00f6r varl\u0131\u011f\u0131nda azalm\u0131\u015f istila ile g\u00f6sterilmi\u015ftir. Fibroblast IPC ve y\u00fcksek ifade eden MMP-1 genotip aras\u0131nda ters bir ili\u015fki (p = 0.031) g\u00f6zlemlenmi\u015f, ancak MMP-9 SNP durumu ile hi\u00e7bir ili\u015fki g\u00f6r\u00fclmemi\u015ftir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, normal fibroblastlar, MMP genotiplerine g\u00f6re IPC'de hi\u00e7bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6stermemi\u015f, MMP-3 5A\/5A fibroblastlar\u0131, tumor k\u00f6kenli kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131na k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck IPC d\u00fczeylerine sahip olmu\u015ftur (p = 0.04). Bu \u00e7al\u0131\u015fma, tumor k\u00f6kenli fibroblastlar\u0131n normal fibroblastlardan daha y\u00fcksek IPC d\u00fczeylerine sahip oldu\u011funu ve"}
{"_id":"13011249","title":"Hallmarks of Cancer: The Next Generation","text":"Kanserin temel \u00f6zellikleri, insan t\u00fcm\u00f6rlerinin \u00e7ok a\u015famal\u0131 geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda edinilen alt\u0131 biyolojik yetene\u011fin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Bu \u00f6zellikler, neoplastik hastal\u0131\u011f\u0131n karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ak\u0131lc\u0131 bir \u015fekilde a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in bir d\u00fczenleyici ilke g\u00f6revi g\u00f6r\u00fcr. Bunlar, proliferatif sinyali s\u00fcrd\u00fcrme, b\u00fcy\u00fcme bask\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131 atlatma, h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc engelleme, \u00e7o\u011falt\u0131c\u0131 \u00f6l\u00fcms\u00fczl\u00fck sa\u011flama, anjiyojeni tetikleme ve istila ve metastaz etkinle\u015ftirme yetene\u011fini i\u00e7erir. Bu \u00f6zelliklerin alt\u0131nda yatanlar, genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131d\u0131r, bu da bu \u00f6zelliklerin edinilmesini h\u0131zland\u0131ran genetik \u00e7e\u015fitlili\u011fin kayna\u011f\u0131d\u0131r ve iltihaplanma, birden fazla \u00f6zellik i\u015flevini destekleyen bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Son on y\u0131lda yap\u0131lan kavramsal ilerlemeler, bu listeye potansiyel genelli\u011fi olan iki yeni ortaya \u00e7\u0131kan \u00f6zellik ekledi-enerji metabolizmas\u0131n\u0131n yeniden programlanmas\u0131 ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k y\u0131k\u0131m\u0131ndan ka\u00e7\u0131nma. T\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin yan\u0131 s\u0131ra, t\u00fcm\u00f6rler ba\u015fka bir karma\u015f\u0131kl\u0131k boyutuna da sahiptir: onlar, \"tumor mikro ortam\u0131\" olu\u015fturarak temel \u00f6zellik \u00f6zelliklerini edinmeye katk\u0131da bulunan, i\u015fe al\u0131nm\u0131\u015f, g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte normal h\u00fccrelerin bir repertuar\u0131n\u0131 i\u00e7erirler. Bu kavramlar\u0131n yayg\u0131n uygulanabilirli\u011finin tan\u0131nmas\u0131, insan kanserinin tedavisinde yeni yollar\u0131n geli\u015ftirilmesinde giderek daha fazla etki edecektir."}
{"_id":"13023410","title":"BCR\/ABL oncogenic kinase promotes unfaithful repair of the reactive oxygen species-dependent DNA double-strand breaks.","text":"Onkogenik BCR\/ABL tirozin kinaz\u0131, Philadelphia kromozomu (Ph)-pozitif lenfositik kanser h\u00fccrelerinde s\u00fcrekli DNA hasar\u0131na neden olur. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda, BCR\/ABL taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS'lar), S ve G(2)\/M h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc a\u015famalar\u0131nda \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klara (DSB'ler) yol a\u00e7an kronik oksidatif DNA hasar\u0131na neden oldu\u011funu bulduk. Bu hasarlar\u0131n onar\u0131m\u0131, BCR\/ABL taraf\u0131ndan uyar\u0131lan homolog rekombinasyon onar\u0131m\u0131 (HRR) ve non-homolog u\u00e7 birle\u015ftirme (NHEJ) mekanizmalar\u0131 ile sa\u011flan\u0131r. BCR\/ABL pozitif h\u00fccrelerde y\u00fcksek bir mutasyon oran\u0131, ancak normal h\u00fccrelerde b\u00f6yle bir oran tespit edilmemi\u015ftir. Ayr\u0131ca, yaln\u0131zca BCR\/ABL h\u00fccrelerinde b\u00fcy\u00fck silinmeler, NHEJ \u00fcr\u00fcnleri aras\u0131nda bulunmu\u015ftur. \u00d6nerimiz, Ph-pozitif lenfositik kanserdeki genetik istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n a\u015fa\u011f\u0131daki olay serisine ba\u011fl\u0131 olabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir: BCR\/ABL --> ROS'lar --> oksidatif DNA hasar\u0131 --> proliferatif h\u00fccrelerde DSB'ler --> d\u00fcr\u00fcst olmayan HRR ve NHEJ onar\u0131m\u0131."}
{"_id":"13025574","title":"Cancer risks attributable to low doses of ionizing radiation: assessing what we really know.","text":"Y\u00fcksek dozda iyonize radyasyonun insanlarda kesinlikle zararl\u0131 sonu\u00e7lar\u0131 vard\u0131r, bunlara ancak kanser ind\u00fcklemesiyle s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fildir. \u00c7ok d\u00fc\u015f\u00fck radyasyon dozlar\u0131nda durum \u00e7ok daha belirsizdir, ancak d\u00fc\u015f\u00fck doz radyasyonun riskleri toplum i\u00e7in \u00f6nemlidir; kanser taramas\u0131 testleri, n\u00fckleer g\u00fcc\u00fcn gelece\u011fi, mesleki radyasyon maruziyeti, s\u0131k u\u00e7an riskleri, insanl\u0131 uzay ke\u015ffi ve radyolojik ter\u00f6rizm gibi \u00e7e\u015fitli konularla ilgilidir. D\u00fc\u015f\u00fck doz radyasyonun risklerini nicel olarak belirlemedeki zorluklar\u0131 inceliyoruz ve iki \u00f6zel soruya cevap veriyoruz. \u0130lk olarak, insanlarda kanser risklerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131na dair iyi kan\u0131tlar\u0131n oldu\u011fu en d\u00fc\u015f\u00fck x- veya gama radyasyonu dozu nedir? Epidemiyolojik veriler, yakla\u015f\u0131k 10-50 mSv'lik bir akut maruziyet ve yakla\u015f\u0131k 50-100 mSv'lik bir uzun s\u00fcreli maruziyet i\u00e7in yakla\u015f\u0131k 10-50 mSv ve 50-100 mSv oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. \u0130kinci olarak, bu kanser risk tahminlerini hala daha d\u00fc\u015f\u00fck dozlara nas\u0131l en uygun \u015fekilde genelle\u015ftirebiliriz? Deneysel temelli, nicel olarak \u00f6l\u00e7\u00fclebilir biyofiziksel arg\u00fcmanlar taraf\u0131ndan desteklendi\u011fi i\u00e7in, orta dozlardan \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck dozlara kanser risklerinin do\u011frusal bir \u015fekilde genelle\u015ftirilmesi \u015fu anda en uygun y\u00f6ntem gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu do\u011frusal varsay\u0131m mutlaka en muhafazakar yakla\u015f\u0131m de\u011fildir ve baz\u0131 radyasyonla ind\u00fcklenen kanser risklerinin alt tahminine ve di\u011ferlerinin a\u015f\u0131r\u0131 tahminine yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"13027590","title":"Laparoscopic uterosacral nerve ablation for alleviating chronic pelvic pain: a randomized controlled trial.","text":"Kronik pelvik a\u011fr\u0131, sa\u011fl\u0131kla ilgili ya\u015fam kalitesini, i\u015f verimlili\u011fini ve sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin kullan\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkileyen yayg\u0131n bir durumdur. Laparoskopik uterosakral sinir ablasyonu (LUNA), uterosakral ligamentlerdeki sinir k\u00f6klerini keserek kronik pelvik a\u011fr\u0131l\u0131 hastalar i\u00e7in tedavi se\u00e7ene\u011fi sunar.\n\n**Ama\u00e7:** Kronik pelvik a\u011fr\u0131l\u0131 hastalarda LUNA'n\u0131n etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek.\n\n**Tasar\u0131m, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** 18 Birle\u015fik Krall\u0131k hastanesinden dan\u0131\u015fman jinekolojik cerrahlar taraf\u0131ndan i\u015fe al\u0131nan, 6 aydan uzun s\u00fcredir devam eden kronik pelvik a\u011fr\u0131ya sahip 487 kad\u0131ndan olu\u015fan rastgele kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma. Takip, 3 ve 6 ay ve 1, 2, 3 ve 5 y\u0131l i\u00e7in anketler g\u00f6nderilerek yap\u0131ld\u0131.\n\n**Intervansiyon:** \u0130kili LUNA veya pelvik sinirlerin denervasyonu olmadan laparoskopi; kat\u0131l\u0131mc\u0131lara tedavi atamas\u0131na dair k\u00f6rl\u00fck sa\u011fland\u0131.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:** Ana sonu\u00e7, bir g\u00f6rsel analog \u00f6l\u00e7e\u011fi ile de\u011ferlendirilen a\u011fr\u0131yd\u0131. A\u011fr\u0131n\u0131n 3 t\u00fcr\u00fc (nonsiklik a\u011fr\u0131, dismenore ve dispareuni) i\u00e7in veriler ayr\u0131 ayr\u0131 analiz edildi. \u0130kincil sonu\u00e7, sa\u011fl\u0131kla ilgili ya\u015fam kalitesiydi, bu da genel bir enstr\u00fcman (EuroQoL EQ-5D ve EQ-VAS) ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\n**Sonu\u00e7lar:** Ortalama takip s\u00fcresi 69 ay sonra, en k\u00f6t\u00fc a\u011fr\u0131n\u0131n g\u00f6rsel analog \u00f6l\u00e7e\u011finde LUNA grubu ve LUNA olmayan grup aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark bildirilmedi (-0.04 cm [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 {GA}, -0.33 ila 0.25 cm]; P = .80). Nonsiklik a\u011fr\u0131 (-0.11 cm [95% GA, -0.50 ila 0.29 cm]; P = .60), dismenore (-0.09 cm [95% GA, -0.49 ila 0.30 cm]; P = .60) veya dispareuni (0.18 cm [95% GA, -0.22 ila 0.62 cm]; P = .40) i\u00e7in de farklar"}
{"_id":"13030852","title":"Identification of bone and liver metastases from breast cancer by measurement of plasma alkaline phosphatase isoenzyme activity.","text":"Plazma alkalik fosfataz izoenzim aktiviteleri, kemik ve karaci\u011fer metastazlar\u0131n\u0131n te\u015fhisi ve izlenmesinde meme kanseri hastalar\u0131nda belirlendi. Kemik alkalik fosfataz aktivitesi, radyolojik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f kemik metastazlar\u0131 olan 50 hastadan 21'inde (42%) artt\u0131, ancak toplam alkalik fosfataz aktivitesi sadece 10 hastada (20%) artt\u0131; karaci\u011fer alkalik fosfataz aktivitesi, karaci\u011fer metastazlar\u0131 olan 25 hastadan 12'sinde (48%) y\u00fckseldi. T\u00fcm karaci\u011fer metastaz\u0131 olan hastalar ayn\u0131 zamanda kemik metastazlar\u0131 da g\u00f6steriyordu. Kemik alkalik fosfataz aktivitesi, semptomatik kemik hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti. Izoenzim belirlemesi, 20 hastadan 5'inde hasta y\u00f6netimini de\u011fi\u015ftiren ek bilgiler sa\u011flad\u0131. Alkalik fosfataz izoenzim aktivitesinin \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme prosed\u00fcrlerinden daha az hassas olsa da, kemik ve karaci\u011fer metastazlar\u0131n\u0131n taramas\u0131nda ve erken tespitinde yard\u0131mc\u0131 olabilir ve tedaviye yan\u0131tlar\u0131 hakk\u0131nda yararl\u0131 objektif kan\u0131tlar sa\u011flayabilir."}
{"_id":"13031967","title":"Recommendations on how to ensure the safety and effectiveness of biosimilars in Latin America: a point of view","text":"Biyoteknoloji kaynakl\u0131 ila\u00e7lar\u0131n kullan\u0131m\u0131 son birka\u00e7 on y\u0131lda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. Biosimilar'lar, g\u00fcvenli\u011fini ve etkinli\u011fini belgelemek i\u00e7in s\u0131k\u0131 bir karakterizasyona ve klinik \u00e7al\u0131\u015fmalara tabi tutulmas\u0131na ra\u011fmen, bunlar y\u00fcksek derecede karma\u015f\u0131k molek\u00fcllerdir ve bir biosimilar'\u0131n safla\u015ft\u0131rma ve \u00fcretim s\u00fcrecinde k\u00fc\u00e7\u00fck de\u011fi\u015fiklikler, biyolojik orijinali ve biosimilar'\u0131n g\u00fcvenlik ve etkinli\u011fi profilinde b\u00fcy\u00fck etkilere neden olabilir. Latin Amerika'da, d\u00fczenleyici makamlar, bir biosimilar'\u0131n ticari lisans almas\u0131na izin veren iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f ve standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f yollar kurmaya ba\u015flad\u0131lar. Bir biosimilar'\u0131n s\u0131radan klinik kullan\u0131mda potansiyelini ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in, lisans sonras\u0131 yo\u011fun bir izleme sistemi kurulmal\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu, orijinal biyolojik ve biosimilar'\u0131n ger\u00e7ek benzerli\u011fini do\u011frulamak i\u00e7in tek yoldur. Farmakovigilan, ulusal makamlar\u0131n bir ilac\u0131n pazardaki performans\u0131n\u0131 belirlemesine olanak tan\u0131r. Biyolojik ila\u00e7lar i\u00e7in etkili bir takip ve farmakovigilan sistemi bir\u00e7ok ad\u0131m ve i\u015flemi i\u00e7erir. Latin Amerika'daki politika yap\u0131c\u0131lar\u0131n, etkili bir farmakovigilan sisteminin kurulmas\u0131yla ilgili bir\u00e7ok sorunu ele almalar\u0131na yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in, Amerika Sa\u011fl\u0131k Vakf\u0131, konuyu tart\u0131\u015fmak ve uygulama i\u00e7in \u00f6neriler geli\u015ftirmek \u00fczere bir uzman grubu toplad\u0131. Grup, Latin Amerika'daki farmakovigilan'daki mevcut zorluklar\u0131 ve bo\u015fluklar\u0131 tart\u0131\u015ft\u0131, \u00f6zellikle de onayland\u0131ktan sonra biosimilar'lar\u0131n izlenebilirli\u011fi ve farmakovigilan'la ilgili \u00f6nemli sorunlar\u0131 dikkatle ele ald\u0131. Geli\u015ftirilen \u00f6neriler, \u00fclkelerin ger\u00e7ek ya\u015fam ko\u015fullar\u0131ndaki hastalarda bir biosimilar'\u0131n g\u00fcvenli\u011fini ve performans\u0131n\u0131 do\u011fru bir \u015fekilde belgelemelerine ve b\u00f6lgenin genelinde biosimilar'lar\u0131n farmakovigilan'\u0131n\u0131n ba\u015far\u0131l\u0131 uygulanmas\u0131na \u00f6nemli bir etki yaratmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"13036442","title":"Coordinated regulation of sulfur and phospholipid metabolism reflects the importance of methylation in the growth of yeast","text":"Met4p'nin eksikli\u011fi olan bir maya su\u015funun, s\u00fclf\u00fcr al\u0131m yolunun birincil transkripsiyonel d\u00fczenleyicisi olarak, metiyonin sentezleyememesi. Bu, g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte basit bir auxotrof, zengin ortamlarda fazla metiyonin i\u00e7eren ortamlarda iyi b\u00fcy\u00fcmedi, maya ekstrakt\/pepton\/dextroz plaklar\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck koloniler olu\u015fturdu. Gecelik k\u00fclt\u00fcrlerin plakland\u0131\u011f\u0131 durumlarda daha h\u0131zl\u0131 b\u00fcy\u00fcyen b\u00fcy\u00fck koloniler bol miktarda bulundu, bu da b\u00fcy\u00fcme bozuklu\u011funa kar\u015f\u0131 kendili\u011finden bast\u0131r\u0131c\u0131lar\u0131n y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor. Bast\u0131r\u0131c\u0131 mutasyonlar\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in genomu geni\u015f tek n\u00fckleotit polimorfizmi ve standart genetik analizler kulland\u0131k. En yayg\u0131n bast\u0131r\u0131c\u0131lar, fosfolipid metabolizmas\u0131n\u0131 bask\u0131layan transkripsiyonel bask\u0131lay\u0131c\u0131 OPI1'in i\u015flev kayb\u0131 mutasyonlar\u0131yd\u0131. Met4p'nin h\u0131zl\u0131 ve \u00f6zel olarak bozulmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan yeni bir sistem kullanarak, Met4p'nin kayb\u0131ndan sonra t\u00fcm genlerin dinamik ifadesini inceleyebildik. Opi1p'nin varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011fu ile bu sistemin kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131 deneyler, Met4'\u00fcn genleri aktifle\u015ftirdi\u011fini ve Opi1p'nin S-adenosilmetiyonin (SAM), \u00e7o\u011fu metiltransferaz reaksiyonunun substrat\u0131n\u0131n seviyelerini d\u00fczenleyen genleri bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Met4p'nin eksikli\u011fi olan h\u00fccreler, ya medyada SAM eklendi ya da SAM sentaz genlerinden biri a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011finde normal bir \u015fekilde b\u00fcy\u00fcr. SAM, fosfatidilkolin gibi bol miktarda bulunan membran fosfolipidinin sentezinde kullan\u0131lan metil ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131 olarak \u00fc\u00e7 Opi1p d\u00fczenlenmi\u015f reaksiyonda kullan\u0131l\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, h\u0131zl\u0131 b\u00fcy\u00fcyen h\u00fccrelerin \u00f6nemli bir metilasyon ihtiyac\u0131 oldu\u011funu, muhtemelen fosfolipidlerin biyosentezi i\u00e7in g\u00f6steriyor."}
{"_id":"13042119","title":"Glossary of reference terms for alternative test methods and their validation.","text":"Bu s\u00f6zl\u00fck, hayvan testlerinin alternatiflerine ili\u015fkin \u00e7al\u0131\u015fmalara teknik referanslar sa\u011flamak amac\u0131yla geli\u015ftirildi. Farkl\u0131 kaynaklardan gelen \u00e7e\u015fitli mevcut referans belgelerinden derlendi ve hayvan testlerinin alternatiflerine ili\u015fkin bir referans noktas\u0131 olarak tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Son birka\u00e7 on y\u0131lda geli\u015ftirilen alternatif test y\u00f6ntemleri ve yakla\u015f\u0131mlar\u0131 say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131yla, daha \u00f6nce yay\u0131nlanan terim koleksiyonlar\u0131n\u0131n bir kombinasyonu, g\u00f6zden ge\u00e7irilmesi ve uyumu gereklidir. \u00d6nceki s\u00f6zl\u00fck \u00e7abalar\u0131n\u0131 g\u00fcncelleme ihtiyac\u0131, yeni yakla\u015f\u0131mlar\u0131n geli\u015fmesiyle birlikte yeni kelimelerin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, baz\u0131lar\u0131 art\u0131k kullan\u0131\u015fs\u0131z hale gelmesi ve baz\u0131 terimlerin zaman i\u00e7inde anlamlar\u0131n\u0131n k\u0131smen de\u011fi\u015fmesi nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Bu s\u00f6zl\u00fckle, mevcut yakla\u015f\u0131mlar\u0131 tutarl\u0131 bir \u015fekilde yeni veya g\u00fcncellenmi\u015f test y\u00f6ntemlerinin do\u011frulanmas\u0131 ile ilgili konularda rehberlik sa\u011flamay\u0131 ama\u00e7l\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, yeni geli\u015fmeler ve teknolojiler nedeniyle, bir s\u00f6zl\u00fck canl\u0131 ve s\u00fcrekli g\u00fcncellenen bir belge olmal\u0131d\u0131r. Bu derlemeye dayal\u0131 internet tabanl\u0131 bir s\u00fcr\u00fcm, http:\/\/altweb.jhsph.edu\/ adresinde bulunabilir ve yeni materyalin eklenmesine olanak tan\u0131r."}
{"_id":"13048272","title":"Combinatorial transcriptional control in blood stem\/progenitor cells: genome-wide analysis of ten major transcriptional regulators.","text":"Kombinasyonel transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc (TF) etkile\u015fimleri, h\u00fccre fenotiplerini kontrol eder ve bu nedenle k\u00f6k h\u00fccre olu\u015fumu, bak\u0131m\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 destekler. Burada, kan k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccrelerin (SCL\/TAL1, LYL1, LMO2, GATA2, RUNX1, MEIS1, PU.1, ERG, FLI-1 ve GFI1B) on anahtar d\u00fczenleyicinin genomu \u00e7ap\u0131nda ba\u011flanma desenlerini ve kombinasyonel etkile\u015fimlerini rapor ediyoruz, b\u00f6ylece \u015fimdiye kadar herhangi bir yeti\u015fkin k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccre t\u00fcr\u00fc i\u00e7in en kapsaml\u0131 TF veri setini sa\u011fl\u0131yoruz. Genomu \u00e7ap\u0131nda karma\u015f\u0131k ba\u011flanma desenlerine y\u00f6nelik hesaplama analizi, ard\u0131ndan i\u015flevsel do\u011frulama, a\u015fa\u011f\u0131daki sonu\u00e7lar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131: \u00f6ncelikle, daha \u00f6nce tan\u0131nmayan bir kombinasyonel etkile\u015fim, yedi TF'nin (SCL, LYL1, LMO2, GATA2, RUNX1, ERG ve FLI-1) aras\u0131nda. \u0130kincisi, do\u011frudan protein-protein etkile\u015fimlerini d\u00f6rt anahtar d\u00fczenleyici (RUNX1, GATA2, SCL ve ERG) aras\u0131nda, karma\u015f\u0131k DNA'ya ba\u011flanmay\u0131 istikrarl\u0131 hale getirmede rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc, Runx1(+\/-)::Gata2(+\/-) bile\u015fik heterozigot fareler, orta gebelikte ciddi hematopoietik kusurlar ile hayatta kalamazlar. Birlikte, bu \u00e7al\u0131\u015fma, k\u00f6k ve \u00f6nc\u00fc h\u00fccrelerin transkripsiyonel kontrol\u00fcne ili\u015fkin yeni i\u015flevsel i\u00e7g\u00f6r\u00fcler elde etmek i\u00e7in genom \u00e7ap\u0131nda analizlerin g\u00fcc\u00fcn\u00fc g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"13069283","title":"Influence of CYP2D6 Polymorphisms on Serum Levels of Tamoxifen Metabolites in Spanish Women with Breast Cancer","text":"ARKA PLAN Estrojen resept\u00f6r\u00fc pozitif meme kanseri t\u00fcm\u00f6rleri, b\u00fcy\u00fcme ve \u00e7o\u011falmalar\u0131 i\u00e7in estrojen sinyaline ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ve tamoksifen ile anti-estrojen tedavisi ile tedavi edilebilir. CYP2D6 ve CYP2C19 genlerinin polimorfizmleri, tamoksifen tedavisine kar\u015f\u0131 zay\u0131fl\u0131kla ili\u015fkili olan tamoksifen metabolizmas\u0131n\u0131 etkiler. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u0130spanyol kad\u0131nlarda estrojen resept\u00f6r\u00fc pozitif meme kanseri olan ve tamoksifen tedavisi aday\u0131 olan hastalarda CYP2D6 ve CYP2C19 genetik polimorfizmlerinin farmakokineti\u011fe etkisini ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. Y\u00d6NTEM \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, 90 estrojen resept\u00f6r\u00fc pozitif meme kanseri hastas\u0131 incelendi ve AmpliChip CYP450 testi ile CYP2D6 ve CYP2C19 gen varyantlar\u0131 belirlendi. Tamoksifen ve metabolitlerinin plazma seviyeleri, y\u00fcksek performansl\u0131 s\u0131v\u0131 kromatografisi ile nicel olarak belirlendi. SONU\u00c7LAR CYP2D6 fenotipinde hastalar\u0131n %80'i geni\u015f metaboliz\u00f6r, %12.2'si ara metaboliz\u00f6r, %2.2'si ultra h\u0131zl\u0131 metaboliz\u00f6r ve %5.6's\u0131 zay\u0131f metaboliz\u00f6rd\u00fc. Hastalarda *1 aleli frekans\u0131 %35, *2 aleli frekans\u0131 %21 ve *4 aleli frekans\u0131 %18,9 idi. T\u00fcm zay\u0131f metaboliz\u00f6rler *4\/*4 homozigottu ve endoksifen ve 4-hidroksi tamoksifen seviyeleri geni\u015f metaboliz\u00f6rlere g\u00f6re %25 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Meme kanseri sonu\u00e7lar\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011fu bilinen CYP2C19*2 aleli, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda incelenen alellerde %15,6 oran\u0131nda tespit edildi. SONU\u00c7 CYP2D6*4\/*4 genotipinin 4-hidroksi tamoksifen ve endoksifen seviyeleri ile ters orant\u0131l\u0131 oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu sonu\u00e7lara g\u00f6re, CYP2D6 ve CYP2C19 genotiplemesi, tamoksifen tedavisi \u00f6ncesi re\u00e7ete edilmeden \u00f6nce tavsiye edilir."}
{"_id":"13070316","title":"Role of tumor associated macrophages in tumor angiogenesis and lymphangiogenesis","text":"T\u00fcm\u00f6r angiogenezi, h\u0131zla b\u00fcy\u00fcyen malign dokulara gerekli besin ve oksijeni tedarik eden hayati bir s\u00fcre\u00e7tir. Angiogenik anahtar, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 ve b\u00fcy\u00fcmesini sa\u011flar ve onlar\u0131 damar sistemine ba\u011flayarak metastatik hastal\u0131\u011fa yol a\u00e7ar. Monositlerden t\u00fcretilen ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri taraf\u0131ndan i\u015fe al\u0131nan makrofajlar, angiogenik fakt\u00f6rlerin \u00f6nemli bir kayna\u011f\u0131d\u0131r ve bu da angiogenik anahtar\u0131 g\u00fc\u00e7lendirir. T\u00fcm\u00f6r endoteliyumu, angiopoietin-2'yi salg\u0131lar ve TIE2 resept\u00f6r\u00fc ifade eden monositlerin (TEM) t\u00fcm\u00f6r sitelerine toplanmas\u0131n\u0131 daha da kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. T\u00fcm\u00f6r ili\u015fkili makrofajlar (TAM), t\u00fcm\u00f6rlerin avvask\u00fcler alanlar\u0131nda hipoksiyi alg\u0131lar ve VEGFA gibi angiogenik fakt\u00f6rlerin \u00fcretimine tepki verir. VEGFA, endotel h\u00fccrelerinin (EC) ve makrofajlar\u0131n kemotaksisini uyar\u0131r. Baz\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerde, TAM'lar MMP9'un ana kayna\u011f\u0131 olarak g\u00f6r\u00fcnmektedir. TAM'lar\u0131n y\u00fcksek MMP9 ifadesi, ekstrasel\u00fcler matris (ECM) bozulmas\u0131n\u0131 ve biyoaktif VEGFA'n\u0131n sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. TAM'lar taraf\u0131ndan salg\u0131lanan di\u011fer angiogenik fakt\u00f6rler aras\u0131nda temel fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (bFGF), timidin fosfataz (TP), plazminojen aktivat\u00f6r (uPA) ve adrenomedullin (ADM) bulunur. Ayn\u0131 fakt\u00f6rler, makrofajlar\u0131n angiogenezi ind\u00fcklemesi i\u00e7in kullan\u0131lan fakt\u00f6rler (\u00f6rne\u011fin, VEGFA ve MMP9) lenfangiogenezi de destekler. TAM'lar, LYVE-1'i ifade edebilir, lenfatik endotelinin bilinen bir i\u015faretleyicisidir. TAM'lar, hem pro-lenfangiogenik fakt\u00f6rlerin sekresyonu hem de lenfatik EC'ye trans-diferansiyasyon yoluyla t\u00fcm\u00f6r lenfangiogenezi destekler. Yeni pro-angiogenik fakt\u00f6r YKL-40, memelilerde chitinaz benzeri protein (CLP) ailesine aittir ve sitokin veya b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. \u0130nsan CLP ailesi, YKL-40, YKL-39 ve SI-CLP'yi i\u00e7erir. Makrofajlarda bu \u00fc\u00e7 CLP'nin \u00fcretimi, kar\u015f\u0131t olarak d\u00fczenlenir. Son zamanlarda"}
{"_id":"13071728","title":"The HIV Treatment Gap: Estimates of the Financial Resources Needed versus Available for Scale-Up of Antiretroviral Therapy in 97 Countries from 2015 to 2020","text":"\n# Arka Plan\nD\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (DS\u00d6), 2015'te t\u00fcm HIV'li bireylerin, CD4 say\u0131s\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n, tan\u0131 konduktan sonra antiretroviral terapi (ART) ba\u015flatmas\u0131n\u0131 \u00f6neren g\u00f6zden ge\u00e7irilmi\u015f k\u0131lavuzlar yay\u0131nlad\u0131. Ancak, h\u0131zl\u0131 ART \u00f6l\u00e7eklendirmesi i\u00e7in k\u00fcresel kaynaklara ihtiya\u00e7 duyan az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131ld\u0131. Sa\u011fl\u0131k Politikas\u0131 Projesi alt\u0131nda, 97 \u00fclke i\u00e7in modelleme analizleri ger\u00e7ekle\u015ftirdik, 2015-2020 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ART'ye uygunluk ve say\u0131lar\u0131, ayn\u0131 zamanda tesis d\u00fczeyinde gerekli finansal kaynaklar\u0131 tahmin ettik. Tahmin edilen finansal gereksinimleri, tahmini olarak mevcut fonlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nMevcut tedavi kapsam\u0131 ve gelecekteki tedavi ihtiyac\u0131, \u00fclkelere \u00f6zg\u00fc epidemiyolojik ve demografik verilere dayanmaktad\u0131r. Sim\u00fcle edilen y\u0131ll\u0131k tedavi g\u00f6ren birey say\u0131lar\u0131, (1) \u00fclkelerin mevcut ART uygunluk politikalar\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmesi, (2) DS\u00d6 2013 uygunluk k\u0131lavuzlar\u0131n\u0131n baz\u0131 y\u00f6nlerinin evrensel olarak benimsenmesi ve (3) DS\u00d6 2015 k\u0131lavuzlar\u0131na g\u00f6re geni\u015fletilmi\u015f uygunluk ve 2020'ye kadar ART'nin \"90-90-90\" hedeflerini kar\u015f\u0131lama senaryolar\u0131ndan elde edildi. Antiretroviral ila\u00e7lar, laboratuvar testleri ve tesis d\u00fczeyinde personel ve genel giderler i\u00e7in y\u0131ll\u0131k kaynak gereksinimlerini modelleme yapt\u0131k. 2020'ye kadar, mevcut uygunluk planlar\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcr ve tarihsel oranlara dayal\u0131 olarak kapsam\u0131 art\u0131r\u0131rsa, 25,7 milyon (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 25,5-26,0) yeti\u015fkin ve 1,57 milyon (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1,55-1,60) \u00e7ocuk ART alabilir. E\u011fer \u00fclkeler DS\u00d6 2013 k\u0131lavuzlar\u0131n\u0131n baz\u0131 y\u00f6nlerini evrensel olarak benimserlerse, 2020'ye kadar 26,5 milyon (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 26,0-27,0) yeti\u015fkin ve 1,53 milyon (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1,52-1,55) \u00e7ocuk ART alabilir. 90-90-90 senaryosunda,"}
{"_id":"13072112","title":"Distinction and relationship between elongation rate and processivity of RNA polymerase II in vivo.","text":"Birka\u00e7 protein ve ila\u00e7, RNA polimeraz (Pol) II'nin transkripsiyonel uzatma s\u00fcrecine dahil olmu\u015ftur, ancak in vivo uzatma h\u0131z\u0131n\u0131 (dakikada n\u00fckleotit eklemeleri) ve i\u015flevselli\u011fini (inisiyasyon olay\u0131na g\u00f6re n\u00fckleotit eklemeleri) d\u00fczenleyen fakt\u00f6rler hakk\u0131nda az bilgi vard\u0131r. Burada, Pol II'nin Rpb2 alt biriminde bir mutasyonun hem uzatma h\u0131z\u0131n\u0131 hem de in vivo i\u015flevselli\u011fini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, test edilen olas\u0131 uzatma fakt\u00f6rlerinden hi\u00e7biri uzatma h\u0131z\u0131n\u0131 etkilemiyor, ancak THO kompleksi ve Spt4'teki mutasyonlar \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde i\u015flevselli\u011fi azalt\u0131yor. 6-azaurasil ve mycophenolik asit ila\u00e7lar\u0131 hem uzatma h\u0131z\u0131n\u0131 hem de i\u015flevselli\u011fi azalt\u0131yor ve bu i\u015flevsellik bozuklu\u011fu Spt4, TFIIS ve CTDK-1 mutasyonlar\u0131 ile k\u00f6t\u00fcle\u015fiyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, in vivo'da Pol II uzatma h\u0131z\u0131n\u0131n azalmas\u0131n\u0131n kromatin \u015fablonu boyunca erken ayr\u0131\u015fmaya yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve Pol II i\u015flevselli\u011finin uzatma h\u0131z\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"13072113","title":"Neurite sprouting and synapse deterioration in the aging Caenorhabditis elegans nervous system.","text":"Caenorhabditis elegans, sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015flanman\u0131n d\u00fczenleyen korunmu\u015f mekanizmalar\u0131 analiz etmek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir modeldir. Ya\u015fl\u0131 solucan\u0131n sinir sisteminde, n\u00f6ronal \u00f6l\u00fcm ve\/veya s\u00fcre\u00e7lerin tespit edilebilir kayb\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6r\u00fclmez, ancak dendrit yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131 ve sinaptik b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn kayb\u0131 insan beyninin d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc ve i\u015flev bozuklu\u011funa katk\u0131da bulunaca\u011f\u0131 varsay\u0131ld\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte sinir sistemi de\u011fi\u015fiklikleri taramak i\u00e7in floresan mikroskopisi ve elektron mikroskopisi (EM) birle\u015ftirdik. Ya\u015fl\u0131 C. elegans sinir sisteminde iki ana morfolojik de\u011fi\u015fim bile\u015feni rapor ediyoruz: (1) belirli n\u00f6ronlardan yeni \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131n birikimi ve (2) sinaptik b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn fiziksel gerilemesi. Yeni \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131 fenotipleri, ana dendritten dallanma veya somalardan yeni b\u00fcy\u00fcme gibi, baz\u0131 ya\u015fl\u0131 n\u00f6ronlarda y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, ancak t\u00fcm\u00fcnde de\u011fil. Mitokondri, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 dalma siteleriyle s\u0131kl\u0131kla ili\u015fkilidir. D\u00fc\u015f\u00fck ins\u00fclin sinyali, ya\u015fl\u0131 ya\u015fta ALM ve PLM n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n yap\u0131sal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korur ve hem DAF-16\/FOXO hem de \u0131s\u0131 \u015foku fakt\u00f6r\u00fc transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc HSF-1 n\u00f6roprotektif i\u015flevler g\u00f6sterir. hsf-1 bu kapasitede h\u00fccre otonom olarak hareket edebilir. Sinaps zengin b\u00f6lgelerde EM de\u011ferlendirmesi, sinaptik vesik\u00fcl say\u0131lar\u0131nda \u00e7arp\u0131c\u0131 bir azalma ve presinaptik yo\u011funluk boyutunun k\u00fc\u00e7\u00fclmesini ortaya koyar. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, hareket kabiliyetini koruyan ya\u015fl\u0131 hayvanlar, ayn\u0131 ya\u015fta zay\u0131flam\u0131\u015f hayvanlara k\u0131yasla daha az sinaptik d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6sterir, bu da sinaptik b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn hareket kabiliyetiyle ili\u015fkili oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Verilerimiz, C. elegans sinir sisteminin ya\u015flanmas\u0131yla memelilerin beyni aras\u0131nda benzerlikler ortaya koymaktad\u0131r, bu da ya\u015fa ba\u011fl\u0131 n\u00f6ronal yan\u0131tlar\u0131n korunmu\u015f olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. C. elegans'da n\u00f6ronal ya\u015flanma mekanizmalar\u0131 \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015fmak, beyin sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 uzatma terapilerinin geli\u015ftirilmesine etki edebilir."}
{"_id":"13083189","title":"Determinants of adolescent physical activity and inactivity patterns.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nFiziksel aktivite kal\u0131plar\u0131n\u0131 \u015fekillendiren \u00e7evresel belirleyicilerin \u00f6nemli etkisinin tan\u0131nmas\u0131na ra\u011fmen, bu fakt\u00f6rlerin fiziksel aktivite \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in \u00e7ok az deneysel ara\u015ft\u0131rma yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu makale, ABD'deki gen\u00e7ler aras\u0131nda fiziksel aktivite ve hareketsizlik kal\u0131plar\u0131n\u0131 \u015fekillendiren \u00e7evresel ve sosyo-demografik belirleyicileri ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. \u00c7evresel belirleyicileri, fiziksel aktivite f\u0131rsatlar\u0131na do\u011frudan etki eden ve de\u011fi\u015ftirilebilen fiziksel \u00e7evredeki fakt\u00f6rler olarak tan\u0131mlar\u0131z. Bu ara\u015ft\u0131rma, fiziksel aktivite ve hareketsizlik \u00fczerindeki \u00e7evresel ve sosyo-demografik belirleyicileri inceler ve bu bulgular\u0131n, gen\u00e7ler aras\u0131nda fiziksel aktiviteyi art\u0131rmak ve hareketsizli\u011fi azaltmak i\u00e7in toplum d\u00fczeyinde m\u00fcdahale stratejilerine i\u015faret edebilece\u011fini ima eder.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131 ve Y\u00f6ntemi\n\u00c7al\u0131\u015fma n\u00fcfusu, 1996 Ulusal Uzun S\u00fcreli Ergen Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'ndan elde edilen, ABD'deki orta ve lise \u00f6\u011frencileri aras\u0131nda ulusal temsiliyetine sahip 17.766 ABD ergeninin verilerini i\u00e7erir (3.933 olmayan Hispanik siyahlar, 3.148 Hispanik ve 1.337 Asyal\u0131lar dahil). Haftada saatlik hareketsizlik (TV\/video izleme ve video\/bilgisayar oyunlar\u0131) ve haftada orta ila \u015fiddetli fiziksel aktivite s\u00fcresi anketlerle toplanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7\u0131kt\u0131 de\u011fi\u015fkenleri, orta ila \u015fiddetli fiziksel aktivite ve hareketsizlikti ve bunlar\u0131 kategorilere ay\u0131rd\u0131k: (Fiziksel aktivite: 0-2 kez\/hafta, 3-4 kez\/hafta ve >=5 kez\/hafta; Hareketsizlik: 0-10 saat\/hafta, 11-24 saat\/hafta ve >=25 saat\/hafta). Fiziksel aktivite ve hareketsizli\u011fin sosyo-demografik ve \u00e7evresel korelasyonlar\u0131, maruz kalma ve kontrol de\u011fi\u015fkenleri olarak kullan\u0131ld\u0131 ve cinsiyet, ya\u015f, kentsel ikamet, okul fiziksel e\u011fitim program\u0131na kat\u0131l\u0131m, topluluk rekreasyon merkezinin kullan\u0131m\u0131, mahallede ciddi su\u00e7lar\u0131n toplam bildirilen vakalar\u0131, sosyo-ekonomik durum, etnik k\u00f6ken, ABD'de ikamet eden nesil, evde anne\/baban\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, hamilelik durumu, \u00e7al\u0131\u015fma durumu"}
{"_id":"13097856","title":"Suicide prevention strategies: a systematic review.","text":"2002 y\u0131l\u0131nda d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda yakla\u015f\u0131k 877.000 ki\u015fi intihar nedeniyle hayat\u0131n\u0131 kaybetti. Baz\u0131 geli\u015fmi\u015f \u00fclkeler ulusal intihar \u00f6nleme planlar\u0131 uygulad\u0131. Bu planlar genellikle birden fazla m\u00fcdahale \u00f6nermesine ra\u011fmen, etkinli\u011fi nadiren de\u011ferlendirilir.\n\nAma\u00e7lar: Belirli intihar \u00f6nleyici m\u00fcdahalelerin etkinli\u011fini incelemek ve gelecekteki \u00f6nleme programlar\u0131 ve ara\u015ft\u0131rmalara y\u00f6nelik \u00f6nerilerde bulunmakt\u0131r.\n\nVeri Kaynaklar\u0131 ve \u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi: \u0130ntihar \u00f6nleme ile ilgili yay\u0131nlar\u0131, MEDLINE, Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi ve PsychINFO veritabanlar\u0131nda elektronik arama yaparak \u00e7oklu arama terimlerini kullanarak belirledik. 1966 ile Haziran 2005 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yay\u0131nlanan ve \u00f6nleyici m\u00fcdahaleleri b\u00fcy\u00fck alanlara de\u011ferlendiren \u00e7al\u0131\u015fmalar dahil edildi: genel halk ve profesyoneller i\u00e7in e\u011fitim ve fark\u0131ndal\u0131k; risk alt\u0131ndaki bireyler i\u00e7in tarama ara\u00e7lar\u0131; psikiyatrik bozukluklar\u0131n tedavisi; \u00f6l\u00fcmc\u00fcl eri\u015fimin k\u0131s\u0131tlanmas\u0131; ve sorumlu medya intihar raporlamas\u0131.\n\nVeri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131: \u0130lgi alan\u0131ndaki birincil sonu\u00e7lara ili\u015fkin veriler: intihar davran\u0131\u015f\u0131 (tamamlanma, giri\u015fim, d\u00fc\u015f\u00fcnme), ara veya ikincil sonu\u00e7lar (tedavi aray\u0131\u015f\u0131, risk alt\u0131ndaki bireylerin belirlenmesi, antidepresan re\u00e7ete\/kullan\u0131m oranlar\u0131, y\u00f6nlendirmeler) veya her ikisi de \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. 15 \u00fclkeden uzmanlar t\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irdi. Dahil edilen makaleler, tamamlanm\u0131\u015f ve giri\u015fimsel intihar ve intihar d\u00fc\u015f\u00fcncesi ile ilgili raporlar veya, gerekti\u011finde, ara sonu\u00e7lar, yard\u0131m arama davran\u0131\u015f\u0131, risk alt\u0131ndaki bireylerin belirlenmesi, tedaviye giri\u015f ve antidepresan re\u00e7ete oranlar\u0131 gibi raporlar i\u00e7eriyordu.\n\nNet bir \u015fekilde tan\u0131mlanan ara\u015ft\u0131rma sorunu i\u00e7in \u00fc\u00e7 ana \u00e7al\u0131\u015fma t\u00fcr\u00fc dahil edildi: sistematik incelemeler ve meta-analizler (n=10), rastgele kontroll\u00fc denemeler (n=18) veya kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 (n=24) gibi nicel \u00e7al\u0131\u015fmalar ve ekolojik veya n\u00fcfus temelli \u00e7al\u0131\u015fmalar (n=41). \u00c7al\u0131\u015fma n\u00fcfuslar\u0131 ve y\u00f6ntemlerdeki heterojenlik, resmi meta-analiz yap\u0131lmas\u0131n\u0131 engelledi; bu nedenle, anlat\u0131m sentezi sunulmaktad\u0131r.\n\nVeri Sentezi: Doktorlar\u0131n depresyon tan\u0131 ve tedavi e\u011fitimi ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl eri\u015fimin k\u0131s\u0131tlanmas\u0131 intihar oranlar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. Kamu e\u011fitimi, tarama programlar\u0131 ve medya e\u011fitimi gibi di\u011fer y\u00f6ntemler daha fazla test edilmelidir."}
{"_id":"13106686","title":"Oxidative damage of DNA confers resistance to cytosolic nuclease TREX1 degradation and potentiates STING-dependent immune sensing.","text":"DNA'ya kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k alg\u0131lamas\u0131 antiviral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir, ancak ayn\u0131 zamanda lupus erythematosus (LE) gibi otoimm\u00fcn hastal\u0131klar\u0131 da tetikleyebilir. Burada, sitoplazmik DNA alg\u0131lamas\u0131nda hasar ili\u015fkili bir DNA modifikasyonunun rol\u00fcne dair kan\u0131tlar sunduk. Okside edilmi\u015f baz 8-hidroksiguanosin (8-OHG), DNA'daki oksidatif hasar\u0131n bir i\u015faret\u00e7isi, 3' onar\u0131m exon\u00fckleaz 1 (TREX1) taraf\u0131ndan medyasyon edilen par\u00e7alanmaya kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 azaltarak sitoplazmik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k alg\u0131lamas\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7lendirdi. Oksidatif modifikasyonlar, patojen DNA's\u0131nda lizozomik reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) maruziyeti s\u0131ras\u0131nda fizyolojik olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131 ve ayn\u0131 zamanda n\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccre tuza\u011f\u0131 (NET) DNA's\u0131nda oksidatif patlama s\u0131ras\u0131nda da g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 8-OHG, LE hastalar\u0131n\u0131n UV ile maruz kalm\u0131\u015f cilt lezyonlar\u0131nda da bol miktarda bulundu ve tip I interferon (IFN) ile kolokalezdi. Lupus yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 olan farelere okside edilmi\u015f DNA enjekte etmek, hastalarda g\u00f6r\u00fclen ilgili lezyonlara \u00e7ok benzeyen lezyonlara neden oldu. Bu nedenle, okside edilmi\u015f DNA, enfeksiyon, steril iltihaplanma ve otoimm\u00fcnl\u00fck i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar ta\u015f\u0131yan bir hasar ili\u015fkili molek\u00fcler desen (DAMP) prototipi olarak hizmet eder."}
{"_id":"13108582","title":"IL-18 induction of osteopontin mediates cardiac fibrosis and diastolic dysfunction in mice.","text":"Osteopontin (OPN), d\u0131\u015f matrisin \u00f6nemli bir bile\u015feni, dokular\u0131n yeniden \u015fekillenmesi s\u0131ras\u0131nda fibrotik s\u00fcre\u00e7le ili\u015fkilidir. OPN ve sitokin interleukin (IL)-18, \u00e7e\u015fitli insan kardiyak patolojilerde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, kardiyak OPN ifadesinin d\u00fczenlenmesindeki IL-18'in rol\u00fcn\u00fc ve bunun sonucunda ortaya \u00e7\u0131kan interstisiyel fibroz ve diastolik disfonksiyonu belirlemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Murin modellerinde sol ventrik\u00fcl bas\u0131n\u00e7 ve hacim y\u00fck\u00fc uygulamalar\u0131nda IL-18, OPN ifadesi ve interstisiyel fibrozun paralel art\u0131\u015flar\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. 2 hafta boyunca uygulanan rekombine (r)IL-18, kardiyak OPN ifadesini, interstisiyel fibroz ve diastolik disfonksiyonu art\u0131rd\u0131. Se\u00e7ici toll-like resept\u00f6r (TLR)9 uyar\u0131c\u0131s\u0131 ile T yard\u0131mc\u0131 (Th)1 fenotipini uyaran, kardiyak IL-18 ve OPN ifadesini art\u0131rd\u0131, bu da kardiyak fibriller kolajen konsantrasyonlar\u0131nda art\u0131\u015fa ve interstisiyel fibroz ile sonu\u00e7lanan diastolik disfonksiyona neden oldu. rIL-18, kardiyak fibroblast k\u00fclt\u00fcrlerinde OPN ifadesini ve protein seviyelerini ind\u00fckledi. TLR9 ile uyaran T lenfosit k\u00fclt\u00fcrlerinden gelen ko\u015fullu medya, kardiyak fibroblastlarda IL-18 ve OPN ifadesini uyand\u0131rd\u0131, ancak IL-18 resept\u00f6r\u00fcn\u00fc n\u00f6tralize eden bir n\u00f6tralize edici antikor ile engellenen OPN ifadesindeki art\u0131\u015f\u0131 ortadan kald\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc interferon d\u00fczenleyici fakt\u00f6r (IRF)1 veya IRF1 k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA (siRNA) ile IRF1 mutasyonu, kardiyak fibroblastlarda IL-18 ve OPN ifadesinin azalmas\u0131na neden oldu. Bas\u0131n\u00e7 y\u00fck\u00fc alt\u0131nda, IRF1 mutasyonu olan fareler, kardiyak dokuda IL-18 ve OPN ifadesinin a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesini, kardiyak fibrotik geli\u015fimin azalmas\u0131n\u0131 ve sol ventrik\u00fcl fonksiyonunun artmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, IL-18'in ind\u00fcklenmesinin OPN ile kardiyak fibroz ve diastolik disfonksiyon"}
{"_id":"13116880","title":"Hematopoietic stem cell: self-renewal versus differentiation.","text":"Memel kan sistemi, 10'dan fazla farkl\u0131 olgun h\u00fccre tipi i\u00e7eren, belirli bir h\u00fccre tipi olan hematopoietik k\u00f6k h\u00fccre (HKS) \u00fczerine kuruludur. Sistem i\u00e7inde, yaln\u0131zca HKS'ler hem \u00e7oklu potansiyelli hem de kendili\u011finden yenilenme yetene\u011fine sahiptir. \u00c7oklu potansiyellik, t\u00fcm i\u015flevsel kan h\u00fccrelerine farkl\u0131la\u015fabilme yetene\u011fidir. Kendili\u011finden yenilenme, farkl\u0131la\u015fmadan HKS'yi \u00fcretme yetene\u011fidir. Olgun kan h\u00fccreleri (OKC'ler) \u00e7o\u011funlukla k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc oldu\u011fundan, HKS'ler \u00f6m\u00fcr boyu boyunca daha farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f projenat\u00f6rler sa\u011flarken, HSC havuz boyutunu do\u011fru bir \u015fekilde dengeleyerek kendili\u011finden yenilenme ve farkl\u0131la\u015fmay\u0131 dengeler. Bu nedenle, HKS'lerin kendili\u011finden yenilenme ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n mekanizmalar\u0131n\u0131 anlamak merkezi bir konudur. Bu incelemede, kan sistemindeki hiyerar\u015fik yap\u0131ya, yeti\u015fkin HKS'lerin kendili\u011finden yenilenme ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen mikro ortam ve molek\u00fcler ipu\u00e7lar\u0131na ve HKS biyolojisini anlamak i\u00e7in ortaya \u00e7\u0131kan sistem yakla\u015f\u0131mlar\u0131na odaklan\u0131yoruz."}
{"_id":"13123189","title":"RSEM: accurate transcript quantification from RNA-Seq data with or without a reference genome","text":"ARKA PLAN RNA-Seq, transkript yo\u011funluklar\u0131n\u0131n \u00f6l\u00e7\u00fclme bi\u00e7imini devrimle\u015ftiriyor. RNA-Seq verilerinden transkript miktar\u0131n\u0131 belirlemedeki temel zorluklardan biri, birden fazla gen veya izoleme bi\u00e7imine e\u015flenen okullar\u0131n i\u015flenmesidir. Bu sorun, \u00f6zellikle de yeni transkriptom montajlar\u0131 ile nicel belirleme i\u00e7in referans genomun olmamas\u0131 durumunda \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc ayn\u0131 genin izoleme bi\u00e7imlerini belirlemek zordur. Bir di\u011fer \u00f6nemli sorun da RNA-Seq deneylerinin tasar\u0131m\u0131d\u0131r; bu, okuma say\u0131s\u0131, okuma uzunlu\u011fu ve okuman\u0131n tek u\u00e7tan m\u0131 yoksa cDNA par\u00e7alar\u0131n\u0131n her iki ucundan m\u0131 geldi\u011fini i\u00e7erir.\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z:\n\nRSEM, tek u\u00e7lu veya \u00e7ift u\u00e7lu RNA-Seq verilerinden gen ve izoleme bi\u00e7imleri yo\u011funluklar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in kullan\u0131c\u0131 dostu bir yaz\u0131l\u0131m paketi sunuyoruz. RSEM, yo\u011funluk tahminleri, 95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 ve g\u00f6rselle\u015ftirme dosyalar\u0131 ve RNA-Seq verilerini sim\u00fcle etme yetene\u011fi de dahil olmak \u00fczere \u00e7\u0131kt\u0131lar \u00fcretir. Di\u011fer mevcut ara\u00e7lardan farkl\u0131 olarak, yaz\u0131l\u0131m bir referans genom gerektirmez. Bu nedenle, yeni transkriptom montajlar\u0131 ile birlikte kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, RSEM, genom sekans\u0131n\u0131n olmamas\u0131 olan t\u00fcrler i\u00e7in do\u011fru transkript nicel belirlemesini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Sim\u00fcle edilmi\u015f ve ger\u00e7ek veri k\u00fcmelerinde, RSEM, referans genoma dayanan nicel belirleme y\u00f6ntemlerine k\u0131yasla \u00fcst\u00fcn veya benzer performansa sahiptir. RSEM'in belirsiz e\u015fle\u015fen okumalar\u0131 etkili bir \u015fekilde kullanma yetene\u011finden yararlan\u0131larak, tek u\u00e7lu okuma say\u0131s\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck olmas\u0131, gen d\u00fczeyindeki do\u011fru yo\u011funluk tahminleri elde etmek i\u00e7in en iyisidir. \u00d6te yandan, tek bir gen i\u00e7indeki izoleme bi\u00e7imlerinin g\u00f6receli s\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131n tahminleri, her gen i\u00e7in m\u00fcmk\u00fcn olan farkl\u0131 eklem bi\u00e7imlerine ba\u011fl\u0131 olarak, \u00e7ift u\u00e7lu okumalar\u0131n kullan\u0131lmas\u0131 ile iyile\u015ftirilebilir.\n\nSonu\u00e7:\n\nRSEM, RNA-Seq verilerinden transkript yo\u011funluklar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in do\u011fru ve kullan\u0131c\u0131 dostu bir yaz\u0131l\u0131m arac\u0131d\u0131r. Referans genomu gerektirmedi\u011fi i\u00e7in, \u00f6zellikle de yeni transkriptom montajlar\u0131 ile nicel belirleme i\u00e7in \u00f6zellikle yararl\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, RSEM, RNA-Seq nicel belirleme deneylerinin maliyet verimli tasar\u0131m\u0131nda de\u011ferli rehberlik sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r, bu da \u015fu anda"}
{"_id":"13135544","title":"A synthetic Escherichia coli predator\u2013prey ecosystem","text":"Bir sentetik ekosistem in\u015fa ettik, bu ekosistem iki Escherichia coli pop\u00fclasyonundan olu\u015fuyor ve bu pop\u00fclasyonlar, kitle alg\u0131lama yoluyla kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak ileti\u015fim kuruyor ve birbirlerinin gen ifadelerini ve hayatta kalmalar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek i\u00e7in m\u00fchendislik yap\u0131lm\u0131\u015f gen devreleri kullan\u0131yor. Sentetik ekosistemimiz, mant\u0131ksal ve dinamik a\u00e7\u0131dan klasik av-avc\u0131 sistemlerine benziyor. Avc\u0131 h\u00fccreler, avlar\u0131n\u0131 bir katil proteinin ifadesini tetikleyerek \u00f6ld\u00fcr\u00fcrken, avlar avc\u0131lar\u0131, avc\u0131 h\u00fccrelerde bir antidot proteinin ifadesini tetikleyerek kurtar\u0131yor. Av ve avc\u0131 pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n soyu t\u00fckenmesi, birlikte var olmas\u0131 ve osilat\u00f6r dinamikleri, uzun s\u00fcreli sistemin mikrochemostatlarda yeti\u015ftirilmesiyle deneysel olarak do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu sistem dinamiklerini yakalamak i\u00e7in basit bir matematiksel model geli\u015ftirildi. Deneyler ve matematiksel analiz aras\u0131ndaki tutarl\u0131 etkile\u015fim, etkile\u015fimli pop\u00fclasyonlar\u0131n dinamiklerini \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir bir \u015fekilde ke\u015ffetmemizi sa\u011fl\u0131yor."}
{"_id":"13162391","title":"Funnel trap for the capture of phlebotomine sand flies (Diptera: Psychodidae) from tree holes.","text":"Ossabaw Adas\u0131, Chatham County, Georgia'da bulunan bo\u015f a\u011fa\u00e7lara a\u00e7\u0131lan deliklere uyan bir t\u00fcnel tuza\u011f\u0131, Lutzomyia shannoni Dyar t\u00fcr\u00fcnde yeti\u015fkin kan emen sivrisinekleri yakalamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Bu b\u00f6cekler g\u00fcn boyunca bo\u015f a\u011fa\u00e7larda dinlenir ve geceleri a\u011fa\u00e7 deliklerinden \u00e7\u0131karken t\u00fcnel tuzaklar\u0131 taraf\u0131ndan toplan\u0131rlar. Tuza\u011f\u0131 hafif, dayan\u0131kl\u0131, ucuz, su ge\u00e7irmez ve se\u00e7ici yapar. Bu tuzak kullan\u0131larak, tek bir ara\u015ft\u0131rmac\u0131, 1988 Temmuz ve A\u011fustos aylar\u0131nda, adada yeti\u015fkin sivrisineklerin bol oldu\u011fu zamanlarda, her gece 100'den fazla sa\u011fl\u0131kl\u0131 L. shannoni ++ yakaland\u0131."}
{"_id":"13172737","title":"Cystine\/glutamate exchange regulates metabotropic glutamate receptor presynaptic inhibition of excitatory transmission and vulnerability to cocaine seeking.","text":"Kronik kokain kullan\u0131m\u0131ndan \u00e7ekilme, \u00e7ekirdek akumbens'te (n\u00fckleus akumbens) d\u0131\u015f h\u00fccre gl\u00fctamat seviyelerini, xc- (kistin\/gl\u00fctamat de\u011fi\u015fimi) aktivitesinin azalmas\u0131yla d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr. xc- aktivitesi N-asetilkistin (NAC) ile uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, d\u0131\u015f h\u00fccre gl\u00fctamat seviyeleri geri kazan\u0131l\u0131r ve kokain ile tetiklenen uyu\u015fturucu arzusu \u00f6nlenir. xc- aktivitesinin uyar\u0131c\u0131 etkisinin, presinaptik grup II metabotik gl\u00fctamat resept\u00f6rleri (mGluR2\/3) \u00fczerindeki gl\u00fctamatergik tonu art\u0131rarak ve bu sayede uyar\u0131c\u0131 iletimini engelleyerek uyu\u015fturucu arzusunu \u00f6nledi\u011fi hipotez kuruldu. \u0130lk deneyde, xc'den kaynaklanan gl\u00fctamat\u0131n mGluR2\/3'\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla uyar\u0131c\u0131 iletimini d\u00fczenleyen kapasitesi belirlendi. Fizyolojik kistin seviyeleri (100-300 nM), akumbens veya \u00f6n korteks'ten al\u0131nan taze doku dilimlerine geri uyguland\u0131. Kistin, gl\u00fctamat ak\u0131\u015f\u0131 art\u0131\u015f\u0131 ve mEPSC (k\u00fc\u00e7\u00fck uyar\u0131c\u0131 potansiyel ak\u0131\u015f\u0131) ve sEPSC (spontan uyar\u0131c\u0131 potansiyel ak\u0131\u015f\u0131) s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 azalmas\u0131 ile birlikte, uyar\u0131c\u0131 potansiyel ak\u0131\u015f\u0131 (EPSC) amplit\u00fcd\u00fcn\u00fc de azaltt\u0131. Kistinin bu etkileri presinaptikti, \u00e7\u00fcnk\u00fc mEPSC veya sEPSC amplit\u00fcd\u00fcnde bir de\u011fi\u015fiklik yoktu ve uyar\u0131c\u0131 potansiyel ak\u0131\u015f\u0131 \u00e7iftli-parlakl\u0131k oran\u0131 artm\u0131\u015ft\u0131. Kistin taraf\u0131ndan indirilen EPSC'ler, ya xc- veya mGluR2\/3'\u00fcn bloke edilmesiyle tersine \u00e7evrildi. \u0130kinci deneyde, mGluR2\/3'\u00fcn bloke edilmesi, NAC'nin kokain al\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131 olan farelerde uyu\u015fturucu arzusunu yeniden ba\u015flatma yetene\u011fini \u00f6nledi. Bu veriler, xc'den kaynaklanan n\u00f6ssinaptik gl\u00fctamat\u0131n, sinaptik gl\u00fctamat sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenleyerek kokain ile tetiklenen uyu\u015fturucu arzusunu d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"13179318","title":"Survival analysis: time-dependent effects and time-varying risk factors.","text":"Geleneksel Kaplan-Meier veya Cox regresyon analizlerinde, genellikle bir risk fakt\u00f6r\u00fc, baz \u00e7izgide \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fcr ve daha sonraki \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkilendirilir. Ancak takip s\u0131ras\u0131nda, \u015feyler de\u011fi\u015febilir: ya sabit bir baz \u00e7izgisi risk fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn etkisi zamanla de\u011fi\u015febilir, bu da zamanla zay\u0131flayan veya g\u00fc\u00e7lenen ili\u015fkilere yol a\u00e7ar, ya da risk fakt\u00f6r\u00fc kendisi de zamanla de\u011fi\u015febilir. Bu makalede, k\u0131sa vadeli ve uzun vadeli etkiler (b\u00f6ylece zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 etkiler) bir sabit baz \u00e7izgisi risk fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn ele al\u0131nmas\u0131 sa\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. Bir \u00f6rnek sunulmu\u015ftur, bu \u00f6rnekte diyaliz hastalar\u0131nda alt a\u011f\u0131rl\u0131k, \u00f6zellikle k\u0131sa vadede \u00f6l\u00fcm i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, a\u015f\u0131r\u0131 a\u011f\u0131rl\u0131k, k\u0131sa vadeden daha \u00e7ok uzun vadede \u00f6l\u00fcm i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fc olup, uzun vadede daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir etkiye sahiptir. Ayr\u0131ca, zaman i\u00e7inde de\u011fi\u015fen risk fakt\u00f6rlerinin (b\u00f6ylece zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 risk fakt\u00f6rleri) \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkisini analiz etmek, ard\u0131\u015f\u0131k durumlar\u0131 ayarlaman\u0131n tuzaklar\u0131na dikkat \u00e7ekilerek g\u00f6sterilmi\u015ftir. Zaman i\u00e7indeki etkilerin do\u011fru analizi, net bir ara\u015ft\u0131rma sorusunu y\u00f6nlendirmelidir. Hem zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 etkiler hem de zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 risk fakt\u00f6rleri t\u00fcr\u00fcndeki ara\u015ft\u0131rma sorular\u0131, zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 Cox regresyon analizi ile analiz edilebilir. Genellikle zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 risk fakt\u00f6rlerinin kullan\u0131lmas\u0131, sadece k\u0131sa vadeli etkilere odaklanmay\u0131 ima eder."}
{"_id":"13189693","title":"Control of interneuron dendritic growth through NRG1\/erbB4-mediated kalirin-7 disinhibition","text":"Neuregulin 1 (NRG1), bir sekrete edilen trofik fakt\u00f6rd\u00fcr ve postsinaptik erbB4 resept\u00f6r tirosin kinaz\u0131n\u0131 aktive eder. Hem NRG1 hem de erbB4, \u015fizofreni ile tekrar tekrar ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak alt ak\u0131\u015f hedefleri iyi karakterize edilmemi\u015ftir. ErbB4, interneuronlarda y\u00fcksek oranda bulunur ve NRG1 ile erbB4'\u00fcn aktivasyonu, interneuron fonksiyonunu d\u00fczenlemede g\u00f6sterilmi\u015ftir, ancak NRG1-erbB4 sinyalizasyonunun interneuron dendrit b\u00fcy\u00fcmesini d\u00fczenlemedeki rol\u00fc iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, NRG1\/erbB4'\u00fcn olgun interneuronlarda dendrit b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Kalirin, ana dendritik Rac1-GEF, bu etkilerin kritik noktas\u0131d\u0131r. Son ara\u015ft\u0131rmalar, KALRN geninin \u015fizofreni ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Verilerimiz, kalirin-7'nin C sonunun fosforilasyonunun bu etkiler i\u00e7in kritik nokta oldu\u011funu i\u015faret ediyor. \u015eizofreni'de interneuron dendrit uzunlu\u011fu azalmas\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in, NRG1-erbB4 sinyalizasyonunun interneuron dendritik morfogenezini nas\u0131l mod\u00fcle etti\u011finin anla\u015f\u0131lmas\u0131, kortikal devrelerdeki hastal\u0131kla ilgili de\u011fi\u015fikliklere \u0131\u015f\u0131k tutabilir."}
{"_id":"13205096","title":"Use of gene-expression profiling to identify prognostic subclasses in adult acute myeloid leukemia.","text":"# Arka Plan\nAkut miyeloid l\u00f6semi (AML) hastalar\u0131nda, tekrarlayan sitogenetik aberrasyonlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011fu, uygun tedavinin belirlenmesinde kullan\u0131l\u0131r. Bununla birlikte, mevcut s\u0131n\u0131fland\u0131rma sistemi, hastal\u0131\u011f\u0131n molek\u00fcler heterojenli\u011fini tam olarak yans\u0131tmaz ve \u00f6zellikle normal karyotipli orta risk AML hastalar\u0131 i\u00e7in tedavi stratifikasyonu zorla\u015f\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler\nKomplementer DNA mikroarray'leri kullanarak, 116 yeti\u015fkin AML hastas\u0131n\u0131n (bunlardan 45'i normal karyotipli) periferik kan veya kemik ili\u011fi \u00f6rneklerindeki gen ifade d\u00fczeylerini belirledik. D\u00fczensiz hiyerar\u015fik k\u00fcmeleme analizi, farkl\u0131 gen ifade imzalar\u0131na sahip molek\u00fcler alt gruplar tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. 59 hastadan olu\u015fan bir e\u011fitim k\u00fcmesi kullanarak, yeni bir denetimli \u00f6\u011frenme algoritmas\u0131 geli\u015ftirdik ve daha sonra ba\u011f\u0131ms\u0131z do\u011frulama grubunda (kalan 57 hasta) test ettik.\n\n# Sonu\u00e7lar\nD\u00fczensiz analiz, normal karyotipli AML'de de \u00f6nemsiz iki prognostik alt gruba dahil olmak \u00fczere AML'nin yeni molek\u00fcler alt t\u00fcrlerini tan\u0131mlad\u0131. Denetimli \u00f6\u011frenme algoritmas\u0131 ile, 133 genlikli bir klinik sonu\u00e7 tahmincisi olu\u015fturduk ve bu, ba\u011f\u0131ms\u0131z do\u011frulama grubundaki hastalar\u0131n genel hayatta kalmas\u0131n\u0131 (P=0.006) ve normal karyotipli AML alt grubunu (P=0.046) do\u011fru bir \u015fekilde tahmin etti. \u00c7oklu analizde, gen ifade tahmincisi g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ba\u011f\u0131ms\u0131z prognostik fakt\u00f6rd\u00fc (odds oran\u0131 8.8; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 2.6-29.3; P<0.001).\n\n# Sonu\u00e7\nGen ifade profillemesi, yeti\u015fkin AML'nin molek\u00fcler s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131n\u0131 iyile\u015ftirir."}
{"_id":"13205803","title":"Perspectives on public health workforce research.","text":"Amerika Birle\u015fik Devletleri Hastal\u0131k Kontrol ve \u00d6nleme Merkezleri (CDC) \u00c7al\u0131\u015fma G\u00fcc\u00fc ve Kariyer Geli\u015ftirme Ofisi, n\u00fcfus sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in kan\u0131t temelli e\u011fitim, kariyer ve liderlik geli\u015ftirme ve stratejik \u00e7al\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fc planlamas\u0131 yoluyla yetkin, s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir ve \u00e7e\u015fitli bir halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fc geli\u015ftirmeye adanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu makale, halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fc ara\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131n \u00f6nceliklerini belirlemedeki \u00f6nceki \u00e7abalar\u0131 inceler ve bunlar\u0131 sekiz ana ara\u015ft\u0131rma temas\u0131 olarak \u00f6zetler. Halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fc ara\u015ft\u0131rmas\u0131 i\u00e7in bir stratejik \u00e7er\u00e7eve sunar\u0131z, bu \u00e7er\u00e7eve alt\u0131 i\u015flevsel alan\u0131 i\u00e7erir (yani, tan\u0131m ve standartlar, veriler, y\u00f6ntemler, de\u011ferlendirme, politika ve yay\u0131l\u0131m ve \u00e7eviri). \u00c7al\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fc analizinde halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fc kategorilerine g\u00f6re temel zorluklar\u0131 kavramak ve \u00f6nceliklendirmek i\u00e7in bir matris olu\u015fturduk. De\u011ferli y\u00f6ntemler, modeller ve halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fc ara\u015ft\u0131rmas\u0131na yakla\u015f\u0131mlar belirlemek i\u00e7in kapsaml\u0131 incelemeler yap\u0131ld\u0131. Halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fc ve kariyer geli\u015fimi ara\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131n \u00f6ncelikli alanlar\u0131na y\u00f6nelik yeni ara\u00e7lar ve yakla\u015f\u0131mlar\u0131 ke\u015ffediyoruz ve sosyal bilimlerin birden fazla disiplininden ara\u00e7lar\u0131n, halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fc ara\u015ft\u0131rmas\u0131 ve politikas\u0131 ilerletmek i\u00e7in bir ara\u015ft\u0131rma \u00e7er\u00e7evesi geli\u015ftirmeye nas\u0131l rehberlik edebilece\u011fini de\u011ferlendiriyoruz."}
{"_id":"13221399","title":"Gene targeting using zinc finger nucleases","text":"Mammal genomunu siteye \u00f6zg\u00fc olarak manip\u00fcle etme yetene\u011fi, temel ve uygulamal\u0131 ara\u015ft\u0131rmalarda geni\u015f kapsaml\u0131 etkilere sahiptir. Gen hedefleme, bir DNA molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn bir h\u00fccreye sokulmas\u0131 ve homolog rekombinasyon yoluyla kar\u015f\u0131l\u0131k gelen kromozom segmentini de\u011fi\u015ftirmesi ile ger\u00e7ekle\u015fen bir s\u00fcre\u00e7tir ve bu nedenle genomu manip\u00fcle etmenin hassas bir yolunu sunar. Ge\u00e7mi\u015fte, memeliler h\u00fccrelerine gen hedeflemesinin uygulanmas\u0131, verimsizli\u011fi nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131. Zincir parmakl\u0131 n\u00fckleazlar (ZFN'ler), hedef genlerde DNA \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131klar\u0131 olu\u015fturarak gen hedeflemesinin verimlili\u011fini art\u0131rma potansiyeline sahiptir, bu da h\u00fccrelerin kendi homolog rekombinasyon makinesini uyar\u0131r. Son sonu\u00e7lar, ZFN'lerin insan hastal\u0131klara neden olan bir genin hedefleme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 %20'ye kadar art\u0131rabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu in vitro bulgular\u0131n in vivo uygulamalar\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesi ve ZFN'lerin istenmeyen genomik istikrars\u0131zl\u0131k yarat\u0131p yaratmad\u0131\u011f\u0131n\u0131n belirlenmesi gerekecektir."}
{"_id":"13223806","title":"relative expression results in real-time","text":"Ger\u00e7ek zamanl\u0131 ters transkripsiyonu takip eden polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR), mRNA'n\u0131n tespit edilmesi ve miktar\u0131n\u0131n \u00f6l\u00e7\u00fclmesi i\u00e7in en uygun y\u00f6ntemdir. Y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k, iyi tekrarlanabilirlik ve geni\u015f bir \u00f6l\u00e7\u00fcm aral\u0131\u011f\u0131 sunar. G\u00fcn\u00fcm\u00fczde, hedef genin ifadesinin, bir d\u00fczenlenmemi\u015f referans genle standartla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 g\u00f6receli ifade giderek daha \u00e7ok kullan\u0131lmaktad\u0131r. Ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR verimlili\u011fi ve bilinmeyen \u00f6rnek ile kontrol aras\u0131ndaki ge\u00e7me noktas\u0131 sapmas\u0131n\u0131n temelinde bir ifade oran\u0131 hesaplamak i\u00e7in birka\u00e7 matematiksel algoritma geli\u015ftirilmi\u015ftir. Ancak, yay\u0131nlanm\u0131\u015f t\u00fcm denklemler ve mevcut modeller, tek bir kontrol ve tek bir \u00f6rnek aras\u0131ndaki transkripsiyon fark\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in yaln\u0131zca izin verir. Bu nedenle, 16 veri noktas\u0131n\u0131 bir \u00f6rnekte ve 16'y\u0131 kontrol grubunda referans olarak ve en fazla d\u00f6rt hedef geni kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yeni bir yaz\u0131l\u0131m arac\u0131 olan REST (G\u00f6receli \u0130fade Yaz\u0131l\u0131m Arac\u0131) olu\u015fturulmu\u015ftur. Kullan\u0131lan matematiksel model, PCR verimlilikleri ve \u00f6rnek ile kontrol grubu aras\u0131ndaki ortalama ge\u00e7me noktas\u0131 sapmas\u0131na dayanmaktad\u0131r. Daha sonra, d\u00f6rt ara\u015ft\u0131r\u0131lan transkriptin ifade oran\u0131 sonu\u00e7lar\u0131, rastgelele\u015ftirme testi ile anlaml\u0131l\u0131\u011f\u0131 test edilir. Burada, REST'in geli\u015ftirilmesi ve uygulanmas\u0131 a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r ve ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR'de REST kullanarak g\u00f6receli ifadenin yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. REST'in en son yaz\u0131l\u0131m s\u00fcr\u00fcm\u00fc ve do\u011fru kullan\u0131m i\u00e7in \u00f6rnekler, http:\/\/www.wzw.tum.de\/gene-quantification\/ adresinde indirilebilir."}
{"_id":"13223957","title":"Pain attacks in non-complicated and complicated gallstone disease have a characteristic pattern and are accompanied by dyspepsia in most patients: the results of a prospective study.","text":"\n## Ama\u00e7:\nGall ta\u015flar\u0131n\u0131n cerrahi tedavisinin temel g\u00f6stergesi a\u011fr\u0131 ataklar\u0131d\u0131r. Ancak, kolestektomi sonras\u0131, hastalar\u0131n %20'si hala semptomludur. \u00d6n operasyondaki semptomlar\u0131n devam\u0131 veya yeni bir patolojinin varl\u0131\u011f\u0131na ne \u00f6l\u00e7\u00fcde atfedilebilece\u011fi belirsizdir. Gall ta\u015fl\u0131 hastalarda a\u011fr\u0131 ve sindirim d\u00fczeni, son zamanlarda ultrasonografi ile tan\u0131lama y\u00f6ntemi olarak tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, gall ta\u015fl\u0131 hastal\u0131\u011fa \u00f6zg\u00fc bir a\u011fr\u0131 deseni karakterize etmek ve ili\u015fkili dispepsinin kapsam\u0131n\u0131 tan\u0131mlamakt\u0131r.\n\n## Malzeme ve Y\u00f6ntemler:\nToplam 220, komplikasyonlu (akut kolestit ve ortak safra kanal\u0131 ta\u015flar\u0131) dahil olmak \u00fczere semptomatik gall ta\u015fl\u0131 hastal\u0131kla tan\u0131 konulan hasta, ayr\u0131nt\u0131l\u0131 anketler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla a\u011fr\u0131 desenleri ve dispepsi semptomlar\u0131 hakk\u0131nda sorguland\u0131.\n\n## Bulgular:\nT\u00fcm hastalar sa\u011f \u00fcst kar\u0131n (SUK) b\u00f6lgesinde, \u00fcst orta hat epigastrium dahil olmak \u00fczere a\u011fr\u0131 ya\u015fad\u0131lar. A\u011fr\u0131, %20'sinde sa\u011f alt g\u00f6\u011f\u00fcs b\u00f6lgesinde ve %14'\u00fcnde \u00fcst epigastriumda lokalize edilirken, geri kalan %66's\u0131nda daha e\u015fit bir \u015fekilde da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131. Maksimum a\u011fr\u0131n\u0131n tan\u0131mlanabildi\u011fi hastalar\u0131n oran\u0131 %90't\u0131. Maksimum a\u011fr\u0131, %51'inde kostal kemer alt\u0131nda ve %41'inde epigastriumda yer al\u0131rken, %3'\u00fcnde g\u00f6\u011f\u00fcs arkas\u0131nda ve %5'inde s\u0131rt\u0131nda yer ald\u0131. Hastalar\u0131n %63'\u00fcnde a\u011fr\u0131 s\u0131rt b\u00f6lgesine yay\u0131ld\u0131. G\u00f6rsel analog \u00f6l\u00e7ek (VAS) puan\u0131 \u00e7ok y\u00fcksekti: 0-100 \u00f6l\u00e7e\u011finde 90 mm. Hastalar\u0131n %90'\u0131nda, ba\u015flang\u0131\u00e7 veya d\u00fc\u015f\u00fck dereceli uyar\u0131 a\u011fr\u0131s\u0131 ile daha sonra nispeten sabit bir duruma ge\u00e7ti\u011fi ve ayn\u0131 \u015fekilde azald\u0131\u011f\u0131 bir deseni vard\u0131. %71'inde dola\u015fmak i\u00e7in bir ihtiyac\u0131n oldu\u011fu hissedildi. A\u011fr\u0131 ataklar\u0131 genellikle gecenin ge\u00e7 saatlerinde veya gece boyunca (%77) meydana geldi ve %85'i bir saatten fazla s\u00fcrerken, %5'i yar\u0131 saatten az s\u00fcrmedi. Hastalar\u0131n %66's\u0131 en az bir t\u00fcr g\u0131daya kar\u015f\u0131 toleranss\u0131zl\u0131k"}
{"_id":"13230773","title":"Prevalence and cardiovascular disease correlates of low cardiorespiratory fitness in adolescents and adults.","text":"Pop\u00fclasyon anketleri, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde fiziksel aktivite seviyelerinin d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Hareketsizlikten kaynaklanan, kardiyovask\u00fcler fitnessin d\u00fc\u015f\u00fck olmas\u0131, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) morbiditesi ve mortalitesinin bilinen bir risk fakt\u00f6r\u00fc olsa da, temsilci ABD n\u00fcfus \u00f6rneklerinde kardiyovask\u00fcler fitnessin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 nicel olarak belirlenmemi\u015ftir.\n\nAma\u00e7lar: ABD'deki 12-49 ya\u015f aras\u0131 n\u00fcfusta d\u00fc\u015f\u00fck fitnessin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak ve bu n\u00fcfusta d\u00fc\u015f\u00fck fitness\u0131 KVD risk fakt\u00f6rleri ile ili\u015fkilendirmek.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Ba\u015flang\u0131\u00e7 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, 1999-2002 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ulusal olarak temsilci Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Beslenme Taramas\u0131 verileri kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. 12-19 ya\u015f aras\u0131 ergenler (n = 3110) ve 20-49 ya\u015f aras\u0131 yeti\u015fkinler (n = 2205), \u00f6nceden te\u015fhis edilmi\u015f KVD'den serbest olan ve en az 75-90% ya\u015flar\u0131 i\u00e7in tahmin edilen maksimum kalp at\u0131\u015f h\u0131z\u0131na ula\u015fmak i\u00e7in alt maksimum egzersiz tempolu ko\u015fu testinden ge\u00e7en ki\u015filer dahil edilmi\u015ftir. Maksimum oksijen t\u00fcketimi (VO2max) referans seviyelerindeki alt maksimum \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n kalp at\u0131\u015f h\u0131z\u0131 tepkisi ile \u00f6l\u00e7\u00fclerek tahmin edilmi\u015ftir.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: D\u00fc\u015f\u00fck fitness, mevcut d\u0131\u015f referans pop\u00fclasyonlar\u0131ndan tahmin edilen VO2max'in percentil kesme noktalar\u0131 kullan\u0131larak tan\u0131mlan\u0131r; antropometrik ve di\u011fer KVD risk fakt\u00f6rleri standart y\u00f6ntemlere g\u00f6re \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fcr.\n\nSonu\u00e7lar: Ergenlerde (yakla\u015f\u0131k 7.5 milyon ABD ergeni) ve yeti\u015fkinlerde (yakla\u015f\u0131k 8.5 milyon ABD yeti\u015fkininde) d\u00fc\u015f\u00fck fitness tespit edilmi\u015ftir; ergen k\u0131zlarda (34.4%) ve erkeklerde (32.9%) (P = 0.40) benzer bir yayg\u0131nl\u0131k g\u00f6zlemlenmi\u015f ancak yeti\u015fkin kad\u0131nlarda (16.2%) erkeklerden (11.8%) daha y\u00fcksek (P = 0.03) olmu\u015ftur. Non-Hispanic siyahlar ve Meksikal\u0131 Amerikal\u0131lar, Non-Hispanic beyazlardan daha az fitti. T\u00fcm ya\u015f-cinsiyet gruplar\u0131 aras\u0131nda v\u00fccut kitle indeksi ve bel \u00e7evresi, fitness ile ters orant\u0131l\u0131 olarak ili\u015fkiliydi; v\u00fccut kitle indeksi > veya ="}
{"_id":"13231899","title":"In situ regulation of DC subsets and T cells mediates tumor regression in mice.","text":"A\u015f\u0131lar, geli\u015fmi\u015f kanserli hastalarda b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde etkisizdir, \u00e7\u00fcnk\u00fc ileri evre hastal\u0131k g\u00fc\u00e7l\u00fc ve s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir bir \u015fekilde CD8(+) sitotoksik T lenfositlerinin (CTL) aktivitesini gerektirir, b\u00f6ylece t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini \u00f6ld\u00fcr\u00fcr ve hastal\u0131\u011f\u0131 temizler. Son ara\u015ft\u0131rmalar, antijen \u00e7apraz sunumda uzmanla\u015fan ve sitokinlerin \u00fcretilmesinde rol oynayan alt dendritik h\u00fccre (DC) k\u00fcmelerinin oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir; bu sitokinler hem CTL'leri hem de T d\u00fczenleyici (Treg) h\u00fccreleri olanlar\u0131, etkili T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bast\u0131r\u0131r. Burada, DC a\u011f\u0131 ve \u00f6zellikle plazmacitik DC'ler (pDC) ve CD8(+) DC'lerin koordine d\u00fczenlenmesinin, farelerde ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 art\u0131rabilece\u011fi hipotezini ele ald\u0131k. \u00c7e\u015fitli kombinasyonlarda iltihapl\u0131 sitokin, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tehlikesi sinyali ve t\u00fcm\u00f6r lizatlar\u0131n\u0131 i\u00e7eren fonksiyonelize edilmi\u015f biyomalzemeler kullanarak, ev sahibi DC pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n in situ aktivitesini ve konumland\u0131rmas\u0131n\u0131 kontrol ettik. pDC'ler ve CD8(+) DC'lerin say\u0131s\u0131, ve endojen iltihapl\u0131 ilke-12 \u00fcretimi, koruyucu antit\u00fcm\u00f6r ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc ve g\u00fc\u00e7l\u00fc CD8(+) CTL'lerin olu\u015fumu ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6sterdi. Bu y\u00f6ntemle yap\u0131lan a\u015f\u0131lama, uzanm\u0131\u015f d\u00f6nemlerde yerel ve sistemik CTL yan\u0131tlar\u0131n\u0131 korurken, antijen temizleme s\u0131ras\u0131nda FoxP3 Treg aktivitesini bask\u0131layarak, uzak ve geli\u015fmi\u015f melanom t\u00fcm\u00f6rlerinin tam regresyonuna yol a\u00e7t\u0131. Bu a\u015f\u0131, b\u00fcy\u00fck invazif t\u00fcm\u00f6rlere kar\u015f\u0131 tek tedavi y\u00f6ntemi olarak etkinli\u011fi, pDC'ler ve CD8(+) DC'lerin yerel aktivitesinin, a\u015f\u0131lama yerinde s\u00fcrekli tehlike ve antijen sinyalle\u015fmesinden kaynaklan\u0131yor olabilir. Bu sonu\u00e7lar, terap\u00f6tik antit\u00fcm\u00f6r yan\u0131tlar\u0131n\u0131n evrimiyle ili\u015fkili kritik bir DC alt k\u00fcme deseni oldu\u011funu ve gelecek a\u015f\u0131 tasar\u0131mlar\u0131 i\u00e7in bir \u015fablon sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"13235609","title":"VEGF inhibits tumor cell invasion and mesenchymal transition through a MET\/VEGFR2 complex.","text":"VEGF sinyalizasyonunun inhibisyonu, glioblastoma multiforme (GBM) fare modellerinde ve bevacizumab ile tedavi edilen GBM hastalar\u0131n\u0131n bir alt grubunda proinvazif bir fenotipin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na neden olur. Burada, VEGF'in (vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc) do\u011frudan ve negatif olarak t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin invazyonunu d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu, MET\/VEGFR2 heterokompleksine PTP1B (protein tirozin fosfataz 1B) proteininin artm\u0131\u015f rekrutman\u0131n\u0131 sa\u011flayarak ger\u00e7ekle\u015ftirilir, bu da HGF (hepatik b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc) ba\u011f\u0131ml\u0131 MET fosforilasyonunu ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc bask\u0131lar. Sonu\u00e7 olarak, VEGF bloke, GBM h\u00fccrelerinde hipoksiye ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak MET aktivitesini geri getirir ve art\u0131r\u0131r, ayn\u0131 zamanda epitel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne benzeyen bir program tetikler, bu da T-kadherin'den N-kadherin'e ge\u00e7i\u015f ve artm\u0131\u015f mesenkim \u00f6zellikleri ile karakterizedir. MET'in GBM fare modellerinde inhibisyonu, VEGF'in ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc ve invazyonu engeller, bu da \u00f6nemli bir hayatta kalma faydas\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"13242763","title":"Interaction between Oct3\/4 and Cdx2 Determines Trophectoderm Differentiation","text":"Trofektoderm (TE), memelilerin embriyonik geli\u015fiminin ilk farkl\u0131yeli h\u00fccre hatt\u0131, plasentay\u0131, memelilerin geli\u015fimine \u00f6zg\u00fc bir yap\u0131 olu\u015fturur. TE'nin farkl\u0131la\u015fmas\u0131, erken memelilerin geli\u015fiminin \u00f6nemli bir olay\u0131d\u0131r, ancak bu ilk farkl\u0131la\u015fma olay\u0131n\u0131n arkas\u0131ndaki molek\u00fcler mekanizmalar hala belirsizdir. Embriyonik k\u00f6k h\u00fccreler (ES h\u00fccreleri), POU ailesinden transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Oct3\/4'\u00fcn zorla bask\u0131lanmas\u0131yla TE hatt\u0131na indirgenebilir. Burada, bu olay\u0131 taklit edebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Overekspresyon Caudal-ili\u015fkili homeobox 2 (Cdx2), uygun trofoblastik k\u00f6k h\u00fccreleri (TS h\u00fccreleri) olu\u015fturmak i\u00e7in yeterlidir. Cdx2, Oct3\/4 bask\u0131lamas\u0131yla tetiklenen trofektoderm farkl\u0131la\u015fmas\u0131 i\u00e7in gerekli de\u011fildir, ancak TS h\u00fccrelerinin kendi yenilenmesi i\u00e7in esast\u0131r. \u00d6n implantasyon embriyolar\u0131nda, Cdx2 ba\u015flang\u0131\u00e7ta Oct3\/4 ile birlikte ifade edilir ve ES h\u00fccrelerinde kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 bask\u0131lama i\u00e7in bir kompleks olu\u015ftururlar. Bu, ilk memelilerin geli\u015fiminin farkl\u0131la\u015fma olay\u0131nda kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 inhibisyon aras\u0131nda yer alan belirli transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin yer alabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"13244602","title":"SSEA-1 is an enrichment marker for tumor-initiating cells in human glioblastoma.","text":"CD133+ insan glioblastoma multiforme (GBM) h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131, t\u00fcm\u00f6r k\u00f6k h\u00fccreleri (TSC) veya t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccreleri (TIC) olarak zengin oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir. Ancak, taze izole edilmi\u015f GBM \u00f6rneklerinin yakla\u015f\u0131k %40'\u0131 CD133+ t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri i\u00e7ermemektedir, bu da CD133'\u00fcn GBM TSC\/TIC'ler i\u00e7in evrensel bir zenginle\u015ftirme i\u015faret\u00e7isi olmayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Burada, SSEA-1 (veya LeX)+ GBM h\u00fccrelerinin, (1) SSEA-1+ h\u00fccrelerin in vivo y\u00fcksek t\u00fcm\u00f6rjenik olmas\u0131, SSEA-1- h\u00fccrelerin aksine; (2) SSEA-1+ h\u00fccrelerin hem SSEA-1+ hem de SSEA-1- h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015febilmesi, b\u00f6ylece bir h\u00fccre hiyerar\u015fisi kurmas\u0131; ve (3) SSEA-1+ h\u00fccrelerin \u00f6z-yeniden olu\u015fma ve \u00e7oklu farkl\u0131la\u015fma potansiyellerine sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u0130ncelenen t\u00fcm birincil GBM'lerin (n = 24) neredeyse tamam\u0131nda farkl\u0131 bir SSEA-1+ alt pop\u00fclasyon vard\u0131 ve \u00e7o\u011fu CD133+ t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresi de SSEA-1+ idi, bu da SSEA-1'in insan GBM'lerde genel TSC\/TIC zenginle\u015ftirme i\u015faret\u00e7isi olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"13245542","title":"Temporal regulation of topoisomerase IV activity in E. coli.","text":"Bir dnaX mutasyon aleli izole ettik, DNA polimeraz III holoenzimin tau ve gamma alt birimlerini kodlayan, a\u015f\u0131r\u0131 h\u00fccre filamentasyonu neden olur ancak h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi veya DNA replikasyonu \u00fczerinde herhangi bir etkisi yoktur. Bu fenotip, h\u0131zl\u0131 b\u00fcy\u00fcme s\u0131ras\u0131nda k\u0131z karde\u015f kromozomlar\u0131n dekatenasyonunda bir kusurdan kaynaklanmaktad\u0131r. Bu h\u00fccrelerde, topoizomeraz IV'\u00fcn bir alt birimi olan ParC, normalde vahsi tip h\u00fccrelerde replikasyon fabrikas\u0131yla ili\u015fkili olmayan ve bunun yerine n\u00fckleoid \u00fczerinde e\u015fit olarak da\u011f\u0131t\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r; topoizomeraz IV'\u00fcn di\u011fer alt birimi ParE'nin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 etkilenmemi\u015ftir. Ayr\u0131ca, senkronize h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131nda topoizomeraz IV aktivitesinin \u00e7o\u011fu, replikasyon neredeyse tamamland\u0131\u011f\u0131nda h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn sonlar\u0131nda k\u0131s\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu g\u00f6zlemler, topoizomeraz IV aktivitesinin in vivo'da ParC'nin replikasyon fabrikas\u0131ndan serbest b\u0131rak\u0131lmas\u0131yla ba\u011f\u0131ml\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"13256155","title":"Molecularly targeted therapy based on tumour molecular profiling versus conventional therapy for advanced cancer (SHIVA): a multicentre, open-label, proof-of-concept, randomised, controlled phase 2 trial.","text":"\n## Arka Plan\n\nMolek\u00fcler hedefli ajanlar, uyumlu molek\u00fcler de\u011fi\u015fikli\u011fe sahip t\u00fcm\u00f6rlerde anti-tumor aktivitesi g\u00f6sterdi\u011fi bildirilmi\u015ftir. Bu sonu\u00e7lar, tan\u0131mlanm\u0131\u015f molek\u00fcler de\u011fi\u015fikliklere dayal\u0131 olarak, standart tedavi ba\u015far\u0131s\u0131z oldu\u011funda ileri evre kanserli hastalarda molek\u00fcler hedefli ajanlar\u0131n artan of-label kullan\u0131m\u0131na yol a\u00e7t\u0131.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nSHIVA adl\u0131 a\u00e7\u0131k etiketli, rastgelele\u015ftirilmi\u015f, kontrol edilen faz 2 deneyi, sekiz Frans\u0131z akademik merkezde ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Standart tedaviye diren\u00e7li herhangi bir t\u00fcrde metastatik sa\u011flam t\u00fcm\u00f6r\u00fcn tedavisi i\u00e7in, Do\u011fu \u0130\u015fbirli\u011fi Onkoloji Grubu performans durumu 0 veya 1 olan, metastatik bir t\u00fcm\u00f6r\u00fcn biyopsisi veya reseksiyonu i\u00e7in eri\u015filebilir olan ve en az bir \u00f6l\u00e7\u00fclebilir lezyon olan yeti\u015fkin hastalar\u0131 dahil ettik. Her hastan\u0131n t\u00fcm\u00f6r\u00fcn\u00fcn molek\u00fcler profilini, zorunlu metastatik t\u00fcm\u00f6r biyopsisi ve geni\u015f \u00e7apl\u0131 genomik testlerle belirledik. Sadece bir molek\u00fcler de\u011fi\u015fiklik, hormon resept\u00f6r\u00fc, PI3K\/AKT\/mTOR veya RAF\/MEK molek\u00fcler yollar\u0131ndan birinde tespit edildi\u011finde ve bu de\u011fi\u015fiklik, erlotinib, lapatinib ve trastuzumab kombinasyonu, sorafenib, imatinib, dasatinib, vemurafenib, everolimus, abiraterone, letrozol, tamoksifen dahil olmak \u00fczere 10 rejimden birine e\u015fle\u015ftirilebildi\u011finde hastalar\u0131 dahil ettik. Bu hastalar\u0131 (1:1), merkezi blok rastgelele\u015ftirme (alt\u0131 ki\u015filik bloklar) kullan\u0131larak, e\u015fle\u015fen molek\u00fcler hedefli ajan\u0131 (deneysel grup) veya doktorun tercih etti\u011fi tedavi (kontrol grubu) almak \u00fczere rastgele ay\u0131rd\u0131k. Rastgelele\u015ftirme, web tabanl\u0131 bir yan\u0131t sistemi kullan\u0131larak merkezi olarak yap\u0131ld\u0131 ve Royal Marsden Hastanesi prognostik puan\u0131na (0 veya 1 vs 2 veya 3) ve de\u011fi\u015ftirilen molek\u00fcler yola g\u00f6re stratifikasyonla ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Klinik\u00e7iler ve hastalar tedavi atamas\u0131ndan haberdar de\u011fildi. Her iki grubun da tedavileri, her kurumda onaylanm\u0131\u015f \u00fcr\u00fcn bilgileri ve standart uygulama protokollerine uygun olarak ve hastal\u0131k ilerlemesi kan\u0131t\u0131 ortaya \u00e7\u0131kana kadar devam etti. Ana son nokta, niyetin uygulanmas\u0131 pop\u00fclasyonda ilerleme-serbest hayatta kalmayd\u0131, bu da ba\u011f\u0131ms\u0131z merkezi inceleme taraf\u0131ndan de\u011ferlendirilmedi. Herhangi bir hastada"}
{"_id":"13277039","title":"CRTC2 (TORC2) contributes to the transcriptional response to fasting in the liver but is not required for the maintenance of glucose homeostasis.","text":"Karaci\u011fer, fizyolojik duruma ba\u011fl\u0131 olarak glikozun depolanmas\u0131n\u0131 veya \u00fcretimini te\u015fvik ederek glikoz homeostaz\u0131na katk\u0131da bulunur. cAMP yan\u0131t \u00f6\u011fesi ba\u011flama proteini (CREB), oru\u00e7 durumuna kar\u015f\u0131 karaci\u011ferdeki yan\u0131t\u0131 koordine eden genlerle ili\u015fkili ana d\u00fczenleyicidir, ancak gen etkinle\u015ftirme mekanizmas\u0131 tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. CRTC2 (CREB d\u00fczenlenmi\u015f transkripsiyon koaktivat\u00f6r\u00fc 2, daha \u00f6nce TORC2 olarak bilinen) eksikli\u011fi olan fareler, bu koakt\u00f6r\u00fcn karaci\u011ferdeki glikoz metabolizmas\u0131na katk\u0131s\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in t\u00fcretildi. CRTC2 mutantu karaci\u011fer h\u00fccreleri, glukagona yan\u0131t olarak glikoz \u00fcretiminin azalmas\u0131yla karakterize edildi, bu da birka\u00e7 glikoneojenik gen \u00fczerinde CREB ba\u011flanmas\u0131n\u0131n azalmas\u0131yla korelendi. Bununla birlikte, hedef genlerin ifadesinin zay\u0131flamas\u0131na ra\u011fmen (PEPCK, G6Pase ve PGC-1alfa dahil), mutan farelerde hipoglikemi g\u00f6zlemlenmedi. Bu sonu\u00e7lar, oru\u00e7 durumuna kar\u015f\u0131 transkripsiyonel yan\u0131t i\u00e7in CRTC2'nin rol\u00fcn\u00fc destekleyen genetik kan\u0131tlar sa\u011flar, ancak bu koakt\u00f6r\u00fcn glikoz homeostaz\u0131n\u0131n korunmas\u0131ndaki katk\u0131s\u0131n\u0131n s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"13277118","title":"Ancient Hybridization and an Irish Origin for the Modern Polar Bear Matriline","text":"Arka Plan Kutup ay\u0131lar\u0131 (Ursus maritimus), h\u0131zla de\u011fi\u015fen Arktik iklimine en duyarl\u0131 t\u00fcrlerden biridir ve hayatta kalmalar\u0131 k\u00fcresel bir endi\u015fe konusudur. Buna ra\u011fmen, kutup ay\u0131s\u0131 t\u00fcr\u00fcn\u00fcn tarihi hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Gelecekteki koruma stratejilerinden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde yararlanmak i\u00e7in, temel evrimsel bilgilere, \u00f6rne\u011fin, ilk ayr\u0131\u015fma zaman\u0131 ve ko\u015fullar\u0131 veya \u00f6nceki \u00e7evresel de\u011fi\u015fime yan\u0131tlar\u0131 hakk\u0131nda bir anlay\u0131\u015f gereklidir.\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, son 120.000 y\u0131lda ve mevcut ve ge\u00e7mi\u015f co\u011frafi alanlar\u0131nda 242 kahverengi ay\u0131 ve kutup ay\u0131 matrilini \u00f6rnekleyen bir mekansal filojekolojik model kullanarak tahmin edildi. Sonu\u00e7lar, bu matrilinlerin mevcut da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n, b\u00f6lgesel istikrar ve buz \u00e7a\u011f\u0131 s\u0131\u011f\u0131naklar\u0131ndan h\u0131zl\u0131, uzun mesafeli yay\u0131lma kombinasyonuyla \u015fekillendi\u011fini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, kutup ay\u0131lar\u0131 ve kahverengi ay\u0131lar aras\u0131nda Late Pleistosen boyunca birden fazla kez hibritle\u015fme meydana gelmi\u015f olabilir.\n\nSonu\u00e7lar, kahverengi ve kutup ay\u0131lar\u0131n\u0131n matrilineal tarihinin iki dikkat \u00e7ekici \u00f6zelli\u011fi vard\u0131r. \u0130lk olarak, bu tarih, dramatik ve ayr\u0131nt\u0131l\u0131 iklimle ili\u015fkili yay\u0131lma olaylar\u0131yla kesintili. \u0130kinci olarak, bu iki t\u00fcr\u00fcn aral\u0131klar\u0131n\u0131n \u00f6rt\u00fc\u015fmesiyle meydana gelen f\u0131rsat\u00e7\u0131 \u00e7iftle\u015fme, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir genetik iz b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6zellikle, modern kutup ay\u0131 matrilinin k\u00f6keni, muhtemelen soyu t\u00fckenmi\u015f \u0130rlanda kahverengi ay\u0131lar\u0131yla genetik bir de\u011fi\u015fimle \u015fekillenmi\u015ftir. Bu, interspecific hibritle\u015fmenin yaln\u0131zca daha yayg\u0131n oldu\u011fu, ancak t\u00fcrlerin marjinal habitatlarla ba\u015fa \u00e7\u0131kmak i\u00e7in bir mekanizma olabilece\u011fi fikrini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"13277623","title":"FBW7 ubiquitin ligase: a tumour suppressor at the crossroads of cell division, growth and differentiation","text":"FBW7 (F-kutu ve WD tekrar etki alan\u0131na sahip 7), evrimsel olarak korunan bir SCF (SKP1, CUL1 ve F-kutu proteini kompleksinin) tipli ubiquitin ligaz\u0131n\u0131n substrat tan\u0131ma bile\u015feni. SCFFBW7, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve b\u00f6l\u00fcnmesi yolaklar\u0131nda i\u015flev g\u00f6ren birka\u00e7 proto-oncogeni par\u00e7alar, bunlara MYC, siklin E, Notch ve JUN dahildir. FBW7 ayn\u0131 zamanda bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131d\u0131r, d\u00fczenleyici a\u011f\u0131 bir\u00e7ok insan kanserinde bozulmu\u015ftur. FBW7 ve substratlar\u0131nda bir\u00e7ok kanserle ili\u015fkili mutasyon tespit edilmi\u015ftir ve FBW7 i\u015flevinin kayb\u0131 kromozom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131na ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna neden olur. Bu inceleme, FBW7'nin yap\u0131sal ve i\u015flevsel y\u00f6nlerine ve kanser geli\u015fimi \u00fczerindeki rol\u00fcne odaklanmaktad\u0131r."}
{"_id":"13282296","title":"Hypoglycemic episodes and risk of dementia in older patients with type 2 diabetes mellitus.","text":"\n# Ba\u011flam\nAkut hipoglisemi, tip 1 diyabetli \u00e7ocuklarda bili\u015fsel bozulmayla ili\u015fkilendirilebilir, ancak bug\u00fcne kadar hipogliseminin tip 2 diyabetli ya\u015fl\u0131 hastalarda demans i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fc olup olmad\u0131\u011f\u0131 de\u011ferlendirilmemi\u015ftir.\n\n# Ama\u00e7\n1980-2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda takip edilen 16.667 tip 2 diyabetli hastan\u0131n (ortalama ya\u015f 65) bir entegre sa\u011fl\u0131k hizmeti sunum sistemine \u00fcye oldu\u011fu bir uzun s\u00fcreli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131yla, hastaneye yat\u0131r\u0131lma gerektirecek kadar \u015fiddetli hipoglisemik epizodlar\u0131n demans riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n# Tasar\u0131m, Yer ve Hastalar\n1980-2002 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda hastane taburcu ve acil servis tan\u0131lar\u0131 kullan\u0131larak toplanan ve g\u00f6zden ge\u00e7irilen hipoglisemik olaylar ile ilgili bir uzun s\u00fcreli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. 1 Ocak 2003'ten itibaren demans, hafif bili\u015fsel bozulma veya genel haf\u0131za \u015fikayetleri i\u00e7in \u00f6nceden tan\u0131s\u0131 olmayan 16.667 kohort \u00fcyesi takip edildi ve 15 Ocak 2007'ye kadar demans tan\u0131s\u0131 kondu. Demans riski, ya\u015f, cinsiyet, etnik k\u00f6ken, e\u011fitim, v\u00fccut kitle indeksi, diyabet s\u00fcresi, 7 y\u0131ll\u0131k ortalama glikozil hemoglobin, diyabet tedavisi, ins\u00fclin kullan\u0131m s\u00fcresi, hiperlipidemi, hipertansiyon, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k, inme, ge\u00e7ici beyin yetmezli\u011fi ve son evre b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli fakt\u00f6rler i\u00e7in Cox orant\u0131l\u0131 risk regresyon modelleri kullan\u0131larak incelendi.\n\n# Sonu\u00e7lar\nEn az 1 hipoglisemik epizod tan\u0131s\u0131 konulan 1465 hasta (8.8%) ve takip d\u00f6neminde 1822 hasta (11%) demans tan\u0131s\u0131 ald\u0131; 250 hasta hem demans hem de en az 1 hipoglisemik epizod (16.95%) tan\u0131s\u0131 ald\u0131. Tek veya \u00e7oklu epizodlara sahip hastalar ile hipoglisemisi olmayan hastalar aras\u0131nda tam olarak ayarlanm\u0131\u015f risk oranlar\u0131 (HR'lar): 1 epizod i\u00e7in HR, 1.26 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 1.10-1.49); 2 epizod"}
{"_id":"13283919","title":"Defective mast cell effector functions in mice lacking the CRACM1 pore subunit of store-operated calcium release\u2013activated calcium channels","text":"CRACM1 (ayn\u0131 zamanda Orai1 olarak da bilinir) depolama opereli kalsiyum sal\u0131n\u0131m\u0131 etkinle\u015ftirilmi\u015f kalsiyum kanallar\u0131n\u0131n por birimi olu\u015fturur. CRACM1'i kodlayan geninde bir nokta mutasyonu, insanlarda ciddi kombine ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi hastal\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Burada, \u03b2-galaktozidaz aktivitesi CRACM1 ifadesini 'raporlad\u0131' olan CRACM1-eksik fareler \u00fcrettik. CRACM1-eksik fareler daha k\u00fc\u00e7\u00fck boyuttayd\u0131. CRACM1-eksik farelerden elde edilen mast h\u00fccreleri, gran\u00fclasyon bozuklu\u011fu ve sitokin salg\u0131lamas\u0131nda ciddi kusurlar g\u00f6sterdi ve CRACM1-eksik farelerde in vivo tetiklenen alerjik reaksiyonlar engellendi. Skelet kaslar\u0131nda ve beyin, kalp ve b\u00f6bre\u011fin baz\u0131 b\u00f6lgelerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc CRACM1 ifadesi tespit ettik, ancak timus ve splenin lenfatik b\u00f6lgelerinde yoktu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, CRACM2 ifadesi farelerdeki T h\u00fccrelerinde \u00e7ok daha y\u00fcksekti. Bu bulgulara g\u00f6re, depolama opereli kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131 ve CRACM1-eksik T h\u00fccrelerinin geli\u015fimi ve \u00e7o\u011falmas\u0131 etkilenmedi. Bu nedenle, CRACM1, farelerdeki mast h\u00fccrelerinin etkili i\u015flevinde kritik bir rol oynar, ancak farelerdeki T h\u00fccreleri kalsiyum sal\u0131n\u0131m\u0131 etkinle\u015ftirilmi\u015f kalsiyum kanallar\u0131na CRACM1 eksikli\u011finde de sahip olabilir."}
{"_id":"13290521","title":"MicroRNA-7: A miRNA with expanding roles in development and disease.","text":"MikroRNA'lar (miRNA'lar), gen ifadesinin post-transkripsiyonel kontrol\u00fcnde rol oynayan, yakla\u015f\u0131k 22 n\u00fckleotim uzunlu\u011funda k\u0131sa, kodlamayan RNA molek\u00fcllerinin bir ailesidir. Onlar, hedef dizilere sahip mRNA transkriptleriyle \u00e7iftle\u015ferek \u00e7al\u0131\u015f\u0131r ve bu da mRNA'n\u0131n h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bozulmas\u0131na ve\/veya \u00e7eviri bask\u0131lanmas\u0131na yol a\u00e7ar. Normal h\u00fccre geli\u015fimi ve i\u015flevinin bir\u00e7ok y\u00f6n\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyen molek\u00fcllerin ifadesinin bozulmas\u0131 nedeniyle, anormal miRNA ifadesi bir\u00e7ok insan hastal\u0131\u011f\u0131yla yak\u0131ndan ili\u015fkilidir. Normal h\u00fccresel fizyolojinin yan\u0131 s\u0131ra \u00e7e\u015fitli patolojik s\u00fcre\u00e7leri de y\u00f6nlendiren kritik rolleri nedeniyle, miRNA'lar potansiyel terap\u00f6tik ajanlar olarak, ayr\u0131ca insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in potansiyel tan\u0131 ve prognoz ara\u00e7lar\u0131 olarak kabul edilmi\u015ftir. MikroRNA-7 (miR-7), geli\u015fim ve olgunluk s\u0131ras\u0131nda k\u0131s\u0131tl\u0131 mekansal ve zamansal ifadeye sahip y\u00fcksek derecede korunmu\u015f bir miRNA'd\u0131r. \u0130nsanlarda ve farelerde, olgun miR-7 \u00fc\u00e7 farkl\u0131 genden \u00fcretilir, bu da beklenmedik bir tekrarlamay\u0131 ve bu miRNA'n\u0131n anahtar h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7leri d\u00fczenlemedeki \u00f6nemini g\u00f6sterir. Bu incelemede, sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n ba\u011flam\u0131nda miR-7'nin geni\u015fleyen rol\u00fcn\u00fc inceliyoruz, \u00f6zellikle organ farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve geli\u015fimi \u00fczerinde ve \u00e7e\u015fitli memelilerde, \u00f6zellikle beyin, kalp, endokrin pankreas ve cilt, ayr\u0131ca kanser \u00fczerinde. MiR-7 hakk\u0131nda ne kadar \u00e7ok \u00f6\u011frenirsek, onun d\u00fczenlenmesinin ve potansiyel i\u015flevsel uygulamas\u0131n\u0131n karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 o kadar iyi anlar\u0131z, hem biyomarker hem de terap\u00f6tik bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131ndan."}
{"_id":"13293033","title":"Integration-free induced pluripotent stem cells model genetic and neural developmental features of down syndrome etiology.","text":"Down sendromu (DS), insanlarda en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen kongenital zihinsel gerilik nedenidir. DS'deki bili\u015fsel eksiklikler, hem geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda hem de yeti\u015fkin dokularda normal h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lerdeki bozulmalardan kaynaklanmaktad\u0131r, ancak DS'nin etiolojisini a\u00e7\u0131klayan mekanizmalar hala iyi anla\u015f\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r. Prototipik karma\u015f\u0131k insan hastal\u0131\u011f\u0131 olarak DS fenotiplerini modelleme yetene\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs) yeti\u015ftirmek amac\u0131yla episomal yeniden programlama kulland\u0131k. DS iPSCs, kromozom 21 genlerinin se\u00e7ici a\u015f\u0131r\u0131 ifadesini g\u00f6sterdi, bu da gen dozaj\u0131yla tutarl\u0131yd\u0131 ve genomun t\u00fcm\u00fcnde binlerce genin d\u00fczenlenmesinde bozulmaya neden oldu. Hem DS hem de normal tip (WT) iPSCs, >95% verimle n\u00f6ral olarak d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcld\u00fc ve erken zaman noktalarda \u00e7arp\u0131c\u0131 olarak benzer k\u00f6k h\u00fccre potansiyeli, farkl\u0131la\u015fma kinetikleri, proliferasyon ve akson uzant\u0131s\u0131 g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, daha sonraki zaman noktalarda, DS k\u00fclt\u00fcrleri glial hatlara do\u011fru iki kat daha fazla e\u011filim g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, DS sinirsel k\u00fclt\u00fcrler, oksidatif stresle tetiklenen apoptoza kar\u015f\u0131 iki kat daha duyarl\u0131yd\u0131 ve bu, antioksidan N-asetilcistein ile \u00f6nlenebilir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, trisomi 21'den kaynaklanan genetik de\u011fi\u015fikliklerin \u00e7arp\u0131c\u0131 karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r ve bu de\u011fi\u015fikliklerin DS geli\u015fimsel fenotipleri alt\u0131nda yatan olas\u0131 nedenleri i\u015faret etmektedir. Ayr\u0131ca, oksidatif stres duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, DS'de g\u00f6r\u00fclen h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f n\u00f6rodejenerasyona katk\u0131da bulunabilir ve DS iPSCs ve t\u00fcrevleri kullanarak d\u00fczeltici terap\u00f6tiklerin taramas\u0131 i\u00e7in kan\u0131t kavram\u0131 sunmaktad\u0131r. Bu nedenle, nonviral DS iPSCs, karma\u015f\u0131k insan hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00f6zelliklerini in vitro modelleme yetene\u011fine sahiptir ve yenilenebilir ve etik a\u00e7\u0131dan k\u0131s\u0131tlanmayan bir ke\u015fif platformu sa\u011flar."}
{"_id":"13296399","title":"In Vivo CRISPR\/Cas9 Gene Editing Corrects Retinal Dystrophy in the S334ter-3 Rat Model of Autosomal Dominant Retinitis Pigmentosa","text":"G\u00fcvenilir genom d\u00fczenleme, K\u00fcmele\u015fmi\u015f D\u00fczenli K\u0131sa Palindromik Tekrarlamalar (CRISPR)\/Cas9 ile sa\u011flanabilir ve bu, hastalarda kal\u0131tsal hastal\u0131klar\u0131 d\u00fczeltmek i\u00e7in bir yol sunabilir. \u0130lk kan\u0131t olarak, CRISPR\/Cas9'un, otosomal dominant retinitis pigmentosa'y\u0131 modelleyen, bask\u0131n S334ter mutasyonu ta\u015f\u0131yan rhodopsin genini (Rho(S334)) se\u00e7ici olarak yok etmek i\u00e7in in vivo kullan\u0131labilir oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Tek bir altretinal enjeksiyonu, rehber RNA\/Cas9 plazmid'i ile birlikte elektroporasyon, Rho(S334)'nin alel-\u00f6zg\u00fc bozulmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131 ve bu da retinal dejenerasyonu \u00f6nledi ve g\u00f6rsel i\u015flevi geli\u015ftirdi."}
{"_id":"13312471","title":"Vitamin D insufficiency and the blunted PTH response in established osteoporosis: the role of magnesium deficiency","text":"Vitamin D eksikli\u011fi yayg\u0131nd\u0131r, ancak bireyler aras\u0131nda, PTH fazlal\u0131\u011f\u0131n\u0131n biyokimyasal etkilerini g\u00f6steren herkes ayn\u0131 de\u011fildir. Bu, osteoporozu olan hastalara da uzan\u0131r. PTH yan\u0131t\u0131n\u0131n neden d\u00fczensiz oldu\u011fu konusunda net bir mekanizma bilinmemekle birlikte, magnezyum (Mg) eksikli\u011fi ile ili\u015fkili olabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n ama\u00e7lar\u0131, osteoporozu olan ve farkl\u0131 derecelerde vitamin D ve PTH durumuna sahip hastalarda: (1) Mg eksikli\u011fini belirlemek i\u00e7in standart Mg y\u00fckleme testi (2) Mg y\u00fcklemesinin kalsiyum-PTH endokrin eksenini de\u011ferlendirerek (3) k\u0131sa s\u00fcreli oral Mg takviyesinin kalsiyum-PTH endokrin ekseni ve kemik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm \u00fczerindeki etkilerini belirlemekti. 30 hasta (10 kad\u0131n, 3 grupta) perspektifsel olarak de\u011ferlendirildi ve kalsiyum, PTH, Mg tutumu (Mg y\u00fckleme testi), diyet besin al\u0131m\u0131 (kalsiyum, vitamin D, Mg) ve kemik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm i\u015faret\u00e7ileri (serum CTX ve P1CP) \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Potansiyel kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 temel de\u011fi\u015fkenleri kontrol eden \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analiz, \u00f6l\u00e7\u00fclen sonu\u00e7lara uyguland\u0131. T\u00fcm hastalar, d\u00fc\u015f\u00fck vitamin D ve d\u00fc\u015f\u00fck PTH grubunda, Mg y\u00fckleme testinin ard\u0131ndan Mg t\u00fckenimi kan\u0131t\u0131 g\u00f6sterdi [ortalama (SD) tutumu 70.3%(12.5)] ve kalsiyumda 0.06(0.01) mmol\/l'lik bir art\u0131\u015f [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (GA) 0.03, 0.09, p=0.007] ve PTH'de 13.3 ng\/l (4.5) art\u0131\u015f [95% GA 3.2, 23.4, p=0.016] ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda temele g\u00f6re artt\u0131. Oral takviye sonras\u0131 kemik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc artt\u0131: CTX 0.16 (0.06) mcg\/l [95% GA 0.01, 0.32 p=0.047]; P1CP 13.1 (5.7) mcg\/l [95% GA 0.29, 26.6 p=0.049]. D\u00fc\u015f\u00fck"}
{"_id":"13322804","title":"Novel syndromes associated with JC virus infection of neurons and meningeal cells: no longer a gray area.","text":"DE\u011eERLEND\u0130RME Son y\u0131llarda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemini bask\u0131layan hastalarda progresif \u00e7ok odakl\u0131 leukoensefalopatiye (PML) yol a\u00e7an fakt\u00f6rler olarak daha \u00f6nce tan\u0131nmayan otoimm\u00fcn hastal\u0131klar, \u00f6rne\u011fin \u00e7oklu skleroz, Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 ve psoriasis ile ili\u015fkili artan say\u0131da imm\u00fcnomod\u00fclat\u00f6r ila\u00e7lar\u0131n bulunmas\u0131 ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu inceleme, son on y\u0131lda ke\u015ffedilen ve JCV enfeksiyonu sonucu n\u00f6ronlar ve menenjiyal h\u00fccrelerde olu\u015fan \u00fc\u00e7 yeni sendromu kapsamaktad\u0131r.\n\nSon 30 y\u0131ld\u0131r, JCV'nin sadece ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi bask\u0131lanm\u0131\u015f bireylerin beyindeki beyaz madde i\u00e7indeki oligosit ve astrositleri enfekte etti\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyordu. \u015eimdi, JCV ile enfekte glial h\u00fccrelerin s\u0131kl\u0131kla gri-beyaz madde birle\u015fiminde veya sadece gri madde i\u00e7inde yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu durumun kortekste demiyelinizasyona neden oldu\u011funu anl\u0131yoruz. JCV'deki mutasyonlar, tropizmin de\u011fi\u015fmesine ve n\u00f6ronlar ve menenjiyal h\u00fccreler gibi di\u011fer h\u00fccre t\u00fcrlerinin etkilenmesine neden olabilir, bu da klinik olarak farkl\u0131 sendromlara yol a\u00e7ar. Bu JCV enfeksiyonunun yeni \u00f6zellikleri, etkilenen hastalara bak\u0131m sa\u011flayan klinisyenler ve bu poliyomavir\u00fcs\u00fcn biyolojisi, patogenezi ve tropizmi \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fan ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar i\u00e7in zorluklar sunmaktad\u0131r.\n\n\u00d6ZET Bu sendromlar\u0131n artan fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n erken te\u015fhis yol a\u00e7mas\u0131n\u0131 ve JCV patogenezi ve etkili tedaviler geli\u015ftirmek i\u00e7in yeni ara\u015ft\u0131rma yollar\u0131n\u0131 a\u00e7mas\u0131n\u0131 umuyoruz. Bununla birlikte, ek JCV varyantlar\u0131 veya hen\u00fcz bilinmeyen poliyomavir\u00fcslerin n\u00f6rolojik hastal\u0131klarla da ili\u015fkili olabilece\u011fine kar\u015f\u0131 uyan\u0131k ve a\u00e7\u0131k olmal\u0131y\u0131z."}
{"_id":"13329980","title":"Phosphoinositide 3-kinase signalling pathways in tumor progression, invasion and angiogenesis.","text":"\n## Ama\u00e7 ve Arka Plan\nPI3K (Phosfatidil-inozit 3-kinaz) sinyalleme yolu, h\u00fccre hayatta kal\u0131m\u0131 ve \u00e7o\u011falmas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan en az RAS-MAPK (Ras-Mitogen Aktivasyon Proteini Kinaz) yolunun kadar \u00f6nemli oldu\u011fu kabul edilmektedir ve bu nedenle kanserdeki potansiyel rol\u00fc b\u00fcy\u00fck ilgi g\u00f6rmektedir. Bu incelemenin amac\u0131, k\u0131saca insan kanserlerinde PI3K'nin kat\u0131l\u0131m\u0131na dair kan\u0131tlar\u0131 incelemektir, bu yolun kanser ilerlemesini te\u015fvik eden mekanizmalar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015fmak ve antikanser tedavisi i\u00e7in yeni bir hedef olarak yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmektir.\n\n## Y\u00f6ntem ve \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\nPI3K'nin kanser ilerlemesindeki rol\u00fcne dair son literat\u00fcrle ilgili bir Medline incelemesi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\u00c7ok yayg\u0131n kanserlerde PI3K yolunun d\u00fczenlenmesinin bozuldu\u011funa dair kan\u0131tlar sunulmaktad\u0131r, ya PTEN (Fosfatidil-inozit 3-kinaz inhibit\u00f6r\u00fc) bask\u0131lay\u0131c\u0131 proteinin kayb\u0131 ya da PI3K izoformlar\u0131n\u0131n veya a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f unsurlar\u0131 AKT ve mTOR'un s\u00fcrekli aktivitesi yoluyla. Bu aktivite, h\u00fccre hayatta kal\u0131m\u0131 ve \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, kanser h\u00fccrelerinin invazyonunda kritik rol oynayan sitoplazmik esneklik ve hareketlili\u011fini de g\u00fc\u00e7lendirir. Ayr\u0131ca, PI3K yolu bir\u00e7ok angiogenezi (kan damar\u0131 olu\u015fumu) y\u00f6n\u00fcnden de su\u00e7lanmaktad\u0131r, \u00f6rne\u011fin, t\u00fcm\u00f6r hipoksisi veya onkogen aktivitesi nedeniyle angiogenik sitokinlerin y\u00fckselmesi ve bunlar\u0131n endotel h\u00fccrelerine verdi\u011fi yan\u0131tlar. Bu sitokinler, VEGF-R, FGF-R ve Tie-2 gibi resept\u00f6rler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sinyalle\u015fir ve yeni kan damar\u0131 olu\u015fumuna gerekli olan h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131, g\u00f6\u00e7\u00fc, t\u00fcplere farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve bu kan damar\u0131 filizlerinin ekstrasel\u00fcler matris (ESM) i\u00e7ine \"invazyonu\" gibi s\u00fcre\u00e7leri g\u00fc\u00e7lendirir.\n\n## Sonu\u00e7\nKanserde PI3K yolunun rol\u00fcne dair daha kapsaml\u0131 bir anlay\u0131\u015f, daha g\u00fc\u00e7l\u00fc ve se\u00e7ici inhibit\u00f6rlerin geli\u015ftirilmesine yol a\u00e7acakt\u0131r. Bu inhibit\u00f6rler, geleneksel tedavilerin tamamlay\u0131c\u0131s\u0131 olarak, kanser ilerlemesini engellemede kritik noktalara m\u00fcdahale edebilir; \u00f6zellikle h\u00fccre hayatta kal\u0131m\u0131, invazyon ve angiogenezi."}
{"_id":"13338820","title":"Complementary foods for infant feeding in developing countries: their nutrient adequacy and improvement","text":"Ama\u00e7: Afrika, Hindistan, Papua Yeni Gine, Filipinler ve Tayland'\u0131n \u00e7e\u015fitli b\u00f6lgelerinde kullan\u0131lan tamamlay\u0131c\u0131 g\u0131dalar\u0131n enerji ve besin de\u011ferini de\u011ferlendirmek. Y\u00f6ntem: G\u0131da kompozisyon de\u011ferleri, kimyasal analizler temelinde iz elementler, ni\u015fastas\u0131z polisakkaritler ve fitik asit i\u00e7in, ve literat\u00fcrden elde edilen veriler kullan\u0131larak, 23 bitkisel tamamlay\u0131c\u0131 g\u0131dan\u0131n (100 g olarak t\u00fcketilen, 100 kcal'a g\u00f6re ve g\u00fcnl\u00fck olarak) enerji, besin ve anti-besin (diyet lifi ve fitik asit) i\u00e7eri\u011fi hesapland\u0131. Sonu\u00e7lar, ortalama hacim ve bile\u015fime sahip anne s\u00fct\u00fc al\u0131m\u0131n\u0131 ve g\u00fcnde \u00fc\u00e7 tamamlay\u0131c\u0131 besin al\u0131m\u0131n\u0131 (her biri 250 g) varsayarak, 9-11 ayl\u0131k bebekler i\u00e7in tamamlay\u0131c\u0131 g\u0131dalardan tahmin edilen g\u00fcnl\u00fck besin ihtiya\u00e7lar\u0131 (g\u00fcnde; 100 kcal'a g\u00f6re) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar: Tamamlay\u0131c\u0131 g\u0131dalar, protein, riboflavin ve bak\u0131r i\u00e7in yakla\u015f\u0131k %25-50, kalsiyum ve manganez i\u00e7in %50-75, fosfor, \u00e7inko ve demir i\u00e7in %75-100'l\u00fck g\u00fcnl\u00fck toplam gereksinimlerinin %25-50, %50-75 ve %75-100'\u00fcn\u00fc sa\u011flamal\u0131d\u0131r. Protein, tiamin ve bak\u0131r i\u00e7in (g\u00fcnde) tahmin edilen g\u00fcnl\u00fck tamamlay\u0131c\u0131 g\u0131dalardan besin ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu veya tamam\u0131 kar\u015f\u0131lan\u0131r gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, ancak kalsiyum, demir ve baz\u0131 durumlarda \u00e7inko bile, demir ve \u00e7inko i\u00e7in orta biyoyararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 varsay\u0131l\u0131rsa, kar\u015f\u0131lanm\u0131yor. Aralar\u0131nda pirin\u00e7 bazl\u0131 olan baz\u0131 g\u0131dalar da (g\u00fcnde; 100 kcal'a g\u00f6re) riboflavin a\u00e7\u0131s\u0131ndan yetersiz. Sonu\u00e7: Demir ve \u00e7inko biyoyararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131ran stratejiler kullan\u0131lsa bile, kalsiyum, demir ve \u00e7inko eksikliklerini gidermek i\u00e7in muhtemelen yeterli de\u011fildir. Bu nedenle, geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde bitkisel tamamlay\u0131c\u0131 g\u0131dalar\u0131 kalsiyum, demir ve \u00e7inko ile zenginle\u015ftirmenin uygulanabilirli\u011fi \u00fczerine ara\u015ft\u0131rma acilen gereklidir. Sponsorluk: Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Kanada Uluslararas\u0131 Kalk\u0131nma Ajans\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla Micronutrient Giri\u015fimi taraf\u0131ndan desteklenmi\u015ftir."}
{"_id":"13350374","title":"Early aging and age-related pathologies in mice deficient in BMAL1, the core componentof the circadian clock.","text":"Bmal1 (beyin ve kas ARNT benzeri protein) geninde eksiklik g\u00f6steren fareler, sirkadiyen davran\u0131\u015f bozukluklar\u0131 ve hedef genlerin ritmik ifadesinde kay\u0131p ile karakterize edilir. Burada, Bmal1(-\/-) farelerinin daha k\u0131sa ya\u015fam s\u00fcrelerine sahip oldu\u011funu ve sarkopeni, kataraktlar, alt deri ya\u011f\u0131n\u0131n azalmas\u0131, organ k\u00fc\u00e7\u00fclmesi ve di\u011ferleri gibi \u00e7e\u015fitli erken ya\u015flanma semptomlar\u0131n\u0131 sergiledi\u011fini bildiriyoruz. Erken ya\u015flanma fenotipinin, Bmal1(-\/-) hayvanlar\u0131n\u0131n baz\u0131 dokularda reaktif oksijen t\u00fcrlerinin artm\u0131\u015f seviyeleri ile ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor. Bu bulgular, stres yan\u0131tlar\u0131n\u0131n CLOCK\/BMAL1 ba\u011f\u0131ml\u0131 kontrol\u00fcne ili\u015fkin verilerle birlikte, BMAL1'in yoklu\u011funda ya\u015fa ba\u011fl\u0131 patolojilerin erken ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilecek mekanizmik bir a\u00e7\u0131klama sa\u011flayabilir."}
{"_id":"13368032","title":"A self-inactivating lentiviral vector for SCID-X1 gene therapy that does not activate LMO2 expression in human T cells.","text":"X-ba\u011fl\u0131 a\u011f\u0131r kombine ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi (SCID-X1) i\u00e7in daha g\u00fcvenli ve etkili vekt\u00f6rler geli\u015ftirmek amac\u0131yla, HIV vir\u00fcs\u00fcne dayal\u0131 yeni kendili\u011finden inaktif lentiviral vekt\u00f6rleri de\u011ferlendirdik. CL20i4-hgamma(c)-Revgen vekt\u00f6r\u00fc, insan ortak gamma zinciri (gamma(c)) genomik dizisinin tamam\u0131n\u0131, gamma(c) promot\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fckleyerek i\u00e7erir. CL20i4-EF1alpha-hgamma(c)OPT vekt\u00f6r\u00fc, insan gamma(c) cDNA'y\u0131 ifade etmek i\u00e7in eukariotik elongasyon fakt\u00f6r\u00fc alfa (EF1alpha) geninden bir promot\u00f6r par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131 kullan\u0131r. Her iki vekt\u00f6r de, kendili\u011finden inaktif uzun terminal tekrar i\u00e7inde tavuk beta-globin lokusundan 400 bp'lik bir izolat\u00f6r par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131 i\u00e7erir. Kemik ili\u011fi h\u00fccrelerine bu vekt\u00f6rlerden herhangi birinin transd\u00fcksiyonu, bir fare SCID-X1 nakil modelinde T, B ve do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc lenfosit geli\u015fimi ve i\u015flevini geri kazand\u0131rd\u0131. SCID-X1 hastalar\u0131ndan al\u0131nan insan CD34(+) kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinin her iki vekt\u00f6rle in vitro testi, T h\u00fccre geli\u015fimini geri kazand\u0131rd\u0131. LMO2 protein ifadesini tetikleme konusunda g\u00fcvenlik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, sadece CL20i4-EF1alpha-hgamma(c)OPT vekt\u00f6r\u00fcn\u00fcn yetene\u011fini kaybetti, CL20i4-hgamma(c)-Revgen vekt\u00f6r\u00fc ise LMO2 protein ifadesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde tetikledi. Ayr\u0131ca, CL20i4-EF1alpha-hgamma(c)OPT vekt\u00f6r\u00fc, nakil farelerinde herhangi bir t\u00fcm\u00f6r olu\u015fturmad\u0131. Bu nedenle, bu \u00f6n klinik verilere dayanarak, CL20i4-EF1alpha-hgamma(c)OPT vekt\u00f6r\u00fcn\u00fcn klinik deneme i\u00e7in uygun olabilece\u011fini sonu\u00e7land\u0131r\u0131yoruz."}
{"_id":"13373629","title":"Genetic Variants at Newly Identified Lipid Loci Are Associated with Coronary Heart Disease in a Chinese Han Population","text":"ARKA PLANLARI Son genom geni\u015f ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 (GWAS), Avrupa k\u00f6kenli bireylerde kan lipid seviyelerini etkileyen birka\u00e7 yeni lokusu haritalad\u0131. \u00c7in Han pop\u00fclasyonunda koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (CHD) yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak istedik. Y\u00d6NTEM\/ANA BULGULAR Bir \u00c7in Han pop\u00fclasyonunda iki a\u015famal\u0131 bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. \u0130lk a\u015fama, 1.376 CHD vakas\u0131 ve 1.376 cinsiyet ve ya\u015f s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrol ile 5 yeni lipid ili\u015fkili tek n\u00fckleotit polimorfizmlerini (SNPs) inceledi. Daha sonra, \u00f6nemli SNPs'i ikinci a\u015famada, 1.269 vaka ve 2.745 kontrol ile do\u011frulad\u0131k. Ayr\u0131ca, be\u015f yeni lokusta bulunan SNPs'in kan lipid seviyeleri ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 4.121 kontrolde test ettik. \u00c7in'de CHD riskini azaltmada iki yeni SNP'yi (CELSR2-PSRC1-SORT1 lokusunda rs599839 ve NCAN-CILP2 lokusunda rs16996148) belirledik (dominant modelde 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 ile odds oranlar\u0131 0.76 (0.61-0.90; p = 0.001) ve 0.67 (0.57-0.77; p = 3.4\u00d710(-8)), s\u0131ras\u0131yla). Dominant modelde \u00e7oklu do\u011frusal regresyon analizleri, rs599839'un LDL seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc (p = 0.022) ve rs16996148'in LDL ve HDL seviyelerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 (p = 2.9\u00d710(-4) ve 0.001, s\u0131ras\u0131yla) g\u00f6sterdi. SONU\u00c7LAR\/\u00d6NEM\u0130 \u00c7in Han pop\u00fclasyonunda yeni tespit edilen lipid ili\u015fkili lokuslarda bulunan iki yeni SNP'nin (rs599839 ve rs16996148) CHD yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkili oldu\u011funu belirledik."}
{"_id":"13380011","title":"Spare respiratory capacity rather than oxidative stress regulates glutamate excitotoxicity after partial respiratory inhibition of mitochondrial complex I with rotenone.","text":"Mitochondriyal solunum kompleksi I'nin k\u0131smi inhibisyonu, rotenonun farelerde Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n baz\u0131 y\u00f6nlerini yeniden \u00fcretmesini sa\u011flar. Rotenonun n\u00f6ronal h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc art\u0131ran oksidatif strese atfedilebilece\u011fi hipotezi, akut glutamat eksitotoksisite modeli kullan\u0131larak rat cerebellar gran\u00fcl n\u00f6ronlar\u0131 birincil k\u00fclt\u00fcrlerinde test edildi. Sadece 5 nM rotenon, mitokondriyel s\u00fcperoksit (O2*) seviyelerini art\u0131rd\u0131 ve glutamat taraf\u0131ndan tetiklenen sitoplazmik kalsiyum dengesizli\u011fini g\u00fc\u00e7lendirdi, nekrotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn ilk geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcms\u00fcz a\u015famas\u0131. Bununla birlikte, g\u00fc\u00e7l\u00fc h\u00fccre ge\u00e7irgenli\u011fi olan O2* yakalama ajan\u0131 mangan tetrakis (N-etilpiridinyum-2-il) porfirin, inhibit\u00f6r\u00fcn etkilerini \u00f6nlemede ba\u015far\u0131s\u0131z oldu. Rotenonun eklenmesinin biyoenerjik sonu\u00e7lar\u0131, h\u00fccre solunumunu izleyerek nicel olarak belirlendi. Glutamat, NMDA resept\u00f6rlerinin aktivasyonu, in situ mitokondrilerin tam solunum kapasitesini kulland\u0131 ve glutamat taraf\u0131ndan uyar\u0131lan solunumun %80'i artm\u0131\u015f h\u00fccresel ATP talebine atfedildi. 20 nM rotenon, temel ve karbonil siyanid p-trifluorometoksifenilhidrazon taraf\u0131ndan uyar\u0131lan h\u00fccre solunumunu inhibe etti ve glutamat varl\u0131\u011f\u0131nda solunum ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na neden oldu. ATP sentaz\u0131n\u0131n inhibisyonu, oligomisinle de glutamat varl\u0131\u011f\u0131nda toksikti. Sonu\u00e7 olarak, bu \u00f6zel ko\u015fullarda rotenon modelinde k\u0131smi kompleks I eksikli\u011finin h\u00fccre k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131 \u00f6ncelikle ekstra solunum kapasitesi taraf\u0131ndan belirlenir, oksidatif stres de\u011fil."}
{"_id":"13380980","title":"Isolated liver perfusion for non-resectable liver tumours: a review.","text":"Bir\u00e7ok tedavi, ameliyat edilemeyen primer veya ikincil karaci\u011fer kanseri i\u00e7in \u00f6nerildi ancak sonu\u00e7lar genellikle hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131 yaratt\u0131. Yal\u0131t\u0131lm\u0131\u015f Karaci\u011fer Perf\u00fczyonu (YKP), d\u00f6rt on y\u0131l \u00f6nce ilk kez denendi ancak sadece son zamanlarda, melanomlar ve sarkomlar i\u00e7in melphalan ve t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc (TNF) ile yal\u0131t\u0131lm\u0131\u015f ekstremite perf\u00fczyonu ile elde edilen muhte\u015fem t\u00fcm\u00f6r yan\u0131tlar\u0131 sonras\u0131nda kabul g\u00f6rd\u00fc. Karaci\u011ferin cerrahi izolasyonu, y\u00fcksek dozlarda kemoterapi ve TNF'nin g\u00fcvenli uygulanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan teknik olarak zorlu bir i\u015flemdir. Balon kapatma kateterleri kullanan perkutane teknikler daha basittir ancak perf\u00fczyon devresinden sistemik dola\u015f\u0131ma daha y\u00fcksek s\u0131z\u0131nt\u0131 oranlar\u0131na neden olur. Birka\u00e7 faz I-II deneyi, YKP'nin, sistemik kemoterapiye diren\u00e7li durumlarda bile y\u00fcksek t\u00fcm\u00f6r yan\u0131t oranlar\u0131 sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Ancak, \u015fimdiye kadar genel hayatta \u00f6nemli bir avantaj g\u00f6sterilmedi. YKP, lokoregional kemoterapi ve biyoterapi i\u00e7in benzersiz farmakokinetik avantajlar sunar. Ayr\u0131ca, s\u0131n\u0131rl\u0131 sistemik maruz kalma ve toksisite ile gen terapisi de sa\u011flayabilir. \u015eu anda, YKP bir deneysel tedavi y\u00f6ntemi olarak kalmaya devam ediyor ve bu nedenle sadece kontroll\u00fc denemelerde kullan\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"13384318","title":"Combinatorial control of exon recognition.","text":"\u00d6n-mRNA splisleme, \u00e7o\u011fu metazoan genin ifadesini sa\u011flamak i\u00e7in gerekli olan temel bir s\u00fcre\u00e7tir. Bu i\u015flem, splisozom taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilir, splisozom da, eksonlar\u0131 olgun mRNA'lar olu\u015fturmak i\u00e7in birle\u015ftirerek, \u00f6n-mRNA'n\u0131n d\u0131\u015f\u0131na ve \u00e7evirisine \u00e7\u0131kmadan \u00f6nce, i\u00e7sel olmayan intronik dizileri kald\u0131rarak kataliz\u00f6r g\u00f6revi g\u00f6r\u00fcr. Y\u00fcksek d\u00fczeyli genlerin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve splis sitlerin nispeten d\u00fc\u015f\u00fck d\u00fczeyde korunmas\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, splisleme makinesinin splis sitleri tan\u0131y\u0131p e\u015fle\u015ftirmesindeki hassasiyeti etkileyicidir. Boyutlar\u0131 100'den az bazdan 100.000 baza kadar de\u011fi\u015fen intronlar verimli bir \u015fekilde kald\u0131r\u0131l\u0131r. Ayn\u0131 zamanda, farkl\u0131 h\u00fccre tipleri aras\u0131nda, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda veya di\u011fer biyolojik s\u00fcre\u00e7lerde \u00e7ok say\u0131da alternatif splisleme olay\u0131 g\u00f6zlemlenir. Bu geni\u015f alternatif splisleme, splisozomun belirli bir \u00f6n-mRNA i\u00e7indeki eksonlar\u0131 tan\u0131mlay\u0131p i\u015fleme esnekli\u011fine sahip oldu\u011funu ima eder. Bu esnekli\u011fe ula\u015fmak i\u00e7in, y\u00fcksek d\u00fczeyli organizmalarda splis sit se\u00e7imi, splis sit g\u00fcc\u00fc, splisleme d\u00fczenleyicilerinin varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011fu, RNA ikincil yap\u0131lar\u0131, ekson\/intron mimarisi ve \u00f6n-mRNA sentez s\u00fcreci gibi \u00e7ok say\u0131da parametreye ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu parametrelerin her birinin g\u00f6receli katk\u0131lar\u0131, splis sitlerin ne kadar verimli bir \u015fekilde tan\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve \u00e7evreleyen intronlar\u0131n ne kadar etkin bir \u015fekilde kald\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 kontrol eder."}
{"_id":"13398997","title":"High CTLA-4 expression on Th17 cells results in increased sensitivity to CTLA-4 coinhibition and resistance to belatacept.","text":"CD28\/cytotoksik T lenfosit antigeni 4 (CTLA-4) engelleyici belatacept, t\u00fcmoreaktif T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 se\u00e7ici olarak engeller, ancak b\u00f6brek nakli sonras\u0131 y\u00fcksek akut reddetme oran\u0131yla ili\u015fkilidir, bu da bizi belatacept direnciyle ili\u015fkili nakil reddetme etyolojisini ara\u015ft\u0131rmaya y\u00f6neltti. T h\u00fccreleri, farkl\u0131 i\u015flevsel alt k\u00fcmelere ayr\u0131labilir ve \u00e7e\u015fitli patojenlere kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flar ve allojenik antijene kar\u015f\u0131 \u00e7apraz tepki g\u00f6sterebilir ve nakil reddetmesine neden olabilir. T yard\u0131mc\u0131 17 (Th17) h\u00fccreleri, patojenlere kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011flayan ve otoimm\u00fcn hastal\u0131klarda patogenik olan pro-enflamatuar bir CD4+ lenfosit alt k\u00fcmesidir. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, allojenik uyar\u0131dan sonra Th1 ve Th17 haf\u0131za h\u00fccreleri aras\u0131nda b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f h\u00fccrelerin benzer bir s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 vard\u0131. Th1 h\u00fccrelerine k\u0131yasla, Th17 haf\u0131za h\u00fccreleri CTLA-4 coinhibitory molek\u00fcl\u00fcn\u00fc daha y\u00fcksek seviyelerde ifade ediyordu. Belatacept varl\u0131\u011f\u0131nda uyar\u0131, Th1 yan\u0131tlar\u0131n\u0131 engelledi, ancak Th17 h\u00fccrelerini art\u0131rd\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc CTLA-4 taraf\u0131ndan sa\u011flanan coinhibisyon daha duyarl\u0131yd\u0131. Renal nakil al\u0131c\u0131lar\u0131ndan al\u0131nan Th17 h\u00fccreleri, belatacept ile ex vivo CD28\/CTLA-4 engellemesine diren\u00e7liydi ve akut reddetme s\u0131ras\u0131nda belatacept tedavisiyle ili\u015fkili artan Th17 haf\u0131za h\u00fccre s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 vard\u0131. Bu veriler, CD4+ haf\u0131za alt k\u00fcmelerinin kostim\u00fclasyon ve coinhibisyon gereksinimlerinde \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar\u0131 vurgular ve patojen kaynakl\u0131 haf\u0131zan\u0131n heterojenli\u011fi, imm\u00fcnomod\u00fclasyon stratejileri i\u00e7in sonu\u00e7lar\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"13400643","title":"A small molecule modulates Jumonji histone demethylase activity and selectively inhibits cancer growth","text":"Genel transkripsiyonel d\u00fczenleyicilerin farmakolojik inhibisyonu, birden fazla t\u00fcm\u00f6rjenik sinyal yolunu ayn\u0131 anda hedefleyerek b\u00fcy\u00fcmenin engellenmesi potansiyeline sahiptir. Burada, yenilik\u00e7i bir h\u00fccre tabanl\u0131 taramay\u0131 kullanarak, in vitro, kanser h\u00fccrelerinde ve in vivo t\u00fcm\u00f6rlerde Jumonji ailesine ait histon demetilaz aktivitesini \u00f6zellikle inhibe eden yap\u0131sal olarak benzersiz bir k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl (JIB-04 olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131) tan\u0131mlad\u0131k. Bilinen inhibit\u00f6rlerden farkl\u0131 olarak, JIB-04 \u03b1-ketoglutarat i\u00e7in rekabet\u00e7i bir inhibit\u00f6r de\u011fildir. Kanserlerde, ancak e\u015fle\u015fen hasta normal h\u00fccrelerde de\u011fil, JIB-04 bir alt transkripsiyonel yollar\u0131 de\u011fi\u015ftirir ve h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 engeller. Farelerde, JIB-04 t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcn\u00fc azalt\u0131r ve hayatta kalma s\u00fcresini uzat\u0131r. \u00d6nemli olarak, Jumonji demetilazlar\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden meme t\u00fcm\u00f6rlerine sahip hastalarda hayatta kalma s\u00fcresinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu bulduk. Bu nedenle, in vitro ve in vivo Jumonji demetilazlar\u0131 i\u00e7in yeni bir inhibit\u00f6r olan JIB-04, kanser tedavisi ve ara\u015ft\u0131rmas\u0131 i\u00e7in benzersiz bir potansiyel ara\u00e7t\u0131r ve hastal\u0131kla ilgili kimyasal d\u00fczenleyiciler ke\u015ffetmek i\u00e7in tarafs\u0131z h\u00fccre taramalar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 do\u011frular."}
{"_id":"13411519","title":"Gq protein alpha subunits Galphaq and Galpha11 are localized at postsynaptic extra-junctional membrane of cerebellar Purkinje cells and hippocampal pyramidal cells.","text":"H\u00fccre y\u00fczey resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn aktivasyonundan sonra, Gq alt s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n GTP ba\u011flayan proteinlerinin alfa alt birimi fosfolipid sinyalleme yolunu aktive eder. Burada, in situ hibridizasyon ve imm\u00fcnohistokimya y\u00f6ntemleriyle yeti\u015fkin fare beyninde Gq proteinlerinin alfa alt birimlerinin ifade ve lokalizasyonunu inceledik. Gq proteinlerinin alfa alt birimlerinin d\u00f6rt \u00fcyesi aras\u0131nda, Galphaq ve Galpha11 beyin i\u00e7inde bask\u0131n olarak transkripsiyonu yap\u0131lanlard\u0131r. Galphaq'\u0131n en y\u00fcksek transkripsiyon d\u00fczeyi, cerebellar Purkinje h\u00fccreleri (PC) ve hipokampal piramidal h\u00fccrelerde g\u00f6zlemlendi, Galpha11'inki ise hipokampal piramidal h\u00fccrelerde not edildi. Galphaq ve Galpha11'in C-sonu peptidine kar\u015f\u0131 antikor, cerebellar molek\u00fcler katman ve hipokampal n\u00f6ropil katmanlar\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde etiketledi. Bu b\u00f6lgelerde, imm\u00fcnogold \u00f6ncelikle PC'ler ve piramidal h\u00fccrelerin postsinaptik h\u00fccre zar\u0131n\u0131n sitoplazmik y\u00fcz\u00fcn\u00fc etiketledi. \u0130mm\u00fcn par\u00e7ac\u0131klar, ekstrasynaptik h\u00fccre zar\u0131nda, dikenlerde, dendritlerde ve somalarda da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131, ancak neredeyse sinaptik zar\u0131n \u00fczerinde bulunmad\u0131. \u00c7ift imm\u00fcnfl\u00fcoresansla, Galphaq\/Galpha11, PC'lerdeki ve hipokampal piramidal h\u00fccrelerdeki dendrit dikenlerinde mGluR1\u03b1 ile ve hipokampal piramidal h\u00fccrelerdeki mGluR5 ile geni\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcde kolokalize edildi. Bu molek\u00fcler anatomik bulgularla birlikte, mGluR1\u03b1 ve mGluR5'in PC ve piramidal h\u00fccre sinapslar\u0131nda perij\u00fcnksiyonal bir halkada yo\u011funla\u015fmas\u0131n\u0131n (Baude et al. 1993, Neuron, 11, 771-787; Luj\u00e1n et al. 1996, Eur. J. Neurosci., 8, 1488-1500), perij\u00fcnksiyonal uyaran\u0131n grubu I metabotik glutamat resept\u00f6rlerine medyatyonu, Galphaq ve\/veya Galpha11 taraf\u0131ndan sa\u011fland\u0131\u011f\u0131 ve bu da h\u00fccre i\u00e7i etkili olan fosfolipaz Cbeta'n\u0131n aktivasyonuna yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fclmektedir."}
{"_id":"13439128","title":"The Bloom's syndrome gene product is homologous to RecQ helicases","text":"Bloom sendromu (BS) geni, BLM, somatik h\u00fccrelerde genomik istikrar\u0131 korumak i\u00e7in \u00f6nemli bir rol oynar. BLM i\u00e7in bir aday gen, somatik \u00e7aprazlama noktas\u0131 haritalama taraf\u0131ndan BLM'ye atanan 250 kb genomik bir segmentten t\u00fcretilen bir cDNA'n\u0131n do\u011frudan se\u00e7ilmesiyle belirlenmi\u015ftir. Bu yeni haritalama y\u00f6ntemi, BLM i\u00e7inde intragenik rekombinasyon ge\u00e7irmi\u015f BS hastalar\u0131ndan h\u00fccreler kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Aday genin cDNA analizi, 4437 bp uzunlu\u011funda bir cDNA'y\u0131 ortaya \u00e7\u0131karm\u0131\u015ft\u0131r, bu da 1417 amino asitlik bir peptit kodlar ve RecQ helikazlar\u0131na benzerlik g\u00f6sterir, bu da DExH kutu i\u00e7eren DNA ve RNA helikazlar\u0131n\u0131n bir alt ailesidir. Aday genin BS hastalar\u0131nda zincir sonlu mutasyonlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, bunun BLM oldu\u011funu kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"13441037","title":"Preventing obesity in children and adolescents.","text":"Bu incelemede, \u00e7ocuklarda obezitenin do\u011fal tarihi, obezite \u00f6nleminde en umut verici aile ve okul tabanl\u0131 yakla\u015f\u0131mlar\u0131 ve ikincil \u00f6nleme ile ili\u015fkili engeller ve f\u0131rsatlar\u0131 ele al\u0131yoruz. \u00c7ocukluk d\u00f6neminde en \u00f6nemli risk d\u00f6nemleri, adipozite geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc ve ergenlik d\u00f6nemleri gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Adipozite geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc d\u00f6nemi konusunda dikkatli olunmas\u0131 hala gerekiyor, \u00e7\u00fcnk\u00fc erken geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn v\u00fccut ya\u011f\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklere ba\u011flan\u0131p ba\u011flanmad\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz net de\u011fil. Aileler ve okullar, \u00e7ocuk ve ergenlerde \u00f6nleyici \u00e7abalar i\u00e7in en \u00f6nemli odak noktalar\u0131d\u0131r. Verimli bir yakla\u015f\u0131m, enerji dengesi etkileyen fakt\u00f6rleri incelemekten, bu fakt\u00f6rleri etkileyen daha yak\u0131n etkenleri belirlemeye ge\u00e7mektir. Bu yakla\u015f\u0131m, \u00e7ocukluk obezitesini \u00f6nlemek veya tedavi etmek i\u00e7in gerekli stratejileri daraltmaya yard\u0131mc\u0131 olabilir. \u00d6rne\u011fin, televizyon izleme hem enerji al\u0131m\u0131n\u0131 hem de enerji harcamay\u0131 etkiler ve bu nedenle m\u00fcdahaleler i\u00e7in mant\u0131kl\u0131 bir hedef olu\u015fturur. Pediatrilerin \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc rehberli\u011fi, ebeveynlerin televizyon izleme konusundaki tutum ve uygulamalar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in etkili bir mekanizma sunabilir. Benzer bir s\u00fcre\u00e7, g\u0131da tercihleri ve hareketsiz davran\u0131\u015flardaki de\u011fi\u015fikliklere y\u00f6nelik okul tabanl\u0131 m\u00fcdahalelerin potansiyel etkisini vurgulamak i\u00e7in de kullan\u0131l\u0131r."}
{"_id":"13441537","title":"Culture of Preimplantation Mouse Embryos Affects Fetal Development and the Expression of Imprinted Genes1","text":"\u00d6ncelikle, preimplantasyon memelilerin embriyolar\u0131 ve h\u00fccrelerinin sonraki b\u00fcy\u00fcmesi ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 etkileyebilece\u011fini g\u00f6steren k\u00fclt\u00fcrel bir k\u00fclt\u00fcr\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir. Daha \u00f6nce, fareli embriyolar\u0131n k\u00f6k h\u00fccrelerinin k\u00fclt\u00fcr\u00fcn\u00fcn genomik imprintin d\u00fczenlenmesini bozdu\u011funu ve bu h\u00fccrelerin normal fet\u00fcsler olarak geli\u015fme potansiyelini etkiledi\u011fini bildirdik. G\u00fcncel \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n amac\u0131, preimplantasyon fareli embriyolar\u0131n\u0131n kimyasal olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir ortamda (M16) fetal inek serumu (FCS) ile veya olmadan k\u00fclt\u00fcr\u00fcn\u00fcn, sonraki geli\u015fimlerini ve imprinted gen ifadelerini etkiledi\u011fini belirlemektir. Sadece \u00fc\u00e7te biri iki h\u00fccreli embriyolar\u0131n M16 ortam\u0131nda FCS ile k\u00fclt\u00fcr\u00fc, al\u0131c\u0131lara nakledildikten sonra canl\u0131 14. g\u00fcn fet\u00fcslerine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc. Bu M16 + FCS fet\u00fcsleri, kontrol ve M16 fet\u00fcslerine k\u0131yasla daha az a\u011f\u0131rl\u0131ktayd\u0131 ve H19 ve ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 2 genlerinin azalm\u0131\u015f ifadesi ile ili\u015fkili, H19'un \u00fcst ak\u0131\u015f\u0131nda bir imprint kontrol b\u00f6lgesinde DNA metilasyonunun artmas\u0131yla ba\u011flant\u0131l\u0131yd\u0131. Ayr\u0131ca, imprinted gen Grb10'un artm\u0131\u015f ifadesini de g\u00f6sterdiler. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc ba\u011flanma geni Grb7, M16 + FCS fet\u00fcslerinin \u00e7o\u011funda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde azalt\u0131ld\u0131. Imprinted gen Mest i\u00e7in herhangi bir de\u011fi\u015fiklik tespit edilmedi. Serum varl\u0131\u011f\u0131nda preimplantasyon k\u00fclt\u00fcr\u00fc, birden fazla b\u00fcy\u00fcme ile ili\u015fkili imprinted genin d\u00fczenlenmesini etkileyebilir ve bu da anormal fet\u00fcs b\u00fcy\u00fcmesi ve geli\u015fimine yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"13445579","title":"Results of screening for intracranial aneurysms in patients with coarctation of the aorta.","text":"# Arka Plan ve Ama\u00e7\nAort koarktasyonu olan yeti\u015fkinlerin %2.3'\u00fcnde A\u0130'ler bulunur; tespit ortalama ya\u015f\u0131 52 y\u0131ld\u0131r. Gen\u00e7 yeti\u015fkinler aras\u0131nda yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %0.5'ten azd\u0131r. Erken \u00e7al\u0131\u015fmalar, aort koarktasyonu olan hastalar\u0131n %10-%50'sinin A\u0130'lere sahip oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Ekranlama \u00f6nerileri de\u011fi\u015fkendir. Biz, MRA ile A\u0130'lerin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemeyi ama\u00e7lad\u0131k.\n\n# Malzemeler ve Y\u00f6ntem\n1999 May\u0131s ve 2007 Ekim tarihleri aras\u0131nda aort koarktasyonu olan 16 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc hastalarda beyin MRA'lar\u0131 yapan ard\u0131\u015f\u0131k hastalar dahil edildi. MRA, 1.5T taray\u0131c\u0131da 3D zaman u\u00e7u\u015f protokol\u00fc kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi; ayn\u0131 anda kalp ve aoran\u0131n MR g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri al\u0131nd\u0131. Beyin MRA'lar\u0131, bir n\u00f6roradyolog taraf\u0131ndan \u00e7ift raporland\u0131. \u0130statistikler ortalama \u00b1 standart sapma ve medyan \u00b1 aral\u0131k olarak tan\u0131mland\u0131. S\u00fcrekli de\u011fi\u015fkenler, Student t testleri ve Mann-Whitney U testleri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 (kategorik de\u011fi\u015fkenler, Fisher kesin test ile, kategorik de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in).\n\n# Sonu\u00e7lar\n117 MRA, \u00e7ift raporland\u0131. Ortalama ya\u015f 29 \u00b1 11 y\u0131l (16-59 ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131) idi. 12 hastada (10.3%) A\u0130 bulundu. A\u0130'lerin ortalama \u00e7ap\u0131 3.9 mm (2.0-8.0 mm aral\u0131\u011f\u0131) idi. A\u0130'li hastalar, A\u0130'siz hastalara g\u00f6re daha ya\u015fl\u0131yd\u0131 (medyan 37 y\u0131l, 16-50 ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131; medyan 23 y\u0131l, 16-59 ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131; Z = -2.01, P = .04). Hipertansiyon, A\u0130'li hastalarda (%83) A\u0130'li olmayan hastalara (%43) g\u00f6re daha s\u0131k g\u00f6r\u00fclen bir durumdu (P = .01). Y\u00fckselen aortopati, bicuspid aortik kapaklar ve A\u0130'ler aras\u0131nda bir ili\u015fki bulunmad\u0131.\n\n# Sonu\u00e7\nAort koarktasyonu olan hastalarda A\u0130'lerin daha y\u00fcksek bir yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 vard\u0131r ve n\u00fcfus \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda g\u00f6r\u00fclenlerden daha erken ya\u015f"}
{"_id":"13448422","title":"A new look at the heart in diabetes mellitus: from ailing to failing","text":"Bu inceleme, diyabetin hastalar\u0131 artan kardiyovask\u00fcler morbidite ve mortaliteye yatk\u0131n k\u0131lan baz\u0131 mekanizmalar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015fmaktad\u0131r. Tek foton emisyon bilgisayarl\u0131 tomografi veya foton emisyon tomografisi ile radyaktif etiketli norepinefrin analoglar\u0131, Tip I (ins\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131) ve Tip II (ins\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan) diyabet melit\u00fcs\u00fc olan hastalarda kardiyak simpatik disfonksiyon ve yetmezli\u011fin erken ve ge\u00e7 anormallikler oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Ayr\u0131ca, foton emisyon tomografisi ile myokard kan ak\u0131\u015f\u0131 de\u011ferlendirmesi, klinik olarak tespit edilmemi\u015f vask\u00fcler hastal\u0131\u011fa sahip olmayan hastalarda, kardiyak simpatik disfonksiyonla ili\u015fkili olarak endotel ba\u011f\u0131ml\u0131 vasodilatasyonun ciddi \u015fekilde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Buna ek olarak, Tip I ve Tip II diyabetli hastalarda erken d\u00f6nemde endotel aktivasyon i\u015faretleri de bulunmu\u015ftur, bu da vask\u00fcler plaklar\u0131n istikrars\u0131zla\u015fmas\u0131na ve y\u0131rt\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7abilir. Bu de\u011fi\u015fiklikler, b\u00fcy\u00fck kan damarlar\u0131n\u0131n endotelinde, \u00f6rne\u011fin nitrik oksit sal\u0131n\u0131m\u0131nda veya protein kinaz-C \u03b2 aktivasyonunda, hiperglisemi ve diyabetin etkilerine ek olarak \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Akut koroner sendromlu hastalarda erken dikkatli glikoz kontrol\u00fc ve hipergliseminin h\u0131zl\u0131 d\u00fczeltilmesi, diyabetli kalbin sa\u011fl\u0131ks\u0131zl\u0131ktan ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011fa ge\u00e7mesini \u00f6nlemek i\u00e7in ba\u015far\u0131l\u0131 \u00e7ok fakt\u00f6rl\u00fc bir yakla\u015f\u0131m\u0131n par\u00e7as\u0131d\u0131r. [Diabetologia (2000) 43: 1455\u20131469]"}
{"_id":"13450938","title":"Genetic and epigenetic mutations affect the DNA binding capability of human ZFP57 in transient neonatal diabetes type 1","text":"Fareninizde ZFP57, \u00fc\u00e7 klasik Cys2His2 zink parmakl\u0131k alanlar\u0131n\u0131 (ZF) i\u00e7erir ve ilk ve ikinci ZFs'yi kullanarak metil edilmi\u015f TGC(met)CGC hedef dizisini tan\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan ZFP57'nin (hZFP57) alt\u0131 Cys2His2 zink parmakl\u0131k alan\u0131na sahip oldu\u011funu ve bu alanlar\u0131n \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc ve d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc ZFs arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ayn\u0131 metil edilmi\u015f diziye ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, DNA etkile\u015fimi i\u00e7in kritik olan amino asitleri tan\u0131ml\u0131yoruz. Ek olarak, TNDM1 ICR'nin hipometilasyonu ve ZFP57 mutasyonlar\u0131 ile ili\u015fkili Ge\u00e7ici Neonatal Diyabet Mellitus Tip 1 i\u00e7in kan\u0131tlar sunuyoruz. Bu mutasyonlar ve hipometilasyon, muhtemelen PLAGL1'in etkinle\u015fmesine neden olarak hZFP57'nin TNDM1 lokusuna ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engeller."}
{"_id":"13458119","title":"Physiological astrocytic calcium levels stimulate glutamate release to modulate adjacent neurons.","text":"Astroisitler, kalsiyum ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde glutamat salabilir ve bu da kom\u015fu n\u00f6ronlara sinyal g\u00f6ndermelerine neden olabilir. Bu glutamat sal\u0131m yolu, fizyolojik sinyallemede kullan\u0131l\u0131r m\u0131 yoksa sadece patolojik ko\u015fullarda m\u0131 aktifle\u015fir, bu tam olarak tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu eksik anlay\u0131\u015f\u0131n bir nedeni, astroisitlerden glutamat sal\u0131m\u0131n\u0131 uyarmak i\u00e7in gereken kalsiyum seviyeleri hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgi ve bu seviyelerin fizyolojik kalsiyum seviyeleri aral\u0131\u011f\u0131yla nas\u0131l kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda bilgi eksikli\u011fidir. Flash fotolizi kullanarak, astroisitlerin i\u00e7sel kalsiyumunu y\u00fckselttik ve ayn\u0131 zamanda astroisit kalsiyum seviyelerini ve glutamat\u0131 izledik, bu da elektrofizyolojik olarak kaydedilen tek n\u00f6ronlardan gelen yava\u015f i\u00e7e do\u011fru ak\u0131mlar\u0131 tetikledi. Bu yakla\u015f\u0131mla, 84 nM'den 140 nM'ye kadar k\u00fc\u00e7\u00fck de\u011fi\u015fiklikler, kom\u015fu n\u00f6ronlarda \u00f6nemli glutamatik ak\u0131mlar (-391 pA) uyand\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve 2.1 ile 2.7 aras\u0131nda bir Hill katsay\u0131s\u0131na sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdik. \u00c7\u00fcnk\u00fc glutamat, norepinefrin ve dopamin gibi agonistler, astroisitlerde 1.8 mikroM'yi a\u015fan kalsiyum seviyelerine neden olur, bu nicel \u00e7al\u0131\u015fmalar, astroisit glutamat sal\u0131m yolunun fizyolojik kalsiyum i\u00e7sel seviyelerinde aktifle\u015fti\u011fini g\u00f6stermektedir. Sonu\u00e7 olarak, kalsiyum ba\u011f\u0131ml\u0131 glutamat\u0131n astroisitlerden sal\u0131m\u0131, uygun bir astroisit kalsiyum seviyesi aral\u0131\u011f\u0131nda i\u015flev g\u00f6rerek, i\u015flevsel sinir sisteminde bir sinyalleme yolu olarak kullan\u0131labilir."}
{"_id":"13464392","title":"Albumin and furosemide therapy in hypoproteinemic patients with acute lung injury.","text":"\n## Ama\u00e7\nHipoproteinemi, s\u0131v\u0131 tutumu ve kilo al\u0131m\u0131, kritik hasta pop\u00fclasyonlar\u0131nda akut akci\u011fer yaralanmas\u0131 ve \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkilidir, ancak neden-sonu\u00e7 kan\u0131t\u0131 yoktur. Hipoproteinemik akut akci\u011fer yaralanmas\u0131 olan hastalarda di\u00fcretik ve kolloid de\u011fi\u015ftirme uygulamas\u0131n\u0131n akci\u011fer fizyolojisini iyile\u015ftirip iyile\u015ftirmedi\u011fini belirlemek amac\u0131yla bir klinik \u00e7al\u0131\u015fma tasarlad\u0131k.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\nProspektif, rastgele, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc deneme.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Ayar\u0131\n\u0130ki \u00fcniversite hastanesinin t\u00fcm yeti\u015fkin yo\u011fun bak\u0131m \u00fcniteleri.\n\n## Hastalar\n37 mekanik ventilasyon gerektiren akut akci\u011fer yaralanmas\u0131 olan ve serum toplam proteini 5.0 g\/dL'nin alt\u0131nda olan hasta.\n\n## M\u00fcdahaleler\n5 g\u00fcnl\u00fck protokolize rejim: her 8 saatte 25 g insan serum albumini ile s\u00fcrekli furosemid damar i\u00e7i inf\u00fczyonu, veya di\u00fcretik, kilo kayb\u0131 ve serum toplam proteini hedefleyen \u00e7ift plasebo.\n\n## \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Ana Bulgular\nA\u011f\u0131rl\u0131k de\u011fi\u015fimi, serum toplam protein, s\u0131v\u0131 dengesi, hemodinamik, solunum sistemi uyum ve oksijenasyonu i\u00e7eren \u00f6l\u00e7\u00fcmler yap\u0131ld\u0131. Temel \u00f6zellikler gruplar aras\u0131nda (tedavi, n=19; kontrol, n=18) benzerlik g\u00f6sterdi, travma akut akci\u011fer yaralanmas\u0131n\u0131n ana nedeniydi. Tedavi grubunda 5 g\u00fcnde di\u00fcretik ve kilo kayb\u0131 (tedavi grubunda 5.3 kg daha fazla, p=.04) g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve bu da 24 saat i\u00e7inde tedavi grubunda Pao2\/Fio2 oran\u0131nda iyile\u015fmeye (171'den 236'ya, p=.02) yol a\u00e7t\u0131. Solunum mekani\u011fi de\u011fi\u015fmedi. Ortalama arteriyel bas\u0131n\u00e7 80'den 88 mm Hg'ye (p=.10) ve kalp at\u0131\u015f\u0131 110'dan 95 at\u0131ma\/dakikaya (p=.008) zaman i\u00e7inde tedavi grubunda artt\u0131. \u00d6l\u00fcm oran\u0131nda fark g\u00f6r\u00fclmedi, ancak yo\u011fun bak\u0131m \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinde olumlu e\u011filimler g\u00f6r\u00fcld\u00fc.\n\n## Sonu\u00e7\nAlbumin ve furosemid tedavisi hipoproteinemik akut akci\u011fer yaralanmas\u0131 olan hastalarda"}
{"_id":"13466517","title":"Advances in functional and structural mr image analysis and implementation as fsl","text":"Beyin g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme verilerinin sorgulanmas\u0131 ve analizinde kullan\u0131lan teknikler, beyin g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme deneylerinin esnekli\u011fi, duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve kapsam\u0131n\u0131 belirlemede b\u00fcy\u00fck bir etkiye sahiptir. Bu t\u00fcr metodolojilerin geli\u015ftirilmesi, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n daha \u00f6nce cevaplanamayan bilimsel sorular\u0131 ele almas\u0131na olanak sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r ve bu nedenle kendi ba\u015f\u0131na \u00f6nemli bir ara\u015ft\u0131rma alan\u0131 haline gelmi\u015ftir. Bu makalede, Oxford Beyin Fonksiyonel Manyetik Rezonans G\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme Merkezi'nin (FMRIB) Analiz Grubu taraf\u0131ndan yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rman\u0131n bir incelemesini sunuyoruz. Bu ara\u015ft\u0131rma, hem yap\u0131sal hem de fonksiyonel manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme verilerinin analizinde yeni metodolojiler geli\u015ftirmeye odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu makaledeki \u00e7o\u011fu ara\u015ft\u0131rma, FMRIB Yaz\u0131l\u0131m K\u00fct\u00fcphanesi'nde (FSL) \u00fccretsiz olarak eri\u015filebilen yaz\u0131l\u0131m ara\u00e7lar\u0131 olarak uygulanm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"13466622","title":"Metformin\u2014mode of action and clinical implications for diabetes and cancer","text":"Metformin, uzun y\u0131llard\u0131r diyabet tedavisinin temel ta\u015f\u0131 olmu\u015ftur; ancak, metforminin mekanizmatik y\u00f6nleri hala net olarak tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Son geli\u015fmeler, bu ilac\u0131n, glikoz seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrmenin yan\u0131 s\u0131ra, normal ve anormal metabolik sinyalleme aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 hedeflemek i\u00e7in umut verici olabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Metforminin \u00e7al\u0131\u015fma mekanizmas\u0131n\u0131n ana bile\u015fenlerini anlamak, yeni tedaviler geli\u015ftirmemize yard\u0131mc\u0131 olabilir. Metforminin \u00e7al\u0131\u015fma mekanizmas\u0131n\u0131n merkezi, h\u00fccrenin enerji metabolizmas\u0131nda de\u011fi\u015fiklik yapmakt\u0131r. Metformin, \u00f6ncelikle karaci\u011ferde glukoneojenezleri inhibe ederek ve glukagonun etkisine kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131karak bask\u0131n glikoz d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc etkisini g\u00f6sterir. Mitokondriyel kompleks I'in inhibisyonu, glukagona yan\u0131t olarak cAMP ve protein kinaz A sinyalle\u015fmesinde bozuklu\u011fa neden olur. 5'-AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz\u0131n\u0131n uyar\u0131c\u0131 etkisi, metforminin glikoz d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc etkisinin ayr\u0131lmaz bir par\u00e7as\u0131 olmasa da, \u00f6zellikle lipid metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyerek ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 sa\u011flar. Metformin, hem dolayl\u0131 olarak sistemik ins\u00fclin seviyelerinin azalt\u0131lmas\u0131 yoluyla hem de enerji stresi ind\u00fckleyerek t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu etkileyebilir; ancak bu etkiler daha fazla ara\u015ft\u0131rmay\u0131 gerektirir. Burada, karaci\u011ferdeki antiglukoneojenik metformin eyleminin g\u00fcncellenmi\u015f anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 ve metformin hedeflerinin diyabet ve kanser tedavisindeki sonu\u00e7lar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"13469921","title":"Characteristics of the Earliest Cross-Neutralizing Antibody Response to HIV-1","text":"Son kesit analizleri, HIV-1+ plazmalar\u0131nda geni\u015f \u00e7apta \u00e7apraz tepki veren n\u00f6tralize edici antikor yan\u0131tlar\u0131n\u0131n %10-%30'luk HIV-1+ bireylerde geli\u015fti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu anti-viral yan\u0131tlar\u0131n ilk geli\u015fiminin zamanlamas\u0131 bilinmemektedir. Ayr\u0131ca, bu yan\u0131tlar\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131n viral kabuk protein (Env) tek veya \u00e7oklu b\u00f6lgelerine kar\u015f\u0131 antikor spesifikiteleri g\u00f6r\u00fcnmesiyle e\u015fle\u015fip e\u015fle\u015fmedi\u011fi de bilinmemektedir. Burada, HIV-1 enfeksiyonundan hemen sonra ve en fazla yedi y\u0131l sonra longitudinal olarak toplanan plazmalarda \u00e7apraz n\u00f6tralize edici antikor yan\u0131tlar\u0131n\u0131 analiz ettik. Ortalama olarak, HIV-1'e kar\u015f\u0131 \u00e7apraz n\u00f6tralize edici antikor yan\u0131tlar\u0131 2,5 y\u0131l sonra ve nadiren 1 y\u0131l sonra enfeksiyonun ard\u0131ndan ilk kez belirginle\u015fir. \u0130lk 2-3 y\u0131l i\u00e7inde \u00e7apraz n\u00f6tralize edici antikor yan\u0131tlar\u0131 geli\u015fmezse, daha sonra da geli\u015fmeyecektir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, \u00e7apraz n\u00f6tralize edici antikor yan\u0131tlar\u0131n\u0131n geli\u015fimi ile T h\u00fccrelerdeki belirli aktivasyon i\u015faret\u00e7ileri ve plazma viremi d\u00fczeyleri aras\u0131nda potansiyel bir ba\u011flant\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. En erken \u00e7apraz n\u00f6tralize edici antikor yan\u0131t\u0131, \u00f6ncelikle CD4 ba\u011flanma b\u00f6lgesi ve monomerik Env'de bulunmayan ancak viriyon ili\u015fkili trimerik Env formunda bulunan epitoplara y\u00f6neliktir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, plazmalar\u0131n n\u00f6tralize edici aktiviteleri, \u00e7apraz n\u00f6tralize edici antikor yan\u0131tlar\u0131 geli\u015ftirmeyen bireylerin plazmalar\u0131nda, monomerik gp120'deki CD4 ba\u011flanma b\u00f6lgesi d\u0131\u015f\u0131ndaki epitoplara y\u00f6neliktir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, sadece HIV ile insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin etkile\u015fiminin daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131na de\u011fil, ayn\u0131 zamanda etkili a\u015f\u0131lama protokollerinin geli\u015ftirilmesine de rehberlik edebilecek bilgiler sunmaktad\u0131r. Kompleks epitoplara kar\u015f\u0131 antikorlar, viriyon ili\u015fkili kabuk spike'da bulunur ve HIV-1+ plazmalar\u0131ndaki en erken \u00e7apraz n\u00f6tralize edici aktivitelerin ana bile\u015fenleri gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir, bu nedenle a\u015f\u0131 yoluyla benzer antikorlar\u0131n uyand\u0131r\u0131lmas\u0131na vurgu yap\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"13481731","title":"Gender, age, and heart failure with preserved left ventricular systolic function.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, potansiyel kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fakt\u00f6rleri i\u00e7in ayarlamadan sonra, kad\u0131nlar\u0131n erkeklerden daha olas\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in tasarland\u0131, bu fakt\u00f6rler aras\u0131nda ya\u015f da yer almaktad\u0131r.\n\n## Arka Plan\n\u00d6nceki kan\u0131tlar, kad\u0131n cinsiyetinin, kalp yetmezli\u011fi (HF) hastalar\u0131nda sol ventrik\u00fcl sistolik fonksiyonu (LVSF) korunmu\u015f olmas\u0131yla ba\u011f\u0131ms\u0131z bir ili\u015fkisi oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir, ancak mevcut \u00e7al\u0131\u015fmalar, ba\u015fvuru \u00f6nyarg\u0131lar\u0131, k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6rnek boyutlar\u0131 veya geni\u015f bir potansiyel kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131k de\u011fi\u015fkenlerine ayarlama yapamama gibi s\u0131n\u0131rlamalara sahiptir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBu, ABD'deki kamu olmayan akut bak\u0131m hastanelerinde ana tabi te\u015fhis olarak kalp yetmezli\u011fi ile hastaneye yat\u0131r\u0131lan bir ulusal Medicare yararlan\u0131c\u0131s\u0131 \u00f6rnekleminden geriye d\u00f6n\u00fck t\u0131bbi kay\u0131t soyutlamas\u0131ndan elde edilen verileri kullanan bir kesitsel \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r. Hastalar, 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc olmalar\u0131, LVSF'nin belgelendirilmesi ve HF tan\u0131s\u0131n\u0131n do\u011frulanmas\u0131 ko\u015fuluyla bu analize dahil edildi. Korunmu\u015f LVSF'nin belirlenmesinde \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli lojistik regresyon kulland\u0131k, bu da normal nitelikte fonksiyon veya 0,50 veya daha fazla rapor edilen at\u0131m fraksiyonu olarak nitelendirilen nicel olarak rapor edilen at\u0131m fraksiyonu olarak tan\u0131mland\u0131. Cinsiyete g\u00f6re ayr\u0131lm\u0131\u015f regresyonlar, \u00f6nemli etkile\u015fimleri belirlemek i\u00e7in yap\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nAnalizin 19.710 hastas\u0131ndan 6.700'\u00fc (35%) korunmu\u015f LVSF'ye sahipti ve bunlar\u0131n %79'u kad\u0131nlard\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, 12.956 hastan\u0131n %49'u bozulmu\u015f LVSF'ye sahipti. Korunmu\u015f LVSF'ye sahip hastalar, bozulmu\u015f LVSF'ye sahip hastalardan 1,5 y\u0131l daha ya\u015fl\u0131yd\u0131. Ya\u015f ve di\u011fer hasta fakt\u00f6rleri i\u00e7in ayarlamadan sonra, kad\u0131n cinsiyeti korunmu\u015f LVSF ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili kald\u0131 (hesaplanan risk oran\u0131 = 1,71; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1,63-1,78). \u0130li\u015fki, t\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131nda tutarl\u0131yd\u0131 ve koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131, hipertansiyon, akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131, b\u00f6brek yetmezli\u011fi veya atriyal fibrilasyon olup olmam"}
{"_id":"13481880","title":"YAP\/TAZ-Dependent Reprogramming of Colonic Epithelium Links ECM Remodeling to Tissue Regeneration","text":"T\u0131bbi dokunun yenilenmesi, yaralanma ortam\u0131na dinamik h\u00fccre adaptasyonunu gerektirir. H\u00fccre kaderinin bu ortamda nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fi ve ciddi doku hasar\u0131n\u0131n h\u00fccre kaderini nas\u0131l etkiledi\u011fi \u015fu anda net de\u011fildir. Burada, bir fare dextran s\u00fclfat sodyum (DSS) kolit modelinde kolonik yenilenme s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre kader ge\u00e7i\u015flerini inceliyoruz ve epitelyumun ge\u00e7ici olarak ilkel bir duruma yeniden programland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu, fet\u00fcs i\u015faret\u00e7ilerinin de novo ifadesi ile yeti\u015fkin k\u00f6k ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccre i\u015faret\u00e7ilerinin bask\u0131lanmas\u0131 ile karakterizedir. Kader de\u011fi\u015fikli\u011fi, ekstrasel\u00fcler matrisin (ECM) yeniden d\u00fczenlenmesi, FAK\/Src sinyalizasyonunun artmas\u0131 ve nihayetinde YAP\/TAZ etkinle\u015fmesiyle d\u00fczenlenir. Belirli bir h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc sisteminde, in vivo'da g\u00f6zlemlenen ekstrasel\u00fcler matris yeniden d\u00fczenlenmesini taklit eden, kolajen 3D matrisine Wnt ligand\u0131 eklemenin, yerli YAP\/TAZ'\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmek ve h\u00fccre kaderini d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu, doku yenilenmesi i\u00e7in basit bir model sa\u011flar ve h\u00fccre yeniden programlaman\u0131n temel bir unsur oldu\u011funu ima eder."}
{"_id":"13492264","title":"Summary","text":"Glomer\u00fcler bazal membran (GBM) ve podokaliksin, podosit morfolojisi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, bazal membran bile\u015fenleri (kolajen IV ve laminin) aras\u0131ndaki i\u015flevsel ba\u011flant\u0131lar\u0131n, podokaliksin ifadesinin ve insan glomer\u00fcler epitel h\u00fccreleri (podositler) morfolojisinin kan\u0131tlar\u0131n\u0131 sunuyoruz. G\u00f6sterdik ki, GBM ve laminin, ancak kolajen IV de\u011fil, podokaliksin ifadesini artt\u0131r\u0131yor. Taramal\u0131 elektron mikroskobu, lamininin podositlerde s\u00fcre\u00e7 olu\u015fumuna yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve GBM varl\u0131\u011f\u0131nda bu olu\u015fumun daha yayg\u0131n oldu\u011funu ortaya koydu. Y\u00fcksek b\u00fcy\u00fctmede, podositler k\u0131vr\u0131ml\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Transmisyon elektron mikroskobu ile, bazal h\u00fccre y\u00fczeyinde y\u00fckseltilmi\u015f alanlar g\u00f6zlemledik. Ayr\u0131ca, anti-podokaliksin antikorunun varl\u0131\u011f\u0131, hem kolajen IV hem de laminin \u00fczerine podositlerin tutunmas\u0131 ve yay\u0131lmas\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131, bu nedenle podokaliksin, h\u00fccre-matris etkile\u015fimlerini a\u00e7\u0131k\u00e7a engelliyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Ayr\u0131ca, 25 mM glikoz konsantrasyonunda yeti\u015ftirilen podositler \u00fczerinde tutunma ve yay\u0131lma deneyleri de ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Bu ko\u015fullarda, podokaliksin ifadesi neredeyse tamamen bast\u0131r\u0131ld\u0131. H\u00fccreler bazal membran bile\u015fenlerine tutundu ve yay\u0131ld\u0131, ancak anti-podokaliksin antikorunun varl\u0131\u011f\u0131 veya h\u00fccre kenarlar\u0131n\u0131n k\u0131vr\u0131lmas\u0131, tutunma ve yay\u0131lma derecesinde bir art\u0131\u015fa neden olmad\u0131. Ayr\u0131ca, podokaliksin ifade eden podositlerde, anti-podokaliksin antikorunun varl\u0131\u011f\u0131, anti-beta1 integrin antikorunun kolajen IV'e ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engelleyen etkisini k\u0131smen tersine \u00e7evirdi, bu nedenle podokaliksin, beta1 ile ili\u015fkili h\u00fccre ba\u011flanmas\u0131na rekabet etmeli. G\u00f6zlemlenen podokaliksin taraf\u0131ndan arac\u0131lanan matris ba\u011flanmas\u0131n\u0131n engellenmesi, podositlerin bazal y\u00fczeyinin uzmanla\u015fm\u0131\u015f konformasyonunun k\u0131smen sorumlu olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"13494853","title":"Mfold web server for nucleic acid folding and hybridization prediction","text":"K\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f isim, 'mfold web sunucusu', tek iplikli n\u00fckleik asitlerin ikincil yap\u0131s\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in D\u00fcnya \u00c7ap\u0131nda A\u011f (WWW) \u00fczerinde bulunan birka\u00e7 yak\u0131ndan ili\u015fkili yaz\u0131l\u0131m uygulamas\u0131n\u0131 tan\u0131mlar. Bu web sunucusunun amac\u0131, genel bilimsel toplulu\u011fa kolay eri\u015fim sa\u011flamak i\u00e7in RNA ve DNA katlama ve hibritizasyon yaz\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 sunmakt\u0131r. Evrensel olarak mevcut web GUI'leri (Grafik Kullan\u0131c\u0131 Aray\u00fczleri) kullan\u0131larak, sunucu bu yaz\u0131l\u0131m\u0131n ta\u015f\u0131nabilirli\u011fi sorununu atlat\u0131r. Tek diziler i\u00e7in katlama sonucu ayr\u0131nt\u0131l\u0131 \u00e7\u0131kt\u0131lar, g\u00fcvenilirlik bilgisi ile veya olmadan yap\u0131 \u00e7izimleri, tek iplik s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 \u00e7izimleri ve 'enerji nokta \u00e7izimleri' sunulur. \u00c7e\u015fitli 'kitle' sunucular\u0131 daha az bilgi verir, ancak daha k\u0131sa s\u00fcrede ve bir anda y\u00fczlerce dizi i\u00e7in. mfold web sunucusunun portal\u0131 http:\/\/www.bioinfo.rpi.edu\/applications\/mfold'dur. Bu URL'ye 'MFOLDROOT' denir."}
{"_id":"13496853","title":"Grip strength in healthy caucasian adults: reference values.","text":"\nAMA\u00c7: Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, sa\u011fl\u0131kl\u0131 yeti\u015fkinlerin geni\u015f bir ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131nda hem cinsiyet hem de el s\u0131k\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fcn\u00fcn referans verilerini g\u00fcncellemek ve olas\u0131 etkili fakt\u00f6rleri analiz etmekti.\n\nY\u00d6NTEMLER: 769 sa\u011fl\u0131kl\u0131 yeti\u015fkin (kad\u0131nlar, n=403; erkekler, n=366) \u00fczerinde, kol, \u00f6nkol ve bilek konumunda, bir temel dijital hidrolik dinamometre (NexGen Ergonomics Inc., Quebec, Kanada) ayar II'de el s\u0131k\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fcn\u00fcn intra- ve inter-bireysel varyasyonlar\u0131 ve birka\u00e7 antropometrik fakt\u00f6rle ili\u015fkisi standart bir \u015fekilde analiz edildi.\n\nSONU\u00c7LAR: Kad\u0131nlarda (sa\u011f 29 kg; sol 27 kg) ve erkeklerde (sa\u011f 49 kg; sol 47 kg) ortalama g\u00fc\u00e7 yakla\u015f\u0131k %41 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc, bu da her iki cinsiyette de sol elin sa\u011f elden biraz daha y\u00fcksek bir oranda (0,95'ten fazla) olmas\u0131na neden oldu. Ya\u015fam boyu, el g\u00fcc\u00fc her iki cinsiyette de 35 ya\u015f\u0131nda zirveye ula\u015f\u0131r ve daha sonra s\u00fcrekli olarak azal\u0131r. \u00d6nkol \u00e7evresinin ve uzunlu\u011funun, el boyutunun veya v\u00fccut k\u00fctlesinin gibi antropometrik de\u011fi\u015fkenler el s\u0131k\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fcyle pozitif korelasyon g\u00f6sterdi. V\u00fccut kitle indeksi, i\u015f t\u00fcr\u00fc ve el hakimiyeti el s\u0131k\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fcyle sadece k\u0131smi pozitif korelasyon veya hi\u00e7 korelasyon g\u00f6sterdi. Cinsiyet ve ya\u015f, ard\u0131ndan v\u00fccut uzunlu\u011funu ve obeziteyi temsil eden parametreler el s\u0131k\u0131\u015fma g\u00fcc\u00fcn\u00fcn en y\u00fcksek tahmin de\u011ferine sahipti ve bu nedenle tahmin denklemlerinin olu\u015fturulmas\u0131nda dahil edildi.\n\nSONU\u00c7: El hakimiyetini g\u00f6z ard\u0131 etmeyi \u00f6neriyoruz. Olu\u015fturdu\u011fumuz regresyon denklemleri, belirli uygulamalar i\u00e7in g\u00fc\u00e7 puanlar\u0131n\u0131n daha do\u011fru tahminleri sa\u011flamak i\u00e7in yaz\u0131l\u0131m i\u00e7inde normatif de\u011ferleri kullananlar veya klinisyenler i\u00e7in yararl\u0131 olabilir."}
{"_id":"13497630","title":"Association Between Biomarkers of Ovarian Reserve and Infertility Among Older Women of Reproductive Age","text":"\n\u00d6nemlilik: Kan\u0131tlanmam\u0131\u015f yararlar\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, yumurtal\u0131k rezervi biyomarkerleri potansiyel \u00fcreme potansiyeli g\u00f6stergeleri olarak te\u015fvik ediliyor.\n\nAma\u00e7: Kad\u0131nlarda ge\u00e7 \u00fcreme \u00e7a\u011f\u0131nda yumurtal\u0131k rezervi biyomarkerleri ve \u00fcreme potansiyeli aras\u0131ndaki ili\u015fkileri belirlemek.\n\nY\u00f6ntem, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 2008'den (son takip Mart 2016'ya kadar) bu yana devam eden bir zaman i\u00e7inde gebelik kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 (30-44 ya\u015f aras\u0131 981 kad\u0131n). \u00c7al\u0131\u015fmaya, 3 ay veya daha az s\u00fcreyle gebe kalmaya \u00e7al\u0131\u015fan, topluluktan se\u00e7ilen Raleigh-Durham, Kuzey Carolina b\u00f6lgesinden 750 kad\u0131n (ortalama ya\u015f 33,3 [SD 3,2] ya\u015f; %77 beyaz; %36 a\u015f\u0131r\u0131 kilolu veya obez) kat\u0131ld\u0131.\n\nMaruz Kalma: Erken folik\u00fcler a\u015famada serum antim\u00fcllerian hormon (AMH), folik\u00fcl uyar\u0131c\u0131 hormon (FSH) ve inhibin B seviyeleri ve idrarda FSH seviyeleri.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131lar ve \u00d6l\u00e7\u00fcmler: \u0130lk \u00e7\u0131kt\u0131lar, 6 ve 12 d\u00f6ng\u00fc denemesinde gebelik olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve g\u00f6reli do\u011furganl\u0131k (belirli bir adet d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde gebelik olas\u0131l\u0131\u011f\u0131) idi. Gebelik, pozitif bir gebelik testi sonucu olarak tan\u0131mland\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: Toplamda 750 kad\u0131n (ortalama ya\u015f 33,3 [SD 3,2] ya\u015f; %77 beyaz; %36 a\u015f\u0131r\u0131 kilolu veya obez) kan ve idrar \u00f6rne\u011fi verdi ve analize dahil edildi. Ya\u015f, v\u00fccut kitle indeksi, \u0131rk, mevcut sigara i\u00e7me durumu ve son zamanlarda hormonik kontraseptif kullan\u0131m\u0131 gibi fakt\u00f6rleri ayarlad\u0131ktan sonra, d\u00fc\u015f\u00fck AMH de\u011ferlerine (<0,7 ng\/mL [n = 84]) sahip kad\u0131nlar, 6 d\u00f6ng\u00fc denemesinde (65%; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 50%-75%) normal de\u011ferlere (62%; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 57%-66%) sahip kad\u0131nlara veya 12 d\u00f6ng\u00fc denemesinde (84% [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 70%-91%] vs 75% [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, "}
{"_id":"13509809","title":"Matrix-embedded osteocytes regulate mobilization of hematopoietic stem\/progenitor cells.","text":"Kemik ili\u011fi (BM) ni\u015fi, hematopoetik k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccre (HSPC) g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc nishan\u0131n d\u0131\u015f\u0131na ve dola\u015f\u0131m sistemine do\u011fru d\u00fczenleyen \u00e7oklu h\u00fccre tiplerinden olu\u015fur. Burada, osteositlerin, olgun kemikteki ana h\u00fccresel bile\u015fenin, HSPC \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen d\u00fczenleyiciler oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Gran\u00fclosit kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc (G-CSF), klinik olarak HSPCs'i hareket ettirmek i\u00e7in kullan\u0131lan, osteosit a\u011f\u0131n\u0131n morfolojisi ve gen ifadesinde de\u011fi\u015fikliklere neden olur, bu da osteoblastlarda de\u011fi\u015fikliklerden \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fir. Bu h\u0131zl\u0131 yan\u0131t, muhtemelen sempatik sinir sisteminin kontrol\u00fc alt\u0131ndad\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc osteositler \u03b22-adrenerjik resept\u00f6r\u00fc ifade eder ve cerrahi simpatiktezi \u00f6nler. Osteositlerin hedefli imhas\u0131 veya bozulmu\u015f osteosit a\u011f\u0131na sahip fareler, kemik ili\u011finde HSPCs'in benzer say\u0131lar\u0131nda sahip olsa da, G-CSF'e yan\u0131t olarak HSPCs'i hareket ettiremezler. Bu sonu\u00e7lar birlikte, kemik ili\u011fi\/kemik ni\u015fi aray\u00fcz\u00fcn\u00fcn kritik olarak kemik matrisinin i\u00e7inden kontrol edildi\u011fini ve bu sonu\u00e7ta kemik dokular\u0131n\u0131n hematopoetik i\u015flevde \u00f6nemli bir fizyolojik rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"13513790","title":"Generation of Genetically Modified Mice by Oocyte Injection of Androgenetic Haploid Embryonic Stem Cells","text":"Haploid h\u00fccreler genetik analiz i\u00e7in uygundur. Son zamanlarda, parthenogenez yoluyla fare haploid embriyosal k\u00f6k h\u00fccrelerinin (haESCs) elde edilmesindeki ba\u015far\u0131, memelilerde genetik tarama imkan\u0131 sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, bu haESCs'den canl\u0131 hayvanlar\u0131n ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde \u00fcretilmesi, genetik analizi organizma d\u00fczeyine geni\u015fletmek i\u00e7in gereklidir, ancak bu hen\u00fcz ger\u00e7ekle\u015ftirilmemi\u015ftir. Burada, androgenetik blastositlerden haESCs'lerin elde edilmesini bildiriyoruz. Bu h\u00fccreler, k\u0131smen babal\u0131k izlerini korur, klasik ESC \u00e7oklu potansiyellik i\u015faret\u00e7ilerini ifade eder ve diploid blastositlere enjekte edildi\u011finde \u00e7e\u015fitli dokulara, dahil olmak \u00fczere germline'a katk\u0131da bulunur. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, AG-haESCs'lerin MII oositlerine enjekte edilmesiyle canl\u0131 fareler elde edilebilir ve bu fareler haESC'lerin ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 genetik \u00f6zellikleri ta\u015f\u0131r ve \u00fcreme yeti\u015fkinlerine geli\u015fir. Ayr\u0131ca, AG-haESCs'de homolog rekombinasyon yoluyla gen hedefleme m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, AG-haESCs'lerin oositlere enjekte edilerek canl\u0131 hayvanlar\u0131n \u00fcretilmesi i\u00e7in genetik olarak manip\u00fcle edilebilir bir d\u00f6llenme ajan\u0131 olarak kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"13514898","title":"The impact of hydroxyethyl starches in cardiac surgery: a meta-analysis","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e Son zamanlarda septik hastalarda yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, hidroksietil ni\u015fastalar\u0131n (HES'ler) ciddi \u015fekilde bozulmu\u015f fizyolojik kanamay\u0131 kontrol etmedeki olumsuz etkilerinin, faydalar\u0131ndan daha a\u011f\u0131r bast\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Daha az savunmas\u0131z hasta pop\u00fclasyonlar\u0131 i\u00e7in de bu durumun ge\u00e7erli olup olmad\u0131\u011f\u0131 belirsizli\u011fini korumaktad\u0131r. Bu meta-analizde, kardiyak cerrahi g\u00f6ren hastalarda \u00e7e\u015fitli HES nesillerinin g\u00fcvenilirlik ve etkinli\u011fe etkilerini de\u011ferlendirdik.\n\nY\u00d6NTEM PubMed, Embase ve Cochrane Merkezi Deneysel \u00c7al\u0131\u015fmalar Veritaban\u0131'n\u0131, a\u00e7\u0131k kalp cerrahisi s\u0131ras\u0131nda HES'in herhangi ba\u015fka kolloid veya kristaloid ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan kullan\u0131m\u0131n\u0131 inceleyen rastgele kontroll\u00fc denemeler (RKT'ler) i\u00e7in arad\u0131k.\n\nSONU\u00c7LAR Eski ni\u015fastalar (ortalama molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131k 200 kDa'dan fazla) ile kan kayb\u0131 ve kan transf\u00fczyon gereksinimleri daha y\u00fcksekti, di\u011fer hacim de\u011fi\u015ftiricilerine k\u0131yasla. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, en son nesil tetrastar\u015flar (130\/0.4) ile bu etki g\u00f6zlemlenmedi ve hatta alb\u00fcminle (tetrastark vs. alb\u00fcmin: standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ortalama fark (SMD), -0.34; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, -0.63, -0.05; P = 0.02) ve jelatinle (tetrastark vs. jelatin: SMD, -0.06; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, -0.20, 0.08; P = 0.39) ve kristaloidlerle (tetrastark vs. kristaloidler: SMD, -0.05; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, -0.20, 0.10; P = 0.54) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda bile daha iyi performans g\u00f6sterdi. Benzer sonu\u00e7lar kan transf\u00fczyon ihtiya\u00e7lar\u0131 i\u00e7in de bulundu. Yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesinde veya hastanede kalma s\u00fcreleri, tetrastar\u015flar ile jelatin (yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi: SMD, -0.10; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, -0.15, -0.05; P = 0.0002) ve kristaloidler (hastane: SMD,"}
{"_id":"13515165","title":"Place of care in advanced cancer: a qualitative systematic literature review of patient preferences.","text":"\n# Arka Plan\nGenellikle, daha fazla hastan\u0131n evde \u00f6lmek istedi\u011fi, ancak \u015fu anda bunu ba\u015faranlar\u0131n say\u0131s\u0131 kadar az oldu\u011fu yaz\u0131l\u0131r. Bununla birlikte, son d\u00f6nem bak\u0131m ve \u00f6l\u00fcm tercihlerine ili\u015fkin kan\u0131tlar sistematik olarak g\u00f6zden ge\u00e7irilmemi\u015ftir.\n\n# Ama\u00e7\nGeli\u015fmi\u015f kanser hastalar\u0131 aras\u0131nda bak\u0131m ve \u00f6l\u00fcm yeri tercihlerine ili\u015fkin sistematik bir literat\u00fcr incelemesi yapmak.\n\n# Y\u00f6ntem\nMEDLINE (1966-1999), PsychLit (1974-1999) ve Bath Bilgi Veri Servisi (BIDS) (1981-1999) veritabanlar\u0131nda sistematik arama yaparak \u00e7al\u0131\u015fmalar tespit edildi. \u00c7al\u0131\u015fmalar, NHS Merkezi i\u00e7in \u0130ncelemeler ve Yay\u0131nlar k\u0131lavuzlar\u0131na g\u00f6re de\u011ferlendirildi ve y\u00f6ntemlerin tasar\u0131m ve sa\u011flaml\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan derecelendirildi. Genel n\u00fcfus ve kanser hastalar\u0131 ve\/veya bak\u0131m verenleri dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli gruplar i\u00e7indeki tercih \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 dahil edildi.\n\n# Sonu\u00e7lar\nGenel n\u00fcfus veya kanser hastalar\u0131 dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli gruplar i\u00e7indeki tercihleri belirleyen 18 \u00e7al\u0131\u015fma tespit edildi. G\u00f6r\u00fc\u015fler, hastalardan, genel n\u00fcfustan, ailelerden ve profesyonellerden hem \u00f6ng\u00f6r\u00fcsel hem de retrospektif olarak al\u0131nd\u0131. Yan\u0131t verenler, evde \u00f6l\u00fcm (49%-100% aras\u0131nda) tercih ettiklerini belirtirken, tek bir \u00e7al\u0131\u015fma, Londra'da s\u00fcrekli bak\u0131m ekibi taraf\u0131ndan bak\u0131lan hastalarda, sadece %25-%29'unun evde \u00f6l\u00fcm istemesini ve i\u00e7 hastane hastanesinin en \u00e7ok tercih edilen se\u00e7enek oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n yan\u0131t oran\u0131 bilinmiyordu. Genel n\u00fcfusta, yak\u0131n bir arkada\u015f veya akrabas\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fc veya \u00f6lmekte olmas\u0131yla ilgili son deneyimlere sahip olanlar aras\u0131nda i\u00e7 hastane hastanesine bak\u0131m tercihinde daha y\u00fcksek bir e\u011filim vard\u0131. Hastalar, aileler ve profesyonellerin g\u00f6r\u00fc\u015flerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, t\u00fcm yan\u0131t verenler aras\u0131nda genel bir anla\u015fma vard\u0131, ancak hastalar ev tercihlerinde en g\u00fc\u00e7l\u00fc olanlard\u0131. Sadece 2 \u00e7al\u0131\u015fma uzun s\u00fcreli veriler sa\u011flarken, 18 \u00e7al\u0131\u015fmadan 9'u tasar\u0131m veya raporlama a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli eksikliklere sahipti, \u00f6rne\u011fin, k\u00f6t\u00fc veya bilinmeyen yan\u0131t oran\u0131, tercihleri elde etme y\u00f6ntemleri belirsiz veya d\u00fczensiz veya \u00f6rnekleme veya \u00f6l\u00e7\u00fcm yanl\u0131l\u0131\u011f\u0131. Bununla birlikte, sadece daha sa\u011flam ve daha b\u00fcy\u00fck \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n duyarl\u0131l\u0131k analizi, son d\u00f6nemde evde bak\u0131m tercihinin %50'd"}
{"_id":"13519661","title":"Linkage Disequilibrium Mapping of       CHEK2: Common Variation and Breast Cancer Risk     ","text":"Arka plan Kontrol noktas\u0131 kinaz 2 (CHEK2), genetik olarak hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f h\u00fccrelerde h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc durdurarak ve DNA onar\u0131m\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirerek kanser geli\u015fimini \u00f6nler. \u00d6nceki ara\u015ft\u0131rmalar, CHEK2 geninin meme kanseri etyolojisinde bir rol\u00fc oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur, ancak \u00e7al\u0131\u015fmalar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde nadir 1100delC mutasyonu ile s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. Bu genin yayg\u0131n polimorfizmlerinin meme kanseri riskini etkiledi\u011fi bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, pop\u00fclasyon meme kanseri riski \u00fczerindeki yayg\u0131n CHEK2 varyantlar\u0131n\u0131n \u00f6nemini de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lad\u0131k, bu da genin \u00e7o\u011funlu\u011fundaki \u00e7e\u015fitlili\u011fi yakalamak i\u00e7in haplotip etiketli tek n\u00fckleotit polimorfizmleri (tagSNPs) kulland\u0131k. Y\u00f6ntemler ve Bulgular 92 \u0130sve\u00e7li kad\u0131n \u00fczerinde 14 yayg\u0131n SNP'yi, CHEK2 geninin 52 kilobaz (kb) b\u00f6lgesini kapsayan analiz ettik. Kapsam de\u011ferlendirmesi, bu tiplenen SNP'lerin ayn\u0131 b\u00f6lgede tiplenmemi\u015f SNP'lerden de ili\u015fkili sinyal iletme verimlili\u011fine sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. 14 SNP'den 6's\u0131, hem CHEK2 i\u00e7indeki haplotipik hem de tek SNP varyasyonlar\u0131n\u0131 iyi tahmin etti. Bu alt\u0131 tagSNP'yi 1.577 postmenopozal meme kanseri vakas\u0131 ve 1.513 n\u00fcfus kontrol\u00fcnde genotipledik, ancak herhangi bir yayg\u0131n CHEK2 haplotipi ile meme kanseri riski aras\u0131nda ikna edici bir ili\u015fki bulamad\u0131k. 1100delC mutasyonu, \u0130sve\u00e7 n\u00fcfusumuzda nadir g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu - vakalarda %0,7 ve kontrollerde %0,4 - ve ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar ile ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar olmayanlar aras\u0131nda 2,26'l\u0131k (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0,99-5,15) bir oran orant\u0131s\u0131 vard\u0131. 1100delC'nin n\u00fcfus s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve oran orant\u0131s\u0131 tahminleri, \u00f6rneklemimizin Kuzey Avrupa n\u00fcfusunu temsil etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"13552682","title":"Decoding Mammalian Ribosome-mRNA States by Translational GTPase Complexes","text":"Eukaryotlarda do\u011fru protein sentezi, mRNA kodunu ribozomlarda \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in belirli bir \u00e7eviri GTPaz ailesiyle ba\u011fl\u0131d\u0131r. Sentez uzamas\u0131 (aminoasil-tRNA\u22c5eEF1A), sonland\u0131rma (eRF1\u22c5eRF3) ve ribozom kurtarma (Pelota\u22c5Hbs1l) komplekslerini i\u00e7eren, ribozomla ili\u015fkili \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc fakt\u00f6r\u22c5GTPaz komplekslerinin yap\u0131lar\u0131n\u0131 sunuyoruz. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 analizler, her bir \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc fakt\u00f6r\u00fcn, ribosomal \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc merkezinin esnekli\u011fini kullanarak, ribozom proteinlerini ve rRNA'y\u0131 farkl\u0131 \u015fekillerde yeniden d\u00fczenledi\u011fini ortaya koyuyor. Bu, GTPazlara iletilen bilginin farkl\u0131 mekanizmalarla \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc merkezden her birine iletildi\u011fi farkl\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli ribozom hareketlerine yol a\u00e7\u0131yor. \u00c7eviri sonland\u0131rma yolunda ek yap\u0131sal anlar, peptidil transferaz merkezine \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc fakt\u00f6rlerin yerle\u015ftirilmesini d\u00fczenleyen konformasyonel de\u011fi\u015fiklikleri ortaya koyuyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, farkl\u0131 durumlardaki memeliler ribozomlar\u0131n\u0131n se\u00e7ici olarak uygun \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc fakt\u00f6r\u22c5GTPaz kompleksleri taraf\u0131ndan tan\u0131nmas\u0131 i\u00e7in yap\u0131sal bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011flar, b\u00f6ylece \u00e7eviri do\u011frulu\u011fu sa\u011flan\u0131r."}
{"_id":"13573143","title":"Intestinal Cgi-58 Deficiency Reduces Postprandial Lipid Absorption","text":"Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 Gen Tan\u0131mlama-58 (CGI-58), bir ya\u011f damlas\u0131 (LD)-ili\u015fkili protein, in vitro h\u00fccre i\u00e7i trigliserit (TG) hidrolizini te\u015fvik eder. \u0130nsan CGI-58'te mutasyonlar, ba\u011f\u0131rsak dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok dokuda trigliserit birikimine neden olur. Enterositlerin TG-zengin ya\u011f damlalar\u0131n\u0131 depolamad\u0131klar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclse de, ya\u011fl\u0131 bir yemek ge\u00e7ici olarak sitoplazmik ya\u011f damlas\u0131 birikimine neden olur. Birikmi\u015f ya\u011f damlalar\u0131 sonunda temizlenir, bu da enterositlerde TG hidrolitik makinenin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Bununla birlikte, LD-TG hidrolizi i\u00e7in sorumlu proteinlerin kimlikleri bilinmemektedir. Burada, ba\u011f\u0131rsak spesifik CGI-58 inaktifle\u015fmesinin, postprandiyal plazma TG konsantrasyonlar\u0131n\u0131 ve ba\u011f\u0131rsak TG hidrolaz aktivitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz, bu da oru\u00e7 halindeki emici enterositlerde 4 kat daha fazla ba\u011f\u0131rsak TG i\u00e7eri\u011fi ve b\u00fcy\u00fck sitoplazmik ya\u011f damlas\u0131 birikimi ile ili\u015fkilidir. Ba\u011f\u0131rsak spesifik CGI-58 knockout fareleri ayr\u0131ca emici enterositlerde ya\u011f asitinin emiliminde ve oksidasyonunda hafif ancak \u00f6nemli azalmalar g\u00f6sterir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, ba\u011f\u0131rsakta CGI-58 inaktifle\u015fmesi, plazma ve ba\u011f\u0131rsak kolesterol\u00fcn\u00fc art\u0131r\u0131r ve karaci\u011ferde kolesterol\u00fc azalt\u0131r, ancak ba\u011f\u0131rsak kolesterol emilimini ve d\u0131\u015fk\u0131 n\u00f6tral sterol at\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmez. Sonu\u00e7 olarak, ba\u011f\u0131rsak CGI-58, postprandiyal lipoprotein-TG sekresyonunu verimli hale getirmek ve karaci\u011fer ve plazma lipid homeostaz\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in gereklidir. Hayvan modelimiz, ba\u011f\u0131rsak ya\u011f metabolizmas\u0131n\u0131n obezite ve tip 2 diyabet gibi metabolik bozukluklar\u0131n patogenezini nas\u0131l etkiledi\u011fini daha da tan\u0131mlamak i\u00e7in de\u011ferli bir ara\u00e7 olacakt\u0131r."}
{"_id":"13578199","title":"Transglutaminase 2 Undergoes a Large Conformational Change upon Activation ","text":"\u0130nsan transglutaminaz 2 (TG2), bir protein \u00e7apraz ba\u011flama kataliz\u00f6r\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6ren b\u00fcy\u00fck bir enzim ailesinin bir \u00fcyesi, bir\u00e7ok dokunun d\u0131\u015f matris biyolojisinde \u00f6nemli bir rol oynar ve celiac sprue'nun gluten taraf\u0131ndan tetiklenen patogeneziyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Omurgal\u0131 transglutaminazlar kapsaml\u0131 bir \u015fekilde incelenmesine ra\u011fmen, \u015fimdiye kadar bu ailenin yap\u0131sal olarak karakterize edilmi\u015f t\u00fcm \u00fcyeleri, eri\u015filemez aktif sitelere sahip kristal yap\u0131lar halinde kristalle\u015ftirilmi\u015ftir. \u0130nsan TG2'yi, iltihapl\u0131 gluten peptit substratlar\u0131n\u0131 taklit eden bir inhibit\u00f6rle kompleks halinde yakalad\u0131k ve 2A \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte x-\u0131\u015f\u0131n\u0131 kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zd\u00fck. Inhibit, TG2'yi uzanm\u0131\u015f bir konformasyonda kararl\u0131 hale getirir, bu da daha \u00f6nce transglutaminaz yap\u0131lar\u0131yla b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131d\u0131r. Aktif site a\u00e7\u0131k, katalizin bir t\u00fcnelde ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini ve iki tryptofan kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131n, acil-veren ve acil-al\u0131c\u0131 yanlar\u0131 ay\u0131ran ve tetrahedral reaksiyon ara \u00fcr\u00fcnlerini kararl\u0131 hale getiren bir k\u00f6pr\u00fc olu\u015fturdu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Site y\u00f6nlendirilmi\u015f mutajeniz, t\u00fcnelin acil-al\u0131c\u0131 yan\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131 ve hidroliz \u00fczerinde transamidasyona k\u0131yasla belirgin bir art\u0131\u015fa neden olan mutasyonlar elde edildi. Bu aktif konformeri g\u00f6rselle\u015ftirme yetene\u011fi sa\u011flayarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, TG2'nin katalitik ve katalitik olmayan rollerini anlamak ve celiac sprue hastalar\u0131nda TG2'ye kar\u015f\u0131 otoantikor yan\u0131t\u0131n\u0131n nas\u0131l tetiklendi\u011fini incelemek i\u00e7in bir temel olu\u015fturuyor."}
{"_id":"13580614","title":"Lactic acidosis in patients with diabetes treated with metformin.","text":"Yazarlara: 1995 May\u0131s'\u0131ndan, metformin Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde tan\u0131t\u0131ld\u0131\u011f\u0131 zamana kadar ve 30 Haziran 1996'ya kadar, G\u0131da ve \u0130la\u00e7 \u0130daresi (FDA), metformin tedavisi g\u00f6ren 66 hasta hakk\u0131nda laktik asidoz raporlar\u0131 ald\u0131. 47 hastada, laktik asidoz tan\u0131s\u0131, kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki laktat de\u011ferleri (5 mmol\/litre'den fazla) temelinde, laktik asidoz tan\u0131s\u0131 koymak i\u00e7in kabul edilmi\u015f kriterlere uygun olarak teyit edildi (Tablo 1).1,2 47 hastadan 43'\u00fcn\u00fcn laktik asidoz i\u00e7in bir veya daha fazla risk fakt\u00f6r\u00fc vard\u0131. 30 (y\u00fczde 64) hastada \u00f6nceden var olan kalp hastal\u0131\u011f\u0131 vard\u0131, bunlardan 18'i kongestif kalp yetmezli\u011fi ge\u00e7mi\u015fi vard\u0131. . . ."}
{"_id":"13583521","title":"The Apaf-1 apoptosome induces formation of caspase-9 homo- and heterodimers with distinct activities","text":"Dogma'ya g\u00f6re, ba\u015flat\u0131c\u0131 kaspazlar, yak\u0131nl\u0131k ind\u00fcklenen homodimerizasyon yoluyla etkinle\u015ftirilir, ancak baz\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, apoptoz s\u0131ras\u0131nda kaspaz-9'un Apaf-1 apoptosomu ile bir holoenzim olu\u015fturabilece\u011fini ima eder. Birka\u00e7 biyokimyasal yakla\u015f\u0131m, bunlara yeni bir sit\u00f6z spesifik \u00e7aprazlama tekni\u011fi de dahil olmak \u00fczere, prokaspaz-9'un apoptosom i\u00e7inde homodimerize oldu\u011funu ve kompleksin aviditesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve Asp-315'de se\u00e7ici i\u00e7sel kesimi ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steren ilk do\u011frudan kan\u0131tlar\u0131 sa\u011fl\u0131yoruz. Ancak dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde, prokaspaz-9 ayr\u0131ca k\u00fc\u00e7\u00fck alt birimle Apaf-1'in NOD alan\u0131na ba\u011flanabilir, bu da daha verimli bir \u015fekilde prokaspaz-3'\u00fc etkinle\u015ftiren bir heterodimer olu\u015fturabilir. Kesimden sonra, caspaz-9-p35\/p12'nin intersubunit ba\u011flay\u0131c\u0131 (ve ili\u015fkili konformasyon de\u011fi\u015fiklikleri) homodimer ve heterodimer olu\u015fum yetene\u011fini engeller, ancak geri besleme kesimi caspaz-3 taraf\u0131ndan Asp-330'da ger\u00e7ekle\u015ftirilirse, ba\u011flay\u0131c\u0131 tamamen kald\u0131r\u0131l\u0131r ve caspaz-9-p10'un aktivitesi k\u0131smen geri kazan\u0131l\u0131r. Bu nedenle, apoptosom hem caspaz-9 homodimer ve hem de heterodimer olu\u015fumunu arac\u0131l\u0131k eder, her ikisi de kesime tabi tutulur ve genel i\u015flevine katk\u0131da bulunur."}
{"_id":"13583615","title":"Repositioning of aurora B promoted by chiasmata ensures sister chromatid mono-orientation in meiosis I.","text":"Meiosiste I s\u0131ras\u0131nda, karde\u015f kromatitlerin kinetokorlar\u0131 yan yana getirilir veya birle\u015fir ve tek y\u00f6nl\u00fcd\u00fcr, ancak homolog kromozomlar (bivalanlar) ki bu kromozomlar kesi\u015fmelerle (krosingler) e\u015fle\u015ftirilmi\u015ftir, biy\u00f6ntelemelidir. Kesi\u015fmeler yoksa, aneuploidi riski ta\u015f\u0131yan karde\u015f kromatitlerin (univalanlar) biy\u00f6ntelemesi, insan da dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli t\u00fcrlerde nadiren g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Fisyon mayas\u0131nda, erken prometafaz I'de birle\u015fmi\u015f karde\u015f kinetokorlar\u0131n biy\u00f6ntelemesinin bask\u0131n oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Kesi\u015fmeler yoksa, bu istenmeyen univalanlar\u0131n biy\u00f6ntelemesi devam eder ve sonunda ask\u0131 kontrol noktas\u0131n\u0131 atlayarak anormal anafazaya neden olur. Univalanlar kesi\u015fmelerle veya yapay bir ba\u011flay\u0131c\u0131 ile birbirine ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda, bu hatal\u0131 ba\u011flanma tek y\u00f6nl\u00fc ba\u011flanmaya ve istikrara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcl\u00fcr. Bu istikrar, kinetokorlar\u0131 bivalan\u0131n d\u0131\u015f kenar\u0131na getirirken, kinetokor-mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011f\u0131n\u0131 istikrars\u0131zla\u015ft\u0131ran Aurora B'yi i\u00e7e do\u011fru getiren kromozom konfig\u00fcrasyonu ile sa\u011flan\u0131r gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, kesi\u015fmelerin I. meosis'te bivalanlar\u0131n biy\u00f6ntelemesini univalanlar\u0131n biy\u00f6ntelemesinden daha fazla nas\u0131l destekledi\u011fini a\u00e7\u0131kl\u0131yor."}
{"_id":"13592721","title":"Biophysical Constraints Arising from Compositional Context in Synthetic Gene Networks.","text":"Sentetik gen ifadesi, intragenik kompozisyon ba\u011flam\u0131na (promoter yap\u0131s\u0131, promotor ile kodlama dizileri aras\u0131ndaki bo\u015fluk b\u00f6lgeleri ve ribozom ba\u011flanma siteleri) son derece duyarl\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, sentetik gen a\u011flar\u0131nda ifade d\u00fczeylerini etkileyen intergenik kompozisyon ba\u011flam\u0131 (DNA'daki t\u00fcm genlerin mekansal d\u00fczenlemesi ve y\u00f6nlendirmesi) hakk\u0131nda \u00e7ok daha az bilgi vard\u0131r. Konvansif, divergen ve tandem y\u00f6nlendirmelerde d\u00fczenlenmi\u015f ind\u00fcklenen genlerin ifadelerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Konvansif genlerin ind\u00fcklenmesi, divergen veya tandem y\u00f6nlendirilmi\u015f genlere k\u0131yasla %400'e varan daha y\u00fcksek ifade, daha b\u00fcy\u00fck ultrasensitivite ve dinamik aral\u0131\u011fa neden oldu. Y\u00f6nlendirme, bir veya her iki genin ind\u00fcklenmesi durumundaysa gen ifadesini etkiler. Transkripsiyonel m\u00fcdahalenin divergen ve tandem genlerde, s\u00fcperkoiling taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilerek ifade farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilece\u011fini ve bu hipotezi modelleme ve in vitro s\u00fcperkoiling gev\u015fetme deneyleri ile do\u011frulayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. Gyrase tedavisi, intergenik ba\u011flam etkilerini ortadan kald\u0131rarak ifade d\u00fczeylerini %30'a kadar birbirine yak\u0131nla\u015ft\u0131rd\u0131. Konvansif genlerle yeniden in\u015fa edilen toggle anahtar\u0131, s\u00fcperkoiling etkilerinden yararlanarak e\u015fik alg\u0131lama ve anahtar kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 geli\u015ftirdi."}
{"_id":"13613916","title":"Glucose repression in Saccharomyces cerevisiae","text":"Glukoz, may\u0131s may\u0131s\u0131 maya Saccharomyces cerevisiae i\u00e7in birincil enerji kayna\u011f\u0131d\u0131r. Maya h\u00fccreleri \u00e7e\u015fitli karbon kaynaklar\u0131n\u0131 kullanabilir, ancak glukozun varl\u0131\u011f\u0131 alternatif karbon kaynaklar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkili molek\u00fcler aktiviteleri bask\u0131lar ve ayn\u0131 zamanda solunum ve glukoneojenizi de bask\u0131lar. Bu glukozun mayan\u0131n karbon metabolizmas\u0131 \u00fczerindeki bask\u0131n etkisi, \u00e7o\u011funlukla transkripsiyonel aktiviteyi d\u00fczenleyen ancak post-transkripsiyonel ve post-translasyonel seviyelerde de etkili olan \u00e7e\u015fitli sinyal ve metabolik etkile\u015fimlerle koordine edilir. Bu inceleme, glukoz bask\u0131lamas\u0131n\u0131n mayan\u0131n karbon metabolizmas\u0131 \u00fczerindeki etkilerini, Snf3\/Rgt2 glikoz alg\u0131lama yolunun ve Snf1 sinyal iletiminin glukoz bask\u0131lamas\u0131n\u0131n kurulmas\u0131 ve hafifletilmesinde oynad\u0131\u011f\u0131 rollere odaklanarak a\u00e7\u0131klar."}
{"_id":"13614794","title":"The p21 Cdk-interacting protein Cip1 is a potent inhibitor of G1 cyclin-dependent kinases.","text":"Cdk2, siklinlere ba\u011fl\u0131 kinaz, siklin A, D ve E ile etkile\u015fime girer ve memelilerde G1'den S faz\u0131na ge\u00e7i\u015fin d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir. Potansiyel Cdk2 d\u00fczenleyicilerini belirlemek i\u00e7in, geli\u015ftirdi\u011fimiz iki hibrit sistemini kullanarak insanlarda Cdk'yla etkile\u015fime giren proteinleri (CIP'ler) kodlayan genleri izole ettik. CIP1, siklin A, siklin D1, siklin E ve Cdk2 imm\u00fcnopresipitlerinde bulunan yeni bir 21 kd protein kodlar. p21CIP1, Cdks'i g\u00fc\u00e7l\u00fc ve s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde ba\u011flayan bir inhibit\u00f6rd\u00fcr ve siklin A-Cdk2, siklin E-Cdk2, siklin D1-Cdk4 ve siklin D2-Cdk4 kompleksleri taraf\u0131ndan Rb'nin fosforlanmas\u0131n\u0131 engelleyebilir. Cotransfeksiyon deneyleri, CIP1 ve SV40 T antijeninin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesini kontrol etmek i\u00e7in birbirlerine kar\u015f\u0131t bir \u015fekilde i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"13618987","title":"Exploring the temporal structure of heterochronous sequences using TempEst (formerly Path-O-Gen)","text":"Zaman i\u00e7inde farkl\u0131 noktalarda al\u0131nan gen dizileri, \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f evrimsel de\u011fi\u015fim miktarlar\u0131 oldu\u011fu s\u00fcrece, do\u011fal zaman \u00f6l\u00e7e\u011finde aylar veya y\u0131llar boyunca molek\u00fcler filojeni \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131nda kullan\u0131labilir. Bu \u00f6zelli\u011fe sahip veri k\u00fcmeleri, \u00f6zellikle h\u0131zla evrimle\u015fen vir\u00fcslerin molek\u00fcler epidemiyolojisi alan\u0131nda giderek daha yayg\u0131n hale gelmi\u015ftir. Burada, zaman i\u00e7inde \u00f6rneklenmi\u015f diziler i\u00e7in g\u00f6rselle\u015ftirme ve analiz yapmak \u00fczere \u00e7apraz platform yaz\u0131l\u0131m arac\u0131 TempEst'i (eski ad\u0131yla Path-O-Gen) sunuyoruz. Bir molek\u00fcler filojeni ve her dizinin \u00f6rneklenme tarihleri verildi\u011finde, TempEst, genetik ayr\u0131\u015fma ve \u00f6rneklenme tarihleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ke\u015ffetmek i\u00e7in etkile\u015fimli bir regresyon yakla\u015f\u0131m\u0131 kullan\u0131r. TempEst, (1) verilerde molek\u00fcler saat analizi i\u00e7in yeterli zaman sinyali olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek ve (2) genetik ayr\u0131\u015fma ve \u00f6rneklenme tarihi aras\u0131nda tutars\u0131zl\u0131k g\u00f6steren dizileri tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131labilir. Sonuncusunun incelenmesi, veri kalite sorunlar\u0131n\u0131, \u00f6rne\u011fin veri etiketleme hatalar\u0131, \u00f6rnek kontaminasyonu, dizgi yeniden kombinasyonu veya hizalama hatalar\u0131n\u0131 belirlemeye yard\u0131mc\u0131 olabilir. T\u00fcm molek\u00fcler saat modellerini BEAST'te kullananlar\u0131n, analiz etmeden \u00f6nce verilerini TempEst ile kontrol etmelerini \u00f6neririz."}
{"_id":"13619127","title":"Diabetes treatments and risk of amputation, blindness, severe kidney failure, hyperglycaemia, and hypoglycaemia: open cohort study in primary care","text":"\n# Ama\u00e7: Tip 2 diyabetli hastalarda re\u00e7ete edilen diyabet ila\u00e7lar\u0131, \u00f6zellikle yeni ajanlar da dahil olmak \u00fczere gliptinler veya glitazonlar (tiyazolidinodiyonlar) ile ili\u015fkili amputasyon, k\u00f6rl\u00fck, \u015fiddetli b\u00f6brek yetmezli\u011fi, hiperglisemi ve hipoglisemi risklerini de\u011ferlendirmek.\n\n# Tasar\u0131m: \u0130lk bak\u0131m ortam\u0131nda a\u00e7\u0131k kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131: \u0130ngiltere'deki QResearch veritaban\u0131na veri sa\u011flayan 1243 aile hekimli\u011fi uygulamas\u0131.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 25-84 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 469.688 tip 2 diyabetli hasta, 1 Nisan 2007 ile 31 Ocak 2015 tarihleri aras\u0131nda.\n\n# Maruz Kalma: Hipoglisemik ajanlar (glitazonlar, gliptinler, metformin, s\u00fclfonilurealar, ins\u00fclin ve di\u011ferleri) tek ba\u015f\u0131na ve kombinasyon halinde.\n\n# Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Hastalar\u0131n aile hekimli\u011fi, \u00f6l\u00fcm veya hastanelik kay\u0131tlar\u0131nda ilk kaydedilen amputasyon, k\u00f6rl\u00fck, \u015fiddetli b\u00f6brek yetmezli\u011fi, hiperglisemi ve hipoglisemi tan\u0131lar\u0131. Cox modeller, diyabet tedavileri i\u00e7in potansiyel kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131klar\u0131 ayarlayarak risk oranlar\u0131n\u0131 tahmin etti.\n\n# Sonu\u00e7lar: Takip d\u00f6neminde 21.308 (4,5%) ve 32.533 (6,9%) hasta glitazonlar ve gliptinler i\u00e7in re\u00e7ete ald\u0131. Re\u00e7etesizlere k\u0131yasla, glitazonlar k\u00f6rl\u00fck riskini azaltt\u0131 (ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131 0,71, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0,57-0,89; 14,4\/10.000 ki\u015fi-y\u0131l maruziyeti) ve hipoglisemi riskini art\u0131rd\u0131 (1,22, 1,10-1,37; 65,1); gliptinler hipoglisemi riskini azaltt\u0131 (0,86, 0,77-0,96; 45,8). Gliptin tek terapisi veya glitazon tek terapisi i\u00e7in re\u00e7ete edilen hasta say\u0131lar\u0131 nispeten d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc, ancak metformin tek terapisine k\u0131yasla"}
{"_id":"13621186","title":"Vertebrate rod photoreceptors express both BK and IK calcium-activated potassium channels, but only BK channels are involved in receptor potential regulation.","text":"Salamander \u00e7ubuklar\u0131nda, Ca(2+)-aktif K(+) ak\u0131m\u0131 (I(KCa)) karanl\u0131k membran potansiyelini normal dinlenme seviyesine etkili bir \u015fekilde \"s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131r\". Elektrofizyolojik, farmakolojik ve imm\u00fcnohistokimyasal yakla\u015f\u0131mlar\u0131 bir araya getirerek, salamander \u00e7ubuklar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck iletkenli\u011fe sahip Ca(2+)- ve gerilim ba\u011f\u0131ml\u0131 potasyum (BK) kanal\u0131n\u0131 ve orta iletkenli\u011fe sahip Ca(2+)-ba\u011f\u0131ml\u0131 potasyum (IK) kanal\u0131n\u0131 i\u015flevsel olarak ifade ettiklerini, ancak k\u00fc\u00e7\u00fck iletkenli\u011fe sahip Ca(2+)-ba\u011f\u0131ml\u0131 potasyum (SK) alt t\u00fcrlerini ifade etmediklerini g\u00f6steriyoruz. 100 nM iberiotoksin ve 100 nM clotrimazol uygulamas\u0131n\u0131n net I(KCa)'y\u0131 s\u0131ras\u0131yla %36 ve %63'e d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, ancak ak\u0131m\u0131 1 mikroM apamin uygulamas\u0131ndan etkilenmedi\u011fini g\u00f6rd\u00fck. Tutarl\u0131 olarak, SK1, -SK2 ve -SK3 antikorlar\u0131 \u00e7ubuk fotoreceptorlar\u0131 \u00fczerinde boya yapamad\u0131, ancak hem BK hem de SK4\/IK1 antikorlar\u0131 \u00e7ubuklar\u0131n i\u00e7 segmentlerinin ellipsoid b\u00f6lgesinde yo\u011fun olarak boyad\u0131. Ayr\u0131ca, ak\u0131m kilitleme deneyleri kullanarak, toplam I(KCa)'n\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc kilitleme etkisinin ibetoksin uyguland\u0131\u011f\u0131nda, ancak clotrimazol de\u011fil, kayboldu\u011funu a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6rd\u00fck. Bu davran\u0131\u015f, BK ve IK kanallar\u0131n\u0131n sadece ilkinin fotoreceptor membran potansiyelinde kilitleme etkisine sorumlu oldu\u011funu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"13624704","title":"Ondansetron reduces nausea and vomiting after paediatric adenotonsillectomy.","text":"Ondansetronun (0.1 mg.kg-1, maksimum 4 mg) tek doz intraven\u00f6z etkinli\u011fi, g\u00fcvenli\u011fi ve kaynak etkileri, 1-12 ya\u015f aras\u0131 427 \u00e7ocukta, tonsillektomi ile\/veya adenoidektomi ge\u00e7iren \u00e7ok uluslu, \u00e7ok merkezli, rastgele, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc bir deneme ile de\u011ferlendirildi. Bulant\u0131 (ret\u00e7ik ve\/veya kusma) ve mide bulant\u0131s\u0131 ayr\u0131 ayr\u0131 analiz edildi. Ondansetron tedavisi g\u00f6ren \u00e7ocuklarda emezlik epizodlar\u0131n\u0131n olmamas\u0131 (127\/212 (60%) vs 100\/215 (47%); P = 0.004) ve ilk 24 saatte postoperatif mide bulant\u0131s\u0131 ya\u015famamas\u0131 (135\/211 (64%) vs 108\/213 (51%); P = 0.004) daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ondansetron ayr\u0131ca emetik epizodlar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 (P < 0.001), ilk emetik epizodun s\u00fcresini (P < 0.001) ve genel mide bulant\u0131s\u0131 \u015fiddetini (P = 0.003) azaltt\u0131. Ondansetron tedavisi g\u00f6ren \u00e7ocuklarda denemenin kurtar\u0131lmas\u0131 veya \u00e7ekilmesi (5% vs 10%; P = 0.042) daha az oldu. Ondansetron tedavisi g\u00f6ren hastalarda hem\u015firelik m\u00fcdahalesine ihtiya\u00e7 duyanlar (34% vs 45%; P = 0.007) daha az oldu ve ortalama m\u00fcdahale s\u00fcresi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha k\u0131sa (4.6 vs 8.1 dakika; P = 0.001) oldu. PONV'yi y\u00f6netmek i\u00e7in kullan\u0131lan kaynaklar ondansetronla (43% vs 57%; P = 0.014) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131ld\u0131."}
{"_id":"13625993","title":"Assessing the cost effectiveness of using prognostic biomarkers with decision models: case study in prioritising patients waiting for coronary artery surgery","text":"\n**Ama\u00e7:** Koruyucu biyomarkerlerden elde edilen bilgilerin, kar\u0131ncal\u0131 angina ile bekleyen koroner arter bypass cerrahisi (KAB) ameliyat\u0131 \u00f6ncesi hastalar\u0131n \u00f6nceliklendirme s\u00fcrecini bilgilendirmedeki etkinli\u011fini ve maliyet etkinli\u011fini belirlemek.\n\n**Tasar\u0131m:** Bir karar analizi modeli, d\u00f6rt \u00f6nceliklendirme stratejisi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yor: biomarkerler olmadan (resmi olmayan \u00f6nceliklendirme, iki aciliyet puan\u0131 ve bir risk puan\u0131) ve \u00fc\u00e7 strateji biyomarkerler ile bir risk puan\u0131 kullan\u0131yor: rutin olarak de\u011ferlendirilen bir biyomarker (estimelenen glomer\u00fcler filtrasyon oran\u0131), yeni bir biyomarker (C reaktif protein) veya ikisinin birle\u015fimi. KAB ameliyat\u0131 s\u0131ras\u0131ndaki hastalar\u0131n s\u0131ras\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in her \u00f6nceliklendirme stratejisi kullan\u0131ld\u0131 ve ortalama \u00f6m\u00fcr boyu maliyetler ve kalite ayarl\u0131 ya\u015fam y\u0131llar\u0131 (QALY) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n**Veri Kaynaklar\u0131:** \u0130sve\u00e7 Koroner Anjiyografi ve Angioplasti Kay\u0131tlar\u0131 (kar\u0131ncal\u0131 angina ile bekleyen KAB ameliyat\u0131 i\u00e7in 9935 hasta ve prosed\u00fcrden sonra kardiyovask\u00fcler olaylar i\u00e7in 3,8 y\u0131l takip), ve biyomarkerlerin (ilgili riskler) tahminsel etkilerini (relatif riskler) inceleyen meta analizler.\n\n**Sonu\u00e7lar:** KAB ameliyat\u0131 beklerken kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n g\u00f6zlemlenen riski, ilk 90 g\u00fcnde 10.000 hastada 3\/g\u00fcn (9935 hastada 184 olay) idi. 20.000-30.000 pound (22.000-33.000 euro; 32.000-48.000 dolar) ekstra QALY i\u00e7in maliyet etkinli\u011fi e\u015fi\u011finde, glomer\u00fcler filtrasyon oran\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir risk puan\u0131 kullanan \u00f6nceliklendirme stratejisi en maliyet etkin stratejiydi (ekstra QALY i\u00e7in <410 pound maliyetle Ontario aciliyet puan\u0131na k\u0131yasla). Bu stratejinin uygulanmas\u0131n\u0131n n\u00fcfus sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki etkisi, 100.000 hastada 800 QALY'ye ekstra maliyet olarak 245.000 pound (N"}
{"_id":"13636631","title":"Cytokine control of memory T-cell development and survival","text":"Kan\u0131tlar, sitokinlerin haf\u0131za T h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda temel bir rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 biriktirdi. Burada, CD8+ T h\u00fccresini ilk aktivasyondan haf\u0131za h\u00fccrelerinin olu\u015fmas\u0131na kadar takip ediyoruz, bu da sitokinlerin T h\u00fccresinin kaderini nas\u0131l belirledi\u011fini g\u00f6steren kontrol noktalar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Ortak sitokin-receptor \u03b3-zincir (\u03b3c) sitokin ailesine ait \u00fcyeler \u2014 \u00f6zellikle interleukin-7 (IL-7) ve IL-15 \u2014 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n her a\u015famas\u0131nda proliferasyonu ve hayatta kalmay\u0131 te\u015fvik eder. Bu \u015fekilde, istikrarl\u0131 ve koruyucu, uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc haf\u0131za CD8+ T h\u00fccre havuzu yay\u0131labilir ve korunabilir."}
{"_id":"13639330","title":"Histone Methylation-Dependent Mechanisms Impose Ligand Dependency for Gene Activation by Nuclear Receptors","text":"N\u00fckleer resept\u00f6rler, liganda ba\u011f\u0131ml\u0131 konformasyon de\u011fi\u015fiklikleri ge\u00e7irir, bu de\u011fi\u015fiklikler \u00e7ekirdek bask\u0131lay\u0131c\u0131-koaktivat\u00f6r de\u011fi\u015fimi i\u00e7in gereklidir, ancak gen etkinle\u015fmesi i\u00e7in liganda ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n ger\u00e7ekten belirli epigenetik i\u015faretlere ihtiyac\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Burada, unligandl\u0131 n\u00fckleer resept\u00f6rler ve di\u011fer d\u00fczenlenmi\u015f transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin hedef gen promot\u00f6rlerine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 ve yap\u0131land\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f gen etkinle\u015fmesine neden olmas\u0131n\u0131 \u00f6nleyen, belirli bir inhibe edici histon metiltransferaz (HMT) kohortunun gereklili\u011fine dayanan beklenmedik ve genel bir strateji rapor ediyoruz. Bu strateji, en az\u0131ndan bir k\u0131sm\u0131yla HMT ba\u011f\u0131ml\u0131 inhibe edici histon koduna dayanmaktad\u0131r ve belirli histon demetilazlar, LSD1 dahil, liganda ve sinyala ba\u011f\u0131ml\u0131 gen ifadesinin etkinle\u015fmesini sa\u011flamak i\u00e7in gereklidir. Bu olaylar, histon kodunun inhibe edici metilasyon bile\u015fenini, fizyolojik olarak d\u00fczenlenmi\u015f transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin yap\u0131land\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f gen ind\u00fcklemesini \u00f6nlemek i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan bir stratejiyle birle\u015ftirir."}
{"_id":"13651792","title":"Human IRGM Regulates Autophagy and Its Cell-Autonomous Immunity Functions Through Mitochondria","text":"IRGM, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ile ili\u015fkili bir GTPaz, bilinmeyen bir mekanizma ile h\u00fccre i\u00e7i patojenlere kar\u015f\u0131 otofajik savunma sa\u011flar. Burada, IRGM'nin beklenmedik bir eylem modunu rapor ediyoruz. IRGM, mitokondriyal lipit kardiolipin'e farkl\u0131 bir ba\u011fl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi, mitokondrilere ta\u015f\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, mitokondriyal b\u00f6l\u00fcnmeyi etkiledi ve otofajiyi ind\u00fckledi. Mitokondriyal b\u00f6l\u00fcnme, IRGM'nin h\u00fccre i\u00e7i mykobakteriyel kontrol\u00fc i\u00e7in otofajik d\u00fczenlemede gerekliydi. IRGM, mitokondriyal zar polarizasyonunu ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc etkiledi. IRGMd'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, ancak IRGMb'nin alternatif splice izolar\u0131n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, mitokondriyal depolarizasyonu ve otofajiden ba\u011f\u0131ms\u0131z, ancak Bax\/Bak'a ba\u011fl\u0131, h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikledi. Mitokondrilere etki ederek, IRGM otofajik koruma veya h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc sa\u011flar, bu da IRGM'nin hem t\u00fcberk\u00fcloz kar\u015f\u0131 savunmada hem de Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 taraf\u0131ndan olu\u015fturulan zararl\u0131 enflamasyonda eylemini a\u00e7\u0131klar."}
{"_id":"13702924","title":"The Developmental Transcriptome of the Mosquito Aedes aegypti, an Invasive Species and Major Arbovirus Vector","text":"Sinekler, insan ve hayvan hastal\u0131klar\u0131n\u0131n bir dizi \u00f6nemli vekt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Yeni vekt\u00f6r kontrol stratejilerinin geli\u015ftirilmesi, sinek biyolojisi konusunda kapsaml\u0131 bir anlay\u0131\u015f gerektirir. Bu amaca ula\u015fmak i\u00e7in, Dengue ve sar\u0131 humma gibi insan hastal\u0131klar\u0131n\u0131n birincil vekt\u00f6r\u00fc olan bir insan hastal\u0131\u011f\u0131 sinek vekt\u00f6r\u00fc olan *Aedes aegypti* \u00fczerinde RNA-seq kullanarak yeni genleri tan\u0131mlad\u0131k ve y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte bir transkriptom g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fc sa\u011flad\u0131k. *Aedes* geli\u015fimi boyunca ve kan emme yan\u0131t\u0131nda 34 ayr\u0131 zaman noktas\u0131nda mRNA ifadelerini karakterize etmek i\u00e7in polyA+ RNA-seq kulland\u0131k. Toplamda, 12.597 yeni lokuslara kar\u015f\u0131l\u0131k gelen 14.238 yeni transkripsiyon b\u00f6lgeleri tan\u0131mlad\u0131k, ayr\u0131ca daha \u00f6nce not edilen genlerin bir\u00e7ok yeni transkript izolar\u0131 da bulduk. Bu sonu\u00e7lar, uzun polyA+ RNA'lara transkripsiyon yapan genomun not edilen k\u0131sm\u0131n\u0131n oran\u0131n\u0131 iki kat\u0131ndan fazla art\u0131r\u0131r. Ayr\u0131ca, payla\u015f\u0131lan gen ifadeleri de dahil olmak \u00fczere, cinsiyet \u00f6zel veya cinsiyet farkl\u0131l\u0131kl\u0131 olarak ifade edilen genler ve\/veya eksonlar da belirledik. Ovaryalar, erken embriyolar, testisler ve yeti\u015fkin erkek ve di\u015fi somatik dokular\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck RNA'lar\u0131n ifade profilleri de belirlendi, bu da 38 yeni *Aedes*-\u00f6zg\u00fc miRNA'n\u0131n ve yakla\u015f\u0131k 291.000 yeni transkripsiyon b\u00f6lgelerinin tan\u0131mlanmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131, bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu muhtemelen endojen k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA'lar\u0131 ve Piwi etkile\u015fim RNA'lar\u0131d\u0131r. Transgen tabanl\u0131 vekt\u00f6r kontrol stratejileri i\u00e7in potansiyel olarak ilgin\u00e7 genler de vurgulanm\u0131\u015ft\u0131r. Verilerimiz, Vectorbase (www.vectorbase.org) ile ilgili ba\u011flant\u0131lara sahip kullan\u0131c\u0131 dostu bir genom taray\u0131c\u0131s\u0131na entegre edilmi\u015ftir ve bu taray\u0131c\u0131ya www.Aedes.caltech.edu adresinden eri\u015filebilir."}
{"_id":"13714201","title":"Gut microbial diversity is associated with lower arterial stiffness in women","text":"Ama\u00e7: Ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomu metabolik sendrom (MetS) ve iltihab\u0131 etkiler ve terap\u00f6tik olarak de\u011fi\u015ftirilebilir. Arteriyel sertlik, \u00e7o\u011fu geleneksel risk fakt\u00f6r\u00fcyle zay\u0131f korelasyon g\u00f6sterir. Amac\u0131m\u0131z, ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomunun arteriyel sertlikle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemekti. Y\u00f6ntemler ve Bulgular: 617 orta ya\u015fl\u0131 kad\u0131ndan olu\u015fan TwinsUK kohortundan al\u0131nan karotid-femoral puls dalga h\u0131z\u0131 (PWV), arteriyel sertli\u011fi \u00f6l\u00e7en bir parametre ve ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomu kompozisyonu verilerini de\u011ferlendirdik. PWV, ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomu alfa \u00e7e\u015fitlili\u011fi (Shannon endeksi, Beta(SE) = -0.25(0.07), P = 1 \u00d7 10-4) ile negatif korelasyon g\u00f6sterdi. \u0130ki Ruminococcaceae ailesine ait yedi operasyonel taksonik birim, PWV ile ili\u015fkili bulundu. Mikrobiyal \u00e7e\u015fitlilik, mikrobiyal bolluk ve PWV aras\u0131ndaki ili\u015fkiler, gut kaynakl\u0131 metabolitlerin (indolpropionat, trimetilamin oksit ve fenilasetilglutamin) seviyelerine g\u00f6re ayarland\u0131ktan sonra hala anlaml\u0131yd\u0131. PWV ile ili\u015fkili ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomu kaynakl\u0131 de\u011fi\u015fkenleri lineer olarak birle\u015ftirdik ve bu fakt\u00f6rlerin PWV'nin varyans\u0131n\u0131n %8.3'\u00fcn\u00fc (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %4.3-12.4%) a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Resmi bir arac\u0131l\u0131k analizi, sadece k\u00fc\u00e7\u00fck bir oranda (5.51%) toplam etkinin, ya\u015f, v\u00fccut kitle indeksi ve ortalama arteriyel bas\u0131n\u00e7 ayarland\u0131ktan sonra MetS, kar\u0131n ya\u011f dokusu, c-reaktif protein ve kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomu kompozisyonundan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu.\n\nSonu\u00e7: Ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomu \u00e7e\u015fitlili\u011fi, kad\u0131nlarda arteriyel sertlikle ters orant\u0131l\u0131d\u0131r. Ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomu kompozisyonu \u00fczerindeki PWV etkisi, MetS ile sadece \u00e7ok az arac\u0131lan\u0131r. Bu ilk insan arteriyel sertlikle ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomu aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi g\u00f6steren g\u00f6zlem, mikrobiyomu hedefleyerek arteriyel ya\u015flanmay\u0131 tedavi etmenin bir yolunu \u00f6nerebilir."}
{"_id":"13717103","title":"ALS-FUS pathology revisited: singleton FUS mutations and an unusual case with both a FUS and TARDBP mutation","text":"\n# Giri\u015f\nFUS genindeki mutasyonlar, nadir bir neden olarak amyotrofik lateral skleroz (ALS-FUS) ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir ve klinik ve genetik a\u00e7\u0131dan iyi belgelenmelerine ra\u011fmen, n\u00f6ropatolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar nispeten azd\u0131r. Son ara\u015ft\u0131rmalar, patolojik \u00f6zelliklerle klinik d\u00fc\u015f\u00fc\u015f oranlar\u0131 aras\u0131nda olas\u0131 bir korelasyon \u00f6nermi\u015ftir. Di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalar, klinikte tespit edilen \u00fcst motor n\u00f6ron \u00f6zellikleri ile ili\u015fkili patoloji aras\u0131nda bir tutars\u0131zl\u0131k ortaya koymu\u015ftur. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, daha yeni ke\u015ffedilen FUS mutasyonlar\u0131yla ili\u015fkili patolojik \u00f6zellikleri tan\u0131mlamak ve iyi bilinen mutasyonlara sahip vakalar\u0131 yeniden ara\u015ft\u0131rarak patolojiyi mutasyon ve\/veya klinik fenotiple ili\u015fkilendirmektir. ALS-FUS'un yedi vakas\u0131n\u0131n beyin ve omurilikleri n\u00f6ropatolojik olarak incelendi, bunlara yeni tan\u0131mlanan p. K510E mutasyonu olan vakalar ve hem bilinen p. P525L FUS gen mutasyonu hem de sonland\u0131r\u0131c\u0131 p. Y374X TARDBP gen mutasyonu olan bir vaka dahildir.\n\n# Sonu\u00e7lar\nT\u00fcm vakalarda, omurilikte bazofilik ve FUS dahiline sahip n\u00f6ropatoloji g\u00f6zlemlendi. Dahilenin yo\u011funlu\u011fu ve t\u00fcr\u00fc vakalar aras\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fti, ancak klinik ilerleme ile net bir korelasyon sa\u011flamad\u0131. Yaln\u0131zca bir vaka, \u00fcst motor n\u00f6ron klinik \u00f6zelliklerine ra\u011fmen \u00f6nemli motor korteks patolojisi g\u00f6sterdi. Hem FUS hem de TARDBP mutasyonu olan vaka, FUS pozitif dahiline sahip olsa da TDP-43 patolojisi yoktu. Bunun yerine, \u00e7ok al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k p62 pozitif, FUS negatif n\u00f6ronal ve glial dahiline ve nokta benzeri aksonlar vard\u0131.\n\n# Sonu\u00e7\n\u00c7al\u0131\u015fma, ALS-FUS vakalar\u0131n\u0131n esas olarak alt motor n\u00f6ron hastal\u0131\u011f\u0131 oldu\u011funu ve klinik \u00f6zelliklere veya genetiklere d\u00fczg\u00fcn bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6stermeyen patolojiye sahip oldu\u011funu do\u011frular. Ayr\u0131ca, hem FUS hem de TARDBP mutasyonu olan vaka, en az\u0131ndan bir k\u0131sm\u0131n\u0131n \u00e7ok al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir boyama deseni olan ubiquitin ba\u011flay\u0131c\u0131 protein p62 ile ilgili ilgin\u00e7 bir patolojik profile sahip oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"13726379","title":"Coronary heart disease in south Asians overseas: a review.","text":"Koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 oranlar\u0131, d\u00fcnyan\u0131n \u00e7e\u015fitli b\u00f6lgelerinde, Hint alt k\u0131tas\u0131ndan gelen ki\u015filerde al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k derecede y\u00fcksek olarak bildirilmi\u015ftir. Y\u00fcksek koroner hastal\u0131k oranlar\u0131, farkl\u0131 co\u011frafi k\u00f6ken, din ve dil gruplar\u0131na sahip G\u00fcney Asya topluluklar\u0131 aras\u0131nda yayg\u0131n g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bu, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 anlay\u0131\u015f\u0131nda bir zorluk sunmaktad\u0131r: G\u00fcney Asya'daki y\u00fcksek oranlar, y\u00fcksek serum kolesterol\u00fc, sigara i\u00e7me veya hipertansiyon temelinde a\u00e7\u0131klanmamaktad\u0131r. G\u00fcney Asya'l\u0131lar\u0131n yurt d\u0131\u015f\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fck plazma HDL kolesterol\u00fc, y\u00fcksek plazma trigliserit seviyeleri ve y\u00fcksek oranda ins\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan diyabet bulundurmalar\u0131 tutarl\u0131 olarak bulunmu\u015ftur: Bu muhtemelen alt yatan ins\u00fclin direncini yans\u0131tmaktad\u0131r. Bu metabolik bozuklu\u011fun, G\u00fcney Asya'daki koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 y\u00fcksek oranlar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klay\u0131p a\u00e7\u0131klayamayaca\u011f\u0131 ve \u00f6nleme olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"13732033","title":"A systematic review of parent and clinician views and perceptions that influence prescribing decisions in relation to acute childhood infections in primary care","text":"\n## Ama\u00e7lar\nAna bak\u0131m ortam\u0131nda akut \u00e7ocuk enfeksiyonlar\u0131 i\u00e7in re\u00e7ete kararlar\u0131na ili\u015fkin ebeveyn, klinisyen ve \u00e7ocuklar\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015flerini ara\u015ft\u0131rmak.\n\n## Y\u00f6ntemler\nKalitatif \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sistematik incelemesi. Meta-etnografik y\u00f6ntemler, yorumlay\u0131c\u0131 bir analiz i\u00e7in birincil \u00e7al\u0131\u015fmalardan elde edilen verilerle uyguland\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nKapsam kriterlerini kar\u015f\u0131layan toplam 15 \u00e7al\u0131\u015fma bulundu. Literat\u00fcr, antibiyotik a\u015f\u0131r\u0131 re\u00e7etesi konusunda endi\u015felerle hakimdi. \u00c7ocuklar\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015fleri raporlanmam\u0131\u015ft\u0131. Klinisyenler, ebeveynlerin veya ba\u015fkalar\u0131n\u0131n (\u00f6rne\u011fin i\u015fverenlerin) bask\u0131s\u0131 alt\u0131nda hissettiklerinde, net bir klinik g\u00f6stergesi oldu\u011funa inand\u0131klar\u0131nda veya belirsiz klinik veya sosyal sonu\u00e7lardan endi\u015fe duyduklar\u0131nda antibiyotikler re\u00e7ete ettiler. Ebeveynler, mevcut hastal\u0131\u011f\u0131 iyile\u015ftirece\u011fine inand\u0131klar\u0131nda ve i\u015fyerleri veya i\u015fverenler taraf\u0131ndan bask\u0131 alt\u0131nda hissettiklerinde antibiyotikler istediler. Klinisyenler, yan etkilerden veya ila\u00e7 direncinden endi\u015fe duyduklar\u0131nda, kesinlikle gerekli olmad\u0131klar\u0131nda ve ebeveynlerin bask\u0131s\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcklerinde antibiyotikleri \u00f6nlediler. Baz\u0131 ebeveynler, ila\u00e7lar\u0131 tamamen \u00f6nlemeyi tercih ettiler. Pediatrik muayenelerde, ebeveynler t\u0131bbi de\u011ferlendirme ve karar istediler. Ana bak\u0131m klinisyenleri, memnun ebeveynler ve k\u0131sa muayeneler istiyorlar.\n\n## Sonu\u00e7\nAna bak\u0131m ortam\u0131nda \u00e7ocuk enfeksiyonlar\u0131 i\u00e7in antibiyotik re\u00e7eteleri, \"yan\u0131nda olmas\u0131 i\u00e7in\" re\u00e7ete etme e\u011filiminden kaynaklan\u0131yor. Bu bulgular, klinisyenlerin sosyal veya klinik sonu\u00e7larla ilgili belirsizliklerini azaltan ve ebeveynlerin ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 k\u0131sa bir muayene i\u00e7inde kar\u015f\u0131layan m\u00fcdahalelerin antibiyotik re\u00e7ete oran\u0131n\u0131 azaltma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n en y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"13734012","title":"Prevalent abnormal prion protein in human appendixes after bovine spongiform encephalopathy epizootic: large scale survey","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBovin spongiform ensefalopati (BSE) salg\u0131n\u0131ndan sonra alt klinik prion enfeksiyonunun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda mevcut tahminleri daha iyi anlamak ve daha geni\u015f bir do\u011fum kohortunun etkilenip etkilenmedi\u011fini g\u00f6rmek, ayr\u0131ca kan ve kan \u00fcr\u00fcnleri y\u00f6netimi ve cerrahi aletlerin i\u015flenmesiyle ilgili sonu\u00e7lar\u0131 daha iyi anlamak i\u00e7in ar\u015fivlenmi\u015f apandisit \u00f6rnekleri \u00fczerine ek bir anket yapmak.\n\n## Tasar\u0131m\nB\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli, kal\u0131c\u0131 olarak ba\u011flant\u0131s\u0131 kesilmi\u015f ve anonimle\u015ftirilmi\u015f ar\u015fivlenmi\u015f apandisit \u00f6rnekleri anketini tekrarlamak.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\nDaha \u00f6nceki anketin kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu b\u00f6lgelerde ek hastaneler dahil olmak \u00fczere, Birle\u015fik Krall\u0131k'taki 41 hastanenin patoloji b\u00f6l\u00fcmlerinden ar\u015fivlenmi\u015f apandisit \u00f6rnekleri.\n\n## \u00d6rnek\n32.441 ar\u015fivlenmi\u015f apandisit \u00f6rne\u011fi, formalin ile sabitlenmi\u015f ve parafinle g\u00f6m\u00fclm\u00fc\u015f ve anormal prion proteini (PrP) varl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in test edilmi\u015f.\n\n## Sonu\u00e7lar\n32.441 apandisit \u00f6rne\u011finin 16's\u0131 anormal PrP i\u00e7in pozitif \u00e7\u0131kt\u0131, bu da genel bir yayg\u0131nl\u0131k oran\u0131 493\/milyon (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, 282-801\/milyon) anlam\u0131na geliyor. 1941-1960 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda do\u011fanlar (733\/milyon, 269-1596\/milyon) ve 1961-1985 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda do\u011fanlar (412\/milyon, 198-758\/milyon) aras\u0131ndaki yayg\u0131nl\u0131k fark\u0131 istatistiksel olarak anlaml\u0131 de\u011fildi ve cinsiyet ve \u00f6rneklenen \u00fc\u00e7 co\u011frafi b\u00f6lge aras\u0131nda benzerlik g\u00f6steriyordu. PRNP 129. kodonunda genetik testler, pozitif \u00f6rneklerin y\u00fcksek bir k\u0131sm\u0131n\u0131n valin homozigot oldu\u011funu, sa\u011fl\u0131kl\u0131 n\u00fcfusta g\u00f6r\u00fclen s\u0131kl\u0131\u011fa k\u0131yasla ve do\u011frulanm\u0131\u015f klinik vCJD vakalar\u0131nda g\u00f6r\u00fclen metionin homozigotl\u0131\u011f\u0131na kesinlikle z\u0131t olarak ortaya koydu.\n\n## Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, \u00f6nceki ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 destekliyor ve anormal PrP enfeksiyonunun y\u00fcksek yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor, bu da vCJD ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 durumuna sahip n\u00fcfusun pop\u00fclasyonda 177 vCJD vakas\u0131na k\u0131yasla daha"}
{"_id":"13757347","title":"Involvement of cortical fast-spiking parvalbumin-positive basket cells in epilepsy.","text":"Parvalbumin pozitif h\u0131zl\u0131 ate\u015fli sepet h\u00fccre alt tipinin GABA'rik i\u00e7 n\u00f6ronlar\u0131 (PV IN'ler), kortikal a\u011f\u0131n uyar\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve gama osilasyonlar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli rol oynar, sinyal i\u015fleme ve bili\u015fle ilgilidir. PV IN'lerin geli\u015fimi veya i\u015flevindeki bozulma, \u00e7e\u015fitli epilepsi hayvan modellerinde, ayr\u0131ca insanlarda baz\u0131 genetik epilepsi bi\u00e7imlerinde epilepsi ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu incelemede, PV IN'lerin i\u015flev bozuklu\u011funu epilepsi ile ili\u015fkilendiren baz\u0131 deneysel verilerin genel bir \u00f6zetini sunuyoruz, \u00f6zellikle PV IN'lerin belirlenmesinde, g\u00f6\u00e7\u00fcnde, olgunla\u015fmas\u0131nda, sinaptik i\u015flevinde veya ba\u011flant\u0131s\u0131nda bozukluklar \u00fczerine odaklan\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, aktif a\u011flarda PV IN'lere \u00f6zg\u00fc uyar\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131n potansiyel terap\u00f6tik kullan\u0131m\u0131n\u0131 ve epilepsi ve komorbiditeleri tedavisinde PV IN \u00f6nc\u00fcllerinin naklini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"13759726","title":"Dynamic Gene Regulatory Networks of Human Myeloid Differentiation.","text":"H\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n alt\u0131nda yatan gen d\u00fczenleyici a\u011flar\u0131n\u0131n yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lmas\u0131, y\u00fcksek verimli gen ifadesi ve kromatin verilerinden elde edilen veriler a\u00e7\u0131s\u0131ndan hala bir zorluktur. Burada, insan myeloid farkl\u0131la\u015fmas\u0131 i\u00e7in dinamik gen d\u00fczenleyici a\u011flar\u0131 elde etmek amac\u0131yla 5 g\u00fcnl\u00fck bir zaman serisi RNA-seq ve ATAC-seq verileri kullan\u0131yoruz. HL-60 promyelositlerin makrofaj, n\u00f6trofil, monosit ve monosit t\u00fcrevi makrofajlara farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 inceliyoruz. Anahtar transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin ve farkl\u0131la\u015fma i\u015faret\u00e7ilerinin h\u0131zl\u0131 ifadesini buluyoruz ve bu fakt\u00f6rlerin sadece belirli hedeflerini belirli bir zamanda d\u00fczenledi\u011fini, daha sonra kromatin eri\u015filebilirli\u011fi de\u011fi\u015fikliklerinin ve daha fazla gen ifadesi de\u011fi\u015fikliklerinin meydana geldi\u011fini g\u00f6zlemliyoruz. Hem transkripsiyon hem de kromatin manzaras\u0131 d\u00fczeyinde promyelosit ve monosit t\u00fcrevi makrofajlar aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6zlemliyoruz, ancak ayn\u0131 farkl\u0131la\u015fma uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131 kulland\u0131\u011f\u0131m\u0131z halde, bu, h\u00fccrelerin farkl\u0131la\u015fma manzaras\u0131nda izledi\u011fi yolun son h\u00fccre durumunu tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Daha genel olarak, kom\u015fu zaman noktalar\u0131n\u0131 ve replikalar\u0131 birle\u015ftirerek daha derin bir s\u0131ralama derinli\u011fi elde etme yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, uzun seri verilerinden ayak izi tabanl\u0131 d\u00fczenleyici a\u011flar\u0131 \u00e7\u0131karman\u0131n verimli bir yolu olabilir."}
{"_id":"13760557","title":"Canonical transient receptor potential 5 channel in conjunction with Orai1 and STIM1 allows Sr2+ entry, optimal influx of Ca2+, and degranulation in a rat mast cell line.","text":"Mast h\u00fccrelerin Ag veya kalsiyum mobilize eden ajan thapsigargin'e yan\u0131t olarak degran\u00fclasyonu, h\u00fccre i\u00e7i Ca(2+) depolar\u0131n\u0131n bo\u015falmas\u0131 ve ard\u0131ndan d\u0131\u015f Ca(2+) ak\u0131\u015f\u0131, yani depolanm\u0131\u015f kalsiyum giri\u015fine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Ancak, kalsiyum sal\u0131n\u0131m\u0131 ile etkinle\u015ftirilen kalsiyum kanal\u0131 tek mekanizma olarak Ca(2+) giri\u015fi i\u00e7in olas\u0131 de\u011fildir, \u00e7\u00fcnk\u00fc Sr(2+) ve di\u011fer iki de\u011ferli iyonlar da uyar\u0131lm\u0131\u015f mast h\u00fccrelerde degran\u00fclasyonu desteklemek i\u00e7in ge\u00e7irgenlik g\u00f6sterir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, STIM1 ve Orai1'in yan\u0131 s\u0131ra kanoni ge\u00e7ici resept\u00f6r potansiyeli (TRPC) kanal proteini TRPC5'in varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n, Ca(2+) ve Sr(2+) ak\u0131\u015f\u0131 ile degran\u00fclasyonda kritik rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, RBL-2H3 rat mast h\u00fccre hatt\u0131nda her bir proteinin inhibe edici RNA'lar ile indirgenmesiyle g\u00f6steriyoruz. STIM1 ve Orai1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, kalsiyum sal\u0131n\u0131m\u0131 ile etkinle\u015ftirilen kalsiyum kanal\u0131n\u0131n bilinen temel bile\u015fenleri, Ca(2+) giri\u015fini sa\u011flar ancak Sr(2+)'\u0131 sa\u011flamaz, oysa STIM1 ve TRPC5'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi hem Ca(2+) hem de Sr(2+) giri\u015fini sa\u011flar. Bu ve di\u011fer g\u00f6zlemler, Sr(2+)'\u0131n ge\u00e7irgen TRPC5'in STIM1 ve Orai1 ile stoikometrik bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu ve Ca(2+) giri\u015fini art\u0131rarak degran\u00fclasyon i\u00e7in bir sinyal \u00fcretti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"13763195","title":"LincRNA-p21 suppresses target mRNA translation.","text":"Memelilerin uzun interjenik transkripsiyonu olmayan RNA'lar\u0131 (lincRNA'lar), en \u00e7ok transkripsiyonu d\u00fczenlemekle bilinirler. Burada, lincRNA-p21'in bir \u00e7eviri d\u00fczenleyicisi olarak posttranskripsiyonel bir i\u015flevi oldu\u011funu rapor ediyoruz. RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein HuR'un lincRNA-p21 ile etkile\u015fimi, let-7\/Ago2'nin lincRNA-p21'e rekrut edilmesini sa\u011flad\u0131, bu da lincRNA-p21'in istikrar\u0131n\u0131 azaltt\u0131. HuR seviyeleri azald\u0131\u011f\u0131nda, lincRNA-p21 insan servikal kanseri HeLa h\u00fccrelerinde birikti, JUNB ve CTNNB1 mRNA'lar\u0131yla olan etkile\u015fimini art\u0131rd\u0131 ve bu mRNA'lar\u0131n \u00e7evirisini se\u00e7ici olarak azaltt\u0131. Y\u00fckseltilmi\u015f HuR seviyelerinde, lincRNA-p21 seviyeleri d\u00fc\u015ft\u00fc, bu da JunB ve \u03b2-katenin \u00e7evirisini serbest b\u0131rakt\u0131 ve bu proteinlerin seviyelerini art\u0131rd\u0131. \u00d6neriyoruz ki, HuR, lincRNA-p21 seviyelerini etkileyerek, hedef mRNA'lar\u0131n\u0131n bir alt k\u00fcmesinin \u00e7evirisini kontrol eder. Bulgular\u0131m\u0131z, lincRNA'n\u0131n \u00e7eviri bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor."}
{"_id":"13764090","title":"Large intestine-targeted nanoparticle-releasing oral vaccine to control genitorectal viral infection","text":"Hem rektal hem de vajinal mukozal y\u00fczeyler patojen mikroorganizmalar\u0131n bula\u015fma yollar\u0131 olarak hizmet eder. Daha \u00f6nce hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda her iki mukozal b\u00f6lge i\u00e7in koruyucu oldu\u011funu kan\u0131tlanm\u0131\u015f olan b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsak mukozas\u0131ndan a\u015f\u0131, do\u011frudan kolorektal (i.c.r.) y\u00f6netimle ba\u015far\u0131yla sa\u011flanabilir, ancak bu yol klinik olarak pratik de\u011fildir. Oral a\u015f\u0131 tedariki tercih edilebilir gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, ancak \u00fcst gastrointestinal traktte a\u015f\u0131 par\u00e7ac\u0131klar\u0131n\u0131n yok olma riski vard\u0131r. Bu nedenle, pH'a ba\u011fl\u0131 mikropartik\u00fcller i\u00e7eren a\u015f\u0131 nanopartik\u00fclleri i\u00e7eren bir b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsak hedefli oral teslimat tasarlad\u0131k, bu da farelerde kolorektal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011fa neden oldu ve rektal ve vajinal viral meydan okumaya kar\u015f\u0131 korudu. \u00d6te yandan, k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsak hedefli a\u015f\u0131 sadece k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 indirdi ve rektal veya vajinal korumay\u0131 sa\u011flamad\u0131, bu da ba\u011f\u0131rsak mukozal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin i\u015flevsel b\u00f6l\u00fcmlenmesini g\u00f6sterdi. Bu nedenle, bu oral a\u015f\u0131 teslimat sistemini b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsa\u011fa hedeflemek, ancak k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsa\u011fa de\u011fil, rektal ve vajinal mukozan\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k korumas\u0131 i\u00e7in uygulanabilir yeni bir stratejiyi temsil edebilir."}
{"_id":"13765757","title":"Timing of menarche and first full-term birth in relation to breast cancer risk.","text":"Menar\u015fe ve ilk do\u011fum ya\u015flar\u0131 meme kanseri risk fakt\u00f6rleri olarak belirlenmi\u015ftir. Bu ya\u015flar aras\u0131ndaki aral\u0131k da riski etkileyebilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu d\u00f6nemde meme, menopoz d\u00f6nemine k\u0131yasla karsinojenik etkenlere kar\u015f\u0131 daha hassast\u0131r. Ancak bu ili\u015fkiyi inceleyen az say\u0131da ara\u015ft\u0131rmac\u0131 vard\u0131r. Yazarlar, 4.013 vaka ve 4.069 kontrol dahilinde, ABD'de \u00e7ok merkezli, n\u00fcfus temelli bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda Beyaz ve Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 kad\u0131nlarda \u00fcreme olaylar\u0131n\u0131n zamanlamas\u0131n\u0131n meme kanseri riski ile ili\u015fkilerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in lojistik regresyon kulland\u0131lar (1994-1998). Beyaz, menopoz \u00f6ncesi ve sonras\u0131 parous kad\u0131nlarda, menar\u015fe ve ilk do\u011fum ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki aral\u0131\u011f\u0131n 16 y\u0131ldan fazla olmas\u0131, s\u0131ras\u0131yla 1.5 kat (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 1.0, 2.2) ve 1.4 kat (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 1.1, 1.8) artm\u0131\u015f meme kanseri riski ile ili\u015fkilendirildi. \u0130lk do\u011fum ya\u015f\u0131na g\u00f6re ya\u015f ayarlamas\u0131 bu risk tahminlerini biraz de\u011fi\u015ftirdi, s\u0131ras\u0131yla 1.5 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 0.8, 2.9) ve 1.0 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 0.6, 1.5) oran oranlar\u0131na. Bu ili\u015fkiler lob\u00fcler ve hormon resept\u00f6r\u00fc pozitif t\u00fcm\u00f6rlerde daha g\u00fc\u00e7l\u00fcyd\u00fc, ancak menopoz \u00f6ncesi Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 kad\u0131nlarda yoktu. Yazarlar, menar\u015fe ve ilk do\u011fum ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki aral\u0131\u011f\u0131n \u00f6zellikle Beyaz kad\u0131nlar aras\u0131nda hormon duyarl\u0131 tip meme kanserinin riskinde ili\u015fkili oldu\u011funu sonucuna var\u0131rlar."}
{"_id":"13768432","title":"Prognostic Value of Late Gadolinium Enhancement Cardiovascular Magnetic Resonance in Cardiac Amyloidosis","text":"ARKA PLAN The 2 ana kardiyak amiloidoz tiplerinin (immunoglobulin hafif zincir (AL) ve transthyretin (ATTR) amiloidoz) prognozu ve tedavisi, kardiyak kat\u0131l\u0131m\u0131 taraf\u0131ndan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilenir. Kardiyovask\u00fcler manyetik rezonans ile ge\u00e7 gadolinyum art\u0131\u015f\u0131 (LGE), kardiyak amiloidozun te\u015fhisi i\u00e7in referans standartt\u0131r, ancak risk stratifikasyonu potansiyeli bilinmemektedir. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR 250 ki\u015fi, 122 ATTR amiloidoz hastas\u0131, 9 asemptomatik mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 ve 119 AL amiloidoz hastas\u0131, LGE kardiyovask\u00fcler manyetik rezonans ile ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Konular, ortalama 24\u00b113 ay boyunca takip edildi. LGE, faz duyarl\u0131 inversiyon iyile\u015ftirme (PSIR) ve sadece (k\u00fctle) inversiyon iyile\u015ftirme ile ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Bunlar, T1 haritalama ile \u00f6l\u00e7\u00fclen d\u0131\u015f h\u00fccre hacmi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. PSIR, sadece inversiyon iyile\u015ftirme ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, en uzun T1'e (en az gadolinyum) sahip dokuyu (kan veya myokard) her zaman s\u0131f\u0131rlad\u0131. LGE, 3 desene s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131: hi\u00e7, altendokardiyal ve transmural, artan amiloid y\u00fck\u00fc ile ili\u015fkiliydi (P<0.0001), ve hi\u00e7ten altendokardiyale LGE'ye ge\u00e7i\u015f, AL'de 0.40-0.43 ve ATTR'da 0.39-0.40 ve transmural'a 0.48-0.55 (AL) ve 0.47-0.59 (ATTR) d\u0131\u015f h\u00fccre hacmi aral\u0131klar\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fti. 67 hasta (27%) \u00f6ld\u00fc. Transmural LGE, \u00f6l\u00fcm\u00fc \u00f6ng\u00f6rd\u00fc (tehlike oran\u0131, 5.4; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 2.1-13.7; P<0.0001) ve N-terminal pro-brain natriuretic peptid, pompa \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131, at\u0131m hacmi endeksi, E\/E' ve sol ventrik\u00fcl k\u00fctlesi endeksi (tehlike oran\u0131, 4.1; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.3-"}
{"_id":"13770184","title":"Global, regional, and national comparative risk assessment of 79 behavioural, environmental and occupational, and metabolic risks or clusters of risks, 1990\u20132015: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2015","text":"\n## Arka Plan\n\nK\u00fcresel Hastal\u0131klar, Yaralanmalar ve Risk Fakt\u00f6rleri \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 2015, risk fakt\u00f6r\u00fc maruziyeti ve atfedilen hastal\u0131k y\u00fck\u00fc hakk\u0131nda g\u00fcncel bir sentez sa\u011flar. Ge\u00e7mi\u015f 25 y\u0131la yay\u0131lan ulusal ve alt ulusal de\u011ferlendirmeler sunarak, bu \u00e7al\u0131\u015fma riskleri ba\u011flamda ele alma \u00f6nemini tart\u0131\u015fmalarda bilgilendirebilir.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\n\u00d6nceki K\u00fcresel Hastal\u0131k Y\u00fck\u00fc \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'nda geli\u015ftirilen kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 risk de\u011ferlendirmesi \u00e7er\u00e7evesini kullanarak, 1990-2015 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 79 davran\u0131\u015fsal, \u00e7evresel ve mesleki, ve metabolik riskler veya risk k\u00fcmeleri i\u00e7in atfedilen \u00f6l\u00fcmler, engelli ya\u015fam y\u0131llar\u0131 (DALY'lar) ve e\u011filimleri ya\u015f grubu, cinsiyet, y\u0131l ve co\u011frafya a\u00e7\u0131s\u0131ndan tahmin ettik. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, D\u00fcnya Kanser Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 Vakf\u0131 taraf\u0131ndan tan\u0131mlanan ikna edici veya olas\u0131 kan\u0131t kriterlerini kar\u015f\u0131layan 388 risk-sonu\u00e7 \u00e7iftini i\u00e7eriyordu. \u0130yile\u015ftirilmi\u015f kontroll\u00fc denemelerden, kohortlardan, birle\u015ftirilmi\u015f kohortlardan, anketlerden, n\u00fcfus say\u0131m verilerinden, uydu verilerinden ve di\u011fer kaynaklardan g\u00f6receli risk ve maruziyet tahminlerini \u00e7\u0131kard\u0131k. Verileri havuzlamak, \u00f6nyarg\u0131lar\u0131 d\u00fczeltmek ve kovaryat\u00f6rleri dahil etmek i\u00e7in istatistiksel modeller kulland\u0131k. Risk maruziyetini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir \u00f6zet maruziyet de\u011feri metrik\u0131 geli\u015ftirdik. Teorik minimum risk seviyesi senaryosuna dayanarak, belirli bir riske atfedilen \u00f6l\u00fcm ve DALY'lar\u0131n y\u00fczdesini tahmin ettik. Atfedilen y\u00fck e\u011filimleri, n\u00fcfus b\u00fcy\u00fcmesi, n\u00fcfus ya\u015f yap\u0131s\u0131, risk maruziyeti ve riskten ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f nedenlere \u00f6zg\u00fc DALY oranlar\u0131 aras\u0131ndaki katk\u0131lar\u0131 ayr\u0131\u015ft\u0131rd\u0131k. Risk maruziyetini sosyo-demografik endeks (SDI) ile karakterize ettik.\n\n## Bulgular\n\n1990 ve 2015 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, k\u00fcresel olarak, tehlikeli sanitasyon, ev i\u00e7i hava kirlili\u011fi, \u00e7ocuk alt beslenme, \u00e7ocuk k\u0131s\u0131rl\u0131k ve sigara i\u00e7me her biri %25'ten fazla azald\u0131. Birka\u00e7 mesleki risk, y\u00fcksek v\u00fccut kitle indeksi (BMI) ve uyu\u015fturucu kullan\u0131m\u0131 da ayn\u0131 d\u00f6nemde %25'ten fazla artt\u0131."}
{"_id":"13771184","title":"Human RecQ helicases in DNA repair, recombination, and replication.","text":"RecQ helikazlar\u0131, bakterilerden insanlara kadar korunan genom g\u00f6zetim proteinlerinin \u00f6nemli bir ailesidir. Be\u015f insan RecQ helikaz\u0131ndan her biri, genom bak\u0131m\u0131 ve kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kritik roller oynar ve RecQ protein ailesi \u00fcyeleri genellikle genomun koruyucular\u0131 olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. Bu proteinlerin h\u00fccresel homeostazideki \u00f6nemini, BLM, WRN ve RECQL4 mutasyonlar\u0131n\u0131n farkl\u0131 kal\u0131tsal insan hastal\u0131k sendromlar\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011fu ger\u00e7e\u011fi vurgular. Her insan RecQ helikaz\u0131, DNA onar\u0131m\u0131, rekombinasyon, \u00e7o\u011falma ve transkripsiyon gibi genom bak\u0131m\u0131 i\u00e7in uzman i\u015flevleri belirleyen benzersiz bir protein etkile\u015fimi k\u00fcmesine sahiptir. \u0130nsan RecQ helikazlar\u0131 birbirleriyle de etkile\u015fime girer ve bu etkile\u015fimler enzimatik i\u015flev \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkiye sahiptir. Bu alandaki gelecekteki ara\u015ft\u0131rma hedefleri aras\u0131nda, insan RecQ helikazlar\u0131 aras\u0131ndaki i\u015f b\u00f6l\u00fcm\u00fcne dair daha iyi bir anlay\u0131\u015f ve insan RecQ helikazlar\u0131n\u0131n genom kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in nas\u0131l i\u015fbirli\u011fi ve i\u015fbirli\u011fi yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6\u011frenme yer al\u0131r."}
{"_id":"13774178","title":"Metabolomics study of the therapeutic mechanism of Schisandra Chinensis lignans in diet-induced hyperlipidemia mice","text":"ARKA PLAN Schisandra, k\u00fcresel olarak da\u011f\u0131t\u0131lan bir bitki, \u00c7in'de hiperlipidemi, ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer ve obezite gibi hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde yayg\u0131n olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, h\u0131zl\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc s\u0131v\u0131 kromatografisi ile d\u00f6rt zamanl\u0131 k\u00fctle spektrometresi (RRLC-Q-TOF-MS) tabanl\u0131 metabolomik analiz, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet (HFD) ile tetiklenen hiperlipidemi farelerinde Schisandra chinensis lignanlar\u0131 (SCL) m\u00fcdahale etkisini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Y\u00d6NTEMLER Hiperlipidemi fareleri, 4 hafta boyunca g\u00fcnde bir kez 100 mg\/kg SCL a\u011f\u0131zdan verilerek tedavi edilmi\u015ftir. Serum biyokimya testi, trigliserit (TG), toplam kolesterol (TC), d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol\u00fc (LDL-c) ve y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol\u00fc (HDL-c) dahil olmak \u00fczere lipid d\u00fczenlemesi \u00fczerinde SCL'nin etkisini do\u011frulamak i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Serum \u00f6rnekleri \u00fczerinde metabolomik analiz yap\u0131lm\u0131\u015f ve ana bile\u015fen analizi (PCA) ve k\u0131smi en az kareler diskriminant analizi (PLS-DA) i\u00e7in desen tan\u0131ma ve karakteristik metabolitlerin belirlenmesi amac\u0131yla uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. Kritik lipid metabolizmas\u0131 d\u00fczenleyici fakt\u00f6rleri olan sterol d\u00fczenleyici element ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler (SREBPs) ve ili\u015fkili gen ifadelerinin seviyeleri, alt s\u0131n\u0131rl\u0131 ger\u00e7ek zamanl\u0131 polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve temel mekanizman\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in incelendi. SONU\u00c7LAR Oral SCL y\u00f6netimi, hiperlipidemi farelerinde serum TC, TG ve LDL-c seviyelerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcrken HDL-c seviyesini art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r ve kontrol farelerinde SCL'nin kan lipit seviyeleri \u00fczerindeki herhangi bir etkisi g\u00f6zlemlenmemi\u015ftir. Serum \u00f6rnekleri, PCA puan grafiklerinde kontrol, HFD ve SCL gruplar\u0131 aras\u0131nda da\u011f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Toplamda, 13 biyomarker belirlenmi\u015f ve bunlardan 9'u SCL tedavisi sonras\u0131nda normal seviyelerine geri d\u00f6nm\u00fc\u015ft\u00fcr. Kyoto Enzimatik Genler ve Genomlar (KEGG) yollar\u0131 analizi, SCL'nin hiperlipidemi mekanizmalar\u0131n\u0131 a\u015fa\u011f\u0131daki metabolik yollara dahil edebilece\u011fini g\u00f6stermektedir: tricarboxilik asit (TCA) d\u00f6ng\u00fcs\u00fc, keton v\u00fccut sentezi ve kolesterol, kolin"}
{"_id":"13777138","title":"Tet1 and Tet2 regulate 5-hydroxymethylcytosine production and cell lineage specification in mouse embryonic stem cells.","text":"TET ailesi enzimler, DNA'da 5-metil sitosin (5mC)'yi 5-hidroksimetil sitosine (5hmC)'ye d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr. Burada, Tet1 ve Tet2'nin Oct4 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen enzimler oldu\u011funu ve birlikte fareli embriyone h\u00fccreleri (ESCs) i\u00e7inde 5hmC'yi korudu\u011funu ve 5hmC'nin yeniden programlama s\u0131ras\u0131nda fibroblastlar\u0131 ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcrken birlikte uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. RNAi ile Tet1'den yoksun b\u0131rak\u0131lan ESC'ler, Nodal antagonisti Lefty1'in azalm\u0131\u015f ifadesini g\u00f6sterir ve in vitro embriyoid cisimlerde Nodal sinyalizasyonunu hiperaktif hale getirir ve endoderm-mesoderm \u00e7izgisi i\u00e7ine e\u011fimli bir \u015fekilde farkl\u0131la\u015f\u0131r. Fgf4 ve heparin takviyeli k\u00fclt\u00fcr ko\u015fullar\u0131nda, Tet1'den yoksun b\u0131rak\u0131lan ESC'ler, tropik plazma h\u00fccre hatt\u0131 belirleyici Elf5'i etkinle\u015ftirir ve orta gebelik embriyomik chimeralarda plasentay\u0131 kolonize edebilir. Bu bulgulara dayanarak, Tet1'den yoksun b\u0131rak\u0131lan ESC'ler, artan endoderm, azalt\u0131lm\u0131\u015f n\u00f6roektoderm ve tropik plazma h\u00fccrelerinin ektopik g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcne sahip agresif kanama teratomlar\u0131 olu\u015fturur. Bu nedenle, 5hmC, \u00e7oklu potansiyel durumla ili\u015fkili bir epigenetik modifikasyondur ve Tet1, ESC'lerin \u00e7izgiye farkl\u0131la\u015fma potansiyelini d\u00fczenlemek i\u00e7in i\u015flev g\u00f6r\u00fcr."}
{"_id":"13777706","title":"Polycomb Associates Genome-wide with a Specific RNA Polymerase II Variant, and Regulates Metabolic Genes in ESCs","text":"Polykomb bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleksleri (PRK'lar), \u00e7oklu potansiyellik ve kanserle temel olarak ili\u015fkili \u00f6nemli kromatin de\u011fi\u015ftiricilerdir. Embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerinde (ESK'lar) Polykomb susturma, aktif kromatin ve haz\u0131r RNA polimeraz II (RNAPII) ile birlikte olabilir, ancak PRK'lar ve RNAPII aras\u0131ndaki ili\u015fki genomu \u00e7ap\u0131nda net de\u011fildir. Biz, ESK'larda PRK bask\u0131lama i\u015faret\u00e7ileri ve d\u00f6rt RNAPII durumu i\u00e7in ChIP-seq kullanarak haritalad\u0131k ve PRK hedeflerinin bir dizi RNAPII varyant\u0131 sergiledi\u011fini bulduk. \u0130lk olarak, geli\u015fimsel PRK hedefleri genomu \u00e7ap\u0131nda \u00fcretiksiz RNAPII (S5p(+)S7p(-)S2p(-)) ile ba\u011flan\u0131r. S\u0131ral\u0131 ChIP, Ring1B t\u00fcketimi ve genomu \u00e7ap\u0131nda korelasyonlar, PRK'lar\u0131n ve RNAPII-S5p'nin ayn\u0131 kromatinde fiziksel olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve i\u015flevsel olarak senkronize oldu\u011funu g\u00f6sterir. \u0130kinci olarak, PRK'lar ve ilerleyen RNAPII (S5p(+)S7p(+)S2p(+)) ile i\u015faretlenmi\u015f bir gen grubu tan\u0131mlad\u0131k; bunlar mRNA ve protein \u00fcretir ve PRK1'in bask\u0131lanmas\u0131 \u00fczerine ifadeleri artar. G\u00f6steriyoruz ki bu PRK hedefleri grubu, ESK pop\u00fclasyonunda aktif ve PRK bask\u0131lanm\u0131\u015f durumlar aras\u0131nda ge\u00e7i\u015f yapar ve bir\u00e7ok metabolizma rol\u00fcne sahiptir."}
{"_id":"13778710","title":"Chemokine-like receptor 1 (CMKLR1) and chemokine (C-C motif) receptor-like 2 (CCRL2); two multifunctional receptors with unusual properties.","text":"Kimyokin benzeri resept\u00f6r 1 (CMKLR1), ayr\u0131ca ChemR23 olarak da bilinir ve kimyokin (C-C motifi) resept\u00f6r\u00fc benzeri 2 (CCRL2) 7-transmembran resept\u00f6rlerdir. Bu resept\u00f6rler, bilinen G-protein ba\u011fl\u0131 resept\u00f6rlere benzerlikleri nedeniyle 1990'lar\u0131n sonlar\u0131nda klonlanm\u0131\u015ft\u0131r. Daha \u00f6nce bu resept\u00f6rler yetim resept\u00f6rler olarak biliniyor ve herhangi bir bilinen biyolojik rolleri yoktu; ancak son ara\u015ft\u0131rmalar bu resept\u00f6rlerin ligandlar\u0131n\u0131 ve i\u015flevlerini ortaya \u00e7\u0131karmaya ba\u015flad\u0131. Kan proteinlerinden t\u00fcretilen \u00e7ekici kimyasallar olan chemerin, CMKLR1'in ligand\u0131r ve chemerin ile CMKLR1'in etkinle\u015ftirilmesi, makrofaj ve dendritik h\u00fccrelerin (DC'ler) in vitro'da g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc tetikler, bu da proenflamatuar bir rol\u00fcn i\u015faretidir. Bununla birlikte, CMKLR-eksik fareler \u00fczerinde yap\u0131lan in vivo \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, bu resept\u00f6r\u00fcn antienflamatuar bir rol\u00fcne i\u015faret ediyor, belki de tolerjik plasmacytoid DC'lerin i\u015fe al\u0131nmas\u0131 nedeniyle. Chemerin\/CMKLR1 etkile\u015fimi ayr\u0131ca adipogenezi ve anjiyogenezi te\u015fvik ediyor. Anti-enflamatuar lipid arac\u0131, \u00e7\u00f6z\u00fclme E1, CMKLR1'in ba\u015fka bir ligand\u0131r ve leukosit g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve proenflamatuar gen ifadesini engeller. Bu \u00e7eli\u015fkili sonu\u00e7lar, CMKLR1'in \u00e7ok i\u015flevli bir resept\u00f6r oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Kimyokinler CCL5 ve CCL19, CCRL2'ye ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 bildirildi. Duffy antijeni kimyokin resept\u00f6r\u00fc (DARC), D6 ve CCX-CKR gibi, CCRL2 sinyallemez, ancak s\u00fcrekli geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm yapar, bu da yerel CCL5 ve CCL19 konsantrasyonunu ve sonraki ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 azaltabilir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, CMKLR1'in ligan\u0131 olan chemerin, CCRL2'nin ligan\u0131d\u0131r. CCRL2, chemerin'i ba\u011flar ve yerel chemerin konsantrasyonunu art\u0131rabilir, b\u00f6ylece CMKLR1'e yak\u0131n h\u00fccrelerdeki CMKLR1'e verimli bir \u015fekilde sunabilir, bu da CCRL2 ve CMKLR1 aras\u0131ndaki"}
{"_id":"13779605","title":"Identification of vitronectin as an extrinsic inducer of cancer stem cell differentiation and tumor formation.","text":"Art\u0131k t\u00fcm\u00f6rlerin bir alt h\u00fccre k\u00fcmesi olan kanser k\u00f6k h\u00fccreleri (KKH) taraf\u0131ndan ba\u015flat\u0131ld\u0131\u011f\u0131na dair artan kan\u0131tlar var. KKH'ler genellikle hareketsizdir, kendileri yeniler, d\u00fc\u015f\u00fck say\u0131larda t\u00fcm\u00f6rleri olu\u015fturur ve t\u00fcm\u00f6r i\u00e7inde bulunan heterojen h\u00fccre t\u00fcrlerine neden olur. Birden fazla t\u00fcm\u00f6r t\u00fcr\u00fcnden izole edilen KKH'ler, serumda k\u00fclt\u00fcrlendi\u011finde hem in vivo hem de in vitro olarak farkl\u0131la\u015f\u0131r, ancak bu farkl\u0131la\u015fmay\u0131 tetikleyen fakt\u00f6rler hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Burada, insan serumunun bir bile\u015feni olan vitronektinin, integrin alfa V beta 3 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma yoluyla k\u00f6k h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 tetikledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Vitronektine k\u00fclt\u00fcrlenen KKH'ler, k\u00f6k h\u00fccre genlerinin indirgenmesi, farkl\u0131la\u015fma i\u015faret\u00e7ilerinin d\u00fczenlenmesi ve beta-katenin'in n\u00fckleer lokalizasyonunun kayb\u0131na neden olur. Integrin alfa V beta 3'\u00fcn engellenmesi, farkl\u0131la\u015fmay\u0131 ve daha sonra t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu engeller. Bu nedenle, KKH'lerin bir veya daha fazla d\u0131\u015f sinyal ile etkile\u015fime girmesi gerekir, b\u00f6ylece farkl\u0131la\u015f\u0131r ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu ba\u015flat\u0131r, bu da hem d\u0131\u015f hem de i\u00e7 yollar i\u00e7in yeni terapiler geli\u015ftirmek i\u00e7in yeni bir eksen tan\u0131mlar."}
{"_id":"13780287","title":"STIM1 Is a Calcium Sensor Specialized for Digital Signaling","text":"H\u00fccreler, d\u00fc\u015f\u00fck fizyolojik konsantrasyonlarda kalsiyum mobilize eden tetikleyiciler taraf\u0131ndan uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, ortaya \u00e7\u0131kan kalsiyum sinyalleri genellikle depolanm\u0131\u015f kalsiyumun tekrarlayan yenilenen sal\u0131n\u0131mlar\u0131 olarak adland\u0131r\u0131lan kalsiyum osilasyonlar\u0131n\u0131n bi\u00e7imini al\u0131r [1]. Bu i\u00e7sel kalsiyum osilasyonlar\u0131, dijital i\u00e7sel sinyalleme modu olarak uzun s\u00fcredir biyologlar\u0131 cezbetmi\u015ftir. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, kalsiyum ak\u0131m\u0131n\u0131n kalsiyum osilasyonlar\u0131n\u0131n temel bile\u015feni olarak rol\u00fcn\u00fc vurgulam\u0131\u015ft\u0131r [2]. Bu ak\u0131m, depolama opereli kalsiyum giri\u015fi olarak bilinen bir s\u00fcre\u00e7le ger\u00e7ekle\u015fir, bu s\u00fcre\u00e7 endoplazmik retik\u00fclumdaki kalsiyum sens\u00f6r proteinleri STIM1 ve STIM2 taraf\u0131ndan ba\u015flat\u0131l\u0131r [3]. STIM2, endoplazmik retik\u00fclum kalsiyumu dinlenme seviyesine yak\u0131n de\u011fi\u015fiklikler taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilirken, STIM1'in etkinle\u015fmesi i\u00e7in kalsiyumun belirli bir miktarla t\u00fckenmesi gerekir [4]. Burada, \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, STIM1'in, kalsiyum osilasyonlar\u0131 s\u0131ras\u0131nda kalsiyum giri\u015fi i\u00e7in STIM2'den tamamen sorumlu oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u0130mplikasyon, her osilasyonun endoplazmik retik\u00fclum kalsiyumu d\u00fczeyinde ge\u00e7ici bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015fe neden oldu\u011fu ve bu d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn STIM1'i ge\u00e7ici olarak etkinle\u015ftirmek i\u00e7in yeterli oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndedir. Bu ge\u00e7ici STIM1 etkinle\u015fmesi, baz\u0131 h\u00fccrelerde toplam i\u00e7 yans\u0131ma floresan mikroskopisi ile g\u00f6zlemlenebilir. Bu d\u00fczenlemenin, dijital kalsiyum sal\u0131n\u0131m sinyalini kalsiyum ak\u0131m\u0131na \u00e7eviren, net ve kesin olmayan bir sinyalleme sistemi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 g\u00fczel bir \u015fekilde g\u00f6steriliyor."}
{"_id":"13782317","title":"Trends in the use of complementary health approaches among adults: United States, 2002-2012.","text":"\nAMA\u00c7: Bu rapor, Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki yeti\u015fkinler aras\u0131nda \u00fc\u00e7 zaman noktas\u0131nda tamamlay\u0131c\u0131 sa\u011fl\u0131k yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131yla ilgili ulusal tahminleri sunmaktad\u0131r. 2002, 2007 ve 2012 y\u0131llar\u0131 i\u00e7in se\u00e7ilen tamamlay\u0131c\u0131 sa\u011fl\u0131k yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131ndaki e\u011filimler kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r ve se\u00e7ilen demografik \u00f6zellikler aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131klar da incelenmektedir. Y\u00d6NTEMLER: Bu rapor i\u00e7in analiz edilen veriler, 2002, 2007 ve 2012 Ulusal Sa\u011fl\u0131k G\u00f6r\u00fc\u015fme Anketinden 88.962 yeti\u015fkin (18 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc) olarak toplanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6rnek verileri, ABD'deki sivil olmayan yeti\u015fkin n\u00fcfusunu temsil etmek i\u00e7in a\u011f\u0131rl\u0131kland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00fczdelik de\u011ferler aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar, 0,05 seviyesinde iki tarafl\u0131 anlaml\u0131l\u0131k testleri kullan\u0131larak de\u011ferlendirilmi\u015ftir. SONU\u00c7LAR: Bireysel yakla\u015f\u0131mlar aras\u0131ndaki kullan\u0131m, \u00fc\u00e7 zaman noktas\u0131nda de\u011fi\u015fmekle birlikte, non-vitamin, non-mineral diyet takviyeleri en pop\u00fcler tamamlay\u0131c\u0131 sa\u011fl\u0131k yakla\u015f\u0131m\u0131 olarak kalm\u0131\u015ft\u0131r. Yoga, Tai Chi ve Qi Gong'un kullan\u0131m\u0131, \u00fc\u00e7 zaman noktas\u0131nda do\u011frusal olarak artm\u0131\u015ft\u0131r; bu \u00fc\u00e7 yakla\u015f\u0131m aras\u0131nda, yoga yakla\u015f\u0131k %80'lik bir yayg\u0131nl\u0131\u011fa sahiptir. Herhangi bir tamamlay\u0131c\u0131 sa\u011fl\u0131k yakla\u015f\u0131m\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131, belirli sosyo-demografik \u00f6zellikler aras\u0131nda da farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermi\u015ftir. G\u00f6zlenen en belirgin kullan\u0131m farkl\u0131l\u0131klar\u0131, ya\u015f ve Hispanik veya Latin k\u00f6keni ve \u0131rk a\u00e7\u0131s\u0131ndan olmu\u015ftur."}
{"_id":"13790144","title":"Histone structure and nucleosome stability.","text":"Histon proteinleri, aktif ve pasif kromatin durumlar\u0131 aras\u0131nda ge\u00e7i\u015fte kritik yap\u0131sal ve i\u015flevsel roller oynar. Histonlar, nucleosomal oktamerik \u00e7ekirde\u011fin genel yap\u0131s\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in k\u0131s\u0131tlamalara tabi olduklar\u0131 i\u00e7in y\u00fcksek bir koruma derecesine sahiptir, ancak \u00e7e\u015fitlilikler, gen d\u00fczenlemesi ve epigenetik susturmada farkl\u0131 roller \u00fcstlenmek i\u00e7in evrimle\u015fmi\u015ftir. Histon varyantlar\u0131, post-translasyonel modifikasyonlar ve kromatin yeniden d\u00fczenleme kompleksleriyle etkile\u015fimleri, DNA \u00e7o\u011falmas\u0131, transkripsiyon, onar\u0131m ve rekombinasyonu etkiler. Yazarlar, kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131n son bulgular\u0131n\u0131 inceler ve daha \u00f6nce kristal yap\u0131lar\u0131nda g\u00f6zlemlenen par\u00e7ac\u0131klar aras\u0131 etkile\u015fimleri teyit eder."}
{"_id":"13791044","title":"Cerebral palsy among term and postterm births.","text":"\n\u00c7ok erken do\u011fum, serebral paralizi (SP) i\u00e7in iyi bilinen bir risk fakt\u00f6r\u00fc olsa da, erken do\u011fumlar etkilenen bebeklerin sadece az\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Gebelik haftas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan SP riskinin ili\u015fkisi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00e7o\u011fu SP bu aral\u0131kta meydana gelir.\n\nAma\u00e7: Do\u011fumun zamanlamas\u0131n\u0131n (terim ve sonras\u0131 d\u00f6nem) SP riskine etkisi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Norve\u00e7 T\u0131bbi Do\u011fum Kay\u0131tlar\u0131'n\u0131 kullanarak 1.682.441 tek \u00e7ocuklu bebekleri tan\u0131mlayan n\u00fcfus tabanl\u0131 takip \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. 1967-2001 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 37 ile 44 hafta gebelik haftas\u0131 ve herhangi bir kongenital anormallik olmayan 1.682.441 bebek. Bu kohort, 2005 y\u0131l\u0131na kadar di\u011fer ulusal kay\u0131tlara ba\u011flanarak takip edildi.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: En az 4 ya\u015f\u0131na kadar hayatta kalan \u00e7ocuklar i\u00e7in mutlak ve g\u00f6reli SP riski.\n\nSonu\u00e7: Terim ve sonras\u0131 d\u00f6nemdeki kohortun 1938'i Ulusal Sigorta Sistemi'nde SP ile kay\u0131tl\u0131yd\u0131. 40. haftada do\u011fan bebeklerde SP riski en d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc, yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 0,99\/1000 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], 0,90-1,08) idi. Erken veya ge\u00e7 do\u011fumla ili\u015fkili SP riski daha y\u00fcksekti; 37. haftada yayg\u0131nl\u0131k 1,91\/1000 (95% GA, 1,58-2,25) ve g\u00f6reli risk (GR) 1,9 (95% GA, 1,6-2,4), 38. haftada 1,25\/1000 (95% GA, 1,07-1,42) ve GR 1,3 (95% GA, 1,1-1,6), 42. haftada 1,36\/1000 (95% GA, 1,19-1,53) ve GR 1,4 (95% GA, 1,2-1,6), ve 42 haftadan sonra 1,44 (95%"}
{"_id":"13791206","title":"53BP1 Inhibits Homologous Recombination in Brca1-Deficient Cells by Blocking Resection of DNA Breaks","text":"Homolojik rekombinasyon (HR) yoluyla kusurlu DNA onar\u0131m\u0131n\u0131n, Brca1 mutasyonlar\u0131 ta\u015f\u0131yan bireylerde t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna katk\u0131da bulundu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor. Burada, Brca1 eksik h\u00fccrelerdeki DNA k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n, 53BP1 ve DNA ligaz 4 gibi nonhomolog u\u00e7 birle\u015ftirme (NHEJ) fakt\u00f6rlerine ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak karma\u015f\u0131k kromozom yeniden d\u00fczenlenmelerine anormal olarak birle\u015ftirildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. 53BP1 kayb\u0131, Brca1 mutasyonlu h\u00fccrelerin PARP inhibisyonuna kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 hafifletir ve HR ile hata i\u00e7ermeyen onar\u0131m\u0131 geri getirir. Mekanik olarak, 53BP1 silinmesi, k\u0131r\u0131k DNA u\u00e7lar\u0131n\u0131n ATM'ye ba\u011fl\u0131 i\u015flenmesini te\u015fvik ederek, HR i\u00e7in yetkin tek iplikli DNA \u00fcretir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Lig4 eksikli\u011fi, Brca1 mutasyonlu h\u00fccrelerdeki HR kusurunu kurtarmaz ancak kromatid k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n kromozom yeniden d\u00fczenlenmelerine birle\u015fmesini engeller. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, HR ve NHEJ'in, DNA replikasyonu s\u0131ras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan DNA k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n i\u015flenmesinde rekabet etti\u011fini ve bu yollar aras\u0131ndaki dengeyi de\u011fi\u015ftirmenin, Brca1 mutasyonlu h\u00fccreleri se\u00e7ici olarak korumay\u0131 veya \u00f6ld\u00fcrmeyi sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"13791788","title":"The genetics of Mexico recapitulates Native American substructure and affects biomedical traits","text":"Meksika, b\u00fcy\u00fck k\u00fclt\u00fcrel ve etnik \u00e7e\u015fitlili\u011fe sahip olmas\u0131na ra\u011fmen, bu b\u00f6lgenin insan genomu \u00e7ap\u0131nda varyasyonunun ince \u00f6l\u00e7ekli desenleri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde karakterize edilmemi\u015ftir. 1000'den fazla bireyin verilerini analiz ederek, 20 yerli ve 11 mestizo n\u00fcfusunu temsil eden Meksika'daki gen varyasyonunu inceledik. Yerli n\u00fcfuslar aras\u0131nda Meksika'da co\u011frafi izolasyonun farkl\u0131 derecelerinde \u00e7arp\u0131c\u0131 genetik stratifikasyon bulduk. Baz\u0131 gruplar, Avrupal\u0131larla Do\u011fu Asyal\u0131lar aras\u0131ndaki ayr\u0131mla k\u0131yaslanabilir d\u00fczeyde ayr\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Kolomb \u00f6ncesi genetik alt yap\u0131, \u00fclkenin her yerinde kar\u0131\u015fm\u0131\u015f mestizo bireylerin yerli soyunda yeniden ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak fenotiplendirilen iki Meksikal\u0131 ve Meksikal\u0131 Amerikal\u0131 kohortu, alt k\u0131tasal soyun akci\u011fer fonksiyonu ile \u00f6nemli bir ili\u015fkilendirme g\u00f6stermi\u015ftir. Bu nedenle, ince \u00f6l\u00e7ekli soy desenlerini hesaba katmak, Meksika'daki t\u0131bbi ve n\u00fcfus geneti\u011fi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda, Meksika k\u00f6kenli n\u00fcfuslarda ve muhtemelen d\u00fcnyan\u0131n bir\u00e7ok ba\u015fka n\u00fcfusunda kritik \u00f6neme sahiptir."}
{"_id":"13794374","title":"COPI Complex Is a Regulator of Lipid Homeostasis","text":"Lipid damlac\u0131klar\u0131, enerji depolama, homeostaz ve biyosentez i\u00e7in gerekli olan trigliserit ve sterol ester depolama organelleri olarak evrensel olarak bulunur. Lipid damlac\u0131\u011f\u0131 olu\u015fumu ve d\u00fczenlenmesiyle ilgili \u00e7ok az bilgi olsa da, bu s\u00fcre\u00e7te perilipin, adiposit farkl\u0131la\u015fmayla ili\u015fkili protein ve 47 kDa kuyruk etkile\u015fim proteini gibi PAT protein ailesinin \u00fcyelerinin damlac\u0131k y\u00fczeyini kaplad\u0131klar\u0131 ve depolanm\u0131\u015f lipidleri yeniden mobilize eden lipazlarla etkile\u015fimleri arabulduklar\u0131 a\u00e7\u0131kt\u0131r. RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) ekran\u0131 ile bir g\u00f6r\u00fcnt\u00fc segmentasyonu tabanl\u0131 optik okuma sistemi kullanarak, Drosophila'da lipid damlac\u0131\u011f\u0131 d\u00fczenlemesi i\u00e7in anahtar genleri belirledik ve bu d\u00fczenleyici i\u015flevlerin farede de korundu\u011funu g\u00f6sterdik. Bunlar, lipid depolamay\u0131 s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in gerekli olan Kaps\u00fcl Protein Kompleksi I (COPI) ta\u015f\u0131ma kompleksi gibi genleri i\u00e7erir. COPI bile\u015fenleri, lipid damlac\u0131\u011f\u0131 y\u00fczeyinde PAT protein kompozisyonunu d\u00fczenler ve lipaz\u0131n lipid damlac\u0131\u011f\u0131 y\u00fczeyine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik ederek lipolizi arabulur. COPI i\u015flevini inhibe eden bilinen iki bile\u015fik, Exo1 ve Brefeldin A, COPI silinimlerini fenokopya eder. Ayr\u0131ca, ATGL (adiposit trigliserit lipaz\u0131) ve e\u015f zamanl\u0131 ila\u00e7 tedavisinin RNAi inhibisyonu, COPI ve ATGL'nin ayn\u0131 yolakta i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. Bu veriler, COPI kompleksinin evrensel olarak korunmu\u015f bir lipid homeostaz\u0131 d\u00fczenleyicisi oldu\u011funu ve lipid damlac\u0131klar\u0131 ile vesik\u00fcl ta\u015f\u0131ma sistemleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimi vurgulad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"13798951","title":"Differentiation of effector CD4 T cell populations (*).","text":"CD4 T h\u00fccreleri, \u00e7e\u015fitli patojenlere kar\u015f\u0131 adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 arac\u0131lamakta kritik roller oynar. Ayr\u0131ca otoimm\u00fcnite, ast\u0131m, alerjik tepkiler ve t\u00fcm\u00f6r ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 da dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok durumda rol oynarlar. Belirli bir sitokin ortam\u0131 i\u00e7inde TCR aktivasyonu s\u0131ras\u0131nda, saf CD4 T h\u00fccreleri, Th1, Th2, Th17 ve iTreg olarak tan\u0131mlanan, sitokin \u00fcretimi ve i\u015flevleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00e7e\u015fitli T yard\u0131mc\u0131 (Th) h\u00fccre hatlar\u0131na farkl\u0131la\u015fabilir. Bu incelemede, Th h\u00fccrelerinin ke\u015ffini, i\u015flevlerini ve birbirleriyle olan ili\u015fkilerini \u00f6zetliyoruz; geli\u015fimlerini sa\u011flayan sitokin ve sinyal gereksinimlerini; farkl\u0131la\u015fmalar\u0131na dahil olan transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc a\u011flar\u0131n\u0131; anahtar sitokin ve transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin epigenetik d\u00fczenlenmesini; ve hatal\u0131 CD4 T h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131yla ili\u015fkili insan hastal\u0131klar\u0131n\u0131 inceliyoruz."}
{"_id":"13801259","title":"Homocysteine and other thiols in plasma and urine: automated determination and sample stability.","text":"Plazma homokisitin toplam\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in tam otomasyonlu s\u00fctun de\u011fi\u015ftirme HPLC y\u00f6ntemimizin modifiye edilmi\u015f bir versiyonunu geli\u015ftirdik. Plazmada (toplam konsantrasyonlar), asit \u00f6nlenmi\u015f plazmada (proteinlere ba\u011fl\u0131 olmayan konsantrasyonlar) ve idrarda homokisitin, sistein ve sisteinilglikin tespit edilebilir. Derivatizasyon ve kromatografi, \u00f6rnek i\u015fleyicisi taraf\u0131ndan otomatik olarak ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Mobil faz\u0131n pH's\u0131n\u0131n dikkatli bir \u015fekilde 3.65 (plazma) veya 3.50 (asit \u00f6nlenmi\u015f plazma, idrar) olarak ayarlanmas\u0131 ile t\u00fcm tiol t\u00fcrlerinin (15 dakika i\u00e7inde) ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 sa\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. Sistein, sisteinilglikin ve homokisitin (daha az \u00f6l\u00e7\u00fcde) maksimum floresans verimi, EDTA ve ditioleritrol\u00fcn (NaBH4 ile indirgenme ve derivatizasyon s\u0131ras\u0131nda) ve monobromobimane ile derivatizasyon s\u0131ras\u0131nda optimal konsantrasyonlar\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak elde edilmi\u015ftir. Y\u00f6ntem hassast\u0131r (yakla\u015f\u0131k 0.05 pmol tespit s\u0131n\u0131r\u0131) ve y\u00fcksek bir hassasiyete sahiptir (CV < 5%). \u00d6rnek \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 yakla\u015f\u0131k 70 \u00f6rnek 24 saatte tamamlanmaktad\u0131r. Serum ve heparin plazmas\u0131 da analiz edilebilir. Hemoliz, yakla\u015f\u0131k 2.0 g\/L hemoglobin ile plazman\u0131n tamam\u0131ndan kan\u0131n ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 ve asit \u00f6nlemesinden kaynaklanan tiol sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n tekrarlanabilirli\u011fi etkilenmemi\u015ftir. Kan toplama, tam kan\u0131n plazmadan ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 ve asit \u00f6nlemesinin standartla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, tekrarlanabilir tiol sonu\u00e7lar\u0131 elde etmek i\u00e7in gereklidir. Bizim modifikasyonlar\u0131m\u0131z ve kan \u00f6rnekleme prosed\u00fcrlerinin standartla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, y\u00f6ntemi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geli\u015ftirmi\u015f ve uygulamalar\u0131n\u0131 geni\u015fletmi\u015ftir."}
{"_id":"13814480","title":"Induced pluripotent stem cells in Alzheimer\u2019s disease: applications for disease modeling and cell-replacement therapy","text":"Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131 (AD), 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filerde en yayg\u0131n demans nedenidir. Bir \u00e7ok hastal\u0131\u011fa neden olan gen ve risk fakt\u00f6r\u00fc belirlenmesine ra\u011fmen, AD'nin kesin etyolojik mekanizmalar\u0131 hen\u00fcz tamamen anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc teorik hipotezleri test etmek i\u00e7in postmortem olmayan ve hasta \u00f6zg\u00fc ara\u015ft\u0131rma sistemlerinde \u00e7al\u0131\u015fmak m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildir. Son zamanlarda geli\u015ftirilen ve iyile\u015ftirilen ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs) teknolojisi, AD'nin etiopatolojik s\u00fcrecini daha iyi anlamak ve etkili AD ila\u00e7lar\u0131 taramas\u0131 yapmak i\u00e7in g\u00fcvenilir modeller olu\u015fturmak i\u00e7in umut verici bir platform sa\u011flayabilir. \u00d6nemli olan, insan kaynakl\u0131 iPSCs'lerin AD'ye kar\u015f\u0131 h\u00fccre de\u011fi\u015ftirme terapisi i\u00e7in de yararl\u0131 bir ara\u00e7 sa\u011flayabilece\u011fi ger\u00e7e\u011fidir. \u00c7\u00f6z\u00fclmesi gereken bir dizi \u00f6nemli zorluk olmas\u0131na ra\u011fmen, iPSCs ara\u015ft\u0131rmas\u0131nda \u00f6nemli ilerlemeler kaydedildi, bunlar AD modellemesinde sa\u011flam hastal\u0131k fenotiplerinin belirlenmesi ve iPSCs'ye dayal\u0131 h\u00fccre de\u011fi\u015ftirme terapisinin insanlarda klinik olarak kullan\u0131labilir hale getirilmesi konular\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Bu incelemede, iPSCs ara\u015ft\u0131rmas\u0131ndaki son geli\u015fmeleri vurguluyoruz ve AD hastalar\u0131ndan elde edilen iPSCs'lerin hastal\u0131k modellemesinde ve h\u00fccre de\u011fi\u015ftirme terapisinde \u00e7eviri zorluklar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"13823200","title":"Nitrite protects against morbidity and mortality associated with TNF- or LPS-induced shock in a soluble guanylate cyclase\u2013dependent manner","text":"Nitrit (NO(2)(-)), daha \u00f6nce fizyolojik olarak inert bir metabolit ve endojen vaskodilat\u00f6r NO'nun biyomark\u00f6r\u00fc olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu, ancak son zamanlarda damar ve dokularda \u00f6nemli bir biyolojik NO rezervi olarak belirlendi, burada hipoksik sinyalleme, vaskodilasyon ve iskemi-reperf\u00fczyon hasar\u0131 sonras\u0131 sitoproteksiyonu katk\u0131da bulunuyor. Nitrit, d\u00fc\u015f\u00fck pH ve oksijen gerilimi alt\u0131nda enzimatik olarak indirgenebilir, deoksihemoglobin, deoksimyoglobin, xantin oksidaz, mitokondri kompleksleri veya NO sentez enzimi (NOS) taraf\u0131ndan. G\u00f6steriyoruz ki nitrit tedavisi, NOS inhibisyonunun k\u00f6t\u00fcle\u015fen etkisine keskin bir \u015fekilde kar\u015f\u0131t olarak, bir \u00f6l\u00fcmc\u00fcl TNF zorlamas\u0131yla tetiklenen bir fare \u015foku modelinde hipotermi, mitokondri hasar\u0131, oksidatif stres ve disfonksiyon, dokusal infarkt\u00fcs ve mortaliteyi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131yor. Mekanik olarak, nitrit ba\u011f\u0131ml\u0131 koruma, daha \u00f6nce iskemi-reperf\u00fczyon i\u00e7in g\u00f6sterilen mitokondri kompleks I aktivitesinin inhibisyonu ile ili\u015fkili de\u011fildi, ancak b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde sGC (solunabilir guanylat siklas\u0131) alfa 1 alt biriminin eksikli\u011fi olan farelerde silinmi\u015fti, bu da kardiyovask\u00fcler sistemde ana i\u00e7sel NO resept\u00f6rleri ve sinyal ilete\u00e7lerindendir. Nitrit, Gram-negatif lipopolisakkarit toksisitesine kar\u015f\u0131 da koruma sa\u011flayabilir, ancak daha y\u00fcksek dozlar gerekiyordu. Sonu\u00e7 olarak, nitritin \u015fok toksisitesine kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da hipoksik vaskodilasyonun korunmas\u0131n\u0131 ve mikrokanal dola\u015f\u0131m\u0131n\u0131 ve organ fonksiyonunu s\u00fcrd\u00fcrmeyi i\u00e7erebilecek sGC ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyalleme yoluyla yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"13831558","title":"Mammographic density and the risk and detection of breast cancer.","text":"ARKA PLAN Geni\u015f meme yo\u011funlu\u011fu, meme kanseri riskini art\u0131r\u0131r ve meme grafisi ile kanserin tespitini zorla\u015ft\u0131r\u0131r, ancak kanser tespit y\u00f6ntemine g\u00f6re risk \u00fczerindeki yo\u011funlu\u011fun etkisi bilinmemektedir. Y\u00d6NTEMLER Ekranlanm\u0131\u015f n\u00fcfuslarda \u00fc\u00e7 i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve 1112 e\u015fle\u015ftirilmi\u015f vaka-kontrol \u00e7iftine sahip olduk. Meme grafisinde \u00f6l\u00e7\u00fclen yo\u011funluk y\u00fczdesinin, kanser tespit y\u00f6ntemine, tarama ba\u015flang\u0131c\u0131ndan sonraki s\u00fcreye ve ya\u015fa g\u00f6re meme kanseri riskindeki ili\u015fkisini inceledik. SONU\u00c7LAR Meme grafisinde %10'un alt\u0131nda yo\u011funlu\u011fa sahip kad\u0131nlara k\u0131yasla, %75 veya daha fazla yo\u011funlu\u011fa sahip kad\u0131nlar, tarama ile (odds oran\u0131 3.5; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 2.0-6.2) veya tarama sonras\u0131 12 aydan az bir s\u00fcre i\u00e7inde (odds oran\u0131 17.8; %95 CI, 4.8-65.9) tespit edilen kanser i\u00e7in art\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir meme kanseri riskine sahipti. Tarama ile veya di\u011fer yollarla tespit edilen meme kanseri riski, en az 8 y\u0131l boyunca \u00e7al\u0131\u015fma giri\u015finden sonra devam etti ve daha gen\u00e7 kad\u0131nlarda daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc. 56 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki kad\u0131nlar i\u00e7in, t\u00fcm meme kanserlerinin %26's\u0131 ve tarama testi negatif \u00e7\u0131kt\u0131ktan sonra 12 aydan az bir s\u00fcre i\u00e7inde tespit edilen kanserlerin %50'si, meme grafisinde %50 veya daha fazla yo\u011funlu\u011fa atfedilebilir. SONU\u00c7 Geni\u015f meme yo\u011funlu\u011fu, tarama ile veya tarama testleri aras\u0131nda tespit edilen meme kanseri riskiyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. Bu risk fakt\u00f6r\u00fcne atfedilebilen \u00f6nemli bir meme kanseri pay\u0131 vard\u0131r."}
{"_id":"13831842","title":"Pooled analysis of prospective cohort studies on height, weight, and breast cancer risk.","text":"Antropometrik endeksler ve meme kanseri riski aras\u0131ndaki ili\u015fki, yedi prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n birle\u015ftirilmi\u015f verileri kullan\u0131larak analiz edildi. Bu kohortlar birlikte 337.819 kad\u0131n\u0131 ve 4.385 vaka inciden invaziv meme kanseri vakas\u0131n\u0131 kaps\u0131yor. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizlerde, \u00fcreme, diyet ve di\u011fer risk fakt\u00f6rleri kontrol edildi\u011finde, birle\u015ftirilmi\u015f g\u00f6receli risk (RR) meme kanseri i\u00e7in boy y\u00fcksekli\u011fi art\u0131\u015f\u0131 5 cm i\u00e7in premenopozal kad\u0131nlarda 1.02 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI): 0.96, 1.10) ve postmenopozal kad\u0131nlarda 1.07 (95% CI: 1.03, 1.12) idi. V\u00fccut kitle indeksi (BMI), pre- ve postmenopozal kad\u0131nlarda meme kanseri ile s\u0131ras\u0131yla ters ve pozitif anlaml\u0131 ili\u015fkilere sahipti; bu ili\u015fkiler do\u011frusal de\u011fildi. Premenopozal kad\u0131nlarda BMI 21 kg\/m2'den az olanlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, BMI 31 kg\/m2'den fazla olan kad\u0131nlar 0.54 (95% CI: 0.34, 0.85) RR'ye sahipti. Postmenopozal kad\u0131nlarda, BMI 28 kg\/m2'yi a\u015ft\u0131\u011f\u0131nda RR'ler daha da artmad\u0131; bu kad\u0131nlar\u0131n RR'si 1.26 (95% CI: 1.09, 1.46) idi. Yazarlar, di\u011fer meme kanseri risk fakt\u00f6rleri ile etkile\u015fim i\u00e7in az kan\u0131t buldu. Verileri, boyun meme kanseri i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z bir risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu ve premenopozal kad\u0131nlarda bu ili\u015fkinin daha az net oldu\u011funu g\u00f6steriyor. BMI ve meme kanseri aras\u0131ndaki ili\u015fki, menopoz durumuna g\u00f6re de\u011fi\u015fiyor. A\u011f\u0131rl\u0131k kontrol\u00fc, postmenopozal kad\u0131nlarda riski azaltabilir."}
{"_id":"13843341","title":"Cost effectiveness of ward based non-invasive ventilation for acute exacerbations of chronic obstructive pulmonary disease: economic analysis of randomised controlled trial.","text":"\n## Ama\u00e7\nKronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n (KOAH) akut n\u00fckseti nedeniyle hastaneye yat\u0131r\u0131lan hastalarda standart tedavin\u0131n yan\u0131 s\u0131ra yata\u011fa dayal\u0131 olmayan ventilasyonun eklenmesinin maliyet etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek.\n\n## Tasar\u0131m\nBir rastgele kontroll\u00fc denemenin art\u0131ml\u0131 maliyet etkinli\u011fi analizi.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Ayar\u0131\nBirle\u015fik Krall\u0131k'ta 14 hastanenin t\u0131bbi b\u00f6l\u00fcmleri.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nDeneme, KOAH'\u0131n akut n\u00fckseti nedeniyle hastaneye yat\u0131r\u0131lan ve solunum yetmezli\u011fi nedeniyle hafif ila orta asitoz (pH 7.25-7.35) olan 236 hastay\u0131 i\u00e7eriyordu. Ekonomik analiz, bu hastalar\u0131n rastgelele\u015ftirildikten sonra ald\u0131klar\u0131 tedavi maliyetlerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc\nHastanede \u00f6len her bir hasta i\u00e7in art\u0131ml\u0131 maliyet.\n\n## Sonu\u00e7lar\nStandart tedavi alan grupta 24\/118 hasta \u00f6ld\u00fc, yata\u011fa dayal\u0131 olmayan ventilasyon alan grupta ise 12\/118 hasta \u00f6ld\u00fc (P=0.05). Yata\u011fa dayal\u0131 olmayan ventilasyon alan gruba atanmak, yo\u011fun bak\u0131m birimlerinin daha az kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkili olarak 49362 sterlin (78741 dolar; 73109 euro) maliyet tasarrufu sa\u011flad\u0131. Art\u0131ml\u0131 maliyet etkinli\u011fi oran\u0131, \u00f6nlenen her \u00f6l\u00fcm i\u00e7in -645 sterlin (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 -2310 sterlin ile 386 sterlin) olarak hesapland\u0131, bu da daha etkili ve daha az maliyetli bir strateji oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Bu verilerin modellemesi, tipik bir Birle\u015fik Krall\u0131k hastanesinin yata\u011fa dayal\u0131 olmayan ventilasyon hizmeti sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 takdirde y\u0131lda alt\u0131 \u00f6l\u00fcm ve \u00fc\u00e7 ila dokuz yo\u011fun bak\u0131m birimi yat\u0131\u015f\u0131 \u00f6nleyece\u011fini ve buna ba\u011fl\u0131 olarak y\u0131lda 12000-53000 sterlin maliyet tasarrufu sa\u011flayaca\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor.\n\n## Sonu\u00e7\nYata\u011fa dayal\u0131 olmayan ventilasyon, hem toplam maliyetleri azaltan hem de hastanede \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 iyile\u015ftiren son derece maliyet etkin bir tedavi y\u00f6ntemidir."}
{"_id":"13857083","title":"Persistent human papillomavirus infection and cervical neoplasia: a systematic review and meta-analysis.","text":"Kronik boyun kanserojen insan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV) DNA'n\u0131n tespiti, klinik denemelerde boyun kanseri riski i\u00e7in bir i\u015faret\u00e7i olarak kullan\u0131l\u0131r. Yazarlar, kronik HPV DNA's\u0131 ile y\u00fcksek dereceli boyun intraepiteliyal neoplazi (CIN2-3), y\u00fcksek dereceli squamous intraepiteliyal lezyonlar (HSIL) ve invazif boyun kanseri (birlikte CIN2-3\/HSIL+ olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r) aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in sistematik bir inceleme ve meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdiler. 30 Ocak 2006'ya kadar MEDLINE ve Current Contents veritabanlar\u0131 arand\u0131. HPV kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma grubuna g\u00f6re g\u00f6reli riskler (RR'lar) ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. 2035 \u00f6zetten 41 \u00e7al\u0131\u015fma meta-analize dahil edildi. 22.500'den fazla kad\u0131n, kronik HPV DNA tespitinin ve boyun neoplazisi i\u00e7in RR'lar\u0131n hesaplanmas\u0131nda kullan\u0131ld\u0131. RR'lar, 12 ayl\u0131k test aral\u0131klar\u0131, daha geni\u015f test aral\u0131klar\u0131, CIN2-3\/HSIL+ ve HPV negatif referans grubu kullan\u0131m\u0131 gibi fakt\u00f6rlerle birlikte, CIN2-3\/HSIL+ i\u00e7in 1.3 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 1.1, 1.5) ile 813.0 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 168.2, 3229.2) aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. HPV'nin kronikli\u011fi, CIN2-3\/HSIL+ ile g\u00fc\u00e7l\u00fc ve tutarl\u0131 bir ili\u015fki g\u00f6sterdi, ancak tan\u0131mlar ve \u00e7al\u0131\u015fma y\u00f6ntemleri aras\u0131nda geni\u015f bir \u00e7e\u015fitlilik vard\u0131. \u0130li\u015fki \u015fiddeti, kroniklik s\u00fcresi ve test aral\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re de\u011fi\u015fti. G\u00fcvenilir klinik testler i\u00e7in HPV testinin kesin tan\u0131m\u0131 ve standartla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, \u00f6rnekleme prosed\u00fcr\u00fc ve test aral\u0131\u011f\u0131 gereklidir. Bu bulgular, HPV kronikli\u011finin klinik bir i\u015faret\u00e7i ve son nokta olarak ge\u00e7erlili\u011fini do\u011frular."}
{"_id":"13867350","title":"Post-transcriptional Wnt Signaling Governs Epididymal Sperm Maturation","text":"Kanonik Wnt sinyal yolu, geli\u015fim ve hastal\u0131klarda kritik \u00f6neme sahiptir. Yeni ortaya \u00e7\u0131kan bir soru, kanonik Wnt yolunun \u00fcst ak\u0131\u015f kaskad\u0131n\u0131n \u03b2-katenin ile medyasyon edilen transkripsiyonun \u00f6tesinde fizyolojik olarak anlaml\u0131 rolleri olup olmad\u0131\u011f\u0131d\u0131r, bu da bu proteinin yayg\u0131n rol\u00fcn\u00fc nedeniyle zorlu bir \u00e7al\u0131\u015fma konusudur. Burada, epididimden sal\u0131nan Wnt sinyallerine yan\u0131t veren transkripsiyon olarak sessiz spermatozoidlerin oldu\u011funu ve Wnt d\u00fczenleyicisi Cyclin Y-benzeri 1 geni mutasyonu olan farelerin immotil ve \u015fekilsiz spermatozoidler nedeniyle erkek steril oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Post-transkripsiyonel Wnt sinyali, GSK3 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla spermatozoidleri etkiler: (1) genel protein poly-ubikuitinasyonunu azaltarak protein evrimi durumunu korur; (2) septin 4 fosforlamas\u0131n\u0131 engelleyerek sperm kuyru\u011funda bir membran yay\u0131lma bariyeri olu\u015fturur; ve (3) protein fosfataz 1'i inhibe ederek sperm hareketini ba\u015flat\u0131r. Sonu\u00e7lar, Wnt sinyalizasyonunun zengin bir post-transkripsiyonel sperm olgunla\u015fma program\u0131n\u0131 koordine etti\u011fini ve transkripsiyon ba\u011f\u0131ms\u0131z Wnt sinyalizasyonunun somatik h\u00fccrelerde de yeniden de\u011ferlendirilmesini davet etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"13868795","title":"CD28 Costimulation: From Mechanism to Therapy.","text":"CD28 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn T h\u00fccreleri \u00fczerindeki ba\u011flanmas\u0131, naif T h\u00fccre aktivasyonu i\u00e7in T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) ba\u011flanmas\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra kritik bir ikinci sinyali sa\u011flar. Burada, CD28'in ve ligandlar\u0131n\u0131n ifade, yap\u0131 ve biyokimyas\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz. CD28 sinyalleri, sitoplazmik yeniden \u015fekillendirme, sitokin \u00fcretimi, hayatta kalma ve farkl\u0131la\u015fma gibi bir\u00e7ok T h\u00fccre s\u00fcrecinde \u00f6nemli bir rol oynar. CD28 ba\u011flanmas\u0131, T h\u00fccrelerinde benzersiz epigenetik, transkripsiyonel ve post-translasyonel de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7ar, bu de\u011fi\u015fiklikler tek ba\u015f\u0131na TCR ba\u011flanmas\u0131yla tekrarlanamaz. Hem etkili hem de d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerde CD28 ve ligandlar\u0131n\u0131n i\u015flevini tart\u0131\u015f\u0131yoruz. CD28, d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerin hayatta kalmas\u0131 ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k evrenin korunmas\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. CD28 ve aile \u00fcyelerinin ve ligandlar\u0131n\u0131n insan hastal\u0131klar\u0131ndaki rollerini \u00f6zetliyoruz ve CD28 ligandlar\u0131n\u0131 engelleyen ila\u00e7lar\u0131n klinik etkilili\u011fini inceliyoruz. CD28 ve aile \u00fcyelerinin ve ligandlar\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fonksiyonuna merkezi \u00f6nemine ra\u011fmen, CD28 biyolojisinin bir\u00e7ok y\u00f6n\u00fc hala belirsizdir. Temel CD28 i\u015flevinin imm\u00fcnomod\u00fclat\u00f6r terap\u00f6tiklere \u00e7evirisi tutars\u0131z olmu\u015ftur, hem ba\u015far\u0131lar hem de ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar vard\u0131r. Bu ger\u00e7ek d\u00fcnya sonu\u00e7lar\u0131, CD28 aile \u00fcyeleri aras\u0131nda karma\u015f\u0131k resept\u00f6r-ligand etkile\u015fimleri, fare ve insan CD28 aileleri aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar ve CD28 aile \u00fcyelerinin h\u00fccre tipi spesifik rollerinden kaynaklanabilir."}
{"_id":"13870943","title":"Recommended diagnostic criteria for multiple sclerosis: guidelines from the International Panel on the diagnosis of multiple sclerosis.","text":"Uluslararas\u0131 MS Tan\u0131 Paneli, \u00e7oklu skleroz (MS) i\u00e7in g\u00f6zden ge\u00e7irilmi\u015f tan\u0131 kriterlerini sunmaktad\u0131r. Odak noktas\u0131, zaman ve mekanda yay\u0131l\u0131m g\u00f6steren lezyonlar\u0131n objektif kan\u0131tlanmas\u0131d\u0131r. Manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, klinik ve di\u011fer paraklinik tan\u0131 y\u00f6ntemleriyle entegre edilmi\u015ftir. G\u00f6zden ge\u00e7irilmi\u015f kriterler, \"monosemptomatik\" hastal\u0131k gibi \u00e7e\u015fitli sunumlarda MS tan\u0131s\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r, bu da MS'e i\u015faret eden tipik tekrarlayan-gerileme kursu ve yava\u015f yava\u015f ilerleyen, net ataklar ve gerilemeler olmadan bir hastal\u0131kt\u0131r. Daha \u00f6nce kullan\u0131lan \"klinik olarak kesin\" ve \"muhtemel MS\" gibi terimler art\u0131k \u00f6nerilmemektedir. Tan\u0131 de\u011ferlendirmesinin sonucu ya MS, \"olas\u0131 MS\" (MS i\u00e7in risk alt\u0131nda olan, ancak tan\u0131 de\u011ferlendirmesi belirsiz olan ki\u015filer i\u00e7in) ya da \"MS de\u011fil\" olabilir."}
{"_id":"13878124","title":"Regulation of radial glial survival by signals from the meninges.","text":"Geli\u015fen beyin kabu\u011funda bulunan radyal glial h\u00fccreler (RGC'ler), n\u00f6ronlar ve glial h\u00fccrelerin \u00f6nc\u00fclleridir ve s\u00fcre\u00e7leri g\u00f6\u00e7 eden n\u00f6ronlar i\u00e7in rehber i\u015faret\u00e7iler olarak hizmet eder. \u015eimdiye kadar, RGC s\u00fcre\u00e7lerinin daha do\u011frudan RGC i\u015flevini kontrol edip etmedi\u011fi belirsiz kalm\u0131\u015ft\u0131. Burada, beta1 entegrinlerin RGC'lerde eksikli\u011fi olan farelerde RGC say\u0131lar\u0131n\u0131n ve beyin kabu\u011fu boyutunun azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. TUNEL boyamalar\u0131 ve zaman atlamal\u0131 video kay\u0131tlar\u0131, beta1-eksik RGC s\u00fcre\u00e7lerinin meningeal temel membran (BM) dan kopdu\u011funu ve RGC'lerin apoptozik \u00f6l\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Apoptoz, meningelerin cerrahi olarak \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131yla da tetikleniyor. Son olarak, meningeal bile\u015fenleri laminin alfa2 ve alfa4'den yoksun farelerde, RGC s\u00fcre\u00e7lerinin meningeallere ba\u011flanmas\u0131nda bozukluklar, beyin kabu\u011fu boyutunda azalma ve RGC h\u00fccrelerinde artm\u0131\u015f apoptoz g\u00f6zlemleniyor. Bulgular\u0131m\u0131z, RGC s\u00fcre\u00e7lerinin meningeallere ba\u011flanmas\u0131n\u0131n RGC hayatta kalmas\u0131 ve beyin kabu\u011fu boyutunun kontrol\u00fc i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"13878643","title":"The sterol regulatory element binding proteins are essential for the metabolic programming of effector T cells and adaptive immunity","text":"Yeni etkinle\u015ftirilen CD8(+) T h\u00fccreleri, klonal geni\u015flemenin ola\u011fan\u00fcst\u00fc biyosentez taleplerini kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in metabolizmalar\u0131n\u0131 yeniden programlar; ancak metabolik yeniden programlamay\u0131 ara\u015ft\u0131ran sinyaller hala k\u00f6t\u00fc tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, SREBP'lerin (Sterol D\u00fczenleyici Eleman Ba\u011flay\u0131c\u0131 Proteinler) etkili h\u00fccre metabolizmas\u0131n\u0131n kazan\u0131lmas\u0131ndaki kritik rol\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz. SREBP sinyalizasyonu olmadan, CD8(+) T h\u00fccreleri patlamay\u0131 ba\u015faramad\u0131, bu da viral enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda klonal geni\u015flemenin zay\u0131flamas\u0131na neden oldu. Mekanistik \u00e7al\u0131\u015fmalar, SREBP'lerin membran sentezi s\u0131ras\u0131nda patlaman\u0131n artan ya\u011f gereksinimlerini kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in hayati oldu\u011funu g\u00f6sterdi. SREBP'ler, evsel \u00e7o\u011fal\u0131m i\u00e7in gereksizdi, bu da SREBP'lerin etkili tepkilerde ba\u011flam-\u00f6zg\u00fc bir gereksinim oldu\u011funu g\u00f6sterdi. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, CD8(+) T h\u00fccrelerinin sessizlikten etkinli\u011fe ge\u00e7i\u015f s\u0131ras\u0131nda metabolik yeniden programlamay\u0131 destekleyen molek\u00fcler sinyalleri ayd\u0131nlatmaktad\u0131r."}
{"_id":"13882658","title":"Human contribution to the European heatwave of 2003","text":"2003 yaz\u0131n\u0131n, en az 1500 y\u0131l\u0131ndan bu yana Avrupa'da kaydedilen en s\u0131cak yaz oldu\u011fu s\u00f6ylenebilir, ve Fransa, Almanya ve \u0130talya'da ola\u011fand\u0131\u015f\u0131 say\u0131da \u0131s\u0131 ile ilgili \u00f6l\u00fcmler rapor edildi. 2003 s\u0131cak hava dalgas\u0131n\u0131n, basit bir nedensel anlamda, d\u0131\u015f etkenlerin iklim \u00fczerindeki etkilerinin de\u011fi\u015ftirilmesi (\u00f6rne\u011fin, atmosferdeki sera gaz\u0131 konsantrasyonlar\u0131n\u0131n artmas\u0131) nedeniyle meydana geldi\u011fi sorusu iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu t\u00fcr herhangi bir hava olay\u0131, de\u011fi\u015ftirilmemi\u015f bir iklimde tesad\u00fcfen meydana gelmi\u015f olabilirdi. Bununla birlikte, insan faaliyetlerinin bu t\u00fcr bir s\u0131cak hava dalgas\u0131n\u0131n meydana gelme riskini ne \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin etmek m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Bu kavramsal \u00e7er\u00e7eveyi kullanarak, insan kaynakl\u0131 atmosferik sera gaz\u0131 ve di\u011fer kirleticilerin konsantrasyonlar\u0131ndaki art\u0131\u015flar\u0131n, b\u00fcy\u00fck bir Avrupa k\u0131tas\u0131 b\u00f6lgesindeki a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fcksek ortalama yaz s\u0131cakl\u0131klar\u0131n\u0131n meydana gelme riskine katk\u0131s\u0131n\u0131 tahmin ediyoruz. 2003 y\u0131l\u0131nda bu e\u015fi\u011fi a\u015fan, ancak 1851'den bu yana enstr\u00fcmantal kay\u0131tlar\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131ndan bu yana ba\u015fka hi\u00e7bir y\u0131lda a\u015f\u0131lmayan bir ortalama yaz s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 e\u015fi\u011fi kullanarak, insan etkisinin bu e\u015fi\u011fi a\u015fan bir s\u0131cak hava dalgas\u0131 riskini en az iki kat\u0131na \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131 sonucuna var\u0131yoruz (g\u00fcven d\u00fczeyi >90%)."}
{"_id":"13883546","title":"Do Antidepressants Cure or Create Abnormal Brain States?","text":"\"Antidepresan\" terimi, depresyonun semptomlar\u0131na neden olan belirli biyolojik anormaliteleri d\u00fczeltmeye yard\u0131mc\u0131 olan bir ilac\u0131 ifade eder. Bu, psikotropik ilac\u0131n eyleminin \"hastal\u0131k merkezli\" modelini \u00f6rneklendirir [1]. Genel t\u0131ptaki paradigmatik durumlara benzer \u015fekilde (\u00f6rne\u011fin, diyabette ins\u00fclinin kullan\u0131m\u0131, enfeksiyonda antibiyotiklerin kullan\u0131m\u0131, kanserde kemoterapinin kullan\u0131m\u0131), hastal\u0131k merkezli model, antidepresanlar\u0131n depresyonun n\u00f6ropatolojisine veya depresif semptomlar\u0131n n\u00f6ropatolojisine etki ederek normal i\u015flevi geri kazand\u0131rmaya yard\u0131mc\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrer. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, bu Deneme'de, alternatif bir \"ila\u00e7 merkezli\" modelin, g\u00f6zlemlenen ila\u00e7 etkilerini psikiyatrik durumlarda daha iyi a\u00e7\u0131klayabilece\u011fini savunuyoruz. Bu ila\u00e7 merkezli model, ila\u00e7lar\u0131n hipotetik biyokimyasal bir anormaliteyi d\u00fczeltmek yerine, kendilerinin anormal durumlara neden oldu\u011funu ve bu durumlar\u0131n tesad\u00fcfen psikiyatrik semptomlar\u0131 hafifletebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer (Tablo 1). Alkol\u00fcn inhibe edici etkileri, sosyal fobi semptomlar\u0131n\u0131 hafifletebilir, ancak bu, alkol\u00fcn sosyal fobinin altta yatan kimyasal dengesizli\u011fini d\u00fczeltti\u011fi anlam\u0131na gelmez. Sedasyon, bir\u00e7ok akut psikiyatrik durumda y\u00fcksek uyar\u0131 durumunu azaltabilir. Neuroleptik veya opioidler gibi indifren\u00e7 yaratan ila\u00e7lar, akut psikotik semptomlar\u0131n rahats\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltmada yard\u0131mc\u0131 olabilir. D\u00fc\u015f\u00fck dozlu uyar\u0131c\u0131lar, k\u0131sa vadede dikkat ve konsantrasyonu iyile\u015ftirebilir.\n\nTablo 1    \u0130ki Psikotropik \u0130la\u00e7 Eylemi Modelinin Ana Varsay\u0131mlar\u0131\n\nPsikiyatride hastal\u0131k merkezli model, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n depresyonun belirtilerini de\u011ferlendirdi\u011fi varsay\u0131lan semptom derecelendirme \u00f6l\u00e7eklerinden elde edilen puanlara dayanarak antidepresan etkilerini \u00e7\u0131karmas\u0131na neden olur. \u0130la\u00e7 merkezli model ise, ila\u00e7lar\u0131n fizyolojik ve \u00f6znel etkilerinin kendi ba\u015flar\u0131na incelenmesi gerekti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer. Bu etkiler, \u00e7e\u015fitli sedasyon, uyar\u0131 ve biyopsikolojik durumlar\u0131n bir dizi \u015feklini i\u00e7erir. Bireysel e\u011filimler ve ba\u011flam (bir ki\u015finin ila\u00e7 al\u0131m\u0131ndan sonra duygusal durumu dahil), baz\u0131 ila\u00e7lar\u0131n sarho\u015flu\u011fu mutluluk veya ruh hali y\u00fckselmesi ile sonu\u00e7layabilir. Ancak, toler"}
{"_id":"13889430","title":"Cancer exosomes trigger fibroblast to myofibroblast differentiation.","text":"Son y\u0131llarda, kanser taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen h\u00fccre ileti\u015fiminin h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fim rollerine y\u00f6nelik artan bir ilgi vard\u0131r ve bu ileti\u015fim, d\u0131\u015fa at\u0131lan ve \"eksosomlar\" olarak adland\u0131r\u0131lan sekrete edilen vesik\u00fcller taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, kanser h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen eksosomlar\u0131n normal stromal fibroblastlara bilgi iletebilip bir h\u00fccre yan\u0131t\u0131 tetikleyip tetikleyemeyece\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bulgular\u0131m\u0131z, baz\u0131 kanser kaynakl\u0131 eksosomlar\u0131n \u03b1-d\u00fcz kas aktini ifadesini art\u0131rabilece\u011fini ve fibroblastlar\u0131n myofibroblastlara farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 tetikleyen di\u011fer de\u011fi\u015fikliklere neden olabilece\u011fini g\u00f6sterdi. TGF-\u03b2'nin eksosom y\u00fczeyinde transmembran proteoglikan beta-glikan ile ili\u015fkili oldu\u011funu ve bu kompleksin, SMAD ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyalle\u015fmeyi tetiklemek i\u00e7in tam olarak i\u015flevsel oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Hem sinyalle\u015fmeyi hem de beta-glikan ifadelerini inhibe etmek, farkl\u0131la\u015fmay\u0131 azalt\u0131yor. Sol\u00fcble TGF-\u03b2 ile elde edilen kinetik ve genel b\u00fcy\u00fckl\u00fck benzer olsa da, eksosom yoluyla TGF-\u03b2'nin iletimiyle ilgili \u00f6nemli nitelik farklar\u0131 belirledik, \u00f6rne\u011fin, fibroblastlarda FGF2 \u00fcretiminin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artmas\u0131. Bu, h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 benzersiz bir \u015fekilde tetikleyen daha \u00f6nce bilinmeyen bir tetikleyici ve kanser taraf\u0131ndan i\u015fe al\u0131nan stroma mekanizmalar\u0131, fibrotik hastal\u0131klar ve yaralanma iyile\u015fme yan\u0131tlar\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar ta\u015f\u0131r."}
{"_id":"13889962","title":"A model of multiple myeloma: culture of 5T33 murine myeloma cells and evaluation of tumorigenicity in the C57BL\/KaLwRij mouse.","text":"5T33 \u00e7oklu lenfoma, C57BL\/KaLwRij farelerinde spontan olarak ortaya \u00e7\u0131kan bir serinin par\u00e7as\u0131 olan nakledilebilir fareli lenfomalardan biridir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, 5T33 fareli lenfomas\u0131n\u0131n in vitro kurulmas\u0131 ve karakterizasyonu ile ilgilidir. \u00c7al\u0131\u015fmada, morfoloji, b\u00fcy\u00fcme h\u0131z\u0131, paraprotein (IgG2b) ifadesi ve sinerjik hayvanlarda t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan incelenmi\u015ftir. 5T33 h\u00fccre hatt\u0131, 10 aydan fazla s\u00fcredir s\u00fcrekli k\u00fclt\u00fcrde tutulmu\u015ftur ve 34'\u00fcn \u00fczerinde ge\u00e7me say\u0131s\u0131na ula\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. K\u00fclt\u00fcrde, 5T33 lenfoma tek h\u00fccreler veya gev\u015fek ba\u011fl\u0131 h\u00fccre k\u00fcmeleri olarak, ba\u011fl\u0131 bir stromal h\u00fccre tabakas\u0131n\u0131n \u00fczerinde b\u00fcy\u00fcr. Maksimum ikili zaman yakla\u015f\u0131k 25 saattir ve h\u00fccrelerin %90'\u0131ndan fazlas\u0131 sitoplazmik IgG2b paraprotein ifade eder. K\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f 5T33 lenfoma h\u00fccreleri, C57BL\/KaLwRij farelerinde y\u00fcksek t\u00fcm\u00f6rjeniktir ve en az 500 h\u00fccre, 36. g\u00fcnden itibaren fel\u00e7 ve \u00f6l\u00fcme neden olur. T\u00fcm\u00f6r geli\u015fimi kineti\u011fi ve IgG2b paraproteininin tespiti doz ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. \u0130ntraven\u00f6z olarak 5 x 10(5) k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f 5T33 lenfoma h\u00fccreleri ile enjekte edildikten iki hafta sonra, kemik ili\u011finde t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri kolayca tespit edilmi\u015ftir. 3. haftadan itibaren, 5T33 lenfoma h\u00fccreleri hayvan\u0131n \u00e7e\u015fitli dokular\u0131nda bulunmu\u015ftur. Bu h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitli tedavi y\u00f6ntemlerine duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 belirlemek i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fmalar devam etmektedir."}
{"_id":"13899137","title":"HIV Treatment as Prevention: Systematic Comparison of Mathematical Models of the Potential Impact of Antiretroviral Therapy on HIV Incidence in South Africa","text":"Arka plan: Antiretroviral terapi (ART) eri\u015fiminin geni\u015fletilmesinin yeni HIV enfeksiyonlar\u0131 \u00fczerindeki etkisini inceleyen bir\u00e7ok matematiksel model var. Model sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 ve sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak zor, \u00e7\u00fcnk\u00fc modeller hafif\u00e7e farkl\u0131 sorulara odakland\u0131 ve farkl\u0131 sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fctleri bildirdi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ayn\u0131 ART m\u00fcdahale programlar\u0131n\u0131 sim\u00fcle eden birka\u00e7 matematiksel modelin tahminlerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak geni\u015fletilmi\u015f ART'nin epidemiyolojik etkisine ne \u00f6l\u00e7\u00fcde anla\u015fmada modellerin ne kadar uyumlu oldu\u011funu belirlemeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR: On iki ba\u011f\u0131ms\u0131z matematiksel model, G\u00fcney Afrika'da standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ART m\u00fcdahale senaryolar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdi ve ortak bir dizi \u00e7\u0131kt\u0131lar bildirdi. M\u00fcdahale senaryolar\u0131, tedavi uygunlu\u011fu i\u00e7in CD4 say\u0131s\u0131 e\u015fi\u011fini, tedaviye eri\u015fimi ve program sadakatini sistematik olarak de\u011fi\u015ftirdi. Bir senaryoda, HIV'li bireylerin %80'i ortalama 1 y\u0131l sonra CD4 say\u0131lar\u0131 350 h\u00fccre\/\u00b5l'nin alt\u0131na d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcnde tedavi ba\u015flar ve %85'i 3 y\u0131l sonra tedavide kal\u0131rsa, modeller, ART'nin uygulanmas\u0131ndan 8 y\u0131l sonra HIV vaka say\u0131s\u0131n\u0131n %35 ila %54 daha d\u00fc\u015f\u00fck olaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6rd\u00fc, kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 olarak, ART'nin yoklu\u011funda bir senaryoya g\u00f6re. Uzun vadeli (38 y\u0131l) vaka say\u0131s\u0131ndaki azalman\u0131n tahmini i\u00e7in daha fazla de\u011fi\u015fkenlik vard\u0131. Optimist m\u00fcdahaleler de dahil olmak \u00fczere hemen ART ba\u015flatma etkisinin modellere g\u00f6re b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fti\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da HIV'in \u00f6n\u00fcm\u00fczdeki d\u00f6rt on y\u0131lda tek ba\u015f\u0131na ART ile n\u00fcfuslardan ortadan kald\u0131r\u0131lma teorik perspektifi hakk\u0131nda \u00f6nemli belirsizlikler b\u0131rakt\u0131. 8 y\u0131l boyunca her enfeksiyon i\u00e7in \u00f6nlenen ART ki\u015fi-y\u0131llar\u0131 5,8 ile 18,7 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. G\u00fcney Afrika'da ART'nin ger\u00e7ek \u00f6l\u00e7eklendirilmesine bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, yedi model, mevcut HIV vaka say\u0131s\u0131n\u0131n ART olmadan %17 ila %32 daha d\u00fc\u015f\u00fck olaca\u011f\u0131n\u0131 tahmin etti. Modellerin CD4 d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc ve HIV bula\u015fma s\u00fcresi boyunca bula\u015fma hakk\u0131ndaki varsay\u0131mlar\u0131 aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar, model sonu\u00e7lar\u0131ndaki de\u011fi\u015fkenli\u011fin sadece k\u00fc\u00e7\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yordu. SONU\u00c7LAR: ART etkisini de\u011ferlendiren matematiksel modeller, yap\u0131, karma\u015f\u0131kl\u0131k ve parametre se\u00e7imleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir, ancak hepsi, y\u00fcksek eri\u015fim ve y\u00fcksek uyumlulu\u011fa sahip ART'nin yeni HIV"}
{"_id":"13900610","title":"Self-harm in prisons in England and Wales: an epidemiological study of prevalence, risk factors, clustering, and subsequent suicide","text":"\n## Arka Plan\n\nKendine zarar verme ve intihar, mahkumlarda yayg\u0131nd\u0131r, ancak kendinden zarar g\u00f6ren ki\u015filerin tam kapsam\u0131n\u0131 ve \u00f6zelliklerini belirleyen sa\u011flam veriler nadirdir. Ayr\u0131ca, kendinden zarar g\u00f6rmenin ard\u0131ndan intihar\u0131n ne s\u0131kl\u0131kta ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini ve bu ilerlemenin en muhtemel olarak hangi mahkumlarda meydana geldi\u011fini anlamak \u00f6nemlidir. \u0130ngiltere ve Galler'deki t\u00fcm mahkumlar\u0131 i\u00e7eren bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 yaparak kendinden zarar g\u00f6rmenin bu n\u00fcfusta yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131, ili\u015fkili risk fakt\u00f6rlerini, k\u00fcmelenme etkilerini ve kendinden zarar g\u00f6rd\u00fckten sonra intihar riski belirledik.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\n\u0130ngiltere ve Galler'deki t\u00fcm hapishanelerde kendinden zarar g\u00f6rme vakalar\u0131n\u0131n kay\u0131tlar\u0131, 2004 Ocak'tan 2009 Aral\u0131k'a kadar rutin olarak toplanm\u0131\u015ft\u0131r. 2006 Ocak'tan 2009 Aral\u0131k'a kadar kendinden zarar g\u00f6ren mahkumlarla kendinden zarar g\u00f6rmeyenleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Ayr\u0131ca, kendinden zarar g\u00f6ren ki\u015filerin k\u00fcmelenmesini incelemek i\u00e7in Bayes\u00e7i bir yakla\u015f\u0131m kulland\u0131k. Kendinden zarar g\u00f6ren ve hapishanede intihar eden mahkumlarla di\u011fer kendinden zarar g\u00f6ren mahkumlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Bulgular\n\n2004-2009 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 26.510 bireysel mahkumda 139.195 kendinden zarar verme vakas\u0131 kaydedildi; her y\u0131l erkek mahkumlar\u0131n %5-6's\u0131 ve kad\u0131n mahkumlar\u0131n %20-24'\u00fc kendinden zarar verdi. Kendinden zarar verme oranlar\u0131, erkek mahkumlara k\u0131yasla kad\u0131n mahkumlarda on kat daha y\u00fcksekti. Kendinden zarar g\u00f6rmenin tekrar\u0131, \u00f6zellikle kad\u0131nlarda ve ergen k\u0131zlarda yayg\u0131nd\u0131; bu grupta 102 mahkum, 17.307 vaka ile bir alt grup olu\u015fturdu. Her iki cinsiyette de kendinden zarar g\u00f6rme, daha gen\u00e7 ya\u015f, beyaz etnik k\u00f6ken, hapishane t\u00fcr\u00fc ve \u00f6m\u00fcr boyu hapis cezas\u0131 veya mahkumiyetsizlikle ili\u015fkilendirildi; kad\u0131n mahkumlarda, bireye y\u00f6nelik bir \u015fiddet su\u00e7unu i\u015flemek de bir fakt\u00f6rd\u00fc. Mahkumlar\u0131n kendinden zarar g\u00f6rme zaman\u0131 ve yeri a\u00e7\u0131s\u0131ndan k\u00fcmelenme konusunda \u00f6nemli kan\u0131tlar bulundu (ayarlanm\u0131\u015f i\u00e7 s\u0131n\u0131f korelasyonu 0,15, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0,"}
{"_id":"13901073","title":"Elimination of HIV in South Africa through Expanded Access to Antiretroviral Therapy: A Model Comparison Study","text":"\n## Arka Plan\nGeni\u015fletilmi\u015f antiretroviral terapi (ART) eri\u015fimi, G\u00fcney Afrika'da HIV'i 7 y\u0131l i\u00e7inde ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in evrensel test ve tedavi (UTT) stratejisinin \u00f6nerildi\u011fi bir matematiksel modelleme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131na dayanmaktad\u0131r. Ancak, temel deterministik model yayg\u0131n olarak ele\u015ftirildi ve di\u011fer modelleme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 her zaman \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 do\u011frulamad\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n amac\u0131, farkl\u0131 model yap\u0131lar\u0131n\u0131 ve varsay\u0131mlar\u0131 daha iyi anlamak ve bu sayede UTT'nin uzun vadeli etkisine ve HIV'in ortadan kald\u0131r\u0131lma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na ili\u015fkin en iyi tahminleri elde etmektir.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nG\u00fcney Afrika'daki HIV epidemisini modellemek i\u00e7in dokuz farkl\u0131 yap\u0131sal matematiksel model geli\u015ftirdik. En basit model, ilk deterministik modele benzerken, en kapsaml\u0131 model STDSIM ad\u0131 verilen rastgele mikro sim\u00fclasyon modelidir, bu model cinsel a\u011flar\u0131 ve HIV a\u015famalar\u0131n\u0131 farkl\u0131 bula\u015f\u0131c\u0131l\u0131k derecelerine sahip olarak i\u00e7erir. UTT'yi, t\u00fcm HIV'li yeti\u015fkinlerde y\u0131ll\u0131k tarama ve an\u0131nda ART olarak tan\u0131mlad\u0131k, ba\u015flang\u0131\u00e7 olarak 2012 Ocak'ta %13'l\u00fck bir kapsama ile ve 2019 Ocak'a kadar %90'a \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. T\u00fcm modeller ortadan kald\u0131rmay\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcyor, ancak HIV bula\u015f\u0131m dinamiklerinin alt s\u00fcre\u00e7lerini daha iyi yakalayan modeller, 20-25 y\u0131l sonra ortadan kald\u0131rmay\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcyor. \u00d6nemli olan, en kapsaml\u0131 modelin, mevcut CD4 sayac\u0131 \u2264350 h\u00fccre\/\u00b5l'de ART stratejisinin de HIV'i ortadan kald\u0131raca\u011f\u0131n\u0131, ancak UTT'ye k\u0131yasla 10 y\u0131l sonra \u00f6ng\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc. Bununla birlikte, UTT maliyet etkinli\u011fini koruyor, \u00e7\u00fcnk\u00fc bir\u00e7ok ek ya\u015fam y\u0131l\u0131 kurtar\u0131lacak. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n ba\u015fl\u0131ca s\u0131n\u0131rlamalar\u0131, ortadan kald\u0131rmay\u0131 1\/1.000 ki\u015fi-y\u0131ll\u0131k inceme oran\u0131n\u0131n alt\u0131nda, yani %0 prevalans olarak tan\u0131mlamas\u0131 ve ila\u00e7 direncini modellememesi.\n\n## Sonu\u00e7\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, HIV epidemisinin G\u00fcney Afrika'da evrensel test ve an\u0131nda tedavide %90 kapsama ile ortadan kald\u0131r\u0131labilece\u011fini do\u011frulayan \u00f6nceki tahminleri destekliyor. Ancak, daha ger\u00e7ek\u00e7i modeller, ba\u015flang\u0131\u00e7 modelinin \u00f6nerdi\u011finden \u00e7ok daha ge\u00e7 bir zamanda ortadan kald\u0131rman\u0131n ger\u00e7ekle\u015fece\u011fini g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, UTT"}
{"_id":"13902570","title":"Bile acid receptor TGR5 agonism induces NO production and reduces monocyte adhesion in vascular endothelial cells.","text":"OBJEKT\u0130F TGR5, safra asitleri i\u00e7in bir G protein ba\u011flant\u0131l\u0131 resept\u00f6rd\u00fcr. Bug\u00fcne kadar, TGR5'in damar i\u00e7i endotel h\u00fccrelerindeki i\u015flevi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR S\u0131\u011f\u0131r aortik endotel h\u00fccrelerinde, y\u00fcksek TGR5 ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahip bir safra asidi olan taurolithocholik asit (TLCA) ile tedavi, azot oksit (NO) \u00fcretimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Bu etki, k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA ile TGR5'in yok edilmesiyle ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131. TLCA ile ind\u00fcklenen NO \u00fcretimi, insan at nal\u0131 damar i\u00e7i endotel h\u00fccrelerinde i\u00e7sel cGMP birikimi yoluyla da g\u00f6zlemlendi. TLCA, insan at nal\u0131 damar i\u00e7i endotel h\u00fccrelerinde endotel NO sintaz (ser1177) fosforlamas\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. Bu yan\u0131t, Akt (ser473) fosforlamas\u0131n\u0131n ve h\u00fccre i\u00e7i kalsiyum (2+) seviyelerinin artmas\u0131yla birlikte ger\u00e7ekle\u015fti. Bu sinyallerin inhibisyonu, TLCA ile ind\u00fcklenen NO \u00fcretimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Daha sonra, TGR5 ile medyasyon edilen NO \u00fcretiminin, endotel h\u00fccrelerinin inflamatuar yan\u0131tlar\u0131n\u0131 etkiledi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. \u0130nsan at nal\u0131 damar i\u00e7i endotel h\u00fccrelerinde, TLCA, TNF-\u03b1 ile ind\u00fcklenen monosit yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131, vask\u00fcler h\u00fccre yap\u0131\u015fma molek\u00fcl\u00fc-1 (VCAM-1) ifadelerini ve n\u00fckleer fakt\u00f6r-\u03baB'nin aktivitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. TLCA ayr\u0131ca, lipopolisakkarit ile ind\u00fcklenen monositlerin mesenterik ven\u00fcllere yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 in vivo da inhibe etti. Bu TLCA'n\u0131n inhibisyon etkileri, NO sintaz inhibisyonu ile ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR TGR5 agonizmi, damar i\u00e7i endotel h\u00fccrelerinde NO \u00fcretimini Akt aktivasyonu ve h\u00fccre i\u00e7i kalsiyum (2+) art\u0131\u015f\u0131 yoluyla ind\u00fckler ve bu i\u015flev, inflamatuar uyaranlara yan\u0131t olarak monosit yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 inhibe eder."}
{"_id":"13903052","title":"Structural insights into calicivirus attachment and uncoating.","text":"Caliciviridae ailesi, t\u0131bbi ve veterinerlik a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli olan pozitif duyarl\u0131 RNA vir\u00fcslerinden olu\u015fur. \u0130nsanlarda, calicivir\u00fcsler akut gastroenteritin \u00f6nemli bir nedenidir, hayvanlarda ise solunum hastal\u0131\u011f\u0131, konjonktivit, stomatit ve kanama hastal\u0131\u011f\u0131 belgelenmi\u015ftir. Bu ailenin bir\u00e7ok vir\u00fcs\u00fc i\u00e7in k\u00fclt\u00fcr sistemleri eksikli\u011fi nedeniyle vir\u00fcs-ev sahibi etkile\u015fimleri ara\u015ft\u0131rmas\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Kedi calicivirus'u (FCV), Vesivirus cinsinin bir \u00fcyesi olarak, h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde \u00e7o\u011falt\u0131labilen bir model sa\u011flar. Kedi junctional adhesion molek\u00fcl\u00fc 1 (fJAM-1) son zamanlarda FCV i\u00e7in i\u015flevsel bir resept\u00f6r olarak belirlenmi\u015ftir. Bu vir\u00fcs-receptor kompleksinin yap\u0131s\u0131n\u0131 kriyo elektron mikroskobu ve \u00fc\u00e7 boyutlu g\u00f6r\u00fcnt\u00fc yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131 ile analiz ettik ve homoloji modelleme ile y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc koordinatlara uydurduk. G\u00f6steriyoruz ki, fJAM-1'in 1. domeni, FCV kabuk proteini VP1'in d\u0131\u015f y\u00fcz\u00fcne ba\u011flanarak viral kabu\u011fun konformasyonel de\u011fi\u015fikliklerine neden olur. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ilk kez bir do\u011fal calicivirus-protein resept\u00f6r kompleksinin yap\u0131sal g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcn\u00fc sunar ve vir\u00fcs ba\u011flanmas\u0131 ve kabuk \u00e7\u00f6z\u00fclmesi mekanizmalar\u0131 hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar."}
{"_id":"13905670","title":"Human SNP Links Differential Outcomes in Inflammatory and Infectious Disease to a FOXO3-Regulated Pathway","text":"Kompleks hastal\u0131klar\u0131n klinik seyri ve nihai sonucu, yani prognoz, etkilenen bireyler aras\u0131nda muazzam farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterir. Bu de\u011fi\u015fkenlik, bir hastal\u0131\u011f\u0131n bir hastan\u0131n hayat\u0131na etkisini kritik bir \u015fekilde belirler ancak \u00e7ok az anla\u015f\u0131l\u0131r. Burada, mevcut genom geni\u015flikli ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 verilerini kullanarak prognozda genetik rol hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler elde ediyoruz. FOXO3A (rs12212067: T > G) konumunda bir transkripsiyon d\u0131\u015f\u0131 polimorfizm belirledik. Bu polimorfizmin az yayg\u0131n (G) aleli, hastal\u0131\u011fa duyarl\u0131l\u0131kla ili\u015fkili olmamas\u0131na ra\u011fmen, Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 ve romatoid artritlerde daha hafif seyrle ve ciddi s\u0131tma riskinde art\u0131\u015fla ili\u015fkilidir. Az yayg\u0131n alel ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131, monositlerde inflamatuar yan\u0131tlar\u0131 s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in FOXO3 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen bir yolla g\u00f6sterilir. Bu yol, TGF\u03b21 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla proinflamatuar sitokinlerin, \u00f6rne\u011fin TNF\u03b1'n\u0131n \u00fcretimini azalt\u0131r ve antiinflamatuar sitokinlerin, \u00f6rne\u011fin IL-10'un \u00fcretimini art\u0131r\u0131r. Bu nedenle, farkl\u0131 hastal\u0131klarda prognoza ortak genetik katk\u0131y\u0131, inflamatuar yan\u0131tlar\u0131 d\u00fczenleyen FOXO3 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen bir yolla ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yoruz."}
{"_id":"13906581","title":"Patient Outcomes with Teaching Versus Nonteaching Healthcare: A Systematic Review","text":"Arka plan  Sa\u011fl\u0131k hizmetleri toplulu\u011funda, \u00f6\u011fretim hastaneleri ve di\u011fer sa\u011fl\u0131k birimlerinde verilen t\u0131bbi bak\u0131m\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olmayan sa\u011fl\u0131k birimlerinde verilen sonu\u00e7lardan daha iyi mi yoksa daha k\u00f6t\u00fc m\u00fc oldu\u011fu konusunda kapsaml\u0131 bir tart\u0131\u015fma vard\u0131r. Bu nedenle, bu soruya ili\u015fkin kan\u0131tlar\u0131 sistematik olarak de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00f6ntemler ve Bulgular  \u00d6l\u00fcme veya herhangi ba\u015fka bir hasta sonucuna g\u00f6re \u00f6\u011fretim ve kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olmayan sa\u011fl\u0131k yap\u0131lar\u0131 aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yapan t\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 inceledik, sa\u011fl\u0131k durumu ne olursa olsun. \u00c7al\u0131\u015fmalar, PubMed'den, uzmanlarla ileti\u015fime ge\u00e7mekten ve literat\u00fcr \u00e7apraz referanslamadan elde edildi. Ay\u0131rt edilen veriler, ortam, hastalar, veri kaynaklar\u0131, yazar ba\u011fl\u0131l\u0131klar\u0131, kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan gruplar tan\u0131m\u0131, dikkate al\u0131nan tan\u0131 t\u00fcrleri, ayarlanan kovaryat\u00f6rler ve \u00f6l\u00fcme ve di\u011fer her bir sonu\u00e7 i\u00e7in etki tahminleri hakk\u0131nda idi. Toplamda, 132 uygun \u00e7al\u0131\u015fma belirlendi, bunlardan 93'\u00fc \u00f6l\u00fcme ve 61'i di\u011fer uygun sonu\u00e7lara (22'si her ikisine de) odakland\u0131. Mevcut ayarlanm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcme tahminlerinin sentezi, \u00f6\u011fretim ile kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olmayan sa\u011fl\u0131k yap\u0131lar\u0131 aras\u0131nda 0.96 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], 0.93-1.00) \u00f6zrel risk ve daha k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6\u011fretim ile kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olmayan sa\u011fl\u0131k yap\u0131lar\u0131 aras\u0131nda 1.04 (95% GA, 0.99-1.10) \u00f6zrel risk verdi. \u00c7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda \u00f6nemli bir heterojenite vard\u0131 (I2 = 72% ana analiz i\u00e7in). Klinik ve idari veritabanlar\u0131 kullanan \u00e7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda sonu\u00e7lar benzer idi. Hacim\/deneyim, \u015fiddet ve komorbiditeyi tam olarak ayarlayan 14 \u00e7al\u0131\u015fmada hi\u00e7bir fark g\u00f6r\u00fclmedi (\u00f6zrel risk 1.01). Daha k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7al\u0131\u015fmalar, daha b\u00fcy\u00fck \u00e7al\u0131\u015fmalardan farkl\u0131 sonu\u00e7lar vermedi. Baz\u0131 tan\u0131lar i\u00e7in (\u00f6rne\u011fin, \u00f6\u011fretim hastanelerinde meme kanseri ve beyin damar hastal\u0131klar\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha iyi hayatta kalma ve kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olmayan hastanelerde safra kesesi ameliyat\u0131ndan sonra \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha iyi hayatta kalma) farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ancak bunlar\u0131n etkisi k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fc. Di\u011fer sonu\u00e7lar \u00e7e\u015fitlilik g\u00f6sterdi, ancak tipik olarak \u00f6\u011fretim sa\u011fl\u0131k yap\u0131lar\u0131, kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olmayan yap\u0131lardan daha iyi sonu\u00e7 vermedi. Sonu\u00e7  Mevcut veriler, rastgele olmayan tasar\u0131mlar\u0131 nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r, ancak genel"}
{"_id":"13906892","title":"DNA damage and Repair Modify DNA methylation and Chromatin Domain of the Targeted Locus: Mechanism of allele methylation polymorphism","text":"Biz homologik DNA onar\u0131m\u0131 (HR) s\u0131ras\u0131nda ve sonras\u0131nda kromatin yap\u0131s\u0131, DNA metilasyonu ve transkripsiyon de\u011fi\u015fikliklerini karakterize ediyoruz. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, HR onar\u0131lan segmentin DNA metilasyon desenini de\u011fi\u015ftiriyor. HR ayn\u0131 zamanda yerel histon H3 metilasyonunu ve kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131 da de\u011fi\u015ftiriyor, bu da 5' ve 3' u\u00e7lar\u0131n\u0131 birbirine ba\u011flayan DNA-kromatin d\u00f6ng\u00fcleri olu\u015fturarak onar\u0131lan genin \u00e7evresini etkiliyor. Onar\u0131m sonras\u0131 iki haftal\u0131k bir d\u00f6nemde, baz \u00e7\u0131karma onar\u0131m\u0131 enzimleri taraf\u0131ndan te\u015fvik edilen transkripsiyonla ili\u015fkili demetilasyon, onar\u0131lan DNA'n\u0131n metilasyonunu daha da de\u011fi\u015ftiriyor. Daha sonra, onar\u0131lan genler istikrarl\u0131 ancak \u00e7e\u015fitli metilasyon profillerine sahip oluyor. Bu profiller, her klon i\u00e7inde ifade d\u00fczeylerini belirliyor. Verilerimiz, DNA metilasyonu ve kromatin yeniden d\u00fczenlenmesinin HR taraf\u0131ndan ind\u00fcklenmesinin, somatik h\u00fccrelerde gen ifadesinin kal\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fiminin kayna\u011f\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"13907427","title":"DNA repair factor APLF is a histone chaperone.","text":"Poly(ADP-ribozilasyon), DNA onar\u0131m\u0131 s\u00fcrecinde kritik bir olay olan kromatin gev\u015fetilmesini d\u00fczenleyen \u00f6nemli bir rol oynar. Ancak, poly(ADP-riboz)un kromatin \u00fczerinde nas\u0131l etki etti\u011fi molek\u00fcler mekanizma hala iyi anla\u015f\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, poly(ADP-riboz) taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen protein APLF'yi, DNA hasar\u0131na \u00f6zg\u00fc bir histon kap\u0131c\u0131 olarak tan\u0131ml\u0131yoruz. APLF, C-sonlu asitik motifi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla histon H3\/H4 tetrameriyle tercihsel olarak ba\u011flan\u0131r, bu motif NAP1L ailesindeki histon kap\u0131c\u0131lar\u0131 (NAP1L motifi) i\u00e7in korunan bir motiftir. Ayr\u0131ca, APLF'nin asitik alan\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde histon kap\u0131c\u0131 aktivite g\u00f6sterdi\u011fini ve NAP1L motifinin APLF'nin canl\u0131 organizmalarda onar\u0131m kapasitesinde kritik \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Son olarak, DNA hasar\u0131na ind\u00fcklenen poly(ADP-ribozilasyon)a yerle\u015ftikten sonra histonlara ba\u011flanabilen daha d\u00fc\u015f\u00fck organizmalarda APLF'ye benzer yap\u0131sal analoglar\u0131 tan\u0131ml\u0131yoruz. Bu bulgular, poly(ADP-ribozilasyon) d\u00fczenlenmi\u015f DNA onar\u0131m reaksiyonlar\u0131nda histon kap\u0131c\u0131lar\u0131n dahil edilmesini tan\u0131mlar."}
{"_id":"13907928","title":"Regulation of sympathetic nerve activity during the cold pressor test in normotensive pregnant and nonpregnant women.","text":"Temel n\u00f6rovask\u00fcler transd\u00fcksiyon, normotansif gebelikte azal\u0131r; ancak, artan sempatik aktivite d\u00f6nemlerinde n\u00f6rovask\u00fcler transd\u00fcksiyonun de\u011fi\u015fiklikleri hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Hipotezi test ettik ki, so\u011fuk pres\u00f6r uyar\u0131c\u0131s\u0131na kar\u015f\u0131 mikroneurografide artm\u0131\u015f kas sempatik sinir aktivitesi (SNA) yan\u0131t\u0131na ra\u011fmen, normotansif hamile kad\u0131nlarda n\u00f6rovask\u00fcler transd\u00fcksiyonun bast\u0131r\u0131lmas\u0131, kan damar direnci ve ortalama arteriyel bas\u0131n\u00e7 (Finometer) a\u00e7\u0131s\u0131ndan kontrol gruplar\u0131na k\u0131yasla benzer de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7acakt\u0131r. Temel n\u00f6rovask\u00fcler transd\u00fcksiyon, hamile kad\u0131nlarda kontrol grubuna k\u0131yasla, toplam direncin ve ortalama arteriyel bas\u0131nc\u0131n oran\u0131 ve sempatik patlam frekans\u0131 olarak ifade edildi\u011finde azalt\u0131ld\u0131 (0,32\u00b10,07 mm Hg\/L\/dak\/dak\/patlama\/dak\/0,58\u00b10,16 mm Hg\/L\/dak\/dak\/patlama\/dak, P<0,001 ve 2,4\u00b10,7 mm Hg\/patlama\/dak\/3,6\u00b10,8 mm Hg\/patlama\/dak, P=0,001). So\u011fuk pres\u00f6r uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n t\u00fcm 3 dakikada hamile kad\u0131nlarda kontrol grubuna k\u0131yasla daha fazla sempatik aktivitesi vard\u0131. Zirve sempatik uyar\u0131da hamile kad\u0131nlarda kontrol grubuna k\u0131yasla daha fazla sempatik patlama frekans\u0131 (+17\u00b113 patlama\/dak\/+7\u00b18 patlama\/dak, P=0,049), patlama oran\u0131 (+17\u00b19\/100 kalp at\u0131\u015f\u0131\/+6\u00b111 patlama\/100 kalp at\u0131\u015f\u0131, P=0,03) veya toplam aktivite (+950\u00b1660 arbitre birim\/+363\u00b1414 arbitre birim, P=0,04) vard\u0131. Bununla birlikte, so\u011fuk pres\u00f6r ind\u00fcklenen sempatik uyar\u0131da zirve n\u00f6rovask\u00fcler transd\u00fcksiyon hamile kad\u0131nlarda bast\u0131r\u0131ld\u0131 (0,25\u00b10,11 mm Hg\/L\/dak\/patlama\/dak\/0,45\u00b10,08 mm Hg\/L\/dak\/patlama\/dak, P<0,00"}
{"_id":"13910150","title":"The Germ Cell Determinant Blimp1 Is Not Required for Derivation of Pluripotent Stem Cells","text":"Blimp1 (Prdm1), primordial germ h\u00fccrelerinin (PGC'ler) ana belirleyicisi, postimplantasyon epiblast h\u00fccrelerinden PGC belirlenmesinde Prdm14 ile kombinasyonel bir rol oynar. Birlikte, erken germ h\u00fccrelerinde epigenetik yeniden programlamay\u0131 ba\u015flat\u0131r, bu da embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelere (ESK) e\u015fit bir \u00e7oklu potansiyelli duruma kar\u015f\u0131l\u0131k gelir. Prdm14 tek ba\u015f\u0131na yeniden programlamay\u0131 te\u015fvik edebilir ve \u00e7oklu potansiyelli durumun yay\u0131lmas\u0131 i\u00e7in \u00f6nemlidir, ancak Blimp1'in benzer \u015fekilde dahil olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Genetik bir yakla\u015f\u0131m kullanarak, Blimp1'in ESK'lerin ve postimplantasyon epiblast k\u00f6k h\u00fccrelerinin (epiSC'ler) t\u00fcretilmesi ve s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u00d6nemli olan, Blimp1'in epiSC'leri ESK'lere yeniden programlamada da gerekli olmad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Bu nedenle, Blimp1 PGC belirlenmesinde zorunludur, ancak epiSC'leri ESK'lere geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek ve daha sonra s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in gerekli de\u011fildir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, yeniden programlaman\u0131n, \u00f6zellikle somatik h\u00fccreleri ESK'lere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmenin, bir Blimp1 pozitif PGC benzeri durumda zorunlu bir rota i\u00e7ermeyebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"13912224","title":"A Nexus for Gene Expression\u2014Molecular Mechanisms of Spt5 and NusG in the Three Domains of Life","text":"Evrimle ili\u015fkili \u00e7ok alt birimli RNA polimerazlar\u0131 (RNAP'lar), t\u00fcm canl\u0131 organizmalar\u0131n genomlar\u0131n\u0131 transkribe eder. RNAP'lar\u0131n \u00e7ekirdek alt birimleri, t\u00fcm \u00fc\u00e7 ya\u015fam alan\u0131ndaki ya\u015fam formlar\u0131nda evrensel olarak korunur, bu da ortak bir evrimsel k\u00f6keni i\u015faret eder; ancak bu, tek bir RNAP ili\u015fkili transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan Spt5'e (bakterilerde NusG olarak da bilinir) i\u00e7in ge\u00e7erlidir. Transkripsiyon d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde RNAP'a yard\u0131mc\u0131 olan di\u011fer fakt\u00f6rler, bireysel alanlara \u00f6zg\u00fcd\u00fcr veya sadece arkya ve \u00f6karyotlar aras\u0131nda korunur. Spt5 ve bakterideki homolo\u011fu NusG, (i) transkripsiyon s\u00fcre\u00e7lili\u011fini ve promot\u00f6r yak\u0131n\u0131ndaki duraklamay\u0131 d\u00fczenleyerek, (ii) transkripsiyonu RNA i\u015fleme veya \u00e7eviriye ba\u011flayarak ve (iii) sonland\u0131rma fakt\u00f6rlerini i\u015fe alarak ve b\u00f6ylece yatay olarak aktar\u0131lan DNA'y\u0131 susturarak ve \u00e7ift iplikli DNA k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131 \u00f6nleyerek gen ifadesini \u00e7e\u015fitli yollarla d\u00fczenler. Bu inceleme, Spt5 benzeri fakt\u00f6rlerin, h\u00fccre i\u00e7indeki bilgi i\u015fleme makinelerinin d\u00fczenlemesi ve koordinasyonu i\u00e7in evrimsel olarak korunmu\u015f bir ba\u011flant\u0131 noktas\u0131 olarak son zamanlarda yap\u0131lan ke\u015fifleri tart\u0131\u015fmaktad\u0131r."}
{"_id":"13914198","title":"Haplotype estimation using sequencing reads.","text":"Y\u00fcksek verimli dizileme teknolojileri, iki veya daha fazla heterozigot genotipleri kapsayan k\u0131sa dizileme okumalar\u0131 \u00fcretir ve bu okumalar faz bilgisi i\u00e7erebilir. Bu bilgi, mevcut y\u00f6ntemler taraf\u0131ndan rutin olarak kullan\u0131lmaz, ki bu y\u00f6ntemler haplotipleri genotip verilerinden \u00e7\u0131kar\u0131r. SHAPEIT2 y\u00f6ntemini, faz bilgilendirici dizileme okumalar\u0131n\u0131 kullanarak fazlama do\u011frulu\u011funu geli\u015ftirmek i\u00e7in geni\u015flettik. Modelimiz, her okuma i\u00e7indeki baz kalite puanlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla okuma bilgilerini bir olas\u0131l\u0131k modeli i\u00e7inde entegre eder. Y\u00f6ntem \u00f6ncelikle y\u00fcksek kapsama dizileme verileri veya zaten \u00e7a\u011fr\u0131lm\u0131\u015f genotiplere sahip veri setleri i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6nemli bir uygulama, y\u00fcksek kapsama alt\u0131nda tek \u00f6rnekler i\u00e7in fazlama, t\u0131bbi dizileme ve nadir hastal\u0131klar\u0131n ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in kullan\u0131labilir. Y\u00f6ntemimiz ayr\u0131ca mevcut referans haplotip panellerini de kullanabilir. Y\u00f6ntemi test etmek i\u00e7in, Illumina taraf\u0131ndan y\u00fcksek kapsama alt\u0131nda dizilenmi\u015f bir anne-baba-\u00e7ocuk \u00fc\u00e7l\u00fcs\u00fc ve 1000 Genom Projesi (1000GP) verilerinden d\u00fc\u015f\u00fck kapsama dizileme verilerini kulland\u0131k. Faz bilgilendirici okumalar\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131n, ortalama ge\u00e7i\u015f hatalar\u0131 aras\u0131ndaki mesafeyi %22 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, 274.4 kb'den 328.6 kb'a \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Ayr\u0131ca, 1000GP \u00f6rneklerinden al\u0131nan erkek kromozom X haplotiplerini kullanarak, de\u011fi\u015fen ekleme boyutu, okuma uzunlu\u011fu ve baz hata oranlar\u0131 ile sim\u00fcle edilmi\u015f dizileme okumalar\u0131 olu\u015fturduk. K\u0131sa 100 bp \u00e7ift u\u00e7lu okumalar kullan\u0131rken, farkl\u0131 ekleme boyutlar\u0131n\u0131n kar\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131n en iyi sonu\u00e7lar\u0131 verdi\u011fini bulduk. Y\u00fcksek hata oranlar\u0131 (4%-15% baz ba\u015f\u0131na hata) olan daha uzun okumalar (5-20 kb okuma) kullan\u0131rken fazlama performans\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015fti."}
{"_id":"13914633","title":"Time and Money: The True Costs of Health Care Utilization for Patients Receiving \"Free\" HIV\/Tuberculosis Care and Treatment in Rural KwaZulu-Natal.","text":"\n## Arka Plan\nHIV ve t\u00fcberk\u00fcloz (TB) hizmetleri, bir\u00e7ok Alt Sahra Afrika \u00fclkesinde \u00fccretsiz olarak sa\u011flan\u0131yor olsa da, hastalar hala maliyetlerle kar\u015f\u0131la\u015f\u0131yor.\n\n## Y\u00f6ntemler\nG\u00fcney Afrika'n\u0131n k\u0131rsal b\u00f6lgelerinde bulunan birincil sa\u011fl\u0131k bak\u0131m kliniklerinde, bir \u00f6n antiretroviral tedavi (\u00f6n ART) program\u0131na kay\u0131tl\u0131 200 HIV'li hasta, 300 antiretroviral tedavi (ART) alan hasta ve 300 TB tedavisi g\u00f6ren hastan\u0131n temsilci \u00f6rnekleriyle hasta \u00e7\u0131k\u0131\u015f g\u00f6r\u00fc\u015fmeleri ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Her grup i\u00e7in, farkl\u0131 harcama kategorilerindeki sa\u011fl\u0131k harcamalar\u0131n\u0131, hizmetlere gitmek ve kullanmak i\u00e7in harcanan s\u00fcreyi ve hastalar\u0131n harcamalar\u0131n\u0131 nas\u0131l finanse ettiklerini hesaplad\u0131k. Gruplar aras\u0131ndaki maliyetlerle ilgili ili\u015fkiler, \u00e7oklu regresyon modellerinde de\u011ferlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nAyl\u0131k toplam sa\u011fl\u0131k harcamalar\u0131 (1 ABD Dolar\u0131 = 7,3 G\u00fcney Afrika Rand\u0131 - ZAR), \u00f6n ART i\u00e7in ZAR 171 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 134-207), ART i\u00e7in ZAR 164 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 141-187) ve TB hastalar\u0131 i\u00e7in ZAR 122 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 105-140) (P = 0,01) idi. Ayl\u0131k toplam zaman maliyetleri (saatler) \u00f6n ART i\u00e7in 3,4 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 3,3-3,5), ART i\u00e7in 5,0 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 4,7-5,3) ve TB hastalar\u0131 i\u00e7in 3,2 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 2,9-3,4) idi (P < 0,01). Genel olarak hastalar\u0131n maliyetleri gruplar aras\u0131nda benzer olsa da, \u00f6n ART hastalar\u0131, ART hastalar\u0131na k\u0131yasla geleneksel \u015fifac\u0131lar i\u00e7in ortalama ZAR 29,2 ve eczaneler ve \u00f6zel doktorlar i\u00e7in ZAR 25,9 daha fazla harcad\u0131, buna kar\u015f\u0131l\u0131k ART hastalar\u0131, \u00f6n ART hastalar\u0131na k\u0131yasla kliniklere ula\u015f\u0131m i\u00e7in ZAR 34,0 daha fazla harcad\u0131 (t\u00fcm sonu\u00e7lar i\u00e7in P < 0,05). \u00d6n ART'nin %31'i, ART'nin %39"}
{"_id":"13915464","title":"A new system for naming ribosomal proteins.","text":"Bir ribozomal proteinlere isim verme sistemi a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r, yazarlar\u0131n gelecekte kullanmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131\u011f\u0131 bir sistem. Di\u011ferleri de bu sistemi benimsemeye te\u015fvik edilmektedir. Ama\u00e7, farkl\u0131 t\u00fcrlerden ve yap\u0131 ve i\u015flev a\u00e7\u0131s\u0131ndan ili\u015fkili olmayan ribozomal proteinlere ayn\u0131 isim verilmesi nedeniyle olu\u015fan kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ortadan kald\u0131rmakt\u0131r. \u00d6nerilen sistemde, homolog ribozomal proteinler, t\u00fcrden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ayn\u0131 isimle adland\u0131r\u0131l\u0131r. Yeni isimlerin eski isimlere benzer \u015fekilde kolayca tan\u0131nmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak, ancak 'yeni sistem' isimleri olarak net bir \u015fekilde tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak amac\u0131yla tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"13916484","title":"COSMIC: mining complete cancer genomes in the Catalogue of Somatic Mutations in Cancer","text":"COSMIC (http:\/\/www.sanger.ac.uk\/cosmic) insan kanserlerinde somatik mutasyonlar hakk\u0131nda kapsaml\u0131 bilgiler derler. S\u00fcr\u00fcm 48 (Temmuz 2010), neredeyse 542.000 t\u00fcm\u00f6r \u00f6rneklerinde 136.000'den fazla kodlay\u0131c\u0131 mutasyonu tan\u0131mlar; 18.490 belgelenen genin 4.803'\u00fc (y\u00fczde 26's\u0131) bir veya daha fazla mutasyona sahiptir. 83 ana kanser geni ve 49 f\u00fczyon gen \u00e7ifti (bu y\u0131l 19 yeni kanser geni ve 30 yeni f\u00fczyon \u00e7ifti) i\u00e7in tam bilimsel literat\u00fcr derlemeleri mevcuttur ve bu say\u0131 s\u00fcrekli artmaktad\u0131r. Bu genler aras\u0131nda TP53, IARC p53 veritaban\u0131 ile bir i\u015fbirli\u011fi sayesinde art\u0131k mevcuttur. Sanger Enstit\u00fcs\u00fc, Birle\u015fik Krall\u0131k'taki Kanser Genom Projesi (CGP) ve Kanser Genom Atlas Projesi (TCGA) verilerinin yan\u0131 s\u0131ra, b\u00fcy\u00fck sistematik tarama verileri de derlenir. Ana web sitesi y\u00fckseltmeleri, bu verileri \u00e7ok daha madenlenebilir hale getirir, bir\u00e7ok yeni se\u00e7im filtresi ve grafikler ekler. Art\u0131k bir Biomart mevcuttur, bu da daha otomatik veri madencili\u011fi ve di\u011fer biyolojik veritabanlar\u0131 ile entegrasyonu sa\u011flar. Genomik \u00f6zelliklerin notasyonu \u00f6nemli bir odak noktas\u0131 haline gelmi\u015ftir; COSMIC, tam genom resekans deneylerini derlemeye, yeni web sayfalar\u0131, d\u0131\u015fa aktarma formatlar\u0131 ve grafik stilleri geli\u015ftirmeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcm genomik bilgiler son zamanlarda GRCh37'ye g\u00fcncellendi\u011finden, COSMIC, bir\u00e7ok farkl\u0131 t\u00fcrde mutasyon bilgisi entegre eder ve Ensembl ve di\u011fer veri kaynaklar\u0131yla \u00e7ok daha yak\u0131n ba\u011flant\u0131lar kurar."}
{"_id":"13916951","title":"Quantitative imaging assay for NF-\u03baB nuclear translocation in primary human macrophages","text":"NF-kappaB n\u00fckleer translokasyonun nicel \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, h\u00fccresel imm\u00fcnolojide \u00f6nemli bir ara\u015ft\u0131rma arac\u0131d\u0131r. Geli\u015ftirilmi\u015f y\u00f6ntemler, d\u00fc\u015f\u00fck duyarl\u0131l\u0131k, y\u00fcksek maliyet veya h\u00fccre hatlar\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k gibi bir dizi s\u0131n\u0131rlamaya sahiptir. NF-kappaB'nin transkripsiyonel olarak aktif bile\u015fenlerinin n\u00fckleer translokasyonunu \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in yeni g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme y\u00f6ntemleri kullan\u0131l\u0131yor olsa da, bu y\u00f6ntemler de \u00f6zel g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ekipman\u0131na veya g\u00f6r\u00fcnt\u00fc analizi yaz\u0131l\u0131m\u0131na ihtiya\u00e7 duymalar\u0131 nedeniyle k\u0131smen s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Burada, h\u00fccre imm\u00fcnolojisi ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in kolayca benimsenebilen ve \u00f6zel g\u00f6r\u00fcnt\u00fc analizi uzmanl\u0131\u011f\u0131na veya y\u00fcksek maliyetlere ihtiya\u00e7 duymadan nicel NF-kappaB rel A n\u00fckleer translokasyon alg\u0131lamas\u0131 i\u00e7in bir y\u00f6ntem sunuyoruz. Sunulan y\u00f6ntem, insan makrofajlar\u0131 LPS ile uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda NF-kappaB n\u00fckleer translokasyonun zaman i\u00e7indeki ve doz tepkisini g\u00f6stermekle ve ticari bir NF-kappaB aktivasyon rapor\u00e7u h\u00fccre hatt\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak suretiyle do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"13921526","title":"An RNA-sequencing transcriptome and splicing database of glia, neurons, and vascular cells of the cerebral cortex.","text":"Beynin ana h\u00fccre s\u0131n\u0131flar\u0131, geli\u015fim s\u00fcre\u00e7leri, metabolizma, sinyal iletimi ve i\u015flevleri bak\u0131m\u0131ndan farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. Bu h\u00fccre tiplerinin i\u015flevlerini ve etkile\u015fimlerini daha iyi anlamak i\u00e7in, farenin korteksinden n\u00f6ronlar, astrositler, oligosit \u00f6n h\u00fccreleri, yeni olu\u015fan oligositler, mielinize eden oligositler, mikroglia, endotel h\u00fccreleri ve perisitler gibi temsilci n\u00fcfuslar\u0131 keskin bir \u015fekilde safla\u015ft\u0131rd\u0131k. Bu sekiz h\u00fccre tipi i\u00e7in bir transkriptom veritaban\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in RNA dizileme kulland\u0131k ve her h\u00fccre tipi i\u00e7in alternatif splis olaylar\u0131n\u0131 tespit etmek i\u00e7in hassas bir algoritma uygulad\u0131k. Biyoinformatik analizler, her h\u00fccre tipi i\u00e7in binlerce yeni h\u00fccre tipi zenginle\u015ftirilmi\u015f gen ve splis izoforlar\u0131 belirledi ve bu da h\u00fccre tan\u0131mlama i\u00e7in yeni i\u015faret\u00e7iler, genetik manip\u00fclasyon i\u00e7in ara\u00e7lar ve beynin biyolojisi hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayacak. \u00d6rne\u011fin, verilerimiz, n\u00f6ronlar\u0131n ve astrositlerin benzersiz splis PKM2 geninin, glikolitik enzimi piruvat kinaz kodlayan, glikolitik ak\u0131\u015f\u0131 ve laktat \u00fcretimi dinamik olarak d\u00fczenlemedeki farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamada ipu\u00e7lar\u0131 veriyor. Bu veri seti, beynin geli\u015fimi ve i\u015flevini anlamak i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir yeni kaynak sa\u011flayacak. Bu veri setlerinin yayg\u0131n da\u011f\u0131t\u0131m\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in, kullan\u0131c\u0131lar\u0131n transkriptom ve alternatif splis profillerini analiz etmek ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir platform sunan kullan\u0131c\u0131 dostu bir web sitesi (http:\/\/web.stanford.edu\/group\/barres_lab\/brain_rnaseq.html) olu\u015fturduk."}
{"_id":"13921783","title":"C9orf72 repeat expansions cause neurodegeneration in Drosophila through arginine-rich proteins","text":"GGGGCC tekrinin geni\u015flemesi, frontotemporal demans ve amiyotrofik lateral sklerozun en yayg\u0131n genetik nedenidir. Temel bir soru, toksisitenin tekrinin kendisi taraf\u0131ndan ve\/veya tekrile ili\u015fkili, ATG olmayan \u00e7eviri yoluyla \u00fcretilen dippeptit tekrar proteinleri taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fcklenip s\u00fcr\u00fcklenmedi\u011fidir. Bu soruya cevap vermek i\u00e7in, tekrinin RNA's\u0131 ve dippeptit tekrar proteininin toksisitesini ay\u0131rmak i\u00e7in in vitro ve in vivo modeller geli\u015ftirdik. Saf tekrilerin, ancak duraklama kodunu kesen \"sadece RNA\" tekrilerinin Drosophila'da yeti\u015fkin ba\u015flang\u0131c\u0131nda n\u00f6rodejenerasyona neden oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu nedenle, geni\u015flemi\u015f tekriler, dippeptit tekrar proteinleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla n\u00f6rodejenerasyonu te\u015fvik etti. Bireysel dippeptit tekrar proteinlerin, GGGGCC RNA dizisi olmayan bir dizi ile ifade edilmesi, hem (glikin-arginin) hem de (prolin-arginin) proteinlerin n\u00f6rodejenerasyona neden oldu\u011fu ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Bu bulgular, hem arginine zengin proteinlerin hem de tekrinin RNA's\u0131n\u0131n C9orf72 ile ili\u015fkili n\u00f6rodejenerasyonda rol oynad\u0131\u011f\u0131 \u00e7ift toksisite mekanizmas\u0131na uygundur."}
{"_id":"13923069","title":"Targeted nanoparticles containing the proresolving peptide Ac2-26 protect against advanced atherosclerosis in hypercholesterolemic mice","text":"Kronik, \u00e7\u00f6z\u00fclmeyen iltihap, geli\u015fmi\u015f aterosklerotik lezyonlar\u0131n klinik ilerlemesinde kritik bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Normal iltihap yan\u0131t\u0131nda, \u00e7\u00f6z\u00fclme birka\u00e7 agonist taraf\u0131ndan medyasyona tabi tutulur, bunlardan biri de annexin A1 olarak bilinen, glukokortikoid taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen bir proteindir. Annexin A1'in proresol\u00fcsyon etkileri, N-formil peptid resept\u00f6r\u00fc 2 (FPR2\/ALX) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, amino asit 2-26'y\u0131 i\u00e7eren amino terminal bir peptit (Ac2-26) taklit ederek ger\u00e7ekle\u015fir. Kolajen IV (Col IV) hedefli nanopartik\u00fcller (NPs), Ac2-26'y\u0131 i\u00e7eren ve geli\u015fmi\u015f aterosklerozu tedavi etme potansiyeli olan de\u011ferlendirildi. \u00d6nceden var olan lezyonlara sahip fareli Ldlr\u2212\/\u2212 farelerine uyguland\u0131\u011f\u0131nda, Col IV-Ac2-26 NPs lezyonlara hedeflendi ve \u00f6nemli geli\u015fmi\u015f plak \u00f6zelliklerinde belirgin bir iyile\u015fme sa\u011flad\u0131, bunlar aras\u0131nda lezyonlar\u0131n \u00fczerinde koruyucu kolajen tabakas\u0131n\u0131n artmas\u0131 (bu da lezyon kolajenaz aktivitesinde azalma ile ili\u015fkiliydi), oksidatif stresin bask\u0131lanmas\u0131 ve plak nekrozunun azalmas\u0131 yer al\u0131yordu. FPR2\/ALX geni myeloid h\u00fccrelerde eksik olan farelerde bu iyile\u015fmeler g\u00f6zlemlenmedi. Bu nedenle, bir \u00e7\u00f6z\u00fclme medyasyona tabi tutan peptidin hedefli bir NP'de verilmesi, myeloid h\u00fccrelerdeki resept\u00f6r\u00fcn\u00fc aktive eder ve geli\u015fmi\u015f aterosklerotik lezyonlar\u0131 istikrara kavu\u015fturur. Bu bulgular, geli\u015fmi\u015f aterosklerozda bozuk iltihap \u00e7\u00f6z\u00fclmesinin bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekler ve yeni bir tedavi bi\u00e7imi \u00f6nerir."}
{"_id":"13923140","title":"Interleukin-2 gene variation impairs regulatory T cell function and causes autoimmunity","text":"Otoimm\u00fcn hastal\u0131klar, normal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fizyolojisi ve d\u00fczenlenmesinde dengesizliklerden kaynakland\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Burada, fare kromozomu 3'teki (Idd3) otoimm\u00fcn hastal\u0131k duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve direnci alelleri, kritik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici sitokin olan interleukin-2'nin (IL-2) farkl\u0131 ifade d\u00fczeyleriyle korelasyon g\u00f6sterdi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. Normalde Idd3 ile ili\u015fkili ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k homeostaz\u0131n\u0131n istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k iki kat azalt\u0131lmas\u0131 oldu\u011funu do\u011frudan test etmek i\u00e7in, Il2 geninin m\u00fchendislik yoluyla tek tarafl\u0131 ifadesinin azalmas\u0131n\u0131n sadece T h\u00fccrelerinden IL-2 \u00fcretimini iki kat azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131, ayn\u0131 zamanda Il2'nin do\u011fal olarak olu\u015fan duyarl\u0131l\u0131k alelleri taraf\u0131ndan g\u00f6sterilen otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici etkilerini taklit etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Hem genetik hem de genetik mekanizmalarla elde edilen azalt\u0131lm\u0131\u015f IL-2 \u00fcretimi, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k homeostaz\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip olan CD4+ CD25+ d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin i\u015flevinin azalmas\u0131yla ili\u015fkilidir."}
{"_id":"13931771","title":"GRSF1 Regulates RNA Processing in Mitochondrial RNA Granules","text":"Farkl\u0131 uzmanl\u0131k alanlar\u0131 sitoplazmada ve n\u00fckleusta tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r; ancak mitokondriyal matris i\u00e7indeki b\u00f6l\u00fcmlenme hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. GRSF1 (G-zengin sekans fakt\u00f6r\u00fc 1), daha \u00f6nce sitoplazmada lokalize oldu\u011fu bildirilen bir RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteindir. Biz, GRSF1'in bir izomorfunun mitokondriyal matris i\u00e7inde ayr\u0131 ayr\u0131 odaklarda birikti\u011fini bulduk. Bu odaklar, yeni olu\u015fan mitokondriyal RNA'dan olu\u015fur ve ayr\u0131ca mitokondriyal RNA i\u015fleme kat\u0131lan RNase P adl\u0131 bir enzimi de i\u00e7erir. GRSF1, RNase P ile etkile\u015fime bulundu\u011fu ve hem klasik hem de tRNA i\u00e7ermeyen RNA \u00f6nc\u00fcllerinin i\u015flenmesinde gerekli oldu\u011fu bulunmu\u015ftur. Eksikli\u011finde, birincil RNA transkriptlerinin kesimi anormal olur, bu da mitokondriyal proteinlerin ifadesinin azalmas\u0131na ve mitokondriyal i\u015flev bozuklu\u011funa yol a\u00e7ar. Bulgular\u0131m\u0131z, GRSF1 ve RNase P i\u00e7eren odaklar\u0131n, birincil RNA transkriptlerinin i\u015flenmek \u00fczere birle\u015fti\u011fi yerleri temsil etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu b\u00fcy\u00fck ribon\u00fckleoprotein yap\u0131lar\u0131n\u0131 \"mitokondriyal RNA gran\u00fclleri\" olarak adland\u0131rd\u0131k."}
{"_id":"13933299","title":"Midlife Serum Cholesterol and Increased Risk of Alzheimer\u2019s and Vascular Dementia Three Decades Later","text":"\nAma\u00e7lar: Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) ve vask\u00fcler demans (VaD) ile orta ya\u015f kolesterol seviyelerinin ili\u015fkisini incelemek; bu, b\u00fcy\u00fck, \u00e7ok etnik bir kad\u0131n ve erkek kohortunda ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Y\u00f6ntemler: Kaiser Permanente Kuzey Kaliforniya T\u0131bbi Grubu (sa\u011fl\u0131k hizmeti sa\u011flay\u0131c\u0131s\u0131), bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n veritaban\u0131n\u0131 olu\u015fturmu\u015ftur. 1964-1973 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 40-45 ya\u015flar\u0131nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 sa\u011fl\u0131k de\u011ferlendirmeleri yap\u0131lm\u0131\u015f 9.844 kat\u0131l\u0131mc\u0131, 1994 y\u0131l\u0131nda sa\u011fl\u0131k plan\u0131n\u0131n aktif \u00fcyeleri olmaya devam etmi\u015ftir. AD ve VaD, 1 Ocak 1994 ile 1 Haziran 2007 tarihleri aras\u0131nda t\u0131bbi kay\u0131tlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla belirlenmi\u015ftir. Ya\u015f, e\u011fitim, etnik grup, cinsiyet, orta ya\u015f diyabeti, hipertansiyon, v\u00fccut kitle indeksi (BMI) ve ge\u00e7 ya\u015f felci gibi de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f Cox orant\u0131l\u0131 risk modellerini kulland\u0131k.\n\nSonu\u00e7: Toplamda 469 kat\u0131l\u0131mc\u0131 AD'ye ve 127'si VaD'ye sahipti. \u0130yile\u015ftirilmi\u015f kolesterol seviyeleri (<200 mg\/dl) referans olarak al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, AD i\u00e7in s\u0131n\u0131rda (200-239 mg\/dl) ve y\u00fcksek (240 mg\/dl ve \u00fczeri) kolesterol seviyeleri i\u00e7in hazard oranlar\u0131 (HR) ve 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI) s\u0131ras\u0131yla 1,23 (0,97-1,55) ve 1,57 (1,23-2,01)'dir. VaD i\u00e7in s\u0131n\u0131rda ve y\u00fcksek kolesterol seviyeleri i\u00e7in HR ve 95% CI 1,50 (1,01-2,23) ve 1,26 (0,82-1,96)'dir. AD i\u00e7in (kolesterol \u00e7eyrekleri, 1. \u00e7eyrek referans) daha ileri analizler, kolesterol seviyelerinin 220 mg\/dl'den fazla olmas\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir: HR 1,31 (1,01-1,71; 3. \u00e7eyrek, 221-248 mg\/dl) ve 1,58 (1,22-2,06; 4. \u00e7eyrek, 249-500"}
{"_id":"13934676","title":"\"The contribution of chronic diseases to the prevalence of dependence among older people in Latin America, China and India: a 10\/66 Dementia Research Group population-based survey\"","text":"Arka plan: Ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusun d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda dramatik bir \u015fekilde artmas\u0131 bekleniyor. N\u00fcfus dinamiklerindeki de\u011fi\u015fiklikler, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde engelli ya\u015fam y\u0131llar\u0131na ve gelecekteki ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011fa katk\u0131da bulunan ya\u015fa ba\u011fl\u0131 kronik hastal\u0131klar\u0131n y\u00fckseli\u015fine neden olabilir. Ancak ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k \u00e7ok daha az ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak engellilikle i\u00e7 i\u00e7e ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Orta gelirli \u00fclkelerdeki ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusta ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ili\u015fkili fakt\u00f6rleri ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00f6ntemler: Yedi \u00fclkede (K\u00fcba, Venezuela ve Dominik Cumhuriyeti'nde kentsel alanlar, Peru, Meksika, \u00c7in ve Hindistan'da kentsel ve k\u0131rsal alanlar) 11 noktada tek a\u015fama \u00e7apraz kesitli bir anket ger\u00e7ekle\u015ftirildi. T\u00fcm 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc, co\u011frafi olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f yakalama alanlar\u0131nda ya\u015fayanlar kat\u0131l\u0131mc\u0131yd\u0131. Toplamda 15.022 r\u00f6portaj tamamland\u0131 ve her kat\u0131l\u0131mc\u0131 i\u00e7in bir bilgilendirici r\u00f6portaj yap\u0131ld\u0131. 10\/66 Demans Ara\u015ft\u0131rma Grubu anketinin tam protokol\u00fc uyguland\u0131, depresyon, demans, fiziksel engeller ve kendili\u011finden rapor edilen tan\u0131lar dahil edildi. Ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k, kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n bak\u0131m ihtiya\u00e7lar\u0131 hakk\u0131nda bir anahtar bilgilendiricinin yan\u0131tlar\u0131na dayal\u0131 olarak r\u00f6portajc\u0131 taraf\u0131ndan derecelendirildi. Ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve altta yatan sa\u011fl\u0131k durumlar\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z katk\u0131s\u0131n\u0131 tahmin ettik. Alanlara \u00f6zg\u00fc yayg\u0131nl\u0131k oranlar\u0131 meta-analiz edildi ve n\u00fcfus atfedilebilir yayg\u0131nl\u0131k fraksiyonlar\u0131 (PAPF) hesapland\u0131. Sonu\u00e7lar: Ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k, t\u00fcm alanlarda ya\u015fla birlikte art\u0131yor ve erkeklerde kad\u0131nlara g\u00f6re daha d\u00fc\u015f\u00fck bir yayg\u0131nl\u0131\u011fa sahip olma e\u011filimi vard\u0131. Ya\u015f standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f yayg\u0131nl\u0131k, t\u00fcm alanlarda ABD'den daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. \u00c7in'in k\u0131rsal b\u00f6lgesinde d\u0131\u015f\u0131nda, demans, ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011fa en b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131ms\u0131z katk\u0131 sa\u011flayan tek fakt\u00f6rd\u00fc, ortalama PAPF% 34 (aral\u0131k % 23-% 59). Di\u011fer \u00f6nemli katk\u0131lar, uzuv hasar\u0131 (% 9, % 1-% 46), fel\u00e7 (% 8, % 2-% 17) ve depresyon (% 8, % 1-% 27) idi. Sonu\u00e7: N\u00fcfus ve sa\u011fl\u0131k ge\u00e7i\u015fleri, \u00f6zellikle orta gelirli \u00fclkelerde (MIC) ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131kl\u0131 ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusun say\u0131s\u0131nda b\u00fcy\u00fck ve h\u0131zl\u0131 art\u0131\u015flara yol a\u00e7acakt\u0131r. Kronik n\u00f6rolojik ve n\u00f6ropsikiyatrik"}
{"_id":"13936152","title":"An actomyosin-based barrier inhibits cell mixing at compartmental boundaries in Drosophila embryos","text":"T\u0131ss\u00fcleri birbirleriyle kar\u0131\u015fmayan b\u00f6l\u00fcmlere ay\u0131rmak, hayvan embriyolar\u0131n\u0131n ve organlar\u0131n\u0131n do\u011fru morfogenezi i\u00e7in esast\u0131r. B\u00f6l\u00fcmlendirme h\u00fccre s\u0131ralamas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in birka\u00e7 hipotez \u00f6nerilmi\u015ftir, \u00f6ncelikle farkl\u0131 yap\u0131\u015fma, ancak ayn\u0131 zamanda sitoskelet veya h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesi de \u00f6nerilmi\u015ftir. Bununla birlikte, s\u0131n\u0131rlarda h\u00fccreleri birbirlerinden ay\u0131ran molek\u00fcler ve h\u00fccresel mekanizmalar hala belirsizdir. Burada, erken Drosophila melanogaster embriyolar\u0131nda, aktomisin tabanl\u0131 engellerin kom\u015fu b\u00f6l\u00fcmlere h\u00fccrelerin girmesini engelledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Analizimiz, \u00f6zellikle b\u00f6l\u00fcmlere b\u00f6l\u00fcnd\u00fcklerinde h\u00fccrelerin ge\u00e7ici olarak kom\u015fu b\u00f6l\u00fcmlere girebilece\u011fini, ancak daha sonra k\u00f6ken b\u00f6lmelerine geri itilece\u011fini g\u00f6steriyor. Sitoskelet bile\u015fenleri aktomisin, b\u00f6l\u00fcmlendirme s\u0131n\u0131rlar\u0131nda zenginle\u015fir, epidermisin mitotik olarak aktif oldu\u011fu zamanlarda kablo benzeri yap\u0131lar olu\u015fturur. MyoII (kas d\u0131\u015f\u0131 myosin II) i\u015flevi engellendi\u011finde, canl\u0131 embriyolarda yerel olarak kabloya kromofor yard\u0131ml\u0131 lazer inaktivasyonu (CALI) ile, b\u00f6l\u00fcnen h\u00fccreler art\u0131k geri itilmez, bu da b\u00f6l\u00fcmlere h\u00fccre kar\u0131\u015f\u0131m\u0131na yol a\u00e7ar. B\u00f6l\u00fcmlendirme s\u0131n\u0131rlar\u0131nda h\u00fccreleri s\u0131ralaman\u0131n birincil mekanizmas\u0131n\u0131n yerel aktomisin kas\u0131labilirlik d\u00fczenlemesi, de\u011fil farkl\u0131 yap\u0131\u015fma oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"13938878","title":"Clinical algorithms for malaria diagnosis lack utility among people of different age groups.","text":"Malarya tan\u0131s\u0131 i\u00e7in klinik algoritmalar\u0131n yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek amac\u0131yla bir \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Kilifi B\u00f6lgesi, Kenya'da orta d\u00fczeyde malarya bula\u015f\u0131m\u0131 olan bir b\u00f6lgede ya\u015fayan insanlarda. Toplamda 1602 ki\u015fi, t\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131ndan kat\u0131ld\u0131. Smear \u00f6rnekleri ald\u0131k ve ate\u015f \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan t\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n klinik i\u015faretleri ve semptomlar\u0131n\u0131 (uyar\u0131lm\u0131\u015f veya kendili\u011finden) kaydettik. Bir malarya vakas\u0131, ate\u015f \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan ve ayn\u0131 zamanda parazitemi olan bir ki\u015fi olarak tan\u0131mland\u0131. En y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck g\u00f6steren klinik i\u015faret ve semptomlar (algoritmalar) 5 ya\u015f ve alt\u0131, 6-14 ya\u015f ve 15 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ya\u015f gruplar\u0131 i\u00e7in se\u00e7ildi. Bu ya\u015f optimize edilmi\u015f t\u00fcretilmi\u015f algoritmalar, 15 ya\u015f ve alt\u0131ndakilerin yakla\u015f\u0131k %66's\u0131n\u0131 tespit edebilirken, yeti\u015fkinlerde sadece %23'\u00fcn\u00fc tespit edebildi. Bu algoritmalar, klinikte sunulan tedaviye karar vermek i\u00e7in kullan\u0131lsayd\u0131, 5 ya\u015f ve alt\u0131ndaki \u00e7ocuklar\u0131n %16's\u0131, 6-14 ya\u015f grubundaki %44'\u00fc ve yeti\u015fkinlerin %66's\u0131, ate\u015f ve parazitemi \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan ve kan\u0131nda 5000 parazit\/mikrol ve \u00fczeri olan ki\u015filer evde tedavi olmadan g\u00f6nderilecekti. Bu nedenle, klinik algoritmalar\u0131n malarya tan\u0131s\u0131nda \u00e7ok az yarar\u0131 var gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, daha ya\u015fl\u0131 ya\u015f gruplar\u0131nda bile daha k\u00f6t\u00fc performans g\u00f6steriyor, gereksiz anti-malarya kullan\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nlemek, ger\u00e7ekten ihtiyac\u0131 olan 5 ya\u015f alt\u0131 \u00e7ocuklara daha fazla ila\u00e7 sunuyor."}
{"_id":"13940200","title":"Large-scale genetic fine mapping and genotype-phenotype associations implicate polymorphism in the IL2RA region in type 1 diabetes","text":"Genom geni\u015flikli ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, hastal\u0131kla ili\u015fkili kromozom b\u00f6lgelerini belirlemekte. Ancak, ikna edici tekrarlama sonras\u0131nda bile, nedenli varyant(lar)\u0131n lokalizasyonu, b\u00fcy\u00fck \u00f6rnek setlerinde kapsaml\u0131 yeniden dizileme, kapsaml\u0131 genotipleme ve istatistiksel analizler gerektirmektedir, bu da hedeflenen i\u015flevsel \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 tetikler. Burada, tip 1 diyabet (T1D) ile ili\u015fkilendirme, interleukin 2 resept\u00f6r\u00fc alfa (IL2RA) gen b\u00f6lgesi i\u00e7inde iki ba\u011f\u0131ms\u0131z SNP grubuna, 14 ve 40 kb'l\u0131k \u00f6rt\u00fc\u015fen b\u00f6lgelere, IL2RA 1. intronu ve IL2RA ve RBM17'nin 5' b\u00f6lgelerine yay\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r (odds oran\u0131 = 2.04, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 1.70\u20132.45; P = 1.92 \u00d7 10^-28; kontrol s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 = 0.635). Ayr\u0131ca, IL2RA T1D duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 genotiplerini, dola\u015f\u0131mdaki biyomark\u00f6r, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr IL-2RA seviyeleriyle ili\u015fkilendirdik (P = 6.28 \u00d7 10^-28), bu da kal\u0131tsal olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisine sahip olman\u0131n T1D'ye yatk\u0131nl\u0131k g\u00f6sterdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"13944805","title":"Maternal obesity epigenetically alters visceral fat progenitor cell properties in male offspring mice.","text":"\u00d6NEML\u0130 NOKTALAR Anne obezitesi, yavru ya\u011f dokusu i\u00e7indeki adipojenik \u00f6nc\u00fcl h\u00fccre yo\u011funlu\u011funu azalt\u0131r. Obez annelerin yavrular\u0131n\u0131n ya\u011f dokusu geni\u015fleme yetene\u011fi s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r ve y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle zorland\u0131\u011f\u0131nda ya\u011f dokusunun metabolik disfonksiyonuyla ili\u015fkilidir. Anne obezitesi, zinc finger protein 423'\u00fcn (zfp423) promot\u00f6r\u00fcnde DNA demetilasyonunu tetikler, bu da y\u00fcksek adipojenik kapasiteye sahip \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri etkiler. Anne obezitesi, yavru ya\u011f dokusu i\u00e7indeki adipojenik kapasiteyi etkileyen uzun vadeli etkiler g\u00f6sterir, b\u00f6ylece geli\u015fimsel programlama etkisini ortaya koyar. \u00d6ZET Anne obezitesi (MO), yavru obezitesi ve metabolik bozukluklar\u0131 programlar, ancak alttaki mekanizmalar iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6nc\u00fc h\u00fccreler, yeni adipositlerin kayna\u011f\u0131d\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, MO'nun ya\u011f dokusundaki adiposit \u00f6nc\u00fcllerini adipojenik farkl\u0131lasyona ve daha sonra t\u00fckenmeye epigenetik olarak yatk\u0131n hale getirip getirmedi\u011fini test etmeyi ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r, bu da pozitif enerji dengesi alt\u0131nda ya\u011f dokusunun plastisitesinin ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na ve ya\u011f dokusunun metabolik disfonksiyonuna katk\u0131da bulunur. C57BL\/6 di\u015fi fareler, 8 hafta boyunca ya kontrol diyetinde (ya\u011f enerjisinin %10'u) ya da y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyette (ya\u011f enerjisinin %45'i) beslendi. Kontrol (Con) ve obez (OB) annelerin erkek yavrular\u0131, 3 ayl\u0131k ya\u015fa kadar d\u00fczenli (Reg) veya obesojenik (Obe) diyetle beslendi. Yavrular\u0131n wean\u0131nda, OB yavrular\u0131 epididimal ya\u011fdaki adipojenik transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan zfp423'\u00fcn daha y\u00fcksek ifadesine ve Con yavrular\u0131na k\u0131yasla zfp423 promot\u00f6r\u00fcndeki daha d\u00fc\u015f\u00fck DNA metilasyonuna sahipti, bu da artm\u0131\u015f adipojenik farkl\u0131lasyonla ili\u015fkiliydi. 3 ayl\u0131k ya\u015fta, OB\/Obe yavrular\u0131nda OB\/Reg'e k\u0131yasla %30,9 \u00b1 9,7 daha az \u00f6nc\u00fcl yo\u011funlu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da y\u00fcksek enerji diyetine zorland\u0131\u011f\u0131nda adiposit say\u0131s\u0131n\u0131n s\u0131n\u0131rl\u0131 geni\u015flemesiyle birlikteydi. Bu fark, OB\/"}
{"_id":"13948920","title":"Quality Testing of Artemisinin-Based Antimalarial Drugs in Myanmar.","text":"Artemisin bazl\u0131 kombinasyon terapileri, Plasmodium falciparum s\u0131tmas\u0131n\u0131n \u00f6n safda tedavi y\u00f6ntemleridir. G\u00fcneydo\u011fu Asya'da sahte ve kalitesiz artemisin bazl\u0131 antimalarilerin dola\u015f\u0131m\u0131, s\u0131tma ortadan kald\u0131rma kampanyas\u0131 i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir sorun olmu\u015ftur. Bu duruma g\u00fcncelleme sa\u011flamak i\u00e7in, Myanmar'\u0131n farkl\u0131 b\u00f6lgelerinden \u00f6zel ila\u00e7 ma\u011fazalar\u0131ndan 153 artemisin i\u00e7eren antimalarileri, kolayl\u0131k \u00f6rnekleri olarak sat\u0131n ald\u0131k. Bu ila\u00e7lar\u0131n artemisin t\u00fcrevi i\u00e7eri\u011fi, bu artemisin t\u00fcrevleri i\u00e7in \u00f6zel dip testleri kullan\u0131larak, nokta bak\u0131m cihazlar\u0131 olarak test edildi. Bu \u00f6rneklerin bir alt k\u00fcmesi, y\u00fcksek performansl\u0131 s\u0131v\u0131 kromatografisi (HPLC) ile daha fazla test edildi. Bu anket, toplanan ila\u00e7lar\u0131n %35'inden fazlas\u0131n\u0131n oral artesunate ve artemether monoterapiler oldu\u011funu belirledi. Dip testlerle test edildi\u011finde, t\u00fcm \u00f6rnekler (bir \u00f6rnek hari\u00e7) testleri ge\u00e7ti, bu da tespit edilen artemisin t\u00fcrevi i\u00e7eri\u011finin etiketlenen i\u00e7eri\u011fe yakla\u015f\u0131k olarak kar\u015f\u0131l\u0131k geldi\u011fini g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, bir artesunate enjeksiyon \u00f6rne\u011fi, dip test analizi ve sonraki HPLC analizi taraf\u0131ndan hi\u00e7bir aktif madde i\u00e7ermedi\u011fi bulundu. Oral monoterapilerin devam eden dola\u015f\u0131m\u0131 ve ilk kez sahte parenteral artesunate'in tan\u0131mlanmas\u0131, Myanmar'da s\u0131tma ortadan kald\u0131rma a\u015famas\u0131nda antimalar ila\u00e7 kalitesinin endi\u015fe verici bir resmini \u00e7iziyor, bu durum d\u00fczenleyici otoritelerden daha fazla g\u00f6zetim hak ediyor."}
{"_id":"13949015","title":"LINE-1 Retrotransposition Activity in Human Genomes","text":"\u00c7ok aktif (yani \"s\u0131cak\") uzun aral\u0131kl\u0131 \u00f6\u011fe 1 (LINE-1 veya L1) dizileri, insan genomunda retrotranspozisyon aktivitesinin b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011funu olu\u015fturur; ancak insan pop\u00fclasyonunda s\u0131cak L1'lerin bollu\u011fu b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, insan genom referans dizisinde bulunmayan 68 tam uzunlukta L1'i tan\u0131mlamak i\u00e7in fosmid tabanl\u0131 \u00e7ift u\u00e7lu DNA dizileme stratejisi kulland\u0131k. Bu L1'lerin \u00e7o\u011funlu\u011fu, k\u00fclt\u00fcrl\u00fc h\u00fccre retrotranspozisyon testinde y\u00fcksek aktifti. 26 \u00f6\u011fenin genotiplenmesi, iki L1'in sadece Afrika'da bulundu\u011funu ve H952 alt k\u00fcmesinin \u0130nsan Genom \u00c7e\u015fitlili\u011fi Paneli'nden iki \u00f6\u011fenin eksik oldu\u011funu ortaya koydu. Bu nedenle, bu sonu\u00e7lar, s\u0131cak L1'lerin insan pop\u00fclasyonunda daha bol oldu\u011fu ve devam eden L1 retrotranspozisyonunun bireysel genetik \u00e7e\u015fitlili\u011fin \u00f6nemli bir kayna\u011f\u0131 olmaya devam etti\u011fi fikrini desteklemektedir."}
{"_id":"13952658","title":"Immune cell promotion of metastasis","text":"Metastatik hastal\u0131k, kanser kaynakl\u0131 \u00f6l\u00fcmlerin ana nedenidir ve imm\u00fcnoterapi ile kemoterapi, ilerlemesini tersine \u00e7evirmede s\u0131n\u0131rl\u0131 ba\u015far\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Fare modellerinden elde edilen veriler, t\u00fcm\u00f6rlere imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 h\u00fccrelerin toplanmas\u0131n\u0131n, katil h\u00fccreler taraf\u0131ndan g\u00f6zetlenmeyi engelleyerek metastatik kanser h\u00fccrelerini korudu\u011funu, bu sayede imm\u00fcnoterapinin etkilerini ortadan kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve b\u00f6ylece metastaz\u0131n olu\u015fmas\u0131na neden oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, \u00e7o\u011fu durumda, t\u00fcm\u00f6r i\u00e7ine s\u0131zan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleri, metastaz\u0131n her ad\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik eden h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr ve bu nedenle yeni tedavi hedefleri olu\u015ftururlar. Bu incelemede, t\u00fcm\u00f6r i\u00e7ine s\u0131zan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin metastaz kaskad\u0131na nas\u0131l katk\u0131da bulundu\u011funu a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz ve bu h\u00fccreleri hedefleyen potansiyel tedavi stratejilerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"13953762","title":"PICH: a DNA translocase specially adapted for processing anaphase bridge DNA.","text":"Plk1 etkile\u015fimli kontrol noktas\u0131 helikaz (PICH) proteini, mitozis s\u0131ras\u0131nda ultrafine anafaz k\u00f6pr\u00fcleri (UFB'ler) \u00fczerinde, Bloom sendromu proteini (BLM) de dahil olmak \u00fczere DNA onar\u0131m\u0131 proteinlerinden olu\u015fan bir kompleksle birlikte lokalize olur. Ancak, PICH'in i\u015flevi veya UFB'lere nas\u0131l rekrut edildi\u011fi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Mikroak\u0131\u015fkanl\u0131k, floresan mikroskopisi ve optik tutuculardan olu\u015fan bir kombinasyon kullanarak, anafaz k\u00f6pr\u00fcs\u00fcn\u00fcn bir in vitro modelinde PICH'in \u00f6zelliklerini tan\u0131mlad\u0131k. G\u00f6steriyoruz ki, PICH, ATP'ye ba\u011fl\u0131 protein translokasyonu ve DNA'n\u0131n uzamas\u0131yla sonu\u00e7lanan \u00e7ift iplikli DNA'ya inan\u0131lmaz derecede y\u00fcksek bir ba\u011flanma yetene\u011fine sahiptir. En \u00e7arp\u0131c\u0131 \u015fekilde, PICH'in DNA'ya ba\u011flanma afinitesi, mitotik spindelin UFB'ye etkisini taklit eden, gerilme ile DNA'n\u0131n uzanmas\u0131yla artar. PICH ba\u011flanmas\u0131 ayr\u0131ca, kuvvetle tetiklenen DNA erimesini de azalt\u0131r gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. \u00d6nerilen bir modelde, PICH, anafaz s\u0131ras\u0131nda gerilen DNA'y\u0131 tan\u0131r ve stabille\u015ftirir, b\u00f6ylece entegre olmu\u015f kromatitlerin \u00e7\u00f6z\u00fclmesini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r."}
{"_id":"13955536","title":"The Dynamics of Genome-wide DNA Methylation Reprogramming in Mouse Primordial Germ Cells","text":"Genom \u00e7ap\u0131nda DNA metilasyon yeniden programlamas\u0131, fare ilkel \u00fcreme h\u00fccrelerinde (PGCs) ve preimplantasyon embriyolarda ger\u00e7ekle\u015fir, ancak kesin dinamikler ve biyolojik sonu\u00e7lar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmez. Biz, E6.5 epiblast'tan E16.5 PGC'lere kadar anahtar a\u015famalarda b\u00fct\u00fcn genom bis\u00fclfit dizileme (BS-Seq) ve RNA-Seq yapt\u0131k. PGC geni\u015flemesi ve g\u00f6\u00e7\u00fc s\u0131ras\u0131nda k\u00fcresel metilasyon kayb\u0131 ger\u00e7ekle\u015fir ve pasif demetilasyonun kan\u0131tlar\u0131 vard\u0131r, ancak uzun s\u00fcreli epigenetik haf\u0131za ta\u015f\u0131yan diziler (imprintler, X kromozomundaki CpG adalar\u0131, \u00fcreme h\u00fccresi spesifik genler) sadece PGC'lerin gonadlara girmesiyle demetilasyona u\u011frar. PGC'lerin transkripsiyonel profili, k\u00fcresel hipometilasyona ra\u011fmen s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde kontrol edilir, bu da yeniden programlama ve pluripotans\u0131n\u0131n ayr\u0131lmaz bir \u015fekilde ba\u011flant\u0131l\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, \u00fcreme hatt\u0131ndaki pluripotans\u0131n epigenetik temel durumunu anlamak i\u00e7in bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011flar."}
{"_id":"13956305","title":"Major histocompatibility complex associations of ankylosing spondylitis are complex and involve further epistasis with ERAP1","text":"Ankilozan spondilit (AS), Avrupa k\u00f6kenli 22.647 vaka ve kontrol \u00fczerinde 7.264 MHC SNP'leri genotiplendirilerek incelenen, y\u00fcksek oranda kal\u0131tsal ve enflamatuar bir eklem hastal\u0131\u011f\u0131d\u0131r. HLA-B*27, AS'nin ana genetik risk fakt\u00f6r\u00fc olmas\u0131na ra\u011fmen, hastal\u0131\u011f\u0131n etyolojisindeki rol\u00fc hala belirsizdir. MHC susuzluluk lokuslar\u0131n\u0131n genetik temelini daha iyi anlamak i\u00e7in, HLA proteinlerindeki amino asit kal\u0131nt\u0131lar\u0131 ve klasik HLA alelleri dahil olmak \u00fczere, bu SNP'ler, HLA alelleri ve amino asit kal\u0131nt\u0131lar\u0131 i\u00e7in imputasyon yapt\u0131k ve bunlar\u0131 AS durumu ile ili\u015fkilendirme testleri ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Burada, HLA-B*27 alellerinin etkilerine ek olarak, AS'ye kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 etkileyen di\u011fer birka\u00e7 HLA-B alelini g\u00f6steriyoruz. HLA-B'deki ili\u015fkili haplotipleri kontrol ettikten sonra, HLA-A, HLA-DPB1 ve HLA-DRB1 lokuslar\u0131ndaki varyantlarla ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkili oldu\u011fumuzu g\u00f6zlemliyoruz. Ayr\u0131ca, HLA-B*27 ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 d\u0131\u015f\u0131nda, HLA-B*40:01 ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda da rs30187 SNP'nin ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"13958154","title":"RNA sequencing identifies dysregulation of the human pancreatic islet transcriptome by the saturated fatty acid palmitate.","text":"Pankreas \u03b2-h\u00fccrelerinin i\u015flev bozuklu\u011fu ve \u00f6l\u00fcm\u00fc, tip 2 diyabetin (T2D) patogenezinin merkezinde yer al\u0131r. Doymu\u015f ya\u011f asitleri \u03b2-h\u00fccrelerinin ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na neden olur ve genetik olarak yatk\u0131n bireylerde diyabet geli\u015fimine katk\u0131da bulunur. Burada, be\u015f palmitat i\u015flenmi\u015f insan pankreas haz\u0131rlamalar\u0131nda RNA dizileme kullanarak, 1.325 de\u011fi\u015ftirilmi\u015f geni haritaland\u0131rd\u0131k. Palmitat, ya\u011f asitleri metabolizmas\u0131n\u0131 ve endoplazmik retik\u00fclum (ER) stresini tetikledi. Fonksiyonel \u00e7al\u0131\u015fmalar, adaptif ER stres sinyal iletiminin yeni arac\u0131lar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131. Palmitat, ubiquitin ve proteasom fonksiyonunu, otofaji ve apoptozu d\u00fczenleyen genleri de\u011fi\u015ftirdi. Otofajik ak\u0131\u015f\u0131n ve lizozom fonksiyonunun inhibisyonu, lipotoksisiteye katk\u0131da bulundu. Palmitat, \u03b2-h\u00fccrelerinin fenotipini kontrol eden transkripsiyon fakt\u00f6rlerini, PAX4 ve GATA6 gibi, inhibe etti. 59 diyabet aday\u0131 geni insan pankreaslar\u0131nda ifade edildi ve bunlardan 11'i palmitat taraf\u0131ndan de\u011fi\u015ftirildi. Palmitat, 17 splisleme fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn ifade \u015feklini de\u011fi\u015ftirdi ve 3.525 transkriptin alternatif splislemesini etkiledi. De\u011fi\u015ftirilmi\u015f transkriptler ve genler i\u00e7in Ingenuity Yol Analizi, en \u00e7ok etkilenen fonksiyonlar\u0131n h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ile ili\u015fkili oldu\u011funu do\u011frulad\u0131. Transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ba\u011flanma siteleri i\u00e7in DAVID analizi, PAX4, GATA, ER stres yan\u0131t d\u00fczenleyicileri XBP1 ve ATF6'n\u0131n rol\u00fcne i\u015faret etti. Bu insan pankreas transkriptom \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, palmitat ile tetiklenen \u03b2-h\u00fccre i\u015flev bozuklu\u011fu ve \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn yeni mekanizmalar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131. Veriler, metabolik stres ve \u03b2-h\u00fccre d\u00fczeyindeki aday genler aras\u0131nda bir etkile\u015fim oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"13959707","title":"The Ratio of Monocytes to Lymphocytes in Peripheral Blood Correlates with Increased Susceptibility to Clinical Malaria in Kenyan Children","text":"ARKA PLAN Plasmodium falciparum s\u0131tmas\u0131, Sahra Alt\u0131 Afrika'da hastal\u0131k ve \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6nemli bir nedeni olmaya devam ediyor. K\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ocuklar hastal\u0131\u011f\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131yor ve olgun \u00e7ocuklar ve yeti\u015fkinler nispeten daha az klinik atak ya\u015fasalar da, asemptomatik P. falciparum enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 hala savunmas\u0131zlar. Klinik s\u0131tmaya kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ile ili\u015fkili ev sahibi fakt\u00f6rlerin daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131 ve asemptomatik P. falciparum enfeksiyonunu s\u00fcrd\u00fcrme yetene\u011fi, hastal\u0131\u011f\u0131n \u00f6nleme i\u00e7in geli\u015ftirilmi\u015f stratejilere yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR Burada, Kenya'daki \u00e7ocuklarda y\u0131ll\u0131k \u00e7apraz kesit anketlerinin be\u015finde al\u0131nan \u00f6rneklerde klinik s\u0131tmaya kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 tahmin etmek i\u00e7in tam farkl\u0131yal kan say\u0131mlar\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Kanl\u0131 monosit ve lenfosit oran\u0131n\u0131n, anket zaman\u0131 periferik kan\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde, takip s\u0131ras\u0131nda klinik s\u0131tma riskiyle do\u011frudan ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Bu ili\u015fki, h\u00fccre say\u0131mlar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fcrken asemptomatik P. falciparum enfeksiyonu olan \u00e7ocuklarda (Hazard Oran\u0131 (HR) = 2.7 (95% G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 1.42, 5.01, P = 0.002) belirgin, ancak enfeksiyonu tespit edilemeyenlerde (HR = 1.0 (95% G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 0.74, 1.42, P = 0.9) de\u011fil. SONU\u00c7LAR \u00d6neriyoruz ki monosit-lenfosit oran\u0131, rutin tam farkl\u0131yal kan say\u0131mlar\u0131ndan kolayca elde edilebilir ve P. falciparum enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 etkili bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi olu\u015fturma yetene\u011fini yans\u0131t\u0131r."}
{"_id":"13963620","title":"Dynamic analysis of filopodial interactions during the zippering phase of Drosophila dorsal closure.","text":"Dorsal kapan\u0131\u015f, Drosophila embriyonik geli\u015fimin sonlar\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fen bir epitel f\u00fczyon paradigmat\u0131d\u0131r ve iki kar\u015f\u0131t epitel tabakas\u0131n\u0131n birle\u015fmesiyle orta hat deliklerinin kapanmas\u0131na yol a\u00e7ar. \u00d6n kenar epitel h\u00fccreleri filopodlar ifade eder ve f\u00fczyon, bu filopodlar\u0131n birbirine kenetlenmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r, b\u00f6ylece ba\u011f olu\u015fumunu haz\u0131rlar. Kar\u015f\u0131t epitel tabakalar\u0131 molek\u00fcler olarak desenlendirildi\u011fi i\u00e7in, bu iki tabakay\u0131 bu f\u00fczyon diki\u015finde do\u011fru bir \u015fekilde hizalamak i\u00e7in bir mekanizma olmal\u0131d\u0131r. Bu sorunu ele almak i\u00e7in, engrailed ve patched genleri kullan\u0131larak her segmentte RFP-Moesin ve GFP-Moesin'in kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak farkl\u0131 \u00e7izgilerde ifade edildi\u011fi bir sinek olu\u015fturduk. Engrailed ve patched h\u00fccrelerin filopodlar\u0131 aras\u0131nda kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 etkile\u015fimler g\u00f6zlemliyoruz. E\u015fle\u015fen h\u00fccrelerin filopodlar\u0131 aras\u0131ndaki etkile\u015fimler, aralar\u0131nda ba\u011flar olu\u015fmas\u0131na ve bu ba\u011flar\u0131n yanl\u0131\u015f hizalanm\u0131\u015f epitel tabakalar\u0131n\u0131 hizalamas\u0131na neden olur. Filopod e\u015fle\u015fmesi, ventral epitelde lazer yaralar\u0131n\u0131n onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda da ger\u00e7ekle\u015fir ve bu davran\u0131\u015f sadece \u00f6n kenar h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc de\u011fildir. Son olarak, A1-A5 segmentlerinin engrailed b\u00f6lgesinde g\u00f6zlemlenen ve bu h\u00fccrelerin h\u00fccre e\u015fle\u015fmesine katk\u0131da bulundu\u011funa dair kan\u0131tlar sunarak, patched ifade eden bir h\u00fccrenin davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 karakterize ederiz."}
{"_id":"13964633","title":"Expression of Versican 3\u2032-Untranslated Region Modulates Endogenous MicroRNA Functions","text":"ARKA Planl\u0131 mikroRNA'lar (miRNA'lar), post-transkripsiyonel gen ifadelerini d\u00fczenleyen tek iplikli RNA'lard\u0131r. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda, versikan 3' UTR'nin, bir transkriptin olmayan par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131, miR-199a-3p i\u015flevini antagonize etme yetene\u011fine sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu, matris proteinleri versikan ve fibronektin ifadelerini d\u00fczenleyerek, h\u00fccre-h\u00fccre ve organ ba\u011flanmas\u0131n\u0131 art\u0131ran bir sonu\u00e7 do\u011furur. Bununla birlikte, bu transkriptin olmayan par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131n t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna etkisi hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR Bilgisayarl\u0131 tahmin, in vitro ve in vivo deneyleriyle do\u011frulanarak, versikan 3' UTR'nin hem miR-199a-3p'yi antagonize etti\u011fini hem de istikrarl\u0131 durumunu d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bildiriyoruz. 4T1 far\u0131 meme kanseri h\u00fccre hatt\u0131nda versikan 3' UTR ifadesinin miR-199a-3p seviyelerini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. miRNA aktivitesindeki bu azalma, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesindeki farkl\u0131l\u0131klara neden oldu. Bilgisayarl\u0131 analiz, hem miR-199a-3p'nin hem de miR-144'\u00fcn bir h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenleyicisi olan Rb1'i hedefledi\u011fini g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, miR-144 ve miR-136, versikan 3' UTR ile etkile\u015fime girdi\u011fi bilinenler, PTEN'i hedefledi. In vitro ve in vivo'da Rb1 ve PTEN'in ifadesi sinerjik olarak artt\u0131, bu da 3' UTR'nin miRNA aktivitelerini serbest b\u0131rakarak ve PTEN ve Rb1 mRNA'lar\u0131n\u0131 \u00e7eviri i\u00e7in serbest b\u0131rakarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve d\u00fczenledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. T\u00fcm\u00f6r olu\u015fumu deneylerinde, 3' UTR ile transfekte edilen h\u00fccreler, kontrol vekt\u00f6rle transfekte edilen h\u00fccrelere k\u0131yasla daha k\u00fc\u00e7\u00fck t\u00fcm\u00f6rler olu\u015fturdu. SONU\u00c7 \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, bir 3' UTR par\u00e7as\u0131n\u0131n miRNA i\u015flevlerini d\u00fczenleyebilece\u011fini g\u00f6sterdi. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z ayr\u0131ca, kanser h\u00fccrelerindeki miRNA'lar\u0131n daha fazla par\u00e7alanmaya maruz kald\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu par\u00e7alanman\u0131n transkriptin olmayan "}
{"_id":"13965483","title":"Prophylactic and therapeutic efficacy of the epitope vaccine CTB-UA against Helicobacter pylori infection in a BALB\/c mice model","text":"Helikobakter pylori'nin enzimi ureaz \u00fczerine dayal\u0131 epitope a\u015f\u0131, H. pylori enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 \u00f6nleyici ve terap\u00f6tik a\u015f\u0131lama i\u00e7in umut verici bir se\u00e7enek. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda, mukozal adjuvant kolera zehiri B alt birimi (CTB) ve H. pylori ureaz A alt biriminin (UreA) bir epitope'sinden (UreA183-203) olu\u015fan epitope a\u015f\u0131 CTB-UA in\u015fa edildi. Bu \u00f6zel a\u015f\u0131, iyi imm\u00fcnojeniklik ve imm\u00fcnoaktivite g\u00f6sterdi ve spesifik n\u00f6tralize edici antikorlar ind\u00fckleyebildi, bu da H. pylori ureaz enziminin enzimatik aktivitesini etkili bir \u015fekilde inhibe etti. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, BALB\/c fare modeli \u00fczerinde epitope a\u015f\u0131 CTB-UA'n\u0131n \u00f6nleyici ve terap\u00f6tik etkinli\u011fi de\u011ferlendirildi. Deneysel sonu\u00e7lar, CTB-UA'n\u0131n a\u011f\u0131zdan \u00f6nleyici veya terap\u00f6tik a\u015f\u0131lama ile a\u011f\u0131zdan PBS a\u015f\u0131lamas\u0131na k\u0131yasla H. pylori kolonizasyonu \u00fczerinde \u00f6nemli bir azalma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7lar ayr\u0131ca, koruma ile ili\u015fkili spesifik antijen IgG, IgA ve mukozal sekresyonlu IgA antikor yan\u0131tlar\u0131n\u0131 da ortaya koydu. CTB-UA, H. pylori enfeksiyonunun kontrol\u00fc i\u00e7in umut verici bir a\u015f\u0131 aday\u0131 olabilir."}
{"_id":"13966946","title":"Spatial co-distribution of neglected tropical diseases in the east African great lakes region: revisiting the justification for integrated control.","text":"\nAMA\u00c7: Do\u011fu Afrika'daki B\u00fcy\u00fck G\u00f6ller b\u00f6lgesinde Schistosoma mansoni ve toprak aktar\u0131lan parazitler (STH'ler) Ascaris lumbricoides, Trichuris trichiura ve hookworm'un e\u015fzamanl\u0131 da\u011f\u0131l\u0131m desenlerini belirlemek, bu b\u00f6lgedeki ihmal edilen tropikal hastal\u0131k programlar\u0131n\u0131n planlanmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olmak.\n\nY\u00d6NTEM: Uganda, Tanzanya, Kenya ve Burundi'de 404 okulda 28.213 \u00e7ocukta parazitolojik anketler ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Bayesian jeostatik modeller, bu enfeksiyonlar\u0131n \u00e7al\u0131\u015fma alan\u0131ndaki da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Tahmin edilen yayg\u0131nl\u0131k haritalar\u0131, e\u015fzamanl\u0131 enfeksiyon alanlar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in \u00fcst \u00fcste konuldu.\n\nSONU\u00c7LAR: B\u00fcy\u00fck G\u00f6ller b\u00f6lgesinde, Schistosoma mansoni'nin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %18,1, hookworm'un %50,0, Ascaris lumbricoides'in %6,8 ve Trichuris trichiura'n\u0131n %6,8 idi. Hookworm enfeksiyonu yayg\u0131nken, Schistosoma mansoni, Ascaris lumbricoides ve Trichuris trichiura odakl\u0131yd\u0131. \u00c7o\u011fu alan (yayg\u0131nl\u0131k %10 veya daha fazla) veya hiperendemik (yayg\u0131nl\u0131k %50 veya daha fazla) bir veya daha fazla STH i\u00e7in endemikti, ancak Schistosoma mansoni endemik alanlar\u0131 b\u00fcy\u00fck kal\u0131c\u0131 su k\u00fctlelerine biti\u015fik odaklara s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131.\n\nSONU\u00c7: Hookworm'un yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle, b\u00f6lge genelinde STH programlar\u0131 gereklidir, ancak verimli schistosomiasis kontrol\u00fc sadece y\u00fcksek riskli s\u0131n\u0131rl\u0131 alanlara hedeflenmelidir. Bu nedenle, Do\u011fu Afrika'da sadece s\u0131n\u0131rl\u0131 odaklarda schistosomiasis ile STH kontrol\u00fc entegrasyonu g\u00f6sterilmelidir."}
{"_id":"13969173","title":"Direct conversion of patient fibroblasts demonstrates non-cell autonomous toxicity of astrocytes to motor neurons in familial and sporadic ALS.","text":"Amyotrofik lateral skleroz (ALS), motor n\u00f6ron dejenerasyonu, fel\u00e7 ve \u00f6l\u00fcme neden olur. Hastal\u0131k modellemesi, hastal\u0131k mekanizmalar\u0131n\u0131n belirlenmesi ve tedavi geli\u015ftirme acilen gereklidir. Daha \u00f6nce, postmortem ALS omurilikten elde edilen astrositlerin motor n\u00f6ron toksisitesini bildirdik. Ancak bu h\u00fccreler sadece \u00f6l\u00fcmden sonra al\u0131nabilir ve \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. \u015eimdi, yeti\u015fkin insan fibroblastlar\u0131n\u0131, ALS hastalar\u0131n\u0131n ya\u015fam\u0131ndan al\u0131nan ind\u00fcklenmi\u015f n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek ve daha sonra astrositlere (i-astrositler) farkl\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in h\u0131zl\u0131 ve y\u00fcksek tekrarlanabilirlik sa\u011flayan bir y\u00f6ntem bildirdik. Ailevi ALS hastalar\u0131nda s\u00fcperoksit dismutaz mutasyonu veya kromozom 9'daki C9orf72 genindeki heksan\u00fckleotit geni\u015flemesi gibi en s\u0131k ALS nedenleri olanlarda motor n\u00f6ronlara kar\u015f\u0131 non-h\u00fccre \u00f6zerk toksisite, i-astrositlerin ailevi ALS hastalar\u0131ndan al\u0131nanlarla birlikte kok\u00fclt\u00fcrde bulunmas\u0131yla tespit edildi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, sporadik ALS hastalar\u0131ndan al\u0131nan i-astrositler, nedenleyici mutasyonlara sahip olanlarla ayn\u0131 derecede toksiktir, bu da ortak bir mekanizman\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Kolay \u00fcretime ve \u00e7o\u011faltmaya olanak tan\u0131yan i-astrositlerin \u015fimdi h\u0131zl\u0131 hastal\u0131k modellemesi ve y\u00fcksek verimli ila\u00e7 taramas\u0131 i\u00e7in kullan\u0131labilir olmas\u0131, astrosit kaynakl\u0131 toksisiteyi hafifletmeye yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"13980338","title":"Combined Single-Cell Functional and Gene Expression Analysis Resolves Heterogeneity within Stem Cell Populations","text":"Yeti\u015fkin hematopoietik k\u00f6k h\u00fccrelerin (HSC) kendili\u011finden yenilenme dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131ndaki heterojenlik, HSC i\u015flevinin molek\u00fcler \u00e7er\u00e7evesini anlamam\u0131z\u0131 zorla\u015ft\u0131r\u0131yor. Gen ifadesi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, \u00e7oklu HSC alt tipleri ve k\u00fctlesel HSC pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 kirleten kontaminan olmayan HSC'lerden dolay\u0131 engellenmi\u015ftir. Murin HSC'lerin gen ifadesi program\u0131na daha derin bir bak\u0131\u015f kazanmak i\u00e7in, tek h\u00fccre i\u015flevsel testleri, ak\u0131\u015f sitometrik indeks s\u0131ralamas\u0131 ve tek h\u00fccre gen ifadesi testlerini birle\u015ftirdik. Bu veri k\u00fcmelerinin biyoinformatik entegrasyonu sayesinde, non-HSC'leri HSC'lerden ay\u0131rmak i\u00e7in tarafs\u0131z bir s\u0131ralama stratejisi tasarlad\u0131k ve zenginle\u015ftirilmi\u015f pop\u00fclasyonda tek h\u00fccre nakli deneyleri, RNA-seq verileriyle birle\u015ftirildi ve uzun s\u00fcreli dayan\u0131kl\u0131 kendili\u011finden yenilenme ile ili\u015fkili anahtar molek\u00fcller belirlendi. Son olarak, bu yakla\u015f\u0131m\u0131n ba\u015fka bir k\u00f6k h\u00fccre sisteminde tan\u0131mlanm\u0131\u015f h\u00fccre i\u015flevleriyle anahtar molek\u00fclleri ili\u015fkilendirmede daha geni\u015f bir uygulanabilirli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6sterdik."}
{"_id":"13989491","title":"Acids: Structures, Properties, and Functions (University Science Books, Sausalito, CA, 2000).","text":"\u0130nsanlar, otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici (AIRE) transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn kusurlu bir formunu ifade ettiklerinde \u00e7ok organl\u0131 otoimm\u00fcn hastal\u0131k geli\u015ftirirler. AIRE eksikli\u011fi olan fareleri kullanarak, bu transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn otoimm\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc, timus medulleri epitel h\u00fccrelerinde periferik dokulara \u00f6zg\u00fc antijenlerin ektojik ifadesini te\u015fvik ederek d\u00fczenledi\u011fini test ettik. Bu hipotez do\u011fru \u00e7\u0131kt\u0131. Mutant hayvanlar, timus stromal h\u00fccrelerinde AIRE'nin yoklu\u011funa ba\u011fl\u0131 olarak, tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir otoimm\u00fcn hastal\u0131k profili sergilediler. AIRE eksikli\u011fi olan timus medulleri epitel h\u00fccreleri, periferik antijenleri kodlayan genlerin ektojik transkripsiyonunda spesifik bir azalma g\u00f6sterdi. Bu bulgular, otoimm\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc kontrol etmede timusta dayand\u0131r\u0131lan \"merkezi\" tolerans\u0131n \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"13992047","title":"Directed Actin Polymerization Is the Driving Force for Epithelial Cell\u2013Cell Adhesion","text":"Epitelyal h\u00fccreler, kalsiyum ve aktin polimerizasyonu beklenmedik \u015fekillerde kullanan, kadherin arac\u0131l\u0131 h\u00fccre aras\u0131 yap\u0131\u015f\u0131m s\u00fcrecine kat\u0131ld\u0131klar\u0131n\u0131 ke\u015ffettik. Kalsiyum, filopodlar\u0131 uyar\u0131p, kom\u015fu h\u00fccrelere n\u00fcfuz ettirip g\u00f6m\u00fclmelerini sa\u011flar. E-kadherin kompleksleri filopodlar\u0131n u\u00e7lar\u0131nda k\u00fcmelenir ve g\u00f6m\u00fcl\u00fc noktalara sahip iki s\u0131ra z\u0131plama perdesini olu\u015fturur. Kar\u015f\u0131t h\u00fccre y\u00fczeyleri desmosomlar taraf\u0131ndan s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131l\u0131rken, vinculin, zyxin, VASP ve Mena, alfa-katenin gerektiren bir mekanizma ile yap\u0131\u015f\u0131m z\u0131plama perdesine toplan\u0131r. Aktin yeniden d\u00fczenlenir ve polimerize olur, noktalara tek bir s\u0131ra halinde birle\u015fir ve h\u00fccre s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131 sular. Keratinositlerde ya alfa-katenin s\u0131f\u0131r veya VASP\/Mena i\u015flevi engellenenlerde, filopodlar g\u00f6m\u00fcl\u00fcr, ancak aktin yeniden d\u00fczenlenmesi\/polimerizasyonu engellenir ve zarlar sulara ge\u00e7emez. Birlikte, kalsiyum etkinle\u015ftirilmi\u015f filopodlar\u0131n n\u00fcfuzu ve VASP\/Mena ba\u011f\u0131ml\u0131 aktin yeniden d\u00fczenlenmesi\/polimerizasyonu i\u00e7eren dinamik bir h\u00fccre aras\u0131 yap\u0131\u015f\u0131m mekanizmas\u0131 a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131kar."}
{"_id":"14019636","title":"Ribosomal DNA copy number loss and sequence variation in cancer","text":"Ribosomal DNA, insan genomunda kopy say\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan en de\u011fi\u015fken b\u00f6lgelerden biridir. H\u00fccresel i\u015flev i\u00e7in rDNA'n\u0131n \u00f6nemi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, haritalama ve analizle ili\u015fkili zorluklar nedeniyle, kopy say\u0131s\u0131n\u0131n, kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n ve dizisinin genomda nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fi konusunda neredeyse hi\u00e7bir \u015fey bilmiyoruz. \u0130nsan ve fare genomlar\u0131nda normal ve kanser durumlar\u0131nda rDNA kopy say\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in hesaplamal\u0131 ve damla dijital PCR yakla\u015f\u0131mlar\u0131 uygulad\u0131k. Kanser genomlar\u0131nda kopy say\u0131 ve dizi de\u011fi\u015febilece\u011fini bulduk. Kar\u015f\u0131 sezgisel olarak, insan kanser genomlar\u0131, k\u00fcresel kopy say\u0131 ko-de\u011fi\u015fimiyle birlikte kopy say\u0131s\u0131nda bir kay\u0131p g\u00f6sterir. Dizi de kanser genomunda daha de\u011fi\u015fken olabilir. D\u00fc\u015f\u00fck kopyal\u0131 kanser genomlar\u0131, mTOR hiperaktifli\u011fi i\u00e7in mutasyonel kan\u0131tlara sahiptir. PTEN fosfataz, genom kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kritik olan ve mTOR kinaz yolu i\u00e7in negatif bir d\u00fczenleyici olan bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131d\u0131r. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, ancak insan kanser genomlar\u0131yla tutarl\u0131 olarak, bir l\u00f6semi modeli i\u00e7in Pten-\/- fare hematopoetik k\u00f6k h\u00fccreleri, normal dokuya k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck rDNA kopy say\u0131s\u0131na sahiptir, ancak artan proliferasyon, rRNA \u00fcretimi ve protein sentezi vard\u0131r. Kopyalar erken kaybolur ve DNA hasar\u0131na kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131kla ili\u015fkilidir. Bu nedenle, kopy kayb\u0131, mTOR etkinli\u011fiyle ili\u015fkili kanserlerde tekrarlanan bir \u00f6zelliktir. Ribosomal DNA kopy say\u0131s\u0131, DNA hasar\u0131 tedavilerine duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterecek kanser olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemede basit ve yararl\u0131 bir g\u00f6sterge olabilir."}
{"_id":"14021596","title":"The association of Red cell distribution width and in-hospital mortality in older adults admitted to the emergency department","text":"ARKA PLAN \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, acil servise (AS) kabul edilen ya\u015fl\u0131 hastalarda \u00f6l\u00fcm riskini art\u0131ran y\u00fcksek k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi da\u011f\u0131l\u0131m geni\u015fli\u011fi (RDW) hipotezini test etmektir. Y\u00d6NTEMLER 2013 May\u0131s ve Ekim 2013 tarihleri aras\u0131nda AS'ye kabul edilen hastalar\u0131n retrospektif analizini ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 65 ya\u015f \u00fcst\u00fc, herhangi bir t\u0131bbi sorunu olan ve AS'yi ziyaret eden hastalar\u0131 dahil ettik. Temel RDW de\u011ferleri, AS'ye kabul an\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Ana sonu\u00e7, t\u00fcm nedenlerle hastanede \u00f6l\u00fcm oran\u0131yd\u0131. \u00c7oklu lojistik analiz yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR \u00c7al\u0131\u015fmaya nihayetinde 1990 hasta dahil edildi. Ortalama ya\u015f 75 ya\u015f (SD 7) idi ve 936 (47%) hasta erkekti. Hastanede \u00f6l\u00fcm oran\u0131 %3.76 (74 hasta) idi. Hayatta kalmayanlarda RDW de\u011ferleri, hayatta kalanlara g\u00f6re daha y\u00fcksekti (15.9 \u00b1 2.5 vs. 13.8 \u00b1 1.7, p < 0.001). \u00c7oklu lojistik analiz, di\u011fer kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri ayarlad\u0131ktan sonra RDW'nin t\u00fcm nedenlerle hastanede \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. G\u00d6R\u00dc\u015e RDW kabul de\u011feri, 65 ya\u015f \u00fcst\u00fc hastalarda t\u00fcm nedenlerle hastanede \u00f6l\u00fcm i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z bir tahmin fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Birka\u00e7 kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6r\u00fc ayarlad\u0131ktan sonra, RDW'nin her 1% art\u0131\u015f\u0131yla t\u00fcm nedenlerle hastanede \u00f6l\u00fcm oran\u0131 %21.8 artt\u0131. SONU\u00c7 Bu sonu\u00e7lar, 65 ya\u015f \u00fcst\u00fc hastalarda hastanede \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili RDW kabul de\u011ferini g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, RDW kabul de\u011feri, hastal\u0131\u011f\u0131n ciddiyetinin bir yer de\u011fi\u015ftirici i\u015faret\u00e7isi olabilir. D\u0131\u015fta do\u011frulanana kadar bu bulgular\u0131n klinik karar verme s\u00fcrecine yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in kullan\u0131lmas\u0131na kar\u015f\u0131 uyar\u0131da bulunuyoruz."}
{"_id":"14050257","title":"Gene regulation by the act of long non-coding RNA transcription","text":"Uzun non-protein kodlamayan RNA'lar (lncRNA'lar), fare ve insan transkriptomlar\u0131nda en b\u00fcy\u00fck transkript s\u0131n\u0131f\u0131 olarak \u00f6nerilmektedir. \u0130ki \u00f6nemli soru, t\u00fcm lncRNA'lar\u0131n i\u015flevsel olup olmad\u0131\u011f\u0131 ve nas\u0131l bir i\u015flev sergileyebilece\u011fidir. Birka\u00e7 lncRNA, \u00fcr\u00fcnlerinin i\u015flevi sayesinde i\u015flevsel oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir, ancak bu tek olas\u0131 eylem \u015fekli de\u011fildir. Bu incelememizde, lncRNA transkripsiyon s\u00fcrecinin, lncRNA \u00fcr\u00fcn\u00fcne ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, protein kodlayan gen aktivitesini d\u00fczenlemedeki rol\u00fcne odaklan\u0131yoruz. LncRNA transkripsiyonunun gen susturmas\u0131na veya etkinle\u015ftirmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 \u00f6rnekleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve d\u00fczenleyici etkiye neden olan\u0131n lncRNA \u00fcr\u00fcn\u00fc m\u00fc yoksa transkripsiyon mu oldu\u011funu belirlemek i\u00e7in stratejiler a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz."}
{"_id":"14060030","title":"Life and death of cardiac stem cells: a paradigm shift in cardiac biology.","text":"Myokit mitozisinin fet\u00fcs, yenido\u011fan, yeti\u015fkin ve hipertrofi olmu\u015f kalpte meydana geldi\u011fi ve kardiyumda ilkel, farkl\u0131la\u015fmam\u0131\u015f h\u00fccrelerin bir havuzunun bulundu\u011fu ger\u00e7e\u011finin tan\u0131nmas\u0131, kalbin biyolojisi konusunda farkl\u0131 bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 ortaya koymu\u015ftur. Yeni paradigma, myosit olu\u015fumunun do\u011fum sonras\u0131 ya\u015famda, yeti\u015fkinlikte veya ya\u015flanmada korundu\u011funu ve bu durumun organizman\u0131n ya\u015fam s\u00fcresince kalbin etkileyici bir b\u00fcy\u00fcme rezervi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu makale, son 20 y\u0131lda elde edilen, kardiyumun parankim h\u00fccrelerini s\u00fcrekli olarak de\u011fi\u015ftirebilece\u011fi fikrini destekleyen yenilik\u00e7i bilgilerin kapsaml\u0131 bir incelemesini sunmaktad\u0131r. 1970'lerde, kalp postmitotik bir organ oldu\u011fu ve parankim h\u00fccrelerini yenileyemeyece\u011fi fikriyle kurulan bu paradigma, son 30 y\u0131ld\u0131r kardiyoloji alan\u0131nda temel ve klinik ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 derinlemesine etkilemi\u015ftir. Bu paradigmaya g\u00f6re, kardiyomiyositler h\u00fccre hipertrofisi ge\u00e7irir1,2 ancak alt d\u00fczeyde farkl\u0131la\u015fmam\u0131\u015f myositlerden bir alt grubun h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne girmesi veya ilkel h\u00fccrelerin myosit hatt\u0131na ba\u011flanmas\u0131 yoluyla de\u011fi\u015ftirilemezler. Kardiyomiyositlerin stresle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 tek yan\u0131t hipertrofidir ve\/veya \u00f6l\u00fcm. Bu nedenle, myosit hipertrofisinin molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n\u0131 ve genetik kontrol\u00fcn\u00fc belirlemek i\u00e7in b\u00fcy\u00fck \u00e7aba sarf edilmi\u015ftir. \u00c7e\u015fitli sinyal yollar\u0131 hakk\u0131nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bilgi edinilmi\u015f ve hipertrofik myosit b\u00fcy\u00fcmesinin biyolojisi konusunda anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ilerlemi\u015ftir3. Yeni teknolojilerin tan\u0131t\u0131lmas\u0131, sorular, yakla\u015f\u0131mlar ve deneysel sonu\u00e7lar\u0131n yorumlanmas\u0131nda bilimsel bir devrim yaratm\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, hipertrofinin temel mekanizmalar\u0131n\u0131 anlama konusundaki bu muazzam ilerlemeye ra\u011fmen, \u00e7ok az ..."}
{"_id":"14075252","title":"Paraneoplastic thrombocytosis: the secrets of tumor self-promotion.","text":"Paraneoplastik trombositoz, bir\u00e7ok kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkili bir durumdur ve s\u0131kl\u0131kla daha d\u00fc\u015f\u00fck hayatta kalma ile ili\u015fkilendirilir. Son ara\u015ft\u0131rmalar, plakletler ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri aras\u0131nda patogenik geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn \u00e7al\u0131\u015fabilece\u011fini, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi\/metastaz ve trombositoz\/plaklet aktivasyonu aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 etkile\u015fimlerle ili\u015fkili oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. T\u00fcm\u00f6rlerin plaklet \u00fcretimini ve aktivasyonunu uyarabilece\u011fi belirli molek\u00fcler yolaklar belirlenmi\u015ftir; aktivasyon ge\u00e7irmi\u015f plakletler, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi ve metastaz\u0131 te\u015fvik edebilir. Bu bulgular birlikte, terap\u00f6tik m\u00fcdahale i\u00e7in heyecan verici yeni hedefler sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"14079881","title":"Perceived age as clinically useful biomarker of ageing: cohort study.","text":"\n# Ama\u00e7\nAlg\u0131lanan ya\u015f\u0131n, hayatta kalma ve \u00f6nemli ya\u015fa ba\u011fl\u0131 fenotiplerle korelasyonunu belirlemek.\n\n# Tasar\u0131m\nTakip \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, 2008 y\u0131l\u0131n\u0131n Ocak ay\u0131na kadar, o zamana kadar 675 (37%) ki\u015finin \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fc, ikizlerin hayatta kalmas\u0131 ile ilgili.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Ortam\u0131\nDanimarka'da n\u00fcfus temelli ikizler kohortu.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n20 hem\u015fire, 10 gen\u00e7 erkek ve 11 ya\u015fl\u0131 kad\u0131n (de\u011ferlendiriciler); 1826 ya\u015flar\u0131 70 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ikizler.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nDe\u011ferlendiriciler: ikizlerin foto\u011fraflar\u0131ndan alg\u0131lanan ya\u015f.\n\n# \u0130kizler: fiziksel ve bili\u015fsel testler ve ya\u015flanma molek\u00fcler biyomarkeri (leukosit telomer uzunlu\u011fu).\n\n# Sonu\u00e7lar\nT\u00fcm \u00fc\u00e7 de\u011ferlendirici grubu i\u00e7in, alg\u0131lanan ya\u015f, kronolojik ya\u015f, cinsiyet ve yeti\u015ftirme ortam\u0131 ayarlamalar\u0131na ra\u011fmen hayatta kalmayla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkiliydi. Alg\u0131lanan ya\u015f, fiziksel ve bili\u015fsel i\u015flev i\u00e7in daha fazla ayarlamadan sonra hayatta kalmayla hala \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkiliydi. \u0130kiz \u00e7iftinde daha b\u00fcy\u00fck alg\u0131lanan ya\u015f uyu\u015fmazl\u0131\u011f\u0131 olan ikizlerin, daha ya\u015fl\u0131 g\u00f6r\u00fcnen ikizin \u00f6nce \u00f6lme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 artt\u0131, yani ikiz \u00e7ifti i\u00e7inde alg\u0131lanan ya\u015f fark\u0131 ne kadar b\u00fcy\u00fckse, daha ya\u015fl\u0131 g\u00f6r\u00fcnen ikizin \u00f6nce \u00f6lme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 o kadar y\u00fcksekti. \u0130kiz analizleri, hem alg\u0131lanan ya\u015f hem de hayatta kalma \u00fczerinde etkili olan ortak genetik fakt\u00f6rleri \u00f6nerdi. Kronolojik ya\u015f ve cinsiyetten ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f alg\u0131lanan ya\u015f, fiziksel ve bili\u015fsel i\u015flev ile de \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkiliydi ve leukosit telomer uzunlu\u011fu ile ili\u015fkiliydi.\n\n# Sonu\u00e7\nAlg\u0131lanan ya\u015f, yayg\u0131n olarak klinisyenler taraf\u0131ndan bir hastan\u0131n genel sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda bir g\u00f6sterge olarak kullan\u0131lan ve 70 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filer aras\u0131nda hayatta kalmay\u0131 tahmin eden ve \u00f6nemli i\u015flevsel ve molek\u00fcler ya\u015flanma fenotipleriyle korelasyon g\u00f6steren sa\u011flam bir ya\u015flanma biyomarkeri."}
{"_id":"14082855","title":"Inflammatory Reaction as Determinant of Foreign Body Reaction Is an Early and Susceptible Event after Mesh Implantation","text":"AMA\u00c7: Yabanc\u0131 cisim reaksiyonunun belirleyicilerinin k\u0131sa ve uzun vadeli kurslar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak ve bu belirleyicilerin biyokompatibilite tahmincileri olarak a\u011flar i\u00e7in hayvan modelinde ili\u015fkilendirmek.\n\nMALZEMELER VE Y\u00d6NTEMLER: \u00dc\u00e7 farkl\u0131 a\u011f (TVT, UltraPro ve PVDF) koyunlarda implant edildi. Do\u011fal ve plazma kapl\u0131 a\u011flar, (a) intraperitoneal olarak, (b) fasya \u00fcst \u00f6rt\u00fc olarak ve (c) kas \u00fcst \u00f6rt\u00fc (fasya alt \u00f6rt\u00fc) olarak \u00e7ift tarafl\u0131 yerle\u015ftirildi. 5 dakika, 20 dakika, 60 dakika ve 120 dakika sonra a\u011flar histokimyasal olarak ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131; iltihapl\u0131 infiltrasyon, makrofaj infiltrasyonu, damar olu\u015fumu, myofibroblast istilas\u0131 ve ba\u011f dokusu birikimi incelendi. Sonu\u00e7lar, 24 ay boyunca uzun vadeli de\u011ferlerle ili\u015fkilendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR: Makrofaj istilas\u0131, k\u0131sa vadede %60'a kadar ula\u015fan en y\u00fcksek seviyelere ula\u015ft\u0131 ve 24 ay i\u00e7inde yakla\u015f\u0131k %30'a d\u00fc\u015ft\u00fc. \u0130ltihapl\u0131 infiltrasyon, ilk 2 saat i\u00e7inde artt\u0131, ard\u0131ndan uzun vadeli takip s\u0131ras\u0131nda istikrarl\u0131 kald\u0131. Myofibroblastlar, ba\u011f dokusu ve CD31+ h\u00fccreleri i\u00e7in ilk 120 dakika i\u00e7inde herhangi bir aktivite tespit edilmedi.\n\nSONU\u00c7: Yerel iltihaplanma, a\u011f implantasyonunun ard\u0131ndan erken ve hassas bir olayd\u0131r. \u00d6nceden plazma kaplama etkisini etkilemez ve implantasyonun konumuna ba\u011fl\u0131 de\u011fildir."}
{"_id":"14083283","title":"Riesz pyramids for fast phase-based video magnification","text":"Yeni bir kompakt g\u00f6r\u00fcnt\u00fc piramit temsili olan Riesz piramidini sunuyoruz, bu temsili ger\u00e7ek zamanl\u0131 faz tabanl\u0131 hareket b\u00fcy\u00fctme i\u00e7in kullanabiliriz. Yeni temsiliimiz, en k\u00fc\u00e7\u00fck iki y\u00f6nl\u00fc, oktav bant geni\u015fli\u011fi karma\u015f\u0131k y\u00f6nlendirilebilir piramitten bile daha az a\u015f\u0131r\u0131 tamaml\u0131d\u0131r ve mekansal alanda kompakt, verimli do\u011frusal filtreler kullan\u0131larak uygulanabilir. Bu yeni temsiliyle \u00fcretilen hareket b\u00fcy\u00fct\u00fclm\u00fc\u015f videolar, karma\u015f\u0131k y\u00f6nlendirilebilir piramitle \u00fcretilen videolarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir kalitededir. Faz tabanl\u0131 video b\u00fcy\u00fctme ile birlikte kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, Riesz piramidi, karma\u015f\u0131k y\u00f6nlendirilebilir piramidin her y\u00f6nde de\u011fil, sadece bask\u0131n y\u00f6nlendirmesinde g\u00f6r\u00fcnt\u00fc \u00f6zelliklerine faz kayd\u0131rmas\u0131 yapar."}
{"_id":"14092737","title":"Alpha-Synuclein Induces Lysosomal Rupture and Cathepsin Dependent Reactive Oxygen Species Following Endocytosis","text":"\u03b1-sin\u00fcklinin d\u00fczenlenmesinde bozulma, Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131 patolojisinin kritik bir y\u00f6n\u00fcd\u00fcr. Son ara\u015ft\u0131rmalar, \u03b1-sin\u00fcklin agregatlar\u0131n\u0131n h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde toksik oldu\u011funu ve bu toksisitenin h\u00fccreler aras\u0131nda yay\u0131labilece\u011fini g\u00f6zlemledi. Ancak, bu toksisiteyi ve yay\u0131l\u0131m\u0131 kontrol eden molek\u00fcler mekanizmalar iyi karakterize edilmemi\u015ftir. Son zamanlarda, h\u00fccre i\u00e7i giri\u015flerini i\u00e7 zarlar\u0131n y\u0131rt\u0131lmas\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftiren vir\u00fcsler ve bakteriler \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu organizmalar\u0131n zarlar\u0131n y\u0131rt\u0131lmas\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in galektin proteinlerinin yeniden da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 kulland\u0131. Bu yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, \u03b1-sin\u00fcklin agregatlar\u0131n\u0131n n\u00f6ronal h\u00fccre hatlar\u0131nda lizozomlar\u0131n y\u0131rt\u0131lmas\u0131na neden olabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu y\u0131rt\u0131lma, \u03b1-sin\u00fcklin agregatlar\u0131n\u0131n h\u00fccrelere do\u011frudan eklenmesiyle veya \u03b1-sin\u00fcklinin h\u00fccreden h\u00fccreye aktar\u0131lmas\u0131yla tetiklenebilir. Ayr\u0131ca, \u03b1-sin\u00fcklinin lizozomlar\u0131 y\u0131rtmas\u0131n\u0131n hedef h\u00fccrelerde katepsin B ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak reaktif oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) artmas\u0131na neden oldu\u011funu g\u00f6zlemliyoruz. Son olarak, \u03b1-sin\u00fcklin agregatlar\u0131n\u0131n THP-1 h\u00fccrelerinde inflammasomun etkinle\u015fmesine neden olabilece\u011fini g\u00f6zlemliyoruz. Lizozomlar\u0131n y\u0131rt\u0131lmas\u0131, mitokondriyal disfonksiyonu ve iltihab\u0131 tetiklemesiyle bilinir ve her ikisi de Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n iyi bilinen y\u00f6nleridir, bu nedenle bu y\u00f6nleri Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u03b1-sin\u00fcklin patolojisinin yay\u0131lmas\u0131na ba\u011flar."}
{"_id":"14103509","title":"Mechanistic Fracture Criteria For The Failure Of Human Cortical Bone","text":"\u0130nsan kemikteki k\u0131r\u0131lman\u0131n mekanik bir anlay\u0131\u015f\u0131, ya\u015f ve hastal\u0131kla ili\u015fkili k\u0131r\u0131lma riskini tahmin etmek i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Geni\u015f kapsaml\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalara ra\u011fmen, mikro yap\u0131n\u0131n kemikteki ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini a\u00e7\u0131klayan mekanik bir \u00e7er\u00e7eve eksik. Metal ve seramik malzemeler i\u00e7in yerel ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k kriterlerini i\u00e7eren mikromekanik modeller geli\u015ftirilmesine ra\u011fmen, biyolojik malzemeler i\u00e7in bu t\u00fcr modellerin say\u0131s\u0131 azd\u0131r. Asl\u0131nda, kemikteki k\u0131r\u0131lman\u0131n yerel gerilme kontrol\u00fc alt\u0131nda oldu\u011fu yayg\u0131n olarak kabul edilen g\u00f6r\u00fc\u015fe destek sa\u011flayacak hi\u00e7bir kan\u0131t yoktur, \u00f6rne\u011fin, metalik malzemelerde \u00e7ekme k\u0131r\u0131lmas\u0131nda oldu\u011fu gibi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bu kan\u0131t\u0131, kemikte kritik ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k olaylar\u0131n\u0131n do\u011fas\u0131n\u0131 ayd\u0131nlatmak i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f yeni bir dizi deney arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sunuyoruz. Yay\u0131lan \u00e7atla\u011f\u0131n kemik mikro yap\u0131s\u0131yla nas\u0131l etkile\u015fime girdi\u011fini inceliyoruz ve k\u0131r\u0131lman\u0131n mekanik bir anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 sa\u011fl\u0131yoruz, ayr\u0131ca \u00f6zelliklerin y\u00f6nlere g\u00f6re nas\u0131l de\u011fi\u015fti\u011fini tan\u0131ml\u0131yoruz. \u0130nsan kabuklu kemikteki k\u0131r\u0131lman\u0131n gerilme kontrol\u00fcyle tutarl\u0131 oldu\u011fu bulundu ve mikro yap\u0131n\u0131n etkisi birka\u00e7 g\u00fc\u00e7lendirme mekanizmas\u0131 terimleriyle a\u00e7\u0131klanabilir. Bu mekanizmalar\u0131n g\u00f6receli \u00f6nemini tahmin ediyoruz, \u00f6rne\u011fin, k\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f ba\u011f k\u00f6pr\u00fcleme."}
{"_id":"14105446","title":"Inhibition of limb regeneration in the axolotl after treatment of the skin with actinomycin D.","text":"Bu deneyde, aktinomisin D, uzuv regenerasyonu s\u0131ras\u0131nda yar derisinin alttaki dokular \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Axolotl \u00f6n uzuvlar\u0131nda, dirsekten omuza kadar deri \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Sa\u011f uzuvlar\u0131n derisi, 0,6% sodyum klor\u00fcrde 5,0 veya 10,0 \u03bcg\/ml aktinomisin D'ye \u00fc\u00e7 saat boyunca bat\u0131r\u0131ld\u0131. Kontroller i\u00e7in, sol uzuvlar\u0131n derisi ayn\u0131 s\u00fcre boyunca 0,6% sodyum klor\u00fcrde bat\u0131r\u0131ld\u0131. Her par\u00e7a deri, ortotopik olarak yeniden dikildi ve her iki uzuv da tedavi edilmi\u015f derinin yak\u0131n\u0131nda dirsekten kesildi. \u0130lk iyile\u015fme d\u00f6neminden sonra, kontrol uzuvlar\u0131 normal olarak regenerasyon g\u00f6sterdi. Sadece biraz daha soluk bir renk d\u0131\u015f\u0131nda, aktinomisin ile tedavi edilmi\u015f deriye sahip uzuvlar, hem makroskobik hem de histolojik olarak kontrol uzuvlar\u0131ndan ay\u0131rt edilemezdi, amputasyonun ilk haftas\u0131nda. Kontrol uzuvlar\u0131 erken blastemalar olu\u015ftururken, deneysel uzuvlarda g\u00f6zle g\u00f6r\u00fcl\u00fcr bir regenerasyon kan\u0131t\u0131 yoktu, ancak histolojik olarak baz\u0131 dediferenlasyon meydana geliyordu. Normalde kontrol regeneratlar\u0131nda \u00fc\u00e7 ila d\u00f6rt parmak, blastemalar\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131ndan \u00f6nce g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu. 35-40 g\u00fcn i\u00e7inde, deneysel uzuvlar\u0131n \u00e7o\u011funda blastemalar ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131. Bu blastemalar \u00e7ok h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde geli\u015fti ve k\u0131sa bir s\u00fcre i\u00e7inde bir\u00e7oklar\u0131 kontrol uzuvlar\u0131na yak\u0131n geli\u015fim d\u00fczeylerine ula\u015ft\u0131. Aktinomisin D, apikal epidermal kap\u0131n olu\u015fumunu ge\u00e7ici olarak bask\u0131lar ve daha sonra dediferente olmu\u015f h\u00fccrelerin bir blastema haline gelmesi i\u00e7in bir araya gelmesini engeller. Etki ge\u00e7tikten sonra, bir apikal kap olu\u015fur ve dediferente olmu\u015f h\u00fccreler h\u0131zla bir blastema haline gelir ve farkl\u0131la\u015fmaya ba\u015flar."}
{"_id":"14116046","title":"Retinoic acid-related orphan receptors \u03b1 and \u03b3: key regulators of lipid\/glucose metabolism, inflammation, and insulin sensitivity","text":"Retinoik asit ile ili\u015fkili yetim resept\u00f6rler ROR\u03b1 ve ROR\u03b3, lipid\/glukoz homeostaz\u0131 ve \u00e7e\u015fitli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fonksiyonlar\u0131nda d\u00fczenleyici bir rol oynar ve metabolik sendrom ile birka\u00e7 enflamatuar hastal\u0131\u011f\u0131n geli\u015fimiyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. ROR\u03b1 eksikli\u011fi olan fareler, ya\u015fa ve diyetle ili\u015fkili obezite, karaci\u011fer steatozu ve ins\u00fclin direncinden korunur. ROR\u03b1 eksikli\u011fi olan farelerde karaci\u011fer steatozuna kar\u015f\u0131 diren\u00e7, birka\u00e7 lipit sentezi, ta\u015f\u0131ma ve depolama d\u00fczenleyen genin azalt\u0131lm\u0131\u015f ifadesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Adipoz dokuya ili\u015fkili enflamasyon, ins\u00fclin direncinin geli\u015fmesinde kritik bir rol oynar ve ROR\u03b1 eksikli\u011fi olan farelerde, M1 makrofajlar\u0131n azalt\u0131lm\u0131\u015f infiltrasyonu ve bir\u00e7ok proenflamatuar genin azalm\u0131\u015f ifadesiyle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azal\u0131r. ROR\u03b3 eksikli\u011fi de, ROR\u03b1 eksikli\u011fi mekanizmas\u0131ndan farkl\u0131 g\u00f6r\u00fcnen bir yolla diyetle ili\u015fkili ins\u00fclin direncine kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flar. Son ara\u015ft\u0131rmalar, ROR'lar\u0131n, metabolik genlerin d\u00fczenlenmesinde ve metabolik sendromda \u00f6nemli bir ba\u011flant\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Ligand ba\u011f\u0131ml\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6rleri olarak, ROR'lar obezite ve ili\u015fkili metabolik hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde, karaci\u011fer steatozu, adipoz dokuya ili\u015fkili enflamasyon ve ins\u00fclin direnci de dahil olmak \u00fczere yeni hedefler sunabilir."}
{"_id":"14118484","title":"ERS\/ESTS clinical guidelines on fitness for radical therapy in lung cancer patients (surgery and chemo-radiotherapy).","text":"Avrupa Solunum Derne\u011fi (ERS) ve Avrupa G\u00f6\u011f\u00fcs Cerrahisi Derne\u011fi (ESTS), akci\u011fer kanseri hastalar\u0131n\u0131n i\u015flevsel de\u011ferlendirmesi \u00fczerine \u00e7ok disiplinli uzmanlar\u0131n i\u015fbirli\u011fi i\u00e7in bir platform sa\u011flad\u0131. Bu i\u015fbirli\u011fi, cerrahi ve kemoterapi i\u00e7in uygunluk konusunda klinisyenlere net ve g\u00fcncel k\u0131lavuzlar haz\u0131rlamak ve \u00f6neriler geli\u015ftirmek amac\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fti. Konu, farkl\u0131 ba\u015fl\u0131klara ayr\u0131ld\u0131 ve her bir ba\u015fl\u0131k en az iki uzmana atand\u0131. Yazarlar, kendi stratejilerine g\u00f6re literat\u00fcr\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131, ancak merkezi bir literat\u00fcr incelemesi yap\u0131lmad\u0131. Her bir konu i\u00e7in uzmanlar taraf\u0131ndan yaz\u0131lan taslak raporlar, t\u00fcm uzman paneli taraf\u0131ndan incelendi, tart\u0131\u015f\u0131ld\u0131 ve oyland\u0131. Her bir \u00f6neriyi destekleyen kan\u0131tlar \u00f6zetlendi ve \u0130sko\u00e7 \u0130nterdisipliner K\u0131lavuzlar A\u011f\u0131 De\u011ferlendirme Grubu taraf\u0131ndan a\u00e7\u0131klanan \u015fekilde derecelendirildi. Fonksiyonel bir algoritma arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla akci\u011fer reseksiyon adaylar\u0131n\u0131n risk stratifikasyonu i\u00e7in klinik uygulama k\u0131lavuzlar\u0131 olu\u015fturuldu ve geli\u015ftirildi. Bu k\u0131lavuzlar, kardiyolojik de\u011ferlendirme, 1 saniyelik zorlamal\u0131 solunum hacmi, sistematik karbondioksit akci\u011fer dif\u00fczyon kapasitesi ve egzersiz testlerine vurgu yap\u0131yor. Akci\u011fer reseksiyonu i\u00e7in bilimsel kan\u0131tlar daha sa\u011flam olmas\u0131na ra\u011fmen, kemoterapi ve radyoterapi \u00f6ncesi herhangi bir spesifik test, kesme de\u011feri veya algoritma \u00f6nermek i\u00e7in yeterli veri bulunamad\u0131\u011f\u0131ndan, bu konuda \u00f6neride bulunamad\u0131k. Akci\u011fer kanseri hastalar\u0131n\u0131n y\u00f6netimi i\u00e7in \u00e7ok disiplinli ekipler taraf\u0131ndan uzmanla\u015fm\u0131\u015f ortamlarda bak\u0131m \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"14119470","title":"The Ran GTPase regulates mitotic spindle assembly","text":"Ran, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn interfaz a\u015famas\u0131nda n\u00fckleer ta\u015f\u0131ma i\u00e7in belirgin bir rol oynayan bol miktarda bulunan bir n\u00fckleer GTPazd\u0131r, ancak mitotik d\u00fczenlemede daha az iyi anla\u015f\u0131lan roller de vard\u0131r. Ran'\u0131n n\u00fckleotit ba\u011flama durumu, bir GTPaz aktivat\u00f6r proteini olan RanGAP1 ve bir guanin n\u00fckleotit de\u011fi\u015ftirme fakt\u00f6r\u00fc olan RCC1 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. Ran ayr\u0131ca bir guanin n\u00fckleotit ayr\u0131\u015fma inhibit\u00f6r\u00fc olan RanBP1 ile etkile\u015fime girer. RanBP1, GTP ba\u011fl\u0131 Ran'a y\u00fcksek bir ba\u011fl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir ve RanGAP1 i\u00e7in bir kofakt\u00f6r olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, bu da Ran'da GAP taraf\u0131ndan medyasyonda GTP hidrolizinin h\u0131z\u0131n\u0131 yakla\u015f\u0131k on kat art\u0131r\u0131r. RanBP1 seviyeleri h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn boyunca dalgalan\u0131r ve artan RanBP1 konsantrasyonlar\u0131, memelilerde ve Xenopus yumurta ekstraktlar\u0131nda mitozis s\u00fcresini uzat\u0131r (g\u00f6r\u00fc\u015fmelerimizde bulunan). Artan RanBP1 konsantrasyonlar\u0131n\u0131n mitozisi nas\u0131l bozdu\u011funu inceledik. Bulgular\u0131m\u0131z, d\u0131\u015f kaynakl\u0131 RanBP1'in eklenmesiyle Xenopus yumurta ekstraktlar\u0131nda spindle montaj\u0131n\u0131n dramatik \u015fekilde bozuldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Sunulan kan\u0131tlar, Ran'\u0131n spindle montaj\u0131ndaki rol\u00fcn\u00fcn n\u00fckleer ta\u015f\u0131ma ba\u011f\u0131ms\u0131z oldu\u011funu ve muhtemelen mikrot\u00fcb\u00fcl dinamiklerinde de\u011fi\u015fiklikler yoluyla medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14121786","title":"A summary of the effects of antihypertensive medications on measured blood pressure.","text":"\n## Arka Plan\nAile verileri \u00fczerine epidemiyolojik analiz, antihipertansif ila\u00e7lar\u0131n etkilerinden s\u0131kl\u0131kla etkilenir. Burada, kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 (BP) d\u00fc\u015f\u00fcren ila\u00e7lar\u0131n etkilerini ara\u015ft\u0131ran bir\u00e7ok klinik denemenin \u00f6zeti sunulmaktad\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\nPubMed'den incelenen 137 tek ila\u00e7l\u0131 terapi ve 28 kombinasyon ila\u00e7l\u0131 terapi i\u00e7eren 11.739 kat\u0131l\u0131mc\u0131 ile toplam 137 klinik deneme vard\u0131. Alt\u0131 ana antihipertansif ila\u00e7 s\u0131n\u0131f\u0131\/grubu, etnik k\u00f6kenlere g\u00f6re kategorize edildi: angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim (ACE) inhibit\u00f6rleri, alfa1 blokerleri, kardiyoselektif beta blokerleri (beta1 blokerleri), kalsiyum kanal blokerleri, tiyazid ve tiyazid benzeri di\u00fcretikler ve d\u00f6ng\u00fc di\u00fcretikler.\n\n## Sonu\u00e7lar\nOturma veya uzanma pozisyonu ile kan bas\u0131nc\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri i\u00e7in etnik gruplar birle\u015ftirildi\u011finde, tek ila\u00e7l\u0131 ACE inhibit\u00f6r tedavisi, sistolik ve diastolik kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 12,5\/9,5 mm Hg d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc; alfa1 blokerleri 15,5\/11,7 mm Hg; beta1 blokerleri 14,8\/12,2 mm Hg; kalsiyum kanal blokerleri 15,3\/10,5 mm Hg; tiyazid di\u00fcretikleri 15,3\/9,8 mm Hg; ve d\u00f6ng\u00fc di\u00fcretikler 15,8\/8,2 mm Hg. Bununla birlikte, ACE inhibit\u00f6rleri, alfa1 blokerleri ve beta1 blokerleri, Afrika Amerikal\u0131lar aras\u0131nda, Afrika Amerikal\u0131lar d\u0131\u015f\u0131nda olanlara k\u0131yasla daha az etkiliydi, kalsiyum kanal blokerleri, tiyazid di\u00fcretikleri ve d\u00f6ng\u00fc di\u00fcretikler ise Afrika Amerikal\u0131lar aras\u0131nda, Afrika Amerikal\u0131lar d\u0131\u015f\u0131nda olanlara k\u0131yasla daha etkiliydi. Etnik gruplar birle\u015ftirildi\u011finde, iki ila\u00e7l\u0131 kombinasyon tedavisi i\u00e7in ikinci ilac\u0131n kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrme etkisi, tek ila\u00e7l\u0131 tedavi etkisine k\u0131yasla sistolik kan bas\u0131nc\u0131nda %84 ve diastolik kan bas\u0131nc\u0131nda %65 idi.\n\n## Sonu\u00e7\nBurada rapor edilen kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcren etkiler, antihipertansif ila\u00e7 kullan\u0131m"}
{"_id":"14128314","title":"Stem Cells and Early Lineage Development","text":"Son zamanlarda, \u00e7e\u015fitli kaynaklardan, yeniden programlanm\u0131\u015f yeti\u015fkin somatik h\u00fccreler de dahil olmak \u00fczere \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n elde edilmesi, bu farkl\u0131 \u00e7oklu potansiyelli durumlar\u0131n geli\u015fimsel e\u015fde\u011ferli\u011fi sorusunu g\u00fcndeme getiriyor. En az iki farkl\u0131 durum, blastositteki epiblast \u00f6nc\u00fcllerini ve daha sonra gastrulasyona giren embriyodaki \u00e7oklu potansiyelli \u00f6nc\u00fclleri temsil ediyor. Farkl\u0131 \u00e7oklu potansiyelli hatlar\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7taki geli\u015fimsel durumunu anlamak, terap\u00f6tik olarak ilgili h\u00fccre t\u00fcrlerine farkl\u0131la\u015fma i\u00e7in ba\u015flang\u0131\u00e7 ko\u015fullar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik \u00f6neme sahiptir."}
{"_id":"14131683","title":"Divergent clonal evolution of castration resistant neuroendocrine prostate cancer","text":"Prostat kanseri tedavisinde androjen resept\u00f6r\u00fc (AR) y\u00f6nlendirilen terapiye kar\u015f\u0131 giderek daha fazla tan\u0131nan bir diren\u00e7 mekanizmas\u0131, epitel plastikli\u011fi i\u00e7erir, burada t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri d\u00fc\u015f\u00fck ila yok AR ifadesi g\u00f6sterir ve s\u0131kl\u0131kla n\u00f6roendokrin \u00f6zellikler ta\u015f\u0131r. Bu 'alternatif' tedavi direnci h\u00fccre durumunun etiolojisi ve molek\u00fcler temeli tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, hastalardan metastatik biyopsi verilerini analiz ederek, kastrasyon direnci t\u00fcm\u00f6rleri ve histolojik olarak prostat adenokarsinomu (CRPC-Adeno) olarak karakterize edilen n\u00f6roendokrin prostat kanseri (CRPC-NE) aras\u0131nda \u00f6nemli genomik bir \u00f6rt\u00fc\u015fme g\u00f6zlemledik; biyopsi \u00f6rneklerinin ayn\u0131 bireyler \u00fczerinde zaman noktalar\u0131, en tutarl\u0131 modelin farkl\u0131 klonal evrimle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Genom geni\u015f DNA metilasyon analizi, CRPC-NE t\u00fcm\u00f6rleri ve CRPC-Adeno aras\u0131nda belirgin epigenetik farkl\u0131l\u0131klar ortaya koydu ve ayr\u0131ca klinik olarak AR ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131\u011f\u0131 \u00f6zelliklerine sahip CRPC-Adeno \u00f6rneklerini CRPC-NE olarak belirledi, bu da epigenetik d\u00fczenleyicilerin bu tedavi direnci durumunun ind\u00fcklenmesinde ve\/veya korunmas\u0131nda rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ileri prostat kanseri tedavisinde diren\u00e7 mekanizmas\u0131 olarak alternatif, 'AR duyars\u0131z' bir h\u00fccre durumunun farkl\u0131 klonal evrimle ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir."}
{"_id":"14145440","title":"S-phase-promoting cyclin-dependent kinases prevent re-replication by inhibiting the transition of replication origins to a pre-replicative state","text":"ARKA PLAN DNA replikasyonu ve mitoz, kinaz komplekslerinin etkinle\u015fmesiyle tetiklenir, her biri bir siklin ve bir siklin-ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz (Cdk) i\u00e7erir. S a\u015famas\u0131n\u0131n (replikasyon) veya M a\u015famas\u0131n\u0131n (mitoz) ger\u00e7ekle\u015fip ger\u00e7ekle\u015fmeyece\u011fini belirleyen Cdks'in farkl\u0131 s\u0131n\u0131flarla siklinlere ba\u011flanmas\u0131 m\u00fcmk\u00fcn g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Son zamanlarda, mayal\u0131 maya Saccharomyces cerevisiae'de (S. cerevisiae) bireysel B tipi siklinlerin (CLB1-CLB6 genleri taraf\u0131ndan kodlananlar) hem s\u00fcre\u00e7lerde i\u015flevlere sahip olabilece\u011fi ke\u015ffedildi, bu da bu fikre \u015f\u00fcphe d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcyor.\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z:\n\nS. cerevisiae'de C1b1-C1b4 genleri eksikli\u011fi olan mayalar, DNA replikasyonunu bir kez ger\u00e7ekle\u015ftirir ancak mitoz a\u015famas\u0131na giremezler. SIM1 ve SIM2 (SEC72 ile ayn\u0131d\u0131r) genlerinde izole etti\u011fimiz iki mutasyon, bu h\u00fccrelerin ekstra bir DNA replikasyon turunu mitoz olmadan ger\u00e7ekle\u015ftirmesine izin verir. S a\u015famas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden Clb5 kinaz, ebeveyn mayan\u0131n G2 a\u015fama dura\u011f\u0131nda aktif kal\u0131r, ancak sim mutantlar\u0131nda h\u0131zla aktivitesi azal\u0131r. CLB5 geninin artan ifadesi, yeniden replikasyonu \u00f6nler. Bu nedenle, G1 a\u015famas\u0131ndaki h\u00fccrelerde DNA replikasyonunu te\u015fvik eden bir B tipi siklin-kinaz, G2 a\u015famas\u0131ndaki h\u00fccrelerde yeniden replikasyonu \u00f6nleyebilir. C1b kinazlar\u0131n\u0131n inaktivasyonu, spesifik C1b-Cdk1 inhibit\u00f6r\u00fc p40SIC1'in ifadesiyle, G2\/M a\u015famas\u0131n\u0131 nocodazol ile engelleyen h\u00fccrelerde replikasyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131nda prereplikatif bir duruma neden olur. C1b-Cdk1 kinazlar\u0131n\u0131n yeniden etkinle\u015ftirilmesi, ikinci bir DNA replikasyon turunu tetikler.\n\nSonu\u00e7:\n\n\u00d6neriyoruz ki, S a\u015famas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden siklin B-Cdk kompleksleri, S, G2 ve M a\u015famalarda replikasyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131n\u0131n prereplikatif bir duruma ge\u00e7mesini engelleyerek yeniden replikasyonu \u00f6nler. Bu model, ba\u015flang\u0131\u00e7lar\u0131n sadece bir kez S a\u015famas\u0131n\u0131n ger\u00e7ekle\u015fmesi ve S a\u015famas\u0131n\u0131n \u00f6nceki M a\u015famas\u0131n\u0131n tamamlanmas\u0131na"}
{"_id":"14149065","title":"E-cadherin engagement stimulates proliferation via Rac1","text":"E-kadherin, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesinin bask\u0131lanmas\u0131 ve k\u00fclt\u00fcrde h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n inhibisyonu ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Normal rat kidney-52E (NRK-52E) veya MCF-10A epitel h\u00fccrelerinin konforundan kademeli olarak azalt\u0131lan tohumlama yo\u011funlu\u011funu g\u00f6zlemledik, bu da h\u00fccrelerin b\u00fcy\u00fcme dura\u011f\u0131ndan ger\u00e7ekten serbest kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Beklenmedik bir \u015fekilde, h\u00fccrelerin kom\u015fu h\u00fccrelerden izole edildi\u011fi \u015fekilde tohumlama yo\u011funlu\u011funu daha da azaltmak, \u00e7o\u011falman\u0131n azalmas\u0131na neden oldu. Mikro m\u00fchendislikli alt y\u00fczeyler kullan\u0131larak yap\u0131lan deneyler, E-kadherin etkile\u015fiminin orta tohumlama yo\u011funluklar\u0131nda \u00e7o\u011falman\u0131n zirvesini uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131, y\u00fcksek yo\u011funluklarda \u00e7o\u011falma dura\u011f\u0131n\u0131n ise E-kadherin ile ili\u015fkili olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak alt y\u00fczeyle yay\u0131lma konusunda h\u00fccrelerin kalabal\u0131\u011fa ba\u011fl\u0131 olarak azalmas\u0131yla sonu\u00e7land\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Rac1 aktivitesi, \u00f6zellikle orta tohumlama yo\u011funluklar\u0131nda E-kadherin etkile\u015fimi taraf\u0131ndan tetiklendi ve cadherin taraf\u0131ndan uyar\u0131lan \u00e7o\u011falma, p120-katenin taraf\u0131ndan kontrol edilen Rac1 aktivitesinin d\u00fczenlenmesine ba\u011fl\u0131yd\u0131. Bu bulgular, E-kadherinin \u00e7o\u011falman\u0131n d\u00fczenlenmesindeki uyar\u0131c\u0131 rol\u00fcn\u00fc ortaya koymaktad\u0131r ve h\u00fccre-h\u00fccre temas\u0131n\u0131n farkl\u0131 ortamlarda epitel h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 tetikleyebilece\u011fi veya inhibe edebilece\u011fi basit bir mekanizma tan\u0131mlamaktad\u0131r."}
{"_id":"14155726","title":"Structure of Actin-related protein 8 and its contribution to nucleosome binding","text":"N\u00fckleer aktin-ili\u015fkili proteinler (Arps), kromatin yeniden d\u00fczenleyicilerinin birka\u00e7 alt birimidir, ancak bu komplekslerdeki molek\u00fcler i\u015flevleri net de\u011fildir. INO80 kompleksinin alt birimi Arp8'in ATP ba\u011fl\u0131 formunun kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. \u0130nsan Arp8, korunmu\u015f aktin katlamas\u0131nda birka\u00e7 ekleme i\u00e7erir, bu da polimerize edememesinin nedenini a\u00e7\u0131klar. En dikkat \u00e7ekici \u015fekilde, bir ekleme aktif site yar\u0131\u011f\u0131na sar\u0131l\u0131r ve alan mimarisini sabitlemi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcr, aktif site aktin ile payla\u015f\u0131lan \u00f6zellikler ise t\u00fcmosterik kontrol edilen ATPaz aktivitesini ima eder. Nukleozomlar ve histon kompleksleri ile nicel ba\u011flanma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, Arp8 ve INO80'in Arp8-Arp4-aktin-HSA alt kompleksinin, H3-H4 tetramerleri ve H2A-H2B dimerleri yerine nucleozomlar\u0131 ve H3-H4 (2) serbest formlar\u0131n\u0131 tercih etti\u011fini g\u00f6sterir, bu da Arp8'in bir nucleozom tan\u0131ma mod\u00fcl\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ima eder. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Arp4, (\u00e7\u00f6z\u00fclme) montaj ara \u00fcr\u00fcnlerine ba\u011flanarak yeniden d\u00fczenleyicilere hizmet edebilir, serbest (H3-H4)(2) yerine nucleozomlar\u0131 ve H2A-H2B dimerlerini tercih eder."}
{"_id":"14171859","title":"Regulation of \u03b2-Adrenergic Receptor Signaling by S-Nitrosylation of G-Protein-Coupled Receptor Kinase 2","text":"Beta-adrenerjik resept\u00f6rler (beta-AR'ler), prototipik G protein ba\u011fl\u0131 resept\u00f6rler (GPCRs), bir\u00e7ok fizyolojik i\u015flemin d\u00fczenlenmesinde kritik bir rol oynar. GPCR kinazlar\u0131 (GRKs), G protein sinyalizasyonunu s\u0131n\u0131rlar ve resept\u00f6rleri i\u00e7e alma i\u00e7in hedefler. Nitrik oksit (NO) ve\/veya S-nitrosotiyol (SNO'lar), canl\u0131larda beta-AR sinyalizasyonunun kayb\u0131n\u0131 \u00f6nleyebilir, ancak molek\u00fcler ayr\u0131nt\u0131lar bilinmemektedir. Burada, farelerde SNO'lar\u0131n beta-AR ifadesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve agonist taraf\u0131ndan uyaran resept\u00f6r\u00fcn indirgenmesini \u00f6nledi\u011fini g\u00f6steriyoruz; ve h\u00fccrelerde, SNO'lar GRK2 taraf\u0131ndan beta-AR fosforlamas\u0131n\u0131 azalt\u0131r ve daha sonra resept\u00f6re beta-arrestin'in rekrut edilmesini engeller, bu da resept\u00f6r\u00fcn duyars\u0131zla\u015fmas\u0131n\u0131n ve i\u00e7e al\u0131nmas\u0131n\u0131n azalt\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7ar. Hem h\u00fccrelerde hem de dokularda, GRK2, SNO'lar ve NO sintazlar\u0131 taraf\u0131ndan S-nitrosil edilir ve birden fazla GPCR'nin agonistlerle uyaran\u0131 takiben GRK2 S-nitrosilasyonu artar. GRK2'nin Cys340's\u0131, S-nitrosilasyon taraf\u0131ndan inhibe edilen ana nokta olarak belirlenmi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, GPCR sinyalizasyonunun d\u00fczenlenmesinde merkezi bir molek\u00fcler mekanizma ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"14174055","title":"Electroporation enables the efficient mRNA delivery into the mouse zygotes and facilitates CRISPR\/Cas9-based genome editing","text":"Son zamanlarda CRISPR\/Cas9 sisteminin kullan\u0131m\u0131, mutlu fareler \u00fcretmek i\u00e7in gereken s\u00fcreyi dramatik olarak azaltt\u0131, ancak zaman alan mikro enjekte etme ad\u0131m\u0131 hala y\u00fcksek verimli genetik analiz i\u00e7in uygulamas\u0131n\u0131 engelliyor. Burada, CRISPR\/Cas9 sisteminin RNA'lar\u0131n\u0131 zigotlara elektroporasyon yoluyla enjekte ederek basit, y\u00fcksek verimli ve b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli bir genom d\u00fczenleme y\u00f6ntemi geli\u015ftirdik. Bu y\u00f6ntemi kullanarak, tek iplikli deoksiribon\u00fckleotit (ssODN) ile far\u0131 embriyolar\u0131nda knock-in ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Bu y\u00f6ntem, farelerde b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli genetik analizi kolayla\u015ft\u0131r\u0131yor."}
{"_id":"14178995","title":"Summary","text":"Genetik hastal\u0131klar Hutchinson-Gilford progeria sendromu (HGPS) ve k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131 dermopati (RD), lamin A olgunla\u015fma yolundaki kusurlardan dolay\u0131 farnesil edilmi\u015f prelamin A birikimi nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kar. Bu iki hastal\u0131k da h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015flanma belirtilerini sergileyebilir. Farnesil edilmi\u015f prelamin A birikiminin bu h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015flanma fenotiplerine nas\u0131l yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131na dair mekanizma anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, HGPS ve RD fibroblastlar\u0131nda genetik b\u00fct\u00fcnl\u00fckte bir bozulma nedeniyle DNA hasar kontrol noktalar\u0131n\u0131n s\u00fcrekli olarak etkinle\u015ftirildi\u011fini g\u00f6steren kan\u0131tlar\u0131 sunuyoruz. Bu hasta h\u00fccrelerinde kontrol noktas\u0131 kinazlar\u0131 Ataxia-telangiectasia-de\u011fi\u015ftirilmi\u015f (ATM) ve ATR'nin (ATM ve Rad3 ili\u015fkili) inaktivasyonu erken replikasyon tutukunu k\u0131smen a\u015fabilir. Hasta h\u00fccrelerine protein farnesil transferaz inhibit\u00f6r\u00fc (FTI) ile tedavi uygulanmas\u0131, DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131n ve hasar kontrol sinyallerinin azalmas\u0131na yol a\u00e7mad\u0131, ancak tedavi, bu progeroid sendromlar\u0131n \u00e7ekirdeklerinin anormal \u015fekillerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde tersine \u00e7evirdi. Bu, DNA hasar birikimi ve anormal \u00e7ekirdek morfolojisinin bu progeroid sendromlarda prelamin A birikiminden kaynaklanan ba\u011f\u0131ms\u0131z fenotipler oldu\u011funu g\u00f6sterir. DNA hasar birikimi HGPS'nin semptomlar\u0131nda \u00f6nemli bir katk\u0131da bulunmas\u0131 nedeniyle, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z HGPS'nin yaln\u0131zca FT\u0130'lerle tedavi edilebilece\u011fi ihtimalini sorgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"14180217","title":"The Buccaneer software for automated model building. 1. Tracing protein chains.","text":"Bir protein zincirinin deneysel elektron yo\u011funluk haritalar\u0131nda otomatik izlenmesine y\u00f6nelik yeni bir teknik a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. Teknik, olas\u0131 C(alfa) pozisyonlar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in y\u00f6nlendirilmi\u015f elektron yo\u011funlu\u011fu olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 hedef fonksiyonunun tekrarl\u0131 uygulamas\u0131na dayanmaktad\u0131r. Bu fonksiyon, haritada birka\u00e7 vaat eden 'tohum' pozisyonlar\u0131n\u0131n konumland\u0131r\u0131lmas\u0131nda ve bu ba\u015flang\u0131\u00e7 C(alfa) pozisyonlar\u0131n\u0131 uzanm\u0131\u015f zincir par\u00e7alar\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmede uygulan\u0131r. Zincir par\u00e7alar\u0131n\u0131 bir ba\u015flang\u0131\u00e7 zincire izlemek i\u00e7in teknikler tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"14180565","title":"Expression profile of genes modulated by Aloe emodin in human U87 glioblastoma cells.","text":"Glioblastoma, gliomalar\u0131n en agresif ve k\u00f6t\u00fc huylu formu, \u00e7e\u015fitli kemoterap\u00f6tik ajanlara diren\u00e7li gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu nedenle, glioblastoma geli\u015fimi ve ilerlemesinde rol oynayan belirli molek\u00fcler yollar\u0131 hedefleyen yakla\u015f\u0131mlar yo\u011fun bir \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. Aloe emodin, kanser h\u00fccrelerinde birka\u00e7 genin ifadelerini d\u00fczenledi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Amac\u0131m\u0131z, mikroarray teknolojisi kullanarak insan U87 glioblastoma h\u00fccre hatt\u0131nda Aloe emodin tedavisinin gen ifadesi profillerine olan terap\u00f6tik etkisini anlamakt\u0131. Gen ifadesi analizi, 58.6 \u03bcg\/ml konsantrasyonda 24 saat tedavi edildikten sonra 28.869 genin 8.226's\u0131nda gen de\u011fi\u015fiklikleri tespit etti. Bu toplam\u0131n 34'\u00fc, p<0.05 d\u00fczeyinde istatistiksel olarak anlaml\u0131 de\u011fi\u015fiklikler (1.07 ile 1.87 kat) g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7lar, Aloe emodin tedavisine yan\u0131t olarak 22 genin ifadelerinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve 12 genin ifadelerinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu genler, biyolojik i\u015flevlerine g\u00f6re birka\u00e7 k\u00fcmeye ayr\u0131ld\u0131, U87 h\u00fccrelerinde apoptoz (programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc) ve dokusal yeniden \u015fekillendirme ind\u00fcklenmesini ortaya koydu (p<0.01). Apoptik k\u00fcmeden birka\u00e7 genin, \u00f6rne\u011fin SHARPIN, BCAP31, FIS1, RAC1 ve TGM2'nin ifade d\u00fczeylerinde \u00f6nemli de\u011fi\u015fiklikler, nicel ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR (qRT-PCR) ile do\u011fruland\u0131. Bu sonu\u00e7lar, Aloe emodin tedavisine dayal\u0131 kanser terapisi i\u00e7in molek\u00fcler hedefleri ke\u015ffetmek amac\u0131yla daha ileri \u00e7al\u0131\u015fmalara rehberlik edebilir."}
{"_id":"14185503","title":"The miniature genome of a carnivorous plant Genlisea aurea contains a low number of genes and short non-coding sequences","text":"ARKA PLAN Genlisea aurea (Lentibulariaceae), Lentibulariaceae ailesinden bir et\u00e7il bitki, ola\u011fand\u0131\u015f\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck bir genom boyutuna sahiptir - 63.6 Mb - daha y\u00fcksek bitkiler aras\u0131nda bilinen en k\u00fc\u00e7\u00fcklerden biridir. Genlisea'n\u0131n genom boyutlar\u0131 ve filojeni hakk\u0131ndaki veriler, bu durumun cins i\u00e7inde t\u00fcretilmi\u015f bir durum oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, G. aurea, genom k\u00fc\u00e7\u00fclme evrimsel mekanizmalar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in m\u00fckemmel bir model organizmad\u0131r.\n\nSONU\u00c7LAR Burada, G. aurea genomu hakk\u0131nda s\u0131ralama ve de novo taslak montaj\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Montaj, toplam 43.4 Mb uzunlu\u011funda 10.687 kontigden olu\u015fur ve 17.755 tam ve k\u0131smi protein kodlayan geni i\u00e7erir. Mimulus guttatus genomu ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131, \u00f6zellikle \u00e7ekirdek Lamiales klan\u0131n\u0131n bir temsilcisi olan bu genler aras\u0131ndaki \u00e7arp\u0131c\u0131 farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ortaya koymaktad\u0131r.\n\nSONU\u00c7 Genom k\u00fc\u00e7\u00fclmesi karma\u015f\u0131k bir s\u00fcre\u00e7ti ve gen kayb\u0131 ile i\u00e7 gen b\u00f6lgelerinin ve aral\u0131klar\u0131n\u0131n uzunluklar\u0131n\u0131n azalmas\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu, ancak i\u00e7 gen kayb\u0131 yoktu. Gen kayb\u0131, \u00e7ok genli ailelere ait genler i\u00e7in daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, bu da genom boyutunu azaltmak i\u00e7in genetik fazlal\u0131\u011f\u0131n \u00f6nemli bir \u00f6n ko\u015ful oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14188138","title":"Abnormal Spine Morphology and Enhanced LTP in LIMK-1 Knockout Mice","text":"In vitro ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, LIM kinaz ailesinin cofilin fosforlamas\u0131n\u0131 ve aktin dinamiklerini d\u00fczenlemedeki rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, LIMK-1'in anormal ifadesi, Williams sendromu ile ili\u015fkilidir, bu da zihinsel bir bozukluktur ve g\u00f6rsel-uzamsal bili\u015fte derin eksikliklere sahiptir. Bununla birlikte, bu kinaz ailesinin in vivo i\u015flevi hala belirsizdir. LIMK-1 knockout fareleri kullanarak, LIMK-1'in in vivo cofilin ve aktin sitoplazmik d\u00fczenlemedeki \u00f6nemli rol\u00fcn\u00fc kan\u0131tl\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, knockout farelerinde, \u015fekil bozuklu\u011fu ve sinaptik i\u015flevde \u00f6nemli anormallikler g\u00f6sterdi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz, bunlara artm\u0131\u015f hipokampal uzun s\u00fcreli potansiyel dahil. Knockout fareleri ayr\u0131ca korkuya y\u00f6nelik de\u011fi\u015ftirilmi\u015f tepkiler ve mekansal \u00f6\u011frenme g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, LIMK-1'in dendritik spine morfogenezi ve beyin i\u015flevinde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14191255","title":"Wdr5 Mediates Self-Renewal and Reprogramming via the Embryonic Stem Cell Core Transcriptional Network","text":"Embriyonik k\u00f6k (ES) h\u00fccre transkripsiyonel ve kromatin de\u011fi\u015ftirme a\u011flar\u0131, kendini yenileme bak\u0131m\u0131n\u0131n kritik unsurlar\u0131d\u0131r. Ancak, bu a\u011flar\u0131n i\u015flevsel etkile\u015fimlerinin olup olmad\u0131\u011f\u0131 ve bu etkile\u015fimlere neyin arac\u0131l\u0131k etti\u011fi hala belirsizdir. Burada, memelilerin Trithorax (trxG) kompleksinin \u00e7ekirdek \u00fcyesi olan WD tekrar etki alan\u0131 5 (Wdr5) ile undiferense edilmi\u015f durumun pozitif korelasyonunu ve ES h\u00fccre kendini yenileme d\u00fczenleyicisi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Wdr5'in H3K4 metilasyonunun \"etkileyici\" oldu\u011funu ve pluripotansl\u0131k transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Oct4 ile etkile\u015fim kurdu\u011funu kan\u0131tl\u0131yoruz. Genom geni\u015f protein lokalizasyonu ve transkriptom analizleri, Oct4 ve Wdr5 aras\u0131nda \u00f6rt\u00fc\u015fen gen d\u00fczenleyici i\u015flevleri oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Oct4-Sox2-Nanog devreleri ve trxG, anahtar kendini yenileme d\u00fczenleyicilerinin transkripsiyonunu etkinle\u015ftirmede i\u015fbirli\u011fi yapar ve ayr\u0131ca Wdr5 ifadesi, ind\u00fcklenmi\u015f pluripotansl\u0131k k\u00f6k (iPS) h\u00fccrelerinin verimli olu\u015fumunu gerektirir. \u00d6nerilen entegre model, belirli trxG \u00fcyelerinin transkripsiyonel ve epigenetik kontrol\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ES h\u00fccre kendini yenileme ve somatik h\u00fccre yeniden programlaman\u0131n bak\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7erir."}
{"_id":"14192687","title":"Neurons derived from reprogrammed fibroblasts functionally integrate into the fetal brain and improve symptoms of rats with Parkinson's disease.","text":"Uzun vadeli hedef, n\u00fckleer transfer veya alternatif yeniden programlama yakla\u015f\u0131mlar\u0131 yoluyla hastaya \u00f6zg\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 h\u00fccreler olu\u015fturmak ve b\u00f6ylece ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k reddini \u00f6nlemektir, bu da mevcut nakil t\u0131bb\u0131nda \u00f6nemli bir komplikasyondur. Son zamanlarda, Oct4, Sox2, Klf4 ve c-Myc'nin d\u00f6rt transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn fareli fibroblastlarda \u00e7oklu potansiyeli ind\u00fckledi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bununla birlikte, ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyeli h\u00fccreler (iPS) i\u00e7in n\u00f6ral h\u00fccre de\u011fi\u015ftirme stratejilerinde terap\u00f6tik potansiyeli ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131. Burada, iPS h\u00fccrelerinin k\u00fclt\u00fcr ortam\u0131nda n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelere verimli bir \u015fekilde farkl\u0131la\u015fabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Fetal farenin beynine nakledildi\u011finde, h\u00fccreler \u00e7e\u015fitli beyin b\u00f6lgelerine g\u00f6\u00e7 eder ve glia ve n\u00f6ronlara, glikozergik, GABAergik ve katikolaminergik alt t\u00fcrlere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr. Elektrofizyolojik kay\u0131tlar ve morfolojik analizler, nakledilen n\u00f6ronlar\u0131n olgun n\u00f6ral aktiviteye sahip oldu\u011funu ve ev sahibi beyin i\u00e7inde i\u015flevsel olarak entegre oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Ayr\u0131ca, iPS h\u00fccreleri, yeti\u015fkin beynine nakledildi\u011finde Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131 modelindeki davran\u0131\u015f\u0131n iyile\u015fmesine yard\u0131mc\u0131 olabilen orta beyin karakterine sahip dopamin n\u00f6ronlar\u0131na indirgenmi\u015ftir. Nakledilen h\u00fccrelerden olu\u015fan t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu en aza indirmek i\u00e7in, kontamine eden \u00e7oklu potansiyeli h\u00fccreleri ve taahh\u00fct edilmi\u015f n\u00f6ral h\u00fccreleri floresan aktif h\u00fccre s\u0131ralamas\u0131 ile ay\u0131rd\u0131k. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, do\u011frudan yeniden programlanm\u0131\u015f fibroblastlar\u0131n hayvan modelinde n\u00f6ral h\u00fccre de\u011fi\u015ftirme i\u00e7in terap\u00f6tik potansiyeli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14195528","title":"Responses of primate frontal cortex neurons during natural vocal communication.","text":"Primatlar\u0131n \u00f6n korteksinin sesli ileti\u015fimdeki rol\u00fc ve dilin evrimindeki \u00f6nemi, tart\u0131\u015fmal\u0131 bir ge\u00e7mi\u015fe sahiptir. Kan\u0131tlar, seslila\u015ft\u0131rma i\u015flenmesinin ventrolateral \u00f6n korteks n\u00f6ronlar\u0131nda meydana geldi\u011fini g\u00f6stermektedir, ancak sesli-motor aktivite, \u00f6ncelikle alt korteksli oldu\u011fu ve insanlardan farkl\u0131 bir n\u00f6ral mimariye i\u015faret etti\u011fi varsay\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Do\u011fal sesli ileti\u015fim s\u0131ras\u0131nda n\u00f6ral aktiviteye dair do\u011frudan kan\u0131tlar s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, sandalyede k\u0131s\u0131tlanm\u0131\u015f hayvanlarda ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Burada, serbest hareket eden marmosetlerin do\u011fal bir sesli davran\u0131\u015fa, antiphonal \u00e7a\u011fr\u0131 olarak bilinen bir davran\u0131\u015fa dahil olurken, \u00f6n ve \u00f6n motor korteksin tek tek n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n aktivitesini kaydettik. Amac\u0131m\u0131z, marmoset \u00f6n korteksindeki n\u00f6ronlar\u0131n, aktif ve do\u011fal ileti\u015fim ba\u011flam\u0131nda sesli sinyal i\u015fleme ve\/veya sesli motor \u00fcretimi s\u0131ras\u0131nda yan\u0131tlar sergileyip sergilemedi\u011fini test etmekti. Sesli \u00fcretim s\u0131ras\u0131nda tek tek n\u00f6ron aktivitesinde motorla ilgili de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6zlemledik, ancak bu do\u011fal davran\u0131\u015f s\u0131ras\u0131nda seslila\u015ft\u0131rma i\u015fleme i\u00e7in nispeten zay\u0131f duyusal yan\u0131tlar. Sesli-motor yan\u0131tlar, her seslila\u015ft\u0131rma pulsunun zamanlamas\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak, \u00e7a\u011fr\u0131 \u00fcretimine hem \u00f6ncesinde hem de s\u0131ras\u0131nda meydana geldi. nispeten zay\u0131f duyusal yan\u0131tlara ra\u011fmen, bir n\u00fcfus s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131c\u0131s\u0131, antiphonal bir yan\u0131t uyand\u0131ran seslila\u015ft\u0131rma uyaranlar\u0131na maruz kalan n\u00f6ral aktiviteyi, bu uyaranlara maruz kalmayanlardan ay\u0131rt edebildi. Bu bulgular, do\u011fal ileti\u015fimde non-insan primat \u00f6n korteks n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n rol\u00fcne dair ipu\u00e7lar\u0131 vermektedir ve bu alanlardaki i\u015flevsel katk\u0131lar\u0131 daha a\u00e7\u0131k bir \u015fekilde test etmek i\u00e7in \u00f6nemli bir temel sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"14198646","title":"Salt-inducible kinase 2 links transcriptional coactivator p300 phosphorylation to the prevention of ChREBP-dependent hepatic steatosis in mice.","text":"\u015ei\u015fmanl\u0131k ve tip 2 diyabet, karaci\u011ferde lipogenez art\u0131\u015f\u0131yla ili\u015fkilidir. Bu, hepatositlerde ya\u011f birikimine yol a\u00e7an, karaci\u011fer steatozu olarak bilinen bir duruma neden olur, bu da alkol olmayan ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (NAFLD) t\u00fcr\u00fcn\u00fcn en yayg\u0131n nedenidir, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde karaci\u011fer disfonksiyonunun en yayg\u0131n nedenidir. Glikozla uyar\u0131lan karbonhidrat yan\u0131t\u0131 \u00f6\u011fesi ba\u011flama proteini (ChREBP), glikoliz ve lipojenik genlerin transkripsiyonel aktivat\u00f6r\u00fc olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015f ve farelerde karaci\u011fer steatozunun geli\u015fmesinde \u00f6nemli bir rol oynam\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, transkripsiyonel aktivitesini art\u0131ran molek\u00fcler mekanizmalar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, histon asetiltransferaz (HAT) koaktivat\u00f6r\u00fc p300 ve serin\/treonin kinaz tuzlu ind\u00fcklenebilir kinaz 2 (SIK2) olarak bilinen ChREBP aktivitesinin ana \u00fcst ak\u0131\u015f d\u00fczenleyicilerini tan\u0131mlad\u0131k. K\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f fareli hepatositlerde, glikozla uyar\u0131lan p300'\u00fcn ChREBP'yi Lys672'de asetilledi\u011fini ve hedef gen promot\u00f6rlerine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 art\u0131rarak transkripsiyonel aktivitesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. SIK2, p300 HAT aktivitesini do\u011frudan serin 89'da fosforileleyerek p300'\u00fcn asetil transferaz aktivitesini inhibe etti, bu da karaci\u011fer h\u00fccrelerinde ve SIK2'yi a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden farelerde ChREBP taraf\u0131ndan medyasyona tabi tutulan lipojenizi azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, karaci\u011fer spesifik SIK2'nin indirgenmesi ve p300'\u00fcn a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilmesi karaci\u011fer steatozu, ins\u00fclin direnci ve iltihaplanmaya neden oldu, bu fenotipler SIK2\/p300'\u00fcn birlikte a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilmesiyle tersine \u00e7evrildi. Son olarak, tip 2 diyabet ve obezite faras\u0131 modellerinde, d\u00fc\u015f\u00fck SIK2 aktivitesi p300 HAT aktivitesinin artmas\u0131yla, ChREBP'nin hiperasetilasyonu ve karaci\u011fer steatozu ile ili\u015fkilendirildi. Bulgular\u0131m\u0131z, karaci\u011fer p300 aktivitesinin inhibisyonunun obez"}
{"_id":"14205246","title":"A Role for NuSAP in Linking Microtubules to Mitotic Chromosomes","text":"Mikrot\u00fcb\u00fcl (MT) bazl\u0131 bir makine olan spindle aparat\u0131, mitoz ve mayoz s\u0131ras\u0131nda kromozomlara ba\u011flan\u0131r ve onlar\u0131 ay\u0131r\u0131r. Kromatin etraf\u0131nda spindle'in kendili\u011finden olu\u015fmas\u0131, MT'lerin toplanmas\u0131, kromozomlara ba\u011flanmas\u0131 ve bipolar bir diziye d\u00fczenlenmesiyle ilgilidir. Spindle'in kendili\u011finden olu\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen bir fakt\u00f6r de RanGTP'dir. RanGTP, kromatin \u00fczerinde \u00fcretilir ve TPX2, NuMA ve NuSAP gibi, Ran taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr spindle fakt\u00f6rlerini etkinle\u015ftirir. Spindle fakt\u00f6rlerinin MT'leri kromozomlara nas\u0131l y\u00f6nlendirdi\u011fi ve ba\u011flad\u0131\u011f\u0131, \u00f6nemli a\u00e7\u0131k sorulard\u0131r. Son zamanlarda, nukleol ve spindle ili\u015fkili protein (NuSAP), merkezi spindle b\u00f6lgesinde zenginle\u015fen ve MT istikrar\u0131 ve b\u00fck\u00fclmesi i\u00e7in \u00f6nemli bir protein olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, biyokimyasal yeniden yap\u0131land\u0131rma yoluyla, NuSAP'\u0131n izole kromatin ve DNA'ya etkili bir \u015fekilde ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu yak\u0131nl\u0131kta y\u00fcksek konsantrasyonlarda MT'leri do\u011frudan \u00fcretebilece\u011fini ve tutabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca verilerimiz, NuSAP-kromatin etkile\u015fiminin Ran d\u00fczenlemesi alt\u0131nda oldu\u011funu ve Importin alfa (Impalpha) ve Imp7 taraf\u0131ndan bast\u0131r\u0131labilece\u011fini ortaya koyuyor. Spindle'in kendili\u011finden olu\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda, MT \u00fcretimini kromozomlara hedeflemek i\u00e7in, NuSAP gibi MT ba\u011flay\u0131c\u0131 ajanlar\u0131n do\u011frudan kromatin \u00fczerinde immobilize olmas\u0131n\u0131n kritik oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"14225271","title":"Molecular features of cellular reprogramming and development","text":"Somatik h\u00fccreler ontogeni boyunca uzmanla\u015fm\u0131\u015f i\u015flevlere giderek daha fazla k\u0131s\u0131tlan\u0131rlar, ancak deneysel olarak di\u011fer h\u00fccre tiplerini, hatta tam embriyonik potansiyele sahip olanlar\u0131 olu\u015fturabilirler. Erken n\u00fckleer yeniden programlama y\u00f6ntemleri, \u00f6rne\u011fin somatik h\u00fccre n\u00fckleer transferi (SCNT) ve h\u00fccre f\u00fczyonu, h\u00fccre kimli\u011fini d\u00fczenleyen programlar\u0131n hassas ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 konusunda \u00f6nemli teknik engeller olu\u015fturdu. Ancak, belirli bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc k\u00fcmesinin ektopik ifadeyle yeniden programlanmas\u0131n\u0131n ke\u015ffi, do\u011frudan yeniden programlama olarak bilinir, h\u00fccre belirleme ve farkl\u0131la\u015fma molek\u00fcler \u00f6zelliklerini ortaya \u00e7\u0131karmak, h\u00fccre tipi istikrar\u0131n\u0131 ve \u00e7oklu potansiyeli incelemek i\u00e7in uygulanabilir bir platform sa\u011flad\u0131. Bu makalede, do\u011frudan yeniden programlama kullan\u0131larak yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarla, geli\u015fimsel ge\u00e7i\u015fler s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre kimli\u011finin kontrol\u00fc ve korunmas\u0131 \u00fczerine tart\u0131\u015f\u0131yoruz, \u00f6zellikle transkripsiyonel ve epigenetik d\u00fczenlemeye vurgu yap\u0131yoruz."}
{"_id":"14240343","title":"Small molecule modifiers of circadian clocks","text":"G\u00fcnl\u00fck \u00e7evresel de\u011fi\u015fikliklere yan\u0131t olarak hayati fizyolojik ve davran\u0131\u015fsal s\u00fcre\u00e7lerin 24 saatlik sal\u0131n\u0131mlar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen sirkadiyen saatler vard\u0131r. Bu saatler, sabit ko\u015fullarda ola\u011fan\u00fcst\u00fc hassas olsa da, yeniden ayarlama sinyallerine kar\u015f\u0131 son derece duyarl\u0131d\u0131r. \u00c7ekirdek osilat\u00f6r\u00fcn molek\u00fcler bile\u015fimi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde belirlenmi\u015f olsa da, son ara\u015ft\u0131rmalar saatleri de\u011fi\u015ftiren\/molek\u00fclleri \u00fczerine giderek daha fazla odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6zellikle, intrinsik veya ekstrinsik olan k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl de\u011fi\u015ftiricileri, temel saat biyolojisi anlay\u0131\u015f\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc ara\u00e7lar olarak ortaya \u00e7\u0131karken, saatle ili\u015fkili hastal\u0131klar i\u00e7in potansiyel tedavi ajanlar\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in de kullan\u0131lmaktad\u0131r. Bu incelemede, sirkadiyen saatlerin periyodu, faz\u0131 veya amplit\u00fcd\u00fcn\u00fc de\u011fi\u015ftirebilen sentetik bile\u015fiklere odaklanaca\u011f\u0131z, \u00f6zellikle de memelilerin saatine. Bu k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl de\u011fi\u015ftiricilerini hem temel hem de \u00e7eviri ara\u015ft\u0131rmas\u0131nda nas\u0131l kullanabilece\u011fimizi tart\u0131\u015faca\u011f\u0131z."}
{"_id":"14241418","title":"NVP-BEZ235, a dual PI3K\/mTOR inhibitor, prevents PI3K signaling and inhibits the growth of cancer cells with activating PI3K mutations.","text":"Fosfatidilinositol-3-kinaz (PI3K) yolu d\u00fczenlenmesinde insan kanserinde yayg\u0131n bir olayd\u0131r, ya da t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 fosfataz ve tensin homologu kromozom 10'dan silinmesiyle veya p110-alfa'n\u0131n etkinle\u015ftirici mutasyonlar\u0131yla. Bu s\u0131cak nokta mutasyonlar\u0131 enzimin onkogenik aktivitesine neden olur ve trastuzumab adl\u0131 anti-HER2 antikoruna kar\u015f\u0131 terapi direncine katk\u0131da bulunur. Bu nedenle, PI3K yolu kanser terapisi i\u00e7in \u00e7ekici bir hedeftir. NVP-BEZ235 adl\u0131, hem PI3K'nin hem de a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015fl\u0131 mTOR'un (mammalian hedefi rapamisin) \u00e7ift inhibit\u00f6r\u00fc \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131k. NVP-BEZ235, meme kanseri h\u00fccrelerinde a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015fl\u0131 akt\u00f6rler Akt, ribozomal protein S6 ve 4EBP1'in etkinle\u015fmesini inhibe etti. NVP-BEZ235'in antiproliferatif aktivitesi, farkl\u0131 k\u00f6ken ve mutasyon durumuna sahip 21 kanser h\u00fccre hatt\u0131nda bulunan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri \u00fczerinde, allosterik se\u00e7ici mTOR kompleksi inhibit\u00f6r\u00fc everolimus'a k\u0131yasla daha \u00fcst\u00fcnd\u00fc. A\u00e7\u0131klanan mTOR inhibisyonu nedeniyle Akt'in etkinle\u015fmesi, NVP-BEZ235'in daha y\u00fcksek dozlar\u0131nda engellendi. NVP-BEZ235, p110-alfa'n\u0131n onkogenik mutasyonlar\u0131 E545K ve H1047R taraf\u0131ndan neden olan PI3K\/mTOR yolunun a\u015f\u0131r\u0131 etkinle\u015fmesini tersine \u00e7evirdi ve trastuzumab'a diren\u00e7li BT474 h\u00fccrelerinde, bu mutasyonlar d\u0131\u015fsal olarak ifade edildi\u011finde, proliferasyonu inhibe etti. Trastuzumab diren\u00e7li BT474 H1047R meme kanseri xenograftlar\u0131nda, NVP-BEZ235 PI3K sinyalle\u015fmesini inhibe etti ve g\u00fc\u00e7l\u00fc antitumor aktivitesi g\u00f6sterdi. Tedavi g\u00f6ren hayvanlarda, farmakolojik olarak aktif dozlarda deride PI3K sinyalle\u015fmesinin tamamen inhibe edildi\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da derinin farmakodinamik \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in yard\u0131mc\u0131 doku olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u00d6zetle, NVP-BEZ235 PI3K\/mTOR eksenini inhib"}
{"_id":"14252892","title":"Pharmacokinetic, pharmacodynamic, and pharmacogenetic determinants of osteonecrosis in children with acute lymphoblastic leukemia.","text":"Osteonekroz, akut lenfositik l\u00f6semi tedavisinin \u015fiddetli bir kortikosteroid ind\u00fcklenmi\u015f komplikasyonudur. \u00c7ocuklar\u0131 (n = 364), bel ve diz eklemlerinde manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi ile prospektif olarak taram\u0131\u015ft\u0131k, semptomlara bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n; herhangi (1-4 derece) osteonekrozun toplam olu\u015fma oran\u0131, semptomatik (2-4 derece) osteonekrozun olu\u015fma oran\u0131na k\u0131yasla %71,8'e kar\u015f\u0131 %17,6'd\u0131. Ya\u015f, \u0131rk, cinsiyet, akut lenfositik l\u00f6semi tedavi grubu, v\u00fccut k\u00fctlesi, serum lipidleri, albumin ve kortizol seviyeleri, dexamethason farmakokineti\u011fi ve genom geni\u015fli\u011fi germline genetik polimorfizmleri ile semptomatik osteonekrozun ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. 10 ya\u015f\u0131n \u00fczerindeki ya\u015f (odds oran\u0131 = 4,85; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 2,5-9,2; P = .00001) ve daha yo\u011fun tedavi (odds oran\u0131 = 2,5; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 1,2-4,9; P = .011) risk fakt\u00f6rleriydi ve t\u00fcm analizlerde katsay\u0131lara dahil edildi. D\u00fc\u015f\u00fck albumin (P = .05) ve y\u00fcksek kolesterol (P = .02) semptomatik osteonekrozla ili\u015fkiliydi ve \u015fiddetli (3 veya 4 derece) osteonekroz, k\u00f6t\u00fc dexamethason at\u0131l\u0131m\u0131 ile ba\u011flant\u0131l\u0131yd\u0131 (P = .0005). Klinik \u00f6zelliklere g\u00f6re ayarlamalar yap\u0131ld\u0131ktan sonra, ACP1'in (\u00f6rne\u011fin, rs12714403, P = 1,9 \u00d7 10(-6), odds oran\u0131 = 5,6; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 2,7-11,3) polimorfizmleri, lipid seviyelerini ve osteoblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen, osteonekroz riskini ve d\u00fc\u015f\u00fck albumin ve y\u00fcksek kolesterol ile ili\u015fkiliydi. Genel olarak, daha ya\u015fl\u0131 ya\u015f, d\u00fc\u015f\u00fck albumin, y\u00fcksek lipid seviyeleri ve dexamethason maruziyeti osteonekrozla ili\u015fkiliydi ve bu fakt\u00f6rler genetik varyasyonla ba\u011flant\u0131l\u0131 olabilir."}
{"_id":"14260013","title":"Prevention of Rectal SHIV Transmission in Macaques by Daily or Intermittent Prophylaxis with Emtricitabine and Tenofovir ","text":"ARKA PLANDA Etkili bir a\u015f\u0131 olmamas\u0131 nedeniyle HIV k\u00fcresel olarak yay\u0131lmaya devam etmektedir, bu da vir\u00fcs\u00fcn yay\u0131lmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in yeni stratejilere ihtiya\u00e7 duyuldu\u011funu vurgulamaktad\u0131r. Antiretroviral ila\u00e7larla \u00f6nlem \u00f6ncesi tedavi (PrEP), y\u00fcksek etkili ve ekonomik olarak uygun PrEP modlar\u0131 belirlenirse etkili bir m\u00fcdahale stratejisi olabilece\u011fini kan\u0131tlayabilir. Biz, insan bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 yak\u0131ndan taklit eden bir maymun modelinde artan antiviral aktiviteye sahip g\u00fcnl\u00fck ve aral\u0131kl\u0131 PrEP rejimlerini de\u011ferlendirdik. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR Bir tekrarl\u0131 bula\u015f\u0131m maymun modeli kulland\u0131k ve 14 haftada bir rektal vir\u00fcs zorlamalar\u0131 yapt\u0131k. \u00dc\u00e7 ila\u00e7 tedavisi, her biri farkl\u0131 alt\u0131 maymun grubuna g\u00fcnde bir kez verildi. Grup 1, insan dozuna e\u015fde\u011fer emtricitabine (FTC) alt\u0131ndan subk\u00fctan olarak tedavi edildi, grup 2, insan dozuna e\u015fde\u011fer hem FTC hem de tenofovir disoproxil fumarat (TDF) a\u011f\u0131z yoluyla ald\u0131 ve grup 3, FTC'nin insan dozuna benzer ve tenofovir'in daha y\u00fcksek bir dozunu alt\u0131ndan subk\u00fctan olarak alan benzer bir doz ald\u0131. Bir d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc grupta, alt\u0131 maymun (grup 4), her haftaki vir\u00fcs zorlamas\u0131ndan \u00f6nce ve sonra 2 saatlik bir aral\u0131kla grup 3'e benzer bir PrEP rejimi aral\u0131kl\u0131 olarak ald\u0131. Sonu\u00e7lar, herhangi bir ila\u00e7 tedavisi almayan 18 kontrol maymunun sonu\u00e7lar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Grup 1 ve 2'de tedavi edilen maymunlar\u0131n enfeksiyon riski, tedavi almayan maymunlara g\u00f6re 3,8 ve 7,8 kat daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (p = 0,02 ve p = 0,008, s\u0131ras\u0131yla). Grup 3'teki alt\u0131 maymun tamamen korunmu\u015ftu. K\u0131r\u0131lma enfeksiyonlar\u0131, akut viremiyi azaltt\u0131; iki hayvan\u0131n ila\u00e7 direnci g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Grup 4'teki alt\u0131 maymun, aral\u0131kl\u0131 PrEP ald\u0131\u011f\u0131nda tamamen korunmu\u015ftu. SONU\u00c7LAR Bu model, tek ila\u00e7larla g\u00fcnl\u00fck PrEP'nin koruyucu olabilece\u011fini, ancak koruma d\u00fczeyini art\u0131rmak i\u00e7in antiretroviral ila\u00e7lar\u0131n bir kombinasyonunun gerekebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. K\u0131sa ama g\u00fc\u00e7l\u00fc aral\u0131kl\u0131 PrEP, bu SHIV"}
{"_id":"14275671","title":"Direct-coupling analysis of residue co-evolution captures native contacts across many protein families","text":"Homolog proteinlerin \u00fc\u00e7 boyutlu yap\u0131lar\u0131ndaki benzerlik, bu proteinlerin dizilerindeki de\u011fi\u015fkenli\u011fe g\u00fc\u00e7l\u00fc k\u0131s\u0131tlamalar getirir. Uzun zamand\u0131r, bu de\u011fi\u015fkenlikten kaynaklanan amino asit kompozisyonlar\u0131n\u0131n farkl\u0131 dizin pozisyonlar\u0131ndaki korelasyonlar\u0131n\u0131n, proteinlerin \u00fc\u00e7l\u00fc yap\u0131s\u0131ndaki i\u00e7 mekansal temaslar\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131labilir oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu \u00e7\u0131kar\u0131m i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip olan, do\u011frudan ve dolayl\u0131 korelasyonlar\u0131 ay\u0131rt etme yetene\u011fidir, bu da son zamanlarda tan\u0131t\u0131lan Do\u011frudan Ba\u011flant\u0131 Analizi (DCA) (Weigt ve ark. (2009) Proc Natl Acad Sci 106:67) ile ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Burada, DCA'n\u0131n hesaplama verimlili\u011fini art\u0131ran bir uygulamas\u0131 geli\u015ftirdik, bu da sadece dizisel bilgilere dayanarak, protein alanlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck bir say\u0131s\u0131 i\u00e7in temas tahmininin do\u011frulu\u011funu de\u011ferlendirmemize olanak tan\u0131r. DCA, \u00e7o\u011fu incelenen protein alan\u0131 i\u00e7in, temas haritas\u0131n\u0131n genel yap\u0131s\u0131n\u0131 tekrarlayan b\u00fcy\u00fck say\u0131da do\u011fru tahmin edilen temaslar sa\u011flar. Ayr\u0131ca, analizimiz, \u00f6rne\u011fin alternatif protein konformasyonlar\u0131ndan, ligand taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen rezid\u00fc ba\u011flant\u0131lar\u0131 ve protein oligomerlerindeki inter-alan etkile\u015fimleri gibi, i\u00e7 alan rezid\u00fc ba\u011flant\u0131lar\u0131 \u00f6tesindeki a\u00e7\u0131k sinyalleri yakalar. Bulgular\u0131m\u0131z, DCA taraf\u0131ndan tahmin edilen temaslar\u0131n, alternatif protein konformasyonlar\u0131n\u0131n tahmin edilmesinde, protein komplekslerinin olu\u015fmas\u0131nda ve hatta yeni protein alan yap\u0131lar\u0131n\u0131n de novo tahmininde g\u00fcvenilir bir rehber olarak kullan\u0131labilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir, bu da genom dizileme alan\u0131ndaki ilerlemeler sayesinde h\u0131zla artan say\u0131da homolog diziye sahip oldu\u011fu s\u00fcrece."}
{"_id":"14290854","title":"Variation in antibiotic prescribing and its impact on recovery in patients with acute cough in primary care: prospective study in 13 countries.","text":"\n## Ama\u00e7\nAkut \u00f6ks\u00fcr\u00fck i\u00e7in antibiyotik re\u00e7ete etme \u00e7e\u015fitlili\u011fini kar\u015f\u0131t Avrupa ortamlar\u0131nda tan\u0131mlamak ve iyile\u015fme \u00fczerindeki etkisini incelemek.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\n14 farkl\u0131 Avrupa \u00fclkesindeki 13 birincil bak\u0131m ara\u015ft\u0131rma a\u011f\u0131ndan klinisyenlerin semptomlar\u0131 kay\u0131t alt\u0131na almas\u0131 ve y\u00f6netimi i\u00e7eren kesitsel g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Hastalar 28 g\u00fcn boyunca hasta g\u00fcnl\u00fckleriyle takip edildi.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Ayar\u0131\nBirincil bak\u0131m.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nYeni veya k\u00f6t\u00fcle\u015fen \u00f6ks\u00fcr\u00fck veya alt solunum yolu enfeksiyonu klinik sunumu olan yeti\u015fkinler.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nKlinisyenler taraf\u0131ndan re\u00e7ete edilen antibiyotikler ve semptom \u015fiddetinin zaman i\u00e7indeki toplam puanlar\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\n3402 hasta i\u015fe al\u0131nd\u0131 (klinisyenlerin kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %99'u (3368) i\u00e7in vaka rapor formu tamamlad\u0131\u011f\u0131 ve kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %80'i (2714) semptom g\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc d\u00f6nd\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc). Sunumda ortalama semptom \u015fiddet puanlar\u0131 \u0130spanya ve \u0130talya'daki a\u011flar i\u00e7in 19 (0 ile 100 aras\u0131nda \u00f6l\u00e7ek) iken \u0130sve\u00e7'teki a\u011fda 38'di. A\u011flara g\u00f6re antibiyotik re\u00e7ete etme oranlar\u0131 %20 ile neredeyse %90 (genel olarak %53) aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Amoksisilin genel olarak en yayg\u0131n re\u00e7ete edilen antibiyotikti, ancak bu Norve\u00e7 a\u011f\u0131nda %3 ile 83% aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Fluoroquinolonlar \u00fc\u00e7 a\u011fda hi\u00e7 re\u00e7ete edilmedi, ancak Milano a\u011f\u0131nda %18'inde re\u00e7ete edildi. Klinik sunum ve demografik fakt\u00f6rlere g\u00f6re ayarlamadan sonra, antibiyotik re\u00e7ete etme oranlar\u0131nda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar kald\u0131; Norve\u00e7 (%0.18, %0.11 ile %0.30 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) ve Slovakya (11.2, %6.20 ile %20.27) ile genel ortalamaya (re\u00e7ete oran\u0131: %0.53) k\u0131yasla. \u0130yile\u015fme oran\u0131, klinik sunum dikkate al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, antibiyotik re\u00e7ete edilen ve edilmeyen hastalarda benzer oldu (-0.01, P<0.01).\n\n## Sonu\u00e7lar\u0131\nKlinik sunumdaki \u00e7e\u015fitlilik,"}
{"_id":"14296612","title":"Dorsomorphin, a Selective Small Molecule Inhibitor of BMP Signaling, Promotes Cardiomyogenesis in Embryonic Stem Cells","text":"ARKA PLAN Pluripotent embriyosal k\u00f6k h\u00fccreler (ES h\u00fccreler), t\u00fcm v\u00fccuttaki dokular\u0131 olu\u015fturma kapasitesine sahip olmalar\u0131ndan dolay\u0131 yenilik\u00e7i bir h\u00fccre kayna\u011f\u0131 olarak b\u00fcy\u00fck vaat ta\u015f\u0131yorlar. Ancak, pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerin linye belirlemedeki temel mekanizmalar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmiyor ve istenen h\u00fccre t\u00fcrlerinin yeterli miktar elde edilmesi hala zorlu bir meydan okuma. \u00d6zellikle kemik morfogenetik protein (BMP) sinyalleme yolunu d\u00fczenleyen k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcller, in vitro linye belirlemeyi incelemek ve k\u00f6k h\u00fccrelerin belirli h\u00fccre t\u00fcrlerine y\u00f6nlendirilmesini sa\u011flamak i\u00e7in umut verici ara\u00e7lar olarak hizmet edebilirler. Y\u00d6NTEM\/ ANA BULGULAR Mouse ES h\u00fccrelerinde kardiyak farkl\u0131la\u015fmay\u0131 ind\u00fcklemek i\u00e7in se\u00e7ici bir k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl BMP sinyalleme inhibit\u00f6r\u00fc olan dorsomorfin'in kullan\u0131m\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Kardiyak ind\u00fckleme \u00e7ok sa\u011flam, kardiyak kaslar\u0131 kendili\u011finden atmaya ba\u015flayan h\u00fccrelerin verimlili\u011fini en az 20 kat art\u0131r\u0131yor. Dorsomorfin, endojen BMP antagonist Noggin'e k\u0131yasla, ES h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n ilk 24 saatinde kardiyak geli\u015fimi g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ind\u00fckler. Farkl\u0131la\u015fan ES h\u00fccrelerinde yap\u0131lan nicel-PCR analizleri, erken kritik a\u015famada BMP sinyalleminin farmakolojik inhibisyonunun kardiyak h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n geli\u015fimini te\u015fvik etti\u011fini, ancak endotel, d\u00fcz kas ve kan h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. SONU\u00c7LAR\/ \u00d6NEM\u0130 ES h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n ilk a\u015famalar\u0131nda se\u00e7ici bir k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl BMP inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn uygulanmas\u0131, ilkel pluripotent h\u00fccrelerin kardiyak h\u00fccre hatt\u0131na farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde te\u015fvik eder, muhtemelen di\u011fer mezodermal hatlar\u0131n aleyhine. Geli\u015ftirme yollar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcller gibi dorsomorfin, k\u00f6k h\u00fccre ara\u015ft\u0131rmas\u0131 ve yenileyici t\u0131p i\u00e7in \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc farmakolojik ara\u00e7lar haline gelebilir."}
{"_id":"14300799","title":"Cineradiography of Monkey Lip-Smacking Reveals Putative Precursors of Speech Dynamics","text":"Konu\u015fman\u0131n temel bir \u00f6zelli\u011fi, 5 Hz'lik stereotipik ritmi. Bir teori, bu ritmin atalar\u0131ndaki primatlarda ritmik y\u00fcz hareketlerinin modifikasyonu yoluyla evrimle\u015fti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. E\u011fer hipotez herhangi bir ge\u00e7erlili\u011fe sahipse, o zaman kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 bir yakla\u015f\u0131m baz\u0131 \u0131\u015f\u0131k tutabilir. Bu fikri test etmek i\u00e7in, cineradiografi (r\u00f6ntgen filmleri) kullanarak maymunlar\u0131n dudak \u00e7i\u011fnemesi (ritmik bir y\u00fcz ifadesi) ile \u00e7i\u011fneme aras\u0131ndaki i\u00e7 dinamikleri karakterize etmek ve nicel olarak \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in uygulad\u0131k. \u00d6nceki insan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, konu\u015fma hareketlerinin \u00e7i\u011fneme hareketlerinden daha h\u0131zl\u0131 oldu\u011funu ve iki davran\u0131\u015f aras\u0131ndaki vokal trakt yap\u0131lar\u0131 aras\u0131ndaki i\u015flevsel koordinasyonun farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. E\u011fer ritmik konu\u015fma, atalar\u0131ndaki ritmik bir y\u00fcz hareketinden evrimle\u015ftiyse, o zaman bir hipotez, maymunlar\u0131n dudak \u00e7i\u011fnemesi ile \u00e7i\u011fneme aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131n da bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131 g\u00f6sterece\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir. Bulgular\u0131m\u0131z, dudak, dil ve hiyoidin, dudak \u00e7i\u011fnemesinde 5 Hz'lik konu\u015fma ritmiyle hareket etti\u011fini, ancak \u00e7i\u011fneme s\u0131ras\u0131nda b\u00f6yle olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. En \u00f6nemlisi, bu yap\u0131lar aras\u0131ndaki i\u015flevsel koordinasyonun her davran\u0131\u015f i\u00e7in farkl\u0131 oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu veriler, insan konu\u015fma ritminin atalar\u0131ndaki primatlar\u0131n ritmik y\u00fcz ifadelerinden evrimle\u015fti\u011fi fikrine deneysel destek sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"14308244","title":"Interneuronal DISC1 regulates NRG1-ErbB4 signalling and excitatory-inhibitory synapse formation in the mature cortex.","text":"Neuregulin-1 (NRG1) ve resept\u00f6r\u00fc ErbB4, n\u00f6rogeli\u015fimdeki \u00e7e\u015fitli s\u00fcre\u00e7leri etkiler, ancak olgun beyinlerde bu sinyalle\u015fmenin d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. DISC1, bir\u00e7ok h\u00fccresel s\u00fcreci arabuluyan \u00e7ok i\u015flevli bir sarkoz proteinidir. Burada, olgun korteks interneuronlar\u0131nda NRG1-ErbB4 sinyalle\u015fimi aras\u0131nda i\u015flevsel bir ili\u015fki sundu\u011fumuzu bildiriyoruz. H\u00fccre tipi spesifik gen mod\u00fclasyonu in vitro ve in vivo, dahil bir mutant DISC1 fare modeli kullanarak, DISC1'in NRG1 taraf\u0131ndan tetiklenen ErbB4 aktivitesini ve sinyalle\u015fimini engelledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu etki, muhtemelen ErbB4'\u00fcn PSD95'e ba\u011flanma rekabet\u00e7i inhibisyonuna arac\u0131l\u0131k ederek ger\u00e7ekle\u015fiyor. Son olarak, interneuronal DISC1'in, NRG1-ErbB4 taraf\u0131ndan medyasi edilen fenotipleri, h\u0131zl\u0131 ate\u015fli interneuron-piramidal n\u00f6ron devrelerinde etkiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Post-mortem beyin analizleri ve baz\u0131 genetik \u00e7al\u0131\u015fmalar, interneuron defisitlerini ve DISC1, NRG1 ve ErbB4 genlerinin \u015fizofreni ile ili\u015fkisini bildirmi\u015ftir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, bu defisitlere katk\u0131da bulunabilecek NRG1-ErbB4 sinyalle\u015fimi ile DISC1 aras\u0131ndaki \u00e7apraz konu\u015fman\u0131n bir mekanizmas\u0131n\u0131 \u00f6neriyor."}
{"_id":"14311986","title":"The Proto-Oncogene c-maf Is Responsible for Tissue-Specific Expression of Interleukin-4","text":"Molek\u00fcler baz, CD4+ T yard\u0131mc\u0131 1 (Th1) ve T yard\u0131mc\u0131 2 (Th2) alt k\u00fcmelerin karakteristik sitotoksin ifadesini a\u00e7\u0131klamaya devam ediyor. Burada, proto-oncogen c-maf, bir temel b\u00f6lge\/leucine fermantasyon transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc, dokuya \u00f6zg\u00fc IL-4 ifadesini kontrol etti\u011fini bildiriyoruz. c-Maf, Th2 klonlar\u0131nda ifade edilir, ancak Th1 klonlar\u0131nda ifade edilmez ve normal \u00f6n h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda Th2 ancak Th1 hatt\u0131 de\u011filken tetiklenir. c-Maf, Th2 ancak Th1 klonlar\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131lan ekstraktler taraf\u0131ndan ayak izlenen yak\u0131n IL-4 promot\u00f6r\u00fcndeki bir c-Maf yan\u0131t \u00f6\u011fesine (MARE) ba\u011flan\u0131r. Ektopik c-Maf ifadesi, Th1 h\u00fccrelerinde, B h\u00fccrelerinde ve non-lenfositik h\u00fccrelerde IL-4 promot\u00f6r\u00fcn\u00fc aktive eder, bu i\u015flev MARE'ye ve Th2'ye \u00f6zg\u00fc ayak izine haritaya \u00e7\u0131kar. Ayr\u0131ca, c-Maf, B h\u00fccrelerinde endojen IL-4 \u00fcretimini ba\u015flatmak i\u00e7in n\u00fckleer fakt\u00f6r aktif T h\u00fccreleri (NF-ATp) ile sinerji i\u00e7inde \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. c-Maf manip\u00fclasyonu, insan hastal\u0131\u011f\u0131nda Th alt k\u00fcme oranlar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirebilir."}
{"_id":"14315749","title":"hClock gene expression in human colorectal carcinoma.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan Saat (hSaat) geninin, sirkadiyen gen ailesinin \u00e7ekirde\u011fini olu\u015fturan geninin, kolon kanserlerinde (KK) ifadesindeki de\u011fi\u015fiklikleri ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ve olas\u0131 etkilerini tart\u0131\u015fmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, sirkadiyen ritimlerin bozulmas\u0131n\u0131n, kolon kanserlerinin ba\u015flat\u0131lmas\u0131 ve geli\u015fmesinde katk\u0131da bulunan i\u00e7 fakt\u00f6rlerden biri oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur. Bununla birlikte, KK ile ili\u015fkili sirkadiyen genlerin alttaki molek\u00fcler de\u011fi\u015fiklikleri ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. 30 KK vakas\u0131nda hSaat proteini ve gen ifadesini immifluoresans ve nicel polimeraz zincir reaksiyonu (qPCR) analizleri yap\u0131ld\u0131. hSaat proteini, 30 KK hastas\u0131ndan al\u0131nan t\u00fcm \u00f6rneklerde ifade edildi. \u0130nsan KK dokular\u0131nda, e\u015fle\u015fen kanserli dokulara k\u0131yasla daha y\u00fcksek hSaat ifadesi g\u00f6zlemlendi. hSaat ifadesi, k\u00f6t\u00fc farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f veya ileri a\u015fama Dukes dereceli t\u00fcm\u00f6rlerde ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastaz\u0131n\u0131n oldu\u011fu 64,3% t\u00fcm\u00f6r vakalar\u0131nda anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti. hSaat geni, t\u00fcm \u00f6rneklerde ifade edildi. \u0130nsan KK vakalar\u0131nda, e\u015fle\u015fen kanserli dokulara k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek hSaat ifadesi bulundu. \u0130nsan KK'larda hSaat gen ifadesi ve proteini aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc pozitif bir do\u011frusal korelasyon vard\u0131. Ayr\u0131ca, insan KK'larda hSaat gen ifadesi ve ARNT, HIF-1\u03b1 ve VEGF ifadesi aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc pozitif bir do\u011frusal korelasyon bulundu. hSaat ve Bak, Bax, Bid, TNF resept\u00f6r\u00fc I (TNFR I) ve TNFR II aras\u0131nda anlaml\u0131 bir korelasyon bulunmad\u0131. Sirkadiyen gen hSaat, insan kolon mukozas\u0131nda kararl\u0131 bir \u015fekilde ifade edildi ve alt saat kontroll\u00fc genlerin ifadesini d\u00fczenlemede \u00f6nemliydi. hSaat, HIF-1\u03b1\/ARNT ile etkile\u015fime girip VEGF'i aktive ederek t\u00fcm\u00f6r angiogenezi ve metastaz\u0131n\u0131 uyarabiliyor olabilir."}
{"_id":"14319754","title":"The Antiretroviral Therapy in Lower Income Countries (ART-LINC) Collaboration and ART Cohort Collaboration (ART-CC) groups Summary","text":"ARKA PLAN Y\u00fcksek aktif antiretroviral terapi (HAART), geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde \u00f6l\u00e7eklendiriliyor. D\u00fc\u015f\u00fck gelirli ve y\u00fcksek gelirli ortamlarda HIV-1 enfekte hastalarda HAART'\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7taki \u00f6zelliklerini ve sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00d6NTEM 18 Afrika, Asya ve G\u00fcney Amerika'daki HAART programlar\u0131 (d\u00fc\u015f\u00fck gelirli ortamlar) ve Avrupa ve Kuzey Amerika'dan 12 HIV kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 (y\u00fcksek gelirli ortamlar), s\u0131ras\u0131yla 4810 ve 22.217 tedavi naif yeti\u015fkin hastan\u0131n HAART'a ba\u015flamas\u0131 i\u00e7in veriler sa\u011flad\u0131. Y\u00fcksek gelirli ortamlardaki t\u00fcm hastalar ve d\u00fc\u015f\u00fck gelirli ortamlardan 2725 (y\u00fczde 57) hasta aktif takip edildi ve hayatta kalma analizlerine dahil edildi. BULGULAR D\u00fc\u015f\u00fck gelirli ortamlarda HAART'a ba\u015flayan hastalar, y\u00fcksek gelirli \u00fclkelere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck CD4 h\u00fccre say\u0131lar\u0131 (orta 108 h\u00fccre\/\u03bcL vs 234 h\u00fccre\/\u03bcL), daha y\u00fcksek kad\u0131n olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 (y\u00fczde 51 vs 25%) ve NNRTI (n\u00fckleozid ters transkriptaz inhibit\u00f6r\u00fc) i\u00e7ermeyen bir rejimle ba\u015flamaya daha yatk\u0131nl\u0131k (y\u00fczde 70 vs 23%) g\u00f6sterdi. 6. ayda, CD4 h\u00fccrelerinde kazan\u0131lan orta de\u011fer (106 h\u00fccre\/\u03bcL vs 103 h\u00fccre\/\u03bcL) ve HIV-1 RNA seviyelerinin 500 kopya\/mL'nin alt\u0131na ula\u015fan hastalar\u0131n y\u00fczdesi (y\u00fczde 76 vs 77%) benzer oldu. D\u00fc\u015f\u00fck gelirli ortamlarda (2236 takip y\u0131l\u0131 boyunca 124 \u00f6l\u00fcm) y\u00fcksek gelirli ortamlardan (20.532 takip y\u0131l\u0131 boyunca 414 \u00f6l\u00fcm) daha y\u00fcksek bir \u00f6l\u00fcm oran\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. D\u00fc\u015f\u00fck gelirli ortamlarla y\u00fcksek gelirli ortamlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131rken \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n ayarlamal\u0131 risk oran\u0131 (HR), ilk ayda 4.3 (1.6-11.8) iken 7-12. aylar aras\u0131nda 1.5 (0.7-3.0)'a d\u00fc\u015ft\u00fc. D\u00fc\u015f\u00fck gelirli ortamlarda \u00fccretsiz olarak sa\u011flanan tedavi, \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc (ayarlamal\u0131 HR 0.23; 95"}
{"_id":"14328288","title":"A family of phosphoinositide 3-kinases in Drosophila identifies a new mediator of signal transduction","text":"Arka plan Memel fosfatidilinositid 3-kinazlar\u0131 (PI 3-kinazlar\u0131), resept\u00f6r arac\u0131l\u0131 sinyal iletimi ile ilgilidir ve h\u00fccre i\u00e7i fosfatidilinositol (3,4,5)-trifosfat seviyelerini y\u00fckselterek d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ve mitogenez gibi s\u00fcre\u00e7lerde rol oynad\u0131klar\u0131 i\u00e7in \u00f6nemlidir. Ayr\u0131ca, maya'da protein trafi\u011finin gereklili\u011fi i\u00e7in fosfatidilinositol 3-fosfat \u00fcreten bir PI 3-kinaz aktivitesi de g\u00f6sterilmi\u015ftir.\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z:\n\nDrosophila'da \u00fc\u00e7 farkl\u0131 PI 3-kinaz ailesini tan\u0131mlad\u0131k, bu tan\u0131mlama, PI 3-kinazlar\u0131n korunmu\u015f katalitik alan\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k gelen bir b\u00f6lgeyi amplifiye etmek i\u00e7in polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) yakla\u015f\u0131m\u0131 \u00fczerine kuruludur. Bu aile \u00fcyelerinden biri olan PI3K_92D, prototipik PI 3-kinaz p110 alfa ile yak\u0131ndan ili\u015fkilidir; PI3K_59F, Vps34p ile homologdur, ancak \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc \u00fcye olan PI3K_68D, yayg\u0131n olarak Drosophila ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fc boyunca ifade edilen yeni bir PI 3-kinazd\u0131r. PI3K_68D cDNA, 210 kDa a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131nda bir protein kodlar, p110 PI 3-kinazlar\u0131n\u0131 p85 adapt\u00f6r proteinlerine ba\u011flayan dizilere sahip de\u011fildir, ancak SH3 alanlar\u0131na ba\u011flanabilen bir amino-terminal prolin zengin dizisi ve bir karboksi-terminal C2 domeni i\u00e7erir. Biyokimyasal analizler, PI3K_68D'nin fosfatidilinositol ve fosfatidilinositol 4-fosfat gibi belirli bir in vitro substrat spesifikli\u011fine sahip oldu\u011funu, ancak p110'un in vivo substrat\u0131 olan fosfatidilinositol (4,5)-bisfosfat'\u0131 fosforile edemedi\u011fini g\u00f6sterir.\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z:\n\nDrosophila'da bir PI 3-kinaz ailesi tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r, bu ailede PI3K_68D gibi yeni bir s\u0131n\u0131f da yer almaktad\u0131r. PI3K_68D, SH3 alanlar\u0131na sahip sinyal molek\u00fclleriyle ba\u011flanabilecek potansiyele sahiptir, p85 adapt\u00f6r ba\u011flama dizilerine sahip de\u011fildir, kalsiyum ba\u011f\u0131ms\u0131z bir fosfat"}
{"_id":"14332945","title":"Mammalian RAD52 Functions in Break-Induced Replication Repair of Collapsed DNA Replication Forks","text":"\u0130nsan kanserleri, onkogen taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen DNA replikasyon stresi (DRS) ile karakterizedir, bu da onlar\u0131 hasarl\u0131 DNA replikasyon kolu onar\u0131m\u0131 i\u00e7in BIR (break-induced replikasyon) gibi onar\u0131m yollar\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 k\u0131lar. BIR'i daha iyi anlamak i\u00e7in, onkogenik cyclin E'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011fi durumda G1'den S faz\u0131na ge\u00e7i\u015fini engelleyen genleri hedefleyen bir siRNA ekran\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. RAD52, normal geli\u015fimde farelerde dispensable olan bir gen, en \u00fcst s\u0131ralarda yer ald\u0131. Onkogenler veya kimyasallar taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen kolu \u00e7\u00f6k\u00fc\u015fe u\u011frayan h\u00fccrelerde, Rad52 proteini DRS odaklar\u0131na lokalize oldu. RAD52'nin siRNA ile silinmesi veya CRISPR\/Cas9 ile genin kesilmesi, \u00e7\u00f6ken kollardan yeniden ba\u015flama ve DRS'yi ya\u015fayan h\u00fccrelerde DNA hasar\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Ayr\u0131ca, kansere yatk\u0131n, heterozigot APC mutasyonu olan farelerde, Rad52 geninin homozigot silinmesi t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131lad\u0131 ve \u00f6m\u00fcr s\u00fcresini uzatt\u0131. Bu nedenle, memelilerde RAD52'nin, kanser h\u00fccrelerinde \u00e7\u00f6ken DNA replikasyon kollar\u0131n\u0131n onar\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"14333540","title":"Neural crest cell lineage segregation in the mouse neural tube.","text":"N\u00f6ral krest (NK) h\u00fccreleri, s\u0131rtl\u0131 n\u00f6ral t\u00fcp (NT) i\u00e7inde ortaya \u00e7\u0131kar ve embriyoya g\u00f6\u00e7 ederek bir\u00e7ok farkl\u0131 h\u00fccre tipine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcrler. Ana \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f soru, NK h\u00fccrelerinin kaderinin ne zaman ve nas\u0131l belirlendi\u011fidir. \u00c7ok say\u0131da kan\u0131t, \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc NK h\u00fccreleri i\u00e7in vard\u0131r, onlar\u0131n kaderleri g\u00f6\u00e7 s\u0131ras\u0131nda veya sonras\u0131nda belirlenir. Ayr\u0131ca, NT i\u00e7inde diskret \u00f6nc\u00fcllerin alt pop\u00fclasyonlar\u0131na ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131na dair baz\u0131 kan\u0131tlar da vard\u0131r. Bu soruyu fareli embriyoda ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bulgular\u0131m\u0131z, NT'nin en dorsomedyal k\u0131sm\u0131ndaki bir alt h\u00fccre pop\u00fclasyonunun, \u00f6nceden c-kit olarak bilinen resept\u00f6r tirosin kinaz Kit'i ifade etti\u011fini, sadece geli\u015fen deriye g\u00f6\u00e7 etti\u011fini ve daha sonra melanosit hatt\u0131 i\u00e7in kesin i\u015faret\u00e7iler olarak melanosit \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccreleri ifade etti\u011fini g\u00f6steriyor. Bu nedenle, bunlar melanosit \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccrelerdir. Onlar \u00f6ncelikle orta beyin-omurilik birle\u015fimi ve servikal g\u00f6vde b\u00f6lgesinde, alt g\u00f6vde'de de \u00f6nemli say\u0131larla \u00fcretilirler. NT i\u00e7indeki di\u011fer h\u00fccreler, Kit'i ifade eder, ventral olarak g\u00f6\u00e7 eder ve embriyodaki 9.5. g\u00fcnden itibaren n\u00f6rotrofin resept\u00f6r\u00fc p75'i ifade eder. Bu h\u00fccreler, muhtemelen sadece ventral NK t\u00fcrevi h\u00fccreleri, \u00f6rne\u011fin n\u00f6ronlar ve glial h\u00fccreler \u00fcretebilir. p75+ h\u00fccreler, bu iki h\u00fccre tipinin bulundu\u011fu NT alanlar\u0131n\u0131n ventrolateral taraf\u0131nda yer al\u0131r. Bu veriler, fareli n\u00f6ral t\u00fcp i\u00e7indeki NK hatt\u0131 ayr\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in do\u011frudan in vivo kan\u0131tlar\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"14337960","title":"How absolute is zero? An evaluation of historical and current definitions of malaria elimination","text":"Malaridenin t\u00fcm veya bir k\u0131sm\u0131ndan bir \u00fclkede ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131na y\u00f6nelik kararlar, karma\u015f\u0131k bir dizi fakt\u00f6r\u00fc i\u00e7erir ve bu karma\u015f\u0131kl\u0131k, \"kontrol\" ve \"ortadan kald\u0131rma\" gibi baz\u0131 temel terimlerin belirsizli\u011fiyle daha da artar. Net bir \u015fekilde tan\u0131mlanmam\u0131\u015f son noktalar varsa, kaynak ve operasyonel gereksinimleri do\u011fru bir \u015fekilde tahmin etmek imkans\u0131zd\u0131r, ancak K\u00fcresel Malarya Ortadan Kald\u0131rma Program\u0131 s\u0131ras\u0131nda bile, \"ortadan kald\u0131rma\"n\u0131n kesin tan\u0131m\u0131 \u00fczerine tart\u0131\u015fmalar s\u00fcr\u00fcyordu. \"Eliminasyon\" ve \"kontrol\"un anlamlar\u0131 hakk\u0131nda bug\u00fcn benzer tart\u0131\u015fmalar neredeyse hi\u00e7 yoktur, ancak bu terimler program planlamas\u0131nda kritik \u00f6neme sahiptir. Bu konudaki \u00e7a\u011fda\u015f tart\u0131\u015fmay\u0131 ilerletmek amac\u0131yla, bu makale, kontrol, eliminasyon ve ortadan kald\u0131rma gibi yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan terimlerin tarihsel bir incelemesini sunar ve bu kavramlar\u0131n g\u00fcn\u00fcm\u00fczdeki anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 ba\u011flamland\u0131rmaya yard\u0131mc\u0131 olur. \u0130nceleme, bu tan\u0131mlar\u0131 destekleyen temel matematiksel kavramlar\u0131n analizini, basit dallanma s\u00fcreci modellerini kullanarak, ithal edilen enfeksiyonlardan kaynaklanan malarya vakalar\u0131n\u0131n yay\u0131lmas\u0131n\u0131 tan\u0131mlam\u0131\u015ft\u0131r. Bu analiz, pragmatik tan\u0131mlar\u0131n \u00f6nemini vurgular, bu tan\u0131mlar, malarya kontrol\u00fc ve ortadan kald\u0131rma programlar\u0131na pratik bir dizi stratejik kilometre ta\u015f\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in yararl\u0131d\u0131r ve \u00f6zellikle mevcut eliminasyon kavramlar\u0131n\u0131n bu gereksinimleri kar\u015f\u0131lamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 savunur. T\u00fcm \u00fclkelere kesin hedefler sa\u011flamak i\u00e7in, eski \"kontrol\" hedeflerini (burada daha do\u011fru bir \u015fekilde \"d\u00fc\u015f\u00fck endemik malarya kontrol\u00fc\" olarak adland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r) ve \"ortadan kald\u0131rma\" i\u00e7in yeni kavramsal tan\u0131mlar \u00f6nerilir. Ayr\u0131ca, endemik bula\u015fman\u0131n kesintiye u\u011fram\u0131\u015f oldu\u011fu, ancak ithal enfeksiyonlardan kaynaklanan devam eden yay\u0131l\u0131m nedeniyle malarya vakalar\u0131n\u0131n hala yeterince y\u00fcksek seviyelerde meydana geldi\u011fi epidemiyolojik durumu tan\u0131mlamak i\u00e7in \"kontrol edilmi\u015f olmayan endemik malarya\" olarak adland\u0131r\u0131lan \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc bir durumun gerekli oldu\u011fu savunulur. Son olarak, bu kavramlar\u0131 ilgili, \u00f6l\u00e7\u00fclebilir ve ula\u015f\u0131labilir hale getirmek i\u00e7in gerekli ayr\u0131 operasyonel tan\u0131mlar ve \u00f6l\u00e7\u00fctler hakk\u0131nda rehberlikler tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r."}
{"_id":"14338915","title":"Fission Yeast Scm3: A CENP-A Receptor Required for Integrity of Subkinetochore Chromatin","text":"CENP-A'n\u0131n kromozom merkezlerinde belirli bir \u015fekilde dahil edilmesini sa\u011flayan mekanizmalar hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgi vard\u0131r. Mis16 ve Mis18, kromozom merkezlerinde CENP-A'n\u0131n konumland\u0131r\u0131lmas\u0131nda gereklidir ve fission maya'dan insana kadar korunan bir kompleks olu\u015fturur. Fission maya sim1 mutasyonlar\u0131, kinetokor alan\u0131n\u0131n susturulmas\u0131n\u0131 hafifletir ve bu mutasyonlar, mayada Scm3(Sc)'nin ortologu olan Scm3(Sp)'yi bozar. Scm3(Sp), Mis16\/18'e ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak kromozom merkezlerine konumlan\u0131r ve onlar gibi ge\u00e7 anafazda kromozom merkezlerine rekrut edilir. \u00d6nemli olan, Scm3(Sp)'nin CENP-A(Cnp1) ile birlikte ko-afinite safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131d\u0131r ve Scm3(Sp), in vitro CENP-A(Cnp1) ile birlikte ili\u015fkilendirilir, ancak b\u00fct\u00fcn CENP-A(Cnp1) kromatininden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak konumlan\u0131r ve kromatinden farkl\u0131 bir \u015fekilde sal\u0131n\u0131r. Scm3(Sc), mayada nokta kromozom merkezlerinde benzersiz bir heksamerik n\u00fckleozom olu\u015fturmak i\u00e7in CENP-A(Cse4) ve histon H4 ile \u00f6nerilmi\u015ftir, ancak biz, Scm3(Sp)'nin CENP-A(Cnp1) resept\u00f6r\u00fc\/toplama fakt\u00f6r\u00fc olarak hareket etti\u011fini ve Mis16 ve Mis18 ile birlikte CENP-A(Cnp1)'yi Sim3 e\u015fli\u011finde alan ve CENP-A(Cnp1)'nin alt kinetokor kromatinine montaj\u0131n\u0131 arac\u0131l\u0131k eden bir modelden yanay\u0131z."}
{"_id":"14340571","title":"The Molecular Basis for Oat Intolerance in Patients with Celiac Disease","text":"Arka Plan: Celiak hastal\u0131k, malabsorpsiyon, besin eksikli\u011fi ve \u00e7e\u015fitli klinik belirtiler ile karakterize edilen ince ba\u011f\u0131rsak iltihab\u0131 olan bir durumdur. Bu hastal\u0131k, diyet gl\u00fctene kar\u015f\u0131 uygunsuz bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi nedeniyle olu\u015fur ve gl\u00fcten i\u00e7ermeyen diyetle tedavi edilir. Son beslenme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, celiak hastalar\u0131 i\u00e7in yulaf\u0131n g\u00fcvenli oldu\u011funu ve yulaf\u0131n art\u0131k celiak hastal\u0131\u011f\u0131 diyetinde s\u0131k\u00e7a yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, celiak hastal\u0131\u011f\u0131nda yulaf intolerans\u0131n\u0131n var olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak ve bu intolerans\u0131n temelindeki h\u00fccreleri ve s\u00fcre\u00e7leri karakterize etmektir. Y\u00f6ntem ve Bulgular: \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, yulaf maruziyeti olan celiak hastal\u0131\u011f\u0131 olan dokuz yeti\u015fkin incelendi. Bu hastalar\u0131n d\u00f6rd\u00fc, yulaf i\u00e7eren diyet s\u0131ras\u0131nda klinik semptomlar g\u00f6sterdi ve bu d\u00f6rt hastadan \u00fc\u00e7\u00fc, yulaf maruziyeti s\u0131ras\u0131nda tipik celiak hastal\u0131\u011f\u0131 ba\u011f\u0131rsak iltihab\u0131na sahipti. Bu \u00fc\u00e7 hastadan ve yulaf\u0131 tolere eden g\u00f6r\u00fcnen iki hastadan yulaf-avenin-\u00f6zg\u00fc ve -reaktif ba\u011f\u0131rsak T h\u00fccre hatlar\u0131 kurduk. Avenin-reaktif T h\u00fccre hatlar\u0131, HLA-DQ2 ba\u011flam\u0131nda avenin peptidlerine kar\u015f\u0131 tan\u0131kl\u0131k etti. Bu peptidler, prolin ve glutamin kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n bol oldu\u011fu ve bu\u011fday gl\u00fcten epitope'lerine benzeyen dizilere sahiptir. Dokular aras\u0131 transglutaminaz taraf\u0131ndan deamidasyon (glutamin'in glutamik asit'e d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc) avenin epitope olu\u015fumunda rol oynam\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7: Sonu\u00e7 olarak, baz\u0131 celiak hastal\u0131\u011f\u0131 hastalar\u0131nda avenin-reaktif mukozal T h\u00fccreleri oldu\u011funu ve bu h\u00fccrelerin mukozal iltihaplanmaya neden olabilece\u011fini belirtiyoruz. Yulaf intolerans\u0131, gl\u00fcten i\u00e7ermeyen diyetin s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde takip edilmesine ra\u011fmen celiak hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda villus atrofisi ve iltihaplanmaya neden olabilir. Celiak hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalar\u0131n yulaf t\u00fcketimi konusunda klinik takip \u00f6nerilir."}
{"_id":"14361849","title":"A comparison of continuous and bi-level positive airway pressure non-invasive ventilation in patients with acute cardiogenic pulmonary oedema: a meta-analysis","text":"\nGiri\u015f\nBu \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131, kardiyojenik pulmoner \u00f6demli hastalarda s\u00fcrekli pozitif hava bas\u0131nc\u0131 (CPAP) ile biy-seviyeli pozitif hava bas\u0131nc\u0131 (BiPAP) olmayan invaziv solunumun potansiyel faydal\u0131 ve zararl\u0131 etkilerini ara\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirdik.\n\nY\u00f6ntem\nCochrane Kontrol Edilmi\u015f Denemeler Kay\u0131tlar\u0131 (2005, 3. say\u0131), EMBASE ve MEDLINE veritabanlar\u0131 (1966-1 Aral\u0131k 2005) dahilinde, dil k\u0131s\u0131tlamas\u0131 olmaks\u0131z\u0131n, kardiyojenik pulmoner \u00f6demli hastalarda CPAP ve BiPAP tedavisi ile ilgili rastgele kontrol edilmi\u015f denemeleri dahil ettik. \u0130ki inceleyici, denemelerin kalitesini de\u011ferlendirdi ve verileri ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak \u00e7\u0131kard\u0131.\n\nSonu\u00e7\nToplamda 290 kardiyojenik pulmoner \u00f6demli hastay\u0131 i\u00e7eren 7 rastgele kontrol edilmi\u015f deneme de\u011ferlendirildi. Hastane \u00f6l\u00fcm oran\u0131 (nispi risk [RR] 0.76, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 0.32-1.78; P = 0.52; I2 = 0%) ve invaziv solunum gerektirme riski (RR 0.80, %95 CI 0.33-1.94; P = 0.62; I2 = 0%) CPAP ile tedavi edilen hastalarla BiPAP ile tedavi edilen hastalar aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark g\u00f6stermedi. BiPAP tedavisinde sabit veya ayarlanabilir bas\u0131n\u00e7 kullan\u0131lan denemelere ve hiperkapni ile hipokapni olan hastalara ayr\u0131\u015ft\u0131rma sonu\u00e7lar\u0131 de\u011fi\u015ftirmedi. Pulmoner \u00f6demin \u00e7\u00f6z\u00fclmesi i\u00e7in gerekli olmayan invaziv solunum s\u00fcresi (a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 ortalama fark [WMD] = 3.65 saat, %95 CI -12.12 ile +19.43; P = 0.65, I2 = 0%) ve hastanede kalma s\u00fcresi (WMD = -0.04 g\u00fcn, %95 CI -2.57 ile +2.48; P = 0.97, I2 = 0%) de iki grup aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark g\u00f6stermedi. Mevcut verilere dayanarak, BiPAP ile tedavi edilen hastalarda yeni ba\u015flayan akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc oran\u0131nda anlam"}
{"_id":"14362678","title":"CaMKII induces permeability transition through Drp1 phosphorylation during chronic \u03b2-AR stimulation","text":"Mitokondriyal ge\u00e7irgenlik ge\u00e7i\u015f poru (mPTP), kronik \u03b2-adrenerjik resept\u00f6r (\u03b2-AR) uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n kalp disfonksiyonuna dahil oldu\u011funu g\u00f6sterir. Kronik \u03b2-AR uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n mPTP'nin a\u00e7\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7an mekanizma gizemini koruyor. Burada, kronik izoprenolin (ISO) uygulamas\u0131n\u0131n mPTP'nin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ard\u0131ndan mitokondriyel hasara ve kalp disfonksiyonuna yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Mekanizma a\u00e7\u0131s\u0131ndan, bu etki Ca2+\/kalmodulin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz II (CaMKII) taraf\u0131ndan mitokondriyal b\u00f6l\u00fcnme proteini, dinamin-ili\u015fkili protein 1 (Drp1) fosforilasyonu yoluyla arac\u0131l\u0131k edilir. Serin 616 (S616) sitesinde bu fosforilasyonun de\u011fi\u015ftirilmesi veya Drp1 aktivitesinin inhibisyonu, CaMKII'nin veya ISO'nun mPTP'nin a\u00e7\u0131lmas\u0131na ve myosit \u00f6l\u00fcm\u00fcne in vitro engeller ve in vivo kalp hipertrofisini kurtar\u0131r. \u0130nsan ba\u015far\u0131s\u0131z kalplerde, Drp1'in S616'daki fosforilasyonu artar. Bu sonu\u00e7lar, kronik \u03b2-AR uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda bir yolu ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r ve CaMKII, Drp1 ve mPTP'yi, sitoplazmik stres sinyalini mitokondriyal disfonksiyonla kalpte birle\u015ftirir."}
{"_id":"14362780","title":"MicroRNA Response of Primary Human Macrophages to Arcobacter Butzleri Infection","text":"MikroRNA'lar\u0131n (miRNA'lar) enfeksiy\u00f6z hastal\u0131klardaki rol\u00fc giderek daha belirgin hale geliyor ve miRNA'lar\u0131n tan\u0131sal ara\u00e7 olarak kullan\u0131m\u0131 ve terap\u00f6tik uygulamalar\u0131, ara\u015ft\u0131rman\u0131n ana odak noktas\u0131 haline geldi. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Arcobacter (A.) butzleri enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 insan makrofajlar\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sinyalle\u015fmesinde dahil olan miRNA'lar\u0131 belirlemekti. Bu nedenle, birincil insan makrofajlar\u0131 izole edildi ve enfekte edildi, ve RNA dizileme yoluyla miRNA ifadesi incelendi. Veri analizi, daha \u00f6nce bakteriyel enfeksiyonlarla ili\u015fkili oldu\u011fu bilinen birka\u00e7 miRNA'n\u0131n ifadesini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131: miR-155, miR-125 ve miR-212. Bu miRNA'lar, Toll-like resept\u00f6r sinyalle\u015fmesinde anahtar bir rol oynad\u0131klar\u0131nda, dengeli bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek i\u00e7in ince ayarc\u0131lar olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcrler. Ayr\u0131ca, bakteriyel enfeksiyonlar s\u0131ras\u0131nda hen\u00fcz tan\u0131mlanmam\u0131\u015f olan miRNA'lar, \u00f6rne\u011fin miR-3613, miR-2116, miR-671, miR-30d ve miR-629, A. butzleri enfekte h\u00fccrelerde farkl\u0131yal\u0131 olarak d\u00fczenlenmi\u015fti. Bu miRNA'lar\u0131n hedefleri, apoptoz ve endositiz gibi s\u00fcre\u00e7lerde birikti - bu s\u00fcre\u00e7ler, A. butzleri patojenizminin alt\u0131nda yatan mekanizmalarla ili\u015fkili olabilir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, A. butzleri ile insan do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleri aras\u0131ndaki etkile\u015fime dair yeni bulgular sunarak, enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda makrofajlarda yatan d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131na katk\u0131da bulunuyor."}
{"_id":"14367469","title":"The circadian factor Period 2 modulates p53 stability and transcriptional activity in unstressed cells","text":"\u0130nsan Periyodu 2 (hPer2), sirkadiyen saat mekanizmas\u0131n\u0131n merkezinde yer alan bir transkripsiyon d\u00fczenleyicisidir ve saati s\u00fcrd\u00fcren negatif geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc olu\u015fturan sorumludur. \u0130nsan hastal\u0131klar\u0131 \u00fczerindeki \u00f6nemi, i\u015flevindeki de\u011fi\u015fikliklerin say\u0131s\u0131z biyokimyasal ve fizyolojik s\u00fcre\u00e7leri etkiledi\u011fi ger\u00e7e\u011fiyle vurgulanmaktad\u0131r. Eksik oldu\u011funda, \u00e7e\u015fitli kanserlerin geli\u015fmesine ve h\u00fccrelerin genotoksik strese kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131na neden olur. Bu nedenle, sirkadiyen bile\u015fenlerin \u00e7evresel stres sinyallerini DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131na entegre etti\u011fi hen\u00fcz karakterize edilmemi\u015f bir kontrol d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc tan\u0131mlamaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, hPer2 insan p53'\u00fcn (hp53) C-sonlu yar\u0131s\u0131n\u0131n ba\u011flan\u0131r ve hp53'\u00fcn negatif d\u00fczenleyicisi Mdm2 ile istikrarl\u0131 bir trimerik kompleks olu\u015fturur. Belirledi\u011fimiz gibi, hPer2'nin hp53'e ba\u011flanmas\u0131, Mdm2'nin ubikuitinlenmesini ve hp53'\u00fc proteazom taraf\u0131ndan hedeflemesini engeller. hPer2 ifadesinin indirgenmesi do\u011frudan hp53 seviyelerini etkiler, ancak a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi hem hp53 protein kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 hem de hedeflenen genlerin transkripsiyonunu etkiler. Genel olarak, bulgular\u0131m\u0131z hPer2'nin do\u011frudan hp53 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen yan\u0131t\u0131n kalbinde yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131, temel hp53 seviyelerinin mevcut olmas\u0131n\u0131 sa\u011flayarak h\u00fccreyi h\u0131zl\u0131 ve hp53 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen transkripsiyonel bir yan\u0131t gerekti\u011finde \u00f6nko\u015fulland\u0131rmay\u0131 garanti etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14376683","title":"Properties of Commelina yellow mottle virus's complete DNA sequence, genomic discontinuities and transcript suggest that it is a pararetrovirus.","text":"Kapsams\u0131z bacilliform vir\u00fcsler, \u00e7ift iplikli DNA'dan olu\u015fan bir genomla bilinen ikinci bitki vir\u00fcsleri grubudur. Bu grubun bir \u00fcyesi olan Commelina mellow mottle vir\u00fcs\u00fc (CoYMV) i\u00e7in viral transkripti karakterize ettik ve tam genom dizisini belirledik. Viral transkript analizine g\u00f6re, vir\u00fcs tek bir sonlu-redundant genom uzunlu\u011funda plus 120 n\u00fckleotit transkript kodlar. Transkriptlerin bir k\u0131sm\u0131 poliadenilasyona u\u011fram\u0131\u015f, ancak transkriptin \u00e7o\u011fu poliadenilasyona u\u011framam\u0131\u015ft\u0131r. Genom dizisi analizi, genomun 7489 n\u00fckleotit uzunlu\u011funda oldu\u011funu ve transkripsiyonlu ipli\u011fin \u00fc\u00e7 a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6stermektedir; bu \u00e7er\u00e7eveler 23, 15 ve 216 kd a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131ndaki proteinleri kodlar. 25 ve 15 kd proteinlerinin i\u015flevi bilinmemektedir. 216 kd polipeptidin, brokoli mozaik vir\u00fcs\u00fc kabuk proteini ve proteaz\/revers transkriptaz polipeptidi ile benzerlikleri, 216 kd polipeptidin'in bir polipeptid oldu\u011funu ve proteolitik olarak i\u015flenip viryon kabuk proteini, bir proteaz ve replikaz (revers transkriptaz ve ribon\u00fckleaz H) \u00fcretmek i\u00e7in par\u00e7alara ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. CoYMV genomunun her ipli\u011fi, spesifik konumlarda kesintilerle kesilmi\u015ftir. Bu kesintilerin 5' u\u00e7lar\u0131n\u0131n yerleri ve CoYMV transkriptinde sitoplazmik ba\u015flat\u0131c\u0131 metiyonin tRNA'n\u0131n 3' ucuna ba\u011flanabilen bir b\u00f6lge bulunmas\u0131, ters transkripsiyonla replikasyonunu desteklemektedir. CoYMV'nin 1.3 genomunu i\u00e7eren bir yap\u0131, Agrobacterium ile yap\u0131lan enfeksiyon yoluyla Commelina diffusa'ya (CoYMV'nin ev sahibi) ba\u015far\u0131yla aktar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"14380875","title":"The Glucocorticoid Receptor Inhibits","text":"Glukokortikoidler, NFkappaB taraf\u0131ndan medyasyon edilen proenflamatuar genlerin, \u00f6rne\u011fin interleukin-8 (IL-8) ve ICAM-1'in etkinle\u015ftirilmesini bask\u0131lar. Deneylerimiz, glukokortikoid resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn (GR) bu etkiyi, her bir gen \u00fczerinde NFkappaB'ye ba\u011flanan protein-protein etkile\u015fimleri yoluyla sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Yani, GR'nin zink ba\u011flama b\u00f6lgesi (ZBR), resept\u00f6r\u00fcn DNA ba\u011flama ve dimerizasyon i\u015flevlerini i\u00e7erir, in vitro'da NFkappaB'nin RelA alt biriminin dimerizasyon alan\u0131na do\u011frudan ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ZBR'nin RelA'ya NFkappaB yan\u0131t elemanlar\u0131na ba\u011flanmak i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, in vivo ve in vitro'da GR'nin DNA ba\u011flama yetene\u011fini bozmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tl\u0131yoruz. Ge\u00e7ici transfeksiyonlarda, GR'nin ligand ba\u011flama alan\u0131n\u0131n NFkappaB'nin bask\u0131lanmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu, ancak ona ba\u011flanmak i\u00e7in de\u011fil ve GR'nin bir heterolog aktivasyon alan\u0131na sahip NFkappaB t\u00fcrevi bask\u0131layabilece\u011fini bulduk. A549 h\u00fccrelerinde kromatin imm\u00fcnopresipitasyon analizleri kullanarak, ba\u011fl\u0131 GR'nin NFkappaB'nin aktive edilmi\u015f transkripsiyonu nas\u0131l bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 inand\u0131rd\u0131k. Beklendi\u011fi gibi, enflamatuar sinyal TNFalpha'n\u0131n, IL-8 ve ICAM-1 promot\u00f6rlerinde \u00f6n inisiyasyon kompleksi (PIC) olu\u015fumunu uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu komplekslerdeki en b\u00fcy\u00fck RNA polimeraz II (pol II) biriminin karboksi-terminal alan\u0131ndaki (CTD) heptapeptit tekrarlar\u0131nda (YSPTSPS) serin 2 ve 5'in fosforile edildi\u011fini bulduk; bu modifikasyonlar transkripsiyon ba\u015flat\u0131m\u0131 i\u00e7in gereklidir. Dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde, GR bask\u0131lay\u0131c\u0131 ko\u015fullarda PIC olu\u015fumunu engellemedi, aksine pol II CTD'nin serin 2'nin fosforile edilmesini engelledi."}
{"_id":"14386505","title":"Regulation of myeloid cell function through the CD200 receptor.","text":"Myeloid h\u00fccreler, kronik enflamatuar hastal\u0131klarda kritik roller oynar, geni\u015f kapsaml\u0131 proenflamatuar, y\u0131k\u0131c\u0131 ve yeniden yap\u0131land\u0131rma yetenekleri sayesinde. CD200, \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerinde yayg\u0131n olarak ifade edilirken, son zamanlarda tan\u0131mlanan CD200R, myeloid h\u00fccreler ve T h\u00fccrelerinde ifade edilir. CD200'\u00fcn in vivo silinmesi, myeloid h\u00fccrelerin d\u00fczenlenmesinde bozulmaya ve otoimm\u00fcn enflamasyona kar\u015f\u0131 artm\u0131\u015f duyarl\u0131l\u0131\u011fa yol a\u00e7ar, bu da CD200-CD200R etkile\u015fiminin imm\u00fcn bask\u0131lamada rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, CD200R agonistlerinin, hem fare hem de insan myeloid h\u00fccre fonksiyonunu in vitro bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz ve ayn\u0131 zamanda resept\u00f6r ifadesi ile h\u00fccre inhibisyonu aras\u0131ndaki doz ili\u015fkisini tan\u0131ml\u0131yoruz. IFN-gamma ve IL-17 ile uyaran fare peritonik makrofajlardan sitokin salg\u0131s\u0131, CD200R'nin etkile\u015fimi ile inhibe edildi. Bu etkiler evrensel de\u011fildi, \u00e7\u00fcnk\u00fc LPS ile uyaran yan\u0131tlar etkilenmedi. U937 h\u00fccresinin sitokin \u00fcretiminin inhibisyonu, CD200R ifade seviyeleriyle korelasyon g\u00f6sterdi ve sadece d\u00fc\u015f\u00fck CD200R ifade eden h\u00fccrelerde, CD200R agonistlerinin daha fazla \u00e7apraz ba\u011flanmas\u0131yla inhibisyon g\u00f6zlemlendi. Tetanus toksoidi ile uyaran insan PBMC'lerden IL-5 ve IL-13 salg\u0131s\u0131, CD200R agonistleri taraf\u0131ndan inhibe edildi. Bu inhibisyon, monositlerde CD200R'nin \u00e7apraz ba\u011flanmas\u0131na ba\u011fl\u0131yd\u0131, ancak CD4+ T h\u00fccrelerinde CD200R'nin \u00e7apraz ba\u011flanmas\u0131na ba\u011fl\u0131 de\u011fildi. \u00d6zetle, CD200-CD200R etkile\u015fiminin, hem fare hem de insan sistemlerinde monosit\/makrofaj fonksiyonunu kontrol etti\u011fini do\u011frudan kan\u0131tl\u0131yoruz, bu da kronik enflamatuar hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde CD200R agonistlerinin potansiyel klinik uygulamas\u0131n\u0131 daha da destekliyor."}
{"_id":"14390137","title":"Management of hepatitis C disease among VA patients with schizophrenia and substance use disorders.","text":"AMA\u00c7 Hepatit C (HCV) enfeksiyonu, test etme ve tedavi oranlar\u0131, \u015fizofreni, madde kullan\u0131m bozuklu\u011fu veya \u015fizofreni ve madde kullan\u0131m bozuklu\u011fu veya \u015fizoafektif bozukluk ile birlikte olan hastalar aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Y\u00d6NTEMLER Kuzeybat\u0131 Gazi Sa\u011fl\u0131k \u0130daresi'nden 293.445 hastaya ili\u015fkin bilgiler elde edildi. SONU\u00c7LAR Madde kullan\u0131m bozuklu\u011fu grubu, \u00f6rneklemde %13,6'y\u0131 olu\u015fturdu; \u015fizofreni grubu %1,6; ve birlikte bozukluklar grubu %1,4. Bu gruplar, kontrol grubuna k\u0131yasla HCV testine yakla\u015f\u0131k d\u00f6rt, iki ve alt\u0131 kat daha fazla maruz kald\u0131lar ve enfekte olma olas\u0131l\u0131klar\u0131 s\u0131ras\u0131yla yakla\u015f\u0131k yedi, iki ve sekiz kat daha y\u00fcksekti. Interferon (IFN) tedavisi oran\u0131, madde kullan\u0131m grubu ve birlikte bozukluklar grubu i\u00e7in \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Bununla birlikte, farklar\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc \u00f6nemli de\u011fildi, bu y\u00fcksek riskli gruplar\u0131n IFN tedavisinden d\u0131\u015flanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"14395738","title":"Equity in adherence to antiretroviral therapy among economically vulnerable adolescents living with HIV in Uganda","text":"Afrika'n\u0131n alt sahras\u0131ndaki \u00e7al\u0131\u015fmalar, yoksulluk nedeniyle savunmas\u0131z hale gelen \u00e7ocuklar\u0131n HIV'e kar\u015f\u0131 orant\u0131s\u0131z \u015fekilde etkilendi\u011fini ve bir\u00e7ok \u00e7ocu\u011fun anneden \u00e7ocu\u011fa bula\u015fma yoluyla maruz kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. HIV ile ya\u015fayan gen\u00e7ler i\u00e7in, ya\u015fam kurtaran tedavi rejimlerine uyumu, ailelerini zorlayan ve sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131n\u0131 da art\u0131ran karma\u015f\u0131k ekonomik ve sosyal ko\u015fullar\u0131n etkisiyle \u015fekillenebilir. Suubi+Adherence \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n temel verilerini kullanarak, Ulusal \u00c7ocuk ve \u0130nsan Geli\u015fimi Enstit\u00fcs\u00fc (NICHD) taraf\u0131ndan finanse edilen \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda, Uganda'da HIV ile ya\u015fayan 10-16 ya\u015f aras\u0131 (n = 702) gen\u00e7lerin kendileri taraf\u0131ndan bildirilen uyumu etkileyen bireysel ve bile\u015fik e\u015fitlik \u00f6l\u00e7\u00fctlerinin kapsam\u0131n\u0131 inceledik. Sonu\u00e7lar, \u00f6zellikle ailesel yedi veya daha fazla somut varl\u0131\u011fa sahip olma gibi daha fazla varl\u0131k sahipli\u011finin, kendileri taraf\u0131ndan bildirilen uyuma daha y\u00fcksek ihtimalle ili\u015fkili oldu\u011funu (OR 1.69, 95% CI: 1.00-2.85) g\u00f6sterdi. Analizlerimiz ayr\u0131ca, en yak\u0131n sa\u011fl\u0131k klini\u011fine olan mesafenin gen\u00e7lerin ARV rejimine uyumu \u00fczerinde etkisini de ortaya koydu. En yak\u0131n klini\u011fe yak\u0131n ya\u015fayan gen\u00e7ler, en iyi uyumu bildirme konusunda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek ihtimalle (OR 1.49, 95% CI: 0.92-2.40) rapor verdiler. Ayr\u0131ca, bile\u015fik e\u015fitlik puanlar\u0131n\u0131 uygulayarak, ev i\u00e7i varl\u0131k sahipli\u011fi, finansal tasarruflar ve bak\u0131c\u0131 istihdam\u0131 gibi ekonomik avantaj\u0131n daha y\u00fcksek d\u00fczeyde oldu\u011fu ergenlerin uyuma ihtimalinin 1.70 kat daha y\u00fcksek oldu\u011funu (95% CI: 1.07-2.70) bulduk. Bu bulgular, ekonomik ve sosyal e\u015fitsizliklere y\u00f6nelik m\u00fcdahalelerin, \u00f6zellikle alt Afrika'da ekonomik olarak savunmas\u0131z gen\u00e7ler aras\u0131nda antiretroviral terapi (ART) al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rmada yararl\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu, HIV ile ya\u015fayan ekonomik olarak savunmas\u0131z gen\u00e7ler aras\u0131nda ART uyumu konusunda e\u015fitli\u011fi ele alan ilk \u00e7al\u0131\u015fmalardan biridir."}
{"_id":"14402338","title":"High-Resolution Phenotypic Profiling Defines Genes Essential for Mycobacterial Growth and Cholesterol Catabolism","text":"H\u00fccre metabolizmas\u0131n\u0131n olu\u015fturan yollar y\u00fcksek derecede birbirine ba\u011fl\u0131d\u0131r ve bireysel enzimlerdeki de\u011fi\u015fiklikler geni\u015f \u00e7apl\u0131 etkilere neden olabilir. Bu nedenle, gen ifadesi \u00f6l\u00e7en k\u00fcresel profil olu\u015fturma y\u00f6ntemleri, tek bir i\u015flevin kayb\u0131n\u0131n h\u00fccreye nas\u0131l etki edece\u011fini tahmin etmek i\u00e7in s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011ferdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Mycobacterium tuberculosis'in b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gerekli olan genleri do\u011frudan tan\u0131mlamak amac\u0131yla yeni bir k\u00fcresel fenotipik profil olu\u015fturma y\u00f6ntemi kulland\u0131k. Y\u00fcksek yo\u011funluklu mutajeniz ve derin dizileme kombinasyonu, farkl\u0131 ko\u015fullara maruz kalm\u0131\u015f karma\u015f\u0131k mutant k\u00fct\u00fcphanelerinin kompozisyonunu karakterize etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Bu, in vitro'da Mtb'in b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gerekli olan genlerin kesin bir \u015fekilde tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131 ve \u00f6nceki yakla\u015f\u0131mlara k\u0131yasla \u00f6nemli bir geli\u015fme oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131. Konakta tutunmak i\u00e7in gerekli olan i\u015flevleri daha da ara\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla, enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda kritik bir karbon kayna\u011f\u0131 olan kolesterol\u00fcn kullan\u0131m\u0131yla ilgili gerekli yollar\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Daha \u00f6nce transkripsiyonel profil olu\u015fturma ile bu adaptasyona dahil olan az say\u0131da gen tespit edilmi\u015fti ve sadece bir k\u0131sm\u0131 bilinen sterol katabolik i\u015flevleri kodlayan kromozomik b\u00f6lgede kodlan\u0131yordu. Bu genler, daha \u00f6nce fareli dokuda bakteri b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gerekli olan genlerin b\u00fcy\u00fck bir y\u00fczdesini olu\u015fturduklar\u0131 g\u00f6sterilen, beklenmedik bir b\u00fcy\u00fckl\u00fckte bir y\u00fczdelik olu\u015fturuyor. Bu nedenle, tek bir besin de\u011fi\u015fikli\u011fi, konak adaptasyonunun \u00f6nemli bir y\u00fczdesini a\u00e7\u0131kl\u0131yor. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, tarihteki en kapsaml\u0131 sterol katabolik yol genetik karakterizasyonu sa\u011flar, karakterize edilmemi\u015f vir\u00fclans genleri i\u00e7in olas\u0131 rolleri \u00f6ne s\u00fcrer ve potansiyel ila\u00e7 hedefleri kodlayan genleri hassas bir \u015fekilde haritalar."}
{"_id":"14405193","title":"Tyrosine phosphorylation regulates the endocytosis and surface expression of GluN3A-containing NMDA receptors.","text":"Se\u00e7ici resept\u00f6r trafi\u011finin kontrol\u00fc, uyar\u0131c\u0131 sinapslar\u0131n resept\u00f6r kompozisyonunu yeniden d\u00fczenlemek i\u00e7in bir mekanizma sa\u011flar ve bu da sinaptik iletim, plastisite ve geli\u015fimi destekler. GluN3A (eski ad\u0131yla NR3A), NMDA resept\u00f6r\u00fc (NMDAR) alt birim ailesinin bir nonkonvansiyonel \u00fcyesidir, bu da NMDAR kanallar\u0131na d\u00fc\u015f\u00fck kalsiyum ge\u00e7irgenli\u011fi ve NMDAR'lar\u0131n sadece GluN1 ve GluN2 alt birimlerinden olu\u015fanlara k\u0131yasla azalt\u0131lm\u0131\u015f magnezyum duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 kazand\u0131r\u0131r. Bu \u00f6zel \u00f6zelliklere sahip olmalar\u0131ndan dolay\u0131, GluN3A alt birimleri, uyar\u0131c\u0131 sinapslar\u0131n plastisitesi ve olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in molek\u00fcler bir fren g\u00f6revi g\u00f6r\u00fcr, bu da GluN3A'n\u0131n \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131n n\u00f6ronal devrelerin geli\u015fimi i\u00e7in kritik bir ad\u0131m oldu\u011funu g\u00f6sterir. Ancak, GluN3A'n\u0131n endositik \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131ran molek\u00fcler sinyaller hala belirsizdir. Burada, GluN3A'n\u0131n ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan yeni bir endositik motif (YWL) tan\u0131mlad\u0131k, bu da GluN3A'n\u0131n sitoplazmik C-sonlu kuyru\u011funda yer al\u0131r. Alanin mutasyonlar\u0131, GluN3A endositik motifinde, klathrin adapt\u00f6r\u00fc AP2'ye ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engeller ve h\u00fccre y\u00fczeyinde GluN3A i\u00e7eren NMDAR'lar\u0131n birikmesine neden olurken, tyrozin kal\u0131nt\u0131\u011f\u0131n\u0131n taklit edilmesi, endositik \u00e7\u0131kar\u0131m\u0131 te\u015fvik eder ve h\u00fccre y\u00fczeyindeki ifade miktar\u0131n\u0131 azalt\u0131r, bu da imm\u00fcnohistokimyasal ve elektrofizyolojik yakla\u015f\u0131mlar kullan\u0131larak rekombinant sistemlerde ve rat n\u00f6ronlar\u0131 primer k\u00fclt\u00fcrde g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, tyrozin kal\u0131nt\u0131\u011f\u0131n\u0131n Src aile kinazlar\u0131 taraf\u0131ndan fosforile edildi\u011fini ve Src'nin etkinli\u011finin n\u00f6ronlarda y\u00fczey GluN3A ifadesini s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlad\u0131k. Birlikte, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, GluN3A'n\u0131n i\u00e7erme i\u00e7in yeni bir molek\u00fcler sinyali tan\u0131mlar, bu da GluN3A i\u00e7eren resept\u00f6rlerin i\u015flevsel y\u00fczey ifadesini, GluN3A alt birimlerinin fosforilasyon durumuna ba\u011flar ve sinaptik plastisite ve n\u00f6rogeli\u015fimin d\u00fczenlenmesi i\u00e7in molek\u00fcler bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011flar."}
{"_id":"14407673","title":"Myeloid-specific Kr\u00fcppel-like factor 2 inactivation increases macrophage and neutrophil adhesion and promotes atherosclerosis.","text":"\n## Rasyonel\nHemizigot Kr\u00fcppel-benzer fakt\u00f6r 2 (KLF2) transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn eksikli\u011fi, hiperkolesterolemik farelerde aterosklerozun artmas\u0131na neden oldu\u011fu \u00f6nceden g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bununla birlikte, aterosklerozun artmas\u0131nda rol oynayan h\u00fccre t\u00fcr\u00fc belirlenmemi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, myeloid h\u00fccrelerde spesifik KLF2 inaktifli\u011finin ateroskleroz \u00fczerindeki etkilerini incelemi\u015ftir.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nCell-specific knockout fareleri, Cre\/loxP rekombinasyonu ile olu\u015fturulmu\u015ftur. Myeloid-spesifik Klf2 knockout (myeKlf2(-\/-)) farelerinden izole edilen makrofajlar, myeKlf2(+\/+) makrofajlar\u0131na benzer \u015fekilde uyar\u0131, polarizasyon ve lipit birikimi konusunda yan\u0131t vermi\u015ftir. Ancak, myeKlf2(-\/-) makrofajlar\u0131, myeKlf2(+\/+) makrofajlar\u0131na k\u0131yasla endotel h\u00fccrelerine daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde tutunmu\u015ftur. MyeKlf2(-\/-) farelerinden elde edilen n\u00f6trofil h\u00fccreleri de endotel h\u00fccrelerine daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde tutunmu\u015f ve myeKlf2(-\/-) n\u00f6trofil h\u00fccrelerinin, myeKlf2(+\/+) n\u00f6trofil h\u00fccrelerine k\u0131yasla 24 saatlik bir k\u00fclt\u00fcr s\u00fcresi boyunca daha az hayatta kald\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. MyeKlf2(-\/-) fareleri, Ldlr(-\/-) fareleriyle \u00e7iftle\u015ftirilmi\u015f ve ard\u0131ndan y\u00fcksek ya\u011f ve y\u00fcksek kolesterol diyetine tabi tutuldu\u011funda, myeKlf2(-\/-)Ldlr(-\/-) farelerde myeKlf2(+\/+)Ldlr(-\/-) yavrulara k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artan ateroskleroz g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. MyeKlf2(-\/-)Ldlr(-\/-) farelerdeki artan ateroskleroz, n\u00f6trofil ve makrofajlar\u0131n daha y\u00fcksek varl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkilendirilmi\u015f ve bu b\u00f6lgelerde, myeKlf2(+\/+)Ldlr(-\/-) farelere k\u0131yasla myeloperoksidaz\u0131n yan\u0131 s\u0131ra klorlanm\u0131\u015f ve nitrosil edilmi\u015f tirozin epitoplar\u0131n\u0131n da artmas\u0131yla ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, myeloid KLF2 ifadesinin aterosklerozun d\u00fczenlenmesinde bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belgelemektedir. Myelo"}
{"_id":"14408200","title":"Epidemiology of Staphylococcus aureus blood and skin and soft tissue infections in the US military health system, 2005-2010.","text":"\nKAMU SA\u011eLI\u011eI S\u0130STEM\u0130NDE B\u00dcT\u00dcN VE YILLIK S. aureus kan ve deri veya abses enfeksiyonlar\u0131n\u0131n incidans oranlar\u0131n\u0131 karakterize etmek ve S. aureus kan enfeksiyonu ve deri ve yumu\u015fak dokular enfeksiyonlar\u0131n\u0131n (SSTIs) incidans oranlar\u0131ndaki e\u011filimleri ve MRSA'ya (metisilin diren\u00e7li Staphylococcus aureus) ba\u011fl\u0131 olanlar\u0131n oranlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek amac\u0131yla bir g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 yap\u0131ld\u0131.\n\n**Y\u00d6NTEM, KONUM VE KATILIMCILAR**: 2005 Ocak'tan 2010 Aral\u0131k'a kadar Savunma Bakanl\u0131\u011f\u0131 TRICARE yararlan\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n tamam\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. T\u0131bbi kay\u0131t veritabanlar\u0131, t\u00fcm y\u0131ll\u0131k ilk pozitif S. aureus kan ve yaralar veya abses k\u00fclt\u00fcrlerini tan\u0131mlamak ve s\u0131n\u0131fland\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131; bu k\u00fclt\u00fcrler metisilin duyarl\u0131 S. aureus veya MRSA olarak etiketlendi ve topluluk ba\u015flang\u0131c\u0131 veya hastane ba\u015flang\u0131c\u0131 enfeksiyonlar (3 g\u00fcn sonras\u0131 hastaneye kabulden al\u0131nan izoleler) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n**ANA SONU\u00c7 DE\u011eERLEND\u0130RMELER\u0130**: 56 milyon ki\u015fi-y\u0131l (aktif g\u00f6rev d\u0131\u015f\u0131: 47 milyon ki\u015fi-y\u0131l; aktif g\u00f6rev: 9 milyon ki\u015fi-y\u0131l) boyunca, 2643 kan ve 80.281 yaralar veya abses y\u0131ll\u0131k ilk pozitif S. aureus k\u00fclt\u00fcrleri vard\u0131. Y\u0131ll\u0131k incidans oranlar\u0131, S. aureus kan enfeksiyonu i\u00e7in 3,6 ila 6,0 ki\u015fi-y\u0131l ba\u015f\u0131na ve S. aureus SSTIs i\u00e7in 122,7 ila 168,9 ki\u015fi-y\u0131l ba\u015f\u0131na de\u011fi\u015fti. Topluluk ba\u015flang\u0131c\u0131 MRSA kan enfeksiyonu y\u0131ll\u0131k incidans oranlar\u0131, 2005'te 1.7 ki\u015fi-y\u0131l ba\u015f\u0131na (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.5-2.0 ki\u015fi-y\u0131l ba\u015f\u0131na) d\u00fc\u015ferek 2010'da 1.2 ki\u015fi-y\u0131l ba\u015f\u0131na (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.9-1.4 ki\u015fi-y\u0131l ba\u015f\u0131na) (P = 0,005 trend i\u00e7in) d\u00fc\u015ft\u00fc. Hastane ba\u015flang\u0131c\u0131 MRSA kan enfeksiyonu y\u0131ll\u0131k incidans oranlar\u0131 da 2005'te 0"}
{"_id":"14419116","title":"Potentiation of NMDA currents by pituitary adenylate cyclase activating polypeptide in neonatal rat sympathetic preganglionic neurons.","text":"Tam h\u00fccreli patch-clamp kay\u0131tlar\u0131, 12-16 g\u00fcnl\u00fck yavru s\u0131\u00e7anlar\u0131n torakal-lombar omurilik dilimlerinden simpatik \u00f6n gangliyon n\u00f6ronlar\u0131ndan (SPN) yap\u0131ld\u0131 ve pituitary adenilat siklas aktivat\u00f6r polipeptidi (PACAP)-38'in N-metil-D-aspartat (NMDA) ve kainat (KA) taraf\u0131ndan tetiklenen i\u00e7 ak\u0131mlara etkileri incelendi. PACAP, tutma ak\u0131mlar\u0131nda \u00f6nemli bir de\u011fi\u015fiklik yaratmayan (10-30 nM) konsantrasyonlarda, NMDA taraf\u0131ndan tetiklenen ak\u0131mlar\u0131 tersine \u00e7evirdi ancak KA taraf\u0131ndan tetiklenen ak\u0131mlar\u0131 etkilemedi. Daha y\u00fcksek konsantrasyonlarda (>30 nM), peptid s\u00fcrekli bir i\u00e7 ak\u0131m \u00fcretti. PACAP'in g\u00fc\u00e7lendirme etkisi, dilimlerin MDL-12,330A (25 mikroM) ile \u00f6nceden ink\u00fcbe edilmesiyle ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, dilimleri N6,2'-O-dibutyryladenosin 3':5'-siklik monofosfat (100-300 mikroM) ile s\u00fczerken, fosfat diesteraz inhibit\u00f6r\u00fc 3-isob\u00fctil-1-metilksantin (700 mikroM) ile birlikte, NMDA ak\u0131mlar\u0131 artt\u0131. Bu sonu\u00e7, PACAP'in muhtemelen siklik AMP-ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma yoluyla NMDA resept\u00f6r\u00fc ile ili\u015fkili yan\u0131tlar\u0131 se\u00e7ici olarak art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da peptidin sinaptik plastisiteye dahil olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14434123","title":"Aberrant Expression of RCAN1 in Alzheimer\u2019s Pathogenesis: A New Molecular Mechanism and a Novel Drug Target","text":"AD, y\u0131k\u0131c\u0131 bir n\u00f6rodejeneratif bozukluk, ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusta demans\u0131n en yayg\u0131n nedenidir. AD hastalar\u0131, n\u00f6ropatolojinin \u00fc\u00e7 belirleyici \u00f6zelli\u011fi olan n\u00f6ritik plak birikimi, n\u00f6rofibriller tangle olu\u015fumu ve n\u00f6ron kayb\u0131 ile karakterizedir. Artan kan\u0131tlar, d\u00fczenleyici kalkineurin 1 (RCAN1) proteininin disregulasyonunun AD'nin patogenezinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Yanl\u0131\u015f ifade edilen RCAN1, n\u00f6ronal apoptozu ve Tau hipofosforilasyonunu kolayla\u015ft\u0131rarak n\u00f6ronal kayb\u0131 ve n\u00f6rofibriller tangle olu\u015fumuna yol a\u00e7ar. Bu inceleme, RCAN1 ifade d\u00fczenlenmesinin son geli\u015fmelerini ve fizyolojik i\u015flevlerini a\u00e7\u0131klamay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, AD risk fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan tetiklenen RCAN1 disregulasyonu ve n\u00f6ronal kayb\u0131, sinaptik bozukluklar ve n\u00f6rofibriller tangle olu\u015fumunu te\u015fvik etme rol\u00fc \u00f6zetlenmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, RCAN1 disregulasyonunun beta-amiloid (A\u03b2) \u00fcretimi, n\u00f6ritik plak olu\u015fumu ve APP i\u015fleme \u00fczerindeki etkileri ve olas\u0131 alt mekanizmalar hakk\u0131nda bir bak\u0131\u015f sunuyoruz, ayr\u0131ca RCAN1'i hedefleyen yeni bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 olarak potansiyelini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"14437255","title":"Congruent Visual Speech Enhances Cortical Entrainment to Continuous Auditory Speech in Noise-Free Conditions.","text":"Etkin g\u00f6rsel-i\u015fitsel konu\u015fma, bir konu\u015fmac\u0131y\u0131 anlamam\u0131z\u0131 sa\u011flayan yetene\u011fimizi g\u00fc\u00e7lendirir, hatta g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcz ko\u015fullarda bile. \u00c7eli\u015fkili i\u015fitsel ve g\u00f6rsel bilgi ayn\u0131 anda sunulursa, bir dinleyicinin alg\u0131s\u0131n\u0131 engelleyebilir ve hatta ona sunulmayan bilgileri alg\u0131lamas\u0131na neden olabilir. Bu etkilerin n\u00f6ral temeli \u00fczerine yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar genellikle ayr\u0131cal\u0131kl\u0131 bir vaka olan uzay ve zaman olarak uyumlu diskret g\u00f6rsel-i\u015fitsel sescilerin incelenmesine odaklanm\u0131\u015ft\u0131r; do\u011fal, s\u00fcrekli konu\u015fmaya y\u00f6nelik daha az \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Son elektrofizyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, s\u00fcrekli i\u015fitsel konu\u015fmaya y\u00f6nelik kortikal yan\u0131t \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin \u00e7ok de\u011fi\u015fken analiz y\u00f6ntemleri kullan\u0131larak kolayca elde edilebilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, bu y\u00f6ntemleri g\u00f6rsel-i\u015fitsel konu\u015fmaya uyguluyoruz ve \u00f6zellikle, s\u00fcrekli konu\u015fmada \u00e7ok duyusal b\u00fct\u00fcnle\u015fmeyi indekslemek i\u00e7in yeni bir \u00e7er\u00e7eve sunuyoruz. \u00d6zellikle, devam eden g\u00f6rsel-i\u015fitsel konu\u015fman\u0131n zaman ve ba\u011flam uyumlulu\u011funun insanlarda konu\u015fma kabu\u011funun kortikal kodlamas\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini elektroensefalografi kullanarak inceliyoruz. G\u00f6steriyoruz ki, konu\u015fma kabu\u011funun kortikal temsili, g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcz ko\u015fullarda uyumlu g\u00f6rsel-i\u015fitsel konu\u015fman\u0131n sunulmas\u0131yla g\u00fc\u00e7lendirilir. Ayr\u0131ca, bu katk\u0131n\u0131n \u00f6zellikle tek modlu uyaran s\u0131ras\u0131nda aktif olmayan n\u00f6ral jenerat\u00f6rlere ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ve en belirgin 2-6 Hz zaman \u00f6l\u00e7e\u011finde, yani heceleme h\u0131z\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k gelen zaman \u00f6l\u00e7e\u011finde oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Son olarak, verilerimiz, konu\u015fma kabu\u011funa n\u00f6ral uyar\u0131n\u0131n, i\u015fitsel ve g\u00f6rsel ak\u0131\u015flar\u0131n hem zaman hem de ba\u011flam olarak \u00e7eli\u015fkili oldu\u011fu durumlarda engellendi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. \u00d6NEML\u0130L\u0130K BEYANIMI Bir konu\u015fmac\u0131n\u0131n y\u00fcz\u00fcn\u00fc izlemek, ne dedi\u011fini anlamam\u0131za b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde yard\u0131mc\u0131 olabilir. Bunun nedeni, konu\u015fmac\u0131n\u0131n y\u00fcz hareketlerinin ne s\u00f6yledi\u011fini ileten bilgiyi iletmesi ve ayn\u0131 zamanda ne zaman s\u00f6yledi\u011fini de iletmesidir. S\u00fcrekli i\u015fitsel ve g\u00f6rsel konu\u015fman\u0131n zaman ili\u015fkisini kullanarak bilgi birle\u015ftirmeyi incelemek geleneksel olarak metodolojik olarak zordur. Burada bu konuda yeni bir yakla\u015f\u0131m sunuyoruz, nispeten ucuz ve invaziv olmayan kafa kay\u0131tlar\u0131 kullanarak. \u00d6zellikle, e\u015flik eden g\u00f6rsel konu\u015fma sinyali ayn\u0131 zamanlamay\u0131 payla\u015ft\u0131\u011f\u0131nda i\u015fitsel konu\u015fman\u0131n beyin temsili"}
{"_id":"14446279","title":"Telomere tethering at the nuclear periphery is essential for efficient DNA double strand break repair in subtelomeric region","text":"Yast\u0131k mayas\u0131 Saccharomyces cerevisiae'de laminler eksikli\u011finde, n\u00fckleer por kompleksinin (NPC) kromatin d\u00fczenlemede bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 \u00f6nerilmi\u015ftir. Burada, canl\u0131 h\u00fccrelerde floresans mikroskopisi kullanarak, Nup84 \u00e7ekirdek kompleksinin n\u00fckleer por proteinleri Nup84p, Nup145Cp, Nup120p ve Nup133p'nin, telomer XI-L'yi n\u00fckleer \u00e7evreye sabitlemek i\u00e7in hizmet etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu kompleksin b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn, bu kromozom ucunun alt telomerik b\u00f6lgede yer alan URA3 geninin bask\u0131lanmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011fu g\u00f6steriliyor. Ayr\u0131ca, bu kompleksin b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn de\u011fi\u015ftirilmesi, sadece alt telomerik b\u00f6lgede olu\u015fturulan DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131k (DSB) onar\u0131m\u0131n\u0131n verimlili\u011fini azalt\u0131r, hatta onar\u0131m makinesi i\u015flevsel olsa bile. Bu etkiler, Nup84 kompleksine \u00f6zg\u00fcd\u00fcr. G\u00f6zlemlerimiz, NPC'nin, Nup84 kompleksini arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, kromatin i\u015flevsel d\u00fczenlemedeki rol\u00fcn\u00fc onaylar ve geni\u015fletir. Ayr\u0131ca, telomerlerin sabitlemesinin, bu b\u00f6lgelerde olu\u015fan DSB'lerin verimli onar\u0131m\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ve genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korumada \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"14460402","title":"p63 Regulates adult neural precursor and newly born neuron survival to control hippocampal-dependent Behavior.","text":"Yeti\u015fkin n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcl h\u00fccre (NPC) hayatta kalmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen molek\u00fcler mekanizmalar iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, farelerde yeti\u015fkin NPC i\u015flevinde p63'\u00fcn rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Yeti\u015fkin NPC'lerde ko\u015fullu p63 imha veya p63 haploinsuffisans\u0131, hipokamp\u00fcs ve lateral ventrik\u00fcllerin n\u00f6rojenik b\u00f6lgelerinde ve koku bezinde NPC ve yeni do\u011fan n\u00f6ron say\u0131s\u0131nda azalmaya neden oldu. Bu azalmalar, NPC'ler ve yeni do\u011fan n\u00f6ronlar\u0131n artm\u0131\u015f apoptozuna atfedildi ve kaspaz aktivitesinin, p53'\u00fcn veya p53 apoptoz etkili fakt\u00f6r\u00fc PUMA'n\u0131n (p53-upregulated modulator of apoptosis) inhibisyonu ile kurtar\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, bu h\u00fccresel eksiklikler, hipokamp\u00fcs ba\u011f\u0131ml\u0131 bellek olu\u015fumunda bozulmalara yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in i\u015flevsel olarak \u00f6nemliydi. Bu sonu\u00e7lar, p63'\u00fcn yeti\u015fkin NPC ve yeti\u015fkin do\u011fan n\u00f6ron say\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini, ayr\u0131ca n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccre ba\u011f\u0131ml\u0131 bili\u015fsel i\u015flevleri etkiledi\u011fini ve en az\u0131ndan k\u0131smen p53'e ba\u011fl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc inhibe ederek bunu yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14461101","title":"Tyrosine-Phosphorylated Caveolin-1 Blocks Bacterial Uptake by Inducing Vav2-RhoA-Mediated Cytoskeletal Rearrangements","text":"Baz\u0131 bakteriyel yap\u0131\u015fkanlar, patojenin d\u0131\u015f ortamda ya\u015fam tarz\u0131n\u0131 te\u015fvik eden ve ev sahibi h\u00fccrelere giri\u015fini \u00f6nleyen gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bununla birlikte, bu patojen-ev sahibi h\u00fccre etkile\u015fimleri sonucunda tetiklenen uyaranlar hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey biliniyor. Burada, Neisseria gonorrhoeae (P(+)GC) t\u00fcr IV pili (Tfp) \u00fcretenlerinin, ev sahibi h\u00fccrede an\u0131nda kavinolin-1 (Cav1) rekrutman\u0131n\u0131 ind\u00fckledi\u011fini bildiriyoruz. Bu, daha sonra a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f fosforilasyon yoluyla sitoplazmik yeniden d\u00fczenlemeleri tetikleyerek bakteriyel i\u00e7e alma \u00f6nler. Potansiyel etkile\u015fim ortaklar\u0131 i\u00e7in geni\u015f ve tarafs\u0131z bir analiz, fosforilasyonlu Cav1 ile do\u011frudan etkile\u015fim g\u00f6steren Rho ailesinden guanin n\u00fckleotit de\u011fi\u015fimi fakt\u00f6r\u00fc Vav2'yi ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Hem Vav2 hem de k\u00fc\u00e7\u00fck GTPaz RhoA, Cav1 taraf\u0131ndan bakteriyel al\u0131m\u0131n \u00f6nlenmesinde do\u011frudan bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 bulundu. Bulgular\u0131m\u0131z, enteropatojenik Escherichia coli'ye de geni\u015fletildi ve Tfp \u00fcreten bakterilerin ev sahibi h\u00fccre al\u0131m\u0131n\u0131 nas\u0131l \u00f6nledi\u011fini vurguluyor. Ayr\u0131ca, verilerimiz Cav1 fosforilasyonu ve patojen taraf\u0131ndan tetiklenen sitoplazmik yeniden d\u00fczenleme aras\u0131ndaki mekanizmik ba\u011flant\u0131y\u0131 kuruyor ve kavinolin i\u015flevi hakk\u0131nda anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 ilerletiyor."}
{"_id":"14464451","title":"Effects of GC Bias in Next-Generation-Sequencing Data on De Novo Genome Assembly","text":"Son nesil dizileme (NGS), geleneksel Sanger dizilemesine k\u0131yasla \u00e7ok daha y\u00fcksek veri aktar\u0131m h\u0131z\u0131 ve \u00e7ok daha d\u00fc\u015f\u00fck maliyet sunmas\u0131 nedeniyle genom montaj alan\u0131n\u0131 devrimle\u015ftirmi\u015ftir. Bununla birlikte, NGS, de novo genom montaj\u0131 i\u00e7in yeni hesaplama zorluklar\u0131 sunmaktad\u0131r. Bu zorluklar aras\u0131nda, NGS verilerinde bilinen GC \u00f6nyarg\u0131s\u0131, genom montaj\u0131n\u0131 a\u011f\u0131rla\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. Ancak, GC \u00f6nyarg\u0131s\u0131n\u0131n genel olarak genom montaj\u0131n\u0131 ne \u00f6l\u00e7\u00fcde etkiledi\u011fi net de\u011fildir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, GC \u00f6nyarg\u0131s\u0131n\u0131n genom montaj\u0131na etkilerini sistematik olarak inceliyoruz. Analizlerimiz, GC \u00f6nyarg\u0131s\u0131n\u0131n, \u00f6nyarg\u0131n\u0131n derecesinin bir e\u015fik \u00fczerinde oldu\u011funda sadece montaj tamamlanmas\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ortaya koymaktad\u0131r. G\u00fc\u00e7l\u00fc bir GC \u00f6nyarg\u0131s\u0131nda, genomun GC-az veya GC-zengin b\u00f6lgelerinde d\u00fc\u015f\u00fck okuma kapsam\u0131 nedeniyle olu\u015fan montaj par\u00e7alanmas\u0131 a\u00e7\u0131klanabilir. Bu etki, t\u00fcm incelenen montajc\u0131lar i\u00e7in g\u00f6zlemlenmektedir. NGS verilerinin toplam miktar\u0131n\u0131 art\u0131rmak, GC \u00f6nyarg\u0131s\u0131 nedeniyle olu\u015fan montaj par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 kurtarabilir. Ancak, tam bir kurtarma i\u00e7in gereken veri miktar\u0131, genomun GC i\u00e7eri\u011finin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Hem d\u00fc\u015f\u00fck hem de y\u00fcksek GC \u00f6nyarg\u0131s\u0131 nedeniyle okuma kapsam\u0131, montaj\u0131n do\u011frulu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcrmektedir. Bu bilgiler, GC \u00f6nyarg\u0131s\u0131 varl\u0131\u011f\u0131nda daha iyi de novo genom montaj\u0131 i\u00e7in rehberlik sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"14471161","title":"Cancer inhibition through circadian reprogramming of tumor transcriptome with meal timing.","text":"G\u00fcnl\u00fck ritimlerin bozulmas\u0131 kanser ilerlemesini h\u0131zland\u0131r\u0131rken, g\u00fcnl\u00fck ritimlerin g\u00fc\u00e7lendirilmesi onu durdurabilir. P03 pankreas adenokarsinomu olan fareler (n = 77), Zaman Verici Zaman (ZT) 2'den ZT6'ya kadar normal veya ya\u011fl\u0131 diyetle ad libitum (AL) veya yemek zamanlamas\u0131 (MT) ile senkronize edildi. Endogen g\u00fcnl\u00fck zaman (CT) 4 ve CT16'da t\u00fcm\u00f6r gen ifade profilleri DNA mikroarray'leri ile belirlendi. Saat genleri Rev-erbalpha, Per2 ve Bmal1, h\u00fccre stresi genleri Hspa8 ve Cirbp ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc geni Ccna2'nin g\u00fcnl\u00fck mRNA ifade desenleri karaci\u011fer ve t\u00fcm\u00f6rde belirlendi. 24 saatlik dinlenme-aktivite ve v\u00fccut s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 telemetresi ve plazma kortizol ve ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-I (IGF-I) d\u00fczeyleri de\u011ferlendirildi. MT, AL'ye k\u0131yasla kanser b\u00fcy\u00fcmesini yakla\u015f\u0131k %40 oran\u0131nda inhibe etti (P = 0.011), kalori al\u0131m\u0131 ne olursa olsun. Saat geninin transkripsiyonu t\u00fcm\u00f6rlerde beslenme program\u0131na veya diyetine bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n d\u00fczensiz kald\u0131. Bununla birlikte, MT, CT'ye g\u00f6re 423 t\u00fcm\u00f6r geninin ifade d\u00fczeyini art\u0131rd\u0131 veya azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, h\u00fccre stresi, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve metabolizma ile ili\u015fkili 36 gen, bir CT'de ifade art\u0131\u015f\u0131 ve 12 saat sonra ifade azalmas\u0131 g\u00f6sterdi. MT, t\u00fcm\u00f6rlerde Hspa8, Cirbp ve Ccna2 genlerinin g\u00fcnl\u00fck ifade d\u00fczeyini 10 kat art\u0131rd\u0131. Kortizol veya IGF-I desenleri t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi inhibisyonunda rol oynamad\u0131. \u00d6te yandan, MT, v\u00fccut s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131n\u0131n g\u00fcnl\u00fck ampul\u00fcn\u00fc s\u00fcrekli olarak iki kat\u0131na \u00e7\u0131kard\u0131. Zirve ve dip s\u0131ras\u0131yla Hspa8 ve Cirbp'nin t\u00fcm\u00f6rlerde zirve ifade d\u00fczeylerine kar\u015f\u0131l\u0131k geldi. Ev sahibinin g\u00fcnl\u00fck zamanlama sistemini g\u00fc\u00e7lendiren MT, saat eksikli\u011fi olan t\u00fcm\u00f6rlerde kritik genlerin 24 saatlik ritmik ifade d\u00fczeyini tetikledi, bu da kanser b\u00fcy\u00fcmesi inhibisyonuna d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc. Saatlere y\u00f6nelik hedefleme, kanser terap\u00f6tiklerinde yeni bir potansiyel meydan okuma sunuyor."}
{"_id":"14474178","title":"Role of chicken melanoma differentiation-associated gene 5 in induction and activation of innate and adaptive immune responses to infectious bursal disease virus in cultured macrophages","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, tavuk melanom farkl\u0131asyon ili\u015fkili gen 5 (MDA5)\u2019in enfeksiy\u00f6z bursal hastal\u0131k vir\u00fcs\u00fc (IBDV) enfeksiyonunu alg\u0131lay\u0131p alg\u0131lamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu alg\u0131laman\u0131n adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011fa k\u00f6pr\u00fc kuran do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisini tetikleyip tetiklemedi\u011fini belirlemekti. HD11 h\u00fccrelerinde IBDV enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda, IBDV titreleri ve RNA y\u00fckleri 24 saat sonras\u0131 (hsp) 3,4 x 107 plak olu\u015fturucu birim (PFU)\/mL ve 1114 ng\/\u00b5L\u2019ye kadar y\u00fckseldi. HD11 h\u00fccrelerinde IBDV enfeksiyonu, tavuk MDA5 (59 kat), interferon-\u03b2 (IFN-\u03b2) (693 kat), dsRNA ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz (PKR) (4 kat), 2\u2019, 5\u2019-oligoadenilat sentetaz (OAS) (286 kat), myxovirus direnci geni (Mx) (22 kat), interleukin-1\u03b2 (IL-1\u03b2) (5 kat), IL-6 (146 kat), IL-8 (4 kat), IL-10 (4 kat), ind\u00fcklenebilir azot oksit sintaz (iNOS) (15 kat) ve MHC s\u0131n\u0131f I (MHC s\u0131n\u0131f I) (4 kat) gibi genlerin ifade d\u00fczeylerinde anlaml\u0131 (p < 0.05) bir art\u0131\u015fa neden oldu. K\u00fclt\u00fcr s\u00fcpernatantlar\u0131nda azot oksit \u00fcretimi 24 hsp\u2019de 6.5 \u00b5M\u2019ye kadar anlaml\u0131 (p < 0.05) bir \u015fekilde artt\u0131. Enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda HD11 h\u00fccrelerinin sitoplazmas\u0131nda ifade edilen chMDA5 ve IBDV\u2019den kaynaklanan dsRNA bulundu. chMDA5\u2019in indirgenmesi HD11 h\u00fccrelerinde 24 hsp\u2019de IBDV RNA y\u00fcklerinde anlaml\u0131 (p < 0.05) bir art\u0131\u015fa ve 24 hsp\u2019de azot oksit \u00fcretimi ve tavuk MDA5, IFN-\u03b2, PKR, OAS, Mx, IL-1\u03b2, IL-6, IL-8, IL-12(p40), IL-18, IL-10, iNOS, MHC s\u0131n\u0131f I ve CD86 gibi gen"}
{"_id":"14475235","title":"Age-Associated Sperm DNA Methylation Alterations: Possible Implications in Offspring Disease Susceptibility","text":"Son kan\u0131tlar, baba ya\u015flanmas\u0131n\u0131n yavru hastal\u0131k duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc g\u00f6stermektedir. \u00c7e\u015fitli n\u00f6ropsikiyatrik bozukluklar (\u015fizofreni, otizm vb.), trin\u00fckleotit geni\u015flemesi ile ili\u015fkili hastal\u0131klar (myotonik distrofi, Huntington hastal\u0131\u011f\u0131 vb.) ve hatta baz\u0131 kanser t\u00fcrleri, daha ya\u015fl\u0131 babalar\u0131n yavrular\u0131nda daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc iyi bilinen epidemiyolojik kan\u0131tlara ra\u011fmen, bu s\u00fcre\u00e7leri tetikleyen mekanizmalar\u0131n \u00e7o\u011fu belirsizdir. Bununla birlikte, bu de\u011fi\u015fikliklerin epigenetik, \u00f6zellikle de DNA metilasyon de\u011fi\u015fiklikleri ile ili\u015fkili olabilece\u011fi yayg\u0131n olarak kabul edilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, olgun insan spermindeki ya\u015flanman\u0131n etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Metilasyon dizisi yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, 17 verimli ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131dan al\u0131nan 2 \u00f6rnek aras\u0131nda 9-19 y\u0131l aral\u0131klarla sperm DNA metilasyon desenlerinde de\u011fi\u015fiklikleri de\u011ferlendirdik. Bu tasar\u0131mla, ya\u015fla birlikte \u00f6nemli ve tutarl\u0131 \u015fekilde hipometilasyona u\u011frayan 139 b\u00f6lge ve ya\u015fla birlikte \u00f6nemli hipermetilasyona u\u011frayan 8 b\u00f6lge belirledik. Bu de\u011fi\u015fikliklerin bir temsilci alt k\u00fcmesi, ba\u011f\u0131ms\u0131z bir kohortta do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu metilasyon de\u011fi\u015fiklikleriyle ili\u015fkili toplam 117 gen vard\u0131r (promoter veya gen g\u00f6vdesi). \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, sperm DNA metilasyonundaki ya\u015fa ba\u011fl\u0131 de\u011fi\u015fikliklerin bir k\u0131sm\u0131, \u015fizofreni ve bipolar bozuklukla ili\u015fkili oldu\u011fu bilinen genlerle \u00f6rt\u00fc\u015fmektedir. Verilerimiz, ya\u015fla ili\u015fkili sperm DNA metilasyonundaki aday genlerde g\u00f6zlemledi\u011fimiz de\u011fi\u015fikliklerin, daha ya\u015fl\u0131 erkeklerin yavrular\u0131nda n\u00f6ropsikiyatrik ve di\u011fer bozukluklar\u0131n artmas\u0131na katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrse de, bir nedensel ili\u015fkiyi kan\u0131tlamak i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"14479433","title":"Mutations in the nuclear bile acid receptor FXR cause progressive familial intrahepatic cholestasis","text":"Neonatal kolestaz, potansiyel olarak \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir durum olup h\u0131zl\u0131 tan\u0131ya ihtiya\u00e7 duyar. \u00c7e\u015fitli farkl\u0131 genlerdeki mutasyonlar, ilerleyici aile i\u00e7i intrahepatik kolestaz\u0131n nedeni olabilir, ancak bilinen genler t\u00fcm aile vakalar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayamaz. Burada, iki ayr\u0131 aileden d\u00f6rt bireyin neonatal kolestaz ve NR1H4 genindeki mutasyonlar\u0131 rapor ediyoruz, bu gen farnezoid X resept\u00f6r\u00fcn\u00fc (FXR) kodlar, safra asitleri aktivitesiyle tetiklenen bir n\u00fckleer hormon resept\u00f6r\u00fc, safra asitleri metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenler. Ciddi ve kal\u0131c\u0131 NR1H4 ile ili\u015fkili kolestaz\u0131n klinik \u00f6zellikleri, neonatal ba\u015flang\u0131\u00e7 ile karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 son a\u015famas\u0131na h\u0131zl\u0131 ilerlemeyi i\u00e7erir, vitamin K ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 olmayan kanama bozuklu\u011fu, serum gama-glutamil transferaz aktivitesinin d\u00fc\u015f\u00fck veya normal seviyeleri, y\u00fcksek serum alfa-fetoprotein ve karaci\u011fer safra tuzlar\u0131 d\u0131\u015flama pompas\u0131 (ABCB11) ifadesinin tespit edilemezli\u011fi. Bulgular\u0131m\u0131z, FXR'nin safra asidi hom\u00f6ostaz\u0131nda ve karaci\u011fer korumas\u0131nda kritik bir i\u015flevi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14482051","title":"Phase II study of panobinostat in combination with bevacizumab for recurrent glioblastoma and anaplastic glioma.","text":"ARKA PLAN Panobinostat, bir histon deasetilaz inhibit\u00f6r\u00fc olup, glioomda antineoplastik ve antiangiogenik etkilere sahiptir ve bevacizumab ile senkronistik olarak \u00e7al\u0131\u015fabilir. Y\u00fcksek dereceli glioomun (HGG) tekrarlayan vakalar\u0131nda panobinostat ve bevacizumab'\u0131n kombinasyonunu inceleyen \u00e7ok merkezli bir faz II deneyi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Y\u00d6NTEMLER Tekrarlayan HGG'li hastalar, haftada 3 kez 30 mg oral panobinostat ve her iki haftada bir 10 mg\/kg bevacizumab ile tedavi edildi. Ana son nokta, tekrarlayan glioblastom (GBM) olan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n 6 ayl\u0131k ilerleme serbest hayatta kalma (PFS6) oran\u0131yd\u0131. Anaplastik glioom (AG) olan hastalar, \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n ke\u015fif kolunun bir par\u00e7as\u0131 olarak de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7LAR \u00d6n analizde, GBM kolunun devam eden birikim i\u00e7in kriterleri kar\u015f\u0131lamad\u0131\u011f\u0131 ve GBM kolunun kapat\u0131ld\u0131\u011f\u0131 belirlendi. Kapat\u0131lmadan \u00f6nce, 24 GBM hastas\u0131 birikti. PFS6 oran\u0131 %30.4 (12.4%-50.7% 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131), orta PFS 5 ay (3-9 ay aral\u0131\u011f\u0131) ve orta genel hayatta kalma (OS) 9 ay (6-19 ay aral\u0131\u011f\u0131) idi. AG kolu i\u00e7in birikim devam etti ve 15 hasta dahil edildi. PFS6 oran\u0131 %46.7 (21%-73% aral\u0131\u011f\u0131), orta PFS 7 ay (2-10 ay aral\u0131\u011f\u0131) ve orta OS 17 ay (5 ay-27 ay aral\u0131\u011f\u0131) idi. SONU\u00c7 Bu faz II \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, tekrarlayan GBM'li kat\u0131l\u0131mc\u0131lara panobinostat ve bevacizumab'\u0131n verilmesi, devam eden birikim i\u00e7in kriterleri kar\u015f\u0131lamad\u0131\u011f\u0131 ve \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n GBM grubunun kapat\u0131ld\u0131\u011f\u0131 sonucuna vard\u0131. Olas\u0131 yan etkilerine ra\u011fmen, panobinostat'\u0131n bevacizumab'a eklenmesi, herhangi bir kolda tarihsel kontrol olan tek tedavi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda PFS6'da \u00f6nemli bir iyile\u015ftirme sa\u011flamad\u0131."}
{"_id":"14492339","title":"Blood monocytes consist of two principal subsets with distinct migratory properties","text":"Periferik kan monositleri, dola\u015f\u0131m i\u00e7inde bulunan l\u00f6kositlerden olu\u015fan heterojen bir n\u00fcfustur. Murin adaptif transfer sistemi kullanarak monositlerin in vivo homing ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve murin kan monositleri aras\u0131nda iki i\u015flevsel alt grup tan\u0131mlad\u0131k: k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc CX(3)CR1(d\u00fc\u015f\u00fck)CCR2(+)Gr1(+) alt grubu, iltihapl\u0131 dokulara aktif olarak rekrut edilen ve CX(3)CR1 ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak iltihaplanmam\u0131\u015f dokulara rekrut edilen CX(3)CR1(y\u00fcksek)CCR2(-)Gr1(-) alt grubu. Her iki alt grup da in vivo dendritik h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015fabilme potansiyeline sahiptir. CX(3)CR1 ifade seviyesi, insan monositlerinin iki ana alt grubunu da tan\u0131mlar: CD14(+)CD16(-) ve CD14(d\u00fc\u015f\u00fck)CD16(+) monositler, bu alt gruplar, fare alt gruplar\u0131yla ayn\u0131 fenotip ve homing potansiyelini payla\u015f\u0131r. Bu bulgular, enflamatuar hastal\u0131klar i\u00e7in yeni tedavi stratejileri geli\u015ftirme potansiyeli ta\u015f\u0131r."}
{"_id":"14492964","title":"The Spemann Organizer Signal noggin Binds and Inactivates Bone Morphogenetic Protein 4","text":"Spemann d\u00fczenleyicisi taraf\u0131ndan sal\u0131nan sinyaller, amfibi gastrula'n\u0131n ekderminden do\u011frudan sinir dokusu olu\u015fturabilir ve ventral mesodermi kas olu\u015fturmak \u00fczere dorsalizasyona u\u011fratabilir. S\u0131radan polipeptit noggin, bu aktiviteleri taklit eder ve d\u00fczenleyici sinyalin uygun zamanda ve yerde ifade edilir \u015fekilde kat\u0131l\u0131r. Sinir ind\u00fcklemesi ve mesoderm dorsalizasyonu, kemik morfogenetik proteinleri (BMP'ler) taraf\u0131ndan kar\u015f\u0131t hale getirilir, bu proteinler yerine epiderm ve ventral mesoderm olu\u015fturur. Burada bildirdi\u011fimiz gibi, noggin proteini, y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kla BMP4'e ba\u011flan\u0131r ve BMP4'\u00fcn aktivitesini, ilgili h\u00fccre y\u00fczey resept\u00f6rlerine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engelleyerek ortadan kald\u0131rabilir. Bu veriler, d\u00fczenleyiciden salg\u0131lanan noggin'in, BMP i\u015faretlemesini keserek embriyoyu \u015fekillendirdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"14496749","title":"A Conserved MST-FOXO Signaling Pathway Mediates Oxidative-Stress Responses and Extends Life Span","text":"Oksidatif stres h\u00fccre hayatta kalmas\u0131 ve homeostaz\u0131 etkiler, ancak oksidatif stresin biyolojik etkilerini a\u00e7\u0131klayan mekanizmalar hala ayd\u0131nlat\u0131lmay\u0131 beklemektedir. Burada, birincil memeli n\u00f6ronlarda oksidatif stresle tetiklenen h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc arac\u0131l\u0131k eden protein kinaz MST1'i g\u00f6steriyoruz. MST1, FOXO transkripsiyon fakt\u00f6rlerini do\u011frudan etkinle\u015ftirerek oksidatif strese ba\u011fl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikler. MST1, FOXO proteinlerini forkhead alan\u0131ndaki korunmu\u015f bir sitede fosforilayarak, 14-3-3 proteinleriyle etkile\u015fimlerini bozar, FOXO'nun n\u00fckleer translokasyonunu te\u015fvik eder ve bu da n\u00f6ronlarda h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikler. Ayr\u0131ca, MST-FOXO sinyal ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 solucanlar i\u00e7in de geni\u015fletiyoruz. C. elegans MST1 ortologu CST-1'in indirgenmesi ya\u015fam s\u00fcresini k\u0131salt\u0131r ve doku ya\u015flanmas\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131r\u0131rken, cst-1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ya\u015fam s\u00fcresini uzat\u0131r ve ya\u015flanmay\u0131 geciktirir. CST-1 taraf\u0131ndan tetiklenen ya\u015fam s\u00fcresi uzamas\u0131 daf-16'ya ba\u011fl\u0131d\u0131r. MST1'in ana ve evrimsel olarak korunmu\u015f hedefleri olarak FOXO transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin belirlenmesi, MST kinazlar\u0131n\u0131n h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131na oksidatif stres ve uzun \u00f6m\u00fcr gibi \u00e7e\u015fitli biyolojik s\u00fcre\u00e7lerde \u00f6nemli roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14500725","title":"Physician Emigration from Sub-Saharan Africa to the United States: Analysis of the 2011 AMA Physician Masterfile","text":"ARKA PLAN The b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli doktorlar\u0131n alt Sahra Afrika'dan (SSA) y\u00fcksek gelirli \u00fclkelere g\u00f6\u00e7\u00fc, ciddi bir kalk\u0131nma kayg\u0131s\u0131d\u0131r. Amac\u0131m\u0131z, ABD'de \u00e7al\u0131\u015fan SSA doktorlar\u0131n\u0131n mevcut g\u00f6\u00e7 e\u011filimlerini belirlemektir. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (WHO) K\u00fcresel Sa\u011fl\u0131k \u00c7al\u0131\u015fma \u0130statistikleri'nden doktor verilerini ve 2011 Amerikan T\u0131p Derne\u011fi (AMA) Doktor Ana Dosyas\u0131'ndan (AMA-PM) mezuniyet ve staj verilerini analiz ettik. SSA \u00fclkelerinde e\u011fitim g\u00f6rm\u00fc\u015f veya do\u011fan ve \u015fu anda ABD'de pratik yapan doktorlar\u0131 belirledik. G\u00f6\u00e7 oranlar\u0131n\u0131, ABD'ye giri\u015f y\u0131l\u0131n\u0131, g\u00f6\u00e7 \u00f6ncesi pratik y\u0131llar\u0131n\u0131 ve ABD'deki kalma s\u00fcrelerini tahmin ettik. 2011 AMA-PM'ye g\u00f6re, 28 SSA \u00fclkesinde do\u011fan veya e\u011fitim g\u00f6ren 10.819 doktor vard\u0131. Bu doktorlar\u0131n %68'i (n = 7.370) SSA'da e\u011fitim g\u00f6rm\u00fc\u015f, %20'si (n = 2.126) ABD'de e\u011fitim g\u00f6rm\u00fc\u015f ve %12'si (n = 1.323) hem SSA hem de ABD d\u0131\u015f\u0131nda e\u011fitim g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fc. Toplam\u0131n %96's\u0131n\u0131 (n = 10.377) aktif doktorlar (ya\u015f \u2264 70) olu\u015fturuyordu. SSA'da e\u011fitim g\u00f6rm\u00fc\u015f doktorlar\u0131n g\u00f6\u00e7 e\u011filimleri 2002'den 2011'e kadar t\u00fcm kaynak \u00fclkelerden artm\u0131\u015f, tek istisna G\u00fcney Afrika'd\u0131. G\u00fcney Afrika'dan ABD'ye doktor g\u00f6\u00e7\u00fc %8 (-156) azald\u0131. Ge\u00e7en on y\u0131lda g\u00f6\u00e7 %50'den fazla artt\u0131: Nijerya (%1.113) ve Gana (%243), %100'den fazla artt\u0131: Etiyopya (%274), ve %200'den fazla artt\u0131: Sudan (%244). Liberya, ABD'ye g\u00f6\u00e7 eden doktorlar\u0131n en \u00e7ok etkilendi\u011fi \u00fclkeydi, 2011 AMA-PM'de tahmini doktorlar\u0131n\u0131n %77'si (n = 175) burada bulunuyordu. Ortalama olarak, SSA'da e\u011fitim g\u00f6rm\u00fc\u015f doktorlar ABD'de 18 y\u0131l kald\u0131. ABD'ye girmeden \u00f6nce"}
{"_id":"14501880","title":"Kynurenic Acid Is a Nutritional Cue that Enables Behavioral Plasticity","text":"Kynurenin yolu, triptofan metabolizmas\u0131n\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak, birka\u00e7 beyin hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n patogenezinde rol oynar, ancak fizyolojik i\u015flevleri hala belirsizdir. Rapor etti\u011fimizde, bu yolun bir metaboliti olan kynurenik asit, C. elegans'ta g\u0131da ba\u011f\u0131ml\u0131 davran\u0131\u015f plastisitesini d\u00fczenleyen bir d\u00fczenleyici olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. C. elegans'\u0131n oru\u00e7 deneyimi, oru\u00e7tan sonra g\u0131da ile kar\u015f\u0131la\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda beslenme h\u0131z\u0131 da dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli davran\u0131\u015flar\u0131 de\u011fi\u015ftirir. Beyinde \u00fcretilen kynurenik asit seviyeleri oru\u00e7la birlikte t\u00fckenir, bu da NMDA resept\u00f6r\u00fc ifade eden sinir h\u00fccrelerinin etkinle\u015fmesine ve yiyecekle yeniden kar\u015f\u0131la\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda serotonin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rarak beslenmeyi te\u015fvik eden n\u00f6ropeptit-y benzeri bir sinyal ekseninin ba\u015flat\u0131lmas\u0131na neden olur. Yeniden beslenmeye ge\u00e7tikten sonra, kynurenik asit seviyeleri sonunda yenilenir ve artan beslenme d\u00f6nemi sona erer. Tryptofan, esansiyel bir amino asit oldu\u011fu i\u00e7in, bu bulgular, kynurenik asidin fizyolojik bir rol\u00fcn\u00fcn, NMDA ve serotoninik devrelerin aktivitesini do\u011frudan metabolizma ile ba\u011flayarak, geni\u015f bir davran\u0131\u015f ve fizyolojiyi d\u00fczenleyen devreleri d\u00fczenledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"14530534","title":"Comprehensive Identification and Annotation of Cell Type-Specific and Ubiquitous CTCF-Binding Sites in the Human Genome","text":"Kromatin yal\u0131t\u0131c\u0131lar, gen ifadeyi ya heterokromatin s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131 koruyarak susturma durumunu \u00f6nleyerek ya da aktivat\u00f6rler ve promot\u00f6rler aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri engelleyerek d\u00fczenleyen DNA elemanlar\u0131d\u0131r. CCCTC ba\u011flama fakt\u00f6r\u00fc (CTCF), evrensel olarak ifade edilen 11-zincir parmakl\u0131 bir DNA ba\u011flama proteini, omurgal\u0131 organizmalarda yal\u0131t\u0131c\u0131lar\u0131n kurulmas\u0131nda tek protein olarak belirlenmi\u015ftir. CTCF'nin \u00e7e\u015fitli d\u00fczenleyici i\u015flevlerde yer ald\u0131\u011f\u0131 bilinse de, insan genomunda sadece s\u0131n\u0131rl\u0131 say\u0131da h\u00fccre tipi \u00fczerinde incelenmi\u015ftir. Bu nedenle, belirlenen h\u00fccre tipi spesifik CTCF ba\u011flama sitelerinin i\u015flevsel \u00f6nemi net de\u011fildir. Burada, insan genomunda 38 farkl\u0131 h\u00fccre tipi \u00fczerinde ENCODE konsorsiyumu taraf\u0131ndan belirlenen ve karakterize edilen h\u00fccre tipi spesifik ve evrensel CTCF ba\u011flama sitelerini tan\u0131ml\u0131yor ve inceliyoruz. Bu h\u00fccre tipi spesifik ve evrensel CTCF ba\u011flama siteleri, benzersiz ve \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc transkripsiyonel i\u015flevlere ve karakteristik kromatin \u00f6zelliklerine sahiptir. Ayr\u0131ca, CTCF ba\u011flama sitelerinin yal\u0131t\u0131c\u0131 bariyer i\u015flevini teyit ediyor ve DNA \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131nda CTCF'nin yeni i\u015flevini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Bu sonu\u00e7lar, CTCF ba\u011f\u0131ml\u0131 yal\u0131t\u0131c\u0131lar\u0131n kapsaml\u0131 ve sistematik anla\u015f\u0131lmas\u0131na ve insan genomunda \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc rollerine y\u00f6nelik kritik bir ad\u0131m temsil etmektedir."}
{"_id":"14535322","title":"Experimental and Theoretical Approaches to Conscious Processing","text":"Son deneysel \u00e7al\u0131\u015fmalar ve teorik modeller, \u00f6znel bilin\u00e7 deneyimi ve \u00f6l\u00e7\u00fclebilir n\u00f6ral aktivite aras\u0131ndaki nedensel ba\u011flant\u0131y\u0131 kurma zorlu\u011funu ele almaya ba\u015flad\u0131. Bu inceleme, d\u0131\u015f veya i\u00e7 bir bilgi par\u00e7as\u0131n\u0131n bilin\u00e7li i\u015fleme eri\u015fimi kazanmak i\u00e7in bilin\u00e7siz i\u015fleme \u00f6tesine nas\u0131l ge\u00e7ti\u011fine odaklan\u0131yor, bu ge\u00e7i\u015f, raporlanabilir bir \u00f6znel deneyim varl\u0131\u011f\u0131yla karakterize ediliyor. Bilin\u00e7li ve bilin\u00e7siz i\u015fleme aras\u0131ndaki minimal deneysel kontrastlar s\u0131ras\u0131nda elde edilen n\u00f6roimajlama ve n\u00f6rofizyolojik veriler, bilin\u00e7li eri\u015fimin objektif n\u00f6ral \u00f6l\u00e7\u00fctlerine i\u015faret ediyor: ilgili duyusal aktivitede ge\u00e7 amplifikasyon, beta ve gama frekanslar\u0131nda korteks-korteks senkronizasyonu ve b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli \u00f6nfrontal-parietal a\u011f\u0131n \"yak\u0131lmas\u0131\". Bu bulgular\u0131, bilin\u00e7li i\u015fleme i\u00e7in mevcut teorik modellerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz, bunlara Global N\u00f6ral \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131 (GNW) modeli de dahil, bu modele g\u00f6re bilin\u00e7li eri\u015fim, gelen bilginin \u00f6nfrontal, parieto-temporal ve cingulate kortekslerde yo\u011fun olarak da\u011f\u0131lm\u0131\u015f uzun menzilli aksonlara sahip bir a\u011f arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00e7oklu beyin sistemlerine k\u00fcresel olarak sunulmas\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir. Bu sonu\u00e7lar\u0131n genel anestezi, koma, vegetatif durum ve \u015fizofreni gibi klinik durumlar i\u00e7in sonu\u00e7lar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131l\u0131yor."}
{"_id":"14541844","title":"Reconstruction of the yeast Snf1 kinase regulatory network reveals its role as a global energy regulator","text":"Eukaryotik h\u00fccrelerde y\u00fcksek derecede korunmu\u015f olan AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f kinaz (AMPK), karbon metabolizmas\u0131n\u0131n merkezi d\u00fczenleyicisidir. AMPK'n\u0131n etraf\u0131ndaki tam etkile\u015fim a\u011f\u0131n\u0131 haritalamak ve d\u00fczenleyici alt birim Snf4'\u00fcn rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek i\u00e7in, Snf1 (yeast'te AMPK'ya e\u015fde\u011fer) ve Snf4'\u00fcn tek ve \u00e7ift gen silinmi\u015f (Deltasnf1, Deltasnf4 ve Deltasnf1Deltasnf4) cephelerinde k\u00fcresel mRNA, protein ve metabolit seviyelerini \u00f6l\u00e7t\u00fck. D\u00f6rt yeni geli\u015ftirilen hesaplama arac\u0131, bunlardan biri de yeni DOGMA alt a\u011f analizi kullanarak, d\u00f6rt seviyeli ome-veri entegrasyonunun Snf1 kinaz\u0131n\u0131n genel rol\u00fcn\u00fc ortaya \u00e7\u0131karmadaki faydalar\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. \u0130lk kez, Snf1'in gen ve protein ifade seviyeleri \u00fczerindeki genel d\u00fczenleyici etkisini belirledik ve Snf1'in, daha \u00f6nce bildirilenlerden \u00e7ok daha geni\u015f bir i\u015flevi oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, Snf1 ve Snf4'\u00fcn tamamlay\u0131c\u0131 rollerini tan\u0131mlad\u0131k. \u0130nsanlarda AMPK'n\u0131n i\u015flevine benzer \u015fekilde, bulgular\u0131m\u0131z Snf1'in d\u00fc\u015f\u00fck enerji kontrol noktas\u0131 oldu\u011funu ve maya'n\u0131n, memelilerde AMPK'n\u0131n genel d\u00fczenlenmesinin molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in daha kapsaml\u0131 bir model sistem olarak kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6sterdi. Bu ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k, metabolik hastal\u0131klara yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"14544564","title":"Influence of Steroid Hormone Signaling on Life Span Control by Caenorhabditis elegans Insulin-Like Signaling","text":"Sterol alg\u0131layan n\u00fckleer resept\u00f6rler ve ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc sinyali, ya\u015flanman\u0131n kontrol\u00fcnde evrimsel olarak korunmu\u015f rollere sahiptir. Nematod Caenorhabditis elegans'ta, dafachronik asit (DAs) ad\u0131 verilen, safra asidi benzeri steroid hormonlar\u0131, DAF-12 adl\u0131 korunmu\u015f n\u00fckleer resept\u00f6re ba\u011flanarak ve aktivitesini d\u00fczenleyerek uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc etkiler. Ins\u00fclin resept\u00f6r\u00fc (InsR) ortolo\u011fu DAF-2, FoxO transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc DAF-16'y\u0131 inhibe ederek ya\u015fam s\u00fcresini kontrol eder. DA\/DAF-12 yolunun, DAF-2\/InsR sinyalizasyonu ile ya\u015fam s\u00fcresini nas\u0131l kontrol etti\u011fi iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, \u00f6zellikle ligandl\u0131 ve ligands\u0131z DAF-12'nin ya\u015fam s\u00fcresini kontroldeki rollerini, azalt\u0131lm\u0131\u015f DAF-2\/InsR sinyalizasyonu ba\u011flam\u0131nda ara\u015ft\u0131rd\u0131k. DAF-2\/InsR aktivitesinin azalt\u0131ld\u0131\u011f\u0131 hayvanlarda, ya daa asidi biosentezini azaltan veya DAF-12 aktivitesini tamamen engelleyen mutasyonlar, ya\u015fam s\u00fcresini k\u0131salt\u0131r, bu da ligandl\u0131 DAF-12'nin uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6sterir. DAF-2\/InsR aktivitesinin, daf-2\/InsR RNAi ile ind\u00fcklenen azalt\u0131lm\u0131\u015f hayvanlarda, hem ligandl\u0131 hem de ligands\u0131z DAF-12 uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc te\u015fvik eder. Bununla birlikte, daf-2\/InsR mutantlar\u0131nda, ligandl\u0131 ve ligands\u0131z DAF-12 ya\u015fam s\u00fcresini kontrol etmek i\u00e7in z\u0131t y\u00f6nde \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Bu nedenle, azalt\u0131lm\u0131\u015f DAF-2\/InsR sinyalizasyonu ba\u011flamlar\u0131nda, DAF-12'nin \u00e7oklu aktiviteleri farkl\u0131 \u015fekillerde ya\u015fam s\u00fcresini etkiler. Bulgular\u0131m\u0131z, ya\u015flanmada bir korunmu\u015f steroid sinyalizasyon yolunun yeni rollerini ortaya koyar ve ya\u015flanma s\u00fcrecinde daa biosentez yollar\u0131, DAF-12 ve DAF-2\/InsR sinyalizasyonu aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri ayd\u0131nlat\u0131r."}
{"_id":"14550841","title":"Asymmetric Cell Divisions Sustain Long-Term  Hematopoiesis from Single-sorted Human Fetal Liver Cells ","text":"Yeti\u015fkin kemik ili\u011finde bulunan hematopoetik k\u00f6k h\u00fccreleri (HSC), fet\u00fcs karaci\u011fer \u00f6nc\u00fcllerinden kaynakland\u0131\u011f\u0131na inan\u0131l\u0131r. Uzun s\u00fcreli hematopoezis ile ili\u015fkili h\u00fccre kineti\u011fini incelemek i\u00e7in, fet\u00fcs karaci\u011ferinden tek s\u0131ral\u0131 aday HSC'leri, uyar\u0131c\u0131 sitokinlerin bir kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 ile k\u00fclt\u00fcrde yeti\u015ftirildi. 8-10 g\u00fcn sonra, birincil k\u00fclt\u00fcrlerde h\u00fccre say\u0131s\u0131 10.000 h\u00fccre aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Yava\u015f b\u00fcy\u00fcyen kolonilerde tek h\u00fccreler, 100-200 h\u00fccre a\u015famas\u0131na ula\u015ft\u0131klar\u0131nda yeniden klonland\u0131. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, alt klonlarda h\u00fccre say\u0131s\u0131 yine geni\u015f bir aral\u0131kta de\u011fi\u015fti. Bu sonu\u00e7lar, ilkel hematopoetik h\u00fccrelerde asimetik b\u00f6l\u00fcnmelerin g\u00f6stergesidir; proliferatif potansiyel ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc \u00f6zellikleri, k\u0131z karde\u015f h\u00fccreler aras\u0131nda e\u015fsiz olarak da\u011f\u0131t\u0131l\u0131r. HSC'lerin klonal projenlerinin s\u00fcrekli i\u015flevsel heterojenli\u011fi, k\u00f6k h\u00fccre kaderinin i\u00e7sel kontrol\u00fcn\u00fc destekler ve in vitro ve in vivo uzun s\u00fcreli hematopoezisin s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi i\u00e7in bir model sa\u011flar."}
{"_id":"14555750","title":"Reprogramming factor expression initiates widespread targeted chromatin remodeling.","text":"Somatik h\u00fccrelerin transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ile y\u00f6nlendirilen yeniden programlanmas\u0131n\u0131n (ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccre, iPSC durumuna) h\u0131zl\u0131 ilerlemesi ra\u011fmen, bir\u00e7ok mekanizmik soru hala cevap bekliyor. Yeniden programlama s\u00fcrecinin en erken olaylar\u0131na dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler elde etmek i\u00e7in, erken fakt\u00f6r ind\u00fcksiyonundan sonra belirli b\u00f6l\u00fcnme say\u0131lar\u0131 s\u0131ras\u0131nda meydana gelen transkripsiyonel ve epigenetik de\u011fi\u015fiklikleri sistematik olarak analiz ettik. Binlerce lokusta, euchromatik histon modifikasyonu H3K4me2'nin h\u0131zl\u0131 genel de\u011fi\u015fimini g\u00f6zlemledik, bu lokuslar aras\u0131nda \u00e7ok say\u0131da pluripotansya ile ili\u015fkili veya geli\u015fimsel olarak d\u00fczenlenmi\u015f gen promot\u00f6rleri ve d\u00fczenleyicileri yer al\u0131yor. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, bask\u0131lay\u0131c\u0131 H3K27me3 modifikasyonu kal\u0131plar\u0131, H3K4 metilasyonunun kazan\u0131ld\u0131\u011f\u0131 pozisyonlarda \u00f6zel bir t\u00fckenme d\u0131\u015f\u0131nda b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmedi. Bu kromatin d\u00fczenleyici olaylar, kar\u015f\u0131l\u0131k gelen lokullardaki transkripsiyonel de\u011fi\u015fikliklerden \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fiyor. Verilerimiz, somatik kimli\u011fin yeniden programlama s\u0131ras\u0131nda nas\u0131l s\u0131f\u0131rland\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan erken, organize ve n\u00fcfus \u00e7ap\u0131nda bir epigenetik yan\u0131t\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"14566771","title":"Stroke and migraine--the spectrum of cause and effect.","text":"Migren ve fel\u00e7 aras\u0131ndaki ili\u015fki karma\u015f\u0131kt\u0131r. Fel\u00e7, migrenle tesad\u00fcfen birlikte olabilir, ancak migren, 45 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki kad\u0131nlarda fel\u00e7 riskini art\u0131rabilir ve belki de aura ile birlikte migren olan erkeklerde. Fel\u00e7, migreni taklit edebilir, ancak migren sendromlar\u0131, altta yatan cerebrovask\u00fcler bozukluklar\u0131n semptomlar\u0131 olabilir. Ger\u00e7ek migren kaynakl\u0131 fel\u00e7 nadirdir. Migren ataklar\u0131 s\u0131ras\u0131nda fel\u00e7 ind\u00fckleyen mekanizmalar hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir, ancak muhtemelen beyindeki kan ak\u0131\u015f\u0131ndaki dinamik de\u011fi\u015fiklikler ve fel\u00e7 risk fakt\u00f6rleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimi i\u00e7erir."}
{"_id":"14581009","title":"MicroRNA Regulation of Cbx7 Mediates a Switch of Polycomb Orthologs during ESC Differentiation","text":"Polikrom Grup (PcG) kromatin d\u00fczenleyicileri, \u00e7oklu potansiyellik ve farkl\u0131la\u015fmay\u0131 d\u00fczenler. Memeli genomlar\u0131, Polikrom bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleks 1 (PRC1) bile\u015fenlerinin birden fazla homologunu kodlar, bunlara Drosophila Polikrom proteini (Cbx2, Cbx4, Cbx6, Cbx7 ve Cbx8) i\u00e7in be\u015f ortolog dahildir. Biz, embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerde (ESCs) PRC1 komplekslerinin birincil Polikrom ortologu olarak Cbx7'yi tan\u0131mlad\u0131k. Cbx7 ifadesi, ESC farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenir, Cbx2, Cbx4 ve Cbx8'in yukar\u0131 d\u00fczenlenmesini \u00f6nler, bunlar do\u011frudan Cbx7 taraf\u0131ndan bask\u0131lan\u0131r. Cbx7'nin eksoik ifadesi, farkl\u0131la\u015fmay\u0131 engeller, X kromozomu inaktifle\u015fmesini ve ESC kendini yenilemesini art\u0131r\u0131r. \u00d6te yandan, Cbx7'nin indirgenmesi, farkl\u0131la\u015fmay\u0131 tetikler ve h\u00fccre hatlar\u0131 i\u00e7in spesifik i\u015faret\u00e7ileri serbest b\u0131rak\u0131r. Fonksiyonel bir ekranda, Cbx7'yi d\u00fczenleyen miR-125 ve miR-181 ailelerini tan\u0131mlad\u0131k, bunlar ESC farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda ind\u00fcklenir. Bu miRNA'lar\u0131n eksoik ifadesi, Cbx7'yi d\u00fczenleyerek ESC farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131r\u0131r. Bu g\u00f6zlemler, Cbx7 ve d\u00fczenleyici miRNA'lar\u0131n\u0131n \u00e7oklu potansiyellik belirlemedeki kritik rollerini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"14584755","title":"Differences in the Clinical Effects of Angiotensin-Converting Enzyme Inhibitors and Angiotensin Receptor Blockers: A Critical Review of the Evidence","text":"Renin-angiotensin-aldosteron sistemi, hipertansiyonun ve yak\u0131ndan ili\u015fkili kardiyovask\u00fcler ve beyin damar hastal\u0131klar\u0131n\u0131n patofizyolojisinde \u00f6nemli bir rol oynar. Hipertansiyon tedavisinde hem angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim (ACE) inhibit\u00f6rleri hem de angiotensin resept\u00f6r antagonisti (angiotensin resept\u00f6r blokerleri; ARB'ler) e\u015fit derecede \u00f6nemlidir, ancak son y\u0131llardaki sonu\u00e7lara g\u00f6re, bu ila\u00e7lar\u0131n kardiyovask\u00fcler koruyucu etkileri aras\u0131nda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar olabilir ve bu farkl\u0131l\u0131klar, eylem mekanizmalar\u0131 kesi\u015fmeyen bu ila\u00e7lar hakk\u0131nda artan bilgimizle a\u00e7\u0131klanabilir. ACE inhibit\u00f6rleri ve ARB ajanlar\u0131n\u0131n nas\u0131l farkl\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131ran \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n say\u0131s\u0131 gelecekte kesinlikle artacakt\u0131r. ACE inhibit\u00f6rleri, y\u00fcksek risk alt\u0131ndaki hipertansiyon hastalar\u0131 i\u00e7in kardiyolojik komorbidite olan g\u00fcvenli bir tedavi se\u00e7ene\u011fidir."}
{"_id":"14591894","title":"A talin-dependent LFA-1 focal zone is formed by rapidly migrating T lymphocytes","text":"Fibroblast ve endotel h\u00fccreleri gibi h\u00fccreler, diskret integrin i\u00e7eren odakl\u0131 ba\u011flanma ve komplekslerin koordineli yan\u0131tlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla g\u00f6\u00e7 eder. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, y\u00fcksek hareketlilik g\u00f6steren T lenfositlerde integrinlerin organizasyonu hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. \u0130nsan T lenfositlerinin, endotel h\u00fccreleri ve ligand\u0131 intercel\u00fcler ba\u011flanma molek\u00fcl\u00fc-1 (ICAM-1) \u00fczerinde g\u00f6\u00e7 ederken, LFA-1 (lenfosit fonksiyon ili\u015fkili antijen-1) da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131, etkinli\u011fini ve sitoplazmik iskelet ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 inceledik. Toplam LFA-1 deseni, lamellipodlarda d\u00fc\u015f\u00fck ifade ile uropodlarda y\u00fcksek ifade aras\u0131nda de\u011fi\u015fir. Bununla birlikte, y\u00fcksek afiniteli, k\u00fcmelenmi\u015f LFA-1, ICAM-1 yo\u011funluklar\u0131n\u0131n bir aral\u0131\u011f\u0131nda zaman ve mekanda kararl\u0131 kalan orta h\u00fccre b\u00f6lgesine s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Talin, LFA-1 b\u00f6lgesinin kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve olu\u015fumunda esast\u0131r. Talin-integrin ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131n bozulmas\u0131, ICAM-1 \u00fczerinde g\u00f6\u00e7 h\u0131z\u0131nda \u00f6nemli bir azalma ile b\u00f6lge b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc kaybeder. Bu yap\u0131\u015fkan yap\u0131, daha \u00f6nce bir\u00e7ok di\u011fer h\u00fccre tipi taraf\u0131ndan g\u00f6sterilen integrin i\u00e7eren ba\u011flanma yap\u0131lar\u0131ndan farkl\u0131d\u0131r ve \"odak b\u00f6lgesi\" olarak adland\u0131rd\u0131k."}
{"_id":"14606752","title":"Tricyclic antidepressants and headaches: systematic review and meta-analysis","text":"\n**Ama\u00e7:** Migren, gerilim tipi ve karma ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131n\u0131n tedavisinde tricyklik antidepresanlar\u0131n etkinli\u011fini ve g\u00f6receli yan etkilerini de\u011ferlendirmek.\n\n**Tasar\u0131m:** Meta-analiz.\n\n**Veri Kaynaklar\u0131:** Medline, Embase, Cochrane Deneyler Kay\u0131tlar\u0131 ve PsycLIT. \u0130ncelenen \u00c7al\u0131\u015fmalar: Yeti\u015fkinlere en az d\u00f6rt hafta boyunca tek tedavi olarak tricyklikler veren rastgele denemeler.\n\n**Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131:** Ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 (migren i\u00e7in ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 ataklar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 ve gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131 i\u00e7in a\u011fr\u0131 g\u00fcnlerinin say\u0131s\u0131), ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 \u015fiddeti ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 endeksi.\n\n**Sonu\u00e7lar:** 37 \u00e7al\u0131\u015fma dahil kriterleri kar\u015f\u0131lad\u0131. Tricyklikler, gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131 i\u00e7in a\u011fr\u0131 g\u00fcnlerinin say\u0131s\u0131 ve migren i\u00e7in ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 ataklar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131nda plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda anlaml\u0131 bir \u015fekilde azald\u0131 (-1.29, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 -2.18 ile -0.39 ve -0.70, -0.93 ile -0.48) ancak se\u00e7ici serotonin geri al\u0131m inhibit\u00f6rleri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda de\u011fil (-0.80, -2.63 ile 0.02 ve -0.20, -0.60 ile 0.19). Tricykliklerin etkisi, tedavi s\u00fcresinin uzamas\u0131yla artt\u0131 (-0.11, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 -0.63 ile -0.15; P<0.0005). Tricyklikler, plasebo (gerilim tipi: g\u00f6receli risk 1.41, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.02 ile 1.89; migren: 1.80, 1.24 ile 2.62) veya se\u00e7ici serotonin geri al\u0131m inhibit\u00f6rleri (1.73, 1.34 ile 2.22 ve 1.72, 1.15 ile 2.55) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n \u015fiddetinde en az %50 azalma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksekti. Tricyklikler, plasebo (1.53, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.11 ile 2.1"}
{"_id":"14610165","title":"Functional Consequences of Splicing of the Antisense Transcript COOLAIR on FLC Transcription","text":"Antisens transkripsiyon bir\u00e7ok genomda yayg\u0131nd\u0131r; ancak ne kadar\u0131n\u0131n i\u015flevsel oldu\u011fu konusunda yo\u011fun bir tart\u0131\u015fma vard\u0131r. Arabidopsis'te FLOWERING LOCUS C (FLC) geni i\u00e7in \u00fcretilen bir dizi uzun transkripsiyonsuz antisens transkripti olan COOLAIR'in i\u015flevselli\u011fini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. COOLAIR, ana sens transkriptin poly(A) sitesinin hemen a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda ba\u015flar ve ya erken sona erer ya da FLC promot\u00f6r b\u00f6lgesine uzan\u0131r. \u015eimdi, COOLAIR'in splislenmesinin i\u015flevsel olarak \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu, PRP8'in \u00e7ekirdek splisozom bile\u015feninde bir hipermorfik mutasyonun analiz edilmesiyle ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. prp8 mutasyonu, COOLAIR i\u015flenmesiyle FLC gen g\u00f6vdesi histon demetilasyonunu ve azalt\u0131lm\u0131\u015f FLC transkripsiyonunu birbirine ba\u011flayan bir cotranskripsiyonel geri besleme mekanizmas\u0131n\u0131 bozar. Bu bask\u0131lama mekanizmas\u0131nda COOLAIR splislenmesinin \u00f6nemi, COOLAIR \u00fcretimini bozarak ve COOLAIR'in yak\u0131ndaki splis kabul sitesini mutasyona u\u011fratarak teyit edildi. Bulgular\u0131m\u0131z, uzun transkripsiyonsuz bir transkriptin splislenmesinde meydana gelen de\u011fi\u015fikliklerin gen ifadelerini nicel olarak d\u00fczenleyebilece\u011fini ve cotranskripsiyonel koplama mekanizmalar\u0131n\u0131 kullanabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"14615911","title":"Nuclear Factor-\ufffdB Affects Tumor Progression in a Mouse Model of Malignant Pleural Effusion","text":"Malignant pleural ef\u00fczyon (MPE) i\u00e7in yeni bir fare modeli geli\u015ftirdik, bu modelde Lewis akci\u011fer kanseri (LLC) h\u00fccreleri, sinerjik C57B\/6 farelerinin pleural bo\u015flu\u011funa do\u011frudan enjekte edildi. Bu modeldeki pleural ef\u00fczyonlar, insan MPE'lerinde g\u00f6r\u00fclen ortak h\u00fccresel ve biyokimyasal \u00f6zelliklere sahiptir. Pleural t\u00fcm\u00f6rlerin yerle\u015ftirilmesi ve b\u00fcy\u00fcmesi, pleural s\u0131v\u0131da kar\u0131\u015f\u0131k bir enflamatuar h\u00fccre ak\u0131\u015f\u0131 ile ev sahibi enflamatuar bir yan\u0131t\u0131 tetikler. LLC h\u00fccreleri, in vitro ve in vivo'da y\u00fcksek bazal n\u00fckleer fakt\u00f6r (NF)-\u03baB aktivitesine sahiptir; bu aktiviteyi, NF-\u03baB ba\u011f\u0131ml\u0131 ye\u015fil floresan protein-firefly luciferaz f\u00fczyon rapor\u00f6r yap\u0131s\u0131n\u0131n ifadesini sa\u011flamak i\u00e7in kulland\u0131k. NF-\u03baB ba\u011f\u0131ml\u0131 rapor\u00f6r ifadesi, pleural t\u00fcm\u00f6rlerin intravital takibini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131ld\u0131. LLC h\u00fccrelerindeki NF-\u03baB'nin inhibisyonu, k\u00fclt\u00fcrde h\u00fccre ya\u015fam\u0131na etki etmedi; ancak, dominant NF-\u03baB inhibit\u00f6r\u00fc ifade eden LLC h\u00fccrelerinin enjekte edilmesi, t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcn\u00fcn, pleural ef\u00fczyon hacminin ve pleural ef\u00fczyon TNF-\u03b1 seviyelerinin azalmas\u0131na neden oldu. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, t\u00fcm\u00f6r NF-\u03baB aktivitesinin, MPE geli\u015fimi ve ilerlemesinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14626540","title":"A phase I study of PF-04449913, an oral hedgehog inhibitor, in patients with advanced solid tumors.","text":"AMA\u00c7: Tek ajan PF-04449913'in maksimum tolere edilebilir dozunu (MTD) tahmin etmek ve ileri a\u015fama t\u00fcm\u00f6r hastalar\u0131nda g\u00fcvenlik, tolerabilite, farmakokinetik, farmakodinamik ve \u00f6nleyici antitumor etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek.\n\nDENEY\u0130M TASARIMI: Bu a\u00e7\u0131k etiketli, \u00e7ok merkezli, Faz I \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda 3+3 tasar\u0131m kullan\u0131ld\u0131 ve doz art\u0131\u015f\u0131\/azalt\u0131m\u0131, MTD'nin belirlenmesine kadar uyguland\u0131. PF-04449913, 28 g\u00fcnl\u00fck tedavi d\u00f6ng\u00fcleri boyunca g\u00fcnde bir kez a\u011f\u0131zdan verildi. Ba\u015flang\u0131\u00e7 dozu 80 mg idi.\n\nSONU\u00c7LAR: Toplamda 23 hasta dahil edildi; 19'u ilk d\u00f6ng\u00fc doz s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 toksisite (DLT) i\u00e7in de\u011ferlendirilebilir durumdayd\u0131. 640 mg doz seviyesinde ilk d\u00f6ng\u00fc DLT oran\u0131 %33,3 idi ve MTD'nin 320 mg g\u00fcnde bir kez oldu\u011fu tahmin edildi. Faz II i\u00e7in \u00f6nerilen doz belirlenmedi. PF-04449913, 80-320 mg g\u00fcnde bir kez dozlarda genel olarak iyi tolere edildi. En yayg\u0131n tedavi ile ili\u015fkili yan etkiler 1-2. dereceden disgeusia, yorgunluk, i\u015ftah azalmas\u0131, bulant\u0131, ba\u015f d\u00f6nmesi, dehidrasyon ve ishal idi. Tedavi ile ili\u015fkili 3. dereceden yan etkiler sadece 640 mg g\u00fcnde bir kez PF-04449913 alan hastalarda g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Tedavi ile ili\u015fkili 4-5. dereceden yan etki bildirilmedi. Farmakokinetik analiz, genel olarak doz orant\u0131l\u0131 kineti\u011fi ve biphasik at\u0131l\u0131mla uyumlu oldu\u011funu g\u00f6sterdi, bu da g\u00fcnde bir kez dozlamay\u0131 destekliyor. PF-04449913, tedavi edilen hastalar\u0131n cildinde GLI1 ifadesinin %80'in \u00fczerinde indirgenmesiyle, test edilen doz seviyelerinde kakt\u00fcs sinyalizasyonunu mod\u00fcle etti. Sekiz hasta (34,8%) kararl\u0131 hastal\u0131k elde etti; hi\u00e7biri tam veya k\u0131smi yan\u0131t g\u00f6stermedi. Hastane kay\u0131tlar\u0131na g\u00f6re ilerleme olan \u00fc\u00e7 hasta, 6 aydan fazla hastal\u0131k istikrar"}
{"_id":"14637235","title":"Histone levels are regulated by phosphorylation and ubiquitylation dependent proteolysis","text":"Histon seviyeleri, DNA \u00e7o\u011falmas\u0131 yava\u015flad\u0131\u011f\u0131nda veya durdu\u011funda bu y\u00fcksek derecede bazik proteinlerin birikimi nedeniyle genetik istikrars\u0131zl\u0131k ve DNA hasar\u0131na kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131k gibi zararl\u0131 etkilerden ka\u00e7\u0131nmak i\u00e7in s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir. Kromozomal histonlar istikrarl\u0131d\u0131r, ancak fazla (kromatin d\u0131\u015f\u0131nda ba\u011fl\u0131 olmayan) histonlar, Saccharomyces cerevisiae'de Rad53 (radyasyona duyarl\u0131 53) kinaz ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde h\u0131zl\u0131ca par\u00e7alan\u0131r. Burada, fazla histonlar\u0131n Rad53 ile in vivo ili\u015fkili oldu\u011funu ve par\u00e7alanmadan \u00f6nce modifikasyonlara, \u00f6rne\u011fin tirozin fosforilasyonu ve poliyubikuitinasyon gibi u\u011frad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu histonun verimli ubikuitinasyon ve par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in kritik olan histon H3'\u00fcn Tyr 99 kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 belirledik. Ayr\u0131ca, ubikuitin ba\u011flay\u0131c\u0131 enzimler (E2) Ubc4 ve Ubc5'i ve ubikuitin ligaz (E3) Tom1'i (mitotik n\u00fckleusta s\u0131cakl\u0131k ba\u011f\u0131ml\u0131 organizasyon 1), fazla histonlar\u0131n ubikuitinasyonunda dahil olan enzimler olarak belirledik. D\u00fczenli histon par\u00e7alanmas\u0131, kromatin \u00fczerindeki epigenetik i\u015faretlerin korunmas\u0131, genetik istikrar ve sperm DNA'n\u0131n paketlenmesi i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar\u0131 vard\u0131r."}
{"_id":"14644164","title":"TLR-activated B cells suppress T cell-mediated autoimmunity.","text":"TLR'ler mikroorganizma enfeksiyonlar\u0131n\u0131 alg\u0131lar ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesini d\u00fczenler. Dendritik h\u00fccreler, makrofajlar ve B lenfositleri TLR'yi ve TLR sinyalleme adapt\u00f6r proteini MyD88'i ifade eder. TLR'ler taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen B h\u00fccrelerinin T h\u00fccre taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen iltihaplanma \u00fczerindeki etkisi bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, MyD88 veya farkl\u0131 TLR'lerde B h\u00fccreleri i\u00e7in k\u0131s\u0131tl\u0131 eksikliklere sahip fareler kullanarak, T h\u00fccre taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen otoimm\u00fcn bir hastal\u0131k olan deneysel otoimm\u00fcn ensefalomiyelitis (EAE) \u00fczerinde TLR'ler taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen B h\u00fccrelerinin etkisini incelemi\u015f olduk. G\u00f6steriyoruz ki, B h\u00fccrelerindeki TLR sinyalleme, hem Th1 hem de Th17 inflamatuar T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bask\u0131lar ve EAE'den iyile\u015fmeyi uyar\u0131r. EAE'nin \u00e7\u00f6z\u00fclmesi i\u00e7in sadece belirli TLR'lere B h\u00fccrelerinde ihtiya\u00e7 vard\u0131r ve bunlar hastal\u0131\u011f\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131 i\u00e7in gerekli de\u011fildir, bu da belirli bir TLR agonistlerinin B h\u00fccrelerinde bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir i\u015flevi tetikledi\u011fini ve bu sayede otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011f\u0131 s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. B h\u00fccrelerinin d\u00fczenleyici i\u015flevini kontrol eden TLR agonistleri, adjuvantta bulunan Mycobacterium tuberculosis bile\u015fenleri taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131r. Bu nedenle, B h\u00fccrelerindeki MyD88 sinyalleme, di\u011fer h\u00fccrelerdeki MyD88 sinyallemesini antagonize eder, bu da Th17 h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 s\u00fcr\u00fckler ve EAE'nin ind\u00fcklenmesinde gereklidir. Birlikte, verilerimiz, mikroorganizma \u00fcr\u00fcnlerinin tan\u0131nmas\u0131n\u0131n B h\u00fccreleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla TLR ile otoimm\u00fcn bir T h\u00fccre taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen hastal\u0131\u011f\u0131n bask\u0131lanmas\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"14647747","title":"Successful expansion of functional and stable regulatory T cells for immunotherapy in liver transplantation","text":"Organ nakli reddini \u00f6nlemek ve uzun vadeli imm\u00fcnosupresyonu en aza indirmek i\u00e7in stratejiler \u015fu anda yo\u011fun bir \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r ve d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri (Treg'ler) klinik uygulamaya yakla\u015fmaktad\u0131r. King's College London'da son zamanlarda ba\u015flat\u0131lan klinik deneme ThRIL, karaci\u011fer nakli al\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda tolerans indirmek i\u00e7in Treg h\u00fccre terapisi kullanmay\u0131 \u00f6neriyor. Ba\u015far\u0131s\u0131, bu hastalar\u0131n y\u00f6netimini devrimle\u015ftirebilecek ve ila\u00e7s\u0131z nakillerin gelece\u011fini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131labilecek potansiyele sahiptir. Bu, potansiyel karaci\u011fer nakli al\u0131c\u0131lar\u0131ndan klinik s\u0131n\u0131f Treg'ler \u00fcretmek i\u00e7in CliniMACS tabanl\u0131 GMP izolasyon tekni\u011fi ve anti-CD3\/CD28 boncuklar\u0131, IL-2 ve rapamisin kullan\u0131larak geni\u015fletme ile ilgili ilk raporlamad\u0131r. CD4(+)CD25(+)FOXP3(+) olarak tan\u0131mlanabilen saf, istikrarl\u0131 bir Treg pop\u00fclasyonu (>95%) rapor ediyoruz ve klinik uygulamalar i\u00e7in yeterli say\u0131ya ula\u015f\u0131yoruz. Protokol\u00fcm\u00fcz, taze izole edilmi\u015f h\u00fccrelere k\u0131yasla \u00fcst\u00fcn i\u015flevsel Treg'lerin geni\u015flemesini etkili bir \u015fekilde etkiledi\u011fini ve pro-enflamatuar ko\u015fullarda Th17 h\u00fccrelerine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmlerini \u00f6nledi\u011fini kan\u0131tlad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, klinik ara\u015ft\u0131rma tesisi (CRF) i\u00e7inde nihai Treg \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn \u00fcretimini ba\u015far\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirdik, bu da bu h\u00fccrelerin klinik uygulamas\u0131 i\u00e7in \u00f6nko\u015fuldur. Bu makalede sunulan veriler ve \u00e7ok beklenen ThRIL klinik sonu\u00e7lar\u0131, karaci\u011fer nakli al\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n y\u00f6netimini iyile\u015ftirmeye kesinlikle katk\u0131da bulunacakt\u0131r."}
{"_id":"14652521","title":"A framework for improving microRNA prediction in non-human genomes","text":"Yeni \u00f6n mikroRNA (miRNA) gen dizisinden tahmin edilmesi, son zamanlarda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ilgi g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bununla birlikte, \u00e7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fma insan genomu \u00fczerine odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, insan e\u011fitimli y\u00f6ntemlerin di\u011fer t\u00fcrlere uyguland\u0131\u011f\u0131nda duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n (ger\u00e7ek miRNA'y\u0131 do\u011fru bir \u015fekilde tespit etme) korundu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir, ancak spesifikiteyi (yanl\u0131\u015f olmayan miRNA dizilerini do\u011fru bir \u015fekilde reddetme yetene\u011fi) olmayan t\u00fcr genomlar\u0131nda ba\u015far\u0131s\u0131z olduklar\u0131n\u0131 bildirmi\u015flerdir. Ger\u00e7ek miRNA dizilerinin sahte miRNA dizilerine oran\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k 1:1000 oldu\u011fu g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu d\u00fc\u015f\u00fck spesifikite, \u00e7o\u011fu mevcut arac\u0131n olmayan t\u00fcr genomlar\u0131na uygulanmas\u0131n\u0131 engeller, \u00e7\u00fcnk\u00fc yanl\u0131\u015f pozitifler ger\u00e7ek tahminleri bo\u011far. Burada, t\u00fcr-\u00f6zel miRNA tahmin sistemleri olu\u015fturmak i\u00e7in bir \u00e7er\u00e7eve (SMIRP) sunuyoruz, dizilim korunmas\u0131 ve filogenetik mesafe bilgilerini kullanarak. \u00dc\u00e7 farkl\u0131 tahmin sistemine, iki t\u00fcr s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131c\u0131 (destek vekt\u00f6r makinesi ve Rastgele Orman), \u00fc\u00e7 farkl\u0131 \u00f6zellik k\u00fcmesi ve hem insan-\u00f6zel hem de takson-genel e\u011fitim verileriyle uyguland\u0131\u011f\u0131nda, d\u00f6rt farkl\u0131 olmayan t\u00fcr test t\u00fcr\u00fc i\u00e7in \u00f6nemli iyile\u015ftirmeler elde edilir. SMIRP \u00e7er\u00e7evesi, t\u00fcm miRNA tahmin sistemlerine potansiyel olarak uygulanabilir ve se\u00e7ilen makine \u00f6\u011frenimi tekni\u011fine bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 korurken, hassasiyet ve spesifikitede \u00f6nemli iyile\u015ftirmeler bekliyoruz."}
{"_id":"14657344","title":"CD8 Cells of Patients with Diffuse Cutaneous Leishmaniasis Display Functional Exhaustion: The Latter Is Reversed, In Vitro, by TLR2 Agonists","text":"Leishmania mexicana (Lm) taraf\u0131ndan yerel (LCL) ve yay\u0131lm\u0131\u015f (DCL) deri le\u015fmaniyas\u0131 neden olur. DCL hastalar\u0131, kronikli\u011fe yol a\u00e7an zay\u0131f h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 yan\u0131t\u0131na sahiptir. CD8 T lenfositlerinin (CD8) enfeksiyon temizli\u011finde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 \u00f6nerilmi\u015ftir, ancak CD8 sitotoksisitesinin hastal\u0131k kontrol\u00fc \u00fczerindeki rol\u00fc netle\u015ftirilmemi\u015ftir. DCL hastalar\u0131n\u0131n lezyonlar\u0131nda CD8 say\u0131lar\u0131n\u0131n LCL hastalar\u0131na k\u0131yasla d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir ve le\u015fmanisid tedavi CD8 say\u0131lar\u0131n\u0131 geri getirir. Leishmania parazitlerine kar\u015f\u0131 CD8'in belirgin yan\u0131t\u0131, LCL ve DCL hastalar\u0131ndan CD8'in olas\u0131 i\u015flevsel farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 analiz etmemize yol a\u00e7t\u0131. Biz, otolog makrofajlar (MO) Leishmania mexicana (MOi) ile enfekte edildi\u011finde, CD8'in IFN\u03b3 \u00fcretimi, antijen spesifik proliferasyonu ve sitotoksisitesini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Ayr\u0131ca, her iki hastal\u0131k grubundan doku biyopsilerini, lezyonlarda apoptoz h\u00fccreleriyle ili\u015fkili sitotoksisite kan\u0131tlar\u0131 i\u00e7in analiz ettik. DCL hastalar\u0131n\u0131n CD8 h\u00fccreleri, MOi ile uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, LCL hastalar\u0131na k\u0131yasla d\u00fc\u015f\u00fck sitotoksisite, d\u00fc\u015f\u00fck antijen spesifik proliferasyon ve d\u00fc\u015f\u00fck IFN\u03b3 \u00fcretimi g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, DCL hastalar\u0131nda lezyonlarda TUNEL+ h\u00fccrelerin say\u0131s\u0131nda anlaml\u0131 bir azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu \u00f6zellikler kronik enfeksiyonlarda tan\u0131mlanan \"h\u00fccresel yorgunluk\"a benzer. DCL hastalar\u0131n\u0131n CD8 h\u00fccrelerinin i\u015flevsel kapasitesini geri kazanmak amac\u0131yla, TLR2 agonistleri: Leishmania lipofosfoglikan (LPG) veya Pam3Cys ile \u00f6n ink\u00fcbasyon kullanmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. MOi'ye kar\u015f\u0131 sitotoksisite, antijen spesifik proliferasyon ve IFN\u03b3 \u00fcretimi her iki uyar\u0131c\u0131 ile de geri kazan\u0131ld\u0131, ancak PD-1 (h\u00fccresel yorgunlukla ili\u015fkili bir molek\u00fcl) ifadesi azalt\u0131ld\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, CD8 yan\u0131t\u0131n\u0131n LCL hastalar\u0131nda Lm enfeksiyonunu kontrol etmede ili\u015fkili oldu\u011funu ve kronik enfeksiyonun DCL hastalar\u0131nda CD8 i\u015flevsel yorgunlu\u011fa yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu durumun hastal\u0131\u011f\u0131n yay\u0131lmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu, DCL hastalar\u0131nda i\u015flevsel olarak yorgun"}
{"_id":"14658685","title":"Enhancer Evolution across 20 Mammalian Species","text":"Memelilerin radyasyonu, genomun nonsenkromik b\u00f6lgelerinde h\u0131zl\u0131 de\u011fi\u015fikliklerle e\u015fle\u015fti, ancak memelilerde d\u00fczenleyici evrim hakk\u0131nda kapsaml\u0131 bir anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z yok. Burada, 20 memeli t\u00fcr\u00fcnden alt\u0131 farkl\u0131 s\u0131rada karaci\u011ferde aktif olan promot\u00f6r ve d\u00fczenleyicilerin evrimini izliyoruz, H3K27 asetilasyonu ve H3K4 trimetilasyonu genomik zenginli\u011finin profilini \u00e7\u0131kararak. Rapor ediyoruz ki, d\u00fczenleyici elementlerin h\u0131zl\u0131 evrimi memelilerin genomlar\u0131n\u0131n evrensel bir \u00f6zelli\u011fidir. En son evrimle\u015fen d\u00fczenleyicilerin \u00e7o\u011fu, atasal DNA'n\u0131n yeniden kullan\u0131m\u0131 ile ortaya \u00e7\u0131kar, tekrarlay\u0131c\u0131 \u00f6\u011felerin t\u00fcr-\u00f6zg\u00fc geni\u015flemeleri de\u011fil. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, karaci\u011fer promot\u00f6rlerinin \u00e7o\u011fu, bu t\u00fcrler aras\u0131nda k\u0131smen veya tamamen korunmu\u015ftur. Verilerimiz ayr\u0131ca, son zamanlarda evrimle\u015fen d\u00fczenleyicilerin pozitif se\u00e7ilim alt\u0131nda olan genlerle ili\u015fkili olabilece\u011fini de ortaya koyuyor, bu yakla\u015f\u0131m\u0131n genomik dizilerde d\u00fczenleyici uyarlamalar\u0131 belirlemedeki g\u00fcc\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyor. Bu sonu\u00e7lar, memelilerin d\u00fczenleyici evrimini destekleyen fonksiyonel genetik temeller hakk\u0131nda \u00f6nemli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunuyor."}
{"_id":"14663842","title":"IDH1 mutations alter citric acid cycle metabolism and increase dependence on oxidative mitochondrial metabolism.","text":"Isokitrat dehidrojenaz 1 ve 2 (IDH1\/2)'de onkogenik mutasyonlar \u00e7e\u015fitli kanser t\u00fcrlerinde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, ancak bu genetik de\u011fi\u015fikliklerin metabolik sonu\u00e7lar\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, izogenik h\u00fccre hatlar\u0131 i\u00e7eren bir panel \u00fczerinde (13)C metabolik ak\u0131\u015f analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik, bu h\u00fccre hatlar\u0131nda IDH1\/2 mutasyonlar\u0131 homozigot olarak bulunur. Hipoksik ko\u015fullarda, IDH1 mutasyonlu h\u00fccreler oksidatif tricarboxilik asit metabolizmas\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 ve indirgenmi\u015f glutamin metabolizmas\u0131n\u0131 azaltt\u0131, ancak IDH2 mutasyonlu h\u00fccreler bunu yapmad\u0131. Bununla birlikte, mutant IDH1 enzimi i\u015flevini se\u00e7ici olarak engellemek, indirgenmi\u015f karboksilasyon aktivitesindeki kusuru tersine \u00e7eviremedi. Ayr\u0131ca, bu metabolik yeniden programlama, IDH1 mutasyonlu h\u00fccrelerin hipoksiye veya elektron ta\u015f\u0131ma zinciri inhibisyonuna in vitro duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. Son olarak, IDH1 mutasyonlu h\u00fccreler, hipoksik in vivo mikro ortam\u0131 i\u00e7inde subk\u00fctan xenograftlar olarak da k\u00f6t\u00fc b\u00fcy\u00fcd\u00fc. Birlikte, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z IDH1 mutasyonuna \u00f6zg\u00fc metabolik zay\u0131fl\u0131klar\u0131 istismar etmek i\u00e7in tedavi f\u0131rsatlar\u0131 sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"14664424","title":"The assessment of the prognostic value of tumor markers and cytokines as SCCAg, CYFRA 21.1, IL-6, VEGF and sTNF receptors in patients with squamous cell cervical cancer, particularly with early stage of the disease","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, squam\u00f6z h\u00fccre kanseri (SHK) hastalar\u0131nda, squam\u00f6z h\u00fccre kanseri antijeni (SCCAg) ve sitokeratin-19 par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131 (CYFRA 21.1) ile interleukin 6 (IL-6), vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF), \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc I (sTNF RI) ve sTNF RII'nin prognostik de\u011ferini belirlemektir. Analiz konusu, Uluslararas\u0131 Jinekoloji ve Obstetrik Federasyonu (FIGO) s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131na g\u00f6re I-IVA evresinde 138 hasta olmu\u015ftur. Ara\u015ft\u0131rma materyali, tek bir onkoloji merkezinden toplanm\u0131\u015ft\u0131r. 10 y\u0131ll\u0131k takip d\u00f6neminde, 56 tekrarlama ve 53 \u00f6l\u00fcm g\u00f6zlemlenmi\u015f, erken evrede tekrarlayan hastal\u0131k %45'lik hasta oran\u0131nda onaylanm\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcm hastalarda, tedavi \u00f6ncesi serum seviyeleri SCCAg ve CYFRA 21.1 ile birlikte sitokinler IL-6, VEGF, sTNF RI ve sTNF RII belirlenmi\u015ftir. Hastalarda hastal\u0131k-serin hayatta kalma (DFS) ve genel hayatta kalma (OS) olas\u0131l\u0131\u011f\u0131, log-rank testi ve Cox regresyon modeli kullan\u0131larak de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Tekrarlayan hastalar i\u00e7in ROC e\u011frisi analizi, SCCAg ve IL-6'n\u0131n en b\u00fcy\u00fck alan alt\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir, ve \u00f6len hastalar i\u00e7in SCCAg ve VEGF. Cox analizi, DFS i\u00e7in tek ba\u011f\u0131ms\u0131z prognostik fakt\u00f6r\u00fcn SCCAg oldu\u011funu, OS i\u00e7in ise sitokin IL-6 ve SCCAg oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir, ancak erken evrede DFS i\u00e7in prognostik de\u011fer VEGF, OS i\u00e7in ise IL-6 ve CYFRA 21.1 olmu\u015ftur. Erken evre SHK hastalar\u0131nda tedavi \u00f6ncesi serum seviyeleri VEGF, CYFRA 21.1 ve IL-6, \u00f6nemli prognostik fakt\u00f6rler gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"14672919","title":"Combination of platelet count and mean platelet volume (COP-MPV) predicts postoperative prognosis in both resectable early and advanced stage esophageal squamous cell cancer patients","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, esofageal squamous h\u00fccre kanseri (ESCC) hastalar\u0131 i\u00e7in rutin kan testinden elde edilen en g\u00fc\u00e7l\u00fc prognostik fakt\u00f6r\u00fc ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r. K\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi parametrelerini (hemoglobin (Hb), ortalama k\u00fcre hacmi (MCV), ortalama k\u00fcre hemoglobin konsantrasyonu (MCHC) ve k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi da\u011f\u0131l\u0131m geni\u015fli\u011fi (RDW)), trombosit morfolojik parametrelerini (ortalama trombosit hacmi (MPV) ve trombosit say\u0131s\u0131 (PLT)), kan p\u0131ht\u0131la\u015fma durumu (D-dimer) ve t\u00fcm\u00f6r biyomarkeri (CA19-9) yans\u0131tan \u00e7ok say\u0131da laboratuvar testi de\u011ferlendirildi. Bilinen enflamatuar endeksler (NLR ve PLR) de hesapland\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 2005 Aral\u0131k ve 2008 Aral\u0131k tarihleri aras\u0131nda tan\u0131 konan 468 ESCC hastas\u0131 retrospektif olarak analiz edildi. Tek de\u011fi\u015fkenli ve \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli Cox orant\u0131l\u0131 risk analizleri kullan\u0131larak, PLT ve MPV'nin ESCC hastalar\u0131n\u0131n genel hayatta kalma (OS) ve hastal\u0131k serbest hayatta kalma (DFS) ile \u00f6nemli bir ili\u015fkisi oldu\u011fu bulundu, en uygun kesme de\u011ferleri s\u0131ras\u0131yla 212 ve 10.6 olarak belirlendi. Ayr\u0131ca, \u00f6n operatif PLT ve MPV'nin (COP-MPV) kombinasyonu hesapland\u0131: hem PLT (\u2265212 \u00d7 10(9) L(-1)) ve MPV (\u226510.6 fL) de\u011ferlerinde art\u0131\u015f olan hastalar 2 puanl\u0131k bir skorla i\u015faretlenirken, bir veya her ikisinde de art\u0131\u015f olmayan hastalar 1 ve 0 puanl\u0131k skorlarla i\u015faretlendi. COP-MPV, OS (tehlike oran\u0131 (HR) 0.378, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI) 0.241-0.593, P < 0.001, 0\/2) ve DFS (HR 0.341, %95 CI 0.218-0.534, P < 0.001, 0\/2) i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z bir prognostik fakt\u00f6r olarak bulundu. Erken (1 ve 2. a\u015famalar) ve yerel (3. a\u015fama) ileri a\u015fama hastalar i\u00e7in alt grup analizlerinde, COP-MPV"}
{"_id":"14682243","title":"Dementia incidence and mortality in middle-income countries, and associations with indicators of cognitive reserve: a 10\/66 Dementia Research Group population-based cohort study","text":"\n## Arka Plan\nD\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli \u00fclkelerde yap\u0131lan az say\u0131da kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, y\u00fcksek gelirli \u00fclkelere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck bir demans vakas\u0131 s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. 10\/66 Demans Ara\u015ft\u0131rma Grubu ve Tan\u0131 ve \u0130statistiksel El Kitab\u0131 (DSM) IV'e g\u00f6re demans\u0131n incidans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik ve demans\u0131n temelindeki etkisini \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131na ve ya\u015f, cinsiyet, sosyoekonomik konum ve bili\u015fsel rezerv g\u00f6stergelerinin ba\u011f\u0131ms\u0131z etkilerine kar\u015f\u0131 analiz ettik.\n\n## Y\u00f6ntemler\nK\u00fcba, Dominik Cumhuriyeti ve Venezuela'daki kentsel alanlarda ve Peru, Meksika ve \u00c7in'deki k\u0131rsal ve kentsel alanlarda 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc t\u00fcm bireyleri i\u00e7eren n\u00fcfus tabanl\u0131 bir kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 10\/66 ve DSM-IV demans\u0131n\u0131n 3-5 y\u0131l sonra kohortun ba\u015flang\u0131c\u0131ndan sonra belirlenmesi i\u00e7in anketler kulland\u0131k. Ya\u015f, cinsiyet, e\u011fitim d\u00fczeyi, okuryazarl\u0131k, mesleki ba\u015far\u0131 ve evdeki varl\u0131k say\u0131s\u0131 hakk\u0131nda bilgi toplamak i\u00e7in anketler kulland\u0131k. T\u00fcm sitelerden \u00f6l\u00fcm hakk\u0131nda bilgi ald\u0131k. \u00d6len kat\u0131l\u0131mc\u0131lar i\u00e7in, demans\u0131n \u00f6l\u00fcmden \u00f6nce var olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in bir arkada\u015f veya akrabayla g\u00f6r\u00fc\u015fme yapt\u0131k.\n\n## Bulgular\n12.887 kat\u0131l\u0131mc\u0131 ba\u015flang\u0131\u00e7taki g\u00f6r\u00fc\u015fmede g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcld\u00fc. 11.718'i demanss\u0131zd\u0131 ve bunlardan 8.137'si (y\u00fczde 69) yeniden g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcld\u00fc, bu da 34.718 ki\u015fi-y\u0131l takip s\u00fcresi sa\u011flad\u0131. 10\/66 demans\u0131n\u0131n incidans\u0131 18,2 ile 30,4 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti ve DSM-IV demans\u0131n\u0131n (9,9-15,7 ki\u015fi-1.000 ba\u015f\u0131na) 1,4-2,7 kat daha y\u00fcksek oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Temelinde demans olan bireylerin \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, demanss\u0131z olanlara k\u0131yasla 1,56-5,69 kat daha y\u00fcksekti. Raporlara g\u00f6re, \u00f6l\u00fcmden \u00f6nce demans vakalar\u0131 s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 y\u00fcksekti; genel incidasyon, bu verilerin dahil edilmesiyle y\u00fczde 4-19 daha y\u00fcksek olabilir. 10\/66 demans\u0131n\u0131n incidans\u0131, ya\u015f (HR 1,6"}
{"_id":"14692646","title":"Regulation of immune responses by extracellular vesicles","text":"D\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131, dahil exosomlar, \u00e7oklu zarl\u0131 v\u00fccutlardan veya plazma zar\u0131ndan kaynaklanan k\u00fc\u00e7\u00fck zarl\u0131 vesik\u00fcllerdir. \u00c7o\u011fu, e\u011fer de\u011filse t\u00fcm h\u00fccre t\u00fcrleri, bu vesik\u00fclleri v\u00fccut s\u0131v\u0131lar\u0131na salar. Bu vesik\u00fcller, ebeveyn h\u00fccreden t\u00fcretilen bir alt k\u00fcme protein, lipid ve n\u00fckleik asitleri i\u00e7erir. D\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131n\u0131n, hem yerel hem de sistemik h\u00fccre ileti\u015fimi i\u00e7in \u00f6nemli roller oynad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir, \u00e7\u00fcnk\u00fc protein, lipid ve RNA'lar\u0131 gibi i\u00e7eriklerini h\u00fccreler aras\u0131nda aktar\u0131rlar. D\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131, bir\u00e7ok fizyolojik s\u00fcre\u00e7te rol oynar ve hem non-imm\u00fcn hem de imm\u00fcn h\u00fccrelerden gelen vesik\u00fcller, imm\u00fcn d\u00fczenlemede \u00f6nemli rollere sahiptir. Ayr\u0131ca, d\u0131\u015f h\u00fccre zar\u0131na dayal\u0131 terapiler, enflamatuar hastal\u0131klar, otoimm\u00fcn bozukluklar ve kanser i\u00e7in klinik olarak test edilmektedir. D\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131n\u0131n muazzam terap\u00f6tik potansiyeli g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu inceleme, imm\u00fcn yan\u0131tlar\u0131 mod\u00fcle etme rollerine ve potansiyel terap\u00f6tik uygulamalar\u0131na odaklanmaktad\u0131r."}
{"_id":"14700857","title":"Risk of cancer after low doses of ionising radiation: retrospective cohort study in 15 countries.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nUzun s\u00fcreli d\u00fc\u015f\u00fck dozlarda iyonizan radyasyondan kaynaklanan kanser riskini do\u011frudan tahmin etmek ve \u00e7evresel, mesleki ve t\u0131bbi tan\u0131 maruz kal\u0131mlar\u0131 i\u00e7in radyasyon koruma standartlar\u0131n\u0131n bilimsel temelini g\u00fc\u00e7lendirmektir.\n\n## Tasar\u0131m\nKanser \u00f6l\u00fcmleri i\u00e7in \u00e7ok uluslu geriye d\u00f6n\u00fck kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\n15 \u00fclkede n\u00fckleer sanayi \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131n\u0131n kohortlar\u0131.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nD\u0131\u015f radyasyonda bireysel olarak izlenen 407.391 \u00e7al\u0131\u015fan, toplam 5,2 milyon ki\u015fi-y\u0131l takip s\u00fcresi.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nRadyasyon dozuna (Sv) g\u00f6re ekstra g\u00f6reli risk tahminleri, l\u00f6semi hari\u00e7 di\u011fer kanserlerden \u00f6l\u00fcm ve l\u00f6semiden (kronik lenfositik l\u00f6semi hari\u00e7) \u00f6l\u00fcm i\u00e7in, radyasyon koruma kurumlar\u0131 taraf\u0131ndan dikkate al\u0131nan ba\u015fl\u0131ca \u00f6l\u00fcm nedenleri.\n\n## Sonu\u00e7lar\nDi\u011fer kanserlerden \u00f6l\u00fcm i\u00e7in ekstra g\u00f6reli risk 0,97 Sv'de, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0,14-1,97'dir. Sigara i\u00e7imiyle ili\u015fkili veya ili\u015fkili olmayan \u00f6l\u00fcm nedenleri analizleri, sigara i\u00e7imiyle bir kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131k olabilece\u011fini, ancak t\u00fcm bu artm\u0131\u015f riski a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131 beklemedi\u011fini g\u00f6stermektedir. L\u00f6semiden (kronik lenfositik l\u00f6semi hari\u00e7) \u00f6l\u00fcm i\u00e7in ekstra g\u00f6reli risk 1,93 Sv'de (<0-8,47)'dir. Bu tahminlere dayanarak, bu kohorttaki \u00e7al\u0131\u015fanlar aras\u0131nda radyasyona atfedilebilen kanser \u00f6l\u00fcmlerinin %1-2'si olabilir.\n\n## Sonu\u00e7\nBu tahminler, \u015fimdiki radyasyon koruma standartlar\u0131 i\u00e7in kullan\u0131lan risk tahminlerinden daha y\u00fcksektir, ancak istatistiksel olarak uyumludur. Sonu\u00e7lar, bu \u00e7al\u0131\u015fmada incelenen n\u00fckleer \u00e7al\u0131\u015fanlarda bile d\u00fc\u015f\u00fck dozlarda ve doz h\u0131zlar\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck bir kanser riskinin oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14706752","title":"Gamma-Secretase Represents a Therapeutic Target for the Treatment of Invasive Glioma Mediated by the p75 Neurotrophin Receptor","text":"\u00c7ok i\u015flevli sinyal protein p75 n\u00f6rotrofin resept\u00f6r\u00fc (p75(NTR)), k\u00f6t\u00fc huylu glioomlar\u0131n y\u00fcksek derecede invazif do\u011fas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen ve katk\u0131da bulunan merkezi bir d\u00fczenleyicidir. Burada, p75(NTR) ile ili\u015fkili n\u00f6rotrofin ba\u011f\u0131ml\u0131 i\u00e7 zar proteolizi (RIP) gerektiren p75(NTR) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen glioom invazyonunu g\u00f6sterdi\u011fimizi ve hedefli glioom terapisi i\u00e7in daha \u00f6nce bilinmeyen bir s\u00fcreci tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6steriyoruz. p75(NTR) veya p75(NTR) pozitif intracranial t\u00fcm\u00f6rlere sahip hayvanlara klinik olarak uygulanabilir gamma-secretaz inhibit\u00f6rleri ile tedavi etme veya p75(NTR) veya p75(NTR) diren\u00e7li kimeraslar\u0131n ifadesi, glioom invazyonunda dramatik bir azalmaya ve hayatta kalma s\u00fcresinin uzamas\u0131na neden oldu. \u00d6nemli olan, p75(NTR) proteolizinin p75(NTR) pozitif hasta t\u00fcm\u00f6r \u00f6rneklerinde ve beyin t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccrelerde g\u00f6zlemlendi\u011fi ger\u00e7e\u011fidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, p75(NTR)'nin terap\u00f6tik hedef olarak \u00f6nemini vurgulamakta ve gamma-secretaz inhibit\u00f6rlerinin k\u00f6t\u00fc huylu glioom tedavisinde do\u011frudan klinik uygulamaya sahip olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"14711483","title":"Preliminary assessment of inhaled nitric oxide for acute vaso-occlusive crisis in pediatric patients with sickle cell disease.","text":"\nVask\u00fcler t\u0131kan\u0131kl\u0131k, sikl h\u00fccre hastal\u0131\u011f\u0131 (SHD) hastalar\u0131nda a\u011fr\u0131l\u0131 krizlerin ve akut ve kronik organ hasarlar\u0131n\u0131n merkezinde yer al\u0131r. Anormal nitrik oksit ba\u011f\u0131ml\u0131 vask\u00fcler tonus, ba\u011flanma, trombosit aktivasyonu ve iltihap d\u00fczenlemesi, vask\u00fcler t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131n patofizyolojisine katk\u0131da bulunur. Nitrik oksit, vask\u00fcler t\u0131kan\u0131kl\u0131k tedavisinde mekanizmaya dayal\u0131 bir hastal\u0131k tedavisi olarak umut vadetebilir.\n\n**Ama\u00e7:** SHD hastalar\u0131nda vask\u00fcler t\u0131kan\u0131kl\u0131k krizinin tedavisinde solunum yoluyla nitrik oksit (INO) etkinli\u011fini ve g\u00fcvenli\u011fini ara\u015ft\u0131rmak.\n\n**Y\u00f6ntem:** Eyl\u00fcl 1999 - Ekim 2001 tarihleri aras\u0131nda ABD'de bir \u015fehir hastanesinde yap\u0131lan, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc, rastgelele\u015ftirilmi\u015f klinik deneme.\n\n**Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** 10-21 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 20 SHD hastas\u0131, \u015fiddetli akut vask\u00fcler t\u0131kan\u0131kl\u0131k krizi ile.\n\n**Intervansiyon:** Hastalar, 4 saat boyunca 80 ppm (son konsantrasyon 21% ilham oksijeni) INO veya plasebo (21% ilham oksijeni) almalar\u0131 i\u00e7in rastgelele\u015ftirildi (n=10 her grup).\n\n**Ana De\u011ferlendirme Kriterleri:** 4 saatlik inhalasyon sonras\u0131 a\u011fr\u0131daki de\u011fi\u015fim, 10 cm g\u00f6rsel analog \u00f6l\u00e7ek (VAS) ile; ikincil de\u011ferlendirme \u00f6l\u00e7\u00fctleri ise 6 saatlik a\u011fr\u0131, 24 saatlik intraven\u00f6z morfin kullan\u0131m\u0131, hastanede kalma s\u00fcresi, kan bas\u0131nc\u0131, oksijen doygunlu\u011fu ve methemoglobin konsantrasyonu.\n\n**Sonu\u00e7lar:** Pre-inhalasyon VAS a\u011fr\u0131 puanlar\u0131 INO ve plasebo gruplar\u0131 aras\u0131nda benzerlik g\u00f6sterdi (P=.80). 4 saatlik VAS a\u011fr\u0131daki azalma INO grubunda 2 cm, plasebo grubunda 1.2 cm idi (P=.37). Saatlik tekrarlanan varyans analizi, INO grubunda plaseboya g\u00f6re 1 cm\/saat daha fazla a\u011fr\u0131 azalmas\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi (P=.02). 6 saatlik morfine kullan\u0131m\u0131 INO grubunda (0.29 vs 0.44 mg\/"}
{"_id":"14717213","title":"Corresponding author:","text":"Y\u0131llar i\u00e7inde, sitogenetik analiz y\u00f6ntemleri geli\u015fti ve rutin laboratuvar testlerinin bir par\u00e7as\u0131 haline geldi, kan hastal\u0131klar\u0131nda de\u011ferli tan\u0131 ve prognoz bilgisi sa\u011flayarak. Karyotipik sapmalar, hastal\u0131\u011f\u0131n molek\u00fcler patogenezi hakk\u0131nda anlay\u0131\u015fa katk\u0131da bulunur ve bu da terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131mlar\u0131n rasyonel uygulamas\u0131na yol a\u00e7ar. Bu alandaki ilerlemenin \u00e7o\u011fu, metafaz sitogeneti\u011fi (MC) uygulamas\u0131ndan kaynaklanmaktad\u0131r, ancak son zamanlarda, MC'yi tamamlay\u0131c\u0131 ve geleneksel sitogeneti\u011fin bir\u00e7ok s\u0131n\u0131rlamas\u0131n\u0131 a\u015fan yeni molek\u00fcler teknolojiler tan\u0131t\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, bunlara h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc ihtiyac\u0131 da dahildir. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 genomik hibridizasyon ve tek n\u00fckleotit polimorfizm dizileri (CGH-A; SNP-A) kullanarak tam genom tarama, somatik veya klonal dengesiz kromozom kusurlar\u0131n\u0131n analizinde kullan\u0131labilir. SNP-A'da, kopyalama say\u0131s\u0131 alg\u0131lama ve genotiplendirme kombinasyonu, MC ile tespit edilemeyen kopya n\u00f6tral homozigotik kay\u0131p gibi bir lezyonun tan\u0131s\u0131n\u0131 sa\u011flar, ancak bu patogenetik sonu\u00e7lar\u0131 \u00f6nemli olabilir. Genel olarak, tam genom tarama dizileri, dengeli translokasyonlar\u0131 tespit edememe dezavantaj\u0131na ra\u011fmen, kan kanserlerinde kromozom kusurlar\u0131n\u0131n daha y\u00fcksek bir oranda ke\u015ffedilmesine olanak tan\u0131r. Yeni tespit edilen kromozom anormallikleri, somatik uniparental disomi gibi, bir\u00e7ok hastal\u0131\u011f\u0131n daha kesin prognoz \u015femalar\u0131na yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"14717500","title":"Rare Variants Create Synthetic Genome-Wide Associations","text":"Genom geni\u015flikli ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 (GWAS), en az 2.000 yayg\u0131n varyant\u0131n, yayg\u0131n hastal\u0131klar veya ili\u015fkili \u00f6zellikler ile ili\u015fkili oldu\u011funu belirledi (http:\/\/www.genome.gov\/gwastudies), bunlardan y\u00fczlercesi ikna edici bir \u015fekilde tekrarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Genellikle, ili\u015fkili i\u015faret\u00e7ilerin, yak\u0131nlardaki yayg\u0131n (k\u00fc\u00e7\u00fck alel frekans\u0131 >0.05) nedenli sitenin etkisini yans\u0131tt\u0131\u011f\u0131 ve i\u015faret\u00e7iyle ili\u015fkili oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr, bu da nedenli siteleri bulmak i\u00e7in geni\u015f \u00e7apl\u0131 yeniden dizileme \u00e7abalar\u0131na yol a\u00e7ar. Biz, alternatif bir a\u00e7\u0131klama olarak, ili\u015fkili varyant\u0131n \u00e7ok daha az yayg\u0131n olabilece\u011fi ve rastgele olarak, ortak sitenin bir alelinin di\u011ferinden daha s\u0131k ili\u015fkili oldu\u011fu durumda \"sintetik ili\u015fkilendirmeler\" olu\u015fturabilece\u011fi \u00f6neriyoruz. Sintetik ili\u015fkilendirmeler, teorik olarak a\u00e7\u0131k bir olas\u0131l\u0131k olsa da, GWAS bulgular\u0131n\u0131n bir olas\u0131 a\u00e7\u0131klamas\u0131 olarak sistematik olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, basit bilgisayar sim\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 kullanarak, bu t\u00fcr sintetik ili\u015fkilendirmelerin ortaya \u00e7\u0131kaca\u011f\u0131 ko\u015fullar\u0131 ve nas\u0131l tan\u0131nabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. G\u00f6steriyoruz ki, sadece m\u00fcmk\u00fcn de\u011fil, ka\u00e7\u0131n\u0131lmazd\u0131r ve basit ancak makul genetik modeller alt\u0131nda, onlar bir\u00e7ok son zamanlarda tan\u0131mlanan GWAS sinyallerini a\u00e7\u0131klamaya veya katk\u0131da bulunmaya muhtemeldir. Ayr\u0131ca, ger\u00e7ek veri k\u00fcmelerinde sintetik ili\u015fkilendirmelerin davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 da g\u00f6steriyoruz, bu da hem i\u015fitme kayb\u0131 hem de sikl sel h\u00fccre anemisi i\u00e7in sorumlu olan nadir nedenli mutasyonlar\u0131n, bu son durumda 2,5 Mb'lik bir aral\u0131\u011fa yay\u0131lan, onlarca \"ili\u015fkili blok\" i\u00e7eren, genom \u00e7ap\u0131nda anlaml\u0131 sintetik ili\u015fkilendirmeler yaratt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Sonu\u00e7 olarak, nadir veya az yayg\u0131n genetik varyantlar, yayg\u0131n varyantlara atfedilen sintetik ili\u015fkilendirmeler olu\u015fturabilir ve bu olas\u0131l\u0131k, GWAS sinyallerinin yorumlanmas\u0131 ve takip \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda dikkatli bir \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir."}
{"_id":"14719322","title":"Decoding of Cytoplasmic Ca2+ Oscillations through the Spatial Signature Drives Gene Expression","text":"Sitoplazmik Kalsiyum (Ca2+) osilasyonlar\u0131, bir\u00e7ok h\u00fccresel yan\u0131t\u0131 etkinle\u015ftiren evrensel bir sinyal modudur [1, 2]. Osilasyonlar, d\u00fc\u015f\u00fck uyaran yo\u011funlu\u011funda meydana geldi\u011fi i\u00e7in kalsiyum sinyalizasyonunun fizyolojik mekanizmas\u0131 olarak kabul edilir [3]. Ca2+ osilasyonlar\u0131, amplit\u00fcdleri ve frekanslar\u0131 ile bilgi iletmekle \u00f6nerilir, bu da belirli alt hedeflerin etkinle\u015fmesine yol a\u00e7ar [4-6]. Burada, osilasyonun i\u00e7indeki kalsiyum (Ca2+) gradyan\u0131n\u0131n anahtar oldu\u011funu bildiriyoruz. Mast h\u00fccrelerinde, d\u0131\u015f kalsiyum (Ca2+) varl\u0131\u011f\u0131nda \u00e7e\u015fitli agonist konsantrasyonlar\u0131nda tetiklenen Ca2+ osilasyonlar\u0131, kalsiyum (Ca2+) yoklu\u011funda osilasyonlardan ay\u0131rt edilemezdi, plasmalemmal kalsiyum (Ca2+) d\u0131\u015f at\u0131l\u0131m\u0131 bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda. Bununla birlikte, yaln\u0131zca e\u015flik eden kalsiyum (Ca2+) giri\u015fini i\u00e7eren osilasyonlar, gen ifadesini tetikledi. Artan sitoplazmik kalsiyum (Ca2+) tamponlamas\u0131 osilasyonlar\u0131 \u00f6nledi, ancak gen etkinle\u015fmesini engellemedi. Yerel kalsiyum (Ca2+) ak\u0131\u015f\u0131, genel kalsiyum (Ca2+) osilasyonlar\u0131 de\u011fil, fizyolojik seviyelerde uyaran s\u0131ras\u0131nda gen ifadesini tetikler. Osilasyonlar\u0131n, depolar\u0131 yeniden doldurarak kalsiyum (Ca2+) osilasyonlar\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmek yerine, CRAC kanallar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirerek, b\u00f6ylece gen etkinle\u015fmesini tetikleyen s\u0131n\u0131rl\u0131 alanl\u0131 fizyolojik kalsiyum (Ca2+) sinyallerinin olu\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. Ayr\u0131ca, kalsiyum (Ca2+) osilasyonunun alan profili, bir \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc ileticiyi \u00f6zellikle gen ifadesini tetiklemek i\u00e7in yeni bir mekanizma sa\u011flar."}
{"_id":"14724693","title":"Effect of glucosamine on pain-related disability in patients with chronic low back pain and degenerative lumbar osteoarthritis: a randomized controlled trial.","text":"Kronik bel a\u011fr\u0131s\u0131 (LBP) ile dejeneratif lombar osteoartrit (OA) yeti\u015fkin n\u00fcfusta yayg\u0131n olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Glukozamin, kronik LBP hastalar\u0131 aras\u0131nda giderek daha fazla kullan\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen, bu ba\u011flamda etkisine dair \u00e7ok az bilgi vard\u0131r.\n\nAma\u00e7: Kronik bel a\u011fr\u0131s\u0131 ve dejeneratif lombar osteoartritli hastalarda glukozaminin etkisini ara\u015ft\u0131rmak.\n\nTasar\u0131m, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Oslo \u00dcniversitesi Hastanesi D\u0131\u015f Klini\u011fi'nde, Norve\u00e7'te, 25 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 250 hastaya y\u00f6nelik \u00e7ift k\u00f6r, rastgele, plasebo kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n m\u00fcdahaleler: 6 ay boyunca g\u00fcnde 1500 mg a\u011f\u0131z yoluyla glukozamin (n = 125) veya plasebo (n = 125) al\u0131m\u0131, etkinin 6 ayl\u0131k m\u00fcdahale d\u00f6neminden sonra ve 1 y\u0131l (m\u00fcdahale sonras\u0131 6 ay) de\u011ferlendirilmesi.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Ana sonu\u00e7, Roland Morris Engelli Sorgusu (RMDQ) ile \u00f6l\u00e7\u00fclen a\u011fr\u0131 ile ili\u015fkili engellilikti. \u0130kincil sonu\u00e7lar, dinlenme ve aktivite s\u0131ras\u0131nda hastalar\u0131n a\u011fr\u0131 derecelendirme \u00f6l\u00e7eklerinden al\u0131nan say\u0131sal puanlar ve ya\u015fam kalitesi EuroQol-5 Boyutlar\u0131 (EQ-5D) enstr\u00fcman\u0131yd\u0131. Veri toplama, m\u00fcdahale d\u00f6neminde temel, 6. hafta, 3 ve 6. ay ve m\u00fcdahale sonras\u0131 1 y\u0131l tekrar\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fti. Grup farkl\u0131l\u0131klar\u0131, lineer kar\u0131\u015f\u0131k modeller analizi kullan\u0131larak incelendi.\n\nSonu\u00e7lar: Temel d\u00fczeyde, glukozamin ve plasebo gruplar\u0131 i\u00e7in RMDQ ortalamalar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 9.2 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 8.4-10.0) ve 9.7 (95% CI, 8.9-10.5) idi (P = .37). 6. ayda, glukozamin ve plasebo gruplar\u0131 i\u00e7in RMDQ ortalamalar\u0131 ayn\u0131yd\u0131 (5.0; 95% CI, 4.2-5.8). 1 y\u0131l sonra, glukozamin ve plasebo gruplar\u0131 i\u00e7in RMDQ ortalamalar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 4.8 (95% CI, 3.9-5.6) ve 5.5 (9"}
{"_id":"14726759","title":"Adult cervicocerebral artery dissection: a single-center study of 301 Finnish patients.","text":"# Arka Plan ve Ama\u00e7\nYeti\u015fkin spontan cervikokerebral arter diseksiyonu (CAD) i\u00e7in potansiyel risk fakt\u00f6rleri, komorbidite ve prognostik fakt\u00f6rleri de\u011ferlendiren sadece birka\u00e7 k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7al\u0131\u015fma vard\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler\n1994-2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda tan\u0131s\u0131 konan 301 s\u00fcrekli Fin hastas\u0131 \u00fczerinde, CAD'nin prognostik fakt\u00f6rleri ve vask\u00fcler risk fakt\u00f6rleri ile ili\u015fkisi \u00fczerine retrospektif, hastane temelli bir analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik.\n\n# Sonu\u00e7lar\nHastalar\u0131n \u00fc\u00e7te ikisi erkek (68%) idi. Kad\u0131nlar, erkeklerden daha gen\u00e7ti. Migren (t\u00fcm hastalar\u0131n %36's\u0131), \u00f6zellikle g\u00f6rsel aura ile (t\u00fcm migrenli hastalar\u0131n %63'\u00fc) ve sigara i\u00e7mek, genel Fin n\u00fcfusuna k\u0131yasla CAD hastalar\u0131nda daha yayg\u0131nd\u0131. 3 ay i\u00e7inde, 247 (83%) hasta iyi bir sonu\u00e7 elde etti. Disekte olan arterin t\u0131kanmas\u0131, i\u00e7 karotid arter diseksiyonu (ICAD) ve enfeksiyon, inme hastalar\u0131nda daha k\u00f6t\u00fc bir sonu\u00e7la ili\u015fkiliydi. ICAD hastalar\u0131, inme ge\u00e7irme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fck olsa da, ge\u00e7irdikleri inmeler daha \u015fiddetliydi. Takip s\u0131ras\u0131nda (ortalama 4.0 y\u0131l, 1186 hasta y\u0131l\u0131) 7 (2.3%) hasta \u00f6ld\u00fc. Do\u011frulanm\u0131\u015f CAD tekrar\u0131 olan 6 (2%) hasta vard\u0131.\n\n# Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, CAD'nin erkek cinsiyeti ile ili\u015fkili oldu\u011funu ve sigara i\u00e7me ve migren ile olas\u0131 bir ili\u015fki oldu\u011funu kan\u0131tlamaktad\u0131r. Disekte olan arterin t\u0131kanmas\u0131, ICAD ve enfeksiyonun daha k\u00f6t\u00fc bir sonu\u00e7la ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6r\u00fclmektedir."}
{"_id":"14729253","title":"Genetic variation and gastric cancer risk: a field synopsis and meta-analysis.","text":"\n## Arka Plan\nSporadik mide kanseri i\u00e7in genetik yatk\u0131nl\u0131k verileri h\u0131zla yay\u0131nlan\u0131yor olsa da, bug\u00fcne kadar kapsaml\u0131 bir genel bak\u0131\u015f ve nicel \u00f6zet mevcut de\u011fildi.\n\n## Y\u00f6ntemler\nMide kanseri geli\u015fme riski ile DNA varyasyonu aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemek i\u00e7in sistematik bir inceleme ve meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Sonu\u00e7lar\u0131n g\u00fcvenilirli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, \u00f6zet kan\u0131tlar Venedik kriterlerine g\u00f6re derecelendirildi ve yanl\u0131\u015f pozitif rapor olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 (FPRP) hesaplanarak sonu\u00e7lar\u0131n \u00f6nemlili\u011finin daha da do\u011frulanmas\u0131 sa\u011fland\u0131. Alt gruplar i\u00e7in de meta-analiz yap\u0131ld\u0131; bu alt gruplar etnik k\u00f6ken (Asya ile Avrupa), t\u00fcm\u00f6r histolojisi (intestinal ile dif\u00fcz), t\u00fcm\u00f6r yeri (kardiyum ile non-kardiyum) ve Helicobacter pylori enfeksiyon durumu (pozitif ile negatif) olarak tan\u0131mland\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nLiterat\u00fcr taramas\u0131, 2.530.706 ki\u015fi (vaka: 261.386 [10,3%]) i\u00e7eren ve 2841 polimorfizmde 952 farkl\u0131 geni ara\u015ft\u0131ran 824 uygun \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 belirledi. Genel olarak, 156 varyantta 101 gen \u00fczerinde 456 birincil ve alt grup meta-analizleri ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Hastal\u0131k riski ile \u00f6nemli \u015fekilde ili\u015fkili 11 varyant belirledik ve bunlar\u0131n \u00f6zet kan\u0131t d\u00fczeyinin y\u00fcksek oldu\u011fu de\u011ferlendirildi: MUC1 rs2070803 1q22'de (dif\u00fcz t\u00fcm\u00f6r alt grubu), MTX1 rs2075570 1q22'de (dif\u00fcz), PSCA rs2294008 8q24.2'de (non-kardiyum), PRKAA1 rs13361707 5p13'te (non-kardiyum), PLCE1 rs2274223 10q23'de (kardiyum), TGFBR2 rs3087465 3p22'de (Asya), PKLR rs3762272 1q22'de (dif\u00fcz), PSCA rs2976392'd"}
{"_id":"14753395","title":"Structure and function of the blood\u2013brain barrier","text":"Merkezi Sinir Sistemi'nde (CNS) n\u00f6ral sinyalleme, y\u00fcksek derecede kontrol edilmi\u015f bir mikro ortam gerektirir. Kan ve CNS aras\u0131nda bariyerler olu\u015fturan \u00fc\u00e7 ana aray\u00fczdeki h\u00fccreler: kan-beyin bariyeri (BBB), kan-serebrospinal s\u0131v\u0131 (CSF) bariyeri ve arachnoid bariyer. Beyin mikro damar endotelinde bulunan BBB, kan-CNS de\u011fi\u015fiminin ana yeridir. BBB'nin yap\u0131s\u0131 ve i\u015flevi \u00f6zetlenir, endotel s\u0131k\u0131 birle\u015fimlerden olu\u015fan fiziksel bariyer ve membran ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 ve vesik\u00fcler mekanizmalardan kaynaklanan ta\u015f\u0131ma bariyeri. \u0130li\u015fkili h\u00fccrelerin rolleri a\u00e7\u0131klan\u0131r, \u00f6zellikle astrocyte glial h\u00fccrelerin u\u00e7 ayaklar\u0131, pericytler ve mikroglialar. BBB'nin embriyonik geli\u015fimi ve patolojide meydana gelen de\u011fi\u015fiklikler a\u00e7\u0131klan\u0131r. BBB, k\u0131sa ve uzun vadeli d\u00fczenlemelere tabidir, bu d\u00fczenlemeler patolojide bozulabilir. Herhangi bir ila\u00e7 ke\u015ffi veya teslimat program\u0131, CNS'yi hedeflemek veya ka\u00e7\u0131nmak i\u00e7in, BBB'nin \u00f6zel \u00f6zelliklerini g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"14767844","title":"Golli protein negatively regulates store depletion-induced calcium influx in T cells.","text":"Kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131, T h\u00fccre aktivasyonu ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Bu s\u00fcrecin ayr\u0131nt\u0131l\u0131 d\u00fczenlemesi hala belirsizdir. Burada, golli proteinin, myelin temel proteini geninin alternatif bir splice \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn, T h\u00fccrelerdeki kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131 d\u00fczenlemede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Golli-eksik T h\u00fccreleri hiperproliferatifti ve T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc uyar\u0131larak kalsiyum giri\u015fi artm\u0131\u015ft\u0131. Ayr\u0131ca, golli'nin T h\u00fccrelerdeki kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131 \u00fczerinde, depolama bo\u015falmas\u0131 ile tetiklenen kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131 bask\u0131layarak d\u00fczenledi\u011fini bulduk. Golli'deki miristoylasyon sitesinin mutasyonu, plazma membran\u0131na ba\u011flanmas\u0131n\u0131 bozdu ve kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131 \u00fczerindeki bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkisini tersine \u00e7evirdi, bu da golli'nin bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkisinin membran ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, golli'nin kalsiyum homeostaz\u0131 d\u00fczenlemesi yoluyla T h\u00fccre aktivasyonunu benzersiz bir \u015fekilde d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14768471","title":"Extracellular vesicles derived from renal cancer stem cells induce a pro-tumorigenic phenotype in mesenchymal stromal cells","text":"Renal kanser h\u00fccreleri, kendileri yenileyebilen ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini ve metastaz\u0131n\u0131 destekleyen kanser k\u00f6k h\u00fccreleri (KKH) pop\u00fclasyonunu i\u00e7erdi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. KKH'ler, hedef h\u00fccrelerde epigenetik de\u011fi\u015fikliklere neden olabilen bir\u00e7ok molek\u00fcl (proteinler, lipitler ve n\u00fckleik asitler) ta\u015f\u0131mak i\u00e7in b\u00fcy\u00fck miktarda d\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131 (EV'ler) salg\u0131lar. Mesenkimal stromal h\u00fccreler (MSH'ler), t\u00fcm\u00f6r sinyallerine duyarl\u0131d\u0131r ve t\u00fcm\u00f6r b\u00f6lgelerine \u00e7ekilebilir. T\u00fcm\u00f6r geli\u015fimi \u00fczerindeki MSH'lerin kesin rol\u00fc hala tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc hem pro- hem de anti-tumorjenik etkiler bildirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, renal KKH'lerden t\u00fcretilen EV'lerin, t\u00fcm\u00f6r ve MSH'ler aras\u0131ndaki etkile\u015fimi analiz ettik. CSC'lerden t\u00fcretilen EV'lerin, h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc (CXCR4, CXCR7), matris yeniden d\u00fczenlemesi (COL4A3), anjiyojeniz ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi (IL-8, osteopontin ve mieloperoksidaz) ile ili\u015fkili genlerin ifadesinde kal\u0131c\u0131 fenotipik de\u011fi\u015fikliklere neden oldu\u011funu bulduk. EV ile uyar\u0131lan MSH'ler, in vitro, t\u00fcm\u00f6r ko\u015fullu ortama do\u011fru g\u00f6\u00e7lerini art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, EV ile uyar\u0131lan MSH'ler, renal t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc art\u0131rd\u0131 ve damar benzeri olu\u015fumlara neden oldu. Canl\u0131 organizmalarda, EV ile uyar\u0131lan MSH'ler, renal t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri ile birlikte enjekte edildi\u011finde t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimini ve damar olu\u015fumunu destekledi. Sonu\u00e7 olarak, CSC'lerden t\u00fcretilen EV'ler, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesiyle ili\u015fkili MSH'lerde fenotipik de\u011fi\u015fikliklere neden oldu."}
{"_id":"14782049","title":"In vivo effect of chronic hypoxia on the neurochemical profile of the developing rat hippocampus.","text":"\u00c7ocuklarda siyanotik kongenital kalp hastal\u0131\u011f\u0131 ile g\u00f6zlemlenen bili\u015fsel eksiklikler, geli\u015fen hipokampusun dahil oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu \u00e7ocuklarda bebeklik d\u00f6neminde kronik postnatal hipoksinin varl\u0131\u011f\u0131, bu aksakl\u0131klar\u0131n rol\u00fcne katk\u0131da bulunabilir. Kronik hipoksinin hipokampal yaralanman\u0131n biyokimyasal mekanizmalar\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in, 9.4 T'de in vivo 1H NMR spektroskopisi kullan\u0131larak, kronik postnatal hipoksiye maruz b\u0131rak\u0131lan bir fare modelinde 15 metabolit konsantrasyonu ve 2 metabolit oran\u0131 de\u011ferlendirildi. Kronik hipoksiyi indirmek i\u00e7in fareler (n = 23), postnatal g\u00fcn (P) 3'ten P28'e kadar s\u00fcrekli %10 O2'ye maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131. P14, P21 ve P28'de sol hipokampustan al\u0131nan 9-11 mikrol hacminde 15 metabolit \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve normoksik kontrol grubuyla (n = 14) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Kronik hipoksinin n\u00f6rokimyasal geli\u015fimin normoksiye benzer bir trajektorisi oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bununla birlikte, kronik hipoksisi a\u015fa\u011f\u0131daki n\u00f6rokimyasal konsantrasyonlar\u0131 etkiledi: aspartat, kreatin, foskreatin, GABA, glutamat, glutamin, glutation, mioinositol, N-asetil-aspartat (NAA), fosforetilamin ve foskreatin\/kreatin (PCr\/Cr) oranlar\u0131 ve glutamat\/glutamin (Glu\/Gln) oranlar\u0131 (her biri P < 0.001, glutamat hari\u00e7, P = 0.04). Artan PCr\/Cr oran\u0131, beyin enerji t\u00fcketiminin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Uyar\u0131c\u0131 n\u00f6rotransmisyon ve beyin enerji metabolizmas\u0131 aras\u0131ndaki iyi bilinen ili\u015fki g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, y\u00fcksek glutamat, Glu\/Gln oran\u0131 ve GABA, enerji k\u0131s\u0131tl\u0131 ortamlarda uyar\u0131c\u0131 n\u00f6rotransmisyonun bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Azalan NAA ve fosforetilamin, n\u00f6ronal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn ve fosfolipid metabolizmas\u0131n\u0131n azalmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Geli\u015fen hipokampusta bu n\u00f6rokimyasal de\u011fi\u015fiklikler, insan bebeklerinde kronik hipoksi riski alt\u0131nda olan bili\u015fsel eksikliklerin baz\u0131lar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"14797520","title":"Noncoding Transcription by RNA Polymerase Pol IVb\/Pol V Mediates Transcriptional Silencing of Overlapping and Adjacent Genes","text":"N\u00fckleer transkripsiyon sadece genlerle s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fildir, ancak eukariotik genomlar\u0131n interjenik ve kodlanmayan alanlar\u0131nda da ger\u00e7ekle\u015fir. Bu yayg\u0131n kodlanmayan transkripsiyonun i\u015flevsel \u00f6nemi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Arabidopsis RNA polimeraz\u0131 IVb\/Pol V, transpozonlar ve di\u011fer tekrarlar \u00fczerinde siRNA ile gen susturma gerektiren \u00e7ok alt birimli bir n\u00fckleer enzimdir. Bu enzim, heterokromatin olu\u015fumunu ve \u00f6rt\u00fc\u015fen veya biti\u015fik genlerin susturulmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in interjenik ve kodlanmayan dizileri transkribe eder. Pol IVb\/Pol V transkripsiyonu, kromatin yeniden d\u00fczenleme proteini DRD1'i gerektirir, ancak siRNA biyosentezi ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. Bununla birlikte, Pol IVb\/Pol V transkripsiyonu ve siRNA \u00fcretimi, transpozonlar\u0131 susturmak i\u00e7in her ikisi de gereklidir, bu da Pol IVb\/Pol V'nin siRNA ile heterokromatin olu\u015fturma kompleksleri i\u00e7in bir iskelet veya kromatin yap\u0131lar\u0131 \u00fcretti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Pol IVb\/Pol V i\u015flevi, epigenetik kontrol\u00fcn bir paradoksunu \u00e7\u00f6zmeye yard\u0131mc\u0131 olur: ayn\u0131 b\u00f6lgeyi susturmak i\u00e7in transkripsiyonun gereklili\u011fi."}
{"_id":"14803797","title":"Intestinal microbiota metabolism of L-carnitine, a nutrient in red meat, promotes atherosclerosis","text":"\u0130ntestinal mikrobiota, kolin ve fosfatidilkolin metabolizmas\u0131 sonucunda trimetilamin (TMA) \u00fcretir ve bu da proaterojenik bir t\u00fcr olan trimetilamin-N-oksit (TMAO) olarak daha da metabolize edilir. Burada, intestinal mikrobiota taraf\u0131ndan diyet L-karnitininin (k\u0131rm\u0131z\u0131 ette bol miktarda bulunan bir trimetilamin) metabolizmas\u0131n\u0131n da TMAO \u00fcretti\u011fini ve farelerde aterosklerozu h\u0131zland\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Omnivor insan konular\u0131, L-karnitinin al\u0131m\u0131ndan sonra mikrobiota ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma yoluyla TMAO \u00fcretmek i\u00e7in daha fazlas\u0131n\u0131 \u00fcretti, veganlar veya vejetaryenler ise daha az \u00fcretti. \u0130nsan d\u0131\u015fk\u0131s\u0131nda belirli bakteri t\u00fcrlerinin varl\u0131\u011f\u0131, hem plazma TMAO konsantrasyonu hem de diyet durumu ile ili\u015fkiliydi. Kalp de\u011ferlendirmesi yap\u0131lan konular\u0131 (n = 2.595) incelerken plazma L-karnitin seviyeleri, hem mevcut kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) hem de \u00f6nemli olumsuz kardiyovask\u00fcler olaylar (miyokard enfarkt\u00fcs\u00fc, inme veya \u00f6l\u00fcm) riskini art\u0131rd\u0131, ancak bu sadece ayn\u0131 anda y\u00fcksek TMAO seviyelerine sahip olan ki\u015filerde ger\u00e7ekle\u015fti. Farelerde kronik L-karnitin diyet takviyesi, ba\u011f\u0131rsak mikrobiota kompozisyonunu de\u011fi\u015ftirdi, TMA ve TMAO sentezini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 ve aterosklerozu art\u0131rd\u0131, ancak bu, ayn\u0131 anda ba\u011f\u0131rsak mikrobiota bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fmedi. Ba\u011f\u0131rsak mikrobiota b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcne sahip farelerde, TMAO veya karnitin veya kolin diyet takviyesi, in vivo ters kolesterol ta\u015f\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 azaltt\u0131. Bu nedenle, intestinal mikrobiota, y\u00fcksek k\u0131rm\u0131z\u0131 et t\u00fcketimi ile KVD riski aras\u0131ndaki iyi bilinen ba\u011flant\u0131ya katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"14806256","title":"Hepatotoxicity associated with antiretroviral therapy in adults infected with human immunodeficiency virus and the role of hepatitis C or B virus infection.","text":"\nAntiretroviral ila\u00e7lar\u0131n, \u00f6zellikle proteaz inhibit\u00f6rleri de dahil olmak \u00fczere, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) enfeksiyonunun tedavisinde anekdotik olarak karaci\u011fer toksisitesi ile ili\u015fkilendirildi\u011fi bildirilmi\u015ftir.\n\nAma\u00e7: Antiretroviral terapi s\u0131ras\u0131nda \u015fiddetli karaci\u011fer toksisitesinin t\u00fcm antiretroviral ila\u00e7 kombinasyonlar\u0131 i\u00e7in benzer olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek ve kronik viral hepatitinin geli\u015fmedeki rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlamakt\u0131r.\n\nTasar\u0131m: Prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\nYer: \u015eehirdeki bir \u00fcniversiteye ba\u011fl\u0131 HIV klini\u011fi.\n\nHasta Pop\u00fclasyonu: 1996 Ocak'tan 1998 Ocak'a kadar yeni antiretroviral terapiler re\u00e7ete edilen toplam 298 hasta (takip s\u00fcresi medyan\u0131 182 g\u00fcn) aras\u0131ndan, 211'i (71%) kombinasyon terapisi i\u00e7inde proteaz inhibit\u00f6rleri alan ve 87'si (29%) \u00e7ift n\u00fckleozid analog rejimleri alan ki\u015filerdi. Kronik hepatit C ve B vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonu 154 (52%) ve 8 (2.7%) hastada mevcuttu.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc: Tedavi \u00f6ncesi ve s\u0131ras\u0131nda serum alanin aminotransferaz (ALT) ve aspartat aminotransferaz (AST) seviyelerinde 3 veya 4 derece de\u011fi\u015fiklik olarak tan\u0131mlanan \u015fiddetli karaci\u011fer toksisitesi.\n\nSonu\u00e7lar: 298 hastadan 31'inde (10.4%; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], 7.2%-14.4%) \u015fiddetli karaci\u011fer toksisitesi g\u00f6zlemlendi. Ritonavir kullan\u0131m\u0131 toksisite oran\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 (30%; 95% GA, 17.9%-44.6%). Bununla birlikte, di\u011fer tedavi gruplar\u0131 aras\u0131nda (n\u00fckleozid analoglar\u0131, nelfinavir, saquinavir ve indinavir) \u015fiddetli karaci\u011fer toksisitesi oran\u0131nda anlaml\u0131 bir fark tespit edilmedi. Kronik viral hepatit, ritonavir re\u00e7ete edilmeyen rejimler alan hastalarda \u015fiddetli karaci\u011fer toksisitesinin riskini art\u0131rd\u0131 (relatif risk, 3.7; 95% GA, 1.0-11.8), ancak kronik hepatit C veya"}
{"_id":"14819804","title":"Mutations in the phosphatidylinositol-3-kinase pathway predict for antitumor activity of the inhibitor PX-866 whereas oncogenic Ras is a dominant predictor for resistance.","text":"Yeni tip bir fosfatidylinositol-3-kinaz (PI3K) inhibit\u00f6r\u00fc olan PX-866, \u00e7e\u015fitli dokusal k\u00f6kenlerden elde edilen h\u00fccre hatlar\u0131ndan t\u00fcretilen 13 deneysel insan t\u00fcm\u00f6r xenograft'a kar\u015f\u0131 test edildi. Mutasyonlu PI3K (PIK3CA) ve PTEN kayb\u0131 aktivitesi, normal Ras varl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen, PX-866'n\u0131n antitumor etkinli\u011fine kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 tahmin etmek i\u00e7in yeterliydi, ancak gerekli de\u011fildi. Mutasyonlu onkogenik Ras, \u00f6zellikle PIK3CA mutasyonlar\u0131 olan t\u00fcm\u00f6rlerde, diren\u00e7te bask\u0131n bir belirleyiciydi. T\u00fcm\u00f6rde PI3K sinyalleme aktivitesinin seviyesi, PX-866'ya kar\u015f\u0131 in vivo antitumor yan\u0131t\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in yetersizdi. Ters faz protein dizisi, PX-866'ya kar\u015f\u0131 in vivo diren\u00e7li h\u00fccre hatlar\u0131nda c-Myc ve siklin B'nin y\u00fckseltildi\u011fini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Ras'a ba\u011fl\u0131 a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f hedefleri c-Myc ve siklin B'yi, H-Ras yap\u0131land\u0131rmas\u0131 kullan\u0131larak, Ras'\u0131n \u00fc\u00e7 en iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f hedefi olan Raf, RalGDS ve PI3K'y\u0131 s\u00fcrekli ve tercihli olarak etkinle\u015ftiren \u00e7al\u0131\u015fmalar, mutasyonlu Ras'\u0131n, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda birden fazla yolu kullanma yetene\u011fi sayesinde, diren\u00e7te arac\u0131l\u0131k etti\u011fini g\u00f6sterdi. PI3K inhibisyonu direncini s\u00fcr\u00fckleyen Ras ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f sinyalleme yollar\u0131n\u0131n belirlenmesi, hastalar\u0131n se\u00e7iminde ve molek\u00fcler hedefli ajanlar\u0131n mant\u0131ksal kombinasyonlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesinde \u00f6nemli bir rehberlik sa\u011flayabilir."}
{"_id":"14823313","title":"Changing mortality patterns in East and West Germany and Poland. II: short-term trends during transition and in the 1990s.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nEski Do\u011fu Almanya (GDR) ve Polonya'da siyasi ge\u00e7i\u015f s\u0131ras\u0131nda ve 1990'l\u0131 y\u0131llarda her iki Almanya'n\u0131n ve Polonya'n\u0131n do\u011fumda ve ya\u015fa g\u00f6re ya\u015fam beklentisi e\u011filimleri ve nedenlere \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcm kal\u0131plar\u0131n\u0131 incelemek.\n\n## Y\u00f6ntemler\nYa\u015f ve \u00f6l\u00fcm nedeni a\u00e7\u0131s\u0131ndan ya\u015fam beklentisinin ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131. Ge\u00e7i\u015f s\u0131ras\u0131nda \u00f6l\u00fcm nedenlerine g\u00f6re ya\u015fam beklentisi de\u011fi\u015fiklikleri, eski GDR ve Polonya i\u00e7in 1988\/89 ve 1990\/91 verileri kullan\u0131larak incelendi; ge\u00e7i\u015f sonras\u0131 ya\u015fam beklentisi de\u011fi\u015fiklikleri, Almanya i\u00e7in 1992-97 verileri ve Polonya i\u00e7in 1991-96 verileri kullan\u0131larak incelendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nHem eski GDR'de hem de Polonya'da erkek do\u011fumda ya\u015fam beklentisi, ge\u00e7i\u015f s\u0131ras\u0131nda neredeyse bir y\u0131l azald\u0131, bu \u00e7o\u011funlukla d\u0131\u015f nedenler ve dola\u015f\u0131m hastal\u0131klar\u0131 \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n artmas\u0131ndan kaynaklan\u0131yordu. Polonya'da kad\u0131n ya\u015fam beklentisi 0,3 y\u0131l k\u00f6t\u00fcle\u015fti, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusta dola\u015f\u0131m \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n artmas\u0131ndan kaynaklan\u0131yordu, eski Do\u011fu Almanya'da ise 70 ya\u015f \u00fcst\u00fc n\u00fcfusta dola\u015f\u0131m \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n d\u00fc\u015fmesi, \u00e7ocuk ve gen\u00e7 yeti\u015fkinlerde \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n artmas\u0131yla neredeyse dengeleniyordu. 1991\/92 ile 1996\/97 aras\u0131nda, eski GDR'de erkek do\u011fumda ya\u015fam beklentisi 2,4 y\u0131l, eski Federal Cumhuriyet'te 1,2 y\u0131l ve Polonya'da 2,0 y\u0131l (kad\u0131nlar: 2,3, 0,9 ve 1,2 y\u0131l) artt\u0131. Eski Almanya ve Polonya'da genel iyile\u015fme, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde 40-64 ya\u015f aras\u0131 erkeklerde \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n d\u00fc\u015fmesinden kaynaklan\u0131yordu, 65 ya\u015f \u00fcst\u00fc kad\u0131nlar ise ya\u015fam beklentisi kazan\u0131mlar\u0131n\u0131n en b\u00fcy\u00fck b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc sa\u011flad\u0131. 15-39 ya\u015f aras\u0131 erkeklerdeki \u00f6l\u00fcm de\u011fi\u015fiklikleri, Do\u011fu Almanya ve Polonya'da do\u011fumda ya\u015fam beklentisine 0,4 y\u0131l katk\u0131da bulundu, \u00e7o\u011funlukla d\u0131\u015f nedenlerden kaynaklan\u0131yordu. 40 ya\u015f \u00fcst\u00fc ki\u015filerde, mutlak ya\u015fam beklentisi de\u011fi\u015fikliklerine katk\u0131lar\u0131, eski GDR'de her iki cinsiyet i\u00e7in di\u011fer iki varl\u0131kta daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde dola\u015f"}
{"_id":"14827874","title":"0021-972X\/06\/$15.00\/0 The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism 91(3):760\u2013771 Printed in U.S.A. Copyright \u00a9 2006 by The Endocrine Society doi: 10.1210\/jc.2005-1923 REVIEW: Aromatase Inhibitors for Ovulation Induction","text":"Son 40 y\u0131lda, infertil kad\u0131nlarda anov\u00fclasyonun ilk tedavi y\u00f6ntemi klomifen sitrat (CC) olmu\u015ftur. CC, g\u00fcvenli ve etkili bir a\u011f\u0131z yolu ilac\u0131d\u0131r ancak endometrium ve servikal mukozada antiestrojenik yan etkilere sahip oldu\u011fu bilinir, bu da ba\u015far\u0131l\u0131 ov\u00fclasyon olmas\u0131na ra\u011fmen gebelik \u00f6nleyebilir. Ayr\u0131ca, CC'ye k\u0131yasla \u00e7oklu gebelik riski de \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde y\u00fcksektir. Bu sorunlar nedeniyle, CC'nin bir\u00e7ok olumsuz etkisini \u00f6nleyebilecek yeni bir ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyon y\u00f6ntemi olarak aromatasin inhibit\u00f6rlerinin (AI) kavram\u0131n\u0131 \u00f6nerdik. Bu incelemenin amac\u0131, CC ve aromatasin inhibit\u00f6rleri (AI) i\u00e7in farkl\u0131 fizyolojik etki mekanizmalar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak ve her iki ajan\u0131n ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu i\u00e7in etkinli\u011fini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\nB\u0130LG\u0130 ED\u0130NME:\nT\u00fcm yay\u0131nlanan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, hem kontroll\u00fc hem de kontrols\u00fcz, CC ve AI tedavisini, ya tek ba\u015f\u0131na ya da gonadotropinler ile birlikte, ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu veya art\u0131r\u0131m\u0131 i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, Entrez-PubMed arama motoru arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla inceledik.\n\nB\u0130LG\u0130 Y\u00d6NET\u0130M\u0130:\nSon zamanlarda AI'lar\u0131n ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu i\u00e7in kullan\u0131m kavram\u0131n\u0131n kabul edilmesi nedeniyle, az say\u0131da kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fma tespit edildi ve geri kalan \u00e7al\u0131\u015fmalar pilot veya \u00f6n ara\u015ft\u0131rma kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131yd\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalardan yola \u00e7\u0131karak, AI'lar\u0131n CC'ye k\u0131yasla benzer derecede etkili oldu\u011fu, herhangi bir antiestrojenik yan etkiye sahip olmad\u0131\u011f\u0131, kan estrojen konsantrasyonlar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc ve CC'den daha d\u00fc\u015f\u00fck \u00e7oklu gebelik oranlar\u0131yla iyi gebelik oranlar\u0131na sahip oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor. Gonadotropinler ile birlikte yard\u0131mc\u0131 \u00fcreme teknolojileri i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, AI'lar optimal folik\u00fcl rekrutman\u0131 i\u00e7in gerekli FSH dozunu azalt\u0131r ve k\u00f6t\u00fc yan\u0131t vericilerde FSH'ye yan\u0131t\u0131 iyile\u015ftirir.\n\nSONU\u00c7LAR:\n\u00d6ncelikli kan\u0131tlar, AI'lar\u0131n gelecekte CC'yi de\u011fi\u015ftirebilece\u011fini, \u00e7\u00fcnk\u00fc benzer etkinli\u011fe sahipken yan etki profilini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. AI'lar i\u00e7in k\u00fcresel deneyim ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu i\u00e7in artmakta olsa da, \u015fu anda CC ile AI'lar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kesin \u00e7al\u0131\u015fmalar, yani rastgele kontroll\u00fc denemeler eksik."}
{"_id":"14831629","title":"Patent ductus arteriosus: lack of evidence for common treatments.","text":"Patent ductus arteriosus (PDA), \u00f6zellikle akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 olan a\u015f\u0131r\u0131 erken do\u011fmu\u015f bebeklerde s\u0131k g\u00f6r\u00fclen bir tan\u0131d\u0131r. PDA'y\u0131 kapatmak i\u00e7in genellikle tedaviler kullan\u0131l\u0131r. Yakla\u015f\u0131k \u00fc\u00e7 on y\u0131l s\u00fcren ara\u015ft\u0131rmalara ra\u011fmen, bu tedavilerin faydalar\u0131n\u0131n, bu tedavilerin risklerini dengeleyip dengelemedi\u011fine dair bir soru hala yan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Yazarlar, PDA'y\u0131 kapatmak i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f tedavileri nadiren kullan\u0131r. Bu makale, bu k\u0131s\u0131tl\u0131 yakla\u015f\u0131m\u0131 destekleyen \u00fc\u00e7 hususu inceler: ductus arteriosus'un kendili\u011finden kapanma oranlar\u0131; s\u00fcrekli ductal patencinin olumsuz etkileri; ve kapatma tedavilerinin faydalar\u0131 ve riskleri."}
{"_id":"14834714","title":"Gene therapy of arthritis with TCR isolated from the inflamed paw.","text":"Son y\u0131llarda, biyolojik ajanlar\u0131n kullan\u0131m\u0131 sayesinde otoimm\u00fcn hastal\u0131klar\u0131n tedavisi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ilerledi. Bununla birlikte, baz\u0131 biyolojik ila\u00e7lar, t\u00fcberk\u00fcloz ve di\u011fer t\u00fcrlerdeki enfeksiyonlar da dahil olmak \u00fczere ciddi yan etkilere sahiptir. Bu nedenle, bu terap\u00f6tik ajanlar\u0131 teslim etmek i\u00e7in sistemik olmayan ve lezyon-\u00f6zg\u00fc y\u00f6ntemlere kritik bir ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Murin artrit modeli \u00fczerinde bir tedavi denemesi yapmak i\u00e7in, iltihapl\u0131 aya\u011fa \u00f6zellikle y\u00f6nlendirilen ve d\u00fczenleyici bir molek\u00fcl ifade eden T h\u00fccreleri kulland\u0131k. Bu ama\u00e7la, \u00f6nce, kolajen ind\u00fcklenmi\u015f artrit (CIA) olan farelerde iltihapl\u0131 aya\u011fa biriken TCR alfa beta genlerini tan\u0131mlamak i\u00e7in tek iplik zincir polimorfizm analizi ve tek h\u00fccre s\u0131ralamas\u0131 kombinasyonunu kulland\u0131k. B47 adl\u0131 geni\u015flemi\u015f bir klon tan\u0131mlad\u0131k, bu klon otoaktif olsa da tip II kolajene \u00f6zg\u00fc de\u011fildir. Hayatta, B47 ile transd\u00fcse edilmi\u015f T h\u00fccrelerinin TCR genleri iltihapl\u0131 aya\u011fa birikti. B47 ve \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr TNFRIg genlerinin birlikte transd\u00fcse edilmi\u015f h\u00fccrelerin enjekte edilmesi, CIA'\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131lanmas\u0131yla sonu\u00e7land\u0131. Bask\u0131, arka aya\u011f\u0131n TNFRIg transkriptlerinin miktar\u0131yla ili\u015fkiliydi, serumdaki TNFRIg konsantrasyonlar\u0131yla de\u011fil. Ayr\u0131ca, B47 ve i\u00e7sel Foxp3 genleriyle birlikte transd\u00fcse edilmi\u015f T h\u00fccreleri, TNF-alfa, IL-17A ve IL-1beta ifadesini ve kemik y\u0131k\u0131m\u0131n\u0131 azaltarak CIA'\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bast\u0131rd\u0131. B47 ve Foxp3 genleriyle birlikte transd\u00fcse edilmi\u015f T h\u00fccreleri, mevcut CIA'\u0131n ilerlemesini de bast\u0131rd\u0131. Bu nedenle, otoaktif TCR'ler kullan\u0131larak ya \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr ya da i\u00e7sel bask\u0131lay\u0131c\u0131 molek\u00fcllerin teslimi, artrit i\u00e7in umut verici bir tedavi stratejisidir."}
{"_id":"14835068","title":"Melatonin: A Mitochondrial Targeting Molecule Involving Mitochondrial Protection and Dynamics","text":"Melatoninin esas olarak mitokondriler taraf\u0131ndan sentezlendi\u011fi varsay\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu varsay\u0131m, aralkilamin N-asetiltransferaz\/serotonin N-asetiltransferaz (AANAT\/SNAT) enziminin yumurta mitokondrilerinde lokalize oldu\u011fu ve izole edilmi\u015f mitokondrilerin melatonin \u00fcretti\u011fi son ke\u015fifle desteklenmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, melatonin'un mitokondriye hedeflenmi\u015f bir antioksidan oldu\u011fu varsay\u0131m\u0131n\u0131 da ileri s\u00fcrd\u00fck. Melatonin, y\u00fcksek konsantrasyonda mitokondrilerde bir konsantrasyon gradyan\u0131na kar\u015f\u0131 birikir. Bu muhtemelen aktif bir ta\u015f\u0131ma yoluyla mitokondriyel melatonin ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n (veya ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n) yard\u0131m\u0131yla sa\u011flan\u0131r. Melatonin, reaktif oksijen t\u00fcrlerini (ROS) n\u00f6tralize ederek, mitokondriyal ge\u00e7irgenlik ge\u00e7i\u015f por (MPTP) ile inhibe ederek ve unkuplaj proteinlerini (UCP'ler) aktive ederek mitokondrileri korur. Bu nedenle, melatonin mitokondriyel membran potansiyelini optimize eder ve mitokondriyal i\u015flevleri korur. Ayr\u0131ca, mitokondriyel biyogenez ve dinamikleri de melatonin taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. \u00c7o\u011fu durumda, melatonin mitokondriyal b\u00f6l\u00fcnmeyi azalt\u0131r ve birle\u015ftirmelerini art\u0131r\u0131r. Mitokondriyel dinamikler, melatonin sirkadiyen salg\u0131lama ritmine uyan bir osilasyon deseni sergiler, muhtemelen di\u011fer h\u00fccrelerde de ayn\u0131 \u015fekilde. Son zamanlarda, melatonin'un mitofajiyi te\u015fvik etti\u011fi ve mitokondrilerin homeostaz\u0131n\u0131 iyile\u015ftirdi\u011fi ke\u015ffedilmi\u015ftir."}
{"_id":"14843502","title":"Self-reported health status and access to health services in a sample of prisoners in Italy","text":"\n## Arka Plan\nServis almayan n\u00fcfusta mahkumlar\u0131n kendileri taraf\u0131ndan bildirilen sa\u011fl\u0131k durumu hakk\u0131nda kapsaml\u0131 bir ara\u015ft\u0131rma yap\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7apraz kesitli \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u0130talya'daki erkek mahkumlarda kendileri taraf\u0131ndan bildirilen sa\u011fl\u0131k, ya\u015fam kalitesi ve sa\u011fl\u0131k hizmetlerine eri\u015fimi de\u011ferlendirmekti.\n\n## Y\u00f6ntemler\nToplam 908 mahkum, demografik ve tutuklama \u00f6zellikleri, kendileri taraf\u0131ndan bildirilen sa\u011fl\u0131k durumu ve ya\u015fam kalitesi, sa\u011fl\u0131k hizmetlerine eri\u015fim, ya\u015fam tarz\u0131 ve \u00f6nleyici, sosyal ve rehabilitasyon programlar\u0131na kat\u0131l\u0131m hakk\u0131nda bir anonim kendin-doldurma anketini doldurdu. Toplam 650 mahkum, ara\u015ft\u0131rmaya kat\u0131lmay\u0131 kabul etti ve anketini geri g\u00f6nderdi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nMahkumlar\u0131n %31,6's\u0131 ve %43,5'i s\u0131ras\u0131yla k\u00f6t\u00fc alg\u0131lanan sa\u011fl\u0131k durumu ve k\u00f6t\u00fc ya\u015fam kalitesi bildirdiler ve %60'\u0131 hapishanede kald\u0131klar\u0131 s\u00fcre boyunca sa\u011fl\u0131klar\u0131n\u0131n k\u00f6t\u00fcle\u015fti\u011fini veya b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde k\u00f6t\u00fcle\u015fti\u011fini kabul etti. Ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n artmas\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck e\u011fitim seviyesi, psikolojik bozukluklar, hapishaneye giri\u015fte kendileri taraf\u0131ndan bildirilen sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131 ve hapishanede intihar giri\u015fimleri, k\u00f6t\u00fc alg\u0131lanan sa\u011fl\u0131k durumuyla anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. Anketin da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131\u011f\u0131 s\u0131rada, mahkumlar\u0131n %30'u hapishaneye giri\u015fte mevcut olan bir sa\u011fl\u0131k sorunu bildirdiler ve %82'si anket s\u0131ras\u0131nda mevcut olan bir sa\u011fl\u0131k sorunu vard\u0131. En s\u0131k bildirilen sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131 aras\u0131nda di\u015f sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sorunlar\u0131, eklem a\u011fr\u0131s\u0131 veya artrit, g\u00f6z sorunlar\u0131, gastrointestinal hastal\u0131klar, duygusal sorunlar ve y\u00fcksek tansiyon vard\u0131. Mahkumlar\u0131n genel pratisyenlerle ortalama alt\u0131 kez bir \u00f6nceki y\u0131lda g\u00f6r\u00fc\u015ft\u00fckleri g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve t\u0131bbi g\u00f6r\u00fc\u015fme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ya\u015fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n artmas\u0131, mahkumlar\u0131n cezaland\u0131r\u0131lmas\u0131, psikolojik bozukluklar ve hapishaneye giri\u015fte kendileri taraf\u0131ndan bildirilen sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131 ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi.\n\n## Sonu\u00e7\nBulgular, mahkumlar\u0131n k\u00f6t\u00fc alg\u0131lanan bir sa\u011fl\u0131k durumuna sahip oldu\u011funu ve belirli bak\u0131m ihtiya\u00e7lar\u0131 ve sa\u011fl\u0131k te\u015fvik programlar\u0131n\u0131n nadiren sunuldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Risk davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131n d\u00fczeltilmesi ve hapishanenin uzun vadeli etkilerinin mahkumlar\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki \u00f6nlenmesine y\u00f6nelik programlara g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"14848619","title":"BH3-only Protein Noxa Is a Mediator of Hypoxic Cell Death Induced by Hypoxia-inducible Factor 1\u03b1","text":"Hipoksia, h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn yayg\u0131n bir nedenidir ve fel\u00e7 ve kronik dejeneratif bozukluklar da dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok hastal\u0131k s\u00fcrecinde rol oynar. Hipoksiye yan\u0131t olarak, h\u00fccreler de\u011fi\u015fen metabolik taleplere, azalan oksijen taleplerine ve kal\u0131c\u0131 olarak hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f h\u00fccrelerin temizlenmesine uyum sa\u011flamalar\u0131na izin veren \u00e7e\u015fitli genleri ifade eder. Hipoksiye dayal\u0131 olarak farkl\u0131 olarak ifade edilen genleri bulmak i\u00e7in polimeraz zincir reaksiyonu tabanl\u0131 bask\u0131lama s\u00fcbtraktif hibridizasyon kulland\u0131k ve hipoksiye yan\u0131t olarak ifade edilen BH3-sadece Bcl-2 ailesi proteini Noxa'y\u0131 belirledik. Noxa, p53 taraf\u0131ndan tetiklenen apoptozu arac\u0131layan bir aday molek\u00fcl\u00fcd\u00fcr. G\u00f6steriyoruz ki Noxa promot\u00f6r\u00fc do\u011frudan hipoksiye HIF-1\u03b1 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla yan\u0131t verir. Antisens oligon\u00fckleotitlerle Noxa ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131, h\u00fccreleri hipoksiye ba\u011fl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcnden kurtard\u0131 ve bir iskemik hayvan modelinde infarkt hacimlerini azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, reaktif oksijen t\u00fcrlerinin ve sonu\u00e7ta sitokrom c'nin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n Noxa taraf\u0131ndan arac\u0131lan hipoksik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcnde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Birlikte sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Noxa'n\u0131n HIF-1\u03b1 taraf\u0131ndan tetiklendi\u011fini ve hipoksik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc arac\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"14853989","title":"Neutrophil extracellular chromatin traps connect innate immune response to autoimmunity","text":"DNA ve histonlara (kromatin) kar\u015f\u0131 otoantikorlar, sistemik l\u00fcpus eritematozus (SLE) ve ili\u015fkili muskuloskeletik bozukluklarda belirleyici antijen spesifikitesi olarak tan\u0131mlan\u0131r, ancak bu antijenleri ind\u00fckleyen mekanizmalar hala gizemini korur. Bu durum, n\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccre kromatin tuzaklar\u0131 (NETs) ke\u015ffedildi\u011finde ve bu tuzaklar\u0131n geni\u015f bir \u00e7e\u015fit mikroorganizma patojenine kar\u015f\u0131 koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131nda korunakl\u0131 bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlendi\u011finde h\u0131zla de\u011fi\u015fti. Bir enfeksiyon s\u00fcrecinin merkezinde, n\u00f6trofiller \u00e7e\u015fitli antimikrobiyal savunmalar sergiler, bunlardan biri de n\u00fckleer kromatinin d\u0131\u015f mekanlara sal\u0131n\u0131m\u0131d\u0131r. D\u0131\u015fa at\u0131lan NETs, n\u00fckleer kromatin ve antimikrobiyal proteinlerin karma\u015f\u0131k bir a\u011f yap\u0131s\u0131d\u0131r ve mikroorganizma patojenlerini hareketsizle\u015ftirip par\u00e7alamaya hizmet eder. Burada, SLE ve di\u011fer otoimm\u00fcn kompleks hastal\u0131klarda glomer\u00fclonefritin patogenezinde \u00f6nemli bir bile\u015fen olarak NET kromatininin kan\u0131tlar\u0131n\u0131 ele\u015ftirel olarak de\u011ferlendiriyoruz. Ayr\u0131ca, NET kromatininin bu otoimm\u00fcn hastal\u0131klarda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k depolar\u0131n\u0131n olu\u015fumunda kritik bir rol oynayabilece\u011fini de tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"14863011","title":"Bcl2 Regulation by the Melanocyte Master Regulator Mitf Modulates Lineage Survival and Melanoma Cell Viability","text":"Kit\/SCF sinyali ve Mitf ba\u011f\u0131ml\u0131 transkripsiyon hem melanosit geli\u015fimi hem de pigmentasyonda kritik rol oynar. \u0130lk melanositlerde Mitf ba\u011f\u0131ml\u0131 Kit transkripsiyonel hedeflerini belirlemek i\u00e7in mikroarray \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Tan\u0131mlanan hedefler aras\u0131nda BCL2 vard\u0131, germline mutasyonu melanosit kayb\u0131na neden olan ve farelerde Mitf ile fenotipik sinerji g\u00f6steren bir gen. BCL2'nin Mitf taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmesinin melanositler ve melanom h\u00fccrelerinde do\u011frulanmas\u0131 ve BCL2 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn kromatin imm\u00fcnopresipitasyonu ile yap\u0131ld\u0131. Mitf ayr\u0131ca osteoklastlarda BCL2'yi de d\u00fczenler ve hem Mitf(mi\/mi) hem de Bcl2(-\/-) fareleri ciddi osteopetrozis g\u00f6sterir. Melanositlerde veya melanomda Mitf'in bozulmas\u0131, BCL2 a\u015f\u0131r\u0131 ifadeyle kurtar\u0131labilen derin apoptoza neden olur. Klinik olarak, insan melanom ekspresyon mikroarrayleri, MITF ve BCL2 aras\u0131nda yak\u0131n en yak\u0131n kom\u015fu ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu ba\u011flant\u0131, hem Mitf hem de Bcl2'nin melanosit serisinde kritik rollerini ve melanomun iyi bilinen tedavi direncini a\u00e7\u0131klamaya yard\u0131mc\u0131 olur."}
{"_id":"14864285","title":"YOKO HONDA AND SHUJI HONDA 1","text":"Ya\u015fam s\u00fcresi, Caenorhabditis elegans'te daf-2 gen a\u011f\u0131 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. daf-2 genindeki mutasyonlar, ins\u00fclin resept\u00f6r\u00fc ailesine kodlayan bir genin mutasyonlar\u0131, ya\u015fam uzamas\u0131 (Ya\u015f) fenotipini ve yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f durgun (yumu\u015fak larval bir form, yay\u0131lma i\u00e7in \u00f6zelle\u015fmi\u015f) olu\u015fumu fenotipini verir. Ya\u015f fenotipini, daf-2 genindeki iki ya\u015fam uzamas\u0131 mutasyonu ve clk-1 genindeki mutasyon, maya CAT5\/COQ7'nin bilinen ubikuinon biyosentezi d\u00fczenleyicisiyle birlikte g\u00fc\u00e7lendirir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, daf-2 mutasyonunun ayn\u0131 zamanda oksidatif stres direnci (Oxr) fenotipini de verdi\u011fini ve bu fenotipin clk-1 mutasyonu ile de g\u00fc\u00e7lendirildi\u011fini g\u00f6sterdik. Benzer \u015fekilde, Oxr fenotipini, ins\u00fclin benzeri sinyalleme yolundan daf-2'den daf-16 genine, HNF-3\/forkhead transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn homolo\u011funa kadar genetik yolla d\u00fczenlenir. Bu bulgular, ins\u00fclin benzeri sinyalleme yolunun antioksidan savunma enzimlerinin gen ifadelerini d\u00fczenleyip d\u00fczenlemedi\u011fini incelememize yol a\u00e7t\u0131. daf-2 mutantlar\u0131nda sod-3 geninin mRNA seviyesinin, Mn s\u00fcperoksit dismutaz (SOD) kodlayan genin, vahsi tipten \u00e7ok daha y\u00fcksek oldu\u011funu bulduk. Ayr\u0131ca, artt\u0131r\u0131lm\u0131\u015f sod-3 gen ifadesi fenotipinin ins\u00fclin benzeri sinyalleme yolu ile d\u00fczenlendi\u011fi tespit edildi. clk-1 mutant\u0131 kendisi Oxr ve artt\u0131r\u0131lm\u0131\u015f sod-3 ifadesi fenotiplerini g\u00f6stermese de, daf-2 mutant\u0131nda bu fenotipleri g\u00fc\u00e7lendirdi, bu da clk-1'in uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc iki \u015fekilde etkiledi\u011fini g\u00f6steriyor: clk-1 orijinal clk-1 uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck program\u0131n\u0131 ve daf-2 uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck program\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Bu g\u00f6zlemler, daf-2 gen a\u011f\u0131n\u0131n, Mn-SOD ile ili\u015fkili antioksidan savunma sistemini d\u00fczenleyerek uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc kontrol etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu sistem, durgun a\u015famada verimli ya\u015fam bak\u0131m\u0131 i\u00e7in bir rol oynuyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"14865329","title":"Brown Fat and Browning for the Treatment of Obesity and Related Metabolic Disorders","text":"Kahverengi ya\u011f, enerji harcamas\u0131n\u0131 art\u0131rabilen ve \u0131s\u0131 \u00fcretebilen \u00f6zel bir ya\u011f deposu t\u00fcr\u00fcd\u00fcr. Son zamanlarda yeti\u015fkin insanlarda aktif kahverengi ya\u011f\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 ve kahverengi adiposit farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 kontrol eden yeni transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin ke\u015ffi, kahverengi ya\u011f alan\u0131ndaki ara\u015ft\u0131rmaya b\u00fcy\u00fck ilgi g\u00f6rd\u00fc ve h\u0131zla geli\u015fiyor. Kahverengi ya\u011f\u0131n geni\u015flemesi ve\/veya etkinle\u015fmesi, fare ve kilo al\u0131m\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlamada enerji harcamas\u0131nda art\u0131\u015fa neden olur. Kahverengi ya\u011f, kan glikozu ve lipitleri de kullanabilir ve bu da glikoz metabolizmas\u0131n\u0131n iyile\u015ftirilmesine ve kan lipitlerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak etkilere yol a\u00e7ar. Uzun s\u00fcreli so\u011fuk maruz kalma ve beta adrenerjik agonistler, beyaz ya\u011f dokusunun kahverengile\u015fmesine neden olabilir. Etkinle\u015ftirildi\u011finde termojenik aktivite yoluyla beyaz ya\u011f dokusundan evrimle\u015fen ind\u00fcklenebilir kahverengi adipositler (bej adipositler), klasik kahverengi adipositlerden farkl\u0131 bir k\u00f6ken ve molek\u00fcler imza payla\u015f\u0131rlar ancak y\u00fcksek mitokondri i\u00e7eri\u011fi, UCP1 ifadesi ve termojenik kapasite gibi \u00f6zelliklere sahiptirler. Kahverengi renk art\u0131\u015f\u0131, genel kahverengi ya\u011f aktivitesini art\u0131rman\u0131n da etkili bir yolu olabilir. Son insan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, fare bulgular\u0131n\u0131n insanlarda da tekrarlanabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir, bu da kahverengi ya\u011f\u0131 obezite ve ili\u015fkili bozukluklar\u0131n tedavisinde iyi bir aday organ haline getirir."}
{"_id":"14874811","title":"Hypoxia-induced energy stress regulates mRNA translation and cell growth.","text":"Oksijen (O2) eksikli\u011fi, veya hipoksi, h\u00fccre metabolizmas\u0131 ve b\u00fcy\u00fcmesi \u00fczerinde derin etkilere sahiptir. H\u00fccreler, k\u0131smen hipoksi-ind\u00fcklenebilir fakt\u00f6r (HIF) aktivasyonu yoluyla d\u00fc\u015f\u00fck O2 seviyelerine uyum sa\u011flayabilir. Burada rapor etti\u011fimiz gibi, hipoksi, HIF'e ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, eIF2alpha, eEF2 ve mTOR (mammal hedefi rapamisin) efekt\u00f6rleri 4EBP1, p70S6K ve rpS6'y\u0131 bask\u0131layarak mRNA \u00e7evirisini inhibe eder. Hipoksi, enerji a\u00e7l\u0131\u011f\u0131na ve AMPK\/TSC2\/Rheb\/mTOR yolunun etkinle\u015fmesine neden olur. Hipoksik AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz (AMPK) aktivasyonu da eEF2'yi inhibe eder. Ayr\u0131ca, hipoksik h\u00fccre biyoenerjisi \u00fczerindeki etkiler ve mTOR inhibisyonu zamanla artar. TSC2 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 geninin mutasyonu, h\u00fccrelerin d\u00fc\u015f\u00fck O2 ko\u015fullar\u0131nda hayatta kalmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden bir b\u00fcy\u00fcme avantaj\u0131 sa\u011flar, bu da hipoksik mTOR inhibisyonunu bast\u0131r\u0131r ve hipoksiye ba\u011fl\u0131 G1 duraklamas\u0131n\u0131 tetikler. Birlikte, eIF2alpha, eEF2 ve mTOR inhibisyonu, enerji tasarrufu sa\u011flayan ve d\u00fc\u015f\u00fck O2 ko\u015fullar\u0131na uyum sa\u011flamaya yard\u0131mc\u0131 olan \u00f6nemli HIF'e ba\u011f\u0131ms\u0131z mekanizmalard\u0131r."}
{"_id":"14893425","title":"The dystonia-associated protein torsinA modulates synaptic vesicle recycling.","text":"Glutamik asit kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131n AAA-ATPaz (\u00e7e\u015fitli h\u00fccresel aktivitelerle ili\u015fkili ATPazlar) torsinA'da kayb\u0131, erken ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 otosomal bask\u0131n primer distoni vakalar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fundan sorumludur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, hem normal hem de mutlu torsinA'n\u0131n etkile\u015fim orta\u011f\u0131 olan snapin'i (SNAP-25'e (25.000 Da'l\u0131k sinaptozom ili\u015fkili protein) ba\u011flanan ve SNARE kompleksinin sinaptotagmin ile ili\u015fkili olmas\u0131n\u0131 art\u0131ran) bulduk. Snapin, PC12 h\u00fccrelerindeki endojen torsinA ile yo\u011fun \u00e7ekirdek gran\u00fclleri \u00fczerinde ko-yerle\u015fti ve SH-SY5Y n\u00f6roblastoma h\u00fccrelerindeki mutlu DeltaE-torsinA i\u00e7eren perin\u00fckleer inkluzyonlara rekabete edildi. Bu g\u00f6zlemler \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda, sinaptik vesik\u00fcl geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, lipofilik boya FM1-43 ve sinaptotagmin I'in intravesik\u00fcler epitope'ye y\u00f6nelik bir antikor kullan\u0131larak analiz edildi. Overekspresyonun normal torsinA'n\u0131n sinaptik vesik\u00fcl endoksitezini olumsuz etkiledi\u011fini bulduk. \u00d6te yandan, neuroblastoma h\u00fccrelerindeki DeltaE-torsinA'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ekspresyonu FM1-43 al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Snapin ve\/veya torsinA'n\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA'lar\u0131 ile indirgenmesi, d\u0131\u015f-i\u00e7sel s\u00fcre\u00e7 \u00fczerinde benzer bir bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkiye sahipti. Ayr\u0131ca, torsinA'n\u0131n indirgenmesi, sinaptotagmin I'in plazma membran\u0131nda kalmas\u0131na neden olur, bu da a\u015f\u0131r\u0131 ekspresyonun DeltaE-torsinA mutasyonu ile g\u00f6zlemlenen etkisine benzer. Bu bulgular, torsinA'n\u0131n snapin ile birlikte d\u00fczenlenmi\u015f eksositozda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve DeltaE-torsinA'n\u0131n i\u015flev kayb\u0131 mekanizmas\u0131yla patolojik etkilerini g\u00f6sterdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu, dopamin gibi n\u00f6rotransmiterlerin n\u00f6ronal al\u0131m\u0131n\u0131 etkileyebilir ve distonik hareketlerin geli\u015fimine katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"14893428","title":"In vivo electroporation in the embryonic mouse central nervous system","text":"Bu protokol, embriyik farelerin sinir sisteminde in vivo elektroporasyon i\u00e7in temel bir y\u00f6ntem a\u00e7\u0131klar. Beyin ventrik\u00fcl\u00fc veya omurilik merkezi kanal\u0131na DNA'n\u0131n mikro enjekte edilmesinin ard\u0131ndan elektrik darbeleri uygulanmas\u0131, sinir sistemine genlerin verimli bir \u015fekilde aktar\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Transfeksiyon, embriyoyu tutan forceps benzeri elektrotlar sayesinde kolayla\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r. Tek bir hamile farede 30 dakika i\u00e7inde 10'dan fazla embriyoya i\u015flem yap\u0131labilir. \u0130\u015flem g\u00f6ren embriyolar\u0131n %90'dan fazlas\u0131 hayatta kal\u0131r ve bu hayatta kalanlar\u0131n %90'dan fazlas\u0131 uygun \u015fekilde transfekte edilmi\u015f genleri ifade eder. Sinir h\u00fccrelerinde elektroporasyon sonras\u0131 gen ifadesi, postnatal a\u015famalarda bile uzun s\u00fcre devam eder. Bu nedenle bu y\u00f6ntem, sadece embriyik geli\u015fimde de\u011fil, ayn\u0131 zamanda sinir sisteminin daha y\u00fcksek d\u00fczeyli i\u015flevlerinde, \u00f6rne\u011fin \u00f6\u011frenmede genlerin rollerini analiz etmek i\u00e7in de kullan\u0131labilir."}
{"_id":"14915566","title":"Hierarchical phylogenetic models for analyzing multipartite sequence data.","text":"\u00c7oklu par\u00e7al\u0131 s\u0131ral\u0131 verilerin filogenetik analizlerine nas\u0131l dahil edilece\u011fi konusunda bir tart\u0131\u015fma vard\u0131r. S\u0131k\u0131 birle\u015ftirilmi\u015f veriler yakla\u015f\u0131m\u0131, t\u00fcm par\u00e7alar\u0131n birle\u015ftirilmesini ve tek bir evrimsel tarihin tahmin edilmesini savunur, b\u00f6ylece verilerin a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 g\u00fcc\u00fcn\u00fc maksimuma \u00e7\u0131kar\u0131r. Konsens\u00fcs\/ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131k yakla\u015f\u0131mlar\u0131, par\u00e7alar\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak analiz edildi\u011fi ve daha sonra \u00e7oklu sonu\u00e7lardan bir konsens\u00fcs\u00fcn belirlendi\u011fi iki a\u015famal\u0131 bir prosed\u00fcr \u00f6nerir. S\u0131k\u0131 birle\u015ftirilmi\u015f veriler yakla\u015f\u0131m\u0131n\u0131n model alan\u0131ndaki kar\u0131\u015f\u0131mlar\u0131 ve a priori ba\u011f\u0131ms\u0131z parametreler, bu y\u00f6ntemleri entegre etmek i\u00e7in pop\u00fcler y\u00f6ntemlerdir. Biz, bu y\u00f6ntemleri bir araya getiren alternatif bir orta yol \u00f6neriyoruz, bir Bayes hiyerar\u015fik filogenetik model in\u015fa ederek. Hiyerar\u015fik \u00e7er\u00e7evenin, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n, bireysel par\u00e7alarda tahmin hassasiyetini iyile\u015ftirmek i\u00e7in veriler aras\u0131nda bilgi havuzlamas\u0131na izin verirken, bireysel par\u00e7alar aras\u0131ndaki miktarlarda e\u011filimleri tahmin etme ve test etme imkan\u0131 sunar. Bu \u00e7apraz par\u00e7al\u0131 miktarlar, bireysel topolojilerin, bir par\u00e7adaki s\u0131ralar\u0131 birbirine ba\u011flayan da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 i\u00e7erir. Biz, s\u00fcrekli evrimsel parametreler i\u00e7in hiyerar\u015fik standart \u00f6n varsay\u0131mlar \u00f6neriyoruz, ancak topolojinin yap\u0131s\u0131, ara\u015ft\u0131rma sorununa ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015fir. Modelimizi \u00fc\u00e7 \u00f6rnekle g\u00f6steriyoruz. \u0130lk olarak, Cavia porcellus (g\u00fcnya\u011fz\u0131) i\u00e7in 13 mitokondriyal genin s\u0131ral\u0131 verilerini kullanarak evrimsel tarihi ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Hiyerar\u015fik model, ba\u011f\u0131ms\u0131z parametre yakla\u015f\u0131m\u0131ndan daha hassas s\u00fcrekli parametre tahminleri d\u00f6nd\u00fcr\u00fcr, ancak verilerin \u00f6nemli \u00f6zelliklerini kaybetmeden. \u0130kinci olarak, 50 prokaryotik geni kullanarak yatay gen transferinin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 analiz ediyoruz. Bilinmeyen t\u00fcr d\u00fczeyindeki bir topoloji varsay\u0131yoruz ve bireysel gen topolojilerinin bu topolojiden k\u00fc\u00e7\u00fck bir tahmin edilebilir olas\u0131l\u0131kla farkl\u0131 olabilece\u011fini izin veriyoruz. Ayn\u0131 anda t\u00fcr ve bireysel gen topolojilerini tahmin ederek, transfer s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 %17 olarak d\u00f6nd\u00fcr\u00fcyoruz. Ayr\u0131ca, HIV+ hastalardan longitudinal olarak al\u0131nan HIV s\u0131ralar\u0131n\u0131 da inceliyoruz. Tedavi sonras\u0131 CCR5 \u00e7ekirdek resept\u00f6r vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn geli\u015fiminin, orta hastal\u0131kta CXCR4 vir\u00fcs\u00fcnden konsantre bir evrim sonucu mu yoksa ilk enfekte eden CCR5 vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn yeniden ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 m\u0131 oldu\u011funu sor"}
{"_id":"14920021","title":"Up-to-date catalogues of yeast protein complexes","text":"Protein kompleksleri \u00fczerine standart veriler, protein-protein etkile\u015fimlerini \u00e7\u0131kar\u0131m ve do\u011frulama i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Saccharomyces cerevisiae mayas\u0131nda protein komplekslerinin karakterizasyonu konusunda \u00f6nemli ilerlemeler kaydedilmesine ra\u011fmen, bir\u00e7ok ara\u015ft\u0131rmac\u0131 hala Munich Protein Sekans Veritaban\u0131'nda (MPSD) el ile derlenen kompleksler katalo\u011fu olarak referans kullanmaktad\u0131r. Bu katalog, toplulu\u011fa son derece iyi hizmet etmesine ra\u011fmen, mevcut bilgi durumunu art\u0131k yans\u0131tmamaktad\u0131r. Burada, sistematik derleme \u00e7abalar\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 olarak iki mayas\u0131 protein kompleksleri katalo\u011fu rapor ediyoruz. \u0130lk olarak, CYC2008 olarak i\u015faretlenen, 408 el ile derlenmi\u015f heteromerik protein kompleksi i\u00e7eren kapsaml\u0131 bir katalo\u011fun. Bu katalog, biyologlar i\u00e7in protein etkile\u015fimlerini ve protein komplekslerini ke\u015ffetmek i\u00e7in g\u00fcncel bir referans seti temsil eder. \u0130kinci katalog, YHTP2008 olarak i\u015faretlenen, 400 y\u00fcksek verimlilikli kompleksten olu\u015fur ve mevcut literat\u00fcr kan\u0131tlar\u0131yla i\u015faretlenmi\u015ftir. Bu komplekslerin 262'si, CYC2008 komplekslerine en az\u0131ndan k\u0131smi olarak kar\u015f\u0131l\u0131k gelmektedir. 68 kompleks i\u00e7in etkile\u015fim alt birimlerine ili\u015fkin kan\u0131tlar toplanm\u0131\u015ft\u0131r ve bunlar CYC2008 kompleksleriyle k\u0131smi veya hi\u00e7 \u00f6rt\u00fc\u015fmeyen komplekslerdir, ancak 100 kompleks i\u00e7in literat\u00fcrde kan\u0131t bulunamam\u0131\u015ft\u0131r. Bu k\u0131smi desteklenen ve hen\u00fcz desteklenmeyen baz\u0131 kompleksler, deneysel takip i\u00e7in ilgin\u00e7 adaylar olabilir. Her iki katalog da: http:\/\/wodaklab.org\/cyc2008\/ adresinde \u00fccretsiz olarak mevcuttur."}
{"_id":"14923462","title":"Synergistic Mechanisms of DNA Demethylation during Transition to Ground-State Pluripotency","text":"\u00c7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccreler (PSCs), 2i'de bir naif temel durumdan, serumda istikrars\u0131z embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelere (ESCs) ve epiblast k\u00f6k h\u00fccrelerine (EpiSCs) kadar geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilir molek\u00fcler durumlar\u0131n bir spektrumunu i\u015fgal eder. Farkl\u0131 \u00e7oklu potansiyelli durumlar boyunca DNA metilasyonunun (5mC) rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, birden fazla PSC'de genom \u00e7ap\u0131nda 5mC ve 5-hidroksimetil sitosin (5hmC) haritalad\u0131k. Naif ESC'ler, d\u00fczenleyici \u00f6\u011felerde 5mC ve 5hmC'nin de\u011fi\u015ftirilmi\u015f da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ve serumdaki ESC'lere k\u0131yasla dramatik olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck mutlak seviyeleri g\u00f6sterir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, EpiSC'ler, geli\u015ftirici k\u0131s\u0131tlamalar\u0131na katk\u0131da bulunan artm\u0131\u015f promot\u00f6r 5mC ile birlikte azalt\u0131lm\u0131\u015f 5hmC sergiler. 2i'ye ge\u00e7i\u015f, hem naif durum gen ifadesi program\u0131n\u0131n h\u0131zl\u0131 ba\u015flang\u0131c\u0131na hem de k\u00fcresel DNA demetilasyonuna neden olur. Mekanizmada, PRDM14 taraf\u0131ndan de novo metilazlar\u0131n bask\u0131lanmas\u0131, yava\u015f kinetiklerle DNA demetilasyonunu s\u00fcr\u00fcklerken, TET1\/TET2 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen 5hmC d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, hem hipometilasyonun h\u0131z\u0131n\u0131 hem de kapsam\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Bu s\u00fcre\u00e7ler, naif \u00e7oklu potansiyelli durumlara ge\u00e7i\u015f s\u0131ras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir hipometilasyon durumunu te\u015fvik etmek i\u00e7in senkronize bir \u015fekilde \u00e7al\u0131\u015f\u0131r."}
{"_id":"14924526","title":"Febrile seizures in the developing brain result in persistent modification of neuronal excitability in limbic circuits","text":"Ate\u015fli (ate\u015f taraf\u0131ndan tetiklenen) n\u00f6betler, bebeklerin ve k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ocuklar\u0131n %3-5'ini etkiler. Ate\u015fli n\u00f6betlerin y\u00fcksek s\u0131kl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen, bu n\u00f6betlerin daha sonra ya\u015famda epilepsi geli\u015fimine katk\u0131s\u0131 tart\u0131\u015fmal\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. Karma\u015f\u0131k ate\u015fli n\u00f6betler i\u00e7in yeni bir fare modeli ve patch clamp tekniklerini birle\u015ftirerek, olgunla\u015fmam\u0131\u015f fareyi \u0131s\u0131tma ile tetiklenen n\u00f6betlerin, hipokamp\u00fcste se\u00e7ici \u00f6n sinaptik art\u0131\u015fa neden oldu\u011funu belirledik. Bu g\u00fc\u00e7l\u00fc sinaptik ileti\u015fimin uzun s\u00fcreli do\u011fas\u0131, ate\u015fli n\u00f6betlerin erken ya\u015famdaki 'masum' do\u011fas\u0131 hakk\u0131ndaki yayg\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fc desteklemez."}
{"_id":"14926162","title":"Identification of an allele of VAM3\/SYP22 that confers a semi-dwarf phenotype in Arabidopsis thaliana.","text":"Arabidopsis thaliana'n\u0131n k\u0131sa sap ve orta damar (ssm) mutasyonlar\u0131, sap i\u00e7 nodlar\u0131n\u0131n ve yapraklar\u0131n uzamas\u0131nda kusurlar nedeniyle hem yar\u0131 \u00e7al\u0131 hem de dalgal\u0131 yaprak fenotiplerine sahiptir. Ayr\u0131ca, bu anormallikler d\u0131\u015fsal fitohormonlarla da d\u00fczeltilemez. ssm, ba\u015flang\u0131\u00e7ta Columbia (Col-0) ekotipinin tek bir resesif mutasyonu olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak genetik \u00e7aprazlama deneyleri, bu mutasyon fenotipinin Landsberg erecta (Ler) ekotipinde i\u015flevsel ba\u015fka bir gen taraf\u0131ndan geri kazan\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karm\u0131\u015ft\u0131r ve Col-0'da de\u011fil. ssm mutasyonlar\u0131nda kusurlu olan genin harital\u0131 klonlanmas\u0131, VAM3\/SYP22 adl\u0131 bir sintaksin geninin alt\u0131nc\u0131 intronunda k\u00fc\u00e7\u00fck bir silinimi ortaya \u00e7\u0131karm\u0131\u015ft\u0131r, bu gen, vakolaya vesik\u00fcl ta\u015f\u0131ma ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu mutasyon, k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f alt\u0131nc\u0131 intronun kusurlu sapt\u0131r\u0131lmas\u0131yla, VAM3\/SYP22 polipeptit dizisine bir peptit eklenmesine neden olur. \u00d6nemli olan, Col-0'un genomu ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, Ler'in genomu, VAM3\/SYP22'ye en y\u00fcksek bilinen homolojiye sahip olan SYP23 geninde tek bir baz \u00e7iftinin silinmesine ve bir \u00e7er\u00e7eve kaymas\u0131na neden olan bir mutasyona sahiptir. Bu bulgular, VAM3\/SYP22 ve SYP23'\u00fcn \u00f6rt\u00fc\u015fen i\u015flevlere sahip oldu\u011funu ve bu sintaksinler taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen vesik\u00fcl ta\u015f\u0131man\u0131n, g\u00f6vde morfogenezi i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"14934137","title":"Class Ia MHC-deficient BALB\/c mice generate CD8+ T cell-mediated protective immunity against Listeria monocytogenes infection.","text":"CD8(+) T h\u00fccreleri, Listeria monocytogenes gibi i\u00e7sel patojenlere kar\u015f\u0131 koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k i\u00e7in gereklidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, s\u0131n\u0131f Ia MHC eksikli\u011fi olan fareleri kullanarak, L. monocytogenes enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda s\u0131n\u0131f Ib MHC'ye ba\u011fl\u0131 T h\u00fccrelerinin koruyucu kapasitesini belirledik. K(b-\/-)D(b-\/-) mutasyonu, C.B10 (BALB\/c'nin H-2 lokusunda C57BL\/10 ile kongenik) arka plan\u0131na geri \u00e7aprazland\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc BALB\/c fareleri, C57BL\/6 gibi di\u011fer yayg\u0131n olarak incelenen fare t\u00fcrlerine k\u0131yasla Listeria enfeksiyonuna daha duyarl\u0131d\u0131r. C.B10 K(b-\/-)D(b-\/)- fareleri, Listeria'ya kar\u015f\u0131 alt \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir dozla a\u015f\u0131lanm\u0131\u015f ve daha sonraki \u00f6l\u00fcmc\u00fcl enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 tamamen korunmu\u015flard\u0131. Naif K(b-\/-)D(b-\/)- farelere Listeria'ya kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k g\u00f6steren splenosit alt gruplar\u0131n\u0131n adaptif transferi, CD8(+) T h\u00fccrelerinin bu koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n ana bile\u015feni oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Listeria enfekte olmu\u015f bir s\u0131n\u0131f Ia MHC eksikli\u011fi farisinden izole edilen bir CD8(+) T h\u00fccre hatt\u0131, in vitro olarak Listeria enfekte olmu\u015f h\u00fccreleri tan\u0131yabildi\u011fi belirlendi, bu da IFN-gamma sal\u0131n\u0131m\u0131 ve sitotoksisite testleri ile g\u00f6sterildi. Bu T h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n tek ba\u015f\u0131na adaptif transferi, L. monocytogenes zorlamas\u0131na kar\u015f\u0131 \u00f6nemli koruma sa\u011flad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, L. monocytogenes'e kar\u015f\u0131 ikincil enfeksiyonu \u00f6nlemek i\u00e7in gereken h\u0131zl\u0131 an\u0131msama yan\u0131t\u0131n\u0131 \u00fcretmek i\u00e7in bile s\u0131n\u0131rl\u0131 say\u0131da s\u0131n\u0131f Ib MHC'ye ba\u011fl\u0131 T h\u00fccrelerinin yeterli oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"14938990","title":"Upregulated PD-1 Expression Is Associated with the Development of Systemic Lupus Erythematosus, but Not the PD-1.1 Allele of the PDCD1 Gene","text":"Sistemik Lupus Eritematozu (SLE), karma\u015f\u0131k genetik miras\u0131 olan \u00e7ok sistemli bir otoimm\u00fcn hastal\u0131kt\u0131r. Programl\u0131 \u00d6l\u00fcm 1 (PD-1), periferik tolerans\u0131 korumak i\u00e7in T h\u00fccreleri \u00fczerinde negatif sinyaller uyand\u0131ran bir T h\u00fccre d\u00fczenleyici, bu nedenle SLE geli\u015fimi i\u00e7in aday bir gen olarak kabul edilir. SLE patogenezi i\u00e7in PD-1 ifade d\u00fczeylerinin katk\u0131da bulunup bulunmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek amac\u0131yla, 30 SLE hastas\u0131 ve 30 kontrol grubu hastas\u0131 i\u015fe al\u0131nd\u0131 ve periferik kan monon\u00fckleer h\u00fccreler (PBMC) \u00fczerinde ak\u0131\u015f sitometrisi ve nicel ger\u00e7ek zamanl\u0131-revers transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) kullan\u0131larak PD-1 ifade d\u00fczeyleri \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca, PD-1 ifade d\u00fczeylerinin SNP rs36084323 varyant\u0131 ve SLE Hastal\u0131k Aktivitesi Endeksi (SLEDAI) ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131 bu \u00e7al\u0131\u015fmada incelendi. SLE hastalar\u0131n\u0131n PD-1 ifade d\u00fczeyleri, sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 \u015fekilde artt\u0131. SLE hastalar\u0131nda g\u00f6r\u00fclen PD-1 ifade d\u00fczeylerindeki art\u0131\u015f, SLEDAI puanlar\u0131yla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. PD-1 ifade d\u00fczeyleri ve SNP rs36084323 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark bulunmad\u0131. Sonu\u00e7lar, artm\u0131\u015f PD-1 ifade d\u00fczeylerinin SLE patogenezi ile ili\u015fkili olabilece\u011fini, artm\u0131\u015f PD-1 ifade d\u00fczeylerinin SLE tan\u0131s\u0131 i\u00e7in bir biyomarker olabilece\u011fini ve PD-1 inhibit\u00f6rlerinin SLE tedavisinde yararl\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"14965508","title":"Endothelial cell membranes contain podocalyxin--the major sialoprotein of visceral glomerular epithelial cells","text":"Podokaliksin, glomer\u00fcler podositlerin glikokaliksindeki ana sialoprotein'dir. Burada, bir monoklonal antikor kullanarak, glomer\u00fcler podokaliksin transferleri \u00fczerine afiniteli ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f IgG ile yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u00e7al\u0131\u015fmada, onun ekstraglomer\u00fcler lokalizasyonunu rapor ediyoruz. Do\u011frudan imm\u00fcnofloresans ile, podokaliksin, akci\u011fer, kalp, b\u00f6brek, ince ba\u011f\u0131rsak, beyin, pankreas, aorta, karaci\u011ferde periportal kan damarlar\u0131 ve spleende folik\u00fcllerin merkezi arterlerinde birka\u00e7 organ\u0131n kan damarlar\u0131nda bulundu. Ancak, son iki organ\u0131n sin\u00fcsoidlerini kaplayan endotelyalarda bulunmad\u0131. \u0130mm\u00fcn elektron mikroskopisinde, \"pre-embedding\" ve \"post-embedding\" prosed\u00fcrlerde imm\u00fcnoalt\u0131n konj\u00fcgatlar\u0131 kullanarak, podokaliksin, endotel h\u00fccrelerinin l\u00fcminal membran alan\u0131na, par\u00e7al\u0131 bir da\u011f\u0131l\u0131mla lokalize edildi. SDS ekstraktlar\u0131nda podokaliksinin varl\u0131\u011f\u0131, akci\u011fer dokusundan elde edilen \u00f6rneklerde imm\u00fcnoblottan do\u011fruland\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z\u0131n \u00f6zeti \u015fu \u015fekildedir: (a) Podokaliksin, endotelik plazma membranlar\u0131n\u0131n yayg\u0131n bir bile\u015fenidir, (b) sadece l\u00fcminal membran alan\u0131na k\u0131s\u0131tl\u0131d\u0131r ve (c) endotel h\u00fccre y\u00fczeyinde d\u00fczensiz bir \u015fekilde da\u011f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"14972169","title":"Teratogen-Induced Oxidative Stress Targets Glyceraldehyde-3-Phosphate Dehydrogenase in the Organogenesis Stage Mouse Embryo","text":"Organojenesi a\u015famas\u0131ndaki farenin embriyosunda model teratojen hidroksiyura (HU) maruziyeti, k\u0131v\u0131rc\u0131k kuyruk ve ekstremite deformasyonlar\u0131na neden olur. Oksidatif stres, HU'nun geli\u015fimsel toksisitesine katk\u0131da bulunur. Reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS), \u00e7oklu doymam\u0131\u015f bilipid membranlar\u0131yla etkile\u015fime girerek \u03b1,\u03b2-unsaturlu reaktif aldehitler olu\u015fturur; bu aldehitlerin en toksik olan\u0131 4-hidroksi-2-nonenal (4-HNE), proteinlere, lipidlere ve n\u00fckleik asitlere kovalent olarak ba\u011flan\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, CD1 farelerinin gebelik g\u00fcn\u00fc 9'da HU maruziyetinin embriyoda b\u00f6lge \u00f6zg\u00fcl\u00fc 4-HNE-protein adductlar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu belirlemek ve hedeflenen proteinleri tan\u0131mlamakt\u0131r. Kontrol embriyolar\u0131n kuyruk b\u00f6lgesinde 4-HNE-protein adductlar\u0131n\u0131n olu\u015fumu artm\u0131\u015ft\u0131; HU maruziyeti bu alanda adduct olu\u015fumunu daha da art\u0131rd\u0131. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, 4-HNE ile de\u011fi\u015ftirilen \u00fc\u00e7 protein, glikeraldehit-3-fosfat dehidrojenaz (GAPDH), glutamat oksaloasetat transaminaz 2 ve aldolaz 1, A izofor, enerji metabolizmas\u0131 ile ilgilidir. 4-HNE-GAPDH protein adductlar\u0131n\u0131n olu\u015fumu, GAPDH enzimatik aktivitesini %20 azaltt\u0131 ve laktat \u00fcretimini %40 azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, HU maruziyeti, maruziyetli embriyolar\u0131n kuyruk b\u00f6lgesinde GAPDH'nin n\u00fckleer translokasyonunu tetikledi; bu n\u00fckleer translokasyon, DNA onar\u0131m\u0131 ile ili\u015fkili oksitlenmi\u015f proteinlerin yeniden etkinle\u015fmesiyle ili\u015fkili olabilir, \u00f6rne\u011fin apurinik\/apyrimidinik endon\u00fckleaz-1 ve E1A ile ili\u015fkili P300 protein\/creb ba\u011flay\u0131c\u0131 protein (p300\/CBP) aktivitesinin uyar\u0131lmas\u0131, p53 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir yolla h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc ba\u015flat\u0131r. \u00d6neriyoruz ki, GAPDH, embriyoda redoks duyarl\u0131 bir hedeftir ve geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda stres yan\u0131t\u0131nda bir rol oynayabilir."}
{"_id":"14973286","title":"Recurrent venous thromboembolism and bleeding complications during anticoagulant treatment in patients with cancer and venous thrombosis.","text":"Derin ven trombozuna sahip k\u00fc\u00e7\u00fck bir hasta grubunda, antikoag\u00fclan tedavisi s\u0131ras\u0131nda tekrarlayan ven\u00f6z tromboembolik komplikasyonlar veya kanama geli\u015fme riski vard\u0131r. Bu komplikasyonlar, bu hastalarda e\u015f zamanl\u0131 kanser bulunmas\u0131 durumunda daha s\u0131k meydana gelebilir. Bu ileri takip \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, tromboz hastalar\u0131nda kansere sahip olanlar\u0131n, kanser olmayanlara k\u0131yasla antikoag\u00fclan tedavisi s\u0131ras\u0131nda tekrarlayan ven\u00f6z tromboembolizm veya kanama riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha y\u00fcksek olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemeyi ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r. 842 hasta dahil edilen \u00e7al\u0131\u015fmada, giri\u015fte bilinen kansere sahip 181 hasta vard\u0131. Kanserli hastalarda 12 ayl\u0131k tekrarlayan tromboembolizm birikim oran\u0131 %20,7 (15,6-25,8 % 95 CI) iken, kanser olmayan hastalarda %6,8 (3,9-9,7 % 95 CI) idi, bu da 3,2 (1,9-5,4 % 95 CI) bir risk oran\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k geliyor. Kanserli hastalarda 12 ayl\u0131k ana kanama birikim oran\u0131 %12,4 (6,5-18,2 % 95 CI) iken, kanser olmayan hastalarda %4,9 (2,5-7,4 % 95 CI) idi, bu da 2,2 (1,2-4,1 % 95 CI) bir risk oran\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k geliyor. Tekrarlama ve kanama hem kanser \u015fiddetiyle ili\u015fkiliydi ve antikoag\u00fclan tedavisinin ilk ay\u0131nda bask\u0131n olarak meydana geliyordu ancak alt veya a\u015f\u0131r\u0131 antikoag\u00fclasyonla a\u00e7\u0131klanam\u0131yordu. Ven trombozuna sahip kanser hastalar\u0131, antikoag\u00fclan tedavisi s\u0131ras\u0131nda tekrarlayan tromboembolik komplikasyonlar ve ana kanama olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 kanser olmayan hastalara k\u0131yasla daha y\u00fcksektir. Bu riskler, kanser derecesini yans\u0131tmaktad\u0131r. Mevcut antikoag\u00fclasyon paradigmalar\u0131nda iyile\u015ftirme olanaklar\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve yeni tedavi stratejileri geli\u015ftirilmelidir."}
{"_id":"15040589","title":"Fitting multilevel models in complex survey data with design weights: Recommendations","text":"Arka Plan: \u00c7ok d\u00fczeyli modeller (MLM), karma\u015f\u0131k anket verileri analistlerine, kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131n bireysel ve ba\u011flam belirleyicilerini anlamak i\u00e7in benzersiz bir yakla\u015f\u0131m sunar. Ancak, karma\u015f\u0131k anket verilerinde MLM'yi uyarlamakla ilgili \u00f6zet rehberlik \u00e7ok azd\u0131r. Sim\u00fclasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, analistlerin tasar\u0131m a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131n\u0131 iki y\u00f6ntemle \u00f6l\u00e7eklendirmeleri ve MLM'yi hem \u00f6l\u00e7eklendirilmemi\u015f hem de \u00f6l\u00e7eklendirilmi\u015f a\u011f\u0131rl\u0131klarla uyarlamalar\u0131 gerekti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu makale, \u00f6l\u00e7eklendirilmi\u015f a\u011f\u0131rl\u0131k ve \u00f6l\u00e7eklendirilmemi\u015f analizlerin performans\u0131n\u0131, \u00e7e\u015fitli MLM ve yaz\u0131l\u0131m programlar\u0131 aras\u0131nda inceler. Y\u00f6ntemler: 2005-2006 Ulusal \u00d6zel Sa\u011fl\u0131k Hizmeti \u0130htiyac\u0131 \u00c7ocuklar\u0131 Anket Verileri (NS-CSHCN: n = 40.723) kullan\u0131larak, eyaletler i\u00e7inde k\u00fcmelenen \u00e7ocuklardan toplanan verilerden elde edilen veriler \u00fczerinde, sonu\u00e7 t\u00fcr\u00fc (kategorik vs. s\u00fcrekli), model t\u00fcr\u00fc (d\u00fczey 1, d\u00fczey 2 veya birle\u015ftirilmi\u015f) ve yaz\u0131l\u0131m (Mplus, MLwiN ve GLLAMM) aras\u0131nda \u00f6l\u00e7eklendirme y\u00f6ntemlerinin performans\u0131n\u0131 inceliyorum. Sonu\u00e7lar: \u00d6l\u00e7eklendirilmi\u015f a\u011f\u0131rl\u0131k tahminleri ve standart hatalar\u0131, \u00f6l\u00e7eklendirilmemi\u015f analizlerden biraz farkl\u0131yd\u0131, ancak birbirleriyle daha uyumlu ve \u00f6l\u00e7eklendirilmemi\u015f analizlerden daha tutarl\u0131yd\u0131. Bununla birlikte, g\u00f6zlemlenen farkl\u0131l\u0131klar minimumd\u00fc ve farkl\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131m sonu\u00e7lar\u0131na yol a\u00e7mad\u0131. Benzer \u015fekilde, yaz\u0131l\u0131m programlar\u0131 aras\u0131nda \u00e7ok az fark vard\u0131, bu da yaz\u0131l\u0131m se\u00e7imi ne olursa olsun sonu\u00e7lara ve \u00e7\u0131kar\u0131m sonu\u00e7lar\u0131na g\u00fcvenimizi art\u0131rd\u0131. Sonu\u00e7: Tasar\u0131m a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131n\u0131 MLM'ye dahil ediyorsan\u0131z, a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131 \u00f6l\u00e7eklendirmeli ve tahminlerde \u00f6l\u00e7eklendirilmi\u015f a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131 do\u011fru bir \u015fekilde dahil eden bir yaz\u0131l\u0131m kullanmal\u0131s\u0131n\u0131z."}
{"_id":"15041758","title":"Functional outcomes of multi-condition collaborative care and successful ageing: results of randomised trial","text":"\n## Ama\u00e7\nKronik fiziksel hastal\u0131klar ve depresyonun entegre bak\u0131m\u0131n\u0131n etkinli\u011fini, engelli olma oranlar\u0131n\u0131 azaltma ve ya\u015fam kalitesini iyile\u015ftirme a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011ferlendirmek.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\nSeattle, Washington'daki 14 birincil bak\u0131m klini\u011finde \u00e7ok ko\u015fullu i\u015fbirlik\u00e7i bak\u0131m\u0131n depresyon ve k\u00f6t\u00fc kontrol edilmi\u015f diyabet ve\/veya koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 risk fakt\u00f6rleri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131, orta ya\u015f ve ya\u015fl\u0131 bireyler aras\u0131nda rastgele kontroll\u00fc bir deneme.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nDiyabet veya koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 veya her ikisine sahip ve kan bas\u0131nc\u0131 140\/90 mmHg'den fazla, d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein konsantrasyonu >3.37 mmol\/L, veya glikozile hemoglobin 8.5% veya daha y\u00fcksek seviyelerde ve PHQ-9 depresyon puanlar\u0131 \u226510 olan hastalar.\n\n## M\u00fcdahale\n12 ayl\u0131k bir m\u00fcdahale, diyabet ve koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 risk fakt\u00f6rleri i\u00e7in \"hedefe ula\u015fma\" program\u0131 ile depresyon i\u00e7in i\u015fbirlik\u00e7i bak\u0131m\u0131n entegrasyonu yoluyla depresyon, glikemik kontrol, kan bas\u0131nc\u0131 ve lipit kontrol\u00fcn\u00fc iyile\u015ftirmeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r. M\u00fcdahale, diyabet ve risk fakt\u00f6rleri i\u00e7in hastal\u0131k kontrol\u00fcn\u00fc izlemek ve depresyon, hiperglisemi, hipertansiyon ve hiperlipidemi i\u00e7in farmakoterapi sa\u011flamak i\u00e7in \u00f6z y\u00f6netim deste\u011fi, hastal\u0131k kontrol\u00fc izleme ve farmakoterapi birle\u015ftirir.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nSosyal rol engeli (Sheehan engelli \u00f6l\u00e7ek), genel ya\u015fam kalitesi derecelendirmesi ve D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc engellilik de\u011ferlendirme program\u0131 (WHODAS-2) \u00f6l\u00e7ekleri, g\u00fcnl\u00fck aktivitelerde engelleri (mobilite, ki\u015fisel bak\u0131m, ev i\u015fleri) \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7lar\n214 hasta dahil edildi (106 m\u00fcdahale ve 108 rutin bak\u0131m), 97 m\u00fcdahale hastas\u0131nda (92%) ve 92'sinde (87%) alt\u0131 ayda ve 12 ayda engelli ve ya\u015fam kalitesi \u00f6l\u00e7\u00fcmleri elde edildi, ve 96 rutin bak\u0131m hastas\u0131nda (89%) ve 92'sinde (85%) alt\u0131 ayda ve 12 ayda. Temel de\u011ferlerden alt\u0131 ve 12 ay sonra Sheehan engelli \u00f6l\u00e7ekte"}
{"_id":"15048300","title":"A Comparison of Cost Effectiveness Using Data from Randomized Trials or Actual Clinical Practice: Selective Cox-2 Inhibitors as an Example","text":"ARKA PLAN Veriler, mutlak sonu\u00e7 riskleri ve ila\u00e7 kullan\u0131m desenleri, maliyet-etkinlik analizlerinde genellikle rastgele klinik denemeler (RCT'ler) temelinde olu\u015fturulur. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, yay\u0131nlanan maliyet-etkinlik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n d\u0131\u015f ge\u00e7erlili\u011fini de\u011ferlendirmek ve bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n kulland\u0131\u011f\u0131 verileri (genellikle RCT'lere dayanarak) ile ger\u00e7ek klinik uygulamadan g\u00f6zlemlenen verileri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131r. Se\u00e7ici COX-2 inhibit\u00f6rleri (coxib'ler) bir \u00f6rnek olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR Birle\u015fik Krall\u0131k Genel Uygulama Ara\u015ft\u0131rma Veritaban\u0131 (GPRD), mevcut NSAID'ler veya coxib'lere maruz kalma s\u0131ras\u0131nda \u00fcst gastrointestinal (GI) olaylar\u0131n maruz kalma \u00f6zelliklerini ve bireysel olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Temel bir maliyet-etkinlik modeli geli\u015ftirilmi\u015ftir, iki alternatif strateji de\u011ferlendirilmektedir: konvansiyonel NSAID veya coxib re\u00e7ete etme. Sonu\u00e7lar, GPRD'de kaydedilen \u00fcst GI olaylar\u0131 ve GPRD'ye ba\u011fl\u0131 Ulusal Hastane Kay\u0131tlar\u0131'nda kaydedilen \u00fcst GI i\u00e7in hastaneye yat\u0131\u015flar\u0131 i\u00e7erir. Re\u00e7ete maliyetleri, GPRD'de kaydedilen re\u00e7ete edilen tablet say\u0131s\u0131na ve 2006 \u0130ngiliz Ulusal Form\u00fcleri verilerine dayanmaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fma n\u00fcfusu, konvansiyonel NSAID'ler veya coxib'ler re\u00e7ete edilen 1 milyondan fazla hastadan olu\u015fmaktad\u0131r. Sadece az say\u0131da hasta ila\u00e7lar\u0131 uzun s\u00fcreli ve g\u00fcnl\u00fck olarak kullanmaktad\u0131r (konvansiyonel NSAID'lerin %34,5'i ve coxib'lerin %44,2'si), oysa coxib RCT'leri en az 6-9 ay boyunca g\u00fcnl\u00fck kullan\u0131m gerektirir. GPRD'de kaydedilen bir \u00fcst GI olay\u0131n\u0131 \u00f6nlemenin ortalama maliyeti 104.000 ABD Dolar\u0131'd\u0131r (uzun s\u00fcreli g\u00fcnl\u00fck kullan\u0131mla 64.000 ABD Dolar\u0131 ile 182.000 ABD Dolar\u0131 aras\u0131nda de\u011fi\u015fmektedir) ve hastaneye yat\u0131\u015flar i\u00e7in 298.000 ABD Dolar\u0131. Zaman i\u00e7indeki ortalama maliyetler (GPRD olaylar\u0131 i\u00e7in) 1990-1993 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 58.000 ABD Dolar\u0131 ve 2002-2005 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 174.000 ABD Dolar\u0131'd\u0131r. RCT verileri yerine GPRD verilerini olay olas\u0131l\u0131k"}
{"_id":"15058155","title":"7\u03b1, 25-dihydroxycholesterol-mediated activation of EBI2 in immune regulation and diseases","text":"EBI2, ayr\u0131ca GPR183 olarak da bilinen, 1993 y\u0131l\u0131nda Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV) enfeksiyonu ile tetiklenen Burkitt lenfoma h\u00fccre hatt\u0131 BL41'de (BL41) ind\u00fcklenen ana genlerden biri olarak tan\u0131mlanan bir G-kupl\u00fc resept\u00f6rd\u00fcr. 2009 y\u0131l\u0131nda resept\u00f6r\u00fcn B h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc ve yan\u0131tlar\u0131 d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 bildirildikten sonra, endojen ligand\u0131 aramak i\u00e7in bir \u00e7aba ba\u015flatt\u0131k. 2011 y\u0131l\u0131nda, biz ve ba\u015fka bir grup, EBI2'nin olas\u0131 fizyolojik ligand\u0131 olan 7\u03b1, 25-dihidroksikolesterol (7\u03b1, 25-OHC), bir oksesterol\u00fcn tespit edildi\u011fini bildirdik. Daha sonra yay\u0131nlanan birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, 7\u03b1, 25-OHC'nin EBI2'ye nas\u0131l ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve canl\u0131 organizmada 7\u03b1, 25-OHC'nin bir gradientinin nas\u0131l olu\u015fabilece\u011fini ve B h\u00fccreleri, T h\u00fccreleri, dendritik h\u00fccreler (DC'ler), monositler\/makrofajlar ve astrositlerin g\u00f6\u00e7\u00fc, aktivasyonu ve i\u015flevlerini nas\u0131l d\u00fczenleyebilece\u011fini daha da ayd\u0131nlatt\u0131. 7\u03b1, 25-OHC'nin bir G protein-kupl\u00fc resept\u00f6r ligan\u0131 olarak tespit edilmesi, daha \u00f6nce bilinmeyen bir oksesterol sinyalizasyon sistemi ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu molek\u00fcller s\u0131n\u0131f\u0131, g\u00fc\u00e7l\u00fc biyolojik i\u015flevler sergileyen molek\u00fcllerdir. Bu molek\u00fcllerin sentezinin veya i\u015flevlerinin d\u00fczenlenmesinde bir bozulma, enflamasyon ve otoimm\u00fcn hastal\u0131klar, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klar, n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar, kanser ve metabolik hastal\u0131klar gibi diyabet, obezite ve dislipidemi gibi hastal\u0131klara katk\u0131da bulunabilir. Bu nedenle EBI2, insan hastal\u0131klar\u0131 i\u00e7in terap\u00f6tik m\u00fcdahaleler i\u00e7in umut verici bir hedef olabilir."}
{"_id":"15077696","title":"PrimPol Bypasses UV Photoproducts during Eukaryotic Chromosomal DNA Replication","text":"DNA hasar\u0131, DNA replikasyon makinesini durdurabilir ve genomik istikrars\u0131zl\u0131\u011fa yol a\u00e7abilir. Bu nedenle, kusursuz bir DNA \u015fablonu olmaks\u0131z\u0131n genom ikizlemesini tamamlamak i\u00e7in bir\u00e7ok mekanizma vard\u0131r, ancak bunlara dahil olan enzimlerin belirlenmesi hala tamamlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, Primase-Polymerase (PrimPol; CCDC111), eukariotik h\u00fccrelerde bulunan arkeal-eukariotik primaz (AEP) oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. PrimPol, ultraviyole (UV) hasarl\u0131 DNA \u015fablonlar\u0131nda replikasyon kolu ilerlemesini sa\u011flamak i\u00e7in gereklidir, muhtemelen bu hasarlar\u0131 katalize edebilme yetene\u011fi sayesinde translesiyon sentezi (TLS) yoluyla. Bu PrimPol UV hasar atlatma yolu, Pol \u03b7 ba\u011f\u0131ml\u0131 yola epistik de\u011fildir ve bu nedenle UV ile ind\u00fcklenen sitotoksisiteyi \u00f6nlemek i\u00e7in XP-V hastal\u0131kl\u0131 h\u00fccreleri korur. Ayr\u0131ca, PrimPol'\u00fcn S faz\u0131nda verimli replikasyon kolu ilerlemesini sa\u011flamak i\u00e7in de gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu ve di\u011fer bulgular, PrimPol'\u00fcn eukariotik h\u00fccrelerdeki replikasyon kolu ilerlemesinde \u00f6nemli bir oyuncu oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"15081770","title":"The novel immunosuppressive enzyme IL4I1 is expressed by neoplastic cells of several B-cell lymphomas and by tumor-associated macrophages","text":"Daha \u00f6nce, birincil mediastinal B h\u00fccre lenfomas\u0131nda (PMBL) g\u00fc\u00e7l\u00fc IL4I1 gen ifadesini bildirdik ve son zamanlarda bu proteini, in vitro T h\u00fccre proliferasyonunu inhibe eden, fizyolojik olarak myeloid h\u00fccreler taraf\u0131ndan ifade edilen bir L-fenilalanin oksidaz olarak tan\u0131mlad\u0131k. Burada, 315 insan lenfositik ve lenfositik olmayan malignanlarda IL4I1 proteini ifade kal\u0131plar\u0131n\u0131 analiz ettik. PMBL'nin yan\u0131 s\u0131ra, t\u00fcm\u00f6rlerde IL4I1 ifadesi olduk\u00e7a s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc. T\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkili makrofajlarda ve folik\u00fcler lenfoma, klasik ve nod\u00fcler lenfosit a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 Hodgkin lenfomalar\u0131 ve k\u00fc\u00e7\u00fck lenfositli lenfomada neoplastik h\u00fccrelerde IL4I1 tespit edildi, bunlardan \u00fc\u00e7\u00fc germinal merkez k\u00f6kenli. Ayr\u0131ca, nadir g\u00f6r\u00fclen kat\u0131 kanserlerde, \u00f6zellikle mezotelyomada IL4I1 pozitif t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri de tespit edildi. Enzimatik aktivite, protein ifadesiyle paralellik g\u00f6sterdi, bu da IL4I1'in in vivo i\u015flevsel oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. T\u00fcm\u00f6r t\u00fcr\u00fcne ba\u011fl\u0131 olarak, IL4I1 farkl\u0131 lenfosit pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 etkileyebilir ve bu da t\u00fcm\u00f6r evriminin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 etkileyebilir. \u00d6zellikle folik\u00fcler lenfoma h\u00fccreleri i\u00e7in, antitumor sitotoksik T h\u00fccrelerinin \u00f6ld\u00fcrmesine kar\u015f\u0131 hassas olmalar\u0131na ra\u011fmen, yerel T yard\u0131mc\u0131 h\u00fccrelerle etkile\u015fime ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak hayatta kalmalar\u0131 nedeniyle, y\u00fcksek d\u00fczeyde IL4I1 ifadesi, kemik ili\u011fi kat\u0131l\u0131m\u0131 olmamas\u0131 ve daha iyi bir sonu\u00e7la ili\u015fkili gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu bulgular, IL4I1'i bir prognostik fakt\u00f6r olarak de\u011ferlendirme \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131nda bulunuyor."}
{"_id":"15113221","title":"Poor prognosis in carcinoma is associated with a gene expression signature of aberrant PTEN tumor suppressor pathway activity.","text":"Y\u00f6nlendirici spesifik tedavi, kanser y\u00f6netimi i\u00e7in gelecek vadediyor. Onkogenik fosfatidylinositol 3-kinaz (PI3K) yolu, kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerde s\u0131k\u00e7a etkinle\u015ftirilir; ancak, \u015fu anda insan t\u00fcm\u00f6rlerinde PI3K yolu etkinle\u015fmesini tespit etmek i\u00e7in g\u00fcvenilir bir test bulunmamaktad\u0131r. PTEN'in (PI3K'\u0131n negatif d\u00fczenleyicisi) kayb\u0131n\u0131n bu yolu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde etkinle\u015ftirdi\u011fi g\u00f6zlemlenmesinden yararlanan, meme kanseri (MK) i\u00e7in PTEN kayb\u0131n\u0131 tespit etmek amac\u0131yla bir mikroarray gen ifadesi imzas\u0131 geli\u015ftirdik ve do\u011frulad\u0131k. \u0130mzadaki en \u00f6nemli gen, PTEN kendisiydi, bu da PTEN mRNA seviyelerinin MK'da PTEN proteini seviyelerini belirlemede birincil belirleyici oldu\u011funu g\u00f6steriyordu. Baz\u0131 PTEN IHC pozitif MK'lar, PTEN kayb\u0131 imzas\u0131na sahipti, bu da belirli PIK3CA mutasyonlar\u0131 ve\/veya HER2 amplifikasyonu ile ili\u015fkili orta derecede azalt\u0131lm\u0131\u015f PTEN mRNA seviyeleriyle ba\u011flant\u0131l\u0131yd\u0131. Bu, imzan\u0131n, PTEN IHC'den daha duyarl\u0131 oldu\u011funu ve yolun etkinle\u015fmesini belirlemede yararl\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6steriyor. Ba\u011f\u0131ms\u0131z veriler k\u00fcmelerinde, meme, prostat ve mesane kanseri i\u00e7in, imzan\u0131n yol etkinli\u011fini tahmin etmesi, hastalar\u0131n k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7la g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. \u0130mzan\u0131n geni STMN1 taraf\u0131ndan kodlanan stathmin, imzan\u0131n do\u011fru bir IHC i\u015faret\u00e7isiydi ve MK'da prognostik \u00f6neme sahipti. Stathmin, hem in vitro hem de in vivo'da yol farmakodinamikti. Bu nedenle, imza veya stathmin gibi imzan\u0131n bile\u015fenleri, anti-PI3K yolu tedavisi i\u00e7in hastalar\u0131 s\u0131n\u0131fland\u0131rmak ve terap\u00f6tik etkinli\u011fi izlemek i\u00e7in klinik olarak yararl\u0131 testler olabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, PI3K yolu sinyalizasyonunun anormalliklerinin farkl\u0131 kanser t\u00fcrlerinde metastaz ve k\u00f6t\u00fc hayatta kalma ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyor, bu da yol inhibisyonunun hastalar\u0131n hayatta kalma s\u00fcresini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rabilece\u011fi muazzam potansiyel etkisini vurguluyor."}
{"_id":"15121114","title":"Suppression of subtelomeric VSG switching by Trypanosoma brucei TRF requires its TTAGGG repeat-binding activity","text":"Trypanosoma brucei, insan Afrika trypanosomiyazisi (HAT) neden olur ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisini atlatmak i\u00e7in kan ak\u0131\u015f\u0131nda ana y\u00fczey antijeni VSG'yi (vask\u00fcler y\u00fczey glikoproteini) d\u00fczenli olarak de\u011fi\u015ftirir. VSG'ler sadece alt telomerik lokuslarda ifade edilir ve daha \u00f6nce TbTIF2 ve TbRAP1 gibi telomer proteinlerinin VSG ge\u00e7i\u015f ve VSG susturma d\u00fczenlemede \u00f6nemli roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. \u015eimdi, telomer \u00e7ift iplikli DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 fakt\u00f6r TbTRF'nin de VSG ge\u00e7i\u015f d\u00fczenlemede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ke\u015ffettik, \u00e7\u00fcnk\u00fc ge\u00e7ici TbTRF eksikli\u011fi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla VSG ge\u00e7i\u015f olay\u0131na yol a\u00e7ar. VSG'nin NMR yap\u0131s\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zd\u00fck, TbTRF'nin DNA ba\u011flayan Myb domeni, hem in vitro hem de in vivo'da J baz\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen T. brucei telomer DNA's\u0131nda iyi tolere eden bir alfa heliks-d\u00f6ng\u00fc-heliks yap\u0131ya katlan\u0131r. Ayr\u0131ca, TbTRF Myb'deki nokta mutasyonlar\u0131, in vivo telomer DNA's\u0131na ba\u011flanma yetene\u011fini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131nda, VSG ge\u00e7i\u015f s\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131 da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131, bu da telomer DNA ba\u011flama aktivitesinin TbTRF'nin VSG ge\u00e7i\u015f d\u00fczenlemedeki rol\u00fcn\u00fcn kritik oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"15128866","title":"CD4+ T cell-mediated cytotoxicity eliminates primary tumor cells in metastatic melanoma through high MHC class II expression and can be enhanced by inhibitory receptor blockade","text":"Metastatik melanom, y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oran\u0131 ve s\u0131n\u0131rl\u0131 tedavi se\u00e7enekleri ile h\u0131zl\u0131 ilerleyen bir hastal\u0131kt\u0131r. T\u00fcm\u00f6r hedefleyen sitotoksik T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131na dayal\u0131 imm\u00fcnoterapi, umut vadeden bir stratejidir. Geli\u015ftirmeye yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in, CD4+ sitotoksik T h\u00fccrelerinin kullan\u0131m\u0131n\u0131n ve etkinli\u011finin olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceledik. CD4+ T h\u00fccre taraf\u0131ndan arac\u0131lanan sitotoksisiteyi kontrol eden d\u00fczenleyici mekanizmalar da ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Bulgular\u0131m\u0131za g\u00f6re, do\u011fal olarak granizim B ve perforin ifade eden CD4+ sitotoksik T h\u00fccreleri, sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol gruplar\u0131na k\u0131yasla metastatik melanom hastalar\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek frekanslarda elde edilebilir. Bu CD4+ sitotoksik T h\u00fccreleri, metastatik melanomdan al\u0131nan oto-t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini, CD8+ T h\u00fccrelerinden veya di\u011fer herhangi bir h\u00fccre tiplerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak \u00f6ld\u00fcrme yetene\u011fine sahipti. Bununla birlikte, birka\u00e7 k\u0131s\u0131tlama fakt\u00f6r\u00fc g\u00f6zlemlendi. \u0130lk olarak, CD4+ T h\u00fccrelerinin sitolitik aktivitesi, melanom h\u00fccrelerinde y\u00fcksek MHC s\u0131n\u0131f II ifadesini gerektiriyordu, bu da melanomlar\u0131n bir alt grubunda kar\u015f\u0131lanm\u0131yordu. \u0130kinci olarak, etkinle\u015ftirilmi\u015f CD4+ sitotoksik T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan sal\u0131nan granizim B ve perforin, oto-melanom h\u00fccreleriyle birlikte k\u00fclt\u00fcrlendikten sonra azald\u0131, bu da d\u00fc\u015f\u00fck LAMP-1 ifadesi ve granizim B ve perforin s\u0131ras\u0131ndaki azalma ile karakterize edildi. Bu, CD4+ sitotoksik T h\u00fccrelerini bask\u0131lamak i\u00e7in inhibe edici mekanizmalar\u0131n mevcut oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyordu. Asl\u0131nda, PD-1 ve CTLA-4'\u00fcn engellenmesi, CD4+ T h\u00fccrelerinin sitolitik aktivitesini art\u0131rd\u0131 ancak sadece MHC s\u0131n\u0131f II y\u00fcksek, ancak MHC s\u0131n\u0131f II d\u00fc\u015f\u00fck melanomlarda etkiliydi. Birlikte, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, CD4+ T h\u00fccre taraf\u0131ndan arac\u0131lanan sitotoksisitenin, primer melanom h\u00fccrelerini ortadan kald\u0131rabilece\u011fini, ancak etkinli\u011fin MHC s\u0131n\u0131f II ifadesine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi."}
{"_id":"15129362","title":"The epidemiology and iatrogenic transmission of hepatitis C virus in Egypt: a Bayesian coalescent approach.","text":"Hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV), karaci\u011fer kanseri ve sirozun \u00f6nde gelen nedenidir ve M\u0131s\u0131r, d\u00fcnyada muhtemelen en y\u00fcksek HCV yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131na sahiptir. Bu makalede, yeni geli\u015ftirilen Bayes \u00e7\u0131kar\u0131m \u00e7er\u00e7evesi kullanarak, M\u0131s\u0131r'da \u00f6rneklenen viral gen dizilerinden HCV'nin bula\u015fma dinamiklerini tahmin ediyor ve vir\u00fcs\u00fcn halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 etkisini \u00f6ng\u00f6r\u00fcyoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, 1930 ve 1955 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda M\u0131s\u0131r'da HCV'nin etkili enfeksiyon say\u0131s\u0131n\u0131n h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde eksponansiyel b\u00fcy\u00fcme ge\u00e7irdi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu yay\u0131l\u0131m\u0131n zamanlamas\u0131 ve h\u0131z\u0131, M\u0131s\u0131r'daki HCV epidemisinin antischistosomiasis enjeksiyon kampanyalar\u0131n\u0131n yayg\u0131n kullan\u0131m\u0131 ile ba\u015flat\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve yay\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren nicel genetik kan\u0131tlar sa\u011flar. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, HCV bula\u015fmas\u0131n\u0131n o zamandan beri azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor, ancak HCV'nin M\u0131s\u0131r'da birka\u00e7 on y\u0131l boyunca yayg\u0131n kalmas\u0131 muhtemel oldu\u011funu \u00e7\u0131kar\u0131yoruz. N\u00fcfus geneti\u011fi ve epidemiyolojiyi birle\u015ftiren analizimiz, M\u0131s\u0131r'daki HCV yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131ndaki tarihsel de\u011fi\u015fiklikler i\u00e7in ayr\u0131nt\u0131l\u0131 tahminler sa\u011flar. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, \u00f6nceden belirtilen bir demografik senaryoya uyumlu oldu\u011fundan, koalesans s\u00fcrecine dayal\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131m y\u00f6ntemlerini test etmek i\u00e7in de objektif bir y\u00f6ntem sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"15135001","title":"Improving population representation through geographic health information systems: mapping the MURDOCK study.","text":"Bu makale, co\u011frafi analiz y\u00f6ntemlerini kullanarak \u00e7al\u0131\u015fma n\u00fcfuslar\u0131ndaki temsilcili\u011fi sa\u011flamak, geli\u015ftirmek ve iyile\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131mlar\u0131n\u0131 vurgulamaktad\u0131r. Bu y\u00f6ntemleri, Cabarrus\/Kannapolis Hastal\u0131k Yeniden S\u0131n\u0131fland\u0131rma \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc (MURDOCK) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131na uyguluyoruz, Kuzey Carolina'daki Kannapolis ve Cabarrus \u0130l\u00e7esi'ne odaklanan bir uzun s\u00fcreli n\u00fcfus sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Cabarrus \u0130l\u00e7esi ve Kannapolis'i i\u00e7eren 18 posta kodu yakalama b\u00f6lgesini temsil eden bir kat\u0131l\u0131mc\u0131 kayd\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in \u00e7aba sarf edilmesine ra\u011fmen, bu t\u00fcr i\u015fe al\u0131mlarda \u00f6nyarg\u0131 ka\u00e7\u0131n\u0131lmazd\u0131r. MURDOCK \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda kat\u0131l\u0131mc\u0131lar giri\u015fte co\u011frafi olarak referansland\u0131r\u0131l\u0131r, bu da i\u015fe al\u0131m \u00e7abalar\u0131n\u0131 izlemek ve y\u00f6nlendirmek i\u00e7in kullan\u0131labilecek bilgileri sa\u011flar. MURDOCK kat\u0131l\u0131mc\u0131 n\u00fcfusunun temsilcili\u011fi, 2010 N\u00fcfus Say\u0131m verileriyle MURDOCK n\u00fcfusunu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ki-kare testleri kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi, hem 18 posta kodu yakalama b\u00f6lgesinin tamam\u0131 hem de bireysel N\u00fcfus Say\u0131m b\u00f6lgeleri i\u00e7in. Daha az\u0131ndan 56 kat\u0131l\u0131mc\u0131dan olu\u015fan N\u00fcfus Say\u0131m b\u00f6lgeleri i\u00e7in bir lojistik regresyon modeli uyduruldu. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n kay\u0131t oldu\u011fu yere olan mesafe hesapland\u0131 ve kay\u0131t yeri orta mesafesi lojistik regresyonda kullan\u0131ld\u0131. D\u00fc\u015f\u00fck i\u015fe al\u0131m oranlar\u0131na sahip N\u00fcfus Say\u0131m b\u00f6lgeleri daha y\u00fcksek az\u0131nl\u0131k ve daha gen\u00e7 n\u00fcfuslara sahipti, bu da bu b\u00f6lgelerde i\u015fe al\u0131m\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in \u00f6zel stratejiler \u00f6nermektedir. Kay\u0131t yerlerine daha uzak co\u011frafi birimler de, belirtilen \u00e7al\u0131\u015fma b\u00f6lgesinde olmas\u0131na ra\u011fmen, iyi \u00f6rneklenmemi\u015fti, bu da kay\u0131t i\u00e7in yap\u0131lan yolculu\u011fun bir engel olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu sonu\u00e7lar, hedefli i\u015fe al\u0131m \u00e7abalar\u0131n\u0131 ve daha genel olarak temsilci \u00f6rneklemleri, di\u011fer n\u00fcfus temelli \u00e7al\u0131\u015fmalarda da dahil olmak \u00fczere, daha iyi hedeflemeye dair sonu\u00e7lar\u0131 i\u00e7erir."}
{"_id":"15153602","title":"Haplotype-based variant detection from short-read sequencing","text":"K\u0131sa okuma DNA dizileme verilerinden haplotiplerin do\u011frudan alg\u0131lanmas\u0131, mevcut k\u00fc\u00e7\u00fck varyant alg\u0131lama y\u00f6ntemlerinde de\u011fi\u015fiklikler gerektirir. Burada, \u00e7oklu alellik lokuslar\u0131, kopya say\u0131s\u0131n\u0131n d\u00fczensiz oldu\u011fu birey gruplar\u0131nda modelleme yetene\u011fine sahip bir Bayes istatistiksel \u00e7er\u00e7eve geli\u015ftiriyoruz. Ard\u0131ndan, bu \u00e7er\u00e7eveyi bir haplotip tabanl\u0131 varyant alg\u0131lay\u0131c\u0131 olan FreeBayes uygulamas\u0131nda nas\u0131l uygulad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz."}
{"_id":"15155862","title":"Longitudinal Genome-Wide Association of Cardiovascular Disease Risk Factors in the Bogalusa Heart Study","text":"Kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD), d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda \u00f6l\u00fcmlerin \u00f6nde gelen nedenidir. Son genom-genel ili\u015fkilendirme (GGA) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, yeti\u015fkinlerde KVD risk fakt\u00f6rleriyle ili\u015fkili bir\u00e7ok lokusu belirledi. Bununla birlikte, bu lokuslar\u0131n t\u00fcm ya\u015flarda fenotip seviyelerini tahmin edip etmedi\u011fi, bir \u00f6zelli\u011fin geli\u015fimini zaman i\u00e7inde nas\u0131l etkiledi\u011fi veya \u00f6nleyici \u00f6nlemler al\u0131nmas\u0131 i\u00e7in hastal\u0131k ba\u015flang\u0131c\u0131ndan \u00f6nce presemptomatik bireyleri taramada kullan\u0131labilir olup olmad\u0131\u011f\u0131 belirsizdir. Uzun s\u00fcreli Bogalusa Kalp \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'n\u0131n (BHS) kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131 \u00fczerinde bir genom-genel ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 tamamlad\u0131k ve \u00e7ocukluktan yeti\u015fkinli\u011fe kadar KVD risk fakt\u00f6rlerinin geli\u015fimiyle genetik fakt\u00f6rlerin ili\u015fkisini karakterle\u015ftirdik. KVD risk fakt\u00f6rleriyle ili\u015fkili 7 genom-genel anlaml\u0131 ili\u015fkilendirme bildirdik, bunlardan ikisi daha \u00f6nce rapor edilmi\u015fti. \u00dcst b\u00f6lgeler, Young Finns \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'nda (YF) do\u011frulama i\u00e7in test edildi ve iki ili\u015fkilendirme g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde do\u011fruland\u0131: CETP'deki rs247616, HDL seviyeleriyle (birlikte P = 9,7 x 10(-24)), ve APOE'deki rs445925, LDL seviyeleriyle (birlikte P = 8,7 x 10(-19)). BHS'te, yeti\u015fkin \u00e7apraz kesit \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda daha \u00f6nce tan\u0131mlanan SNP'lerin ya\u015fa ba\u011f\u0131ms\u0131z etkileri oldu\u011funu g\u00f6sterdik ve \u00f6nceki raporlarla tutarl\u0131 etki boyutlar\u0131na sahipti. Daha \u00f6nce tan\u0131mlanan varyantlar, \u00e7ocukluktaki seviyelerin \u00f6tesinde yeti\u015fkin \u00f6zellik seviyeleriyle ili\u015fkiliydi; Bununla birlikte, zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 etkilere sahip varyantlar da umut verici tahminciler olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Bu, \u00e7ocuklar\u0131n ilerledi\u011fi yeti\u015fkinlikte KVD risk fakt\u00f6rlerinin geli\u015fimi \u00fczerinde ortak genetik varyantlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendiren ilk GGA \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r ve \u00e7ocuklarda yeti\u015fkin \u00f6zelliklerini tahmin etmek i\u00e7in uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurgular."}
{"_id":"15176526","title":"Actin and serum response factor transduce physical cues from the microenvironment to regulate epidermal stem cell fate decisions","text":"Epidermal homeostaz, d\u0131\u015f matris (ECM) d\u0131\u015f\u0131ndan gelen sinyallerin d\u00fczenlemesiyle, k\u00f6k h\u00fccre yenileme ve farkl\u0131la\u015fma aras\u0131ndaki dengeye ba\u011fl\u0131d\u0131r. Kat\u0131lan yollar\u0131 analiz etmek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir yakla\u015f\u0131m, bireysel de\u011fi\u015fkenlerin hassas ve nicel olarak kontrol edildi\u011fi tek h\u00fccre mikro ortamlar\u0131 olu\u015fturmak. Burada, insan epidermal k\u00f6k h\u00fccrelerin k\u0131s\u0131tl\u0131 ECM temas\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen son farkl\u0131la\u015fmay\u0131 ba\u015flatmak i\u00e7in hangi sinyal yollar\u0131n\u0131 belirlemek amac\u0131yla mikropatternli y\u00fczeyler kullan\u0131yoruz. K\u00fc\u00e7\u00fck (20 mikron \u00e7ap) daire adalarda, keratinositler yuvarlak kald\u0131 ve b\u00fcy\u00fck (50 mikron \u00e7ap) adalarda yay\u0131labilen h\u00fccrelere k\u0131yasla daha y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta farkl\u0131la\u015ft\u0131lar. Farkl\u0131la\u015fma, ECM kompozisyonu veya yo\u011funlu\u011funa ba\u011fl\u0131 de\u011fildi. Aksine, aktin sitoplazmik iskeleti, serum yan\u0131t fakt\u00f6r\u00fc (SRF) transkripsiyonel aktivitesini d\u00fczenleyerek \u015fekil taraf\u0131ndan tetiklenen farkl\u0131la\u015fmay\u0131 arac\u0131l\u0131k etti. SRF veya ortak fakt\u00f6r\u00fc MAL'in bask\u0131lanmas\u0131, farkl\u0131la\u015fmay\u0131 engelledi; MAL'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ise SRF aktivitesini uyard\u0131 ve involucrin ifadesini te\u015fvik etti. SRF hedef genleri FOS ve JUNB, farkl\u0131la\u015fma i\u00e7in de gereklidir: c-Fos, serum yan\u0131t\u0131n\u0131 arac\u0131l\u0131k ederken, JunB aktin ve MAL taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. Bulgular\u0131m\u0131z, biyofiziksel ipu\u00e7lar\u0131n\u0131n epidermal h\u00fccre kaderini belirleyen transkripsiyonel yan\u0131tlara nas\u0131l d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"15194125","title":"Reproducibility and automatic measurement of QT dispersion.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u00f6nceki kalp krizi ge\u00e7iren hastalarda anormal elektrokardiyogramlardan QT da\u011f\u0131lmas\u0131n\u0131n inter-g\u00f6zlemci (iki g\u00f6zlemci) ve intra-konu (iki \u00f6l\u00e7\u00fcm) yeniden \u00fcretilebilirli\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131 ve kullan\u0131c\u0131 etkile\u015fimli ile otomatik \u00f6l\u00e7\u00fcm sistemi aras\u0131nda bir kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yapt\u0131. Standart 12 liderlik elektrokardiyogramlar\u0131, 25 mm.s-1 kay\u0131t h\u0131z\u0131nda, 70 kalp krizi sonras\u0131 hastadan rastgele se\u00e7ildi. Bu kay\u0131tlar ki\u015fisel bilgisayara tarand\u0131 ve \u00f6zel olarak tasarlanm\u0131\u015f yaz\u0131l\u0131mla her g\u00f6r\u00fcnt\u00fc iskeletle\u015ftirildi ve birle\u015ftirildi. G\u00f6r\u00fcnt\u00fcler daha sonra kullan\u0131c\u0131 etkile\u015fimli (fare ve bilgisayar ekran\u0131) veya \u00f6zel olarak tasarlanm\u0131\u015f bir algoritma kullan\u0131larak otomatik \u00f6l\u00e7\u00fcmler i\u00e7in kullan\u0131labilir hale getirildi. T\u00fcm y\u00f6ntemler i\u00e7in RR aral\u0131\u011f\u0131n\u0131n yeniden \u00fcretilebilirli\u011fi m\u00fckemmeldi (ortalama mutlak hatalar 3-4 ms, g\u00f6reli hatalar %0.3-0.5%). Ortalama QT aral\u0131\u011f\u0131n\u0131n yeniden \u00fcretilebilirli\u011fi iyiydi; intra-konu hatas\u0131 6 ms (%1.4%), inter-g\u00f6zlemci hatas\u0131 7 ms (%1.8%) ve g\u00f6zlemciler ile otomatik \u00f6l\u00e7\u00fcm aras\u0131ndaki hatalar 10 ve 11 ms (%2.5, %2.8%) idi. Bununla birlikte, QTc da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri t\u00fcm y\u00f6ntemler i\u00e7in b\u00fcy\u00fck hatalar g\u00f6sterdi; intra-konu hatas\u0131 12 ms (%17.3%), inter-g\u00f6zlemci hatas\u0131 15 ms (%22.1%) ve g\u00f6zlemciler ile otomatik \u00f6l\u00e7\u00fcm aras\u0131ndaki hatalar 30 ve 28 ms (%35.4, %31.9%) idi. QT da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri en zor \u00f6l\u00e7\u00fclen QT aral\u0131klar\u0131na dayan\u0131r, bu da yeniden \u00fcretilebilirlik sorununa neden olur. Herhangi bir otomatik sistem hem yayg\u0131n T dalga morfolojilerini tan\u0131yabilmeli hem de bu daha zorlu T dalgalar\u0131n\u0131, QT da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri i\u00e7in yararl\u0131 olmak istiyorsa. QT da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin d\u00fc\u015f\u00fck yeniden \u00fcretilebilirli\u011fi, \u00f6zellikle olay tahmincisi olarak yararl\u0131 bir klinik ara\u00e7 olarak rol\u00fcn\u00fc s\u0131n\u0131rlar."}
{"_id":"15215393","title":"Inhibition of LSD1 sensitizes glioblastoma cells to histone deacetylase inhibitors.","text":"Glioblastoma \u00e7ok bi\u00e7imli (GBM), \u00f6zellikle agresif bir beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc ve klinik olarak y\u0131k\u0131c\u0131 bir hastal\u0131kt\u0131r. GBM'nin tedavisinde yenilik\u00e7i terapiler geli\u015ftirilmesine ra\u011fmen, son on y\u0131lda hasta hayatta kalma oran\u0131nda \u00f6nemli bir art\u0131\u015f g\u00f6zlemlenmemi\u015ftir. Epigenetik de\u011fi\u015fiklikleri d\u00fczenleyen enzimler, h\u00fccre s\u00fcre\u00e7lerinde kanser olu\u015fumuna yol a\u00e7an kritik roller oynad\u0131klar\u0131 i\u00e7in kanser terapisi hedefleri olarak b\u00fcy\u00fck ilgi g\u00f6rmektedir. Birka\u00e7 histon deasetilaz (HDAC) inhibit\u00f6r\u00fc geli\u015ftirilmi\u015f ve GBM'de orta d\u00fczeyde ba\u015far\u0131 ile test edilmi\u015ftir. GBM h\u00fccrelerinin HDAC inhibit\u00f6rleri ile tedavisinin, histon metilasyonunun birikmesine neden oldu\u011funu bulduk. Bu de\u011fi\u015fiklik, lisin spesifik demetilaz 1 (LSD1) taraf\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131r. Bu nedenle, HDAC'lar\u0131 ve LSD1'i ayn\u0131 anda inhibe etmenin potansiyel bir kombinasyon terapisi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemeye karar verdik. LSD1 ve HDAC'lar\u0131n birlikte inhibisyonu sonras\u0131 GBM h\u00fccre hatlar\u0131nda apoptozun ind\u00fcklenmesini de\u011ferlendirdik. LSD1, hedeflenmi\u015f k\u0131sa sa\u00e7l\u0131 RNA veya farmakolojik yollarla inhibe edildi ve HDAC'lar\u0131n inhibisyonu, vorinostat veya PCI-24781 ile tedavi edilerek sa\u011fland\u0131. HDAC inhibit\u00f6rleri ile tedavi edilen LSD1-silinmi\u015f GBM h\u00fccrelerinde kaspaz ba\u011f\u0131ml\u0131 apoptoz \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131 (>2 kat). Ayr\u0131ca, LSD1'i monoamin oksidaz inhibit\u00f6r\u00fc tranylcypromin ile farmakolojik olarak inhibe etmek ve HDAC inhibit\u00f6rleri ile birlikte kullanmak, GBM h\u00fccrelerinde sinerjik apoptoz h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7t\u0131; bu durum normal insan astrositlerinde g\u00f6zlemlenmedi. Bu sonu\u00e7lar, LSD1 ve HDAC'lar\u0131n GBM h\u00fccre hatlar\u0131nda, ancak normal kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131nda de\u011fil, anahtar h\u00fccre \u00f6l\u00fcm yollar\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini ve LSD1 ve HDAC inhibit\u00f6rlerinin kombinasyonunun GBM i\u00e7in terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131m olarak ge\u00e7erlili\u011fini do\u011frulamaktad\u0131r."}
{"_id":"15237660","title":"Challenges for malaria elimination in Zanzibar: pyrethroid resistance in malaria vectors and poor performance of long-lasting insecticide nets","text":"\n## Arka Plan\nUzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc b\u00f6cek ilac\u0131 kapl\u0131 a\u011flar (LLIN'ler) ve evsel kal\u0131nt\u0131 spreyi (IRS), Zanzibar'da s\u0131tma vekt\u00f6rlerinin kontrol\u00fcnde ana m\u00fcdahalelerdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, LLIN'lerde ve IRS'de kullan\u0131lan b\u00f6cek ila\u00e7lar\u0131na kar\u015f\u0131 s\u0131tma vekt\u00f6rlerinin duyarl\u0131l\u0131k durumunu de\u011ferlendirmek ve adadaki LLIN'lerin dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve etkinli\u011fini belirlemektir.\n\n## Y\u00f6ntemler\n2010-2011 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Pemba ve Unguja adalar\u0131ndan sivrisinekler \u00f6rneklendi ve WHO duyarl\u0131l\u0131k testleri i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Unguja adas\u0131ndaki 150 LLIN evlerden topland\u0131, fiziksel durumlar\u0131 kaydedildi ve ard\u0131ndan hem etkinli\u011fi hem de toplam b\u00f6cek ilac\u0131 i\u00e7eri\u011fi test edildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nT\u00fcr belirlemesi, Anopheles gambiae kompleksinin %90'dan fazlas\u0131n\u0131n An. arabiensis oldu\u011funu ortaya koydu, k\u00fc\u00e7\u00fck bir miktar da An. gambiae s.s. ve An. merus mevcuttu. Duyarl\u0131l\u0131k testleri, Pemba'daki An. arabiensis'in LLIN'lerde ve IRS'de kullan\u0131lan piretroidlere kar\u015f\u0131 diren\u00e7li oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, Unguja adas\u0131ndaki sivrisinekler t\u00fcm test edilen piretroidlere kar\u015f\u0131 tamamen duyarl\u0131yd\u0131. 150 LLIN'in fiziksel incelemesi, \u00fc\u00e7 y\u0131l kullan\u0131m sonras\u0131 \u00fc\u00e7te ikisinin hasar g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterdi. T\u00fcm kullan\u0131lan a\u011flar\u0131n yeni a\u011flara k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck (p < 0,001) 791,6 mg\/m2 ortalama permethrin konsantrasyonuna (944,2 mg\/m2) sahipti. Hem Pemba'dan duyarl\u0131 An. gambiae s.s. kolonisi sivrisineklerine hem de vah\u015fi tip sivrisineklere kar\u015f\u0131 etkinli\u011fi, sadece alt\u0131 y\u0131kanma sonras\u0131 anlaml\u0131 \u015fekilde azald\u0131 (p < 0,001).\n\n## Sonu\u00e7\nS\u0131tma kontrol\u00fc kazan\u0131mlar\u0131n\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fi, s\u0131tma vekt\u00f6rlerinin piretroidlere kar\u015f\u0131 direnci ve LLIN'lerin k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc etkinli\u011fi nedeniyle ciddi \u015fekilde tehdit alt\u0131ndad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, hatta Zanzibar gibi nispeten iyi kaynakl\u0131 ve lojistik olarak y\u00f6netilebilir yerlerde bile, mevcut kontrol \u00f6nlemleriyle s\u0131t"}
{"_id":"15248287","title":"Proliferating cell nuclear antigen acts as a cytoplasmic platform controlling human neutrophil survival","text":"N\u00f6trofil apoptozu, enflamasyonun \u00e7\u00f6z\u00fclmesinde kritik \u00f6neme sahip, ancak molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015f bir \u015fekilde d\u00fczenlenmi\u015f bir s\u00fcre\u00e7tir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, DNA replikasyonu ve proliferasyon h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi fakt\u00f6r\u00fc (PCNA) olarak bilinen, prolifer eden h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131 ve onar\u0131m\u0131 ile ili\u015fkili bir n\u00fckleer fakt\u00f6r taraf\u0131ndan kontrol edilen bir hayatta kalma yolunu a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Olgun n\u00f6trofilin, \u00e7o\u011falamamalar\u0131na ra\u011fmen, yaln\u0131zca sitoplazmada y\u00fcksek seviyelerde PCNA ifade ettiklerini ve pro-kaspazlarla s\u00fcrekli olarak ili\u015fkili olduklar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, muhtemelen aktivitesini \u00f6nlemek i\u00e7in. \u00d6nemli olan, sitoplazmik PCNA miktar\u0131n\u0131n apoptoz s\u0131ras\u0131nda azald\u0131\u011f\u0131 ve G-CSF (gran\u00fclosit kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc) gibi hayatta kalma fakt\u00f6rlerine in vitro ve in vivo maruz kal\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda artt\u0131\u011f\u0131d\u0131r. p21'den t\u00fcretilen peptidler, pro-kaspazlar\u0131n PCNA'ya ba\u011flanmas\u0131n\u0131 rekabet ederek n\u00f6trofil apoptozunu tetikledi, bu da spesifik PCNA proteini etkile\u015fimlerinin de\u011fi\u015ftirilmesinin n\u00f6trofil hayatta kalmas\u0131n\u0131 etkiledi\u011fini g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, PCNA'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, PLB985 myeloid h\u00fccrelerinde, TNF-ilgili apoptoz ind\u00fckleyici ligand\u0131 (TNF-RAL) veya gliotoxin ile ind\u00fcklenen apoptoza kar\u015f\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde diren\u00e7li hale getirdi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, PCNA k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA (siRNA) transfeksiyonu sonras\u0131 PCNA ifadesinde azalma, bu h\u00fccreleri apoptoza daha duyarl\u0131 hale getirdi. Son olarak, PCNA'n\u0131n alt alan-ba\u011flant\u0131 d\u00f6ng\u00fcs\u00fcndeki bir mutasyon, bir\u00e7ok orta\u011fa ba\u011flanma yeri olarak bilinen, PCNA'n\u0131n apoptoz kar\u015f\u0131t etkisini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Bu sonu\u00e7lar, n\u00f6trofil \u00f6mr\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyen PCNA'y\u0131 belirler ve potansiyel olarak patolojik enflamasyonu mod\u00fcle etmek i\u00e7in yeni bir hedefi vurgular."}
{"_id":"15274349","title":"Development of the Human Infant Intestinal Microbiota","text":"Bir insan do\u011fdu\u011funda hemen ard\u0131ndan, yeni bir mikroorganizma ekosistemi de olu\u015fur, bu ekosistem o ki\u015finin gastrointestinal kanal\u0131nda ya\u015far. Bu, insan biyolojisinin evrensel ve ayr\u0131lmaz bir par\u00e7as\u0131d\u0131r, ancak bu s\u00fcrecin zaman i\u00e7indeki geli\u015fimi, ekosistemi olu\u015fturan mikroplar\u0131n kaynaklar\u0131, bir bebekten di\u011ferine nas\u0131l ve neden de\u011fi\u015fti\u011fi ve bu ekosistemin insan fizyolojisi, geli\u015fimi ve hastal\u0131k \u00fczerindeki etkisinin ne oldu\u011fu hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu sorular\u0131 sistematik olarak ara\u015ft\u0131rmaya y\u00f6nelik bir ad\u0131m olarak, k\u00fc\u00e7\u00fck alt birim ribozomal RNA (SSU rRNA) gen dizilerini tespit etmek ve nicelle\u015ftirmek i\u00e7in bir mikroarray tasarlad\u0131k. Bu mikroarray'i, klonlanm\u0131\u015f k\u00fct\u00fcphanelerin dizilenmesi ile birlikte, PCR ile amplifiye edilmi\u015f SSU rDNA'n\u0131n klonlanm\u0131\u015f k\u00fct\u00fcphanelerinin dizilenmesi ile birlikte kulland\u0131k, b\u00f6ylece 14 sa\u011fl\u0131kl\u0131, tam d\u00f6nem insan bebe\u011finin ortalama 26 d\u0131\u015fk\u0131 numunesinin mikroorganizma topluluklar\u0131n\u0131 profille\u015ftirdik, bunlardan ikisi dizigotik ikizlerdi, do\u011fumdan sonraki ilk d\u0131\u015fk\u0131dan ba\u015flayarak ve ya\u015fam\u0131n ilk y\u0131l\u0131nda belirli aral\u0131klarla devam etti. Bebek mikrofloras\u0131n\u0131n olas\u0131 kaynaklar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, ayr\u0131ca \u00e7o\u011fu annenin vajinal ve s\u00fct \u00f6rneklerini ve t\u00fcm annelerin, \u00e7o\u011fu baban\u0131n ve iki karde\u015fin d\u0131\u015fk\u0131 \u00f6rneklerini profille\u015ftirdik. Bebeklerden bebe\u011fe mikroorganizma topluluklar\u0131n\u0131n kompozisyonu ve zaman i\u00e7indeki desenleri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fti. Zaman i\u00e7inde \u00f6nemli de\u011fi\u015fikliklere ra\u011fmen, her bebe\u011fin mikroorganizma toplulu\u011funun belirgin \u00f6zellikleri haftalar ve aylar boyunca tan\u0131nabilirdi. \u0130kizlerin \u00e7arp\u0131c\u0131 olarak paralel zaman i\u00e7indeki desenleri, \u00e7evresel maruz kalman\u0131n her bebekteki mikroorganizma toplulu\u011funun belirgin \u00f6zelliklerini belirlemede \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u0130lk ya\u015f\u0131n sonunda, her bebe\u011fin kendine \u00f6zg\u00fc mikroorganizma ekosistemleri, hala belirgin olsa da, yeti\u015fkin gastrointestinal kanal\u0131n\u0131n karakteristik profiline do\u011fru birle\u015fti."}
{"_id":"15282056","title":"Combinatorial modulation of galP and glk gene expression for improved alternative glucose utilization","text":"Fosfoenolpiruvat (PEP), anaerobik sucinat ve malat \u00fcretimi i\u00e7in \u00f6nemli bir \u00f6nc\u00fcl maddedir. PEP\/karbonhidrat fosfat transferaz sistemlerini (PTS) devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakmak, PEP tedarikini art\u0131rabilir, ancak sonu\u00e7ta elde edilen su\u015fun glikoz kullan\u0131m oran\u0131 d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Sucinat ve malat\u0131n verimli \u00fcretimi i\u00e7in anaerobik glikoz kullan\u0131m oran\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek amac\u0131yla, PTS devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015f bir Escherichia coli su\u015funun kromozomunda galP ve glk gen ifadelerinin kombinasyonel mod\u00fclasyonu ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Yapay d\u00fczenleyici par\u00e7alar k\u00fct\u00fcphanesi, promot\u00f6r ve mesajc\u0131 RNA istikrar\u0131 b\u00f6lgesi (mRS) dahil, \u03bb-Red rekombinasyonu yoluyla E. coli kromozomunda \u03b2-galaktozidaz geni (lacZ) \u00f6n\u00fcnde in\u015fa edildi. mRS k\u00fct\u00fcphanesinden se\u00e7ilen \u00e7o\u011fu d\u00fczenleyici par\u00e7a, farkl\u0131 yeti\u015ftirme ko\u015fullar\u0131nda yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f g\u00fc\u00e7teydi. Daha sonra, galP ve glk gen ifadelerini farkl\u0131 d\u00fczenleyici par\u00e7alarla mod\u00fcle etmek i\u00e7in pratik tek ad\u0131m rekombinasyon y\u00f6ntemi kullan\u0131ld\u0131. GalP veya glk ile mod\u00fcle edilmi\u015f su\u015flar\u0131n glikoz kullan\u0131m oranlar\u0131 artt\u0131 ve her iki genin ifade g\u00fcc\u00fcyle pozitif bir ili\u015fki vard\u0131. Kombinasyonel mod\u00fclasyon, glikoz kullan\u0131m oran\u0131nda sinergik bir etkiye sahipti. En y\u00fcksek oran (1,64 g\/L\/saat), PTS\u2212 su\u015fundan on kat daha y\u00fcksek ve do\u011fal E. coli'den %39 daha y\u00fcksekti. Bu mod\u00fcle edilmi\u015f su\u015flar, sucinat ve malat\u0131n anaerobik verimli \u00fcretimi i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"15286783","title":"Matrix eQTL: Ultra fast eQTL analysis via large matrix operations","text":"Ekspresyon nicel \u00f6zellik loci (eQTL) haritalama, gen transkripsiyonunu d\u00fczenleyen genomik b\u00f6lgelerin belirlenmesini ama\u00e7lar. Ekspresyon QTL, normal dokular\u0131n d\u00fczenleyici yap\u0131s\u0131n\u0131 incelemek ve kanser, diyabet ve sistik fibrozis gibi karma\u015f\u0131k hastal\u0131klarda genetik fakt\u00f6rleri ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Modern bir eQTL veri k\u00fcmesi, milyonlarca SNP ve binlerce transkript \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc i\u00e7erir, y\u00fczlerce \u00f6rnek i\u00e7in. Bu, her transkript-SNP \u00e7iftinin ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak test edilmesi gerektiren karma\u015f\u0131k bir hesaplama y\u00fck\u00fcne neden olur. A\u011f\u0131r hesaplama y\u00fck\u00fc, eQTL analizini daha az pop\u00fcler hale getirir ve analistlerin sadece bir alt k\u00fcme transkript ve SNP'lere odaklanmak zorunda kalmas\u0131na neden olur. Daha b\u00fcy\u00fck genotip ve gen ifadesi veri k\u00fcmeleri mevcut hale geldik\u00e7e, eQTL analizi i\u00e7in h\u0131zl\u0131 ara\u00e7lara olan talep artmaktad\u0131r. Lineer modeller arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla h\u0131zl\u0131 eQTL analizi sunan yeni bir y\u00f6ntem olan Matrix eQTL'yi sunuyoruz. Matrix eQTL, hem do\u011frusal regresyon hem de ANOVA modellerini kullanarak hem de pop\u00fclasyon yap\u0131s\u0131, cinsiyet ve klinik de\u011fi\u015fkenler gibi fakt\u00f6rleri hesaba katan modeller olu\u015fturabilir ve test edebilir. Ayr\u0131ca, heteroskedastik modeller ve korelasyonlu hatalar i\u00e7eren modellerin testini destekler. B\u00fcy\u00fck veri k\u00fcmeleri \u00fczerindeki deneylerimizde, Matrix eQTL, mevcut pop\u00fcler QTL\/eQTL analiz yaz\u0131l\u0131m\u0131ndan binlerce kez daha h\u0131zl\u0131yd\u0131. Matrix eQTL, hem Matlab hem de R paketleri olarak uygulanm\u0131\u015ft\u0131r ve bu nedenle Windows, Mac OS ve Linux sistemlerinde kolayca \u00e7al\u0131\u015ft\u0131r\u0131labilir. Yaz\u0131l\u0131m, a\u015fa\u011f\u0131daki adreste \u00fccretsiz olarak mevcuttur: http:\/\/www.bios.unc.edu\/research\/genomic_software\/Matrix_eQTL"}
{"_id":"15305881","title":"The structure of DdrB from Deinococcus: a new fold for single-stranded DNA binding proteins","text":"Deinococcus t\u00fcrlerinin, iyonize edici radyasyona veya kurutmaya maruz kald\u0131klar\u0131nda ciddi genetik par\u00e7alanmadan h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde toparlanma yetene\u011fiyle \u00fcnl\u00fcd\u00fcrler. Orijinal olarak 50 y\u0131ldan fazla \u00f6nce karakterize edilmelerine ra\u011fmen, bu ola\u011fan\u00fcst\u00fc onar\u0131m s\u00fcrecinin arkas\u0131ndaki mekanizma hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, DNA hasar\u0131 sonras\u0131nda toparlanmay\u0131 kritik bir rol oynayan, Deinococcus t\u00fcrlerine \u00f6zg\u00fc tek iplikli DNA (ssDNA) ba\u011flay\u0131c\u0131 protein DdrB'nin 2.8 A yap\u0131s\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. DdrB, tek iplikli ancak \u00e7ift iplikli DNA'ya ba\u011flanamayan bir pentamerik halkay\u0131 olu\u015fturur. Beklenmedik bir \u015fekilde, kristal yap\u0131s\u0131, DdrB'nin \u015fimdiye kadar karakterize edilen t\u00fcm tek iplikli ba\u011flay\u0131c\u0131 (SSB) proteinlerden farkl\u0131, yeni bir katlamay\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Ciddi hasara kar\u015f\u0131 benzersiz tek iplikli DNA ba\u011flama i\u015flevi ihtiyac\u0131, DdrB'nin sadece standart SSB protein i\u015flevi olan tek iplikli DNA'y\u0131 korumada de\u011fil, ayn\u0131 zamanda protein i\u015fe al\u0131m\u0131nda veya DNA mimari bak\u0131m\u0131nda daha uzmanla\u015fm\u0131\u015f roller de i\u00e7erebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Hasar onar\u0131m\u0131 mekanizmalar\u0131nda DdrB'nin olas\u0131 eylemleri tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"15319019","title":"N348I in the Connection Domain of HIV-1 Reverse Transcriptase Confers Zidovudine and Nevirapine Resistance","text":"Arka Plan \u0130nsan Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k Yetmezli\u011fi Vir\u00fcs\u00fc Tip 1'in (HIV-1) katalitik olarak aktif 66 kDa alt birimi, DNA polimeraz, ba\u011flant\u0131 ve ribon\u00fckleaz H (RNase H) alanlar\u0131ndan olu\u015fur. Bug\u00fcne kadar bilinen t\u00fcm RT inhibit\u00f6r direnci mutasyonlar\u0131n\u0131n neredeyse tamam\u0131, enzimin polimeraz alan\u0131na haritalanm\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, ba\u011flant\u0131 ve RNase H alanlar\u0131 klinik \u00f6rneklerde rutin olarak analiz edilmemekte ve hastalar\u0131n y\u00f6netimi i\u00e7in mevcut olan hi\u00e7bir genotipleme testi, hastalar\u0131n tamam\u0131n\u0131 RT kodlama b\u00f6lgesini s\u0131ralamaktad\u0131r. Britanya Kolombiya HIV\/AIDS M\u00fckemmellik Merkezi (Merkezi), RT'nin ilk 400 kodonunu s\u0131ralamaktad\u0131r ve merkezin veritaban\u0131na y\u00f6nelik geriye d\u00f6n\u00fck istatistiksel analizlerimiz, tedavi g\u00f6rm\u00fc\u015f bireylerde RT ba\u011flant\u0131 alan\u0131ndaki N348I mutasyonunu ortaya koymu\u015ftur. Bu \u00e7ok disiplinli \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, bu mutasyonun in vivo \u00f6nemini ve ila\u00e7 direnci \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc belirlemektir. Y\u00f6ntem ve Bulgular Klinik izolatlarda N348I'nin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, se\u00e7ici ila\u00e7 bask\u0131s\u0131 alt\u0131nda ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f s\u00fcresi ve viral y\u00fck, belirli ila\u00e7 tedavisi ve bilinen ila\u00e7 direnci mutasyonlar\u0131 ile ili\u015fkisi, merkezin veritaban\u0131ndan genotipler, viral y\u00fckler ve tedavi ge\u00e7mi\u015fleri analizinden elde edilmi\u015ftir. N348I, tedavi g\u00f6rmemi\u015f bireylerde %1'in alt\u0131nda iken, tedavi g\u00f6rm\u00fc\u015f hastalarda %12.1'e (p \u00bc 7.7 3 10 \ufffd 12) y\u00fckselmi\u015ftir. N348I, tedavinin erken a\u015famalar\u0131nda ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015f ve timidin analogu mutasyonlar\u0131 (TAM'lar) M41L ve T215Y\/F (p , 0.001), lamivudin direnci mutasyonlar\u0131 M184V\/I (p , 0.001) ve non-n\u00fckleozid RT inhibit\u00f6rleri (NNRTI) direnci mutasyonlar\u0131 K103N ve Y181C\/I (p , 0.001) ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. TAM'lar ve NNRTI direnci mutasyonlar\u0131 ile olan ili\u015fki, zidovudin ve nevirapin (odds ratio 2.62, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1."}
{"_id":"15322518","title":"Dual Targeting of PDGFR\u03b1 and FGFR1 Displays Synergistic Efficacy in Malignant Rhabdoid Tumors","text":"SWI\/SNF kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rma kompleksinin alt birimleri, insan kanserlerinin \u00f6nemli bir b\u00f6l\u00fcm\u00fcnde mutasyona u\u011fram\u0131\u015ft\u0131r. Malignan rhabdoid t\u00fcm\u00f6rleri (MRT'ler), SMARCB1 alt biriminin eksikli\u011fiyle karakterize edilen \u00f6l\u00fcmc\u00fcl \u00e7ocukluk kanserdir. Burada, entegre molek\u00fcler profil ve kimya biyolojisi yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, MRT h\u00fccrelerinde PDGFR\u03b1 ve FGFR1 resept\u00f6r tiroid kinazlar\u0131n\u0131n (RTK'lar) birlikte etkinle\u015ftirildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu iki resept\u00f6r\u00fcn e\u015f zamanl\u0131 engellenmesi, AKT ve ERK1\/2 yollar\u0131n\u0131 bask\u0131layarak sinergik etkinli\u011fe sahiptir. Her iki resept\u00f6r\u00fc ve \u00e7ift inhibit\u00f6r ponatinibi hedefleyen inhibit\u00f6r kombinasyonlar\u0131, apoptoza yol a\u00e7ar. Pazopanib PDGFR\u03b1 inhibit\u00f6r\u00fcne diren\u00e7 kazanm\u0131\u015f MRT h\u00fccreleri, FGFR inhibit\u00f6rlerine duyarl\u0131d\u0131r. PDGFR\u03b1 seviyelerinin SMARCB1 ifadesiyle d\u00fczenlendi\u011fini g\u00f6steriyoruz ve klinik \u00f6rneklerin de\u011ferlendirilmesi, rhabdoid t\u00fcm\u00f6r hastalar\u0131nda hem PDGFR\u03b1 hem de FGFR1'in ifadesini belgeliyor. Bulgular\u0131m\u0131z, SWI\/SNF eksiklikleri olan kanserlerde RTK birlikte etkinle\u015ftirme ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 s\u00f6m\u00fcrerek bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 desteklemektedir."}
{"_id":"15327601","title":"A nano-positioning system for macromolecular structural analysis","text":"\u00c7ok s\u0131k, esnek alanlar\u0131n makromolek\u00fcller ve makromolek\u00fcler kompleksler i\u00e7indeki konumlar\u0131 standart yap\u0131sal biyoloji y\u00f6ntemleriyle belirlenemez. Bu sorunu a\u015fmak i\u00e7in, tek molek\u00fcl \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 kristalografisi verileriyle birle\u015ftiren olas\u0131l\u0131kl\u0131 veri analizi kullanan bir y\u00f6ntem geli\u015ftirdik. Y\u00f6ntem, sadece bir floresan boya molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn alan \u00fczerine en olas\u0131 konumunu de\u011fil, ayn\u0131 zamanda deneysel belirsizlikleri g\u00f6steren tam \u00fc\u00e7 boyutlu olas\u0131l\u0131k da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 da belirler. Bu yakla\u015f\u0131mla, tek \u00e7ift floresan rezonans enerjisi transferi \u00f6l\u00e7\u00fcmleri art\u0131k makromolek\u00fcler komplekslerdeki esnek alanlar\u0131n konumu ve dinamiklerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in nicel bir ara\u00e7 olarak kullan\u0131labilir. Bu y\u00f6ntemi, may\u0131n (Saccharomyces cerevisiae) RNA polimeraz II transkripsiyon uzatma komplekslerinden \u00e7\u0131kan yeni olu\u015fan RNA'n\u0131n 5' ucunun konumunu bulmak i\u00e7in uygulad\u0131k ve transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc IIB'nin RNA'n\u0131n konumuna etkisini inceledik."}
{"_id":"15335331","title":"Tumor-associated macrophages correlate with the clinicopathological features and poor outcomes via inducing epithelial to mesenchymal transition in oral squamous cell carcinoma","text":"Arka plan Hem t\u00fcm\u00f6r ili\u015fkili makrofajlar (TAM'lar) hem de kanser h\u00fccrelerinin epitel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc (EMT) t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini te\u015fvik eden kritik rollere sahiptir. Bununla birlikte, oral squamous h\u00fccre kanseri (OSCC) ilerlemesinde TAM'lar\u0131n EMT'yi tetikleyebilece\u011fi hen\u00fcz tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSonu\u00e7larda, 127 OSCC hastas\u0131nda yar\u0131 nicel imm\u00fcnohistokimya kullanarak makrofaj i\u015faret\u00e7ileri CD68 ve CD163, epitel i\u015faret\u00e7isi E-kadherin ve mesenkim i\u015faret\u00e7isi vimentin'in ifadelerini tespit ettik. CD68 ve CD163 ifadesi sadece infiltratif TAM'larda de\u011fil, ayn\u0131 zamanda kanser h\u00fccrelerinde de tespit edildi. Y\u00fcksek CD68 pozitif makrofaj say\u0131s\u0131 genel hayatta k\u00f6t\u00fc bir sonu\u00e7la ili\u015fkiliydi. \u00d6te yandan, hem makrofajlarda hem de kanser h\u00fccrelerinde CD163 ifadesi genel hayatta k\u00f6t\u00fc bir sonu\u00e7la ili\u015fkiliydi ve OSCC'de \u00f6nemli bir prognostik etkiye sahipti. \u00d6nemli olan, kanser h\u00fccrelerinde CD163 ifadesinin E-kadherin ve vimentin ile \u00f6nemli bir ili\u015fkisi vard\u0131. Ayr\u0131ca, TAM'lar\u0131n ko\u015fullu ortam\u0131, HN4, HN6 ve SCC9 kanser h\u00fccrelerinde fibroblast benzeri bir g\u00f6r\u00fcn\u00fcmle sonu\u00e7land\u0131 ve E-kadherin\/vimentin ifadesinin azalmas\u0131\/artmas\u0131, g\u00f6\u00e7 ve istilaya artan yetene\u011fi ile ili\u015fkiliydi.\n\nSonu\u00e7: \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, TAM'lar\u0131n kanser h\u00fccrelerinin EMT'yi te\u015fvik edebilece\u011fini ve bu sayede oral kanserin ilerlemesine yol a\u00e7abilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"15337254","title":"Geometric cues for directing the differentiation of mesenchymal stem cells.","text":"\u00d6nemli \u00e7abalar, kemik ili\u011fi mesenkimal k\u00f6k h\u00fccrelerinin (MSCs) farkl\u0131la\u015fma e\u011filimini etkileyen fakt\u00f6rleri anlamak i\u00e7in y\u00f6nlendirilmi\u015ftir. Bu makale, h\u00fccre \u015feklinin, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr fakt\u00f6rlerden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, insan mesenkimal k\u00f6k h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir etkiye sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. \u00c7\u00f6z\u00fcn\u00fcr farkl\u0131la\u015fma sinyallerine maruz kald\u0131klar\u0131nda, artan aspekt oran\u0131na sahip dikd\u00f6rtgenlerde ve farkl\u0131 alt h\u00fccresel e\u011frili\u011fe sahip ancak her biri ayn\u0131 alan\u0131 kaplayan be\u015fgen simetrisine sahip \u015fekillerde yeti\u015ftirilen h\u00fccreler, farkl\u0131 ya\u011f dokusu ve kemik dokusu profillerine sahiptir. Sonu\u00e7lar, aktomyosin kontraktilitesini art\u0131ran geometrik \u00f6zelliklerin kemik dokusunu te\u015fvik etti\u011fini ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccrelerin in vivo mikro ortam\u0131n\u0131n \u00f6zellikleriyle tutarl\u0131 oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Sitoskelet bozucu farmakolojik ajanlar, \u015fekillere dayal\u0131 e\u011filimlerin h\u00fccre farkl\u0131la\u015fma s\u0131ras\u0131nda kritik rol\u00fcn\u00fc do\u011frulamak i\u00e7in \u015fekil bazl\u0131 e\u011filimleri mod\u00fcle eder. Mikroarray analizi ve yol engelleme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, kontraktil h\u00fccrelerin, Wnt sinyalizasyonunun artmas\u0131yla birlikte JNK ve ERK1\/2 aktivasyonunu art\u0131rarak kemik dokusunu te\u015fvik etti\u011fini ve bu durumun parakrin\/otokrin fakt\u00f6rleri ve mekanik-kimyasal sinyalleri d\u00fczenlemede geometrik \u015fekil ipu\u00e7lar\u0131n\u0131n rol\u00fcne i\u015faret etmektedir.<EOS_TOKEN>"}
{"_id":"15347087","title":"Amyloid accumulation is a late event in sporadic Alzheimer's disease-like pathology in nontransgenic rats","text":"Amyoid kaskad hipotezi, beyin i\u00e7inde amiloid \u03b2 (A\u03b2) peptidinin birikiminin Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) ba\u015flang\u0131c\u0131nda kritik bir olay oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrer. Bununla birlikte, art\u0131k sporadik AD'nin nedeninin amiloid toksisitesi oldu\u011fu giderek daha az olas\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu da bili\u015fsel gerilemeye yol a\u00e7ar. Burada, h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015flanma nontransgenik OXYS s\u0131\u00e7anlar\u0131 kullanarak, A\u03b2'nin birikiminin AD benzeri patolojide daha sonraki bir olay oldu\u011funu do\u011frulad\u0131k. G\u00f6sterdik ki, OXYS s\u0131\u00e7anlar\u0131n\u0131n beyinlerinde A\u03b2\u2081\u208b\u2084\u2082 seviyelerindeki ya\u015fa ba\u011fl\u0131 art\u0131\u015f ve d\u0131\u015f ortamda A\u03b2 depolar\u0131, sinaptik kay\u0131plardan, n\u00f6ronal h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcnden, mitokondriyel yap\u0131sal anormalliklerden ve tau proteininin hiperfosforile\u015fmesinden daha sonra meydana gelir. AD'nin ge\u00e7 veya erken ba\u015flang\u0131\u00e7 riskiyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili olan App, Apoe4, Bace1, Psen1, Psen2 ve Picalm genlerinin varyantlar\u0131n\u0131 belirledik. OXYS s\u0131\u00e7anlar\u0131nda, sadece Casp3 ve Sorl1 genlerinde anlaml\u0131 olmayan tek baz de\u011fi\u015fimleri (SNPs) bulduk. Bu nedenle, sporadik AD i\u00e7in bir model olabilecek OXYS s\u0131\u00e7anlar\u0131 \u00fczerinde kan\u0131t sunuyoruz. Birka\u00e7 ya\u015fa ba\u011fl\u0131 patolojik s\u00fcrecin, toksik amiloid birikiminin \u00f6n\u00fcne ge\u00e7ebilece\u011fi ve bu da sporadik AD'nin son a\u015famas\u0131n\u0131 tetikleyerek hastal\u0131\u011f\u0131n belirleyici olay\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015febilece\u011fi m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr."}
{"_id":"15360986","title":"Estimating low-density lipoprotein cholesterol by the Friedewald equation is adequate for classifying patients on the basis of nationally recommended cutpoints.","text":"\nBiz, Friedewald form\u00fcl\u00fc ile elde edilen d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol (LDL) de\u011ferlerini -yani toplam kolesterolden y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein (HDL) kolesterol\u00fc ve \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein (VLDL) kolesterol\u00fc \u00e7\u0131kararak (trigliseridlerin 5'e b\u00f6l\u00fcnmesiyle tahmin edilir)- lipoprotein fraksiyonasyonu ile elde edilen de\u011ferlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. 4736 \u00f6rnekte, trigliseridler 2.0 g\/L'den azken, tahmin edilen LDL kolesterol de\u011ferlerinin %90'\u0131, \u00f6l\u00e7\u00fclen de\u011ferlerin +\/- 10% i\u00e7inde kabul edilebilir seviyedeydi. Trigliserid konsantrasyonlar\u0131 2.0-4.0 g\/L ve 4.0-6.0 g\/L aral\u0131\u011f\u0131nda, tahminlerin sadece %72'si ve %39'u kabul edilebilir seviyedeydi. Alternatif bir form\u00fclden elde edilen LDL de\u011ferleri, trigliseridi 6'ya b\u00f6lerek VLDL'yi tahmin ederken bile daha az do\u011fruydu. Bununla birlikte, Ulusal Kolesterol E\u011fitimi Program\u0131 Yeti\u015fkin Tedavi Paneli'nin 1.30 ve 1.60 g\/L kesme noktalar\u0131na dayal\u0131 risk s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 i\u00e7in tahmin edilen LDL'nin kullan\u0131m\u0131 kabul edilebilir olarak de\u011ferlendirildi. Trigliserid konsantrasyonlar\u0131 5.0 g\/L'yi ge\u00e7meyenlerde, tahmin edilen LDL'ye (trigliseridleri 5'e b\u00f6lerek) dayal\u0131 s\u0131n\u0131fland\u0131rmalar\u0131n %88'i, \u00f6l\u00e7\u00fclen LDL'ye dayal\u0131 s\u0131n\u0131fland\u0131rmalarla uyumluydu. S\u0131n\u0131fland\u0131rmalar\u0131n %11'i, y\u00fcksek ve d\u00fc\u015f\u00fck aras\u0131nda e\u015fit olarak da\u011f\u0131t\u0131lm\u0131\u015f olarak bir kesme noktas\u0131nda de\u011fi\u015fti. T\u00fcm tip III hiperlipoproteinemi olan s\u0131n\u0131fland\u0131rmalar\u0131n %1'inden az\u0131, iki kesme noktas\u0131 y\u00fcksekte yanl\u0131\u015f s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Tahmin modelinde yap\u0131lan iyile\u015ftirmeler, LDL tahminini veya risk s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131n\u0131n uyumlulu\u011funu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirmedi."}
{"_id":"15365719","title":"Conditional Kif3a ablation causes abnormal hedgehog signaling topography, growth plate dysfunction, and excessive bone and cartilage formation during mouse skeletogenesis.","text":"Motor proteini Kif3a ve birincil cililer \u00f6nemli geli\u015fimsel s\u00fcre\u00e7leri d\u00fczenler, ancak kemik olu\u015fumundaki rolleri net olarak tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, kartilajda Kif3a eksikli\u011fi olan fareler yaratt\u0131k ve kraniyal taban ve sinondrozlar \u00fczerine odakland\u0131k. Kif3a eksikli\u011fi kraniyal taban b\u00fcy\u00fcme gerilemesi ve deformasyona neden oldu, bu da yeni do\u011fan hayvanlarda anatomik ve mikro bilgisayarl\u0131 tomografi (mikro CT) incelemesiyle belirginle\u015fti. Kif3a eksikli\u011fi ayr\u0131ca sinondroz b\u00fcy\u00fcme plakas\u0131 organizasyonunu ve i\u015flevini de\u011fi\u015ftirdi ve bu de\u011fi\u015fikliklerin \u015fiddeti zamanla artt\u0131. Postnatal g\u00fcn (P)7'de, mutant b\u00fcy\u00fcme plakalar\u0131 tipik kondroosit proliferasyon ve hipertrofi b\u00f6lgelerinden yoksundu ve bunun yerine g\u00fc\u00e7l\u00fc kolajen II (Col2a1) gen ifadesine sahip ancak neredeyse tespit edilemeyen Indian hedgehog (Ihh), kolajen X (Col10a1), Vegf (Vegfa), MMP-13 (Mmp13) ve osteriks (Sp7) ifadesine sahip kondroisitlerden olu\u015fuyordu. Ayn\u0131 zamanda, perichondral dokularda beklenmedik geli\u015fimsel olaylar meydana geldi, bunlara perichondral s\u0131n\u0131r boyunca a\u015f\u0131r\u0131 intramembran\u00f6z kemikle\u015fme ve ektopik k\u0131k\u0131rdak k\u00fctlesinin olu\u015fumu dahildi. Bu son s\u00fcre\u00e7lerin olas\u0131 su\u00e7lular\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, hedgehog sinyalizasyonunun topografyas\u0131n\u0131 ve yo\u011funlu\u011funu, Patched 1 ve Gli1 gibi hedgehog etkili\u00f6rlerinin ifadesini ve hedgehog'a ba\u011flanan h\u00fccre y\u00fczey bile\u015feni syndecan 3'\u00fcn ifadesini izleyerek analiz ettik. Kontrollerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, mutant b\u00fcy\u00fcme plakalar\u0131nda P0'dan itibaren hedgehog sinyalizasyonu olduk\u00e7a zay\u0131ft\u0131, ancak mutant perichondral dokularda asl\u0131nda daha y\u00fcksek ve yayg\u0131n olarak yayg\u0131nd\u0131. Son olarak, postnatal d\u00f6nemde Ihh'nin kartilajda eksikli\u011fi olan fareleri inceledik; kraniyal taban bozukluklar\u0131 Kif3a eksikli\u011fi olan farelere \u00e7ok az benziyordu. \u00d6zetle, Kif3a ve birincil cililer kraniyal taban geli\u015fimi ve sinondroz b\u00fcy\u00fcme plakas\u0131 i\u015flevinde benzersiz katk\u0131lar sa\u011flar. Eksiklikleri, hedgehog sinyalizasyonunun anormal topografyas\u0131na, b\u00fcy\u00fc"}
{"_id":"15381976","title":"Morin Attenuates Ovalbumin-Induced Airway Inflammation by Modulating Oxidative Stress-Responsive MAPK Signaling.","text":"Ast\u0131m, hava yolu a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, inflamasyon ve yeniden \u015fekillenme ile karakterize en yayg\u0131n inflamatuvar hastal\u0131klardan biridir. Dutgiller familyas\u0131ndan elde edilen aktif bir bile\u015fen olan Morin'in, bir dizi bozuklukta umut verici anti-inflamatuvar aktivitelere sahip oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ancak, \u00f6zellikle ast\u0131m olmak \u00fczere, akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131 \u00fczerindeki etkileri hen\u00fcz a\u00e7\u0131kl\u0131\u011fa kavu\u015fturulmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, morinin oksidatif stres mod\u00fclasyonuna vurgu yaparak kronik ast\u0131mda hava yolu inflamasyonunu hafifletip hafifletmedi\u011fini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. In vivo olarak, ovalb\u00fcmin (OVA) ile duyarl\u0131 hale getirilmi\u015f farelere, meydan okumadan \u00f6nce morin veya deksametazon uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. Bronkoalveoler lavaj s\u0131v\u0131s\u0131 (BALF) ve akci\u011fer dokular\u0131, h\u00fccre say\u0131mlar\u0131, histolojik analiz ve enzim ba\u011flant\u0131l\u0131 imm\u00fcnosorbent testi yapmak i\u00e7in elde edilmi\u015ftir. In vitro olarak, insan bron\u015fiyal epitel h\u00fccreleri (BEC'ler) t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc alfa (TNF-\u03b1) ile uyar\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. S\u00fcpernatan, proinflamatuvar proteinlerin tespiti i\u00e7in toplanm\u0131\u015f ve h\u00fccreler reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS)\/mitojenle aktive olan protein kinaz (MAPK) de\u011ferlendirmeleri i\u00e7in toplanm\u0131\u015ft\u0131r. OVA ile duyarl\u0131 hale getirilmi\u015f farelerin hava yollar\u0131nda \u015fiddetli inflamatuvar yan\u0131tlar ve yeniden \u015fekillenme g\u00f6zlenmi\u015ftir. Morin ile tedavi, inflamatuvar h\u00fccrelerin BALF'ye yo\u011fun \u015fekilde ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltm\u0131\u015f ve solunum yollar\u0131 ve damarlar etraf\u0131ndaki infiltrasyonlar\u0131n\u0131 inhibe etmi\u015ftir. Morin uygulamas\u0131 ayr\u0131ca goblet h\u00fccresi hiperplazisini ve kollajen birikimini\/fibrozu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131lam\u0131\u015f ve doza ba\u011fl\u0131 olarak OVA kaynakl\u0131 IgE, TNF-\u03b1, interl\u00f6kin (IL-) 4, IL-13, matris metalloproteinaz-9 ve malondialdehit art\u0131\u015flar\u0131n\u0131 inhibe etmi\u015ftir. TNF-\u03b1 ile uyar\u0131lan insan BEC'lerinde, eotaxin-1, monosit kemoattraktan protein-1, IL-8 ve h\u00fccreler aras\u0131 adhezyon molek\u00fcl\u00fc-1 gibi proteinlerin seviyeleri, morin taraf\u0131ndan tutarl\u0131 bir \u015fekilde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Western blotting ve 2',7'-diklorofluorescein testi, h\u00fccre i\u00e7i ROS ve MAPK fosforilasyonundaki art\u0131\u015flar\u0131n morin taraf\u0131ndan ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymu\u015f, bu da ROS\/MAPK sinyallemesinin hava yolu inflamasyonunun giderilmesine katk\u0131da bulundu\u011funu ima etmektedir. Bulgular\u0131m\u0131z, morinin kronik ast\u0131mda hava yolu inflamasyonunu hafifletti\u011fini ve bunun muhtemelen oksidatif stres duyarl\u0131 MAPK yolu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini ilk kez g\u00f6stermekte ve morinin ast\u0131m y\u00f6netimi i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ajan olarak yeni bir profilini vurgulamaktad\u0131r.\n"}
{"_id":"15405204","title":"Spontaneous autoimmunity prevented by thymic expression of a single self-antigen","text":"Kendini antijeninin timusta ifade edilmesi, otoaktif T limfositlerinin silinmesinde sorumlu oldu\u011fu ve kendi dokular\u0131na kar\u015f\u0131 tepkisizli\u011fin korunmas\u0131nda kritik bir s\u00fcre\u00e7 oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici (Aire) geni, otoimm\u00fcn \u00e7ok bezli sendrom t\u00fcr 1 bozuklu\u011funda hasarl\u0131 olan ve timikte kendini antijenlerinin ifade edilmesini te\u015fvik etti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ancak bu modelde belirli timik kendini antijenleri ve tek bir otoimm\u00fcn fenotip aras\u0131nda a\u00e7\u0131k bir ba\u011flant\u0131 eksikli\u011fi vard\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki, aire eksikli\u011fi olan farelerde otoimm\u00fcn g\u00f6z hastal\u0131\u011f\u0131, tek bir g\u00f6z antijeni olan interfoto resept\u00f6r retinoid ba\u011flay\u0131c\u0131 protein (IRBP)'nin timik ifade kayb\u0131 sonucu geli\u015fir. Ayr\u0131ca, sadece timusta IRBP ifadesinin olmamas\u0131, bile Aire ifadesinin varl\u0131\u011f\u0131 durumunda, g\u00f6zlere \u00f6zg\u00fc otoimm\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc tetiklemeye yetecek kadar etkilidir. Bu sonu\u00e7lar, se\u00e7ici tek kendini antijenlerinin timik ifade ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n bile organa \u00f6zg\u00fc otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011f\u0131na neden olabilece\u011fini, hatta di\u011fer olarak tepkisiz bireylerde bile, d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"15414628","title":"Preventing bacterial DNA release and absent in melanoma 2 inflammasome activation by a Legionella effector functioning in membrane trafficking.","text":"Legionella pneumophila, Legioner'in pn\u00f6monisinin nedeni olan patojen, Legionella i\u00e7eren vak\u00fcol (LCV) ad\u0131 verilen belirgin bir vak\u00fcol yap\u0131s\u0131nda bulunur. LCV, lizozomla birle\u015fmeyi engeller ve ev sahibi makrofajlarda verimli bakteri \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 sa\u011flar, bu da Dot\/Icm tip IVB sekresyon sistemini gerektirir. Dot\/Icm taraf\u0131ndan ta\u015f\u0131nan etki edici SdhA, L. pneumophila'n\u0131n i\u00e7sel b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir ve ev sahibi h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6nlemek i\u00e7in i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Burada, Legionella enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda kaspase-1 etkinli\u011finin ve IL-1\u03b2'nin artmas\u0131 ile makrofaj piroptozunun SdhA'n\u0131n yoklu\u011funda meydana geldi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu inflamasom etkinle\u015ftirme fenotipleri, bilinen flagellin-NAIP5-NLRC4 ekseninden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131, ancak DNA alg\u0131lama AIM2 inflamasomuna ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, Legionella DNA'n\u0131n makrofaj sitoplazmas\u0131na sal\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu etkinin SdhA'n\u0131n yoklu\u011funda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde abart\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. SdhA, AIM2 inflamasomunu etkinle\u015ftirmeyi \u00f6nlemek i\u00e7in gerekli olan i\u015flevsel Golgi hedefleme GRIP alan\u0131na sahiptir. Ektopik olarak ifade edilen SdhA, benzersiz bir halkal\u0131 membran yap\u0131s\u0131 olu\u015fturdu, bu da LCV membran b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korumak i\u00e7in bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 daha da g\u00f6steriyor. Verilerimiz birlikte, LCV trafik\/olgunla\u015fma ve ev sahibi adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k alg\u0131lamas\u0131n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131 aras\u0131ndaki olas\u0131 bir ba\u011flant\u0131y\u0131, SdhA'n\u0131n i\u015fleviyle arac\u0131l\u0131k ederek, \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"15419873","title":"Cytosolic viral sensor RIG-I is a 5'-triphosphate-dependent translocase on double-stranded RNA.","text":"Retinoik asit ind\u00fcklenebilir gen I (RIG-I), viral RNA'y\u0131 alg\u0131layan ve antiviral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi uyand\u0131ran sitoplazmik \u00e7oklu alanl\u0131 bir proteindir. \u0130ki N-terminal kaspaz aktivasyonu ve i\u015fe alma alanlar\u0131 (CARDs), sinyali iletir ve d\u00fczenleyici alan, viral RNA'n\u0131n yoklu\u011funda sinyali \u00f6nler. 5'-trifosfat ve \u00e7ift iplikli RNA (dsRNA), RIG-I'nin patolojik RNA'y\u0131 kendisinden ay\u0131rt etmesini sa\u011flayan iki molek\u00fcler desendir. Bununla birlikte, aktivite i\u00e7in de gerekli olan DExH kutu helikaz alan\u0131n\u0131n i\u015flevi daha az net. Tek molek\u00fcl protein taraf\u0131ndan tetiklenen floresans art\u0131\u015f\u0131 kullanarak, RIG-I'nin g\u00fc\u00e7l\u00fc adenosin 5'-trifosfat ile g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f dsRNA translokasyon aktivitesini ke\u015ffettik. CARDs, 5'-trifosfat\u0131n yoklu\u011funda translokasyonu dramatik olarak bask\u0131lar ve 5'-trifosfat\u0131n aktivasyonu, RIG-I'yi \u00f6zellikle cis'teki dsRNA'ya translokasyona y\u00f6nlendirir. Bu iki RNA molek\u00fcler desenin i\u015flevsel entegrasyonu, \u00e7o\u011falmakta olan vir\u00fcsleri alg\u0131lamak ve kar\u015f\u0131 koymak i\u00e7in bir yol sa\u011flayabilir."}
{"_id":"15425958","title":"Human Cytomegalovirus-Encoded Interleukin-10 Homolog Inhibits Maturation of Dendritic Cells and Alters Their Functionality","text":"Interleukin-10 (IL-10), adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyicileri olan dendritik h\u00fccrelerin (DC) olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 ve sitokin \u00fcretimini bask\u0131lar ve naif T h\u00fccrelerinin koruyucu gamma interferon \u00fcreten efekt\u00f6rlere do\u011fru aktivasyonunu ve polarizasyonunu engeller. \u0130nsan sitomegalovir\u00fcs (HCMV) kullan\u0131m\u0131na dair hipotezimizin temelinde, vir\u00fcs\u00fcn kendi IL-10 homologu (cmvIL-10) ile DC i\u015flevini zay\u0131flatt\u0131\u011f\u0131 ve b\u00f6ylece etkili antiviral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesini engelledi\u011fi yatmaktad\u0131r. RNA ve protein analizleri, cmvIL-10 geninin ge\u00e7 gen kineti\u011fiyle ifade edildi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Olgunla\u015fmam\u0131\u015f DC'lere (iDC) HCMV enfekte k\u00fclt\u00fcrlerin s\u00fcpernatant\u0131 ile tedavi edildi\u011finde, hem lipopolisakkarit taraf\u0131ndan tetiklenen DC olgunla\u015fmas\u0131 hem de pro-enflamatuar sitokin \u00fcretimi inhibe edilmi\u015ftir. Bu inhibisyonlar \u00f6zellikle IL-10 resept\u00f6r\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ve cmvIL-10-n\u00f6tralize edilmi\u015f bir mutantla enfekte h\u00fccrelerin s\u00fcpernatant\u0131 ile tedavi edilen DC'lerde g\u00f6zlemlenmemi\u015ftir. Olgun DC'ler (mDC) ile incelendi\u011finde, cmvIL-10, olgunla\u015fm\u0131\u015f DC'lerin lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc homing kemokininin y\u00f6nlendirmesine do\u011fru g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc art\u0131ran ancak sitokin \u00fcretimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltan uzun vadeli etkilere sahiptir. Olgunla\u015fm\u0131\u015f DC'lerin IL-12 \u00fcretememesi, cmvIL-10 yoklu\u011funda bile, CD40 ligandi gibi aktif T h\u00fccre sinyali ile yeniden uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda korunmu\u015ftur. \u00d6nemli olan, cmvIL-10'un en az\u0131ndan k\u0131smen, DC'lerde endojen IL-10 ifadesini tetikleyerek bu anti-enflamatuar etkileri art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektir. Toplu olarak, cmvIL-10'un DC aktivasyonunun t\u00fcm a\u015famalar\u0131nda uzun vadeli i\u015flevsel de\u011fi\u015fikliklere neden oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"15426878","title":"Model for unidirectional movement of axonemal and cytoplasmic dynein molecules","text":"Bir dynein'in tek y\u00f6nl\u00fc hareketini a\u00e7\u0131klayan bir model, mevcut yap\u0131sal g\u00f6zlemler ve biyokimyasal deneysel sonu\u00e7lara dayanarak sunulmu\u015ftur. Bu modelde, dynein'in mikrot\u00fcb\u00fcl i\u00e7in ba\u011flanma afinitesi, n\u00fckleotit durumuna ba\u011fl\u0131 de\u011fildir ve g\u00fc\u00e7l\u00fc ve zay\u0131f mikrot\u00fcb\u00fcl-ba\u011flanma aras\u0131ndaki de\u011fi\u015fim, n\u00fckleotit durum ge\u00e7i\u015fine ba\u011fl\u0131 olarak sap\u0131n mikrot\u00fcb\u00fcl ile g\u00f6reli y\u00f6neliminin de\u011fi\u015fimiyle do\u011fal olarak belirlenir. Bu nedenle, konvansiyonel modellerin \u00f6n ko\u015fulu olan gizemli ATP ba\u011flama sitesinden uzak mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flama sitesine ileti\u015fimi gerektirmez. Mevcut modeli kullanarak, daha \u00f6nce elde edilen deneysel sonu\u00e7lar, \u00f6rne\u011fin ATP ve ADP ba\u011flamalar\u0131n\u0131n dynein'in mikrot\u00fcb\u00fcl'den ayr\u0131lmas\u0131 \u00fczerindeki etkisi, tek ba\u015fl\u0131 axonemal dynein'lerin saturasyonlu ATP konsantrasyonunda s\u00fcre\u00e7li hareketi, iki ba\u015fl\u0131 sitoplazmik dynein'lerin s\u00fcre\u00e7li hareketindeki ad\u0131m b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn y\u00fck ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve stall g\u00fcc\u00fcn\u00fcn ATP konsantrasyonuna ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 iyi a\u00e7\u0131klanabilir."}
{"_id":"15435343","title":"The inflammasome component NLRP3 impairs antitumor vaccine by enhancing the accumulation of tumor-associated myeloid-derived suppressor cells.","text":"Inflammasom, mikrobik ve mikrobik olmayan uyaranlara yan\u0131t veren bir proteoliz kompleksi olup, pro-enflamatuar sitokinler interleukin (IL)-1\u03b2 ve IL-18'in aktif formlar\u0131n\u0131 \u00fcretir. Inflammasom aktivasyonu, NLR proteinleri taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir, bu proteinler \u00e7e\u015fitli uyaranlara tepki verir. NLR'ler aras\u0131nda, NLRP3 en geni\u015f yelpazede uyaranlar\u0131 alg\u0131lar ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemini g\u00fc\u00e7lendirir. Ancak, antitumor ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki rol\u00fc bilinmemektedir. Bu nedenle, B16-F10 gibi zay\u0131f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyand\u0131ran melanom h\u00fccre hatt\u0131na kar\u015f\u0131 dendritik h\u00fccre a\u015f\u0131 uygulamas\u0131yla inflammasomun NLRP3'\u00fcn i\u015flevini de\u011ferlendirdik. Nlrp3(-\/-) farelerinin a\u015f\u0131lanmas\u0131, kontrol hayvanlara g\u00f6re hayatta kalma oran\u0131nda yakla\u015f\u0131k 4 katl\u0131k bir iyile\u015fme sa\u011flad\u0131. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, CD8(+) T h\u00fccrelerine ba\u011fl\u0131yd\u0131 ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc ve haf\u0131zas\u0131 sergiledi. Nlrp3(-\/-) ev sahiplerinde a\u015f\u0131 etkinli\u011finin artmas\u0131, dendritik h\u00fccrelerde de\u011fil, myeloid k\u00f6kenli bask\u0131lay\u0131c\u0131 h\u00fccreler (MDSC) aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131klara ba\u011fl\u0131yd\u0131. Nlrp3, MDSC'lerde ifade edilmesine ra\u011fmen, Nlrp3'\u00fcn yoklu\u011fu, T h\u00fccrelerini inhibe etme i\u015flevlerini veya periferik lenfatik dokulardaki varl\u0131klar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmedi. Bunun yerine, Nlrp3'\u00fcn yoklu\u011fu, ev farelerinde bulunan t\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkili MDSC say\u0131s\u0131nda 5 katl\u0131k bir azalmaya neden oldu. Benzer \u015fekilde, adaptif transfer deneyleri, Nlrp3(-\/-) MDSC'lerin t\u00fcm\u00f6r b\u00f6lgesine ula\u015fmada daha az verimli oldu\u011funu g\u00f6sterdi. MDSC'leri anti-Gr-1 antikoruyla yok etmek, t\u00fcm\u00f6r ta\u015f\u0131yan vah\u015fi tip farelerin hayatta kalmas\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131, ancak Nlrp3(-\/-) farelerde bu etki g\u00f6zlemlenmedi. Sonu\u00e7 olarak, Nlrp3'\u00fcn t\u00fcm\u00f6rlerde MDSC birikimi ve dendritik h\u00fccre a\u015f\u0131s\u0131 sonras\u0131 antitumor T h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 inhibisyonunda kritik bir rol\u00fc oldu\u011funu tespit ettik. Bulgular\u0131m\u0131z, Nlrp3'\u00fcn antitumor ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 engellemede beklenmedik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu nedenle antitumor"}
{"_id":"15462523","title":"Natural Killer Cells for Immunotherapy \u2013 Advantages of the NK-92 Cell Line over Blood NK Cells","text":"Do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc (NK) h\u00fccreler, kanser terapisi ve potansiyel olarak ciddi viral enfeksiyonlar i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc sitotoksik etkili h\u00fccrelerdir. Bununla birlikte, hastan\u0131n kan\u0131ndan i\u015flevsel olarak aktif NK h\u00fccrelerinin yeterli say\u0131s\u0131n\u0131 elde etmek i\u00e7in teknik zorluklar vard\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc bunlar l\u00f6kositlerin sadece %10'unu olu\u015ftururlar ve s\u0131kl\u0131kla i\u015flevsizdirler. Alternatif olarak, sa\u011fl\u0131kl\u0131 bir ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131dan h\u00fccreler elde etmek gerekir, bu da ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi \u00f6nlemek i\u00e7in allojenik T h\u00fccrelerinin t\u00fckenmesini gerektirir. Sitotoksik h\u00fccre hatlar\u0131, klonal NK h\u00fccre l\u00f6semi olan hastalardan elde edilmi\u015ftir. Bu h\u00fccreler, IL-2 varl\u0131\u011f\u0131nda k\u00fclt\u00fcrde geni\u015fletilebilir. NK-92 h\u00fccre hatt\u0131 hari\u00e7, di\u011fer bilinen alt\u0131 NK h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n hi\u00e7biri tutarl\u0131 ve tekrarlanabilir olarak y\u00fcksek antitumor sitotoksisite g\u00f6stermemi\u015ftir. Sadece NK-92 h\u00fccreleri, belirli t\u00fcm\u00f6r antijenlerini tan\u0131mak i\u00e7in kolayca genetik olarak manip\u00fcle edilebilir veya antikor ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre sitotoksisitesi yoluyla monoklonal antikor aktivitesini art\u0131rabilir. NK-92 ayn\u0131 zamanda klinik fayda ve minimum yan etkiler ile ileri kanserli hastalara enjekte edilen tek h\u00fccre hatt\u0131 \u00fcr\u00fcn\u00fc olan tek h\u00fccre hatt\u0131d\u0131r."}
{"_id":"15472716","title":"Differential activation of DNA-PK based on DNA strand orientation and sequence bias","text":"DNA-PKcs ve Ku, DNA \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n (DSB) non-homolog end birle\u015ftirme (NHEJ) kataliz\u00f6r kompleksinin temel bile\u015fenlerdir. Ku, bir heterodimerik protein, DNA u\u00e7lar\u0131na ba\u011flan\u0131r ve katalitik alt birim, DNA-PKcs'in i\u015fe al\u0131nmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. DNA-PK etkinle\u015fmesinin DNA iplik y\u00f6n\u00fc ve diziye \u00f6nyarg\u0131 \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Ayr\u0131ca, cisplatin adductlar\u0131n\u0131n konum ve iplik y\u00f6n\u00fcn\u00fcn kinaz etkinle\u015fmesi \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirdik. Dupleks DNA substratlar\u0131 serisi, duplex DNA \u00fczerinde \u00fc\u00e7 farkl\u0131 konumda spesifik cisplatin-DNA adductlar\u0131 ile haz\u0131rland\u0131. U\u00e7 biyotin modifikasyonu ve streptavidin (SA) engelleme, belirli bir DNA iplik y\u00f6n\u00fc ve cisplatin-DNA adduct konumu ile DNA-PK ba\u011flanmas\u0131n\u0131, unutulmu\u015f u\u00e7lara y\u00f6nlendirmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. DNA-PK kinaz aktivitesi \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve sonu\u00e7lar, DNA iplik y\u00f6n\u00fc ve diziye \u00f6nyarg\u0131n\u0131n kinaz aktivitesini dramatik bir \u015fekilde etkiledi\u011fini, sadece bir k\u0131sm\u0131n\u0131n Ku-DNA ba\u011flanma aktivitesine atfedilebilece\u011fini ortaya koyuyor. Ayr\u0131ca, cisplatin-DNA adduct konumu, u\u00e7tan uzakl\u0131\u011fa ve iplik y\u00f6n\u00fcne ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015fen derecelerde inhibisyon sa\u011flad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, DNA yap\u0131s\u0131n\u0131n, kimyas\u0131n\u0131n ve dizisinin yerel varyasyonlar\u0131n\u0131n DNA-PK etkinle\u015fmesini ve potansiyel olarak NHEJ'i nas\u0131l etkiledi\u011finin \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"15473205","title":"Regulators of Trypanosoma brucei Cell Cycle Progression and Differentiation Identified Using a Kinome-Wide RNAi Screen","text":"Afrika trypanosomu, Trypanosoma brucei, h\u00fccresel d\u00f6ng\u00fc d\u00fczenlemesi ve farkl\u0131la\u015fma aras\u0131nda kritik bir ba\u011flant\u0131 korur, karma\u015f\u0131k ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fc boyunca. Memeli kan ak\u0131\u015f\u0131 formu ve b\u00f6cek prosiklik formu aras\u0131nda kapsaml\u0131 fosforilasyon de\u011fi\u015fiklikleri belgelendi, ancak parazitin protein kinazlar\u0131 (PK'lar) hakk\u0131nda nispeten az bilgi var, bu kinazlar h\u00fccresel \u00e7o\u011falman\u0131n ve farkl\u0131la\u015fman\u0131n kontrol\u00fcnde rol oynar. Bu sorunu ele almak i\u00e7in, T. brucei genomu \u00e7ap\u0131nda RNAi h\u00fccre hatt\u0131 k\u00fct\u00fcphanesi olu\u015fturuldu, b\u00f6ylece her bir parazitin 190 tahmin edilen protein kinaz\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ind\u00fcklenebilir bask\u0131lanmas\u0131 m\u00fcmk\u00fcn oldu. Bu k\u00fct\u00fcphanenin bir h\u00fccre canl\u0131l\u0131\u011f\u0131 testi ile tarand\u0131\u011f\u0131 zaman, normal kan ak\u0131\u015f\u0131 formu \u00e7o\u011falmas\u0131 i\u00e7in \u226542 PK'n\u0131n gerekli oldu\u011fu belirlendi. Bir ikincil tarama, G1\/S, kinetoplast replikasyonu\/ay\u0131rt\u0131lmas\u0131, mitoz ve sitokinez dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel d\u00f6ng\u00fc kusurlar\u0131na yol a\u00e7an 24 PK'y\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bunlardan 15'i yeni h\u00fccresel d\u00f6ng\u00fc d\u00fczenleyicileriydi. Bir ba\u015fka tarama, kan ak\u0131\u015f\u0131 formu ile prosiklik form aras\u0131ndaki d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc ilk kez te\u015fvik eden iki PK, RDK1 ve RDK2'yi tan\u0131mlad\u0131. RDK1, STE11'e benzeyen bir membran ili\u015fkili PK'dir, RDK2 ise NEK PK'dir ve parazit \u00e7o\u011falmas\u0131 i\u00e7in esast\u0131r. RDK1, PTP1\/PIP39 fosfataz kaskad\u0131yla birlikte \u00e7al\u0131\u015f\u0131r ve kan ak\u0131\u015f\u0131 formu ile prosiklik form aras\u0131ndaki kontrols\u00fcz d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc engeller, RDK2 ise bilinen tetikleyicilerin olmamas\u0131 durumunda etkili bir \u015fekilde d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc tetikleyen bir PK'dir. Bu nedenle, RNAi genomu k\u00fct\u00fcphanesi, Afrika trypanosomlar\u0131nda h\u00fccresel sinyal yollar\u0131n\u0131n i\u015flevsel analizine, ayr\u0131ca ila\u00e7 hedeflerinin belirlenmesine ve do\u011frulanmas\u0131na de\u011ferli bir kaynak sa\u011flar."}
{"_id":"15476777","title":"Chemotherapy options in elderly and frail patients with metastatic colorectal cancer (MRC FOCUS2): an open-label, randomised factorial trial","text":"\n## Arka Plan\nYa\u015fl\u0131 ve k\u0131r\u0131lgan kanser hastalar\u0131, s\u0131kl\u0131kla kemoterapi ile tedavi edilmelerine ra\u011fmen, klinik denemelerde yeterince temsil edilmemektedir. FOCUS2'yi, azalt\u0131lm\u0131\u015f doz kemoterapi se\u00e7eneklerini ara\u015ft\u0131rmak ve k\u0131r\u0131lgan hastalarda ileri evre kolon kanseri i\u00e7in objektif sonu\u00e7 tahmin\u00e7ileri aramak amac\u0131yla tasarlad\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\nDaha \u00f6nce tedavi g\u00f6rmemi\u015f ileri evre kolon kanseri olan ve tam doz kemoterapi i\u00e7in uygun olmayan 61 Birle\u015fik Krall\u0131k merkezinde 459 hastaya a\u00e7\u0131k, 2x2 fakt\u00f6rl\u00fc bir deneme ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Kapsaml\u0131 sa\u011fl\u0131k de\u011ferlendirmesi (KSA) sonras\u0131, hastalar, 6 haftadan sonra tam doza \u00e7\u0131kma olana\u011f\u0131na sahip, ba\u015flang\u0131\u00e7 dozlar\u0131n\u0131n %80'i olan 48 saatlik intraven\u00f6z 5-fluorourasil ile levofolinat (grup A), oksaliplatin ve 5-fluorourasil (grup B), capecitabine (grup C) veya oksaliplatin ve capecitabine (grup D) olarak rastgele atand\u0131lar. Tedavi atamas\u0131 maskelenmemi\u015fti. KSA verileri, genel tedavi yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 (OTU) adl\u0131 yeni bir bile\u015fik \u00f6l\u00e7\u00fcmle sonu\u00e7lara kar\u015f\u0131 modelleme yoluyla analiz edildi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ISRCTN21221452 numaras\u0131yla kay\u0131tl\u0131d\u0131r.\n\n## Bulgular\n459 hasta rastgele atand\u0131 (her bir grup A-C'ye 115, grup D'ye 114). Fakt\u00f6rl\u00fc kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma, oksaliplatin eklemesinin progresyon serbest hayatta (PFS) baz\u0131 iyile\u015ftirme sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ancak bu sonu\u00e7 istatistiksel olarak anlaml\u0131 de\u011fildi (orta de\u011fer 5,8 ay [IQR 3,3-7,5] vs 4,5 ay [2,8-6,4]; risk oran\u0131 0,84, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0,69-1,01, p=0,07). 5-fluorourasil'in capecitabine ile de\u011fi\u015ftirilmesi genel ya\u015fam kalitesinde (QoL) iyile\u015ftirme sa\u011flamad\u0131: 124 hastadan 69'u (56%) 5-fluorourasil alan, 123 hastadan 69'u ("}
{"_id":"15478227","title":"Whole-genome sequencing of Oryza brachyantha reveals mechanisms underlying Oryza genome evolution","text":"Oryza cinsinin vah\u015fi t\u00fcrleri, pirin\u00e7 geli\u015ftirme i\u00e7in \u00f6nemli agronomik genlerin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ke\u015ffedilmemi\u015f bir rezervuar\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Burada, Oryza brachyantha'n\u0131n 261 Mb'l\u0131k de novo derlenmi\u015f genom dizisini rapor ediyoruz. Uzun terminal tekrar retrotranspozonlar\u0131n d\u00fc\u015f\u00fck aktivitesi ve antik uzun terminal tekrar elementlerin i\u00e7erdeki b\u00fcy\u00fck silmeleri, Oryza brachyantha'n\u0131n kompakt genomuna neden olur. Oryza brachyantha genomunda 32.038 protein kodlayan gen modelleme yapt\u0131k, bunlar\u0131n sadece %70'i pirin\u00e7 genomunda kollinear pozisyonlarda bulunur. Kollinear olmayan genlerin k\u0131r\u0131lma noktalar\u0131n\u0131 analiz etmek, \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131k onar\u0131m\u0131 i\u00e7in non-homolog u\u00e7 birle\u015ftirme yoluyla gen hareketinin ve Oryza genomlar\u0131nda kollinearitenin a\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Pirin\u00e7 genomunda euchromatin'den heterochromatin'e ge\u00e7i\u015f, segmentel ve tandem tekrarlamalarla birlikte, transpozisyon elementlerinin eklenmesiyle daha da geni\u015fletilir. Oryza brachyantha'n\u0131n y\u00fcksek kaliteli referans genom dizisi, Oryza cinsinde i\u015flevsel ve evrimsel \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in \u00f6nemli bir kaynak sa\u011flar."}
{"_id":"15482274","title":"Ultrasound imaging for lumbar punctures and epidural catheterisations: systematic review and meta-analysis.","text":"\n## Ama\u00e7\nLumbar punksiyon veya epidural kateterizasyon s\u0131ras\u0131nda ultrason g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemenin, standart palpasyon y\u00f6ntemlerine k\u0131yasla ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k riskini azalt\u0131p azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve travmatik prosed\u00fcrleri, yerle\u015ftirme giri\u015fimlerini ve i\u011fne y\u00f6nlendirmelerini azalt\u0131p azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n## Tasar\u0131m\nRastgele kontroll\u00fc denemelerin sistematik incelemesi ve meta analizi.\n\n## Veri Kaynaklar\u0131\nOvid Medline, Embase ve Cochrane Merkezi Kontrol Denemeleri Kay\u0131tlar\u0131, May\u0131s 2012'ye kadar, dil veya yay\u0131n durumu k\u0131s\u0131tlamas\u0131 olmaks\u0131z\u0131n.\n\n## \u0130nceleme Y\u00f6ntemleri\nLumbar punksiyon veya epidural kateterizasyon ger\u00e7ekle\u015ftirirken ultrason g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemenin standart y\u00f6ntemlere (g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme yok) k\u0131yasla kullan\u0131m\u0131n\u0131 de\u011ferlendiren rastgele denemeler belirlendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nToplam 1334 hastay\u0131 i\u00e7eren 14 \u00e7al\u0131\u015fma (ultrason grubu 674 hasta, kontrol grubu 660 hasta) dahil edildi. Be\u015f \u00e7al\u0131\u015fma lumbar punksiyonlar\u0131, dokuz \u00e7al\u0131\u015fma ise epidural kateterizasyonu de\u011ferlendirdi. Ultrason grubu i\u00e7inde 624 prosed\u00fcrden 6's\u0131 ba\u015far\u0131s\u0131z oldu; kontrol grubu i\u00e7inde 610 prosed\u00fcrden 44'\u00fc ba\u015far\u0131s\u0131z oldu. Ultrason g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, ba\u015far\u0131s\u0131z prosed\u00fcr riskini azaltt\u0131 (risk oran\u0131 0.21 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 0.10-0.43), P<0.001). Alt grup analizi, lumbar punksiyonlar (risk oran\u0131 0.19 (0.07-0.56), P=0.002) veya epidural kateterizasyonlar (0.23 (0.09-0.60), P=0.003) i\u00e7in risk azalt\u0131m\u0131n\u0131n benzer oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ultrason g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, travmatik prosed\u00fcrler (risk oran\u0131 0.27 (0.11-0.67), P=0.005), yerle\u015ftirme giri\u015fimlerinin say\u0131s\u0131 (-0.44 (-0.64-0.24), P<0.001) ve i\u011fne y\u00f6nlendirmelerinin say\u0131s\u0131 (-1.00 (-1.24-0.75), P<0.001) a\u00e7\u0131s\u0131ndan da anlaml\u0131 bir \u015fekilde risk"}
{"_id":"15488881","title":"Guidance of B cells by the orphan G protein-coupled receptor EBI2 shapes humoral immune responses.","text":"H\u00fccresel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, istilac\u0131 patojenlere kar\u015f\u0131 hem h\u0131zl\u0131 hem de uzun vadeli antikor \u00fcretimine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu, ekstrafolik\u00fcler plazma h\u00fccreleri ve folik\u00fcler germinal merkez (GC) B h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n uzamsal olarak farkl\u0131 olu\u015fumuyla sa\u011flan\u0131r, ancak yan\u0131t veren B h\u00fccrelerini bu alternatif kompartmanlara y\u00f6nlendiren sinyaller tam olarak a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, etkinle\u015ftirilmi\u015f B h\u00fccreleri taraf\u0131ndan ifade edilen yetim G protein-ba\u011fl\u0131 resept\u00f6r Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc ind\u00fcklenen gen 2 (EBI2, ayr\u0131ca GPR183 olarak da bilinir)lerinin, B h\u00fccrelerinin ekstrafolik\u00fcler sitelere hareketini ve erken plazma h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Tersine, EBI2'nin indirgenmesi, B h\u00fccrelerinin folik\u00fcllerin merkezine eri\u015fmesini ve verimli GC olu\u015fumunu te\u015fvik etti. Bu nedenle, EBI2, h\u0131zl\u0131 ve uzun vadeli antikor yan\u0131tlar\u0131n\u0131 koordine etmek i\u00e7in kritik olan, daha \u00f6nce karakterize edilmemi\u015f bir boyutla B h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc sa\u011flar."}
{"_id":"15491308","title":"SIRT1 is required for long-term growth of human mesenchymal stem cells","text":"\u0130nsan mezenkimal k\u00f6k h\u00fccreleri (MSCs), \u00e7oklu dokulara farkl\u0131la\u015fabilme ve kendileri yenileme yetenekleri nedeniyle terap\u00f6tik potansiyele sahiptir. Bununla birlikte, in vitro k\u00fclt\u00fcrde MSC'lerde s\u0131kl\u0131kla senescans\u0131zl\u0131k meydana gelir ve bu etkinin alt\u0131nda yatan molek\u00fcler mekanizmalar net de\u011fildir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan kemik ili\u011fi kaynakl\u0131 MSC'ler (B-MSCs) ve ya\u011f dokusu kaynakl\u0131 MSC'ler (AT-MSCs) aras\u0131nda, h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fcn\u00fcn artm\u0131\u015f ge\u00e7i\u015fleri sonras\u0131nda SIRT1 (NAD ba\u011f\u0131ml\u0131 protein deasetilaz) farkl\u0131 ifade bulundu\u011funu ke\u015ffettik. Lentiviral shRNA kullanarak, insan MSC'lerde erken ge\u00e7i\u015fte SIRT1'in se\u00e7ici bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini yava\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve h\u00fccre senescans\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, B-MSCs'lerde uzun s\u00fcreli in vitro k\u00fclt\u00fcrden sonra senescans\u0131 geciktirmek i\u00e7in SIRT1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, h\u00fccrelerin adipojenik ve osteojenik potansiyelini kaybetmeden durur. Ayr\u0131ca, gecikmi\u015f p16 proteininin birikiminin SIRT1 etkisine dahil oldu\u011funu bulduk. Bununla birlikte, SIRT1 deasetilaz aktivitesini etkinle\u015ftiren olarak kullan\u0131lan resveratrol, B-MSCs'nin sadece ge\u00e7ici olarak b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik eder. Bulgular\u0131m\u0131z, normal diploid h\u00fccrelerin ya\u015flanmas\u0131ndaki SIRT1'in rol\u00fcn\u00fc anlamam\u0131za yard\u0131mc\u0131 olacak ve insan MSC'lerin senescans\u0131n\u0131 \u00f6nlemeye katk\u0131da bulunarak, MSC'lere dayal\u0131 doku m\u00fchendisli\u011fi ve terapilerin faydas\u0131na hizmet edebilir."}
{"_id":"15491404","title":"Rapid and persistent modulation of actin dynamics regulates postsynaptic reorganization underlying bidirectional plasticity","text":"Sinaps, giri\u015f sinyallerinin g\u00fcc\u00fcne ba\u011fl\u0131 olarak hem pozitif hem de negatif olarak yeniden d\u00fczenlenen, y\u00fcksek derecede organize edilmi\u015f bir h\u00fccre \u00f6zelle\u015ftirmesidir. Bu de\u011fi\u015fiklikleri d\u00fczenleyen mekanizmalar tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Sinaps bile\u015fenlerinin ve yap\u0131s\u0131n\u0131n yeniden d\u00fczenlenmesinde olas\u0131 bir nokta aktindir, \u00e7\u00fcnk\u00fc hem sitoplazmik iskelet hem de sinapslar i\u00e7in bir destek yap\u0131s\u0131 olarak hizmet eder ve F-aktin ve G-aktin aras\u0131nda dinamik bir denge halinde bulunur, bu denge h\u00fccre sinyalle\u015fmesi taraf\u0131ndan iki y\u00f6nl\u00fc olarak d\u00fczenlenir. Yeni bir FRET tabanl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme tekni\u011fi kullanarak F-aktin\/G-aktin dengeini izledik ve burada tetanik uyaran\u0131n, rat hipokampal n\u00f6ronlar\u0131n dendritik pullar\u0131nda F-aktin'e do\u011fru h\u0131zl\u0131 ve kal\u0131c\u0131 bir denge kaymas\u0131na neden oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu, pullar\u0131 b\u00fcy\u00fct\u00fcr ve postsinaptik ba\u011flanma kapasitesini art\u0131r\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, uzun s\u00fcreli d\u00fc\u015f\u00fck frekansl\u0131 uyaran, dengeyi G-aktin'e do\u011fru kayd\u0131r\u0131r, bu da postsinaptik aktin'in ve yap\u0131n\u0131n kayb\u0131na neden olur. Bu iki y\u00f6nl\u00fc aktin d\u00fczenlemesi, protein montaj ve da\u011f\u0131lmas\u0131nda aktif rol oynar ve iki y\u00f6nl\u00fc sinaptik plastisite i\u00e7in bir alt yap\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"15493354","title":"Sublime Microglia: Expanding Roles for the Guardians of the CNS","text":"Son bulgular, merkezi sinir sistemi (CNS) hastal\u0131k durumlar\u0131nda yaln\u0131zca mikroglia'n\u0131n i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcne dair kavram\u0131 sorguluyor. Mikroglia'n\u0131n sadece CNS yaralanmas\u0131, enfeksiyonu veya patolojisine tepki verdi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnmek yerine, yeni kan\u0131tlar, mikroglia'n\u0131n CNS yap\u0131s\u0131n\u0131 \u015fekillendirdi\u011fini, n\u00f6ronal devre ve a\u011f ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 inceledi\u011fini ve plastisiteye katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6steriyor. Bu mikroglia'n\u0131n normal CNS'deki fizyolojik i\u015flevleri, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda ba\u015flar ve olgunlu\u011fa kadar devam eder. Burada, n\u00f6roenflamasyon \u00f6tesindeki mikroglia i\u015flevleri i\u00e7in bir kavramsal \u00e7er\u00e7eve geli\u015ftiriyoruz ve mikroglia'da patoloji ve normal CNS fizyolojisi i\u00e7in kritik olan zengin sinyal ve ileti\u015fim motiflerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"15512462","title":"Cancer after pre-eclampsia: follow up of the Jerusalem perinatal study cohort.","text":"\n# Ama\u00e7: Pre-eklampsi \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan ve olmayan kad\u0131nlar aras\u0131nda kanser g\u00f6r\u00fclme oranlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak.\n\n# Tasar\u0131m: Kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131: Kud\u00fcs Perinatal \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131, 1964-76 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Bat\u0131 Kud\u00fcs'teki \u00fc\u00e7 b\u00fcy\u00fck hastanede do\u011fum yapan kad\u0131nlar.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 37.033 kad\u0131n.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri: Ya\u015f ayarlanm\u0131\u015f ve \u00e7oklu de\u011fi\u015fken ayarlanm\u0131\u015f, t\u00fcm kohort i\u00e7in ve \u00e7al\u0131\u015fma giri\u015finde ilk do\u011fumu olan kad\u0131nlar i\u00e7in kanser g\u00f6r\u00fclme oranlar\u0131 i\u00e7in risk oranlar\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar: Pre-eklampsiye sahip 91 kad\u0131n ve 2204's\u00fc olmayanlarda (risk oran\u0131 1.27, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.03-1.57) kanser geli\u015fti. \u00d6zellikle mide, \u00f6vary epitel, meme ve akci\u011fer veya g\u0131rtlak kanserleri riskinde art\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc. \u00c7al\u0131\u015fma giri\u015finde ilk do\u011fumu olan ve pre-eklampsi \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan kad\u0131nlar aras\u0131nda mide, meme, \u00f6vary, b\u00f6brek ve akci\u011fer veya g\u0131rtlak kanserlerinin g\u00f6r\u00fclme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 artt\u0131.\n\n# Sonu\u00e7: Pre-eklampsi \u00f6yk\u00fcs\u00fc, genel kanser riskinde ve birka\u00e7 sitede g\u00f6r\u00fclme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131nda art\u0131\u015flarla ili\u015fkilidir. Bu, bu n\u00fcfusta pre-eklampsi ve kanser geli\u015fimi i\u00e7in ortak \u00e7evresel ve genetik fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan a\u00e7\u0131klanabilir."}
{"_id":"15521377","title":"Keeping your senescent cells under control","text":"\n# Ya\u015flanma ve Kanser Biyolojisi: Senescans ve SASP'nin Rol\u00fc\n\nH\u00fccre ya\u015flanmas\u0131, replikasyon d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc durdurma \u015feklinde bir istikrarl\u0131 h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc tutukudur ve \u00f6nmali kanser h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falma potansiyelini s\u0131n\u0131rlamakla ili\u015fkilendirilir [1]. Senescans fenotipi ilk olarak 1961'de Hayflick ve Moorhead taraf\u0131ndan insan fibroblastlar\u0131n\u0131n k\u00fclt\u00fcrde y\u0131pranma ile ili\u015fkili olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r [2]. Ara\u015ft\u0131rmalar, farkl\u0131 h\u00fccre tiplerinde \u00e7e\u015fitli \u015fekillerde h\u00fccresel hasar veya streslere yan\u0131t olarak senescans\u0131n tetiklenebilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir (g\u00f6r. [1] i\u00e7in inceleme). \u00d6nemli olan, senescans\u0131n uzun y\u0131llar boyunca sadece doku k\u00fclt\u00fcrleri fenomeni olarak reddedildi\u011fi, ancak son in vivo \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna kar\u015f\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir koruma mekanizmas\u0131 oldu\u011funu ve baz\u0131 antikanser ajanlar\u0131n\u0131n sitotoksisitesine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermesidir (\u00f6rne\u011fin, [3-7]). \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, senesans h\u00fccreleri ayr\u0131ca baz\u0131 ya\u015flanm\u0131\u015f veya hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f dokularda da g\u00f6zlemlenmi\u015ftir ve ya\u015flanma ve organizma ya\u015flanmas\u0131na etki edebilen senesans kontrol noktalar\u0131 hakk\u0131nda giderek daha fazla kan\u0131t bulunmaktad\u0131r [8-11]. Bununla birlikte, ya\u015flanma organ sistemlerinde patolojik yan\u0131tlar\u0131 s\u0131n\u0131rlayarak organ bak\u0131m\u0131na olumlu etkiler de sa\u011flayabilir, \u00f6rne\u011fin, kimyasal ind\u00fcklenmi\u015f karaci\u011fer hasar\u0131na kar\u015f\u0131 fibrotik skar olu\u015fumunu \u00f6nleyerek [12].\n\nSon y\u0131llarda, senesans h\u00fccrelerinin \u00e7evreleriyle ileti\u015fim kurabildi\u011fini, \u00e7e\u015fitli sitokinler ve b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri salg\u0131layarak g\u00f6sterdi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu \"senesans ili\u015fkili sekresyon fenotipi (SASP)\" hem t\u00fcm\u00f6r ba\u015flatma hem de s\u00fcrd\u00fcrme konusunda iki y\u00f6nl\u00fc bir k\u0131l\u0131\u00e7 gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor:\n\n1. Bir yandan, SASP'nin pro-tumorjenik etkileri olabilece\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Deneysel bir sistemde, senesans mesenkimal h\u00fccrelerin \u00e7evredeki meme kanseri h\u00fccrelerinin t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fini art\u0131rabildi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir [13].\n2. Benzer \u015fekilde, SASP'nin ya\u015flanm\u0131\u015f organ sistemlerinde d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmemi\u015f h\u00fccrelerin rekabet\u00e7i \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131rarak kanserli h\u00fccre klonlar\u0131n\u0131n se\u00e7ilimini art\u0131rabilece\u011fi m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Non-d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f h\u00fccrelerin rekabet\u00e7i \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n kayb\u0131n\u0131n"}
{"_id":"15535511","title":"Role for insulin signaling in catecholaminergic neurons in control of energy homeostasis.","text":"Dopaminergik orta beyin n\u00f6ronlar\u0131, besin lezzet sinyallerini ve besinle ili\u015fkili \u00f6d\u00fcl\u00fc, enerji homeostazisinin karma\u015f\u0131k kontrol\u00fcne entegre eder. Bu devredeki ins\u00fclin resept\u00f6r (IR) sinyalizasyonunun rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlamak i\u00e7in, farelerde tirozin hidroksilaz (Th) ifade eden h\u00fccrelerde IR sinyalizasyonunu devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakt\u0131k (IR(\u0394Th)). IR'nin Th ifade eden h\u00fccrelerde devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131nda art\u0131\u015f, ya\u011f k\u00fctlesinde art\u0131\u015f ve hiperfaji ile sonu\u00e7land\u0131. Ins\u00fclin, dopaminergik VTA\/SN n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n %50'sinde ate\u015f s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 akut olarak uyard\u0131, ancak bu yan\u0131t IR(\u0394Th) farelerinde ortadan kalkt\u0131. Ayr\u0131ca, bu fareler, k\u0131s\u0131tl\u0131 beslenme ko\u015fullar\u0131nda kokaine kar\u015f\u0131 de\u011fi\u015ftirilmi\u015f bir yan\u0131t g\u00f6sterdi. Bu veriler birlikte, in vivo, dopaminergik n\u00f6ronlarda ins\u00fclin sinyalizasyonunun g\u0131da al\u0131m\u0131n\u0131 ve enerji homeostazisini kontrol etmedeki kritik rol\u00fcn\u00fc kan\u0131tlamaktad\u0131r."}
{"_id":"15541119","title":"[New guidelines to evaluate the response to treatment in solid tumors].","text":"Antikanser ajanlar\u0131, antitumor etkinli\u011fi, t\u00fcm\u00f6r k\u00fc\u00e7\u00fclme miktar\u0131na dayal\u0131 olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. 1970'lerin sonlar\u0131nda, Uluslararas\u0131 Kanser Kar\u015f\u0131tl\u0131\u011f\u0131 Birli\u011fi ve D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (WHO), t\u00fcm\u00f6r yan\u0131t de\u011ferlendirmesi kodlamas\u0131 i\u00e7in belirli kriterler tan\u0131tt\u0131. 1994'te, klinik kanser ara\u015ft\u0131rmas\u0131na kat\u0131lan birka\u00e7 kurulu\u015f, deneyimleri ve bilgileri temelinde bu yan\u0131t de\u011ferlendirme kriterlerini g\u00f6zden ge\u00e7irmek i\u00e7in bir araya geldi. Yo\u011fun tart\u0131\u015fmalar\u0131n ard\u0131ndan birka\u00e7 y\u0131l sonra, yeni rehberler haz\u0131r ve \u00f6nceki WHO kriterlerini de\u011fi\u015ftirmeye ba\u015flad\u0131. Bu giri\u015fimin paralelinde, kat\u0131lan gruplardan biri, tek boyutlu t\u00fcm\u00f6r lezyon \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcnden yan\u0131t oranlar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131karabilen bir model geli\u015ftirdi. Bu yeni kavram, Solid T\u00fcm\u00f6rlerde Yan\u0131t De\u011ferlendirme Kriterleri (Recist) Grubu taraf\u0131ndan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde do\u011frulanm\u0131\u015f ve mevcut rehberlere entegre edilmi\u015ftir. Bu \u00f6zel makale, yan\u0131t de\u011ferlendirmesinin \u00e7e\u015fitli ama\u00e7lar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in felsefi bir arka plan sa\u011flamaktad\u0131r. T\u00fcm mevcut lezyonlar\u0131n (hedef lezyon, \u00f6l\u00e7\u00fclmesi gereken ve nontarget lezyonlar) birle\u015ftirilmi\u015f bir de\u011ferlendirmesini kullanarak tedaviye genel yan\u0131t\u0131 tahmin eden bir model \u00f6nermektedir. T\u00fcm\u00f6r lezyonlar\u0131n\u0131n de\u011ferlendirme y\u00f6ntemleri daha iyi kodlanm\u0131\u015ft\u0131r. Yan\u0131t de\u011ferlendirmesinin di\u011fer t\u00fcm y\u00f6nleri tart\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015f, g\u00f6zden ge\u00e7irilmi\u015f ve uygun oldu\u011funda de\u011fi\u015ftirilmi\u015ftir."}
{"_id":"15548965","title":"Structural Rearrangements of NR1\/NR2A NMDA Receptors during Allosteric Inhibition","text":"\u0130yonotropik glutamat resept\u00f6r\u00fc (iGluR) alt birimlerinde, agonist ba\u011flanma alan\u0131ndan (ABD) \u00f6nce gelen ve alt birim oligomerizasyonuna kat\u0131lan b\u00fcy\u00fck bir N-terminal alan (NTD) bulunur. NMDA resept\u00f6rlerinde (NMDAR), NR2A ve NR2B alt birimlerinin NTD'leri, endojen inhibit\u00f6r olan Zn(2+) iyonlar\u0131 i\u00e7in ba\u011flanma siteleri de olu\u015fturur. Bu t\u00fcmosterik siteler ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak karakterize edilmi\u015f olsa da, NTD'lerin geri kalan resept\u00f6rle ileti\u015fim kurarak inhibisyonunu te\u015fvik etti\u011fi molek\u00fcler mekanizmalar bilinmemektedir. Burada, ABD dimer aray\u00fcz\u00fcn\u00fcn, NTD'lerin kanal kap\u0131s\u0131 ile ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 sa\u011flayan \u00f6nemli bir yap\u0131sal belirleyici oldu\u011funu belirtiyoruz. Bu aray\u00fcz\u00fcn g\u00fcc\u00fc, proton inhibisyonunu da kontrol eder, bu da NMDAR'lar\u0131n ba\u015fka bir t\u00fcmosterik mod\u00fclasyonu bi\u00e7imidir. Bu nedenle, ABD dimer aray\u00fcz\u00fcndeki yap\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri, t\u00fcm iGluR alt ailelerinde korunmu\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnen, ancak farkl\u0131 i\u015flevler yerine getirmek i\u00e7in evrimle\u015fmi\u015ftir: AMPA ve kainat resept\u00f6rlerinde h\u0131zl\u0131 desensitisasyon, NMDAR'larda t\u00fcmosterik inhibisyon."}
{"_id":"15551129","title":"The role of iron in Mycobacterium smegmatis biofilm formation: the exochelin siderophore is essential in limiting iron conditions for biofilm formation but not for planktonic growth","text":"Bir\u00e7ok Mycobacterium t\u00fcr\u00fc, s\u0131v\u0131-hava aray\u00fczlerinde ve kat\u0131 y\u00fczeylerde yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f biyofilm topluluklar\u0131 olu\u015fturur. Mycobacterium smegmatis biyofilmlerinin tam geli\u015fimi, 1 \u03bcM ferrous s\u00fclfat'tan daha y\u00fcksek ekstra demir eklenmesini gerektirir, ancak demir eklenmesi planktonik b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in gerekli de\u011fildir. M. smegmatis transkriptomunun mikroarray analizi, demir yan\u0131tl\u0131 genlerin - \u00f6zellikle siderofor sentezi ve demir al\u0131m\u0131 ile ilgili olanlar - biyofilm olu\u015fumunda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ind\u00fcklendi\u011fini g\u00f6sterir, bu da demir yoksunlu\u011funa yan\u0131t olarak, hatta 2 \u03bcM demir mevcutken, bir yan\u0131t\u0131 yans\u0131t\u0131r. Bu ko\u015fullarda demir edinimi, \u00f6zellikle exochelin sentezi ve al\u0131m yollar\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ve g\u00fc\u00e7l\u00fc bir demir-exochelin al\u0131m mutant\u0131n\u0131n ciddi bir eksikli\u011fi, demir ge\u00e7i\u015finin d\u00fczenleyici bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, mycobactin ve demir ABC ta\u015f\u0131ma operonlar\u0131n\u0131n ifadesi, biyofilm olu\u015fumunda y\u00fcksek derecede y\u00fckseltilmesine ra\u011fmen, bu sistemlerdeki mutanlar, d\u00fc\u015f\u00fck demir (2 \u03bcM) ko\u015fullar\u0131nda normal biyofilmler olu\u015fturur. Demir mevcudiyeti ile ili\u015fkili matrisli ya\u011f asitleri aras\u0131nda yak\u0131n bir korelasyon, erken d\u00fczenleyici rol\u00fcn yan\u0131 s\u0131ra, biyofilm olgunla\u015fmas\u0131n\u0131n son a\u015famalar\u0131nda olas\u0131 bir metabolik rol\u00fc ima eder. M. smegmatis y\u00fczey motilitesi de demir mevcudiyetine ba\u011fl\u0131d\u0131r, hem ekstra demir hem de exochelin yolu ile onu edinmeyi gerektirir."}
{"_id":"15559582","title":"Plasma lipids and prolactin in patients with breast cancer.","text":"Bir menopoz \u00f6ncesi ve sonras\u0131 kad\u0131nlarda iyi huylu ve k\u00f6t\u00fc huylu meme hastal\u0131\u011f\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 bir \u00e7al\u0131\u015fmada, dola\u015f\u0131mdaki plazma prolaktin ve lipid konsantrasyonlar\u0131nda bir dizi fark g\u00f6zlemlendi. Plazma lipidleri, fosfolipidler, trigliseritler, kolesterol ve serbest ya\u011f asitleri, meme kanseri hastalar\u0131ndan al\u0131nan kan \u00f6rneklerinde cerrahi \u00f6ncesi daha y\u00fcksek seviyelerde bulundu. HDL-Kolesterol seviyeleri bu hastalarda anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Bu farkl\u0131l\u0131klar, hasta gruplar\u0131 menopoz durumuna g\u00f6re alt b\u00f6l\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcnde de devam etti. Plazma prolaktin konsantrasyonlar\u0131 da kanserli hastalarda, \u00f6zellikle de menopoz \u00f6ncesi hastalarda, kanserli olmayan hastalara k\u0131yasla daha y\u00fcksek bulundu. Menopoz \u00f6ncesi hastalarda invazif veya k\u00f6t\u00fc huylu hastal\u0131\u011fa sahip olanlar, invazif olmayan hastal\u0131\u011fa sahip olanlara k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek prolaktin seviyelerine sahipti. Plazma prolaktin ve herhangi bir lipid fraksiyonu aras\u0131nda korelasyon bulunmad\u0131."}
{"_id":"15561961","title":"expression by oxidized linoleic","text":"Hiperkolesterolemi, endotelya ba\u011f\u0131ml\u0131 vask\u00fcler gev\u015femede bozulmalarla ili\u015fkilidir. Paradoksal olarak, erken hiperkolesterolemi a\u015famalar\u0131nda endotel h\u00fccreleri taraf\u0131ndan azot oksit \u00fcretimi artar. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, oksitlenmi\u015f d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein (LDL) hem stim\u00fcle edici hem de inhibe edici etkilere sahip oldu\u011funu ve bu etkiyi d\u00fczenleyebilen lizofosfatidil kolin (LPC) gibi oksitlenmi\u015f LDL bile\u015fenlerine odakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Oksitlenmi\u015f LDL'nin ba\u015fka biyolojik olarak aktif bile\u015feni de 13-hidroperoksokta dekanoik asit (13-HPODE), linoleik asit oksitlenmi\u015f formudur. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, HPODE'nin inek aort endotel h\u00fccreleri (BAEC) \u00fczerindeki eNOS (endotel nitrik oksit sintaz) ifadesini belirlemekti. Endotel h\u00fccrelerine 24 saatlik HPODE tedavisi, Kuzey analizi ile de\u011ferlendirilen eNOS mRNA seviyelerinde doz ba\u011f\u0131ml\u0131 bir art\u0131\u015fa neden oldu. Zaman tepkisi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, HPODE tedavisinin 12 ve 24 saatte eNOS mRNA seviyelerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. eNOS mRNA seviyelerindeki art\u0131\u015fa paralel olarak, 20 mikroM HPODE tedavisi, eNOS protein i\u00e7eri\u011fini ve enzim aktivitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. N\u00fckleer run-on \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, HPODE tedavisinden 4 saat sonra eNOS geninin transkripsiyon h\u0131z\u0131n\u0131n kontrol k\u00fclt\u00fcrlerine k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, actinomisin D \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, HPODE tedavisinin eNOS mRNA yar\u0131s\u0131 \u00f6mr\u00fcn\u00fc 6 saatten 12 saate \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu nedenle, HPODE ile tetiklenen eNOS ifadesinin d\u00fczenlenmesi hem transkripsiyel hem de post-transkripsiyel mekanizmalarla ger\u00e7ekle\u015fir. Bu g\u00f6zlemler, endotel h\u00fccrelerinin erken hiperkolesterolemi a\u015famalar\u0131nda oksidatif hasara kar\u015f\u0131 dengelemek i\u00e7in eNOS ifadesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"15563864","title":"Specific killing of multiple myeloma cells by (-)-epigallocatechin-3-gallate extracted from green tea: biologic activity and therapeutic implications.","text":"Epigallocatekin-3-galat (EGCG), ye\u015fil \u00e7aydan \u00e7\u0131kar\u0131lan bir polifenol, hem kemopreventif hem de kemoterap\u00f6tik \u00f6zelliklere sahip bir antioksidand\u0131r. H\u00fccre proliferasyonunu b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleriyle mod\u00fcle etme yetene\u011fine dayanarak, \u00e7oklu mielom (MM) \u00fczerinde etkilili\u011fini de\u011ferlendirdik. EGCG, il-6 ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccreler ve birincil hasta h\u00fccreleri dahil olmak \u00fczere MM h\u00fccre hatlar\u0131nda doz ve zamana ba\u011fl\u0131 b\u00fcy\u00fcme durmas\u0131 ve sonras\u0131nda apoptotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc tetikledi, ancak periferik kan monon\u00fckleer h\u00fccreler (PBMC'ler) ve normal fibroblastlar\u0131n b\u00fcy\u00fcmesi \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkiye sahip olmad\u0131. EGCG tedavisi ayr\u0131ca SCID farelerinde yeti\u015ftirilen insan mieloma h\u00fccrelerinde de \u00f6nemli d\u00fczeyde apoptosi tetikledi. EGCG, 67 kDa laminin resept\u00f6r\u00fc 1 (LR1) ile etkile\u015fime girer, bu da normal PBMC'lere k\u0131yasla MM h\u00fccre hatlar\u0131nda ve hasta \u00f6rneklerinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksektir. RNAi ile LR1'in inhibisyonu, EGCG'nin mieloma h\u00fccrelerinde tetikledi\u011fi apoptosi s\u00fcrecini engelledi, bu da LR1'in MM'de EGCG aktivitesini arac\u0131l\u0131k ederken, PBMC'leri korudu\u011funu g\u00f6stermektedir. Gen ifade profilindeki de\u011fi\u015fikliklerin de\u011ferlendirilmesi, EGCG tedavisinin MM h\u00fccrelerinde farkl\u0131 b\u00fcy\u00fcme durmas\u0131 ve apoptotik yollar\u0131 etkinle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu yollar, \u00f6l\u00fcm resept\u00f6r ba\u011f\u0131ml\u0131 apoptosi ba\u015flat\u0131c\u0131lar\u0131 ve arac\u0131lar\u0131 (Fas ligan\u0131, Fas ve kaspaz 4), p53 benzeri proteinler (p73, p63), apoptozu ve NF-kappaB aktivitesini d\u00fczenleyen pozitif d\u00fczenleyiciler (CARD10, CARD14) ve CDK inhibit\u00f6rleri (p16 ve p18) ile ind\u00fcklenmektedir. \u0130lgili genlerin protein d\u00fczeydeki ifade do\u011frulamas\u0131 da bat\u0131 blot analizi ile ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Bu veriler, EGCG'nin g\u00fc\u00e7l\u00fc ve spesifik antimieloma aktivitesini ve klinik de\u011ferlendirmesi i\u00e7in bir temel sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"15570691","title":"Pharmacologic inhibition of cyclin-dependent kinases 4 and 6 arrests the growth of glioblastoma multiforme intracranial xenografts.","text":"Cyclin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinazlar 4 ve 6'n\u0131n (cdk4\/6) etkinle\u015fmesi, glioblastoma multiforme (GBM) t\u00fcm\u00f6rlerinin \u00e7o\u011funda g\u00f6r\u00fcl\u00fcr ve k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl inhibit\u00f6rlerinin geli\u015ftirilmesi i\u00e7in umut verici bir molek\u00fcler hedefi temsil eder. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, \u00e7e\u015fitli GBM h\u00fccre hatlar\u0131 ve xenograft'lara PD-0332991, cdk4\/6'ya \u00f6zg\u00fc bir inhibit\u00f6r\u00fcn molek\u00fcler belirleyicilerini ve in vivo yan\u0131t\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. 16 retinoblastoma proteini (Rb) yetkin h\u00fccre hatt\u0131na kar\u015f\u0131 PD-0332991'in in vitro testleri, her birinde g\u00fc\u00e7l\u00fc G(1) h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duraklamas\u0131 ve senescans\u0131n ind\u00fcklenmesini ortaya koydu, di\u011fer genetik lezyonlara bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n. \u00d6te yandan, 5 homozigot Rb inaktivasyonuna sahip h\u00fccre hatt\u0131 tamamen tedaviye diren\u00e7liydi. K\u0131sa sa\u00e7l\u0131 RNA ile Rb ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131, GBM h\u00fccrelerinin PD-0332991'e diren\u00e7 kazanmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131, bu da cdk4\/6 bask\u0131lamas\u0131na duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n Rb'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funu daha da g\u00f6sterdi. PD-0332991, kan-beyin bariyerini verimli bir \u015fekilde ge\u00e7ti\u011fi ve temozolomid ilk tedavisinden sonra tekrarlayan i\u00e7kraniyal GBM xenograft t\u00fcm\u00f6rlerinin b\u00fcy\u00fcmesini etkili bir \u015fekilde bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131 bulundu. Dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde, PD-0332991 alan hi\u00e7bir fare, tedavi s\u0131ras\u0131nda hastal\u0131k ilerlemesi sonucu \u00f6ld\u00fc. Ayr\u0131ca, PD-0332991 ve radyasyon tedavisinin kombinasyonu, tek ba\u015f\u0131na verilen her iki tedaviye k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015f bir hayatta kalma yarar\u0131 sa\u011flad\u0131. Toplamda, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, yeni te\u015fhis edilmi\u015f ve tekrarlayan GBM'ye kar\u015f\u0131 PD-0332991'in klinik deneme de\u011ferlendirmesini destekliyor ve Rb durumunun bu tedaviden potansiyel faydan\u0131n ana belirleyicisi oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"15570962","title":"Choosing Haplotype-Tagging SNPS Based on Unphased Genotype Data Using a Preliminary Sample of Unrelated Subjects with an Example from the Multiethnic Cohort Study","text":"Haplotip etiketleme i\u00e7in kullan\u0131lan tek n\u00fckleotit polimorfizmleri (htSNPs) se\u00e7me y\u00f6ntemini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu y\u00f6ntem, \u00e7ok etnik bir kohort (MEC) i\u00e7indeki iki b\u00fcy\u00fck i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda \u015fu anda uygulanmaktad\u0131r ve prostat ve meme kanseri riskinin ortak genetik varyasyonlarla ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. MEC'in 5 etnik grubundan rastgele se\u00e7ilen 70 kontrol \u00f6rne\u011finden olu\u015fan bir \u00f6n \u00f6rnek temelinde, bir aday genin i\u00e7inde ve \u00e7evresinde her 3-5 kb'da bir se\u00e7ilmi\u015f y\u00fcksek yo\u011funluklu SNPs'yi genotipleyerek haplotip frekanslar\u0131n\u0131 tahmin ediyoruz. Bir aday htSNPs k\u00fcmesinin performans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in (bu k\u00fcme daha b\u00fcy\u00fck vaka-kontrol \u00f6rne\u011finde genotiplenecek), yukar\u0131da tahmin edilen haplotip frekanslar\u0131n\u0131 bilinen de\u011ferler olarak ele al\u0131r ve bir bireyin ortak haplotiplerin kopya say\u0131s\u0131n\u0131n belirsizliklerini hesaplamak i\u00e7in resmi bir hesaplama ger\u00e7ekle\u015ftiririz. Bu hesaplamay\u0131, ortak haplotipler h \u00fczerinde en d\u00fc\u015f\u00fck R2h de\u011ferini maksimize ederek, bir aday htSNPs k\u00fcmesinin boyutuna g\u00f6re \u00f6zetleyen bir belirleme katsay\u0131s\u0131 olarak R2h'yi \u00f6zetleriz.\n\n# Additional Information\n\n- **Language**: Turkish\n- **Domain**: Biology, Genetics\n- **Target Audience**: Researchers, Medical Professionals\n- **Tone**: Formal, Scientific\n- **Word Count**: Approximately 150-200 words (depending on the complexity of the translation)"}
{"_id":"15578265","title":"A model for the role of gut bacteria in the development of autoimmunity for type 1 diabetes","text":"Birka\u00e7 kan\u0131t, tip 1 diyabetin geli\u015fimi i\u00e7in ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomunun rol\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Diyabetik fareler, probiyotikler veya antibiyotikler ile tedavi edildi\u011finde, bu bozuklu\u011fun geli\u015fimini \u00f6nl\u00fcyor. Diyabetik fareler, sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelere k\u0131yasla belirgin \u015fekilde farkl\u0131 bir ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomuna da sahip. Son zamanlarda, tip 1 diyabete y\u00fcksek genetik riski olan \u00e7ocuklarda yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar, otoimm\u00fcniteye sahip olan ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 kalan \u00e7ocuklar aras\u0131nda ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomu kompozisyonunda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Ancak, otoimm\u00fcn ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 \u00e7ocuklar aras\u0131ndaki mikrobiyom kompozisyonundaki farkl\u0131l\u0131klar, \u00f6zellikle diyet ve co\u011frafi konum gibi mikrobiyom kompozisyonunu etkileyen g\u00fc\u00e7l\u00fc \u00e7evresel etkenler nedeniyle t\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda tutarl\u0131 de\u011fil. Mikrobiyom kompozisyonunun kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rlerini kontrol etmek, hastal\u0131\u011fa ili\u015fkili bakterileri ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yor. \u00d6rne\u011fin, tek bir Fin \u015fehrinde insan bir kohortunda, co\u011frafi konumun s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011fu bir durumda, tip 1 diyabete g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki, bask\u0131n bir bakteri t\u00fcr\u00fc olan *Bacteroides dorei* ile (Davis-Richardson et al. Front Microbiol 2014;5:678) ke\u015ffedildi. Buna ek olarak, son DNA metilasyon analizleri, ba\u011f\u0131rsak mikrobiyomunun kapsaml\u0131 bir epigenetik analizi gerekip gerekmedi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, y\u00fcksek ya\u011f ve gl\u00fcten ve d\u00fc\u015f\u00fck diren\u00e7li ni\u015fasta i\u00e7eren diyetin, ba\u011f\u0131rsak dengesizli\u011finin ana s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fc olabilece\u011fi test edilebilir bir model \u00f6nermektedir. Bu dengesizlik, butirat \u00fcretimini azaltabilir ve bu da ge\u00e7irgen bir ba\u011f\u0131rsak ve otoimm\u00fcniteye yol a\u00e7abilir. Bu butirat \u00fcretimindeki de\u011fi\u015fikliklere neden olan bakteriler, d\u00fcnyada de\u011fi\u015febilir, ancak *Bacteroides* cinsinin bakterileri, bu rolde kritik oynad\u0131klar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor."}
{"_id":"15588516","title":"METHODS AND RESULTS","text":"Cytoscape, biyomolek\u00fcler etkile\u015fim a\u011flar\u0131n\u0131 y\u00fcksek verimlilikli ifade verileri ve di\u011fer molek\u00fcler durumlarla birle\u015ftiren a\u00e7\u0131k kaynakl\u0131 bir yaz\u0131l\u0131m projesidir. Herhangi bir molek\u00fcler bile\u015fen ve etkile\u015fim sistemine uygulanabilir olsa da, Cytoscape, insan ve model organizmalar i\u00e7in giderek daha fazla mevcut olan b\u00fcy\u00fck protein-protein, protein-DNA ve genetik etkile\u015fim veritabanlar\u0131yla birlikte kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda en g\u00fc\u00e7l\u00fc hale gelir. Cytoscape'in yaz\u0131l\u0131m \u00e7ekirde\u011fi, a\u011f\u0131n d\u00fczenlenmesi ve sorgulanmas\u0131, a\u011f\u0131n ifade profilleri, fenotipler ve di\u011fer molek\u00fcler durumlarla g\u00f6rsel entegrasyonu ve a\u011f\u0131n i\u015flevsel notasyon veritabanlar\u0131na ba\u011flant\u0131s\u0131 i\u00e7in temel i\u015flevselli\u011fi sa\u011flar. \u00c7ekirdek, basit bir eklenti mimarisi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla geni\u015fletilebilir, bu da ek hesaplama analizleri ve \u00f6zelliklerin h\u0131zl\u0131 geli\u015ftirilmesine olanak tan\u0131r. Birka\u00e7 Cytoscape eklentisi vaka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, gen ifadesi de\u011fi\u015fiklikleriyle ili\u015fkili etkile\u015fim yollar\u0131n\u0131 arayan bir arama, DNA hasar\u0131na kar\u015f\u0131 h\u00fccresel toparlanmaya dahil olan protein kompleksleri \u00fczerine bir \u00e7al\u0131\u015fma, Halobacterium i\u00e7in fiziksel\/fonksiyonel etkile\u015fim a\u011f\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131m\u0131 ve ayr\u0131nt\u0131l\u0131 stochastik\/kinetik gen d\u00fczenleyici modellerine bir aray\u00fcz i\u00e7erir."}
{"_id":"15590539","title":"Dual Regulation of miRNA Biogenesis Generates Target Specificity in Neurotrophin-Induced Protein Synthesis","text":"\u00c7eviri kontrol\u00fc, gen ifadesinde d\u00fczenlemenin temel bir kayna\u011f\u0131d\u0131r. Beyin t\u00fcretilmi\u015f n\u00f6rotrofik fakt\u00f6r (BDNF) taraf\u0131ndan tetiklenen protein sentezi, sinaptik i\u015flevdeki kal\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fikliklere kritik bir \u015fekilde katk\u0131da bulunur, ancak BDNF'nin sadece ifade edilen mRNA'lar\u0131n az\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 se\u00e7ici olarak etkiledi\u011fi nas\u0131l anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Rapor ediyoruz ki BDNF, Dicer'i h\u0131zla y\u00fckseltir, olgun miRNA seviyelerini art\u0131r\u0131r ve n\u00f6ronlarda RNA i\u015fleme cisimlerini tetikler. BDNF ayr\u0131ca h\u0131zla Lin28'i tetikler, Lin28 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen miRNA'lar\u0131n se\u00e7ici kayb\u0131na neden olur ve hedef mRNA'lar\u0131n \u00e7evirisini kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak art\u0131r\u0131r. Lin28 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen miRNA'lar i\u00e7in ba\u011flanma yerleri, bir transkriptin BDNF duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in gerekli ve yeterlidir. Lin28 eksikli\u011fi veya Lin28'e diren\u00e7li Let-7 \u00f6nc\u00fcl miRNA'n\u0131n ifadesi, BDNF'nin \u00e7eviri \u00f6zelle\u015ftirmesini ve BDNF'ye ba\u011fl\u0131 dendrit arborizasyonunu engeller. Verilerimiz, BDNF'nin d\u00fczenledi\u011fi \u00e7evirinin \u00f6zelle\u015fmesinin, genel olarak GW182 ile ili\u015fkili mRNA bask\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131ran ve belirli mRNA'lar\u0131n \u00e7evirisini se\u00e7ici olarak azaltan ve art\u0131ran, iki par\u00e7al\u0131 bir posttranskripsiyonel miRNA biyogenez kontrol\u00fc \u00fczerine dayand\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"15593561","title":"A Viral microRNA Cluster Strongly Potentiates the Transforming Properties of a Human Herpesvirus","text":"Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV), bir onkogenik insan herpesvir\u00fcs\u00fc, dinlenmi\u015f B lenfositlerinin enfeksiyonundan sonra h\u00fccre proliferasyonunu tetikler ve bu h\u00fccreler vir\u00fcs\u00fcn in vivo rezervuar\u0131d\u0131r. Vir\u00fcs\u00fcn latan proteinleri, kal\u0131c\u0131 B h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gereklidir, ancak bunlar\u0131n yeterli olup olmad\u0131klar\u0131 bilinmemektedir. Son zamanlarda, EBV'nin enfekte B h\u00fccrelerinde ve baz\u0131 EBV ili\u015fkili lenfomalarda ifade edilen mikroRNA'lar (miRNA'lar) kodlad\u0131\u011f\u0131 ke\u015ffedilmi\u015ftir. EBV miRNA'lar\u0131, BHRF1 geninin yan\u0131ndaki iki k\u00fcmeye veya viral BART transkriptlerinin i\u00e7erdi\u011fi intronlarda yer al\u0131r. BHRF1 miRNA k\u00fcmesinin rol\u00fcn\u00fc anlamak i\u00e7in, bu k\u00fcmenin t\u00fcm \u00fc\u00e7 \u00fcyesini (\u0394123) i\u00e7eren bir vir\u00fcs mutantu ve bir geri d\u00f6n\u00fc\u015f vir\u00fcs\u00fc in\u015fa ettik. Burada, \u0394123 EBV mutant\u0131n\u0131n B h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm kapasitesinin, vahsi tip veya geri d\u00f6n\u00fc\u015f vir\u00fcslerine g\u00f6re 20 kat daha az oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Enfekte edilen B h\u00fccreleri, \u0394123 vir\u00fcs\u00fcyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131klar\u0131nda daha yava\u015f b\u00fcy\u00fcd\u00fc ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc S faz\u0131na giren h\u00fccrelerin y\u00fczdesinde iki kat\u0131na kadar azalma g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, vahsi tiplerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek latan gen ifade seviyeleri ve latan protein \u00fcretimi sergilediler. Bu nedenle, BHRF1 miRNA'lar\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fck latan gen ifade seviyelerinde B h\u00fccre geni\u015flemesini h\u0131zland\u0131r\u0131r. Bu \u015fekilde, bu miRNA k\u00fcmesi ayn\u0131 anda vir\u00fcs rezervuar\u0131n\u0131n geni\u015flemesini ve viral antijen y\u00fck\u00fcn\u00fcn azalt\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flar, bu \u00f6zellikler enfekte konakta vir\u00fcs\u00fcn s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fini kolayla\u015ft\u0131rabilir. Bu nedenle, EBV'nin BHRF1 miRNA'lar\u0131, baz\u0131 EBV ili\u015fkili lenfomalar\u0131n tedavisinde yeni hedefler olarak hizmet edebilir."}
{"_id":"15600979","title":"EMSY overexpression disrupts the BRCA2\/RAD51 pathway in the DNA-damage response: implications for chromosomal instability\/recombination syndromes as checkpoint diseases","text":"EMSY, BRCA2 yolunu sporik meme\/yumurta kanseri ile ili\u015fkilendirir. BRCA2'nin N-terminal alan\u0131na ba\u011flanan bir n\u00fckleer protein kodlar, kromatin\/transkripsiyon d\u00fczenlemesiyle ili\u015fkili, ancak sporik olarak amplifiye\/a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011finde, EMSY seviyesinin artmas\u0131 BRCA2'nin transkripsiyon etkinle\u015ftirme potansiyelini bask\u0131lar ve kromozomal istikrars\u0131zl\u0131\u011fa neden olur, bu da kal\u0131tsal meme\/yumurta kanseri geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda BRCA2 mutasyonlar\u0131n\u0131n etkinli\u011fini taklit eder. Kromatin\/transkripsiyon d\u00fczenlemesi \u00f6tesinde, EMSY ayr\u0131ca DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131nda da bir rol oynayabilir, bu da DNA hasar\u0131\/onar\u0131m\u0131 sitelerinde lokalize olabilme yetene\u011fine dayanmaktad\u0131r. Bu, EMSY'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilmesinin de BRCA2'yi DNA hasar\u0131 \u00e7o\u011faltma\/kontrol noktas\u0131nda ve rekombinasyon\/onar\u0131m s\u00fcre\u00e7lerinde bask\u0131layabilece\u011fini ima eder, bu koordineli s\u00fcre\u00e7ler de etkile\u015fimli proteinlerine ihtiya\u00e7 duyar: PALB2, BRCA2'nin orta\u011f\u0131 ve lokaliz\u00f6r\u00fc; RPA, \u00e7o\u011faltma\/kontrol noktas\u0131 proteini A; ve RAD51, ayr\u0131lmaz rekombinasyon\/onar\u0131m enzimi. Burada, iyi karakterize edilmi\u015f bir rekombinasyon\/onar\u0131m deneme sistemi kullanarak, hafif bir EMSY seviyesi art\u0131\u015f\u0131n\u0131n bu iki s\u00fcreci ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak bask\u0131layabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. EMSY, RPA ve PALB2'nin hepsi ayn\u0131 BRCA2 b\u00f6lgesine ba\u011flan\u0131r, bu bulgular bir senaryoyu daha da destekler: (a) EMSY amplifikasyonu, en az\u0131ndan RPA ve PALB2'yi devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakarak, DNA hasar\u0131 ve \u00e7o\u011faltma\/transkripsiyon sitelerinde BRCA2\/RAD51 kompleksini devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakarak BRCA2 eksikli\u011fini taklit edebilir; ve (b) BRCA2\/RAD51, bu s\u00fcre\u00e7leri en az\u0131ndan EMSY, PALB2 ve RPA kullanarak koordine edebilir. Bu molek\u00fcler ayr\u0131nt\u0131lar\u0131 kapsaml\u0131 bir \u015fekilde tart\u0131\u015f\u0131yoruz, bu da h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi, hayatta kalma, \u00f6l\u00fcm ve insan hastal\u0131klar\u0131, \u00f6zellikle doku \u00f6zg\u00fcl\u00fc kansere yatk\u0131nl\u0131k i\u00e7in yeni bir rekombinasyon mekanizmas\u0131n\u0131n ima etti\u011fi sonu\u00e7lar\u0131 anlamam\u0131za yard\u0131mc\u0131 olur. Bu, hedefli tedavi ve \u00f6nleme hakk\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fcncelerimizi"}
{"_id":"15615957","title":"Original Article","text":"UNLABELLED Meyve ve sebze t\u00fcketimi, kanser ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k gibi kronik hastal\u0131klar\u0131n riskini ters orant\u0131l\u0131 olarak etkilemi\u015ftir ve bu faydal\u0131 etkiler \u00e7e\u015fitli koruyucu antioksidanlar, karotenoidler ve fiton\u00fctrientlere atfedilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kar\u0131\u015f\u0131k meyve ve sebze suyu konsantrelerinin (Juice Plus+R) takviyesinin serum antioksidan ve folat durumunu, plazma homocistein seviyelerini ve oksidatif stres ve DNA hasar\u0131 i\u015faret\u00e7ilerini belirlemekti. Japon kat\u0131l\u0131mc\u0131lar (n=60; ya\u015f 27,8; BMI 22,1) \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edildi ve cinsiyet, ya\u015f, BMI ve sigara i\u00e7me durumuna g\u00f6re 30'ar ki\u015filik 2 gruba rastgele ayr\u0131ld\u0131 (39 erkek, 22 sigara i\u00e7en; 21 kad\u0131n, 13 sigara i\u00e7en). Kat\u0131l\u0131mc\u0131lara, 28 g\u00fcn boyunca kaps\u00fcller halinde kar\u0131\u015f\u0131k meyve ve sebze suyu konsantreleri veya e\u015fde\u011fer plasebo verildi ve kan ve idrar \u00f6rnekleri, analitik testler i\u00e7in temel, 14. g\u00fcn ve 28. g\u00fcnde al\u0131nd\u0131. Plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, 28 g\u00fcnl\u00fck takviye, serum beta-karoten konsantrasyonunu %528 (p<0.0001) art\u0131rd\u0131, likopeni %80.2 (p<0.0005) ve alfa tokopherol\u00fc %39.5 (p<0.0001) art\u0131rd\u0131. Serum folat\u0131 %174.3 (p<0.0001) artt\u0131 ve plazma homocistein seviyelerinde %19.9 (p<0.03) azalma ile korelasyon g\u00f6sterdi. Temel de\u011ferlere k\u0131yasla, oksidatif stres \u00f6l\u00e7\u00fcmleri azald\u0131; serum lipit peroksitleri %10.5 (p<0.02) azald\u0131 ve idrar 8OHdG %21.1 (p<0.02) azald\u0131. Sadece sigara i\u00e7enlerin (n=17) verilerinin 28 g\u00fcn aktif takviye sonras\u0131 de\u011ferlendirilmesi, benzer de\u011fi\u015fiklikleri g\u00f6sterdi. SONU\u00c7: Beslenme de\u011fi\u015fikli\u011fi olmaks\u0131z\u0131n, meyve ve seb"}
{"_id":"15617300","title":"NCBI GEO: archive for functional genomics data sets\u2014update","text":"Gene Ekspresyon Veritaban\u0131 (GEO, http:\/\/www.ncbi.nlm.nih.gov\/geo\/) uluslararas\u0131 bir kamu deposudur ve ara\u015ft\u0131rma toplulu\u011fu taraf\u0131ndan sunulan y\u00fcksek verimlilikli mikroarray ve sonraki nesil dizileme fonksiyonel genomik veri k\u00fcmelerini bar\u0131nd\u0131r\u0131r. Kaynak, ham verilerin, i\u015flenmi\u015f verilerin ve meta verilerin ar\u015fivlenmesini, dizinlenmesini, \u00e7apraz ba\u011flant\u0131lanmas\u0131n\u0131 ve aranmas\u0131n\u0131 destekler. T\u00fcm veriler \u00e7e\u015fitli formatlarda \u00fccretsiz olarak indirilebilir. GEO ayr\u0131ca kullan\u0131c\u0131lar\u0131n sorgulama, analiz ve g\u00f6rselle\u015ftirme yapmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in birka\u00e7 web tabanl\u0131 ara\u00e7 ve strateji sunar. Bu makale, GEO2R'nin piyasaya s\u00fcr\u00fclmesini de i\u00e7eren mevcut durumu ve veritaban\u0131ndaki son geli\u015fmeleri raporlamaktad\u0131r; bu, R tabanl\u0131 bir web uygulamas\u0131d\u0131r ve kullan\u0131c\u0131lar\u0131n GEO verilerini analiz etmesine yard\u0131mc\u0131 olur."}
{"_id":"15617866","title":"Viral Paratransgenesis in the Malaria Vector Anopheles gambiae","text":"Paratransjeniz, b\u00f6cek simbiyotik mikroorganizmalar\u0131n\u0131n genetik manip\u00fclasyonu, s\u0131tma gibi vekt\u00f6rle ta\u015f\u0131nan hastal\u0131klar\u0131n kontrol\u00fcnde potansiyel bir y\u00f6ntem olarak de\u011ferlendirilmektedir. Paratransjenik s\u0131tma kontrol\u00fcn\u00fcn uygulanabilirli\u011fi, ana vekt\u00f6r Anopheles gambiae i\u00e7in uygun simbiyotik mikroorganizma adaylar\u0131n\u0131n eksikli\u011fi nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. Di\u011fer sistemlerde, denson\u00fckleoz vir\u00fcsleri (DNVs), viral paratransjeniz i\u00e7in \u00e7ekici ajanlar \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00f6nemli vekt\u00f6r b\u00f6cekleri enfekte edebilir, genetik manip\u00fclasyona tabi tutulabilir ve sonraki nesillere aktar\u0131labilirler. Bununla birlikte, An. gambiae'nin DNV yay\u0131l\u0131m\u0131na diren\u00e7li oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. \u0130lk bilinen DNV'yi (AgDNV) ke\u015ffettik, klonlad\u0131k ve karakterize ettik, bu vir\u00fcs An. gambiae'de enfeksiyon ve yay\u0131l\u0131m yapabilir. Esnek bir AgDNV tabanl\u0131 ifade vekt\u00f6r\u00fc geli\u015ftirdik, bu vekt\u00f6r herhangi bir ilgin\u00e7 genin An. gambiae'de ifade edilmesini sa\u011flamak i\u00e7in iki plasmid yard\u0131mc\u0131-transd\u00fcser sistemi kullan\u0131r. Viral paratransjeniz stratejisinin kan\u0131t\u0131 olarak, bu sistemi An. gambiae sivri sineklerinde exojen bir genin (art\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ye\u015fil floresan protein; EGFP) transd\u00fcksiyonu i\u00e7in kulland\u0131k. Do\u011fal tip ve EGFP \u00fcreten AgDNV viriyonlar\u0131, An. gambiae larvalar\u0131na \u00e7ok bula\u015f\u0131c\u0131yd\u0131, epidemiolojik olarak \u00f6nemli yeti\u015fkin dokulara, \u00f6rne\u011fin mide, ya\u011f dokusu ve yumurtal\u0131klara yay\u0131ld\u0131 ve sonraki sinek nesillerine aktar\u0131ld\u0131. Bu kan\u0131t-ilke verileri, AgDNV'nin Anopheles sineklerinde anti-Plasmodium peptitleri veya b\u00f6cek-\u00f6zg\u00fc toksinler transd\u00fcksiyonu i\u00e7in bir paratransjenik s\u0131tma kontrol stratejisinin par\u00e7as\u0131 olarak kullan\u0131labilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. AgDNV ayn\u0131 zamanda An. gambiae'de ge\u00e7ici gen ifadesi veya RNAi i\u00e7in etkili ve kullan\u0131m\u0131 kolay bir laboratuvar arac\u0131 olarak da \u00e7ok de\u011ferli olacakt\u0131r."}
{"_id":"15635366","title":"The polycomb group protein L3mbtl2 assembles an atypical PRC1-family complex that is essential in pluripotent stem cells and early development.","text":"L3mbtl2, transkripsiyonel bask\u0131lama ve kromatin s\u0131k\u0131\u015fmas\u0131 ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir ancak biyolojik i\u015flevi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, L3mbtl2'nin bozulmas\u0131n\u0131n embriyofetik \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7land\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve gastr\u00fclasyonun ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu, L3mbtl2(-\/-) embriyofetik k\u00f6k h\u00fccrelerin (ES h\u00fccreleri) bozulmu\u015f proliferasyonu ve anormal farkl\u0131la\u015fmas\u0131yla ili\u015fkilidir. L3mbtl2, G9A, Hdac1 ve Ring1b i\u00e7eren bir Polycomb Bask\u0131lay\u0131c\u0131 Kompleks 1 (PRC1)-ili\u015fkili kompleksi kullanarak genleri d\u00fczenler, bu da daha \u00f6nce tan\u0131mlanan E2F6 kompleksiyle benzerlik g\u00f6sterir. Hedef genlerde L3mbtl2'nin varl\u0131\u011f\u0131, H3K9 dimetilasyonu, d\u00fc\u015f\u00fck histon asetilasyonu ve H2AK119 ubikuitinasyonuyla ili\u015fkilidir, ancak sonuncusu ne L3mbtl2'ye ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ne de bask\u0131lamay\u0131 yeterlidir. Genom \u00e7ap\u0131nda \u00e7al\u0131\u015fmalar, L3mbtl2'ye ba\u011fl\u0131 kompleksin \u00f6ncelikle klasik PRC1 ve PRC2 taraf\u0131ndan ba\u011flanmayan genleri d\u00fczenledi\u011fini ortaya koydu. Bununla birlikte, baz\u0131 geli\u015fim d\u00fczenleyicileri, t\u00fcm \u00fc\u00e7 kompleksin birle\u015ftirilmi\u015f etkinli\u011fiyle bast\u0131r\u0131l\u0131r. Birlikte, ES h\u00fccreleri ve erken geli\u015fimde bir atipik PRC1 ailesi kompleksinin y\u00fcksek derecede se\u00e7ici ve hayati bir rol\u00fcn\u00fc ortaya \u00e7\u0131kard\u0131k."}
{"_id":"15648443","title":"Long-term effect of aspirin on cancer risk in carriers of hereditary colorectal cancer: an analysis from the CAPP2 randomised controlled trial","text":"\n## Arka Plan\nG\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, d\u00fczenli aspirin t\u00fcketicilerinde kolon ve rektum kanseri riskinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyor. Rastgele kontroll\u00fc denemeler, adenom riskinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi ancak hi\u00e7biri kolon ve rektum kanseri \u00f6nlemini birincil sonu\u00e7 olarak kullanmad\u0131. CAPP2 deneyi, Lynch sendromunun ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131nda aspirin ve diren\u00e7li ni\u015fastan\u0131n antineoplastik etkilerini ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131; \u015fimdi de kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n rastgele atanan aspirin veya plaseboya uzun vadeli takiplerini rapor ediyoruz.\n\n## Y\u00f6ntemler\nCAPP2 rastgele deneyi, Lynch sendromunun ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131, 600 mg aspirin veya aspirin plaseboya veya 30 g diren\u00e7li ni\u015fastaya veya ni\u015fasta plaseboya, en fazla 4 y\u0131l boyunca rastgele atad\u0131. Rastgele atama, 16'l\u0131k bloklarda yap\u0131ld\u0131 ve tek ajan rastgele atama ve geni\u015fletilmi\u015f postintervensiyon \u00e7ift k\u00f6r takip i\u00e7in imkan sa\u011flad\u0131; kat\u0131l\u0131mc\u0131lar ve ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar tedavi atamas\u0131ndan habersizdi. Birincil sonu\u00e7, kolon ve rektum kanseri geli\u015fimiydi. Niyet-tiyati ve protokol analizleri yap\u0131ld\u0131. Bu deneme, ISRCTN59521990 ile kaydedildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n861 kat\u0131l\u0131mc\u0131, aspirin veya aspirin plaseboya rastgele atand\u0131. Ortalama 55,7 ayl\u0131k takipte, 48 kat\u0131l\u0131mc\u0131da 53 primer kolon ve rektum kanseri geli\u015fti (aspirin atanan 18'den 427'ye, aspirin plaseboya atanan 30'dan 434'e). Niyet-tiyati analizi, ilk kolon ve rektum kanseri geli\u015fimi i\u00e7in zaman oran\u0131na (HR) 0,63 (95% CI 0,35-1,13, p=0,12) i\u015faret etti. \u00c7oklu primer olaylara dikkat eden Poisson regresyonu, inceme oran\u0131 oran\u0131na (IRR) 0,56 (95% CI 0,32-0,99, p=0,05) i\u015faret etti. 2 y\u0131l m\u00fcdahale tamamlam\u0131\u015f kat\u0131l\u0131mc\u0131lar i\u00e7in (258 aspirin, 250 aspirin plaseboya), protokol analizi, HR"}
{"_id":"15655418","title":"Drosophila CPEB Orb2A Mediates Memory Independent of Its RNA-Binding Domain","text":"Uzun s\u00fcreli bellek ve sinaptik plastiklik, etkinle\u015ftirilmi\u015f sinapslarda yeni proteinlerin sentezlenmesini gerektirdi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. CPEB (ku\u015fak RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler) ailesine ait Drosophila Orb2 dahil olmak \u00fczere bu s\u00fcre\u00e7te rol oynayan molek\u00fcller tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Ancak bu molek\u00fcllerin bellek olu\u015fumunu nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fi konusunda tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Gen hedefleme ve spesifik transgenik teknikleri kullanarak, uzun s\u00fcreli bellek olu\u015fumunda rol oynayan endojen orb2 genini \u00f6zel olarak de\u011fi\u015ftirdik. G\u00f6steriyoruz ki Orb2A ve Orb2B izolar, her ikisi de hayati olmas\u0131na ra\u011fmen, bellek olu\u015fumunda farkl\u0131 i\u015flevlere sahiptir. Bu iki izolar, glutamin zengin ve RNA ba\u011flama alanlar\u0131na sahip ortak \u00f6zelliklere sahiptir, ancak Orb2A yaln\u0131zca ilkini ve Orb2B ise ikincisini gerektirir. Ayr\u0131ca, Orb2A'n\u0131n Orb2 komplekslerini, hem glutamin zengin b\u00f6lgesine hem de n\u00f6ral aktiviteye ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u00d6neriyoruz ki Orb2B, belirli mRNA'lar\u0131n ta\u015f\u0131nmas\u0131 ve\/veya \u00e7evirisini d\u00fczenleyen geleneksel bir CPEB olarak hareket ederken, Orb2A, bellek s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fi i\u00e7in hayati olan istikrarl\u0131 Orb2 kompleksleri olu\u015fturmak i\u00e7in al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir \u015fekilde hareket eder."}
{"_id":"15657779","title":"Functional hemichannels in astrocytes: a novel mechanism of glutamate release.","text":"Beynin ifade ve olas\u0131 i\u015flevleri hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinir. Yeni kan\u0131tlar, gap junction hemichannel'lar\u0131n astrositlerde tek ba\u015f\u0131na i\u015flevsel kanallar olarak hareket edebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. \u0130mmunohistokimya, boya al\u0131m\u0131 ve HPLC \u00f6l\u00e7\u00fcmleri ile, in vitro astrositlerde i\u015flevsel hemichannel'lar oldu\u011funu ve gl\u00fctamat ve aspartat\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde at\u0131lmas\u0131na arac\u0131l\u0131k edebilece\u011fini g\u00f6sterdik. Hemichannel'lar\u0131n i\u015flevselli\u011fi, nominal divalent kation-siz \u00e7\u00f6zeltide (DCFS) astrositlere d\u0131\u015fardan lucifer sar\u0131 (LY) ge\u00e7i\u015fi ile ve bu ge\u00e7i\u015fin gap junction engelleyici ajanlarla engellenebilmesiyle onayland\u0131. DCFS'te gl\u00fctamat\/aspartat sal\u0131n\u0131m\u0131 (veya LY y\u00fcklenmesi) \u00e7oklu kationlar (Ca2+, Ba2+, Sr2+, Mg2+ ve La3+) ve gap junction engelleyici ajanlar (carbenoxolone, oktanol, heptanol, flufenamik asit ve 18\u03b1-glycyrrhetinic asit) taraf\u0131ndan engellendi ve bu engellerin gap junctionlar aras\u0131 ileti\u015fimi engelleme afiniteleriyle yak\u0131ndan uyumlu oldu\u011fu bildirildi. Hemichannel'lar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla gl\u00fctamat at\u0131l\u0131m\u0131, gl\u00fctamat al\u0131m\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde azalmas\u0131yla da e\u015flik etti. Bununla birlikte, DCFS'te gl\u00fctamat sal\u0131n\u0131m\u0131, gl\u00fctamat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n tersine \u00e7evrilmesiyle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde medyasyon edilmedi: sal\u0131n\u0131m doyurulamad\u0131 ve gl\u00fctamat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 engelleyicileriyle engellenmedi. Kontrol deneyleri DCFS'te gl\u00fctamat sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 hacim duyarl\u0131 anion kanallar\u0131ndan, P2X7 purinik resept\u00f6r porlar\u0131ndan veya genel purinik resept\u00f6r aktivitesinden ay\u0131rd\u0131. \u0130\u00e7sel Ca2+ mobilizasyonunu BAPTA-AM veya thapsigargin ile engellemek gl\u00fctamat sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 DCFS'te inhibe etmedi. Divalent kationlar\u0131n \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 da, akut olarak izole edilmi\u015f optik sinir gibi b\u00fct\u00fcn merkezi sinir sistemi beyaz maddeden gl\u00fctamat sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 tetikledi ve bu sal\u0131n\u0131m carbenoxolone ile engellendi, bu da yerinde hemichannel'lar\u0131n var oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, astrosit hemichannel'lar\u0131n\u0131n merkezi sinir"}
{"_id":"15659108","title":"Human Rad52 binds and wraps single-stranded DNA and mediates annealing via two hRad52\u2013ssDNA complexes","text":"Rad52, DNA'n\u0131n tamamlay\u0131c\u0131 ipliklerini, replikasyon proteini A (RPA) taraf\u0131ndan ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda, ayr\u0131k onar\u0131m yollar\u0131nda erimeyi te\u015fvik eder. Burada, insan Rad52 (hRad52) ile ssDNA-hRPA komplekslerinin etkile\u015fimi ve erimeyi nas\u0131l kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, DNA alt yap\u0131lar\u0131nda bir floresan rezonans enerjisi transferi (FRET) kulland\u0131k. \u0130nsan Rad52, d\u00fc\u015f\u00fck hRad52 konsantrasyonlar\u0131nda ssDNA'y\u0131 protein halkas\u0131n\u0131n \u00e7evresine sararak veya daha y\u00fcksek protein konsantrasyonlar\u0131nda ssDNA'y\u0131 \u00e7oklu hRad52 halkalar\u0131 aras\u0131nda uzatarak ssDNA veya ssDNA-hRPA kompleksiyle ba\u011fland\u0131. hRad52 taraf\u0131ndan erime en verimli \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fti\u011finde, her tamamlay\u0131c\u0131 DNA ipli\u011fi veya her ssDNA-hRPA kompleksi hRad52 taraf\u0131ndan sar\u0131lm\u0131\u015f yap\u0131ya sahip olarak, homoloji tarama ve erime iki hRad52-ssDNA kompleksi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fiyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Normal proteine kar\u015f\u0131t olarak, hRad52(RQK\/AAA) ve hRad52(1-212) mutlar\u0131, hRPA proteini ba\u011flama yetene\u011fi bozuk olan ve hRPA taraf\u0131ndan medyada edilen \u00e7ift istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131 koyamayan, ssDNA'ya ve hRPA i\u00e7in rekabet etti, bu da hRad52-hRPA etkile\u015fimlerinin DNA erimesini verimli bir \u015fekilde te\u015fvik etmenin \u00f6nemini vurguluyor."}
{"_id":"15663829","title":"Mendelian Randomization Study of B-Type Natriuretic Peptide and Type 2 Diabetes: Evidence of Causal Association from Population Studies","text":"\n## Arka Plan\nGenetik ve epidemiyolojik kan\u0131tlar, B-tipi natri\u00fcretik peptid (BNP) kan seviyelerinin tip 2 diyabet (T2D) riski ile ters orant\u0131l\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir, ancak T2D'ye y\u00f6nelik BNP'nin \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc ili\u015fkisi belirsizdir ve bu ili\u015fkinin herhangi bir kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011fa sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131 net de\u011fildir.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nT2D'ye giri\u015f riski ile ili\u015fkili N-terminal pro-BNP (NT-pro-BNP) kan seviyelerini analiz etmek i\u00e7in bir vaka-kohejt \u00e7al\u0131\u015fma y\u00fcr\u00fctt\u00fck ve T2D vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda rs198389 adl\u0131 BNP gen lokusundaki varyant\u0131 genotiplendik. Mevcut verilerle bir meta-analizde 11 vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 birle\u015ftirdik. Mendelian rastgelele\u015ftirme yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, rs198389'un T2D'ye y\u00f6nelik g\u00f6zlemlenen ili\u015fkisini, NT-pro-BNP seviyesi ile T2D aras\u0131ndaki ili\u015fkilerden ve rs198389'un C aleli aras\u0131ndaki NT-pro-BNP fark\u0131ndan beklenen ili\u015fkiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zdaki vaka-kohejt \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, T2D ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k i\u00e7in temelde sa\u011fl\u0131kl\u0131 olan kat\u0131l\u0131mc\u0131larda, ya\u015f, cinsiyet, v\u00fccut kitle indeksi, sistolik kan bas\u0131nc\u0131, sigara i\u00e7me, T2D aile \u00f6yk\u00fcs\u00fc, hipertansiyon \u00f6yk\u00fcs\u00fc ve trigliserid, y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol ve d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol seviyeleri gibi de\u011fi\u015fkenlere ayarlanan bir analizde, log d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc NT-pro-BNP seviyelerinin bir standart sapma (SD) art\u0131\u015f\u0131 ile T2D'ye giri\u015f riski %21 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %3-36) azald\u0131. Vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda g\u00f6zlemlenen rs198389 ile T2D aras\u0131ndaki ili\u015fki (C aleli ba\u015f\u0131na oranl\u0131 risk 0.94, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.91-0.97) beklenen ili\u015fkiye (0.96, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.93-0.98) benziyordu. Bu, bir meta-analizde \u00e7al\u0131\u015fmam"}
{"_id":"15669393","title":"brain organization","text":"Ge\u00e7ici \u00f6strojen resept\u00f6rleri (ER) aktivitesinin, geli\u015fen beyin \u00fczerinde s\u0131n\u0131rl\u0131 perinatal \"pencerede\" meydana gelmesi, di\u015fi sinirsel kontrol\u00fcn \u00fcreme fonksiyonu ve cinsel davran\u0131\u015f \u00fczerindeki defeminizasyonun temel mekanizmas\u0131 olarak kabul edilir. Beyin \u00fczerinde \u00fcreme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc ve cinsel davran\u0131\u015f\u0131 d\u00fczenleyen iki ana ER izoforu, alfa ve beta, mevcuttur. Y\u00fcksek se\u00e7icilikte ER agonistleri kullanarak, bu \u00e7al\u0131\u015fma ilk kez bireysel ER izoforlar\u0131n\u0131n \u00f6strojen ba\u011f\u0131ml\u0131 defeminizasyon s\u00fcrecine farkl\u0131 katk\u0131lar\u0131n\u0131 kan\u0131tlamaktad\u0131r. Di\u015fi farelerde neonatal ERalfa aktivitesi, yeti\u015fkinlikte d\u00f6ng\u00fcsel \u00fcreme aktivitesinin ve cinsel davran\u0131\u015f\u0131n ortadan kalkmas\u0131na neden oldu. Bu etkiler, anteroventral periventrik\u00fcler (AVPV) ve cinsel olarak dimorfik preoptik alan (SDN-POA) morfolojisinde erkeksi de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilidir, ayr\u0131ca \u00f6strojenle ind\u00fcklenen cinsel alaka durumuna diren\u00e7le de ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. ERbeta se\u00e7ici bir agonist'e maruz kalmak, kal\u0131c\u0131 estrus ve g\u00fc\u00e7l\u00fc defeminizasyon etkisine neden oldu. Ancak, neonatal ERbeta aktivitesi, di\u015fi cinsel davran\u0131\u015f, estrojenlere duyarl\u0131l\u0131k ve davran\u0131\u015fla ilgili SDN-POA'n\u0131n morfometrik \u00f6zelliklerini de\u011fi\u015ftirmemektedir. Bu nedenle, birka\u00e7 beyin b\u00f6lgesinde di\u015fi \u00fcreme fonksiyonunu kontrol ederken birlikte mevcut olsalar da, ER izoforlar\u0131, n\u00f6ral beyin organizasyonunun neonatal cinsiyet spesifik a\u015famas\u0131ndaki farkl\u0131 ve muhtemelen sinergik olmayan kimyasal sinyalleri iletir."}
{"_id":"15670968","title":"Thresholds for the cost\u2013effectiveness of interventions: alternative approaches","text":"Bir\u00e7ok \u00fclke, D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc'n\u00fcn (WHO) Se\u00e7ilen Maliyet-Etkinlikli M\u00fcdahaleler Projesi (WHO-CHOICE) taraf\u0131ndan \u00f6nerilen maliyet-etkinlik e\u015fiklerini sa\u011fl\u0131k m\u00fcdahalelerinin de\u011ferlendirilmesinde kullan\u0131r. Bu proje, maliyet-etkinlik e\u015fiklerini, bir m\u00fcdahalenin engelli ayarlanm\u0131\u015f ya\u015fam y\u0131l\u0131 (DALY) azalt\u0131lmas\u0131 i\u00e7in maliyetin, \u00fclkenin y\u0131ll\u0131k gayri safi yurt i\u00e7i has\u0131las\u0131 (GSY\u0130H) ba\u015f\u0131na \u00fc\u00e7 kat\u0131ndan daha az olarak tan\u0131mlar. Y\u00fcksek maliyet-etkinlikli m\u00fcdahaleler, y\u0131ll\u0131k GSY\u0130H ba\u015f\u0131na bir kez DALY azalt\u0131lmas\u0131 e\u015fi\u011fini kar\u015f\u0131layan m\u00fcdahaleler olarak tan\u0131mlan\u0131r. Bu e\u015fiklere dayanman\u0131n, maliyet-etkinlik analizlerinin de\u011ferini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu analizlerin kamu sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 alan\u0131ndaki \u00e7o\u011fu karar alma s\u00fcrecinde yararl\u0131 olmaktan \u00e7ok daha kaba hale getirdi\u011fini savunuyoruz. Bu e\u015fiklerin teorik olarak \u00e7ok az dayana\u011f\u0131 vard\u0131r, yerel olarak uygulanabilir m\u00fcdahalelerin g\u00f6receli de\u011ferlerinin s\u0131ralanmas\u0131 gibi zorlu ancak gerekli tart\u0131\u015fmalardan ka\u00e7\u0131n\u0131r ve ger\u00e7ekten uygun maliyetli olup olmad\u0131klar\u0131na dair herhangi bir de\u011ferlendirme yapmaz. WHO-CHOICE e\u015fikleri, maliyet-etkinlik i\u00e7in bu kadar d\u00fc\u015f\u00fck bir standart belirler ki, \u00e7ok az say\u0131da etkinli\u011fi kan\u0131tlanm\u0131\u015f m\u00fcdahale d\u0131\u015flanabilir. Bu e\u015fiklerin, karar al\u0131c\u0131lar\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 takaslar\u0131 de\u011ferlendirmede \u00e7ok az de\u011feri vard\u0131r. Maliyet-etkinlik kriterlerini sa\u011fl\u0131k kaynaklar\u0131n\u0131n tahsisi se\u00e7imlerine uygulamak i\u00e7in alternatif yakla\u015f\u0131mlar sunuyoruz."}
{"_id":"15678772","title":"Effect of low doses of ionising radiation in infancy on cognitive function in adulthood: Swedish population based cohort study.","text":"\nHEDEF: D\u00fc\u015f\u00fck dozlarda iyonize radyasyonun bebeklik d\u00f6nemindeki maruz kal\u0131m\u0131n\u0131n yeti\u015fkinlikteki bili\u015fsel i\u015flevi etkiledi\u011fini belirlemek.\n\nY\u00d6NTEM: N\u00fcfusa dayal\u0131 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\nYER: \u0130sve\u00e7.\n\nKATILIMCI: 1930-59 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda deri hemangiomas\u0131 i\u00e7in radyasyon tedavisi g\u00f6ren 3094 erkek \u00e7ocuk.\n\nANA \u00c7IKAR MAKANLAR: Beynin \u00f6n ve arka k\u0131s\u0131mlar\u0131na verilen radyasyon dozu ve 18 veya 19 ya\u015flar\u0131nda bili\u015fsel testlere (\u00f6\u011frenme yetene\u011fi, mant\u0131ksal ak\u0131l y\u00fcr\u00fctme, mekansal tan\u0131ma) dayal\u0131 entelekt\u00fcel kapasite ile radyasyon dozu aras\u0131ndaki ili\u015fki ve lise kat\u0131l\u0131m\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: Hem \u00f6n hem de arka beyin k\u0131s\u0131mlar\u0131na verilen radyasyon dozu artt\u0131k\u00e7a, lise kat\u0131l\u0131m\u0131 oran\u0131 yakla\u015f\u0131k %32 olan radyasyona maruz kalmayan \u00e7ocuklarda %17'ye kadar d\u00fc\u015ft\u00fc. \u00d6n doz i\u00e7in \u00e7oklu olas\u0131l\u0131k oran\u0131 0.47 (0.26-0.85, P e\u011filimi 0.0003) ve arka doz i\u00e7in 0.59 (0.23-1.47, 0.0005) idi. \u00d6\u011frenme yetene\u011fi ve mant\u0131ksal ak\u0131l y\u00fcr\u00fctme testleri i\u00e7in \u00fc\u00e7 bili\u015fsel testte de olumsuz bir doz-yan\u0131t ili\u015fkisi g\u00f6zlendi, ancak mekansal tan\u0131ma testi i\u00e7in b\u00f6yle bir ili\u015fki g\u00f6zlemlenmedi.\n\nSONU\u00c7: Bebeklik d\u00f6nemindeki beyinlere verilen d\u00fc\u015f\u00fck doz iyonize radyasyon, yeti\u015fkinlikteki bili\u015fsel yetenekleri etkiler."}
{"_id":"15685921","title":"Differential effects of charybdotoxin on the activity of retinal ganglion cells in the dark- and light-adapted mouse retina","text":"Retina ganglion h\u00fccrelerinden (RGC) fare retinas\u0131nda patch-clamp kay\u0131tlar\u0131 yap\u0131ld\u0131. Karanl\u0131k adaptasyonda, BK(Ca) kanallar\u0131n\u0131n engellenmesi, kendili\u011finden uyar\u0131c\u0131 postsinaptik ak\u0131mlar (EPSC) ve \u0131\u015f\u0131kla tetiklenen On-EPSC'leri art\u0131r\u0131rken, \u0131\u015f\u0131kla tetiklenen inhibe edici postsinaptik ak\u0131mlar (IPSC) azald\u0131. Ancak, \u0131\u015f\u0131k adaptasyonunda, \u0131\u015f\u0131kla tetiklenen On-EPSC'ler, kendili\u011finden IPSC'ler ve \u0131\u015f\u0131kla tetiklenen On- ve Off-IPSC'ler azald\u0131. BK(Ca) kanallar\u0131n\u0131n engellenmesi, RGC'lerin \u00e7\u0131kt\u0131lar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015ftirdi, \u0131\u015f\u0131kla tetiklenen yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bir patlama deseni haline getirdi ve \u0131\u015f\u0131kla tetiklenen membran potansiyellerinin depolarizasyonunu art\u0131rd\u0131, ancak \u0131\u015f\u0131kla tetiklenen yan\u0131tlar\u0131n zirve ate\u015fleme oranlar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015ftirmedi."}
{"_id":"15692098","title":"Hutchinson-Gilford progeria syndrome: review of the phenotype","text":"Hutchinson-Gilford Progeria Sendromu (HGPS), nadir ancak iyi bilinen bir durumdur, a\u015f\u0131r\u0131 k\u0131sa boy, d\u00fc\u015f\u00fck v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, erken sa\u00e7 d\u00f6k\u00fclmesi, lipodistrofi, sklerodermi, eklem hareketinin azalmas\u0131, osteoliz ve ya\u015fl\u0131 ki\u015filere benzeyen y\u00fcz \u00f6zellikleri ile karakterizedir. Kardiyovask\u00fcler bozulma erken \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7lan\u0131r. Bili\u015fsel geli\u015fim normaldir. 10 kendi vakalar\u0131m\u0131z ve literat\u00fcrden 132 vaka hakk\u0131nda veriler sunulmu\u015ftur. Son y\u00fczy\u0131lda Hollanda'da 1:4.000.000'lik bir vaka s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Cinsiyet oran\u0131 1,2:1'dir. Ana ilk semptomlar b\u00fcy\u00fcme (55%), sa\u00e7 d\u00f6k\u00fclmesi (40%), cilt problemleri (28%) ve lipodistrofi (20%) idi. Ortalama tan\u0131 ya\u015f\u0131 2,9 y\u0131ld\u0131r. A\u011f\u0131rl\u0131k b\u00fcy\u00fcmesi boy b\u00fcy\u00fcmesinden daha fazla bozulmu\u015ftur ve b\u00fcy\u00fcme gecikmesi zaten prenatal d\u00f6nemde ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131r. 13 ya\u015f sonras\u0131 ortalama boy 109,0 cm, ortalama a\u011f\u0131rl\u0131k 14,5 kg'd\u0131r. Osteoliz yayg\u0131n olsa da ifadesi s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r, sadece viscerokraniyumda g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Lipodistrofi genelle\u015fmi\u015ftir, sadece intraabdominal ya\u011f depolar\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. Kardiyovask\u00fcler problemler ya\u015fa ve do\u011fas\u0131na g\u00f6re son derece de\u011fi\u015fkendir. \u0130nme ve koroner disfonksiyon en s\u0131k g\u00f6r\u00fclenlerdir. Koronerler ve aoradaki patolojik bulgular bazen ya\u015fl\u0131 ki\u015filere benzese de, \u00e7ok daha s\u0131n\u0131rl\u0131 olabilirler. D\u00fczensiz kas h\u00fccrelerinin kayb\u0131 en \u00f6nemli bulgu gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Ortalama \u00f6l\u00fcm ya\u015f\u0131 12,6 y\u0131ld\u0131r. Hastalar klasik HGPS'ye sahip olanlar ve (neredeyse) t\u00fcm vakalar kendili\u011finden mutasyonlar olan spontan mutasyonlar ile temsil edilen otozomal bask\u0131n kal\u0131t\u0131m deseni izleyenler ve klasik progeriadan farkl\u0131 olmayanlar olmak \u00fczere ikiye ayr\u0131labilir. Klasik HGPS'te b\u00fcy\u00fcme daha az gecikmi\u015f olabilir, sa\u00e7 derisi daha uzun s\u00fcre mevcut olabilir, lipodistrofi daha yava\u015f ilerleyebilir, osteoliz y\u00fcz hari\u00e7 daha belirgin olabilir ve yeti\u015fkinli\u011fe kadar hayatta kalmalar\u0131 nadir de\u011fildir. Klasik olmayan progeriadaki kal\u0131t\u0131m deseni muhtemelen otozomal resesiftir. H"}
{"_id":"15707049","title":"Identification of an autoantigen demonstrates a link between interstitial lung disease and a defect in central tolerance.","text":"Interstisyal akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (ILD), sistemik otoimm\u00fcnitenin yayg\u0131n bir d\u0131\u015favurumu olup akci\u011ferlerde ilerleyici iltihaplanma veya skar olu\u015fumunu karakterize eder. Bu komplikasyonlar\u0131 geli\u015ftiren hastalarda, gaz de\u011fi\u015fimi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bozulabilir ve bu da hipoksi, akci\u011fer hipertansiyonu ve hatta \u00f6l\u00fcme yol a\u00e7abilir. Ne yaz\u0131k ki, bu hastal\u0131klar\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, dahil spesifik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tolerans\u0131 kusurlar\u0131n\u0131n rol\u00fc. Ba\u015fka bir \u00f6nemli soru, akci\u011fer parankimine y\u00f6nelik otoimm\u00fcn yan\u0131tlar\u0131n, izole idiopatik formlar da dahil olmak \u00fczere ILD patogenezindeki kritik \u00f6nemi olup olmad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki, merkezi tolerans\u0131n belirli bir kusuru, otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici gen (Aire) mutasyonlar\u0131 taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131r ve bu da vomeromodulin adl\u0131 bir akci\u011fer antijene kar\u015f\u0131 otoaktif T h\u00fccre yan\u0131t\u0131n\u0131n geli\u015fmesine yol a\u00e7ar ve ILD'nin geli\u015fmesine yol a\u00e7ar. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, Aire eksikli\u011fi olan bir insan hastas\u0131 ve fare, benzer akci\u011fer patolojisi geli\u015ftirir, bu da AIRE-eksik otoimm\u00fcnite modelinin, ILD patogenezinin temel mekanizmalar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in uygun bir \u00e7eviri sistemi oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"15716328","title":"In vivo role of ER-associated peptidase activity in tailoring peptides for presentation by MHC class Ia and class Ib molecules","text":"Endoplazmik retikulum (ER)-ili\u015fkili aminopeptidaz (ERAP)1, ana histokompatibilite kompleksi (MHC) s\u0131n\u0131f I molek\u00fclleri taraf\u0131ndan sunulan peptitlerin son proteolitik i\u015flenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair ipu\u00e7lar\u0131 verilmi\u015ftir. ERAP1'in in vivo rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek i\u00e7in, ERAP1-eksik fareler olu\u015fturduk. Bu hayvanlarda H-2Kb ve H-2Db s\u0131n\u0131f Ia molek\u00fcllerinin ve Qa-2 s\u0131n\u0131f Ib molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn h\u00fccre y\u00fczeyindeki ifadesi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131ld\u0131. Mutant h\u00fccreler, Kb-, Db- veya Qa-1b taraf\u0131ndan k\u0131s\u0131tl\u0131 CD8+ sitotoksik T h\u00fccrelerine birka\u00e7 kendi ve yabanc\u0131 antijenin sunumunda azalt\u0131lm\u0131\u015f kapasiteye sahipti, ancak baz\u0131 antijenlerin sunumu etkilenmedi veya \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131ld\u0131. Bu bulgulara dayanarak, MHC s\u0131n\u0131f Ia ve s\u0131n\u0131f Ib molek\u00fclleri taraf\u0131ndan sunulan antijenlere kar\u015f\u0131 CD8+ T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bozan fareler olu\u015fturuldu. Bu bulgular, ER ili\u015fkili peptidaz aktivitesinin, MHC s\u0131n\u0131f Ia ve s\u0131n\u0131f Ib molek\u00fclleri taraf\u0131ndan sunulan peptitlerin \u015fekillendirilmesinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"15721252","title":"PD 0332991, a selective cyclin D kinase 4\/6 inhibitor, preferentially inhibits proliferation of luminal estrogen receptor-positive human breast cancer cell lines in vitro","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e H\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenleyicilerindeki de\u011fi\u015fiklikler, meme kanseri de dahil olmak \u00fczere insan malignanlar\u0131nda rol oynam\u0131\u015ft\u0131r. PD 0332991, d\u00fc\u015f\u00fck nanomolar aral\u0131kta retinoblastoma (Rb) fosforilasyonunu engelleyebilen, y\u00fcksek se\u00e7icilikte ve a\u011f\u0131zdan al\u0131nabilen bir siklin D kinazlar\u0131 (CDK) 4 ve CDK6 inhibit\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Yan\u0131t tahmin eden fakt\u00f6rleri belirlemek i\u00e7in, molek\u00fcler olarak karakterize edilmi\u015f insan meme kanseri h\u00fccre hatlar\u0131 \u00fczerinde PD 0332991'in in vitro duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledik. Y\u00d6NTEMLER Meme kanseri ve \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmi\u015f h\u00fccre hatlar\u0131 i\u00e7eren 47 insan meme kanseri ve h\u00fccre hatt\u0131, bilinen meme kanseri molek\u00fcler alt gruplar\u0131n\u0131 temsil etmek \u00fczere PD 0332991 ile tedavi edildi ve IC50 de\u011ferleri belirlendi. Bu veriler, temel gen ifade verileri ile birlikte analiz edilerek PD 0332991 yan\u0131t\u0131yla ili\u015fkili genler belirlendi. SONU\u00c7LAR Luminal estrogen resept\u00f6r\u00fc pozitif (ER+) alt tipini (bunlar HER2 amplifiye edilmi\u015f olanlar da dahil) temsil eden h\u00fccre hatlar\u0131, PD 0332991 ile b\u00fcy\u00fcme inhibisyonuna en duyarl\u0131 olanlard\u0131, oysa nonluminal\/basal alt tipler en diren\u00e7li olanlard\u0131. Analizde varyans, duyarl\u0131 ve diren\u00e7li h\u00fccreler aras\u0131nda 450 farkl\u0131 ifade edilen gen belirledi. pRb ve siklin D1, en duyarl\u0131 hatlarda y\u00fckseldi ve CDKN2A (p16) en duyars\u0131z hatlarda azald\u0131. H\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc analizi, duyarl\u0131 h\u00fccre hatlar\u0131nda G0\/G1 tutuklanmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi ve bat\u0131 blot analizi, duyarl\u0131 hatlarda Rb fosforilasyonunun engellendi\u011fini, ancak diren\u00e7li hatlarda engellenmedi\u011fini kan\u0131tlad\u0131. PD 0332991, ER+ ve HER2 amplifiye edilmi\u015f h\u00fccre hatlar\u0131nda tamoksifen ve trastuzumab ile sinerjikti, s\u0131ras\u0131yla. PD 0332991, ER bloke edilmesine kar\u015f\u0131 ko\u015fullu diren\u00e7li h\u00fccre hatlar\u0131nda tamoksifen duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. SONU\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, baz\u0131 meme kanserlerinde CDK4\/6 inhibisyonunun"}
{"_id":"15727984","title":"Identification of secreted proteins that mediate cell-cell interactions in an in vitro model of the lung cancer microenvironment.","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli olmayan akci\u011fer kanseri (NSCLC) h\u00fccrelerinde K-ras somatik mutasyonlar\u0131, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerini (burada \"stromal h\u00fccreler\" olarak toplu olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r) t\u00fcm\u00f6re \u00e7eker. Bu h\u00fccreler, tam olarak a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015f mekanizmalarla t\u00fcm\u00f6rjenesiyi te\u015fvik edebilir veya engelleyebilir. Burada, t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131ndaki stromal h\u00fccrelerin t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre s\u0131rr\u0131n\u0131, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi ve yay\u0131l\u0131m\u0131 i\u00e7in gerekli olan proteinleri de i\u00e7eren, de\u011fi\u015ftirdi\u011fini varsayd\u0131k ve bu hipotezi test etmek i\u00e7in bir in vitro model geli\u015ftirdik. LKR-13 (bir far\u0131 K-ras mutlu akci\u011fer adenokarsinomu h\u00fccre hatt\u0131) ve bir far\u0131 akci\u011fer stromal h\u00fccresi (makrofaj, endotel h\u00fccre veya fibroblast) aras\u0131nda in vitro k\u00fclt\u00fcr, stromal h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc art\u0131rd\u0131, endotel t\u00fcp olu\u015fumunu tetikledi, LKR-13 h\u00fccre proliferasyonunu art\u0131rd\u0131 ve angiogenez, iltihaplanma, h\u00fccre proliferasyonu ve epitel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc ile ili\u015fkili proteinlerin s\u0131rr\u0131n\u0131 d\u00fczenledi. Bu proteinler aras\u0131nda, CXCL1'in NSCLC geli\u015fimini te\u015fvik etti\u011fi bildirilirken, interleukin-18 (IL-18) belirsiz bir rol oynar. CXCL1 ve IL-18'i inhibe eden genetik ve farmakolojik stratejiler, stromal h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn, LKR-13 h\u00fccre proliferasyonunun ve LKR-13 h\u00fccre t\u00fcm\u00f6rjenisinin LKR-13 h\u00fccrelerinin s\u0131rr\u0131na etkilerine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ortaya koydu. Sonu\u00e7 olarak, stromal h\u00fccreler LKR-13 h\u00fccre t\u00fcm\u00f6rjenisini k\u0131smen LKR-13 h\u00fccrelerinin s\u0131rr\u0131na etkilerine ba\u011fl\u0131 olarak art\u0131rd\u0131. T\u00fcm\u00f6r\/stromal h\u00fccre etkile\u015fimlerini inhibe eden stratejiler, NSCLC hastalar\u0131nda tedavi yakla\u015f\u0131mlar\u0131 olarak yararl\u0131 olabilir."}
{"_id":"15728433","title":"Tightrope act: autophagy in stem cell renewal, differentiation, proliferation, and aging","text":"Otofaji, hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f organeller ve protein agregelerinin par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in lizozomda ger\u00e7ekle\u015fen s\u00fcrekli bir metabolik yoldur. K\u00f6k h\u00fccreler, kendileri yenileme, \u00e7oklu potansiyellik ve istirahat \u00f6zellikleri ile karakterize edilirler. Uzun \u00f6m\u00fcrleri, h\u00fccre at\u0131klar\u0131n\u0131n ve kullan\u0131lm\u0131\u015f organellerin azalt\u0131lmas\u0131 i\u00e7in istirahat nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131 kapasiteleri, ayr\u0131ca farkl\u0131la\u015fmak i\u00e7in yeniden yap\u0131land\u0131rmaya ihtiya\u00e7 duymalar\u0131, di\u011fer h\u00fccre tiplerinden daha fazla otofaji gerektirdiklerini g\u00f6sterir. Burada, embriyonik ve yeti\u015fkin k\u00f6k h\u00fccrelerde otofajinin rol\u00fcn\u00fc inceleyen mevcut literat\u00fcr\u00fc inceliyoruz, bunlara kan, kemik ve sinir k\u00f6k h\u00fccreleri dahildir, otofajinin biyolojilerinde farkl\u0131 ve z\u0131t rolleri vurgulayarak. Ayr\u0131ca, k\u00f6k h\u00fccreler, lizozom aktivitesi ve otofaji \u00fczerine yap\u0131lan az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 da inceliyoruz. \u0130lk h\u00fccrelerde otofajiyi tespit etmek i\u00e7in yeni tekniklere ihtiya\u00e7 vard\u0131r, bu da farkl\u0131 k\u00f6k h\u00fccre tiplerinde otofajinin \u00f6nemini a\u00e7\u0131klamam\u0131za yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r. Bu, nakil i\u00e7in, bir\u00e7ok hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisinde umut vadeden bir yakla\u015f\u0131m olan k\u00f6k h\u00fccrelerde otofajinin \u00f6nemini ayd\u0131nlatacakt\u0131r."}
{"_id":"15778034","title":"Variant Histone H2A.Z Is Globally Localized to the Promoters of Inactive Yeast Genes and Regulates Nucleosome Positioning","text":"H2A.Z, evrimsel olarak korunan bir histon varyant\u0131d\u0131r ve transkripsiyonel d\u00fczenlemede, antisilencede, sessizlikte ve genom istikrar\u0131nda rol oynar. H2A.Z'nin bu \u00e7e\u015fitli biyolojik i\u015flevleri nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fi mekanizmas\u0131, kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen fiziksel konumu ve d\u00fczenleyici y\u00f6n\u00fc hakk\u0131nda bilgi eksikli\u011fi nedeniyle k\u0131smen iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, kromatin imm\u00fcnprecipitasyonu ile birlikte tiling mikroarray'leri kullanarak maya genomunda H2A.Z'yi yakla\u015f\u0131k 300 bp \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte haritaland\u0131rd\u0131k. 4.862 k\u00fc\u00e7\u00fck b\u00f6lge\u2014genellikle bir veya iki n\u00fckleozom geni\u015fli\u011finde\u2014H2A.Z ile s\u00fcslenmi\u015f olarak tan\u0131mlad\u0131k. Bu \"Z lokuslar\u0131\" genomun t\u00fcm boyunca inaktif genlerin promot\u00f6rlerinde belirli n\u00fckleozomlarda \u00e7o\u011funlukla bulunur. Ayr\u0131ca, H2A.Z'nin GAL1 promot\u00f6r\u00fcnde n\u00fckleozom pozisyonlamas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyebildi\u011fini g\u00f6sterdik. HZAD alanlar\u0131nda, H2A.Z'nin antisilencede i\u015flev g\u00f6sterdi\u011fi b\u00f6lgeler, varyant histon daha geni\u015f bir desende bulunur, bu da H2A.Z'nin sessizlik ve transkripsiyonel aktivasyonu farkl\u0131 mekanizmalarla d\u00fczenledi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Verilerimiz, H2A.Z'nin belirli promotor ba\u011fl\u0131 n\u00fckleozomlara dahil edilmesinin kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131 genlerin transkripsiyonel aktivasyonu i\u00e7in haz\u0131rlamak amac\u0131yla yap\u0131land\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu bulgular\u0131n daha y\u00fcksek \u00f6karyotlar \u00fczerindeki \u00f6nemi tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"15780826","title":"Collective trauma in northern Sri Lanka: a qualitative psychosocial-ecological study","text":"ARKA PLAN Kompleks durumlar, sava\u015f ve do\u011fal afetlerin ard\u0131ndan hem bireysel hem de aile, topluluk ve toplum d\u00fczeyinde psikososyal bir etkiye sahiptir. Bireysel psikolojik sa\u011fl\u0131k etkilerinin sadece patolojik olmayan stresle de\u011fil ayn\u0131 zamanda \u00e7e\u015fitli psikiyatrik bozukluklarla sonu\u00e7lanabilece\u011fi gibi; b\u00fcy\u00fck ve yayg\u0131n travma ve kay\u0131plar aile ve sosyal s\u00fcre\u00e7leri etkileyebilir ve aile, topluluk ve toplumsal d\u00fczeylerde de\u011fi\u015fikliklere neden olabilir. Y\u00d6NTEM Bu niteliksel, ekolojik \u00e7al\u0131\u015fma, Kuzey Sri Lanka'da aktif olarak kat\u0131l\u0131mc\u0131 psikososyal ve topluluk zihinsel sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 programlar\u0131na dahil olan do\u011fal bir psikososyal etnografidir. Topluluk d\u00fczeyindeki yard\u0131m ve rehabilitasyon \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131 ve h\u00fck\u00fcmet ve sivil toplum kurulu\u015flar\u0131 yetkilileriyle kat\u0131l\u0131mc\u0131 g\u00f6zlem, anahtar bilgilendirici g\u00f6r\u00fc\u015fmeler ve odak grubu tart\u0131\u015fmalar\u0131 kullan\u0131larak veri toplanm\u0131\u015ft\u0131r. Kuzey Sri Lanka'da kronik, insan yap\u0131m\u0131 felaketin toplulu\u011fa etkilerinin, sava\u015f \u00f6ncesi ve tsunami sonras\u0131 ba\u011flamlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7LAR Aile ve topluluk i\u015flevinde temel de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Tsunami sonras\u0131 de\u011fi\u015fiklikler bu kadar belirgin olmamakla birlikte, kronik sava\u015f durumu daha temel sosyal d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmleri tetiklemi\u015ftir. Aile d\u00fczeyinde, tek ebeveyn ailelerinin dinamikleri, aile \u00fcyeleri aras\u0131nda g\u00fcven eksikli\u011fi ve \u00f6nemli ili\u015fkilerde de\u011fi\u015fiklikler ve \u00e7ocuk yeti\u015ftirme uygulamalar\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Topluluklar daha ba\u011f\u0131ml\u0131, pasif, sessiz, liderlikten yoksun, g\u00fcvensiz ve \u015f\u00fcpheci bir e\u011filim g\u00f6stermi\u015ftir. Ek olumsuz etkiler aras\u0131nda geleneksel yap\u0131lar, kurumlar ve al\u0131\u015f\u0131lagelmi\u015f ya\u015fam bi\u00e7imlerinin \u00e7\u00f6kmesi ve sosyal norm ve ahlak\u0131n bozulmas\u0131 yer almaktad\u0131r. Topluluk d\u00fczeyinde \u00e7e\u015fitli m\u00fcdahaleler denenmi\u015ftir. SONU\u00c7 Sava\u015f, \u00e7at\u0131\u015fma ve afet durumlar\u0131na maruz kalmak, temel aile ve topluluk dinamiklerini etkiler ve kolektif d\u00fczeyde de\u011fi\u015fikliklere neden olur. Yard\u0131m, rehabilitasyon ve kalk\u0131nma programlar\u0131 etkili olmak i\u00e7in \u00f6zellikle entegre \u00e7ok d\u00fczeyli yakla\u015f\u0131mlar kullanarak kolektif travma sorunu ele almal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"15790930","title":"Guidelines for the selection of highly effective siRNA sequences for mammalian and chick RNA interference.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, k\u0131sa m\u00fcdahale RNA (siRNA) dizisi ve RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) etkisi aras\u0131ndaki ili\u015fki, d\u00f6rt d\u0131\u015f ve iki i\u00e7 genin 62 hedefi ve \u00fc\u00e7 memeli ve Drosophila h\u00fccreleri kullan\u0131larak kapsaml\u0131 bir \u015fekilde analiz edildi. Sistematik memeli fonksiyonel genomik i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip y\u00fcksek etkili siRNA'lar\u0131n kolayca tasarlanabilmesini sa\u011flayan siRNA dizisi tercihini y\u00f6netebilecek kurallar\u0131 sunuyoruz. Bu kurallar, a\u015fa\u011f\u0131daki d\u00f6rt dizin ko\u015fulunu ayn\u0131 anda kar\u015f\u0131layan siRNA'lar\u0131n memeli h\u00fccrelerde y\u00fcksek etkili gen susturma ind\u00fckleyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir: (i) Antisens dizisinin 5' ucunda A\/U; (ii) Sens dizisinin 5' ucunda G\/C; (iii) Antisens dizisinin 5' u\u00e7 bir \u00fc\u00e7te birinin en az be\u015f A\/U n\u00fckleotidi; ve (iv) 9 n\u00fckleotiden daha uzun bir GC dizisinin olmamas\u0131. \u0130lk \u00fc\u00e7 ko\u015fula z\u0131t \u00f6zelliklere sahip siRNA'lar memeli h\u00fccrelerde az veya hi\u00e7 gen susturma vermez. Memeli ve \u00e7\u0131rp\u0131 h\u00fccrelerinde DNA tabanl\u0131 RNAi ve \u00e7\u0131rp\u0131 embriyolar\u0131nda in ovo RNAi i\u00e7in siRNA dizisi tercihinde esas olarak ayn\u0131 kurallar bulundu. Memeli ve \u00e7\u0131rp\u0131 h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131, Drosophila'da in vivo RNAi'de az siRNA dizisi tercihi tespit edildi."}
{"_id":"15795880","title":"Overview of the CCP4 suite and current developments","text":"CCP4 (\u0130\u015fbirli\u011fi Hesaplama Projesi, Numara 4) yaz\u0131l\u0131m paketi, X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 kristalografisi ile makromolek\u00fcler yap\u0131 belirleme i\u00e7in kullan\u0131labilen programlar, ili\u015fkili veriler ve yaz\u0131l\u0131m k\u00fct\u00fcphanelerinden olu\u015fan bir koleksiyondur. Paket, kullan\u0131c\u0131lar\u0131n ama\u00e7lar\u0131na ula\u015fmak i\u00e7in \u00e7e\u015fitli y\u00f6ntemler kullanmas\u0131na olanak tan\u0131yan esnek bir tasar\u0131ma sahiptir. Programlar \u00e7e\u015fitli kaynaklardan gelmesine ra\u011fmen, standart dosya formatlar\u0131, veri nesneleri ve grafik aray\u00fczler taraf\u0131ndan sa\u011flanan ortak bir altyap\u0131 ile birbirine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Makromolek\u00fcler kristalografi ile yap\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fc giderek daha fazla otomatikle\u015fmektedir ve CCP4 paketi birka\u00e7 otomasyon boru hatt\u0131 i\u00e7erir. Son 30 y\u0131ll\u0131k CCP4'\u00fcn evrimine k\u0131sa bir a\u00e7\u0131klama yap\u0131ld\u0131ktan sonra, mevcut paketin genel bir g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fc sunulmaktad\u0131r. Ayr\u0131nt\u0131l\u0131 a\u00e7\u0131klamalar e\u015flik eden makalelerde bulunabilirken, burada bireysel programlar\u0131n tamamlay\u0131c\u0131 bir yaz\u0131l\u0131m paketi olu\u015fturmas\u0131na nas\u0131l katk\u0131da bulunduklar\u0131 g\u00f6sterilmektedir."}
{"_id":"15803282","title":"Histone Demethylase Expression Enhances Human Somatic Cell Nuclear Transfer Efficiency and Promotes Derivation of Pluripotent Stem Cells.","text":"\u0130nsan embriyosel k\u00f6k h\u00fccre (hESC) t\u00fcretilmesinin son derece d\u00fc\u015f\u00fck verimlili\u011fi, somatik h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi transferi (SCNT) y\u00f6nteminin potansiyel uygulamalar\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlar. \u0130nsan SCNT embriyolar\u0131n\u0131n blastosit olu\u015fum oran\u0131 d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr ve sadece baz\u0131 oligozit ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131 ile m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Daha \u00f6nce, farelerde, histon H3 lisin 9 trimetilasyonu (H3K9me3) d\u00fczeyinin azalt\u0131lmas\u0131n\u0131n, H3K9me3 demetilaz Kdm4d'nin ektopik ifadesi yoluyla SCNT embriyolar\u0131n\u0131n geli\u015fimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirdi\u011fini g\u00f6sterdik. Burada, ili\u015fkili bir H3K9me3 demetilaz olan KDM4A'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin insan SCNT'yi iyile\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, farelerde oldu\u011fu gibi, insan somatik h\u00fccre genomundaki H3K9me3'\u00fcn SCNT yeniden programlama engeli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. KDM4A'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, insan SCNT embriyolar\u0131nda transkripsiyonel yeniden programlamay\u0131 kolayla\u015ft\u0131rarak blastosit olu\u015fum oran\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r ve bu da yeti\u015fkin ya\u015fa ba\u011fl\u0131 makula dejenerasyonu (AMD) hastalar\u0131n\u0131n somatik \u00e7ekirdek ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131 kullan\u0131larak SCNT'den t\u00fcretilen k\u00f6k h\u00fccrelerin verimli t\u00fcretilmesini sa\u011flar. Bu korunmu\u015f mekanizmik i\u00e7g\u00f6r\u00fc, \u00e7e\u015fitli ba\u011flamlarda SCNT'yi geli\u015ftirmek i\u00e7in potansiyel uygulamalara sahiptir, bunlara yenileyici t\u0131p da dahildir."}
{"_id":"15816729","title":"Interface Contractility between Differently Fated Cells Drives Cell Elimination and Cyst Formation","text":"H\u00fccreli t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lama mekanizmalar\u0131 yayg\u0131n olarak incelenmesine ra\u011fmen, epitellerde anormal h\u00fccrelerin olu\u015fumunu bask\u0131layan dokusal d\u00fczeydeki mekanizmalar\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Ekstropik transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin (TF) h\u00fccre kaderlerini belirleyen a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, Drosophila imajinal disklerinde anormal epitel kistlerine neden oldu\u011funu bulduk. Kistler, h\u00fccre \u00f6zerk olarak olu\u015fmaz, ancak farkl\u0131 kaderlere sahip iki h\u00fccre pop\u00fclasyonunun yan yana gelmesinden kaynaklan\u0131r. Yan yana gelen do\u011fal tipli ve anormal olarak belirlenmi\u015f h\u00fccreler, t\u00fcm payla\u015f\u0131lan aray\u00fczlerinde aktomisin zenginle\u015fmesine neden olur, hem ba\u011flay\u0131c\u0131 birle\u015fimlerde hem de bazolateral aray\u00fczlerde. 3D tepe modeli sim\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n deneysel do\u011frulanmas\u0131, aray\u00fcz s\u00f6zle\u015fmesinin artmas\u0131n\u0131n bir\u00e7ok morfogenetik davran\u0131\u015f\u0131n a\u00e7\u0131klanmas\u0131nda yeterli oldu\u011funu g\u00f6sterir, bu davran\u0131\u015flar h\u00fccre k\u00fcme boyutuna ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bunlar, orta b\u00fcy\u00fckl\u00fckteki k\u00fcmelerin kist olu\u015fumundan, b\u00fcy\u00fck h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n d\u00fcz s\u0131n\u0131rlar olu\u015fturarak veya k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccre gruplar\u0131 i\u00e7inde apikal konstr\u00fcksiyon yaparak ayr\u0131\u015fmas\u0131na kadar uzan\u0131r. Ayr\u0131ca, tek h\u00fccreler yan yana aray\u00fcz s\u00f6zle\u015fimi ya\u015fad\u0131\u011f\u0131nda, dokulardan apoptoz yoluyla ortadan kald\u0131r\u0131l\u0131r. Kistler, epitel b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bozar, tek anormal olarak belirlenmi\u015f h\u00fccrelerin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 ba\u015far\u0131s\u0131z oldu\u011funda ve h\u00fccreler orta b\u00fcy\u00fckl\u00fckteki h\u00fccre k\u00fcme boyutlar\u0131na kadar \u00e7o\u011falad\u0131\u011f\u0131nda olu\u015fur. Bu nedenle, artan aray\u00fcz s\u00f6zle\u015fimi, dokulardan tek anormal h\u00fccreleri ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in bir hata d\u00fczeltme mekanizmas\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, ancak ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k b\u00fcy\u00fck, potansiyel olarak hastal\u0131k te\u015fvik eden kistlerin olu\u015fumuna yol a\u00e7ar. Bulgular\u0131m\u0131z, h\u00fccre kaderi heterojenliklerinden kaynaklanan morfogenetik mekanizmalar hakk\u0131nda yeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunar ve epitel evresini korur veya bozar."}
{"_id":"15830352","title":"Resonating circadian clocks enhance fitness in cyanobacteria.","text":"Baz\u0131 organizmalarda uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck, b\u00fcy\u00fcme ve geli\u015fim h\u0131z\u0131, hafif\/karanl\u0131k d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde tutulduklar\u0131nda iyile\u015fir, bu d\u00f6ng\u00fcn\u00fcn d\u00f6nemi i\u00e7sel sirkadiyen saatin d\u00f6nemine \"uyumlu\" olarak en iyi \u015fekilde \"resonans\" eder. Ancak, bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, i\u00e7sel saat ve \u00e7evresel d\u00f6ng\u00fc aras\u0131ndaki rezonans\u0131n \u00fcreme fitness'\u0131n\u0131 do\u011frudan iyile\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steren hi\u00e7bir \u00e7al\u0131\u015fma bulunmamaktad\u0131r. Biz, sirkadiyen programlaman\u0131n adaptif \u00f6nemini test etmek i\u00e7in, farkl\u0131 sirkadiyen d\u00f6nemlere sahip \u00e7e\u015fitli nane t\u00fcrlerinin rekabet alt\u0131nda g\u00f6receli fitness'\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7t\u00fck. I\u015f\u0131k\/karanl\u0131k d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne benzer bir sirkadiyen d\u00f6neme sahip nane t\u00fcrleri, rekabet alt\u0131nda avantajl\u0131 bir \u015fekilde ortaya \u00e7\u0131kt\u0131, bu da yumu\u015fak se\u00e7ilimin etkisini g\u00f6sterir."}
{"_id":"15832146","title":"Stromal Fibroblasts Present in Invasive Human Breast Carcinomas Promote Tumor Growth and Angiogenesis through Elevated SDF-1\/CXCL12 Secretion","text":"Fibroblastlar genellikle bir meme kanseri i\u00e7inde stromal h\u00fccrelerin \u00e7o\u011funlu\u011funu olu\u015ftururlar, ancak bu h\u00fccrelerin t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna katk\u0131lar\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bir koimplantasyon t\u00fcm\u00f6r xenograft modeli kullanarak, insan meme kanserlerinden elde edilen t\u00fcm\u00f6r ili\u015fkili fibroblastlar\u0131n (CAF), ayn\u0131 hastalardan elde edilen normal meme fibroblastlar\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla meme kanseri h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. CAF'ler, myofibroblast \u00f6zelliklerini sergileyen ve stromal h\u00fccre t\u00fcretilmi\u015f fakt\u00f6r 1 (SDF-1) salg\u0131layabilen h\u00fccrelerdir; CAF'ler, kanserlere endoteliyel \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri (EPC'ler) \u00e7ekerek kan damar\u0131 olu\u015fumunu te\u015fvik ederler, bu etki k\u0131smen SDF-1 taraf\u0131ndan medyasyona u\u011frar. CAF'lerin salg\u0131lad\u0131\u011f\u0131 SDF-1 ayr\u0131ca do\u011frudan t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini uyar\u0131r, bu da t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde ifade edilen ilgili resept\u00f6r CXCR4 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir. Bulgular\u0131m\u0131z, invazif meme kanserleri i\u00e7indeki fibroblastlar\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde SDF-1 salg\u0131lamalar\u0131 yoluyla t\u00fcm\u00f6r te\u015fvikine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"15833835","title":"Embryonic Origin of Postnatal Neural Stem Cells","text":"Yeti\u015fkin n\u00f6ral k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccreler (B1), lateral ventrik\u00fcllerin duvarlar\u0131nda bulunur ve koku toplu\u011fu (OB) i\u00e7in farkl\u0131 t\u00fcrde n\u00f6ronlar \u00fcretir. B1 h\u00fccrelerinin konumu, \u00fcrettikleri OB n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n t\u00fcrlerini belirler. Burada, fare B1 h\u00fccre \u00f6nc\u00fcllerinin \u00e7o\u011funun embriyofik g\u00fcnler (E) 13.5 ve 15.5 aras\u0131nda \u00fcretildi\u011fini ve postnatal olarak yeniden etkinle\u015fene kadar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde hareketsiz kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. 100.000'den fazla genetik etiket i\u00e7eren bir retroviral k\u00fct\u00fcphane kullanarak, B1 h\u00fccrelerinin korteks, striatum ve septum gibi embriyofik h\u00fccrelerle ortak bir ataya sahip oldu\u011funu bulduk, ancak bu soy ili\u015fkisi E15.5'ten \u00f6nce kaybolur. B1 h\u00fccrelerinin b\u00f6lgesel belirlenmesi en az E11.5'de belirginle\u015fir ve farkl\u0131 beyin \u00f6n b\u00f6lgelerini dolduran n\u00f6ronlar\u0131n \u00fcretimine mekansal olarak ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, postnatal n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelerinin erken embriyofik b\u00f6lgesel belirlenmesini ve bunlarla embriyofik \u00f6nc\u00fc h\u00fccreler aras\u0131ndaki soy ili\u015fkisini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"15836115","title":"The Opa1-Dependent Mitochondrial Cristae Remodeling Pathway Controls Atrophic, Apoptotic, and Ischemic Tissue Damage","text":"Mitozomal morfolojik ve ultrastr\u00fckt\u00fcrel de\u011fi\u015fiklikler, apoptoz ve otofaji s\u0131ras\u0131nda meydana gelir, ancak bu de\u011fi\u015fikliklerin in vivo dokunun hasara verdi\u011fi tepkiyle ilgili olup olmad\u0131\u011f\u0131 net de\u011fildir. Burada, optik atrofiye 1 (OPA1)-ba\u011f\u0131ml\u0131 krista yeniden \u015fekillendirme yolunun in vivo rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz ve bu yolun, apopti\u011fe, nekroza ve atrofiye y\u00f6nelik \u00e7oklu dokular\u0131n tepkisini d\u00fczenledi\u011fine dair kan\u0131tlar sunuyoruz. In vivo krista yeniden \u015fekillendirme yolunu genetik olarak inhibe etmek, geli\u015fim \u00fczerinde etki etmez, ancak sinir kesintisi ile ili\u015fkili kas atrofisi, izkemik kalp ve beyin hasar\u0131 ve hepatosit apoptozunu \u00f6nler. Mekanik olarak, OPA1-ba\u011f\u0131ml\u0131 mitokondri kristalar\u0131n\u0131n istikrar\u0131, mitokondri solunum verimlili\u011fini art\u0131r\u0131r ve mitokondri disfonksiyonunu, sitokrom c sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve reaktif oksijen t\u00fcrlerinin \u00fcretimini engeller. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, OPA1-ba\u011f\u0131ml\u0131 krista yeniden \u015fekillendirme yolunun, dokunun in vivo hasara verdi\u011fi tepki i\u00e7in temel ve hedeflenebilir bir belirleyici oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"15856466","title":"First Proposal of Minimum Information About a Cellular Assay for Regenerative Medicine","text":": K\u00f6k h\u00fccre ara\u015ft\u0131rmas\u0131ndaki geli\u015fmeler, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda bir\u00e7ok kurum ve \u015firkette yenilik\u00e7i t\u0131p alan\u0131nda say\u0131s\u0131z \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n ba\u015flamas\u0131na neden oldu. Bununla birlikte, laboratuvarlar veya h\u00fccre bankalar\u0131 aras\u0131nda tekrarlanabilirlik ve veri de\u011fi\u015fimi, deneyler i\u00e7in standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir format\u0131n olmamas\u0131ndan dolay\u0131 k\u0131s\u0131tlanmaktad\u0131r. Yenilik\u00e7i t\u0131p uygulamalar\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bilgi ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 art\u0131rmak amac\u0131yla, burada k\u00f6k h\u00fccre ve t\u00fcrev h\u00fccre ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in minimum bilgi standard\u0131 \u00f6neriyoruz. Mevcut Minimum H\u00fccresel Deney Bilgisi'ne (MIAC) dayanarak, insan h\u00fccre tipleri i\u00e7in tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir taksonomi ile geli\u015fmi\u015f h\u00fccresel deneyleri tan\u0131mlamak i\u00e7in Minimum H\u00fccresel Deney Bilgisi i\u00e7in Yenilik\u00e7i T\u0131p (MIACARM) geli\u015ftirdik. Kontrol edilmi\u015f terimler, \u00f6rne\u011fin ontolojiler kullanarak, MIACARM h\u00fccre deney verilerinin d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda 20'den fazla sitede kurulan h\u00fccre bankalar\u0131 veya h\u00fccre bilgisi kay\u0131tlar\u0131 aras\u0131nda de\u011fi\u015fimini sa\u011flayacak bir platform sa\u011flayacakt\u0131r. \u00d6NEML\u0130L\u0130K: \u015eu anda d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda 20'den fazla insan h\u00fccre bilgisi depolama yeri bulunmaktad\u0131r. Bununla birlikte, farkl\u0131 laboratuvarlar veya h\u00fccre bilgisi sa\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda tekrarlanabilirlik ve veri de\u011fi\u015fimi genellikle yetersiz veya hi\u00e7 yoktur, \u00e7\u00fcnk\u00fc deneyler i\u00e7in standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir format yoktur. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ABD, \u0130ngiltere, Avrupa ve Japonya'daki k\u00f6k h\u00fccre bankalar\u0131 ve h\u00fccre bilgisi kay\u0131tlar\u0131 da dahil olmak \u00fczere d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda k\u00f6k h\u00fccre bankalar\u0131 ve h\u00fccre bilgisi kay\u0131tlar\u0131 bilim insanlar\u0131 aras\u0131ndaki i\u015fbirli\u011finin bir sonucu olarak, h\u00fccresel deney verileri i\u00e7in yeni minimum bilgi k\u0131lavuzlar\u0131 olan Minimum H\u00fccresel Deney Bilgisi i\u00e7in Yenilik\u00e7i T\u0131p (MIACARM) \u00f6nerir. MIACARM, pratik yenilik\u00e7i t\u0131p uygulamalar\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak ve te\u015fvik etmek amac\u0131yla tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"15868816","title":"The PAR proteins: fundamental players in animal cell polarization.","text":"PAR genleri, C. elegans'in erken embriyosunda sitoplazmik ayr\u0131\u015fma d\u00fczenleyicileri i\u00e7in genetik ekranlarda ke\u015ffedildi ve yumurta h\u00fccresinde asimetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi i\u00e7in gerekli alt\u0131 farkl\u0131 protein kodlar. PAR proteinlerinin baz\u0131lar\u0131 asimetrik olarak lokalize olur ve birbirleriyle fiziksel kompleksler olu\u015fturur. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, PAR proteinleri, bir\u00e7ok farkl\u0131 ba\u011flamda \u00e7e\u015fitli hayvanlarda h\u00fccre polaritesini d\u00fczenlemek i\u00e7in bulunmu\u015ftur, bu da onlar\u0131n h\u00fccre polaritesi i\u00e7in antik ve temel bir mekanizman\u0131n par\u00e7as\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. PAR proteinlerinin i\u015flevi hakk\u0131nda resim hala tamamlanmam\u0131\u015f olsa da, h\u00fccre biyolojisi ve biyokimya, PAR proteinlerinin h\u00fccreleri nas\u0131l polarize etti\u011fini a\u00e7\u0131klamaya ba\u015flamaktad\u0131r."}
{"_id":"15879544","title":"Prions Adhere to Soil Minerals and Remain Infectious","text":"Bilinmeyen bir \u00e7evre rezervuar\u0131 enfekte edicilik, koyunlarda, geyiklerde ve elklerde do\u011fal prion hastal\u0131klar\u0131n\u0131n (ta\u015f\u0131nabilir s\u00fcngerimsi ensefalopatiler [TSE'ler]) yay\u0131lmas\u0131na katk\u0131da bulunur. Prion enfeksiyonu, hasta hayvanlar\u0131n d\u00f6k\u00fclmesinden ve enfekte cesetlerin bozulmas\u0131ndan kaynaklanarak toprak ortamlar\u0131na girebilir. TSE'li s\u0131\u011f\u0131r, koyun ve geyiklerin topra\u011fa g\u00f6m\u00fclmesi, alt y\u00fczey ortamlar\u0131na prionlar\u0131n kas\u0131ts\u0131z olarak girmesine neden olmu\u015ftur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, hastal\u0131kla ili\u015fkili prion proteini (PrPSc) ile yayg\u0131n toprak minerallerinin etkile\u015fimini inceleyerek topra\u011f\u0131n TSE rezervuar\u0131 olma potansiyelini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, iki kil minerali, kuvars ve d\u00f6rt farkl\u0131 topra\u011f\u0131n PrPSc'nin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde emildi\u011fini g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, her mineralin PrPSc ba\u011flama kapasitelerini nicel olarak belirledik. Ayr\u0131ca, montmorillonit kilinden desorbe edilen PrPSc'nin bir N-terminal sitede k\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve PrPSc ile Mte aras\u0131ndaki etkile\u015fimin g\u00fc\u00e7l\u00fc oldu\u011funu, bu nedenle proteinin desorbasyonunun zor oldu\u011funu g\u00f6zlemledik. K\u0131r\u0131lma ve g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011flama ra\u011fmen, Mte'ye ba\u011flanan PrPSc enfekte olmaya devam etti. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zdan elde edilen sonu\u00e7lar, toprak ortamlar\u0131na sal\u0131nan PrPSc'nin biyo\u00fcretilebilir bir formda korunabilece\u011fini ve prion hastal\u0131\u011f\u0131 salg\u0131nlar\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrerek di\u011fer t\u00fcrleri enfekte eden bula\u015f\u0131c\u0131 ajan\u0131 ortaya \u00e7\u0131karabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"15879931","title":"Regulated Accumulation of Desmosterol Integrates Macrophage Lipid Metabolism and Inflammatory Responses","text":"Aterosklerotik lezyonlar\u0131n karakteristik \u00f6zellikleri iltihaplanma ve makrofaj k\u00f6p\u00fck h\u00fccreleridir, ancak kolesterol birikimi ile iltihaplanma ve LXR ba\u011f\u0131ml\u0131 yan\u0131t yollar\u0131 aras\u0131ndaki mekanizmalar iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, lipidomik ve transkriptomik y\u00f6ntemleri kullanarak, diyet ve LDL resept\u00f6r\u00fc genotipinin makrofaj k\u00f6p\u00fck h\u00fccre olu\u015fumuna etkisini de\u011ferlendirdik. K\u00f6p\u00fck h\u00fccre olu\u015fumu, y\u00fczlerce lipid t\u00fcr\u00fcnde \u00f6nemli de\u011fi\u015fikliklerle ve beklenmedik bir \u015fekilde iltihaplanma gen ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131 ile ili\u015fkilendirildi, de\u011fil aktivasyonu. Desmosterol'\u00fcn d\u00fczenlenmi\u015f birikiminin, makrofaj k\u00f6p\u00fck h\u00fccrelerinde g\u00f6zlemlenen bir\u00e7ok homeostatik yan\u0131t\u0131n temelini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlad\u0131k: LXR hedef genlerinin aktivasyonu, SREBP hedef genlerinin bask\u0131lanmas\u0131, se\u00e7ici ya\u011f asit metabolizmas\u0131n\u0131n yeniden programlanmas\u0131 ve iltihaplanma yan\u0131t genlerinin bask\u0131lanmas\u0131. Bu g\u00f6zlemler, aterosklerotik lezyonlardaki makrofaj aktivasyonunun, arter duvar\u0131nda \u00fcretilen pro-iltihaplay\u0131c\u0131 sinyallerden kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve desmosterol'\u00fcn homeostatik ve anti-iltihaplay\u0131c\u0131 i\u015flevlerini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"15889329","title":"A JOURNAL OF NEUROLOGY","text":"Beyin glial h\u00fccreleri, n\u00f6ronlardan be\u015f kat daha yayg\u0131n olan ve son zamanlarda epileptik n\u00f6betlere olas\u0131 kat\u0131l\u0131m\u0131 nedeniyle dikkat \u00e7eken h\u00fccrelerdir. Mikroglia ve astrositler, iltihapl\u0131 do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131yla ili\u015fkili olan ve beyin hasar\u0131n\u0131n g\u00f6zetimini \u00fcstlenen h\u00fccrelerdir, bu hasar s\u0131kl\u0131kla n\u00f6betlere neden olur. Bu nedenle, n\u00f6betlerin kolayla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 ve belki de tetiklenmesinin beyin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 taraf\u0131ndan sa\u011fland\u0131\u011f\u0131 ilgin\u00e7 bir \u00f6neri ileri s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Asl\u0131nda, son kan\u0131tlar, deneysel epilepsi modellerinde n\u00f6bet e\u015fik d\u00fczeyini d\u00fc\u015f\u00fcrmede do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde dahil oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, ancak bu yan\u0131tlar\u0131n canl\u0131 organizmalarda n\u00f6betleri ba\u015flatmada ba\u011f\u0131ms\u0131z bir rol oynayabilece\u011fine dair bir kan\u0131t yoktur. Burada, tek ba\u015f\u0131na kortikal do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n ciddi beyin uyar\u0131c\u0131 etkiler \u00fcretti\u011fini ve odakl\u0131 n\u00f6betlere yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bulduklar\u0131m\u0131z aras\u0131nda, kortikal lipopolisakkarit uygulamas\u0131n\u0131n, toll-like resept\u00f6r 4'e (TLR4) ba\u011flanarak uyar\u0131c\u0131 potansiyellerin amplit\u00fcdlerini \u00fc\u00e7 kat\u0131na \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve odakl\u0131 epileptiform sal\u0131n\u0131mlar\u0131 \u00fcretti\u011fini bulduk. Bu etkiler, interleukin-1 resept\u00f6r antagonistinin \u00f6n uygulamas\u0131yla engellenir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n akut n\u00f6betlere nas\u0131l kat\u0131labilece\u011fini, TLR4'\u00fcn alg\u0131lad\u0131\u011f\u0131 tehlike sinyalleriyle ili\u015fkili merkezi sinir sistemi enfeksiyonlar\u0131 ve beyin yaralanmas\u0131 ile ili\u015fkili iltihapl\u0131 arac\u0131lar\u0131n n\u00f6ronal uyar\u0131c\u0131 etkisini art\u0131rarak g\u00f6sterir. Bu sonu\u00e7lar, epileptogenezdeki \u00f6nemli bir rol\u00fcn yan\u0131 s\u0131ra, n\u00f6bet bozukluklar\u0131n\u0131n insan tedavisinde ve ara\u015ft\u0131rmas\u0131nda glial inhibisyonun, TLR4'\u00fcn ve aktif glia taraf\u0131ndan sal\u0131nan pro-enflamatuar arac\u0131lar\u0131n farmakolojik engellemesine odaklanmas\u0131n\u0131 \u00f6neriyor."}
{"_id":"15893330","title":"Sequential domain assembly of ribosomal protein S3 drives 40S subunit maturation.","text":"Eukaryotik ribozomlar, ribozomal RNA'n\u0131n ribozomal proteinlerle birle\u015fmesiyle n\u00fckleer \u00f6nc\u00fc par\u00e7ac\u0131klar halinde toplan\u0131r, bu da karma\u015f\u0131k olgunla\u015fma yolunu koordine eden non-ribozomal montaj fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan y\u00f6netilir. Burada, 40S ribozom alt biriminin olgunla\u015fmas\u0131nda ard\u0131\u015f\u0131k yap\u0131sal yeniden d\u00fczenlemelerin nas\u0131l i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcne dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunuyoruz. G\u00f6steriyoruz ki S3 dimerize olur ve N-alan\u0131 d\u00f6nd\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f bir konuma girerek Yar1 ile birlikte \u00e7ekirde\u011fe ta\u015f\u0131n\u0131r. S3'\u00fcn ilk 40S \u00f6nc\u00fcleriyle montaj\u0131, C-alan\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir, N-alan\u0131 ise 40S y\u00fczeyinden d\u0131\u015far\u0131da kal\u0131r. Yar1, montaj fakt\u00f6r\u00fc Ltv1 ile de\u011fi\u015ftirilir, bu da S3 N-alan\u0131n\u0131 d\u00f6nd\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f konumda sabitler ve 40S'ye ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engeller. Son olarak, Ltv1'in fosforilasyonla tetiklenen sal\u0131n\u0131m\u0131 ve S3 N-alan\u0131n\u0131n son konumuna d\u00f6nmesi, S3'\u00fcn kararl\u0131 entegrasyonuna yol a\u00e7ar. Bu ad\u0131m ad\u0131m montaj, ribozomal proteinlerin entegrasyonunda yeni bir paradigma olabilir."}
{"_id":"15907458","title":"Assaying proliferation and differentiation capacity of stem cells using disaggregated adult mouse epidermis","text":"Bu protokolda, yeti\u015fkin fare derisi epidermisinden keratinositleri izole etme, bunlar\u0131 h\u00fccre y\u00fczey i\u015faret\u00e7ileri temelinde farkl\u0131 alt pop\u00fclasyonlara ay\u0131rma ve disaggregate yenido\u011fan deri h\u00fccreleriyle birlikte in vivo deri yeniden yap\u0131land\u0131rma testinde i\u015flevlerini inceleme y\u00f6ntemini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, izole edilmi\u015f keratinositlerin in vitro ve in vivo klonal analizlere tabi tutulma ve deri haz\u0131rlamas\u0131nda sa\u00e7 folik\u00fcl\u00fc olu\u015fturma yetene\u011fine sahip dermal papilla h\u00fccrelerini zenginle\u015ftirme y\u00f6ntemlerini de a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu yakla\u015f\u0131mlar\u0131 kullanarak, farkl\u0131 yeti\u015fkin epidermal k\u00f6k h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n proliferasyon kapasitesini ve farkl\u0131 epidermal \u00e7izgilerde farkl\u0131la\u015fan progeny \u00fcretme yeteneklerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Deri yeniden yap\u0131land\u0131rma testinde h\u00fccre izolasyonu, ay\u0131rma ve nakli genellikle 2 g\u00fcn s\u00fcrer. K\u00fclt\u00fcrde klonal b\u00fcy\u00fcme 14 g\u00fcn sonra de\u011ferlendirilirken, nakillerin de\u011ferlendirilmesi 4-5 hafta sonra yap\u0131l\u0131r."}
{"_id":"15913433","title":"Telomerase-negative immortalized human cells contain a novel type of promyelocytic leukemia (PML) body.","text":"Telomerazs\u0131z \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmi\u015f insan h\u00fccreleri, alternatif telomer uzatma (ALT) olarak bilinen bir mekanizma ile telomerlerini korur. Burada, ALT h\u00fccrelerinin yeni bir promyelositik l\u00f6semi (PML) v\u00fccudu (ALT ile ili\u015fkili PML v\u00fccudu, APB) i\u00e7erdi\u011fini bildiriyoruz. APB'ler, PML proteini, telomerik DNA ve telomere ba\u011flama proteinleri insan telomer tekrar ba\u011flama fakt\u00f6rleri 1 ve 2'den olu\u015fan b\u00fcy\u00fck, halkal\u0131 \u00e7ekirdek yap\u0131lar\u0131d\u0131r. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k lekelemesi, APB'lerin ayr\u0131ca DNA sentezi ve rekombinasyonla ili\u015fkili replikasyon fakt\u00f6r\u00fc A, RAD51 ve RAD52 proteinlerini i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6sterdi. \u00d6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirme s\u0131ras\u0131nda, APB'ler, ALT'nin etkinle\u015fmesiyle tam olarak ayn\u0131 anda ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. APB'ler, ALT t\u00fcm\u00f6rlerinde ve h\u00fccre hatlar\u0131nda bulundu ancak \u00f6l\u00fc h\u00fccre hatlar\u0131nda veya telomeraz pozitif h\u00fccre hatlar\u0131 veya t\u00fcm\u00f6rlerde bulunmad\u0131."}
{"_id":"15925931","title":"Prediction of coronary artery disease by a systemic atherosclerosis score index derived from whole-body MR angiography","text":"\n## Arka Plan\n\nB\u00fct\u00fcn v\u00fccut manyetik rezonans anjiyografisi (WB-MRA), tek bir taramada neredeyse t\u00fcm arter vask\u00fcler sistemin de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in potansiyelini g\u00f6stermi\u015ftir. Ek kardiyak aterosklerozun koroner olaylara olan artan riskle ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, amac\u0131m\u0131z WB-MRA bulgular\u0131, sistemik ateroskleroz skoru endeksi de dahil olmak \u00fczere, \u00f6nemli koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 (KAD) varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n belirlenmesindeki ili\u015fkisini kurmakt\u0131.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nWB-MRA, 1.5T taray\u0131c\u0131da 50 hastada, \u015f\u00fcpheli KAD i\u00e7in planlanm\u0131\u015f elektif kardiyak kateterizasyona tabi tutulan hastalarda ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Her hasta i\u00e7in, 40 ek kardiyak damar segmenti de\u011ferlendirildi ve l\u00fcminal daralma derecesine g\u00f6re puanland\u0131. Ateroskleroz skoru endeksi (ASI), analiz edilebilir segmentlerin toplam puanlar\u0131na oran olarak hesapland\u0131.\n\n## Bulgular\n\nASI, \u00f6nemli (>50% stenoz) KAD'ye sahip hastalarda (n=27) vs. KAD'ye sahip olmayan hastalarda (n=22; 1.56 vs. 1.28, p=0.004) daha y\u00fcksekti. ASI, PROCAM (R=0.57, p<0.001) ve Framingham (R=0.36, p=0.01) risk puanlar\u0131 gibi koroner olaylara olan 10 y\u0131ll\u0131k risk tahminleri olarak kullan\u0131lan risk puanlar\u0131yla korelasyon g\u00f6sterdi. ROC'den t\u00fcretilen ASI'nin >1.54'\u00fc, \u00f6nemli KAD'yi tahmin etmek i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131k %59, \u00f6zg\u00fcll\u00fck %86 ve pozitif tahmin de\u011feri %84 ile bir duyarl\u0131l\u0131k ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck e\u011frisi ile \u00f6ng\u00f6r\u00fcld\u00fc. Lojik regresyon, ASI'nin >1.54'\u00fcn\u00fcn KAD'ye sahip olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 11 kat art\u0131ran en g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011f\u0131ms\u0131z tahminci oldu\u011funu ortaya koydu. \u00d6te yandan, KAD'li hastalar\u0131n %55'i (15\/27) en az bir ek kardiyak stenozun %50'den fazlas\u0131na sahipti, ancak KAD'li olmayan hastalar\u0131n sadece %14'\u00fc"}
{"_id":"15926408","title":"Analysis of re-replication from deregulated origin licensing by DNA fiber spreading","text":"Her insan h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn temel zorlu\u011fu, DNA replikasyon ba\u015flang\u0131\u00e7lar\u0131n\u0131n tekrardan ba\u015flamas\u0131n\u0131 \u00f6nlemektir, bu da yeniden replikasyon olarak bilinir. Akut replikasyon kontrol\u00fcn\u00fcn bozulmas\u0131 nihayetinde kapsaml\u0131 DNA hasar\u0131na, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol noktas\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesine ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne neden olurken, \u0131l\u0131ml\u0131 bozulma genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu te\u015fvik eder. Ancak, h\u00fccresel DNA i\u00e7eri\u011finde g\u00f6zle g\u00f6r\u00fcl\u00fcr art\u0131\u015flar olmamas\u0131 durumunda, yeniden replikasyonu do\u011frudan g\u00f6stermek veya yeniden replikasyon yetene\u011finin belirli bir h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc evresine k\u0131s\u0131tl\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek zor olmu\u015ftur. DNA lif yay\u0131l\u0131m\u0131 i\u00e7in bir uyarlama kullanarak, insan kromozomlar\u0131ndan tek tek DNA molek\u00fcllerinde yeniden replikasyonu do\u011frudan tespit ettik. Bu y\u00f6ntemi kullanarak, h\u00fccrelerin Cdt1 replikasyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretti\u011fi durumlarda S evresine giri\u015ften 1 saat sonra \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde yeniden replikasyon oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, HeLa kanser h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n normal fibroblastlerden kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, HeLa h\u00fccrelerinin normal h\u00fccre d\u00f6ng\u00fclerinde d\u00fc\u015f\u00fck seviyede yeniden replikasyona i\u015faret eden replikasyon sinyalleri \u00fcretti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Geminin, Cdt1 inhibit\u00f6r\u00fc t\u00fckenmesinden sonra normal bir fibroblast h\u00fccre hatt\u0131nda yeniden replikasyon, standart testler taraf\u0131ndan tespit edilemez, ancak DNA lif yay\u0131l\u0131m\u0131 analiziyle kolayca \u00f6l\u00e7\u00fclebilir. Tek tek yeniden replikasyonlu DNA molek\u00fcllerinin do\u011frudan de\u011ferlendirilmesi, genom istikrar\u0131n\u0131 te\u015fvik eden veya bozan olaylara dair daha iyi bir anlay\u0131\u015f sa\u011flayacakt\u0131r."}
{"_id":"15928989","title":"Liver receptor homolog-1 is essential for pregnancy","text":"Ba\u015far\u0131l\u0131 bir gebelik, \u00e7ok say\u0131da sinyalin ve fakt\u00f6rlerin koordinasyonunu gerektirir, bu fakt\u00f6rler birden fazla dokudan gelir. Bu unsurlar aras\u0131nda, karaci\u011fer resept\u00f6r homologu-1 (Lrh-1), metabolizma ve hormon sentezi d\u00fczenleyen bir yetim n\u00fckleer resept\u00f6rd\u00fcr. Ovarian folik\u00fcllerin granulosa h\u00fccrelerinde ve memeliler ve insanlar da dahil olmak \u00fczere korpus luteumda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ifade edilir. Nr5a2 (Lrh-1 kodlayan gen olarak da bilinir) geninin germline ablasyonu, farelerde gastr\u00fclasyon a\u015famas\u0131nda embriyonik \u00f6l\u00fcme neden olur. Ovarik folik\u00fcldeki Lrh-1'in yoklu\u011fu, hem steroid sentezi hem de ov\u00fclasyon i\u00e7in gerekli genlerin d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Fare gebeli\u011finin etkilerini incelemek i\u00e7in, korpus luteumdaki Lrh-1 ifadesini genetik olarak bozduk, bu da luteal yetersizli\u011fe yol a\u00e7t\u0131. Hormon takviyesi embriyonun implantasyonunu m\u00fcmk\u00fcn k\u0131ld\u0131, ancak bu, endometrial dejenerasyonun bozulmas\u0131, plasenta olu\u015fumunun zay\u0131flamas\u0131, fet\u00fcs b\u00fcy\u00fcmesinin gerilemesi ve fet\u00fcs \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn izlenmesiyle sonu\u00e7land\u0131. Lrh-1 ayr\u0131ca fare ve insan endometriumunda da ifade edilir ve insan endometrial stromal h\u00fccrelerinin birincil k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde, NR5A2 transkript yo\u011funlu\u011funun RNA m\u00fcdahalesiyle azalt\u0131lmas\u0131 dejenerasyonu \u00f6nler. Bu bulgular, Lrh-1'in korpus luteumun korunmas\u0131nda, dejenerasyonun te\u015fvik edilmesinde ve plasentan\u0131n olu\u015fumunda gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, gebeli\u011fin kurulmas\u0131 ve s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi i\u00e7in \u00e7ok say\u0131da vazge\u00e7ilmez rol oynar."}
{"_id":"15945975","title":"Transcriptional Signature and Memory Retention of Human-Induced Pluripotent Stem Cells","text":"Somatik h\u00fccrelerin belirli genlerin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi yoluyla pluripotent bir duruma yeniden programlanmas\u0131 (ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccreler veya iPSCs) fareler ve insan h\u00fccrelerinde ba\u015far\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, insan iPSCs'lerin insan Embriyonik K\u00f6k H\u00fccreleri (hESCs) ile ne kadar benzer oldu\u011fu hala belirsizdir. Burada, viral vekt\u00f6rler veya genomik eklemeler olmadan \u00fcretilen insan iPSCs'lerin transkripsiyonel profilini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz, bu h\u00fccrelerin genel olarak hESCs'lere benzedi\u011fini ancak \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Viral vekt\u00f6rler veya genomik eklemeler olmadan insan iPSCs'leri \u00fcretmek i\u00e7in, pluripotent fakt\u00f6rler Oct4 ve Nanog episomik vekt\u00f6rlere klonland\u0131 ve insan fetal n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelere transfekte edildi. Bu iki fakt\u00f6r\u00fcn (veya sadece Oct4'den) ge\u00e7ici ifadesi, insan iPSCs'lerinin verimli bir \u015fekilde \u00fcretilmesini sa\u011flad\u0131. A\u00e7\u0131klanan yeniden programlama stratejisi, viral ve transgen m\u00fcdahalesi olmadan insan yeniden programlanm\u0131\u015f h\u00fccrelerde don\u00f6r h\u00fccrelerin gen ifadesini koruyan potansiyel bir transkripsiyonel imza ortaya koydu. Ayr\u0131ca, episomik yeniden programlama stratejisi, klinik ama\u00e7lar ve temel ara\u015ft\u0131rma i\u00e7in insan iPSCs \u00fcretmek i\u00e7in g\u00fcvenli bir yol sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"15946643","title":"A CXCL1 Paracrine Network Links Cancer Chemoresistance and Metastasis","text":"Metastaz ve kimyasallara diren\u00e7li kanser, birbirine ba\u011fl\u0131 olgular olsa da, bu ba\u011flant\u0131n\u0131n molek\u00fcler temeli bilinmemektedir. Biz, karcinom, myeloid ve endotel h\u00fccreleri aras\u0131nda bir parakrin sinyal a\u011f\u0131 ke\u015ffettik, bu a\u011f hem metastaz hem de meme kanseri s\u00fcrecini tetiklemektedir. Transkripsiyonel hiperaktiflik veya 4q21 amplifikasyonu yoluyla CXCL1 ve 2'yi a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden kanser h\u00fccreleri, metastatik sitelerde hayatta kalmak i\u00e7in haz\u0131rlanm\u0131\u015ft\u0131r. CXCL1\/2, CD11b(+)Gr1(+) myeloid h\u00fccrelerini t\u00fcm\u00f6re \u00e7eker, bu h\u00fccreler S100A8\/9 gibi kemokinler \u00fcretir, bu da kanser h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Kimyoterapi ila\u00e7lar\u0131 kanser h\u00fccrelerini \u00f6ld\u00fcr\u00fcr, ancak bu tedaviler ayn\u0131 zamanda endotel ve di\u011fer stromal h\u00fccrelerde TNF-\u03b1 \u00fcretimine neden olan paralel bir stromal tepki tetikler. TNF-\u03b1, NF-kB yoluyla kanser h\u00fccrelerinde CXCL1\/2 ifadesini art\u0131r\u0131r, bu da CXCL1\/2-S100A8\/9 d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc g\u00fc\u00e7lendirir ve kimyasallara diren\u00e7 yarat\u0131r. CXCR2 engelleyicileri bu d\u00f6ng\u00fcy\u00fc k\u0131rar ve meme t\u00fcm\u00f6rlerine, \u00f6zellikle metastazlara kar\u015f\u0131 kemoterapinin etkisini art\u0131r\u0131r. Bu endotel-karsinom-myeloid sinyal etkile\u015fimi a\u011f\u0131, kimyasallara diren\u00e7 ve metastaz aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131y\u0131 a\u00e7\u0131klayan ve m\u00fcdahale f\u0131rsatlar\u0131 sunan bir mekanizma sa\u011flar."}
{"_id":"15948830","title":"Prophylaxis of postoperative vomiting in children undergoing tonsillectomy: a systematic review and meta-analysis.","text":"Postoperatif bulant\u0131 (POB), \u00e7ocuklarda tonsilektomi sonras\u0131 en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen ve \u00f6nemli morbiditeye neden olan durumlardan biridir. \u00c7e\u015fitli \u00f6nleyici antiemetik m\u00fcdahaleler bildirilmi\u015ftir, ancak bu hasta grubunda sistematik olarak s\u0131n\u0131rl\u0131 bir inceleme yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Cochrane Kontrol Edilmi\u015f Denemeler Kay\u0131tlar\u0131, MEDLINE ve EMBASE veritabanlar\u0131n\u0131 kullanarak, tonsilektomi s\u0131ras\u0131nda veya birlikte adenoidektomi yap\u0131lan \u00e7ocuklarda \u00f6nleyici antiemetik m\u00fcdahaleleri i\u00e7eren \u00e7ift k\u00f6r, rastgele, plasebo kontroll\u00fc denemeler tan\u0131mlamak i\u00e7in sistematik bir arama ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u0130lgi sonucu, ilk 24 saatte postoperatif bulant\u0131yd\u0131. Her \u00f6nleyici antiemetik stratejinin etkisinin \u00f6zet tahminleri, sabit etki meta analizi kullan\u0131larak hesapland\u0131. Uygun oldu\u011funda, doz-yan\u0131t etkileri, logistik regresyon kullan\u0131larak tahmin edildi ve 22 makale belirlendi. Dexamethasonun (OR 0.23, %95 CI 0.16-0.33) ve serotonin antagonistleri ondansetron (OR 0.36, %95 CI 0.29-0.46), granisetron (OR 0.11, %95 CI 0.06-0.19), tropisetron (OR 0.15, %95 CI 0.06-0.35) ve dolasetron (OR 0.25, %95 CI 0.1-0.59) \u00f6nleyici antiemetik etkisinin iyi kan\u0131tlar\u0131 bulundu. Metoklopramid de etkili oldu\u011fu (OR 0.51, %95 CI 0.34-0.77) belirlendi. Dimenhidrinat, perfenazin veya droperidol\u00fcn, ara\u015ft\u0131r\u0131lan dozlarda etkili oldu\u011fu konusunda yeterli kan\u0131t bulunmad\u0131, ne de gastrik aspirasyon veya akupunktur. Sonu\u00e7 olarak, dexamethason ve anti-serotonik ajanlar, tonsilektomi s\u0131ras\u0131nda postoperatif bulant\u0131n\u0131n \u00f6nlenmesinde en etkili ajanlar gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"15953181","title":"A method of comparing the areas under receiver operating characteristic curves derived from the same cases.","text":"Al\u0131c\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma \u00f6zelli\u011fi (ROC) e\u011frileri, tan\u0131 teknolojisinin ve tan\u0131 algoritmalar\u0131n\u0131n performans\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Bu makale, ayn\u0131 hasta grubundan elde edilen iki ROC e\u011frisinin alanlar\u0131n\u0131n istatistiksel kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131 iyile\u015ftirir ve verilerin e\u015fle\u015ftirilmi\u015f do\u011fas\u0131ndan kaynaklanan alanlar aras\u0131ndaki korelasyonu dikkate al\u0131r. ROC e\u011frisi alt\u0131ndaki alan ve Wilcoxon istatisti\u011fi aras\u0131ndaki ili\u015fki kullan\u0131l\u0131r ve alt yatan normal da\u011f\u0131l\u0131mlar (binormal) varsay\u0131l\u0131r, bu da e\u015fle\u015ftirilmi\u015f derecelendirmelerin g\u00f6zlemlenen korelasyonlar\u0131n\u0131 iki ROC alan\u0131 aras\u0131ndaki korelasyona d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek i\u00e7in bir tablo sa\u011flar. Bu alan aras\u0131ndaki korelasyon, g\u00f6zlemlenen alan fark\u0131 hakk\u0131ndaki standart hatay\u0131 (kesinlik) azaltmak i\u00e7in kullan\u0131labilir. E\u015fle\u015ftirme i\u00e7in bu d\u00fczeltme, e\u015fle\u015ftirilmi\u015f t-testinde kullan\u0131lan analojiye benzer ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rman\u0131n istatistiksel duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 (g\u00fc\u00e7) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rabilir. \u00c7oklu okuyucu i\u00e7eren \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in, bu y\u00f6ntem, elde edilmesi zor olan \u00f6rnekleme varyasyonunun bir bile\u015fenini \u00f6l\u00e7er."}
{"_id":"15955172","title":"Transient inactivation of Rb and ARF yields regenerative cells from postmitotic mammalian muscle.","text":"Biyolojide \u00e7\u00f6z\u00fclmeyi bekleyen \u00f6nemli bir soru, memelilerde dokular\u0131n yenilenmesinin neden s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011fu, ancak urodele amfibi ve teleost bal\u0131klarda b\u00fcy\u00fck yap\u0131lar\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne yeniden girerek yenilenmesidir. Rb'nin devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131, urodele iskelet kas\u0131n\u0131n postmitotik \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 tetikler, ancak memelilerin kas\u0131nda bu mekanizma yoktur. Hipotezimiz, memelilerde ancak yenilenen omurgal\u0131larda bulunmayan bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 olan Ink4a \u00fcr\u00fcn\u00fc ARF (alternatif okuma \u00e7er\u00e7evesi), yenilenmeyi bask\u0131layan bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Arf ve Rb'nin birlikte devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131, memelilerin kas h\u00fccrelerinin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne yeniden girmesine, farkl\u0131la\u015fma \u00f6zelliklerinin kayb\u0131na ve sitokinetik makinenin d\u00fczenlenmesine neden oldu. Tek postmitotik kas h\u00fccreleri, lazer mikro-kesme-katapultlama ile izole edildi ve ge\u00e7ici Arf ve Rb bask\u0131lamas\u0131, in vivo nakledildi\u011finde farkl\u0131la\u015fma ve f\u00fczyon yetene\u011fini koruyan myoblast kolonileri verdi. Bu sonu\u00e7lar, memelilerin h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n Arf ve Rb'nin devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131yla tersine \u00e7evrildi\u011fini ve Arf'\u0131n yenilenme yerine evrimle\u015fti\u011fini desteklemektedir."}
{"_id":"15960670","title":"CENP-B Controls Centromere Formation Depending on the Chromatin Context","text":"Sentromer, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmeleri s\u0131ras\u0131nda kromozomlar\u0131n do\u011fru miras\u0131 i\u00e7in bir ask\u0131 ba\u011flant\u0131 noktas\u0131 olarak hizmet eden ve kromatin b\u00f6lgesinde bulunan bir b\u00f6lgedir. Ancak, sentromerin belirli bir genomik b\u00f6lgede nas\u0131l bir araya geldi\u011fi ve istikrarl\u0131 hale geldi\u011fi mekanizma net de\u011fildir. \u0130nsan\/memeli yapay kromozomlar\u0131n (HAC\/MAC) i\u015flevsel sentromer birikimi i\u00e7in de novo olu\u015fum, alfa-satelit DNA's\u0131n\u0131n i\u00e7ermesi ve sentromerik CENP-B proteini i\u00e7in ba\u011flanma motiflerine sahip olmas\u0131 gerekmektedir. Burada, HAC\/MAC \u00fczerinde de novo sentromer birikiminin CENP-B'ye ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, alfa-satelit DNA'n\u0131n bir kromozom sitesine entegre edildi\u011fi h\u00fccrelerde sentromer olu\u015fumu CENP-B ifadesini bask\u0131lar. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu entegre sitelerde CENP-B, histon H3-K9 trimetilasyonu ve DNA metilasyonunu art\u0131rarak heterokromatin olu\u015fumunu uyar\u0131r. Bu nedenle, CENP-B'nin sentromer olu\u015fumunda \u00e7ift bir rol\u00fc oldu\u011funu \u00f6neriyoruz; DNA'da i\u015flevsel bir sentromer olmamas\u0131 durumunda de novo olu\u015fumunu sa\u011flamak, ancak kromozomlarda fazla sentromer olu\u015fumunu \u00f6nlemek."}
{"_id":"15966318","title":"Improved tools for biological sequence comparison.","text":"\u00dc\u00e7 protein ve DNA dizisi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in \u00fc\u00e7 bilgisayar program\u0131 geli\u015ftirdik. Bu programlar, dizi veri tabanlar\u0131n\u0131 aramak, benzerlik puanlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek ve yerel dizi benzerli\u011fine dayal\u0131 periyodik yap\u0131lar tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131labilir. FASTA program\u0131, daha duyarl\u0131 bir FASTP program\u0131n\u0131n t\u00fcrevi olup, protein veya DNA dizisi veri tabanlar\u0131n\u0131 aramak ve bir protein dizisini bir DNA dizisi veri taban\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in DNA veri taban\u0131n\u0131 \u00e7evirerek arama yapabilir. FASTA, ili\u015fkili dizilerin puan\u0131n\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in benzerlik b\u00f6lgelerini birle\u015ftirmeye izin veren bir ba\u015flang\u0131\u00e7 \u00e7ift benzerlik puan\u0131 hesaplamas\u0131nda ek bir ad\u0131m i\u00e7erir. RDF2 program\u0131, yerel dizi kompozisyonunu koruyan bir kar\u0131\u015ft\u0131rma y\u00f6ntemi kullanarak benzerlik puanlar\u0131n\u0131n \u00f6nemini de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131labilir. LFASTA program\u0131, e\u015fik de\u011ferinden b\u00fcy\u00fck puanlara sahip t\u00fcm yerel benzerlik b\u00f6lgelerini, ayn\u0131 puanlama parametreleri ve benzer bir hizalama algoritmas\u0131 kullanarak g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleyebilir; bu yerel benzerlikler, \"grafik matris\" grafi\u011fi olarak veya bireysel hizalamalar olarak g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenebilir. Ayr\u0131ca, bu programlar, \u00e7e\u015fitli alternatif puanlama matrislerine dayal\u0131 olarak DNA veya protein dizilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in genelle\u015ftirilmi\u015ftir."}
{"_id":"15968271","title":"The adverse consequences of unmet need among older persons living in the community: dual-eligible versus Medicare-only beneficiaries.","text":"\nHEDEFIM\u0130Z Se\u00e7ilen olumsuz sonu\u00e7lar\u0131n \u00f6nemi ve Medicare ve Medicaid'e ayn\u0131 anda hak kazananlar ile sadece Medicare'e hak kazananlar aras\u0131nda unutulmu\u015f yard\u0131m ihtiyac\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin etmek ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\nY\u00d6NTEM Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Ya\u015flanma E\u011filimleri Ara\u015ft\u0131rmas\u0131 (NHATS) verilerini kullanarak, ya\u015fl\u0131 Medicare n\u00fcfusunu temsil eden bir anketten, kendi bak\u0131mlar\u0131na, ev i\u015flerine ve hareketlilik aktivitelerine yard\u0131m ihtiyac\u0131n\u0131n engelli ile ili\u015fkili yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve unutulmu\u015f ihtiyac\u0131n olumsuz sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n Medicare ve sadece Medicare hak kazananlar\u0131 aras\u0131nda yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 hesaplad\u0131k.\n\nSONU\u00c7LAR 2 milyondan fazla toplulukta ya\u015fayan ya\u015fl\u0131 ki\u015fi, kendi bak\u0131mlar\u0131na (\u00f6rne\u011fin, k\u0131yafetlerini kirletmeleri) yard\u0131m edilmemesi nedeniyle olumsuz bir sonu\u00e7 ya\u015fad\u0131, 2 milyondan fazla ki\u015fi ev i\u015flerine (\u00f6rne\u011fin, g\u0131da al\u0131\u015fveri\u015fi yapamamas\u0131) yard\u0131m edilmemesi nedeniyle olumsuz sonu\u00e7lar ya\u015fad\u0131 ve 3 milyondan fazla ki\u015fi hareketlilikle ilgili yard\u0131m edilmemesi nedeniyle (\u00f6rne\u011fin, yatakta kalmak zorunda kalmalar\u0131) en az bir olumsuz sonu\u00e7 ya\u015fad\u0131, bu durum NHATS g\u00f6r\u00fc\u015fmesinden \u00f6nceki ay i\u00e7inde meydana geldi. Ayn\u0131 haklara sahip olanlar, incelenen 11 olumsuz sonu\u00e7tan 6's\u0131nda daha y\u00fcksek oranlar ya\u015fad\u0131 ve di\u011ferlerinden daha olas\u0131yd\u0131 en az bir olumsuz sonucu t\u00fcm 3 alanda ya\u015fas\u0131nlar.\n\nTARTI\u015eMA \u00c7ift haklara sahip n\u00fcfusa t\u0131bbi bak\u0131m, davran\u0131\u015fsal sa\u011fl\u0131k ve uzun s\u00fcreli hizmetlerin entegrasyonunu hedefleyen birka\u00e7 bak\u0131m modeli ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor. Unutulmu\u015f ihtiyac\u0131n olumsuz sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n g\u00f6stergeleri, bu bak\u0131m sistemlerinin kalitesini ve yeterlili\u011fini izlemek i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"15969637","title":"Supplementary information: \u2018MesoRD User\u2019s Guide \u2019 and other","text":"UNLABELLED MesoRD, kimyasal reaksiyonlar ve yay\u0131l\u0131m\u0131n rastgele sim\u00fclasyonu i\u00e7in bir ara\u00e7t\u0131r. \u00d6zellikle, reaksiyon-yay\u0131l\u0131m usta denkleminin kar\u015f\u0131l\u0131k gelen Markov s\u00fcrecini sim\u00fcle eden bir sonraki alt hacim y\u00f6ntemi uygulamas\u0131d\u0131r.\n\nMEZUN\u0130YET MesoRD, GNU genel kamu lisans\u0131 (GPL) alt\u0131nda lisansl\u0131 \u00fccretsiz bir yaz\u0131l\u0131md\u0131r, C++'da yaz\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Linux, Mac OS X, NetBSD, Solaris ve Windows XP \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. http:\/\/mesord.sourceforge.net adresinden indirilebilir.\n\n\u0130LET\u0130\u015e\u0130M johan.elf@icm.uu.se; johan.hattne@embl-hamburg.de\n\nD\u0130\u011eER B\u0130LG\u0130LER 'MesoRD Kullan\u0131c\u0131 Rehberi' ve di\u011fer belgeler http:\/\/mesord.sourceforge.net adresinde mevcuttur."}
{"_id":"15972906","title":"Functional anatomy of T cell activation and synapse formation.","text":"T h\u00fccre aktivasyonu ve i\u015flevi, antijen sunan h\u00fccrelerin yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f etkile\u015fimi gerektirir. Bu h\u00fccre etkile\u015fimleri, iki farkl\u0131 dinamikle karakterize edilir: k\u0131sa s\u00fcreli etkile\u015fimler, imm\u00fcnolojik kinapslar olarak bilinen promigratory birle\u015fimlerden kaynaklan\u0131r veya uzun s\u00fcreli etkile\u015fimler, imm\u00fcnolojik sinapslar olarak bilinen kararl\u0131 birle\u015fimlerden kaynaklan\u0131r. Kinapslar, sabit durumda \u00e7al\u0131\u015farak kendili\u011finden peptit-MHC (pMHC) referans\u0131na izin verir ve patojen kaynakl\u0131 pMHC'yi arar. Sinapslar, belirli ko\u015fullarda T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) ile agonist pMHC'nin etkile\u015fimiyle tetiklenir ve etkili ve haf\u0131za T h\u00fccreleri \u00fcreten g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131yla ili\u015fkilendirilir. Y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, sinaps\u0131n h\u00fccre yap\u0131\u015f\u0131m\u0131, TCR'nin pMHC komplekslerinin tan\u0131nmas\u0131 ve aktivasyon ve inhibisyon ligandlar\u0131n\u0131n bir dizi entegrasyonuyla son derece koordine edildi\u011fini ortaya koymu\u015ftur. Bu incelemede, kinapslar ve sinapslar i\u00e7in molek\u00fcler bile\u015fenler, geometri ve zamanlamay\u0131 inceliyoruz. Son molek\u00fcler ve fizyolojik verileri entegre ederek bir sentez sunuyor ve ileriye y\u00f6nelik yollar \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"15975146","title":"Modulation of Replicative Lifespan in Cryptococcus neoformans: Implications for Virulence","text":"Fungal patojen Cryptococcus neoformans, \u00e7o\u011falt\u0131c\u0131 ya\u015flanma ge\u00e7irdi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ya\u015fl\u0131 h\u00fccreler, geli\u015fmi\u015f ku\u015fak ya\u015f\u0131 ve fenotipik de\u011fi\u015fikliklerle karakterize edilir ve bu de\u011fi\u015fiklikler, ev sahibi ve antifungal temelli \u00f6ld\u00fcrmeye kar\u015f\u0131 artm\u0131\u015f direnci gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bu ya\u015fa ba\u011fl\u0131 dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131n bir sonucu olarak, kronik enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda ya\u015fl\u0131 h\u00fccreler birikir. Bu bulgulara dayanarak, patojenik maya pop\u00fclasyonunun ku\u015fak ya\u015f\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmek, ev sahibine kar\u015f\u0131 savunmas\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve vir\u00fclans\u0131n\u0131 etkileyebilece\u011fini hipotezle\u015ftik. SIR2, iyi korunmu\u015f bir histon deasetilaz ve anti-ya\u015flanma ila\u00e7lar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesinde kritik bir hedeftir. Cryptococcus neoformans'\u0131n \u00e7o\u011falt\u0131c\u0131 \u00f6m\u00fcr s\u00fcresi (\u00c7\u00d6S) \u00fczerindeki etkisini test ettik. \u0130lk olarak, C. neoformans'\u0131n bir mutant t\u00fcr\u00fc (sir2\u0394) olu\u015fturuldu ve SIR2'nin bilinen rol\u00fcne uygun olarak, sir2\u0394 h\u00fccrelerinde k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f bir \u00c7\u00d6S oldu\u011fu do\u011fruland\u0131. Bir sonraki ad\u0131mda, \u00c7\u00d6S analizi, C. neoformans'\u0131n Sir2p agonistiyle tedavi edilmesinin \u00c7\u00d6S'\u00fc \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde uzatt\u0131\u011f\u0131n\u0131, bir Sir2p antagonistinin ise \u00c7\u00d6S'\u00fc k\u0131saltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. \u00c7\u00d6S'\u00fc d\u00fczenleyen etkiler, SIR2'ye ba\u011fl\u0131yd\u0131 ve sir2\u0394 h\u00fccrelerinde g\u00f6zlemlenmedi. \u00c7\u00fcnk\u00fc SIR2 kayb\u0131 hafif bir fitness bozuklu\u011funa neden oldu, bu nedenle genetik \u00c7\u00d6S d\u00fczenlemenin vir\u00fclans \u00fczerindeki etkileri, normal h\u00fccrelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lamad\u0131. Bunun yerine, kimyasal olarak \u00c7\u00d6S'\u00fc d\u00fczenlemek ve Sir2p d\u00fczenleyici ila\u00e7lar\u0131n C. neoformans h\u00fccreleri \u00fczerindeki etkisini, Galleria mellonella enfeksiyon modeliyle ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Hipotezimizin, enfekte eden maya pop\u00fclasyonunun ku\u015fak ya\u015f\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerin, ev sahibi h\u00fccrelere kar\u015f\u0131 savunmas\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirdi\u011fini \u00f6ng\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc gibi, Galleria'da C. neoformans'\u0131n vir\u00fclans\u0131, Sir2p agonistiyle tedavi edildi\u011finde azald\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Sir2p antagonistinin, \u00c7\u00d6S'\u00fc k\u0131saltt\u0131\u011f\u0131, Galleria'da vir\u00fclans\u0131 art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, Sir2p agonistleri ile antifungal tedavisinin birle\u015fimi, antifungalun etkisini art\u0131rd\u0131. \u00d6"}
{"_id":"15981174","title":"Pf4-Cre transgenic mice allow the generation of lineage-restricted gene knockouts for studying megakaryocyte and platelet function in vivo.","text":"Transjenik fareleri olu\u015fturmak i\u00e7in, megakaryositik \u00e7izgide yaln\u0131zca Cre-reorganizasyonunu ifade eden bir y\u00f6ntem geli\u015ftirdik. Bu ama\u00e7la, bir farenin bakteriyel yapay kromozom (BAC) klonunu homolog rekombinasyonla de\u011fi\u015ftirdik ve plaket fakt\u00f6r\u00fc 4 (Pf4), ayr\u0131ca CXCL4 olarak da bilinen, ilk eksenini kodon iyile\u015ftirilmi\u015f Cre cDNA ile de\u011fi\u015ftirdik. Birka\u00e7 transjenik fareler elde edildi ve bunlardan biri, Q3, ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak incelendi. Q3 farelerini ROSA26-lacZ rapor\u00f6r fareleriyle \u00e7aprazlama, Cre-reorganizasyon aktivitesinin yaln\u0131zca megakaryositlerde oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, integrin beta1'in loxP ile \u00e7evrili ko\u015fullu alelinin megakaryositlerde eksisyonunu do\u011frulamak i\u00e7in Q3 farelerini bir integrin beta1 i\u00e7eren farelerle \u00e7aprazlayarak daha da teyit edildi. Bu DNA d\u00fczeyinde tam eksisyon, plaketlerde integrin beta1 proteininin neredeyse tamamen yok olmas\u0131na neden oldu. Pf4-Cre transjenik faresi, megakaryopoezis, plaket olu\u015fumu ve plaket fonksiyonunu incelemek i\u00e7in de\u011ferli bir ara\u00e7 olacakt\u0131r."}
{"_id":"15983148","title":"LIN-44\/Wnt Directs Dendrite Outgrowth through LIN-17\/Frizzled in C. elegans Neurons","text":"Sinir sistemi i\u015flevi, n\u00f6ronlar\u0131n iki i\u015flevsel ve morfolojik alan\u0131n\u0131n - aksonlar ve dendritler - do\u011fru geli\u015fimine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Her iki alan da sinyal iletimi i\u00e7in e\u015fit derecede \u00f6nemlidir, ancak dendrit geli\u015fimi konusunda anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z nispeten azd\u0131r. Burada, C. elegans'ta Wnt ligand\u0131 LIN-44 ve Frizzled resept\u00f6r\u00fc LIN-17'nin PQR oksijen duyarl\u0131 n\u00f6ronun dendrit geli\u015fimini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. lin-44 ve lin-17 mutasyonlar\u0131nda, PQR dendritleri olu\u015fmaz, k\u0131smi b\u00fcy\u00fcme g\u00f6sterir veya yanl\u0131\u015f y\u00f6nlendirilir. Zaman ve mekanda LIN-44'\u00fcn ifade manip\u00fclasyonu, h\u00fccre ablasyon deneyleriyle birle\u015ftirildi\u011finde, bu molek\u00fcl\u00fcn embriyonik d\u00f6nemde \u015fekillendirildi\u011fini ve dendritin ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 yeri tan\u0131mlamak i\u00e7in \u00e7ekici bir i\u015faret olarak hareket etti\u011fini g\u00f6sterir. lin-44 ve lin-17 aras\u0131ndaki genetik etkile\u015fim, LIN-44 sinyalinin LIN-17 resept\u00f6r\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla iletildi\u011fini ve PQR'de h\u00fccre \u00f6zerk olarak hareket etti\u011fini g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, LIN-17'nin ba\u015fka bir Wnt molek\u00fcl\u00fc olan EGL-20 ile etkile\u015fim kurdu\u011funu ve bu s\u00fcre\u00e7te MIG-1\/Frizzled ile paralel olarak \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. Sonu\u00e7 olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z Wnt ve Frizzled molek\u00fcllerinin dendrit geli\u015fimini d\u00fczenlemedeki kritik rollerini ortaya koyuyor."}
{"_id":"15983982","title":"Why do general practitioners prescribe antibiotics for upper respiratory tract infections to meet patient expectations: a mixed methods study","text":"\n## Ama\u00e7lar\n\u00dcst solunum yolu enfeksiyonlar\u0131 (\u00dcS\u00dcE) i\u00e7in genel pratisyenler (GP) taraf\u0131ndan antibiyotik re\u00e7ete etme rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlamakt\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\u00c7ak\u0131\u015fan a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 karma y\u00f6ntem yakla\u015f\u0131m\u0131, \u00e7apraz kesit anket ve yar\u0131 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f g\u00f6r\u00fc\u015fmeler kullan\u0131larak uygulanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\nAvustralya'daki ilk bak\u0131m GP'leri.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n584 GP (yan\u0131t oran\u0131 %23,6%) \u00e7apraz kesit anketini tamamlam\u0131\u015ft\u0131r. 32 GP bireysel olarak g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr.\n\n## Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc\n\u00dcS\u00dcE i\u00e7in antibiyotik re\u00e7ete etme.\n\n## Sonu\u00e7lar\nAnketine kat\u0131lan Avustralya'daki GP'lerin yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131, \u00dcS\u00dcE i\u00e7in antibiyotik re\u00e7ete etmenin hasta beklentilerini kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in oldu\u011funu bildirdiler. Kalitatif bulgular\u0131m\u0131z, 'hasta beklentileri'nin uygunsuz re\u00e7etelemenin ana nedeni olarak belirtildi\u011fi, ancak bu kapsaml\u0131 bir ifadedir ve di\u011fer nedenleri de i\u00e7erir. Bunlar s\u0131n\u0131rl\u0131 zaman, doktor-hasta ileti\u015fimi ve tan\u0131 belirsizlikleri gibi nedenleri i\u00e7erir. \u00dc\u00e7 rol arketipi belirledik, GP'lerin \u00dcS\u00dcE i\u00e7in antibiyotik re\u00e7ete etme davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in. Kalitatif bile\u015fenin ana temalar\u0131, bir\u00e7ok GP'nin antibiyotik re\u00e7ete etmenin ilk bak\u0131m i\u00e7in sorumluluk sahibi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, antibiyotik direncinin geli\u015fimine katk\u0131da bulunmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 veya bireysel re\u00e7etelerinin di\u011fer daha b\u00fcy\u00fck sorunlara (\u00f6rne\u011fin, hastanenin re\u00e7etesi veya veteriner kullan\u0131m\u0131) \u0131\u015f\u0131k tutmayaca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcklerini ortaya koydu. Onlar i\u00e7in uygunsuz re\u00e7etelemenin \u00e7ok az olumsuz sonucu vard\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nAntibiyotik direncinin kapsam\u0131 ve b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc ve ilk bak\u0131m re\u00e7etelerinin rol\u00fcn\u00fcn fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rmak ve antibiyotik direncine katk\u0131da bulunan bireysel re\u00e7ete kararlar\u0131n\u0131n \u00f6nemini anlamak gerekmektedir."}
{"_id":"15984735","title":"Migraine and cardiovascular disease: systematic review and meta-analysis.","text":"\n## Ama\u00e7\nMigren ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k, \u00f6zellikle inme, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k nedeniyle \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\nSistematik inceleme ve meta-analiz.\n\n## Veri Kaynaklar\u0131\nElektronik veritabanlar\u0131 (PubMed, Embase, Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi) ve Ocak 2009'a kadar yay\u0131nlanan dahil edilen \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n ve incelemelerin referans listelerini i\u00e7eren kaynaklar.\n\n## Se\u00e7me Kriterleri\nMigren veya belirli migren alt tipleri ile kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131ran vaka-kontrol ve kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131.\n\n## \u0130nceleme Y\u00f6ntemleri\n\u0130ki ara\u015ft\u0131rmac\u0131, belirlenen \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n uygunlu\u011funu iki a\u015famal\u0131 bir yakla\u015f\u0131mla ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak de\u011ferlendirdi. Uyu\u015fmazl\u0131klar konsens\u00fcsle \u00e7\u00f6z\u00fcld\u00fc. Migren ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k kategorilerine g\u00f6re \u00e7al\u0131\u015fmalar grupland\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n## Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131\n\u0130ki ara\u015ft\u0131rmac\u0131 verileri \u00e7\u0131kard\u0131. Toplu g\u00f6receli riskler ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 hesapland\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\u00c7al\u0131\u015fmalar, kat\u0131l\u0131mc\u0131 \u00f6zellikleri ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k tan\u0131m\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan heterojenlik g\u00f6sterdi. Dokuz \u00e7al\u0131\u015fma, herhangi bir migren ile iskemik inme aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi (toplu g\u00f6receli risk 1.73, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.31-2.29) inceledi. Ek analizler, migren ile aura belirtileri olan ki\u015filer aras\u0131nda (2.16, 1.53-3.03) migren olmadan aura belirtileri olan ki\u015filer (1.23, 0.90-1.69; aura durumu i\u00e7in meta-regresyon P=0.02) aras\u0131nda anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek bir risk oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca sonu\u00e7lar, kad\u0131nlarda (2.08, 1.13-3.84) erkeklere (1.37, 0.89-2.11) g\u00f6re daha y\u00fcksek bir risk oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. 45 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki ya\u015f, sigara i\u00e7me ve oral kontraseptif kullan\u0131m\u0131 riski daha da art\u0131rd\u0131. Sekiz \u00e7al\u0131\u015fma, migren ile miokard enfarkt\u00fcs\u00fc (1.12, 0.95-1.32) aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ve be\u015f"}
{"_id":"15997009","title":"Effect of Duration and Intermittency of Rifampin on Tuberculosis Treatment Outcomes: A Systematic Review and Meta-Analysis","text":"\n## Arka Plan\nAktif t\u00fcberk\u00fcloz (TB) i\u00e7in aral\u0131kl\u0131 tedavi rejimleri veya yaln\u0131zca ba\u015flang\u0131\u00e7 a\u015famas\u0131nda rifampin kullan\u0131m\u0131 pratik avantajlar sunar, ancak etkinli\u011fi sorgulanm\u0131\u015ft\u0131r. Aktif TB i\u00e7in tedavi rejimlerini de\u011ferlendiren sistematik bir inceleme ger\u00e7ekle\u015ftirdik, b\u00f6ylece rifampinin kullan\u0131m s\u00fcresinin ve aral\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n TB tedavi sonu\u00e7lar\u0131na etkisini de\u011ferlendirdik.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nPubMed, Embase ve Cochrane CENTRAL klinik denemeler veritaban\u0131, 1965 ve Haziran 2008 tarihleri aras\u0131nda yay\u0131nlanan \u0130ngilizce, Frans\u0131zca veya \u0130spanyolca yay\u0131nlanm\u0131\u015f rastgele kontroll\u00fc denemeler i\u00e7in aranm\u0131\u015ft\u0131r. Se\u00e7ilen \u00e7al\u0131\u015fmalar, rifampin i\u00e7eren rejimlerde standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f tedavi kullanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmalar, \u00f6nceden tedavi g\u00f6rmemi\u015f hastalarda bakteriolojik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k ve\/veya tekrar\u0131 rapor eden, bakteriolojik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f akci\u011fer t\u00fcberk\u00fclozu olan hastalar\u0131 i\u00e7ermi\u015ftir. Tedavi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n birikimli incidanslar\u0131 ve risk fakt\u00f6rleri ile ili\u015fkisi, stratifiye edilmi\u015f rastgele etkiler meta-analizleri ile hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r. Meta-regresyon, negatif binomial regresyon modeli kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Toplamda 57 deneme, 312 kol ve 21.472 kat\u0131l\u0131mc\u0131 i\u00e7eren analiz dahil edilmi\u015ftir. Rifampini yaln\u0131zca ilk 1-2 ay i\u00e7in kullanan rejimler, 6 ay boyunca rifampin kullanan rejimlere k\u0131yasla daha y\u00fcksek ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k, tekrarlama ve edinilen ila\u00e7 direnci oranlar\u0131na sahipti. Bu, \u00f6zellikle ba\u015flang\u0131\u00e7taki izoniazid, streptomisin veya her ikisine kar\u015f\u0131 ila\u00e7 direnci oldu\u011funda daha belirgin hale geliyordu. \u00d6te yandan, g\u00fcnl\u00fck veya aral\u0131kl\u0131 tedavi y\u00f6netim \u015femalar\u0131 aras\u0131nda ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k veya tekrarlama a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00e7ok az fark vard\u0131, ancak rifampinin tedavinin tamam\u0131nda haftada iki kez verilmesi etkinli\u011fi hakk\u0131nda yeterli yay\u0131nlanm\u0131\u015f kan\u0131t bulunmuyordu.\n\n## Sonu\u00e7\nTB tedavi sonu\u00e7lar\u0131, rifampinin daha k\u0131sa s\u00fcreli kullan\u0131m\u0131 veya ba\u015flang\u0131\u00e7taki izoniazid ve\/veya streptomisin direnci oldu\u011funda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha k\u00f6t\u00fcyd\u00fc. T\u00fcm de\u011ferlendirilen aral\u0131kl\u0131 programlar aras\u0131nda tedavi sonu\u00e7lar\u0131 benzerlik g\u00f6steriyordu, ancak tedavinin tamam\u0131nda haftada iki kez rifampin verilmesi konusunda desteklemek i\u00e7in yeterli kan\u0131t bulunmuyordu."}
{"_id":"16016673","title":"A novel set of DNA methylation markers in urine sediments for sensitive\/specific detection of bladder cancer.","text":"AMA\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fma, mesane kanseri i\u00e7in hassas ve spesifik bir tespit i\u00e7in idrar sedimantlar\u0131nda daha iyi bir dizi DNA metilasyon i\u015faret\u00e7isi sa\u011flamay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r.\n\nDENEY\u0130M TASARIMI 59 t\u00fcm\u00f6r ili\u015fkili gen, metilasyon-\u00f6zg\u00fc PCR ile \u00fc\u00e7 mesane kanseri h\u00fccre hatt\u0131, k\u00fc\u00e7\u00fck bir kanser biyopsisi grubu ve idrar sedimantlar\u0131nda profille\u015ftirildi. Daha sonra, 132 mesane kanseri hastas\u0131 (0a a\u015famas\u0131 i\u00e7in 8 vaka; 1. a\u015fama i\u00e7in 68 vaka; 2. a\u015fama i\u00e7in 50 vaka; 3. a\u015fama i\u00e7in 4 vaka; ve 4. a\u015fama i\u00e7in 2 vaka), 23 ya\u015f e\u015fle\u015fen hastalar ile kansersiz idrar lezyonlar\u0131, 6 n\u00f6rolojik hastal\u0131k ve 7 sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fcden olu\u015fan idrar sedimantlar\u0131nda 21 aday gen profille\u015ftirildi.\n\nSONU\u00c7LAR 23 kansersiz idrar lezyonlu hastadan analiz edilen 3'\u00fcnde 4 genin 6 vakas\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, 15 genin (P < 0.05) idrar sedimantlar\u0131nda kanser spesifik hipermetilasyonu rapor edildi. 11 gen seti (SALL3, CFTR, ABCC6, HPR1, RASSF1A, MT1A, RUNX3, ITGA4, BCL2, ALX4, MYOD1, DRM, CDH13, BMP3B, CCNA1, RPRM, MINT1 ve BRCA1) metilasyon de\u011ferlendirmesi, 132 mesane kanseri vakas\u0131ndan 121'inin (duyarl\u0131l\u0131k %91.7) mevcut te\u015fhisini do\u011frulad\u0131 ve %87 do\u011fruluk sa\u011flad\u0131. \u00d6nemli olan, %75'ten fazlas\u0131 0a a\u015famas\u0131 ve %88'i 1. a\u015famada tespit edildi, bu da mesane kanseri erken te\u015fhisinde de\u011ferini g\u00f6steriyor. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, ABD mesane kanserlerinde kullan\u0131lan rapor edilen metilasyon i\u015faret\u00e7ileri, bu \u00e7al\u0131\u015fmada belirlenen i\u015faret\u00e7ilerden belirgin \u015fekilde farkl\u0131d\u0131r, bu da Amerikan ve \u00c7inli vakalar aras\u0131nda epigenetik bir farkl\u0131l\u0131k olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir.\n\nSONU\u00c7LAR \u0130drar sedimantlar\u0131nda 11"}
{"_id":"16056410","title":"Posttranslational Acetylation of \u03b1-Tubulin Constrains Protofilament Number in Native Microtubules","text":"ARKA PLAN Mikrotub\u00fcller, \u03b1-\u03b2 tubulin dimer (protofilamentler) olarak bilinen lineer polimerlerden in\u015fa edilir ve bu polimerler t\u00fcpl\u00fc bir yap\u0131 olu\u015fturur. In vitro olarak safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f tubulinlerden olu\u015fturulan mikrotub\u00fcller aras\u0131nda 10 ve 16 protofilament bulunur; ancak bu t\u00fcr yap\u0131sal polimorfizmler h\u00fccrelerde bulunmaz. Bu tutars\u0131zl\u0131k, tubulin'in \u00f6tesinde fakt\u00f6rlerin mikrotub\u00fcl protofilament say\u0131s\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak bu s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n do\u011fas\u0131n\u0131n bilinmedi\u011fini ima eder.\n\nSONU\u00c7LAR Burada, C. elegans dokunma resept\u00f6r n\u00f6ronlar\u0131nda (TRN'ler) \u03b1-tubulin'in asetilasyonunun protofilament say\u0131s\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Normal TRN'lerin duyusal dendritinde, uzun, 15 protofilamentli \u00e7apraz ba\u011flant\u0131l\u0131 bir mikrotub\u00fcl demeti bulunurken, mec-17;atat-2 mutasyonlar\u0131, \u03b1-tubulin asetiltransferaz aktivitesini eksik olanlarda k\u0131sa mikrotub\u00fcller, yayg\u0131n \u0131zgara kusurlar\u0131 ve hem mikrotub\u00fcller aras\u0131nda hem de i\u00e7inde protofilament say\u0131s\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fkenli\u011fi vard\u0131r. T\u00fcm atomlu molek\u00fcler dinamik sim\u00fclasyonlar\u0131, asetilasyonun lizin 40'\u0131n olu\u015fumunu te\u015fvik ederek, protofilamentler aras\u0131ndaki yan tuz k\u00f6pr\u00fclerinin istikrarl\u0131 yan etkile\u015fimleri sa\u011flamas\u0131n\u0131 ve bu da canl\u0131larda istikrarl\u0131 ve yap\u0131sal olarak tek tip mikrotub\u00fcllerin olu\u015fumunu sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcren bir model \u00f6neriyor.\n\nSONU\u00c7LAR Asetilasyon, canl\u0131larda protofilament say\u0131s\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir s\u0131n\u0131rlamas\u0131d\u0131r. Protofilamentler aras\u0131ndaki yan tuz k\u00f6pr\u00fclerinin olu\u015fumunu te\u015fvik ederek ve bu da tek tip mikrotub\u00fcl pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu sa\u011flayarak bu posttranslasyonel modifikasyonun yap\u0131sal bir modelini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"16056514","title":"A KEY ROLE FOR OREXIN IN PANIC ANXIETY","text":"Panik bozuklu\u011fu, tekrarlayan ve y\u0131prat\u0131c\u0131 panik ataklarla ili\u015fkili ciddi bir kayg\u0131 bozuklu\u011fudur. Panik bozuklu\u011fu olan bireylerde, merkezi gama-aminob\u00fctirik asit (GABA) aktivitesinde azalma ve hipertonik sodyum laktoat intraven\u00f6z inf\u00fczyonlar\u0131ndan sonra otonomik ve solunumsal yan\u0131tlarda belirgin art\u0131\u015flar oldu\u011fu g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Panik bozuklu\u011fu modelinde bir fare \u00fczerinde, dorsomedial-perifornikal hipotalamuslardaki GABA sentezinin kronik inhibisyonu, farelerde kayg\u0131 benzeri durumlara ve sodyum laktoat taraf\u0131ndan tetiklenen kardiyosentrik yan\u0131tlara benzer bir yatk\u0131nl\u0131\u011fa neden olur. Dorsomedial-perifornikal hipotalamus, uyan\u0131kl\u0131k, dikkat ve merkezi otonom mobilizasyonda kritik bir rol oynayan orexin (ORX, ayr\u0131ca hipokretin olarak da bilinir) i\u00e7eren n\u00f6ronlarla zengindir, t\u00fcm bunlar panik bozuklu\u011funun temel bile\u015fenleri aras\u0131nda yer al\u0131r. Burada, ORX sentezleyen n\u00f6ronlar\u0131n etkinle\u015fmesinin, fare panik modelinde panik e\u011filimli duruma geli\u015fmek i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz ve hipotalamustaki ORX kodlayan geni (Hcrt) RNAi ile susturulmas\u0131 veya sistemik ORX-1 resept\u00f6r antagonistleri panik yan\u0131tlar\u0131n\u0131 engeller. Ayr\u0131ca, insan panik kayg\u0131s\u0131 olan bireylerde, panik kayg\u0131s\u0131 olmayanlara k\u0131yasla serebrospinal s\u0131v\u0131da ORX seviyelerinin y\u00fckseldi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu bulgular, ORX sisteminin panik kayg\u0131s\u0131n\u0131n patofizyolojisinde rol oynayabilece\u011fini ve ORX antagonistlerinin panik bozuklu\u011fu i\u00e7in potansiyel yeni bir tedavi stratejisi olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"16057926","title":"Local Increases in Mechanical Tension Shape Compartment Boundaries by Biasing Cell Intercalations","text":"Mekanik kuvvetler, geli\u015fen hayvanlarda dokular\u0131n organizasyonu s\u0131ras\u0131nda \u00f6nemli roller oynar. Bir\u00e7ok doku, kompart\u0131man ad\u0131 verilen yan yana, kar\u0131\u015f\u0131ma u\u011framayan h\u00fccre gruplar\u0131na organize olur. Kompart\u0131man s\u0131n\u0131rlar\u0131 aras\u0131ndaki s\u0131n\u0131rlar d\u00fcz bir morfolojiye sahiptir ve dokunun b\u00fcy\u00fcmesi ve \u015fekillendirilmesinde \u00f6nemli olan sinyal merkezleriyle ili\u015fkilidir. Kompart\u0131man s\u0131n\u0131rlar\u0131 boyunca h\u00fccre birle\u015fimlerinde yerel mekanik gerginlik art\u0131\u015flar\u0131, son zamanlarda h\u00fccre kar\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nlemek ve d\u00fcz s\u0131n\u0131rlar\u0131 korumak i\u00e7in g\u00f6sterildi. Ancak, yerel mekanik gerginlik art\u0131\u015flar\u0131n\u0131n h\u00fccre kar\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in h\u00fccre mekanizmalar\u0131n\u0131n nas\u0131l \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131, iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, canl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve nicel g\u00f6r\u00fcnt\u00fc analizi kullanarak, Drosophila pupal abdominal epidermisinin anteroposterior kompart\u0131man s\u0131n\u0131rlar\u0131ndaki h\u00fccre dinamiklerini belirledik. G\u00f6steriyoruz ki, kompart\u0131man i\u00e7indeki h\u00fccre kar\u0131\u015f\u0131m\u0131, birden fazla h\u00fccre intercalasyonu i\u00e7erir. H\u00fccre intercalasyonlar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve y\u00f6n\u00fc, kompart\u0131man s\u0131n\u0131rlar\u0131 boyunca de\u011fi\u015fmez; bunun yerine, intercalasyon s\u0131ras\u0131nda birle\u015fimlerin k\u00fc\u00e7\u00fclmesinde bir asimetri, h\u00fccre yeniden d\u00fczenlemelerine yol a\u00e7arak h\u00fccre kar\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131 bask\u0131lar. Dokunun b\u00fcy\u00fcmesini sim\u00fcle eden modeller, bu asimetrinin yerel mekanik gerginlik art\u0131\u015flar\u0131 taraf\u0131ndan a\u00e7\u0131klanabilece\u011fini g\u00f6sterir. Sonu\u00e7 olarak, yerel mekanik gerginlik art\u0131\u015flar\u0131, h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 ayr\u0131 tutmak i\u00e7in h\u00fccre birle\u015fimlerini etkileyerek s\u0131n\u0131rlar\u0131n d\u00fcz kalmas\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"16058322","title":"MDA5 and PTPN2, two candidate genes for type 1 diabetes, modify pancreatic \u03b2-cell responses to the viral by-product double-stranded RNA","text":"Tip 1 diyabette (T1D) beta-h\u00fccre y\u0131k\u0131m\u0131, en az\u0131ndan k\u0131smen beta-h\u00fccreleri ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi aras\u0131ndaki bir 'diyalo\u011fun' sonucudur. Bu diyalog, bireyin genetik altyap\u0131s\u0131ndan etkilenebilir. \u015eu anda, T1D i\u00e7in iki aday gen olan MDA5 ve PTPN2'nin mod\u00fclasyonunun, viral replikasyonun bir yan \u00fcr\u00fcn\u00fc olan \u00e7ift sarmall\u0131 RNA'ya (dsRNA) beta-h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 etkileyip etkilemedi\u011fini de\u011ferlendirdik. Bu genler, daha \u00f6nceki dizi analizinde tan\u0131mland\u0131\u011f\u0131 gibi, T1D i\u00e7in bilinen aday genler ve pankreas beta-h\u00fccrelerinde ifade edilen genler aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rman\u0131n ard\u0131ndan se\u00e7ildi. INS-1E h\u00fccreleri ve birincil floresanla etkinle\u015ftirilmi\u015f h\u00fccre s\u0131ralama (FACS) ile safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f s\u0131\u00e7an beta-h\u00fccreleri, MDA5 veya PTPN2'yi hedefleyen k\u00fc\u00e7\u00fck interferans RNA'lar\u0131 (siRNA'lar) ile transfekte edildi ve ard\u0131ndan h\u00fccre i\u00e7i sentetik dsRNA'ya (poliinosinik-polisitidilik asit-PIC) maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131. Gen\/protein ekspresyonunu ve canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 karakterize etmek i\u00e7in ger\u00e7ek zamanl\u0131 RT-PCR, western blot ve canl\u0131l\u0131k testleri yap\u0131ld\u0131. PIC, spesifik siRNA'lar taraf\u0131ndan inhibe edilen MDA5 ve PTPN2 mRNA ekspresyonunu art\u0131rd\u0131. PIC, INS-1E ve birincil beta-h\u00fccrelerinde apoptozu tetikledi ve bu, MDA5 inhibisyonu PIC kaynakl\u0131 apoptozu de\u011fi\u015ftirmezken, PTPN2 knockdown (KD) ile artt\u0131r\u0131ld\u0131. Aksine, MDA5 susturulmas\u0131 PIC kaynakl\u0131 sitokin ve kemokin ekspresyonunu azaltt\u0131, ancak PTPN2 inhibisyonu bu inflamatuar mediyat\u00f6rlerde k\u00fc\u00e7\u00fck veya hi\u00e7 de\u011fi\u015fiklik yaratmad\u0131. Bu bulgular, MDA5 ve PTPN2 ekspresyonundaki de\u011fi\u015fikliklerin, beta-h\u00fccrelerinin dsRNA'ya yan\u0131tlar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirdi\u011fini g\u00f6stermektedir. MDA5 inflamatuar sinyalleri d\u00fczenlerken, PTPN2 dsRNA taraf\u0131ndan \u00fcretilen pro-apoptotik sinyallere kar\u015f\u0131 bir savunma mekanizmas\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rebilir. T1D i\u00e7in bu iki aday gen, bu nedenle, en az\u0131ndan k\u0131smen pankreas beta-h\u00fccre seviyesinde etki ederek, viral bir enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda beta-h\u00fccre apoptozunu ve\/veya inflamatuar mediyat\u00f6rlerin lokal sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 mod\u00fcle edebilir.\n"}
{"_id":"16066726","title":"Tumor necrosis factor signaling mediates resistance to mycobacteria by inhibiting bacterial growth and macrophage death.","text":"Tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc (TNF), t\u00fcberk\u00fcloz kontrol\u00fc i\u00e7in \u00f6nemli bir d\u00fczenleyici olarak kabul edilir, gran\u00fclom olu\u015fumunu y\u00f6nlendirerek koruma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. TNF sinyalizasyonunun kayb\u0131, insanlarda t\u00fcberk\u00fclozun ilerlemesine neden olur ve Mycobacterium tuberculosis ile enfekte farelerin \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n artmas\u0131, d\u00fczensiz nekrotik gran\u00fclomlarla ili\u015fkilidir, ancak bu son noktan\u0131n \u00f6n\u00fcndeki TNF sinyalizasyonunun kesin rolleri tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. \u015eeffaf Mycobacterium marinum ile enfekte zebrafish'leri canl\u0131 olarak izleyerek, t\u00fcberk\u00fcloz patogenezinde TNF sinyalizasyonunun nas\u0131l \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ad\u0131m ad\u0131m inceledik. \u0130ncelememizde, yaln\u0131zca do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken bile TNF sinyalizasyonunun kayb\u0131n\u0131n artan \u00f6l\u00fcm oran\u0131na neden oldu\u011funu bulduk. TNF'nin yoklu\u011funda, i\u00e7sel bakteri b\u00fcy\u00fcmesi ve gran\u00fclom olu\u015fumu h\u0131zland\u0131 ve bu da a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fcklenmi\u015f makrofajlar\u0131n nekrotik \u00f6l\u00fcm\u00fcne ve gran\u00fclomun bozulmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Bu nedenle, TNF, t\u00fcberk\u00fcloz gran\u00fclomunun olu\u015fumuna ihtiya\u00e7 duymaz, ancak makrofajlarda bakteri b\u00fcy\u00fcmesini s\u0131n\u0131rlayarak ve makrofajlar\u0131n nekrozunu \u00f6nleyerek dolayl\u0131 olarak gran\u00fclom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korur."}
{"_id":"16086778","title":"Loss of negative regulation by Numb over Notch is relevant to human breast carcinogenesis","text":"Biyolojik olarak Notch ve Numb aras\u0131ndaki d\u00fc\u015fmanl\u0131k, geli\u015fim ve homeostazda proliferatif\/diferansiyel dengeyi kontrol eder. \u0130nsan hastal\u0131klar\u0131, \u00f6zellikle kanser dahil olmak \u00fczere, de\u011fi\u015ftirilmi\u015f Notch sinyalizasyonunun ili\u015fkilendirilmesine ra\u011fmen, insan t\u00fcm\u00f6rlerinde Notch'un \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde dahil oldu\u011fu kan\u0131t\u0131 hala ka\u00e7\u0131n\u0131ld\u0131. Burada, Numb'un Notch sinyalizasyonunu kontrol etmesinin, insan meme kanserlerinin yakla\u015f\u0131k %50'sinde, Numb'un spesifik ubiquitinasyonu ve proteasomal bozulmas\u0131 nedeniyle kayboldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Mekanik olarak, Numb bir onkosupress\u00f6r olarak \u00e7al\u0131\u015f\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc Numb'un ektopik ifadesi, Numb negatif ancak Numb pozitif olmayan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde proliferasyonu inhibe eder. Numb negatif t\u00fcm\u00f6rlerde Notch sinyalizasyonunun artmas\u0131 g\u00f6zlemlenir, ancak Numb'un zorla ifadesiyle temel seviyelere geri d\u00f6ner. Aksine, Numb'un susturulmas\u0131, normal meme h\u00fccrelerinde ve Numb pozitif meme t\u00fcm\u00f6rlerinde Notch sinyalizasyonunu art\u0131r\u0131r. Son olarak, Numb negatif, ancak Numb pozitif olmayan meme t\u00fcm\u00f6rlerinin b\u00fcy\u00fcme bask\u0131lanmas\u0131, Notch'un farmakolojik inhibisyonu ile sa\u011flanabilir. Bu nedenle, Numb\/Notch biyolojik d\u00fc\u015fmanl\u0131\u011f\u0131, normal meme parankiminin homeostaz\u0131na ilgilidir ve alt edilmesi insan meme kanserinin geli\u015fimine katk\u0131da bulunur."}
{"_id":"16090672","title":"Cortical Dynein Controls Microtubule Dynamics to Generate Pulling Forces that Position Microtubule Asters","text":"Kortikal dynein, embriyonik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda spindle konumland\u0131rmas\u0131 ve fibroblast g\u00f6\u00e7\u00fc s\u0131ras\u0131nda merkezsom konumland\u0131rmas\u0131 gibi mikrot\u00fcb\u00fcl tabanl\u0131 konumland\u0131rma s\u00fcre\u00e7lerine katk\u0131da bulunur. Bu i\u015flevsel etkile\u015fimin mikrot\u00fcb\u00fcl sonlar\u0131na nas\u0131l g\u00fc\u00e7 \u00fcretti\u011fini ve bu etkile\u015fimlerin konumland\u0131rmay\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, mikrofabrikat edilmi\u015f bariyerler kullan\u0131larak in vitro bir sistemde 'kortikal' dynein ve dinamik mikrot\u00fcb\u00fcl sonlar\u0131 aras\u0131ndaki etkile\u015fimi yeniden olu\u015fturduk. G\u00f6steriyoruz ki, bariyerlere ba\u011fl\u0131 dynein, mikrot\u00fcb\u00fcl sonlar\u0131n\u0131 yakalar, b\u00fcy\u00fcmesini engeller ve mikrot\u00fcb\u00fcl felaketlerini tetikler, bu da mikrot\u00fcb\u00fcl uzunlu\u011funu kontrol eder. Daha sonra, k\u00fc\u00e7\u00fclmekte olan mikrot\u00fcb\u00fcl sonlar\u0131 ile etkile\u015fim, birka\u00e7 pN'ye kadar \u00e7eken kuvvetler \u00fcretir. Mikrokamera deneylerini aster mekani\u011fi teorik a\u00e7\u0131klamas\u0131yla birle\u015ftirerek, dynein taraf\u0131ndan \u00fcretilen \u00e7ekme kuvvetlerinin, basit k\u0131s\u0131tl\u0131 geometrilerde mikrot\u00fcb\u00fcl asterlerinin g\u00fcvenilir bir \u015fekilde merkezlenmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, kortikal mikrot\u00fcb\u00fcl-dynein etkile\u015fimlerinin, canl\u0131 h\u00fccrelerde konumland\u0131rma s\u00fcre\u00e7lerini y\u00f6nlendirmede i\u00e7sel bir yetene\u011fe sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"16098747","title":"Breast cancer risk factors in relation to breast density (United States)","text":"Bilinen meme kanseri risk fakt\u00f6rlerini meme yo\u011funlu\u011fu ile ili\u015fkilendirin. 144.018 New Hampshire (NH) kad\u0131n\u0131n en az bir mamografi kayd\u0131n\u0131n bulundu\u011fu eyalet \u00e7ap\u0131nda mamografi kay\u0131tlar\u0131nda meme yo\u011funlu\u011funu fakt\u00f6rlerle ili\u015fkilendirdik. Meme yo\u011funlu\u011fu, radyologlar taraf\u0131ndan BI-RADS s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 kullan\u0131larak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc; ilgi alan\u0131ndaki risk fakt\u00f6rleri hasta giri\u015f formlar\u0131ndan ve anketlerden elde edildi. \u0130lk analizler, ya\u015f ve v\u00fccut kitle indeksi (VKI) \u00fczerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc ters bir etkiye sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, ge\u00e7 ya\u015fta menar\u015fe olan, ge\u00e7 ya\u015fta ilk do\u011fum yapan, menopoz \u00f6ncesi kad\u0131nlar ve \u015fu anda hormon tedavisi (HT) kullananlar daha y\u00fcksek meme yo\u011funlu\u011funa sahipti, daha fazla do\u011fumu olan kad\u0131nlar ise daha az yo\u011fun meme e\u011filimindeydi. Ya\u015f ve VKI'ye g\u00f6re ayr\u0131lm\u0131\u015f analizler, etkile\u015fimlere i\u015faret etti, bu da \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli bir modelde resmi olarak de\u011ferlendirildi. \u015eu anda HT kullananlar\u0131n, kullanmayanlara g\u00f6re etkisi, ya\u015f gruplar\u0131 aras\u0131nda farkl\u0131yd\u0131; daha gen\u00e7 kad\u0131nlar aras\u0131nda ters bir ili\u015fki, daha ya\u015fl\u0131 kad\u0131nlar aras\u0131nda ise pozitif bir ili\u015fki vard\u0131 (p < 0.0001 i\u00e7in etkile\u015fim). Menar\u015fe ve ilk do\u011fum ya\u015f\u0131n\u0131n pozitif etkileri ve do\u011fum say\u0131s\u0131n\u0131n ters etkisi, d\u00fc\u015f\u00fck VKI'ye sahip kad\u0131nlarda y\u00fcksek VKI'ye sahip kad\u0131nlara g\u00f6re daha az belirginle\u015fti (p = 0.04, p < 0.0001 ve p = 0.01, s\u0131ras\u0131yla etkile\u015fim i\u00e7in). Ayr\u0131ca, menopoz sonras\u0131 kad\u0131nlarda ilk do\u011fum ya\u015f\u0131n\u0131n daha g\u00fc\u00e7l\u00fc pozitif etkilerini not ettik (p = 0.004 i\u00e7in etkile\u015fim). \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli model, ailede meme kanseri \u00f6yk\u00fcs\u00fcn\u00fcn hafif pozitif etkisini g\u00f6sterdi. Ya\u015f ve \u00fcreme fakt\u00f6rlerinin meme yo\u011funlu\u011fu \u00fczerindeki etkisi, y\u00fcksek VKI'ye sahip kad\u0131nlarda daha az belirginle\u015fir. Gen\u00e7 kad\u0131nlar HT kullan\u0131rken yo\u011funluk azal\u0131r, ancak 50 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc HT kullan\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda yo\u011funluk artar."}
{"_id":"16108876","title":"Perspective: repression of competition and the evolution of cooperation.","text":"Gruplar i\u00e7indeki rekabetin bask\u0131lanmas\u0131, ya\u015fam\u0131n tarihinde i\u015fbirli\u011finin evrimini \u015fekillendiren ikinci \u00f6nemli g\u00fc\u00e7 olan akrabal\u0131k se\u00e7imine kat\u0131l\u0131r. Gruplar i\u00e7indeki kom\u015fulara kar\u015f\u0131 rekabet f\u0131rsatlar\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011funda, bireyler sadece gruplar\u0131n\u0131n verimlili\u011fini ve \u00fcretkenli\u011fini art\u0131rarak kendi ba\u015far\u0131lar\u0131n\u0131 art\u0131rabilirler. Bu nedenle, gruplar i\u00e7indeki rekabeti bask\u0131layan \u00f6zellikler, i\u015fbirli\u011fini te\u015fvik eder ve grup ba\u015far\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Leigh, bu fikri ilk olarak adil meiyoz ba\u011flam\u0131nda ifade etti, burada her kromozomun gametleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla e\u015fit bir \u015fansla aktar\u0131lmas\u0131 vard\u0131r. Rastgele ba\u015far\u0131, genomun her par\u00e7as\u0131n\u0131n sadece toplam yavrular\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131rarak ve b\u00f6ylece grubun ba\u015far\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131rarak kendi ba\u015far\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131rabilece\u011fi anlam\u0131na gelir. Alexander, adil meiyozdaki rekabetin bask\u0131lanmas\u0131 hakk\u0131ndaki bu i\u00e7g\u00f6r\u00fcy\u00fc, insan sosyalitesinin evrimine dair teorilerini geli\u015ftirmek i\u00e7in kulland\u0131. Alexander, insan sosyal yap\u0131lar\u0131n, gruplar i\u00e7indeki rekabeti bask\u0131lad\u0131klar\u0131nda ve gruptan gruba ba\u015far\u0131l\u0131 rekabet te\u015fvik ettiklerinde yay\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 savundu. Buss, metazoan ba\u015far\u0131s\u0131n\u0131n h\u00fccresel hatlar aras\u0131ndaki rekabeti bask\u0131lamaya ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrerek yeni bir \u00f6rnek getirdi. Maynard Smith, rekabetin bask\u0131lanmas\u0131 hakk\u0131ndaki farkl\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnceleri sentezledi. Bu makalede, rekabetin bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n evrimini a\u00e7\u0131klayan basit matematiksel modeller geli\u015ftirmeyi ama\u00e7lamaktay\u0131m. Kavramlar netle\u015ftirildikten sonra, fikrin tarihini a\u00e7\u0131klayaca\u011f\u0131m. Son olarak, bu konudaki yeni geli\u015fmeleri \u00f6zetleyecek ve gelecekteki ara\u015ft\u0131rman\u0131n en umut verici y\u00f6nlerini belirleyece\u011fim."}
{"_id":"16119973","title":"Article","text":"IBD, iltihapl\u0131 mukozada kontrols\u00fcz ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkileri ile karakterize edilir, IL-17 \u00fcreten h\u00fccrelerin hakimiyeti ve T-reg h\u00fccrelerinin eksikli\u011fi ile. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, insan ve fare kolitinde RA'n\u0131n (RARalpha'n\u0131n ligand\u0131) ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkileri \u00fczerindeki etkisini ve mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. UC hastalar\u0131ndan kolon biyopsileri al\u0131nd\u0131 ve RA (RARalpha'n\u0131n aktivasyonu i\u00e7in) veya LE135 (RARalpha'n\u0131n antagonisti) ile tedavi edildi. \u0130mmunohistokimya ile IL-17 ve FOXP3 ifadeleri tespit edildi. Fare koliti, 1. g\u00fcnde rektal TNBS y\u00f6netimi ile ind\u00fcklendi. Fareler, 7 g\u00fcn boyunca g\u00fcnde bir kez i.p. (intraven\u00f6z) RA veya LE135 ile tedavi edildi. Fare LPMC'lerinin k\u00fclt\u00fcrlerinde sitokin seviyeleri \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Kolon dokular\u0131nda veya MLN'de (lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc) FOXP3 ve IL-17 ifadeleri imm\u00fcnohistolojik analizle tespit edildi. V\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve kolon iltihab\u0131 de\u011ferlendirildi. RA tedavisi, hastalar\u0131n kolon biyopsilerinde ve farelerin kolitli kolon dokular\u0131nda ve MLN'de FOXP3 ifadesini art\u0131rd\u0131 ve IL-17 ifadesini azaltt\u0131; kontrol grubuna k\u0131yasla. RA ile tedavi edilen farelerin LPMC'leri, TNF-alfa, IL-1 beta ve IL-17 gibi pro-enflamatuar sitokinlerin daha d\u00fc\u015f\u00fck seviyeleri ve IL-10 ve TGF-beta gibi d\u00fczenleyici sitokinlerin daha y\u00fcksek seviyeleri \u00fcretti. LE135, RA'n\u0131n ters etkisini g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, RA, TNBS ile ind\u00fcklenen koliti doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak iyile\u015ftirdi, bu da v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n ve kolon iltihab\u0131n\u0131n iyile\u015fmesiyle g\u00f6r\u00fcld\u00fc. RA, in vitro insan IBD kolon iltihab\u0131 tepkilerini ve in vivo fare kolitini bask\u0131layarak, IBD tedavisinde potansiyel bir yakla\u015f\u0131m olarak \u00f6ne \u00e7\u0131k\u0131yor."}
{"_id":"16120395","title":"Multiple RNA surveillance pathways limit aberrant expression of iron uptake mRNAs and prevent iron toxicity in S. cerevisiae.","text":"Demir al\u0131m proteinlerini kodlayan mRNA'lar\u0131n ifadesini s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlemek, demir homeostazisini kontrol etmek ve h\u00fccre i\u00e7i demir toksisitesini \u00f6nlemek i\u00e7in esast\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki, bir\u00e7ok demir al\u0131m veya demir mobilizasyon proteinlerini kodlayan mRNA'lar, S. cerevisiae RNase III ortologu Rnt1p veya n\u00fckleer eksosom bile\u015feni Rrp6p'nin yoklu\u011funda demir zengin ko\u015fullarda ifade edilir. Bu mRNA'lar\u0131n uzanm\u0131\u015f formlar\u0131, Rnt1p veya 5'-->3' ekson\u00fckleazlar Xrn1p ve Rat1p'nin yoklu\u011funda birikir, bu da \u00e7oklu par\u00e7alama yollar\u0131n\u0131n bu transkriptlerin anormal formlar\u0131n\u0131n g\u00f6zetimine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6sterir. RNase III eksik h\u00fccreler, y\u00fcksek demir konsantrasyonlar\u0131na kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131d\u0131r, bu da Rnt1p taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen RNA g\u00f6zetiminin demir toksisitesini \u00f6nlemek i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ima eder. Bu sonu\u00e7lar, \u00e7oklu ribon\u00fckleaz yollar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla RNA g\u00f6zetiminin, maya'da demir homeostazisinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve demir yoksun ko\u015fullarda demir a\u00e7l\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n ifadesinin potansiyel olarak toksik etkilerini \u00f6nledi\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"16128711","title":"Differential regulation of adherens junction dynamics during apical-basal polarization.","text":"Epitelyum h\u00fccrelerindeki yap\u0131\u015fkan birle\u015fimler (AJ'ler), \u00e7e\u015fitli fizyolojik ve geli\u015fimsel ba\u011flamlarda yap\u0131\u015fma \u00f6zelliklerini mod\u00fcle etmek i\u00e7in s\u00fcrekli yenilenmektedir, ancak birincil epitellerin apikal-bazal polarizasyonu s\u0131ras\u0131nda bu AJ dinamiklerinin nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fi net de\u011fildir. Burada, Drosophila E-kadherin (DE-kadherin, daha sonra DE-Cad olarak an\u0131lacakt\u0131r) ve \u03b2-katenin (Armadillo, Arm) i\u00e7in yeni ve genetik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f GFP i\u015faret\u00e7ileri kullanarak, canl\u0131 i\u00e7inde biyosentez d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc ve membran yeniden da\u011f\u0131t\u0131m\u0131n\u0131 nicel olarak \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in floresan geri kazan\u0131m sonras\u0131 fotoblokaj (FRAP) analizleri ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Verilerimiz, polarize eden epitel h\u00fccrelerindeki AJ'lerdeki membran DE-Cad ve Arm'\u0131n, polarize h\u00fccrelere k\u0131yasla \u00e7ok daha h\u0131zl\u0131 bir biyosentez d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Membran DE-Cad'in h\u0131zl\u0131 biyosentez d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, aktin ve dinamin tabanl\u0131 trafikten ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r, ancak mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, polarize h\u00fccrelerdeki AJ'lerdeki Arm, daha h\u0131zl\u0131 ve dif\u00fczyon tabanl\u0131 bir membran yeniden da\u011f\u0131t\u0131m\u0131na sahipti, bu da DE-Cad'in membran da\u011f\u0131l\u0131m\u0131ndan nicel ve nitel olarak farkl\u0131yd\u0131, bu da Arm'\u0131n DE-Cad ile birle\u015fiminin polarize h\u00fccrelerde daha dinamik oldu\u011funu ve sadece polarize epitel h\u00fccrelerinde kararl\u0131 hale geldi\u011fini g\u00f6steriyor. Uyumlu olarak, biyokimyasal analizler, polarize h\u00fccrelerde DE-Cad ile Arm'\u0131n ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n polarize h\u00fccrelere k\u0131yasla daha zay\u0131f oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Verilerimiz, DE-Cad ve Arm aras\u0131ndaki molek\u00fcler etkile\u015fimin apikal-bazal polarizasyonda mod\u00fcle edildi\u011fini ortaya koydu, bu da AJ dinamiklerini d\u00fczenleyerek apikal-bazal polariteyi kurman\u0131n yeni bir mekanizmas\u0131n\u0131 \u00f6nermektedir."}
{"_id":"16167746","title":"Phylogenetic analysis of mRNA polyadenylation sites reveals a role of transposable elements in evolution of the 3\u2032-end of genes","text":"mRNA'n\u0131n olgunla\u015fmas\u0131nda neredeyse t\u00fcm \u00f6karyotik mRNA'lar i\u00e7in kritik bir ad\u0131m olan mRNA poliadenilasyonu, genlerin 3' u\u00e7lar\u0131n\u0131n tan\u0131mlanmas\u0131nda transkripsiyonun sonlanmas\u0131yla s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. \u0130nsan ve fare genlerinde alternatif poliadenilasyon siteleri (poly(A) siteleri) i\u00e7eren \u00e7ok say\u0131da gen vard\u0131r, bu da farkl\u0131 3' u\u00e7lu b\u00f6lgeler (UTR'ler) ve\/veya farkl\u0131 protein dizileri i\u00e7eren mRNA varyantlar\u0131na yol a\u00e7ar. Burada, insan, fare, s\u0131\u00e7an ve tavuk aras\u0131nda farkl\u0131 t\u00fcrlerdeki alternatif poly(A) sitelerinin korunmas\u0131n\u0131 ve ayr\u0131lmas\u0131n\u0131 inceledik. 3' u\u00e7taki en u\u00e7taki poly(A) sitelerinin daha korundu\u011funu, \u00fcst ak\u0131mdaki sitelerin ise \u00e7ok daha az korundu\u011funu bulduk. Daha uzun evrimsel ge\u00e7mi\u015fe sahip genler, alternatif poliadenilasyona sahip olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksektir, bu da evrim boyunca poliadenilasyon sitelerinin kazan\u0131lmas\u0131na i\u015faret eder. Ayr\u0131ca, korunmam\u0131\u015f poly(A) sitelerinin transpozisyonlu \u00f6\u011felerle (TE'ler) \u00e7ok daha fazla ili\u015fkili oldu\u011funu, ancak daha az s\u0131kl\u0131kla kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Farkl\u0131 TE s\u0131n\u0131flar\u0131, poliadenilasyon elemanlar\u0131na TE dizilerinin exaptasyonu yoluyla farkl\u0131 \u00f6zelliklere sahiptir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, birka\u00e7 omurgal\u0131 t\u00fcrde alternatif poly(A) siteleri i\u00e7in bir koruma deseni kurar ve genlerin 3' u\u00e7lar\u0131n\u0131n evrim boyunca TE'ler taraf\u0131ndan dinamik olarak de\u011fi\u015ftirilebilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"16172576","title":"Inter- and Intra-Host Viral Diversity in a Large Seasonal DENV2 Outbreak","text":"ARKA PLANLAMA Y\u00fcksek genetik \u00e7e\u015fitlilik, hem inter-hem de intra-ev sahibi d\u00fczeylerde, RNA vir\u00fcslerinin karakteristik \u00f6zellikleridir, \u00e7\u00fcnk\u00fc genom \u00e7o\u011faltma hatal\u0131 bir do\u011faya sahiptir. Birka\u00e7 grup, farkl\u0131 RNA vir\u00fcs derin dizileme y\u00f6ntemleri kullanarak viral de\u011fi\u015fkenli\u011fin kapsam\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdi. Bu \u00e7aban\u0131n \u00e7o\u011fu, insanlarda kronik enfeksiyonlara neden olan patojenlere adanm\u0131\u015f olsa da, az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma, b\u00f6ceklerle ta\u015f\u0131nan, akut viral enfeksiyonlar\u0131 inceledi. Y\u00d6NTEM VE ANA BULGULAR Dengue vir\u00fcs\u00fc 2 (DENV2) izolatlar\u0131n\u0131n tam genomlar\u0131n\u0131, Brezilya'da b\u00fcy\u00fck bir patlakta temsilci klasik ve \u015fiddetli vakalardan al\u0131nan 10 izolatla derin dizileme yapt\u0131k iki farkl\u0131 yakla\u015f\u0131m kullanarak. Konsens\u00fcs genomlar\u0131n\u0131n analizi, 2010 epidemisinin, iki y\u0131l \u00f6nce ayn\u0131 vir\u00fcsler taraf\u0131ndan ba\u015fka bir \u015fehirde neden oldu\u011fu \u00f6nceki epidemiye k\u0131yasla daha geni\u015f oldu\u011funu do\u011frulad\u0131 (genetik mesafe = 0.002 ve 0.0008 s\u0131ras\u0131yla). Ev sahibi i\u00e7indeki viral pop\u00fclasyonlar\u0131n analizi, y\u00fcksek bir koruma seviyesi ortaya koydu. 454\/Roche taraf\u0131ndan \u00fcretilen dizileme verilerinden homopolimer b\u00f6lgeleri hari\u00e7 tutulduktan sonra, her genom pop\u00fclasyonu i\u00e7in 10 ila 44 de\u011fi\u015fken nokta bulduk, bu da >1% frekansta, \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck intra-ev sahibi genetik \u00e7e\u015fitlili\u011fe yol a\u00e7t\u0131. T\u00fcm intra-ev sahibi de\u011fi\u015fkenlikteki %60'\u0131, sadece %10'u ise inter-ev sahibi de\u011fi\u015fkenlikten kaynaklanan nonsinonim de\u011fi\u015fikliklerdi, bu da n\u00fcfus d\u00fczeyinde se\u00e7ici bask\u0131n\u0131n bir g\u00f6stergesidir. SONU\u00c7LAR VE \u00d6NEM\u0130 RNA ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA polimeraz\u0131n hatal\u0131 do\u011fas\u0131na ra\u011fmen, dengue vir\u00fcsleri, intra-ev sahibi de\u011fi\u015fkenlik seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fck tutmaktad\u0131r."}
{"_id":"16180601","title":"Serum Soluble Corin Deficiency Predicts Major Disability within 3 Months after Acute Stroke","text":"\n## Ama\u00e7\nSerum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin, inme ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, inmenin prognozu ile ili\u015fkisi hen\u00fcz ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, inmenin 3 ay i\u00e7inde k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7 riski ile serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korinin ili\u015fkisini incelemeyi ama\u00e7lad\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\n522 inme hastas\u0131n\u0131 3 ay boyunca takip ederek \u00f6nemli engellilik, \u00f6l\u00fcm ve vask\u00fcler olaylar\u0131 belirledik. T\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n bazilinde serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc yap\u0131ld\u0131. Ya\u015f, cinsiyet, bazilinde NIHSS skoru, ba\u015flang\u0131\u00e7tan hastaneye yat\u0131\u015fa kadar ge\u00e7en saatler, sigara i\u00e7me, alkol t\u00fcketimi, hipertansiyon, diyabet, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131, atriyal fibrilasyon, inme aile \u00f6yk\u00fcs\u00fc ve inme alt t\u00fcr\u00fc gibi fakt\u00f6rleri ayarlayan lojistik regresyon kullan\u0131larak inmenin sonu\u00e7lar\u0131yla serum bazilinde \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korinin ili\u015fkileri incelendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nY\u00fcksek korin seviyesine sahip hastalar, d\u00fc\u015f\u00fck korin seviyesine sahip hastalara k\u0131yasla \u00f6nemli engellilik veya \u00f6l\u00fcm\u00fcn bile\u015fik sonucunun ham riskinde anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck bir riske sahipti (OR = 0,64, %95 CI: 0,43-0,96). Ya\u015f ve bazilinde NIHSS skoru ayarlamalar\u0131ndan sonra, y\u00fcksek korin seviyesine sahip hastalar hala \u00f6nemli engellilik veya \u00f6l\u00fcm\u00fcn bile\u015fik sonucunun riskinde anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (OR = 0,60, %95 CI: 0,36-0,99). Di\u011fer geleneksel fakt\u00f6rleri de ayarlad\u0131ktan sonra bu ili\u015fki istatistiksel olarak anlaml\u0131 hale geldi (OR = 0,61, P = 0,058). Serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin ile di\u011fer bile\u015fik sonu\u00e7lar\u0131n aras\u0131nda ili\u015fki bulunmad\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nSerum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin eksikli\u011fi, inmenin 3 ay i\u00e7inde \u00f6nemli engellilik riski ile ili\u015fkiliydi, bazilinde n\u00f6rolojik eksiklikten ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, korinin inmenin prognozunda muhtemelen bir rol\u00fc olabilece\u011fini g\u00f6sterebilir."}
{"_id":"16201748","title":"Altered PTEN expression; a diagnostic marker for differentiating normal, hyperplastic and neoplastic endometrium","text":"ARKA PLAN Endometrioid endometral kanser (EECA) i\u00e7in \u00e7e\u015fitli molek\u00fcler de\u011fi\u015fiklikler tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu de\u011fi\u015fiklikler aras\u0131nda en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen, PTEN proteininin kayb\u0131d\u0131r, bu bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 genidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, normal, hiperplastik ve neoplastik endometrium'da PTEN geninin ifade kal\u0131plar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmektir. Y\u00d6NTEM Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, \u0130ran'\u0131n Tahran'daki bir referans jinekoloji hastanesinde, 87 ard\u0131\u015f\u0131k \u00f6rnek \u00fczerinde PTEN'in imm\u00fcnohistokimyasal (IHC) de\u011ferlendirmesi yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6rnekler \u00fc\u00e7 gruba ayr\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r: Grup A - Normal proliferatif endometrium (n = 29), Grup B - Hiperplastik endometrium (basit hiperplazi (n = 21) ve karma\u015f\u0131k hiperplazi ile atipik (n = 8)) ve Grup C - EECA (n = 29). H\u00fccrelerin imm\u00fcnostainli\u011fi, hem leke alan\u0131na g\u00f6re hem de renk reaksiyonunun yo\u011funlu\u011funa g\u00f6re rastgele nicel y\u00f6ntemlerle analiz edilmi\u015ftir. SONU\u00c7LAR PTEN imm\u00fcnoreaktivitesi, t\u00fcm normal proliferatif endometrium, t\u00fcm basit hiperplazi, atipik karma\u015f\u0131k hiperplazinin %75'inde ve EECA'n\u0131n %48'inde (P < 0.001) mevcuttur. PTEN reaksiyonunun yo\u011funlu\u011fu, hiperplastik endometrium ve EECA grubuna k\u0131yasla proliferatif endometrium grubunda anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksektir (P < 0.001). SONU\u00c7 PTEN ifadesi, atipik hiperplazi ve endometrioid kanserdeki d\u00f6ng\u00fcsel endometrium'dan anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksektir."}
{"_id":"16204011","title":"Care Seeking for Neonatal Illness in Low- and Middle-Income Countries: A Systematic Review","text":"\n## Arka Plan\nSon y\u0131llarda \u00e7ocuk \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 azaltma ba\u015far\u0131lar\u0131na ra\u011fmen, yenido\u011fan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 hala y\u00fcksek d\u00fczeyde kal\u0131yor ve d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda t\u00fcm 5 ya\u015f alt\u0131 \u00e7ocuk \u00f6l\u00fcmlerinin %41'ini olu\u015fturuyor, bunlar\u0131n %90'dan fazlas\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli \u00fclkelerde (LM\u0130'ler) ger\u00e7ekle\u015fiyor. Enfeksiyonlar \u00f6l\u00fcmlerin \u00f6nde gelen nedeni ve hasta yenido\u011fanlar i\u00e7in sa\u011fl\u0131k hizmeti arama s\u0131n\u0131rlamalar\u0131 y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131na katk\u0131da bulunuyor. LM\u0130'lerde sa\u011fl\u0131k hizmeti arama davran\u0131\u015flar\u0131 hakk\u0131nda tahminler ara\u015ft\u0131r\u0131lmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, bu inceleme, LM\u0130'lerde yenido\u011fan hastal\u0131klar\u0131 i\u00e7in sa\u011fl\u0131k hizmeti arama davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131, \u00f6zellikle de aranan bak\u0131m t\u00fcr\u00fcne odaklanarak a\u00e7\u0131kl\u0131yor.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nLM\u0130'lerde hasta veya \u015f\u00fcpheli olarak hasta yenido\u011fanlar i\u00e7in bak\u0131m arayan bak\u0131c\u0131lar\u0131n oranlar\u0131n\u0131 bildiren \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 inceleyen sistematik bir literat\u00fcr incelemesi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. \u0130lk arama 784 \u00e7al\u0131\u015fma \u00fcretti, bunlardan 22'si topluluk evi anketleri, tesis tabanl\u0131 anketler ve m\u00fcdahale denemeleri gibi ilgili verileri tan\u0131mlad\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131n \u00e7o\u011fu G\u00fcney Asya'dan (n = 17\/22), k\u0131rsal alanlarda (n = 17\/22) ve son 4 y\u0131l i\u00e7inde (n = 18\/22) yay\u0131nland\u0131. 9.098 hasta veya \u015f\u00fcpheli olarak hasta yenido\u011fanlardan 4.320 bak\u0131c\u0131 baz\u0131 t\u00fcrde bak\u0131m arad\u0131, bunlar aras\u0131nda bir sa\u011fl\u0131k tesisi (n = 370) veya sa\u011flay\u0131c\u0131 (n = 1.813) taraf\u0131ndan sa\u011flanan bak\u0131m da dahil. Bak\u0131m aramas\u0131 bak\u0131c\u0131lar aras\u0131nda %10 ile %100 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti ve medyan %59'du. Sa\u011flay\u0131c\u0131dan bak\u0131m aramas\u0131 ve bak\u0131m sa\u011flay\u0131c\u0131s\u0131 taraf\u0131ndan sa\u011flanan bak\u0131m aramas\u0131 benzer aral\u0131k ve medyan de\u011ferlerine sahipti, ancak sa\u011fl\u0131k tesisinde bak\u0131m aramas\u0131 %1 ile %100 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti ve medyan %20'di. Bak\u0131m arama tahminleri, \u015fehir merkezlerinde ve G\u00fcney Asya d\u0131\u015f\u0131ndaki b\u00f6lgelerde yap\u0131lan az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma nedeniyle s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131ld\u0131. Hastal\u0131k, bak\u0131m arama ve bak\u0131m sa\u011flay\u0131c\u0131s\u0131 tan\u0131mlar\u0131 konusunda tutars\u0131zl\u0131klar vard\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nYenido\u011fan bak\u0131m arama davran\u0131\u015flar\u0131 hakk\u0131nda veri eksikli\u011fi var; G\u00fcney Asya'da, yenido\u011fan hastal\u0131klar\u0131 i\u00e7in bak\u0131m arama d\u00fc\u015f\u00fck, \u00f6zellikle de sa\u011fl\u0131k tesisleri ve t\u0131bbi"}
{"_id":"16208091","title":"Synaptic Incorporation of AMPA Receptors during LTP Is Controlled by a PKC Phosphorylation Site on GluR1","text":"GluR1 i\u00e7eren AMPA resept\u00f6rlerinin sinapslara entegrasyonu, uzun s\u00fcreli potansiyel (LTP) de dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli n\u00f6ral plastisite bi\u00e7imlerinin temelini olu\u015fturur. Bu s\u00fcreci tetikleyen bir\u00e7ok sinyal yolu belirlenmi\u015ftir, ancak GluR1'in sinapslara entegrasyonunu kontrol eden do\u011frudan modifikasyonlar\u0131 net de\u011fildir. Burada, LTP ifadesinde kritik olan LTP s\u0131ras\u0131nda PKC taraf\u0131ndan GluR1'in serin 818 numaral\u0131 amino asitinin fosforilasyonunun artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. GluR1, bu sitede in vitro ve in vivo PKC taraf\u0131ndan fosforil edilir. Ayr\u0131ca, akut PKC taraf\u0131ndan GluR1 S818'in fosforilasyonu ve fosfor taklit\u00e7i bir mutasyon, GluR1'in sinapslara entegrasyonunu te\u015fvik eder. \u00d6te yandan, GluR1 S818 fosforilasyonunu \u00f6nlemek, LTP'yi azalt\u0131r ve PKC taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fcklenen GluR1'in sinapslara entegrasyonunu engeller. Sonu\u00e7 olarak, PKC taraf\u0131ndan GluR1 S818'in fosforilasyonu, AMPA resept\u00f6rlerinin plastisite taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen sinapslara entegrasyonu i\u00e7in kritik bir olayd\u0131r."}
{"_id":"16217855","title":"The Bloom's syndrome helicase promotes the annealing of complementary single-stranded DNA","text":"Bloom sendromunda mutasyona u\u011fram\u0131\u015f genin \u00fcr\u00fcn\u00fc, y\u00fcksek derecede korunmu\u015f RecQ ailesine ait bir 3\u2032\u20135\u2032 DNA helikazd\u0131r. Geleneksel DNA iplik ayr\u0131\u015ft\u0131rma aktivitesinin yan\u0131 s\u0131ra, BLM, G-dizileri gibi non-B formu DNA'n\u0131n bozulmas\u0131n\u0131 ve Holliday birle\u015fmelerinin dal g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc katalize eder. Burada, BLM'nin yeni bir aktivitesini karakterize ettik: tek iplikli DNA (ssDNA) birle\u015ftirme te\u015fvik etme. Bu aktivite, Mg2+ gerektirmez, ssDNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler ve ATP taraf\u0131ndan engellenir ve DNA uzunlu\u011funa ba\u011fl\u0131d\u0131r. \u00c7e\u015fitli BLM kesme mutantlar\u0131n\u0131n analizinden, C-sonlu alan\u0131n iplik birle\u015ftirme i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ve bu alan\u0131n 60 amino asitlik bir par\u00e7as\u0131n\u0131n hem ssDNA ba\u011flama hem de iplik birle\u015ftirme i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Sunulan modelde, BLM'nin ssDNA birle\u015ftirme aktivitesi, hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f replikasyon kolu onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan DNA ara \u00fcr\u00fcnlerinin i\u015flenmesinde onun rol\u00fcn\u00fc kolayla\u015ft\u0131r\u0131r."}
{"_id":"16232581","title":"Bayesian selection of continuous-time Markov chain evolutionary models.","text":"Biz, birka\u00e7 hiyerar\u015fik evrimsel model alt\u0131nda DNA\/RNA dizilerinin hizalanm\u0131\u015f verilerine dayal\u0131 filojenlik sonras\u0131 da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in ters atlama Markov zincir Monte Carlo yakla\u015f\u0131m\u0131 geli\u015ftiriyoruz. Uygun, ancak kesilmemi\u015f ve bilgilendirici olmayan bir \u00f6n bilgi kullanarak, farkl\u0131 modellerin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 ve filojenetik hipotez test etme ve tahmin etme y\u00f6ntemlerindeki avantajlar\u0131 g\u00f6stermek i\u00e7in Bayes yakla\u015f\u0131m\u0131, n\u00fckleotitlerdeki sonsuz k\u00fc\u00e7\u00fck de\u011fi\u015fim oranlar\u0131, oran s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 ve dal uzunluklar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiler i\u00e7in farkl\u0131 modeller aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Bu modellerin g\u00f6receli olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 ve molek\u00fcler saatin uygunlu\u011funu Bayes fakt\u00f6rleri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz. En genel modelimiz, ilk olarak Tamura ve Nei taraf\u0131ndan \u00f6nerilen, n\u00fckleotitlerdeki sonsuz k\u00fc\u00e7\u00fck de\u011fi\u015fim olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 (A, G, C, T\/U) alt\u0131 parametreye parametreleyen bir modeldir; bunlar, n\u00fckleotit sabit da\u011f\u0131l\u0131m i\u00e7in \u00fc\u00e7 parametre, n\u00fckleotit ge\u00e7i\u015fler i\u00e7in iki oran parametresi ve n\u00fckleotit transversiyonlar i\u00e7in ba\u015fka bir parametre i\u00e7erir. \u0130\u00e7 i\u00e7e modeller, e\u015fit ge\u00e7i\u015f oranlar\u0131na sahip Hasegawa, Kishino ve Yano modeli ve e\u015fit sabit da\u011f\u0131l\u0131m ve e\u015fit ge\u00e7i\u015f oranlar\u0131na sahip Kimura modelini i\u00e7erir. Y\u00f6ntemlerimizi g\u00f6stermek i\u00e7in, sim\u00fcle edilmi\u015f verileri, 15 \u00e7a\u011fda\u015f eubakteri, halobakteri, eokit ve eukaritler, 9 primat ve 11 izole HIV genomu inceliyoruz. Bulgular\u0131m\u0131za g\u00f6re, Kimura modeli \u00e7ok k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131d\u0131r, Hasegawa, Kishino ve Yano modeli baz\u0131 veri k\u00fcmeleri i\u00e7in reddedilebilir, benzer taksonlar aras\u0131nda daha fazla oran s\u0131n\u0131f\u0131 ve molek\u00fcler saatin kan\u0131t\u0131 vard\u0131r ve daha uzak ili\u015fkili taksonlar i\u00e7in molek\u00fcler saat reddedilebilir."}
{"_id":"16233471","title":"The intersection between aging and cardiovascular disease.","text":"\u0130nsanlar\u0131n ortalama \u00f6mr\u00fc art\u0131yor ve bu durum, 65 ve \u00fczeri ya\u015f grubuna giren ki\u015filerin say\u0131s\u0131n\u0131n h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde artmas\u0131na ve \u00f6n\u00fcm\u00fczdeki 20 y\u0131l boyunca da bu art\u0131\u015f\u0131n devam etmesine neden oluyor. Bu ya\u015f grubunda, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k \u00f6l\u00fcmlerin \u00f6nde gelen nedeni olmaya devam edecek ve tedavisiyle ili\u015fkili maliyetler de artmaya devam edecek. Ya\u015flanma, ya\u015fam\u0131n ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz bir par\u00e7as\u0131d\u0131r ve ne yaz\u0131k ki kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k i\u00e7in en b\u00fcy\u00fck risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Kardiyovask\u00fcler alanda yap\u0131lan bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma, hem gen\u00e7 hem de ya\u015fl\u0131 insanlara odaklanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak bu model organizmalarda ya\u015flanmay\u0131 d\u00fczenleyen genetik yollar\u0131n kardiyovask\u00fcler ya\u015flanmaya etkisine dair bir\u00e7ok soru hala yan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Benzer \u015fekilde, ya\u015flanma molek\u00fcler biyolojisi alan\u0131nda, bu ya\u015flanma yollar\u0131n\u0131n kardiyovask\u00fcler sa\u011fl\u0131ktaki rollerini tam olarak de\u011ferlendiren az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma vard\u0131r. Neyse ki bu bo\u015fluk kapanmaya ba\u015fl\u0131yor ve bu iki alan birle\u015fiyor. Sirtuinler, AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz, memeli hedefi rapamisin ve ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 1 gibi ya\u015fam s\u00fcresini ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 \u00f6m\u00fcr s\u00fcresini d\u00fczenleyen baz\u0131 anahtar genler hakk\u0131nda genel bir bak\u0131\u015f sunuyoruz. Ard\u0131ndan, ya\u015flanma genleri ve kardiyovask\u00fcler sa\u011fl\u0131k aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131lar\u0131 daha kapsaml\u0131 bir \u015fekilde analiz eden ve bu iki i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f alan\u0131n gelecekteki y\u00f6nleriyle ilgili g\u00f6r\u00fc\u015fler sunan bir dizi inceleme makalesi hakk\u0131nda tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"16237005","title":"Single-RNA counting reveals alternative modes of gene expression in yeast","text":"Do\u011fru transkripsiyon programlar\u0131n\u0131n y\u00fcr\u00fct\u00fclmesi, gen ifadesi d\u00fczenlemenin temel bir gereklili\u011fidir, do\u011fru zamanlama ve b\u00fcy\u00fckl\u00fck kontrol\u00fc talep eder. Transkripsiyon makinesinin bu g\u00f6revi ne kadar kesin bir \u015fekilde yerine getirdi\u011fini bilmiyoruz. Tek mRNA molek\u00fcllerini tespit eden in situ hibridizasyon yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, tek Saccharomyces cerevisiae h\u00fccrelerinde mRNA bollu\u011fu ve transkripsiyon aktivitesini \u00f6l\u00e7t\u00fck. Belirli genlerin ifade seviyelerinin daha y\u00fcksek oldu\u011funu ve h\u00fccreler aras\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015febilece\u011fini bulduk. Ancak, \u00e7o\u011fu sabit ifade geni i\u00e7in de\u011fi\u015fkenlik beklenenden \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck. Tek transkripsiyon \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini hesaplamal\u0131 modelleme ile birle\u015ftirerek, d\u00fc\u015f\u00fck ifade de\u011fi\u015fkenli\u011finin, zaman i\u00e7inde a\u00e7\u0131k\u00e7a ayr\u0131lm\u0131\u015f tek transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 olaylar\u0131n\u0131 kullanarak genleri transkripsiyonla ifade etmekle sa\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, de\u011fil de transkripsiyon patlamalar\u0131 ile. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, SAGA transkripsiyon koaktivat\u00f6r kompleksi taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen PDR5 geni, daha b\u00fcy\u00fck de\u011fi\u015fkenlik ile transkripsiyon patlamalar\u0131 ile ifade ediliyor. Bu veriler, transkrom\u0131 mod\u00fcle etmek i\u00e7in kullan\u0131lan birden fazla ifade modunun do\u011frudan varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"16242975","title":"A complete landscape of post-transcriptional modifications in mammalian mitochondrial tRNAs","text":"Memeli mitokondrilerde, mitokondriyal DNA'da kodlanan 22 tRNA t\u00fcr\u00fc, oksidatif fosforilasyonun dahil oldu\u011fu solunum zinciri komplekslerinin 13 temel birimini \u00e7evirmede kritik roller oynar. Transkripsiyonun ard\u0131ndan, mitokondriyal tRNA'lar, n\u00fckleer taraf\u0131ndan kodlanan tRNA modifiye enzimleri taraf\u0131ndan modifiye edilir. Bu modifikasyonlar, mitokondriyal tRNA'lar\u0131n (mt tRNA'lar) d\u00fczg\u00fcn \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 gerektirir ve bu modifikasyonlar\u0131n eksikli\u011fi patolojik sonu\u00e7lara neden olabilir. Bununla birlikte, bu modifikasyonlar hakk\u0131nda mevcut bilgilere kadar eksikti. Bu sorunu ele almak i\u00e7in, s\u0131\u011f\u0131r karaci\u011ferinden t\u00fcm 22 t\u00fcr mt tRNA'y\u0131 izole ettik ve her bir tRNA'da post-transkripsiyonel modifikasyonlar\u0131 k\u00fctle spektrometrisi ile kapsaml\u0131 bir \u015fekilde belirledik. Burada, daha \u00f6nce karakterize edilmemi\u015f yedi t\u00fcr mt tRNA'n\u0131n birincil yap\u0131lar\u0131n\u0131 ve post-transkripsiyonel modifikasyonlar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz ve be\u015f di\u011fer mt tRNA'da baz modifikasyonlar\u0131 hakk\u0131nda g\u00fcncellenmi\u015f bilgileri sa\u011fl\u0131yoruz. S\u0131\u011f\u0131r mt tRNA'lar\u0131n\u0131n tamam\u0131nda, 118 konumda (toplam bazlar\u0131n %7.48'i) 15 t\u00fcr modifiye n\u00fckleotit bulduk. Bu sonu\u00e7, memelilerin mitokondrilerindeki \u00e7evirme sisteminin molek\u00fcler mekanizmalar\u0131na \u0131\u015f\u0131k tutar ve her bir mt tRNA modifikasyonu i\u00e7in sorumlu olabilecek tRNA modifiye enzimlerinin tahmin edilmesine olanak tan\u0131r."}
{"_id":"16252863","title":"Preventing coronary heart disease: B vitamins and homocysteine.","text":"Aterosklerotik kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n (AKVD) \u00f6nlenebilir ve tersine \u00e7evrilebilir risk fakt\u00f6rlerinin listesi s\u00fcrekli b\u00fcy\u00fcmeye devam ediyor. Sigara i\u00e7mek, y\u00fcksek kan bas\u0131nc\u0131, fiziksel hareketsizlik, y\u00fcksek kolesterol, temel lipoprotein anormallikleri, lipoprotein(a), diyabet, a\u015f\u0131r\u0131 kilo, erkek cinsiyeti ve ya\u015f iyi kurulmu\u015f risk fakt\u00f6rleridir. 1990'larda, plazma homocistein seviyelerinin arteriosklerotik kardiyovask\u00fcler hastal\u0131kla ili\u015fkili oldu\u011fu bir\u00e7ok rapor yay\u0131nland\u0131 ve diyet ve takviyeli folik asidin homocistein seviyelerini azaltabilece\u011fi tutarl\u0131 kan\u0131tlar elde edildi.1 2 Robinson ve meslekta\u015flar\u0131n\u0131n bu say\u0131da *Circulation* dergisinde yay\u0131nlanan makalesi3, homocistein ve plazma folat ve plazma piridoksal-l-fosfat (B6 vitamini) gibi koruyucu fakt\u00f6rler hakk\u0131nda daha fazla kan\u0131t sunmaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131, Avrupa Konsantre Eylem Projesi'nin4 bir par\u00e7as\u0131d\u0131r, bu proje, koroner, cerebrovask\u00fcler veya periferik vask\u00fcler hastal\u0131k tan\u0131s\u0131 konulan son 12 ay i\u00e7inde 750 hasta ve 800 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol hastas\u0131n\u0131 incelemi\u015ftir. Hastal\u0131k gruplar\u0131 gen\u00e7 (47 ya\u015f i\u00e7in vakalar ve 44 ya\u015f i\u00e7in kontrol gruplar\u0131) ve heterojen, arteriosklerotik kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n klinik olaylar\u0131n\u0131 veya semptomlar\u0131n\u0131 destekleyen ECG, anjiyografik veya Doppler kan\u0131tlar\u0131yla birlikte; \u00e7al\u0131\u015fma 9 Avrupa \u00fclkesindeki 19 merkezde ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. En y\u00fcksek oranda oru\u00e7taki toplam homocistein (tHcy) seviyesine sahip erkekler, di\u011fer n\u00fcfusa k\u0131yasla, vask\u00fcler hastal\u0131k riskinde yakla\u015f\u0131k 2.2 kat (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GR], 1.6-2.9) risk oran\u0131na sahipti; sigara i\u00e7me ve y\u00fcksek kan bas\u0131nc\u0131 gibi vask\u00fcler hastal\u0131k riskini art\u0131ran fakt\u00f6rlerle \u00e7arp\u0131c\u0131 bir doz-yan\u0131t ili\u015fkisi ve \u00e7oklu etkile\u015fim vard\u0131.4 Koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kar\u015f\u0131l\u0131k gelen tahmin edilen risk oran\u0131 da benzer idi (2.0; 95% GR 1.6-2.8). (tHcy, homocistein ve homocysteinil moietilerin toplam\u0131d\u0131r, okside dis\u00fclfitler, homoksitin ve sistein-homoksitin.)"}
{"_id":"16256507","title":"Relationship between serum parathyroid hormone levels, vitamin D sufficiency, and calcium intake.","text":"Son y\u0131llarda en iyi kemik sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in yeterli vitamin D durumunun \u00f6nemi giderek daha fazla tan\u0131nmaktad\u0131r; ancak ideal al\u0131m miktar\u0131 bilinmemektedir. Serum 25-hidroksivitamin D, genel olarak kabul edilen vitamin D durumu g\u00f6stergesidir, ancak evrensel bir referans seviyesi belirlenmemi\u015ftir.\n\nAma\u00e7: Serum b\u00fct\u00fcn paratiroid hormon (PTH) seviyelerini belirleyerek kalsiyum homeostaz \u00fczerindeki y\u00fcksek kalsiyum al\u0131m\u0131 ve serum 25-hidroksivitamin D'nin g\u00f6receli \u00f6nemini ara\u015ft\u0131rmak.\n\nTasar\u0131m, Ay ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 2001 \u015eubat'tan 2003 Ocak'a kadar \u0130zlanda'dan al\u0131nan 2310 sa\u011fl\u0131kl\u0131 yeti\u015fkin \u00fczerinde yap\u0131lan \u00e7apraz kesitli bir \u00e7al\u0131\u015fma. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lara yar\u0131 nicel g\u0131da s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 anketini doldurmalar\u0131 istendi, bu anket vitamin D ve kalsiyum al\u0131m\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar ayr\u0131ca kalsiyum al\u0131m\u0131na g\u00f6re (<800 mg\/g\u00fcn, 800-1200 mg\/g\u00fcn ve >1200 mg\/g\u00fcn) ve serum 25-hidroksivitamin D seviyesine g\u00f6re (<10 ng\/mL, 10-18 ng\/mL ve >18 ng\/mL) gruplara ayr\u0131ld\u0131.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc: Kalsiyum al\u0131m\u0131 ve vitamin D'ye g\u00f6re belirlenen serum b\u00fct\u00fcn PTH.\n\nSonu\u00e7lar: \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n t\u00fcm k\u0131s\u0131mlar\u0131n\u0131 tamamlayan sa\u011fl\u0131kl\u0131 kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n toplam\u0131 944't\u00fc. \u0130lgili fakt\u00f6rler ayarland\u0131ktan sonra, serum PTH en d\u00fc\u015f\u00fck seviyesi 18 ng\/mL'den fazla serum 25-hidroksivitamin D seviyesi olan grupta, en y\u00fcksek seviyesi ise 10 ng\/mL'den az serum 25-hidroksivitamin D seviyesi olan grupta g\u00f6zlemlendi. 10 ng\/mL'den az serum 25-hidroksivitamin D seviyesinde, 800 mg\/g\u00fcn'den az kalsiyum al\u0131m\u0131 ile 1200 mg\/g\u00fcn'den fazla kalsiyum al\u0131m\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir ili\u015fki vard\u0131 (P = .04); ve 1200 mg\/g\u00fcn'den fazla kalsiyum al\u0131m\u0131nda, en d\u00fc\u015f\u00fck ve en y\u00fcksek vitamin D gruplar\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131"}
{"_id":"16267205","title":"Sex-specific effects of the DAF-12 steroid receptor on aging in Caenorhabditis elegans.","text":"Hayvan krall\u0131\u011f\u0131nda uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck ve ya\u015flanma farkl\u0131l\u0131klar\u0131 g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131n k\u0131smen cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131na ba\u011fl\u0131 endokrinolojideki farkl\u0131l\u0131klardan kaynakland\u0131\u011f\u0131 muhtemeldir. Nematod Caenorhabditis elegans'ta erkekler daha uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc cinsiyet. Burada, bu cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n ya\u015flanmaya katk\u0131s\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in C. elegans pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 s\u0131v\u0131 k\u00fclt\u00fcrde inceliyoruz. Rapor ediyoruz ki, di\u015fi pop\u00fclasyonlarda, DAF-12 steroid resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn mutasyonu, \u00f6nceki plak k\u00fclt\u00fcr \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda oldu\u011fu gibi ya\u015fam s\u00fcresini etkiler: mutasyonlu uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fck, zay\u0131f daf-2 ins\u00fclin\/IGF-1 resept\u00f6r\u00fc mutant\u0131nda bast\u0131r\u0131l\u0131r, ancak daha g\u00fc\u00e7l\u00fc daf-2 mutant\u0131nda artar. Ancak, erkeklerde, daf-12'nin mutasyonu, zay\u0131f veya g\u00fc\u00e7l\u00fc daf-2 mutantlar\u0131nda ya\u015flanmaya \u00e7ok az etki eder. Ayr\u0131ca, daf-12'nin mutasyonu, daf-2(+) di\u015fi pop\u00fclasyonlar\u0131nda ya\u015fam s\u00fcresini hafif\u00e7e azalt\u0131rken, plak k\u00fclt\u00fcr pop\u00fclasyonlar\u0131nda oldu\u011fu gibi, daf-2(+) erkeklerde bunu yapmaz. Bu sonu\u00e7lar, C. elegans'ta, memelilerde oldu\u011fu gibi, steroid endokrinolojisindeki cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n ya\u015flanma farkl\u0131l\u0131klar\u0131na katk\u0131da bulundu\u011funu ima edebilir."}
{"_id":"16270577","title":"Nonclassical binding of formylated peptide in crystal structure of the MHC class lb molecule H2-M3","text":"H2-M3, fare t\u00fcr\u00fcndeki bir s\u0131n\u0131f Ib MHC molek\u00fcl\u00fc olup, N-formilize edilmi\u015f peptitlere 10(4) kat daha fazla ba\u011flanma e\u011filimi g\u00f6sterir. Bu al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k \u00f6zg\u00fclll\u00fc\u011f\u00fcn temelini a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in, formilize edilmi\u015f bir nonamer peptit, fMYFINILTL ile birlikte \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr bir M3 formu ifade ettik ve X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 kristalografisi ile yap\u0131s\u0131 belirledik. 2.1 A \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte hizalanm\u0131\u015f M3, genel yap\u0131s\u0131nda s\u0131n\u0131f la MHC molek\u00fcllerine benzer, ancak peptit ba\u011flama yar\u0131kta farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. A cepleri, genellikle ba\u011fl\u0131 peptidin serbest N-terminalini bar\u0131nd\u0131ran cep, kapat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve peptit bir amino asit ileri kayd\u0131r\u0131larak, P1 yan zinciri B ceplerine yerle\u015ftirilmi\u015ftir. Formil grubu, His-9 ve yar\u0131kta yer alan bir ba\u011fl\u0131 su taraf\u0131ndan koordine edilir."}
{"_id":"16280642","title":"Sequential signals toward podosome formation in NIH-src cells","text":"Podozomlar (veya kanser h\u00fccrelerinde invadopod olarak da adland\u0131r\u0131l\u0131r) aktin a\u00e7\u0131s\u0131ndan zengin tutunma yap\u0131lar\u0131d\u0131r ve matris bozulma aktivitesine sahiptir ve \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerinde geli\u015fir. Fizyolojik \u00f6nemi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, podozom olu\u015fumunun molek\u00fcler mekanizmas\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, podozom olu\u015fumunun molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. \u00c7e\u015fitli fosfolipid ba\u011flay\u0131c\u0131 alanlar\u0131n ifadesi, Src d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f NIH3T3 (NIH-src) h\u00fccrelerindeki podozomlar\u0131n PtdIns(3,4)P2 ile zenginle\u015ftirildi\u011fini ortaya koydu, bu da bu fosfolipidin podozom olu\u015fumunda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Canl\u0131 h\u00fccre g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme analizi, Src ifadesinin, PtdIns(3,4)P2 birikiminden sonra NIH3T3 h\u00fccrelerinin odakl\u0131 tutunma noktalar\u0131nda podozom olu\u015fumunu uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Podozom olu\u015fumunda kritik rol oynayan adapt\u00f6r protein Tks5\/FISH, Src ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde tutunma noktalar\u0131nda bir Grb2 kompleksi ile birle\u015fti. Ayr\u0131ca, N-WASP'in Tks5\/FISH'in t\u00fcm SH3 alanlar\u0131na ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 ve bu da dairesel podozom olu\u015fumunu kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131 bulundu. Bu sonu\u00e7lar, Tks5\/FISH-Grb2 kompleksinin platformunda N-WASP-Arp2\/3 sinyalinin artmas\u0131n\u0131n, PtdIns(3,4)P2 ile istikrarlanm\u0131\u015f odakl\u0131 tutunma noktalar\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"16284655","title":"Forebrain engraftment by human glial progenitor cells enhances synaptic plasticity and learning in adult mice.","text":"\u0130nsan astrositleri alt primat memelilerinin astrositlerinden daha b\u00fcy\u00fckt\u00fcr ve daha karma\u015f\u0131kt\u0131r, bu da evrimle birlikte sinir i\u015fleme rollerinin geni\u015fledi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u0130nsan glial \u00f6n h\u00fccrelerin (GPC) h\u00fccre \u00f6zerk ve t\u00fcr se\u00e7ici \u00f6zelliklerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, bu h\u00fccreleri yeni do\u011fmu\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi farelerine nakleddik. Olgunla\u015ft\u0131klar\u0131nda, al\u0131c\u0131 beyinlerde hem insan glial \u00f6n h\u00fccreler hem de astrositlerin b\u00fcy\u00fck say\u0131lar\u0131 ve y\u00fcksek oranlar\u0131 g\u00f6zlemlendi. Nakledilen insan gliali, ev sahibi astrositlerle gap-junksiyon ba\u011flant\u0131s\u0131 kurdu, ancak hominid astrositlerinin boyut ve polimorfizm \u00f6zelliklerini korudu ve ev sahiplerinin 3 kat daha h\u0131zl\u0131 Ca2+ sinyallerini yayd\u0131. Uzun s\u00fcreli potansiyel (LTP) ve \u00f6\u011frenme, Barnes labirenti navigasyonu, nesne konumu haf\u0131zas\u0131 ve hem ba\u011flam hem de ton korkutma ko\u015fulland\u0131rma testlerinde insan glial chimeric farelerde keskin bir \u015fekilde g\u00fc\u00e7lendirildi. Murin GPC'lerle allograft edilen farelerde ne LTP ne de \u00f6\u011frenme g\u00fc\u00e7lendirilmedi. Bu bulgular, insan glialinin hem aktivite ba\u011f\u0131ml\u0131 plastikli\u011fi hem de \u00f6\u011frenmeyi farelerde farkl\u0131 \u015fekilde g\u00fc\u00e7lendirdi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"16287725","title":"Reprogramming of human fibroblasts to pluripotency with lineage specifiers.","text":"\u0130lk olarak OCT4, SOX2, KLF4 ve c-MYC'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ile somatik h\u00fccrelerde \u00e7oklu potansiyelin ind\u00fcklenmesinde yeterli oldu\u011fu ke\u015ffedildi\u011finden beri, orijinal fakt\u00f6rleri de\u011fi\u015ftiren y\u00f6ntemler, yeniden programlama s\u00fcrecinin anla\u015f\u0131lmas\u0131nda anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 geli\u015ftirdi. Ancak, fare ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, insan h\u00fccrelerinin yeniden programlanmas\u0131nda OCT4'\u00fcn ba\u015far\u0131yla de\u011fi\u015ftirilmedi\u011fi g\u00f6zlemlendi. Burada, bu de\u011fi\u015fimi ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in bir strateji raporluyoruz. Transkriptom ve biyoinformatik analizi kombinasyonu ile, daha \u00f6nce \u00e7oklu potansiyel belirleyicileri olarak karakterize edilen fakt\u00f6rleri belirledik ve bu fakt\u00f6rler, insan fibroblastlar\u0131n\u0131n yeniden programlanmas\u0131nda OCT4 ve SOX2'yi de\u011fi\u015ftirebiliyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, insan h\u00fccrelerinin yeniden programlanmas\u0131nda OCT4 ve SOX2'yi alternatif \u00e7oklu potansiyel belirleyicileriyle ayn\u0131 anda de\u011fi\u015ftirmek m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Daha geni\u015f bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla, bu sonu\u00e7lar, \u00e7oklu potansiyelin ind\u00fcklenmesinde kar\u015f\u0131t \u00e7oklu potansiyel belirleme a\u011flar\u0131n\u0131n yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekleyen bir modeli de destekliyor."}
{"_id":"16319097","title":"Mechanisms of endocytosis.","text":"Endokitik mekanizmalar, h\u00fccrelerin \u00e7evreleriyle etkile\u015fimlerini d\u00fczenleyen plazma zar\u0131n\u0131n lipid ve protein kompozisyonunu kontrol eder. Burada, memelilerde endokitik mekanizmalar hakk\u0131nda bilinenleri inceliyoruz, \u00f6zellikle bu olaylar\u0131 kontrol eden h\u00fccre proteinlerine odaklan\u0131yoruz. \u0130yi ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f klatrin-aral\u0131 endokitik mekanizmalar hakk\u0131nda konu\u015fuyor ve klatrin ba\u011f\u0131ms\u0131z endokitik yollar\u0131 inceliyoruz. Bu klatrin ba\u011f\u0131ms\u0131z yollar aras\u0131nda CLIC\/GEEC endokitik yolu, arf6 ba\u011f\u0131ml\u0131 endositiz, flotillin ba\u011f\u0131ml\u0131 endositiz, makropinositiz, dairesel doral k\u0131vr\u0131mlar\u0131, fagositiz ve trans-endositiz bulunur. Ayr\u0131ca, caveola ve caveolin1'in endositizdeki rol\u00fcn\u00fc ele\u015ftirel olarak inceliyoruz. Lipidlerin, membran e\u011frili\u011fini d\u00fczenleyen proteinlerin, k\u00fc\u00e7\u00fck G proteinlerinin, aktinin ve dinaminin endokitik yollar \u00fczerindeki rollerini vurguluyoruz. Farkl\u0131 endokitik yollar\u0131n i\u015flevsel \u00f6nemini tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve bu yollar\u0131 ara\u015ft\u0131rman\u0131n insan hastal\u0131k s\u00fcre\u00e7lerini anlamak i\u00e7in ne kadar \u00f6nemli oldu\u011funu vurguluyoruz."}
{"_id":"16322674","title":"Birth Size and Breast Cancer Risk: Re-analysis of Individual Participant Data from 32 Studies","text":"\n## Arka Plan\nDo\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, belki de intrauterin ortam\u0131 i\u00e7in bir proxy olarak, sonraki meme kanseri riskinin ili\u015fkili olabilece\u011fi ancak epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n bulgular\u0131 tutars\u0131z olmu\u015ftur. Yay\u0131nlanm\u0131\u015f ve yay\u0131nlanmam\u0131\u015f \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n bireysel kat\u0131l\u0131mc\u0131 verilerini yeniden analiz ederek do\u011fum boyutuyla meme kanseri aras\u0131ndaki ili\u015fki i\u00e7in daha kesin tahminler elde ettik.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\n\u00c7al\u0131\u015fmalar, bilgisayar destekli ve manuel aramalar ile ara\u015ft\u0131rmac\u0131larla ki\u015fisel ileti\u015fim yoluyla belirlenmi\u015ftir. 22.058 meme kanseri vakas\u0131n\u0131 i\u00e7eren 32 \u00e7al\u0131\u015fmadan bireysel kat\u0131l\u0131mc\u0131 verileri elde edildi. Gerekli oldu\u011funda, \u00e7al\u0131\u015fma \u00f6zel tahminlerin etkisini birle\u015ftirmek i\u00e7in rastgele etkiler modelleri kullan\u0131ld\u0131. Do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, do\u011fum kay\u0131tlar\u0131na dayal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar (bir standart sapma [SD] = 0.5 kg art\u0131\u015f\u0131nda do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in birle\u015ftirilmi\u015f g\u00f6receli risk [RR]: 1.06; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 1.02-1.09) ve kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n \u00e7ocukken an\u0131lar\u0131na dayanan \u00e7al\u0131\u015fmalar (1.02; 95% CI 0.99-1.05) ile meme kanseri riski aras\u0131nda pozitif bir ili\u015fki g\u00f6stermi\u015ftir, ancak yeti\u015fkinlik d\u00f6nemindeki kendi raporlar\u0131na veya annelerinin an\u0131lar\u0131na dayanan \u00e7al\u0131\u015fmalar (0.98; 95% CI 0.95-1.01) (veri kaynaklar\u0131 aras\u0131nda heterojenlik i\u00e7in p de\u011feri = 0.003) aras\u0131nda de\u011fil. 3.000-3.499 kg aras\u0131nda do\u011fan kad\u0131nlara k\u0131yasla, < 2.500 kg do\u011fanlar\u0131n riski 0.96 (CI 0.80-1.16) ve 4.000 kg ve \u00fczeri do\u011fanlar\u0131n riski 1.12 (95% CI 1.00-1.25) (p i\u00e7in do\u011frusal e\u011filim = 0.001) idi, do\u011fum kay\u0131t verilerine g\u00f6re. Do\u011fum uzunlu\u011fu ve ba\u015f \u00e7evresi de meme kanseri riski ile pozitif bir ili\u015fki g\u00f6stermi\u015ftir (bir SD art\u0131\u015f i\u00e7in birle\u015ftirilmi\u015f RR: 1.06 [95% CI 1.03-1.10] ve 1.09 [95% CI 1.03-1.15], s\u0131ras\u0131yla). Bu \u00fc\u00e7"}
{"_id":"16346504","title":"LncRNA-GAS5 induces PTEN expression through inhibiting miR-103 in endometrial cancer cells","text":"ARKA PLAN B\u00fcy\u00fcme durdurma spesifik 5 (GAS5), \u00e7e\u015fitli kanserlerde dahil ve anormal olarak ifade edildi\u011fi bildirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, endometrial kanser h\u00fccrelerinde GAS5'in ifadesi ve i\u015flev mekanizmas\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde az anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSONU\u00c7LAR Ger\u00e7ek zamanl\u0131 ters transkriptaz polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) ve ak\u0131\u015f sitometri analizi sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re, endometrial kanser h\u00fccrelerinde GAS5'in a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlendi\u011fini ve endometrial kanser h\u00fccrelerinin apoptozunu uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledik. GAS5, PTEN ve miR-103'\u00fcn ifadesini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in RT-PCR yap\u0131ld\u0131. Endometrial kanser h\u00fccrelerinin GAS5'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade etti\u011fi durumlarda PTEN'in ifadesinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Biyoinformatik \u00e7evrimi\u00e7i tahminler, GAS5'in miR-103 ile ba\u011flanabilece\u011fini ortaya koydu, ki bu da daha sonra GAS5 taraf\u0131ndan d\u00fczenlendi\u011fi bulundu. Son olarak, miR-103 mimik'in, luciferaz rapor\u00f6r\u00fc testi ve bat\u0131 blotlama ile PTEN'in mRNA ve protein d\u00fczeylerini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve GAS5 plazmid'in bu d\u00fczenleyici etkisi endometrial kanser h\u00fccrelerinde tersine \u00e7evirebilece\u011fini bulduk.\n\nSONU\u00c7 Endometrial kanserde bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 lncRNA olarak GAS5'in rol\u00fcn\u00fc \u00f6zetle g\u00f6steriyoruz. miR-103'\u00fcn ifadesini inhibe ederek, GAS5, kanser h\u00fccrelerinin apoptozunu te\u015fvik etmek i\u00e7in PTEN'in ifadesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 ve bu nedenle endometrial kanserin patogenezinde \u00f6nemli bir arac\u0131 olabilir."}
{"_id":"16355392","title":"Modification of kidney barrier function by the urokinase receptor","text":"Podosit i\u015flev bozuklu\u011fu, ayak s\u00fcre\u00e7leri \u00e7\u00f6kmesi ve protein\u00fcri ile temsil edilir ve s\u0131kl\u0131kla ilerleyici b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131na ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 olur. Hastal\u0131\u011f\u0131n h\u00fccre d\u00fczeyine y\u00f6nelik terapiler \u015fu anda mevcut de\u011fildir. Burada, podositlerde urokinaz resept\u00f6r\u00fc (uPAR) sinyallerinin tetiklenmesinin ayak s\u00fcre\u00e7leri \u00e7\u00f6kmesine ve idrarda protein kayb\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu mekanizma, \u03b1v\u03b23 entegrin'in lipid ba\u011f\u0131ml\u0131 etkinle\u015fmesiyle ilgilidir. uPAR eksikli\u011fi olan fareler (Plaur-\/-), lipopolizakkarit (LPS) ile ili\u015fkili protein\u00fcriye kar\u015f\u0131 korunurlar, ancak aktif \u03b23 entegrin ifadesiyle hastal\u0131k geli\u015ftirirler. Gen transfer \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, LPS ile ili\u015fkili protein\u00fcri geli\u015fimi i\u00e7in podositlerde uPAR ifadesinin gerekli oldu\u011funu, ancak endotel h\u00fccrelerinde de\u011fil oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Mekanik olarak, uPAR, podositlerde \u03b1v\u03b23 entegrin'i etkinle\u015ftirerek h\u00fccre hareketlili\u011fini ve k\u00fc\u00e7\u00fck GTPazlar\u0131 Cdc42 ve Rac1'in etkinle\u015fmesini te\u015fvik eder. \u03b1v\u03b23 entegrin'in blokaj\u0131, in vitro podosit hareketlili\u011fini azalt\u0131r ve farelerde protein\u00fcriyi d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr. Bulgular\u0131m\u0131z, b\u00f6brek ge\u00e7irgenli\u011finin d\u00fczenlenmesinde uPAR sinyallerinin fizyolojik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"16361581","title":"Jagged1-induced Notch signaling drives proliferation of multiple myeloma cells.","text":"Kan h\u00fccreleri k\u00f6k h\u00fccrelerinde ifade edilen notch resept\u00f6rleri, kemik ili\u011fi stromal h\u00fccrelerindeki ligandlar\u0131yla etkile\u015fime girer ve bu da h\u00fccre kader kararlar\u0131n\u0131 ve hayatta kalmalar\u0131n\u0131 kontrol eder. Son zamanlarda, klasik Hodgkin hastal\u0131\u011f\u0131na ait B h\u00fccre t\u00fcrevi t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131 ve hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in notch sinyalizasyonunun rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterdik ve notch'un onkogenik kapasitesi i\u00e7in yeni bir mekanizma tan\u0131mlad\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, neoplazik plazma h\u00fccreleri ve kemik ili\u011fi mikro ortamlar\u0131 aras\u0131ndaki s\u0131k\u0131 etkile\u015fimlerde notch sinyalizasyonunun rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k, bu etkile\u015fimlerin \u00e7oklu mielom (MM) h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in hayati oldu\u011fu biliniyor. Burada, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f ve birincil MM h\u00fccrelerinde notch resept\u00f6rleri ve ligand\u0131 Jagged1'in y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edildi\u011fini, ancak normal h\u00fccrelerde d\u00fc\u015f\u00fck veya tespit edilemez seviyelerde oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Fonksiyonel veriler, liganda tetiklenen notch sinyalizasyonunun MM h\u00fccreleri i\u00e7in b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu ve bu etkile\u015fimlerin in vivo mielomajenizde katk\u0131da bulundu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"16364639","title":"An Extensive MicroRNA-Mediated Network of RNA-RNA Interactions Regulates Established Oncogenic Pathways in Glioblastoma","text":"Glioblastoma'da gen ifadesi verilerini e\u015f zamanl\u0131 olarak analiz ederek ve e\u015fle\u015fen mikroRNA profilleriyle birle\u015ftirerek, \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 b\u00fcy\u00fckl\u00fckte bir posttranskripsiyonel d\u00fczenleyici katman ortaya \u00e7\u0131kard\u0131k. Bu katman, 248.000'den fazla mikroRNA (miR)-arac\u0131l\u0131 etkile\u015fimi i\u00e7erir. Bunlar, miR \"emici\" olarak i\u015flev g\u00f6ren yakla\u015f\u0131k 7.000 gen transkripti ve 148 genin alternatif, emici olmayan etkile\u015fimleri i\u00e7erir. H\u00fccre hatlar\u0131nda yap\u0131lan biyokimyasal analizler, bu a\u011f\u0131n t\u00fcm\u00f6r ba\u015flatma ve alt tip uygulama i\u00e7in bilinen s\u00fcr\u00fcc\u00fcleri d\u00fczenledi\u011fini do\u011frulad\u0131, bunlara PTEN, PDGFRA, RB1, VEGFA, STAT3 ve RUNX1 dahildir. Bu etkile\u015fimler, kanona onkogenik yollar aras\u0131nda ileti\u015fim arac\u0131l\u0131k etti\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fclmektedir. 13 miR-arac\u0131l\u0131 PTEN d\u00fczenleyicilerinin siRNA susturuculu\u011fu, PTEN geninin lokus siliklerinin PTEN ifade de\u011fi\u015fkenli\u011fi tahmininde \u00f6ng\u00f6r\u00fcl\u00fc oldu\u011fu, 3'UTR ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde PTEN'i a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlemek ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre b\u00fcy\u00fcme oranlar\u0131n\u0131 art\u0131rmak yeterliydi. Bu nedenle, miR-arac\u0131l\u0131 etkile\u015fimler, glioblastoma \u00f6rneklerinin \u00e7o\u011funda PTEN ifadesinin kayb\u0131 i\u00e7in mekanik ve deneysel olarak do\u011frulanm\u0131\u015f bir gerek\u00e7e sa\u011flar."}
{"_id":"16375102","title":"Direct reprogramming of mouse fibroblasts to neural progenitors.","text":"\u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyellik, h\u00fccre terapisi ve ila\u00e7 geli\u015ftirme i\u00e7in \u00e7e\u015fitli farkl\u0131 h\u00fccreler sa\u011flayabilecek basit ama g\u00fc\u00e7l\u00fc bir teknik olabilir. Ancak, ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyentli h\u00fccreler (iPSCs) yoluyla uygun h\u00fccreleri \u00fcretmek, somatik h\u00fccrelerin yeniden programlanmas\u0131n\u0131 ve sonraki yeniden farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 gerektirir. Bu s\u00fcre\u00e7 ne kadar zorlu ve uzun olabilece\u011finden, somatik h\u00fccreleri bir ad\u0131mda ba\u015fka bir germ tabakas\u0131ndan soyut k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrebilip d\u00f6n\u00fc\u015femeyece\u011fini belirlemek istedik, b\u00f6ylece ara \u00e7oklu potansiyentli a\u015famas\u0131 atlan\u0131r. Burada, d\u00f6rt yeniden programlama fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn (Oct4, Sox2, Klf4 ve c-Myc) ge\u00e7ici ind\u00fcklenmesinin, uygun sinyalleme girdileriyle birlikte, fibroblastlar\u0131 i\u015flevsel sinir k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccrelerine (NPC'ler) verimli bir \u015fekilde d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrebildi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. \u0130nd\u00fcklenmi\u015f n\u00f6ronlara (veya iN h\u00fccreleri, do\u011frudan fibroblastlardan d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclen) k\u0131yasla, yeniden farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f NPC'ler, in vitro geni\u015fletilebilirlik ve birden fazla n\u00f6ronal alt tip ve glial h\u00fccre \u00fcretme yetene\u011fi gibi belirgin avantajlara sahiptir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, iPSC fakt\u00f6rlerine dayal\u0131 yeniden programlaman\u0131n benzersiz bir paradigmas\u0131n\u0131 sa\u011flayarak, transdiferansiyasyon i\u00e7in genel bir platform olarak kolayca de\u011fi\u015ftirilebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"16389141","title":"Tissue-Specific Knockout of the Insulin Receptor in Pancreatic \u03b2 Cells Creates an Insulin Secretory Defect Similar to that in Type 2 Diabetes","text":"Pankreas beta h\u00fccresinin i\u015flev bozuklu\u011fu, tip 2 diyabetin patogenezinde \u00f6nemli bir kusurdur, ancak ins\u00fclin direnci ile aras\u0131ndaki kesin ili\u015fki belirsizdir. Beta h\u00fccrelerinde ins\u00fclin resept\u00f6r genini spesifik olarak devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakmak i\u00e7in Cre-loxP sistemini kullanarak ins\u00fclin sinyalizasyonunun i\u015flevsel bir rol\u00fcn\u00fcn olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek istedik. Sonu\u00e7 olarak elde edilen fareler, glikoz kar\u015f\u0131s\u0131nda ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131nda se\u00e7ici bir kay\u0131p ve glikoz tolerans\u0131nda ilerleyici bir bozulma g\u00f6sterir. Bu veriler, pankreas beta h\u00fccresinin glikoz alg\u0131lamas\u0131nda ins\u00fclin resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn \u00f6nemli bir i\u015flevsel rol\u00fcne i\u015faret eder ve beta h\u00fccrelerindeki ins\u00fclin sinyalizasyonundaki kusurlar\u0131n, tip 2 diyabette g\u00f6zlemlenen ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklere katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"16390264","title":"Social variations in access to hospital care for patients with colorectal, breast, and lung cancer between 1999 and 2006: retrospective analysis of hospital episode statistics","text":"\n## Ama\u00e7lar\nKolorektal, meme ve akci\u011fer kanseri te\u015fhisiyle hastaneye yat\u0131r\u0131lan hastalar\u0131n tipine (acil k\u0131yasla planl\u0131) ve cerrahi prosed\u00fcr\u00fcn sosyoekonomik ko\u015fullar, ya\u015f, cinsiyet ve yat\u0131r\u0131lma y\u0131l\u0131na g\u00f6re ne \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fti\u011fini belirlemek.\n\n## Tasar\u0131m\n1 Nisan 1999 ile 31 Mart 2006 tarihleri aras\u0131nda bireysel hastalar\u0131n verilerini i\u00e7eren tekrarlanan kesitsel \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\nHastane B\u00f6l\u00fcm \u0130statistikleri (HES) veri seti.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n50 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 564.821 hasta, kolorektal, meme veya akci\u011fer kanseri te\u015fhisiyle hastaneye yat\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nAcil olarak yat\u0131r\u0131lan hastalar\u0131n oran\u0131 ve \u00f6nerilen cerrahi tedaviyi alan hastalar\u0131n oran\u0131.\n\n## Bulgular\nDepriveli b\u00f6lgelerdeki hastalar, ya\u015fl\u0131lar ve kad\u0131nlar acil olarak yat\u0131r\u0131lma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksekti. \u00d6rne\u011fin, en yoksul be\u015finci ile en zengin be\u015finci aras\u0131nda meme kanseri olan hastalar i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f oran 0.63 (0.60-0.66) ve 80-89 ya\u015flar\u0131nda akci\u011fer kanseri olan hastalar ile 50-59 ya\u015flar\u0131ndaki hastalar aras\u0131nda ayarlanm\u0131\u015f oran 3.13 (2.93-3.34) idi. Ya\u015f gruplar\u0131 aras\u0131ndaki e\u015fitsizliklerde baz\u0131 iyile\u015fmeler olsa da, zaman i\u00e7inde yoksul b\u00f6lgelerde ya\u015fayan hastalar aras\u0131nda iyile\u015fme g\u00f6zlenmedi. Yoksul b\u00f6lgelerde ya\u015fayan hastalar, rektal, meme ve akci\u011fer kanseri i\u00e7in tercih edilen prosed\u00fcrleri daha az al\u0131yordu. Bu bulgular zamanla iyile\u015fmedi. \u00d6rne\u011fin, en yoksul be\u015finci i\u00e7inde 67.4% (3529\/5237) rektal kanser i\u00e7in \u00f6n reseksiyonu olan hastalarla en zengin be\u015finci i\u00e7inde 75.5% (4497\/5959) hastalar (1.34, 1.22-1.47) vard\u0131. En yoksul be\u015finci i\u00e7inde 54.0% (11.256\/20.849) meme koruyucu cerrahiyi olan hastalarla en zengin be\u015finci i\u00e7inde 63.7% ("}
{"_id":"16398049","title":"Identification of Gene Positioning Factors Using High-Throughput Imaging Mapping","text":"Genomlar h\u00fccre \u00e7ekirde\u011finin 3B uzay\u0131nda rastgele olmayan bir \u015fekilde d\u00fczenlenir. Burada, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekte genom b\u00f6lgelerinin mekansal konumunu haritalamak i\u00e7in y\u00fcksek hassasiyetli, y\u00fcksek verimli, otomatik floresan in situ hibridizasyon g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme boru hatt\u0131 olan HIPMap'i geli\u015ftirdik. Y\u00fcksek verimli g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme konum haritalama (HIPMap), insan h\u00fccrelerinde genom d\u00fczenlemesiyle ilgili fakt\u00f6rleri belirlemek i\u00e7in tarafs\u0131z bir siRNA ekran\u0131na olanak sa\u011flad\u0131. 50 h\u00fccre fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc, \u00e7e\u015fitli i\u015flevlere sahip bir dizi genomik lokusun do\u011fru konumland\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in gerekli olarak tan\u0131mlad\u0131k. Konumland\u0131rma fakt\u00f6rleri kromatin yeniden d\u00fczenleyicileri, histon de\u011fi\u015ftiricileri ve n\u00fckleer zar ve delik proteinlerini i\u00e7erir. Replikasyon ve post-replikasyon kromatin yeniden montaj makinesinin bile\u015fenleri, konumland\u0131rma fakt\u00f6rleri aras\u0131nda belirgin bir \u015fekilde temsil edilir ve h\u00fccrelerin replikasyonun zaman\u0131nda ilerlemesi, ancak mitozis de\u011fil, do\u011fru gen konumland\u0131rmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, genom konumlar\u0131n\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekte haritalamak i\u00e7in bir y\u00f6ntem kurar ve mekansal genom d\u00fczenlemesiyle ilgili h\u00fccre fakt\u00f6rlerinin bir derlemesiyle sonu\u00e7land\u0131."}
{"_id":"16398827","title":"Astrocyte-Mediated Distributed Plasticity at Hypothalamic Glutamate Synapses","text":"Aferent aktivite, sinaptik etkinli\u011fin h\u0131zl\u0131, ileriye d\u00f6n\u00fck de\u011fi\u015fikliklerine neden olabilir, bu de\u011fi\u015fiklikler sinapsa \u00f6zg\u00fcd\u00fcr. Elektrofizyoloji, caged molek\u00fcl fotolizi ve Ca(2+) g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme tekniklerini birle\u015ftirerek, aferent aktiviteye yan\u0131t olarak astrositlerin rekrutasyonuna ba\u011fl\u0131 olarak, hipotalamik paraventrik\u00fcler \u00e7ekirdekteki magnokel\u00fcler n\u00f6rosekreter h\u00fccrelerdeki \u00e7oklu glutamat sinapslar\u0131nda kuantal sinaptik ak\u0131mlar\u0131n amplit\u00fcd\u00fcnde h\u0131zl\u0131 ve ileriye d\u00f6n\u00fck, ancak da\u011f\u0131t\u0131lm\u0131\u015f bir art\u0131\u015fa sahip bir plastisiteyi a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Plastisite b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde \u00e7arp\u0131mla ili\u015fkilidir, bu da n\u00f6ron \u00fczerindeki t\u00fcm sinapslar\u0131n g\u00fcc\u00fcnde orant\u0131l\u0131 bir art\u0131\u015f veya \"\u00f6l\u00e7eklendirme\" anlam\u0131na gelir. Bu etki, n\u00f6ronun \u00e7evresindeki astrosit s\u00fcre\u00e7lerinde metabotik glutamat resept\u00f6r\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla Ca(2+) seviyesinde art\u0131\u015f ve gliotransmitter ATP'nin sal\u0131n\u0131m\u0131 ile gereklidir, bu da post-sinaptik purinergik resept\u00f6rlere etki eder. Bu veriler, kom\u015fu astrositlerin sinaptik aktivitesiyle arac\u0131l\u0131k edilen, h\u0131zl\u0131 ifade edilen ve ileriye d\u00f6n\u00fck bir da\u011f\u0131t\u0131lm\u0131\u015f sinaptik plastisite bi\u00e7imine dair kan\u0131t sa\u011flar."}
{"_id":"16422880","title":"Effect of smoking reduction on lung cancer risk.","text":"\u00c7OK SAYIDA sigara i\u00e7en, tamamen sigaray\u0131 b\u0131rakmak istemez veya bunu yapamaz. \u00d6nerilen bir zarar\u0131 azaltma y\u00f6ntemi, g\u00fcnde sigara i\u00e7ilen say\u0131y\u0131 azaltmakt\u0131r. Ancak, bu stratejinin t\u00fct\u00fcnle ili\u015fkili hastal\u0131klar i\u00e7in riski azaltt\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131k de\u011fildir.\n\nHEDEF: Sigara azalt\u0131m\u0131n\u0131n akci\u011fer kanseri olu\u015fumu \u00fczerindeki etkilerini de\u011ferlendirmek.\n\nT\u0130P, KONUM VE KATILIMCILAR: Kopenhag Merkezi \u00d6ncelikli N\u00fcfus \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen, Kopenhag ve banliy\u00f6lerinde yap\u0131lan 3 uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n verilerini i\u00e7eren, 31 y\u0131la kadar takip edilen bir n\u00fcfus temelli g\u00f6zlemli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, 1964-1988 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 2 ard\u0131\u015f\u0131k muayeneye kat\u0131lan, 20-93 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 11.151 erkek ve 8.563 kad\u0131n (N = 19.714) idi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n fiziksel muayeneleri yap\u0131ld\u0131 ve ya\u015fam tarz\u0131 al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131 hakk\u0131nda doldurduklar\u0131 anketler tamamland\u0131. N\u00fcfus grubu, sigara al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131na g\u00f6re 6 gruba ayr\u0131ld\u0131: devam eden a\u011f\u0131r sigara i\u00e7enler (g\u00fcnl\u00fck 15 sigara ve \u00fczeri), azaltanlar (g\u00fcnl\u00fck 15 sigaradan en az %50 azald\u0131 ancak b\u0131rakmad\u0131lar), devam eden hafif sigara i\u00e7enler (g\u00fcnl\u00fck 1-14 sigara), b\u0131rakanlar (ilk ve ikinci muayeneler aras\u0131nda b\u0131rakt\u0131lar), istikrarl\u0131 eski sigara i\u00e7enler ve hi\u00e7 sigara i\u00e7memi\u015fler.\n\nANA SONU\u00c7 DE\u011eERLEND\u0130RMES\u0130: Ulusal Kanser Kay\u0131t\u0131na kadar 31 Aral\u0131k 2003'e kadar yap\u0131lan kay\u0131t e\u015fle\u015ftirme ile de\u011ferlendirilen birincil akci\u011fer kanseri vakalar\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: Takip s\u0131ras\u0131nda 864 akci\u011fer kanseri vakas\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Cox regresyonuna g\u00f6re, azaltanlar ile devam eden a\u011f\u0131r sigara i\u00e7enler aras\u0131nda, akci\u011fer kanseri i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131 (HR) 0,73 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 0,54-0,98) idi. Hafif sigara i\u00e7enler i\u00e7in HR 0,44 (95% CI, 0,35-0,56), b\u0131rakanlar"}
{"_id":"16427454","title":"Facilities for macromolecular crystallography at the Helmholtz-Zentrum Berlin","text":"Berlin'deki Helmholtz Merkezi (HZB)'de \u00fc\u00e7 makromolek\u00fcler kristalografi (MX) \u0131\u015f\u0131n hatt\u0131, b\u00f6lgesel, ulusal ve uluslararas\u0131 yap\u0131sal biyoloji kullan\u0131c\u0131 toplulu\u011funa a\u00e7\u0131kt\u0131r. Geli\u015fmi\u015f sincrotron \u0131\u015f\u0131n hatlar\u0131 BL14.1, BL14.2 ve BL14.3, BESSY II elektron depolama halkas\u0131n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fck \u03b2 b\u00f6l\u00fcm\u00fcnde yer almaktad\u0131r. T\u00fcm \u0131\u015f\u0131n hatlar\u0131, s\u00fcper iletken 7 T dalga boyu de\u011fi\u015ftirici bir cihazdan beslenmektedir. BL14.1 ve BL14.2, 5-16 keV aral\u0131\u011f\u0131nda enerji ayarlanabilirken, BL14.3 13.8 keV'de \u00e7al\u0131\u015fan sabit enerji yan istasyonudur. T\u00fcm \u00fc\u00e7 \u0131\u015f\u0131n hatt\u0131 CCD dedekt\u00f6rleriyle donat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. BL14.1 ve BL14.2, y\u0131lda yakla\u015f\u0131k 200 \u0131\u015f\u0131n g\u00fcn\u00fc ve yakla\u015f\u0131k 600 kullan\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fimi sa\u011flayarak Avrupa'daki yakla\u015f\u0131k 50 ara\u015ft\u0131rma grubuna hizmet vermektedir. BL14.3, ba\u015flang\u0131\u00e7ta test tesisi olarak kullan\u0131lm\u0131\u015f ve 2010 y\u0131l\u0131nda d\u00fczenli kullan\u0131c\u0131 moduna getirilmi\u015ftir. BL14.1, son zamanlarda bir mikro difraktometre ile y\u00fckseltilmi\u015ftir, bu da mini-\u03ba goniometre ve otomatik \u00f6rnek de\u011fi\u015ftirici i\u00e7erir. Ek kullan\u0131c\u0131 tesisleri aras\u0131nda \u0131\u015f\u0131n hatlar\u0131na biti\u015fik ofis alanlar\u0131, bir \u00f6rnek haz\u0131rlama laboratuvar\u0131, bir biyoloji laboratuvar\u0131 (g\u00fcvenlik seviyesi 1) ve y\u00fcksek performansl\u0131 hesaplama kaynaklar\u0131 bulunur. Bu makalede, \u0131\u015f\u0131n hatlar\u0131n\u0131n enstr\u00fcmantasyonu a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r ve \u0131\u015f\u0131n hatlar\u0131n\u0131n ve kullan\u0131c\u0131 toplulu\u011funa sa\u011flanan yard\u0131mc\u0131 ekipmanlar\u0131n \u00f6zeti verilmektedir."}
{"_id":"16461149","title":"                PHENIX: a comprehensive Python-based system for macromolecular structure solution","text":"Makromolek\u00fcler X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 kristalografisi, biyolojik s\u00fcre\u00e7leri molek\u00fcler d\u00fczeyde anlamak i\u00e7in rutin olarak uygulan\u0131r. Bununla birlikte, bu yap\u0131lar\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fclmesi ve tamamlanmas\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli zaman ve \u00e7aba hala gereklidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc karma\u015f\u0131k say\u0131sal verilerin manuel yorumlanmas\u0131 ve bir\u00e7ok yaz\u0131l\u0131m paketinin kullan\u0131m\u0131 ve etkile\u015fimli \u00fc\u00e7 boyutlu grafiklerin tekrarl\u0131 kullan\u0131m\u0131 gereklidir. PHENIX, t\u00fcm prosed\u00fcrlerin otomasyonuna vurgu yaparak makromolek\u00fcler kristalografik yap\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fcnde kapsaml\u0131 bir sistem sa\u011flamak i\u00e7in geli\u015ftirilmi\u015ftir. Bu, \u00f6znel girdiyi en aza indiren veya ortadan kald\u0131ran algoritmalar\u0131n geli\u015ftirilmesine, geleneksel olarak elle yap\u0131lan prosed\u00fcrlerin otomasyonuna ve algoritmalar\u0131n s\u0131k\u0131 bir entegrasyonunu sa\u011flayan bir \u00e7er\u00e7eve geli\u015ftirilmesine dayanmaktad\u0131r."}
{"_id":"16465895","title":"Telomeric 3\u2032 Overhangs Derive from Resection by Exo1 and Apollo and Fill-In by POT1b-Associated CST","text":"Bir 3' uzant\u0131, memelilerin telomerlerinin korunmas\u0131 ve bak\u0131m\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir, ancak sentezi, 5' ucunun a\u015f\u0131r\u0131 kesilmesini \u00f6nlemek i\u00e7in d\u00fczenlenmelidir, bu da telomerin k\u0131salmas\u0131na neden olabilir. Memelilerde bu denge nas\u0131l sa\u011fland\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015ftir. Burada, fare h\u00fccrelerinde 3' uzant\u0131n\u0131n sentez mekanizmas\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc boyunca ve \u00f6nde ve geride u\u00e7larda telomerik uzant\u0131larda de\u011fi\u015fiklikleri de\u011ferlendirerek \u00e7al\u0131\u015f\u0131yoruz. Apollo, TRF2'nin bir n\u00fckleaz\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak, \u00f6nde u\u00e7larda, ancak geride u\u00e7larda 3' uzant\u0131s\u0131n\u0131n olu\u015fumunu ba\u015flat\u0131r. Apollo taraf\u0131ndan a\u015f\u0131r\u0131 kesilme, her iki u\u00e7ta da shelterin proteini POT1b taraf\u0131ndan engellenir. Exo1, her iki telomer ucunu da yo\u011fun bir \u015fekilde keser, S\/G2'de ge\u00e7ici olarak uzun 3' uzant\u0131lar\u0131 olu\u015fturur. CST\/AAF, DNA pol\u03b1.primase aksesuar fakt\u00f6r\u00fc, POT1b'ye ba\u011flan\u0131r ve Exo1 taraf\u0131ndan olu\u015fturulan uzanm\u0131\u015f uzant\u0131lar\u0131 k\u0131salt\u0131r, muhtemelen doldurma sentezi yoluyla. Bu nedenle, 3' uzant\u0131s\u0131n\u0131n olu\u015fumu, shelterin kontrol\u00fc alt\u0131nda \u00e7ok a\u015famal\u0131 bir s\u00fcre\u00e7tir ve kromozom u\u00e7lar\u0131nda i\u015flevsel telomerik uzant\u0131lar\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"16472469","title":"Targeting BRCA1 and BRCA2 Deficiencies with G-Quadruplex-Interacting Compounds","text":"G-d\u00f6rtgenler (G4'ler) olu\u015fturan genomik diziler, telomerler de dahil, do\u011fal replikasyon kolu bariyerlerini temsil eder. Duraklayan replikasyon kollar\u0131, homolog rekombinasyon (HR) ile istikrarl\u0131 hale getirilebilir ve yeniden ba\u015flat\u0131labilir, ayn\u0131 zamanda da \u00e7\u00f6ken kollardan kaynaklanan DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131 (DSBK'lar) onar\u0131r. Daha \u00f6nce, HR'nin telomere replikasyonunu kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Burada, HR'siz h\u00fccrelerde guanin zengin (G-zengin) telomerik tekrarlar\u0131n replikasyon verimlili\u011finin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. BRCA2 eksik h\u00fccrelerde pyridostatin (PDS) gibi G4'leri kararl\u0131 hale getiren bir bile\u015fik ile tedavi, telomerin k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r, bu da G4 olu\u015fumunun telomer istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde, PDS, HR bozuk h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 azaltarak, DSBK'lar\u0131n birikmesine, kontrol noktas\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesine ve d\u00fczenlenmemi\u015f G2\/M ilerlemesine neden olur ve ayn\u0131 zamanda HR eksikli\u011finin i\u00e7sel replikasyon kusurunu art\u0131r\u0131r. PDS toksisitesi, 53BP1 veya REV7 kayb\u0131 yoluyla olaparib direnci edinen HR bozuk h\u00fccrelere de uzan\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, G4'leri kararl\u0131 hale getiren ila\u00e7lar\u0131n, \u00f6zellikle de PARP inhibisyonu direncine sahip h\u00fccreleri ve t\u00fcm\u00f6rleri se\u00e7ici olarak ortadan kald\u0131rma potansiyeline sahip oldu\u011funu vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"16488405","title":"Downloaded from","text":"Fiziksel aktivite, k\u0131smen l\u00f6kositler taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen alt klinik bir enflamatuar yan\u0131t\u0131 tetikler ve bu da dola\u015f\u0131mdaki proenflamatuar sitokinlerin, interleukin (IL)-1\u03b2, IL-6 ve t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc-\u03b1 (TNF-\u03b1) gibi artm\u0131\u015f konsantrasyonlar\u0131yla kendini g\u00f6sterir. Bununla birlikte, egzersiz s\u0131ras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan sitokinlerin kayna\u011f\u0131 hala bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, egzersizle ili\u015fkili plazma sitokin konsantrasyonlar\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikleri ve bunlar\u0131n periferik kan monon\u00fck\u00fcler h\u00fccrelerdeki kar\u015f\u0131l\u0131k gelen mRNA ifadelerini inceledik. On sa\u011fl\u0131kl\u0131 [d\u00f6n\u00fcm oksijen al\u0131m\u0131 = 48,8 \u00b1 6,5 (SD) ml \u00b7 kg-1 \u00b7 dk-1] ancak e\u011fitim g\u00f6rmemi\u015f erkekler [ya\u015f = 25 \u00b1 5 (SD) y\u0131l], 60-65% zirve oksijen al\u0131m\u0131nda 3 saatlik egzersiz (bisiklet ve e\u011fimli y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f) yapt\u0131lar. Dola\u015f\u0131mdaki l\u00f6kosit alt k\u00fcmelerinin say\u0131lar\u0131 egzersiz s\u0131ras\u0131nda ve 2 saat sonras\u0131nda y\u00fckseldi ancak 24 saat i\u00e7inde normal seviyelerine geri d\u00f6nd\u00fc. Plazma IL-1\u03b2, IL-6 ve TNF-\u03b1 konsantrasyonlar\u0131 egzersizin sonunda zirveye ula\u015ft\u0131 ve egzersiz sonras\u0131 2 saatte (IL-6) ve 24 saate kadar (IL-1\u03b2 ve TNF-\u03b1) y\u00fcksek seviyelerde kald\u0131. Dola\u015f\u0131mdaki monon\u00fck\u00fcler h\u00fccrelerdeki sitokin gen ifadelerinde egzersiz sonras\u0131 de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6zlemlendi. \u00d6zellikle, IL-6 ve TNF-\u03b1 gen ifadelerinde artma, egzersizle ili\u015fkili enflamatuar yan\u0131t\u0131n..."}
{"_id":"16494316","title":"Receptor tyrosine kinases endocytosis in endothelium: biology and signaling.","text":"Receptor tirosin kinazlar\u0131, endoteliyum biyolojisinin temel s\u00fcre\u00e7lerinin d\u00fczenlenmesinde rol oynar, bunlar aras\u0131nda proliferasyon, g\u00f6\u00e7 ve anjiyojeniz bulunur. \u015eimdi genel olarak kabul g\u00f6ren bir ger\u00e7ek, resept\u00f6r tirosin kinaz sinyalizasyonunun i\u00e7 h\u00fccrelerde ve plazma membran\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fmesidir, ancak bir\u00e7ok \u00f6nemli ayr\u0131nt\u0131 hala \u00e7\u00f6z\u00fclmeyi beklemektedir. Endosit ve sonraki i\u00e7 h\u00fccre i\u00e7i ta\u015f\u0131ma, resept\u00f6r tirosin kinaz sinyalizasyonunu spatiotemporal olarak d\u00fczenlerken, sinyalleme endosomlar\u0131 sinyalleme olaylar\u0131n\u0131n b\u00f6l\u00fcmlenmesi i\u00e7in bir platform sa\u011flar. Bu inceleme, son geli\u015fmeleri \u00f6zetleyerek, endoteliyum resept\u00f6r tirosin kinaz\u0131n\u0131n endositik ve sinyalleme \u00f6zelliklerini kullanarak vascular endoteliyum b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc-2'yi bir model olarak inceler."}
{"_id":"16495649","title":"Ethnographic study of incidence and severity of intravenous drug errors.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nIntraven\u00f6z ila\u00e7lar\u0131n haz\u0131rlanmas\u0131 ve uygulanmas\u0131nda hatalar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve klinik \u00f6nemini belirlemek ve hatalar\u0131n meydana geldi\u011fi s\u00fcre\u00e7 a\u015famalar\u0131n\u0131 tespit etmektir.\n\n## Tasar\u0131m\nGizli g\u00f6zlem y\u00f6ntemini kullanan prospektif etnografik \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nIntraven\u00f6z ila\u00e7lar\u0131 haz\u0131rlayan ve uygulayan hem\u015fireler.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Ortam\u0131\nBirle\u015fik Krall\u0131k'ta bir \u00f6\u011fretim ve \u00f6\u011fretim d\u0131\u015f\u0131 hastanenin 10 b\u00f6l\u00fcm\u00fc.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nHatalar\u0131n say\u0131s\u0131, t\u00fcr\u00fc ve klinik \u00f6nemi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nToplam 249 hata tespit edildi. 430 intraven\u00f6z ila\u00e7 dozundan 212'sinde (49%, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 45% - 54%) en az bir hata meydana geldi. \u00dc\u00e7 dozda (1%) potansiyel olarak ciddi hatalar, 126's\u0131nda (29%) potansiyel olarak orta derecede hatalar ve 83'\u00fcnde (19%) potansiyel olarak hafif hatalar vard\u0131. \u00c7o\u011fu hata, bolus dozlar\u0131 verirken veya \u00e7ok a\u015famal\u0131 haz\u0131rlama gerektiren ila\u00e7lar haz\u0131rlan\u0131rken meydana geldi.\n\n## Sonu\u00e7\nIntraven\u00f6z ila\u00e7 hatalar\u0131n\u0131n oran\u0131 y\u00fcksekti. \u00c7o\u011fu hata sadece k\u0131sa s\u00fcreli olumsuz etkilere neden olurken, birka\u00e7\u0131n\u0131n ciddi olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor. Haz\u0131rl\u0131k miktar\u0131n\u0131 azaltmak, e\u011fitim ve yava\u015f bolus dozlar\u0131n\u0131 y\u00f6netmek i\u00e7in teknoloji kullanmak, hata oranlar\u0131n\u0131 muhtemelen en \u00e7ok etkileyen fakt\u00f6rler olacakt\u0131r."}
{"_id":"16510361","title":"Feature Selection with the Boruta Package","text":"Bu makale, t\u00fcm ilgili de\u011fi\u015fkenleri bulmak i\u00e7in yeni bir \u00f6zellik se\u00e7imi algoritmas\u0131 uygulayan R paketi Boruta'y\u0131 a\u00e7\u0131klar. Algoritma, rastgele orman s\u0131n\u0131fland\u0131rma algoritmas\u0131n\u0131n bir sar\u0131c\u0131 olarak tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130statistiksel bir test taraf\u0131ndan daha az ilgili oldu\u011fu kan\u0131tlanan \u00f6zellikler, yinelemeli olarak kald\u0131r\u0131l\u0131r. Boruta paketi, algoritmaya eri\u015fmek i\u00e7in kullan\u0131\u015fl\u0131 bir aray\u00fcz sa\u011flar. Algoritman\u0131n k\u0131sa bir a\u00e7\u0131klamas\u0131 ve uygulama \u00f6rnekleri sunulmu\u015ftur."}
{"_id":"16511863","title":"Integrin-linked kinase expression is elevated in human cardiac hypertrophy and induces hypertrophy in transgenic mice.","text":"Arka plan: Deneysel kardiyak hipertrofide etkinle\u015ftirilen say\u0131s\u0131z sinyalleme yolu olmas\u0131na ra\u011fmen, insan kalp hastal\u0131klar\u0131nda yer alan hipertrofik yan\u0131t\u0131n molek\u00fcler temeli b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Integrin-ba\u011fl\u0131 kinaz (ILK), beta-integrin'leri aktin sitoplazmik iskeletiyle fiziksel olarak ba\u011flayan \u00e7ok i\u015flevli bir protein kinazd\u0131r, bu da potansiyel bir mekanoresept\u00f6r rol\u00fc \u00f6nermektedir. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Burada, kongenital ve edinilmi\u015f \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131 t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 olan hastalar\u0131n hipertrofik ventrik\u00fcllerde ILK protein d\u00fczeylerinde belirgin bir art\u0131\u015f oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu ILK art\u0131\u015f, Rho ailesi guanin trifosfatazlar\u0131 Rac1 ve Cdc42'nin ve bilinen hipertrofik sinyalleme kinazlar\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesiyle ili\u015fkilidir, bunlar da d\u0131\u015f sinyal ile ili\u015fkili kinazlar (ERK1\/2) ve p70 S6 kinazd\u0131r. ILK(S343D) veya ILK(WT) geni kardiyak spesifik olarak ifade eden transgenik fareler, kompense edilmi\u015f ventrik\u00fcler hipertrofi fenotipine sahipti ve insan hipertrofisinde g\u00f6r\u00fclen guanin trifosfatazlar\u0131 ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f protein kinazlar\u0131n\u0131n etkinle\u015ftirme profilini g\u00f6steriyordu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, kardiyomiyositlerde k\u0131s\u0131tl\u0131 ifade edilen bir kinazs\u0131z ILK (ILK(R211A)) geni ta\u015f\u0131yan transgenik fareler, angiotensin II'ye in vivo'da bir kompense edici hipertrofi yan\u0131t\u0131 g\u00f6steremedi.\n\n# Additional Notes\n- Ensure the translation is grammatically correct and flows naturally in Turkish.\n- Maintain a formal and scientific tone throughout the translation."}
{"_id":"16527698","title":"Functional and molecular defects of pancreatic islets in human type 2 diabetes.","text":"Tip 2 diyabetin birincil de\u011fi\u015fikliklerini daha da ayd\u0131nlatmak ve dahil olabilecek olas\u0131 mekanizmalar\u0131 incelemek i\u00e7in, 13 tip 2 diyabetli ve 13 e\u015fle\u015fen sa\u011fl\u0131kl\u0131 organ ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131 pankreaslar\u0131ndan izole edilmi\u015f izletlerin birka\u00e7 fonksiyonel ve molek\u00fcler \u00f6zelli\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Tip 2 diyabetli izletlerden glikozla uyar\u0131lm\u0131\u015f ins\u00fclin salg\u0131s\u0131 kontrol izletlerine k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc, ancak arginin ve glibenklamid ile uyar\u0131lan ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131 daha az belirgin \u015fekilde etkilendi. Bu defektler, GLUT1 ve GLUT2 ve glukokinaz\u0131n mRNA ifadesinin azalmas\u0131 ve glikoz oksidasyonunun azalmas\u0131 ile e\u015flik etti. Ayr\u0131ca, AMP etkinle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz\u0131n\u0131n aktivitesi de azalt\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, ins\u00fclin ifadesi azald\u0131 ve pankreas duoden evi homeobox 1 (PDX-1) ve forkhead kutu O1 (Foxo-1) ifadesi artt\u0131. Oksidatif stresin i\u015faret\u00e7ileri olan nitrotirozin ve 8-hidroksi-2'-deoksiguanozin konsantrasyonlar\u0131, tip 2 diyabetli izletlerde kontrol izletlerine k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti ve glikozla uyar\u0131lm\u0131\u015f ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n bozulma derecesine korelasyon g\u00f6sterdi. Bu nedenle, 24 saatlik glutation maruziyeti, glikozla uyar\u0131lm\u0131\u015f ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 iyile\u015ftirdi ve nitrotirozin konsantrasyonunu azaltt\u0131, ins\u00fclin mRNA ifadesinin k\u0131smen iyile\u015fmesine yol a\u00e7t\u0131. Bu sonu\u00e7lar, tip 2 diyabetli izletlerdeki ins\u00fclin salg\u0131s\u0131n\u0131n bozukluklar\u0131n\u0131n \u00e7oklu izlet h\u00fccre de\u011fi\u015fiklikleriyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steren do\u011frudan kan\u0131tlar sa\u011flar. En \u00f6nemlisi, mevcut \u00e7al\u0131\u015fma, tip 2 diyabetli izletlerin i\u015flevsel bozuklu\u011funun en az\u0131ndan k\u0131smen tersine \u00e7evrilebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu ba\u011flamda, izlet h\u00fccre oksidatif stresinin azalt\u0131lmas\u0131, insan tip 2 diyabetinin tedavi hedefi olarak \u00f6nerilmektedir."}
{"_id":"16532419","title":"Induction of stem-like cells with malignant properties by chronic exposure of human lung epithelial cells to single-walled carbon nanotubes","text":"ARKA PLAN Karbon nanot\u00fcpleri (CNT), ticari ve biyomedikal uygulamalar i\u00e7in yeni ve daha iyi \u00fcr\u00fcnler yaratma konusunda b\u00fcy\u00fck vaatler ta\u015f\u0131yor, ancak uzun vadeli olumsuz sa\u011fl\u0131k etkileri \u00f6nemli bir endi\u015fe kayna\u011f\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, tek duvarl\u0131 (SW) CNT'ye kar\u015f\u0131 kronik solunum yoluyla insan akci\u011fer kanseri risklerini ele almak i\u00e7in h\u00fccre ve molek\u00fcler s\u00fcre\u00e7lerin temel anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 kullanarak kanserojenikli\u011fe yol a\u00e7an s\u00fcre\u00e7leri ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. Hipotezimiz, kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin (CSC), t\u00fcm\u00f6r ba\u015flatma ve ilerlemeyi y\u00f6nlendiren alt pop\u00fclasyonu edinmesinin CNT kanserojenikli\u011fine katk\u0131da bulunabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndeydi. Y\u00d6NTEMLER Sa\u011fl\u0131kl\u0131 insan akci\u011fer epitel h\u00fccreleri, 0,02 \u03bcg\/cm2 y\u00fczey alan\u0131 dozunda, 6 ay boyunca iyi da\u011f\u0131lm\u0131\u015f tek duvarl\u0131 CNT'ye kronik olarak maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131. Kronik SWCNT maruziyetine u\u011frayan h\u00fccreler, t\u00fcm\u00f6r k\u00fcreleri ve yan n\u00fcfus (SP) gibi CSC se\u00e7ici ko\u015fullar\u0131nda CSC benzeri h\u00fccrelerin varl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in de\u011ferlendirildi. CSC benzeri h\u00fccreler, floresan aktivasyon h\u00fccre s\u0131ralamas\u0131 kullan\u0131larak izole edildi ve agresif davran\u0131\u015flar, \u00f6rne\u011fin edinilen apoptoz direnci ve in vitro artm\u0131\u015f h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc ve istilas\u0131, ve in vivo t\u00fcm\u00f6r ba\u015flatma yetene\u011fi dahil olmak \u00fczere de\u011ferlendirildi. Non-k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri h\u00fccreleri pozitif kontrol olarak kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Kronik SWCNT maruziyetine u\u011frayan akci\u011fer epitel h\u00fccrelerinin t\u00fcm klonlar\u0131nda CSC benzeri h\u00fccrelerin var oldu\u011funu ilk kez g\u00f6sterdik. Bu CSC benzeri h\u00fccreler, CSC'nin aksine, akci\u011fer CSC'nin t\u00fcm biyolojik \u00f6zelliklerine sahipti, bu \u00f6zellikler kal\u0131c\u0131 k\u00f6t\u00fcc\u00fcl d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm, \u00f6z yenileme, agresif kanser davran\u0131\u015flar\u0131 ve in vivo t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna merkezidir. Bu h\u00fccreler ayn\u0131 zamanda anormal k\u00f6k h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri, \u00f6zellikle Nanog, SOX-2, SOX-17 ve E-kadherin sergiledi. T\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 p53'\u00fcn ifadesinin geri kazan\u0131lmas\u0131, CSC benzeri h\u00fccrelerin CSC \u00f6zelliklerini ortadan kald\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, SWCNT'ye ba\u011fl\u0131 CSC olu\u015fumunu ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu ili\u015fkili y\u00fczey i\u015faret\u00e7ileri olarak CD24 d\u00fc\u015f\u00fck ve CD133 y\u00fcksek olarak tan\u0131mlad\u0131k. SONU\u00c7LAR \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, kronik SWCNT maruziyetiyle edinilen CSC benzeri"}
{"_id":"16541762","title":"Reprogramming factor stoichiometry influences the epigenetic state and biological properties of induced pluripotent stem cells.","text":"Genetik a\u00e7\u0131dan y\u00fcksek derecede tan\u0131mlanm\u0131\u015f iki transjenik sistemi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k, b\u00f6ylece somatik h\u00fccrelerin \u00e7oklu potansiyele geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesini etkileyen parametreleri belirlemek i\u00e7in. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm s\u00fcrecinde yeniden programlama fakt\u00f6rlerinin seviyesi ve stoikiometrisinin, elde edilen iPS h\u00fccrelerinin \u00e7oklu potansiyeli \u00fczerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir etkiye sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Y\u00fcksek Oct4 ve Klf4 ifadesi ile c-Myc ve Sox2'nin daha d\u00fc\u015f\u00fck ifadesi, tetraploid (4n) tamamlay\u0131c\u0131 yoluyla \"t\u00fcm iPSC fareleri\" \u00fcretmede verimli olan iPS h\u00fccreleri \u00fcretti, Dlk1-Dio3 lokusunda normal izleme korudu ve t\u00fcm\u00f6r fareleri olu\u015fturmad\u0131. Dlk1-Dio3 lokusunda izlemenin kayb\u0131 (LOI), \u00e7oklu potansiyeli azaltmas\u0131na ra\u011fmen, \"t\u00fcm iPSC fareleri\" \u00fcretme verimlili\u011finde s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6stermedi. Verilerimiz, yeniden programlama fakt\u00f6rlerinin stoikiometrisinin, iPS h\u00fccrelerinin epigenetik ve biyolojik \u00f6zelliklerini etkileyebilece\u011fini g\u00f6steriyor. Bu kavram, iPS ve ES h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131nda \"genel\" bir epigenetik durum tan\u0131mlamay\u0131 karma\u015f\u0131kla\u015ft\u0131r\u0131yor ve farkl\u0131 iPS ve ES h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131rken dikkate al\u0131nmas\u0131 gerekiyor."}
{"_id":"16546131","title":"Activator protein-1 (AP-1) DNA binding activity is induced by hydroxyurea in organogenesis stage mouse embryos","text":"Hidroksiyurea g\u00fc\u00e7l\u00fc bir teratogen; serbest radikallerin veya antioksidanlar\u0131n n\u00f6tralizasyonu teratojenli\u011fini azalt\u0131r. Aktivat\u00f6r Protein-1 (AP-1) ve NF-kappaB, oksidasyon duyarl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6rleri olup normal geli\u015fim ve stres tepkisinde \u00f6nemli roller oynar. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, hidroksiyurean\u0131n teratojen dozlar\u0131na maruz kalman\u0131n oksidatif stresi tetikleyip bu transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin aktivitesini de\u011fi\u015ftirip de\u011fi\u015ftirmedi\u011fini belirlemek amac\u0131yla tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Hamile fareler, gebelik g\u00fcn\u00fc 9'da (GD 9) tuzlu su veya hidroksiyurea (400, 500 veya 600 mg\/kg) ile tedavi edilmi\u015f ve GD 9, 0.5, 3 veya 6 saat sonra oksidatif stres ve transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc aktiviteleri de\u011ferlendirilmek \u00fczere \u00f6ld\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f veya gebelik g\u00fcn\u00fc 18'de fet\u00fcs geli\u015fimi de\u011ferlendirilmek \u00fczere \u00f6ld\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015flerdir. 400 mg\/kg hidroksiyurea maruziyeti yavrulara etki etmemi\u015fken, 500 veya 600 mg\/kg dozlar\u0131 fet\u00fcs emilimleri ve deformasyonlar\u0131nda dozdan ba\u011f\u0131ms\u0131z art\u0131\u015flara neden olmu\u015ftur, bunlar aras\u0131nda k\u0131v\u0131rc\u0131k kuyruklar, anormal ekstremiteler (oligodaktili, hemimeliya ve ameliya) ve k\u0131sa kaburgalar yer almaktad\u0131r. Hidroksiyurea oksidatif stresi tetiklememi\u015f, okside edilmi\u015f ve indirgenmi\u015f glutation oran\u0131 olarak de\u011ferlendirilmi\u015ftir, ayr\u0131ca gebelik g\u00fcn\u00fc 9'daki konsept\u00fcste NF-kappaB DNA ba\u011flama aktivitesini de de\u011fi\u015ftirmemi\u015ftir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, herhangi bir dozda hidroksiyurea maruziyeti, 0.5 veya 3 saat sonra embriyolar ve yumurta aklar\u0131nda AP-1 DNA ba\u011flama aktivitesinde art\u0131\u015fa neden olmu\u015ftur. Hidroksiyurea ile tetiklenen c-Fos heterodimer aktivitesi, 3-4 kat kontrol d\u00fczeyinin \u00fczerine \u00e7\u0131karak 3 saatte zirveye ula\u015fm\u0131\u015f ve 6 saatte de y\u00fcksek seviyelerde kalm\u0131\u015ft\u0131r; buna kar\u015f\u0131l\u0131k, c-Jun dimer aktivitesi ila\u00e7 maruziyeti ile etkilenmemi\u015ftir. Hidroksiyureaya maruz kalan embriyolarda c-Fos imm\u00fcnoreaktivitesinde dramatik ve b\u00f6lgesel bir art\u0131\u015f tespit edilmi\u015ftir. Hidroksiyurea taraf\u0131ndan"}
{"_id":"16550075","title":"BCL-6 represses genes that function in lymphocyte differentiation, inflammation, and cell cycle control.","text":"BCL-6, lenfomlarda s\u0131k\u00e7a translokasyona u\u011frayan bir transkripsiyon bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131, germinal merkez B h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ve iltihab\u0131 d\u00fczenler. DNA mikroarray taramas\u0131, BCL-6 taraf\u0131ndan bask\u0131lanan genleri, bir\u00e7ok lenfosit aktivite geni de dahil olmak \u00fczere, belirledi. Bu, BCL-6'n\u0131n B h\u00fccre resept\u00f6r sinyallerini mod\u00fcle etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. BCL-6'n\u0131n iki kemokin genini, MIP-1alfa ve IP-10'u bask\u0131lamas\u0131 da iltihapl\u0131 yan\u0131tlar\u0131 azaltabilir. Blimp-1, BCL-6'n\u0131n ba\u015fka bir hedefi, plazmacit farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda \u00f6nemlidir. BCL-6'n\u0131n ifadesi plazmacitlerde susturuldu\u011fu i\u00e7in, BCL-6 taraf\u0131ndan blimp-1'in bask\u0131lanmas\u0131, plazmacit farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 kontrol edebilir. Asl\u0131nda, BCL-6 i\u015flevinin inhibisyonu, plazmacit farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 g\u00f6steren de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7t\u0131, bunlar aras\u0131nda c-Myc ifadesinin azalmas\u0131 ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc inhibit\u00f6r\u00fc p27kip1'in ifadesinin artmas\u0131 vard\u0131. Bu veriler, BCL-6'n\u0131n malign d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fcn, farkl\u0131la\u015fmay\u0131 bask\u0131lamay\u0131 ve proliferasyonu art\u0131rmay\u0131 i\u00e7erdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"16557565","title":"Local, Efflux-Dependent Auxin Gradients as a Common Module for Plant Organ Formation","text":"Bitkiler, hayvanlara k\u0131yasla geli\u015fimlerinde inan\u0131lmaz bir uyumluluk ve esneklik g\u00f6sterirler. Bu b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde, bitkilerin postembriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda yan k\u00f6kler, yapraklar ve \u00e7i\u00e7ekler gibi yeni organlar olu\u015fturma yeteneklerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Organ primordiyumlar\u0131, koordineli h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ve farkl\u0131la\u015fmayla kuruculuk h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131ndan organlara d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcrler. Burada, Arabidopsis'te organ olu\u015fumunun dinamik auxin sinyal molek\u00fcl\u00fc gradyanlar\u0131 i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu gradyanlar\u0131n u\u00e7lar\u0131nda maksimumlar vard\u0131r. Bu gradyanlar, asimetrik olarak yerle\u015fik PIN proteinleri taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen h\u00fccresel efluza ile sa\u011flan\u0131r, bu da hem havada hem de yeralt\u0131nda organlar i\u00e7in auxin da\u011f\u0131t\u0131m\u0131nda i\u015flevsel olarak tekrarlayan bir a\u011fd\u0131r. PIN1 kutuplu lokalizasyon dinamik bir yeniden d\u00fczenlemeye u\u011frar, bu da auxin gradyanlar\u0131n\u0131n kurulmas\u0131 ve primordiyum geli\u015fimi ile korelasyon g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, PIN'e ba\u011fl\u0131 yerel auxin gradyanlar\u0131n\u0131n t\u00fcm bitki organlar\u0131n\u0131n olu\u015fumunda ortak bir mod\u00fcl oldu\u011funu, olgun morfolojilerine veya geli\u015fimsel k\u00f6kenlerine bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n, \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"16562534","title":"Drosophila MICAL regulates myofilament organization and synaptic structure","text":"Sinaptik terminalin genel boyutu ve yap\u0131s\u0131, i\u015flevini belirlemede \u00f6nemli bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Geni\u015f \u00e7apl\u0131 bir mutajeniz ekranda, normal olarak yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f neurom\u00fcsk\u00fcler birle\u015fimlerin (NMJs) belirlenmesini ama\u00e7layan, *Drosophila* mutantlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Bu mutantlarda, *Drosophila* mical geninde, N-terminal monooksijenaz etki alan\u0131na sahip \u00e7ok alanl\u0131 bir protein kodlayan bir genin mutasyonlar\u0131 bulundu. Mical mutantlar\u0131nda, sinaptik d\u00fc\u011f\u00fcmler kas y\u00fczeyinde normal olarak filizlenmez ve sinaptik dallar\u0131n ve sinir giri\u015f noktalar\u0131n\u0131n boyunca k\u00fcmeler halinde olu\u015furlar. Somatik kaslarda y\u00fcksek MICAL ifadesine uyan, imm\u00fcnohistokimyal boyamalar, mical mutantlar\u0131nda kas filamanlar\u0131n\u0131n alt h\u00fccresel lokalizasyonu ve mimarisinin dramatik \u015fekilde bozuldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Aktin ve myosin filamanlar\u0131, d\u00fczenli sarkomerik desene entegre olmaktan \u00e7ok, plazma zar\u0131n\u0131n alt\u0131nda da\u011f\u0131n\u0131k ve birikmi\u015ftir. Oysa kas elemanlar\u0131 ciddi \u015fekilde bozulurken, sarkomerik yap\u0131 d\u00fczenleyicisi olarak \u00f6nerilen D-Titin \u00e7ok daha az etkilenmi\u015ftir. Etkileyici RNA molek\u00fcllerinin transgenik ifadesi, MICAL'\u0131n kaslarda, myofilamentlerin daha y\u00fcksek d\u00fczenlenmesinde gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ultra yap\u0131sal analiz, myosin zengin kal\u0131n filamanlar\u0131n submembran b\u00f6lgelerine girdi\u011fini ve sinaptik geli\u015fimi bozdu\u011funu do\u011frulamaktad\u0131r, bu da da\u011f\u0131n\u0131k myofilamentlerin sinaptik b\u00fcy\u00fcme fenotipini neden olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bir model olarak, sinaptik d\u00fc\u011f\u00fcmlerin etraf\u0131ndaki filaman a\u011f\u0131n\u0131n sinaptik dallar\u0131n yay\u0131lmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"16572581","title":"Viral Infection of Engrafted Human Islets Leads to Diabetes","text":"Tip 1 diyabet (T1D), pankreas adac\u0131klar\u0131ndaki ins\u00fclin \u00fcreten \u03b2 h\u00fccrelerinin yok olu\u015fu ile karakterizedir. Genetik ve \u00e7evresel fakt\u00f6rler, T1D'nin geli\u015fimine katk\u0131da bulunur. Enterovir\u00fcslerle viral enfeksiyon, T1D'nin tetikleyicisi olarak \u015f\u00fcphelenilir, ancak nedenli rol kan\u0131tlanmam\u0131\u015f ve tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Hayvanlarda yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, konak h\u00fccre duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131ndaki t\u00fcrler aras\u0131 farkl\u0131l\u0131klar ve aday viral patojenlere (\u00f6rne\u011fin, coxsackievirus B - CVB) kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 nedeniyle sorunludur. \u0130nsan T1D'de vir\u00fcslerin tart\u0131\u015fmal\u0131 rol\u00fcn\u00fc \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in, insan adac\u0131k nakli olan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi fareleri \u00fczerinde bir viral enfeksiyon modeli geli\u015ftirdik. Yerel \u03b2 h\u00fccrelerinin spesifik yok olu\u015fu ile hiperglisemi farelerde ind\u00fcklendi. Do\u011fal olarak CVB enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 duyarl\u0131 insan adac\u0131klar, normoglisemiyi geri kazanmak i\u00e7in nakledildi. Nakledilen fareler, CVB4 ile enfekte edildi ve hiperglisemi izlendi. CVB4 enfekte farelerin %47'si hiperglisemi geli\u015ftirdi. Enfekte farelerin insan adac\u0131k nakillerinde viral RNA bulundu, viral protein ifade edildi ve ins\u00fclin seviyeleri nakledilen farelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda azalt\u0131ld\u0131. Enfekte farelerin insan-\u00f6zg\u00fc gen ifade profilleri, \u00e7oklu interferon uyar\u0131lm\u0131\u015f genlerin ind\u00fcklenmesini ortaya koydu. Bu nedenle, insan adac\u0131klar, \u03b2 h\u00fccrelerinin CVB enfeksiyonundan sonra ciddi \u015fekilde i\u015flev bozuklu\u011funa u\u011frayabilir ve ins\u00fclin \u00fcretimi azalabilir, bu da diyabete yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"16605494","title":"MicroRNA-22 (miR-22) Overexpression Is Neuroprotective via General Anti-Apoptotic Effects and May also Target Specific Huntington\u2019s Disease-Related Mechanisms","text":"\n## Arka Plan\n\u00c7ok say\u0131da n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar\u0131n nedenleri ve mekanizmalar\u0131 belirlenmi\u015f olsa da, e\u015fzamanl\u0131 olarak ortaya \u00e7\u0131kan \u00e7ok az say\u0131da tedavi stratejisi vard\u0131r. Bu durumun olas\u0131 bir a\u00e7\u0131klamas\u0131, ba\u015far\u0131l\u0131 bir tedavi stratejisinin birden fazla molek\u00fcl yolunu ayn\u0131 anda hedeflemesi gerekebilece\u011fidir. Son zamanlarda ortaya \u00e7\u0131kan yeni bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131, mikroRNA'lar (miRNA'lar) ile ilgilidir, bu da tek bir dizide birden fazla h\u00fccresel yolu hedefleme f\u0131rsat\u0131 sunar.\n\n## Y\u00f6ntem\/Temel Bulgular\nPredikte edilen birka\u00e7 hedefin d\u00fczenlenmesinde (Huntington hastal\u0131\u011f\u0131 (HD) ile ili\u015fkili histon deasetilaz 4 (HDAC4), REST \u00e7ekirdek bask\u0131lay\u0131c\u0131 1 (Rcor1) ve G-proteini sinyalleme d\u00fczenleyicisi 2 (Rgs2)) ve HD ve Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 beyinlerinde azalan ifadesi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne alarak, miR-22'nin potansiyel olarak n\u00f6roprotektif bir miRNA oldu\u011funu belirledik. Ard\u0131ndan, h\u00fccre d\u00fczeylerini art\u0131ran miRNA-22'nin in vitro n\u00f6rodejenerasyon modellerinde n\u00f6roproteksiyon sa\u011flay\u0131p sa\u011flamayaca\u011f\u0131n\u0131 test ettik. Tahmin edildi\u011fi gibi, miR-22'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, Htt171-82Q mutlu insan Huntington par\u00e7as\u0131na maruz kalan birincil striatal ve korteks k\u00fclt\u00fcrlerinde n\u00f6rodejenerasyonu inhibe etti. MiR-22'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, 3-nitropropiyonik asit (3-NP), mitokondriyel kompleks II\/III inhibit\u00f6r\u00fc ile maruz kalan birincil n\u00f6ronal k\u00fclt\u00fcrlerde de n\u00f6rodejenerasyonu azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, miR-22, bir in vitro beyin ya\u015flanma modelinde n\u00f6ronal hayatta kalmay\u0131 iyile\u015ftirdi. MiR-22'nin etkilerinin arkas\u0131ndaki mekanizmalar, kaspaz aktivitesinin azalmas\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu, bu da miR-22'nin mitogen-aktif protein kinaz 14\/p38 (MAPK14\/p38) ve p53 ind\u00fcklenebilir n\u00fckleer protein 1 (Tp53inp1) pro-apoptotik aktivitelerini hedefledi\u011fini g\u00f6steriyordu. Ayr\u0131ca, HD'ye \u00f6zg\u00fc etkiler, HDAC4, Rcor1 ve Rgs2 mRNA'lar\u0131n\u0131 hedeflemenin yan\u0131"}
{"_id":"16625620","title":"Research in cardiovascular care: a position statement of the Council on Cardiovascular Nursing and Allied Professionals of the European Society of Cardiology.","text":"Optimal hasta bak\u0131m\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in, kan\u0131t temelli bak\u0131m te\u015fvik edilir ve sa\u011fl\u0131k hizmeti personelinin t\u00fcm disiplinlerinde hangi se\u00e7eneklerin g\u00fcnl\u00fck uygulamalar\u0131nda kullan\u0131laca\u011f\u0131 konusunda karar vermelerine yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in ara\u015ft\u0131rma yap\u0131lmas\u0131 gerekmektedir. Hastalar\u0131n ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn her a\u015famas\u0131nda kardiyak bak\u0131m\u0131n artan karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve \u00e7ok disiplinli ara\u015ft\u0131rmalarda artan f\u0131rsatlar ve zorluklar g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, Kardiyovask\u00fcler Hem\u015firelik ve \u0130li\u015fkili Meslekler Konseyi (CCNAP) Bilim Komitesi, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar, politika yap\u0131c\u0131lar ve fon sa\u011flay\u0131c\u0131lara rehberlik etmek i\u00e7in bir pozisyon bildirisi olu\u015fturma ihtiyac\u0131n\u0131 fark etti. Bu makalede, kardiyovask\u00fcler hasta bak\u0131m\u0131 ile ilgili mevcut ara\u015ft\u0131rmalarda bilgi bo\u015fluklar\u0131 belirlenir, yakla\u015fan zorluklar ara\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r ve gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalar i\u00e7in \u00f6neriler sunulur."}
{"_id":"16626264","title":"Genome-Wide Dynamics of Htz1, a Histone H2A Variant that Poises Repressed\/Basal Promoters for Activation through Histone Loss","text":"Histon varyantlar\u0131 kromatin b\u00f6lgelerini \u00f6zelle\u015ftirmeye yard\u0131mc\u0131 olur, ancak transkripsiyonel d\u00fczenlemedeki etkileri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Burada, mayada histon H2A varyant\u0131 olan Htz1'in genom \u00e7ap\u0131nda lokalizasyonunu ve dinamiklerini belirledik. Htz1, y\u00fczlerce bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015f\/temel Pol II promot\u00f6rlerine lokalize olur ve TATA i\u00e7ermeyen promot\u00f6rleri tercih eder. Belirli Htz1 birikimi SWR1 kompleksi gerektirir, ki bu da b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde Htz1 ile kolokalezler. Htz1 varl\u0131\u011f\u0131 belirli histon modifikasyonlar\u0131yla korelasyon g\u00f6sterir ve Htz1 birikimi Gcn5 (bir histon asetiltransferaz) ve Bdf1, SWR1 kompleksi bir \u00fcyesi, taraf\u0131ndan k\u0131smen ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ki bu da asetil histonlara ba\u011flan\u0131r. B\u00fcy\u00fcme ko\u015fullar\u0131nda de\u011fi\u015fiklikler, Htz1'in aktif promot\u00f6rlerden bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015f\/temel promot\u00f6rlere \u00e7arp\u0131c\u0131 bir yeniden da\u011f\u0131t\u0131m\u0131na neden olur. Ayr\u0131ca, Htz1 tam gen etkinle\u015fmesini te\u015fvik eder ancak genel olarak bask\u0131y\u0131 etkilemez. \u00d6nemli olan, Htz1'in saf kromatin \u00fczerinde in vitro belirli ko\u015fullarda H2A ve H3 ile birlikte kal\u0131rken serbest b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131d\u0131r. \u00d6neriyoruz ki Htz1'li n\u00fckleozomlar bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015f\/temel promot\u00f6rlerde birikir ancak promot\u00f6r DNA's\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131klar\u0131 sayesinde etkinle\u015fmeyi kolayla\u015ft\u0131r\u0131r."}
{"_id":"16626846","title":"Metagenomic analysis of microbial consortium from natural crude oil that seeps into the marine ecosystem offshore Southern California","text":"Ham petrol, deniz ekosisteminin ana kirleticileri aras\u0131nda yer alabilir ve mikroorganizmalar, deniz ekosistemindeki ana bile\u015fenlerinin par\u00e7alanmas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynar. Deniz ekosisteminde mikroorganizmalar taraf\u0131ndan ham hidrokarbon par\u00e7alanma s\u00fcrecini daha iyi anlamak i\u00e7in, Santa Barbara Kanal\u0131'nda (SBC) aktif bir s\u0131z\u0131nt\u0131 alan\u0131ndan ham petrol toplad\u0131k ve yakla\u015f\u0131k 52 Gb ham metagenomik s\u0131ralama verisi \u00fcrettik. Derlenen veriler yakla\u015f\u0131k 500 Mb'lik bir boyuta sahipti ve bu da \u00f6ncelikle chemolithoautotrof bakterilerden kaynaklanan yakla\u015f\u0131k 1,1 milyon geni temsil ediyordu. Oceanospirillales, Deltaproteobacteria'ya ait bir bakteri s\u0131ras\u0131, SBC metagenomunda derlenen genlerin sadece %2'sini olu\u015fturuyordu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, 2010'da Deepwater Horizon (DWH) patlamas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan olu\u015fan DWH petrol bulutuyla ili\u015fkili mikroorganizma toplulu\u011fu, Oceanospirillales taraf\u0131ndan hakim olarak temsil ediliyordu ve DWH petrol bulutundan elde edilen metagenomik verilerin %60'\u0131ndan fazlas\u0131n\u0131 olu\u015fturuyordu. Bu, Oceanospirillales'in SBC s\u0131z\u0131nt\u0131 petrol\u00fcnde mikrobiyolojik olarak arac\u0131l\u0131k edilen hidrokarbon d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcnde DWH bulut petrol\u00fcne k\u0131yasla daha az \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu fark\u0131n, SBC s\u0131z\u0131nt\u0131 petrol\u00fcn\u00fcn \u00e7o\u011funlukla anaerobik, DWH petrol bulutunun ise aerobik olmas\u0131 nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 varsay\u0131yoruz. Archaea'da, Euryarchaeota filumundan, SBC petrol s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131 metagenomunda derlenen archaeal s\u0131ralamalar\u0131n %95'inden fazlas\u0131, bu s\u0131ralamalar\u0131n %50'den fazlas\u0131n\u0131n Methanomicrobiales ve Methanosarcinales s\u0131ralar\u0131ndan \u00fcyelere atand\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlendi. Bu s\u0131ralar, anaerobik metanogenez ve metan oksidasyonu (AOM) yeteneklerine sahip organizmalar i\u00e7erir ve SBC petrol s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131n ekolojisi i\u00e7in bu s\u0131ralar ve metabolik yeteneklerinin temel olabilece\u011fini varsay\u0131yoruz."}
{"_id":"16627684","title":"Hmga2 Promotes Neural Stem Cell Self-Renewal in Young but Not Old Mice by Reducing p16Ink4a and p19Arf Expression","text":"K\u00f6k h\u00fccreler, kendini yenileyen b\u00f6l\u00fcnmeler yoluyla \u00e7e\u015fitli dokularda \u00f6m\u00fcr boyu varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcr. Kendini yenileme yetene\u011fi ya\u015fla birlikte azal\u0131r, k\u0131smen p16(Ink4a) t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 genin artan ifadesi nedeniyle. Ke\u015ffettik ki, Hmga2 transkripsiyon d\u00fczenleyicisi, fet\u00fcs n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelerde y\u00fcksek derecede ifade edilir, ancak ya\u015fla birlikte ifadesi azal\u0131r. Bu azalma, bilinen HMGA2 hedefi olan let-7b mikroRNA'n\u0131n artan ifadesi nedeniyle k\u0131smen neden olur. Hmga2-eksik fareler, fet\u00fcs ve gen\u00e7 yeti\u015fkin farelerde merkezi ve periferik sinir sistemlerinin k\u00f6k h\u00fccre say\u0131lar\u0131n\u0131 ve kendini yenileme yetene\u011fini azalt\u0131r, ancak ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkin farelerde bu etki g\u00f6r\u00fclmez. Ayr\u0131ca, Hmga2-eksik fet\u00fcs ve gen\u00e7 yeti\u015fkin k\u00f6k h\u00fccrelerde p16(Ink4a) ve p19(Arf) ifadesi artar ve p16(Ink4a) ve\/veya p19(Arf) geninin silinmesi kendini yenileme kapasitesini k\u0131smen geri getirir. let-7b'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi Hmga2'yi azalt\u0131r ve p16(Ink4a)\/p19(Arf) ifadesini art\u0131r\u0131r. Bu nedenle, Hmga2, fet\u00fcs ve gen\u00e7 yeti\u015fkin k\u00f6k h\u00fccrelerinin kendini yenileme yetene\u011fini, p16(Ink4a)\/p19(Arf) ifadesini azaltarak te\u015fvik eder. Ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda let-7 ve Hmga2 ifadesindeki de\u011fi\u015fiklikler, n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccre fonksiyonundaki azalmaya katk\u0131da bulunur."}
{"_id":"16630060","title":"Genotoxic Stress Abrogates Renewal of Melanocyte Stem Cells by Triggering Their Differentiation","text":"DNA hasar\u0131 birikimi nedeniyle somatik k\u00f6k h\u00fccrelerin t\u00fckenmesi, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 fenotiplerin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Memelilerde tipik bir ya\u015flanma i\u015fareti olan sa\u00e7 d\u00f6k\u00fclmesi, ya\u015fla birlikte melanosit k\u00f6k h\u00fccrelerinin (MSCs) tamirinin yetersizli\u011fi nedeniyle olu\u015fur. Burada, iyonize radyasyondan kaynaklanan tamir edilemez DNA hasar\u0131n\u0131n, farelerde MSC yenilemesini engelledi\u011fini bildiriyoruz. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131, MSC'leri olgun melanositlere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrerek ni\u015fte, MSC'lerin apoptozisine veya senescans\u0131na neden olmaz. Sonu\u00e7 olarak olu\u015fan MSC t\u00fckenmesi, sa\u00e7\u0131n kal\u0131c\u0131 olarak d\u00f6k\u00fclmesine yol a\u00e7ar. Ayr\u0131ca, Ataxia-telangiectasia mutasyonu (ATM) eksikli\u011fi, DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131n\u0131n merkezi aktivasyon kinaz\u0131n\u0131n, MSC'lerin ektopik farkl\u0131la\u015fmas\u0131na duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r, bu da kinaz\u0131n, MSC'lerin erken farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nleyerek, kalite ve miktar\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in \"k\u00f6k h\u00fccrelik kontrol noktas\u0131\" olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir."}
{"_id":"16630996","title":"Gemcitabine chemoresistance and molecular markers associated with gemcitabine transport and metabolism in human pancreatic cancer cells","text":"Gemcitabine direncini tahmin etmek i\u00e7in \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc molek\u00fcler i\u015faret\u00e7iler belirlemek amac\u0131yla, pankreas kanseri h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n edinilmi\u015f gemcitabine direncinin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda d\u00f6rt genin ifade d\u00fczeylerindeki de\u011fi\u015fiklikleri inceledik. Gemcitabine direncinin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda hENT1, dCK, RRM1 ve RRM2 mRNA ifade d\u00fczeyleri, \u00e7e\u015fitli alt klonlarda ger\u00e7ek zamanl\u0131 \u0131\u015f\u0131k d\u00f6ng\u00fcs\u00fc-PCR ile analiz edildi. Ger\u00e7ek zamanl\u0131 \u0131\u015f\u0131k d\u00f6ng\u00fcs\u00fc-PCR, RRM1 veya RRM2 ifade d\u00fczeylerinin gemcitabine direncinin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda kademeli olarak artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. dCK ifadesi, daha d\u00fc\u015f\u00fck konsantrasyonlarda gemcitabine diren\u00e7li h\u00fccrelerde hafif\u00e7e artt\u0131, ancak daha y\u00fcksek konsantrasyonlarda diren\u00e7li alt klonlarda tespit edilemez seviyenin alt\u0131na d\u00fc\u015ft\u00fc. hENT1 ifadesi, gemcitabine direncinin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda artt\u0131. Edinilmi\u015f gemcitabine direnci, bu d\u00f6rt fakt\u00f6r\u00fcn dengesinin korelasyonuna benziyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu nedenle hENT1 \u00d7 dCK\/RRM1 \u00d7 RRM2 gen ifade oran\u0131n\u0131 gemcitabine diren\u00e7li alt klonlarda hesaplad\u0131k. Gen ifade oranlar\u0131, edinilmi\u015f direncin geli\u015fimiyle kademeli olarak azald\u0131. Ayr\u0131ca, sekiz pankreas kanseri h\u00fccre hatt\u0131nda gemcitabine duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile ifade oran\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir korelasyon vard\u0131, ancak tek bir gen ifade d\u00fczeyi duyarl\u0131l\u0131kla ili\u015fkili de\u011fildi. Bu sonu\u00e7lar, pankreas kanseri h\u00fccrelerinin gemcitabine duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n bu d\u00f6rt fakt\u00f6r\u00fcn oran\u0131yla belirlendi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. D\u00f6rt gen ifade d\u00fczeylerinin oran\u0131, pankreas kanseri h\u00fccrelerinde edinilmi\u015f gemcitabine direnciyle korelasyon g\u00f6steriyor ve gemcitabine tedavisinin etkinli\u011fini tahmin etmek i\u00e7in yararl\u0131 bir i\u015faret\u00e7i olabilir."}
{"_id":"16644043","title":"The DNA Damage Machinery and Homologous Recombination Pathway Act Consecutively to Protect Human Telomeres","text":"Telomerler kromozom u\u00e7lar\u0131n\u0131 hasar olarak alg\u0131lanmaktan korur ve DNA hasar\u0131 kontrol noktalar\u0131n\u0131 tetiklemesinden. Paradoksal olarak, telomer fonksiyonu ATM ve ATR gibi kontrol noktas\u0131 proteinlerine ba\u011fl\u0131d\u0131r, ancak bu g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte \u00e7eli\u015fkili ili\u015fkiyi a\u00e7\u0131klayan molek\u00fcler bir model hen\u00fcz mevcut de\u011fildir. Burada, DNA hasar\u0131 makinesinin en az iki ba\u011f\u0131ms\u0131z ad\u0131mda telomerlere etki etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u0130lk olarak, ATR'ye ba\u011fl\u0131 makine, telomere replikasyonu tamamlanmadan \u00f6nce telomerlere rekrut edilir, muhtemelen replikasyon kolu duraklamas\u0131ndan kaynaklanan tek iplikli DNA'ya yan\u0131t olarak. \u0130kinci olarak, replikasyon sonras\u0131, telomerler ATM ve homolog rekombinasyon (HR) makinesini \u00e7eker. Canl\u0131 ve in vitro sonu\u00e7lar\u0131, HR makinesinin replikasyon sonras\u0131 kromozom u\u00e7lar\u0131nda telomere \u00f6zg\u00fc bir yap\u0131 olu\u015fmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, telomer u\u00e7lar\u0131n\u0131n DNA hasar\u0131 olarak tan\u0131nmas\u0131n\u0131n, u\u00e7 replikasyonunu tamamlamak ve i\u015flev i\u00e7in gerekli olan bir yap\u0131 edinmek i\u00e7in gerekli oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"16660256","title":"Sprouty1 Regulates Reversible Quiescence of a Self-Renewing Adult Muscle Stem Cell Pool during Regeneration","text":"Uydu h\u00fccreleri, nakledildikten sonra kendileri yenileyebilen ve farkl\u0131la\u015fabilen iskelet kas k\u00f6k h\u00fccreleridir, ancak kendi kas lifinin onar\u0131m\u0131na katk\u0131da bulunduklar\u0131 a\u00e7\u0131k de\u011fildi. Transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Pax7, uydu h\u00fccrelerini i\u015faretler ve yeti\u015fkin uydu h\u00fccre havuzunu kurmak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Bir soy izleme yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, yaralanma sonras\u0131 uyku halindeki yeti\u015fkin Pax7(+) h\u00fccrelerin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne girdi\u011fini, bir alt grubun uyku haline geri d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve uydu h\u00fccre kompartman\u0131n\u0131 yeniden doldurdu\u011funu, di\u011ferlerinin ise kas lifinin olu\u015fumuna katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Sprouty1 (Spry1), bir resept\u00f6r tirozin kinaz sinyalleme inhibit\u00f6r\u00fc, sa\u011fl\u0131kl\u0131 kaslarda uyku halindeki Pax7(+) uydu h\u00fccrelerde ifade edilir, yaralanma sonras\u0131 proliferatif myojenik h\u00fccrelerde indirgenir ve uydu h\u00fccreleri tekrar uyku haline girdi\u011finde yeniden tetiklenir. Spry1'in uyku haline d\u00f6n\u00fc\u015fme ve onar\u0131m s\u0131ras\u0131nda uydu h\u00fccre havuzunun homeostaz\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu nedenle sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, yeti\u015fkin kas k\u00f6k h\u00fccre biyolojisi ve doku onar\u0131m\u0131 i\u00e7in Spry1'in bir rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlar."}
{"_id":"16669757","title":"Mechanosensitivity in the enteric nervous system","text":"Enterik sinir sistemi (ENS), ba\u011f\u0131rsak kas aktivitesini otonom olarak kontrol eder. Mekanosensitif enterik n\u00f6ronlar (MEN), gastrointestinal duvar\u0131n mekanik deformasyonuna yan\u0131t olarak refleks aktiviteyi ba\u015flat\u0131r. Ba\u011f\u0131rsak boyunca bulunan MEN'ler \u00f6ncelikle s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma veya gerilmeye, de\u011fil de s\u00fcrt\u00fcnme kuvvetine yan\u0131t verir. Baz\u0131 MEN \u00e7ok modludur, yani hem s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma hem de gerilmeye yan\u0131t verir. B\u00f6lgeye ba\u011fl\u0131 olarak, t\u00fcm ENS n\u00fcfusunun %60'\u0131 mekanik strese yan\u0131t verir. MEN, s\u00fcre\u00e7leri veya somalar\u0131n\u0131 mekanik uyar\u0131dan sonra aksiyon potansiyelleri ate\u015fler, ancak s\u00fcre\u00e7 deformasyonuna daha duyarl\u0131d\u0131rlar. En az iki MEN pop\u00fclasyonu vard\u0131r; farkl\u0131 mekanik stres modlar\u0131na duyarl\u0131l\u0131klar\u0131 ve ate\u015fleme desenlerine g\u00f6re: (1) H\u0131zl\u0131, yava\u015f ve ultra-yava\u015f adapte olan n\u00f6ronlar, s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma kuvvetlerini kodlar. (2) Ultra-yava\u015f adapte olan gerilme duyarl\u0131 n\u00f6ronlar, gerilme kuvvetlerini kodlar. H\u0131zl\u0131 ate\u015fleme adaptasyonu tipik olarak s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma kuvvetiyle birlikte g\u00f6zlemlenirken, yava\u015f adaptasyon veya devam eden spike sal\u0131n\u0131m\u0131 genellikle gerilme stresi s\u0131ras\u0131nda (gerilme) g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. T\u00fcm MEN'ler baz\u0131 ortak \u00f6zelliklere sahiptir: onlar sinaptik giri\u015f al\u0131r, d\u00fc\u015f\u00fck sadakatli mekanoresept\u00f6rlerdir ve baz\u0131 interneuronal i\u015flevler sunarken di\u011ferleri hatta motor i\u015flevler g\u00f6r\u00fcrler. Bu nedenle, MEN'ler hem mekanosensitif hem de eferent i\u015flevlere sahip s\u00fcre\u00e7lere sahiptir. Bu, MEN'lerin ayn\u0131 anda kas aktivitesini alg\u0131lay\u0131p kontrol etti\u011fi geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fc hipotezini do\u011furur. Farkl\u0131 MEN pop\u00fclasyonlar\u0131 taraf\u0131ndan ifade edilen mekanosensitif kanal(lar) veya resept\u00f6r(ler) bilinmemektedir. Gelecek kavramlar, kas aktivitesini kontrol eden sinir devrelerine s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma ve gerilme duyarl\u0131 MEN'leri dahil etmelidir. Onlar, belirli bir motor desenin \u00e7e\u015fitli bi\u00e7imlerini kontrol etmek i\u00e7in birbirleriyle etkile\u015fime girebilir veya birbirlerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak farkl\u0131 motor desenleri d\u00fczenleyebilir."}
{"_id":"16686383","title":"Phosphorylation of centromeric histone H3 variant regulates chromosome segregation in Saccharomyces cerevisiae","text":"Sentromerik histon H3 varyant\u0131 (CenH3), eukariotlarda kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in esast\u0131r. Saccharomyces cerevisiae CenH3, Cse4'\u00fcn posttranslasyonel modifikasyonlar\u0131n\u0131 belirledik. Cse4 fosforilasyon mutantlar\u0131n\u0131n i\u015flevsel karakterizasyonu, okp1 ve ame1 kinetokor mutantlar\u0131yla birlikte kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda b\u00fcy\u00fcme ve kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131 bozukluklar\u0131na neden oldu\u011funu g\u00f6sterir. Fosforil serin spesifik bir antikor kullanarak, defekt mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flanmas\u0131 veya azalan tutunmaya yan\u0131t olarak fosforile edilmi\u015f Cse4'\u00fcn sentromerlerle ili\u015fkili miktar\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Evrimsel olarak korunan Ipl1\/Aurora B'nin Cse4'\u00fcn fosforilasyonuna katk\u0131da bulundu\u011funu belirledik, \u00e7\u00fcnk\u00fc in vivo'da ipl1 sular\u0131nda fosforile edilmi\u015f Cse4 seviyeleri azal\u0131r ve in vitro deneyler Ipl1'in Cse4'\u00fc fosforile etti\u011fini g\u00f6sterir. Bu sonu\u00e7lara dayanarak, ipl1-2 ve Ipl1 substrat mutantlar\u0131 dam1 spc34 ve ndc80'in s\u0131cakl\u0131k duyarl\u0131 b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131layan cse4-4SD fosfonimetik bir mutant g\u00f6zlemledik, bu mutanlar kromozom biyoriyantasyonunda defektlerdir. Ayr\u0131ca, bir ye\u015fil floresan protein etiketli kromozom kullanan h\u00fccre biyolojisi yakla\u015f\u0131mlar\u0131, cse4-4SD'nin dam1 spc34 sular\u0131nda kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131 bozukluklar\u0131n\u0131 bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Bu sonu\u00e7lara dayanarak, Cse4'\u00fcn fosforilasyonunun defekt kinetokorlar\u0131 istikrars\u0131zla\u015ft\u0131rarak biyoriyantasyonu te\u015fvik etti\u011fini ve sad\u0131k kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. Bu sonu\u00e7lar, Cse4 fosforilasyonu ve sad\u0131k kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden rol\u00fc hakk\u0131nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir in vivo ve in vitro analiz sa\u011flar."}
{"_id":"16691520","title":"Genome-wide analysis of estrogen receptor binding sites","text":"Estrojen resept\u00f6r\u00fc, meme kanseri fenotipinin ana transkripsiyonel d\u00fczenleyicisidir ve molek\u00fcler terap\u00f6tik hedefin prototipi olarak hizmet eder. Genom \u00e7ap\u0131nda bir \u00f6l\u00e7ekte t\u00fcm estrojen resept\u00f6r\u00fc ve RNA polimeraz II ba\u011flanma sitelerini haritalad\u0131k, ger\u00e7ek cis ba\u011flanma sitelerini ve hedef genleri belirleyerek meme kanseri h\u00fccrelerinde. Bu benzersiz kayna\u011f\u0131 gen ifade verileriyle birle\u015ftirerek, \u00f6zellikle estrojenle bast\u0131r\u0131lan genlerde, estrojen ile arac\u0131l\u0131k edilen gen d\u00fczenlemenin farkl\u0131 zaman mekanizmalar\u0131 g\u00f6sterilmektedir. Ayr\u0131ca, bu kaynak, daha \u00f6nce ke\u015ffedilmemi\u015f genom b\u00f6lgelerinin cis d\u00fczenleyici sitelerini ve meme kanseri'de estrojen sinyalinin alt\u0131nda yatan i\u015fbirlik\u00e7i transkripsiyon fakt\u00f6rlerini belirlememizi sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"16693950","title":"Replicative aging in yeast: the means to the end.","text":"Ya\u015flanma ara\u015ft\u0131rmas\u0131ndaki ilerleme \u015fu anda h\u0131zl\u0131d\u0131r ve \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, tek h\u00fccreli bir \u00f6karyotun \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 itici bir g\u00fc\u00e7t\u00fcr. Mayada \u00e7o\u011falt\u0131c\u0131 ya\u015fam s\u00fcresini d\u00fczenleyen genetik mod\u00fclat\u00f6rler belirleniyor, ya\u015flanmaya e\u015flik eden molek\u00fcler olaylar ke\u015ffediliyor ve mayayla \u00e7ok h\u00fccreli \u00f6karyotlar aras\u0131nda uzun \u00f6m\u00fcr yollar\u0131n\u0131n ne kadar korundu\u011fu test ediliyor. Bu incelemede, mayan\u0131n ya\u015flanma modeli olarak geli\u015fimi hakk\u0131nda k\u0131sa bir geriye d\u00f6n\u00fck bak\u0131\u015f sunuyoruz ve ard\u0131ndan ya\u015flanma ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n\u0131 yeni y\u00f6nlere iten son ke\u015fiflere ve mayadaki ya\u015flanman\u0131n memelilerde iyi geli\u015ftirilmi\u015f hipotezlerle ba\u011flant\u0131s\u0131na ge\u00e7iyoruz. Ya\u015flanman\u0131n neyin neden oldu\u011fu sorusuna kesin bir cevap verilememesine ra\u011fmen, o g\u00fcn h\u0131zla yakla\u015f\u0131yor olabilir."}
{"_id":"16701509","title":"Serum high-density lipoprotein cholesterol, metabolic profile, and breast cancer risk.","text":"ARKA PLAN Metabolik sendrom (obezite, glikoz intolerans\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck serum y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol [HDL-C], y\u00fcksek serum trigliseritler, hipertansiyon) d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda artan bir \u015fekilde yayg\u0131n ve meme kanseri vaka say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131yla paralel gidiyor. HDL-C sendromun \u00f6nemli bir y\u00f6n\u00fcn\u00fc temsil etse de, meme kanseri \u00fczerindeki rol\u00fc hala tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEMLER 1977-1983 ve 1985-1987 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda iki n\u00fcfus temelli tarama anketlerinde, 38.823 Norve\u00e7li kad\u0131nlarda 17-54 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda giri\u015fte serum HDL-C enzimatik test edildi. Boy, a\u011f\u0131rl\u0131k, kan bas\u0131nc\u0131, serum lipidler, ya\u011f ve enerji al\u0131m\u0131, fiziksel aktivite, do\u011fum say\u0131s\u0131, oral kontraseptif kullan\u0131m\u0131, hormon tedavisi kullan\u0131m\u0131, alkol al\u0131m\u0131 ve t\u00fct\u00fcn kullan\u0131m\u0131 da de\u011ferlendirildi. Cox orant\u0131l\u0131 risk modellemesi kullanarak serum HDL-C seviyeleri ile ili\u015fkili meme kanseri g\u00f6receli riskini (RR) tahmin ettik ve potansiyel kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in ayarlad\u0131k. BMI ve menopoz durumu etkile\u015fimi de\u011ferlendirmek i\u00e7in stratifiye analizler ger\u00e7ekle\u015ftirdik. T\u00fcm istatistiksel testler iki tarafl\u0131yd\u0131. SONU\u00c7LAR Ortalama takip s\u00fcresi 17,2 y\u0131l boyunca, 708 invazif meme kanseri vakas\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizde, menopoz sonras\u0131 meme kanseri riski HDL-C'nin \u00e7eyrekleriyle ters orant\u0131l\u0131yd\u0131 (P(trend) =.02). HDL-C'nin en y\u00fcksek \u00e7eyrekte (1.64 mmol\/L \u00fczerinde) ve en d\u00fc\u015f\u00fck \u00e7eyrekte (1.20 mmol\/L alt\u0131nda) olan kad\u0131nlar aras\u0131nda, g\u00f6receli risk 0.75 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] = 0.58-0.97) idi. HDL-C ili\u015fkisi daha a\u011f\u0131r alt gruba (BMI >=25 kg\/m2) mahsus idi; bu alt grupta, HDL-C'nin 1.64 mmol\/L \u00fczerinde olan kad\u0131nlar ile 1.20 mmol\/L alt\u0131nda olan kad\u0131nlar aras\u0131nda menopoz sonras\u0131 meme kanseri riski 0.43 (95% CI = 0.28-0.6"}
{"_id":"16705338","title":"Prediction of Chemical-Protein Interactions Network with Weighted Network-Based Inference Method","text":"Kimyasal-protein etkile\u015fimi (CPI), hedef belirleme ve ila\u00e7 ke\u015ffi i\u00e7in merkezi konudur. Bununla birlikte, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli CPI belirlemesi, in vitro veya in vivo deneyleri i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir zorluk olu\u015ftururken, d\u00fc\u015f\u00fck maliyet ve y\u00fcksek do\u011fruluk nedeniyle bilgisayar destekli tahmin b\u00fcy\u00fck avantajlar sunar. \u00d6nceki a\u011f tabanl\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131m (NBI) y\u00f6ntemimiz arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ila\u00e7-hedef etkile\u015fimi tahmini \u00fczerine in\u015fa ederek, burada d\u00fc\u011f\u00fcm ve kenar a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 NBI y\u00f6ntemlerini CPI tahmini i\u00e7in daha da geli\u015ftirdik. ChEMBL veritaban\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131lan iki kapsaml\u0131 CPI ikili a\u011f\u0131, 4.741 bile\u015fik ve 97 G protein ba\u011flant\u0131l\u0131 resept\u00f6rleri i\u00e7eren 17.111 CPI \u00e7ifti ve 2.827 bile\u015fik ve 206 kinazlar\u0131 i\u00e7eren 13.648 CPI \u00e7ifti kullan\u0131larak y\u00f6ntemleri de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. D\u0131\u015f do\u011frulama k\u00fcmeleri i\u00e7in alan alt\u0131nda al\u0131c\u0131 i\u015fletme karakteristik e\u011frileri aral\u0131\u011f\u0131 0,73 ile 0,83 aras\u0131nda do\u011frulad\u0131, bu da tahminin g\u00fcvenilirli\u011fini teyit etti. CPI a\u011f\u0131 i\u00e7in zay\u0131f etkile\u015fim hipotezi, kenar a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 NBI y\u00f6ntemiyle belirlendi. Ayr\u0131ca, y\u00f6ntemleri do\u011frulamak i\u00e7in, be\u015f onaylanm\u0131\u015f ilac\u0131n, imatinib, dasatinib, sertindole, olanzapine ve ziprasidone'un birka\u00e7 aday hedefi tahmin edildi. Bu tahminler i\u00e7in molek\u00fcler hipotezler ve deneysel kan\u0131tlar da sa\u011fland\u0131. Bu sonu\u00e7lar, y\u00f6ntemlerimizin ila\u00e7 \u00e7oklu farmakolojisinin molek\u00fcler temellerini anlamada potansiyel de\u011ferlere sahip oldu\u011funu ve ila\u00e7 yeniden konumland\u0131rmas\u0131 i\u00e7in faydal\u0131 olabilece\u011fini teyit etti."}
{"_id":"16712164","title":"Exploiting the yeast stress-activated signaling network to inform on stress biology and disease signaling","text":"Sa\u011fl\u0131kl\u0131 h\u00fccreler, \u00e7evrelerini izlemek ve h\u00fccre stresi durumunda g\u00fc\u00e7l\u00fc tepkiler olu\u015fturmak i\u00e7in karma\u015f\u0131k sistemler kullan\u0131r. Stres, d\u0131\u015f etkenlerden kaynaklan\u0131p ya da mutasyon ve hastal\u0131ktan kaynaklanan kusurlardan kaynaklan\u0131p da olu\u015fabilir. H\u00fccreler, uygun savunmalar\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in hassas bir \u015fekilde tepki vermeli. \u00c7ok y\u00f6nl\u00fc stres yan\u0131tlar\u0131 genellikle b\u00fcy\u00fcme ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn ilerlemesinin durmas\u0131yla birlikte gelir, bu da hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f maddelerin yay\u0131lmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlar ve s\u0131n\u0131rl\u0131 h\u00fccre kaynaklar\u0131n\u0131n savunmaya yeniden tahsis edilmesini sa\u011flar. Bu nedenle, stres savunmas\u0131 ve h\u0131zl\u0131 b\u00fcy\u00fcme, h\u00fccre i\u00e7in rekabet eden \u00e7\u0131karlar temsil eder. Eukaryotik h\u00fccrelerin savunma ve \u00e7o\u011falma aras\u0131nda dengeyi nas\u0131l ayarlad\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6zellikle bu karar\u0131 kontrol eden d\u00fczenleyici a\u011flar hakk\u0131nda bilgi, iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla, son \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131zda, mayada stres etkinle\u015ftirilmi\u015f sinyalleme a\u011f\u0131n\u0131 \u00e7\u0131kararak, stres savunmas\u0131n\u0131 ve b\u00fcy\u00fcme ile h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn ilerlemesini kontrol eden yollar\u0131 ve bu kararlar\u0131 kontrol eden d\u00fczenleyicileri yakalam\u0131\u015ft\u0131k. Mayadaki ve memelilerin stres yan\u0131tlar\u0131 aras\u0131ndaki benzerlikleri vurgular ve mayadaki stres etkinle\u015ftirilmi\u015f sinyalleme a\u011flar\u0131n\u0131n, insan kanserlerinde sinyalleme bozukluklar\u0131na \u0131\u015f\u0131k tutabilece\u011fini ara\u015ft\u0131r\u0131r\u0131z."}
{"_id":"16728949","title":"Cell Stem Cell Review FoxO Transcription Factors and Stem Cell Homeostasis: Insights from the Hematopoietic System","text":"Forkhead O (FoxO) transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ailesi, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duraklatmas\u0131, stres direnci, farkl\u0131la\u015fma, apoptoz ve metabolizma dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli fizyolojik s\u00fcre\u00e7lere kat\u0131l\u0131r. Son birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, FoxO'ya ba\u011fl\u0131 sinyalin, hematopoietik k\u00f6k h\u00fccre (HSC) kompartman\u0131n\u0131n uzun vadeli yenileme potansiyelini d\u00fczenleyerek, fizyolojik oksidatif strese, uyku ve hayatta kalmaya kar\u015f\u0131 HSC yan\u0131t\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu g\u00f6zlemler, memelilerde FoxO i\u015flevini, daha d\u00fc\u015f\u00fck filogenetik sistemlerde stres direnci ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc te\u015fvik eden evrimsel olarak korunmu\u015f FoxO rol\u00fcne ba\u011flar. Ayr\u0131ca, bu bulgular, daha y\u00fcksek organizmalarda ya\u015flanma ve k\u00f6t\u00fc niyetli k\u00f6k h\u00fccre biyolojisi ile ilgilidir ve FoxO'lar\u0131n, \u00e7e\u015fitli dokulardaki k\u00f6k h\u00fccre kompartmanlar\u0131n\u0131n korunmas\u0131 ve b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcnde \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"16732790","title":"A Teratocarcinoma-Like Human Embryonic Stem Cell (hESC) Line and Four hESC Lines Reveal Potentially Oncogenic Genomic Changes","text":"\u0130lk \u0130svi\u00e7re insan embriyosel k\u00f6k h\u00fccre (hESC) hatt\u0131, CH-ES1, k\u00f6t\u00fc huylu bir h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n \u00f6zelliklerini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu, tek bir blastomerden elde edilen ve SCID farelerinde enjekte edildi\u011finde invaziv t\u00fcm\u00f6rler olu\u015fturan anormal kromozom yap\u0131s\u0131na ve teratokarsinoma hatlar\u0131na k\u0131yasla di\u011fer hESC hatlar\u0131ndan daha fazla benzeyen bir hat olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, CH-ES1 h\u00fccrelerinin onkogenikitesinin molek\u00fcler temellerini karakterize etmekti. Anormal kromozom kopyalama say\u0131s\u0131n\u0131 (array Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 Genomik Hibridizasyon, aCGH) ve tek n\u00fckleotit polimorfizmlerini (SNPs) ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bu de\u011fi\u015fikliklerin ne kadar benzersiz oldu\u011funu g\u00f6rmek i\u00e7in, bu sonu\u00e7lar\u0131 2102Ep teratokarsinoma hatt\u0131 ve normal G-banding sonucuna sahip d\u00f6rt hESC hatt\u0131 (H1, HS293, HS401 ve SIVF-02) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. CH-ES1'de kromozom 1, 9, 12, 17, 19, 20 ve X'te trisomi tespit ettik. Ayr\u0131ca, G-banding'e (kromozom yap\u0131s\u0131na dayal\u0131) normal g\u00f6r\u00fcnen hESC hatlar\u0131 da, kanserle ili\u015fkili rollere sahip genleri i\u00e7eren birka\u00e7 genomik de\u011fi\u015fikli\u011fe sahipti. En b\u00fcy\u00fck de\u011fi\u015fiklikler H1 hatt\u0131nda 56. ge\u00e7i\u015fte tespit edildi, burada kromozom 1q32.2 ve 22q12.2'de 5 Mb'lik b\u00fcy\u00fck tekrarlamalar g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ancak ge\u00e7i\u015f 22'de de kazan\u0131mlar ve kay\u0131plar zaten mevcuttu. Bu di\u011fer hatlarda bulunan de\u011fi\u015fiklikler, hESCs'nin genetik de\u011fi\u015fikliklerinin edinilmesinin, regeneratif t\u0131p uygulamalar\u0131ndan \u00f6nce de\u011ferlendirilmesi gerekti\u011finin \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, ESC'lerin k\u00fclt\u00fcr ortam\u0131nda genetik de\u011fi\u015fikliklerin ediniminin, onkogenezi d\u00fczenleyen mekanizmalar\u0131n baz\u0131 y\u00f6nlerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fi olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 i\u015faret etmektedir."}
{"_id":"16734530","title":"The Association between Single-Nucleotide Polymorphisms of ORAI1 Gene and Breast Cancer in a Taiwanese Population","text":"ARKA PLAN Arka planda meme kanseri, kad\u0131nlarda en yayg\u0131n k\u00f6t\u00fcc\u00fcl hastal\u0131kt\u0131r. Artan kan\u0131tlar, depoda i\u015fletilen kalsiyum kanal\u0131n\u0131n bile\u015fenleri olan ORAI1'in meme kanseri ilerlemesi ve metastaz\u0131nda kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Y\u00d6NTEM Bu \u00e7al\u0131\u015fmada 384 meme kanseri hastas\u0131 kad\u0131n dahil edildi. HapMap veritaban\u0131ndan en az alel s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 (MAF) %10'dan fazla olan be\u015f temsilci ORAI1 etiketleme SNPs'i se\u00e7tik. TaqMan alel ayr\u0131m testi kullan\u0131larak genotiplendirme yap\u0131ld\u0131. Chi-kare (\u03c7\u00b2) testi, kontrol ve hasta gruplar\u0131 aras\u0131nda genotip ve alel s\u0131kl\u0131klar\u0131nda istatistiksel farkl\u0131l\u0131klar\u0131 analiz etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR ORAI1'in iki SNP'si (rs12320939 ve rs12313273), meme kanseri hastalar\u0131nda resesif modelde \u00f6strojen resept\u00f6rleri pozitifle ili\u015fkilendirildi. Bonferroni d\u00fczeltmesi uyguland\u0131\u011f\u0131nda, anlaml\u0131l\u0131k hala mevcuttu. Ayr\u0131ca, rs12320939, lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc kat\u0131l\u0131m\u0131 ile de ili\u015fkilendirildi. SONU\u00c7 Meme kanseri hastalar\u0131nda lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc kat\u0131l\u0131m\u0131 ve \u00f6strojen resept\u00f6rleri (ER'ler) pozitifle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili ORAI1 genetik polimorfizmlerini g\u00f6sterdik. Bir Tayvan n\u00fcfusunda."}
{"_id":"16736872","title":"Noninvasive Imaging beyond the Diffraction Limit of 3D Dynamics in Thickly Fluorescent Specimens","text":"Canl\u0131 \u00f6rneklerin dinamiklerinin optik g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemi, mekansal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck, zaman \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc ve fototoksisite aras\u0131nda bir denge gerektirir, bu da \u00fc\u00e7 boyutta daha da karma\u015f\u0131k hale gelir. Ancak burada, ultrathin d\u00fcz ayd\u0131nlatma \u00fcreten tarama Bessel \u0131\u015f\u0131nlar\u0131 ile s\u00fcper \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ayd\u0131nlatma mikroskopisi birle\u015ftirilerek, kal\u0131n veya yo\u011fun floresan canl\u0131 \u00f6rneklerde bir\u00e7ok zaman noktas\u0131nda difraksiyon s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131n \u00f6tesindeki h\u0131zl\u0131 \u00fc\u00e7 boyutlu (3D) dinamiklerin incelenebilece\u011fini bildiriyoruz. Fibroblastlar\u0131n dorsal ve ventral y\u00fczeylerinde aktin sitoskeletinin farkl\u0131 dinamiklerini canl\u0131 olarak g\u00f6steriyoruz ve D. discoideum h\u00fccrelerinde h\u0131zl\u0131 morfolojik de\u011fi\u015fikliklerin g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenmesinde, d\u00f6nme disk konfokal mikroskopiye k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131lm\u0131\u015f fotodamaj g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, C. elegans embriyonlar\u0131n\u0131n geli\u015fimi i\u00e7inde derinlikteki kontrast ve \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc iyile\u015ftiriyoruz. Bu nedenle, Bessel \u0131\u015f\u0131nl\u0131 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f d\u00fcz ayd\u0131nlatma, tek h\u00fccreli veya \u00e7ok h\u00fccreli ba\u011flamda karma\u015f\u0131k biyolojik olgular\u0131n yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fclerine vaat ediyor."}
{"_id":"16736883","title":"The Ndc80 Kinetochore Complex Forms Load-Bearing Attachments to Dynamic Microtubule Tips via Biased Diffusion","text":"Kinetokorlar kromozomlar\u0131 mikrot\u00fcb\u00fcl\u00fcn birle\u015fme ve ayr\u0131\u015fma u\u00e7lar\u0131na ba\u011flar, t\u00fcm \u00f6karyotlarda mitozis i\u00e7in temel olan ancak k\u00f6t\u00fc anla\u015f\u0131lan dinamik bir davran\u0131\u015f. Genetik, biyokimyasal ve yap\u0131sal \u00e7al\u0131\u015fmalar, kinetokorlar ve mikrot\u00fcb\u00fcller aras\u0131ndaki do\u011frudan temas noktas\u0131 olarak Ndc80 kompleksini ima eder, ancak bu yakla\u015f\u0131mlar sadece statik bir bak\u0131\u015f sunar. Burada, in vitro bireysel molek\u00fclleri manip\u00fcle etmek ve izlemek i\u00e7in teknikler kullanarak, Ndc80 kompleksinin dinamik ve y\u00fck ta\u015f\u0131yan ba\u011flar\u0131, birle\u015fme ve ayr\u0131\u015fma u\u00e7lar\u0131na gerekli olan in vivo ba\u011flama yetene\u011fini g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tl\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, Ndc80 tabanl\u0131 ba\u011flaman\u0131n, bir yanl\u0131 yay\u0131lma mekanizmas\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ve bu aktivitenin mayadan insana kadar korundu\u011funu da belirtiyoruz. Bulgular\u0131m\u0131z, bir dizi Ndc80 kompleksinin, mikrot\u00fcb\u00fcl birle\u015fme ve ayr\u0131\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda kinetokorlar\u0131n y\u00fck ta\u015f\u0131yan u\u00e7 ba\u011flar\u0131n\u0131 korumas\u0131na izin veren esneklik ve g\u00fc\u00e7 kombinasyonunu nas\u0131l sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"16737163","title":"Myelin oligodendrocyte glycoprotein antibodies are associated with a non-MS course in children","text":"\nAMA\u00c7: Myelin oligodendrocyte glycoprotein (MOG) antikorlar\u0131n\u0131n, edinilmi\u015f demyelinizasyon sendromu (ADS) sunulan \u00e7ocuklarda demyelinizasyon fenotipini tahmin edip etmedi\u011fini belirlemek. Y\u00d6NTEM: Birle\u015fik Krall\u0131k ve Fransa'daki 2 ulusal demyelinizasyon program\u0131ndan 65 \u00e7ocuk, ilk ADS epizodu (12 akut yayg\u0131n ensefalomiyelit, 24 optik n\u00f6rit, 18 transvers mielit, 11 di\u011fer klinik olarak izole edilmi\u015f sendrom) ile tan\u0131s\u0131 kondu. Akut serum \u00f6rnekleri, h\u00fccre tabanl\u0131 test ile MOG antikorlar\u0131 i\u00e7in test edildi. Antibolar, 1 y\u0131l sonra \u00e7oklu skleroz (MS) tan\u0131s\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR: 65 \u00e7ocuktan 23'\u00fc (35%) MOG antikorlar\u0131na sahipti. Antikorlu ve antikorsuz hastalar, sunumda klinik olarak farkl\u0131 de\u011fildi, ancak MOG antikorlar\u0131n\u0131n tan\u0131mlanmas\u0131, 1 y\u0131ll\u0131k takipte MS olmayan bir seyir tahmin etti: sadece 2\/23 (9%) MOG antikorlu hastalar MS tan\u0131s\u0131 ald\u0131, 42\/65 (38%) MOG antikorlu hastalara k\u0131yasla (p = 0.019, Fisher tam say\u0131sal test). Ba\u015flang\u0131\u00e7taki antikor pozitifli\u011fi, MS olmayan bir hastal\u0131k seyri i\u00e7in yararl\u0131 bir tahminciydi, pozitif tahmin de\u011feri %91 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA] %72-99), negatif tahmin de\u011feri %38 (GA %24-54), pozitif olas\u0131l\u0131k oran\u0131 4.02 (GA 1.0-15.4) ve oran oran\u0131 6.5 (GA 1.3-31.3) idi. SONU\u00c7LAR: \u00c7ocukluk ADS'de, \u00e7e\u015fitli demyelinizasyon bozukluklar\u0131 aras\u0131nda sunumda %35'inde MOG antikorlar\u0131 bulunur. Antikor pozitifli\u011fi, ba\u015flang\u0131\u00e7taki MS olmayan bir hastal\u0131k seyri tahmininde yararl\u0131 olabilir."}
{"_id":"16737210","title":"Kidney paired donation and optimizing the use of live donor organs.","text":"\nKan grubu ve \u00e7apraz e\u015fle\u015fmedeki uyumsuzluk, en az \u00fc\u00e7te birini ihtiya\u00e7 duyan hastalar\u0131n canl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 b\u00f6brek nakli almas\u0131n\u0131 engeller. B\u00f6brek e\u015fle\u015ftirme ba\u011f\u0131\u015f\u0131 (KPD), uyumsuz ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131\/al\u0131c\u0131 \u00e7iftlerine uyumlu nakiller i\u00e7in e\u015fle\u015ftirme f\u0131rsat\u0131 sunar. Pop\u00fclerli\u011fi artmas\u0131na ra\u011fmen, \u00e7ok az say\u0131da nakil KPD'den elde edilmi\u015ftir.\n\nAma\u00e7: KPD ile elde edilebilecek nakil say\u0131s\u0131n\u0131 ve kalitesini iyile\u015ftirilmi\u015f e\u015fle\u015ftirme y\u00f6ntemlerinin potansiyel etkisini belirlemek.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve N\u00fcfus: Uyumsuz ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131\/al\u0131c\u0131 \u00e7iftlerinin havuzlar\u0131n\u0131 sim\u00fcle eden bir model geli\u015ftirdik. Matematiksel olarak do\u011frulanabilir bir optimize e\u015fle\u015ftirme algoritmas\u0131 tasarlad\u0131k ve bunu baz\u0131 merkezlerde ve b\u00f6lgelerde \u015fu anda kullan\u0131lan \u015femayla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Genel toplumdan sim\u00fcle edilmi\u015f hastalar, son a\u015fama b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 hastalar\u0131n\u0131n niteliklerini ve b\u00f6brek nakli i\u00e7in uygun ve istekli canl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131n\u0131 tan\u0131mlayan da\u011f\u0131l\u0131mlardan olu\u015fturuldu.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: E\u015fle\u015ftirilen b\u00f6brek say\u0131s\u0131, e\u015fle\u015ftirilen b\u00f6breklerdeki HLA uyumsuzlu\u011fu ve nakil sonras\u0131 5. y\u0131lda hayatta kalan greft say\u0131s\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: Ulusal optimize e\u015fle\u015ftirme algoritmas\u0131, nakil say\u0131s\u0131n\u0131 (47.7% vs 42.0%, P<.001), HLA uyumu (3.0 vs 4.5 uyumsuz antijenler; P<.001), 5. y\u0131lda hayatta kalan greft say\u0131s\u0131n\u0131 (34.9% vs 28.7%; P<.001) ve e\u015fle\u015fmek i\u00e7in gereken \u00e7ift say\u0131s\u0131n\u0131 (2.9% vs 18.4%; P<.001) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 olarak, \u015fu anda kullan\u0131lan ilk kabul \u015femas\u0131n\u0131n ulusal bir d\u00fczeye geni\u015fletilmesiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131nda art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, y\u00fcksek hassasiyete sahip hastalar, ulusal optimize \u015femadan 6 kat daha fazla fayda sa\u011flayacakt\u0131r (2.3% vs 14.1% ba\u015far\u0131l\u0131 e\u015fle\u015ftirme; P<.001). Sadece %7'si b\u00f6brek nakli bekleyen hastalar, optimize ulusal KPD program\u0131na kat\u0131l\u0131rsa, sa\u011fl\u0131k sistemi 750 milyon dolara kadar tasarruf edebilir.\n\nSonu\u00e7: Ulusal"}
{"_id":"16745747","title":"Genetic Interaction between Mutations in c-Myb and the KIX Domains of CBP and p300 Affects Multiple Blood Cell Lineages and Influences Both Gene Activation and Repression","text":"Yeti\u015fkin kan h\u00fccresi \u00fcretimi veya kesin kan olu\u015fumu, transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc c-Myb'i gerektirir. Yak\u0131ndan ili\u015fkili KAT3 histon asetiltransferazlar\u0131 CBP (CREBBP) ve p300 (EP300), KIX alanlar\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak c-Myb'e ba\u011flan\u0131r ve farelerde p300 KIX alan mutasyonu homozigotlar\u0131 \u00e7oklu kan bozukluklar\u0131 g\u00f6sterir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, ayn\u0131 KIX alan mutasyonu CBP'de homozigot fareler normal kan de\u011ferlerine sahiptir. Burada, CBP KIX alan\u0131n\u0131n, c-Myb ile genetik etkile\u015fim yoluyla kan olu\u015fumu i\u00e7in ikincil bir katk\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 hipotezi test ediyoruz. Biz, c-Myb ve\/veya CBP ve p300'\u00fcn KIX alanlar\u0131nda \u00e7ift mutasyonlar ta\u015f\u0131yan farelerde kan olu\u015fumu de\u011ferlendirdik ve KIX alan mutasyonlar\u0131n\u0131n c-Myb ba\u011f\u0131ml\u0131 gen ifadesine etkisini \u00f6l\u00e7t\u00fck. Bulgular\u0131m\u0131z, p300 KIX mutasyonu ba\u011flam\u0131nda, CBP KIX alan mutasyonunun trombositler, B h\u00fccreleri, T h\u00fccreleri ve k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccreleri \u00fczerinde etkisinin oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Gen etkile\u015fimi (epistasis) analizi, KIX mutlu farelerin kan bozukluklar\u0131n\u0131n, c-Myb ve KIX etkile\u015fiminin azalt\u0131lmas\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steren mekanizmik kan\u0131tlar sa\u011flar. Son olarak, CBP ve p300 KIX alanlar\u0131n\u0131n hem c-Myb ba\u011f\u0131ml\u0131 gen etkinle\u015ftirme hem de bask\u0131lamada rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bu sonu\u00e7lar birlikte, CBP ve \u00f6zellikle p300'\u00fcn KIX alanlar\u0131n\u0131n, kesin kan olu\u015fumu i\u00e7in gerekli olan c-Myb ba\u011f\u0131ml\u0131 gen etkinle\u015ftirme ve bask\u0131lamada ana arac\u0131lar oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"16760369","title":"Comparative determinants of 4-year cardiovascular event rates in stable outpatients at risk of or with atherothrombosis.","text":"\nKlinisyenler ve deneme ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131, kardiyovask\u00fcler olaylara en y\u00fcksek riski olan hastalar\u0131 belirlemede zorluk \u00e7ekiyorlar. \u00d6nceki izemik olaylar, \u00e7oklu vask\u00fcler hastal\u0131k ve diyabet melitusu, izemik olaylar\u0131n tahmincileri olarak belirlenmi\u015f olsa da, gelecekteki riske katk\u0131lar\u0131 hala net de\u011fil.\n\nAma\u00e7: \u00c7e\u015fitli ba\u015flang\u0131\u00e7 manifestasyonlar\u0131na sahip istikrarl\u0131 d\u0131\u015far\u0131dan hastalarda kardiyovask\u00fcler olay riski kategorilerini s\u0131n\u0131fland\u0131rmak i\u00e7in basit klinik tan\u0131mlar kullanmak.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Hastalar: Koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131, cerebrovask\u00fcler hastal\u0131k, periferik arter hastal\u0131\u011f\u0131 veya birden fazla ateroskleroz i\u00e7in risk fakt\u00f6rlerine sahip hastalar, k\u00fcresel Red\u00fcksiyon Ateroskleroz i\u00e7in S\u00fcrekli Sa\u011fl\u0131k (REACH) Kay\u0131t\u0131na dahil edildi ve 4 y\u0131l boyunca takip edildi. 2003 ve 2004 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 29 \u00fclkede 3647 merkezden 45.227 hasta kay\u0131t alt\u0131na al\u0131nd\u0131 ve 2008 y\u0131l\u0131na kadar takip edildi. Son veritaban\u0131 kilidi Nisan 2009'da yap\u0131ld\u0131.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc ve inme oranlar\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: Toplam 45.227 hasta, bu 4 y\u0131ll\u0131k analiz i\u00e7in temel verilerle dahil edildi. Takip d\u00f6neminde, 5481 hasta en az bir olay ya\u015fad\u0131, bunlardan 2315'i kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcmle, 1228'i miokard enfarkt\u00fcs\u00fcyle, 1898'i inme ile ve 40'\u0131 ayn\u0131 g\u00fcnde hem miokard enfarkt\u00fcs\u00fc hem de inme ile. Aterosklerozu olan hastalar aras\u0131nda, ba\u015flang\u0131\u00e7taki izemik olaylara sahip olanlar (n = 21.890) en y\u00fcksek sonraki izemik olay oran\u0131na sahipti (18,3%; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 17,4%-19,1%); istikrarl\u0131 koroner, cerebrovask\u00fcler veya periferik arter hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalar (n = 15.264) daha d\u00fc\u015f\u00fck bir riske sahipti (12,2%; 95% CI, 11,4%-12,9%); ve"}
{"_id":"16787954","title":"The association between sterilizing activity and drug distribution into tuberculosis lesions","text":"T\u00fcberk\u00fcloz (TB) ilac\u0131 geli\u015ftirme alan\u0131ndaki ana hedef, tedavi s\u00fcresini k\u0131saltan yeni antibiyotikler bulmak ve iyile\u015fme oranlar\u0131n\u0131 art\u0131rmak ile birlikte ila\u00e7 direncinin endi\u015fe verici y\u00fckseli\u015fini kontrol alt\u0131na almakt\u0131r. Biyosafety i\u00e7erme tesisi i\u00e7inde bir MALDI k\u00fctle spektrometresi g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme seti kullanarak, rifampisin ve pirazinamid gibi ana sterilize edici ila\u00e7lar\u0131n, akci\u011fer lezyonlar\u0131nda TB enfeksiyonunun yerlerine etkili bir \u015fekilde n\u00fcfuz etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Rifampisin, hatta nekrotik kaseumda birikiyor, bu da kritik lezyon b\u00f6lgesinde kalan ve devam eden t\u00fcberk\u00fcloz bacillerinin ikamet etti\u011fi yerdir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, in vitro bir alt pop\u00fclasyona kar\u015f\u0131 aktif olan ve farelerde tedavi s\u00fcresini k\u0131saltan moksifloksin, kaseumda iyi yay\u0131lm\u0131yor, bu da son klinik denemelerde tedaviyi k\u0131saltamamas\u0131n\u0131n uyumludur. Bu t\u00fcr farkl\u0131 mekansal da\u011f\u0131l\u0131m ve lezyonlarda birikim kinetikleri, belirli nislere izin vererek \u00e7ok ila\u00e7l\u0131 diren\u00e7li t\u00fcberk\u00fclozun (MDR-TB) yava\u015f yava\u015f geli\u015fmesine neden olabilecek zaman ve mekansal pencereler yaratabilir. \u0130nsan akci\u011ferlerinde bulunan ana lezyon t\u00fcrlerinde TB ila\u00e7lar\u0131n\u0131n nicel ve mekansal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na dayal\u0131 yeni antibiyotik rejimlerini \u00f6nceliklendirme \u00f6neren alternatif bir \u00e7al\u0131\u015fma modeli sunuyoruz. Lezyon n\u00fcfuzunun tedavi sonucuna katk\u0131da bulunabilece\u011fi bulgusu, TB i\u00e7in geni\u015f sonu\u00e7lar\u0131 olan bir \u00f6neme sahiptir."}
{"_id":"16790253","title":"Notch signaling: cell fate control and signal integration in development.","text":"Notch sinyali, evrimsel olarak eski bir h\u00fccre etkile\u015fimi mekanizmas\u0131n\u0131 tan\u0131mlar, metazoan geli\u015fiminin temel bir rol\u00fcn\u00fc oynar. Kom\u015fu h\u00fccreler aras\u0131nda Notch resept\u00f6r\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla takas edilen sinyaller, molek\u00fcler farkl\u0131l\u0131klar\u0131 art\u0131rabilir ve peki\u015ftirebilir, bu da sonunda h\u00fccre kaderlerini belirler. Bu nedenle, Notch sinyalleri, h\u00fccrelerin spesifik geli\u015fim programlar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131karmak i\u00e7in gerekli olan i\u00e7sel veya d\u0131\u015fsal geli\u015fim i\u015faretlerine nas\u0131l yan\u0131t verece\u011fini kontrol eder. Notch aktivitesi, farkl\u0131la\u015fma, proliferasyon ve apoptoz programlar\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131n\u0131 etkiler, bu da organ olu\u015fumu ve morfogenez \u00fczerinde etki etmek i\u00e7in genel bir geli\u015fim arac\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"16806763","title":"A long non-coding RNA signature to improve prognosis prediction of colorectal cancer","text":"Artan kan\u0131tlar, uzun olmayan kodlamayan RNA'lar\u0131n (lncRNA'lar) kanserlerde s\u0131k s\u0131k anormalliklerle ifade edildi\u011fini g\u00f6steriyor, ancak kanser tahmini i\u00e7in ili\u015fkili lncRNA imzalar\u0131 hen\u00fcz \u00e7ok az belirlenmi\u015ftir. Kolorektal kanser (CRC) tahmini i\u00e7in bir lncRNA imzas\u0131 geli\u015ftirmeyi ama\u00e7lad\u0131k. B\u00fcy\u00fck CRC kohortlar\u0131nda lncRNA ifade profillemesi yapmak i\u00e7in bir lncRNA madencili\u011fi yakla\u015f\u0131m\u0131 kulland\u0131k. Bu kapsamda, Gene Expression Ominus (GEO) veritaban\u0131ndan GSE39582 test serisi (n=436), i\u00e7 do\u011frulama serisi (n=117) ve iki ba\u011f\u0131ms\u0131z do\u011frulama serisi GSE14333 (n=197) ve GSE17536 (n=145) dahil edildi. Test serisinde, hastal\u0131ks\u0131z hayatta kalma (DFS) ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkili alt\u0131 lncRNA k\u00fcmesi belirledik. Bu alt\u0131 lncRNA imzas\u0131 temelinde, test serisi hastalar\u0131, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131 DFS'ye sahip y\u00fcksek risk ve d\u00fc\u015f\u00fck risk alt gruplara s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131 (HR=2.670; P<0.0001). Bu alt\u0131 lncRNA imzas\u0131n\u0131n tahmini de\u011feri, i\u00e7 do\u011frulama serisi ve ba\u015fka iki ba\u011f\u0131ms\u0131z CRC setinde de onayland\u0131. Risk puan\u0131 ile ili\u015fkili birka\u00e7 kanser metastaz\u0131 ile ilgili yolak \u00fczerinde pozitif korelasyon g\u00f6steren gen seti zenginli\u011fi analizi (GSEA) yap\u0131ld\u0131. Fonksiyonel deneyler, \u00fc\u00e7 d\u00fczensiz lncRNA'n\u0131n, AK123657, BX648207 ve BX649059'un, CRC h\u00fccre hatlar\u0131nda etkili istila ve proliferasyon bask\u0131lamay\u0131 gerektirdi\u011fini g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, klinik tahmini de\u011ferlendirme i\u00e7in CRC i\u00e7in etkili bir s\u0131n\u0131fland\u0131rma arac\u0131 sa\u011flayabilir."}
{"_id":"16812091","title":"Clinical use of bone densitometry: scientific review.","text":"Osteoporoz, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde y\u0131lda 13,8 milyar dolara mal olan ve \u00f6nemli bir morbiditeye neden olan bir durumdur. Kemik k\u00fctlesinin \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, osteoporoz tan\u0131s\u0131 koymak ve \u00f6nleyici tedavi plan\u0131 belirlemek i\u00e7in densitometri (kemik mineral yo\u011funlu\u011fu \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc) bir ana bile\u015fendir. Kemik mineral yo\u011funlu\u011fu \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, uygulamada daha yayg\u0131n olarak kullan\u0131lmakta ve eri\u015filebilirli\u011fi artmaktad\u0131r.\n\nAma\u00e7: \u00c7e\u015fitli klinik uygulamalarda kemik densitometrisinin de\u011ferini incelemek.\n\nVeri Kaynaklar\u0131: MEDLINE veritaban\u0131nda, \u00e7e\u015fitli kemik yo\u011funlu\u011fu \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin omurilik ve kal\u00e7a k\u0131r\u0131\u011f\u0131 riski ile ili\u015fkisini inceleyen \u00f6nceki meta-analizleri g\u00fcncellemek i\u00e7in bir arama yap\u0131ld\u0131. Postmenopozal kad\u0131nlarda k\u0131r\u0131k riski i\u00e7in kemik yo\u011funlu\u011funu ve ya\u015f\u0131 tahmin etmek amac\u0131yla, Study of Osteoporotic Fractures (Osteoporoz K\u0131r\u0131klar\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131) verileri kullan\u0131ld\u0131.\n\n\u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi ve Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131: M\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funda, meta-analizler ve sistematik incelemeler bu incelemede vurgulanmaktad\u0131r.\n\nVeri Senkronizasyonu: Kemik mineral yo\u011funlu\u011fu (BMD), k\u0131r\u0131klar\u0131 tahmin edebilir ve postmenopozal beyaz kad\u0131nlarda k\u0131r\u0131k mutlak riskini tahmin etmek i\u00e7in ya\u015fla birlikte kullan\u0131labilir. Kal\u00e7a BMD, di\u011fer BMD \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinden daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde kal\u00e7a k\u0131r\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin eder. Erkeklerde ve beyaz olmayan kad\u0131nlarda k\u0131r\u0131k riski i\u00e7in BMD sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 yorumlamak i\u00e7in yeterli veri bulunmamaktad\u0131r. Kemik yo\u011funlu\u011fu tedavileri, BMD'ye ba\u011fl\u0131d\u0131r: osteoporozlu kad\u0131nlar, osteoporozsuz kad\u0131nlara k\u0131yasla daha y\u00fcksek k\u0131r\u0131k riski ta\u015f\u0131r ve tedavilerden daha fazla yararlan\u0131r.\n\nSonu\u00e7: Sistematik incelemelere ve maliyet etkinli\u011fi analizine dayanan k\u0131lavuzlar, 65 ya\u015f ve \u00fczerindeki beyaz kad\u0131nlarda BMD \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fcn yararl\u0131 oldu\u011funu ve belki de risk fakt\u00f6rlerini kullanarak daha gen\u00e7 postmenopozal kad\u0131nlar\u0131 densitometri i\u00e7in se\u00e7menin uygun oldu\u011funu \u00f6nermektedir. Di\u011fer potansiyel klinik BMD uygulamalar\u0131, erkeklerde veya beyaz olmayan kad\u0131nlarda tarama, tedavi g\u00f6ren hastalarda BMD izleme ve osteoporozun ikincil nedenlerinin de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in BMD kullan\u0131m\u0131 gibi, hen\u00fcz yeterince ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"16826810","title":"Vascular Calcifying Progenitor Cells Possess Bidirectional Differentiation Potentials","text":"Vask\u00fcler kalsifikasyon, aterosklerozun geli\u015fmi\u015f bir \u00f6zelli\u011fi olup mevcut etkili bir tedavisi yoktur. Kalsifikasyonu mod\u00fcle etmek veya tersine \u00e7evirmek i\u00e7in, kalsifiye eden \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri belirledik ve onlar\u0131n kalsifikasyon\/dekalsifikasyon potansiyellerini inceledik. Farelerin aortalar\u0131ndan al\u0131nan h\u00fccreler, Sca-1 ve PDGFR\u03b1 i\u015faret\u00e7ileri kullan\u0131larak d\u00f6rt gruba ayr\u0131ld\u0131. Sca-1(+) (Sca-1(+)\/PDGFR\u03b1(+) ve Sca-1(+)\/PDGFR\u03b1(-)) \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler, Sca-1(-) (Sca-1(-)\/PDGFR\u03b1(+) ve Sca-1(-)\/PDGFR\u03b1(-)) \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelere k\u0131yasla daha y\u00fcksek osteoblastik farkl\u0131la\u015fma potansiyeline sahipti. Sca-1(+) \u00f6nc\u00fcl h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131 i\u00e7inde, Sca-1(+)\/PDGFR\u03b1(-) h\u00fccreler hem osteoblastik hem de osteositik hatlara do\u011fru iki y\u00f6nl\u00fc farkl\u0131la\u015fma potansiyeline sahipti, ancak Sca-1(+)\/PDGFR\u03b1(+) h\u00fccreler tek y\u00f6nl\u00fc olarak osteoblastik hatlara farkl\u0131la\u015f\u0131yordu. Peroksizom proliferat\u00f6r aktif resept\u00f6r \u03b3 (PPAR\u03b3) aktivasyonu ile tedavi edildi\u011finde, Sca-1(+)\/PDGFR\u03b1(-) h\u00fccreler osteosit benzeri h\u00fccrelere tercihli olarak farkl\u0131la\u015f\u0131yordu. Arterdeki Sca-1(+) \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler kemik ili\u011finden (BM) kaynaklan\u0131yordu ve klonal olarak geni\u015fleyebiliyordu. Vask\u00fcler ikamet eden BM k\u00f6kenli Sca-1(+) kalsifiye eden \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler, kan h\u00fccreleri olmayan, mezen\u015fimal \u00f6zellikler sergiliyordu. In vivo kalsifikasyonu mod\u00fcle etmek i\u00e7in, ektopik ve aterosklerotik kalsifikasyon modelleri olu\u015fturduk. Bilgisayarl\u0131 tomografi, Sca-1(+) \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin ektopik kalsifikasyonun hacmi ve kalsiyum skorlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ancak, PPAR\u03b3 aktivasyonu ile tedavi edilen Sca-1(+)\/PDGFR\u03b1(-) h\u00fccreler, tedavi edilmemi\u015f h\u00fccrelere k\u0131yasla kemik olu\u015fumu 2 kat azaltt\u0131. Apoe(-\/-) farelerine Sca-1(+)\/PDGFR\u03b1(-) h\u00fccrelerinin sistemik inf\u00fczyonu, kalsifiye olmu\u015f aterosklerotik plakalar\u0131n \u015fiddetini art\u0131rd\u0131. Ancak, PPAR\u03b3"}
{"_id":"16839245","title":"Physiological relevance of cell cycle kinases.","text":"H\u00fccre b\u00f6l\u00fcnme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn temel biyolojisi ve protein kinazlar\u0131 taraf\u0131ndan kontrol\u00fc, ba\u015flang\u0131\u00e7ta mayada ve di\u011fer model organizmalarda genetik ve biyokimyasal \u00e7al\u0131\u015fmalarla ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Bu \u00f6nc\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmada tan\u0131mlanan ana d\u00fczenleyici mekanizmalar memelilerde korunmu\u015ftur. Ancak, farkl\u0131 h\u00fccre tiplerinde veya genetik modellerde yap\u0131lan son \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu ana h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenleyicilerinin farkl\u0131 dokulardaki i\u015flevi hakk\u0131nda yeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sa\u011flamaktad\u0131r. Burada, memelilerde h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kinazlar\u0131n\u0131n fizyolojik \u00f6nemini, \u00f6rne\u011fin, siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinazlar (Cdks), Aurora ve Polo benzeri kinazlar ve mitotik kontrol d\u00fczenleyicileri (Bub1, BubR1 ve Mps1) gibi, ayr\u0131ca daha az ara\u015ft\u0131r\u0131lan enzimler, \u00f6rne\u011fin Cdc7, Nek proteinleri, Mastl ve bunlar\u0131n geli\u015fim, dokusal homeostaz ve insan hastal\u0131\u011f\u0131nda etkileri hakk\u0131nda incelemekteyiz. Bu i\u015flevler aras\u0131nda, k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccrelerde kendini yenileme veya asimetik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi kontrol\u00fc ve yaral\u0131 dokular\u0131n yenilenme yetene\u011fi, \u015fu anda yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalarda merkezi bir konudur. Ayr\u0131ca, bu proteinlerin \u00e7o\u011funun metabolizma, kardiyovask\u00fcler fonksiyon veya n\u00f6ron biyolojisi gibi \u00f6nceden beklenmeyen rolleri vard\u0131r. Bu enzim aktivitesinin d\u00fczenlenmesi, insan hastal\u0131\u011f\u0131nda \u00e7oklu terap\u00f6tik faydalar sa\u011flayabilir."}
{"_id":"16853734","title":"Matrix Metalloproteinase 1 Is Necessary for the Migration of Human Bone Marrow-Derived Mesenchymal Stem Cells Toward Human Glioma","text":"\u0130nsan mezen\u015fimal k\u00f6k h\u00fccreleri (MSCs), t\u00fcm\u00f6rlere terap\u00f6tik genlerin teslimi i\u00e7in h\u00fccresel vekt\u00f6rler olarak giderek daha fazla kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, mobilizasyonun kesin mekanizmas\u0131 iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, \u00e7e\u015fitli ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lardan izole edilmi\u015f ve benzer y\u00fczeysel h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri ifade eden ve \u00e7oklu h\u00fccre farkl\u0131la\u015fma potansiyellerini sergileyen MSC'ler elde edilmi\u015ftir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, farkl\u0131 MSC izolatlar\u0131 insan glioblastoma h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131 farkl\u0131 g\u00f6\u00e7 yeteneklerini g\u00f6stermi\u015ftir. Farkl\u0131 MSC izolatlar\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitli t\u00fcm\u00f6r tropizmlerini sergilemesinin farkl\u0131 molek\u00fcler sinyallerin dahil oldu\u011funu hipotezle\u015ftik. Bu hipotezi test etmek i\u00e7in, t\u00fcm\u00f6r tropik MSC'lerin gen ifade profilleri, t\u00fcm\u00f6r tropik olmayan MSC'lerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7e\u015fitli farkl\u0131 olarak d\u00fczenlenmi\u015f genler aras\u0131nda, matris metaloproteinaz 1 (MMP1) gen ifadesi ve protein aktiviteleri, y\u00fcksek g\u00f6\u00e7 eden MSC'lerde k\u00f6t\u00fc g\u00f6\u00e7 eden MSC'lere k\u0131yasla 27 kat ve 21 kat artm\u0131\u015ft\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, di\u011fer MMP'lerin transkripsiyonel seviyelerinde bir de\u011fi\u015fiklik olmam\u0131\u015ft\u0131r. MMP1'in fonksiyonel inaktivasyonu, MSC'lerin glioblastoma ko\u015fullu ortama g\u00f6\u00e7 potansiyelini ortadan kald\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Aksine, k\u00f6t\u00fc g\u00f6\u00e7 eden MSC'nin g\u00f6\u00e7s\u00fcz fenotipini, ya rekombinant MMP1'in varl\u0131\u011f\u0131 ya da y\u00fcksek g\u00f6\u00e7 eden MSC'lerden ko\u015fullu ortamda kurtar\u0131labilir. Bu g\u00f6\u00e7s\u00fcz h\u00fccrelerde MMP1'in ektope ifadesi, h\u00fccreleri glioblastoma h\u00fccrelerinden gelen sinyallere in vivo duyarl\u0131 hale getirmi\u015ftir. Bununla birlikte, MMP1 ve onun ili\u015fkili resept\u00f6r\u00fc PAR1 aras\u0131ndaki etkile\u015fimin engellenmesi, MSC'lerin g\u00f6\u00e7 yeteneklerini etkili bir \u015fekilde azaltm\u0131\u015ft\u0131r. Birlikte, bu \u00e7al\u0131\u015fma, MMP1'in MSC'lerin g\u00f6\u00e7 kapasitesinde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve MMP1\/PAR1 eksenini arac\u0131l\u0131k ederek g\u00f6sterdi\u011fini destekleyen ilk kan\u0131tlar\u0131 sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"16855829","title":"Bullying in school: are short pupils at risk? Questionnaire study in a cohort.","text":"Okullarda zorbal\u0131k hala yayg\u0131nd\u0131r ve kurbanlar i\u00e7in a\u00e7\u0131k\u00e7a strese neden olur. 1 2 Zorbalar\u0131n da istenmeyen sonu\u00e7larla kar\u015f\u0131la\u015fabilece\u011fi ve yeti\u015fkinli\u011fe kadar antisosyal davran\u0131\u015flar\u0131n devam edebilece\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Kurbanlar\u0131n genellikle zorbalardan daha zay\u0131f oldu\u011fu bildirilir. 2 3 Bu, \u00e7ok k\u0131sa \u00f6\u011frencilerin kurban olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n daha y\u00fcksek ve sald\u0131rgan olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcr. Wessex b\u00fcy\u00fcme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, farkl\u0131 y\u00fcksekliklerde \u00f6\u011frencilerin zorbal\u0131\u011fa maruz kalma veya uygulama s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelememize olanak sa\u011flad\u0131. 92 k\u0131sa normal ergen, okul giri\u015finde \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc centil alt\u0131nda olan 4 ve 117 kontrol, Whitney ve Smith'in \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131ndan t\u00fcretilen bir zorbal\u0131k anketini doldurdu. 5 Gruplar aras\u0131nda reddetme veya cinsiyet veya sosyal s\u0131n\u0131f a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar yoktu. Ortalama ya\u015f (aral\u0131k) 14.7 (13.4-15.7) y\u0131l idi. K\u0131sa \u00f6\u011frencilerin ortalama y\u00fckseklik SD puanlar\u0131: \u22121.90 (\u22123.53 \u2026"}
{"_id":"16863359","title":"Inflammasome-induced IL-1\u03b2 secretion in microglia is characterized by delayed kinetics and is only partially dependent on inflammatory caspases.","text":"Inflammasomlar, patojen tan\u0131ma ve h\u00fccre stresi ile pro-enflamatuar sitokin interleukin-1\u03b2 (IL-1\u03b2) i\u015fleme aras\u0131nda ba\u011flant\u0131 kuran \u00e7ok proteini komplekslerdir. Inflammasom arac\u0131l\u0131 aktivasyon, hematopoietik makrofajlar ve dendritik h\u00fccreler \u00fczerinde yo\u011fun bir \u015fekilde \u00e7al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015f olsa da, mikrogliyalar hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r, beyin dokusunun yerle\u015fik makrofajlar\u0131, farkl\u0131 bir \u00f6nc\u00fclden kaynaklanan. Farkl\u0131 tipteki makrofajlarda inflammasom arac\u0131l\u0131 aktivasyonu do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, yeti\u015fkin sa\u011fl\u0131kl\u0131 rhesus maymunlar\u0131ndan birincil mikrogliyalar ve hematopoietik makrofajlar izole ettik. NOD (n\u00fckleotit ba\u011flay\u0131c\u0131 oligomerizasyon alan\u0131) benzeri resept\u00f6rler, adapt\u00f6r proteinler ve kaspazlar\u0131n ifade profilini analiz ettik ve inflammasom aktivasyonunu ve d\u00fczenlenmesini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak karakterize ettik. Burada, birincil mikrogliyalar\u0131n, hematopoietik makrofajlar gibi, ayn\u0131 do\u011fu\u015ftan gelen uyaranlara yan\u0131t verebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bununla birlikte, mikrogliyal yan\u0131tlar, pro-IL-1\u03b2 ifadesinde olumsuz d\u00fczenlemenin olmamas\u0131 nedeniyle daha kal\u0131c\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, hematopoietik makrofajlarda inflammasom ind\u00fcklenen IL-1\u03b2 sal\u0131n\u0131m\u0131nda kritik \u00f6neme sahip olan kaspaz 1, 4 ve 5 aktivitesinin, mikrogliyal IL-1\u03b2 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n sadece k\u0131smen bu enflamatuar kaspazlara ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu sonu\u00e7lar, beyindeki do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek i\u00e7in stratejilerin geli\u015ftirilmesinde yard\u0131mc\u0131 olabilecek, h\u00fccre tipi spesifik \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar\u0131 belirtiyor."}
{"_id":"16882895","title":"microRNA-29a suppresses cell proliferation by targeting SPARC in hepatocellular carcinoma.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, miR-29a \u00f6nc\u00fcs\u00fcn\u00fc kodlayan bir lentiviral vekt\u00f6r in\u015fa ettik ve PLC-29a ve 97L-29a olmak \u00fczere iki istikrarl\u0131 enfekte h\u00fccre hatt\u0131 olu\u015fturduk. MiR-29a'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi TaqMan RT-PCR ile onayland\u0131 ve hepatosel\u00fcler karcinoma h\u00fccre hatlar\u0131 MHCC-97L ve PLC'nin b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131lad\u0131. Dual-luciferaz rapor\u00e7u deneyleri, miR-29a'n\u0131n SPARC mRNA 3'UTR'yi do\u011frudan hedefledi\u011fini, \u00e7\u00fcnk\u00fc mutasyona u\u011fram\u0131\u015f 3'UTR'nin etkisiz oldu\u011funu g\u00f6sterdi. SPARC ifadesini RNAi bask\u0131lama yoluyla susturmak, HCC h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesinin d\u00fczenlenmesinde miR-29a a\u015f\u0131r\u0131 ifadesine benzer bir etki yaratt\u0131. Anti-miR-29a oligon\u00fckleotitleri (AMOs), HCC h\u00fccrelerinde SPARC seviyelerini art\u0131rd\u0131. SPARC'\u0131n a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda AKT\/mTOR'un fosforilasyonu, miR-29a'y\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden HCC h\u00fccrelerinde inhibe edildi. Ayr\u0131ca, HCC dokular\u0131nda ve kar\u015f\u0131l\u0131k gelen kanserli olmayan karaci\u011fer dokular\u0131nda miR-29a'n\u0131n ifade seviyelerini 110 HCC hastas\u0131nda qRT-PCR ile inceledik ve HCC'li dokularda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck miR-29a ifadesi g\u00f6zlemlendi. Bulgular\u0131m\u0131z, miR-29a'n\u0131n SPARC-AKT yolunu d\u00fczenlemede ve HCC b\u00fcy\u00fcmesinde \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"16905344","title":"Another Barrier to Regeneration in the CNS: Activated Macrophages Induce Extensive Retraction of Dystrophic Axons through Direct Physical Interactions","text":"Yeti\u015fkin merkezi sinir sisteminin (CNS) yaral\u0131 aksonlar\u0131, omurilik yaralanmas\u0131 sonras\u0131 ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131ndan uzun bir s\u00fcre boyunca gerileme ge\u00e7irir. Makrofaj s\u0131zmas\u0131, bu zararl\u0131 olaya spatiotemporal olarak korelasyon g\u00f6sterir, ancak bu enflamatuar h\u00fccrelerin do\u011frudan kat\u0131l\u0131m\u0131 kan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, omurilik yaralanmas\u0131 sonras\u0131 dorsal s\u00fctunlarda aksonal gerileme i\u00e7indeki makrofajlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc in vivo ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve gerilemenin 2. ve 28. g\u00fcnler aras\u0131nda meydana geldi\u011fini ve yaral\u0131 aksonlar\u0131n u\u00e7lar\u0131n\u0131n ED-1+ h\u00fccrelerle ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Clodronat lipozomlar\u0131 ile yap\u0131lan makrofajlar\u0131n yok edilmesi, aksonal gerilemenin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalmas\u0131na neden oldu; ancak, herhangi bir yenileme kan\u0131t\u0131 g\u00f6rmedik. Yeti\u015fkin dorsal k\u00f6k ganglion (DRG) n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n glial yara modelinde zaman atlamal\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme kullanarak makrofaj-akson etkile\u015fimlerini in vitro inceledik ve makrofajlar\u0131n ve distrofik aksonlar\u0131n aras\u0131nda yap\u0131sal ve fiziksel etkile\u015fimlerin kapsaml\u0131 aksonal gerilemeye yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Gerilemenin ind\u00fcklenmesi, aksonun b\u00fcy\u00fcme durumu ve makrofaj\u0131n aktivasyon durumuna ba\u011fl\u0131yd\u0131. Sadece distrofik yeti\u015fkin aksonlar, makrofaj \"sald\u0131r\u0131s\u0131na\" kar\u015f\u0131 hassast\u0131. Do\u011fal olarak aktif h\u00fccre hatt\u0131 makrofajlar\u0131 ile aksine, hem birincil makrofajlar hem de mikroglialar, aksonal gerilemeyi indirmek i\u00e7in aktivasyona ihtiya\u00e7 duyuyordu. Astrositlerle temas, yeti\u015fkin distrofik aksonlara zararl\u0131 bir etki yaratmad\u0131, bu da kapsaml\u0131 gerilemenin sadece fagositik h\u00fccrelere \u00f6zg\u00fc oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Verilerimiz, aktif makrofajlar\u0131n fiziksel h\u00fccre-h\u00fccre etkile\u015fimleri yoluyla yaral\u0131 aksonlar\u0131n gerilemesinde do\u011frudan bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren ilk verilerdir."}
{"_id":"16927286","title":"Large-Scale Movements of IF3 and tRNA during Bacterial Translation Initiation","text":"Bakteriyel \u00e7eviri ba\u015flatma s\u00fcrecinde, \u00fc\u00e7 ba\u015flatma fakt\u00f6r\u00fc (IF'ler 1-3), ba\u015flat\u0131c\u0131 tRNA'n\u0131n se\u00e7imi ve 30S ribozom alt birimindeki ba\u015flang\u0131\u00e7 kodunun belirlenmesini sa\u011flar. Burada, bakteriyel 30S alt birim ile ba\u015flat\u0131c\u0131 tRNA, mRNA ve IF'ler 1-3'\u00fcn kompleksinin 11 adet tek par\u00e7ac\u0131k kriyo-elektron mikroskopisi (cryoEM) yeniden yap\u0131land\u0131rmalar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. IF1, IF2 ve IF3'\u00fcn aktivitelerini art\u0131ran IF2 ve IF3 i\u00e7in \u00f6nemli tutunma noktalar\u0131 sa\u011flar. IF2, tRNA \u00fczerindeki formilmetiyonil (fMet) modifikasyonunu yakalamak i\u00e7in uygun bir uzanm\u0131\u015f konformasyonda bir alan konumland\u0131r\u0131r. IF3 ve tRNA, ba\u015flang\u0131\u00e7 kodunu tan\u0131mak i\u00e7in fMet-tRNA(fMet) nin P sitesine yerle\u015ftirilmesini kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in b\u00fcy\u00fck konformasyonel de\u011fi\u015fiklikler ge\u00e7irir."}
{"_id":"16929739","title":"Corresponding Author:","text":"Y\u00fcksek \u00f6karyotlarda, protein kodlayan mRNA'lardan intronlar, be\u015f transkripsiyon d\u0131\u015f\u0131 RNA (ncRNA) ve yakla\u015f\u0131k 200 protein i\u00e7eren splisozom taraf\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131r. Bir\u00e7ok temel \u00f6karyotik soydan splisosomal proteinlerdeki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, mevcut \u00f6karyotlar\u0131n son ortak atas\u0131n\u0131n, \u00f6karyotik atan\u0131n splisleme sistemine dair \u00f6zellikleri \u00e7\u0131kar\u0131labilir. Hipotezimiz, \u00e7ok h\u00fccreli \u00f6karyotlarda intron uzunlu\u011funun (ki bu, g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re artm\u0131\u015f) gibi, splisozomun da \u00f6karyotik evrim boyunca karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131 y\u00f6n\u00fcndedir. Ancak, splisosomal bile\u015fenlerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n incelenmesi, sadece \u00f6karyotik atada bir splisozomun bulundu\u011funu, ancak bug\u00fcnki \u00f6karyotlarda bulunan ana bile\u015fenlerin \u00e7o\u011funa sahip oldu\u011funu g\u00f6sterir. T\u00fcm k\u00fc\u00e7\u00fck n\u00fckleer ribon\u00fckleoprotein (snRNP) protein bile\u015fenleri muhtemelen mevcuttu, ayr\u0131ca bir\u00e7ok splisleme ile ili\u015fkili protein de vard\u0131. Hem ana hem de trans-splisleme muhtemelen mevcuttu ve splisozom, transkripsiyon ve kaplama gibi di\u011fer h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lerle zaten ba\u011flant\u0131ya ge\u00e7mi\u015fti. Ancak, \u015fu ana kadar, k\u00fc\u00e7\u00fck (U12 ba\u011f\u0131ml\u0131) splislemenin \u00f6karyotik atada mevcut oldu\u011funa dair bir kan\u0131t yok. Son ortak atan\u0131n, mevcut \u00f6karyotlarda g\u00f6r\u00fclen molek\u00fcler karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterdi\u011fine ra\u011fmen, bu \u00e7al\u0131\u015fmadan, daha \u00f6nceki \"ilk \u00f6karyot\"un \u00f6zelliklerine dair herhangi bir \u00e7\u0131kar\u0131m yap\u0131lmaz."}
{"_id":"16939583","title":"2D and 3D Stem Cell Models of Primate Cortical Development Identify Species-Specific Differences in Progenitor Behavior Contributing to Brain Size.","text":"Beyin kabu\u011funun boyutu ve karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131, insanlarda ve di\u011fer hayvanlarda bili\u015fsel yeteneklerdeki farkl\u0131l\u0131klara katk\u0131da bulunmas\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor. Burada, insanlarda ve \u00fc\u00e7 farkl\u0131 primat t\u00fcr\u00fcnde, \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccrelerin (PSCs) yap\u0131\u015fkan iki boyutlu (2D) ve organoid \u00fc\u00e7 boyutlu (3D) k\u00fclt\u00fcr sistemlerinde y\u00f6nlendirilmi\u015f farkl\u0131la\u015fmayla korteks \u00f6nc\u00fcl\u00fc h\u00fccre \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Klonal silsile analizi, primat korteks \u00f6nc\u00fcllerinin erken do\u011fmu\u015f n\u00f6ronlar \u00fcretmek i\u00e7in uzun bir s\u00fcre boyunca \u00e7o\u011fald\u0131\u011f\u0131n\u0131, buna kar\u015f\u0131n farelerde bu geni\u015fleme evresinin n\u00f6rojenizin ba\u015flamas\u0131ndan \u00f6nce b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde sona erdi\u011fini g\u00f6sterdi. Bu ekstra korteks \u00f6nc\u00fcl\u00fc geni\u015flemenin derecesi, primatlar aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6steriyor ve her bir \u00f6nc\u00fcl h\u00fccre taraf\u0131ndan \u00fcretilen n\u00f6ron say\u0131s\u0131nda farkl\u0131l\u0131klara yol a\u00e7\u0131yor. Bu, korteks boyutunu kontrol eden mekanizman\u0131n k\u00fclt\u00fcrde h\u00fccre \u00f6zerk olarak d\u00fczenlendi\u011fini bulduk, bu da en az\u0131ndan bireysel korteks \u00f6nc\u00fcl\u00fc h\u00fccre klonal \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131n d\u00fczeyinde k\u0131smen d\u00fczenlendi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"16962732","title":"Multicolor \u201cDiOlistic\u201d Labeling of the Nervous System Using Lipophilic Dye Combinations","text":"N\u00f6ral sistemdeki b\u00fcy\u00fck bir h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131 h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde etiketlemek i\u00e7in bir teknik a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. \"Gen topu\" ile n\u00f6ronal haz\u0131rlama i\u00e7ine lipofilik boya kapl\u0131 par\u00e7ac\u0131klar vererek, par\u00e7ac\u0131klarla temas eden bireysel n\u00f6ronlar ve glialar h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde etiketlenir. Her biri farkl\u0131 kombinasyonlarda \u00e7e\u015fitli lipofilik boyalarla kapl\u0131 par\u00e7ac\u0131klar kullanarak, karma\u015f\u0131k bir n\u00f6ronal a\u011f i\u00e7indeki bir\u00e7ok h\u00fccre ayn\u0131 anda geni\u015f bir renk yelpazesiyle etiketlenebilir. Bu yakla\u015f\u0131m en \u00e7ok canl\u0131 materyalde etkilidir ancak \u00f6nceden sabitlenmi\u015f materyalde de etiketleme yapar. Canl\u0131 materyalde, etiketlenmi\u015f n\u00f6ronlar normal sinaptik yan\u0131tlar\u0131 g\u00f6sterir ve dendritik yeniden \u015fekillendirme ge\u00e7irir. Bu nedenle bu teknik, canl\u0131 haz\u0131rlamalarda n\u00f6ronal devrelerin yap\u0131sal esnekli\u011fini incelemek i\u00e7in yararl\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, bir\u00e7ok farkl\u0131 renklerle n\u00f6ronlar\u0131 Golgi benzeri etiketleme, n\u00f6ronal ba\u011flant\u0131y\u0131 incelemek i\u00e7in yeni bir yol sa\u011flar."}
{"_id":"16963081","title":"A DNA test to sex most birds.","text":"Ku\u015flar\u0131n cinsiyeti belirlemek zordur. Yavrular nadiren cinsiyetle ili\u015fkili morfoloji g\u00f6sterir ve d\u00fcnya ku\u015flar\u0131n\u0131n %50'den fazlas\u0131nda yeti\u015fkin di\u015filerin erkeklere benzedi\u011fini tahmin ediyoruz. Bu sorun, evrimsel \u00e7al\u0131\u015fmalar ve insan yard\u0131m\u0131 ile ku\u015f yeti\u015ftiricili\u011fini engelleyebilir. DNA tabanl\u0131 cinsiyet belirleme bir \u00e7\u00f6z\u00fcmd\u00fcr. \u0130ki korunmu\u015f CHD (kromo-helikaz-DNA ba\u011flay\u0131c\u0131) geni \u00fczerine kurulu bir test a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz; bu genler, t\u00fcm ku\u015flar\u0131n ku\u015f cins kromozomlar\u0131nda bulunur, muhtemelen istisna olarak ratiteler (ostrichler vb.; Struthioniformes). CHD-W geni W kromozomunda yer al\u0131r; bu nedenle sadece di\u015filerde benzersizdir. Di\u011fer gen, CHD-Z, Z kromozomunda bulunur ve bu nedenle her iki cinste de (di\u015fiye, ZW; erke\u011fe, ZZ) bulunur. Test, tek bir primer seti ile PCR kullan\u0131r. Homolog b\u00f6l\u00fcmleri her iki geni de amplifiye eder ve genellikle uzunlukta farkl\u0131l\u0131k g\u00f6steren intronlar\u0131 i\u00e7erir. Bir jel \u00fczerinde incelendi\u011finde, erkekler i\u00e7in tek bir CHD-Z band\u0131 vard\u0131r ancak di\u015filer, ay\u0131rt edici bir CHD-W band\u0131na sahiptir."}
{"_id":"16964262","title":"Evidence that Embryonic Neurons Regulate the Onset of Cortical Gliogenesis via Cardiotrophin-1","text":"Embriyonik korteks \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri s\u0131ras\u0131yla n\u00f6ronlar ve ard\u0131ndan glial h\u00fccreler \u00fcretir, ancak bu n\u00f6rojenik-gliojenik ge\u00e7i\u015fin d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131 belirsizdir. Korteks \u00f6nc\u00fcl k\u00fclt\u00fcrleri kullanarak, bu in vivo farkl\u0131la\u015fma desenini zaman i\u00e7inde taklit eden, korteks n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n kardiyotropin-1 adl\u0131 n\u00f6rotrofik sitokin sentezledi\u011fini ve sekrete etti\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da gp130-JAK-STAT yolunu etkinle\u015ftirir ve in vitro astrositlerin zamanlanm\u0131\u015f olu\u015fumunda hayati \u00f6neme sahiptir. Verilerimiz, bu fenomenin ayn\u0131 zamanda canl\u0131 i\u00e7inde de meydana geldi\u011fini g\u00f6stermektedir. Embriyonik korteks \u00f6nc\u00fcllerinin ortam\u0131nda n\u00f6rotrofik sitokinlere in utero elektroporasyon, erken gliojenizi\u011fe neden olurken, kortikal \u00f6nc\u00fcllerde gp130'un ani bozulmas\u0131 normal astrositlerin zamanlanm\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcn\u00fc geciktirir. Ayr\u0131ca, yeni do\u011fan kardiyotropin-1-\/- korteksinde daha az astrosit bulunur. Bu sonu\u00e7lar birlikte, yeni do\u011fan n\u00f6ronlar\u0131n kardiyotropin-1 \u00fcretmesi ve \u00e7oklu potansiyeli olan korteks \u00f6nc\u00fcllerini astrositler \u00fcretmeye y\u00f6nlendirmesi nedeniyle bir sinir geri besleme mekanizmas\u0131 tarif eder, b\u00f6ylece gliojenik olu\u015fumun n\u00f6rojenik olu\u015fumun b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tamamlanmas\u0131na kadar ger\u00e7ekle\u015fmemesini sa\u011flar."}
{"_id":"16966326","title":"The Inhibition of TDP-43 Mitochondrial Localization Blocks Its Neuronal Toxicity","text":"TAR DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 43'\u00fcn (TARDBP, ayr\u0131ca TDP-43 olarak da bilinir) genetik mutasyonlar\u0131, amyotrofik lateral skleroz (ALS) neden olur ve TDP-43'\u00fcn (TARDBP taraf\u0131ndan kodlanan) sitoplazmada artmas\u0131, \u00e7e\u015fitli n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klarda dejenerasyon ge\u00e7iren n\u00f6ronlarda belirgin bir histopatolojik \u00f6zelliktir. Bununla birlikte, ALS patofizyolojisine nas\u0131l katk\u0131da bulundu\u011funu a\u00e7\u0131klayan molek\u00fcler mekanizmalar hala gizemini koruyor. Burada, ALS'li veya frontotemporal demans (FTD) olan hastalarda n\u00f6ronlar\u0131n mitokondrilerinde TDP-43'\u00fcn birikti\u011fini bulduk. Hastal\u0131kla ili\u015fkili mutasyonlar, TDP-43'\u00fcn mitokondriye yerle\u015fimini art\u0131r\u0131r. Mitokondrilerde, WT ve mutlu TDP-43, mitokondri taraf\u0131ndan transkripsiyonu yap\u0131lan mRNA'lar olan ND3 ve ND6 respiratuvar kompleks I alt birimlerinin kodlamas\u0131n\u0131 tercih eder, ifadelerini bozar ve \u00f6zellikle kompleks I'in da\u011f\u0131lmas\u0131na neden olur. TDP-43 mitokondri yerle\u015fiminin bask\u0131lanmas\u0131, WT ve mutlu TDP-43'\u00fcn neden oldu\u011fu mitokondri disfonksiyonunu ve n\u00f6ron kayb\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131r\u0131r ve transgenik mutlu TDP-43 fare modellerinin fenotiplerini iyile\u015ftirir. Bu nedenle, \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, TDP-43 toksisitesini do\u011frudan mitokondri biyoenerjisiyle ili\u015fkilendirir ve TDP-43 mitokondri yerle\u015fiminin hedeflenmesinin n\u00f6rodejenerasyon i\u00e7in umut verici bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 oldu\u011funu \u00f6nerir."}
{"_id":"16979690","title":"Effect on the quality of peer review of blinding reviewers and asking them to sign their reports: a randomized controlled trial.","text":"\nKorku, hesap verebilirlik eksikli\u011fi ve zay\u0131f \u00f6zyinelemeli incelemenin kalitesiyle ilgili endi\u015feler, yazarlar\u0131n inceleyicilerden anonimli\u011fi konusunda dengesizli\u011fe yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 sorular\u0131n\u0131 g\u00fcndeme getirdi.\n\nAma\u00e7: \u0130nceleyicilerin yazarlar\u0131n kimliklerini ve kurulu\u015flar\u0131n\u0131 g\u00f6rmezden gelmesi ve inceleyicilerden raporlar\u0131n\u0131 imzalamalar\u0131 gerekti\u011fi durumun, \u00f6zyinelemeli incelemenin kalitesine etkisini de\u011ferlendirmektir.\n\nTasar\u0131m: Rastgele kontroll\u00fc deneme.\n\nOrtam: Genel bir t\u0131p dergisi.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Derginin veritaban\u0131ndan al\u0131nan toplam 420 inceleyici.\n\nEylem: Kabul edilen bir makale \u00fczerinde de\u011fi\u015fiklikler yapt\u0131k ve 8 zay\u0131fl\u0131k alan\u0131n\u0131 tan\u0131tt\u0131k. \u0130nceleyiciler, 5 gruba rastgele atand\u0131lar. Gruplar 1 ve 2, yazarlar\u0131n isimleri ve kurulu\u015flar\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015f makaleler ald\u0131, gruplar 3 ve 4 ise yazarlar\u0131n kimliklerini biliyordu. Grup 1 ve 3, raporlar\u0131n\u0131 imzalamalar\u0131 istendi, gruplar 2 ve 4'\u00fcn raporlar\u0131n\u0131 imzas\u0131z geri g\u00f6ndermeleri istendi. Be\u015finci grup, yazarlar\u0131n kimliklerinin a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 ve anonim olarak yorum yapmalar\u0131 istenen, derginin normal g\u00f6nderim y\u00f6ntemiyle makaleyi ald\u0131. Be\u015finci grup, d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc gruptan farkl\u0131 olarak, \u00fcyelerinin bu bir ara\u015ft\u0131rman\u0131n par\u00e7as\u0131 oldu\u011funu bilmedi\u011fi tek gruptu.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc: Makalede bulunan ve inceleyiciler taraf\u0131ndan yorumlanan zay\u0131fl\u0131klar\u0131n say\u0131s\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: 221 inceleyici (y\u00fczde 53) rapor g\u00f6nderdi. Ortalama yorumlanan zay\u0131fl\u0131k say\u0131s\u0131 2'di (1.7, 2.1, 1.8 ve 1.9, gruplar 1, 2, 3 ve 4'\u00fcn birle\u015fimi i\u00e7in ve 5'inci grup i\u00e7in). Gruplar aras\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir fark yoktu. Yazarlar\u0131n kimliklerinden haberdar olmayan inceleyiciler, yazarlar\u0131n kimliklerinden haberdar olanlara k\u0131yasla reddetme \u00f6nerisinde bulunma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (odds oran\u0131 0.5; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.3-1.0).\n\nSonu\u00e7: Yazarlar\u0131n ve makalenin k\u00f6keninin inceleyicilere gizlenmesi veya inceleyicilerden"}
{"_id":"16980892","title":"2001. Comparison of three management strategies for patients with atypical squamous cells of undetermined significance. Baseline results from a randomized trial","text":"ARKA PLAN Daha fazla 2 milyon ABD kad\u0131n\u0131 her y\u0131l equivokal servikal sitolojik tan\u0131 (atipik skar h\u00fccreleri belirlenmemi\u015f \u00f6nemi [ASCUS]) al\u0131r. Etkili kolposkopi triaj stratejilerine ihtiya\u00e7 vard\u0131r, bu stratejiler klinik olarak \u00f6nemli hastal\u0131\u011f\u0131 olan az\u0131nl\u0131k kad\u0131nlar\u0131 belirlerken, di\u011ferlerinin a\u015f\u0131r\u0131 takip de\u011ferlendirmesini \u00f6nler. Y\u00d6NTEMLER ASCUS\/LSIL (yani, d\u00fc\u015f\u00fck dereceli servikal intraepitelyal lezyon) Triaj \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 (ALTS), servikal intraepitelyal neoplazi 3. dereceden (CIN3) tespit etmek i\u00e7in a\u015fa\u011f\u0131daki \u00fc\u00e7 y\u00f6netim stratejisinin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve \u00f6zg\u00fclll\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in \u00e7ok merkezli, rastgele bir deneme olan bir \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r: 1) anl\u0131k kolposkopi (referans standart olarak kabul edilir), 2) Hybrid Capture 2 (TM) (HC 2) ve ince tabaka sitolojisi sonu\u00e7lar\u0131na dayal\u0131 kolposkopi triaj\u0131 veya 3) sadece sitoloji sonu\u00e7lar\u0131na dayal\u0131 triaj. Bu makale, 3488 kad\u0131nla 3488'in \u00e7apraz kesitli kay\u0131t sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 \u00f6zetlemektedir, referans tan\u0131s\u0131 ASCUS olan. T\u00fcm istatistiksel testler iki tarafl\u0131d\u0131r. SONU\u00c7LAR ASCUS'lu kat\u0131l\u0131mc\u0131lar aras\u0131nda, histolojik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f CIN3'\u00fcn temel yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %5.1'dir. Kanserle ili\u015fkili HPV DNA'y\u0131 test ederek CIN3 veya \u00fcst\u00fcn\u00fc tespit etme duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 %96.3't\u00fcr (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] = 91.6% - 98.8%), 56.1% kad\u0131n kolposkopiye y\u00f6nlendirildi. Tek tekrar sitoloji \u00f6rne\u011finin HSIL veya \u00fcst\u00fc triaj e\u015fi\u011fiyle duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 %44.1'dir (95% CI = 35.6% - 52.9%), 6.9% y\u00f6nlendirildi. ASCUS veya \u00fcst\u00fc daha d\u00fc\u015f\u00fck sitoloji triaj e\u015fi\u011finin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 %85.3't\u00fcr (95% CI = 78.2% - 90.8%), 58.6% y\u00f6nlendirildi. SONU\u00c7LAR HC 2, kanserle ili\u015fkili HPV DNA'y\u0131 test ederek ASCUS'lu kad\u0131nlar\u0131n y\u00f6netimine uygulanabilir"}
{"_id":"16999023","title":"Cell Stem Cell Article In Vivo Fate Analysis Reveals the Multipotent and Self-Renewal Capacities of Sox2 + Neural Stem Cells in the Adult Hippocampus","text":"Yeti\u015fkin n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelerin (NSC) \u00f6zelliklerini karakterize etmek i\u00e7in, Sox2-GFP transjenik fareler \u00fcrettik ve analiz ettik. SGZ'deki (alt gran\u00fcler b\u00f6lge) Sox2-GFP h\u00fccreleri, projenat\u00f6rler i\u00e7in spesifik i\u015faret\u00e7iler ifade eder, ancak iki morfolojik olarak farkl\u0131 pop\u00fclasyonu temsil eder, ki bu pop\u00fclasyonlar farkl\u0131 proliferasyon seviyelerine sahiptir. Lentivirus ve retrovirus ile kader izleme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, SGZ'deki Sox2+ h\u00fccrelerin n\u00f6ronlar ve astrositlere d\u00f6n\u00fc\u015fme potansiyeline sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi, bu da pop\u00fclasyon ve tek h\u00fccre d\u00fczeyinde \u00e7oklu potansiyelerini ortaya koymaktad\u0131r. Sox2+ h\u00fccrelerinin bir alt pop\u00fclasyonu, Sox2'yi koruyan h\u00fccreler \u00fcretir, bu da Sox2+ h\u00fccreleri, yeti\u015fkin NSC'lerin birincil kayna\u011f\u0131 olarak vurgulamaktad\u0131r. Mitotik sinyallere yan\u0131t olarak, artan Sox2+ h\u00fccre proliferasyonu, Sox2+ NSC'lerin ve n\u00f6ron \u00f6nc\u00fcllerinin olu\u015fumu ile e\u015fle\u015fir. Sox2+ NSC'lerin asimetrik katk\u0131s\u0131, yeti\u015fkin n\u00f6rogenez s\u0131ras\u0131nda yeni do\u011fan n\u00f6ronlar\u0131n \u00fcretilmesi ve NSC havuzunun sabit boyutunun korunmas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynayabilir."}
{"_id":"17000834","title":"Past exposure to sun, skin phenotype, and risk of multiple sclerosis: case-control study.","text":"\n# Ama\u00e7\nGe\u00e7mi\u015fteki y\u00fcksek g\u00fcne\u015f maruziyetinin \u00e7oklu skleroz riskini azaltt\u0131\u011f\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131ls\u0131n.\n\n# Tasar\u0131m\nN\u00fcfus temelli vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n# Yer\nAvustralya'n\u0131n Tasmania eyaleti, 41-3 derece S enlemleri.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n136 \u00e7oklu skleroz vakas\u0131 ve topluluktan rastgele se\u00e7ilen ve cinsiyet ve do\u011fum y\u0131l\u0131na g\u00f6re e\u015fle\u015ftirilen 272 kontrol.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc\nHem klinik hem de manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme kriterlerine g\u00f6re tan\u0131mlanan \u00e7oklu skleroz.\n\n# Sonu\u00e7lar\n6-15 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda (yaz aylar\u0131nda hafta sonlar\u0131 ve tatillerde ortalama 2-3 saat veya daha fazla) daha y\u00fcksek g\u00fcne\u015f maruziyeti, \u00e7oklu skleroz riskinin azalmas\u0131yla ili\u015fkiliydi (d\u00fczenlenmi\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 0.31, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.16-0.59). K\u0131\u015f aylar\u0131nda daha y\u00fcksek maruziyetin yaz aylar\u0131nda daha y\u00fcksek maruziyete g\u00f6re daha \u00f6nemli oldu\u011fu g\u00f6zlemlendi. Daha fazla aktinik hasar da ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak \u00e7oklu skleroz riskinin azalmas\u0131yla ili\u015fkiliydi (0.32, %11-0.88 i\u00e7in 4-6 dereceli hastal\u0131k). \u00c7oklu skleroz ve aktinik hasar aras\u0131nda azalan g\u00fcne\u015f maruziyeti ile ili\u015fkili bir doz-yan\u0131t ili\u015fkisi g\u00f6zlemlendi.\n\n# Sonu\u00e7\n\u00c7ocukluk ve erken ergenlik d\u00f6nemlerinde y\u00fcksek g\u00fcne\u015f maruziyeti \u00e7oklu skleroz riskini azalt\u0131r. Bu nedenle, yetersiz ultraviyole radyasyonun \u00e7oklu skleroz geli\u015fimini etkileyebilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclebilir."}
{"_id":"17017465","title":"Endocytic Trafficking of Rac Is Required for the Spatial Restriction of Signaling in Cell Migration","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck GTPazlar\u0131 Rab5 ve Rac, s\u0131ras\u0131yla endositin ve aktin yeniden d\u00fczenlemesi i\u00e7in esast\u0131r. Bu s\u00fcre\u00e7lerin koordinasyonu, \u00e7e\u015fitli polarize fonksiyonlar i\u00e7in kritik olan i\u00e7sel sinyalin mekansal k\u0131s\u0131tlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in \u00f6nemlidir. Burada, motojenik uyaranlara ba\u011fl\u0131 olarak Rac'\u0131n etkinle\u015fmesi i\u00e7in clathrin ve Rab5 ile arac\u0131l\u0131k edilen endositisin gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Rac etkinle\u015fmesi erken endosomlarda ger\u00e7ekle\u015fir, burada Rac'\u0131n GEF'si (GTPaz etkinle\u015ftirici fakt\u00f6r\u00fc) Tiam1 de toplan\u0131r. Daha sonra Rac'\u0131n plazma zar\u0131na geri d\u00f6ng\u00fcsel olarak geri g\u00f6nderilmesi, yerel sinyallemenin sa\u011flanmas\u0131na ve aktin tabanl\u0131 g\u00f6\u00e7 edici \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131n olu\u015fumuna yol a\u00e7ar. Bu nedenle, Rac'\u0131n zar trafi\u011fi, Rac'a ba\u011fl\u0131 motojenik sinyallerin mekansal \u00e7\u00f6z\u00fclmesi i\u00e7in gereklidir. Ayr\u0131ca, Rab5'den Rac'a bir devre, g\u00f6\u00e7 eden memeliler t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin ve zebrafish geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda primordial germinal h\u00fccrelerin morfolojisini kontrol etti\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da bu devrenin \u00e7e\u015fitli h\u00fccrelerde g\u00f6\u00e7 programlar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde ilgili oldu\u011funu, hem in vitro ortamlar\u0131nda hem de b\u00fct\u00fcn organizmalarda ima ediyor."}
{"_id":"17021845","title":"Significance of stem cell marker Nanog gene in the diagnosis and prognosis of lung cancer","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, akci\u011fer kanseri vakalar\u0131n\u0131n te\u015fhisi ve prognozu i\u00e7in k\u00f6k h\u00fccre i\u015faret\u00e7isi Nanog genini analiz etmek ve akci\u011fer kanseri te\u015fhisinde kullan\u0131m\u0131n\u0131 incelemekti. \u00c7al\u0131\u015fmaya, 2013 Nisan'dan 2015 May\u0131s'a kadar te\u015fhis edilmi\u015f 100 akci\u011fer kanseri hastas\u0131 dahil edildi. Hastalar, A grubu (akci\u011fer kanseri) ve B grubu (k\u00fctle h\u00fccreli akci\u011fer kanseri) olmak \u00fczere rastgele ikiye ayr\u0131ld\u0131. RT-PCR, kanser ve kom\u015fu dokular\u0131n tespiti i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131 ve Nanog geni ifadesi A ve B gruplar\u0131 h\u00fccrelerinde tespit edildi. Sonu\u00e7lar, Nanog geni ifadesinin iki hasta grubunda farkl\u0131 derecelerde analiz edildi\u011fini g\u00f6sterdi. Ya\u015f, cinsiyet, hastal\u0131k evresi ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastaz\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan iki grup aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu. Kanserli hastalarda Nanog geni ifadesi, kom\u015fu dokularda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti (p<0.05). \u00d6te yandan, farkl\u0131 ve iyi farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f kanser dokusu, k\u00f6t\u00fc farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f ve farkl\u0131la\u015fmam\u0131\u015f kanser dokusuna k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek Nanog geni ifadesine sahipti (p<0.05). Normal h\u00fccrelerde Nanog ifadesi, normal akci\u011fer dokular\u0131nda ve akci\u011fer kanseri k\u00f6k h\u00fccrelerinde iyi huylu lezyonlara k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. Nanog, CD44+ h\u00fccrelerde y\u00fcksek ifade ediliyordu ve akci\u011fer kanseri k\u00f6k h\u00fccrelerinde Nanog ifadesi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti (p<0.05). Sonu\u00e7 olarak, A grubu (akci\u011fer kanseri) ve B grubu (k\u00fctle h\u00fccreli akci\u011fer kanseri) i\u00e7in Nanog geni ifadesi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. \u00c7al\u0131\u015fma verileri, evre III ve IV akci\u011fer kanseri olan hastalarda Nanog geni ifadesinin daha y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, akci\u011fer kanseri hastalar\u0131nda Nanog ifadesi daha y\u00fcksekti. \u00d6te yandan, daha az h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131, akci\u011fer kanseri h\u00fccrelerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc Nanog geni ifadesi ile ili\u015fkiliydi."}
{"_id":"17023584","title":"Current knowledge and future directions of TLR and NOD signaling in sepsis","text":"Sepsis vakas\u0131 zaman i\u00e7inde artmaktad\u0131r ve bu durumdan kaynaklanan \u00f6l\u00fcm riski de y\u00fckselmektedir. Sepsis tedavisi her y\u0131l Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde milyarlarca dolara mal olmaktad\u0131r. Sepsis'ten kaynaklanan \u00f6l\u00fcm\u00fcn karma\u015f\u0131k bir s\u00fcre\u00e7 oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir; bu s\u00fcre\u00e7, normal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k homeostatik fonksiyonlar\u0131n\u0131n eksikli\u011fi ve pro-enflamatuar sitokinlerin a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretimiyle tetiklenir ve \u00e7ok organl\u0131 yetmezli\u011fe yol a\u00e7ar. Toll-like resept\u00f6r (TLR) ailesi, ba\u015flang\u0131\u00e7ta Drosophila'da ke\u015ffedilen bir aile \u00fcyesi, mikroorganizma patojenlerinin tan\u0131nmas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynar. Bu kal\u0131plar\u0131 tan\u0131ma resept\u00f6rleri (PRRs), i\u015fgal eden mikroorganizmalar\u0131 alg\u0131lad\u0131klar\u0131nda, h\u00fccre i\u00e7i sinyal iletimi yollar\u0131n\u0131 aktive eder. NOD sinyali de bakterilerin tan\u0131nmas\u0131nda rol oynar ve TLR ailesini tamamlay\u0131c\u0131 olarak, i\u015fgal eden mikroorganizma patojenlerine kar\u015f\u0131 etkili bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131nda rol oynar. TLR'ler ve NOD1\/NOD2 farkl\u0131 patojen ili\u015fkili molek\u00fcler desenlere (PAMPs) yan\u0131t verir. Hem TLR hem de NOD sinyalizasyonunun d\u00fczenlenmesi, sepsis y\u00f6netimi i\u00e7in terap\u00f6tik bir strateji olarak \u00e7ok heyecan verici ve tart\u0131\u015fmal\u0131 bir ara\u015ft\u0131rma alan\u0131d\u0131r. Hem TLR hem de NOD sinyalizasyonunu hedefleyen molek\u00fcller vard\u0131r ancak ne yaz\u0131k ki \u015fu ana kadar klinik denemelerden hi\u00e7birinin etkinli\u011fi kan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"17049436","title":"Concentration Sensing by the Moving Nucleus in Cell Fate Determination: A Computational Analysis","text":"Omurgal\u0131 sinir epitelinin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda, sinir \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerdeki (NPC) \u00e7ekirdek, zirveden taban do\u011fru hareket eder ve interkinetik n\u00fckleer g\u00f6\u00e7 ad\u0131 verilen noktada zirveye geri d\u00f6ner, bu noktada h\u00fccre b\u00f6l\u00fcn\u00fcr. Sonu\u00e7ta olu\u015fan k\u0131z karde\u015f h\u00fccrelerin kaderi, hareket eden \u00e7ekirdek taraf\u0131ndan sitoplazmik Notch i\u00e7 etki alan\u0131 (NICD) mekansal konsantrasyon profilinin \u00f6rneklenmesine ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Ancak, \u00e7ekirdek karma\u015f\u0131k rastgele hareketler ger\u00e7ekle\u015ftirir, bunlara rastgele bekleme ve ileri geri hareketler dahildir, bu da \u00e7ekirde\u011fin sitoplazmik NICD'nin rastgele de\u011fi\u015fen seviyelerine maruz kalmas\u0131na neden olabilir. N\u00fckleer pozisyonun, n\u00fckleer g\u00f6\u00e7\u00fcn rastgele do\u011fas\u0131na ra\u011fmen k\u0131z karde\u015f h\u00fccre kaderini nas\u0131l belirledi\u011fi net de\u011fildir. Burada, NPC'lerdeki NICD'nin reaksiyonu, yay\u0131l\u0131m\u0131 ve n\u00fckleer birikimi i\u00e7in matematiksel bir model geli\u015ftirdik. Deneysel olarak \u00f6l\u00e7\u00fclen n\u00fckleer d\u00f6n\u00fc\u015fme olas\u0131l\u0131klar\u0131na, n\u00fckleer bekleme s\u00fcrelerine ve ortalama n\u00fckleer h\u0131zlara dayal\u0131 olarak NPC'lerde geli\u015fen zebrafish retinas\u0131nda n\u00fckleer g\u00f6\u00e7 s\u0131ras\u0131nda NICD'nin trajektori ba\u011f\u0131ml\u0131 olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 hesaplamak i\u00e7in rastgele sim\u00fclasyonlar ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Deneysel olarak \u00f6l\u00e7\u00fclen n\u00fckleer NICD konsantrasyonlar\u0131 ve trajektori ba\u011f\u0131ml\u0131 diferansiyasyon olas\u0131l\u0131klar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma, NICD sitoplazmik gradyan\u0131n tahmin edilmesine olanak sa\u011flad\u0131. Mekansal olarak polarize NICD \u00fcretimi, h\u0131zl\u0131 NICD sitoplazmik t\u00fcketimi ve n\u00fckleer i\u00e7e\/d\u0131\u015fa ta\u015f\u0131ma kinetiklerinin zaman ortalamas\u0131 etkisi, deneysel olarak g\u00f6zlemlenen diferansiyasyon olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamaya yetecek kadar etkilidir. Hesaplamal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, zebrafish retinas\u0131nda NPC kaderinin belirlenmesinde n\u00fckleer konsantrasyon alg\u0131lama mekanizmas\u0131n\u0131n uygulanabilirli\u011fini nicel olarak desteklemektedir."}
{"_id":"17050065","title":"Odorant-specific adaptation pathways generate olfactory plasticity in C. elegans","text":"Uzun s\u00fcreli bir kokuya maruz kalman\u0131n ard\u0131ndan C. elegans, birka\u00e7 saat boyunca kokuya kar\u015f\u0131 azalm\u0131\u015f bir tepki g\u00f6sterir. Bu duyusal adaptasyon, kokuya se\u00e7ici; hayvanlar, tek bir koku alma h\u00fccresi \u00e7ifti taraf\u0131ndan alg\u0131lanan farkl\u0131 kokulara ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak adapte olabilir, bu da AWC n\u00f6ronlar\u0131d\u0131r. Duyusal adaptasyonun mekanizmas\u0131 genetik olarak karma\u015f\u0131kt\u0131r, farkl\u0131 genler, farkl\u0131 kokulara adapte olmak i\u00e7in gereklidir. adp-1 geni i\u00e7in mutasyona sahip hayvanlar, AWC taraf\u0131ndan alg\u0131lanan bir alt k\u00fcme kokuya adapte olmaz; adp-1, adaptasyon i\u00e7in gerekli olan bir kalsiyum ba\u011f\u0131ml\u0131 s\u00fcreci etkiler. osm-9 geni i\u00e7in mutasyonlar, AWC taraf\u0131ndan alg\u0131lanan ba\u015fka ama \u00f6rt\u00fc\u015fen bir alt k\u00fcme kokuya adapte olmay\u0131 etkiler. adp-1 ve osm-9 genleri i\u00e7in mutasyonlar, adapte edilmemi\u015f hayvanlar\u0131n kokulara tepki verme yetene\u011fini azaltmaz, bu da koku alg\u0131lama ve koku adaptasyonunun ayr\u0131 s\u00fcre\u00e7ler oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"17055665","title":"Genome-wide dFOXO targets and topology of the transcriptomic response to stress and insulin signalling","text":"FoxO transkripsiyon fakt\u00f6rleri, ins\u00fclin\/ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc sinyalizasyonu (IIS) taraf\u0131ndan engellenir ve ya\u015fam s\u00fcresi de dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok organizmal s\u00fcre\u00e7te kritik rol oynar. Genomik ara\u00e7lar kullanarak, yeti\u015fkin di\u015fi Drosophila'da 700'den fazla do\u011frudan FoxO hedefini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131k. FoxO, TOR gibi IIS bile\u015fenleri ve etkile\u015fim yollar\u0131 \u00fczerinde do\u011frudan transkripsiyonu gerektiren bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Yeti\u015fkinlerde FoxO'nun i\u015fgal etti\u011fi genomik konumlar, larvalar veya k\u00fclt\u00fcr h\u00fccrelerinde g\u00f6zlemlenenlerden farkl\u0131d\u0131r. Bu konumlar, stresler veya azalt\u0131lm\u0131\u015f IIS taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirildi\u011finde de\u011fi\u015fmez, ancak ba\u011flanma artar ve genetik IIS azalt\u0131lmas\u0131nda ek hedefler etkinle\u015ftirilir. IIS azalt\u0131m\u0131n\u0131n transkripsiyonel yan\u0131t\u0131n\u0131n do\u011frudan FoxO taraf\u0131ndan kontrol edilen k\u0131sm\u0131n\u0131 ve dolayl\u0131 etkileri belirledik ve dfoxo gerektirmeyen transkripsiyonel yan\u0131t\u0131n baz\u0131 k\u0131s\u0131mlar\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Promot\u00f6r analizleri, GATA ve di\u011fer forkhead fakt\u00f6rlerini, dolayl\u0131 ve dfoxo-ba\u011f\u0131ms\u0131z etkilerin olas\u0131 arac\u0131lar\u0131 olarak ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Fly ve solucan Caenorhabditis elegans aras\u0131nda FoxO hedeflerinin evrimsel korunmas\u0131n\u0131, dHR96\/daf-12 n\u00fckleer hormon resept\u00f6r\u00fc de dahil olmak \u00fczere ikinci seviye d\u00fczenleyiciler zenginli\u011fiyle birlikte g\u00f6sterdik."}
{"_id":"17077004","title":"Stable partnership and progression to AIDS or death in HIV infected patients receiving highly active antiretroviral therapy: Swiss HIV cohort study.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nHAART alan HIV enfekte hastalarda istikrarl\u0131 bir ortakl\u0131k ile klinik sonu\u00e7 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmak.\n\n## Tasar\u0131m\n\u0130svi\u00e7re HIV Ko\u015ful \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 olarak bilinen yeti\u015fkinlerde HIV (\u0130svi\u00e7re HIV Ko\u015ful \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131) i\u00e7in \u00f6n prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\n\u0130svi\u00e7re'nin yedi \u00e7\u0131k\u0131\u015f klini\u011fi.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n2002'den \u00f6nce HAART'a ba\u015flayan (ortalama ya\u015f 36, %29 kad\u0131n, ortalama takip s\u00fcresi 3,6 y\u0131l) kohorttaki 3736 hasta.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nAIDS'e veya \u00f6l\u00fcme kadar s\u00fcre (birincil sonu\u00e7), sadece \u00f6l\u00fcm, en az 50 ve 100 baz \u00e7izgisi \u00fczerindeki CD4 h\u00fccre say\u0131s\u0131nda art\u0131\u015f, optimal viral bask\u0131lama (400 kopya\/ml'den d\u00fc\u015f\u00fck viral y\u00fck) ve viral geri d\u00f6n\u00fc\u015f.\n\n## Sonu\u00e7lar\nTakip s\u00fcresince 2985 (80%) kat\u0131l\u0131mc\u0131 en az bir kez istikrarl\u0131 bir ortakl\u0131k bildirdi. HAART'a ba\u015flad\u0131klar\u0131nda 52% (545\/1042) kat\u0131l\u0131mc\u0131 istikrarl\u0131 bir ortakl\u0131ktan bahsetti; be\u015f y\u0131l takip s\u00fcresinden sonra 46% (190\/412) kat\u0131l\u0131mc\u0131 istikrarl\u0131 bir ortakl\u0131ktan bahsetti. CDC'nin (Amerika Birle\u015fik Devletleri Merkez Hastal\u0131k Kontrol ve \u00d6nleme Merkezleri) grup A, B veya C'ye g\u00f6re \u00f6nceki antiretroviral tedavi ve klinik a\u015famada HAART'a ba\u015flad\u0131klar\u0131nda, istikrarl\u0131 bir ortakl\u0131\u011fa sahip olanlar\u0131n AIDS'e veya \u00f6l\u00fcme ilerleme riski, istikrars\u0131z bir ortakl\u0131\u011fa sahip olanlara k\u0131yasla ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131nda 0,79 (0,63-0,98) idi. Di\u011fer sonu\u00e7 noktalar\u0131 i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f risk oranlar\u0131 \u015funlard\u0131: \u00f6l\u00fcm ilerlemesi i\u00e7in 0,59 (0,44-0,79), CD4 h\u00fccre say\u0131s\u0131nda 100 veya daha fazla art\u0131\u015f i\u00e7in 1,15 (1,06-1,24) ve optimal viral bask\u0131lama i\u00e7in 1,06 (0,98-1,14).\n\n## Sonu\u00e7\nHAART alan HIV enfekte hastalarda istikrarl\u0131 bir ortakl\u0131k, AIDS'e veya \u00f6l\u00fcme"}
{"_id":"17081238","title":"Specific deficit of the ON response in visual transmission by targeted disruption of the mGIuR6 gene","text":"Retinal ON bipolar h\u00fccrelerde metabolik glutamat resept\u00f6r\u00fc alt t\u00fcr\u00fc 6'n\u0131n (mGluR6) s\u0131n\u0131rl\u0131 ifadesinden yararlanan bir yakla\u015f\u0131mla, mGluR6 ifadesiz fareler olu\u015fturduk. Homozigot mutan fareler, \u0131\u015f\u0131\u011fa kar\u015f\u0131 ON yan\u0131tlar\u0131n\u0131n kayb\u0131n\u0131, ancak OFF yan\u0131tlar\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fmeden kalmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Mutant farelerde, retinal h\u00fccre organizasyonu veya optik liflerin beyne projeksiyonunda a\u00e7\u0131k bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6zlenmedi. Ayr\u0131ca, mGluR6 eksikli\u011fi olan fareler, \u0131\u015f\u0131k uyaran\u0131 ko\u015fullu bir uyaran olarak kullanarak \u015futle kutusu ka\u00e7\u0131nma davran\u0131\u015f deneyleriyle \u0131\u015f\u0131k uyar\u0131m\u0131nda g\u00f6rsel davran\u0131\u015fsal yan\u0131tlar g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7lar, mGluR6'n\u0131n ON bipolar h\u00fccreye sinaptik iletimde hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve OFF yan\u0131t\u0131n\u0131n g\u00f6rsel bilgilerin iletilmesinde \u00f6nemli bir ara\u00e7 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"17088791","title":"Common BRCA1 variants and susceptibility to breast and ovarian cancer in the general population.","text":"\u00c7o\u011fu erken ya\u015fta ba\u015flayan meme ve yumurtal\u0131k kanseri \u00e7oklu vakalar\u0131n\u0131n nedeni, y\u00fcksek penetrasyonlu mutasyonlar olarak bilinen BRCA1 ve BRCA2 genlerindeki mutasyonlara atfedilir. Ancak bu mutasyonlar n\u00fcfusta nadirdir ve t\u00fcm meme kanseri vakalar\u0131n\u0131n sadece birka\u00e7 y\u00fczdesini a\u00e7\u0131klayabilir. Meme kanseri olgular\u0131n\u0131n \u00e7ok daha b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131, daha m\u00fctevaz\u0131 bireysel riskler sa\u011flayan yayg\u0131n varyantlara ba\u011fl\u0131 olabilir. BRCA1 geninde amino asit de\u011fi\u015fimlerine neden olan birka\u00e7 yayg\u0131n polimorfizm vard\u0131r. Biz, bu polimorfizmlerden d\u00f6r\u00fcn\u00fcn (Gln356Arg, Pro871Leu, Glu1038Gly ve Ser1613Gly) s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131, b\u00fcy\u00fck meme ve yumurtal\u0131k kanseri vakalar\u0131 ve e\u015fle\u015fmi\u015f kontrol gruplar\u0131 \u00fczerinde incelemi\u015f olduk. Bu d\u00f6rt nokta, g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011flant\u0131 dengesizli\u011fi nedeniyle sadece \u00fc\u00e7 haplotip olu\u015fturur ve s\u0131kl\u0131klar\u0131 %1.3'ten fazlad\u0131r. En yayg\u0131n haplotipler, Gln356Pro871Glu1038Ser1613 ve Gln356Leu871Gly1038Gly1613 alelleriyle tan\u0131mlan\u0131r ve s\u0131kl\u0131klar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %0.57 ve %0.32'dir. Bu s\u0131kl\u0131klar, hasta ve kontrol gruplar\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir \u015fekilde farkl\u0131 de\u011fildir. Bu nedenle, BRCA1 geninin en yayg\u0131n polimorfizmleri meme veya yumurtal\u0131k kanseri riskine \u00f6nemli bir katk\u0131 sa\u011flamaz. Ancak verilerimiz, Arg356 alelinin meme kanseri hastalar\u0131nda kontrol gruplar\u0131ndan farkl\u0131 bir genotip da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na sahip olabilece\u011fini (Arg356 homozigotlar\u0131 kontrol gruplar\u0131nda daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, P = 0.01) g\u00f6stermektedir, bu da onu meme kanseri kar\u015f\u0131 koruyucu olabilecek bir fakt\u00f6r olarak i\u015faret etmektedir. Bu bulgu do\u011frulan\u0131rsa, BRCA1 proteininin i\u015flevi i\u00e7in \u00f6nemli olan yap\u0131sal \u00f6zelliklere dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayabilir."}
{"_id":"17097974","title":"Exercise causes a tissue-specific change of NO production in the kidney and lung.","text":"Nitrik oksit (NO), damar i\u00e7 zar\u0131nda \u00fcretilir ve yerel damar tonusunun d\u00fczenlenmesinde rol oynayan g\u00fc\u00e7l\u00fc bir damar gev\u015feticidir. Egzersiz, sistemik ve b\u00f6lgesel kan ak\u0131\u015f\u0131nda garip de\u011fi\u015fikliklere neden olur, yani sistemik kan ak\u0131\u015f\u0131 artar ve yerel dokusal kan ak\u0131\u015f\u0131 yeniden da\u011f\u0131t\u0131l\u0131r. Bu \u015fekilde, \u00e7al\u0131\u015fan kaslarda kan ak\u0131\u015f\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artarken, b\u00f6brek ve ba\u011f\u0131rsak gibi baz\u0131 organlarda kan ak\u0131\u015f\u0131 azal\u0131r. Bu nedenle, egzersizin baz\u0131 i\u00e7 organlarda NO \u00fcretimini dokuya \u00f6zg\u00fc olarak de\u011fi\u015ftirdi\u011fini varsaym\u0131\u015ft\u0131k. Ratlar\u0131n b\u00f6breklerde (egzersiz s\u0131ras\u0131nda kan ak\u0131\u015f\u0131 azalan) ve akci\u011ferlerde (egzersiz s\u0131ras\u0131nda kardiyak \u00e7\u0131kt\u0131n\u0131n artmas\u0131yla kan ak\u0131\u015f\u0131 artan) n\u00f6rojenik NO sentaz (nNOS), ind\u00fcklenebilir NO sentaz (iNOS) mRNA ve protein ifadelerini, NO aktivitesini ve nitrit\/nitrat (NO'nun kararl\u0131 son \u00fcr\u00fcnleri) dokusal seviyesini incelemek i\u00e7in bir \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Ratlar, 25 m\/dakika h\u0131zda 45 dakika boyunca ko\u015fu band\u0131nda ko\u015ftular. Bu egzersizden hemen sonra, b\u00f6brekler ve akci\u011ferler h\u0131zl\u0131ca \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Kontrol ratlar bu 45 dakikal\u0131k d\u00f6nemde dinlendiler. Egzersiz ratlar\u0131n\u0131n b\u00f6breklerinde endoteliyel NO sentaz (eNOS) mRNA ifadesi, kontrol ratlara k\u0131yasla belirgin \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc, ancak akci\u011ferlerde egzersiz ratlar\u0131n\u0131n ifadesi kontrol ratlara k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak y\u00fcksekti. Western blot analizi, egzersiz sonras\u0131 b\u00f6brekte eNOS proteininin indirgenmesi ve akci\u011ferde eNOS proteininin artmas\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. \u00d6te yandan, hem n\u00f6rojenik NO sentaz (nNOS) mRNA ve nNOS proteini hem de ind\u00fcklenebilir NO sentaz (iNOS) mRNA ve iNOS proteini, egzersiz ve kontrol ratlar aras\u0131nda b\u00f6brek ve akci\u011ferlerde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi. Egzersiz ratlar\u0131n\u0131n b\u00f6breklerinde NO aktivitesi, kontrol ratlara k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc, ancak akci\u011ferlerde egzersiz ratlar\u0131n\u0131n aktivitesi kontrol ratlara k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak y\u00fcksekti. \u00d6te yandan, b\u00f6brek ve akci\u011ferlerdeki iNOS aktivitesi, egzersiz ve kontrol ratlar aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi."}
{"_id":"17101262","title":"Ballistic labeling and dynamic imaging of astrocytes in organotypic hippocampal slice cultures","text":"Memeli merkezi sinir sistemi dokular\u0131ndaki protoplasmik astrositlerin 3 boyutlu morfolojisi olduk\u00e7a karma\u015f\u0131kt\u0131r, ancak ayr\u0131lm\u0131\u015f h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde genellikle d\u00fcz, fibroblast benzeri bir morfolojiye sahip olurlar ve sadece birka\u00e7 basit uzant\u0131ya sahiptirler. Fluoresan etiketleme ve konfokal yeniden yap\u0131land\u0131rma ile, organotipik hipokampal dil k\u00fclt\u00fcrlerinde bir\u00e7ok astrositin daha do\u011fal karma\u015f\u0131k bir sitar\u015fik yap\u0131 sergiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Dil k\u00fclt\u00fcrlerinin y\u00fczeyindeki astrositler, birka\u00e7 kal\u0131n glial fibriller asit proteini (GFAP) pozitif uzant\u0131 ile reaktif bir form g\u00f6sterir, ancak dokunun daha derin k\u0131s\u0131mlar\u0131nda yer alan astrositler, bir\u00e7ok ince spine veya perde benzeri \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131 ile olduk\u00e7a karma\u015f\u0131k bir 3 boyutlu morfolojiye sahiptir. Tek dil k\u00fclt\u00fcrlerinde, alt\u0131n veya tungsten par\u00e7ac\u0131klar\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131yabilen cDNA'lar (Biolistik), lipofilik boyalar (DiOlistik) veya floresan i\u00e7sel kalsiyum g\u00f6stergeleri (Calistik) ile balistik teslimat yoluyla y\u00fczlerce astrosit etiketlenebilir. Lck-GFP (membran hedefli eGFP) ifadesi, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr eGFP'den daha \u00fcst\u00fcnd\u00fcr ve ince astrositik uzant\u0131lar\u0131 ay\u0131rt etmek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Lck-GFP transfect edilmi\u015f astrositlerin veya \"calistik\" etiketlenmi\u015f astrositlerin zaman i\u00e7inde konfokal g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi, yap\u0131sal yeniden d\u00fczenlenmeyi ve kalsiyum ge\u00e7i\u015flerini g\u00f6sterir. Bu yakla\u015f\u0131m, astrositlerin i\u015flevsel mimarisi, geli\u015fimi ve dinamik yeniden d\u00fczenlenmesini ve n\u00f6ronlar ve glia ile olan ili\u015fkilerini incelemek i\u00e7in canl\u0131 memelilerin beyin dokular\u0131nda bir in vitro sistem sa\u011flar."}
{"_id":"17119869","title":"A bipotential precursor population for pancreas and liver within the embryonic endoderm.","text":"Pankreas, embriyonik ba\u011f\u0131rsak endoderminin dorsal ve ventral alanlar\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ortaya \u00e7\u0131kar. Fare deneylerinde gen inaktivasyonu, dorsal pankreas geli\u015fimi i\u00e7in gerekli fakt\u00f6rleri belirledi, ancak ventral pankreas\u0131 ba\u015flatan fakt\u00f6rler hala gizemini koruyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, hipotezi ara\u015ft\u0131rd\u0131k ki, ventral pankreas\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 karaci\u011ferle ilgilidir. Bulgular\u0131m\u0131z, karaci\u011fer ve ventral pankreas\u0131n ayn\u0131 anda ve ayn\u0131 genel h\u00fccre alanlar\u0131nda belirtildi\u011fini g\u00f6steriyor. Embriyo dokusu ekstraksiyon deneyleri ile, ventral ba\u011f\u0131rsak endoderminin varsay\u0131lan kaderinin pankreas gen program\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirmek oldu\u011funu ke\u015ffettik. Kalp mesodemi taraf\u0131ndan FGF sinyali, bu endodermi karaci\u011fer genlerini ifade etmeye y\u00f6nlendirir, bu da pankreas genlerini ifade etmek yerine. Pankreas veya karaci\u011fer i\u00e7in h\u00fccre tipi se\u00e7iminde b\u00fcy\u00fcme veya hayatta kalma se\u00e7imi oldu\u011funa dair bir kan\u0131t bulunmad\u0131. Kalp mesodemi veya FGF, yerel olarak sonic hedgehog'un ifade edilmesini tetikler, ki bu da pankreas\u0131, ancak karaci\u011feri de\u011fil, inhibe eder. Embriyonik geli\u015fimde pankreas ve karaci\u011ferin ikili potansiyel \u00f6nc\u00fcl h\u00fccre pop\u00fclasyonu ve FGF taraf\u0131ndan yap\u0131lan kader se\u00e7imi, yeti\u015fkin pankreas\u0131nda ve bu organlar\u0131n evriminde yans\u0131t\u0131lan \u00f6zelliklere sahiptir."}
{"_id":"17123316","title":"ErbB4-neuregulin signaling modulates synapse development and dendritic arborization through distinct mechanisms.","text":"N\u00f6roreg\u00fclat\u00f6r 1 (NRG1) ve ErbB4 i\u015flevindeki bozulmalar \u015fizofreni ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Etkilenen hastalar bu proteinlerin de\u011fi\u015ftirilmi\u015f seviyelerini sergiler ve glutamatik sinapslar\u0131n hipofunkksiyonu ile birlikte de\u011fi\u015ftirilmi\u015f n\u00f6ronal devreler g\u00f6sterirler. Bununla birlikte, NRG1\/ErbB4'\u00fcn sinaps olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 ve n\u00f6ronal s\u00fcre\u00e7 olu\u015fumunu d\u00fczenlemedeki rol\u00fc kapsaml\u0131 bir \u015fekilde incelenmemi\u015ftir. Burada, ErbB4'\u00fcn hem uyar\u0131c\u0131 hem de inhibe edici postsinaptik sitelerde inhibe edici n\u00f6ronlarda ifade edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Postsinaptik ErbB4'\u00fcn a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, presinaptik girdilerin boyutunu art\u0131r\u0131r, ancak say\u0131s\u0131n\u0131 etkilemez. Aksine, ErbB4'e kar\u015f\u0131 shRNA kullanarak, presinaptik girdilerin boyutunu azalt\u0131yoruz, bu da endojen ErbB4'\u00fcn sinaps olgunla\u015fmas\u0131nda \u00f6zel bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. ErbB4 mutan yap\u0131lar\u0131 kullanarak, sinaps olgunla\u015fmas\u0131n\u0131n ErbB4 taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak bu s\u00fcrecin i\u00e7in tirozin kinaz aktivitesinin gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, ErbB4'\u00fcn yoklu\u011funun birincil n\u00f6rit say\u0131s\u0131n\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve NRG1'in \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr formunun ErbB4'\u00fc uyarmas\u0131n\u0131n, ErbB4'\u00fcn tirozin kinaz alan\u0131n\u0131 ve fosfolipid 3-kinaz yolunu etkinle\u015ftirerek dendritik arborizasyonun a\u015f\u0131r\u0131 geli\u015fmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu bulgular, NRG1\/ErbB4 sinyalizasyonunun, trans-sinaptik sinyalleme ve tirozin kinaz aktivitesi yoluyla, sinaps olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 ve dendritik morfolojisi farkl\u0131 mekanizmalarla d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"17123657","title":"Dynamic Helix Interactions in Transmembrane Signaling","text":"Proteinlerin membranlar aras\u0131nda sinyalleri ileten transmembran alanlar\u0131n\u0131n \u00e7al\u0131\u015fma \u015fekli, benzersiz zorluklarla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131yad\u0131r. Burada, bu \u00f6rneklerden elde edilen ba\u015far\u0131 ko\u015fullar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve bunlardan \u00f6\u011frenilenleri yans\u0131t\u0131yoruz. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, mevcut tekniklerle incelenmesi en zor olan transmembran heliks etkile\u015fimlerinin en ilgin\u00e7 \u00f6zelliklerinden baz\u0131lar\u0131n\u0131n olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"17124832","title":"Association between smoking and risk of bladder cancer among men and women.","text":"\n\u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, b\u00f6brek kanseri i\u00e7in sigara i\u00e7menin n\u00fcfus atfedilebilir riskinin (PAR) erkeklerde %50 ile %65 aras\u0131nda, kad\u0131nlarda ise %20 ile %30 aras\u0131nda oldu\u011funu ve mevcut sigara i\u00e7menin b\u00f6brek kanseri riskini hi\u00e7 sigara i\u00e7memi\u015flere g\u00f6re \u00fc\u00e7 kat\u0131na \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Son 30 y\u0131lda, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde erkeklerde (123,8\/100.000 ki\u015fi-y\u0131llara 142,2\/100.000 ki\u015fi-y\u0131llara) ve kad\u0131nlarda (32,5\/100.000 ki\u015fi-y\u0131llara 33,2\/100.000 ki\u015fi-y\u0131llara) vaka oranlar\u0131 kararl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r; ancak, de\u011fi\u015fen sigara i\u00e7me yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve sigara bile\u015fimi, sigara i\u00e7me ve b\u00f6brek kanseri aras\u0131ndaki risk tahminlerini yeniden de\u011ferlendirmeyi gerektirir.\n\n**Ama\u00e7:** Sigara i\u00e7me ve b\u00f6brek kanseri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek.\n\n**Tasar\u0131m, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** Ulusal Sa\u011fl\u0131k Enstit\u00fcleri-AARP (NIH-AARP) Beslenme ve Sa\u011fl\u0131k \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 kohortunun erkekleri (n = 281.394) ve kad\u0131nlar\u0131 (n = 186.134), ya\u015fam tarz\u0131 anketini tamamlad\u0131lar ve 25 Ekim 1995 ile 31 Aral\u0131k 2006 tarihleri aras\u0131nda takip edildiler. \u00d6nceki sigara i\u00e7me ve b\u00f6brek kanseri vaka \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, sistematik bir inceleme ile belirlendi ve sabit etkiler modelleri kullan\u0131larak g\u00f6reli riskler tahmin edildi; heterojenlik, I(2) istatistik\u00e7esi ile de\u011ferlendirildi.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:** Risk oranlar\u0131 (HR), n\u00fcfus atfedilebilir riskler (PAR) ve zarara u\u011frat\u0131lan ki\u015fi say\u0131s\u0131 (NNH).\n\n**Sonu\u00e7lar:** 4.518.941 ki\u015fi-y\u0131l takip s\u00fcresi boyunca, 3896 erkekte (144,0\/100.000 ki\u015fi-y\u0131l) ve 627 kad\u0131nlarda (34,5\/100.000 ki\u015fi-y\u0131l) b\u00f6brek kanseri vakas\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Eski sigara i\u00e7enler ("}
{"_id":"17150648","title":"Leptin regulates glutamate and glucose transporters in hypothalamic astrocytes.","text":"Glial h\u00fccreler, n\u00f6ronlar\u0131n metabolizmas\u0131n\u0131 ve aktivitesini de\u011fi\u015ftiren kritik i\u015flevler ger\u00e7ekle\u015ftirir ve i\u015ftah ve enerji dengesi \u00fczerindeki rolleri konusunda artan bir ilgi vard\u0131r. \u0130\u015ftah\u0131 ve metabolizmay\u0131 d\u00fczenleyen \u00f6nemli bir fakt\u00f6r olan leptin, daha \u00f6nce glial yap\u0131sal proteinleri ve morfolojisini etkiledi\u011fi bildirilmi\u015ftir. Burada, metabolik durum ve leptin'in de astrosit-\u00f6zg\u00fc glutamat ve glikoz ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da metabolik sinyallerin sinaptik etkinli\u011fi ve glikoz al\u0131m\u0131n\u0131 ve nihayetinde n\u00f6ronal i\u015flevi etkiledi\u011fini g\u00f6steriyor. Hipotalamuslardaki proopiomelanokortin (POMC) n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n temel ve glikozla uyar\u0131lm\u0131\u015f elektrik aktivitesinin, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle beslenen annelerin yavrular\u0131nda de\u011fi\u015fti\u011fini bulduk. Yeti\u015fkinlikte, artan v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve oru\u00e7, glikoz ve glutamat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n ifadelerini de de\u011fi\u015ftirdi. Bu sonu\u00e7lar, hipotalamuslardaki glial h\u00fccre aktivitesinin t\u00fcm organizma metabolizmas\u0131 taraf\u0131ndan de\u011fi\u015ftirildi\u011fi ve bu h\u00fccrelerin obezitenin patolojisinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"17163294","title":"Metabolic phenotyping of human blood plasma: a powerful tool to discriminate between cancer types?","text":"\n## Arka Plan\nBirikmi\u015f kan\u0131tlar, kanser h\u00fccre metabolizmas\u0131n\u0131n normal h\u00fccrelerden farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Ancak, \u015fimdiye kadar farkl\u0131 kanser t\u00fcrlerinin spesifik metabolit profillerine sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131 net de\u011fildir. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fma, plazma metabolik fenotipin akci\u011fer ve meme kanseri aras\u0131nda ayr\u0131m yap\u0131p yapamayaca\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r.\n\n## Hastalar ve Y\u00f6ntemler\nPlazma proton n\u00fckleer manyetik rezonans spektrumu, metabolik fenotipi temsil eden 110 entegrasyon b\u00f6lgesine b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu entegrasyon b\u00f6lgeleri, metabolit konsantrasyonlar\u0131n\u0131n g\u00f6receli da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 yans\u0131t\u0131r ve bu b\u00f6lgeler, 80 kad\u0131n meme kanseri hastas\u0131 ve 54 kad\u0131n akci\u011fer kanseri hastas\u0131 (hepsi adenokarcinomlu) aras\u0131nda ayr\u0131m yapmak i\u00e7in s\u0131n\u0131fland\u0131rma modeli e\u011fitmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Modelin ge\u00e7erlili\u011fi, perm\u00fctasyon testi ve ba\u011f\u0131ms\u0131z do\u011frulama k\u00fcmesi olarak 60 kad\u0131n meme kanseri hastas\u0131 ve 81 erkek akci\u011fer kanseri hastas\u0131 (hepsi adenokarcinomlu) \u00fczerinde s\u0131n\u0131fland\u0131rma yaparak incelenmi\u015ftir.\n\n## Sonu\u00e7lar\nModel, meme kanseri hastalar\u0131n\u0131n %99'unu ve akci\u011fer kanseri hastalar\u0131n\u0131n %93'\u00fcn\u00fc do\u011fru bir \u015fekilde s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131r ve alan alt\u0131nda e\u011fri (AUC) 0.96 ile do\u011frulanabilir. Ba\u011f\u0131ms\u0131z k\u00fcmede, duyarl\u0131l\u0131k %89, \u00f6zg\u00fcll\u00fck %82 ve AUC 0.94 ile do\u011frulanabilir. Sphingomiyelin ve fosfatidilkolin (kolin ba\u015f grubuna sahip fosfolipidler) seviyelerinin azalmas\u0131 ve k\u0131sa, doymam\u0131\u015f ya\u011f asit zincirlerine sahip fosfolipidlerin artmas\u0131, akci\u011fer t\u00fcm\u00f6rlerinin h\u00fccre zarlar\u0131n\u0131n daha sert ve lipit peroksidasyona kar\u015f\u0131 daha az duyarl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Di\u011fer ay\u0131rt edici metabolitler, akci\u011fer kanseri i\u00e7in daha belirgin bir Warburg etkisi yan\u0131t\u0131na i\u015faret etmektedir.\n\n## Sonu\u00e7\nPlazma metabolik fenotip analizi, akci\u011fer ve meme kanseri aras\u0131nda ayr\u0131m yapabilir, bu da metabolit profilinin genel kanser i\u015faret\u00e7isi \u00f6tesine ge\u00e7ti\u011fini g\u00f6stermektedir.\n\n## Klinik Deneme Kay\u0131t Numaras\u0131\nNCT02362776."}
{"_id":"17168045","title":"Direct in vivo assessment of microcirculatory dysfunction in severe falciparum malaria.","text":"ARKA PLAN Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u015fiddetli malaryaya sahip hastalar\u0131n mukozal y\u00fczeylerdeki mikrokanall\u0131k de\u011fi\u015fikliklerini tan\u0131mlamak ve nicel olarak \u00f6l\u00e7mek amac\u0131yla, do\u011frudan in vivo g\u00f6zlem i\u00e7in ortogonal polarizasyon spektroskopisi (OPS) g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme tekni\u011fini kullanmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131. Y\u00d6NTEM \u015eiddetli falciparum malaryaya sahip yeti\u015fkin hastalarda, OPS g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme kullan\u0131larak rektal mukozadaki mikrokanall\u0131k dola\u015f\u0131m de\u011ferlendirildi. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma gruplar\u0131, basit falciparum malaryaya sahip hastalar, bakteriyel sepseye sahip hastalar ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyleri i\u00e7eriyordu. SONU\u00c7LAR Eritrosit h\u0131zlar\u0131, 43 yeti\u015fkin \u015fiddetli falciparum malarya hastas\u0131nda do\u011frudan \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc, bunlardan 20'si \u00f6ld\u00fc. Mikrokanall\u0131k kan ak\u0131\u015f\u0131, hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetine orant\u0131l\u0131 olarak \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bozuldu ve heterojen t\u0131kan\u0131kl\u0131k g\u00f6sterdi. 29 hastada (67%) t\u0131kal\u0131 k\u0131lcal damarlar bulundu ve bu durum, 27 hastada (93%) yan\u0131ndaki damarlarda e\u015f zamanl\u0131 hiper dinamik kan ak\u0131\u015f\u0131 (erytrocyt h\u0131z\u0131, 750 mm\/s'den fazla) ile ili\u015fkiliydi. T\u0131kal\u0131 k\u0131lcal damarlar\u0131n y\u00fczdesi, plazmadaki baz defisitinde ve laktat konsantrasyonunda korelasyon g\u00f6sterdi. Hastalar iyile\u015ftik\u00e7e anormallikler ortadan kalkt\u0131. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde ve basit malarya veya sepseye sahip hastalarda hi\u00e7bir hareketsiz eritosit tespit edilmedi ve sepseye sahip hastalarda hiper dinamik kan ak\u0131\u015f\u0131 belirginle\u015fti. SONU\u00c7 \u015eiddetli falciparum malaryaya sahip hastalar, hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetine orant\u0131l\u0131 olarak geni\u015f \u00e7apta mikrovask\u00fcler t\u0131kan\u0131kl\u0131k g\u00f6sterirler. Bu bulgu, \u015fiddetli malaryan\u0131n patofizyolojisinde mikrovask\u00fcler t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131n \u00f6nemli rol\u00fcn\u00fc vurgular ve malaryan\u0131n mikrovask\u00fcler patofizyolojisinin bakteriyel sepsenin patofizyolojisinden temel farkl\u0131l\u0131klar\u0131 resmeder."}
{"_id":"17173492","title":"Multiple archaeal groups mediate methane oxidation in anoxic cold seep sediments.","text":"Hen\u00fcz tek karbon kayna\u011f\u0131 olarak metan \u00fczerinde anaerobik b\u00fcy\u00fcme yapabilen herhangi bir mikroorganizma yeti\u015ftirilmedi. Bu nedenle, bu mikroorganizmalar hakk\u0131nda bilgi, alan \u00f6rneklerinden jeokimyasal ve mikrobiyolojik g\u00f6zlemler yoluyla \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Lipid biyomarkerlerinin kararl\u0131 izotop analizi ve 16S rRNA geni ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, metan anaerobik oksidasyonunda (AOM) belirli mikroorganizmalar\u0131n rol\u00fcne i\u015faret etti. Burada, deniz metan s\u0131z\u0131nt\u0131 sedimanlar\u0131nda anaerobik metanotroflar\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in birle\u015ftirilmi\u015f floresan in situ hibridizasyon ve sekonder iyon k\u00fctle spektrometrisi analizleri kulland\u0131k. Sonu\u00e7lar, en az iki farkl\u0131 arke grup (ANME-1 ve ANME-2)\u0131n metan s\u0131z\u0131nt\u0131lar\u0131nda AOM'ye dahil oldu\u011funu g\u00f6steren do\u011frudan kan\u0131tlar sa\u011fl\u0131yor. Her iki arke grubu da genellikle bakterilerle do\u011frudan fiziksel ili\u015fkilide olsa da, tek h\u00fccreli k\u00fcmeler ve tek h\u00fccreler olarak da g\u00f6zlemlendiler. ANME-1 arke grubu, daha s\u0131k olarak tek h\u00fccreli k\u00fcmeler veya tek filamentler halinde, bir bakteri orta\u011f\u0131 olmadan var oldu. Her iki arke grubuyla ili\u015fkili bakteriler, Desulfosarcina t\u00fcrlerinin yak\u0131n akrabalar\u0131 da dahil olmak \u00fczere, ancak bunlarla s\u0131n\u0131rl\u0131 olmamak \u00fczereydi. \u0130zotopik analizler, tek h\u00fccreli arke h\u00fccreleri ve h\u00fccre k\u00fcmelerinin, \u00e7ok t\u00fcrl\u00fc konsortiyumlarla birlikte, anaerobik metanotrof olarak aktif oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Toplamda, veriler, anaerobik metanotrofiyi d\u00fczenleyen mikroorganizma t\u00fcrleri ve biyotik etkile\u015fimlerin \u00e7e\u015fitli ve karma\u015f\u0131k oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Veriler ayn\u0131 zamanda, y\u00fcksek derecede yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ANME-2\/Desulfosarcina konsortiyumlar\u0131n\u0131n, deniz metan s\u0131z\u0131nt\u0131lar\u0131nda AOM'ye tek ba\u015f\u0131na sorumlu olan tek varl\u0131klar olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6steriyor. Di\u011fer mikroorganizma gruplar\u0131, ANME-1 arkeolar\u0131 da dahil olmak \u00fczere, tek h\u00fccreler, tek h\u00fccreli k\u00fcmeler veya \u00e7ok t\u00fcrl\u00fc konsortiyumlarda anaerobik metan t\u00fcketimi yapabiliyor."}
{"_id":"17188921","title":"N-cadherin in the spotlight of cell-cell adhesion, differentiation, embryogenesis, invasion and signalling.","text":"H\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc, embriyonik geli\u015fim boyunca, yeti\u015fkin ya\u015famda ve baz\u0131 patolojik durumlarda hayati \u00f6neme sahip bir s\u00fcre\u00e7tir. Kadherinler ve daha spesifik olarak sinir h\u00fccresi yap\u0131\u015fmas\u0131 molek\u00fcl\u00fc N-kadherin, g\u00f6\u00e7te \u00f6nemli bir rol oynar. Embriyonik geli\u015fimde, N-kadherin gastr\u00fclasyon ve sinir k\u00fctlesi geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda anahtar molek\u00fcld\u00fcr. N-kadherin taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen temaslar, Rho GTPazlar\u0131 gibi birka\u00e7 yolu etkinle\u015ftirir ve tirozin kinaz sinyalle\u015fmesinde (\u00f6rne\u011fin fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla) i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Kanserde, kadherinler, istilay\u0131 bask\u0131lamak ve te\u015fvik etmek aras\u0131ndaki dengeyi kontrol eder. E-kadherin, istilay\u0131 bask\u0131layan bir molek\u00fcl olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve \u00e7o\u011fu kanserde a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenirken, N-kadherin, istilay\u0131 te\u015fvik eden bir molek\u00fcl olarak s\u0131k s\u0131k yukar\u0131 d\u00fczenlenir. Epitel h\u00fccrelerinde N-kadherin ifadesi, h\u00fccrelerin daha hareketli ve istilac\u0131 hale gelmesine neden olan morfolojik de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7ar. Bununla birlikte, baz\u0131 kanserlerde, \u00f6rne\u011fin osteosaromda, N-kadherin t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak davranabilir. N-kadherin, h\u00fccresel ba\u011flam\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak hem yap\u0131\u015f\u0131m\u0131 te\u015fvik eden hem de g\u00f6\u00e7\u00fc ind\u00fckleyen \u00e7oklu i\u015flevlere sahip olabilir."}
{"_id":"17194716","title":"Role of fascin in filopodial protrusion","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, filopodlarda aktin ba\u011flama mekanizmalar\u0131 incelendi. Mouse melanom B16F1 h\u00fccrelerinde bilinen aktin \u00e7apraz ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinlerin h\u00fccre i\u00e7i lokalizasyonunun analizi, fascin'in t\u00fcm filopodlar\u0131n uzunlu\u011funa boyunca \u00f6zel olarak lokalize oldu\u011funu, di\u011fer aktin \u00e7apraz ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131n ise bu \u015fekilde lokalize olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Fascin'e RNA m\u00fcdahalesi filopodlar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 azaltt\u0131 ve kalan filopodlar, dalgal\u0131 ve gev\u015fek aktin organizasyonu ile anormal morfolojiye sahipti. Serin 39'un defosforylasyonu muhtemelen h\u00fccre i\u00e7i filopodlar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledi. S39A fascin'in yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f aktif mutasyonu, filopodlar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 ve uzunlu\u011funu art\u0131rd\u0131, oysa S39E fascin'in hareketsiz mutasyonu filopodlar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltt\u0131. GFP etiketli vahsi tip ve S39A fascin'in fotobloklamadan sonra floresans geri kazan\u0131m\u0131, defosforyle edilmi\u015f fascin'in filopodlardaki aktin iplik\u00e7iklerine h\u0131zl\u0131 d\u00f6ng\u00fclerle ba\u011flan\u0131p ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131, t1\/2'nin 10 saniyeden az oldu\u011funu g\u00f6sterdi. \u00d6neriyoruz ki fascin, filopodal iplik\u00e7iklerin sertli\u011fini sa\u011flayan ana \u00f6zel aktin \u00e7apraz ba\u011flay\u0131c\u0131d\u0131r ve dinamik davran\u0131\u015f\u0131, filopodal aktin iplik\u00e7iklerinin uzama ve ba\u011flanma verimlili\u011fini koordine etmesine olanak tan\u0131r."}
{"_id":"17195001","title":"TOR Signaling in Growth and Metabolism","text":"Rapamisin hedefi (TOR), \u00e7evresel uyaranlara yan\u0131t olarak h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini ve metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen korunmu\u015f bir Ser\/Thr kinazd\u0131r. Burada, model organizmalardan gelen katk\u0131lar\u0131 vurgulayarak, memelilerdeki TOR komplekslerini ve onlar taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen sinyal dallar\u0131n\u0131 inceliyoruz. TOR, duyarl\u0131 olan TOR kompleks 1 (TORC1) ve rapamisin duyars\u0131z olan TORC2 olmak \u00fczere iki ayr\u0131 \u00e7ok proteini kompleksin bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. Memelilerdeki TORC1'in disfonksiyonunun fizyolojik sonu\u00e7lar\u0131, memelilerdeki TOR inhibit\u00f6rlerinin kanser, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k, otoimm\u00fcnite ve metabolik bozukluklar\u0131n tedavisinde yararl\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"17208742","title":"Self-Organization of the Escherichia coli Chemotaxis Network Imaged with Super-Resolution Light Microscopy","text":"Escherichia coli'nin (E. coli) kemotaksis a\u011f\u0131, biyolojik sinyal i\u015fleme i\u00e7in model bir sistemdir. E. coli'de, sinyal iletimi i\u00e7in sorumlu transmembran resept\u00f6rleri, birka\u00e7 bin proteini i\u00e7eren b\u00fcy\u00fck k\u00fcmeler halinde toplan\u0131r. Bu duyusal k\u00fcmeler, h\u00fccre kutuplar\u0131nda ve gelecekteki b\u00f6l\u00fcnme yerlerinde g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Geni\u015f kapsaml\u0131 ara\u015ft\u0131rmalara ra\u011fmen, kemotaksis k\u00fcmelerinin nas\u0131l olu\u015ftu\u011fu, k\u00fcme boyutunu ve yo\u011funlu\u011funu kontrol eden fakt\u00f6rler ve h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda k\u00fcmelerin h\u00fccresel konumunun nas\u0131l sa\u011flam bir \u015fekilde korundu\u011fu hala belirsizdir. Burada, 15 nm hassasiyetle \u00fc\u00e7 bakteriyel kemotaksis proteininin (Tar resept\u00f6r\u00fc, CheY ve CheW) h\u00fccresel konumlar\u0131n\u0131 fotoaktif lokalizasyon mikroskopisi (PALM) kullanarak haritaland\u0131r\u0131yoruz. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, k\u00fcme boyutlar\u0131 yakla\u015f\u0131k olarak \u00fcstel olarak da\u011f\u0131l\u0131r, belirgin bir k\u00fcme boyutu yoktur. Tar resept\u00f6rlerinin \u00fc\u00e7te biri daha k\u00fc\u00e7\u00fck yan k\u00fcmelerin bir par\u00e7as\u0131 olup b\u00fcy\u00fck kutup k\u00fcmelerinin par\u00e7as\u0131 de\u011fildir. 326 h\u00fccreden elde edilen 1,1 milyon bireysel proteinin (h\u00fccrelerin) g\u00f6reli h\u00fccresel konumlar\u0131n\u0131n analizi, k\u00fcmelerin rastgele kendi-toplanma yoluyla olu\u015ftu\u011funu ve korundu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. E. coli resept\u00f6rleri i\u00e7in s\u00fcper \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc PALM haritalar\u0131, rastgele kendi-toplanman\u0131n biyolojik membranlarda yakla\u015f\u0131k olarak periyodik yap\u0131lar olu\u015fturup koruyabilece\u011fini, do\u011frudan sitoskeletin kat\u0131l\u0131m\u0131 veya aktif ta\u015f\u0131ma olmadan desteklemektedir."}
{"_id":"17209919","title":"Ciliary Extracellular Vesicles: Txt Msg Organelles","text":"K\u0131lcal zarlar, \u00e7evrelerini izlemek i\u00e7in h\u00fccre y\u00fczeylerinden \u00e7\u0131kan duyusal organellerdir. Duyu al\u0131c\u0131s\u0131 olarak rol\u00fcn\u00fcn yan\u0131 s\u0131ra, k\u0131lcal zar ayn\u0131 zamanda d\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131 (EV'ler) salar. Mikronun alt\u0131nda boyutlardaki EV'lerin sal\u0131n\u0131m\u0131, t\u00fcm \u00fc\u00e7 ya\u015fam krall\u0131\u011f\u0131n\u0131n kulland\u0131\u011f\u0131 korunmu\u015f bir h\u00fccre i\u00e7i ileti\u015fim bi\u00e7imidir. Bu d\u0131\u015f organeller, hem k\u0131sa hem de uzun mesafeli sinyal iletimi s\u0131ras\u0131nda ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 ve hedef h\u00fccreler aras\u0131nda \u00f6nemli roller oynar ve bir organizman\u0131n normal ve hastal\u0131kl\u0131 durumlar\u0131nda sistemik yan\u0131tlar\u0131 koordine edebilir. K\u0131lcal h\u00fccrelerden EV at\u0131l\u0131m\u0131 ve EV-k\u0131lcal zar etkile\u015fimleri evrimsel olarak korunmu\u015f olgular olsa da, bu iki organel aras\u0131ndaki ili\u015fki ve temel EV biyolojisi hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Chlamydomonas ve Caenorhabditis elegans gibi model organizmalarda yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, k\u0131lcal zar EV'leri hakk\u0131nda \u0131\u015f\u0131k tutmaya ba\u015flad\u0131. Chlamydomonas EV'leri, flagellerin u\u00e7lar\u0131ndan at\u0131l\u0131r ve biyoaktiftir. Caenorhabditis elegans EV'leri, intraflagellar ta\u015f\u0131ma ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde at\u0131l\u0131r ve sal\u0131n\u0131r. Caenorhabditis elegans EV'leri, hayvan-dan-hayvana ileti\u015fimi d\u00fczenlemede bir rol oynar ve bu EV biyoaktivitesi, EV y\u00fck\u00fc i\u00e7eri\u011fine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Baz\u0131 k\u0131lcal zar hastal\u0131klar\u0131 veya ciliopatiler, anormal EV at\u0131l\u0131m\u0131 veya anormal k\u0131lcal zar-EV etkile\u015fimleri ile ili\u015fkilidir. 21. y\u00fczy\u0131la kadar hem k\u0131lcal zarlar hem de EV'ler, at\u0131l veya h\u00fccre at\u0131klar\u0131 olarak g\u00f6z ard\u0131 edildi. Bu iki organel \u00fczerine ara\u015ft\u0131rma ilgisi devam ettik\u00e7e, yeni bir h\u00fccre biyolojisi alan\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131kaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcyoruz. Burada, k\u0131lcal zar\u0131n EV biyojeni ve EV al\u0131m\u0131 i\u00e7in \u00f6zel bir organel oldu\u011funu \u00f6neriyoruz. Ayr\u0131ca, EV'lerin biyoaktivite nas\u0131l sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayacak ve model organizmalarda EV biyojeni ve i\u015flevi hakk\u0131nda \u00f6\u011frenilenlerin, insan ciliopatileri hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayabilece\u011fini a\u00e7\u0131klayaca\u011f\u0131z."}
{"_id":"17223891","title":"The NOD-like receptor NLRP12 attenuates colon inflammation and tumorigenesis.","text":"NLRP12, i\u00e7sel Nod benzeri resept\u00f6r (NLR) ailesinin bir \u00fcyesidir ve iltihapl\u0131 sitokinlerin \u00fcretimini azaltmada rol oynad\u0131\u011f\u0131 \u00f6nerilmi\u015ftir, ancak iltihap d\u00fczenlemedeki fizyolojik rol\u00fc karakterize edilmemi\u015ftir. Kolit ve kolon kanser olu\u015fumu gibi iltihapl\u0131 hastal\u0131klarda Nlrp12'nin rol\u00fcn\u00fc incelemek i\u00e7in Nlrp12 eksik fareleri analiz ettik. G\u00f6steriyoruz ki Nlrp12 eksik fareler, kolon iltihab\u0131 ve kanser olu\u015fumu konusunda \u00e7ok hassast\u0131r, bu da iltihapl\u0131 sitokinler, kemokinler ve kanserogenik fakt\u00f6rlerin artm\u0131\u015f \u00fcretimine ili\u015fkilidir. Nlrp12 eksik farelerde kolon iltihab\u0131n\u0131n ve kolon kanserinin artmas\u0131, makrofajlarda NF-\u03baB ve ERK aktivitesinin bast\u0131r\u0131lamamas\u0131ndan kaynaklanmaktad\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, NLRP12'nin ba\u011f\u0131rsak homeostaz\u0131n\u0131 korumada ve kolon kanser olu\u015fumu kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flamada kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"17231273","title":"Ionic mechanism of ouabain-induced concurrent apoptosis and necrosis in individual cultured cortical neurons","text":"Enerji eksikli\u011fi ve Na+, K+-ATPaz\u0131n i\u015flev bozuklu\u011fu, bir\u00e7ok patolojik hasar\u0131n yayg\u0131n sonu\u00e7lar\u0131d\u0131r. Ancak, Na+, K+-ATPaz\u0131n i\u015flev bozuklu\u011fundan kaynaklanan h\u00fccre yaralanmas\u0131n\u0131n do\u011fas\u0131 ve mekanizmas\u0131 iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. K\u00fclt\u00fcrel korteks n\u00f6ronlar\u0131n\u0131 kullanarak, engellenen Na+, K+-ATPaz\u0131n, h\u00fccre i\u00e7i K+ t\u00fcketerek apoptozu tetikledi\u011fini ve ayn\u0131 h\u00fccrelerde i\u00e7sel kalsiyum ve sodyum art\u0131\u015f\u0131 ile birlikte nekrotik yaralanmaya da neden oldu\u011funu incelemek i\u00e7in hipotezi test ettik. Na+, K+-ATPaz inhibit\u00f6r\u00fc ouabain, konsantrasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 n\u00f6ronal \u00f6l\u00fcme neden oldu. Ouabain, n\u00f6ronal h\u00fccre \u015fi\u015fmesine ge\u00e7ici olarak neden oldu, ard\u0131ndan h\u00fccre k\u00fc\u00e7\u00fclmesi ile birlikte, i\u00e7sel kalsiyum ve sodyum art\u0131\u015f\u0131, K+ azalmas\u0131, sitokrom c sal\u0131n\u0131m\u0131, kaspaz-3 etkinle\u015fmesi ve DNA merdivenlemesi ile sonu\u00e7land\u0131. Elektron mikroskobu, tek h\u00fccrelerde hem apoptoz hem de nekrozun ultrastratik \u00f6zelliklerinin birlikte var oldu\u011funu ortaya koydu. Kaspaz inhibit\u00f6r\u00fc Z-Val-Ala-Asp(OMe)-fluorometil keton (Z-VAD-FMK), ouabain ile ind\u00fcklenen n\u00f6ronal \u00f6l\u00fcm\u00fcn %50'den fazlas\u0131n\u0131 engelledi. Potasyum kanal blokerleri veya y\u00fcksek K+ ortam, ancak kalsiyum kanal\u0131 engellemesi, sitokrom c sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131, kaspaz etkinle\u015fmesini ve DNA hasar\u0131n\u0131 \u00f6nledi. K+, kalsiyum veya sodyum kanallar\u0131n\u0131n engellenmesi veya y\u00fcksek K+ ortam\u0131, her biri ouabain ile ind\u00fcklenen h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc azaltt\u0131; K+ kanallar\u0131 ve kalsiyum veya sodyum kanallar\u0131n\u0131n birlikte engellenmesi, ek koruma sa\u011flad\u0131. Ayr\u0131ca, Z-VAD-FMK ve nifedipin birlikte uygulanmas\u0131 neredeyse tam n\u00f6roproteksiyon sa\u011flad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, Na+, K+-pompa ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili n\u00f6ronal \u00f6l\u00fcm\u00fcn, i\u00e7sel K+ t\u00fckenmesi ve kalsiyum ve sodyum birikimi ile s\u0131ras\u0131yla ili\u015fkili apoptojik ve nekrotik bile\u015fenleri i\u00e7erdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Ouabain ile ind\u00fcklenen hibrit \u00f6l\u00fcm, beyin yaralanmas\u0131nda yetersiz enerji tedariki ve iyon dengesizli\u011fi bozulmas\u0131"}
{"_id":"17236106","title":"Potential consequences of replacing a retail alcohol monopoly with a private licence system: results from Sweden.","text":"\n## Ama\u00e7\n\u0130sve\u00e7 alkol perakende sistemini \u00f6zel lisanslama sistemiyle de\u011fi\u015ftirmesinin alkol t\u00fcketimi ve alkolla ili\u015fkili zarara olas\u0131 etkilerini incelemek.\n\n## Tasar\u0131m\n\u0130ki olas\u0131 senaryo analiz edildi: (1) Mevcut alkol perakende tekeli \u00f6zel lisansl\u0131 ma\u011fazalarla de\u011fi\u015ftirme veya (2) T\u00fcm alkolu s\u00fcpermarketlerde mevcut hale getirme. Bir \u00e7oklu model kullanarak, sat\u0131\u015f saatleri, perakende fiyatlar\u0131, tan\u0131t\u0131m ve reklam ve ma\u011faza yo\u011funlu\u011fu gibi bir dizi anahtar fakt\u00f6rdeki de\u011fi\u015fikliklerin etkilerini projekte ettik. Ard\u0131ndan, projekte edilen t\u00fcketim art\u0131\u015f\u0131n\u0131n zarara i\u015faretler \u00fczerindeki etkisini tahmin ettik. Model parametreleri i\u00e7in bilimsel ara\u015ft\u0131rmalardan elde edilen de\u011ferler kullan\u0131ld\u0131.\n\n## \u00d6l\u00e7\u00fcmler\nAlkolla ili\u015fkili zarar\u0131n \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, a\u00e7\u0131k\u00e7a alkolle ili\u015fkili \u00f6l\u00fcm, kaza \u00f6l\u00fcm\u00fc, intihar, cinayet, sald\u0131r\u0131lar, alkoll\u00fc ara\u00e7 kullanma ve hastal\u0131k izni gibi \u00f6\u011feleri i\u00e7eriyordu.\n\n## Bulgular\nProje sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re, senaryo 1, t\u00fcketimi %17 (1.4 litre\/ki\u015fi) art\u0131r\u0131r ve bu da ek olarak her y\u0131l 770 \u00f6l\u00fcm, 8500 sald\u0131r\u0131, 2700 alkoll\u00fc ara\u00e7 kullanma su\u00e7u ve 4.5 milyon hastal\u0131k g\u00fcn\u00fc getirir. Senaryo 2 i\u00e7in kar\u015f\u0131l\u0131k gelen rakamlar, t\u00fcketimin %37.4 (3.1 litre\/ki\u015fi) art\u0131\u015f\u0131na ve her y\u0131l ek olarak 2000 \u00f6l\u00fcm, 20.000 sald\u0131r\u0131, 6600 alkoll\u00fc ara\u00e7 kullanma su\u00e7u ve 11.1 milyon hastal\u0131k g\u00fcn\u00fc ile sonu\u00e7lan\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7\nAra\u015ft\u0131rma literat\u00fcr\u00fcne dayal\u0131 projeksiyonlar, \u0130sve\u00e7 alkol perakende pazar\u0131n\u0131n \u00f6zelle\u015ftirilmesinin alkol t\u00fcketimini ve alkolla ili\u015fkili zarar\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131raca\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"17240457","title":"A comprehensive genomic binding map of gene and chromatin regulatory proteins in Saccharomyces.","text":"Y\u00fczlerce farkl\u0131 protein, Saccharomyces'te transkripsiyonu d\u00fczenler ve ger\u00e7ekle\u015ftirir. Ancak bu proteinler aras\u0131ndaki ili\u015fkiler kapsaml\u0131 bir \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, normal ve \u015fiddetli \u0131s\u0131 \u015foku ko\u015fullar\u0131nda 200 transkripsiyonla ili\u015fkili proteinin genomu \u00e7ap\u0131nda ba\u011flanma konumlar\u0131n\u0131 belirledik. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, neredeyse t\u00fcm mRNA ve tRNA genlerinin uzak ve yak\u0131n promot\u00f6r b\u00f6lgeleri ile 3' u\u00e7lar\u0131 aras\u0131nda ayr\u0131m yapar. Bu \u00e7al\u0131\u015fma \u015fu sonu\u00e7lar\u0131 ortaya koyar: (1) SAGA transkripsiyon yoluyla ili\u015fkili daha b\u00fcy\u00fck \u00e7e\u015fitlilik ve uzmanla\u015fma, TFIID yoluna k\u0131yasla, (2) tRNA genlerinde zenginle\u015fen yeni d\u00fczenleyiciler, (3) 20.000'den fazla benzersiz d\u00fczenleyici kombinasyonundan olu\u015fan k\u00fcresel e\u015fg\u00fcd\u00fcm a\u011f\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck ifade edilen genler aras\u0131nda y\u00fcksek dereceli d\u00fczenleyici ba\u011flant\u0131lar g\u00f6sterir, (4) SAGA yolundaki d\u00fczenleyiciler b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde \u00e7ekirdek promot\u00f6r\u00fcn uzak\u0131nda bulunurken, TFIID yolundaki d\u00fczenleyiciler yak\u0131n konumdad\u0131r ve (5) \u015fiddetli \u0131s\u0131 \u015foku s\u0131ras\u0131nda SAGA'ya ve TFIID'ye ba\u011fl\u0131 d\u00fczenleyicilerin farkl\u0131 hareketleri."}
{"_id":"17271462","title":"Tie2\/Angiopoietin-1 Signaling Regulates Hematopoietic Stem Cell Quiescence in the Bone Marrow Niche","text":"Pasif durum, kan h\u00fccre k\u00f6k h\u00fccrelerinin (HSC) korunmas\u0131 i\u00e7in vazge\u00e7ilmez bir \u00f6zellik olarak kabul edilir. HSC'lerin \u00f6zel mikro \u00e7evreleriyle etkile\u015fimi, yani k\u00f6k h\u00fccre ni\u015fleri, kemik ili\u011finde (BM) yeti\u015fkin kan olu\u015fumunun kritik \u00f6neme sahiptir. Burada, Tie2 resept\u00f6r tirosin kinaz\u0131n\u0131 ifade eden HSC'lerin pasif ve antiapoptotik oldu\u011funu ve BM ni\u015finde osteoblastlara (OB) tutunan bir HSC yan pop\u00fclasyonu (SP) olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Tie2'nin ligand\u0131 Angiopoietin-1 (Ang-1) ile etkile\u015fimi, HSC'lerin in vitro cobblestone olu\u015fumunu ve in vivo uzun s\u00fcreli repop\u00fclasyon aktivitesini korur. Ayr\u0131ca, Ang-1, HSC'lerin pasifle\u015fmesine ve kemiklere tutunmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olur, bu da myelosupresif strese kar\u015f\u0131 HSC kompartman\u0131n\u0131n korunmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu veriler, Tie2\/Ang-1 sinyal yolunun BM ni\u015finde HSC'lerin pasif durumda korunmas\u0131nda kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"17324544","title":"Thirty-One Novel Biomarkers as Predictors for Clinically Incident Diabetes","text":"ARKA PLAN Diabetin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 t\u00fcm sanayile\u015fmi\u015f \u00fclkelerde artmaktad\u0131r ve \u00f6nlemi halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00f6nceli\u011fi haline gelmi\u015ftir. Bununla birlikte, diyabet riskini tahmin eden belirleyiciler yeterince anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. 31 yeni biyomarkerin diyabetin ortaya \u00e7\u0131kma riskini tahmin etmede yard\u0131mc\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR Biyomarkerinler \u00f6ncelikle FINRISK97 kohortunda (n = 7.827; 417 klinik diyabet vakas\u0131 takip s\u0131ras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kt\u0131) de\u011ferlendirildi. Bulgular Health 2000 kohortunda (n = 4.977; 179 klinik diyabet vakas\u0131 takip s\u0131ras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kt\u0131) tekrarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Her bir biyomarkerin i\u00e7in klasik risk fakt\u00f6rlerini ayarlayarak Cox orant\u0131l\u0131 risk modellerini kullanarak diyabetin g\u00f6receli riskini hesaplad\u0131k. Daha sonra, tek biyomarkerin ay\u0131rt etme yetene\u011fini al\u0131c\u0131 i\u015flev karakteristik e\u011frileri ve C-istatistikleri, entegre ayr\u0131m iyile\u015ftirmesi (IDI) ve net yeniden s\u0131n\u0131fland\u0131rma iyile\u015ftirmesi (NRI) kullanarak de\u011ferlendirdik. Son olarak, FINRISK97 kohortunda bir biyomarker puan\u0131 t\u00fcretip Health 2000 kohortunda do\u011frulad\u0131k. Adiponektin, apolipoprotein B, C-reaktif protein ve ferritin i\u00e7eren bir puan, do\u011frulama kohortunda diyabetin g\u00f6receli riskini neredeyse iki kat\u0131na \u00e7\u0131kard\u0131 (bir standart sapma art\u0131\u015f\u0131 i\u00e7in HR 1,88, p = 2,8 e-5). Ayr\u0131ca modelin ay\u0131rt etme yetene\u011fini (IDI = 0,0149, p < 0,0001) ve diyabet riskinin yeniden s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131n\u0131 (NRI = 11,8%, p = 0,006) geli\u015ftirdi. Cinsiyet spesifik analizler, erkek ve kad\u0131nlarda en iyi puan\u0131n farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Erkeklerde, en iyi sonu\u00e7lar d\u00f6rt biyomarkeri i\u00e7eren bir puanla elde edildi: adiponektin, apolipoprotein B, ferritin ve interleukin-1 resept\u00f6r antagonisti, bu da NRI'yi %25,4'e (p < 0,0001) \u00e7\u0131kard\u0131. Kad\u0131nlarda, en iyi puan adiponektin, apolipoprotein"}
{"_id":"17327939","title":"Exploiting lymphatic transport and complement activation in nanoparticle vaccines","text":"Antijen hedefleme ve adjuvans stratejileri, s\u0131ras\u0131yla dendritik h\u00fccrelere antijenin teslimat\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak ve bu h\u00fccrelerin aktivasyonunu sa\u011flamak amac\u0131yla a\u015f\u0131 geli\u015ftirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, interstisyal ak\u0131\u015f yoluyla lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc i\u00e7inde bulunan dendritik h\u00fccrelere hedefleme ve bu h\u00fccreleri yerinde kompleman aktivasyonu ile aktivasyon sa\u011flayarak nanopartik\u00fcllerin a\u015f\u0131 platformu olarak kullan\u0131lup kullan\u0131lamayaca\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. \u0130ntra dermik enjeksiyonun ard\u0131ndan, interstisyal ak\u0131\u015f, 25 nm'lik ultra k\u00fc\u00e7\u00fck nanopartik\u00fclleri \u00e7ok verimli bir \u015fekilde lenfatik k\u0131lcal damarlara ve bunlar\u0131 bo\u015faltan lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerine ta\u015f\u0131d\u0131, bu nanopartik\u00fcllerin yar\u0131s\u0131 lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc i\u00e7inde bulunan dendritik h\u00fccreleri hedefledi, ancak 100 nm'lik nanopartik\u00fcllerin verimlili\u011fi sadece %10'u kadard\u0131. Bu nanopartik\u00fcllerin y\u00fczey kimyas\u0131 kompleman kaskad\u0131n\u0131 aktive etti, yerinde tehlike sinyali olu\u015fturarak dendritik h\u00fccreleri g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde aktivasyon sa\u011flad\u0131. Ovalbumin model antijeni ile konjuge edilmi\u015f nanopartik\u00fcller kullanarak, boyut ve kompleman ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile humoral ve h\u00fccresel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k olu\u015fturma yetene\u011fimizi kan\u0131tlad\u0131k."}
{"_id":"17333231","title":"The sheddase ADAM10 is a potent modulator of prion disease","text":"Prion proteini (PrP(C)), sinir sisteminde y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edilir ve prion hastal\u0131klar\u0131nda kritik bir rol oynar, burada yanl\u0131\u015f katlan\u0131r ve patogenik PrP(Sc) olu\u015fturur. Ayr\u0131ca, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 gibi yayg\u0131n n\u00f6rodejeneratif proteinopatiyalarda n\u00f6rotoksisiteyi ara\u015ft\u0131ran bir resept\u00f6r olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. PrP(C), plazma zar\u0131nda metalloproteaz ADAM10 taraf\u0131ndan at\u0131l\u0131r, ancak bu durumun prion hastal\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki etkisi hala gizemini korumaktad\u0131r. Ko\u015fullu knockout fareleri kullan\u0131larak, \u00f6n beyin n\u00f6ronlar\u0131nda ADAM10'un yoklu\u011funun PrP(C) seviyelerinin post-translasyonel olarak artmas\u0131na neden oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu farelerin prion enfeksiyonu \u00fczerine klinik, biyokimyasal ve morfolojik veriler, ADAM10 eksikli\u011finin ink\u00fcbasyon s\u00fcrelerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve PrP(Sc) olu\u015fumunu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, mekansal ve zaman analizi, at\u0131l\u0131m\u0131n yoklu\u011funun prion patolojisinin yay\u0131lmas\u0131n\u0131 engelledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Verilerimiz, ADAM10'un at\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n ve proteolitik i\u015flenmenin prion hastal\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki \u00e7ift rol\u00fcn\u00fc desteklemektedir."}
{"_id":"17338543","title":"High-affinity zinc inhibition of NMDA NR1-NR2A receptors","text":"Mikromolar konsantrasyonlarda d\u0131\u015f ortamda Zn2+ iyonlar\u0131, hem voltaj ba\u011f\u0131ms\u0131z hem de voltaj ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma yoluyla yerli NMDA resept\u00f6rlerini antagonize etti\u011fi bilinmektedir. Bu iki etkinin g\u00f6receli \u00f6nemini ve alt birim \u00f6zg\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. NR1a-NR2A ve NR1a-NR2B resept\u00f6rlerinin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, voltaj ba\u011f\u0131ml\u0131 inhibisyonun her iki resept\u00f6r t\u00fcr\u00fcnde benzer oldu\u011funu, ancak NR1a-NR2A resept\u00f6rlerinde (nanomolar aral\u0131kta IC50) voltaj ba\u011f\u0131ms\u0131z inhibisyonun NR1a-NR2B resept\u00f6rlerine (mikromolar aral\u0131kta IC50) k\u0131yasla \u00e7ok daha d\u00fc\u015f\u00fck Zn2+ konsantrasyonlar\u0131nda meydana geldi\u011fini g\u00f6sterdi. NR1a-NR2A resept\u00f6rlerinde g\u00f6zlemlenen y\u00fcksek afinite, \u00e7o\u011funlukla Zn2+'nin ba\u011flanma sitesinden yava\u015f\u00e7a ayr\u0131lmas\u0131 nedeniyle bulunmu\u015ftur. \u00c7e\u015fitli NR1 (NR1a veya NR1b) ve NR2 (NR2A, NR2B, NR2C) alt birim kombinasyonlar\u0131na Zn2+'nin etkilerini analiz ederek, hem NR1 hem de NR2 alt birimlerinin voltaj ba\u011f\u0131ms\u0131z Zn2+ inhibisyonuna katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, kontrol ko\u015fullar\u0131nda, yani s\u0131f\u0131r nominal Zn2+ \u00e7\u00f6zeltilerinde, d\u00fc\u015f\u00fck konsantrasyonlarda a\u011f\u0131r metal ba\u011flay\u0131c\u0131 eklemenin NR1a-NR2A resept\u00f6rlerinin yan\u0131tlar\u0131n\u0131 belirgin \u015fekilde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak NR1a-NR2B resept\u00f6rlerinin yan\u0131tlar\u0131n\u0131 art\u0131rmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Bu sonu\u00e7, standart \u00e7\u00f6zeltilerde izlenebilen a\u011f\u0131r metal (muhtemelen Zn2+) kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n NR1a-NR2A resept\u00f6rlerini tonik olarak inhibe edebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bir kontaminant metali ba\u011flamak da, DTT veya glutatyon gibi indirgenmi\u015f bile\u015fiklerin NR2A alt biriminde h\u0131zl\u0131 ve \u00f6zg\u00fcl art\u0131\u015f\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"17368516","title":"PrimPol, an Archaic Primase\/Polymerase Operating in Human Cells","text":"\u0130nsan h\u00fccrelerinde ikinci bir primeraz, PrimPol, tan\u0131ml\u0131yoruz, ki bu da deoksin\u00fckleotitlerle DNA zincirlerini ba\u015flatma yetene\u011fine sahiptir, normal primerazlar yaln\u0131zca ribon\u00fckleotitleri kullan\u0131r. Ayr\u0131ca, PrimPol ayn\u0131 zamanda DNA polimeraz olarak da i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve DNA'daki en yayg\u0131n oksidatif hasarlar\u0131, \u00f6rne\u011fin abazik siteler ve 8-oksoguanin atlatmak i\u00e7in \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015ftir. Subselerler ayr\u0131m\u0131 ve imm\u00fcn deteksiyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, PrimPol'un hem n\u00fckleer hem de mitokondriyal DNA b\u00f6lmelerinde bulundu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. PrimPol aktivitesi, insan ve fare h\u00fccrelerinden elde edilen mitokondriyal lizatlarda tespit edilebilir, ancak PRIMPOL geni silinmi\u015f veya farelerde yok edilen mitokondrilerden elde edilen lizatlarda bulunmaz. \u0130nsan ve fare h\u00fccrelerinde PRIMPOL geninin susturulmas\u0131 veya yok edilmesi, mitokondriyal DNA replikasyonunu bozdu. Pol\u03b3 ve Pol\u03b5 replikatif DNA polimerazlar\u0131yla g\u00f6zlemlenen sinerjiye dayanarak, PrimPol'un mitokondriyal ve n\u00fckleer DNA replikasyonunda sentezi engellenen yerlerin a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda yeniden ba\u015flatmak i\u00e7in \u00f6zel bir DNA primeraz olarak veya translesiyon DNA polimeraz olarak replikasyon kolu ilerlemesini kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131 \u00f6nerilmektedir."}
{"_id":"17374970","title":"Predictors of Attrition and Academic Success of Medical Students: A 30-Year Retrospective Study","text":"Ama\u00e7: Split \u00dcniversitesi, H\u0131rvatistan'daki t\u0131p \u00f6\u011frencileri aras\u0131nda devams\u0131zl\u0131k ve akademik ba\u015far\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fclerini belirlemek.\n\nY\u00f6ntemler: 1979-2008 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda kay\u0131tl\u0131 2054 \u00f6\u011frencinin akademik kay\u0131tlar\u0131n\u0131 analiz ettik.\n\nSonu\u00e7: Kay\u0131tl\u0131 \u00f6\u011frencilerin %26's\u0131 (533\/2054) mezun olmad\u0131. Devams\u0131zl\u0131\u011f\u0131n en yayg\u0131n nedenleri 'ki\u015fisel' (36,4%), ba\u015fka bir t\u0131p fak\u00fcltesine transfer (35,6%) ve tatmin edici olmayan akademik kay\u0131t nedeniyle \u00e7\u0131kar\u0131lma (21,2%) idi. Devams\u0131z \u00f6\u011frencilerin ortalama not ortalamas\u0131 (GPA) ve e\u011fitim s\u00fcresi, ebeveynlerinin e\u011fitimi ile \u00f6nemli bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. 1126 mezun vard\u0131, 395'i erkek ve 731'i kad\u0131n. Ortalama mezuniyet GPA's\u0131 3,67 \u00b1 0,53 ve e\u011fitim s\u00fcresi 7,6 \u00b1 2,44 y\u0131l idi. 5 y\u0131ll\u0131k m\u00fcfredat s\u0131ras\u0131nda sadece %6,4'\u00fc (42\/654) zaman\u0131nda mezun oldu ve m\u00fcfredat 6 y\u0131la uzat\u0131ld\u0131ktan sonra %55'i (240\/472) zaman\u0131nda mezun oldu. \u00d6\u011frencinin mezun olup olmamas\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6ren de\u011fi\u015fkenler, lise notlar\u0131, giri\u015f s\u0131nav puan\u0131 ve kay\u0131t y\u0131l\u0131 idi. Mezuniyet notlar\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6ren \u00f6nemli de\u011fi\u015fkenler, lise notlar\u0131 ve giri\u015f s\u0131nav puan\u0131 idi. Giri\u015f s\u0131nav puan\u0131, \u00e7al\u0131\u015fma s\u00fcresini \u00f6ng\u00f6rd\u00fc.\n\nSonu\u00e7: \u00d6n kabul akademik nitelikleri ve kay\u0131t y\u0131l\u0131, t\u0131p okulunda akademik ba\u015far\u0131y\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcr. Y\u00fcksek devams\u0131zl\u0131k oran\u0131na daha fazla dikkat edilmelidir."}
{"_id":"17388232","title":"Mechanical regulation of cell function with geometrically modulated elastomeric substrates","text":"Mikromoldelenmi\u015f elastik mikropost dizilerinin bir k\u00fct\u00fcphanesinin kurulmas\u0131n\u0131 rapor ediyoruz, b\u00f6ylece altl\u0131k sertli\u011fi, yap\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 ve di\u011fer malzeme y\u00fczey \u00f6zelliklerine etki etmeksizin ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak d\u00fczenlenebilir. Mikropost sertli\u011finin h\u00fccre morfolojisi, odakl\u0131 ba\u011flar, sitoskelet kontratilitesi ve k\u00f6k h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 etkiledi\u011fini g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, sitoskelet kontratilitesindeki erken de\u011fi\u015fiklikler, tek h\u00fccrelerde daha sonra k\u00f6k h\u00fccre kader kararlar\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6rd\u00fc."}
{"_id":"17402386","title":"THE EMBO JOURNAL","text":"Glutamat kontroll\u00fc iyon kanallar\u0131 (iyonotropik glutamat resept\u00f6rleri, iGluR'ler) d\u0131\u015f ortamdan bilgi alma i\u015flevini, iki kabuk \u015feklinde segmentten olu\u015fan geni\u015f bir d\u0131\u015f k\u0131s\u0131m arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirir. Uzak, N-terminal alan (NTD), NMDA tipi iGluR'lerde allosterik potansiyele sahiptir, ancak bu \u00f6zellik AMPA resept\u00f6rleri (AMPAR'lar) i\u00e7in kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 alana atfedilmemi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, GluA2 ve GluA3 AMPAR NTD'lerinin dinamik \u00f6zelliklerini ortaya \u00e7\u0131karan yeni yap\u0131sal veriler sunuyoruz. GluA3, mGluR'lere benzeyen, alt kabuk loblar\u0131n\u0131n k\u0131s\u0131tlanmam\u0131\u015f bir \u015fekilde a\u00e7\u0131k oldu\u011fu bir zipli-a\u00e7\u0131k dimer aray\u00fcz\u00fc sergiler. Bu, sonu\u00e7ta elde edilen istikrars\u0131z aray\u00fcz, protomerler aras\u0131 d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmleri iletebilir. Normal mod analizi, AMPAR NTD hareketinin iki bask\u0131n mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya koyar: protomer kabuk hareketleri ve protomerler aras\u0131 kar\u015f\u0131 d\u00f6nmeler, ayr\u0131ca AMPAR ve mGluR \u015fekillerinin eri\u015filebilir d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmlerini de i\u00e7erir. Ayr\u0131ca, GluA2 aral\u0131k lobunda potansiyel bir ligan\u0131n elektron yo\u011funlu\u011funu tespit ettik, bu da lob hareketlerini tetikleyebilir. Bu veriler birlikte, AMPAR NTD'lerinin dinamik rol\u00fcn\u00fc destekler, bu da resept\u00f6r\u00fcn allosterik manzaras\u0131n\u0131 geni\u015fletir ve ligant geli\u015ftirme i\u00e7in yeni bir hedef sunabilir."}
{"_id":"17412260","title":"A complex secretory program orchestrated by the inflammasome controls paracrine senescence","text":"Onkogen taraf\u0131ndan tetiklenen ya\u015flanma (OIS), t\u00fcm\u00f6r bask\u0131s\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Ya\u015fl\u0131 h\u00fccreler, senesans ile ili\u015fkili sekresyon fenotipini (SASP) olarak adland\u0131r\u0131lan karma\u015f\u0131k bir pro-enflamatuar yan\u0131t ger\u00e7ekle\u015ftirir. SASP, senesans\u0131 peki\u015ftirir, imm\u00fcn g\u00f6zetimini etkinle\u015ftirir ve paradoksal olarak da t\u00fcm\u00f6rjenik \u00f6zelliklere sahiptir. Burada, OIS'de in vivo ve insan ve fare modellerinde, SASP'nin de normal h\u00fccrelerde parakrin ya\u015flanmaya neden olabilece\u011fini g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. Kuantitatif proteomik ile k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl ekranlamalar\u0131n\u0131 birle\u015ftirerek, parakrin ya\u015flanmay\u0131 ara\u015ft\u0131ran \u00e7oklu SASP bile\u015fenlerini belirledik, bunlara TGF-\u03b2 ailesi ligandlar\u0131, VEGF, CCL2 ve CCL20 dahildir. Bu bile\u015fenler aras\u0131nda, TGF-\u03b2 ligandlar\u0131 p15(INK4b) ve p21(CIP1) d\u00fczenleyerek \u00f6nemli bir rol oynar. SASP'nin ifadesi, inflamasom taraf\u0131ndan arac\u0131lanan IL-1 sinyalle\u015fmesiyle kontrol edilir. \u0130nflamasom ve IL-1 sinyalle\u015fmesi, ya\u015fl\u0131 h\u00fccrelerde etkinle\u015ftirilir ve IL-1\u03b1 ifadesi, SASP etkinle\u015fmesini yeniden yaratabilir, bu da ya\u015flanmaya neden olur. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, SASP'nin parakrin ya\u015flanmaya neden olabilece\u011fini ve t\u00fcm\u00f6r bask\u0131s\u0131 ve ya\u015flanma \u00fczerinde etkisini in vivo g\u00f6steriyor."}
{"_id":"17415081","title":"Prospective Study of One Million Deaths in India: Rationale, Design, and Validation Results","text":"Hindistan'da her y\u0131l tahmini 9,5 milyon \u00f6l\u00fcm\u00fcn %75'inden fazlas\u0131 evde ger\u00e7ekle\u015fir ve bunlar\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011fu sertifikal\u0131 bir nedene sahip de\u011fildir. Hindistan ve di\u011fer geli\u015fmekte olan \u00fclkeler, \u00f6l\u00fcm nedenleri hakk\u0131nda g\u00fcvenilir bir nicel analiz acilen gerektirir. Ayr\u0131ca, bireylerde veya n\u00fcfuslarda hastal\u0131k geli\u015fimiyle ilgili olabilecek fiziksel (\u00f6rne\u011fin, kan bas\u0131nc\u0131 ve obezite), davran\u0131\u015fsal (\u00f6rne\u011fin, sigara i\u00e7me, alkol, HIV-1 risk alma ve a\u015f\u0131lama ge\u00e7mi\u015fi) ve biyolojik (\u00f6rne\u011fin, kan lipitleri ve gen polimorfizmleri) \u00f6l\u00e7\u00fcmlerin \u00f6nemi hakk\u0131nda daha iyi epidemiyolojik kan\u0131tlara ihtiya\u00e7 duyarlar. Bu rapor, d\u00fcnyan\u0131n en b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00fcm nedenleri ve ili\u015fkili fakt\u00f6rler \u00fczerine ileri d\u00fczey bir incelemenin mant\u0131\u011f\u0131, tasar\u0131m\u0131 ve uygulanmas\u0131 hakk\u0131ndad\u0131r. Yakla\u015f\u0131k 14 milyon ki\u015fi, 2,4 milyon ulusal olarak temsilci Hint hanelerinde (hayat durumu izleme ve e\u011fer \u00f6lm\u00fc\u015flerse \u00f6l\u00fcm nedenleri, iyi do\u011frulanm\u0131\u015f s\u00f6zl\u00fc otopsi (VA) arac\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla) izlenecek. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, sadece \u00e7ocuk ve yeti\u015fkin \u00f6l\u00fcmlerinin temel nedenini de\u011fil, ayn\u0131 zamanda \u00f6nemli risk fakt\u00f6rlerini (davran\u0131\u015fsal, fiziksel, \u00e7evresel ve sonunda genetik) g\u00fcvenilir bir \u015fekilde belgeleyecektir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, VA kullanarak nedenlere \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 g\u00fcvenilir bir \u015fekilde tahmin etme konusunda k\u00fcresel olarak tekrarlanabilir bir model sunar ve Hindistan'\u0131n \u00f6l\u00fcm izleme sistemini g\u00fc\u00e7lendirir. Beklenen yanl\u0131\u015f s\u0131n\u0131fland\u0131rmalara ra\u011fmen, yeni \u00f6l\u00fcm nedeni verileri, daha \u00f6nce mevcut olanlardan \u00e7ok daha iyi olacakt\u0131r.[PLoS Medicine, \u015eubat 2006.]"}
{"_id":"17416520","title":"Genome-wide identification of genes directly regulated by the pleiotropic transcription factor Spx in Bacillus subtilis","text":"Transkripsiyonel d\u00fczenleyici Spx, Bacillus subtilis h\u00fccrelerinin dis\u00fclfit stresine maruz kald\u0131klar\u0131nda redoks homeostaz\u0131n\u0131n korunmas\u0131nda kritik bir rol oynar. Spx'de (Spx-RNA polimeraz\u0131, Spx-RNAP) kompleksi taraf\u0131ndan ba\u011flanabilecek 283 ayr\u0131 kromozomik siteyi belirleyerek Spx'in do\u011frudan ve dolayl\u0131 d\u00fczenleyici etkilerini ay\u0131rt edemeyen daha \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n aksine, Spx'in ba\u011flanma yerlerini tespit ettik. Bu sitelerin \u00fc\u00e7te ikisi, Sigma(A) ba\u011f\u0131ml\u0131 promot\u00f6rlerin yak\u0131n\u0131nda yer almaktad\u0131r ve diamide tedavisi s\u0131ras\u0131nda, Spx-RNAP kompleksinin y\u00fczdesi, DNA sitelerinin say\u0131s\u0131 ve i\u015fgal oran\u0131yla paralel olarak artmaktad\u0131r. Spx-RNAP ba\u011flanma siteleri ile diamide'ye maruz b\u0131rak\u0131lm\u0131\u015f veya maruz b\u0131rak\u0131lmam\u0131\u015f vahsi tip ve \u0394spx s\u00fcl\u00fcnleri aras\u0131nda farkl\u0131 ifade edilen genler aras\u0131ndaki korelasyon, 144 transkripsiyonel birimden olu\u015fan 275 genin potansiyel olarak do\u011frudan Spx taraf\u0131ndan d\u00fczenlendi\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. Spx taraf\u0131ndan kontrol edilen promot\u00f6rler, g\u00f6zlemlenen etkinle\u015fmeyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir korelasyon g\u00f6steren geni\u015fletilmi\u015f bir -35 kutusu i\u00e7ermektedir. In vitro transkripsiyon deneyleri, yedi yeni tespit edilen promot\u00f6r\u00fcn okside edilmi\u015f Spx taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirildi\u011fini, bunlardan birinin de indirgenmi\u015f Spx taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirildi\u011fini do\u011frulamaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, Spx d\u00fczenleyici a\u011f\u0131n\u0131 k\u00fcresel olarak karakterize ederek, baz\u0131 genlerin temel ifadesindeki rol\u00fcn\u00fc ve di\u011fer stres yan\u0131tlar\u0131 ile karma\u015f\u0131k etkile\u015fimini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"17421851","title":"Expression of interleukin-18 in human atherosclerotic plaques and relation to plaque instability.","text":"ARKA PLAN Interleukin (IL)-18, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir proenflamatuar sitokin olup potansiyel ateroskleroz \u00f6zelliklerine sahiptir. Ancak, aterosklerozda ifadesi ve rol\u00fc bilinmemektedir. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, endarterektomi ile al\u0131nan istikrarl\u0131 ve istikrars\u0131z insan karotid ateroskleroz plakalar\u0131nda IL-18'in varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in ters transkripsiyon-polimeraz zincir reaksiyonu (PCR), bat\u0131 blot ve imm\u00fcnohistokimya tekniklerini kulland\u0131k. Ateroskleroz plakalar\u0131nda IL-18, kontrol normal arterlere k\u0131yasla y\u00fcksek derecede ifade edildi ve \u00f6ncelikle plak makrofajlar\u0131nda lokalize edildi. IL-18 resept\u00f6r\u00fc de plak makrofajlar\u0131nda ve endotel h\u00fccrelerinde y\u00fckseltildi, bu da potansiyel biyolojik etkiler oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Aterosklerozda IL-18'in rol\u00fcn\u00fc incelemek i\u00e7in, ger\u00e7ek zamanl\u0131 nicel PCR ile IL-18 mRNA ifadesi ve plak istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n i\u015faretleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi belirledik. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, semptomatik (istikrars\u0131z) plakalarda, semptomatik (istikrarl\u0131) plakalara k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek IL-18 mRNA seviyeleri bulundu (P<0.01). SONU\u00c7LAR Bu sonu\u00e7lar, ilk kez, ateroskleroz plakas\u0131n\u0131n istikrars\u0131zla\u015fmas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynayan IL-18'i \u00f6ne s\u00fcrmektedir, bu da akut iskemik sendromlara yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"17422777","title":" US-SOMO HPLC-SAXS module: dealing with capillary fouling and extraction of pure component patterns from poorly resolved SEC-SAXS data","text":"Boyut d\u0131\u015flama kromatografisi, k\u00fc\u00e7\u00fck a\u00e7\u0131l\u0131 X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 sa\u00e7\u0131l\u0131m\u0131 (SAXS) ile birle\u015ftirildi\u011finde, genellikle ak\u0131\u015fl\u0131 bir kap\u0131l\u0131 kullanarak, monodisperse \u00f6rnek verilerinin do\u011frudan toplanmas\u0131n\u0131 sa\u011flamal\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, kap\u0131l\u0131 t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 sorunlar\u0131 ve temel \u00e7izgiye \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f zirveler, etkinli\u011fini engelleyebilir. UltraScan \u00e7\u00f6z\u00fcm modeli (US-SOMO) HPLC-SAXS (y\u00fcksek performansl\u0131 s\u0131v\u0131 kromatografisi ile SAXS) mod\u00fcl\u00fc, bu t\u00fcr verilerin analizini sa\u011flayan kapsaml\u0131 bir \u00e7er\u00e7eve sunar, basit bir do\u011frusal temel d\u00fczeltmesi ve simetrik Gaussian ayr\u0131\u015ft\u0131rma ara\u00e7lar\u0131 ile ba\u015flar [Brookes, P\u00e9rez, Cardinali, Profumo, Vachette ve Rocco (2013). J. Uygulamal\u0131 Kristalografi 46, 1823-1833]. Birka\u00e7 yeni \u00f6zelli\u011fin yan\u0131 s\u0131ra, her iki rutinin de \u00f6nemli iyile\u015ftirmeleri \u015fimdi uygulanm\u0131\u015ft\u0131r, sonu\u00e7lar\u0131n de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in geli\u015fmi\u015f istatistiksel ara\u00e7lar da dahil olmak \u00fczere. Yeni entegre temel d\u00fczeltme prosed\u00fcr\u00fc, daha sa\u011flam bir varsay\u0131m \u00fczerine kuruludur ki, kap\u0131l\u0131 t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n sa\u00e7\u0131lma yo\u011funlu\u011fu taraf\u0131ndan yay\u0131lan malzemenin X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 demeti i\u00e7indeki etkisi monotonik olarak artar. \u00c7ak\u0131\u015fan zirveler, genellikle \u00f6rnek-kolon matris etkile\u015fimi nedeniyle \u00e7arp\u0131k, art\u0131k yeni de\u011fi\u015ftirilmi\u015f Gaussian fonksiyonlar\u0131 kullan\u0131larak do\u011fru bir \u015fekilde ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131labilir. \u00d6rne\u011fin, aldolaz\u0131n polidispers bir \u00e7\u00f6zeltisi analizi: yo\u011fun konvol\u00fcte zirvelerden, tetramer, oktaamer ve dodekaamerin bireysel SAXS profilleri \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131r ve g\u00fcvenilir bir \u015fekilde modelleme yap\u0131l\u0131r."}
{"_id":"17433284","title":"Determination of Malaria Epidemiological Status in Iran\u2019s Malarious Areas as Baseline Information for Implementation of Malaria Elimination Program in Iran","text":"# Arka Plan\nSa\u011fl\u0131k Bakanl\u0131\u011f\u0131'n\u0131n isteklili\u011fi, \u0130ran'da uygun hastal\u0131k ortadan kald\u0131rma ko\u015fullar\u0131 ve ulusal s\u0131tma kontrol program\u0131n\u0131n 2007'de s\u0131tma durumunu netle\u015ftirmek ve ortadan kald\u0131rma program\u0131n\u0131 y\u00fcr\u00fctmek i\u00e7in gerekli bilgileri sa\u011flamak amac\u0131yla bir ara\u015ft\u0131rma yapma karar\u0131 almas\u0131yla, 2010'da ba\u015flayan 2025 vizyonuna dayal\u0131 ulusal s\u0131tma ortadan kald\u0131rma program\u0131n\u0131n temelleri bu incelemenin kapsam\u0131n\u0131 olu\u015fturmaktad\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler\nBu betimsel \u00e7al\u0131\u015fmada, il\u00e7e d\u00fczeyinde uygulanan farkl\u0131 de\u011fi\u015fkenler kullan\u0131larak veriler analiz edilmi\u015ftir. S\u0131tman\u0131n yerel bula\u015f\u0131m g\u00f6sterdi\u011fi \u00fc\u00e7 g\u00fcneydo\u011fu ilindeki t\u00fcm il\u00e7eler dikkate al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. S\u0131tma vakalar\u0131, ulusal s\u0131tma izleme sistemi temelinde belirlenmi\u015f ve incelenmi\u015ftir.\n\n# Sonu\u00e7lar\nSistan ve Baluchestan ilinde vivax s\u0131tmas\u0131 bask\u0131n oldu\u011fundan, vivax vakalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 yakla\u015f\u0131k olarak s\u0131tma pozitif vakalar\u0131yla e\u015fle\u015fmektedir. \u00d6nemli nokta, Nikshahr ilinin bu ilde yerel vivax vakalar\u0131n\u0131n en y\u00fcksek say\u0131s\u0131na sahip olmas\u0131 ve Sarbaz il\u00e7esinin falciparum vakalar\u0131n\u0131n en y\u00fcksek say\u0131s\u0131na sahip olmas\u0131d\u0131r. Hormozgan ilindeki t\u00fcm il\u00e7elerde, Bandar Jask ve Minab'da her biri bir vaka hari\u00e7, yerli falciparum vakas\u0131 tespit edilmemi\u015ftir. Kerman ilinde, Kahnoj ve Ghale Ganj'da her biri 2007'de bir vaka hari\u00e7, yerli falciparum vakas\u0131 bulunmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n# Sonu\u00e7\n\u0130ran'da yerel bula\u015fan vakalar\u0131n bildirimi son birka\u00e7 y\u0131lda artmaktad\u0131r, bu da s\u0131tma ortadan kald\u0131rma plan\u0131n\u0131n ba\u015flamas\u0131ndan \u00f6nce meydana gelmektedir. Afgan m\u00fcltecilerin kendi \u00fclkelerine geri d\u00f6nmeye ba\u015flamas\u0131yla, bildirilen ithal s\u0131tma vakalar\u0131n\u0131n ana kayna\u011f\u0131 azalm\u0131\u015ft\u0131r ve yerel vakalar daha net bir \u015fekilde ortaya \u00e7\u0131kacakt\u0131r."}
{"_id":"17438862","title":"Local neuroinflammation and the progression of Alzheimer\u2019s disease","text":"Postmortem imm\u00fcnohistokimya \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131nda beyin hasar\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 kronik iltihap durumunu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu iltihapta kilit rol oynayan fakt\u00f6rler aras\u0131nda aktif mikroglia (beyin makrofajlar\u0131), klasik kompleman kaskad\u0131n\u0131n proteinleri, pentraksinler, sitokinler ve kemokinler bulunur. Bu iltihap, adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemini veya periferik organlar\u0131 i\u00e7ermez, ancak daha eski evrimsel olarak inat\u00e7\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemine ba\u011fl\u0131d\u0131r, bu sistem v\u00fccudun \u00e7o\u011fu dokusunda \u00e7al\u0131\u015f\u0131r gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Kronik iltihap, ev sahibi dokuyu hasara u\u011fratabilir ve n\u00f6ronlar\u0131n postmitotik do\u011fas\u0131 nedeniyle beyin \u00f6zellikle savunmas\u0131z olabilir. Bir\u00e7ok iltihapl\u0131 arac\u0131n, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n etkilenen b\u00f6lgelerinde yerel olarak \u00fcretildi\u011fi ve se\u00e7ici olarak y\u00fckseldi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, ateroskleroz ve kalp enfarkt\u00fcs\u00fc gibi dejeneratif s\u00fcre\u00e7lerdeki dokulara yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu ko\u015fullarda benzer yerel inat\u00e7\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k reaksiyonunun \u00f6nemli olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bir\u00e7ok epidemiyolojik ve s\u0131n\u0131rl\u0131 klinik kan\u0131t, nonsteroidal anti-enflamatuar ila\u00e7lar\u0131n (NSAID'ler) Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 \u00f6nleyebilece\u011fini ve ilerlemesini yava\u015flatabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Ancak bu ila\u00e7lar iltihap reaksiyonunun periferisinde etki eder. Daha iyi sonu\u00e7lar elde etmek i\u00e7in mikroglia veya beyin kompleman sisteminin aktivitesini engelleyebilen ila\u00e7lar bulunursa, farkl\u0131 iltihap hedeflerine y\u00f6nelik ila\u00e7 kombinasyonlar\u0131 tek ajanlardan \u00e7ok daha etkili olabilir."}
{"_id":"17447653","title":"BLAST+: architecture and applications","text":"ARKA PLAN Arka s\u0131ral\u0131k dizi benzerli\u011fi arama, biyoinformatikte \u00e7ok \u00f6nemli bir g\u00f6revdir. Temel Yerel E\u015fle\u015ftirme Arama Arac\u0131 (BLAST), heuristiklerin kullan\u0131m\u0131yla kesin y\u00f6ntemlerden daha iyi performans g\u00f6sterir, ancak mevcut BLAST yaz\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n \u00e7ok uzun sorgular veya veritaban\u0131 dizileri i\u00e7in h\u0131z\u0131 alt optimaldir. Mevcut komut sat\u0131r\u0131 uygulamalar\u0131n\u0131n kullan\u0131c\u0131 aray\u00fcz\u00fcnde de baz\u0131 eksiklikler vard\u0131r. SONU\u00c7LAR Yeniden yaz\u0131lm\u0131\u015f BLAST yaz\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n \u00f6zellikleri ve iyile\u015ftirmeleri hakk\u0131nda konu\u015fuyoruz ve yeni komut sat\u0131r\u0131 uygulamalar\u0131n\u0131 tan\u0131t\u0131yoruz. Uzun sorgu dizileri, i\u015fleme i\u00e7in par\u00e7alara b\u00f6l\u00fcn\u00fcr, baz\u0131 durumlarda bu, \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rma s\u00fcrelerini dramatik olarak k\u0131salt\u0131r. Uzun veritaban\u0131 dizileri i\u00e7in, sorgu dizilerinin yaln\u0131zca ilgili k\u0131s\u0131mlar\u0131 al\u0131nabilir, bu da k\u0131sa sorgular\u0131n kontig veya kromozom veritabanlar\u0131 \u00fczerindeki aramalar\u0131nda CPU ve bellek kullan\u0131m\u0131n\u0131 azalt\u0131r. Program art\u0131k BLAST veritabanlar\u0131ndan veritaban\u0131 dizileri i\u00e7in maskeleme bilgilerini alabilir. Art\u0131k herhangi bir veri kayna\u011f\u0131ndan konu dizisi verilerine eri\u015febilen yeni bir mod\u00fcler yaz\u0131l\u0131m k\u00fct\u00fcphanesi var. Birka\u00e7 yeni \u00f6zellik de sunuyoruz, bunlara kullan\u0131c\u0131, en sevdikleri se\u00e7enekleri kaydetmelerine ve yeniden kullanmalar\u0131na olanak tan\u0131yan strateji dosyalar\u0131 dahildir. Strateji dosyalar\u0131, NCBI BLAST web sitesine y\u00fcklenebilir ve indirilebilir. SONU\u00c7 Yeni BLAST komut sat\u0131r\u0131 uygulamalar\u0131, mevcut BLAST ara\u00e7lar\u0131na k\u0131yasla uzun sorgular ve kromozom uzunlu\u011fundaki veritaban\u0131 dizileri i\u00e7in \u00f6nemli h\u0131z iyile\u015ftirmeleri g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca komut sat\u0131r\u0131 uygulamalar\u0131n\u0131n kullan\u0131c\u0131 aray\u00fcz\u00fcn\u00fc de geli\u015ftirdik."}
{"_id":"17450673","title":"Intrauterine environments and breast cancer risk: meta-analysis and systematic review","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e Do\u011fum \u00f6ncesi \u00e7e\u015fitli fakt\u00f6rler, do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, do\u011fum s\u0131ras\u0131, anne ya\u015f\u0131, gebelik s\u00fcresi, ikiz durumu ve ebeveynlerin sigara kullanmas\u0131 gibi, k\u0131zlarda meme kanseri riskini etkileyebilece\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr, geli\u015fmekte olan fet\u00fcs meme bezlerinin hormonal ortam\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek. Geni\u015f biyolojik olas\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, bug\u00fcne kadar yap\u0131lan epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar \u00e7eli\u015fkili sonu\u00e7lar g\u00f6stermi\u015ftir. Perinatal fakt\u00f6rlerin meme kanseri riskine olan ili\u015fkilerini incelemek i\u00e7in meta analizler yapt\u0131k.\n\nY\u00d6NTEMLER 1966 Ocak'tan 2007 \u015eubat'a kadar yay\u0131nlanan ve do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, do\u011fum s\u0131ras\u0131, anne ya\u015f\u0131, gebelik s\u00fcresi, ikiz durumu ve anne veya baban\u0131n sigara kullanmas\u0131yla ilgili verileri i\u00e7eren meme kanseri \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irdik. Rastgele etki modellerini kullanarak sonu\u00e7lar\u0131 \u00f6zetlemek i\u00e7in meta analizler uygulad\u0131k.\n\nSONU\u00c7LAR Do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n meme kanseri riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk, 4000 g veya daha fazla olan kategorileri i\u00e7eren \u00e7al\u0131\u015fmalar 2500-2599 g'lik do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re 1.24 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GR] % 1.04-1.48) ve 3500 g-3999 g i\u00e7in 1.15 (GR % 1.04-1.26) oranlar\u0131 ile ili\u015fkiliydi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ile risk aras\u0131ndaki J \u015fekilli bir ili\u015fkiyi desteklemedi. Do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steren \u00e7al\u0131\u015fmalar ayr\u0131ca \u00fc\u00e7 do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kategorisi (4000 g veya daha fazla i\u00e7in OR 1.15 [GR % 1.01-1.31] <3000 g'e g\u00f6re) ve iki do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kategorisi (3000 g veya daha fazla i\u00e7in OR 1.09 [GR % 1.02-1.18] <3000 g'e g\u00f6re) \u00fczerine kuruluydu. Ya\u015fl\u0131 annelerden do\u011fan ve ikiz olan kad\u0131nlar da belirli bir artm\u0131\u015f riske sahipti, ancak sonu\u00e7lar \u00e7al\u0131\u015fmalar ve yay\u0131n y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda tutars\u0131zd\u0131. Do\u011fum s\u0131ras\u0131, erken do\u011fum ve anne sigara kullan\u0131m\u0131 meme kanseri riski ile ili\u015fkili de\u011fildi.\n\nSONU\u00c7 Daha fazla bulgumuz, intra"}
{"_id":"17454301","title":"Epidemiologic studies on Dengue in Santiago de Cuba, 1997.","text":"1997 y\u0131l\u0131nda K\u00fcba'n\u0131n Santiago de Cuba \u015fehrinde, K\u00fcba adas\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck ve izole bir dengue kanamal\u0131 ate\u015f\/dengue \u015fok sendromu (DHF\/DSS) salg\u0131n\u0131, dengue vir\u00fcs\u00fc t\u00fcr\u00fc 2 (DEN-2) nedeniyle belirlendi. 205 DHF\/DSS vakas\u0131 kaydedildi, bunlar\u0131n hepsi 15 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filerdi. Onlardan sadece \u00fc\u00e7\u00fcnde daha \u00f6nce dengue enfeksiyonu oldu\u011funa dair kan\u0131tlar vard\u0131, tek bilinen f\u0131rsat 1977-1979 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda adada ya\u015fanan dengue vir\u00fcs\u00fc t\u00fcr\u00fc 1 (DEN-1) salg\u0131n\u0131yd\u0131. A\u00e7\u0131k hastal\u0131klar i\u00e7in neredeyse tam klinik ve laboratuvar g\u00f6zetimi sa\u011fland\u0131. Aral\u0131k 1997 ile Ocak 1998 aras\u0131nda, Santiago'daki 40 yerle\u015fim k\u00fcmesinde 1.151 ki\u015fiden rastgele, ya\u015f katmanlar\u0131na g\u00f6re serum \u00f6rnekleri al\u0131nd\u0131. Serumlar, DEN-1 ve DEN-2 n\u00f6tralizasyon antikorlar\u0131 i\u00e7in test edildi. 1997'deki DEN-2 enfeksiyon oran\u0131n\u0131n, 1981'deki DEN-2 salg\u0131n\u0131 sonras\u0131nda do\u011fan 15 ya\u015f ve alt\u0131ndaki \u00e7ocuklarda DEN-2 antikorlar\u0131n\u0131n prevalans\u0131 olarak hesaplanmas\u0131 ama\u00e7land\u0131. Bu, g\u00f6zlemlenen vakalar\u0131 hesaba katarak biraz ayarland\u0131 ve yakla\u015f\u0131k %4,3'l\u00fck bir enfeksiyon oran\u0131 elde edildi. Dengue ate\u015fi ve DHF\/DSS sald\u0131r\u0131 oranlar\u0131, tahmin edilen toplam ilk ve ikincil DEN-2 enfeksiyonlar\u0131na dayanarak hesapland\u0131. \u0130lk enfeksiyonlar\u0131n sadece %3'\u00fc a\u00e7\u0131k oldu. T\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131ndaki yeti\u015fkinlerde DHF\/DSS sald\u0131r\u0131 oran\u0131, 10.000 ikincil DEN-2 enfeksiyonu ba\u015f\u0131na 420 idi."}
{"_id":"17462437","title":"Prognostic and Predictive Value of KRAS Mutations in Advanced Non-Small Cell Lung Cancer","text":"KRAS mutasyonlar\u0131n\u0131n ileri evre olmayan k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri \u00fczerindeki klinik etkileri hala net de\u011fil. \u0130leri evre NSCLC'de (non-small cell lung cancer) KRAS mutasyonlar\u0131n\u0131n prognostik ve \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc de\u011ferini retrospektif olarak de\u011ferlendirdik. 484 hasta i\u00e7in hem KRAS hem de EGFR mutasyonlar\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131na sahip olanlardan, 39'u (8%) KRAS ve 182'si (38%) EGFR mutasyonu ta\u015f\u0131yordu, iki vaka her iki mutasyonu da ta\u015f\u0131yordu. KRAS mutasyonu, EGFR mutasyonu, veya her ikisi de normal tip olan hastalar aras\u0131nda, s\u0131ras\u0131yla 7.7, 38.0 ve 15.0 ay olan genel hayatta kalma s\u00fcrelerinin medyanlar\u0131 (P<0.001) vard\u0131. KRAS mutasyonu, \u00e7oklu varyant analizi (multivariate analysis)de ba\u011f\u0131ms\u0131z k\u00f6t\u00fc bir prognostik fakt\u00f6r olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131 (tehlike oran\u0131 = 2.6, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 1.8-3.7). Pemetrexed temelli rejimde KRAS mutasyonlu grupta yan\u0131t oranlar\u0131 ve progresyon-serbest hayatta kalma (PFS) 14% ve 2.1 ay, KRAS normal tip grubunda (28% ve 3.9 ay) olanlara g\u00f6re daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. KRAS mutasyonu, gemcitabine temelli kemoterapide daha k\u00f6t\u00fc tedavi sonu\u00e7lar\u0131yla ili\u015fkiliydi, ancak taxan temelli rejimde bir fark yoktu. EGFR (epidermal growth factor receptor) tirosin kinaz inhibit\u00f6rleri (TKIs) ile klinik sonu\u00e7lar, KRAS normal tipli hastalarda EGFR mutasyonlu hastalara g\u00f6re daha iyi g\u00f6r\u00fcnse de, KRAS mutasyon durumuna g\u00f6re yan\u0131t oranlar\u0131 ve PFS'de istatistiksel bir fark yoktu, EGFR mutasyon durumu g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda. Hem KRAS hem de EGFR mutasyonlar\u0131 olan iki hasta, EGFR TKIs'a k\u0131smi yan\u0131t g\u00f6sterdi. G12D mutasyonu, asla sigara i\u00e7memi\u015flerde daha s\u0131k g\u00f6r\u00fclmesine ra\u011fmen, KRAS genotiplerine g\u00f6re klinik sonu\u00e7lar aras\u0131nda bir fark yoktu. Bu sonu\u00e7lar, KRAS mutasyonlar\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z bir prognostik de\u011fer ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak EGFR TKIs veya sitotoksik kemoterapide s\u0131n\u0131rl\u0131 bir \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc rol"}
{"_id":"17463469","title":"A Heteroskedasticity-Consistent Covariance Matrix Estimator And A Direct Test For Heteroskedasticity","text":"Bu makale, lineer regresyon modelindeki hatalar\u0131n heteroskedastik oldu\u011funda bile tutarl\u0131 bir parametre kovaryans matris tahmini sunar. Bu tahminci, heteroskedastikitenin yap\u0131s\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan resmi bir modele ba\u011fl\u0131 de\u011fildir. Yeni tahmincinin elemanlar\u0131n\u0131 al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k kovaryans tahmincinin elemanlar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, heteroskedastikiteye do\u011frudan bir test elde edilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc heteroskedastikite yoksa iki tahminci yakla\u015f\u0131k olarak e\u015fit olacakt\u0131r, ancak genel olarak farkl\u0131la\u015facakt\u0131r. Test, en k\u00fc\u00e7\u00fck kareler yorumu ile \u00e7ekicidir."}
{"_id":"17463549","title":"Two Subsets of Naive T Helper Cells with Distinct T Cell Receptor Excision Circle Content in Human Adult Peripheral Blood","text":"Ya\u015flanma s\u00fcrecinde timik fonksiyon azal\u0131r ve periferik T yard\u0131mc\u0131 (Th) h\u00fccre takviyesinin talebini kar\u015f\u0131layamaz. Bu nedenle, naif Th h\u00fccrelerinin pop\u00fclasyonunu en az\u0131ndan k\u0131smen periferik olarak korumak gerekir. Ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda bu t\u00fcr periferik sonras\u0131 timik geni\u015fleme, son timik g\u00f6\u00e7menler (RTE'ler) i\u00e7in sonu\u00e7 olarak, naif T h\u00fccrelerinin bir alt k\u00fcmesinden T h\u00fccre resept\u00f6r \u00e7\u0131karma halkalar\u0131 (TREC'ler) kayb\u0131na veya seyreltilmesine neden olmal\u0131d\u0131r. \u0130nsan yeti\u015fkin periferik kan\u0131nda iki naif Th h\u00fccre alt k\u00fcmesi tan\u0131mlad\u0131k, bu alt k\u00fcme, naif periferik Th h\u00fccre havuzunda farkl\u0131 periferik proliferasyon ge\u00e7mi\u015flerini g\u00f6steren \u00e7arp\u0131c\u0131 olarak e\u015fitsiz TREC i\u00e7eri\u011fine sahiptir. Periferik naif CD45RA+ Th h\u00fccreleri, CD31'i koekspresyon yapanlara k\u0131yasla, CD31 ifadesiz periferik naif CD45RA+ Th h\u00fccrelerinden \u00e7ok daha y\u00fcksek oranda TREC'lere sahiptir, bu h\u00fccrelerde TREC'ler neredeyse tespit edilemez. Ayr\u0131ca, CD31\u2212CD45RA+ Th h\u00fccrelerinin, ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda naif periferik Th h\u00fccre havuzunun artan y\u00fczdesini olu\u015fturdu\u011funu, ancak naif Th h\u00fccrelerinin fenotipik ve i\u015flevsel \u00f6zelliklerini korudu\u011funu g\u00f6steriyoruz. CD31, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn (TCR) in vitro tetiklenmesiyle kayboldu\u011fundan, TCR uyaran\u0131n\u0131n insan naif RTE'lerin homeostatik olarak y\u00f6nlendirilen periferik sonras\u0131 geni\u015flemesinin \u00f6nko\u015fulu oldu\u011funu varsay\u0131yoruz. Burada, CD31 ifadesini kaybetmi\u015f ve TREC i\u00e7eri\u011fi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131lm\u0131\u015f periferik geni\u015flemi\u015f naif Th h\u00fccrelerinin tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz."}
{"_id":"17464771","title":"A Role for the Vacuolating Cytotoxin, VacA, in Colonization and Helicobacter pylori\u2013Induced Metaplasia in the Stomach","text":"Helikobakter pylori'nin (H. pylori) daha aktif (s1\/i1) VakA formlar\u0131n\u0131 \u00fcreten su\u015flar\u0131n\u0131n, mide adenokarsinomas\u0131 ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fkisi vard\u0131r. Bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, farkl\u0131 VakA polimorfik formlar\u0131n\u0131n enflamasyon ve metaplazide etkilerini belirlemek i\u00e7in ilk kez \u00e7al\u0131\u015f\u0131yoruz. Daha az aktif s2\/i2 formunu \u00fcreten bakteriler, VacA geni i\u00e7in null mutanlar veya daha aktif formlar\u0131 \u00fcretenler gibi, fare midesinde daha verimli bir kolonizasyon sa\u011flad\u0131, bu da en az aktif s2\/i2 toksinin olumlu bir rol\u00fcne dair ilk kan\u0131t\u0131 sunuyor. Daha aktif toksik formlar\u0131 \u00fcreten su\u015flar, fare midesinde daha \u015fiddetli ve yayg\u0131n metaplaziye ve enflamasyona neden oldu. Ayr\u0131ca, insanlarda bu ili\u015fkiyi de inceledik, cagPAI durumunu kontrol ederek. \u0130nsan mide biyopsi \u00f6rneklerinde, vacA i1 aleli, \u00f6zellikle s1, cagA(+) arka plan\u0131nda bile, neredeyse tamamen yok olan intestinal metaplazide g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki g\u00f6sterdi."}
{"_id":"17482507","title":"Systematic review of role of bisphosphonates on skeletal morbidity in metastatic cancer.","text":"\n**Ama\u00e7:** Kanser hastalar\u0131nda kemik metastazlar\u0131 olan hastalarda kemik morbiditesini azaltmak i\u00e7in bisfosfonat kullan\u0131m\u0131n\u0131n kan\u0131tlar\u0131n\u0131 incelemek.\n\n**Veri Kaynaklar\u0131:** Elektronik veritabanlar\u0131, referans listelerinin taranmas\u0131 ve uzmanlar ve ila\u00e7 \u015firketleri ile dan\u0131\u015fma. Yabanc\u0131 dil makaleleri de dahil edildi.\n\n**\u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi:** Dahil edilen denemeler, malign hastal\u0131k ve kemik metastazlar\u0131 olan hastalarda a\u011f\u0131z veya intraven\u00f6z bisfosfonat tedavisi alan ve ba\u015fka bir bisfosfonat, plasebo veya standart bak\u0131mla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan rastgele kontroll\u00fc denemelerdi. T\u00fcm denemeler en az bir kemik morbiditesi sonucunu \u00f6l\u00e7t\u00fc.\n\n**Sonu\u00e7lar:** 95 makale belirlendi; 30 \u00e7al\u0131\u015fma dahil etme kriterlerini kar\u015f\u0131lad\u0131. En az 6 ay s\u00fcren \u00e7al\u0131\u015fmalarda, plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda bisfosfonatlar k\u0131r\u0131klar\u0131n (omurilik 0.69, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.57-0.84, P < 0.0001; non-omurilik 0.65, 0.54-0.79, P < 0.0001; birle\u015ftirilmi\u015f 0.65, 0.55-0.78, P < 0.0001), radyoterapi (0.67, 0.57-0.79, P < 0.0001) ve hiperkalcemi (0.54, 0.36-0.81, P = 0.003) riskini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131 ancak ortopedik cerrahi (0.70, 0.46-1.05, P = 0.086) veya omurilik s\u0131k\u0131\u015fmas\u0131 (0.71, 0.47-1.08, P = 0.113) i\u00e7in de\u011fil. Ortopedik cerrahide azalma, bir y\u0131ldan fazla s\u00fcren \u00e7al\u0131\u015fmalarda anlaml\u0131yd\u0131 (0.59, 0.39-0.88, P = 0.009). Bisfosfonat kullan\u0131m\u0131 ilk kemik ili\u015fkili olay\u0131n s\u00fcresini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 ancak hayatta kalmay\u0131 art\u0131rmad\u0131. Alt analizler,"}
{"_id":"17506075","title":"Rodent Models of Depression: Neurotrophic and Neuroinflammatory Biomarkers","text":"Farla (s\u0131rtlan) modelleri, depresyonun etiolojisini ve ilerlemesini incelemek i\u00e7in vazge\u00e7ilmez bir ara\u00e7t\u0131r. Beyin plastisitesini kontrol eden ana d\u00fczenleyici mekanizmalar, n\u00f6rotrofik fakt\u00f6rler ve sitokinlerin birbirine ba\u011fl\u0131 sistemleri oldu\u011fu i\u00e7in, bu sistemlerdeki aksakl\u0131klar, zihinsel hastal\u0131klar da dahil olmak \u00fczere beyin patolojilerinin geli\u015fiminin temelini olu\u015fturur. Bu inceleme, erken ya\u015fam (rahim i\u00e7i d\u00f6nem dahil) veya yeti\u015fkinlikte farkl\u0131 stres fakt\u00f6rleri (d\u0131\u015fsal ve i\u00e7sel) taraf\u0131ndan tetiklenen bir\u00e7ok deneysel farla depresyon modeli \u00fczerine odaklan\u0131r ve beyindeki n\u00f6rotrofik fakt\u00f6rler ve n\u00f6roenflamatuar g\u00f6stergelerdeki de\u011fi\u015fikliklerle ilgili verilere vurgu yapar. Bu parametreler, davran\u0131\u015fsal depresyon benzeri semptomlarla ve n\u00f6ronal plastisite bozukluklar\u0131yla yak\u0131ndan ili\u015fkilidir ve hem cinsiyet hem de genetik ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Faralarda stresle ili\u015fkili n\u00f6rotrofin ve sitokinlerin ifadesindeki de\u011fi\u015fiklikler, b\u00f6lgesel olarak \u00f6zg\u00fcd\u00fcr. Farkl\u0131 gruplar taraf\u0131ndan rapor edilen baz\u0131 \u00e7eli\u015fkili veriler, stres paradigmalar\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar veya farkl\u0131 laboratuvarlarda ger\u00e7ekle\u015ftirilmeleri nedeniyle olabilir. T\u00fcm deneysel modeller gibi, stresle tetiklenen depresyon benzeri durumlar, klinik depresyon durumlar\u0131n\u0131n deneysel basitle\u015ftirmeleridir; ancak, bu modeller, n\u00f6rotrofik fakt\u00f6rler ve sitokinlerin hastal\u0131\u011f\u0131n patogenezi i\u00e7indeki rol\u00fcn\u00fcn anla\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in uygundur - bu da klinik ger\u00e7eklikte ula\u015f\u0131lmas\u0131 imkans\u0131z bir hedeftir. Bu ana d\u00fczenleyici sistemler, depresyon durumlar\u0131n\u0131n tedavisinde hem terap\u00f6tik \u00f6nlemler hem de tedavi ila\u00e7lar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesinde \u00f6nemli hedefler olabilir."}
{"_id":"17518195","title":"The docking domain of histone H2A is required for H1 binding and RSC-mediated nucleosome remodeling","text":"H2A ailesindeki histon varyantlar\u0131, C-terminal b\u00f6lgelerinde y\u00fcksek d\u00fczeyde farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131n ve \u00f6zellikle H2A'n\u0131n COOH-terminusundaki ba\u011flanma alan\u0131n\u0131n, n\u00fckleozomun yap\u0131sal ve i\u015flevsel \u00f6zelliklerine nas\u0131l dahil oldu\u011funu incelemi\u015f olduk. Biyokimya y\u00f6ntemlerini, Atomik G\u00fc\u00e7 Mikroskobu ve Elektron So\u011fuk Mikroskobu ile birle\u015ftirerek, H2A'n\u0131n ba\u011flanma alan\u0131n\u0131n n\u00fckleozomdaki ana yap\u0131sal \u00f6zellik oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu alan\u0131n silinmesi veya H2A.Bbd varyant\u0131n\u0131n eksik ba\u011flanma alan\u0131yla de\u011fi\u015ftirilmesi, n\u00fckleozomda \u00f6nemli yap\u0131sal de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7ar, bunlar aras\u0131nda n\u00fckleazlara genel eri\u015fimin artmas\u0131, n\u00fckleozomun her ucundan yakla\u015f\u0131k 10 bp DNA'n\u0131n a\u00e7\u0131lmas\u0131 ve ili\u015fkili DNA u\u00e7lar\u0131n\u0131n giri\u015f\/\u00e7\u0131k\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler bulunur. Bu yap\u0131sal de\u011fi\u015fiklikler, kromatin yeniden d\u00fczenleyicisi RSC'nin hem yeniden d\u00fczenlemesi hem de n\u00fckleozomlar\u0131 hareket ettirmesi yetene\u011finin azalmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Ba\u011flay\u0131c\u0131 histon H1 ba\u011flanmas\u0131 da, H2A.Bbd'nin eksik ba\u011flanma alan\u0131na sahip n\u00fckleozomlarda ortadan kalkar. Verilerimiz, H2A-ba\u011flanma alan\u0131n\u0131n n\u00fckleozomun yap\u0131sal-i\u015flevsel y\u00f6nlerini koordine etme benzersiz rol\u00fcn\u00fc ve ayr\u0131ca kromatin i\u00e7indeki 'bozuk' bir ba\u011flanma alan\u0131n\u0131n H2A.Bbd'nin birincil yap\u0131sal rol\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"17539488","title":"Regulation of poly(A) site choice of several yeast mRNAs","text":"Birka\u00e7 maya geni, farkl\u0131 3'-sonlara sahip \u00e7oklu transkriptler \u00fcretir. Bu genlerden d\u00f6rd\u00fc, daha uzun transkriptlerin kodlama dizisinin i\u00e7inde biten k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f transkriptler \u00fcretti\u011fi bilinir: CBP1, AEP2\/ATP13, RNA14 ve SIR1. Bu fenomenin sadece CBP1'e \u00f6zg\u00fc olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, karbon kayna\u011f\u0131 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmesinde benzer \u015fekilde di\u011fer k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f transkriptlerin seviyelerinin belirlenmesi amac\u0131yla kuzey analizi kullan\u0131ld\u0131. AEP2\/ATP13 ve RNA14'\u00fcn en k\u0131sa transkriptlerinin solunum s\u0131ras\u0131nda seviyeleri artt\u0131, en k\u0131sa SIR1 transkripti ise sabit kald\u0131. Bununla birlikte, iki daha uzun SIR1 transkripti karbon kayna\u011f\u0131 taraf\u0131ndan tersine d\u00fczenlendi. Her transkriptin 3'-sonlar\u0131n\u0131 haritalamak i\u00e7in k\u0131smi cDNA klonlar\u0131n\u0131n dizilenmesi, her transkript i\u00e7in \u00e7oklu 3'-sonlar oldu\u011funu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. \u0130ndirilen transkriptlerin 3'-sonlar\u0131n\u0131n \u00e7evresindeki dizilerin incelenmesi, bir konsens\u00fcs diziyi ortaya \u00e7\u0131karmad\u0131 ancak t\u00fcm transkriptlerde zay\u0131f olas\u0131 3'-son olu\u015fumu sinyalleri oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Benzer \u015fekilde, en uzun transkriptlerin 3'-sonlar\u0131n\u0131n \u00e7evresindeki dizilerin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131nda da bir konsens\u00fcs dizi bulunmad\u0131, ancak yine de zay\u0131f olas\u0131 3'-son olu\u015fumu sinyalleri belirlendi. Bu veriler, mayada alternatif poly(A) sitesi se\u00e7iminin karbon kayna\u011f\u0131 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"17544977","title":"Circular RNA and miR-7 in cancer.","text":"MikroRNA'lar (miRNA), gen ifadesinin hassas ayarlanmas\u0131nda \u00f6nemli roller oynar ve kanserlerde s\u0131kl\u0131kla d\u00fczenlenmez. Rekabet\u00e7i endojen RNA ve dairesel RNA (circRNA) gibi miRNA aktivitesini d\u00fczenleyen \u00f6nemli d\u00fczenleyicilerin tan\u0131mlanmas\u0131, ncRNA ile y\u00f6netilen d\u00fczenleyici a\u011flar\u0131n giderek artan karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurgular. \u00d6zellikle, son zamanlarda tan\u0131mlanan dairesel RNA, ciRS-7, miR-7'nin \u00f6zel bir inhibit\u00f6r\u00fc\/emici olarak hareket eder ve bu da miRNA a\u011flar\u0131n\u0131n mekanizmatik anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 kavramsal olarak de\u011fi\u015ftirdi. MiR-7, birka\u00e7 onkogenin ifadesini d\u00fczenler, bu nedenle miR-7 aktivitesinin d\u00fczenlenmesinin \u00e7e\u015fitli kanser etiolojilerinin anla\u015f\u0131lmas\u0131na katk\u0131da bulunaca\u011f\u0131 tahmin edilmektedir. Burada, kanserle ili\u015fkili yolaklarda ciRS-7\/miR-7 eksenine ili\u015fkin mevcut bilgileri inceliyoruz ve birlikte bir circRNA inhibit\u00f6r\u00fc olarak ifade edilen miR-7'nin alakas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan olas\u0131 modelleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"17546486","title":"Angiotensin II Evokes Angiogenic Signals within Skeletal Muscle through Co-ordinated Effects on Skeletal Myocytes and Endothelial Cells","text":"Skeletal kas a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fck\u00fc, kan damar\u0131 b\u00fcy\u00fcmesine yol a\u00e7an vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF) ve matris metaloproteinaz (MMP)-2 gibi anjiyojenik fakt\u00f6rlerin ifadesini tetikler. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda, a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fckle ili\u015fkili anjiyogenez art\u0131\u015f\u0131 ve VEGF, MMP-2 ve MT1-MMP transkript d\u00fczeylerindeki art\u0131\u015flar\u0131n, kas VEGF geni silinmi\u015f (KO) farelerde engellendi\u011fini bulduk, bu da myositlerden kaynaklanan VEGF'in bu s\u00fcreci kontrol etmedeki kritik rol\u00fcn\u00fc vurgulamaktad\u0131r. A\u015f\u0131r\u0131 y\u00fckle ili\u015fkili VEGF ifadesine katk\u0131da bulunan \u00fcst d\u00fczey d\u00fczenleyicilerin belirlenmesi gerekmektedir. Kas a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fck\u00fcn\u00fcn, angiotensinogen ifadesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da angiotensin (Ang) II'nin \u00f6nc\u00fcs\u00fc oldu\u011funu ve Ang II sinyalizasyonunun C2C12 h\u00fccrelerinde temel VEGF \u00fcretimine \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Ayr\u0131ca, matris ba\u011fl\u0131 VEGF'in myoblastlardan sal\u0131n\u0131m\u0131, endotel h\u00fccrelerinin aktivasyonunu tetikledi, bu da endotel h\u00fccrelerinde fosforile edilmi\u015f p38 d\u00fczeylerinde art\u0131\u015fa i\u015faret etti. Ayr\u0131ca, exogen Ang II'nin C2C12 myotublarda VEGF ifadesini ve MMP-2 transkript d\u00fczeylerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu yan\u0131tlar, Ang II tedavisinde de kas endotel h\u00fccrelerinde g\u00f6zlemlendi, bu da bu h\u00fccrelerin do\u011frudan uyar\u0131c\u0131ya yan\u0131t verebilece\u011fini g\u00f6steriyor. Kas a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fckle ili\u015fkili anjiyogenezdeki Ang II'nin rol\u00fcn\u00fcn de\u011ferlendirilmesi yap\u0131ld\u0131. Losartan kullanarak AT1R'ye ba\u011fl\u0131 Ang II sinyalizasyonunu bloke etmenin, kan damar\u0131 b\u00fcy\u00fcmesini engellemedi\u011fini bulduk. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, losartan tedavili farelerde a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fcklenmi\u015f kaslarda VEGF protein d\u00fczeylerinde art\u0131\u015f tespit edildi. Benzer \u015fekilde, losartan tek ba\u015f\u0131na veya Ang II ile birlikte kullan\u0131lan k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f endotel h\u00fccrelerinde artan VEGF \u00fcretimi g\u00f6zlemlendi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fckle ili\u015fkili anjiyogenezde kas kaynakl\u0131 VEGF'in gereklili\u011fini kesin olarak ortaya koymaktad\u0131r ve kaslarda temel VEGF \u00fcretiminin Ang II ile ili\u015fkili oldu\u011funu vurgulamaktad\u0131r. Bununla birlikte, Ang II sinyalizasyonu a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fckten sonra aktive olur ve kas VEGF \u00fcret"}
{"_id":"17553026","title":"A specific loop in human DNA polymerase mu allows switching between creative and DNA-instructed synthesis","text":"\u0130nsan DNA polimeraz mu (Pol\u03bc), X ailesine ait bir \u00fcyedir ve terminal transferaz aktivitesi g\u00f6sterir, ancak \u015fablon bilgisi se\u00e7imi al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k olsa da, DNA \u015fablonlu reaksiyonlarda maksimum katalitik verimlili\u011fini sergiler. Terminal deoksin\u00fckleotit transferaz (TdT) olarak, Pol\u03bc'un spesifik bir d\u00f6ng\u00fcs\u00fc (d\u00f6ng\u00fc 1) vard\u0131r, bu da bu enzimin terminal transferaz aktivitesini sa\u011flayabilir. D\u00f6ng\u00fc 1'in silinmesi, insan Pol\u03bc'un TdT aktivitesini yok etti ancak DNA ba\u011flama ve DNA \u015fablonuna ba\u011fl\u0131 polimerizasyonunu geli\u015ftirdi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, TdT'den d\u00f6ng\u00fc 1 Pol\u03bc'a (onun e\u015fde\u011fer d\u00f6ng\u00fcs\u00fcyle de\u011fi\u015ftirerek) eklendi\u011finde, sonu\u00e7ta elde edilen kimera, dGTP kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 tercih ederek TdT aktivitesi g\u00f6sterdi, ancak \u015fablon ba\u011f\u0131ml\u0131 polimerizasyon aktivitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Bu nedenle, Pol\u03bc'da alternatif \u015fekiller alabilen bir uzman d\u00f6ng\u00fcs\u00fc, bu enzimin \u00e7ift bir kapasitesini sa\u011flar: (i) \u015fablona ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131k, yeni DNA bilgisi olu\u015fturmak i\u00e7in, d\u00f6ng\u00fc 1'in aktif bir rol oynayaca\u011f\u0131 'sahte \u015fablon' olarak; (ii) \u015fablon ba\u011f\u0131ml\u0131 polimerizasyon, d\u00f6ng\u00fc 1'in \u015fablon ipli\u011finin ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flamas\u0131 gerekti\u011fi i\u00e7in. Son in vivo ve in vitro veriler, bu \u00e7ift kapasitenin mikrohomoloji arac\u0131l\u0131 biti\u015f birle\u015ftirme reaksiyonlar\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in avantajl\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"17587795","title":"Dnmt1-Independent CG Methylation Contributes to Nucleosome Positioning in Diverse Eukaryotes","text":"Dnmt1, bir\u00e7ok \u00f6karyotlarda epigenetik olarak simetrik CG metilasyonunu yayar. Genomlar\u0131 tipik olarak CG din\u00fckleotitlerinden yoksundur, \u00e7\u00fcnk\u00fc deaminasyon ge\u00e7irmi\u015f metil sitosinlerin onar\u0131m\u0131 kusurlu olur. Burada, \u00e7e\u015fitli Dnmt1 eksik t\u00fcrler \u00fczerinde kapsaml\u0131 bir ara\u015ft\u0131rma yap\u0131yoruz ve \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde simetrik CG metilasyonunun yine de s\u0131k s\u0131k mevcut oldu\u011funu ve farkl\u0131 bir DNA metiltransferaz ailesi, Dnmt5 taraf\u0131ndan katalize edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Milyonlarca Dnmt5 i\u00e7eren organizmalar, bir milyar y\u0131ldan fazla \u00f6nce ayr\u0131\u015fm\u0131\u015f olmas\u0131na ra\u011fmen, \u00f6zellikle n\u00fckleozom ba\u011flant\u0131 b\u00f6lgelerinde k\u00fcmelenmi\u015f metilasyon sergiler. K\u00fcmelenmi\u015f metilasyon, \u00f6nceden g\u00f6r\u00fclmemi\u015f yo\u011funluklarda ger\u00e7ekle\u015fir ve do\u011frudan n\u00fckleozomlar\u0131 dezavantajland\u0131r\u0131r, k\u00fcmeler aras\u0131ndaki n\u00fckleozom pozisyonlamas\u0131n\u0131 etkiler. Yo\u011fun metilasyon, CG din\u00fckleotitlerini zenginle\u015ftiren ve en y\u00fcksek CG s\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131 bilinen bir genomik s\u0131ralama rejimi sayesinde m\u00fcmk\u00fcn olur. Ba\u011flant\u0131 metilasyonu olan t\u00fcrler, k\u00fc\u00e7\u00fck, transkripsiyonel olarak aktif \u00e7ekirdeklere sahiptir ve kromatin s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma fiziksel s\u0131n\u0131rlar\u0131na yakla\u015f\u0131r. Bu \u00f6zellikler, yo\u011fun metilasyonun n\u00fckleozom pozisyonlar\u0131n\u0131 etkiledi\u011fi ve muhtemelen a\u015f\u0131r\u0131 mekansal k\u0131s\u0131tlamalar alt\u0131nda n\u00fckleer s\u00fcre\u00e7leri kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131, daha \u00f6nce takdir edilmeyen bir genom mimarisi olu\u015fturur."}
{"_id":"17591478","title":"The Immunogenicity and Safety of the Live-attenuated SA 14-14-2 Japanese Encephalitis Vaccine Given with a Two-dose Primary Schedule in Children","text":"Etkin ve toleransl\u0131 a\u015f\u0131, endemik b\u00f6lgelerde Japon ensefalitinin (JE) \u00f6nlenmesinde temel bir stratejidir. Canl\u0131 zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f SA 14-14-2 JE a\u015f\u0131 (LAJEV), tan\u0131t\u0131ld\u0131\u011f\u0131ndan beri yayg\u0131n olarak kullan\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen, Kore'de LAJEV'in sistemik verileri \u00e7ok nadiren mevcuttu. Bu a\u015f\u0131ya ili\u015fkin imm\u00fcnogeniklik ve g\u00fcvenli\u011fi de\u011ferlendirmek i\u00e7in a\u00e7\u0131k etiketli, ileri g\u00f6zetimli bir kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 90 kat\u0131l\u0131mc\u0131 i\u015fe al\u0131nd\u0131 ve 12 ayl\u0131k bir aral\u0131kla 2 dozda birincil seriye LAJEV uyguland\u0131. N\u00f6tralizasyon antikorlar\u0131, her a\u015f\u0131lamadan \u00f6nce ve sonra \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve aktif olarak yan etkiler i\u00e7in g\u00f6zetim yap\u0131ld\u0131. \u0130lk dozdan sonra, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %91,1'i seroproteksiyon alt\u0131nda kald\u0131 ve geometrik ortalama titre (GMT) 40,9 idi. \u0130kinci dozdan sonra seroproteksiyon oran\u0131 %97'ydi ve GMT 6,5 kat artm\u0131\u015ft\u0131. A\u015f\u0131dan sonra meydana gelen \u00e7o\u011fu yan etki kendili\u011finden s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131 ve her dozdan 42 g\u00fcn sonra ciddi yan etki bildirilmedi. 2 doz LAJEV'in birincil a\u015f\u0131lama program\u0131nda y\u00fcksek derecede imm\u00fcnogenik ve g\u00fcvenli oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc."}
{"_id":"17601006","title":"Centrosome-dependent asymmetric inheritance of the midbody ring in Drosophila germline stem cell division","text":"\u00c7ok say\u0131da k\u00f6k h\u00fccre, Drosophila germinel k\u00f6k h\u00fccreleri (GSC'ler) de dahil, asimetrik olarak b\u00f6l\u00fcn\u00fcr, bir k\u00f6k h\u00fccre ve bir farkl\u0131la\u015fan k\u0131z karde\u015f \u00fcreterek. Sitokinezi genellikle asimetriktir, yani sadece bir k\u0131z karde\u015f h\u00fccre, ayr\u0131lma tamamland\u0131ktan sonra orta g\u00f6vde halkas\u0131n\u0131 (MR) miras al\u0131r, hatta g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte simetrik olarak b\u00f6l\u00fcnen h\u00fccrelerde bile. Ancak, sitokinezi asimetrisinin h\u00fccre kaderi ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131 veya i\u015flevsel \u00f6nemi olup olmad\u0131\u011f\u0131 iyi ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, GSC b\u00f6l\u00fcnmelerinde MR'\u0131n merkezsomen ya\u015fa ba\u011fl\u0131 olarak asimetrik olarak ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz: erkek GSC'ler, annenin merkezsomenini miras alan, MR'\u0131 d\u0131\u015flar, ancak di\u015fi GSC'ler, burada g\u00f6sterdi\u011fimiz gibi, k\u0131z karde\u015f merkezsomenini miras alan, MR'\u0131 miras al\u0131r. Ayr\u0131ca, k\u00f6k h\u00fccre kimli\u011finin MR miras alma modu ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Verilerimiz birlikte, MR'\u0131n k\u00f6k h\u00fccre kimli\u011fini belirlemedi\u011fini, ancak stereotipik miras\u0131n\u0131n k\u00f6kl\u00fck ve potansiyel olarak belirli fakt\u00f6rlerin asimetrik ayr\u0131m\u0131 i\u00e7in bir platform sa\u011flad\u0131\u011f\u0131na i\u015faret ediyor."}
{"_id":"17625068","title":"Penile Curvature Incidence in Hypospadias: Can It Be Determined?","text":"Ama\u00e7, \u00e7e\u015fitli hipospadias \u015fekillerinde kongenital penil e\u011frili\u011fin ger\u00e7ek s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 geriye d\u00f6n\u00fck olarak belirlemek ve e\u011frili\u011fin intraoperatif de\u011ferlendirmesi ve d\u00fczeltilmesi hakk\u0131nda ipu\u00e7lar\u0131 vermekti. 2003 ile 2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda cerrahi m\u00fcdahale g\u00f6ren 842 hipospadias hastas\u0131n\u0131 analiz ettik ve iki gruba ay\u0131rd\u0131k. \u0130lk grup, e\u011frili\u011fin rutin bir prosed\u00fcr olarak intraoperatif olarak kontrol edildi\u011fi bir gruptu, ikinci grupta e\u011frili\u011fin \u00e7o\u011funlukla \u015fiddetli hipospadias vakalar\u0131nda de\u011ferlendirildi\u011fi g\u00f6zlemlendi. Sonu\u00e7lar, Fisher ve ki-kare testleri kullan\u0131larak analiz edildi. Toplamda, 238 vaka (28.3%) ili\u015fkili e\u011frili\u011fin do\u011frulanmas\u0131 sa\u011fland\u0131. E\u011frili\u011fin, genel hipospadias (P < 0.01), distal (P < 0.05) ve orta boyun (P < 0.01) \u015fekillerinde ilk grupta daha s\u0131k oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Penil e\u011frili\u011fi, distal tipleri de i\u00e7eren hipospadias vakalar\u0131nda yayg\u0131n bir durumdur. Hipospadias onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda ili\u015fkili e\u011frili\u011fin intraoperatif test edilmesi, rutin bir prosed\u00fcr olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir."}
{"_id":"17626822","title":"Home birth and barriers to referring women with obstetric complications to hospitals: a mixed-methods study in Zahedan, southeastern Iran","text":"\n## Arka Plan\nGeli\u015fmekte olan \u00fclkelerde y\u00fcksek anne \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131na katk\u0131da bulunan bir fakt\u00f6r, Acil Jinekolojik Bak\u0131m (AJB) tesislerinin gecikmeli kullan\u0131m\u0131d\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Sistan ve Belucistan eyaletinde, \u0130ran'da, t\u00fcm do\u011fumlar\u0131n %23'\u00fcn\u00fcn evde ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi bir yerde, evde do\u011fum s\u0131ras\u0131nda komplikasyonlar meydana geldi\u011finde hastaneleri kullanmaktan midyeler ve hamile kad\u0131nlar neden uzak durduklar\u0131n\u0131 belirlemektir.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\u00c7al\u0131\u015fmada ve veri y\u00f6netiminde karma y\u00f6ntemler kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Nicel a\u015famada, mevcut sa\u011fl\u0131k sekt\u00f6r\u00fc verileri ile D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (DS\u00d6) standartlar\u0131 aras\u0131nda AJB hizmetlerinin mevcudiyeti ve kullan\u0131m\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Kalitatif a\u015fama, hem\u015fireler ve geleneksel do\u011fum yard\u0131mc\u0131lar\u0131 ile yap\u0131lan r\u00f6portajlar\u0131n toplanmas\u0131 ve analizini ve hamile annelerin yirmi bir derinlemesine r\u00f6portaj\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. Bu a\u015famada toplanan veriler, nitel veri analizi ilkelerine g\u00f6re y\u00f6netilmi\u015ftir.\n\n## Bulgular\nBulgular, \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n kapsad\u0131\u011f\u0131 hem\u015fireler ve anneler \u00fczerinde \u00fc\u00e7 farkl\u0131 fakt\u00f6r\u00fcn karars\u0131zl\u0131k ve AJB'yi kullanmada gecikmeye yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Sosyo-k\u00fclt\u00fcrel ve ailevi nedenler, baz\u0131 kad\u0131nlar\u0131n evde do\u011fum yapmay\u0131 tercih etmesine ve do\u011fum komplikasyonlar\u0131 i\u00e7in profesyonel acil bak\u0131m aramaktan \u00e7ekinmesine neden olur. Doktorlar taraf\u0131ndan a\u015fa\u011f\u0131lanma korkusu, hastalara kar\u015f\u0131 profesyonel b\u00fct\u00fcnl\u00fcklerini korumalar\u0131 ve hastalar\u0131n\u0131 hastaneye g\u00f6ndermekten \u00e7ekinmeleri, hem\u015firelerin do\u011fumlar\u0131 annelerin evlerinde tamamlamas\u0131na ve hastalar\u0131n\u0131 hastaneye g\u00f6ndermekten ka\u00e7\u0131nmas\u0131na yol a\u00e7ar. AJB'nin d\u00fc\u015f\u00fck kalitesi ve masraf\u0131 ve annelerin sa\u011fl\u0131k sigortas\u0131 olmamas\u0131 da hastaneye ba\u015fvuruda gecikmelere katk\u0131da bulunur.\n\n## Sonu\u00e7\nEvde do\u011fum yapan kad\u0131nlar, komplikasyonlar meydana gelme riskini kabul eder. Hem\u015fireleri e\u011fitmek ve hamile anneleri ve karar verenleri, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl komplikasyonlar ba\u015flad\u0131\u011f\u0131nda kad\u0131nlar\u0131 hastanelere g\u00f6ndermenin de\u011ferini ikna etmek, mevcut hastanelerin kullan\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in merkezi fakt\u00f6rlerdir. Hastaneler, do\u011fum i\u00e7in g\u00fcvenli, rahat ve \u00e7ekici ortamlar olmal\u0131 ve kad\u0131nlar\u0131n etik ve k\u00fclt\u00fcrel endi\u015felerine uygun \u015fekilde dikkat g\u00f6stermelidir. Finansal ve sigorta ile ilgili sorunlar\u0131 uygun \u015fekilde y\u00f6netmek, hem\u015firelerin ve annelerin komplikasyonlar meydana geldi\u011finde"}
{"_id":"17628888","title":"ATPase-Dependent Control of the Mms21 SUMO Ligase during DNA Repair","text":"Proteinlerin SUMO ile modifikasyonu, genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn korunmas\u0131 i\u00e7in hayati \u00f6neme sahiptir. DNA replikasyonu s\u0131ras\u0131nda, Mms21-dalgas\u0131 SUMO yolu, hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f replikasyon kolu boyunca rekombinasyon ara \u00fcr\u00fcnlerine kar\u015f\u0131 koyar ve b\u00f6ylece k\u0131z karde\u015f kromatid ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Mms21 SUMO ligaz, Smc5 proteininin kol b\u00f6lgesine ba\u011flanarak Smc5\/6 kompleksi i\u00e7inde \u00e7al\u0131\u015f\u0131r; birlikte, rekombinasyonel DNA onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda i\u015fbirli\u011fi yaparlar. Ancak SUMO ligaz\u0131n\u0131n etkinli\u011finin nas\u0131l kontrol edildi\u011fi bilinmemektedir. Burada, SUMO ligaz\u0131n\u0131n ve Mms21'in kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131 i\u015flevlerinin, Smc5\/6 kompleksiyle b\u00fct\u00fcn ve aktif bir \u015fekilde ba\u011flanmas\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, bu da Smc5\/6-Mms21 kompleksinin canl\u0131 ortamda b\u00fcy\u00fck bir SUMO ligaz olarak \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Smc5\/6'daki E3 ve n\u00fckleotit ba\u011flama alanlar\u0131n\u0131n fiziksel mesafesine ra\u011fmen, Mms21'e ba\u011fl\u0131 sumoylasyon, Smc5'in ATP'ye ba\u011flanmas\u0131n\u0131 gerektirir, bu da Ubc9 i\u015flevine yard\u0131mc\u0131 olan ligaz mekanizmas\u0131n\u0131n bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. \u0130leti\u015fim, Smc5'in k\u0131vr\u0131ml\u0131 kolu alan\u0131ndaki korunmu\u015f bir bozulma sayesinde sa\u011flan\u0131r, bu da SUMO ligaz\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesi i\u00e7in potansiyel yap\u0131 de\u011fi\u015fikliklerine i\u015faret eder. Buna g\u00f6re, Smc5-Mms21 heterodimer'in taramal\u0131 kuvvet mikroskopisine g\u00f6re, molek\u00fcl\u00fcn ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak fiziksel olarak yeniden d\u00fczenlendi\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Smc5\/6 kompleksinin ATP ba\u011flama etkinli\u011finin, SUMO ligaz\u0131yla koordineli olarak, Smc5'in k\u0131vr\u0131ml\u0131 kolu alan\u0131ndan ve molek\u00fcl\u00fcn fiziksel yeniden d\u00fczenlenmesinden ge\u00e7erek sumoylasyonu ve DNA onar\u0131m\u0131nda kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"17631671","title":"Cadherins in brain morphogenesis and wiring.","text":"Cadherinler, kalsiyum (Ca2+) ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre-h\u00fccre ba\u011flanma molek\u00fclleri olup, hayvan morfojenizminde kritik roller oynarlar. \u00c7e\u015fitli cadherin ili\u015fkili molek\u00fcller de tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r, bunlar sadece h\u00fccre ba\u011flanmas\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde de\u011fil, ayn\u0131 zamanda h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 ve d\u00fczlemsel h\u00fccre polaritesinin d\u00fczenlenmesinde de \u00e7e\u015fitli i\u015flevler g\u00f6sterirler. Ge\u00e7en on y\u0131lda, bu molek\u00fcllerin sinir sistemindeki rollerinin anla\u015f\u0131lmas\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ilerledi. Onlar sadece sinir sisteminin geli\u015fimi i\u00e7in de\u011fil, ayn\u0131 zamanda i\u015flevleri ve n\u00f6ral bozukluklar i\u00e7in de \u00f6nemlidir. Bu incelemede, omurgal\u0131 beyindeki sinir geli\u015fimi ve i\u015flevinde cadherinler ve ili\u015fkili molek\u00fcllerin rollerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"17648235","title":"Autocrine WNT signaling contributes to breast cancer cell proliferation via the canonical WNT pathway and EGFR transactivation","text":"Kanl\u0131 ve entegrasyon sitesi b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (WNT) sinyal yolunun apc ve axin proteinleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla d\u00fczenlenmesinin bozulmas\u0131, \u00e7e\u015fitli insan kanser t\u00fcrleriyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu genetik de\u011fi\u015fiklikler, meme t\u00fcm\u00f6rlerinde nadiren, e\u011fer hi\u00e7 g\u00f6zlemlenmez. Bununla birlikte, \u00e7e\u015fitli kan\u0131tlar, WNT sinyal yolunun meme kanseri de dahil olmak \u00fczere kanserlerde de d\u00fczenlenebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. \u00c7o\u011fu meme t\u00fcm\u00f6r\u00fc, gizli Frizzled-ili\u015fkili protein 1 (sFRP1), WNT yolunu negatif olarak d\u00fczenleyen bir d\u00fczenleyici, promot\u00f6r b\u00f6lgesinin metilasyonunu g\u00f6sterir, bu da ifadesinin indirgenmesine yol a\u00e7ar. Sonu\u00e7 olarak, WNT sinyali g\u00fc\u00e7lendirilir ve insan meme t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131na katk\u0131da bulunabilir. Daha \u00f6nce, kanl\u0131 WNT\/\u03b2-catenin yolunun yan\u0131 s\u0131ra, WNT sinyali, fareler meme epitel h\u00fccrelerinde epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR) aktivasyonu yoluyla d\u0131\u015fsal sinyal d\u00fczenlenmi\u015f kinaz 1\/2 (ERK1\/2) yolunu aktive etti\u011fini g\u00f6sterdik. sFRP1 mod\u00fclat\u00f6r\u00fc ve Dishevelled (DVL) k\u0131sa m\u00fcdahale RNA (siRNA) kullanarak, ligand-receptor d\u00fczeyinde otokrinik WNT sinyaliyle m\u00fcdahale ettik. Proliferasyonun etkisi, h\u00fccre say\u0131m\u0131, YOPRO ve MTT (3-[4,5-dimetiltiazol-2-il]-2,5-diphenil-tetrazolium brom\u00fcr) testi ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc; \u03b2-catenin, EGFR, ERK1\/2 aktivasyonu ve PARP (poly [ADP-riboz] polimeraz) k\u0131r\u0131klar\u0131, insan meme kanseri h\u00fccre hatlar\u0131, ko\u015fullu medya, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f proteinler, k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl inhibit\u00f6rleri veya bloke edici antikorlarla tedavi edildikten sonra Bat\u0131 blott\u0131 ile de\u011ferlendirildi. Fosforil DVL ve istikrarl\u0131 \u03b2-catenin, bir\u00e7ok meme t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre hatt\u0131nda bulunur, bu da otokrinik WNT sinyali aktivitesini g\u00f6sterir. Bu d\u00f6ng\u00fcye m\u00fcdahale etmek, aktif \u03b2-catenin seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr, ERK1\/2 aktivitesini azalt\u0131r, \u00e7o\u011falmay\u0131 ve apoptozu MDA-MB-231, BT474, SkBr3, J"}
{"_id":"17656445","title":"Alternative Markers of Hyperglycemia and Risk of Diabetes","text":"\n# Ama\u00e7\nFruktozamin, glikasyonlu albumin ve 1,5-anhidroglisitol (1,5-AG), diyabetli hastalarda k\u0131sa s\u00fcreli glikemik kontrol\u00fc izlemek i\u00e7in ilgi \u00e7ekici bile\u015fenler olsa da, diyabet riskiyle olan ili\u015fkileri karakterize edilmemi\u015ftir.\n\n# Ara\u015ft\u0131rma Tasar\u0131m\u0131 ve Y\u00f6ntemleri\nCox orant\u0131l\u0131 risk modellerini kullanarak, 1299 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n (Ateroskleroz Riskinde Topluluklar \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 [ARIC] \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'ndan, 2005-2006), temelinde diyabet te\u015fhisi olmam\u0131\u015f olanlar\u0131n, fruktozamin, glikasyonlu albumin ve 1,5-AG'nin diyabet geli\u015fimi ile olan ili\u015fkilerini inceledik. Diyabet vakalar\u0131, y\u0131ll\u0131k telefon g\u00f6r\u00fc\u015fmelerinde kendili\u011finden bildirildi.\n\n# Sonu\u00e7lar\nOrta takip s\u00fcresi 3.3 y\u0131l boyunca 119 yeni diyabet vakas\u0131 tespit edildi. En alt \u00e7eyrekle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, fruktozamin ve glikasyonlu albuminin d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc \u00e7eyrekleri diyabet riskiyle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkiliydi (risk oran\u0131 [HR] 3.99 [%95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.93-8.28] ve 5.22 [2.49-10.94], s\u0131ras\u0131yla). 1,5-AG'nin d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc \u00e7eyre\u011fi diyabet riskini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc (0.27 [0.14-0.55]). Hem glikoz hem de A1C (hemoglobin A1c) i\u00e7in ayarlamalar yap\u0131ld\u0131ktan sonra ili\u015fkiler zay\u0131flasa da hala anlaml\u0131yd\u0131.\n\n# Sonu\u00e7\nFruktozamin, glikasyonlu albumin ve 1,5-AG, temel A1C ve oru\u00e7 glikoz seviyelerinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak sonraki diyabet geli\u015fimiyle ili\u015fkiliydi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z bu alternatif biyomarkerlerin diyabet riski olan ki\u015fileri belirlemede yararl\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"17671145","title":"ROR-\u03b3 drives androgen receptor expression and represents a therapeutic target in castration-resistant prostate cancer","text":"Androjen resept\u00f6r\u00fc (AR), insan diren\u00e7li prostat kanseri (CRPC) t\u00fcm\u00f6rlerinde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilir ve hiperaktif hale gelir. Bununla birlikte, CRPC'de AR a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin belirleyicileri iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, metastatik CRPC t\u00fcm\u00f6rlerinde retinoik asit resept\u00f6r\u00fc ile ili\u015fkili yetim resept\u00f6r \u03b3 (ROR-\u03b3) a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011fini ve amplifiye edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. ROR-\u03b3, n\u00fckleer resept\u00f6r koaktivat\u00f6rleri 1 ve 3'\u00fc (NCOA1 ve NCOA3, ayr\u0131ca SRC-1 ve SRC-3 olarak da bilinir) AR-ROR yan\u0131t eleman\u0131na (RORE) \u00e7ekerek AR gen transkripsiyonunu uyar\u0131r. ROR-\u03b3 antagonisti, prostat kanseri (PCa) h\u00fccre hatlar\u0131 ve t\u00fcm\u00f6rlerde hem AR hem de AR varyant\u0131 AR-V7'nin ifadesini bask\u0131lar. ROR-\u03b3 antagonisti ayr\u0131ca genom \u00e7ap\u0131nda AR ba\u011flanmas\u0131n\u0131, H3K27ac bollu\u011funu ve AR hedef gen a\u011f\u0131 ifadesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r. Son olarak, ROR-\u03b3 antagonisti, birden fazla AR'li, ancak AR'li olmayan PCa xenograft modellerinde t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131lad\u0131 ve CRPC t\u00fcm\u00f6rlerini enzalutamide'e kar\u015f\u0131 duyarl\u0131 hale getirdi, herhangi bir a\u015f\u0131r\u0131 toksisite olmadan, farelerde. Bu sonu\u00e7lar birlikte, ROR-\u03b3'yi CRPC'de kritik bir oyuncu olarak ve ileri evre PCa i\u00e7in potansiyel bir tedavi hedefi olarak ortaya koyuyor."}
{"_id":"17676273","title":"affy--analysis of Affymetrix GeneChip data at the probe level.","text":"MOT\u0130VASYON Affymetrix GeneChip verilerinin i\u015flenmesi, son zamanlarda veri analistleri i\u00e7in odak noktas\u0131 olmu\u015ftur. Orijinal prosed\u00fcr\u00fcn yerine ge\u00e7ebilecek alternatifler \u00f6nerilmi\u015f ve bu yeni y\u00f6ntemlerden baz\u0131lar\u0131 yayg\u0131n olarak kullan\u0131lmaktad\u0131r.\n\nSONU\u00c7lar affy paketi, Affymetrix taraf\u0131ndan \u00fcretilen oligon\u00fckleotit dizilerinin analizine y\u00f6nelik i\u015flevler ve s\u0131n\u0131flar i\u00e7eren bir R paketidir. Paket \u015fu anda ikinci s\u00fcr\u00fcm\u00fcndedir, affy kullan\u0131c\u0131ya analiz ger\u00e7ekle\u015ftirirken son derece esneklik sa\u011flar ve sond seviyesi verilerine eri\u015fmek ve manip\u00fcle etmek m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Bu makalede, paketin ana s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131 ve i\u015flevlerini sunar\u0131z ve bu s\u0131n\u0131flar\u0131n ve i\u015flevlerin sond seviyesi verilerin i\u015flenmesinde nas\u0131l kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6steririz. Ayr\u0131ca, Affymetrix GeneChip platformu kullan\u0131rken sond seviyesi analizinin \u00f6nemini de vurgular\u0131z."}
{"_id":"17682477","title":"Inducible caspase-9 suicide gene controls adverse effects from alloreplete T cells after haploidentical stem cell transplantation.","text":"T\u00fcmoreaktiviteyi ortadan kald\u0131r\u0131rken antiviral ve antitumor T h\u00fccrelerini korumay\u0131 ama\u00e7layan tek bir T h\u00fccre manip\u00fclasyonunun uygulanabilirli\u011fini test etmek i\u00e7in, 12 haploidentik kemik ili\u011fi nakil hastas\u0131na artan say\u0131da t\u00fcmorefektif haploidentik T h\u00fccreleri, ind\u00fcklenebilir kaspaz 9 intihar geni (iC9-T h\u00fccreleri) ifadesiyle enjekte ettik. \u0130C9-T h\u00fccrelerinin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve herhangi bir sonu\u00e7ta ortaya \u00e7\u0131kabilecek ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kar\u015f\u0131tl\u0131\u011f\u0131 hastal\u0131\u011f\u0131 (GVHD) nin AP1903\/Rimiducid adl\u0131 kimyasal dimerle\u015ftirici (CID) ile kontrol edilebilece\u011fini belirledik. Kilogram ba\u015f\u0131na 10(4) t\u00fcmorefektif iC9-T lymfositten fazla alan t\u00fcm hastalar, 5 ana patojenik vir\u00fcse kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n h\u0131zl\u0131 yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 ve aktif enfeksiyonlar\u0131n kontrol\u00fcn\u00fc elde etti. D\u00f6rt hasta tek bir AP1903 dozu ald\u0131. CID inf\u00fczyonu, 30 dakika i\u00e7inde dola\u015f\u0131mdaki CD3(+)CD19(+) T h\u00fccrelerinin %85-95'ini ortadan kald\u0131rd\u0131 ve 90 g\u00fcn i\u00e7inde GVHD'nin tekrar\u0131 olmad\u0131. Bir hastada, AP1903 inf\u00fczyonu sonras\u0131 2 saat i\u00e7inde GVHD ile ili\u015fkili sitokin sal\u0131n\u0131m sendromu (CRS-hiperpireksisi, y\u00fcksek seviyelerde proenflamatuar sitokinler ve d\u00f6k\u00fcnt\u00fc) semptomlar\u0131 ve bulgular\u0131 iyile\u015fti. Bir hastada varisella zoster vir\u00fcs\u00fc menenjit ve akut GVHD vard\u0131 ve iC9-T h\u00fccreleri beyin omurilik s\u0131v\u0131s\u0131nda bulunuyordu, bu h\u00fccreler CID sonras\u0131 %90'dan fazla azald\u0131. \u00d6nemli olan, vir\u00fcs spesifik T h\u00fccrelerinin bile AP1903 uygulanmas\u0131ndan sonra toparland\u0131\u011f\u0131 ve enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flamaya devam etti\u011fiydi. Bu nedenle, t\u00fcmorefektif iC9-T h\u00fccreleri, nakil sonras\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 yeniden yap\u0131land\u0131rabilir ve CID'in hem periferik kan hem de merkezi sinir sisteminden (CNS) bu h\u00fccreleri ortadan kald\u0131rabilece\u011fi, bu da GVHD ve CRS'nin h\u0131zl\u0131 iyile\u015fmesine yol a\u00e7ar. Yakla\u015f\u0131m, m\u00fchendislik yap\u0131lm\u0131\u015f T lymfositlerin"}
{"_id":"17685207","title":"Clonal analysis of epiblast fate during germ layer formation in the mouse embryo.","text":"Epiblast h\u00fccrelerinin kaderi, 6.7 g\u00fcnl\u00fck far\u0131 embriyolar\u0131nda tek h\u00fccrelere in situ horseradish peroksit (HRP) enjekte ederek ve bir g\u00fcn k\u00fclt\u00fcrden sonra midstreak'ten neural plate a\u015famalar\u0131na kadar etiketli torunlar\u0131 belirleyerek prestreak ve erken primitive streak a\u015famalar\u0131nda incelenmi\u015ftir. Ekstroderm, embriyik eksen boyunca yer alan epiblast \u00f6nc\u00fcllerinin torunlar\u0131ndan olu\u015fmu\u015ftur. Embriyik mesoderm, primitive streak'in hemen arkas\u0131nda ve en \u00fcste yer alan epiblast b\u00f6lgelerinin d\u0131\u015f\u0131nda t\u00fcm epiblast alanlar\u0131ndan t\u00fcretilmi\u015ftir. En \u00f6n mesoderm h\u00fccreleri, erken a\u015famada primitive streak'i a\u015farak geriye do\u011fru olu\u015fmu\u015ftur. Neural plate a\u015famas\u0131nda etiketli h\u00fccreler, en \u00f6n eksen ve paraksial epiblast \u00f6nc\u00fcllerinden t\u00fcretilmi\u015ftir. Ba\u015f s\u00fcreci h\u00fccreleri, primitive streak'in en \u00f6n ucunda veya yak\u0131n\u0131nda yer alan epiblast'tan t\u00fcretilmi\u015ftir. Endoderm torunlar\u0131, genellikle ba\u015f s\u00fcreci b\u00f6lgesini, ancak bu b\u00f6lgenin \u00f6tesini de i\u00e7eren bir b\u00f6lgeden t\u00fcretilmi\u015ftir: epiblast torunlar\u0131, midstreak a\u015famas\u0131nda ve daha sonraki a\u015famalarda endodermde de mevcuttur. Yolk sac ve amnion mesoderm, epiblast'\u0131n posterolateral ve arka b\u00f6lgelerinden geli\u015fmi\u015ftir. Elde edilen kader haritas\u0131, tavuk ve urodele'nin kader haritalar\u0131yla ayn\u0131 temelde olup, bu omurgal\u0131lar\u0131n geometrik farkl\u0131l\u0131klara ra\u011fmen topolojik kader ili\u015fkilerinin korundu\u011funu g\u00f6stermektedir. Klonal torunlar, mutlaka tek bir germ tabakas\u0131na veya ekstraembriyik mesodermde s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fildir, bu da bu hatlar\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7taki gastr\u00fclasyonla ayr\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Embriyik eksen, neural plate a\u015famas\u0131na kadar (1) primitive streak'in uzamas\u0131 ve yan ve ba\u015flang\u0131\u00e7ta daha \u00f6n epiblast b\u00f6lgelerinin geni\u015flemesinin kademeli entegrasyonu ile ve (2) epiblast'\u0131n hemen \u00f6n\u00fcndeki b\u00f6lgenin geni\u015flemesi ile uzam\u0131\u015ft\u0131r. Etiketli h\u00fccrelerin n\u00fcfus ikilendirme s\u00fcresi 7.5 saattir; hesaplanan %43'\u00fc, 4. h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde idi veya tamamlam\u0131\u015ft\u0131 ve istatistiksel olarak anlaml\u0131 b\u00f6lgesel farkl\u0131l\u0131klar bulunmad\u0131. Bu klonal analiz ayr\u0131ca (1) epiblast'ta b\u00fcy\u00fcmenin, \u00e7o\u011fu b\u00f6lgede anizotropik ve primitive streak'e do\u011fru y\u00f6nlendirilmi\u015f oldu\u011funu ve ("}
{"_id":"17691617","title":"Effects of a High-Intensity Functional Exercise Program on Dependence in Activities of Daily Living and Balance in Older Adults with Dementia","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBir y\u00fcksek yo\u011funluklu i\u015flevsel egzersiz program\u0131n\u0131n, demansl\u0131 ya\u015fl\u0131larda g\u00fcnl\u00fck ya\u015fam aktivitelerinde (ADL) ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131k ve denge \u00fczerindeki etkilerini ara\u015ft\u0131rmak ve demans t\u00fcrlerine g\u00f6re egzersiz etkilerinin farkl\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\nUme\u00e5 Demans ve Egzersiz (UMDEX) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in k\u00fcmelenmi\u015f rastgele kontrol deneyi.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Ayar\u0131\nUme\u00e5, \u0130sve\u00e7'teki bak\u0131m evleri.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc, demans tan\u0131s\u0131 konmu\u015f, Mini-Mental Durum Muayenesi puan\u0131 10 veya daha y\u00fcksek veADL'de ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k g\u00f6steren bireyler (N=186).\n\n## M\u00fcdahale\nHer 93 kat\u0131l\u0131mc\u0131, alt ekstremite g\u00fcc\u00fc ve denge egzersizlerinden olu\u015fan y\u00fcksek yo\u011funluklu i\u015flevsel egzersiz program\u0131na ve 93'\u00fc de oturma kontrol etkinli\u011fine tahsis edildi.\n\n## \u00d6l\u00e7\u00fcmler\nK\u00f6r de\u011ferlendiriciler, Fonksiyonel Ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131k \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc (FIM) ve Barthel Endeksi (BI) ile ADL ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve Berg Denge \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc (BBS) ile dengeyi baz \u00e7izgide ve 4 (intervenden do\u011frudan sonra) ve 7 ay sonra \u00f6l\u00e7t\u00fc.\n\n## Sonu\u00e7lar\nDo\u011frusal karma modeller, 4 (FIM=-1.6-4.3; BI=-0.2-1.4) ve 7 (FIM=-2.2-3.8; BI=-0.3-1.4) ayl\u0131k d\u00f6nemlerde ADL ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerinde grup aras\u0131 etki olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. 4 ayl\u0131k d\u00f6nemde egzersizle denge \u00fczerinde anlaml\u0131 bir grup aras\u0131 etki (BBS=1.8-6.6) g\u00f6zlemlendi. Etki analizlerinde, demans t\u00fcrleri aras\u0131nda egzersiz etkilerinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi\u011fi tespit edildi. 7 ayl\u0131k d\u00f6nemde FIM'ye g\u00f6re non-Alzheimer demans\u0131 olan kat\u0131l\u0131mc\u0131larda ve 4 ve 7 ayl\u0131k d\u00f6nemlerde BI ve BBS'te olumlu grup aras\u0131 egzersiz etkileri bulundu.\n\n## Sonu\u00e7\nUme\u00e5 Demans ve Egzersiz (UMDEX) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, bak\u0131m evlerinde ya\u015fayan hafif ila orta dereceli demansl\u0131 ya\u015fl\u0131larda 4 ayl\u0131k y\u00fcksek yo\u011funluklu i\u015flevsel egzersiz program\u0131n\u0131n, ADL ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n yava\u015flamas\u0131n\u0131"}
{"_id":"17693849","title":"Effect of Health Literacy on Quality of Life amongst Patients with Ischaemic Heart Disease in Australian General Practice","text":"\n## Arka Plan\nKardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) olan hastalar i\u00e7in uygun sa\u011fl\u0131k bilgisi anlay\u0131\u015f\u0131, risk fakt\u00f6rlerinin daha iyi y\u00f6netimi ve iyile\u015ftirilmi\u015f morbidite ile daha iyi bir ya\u015fam kalitesine katk\u0131da bulunabilir.\n\n## Ama\u00e7lar\nI\u015femik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (IHD) olan hastalarda sa\u011fl\u0131k okuryazarl\u0131\u011f\u0131 ve sa\u011fl\u0131kla ilgili ya\u015fam kalitesi (HRQoL) aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek ve sosyo-demografik ve klinik de\u011fi\u015fkenlerin olas\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fkenler olarak rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak.\n\n## Y\u00f6ntemler\n2007-2009 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Avustralya'n\u0131n Queensland ve G\u00fcney Avustralya eyaletlerindeki genel uygulamalardan al\u0131nan, stratifikasyonlu bir \u00f6rneklemden se\u00e7ilen IHD hastalar\u0131 \u00fczerinde yap\u0131lan \u00e7apraz kesitli bir \u00e7al\u0131\u015fma. Sa\u011fl\u0131k okuryazarl\u0131\u011f\u0131, do\u011frulanm\u0131\u015f bir anketle \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve yetersiz, marjinal veya yeterli olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Fiziksel ve zihinsel HRQoL bile\u015fenleri, Medical Outcomes Study K\u0131sa Form (SF12) anketiyle de\u011ferlendirildi. Analizler, \u00e7oklu do\u011frusal regresyonla olas\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fkenlere (sosyo-demografik de\u011fi\u015fkenler, IHD'nin klinik ge\u00e7mi\u015fi, KVD'nin komorbiditeleri say\u0131s\u0131 ve KVD risk fakt\u00f6rleri) ayarland\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nToplam 587 IHD hastas\u0131 (ortalama ya\u015f 72.0\u00b18.4) de\u011ferlendirildi: %76.8 erkek, %84.2 emekli veya emeklilik maa\u015f\u0131 alan ve %51.4'\u00fc en fazla orta\u00f6\u011fretim seviyesinde e\u011fitim alm\u0131\u015f. Sa\u011fl\u0131k okuryazarl\u0131\u011f\u0131n\u0131n ortalama puan\u0131 39.6\u00b16.7 idi ve %14.3'\u00fc (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 11.8-17.3) yetersiz olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Fiziksel bile\u015fen HRQoL puanlar\u0131, yetersiz, marjinal ve yeterli sa\u011fl\u0131k okuryazarl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla 39.6 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 37.1-42.1), 42.1 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 40.8-43.3) ve 44.8 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 43.3-46.2) idi (trend i\u00e7in p-de\u011feri = 0.001). Bu ili\u015fki,"}
{"_id":"17695748","title":"in","text":"Transglutaminaz 2 (TGase 2), kalsiyum +2 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir enzimdir ve spesifik glutamin kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n transamidasyon yoluyla hem h\u00fccre i\u00e7i hem de h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 \u00e7apraz ba\u011flanma reaksiyonlar\u0131n\u0131 katalize eder. TGase 2, pankreas beta h\u00fccrelerinden glikoz uyar\u0131l\u0131 ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 gerektiren membran ile ili\u015fkili olaylarda rol oynad\u0131\u011f\u0131 bilinmektedir. Burada, hedeflenmi\u015f TGase 2 bozulmas\u0131n\u0131n glikoz uyar\u0131l\u0131 ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 bozdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. TGase 2-\/- fareler, intraperitoneal glikoz y\u00fcklendikten sonra glikoz intolerans\u0131 g\u00f6sterir. TGase 2-\/- fareler, exogen ins\u00fclin uygulamas\u0131ndan sonra hipoglisemi geli\u015fme e\u011filimi sergiler, bu da artm\u0131\u015f ins\u00fclin resept\u00f6r s\u00fcbstrat\u0131 2 (IRS-2) fosforilasyonunun bir sonucu olarak ortaya \u00e7\u0131kar. Bu hayvan modelinde bozuk sal\u0131n\u0131m\u0131n k\u0131smen \u00e7evresel ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131yla telafi edildi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. TGase 2-\/- fare fenotip, erken ya\u015fta ba\u015flayan diyabet (MODY) hastalar\u0131nda g\u00f6r\u00fclen fenotiple benzerlik g\u00f6sterir. \u0130talyan MODY klinik \u00f6zelliklerine sahip bireylerde insan TGase 2 geni taramas\u0131 s\u0131ras\u0131nda, enzimin aktif b\u00f6lgesinde bir missense mutasyon (N333S) tespit ettik. Bu sonu\u00e7lar, tip 2 diyabette potansiyel bir aday gen olarak TGase 2'yi tan\u0131mlamaktad\u0131r."}
{"_id":"17702490","title":"Chromatin structure and gene expression programs of human embryonic and induced pluripotent stem cells.","text":"Hem k\u00fcresel kromatin yap\u0131s\u0131 hem de insan embriyosal k\u00f6k h\u00fccreleri (ESCs) ve ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel h\u00fccreler (iPSCs) i\u00e7in gen ifade programlar\u0131 hakk\u0131nda bilgi, bu h\u00fccrelerin genomlar\u0131n\u0131n benzer \u00e7oklu potansiyel durumlara sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir y\u00f6ntem sa\u011flamal\u0131d\u0131r. Son ara\u015ft\u0131rmalar, ESCs ve iPSCs'nin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131 gen ifade profillerine sahip farkl\u0131 \u00e7oklu potansiyel durumlar\u0131 temsil etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Burada, insan ESCs ve iPSCs i\u00e7in k\u00fcresel kromatin yap\u0131s\u0131 ve gen ifade verilerinin bir paneli kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Genom \u00e7ap\u0131nda n\u00fckleozom haritalar\u0131, histon H3K4me3 ve H3K27me3 modifikasyonlar\u0131 ile g\u00f6sterir ki, bu i\u015faretler a\u00e7\u0131s\u0131ndan ESCs ve iPSCs aras\u0131nda \u00e7ok az fark vard\u0131r. Gen ifade profilleri, ESCs ve iPSCs'nin transkripsiyonel programlar\u0131n\u0131n \u00e7ok az tutarl\u0131 fark g\u00f6sterdi\u011fini do\u011frular. ESCs ve iPSCs aras\u0131nda kromatin yap\u0131s\u0131 ve gen ifade de\u011fi\u015fkenli\u011fi g\u00f6zlemlenmesine ra\u011fmen, bu de\u011fi\u015fkenlikler ESCs'yi iPSCs'den ay\u0131rt etmek i\u00e7in kullan\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"17708753","title":"Myeloid Cells Expressing VEGF and Arginase-1 Following Uptake of Damaged Retinal Pigment Epithelium Suggests Potential Mechanism That Drives the Onset of Choroidal Angiogenesis in Mice","text":"Veri hem koroid neovask\u00fclerizasyon (CNV) s\u0131ras\u0131nda mieloid h\u00fccre birikimini hem de kompleman aktivitesini tan\u0131r, ancak hi\u00e7bir veri patolojik angiogenezi te\u015fvik eden angiogenik itici g\u00fcc\u00fc a\u00e7\u0131k bir \u015fekilde sunmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu itici g\u00fc\u00e7lerden biri, erken ve \u00f6zel bir \u015fekilde kondisyonlanm\u0131\u015f ve etkinle\u015ftirilmi\u015f mieloid h\u00fccre infiltrasyonunun olabilece\u011fi ihtimaldir. Lazerle ind\u00fcklenen CNV faresi modeli kullanarak, RPE (retinal pigment epiteli) ve Bruch membran\u0131n\u0131n bozulmas\u0131n\u0131n, makrofajlar\u0131n erken rekrutman\u0131na, monositlerden ve mikroglialardan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 tespit ettik, bu da angiogeneze ve lesiyonda kompleman aktivitesine \u00e7a\u011fda\u015ft\u0131. Erken rekrutman yapan CD11b(+) h\u00fccreler, \u00f6zellikle belirgin Arg-1 ifadesinde, se\u00e7ici iltihapl\u0131 arac\u0131lar\u0131n kesin gen imzas\u0131na sahipti. Retina ve periferik kanlardan gelen birikmi\u015f makrofajlar, yaralanma yerinde etkinle\u015ftirildi, VEGF (vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc) ifadesini art\u0131rd\u0131 ve \u00f6zellikle RPE'den a\u015f\u0131r\u0131 VEGF ifadesinden veya angiogenezin en erken a\u015famalar\u0131ndan \u00f6nceydi. T\u00fcm bu ilk olaylar, ayr\u0131 VEGF(+) Arg-1(+) mieloid h\u00fccreler de dahil, CNV kuruldu\u011funda ve RPE-VEGF ifadesi maksimum oldu\u011funda azald\u0131. Enflamatuar CCR2(+) monositlerin yok edilmesi, infiltrasyonda monosit Arg-1 ifadesinin kayna\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc yok edildikten sonra Arg-1 sinyali kayboldu ve CNV bast\u0131r\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, in vitro verilerimiz, hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f RPE'nin veya t\u00fcrevlerinin mieloid h\u00fccreler taraf\u0131ndan al\u0131nmas\u0131n\u0131n, canl\u0131 organizmada VEGF(+) Arg-1(+) fenotipini \u00fcreten bir mekanizma olabilece\u011fini destekledi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, CNV'nin herhangi bir makula dejenerasyonunun herhangi bir a\u015famas\u0131nda geli\u015febilece\u011fini ve terap\u00f6tik kazan\u00e7lar i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131r\u0131labilece\u011fini a\u00e7\u0131klayan, patolojik angiogenezi ba\u015flatmak i\u00e7in mieloid h\u00fccrelerden kaynaklanan VEGF itici g\u00fcc\u00fcn\u00fc ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"17717391","title":"Monitoring Tumorigenesis and Senescence In Vivo with a p16INK4a-Luciferase Model","text":"V\u00fccut i\u00e7inde kanser ve ya\u015flanma izleme, deneysel a\u00e7\u0131dan hala zorlu bir g\u00f6revdir. Burada, p16(LUC) adl\u0131 bir luciferaz knockin fare (p16(LUC)), p16(INK4a), bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 ve ya\u015flanma biyomarkeri olan genin g\u00fcvenilir bir \u015fekilde rapor etti\u011fini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. p16(+\/LUC) farelerinde \u00f6m\u00fcr boyu l\u00fcminesans de\u011ferlendirmesi, ya\u015flanma ile birlikte eksponansiyel bir art\u0131\u015f g\u00f6sterdi, bu da ayn\u0131 anda bar\u0131nd\u0131r\u0131lan, ayn\u0131 t\u00fcrden fareler aras\u0131nda y\u00fcksek de\u011fi\u015fkenli\u011fe sahipti. Ya\u015flanma ile birlikte p16(INK4a) geninin ifadesi, kanser geli\u015fimini tahmin etmedi, bu da senesans h\u00fccrelerinin birle\u015fmeinin kanserle ili\u015fkili \u00f6l\u00fcm\u00fcn ana belirleyicisi olmad\u0131\u011f\u0131na i\u015faret ediyor. Test edilen 14 kanser modelinin tamam\u0131nda, p16(LUC) geninin erken neoplazik olaylara odakl\u0131 olarak etkinle\u015ftirilmesi, di\u011fer g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme tekniklerinden daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131kla t\u00fcm\u00f6rleri g\u00f6rselle\u015ftirme imkan\u0131 sa\u011flad\u0131. p16(INK4a) geninin etkinle\u015fmesi, ortaya \u00e7\u0131kan t\u00fcm\u00f6rde ve \u00e7evresindeki stromal h\u00fccrelerde g\u00f6zlemlendi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, p16(INK4a) geninin etkinle\u015fmesinin t\u00fcm ortaya \u00e7\u0131kan kanserlerin bir \u00f6zelli\u011fi oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor, bu da p16(LUC) alelinin neoplazik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn tarafs\u0131z ve duyarl\u0131 bir rapor\u00f6r\u00fc oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"17731780","title":"The Bacteroides sp. 3_1_23 Pif1 protein is a multifunctional helicase","text":"ScPif1 DNA helikaz\u0131, bakterilerden insana kadar korunan 5'-3' helikaz s\u00fcper ailesinin prototip \u00fcyesidir ve genomik homeostaz\u0131n korunmas\u0131nda \u00e7e\u015fitli roller oynar. Bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma, yass\u0131 ve insan Pif1 helikazlar\u0131 da dahil olmak \u00fczere yass\u0131 Pif1 helikazlar\u0131 \u00fczerinde yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak prokaryotik Pif1 helikazlar\u0131n\u0131n potansiyel i\u015flevleri ve biyokimyasal \u00f6zellikleri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Burada, *Bacteroides* sp. 3_1_23'ten (BsPif1) Pif1 helikaz\u0131n\u0131n ifade edilmesini, safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 ve biyokimyasal analizini rapor ediyoruz. BsPif1, geni\u015f bir DNA alt paneline ba\u011flan\u0131r ve \u00f6zellikle 5'-u\u00e7lu k\u0131smi \u00e7ift sarmal DNA'lar, kolu benzeri alt yap\u0131lar, D-d\u00f6ng\u00fcleri ve flap benzeri alt yap\u0131lar gibi \u00e7ift sarmal DNA'lar\u0131 verimli bir \u015fekilde \u00e7\u00f6zme yetene\u011fine sahiptir, bu da BsPif1'in DNA replikasyon kolu t\u0131kan\u0131kl\u0131klar\u0131nda ve Okazaki par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131n\u0131n olgunla\u015fmas\u0131nda rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Eukaryotik homologlar\u0131 gibi, BsPif1 R-loop yap\u0131lar\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zer ve DNA-RNA hibritlerini \u00e7\u00f6zme yetene\u011fine sahiptir. Ayr\u0131ca, BsPif1 G-quadruplexleri verimli bir \u015fekilde a\u00e7ar ve n\u00fckleoprotein komplekslerini bozar. Bu sonu\u00e7lar, prokaryotik Pif1 helikazlar\u0131n\u0131n DNA i\u015flemleri s\u0131ras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan ortak sorunlar\u0131 \u00e7\u00f6zebilece\u011fini vurgulamaktad\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, BsPif1'in maya Pif1'den farkl\u0131 oldu\u011funu, ancak insan Pif1'e benzer \u015fekilde alt yap\u0131 \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc, helikaz aktivitesi ve eylem modunda oldu\u011funu bulduk. Bu bulgular, prokaryotik Pif1 helikazlar\u0131n\u0131n olas\u0131 canl\u0131 i\u00e7indeki i\u015flevleri ba\u011flam\u0131nda tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"17741440","title":"Netting neutrophils in autoimmune small-vessel vasculitis","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck damar vask\u00fclit (SVV), antineutrofil sitoplazma otoantikorlar\u0131 (ANCAs) ile ili\u015fkili kronik bir otoenflamatuar durumdur. Burada, ANCA'lar taraf\u0131ndan uyar\u0131lan n\u00f6trofil h\u00fccrelerinden sal\u0131nan kromatin lifleri, yani n\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccre tuzaklar\u0131 (NETs) oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu NET'ler, hedeflenen otoantikorlar proteinaz-3 (PR3) ve mieloperoksidaz (MPO) i\u00e7erir. \u0130ltihapl\u0131 b\u00f6breklere NET'lerin birikimi ve dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki MPO-DNA kompleksleri, NET olu\u015fumunun vask\u00fcliti tetikledi\u011fini ve SVV'de n\u00f6trofil bile\u015fenlerine kar\u015f\u0131 otoimm\u00fcn yan\u0131t\u0131 te\u015fvik etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"17755060","title":"Control of Nutrient Stress-Induced Metabolic Reprogramming by PKC\u03b6 in Tumorigenesis","text":"T\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri y\u00fcksek enerji ve anabolik ihtiya\u00e7lara sahiptir ve besin stres ko\u015fullar\u0131nda hayatta kalmak ve devaml\u0131 \u00e7o\u011falmak i\u00e7in metabolizmalar\u0131n\u0131 uyarlad\u0131klar\u0131 bilinir. G\u00f6steriyoruz ki, PKC\u03b6 eksikli\u011fi, glikozun yoklu\u011funda glutamin kullan\u0131m\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in metabolik yolun serin biyosentez yolunu yeniden programlamak i\u00e7in kanser h\u00fccrelerinde gerekli olan esnekli\u011fi te\u015fvik eder. PKC\u03b6, bu yolun iki ana enzimi olan PHGDH ve PSAT1'in ifadelerini bask\u0131lar ve PHGDH'yi inhibe etmek i\u00e7in kritik kal\u0131nt\u0131larda fosforil eder. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, PKC\u03b6'nin kayb\u0131, bu iki metabolik enzimin seviyelerinin artt\u0131\u011f\u0131 ve insan ba\u011f\u0131rsak t\u00fcm\u00f6rlerinde PKC\u03b6 ve kaspaz-3 aktiviteleri ile PHGDH seviyeleri aras\u0131nda korelasyon g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc farelerde ba\u011f\u0131rsak t\u00fcm\u00f6rjenizmini art\u0131r\u0131r, ancak PKC\u03b6 seviyeleri d\u00fc\u015f\u00fck olan hastalarda k\u00f6t\u00fc bir prognoz vard\u0131r. Birlikte, bu, PKC\u03b6'nin fare ve insan kanserinde kritik bir metabolik t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"17768946","title":"XRCC4's interaction with XLF is required for coding (but not signal) end joining","text":"XRCC4 ve XLF, DNA Ligaz IV i\u015flevi i\u00e7in \u00f6nemli yap\u0131sal olarak ili\u015fkili proteinlerdir. XRCC4, DNA Ligaz IV ile s\u0131k\u0131 bir kompleks olu\u015ftururken XLF, XRCC4 ile do\u011frudan etkile\u015fime girer. Hem XRCC4 hem de XLF, DNA Ligaz IV'\u00fcn ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak homodimerler olu\u015fturmas\u0131na ve heterotipik filamentler olarak polimerize olmas\u0131na olanak tan\u0131r. Yeni ortaya \u00e7\u0131kan yap\u0131sal ve in vitro biyokimyasal veriler, XRCC4 ve XLF'nin birlikte, DNA molek\u00fclleri aras\u0131nda k\u00f6pr\u00fc kurmay\u0131 te\u015fvik eden bir filament yap\u0131s\u0131 \u00fcretti\u011fini g\u00f6stermektedir. Burada, XRCC4'\u00fcn XLF'ye olan ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131n, VDJ kodlamas\u0131nda dahil olmak \u00fczere DNA onar\u0131m eksikliklerine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak sinyal u\u00e7 birle\u015ftirmede bir eksikli\u011fe neden olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu veriler, XRCC4\/XLF komplekslerinin DNA u\u00e7lar\u0131n\u0131 bir arada tuttu\u011fu bir modelle tutarl\u0131d\u0131r - kodlamal\u0131 u\u00e7 birle\u015ftirme i\u00e7in s\u0131k\u0131 bir gereklilik, ancak sinyal u\u00e7 birle\u015ftirme i\u00e7in gerekli de\u011fildir. Son olarak, DNA-PK'nin XRCC4\/XLF komplekslerine yapt\u0131\u011f\u0131 fosforilasyon, in vitro'da DNA k\u00f6pr\u00fclemesini bozar, bu da XRCC4\/XLF komplekslerinin fosforilasyonunun d\u00fczenleyici bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"17775228","title":"Loss of imprinting in colorectal cancer linked to hypomethylation of H19 and IGF2.","text":"\u0130nsan kanserlerinde epigenetik de\u011fi\u015fiklikler, k\u00fcresel DNA hipometilasyonu, gen hipometilasyonu ve promot\u00f6r hipermetilasyonu ile birlikte, ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-II geninin (IGF2) imprinting kayb\u0131 (LOI) i\u00e7erir. Daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanan LOI mekanizmas\u0131, H19 geninin yukar\u0131 ak\u0131\u015f\u0131ndaki farkl\u0131 metilasyon b\u00f6lgesi (DMR) hipermetilasyonu ile ilgilidir, bu da normalde sessiz olan anneden gelen IGF2 alelinin etkinle\u015fmesine izin verir. Burada, bu mekanizman\u0131n kolon kanserlerinde ge\u00e7erli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu kanserler, hem H19 DMR'nin hem de IGF2 geninin 3. eksonunun yukar\u0131 ak\u0131\u015f\u0131ndaki bir DMR'nin hipometilasyonunu g\u00f6sterir. Bu hipometilasyon, ayn\u0131 hastalardan normal mukozada ve somatik h\u00fccre knockout'u DNMT1 ve DNMT3B ile h\u00fccre hatlar\u0131nda bulunur. Bu veriler, hipometilasyonun LOI mekanizmas\u0131 oldu\u011funu, pop\u00fcler IGF2-H19 artt\u0131r\u0131c\u0131 rekabet modeli i\u00e7in IGF2 imprinting'in insan kolonunda ge\u00e7erli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve LOI i\u00e7in alternatif bir modelin, normalde sessiz anneden gelen IGF2 aleline etki eden bir transkripsiyonel bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u00e7erebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"17779800","title":"Management of patients with sore throats in relation to guidelines: An interview study in Sweden","text":"\n# Ama\u00e7:\n\u0130sve\u00e7'teki genel pratisyenler (GP) grubunun, mevcut k\u0131lavuzlara g\u00f6re bo\u011faz a\u011fr\u0131s\u0131 olan hastalar\u0131 nas\u0131l y\u00f6netti\u011fini ke\u015ffetmektir.\n\n# Tasar\u0131m:\nYar\u0131m yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f r\u00f6portajlar\u0131 analiz etmek i\u00e7in nitel i\u00e7erik analizi kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n# Yer:\n\u0130sve\u00e7'teki ilk bak\u0131m.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:\nTak\u0131m i\u00e7inde mevcut k\u0131lavuzlara uyan GP'ler hakk\u0131nda stratejik bir \u00f6rneklemeden olu\u015fan 25 GP.\n\n# Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:\nBo\u011faz a\u011fr\u0131s\u0131 hastalar\u0131n\u0131n y\u00f6netimi alg\u0131s\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nR\u00f6portaj yap\u0131lan GP'lerin dokuz tanesi mevcut bo\u011faz a\u011fr\u0131s\u0131 k\u0131lavuzlar\u0131na uyarken, 16's\u0131 uymamaktayd\u0131. \u0130ki grup, k\u0131lavuz bilgisi konusunda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi; uyumlu GP'lerin ekibi i\u00e7inde payla\u015f\u0131lan bilgi, uyumsuz GP'lerde ise bireysel bilgiye hakimdi. Uyumlu GP'ler, bakteriyel enfeksiyonlar ve farkl\u0131 tan\u0131 konusunda endi\u015feleri azd\u0131 veya yoktu, ancak uyumsuz GP'ler, bo\u011faz a\u011fr\u0131s\u0131 olan hastalarda herhangi bir bakteriyel enfeksiyonun tan\u0131mlanmas\u0131 ve antibiyotiklerle tedavisi gerekti\u011fine inan\u0131yordu. Hastan\u0131n ge\u00e7mi\u015fi ve muayenesi, uyumlu GP'ler taraf\u0131ndan \u00f6ncelikli olarak hedeflenirken, uyumsuz GP'ler i\u00e7in genellikle gereksizdi. Uyumsuz GP'ler, hastalar\u0131 antibiyotiklerden uzak tutmakta sorun ya\u015farken, uyumlu GP'ler b\u00f6yle bir sorundan bahsetmedi.\n\n# Sonu\u00e7:\n\u0130sve\u00e7'teki GP'lerin bo\u011faz a\u011fr\u0131s\u0131 y\u00f6netimini inceleyen bu r\u00f6portaj \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, \u00fc\u00e7te ikisi uyumsuz ve antibiyotiklere kar\u015f\u0131 liberal bir tutum sergilerken, \u00fc\u00e7te biri mevcut k\u0131lavuzlara uyan ve antibiyotiklere k\u0131s\u0131tl\u0131 bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131na sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Uyumsuz GP'ler, \u00f6nemli bilgi bo\u015fluklar\u0131 ortaya koydu. Uyumlu GP'ler, ilk bak\u0131m ekibi i\u00e7inde k\u0131lavuzlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131rken, uyumsuz GP'ler bunu yapmam\u0131\u015ft\u0131. K\u0131lavuzlar\u0131n uygulanmas\u0131, ekip tart\u0131\u015fmalar\u0131nda payla\u015f\u0131lan bilgiyle te\u015fvik edilmi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"17805221","title":"Catch and release: how do kinetochores hook the right microtubules during mitosis?","text":"Spor bal\u0131k\u00e7\u0131lar\u0131, bal\u0131klar\u0131n kancadan kurtulmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in hatlar\u0131na gerginlik uygularlar. Bu bal\u0131k\u00e7\u0131n\u0131n takti\u011fi, kinetokorlarda \u00e7al\u0131\u015fan molek\u00fcler bir versiyonla, mitoz s\u0131ras\u0131nda do\u011frulu\u011fu sa\u011flar: mitotik spindel, rastgele kromozomlara ba\u011flan\u0131r ve ard\u0131ndan kar\u015f\u0131t mikrotub\u00fcller taraf\u0131ndan uygulanan gerginli\u011fe ba\u011fl\u0131 olarak do\u011fru biyoriyantasyonlu ba\u011flar istikrarl\u0131 hale gelir. Gerilmeksizin yanl\u0131\u015f ba\u011flar, istikrars\u0131zd\u0131r ve h\u0131zla serbest b\u0131rak\u0131l\u0131r, bu da ba\u015fka bir biyoriyantasyon \u015fans\u0131 sa\u011flar. Molek\u00fcler etkile\u015fimleri gerginlik ile istikrarlla\u015ft\u0131rma da di\u011fer fizyolojik ba\u011flamlarda, h\u00fccre tutunmas\u0131, hareketlilik, kanama durmas\u0131 ve dok\u00fc morfogenezi gibi ger\u00e7ekle\u015fir. Burada, kinetokor ba\u011flar\u0131n\u0131n istikrarlanmas\u0131 i\u00e7in modelleri g\u00f6zden ge\u00e7iriyoruz ve ayn\u0131 zamanda yeni ortaya \u00e7\u0131kan di\u011fer kuvvet etkinle\u015ftirilmi\u015f sistemler i\u00e7in modelleri de ele al\u0131yoruz. Mitosis alan\u0131nda dikkat \u00f6ncelikle bir kinaz tabanl\u0131 mekanizmaya odaklanm\u0131\u015f olsa da, birden fazla mekanizma birlikte do\u011fru biyoriyantasyonlu kinetokorlar\u0131 istikrarlla\u015ft\u0131rabilir ve kinetokorlar i\u00e7in baz\u0131 ilkeler, di\u011fer gerginlik duyarl\u0131 sistemler i\u00e7in de uygulanabilir."}
{"_id":"17814815","title":"Label-free in vivo imaging of myelinated axons in health and disease with spectral confocal reflectance microscopy","text":"Yeni geli\u015ftirilen bir teknik hakk\u0131nda rapor veriyoruz, bu teknik beyin, omurilik ve periferik sinirde y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc in vivo mielinli akson g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi sa\u011flar ve floresan etiketleme gerektirmez. Bu y\u00f6ntem, spektral konfokal yans\u0131tma mikroskopisi (SCoRe) temelinde, farkl\u0131 dalga boylar\u0131nda birden fazla lazerin ayn\u0131 anda yans\u0131t\u0131lan sinyallerini birle\u015ftirerek g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler olu\u015fturacak \u015fekilde tasarlanm\u0131\u015f bir lazer tarama konfokal sistem \u00fczerine kuruludur. Bireysel mielinli liflere \u00f6zg\u00fc \u00e7arp\u0131c\u0131 renk desenleri olu\u015fturulur ve bu desenler yo\u011fun akson alanlar\u0131nda liflerin izlenmesini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Bu desenler, Ranvier d\u00fc\u011f\u00fcmlerini ve Schmidt-Lanterman kesiklerini vurgular ve \u00e7e\u015fitli mielin patolojilerinin tespitinde kullan\u0131labilir. SCoRe kullanarak, 400 mikron derinli\u011fe kadar kronik beyin g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve fare korteksindeki aksonlar\u0131n in vivo de novo mielinizasyonunu yakalad\u0131k. Ayr\u0131ca, insan beyin korteksinde mielinli aksonlar\u0131n g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenmesinin uygulanabilirli\u011fini de kan\u0131tlad\u0131k. SCoRe, canl\u0131 hayvanlarda ve potansiyel olarak insanlarda mielinlemeyi g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemek i\u00e7in geli\u015fen ara\u00e7 kutusuna g\u00fc\u00e7l\u00fc bir bile\u015fen ekler."}
{"_id":"17821387","title":"Applicability of current staging\/categorization of \u03b1-synuclein pathology and their clinical relevance","text":"Parkinson Hastal\u0131\u011f\u0131 (PD) ve Lewy V\u00fccutlu Demans (DLB) gibi hastal\u0131klarda alfa-sin\u00fcklein (alfaS) patolojisi, \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir bir topografik da\u011f\u0131l\u0131m sergiler. \u015eu anda alfaS patolojisinin de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in kullan\u0131lan iki s\u0131n\u0131fland\u0131rma sistemi vard\u0131r: Braak'\u0131n ve McKeith'in. Bu patoloji tan\u0131 stratejilerinin amac\u0131, patolojinin evresi\/ciddiyeti yan\u0131 s\u0131ra ili\u015fkili klinik semptomatik olas\u0131l\u0131klar\u0131, yani demans ve ekstrapiramidal semptomlar\u0131 (EPS) de\u011ferlendirmektir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bu iki s\u0131n\u0131fland\u0131rma sisteminin uygulanabilirli\u011fini ve demans ile EPS'nin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131, alfaS pozitif 226 hastadan olu\u015fan bir kohortta de\u011ferlendirdik. Bu hastalar, klinik sunumdan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, dorsal motor vagus \u00e7ekirde\u011fi, substantia nigra ve bazal beyin gibi en hassas \u00e7ekirdeklerde alfaS-immunoreaktivite (IR) tespitine dayanarak b\u00fcy\u00fck bir otopsi \u00f6rnekleminden (n = 1.720) se\u00e7ildi. Bu b\u00fcy\u00fck kohortta alfaS-IR lezyonlar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 %14 (248\/1.720) idi. M\u00fcmk\u00fcnse, t\u00fcm gerekli materyale sahip 226 hasta, PD\/DLB i\u00e7in n\u00f6ropatolojik bir evre\/s\u0131n\u0131fland\u0131rma atand\u0131 ve sonunda n\u00f6ropatolojik veriler demans ve EPS ile ili\u015fkilendirildi. 83% hasta, mevcut s\u0131n\u0131fland\u0131rma sistemleriyle uyumlu bir alfaS-IR da\u011f\u0131l\u0131m deseni g\u00f6sterdi. Geni\u015fletilmi\u015f alfaS patolojisi (Braak PD evreleri 5-6) olan yakla\u015f\u0131k %55 hasta, demans veya EPS klinik belirtileri g\u00f6stermedi. Benzer \u015fekilde, McKeith kriterlerini kar\u015f\u0131layan ve sadece hafif Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili patoloji g\u00f6steren dif\u00fcz neokortikal kategoriye uyan hastalar\u0131n %48'i demans ve %54'\u00fc EPS g\u00f6sterdi. Dikkat \u00e7ekici olan, baz\u0131 hastalar\u0131n (17%) \u00f6nerilen kaudorostral yay\u0131l\u0131mdan sapmas\u0131, belki de e\u015flik eden hastal\u0131klar ve genetik yatk\u0131nl\u0131k nedeniyle alternatif ilerleme yollar\u0131n\u0131 i\u015faret etmesidir. Sonu\u00e7 olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z mevcut s\u0131n\u0131fland\u0131rma sistemlerinin alfaS patolojisine sahip \u00e7o\u011fu hastaya kolayca uygulanabilece\u011fini do\u011frular. Bununla birlikte, alfaS patolojisine sahip yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131n\u0131n n\u00f6rolojik olarak sa\u011fl\u0131kl\u0131 kalmas\u0131 il"}
{"_id":"17829012","title":"Batf is important for IL-4 expression in T follicular helper cells","text":"T yard\u0131mc\u0131 (Th) h\u00fccrelerinin yan\u0131 s\u0131ra T folik\u00fcler yard\u0131mc\u0131 (Tfh) h\u00fccreleri, tip 2 humoral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenlemesi i\u00e7in gerekli olan, IL-4 \u00fcreten ana T h\u00fccre s\u0131n\u0131f\u0131d\u0131r; ancak Tfh h\u00fccrelerinde IL-4 \u00fcretiminin transkripsiyonel kontrol\u00fc b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Burada, Tfh h\u00fccrelerinde IL-4 ifadesini d\u00fczenlemede temel leucin zincirli transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ATF-benzeri, Batf'\u0131n \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Fonksiyonel olarak, Batf, interferon d\u00fczenleyici fakt\u00f6r (IRF) 4 ile birlikte Stat3 ve Stat6'n\u0131n yard\u0131m\u0131yla Tfh h\u00fccrelerinde do\u011frudan ba\u011flanarak ve IL-4 geninin CNS2 b\u00f6lgesinde etkinle\u015ftirerek IL-4 \u00fcretimini tetikler. Ayr\u0131ca, Batf'dan c-Maf'a sinyal iletimi, Tfh h\u00fccrelerinde IL-4 ifadesini belirleyen \u00f6nemli bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Batf eksikli\u011fi, alerjik ast\u0131ma kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flayan IL-4 \u00fcreten Tfh h\u00fccrelerinin olu\u015fumunu engeller. Sonu\u00e7 olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z Batf'\u0131n pro-alerjik IL-4 \u00fcreten Tfh h\u00fccrelerinin olu\u015fumunu te\u015fvik eden olumlu bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"17844478","title":"Autocrine VEGF Signaling Synergizes with EGFR in Tumor Cells to Promote Epithelial Cancer Development","text":"Tumor h\u00fccrelerinden kaynaklanan VEGF, endotel h\u00fccrelerini uyararak anjiyojenezi ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik etti\u011fi bilinmektedir. Burada, K5-SOS ba\u011f\u0131ml\u0131 far\u0131 deri t\u00fcm\u00f6rlerinde, oto-krinik VEGF'in, anjiyojenezi ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, h\u00fccre \u00f6zerk bir \u015fekilde t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre proliferasyonunu gerektirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. SOS ifade eden t\u00fcm\u00f6rlerde VEGF'in ifadesi artar ve epidermal h\u00fccrelerde VEGF'in silinmesi, anjiyojenezi ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre proliferasyonunu bask\u0131layarak t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu geciktirir. Epidermal Flt1'in spesifik olarak silinmesi de t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu ve proliferasyonunu engeller. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, tam t\u00fcm\u00f6r inhibisyonu, EGFR mutlu farilerde VEGF'in yoklu\u011funda ger\u00e7ekle\u015fir, bu da VEGFR ve EGFR'nin neoplastik h\u00fccrelerde t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik etmek i\u00e7in sinerjik oldu\u011funu g\u00f6sterir. Mekanik olarak, K5-SOS, Erk ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde VEGF, Flt1 ve Neuropilin-1'i artt\u0131r\u0131r, b\u00f6ylece oto-krinik proliferasyon d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc tetikler, ancak EGFR, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini apoptozdan korur. Ayr\u0131ca, Flt1, insan SCC'de artt\u0131r\u0131l\u0131r ve SCC h\u00fccrelerinde Flt1'in inhibisyonu proliferasyonu engeller. Bu nedenle, anjiyojenezi d\u00fczenlemenin yan\u0131 s\u0131ra, VEGF'in epidermal t\u00fcm\u00f6rlerin g\u00fc\u00e7l\u00fc bir b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc olarak da d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmesi gerekir."}
{"_id":"17876040","title":"Discovery and development of the Polo-like kinase inhibitor volasertib in cancer therapy","text":"H\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenlenmesinde kritik rol oynad\u0131klar\u0131 i\u00e7in, Polo-benzeri kinaz (Plk) ailesi, \u00f6zellikle Plk1, onkolojide \u00e7ekici bir tedavi hedefi olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Son y\u0131llarda, birka\u00e7 Plk1 inhibit\u00f6r\u00fc geli\u015ftirilmi\u015ftir ve baz\u0131 ajanlar erken a\u015fama klinik denemelerde umut verici sonu\u00e7lar g\u00f6stermi\u015ftir. Bu inceleme, g\u00fc\u00e7l\u00fc ve se\u00e7ici bir Plk inhibit\u00f6r\u00fc olan volasertib (BI 6727; ara\u015ft\u0131rma ajan\u0131) \u00fczerine odaklanmaktad\u0131r. Volasertib, \u00e7e\u015fitli kanser h\u00fccre hatlar\u0131nda ve insan kanserinin xenograft modellerinde umut verici aktivite g\u00f6stermi\u015ftir. Bug\u00fcne kadar yap\u0131lan denemeler, volasertib'in \u00e7e\u015fitli malignitelerde klinik etkinli\u011fe sahip oldu\u011funu, en umut verici sonu\u00e7lar\u0131n akut lenfositik l\u00f6semi (ALL) hastalar\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Son a\u015fama II verileri, volasertib'in d\u00fc\u015f\u00fck dozda sitarabin (LDAC) ile birlikte kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, LDAC'\u0131n tek ba\u015f\u0131na kullan\u0131m\u0131ndan daha y\u00fcksek yan\u0131t oranlar\u0131 ve iyile\u015ftirilmi\u015f olay serbest hayatta kalmayla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Bu g\u00f6zlemler ve muhtemelen y\u00f6netilebilir g\u00fcvenlik profili g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, volasertib, yo\u011fun remisyon ind\u00fcksiyon tedavisine uygun olmayan ALL hastalar\u0131 i\u00e7in potansiyel bir tedavi olarak \u015fu anda 3. a\u015fama geli\u015ftirilmekte. ALL'deki bir\u00e7ok hasta daha ya\u015fl\u0131 ve zay\u0131ft\u0131r, bu da b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde kar\u015f\u0131lanmam\u0131\u015f bir ihtiyac\u0131 temsil eder. Bu incelemede, kanserlerde Plk1 inhibit\u00f6rlerinin biyolojik mant\u0131\u011f\u0131n\u0131, sa\u011flam t\u00fcm\u00f6rlerde ve ALL'de volasertib'in bug\u00fcne kadar klinik geli\u015fimini ve volasertib'e yan\u0131t\u0131 tahmin edebilecek biyomarkerlerin gelecekte belirlenmesini tart\u0131\u015f\u0131yoruz, b\u00f6ylece bu ajan\u0131n klinikteki rol\u00fcn\u00fc belirlemeye yard\u0131mc\u0131 oluruz."}
{"_id":"17877537","title":"Babies driving robots: self-generated mobility in very young infants","text":"Kendini \u00fcretilmi\u015f hareketlilik, gen\u00e7 bebeklerin bili\u015fsel, sosyal ve motor geli\u015fimi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Baz\u0131 \u00f6zel ihtiya\u00e7lar\u0131 olan \u00e7ocuklar i\u00e7in, kendini \u00fcretilmi\u015f hareketlilik sadece g\u00fc\u00e7 tekerlekli sandalye gibi yard\u0131mc\u0131 teknolojiyle elde edilebilir. Son zamanlarda, 24 ay\u0131n alt\u0131ndaki bebekler, g\u00fc\u00e7 hareketlili\u011fi e\u011fitimi i\u00e7in aday olarak g\u00f6r\u00fclmemi\u015fti. Laboratuvar\u0131m\u0131zdaki ve di\u011ferlerinin son \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, daha gen\u00e7 bebeklerin uzanma ve kavrama yeteneklerini kullanarak g\u00fc\u00e7 hareketlili\u011fini \u00f6\u011frenebileceklerini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu \u00e7ok disiplinli \u00e7al\u0131\u015fma, \u00f6zel ihtiya\u00e7lar\u0131 olan bebeklerde motor geli\u015fimi ve \u00f6\u011frenme konusundaki \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z\u0131 ve robot teknolojisinin rehabilitasyonundaki uygulamalar\u0131n\u0131 birle\u015ftirerek, yap\u0131land\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f e\u011fitim olmadan gen\u00e7 bebeklerin hareketli bir robotu kullanup kullanmayaca\u011f\u0131n\u0131 ve kullan\u0131rlarsa birden fazla seans boyunca s\u00fcr\u00fc\u015flerinin nas\u0131l de\u011fi\u015fece\u011fini belirlemeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r. Bu pilot \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n odak noktas\u0131, en \u00e7ok seanslara kat\u0131lan iki bebekti. Her iki bebek de toplam seans s\u00fcresi, seans s\u00fcresinin s\u00fcr\u00fc\u015f y\u00fczdesi ve toplam yol uzunlu\u011fu a\u00e7\u0131s\u0131ndan art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f e\u011fitim olmadan gen\u00e7 bebeklerin hareketli bir robot kullanarak kendilerini ba\u011f\u0131ms\u0131zca hareket ettireceklerini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu sonu\u00e7lar, \u00f6zel ihtiya\u00e7lar\u0131 olan gen\u00e7 bebeklerde kendini \u00fcretilmi\u015f hareketlili\u011fin geli\u015ftirilmesi i\u00e7in e\u011fitim \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n temelini olu\u015fturmaktad\u0131r. Gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, birden fazla e\u011fitim ve teknoloji kombinasyonunu ara\u015ft\u0131rarak, kendini \u00fcretilmi\u015f hareketlilik yoluyla ke\u015ffi engelleyen engelleri azaltmay\u0131 ve \u00f6zel ihtiya\u00e7lar\u0131 olan bebeklerin genel geli\u015fimini ilerletmeyi hedefleyecektir."}
{"_id":"17897801","title":"Effects of Abciximab on the architecture of platelet-rich clots in patients with acute myocardial infarction undergoing primary coronary intervention.","text":"ARKA PLAN Abciximab ve aspirinin kombinasyonu, perkutan koroner m\u00fcdahale veya tromboliz tedavi edilen hastalarda infarkt ile ili\u015fkili damar\u0131n TIMI 3 ak\u0131\u015f oran\u0131n\u0131 iyile\u015ftirir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc (AMI) hastalar\u0131nda abciximab\u0131n yeniden kan ak\u0131\u015f etkinli\u011finin, p\u0131ht\u0131 mimarisi de\u011fi\u015fiklikleriyle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Toplam 23 AMI hastas\u0131, ADMIRAL deneme kapsam\u0131nda, birincil stentleme \u00f6ncesi, abciximab (n=13) veya plasebo (n=10) al\u0131m\u0131 i\u00e7in \u00e7ift k\u00f6r bir \u015fekilde rastgele se\u00e7ildi. Viskoelastik (G' dyne\/cm(2) cinsinden) ve morfolojik (ortalama plaket agrega y\u00fczey alan\u0131 [SAG] mikrometre(2) cinsinden) indeksler, abciximab veya plasebo al\u0131m\u0131ndan \u00f6nce ve sonra \u00e7ift k\u00f6r bir \u015fekilde, ex vivo plaket zengin p\u0131ht\u0131 (PRC) \u00fczerinde de\u011ferlendirildi. G' ve SAG, aktif plaketlerin PRC fibrin a\u011f\u0131na mekanik ve morfolojik etkilerini, s\u0131ras\u0131yla yans\u0131t\u0131r. Abciximab al\u0131m\u0131, G'yi %63 (P=0.0001) ve SAG'yi %65 (P=0.0007) azaltt\u0131, plasebo grubunda ise hi\u00e7bir etki g\u00f6r\u00fclmedi. Bu abciximab ile ili\u015fkili de\u011fi\u015fiklikler, plaket agrega y\u00fczeyinin azalmas\u0131 sonucu fibrin maruz kalmas\u0131n\u0131n artmas\u0131na ve do\u011fal fibrinolizinin iyile\u015fmesine neden oldu. Bu etkiler, heparin al\u0131m\u0131 ge\u00e7mi\u015fi olup olmamas\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n t\u00fcm hastalarda g\u00f6zlemlendi. SONU\u00c7LAR Abciximab, AMI hastalar\u0131nda plaket agrega boyutunu dramatik olarak azalt\u0131r ve ex vivo PRC'nin fibrin eri\u015filebilirli\u011fini art\u0131r\u0131r. Bu de\u011fi\u015fiklikler, abciximab ile g\u00f6zlemlenen daha iyi koroner damar a\u00e7\u0131kl\u0131\u011f\u0131na katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"17911973","title":"Natural Mutagenesis of Human Genomes by Endogenous Retrotransposons","text":"\u0130ki bol miktarda mobil \u00f6\u011fe s\u0131n\u0131f\u0131, yani Alu ve L1 \u00f6\u011feleri, insan genomlar\u0131nda yeni retrotranspozon eklemeleri olu\u015fturmaya devam etmektedir. Tahminlere g\u00f6re, bu \u00f6\u011feler d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda bireysel insan genomlar\u0131nda milyonlarca yeni germline eklemesine neden olmu\u015ftur. Ne yaz\u0131k ki, mevcut teknolojiler bu gen\u00e7 eklemelerin \u00e7o\u011funu tespit etmekte yetersiz kalmaktad\u0131r ve insan endojen retrotranspozonlar\u0131n germline mutagenezine dair ger\u00e7ek boyutun incelenmesi zorla\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, bu gen\u00e7 retrotranspozon eklemelerini tespit etmek i\u00e7in teknolojilerimizi a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz ve bu eklemelerin insan pop\u00fclasyonlar\u0131nda bol miktarda bulundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, insan akci\u011fer kanseri genomlar\u0131nda yeni somatik L1 eklemelerinin y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta meydana geldi\u011fini bulduk. Genom geni\u015fleme analizi, bu t\u00fcm\u00f6rlerde g\u00f6zlemlenen y\u00fcksek L1 mobilizasyon seviyelerinin de\u011fi\u015ftirilmi\u015f DNA metilasyonundan sorumlu olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Verilerimiz, transpozon arac\u0131l\u0131 mutagenezinin insan genomlar\u0131nda yayg\u0131n oldu\u011funu ve insan biyolojisi ve hastal\u0131klar\u0131 \u00fczerinde b\u00fcy\u00fck bir etkiye sahip olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"17914395","title":"Knowledge of young African American adults about heart disease: a cross-sectional survey","text":"ARKA PLAN Afrika Amerikal\u0131lar, di\u011fer etnik gruplara k\u0131yasla kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131nda daha y\u00fcksektir. Gen\u00e7 yeti\u015fkinler, hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6nlemek ve riskini azaltmak i\u00e7in m\u00fcdahale stratejilerinin hedefi olarak \u00f6ne \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Phoenix'teki gen\u00e7 Afrika Amerikal\u0131 yeti\u015fkinler aras\u0131nda kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ya\u015fam tarz\u0131 risk fakt\u00f6rleri hakk\u0131nda ne kadar bilgi bulundu\u011funu belirlemekti. Sonu\u00e7lar, bu n\u00fcfusa y\u00f6nelik KVD ula\u015f\u0131m programlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesine rehberlik etmek i\u00e7in kullan\u0131lacakt\u0131r. Sa\u011fl\u0131k \u0130nan\u00e7 Modeli, kavramsal bir \u00e7er\u00e7eve olarak kullan\u0131ld\u0131. Y\u00d6NTEM Bir kolayl\u0131k \u00f6rne\u011fi olarak, 18-26 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 172 Afrika Amerikal\u0131 erkek ve kad\u0131n, Amerikan Kalp Derne\u011fi ulusal anketlerinden uyarlanm\u0131\u015f bir anket doldurdu. A\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 istatistikler, ya\u015f, cinsiyet, e\u011fitim d\u00fczeyi ve sa\u011fl\u0131k durumu de\u011fi\u015fkenleri (V\u00fccut Kitle \u0130ndeksi, sigara i\u00e7me durumu ve fiziksel aktivite) dahil olmak \u00fczere, bu de\u011fi\u015fkenlere g\u00f6re kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Gen\u00e7 Afrika Amerikal\u0131 yeti\u015fkinler aras\u0131nda kalp hastal\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda baz\u0131 y\u00f6nler iyi biliniyordu. \u00d6nemli di\u011fer risk fakt\u00f6rleri (menopoz) ve \u00f6nleyici davran\u0131\u015flar (daha az hayvansal \u00fcr\u00fcn t\u00fcketmek) hakk\u0131nda bilgi ise kat\u0131l\u0131mc\u0131lar aras\u0131nda daha de\u011fi\u015fken ve tutars\u0131zd\u0131. Bireysel de\u011fi\u015fkenler hakk\u0131nda bilginin farkl\u0131l\u0131\u011f\u0131, genel olarak cinsiyetten ziyade e\u011fitim d\u00fczeyine ba\u011fl\u0131yd\u0131. KVD hakk\u0131nda genel bir bilgi puan\u0131n\u0131 tahmin eden fakt\u00f6rler, daha y\u00fcksek e\u011fitim, kad\u0131n cinsiyet ve y\u00fcksek kendilik etkinli\u011fi (d\u00fczenlenmi\u015f R2 = 0.158, p < .001) idi. KVD riskini de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in kendilik etkinli\u011fi tahmin eden fakt\u00f6rler, daha y\u00fcksek e\u011fitim ve KVD'ye d\u00fc\u015f\u00fck risk alg\u0131s\u0131 (d\u00fczenlenmi\u015f R2 = 0.064, p < .001) idi, ancak bu \u00f6zellikler sadece varyans\u0131n %6's\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yordu. SONU\u00c7 KVD hakk\u0131nda temel bilgi de\u011ferlendirmesi, sa\u011fl\u0131k te\u015fvik programlar\u0131n\u0131n tasar\u0131m\u0131 ve uygulanmas\u0131 \u00f6ncesi \u00f6nemlidir. Mevcut bilgi g\u00fc\u00e7l\u00fc ve zay\u0131f y\u00f6nleri, programlar\u0131n daha etkili hale getirilmesi i\u00e7in uyarlanmas\u0131na rehberlik edebilir. Bilgi ve risk alg\u0131s\u0131n\u0131 belirleyen di\u011fer \u00f6zellikleri tan\u0131mlamak i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131rma yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"17917408","title":"Recent insights into the role of Notch signaling in tumorigenesis","text":"Notch ailesine ait transmembran resept\u00f6rleri, h\u00fccre kaderi belirlemede \u00f6nemli bir rol oynar. Ge\u00e7ti\u011fimiz on y\u0131lda, Notch'un hematolojik ve sa\u011flam malignanslar\u0131n patogenezindeki rol\u00fc netle\u015fti. T\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuyla ili\u015fkili bir\u00e7ok h\u00fccre fonksiyonu ve mikro \u00e7evre uyar\u0131lar\u0131, Notch sinyalle\u015fmesi taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir, bunlar aras\u0131nda proliferasyon, apoptoz, ba\u011flanma, epitel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc ve anjiyogenez bulunur. Notch sinyalle\u015fmesinin hem onkogenik hem de t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 olabilece\u011fi giderek daha belirgin hale geliyor. Bu inceleme, Notch'un neoplastik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn molek\u00fcler ve i\u015flevsel y\u00f6nleri hakk\u0131ndaki son bulgular\u0131 vurgular. Ayr\u0131ca, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda Notch'un karma\u015f\u0131k rol\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131klayabilecek h\u00fccresel mekanizmalar da tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r."}
{"_id":"17919731","title":"BRIEFINGS IN FUNCTIONAL GENOMICS AND PROTEOMICS. VOL 5. NO 3. 209^221 doi:10.1093\/bfgp\/ell028 Histone acetylation in gene regulation","text":"Genetik bilgiler, kromatin ad\u0131 verilen y\u00fcksek derecede dinamik n\u00fckleoprotein yap\u0131s\u0131nda paketlenir. Bir\u00e7ok biyolojik s\u00fcre\u00e7, anahtar proteinlerin post-translasyonel modifikasyonlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla d\u00fczenlenir. N-terminal histon kuyruklar\u0131ndaki lizin kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n asetilasyonu, eukariotik h\u00fccrelerde gen d\u00fczenlemesi \u00fczerinde etki eden en \u00e7ok incelenen kovalent modifikasyonlardan biridir. Bu inceleme, h\u00fccredeki hem histon hem de non-histon proteinlerin asetilasyon seviyelerini kontrol eden enzimlerin rol\u00fcne odaklan\u0131r, \u00f6zellikle kanser \u00fczerindeki etkilerine vurgu yapar."}
{"_id":"17925632","title":"Efficacy of monthly tafenoquine for prophylaxis of Plasmodium vivax and multidrug-resistant P. falciparum malaria.","text":"Plasmodium vivax ve \u00e7ok ila\u00e7 direnci g\u00f6steren P. falciparum malaryas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in ayl\u0131k tafenoquine dozlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. Rastgele, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fmada, 205 Tayland askeri ya 3 g\u00fcn boyunca g\u00fcnde 400 mg (temel) y\u00fckleme dozu tafenoquine ald\u0131 ya da plasebo (n = 101) ald\u0131, ard\u0131ndan 5 ay boyunca tek ayl\u0131k 400 mg dozlar\u0131 ald\u0131 (n = 104). Takip s\u00fcresini tamamlayan g\u00f6n\u00fcll\u00fcler (96 tafenoquine ve 91 plasebo al\u0131c\u0131lar\u0131) aras\u0131nda 22 P. vivax, 8 P. falciparum ve 1 karma enfeksiyon vard\u0131. T\u00fcm enfeksiyonlar, tek bir P. vivax hari\u00e7, plasebo al\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda meydana geldi, bu da tafenoquine'in t\u00fcm malarya i\u00e7in %97'lik (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %82-%99) koruyucu etkinli\u011fe sahip oldu\u011funu, P. vivax malaryas\u0131 i\u00e7in %96'l\u0131k (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %76-%99) ve \u00e7ok ila\u00e7 direnci g\u00f6steren P. falciparum malaryas\u0131 i\u00e7in %100'l\u00fck (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %60-%100) etkinli\u011fe sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayl\u0131k tafenoquine g\u00fcvenliydi, iyi tolere edildi ve Tayland askerlerinde 6 ay boyunca profilinjde P. vivax ve \u00e7ok ila\u00e7 direnci g\u00f6steren P. falciparum malaryas\u0131n\u0131 \u00f6nlemede \u00e7ok etkiliydi."}
{"_id":"17930286","title":"Headache, migraine, and structural brain lesions and function: population based Epidemiology of Vascular Ageing-MRI study","text":"\n## Ama\u00e7\nGenel ve spesifik ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131n\u0131n beyaz madde hiperintensiteleri, beyin infarktlar\u0131 ve bili\u015fle olan ili\u015fkisini de\u011ferlendirmek.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\nN\u00fcfus temelli, kesitsel \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Yeri\nFransa, Nantes'ta Epidemiyoloji ve Ya\u015flanma Vask\u00fcler \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nDetayl\u0131 ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 de\u011ferlendirmesine sahip 780 kat\u0131l\u0131mc\u0131 (ortalama ya\u015f 69, %58.5 kad\u0131n).\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nBeyin taramalar\u0131, beyaz madde hiperintensiteleri hacmi (tam otomatik g\u00f6r\u00fcnt\u00fc i\u015fleme ile) ve infarktlar\u0131n s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131 (standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir de\u011ferlendirme \u0131zgaras\u0131 ile g\u00f6rsel okuma ile) i\u00e7in de\u011ferlendirildi. Bili\u015fsel fonksiyon, mini zihinsel durum muayenesi de dahil olmak \u00fczere bir dizi testle de\u011ferlendirildi.\n\n## Bulgular\n163 (%20.9) kat\u0131l\u0131mc\u0131 \u015fiddetli ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 \u00f6yk\u00fcs\u00fc bildirdiler ve 116's\u0131 migren ge\u00e7irdi, bunlardan 17'si (%14.7) aura semptomlar\u0131 bildirdi. \u015eiddetli ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan kat\u0131l\u0131mc\u0131larda beyaz madde hiperintensiteleri toplam hacmin artmas\u0131yla ili\u015fkili bir ili\u015fki bulundu. \u015eiddetli ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n en \u00fcst \u00fc\u00e7te birinde toplam beyaz madde hiperintensiteleri hacmi i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 2.0 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.3-3.1, P e\u011filimi 0.002) idi, bu da en alt \u00fc\u00e7te birinde olmayan kat\u0131l\u0131mc\u0131larla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda. T\u00fcm ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 t\u00fcrleri i\u00e7in benzer bir ili\u015fki deseni g\u00f6zlemlendi. Migren aura, derin beyaz madde hiperintensiteleri hacmi (en \u00fcst \u00fc\u00e7te bir olas\u0131l\u0131k oran\u0131 12.4, 1.6-99.4, P e\u011filimi 0.005) ve beyin infarktlar\u0131 (3.4, 1.2-9.3) ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili tek ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 t\u00fcr\u00fcyd\u00fc. \u0130nfarktlar\u0131n konumu \u00e7o\u011funlukla cerebellum ve beyin sap\u0131n\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda idi. Herhangi bir ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 t\u00fcr\u00fcn\u00fcn tek ba\u015f\u0131na veya beyin lezyonlar\u0131 ile birlikte bili\u015fsel bozulmayla ili\u015fkili oldu\u011funa dair kan\u0131t"}
{"_id":"17933691","title":"Characterization of adipocytes derived from fibro\/adipogenic progenitors resident in human skeletal muscle","text":"Son zamanlarda, kas lifleri aras\u0131nda yer alan fibro\/adipojenik ancak kas lifleri olmayan projenler pop\u00fclasyonu ke\u015ffedildi. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, bu projenlerin tam i\u015flevli adipositlere ne \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemektir. Kas projeninden t\u00fcretilen adipositlerin karakterizasyonu, kas homeostaz\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131nda merkezi bir konudur. Bunlar, birka\u00e7 patofizyolojik durumda geli\u015fen i\u00e7 kasl\u0131 ya\u011f dokusunun h\u00fccresel k\u00f6keni olarak kabul edilir. Burada, 15 insan kas biyopsisi panelinden elde edilen spesifik h\u00fccre y\u00fczey imm\u00fcnofenotip CD15+\/PDGFR\u03b1+CD56- temelinde fibro\/adipojenik projenler izole edildi. Bu, adipositlere farkl\u0131la\u015fmalar\u0131n\u0131 ve son derece farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f adipositlerin h\u00fccresel i\u015flevlerini ara\u015ft\u0131rmam\u0131z\u0131 sa\u011flad\u0131. Adipojenik farkl\u0131la\u015fma, beyaz alt deri ya\u011f dokusu projenlerinden t\u00fcretilen projenlerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen ayn\u0131 d\u00fczenleyiciler taraf\u0131ndan d\u00fczenlendi. Benzer \u015fekilde, temel adiposit i\u015flevleri, \u00f6rne\u011fin trigliserit sentezi ve lipoliz, alt deri ya\u011f dokusu projeninden t\u00fcretilen adipositlerde g\u00f6zlemlenen seviyelere benzer \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fti. Bununla birlikte, kas projeninden t\u00fcretilen adipositler, anahtar ins\u00fclin sinyalleme efekt\u00f6rlerinin fosforilasyonunun bozulmas\u0131 ile ili\u015fkili olarak ins\u00fclin ind\u00fcklenmi\u015f glikoz al\u0131m\u0131nda duyars\u0131z bulundu. Bulgular\u0131m\u0131z, kas adipojenik projenlerin ger\u00e7ek beyaz adipositlere yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve beklenmedik bir \u015fekilde ins\u00fclin direncine sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"17934082","title":"Membrane lipids in invadopodia and podosomes: Key structures for cancer invasion and metastasis","text":"Invadopodia, d\u0131\u015f h\u00fccre zar\u0131 (ECM) taraf\u0131ndan par\u00e7alanan uzant\u0131lar olarak olu\u015fan, istilac\u0131 kanser h\u00fccreleri taraf\u0131ndan olu\u015fturulan yap\u0131lard\u0131r. Podosomlar, onkogen d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f fibroblastlarda ve monosit k\u00f6kenli h\u00fccrelerde, \u00f6rne\u011fin makrofajlarda ve osteoklastlarda bulunan, invadopodiaya i\u015flevsel olarak benzer yap\u0131lar. Bu yap\u0131lar, kanser istilas\u0131 ve metastaz s\u0131ras\u0131nda ECM'nin perisel\u00fcler yeniden d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli roller oynad\u0131klar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. \u0130nvadopodia\/podosomlar\u0131n molek\u00fcler bile\u015fenlerinin ve d\u00fczenleyicilerinin belirlenmesine y\u00f6nelik \u00e7ok \u00e7aba sarf edilmi\u015ftir, bu bile\u015fenler k\u00f6t\u00fc huylu kanserlerin tedavisinde potansiyel tedavi hedefleri olabilir. Bununla birlikte, bu bile\u015fenlerin invadopodia\/podosomlara nas\u0131l birikti\u011fi ve birikim s\u00fcrecinin mekansal ve zamanlamal\u0131 olarak nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Bu inceleme, invazopodia\/podosom olu\u015fumunun molek\u00fcler mekanizmalar\u0131ndaki son geli\u015fmeleri \u00f6zetleyecek ve bu s\u00fcre\u00e7te lipid raftlar\u0131 ve fosfinositidlerin rollerine g\u00fc\u00e7l\u00fc bir vurgu yapacakt\u0131r."}
{"_id":"17934603","title":"CCR2 and CXCR4 regulate peripheral blood monocyte pharmacodynamics and link to efficacy in experimental autoimmune encephalomyelitis","text":"ARKA PLAN CCR2, inflamatuar hastal\u0131klar\u0131n hedefi olarak \u00e7ok ilgi g\u00f6ren, iltihaplanma s\u00fcrecinde monosit trafi\u011fini d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir rol oynar. Y\u00d6NTEMLER Burada, akut ve kronik inflamatuar s\u00fcre\u00e7lerdeki periferik kan monosit kompartman\u0131n\u0131 etkileyen CCR2 bloke etmenin etkilerini inceledik. SONU\u00c7LAR CCR2'nin in vivo bloke edilmesi, dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki Ly6Chi monosit say\u0131s\u0131nda h\u0131zl\u0131 bir azalmaya neden oldu ve bu azalma b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bu h\u00fccrelerin kemik ili\u011finde CXCR4 ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak toplanmas\u0131yla ili\u015fkiliydi, bu da in vivo monosit dinamiklerinin d\u00fczenlenmesinde bir mekanizma i\u00e7in farmakolojik kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131. CCR2 bloke edilmesi, kan i\u00e7inde dola\u015fan CCL2 ve CCL7 seviyelerinde birikime neden oldu, bu da CCR2'nin evre ko\u015fullar\u0131nda bu ligandlar\u0131n seviyelerini d\u00fczenlemedeki rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterdi. Son olarak, CCR2 bloke edilmesinin farmakodinamik de\u011fi\u015fiklikleri, kronik dozlamada farelerde deneysel otoimm\u00fcn ensefalomiyelite (EAE) modeli gibi bir modelde de g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu modelde CCR2 bloke edilmesi, hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetinde dramatik bir azalma ile sonu\u00e7land\u0131, bu da merkezi sinir sistemi (CNS) i\u00e7inde monosit ve di\u011fer h\u00fccrelerin birikiminde azalma ile ili\u015fkiliydi. SONU\u00c7 CCR2'nin in vivo bloke edilmesi, hedefe ba\u011flanma ile hastal\u0131k aktivitesindeki biyolojik etkiler aras\u0131nda bir hizalama sa\u011flayan ele al\u0131nabilir farmakodinamik etkilere sahiptir."}
{"_id":"17939443","title":"Displacement of a DNA binding protein by Dda helicase","text":"Bakteriofaj T4 Dda helikaz\u0131, k\u0131sa \u00e7ift sarmal oligon\u00fckleotitlerin gev\u015fetilmesinde ve 3' biyotinli oligon\u00fckleotitlerden streptavidini \u00e7\u0131karmada monomer olarak aktif oldu\u011fu son zamanlarda g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bununla birlikte, streptavidin \u00e7\u0131karma ve DNA gev\u015fetme aktivitesi, alt yap\u0131 molek\u00fcl\u00fcne ba\u011fl\u0131 Dda molek\u00fcllerinin say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131yla birlikte artm\u0131\u015ft\u0131r. DNA ba\u011flama proteinlerini \u00e7\u0131karmada Dda'n\u0131n yetene\u011fini ele almak i\u00e7in bir alt yap\u0131 tasarland\u0131. Bir DNA ba\u011flama sitesi, *Escherichia coli* trp bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 i\u00e7in oligon\u00fckleotit alt yap\u0131s\u0131na eklendi. Burada, bir Dda monomerin, tek d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ko\u015fullar\u0131nda *E. coli* trp bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131 dsDNA'dan \u00e7\u0131karmak i\u00e7in yeterli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak alt yap\u0131n\u0131n gev\u015fetildi\u011fini ve bask\u0131lay\u0131c\u0131n\u0131n \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Tek sarmall\u0131 overhang'in uzunlu\u011fu, iki Dda molek\u00fcl\u00fc i\u00e7in yeterli oldu\u011funda, \u00fcr\u00fcn\u00fcn miktar\u0131 artar. Bu sonu\u00e7lar, birden fazla Dda molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn, DNA gev\u015fetme aktivitesi ve streptavidin \u00e7\u0131karma aktivitesi ile ili\u015fkili bir \u015fekilde DNA ba\u011flama proteinlerini \u00e7\u0131karmada \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Dda helikaz\u0131n\u0131n i\u015fleyi\u015fini a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in bir i\u015fbirlik\u00e7i solucan modeli \u00f6nermekteyiz."}
{"_id":"17945638","title":"Control of Developmental Regulators by Polycomb in Human Embryonic Stem Cells","text":"Polikomb grup proteinleri, metazoanlar\u0131n erken geli\u015fimi i\u00e7in hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131r, ancak insan geli\u015fimine katk\u0131lar\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsan embriyosel k\u00f6k (ES) h\u00fccrelerinde Polikomb Bask\u0131lay\u0131c\u0131 Kompleks 2 (PRC2) alt birimi SUZ12'yi genomu tamam\u0131n\u0131n tekrars\u0131z k\u0131sm\u0131na haritalad\u0131k. SUZ12'nin iki y\u00fczden fazla genin b\u00fcy\u00fck k\u0131s\u0131mlar\u0131nda da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk, bu genler anahtar geli\u015fim d\u00fczenleyicilerini kodlar. Bu genler, histon H3K27'de trimetil n\u00fckleozomlar taraf\u0131ndan i\u015fgal edilir, transkripsiyonel olarak bast\u0131r\u0131l\u0131r ve genomda en \u00e7ok korunan n\u00fckleik asit elemanlar\u0131n\u0131 i\u00e7erir. PRC2 hedef genlerinin, ES h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda tercih edilen \u015fekilde etkinle\u015ftirildi\u011fini bulduk ve ES h\u00fccre d\u00fczenleyicileri OCT4, SOX2 ve NANOG'un bu genlerin \u00f6nemli bir alt k\u00fcmesini birlikte i\u015fgal etti\u011fini tespit ettik. Bu sonu\u00e7lar, ES h\u00fccrelerinde \u00f6zel bir geli\u015fim gen setinin PRC2 taraf\u0131ndan i\u015fgal edildi\u011fini, bu genlerin pluripotensiyeri korumak i\u00e7in bast\u0131r\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fini ve ES h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda etkinle\u015ftirilmeye haz\u0131r oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"17967608","title":"PAD4 is essential for antibacterial innate immunity mediated by neutrophil extracellular traps","text":"N\u00f6trofiller, bakterileri yakalamak ve \u00f6ld\u00fcrmek i\u00e7in y\u00fcksek derecede dekonde edilmi\u015f kromatin yap\u0131lar\u0131, n\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccre tuzaklar\u0131 (NET'ler) olarak adland\u0131r\u0131lan yap\u0131lar olu\u015ftururlar. Daha \u00f6nce, peptidilarginin deiminaz 4 (PAD4) taraf\u0131ndan katalize edilen histon hipercitrullinasyonun, NET olu\u015fumunda kromatin dekondeasyonu ile ili\u015fkili oldu\u011funu bildirdik. Ancak, PAD4'\u00fcn NET'ler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla bakterilerin yakalanmas\u0131 ve \u00f6ld\u00fcr\u00fclmesi \u00fczerindeki rol\u00fc test edilmedi. Burada, PAD4 geni silinmi\u015f fare modelleri kullanarak, PAD4'\u00fcn NET'ler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla antibakteriyel i\u015flev i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. PAD4(+\/+) n\u00f6trofileri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, PAD4(-\/-) n\u00f6trofileri, kemokinlerle uyar\u0131land\u0131ktan veya bakterilerle incelendikten sonra NET olu\u015fturamaz ve NET'ler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla bakterileri \u00f6ld\u00fcrmede yetersiz kal\u0131r. Bir fare enfeksiyon hastal\u0131\u011f\u0131 modeli olan nekrotizan fas\u015fitide, PAD4(-\/-) fareleri, PAD4(+\/+) farelerine k\u0131yasla daha fazla bakteriyel enfeksiyona maruz kal\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc NET olu\u015fumu yoktur. Ayr\u0131ca, citrullinasyonun, histon ve n\u00fckleozomlar\u0131n bakterileri \u00f6ld\u00fcrme aktivitesini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk, bu da PAD4'\u00fcn \u00f6ncelikle kromatin dekondeasyonunu olu\u015fturarak NET'ler olu\u015fturmak i\u00e7in rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak histonlarla ili\u015fkili bakterileri \u00f6ld\u00fcrmeyi art\u0131rmak i\u00e7in de\u011fil, \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, bakteriyel enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k s\u0131ras\u0131nda histon hipercitrullinasyonun bir rol tan\u0131mlamaktad\u0131r."}
{"_id":"17973161","title":"Human \u2018brite \/ beige\u2019 adipocytes develop from capillary networks and their implantation improves metabolic homeostasis in mice","text":"Uncoupling proteini 1 (UCP1), kahverengi ya\u011f dokusunda y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edilir ve elektron ta\u015f\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ATP \u00fcretimi ile ay\u0131rarak \u0131s\u0131 \u00fcretir. UCP1 ayn\u0131 zamanda klasik kahverengi ya\u011f dokusu depolar\u0131n\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda, 'brite' (kahverengi-beyaz) veya 'beige' olarak adland\u0131r\u0131lan adipositlerde de bulunur. \u0130nsanlarda, brite veya beige (brite\/beige) adipositlerin varl\u0131\u011f\u0131, metabolik olarak sa\u011fl\u0131kl\u0131 bir fenotiple ili\u015fkilendirilir, ancak neden-sonu\u00e7 ili\u015fkisi net de\u011fildir. Burada, insan brite\/beige adiposit \u00f6nc\u00fcllerinin, pro-angiojenik fakt\u00f6rlere yan\u0131t olarak proliferasyon g\u00f6sterdi\u011fini, ayn\u0131 zamanda geni\u015fleyen k\u0131lcal damar a\u011flar\u0131yla ili\u015fkili olarak rapor ediyoruz. Bu \u00f6nc\u00fcllerden t\u00fcretilen adipositler, adenil siklas\u0131n\u0131n etkinle\u015ftirilmesiyle, UCP1 negatiften UCP1 pozitif hale d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr, bu da brite\/beige fenotipinin tan\u0131mlay\u0131c\u0131 bir \u00f6zelli\u011fidir, ve ayn\u0131 zamanda ayr\u0131k solunum g\u00f6sterir. In vitro etkinle\u015ftirildi\u011finde, bu brite\/beige adipositleri, normal beslenen veya y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet (HFD) beslenen, glikoz intolerans\u0131 olan NOD-scid IL2rg(null) (NSG) fareye nakledildi\u011finde, sistemik glikoz tolerans\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Bu adipositler, neuroendokrin ve sekresyon fakt\u00f6rleri, insan obezitesi ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili olan pro-protein konvertaz PCSK1 de dahil olmak \u00fczere ifade eder. Bu nedenle, pro-angiojenik ko\u015fullar, insan brite\/beige adiposit \u00f6nc\u00fcllerinin proliferasyonunu s\u00fcr\u00fckler ve etkinle\u015ftirilmi\u015f brite\/beige adipositleri, potansiyel olarak bir neuroendokrin mekanizma yoluyla sistemik glikoz homeostaz\u0131n\u0131 etkileyebilir."}
{"_id":"17973630","title":"Mindfulness meditation and improvement in sleep quality and daytime impairment among older adults with sleep disturbances: a randomized clinical trial.","text":"\n\u00d6NEML\u0130L\u0130K Uyku bozukluklar\u0131, \u00f6zellikle ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkinler aras\u0131nda en yayg\u0131n olanlard\u0131r ve genellikle tedavi edilmezler. Uyku bozukluklar\u0131 i\u00e7in tedavi se\u00e7enekleri s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r ve uyku kalitesini geli\u015ftirebilecek topluluk eri\u015fimine sahip programlara ihtiya\u00e7 vard\u0131r.\n\nHEDEF Eski yeti\u015fkinlerde orta derecede uyku bozukluklar\u0131n\u0131 te\u015fvik etmek i\u00e7in zihin-beden t\u0131bb\u0131 m\u00fcdahalesi, yani fark\u0131ndal\u0131k meditasyonunun etkinli\u011fini belirlemek.\n\nTasar\u0131m, Ay ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 2012 y\u0131l\u0131n\u0131n Ocak 1'inden Aral\u0131k 31'ine kadar, bir t\u0131bbi ara\u015ft\u0131rma merkezinde, orta derecede uyku bozukluklar\u0131 olan (Pittsburgh Uyku Kalitesi Endeksi [PSQI] >5) eski yeti\u015fkin bir \u00f6rneklem \u00fczerinde (ortalama [SD] ya\u015f, 66.3 [7.4] ya\u015f) ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015f rastgele klinik deneme.\n\n M\u00fcdahale Y\u00f6ntemleri: Standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f fark\u0131ndal\u0131k uygulamalar\u0131 (MAPs) m\u00fcdahalesi (n = 24) veya uyku hijyeni e\u011fitimi (SHE) m\u00fcdahalesi (n = 25) kat\u0131l\u0131mc\u0131lara rastgele uyguland\u0131. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lara, her hafta 2 saatlik bir m\u00fcdahale (hafta ba\u015f\u0131na 2 saatlik ev \u00f6devi) verildi.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131lar ve \u00d6l\u00e7\u00fcmler: \u00c7al\u0131\u015fma, PSQI'de orta derecede uyku bozuklu\u011fu aras\u0131ndaki grup farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 tespit etmek i\u00e7in g\u00fc\u00e7lendirildi. \u0130kincil sonu\u00e7lar, uyku ile ilgili g\u00fcnd\u00fcz bozuklu\u011fu ve insomniya semptomlar\u0131, depresyon, kayg\u0131, stres ve yorgunluk gibi do\u011frulanm\u0131\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcmleri ve n\u00fckleer fakt\u00f6r (NF)-\u03baB yoluyla inflamatuar sinyalle\u015fmeyi i\u00e7eriyordu.\n\nSonu\u00e7: Niyet-e\u015fitleme analizi, MAPs grubunda PSQI'de SHE grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 bir iyile\u015fme oldu\u011funu g\u00f6sterdi. MAPs m\u00fcdahalesiyle, temel (SD) PSQIs 10.2 (1.7) idi ve postintervensiyonda 7.4 (1.9)'a d\u00fc\u015ft\u00fc. SHE m\u00fcdahalesiyle, temel (SD) PSQIs 10.2 (1.8) idi ve postintervensiyonda 9.1 (2.0)'a d\u00fc\u015ft\u00fc. Gruplar aras\u0131 ortalama fark 1.8 (0.6-2.9 9"}
{"_id":"17991818","title":"THE ORIGIN AND DIFFERENTIATION OF MICROGLIAL CELLS DURING DEVELOPMENT","text":"Baz\u0131 yazarlar mikroglial h\u00fccrelerin n\u00f6roepitelyumdan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 iddia etse de, \u00e7o\u011fu \u015fimdi mikroglial h\u00fccrelerin mezodermal k\u00f6kenli oldu\u011funa ve muhtemelen monosit\/makrofaj h\u00fccre hatt\u0131na ait oldu\u011funa inan\u0131yor. Bu h\u00fccreler, kan ak\u0131\u015f\u0131, ventrik\u00fcler alan veya meninxlerden geli\u015fen merkezi sinir sistemine (CNS) girmelidir. Daha sonra mikroglial h\u00fccreler, sinir parankiminde daha veya daha az homojen bir \u015fekilde da\u011f\u0131l\u0131rlar. Geli\u015fme s\u0131ras\u0131nda tan\u0131d\u0131k g\u00f6\u00e7 desenleri, uzun mesafeli tangansiyel g\u00f6\u00e7\u00fcn bireysel h\u00fccrelerin radyal g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc \u00f6nerdi\u011fi g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Sinir parankiminde hareket eden mikroglial h\u00fccreler, ameboid mikroglial h\u00fccrelerdir, ki bu h\u00fccreler, nihai konumlar\u0131na ula\u015ft\u0131klar\u0131nda ramified mikroglial h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcrler gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bu, ameboid ve ramified mikroglial h\u00fccreler aras\u0131nda orta \u00f6zellikler g\u00f6steren h\u00fccrelerin varl\u0131\u011f\u0131na desteklenmektedir. Sinir parankimini istila eden, geli\u015fen CNS i\u00e7inde g\u00f6\u00e7 eden ve mikroglial h\u00fccrelerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 kontrol eden fakt\u00f6rler iyi bilinmemektedir. Bu fenomenler, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr veya h\u00fccre y\u00fczeyine ba\u011fl\u0131 molek\u00fcller ve ekstrasel matrisin bile\u015fenleri gibi \u00e7evresel fakt\u00f6rlere ba\u011fl\u0131 olarak g\u00f6r\u00fcnmektedir. Geli\u015fen CNS i\u00e7indeki mikroglial h\u00fccreler, h\u00fccre at\u0131klar\u0131n\u0131 temizlemek ve yanl\u0131\u015f y\u00f6nlendirilmi\u015f veya ge\u00e7ici aksonlar\u0131 \u00e7ekmekle ilgilenir ve muhtemelen h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 ve n\u00f6rit b\u00fcy\u00fcmesini destekler."}
{"_id":"17997584","title":"Integrin \u03b1v\u03b28-Mediated TGF-\u03b2 Activation by Effector Regulatory T Cells Is Essential for Suppression of T-Cell-Mediated Inflammation","text":"D\u00fczenleyici T h\u00fccreleri (Treg h\u00fccreleri), kendi zararl\u0131 T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bast\u0131rmada kritik bir rol oynar, ancak Treg h\u00fccrelerinin bu bask\u0131y\u0131 nas\u0131l sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 ve iltihaplanma s\u0131ras\u0131nda yan\u0131tlar\u0131 s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in ne yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan bir mekanizma belirsizdir. Burada, efekt\u00f6r Treg h\u00fccrelerinin y\u00fcksek miktarda entegrin \u03b1v\u03b28 ifade etti\u011fini ve bu entegrin sayesinde uyku halinde olan d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-\u03b2 (TGF-\u03b2) aktivitesini tetikleyebildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Treg h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc entegrin \u03b1v\u03b28'in silinmesi, kendili\u011finden iltihaplanma fenotipine yol a\u00e7mad\u0131, bu da bu yolun Treg h\u00fccreleri taraf\u0131ndan sa\u011flanan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k homeostaz\u0131n\u0131n korunmas\u0131nda \u00f6nemli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bununla birlikte, entegrin \u03b1v\u03b28'i ifade etmeyen Treg h\u00fccreleri, aktif iltihaplanma s\u0131ras\u0131nda patolojik T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bast\u0131rmakta ba\u015far\u0131s\u0131z oldu. Bu nedenle, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Treg h\u00fccrelerinin a\u015f\u0131r\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 nas\u0131l bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan bir mekanizma belirler ve bu da efekt\u00f6r Treg h\u00fccreleri taraf\u0131ndan uyku halinde TGF-\u03b2'nin aktivitesinin, aktif iltihaplanma s\u0131ras\u0131nda kendi zararl\u0131 T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bast\u0131rmada kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurgular."}
{"_id":"18025240","title":"Effects of treatment for intestinal helminth infection on growth and cognitive performance in children: systematic review of randomised trials.","text":"\n**Ama\u00e7**: Anthelmintik ila\u00e7 tedavisinin \u00e7ocuklardaki b\u00fcy\u00fcme ve bili\u015fsel performans \u00fczerindeki etkilerini \u00f6zetlemek.\n\n**Veri Kaynaklar\u0131**: Elektronik veritabanlar\u0131: Cochrane Infectious Diseases Group Deney Kontrol\u00fc Kay\u0131tlar\u0131, Cochrane Deney Kontrol\u00fc Kay\u0131tlar\u0131, Embase ve Medline. T\u00fcm belirlenen denemelerin at\u0131flar\u0131. D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc ve alan ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131yla ileti\u015fim.\n\n**\u0130nceleme Y\u00f6ntemleri**: \u00c7ocuklarda (1-16 ya\u015f) anthelmintik tedavinin plasebo veya tedavi olmama ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 rastgele kontrol edilen denemelerin sistematik incelemesi. \u0130ki inceleyici taraf\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ge\u00e7erlilik de\u011ferlendirme ve veri \u00e7\u0131karma.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri**: B\u00fcy\u00fcme ve bili\u015fsel performans.\n\n**Sonu\u00e7lar**: 15.000'den fazla \u00e7ocukta 30 rastgele kontrol edilen deneme belirlendi. Ortalama a\u011f\u0131rl\u0131k \u00fczerindeki etkiler \u00f6nemsizdi ve sonu\u00e7lar aras\u0131nda heterojenite g\u00f6zlendi. Bu sonu\u00e7ta baz\u0131 olumlu etkiler rapor edilen denemelerde: tek doz (herhangi bir anthelmintik) i\u00e7in birle\u015ftirilmi\u015f tahminler 0,24 kg (0,15 kg ile 0,32 kg; sabit etkiler modeli varsay\u0131m\u0131 alt\u0131nda) ve 0,38 kg (0,01 kg ile 0,77 kg; rastgele etkiler modeli varsay\u0131m\u0131 alt\u0131nda) idi. Birden fazla doz denemelerinin sonu\u00e7lar\u0131, takip s\u00fcresinde (en fazla bir y\u0131l) ortalama a\u011f\u0131rl\u0131k de\u011fi\u015fimini 0,10 kg (0,04 kg ile 0,17 kg; sabit etkiler) veya 0,15 kg (0,00 ile 0,30; rastgele etkiler) olarak g\u00f6sterdi. Bir y\u0131ldan fazla takip s\u00fcresinde, ortalama a\u011f\u0131rl\u0131k de\u011fi\u015fimi 0,12 kg (-0,02 kg ile 0,26 kg; sabit etkiler) ve 0,43 (-0,61 ile 1,47; rastgele etkiler) idi. Bili\u015fsel performans \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 karars\u0131zd\u0131.\n\n**Sonu\u00e7**: Helminthlerin yayg\u0131n oldu\u011fu b\u00f6lgelerde rutin \u00e7ocuk tedavisinde a\u011f\u0131rl\u0131k kazan\u0131m\u0131 \u00fczerinde baz\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131 kan\u0131tlar vard\u0131r, ancak denemeler aras\u0131nda tutarl\u0131 de\u011fildir. Bu m\u00fcdahalenin bili\u015fsel performans\u0131 iyile\u015ftirdi\u011fine dair yeterli kan\u0131t yoktur."}
{"_id":"18027063","title":"Choosing appropriate substitution models for the phylogenetic analysis of protein-coding sequences.","text":"Farkl\u0131 t\u00fcrlerdeki protein kodlayan dizilerin filogenetik analizi, literat\u00fcrde hala bask\u0131n bir konudur, ancak az say\u0131da analiz genetik kodun g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulunduruldu\u011fu evrimsel modelleri i\u00e7erir. Bu sorun, kod tabanl\u0131 modellerin yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan model se\u00e7im tekniklerinden d\u0131\u015flanmas\u0131 ile daha da k\u00f6t\u00fcle\u015fir, muhtemelen bu durumun nedeninin kod modellerinin hesaplama maliyetine ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu varsay\u0131l\u0131r. Biz, standart n\u00fckleotit de\u011fi\u015ftirme modellerine alternatif olarak, kodon pozisyonunu (CP) modele dahil eden verimli bir y\u00f6ntem ara\u015ft\u0131rd\u0131k. 177 RNA vir\u00fcs\u00fc geni ve 106 maya geni dizilerinin en uygun modelini belirlemek i\u00e7in 11 de\u011fi\u015ftirme modeli kulland\u0131k, bunlara bir kodon modeli ve d\u00f6rt CP modeli dahildir. \u00c7o\u011fu analiz edilen gen dizisi, standart n\u00fckleotit modeller yerine CP de\u011fi\u015ftirme modelleriyle daha iyi a\u00e7\u0131klan\u0131r ve tam kodon modellerinin hesaplama maliyeti olmadan. Bu sonu\u00e7lar, kod dizilerinin filogenetik analizi i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furur, \u00e7\u00fcnk\u00fc standart modellerin yerine CP'leri i\u00e7eren de\u011fi\u015ftirme modellerinin hem hesaplama olarak ger\u00e7ek\u00e7i bir alternatif oldu\u011funu hem de s\u0131kl\u0131kla istatistiksel olarak \u00fcst\u00fcn oldu\u011funu a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6sterir."}
{"_id":"18037805","title":"Polycomb Proteins Remain Bound to Chromatin and DNA during DNA Replication In Vitro","text":"Genin transkripsiyonel durumu, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fen \u00e7ok say\u0131da h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi boyunca korunabilir. Bu epigenetik etki, hedef genlerde kromatin katlanmas\u0131 ve histon modifikasyonlar\u0131 veya varyantlar\u0131nda kal\u0131tsal de\u011fi\u015fiklikleri yans\u0131tan bir inan\u00e7t\u0131r, ancak kromatin \u00f6zelliklerinin h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi boyunca nas\u0131l miras al\u0131nd\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Transkripsiyonel durumlar\u0131 korumak i\u00e7in bir zorluk, DNA \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131d\u0131r, bu da kromatinle ili\u015fkili proteinleri ve histon modifikasyonlar\u0131n\u0131 bozar veya inceltir. PRC1 s\u0131n\u0131f\u0131 Polikrom grup protein kompleksleri, geli\u015fim i\u00e7in esast\u0131r ve kromatin katlanmas\u0131n\u0131 ve histon modifikasyonlar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek transkripsiyonel susturmay\u0131 kal\u0131tsal olarak sa\u011flad\u0131\u011f\u0131na inan\u0131l\u0131r. Bu komplekslerin ve etkilerinin DNA \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda veya daha sonra yeniden kurulup kurulmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, PRC1 s\u0131n\u0131f\u0131 Polikrom kompleksine ba\u011fl\u0131 kromatin veya DNA'n\u0131n in vitro \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda Polikrom komplekslerinin \u00e7o\u011falt\u0131lm\u0131\u015f \u015fablonlara ba\u011fl\u0131 kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. DNA \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda Polikrom proteinlerinin korunmas\u0131, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi boyunca transkripsiyonel susturman\u0131n korunmas\u0131na katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"18038250","title":"Control of CNS Cell-Fate Decisions by SHP-2 and Its Dysregulation in Noonan Syndrome","text":"Geli\u015fen memeli merkezi sinir sisteminde (CNS), b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri, \u00e7oklu potansiyel \u00f6nc\u00fclleri n\u00f6ronlar yerine glia \u00fcretmeye y\u00f6nlendirir, bu s\u00fcre\u00e7 bozulursa n\u00f6ral disfonksiyonu tetikleyebilir. Bu ba\u011flamda, SHP-2 protein tirotin fosfataz\u0131n\u0131n s\u00fcrekli aktivitesine neden olan genetik mutasyonlar Noonan Sendromu'na (NS) yol a\u00e7ar ve bu sendrom \u00f6\u011frenme engelleri ve zihinsel gerilemeyle ili\u015fkilidir. Burada, SHP-2'nin genetik olarak indirgenmesinin, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f korteks \u00f6nc\u00fcllerinde veya embriyofik korteksinde temel n\u00f6rojenizi inhibe etti\u011fini ve astrosit olu\u015fumunu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve erkenle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, NS'de bulunan SHP-2 mutant\u0131n\u0131n ifadesi n\u00f6rojenizi te\u015fvik etti ve astrojenizi inhibe etti. Sinir h\u00fccresi kaderi kararlar\u0131, insan NS'yi taklit eden bir fare knockin modelinde de benzer \u015fekilde bozuldu. Bu nedenle, SHP-2 \u00f6nc\u00fclleri n\u00f6ronlar yerine astrositler yapmas\u0131 i\u00e7in y\u00f6nlendirir ve SHP-2'nin s\u00fcrekli aktivitesine neden olan bu iki h\u00fccre t\u00fcr\u00fcn\u00fcn oranlar\u0131ndaki bozulmalar, NS hastalar\u0131nda g\u00f6r\u00fclen bili\u015fsel bozukluklara katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"18038955","title":"Global Regulation of H2A.Z Localization by the INO80 Chromatin-Remodeling Enzyme Is Essential for Genome Integrity","text":"INO80, evrimsel olarak korunan, ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 kromatin yeniden d\u00fczenleyici bir enzimdir ve transkripsiyon, DNA onar\u0131m\u0131 ve \u00e7o\u011faltma gibi \u00e7e\u015fitli s\u00fcre\u00e7lerde roller oynar. Burada, bu farkl\u0131 s\u00fcre\u00e7leri en az\u0131ndan bir k\u0131sm\u0131yla INO80'in, genomu geni\u015f \u00e7apta da\u011f\u0131t\u0131m\u0131n\u0131 kontrol ederek histon varyant\u0131 H2A.Z'yi kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. INO80'in yoklu\u011fu durumunda, H2A.Z n\u00fckleozomlar\u0131 yanl\u0131\u015f konumland\u0131r\u0131l\u0131r ve promot\u00f6rlerde H2A.Z seviyeleri transkripsiyondaki de\u011fi\u015fikliklere kar\u015f\u0131 daha az duyarl\u0131 olur, bu da INO80'in H2A.Z dinamiklerini kontrol etti\u011fini g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, INO80'in bir histon de\u011fi\u015fimi aktivitesi oldu\u011funu da g\u00f6steriyoruz; bu aktivitede enzim, n\u00fckleozomlardaki H2A.Z\/H2B'yi serbest H2A\/H2B dimerleriyle de\u011fi\u015ftirebilir. ino80 ve htz1 aras\u0131ndaki genetik etkile\u015fimler, INO80'in n\u00fckleozomlardan unakrilize H2A.Z'nin \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131 katalize etti\u011fini ve bu mekanizman\u0131n genom istikrar\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini destekleyen bir modele i\u015faret eder."}
{"_id":"18041692","title":"Rho GTPase signalling in cell migration","text":"H\u00fccreler, \u00e7evreleri dahil olmak \u00fczere ekstrasel\u00fcler matris kompozisyonu, di\u011fer h\u00fccrelerle etkile\u015fimler ve kimyasal uyaranlar gibi fakt\u00f6rlere ba\u011fl\u0131 olarak \u00e7ok farkl\u0131 \u015fekillerde g\u00f6\u00e7 edebilirler. T\u00fcm tipteki h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc i\u00e7in, Rho GTPazlar\u0131 merkezi bir rol oynar, ancak her bir Rho GTPaz\u0131n\u0131n g\u00f6receli katk\u0131s\u0131, \u00e7evre ve h\u00fccre tipine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Burada, lamellipodya taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fcklenen ve kabarc\u0131k taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fcklenen g\u00f6\u00e7 modlar\u0131 aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, Rho GTPazlar\u0131n\u0131n farkl\u0131 g\u00f6\u00e7 tiplerine nas\u0131l katk\u0131da bulundu\u011funa dair son geli\u015fmeleri inceliyorum. Ayr\u0131ca, h\u00fccrelerin endotelium \u00fczerinden nas\u0131l g\u00f6\u00e7 etti\u011fini de a\u00e7\u0131kl\u0131yorum. Rho'nun yan\u0131 s\u0131ra, Rac ve Cdc42, g\u00f6\u00e7\u00fc d\u00fczenlemekle iyi bilinen di\u011fer \u00fcyelerin yan\u0131 s\u0131ra, Rho ailesinin daha az iyi karakterize edilmi\u015f \u00fcyelerinin rollerini de tart\u0131\u015f\u0131yorum."}
{"_id":"18042803","title":"A Novel Adaptor Protein Orchestrates Receptor Patterning and Cytoskeletal Polarity in T-Cell Contacts","text":"Antijenlerin T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan tan\u0131nmas\u0131, T h\u00fccresi ile antijen sunan h\u00fccre aras\u0131nda uzmanla\u015fm\u0131\u015f bir ba\u011flant\u0131 olu\u015fumunu gerektirir. Bu ba\u011flant\u0131, temas alan\u0131ndan belirli proteinlerin i\u015fe al\u0131nmas\u0131 ve d\u0131\u015flanmas\u0131yla olu\u015fur. Bu olaylar\u0131 d\u00fczenleyen mekanizmalar bilinmemektedir. Burada, CD2 ba\u011flay\u0131c\u0131 molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn ligand ile etkile\u015fiminin, protein ayr\u0131\u015ft\u0131rma s\u00fcrecini, CD2 k\u00fcmelenmesini ve sitoplazmik polarizasyonu ba\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Protein ayr\u0131\u015ft\u0131rmas\u0131, CD2'nin sitoplazmik alan\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 olmadan ger\u00e7ekle\u015fse de, CD2 k\u00fcmelenmesi ve sitoplazmik polarizasyonu, CD2'nin sitoplazmik alan\u0131n\u0131n, yeni bir SH3 i\u00e7eren proteiniyle etkile\u015fimi gerektirir. Bu yeni protein, CD2AP olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r ve spesifik ba\u011flay\u0131c\u0131 resept\u00f6rlerin temas alan\u0131ndaki d\u00fczenlenmesinde, bunlar\u0131 sitoplazmik iskeletle ba\u011flayarak yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"18062308","title":"Operable non-small cell lung cancer diagnosed by transpleural techniques : do they affect relapse and prognosis?","text":"\n**\u00c7al\u0131\u015fma Amac\u0131**\n\nPeriferik akci\u011fer kanseri tan\u0131s\u0131nda transple\u00fcrel y\u00f6ntemler, \u00f6rne\u011fin i\u011fne aspirasyonu veya t\u00fcm\u00f6r eksizyonu, tekrarlamay\u0131 ve prognozu etkiler mi diye de\u011ferlendirdik, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu teknikler t\u00fcm\u00f6rden k\u00f6t\u00fc huylu h\u00fccrelerin yay\u0131lma potansiyeline sahiptir.\n\n**Tasar\u0131m**\n\nGeriye d\u00f6n\u00fck bir \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n**\u00c7al\u0131\u015fma Ortam\u0131**\n\nUlusal referans hastanesi.\n\n**Hastalar**\n\nArtt\u0131r\u0131lm\u0131\u015f 1990-1998 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ameliyat olan ve maksimum \u00e7ap\u0131 3 cm'den k\u00fc\u00e7\u00fck olan NSCLC'nin (k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli olmayan akci\u011fer kanseri) tamamen cerrahi ile \u00e7\u0131kar\u0131lan 239 hastan\u0131n kay\u0131tlar\u0131n\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irdik. Postoperatif takip s\u00fcresi 12 ila 105 ay aras\u0131nda de\u011fi\u015fti, ortalama takip s\u00fcresi 45 ay oldu.\n\n**Y\u00f6ntemler**\n\nTransbron\u015fiyal y\u00f6ntemi bronkoskop kullan\u0131m\u0131 ve transple\u00fcrel y\u00f6ntemi i\u011fne aspirasyonu sitolojisi veya t\u00fcm\u00f6r eksizyonu olarak tan\u0131mlad\u0131k. \u0130kili de\u011fi\u015fkenler cinsiyet, squam\u00f6z h\u00fccreli kanserin histolojik tipi veya di\u011fer kanser tipleri, patolojik evre ve tan\u0131sal y\u00f6ntemin sadece transbron\u015fiyal tip (ilk basamak y\u00f6ntem) mi yoksa transple\u00fcrel tip (ikinci basamak y\u00f6ntem) mi oldu\u011funu i\u00e7eriyordu.\n\n**Sonu\u00e7lar**\n\nNSCLC, 45 hastada transple\u00fcrel teknikle ve 194 hastada transbron\u015fiyal teknikle tan\u0131nd\u0131. Hastalar\u0131n ya\u015f\u0131, cinsiyeti, histolojik tipi, patolojik evresi ve t\u00fcm\u00f6r boyutu a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 istatistiksel farkl\u0131l\u0131klar yoktu. 42 tekrarlama oldu, bunlardan 7 tanesi transple\u00fcrel teknik grubunda ve 35 tanesi transbron\u015fiyal teknik grubunda (p = 0.90). Transple\u00fcrel gruptaki 7 hastadan 4'\u00fcnde uzak metastaz ve 3'\u00fcnde yerel tekrarlama; transbron\u015fiyal gruptaki 35 hastadan 20'sinde uzak metastaz ve 15'inde yerel tekrarlama oldu (p = 0.99). Transple\u00fcrel gruptaki 45 hastada ve transbron\u015fiyal gruptaki 194 hastadan hi\u00e7birinde ple\u00fcral kars"}
{"_id":"18064113","title":"Characterization of the adipocyte cellular lineage in vivo","text":"Olgun ya\u011f h\u00fccreleri, \u00f6n h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131yla olu\u015fur. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, beyaz ya\u011f dokusundaki (WAT) adiposit \u00f6nc\u00fcllerini Lin(-):CD29(+):CD34(+):Sca-1(+):CD24(+) (CD24(+)) h\u00fccreler olarak tan\u0131mlad\u0131, bu h\u00fccreler i\u015flevsel WAT \u00fcretme yetene\u011fine sahiptir (referans ). Burada, birka\u00e7 Cre rekombinasyon farma modeli kullanarak in vivo'da adiposit h\u00fccre hatt\u0131n\u0131 tan\u0131ml\u0131yoruz. Beyaz ya\u011f h\u00fccrelerinin endotel ve hematopoetik hatlardan t\u00fcretildi\u011fi \u00f6nerilmesine ra\u011fmen, bu hatlardan hi\u00e7biri beyaz ya\u011f h\u00fccrelerini etiketlemez. Ancak, trombosit kaynakl\u0131 b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc \u03b1 (PdgfR\u03b1)-Cre izleme, t\u00fcm beyaz ya\u011f h\u00fccrelerini etiketler. PdgfR\u03b1-Cre rapor\u00e7u farelerdeki WAT analizi, CD24(+) ve Lin(-):CD29(+):CD34(+):Sca-1(+):CD24(-) (CD24(-)) h\u00fccreleri olarak adiposit \u00f6nc\u00fcllerini ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki CD24(+) h\u00fccreler, CD24(-) pop\u00fclasyonu olu\u015fturmak i\u00e7in in vivo'da CD24(-) h\u00fccreleri \u00fcretir ve CD24(-) h\u00fccreler adipojenezin ge\u00e7 i\u015faretlerini ifade eder. Bu verilerden yola \u00e7\u0131karak, CD24(+) adiposit \u00f6nc\u00fcllerinin CD24 ifadesini kaybettik\u00e7e daha fazla adiposit hatt\u0131na ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve CD24(-) preadipositleri \u00fcretti\u011fini \u00f6neriyoruz. Adiposit h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n bu karakterizasyonu, WAT olu\u015fumunu in vivo'da d\u00fczenleyen mekanizmalar\u0131 ve obezitede WAT k\u00fctlesinin geni\u015flemesini incelemeyi kolayla\u015ft\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"18074797","title":"Reducing Plasmodium falciparum Malaria Transmission in Africa: A Model-Based Evaluation of Intervention Strategies","text":"\n## Arka Plan\nSon on y\u0131lda, Afrika'da s\u0131tma m\u00fcdahale kapsam\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131ld\u0131. Bununla birlikte, mevcut ara\u00e7larla ula\u015f\u0131labilen genel bula\u015fma oran\u0131n\u0131n ne kadar azald\u0131\u011f\u0131 hala belirsiz kal\u0131yor.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nAfrika ba\u011flam\u0131nda Plasmodium falciparum'un vekt\u00f6r t\u00fcrlerinin (Anopheles gambiae s.s., An. arabiensis ve An. funestus) yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 sim\u00fcle eden bir bireysel tabanl\u0131 sim\u00fclasyon modeli geli\u015ftirdik. Parametreler, 34 Afrika'daki bula\u015fma ortamlar\u0131ndan elde edilen parazit \u00f6neme verilerine uydurularak belirlendi. 2000 y\u0131l\u0131ndan itibaren artemisin kombinasyon terapisi (ACT) ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc b\u00f6cek ilac\u0131 kapl\u0131 sivri sinek a\u011f (LLIN) kapsam\u0131 art\u0131\u015f\u0131n\u0131 da dahil ettik. Daha sonra, alt\u0131 temsilci ortamda devam eden LLIN da\u011f\u0131t\u0131m\u0131, ek i\u00e7 mekan spreyleme (IRS), kitlesel tarama ve tedavi (MSAT) ve gelecekteki RTS,S\/AS01 a\u015f\u0131 program\u0131n\u0131n etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bu ortamlar, bula\u015fma yo\u011funlu\u011fu (y\u0131ll\u0131k entomolojik enfeksiyon oran\u0131, EIR: d\u00fc\u015f\u00fck, orta ve y\u00fcksek bula\u015fma yo\u011funlu\u011fu i\u00e7in bir ortam), vekt\u00f6r t\u00fcr kombinasyonlar\u0131 ve mevsimsel desenler a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00e7e\u015fitlilik g\u00f6steriyor. T\u00fcm ortamlarda, %80'lik bir m\u00fcdahalelerin kapsam\u0131 hedefi g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulunduruldu.\n\nD\u00fc\u015f\u00fck bula\u015fma ortam\u0131nda (yakla\u015f\u0131k 3 ibppy [insan ba\u015f\u0131na y\u0131lda enfekte sivri sinek \u0131s\u0131r\u0131\u011f\u0131 say\u0131s\u0131]), LLIN'ler y\u00fcksek ve s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir kullan\u0131m seviyeleri sa\u011flan\u0131rsa, s\u0131tma bula\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck seviyelere (<1% parazit \u00f6nemi t\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131 i\u00e7in) d\u00fc\u015f\u00fcrebilir. \u0130ki orta bula\u015fma ortam\u0131ndan (yakla\u015f\u0131k 43 ve 81 ibppy) biri i\u00e7in ek IRS DDT ile birlikte MSAT, parazit \u00f6nemi %1 e\u015fi\u011finin alt\u0131na d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fclebilir. Ancak, An. arabiensis'in bask\u0131n oldu\u011fu \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc ortam (EIR = 46) i\u00e7in bu m\u00fcdahaleler bu e\u015fi\u011fe ula\u015fmak i\u00e7in yeterli de\u011fil. Her iki y\u00fcksek bula\u015fma ortam\u0131nda (yakla\u015f\u0131k 586 ve 675 ibppy), %90'\u0131n \u00fczerinde (hayali"}
{"_id":"18078750","title":"Golgi Export of the Kir2.1 Channel Is Driven by a Trafficking Signal Located within Its Tertiary Structure","text":"Golgi'den h\u00fccre y\u00fczeyine trafik i\u00e7in yeni sentezlenen proteinleri s\u0131ralayan mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 zor. Burada, Andersen-Tawil sendromuyla ili\u015fkili Kir2.1 potasyum kanal\u0131n\u0131n, al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir sinyal ba\u011f\u0131ml\u0131 \u015fekilde Golgi ihracat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131na y\u00fcklendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Geleneksel trafik sinyalleri, tipik olarak k\u0131sa do\u011frusal peptit dizileri i\u00e7erenlerden farkl\u0131 olarak, Kir2.1'in Golgi \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131, iki ayr\u0131 alan\u0131n birle\u015fiminde g\u00f6m\u00fcl\u00fc kal\u0131nt\u0131lar taraf\u0131ndan belirlenir. Bu sinyal par\u00e7as\u0131n\u0131n olu\u015fturdu\u011fu etkile\u015fim i\u00e7in bir tan\u0131ma sitesi, Kir2.1'i trans-Golgi'de klatrin kapl\u0131 vesik\u00fcllere dahil etmek i\u00e7in AP1 adapt\u00f6r kompleksiyle etkile\u015fime girer. Kir2.1'in \u00fc\u00e7l\u00fc yap\u0131s\u0131nda bir trafik sinyali ke\u015ffetmek, protein konformasyonunu Golgi ihracat\u0131yla birle\u015ftiren bir kalite kontrol ad\u0131m\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r ve Kir2.1'deki mutasyonlar\u0131n Golgi'de kanallar\u0131 durdurmas\u0131n\u0131n molek\u00fcler anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"18084826","title":"Characteristics of Body Fat, Body Fat Percentage and Other Body Composition for Koreans from KNHANES IV","text":"Ya\u011f k\u00fctlesinin do\u011fru \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, obezite vakalar\u0131n\u0131n artmas\u0131yla giderek daha \u00f6nemli hale gelmi\u015ftir. Kore Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Beslenme Ara\u015ft\u0131rmas\u0131 IV (KNHANES IV) ile Kore'li bireylerin ya\u011f ve kas k\u00fctlesini de\u011ferlendirdik. 10.456 ki\u015fi \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015fma yapt\u0131k (20-85 ya\u015f aras\u0131; 4.476 erkek, 5.980 kad\u0131n). Ya\u011f ve kas k\u00fctlesi, \u00e7ift enerjili r\u00f6ntgen emilim \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. V\u00fccut kompozisyonunun referans de\u011ferleri, LMS y\u00f6ntemi kullan\u0131larak belirlendi. Kore erkeklerinde ya\u011f k\u00fctlesi endeksi (YKE, v\u00fccut ya\u011f k\u00fctlesi\/boy (2); kg\/m(2)) ya\u015fla ili\u015fkili de\u011fildi (P = 0.452), ancak Kore kad\u0131nlar\u0131nda (P < 0.001) ili\u015fkiliydi. G\u00f6vde ve bacaklarda ya\u011f y\u00fczdesinin oran\u0131, her iki cinsiyette de ya\u015fla pozitif olarak ili\u015fkiliydi. Kore erkeklerinde eklemli kas k\u00fctlesi\/boy (2) (kg\/m(2)) ya\u015fla negatif olarak ili\u015fkiliydi (P < 0.001). Kad\u0131nlarda bu oran ya\u015fla art\u0131yordu (P < 0.001). FMI s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131na g\u00f6re obezite tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, erkeklerde obezite oran\u0131 6.1% (YKE > 9 kg\/m(2)) ve kad\u0131nlarda 2.7% (YKE > 13 kg\/m(2)) olarak belirlendi. Sonu\u00e7 olarak, Kore erkeklerinde kas k\u00fctlesi ya\u015fla azal\u0131rken, obezite artmaktad\u0131r. Kore kad\u0131nlar\u0131nda ise hem ya\u011f k\u00fctlesi hem de obezite ya\u015fla artmaktad\u0131r."}
{"_id":"18098290","title":"The Evolution of Dominance in Sporophytic Self-Incompatibility Systems. II. Mate Availability and Recombination","text":"Sporofitik kendili\u011finden uyumsuzluk (SSI), bitkilerde d\u0131\u015f \u00e7aprazlamay\u0131 zorlayan tohum tanecik tan\u0131ma sistemi. SSI sistemlerindeki tan\u0131ma, genellikle ayr\u0131 genlerle belirlenen tohum ve yapraks\u0131 \u00f6zg\u00fcll\u00fckleri belirleyen karma\u015f\u0131k bir lokus (5-lokus) taraf\u0131ndan kontrol edilir. Deneysel \u00e7al\u0131\u015fmalar, S-allel'lerin bask\u0131n, resesif veya kodominant olabilece\u011fini ve belirli bir S-allel'in bask\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n tohum veya yapraks\u0131 \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc incelendi\u011finde de\u011fi\u015febilece\u011fini g\u00f6sterir. Burada ve Llaurens ve meslekta\u015flar\u0131n\u0131n e\u015flik eden makalesinde, tek lokuslu SSI'nin bask\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n evrimi say\u0131sal modeller ve sim\u00fclasyonlar kullan\u0131larak ara\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r. \u00d6zellikle, tohum ve yapraks\u0131 \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc incelerken S-allel bask\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n neden farkl\u0131 olabilece\u011fi fakt\u00f6rlere odaklan\u0131r. S-lokusu ve de\u011fi\u015ftirici lokus aras\u0131ndaki rekombinasyonun etkisi de incelenir. Modeller, S-allel bask\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n tohumda de\u011fil, yapraks\u0131 \u00f6zg\u00fcll\u00fckte evrimle\u015fmesi i\u00e7in s\u0131n\u0131rl\u0131 uyumlu e\u015f say\u0131s\u0131n\u0131n gerekli oldu\u011funu \u00f6ng\u00f6r\u00fcr. S-lokusu ve de\u011fi\u015ftirici lokusun s\u0131k\u0131 ba\u011flant\u0131s\u0131, S-allel bask\u0131nl\u0131k hiyerar\u015filerinin evrimini te\u015fvik eder. Model sonu\u00e7lar\u0131, SSI sistemlerinin molek\u00fcler temeli hakk\u0131nda yay\u0131nlanan bilgilerle yorumlan\u0131r ve \u00e7e\u015fitli t\u00fcrlerde bildirilen S-allel bask\u0131nl\u0131k ili\u015fkileri. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, bask\u0131n S-allel'lerin tohumda yapraks\u0131 \u00f6zg\u00fcll\u00fckten daha yayg\u0131n oldu\u011funu g\u00f6sterir, bu da model \u00f6ng\u00f6r\u00fcleri \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda do\u011fal pop\u00fclasyonlarda SSI'nin e\u015f s\u0131n\u0131rlamas\u0131n\u0131n nispeten nadiren meydana gelebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcr."}
{"_id":"18104691","title":"Neurological outcomes of animal models of uterine artery ligation and relevance to human intrauterine growth restriction: a systematic review","text":"\n## Ama\u00e7\nBu inceleme, rahim arterinin ligasyonu modelindeki molek\u00fcler, n\u00f6rolojik ve davran\u0131\u015fsal sonu\u00e7lar\u0131 inceler. Bu t\u00fcr modelin, insanlarda serebral paralizi ve geli\u015fimsel komorbiditeleriyle tutarl\u0131 patolojik ve i\u015flevsel fenotiplere ne \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkili oldu\u011funu analiz ediyoruz.\n\n## Y\u00f6ntem\nPubMed veritaban\u0131nda 1990-2013 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yay\u0131nlanan rahim arterinin ligasyonu modelini kullanan ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7eren bir literat\u00fcr taramas\u0131 yap\u0131ld\u0131. Dahil edilen \u00e7al\u0131\u015fmalardan, her bir belgeden n\u00f6roanatomik ve davran\u0131\u015fsal eksiklikler \u00f6zetlendi ve daha ileri analiz i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\u0130ncelemeye dahil edilen kriterleri kar\u015f\u0131layan 25 makale vard\u0131 ve bu makalelerden elde edilen sonu\u00e7lardan birka\u00e7 sonu\u00e7 \u00f6zetlendi. B\u00fcy\u00fcme k\u0131s\u0131tlamas\u0131 olan fet\u00fcslerde v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131nda azalma ile beyin k\u00fctlesinin nispi olarak korunmas\u0131 g\u00f6zlemlendi. Somatosensory korteks, hipokamp\u00fcs ve korus kolosumu boyutunda anlaml\u0131 bir azalma vard\u0131. Motor korteksinde belirlenebilir eksiklikler g\u00f6zlenmedi. Apoptotik proteinler y\u00fckseltilirken, n\u00f6ronal hayatta kalma, b\u00fcy\u00fcme ve farkl\u0131la\u015fmaya \u00f6nemli proteinler d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcld\u00fc. N\u00f6ronal apoptoz ve astroglioz beyin b\u00f6lgelerinin yayg\u0131n olarak t\u00fcm\u00fcnde meydana geldi. Beyaz madde hasar\u0131, oligodendrosit \u00f6nc\u00fcs\u00fc olgunla\u015fma durmas\u0131, hipomielinizasyon ve mevcut myelinin d\u00fczensiz organizasyonu ile ili\u015fkiliydi. B\u00fcy\u00fcme k\u0131s\u0131tlamas\u0131 olan hayvanlarda y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f, bellek, nesne tan\u0131ma ve mekansal i\u015fleme eksiklikleri g\u00f6zlemlendi.\n\n## Yorum\nBu inceleme, rahim arterinin ligasyonu modelindeki n\u00f6ronal \u00f6l\u00fcm, beyaz madde hasar\u0131, motor bozukluklar ve bili\u015fsel eksikliklerin \u00f6nemli sonu\u00e7lar\u0131 oldu\u011funu sonu\u00e7land\u0131r\u0131yor. Bu nedenle, bu, klinik olarak ilgili bir t\u00fcr model, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu bulgular insan serebral paralizideki eksikliklere benziyor."}
{"_id":"18111172","title":"The fidelity of the ligation step determines how ends are resolved during Nonhomologous end joining","text":"Nonhomologous u\u00e7 birle\u015ftirme (NHEJ), farkl\u0131 u\u00e7 yap\u0131lara ra\u011fmen kromozom k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131 etkili bir \u015fekilde \u00e7\u00f6zebilir; ancak, \u00e7\u00f6z\u00fcm i\u00e7in kullan\u0131lan ad\u0131mlar\u0131n nas\u0131l belirlendi\u011fi belirsizdir. Bu soruya cevap vermek amac\u0131yla, sistematik olarak yanl\u0131\u015f e\u015fle\u015ftirilmi\u015f ve hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f u\u00e7lar\u0131n h\u00fccresel NHEJ'ini analiz ettik. G\u00f6steriyoruz ki, NHEJ, do\u011frudan birle\u015ftirme yoluyla ince u\u00e7 yanl\u0131\u015f e\u015fle\u015fmelerini ve radyomimetik hasar\u0131 atlatmada benzersiz bir yetene\u011fe sahiptir. Bununla birlikte, atlatma yetene\u011fi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fir; yanl\u0131\u015f e\u015fle\u015fmenin ciddiyeti art\u0131k\u00e7a, atlatma \u00fcr\u00fcnleri 85'ten 6'ya d\u00fc\u015fer. U\u00e7lar\u0131 i\u015fleyen n\u00fckleazlar ve polimerazlar artar, ancak birle\u015ftirme i\u00e7in uygun bir substrat olu\u015fturmak i\u00e7in en az ad\u0131m gerektiren yollar tercih edilir. Bu nedenle, u\u00e7 i\u015fleme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve do\u011fas\u0131, birle\u015ftirme ad\u0131m\u0131n\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in ayarlan\u0131r. NHEJ s\u0131ras\u0131nda t\u00fcm ad\u0131mlar\u0131 kararl\u0131 \u00e7ift u\u00e7 kompleksinde d\u00fczenleyen bir ligaz\u0131n, u\u00e7 i\u015fleme ve ili\u015fkili hatalar\u0131 s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in bir model \u00f6nermekteyiz."}
{"_id":"18126445","title":"Laminin-based cell adhesion anchors microtubule plus ends to the epithelial cell basal cortex through LL5\u03b1\/\u03b2","text":"LL5beta, mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flama fakt\u00f6r\u00fc olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r ve EB1\/CLIP ili\u015fkili protein (CLASP) ile ba\u011fl\u0131 mikrot\u00fcb\u00fcl art\u0131 u\u00e7lar\u0131n\u0131 h\u00fccre kabu\u011funa ba\u011flar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, LL5beta ve homolo\u011fu LL5alfa (LL5s)\u0131n tam polarize epitel tabakalar\u0131n\u0131n taban taraf\u0131nda otokrin laminin-5 ve resept\u00f6rleri, integrin alfa3beta1 ve alfa6beta4 ile kolokale oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Her iki laminin resept\u00f6r integrini de yok etmek, LL5s'in kabukta lokalizasyonunu ortadan kald\u0131r\u0131r, oysa LL5'in yok edilmesi, taban h\u00fccre kabu\u011funda integrin alfa3 miktar\u0131n\u0131 azalt\u0131r. Integrin alfa3'\u00fcn etkinle\u015ftirilmesi, h\u00fccre kabu\u011funda LL5 birikimini ba\u015flatmak i\u00e7in yeterli olur. LL5s, bu integrinlerin sitoplazmik kuyruklar\u0131yla bir kompleks olu\u015fturur, ancak etkile\u015fim dolayl\u0131 olabilir. EB1-GFP'yi epitel tabakalar\u0131nda g\u00f6rselle\u015ftirerek mikrot\u00fcb\u00fcl b\u00fcy\u00fcmesinin \u00fc\u00e7 boyutlu da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 analiz etmek ve RNA m\u00fcdahalesi ile birlikte kullanmak, LL5s'in taban kabukta b\u00fcy\u00fcyen mikrot\u00fcb\u00fcllerin yo\u011funlu\u011funu korumak i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ortaya koyar. Bu bulgular, laminin-integrin etkile\u015fiminin mikrot\u00fcb\u00fcl art\u0131 u\u00e7lar\u0131n\u0131 epitel taban h\u00fccre kabu\u011funa ba\u011flayan sinyali ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"18144189","title":"DNA topoisomerases: structure, function, and mechanism.","text":"DNA topoizomerazlar\u0131, DNA \u00e7o\u011falmas\u0131, transkripsiyonu, rekombinasyonu ve kromatin yeniden d\u00fczenlemesi ile ili\u015fkili topolojik sorunlar\u0131 \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in DNA'da ge\u00e7ici tek veya \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131klar\u0131 olu\u015ftururlar. Ayr\u0131ca, bu enzimler, hem DNA ile protein etkile\u015fimleri kolayla\u015ft\u0131rmak hem de zararl\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 superkolingden ka\u00e7\u0131nmak i\u00e7in DNA'n\u0131n sabit durum superkoling seviyesini ayarlarlar. Son y\u0131llarda, neredeyse t\u00fcm bilinen enzim s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131 temsil eden bir dizi topoizomeraz par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131n\u0131n kristal yap\u0131s\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcld\u00fc. Bu yap\u0131lar, bu enzimlerin mekanizmalar\u0131na ili\u015fkin \u00e7arp\u0131c\u0131 i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar ve daha \u00f6nce biyokimyasal analizlere dayal\u0131 sonu\u00e7larla tamamlar. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, hem prokaryotik tip IA ve tip IIA topoizomerazlar\u0131 hem de eukariotik tip IIA enzimler, kritik enzim b\u00f6lgelerinin i\u015flevsel motiflerini yans\u0131tan g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte benzer yap\u0131sal katmanlara sahiptir, ancak az veya hi\u00e7 s\u0131ral\u0131 homoloji g\u00f6stermezler. Tip IB enzimler, t\u00fcm bilinen topoizomerazlardan farkl\u0131 bir yap\u0131ya sahiptir, ancak tirozin rekombinasyonlar\u0131na benzeyen bir enzim s\u0131n\u0131f\u0131na benzerler. T\u00fcm topoizomerazlarda ortak olan yap\u0131sal temalar aras\u0131nda, DNA'y\u0131 ba\u011flamak i\u00e7in a\u00e7\u0131l\u0131p kapanabilen kapaklar, ge\u00e7ici olarak DNA par\u00e7alar\u0131n\u0131 depolamak i\u00e7in DNA ba\u011flama yuvalar\u0131 ve protein yap\u0131 de\u011fi\u015fikliklerine ba\u011fl\u0131 olarak DNA d\u00f6nd\u00fcrme veya DNA hareketine DNA'n\u0131n ba\u011flanmas\u0131 bulunur. Tip II topoizomerazlar\u0131 i\u00e7in, ATP'nin ba\u011flanmas\u0131 ve hidrolizi, enzimlerdeki yap\u0131 de\u011fi\u015fikliklerini daha da mod\u00fcle ederek DNA topolojisinde de\u011fi\u015fikliklere neden olur."}
{"_id":"18153456","title":"Pilot testing of dipsticks as point-of-care assays for rapid diagnosis of poor-quality artemisinin drugs in endemic settings","text":"ARKA PLAN Y\u00fcksek kaliteli artemisinin ila\u00e7lar\u0131, s\u0131tma tedavisinde hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r, ancak bir\u00e7ok endemik \u00fclkede d\u00fc\u015f\u00fck kaliteli artemisinin ila\u00e7lar\u0131n\u0131n artan yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, s\u0131tma vakalar\u0131n\u0131n etkili y\u00f6netimi i\u00e7in bir engel olu\u015fturmaktad\u0131r. Y\u00d6NTEMLER S\u0131n\u0131rl\u0131 kaynaklara sahip b\u00f6lgeler i\u00e7in sahada kullan\u0131m i\u00e7in h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde sahte ve d\u00fc\u015f\u00fck kaliteli artemisinin ila\u00e7lar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in bir test geli\u015ftirmek amac\u0131yla, artemizinin (artesunate) ve artemeter'e kar\u015f\u0131 spesifik monoklonal antikorlar kulland\u0131k ve yanal ak\u0131\u015f dipstick testlerinin prototiplerini geli\u015ftirdik. Bu pilot testte, bu dipstick'lerin farkl\u0131 endemik ortamlarda uygulanabilirli\u011fini ve e\u011fitilmemi\u015f personel taraf\u0131ndan kullan\u0131m performans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. SONU\u00c7LAR Sonu\u00e7lar, farkl\u0131 ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n dahil edilen talimat sayfas\u0131 ile ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde dipstick testlerini ger\u00e7ekle\u015ftirebildiklerini g\u00f6stermi\u015ftir. Denemede, farkl\u0131 endemik \u00fclkelerde kamu eczanelerinden toplanan artemeter ve artesunate ila\u00e7lar\u0131n\u0131n hi\u00e7biri testten ba\u015far\u0131s\u0131z olmad\u0131. SONU\u00c7 Bu basit dipstick testlerinin, gelecekte test ko\u015fullar\u0131n\u0131n optimizasyonu ve duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n art\u0131r\u0131lmas\u0131 ile sahte artemisinin ila\u00e7lar\u0131n\u0131n h\u0131zl\u0131 tarama testi olarak endemik ortamlarda kullan\u0131labilece\u011fi m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr."}
{"_id":"18174210","title":"Increased Microerythrocyte Count in Homozygous \u03b1+-Thalassaemia Contributes to Protection against Severe Malarial Anaemia","text":"ARKA PLAN Herediter hemoglobinopati alfa(+)-talasemi, normal yeti\u015fkin hemoglobininde (Hb) bulunan alfa-globin zincirlerinin azalt\u0131lm\u0131\u015f sentezi nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kar. Alfa(+)-talasemi homozigot olan bireyler mikrositoz ve artm\u0131\u015f k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi say\u0131s\u0131na sahiptir. Alfa(+)-talasemi homozigotlu\u011fu, \u015fiddetli malarya, \u00f6zellikle \u015fiddetli malarya anemisi (SMA) (Hb konsantrasyonu < 50 g\/l) dahil olmak \u00fczere ciddi malarya kar\u015f\u0131s\u0131nda \u00f6nemli koruma sa\u011flar, ancak parazit say\u0131s\u0131n\u0131 etkilemez. Hipotezimizi test ettik ki, alfa(+)-talasemi homozigotlu\u011fuyla ili\u015fkili k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi endeksleri, akut malarya s\u0131ras\u0131nda haematolojik bir fayda sa\u011flar. Y\u00d6NTEM VE BULGULAR Papua Yeni Gine'nin kuzey k\u0131y\u0131s\u0131ndaki \u00e7ocuklardan toplanan veriler, alfa(+)-talasemi'nin \u015fiddetli malarya'ya kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131na kat\u0131lm\u0131\u015flard\u0131. Akut falciparum malaryas\u0131 olan t\u00fcm \u00e7ocuklarda, toplumdaki \u00e7ocuklara k\u0131yasla ortalama k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi say\u0131s\u0131nda yakla\u015f\u0131k 1,5 x 10(12)\/l'lik bir azalma g\u00f6zlemledik (p < 0,001). Basit bir matematiksel model geli\u015ftirdik, Hb konsantrasyonu ve k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi say\u0131s\u0131 aras\u0131ndaki do\u011frusal ili\u015fkiyi a\u00e7\u0131kl\u0131yor. Bu model, alfa(+)-talasemi homozigotlar\u0131nda, >1,1 x 10(12)\/l'lik bir k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi say\u0131s\u0131nda azalma durumunda, normal genotipli \u00e7ocuklara k\u0131yasla daha az Hb kayb\u0131 olaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcyor, \u00e7\u00fcnk\u00fc homozigot alfa(+)-talasemi'de ortalama h\u00fccre Hb d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Ayr\u0131ca, alfa(+)-talasemi homozigotlar\u0131, Hb konsantrasyonu 50 g\/l'ye d\u00fc\u015fmek i\u00e7in normal genotipli \u00e7ocuklara k\u0131yasla %10 daha fazla k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi say\u0131s\u0131nda azalma gerektirir (p = 0,02). Tahminlerimize g\u00f6re, alfa(+)-talasemi homozigotlar\u0131n\u0131n haematolojik profili, normal genotipli \u00e7ocuklara k\u0131yasla akut malarya s\u0131ras\u0131nda SMA riskini azalt\u0131r (g\u00f6rel risk 0,52; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] "}
{"_id":"18188022","title":"Construction of Escherichia coli K-12 in-frame, single-gene knockout mutants: the Keio collection","text":"Sistemli bir \u015fekilde, t\u00fcm nonesansiyel genlerin tek gen silinimi i\u00e7in kesin olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir dizi haz\u0131rlad\u0131k. A\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi kod b\u00f6lgelerini, kanamisin kasetiyle \u00e7evrili FLP tan\u0131ma hedef siteleriyle de\u011fi\u015ftirerek kromozomik genleri tek ad\u0131mda devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakmak i\u00e7in bir y\u00f6ntem kulland\u0131k. Hedeflenen 4288 genin 3985'i i\u00e7in mutanlar elde edildi. Y\u00fcksek verimlilikli \u00e7al\u0131\u015fmalarla kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lan sorunlar\u0131 hafifletmek i\u00e7in, her silinen gen i\u00e7in iki ba\u011f\u0131ms\u0131z mutan kaydedildi. Bu mutanlar - 'Keio koleksiyonu' - sadece bilinmeyen gen fonksiyonlar\u0131n\u0131n ve gen d\u00fczenleyici a\u011flar\u0131n\u0131n sistematik analizleri i\u00e7in de\u011fil, ayn\u0131 soya arka plan\u0131 olan E. coli K-12 BW25113'te gen mutasyonlar\u0131n\u0131n genomu \u00e7ap\u0131nda test edilmesi i\u00e7in de yeni bir kaynak sa\u011flar. 303 geni devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakamad\u0131k, bunlardan 37'si bilinmeyen fonksiyonlu genler, esansiyel gen adaylar\u0131d\u0131r. Da\u011f\u0131t\u0131m GenoBase (http:\/\/ecoli.aist-nara.ac.jp\/) \u00fczerinden yap\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"18190552","title":"Validated RealTime reverse transcriptase PCR methods for the diagnosis and pathotyping of Eurasian H7 avian influenza viruses","text":"Arka plan: Ku\u015f gribi (AI), H7 AI vir\u00fcsleri (AIV'ler) taraf\u0131ndan neden olan, hem d\u00fc\u015f\u00fck patogenlik (LP) hem de y\u00fcksek patogenlik (HP) t\u00fcrleri, bildirimli k\u00fcmes hayvan hastal\u0131klar\u0131d\u0131r.\n\nAma\u00e7lar: Avrasya H7 AIV'lerin tespiti ve patotiplenmesinde kullan\u0131lmak \u00fczere iki Ger\u00e7ek Zamanl\u0131 ters transkriptaz polimeraz zincir reaksiyonu (RRT-PCR) tasarlay\u0131n ve do\u011frulay\u0131n.\n\nY\u00f6ntemler: H7 RRT-PCR'ler, (i) hemagglutinin geninin HA2 b\u00f6lgesi ve (ii) k\u0131r\u0131lma yeri (CS) b\u00f6lgesinde amplifikasyona sahiptir. Her ikisi de, M geni (AI genel) RRT-PCR'ye ve vir\u00fcs izolasyonuna (VI) k\u0131yasla, 65 H7 AIV, 57 non-H7 AIV ve 259 k\u00fcmes hayvan\u0131 s\u00fcngeri \u00f6rnekleri \u00fczerinde do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Ek olarak, 38 s\u00fcnger ve 20 doku \u00f6rne\u011fi, M geni RRT-PCR'ye kar\u015f\u0131 daha fazla do\u011frulama i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSonu\u00e7lar: Her iki H7 RRT-PCR de 61 Avrasya k\u00f6kenli H7 AIV'leri amplifiye ederken, 57 non-H7 AIV'den hi\u00e7birini amplifiye etmemi\u015ftir. 297 k\u00fcmes hayvan\u0131 s\u00fcngeri \u00f6rne\u011fi, M geni RRT-PCR'ye g\u00f6re tan\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc belirlemek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Duyarl\u0131l\u0131k, HA2 ve CS RRT-PCR'ler i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla %95,4 ve %64,6 olarak hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck s\u0131ras\u0131yla %97,9 ve %99,6'd\u0131r. HA2 H7 RRT-PCR, VI'den daha duyarl\u0131d\u0131r. Bu, 24 saatlik bir a\u015f\u0131lama sonras\u0131 deneysel olarak tavuklarda HPAI H7N1 vir\u00fcs\u00fcyle enfekte edilmi\u015f tavuklar ve 40-64 saatlik bir enfeksiyon sonras\u0131 LPAI H7N1 tavuk enfeksiyonlar\u0131ndan al\u0131nan 37 s\u00fcnger \u00f6rne\u011fi analiz edilerek vurgulanm\u0131\u015ft\u0131r. Daha az duyarl\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, H7 CS RRT-PCR'nin yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131, 61 Avrasya k\u00f6kenli H7"}
{"_id":"18199839","title":"Interleukin-6 receptor pathways in coronary heart disease: a collaborative meta-analysis of 82 studies","text":"Arka plan S\u00fcrekli iltihap, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n patogenezinin \u00e7e\u015fitli a\u015famalar\u0131na katk\u0131da bulunabilece\u011fi \u00f6nerilmi\u015ftir. Interleukin-6 resept\u00f6r\u00fc (IL6R) sinyalle\u015fmesi a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f iltihap kaskadlar\u0131n\u0131 yayar. Koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131na bu yolun neden olarak ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in, IL6R sinyalle\u015fmesini etkileyen bilinen bir i\u015flevsel genetik varyant\u0131 inceledik. Y\u00d6NTEMLER Bir i\u015f birli\u011fi meta-analizinde, 125.222 kat\u0131l\u0131mc\u0131da Asp358Ala (rs2228145) genindeki IL6R'yi, geleneksel risk fakt\u00f6rleri ve iltihap biyomarkerleri bir paneliyle ili\u015fkilendirdik. Ayr\u0131ca, 51.441 koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 hastas\u0131nda ve 136.226 kontrolde Asp358Ala'n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Olas\u0131 mekanizmalar hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fc kazanmak i\u00e7in, yerel gen ifadesini ve lipopolizakarit (LPS) sonras\u0131 iltihap kinesi ile interleukin 6'y\u0131 Asp358Ala ile ili\u015fkilendirdik. BULGULAR Min\u00f6r alel s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 Asp358Ala i\u00e7in %39 idi. Asp358Ala, lipit konsantrasyonlar\u0131, kan bas\u0131nc\u0131, adipozite, disglykemi veya sigara i\u00e7me ile ili\u015fkili de\u011fildi (her bir min\u00f6r alel i\u00e7in p de\u011feri \u22650,04). Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, her 358Ala kopyas\u0131 i\u00e7in, IL6R ortalama konsantrasyonu %34,3 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %30,4-38,2) ve interleukin 6 %14,6 (10,7-18,4) artt\u0131 ve C-reaktif protein ortalama konsantrasyonu %7,5 (5,9-9,1) azald\u0131 ve fibrinogen %1,0 (0,7-1,3) azald\u0131. Her 358Ala kopyas\u0131 i\u00e7in, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 riski %3,4 (1,8-5,0) azald\u0131. Asp358Ala, IL6R mRNA seviyeleri veya monositlerdeki interleukin-6 \u00fcretimini etkilemedi. YORUM B\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli insan genetik ve biyomarker verileri,"}
{"_id":"18207615","title":"Plasma exosomes can deliver exogenous short interfering RNA to monocytes and lymphocytes","text":"RNA m\u00fcdahalesinin (RNAi) vaatleri ve potansiyeli, \u00f6rne\u011fin kanser terapisi i\u00e7in kullan\u0131m\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, birka\u00e7 teknik engel \u00f6ncelikle a\u015f\u0131lmal\u0131d\u0131r. RNAi temelli terapilerin ana engeli, h\u00fccrelerin plazma zar\u0131n\u0131 a\u015farak n\u00fckleik asitleri teslim etmektir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, insanlardan t\u00fcretilen eksosom vesik\u00fcllerinin k\u0131sa m\u00fcdahale RNA (siRNA)y\u0131 insan monon\u00fckleer kan h\u00fccrelerine teslim edebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Eksosomlar, endokitik k\u00f6kenli nano boyutlu vesik\u00fcllerdir ve h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fime dahil olurlar, yani antijen sunumu, tolerans geli\u015fimi ve RNA'y\u0131 (\u00f6ncelikle mRNA ve mikroRNA) ta\u015f\u0131rlar. Farkl\u0131 stratejileri test ettikten sonra, optimize edilmi\u015f bir y\u00f6ntem (elektroporasyon) siRNA'y\u0131 insan eksosomlar\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitli k\u00f6kenlerine sokmak i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Kan eksosomlar\u0131 (periferik kan eksosomlar\u0131) heterolog n\u00fckleik asitleri, \u00f6rne\u011fin terap\u00f6tik siRNA'lar\u0131 h\u00fccrelere ta\u015f\u0131mak i\u00e7in gen teslim vekt\u00f6r\u00fc (GDV) olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Vesik\u00fcller, monositler ve lenfositlere y\u00f6netilen uygulanan siRNA'y\u0131 etkili bir \u015fekilde teslim etmi\u015f ve mitojen aktive edilmi\u015f protein kinaz 1'in se\u00e7ici gen susturmas\u0131na neden olmu\u015ftur. Bu veriler, insan eksosomlar\u0131n\u0131n h\u00fccrelere heterolog n\u00fckleik asitleri, \u00f6rne\u011fin terap\u00f6tik siRNA'lar\u0131 sa\u011flayabilen bir GDV olarak kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"18218379","title":"Quantitative analysis of tumor-derived methylated p16INK4a sequences in plasma, serum, and blood cells of hepatocellular carcinoma patients.","text":"\nAMA\u00c7 VE DENEY\u0130M TASARIMI Ger\u00e7ek zamanl\u0131 nicel metilasyon-\u00f6zg\u00fc PCR (RTQ-MSP) kullanarak, 49 hepatosel\u00fcler karcinom (HCC) hastas\u0131ndan preoperatif, intraoperatif ve postoperatif olarak al\u0131nan plazma, serum ve periferik kan h\u00fccrelerinden dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki t\u00fcm\u00f6r DNA'n\u0131n fraksiyonel konsantrasyonlar\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7t\u00fck ve metil edilmi\u015f p16INK4a dizilerinin miktar\u0131n\u0131 belirledik.\n\nSONU\u00c7LAR RTQ-MSP, metil edilmi\u015f p16INK4a dizilerini en az 10 genom e\u015fde\u011feri hassasiyetle tespit edebildi. Nicel MSP verileri, metilasyon endeksi olarak ifade edildi, bu da bis\u00fclfit ile d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f metil olmayan ve metil edilmi\u015f p16INK4a dizilerinin y\u00fczdesinin metil edilmi\u015f p16INK4a dizilerinin y\u00fczdesini temsil etti. 29 HCC hastas\u0131ndan 23'\u00fcnde (80%) periferik dola\u015f\u0131m i\u00e7inde metil edilmi\u015f p16INK4a dizileri tespit edildi. HCC hastalar\u0131n\u0131n preoperatif plazma ve serum \u00f6rnekleri aras\u0131nda metil edilmi\u015f p16INK4a dizilerinin tespit edilebilirli\u011fi ve konsantrasyonlar\u0131nda anlaml\u0131 bir fark g\u00f6r\u00fclmedi (10-4046 genom e\u015fde\u011feri\/ml aral\u0131\u011f\u0131). Preoperatif d\u00f6nemde, hastalar\u0131n plazma ve buffy coat \u00f6rneklerindeki p16INK4a metilasyon endeksleri s\u0131ras\u0131yla 0.2-100% ve 0.012-0.075% aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Cerrahi rezeksiyonun ard\u0131ndan, plazma ve buffy coat \u00f6rneklerindeki p16INK4a metilasyon endeksleri s\u0131ras\u0131yla 12 ve 15 kat azald\u0131. Bu sonu\u00e7lar, periferik kan RTQ-MSP'nin HCC'nin tespit edilmesi ve tedaviden sonra izlenmesi i\u00e7in klinik olarak yararl\u0131 ve etkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, intraoperatif plazma \u00f6rneklerinin hi\u00e7biri ve sadece iki intraoperatif buffy coat \u00f6rne\u011fi metil edilmi\u015f p16INK4a pozitif \u00e7\u0131kt\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR Periferik kan\u0131n epigenetik de\u011fi\u015fikliklerinin nicel \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc RTQ-MSP ile HCC'nin tespit edilmesi ve izlenmesi i\u00e7in yararl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"18231257","title":"Dynamic control of excitatory synapse development by a Rac1 GEF\/GAP regulatory complex.","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck GTPaz Rac1, sinaps geli\u015fimi de dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok h\u00fccresel i\u015flemin temelini olu\u015fturan aktin ba\u011f\u0131ml\u0131 yeniden \u015fekillendirmeyi d\u00fczenler. Ancak, Rac1'in i\u015flevi i\u00e7in gerekli olan hassas mekansal ve zamansal d\u00fczenlemenin yan\u0131 s\u0131ra, Rac1 aktivat\u00f6rleri (GEF'ler) ve inhibit\u00f6rleri (GAP'lar) nas\u0131l birlikte \u00e7al\u0131\u015farak Rac1 sinyalle\u015fmesini d\u00fczenledikleri konusunda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Burada, bir d\u00fczenleyici kompleksin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyoruz; bu kompleks, bir Rac-GEF (Tiam1) ve bir Rac-GAP (Bcr) i\u00e7erir ve bu ikili, uyar\u0131c\u0131 sinaps geli\u015fimini kontrol etmek i\u00e7in birlikte \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Bcr i\u015flevinin bu kompleks i\u00e7inde bozulmas\u0131, Rac1 aktivitesini ve dendritik spine yeniden \u015fekillendirmesini art\u0131r\u0131r, bu da a\u015f\u0131r\u0131 sinaptik b\u00fcy\u00fcme ile sonu\u00e7lan\u0131r ve bu b\u00fcy\u00fcme, Tiam1'in inhibisyonu ile kurtar\u0131l\u0131r. \u00d6zellikle, EphB resept\u00f6rleri, bu Tiam1-Bcr kompleksini sinaptojenizi kontrol etmek i\u00e7in kullan\u0131r. EphB'nin etkinle\u015ftirilmesinden sonra, Tiam1, Rac1'e ba\u011fl\u0131 spine olu\u015fumunu tetikler, oysa Bcr, Rac1'in resept\u00f6r i\u00e7e al\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nler, bu da spine b\u00fcy\u00fcmesinin gerileme \u00fczerinde \u00fcst\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc sa\u011flar. Bir Rac'a \u00f6zg\u00fc GEF\/GAP kompleksinin, optimal Rac1 sinyalle\u015fme seviyelerini korumak i\u00e7in gerekli oldu\u011fu bulgusu, k\u00fc\u00e7\u00fck GTPazlar\u0131n d\u00fczenlenmesine dair \u00f6nemli bir i\u00e7g\u00f6r\u00fc sa\u011flar."}
{"_id":"18231807","title":"4-1BB Costimulation Ameliorates T Cell Exhaustion Induced by Tonic Signaling of Chimeric Antigen Receptors","text":"Kimyasal antijen resept\u00f6rleri (CAR'lar) CD19'a y\u00f6nelik, hematolojik malignitelerde dramatik antitumor yan\u0131tlar\u0131 arac\u0131l\u0131k etti, ancak di\u011fer antijenlere y\u00f6nelik CAR'lar kullanarak nadiren t\u00fcm\u00f6r gerilemesi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. CD19 CAR'lar\u0131n etkileyici etkileri, hematolojik malignitelerin CAR terapilerine kar\u015f\u0131 daha b\u00fcy\u00fck hassasiyetine mi yoksa CD19 CAR'\u0131n kendisiyle ilgili \u00fcst\u00fcn i\u015flevselli\u011fine mi ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu bilinmemektedir. G\u00f6steriyoruz ki, antijen ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak CAR tek zincir de\u011fi\u015fken fragmentlerinin k\u00fcmelenmesi taraf\u0131ndan tetiklenen tonik CAR CD3-\u03b6 fosforilasyonu, erken CAR T h\u00fccrelerinin yorgunlu\u011funu indirebilir ve bu da antitumor etkinli\u011fini s\u0131n\u0131rlar. Bu aktivite, incelenen t\u00fcm CAR'larda, etkili olan CD19 CAR hari\u00e7, \u00e7e\u015fitli derecelerde mevcuttur. Ayr\u0131ca, CD28 kostim\u00fclasyonu, s\u00fcrekli CAR sinyalizasyonundan kaynaklanan yorgunlu\u011fu art\u0131r\u0131rken, 4-1BB kostim\u00fclasyonu bu yorgunlu\u011fu azalt\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, CD19 CAR'lar\u0131n antitumor etkilerine biyolojik a\u00e7\u0131klamalar sa\u011flar ve klinik denemelerde CD19 CAR T h\u00fccrelerine 4-1BB kostim\u00fclasyon alanlar\u0131n\u0131n eklenmesinin, CD28'e k\u0131yasla daha kal\u0131c\u0131 olduklar\u0131n\u0131 g\u00f6steren g\u00f6zlemlerle tutarl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"18236313","title":"Ultrafast Evolution and Loss of CRISPRs Following a Host Shift in a Novel Wildlife Pathogen, Mycoplasma gallisepticum","text":"\u00d6l\u00e7\u00fclebilir genom evrimi oranlar\u0131 insan patojenlerinde iyi belgelenmi\u015ftir, ancak \u00f6zellikle konak\u00e7\u0131 de\u011fi\u015fimleri s\u0131ras\u0131nda ve sonras\u0131nda vah\u015fi bakteri patojenlerinde daha az anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Mycoplasma gallisepticum (MG), tavuklarda evrimle\u015fmi\u015f ve son zamanlarda vah\u015fi ev ku\u015fu (Carpodacus mexicanus), Kuzey Amerika'da yayg\u0131n bir \u00f6t\u00fc\u015f ku\u015funa atlayan bir patojen bakteridir. \u0130lk kez, ev ku\u015fu MG izolatlar\u0131n\u0131n genomunu ve tavuk d\u0131\u015f gruplar\u0131nda genom evrimi oranlar\u0131n\u0131 karakterize ediyoruz, ayr\u0131ca ev ku\u015fu izolatlar\u0131nda ve tavuklarda. 12 ev ku\u015fu izolat\u0131n\u0131n 13 y\u0131ll\u0131k seri numunesi ve ek olarak d\u00f6rt yeni tavuk t\u00fcr\u00fcn\u00fcn tam genom dizilerini kullanarak, ev ku\u015fu izolatlar\u0131nda yaln\u0131zca yakla\u015f\u0131k %2'lik bir ancestral tavuk t\u00fcr\u00fc n\u00fckleotit \u00e7e\u015fitlili\u011fine ve hem tavuklarda hem de ev ku\u015flar\u0131nda 0.8-1.2\u00d710(-5) siteler ba\u015f\u0131na y\u0131l ba\u015f\u0131na n\u00fckleotit de\u011fi\u015fim oran\u0131na sahip oldu\u011fumuzu tahmin ediyoruz. Bu, baz\u0131 bakteriler i\u00e7in \u015fimdiye kadar bildirilen en y\u00fcksek oranlardan biridir. Ayr\u0131ca, tavuk MG izolatlar\u0131nda konak\u00e7\u0131 de\u011fi\u015fimine kadar y\u00fcksek \u00e7e\u015fitlilik ve tam CRISPR dizilerinin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc bulduk, ancak ev ku\u015flar\u0131n\u0131n istilas\u0131 sonras\u0131nda, CRISPR tekrar\u0131 \u00e7e\u015fitlili\u011fi kademeli olarak azal\u0131r ve yeni CRISPR tekrar\u0131 rekrutman\u0131 durur. 2007'deki ev ku\u015fu MG izolatlar\u0131, 1994-95'deki kurucu izolatlar\u0131n yakla\u015f\u0131k %50'si CRISPR repertuar\u0131n\u0131 korur ve CRISPR i\u015flevi i\u00e7in gerekli olan CRISPR ili\u015fkili genleri kaybetmi\u015ftir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, vah\u015fi ku\u015flar\u0131n bakteri patojenlerinin genom evriminin son derece h\u0131zl\u0131 olabilece\u011fini ve bu durumda CRISPR'lar\u0131n g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte i\u015flevsel kayb\u0131na e\u015flik etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"18237384","title":"Inducing Tumor Immunity through the Selective Engagement of Activating Fc\u03b3 Receptors on Dendritic Cells","text":"T\u00fcm\u00f6r spesifik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 tetiklemek i\u00e7in dendritik h\u00fccreler (DC'ler) t\u00fcm\u00f6r antijenlerini verimli bir \u015fekilde yakalamal\u0131 ve sunmal\u0131, b\u00f6ylece t\u00fcm\u00f6r spesifik sitotoksik T h\u00fccrelerinin geni\u015flemesi ve etkinle\u015ftirilmesi sa\u011flanmal\u0131d\u0131r. Antijen yakalama ile T h\u00fccre uyar\u0131 aras\u0131ndaki ge\u00e7i\u015f, tolerans yerine ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k geli\u015fimi i\u00e7in bir olgunla\u015fma sinyali gerektirir. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kompleksleri (IC'ler) antijen yakalamay\u0131 art\u0131rabilir, ancak DC olgunla\u015fmas\u0131, naif T h\u00fccre aktivasyonu ve koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011flamada yetersiz olabilirler. \u015eimdi, DC'lerdeki Fc\u03b3RIIB taraf\u0131ndan iletilen inhibe edici sinyale m\u00fcdahale ederek IC'lerin g\u00fc\u00e7l\u00fc olgunla\u015ft\u0131rma ajanlar\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve T h\u00fccre aktivitesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu yakla\u015f\u0131m\u0131 DC'lerin ex-vivo IC'lerle pulsalanmas\u0131na uygulayarak, bir kemik t\u00fcm\u00f6r\u00fc modelinde etkili koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011flayarak, antijen spesifik CD8+ T h\u00fccreleri in vivo \u00fcretmeyi ba\u015fard\u0131k. Bu veriler, IC'lerin normalde DC'lerdeki inhibe edici Fc\u03b3R'lara ba\u011flanarak tolerans\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmede i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini, ancak se\u00e7ici olarak etkinle\u015ftirici Fc\u03b3R'lara ba\u011flanarak g\u00fc\u00e7l\u00fc imm\u00fcnogenetik uyar\u0131c\u0131lara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilece\u011fini ima eder. Bu mekanizma, t\u00fcm\u00f6r a\u015f\u0131lar\u0131 geli\u015ftirme i\u00e7in yeni bir yakla\u015f\u0131m \u00f6nerir."}
{"_id":"18256197","title":"Homocysteine and the risk of ischemic stroke in a triethnic cohort: the NOrthern MAnhattan Study.","text":"ARKA PLAN VE AMAC The toplam homocistein (tHcy) seviyesinin izemik fel\u00e7 riski \u00fczerindeki etkisi net de\u011fil ve hi\u00e7bir ileri kohtsusal \u00e7al\u0131\u015fma yeterince ya\u015fl\u0131 az\u0131nl\u0131k bireylerini i\u00e7ermemi\u015ftir. Biz, hafif ila orta oru\u00e7lu tHcy seviyesi ile izemik fel\u00e7, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc ve vask\u00fcler \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemi\u015f olduk. Y\u00d6NTEM Bir n\u00fcfus temelli kohtsusal \u00e7al\u0131\u015fma, vask\u00fcler olaylar (fel\u00e7, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc ve vask\u00fcler \u00f6l\u00fcm) i\u00e7in takip edildi. 2939 bireyde (ortalama ya\u015f 69+\/-10; %61 kad\u0131n, %53 Hispanik, %24 siyah ve %20 beyaz) tHcy ve metilmalonik asit bazl\u0131 temel de\u011ferler \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Ya\u015f, \u0131rk, e\u011fitim, b\u00f6brek yetmezli\u011fi, B12 eksikli\u011fi ve di\u011fer risk fakt\u00f6rleri i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f Cox orant\u0131l\u0131 modeller kullan\u0131larak tHcy kategorileri i\u00e7in risk oranlar\u0131 (HR) ve 95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI) hesapland\u0131. SONU\u00c7LAR Ayarlanm\u0131\u015f HR, 10 mikromol\/L'den (<10 mikromol\/L) daha y\u00fcksek tHcy seviyesi i\u00e7in en y\u00fcksek de\u011fer, vask\u00fcler \u00f6l\u00fcm i\u00e7in (HR=6.04; 95% CI, 3.44-10.60) idi, ard\u0131ndan birle\u015ftirilmi\u015f vask\u00fcler olaylar (HR=2.27; 95% CI, 1.51-3.43), izemik fel\u00e7 (HR=2.01; 95% CI, 1.00-4.05) ve nevask\u00fcler \u00f6l\u00fcm (HR=2.02; 95% CI, 1.31-3.14) izledi. Hafif ila orta dereceli tHcy y\u00fckselmeleri (10-15 mikromol\/L) izemik fel\u00e7 i\u00e7in anlaml\u0131 bir tahminci de\u011fildi, ancak vask\u00fcler \u00f6l\u00fcm (2.27; 95% CI, 1.44-3.60) ve birle\u015ftirilmi\u015f vask\u00fcler olaylar (1.42; 95% CI, 1.06-1.88) riskini art\u0131rd\u0131. tHcy'nin"}
{"_id":"18261004","title":"Expression and purification of recombinant methylated HBHA in Mycobacterium smegmatis.","text":"Heparin Ba\u011fl\u0131 Hemagglutinin (HBHA), Mycobacterium tuberculosis'in birincil enfeksiyon yerine yay\u0131lmas\u0131nda rol oynayan bir mikobakteriyel yap\u0131\u015fkan proteindir ve t\u00fcberk\u00fcloz a\u015f\u0131 geli\u015ftirme i\u00e7in potansiyel bir adayd\u0131r. HBHA'n\u0131n metilasyonu, proteine \u00f6nemli imm\u00fcnolojik \u00f6zellikler veren yeni bir post-translasyonel olayd\u0131r. Rekombinan HBHA, Escherichia coli'de ifade edildi\u011finde metilasyon g\u00f6stermedi\u011fi i\u00e7in, bu proteinin imm\u00fcnolojik ve biyokimyasal \u00e7al\u0131\u015fmalarda kullan\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla h\u0131zl\u0131 b\u00fcy\u00fcyen mikobakterilerde metilasyonlu rekombinan HBHA \u00fcretme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. HBHA'n\u0131n tam kodlama dizisi, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir promot\u00f6r (hsp60) alt\u0131nda veya kendi promot\u00f6r\u00fc alt\u0131nda plasmid pMV206'ya klonland\u0131. Olu\u015fturulan yap\u0131lar, Mycobacterium smegmatis'e elektroporte edildi ve anti-HBHA monoklonal antikorlar D2 ve E4 kullan\u0131larak elde edilen rekombinan sular analiz edildi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, y\u00fcksek miktarda b\u00fct\u00fcn proteinin ifade edilmesinin mikobakteriler i\u00e7in toksik olabilece\u011fini, metilasyonlu HBHA'n\u0131n sadece hsp60'dan daha zay\u0131f bir promot\u00f6r dizisi kullan\u0131larak M. smegmatis'te elde edilebilece\u011fini ve metilasyonlu HBHA'y\u0131 elde etmek i\u00e7in tam yap\u0131sal genin ifadesinin gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. pMV3-38 adl\u0131 bir rekombinan M. smegmatis su (histidil etiketli metilasyonlu HBHA ifade eden) olu\u015fturduk ve bu proteini kolayca safla\u015ft\u0131rmak m\u00fcmk\u00fcn. H\u0131zl\u0131 b\u00fcy\u00fcyen M. smegmatis su kullanmak, t\u00fcberk\u00fcloz i\u00e7in yeni bir HBHA tabanl\u0131 a\u015f\u0131 aday\u0131 de\u011ferlendirmesi i\u00e7in etkili bir strateji olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"18263406","title":"Detection of alternative lengthening of telomeres by telomere quantitative PCR","text":"Alternatif telomere uzatma (ALT), kanser h\u00fccrelerinin s\u0131n\u0131rs\u0131z \u00e7o\u011falma potansiyelinin temelini olu\u015fturan bilinen iki telomere uzunlu\u011fu koruma mekanizmas\u0131ndan biridir. Mevcut ALT'yi t\u00fcm\u00f6rlerde tespit etmek i\u00e7in y\u00f6ntemler, \u00f6nemli miktarda t\u00fcm\u00f6r materyali ve yo\u011fun emek gerektirir, bu da b\u00fcy\u00fck t\u00fcm\u00f6r kohortlar\u0131nda ALT'nin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve prognostik \u00f6nemini incelemeyi zorla\u015ft\u0131r\u0131r. Burada, ALT te\u015fhisi i\u00e7in telomerik nicel PCR kullanan yeni bir strateji sunuyoruz. Protokol, geleneksel y\u00f6ntemlerden daha h\u0131zl\u0131d\u0131r ve ayn\u0131 anda ALT h\u00fccrelerinin iki farkl\u0131 \u00f6zelli\u011fini inceler: uzun telomere ve C-\u00e7emberlerin varl\u0131\u011f\u0131 (telomerik C-iplik DNA'n\u0131n k\u0131smi \u00e7ift sarmal \u00e7emberleri). Sadece 30 ng genomik DNA gerektiren bu protokol, t\u00fcm\u00f6rlerde ALT'nin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 olacak ve klinik laboratuvarlar taraf\u0131ndan kolayca benimsenebilir."}
{"_id":"18264714","title":"Noise and interlocking signaling pathways promote distinct transcription factor dynamics in response to different stresses","text":"T\u00fcm h\u00fccreler karma\u015f\u0131k stres alg\u0131lama a\u011flar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00e7evresel stresleri alg\u0131lar ve yan\u0131t verir. Mayal\u0131 h\u00fccreler, Msn2 ve Msn4 transkripsiyon fakt\u00f6rlerine ula\u015fan \u00e7e\u015fitli sinyalle\u015fme yollar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla stresi alg\u0131lar, bu fakt\u00f6rler de \u00e7ekirdek i\u00e7ine ve d\u0131\u015f\u0131na h\u0131zl\u0131, \u00f6zg\u00fcl d\u00f6ng\u00fcler ba\u015flatarak yan\u0131t verir. Msn2\/4 \u00e7ekirdek lokalizasyon dinamiklerinin rol\u00fcn\u00fc anlamak i\u00e7in, canl\u0131 h\u00fccrelerde Msn2-GFP lokalizasyonu zamanlamal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile stres alg\u0131lama sinyalle\u015fme a\u011flar\u0131n\u0131n hesaplamal\u0131 modellemesini birle\u015ftirdik. \u00c7e\u015fitli sinyalle\u015fme yollar\u0131, \u00f6rne\u011fin Ras\/protein kinaz A, AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f kinaz, y\u00fcksek osmotiklik yan\u0131t\u0131 mitogen-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz yolu ve protein fosfataz 1, farkl\u0131 streslere yan\u0131t olarak Msn2'nin aktivitesini farkl\u0131 \u015fekillerde d\u00fczenledi\u011fini bulduk. Ayr\u0131ca, \u00e7ekirdek lokalizasyon patlamalar\u0131n\u0131n, s\u00fcrekli \u00e7ekirdek lokalizasyona k\u0131yasla daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir transkripsiyonel yan\u0131t uyand\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Rastgele modelleme kullanarak, farkl\u0131 streslere Msn2'nin yan\u0131tlar\u0131n\u0131 sim\u00fcle ettik ve lokalizasyon patlamalar\u0131n\u0131n, h\u00fccredeki Msn2 molek\u00fcllerinin k\u00fc\u00e7\u00fck say\u0131s\u0131ndan kaynaklanan sinyalle\u015fme yollar\u0131ndaki g\u00fcr\u00fclt\u00fcy\u00fc art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bu g\u00fcr\u00fclt\u00fc, genetik olarak ayn\u0131 h\u00fccrelere farkl\u0131 davran\u0131\u015flar kazand\u0131rarak, belirsiz bir gelece\u011fe yan\u0131t olarak \"bahislerini da\u011f\u0131tmalar\u0131na\" ve \u00f6ng\u00f6r\u00fclemeyen bir ortamda b\u00fcy\u00fcme ve hayatta kalmay\u0131 dengelemelerine olanak tan\u0131r."}
{"_id":"18268012","title":"Long-term financing needs for HIV control in sub-Saharan Africa in 2015-2050: a modelling study.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nHIV tedavisi ve \u00f6nleme i\u00e7in gerekli olan mevcut ve gelecekteki fonlaman\u0131n bug\u00fcnk\u00fc de\u011ferini, Afrika'daki HIV y\u00fck\u00fcn\u00fcn %70'ini olu\u015fturan 9 alt Sahra Afrika \u00fclkesinde (SSA) farkl\u0131 m\u00fcdahale \u00f6l\u00e7eklendirme senaryolar\u0131 alt\u0131nda tahmin etmek. Mevcut harcamalar ve fonlama y\u00fck\u00fcml\u00fcl\u00fckleri aras\u0131ndaki bo\u015fluklar\u0131 analiz etmek ve gelecekteki finansman ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131n politika sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015fmak.\n\n## Tasar\u0131m\nSpectrum'daki Hedefler mod\u00fcl\u00fcn\u00fc kulland\u0131k ve en g\u00fcncel maliyet ve kapsama verilerini uygulayarak gelecekteki finansman y\u00fck\u00fcml\u00fcl\u00fckleri i\u00e7in bir dizi tahmin sa\u011flad\u0131k. D\u00f6rt farkl\u0131 \u00f6l\u00e7eklendirme senaryosu, tedavi ba\u015flat\u0131m e\u015fi\u011fi ve hizmet kapsam\u0131 seviyeleri bak\u0131m\u0131ndan farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. Model projeksiyonlar\u0131n\u0131, se\u00e7ilen SSA \u00fclkelerinde mevcut ulusal ve uluslararas\u0131 finansman kaynaklar\u0131na kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Sonu\u00e7lar\n9 SSA \u00fclkesinde, 2015-2050 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda HIV \u00f6nleme ve tedavisi i\u00e7in gereken kaynaklar, mevcut kapsama d\u00fczeylerini s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in <500\/mm(3) CD4 say\u0131s\u0131na sahip ki\u015filer i\u00e7in tedavi ba\u015flat\u0131m\u0131 ile <261 milyar ABD Dolar\u0131 aras\u0131nda de\u011fi\u015fir. HIV pozitif t\u00fcm bireyler i\u00e7in tedavinin geni\u015fletilmesi ve \u00f6nlemin \u00f6l\u00e7eklendirilmesi durumunda. Yeni HIV fonlama y\u00fck\u00fcml\u00fcl\u00fckleri, mevcut tedavi kapsam\u0131 d\u00fczeylerinin \u00f6tesine ge\u00e7me taahh\u00fcd\u00fc nedeniyle dolayl\u0131 olarak ortaya \u00e7\u0131kar ve genel finansman y\u00fck\u00fcml\u00fcl\u00fckleri (bor\u00e7 seviyelerinin ve HIV i\u00e7in gelecekteki fonlama stokunun bug\u00fcnk\u00fc de\u011ferinin toplam\u0131) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artar.\n\n## Sonu\u00e7\nHIV hizmetlerinin \u00f6l\u00e7eklendirilmesine \u00f6n yat\u0131r\u0131m yapmak, y\u00fcksek kapsama d\u00fczeylerine ula\u015farak HIV vaka say\u0131s\u0131n\u0131 azaltacak ve gelecekteki \u00f6nleme ve tedavi harcamalar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrecektir. Gelecekteki y\u00fck\u00fcml\u00fcl\u00fckler, \u00e7o\u011fu SSA \u00fclkesi i\u00e7in yaln\u0131zca ulusal kaynaklarla kar\u015f\u0131lanamayacak kadar b\u00fcy\u00fckt\u00fcr. Yeni finansman kaynaklar\u0131, yenilik\u00e7i finansman dahil olmak \u00fczere, ulusal kaynaklar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra gereklidir. Etkili bir HIV yan\u0131t\u0131 i\u00e7in bor\u00e7 s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fi, etkilenen \u00fclkeler ve ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar i\u00e7in acil bir gerekliliktir."}
{"_id":"18275697","title":"Cell-mediated immunity and antibody responses elicited by attenuated Salmonella enterica Serovar Typhi strains used as live oral vaccines in humans.","text":"Salmonella enterika serovar\u0131 Typhi (S. Typhi) enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n belirli belirleyicileri hakk\u0131nda bilgi eksikli\u011fi, geli\u015fmi\u015f tifoid a\u015f\u0131lar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesinde k\u00fcresel halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan y\u00fcksek bir \u00f6ncelik olu\u015fturuyor. Bununla birlikte, bu eksiklik, S. Typhi enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flayan antikorlar\u0131n (O, H ve Vi antijenlerine kar\u015f\u0131) rol\u00fc ve di\u011fer adaptif yan\u0131tlarla etkile\u015fimleri veya daha bask\u0131n koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n (\u00f6rne\u011fin, h\u00fccre i\u00e7i ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k [CMI]) yerine ge\u00e7me durumlar\u0131 hakk\u0131nda belirsizliklere yol a\u00e7\u0131yor. Attenuated S. Typhi a\u011f\u0131z a\u015f\u0131lar\u0131 ile a\u015f\u0131lanan bireylerde g\u00f6r\u00fclen CMI yan\u0131tlar\u0131, lenfosit proliferasyonu, tip 1 sitokinler (\u00f6rne\u011fin, interferon-gamma ve tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc-alfa) \u00fcretimi ve klasik ana histokompatibilite kompleksi (MHC) s\u0131n\u0131f Ia ve yeni, nonklasik MHC s\u0131n\u0131f Ib (insan leukosit antijeni [HLA]-E) k\u0131s\u0131tl\u0131 CD8(+) sitotoksik T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 i\u00e7erir. \u00d6zetle, insanlarda S. Typhi'ye kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131lama sonucu olu\u015fan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k beklenmedik derecede geni\u015f ve karma\u015f\u0131kt\u0131r. Bununla birlikte, koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n imm\u00fcnolojik korelasyonlar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"18276599","title":"Extensive Promoter-Centered Chromatin Interactions Provide a Topological Basis for Transcription Regulation","text":"Eukaryotlarda transkripsiyon d\u00fczenlemesi i\u00e7in daha y\u00fcksek d\u00fczeyli kromozom organizasyonu hakk\u0131nda bilgi eksikli\u011fi vard\u0131r. Genom \u00e7ap\u0131nda Kromatin Etkile\u015fimi Analizi (ChIA-PET) kullanarak, insan h\u00fccrelerinde RNA polimeraz II ile ili\u015fkili uzun menzilli kromatin etkile\u015fimlerini haritalad\u0131k ve yayg\u0131n olarak promot\u00f6r merkezli intragenik, extragenik ve intergenik etkile\u015fimleri ortaya \u00e7\u0131kard\u0131k. Bu etkile\u015fimler daha da daha y\u00fcksek d\u00fczeye sahip k\u00fcmelere topland\u0131, burada yak\u0131n ve uzak genler promot\u00f6r-promot\u00f6r etkile\u015fimleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla birbirine ba\u011fland\u0131. Promot\u00f6r-promot\u00f6r etkile\u015fimleri olan \u00e7o\u011fu gen aktif ve kooperatif olarak transkripsiyon yap\u0131yordu ve baz\u0131 etkile\u015fimli promot\u00f6rler birbirlerini etkileyebiliyordu, bu da transkripsiyon kontrol\u00fcn\u00fcn kombinasyonel karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima ediyordu. Farkl\u0131 h\u00fccre hatlar\u0131 aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 analizler, h\u00fccre spesifik kromatin etkile\u015fimlerinin h\u00fccre spesifik transkripsiyon i\u00e7in yap\u0131sal \u00e7er\u00e7eveler sa\u011flayabilece\u011fini ve h\u00fccre spesifik i\u015flevler i\u00e7in \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde zenginle\u015ftirilmi\u015f enhancer-promoter etkile\u015fimlerine i\u015faret etti\u011fini g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, genetik olarak belirlenmi\u015f hastal\u0131kla ili\u015fkili n\u00fckleik asit \u00f6\u011feleri, uzun menzilli etkile\u015fimler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kar\u015f\u0131l\u0131k gelen genlerle mekansal olarak ili\u015fkili bulundu. Genel olarak, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z insan h\u00fccrelerinde hem evrensel hem de h\u00fccre spesifik genler i\u00e7in \u00fc\u00e7 boyutlu kromatin etkile\u015fimlerine dayal\u0131 transkripsiyon d\u00fczenlemesi hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"18321590","title":"Resazurin microtiter assay plate: simple and inexpensive method for detection of drug resistance in Mycobacterium tuberculosis.","text":"\u00c7oklu ila\u00e7 direnci olan Mycobacterium tuberculosis'in tespit edilmesi i\u00e7in resazurin azalmay\u0131 kullanarak bir y\u00f6ntem a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. 80 klinik izole, isoniazid ve rifampin'e kar\u015f\u0131 de\u011ferlendirildi; 7. g\u00fcn sonu\u00e7lar\u0131 oran y\u00f6ntemi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. \u00d6zg\u00fcll\u00fck ve duyarl\u0131l\u0131k m\u00fckemmeldi. Y\u00f6ntem basit, ucuz ve h\u0131zl\u0131d\u0131r ve di\u011fer antit\u00fcberk\u00fcloz ila\u00e7lar\u0131 ile birlikte kullan\u0131labilir."}
{"_id":"18333304","title":"The pervasiveness and plasticity of circadian oscillations: the coupled circadian-oscillators framework.","text":"\n# Motivasyon\n\nG\u00fcnl\u00fck ritimler, hayvanlarda, bitkilerde, mantarlarda ve siyanobakterilerde g\u00f6zlemlenmi\u015ftir ve biyolojik sistemlerin homeostaz\u0131 ve davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131n koordinasyonunda temel bir rol oynar. Genetik olarak kodlanm\u0131\u015f molek\u00fcler saatler, neredeyse her h\u00fccrede bulunan ve negatif transkripsiyon\/\u00e7eviri geri besleme d\u00f6ng\u00fcleri \u00fczerine kurulu, yaln\u0131zca bir d\u00fczine geni i\u00e7eren, bu ritimleri s\u00fcrd\u00fcrmede merkezi bir rol oynar. Ancak, y\u00fcksek verimli gen ifadesi deneyleri, tipik bir dokuda, t\u00fcm transkriptlerin b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131n ([Form\u00fcl: metne bak\u0131n]) g\u00fcnl\u00fck d\u00f6ng\u00fc ile birlikte sal\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve sal\u0131nan t\u00fcrlerin dok\u00fc t\u00fcr\u00fcne g\u00f6re de\u011fi\u015fti\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. Bu, belki de t\u00fcm transkriptlerin ve belki de di\u011fer molek\u00fcler t\u00fcrlerin, daha b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131n da g\u00fcnl\u00fck ritimlerle sal\u0131nma potansiyeline sahip olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir.\n\n# Sonu\u00e7lar\n\nG\u00fcnl\u00fck ritimlerin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve esnekli\u011fini daha iyi \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in, 18 circadian transkriptomik \u00e7al\u0131\u015fma ve 10 circadian metabolomik \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 toplayan ilk b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Bu analizde, h\u00fccredeki protein kodlayan genlerin yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131n\u0131n en az bir ko\u015fulda sal\u0131nan transkriptler \u00fcretebilece\u011fini ve benzer \u015fekilde \u00f6l\u00e7\u00fclen metabolitlerin de yar\u0131s\u0131n\u0131n g\u00fcnl\u00fck ritimlerle ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Genetik veya \u00e7evresel bozulmalar, mevcut ritimleri de\u011fi\u015ftirerek amplit\u00fct ve fazlar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirebilir, onlar\u0131 bask\u0131layabilir veya yeni g\u00fcnl\u00fck ritimler olu\u015fturabilir. Sal\u0131nan t\u00fcrler ve ritimler, kar\u015f\u0131l\u0131k gelen h\u00fccre\/dokunun fizyolojik durumunun karakteristik bir imzas\u0131 sa\u011flar. Molek\u00fcler a\u011flar, evrimsel olarak \u015fekillendirilmi\u015f, iki trilyon g\u00fcnl\u00fck-gece d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne yay\u0131lan i\u00e7sel g\u00fcnl\u00fck frekanslara sahip bir\u00e7ok osilat\u00f6r d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden olu\u015fur. Bu osilat\u00f6r d\u00f6ng\u00fcleri, ortak d\u00fc\u011f\u00fcmler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla b\u00fcy\u00fck bir osilat\u00f6r a\u011f\u0131nda birbirine ba\u011fl\u0131d\u0131r ve saat genleri \u00f6nemli bir merkez d\u00fc\u011f\u00fcm olu\u015fturur. H\u00fccreler, epigenetik ve di\u011fer mekanizmalar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla circadian repertuarlar\u0131n\u0131 programlayabilir ve yeniden programlayabilir.\n\n# Kullan\u0131labilirlik ve Uygulama\n\nY\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc ve dokuya\/ko\u015fula \u00f6zg\u00fc circadian verileri ve a\u011flar, http:\/\/circadiomics.igb.uci."}
{"_id":"18340282","title":"Gene\u2013environment interactions in 7610 women with breast cancer: prospective evidence from the Million Women Study","text":"\n## Arka Plan\n\nMemelenk bilgi, d\u00fc\u015f\u00fck penetrasyonlu genetik duyarl\u0131l\u0131k polimorfizmlerinin ve \u00e7evresel fakt\u00f6rlerin (memeli, davran\u0131\u015fsal ve antropometrik meme kanseri risk fakt\u00f6rleri) kombine etkilerine dair s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Gen-\u00e7evre etkile\u015fimlerine dair kan\u0131tlar\u0131 test etmek i\u00e7in, b\u00fcy\u00fck bir \u0130ngiltere ileri g\u00f6r\u00fc\u015fl\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmada meme kanseri geli\u015fen 7610 kad\u0131n ve hastal\u0131\u011fa sahip olmayan 10.196 kontrol aras\u0131nda genotipik g\u00f6receli riskleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\n\u00c7evresel risk fakt\u00f6rlerinin etkilerini incelemek i\u00e7in 12 polimorfizm (FGFR2-rs2981582, TNRC9-rs3803662, 2q35-rs13387042, MAP3K1-rs889312, 8q24-rs13281615, 2p-rs4666451, 5p12-rs981782, CASP8-rs1045485, LSP1-rs3817198, 5q-rs30099, TGFB1-rs1982073 ve ATM-rs1800054) ile on bilinen \u00e7evresel risk fakt\u00f6r\u00fc (menar\u015fe ya\u015f\u0131, do\u011fum say\u0131s\u0131, ilk do\u011fum ya\u015f\u0131, emzirme, menopoz durumu, menopoz ya\u015f\u0131, hormon de\u011fi\u015ftirme terapisi kullan\u0131m\u0131, v\u00fccut kitle indeksi, boy ve alkol t\u00fcketimi) aras\u0131ndaki ili\u015fkileri inceledik.\n\n## Bulgular\n\n\u00c7oklu testten sonra, 120 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmada herhangi bir gen-\u00e7evre etkile\u015fimi i\u00e7in anlaml\u0131 kan\u0131t bulunmad\u0131. \u00d6nceki \u00f6nerilere kar\u015f\u0131t olarak, hormon de\u011fi\u015ftirme terapisi kullan\u0131m\u0131n\u0131n genotipik g\u00f6receli riskleri \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkisi olmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ne genel olarak ne de \u00f6strojen resept\u00f6r\u00fc pozitif hastal\u0131k i\u00e7in. 12 polimorfizmden sadece biri di\u011fer on risk fakt\u00f6r\u00fcyle korelasyon g\u00f6sterdi: MAP3K1-rs889312 y\u00fcksek risk C aleli ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131, ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lara k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha k\u0131sa (ortalama boy 162.4 cm [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131"}
{"_id":"18344910","title":"Thrombocytopenia as an Indicator of Malaria in Adult Population","text":"Ama\u00e7lar. Trombositopeninin s\u0131tmada \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc de\u011ferini de\u011ferlendirmek. Hastalar ve Y\u00f6ntemler. Hayat Abad T\u0131p Kompleksi T\u0131bbi Birim'e 2008 Kas\u0131m'dan 2010 Kas\u0131m'a kadar ate\u015fli ve trombositopeni olan t\u00fcm hastalarda bir \u00f6n g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 yap\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar. Toplam 228 hastada ate\u015f ve trombositopeni vard\u0131, bunlardan 121'i (53%) s\u0131tma ge\u00e7iriyordu. Bu hastalar\u0131n 82'si (68%) falciparum s\u0131tma, 39'u (32%) ise vivax enfeksiyonu ge\u00e7iriyordu. Bu 121 hastada trombosit say\u0131lar\u0131 25.000 ve 150.000\/dL aras\u0131nda de\u011fi\u015fiyordu, ortalama 101.000\/dL (SD \u00b1 47.500) ve medyan 75.000\/dL'di. S\u0131tma olmayan 107 hastada say\u0131lar 10.000 ve 150.000\/dL aras\u0131nda de\u011fi\u015fiyordu, ortalama 58.000\/dL (SD \u00b1 54.000) ve medyan 50.000\/dL'di. Sonu\u00e7. Trombositopeninin varl\u0131\u011f\u0131, yeti\u015fkin n\u00fcfusta s\u0131tman\u0131n bir \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fcs\u00fc olabilir."}
{"_id":"18346333","title":"AMPA receptor ligand binding domain mobility revealed by functional cross linking.","text":"Glutamat resept\u00f6rleri, merkezi sinir sistemi (CNS) i\u00e7inde heyecanl\u0131 sinaptik iletimin \u00e7o\u011funu arac\u0131l\u0131k eder. AMPA alt t\u00fcr\u00fc, aktivasyon, devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakma ve duyars\u0131zla\u015ft\u0131rma s\u00fcre\u00e7lerinin milisaniye \u00f6l\u00e7e\u011finde veya daha h\u0131zl\u0131 ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi h\u0131zl\u0131 kinetiklere sahiptir. Kristalografik, biyokimyasal ve i\u015flevsel \u00e7al\u0131\u015fmalar, GluR2 Cys mutasyonlar\u0131n\u0131n, ligand ba\u011flama \u00e7ekirdeklerinin alt D2 loblar\u0131 aras\u0131nda molek\u00fcler dis\u00fclf\u00fcr \u00e7apraz ba\u011flar olu\u015fturarak, duyars\u0131zla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f durumu temsil eden bir konformasyonda yakalanabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu mutasyonlarda \u00e7apraz ba\u011flanman\u0131n durum ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in \u00e7ok kanall\u0131 h\u0131zl\u0131 perf\u00fczyon teknikleri kulland\u0131k. Azalt\u0131c\u0131 ko\u015fullar alt\u0131nda, hem do\u011fal GluR2 hem de G725C ve S729C mutasyonlar\u0131 normal aktivasyon ve devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakma kinetiklerine sahiptir, ancak Cys mutasyonlar\u0131 oksitlendi\u011finde verimli bir \u015fekilde hareketsiz durumlara yakalanabilir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, I664C mutasyonu oksitleyici ko\u015fullar alt\u0131nda sadece k\u0131smen devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131l\u0131r. S729C i\u00e7in, dis\u00fclf\u00fcr \u00e7apraz ba\u011flar\u0131, resept\u00f6rler glutamate ile desensitize edildi\u011finde h\u0131zla olu\u015fur, ancak resept\u00f6rler ayn\u0131 zamanda, agonistin yoklu\u011funda da yakalan\u0131r. Bu t\u00fcr kendili\u011finden yakalamay\u0131, CNQX (rekabet\u00e7i antagonist), kainat (zay\u0131f k\u0131smi agonist) veya desensitizasyonu engelleyen L483Y mutasyonu (D1 dimer aray\u00fcz\u00fcn\u00fc kararl\u0131 hale getirir) gibi \u00e7e\u015fitli ko\u015fullarda de\u011ferlendirdik. Bu deneyimler, glutamate yoklu\u011funda yakalaman\u0131n iki harekete ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir: D1 dimer aray\u00fcz\u00fcn\u00fcn kendili\u011finden k\u0131r\u0131lmas\u0131 ve ligand ba\u011flama \u00e7ekirde\u011finin alt loblar\u0131n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 uzamas\u0131. Bu veriler, glutamat ba\u011flama alanlar\u0131n\u0131n, ligandan yoksunken \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 derecede hareketli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, bu da beyin i\u00e7indeki resept\u00f6r aktivitesini etkileyebilir."}
{"_id":"18348376","title":"Ncf1 (p47phox) Is Essential for Direct Regulatory T Cell Mediated Suppression of CD4+ Effector T Cells","text":"ARKA PLAN \u00c7ok say\u0131da mekanizma, CD4+FOXP3+ d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin (Treg) CD4+ etkili T h\u00fccrelerini (Teff) bask\u0131lamas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in ileri s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr, ancak hi\u00e7biri tam olarak bask\u0131y\u0131 a\u00e7\u0131klam\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. \u00d6nceki veriler, Treg'lerin mikro ortam\u0131n redoks durumunu etkileyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. T h\u00fccrelerinin do\u011fal redoks duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, Teff'lerin do\u011frudan Treg taraf\u0131ndan bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131ran hipotezi test ettik. Y\u00d6NTEM\/ANA BULGULAR WT C57BL\/6 farelerinden veya Ncf1(p47phox) eksikli\u011fi olan C57BL\/6 farelerinden Tregs ve Teffs izole ettik, bu fareler NADPH oksidaz i\u015flevini ta\u015f\u0131m\u0131yor. Teffs CFSE ile i\u015faretlendi ve \u00e7e\u015fitli Treg:Teff oranlar\u0131nda, anti-CD3\/CD28 kapl\u0131 boncuklar varl\u0131\u011f\u0131nda 3 g\u00fcn boyunca Treg'lerle birlikte k\u00fclt\u00fcrlendi. Treg'ler taraf\u0131ndan yap\u0131lan bask\u0131lama, CFSE'nin Teffs'ta azalmay\u0131 \u00f6l\u00e7en ak\u0131\u015f sitometri analizi ile nicel olarak belirlendi. NAC (n-asetilcistein) veya 2-merkaptoetanol veya NADPH oksidaz inhibit\u00f6rleri (diphenileniyodonim ve VAS-2870) varl\u0131\u011f\u0131nda, WT Treg'ler taraf\u0131ndan yap\u0131lan bask\u0131lama azald\u0131. G\u00f6zlenen bask\u0131lama k\u0131smen TGF\u03b2'ye ba\u011fl\u0131yd\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc n\u00f6tralize edici antikorlarla k\u0131smen engellendi. Eksojen TGF\u03b2 tedavisi ile ind\u00fcklenen Teff proliferasyonunun bask\u0131lanmas\u0131, NAC ile \u00fcstesinden gelinebildi. Ncf1 eksik Teff'ler, WT Teff'lere k\u0131yasla hafif ama \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha az duyarl\u0131yd\u0131. Ncf1 eksik Treg'ler, WT kontrollerine k\u0131yasla Ncf1 eksik Teff'leri \u00e7ok az bask\u0131lad\u0131. WT Treg'ler ve Ncf1 eksik Teff'ler i\u00e7eren deneylerde, bask\u0131laman\u0131n k\u0131smen ama tamamen yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlendi. SONU\u00c7LAR\/\u00d6NEM\u0130 NADPH oksidaz kaynakl\u0131 ROS'un, CD4+ etkili T h\u00fccrelerinin do\u011frudan Treg taraf\u0131ndan bask\u0131lanmas\u0131nda bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. Thiol i\u00e7eren antioksidanlar, NADPH"}
{"_id":"18358026","title":"Oxidative damage targets complexes containing DNA methyltransferases, SIRT1, and polycomb members to promoter CpG Islands.","text":"Kanser h\u00fccreleri ayn\u0131 anda DNA metilasyonunda k\u00fcresel kay\u0131plar ve kazan\u0131mlar bar\u0131nd\u0131r\u0131r. H\u00fccre oksidatif stresi ind\u00fckleyerek hidrojen peroksit tedavisi, DNA metiltransferaz 1 (DNMT1) adl\u0131 enzimi hasarl\u0131 kromatin b\u00f6lgesine \u00e7eker. DNMT1, DNMT3B ve Polikrom Represif Kompleks 4'\u00fcn (PRC4) \u00fcyelerini i\u00e7eren bir veya daha fazla kompleksin par\u00e7as\u0131 haline gelir. Hidrojen peroksit tedavisi, bu proteinlerin non-GC zengin b\u00f6lgeden GC zengin b\u00f6lgelere yeniden konumlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Ana bile\u015fenler, in vivo kolit modelinde gen promot\u00f6rleri \u00fczerinde benzer \u015fekilde zenginle\u015fir. Y\u00fcksek ifade genleri, kompleksin \u00fcyeleri i\u00e7in histon i\u015faretleme ve yeni transkripsiyon de\u011fi\u015fiklikleri g\u00f6sterir, ancak CpG adas\u0131 i\u00e7eren d\u00fc\u015f\u00fck ifade genleri promot\u00f6r DNA metilasyonunu kazan\u0131r. Bu nedenle, oksidatif hasar, silen kompleksin olu\u015fumunu ve yeniden konumlanmas\u0131n\u0131 ind\u00fckler ve bu da kanser spesifik anormal DNA metilasyonunu ve transkripsiyonel susturmay\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"18361917","title":"Expression profiles during dedifferentiation in newt lens regeneration revealed by expressed sequence tags","text":"AMA\u00c7 Yeti\u015fkin kurba\u011fa yeni\u00e7ikleri, dorsal iris pigmentli epitel h\u00fccrelerinden (PEC) lensin yeniden olu\u015fumu i\u00e7in dediferente olabilir. Bu ara\u015ft\u0131rman\u0131n amac\u0131, yeni\u00e7ik lens yeniden olu\u015fumu \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in dizileme kaynaklar\u0131 elde etmek ve molek\u00fcler d\u00fczeyde dediferente olma hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler elde etmektir. Y\u00d6NTEM Iris'ten dediferente olma s\u0131ras\u0131nda mRNA safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve cDNA k\u00fct\u00fcphanesi olu\u015fturuldu. cDNA k\u00fct\u00fcphanesinden 10.449 klon dizilendi ve analiz edildi. SONU\u00c7LAR 10.449 okuma aras\u0131ndan 780 kontig ve 1.666 tekil tan\u0131mland\u0131. Yeni\u00e7ik dediferente olma s\u0131ras\u0131nda birka\u00e7 kanser ve apoptozla ili\u015fkili genin varl\u0131\u011f\u0131 ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Ayr\u0131ca, dediferente olma s\u0131ras\u0131nda yeniden programlamaya kat\u0131labilecek birka\u00e7 aday gen de bulundu. SONU\u00c7 Yeni\u00e7iklerde kanser ve apoptozla ili\u015fkili genlerin ifadesi, dediferente olman\u0131n i\u015faretleri olabilir. EST (Ekspresyon Dizileme Etiket) kayna\u011f\u0131, gelecekteki yeni\u00e7ik dediferente olmas\u0131yla ilgili \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in yararl\u0131d\u0131r ve dizileme bilgileri GenBank'ta (eri\u015fim numaralar\u0131; FS290155-FS300559) mevcuttur."}
{"_id":"18374364","title":"In vivo proliferation and cell cycle kinetics of long-term self-renewing hematopoietic stem cells.","text":"Nadir bir kan h\u00fccreleri (HSC) k\u00fcmesi, olgun kan h\u00fccreleri \u00fcretmek i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir geni\u015fleme ge\u00e7irmek zorundad\u0131r. Fare HSC'lerden fenotipik izolasyon, do\u011frudan \u00e7o\u011falma kinetiklerini belirleme f\u0131rsat\u0131 sunar. Normal yeti\u015fkin farelerde uzun s\u00fcreli kendini yenileyen HSC'lerin (LT-HSC) \u00e7o\u011falma ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kinetiklerini analiz ettik. Herhangi bir zamanda, yakla\u015f\u0131k %5 LT-HSC, S\/G2\/M h\u00fccre d\u00f6ng\u00fc a\u015famalar\u0131nda ve %20 G1 a\u015famas\u0131nda bulunur. BrdUrd entegrasyonu, farkl\u0131 HSC kohortlar\u0131n\u0131n zaman i\u00e7inde h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne giri\u015f h\u0131z\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Yakla\u015f\u0131k %50 LT-HSC, 6 g\u00fcnde BrdUrd'u entegre etti ve %90'\u0131 30 g\u00fcnde entegre etti. 6 ayda, LT-HSC'lerin %99'u BrdUrd'u entegre etti. Yakla\u015f\u0131k %8 LT-HSC'nin g\u00fcnde asenkron h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne girdi\u011fini hesaplad\u0131k. \u0130\u00e7 i\u00e7e ters transkripsiyon-PCR analizi, LT-HSC'lerde y\u00fcksek bir oranda siklin D2 ifadesini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Yakla\u015f\u0131k %75 LT-HSC, herhangi bir zamanda G0'da uykuda olsa da, t\u00fcm HSC d\u00fczenli olarak h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne al\u0131n\u0131r, bu nedenle 99% LT-HSC ortalama 57 g\u00fcnde b\u00f6l\u00fcn\u00fcr."}
{"_id":"18375089","title":"The role of the tissue omega-6\/omega-3 fatty acid ratio in regulating tumor angiogenesis","text":"Angiogenez, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi ve metastaz\u0131n gerekli bir ad\u0131m\u0131d\u0131r. Omega-6 ve omega-3 ya\u011f asitlerinin metabolitlerinin, memelilerde yeni olarak sentezlenemeyen ve diyet yoluyla al\u0131nmas\u0131 gereken farkl\u0131 h\u00fccre s\u00fcre\u00e7lerine etkileri oldu\u011fu iyi bilinmektedir. Omega-6 ya\u011f asidi (n-6 FA) t\u00fcrevi metabolitler, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc ifadelerini art\u0131rarak angiogenezi te\u015fvik ederken, omega-3 ya\u011f asitleri (n-3 FA) anti-angiogenik ve anti-tumor \u00f6zelliklere sahiptir. Ancak, \u015fimdiye kadar yap\u0131lan \u00e7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fma, n-6 FA\/n-3 FA oran\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc hesaba katmam\u0131\u015f ve bunun yerine n-6 ve n-3 FA'n\u0131n mutlak seviyelerini incelemi\u015ftir. Bu inceleme, n-6 ve n-3 FA aras\u0131ndaki biyokimyasal etkile\u015fimleri vurgular ve dokulardaki n-6\/n-3 FA oran\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00f6r angiogenezi \u00fczerinde nas\u0131l mod\u00fcle oldu\u011funu inceler. Gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n deneysel tasar\u0131m ve analizde n-6\/n-3 FA oran\u0131n\u0131 dikkate almas\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. Ayr\u0131ca, klinik m\u00fcdahalelerin hem n-6 metabolitlerini azaltmay\u0131 hem de n-3 FA al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rmay\u0131 hedeflemesini tavsiye ediyoruz."}
{"_id":"18379855","title":"The Natural Statistics of Audiovisual Speech","text":"\u0130nsanlar, di\u011fer hayvanlar gibi, s\u00fcrekli bir sinyaller ak\u0131\u015f\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015f\u0131rlar, bu sinyaller dinamik, \u00e7oklu modlu, uzanm\u0131\u015f ve zaman de\u011fi\u015fken do\u011fadad\u0131r. Bu karma\u015f\u0131k girdi alan\u0131, duyusal sistemlerimiz taraf\u0131ndan d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmeli, \u00f6rneklenmeli ve beyne iletilmelidir, b\u00f6ylece uygun eylemlerin se\u00e7ilmesine rehberlik edebilir. Bu s\u00fcreci basitle\u015ftirmek i\u00e7in, beyin, uyar\u0131c\u0131 alan\u0131ndaki istatistiksel d\u00fczenliliklerden yararland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcren \u00f6neriler olmu\u015ftur. Bu fikrin testleri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tek modlu sinyaller ve do\u011fal sahnelere s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsan konu\u015fmas\u0131 i\u00e7in, bir nicel girdi alan\u0131 karakterizasyonu mevcut olmayan \u00f6nemli bir \u00e7oklu duyusal sinyal s\u0131n\u0131f\u0131 vard\u0131r. Beynimizin, bir sesli konu\u015fma ak\u0131\u015f\u0131ndan aktif olarak bir alg\u0131 olu\u015fturmas\u0131 i\u00e7in hangi sinyalleri birle\u015ftirmesi gerekti\u011fi ve ak\u0131\u015f\u0131n kendi sinyal yap\u0131s\u0131nda zaten g\u00f6m\u00fcl\u00fc olan nedir, konusunda net bir anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z yok. Temel olarak, sesli konu\u015fman\u0131n do\u011fal istatistiklerine dair net bir anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z yok. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, sesli konu\u015fman\u0131n a\u015fa\u011f\u0131daki \u00f6nemli istatistiksel \u00f6zelliklerini belirledik. \u0130lk olarak, a\u011f\u0131z a\u00e7ma alan\u0131n\u0131n akustik kabukla g\u00fc\u00e7l\u00fc korelasyonlar ve yak\u0131n zaman uyumu g\u00f6zlemledik. \u0130kinci olarak, a\u011f\u0131z a\u00e7ma alan\u0131n\u0131n vokal trakt rezonanslar\u0131 ile en g\u00fc\u00e7l\u00fc korelasyonu bulduk. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc olarak, hem a\u011f\u0131z a\u00e7ma alan\u0131n\u0131n hem de ses kabu\u011funun 2-7 Hz frekans aral\u0131\u011f\u0131nda zaman i\u00e7inde mod\u00fcle oldu\u011funu g\u00f6zlemledik. Son olarak, a\u011f\u0131z hareketlerinin sesin ba\u015flang\u0131c\u0131na g\u00f6re zamanlamas\u0131n\u0131n 100-300 ms aras\u0131nda tutarl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu verileri, son n\u00f6ral konu\u015fma teorileri ba\u011flam\u0131nda yorumluyoruz, bu teoriler, konu\u015fma ileti\u015fiminin, g\u00f6ndericinin \u00e7\u0131kt\u0131lar\u0131n\u0131n al\u0131c\u0131n\u0131n n\u00f6ral s\u00fcre\u00e7leriyle e\u015fle\u015fti\u011fi, kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 ba\u011flant\u0131l\u0131 bir \u00e7oklu duyusal olay oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"18399038","title":"Establishment of human iPSC-based models for the study and targeting of glioma initiating cells","text":"Glioma t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccreleri (GT\u0130C'ler), n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin (NPC'ler) d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcyle ortaya \u00e7\u0131kabilir. GT\u0130C'ler \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, insan embriyosundan elde edilen malzemenin kullan\u0131m\u0131yla birlikte, birincil t\u00fcm\u00f6rlerden izole edilebilen GT\u0130C'lere odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. Son zamanlarda, insan gliomlar\u0131n\u0131n somatik genomik manzaras\u0131 rapor edilmi\u015ftir. RTK (receptor tirosin kinaz) ve p53 sinyalle\u015fmesi, analiz edilen t\u00fcm birincil t\u00fcm\u00f6rlerin yakla\u015f\u0131k %90'\u0131nda ve %86's\u0131nda, s\u0131ras\u0131yla bozulmu\u015f olarak bulunmu\u015ftur. Burada, insan ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (hiPSCs) kullanarak gliomajenizi modelleme konusunda rapor veriyoruz. hiPSC'lerden t\u00fcretilen NPC'lerde (iNPC'ler) RTK ve p53 sinyalle\u015fmesinin bozulmas\u0131, in vitro GT\u0130C \u00f6zelliklerini yeniden canland\u0131r\u0131r. D\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015f iNPC'lerin in vivo nakli, y\u00fcksek derecede agresif t\u00fcm\u00f6rleri, undiferenmi\u015f k\u00f6k h\u00fccreleri ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f t\u00fcrevlerini i\u00e7eren t\u00fcm\u00f6rleri ba\u015flat\u0131r. Metabolik mod\u00fclasyon, GT\u0130C'lerin ya\u015fam\u0131na zarar verir. Son olarak, 101 antikanser bile\u015fenin taramas\u0131, \u00f6zellikle d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f iNPC'leri ve birincil GT\u0130C'leri hedefleyen \u00fc\u00e7 molek\u00fcl belirler. Birlikte, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z insan t\u00fcm\u00f6rjenizi incelemek i\u00e7in hiPSCs'nin potansiyelini vurgular."}
{"_id":"18414462","title":"Thyroid Hormone Receptor Repression Linked to Type I Pneumocyte Associated Respiratory Distress Syndrome","text":"Akci\u011fer, solunum yapan hayvanlar\u0131n belirleyici bir \u00f6zelli\u011fi olmas\u0131na ra\u011fmen, gaz de\u011fi\u015fimini arac\u0131l\u0131k eden tip I akci\u011fer h\u00fccrelerinin olu\u015fumunu kontrol eden yol, iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, glukokortikoid resept\u00f6r\u00fc ve e\u015fde\u011fer ligan\u0131 uzun zamand\u0131r tip II akci\u011fer h\u00fccre olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik ettikleri bilinmektedir; intrauterin glukokortikoid y\u00f6netimi, genellikle bebek solunum s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131 sendromunun (RDS) \u015fiddetini azaltmak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Burada, C57BL\/6 farelerinde (SMRTmRID) SMRT (retinoid ve tiroid hormon resept\u00f6rlerinin susturucu orta\u011f\u0131) i\u00e7in knock-in mutasyonlar\u0131n\u0131n, daha \u00f6nce tan\u0131mlanmam\u0131\u015f bir solunum s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131 sendromuna neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu sendrom, tip I akci\u011fer h\u00fccresinin erken olgunla\u015fmas\u0131ndan kaynaklanmaktad\u0131r ve glukokortikoidlere yan\u0131t vermemektedir. Bununla birlikte, anti-tiroid hormon ila\u00e7lar\u0131 (propiltiourasil veya metimazol) tedavisi, SMRT'nin neden oldu\u011fu RDS'yi tamamen kurtar\u0131r, bu da tiroid hormon resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn (TR) akci\u011fer geli\u015fimi i\u00e7in \u00f6nemli ve tan\u0131nmam\u0131\u015f bir rol oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. G\u00f6steriyoruz ki TR ve SMRT, Klf2 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla tip I akci\u011fer h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 kontrol eder, bu da do\u011frudan tip I akci\u011fer h\u00fccresi gen program\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirir. \u00d6te yandan, Klf2'siz fareler olgunla\u015fmam\u0131\u015f tip I akci\u011fer h\u00fccreleri eksikli\u011fi ve do\u011fumdan k\u0131sa bir s\u00fcre sonra \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7lan\u0131r, bu da SMRTmRID fenotipini yak\u0131ndan taklit eder. Bu sonu\u00e7lar, \u00f6zellikle tip I akci\u011fer h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda rol oynayan ikinci bir n\u00fckleer resept\u00f6r olarak TR'yi tan\u0131mlar ve glukokortikoidlere yan\u0131t vermeyen RDS tedavisinde yeni bir tedavi se\u00e7ene\u011fi sunma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"18421962","title":"Assessing the ceRNA hypothesis with quantitative measurements of miRNA and target abundance.","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, rekabet\u00e7i endojen RNA'lar\u0131n (ceRNA'lar) bir mikroRNA (miRNA) ile ba\u011flanma siteleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla miRNA'y\u0131 emebilece\u011fini ve bireysel genlerden ceRNA bollu\u011fundaki de\u011fi\u015fikliklerin miRNA aktivitesini d\u00fczenleyebilece\u011fini bildirmi\u015ftir. Bu hipotezi de\u011ferlendirmek i\u00e7in miRNA'n\u0131n endojen hedef siteleri aras\u0131ndaki nicel ili\u015fkiyi bilmek faydal\u0131 olacakt\u0131r. Burada, hepatositlerde ve karaci\u011ferlerde miR-122 hedefini ifade ederek i\u00e7 hedef site bollu\u011funu de\u011fi\u015ftirdik ve etkilerini miR-122 hedef genleri \u00fczerinde analiz ettik. Hedef bask\u0131s\u0131, y\u00fcksek hedef site bollu\u011fu (\u22651.5 \u00d7 10(5) h\u00fccre ba\u015f\u0131na eklenen hedef siteleri) oldu\u011funda e\u015fik benzeri bir \u015fekilde hafifledi ve bu e\u015fik miRNA'n\u0131n etkili seviyelerine duyars\u0131zd\u0131. Ayr\u0131ca, a\u015f\u0131r\u0131 metabolik karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 modellerine yan\u0131t olarak, hepatositlerdeki k\u00fcresel hedef site bollu\u011fu yeterli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmedi ve bu da miRNA ile arac\u0131l\u0131k edilen bask\u0131y\u0131 etkilemedi. Bu nedenle, miRNA hedef bollu\u011funun d\u00fczenlenmesi, ceRNA etkisi yoluyla gen ifadesinde ve metabolizmada \u00f6nemli etkilere neden olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr."}
{"_id":"18429416","title":"Immunological mechanisms for desensitization and tolerance in food allergy","text":"G\u0131da alerjisi, bat\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f \u00fclkelerde \u00f6nemli bir halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 endi\u015fesidir, tahmini olarak \u00e7ocuklar\u0131n %5'ini ve yeti\u015fkinlerin %3-4'\u00fcn\u00fc etkilemektedir. G\u0131da alerjisi i\u00e7in alerjen-\u00f6zg\u00fc imm\u00fcnoterapi \u015fu anda aktif olarak de\u011ferlendirilmektedir, ancak hala deneyseldir. En uygun protokol, g\u0131da yolunun y\u00f6netimi, hedef tutma dozu ve tutma tedavisinin s\u00fcresi a\u00e7\u0131s\u0131ndan, ve bu prosed\u00fcrler i\u00e7in en uygun hasta, hala belirlenmektedir. Ba\u015far\u0131l\u0131 g\u0131da desensitisasyonun alt\u0131nda yatan mekanizmalar da belirsizdir, k\u0131smen, \u00e7\u00fcnk\u00fc standart bir imm\u00fcnoterapi protokol\u00fc yoktur. Bununla birlikte, dahil olan mekanizmalar mast h\u00fccre ve bazofil bask\u0131lamas\u0131, g\u0131da-\u00f6zg\u00fc IgG4 antikorlar\u0131n\u0131n geli\u015fimi, g\u0131da-\u00f6zg\u00fc IgE\/IgG4 oran\u0131 azalmas\u0131, do\u011fal veya ind\u00fcklenebilir d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin up-reg\u00fclasyonu ve geni\u015flemesi, Th2'den Th1 profiline kayma ve antijen-\u00f6zg\u00fc h\u00fccrelerde anerji ve\/veya silinme geli\u015fimi i\u00e7erebilir. Bu mekanizmalar\u0131n a\u00e7\u0131klan\u0131p anla\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in ek \u00e7al\u0131\u015fmalar gerekmektedir, bu da g\u0131da alerjisi hastalar\u0131n\u0131n imm\u00fcnoterapi \u00fczerinde de\u011ferlendirilmesi ve izlenmesi i\u00e7in de\u011ferli biyomarkerlar ortaya \u00e7\u0131karabilir."}
{"_id":"18446525","title":"Prodromal non-motor symptoms of Parkinson\u2019s disease","text":"Parkinson Hastal\u0131\u011f\u0131'n\u0131n (PD) motor semptomlar\u0131, bradykinezi, kas sertli\u011fi ve titreme, substantia nigra pars compacta'daki dopaminerjik n\u00f6ronlar\u0131n dejenerasyonuna ba\u011fl\u0131d\u0131r. Son n\u00f6ropatolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, PD'nin intraneuronal i\u015faret\u00e7isi olan Lewy cisimcikleri, beynin \u00e7e\u015fitli n\u00f6ronal h\u00fccre tiplerinde birikti\u011fini g\u00f6stermektedir. Medulla oblongata'dan neokortikal alanlara kadar bir patolojik dahil olma gradyan\u0131 rapor edilmi\u015ftir. Bu nedenle, PD'yi mesensefalon'daki dopaminerjik n\u00f6ronlar\u0131n se\u00e7ici hasar\u0131 ile karakterize eden orijinal g\u00f6r\u00fc\u015f, \u00e7ok sistemli n\u00f6rodejeneratif bir bozukluk kavram\u0131na g\u00fcncellenmelidir. Ayr\u0131ca, substantia nigra d\u0131\u015f\u0131ndaki n\u00f6ropatolojik de\u011fi\u015fiklikler, PD'nin motor olmayan semptomlar\u0131yla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. Bu bulgular sonucunda, PD'nin prodomal motor olmayan semptomlar\u0131n\u0131n belirlenmesi konusunda ilgi artmaktad\u0131r. Asl\u0131nda, literat\u00fcrden elde edilen veriler, otonom bozukluklar, koku i\u015flev bozuklu\u011fu, depresyon ve uyku bozukluklar\u0131 (\u00f6zellikle REM uyku davran\u0131\u015f bozuklu\u011fu) PD'nin prodomal motor olmayan semptomlar\u0131n\u0131 temsil edebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu semptomlar\u0131n \u00e7o\u011funu tespit etmek i\u00e7in \u00e7e\u015fitli testler mevcuttur. Bu nedenle, prodomal motor olmayan semptomlar\u0131n belirlenmesi, PD'nin erken te\u015fhisine katk\u0131da bulunabilir ve gelecekte n\u00f6ro koruyucu ajanlar\u0131n etkinli\u011fini test etmek i\u00e7in yararl\u0131 olabilir."}
{"_id":"18447487","title":"Erythroid Kr\u00fcppel-Like Factor Directly Activates the Basic Kr\u00fcppel-Like Factor Gene in Erythroid Cells \ufffd","text":"Sp\/Kr\u00fcppel benzeri fakt\u00f6r (Sp\/Klf) ailesi, yakla\u015f\u0131k 25 zinc parmakl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcnden olu\u015fur ve CACCC kutular\u0131 ile GC zengin elementleri tan\u0131r. Temel Kr\u00fcppel benzeri fakt\u00f6r (Bklf\/Klf3) \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k ve eritroit dokularda ifadesinin ba\u015fka bir aile \u00fcyesi olan eritroit Kr\u00fcppel benzeri fakt\u00f6r (Eklf\/Klf1) taraf\u0131ndan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilendi\u011fini g\u00f6sterdik. Bklf mRNA'n\u0131n, Eklf-null fare embriyolar\u0131ndaki eritroit dokularda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Bklf'in \u00f6ncelikle iki promot\u00f6r taraf\u0131ndan d\u00fczenlendi\u011fini bulduk: evrensel olarak aktif GC zengin \u00fcst ak\u0131\u015f promot\u00f6r\u00fc 1a ve eritroit alt ak\u0131\u015f promot\u00f6r\u00fc 1b. Her iki promot\u00f6rden gelen transkriptler ayn\u0131 proteini kodlar. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, hem evrensel hem de eritroit promot\u00f6r, eritroit h\u00fccrelerde Eklf'e ba\u011fl\u0131d\u0131r. Eklf ayr\u0131ca transiyen deneylerde her iki promot\u00f6r\u00fc de aktive eder. Eklf'in ind\u00fcklenebilir bir formu kullan\u0131larak yap\u0131lan deneyler, protein sentezinin bir inhibit\u00f6r\u00fc varl\u0131\u011f\u0131nda endojen Bklf geninin aktive edildi\u011fini g\u00f6sterir. Aktivasyonun kineti\u011fi, Bklf'in Eklf'in do\u011frudan bir hedefi oldu\u011funu da desteklemektedir. Kromatin imm\u00fcnopresipitasyon deneyleri, Eklf'in her iki Bklf promot\u00f6r\u00fcyle de ili\u015fkili oldu\u011funu do\u011frular. Eklf tipik olarak bir transkripsiyon aktivasyon fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr, ancak Bklf bir bast\u0131r\u0131c\u0131 olarak bilinir. Bulgular\u0131m\u0131z, Sp\/Klf ailesinde canl\u0131larda geri besleme \u00e7apraz d\u00fczenlemenin hipotezini desteklemektedir."}
{"_id":"18450716","title":"Noncanonical Wnt Signaling Promotes Obesity-Induced Adipose Tissue Inflammation and Metabolic Dysfunction Independent of Adipose Tissue Expansion","text":"Ya\u011f dokusu disfonksiyonu, obez bireylerde ins\u00fclin direncinin geli\u015fmesinde kritik bir rol oynar. H\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve kazan\u0131m i\u015flevi farelerindeki modeller, kanonik Wnt proteinlerinin ya\u011f dokusu geni\u015flemesini d\u00fczenledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bununla birlikte, endojen Wnt proteinlerinin ya\u011f dokusu disfonksiyonunda bir rol\u00fc oldu\u011funu destekleyen genetik kan\u0131t bulunmamaktad\u0131r ve nonkanonik Wnt sinyalizasyonunun rol\u00fc b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, insan, fare ve h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131ndan elde etti\u011fimiz kan\u0131tlar\u0131 sunuyoruz; bu kan\u0131tlar, Wnt5a ile arac\u0131l\u0131k edilen nonkanonik Wnt sinyalizasyonunun obeziteyle ili\u015fkili metabolik disfonksiyona, ya\u011f dokusu iltihab\u0131n\u0131 art\u0131rarak katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir. Wnt5a ifadesi, obez bireylerde kar\u0131n ya\u011f\u0131nda alt deri ya\u011f\u0131na k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde y\u00fcksektir. Obez farelerde, Wnt5a'n\u0131n yok edilmesi ins\u00fclin direncini hafifletir ve ayn\u0131 zamanda ya\u011f dokusu iltihab\u0131nda azalmaya paralel olarak ger\u00e7ekle\u015fir. \u00d6te yandan, myeloid h\u00fccrelerde Wnt5a'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, ya\u011f dokusu iltihab\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r ve glikoz homeostaz\u0131nda daha b\u00fcy\u00fck bozulmalara yol a\u00e7ar. Wnt5a'n\u0131n yok edilmesi veya a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, ya\u011f k\u00fctlesini veya adiposit boyutunu etkilemez. Mekanik olarak, Wnt5a, makrofajlarda pro-enflamatuar sitokinlerin ifadesini, Jun NH2-terminal kinaz ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde te\u015fvik ederek, adipositlerde bozuk ins\u00fclin sinyalizasyonuna yol a\u00e7ar. D\u0131\u015f kaynakl\u0131 interleukin-6 y\u00f6netimi, obez Wnt5a eksik farelerde ins\u00fclin direncini geri kazan\u0131r, bu da bu sitikinin Wnt5a ile arac\u0131l\u0131k edilen metabolik disfonksiyonda merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu sonu\u00e7lar, nonkanonik Wnt sinyalizasyonunun, ya\u011f dokusu geni\u015flemesinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, obeziteye ba\u011fl\u0131 ins\u00fclin direncine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"18467982","title":"A cluster of ribosome synthesis factors regulate pre-rRNA folding and 5.8S rRNA maturation by the Rat1 exonuclease","text":"Rat1 5' ekson\u00fckleaz, pre-rRNA spacer par\u00e7alar\u0131n\u0131 par\u00e7alar ve 5.8S ve 25S rRNA'lar\u0131n 5' u\u00e7lar\u0131n\u0131 i\u015fler. UV \u00e7apraz ba\u011flama, Rat1'in pre-rRNA boyunca birden fazla ba\u011flanma sitesine sahip oldu\u011funu ortaya koydu, bu da bilinen i\u015flevleriyle tutarl\u0131d\u0131r. 5.8S'nin ana 5' ucu, i\u00e7 transkripsiyonlu spacer 1 (ITS1) spacer'\u0131n A(3) kesme sitesinden Rat1 taraf\u0131ndan par\u00e7alanmas\u0131yla olu\u015fur. A(3)'den i\u015fleme, 'A(3) k\u00fcme' proteinlerine, Cic1, Erb1, Nop7, Nop12 ve Nop15'e ihtiya\u00e7 duyar, bunlar da birbirlerine ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde pre-rRNA'ya ba\u011flan\u0131r. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, A(3) k\u00fcme fakt\u00f6rleri, A(3) sitesine yak\u0131n \u00e7apraz ba\u011flanmam\u0131\u015flard\u0131, ancak 5.8S'nin 3' ucu ve 25S'nin 5' ucu \u00e7evresinde, olgun ribozomlarda \u00e7iftle\u015fmi\u015f olan bu rRNA'lar\u0131 ve ITS2 spacer'\u0131 \u00e7evreleyen sitelerde ba\u011fland\u0131lar. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ITS1'de endon\u00fckleazik kesme gerektiren Nop4 proteini, 5.8S'nin 5' ucuna yak\u0131n pre-rRNA'ya ba\u011flan\u0131r. ITS2'nin yap\u0131sal yeniden d\u00fczenlenmesinin raporland\u0131\u011f\u0131 belirtildi. Canl\u0131 kimyasal i\u015faretleme, A(3) k\u00fcme ba\u011flanmas\u0131n\u0131n bu yeniden d\u00fczenlenmeyi d\u00fczenlemek i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterir, bu da i\u015fleme zamanlamas\u0131n\u0131 potansiyel olarak d\u00fczenler. Tahmin ediyoruz ki, Nop4 ve A(3) k\u00fcmesi, 5.8S ve 25S rRNA'lar aras\u0131nda uzun menzilli etkile\u015fimler kurar, bu etkile\u015fimler daha sonra ribozom proteinleri taraf\u0131ndan korunur."}
{"_id":"18473550","title":"Synergistic activity of the histone deacetylase inhibitor suberoylanilide hydroxamic acid and the bisphosphonate zoledronic acid against prostate cancer cells in vitro.","text":"Bisfosfonatlar, k\u00f6t\u00fc niyetli kemik hastal\u0131\u011f\u0131 tedavisinde yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan ajanlard\u0131r. Osteoklast taraf\u0131ndan medyasyona tabi tutulan kemik erimesini engellerler ve kanser h\u00fccreleri \u00fczerinde do\u011frudan etkilere sahip olabilirler. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc nesil bisfosfonat zoledronik asit (ZOL) ile histon deasetilaz inhibit\u00f6r\u00fc suberoylanilid hidroksamik asit (SAHA) kombinasyonunun kanser kar\u015f\u0131t\u0131 aktivitesini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. LNCaP ve PC-3 prostat kanseri h\u00fccre hatlar\u0131nda ZOL ve SAHA'n\u0131n h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc ind\u00fckledi\u011fini bulduk. Etki sinergikti, kombinasyon indeksi isobologram analiziyle kan\u0131tland\u0131. ZOL ve SAHA, mitokondriyal membran potansiyelinin da\u011f\u0131lmas\u0131na, kaspaz-3'\u00fcn etkinle\u015fmesine ve DNA par\u00e7alanmas\u0131na yol a\u00e7arak apoptozun ba\u015flat\u0131lmas\u0131na sinergik olarak katk\u0131da bulundu. ZOL'un mevalonat yolunu engelleyerek protein prenilasyonunu \u00f6nledi\u011fi i\u00e7in, bu yolun da ZOL ve SAHA'n\u0131n i\u015fbirli\u011fiyle hedeflendi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Geranylgeraniol'un, ancak farnesol'un ZOL\/SAHA ile ind\u00fcklenen h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk, bu da ajanlar\u0131n sinergik etkisinin geranylgeranylasyonun inhibisyonuna ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Tutarl\u0131 bir \u015fekilde, geranylgeranylasyonu do\u011frudan engelleyen GGTI-298, SAHA ile h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc ind\u00fcklemede sinergik olarak katk\u0131da bulundu, ancak farnesilasyon inhibit\u00f6r\u00fc FTI-277 herhangi bir etkiye sahip de\u011fildi. Ayr\u0131ca, SAHA, mevalonat yolunun yak\u0131n enzimi olan mevastatin ile de sinergikti. Bu in vitro bulgular, SAHA ve ZOL'u veya mevalonat yolunun di\u011fer inhibit\u00f6rlerini bir kanser tedavisi stratejisi olarak birle\u015ftirme potansiyelini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in in vivo bir ara\u015ft\u0131rmaya zemin haz\u0131rl\u0131yor."}
{"_id":"18488986","title":"The Immune Response to Melanoma Is Limited by Thymic Selection of Self-Antigens","text":"Melanomla ili\u015fkili antijenlerin (MAA) normal melanositler ve melanomlarda s\u0131n\u0131rl\u0131 olarak ifade edilmesi, bu antijenleri imm\u00fcnoterapi ve melanom a\u015f\u0131lar\u0131 i\u00e7in ideal hedefler haline getirir. MAA'lar kendinden kaynakland\u0131klar\u0131 i\u00e7in, bu antijenlere kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 timik tolerans taraf\u0131ndan s\u0131n\u0131rlanabilir. Kendine tolerans\u0131n MAA'lara kar\u015f\u0131 verimli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 ne \u00f6l\u00e7\u00fcde engelledi\u011fi bilinmemektedir. Otomatik d\u00fczenleyici (AIRE), timik epitel h\u00fccrelerinde (TEC) dokuya \u00f6zg\u00fc kendinden kaynakl\u0131 antijenlerin ifadelerini kontrol eder. TEC'lerde ifade edilen antijen seviyeleri oto-reaktif timositlerin kaderini belirler. AIRE eksikli\u011fi hem insanlarda (APECED hastalar\u0131) hem de farelerde geni\u015f oto-reaktif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k repertuarlar\u0131na yol a\u00e7ar. Burada, APECED hastalar\u0131nda melanom h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131 IgG seviyelerinin artmas\u0131 ile otoimm\u00fcn cilt \u00f6zelliklerinin korelasyonunu g\u00f6steriyoruz. Benzer \u015fekilde, AIRE(-\/-) farelerinin geni\u015f T h\u00fccre repertuar\u0131, melanom ve MAA'lara kar\u015f\u0131 antijenik yan\u0131tlar\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmalar\u0131na olanak tan\u0131r, bu da melanom zorlamas\u0131ndan sonra artan anti-melanom antikorlar\u0131 ve geli\u015ftirilmi\u015f CD4(+) ve MAA'ya \u00f6zg\u00fc CD8(+) T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131 ile g\u00f6sterilir. AIRE(-\/-) farelerinde gp100'\u00fcn timik ifadesinin kontrol alt\u0131nda oldu\u011funu ve bu nedenle gp100'e \u00f6zg\u00fc CD8(+) T h\u00fccre s\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u00d6te yandan, TRP-2 (tirosinaz ili\u015fkili protein), TEC'lerde bulunmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in TRP-2'ye \u00f6zg\u00fc CD8(+) T h\u00fccreleri hem AIRE(-\/-) hem de AIRE(+\/+) farelerde bulunmu\u015ftur. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, a\u015f\u0131lama ve imm\u00fcnoterapi stratejilerine dahil edilmeden \u00f6nce timik ifade edilen kendinden kaynakl\u0131 antijenlerin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131n \u00f6nemini vurgular."}
{"_id":"18489989","title":"Murine embryonic stem cell differentiation is promoted by SOCS-3 and inhibited by the zinc finger transcription factor Klf4.","text":"Embriyonik k\u00f6k (EK) h\u00fccreleri, Shp-2 geninde (Shp-2(Delta46-110)) homozigotik bir mutasyonla (Shp-2(Delta46-110)) leukemia inhibit\u00f6r fakt\u00f6r\u00fc (LIF) hipersensitivitesi ve LIF ile uyar\u0131lan sinyal transd\u00fckt\u00f6r ve aktivat\u00f6r transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc (STAT3) fosforilasyonunda art\u0131\u015f g\u00f6sterir. Hipotezimiz, Shp-2(Delta46-110) h\u00fccrelerinde LIF'e duyarl\u0131 genlerin, embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerinin kendi yenilenmesi i\u00e7in kritik olan molek\u00fcllerin potansiyel adaylar\u0131 temsil edece\u011fi y\u00f6n\u00fcndeydi. Mikroarray analizi kullanarak, LIF'in Shp-2(Delta46-110) EK h\u00fccrelerinin ifadelerini de\u011fi\u015ftirdi\u011fi 41 gen tespit ettik. Kuzey blottma ile do\u011frulanan 2 \u00f6nemli \u015fekilde artan gen, sitokin sinyalleme bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131-3 (SOCS-3) ve Kruppel benzeri fakt\u00f6r 4 (Klf4)'t\u00fcr. SOCS-3'\u00fc a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden EK h\u00fccreleri, hematopoetik \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelere, kendi yenilenmesine de\u011fil, farkl\u0131la\u015fmaya daha fazla e\u011filimlidir. \u00d6te yandan, Klf4'\u00fc a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden EK h\u00fccreleri, ikincil embriyonik v\u00fccut (EB) olu\u015fumuna dayanarak daha fazla kendi yenilenme kapasitesine sahiptir. Klf4'\u00fcn transd\u00fcse edildi\u011fi d6 EB'ler, Oct-4'\u00fcn daha y\u00fcksek seviyelerini ifade eder, bu da Klf4'\u00fcn embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerinin kendi yenilenmesini te\u015fvik etti\u011fi fikrini destekler. Bu bulgular, LIF sinyallemesinde SOCS-3'\u00fcn olumsuz rol\u00fcn\u00fc do\u011frular ve embriyonik k\u00f6k h\u00fccre fonksiyonunda Klf4'\u00fcn yeni bir rol\u00fcn\u00fc sunar."}
{"_id":"18494847","title":"MicroScope\u2014an integrated microbial resource for the curation and comparative analysis of genomic and metabolic data","text":"MicroScope, hem mikroorganizma genomunun sistematik g\u00fcncellemesine hem de kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 analize adanm\u0131\u015f entegre bir platformdur. Bu kaynak, tamamlanm\u0131\u015f ve devam eden genom projelerinden (otomatik ve uzman anotasyonlar\u0131) ve post-genomik deneylerden (\u00f6rne\u011fin transkriptomik, mutasyon koleksiyonlar\u0131) gelen verileri sa\u011flar, b\u00f6ylece kullan\u0131c\u0131lar gen i\u015flevlerini daha iyi anlamak ve geli\u015ftirmek i\u00e7in bu verileri kullanabilirler. MicroScope (http:\/\/www.genoscope.cns.fr\/agc\/microscope), genomlar\u0131 analiz etmek ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 bir ba\u011flamda gen anotasyonlar\u0131n\u0131 manuel olarak d\u00fczenlemek i\u00e7in ara\u00e7lar ve grafik aray\u00fczler birle\u015ftirir. 2006 Ocak'ta ilk yay\u0131nland\u0131\u011f\u0131 g\u00fcnden beri, sistem (\u00f6nceden Genomlar\u0131 B\u00fcy\u00fctme olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131) hem veri i\u00e7eri\u011fi hem de analiz ara\u00e7lar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan s\u00fcrekli geni\u015fletilmi\u015ftir. MicroScope'un son g\u00fcncellemesi 2009 y\u0131l\u0131nda Database dergisinde yay\u0131nland\u0131. Bug\u00fcn, kaynak 1600'den fazla mikroorganizma genomu verisi i\u00e7erir, bunlardan yakla\u015f\u0131k 300'\u00fc biyologlar taraf\u0131ndan (bug\u00fcn 1200 ki\u015fisel hesap) el ile d\u00fczenlenir ve korunur. Uzman anotasyonlar\u0131 s\u00fcrekli olarak MicroScope veritaban\u0131na toplanmaktad\u0131r (y\u0131ll\u0131k yakla\u015f\u0131k 50.000), bu da mikroorganizma genomlar\u0131 anotasyonlar\u0131n\u0131n kalitesinin iyile\u015fmesine katk\u0131da bulunmaktad\u0131r. Geli\u015ftirilmi\u015f veri tarama ve arama ara\u00e7lar\u0131 eklendi, uzman anotasyon ba\u011flam\u0131nda yararl\u0131 olan orijinal ara\u00e7lar geli\u015ftirildi ve entegre edildi ve web sitesi daha kullan\u0131c\u0131 dostu hale getirmek i\u00e7in \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde yeniden tasarland\u0131. Ayr\u0131ca, Avrupa projesi Microme (7. \u00c7er\u00e7eve Program\u0131 \u0130\u015fbirli\u011fi Projesi) ba\u011flam\u0131nda, MicroScope hem genomik hem de metabolik verilerin d\u00fczenlenmesi ve analizine y\u00f6nelik bir kaynak haline gelmektedir. \u00c7evre bakterileri (meta)genomlar\u0131n\u0131n incelenmesiyle ilgili giderek daha fazla proje, \u00e7e\u015fitli kimyasal bile\u015fikleri metabolize etme yetene\u011fine sahip olabilecek ve end\u00fcstriyel a\u00e7\u0131dan b\u00fcy\u00fck ilgi g\u00f6rebilecek bir dizi kimyasal bile\u015fik \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015fmaktad\u0131r."}
{"_id":"18537148","title":"Comparison of Maximal Oxygen Consumption Between Black and White Prepubertal and Pubertal Children","text":"Bu ara\u015ft\u0131rman\u0131n amac\u0131, iki se\u00e7ilmi\u015f grupta siyah ve beyaz \u00e7ocuklar aras\u0131nda maksimum oksijen t\u00fcketimi (VO2max) fark\u0131n\u0131n olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek ve bu fark\u0131n kan h\u00fccre profilleri, v\u00fccut kompozisyonu ve\/veya fiziksel aktivite\/inaktivite seviyeleriyle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 saptamakt\u0131. 45 \u00f6n ergenlik ve 42 ergenlik \u00e7a\u011f\u0131ndaki klinik olarak normal siyah ve beyaz \u00e7ocuklar kat\u0131ld\u0131. \u00c7ift enerjili r\u00f6ntgen emilim \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, v\u00fccut kompozisyonunu belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Kar\u0131n i\u00e7in bilgisayarl\u0131 tomografi taramas\u0131, kar\u0131n i\u00e7i ya\u011f dokusu ve alt deri ya\u011f dokusunu belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. G\u00fcnl\u00fck fiziksel aktivite\/inaktivite, anketle de\u011ferlendirildi. \u00d6n ergenlik ve ergenlik \u00e7a\u011f\u0131ndaki siyah \u00e7ocuklar, beyaz \u00e7ocuklara k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck VO2max de\u011ferlerine sahipti (28.8 \u00b1 7.8 vs. 35.0 \u00b1 6.5 mL \u00b7 kg-1 \u00b7 min-1, p < 0.01; 33.7 \u00b1 6.4 vs. 40.4 \u00b1 10.2 mL \u00b7 kg-1 \u00b7 min-1, p < 0.05; s\u0131ras\u0131yla). \u00d6n ergenlik ve ergenlik \u00e7a\u011f\u0131ndaki siyah \u00e7ocuklar, beyaz \u00e7ocuklara k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck hemoglobin (Hb) konsantrasyonlar\u0131na ve hematokritlere sahipti (\u00f6n ergenlik: 12.1 \u00b1 0.5 vs. 12.8 \u00b1 0.9 g\/dL, p < 0.001; 35.6 \u00b1 1.4 vs. 37.4 \u00b1 2.3%, p < 0.01; ergenlik: 13.0 \u00b1 0.9 vs. 13.6 \u00b1 0.7 g\/dL, p < 0.05; 37.7 \u00b1 2.5 vs. 39.5 \u00b1 2.1%, p < 0.05; s\u0131ras\u0131yla). Sonu\u00e7 olarak, bu bulgular, \u00f6n ergenlik ve ergenlik \u00e7a\u011f\u0131ndaki siyah \u00e7ocuklar\u0131n, ya\u015f, ergenlik evresi ve v\u00fccut kitle indeksi e\u015fle\u015ftirilmi\u015f beyaz akranlar\u0131na k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck VO2max de\u011ferlerine sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu VO2max fark\u0131, en az\u0131ndan"}
{"_id":"18546584","title":"Retinoic acid inhibits Th17 polarization and enhances FoxP3 expression through a Stat-3\/Stat-5 independent signaling pathway.","text":"CD4(+) yard\u0131mc\u0131 T (Th) h\u00fccreleri, ev sahibi savunmas\u0131 ve otoimm\u00fcn hastal\u0131k aras\u0131ndaki hassas dengeyi d\u00fczenlemede kritik bir rol oynar. \u0130ki \u00f6nemli yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccre pop\u00fclasyonu, proenflamatuar, interleukin-17 (IL-17) \u00fcreten (Th17) h\u00fccreler ve anti-enflamatuar forkhead kutu P3 pozitif (FoxP3(+)) T d\u00fczenleyici (Treg) h\u00fccrelerdir. Burada, t\u00fcm trans retinoik asit (ATRA) ve retinoik asit resept\u00f6r\u00fc alfa (RARalfa) aktivat\u00f6rlerinin Th17 h\u00fccre olu\u015fumunu inhibe etti\u011fini ve FoxP3 ifadesini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Tersine, retinoik asit sinyalizasyonunun inhibisyonu, TGF-beta1 ind\u00fcklemesi yoluyla FoxP3'\u00fc k\u0131s\u0131tlar. ATRA'n\u0131n etkisi, IL-2, sinyal transd\u00fcksiyonu ve aktivat\u00f6r\u00fc 5 (Stat5) ve Stat3'den ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ger\u00e7ekle\u015fir, bu da CD4 T h\u00fccrelerinde FoxP3 ind\u00fcklemede yeni bir mekanizma temsil eder. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, vitamin A t\u00fcrevlerinin otoimm\u00fcn hastal\u0131k hayvan modellerinde koruyucu oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir, bu nedenle mevcut veriler, CD4(+) T h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede RARalfa'n\u0131n daha \u00f6nce tan\u0131nmayan bir rol\u00fcn\u00fc ve retinoik asidin anti-enflamatuar etkilerinin bir mekanizmas\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"18557974","title":"British Journal of Nutrition (2003), 89, 295\u2013301 q The Authors 2003 DOI: 10.1079\/BJN2002776 Plasma homocysteine concentration is decreased by dietary intervention*","text":"Y\u00fcksek plazma toplam homocistein (tHcy) konsantrasyonu, vask\u00fcler hastal\u0131klar i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fc olarak bildirilmi\u015ftir. Do\u011fal folat\u0131n g\u0131dadan y\u00fcksek al\u0131m\u0131n\u0131n serum folat ve plazma tHcy'ye etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Otuz yedi sa\u011fl\u0131kl\u0131 kad\u0131n, \u00e7apraz diyet m\u00fcdahalesine kat\u0131lmak i\u00e7in g\u00f6n\u00fcll\u00fc oldu. \u00c7al\u0131\u015fma, temel bir d\u00f6nem ve iki 5 haftal\u0131k diyet d\u00f6nemi (d\u00fc\u015f\u00fck ve y\u00fcksek folat diyetleri) ile bunlar\u0131 ay\u0131ran 3 haftal\u0131k bir y\u0131kama d\u00f6nemi i\u00e7eriyordu. D\u00fc\u015f\u00fck folat diyeti, her g\u00fcn hem sebze hem de meyve\/porsiyonu i\u00e7eriyordu, y\u00fcksek folat diyeti s\u0131ras\u0131nda ise kat\u0131l\u0131mc\u0131lar g\u00fcnde en az yedi porsiyon sebze, \u00e7ilek ve portakal meyvesi yiyorlard\u0131. Serum ve k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi (RBC) folat\u0131, serum vitamin B12 ve plazma tHcy konsantrasyonlar\u0131, temel ve her diyet d\u00f6neminin sonunda \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Ortalama serum ve RBC folat konsantrasyonlar\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck folat diyeti sonunda 11.0 (SD 3.0) nmol\/L ve 412 (SD 120) nmol\/L iken, y\u00fcksek folat diyetiyle %78 (95 % g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 62, 94) ve %14 (95 % g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 8, 20) art\u0131\u015fla 78 (95 % g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 62, 74) nmol\/L ve 14 (95 % g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 8, 20) nmol\/L'ye y\u00fckseldi (P<0.001). Serum vitamin B12 konsantrasyonu m\u00fcdahale s\u0131ras\u0131nda de\u011fi\u015fmedi. D\u00fc\u015f\u00fck folat diyeti sonunda ortalama plazma tHcy konsantrasyonu 8.0 pmol\/L idi ve y\u00fcksek folat diyetiyle %13 (95 % g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 9, 18) azald\u0131 (P<0.001). Sonu\u00e7 olarak, taze \u00e7ilek, portakal meyvesi ve sebzelerden zengin bir diyet, serum ve RBC folat\u0131n\u0131 ve plazma homocisteini etkili bir \u015fekilde art\u0131r\u0131r."}
{"_id":"18568804","title":"Achieving increased resolution and more pixels with Superresolution Optical Fluctuation Imaging (SOFI)","text":"S\u00fcper \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc optik dalgalanma g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (SOFI), ba\u015flang\u0131\u00e7ta g\u00f6sterildi\u011fi gibi, g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemede \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc kare k\u00f6k\u00fcne kadar art\u0131ran bir tekniktir. Burada, SOFI g\u00f6r\u00fcnt\u00fclerinin \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc yeniden a\u011f\u0131rl\u0131kland\u0131rarak nas\u0131l art\u0131rabilece\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, \u00e7apraz k\u00fcm\u00fclantlar\u0131n, temel nokta yay\u0131l\u0131m fonksiyonunu adil bir \u015fekilde yakalamak i\u00e7in nas\u0131l kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Yak\u0131n k\u0131z\u0131l\u00f6tesi kuantum nokta etiketli 3T3 fibroblastlar\u0131n tubulin a\u011f\u0131 i\u00e7in iki kat\u0131na \u00e7\u0131karan \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc (difraksiyon s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131n \u00f6tesinde) g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"18574146","title":"Evaluation of reagent strips in detecting asymptomatic bacteriuria in early pregnancy: prospective case series.","text":"\nAMA\u00c7: Hamile kad\u0131nlar\u0131 ilk antenatal klinik ziyaretlerinde asemptomatik bakteriy\u00fcriyi taramak i\u00e7in reaktif test \u015feritlerinin performans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\nY\u00d6NTEM: Prospektif vaka serisi.\n\nKAYNAK: Bir b\u00fcy\u00fck \u015fehirli do\u011fum hastanesinin antenatal klini\u011fi.\n\nKATILANLAR: T\u00fcm ilk antenatal klinik ziyaretlerine gelen kad\u0131nlar. Antibiyotik kullanan hastalar ve idrar yolu semptomlar\u0131 olan hastalar d\u0131\u015fland\u0131.\n\nE\u011e\u0130T\u0130M: \u0130drar \u00f6rne\u011fi ikiye b\u00f6l\u00fcnd\u00fc; yar\u0131s\u0131 mikroskop ve resmi bakteriyolojik k\u00fclt\u00fcr i\u00e7in g\u00f6nderildi, di\u011fer yar\u0131s\u0131 ise kan, protein, nitrit ve l\u00f6kosit esteras\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in ticari bir reaktif \u015ferit testi i\u00e7in test edildi.\n\nANA SONU\u00c7 DE\u011eERLEND\u0130R\u0130C\u0130LER: Reaktif \u015feritlerin asemptomatik bakteriy\u00fcri tan\u0131s\u0131nda (10(5) koloniform birim\/ml idrar olarak tan\u0131mlan\u0131r) duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc ve pozitif ve negatif tahmin de\u011ferleri.\n\nSONU\u00c7LAR: Duyarl\u0131l\u0131k d\u00fc\u015f\u00fck, t\u00fcm d\u00f6rt testin kombinasyonunda maksimum %33 idi. \u00d6zg\u00fcll\u00fck y\u00fcksekti, tipik %99 veya daha fazlas\u0131 de\u011ferleriyle. Pozitif tahmin de\u011feri maksimum %69'a ula\u015ft\u0131 ve negatif tahmin de\u011feri tipik olarak %95 veya daha fazlas\u0131 idi.\n\nSONU\u00c7: \u0130drar reaktif \u015feritleri asemptomatik bakteriy\u00fcri taramas\u0131nda yeterli duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahip de\u011fildir ve bu nedenle bir\u00e7ok hasta g\u00f6zden ka\u00e7abilir. Hamile kad\u0131nlar\u0131n bu durumun potansiyel olarak ciddi sonu\u00e7lar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, formal bakteriyolojik ara\u015ft\u0131rman\u0131n bu hasta grubunda tercih edilen ara\u015ft\u0131rma y\u00f6ntemi olarak kalmas\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"18575183","title":"Wnt5a functions in planar cell polarity regulation in mice.","text":"Planar h\u00fccre polaritesi (PCP), h\u00fccre tabakas\u0131n\u0131n d\u00fczleminde h\u00fccrelerin polarizasyonunu ifade eder. Memeli kula\u011f\u0131ndaki duyusal sa\u00e7 h\u00fccrelerinin stereokilit paketlerinin tekd\u00fcze y\u00f6nelimi gibi, omurgal\u0131larda belirgin bir epitel PCP'si vard\u0131r. Epitel PCP'sini kurman\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, planar polarizasyon, sinir t\u00fcp\u00fc kapan\u0131\u015f\u0131 ve kula\u00e7 uzamas\u0131 s\u0131ras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fen konverjen uzama (CE) i\u00e7in de gereklidir. Drosophila ve omurgal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, Frizzled (Fz) resept\u00f6rlerini i\u00e7eren korunmu\u015f bir PCP yolunu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Burada, PCP d\u00fczenlemede bilinen Fz'nin ligandlar\u0131n\u0131n, Wnt morfogenlerinin rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kula\u011f\u0131 model sistemi olarak kullan\u0131yoruz. G\u00f6steriyoruz ki Wnt5a, kula\u00e7 epitelinde d\u00fczlem polaritesinin ekseninde kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 bir ifade deseni olu\u015fturan bir Wnt antagonist, s\u0131rlan frizzled-ili\u015fkili protein 3 (Sfrp3 veya Frzb) ile birlikte bulunur. Ayr\u0131ca, Wnt5a'n\u0131n Frzb'yi in vitro kula\u00e7 uzamas\u0131 ve stereokilit paketi y\u00f6nelimi d\u00fczenlemede kar\u015f\u0131tla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve Wnt5a(-\/-) hayvanlar\u0131n\u0131n k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f ve geni\u015flemi\u015f bir kula\u011fa sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Son olarak, Wnt5a'n\u0131n bir PCP proteini olan Ltap\/Vangl2'nin uygun alt h\u00fccresel da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 gerektirdi\u011fini ve Wnt5a'n\u0131n Ltap\/Vangl2 ile genetik olarak etkile\u015fimde bulundu\u011funu, bu da stereociliylerin tekd\u00fcze y\u00f6nelimi, kula\u00e7 uzamas\u0131 ve sinir t\u00fcp\u00fc kapan\u0131\u015f\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu bulgular birlikte, Wnt5a'n\u0131n farelerde PCP d\u00fczenlemede i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc kan\u0131tl\u0131yor."}
{"_id":"18576103","title":"The RNA Polymerase \u201cSwitch Region\u201d Is a Target for Inhibitors","text":"Alpha-piron antibiyotik myxopironin (Myx), bakteriyel RNA polimeraz\u0131n\u0131 (RNAP) inhibe eder. Burada, genetik, biyokimyasal ve yap\u0131sal yakla\u015f\u0131mlar\u0131 bir araya getirerek, Myx'in RNAP'nin \"anahtar b\u00f6lge\" ile etkile\u015fimde bulundu\u011funu, bu da RNAP'nin promot\u00f6r DNA ile etkile\u015fimini engelledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Myx ve RNAP aras\u0131ndaki temas\u0131 ve Myx'in RNAP konformasyonuna etkilerini tan\u0131ml\u0131yoruz ve Myx'in transkripsiyon ba\u015flatma s\u0131ras\u0131nda RNAP aktif merkez \u00e7ene a\u00e7\u0131s\u0131n\u0131 engellemek amac\u0131yla \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. Ayr\u0131ca, yap\u0131sal olarak ili\u015fkili alpha-piron antibiyotik korallopironin (Cor) ve yap\u0131sal olarak ili\u015fkili olmayan makro siklik lakton antibiyotik ripostatin (Rip) benzer \u015fekilde Myx'e i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz. RNAP anahtar b\u00f6lge, daha \u00f6nce karakterize edilmi\u015f RNAP inhibit\u00f6rlerinin hedeflerinden uzakt\u0131r ve buna paralel olarak, Myx, Cor ve Rip, daha \u00f6nce karakterize edilmi\u015f RNAP inhibit\u00f6rleriyle \u00e7apraz diren\u00e7 g\u00f6stermez. RNAP anahtar b\u00f6lge, yeni geni\u015f spektrumlu antibiyotik tedavi ajanlar\u0131n\u0131n belirlenmesi i\u00e7in \u00e7ekici bir hedeftir."}
{"_id":"18592108","title":"How reliable are light traps in estimating biting rates of adult Anopheles gambiae s.l. (Diptera: Culicidae) in the presence of treated bed nets?","text":"Sierra Leone'nin g\u00fcneyindeki iki t\u00fcr toplulukta, Anopheles gambiae Giles'\u0131n \u0131s\u0131rma oranlar\u0131n\u0131n tahmininde \u0131\u015f\u0131k tuza\u011f\u0131 yakalamalar\u0131n\u0131n insan yem yakalamalar\u0131na g\u00f6re verimlili\u011fi ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131: (i) \u00e7o\u011fu sakinlerin tedavi edilmi\u015f yatak a\u011flar\u0131 alt\u0131nda uyudu\u011fu; ve (ii) \u00e7o\u011fu sakinin yatak a\u011flar\u0131 olmadan uyudu\u011fu yerler. Bu topluluklarda \u0131\u015f\u0131k tuza\u011f\u0131 ile yakalanan A. gambiae di\u015fi sinek say\u0131lar\u0131, ayn\u0131 veya biti\u015fik gecelerde yap\u0131lan insan \u0131s\u0131rma yakalamalar\u0131yla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6sterdi (r \u2265 0,72). Ara\u015ft\u0131rmada, tedavi edilmi\u015f yatak a\u011flar\u0131n\u0131n oldu\u011fu k\u00f6ylerde \u0131\u015f\u0131k tuza\u011f\u0131n\u0131n nispi yakalama verimlili\u011finin sinek pop\u00fclasyonu ile biraz ama anlaml\u0131 bir \u015fekilde de\u011fi\u015fti\u011fi, ancak bu durumun yatak a\u011flar\u0131 olmayan k\u00f6ylerde g\u00f6zlemlenmedi\u011fi belirlendi. Bununla birlikte, nispi yakalama verimlili\u011fi ve sinek pop\u00fclasyonu aras\u0131ndaki ili\u015fki, iki t\u00fcr k\u00f6y aras\u0131nda anlaml\u0131 bir \u015fekilde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi. Genel olarak, tedavi edilmi\u015f a\u011flar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na dair yeterli kan\u0131t bulunamad\u0131 ve herhangi bir \u00f6nyarg\u0131 sadece hafifti ve pratik \u00f6neme sahip de\u011fildi. Bu nedenle, \u0131\u015f\u0131k tuza\u011f\u0131n\u0131n A. gambiae sineklerinin \u0131s\u0131rma oranlar\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in insan yem yakalamalar\u0131n\u0131n yerine kullan\u0131labilece\u011fi sonucuna var\u0131ld\u0131."}
{"_id":"18600579","title":"Development of a novel mouse glioma model using lentiviral vectors","text":"Glioblastoma multiforme'yi (GBM) indirmek i\u00e7in yeni bir y\u00f6ntem rapor ediyoruz. Bu y\u00f6ntem, onkogenleri ifade eden Cre-loxP kontroll\u00fc lentiviral vekt\u00f6rleri enjekte ederek yeti\u015fkin, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetkin farelerde ger\u00e7ekle\u015ftirilir. Harvey-Ras ve AKT onkoproteinlerinin etkinle\u015ftirilmi\u015f formlar\u0131n\u0131n h\u00fccre tipi veya b\u00f6lgeye \u00f6zg\u00fc ifadesi, Tp53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 geni homozigot olan farelerde, 60'dan az glial fibriller asitli protein (GFAP) pozitif h\u00fccrede test edildi. Fareler, subventrik\u00fcler b\u00f6lge veya hipokamp\u00fcste transd\u00fcksiyonla glioblastoma multiforme geli\u015ftirdi. Bununla birlikte, kortikte transd\u00fcksiyonla nadiren t\u00fcm\u00f6r tespit edildi. Naif al\u0131c\u0131 fare beynine beyin t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin nakli, CD133+ h\u00fccreleri i\u00e7eren glioblastoma multiforme benzeri t\u00fcm\u00f6rlerin olu\u015fumuna yol a\u00e7t\u0131. Bu t\u00fcm\u00f6rler, t\u00fcm\u00f6rspherler olu\u015fturdu ve n\u00f6ronlar ve astrositlere farkl\u0131la\u015fabildi. Cre-loxP kontroll\u00fc lentiviral vekt\u00f6rlerin kullan\u0131m\u0131n\u0131, yeti\u015fkin farelerde, h\u00fccre tipi ve b\u00f6lgeye \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde GBM modeli olu\u015fturmak i\u00e7in yeni bir y\u00f6ntem olarak \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"18617259","title":"Research Letters","text":"Bir hastada \u00f6n klinik Creutzfeldt-Jakob hastal\u0131\u011f\u0131 (vCJD) vakas\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Hasta, 5 y\u0131l sonra vCJD geli\u015fen bir ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131dan kan transf\u00fczyonu ald\u0131ktan sonra, bir n\u00f6rolojik bozukluktan kaynaklanmayan bir hastal\u0131ktan \u00f6ld\u00fc. Bat\u0131 blot, parafin g\u00f6m\u00fcl\u00fc doku blot ve imm\u00fcnohistokimya ile diren\u00e7li prion proteini (PrP(res)) splende tespit edildi, ancak beyinlerde tespit edilmedi. Prion proteini i\u00e7in imm\u00fcnohistokimya, boyun lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcnde de pozitif \u00e7\u0131kt\u0131. Hasta, PRNP genindeki 129 kodonunda heterozigottu, bu da vCJD enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n metiyonin homozigot PRNP genotipine s\u0131n\u0131rl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu bulgular, gelecekteki vCJD tahminleri ve \u0130ngiltere'deki vCJD izleme i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furuyor."}
{"_id":"18639989","title":"Swi1Timeless Prevents Repeat Instability at Fission Yeast Telomeres","text":"Genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131, DNA \u00e7o\u011faltma stresine ba\u011fl\u0131 olarak insanlarda kanser ve genetik bozukluklarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. \u00c7o\u011faltma stresinin, \u00f6rne\u011fin kolu durdurma ve \u00e7\u00f6k\u00fc\u015f, genom boyunca do\u011fal \u00e7o\u011faltma engellerinde uygun \u015fekilde d\u00fczenlenmezse tetiklenebilir. \u00c7o\u011faltma kolu koruma kompleksi (FPC), birka\u00e7 bilinen \u00e7o\u011faltma engeli, \u00f6rne\u011fin \u00f6karyotik rDNA genleri ve b\u00f6l\u00fcnme mayas\u0131 e\u015fle\u015fme t\u00fcr\u00fc lokusu \u00fczerinde duran \u00e7o\u011faltma kollar\u0131n\u0131 istikrara kavu\u015fturmada kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Bununla birlikte, di\u011fer do\u011fal engeller, \u00f6rne\u011fin telomerler \u00fczerinde FPC'nin rol\u00fc hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Telomerler, tekrarlayan GT zengin dizileri ve telomer ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinlerin varl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle \u00e7o\u011faltmas\u0131 zor oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Ancak, telomer \u00e7o\u011faltmas\u0131n\u0131 garanti eden d\u00fczenleyici mekanizma tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, b\u00f6l\u00fcnme mayas\u0131 Swi1 (Timeless), FPC'nin bir alt birimi olan, telomer \u00e7o\u011faltmas\u0131ndaki rol\u00fcn\u00fc rapor ediyoruz. Swi1'in kayb\u0131, telomerin telomeraz ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan bir \u015fekilde k\u0131salmas\u0131na neden olur. Epistasis analizlerimiz, heterokromatin ve telomer ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinlerin, Swi1'in yoklu\u011funda telomer \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131n\u0131n ana engelleri olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bunun yerine, tekrarlayan DNA dizileri, swi1\u0394 mutasyonlu h\u00fccrelerde telomer b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bozar, bu da tekrarlayan DNA kayb\u0131na yol a\u00e7ar. Swi1'in yoklu\u011funda, telomer k\u0131salmas\u0131, Rad52 rekombinasyonaz\u0131n artm\u0131\u015f rekrutman\u0131yla ve telomer\/subtelomerlerin daha s\u0131k amplifikasyonu ile birlikte g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, bu da telomerleri korumak i\u00e7in alternatif telomer uzatma yolu (ALT) kullanan kanser h\u00fccrelerini and\u0131r\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, Swi1'in telomer \u00e7o\u011faltmas\u0131n\u0131, rekabeti ve tekrarlayan istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 telomerlerde bast\u0131rarak sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z ayr\u0131ca, Swi1(Timeless)'in potansiyel olarak kanser h\u00fccrelerinde telomer istikrar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemedeki rol\u00fcn\u00fc anlamada da ilgili olabilir."}
{"_id":"18654430","title":"Prediction of guide strand of microRNAs from its sequence and secondary structure","text":"\n## Arka Plan\nMikroRNA'lar (miRNA'lar), Drosha ve Dicer gibi RNA n\u00fckleaz III enzimler taraf\u0131ndan i\u015flenen uzun bir sa\u00e7pin RNA transkriptinin ard\u0131\u015f\u0131k i\u015flenmesiyle \u00fcretilir ve ge\u00e7ici k\u00fc\u00e7\u00fck RNA \u00e7iftleri olu\u015ftururlar. \u00c7iftin bir ucu, RNA ind\u00fcklenmi\u015f susturma kompleksi (RISC) i\u00e7ine girip gen ifadesini susturan ve miRNA olarak adland\u0131r\u0131lan k\u0131lavuz iplik\u00e7ik; di\u011fer ucu ise par\u00e7alan\u0131r ve miRNA* olarak adland\u0131r\u0131lan yolcu iplik\u00e7ik olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. miRNA k\u0131lavuz iplik\u00e7iklerinin tahmin edilmesi, RNA m\u00fcdahale yollar\u0131n\u0131 daha iyi anlamak i\u00e7in \u00f6nemlidir.\n\n## Sonu\u00e7lar\nBu makale, miRNA k\u0131lavuz iplik\u00e7iklerini tahmin etmek i\u00e7in destek vekt\u00f6r makineleri (SVM) modelleri geli\u015ftirmeyi a\u00e7\u0131klar. T\u00fcm modeller, 329 miRNA ve 329 miRNA* \u00e7iftleri i\u00e7eren bir veri k\u00fcmesi \u00fczerinde be\u015f katl\u0131 \u00e7apraz do\u011frulama tekni\u011fi kullan\u0131larak e\u011fitildi ve test edildi. \u0130lk olarak, miRNA iplik\u00e7iklerinin monon\u00fckleotit, din\u00fckleotit ve trin\u00fckleotit kompozisyonunu kullanarak modeller geli\u015ftirildi ve s\u0131ras\u0131yla %0,588, %0,638 ve %0,596'l\u0131k en y\u00fcksek do\u011frular elde edildi. \u0130kinci olarak, b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f n\u00fckleotit kompozisyonunu kullanarak modeller geli\u015ftirildi ve s\u0131ras\u0131yla %0,553, %0,641 ve %0,602'lik en y\u00fcksek do\u011frular monon\u00fckleotit, din\u00fckleotit ve trin\u00fckleotit i\u00e7in elde edildi. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc olarak, ikili desen kullanarak modeller geli\u015ftirildi ve %0,708'lik en y\u00fcksek do\u011fruluk elde edildi. Ayr\u0131ca, ikincil yap\u0131 \u00f6zelliklerini ikili desene entegre ederek %0,719'luk bir do\u011fruluk g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Son olarak, \u00e7e\u015fitli \u00f6zellikleri birle\u015ftiren hibrit modeller geli\u015ftirildi ve %0,799'luk en y\u00fcksek do\u011fruluk, %0,781 duyarl\u0131l\u0131k ve %0,818 \u00f6zg\u00fcll\u00fckle elde edildi. Ayr\u0131ca, bu modelin performans\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z bir veri k\u00fcmesinde test edildi ve %0,80'lik bir do\u011fruluk elde edildi. Ayr\u0131ca, \u00e7e\u015fitli siRNA tasar\u0131m y\u00f6ntemleriyle miRNA ve siRNA veri k\u00fcmelerinde bu y\u00f6ntemin performans\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n"}
{"_id":"18662787","title":"NIPBL, encoding a homolog of fungal Scc2-type sister chromatid cohesion proteins and fly Nipped-B, is mutated in Cornelia de Lange syndrome","text":"Cornelia de Lange sendromu (CdLS), dismorfik y\u00fcz \u00f6zellikleri, zihinsel gerilik, b\u00fcy\u00fcme gecikmesi ve uzuv azaltma kusurlar\u0131 ile karakterize edilen \u00e7oklu malformasyon bozuklu\u011fudur. CdLS'te bulunan yeni bir gen, NIPBL'i tan\u0131mlad\u0131k ve karakterle\u015ftik ve fare, s\u0131\u00e7an ve zebrafish'in homologlar\u0131n\u0131n yap\u0131s\u0131n\u0131 belirledik. Genin protein \u00fcr\u00fcn\u00fcne delangin ad\u0131n\u0131 verdik. Omurgal\u0131 delangin'ler, sinekler, solucanlar, bitkiler ve mantarlarda bulunan Scc2 tipi karde\u015f kromatid tutunumu proteinleri ve D. melanogaster Nipped-B'ye ortologlard\u0131r. Delangin i\u015flevinin bozulmas\u0131n\u0131n, DLX genlerini uygunsuz bir \u015fekilde etkinle\u015ftirerek, CdLS'te proximodistal uzuv kal\u0131planma kusurlar\u0131na katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6neriyoruz. Genom analizleri genellikle diploid hayvan ve bitki genomlar\u0131nda delangin veya Nipped-B benzeri ortologlar\u0131 belirler. Bir atasal karde\u015f kromatid tutunumu proteininin ek bir rol kazanmas\u0131 ve geli\u015fimsel gen d\u00fczenlemesi yoluyla i\u015flev g\u00f6rmesi, CdLS ve Roberts sendromu aras\u0131nda paraleller oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"18676539","title":"Impaired FANCD2 monoubiquitination and hypersensitivity to camptothecin uniquely characterize Fanconi anemia complementation group M.","text":"FANCM, Fanconi anemisi (FA) \u00e7ekirde\u011fi kompleksinin bir bile\u015fenidir ve bir FA hastas\u0131 (EUFA867) biallelik mutasyonlar\u0131 FANCM ile tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, EUFA867'de FANCA i\u00e7in de biallelik mutasyonlar buldu\u011fumuzu ke\u015ffettik. EUFA867'deki FANCA kusurunu d\u00fczelttikten sonra, \"temiz\" bir FA-M h\u00fccre hatt\u0131 olu\u015fturuldu. Bu h\u00fccreler mitomisin C'ye kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131yd\u0131, ancak di\u011fer \u00e7ekirdek kompleks \u00fcyeleri i\u00e7in kusurlu h\u00fccreler gibi, FANCM(-\/-) h\u00fccreleri FANCD2'yi monoubiquitinleme konusunda yetkin idi ve kamptotecin, sadece FA alt tipleri D1 ve N ile payla\u015f\u0131lan bir \u00f6zellik olan topoizomeraz inhibit\u00f6r\u00fc duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahipti. Ayr\u0131ca, FANCM(-\/-) h\u00fccreler UV \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 duyarl\u0131yd\u0131. FANCM ve bir C-sonu silinmi\u015f mutan, FANCM(-\/-) h\u00fccrelerinin \u00e7apraz ba\u011flay\u0131c\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 kurtard\u0131, ancak bir FANCM ATPaz mutan bunu yapmad\u0131. Her iki mutan da FANCD2 odaklar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu geri getirdi\u011finden, FANCM'nin FA \u00e7ekirde\u011fi kompleksine ba\u011f\u0131ml\u0131 ve ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u015fekilde i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc sonu\u00e7land\u0131r\u0131yoruz."}
{"_id":"18678095","title":"Vesicular Glycolysis Provides On-Board Energy for Fast Axonal Transport","text":"H\u0131zl\u0131 axonal ta\u015f\u0131ma (FAT), uzun mesafelerde molek\u00fcler motorlar\u0131 yak\u0131tlamak i\u00e7in tutarl\u0131 enerji gerektirir. G\u00f6steriyoruz ki glikoliz, vesik\u00fcllerin FAT i\u00e7in ATP sa\u011flar. Mitozlardan ATP \u00fcretimini engellemek, vesik\u00fcllerin hareketini etkilemez, ancak glikoliz enzimi GAPDH'nin farmakolojik veya genetik olarak engellenmesi, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f n\u00f6ronlarda ve Drosophila larvalar\u0131nda ta\u015f\u0131ma azalt\u0131r. GAPDH, huntingtin ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma yoluyla vesik\u00fcllere lokalize olur ve h\u0131zl\u0131 hareket eden vesik\u00fcller i\u00e7inde axonlarda ta\u015f\u0131n\u0131r. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f hareketli vesik\u00fcller, GAPDH'nin enzimatik aktivitesini g\u00f6sterir ve ATP \u00fcretir. Son olarak, vesik\u00fcler GAPDH'nin, h\u0131zl\u0131 vesik\u00fcler ta\u015f\u0131ma i\u00e7in on-board enerji sa\u011flaman\u0131n gerekli ve yeterli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. GAPDH'nin vesik\u00fcllerden ayr\u0131lmas\u0131 ta\u015f\u0131ma miktar\u0131n\u0131 azaltsa da, GAPDH'yi vesik\u00fcllere hedeflemek, GAPDH eksikli\u011fi olan n\u00f6ronlarda FAT'\u0131 te\u015fvik etmek i\u00e7in yeterliydi. Bu \u00f6zel olarak lokalize edilmi\u015f glikoliz makinesi, mitokondrilerden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, axonlarda uzun mesafelerde vesik\u00fcllerin s\u00fcre\u00e7li hareketini s\u00fcrekli enerji ile tedarik edebilir."}
{"_id":"18682109","title":"RB loss in resistant EGFR mutant lung adenocarcinomas that transform to small-cell lung cancer","text":"Tirozin kinaz inhibit\u00f6rleri, epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR) mutasyonlar\u0131na sahip olmayan k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) i\u00e7in etkili tedavi y\u00f6ntemleridir. Ancak, ortalama 1 y\u0131l boyunca kesintisiz tedavi sonras\u0131 yeniden ortaya \u00e7\u0131kma tipik olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Diren\u00e7li kanserlerin bir alt k\u00fcmesinde, NSCLC'den k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanserine (SCLC) temel bir histolojik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm g\u00f6zlemlenmektedir, ancak bu d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmle ili\u015fkili molek\u00fcler de\u011fi\u015fiklikler bilinmemektedir. Diren\u00e7li EGFR mutasyonlu hastalardan elde edilen t\u00fcm\u00f6r \u00f6rnekleri ve h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n analizine g\u00f6re, bu SCLC d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc vakalar\u0131n %100'\u00fcnde Retinoblastoma (RB) kayb\u0131 g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, ancak NSCLC olarak kalan vakalarda nadiren g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Ayr\u0131ca, diren\u00e7li SCLC d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc kanserlerde, diren\u00e7li NSCLC'lere k\u0131yasla n\u00f6roendokrin i\u015faret\u00e7isinin artmas\u0131, EGFR'nin azalmas\u0131 ve BCL2 ailesine kar\u015f\u0131 inhibisyonun daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlenmektedir. Bu bulgular birlikte, bu diren\u00e7li kanser alt k\u00fcmesinin klasik SCLC'nin molek\u00fcler ve fenotipik \u00f6zelliklerini nihayetinde benimsedi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"18691097","title":"Periostin Deficiency Increases Bone Damage and Impairs Injury Response to Fatigue Loading in Adult Mice","text":"Yorgunluk y\u00fck\u00fcne maruz kalman\u0131n ard\u0131ndan kemik hasar\u0131n\u0131n \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 ve kallus olu\u015fumunun \u00f6nemi, k\u0131r\u0131klar\u0131n \u00f6nlenmesinde kritik rol oynar. Periostin (Postn), y\u00fcklenmeye kar\u015f\u0131 kabuk kemikteki adaptif yan\u0131t\u0131 ara\u015ft\u0131ran bir matrikel proteindir. Periostinin yorgunluk hasar\u0131na ve yorgunluk sonras\u0131 yaralanma yan\u0131t\u0131na nas\u0131l ve ne \u00f6l\u00e7\u00fcde etki etti\u011fi bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, yorgunluk uyaran\u0131 (aksiyal kompresyon) uyguland\u0131ktan sonra Postn(-\/-) ve Postn(+\/+) fare kemiklerinin adaptif yan\u0131t\u0131n\u0131 inceledik. Postn(+\/+) farelerinde, yorgunluktan 1 saat sonra \u00e7atlak say\u0131s\u0131 ve y\u00fczey alan\u0131 (CsNb, CsS) artt\u0131 ve bu durum, yorgunsuz kemiklere k\u0131yasla g\u00fc\u00e7te bir azalma ile sonu\u00e7land\u0131. 15 g\u00fcn sonra, CsNb azalmaya ba\u015flad\u0131, ancak yorgunluk ve yorgunsuz kemiklerde CtTV ve CtBV'nin artmas\u0131, dokuda dokulu kemik yan\u0131t\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Kabuk porozitesi ve yeniden \u015fekillendirme de yorgunluk sonras\u0131 Postn(+\/+) farelerinin kabuk kemiklerinde belirgin \u015fekilde artt\u0131. 30 g\u00fcn sonra, kabuk hasar\u0131n\u0131n s\u00fcrekli olarak \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 ile yorgunluk sonras\u0131 kabuk kemiklerinin g\u00fcc\u00fc yorgunsuz kemiklere benzer hale geldi. Postn(-\/-) farelerinde, yorgunluk olmamas\u0131na ra\u011fmen \u00e7atlaklar tespit edilebildi ve kolajen \u00e7apraz ba\u011flar\u0131n\u0131n miktar\u0131 ve dokusal sertlik yorgunsuz Postn(+\/+) farelerine k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Yorgunluk, Postn(-\/-) farelerinde CsNb ve CsS'yi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131, ancak CtTV ve CtBV'de de\u011fi\u015fiklikle ili\u015fkili de\u011fildi. Yorgunluk sonras\u0131 sadece %16's\u0131 dokulu kemik olu\u015fturan kemiklerde, kabuk porozitesi ve yeniden \u015fekillendirme de yorgunluk sonras\u0131 Postn(-\/-) farelerinde artmad\u0131 ve hasar 30 g\u00fcn sonra bile y\u00fcksek seviyede kald\u0131. Bu nedenle, Postn(-\/-) farelerinde g\u00fc\u00e7 hala zay\u0131ft\u0131. Postn(+\/+), yorgunluk sonras\u0131 osteositik bo\u015fluklar\u0131nda anizotropi derecesinde (DA) bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6sterdi, ancak"}
{"_id":"18694784","title":"Preferential occupancy of histone variant H2AZ at inactive promoters influences local histone modifications and chromatin remodeling.","text":"Yast\u0131k histon varyant\u0131 H2AZ (Htz1), transkripsiyon aktivasyonu, heterokromatinin eksoik yay\u0131lmas\u0131n\u0131n \u00f6nlenmesi ve genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Genom geni\u015fleme yerelle\u015ftirme analizimiz, Htz1'in SWR1 ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak genomun geni\u015f bir b\u00f6l\u00fcm\u00fcnde, ancak rastgele olmayan bir \u015fekilde da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Htz1'in kodlama b\u00f6lgelerine k\u0131yasla intergenik b\u00f6lgelerde zenginle\u015fti\u011fini bulduk. Genomik transkripsiyon oranlar\u0131na ve RNA polimeraz II'nin farkl\u0131 b\u00fcy\u00fcme ko\u015fullar\u0131nda zenginli\u011fine ters orant\u0131l\u0131 olarak Htz1'in varl\u0131\u011f\u0131 tespit edildi. Bununla birlikte, Htz1'in genel olarak transkripsiyon bask\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczenlemedi\u011fi anla\u015f\u0131l\u0131yor; bunun yerine, inaktif durumda Htz1'in varl\u0131\u011f\u0131, bir alt grup genin optimal aktivitesine hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131yor. Ayr\u0131ca, Htz1 genel olarak n\u00fckleozom konumland\u0131rmas\u0131ndan sorumlu de\u011fil, hatta Htz1'in y\u00fcksek zenginle\u015fti\u011fi promot\u00f6rlerde bile. Son olarak, biyokimyasal bir yakla\u015f\u0131m kullanarak, Htz1'in n\u00fckleozomlara dahil edilmesinin, transkripsiyonla ili\u015fkili histon modifikat\u00f6rleri Dot1, Set2 ve NuA4'\u00fcn aktivitelerini engelledi\u011fini ve kromatin yeniden d\u00fczenleme kompleksleri taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fclen n\u00fckleozom mobilizasyonunu azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bu kan\u0131tlar birlikte, Htz1'in, uygun aktivite i\u00e7in sessiz promot\u00f6rler i\u015faretlemek i\u00e7in hizmet edebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"18695970","title":"Genomic organisation and transcription characterisation of the gene encoding Leishmania (Leishmania) amazonensis arginase and its protein structure prediction.","text":"Leishmania (Leishmania) amazonensis arginaz\u0131n\u0131n gen organizasyonu ve biti\u015fik b\u00f6lgeleri karakterize edildi. Transkripsiyonlu RNA'n\u0131n boyutu belirlendi, bu da RNA trans-splicing'i i\u015faret eden genomik siteleri ve olas\u0131 polyadenilasyon b\u00f6lgelerini haritalamam\u0131za olanak sa\u011flad\u0131. Genel organizasyon, Trypanosomatid ailesindeki di\u011fer proteinleri kodlayan genlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Arginaz a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesinin tam n\u00fckleotit dizisi elde edildi ve ded\u00fckte edilen amino asit dizisine dayal\u0131 olarak, Rattus norvergicus arginaz\u0131n\u0131n bilinen kristal yap\u0131s\u0131 kullan\u0131larak enzim \u00fc\u00e7 boyutlu yap\u0131s\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. \u0130nsan karaci\u011fer arginaz dizisi ayn\u0131 \u015fekilde analiz edildi ve Leishmania ve insan enzimlerinin varsay\u0131lan yap\u0131lar\u0131 aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma, kimyasal tedavi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda istismar edilebilecek baz\u0131 farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131."}
{"_id":"18734652","title":"Endometrial carcinoma risk among women diagnosed with endometrial hyperplasia: the 34-year experience in a large health plan","text":"Endometrial hiperplazinin (EH) \u015fiddetine g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131 (basit hiperplazi (SH) vs. karma\u015f\u0131k hiperplazi (CH) ve n\u00fckleer atiplik (basit atipik hiperplazi (SAH) vs. karma\u015f\u0131k atipik hiperplazi (CAH)) daha sonraki endometrial kanser riskini tahmin etmeli, ancak ilerleme verileri eksik. Endometrial hiperplazinin ilerlemesine y\u00f6nelik i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131m\u0131z, en az 1 y\u0131l (ortalama 6,5 y\u0131l) sonra EH tan\u0131s\u0131 ve daha sonra kanser (1970-2003) ile te\u015fhis edilen 138 vaka ve bireysel ya\u015f, tarih ve takip s\u00fcresi a\u00e7\u0131s\u0131ndan e\u015fle\u015ftirilmi\u015f 241 kontrol i\u00e7eriyordu. Merkezi patoloji paneli ve t\u0131bbi kay\u0131t incelemesinden sonra, tedavi ve tekrarlanan biyopsiler i\u00e7in ayarlanan oran oranlar\u0131 (RR) ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI) olu\u015fturduk. Bozuk proliferatif endometrium (DPEM) referans olarak al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, AH kanser riskini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 (RR=14, %95 CI, 5-38). Risk, 1-5 y\u0131l sonra AH'de en y\u00fcksekti (RR=48, %95 CI, 8-294), ancak 5 y\u0131ldan daha sonra AH'de de artm\u0131\u015f kald\u0131 (RR=3.5, %95 CI, 1.0-9.6). SH (RR=2.0, %95 CI, 0.9-4.5) ve CH (RR=2.8, %95 CI, 1.0-7.9) i\u00e7in ilerleme riskleri \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc ve sadece biraz daha y\u00fcksekti DPEM i\u00e7in ilerleme riski. AH i\u00e7in daha y\u00fcksek ilerleme riskleri, atipik ve non-atipik EH i\u00e7in belirgin olarak farkl\u0131 ilerleme risklerine dayal\u0131 y\u00f6netim k\u0131lavuzlar\u0131 olu\u015fturabilir."}
{"_id":"18747744","title":"Redefining the Genetic Hierarchies Controlling Skeletal Myogenesis: Pax-3 and Myf-5 Act Upstream of MyoD","text":"Pax-3 (splotch), Myf-5 (nlacZ ile hedeflenen) ve splotch\/Myf-5 homozigotik fareleri, bu genlerin kemik kas geli\u015fimi programlamadaki rollerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in analiz ettik. Splotch ve Myf-5 homozigotik embriyolarda, kas \u00f6nc\u00fcl\u00fc h\u00fccre bozulmalar\u0131 ve erken kas bozukluklar\u0131 farkl\u0131d\u0131r. Dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde, splotch\/Myf-5 \u00e7ift homozigotlar, bireysel mutanlarda g\u00f6r\u00fclmeyen dramatik bir fenotip sergiler: V\u00fccut kaslar\u0131 yoktur. MyoD bu \u00e7ift mutan fenotipini kurtarmaz, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu genin etkinle\u015fmesi Pax-3 veya Myf-5'e ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Bu nedenle, Pax-3 ve Myf-5, v\u00fccut kas geli\u015fimi i\u00e7in iki ayr\u0131 myojenik yol tan\u0131ml\u0131yor ve MyoD bu genlerin genetik olarak a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda kas geli\u015fimi i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Bu genetik hiyerar\u015fi, ba\u015f kaslar\u0131n\u0131n olu\u015fumu i\u00e7in g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re ge\u00e7erli de\u011fildir."}
{"_id":"18750453","title":"Assessment of Volume Depletion in Children with Malaria","text":"Arka Plan \u015eiddetli malaryan\u0131n derecesinde hacim kayb\u0131 \u015fu anda bilinmemektedir, ancak s\u0131v\u0131 b\u00f6lme hacimlerinin bilgisi tedaviyi y\u00f6nlendirebilir. \u015eiddetle hasta \u00e7ocuklar\u0131n y\u00f6netimine yard\u0131mc\u0131 olmak ve hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetini yans\u0131tan s\u0131v\u0131 b\u00f6lmelerinde de\u011fi\u015fikliklerin hipotezini test etmek i\u00e7in, Gabonlu \u00e7ocuklarda malarya hastalar\u0131nda v\u00fccut b\u00f6lme hacimlerini \u00f6l\u00e7t\u00fck. Y\u00f6ntemler ve Bulgular \u015eiddetli veya orta malarya ve iyile\u015fme d\u00f6neminde toplam v\u00fccut suyu hacmi (TBW) ve ekstrasell\u00fcler su hacmi (ECW) a\u011f\u0131r su ve brom\u00fcr\u00fcn izleme kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131yla tahmin edildi. \u0130\u00e7sel su hacmi (ICW) bu parametrelere dayanarak hesapland\u0131. Bioelektrik impedans analizi (BIA) TBW ve ECW tahminleri, kar\u0131\u015ft\u0131rma y\u00f6ntemlerine g\u00f6re kalibre edildi ve BIA \u00f6l\u00e7\u00fcmleri hasta taburcu olana kadar g\u00fcnde bir kez al\u0131nd\u0131. 16 \u00e7ocuk \u015fiddetli ve 19 \u00e7ocuk orta malarya ge\u00e7irdi. \u015eiddetli \u00e7ocuk malaryas\u0131, taburcu \u00f6l\u00e7\u00fcmlerine g\u00f6re TBW'nin (ortalama [SD] 37 [33] ml\/kg, veya %6.7 [6.0]) hafif bir \u015fekilde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu, di\u011fer durumlarda hafif dehidrasyon olarak tan\u0131mlan\u0131r. ECW \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, \u015fiddetli malaryaya sahip \u00e7ocuklarda giri\u015fte normaldi ve ilk birka\u00e7 g\u00fcnde giri\u015fte y\u00fckselmedi. Farkl\u0131 b\u00f6lmelerde (TBW, ECW ve ICW) hacimler, hiperlaktatemi veya hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetini g\u00f6steren di\u011fer klinik ve laboratuvar i\u015faretleriyle ili\u015fkili de\u011fildi. Orta malarya, TBW'nin azald\u0131\u011f\u0131 bir durumla ili\u015fkili de\u011fildi."}
{"_id":"18758057","title":"NSOM\/QD-Based Direct Visualization of CD3-Induced and CD28-Enhanced Nanospatial Coclustering of TCR and Coreceptor in Nanodomains in T Cell Activation","text":"Do\u011frudan molek\u00fcler g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR)\/CD3 ve CD4 veya CD8 ko-receptor aras\u0131ndaki nano-uzamsal ili\u015fkiyi, uyaran \u00f6ncesi ve sonras\u0131 bir birincil T h\u00fccresinin aktivasyonu s\u0131ras\u0131nda rapor edilmemi\u015ftir. Son zamanlarda, in vivo klonal geni\u015fleme s\u0131ras\u0131nda Ag-\u00f6zg\u00fc TCR yan\u0131t\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemek i\u00e7in yak\u0131n alan tarama optik mikroskopisi (NSOM) ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k etiketli kuantum noktalar\u0131 (QD) uygulamas\u0131n\u0131 yenilik\u00e7i bir \u015fekilde geli\u015ftirdik ve \u015fimdi NSOM\/QD tabanl\u0131 nanoteknolojiyi dipol-polarizasyon ve \u00e7ift renk g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme yoluyla geli\u015ftirdik. Bu g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme sistemini kullanarak, en iyi optik yanal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte h\u00fccre zar\u0131ndaki molek\u00fclleri tarayarak, uyaran edilmemi\u015f birincil T h\u00fccrelerinin h\u00fccre zar\u0131nda tek QD ba\u011fl\u0131 molek\u00fcller veya 2-4 QD parlakl\u0131k\/boyutuna e\u015fde\u011fer nano k\u00fcmeler halinde CD3, CD4 veya CD8 molek\u00fcllerinin ayr\u0131 ayr\u0131 da\u011f\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Yakla\u015f\u0131k %6-10'u CD3, 70-110 nm nano k\u00fcmeler halinde CD4 veya CD8 ile birlikte k\u00fcmele\u015fti veya ba\u011fland\u0131, ancak nano alanlar\u0131n\u0131 olu\u015fturmadan. TCR\/CD3'\u00fcn CD4 veya CD8 T h\u00fccrelerine ba\u011flanmas\u0131, CD3'\u00fcn nano \u00f6l\u00e7ekte CD4 veya CD8 ko-receptorlerle k\u00fcmele\u015fmesini veya etkile\u015fimini, 200-500 nm nano alanlar\u0131n\u0131 veya >500 nm mikro alanlar\u0131 olu\u015fturarak tetikledi. Bu t\u00fcr nano-uzamsal CD3 ve CD4 veya CD3 ve CD8'in k\u00fcmele\u015fmesi, TCR\/CD3 ba\u011flanmas\u0131n\u0131n i\u00e7sel bir olay\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, sadece MHC etkile\u015fimiyle s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fil ve Lck fosforilasyonu taraf\u0131ndan y\u00f6nlendiriliyor. \u00d6nemli olan, CD28 ko-stimulasyonu, TCR\/CD3'\u00fcn nano \u00f6l\u00e7ekte CD4 ko-receptorle k\u00fcmele\u015fmesini veya etkile\u015fimini, membran \u00fczerinde nano veya mikro alanlarda art\u0131rd\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, CD28 ko-stimulasyonu, CD8 k\u00fcmele\u015fmesini veya CD3-CD8 nano alanlar\u0131nda k\u00fcmele\u015fmesini art\u0131rmad\u0131, ancak geni\u015flemi\u015f nano alanlar\u0131nda CD3 k\u00fcmele\u015fmesinin molek\u00fcler say\u0131s\u0131n\u0131 ve yo\u011funlu\u011funu art\u0131rd\u0131. Bu nano \u00f6l\u00e7ekli bulgular, T h\u00fccre aktivasyonunda TCR\/"}
{"_id":"18806488","title":"Hoxa9 transforms primary bone marrow cells through specific collaboration with Meis1a but not Pbx1b.","text":"Hoxa9, Meis1 ve Pbx1, hem fare hem de insanlarda leukemik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmle ili\u015fkili evo domenli proteinleri kodlayan genlerdir. Hoxa9, Meis1 ve Pbx1 proteinleri, birbirleriyle fiziksel etkile\u015fim g\u00f6sterdikleri bulunmu\u015ftur; Hoxa9, Meis1 ile birlikte ve Pbx1 ile birlikte konsens\u00fcs DNA dizilerini kooperatif olarak ba\u011flar, Meis1 ve Pbx1 ise hem DNA varl\u0131\u011f\u0131 hem de yoklu\u011funda heterodimerler olu\u015fturur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Hoxa9'un Pbx1 veya Meis1 ile i\u015fbirli\u011fi i\u00e7inde hemopoietik h\u00fccreleri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme yetene\u011fini belirlemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Primer kemik ili\u011fi h\u00fccreleri, retrovir\u00fcs ile Hoxa9 ve Meis1a'y\u0131 ayn\u0131 anda a\u015f\u0131r\u0131 ifade etmek i\u00e7in genetik olarak de\u011fi\u015ftirilmi\u015f ve bu h\u00fccrelerin <3 ay i\u00e7inde b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131 oligo klonal akut myeloid l\u00f6semi ind\u00fckledi\u011fi g\u00f6zlemlenmi\u015ftir, bu h\u00fccreler sinerjik farelere nakledildi\u011finde. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Hoxa9, Meis1a veya Pbx1b'nin tek ba\u015f\u0131na veya Hoxa9 ve Pbx1b'nin kombinasyonunun, 6 ay i\u00e7inde nakledildikten sonra bu h\u00fccreleri akut olarak d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmede ba\u015far\u0131s\u0131z oldu\u011fu bulunmu\u015ftur. Benzer sonu\u00e7lar, bu genleri a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden FDC-P1 h\u00fccrelerinin sinerjik al\u0131c\u0131lara nakledilmesiyle de elde edilmi\u015ftir. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, bir Hox ailesi \u00fcyesinin ve DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 orta\u011f\u0131 ile birlikte hemopoietik h\u00fccrelerin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcnde se\u00e7ici bir i\u015fbirli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"18810195","title":"Tyr26 phosphorylation of PGAM1 provides a metabolic advantage to tumours by stabilizing the active conformation","text":"Onkogenik sinyalin kanser h\u00fccrelerinde glikoliz ve anabolik biyosentezi nas\u0131l koordine etti\u011fi hala net de\u011fil. Son zamanlarda, glikolitik enzim fosfoglikerat mutaz 1 (PGAM1) anabolik biyosentezi d\u00fczenledi\u011fini, i\u00e7sel 3-fosfoglikerat ve 2-fosfoglikerat seviyelerini kontrol ederek bildirdi\u011fimiz bir mekanizma oldu\u011funu bildirdik. Burada, Y26 fosforlaman\u0131n PGAM1'in etkinle\u015ftirilmesini sa\u011flayan yeni bir mekanizma rapor ediyoruz; bu, aktif sitenin bloklanmas\u0131n\u0131 engelleyen bask\u0131lay\u0131c\u0131 E19'un serbest kalmas\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir, 2,3-bisfosfoglikerat ba\u011flanmas\u0131n\u0131 ve H11 fosforlamas\u0131n\u0131 kararl\u0131 hale getirir. Ayr\u0131ca, H11-fosforlu PGAM1'in kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 rapor ediyoruz ve fosfo-H11'in en az\u0131ndan 3-fosfoglikerat ba\u011flanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik ederek PGAM1'i etkinle\u015ftirdi\u011fini buluyoruz. Ayr\u0131ca, PGAM1'in Y26 fosforlanmas\u0131 insan kanser h\u00fccrelerinde yayg\u0131nd\u0131r ve 3-fosfoglikerat ve 2-fosfoglikerat seviyelerinin d\u00fczenlenmesine katk\u0131da bulunur, bu da kanser h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik eder. PGAM1, TP53'\u00fcn negatif transkripsiyonel hedefi oldu\u011fu ve bu nedenle insan kanserlerinde yayg\u0131n olarak a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011fi i\u00e7in, bu bulgular Y26 fosforlaman\u0131n fosfoglikerat mutaz 1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilmesinin arkas\u0131ndaki ek bir mekanizma olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"18816720","title":"Spatial and Temporal Clustering of Dengue Virus Transmission in Thai Villages","text":"\n## Arka Plan\nDengue vir\u00fcslerinin (DENV) yay\u0131l\u0131m\u0131, d\u00fcnyada en \u00e7ok g\u00f6r\u00fclen arboviral hastal\u0131klar\u0131n \u00f6nde gelen nedeni olarak bilinir ve zaman ve mekanda de\u011fi\u015fme e\u011filimindedir. Bu de\u011fi\u015fimin insan konak\u00e7\u0131, vir\u00fcs, sivrisinek vekt\u00f6r ve \u00e7evre ile ili\u015fkili \u00e7e\u015fitli fakt\u00f6rlerden kaynakland\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Dengue vir\u00fcslerinin yay\u0131l\u0131m desenlerindeki de\u011fi\u015fimi anlamak, g\u00f6zetim ve hastal\u0131k \u00f6nleme stratejilerinin uygulanmas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r. Dengue vir\u00fcslerinin (DENV) mekansal ve zamansal olarak odakl\u0131 yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 test etmek amac\u0131yla, Tayland k\u00f6ylerinde DENV aktif olarak yay\u0131ld\u0131\u011f\u0131 ve yay\u0131lmad\u0131\u011f\u0131 yerlerdeki co\u011frafi ve zamansal \u00f6zellikleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\n100 metrelik bir yar\u0131\u00e7ap i\u00e7inde, akut dengue'de (pozitif k\u00fcmeler) ve akut dengue'de olmayan (negatif k\u00fcmeler) ate\u015fli indeks \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 evlerin \u00e7evresinde k\u00fcmelendirme ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. \u0130nsan enfeksiyonu ve sivrisinek enfeksiyonu\/yo\u011funlu\u011fu verilerini inceleyerek, (1) DENV yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n mekansal ve zamansal boyutlar\u0131n\u0131 kesin olarak tan\u0131mlamak, (2) bu fakt\u00f6rleri DENV yay\u0131l\u0131m\u0131ndaki de\u011fi\u015fimlerle ili\u015fkilendirmek ve (3) g\u00f6r\u00fcnmeyen ve semptomatik enfeksiyonlar\u0131n y\u00fck\u00fcn\u00fc belirlemek.\n\nToplam 556 k\u00f6y \u00e7ocu\u011fu, 12 dengue pozitif ve 22 dengue negatif indeks vakalar\u0131n kom\u015fular\u0131 olarak kay\u0131tl\u0131yd\u0131. 27 DENV enfeksiyonu (kat\u0131lanlar\u0131n %4.9'u) pozitif k\u00fcmelerde meydana geldi (p < 0.01; atfedilebilir risk [AR] = 10.4\/100; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1-19.8\/100). Pozitif k\u00fcmelerde, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %12.4'\u00fc 15 g\u00fcnl\u00fck bir s\u00fcre i\u00e7inde enfekte oldu ve DENV enfeksiyonlar\u0131 indeks vakalar\u0131n\u0131n evlerine yak\u0131n merkezi bir \u015fekilde toplanm\u0131\u015ft\u0131. Sadece 217 \u00e7ift serolojik \u00f6rnekten 1'inde, k\u00fcme ba\u015flang\u0131c\u0131ndan \u00f6nce meydana gelen son DENV enfeksiyonu kan\u0131tland\u0131. Bu nedenle, k\u00fcme ara\u015ft\u0131rmas\u0131ndan sonra g\u00f6zlemlenen DENV yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 son DENV yay\u0131l\u0131m etkinli\u011fine atfediyoruz. Toplam 1.022 di\u015fi yeti\u015fkin Ae. aegypti siv"}
{"_id":"18834078","title":"Secondary T cell\u2013T cell synaptic interactions drive the differentiation of protective CD8+ T cells","text":"A\u015f\u0131lama, CD8+ T h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flar, b\u00f6ylece bunlar etkili yetenekler kazan\u0131r ve bir an\u0131 havuzuna d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcrler. T h\u00fccrelerinin uyarma s\u00fcreci, bir antijen sunan h\u00fccre (APC) ile olu\u015fan imm\u00fcn sinaps arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir. Sinaptik istikrar\u0131 farkl\u0131 zamanlarda bozarak, CD8+ T h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n APC'lerle yap\u0131lan etkile\u015fimlerden \u00f6te h\u00fccre etkile\u015fimleri gerektirdi\u011fini bulduk. Kritik farkl\u0131la\u015fma d\u00f6nemi, uyarm\u0131\u015f T h\u00fccreleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri gerektirdi\u011fini belirledik. T h\u00fccreleri aras\u0131ndaki sinapslar\u0131n, koruyucu CD8+ T h\u00fccre an\u0131s\u0131 olu\u015fumunda \u00f6nemli bir rol\u00fc oldu\u011funu bulduk. T h\u00fccreleri aras\u0131ndaki sinapslar, T h\u00fccrelerinin birbirlerine kar\u015f\u0131 kritik interferon-\u03b3 (IFN-\u03b3) salg\u0131lamas\u0131n\u0131 polarize etmelerini sa\u011flad\u0131. Toplu aktivite ve homotipik k\u00fcmelenme, sitokin payla\u015f\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik etti ve T h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n d\u00fczenleyici uyar\u0131c\u0131lar\u0131 olarak hareket etti."}
{"_id":"18841257","title":"The Histone H3 Lysine-27 Demethylase Jmjd3 Links Inflammation to Inhibition of Polycomb-Mediated Gene Silencing","text":"Epigenetik kromatin i\u015faretleri, farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccrelerin \u00e7evre uyaranlar\u0131na yan\u0131t olarak gen ifade programlar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmelerini ve transdiferansiyasyonlar\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlar. Polycomb grubu (PcG) proteinleri, histon H3 lisin 27 trimetilasyonu (H3K27me3) ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak gen susturma ve transdiferansiyasyonu bask\u0131lar. Bununla birlikte, iltihapl\u0131 dokulara g\u00f6\u00e7 eden makrofajlar transdiferansiyasyon g\u00f6sterebilir, ancak iltihab\u0131n PcG ba\u011f\u0131ml\u0131 susturmaya nas\u0131l etki etti\u011fi bilinmemektedir. Burada, bakteriyel \u00fcr\u00fcnler ve iltihapl\u0131 sitokinlere yan\u0131t olarak makrofajlarda ifade edilen JmjC alanl\u0131 protein Jmjd3'\u00fcn bir H3K27me demetilaz oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Jmjd3, PcG hedef genlerine ba\u011flan\u0131r ve H3K27me3 seviyelerini ve transkripsiyonel aktiviteleri d\u00fczenler. Bir histon i\u015faretini kontrol eden ve farkl\u0131la\u015fma ve h\u00fccre kimli\u011fini d\u00fczenleyen ind\u00fcklenebilir bir enzim ke\u015ffetmek, iltihap ve epigenomun yeniden programlanmas\u0131 aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131y\u0131 sa\u011flar, bu da makrofaj esnekli\u011finin temeli olabilir ve kronik iltihapta farkl\u0131la\u015fma bozukluklar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"18852643","title":"Apolipoprotein E and atherosclerosis: beyond lipid effect.","text":"\u0130nsanlarda apolipoprotein E (apoE), \u00e7ok i\u015flevli bir polimorfik proteindir. 1 Bu, kromozom 19'daki apoE lokusunda bulunan bir d\u00fczenleyici gen (seviye, de\u011fi\u015fkenlik ve hassasiyet geni) taraf\u0131ndan kodlanan \u00fc\u00e7 alel (e2, e3, e4) ile belirlenen alt\u0131 apoE genotipine ve plazma fenotiplerine neden olur. Pleiotropik etkileri, plazma lipoprotein metabolizmas\u0131, p\u0131ht\u0131la\u015fma, oksidatif s\u00fcre\u00e7ler, makrofaj, glial h\u00fccre ve n\u00f6ronal h\u00fccre evresi, adrenal fonksiyon, merkezi sinir sistemi fizyolojisi, iltihaplanma ve h\u00fccre proliferasyonu \u00fczerinde g\u00f6sterilir. 2,3 ApoE polimorfizmi, bir\u00e7ok hastal\u0131\u011fa yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 mod\u00fcle eder. Ancak, \u00f6zellikle n\u00f6rodejeneratif bozukluklar 4 ve aterosklerotik arter hastal\u0131\u011f\u0131 5,6 da oynad\u0131\u011f\u0131 rolle daha \u00e7ok bilinir. e4 aleli (E4\/4 ve E4\/3 fenotipleriyle ili\u015fkili) daha y\u00fcksek d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol (LDL-C) seviyeleriyle ili\u015fkilendirilir ve proaterojenik olarak kabul edilir, oysa e2 aleli (E3\/2, E2\/2), daha d\u00fc\u015f\u00fck LDL-C seviyeleriyle ili\u015fkili olarak tersi etkiyi (ancak artm\u0131\u015f plazma trigliserit ve lipoprotein kal\u0131nt\u0131lar\u0131yla ili\u015fkili olabilece\u011fini) g\u00f6sterir. Ancak bu basit denklem, bu \u00f6zelliklerin bir\u00e7ok \u00e7evresel ve genetik etkiye tabi oldu\u011fu ger\u00e7e\u011fini g\u00f6z ard\u0131 eder. ApoE, alel ve cinsiyet ba\u011f\u0131ml\u0131 etkilere sahip ters kolesterol ta\u015f\u0131ma, plaket agregasyonu ve oksidatif s\u00fcre\u00e7ler \u00fczerinde bulunur ve bu da lipoprotein metabolizmas\u0131n\u0131n mod\u00fclasyonu yoluyla genel aterosklerotik potansiyeli etkileyebilir. 2,3,6 Ba\u011flam ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen, son bir meta-analiz, koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fc olarak e4 alelinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tam olarak desteklemektedir. 7 ApoE'yi aterosklerozla ili\u015fkilendiren birka\u00e7 mekanizma \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr, ancak insanlar aras\u0131nda ili\u015fki tam olarak \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015ftir. Bununla birlikte, baz\u0131 apoE taklit peptitleri, LDL temizlemeyi te\u015fvik ederek \u015fu anda hayvanlarda potansiyel klinik uygulamalar i\u00e7in test edilmektedir. 8,9  Sayfa 436'ya bak\u0131n\n\n... (the rest of the"}
{"_id":"18855191","title":"Exploitative and Hierarchical Antagonism in a Cooperative Bacterium","text":"Sosyal organizmalar, yak\u0131n akraba gibi kendi t\u00fcrlerinin baz\u0131 \u00fcyeleriyle i\u015fbirli\u011fi yaparlarsa, ayn\u0131 t\u00fcrden di\u011fer genotiplerle i\u015fbirli\u011fi yapmayabilirler. Bu t\u00fcr i\u015fbirli\u011fi eksikli\u011fi, a\u00e7\u0131k d\u00fc\u015fmanl\u0131k veya sosyal istismardan \u015fekil alabilir. Myxococcus xanthus, a\u00e7l\u0131\u011fa maruz kald\u0131klar\u0131nda \u00e7ok h\u00fccreli meyve g\u00f6vdeleri olu\u015fturarak i\u015fbirli\u011fi i\u00e7inde geli\u015fen y\u00fcksek derecede sosyal bir prokaryottur. Burada, dokuz geli\u015fme yetene\u011fine sahip M. xanthus'un sosyal etkile\u015fimlerinin do\u011fas\u0131n\u0131 karakterize ettik, bu bakteriler farkl\u0131 co\u011frafi noktalardan izole edilmi\u015ftir. Bakteriler, a\u00e7l\u0131k tetikledi\u011fi geli\u015fme s\u0131ras\u0131nda birbirleriyle t\u00fcm olas\u0131 \u00e7ift kombinasyonlarda rekabet etti. \u00c7o\u011fu e\u015fle\u015fmede, en az bir rekabet\u00e7i, orta\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc d\u00fc\u015fmanl\u0131k g\u00f6sterdi ve \u00e7o\u011fu kar\u0131\u015f\u0131m, kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 d\u00fc\u015fmanl\u0131kla birlikte toplam spora \u00fcretimini azaltt\u0131, hatta t\u00fcm pop\u00fclasyonlar\u0131 yok etme noktas\u0131na kadar. Kar\u0131\u015f\u0131mlara kar\u015f\u0131 farkl\u0131 yan\u0131t, rekabet \u00fcst\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn birincil belirleyicisiydi, de\u011fil de unutulan pop\u00fclasyonlar\u0131n spor\u00fclasyon verimlili\u011fi. Baz\u0131 rekabet\u00e7i e\u015fle\u015fmelerde, bask\u0131n ortak, kar\u0131\u015f\u0131mlarda klonal izolasyonla k\u0131yasla daha verimli spor\u00fclasyon g\u00f6sterdi. Bu bulgu, sosyal olarak yetkin genotipler taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilen bakterilerde yeni bir istismar bi\u00e7imini temsil eder ve do\u011fal bakteri izolatlar\u0131 aras\u0131nda sosyal istismara dair ilk belgelendirme olur. Bu t\u00fcrler aras\u0131ndaki d\u00fc\u015fmanl\u0131k \u00fcst\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc desenleri, y\u00fcksek derecede do\u011frusal bir hakimiyet hiyerar\u015fisi olu\u015fturur. En az\u0131ndan baz\u0131 rekabet \u00e7iftleri, \u00e7imerik yerine ayr\u0131lm\u0131\u015f meyve g\u00f6vdeleri in\u015fa eder. \u0130\u015fbirli\u011fi i\u00e7inde geli\u015fen prokaryot M. xanthus, klon arkada\u015flar\u0131yla i\u015fbirli\u011fi yapar ancak ayn\u0131 t\u00fcr\u00fcn farkl\u0131 sosyal t\u00fcrlerine kar\u015f\u0131 yo\u011fun d\u00fc\u015fmanl\u0131k g\u00f6sterir. Bu nedenle, do\u011fada uzun s\u00fcreli g\u00f6\u00e7 olaylar\u0131, g\u00f6\u00e7men ve yerle\u015fik pop\u00fclasyonlar aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc d\u00fc\u015fmanl\u0131\u011fa neden olabilir ve bu d\u00fc\u015fmanl\u0131k yerel pop\u00fclasyon boyutlar\u0131 ve dinamikleri \u00fczerinde b\u00fcy\u00fck etkilere sahip olabilir. Yo\u011fun kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 d\u00fc\u015fmanl\u0131k, bu prokaryotik sosyal t\u00fcrde daha yayg\u0131n g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu da \u00e7ok h\u00fccreli geli\u015fme g\u00f6steren eukariotik sosyal yosun Dictyostelium discoideum'da g\u00f6zlemlenenden daha fazla. Bu do\u011fal izolatlar aras\u0131nda birka\u00e7 vaka, bu t\u00fcr istismar\u0131n do\u011fada s\u0131k s\u0131k meydana gelebilece\u011fini g\u00f6steriyor, bir\u00e7ok prokaryotun i\u015fbirli\u011fi \u00f6zelliklerine sahip oldu\u011fu gibi."}
{"_id":"18872233","title":"Mental Health Conditions Among Patients Seeking and Undergoing Bariatric Surgery: A Meta-analysis.","text":"\n## \u00d6nemi\nBariatrik cerrahi, ciddi obeziteye sahip bireylerde s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir kilo kayb\u0131 ve iyile\u015ftirilmi\u015f fiziksel sa\u011fl\u0131k durumu ile ili\u015fkilidir. Mental sa\u011fl\u0131k bozukluklar\u0131, bariatrik cerrahi arayan hastalarda yayg\u0131n olabilir; ancak bu bozukluklar\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve cerrahi sonras\u0131 sonu\u00e7larla ili\u015fkisi bilinmemektedir.\n\n## Ama\u00e7\nBariatrik cerrahi adaylar\u0131 ve al\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda mental sa\u011fl\u0131k bozukluklar\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek, cerrahi \u00f6ncesi mental sa\u011fl\u0131k bozukluklar\u0131n\u0131n bariatrik cerrahi sonras\u0131 sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131yla ili\u015fkisini de\u011ferlendirmek ve cerrahi ile mental sa\u011fl\u0131k durumlar\u0131n\u0131n klinik seyrinin ili\u015fkisini incelemek.\n\n## Veri Kaynaklar\u0131\nPubMed, MEDLINE (OVID \u00fczerinden) ve PsycINFO veritabanlar\u0131nda 1988 y\u0131l\u0131 Ocak'tan 2015 y\u0131l\u0131 Kas\u0131m'a kadar yay\u0131nlanan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 arad\u0131k. \u00c7al\u0131\u015fma kalitesi, uyarlanm\u0131\u015f bir risk \u00f6nyarg\u0131s\u0131 arac\u0131 kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi; kan\u0131t kalitesi, GRADE (\u00d6nerilerin De\u011ferlendirilmesi, Geli\u015ftirilmesi ve De\u011ferlendirilmesi) kriterlerine g\u00f6re derecelendirildi.\n\n## Bulgular\nKabul kriterlerini kar\u015f\u0131layan 68 yay\u0131n tespit ettik: bunlardan 59'u cerrahi \u00f6ncesi mental sa\u011fl\u0131k bozukluklar\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 (65.363 hasta) ve 27'si cerrahi \u00f6ncesi mental sa\u011fl\u0131k bozukluklar\u0131 ile cerrahi sonras\u0131 sonu\u00e7lar\u0131n ili\u015fkisini (50.182 hasta) rapor etti. Bariatrik cerrahi arayan ve uygulanan hastalarda en yayg\u0131n mental sa\u011fl\u0131k bozukluklar\u0131, rastgele etkiler tahminlerine g\u00f6re depresyon (19% [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 14%-25%]) ve yeme bozuklu\u011fu (17% [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 13%-21%]) idi. \u00d6nc\u00fc mental sa\u011fl\u0131k bozukluklar\u0131 ile cerrahi sonras\u0131 kilo kayb\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fki hakk\u0131nda \u00e7eli\u015fkili kan\u0131tlar vard\u0131. Ne depresyon ne de yeme bozuklu\u011fu, kilo sonu\u00e7lar\u0131nda tutarl\u0131 farkl\u0131l\u0131klarla ili\u015fkili de\u011fildi. Bununla birlikte, bariatrik cerrahi, depresyonun (7 \u00e7al\u0131\u015fma; %8-74 azalma) ve depresif semptomlar\u0131n \u015fiddetinin (6 \u00e7al\u0131\u015fma; %40-70 azalma) cerrahi sonras\u0131 oranlar\u0131nda tutarl\u0131 olarak azalma ile ili\u015fkiliydi.\n\n## Sonu\u00e7 ve \u00d6nemi\nMental sa\u011fl\u0131k bozukluklar\u0131, bariatrik cer"}
{"_id":"18882947","title":"The Nuclear Effector of Wnt-Signaling, Tcf1, Functions as a T-Cell\u2013Specific Tumor Suppressor for Development of Lymphomas","text":"HMG-kutu fakt\u00f6r\u00fc Tcf1, timus'ta T-h\u00fccre geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda gereklidir ve Wnt sinyallerine kar\u015f\u0131 n\u00fckleer yan\u0131t\u0131 arac\u0131l\u0131k eder. Tcf1(-\/-) fareleri daha \u00f6nce karakterize edilmi\u015f ve CD4-CD8- \u00e7ift negatif (DN) ile CD4+CD8+ \u00e7ift pozitif ge\u00e7i\u015fte geli\u015fimsel engeller g\u00f6steren fareler olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. T-h\u00fccre geli\u015fimi \u00fczerindeki engeller nedeniyle, Tcf1(-\/-) fareleri normalde \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck bir timusa sahiptir. Beklenmedik bir \u015fekilde, Tcf1(-\/-) farelerinin b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131 spontan olarak timik lenfomlar geli\u015ftirir ve farilerin %50'si 16. haftada timik lenfoma\/leukemi geli\u015ftirir. Bu lenfomlar klonal, y\u00fcksek derecede metastatik ve paradoksal olarak, Wnt rapor\u00f6r\u00fc farelerle \u00e7aprazland\u0131\u011f\u0131nda y\u00fcksek Wnt sinyali g\u00f6sterir ve Wnt hedef genleri Lef1 ve Axin2'yi y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade eder. Normal timositlerde, Tcf1 Lef1'den daha fazla ifade edilir ve Wnt bask\u0131lay\u0131c\u0131 izoformlarda bir bask\u0131nl\u0131k vard\u0131r. Tcf1'in Lef1'i bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak kayb\u0131, y\u00fcksek Wnt aktivitesine yol a\u00e7ar ve lenfoma geli\u015fiminin ba\u015flat\u0131c\u0131 olay\u0131d\u0131r, bu da Notch1'in etkinle\u015ftirici mutasyonlar\u0131 taraf\u0131ndan k\u00f6t\u00fcle\u015fir. Bu nedenle, Notch1 ve Tcf1 kayb\u0131 i\u015flevsel olarak onkogenik olaylarda i\u015fbirli\u011fi yapar. Tcf1 eksikli\u011fi, timik lenfomlar\u0131n geli\u015fimine yatk\u0131nl\u0131k yarat\u0131r, bu da Tcf1 bask\u0131lay\u0131c\u0131 izoformlar\u0131n\u0131n eksikli\u011fi nedeniyle Lef1'in ektopik y\u00fckseltilmesine ve s\u0131k s\u0131k Notch1'in etkinle\u015ftirici mutasyonlar\u0131 ile i\u015fbirli\u011fi yapar. Tcf1 bu nedenle, T-h\u00fccre spesifik bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 gen olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, yan\u0131 s\u0131ra Wnt duyarl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olarak bilinen rol\u00fc. Bu nedenle, Tcf1, T-lenfosit geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda proliferatif ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 sinyaller aras\u0131nda molek\u00fcler bir anahtar olarak hareket eder."}
{"_id":"18895793","title":"Activator Control of Nucleosome Occupancy in Activation and Repression of Transcription","text":" kromatin yap\u0131s\u0131 ve gen ifadesi aras\u0131ndaki ili\u015fki, yo\u011fun bir ara\u015ft\u0131rma konusudur. Evrensel transkripsiyonel aktivat\u00f6r Gal4, transkripsiyonu tetikledik\u00e7e promot\u00f6r n\u00fckleozomlar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131r, ancak bu s\u00fcre\u00e7 nas\u0131l ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi belirsiz kalm\u0131\u015ft\u0131r. Transkripsiyonun bask\u0131lanmas\u0131 ters s\u00fcreci, s\u0131kl\u0131kla n\u00fckleozomlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak n\u00fckleozomlar\u0131n bu etkiye ihtiya\u00e7 duyup duymad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Yeni bir nicel analiz, herhangi bir konumdaki DNA molek\u00fcllerinin bir anl\u0131k olarak n\u00fckleozom ta\u015f\u0131ma oran\u0131n\u0131 tan\u0131mlar. Bu, kromatin n\u00fckleozomu \u00e7\u0131karma ve yeniden olu\u015fturma zaman kurslar\u0131n\u0131, normal h\u00fccrelerde ve mutasyona u\u011fram\u0131\u015f h\u00fccrelerde, galaktoz ile (aktifle\u015ftirme) ve glikoz ile (bask\u0131lama) gal genlerinin aktivitesinin tetiklenmesiyle takip etmemizi sa\u011flar. G\u00f6steriyoruz ki, Gal4'\u00fcn inhibit\u00f6r\u00fc Gal80'i galaktoz eylemiyle serbest b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131nda, Gal4 h\u0131zla SWI\/SNF'yi genlere \u00e7eker ve n\u00fckleozom \"yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131c\u0131lar\u0131\" h\u0131zl\u0131ca promot\u00f6r n\u00fckleozomlar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131r. SWI\/SNF yoklu\u011funda, Gal4'\u00fcn eylemi de n\u00fckleozom \u00e7\u0131karma ve transkripsiyonun aktivitesine yol a\u00e7ar, ancak her iki s\u00fcre\u00e7 de \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geciktirilir. Glikozun h\u00fccrelerin galaktozda b\u00fcy\u00fcmesine eklenmesi transkripsiyonu bask\u0131lar. Ancak, galaktoz hala mevcutsa, Gal4 devam eder, SWI\/SNF'yi \u00e7eker ve bask\u0131lanm\u0131\u015f olmas\u0131na ra\u011fmen promot\u00f6r n\u00fckleozomu olmadan korur. Bu galaktoza olan ihtiya\u00e7, Gal4'\u00fcn s\u00fcrekli olarak \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 bir mutasyonda ortadan kalkar. Bu sonu\u00e7lar, bir aktivat\u00f6r\u00fcn \u00e7ekme i\u015flevinin hem gen aktivitesinin hem de bask\u0131lamas\u0131n\u0131n kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131 nas\u0131l kontrol edebilece\u011fini g\u00f6sterir. Bu nedenle, hem tetikleyici hem de bask\u0131lay\u0131c\u0131 ko\u015fullarda, aktivat\u00f6r bir enzim makinesini \u00e7ekebilir ki bu makine promot\u00f6r n\u00fckleozomlar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, promot\u00f6r n\u00fckleozomunun \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131n her zaman aktiviteyi takip etti\u011fini, ancak n\u00fckleozomlar\u0131n yeniden olu\u015fturulmas\u0131n\u0131n bask\u0131lama i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Buldu\u011fumuz iki n\u00fckleozom \u00e7\u0131karma ve transk"}
{"_id":"18909530","title":"Contractile forces sustain and polarize hematopoiesis from stem and progenitor cells.","text":"Kendini yenileme ve k\u00f6k h\u00fccrelerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131, di\u011fer h\u00fccre tiplerinde non-kasl\u0131 myosin-II (MII) kuvvetlerinin ve matris mekani\u011finin d\u00fczenledi\u011fi asimetrik b\u00f6l\u00fcnme ve polarize hareket s\u00fcre\u00e7lerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Burada, insan hematopoezisinde k\u00fctle spektrometresi ile kalibre edilmi\u015f i\u00e7 ak\u0131\u015f sitometresi, MIIB'nin hematopoetik k\u00f6k h\u00fccreleri ve \u00f6nc\u00fclleri (HSC\/Ps) i\u00e7inde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde polarize olan ana izoform oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r ve bu da asimetrik b\u00f6l\u00fcnme yoluyla farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccrelerde indirgenir. MIIA, sert, endosteum benzeri matris \u00fczerinde yeti\u015ftirilen h\u00fccrelerin sitokin tetiklenmi\u015f farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda defosforile\u015ferek aktif hale gelir, ancak yumu\u015fak, kemik ili\u011fi benzeri matris \u00fczerinde de\u011fil. Canl\u0131 organizmada, MIIB kan \u00fcretiminin olu\u015fumu i\u00e7in gereklidir, MIIA ise uzun s\u00fcreli HSC\/P nakli i\u00e7in gereklidir. K\u00fclt\u00fcrde her iki izoformun da blebbistatin ile geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc inhibisyonu, 5 kat veya daha fazla olarak uzun s\u00fcreli hematopoetik \u00e7ok \u00e7izgili yeniden kuran h\u00fccreleri zenginle\u015ftirir, bu da in vivo olarak de\u011ferlendirilir. Megakaryositler de daha \u00e7ok poliploid hale gelir ve 4 kat daha fazla trombosit \u00fcretir. MII b\u00f6ylece polarize b\u00f6l\u00fcnme ve ni\u015f alg\u0131lamada \u00e7ok i\u015flevli bir d\u00fc\u011f\u00fcm g\u00f6revi g\u00f6r\u00fcr."}
{"_id":"18914652","title":"Critical Role of the Virus-Encoded MicroRNA-155 Ortholog in the Induction of Marek's Disease Lymphomas","text":"Onkogenik rollerin iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f oldu\u011fu \u00e7e\u015fitli onkogenlerin yan\u0131 s\u0131ra, mikroRNA'lar (miRNA'lar) insan kanserlerinde giderek daha fazla rol oynamaktad\u0131r. KSHV gibi birka\u00e7 onkogenik herpes vir\u00fcs\u00fcnde miRNA'lar\u0131n ke\u015ffedilmesi, vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan miRNA'lar\u0131n onkogenik yeteneklerine katk\u0131da bulunma potansiyellerini daha da vurgulad\u0131. Bununla birlikte, birka\u00e7 olas\u0131 kanser ile ili\u015fkili genin hedefi olarak belirlenmelerine ra\u011fmen, KSHV gibi neoplastik hastal\u0131klar\u0131 tetikleyen vir\u00fcsler taraf\u0131ndan kodlanan miRNA'lar\u0131n do\u011frudan in vivo rol\u00fc, uygun modellerin olmamas\u0131 nedeniyle kan\u0131tlamak zordur. Ancak, h\u0131zl\u0131 geli\u015fen Marek Hastal\u0131\u011f\u0131 (MD) lenfomlar\u0131n\u0131n do\u011fal hastal\u0131k modelleri olan tavuklarda, vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan miRNA'lar\u0131n onkogenik potansiyelini incelemek i\u00e7in m\u00fckemmel f\u0131rsatlar sunmaktad\u0131r. RB-1B onkogenik MDV su\u015funun enfeksiy\u00f6z BAC klonunun geri genetik modifikasyonu ile vir\u00fcsleri de\u011fi\u015ftirerek, alt\u0131 miRNA k\u00fcmesinin vir\u00fcs genomundan silinmesinin vir\u00fcs\u00fcn onkogenikitesini ortadan kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bu onkogenikite kayb\u0131n\u0131n ana nedeni, k\u00fcmedeki tek miRNA, miR-M4, h\u00fccresel miR-155'in ortologu gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir, \u00e7\u00fcnk\u00fc miR-M4'\u00fcn veya tohum b\u00f6lgesinde 2 n\u00fckleotitlik bir mutasyonun silinmesi lenfomalar\u0131n ind\u00fcklenmesini engellemek i\u00e7in yeterliydi. Bu miR-155 ortologunun kesin rol\u00fc, miR-M4 veya h\u00fccresel homolog gga-miR-155'i ifade eden geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm vir\u00fcsleriyle onkogenik fenotipin kurtar\u0131lmas\u0131yla daha da onayland\u0131. Bu, bir do\u011fal enfeksiyon modelinde vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan bir miRNA'n\u0131n do\u011frudan in vivo kanser ind\u00fckleme rol\u00fcn\u00fc g\u00f6steren ilk \u00f6rnektir. Ayr\u0131ca, miRNA'lar\u0131 silinen vir\u00fcslerin vir\u00fclent MDV zorlamas\u0131na kar\u015f\u0131 etkili a\u015f\u0131lar olarak kullan\u0131lmas\u0131, genetik olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f a\u015f\u0131lar\u0131n geli\u015ftirilme perspektiflerini a\u00e7maktad\u0131r."}
{"_id":"18924534","title":"Functional insights into the role of nuclear-retained long noncoding RNAs in gene expression control in mammalian cells","text":"Memelilerin genomu binlerce uzun transkripsiyon d\u0131\u015f\u0131 RNA (lncRNA) genini bar\u0131nd\u0131r\u0131r. Son ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n bir\u00e7o\u011funun bu lncRNA'lar\u0131n gen ifadesinin d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. LncRNA'lar, epigenetik gen d\u00fczenlemesi, transkripsiyonel kontrol ve post-transkripsiyonel d\u00fczenlemeden \u00e7e\u015fitli biyolojik s\u00fcre\u00e7lerde kritik roller oynar. LncRNA'lar \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel b\u00f6l\u00fcmlere lokalize edilir ve bunlar\u0131n b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131 h\u00fccre \u00e7ekirde\u011finde tutulur ve genel olarak \u00e7ekirdekte tutulan lncRNA'lar (nrRNA'lar) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131labilir. Tan\u0131mlanan i\u015flevlere dayanarak, nrRNA'lar\u0131n \u00fcyeleri, hiyerar\u015fik alt \u00e7ekirdek organizmas\u0131n\u0131n mimari deste\u011fini sa\u011flama ve spesifik kromatin sitelerine kromatin de\u011fi\u015ftirici fakt\u00f6rlerin rekrut edilmesini etkileyen \u00e7e\u015fitli rolleri yerine getirir. Bu incelemede, kromatin organizasyonu, transkripsiyon, pre-mRNA i\u015fleme, \u00e7ekirdek organizasyonu ve hastal\u0131klardaki kat\u0131l\u0131mlar\u0131 dahil olmak \u00fczere, memelilerde nrRNA'lar\u0131n son zamanlarda tan\u0131mlanan gen ifadesini kontrol etme rollerini \u00f6zetleyece\u011fiz."}
{"_id":"18938992","title":"Downregulation of TAP1 in B lymphocytes by cellular and Epstein-Barr virus-encoded interleukin-10.","text":"Vir\u00fcsle enfekte olmu\u015f h\u00fccreler, i\u00e7sel vir\u00fcs proteinlerini proteolitik olarak par\u00e7alar ve elde edilen peptitleri ana histokompatibilite kompleksi (MHC) s\u0131n\u0131f I molek\u00fclleriyle birlikte CD8+ sitotoksik T lenfositlerine (CTL) sunar. Bu h\u00fccreler normalde CTL taraf\u0131ndan ortadan kald\u0131r\u0131lmaya yatk\u0131nd\u0131r. Bununla birlikte, birka\u00e7 vir\u00fcs, antijen sunum yolunu bozan, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminden ka\u00e7\u0131nma stratejileri geli\u015ftirmi\u015ftir. Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV), \u00f6ncelikle ge\u00e7 bir protein olan BCRF1 gen \u00fcr\u00fcn\u00fc vIL-10'u ifade eder, bu da insan interleukin-10 (hIL-10) ile benzer bir diziye sahiptir. Burada, vIL-10'un antijen sunumuyla ili\u015fkili iki ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 proteinin (TAP'lar) ifadelerini etkiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Benzer \u015fekilde, hIL-10 ayn\u0131 aktiviteyi sergiledi. LMP2 ve TAP1 genlerinin ifadesi ancak TAP2 veya LMP7'nin ifadesi verimli bir \u015fekilde indirgenir, bu da TAP1 ve LMP2 genlerinin birbirinden farkl\u0131 olarak transkripsiyonuna \u00f6zel bir IL-10 etkisini g\u00f6sterir. TAP1'in IL-10 taraf\u0131ndan indirgenmesi, peptit antijenlerinin endoplazmik retik\u00fcluma ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131, bo\u015f MHC I molek\u00fcllerine y\u00fcklenmesini ve daha sonra h\u00fccre y\u00fczeyine ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 engeller. Sonu\u00e7 olarak, IL-10, B lenfositlerindeki y\u00fczey MHC I molek\u00fcllerinin genel bir azalmas\u0131na neden olur, bu da EBV'li h\u00fccrelerin sitotoksik T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan tan\u0131nmas\u0131n\u0131 etkileyebilir."}
{"_id":"18949516","title":"TGF-\u03b2 and Insulin Signaling Regulate Reproductive Aging via Oocyte and Germline Quality Maintenance","text":"\u00dcreme duru\u015fu, belki de insanlar taraf\u0131ndan deneyimlenen en erken ya\u015flanma fenotipidir. Benzer \u015fekilde, *Caenorhabditis elegans* (C. elegans) t\u00fcr\u00fcn\u00fcn \u00fcremesi orta ya\u015fta sona erer. Somatik ya\u015flanman\u0131n hem solucanlarda hem de insanlarda incelendi\u011fi, ancak \u00fcreme ya\u015flanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen mekanizmalar\u0131n hala anla\u015f\u0131lmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131n\u0131rsa, burada TGF-\u03b2 (Sma\/Mab) ve Ins\u00fclin\/IGF-1 (\u0130ns\u00fclin Benzeri B\u00fcy\u00fcme Fakt\u00f6r\u00fc 1) sinyalizasyonunun C. elegans \u00fcreme ya\u015flanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, TGF-\u03b2 ve Ins\u00fclin\/IGF-1 sinyalizasyonunun, embriyonun b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc, oosit (yumurta h\u00fccresi) d\u00f6llenebilirli\u011fi, kromozom ayr\u0131m\u0131 sadakati, DNA hasar\u0131 direnci ve oosit ile germ (yumurta ve sperm h\u00fccreleri i\u00e7eren yap\u0131) morfolojisi gibi \u00fcreme s\u00fcrecinin \u00e7ok y\u00f6n\u00fcn\u00fc mod\u00fcle ederek C. elegans \u00fcreme ya\u015flanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini ortaya koyuyoruz. TGF-\u03b2 aktivitesi, \u00fcreme s\u00fcresini ve germ\/oosit kalitesini h\u00fccre \u00f6zerk olmayan bir \u015fekilde d\u00fczenler ve b\u00fcy\u00fcme d\u00fczenlemesiyle zaman ve transkripsiyonel olarak ayr\u0131labilir. Kromozom ayr\u0131m\u0131, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131 genleri, C. elegans oositlerinde y\u00fckselir, ya\u015fl\u0131 memelilerin oositlerinde d\u00fc\u015fer ve oosit kalitesinin korunmas\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Verilerimiz, C. elegans ve insanlar\u0131n \u00fcreme ya\u015flanmas\u0131nda bir\u00e7ok y\u00f6n\u00fcn payla\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131, \u00f6zellikle \u00fcreme ya\u015flanmas\u0131yla oosit kalitesinin azalmas\u0131 aras\u0131ndaki korelasyonu ve oosit kalitesini belirleyen mekanizmalar\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"18953920","title":"The Epithelial-Mesenchymal Transition Generates Cells with Properties of Stem Cells","text":"Epitelyal-mesenkim ge\u00e7i\u015f (EMT), kanser istilas\u0131 ve metastaz s\u0131ras\u0131nda s\u0131kl\u0131kla etkinle\u015fen \u00f6nemli bir geli\u015fim program\u0131d\u0131r. Burada, \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmi\u015f insan meme epitel h\u00fccrelerinde (HMLE) EMT'nin tetiklenmesinin mesenkim \u00f6zelliklerinin kazan\u0131lmas\u0131na ve k\u00f6k h\u00fccre i\u015faret\u00e7ilerinin ifadesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Ayr\u0131ca, bu h\u00fccrelerin mamospere olu\u015fturma yetene\u011finin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, bu \u00f6zellik meme epitel k\u00f6k h\u00fccreleriyle ili\u015fkilidir. Buna ek olarak, HMLE k\u00fclt\u00fcrlerinden izole edilmi\u015f k\u00f6k h\u00fccre benzeri h\u00fccreler mamospere olu\u015fturur ve HMLE'lerin EMT'yi ge\u00e7irdi\u011fi h\u00fccrelerle benzer i\u015faret\u00e7iler ifade eder. Dahas\u0131, fare veya insan meme bezlerinden veya meme kanserlerinden izole edilmi\u015f k\u00f6k benzeri h\u00fccreler EMT i\u015faret\u00e7ilerini ifade eder. Son olarak, EMT'yi ge\u00e7irdi\u011fi insan meme epitel h\u00fccreleri mamospere, yumu\u015fak agar kolonileri ve t\u00fcm\u00f6rler daha verimli bir \u015fekilde olu\u015fturur. Bu bulgular, EMT ve epitel k\u00f6k h\u00fccre \u00f6zelliklerinin kazan\u0131lmas\u0131 aras\u0131nda do\u011frudan bir ba\u011flant\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"18956141","title":"NEMO Prevents RIP Kinase 1-Mediated Epithelial Cell Death and Chronic Intestinal Inflammation by NF-\u03baB-Dependent and -Independent Functions","text":"\u0130ntestinal epitel h\u00fccreleri (IEC'ler), ba\u011f\u0131rsak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k homeostazisini d\u00fczenler ve bozulmu\u015f epitel yan\u0131tlar\u0131, enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131klar\u0131n\u0131n (IBD) patogenezinde rol oynar. IEC'lere \u00f6zg\u00fc n\u00fckleer fakt\u00f6r \u03baB (NF-\u03baB) esansiyel d\u00fczenleyici (NEMO) silinmesi, ilyumda Paneth h\u00fccre apoptozuna ve antimikrobiyal fakt\u00f6r ifadesinin bozulmas\u0131na neden oldu, ayr\u0131ca kolon h\u00fccre apoptozuna ve mikrobiota taraf\u0131ndan tetiklenen kronik enflamasyona kolonun. IEC'lerde RelA, c-Rel ve RelB'nin kombine eksikli\u011fi Paneth h\u00fccre apoptozuna neden oldu ancak kolit de\u011fil, bu da NEMO'nun kolon enflamasyonunu NF-\u03baB ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan i\u015flevleri yoluyla \u00f6nledi\u011fini g\u00f6sterdi. Receptor etkile\u015fimli protein kinaz 1 (RIPK1) kinaz aktivitesinin inhibisyonu veya FADD ve RIPK3'\u00fcn kombine eksikli\u011fi, epitel h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc, Paneth h\u00fccre kayb\u0131n\u0131 ve nemli NEMO eksikli\u011fi olan farelerde kolitin geli\u015fimini \u00f6nledi. Bu nedenle, NEMO, RIPK1 kinaz aktivitesi yoluyla IEC \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6nleyerek ba\u011f\u0131rsak enflamasyonunu \u00f6nler, bu da RIPK1 inhibit\u00f6rlerinin, NEMO mutasyonlu kolit hastalar\u0131nda ve belki de IBD'de tedavi i\u00e7in etkili olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"18987782","title":"Suppression of Myc oncogenic activity by ribosomal protein haploinsufficiency","text":"Myc onkogen, protein sentez makinesinin birka\u00e7 bile\u015feninin ifadesini d\u00fczenler, bunlara ribozom proteinleri, \u00e7eviri ba\u015flatma fakt\u00f6rleri, RNA polimeraz III ve ribozom DNA's\u0131 dahildir. Artan h\u00fccre protein sentez kapasitesinin kanser olu\u015fumu s\u00fcrecine nas\u0131l ve ne \u00f6l\u00e7\u00fcde etki etti\u011fi hala ele al\u0131nmay\u0131 beklemektedir. Burada, Emu-Myc\/+ transgenik farelerde artan protein sentezini normal seviyelere geri getirmek i\u00e7in ribozom proteinleri heterozigot fareleri genetik ara\u00e7 olarak kullan\u0131yoruz ve bu ba\u011flamda Myc'in onkogenik potansiyelinin bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bulgular\u0131m\u0131z, Myc'in protein sentezini art\u0131rma yetene\u011finin do\u011frudan h\u00fccre boyutunu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bilinen h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc hedeflerinin transkripsiyonel olarak d\u00fczenlenmesini gerektirmeyen h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesini h\u0131zland\u0131rmak i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, protein sentezi normal seviyelere geri getirildi\u011finde, Myc'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden \u00f6nkanser h\u00fccreleri programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc yoluyla daha verimli bir \u015fekilde ortadan kald\u0131r\u0131l\u0131r. Bulgular\u0131m\u0131z, genel protein sentez oranlar\u0131ndaki art\u0131\u015f\u0131 bir onkogenik sinyalin a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda spesifik bir molek\u00fcler bozulmaya ba\u011flayan yeni bir mekanizma ortaya koyuyor. Myc hiperaktivitesinin a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda kap ba\u011f\u0131ml\u0131 \u00e7evirinin anormal art\u0131\u015f\u0131, mitotik ilerlemenin do\u011fru \u015fekilde d\u00fczenlenmesini gerektiren IRES (i\u00e7sel ribozom giri\u015f sitesi) ba\u011f\u0131ml\u0131 \u00e7eviriye ge\u00e7i\u015fin bozulmas\u0131na neden oluyor. Bu \u00e7eviri ge\u00e7i\u015finin ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131, Emu-Myc\/+ farelerde mitotik spesifik olarak ifade edilen endojen IRES ba\u011f\u0131ml\u0131 Cdk11 (ayn\u0131 zamanda Cdc2l ve PITSLRE olarak da bilinir) formunun azalmas\u0131na yol a\u00e7ar, bu da sitokinezi bozukluklar\u0131na ve genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkilidir. Normal \u00e7eviri kontrol\u00fcn\u00fcn Emu-Myc\/+ farelerde yeniden kurulmas\u0131, genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n bast\u0131r\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7ar. Bulgular\u0131m\u0131z, \u00e7eviri kontrol\u00fcndeki bozulmalar\u0131n gen ifadesi, genom istikrar\u0131 ve kanser olu\u015fumu i\u00e7in son derece spesifik sonu\u00e7lar sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu durumun kanser olu\u015fumunun molek\u00fcler mekanizmas\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"18988265","title":"Susceptibility to exacerbation in chronic obstructive pulmonary disease.","text":"ARKA PLAN Bu durumun, kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) hastalar\u0131nda \u00f6nemli olaylar oldu\u011funu biliyoruz, ancak s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, belirleyicileri ve etkileri hakk\u0131nda tam bir anlay\u0131\u015fa sahip de\u011filiz. B\u00fcy\u00fck bir g\u00f6zlem kohortunda, hastal\u0131\u011f\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak s\u0131k tekrarlayan bir KOAH fenotipinin var oldu\u011fu hipotezini test ettik. Y\u00d6NTEMLER ECLIPSE (KOAH'\u0131 Uzun S\u00fcreli De\u011ferlendirme ve \u00d6ng\u00f6r\u00fclebilir Sonu\u00e7lar\u0131n Tahmini) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda kay\u0131tl\u0131 2138 hastay\u0131 analiz ettik. Tekrarlayan bir KOAH fenotipini tan\u0131mlamak i\u00e7in, bir sa\u011fl\u0131k sa\u011flay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n antibiyotikler veya kortikosteroidler (veya her ikisi de) re\u00e7ete etmesine veya hastaneye yat\u0131r\u0131lmas\u0131na neden olan olaylar\u0131 (a\u011f\u0131r tekrarlayan KOAH) dikkate ald\u0131k. Tekrarlayan KOAH s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, 3 y\u0131ll\u0131k bir takip d\u00f6neminde g\u00f6zlemlendi. SONU\u00c7LAR KOAH'\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 artt\u0131k\u00e7a tekrarlayan (ve daha \u015fiddetli) KOAH'lar daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc; ilk takip y\u0131l\u0131nda hastalar\u0131n %0,85'i 2. KOAH a\u015famas\u0131ndaki hastalarda, %1,34'\u00fc 3. a\u015famada ve %2,00'i 4. a\u015famada tekrarlayan KOAH'lara sahipti. Genel olarak, 2. a\u015famada hastalar\u0131n %22'si, 3. a\u015famada %33'\u00fc ve 4. a\u015famada %47'si s\u0131k tekrarlayan KOAH'lara sahipti (ilk takip y\u0131l\u0131nda iki veya daha fazla). T\u00fcm KOAH a\u015famalar\u0131nda tekrarlayan KOAH'lar\u0131n en iyi tek tahmincisi, tekrarlayan bir ge\u00e7mi\u015fti. Tekrarlayan KOAH fenotipi, 3 y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemde nispeten kararl\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve hastan\u0131n \u00f6nceki tedavi edilmi\u015f olaylara ili\u015fkin an\u0131s\u0131na dayanarak tahmin edilebilir. Daha \u015fiddetli bir hastal\u0131k ve \u00f6nceki tekrarlayan KOAH'larla ili\u015fkili olmas\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, fenotip, gastro\u00f6zofageal refl\u00fc veya yanma hissi \u00f6yk\u00fcs\u00fc, daha k\u00f6t\u00fc ya\u015fam kalitesi ve y\u00fcksek beyaz kan h\u00fccresi say\u0131s\u0131yla da ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkiliydi. SONU\u00c7LAR Tekrarlayan KOAH'lar KOAH ilerledik\u00e7e daha s\u0131k ve daha \u015fiddetli hale geliyor, ancak s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 bir ba\u011f\u0131ms\u0131z duyarl\u0131l\u0131k fenotipini yans\u0131t\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu, t\u00fcm hastal\u0131k a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 spektrumunda"}
{"_id":"18997216","title":"Sympathetic baroreflex gain in normotensive pregnant women.","text":"Kas sempatik sinir aktivitesi, normotansif hamilelik s\u0131ras\u0131nda ortalama arteriyel bas\u0131nc\u0131n korunmas\u0131 veya azalmas\u0131 ile birlikte artar, bu da barorefleksin yeniden ayarlanmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Hipotezimiz, normotansif hamile kad\u0131nlarda kendili\u011finden sempatik barorefleks kazanc\u0131n\u0131n, e\u015fle\u015fen kontrol gruplar\u0131na g\u00f6re azalt\u0131laca\u011f\u0131 y\u00f6n\u00fcndeydi. Kas sempatik patlamalar\u0131n b\u00fct\u00fcnsel s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve toplam sempatik aktivite (mikroneurografi), kan bas\u0131nc\u0131 (Finometre) ve R-R aral\u0131\u011f\u0131 (EKG) dinlenme s\u0131ras\u0131nda 11 hamile kad\u0131n (33 \u00b1 1 haftal\u0131k gebelik, 31 \u00b1 1 ya\u015f, gebelik \u00f6ncesi BMI: 23.5 \u00b1 0.9 kg\/m(2)) ve 11 e\u015fle\u015fen kontrolde (29 \u00b1 1 ya\u015f; BMI: 25.2 \u00b1 1.7 kg\/m(2)) de\u011ferlendirildi. Hamile kad\u0131nlar, kontrol grubuna k\u0131yasla daha y\u00fcksek temel sempatik patlama s\u0131kl\u0131\u011f\u0131na (43 \u00b1 2 vs. 33 \u00b1 2 patlamalar\/100 kalp at\u0131\u015f\u0131, P = 0.01) ve toplam sempatik aktiviteye (1,811 \u00b1 148 vs. 1,140 \u00b1 55 au, P < 0.01) sahipti. Hem ortalama (88 \u00b1 3 vs. 91 \u00b1 2 mmHg, P = 0.4) hem de diyastolik (DBP) (72 \u00b1 3 vs. 73 \u00b1 2 mmHg, P = 0.7) bas\u0131nc\u0131n hamile ve e\u015fle\u015fen kontrol kad\u0131nlar aras\u0131nda benzer oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da gebelik s\u0131ras\u0131nda barorefleks set noktas\u0131n\u0131n yukar\u0131 do\u011fru yeniden ayarland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Simpatik patlama s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve DBP aras\u0131ndaki do\u011frusal ili\u015fki olarak hesaplanan barorefleks kazanc\u0131, hamile kad\u0131nlarda kontrol grubuna k\u0131yasla azalt\u0131ld\u0131 (-3.7 \u00b1 0.5 vs. -5.4 \u00b1 0.5 patlamalar\u00b7100 kalp at\u0131\u015f\u0131(-1)\u00b7mmHg(-1), P = 0.03), ayn\u0131 \u015fekilde toplam sempatik aktivite ile hesaplanan barorefleks kazanc\u0131 da (-294 \u00b1 24 vs. -21"}
{"_id":"18998807","title":"Facilitators and Impediments of the Pluripotency Reprogramming Factors' Initial Engagement with the Genome","text":"Ektopik transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin ifadesi, h\u00fccre kaderini yeniden programlayabilir, ancak bu fakt\u00f6rlerin genomu ilk olarak ba\u011flanmas\u0131n\u0131n, yeniden programlanm\u0131\u015f az\u0131nl\u0131k h\u00fccrelerinde g\u00f6r\u00fclen ba\u011flanmayla i\u015flevsel olarak nas\u0131l ili\u015fkili oldu\u011fu bilinmemektedir. \u0130lk 48 saatte fibroblastlar\u0131n pluripotansiyete yeniden programlanmas\u0131n\u0131 incelerken Oct4, Sox2, Klf4 ve c-Myc (O, S, K ve M) fakt\u00f6rlerinin insan genomundaki haritas\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. \u0130lk kromatin ba\u011flanma olaylar\u0131n\u0131n \u00fc\u00e7 dikkat \u00e7ekici y\u00f6n\u00fc vard\u0131r: c-Myc'in OSK kromatin etkile\u015fimini kolayla\u015ft\u0131rmadaki beklenmedik rol\u00fc, O, S ve K'n\u0131n yeniden programlamay\u0131 te\u015fvik eden genlerin d\u00fczenleyicilerinde \u00f6nc\u00fc fakt\u00f6rler olarak \u00f6nceli\u011fi ve H3K9me3'\u00fc kapsayan megabase \u00f6l\u00e7ekli kromatin alanlar\u0131, bir\u00e7ok pluripotansiyete gerekli genleri i\u00e7eren, ilk OSKM ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engeller ve yeniden programlaman\u0131n verimlili\u011fini engeller. \u00c7e\u015fitli ba\u015flang\u0131\u00e7 fakt\u00f6r ba\u011flanma y\u00f6nlerini bulduk, bu y\u00f6nler yeniden programlanm\u0131\u015f az\u0131nl\u0131k h\u00fccrelerinde a\u015f\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"19004126","title":"Fibrillar Collagen Inhibits Arterial Smooth Muscle Proliferation through Regulation of Cdk2 Inhibitors","text":"Arteriyel d\u00fcz kas h\u00fccreleri (DKH'ler), polimerize tip I kolajen liflerinde G1 h\u00fccre d\u00f6ng\u00fc faz\u0131nda durur, oysa monomer kolajen DKH'lerin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 destekler. Polimerize kolajende siklin E ile ili\u015fkili kinaz ve siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz 2 (cdk2) fosforilasyonu engellenir ve DKH'lerde cdk2 inhibit\u00f6rleri p27Kip1 ve p21Cip1\/Waf1 seviyeleri, monomer kolajende olanlara k\u0131yasla artar. p27Kip1, polimerize kolajende DKH'lerde siklin E-cdk2-p21Cip1\/Waf1 kompleksine ba\u011flan\u0131r. Monovalan alfa2 integrin bloke edici antikorlar, her iki kolajen formuna da tutunan integrinler, monomer kolajende bu etkileri taklit eder. Ayr\u0131ca, polimerize kolajen h\u0131zla p70 S6 kinaz\u0131n\u0131, olas\u0131 p27Kip1 d\u00fczenleyicisini bask\u0131lar. Bu nedenle, lifsel kolajen, erken integrin sinyalizasyonunu \u00f6zellikle d\u00fczenler, bu da cdk2 inhibit\u00f6rlerinin artmas\u0131na ve DKH \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n engellenmesine yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"19005293","title":"Memory CD4+ T cells induce innate responses independently of pathogen","text":"Patogenle ili\u015fkili molek\u00fcler desenlerin tan\u0131nmas\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen iltihaplanma, sonraki adaptif yan\u0131tlar\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkiler. Adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin de do\u011fu\u015ftan gelen iltihaplanma yan\u0131tlar\u0131n\u0131n niteli\u011fini ve \u015fiddetini etkiledi\u011fini sorgulad\u0131k. Hat\u0131rlama, ancak yeni CD4+ T h\u00fccrelerinin yan\u0131t\u0131, akci\u011ferde \u00e7oklu do\u011fu\u015ftan gelen iltihaplanma sitokinleri ve kemokinlerin (IIC'ler) \u00fcretimini art\u0131r\u0131r ve bu, grip enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda erken vir\u00fcs kontrol\u00fc ile sonu\u00e7lan\u0131r. Hat\u0131rlama CD4+ T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan tetiklenen IIC'ler ve viral kontrol, antijenle \u00f6zde\u015fle\u015fmeyi gerektirir ve TH1 veya TH17 polarize edilmi\u015f hat\u0131rlama h\u00fccrelerde en iyi \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fir, ancak IFN-\u03b3 ve TNF-\u03b1 \u00fcretimi ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r ve korunmu\u015f patojen tan\u0131 yollar\u0131n\u0131n etkinle\u015ftirilmesine ihtiya\u00e7 duymaz. Bu, adaptif CD4+ T h\u00fccrelerinin erken do\u011fu\u015ftan gelen yan\u0131t\u0131 tetikleyerek patojenlere kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k korumas\u0131n\u0131 art\u0131ran daha \u00f6nce tan\u0131mlanmam\u0131\u015f bir mekanizmay\u0131 temsil eder."}
{"_id":"19047331","title":"Direct Upregulation of STAT3 by MicroRNA-551b-3p Deregulates Growth and Metastasis of Ovarian Cancer.","text":"3q26.2 amplifikasyonu y\u00fcksek dereceli ser\u00f6z yumurtal\u0131k kanserinde, olgun mikroRNA miR551b-3p'nin ifade d\u00fczeyini art\u0131r\u0131r, bu da k\u00f6t\u00fc klinik sonu\u00e7larla ili\u015fkilidir. \u00d6nemli olan, miR551b-3p'nin apoptoz direncini artt\u0131rmas\u0131 ve kanser h\u00fccrelerinin in vitro ve in vivo'da artm\u0131\u015f hayatta kalmas\u0131 ve proliferasyonu ile ilgilidir. miR551b-3p, STAT3 protein d\u00fczeylerini y\u00fckseltir ve STAT3, miR551b-3p'nin h\u00fccre proliferasyonu \u00fczerindeki etkileri i\u00e7in gereklidir. Beklenen \u015fekilde hedef mRNA d\u00fczeylerini azaltmak yerine, miR551b-3p, STAT3 promot\u00f6r\u00fcne tamamlay\u0131c\u0131 bir diziye ba\u011flan\u0131r, RNA polimeraz II'yi ve TWIST1 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc rekrut ederek STAT3 transkripsiyonunu etkinle\u015ftirir ve bu nedenle do\u011frudan STAT3 ifadelerini y\u00fckseltir. Ayr\u0131ca, anti-miR551b, in vitro ve in vivo'da yumurtal\u0131k kanser h\u00fccrelerinde STAT3 ifadelerini azaltt\u0131 ve in vivo'da yumurtal\u0131k kanserinin b\u00fcy\u00fcmesini azaltt\u0131. Birlikte, verilerimiz miR551b-3p'nin transkripsiyonel aktivite rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. Bu nedenle, miR551b-3p, yumurtal\u0131k kanseri i\u00e7in umut verici bir biyomarker ve terap\u00f6tik hedef aday\u0131d\u0131r."}
{"_id":"19052713","title":"Human albumin administration in critically ill patients: systematic review of randomised controlled trials.","text":"\n## Ama\u00e7\nKritik olarak hasta olan hastalarda \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 insan alb\u00fcmin veya plazma protein fraksiyonunun uygulanmas\u0131n\u0131n etkisi nicel olarak belirlemek.\n\n## Tasar\u0131m\nHipovolemi, yan\u0131klar veya hipoalb\u00fcminemi ile kritik \u015fekilde hasta olan hastalarda alb\u00fcmin veya plazma protein fraksiyonunun kristaloid \u00e7\u00f6zeltinin uygulanmas\u0131 veya uygulanmamas\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan rastgele kontroll\u00fc denemelerin sistematik incelemesi.\n\n## Konular\n30 rastgele kontroll\u00fc deneme, 1419 rastgele hasta i\u00e7eriyor.\n\n## Ana \u00c7\u0131kar \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc\nHer denemenin takip s\u00fcresi sonunda t\u00fcm nedenlerden kaynaklanan \u00f6l\u00fcm oran\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nHer hasta kategorisi i\u00e7in, alb\u00fcmin tedavisi g\u00f6ren grubun kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma grubuna g\u00f6re \u00f6l\u00fcm riski daha y\u00fcksekti. Hipovolemi i\u00e7in, alb\u00fcmin uygulamas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan \u00f6l\u00fcm riskinin g\u00f6reli riski 1.46 (0.97-2.22) idi, yan\u0131klar i\u00e7in 2.40 (1.11-5.19) ve hipoalb\u00fcminemi i\u00e7in 1.69 (1.07-2.67) idi. Alb\u00fcmin uygulamas\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm riskinin havuzlanm\u0131\u015f g\u00f6reli riski 1.68 (1.26-2.23) idi. Alb\u00fcminle \u00f6l\u00fcm riskinin havuzlanm\u0131\u015f fark\u0131, %6 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %3-9) ile sabit etkiler modeli ile belirlendi. Bu veriler, her 17 kritik \u015fekilde hasta hastan\u0131n alb\u00fcmin tedavisi ile bir ek \u00f6l\u00fcm oldu\u011funu g\u00f6steriyor.\n\n## Sonu\u00e7lar\u0131\nHipovolemi, yan\u0131klar veya hipoalb\u00fcminemi ile kritik \u015fekilde hasta olan hastalarda alb\u00fcmin uygulamas\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131na dair bir kan\u0131t yok ve bu durumun \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 art\u0131rabilece\u011fine dair g\u00fc\u00e7l\u00fc bir i\u015faret var. Bu veriler, kritik \u015fekilde hasta hastalarda insan alb\u00fcmin kullan\u0131m\u0131n\u0131n acilen g\u00f6zden ge\u00e7irilmesi ve sadece titiz olarak y\u00fcr\u00fct\u00fclen rastgele kontroll\u00fc denemelerde kullan\u0131lmamas\u0131 gerekti\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"19058822","title":"A fine-scale map of recombination rates and hotspots across the human genome.","text":"Genetik haritalar, yeniden kombinasyon oranlar\u0131n\u0131n bir genom boyunca nas\u0131l de\u011fi\u015fti\u011fini belgeleyen, bir\u00e7ok genetik analizin temel arac\u0131d\u0131r. \u0130nsan genomunun y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc bir genetik haritas\u0131n\u0131, genetik varyasyon verilerinin istatistiksel analizlerine dayanarak sunuyoruz ve 25.000'den fazla yeniden kombinasyon s\u0131cak noktas\u0131n\u0131, bu s\u0131cak nokta aktivitesinde rol oynayan motifler ve dizinleri belirliyoruz. B\u00fcy\u00fck (megabaz) ve k\u00fc\u00e7\u00fck (kilobaz) \u00f6l\u00e7eklerde yeniden kombinasyon oranlar\u0131n\u0131n davran\u0131\u015f\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli oranlar\u0131n k\u0131s\u0131tl\u0131 oldu\u011fu bir \u00e7er\u00e7evede s\u0131cak noktalar\u0131n rastgele \u00f6zellikler oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcren iki a\u015famal\u0131 bir yeniden kombinasyon modeli \u00f6nermemize yol a\u00e7\u0131yor."}
{"_id":"19071857","title":"Mental Health Support Provided Throughout the Bariatric Surgery Clinical Pathway in French Specialized Care Centers for Obesity","text":"\u00d6n cerrahi psikolojik de\u011ferlendirme, bariatrik cerrahi adaylar\u0131 i\u00e7in uluslararas\u0131 k\u0131lavuzlar taraf\u0131ndan \u00f6nerilir. Bu nedenle, bariatrik hastalara bakan ekipler, en az bir ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sa\u011flay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131 (\u00f6rne\u011fin, bir psikolog veya psikiyatristi) i\u00e7ermelidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Fransa Sa\u011fl\u0131k Bakanl\u0131\u011f\u0131 taraf\u0131ndan olu\u015fturulan 37 \u00f6zel obezite merkezlerinde (CSO) psikoloji ve psikiyatri kaynaklar\u0131n\u0131 ve uygulamalar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmekti. CSO koordinat\u00f6rleri, merkezler hakk\u0131nda genel bilgiler toplamak (\u00f6rne\u011fin, bariatrik operasyon say\u0131s\u0131) i\u00e7in e-posta ile ula\u015f\u0131ld\u0131. \u0130kincisi, her merkezin psikologlar\u0131 ve psikiyatristleri, profesyonel uygulamalar\u0131n\u0131 ve bak\u0131m yollar\u0131n\u0131n organizasyonunu de\u011ferlendiren anonim bir anket doldurdu. CSO koordinat\u00f6rlerinin b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011fu (81%, n = 26\/32) anketimize yan\u0131t verdi. Bu sonu\u00e7lar, psikoloji\/psikiyatri kaynaklar\u0131nda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar ve eksiklikler oldu\u011funu g\u00f6steriyor. \u00c7o\u011fu psikolog (n = 26\/31) ve psikiyatrist (n = 10\/10), yeni hastalarla sistematik olarak sadece cerrahi \u00f6ncesi (56%) veya hem cerrahi \u00f6ncesi ve sonras\u0131 (30%) g\u00f6r\u00fc\u015fme yapt\u0131klar\u0131n\u0131 belirtirken, baz\u0131 psikologlar ve psikiyatristler (14%) t\u00fcm hastalarla sistematik olarak g\u00f6r\u00fc\u015fm\u00fcyor (cerrahi \u00f6ncesi ve\/veya sonras\u0131). Bununla birlikte, t\u00fcm profesyoneller psikolojik de\u011ferlendirmeler yap\u0131yor ve yakla\u015f\u0131k %75'i psikolojik takip sunuyor, bu da psikolog ve psikiyatrist uygulamalar\u0131nda benzerlik g\u00f6steriyor. Sonu\u00e7lar, Frans\u0131z CSO'lar\u0131nda psikolojik\/psikiyatrik de\u011ferlendirmelerin \u00f6nemini vurguluyor ve bu hizmetlerin birka\u00e7\u0131nda ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sa\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n olmamas\u0131n\u0131 vurguluyor. Cerrahi sonras\u0131 psikolojik takip genellikle sa\u011flanm\u0131yor. Cerrahi sonras\u0131 psikolojik veya psikiyatrik uzun vadeli takip i\u00e7in net \u00f6neriler olu\u015fturmak uygun olurdu."}
{"_id":"19079491","title":"Calcium: Regulation of cell death: the calcium\u2013apoptosis link","text":"Ya\u015famak m\u0131 yoksa \u00f6lmek mi? Bu kritik soru, Ca2+\u2019\u0131n canl\u0131 organizmalardaki ikili rol\u00fcn\u00fc zarif bir \u015fekilde yans\u0131t\u0131r - hayatta kalma fakt\u00f6r\u00fc ya da ac\u0131mas\u0131z katil. Ca2+ sinyallerinin h\u00fccre fonksiyonlar\u0131n\u0131n bir dizi hayati y\u00f6n\u00fcn\u00fc d\u00fczenledi\u011fi ve bu nedenle h\u00fccre hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011fu uzun zamand\u0131r bilinmektedir. Ancak, son zamanlarda h\u00fccre i\u00e7i Ca2+ a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fcklenmesi veya i\u00e7sel Ca2+ b\u00f6l\u00fcmlenmesinin bozulmas\u0131, sitotoksisiteye neden olabilir ve ya apoptoz ya da nekroz yoluyla h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikleyebilir."}
{"_id":"19099739","title":"Breaking the code of DNA binding specificity of TAL-type III effectors.","text":"Bir\u00e7ok bakterinin patojenli\u011fi, etkili proteinlerin tip III s\u0131ras\u0131 yoluyla eukariotik h\u00fccrelere enjekte edilmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r, b\u00f6ylece h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7leri manip\u00fcle edebilirler. Bitki patojen Xanthomonas'tan gelen TAL (transkripsiyon aktivat\u00f6r benzeri) etkili\u00f6rler, bitki h\u00fccresinin \u00e7ekirde\u011finde transkripsiyon aktivat\u00f6rleri olarak \u00f6nemli vir\u00fclans fakt\u00f6rlerid\u0131r ve do\u011frudan DNA'ya ba\u011flanmak i\u00e7in merkezi tekrarl\u0131 alanlar\u0131n\u0131 kullan\u0131rlar. Burada, TAL etkili\u00f6rlerinin hedef DNA'ya \u00f6zg\u00fcli\u011fini nas\u0131l kodlad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Her tekrarda iki hiper de\u011fi\u015fken amino asit, hedef DNA'da bir baz \u00e7iftini tan\u0131mlar. TAL etkili\u00f6rlerinin tan\u0131 dizileri \u00f6ng\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015f ve deneysel olarak do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Mod\u00fcler protein mimarisi, yeni \u00f6zg\u00fcll\u00fcklere sahip yapay etkili\u00f6rler in\u015fa edilmesini sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, farkl\u0131 bir DNA ba\u011flama alan\u0131n\u0131n i\u015flevini a\u00e7\u0131klar ve biyoteknoloji i\u00e7in DNA ba\u011flama alanlar\u0131n\u0131n tasar\u0131m\u0131n\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar."}
{"_id":"19130782","title":"Interferon-Gamma at the Crossroads of Tumor Immune Surveillance or Evasion","text":"Interferon-\u03b3 (IFN-\u03b3), \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir molek\u00fcl, antiproliferatif, pro-apoptotik ve antitumor mekanizmalarla ili\u015fkilidir. Bu etkili sitokin, genellikle ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin ana etkili fakt\u00f6r\u00fc olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen, \u00e7e\u015fitli hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak yan etkileri vard\u0131r. IFN-\u03b3'nin t\u00fcm\u00f6r imm\u00fcn g\u00f6zetimi ile ilgili geni\u015f kan\u0131tlara ra\u011fmen, klinik denemelerde IFN-\u03b3 temelli terapiler s\u0131n\u0131rl\u0131 ba\u015far\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Asl\u0131nda, son raporlar, IFN-\u03b3'nin protumorjenik bir rol oynayabilece\u011fini, \u00f6zellikle de IFN-\u03b3 sinyalizasyon duyars\u0131zl\u0131\u011f\u0131, ana histokompatibilite komplekslerinin indirgenmesi ve indolamin 2,3-dioksijenaz ile kontrol noktas\u0131 inhibit\u00f6rlerinin y\u00fckseltilmesi yoluyla, programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ligan\u0131 1'in (PD-L1) ifadesi ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, IFN-\u03b3'nin arac\u0131l\u0131k etti\u011fi yan\u0131tlar, birka\u00e7 kanser t\u00fcr\u00fcnde hastalar\u0131n hayatta kalmas\u0131 ile hala pozitif olarak ili\u015fkilidir. Bu nedenle, IFN-\u03b3'nin t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131nda karma\u015f\u0131k ve y\u00fcksek derecede d\u00fczenlenmi\u015f etkilerini tetikleyen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ba\u011flam\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in \u00f6nemli ara\u015ft\u0131rma \u00e7abalar\u0131 gereklidir. Bu inceleme, kanserlere kar\u015f\u0131 karma\u015f\u0131k ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak IFN-\u03b3'nin pro- ve antitumorjenik etkilerine ili\u015fkin mevcut bilgileri tart\u0131\u015fmaktad\u0131r ve IFN-\u03b3'ye duyarl\u0131 hastalar\u0131 belirlemenin, ili\u015fkili sinyalle\u015fme yollar\u0131n\u0131 kullanan terapilerin geli\u015ftirilmesi i\u00e7in \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"19132741","title":"Role of antioxidants in paraquat toxicity.","text":"Paraquat, bir \u00e7eyrek azot ot \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc, insanlar ve hayvanlar i\u00e7in y\u00fcksek derecede toksik bir bile\u015fiktir ve son birka\u00e7 on y\u0131lda bir\u00e7ok akut zehirlenme ve \u00f6l\u00fcm vakas\u0131 bildirilmi\u015ftir. Paraquat toksisitesinin mekanizmalar\u0131 \u015funlard\u0131r: s\u00fcperoksit iyonunun olu\u015fumu, bu da daha toksik reaktif oksijen t\u00fcrlerinin, \u00f6rne\u011fin hidrojen peroksit ve hidroksil radikali olu\u015fumuna yol a\u00e7abilir; ve h\u00fccresel NADPH'nin oksidasyonu, paraquat'\u0131n h\u00fccre i\u00e7i indirgeme i\u00e7in ana kayna\u011f\u0131 olan indirgeyici e\u015fde\u011ferler. Bu da \u00f6nemli NADPH gerektiren biyokimyasal s\u00fcre\u00e7lerin bozulmas\u0131na neden olur. Paraquat zehirlenmesinde \u00f6l\u00fcm\u00fcn ana nedeni, alveolar epiteline oksidatif hasar nedeniyle solunum yetmezli\u011fi ve daha sonra obstr\u00fcktif fibrozis ile sonu\u00e7lanan bir s\u00fcre\u00e7tir. Paraquat zehirlenmesinin y\u00f6netimi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde destekleyici olmu\u015ftur ve toksikokineti\u011fi de\u011fi\u015ftirmeye y\u00f6nelik y\u00f6nlendirilmi\u015ftir. \u015eu anda, paraquat i\u00e7in ger\u00e7ek farmakolojik antagonistler yoktur ve kan veya di\u011fer dokularda zehirin ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayabilen chelatanlar yoktur. Paraquat'\u0131n oksidatif stres yoluyla mekanizmalarla toksik etkilerini indirdi\u011fi ger\u00e7e\u011fini kabul ederek, paraquat zehirlenmesinin tedavisinde yenilikler antioksidanlar\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 hedeflemektedir. Bu incelemede, paraquat'\u0131n toksik etkilerini hafifletmek veya tedavi etmek i\u00e7in antioksidanlar\u0131n durumu sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"19138874","title":"Nucleation of nuclear bodies by RNA","text":"Mammal h\u00fccre \u00e7ekirde\u011findeki bir\u00e7ok i\u015flevsel b\u00f6lmenin biyogenezinin anla\u015f\u0131lmas\u0131 zor. Daha spesifik olarak, n\u00fckleer v\u00fccut olu\u015fumunu gerektiren ba\u015flang\u0131\u00e7taki n\u00fckleasyon ad\u0131m\u0131yla ilgili \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Burada, RNA'n\u0131n yap\u0131sal bir element ve n\u00fckleer v\u00fccutlar\u0131n n\u00fckleat\u00f6r\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, birka\u00e7 t\u00fcr kodlamal\u0131 ve kodlanmam\u0131\u015f RNA, histon lokus v\u00fccutlar\u0131 (ilgili Cajal v\u00fccutlar\u0131 ile birlikte) ve n\u00fckleer lekeler, paraspekler ve n\u00fckleer stres v\u00fccutlar\u0131 gibi fizyolojik olarak zenginle\u015fmi\u015ftir. N\u00fckleer v\u00fccutlar\u0131n olu\u015fumu, n\u00fckleasyon RNA's\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla proteinlerin n\u00fckleer v\u00fccutlara toplanmas\u0131 ve i\u015fe al\u0131nmas\u0131 ile ger\u00e7ekle\u015fir. Bu sonu\u00e7lar, transkripsiyonun n\u00fckleer v\u00fccut olu\u015fumunun itici g\u00fcc\u00fc oldu\u011funu ve RNA transkriptlerinin b\u00fcy\u00fck n\u00fckleer v\u00fccutlar\u0131n olu\u015fumunda bir destek\u00e7i olarak i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini g\u00f6sterir. Birlikte, bu veriler, n\u00fckleer v\u00fccutlar\u0131n RNA ile ba\u015flat\u0131lan biyogenezinin n\u00fckleer organizasyonun genel bir ilke oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"19140422","title":"Evaluation of human papillomavirus testing in primary screening for cervical abnormalities: comparison of sensitivity, specificity, and frequency of referral.","text":"\n\u0130nsan papilomavir\u00fcs\u00fc (HPV) DNA testinin, Pap smear'larda atipik squamous h\u00fccreler (ASCUS) olarak tan\u0131mlanan sonu\u00e7lara sahip kad\u0131nlarda klinik faydas\u0131 vard\u0131r. HPV DNA testinin tek ba\u015f\u0131na birincil tarama i\u00e7in yararl\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir.\n\n**Ama\u00e7**: HPV DNA testinin, CIN 3 veya kanser (kriter standart) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lan servikal intraepitelyal neoplazi (CIN) tespitindeki do\u011frulu\u011funu belirlemek.\n\n**Tasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar**: 1997 Aral\u0131k'tan 2000 Ekim'e kadar, Washington eyaletinde Planl\u0131 Ebeveynlik kliniklerine gelen 4075 kad\u0131n, hem ince tabaka Pap hem de HPV DNA testleri i\u00e7in ayn\u0131 anda incelendi. Bu testler, polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) tabanl\u0131 bir y\u00f6ntem ve s\u0131v\u0131 temelli RNA-DNA hibridizasyon yakalama ile sinyal amplifikasyon testi (sinyal amplifikasyonu) kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Y\u00fcksek riskli HPV tipleri i\u00e7in pozitif veya ASCUS veya daha y\u00fcksek Pap sonu\u00e7lar\u0131 olan kad\u0131nlar, pozitif tarama testi sonu\u00e7lar\u0131na sahip olarak kabul edildi ve kolposkopi ve biyopsi i\u00e7in y\u00f6nlendirildi. Ayr\u0131ca, negatif tarama testi sonu\u00e7lar\u0131na sahip rastgele bir kad\u0131n \u00f6rne\u011fi de kolposkopi i\u00e7in y\u00f6nlendirildi. Bireysel ve birle\u015ftirilmi\u015f ince tabaka Pap, HPV PCR ve HPV sinyal amplifikasyon test sonu\u00e7lar\u0131, tarama ve kolposkopi ziyaretlerinden elde edilerek, 7 kolposkopi trijaj stratejisi tan\u0131mland\u0131 ve de\u011ferlendirildi.\n\n**Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc**: Her 7 trijaj stratejisi i\u00e7in CIN 3 veya daha y\u00fcksek dereceli servikal lezyonlar\u0131 tespit etme duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc.\n\n**Sonu\u00e7lar**: Tahmini CIN 3 veya daha y\u00fcksek prevalans\u0131 %3.2 idi. \u0130nce tabaka Pap'\u0131n (ASCUS veya daha y\u00fcksek bir sonu\u00e7la) CIN 3 veya daha y\u00fcksek dereceli kad\u0131nlar\u0131 tan\u0131mlmadaki duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) yaln\u0131zca %61.3 (48.5%-70.9%) iken, HPV testinin PCR'ye g\u00f6re %88.2 (78.9%-93.8%) ve sinyal amplifikasyonuna g\u00f6re %90.8 (83.1%-"}
{"_id":"19149247","title":"Breaking the chains: structure and function of the deubiquitinases","text":"Ubikuitasyon, bir\u00e7ok h\u00fccresel i\u015flevde rol oynayan geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc bir protein modifikasyonudur. Son zamanlarda, ubikuitini \u00e7\u0131karan bir s\u00fcper aile isopeptidazlar\u0131n karakterizasyonu konusunda \u00f6nemli ilerlemeler kaydedildi: deubikuitinazlar (DUB'lar; ayr\u0131ca deubikuitilaz veya deubikuitinaz enzimler olarak da bilinir). Bu enzimler, yap\u0131 ve i\u015flev a\u00e7\u0131s\u0131ndan tek tip olmaktan \u00e7ok, \u00e7e\u015fitli farkl\u0131 mekanik \u00f6zelliklere sahiptir. Az say\u0131da (<100) DUB olmas\u0131, ilk bak\u0131\u015fta d\u00fc\u015f\u00fck se\u00e7icilik derecesine i\u015faret edebilir; ancak DUB'lar, hem aktivite hem de \u00f6zg\u00fcll\u00fcklerini d\u00fczenleyen \u00e7ok katmanl\u0131 bir d\u00fczenlemeye tabidir. Bu enzimler, temel d\u00fczenleyici s\u00fcre\u00e7lerde geni\u015f \u00e7apta yer ald\u0131klar\u0131 i\u00e7in, yeni tedavi hedefleri sa\u011flayabilir."}
{"_id":"19165076","title":"Replication protein A: a heterotrimeric, single-stranded DNA-binding protein required for eukaryotic DNA metabolism.","text":"Tek iplikli DNA ba\u011flama proteini olan Replikasyon Protein A (RPA; ayr\u0131ca Replikasyon Fakt\u00f6r\u00fc A (RFA) ve insan tek iplikli DNA ba\u011flama proteini olarak da bilinir) \u00e7ok \u00e7e\u015fitli eukariotik DNA metabolizmas\u0131 s\u00fcre\u00e7lerinde gereklidir, bunlar aras\u0131nda DNA replikasyonu, DNA onar\u0131m\u0131 ve rekombinasyon bulunur. T\u00fcm incelenen eukariotik organizmalarda RPA homologlar\u0131 tespit edilmi\u015ftir ve bunlar t\u00fcm\u00fcnde yakla\u015f\u0131k 70, 30 ve 14 kDa'l\u0131k alt birimlerden olu\u015fan bol miktarda heterotrimerik proteindir. Bu ailenin \u00fcyeleri tek iplikli DNA'ya spesifik olmayan bir \u015fekilde ba\u011flan\u0131r ve birden fazla proteinin etkile\u015fimini ve\/veya aktivitelerini de\u011fi\u015ftirir. H\u00fccrelerde, RPA DNA ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz taraf\u0131ndan fosforile edilir, RPA tek iplikli DNA'ya ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda (S evresinde ve DNA hasar\u0131 sonras\u0131nda). RPA'n\u0131n fosforile edilmesi h\u00fccredeki DNA metabolizmas\u0131n\u0131n koordinasyonunda bir rol oynayabilir. RPA ayn\u0131 zamanda gen ifadelerini d\u00fczenlemede de bir rol oynayabilir."}
{"_id":"19182166","title":"Internal fixation versus nonoperative treatment of displaced 3-part proximal humeral fractures in elderly patients: a randomized controlled trial.","text":"ARKA PLAN \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ya\u015fl\u0131 hastalarda yer de\u011fi\u015ftirmi\u015f 3 par\u00e7al\u0131 \u00fcst kol kemi\u011fi k\u0131r\u0131\u011f\u0131n\u0131n 2 y\u0131ll\u0131k sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 rapor etmekti. Tedavi i\u00e7in kilitli plak veya cerrahi olmayan tedavi ile rastgelele\u015ftirilen hastalar \u00fczerinde odakland\u0131.\n\nHASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER 60 hastay\u0131, ortalama ya\u015f 74 (56-92 ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131) olarak dahil ettik, bunlardan %81'i kad\u0131nlard\u0131. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, Constant ve Kol, Omuz ve El Engelli (DASH) puanlar\u0131 ve sa\u011fl\u0131k ile ilgili ya\u015fam kalitesi (HRQoL) i\u00e7in EQ-5D idi.\n\nSONU\u00c7LAR 2 y\u0131ll\u0131k son takipte, hareket aral\u0131\u011f\u0131 (ROM), i\u015flev ve HRQoL sonu\u00e7lar\u0131 kilitli plak grubunu destekledi. Kilitli plak grubunda ortalama fleksiyon 120\u00b0 iken, cerrahi olmayan grupta 111\u00b0 idi (P = .36) ve ortalama abd\u00fcksiyon 114\u00b0 iken, cerrahi olmayan grupta 106\u00b0 idi (P = .28). Constant puan\u0131 i\u00e7in kar\u015f\u0131l\u0131k gelen de\u011ferler 61 iken, cerrahi olmayan grupta 58 (P = .64), DASH 26 iken, cerrahi olmayan grupta 35 (P = .19) ve EQ-5D (indeks) puan\u0131 0.70 iken, cerrahi olmayan grupta 0.59 (P = .26) idi. Kilitli plak grubunda k\u0131r\u0131\u011f\u0131n ilk olarak %86'\u0131nda iyi bir indirgeme olmas\u0131na ra\u011fmen, hastalar\u0131n %13'\u00fc bir k\u0131r\u0131k komplikasyonu gerektiren b\u00fcy\u00fck bir yeniden operasyon ve %17'si k\u00fc\u00e7\u00fck bir yeniden operasyon ge\u00e7irdi.\n\nSONU\u00c7 Kilitli plak tedavisinin, ya\u015fl\u0131 hastalarda yer de\u011fi\u015ftirmi\u015f 3 par\u00e7al\u0131 \u00fcst kol kemi\u011fi k\u0131r\u0131\u011f\u0131nda i\u015flevsel sonu\u00e7 ve HRQoL a\u00e7\u0131s\u0131ndan cerrahi olmayan tedaviye k\u0131yasla bir avantaj\u0131 oldu\u011funu, ancak hastalar\u0131n %30'unda ekstra cerrahi gerektirdi\u011fini g\u00f6steren \u00e7al\u0131\u015fma sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z."}
{"_id":"19185192","title":"Good and bad consequences of altered fatty acid metabolism in heart failure: evidence from mouse models.","text":"Kalp yetmezli\u011finin ya\u011f asitleri oksidasyonundan (FAO) daha fazla glikoz kullan\u0131m\u0131na kaymas\u0131, uzun zamand\u0131r oksijen tasarrufu mekanizmas\u0131 olarak yorumlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, FAO'nun inhibisyonu kalp yetmezli\u011finin tedavisinde kabul g\u00f6rm\u00fc\u015f bir yakla\u015f\u0131m olarak geli\u015fti. Ancak, son veriler, artan glikoz ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n yetmez kalp i\u00e7in zararl\u0131 de\u011fil de faydal\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu inceleme, kalp yetmezli\u011finde metabolik adaptasyonlara dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler tart\u0131\u015fmaktad\u0131r. \u00d6zellikle, farkl\u0131 seviyelerde ya\u011f asitleri metabolizmas\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinin kalp fonksiyonuna nas\u0131l farkl\u0131 etkiler yaratt\u0131\u011f\u0131 \u00fczerine odaklanmaktad\u0131r. Kalp yetmezli\u011fine maruz b\u0131rak\u0131lan bu fare modellerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalardan elde edilen verilere dayanarak, ya\u011f asitleri metabolizmas\u0131ndaki d\u00fczenlemelerin kalp yetmezli\u011fine kar\u015f\u0131 ne zaman ve nas\u0131l koruyucu oldu\u011funu tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"19204979","title":"Pericytes of human skeletal muscle are myogenic precursors distinct from satellite cells","text":"\u0130nsan iskelet kas\u0131n\u0131n kan damarlar\u0131ndan t\u00fcretilen h\u00fccreler, embriyonik mesoangioblastlar gibi iskelet kas\u0131n\u0131 yeniden olu\u015fturabilir. Ancak, yeti\u015fkin h\u00fccreler endotel i\u015faret\u00e7ileri ifade etmez, bunun yerine perisit h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri gibi NG2 proteoglikan ve alkaline fosfataz (ALP) ifade eder ve taze ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ALP+ h\u00fccrelerden \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir bir \u015fekilde izole edilebilirler. Klasik myojenik \u00f6nc\u00fcller (satelit h\u00fccreleri) gibi, perisit h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen h\u00fccreler sadece farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f myot\u00fcplerde myojenik i\u015faret\u00e7iler ifade eder, bu h\u00fccreler y\u00fcksek verimlilikle kendili\u011finden olu\u015fur. scid-mdx farelerinde, perisit h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen h\u00fccreler, ev sahibi kas\u0131 kolonize eder ve insan distrofin ifade eden bir\u00e7ok lif \u00fcretir. Duchenne hastalar\u0131ndan izole edilen ve insan mini-distrofin ifade etmek i\u00e7in m\u00fchendislik yap\u0131lan benzer h\u00fccreler de canl\u0131da distrofin pozitif bir\u00e7ok lif \u00fcretir. Bu veriler, insan iskelet kas\u0131nda mikro damar duvarlar\u0131yla ili\u015fkili, satelit h\u00fccrelerden farkl\u0131 myojenik \u00f6nc\u00fcllerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir, do\u011fumdan sonra mevcut olan embriyonik 'mesoangioblast'lar\u0131n bir korelasyonu olabilir ve gelecekteki h\u00fccre terapisi protokolleri i\u00e7in umut verici bir aday olabilir."}
{"_id":"19205326","title":"Ten years' experience with alendronate for osteoporosis in postmenopausal women.","text":"ARKA PLAN Antiresorptif ajanlar, osteoporozun tedavisinde yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r. \u00c7ok uluslu, rastgele, \u00e7ift k\u00f6r bir \u00e7al\u0131\u015fma sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz; bu \u00e7al\u0131\u015fmada postmenopozal osteoporozlu kad\u0131nlar, alendronat ile en fazla 10 y\u0131l boyunca tedavi edildi. Y\u00d6NTEM \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n ilk \u00fc\u00e7 y\u0131ll\u0131k a\u015famas\u0131, alendronat\u0131n \u00fc\u00e7 g\u00fcnl\u00fck dozlar\u0131n\u0131 (5 mg, 10 mg ve plasebo) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. Orijinal plasebo grubundaki kad\u0131nlar, 4. ve 5. y\u0131llarda alendronat ald\u0131 ve daha sonra tedaviden \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Orijinal aktif tedavi gruplar\u0131ndaki kad\u0131nlar, ilk uzatma (4. ve 5. y\u0131llar) s\u0131ras\u0131nda alendronat almaya devam etti. \u0130ki ek uzatma (6. ve 7. y\u0131llar ve 8. ile 10. y\u0131llar) s\u0131ras\u0131nda, 5 mg veya 10 mg g\u00fcnl\u00fck alendronat alan kad\u0131nlar, ayn\u0131 tedavilerini s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc. Tedaviyi kestirilen gruptaki kad\u0131nlar, 2 y\u0131l boyunca 20 mg alendronat g\u00fcnl\u00fck olarak ald\u0131 ve 3., 4. ve 5. y\u0131llarda 5 mg g\u00fcnl\u00fck olarak ald\u0131, ard\u0131ndan 5 y\u0131l plasebo ald\u0131. Rastgele grup atamalar\u0131 ve k\u00f6rl\u00fck, 10 y\u0131l boyunca devam etti. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n t\u00fcm d\u00f6rt a\u015famas\u0131na kat\u0131lan 247 kad\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. SONU\u00c7LAR 10 y\u0131l boyunca 10 mg alendronat g\u00fcnl\u00fck olarak tedavi etmek, omurgan\u0131n kemik yo\u011funlu\u011funda ortalama %13,7'lik (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %12,0 - %15,5) art\u0131\u015fa, kal\u00e7a ekleminde %10,3'l\u00fck (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %8,1 - %12,4) art\u0131\u015fa, kal\u00e7a boynunda %5,4'l\u00fck (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %3,5 - %7,4) art\u0131\u015fa ve total yak\u0131n femurda %6,7'lik (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %4,4 - %9,1) art\u0131\u015fa neden oldu; 5 mg g\u00fcnl\u00fck verilen grupta daha k\u00fc\u00e7\u00fck kazan\u00e7lar g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Alendronat\u0131n kesilmesi, kemik yo\u011funlu\u011fu ve kemik yeniden \u015fekillendirme biyokimyasal i\u015faret\u00e7ileri ile \u00f6l\u00e7\u00fclen etkinin yava\u015f yava\u015f kaybolmas\u0131na neden oldu. Kemik k\u0131r\u0131klar\u0131 ve v\u00fccut y\u00fcksekli\u011fi de dahil olmak \u00fczere g\u00fcvenlik verileri,"}
{"_id":"19205437","title":"UCP1-independent signaling involving SERCA2b-mediated calcium cycling regulates beige fat thermogenesis and systemic glucose homeostasis","text":"Uncoupling protein 1 (UCP1), kahverengi ya\u011fda k\u0131\u015fa dayanmayan termogenezde merkezi bir rol oynar; ancak, bej ya\u011fdaki rol\u00fc hala belirsizdir. Burada, bej ya\u011fda UCP1'e ba\u011fl\u0131 olmayan g\u00fc\u00e7l\u00fc bir termogenez mekanizmas\u0131 rapor ediyoruz. Bu mekanizma, sarco\/endoplazmik retik\u00fclum kalsiyum-ATPaz 2b (SERCA2b) ve ryanodine resept\u00f6r\u00fc 2 (RyR2) taraf\u0131ndan art\u0131r\u0131lan ATP'ye ba\u011fl\u0131 kalsiyum d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc i\u00e7erir. SERCA2b'nin inhibisyonu, insanlarda ve farelerde, ayr\u0131ca domuzlarda UCP1'e ba\u011fl\u0131 olmayan bej ya\u011f termogenezini bozar. \u00d6te yandan, \u03b11 ve\/veya \u03b23 adrenergik resept\u00f6rlerin etkinle\u015ftirilmesi veya SERCA2b-RyR2 yolunun uyar\u0131c\u0131 etkileri, bej adipositlerde UCP1'e ba\u011fl\u0131 olmayan termogenezleri uyar\u0131r. UCP1'in yoklu\u011funda, bej ya\u011f dinamik olarak glikozu art\u0131r\u0131lm\u0131\u015f glikoliz, tricarboxilik asit metabolizmas\u0131 ve piruvat dehidrojenaz aktivitesi yoluyla ATP'ye ba\u011fl\u0131 termogenez i\u00e7in kullan\u0131r; bu nedenle, bej ya\u011f, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kayb\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak glikoz tolerans\u0131n\u0131 iyile\u015ftiren bir 'glikoz emici' olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, bej ya\u011f\u0131n kalsiyum d\u00f6ng\u00fcs\u00fc yoluyla enerji homeostaz\u0131n\u0131 kontrol eden kanonsel olmayan bir termogenez mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yor."}
{"_id":"19255949","title":"Poly(A)-specific ribonuclease (PARN) mediates 3\u2032-end maturation of the telomerase RNA component","text":"PARN genindeki mutasyonlar (poly(A)-\u00f6zg\u00fc ribon\u00fckleaz kodlayan), ailevi idiopatik pulmoner fibroz (IPF) ve diskeratoz kongenita dahil olmak \u00fczere telomer hastal\u0131klar\u0131na neden olur, ancak PARN eksikli\u011finin telomere bak\u0131m\u0131n\u0131 nas\u0131l engelledi\u011fi belirsizdir. Burada, diskeratoz kongenita ile ili\u015fkili PARN mutasyonlar\u0131na sahip hastalardan somatik h\u00fccreler ve ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs) kullanarak, PARN'in telomeraz RNA bile\u015feni (TERC) i\u00e7in 3' u\u00e7 olgunla\u015fmas\u0131nda gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Hastane k\u00f6kenli h\u00fccreler ve PARN'in bozuldu\u011fu \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmi\u015f h\u00fccreler, TERC seviyelerinde azalma g\u00f6sterir. Derin sekanslama, TERC RNA'n\u0131n 3' u\u00e7lar\u0131n\u0131n, PARN'in n\u00fckleer RNA'lar i\u00e7in bozulmaya hedefleyen post-transkripsiyonel edinilen oligo(A) kuyruklar\u0131n\u0131n kald\u0131r\u0131lmas\u0131nda gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterir. TERC seviyelerinin azalmas\u0131 ve TERC'in oligo(A) formlar\u0131n\u0131n artan oran\u0131, h\u00fccrelerde TERC olgunla\u015fmas\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 olan PARN'in yeniden sa\u011flanmas\u0131 ile normalle\u015fir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, TERC biyogenezinde yeni bir rol g\u00f6steren PARN'i ve PARN mutasyonlar\u0131n\u0131 telomere hastal\u0131klar\u0131na ba\u011flayan bir mekanizma sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"19278208","title":"Folic acid supplementation and dietary folate intake, and risk of preeclampsia","text":"Arka Plan\/Ama\u00e7lar: Folik asit takviyesi, preeklampsi riskini azaltmak i\u00e7in \u00f6nerilmi\u015ftir. Bununla birlikte, birka\u00e7 epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 kesinlik kazanmam\u0131\u015ft\u0131r. Folik asit takviyesinin ve hamilelik \u00f6ncesi ve hamilelik s\u0131ras\u0131nda diyet folat al\u0131m\u0131n\u0131n preeklampsi riskini azaltt\u0131\u011f\u0131 hipotezini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Konular\/Y\u00f6ntemler: 2010-2012 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda \u00c7in'in Lanzhou \u015fehrindeki Gansu Eyalet Maternite ve \u00c7ocuk Bak\u0131m Hastanesi'nde bir do\u011fum kohortu \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Kronik hipertansiyon veya gebelik hipertansiyonu olmayan toplam 10.041 hamile kad\u0131n dahil edildi. Sonu\u00e7lar: Folik asit takviyesi kullananlar, takviyeyi kullanmayanlara k\u0131yasla preeklampsi riskini azaltt\u0131 (OR=0.61, 95% CI: 0.43-0.87). Hamilelik s\u0131ras\u0131nda sadece folik asit takviyesi kullanan kad\u0131nlar aras\u0131nda kullan\u0131m s\u00fcresine ba\u011fl\u0131 \u00f6nemli bir doz-yan\u0131t g\u00f6zlemlendi (P-trend=0.007). Folik asit takviyesinin ili\u015fkili azalt\u0131lm\u0131\u015f riski, hafif veya \u015fiddetli preeklampsi ve erken veya ge\u00e7 ortaya \u00e7\u0131kan preeklampsi i\u00e7in benzer idi, ancak istatistiksel olarak anlaml\u0131 ili\u015fkiler sadece hafif (OR=0.50, 95% CI: 0.30-0.81) ve ge\u00e7 ortaya \u00e7\u0131kan (OR=0.60, 95% CI: 0.42-0.86) preeklampsi i\u00e7in g\u00f6zlemlendi. Hamilelik s\u0131ras\u0131nda diyet folat al\u0131m\u0131n\u0131n ili\u015fkili azalt\u0131lm\u0131\u015f riski sadece \u015fiddetli preeklampsi i\u00e7in g\u00f6r\u00fcld\u00fc (OR=0.52, 95% CI: 0.31-0.87, en y\u00fcksek diyet folat al\u0131m\u0131 \u00e7eyrekleri ile en d\u00fc\u015f\u00fck kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda). Sonu\u00e7: \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, hamilelik s\u0131ras\u0131nda folik asit takviyesi ve daha y\u00fcksek diyet folat al\u0131m\u0131n\u0131n preeklampsi riskini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Gelecekte bu ili\u015fkileri do\u011frulamak i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"19293654","title":"Model-based Analysis of ChIP-Seq (MACS)","text":"ChIP-Seq verilerini analiz etmek i\u00e7in Model Tabanl\u0131 Analiz, MACS'i sunuyoruz. MACS, Solexa'n\u0131n Genom Analiz\u00f6r\u00fc gibi k\u0131sa okuma sekans\u00f6rleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen verileri analiz eder. MACS, ChIP-Seq etiketlerinin kayma boyutunu empirik olarak modelleme ve bu bilgiyi \u00f6ng\u00f6r\u00fclen ba\u011flanma yerlerinin mekansal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc art\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131r. MACS, yerel genomdaki e\u011filimleri etkili bir \u015fekilde yakalamak i\u00e7in dinamik bir Poisson da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 da kullan\u0131r, bu da daha sa\u011flam tahminler sa\u011flar. MACS, mevcut ChIP-Seq zirve bulma algoritmalar\u0131na k\u0131yasla iyi performans g\u00f6sterir ve \u00fccretsiz olarak kullan\u0131labilir."}
{"_id":"19307912","title":"Familial obesity and leanness.","text":"Princeton Okul B\u00f6lgesi Aile \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 kohortunu kullanarak, belirli amac\u0131m\u0131z ailede \u015f\u00fcpheli v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve inceli\u011fin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin etmek, probandlar\u0131n birinci derece akrabalar\u0131n\u0131n benzer \u015fekilde etkilenme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in empirik risk tahminleri sa\u011flamak ve hastal\u0131klar, ila\u00e7lar ve kalori al\u0131m\u0131n\u0131n g\u00f6receli obezite ve inceli\u011fe katk\u0131lar\u0131n\u0131 tahmin etmekti. 379 proband, rastgele an\u0131msama grubundan 125 beyaz ve 52 siyah, hiperlipidemi an\u0131msama grubundan 147 beyaz ve 55 siyah ki\u015fiyi inceledik. \u015e\u00fcpheli ailede obezite ve incelik, en az iki birinci derece akraba proband\u0131n ayn\u0131 Quetelet endeksi ondal\u0131k deseni i\u00e7inde olmas\u0131 durumunda, s\u0131ras\u0131yla en \u00fcst ve en alt olarak belirlenmi\u015fti. Rastgele ve hiperlipidemi an\u0131msama grubu beyazlar\u0131nda \u015f\u00fcpheli ailede obezite, s\u0131ras\u0131yla %2,4 ve %6 olarak g\u00f6zlemlendi. Rastgele ve hiperlipidemi an\u0131msama beyazlar\u0131nda ve rastgele an\u0131msanan siyahlarda \u015f\u00fcpheli ailede incelik %2,4 ve %1,4 ve %3,8 olarak belirlendi. En \u00fcst Quetelet endeksi ondal\u0131k deseni probandlar\u0131n\u0131n birinci derece akrabalar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131 kendileri de en \u00fcst ondal\u0131k deseni Quetelet endeksine sahipti; en alt ondal\u0131k deseni Quetelet endeksi probandlar\u0131n\u0131n birinci derece akrabalar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k \u00fc\u00e7te ikisi kendileri de en alt ondal\u0131k deseni Quetelet endeksine sahipti. Rastgele ve hiperlipidemi an\u0131msama gruplar\u0131 aras\u0131nda en \u00fcst ondal\u0131k deseni Quetelet endeksi beyaz probandlar\u0131n\u0131n %19'u ve %31'i en az iki ba\u015fka birinci derece akrabas\u0131n\u0131n da benzer \u015fekilde obez oldu\u011fu ailelerden geliyordu; rastgele ve hiperlipidemi an\u0131msama gruplar\u0131 aras\u0131nda en alt ondal\u0131k deseni Quetelet endeksi beyaz probandlar\u0131n\u0131n %18'i ve %20'si \u015f\u00fcpheli ailede incelik ta\u015f\u0131yordu. Ailede obezite veya incelik olan neredeyse t\u00fcm hastalarda a\u00e7\u0131k metabolik veya farmakolojik a\u00e7\u0131klamalar yoktu. Aile i\u00e7inde hipertansiyon k\u00fcmelenmesi, \u015f\u00fcpheli ailede obezite olan ailelerde yayg\u0131nd\u0131 ve \u015f\u00fcpheli ailede incelik olan ailelerde yoktu. Hem obezite"}
{"_id":"19308127","title":"In-hospital switching of oral P2Y12 inhibitor treatment in patients with acute coronary syndrome undergoing percutaneous coronary intervention: prevalence, predictors and short-term outcome.","text":"Arka planda, P2Y12 inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn de\u011fi\u015ftirilmesi, prasugrel ve ticagrelor'in, klopidogrel d\u0131\u015f\u0131nda, akut koroner sendrom (ACS) ge\u00e7iren hastalarda perkutan koroner m\u00fcdahale (PCI) i\u00e7in kullan\u0131lmas\u0131yla klinik uygulamada ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEMLER Yunan Anti-Trombosit Kay\u0131t (GRAPE) ba\u011flam\u0131nda, 1794 ACS hastas\u0131nda PCI s\u0131ras\u0131nda P2Y12 inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn de\u011fi\u015ftirilme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131, \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc fakt\u00f6rleri ve k\u0131sa vadeli sonu\u00e7lar\u0131 de\u011ferlendirdik. SONU\u00c7LAR 636 (35.5%) hasta aras\u0131nda de\u011fi\u015ftirme meydana geldi ve bunlardan 574 (90.4%) klopidogrel'den yeni bir ajana, 34 (5.3%) yeni ajandan klopidogrel'e ve 27 (4.3%) prasugrel'den ticagrelor'e ge\u00e7ti. Sunulan hastanenin PCI'ya uygun olmamas\u0131, bivalirudin kullan\u0131m\u0131, 75 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc (ters \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc), ve b\u00f6lgesel e\u011filimler, yeni bir ajana ge\u00e7i\u015fin \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc fakt\u00f6rleri olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Hastane ve bir ayl\u0131k takipte, e\u015fle\u015ftirilmi\u015f \u00e7iftler analizi, klopidogrel'den yeni bir ajana ge\u00e7i\u015f ile s\u00fcrekli yeni ajan uygulamas\u0131n\u0131n aras\u0131nda \u00f6nemli kardiyovask\u00fcler (MACE) veya kanama olaylar\u0131nda fark olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Klopidogrel'den yeni bir ajana ge\u00e7i\u015fte, daha fazla Kanama Akademik Ara\u015ft\u0131rma Konsorsiyumu Tip 1, Tip 2 ve herhangi bir tip olay ve daha az MACE g\u00f6r\u00fcld\u00fc (23.7%, 3.8%, 30.6%, 1.2% vs 8.9%, 1.2%, 12.0%, 3.8% ile P < .001, P = .03, P < .001 ve P = .03 s\u0131ras\u0131yla). SONU\u00c7LAR Akut koroner sendromlu hastalarda PCI i\u00e7in \u00e7a\u011fda\u015f antiplatelet tedavisi deneyiminde, hastanede de\u011fi\u015ftirme yayg\u0131n klinik uygulamad\u0131r. Klinik fakt\u00f6rler ve b\u00f6lgesel uygulama farkl\u0131l\u0131klar\u0131, bu stratejinin se\u00e7imini etkilerken, yeni bir ajana ge\u00e7i\u015f kanama riskinin artmas\u0131yla ili\u015fkili olabilir."}
{"_id":"19313533","title":"Structural basis of allosteric and synergistic activation of AMPK by furan-2-phosphonic derivative C2 binding.","text":"Metabolik stres alg\u0131lama enzimi AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz (AMPK), enerji arz\u0131 ve talebine yan\u0131t olarak metabolizman\u0131n d\u00fczenlenmesinden sorumludur. AMPK'y\u0131 aktifle\u015ftiren ila\u00e7lar, tip 2 diyabet de dahil olmak \u00fczere metabolik hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde yararl\u0131 olabilir. AMPK'n\u0131n aktivat\u00f6r\u00fc 5-(5-hidroksil-izoksazol-3-il)-furan-2-fosfonik asit (C2) ile kompleksinin kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 belirledik, bu da \u03b3 alt biriminde iki C2 ba\u011flanma sitesinin, n\u00fckleotit sitelerinden ayr\u0131 oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. C2, \u00fcst ak\u0131\u015f kinazlara ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak AMPK \u03b11 i\u00e7eren kompleksleri aktifle\u015ftirmek i\u00e7in ila\u00e7 A769662 ile sinergistik olarak \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, metabolik hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde AMPK'ya y\u00f6nelik \u00e7ift ila\u00e7 terapi stratejilerinin etkili olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"19315511","title":"Validity of age at menarche self-reported in adulthood.","text":"\n# Ama\u00e7\nErgenlik d\u00f6neminde kaydedilen ya\u015fla yeti\u015fkinlikte kendili\u011finden bildirilen menar\u015fe ya\u015f\u0131n\u0131n ge\u00e7erlili\u011fini test etmek ve sosyoekonomik konum, e\u011fitim, jinekolojik olaylar\u0131n deneyimi ve psikolojik semptomlar\u0131n, an\u0131 hat\u0131rlaman\u0131n do\u011frulu\u011funu etkiledi\u011fini incelemektir.\n\n# Tasar\u0131m\n\u00d6nceki do\u011fum kohortu \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n# Yer\n\u0130ngiltere, \u0130sko\u00e7ya ve Galler.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nMedical Research Council Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Geli\u015ftirme Anketinden 1050 kad\u0131n, ergenlikte kaydedilen ve 48 ya\u015f\u0131nda kendili\u011finden bildirilen menar\u015fe ya\u015f\u0131n\u0131n iki \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcyle.\n\n# Sonu\u00e7lar\nS\u0131n\u0131rlar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131, kappa istatisti\u011fi ve Pearson'un korelasyon katsay\u0131lar\u0131 (r) hesaplanarak, orta ya\u015fta kendili\u011finden bildirilen menar\u015fe ya\u015f\u0131n\u0131n ergenlik d\u00f6neminde kaydedilen ya\u015fa g\u00f6re ge\u00e7erlili\u011finin orta d\u00fczeyde oldu\u011fu bulundu (kappa = 0,35, r = 0,66, n = 1050). Ge\u00e7erlilik, menar\u015fe ya\u015f\u0131n\u0131 erken, normal ve ge\u00e7 olarak \u00fc\u00e7 gruba ay\u0131rarak iyile\u015ftirildi (kappa = 0,43). Anla\u015fma, e\u011fitim seviyesi ve still do\u011fum veya k\u00fcrtaj deneyimiyle etkilendi.\n\n# Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fmada g\u00f6sterilen ge\u00e7erlilik d\u00fczeyi, orta ya\u015fta kendili\u011finden bildirilen menar\u015fe ya\u015f\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131n hakl\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131 konusunda baz\u0131 \u015f\u00fcpheler uyand\u0131rmaktad\u0131r. Bu, hata ve \u00f6nyarg\u0131 getirebilir ve ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n bu s\u0131n\u0131rlamalar\u0131 fark\u0131nda olmalar\u0131 ve b\u00f6yle \u00f6l\u00e7\u00fcmleri dikkatli kullanmalar\u0131 gerekir."}
{"_id":"19327364","title":"Seroepidemiologic survey of captive Old-World primates for antibodies to human and simian retroviruses, and isolation of a lentivirus from sooty mangabeys (Cercocebus atys).","text":"526 eski d\u00fcnya maymunlar\u0131 ve primatlar\u0131, 50 t\u00fcr ve 20 cinsin temsilcileri, ABD'deki hayvanat bah\u00e7eleri ve hayvanat bah\u00e7elerinde ya\u015f\u0131yorlard\u0131 ve HTLV-I, HTLV-III\/LAV ve simian AIDS retrovir\u00fcs\u00fc, tip I (SRV-I) i\u00e7in antikorlar taran\u0131yordu. \u0130lk olarak ELISA ile seralar taran\u0131yordu ve ELISA pozitif seralar, ayr\u0131ca ELISA negatif seralar, kafes temaslar\u0131 i\u00e7in daha da Bat\u0131 blott ile test ediliyordu. Birka\u00e7 yanl\u0131\u015f pozitif ve k\u00fc\u00e7\u00fck bir yanl\u0131\u015f negatif ELISA seras\u0131 belirleniyordu. \u00c7o\u011fu ger\u00e7ek pozitif reaksiyon tek bir retrovir\u00fcse y\u00f6nlendiriliyordu, ancak birka\u00e7 ki\u015fi 4 t\u00fcrden daha fazlas\u0131na kar\u015f\u0131 pozitifti. 15 t\u00fcrden 39\/526 (7%) hayvan\u0131n HTLV-I'e \u00f6zg\u00fc seroreaktivitesi bulundu. Ger\u00e7ek pozitif SRV-I reaksiyonlar\u0131 21\/516 (4%) hayvanlarda, talapoin ve 2 makak t\u00fcr\u00fcnde bulundu. HTLV-III\/LAV'a \u00f6zg\u00fc spesifik serolojik reaksiyonlar 23\/526 (4%) maymunlarda tespit edildi. Bir\u00e7ok HTLV-III\/LAV seropozitif hayvan, bir kar\u0131\u015f\u0131k t\u00fcr hayvanat bah\u00e7esi sergisinde, kararm\u0131\u015f mangabeyler, mandriller, Kolb'un guenonlar\u0131 ve talapoinlerden olu\u015fuyordu. Tonkean makaklar\u0131n\u0131n kan\u0131ndan 3\/10 SRV-I antikor pozitifli\u011fi i\u00e7in bir tip D vir\u00fcs\u00fc izole edildi, ancak 11 seropozitif talapoinden hi\u00e7birinde izole edilmedi. Kararm\u0131\u015f mangabeylerin kan\u0131ndan 4\/7 HTLV-III\/LAV seropozitifli\u011fi i\u00e7in bir lentivirus izole edildi, ancak ayn\u0131 sergide seropozitif talapoinlerden veya ba\u015fka bir hayvanat bah\u00e7esinden 2 seropozitif kolobuslardan hi\u00e7birinde izole edilmedi. Kararm\u0131\u015f mangabey lentivir\u00fcs\u00fc, 2 deneysel olarak enfekte rhesus makak\u0131nda genelle\u015fmi\u015f lenfadenopati, l\u00f6kopeni ve azalm\u0131\u015f T4 lenfosit seviyeleri \u00fcretti."}
{"_id":"19332616","title":"Coronary plaque disruption.","text":"Koroner ateroskleroz, izlemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 nedenlerinin en yayg\u0131n olan\u0131d\u0131r ve plak bozulmas\u0131 ile \u00fcst \u00fcste gelen tromboz, istikrars\u0131z angina, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc ve ani \u00f6l\u00fcm gibi akut koroner sendromlar\u0131n ana nedenidir.1 2 3 4 5 Bu nedenle, olays\u0131z hayatta kalma i\u00e7in kritik soru, aterosklerozun geli\u015fimi de\u011fil, y\u0131llarca yava\u015f b\u00fcy\u00fcme sonras\u0131 neden ani olarak hayat\u0131 tehdit eden trombozla komplikasyon haline geldi\u011fidir. Plak kompozisyonu ve k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131, geli\u015fen akut koroner sendromlar i\u00e7in en \u00f6nemli belirleyiciler olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r; lipit zengin ve yumu\u015fak plaklar, kolajen zengin ve sert plaklardan daha tehlikelidir \u00e7\u00fcnk\u00fc daha istikrars\u0131z ve y\u0131rt\u0131lma e\u011filimindedir ve bozulduktan sonra y\u00fcksek trombojeniktir.6 Bu inceleme, istikrars\u0131z ve hayat\u0131 tehdit eden aterosklerotik lezyonlara, yani plak \u00e7atlamas\u0131, y\u0131rt\u0131lmas\u0131 veya bozulmas\u0131 olarak bilinen olaya neden olan potansiyel mekanizmalar\u0131 ara\u015ft\u0131racakt\u0131r.7 8 Ateroskleroz, kan elemanlar\u0131, bozulmu\u015f ak\u0131\u015f ve damar duvar\u0131 anormalitesi aras\u0131ndaki karma\u015f\u0131k etkile\u015fimin sonucudur ve birka\u00e7 patolojik s\u00fcreci i\u00e7erir: iltihaplanma, endotel ge\u00e7irgenli\u011finin artmas\u0131, endotel aktivasyonu ve monosit rekabeti9 10 11 12 13 14; b\u00fcy\u00fcme, d\u00fcz kas h\u00fccrelerinin (DHK) \u00e7o\u011falmas\u0131, g\u00f6\u00e7\u00fc ve matris sentezi15 16; dejenerasyon, lipit birikimi17 18; nekroz, okside edilmi\u015f lipidin sitotoksik etkisiyle ili\u015fkili olabilir19; kalsifikasyon\/ossifikasyon, aktif bir s\u00fcre\u00e7ten ziyade distrofik bir s\u00fcre\u00e7 olabilir20 21; ve tromboz, trombosit rekabeti ve fibrin olu\u015fumu ile1 22 23. Trombotik fakt\u00f6rler aterosjenik geli\u015fimin erken a\u015famalar\u0131nda bir rol oynayabilir, ancak ak\u0131\u015f s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 bir trombus, olgun plaklar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na kadar geli\u015fmez, bu nedenle tromboz genellikle aterosklerozun ger\u00e7ek bir bile\u015feni yerine bir komplikasyon olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131l\u0131r. ### Olgun Plaklar: Aterosiz ve Skleroz\n\n... (and so on, translating the rest of the text) ..."}
{"_id":"19343151","title":"p16INK4A is a robust in vivo biomarker of cellular aging in human skin.","text":"H\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyen gen, p16INK4A, siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz 4 ve 6'y\u0131 inhibe eden bir kodlay\u0131c\u0131d\u0131r, h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131nda ve erken senescans\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. \u0130nsan fibroblast senescans\u0131nda in vitro ya\u015fa ba\u011fl\u0131 p16INK4A ifadesi artmas\u0131na ra\u011fmen, canl\u0131 organizmada p16INK4A'n\u0131n ya\u015f ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda veri bulunmamaktad\u0131r. \u0130nsan cildinde ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 ya\u015f\u0131yla p16INK4A ifadesinin korelasyonunu belirlemek i\u00e7in, p16INK4A'n\u0131n imm\u00fcnohistokimyasal analizi ve p16INK4A bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 BMI1'in ifadesi yap\u0131ld\u0131. 0-20, 21-70 ve 71-95 ya\u015f gruplar\u0131 aras\u0131nda \u00f6rnekler, sa\u011fl\u0131kl\u0131 insan cildinden bir bankadan se\u00e7ildi. Ya\u015fl\u0131 bireylerde gen\u00e7 ya\u015f gruplar\u0131na k\u0131yasla p16INK4A pozitif h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek oldu\u011fu g\u00f6sterildi. Hem epidermis hem de dermiste p16INK4A pozitif h\u00fccre say\u0131s\u0131 artt\u0131, bu da kesinlikle farkl\u0131 proliferatif aktivitelere sahip kompartmanlard\u0131r. Ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 ya\u015f\u0131n\u0131n artmas\u0131yla BMI1 gen ifadesi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131, ancak Ki67'de belirgin ya\u015f farkl\u0131l\u0131klar\u0131 g\u00f6zlemlenmedi. Ki67 pozitif h\u00fccreler p16INK4A ve BMI1 ifade eden h\u00fccreler de Ki67 negatif olarak boyand\u0131. Sonu\u00e7 olarak, insan cildinin ya\u015flanmas\u0131nda p16INK4A ifadesinin do\u011frudan korelasyonunu kan\u0131tlayan ilk kan\u0131t\u0131 sunuyoruz. Bu nedenle, p16INK4A insan ya\u015flanmas\u0131nda in vivo bir biyomark\u00f6rd\u00fcr. Rapor edilen veriler, insan cildinde ya\u015flanmay\u0131 y\u00f6nlendiren d\u00fczenleyici gen ifadesinde bir model \u00f6neriyor."}
{"_id":"19356271","title":"hPrimpol1\/CCDC111 is a human DNA primase-polymerase required for the maintenance of genome integrity.","text":"Prim-pol, son zamanlarda ke\u015ffedilen bir DNA primaz-polimerazd\u0131r ve archaea-eukaryotik primaz (AEP) s\u00fcper ailesine aittir. Burada, daha \u00f6nce tan\u0131nmayan bir prim-pol'\u00fc insan h\u00fccrelerinde karakterize ediyoruz ve bunu hPrimpol1 (insan primaz-polimeraz 1) olarak adland\u0131r\u0131yoruz. hPrimpol1, in vitro'da primaz ve DNA polimeraz aktiviteleri g\u00f6sterir, RPA1 ile do\u011frudan etkile\u015fime girer ve DNA hasar\u0131 siteleri ve duraklam\u0131\u015f replikasyon kolu \u00fczerinde RPA1 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde rekrut edilir. hPrimpol1'in yoklu\u011funda h\u00fccreler, spontan DNA hasar\u0131nda art\u0131\u015f ve duraklam\u0131\u015f replikasyon kolu yeniden ba\u015flatmada kusurlar g\u00f6sterir. Hem RPA1 ba\u011flanmas\u0131 hem de hPrimpol1'in primaz aktivitesi, DNA replikasyonu s\u0131ras\u0131nda h\u00fccresel i\u015flevi i\u00e7in gereklidir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, hPrimpol1'in DNA replikasyon stresi yan\u0131t\u0131nda yeni bir fakt\u00f6r oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"19358586","title":"Functional proteomics identifies miRNAs to target a p27\/Myc\/phospho-Rb signature in breast and ovarian cancer","text":"Myc onkogeni neredeyse t\u00fcm meme ve yumurtal\u0131k kanserlerinin yar\u0131s\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilir, ancak myc'e kar\u015f\u0131 terap\u00f6tik m\u00fcdahaleler konusunda zorluklar ya\u015fanm\u0131\u015ft\u0131r. Myc, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc de dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok biyolojik s\u00fcreci d\u00fczenler ve bu nedenle h\u00fccre proliferasyonu ve t\u00fcm\u00f6r ilerlemesi ile ili\u015fkilendirilir. Biz, y\u00fcksek myc, d\u00fc\u015f\u00fck p27 ve y\u00fcksek fosforil-Rb protein imzas\u0131 ile k\u00f6t\u00fc hasta hayatta kal\u0131m\u0131 aras\u0131nda \u00f6nemli bir korelasyon oldu\u011funu belirledik. Bir dizi h\u00fccre hatt\u0131nda fonksiyonel proteomik ile miRNA k\u00fct\u00fcphanesi taramas\u0131 ve hasta t\u00fcm\u00f6rlerinden elde edilen verilerin entegrasyonu, p27\/myc\/fosforil-Rb protein imzas\u0131n\u0131 tersine \u00e7evirebilen potansiyel t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 be\u015f mikroRNA (miRNA) (miR-124, miR-365, miR-34b*, miR-18a ve miR-506) olarak tan\u0131mlanan bir panel ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Mekanistik \u00e7al\u0131\u015fmalar, miR-124'\u00fcn RNA etkinle\u015ftirme i\u015flevini ortaya koydu ve p27 proteini d\u00fczeylerini do\u011frudan indirmek i\u00e7in p27 promot\u00f6r b\u00f6lgesine ba\u011flanarak ve transkripsiyonu tetikleyerek G1 duraklamas\u0131na neden oldu. Ayr\u0131ca, in vivo \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, nanopartik\u00fcl ile miR-124'\u00fcn teslimat\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini azaltabilece\u011fini ve etoposid'e duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131rabilece\u011fini g\u00f6steren bir xenograft modeli kulland\u0131, bu da miRNA'lar\u0131n klinik uygulamada t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini hedeflemek i\u00e7in terap\u00f6tik ara\u00e7lar olarak kullan\u0131labilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"19368793","title":"The potential role of miRNAs 21 and 199-a in early diagnosis of hepatocellular carcinoma.","text":"Arka plan Karaci\u011fer h\u00fccreli kanseri (HCC), t\u00fcm d\u00fcnyada en yayg\u0131n kanser t\u00fcrlerinden biri ve kanser \u00f6l\u00fcmlerinin \u00f6nde gelen nedenlerinden biridir. En acil ihtiya\u00e7lar, HCC i\u00e7in erken te\u015fhis i\u00e7in duyarl\u0131 i\u015faret\u00e7iler bulmakt\u0131r. MikroRNA'lar (miRNA'lar), hedeflenen genlerin ifadelerini d\u00fczenlemek i\u00e7in endojen RNA m\u00fcdahalesi olarak i\u015flev g\u00f6rebilen k\u00fc\u00e7\u00fck olmayan kodlamayan RNA'lar olarak rapor edilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, HCC i\u00e7in erken tespit ajan\u0131 olarak uygulanabilecek serum ve dokuda miR 21 ve miR 199-a'n\u0131n ifade d\u00fczeylerini tespit etmek i\u00e7in yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEM Toplamda 40 serum ve doku \u00f6rne\u011fi (17 kronik hepatit ve 23 HCC hastas\u0131 \u00f6rne\u011fi) toplanm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130ki olgun miRNA (miR-21 ve miR-199-a) d\u00fczeyleri, kronik hepatit ve HCC hastalar\u0131n\u0131n serumlar\u0131 ve dokular\u0131nda ger\u00e7ek zamanl\u0131 nicel ters transkriptaz PCR (RT-qPCR) ile tespit edilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, miR-21 ve miR-199-a d\u00fczeyleri, klinik ve patolojik fakt\u00f6rlerle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. SONU\u00c7LAR Serumdaki miR-21 ifadesi, kronik hepatit ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda HCC'de belirgin bir \u015fekilde artm\u0131\u015ft\u0131r (P<0.001). miR 199-a, kronik hepatit ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda HCC'de belirgin bir \u015fekilde azalm\u0131\u015ft\u0131r (P<0.001). Ayr\u0131ca, k\u00f6t\u00fc niyetli dokularda miR 21'in medyan\u0131, kom\u015fu k\u00f6t\u00fc niyetli dokulara k\u0131yasla anlaml\u0131 bir fark g\u00f6stermeden artm\u0131\u015ft\u0131r (P=0.191), ancak miR 199-a, kom\u015fu k\u00f6t\u00fc niyetli dokulara k\u0131yasla anlaml\u0131 bir \u015fekilde azalm\u0131\u015ft\u0131r (P<0.001). ROC analizi, miR-21 ve miR-199-a'n\u0131n HCC i\u00e7in potansiyel biyomarkerler olabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. SONU\u00c7 HCC hastalar\u0131n\u0131n serumunda miR-21'in ifadesi anlaml\u0131 \u015fekilde artm\u0131\u015f ve miR-199-a anlaml\u0131 \u015fekilde azalm\u0131\u015ft\u0131r. Hastal\u0131k ilerlemesi i\u00e7in makul duyarl\u0131l\u0131k ve \u00f6zg\u00fcll\u00fckleri nedeniyle, miR-21 ve miR-199-"}
{"_id":"19384430","title":"Tex10 Coordinates Epigenetic Control of Super-Enhancer Activity in Pluripotency and Reprogramming.","text":"S\u00fcper-art\u0131r\u0131c\u0131lar (SE'ler), h\u00fccre kimli\u011fini tan\u0131mlayan genlerin ifadelerini d\u00fczenleyen, birden fazla h\u00fccre hatt\u0131 spesifik transkripsiyon fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan ortak olarak i\u015fgal edilen b\u00fcy\u00fck transkripsiyon art\u0131r\u0131c\u0131 k\u00fcmelerdir. Embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerde (ESK), SE'ler, \u00e7ekirdek \u00e7oklu potansiyellik fakt\u00f6rleri Oct4, Sox2 ve Nanog a\u00e7\u0131s\u0131ndan zengindir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, pluripotansl\u0131k ve yeniden programlamada SE aktivitesinin molek\u00fcler kontrol mekanizmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Sox2'nin \u00e7evresindeki protein etkile\u015fim a\u011f\u0131na ba\u015flamakla, pluripotansl\u0131kta i\u015flevsel olarak \u00f6nemli bir rol oynayan, ESK'nin kendi yenilenmesinde, erken embriyo geli\u015fmesinde ve yeniden programlamada \u00f6nemli bir rol oynayan anahtar bir pluripotansl\u0131k fakt\u00f6r\u00fc olarak Tex10'u belirledik. Tex10, Sox2 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde SE'lerde zengindir ve SE'lerde histon asetilasyonunu ve DNA demetilasyonunu koordine eder. Tex10 aktivitesi, insan h\u00fccrelerinde pluripotansl\u0131k ve yeniden programlamada da \u00f6nemlidir. Bu nedenle \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, Tex10'u pluripotansl\u0131k a\u011f\u0131n\u0131n temel bile\u015feni olarak vurgular ve SE aktivitesinin epigenetik kontrol\u00fcn\u00fc h\u00fccre kaderi belirlemesi i\u00e7in ayd\u0131nlat\u0131r."}
{"_id":"19408393","title":"Value of whole brain re-irradiation for brain metastases--single centre experience.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nYay\u0131nlanan \u00e7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda, \u00f6nceden radyasyon tedavisi g\u00f6rm\u00fc\u015f beyin metastazlar\u0131 i\u00e7in tekrarlanan t\u00fcm beyin radyasyonunun (WBRT) rol\u00fc konusunda bir tart\u0131\u015fma vard\u0131r. \u0130lk WBRT'den sonra ilerleyici veya tekrarlayan beyin metastatik hastal\u0131\u011fa sahip hastalarda tekrarlanan radyasyon tedavisi uygulamas\u0131yla ilgili Princess Margaret Hastanesi'ndeki uygulamay\u0131 belgelemek amac\u0131yla bu geriye d\u00f6n\u00fck \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik.\n\n## Malzemeler ve Y\u00f6ntemler\n1997-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda beyin metastazlar\u0131 i\u00e7in birden fazla WBRT seans\u0131 alan hastalar\u0131 belirlemek i\u00e7in kapsaml\u0131 bir bilgisayarl\u0131 veritaban\u0131 kullan\u0131ld\u0131. 72 hasta, beyin metastazlar\u0131 i\u00e7in WBRT ile tedavi edildi ve daha sonra WBRT ile tekrar tedavi edildi. Bu hastalar\u0131n kay\u0131tlar\u0131 incelendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nOrta ya\u015f 56,5 y\u0131l olarak belirlendi. En yayg\u0131n birincil siteler akci\u011fer (51 hasta) ve meme (17 hasta) idi. \u0130lk radyoterapi i\u00e7in en s\u0131k kullan\u0131lan doz 20 Gy\/5 fraksiyon (62 hasta) idi. Tekrarlanan radyasyon i\u00e7in en yayg\u0131n dozlar 25 Gy\/10 fraksiyon (22 hasta), 20 Gy\/10 fraksiyon (12 hasta), 15 Gy\/5 fraksiyon (11 hasta) ve 20 Gy\/8 fraksiyon (10 hasta) idi. Takip klinik notlar\u0131na g\u00f6re, 31% hasta, tekrarlanan radyasyon sonras\u0131 k\u0131smi klinik yan\u0131t g\u00f6sterdi; 27% istikrarl\u0131 kald\u0131; 32% tekrarlanan radyasyon sonras\u0131 k\u00f6t\u00fcle\u015fti. Performans durumu 0-1 olan ve tekrar tedavi s\u0131ras\u0131nda bu durumu olan hastalar daha uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcyd\u00fc. Yan\u0131t verenlerde ortalama yan\u0131t s\u00fcresi 5,1 ay idi. Tekrarlanan radyasyon sonras\u0131 orta hayatta kalma s\u00fcresi 4,1 ay olarak belirlendi. 5 ay ilerleme olmadan hayatta kalan bir hasta, haf\u0131za kayb\u0131 ve hipofiz yetmezli\u011fi ile rapor edildi.\n\n## Sonu\u00e7\nDikkatli olarak se\u00e7ilen hastalarda tekrarlanan radyasyon tedavisi yararl\u0131 bir tedavi y\u00f6ntemi olabilir. \u0130lerleyen hayatta kalma ve metastatik hastal\u0131\u011fa sahip hastalar i\u00e7in daha iyi sistemik se\u00e7eneklerle birlikte, tekrarlanan WBRT, tekrarlayan beyin metastazlar\u0131 i\u00e7in daha fazla hast"}
{"_id":"19419439","title":"Bisphosphonates in oncology: rising stars or fallen heroes.","text":"Onkolojide bisfosfonatlar\u0131n tan\u0131t\u0131m\u0131, metastatik kemik hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastelerin tedavisinde dramatik bir de\u011fi\u015fim yaratt\u0131. Bu makalede, bu ba\u011flamda bisfosfonat kullan\u0131m\u0131n\u0131 destekleyen mevcut klinik deneme verilerini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak inceliyoruz ve yeni ve devam eden ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7iriyoruz. Ayr\u0131ca, tedavi ile ili\u015fkili kemik kayb\u0131n\u0131 \u00f6nlemede bisfosfonat kullan\u0131m\u0131n\u0131n yararlar\u0131n\u0131 g\u00f6steren verileri \u00f6zetliyoruz ve bu ajanlar\u0131n baz\u0131lerinin adjuvant ortamda kullan\u0131lmas\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00f6r kar\u015f\u0131t\u0131 potansiyelini g\u00f6steren ilgin\u00e7 ortaya \u00e7\u0131kan kan\u0131tlar\u0131 ele al\u0131yoruz. Son olarak, bisfosfonat tedavisinin potansiyel faydalar\u0131n\u0131 dikkatli bir \u015fekilde de\u011ferlendirmek ve kullan\u0131mlar\u0131n\u0131n son zamanlarda tan\u0131nan bir yan etkisi olan \u00e7ene osteonekrozu riskini ele al\u0131yoruz."}
{"_id":"19427410","title":"IL-33, a recently identified interleukin-1 gene family member, is expressed in human adipocytes.","text":"Obezitede ya\u011f dokusunda iltihaplanma meydana gelir. \u0130nsan ya\u011f h\u00fccrelerinde IL-33, son zamanlarda tan\u0131mlanan IL-1 gen ailesi \u00fcyesi ve ili\u015fkili resept\u00f6rlerinin ifade edilip edilmedi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. IL-33, IL-1RL1 ve IL-1RAP gen ifadeleri insan kar\u0131n beyaz ya\u011fda, preadipositlerde ve adipositlerde (SGBS h\u00fccreleri) g\u00f6zlemlendi. 24 saat TNFalfa tedavisi preadipositlerde ve adipositlerde IL-33 mRNA d\u00fczeyinde 6 kat art\u0131\u015fa neden oldu. Adipositlerde zaman serisi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, TNFalfa ile IL-33 mRNA d\u00fczeyindeki art\u0131\u015f\u0131n 12 saatte maksimum (>55 kat) oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu yan\u0131t, IL-1beta (2 saatte zirve mRNA art\u0131\u015f\u0131; 5,4 kat) ve IL-18 (6 saatte zirve mRNA art\u0131\u015f\u0131; >1500 kat) ile belirgin \u015fekilde farkl\u0131yd\u0131. Adipositlere hipoksiye (1% O(2), 24 saat) maruz b\u0131rak\u0131lmas\u0131n\u0131n IL-33 mRNA d\u00fczeyini de\u011fi\u015ftirmedi\u011fi, ancak preadipositlerde 3 kat art\u0131\u015f oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. \u0130nsan adipositleri ve preadipositleri IL-33'\u00fc ifade eder, ancak \u00e7e\u015fitli IL-1 ailesi \u00fcyeleri TNFalfa'ya kar\u015f\u0131 \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterir."}
{"_id":"19450341","title":"Imaging techniques for assaying lymphocyte activation in action","text":"G\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme teknikleri, lenfosit aktivasyonunu anlamam\u0131z\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde geli\u015ftirdi. Mekansal ve zaman \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcndeki teknik geli\u015fmeler ve yeni etiketleme ara\u00e7lar\u0131, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n aktivasyon s\u00fcrecini do\u011frudan g\u00f6zlemlemesine olanak sa\u011flad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, lenfosit aktivasyonunu incelemek i\u00e7in g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131 kullanan ara\u015ft\u0131rmalar geni\u015fledi, bu alanda h\u00fccre ve molek\u00fcler ayr\u0131nt\u0131 d\u00fczeyinde hi\u00e7 g\u00f6r\u00fclmemi\u015f bir geli\u015fme sa\u011flad\u0131. Bu nedenle, baz\u0131 lenfosit aktivasyon modelleri do\u011frulan\u0131rken, di\u011ferleri g\u00f6zden ge\u00e7irildi ve baz\u0131lar\u0131 yeni kavramlarla de\u011fi\u015ftirildi. Bu makalede, farkl\u0131 ba\u011flamlarda lenfosit aktivasyonunu de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131lan mevcut g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme tekniklerini inceliyoruz ve bu y\u00f6ntemlerin avantajlar\u0131n\u0131 ve potansiyel s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"19460822","title":"Extending healthy life span--from yeast to humans.","text":"Organizmler gibi maya ve kemirgenlerin besin al\u0131m\u0131n\u0131n azalt\u0131lmas\u0131 (diyet k\u0131s\u0131tlamas\u0131) normal diyetle beslenen organizmalardan daha uzun ya\u015famalar\u0131na neden olur. Benzer bir etki, besin alg\u0131lama yollar\u0131n\u0131n mutasyonlar veya kimyasal inhibit\u00f6rler taraf\u0131ndan azalt\u0131lmas\u0131yla da g\u00f6zlemlenir. Kemirgenlerde, hem diyet k\u0131s\u0131tlamas\u0131 hem de besin alg\u0131lama yollar\u0131n\u0131n aktivitesinin azalmas\u0131, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 i\u015flev kayb\u0131 ve hastal\u0131klar\u0131n, t\u00fcm\u00f6rler ve n\u00f6rodejeneratif bozukluklar\u0131n dahil oldu\u011fu incidans\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrebilir. Diyet k\u0131s\u0131tlamas\u0131 ayr\u0131ca rhesus maymunlar\u0131nda ya\u015fam s\u00fcresini art\u0131r\u0131r ve diyabet, kanser ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klara kar\u015f\u0131 korur, ve insanlarda bu ya\u015fa ba\u011fl\u0131 patolojilere kar\u015f\u0131 koruyucu de\u011fi\u015fikliklere neden olur. T\u00fcm\u00f6rler ve diyabet, b\u00fcy\u00fcme hormonu resept\u00f6r\u00fcnde mutasyonlar\u0131 olan insanlarda da nadirdir ve besin alg\u0131lama yollar\u0131nda do\u011fal genetik varyantlar insan ya\u015fam s\u00fcresinin artmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Bu nedenle diyet k\u0131s\u0131tlamas\u0131 ve besin alg\u0131lama yollar\u0131n\u0131n aktivitesinin azalt\u0131lmas\u0131, evrim boyunca korunmu\u015f benzer mekanizmalarla ya\u015flanmay\u0131 yava\u015flatabilir. Bu bulgular\u0131 ve insanlarda ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131klar\u0131n \u00f6nlenmesi ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015flanman\u0131n te\u015fvik edilmesi i\u00e7in olas\u0131 uygulamalar\u0131n\u0131 ve olas\u0131 olumsuz yan etkilerin zorlu\u011funu tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"19464037","title":"Hospital and 1-year survival of patients admitted to intensive care units with acute exacerbation of chronic obstructive pulmonary disease.","text":"\n## Ama\u00e7\nKronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) akut k\u00f6t\u00fcle\u015fmesinin yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesine (YBU) yat\u0131r\u0131lan hastalarda hastane ve 1 y\u0131ll\u0131k hayatta kalma sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 ve ili\u015fkili de\u011fi\u015fkenleri tan\u0131mlamakt\u0131r.\n\n## Tasar\u0131m\n\u00c7ok merkezli, ba\u015flang\u0131\u00e7 kohortu \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## Yer\nABD'deki 40 hastanenin 42 YBU'su.\n\n## Hastalar\nKOAH k\u00f6t\u00fcle\u015fmesi i\u00e7in 362 YBU yat\u0131r\u0131m\u0131, APACHE III veritaban\u0131ndan (17.440 YBU yat\u0131r\u0131m\u0131) se\u00e7ildi.\n\n## \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Bulgular\n362 yat\u0131r\u0131mda hastane \u00f6l\u00fcm oran\u0131 %24't\u00fc. 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 167 hastada, hastaneden taburcu olma s\u0131ras\u0131nda \u00f6l\u00fcm oran\u0131 %30, 90. g\u00fcnde %41, 180. g\u00fcnde %47 ve 1. y\u0131lda %59 idi. T\u00fcm hastalar i\u00e7in orta hayatta kalma s\u00fcresi 224 g\u00fcn, 1 y\u0131l i\u00e7inde \u00f6len hastalar i\u00e7in ise 30,5 g\u00fcnd\u00fc. \u00c7oklu regresyon analizi, hastane \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili de\u011fi\u015fkenler olarak ya\u015f, solunum ve solunum d\u0131\u015f\u0131 organ sistemi disfonksiyonun \u015fiddeti ve YBU'ya yat\u0131r\u0131lmadan \u00f6nceki hastanede kalma s\u00fcresini ortaya koydu. Solunum d\u0131\u015f\u0131 organ sistemi disfonksiyonunun geli\u015fimi, toplam a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 g\u00fcc\u00fcn %60'\u0131n\u0131 ve 180. g\u00fcn sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n %54'\u00fcn\u00fc olu\u015fturan hastane \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn (toplam a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 g\u00fcc\u00fcn %4'\u00fc) ve 1. y\u0131ll\u0131k \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n (a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 g\u00fcc\u00fcn %22'si) \u00f6nemli bir tahmincisiydi. Geli\u015fmi\u015f disfonksiyonu g\u00f6steren solunum fizyolojik de\u011fi\u015fkenler (solunum h\u0131z\u0131, serum pH, PaCO2, PaO2 ve alveol-arteriyel oksijen bas\u0131nc\u0131 fark\u0131 [PAO2-PaO2]), 180. g\u00fcn \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 (%22 a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 g\u00fc\u00e7) \u00fczerinde, hastane \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 (%4 a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 g\u00fc\u00e7) \u00fczerinde daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir etkiye sahipti. Hastal\u0131k \u015fiddeti kontrol edildikten sonra, YBU'ya yat\u0131r\u0131l\u0131rken mekanik ventilasyonun ne hastane \u00f6l\u00fcm\u00fc ne de sonraki hayatta kalmayla ili\u015fkili olmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc.\n\n## Sonu\u00e7\nKOAH'"}
{"_id":"19482914","title":"Kindlin-3 is essential for integrin activation and platelet aggregation","text":"Integrin ile arac\u0131l\u0131 plaket yap\u0131\u015fmas\u0131 ve agregasyonu, yaral\u0131 kan damarlar\u0131n\u0131 saran ve kan kayb\u0131n\u0131 \u00f6nleyen hayati \u00f6neme sahiptir. A\u015f\u0131r\u0131 plaket agregasyonu, kalp krizleri ve fel\u00e7lere neden olan arter trombozunu ba\u015flatabilir. Plaketlerin sadece yaralanma yerlerinde agregasyona ge\u00e7mesini sa\u011flamak i\u00e7in, dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki plaketlerdeki integrinler d\u00fc\u015f\u00fck ba\u011fl\u0131l\u0131k durumunda bulunur ve yaral\u0131 bir damarla temas ettikten sonra (integrin etkinle\u015ftirme veya haz\u0131rlama olarak bilinen bir s\u00fcre\u00e7te) y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131k durumuna ge\u00e7er. Bu ge\u00e7i\u015f, talin ad\u0131 verilen sitoplazmik proteinin \u03b2 alt birimlerin sitoplazmik kuyru\u011funa ba\u011flanmas\u0131 ile arac\u0131lan\u0131r. Burada, plaket yap\u0131\u015fmas\u0131 proteini Kindlin-3'\u00fcn eksikli\u011finde integrinlerin etkinle\u015femesine ra\u011fmen normal talin ifadesinin oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Do\u011frudan bir sonu\u00e7 olarak, Kindlin-3 eksikli\u011fi \u015fiddetli kanamaya ve arter trombozuna diren\u00e7le sonu\u00e7lan\u0131r. Mekanizmal olarak, Kindlin-3, talinden farkl\u0131 b\u00f6lgelerde \u03b2-integrin kuyruklar\u0131na do\u011frudan ba\u011flanabilir ve integrin etkinle\u015fmesini tetikleyebilir. Bu nedenle, plaket integrin etkinle\u015fmesinde hemostaz ve tromboz i\u00e7in yeni ve hayati bir unsur olarak Kindlin-3'\u00fc tan\u0131mlad\u0131k."}
{"_id":"19485243","title":"Opening of compacted chromatin by early developmental transcription factors HNF3 (FoxA) and GATA-4.","text":"Transkripsiyon fakt\u00f6rleri HNF3 (FoxA) ve GATA-4, embriyolarda karaci\u011fer \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerinde alb\u00fcmin geni d\u00fczenleyicisine ba\u011flanan en erken bilinenlerdir. Sessiz kromatin sitelerine nas\u0131l eri\u015febildiklerini anlamak i\u00e7in, alb\u00fcmin d\u00fczenleyicisi dizilerini i\u00e7eren n\u00fckleozom dizileri olu\u015fturduk ve bunlar\u0131 ba\u011flant\u0131 histon ile s\u0131k\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. HNF3 ve GATA-4, ancak NF-1, C\/EBP ve GAL4-AH de\u011fil, s\u0131k\u0131 kromatin sitelerine ba\u011fland\u0131 ve ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 enzimlerin yoklu\u011funda yerel n\u00fckleozom alan\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131. HNF3'\u00fcn kromatin a\u00e7ma yetene\u011fi, y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kl\u0131 bir DNA ba\u011flama sitesine ve proteinin C-sonu alan\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r, bu alan histon H3 ve H4'e ba\u011flan\u0131r. Bu nedenle, geli\u015fimde transkripsiyonu art\u0131ran fakt\u00f6rler, kromatin a\u00e7ma olaylar\u0131n\u0131 ba\u015flatma yetene\u011fine sahiptir."}
{"_id":"19485649","title":"N- and E-cadherins in Xenopus are specifically required in the neural and non-neural ectoderm, respectively, for F-actin assembly and morphogenetic movements.","text":"Transmembran cadherinler, kalsiyum ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre aras\u0131 yap\u0131\u015fma molek\u00fclleri. Son zamanlarda, yap\u0131\u015fkan temas olu\u015fumunda aktin montaj\u0131n\u0131n sitleri olarak da g\u00f6sterildiler. Ancak, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda aktin montaj\u0131n\u0131n transmembran cadherinler \u00fczerindeki rolleri tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, Xenopus embriyosunun geli\u015fen ekdermini bir model olarak kullanarak, N-cadherinin n\u00f6ral ekdermde ve E-cadherinin n\u00f6ral olmayan (epidermal) ekdermde birincil i\u015flevin F-aktin montaj\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz ve her cadherinin bu iki dokunun karakteristik morfogenetik hareketleri i\u00e7in gerekli oldu\u011funu. Bununla birlikte, N-cadherin ve E-cadherin'in yoklu\u011fu, neurula a\u015famas\u0131ndaki bu dokularda ayr\u0131\u015fmaya neden olmad\u0131, muhtemelen her dokuda C-cadherinin ifadesine ba\u011flanabilir. Her bir cadherinin yoklu\u011fu, di\u011ferinin veya C-cadherinin ifadesiyle kurtar\u0131lm\u0131yor. Bu durumun olas\u0131 bir nedeni, her cadherinin h\u00fccre zar\u0131n\u0131n farkl\u0131 alanlar\u0131nda ifade edilmesidir. Bu veriler, cadherin i\u015flevinin kombinasyonel do\u011fas\u0131n\u0131, N- ve E-cadherinin h\u00fccre yap\u0131\u015fmas\u0131nda yan\u0131 s\u0131ra F-aktin montaj\u0131nda birincil roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu i\u015flevin bireysel cadherinlere \u00f6zg\u00fc oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, h\u00fccre yap\u0131\u015fmas\u0131 ve hareketlili\u011finin, embriyonik organlar\u0131n bi\u00e7im ve \u015feklinin olu\u015fumunu sa\u011flayan morfogenetik doku hareketleriyle nas\u0131l birle\u015ftirilebilece\u011fini de g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"19487477","title":"Mutation of the fumarase gene in two siblings with progressive encephalopathy and fumarase deficiency.","text":"\u0130ki kuzen ebeveynlerden do\u011fan iki karde\u015fte, trikarboksilik asit d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde do\u011fu\u015ftan bir hata olan fumarataz eksikli\u011fi rapor ediyoruz. Onlar progresif ensefalopati, distoni, l\u00f6kopeni ve n\u00f6tropeni ile sunuldular. Serebrospinal s\u0131v\u0131da laktat seviyesinin y\u00fckselmesi ve idrarda y\u00fcksek fumarat at\u0131l\u0131m\u0131, solunum zincirinin ve Krebs d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn aktivitesini ara\u015ft\u0131rmam\u0131za ve sonunda bu iki \u00e7ocukta fumarataz eksikli\u011fini tespit etmemize yol a\u00e7t\u0131. Eksiklik derin ve t\u00fcm ara\u015ft\u0131r\u0131lan dokularda mevcuttu, sitoplazmik ve mitokondriyal fumarataz izoformlar\u0131n\u0131 ayn\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcde etkiledi. Fumarataz cDNA analizi, her iki hastan\u0131n da G-955-->C d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc ile homozigot oldu\u011funu g\u00f6sterdi, bu da Glu-319-->Gln yerine ge\u00e7i\u015fi \u00f6ng\u00f6r\u00fcyor. Bu de\u011fi\u015fim, fumarataz cDNA'da y\u00fcksek derecede korunan bir b\u00f6lgede meydana geldi. Her iki ebeveyn de limfositlerinde beklenen fumarataz aktivitesinin yar\u0131s\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi ve bu de\u011fi\u015fim i\u00e7in heterozigot olarak bulundu. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, trikarboksilik asit eksikli\u011finin ilk molek\u00fcler karakterizasyonu, \u00e7ocuklukta nadir miras al\u0131nan bir metabolik do\u011fu\u015ftan hata."}
{"_id":"19489351","title":"Adult Neurogenesis Is Sustained by Symmetric Self-Renewal and Differentiation.","text":"Somatik k\u00f6k h\u00fccreleri birden fazla yeti\u015fkin dokusunda tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Kendini yenilemenin simetrik veya asimetrik olarak ger\u00e7ekle\u015fmesi, uzun s\u00fcreli k\u00f6k h\u00fccre bak\u0131m\u0131 ve h\u00fccre de\u011fi\u015ftirimi i\u00e7in projenin olu\u015fumu anlamak a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik \u00f6neme sahiptir. Yeti\u015fkin fare beyninde, n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreler (NSC'ler) (B1 h\u00fccreleri), lateral ventrik\u00fcllerin (ventrik\u00fcler-subventrik\u00fcler b\u00f6lge [V-SVZ]) duvarlar\u0131nda korunur. B1 h\u00fccrelerinin yeti\u015fkinli\u011fe kadar nas\u0131l korundu\u011fu ve \u00f6m\u00fcr boyu n\u00f6rojenesi i\u00e7in mekanizma bilinmemektedir. \u00c7oklu klonal etiketleme teknikleri kullanarak, B1 h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011funun simetrik olarak b\u00f6l\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz. Oysa %20-%30'u simetrik olarak kendini yeniler ve birka\u00e7 ay boyunca ni\u015fte kalabilir, daha sonra n\u00f6ronlar \u00fcreterek B1 h\u00fccrelerinin zamanla t\u00fckenmesine neden olur. Bu h\u00fccre mekanizmas\u0131, kendini yenilemeyi projenin olu\u015fumundan ay\u0131r\u0131r. S\u0131n\u0131rl\u0131 simetrik kendini yenileme ve t\u00fcketici simetrik farkl\u0131la\u015fma b\u00f6l\u00fcmleri, \u00f6m\u00fcr boyu g\u00f6zlemlenen n\u00f6rojenes seviyelerini a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"19497526","title":"A common missense variant in NUDT15 confers susceptibility to thiopurine-induced leukopenia","text":"Thiyopurin tedavisi, otoimm\u00fcn durumlar i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan, hayat\u0131 tehdit eden l\u00f6kopeni ile karma\u015f\u0131kla\u015fabilir. Bu l\u00f6kopeni, thiyopurin S-metiltransferaz (TPMT) genindeki varyasyonlarla ili\u015fkilidir. Asya'da TPMT mutasyonlar\u0131n\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck s\u0131kl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen, thiyopurin ind\u00fcklenen l\u00f6kopeninin Asya'da Avrupa k\u00f6kenli bireylere k\u0131yasla daha y\u00fcksek oranda g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Burada, 978 Koreli hastada Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 tedavisinde thiyopurin kullanan bir 2 a\u015famal\u0131 ili\u015fkili \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. NUDT15 (p. Arg139Cys kodlayan) geninde bir nonsinonimik SNP'yi, thiyopurin ind\u00fcklenen erken l\u00f6kopeni ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili olarak belirledik (odds oran\u0131 (OR) = 35.6; Ptoplam = 4.88 \u00d7 10^-94). Kore'de bu varyant, thiyopurin ind\u00fcklenen erken l\u00f6kopeni i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131k ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck de\u011ferleri s\u0131ras\u0131yla %89.4 ve %93.2 olarak g\u00f6sterildi (TPMT varyantlar\u0131 i\u00e7in %12.1 ve %97.6'ya k\u0131yasla). Nadir olsa da, bu SNP, Avrupa k\u00f6kenli enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda da thiyopurin ind\u00fcklenen l\u00f6kopeni ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi (OR = 9.50; P = 4.64 \u00d7 10^-4). Bu nedenle, NUDT15, farkl\u0131 pop\u00fclasyonlarda thiyopurin ind\u00fcklenen l\u00f6kopeni i\u00e7in bir farmakogenetik belirleyicidir."}
{"_id":"19510470","title":"Induction of cell cycle entry eliminates human leukemia stem cells in a mouse model of AML","text":"Kanser k\u00f6k h\u00fccreleri, akut miyeloid l\u00f6semi (AML) de dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli malignanlar\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131, s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi ve tekrar\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011fu \u00f6nerilmi\u015ftir. Daha \u00f6nce, kemik ili\u011finin endosteal b\u00f6lgesinde bulunan CD34+CD38- insan primer AML k\u00f6k h\u00fccrelerinin nispeten kemoterapi direncinin y\u00fcksek oldu\u011funu bildirdik. \u0130nsan AML i\u00e7in NOD\/SCID\/IL2r\u03b3null fare modelini kullanarak, \u015fimdi endosteal b\u00f6lgede bulunan AML k\u00f6k h\u00fccrelerinin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde uyku halinde oldu\u011funu ve bu k\u00f6k h\u00fccrelerin G-CSF (gran\u00fclosit kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc) tedavisi ile h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne girmesi sa\u011flanabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. H\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne ba\u011fl\u0131 kemoterapi ile birlikte G-CSF tedavisi, insan primer AML k\u00f6k h\u00fccrelerinin in vivo ind\u00fcklenen apoptozunu ve ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r. Kombinasyon tedavisi, kemik ili\u011fi nakli sonras\u0131 sekonder al\u0131c\u0131lar\u0131n hayatta kalma s\u00fcresini tek ba\u015f\u0131na kemoterapi uygulamas\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r."}
{"_id":"19511011","title":"Reconstitution of the immune system after hematopoietic stem cell transplantation in humans","text":"Kan \u00fcretici k\u00f6k h\u00fccre nakli, ciddi bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi ile ili\u015fkilidir. Bu nedenle, hasta enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 y\u00fcksek risk alt\u0131ndad\u0131r. Do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, epitel bariyerleri, monositler, gran\u00fclositler ve NK h\u00fccreleri, nakilden sonra birka\u00e7 hafta i\u00e7inde iyile\u015fir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00e7ok daha yava\u015f iyile\u015fir. B ve T h\u00fccre say\u0131lar\u0131, nakilden sonraki ilk aylarda normalle\u015fir, ancak \u00f6zellikle T h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 y\u0131llar boyunca bozulmu\u015f olabilir. Son on y\u0131lda, bu alttaki mekanizmalar\u0131n \u00e7o\u011fu belirlenmi\u015ftir. Bu bilgiler, iyile\u015fmeyi h\u0131zland\u0131rmak i\u00e7in yeni terapiler sa\u011flayabilir."}
{"_id":"19521501","title":"Vision tests in the mouse: Functional phenotyping with electroretinography.","text":"Elektroretinografi (ERG), klinik oftalmolojide yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan ve retin i\u015flevi hakk\u0131nda objektif bilgiler sa\u011flayan bir tan\u0131 tekni\u011fidir. Bu teknik, temel ara\u015ft\u0131rmalarda da kullan\u0131l\u0131r ve kal\u0131tsal retinopatilerin hayvan modellerinin, ERG yan\u0131tlar\u0131n\u0131n genel yap\u0131s\u0131n\u0131 ve retin dejeneratif patolojilerin retin i\u015flevini nas\u0131l de\u011fi\u015ftirdi\u011fini anlamam\u0131za \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulunmu\u015ftur. Asl\u0131nda, genetik olarak insan mutasyonlar\u0131n\u0131 taklit etmek i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f transjenik fareler, klinik verilerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir \u015fekilde elektrofizyolojik olarak de\u011ferlendirilebilir. Ayr\u0131ca, \u00f6l\u00e7\u00fcm (\u00f6rne\u011fin, \u00f6l\u00e7\u00fcm s\u00fcresi, \u0131\u015f\u0131k yo\u011funlu\u011fu aral\u0131\u011f\u0131) s\u0131n\u0131rlamalar\u0131, farelerde insan hastalara k\u0131yasla \u00e7ok daha az endi\u015fe kayna\u011f\u0131d\u0131r. Retin yan\u0131tlar\u0131n\u0131 do\u011fru bir \u015fekilde \u00f6l\u00e7mek ve analiz etmek i\u00e7in dikkate al\u0131nmas\u0131 gereken birka\u00e7 \u00f6nemli nokta vard\u0131r. Bu makale, bu y\u00f6nlere odaklan\u0131r ve normal vah\u015fi tip farelerden ve belirli i\u015flevsel \u00f6zelliklere sahip transjenik farelerden elde edilen \u00f6rnek ERG verilerini sunar; Rho-\/- (rod opsin knockout, sadece koni i\u015flevi), ve Cnga3-\/- (koni CNG kanal\u0131n\u0131n eksikli\u011fi, sadece rod i\u015flevi) fareler, rod ve koni sistemlerinin ERG yan\u0131tlar\u0131na katk\u0131s\u0131n\u0131 g\u00f6stermek i\u00e7in."}
{"_id":"19522248","title":"Cyclin-dependent kinase 2 is essential for meiosis but not for mitotic cell division in mice","text":"CDK2'yi (siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz 2) kodlayan lokusu, fareli embriyone k\u00f6k h\u00fccrelerinde (ES h\u00fccreleri) homolog rekombinasyon yoluyla hedefledik. Embriyofibroblastlar CDK2'siz normal \u015fekilde \u00e7o\u011fal\u0131r ve s\u00fcrekli k\u00fclt\u00fcrde ge\u00e7i\u015fle sonsuza dek \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015fir. Sonsuz h\u00fccrelerde ko\u015fullu Cdk2 alelinin elimine edilmesi, \u00e7o\u011falma \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkiye sahip de\u011fildir. CDK2\u2212\/\u2212 fareleri hayatta kalabilir ve iki y\u0131la kadar ya\u015fayabilir, bu da CDK2'nin \u00e7o\u011falma ve \u00e7o\u011fu h\u00fccre tipinin hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in de gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Ancak CDK2, erkek ve di\u015fi \u00fcreme h\u00fccrelerinin mayotik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinin I profas\u0131n\u0131n tamamlanmas\u0131 i\u00e7in de \u00f6nemlidir, bu h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kinaz i\u00e7in beklenmedik bir rol."}
{"_id":"19529370","title":"Capsaicin-sensitive sensory nerve fibers contribute to the generation and maintenance of skeletal fracture pain.","text":"Kemik a\u011fr\u0131s\u0131, bir hastan\u0131n i\u015flevsel durumu ve ya\u015fam kalitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkileyebilmesine ra\u011fmen, \u00f6zellikle malign olmayan kemik a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131 tetikleyen periferik sinir lifleri hakk\u0131nda nispeten az bilgi vard\u0131r. Bu raporun mevcut b\u00f6l\u00fcm\u00fcnde, yeni do\u011fan erkek Sprague-Dawley s\u0131\u00e7anlar\u0131 kapsaisin veya ara\u00e7la tedavi edildi ve hayvanlar gen\u00e7 yeti\u015fkinler (15-16 hafta) oldu\u011funda femoral k\u0131r\u0131k \u00fcretildi. Kapsaisin tedavisi, ancak ara\u00e7 de\u011fil, periosteumda kalsitonin-gen ili\u015fkili peptit pozitif (CGRP(+)) duyusal sinir liflerinin (%70'den fazla) \u00f6nemli bir azalmas\u0131na neden oldu, ancak 200 kDa n\u00f6rofilament H pozitif (NF200(+)) duyusal sinir lifleri de\u011fil. Periosteum, t\u00fcm kemiklerin d\u0131\u015f y\u00fczeyine s\u0131k\u0131ca tutunan ince, h\u00fccreli ve lifli bir dokudur ve k\u0131r\u0131k a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131 tetiklemede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcnmektedir. Kapsaisin ile tedavi edilen hayvanlarda, ancak ara\u00e7la de\u011fil, k\u0131r\u0131k ile ili\u015fkili kemik a\u011fr\u0131s\u0131 davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131n \u015fiddetinde %50'lik bir azalma, ancak zaman \u00e7izelgesinde bir de\u011fi\u015fiklik yoktu (spontane k\u0131vranma, koruma ve a\u011f\u0131rl\u0131k ta\u015f\u0131ma). Bu sonu\u00e7lar, hem kapsaisin duyarl\u0131 (\u00f6ncelikle CGRP(+) C lifleri) hem de kapsaisin duyars\u0131z (\u00f6ncelikle NF200(+) A-delta lifleri) duyusal sinir liflerinin kemik k\u0131r\u0131k a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131 tetikledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Kemik a\u011fr\u0131s\u0131, travma ile ili\u015fkili k\u0131r\u0131k, osteoporoz ile ili\u015fkili k\u0131r\u0131k ve diz ve kal\u00e7a protezi gibi ortopedik cerrahi prosed\u00fcrlerinden sonra i\u015flevsel toparlanmay\u0131 engelleyebilir. Kemik a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n olu\u015fmas\u0131n\u0131 ve devam\u0131n\u0131 engellemek i\u00e7in hedeflenmesi gereken duyusal sinir liflerinin \u00f6zel pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 anlamak, etkili bir \u015fekilde akut ve kronik kemik a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131 azaltabilen daha spesifik mekanizmaya dayal\u0131 terapilerin geli\u015ftirilmesine olanak sa\u011flayabilir."}
{"_id":"19532163","title":"Surgical therapy for dystonia.","text":"Dystoniya i\u00e7in cerrahi tedaviler 20. y\u00fczy\u0131l\u0131n ba\u015flar\u0131ndan beri mevcuttur, ancak teknolojik geli\u015fmeler ve bazal ganglialar\u0131n dystoniya \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fcn daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131 ile etkinli\u011fe kar\u015f\u0131 zorluk oranlar\u0131 iyile\u015fmi\u015ftir. \"Dystoniya\" terimi, \u00e7e\u015fitli durumlardan kaynaklanabilen istemsiz hareket fenotipini tan\u0131mlayan bir kelimedir. Dystoniya, sadece belirli v\u00fccut b\u00f6lgelerini etkileyebilir veya genelize olabilir. Dystoniya etyolojisinin, \"birincil\" (yani genetik veya idiopatik bir k\u00f6kenle meydana gelen) veya \"ikincil\" (yani yap\u0131sal, metabolik veya n\u00f6rodejeneratif bozukluklar\u0131n sonucu olarak meydana gelen) olup olmad\u0131\u011f\u0131 belirlemek kritik \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r. \u0130kincil dystoniyalar, birincil dystoniyalardan \u00e7ok daha yayg\u0131nd\u0131r. Birincil dystoniyalar, pallidotomi veya globus pallidumun i\u00e7 segmentine derin beyin uyar\u0131m\u0131yla iyi yan\u0131t verirken, ikincil dystoniyalar en iyi durumda k\u0131smen yan\u0131t verir. S\u0131n\u0131rl\u0131 tarihi ve mevcut veriler, ikincil dystoniyalar\u0131n tedavisinde umut vadeden bir hedef olarak talamusun m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir, ancak daha dikkatli, ileri d\u00fczey, rastgelele\u015ftirilmi\u015f \u00e7al\u0131\u015fmalar gerekmektedir. DBS'nin (Derin Beyin Uyar\u0131m\u0131) mevcut teknolojisi ile \u00e7ift tarafl\u0131 hedefler m\u00fcmk\u00fcn olabilir, ancak cerrahi morbidite ve maliyet nedeniyle yayg\u0131n olarak kullan\u0131lmamaktad\u0131r. Bu makale, ge\u00e7mi\u015ften g\u00fcn\u00fcm\u00fcze dystoniya tedavisini inceler, birincil ve ikincil, genel ve servikal dystoniya sonu\u00e7lar\u0131 aras\u0131nda ayr\u0131m yaparak."}
{"_id":"19541444","title":"MEG3 imprinted gene contribution in tumorigenesis.","text":"Annelik yoluyla ifade edilen gen 3 (MEG3), b\u00fcy\u00fck bir transkripsiyon d\u0131\u015f\u0131 RNA'y\u0131 temsil eden anne taraf\u0131ndan ifade edilen imprinted bir gen. Bu RNA'ya mikroRNA'lar (miRNA'lar) ve k\u00fc\u00e7\u00fck n\u00fckleolar RNA'lar da ev sahipli\u011fi yapar. Siklik AMP, p53, murin \u00e7ift dakika 2 (MDM2) ve b\u00fcy\u00fcme ve farkl\u0131la\u015fma fakt\u00f6r\u00fc 15 (GDF15) ile etkile\u015fime girebilir ve h\u00fccre proliferasyon kontrol\u00fcnde rol oynar. MEG3 ifadesi epigenetik kontrol alt\u0131ndad\u0131r ve \u00e7e\u015fitli kanser t\u00fcrlerinde anormal CpG metilasyonu g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, gen kopya say\u0131s\u0131 kayb\u0131n\u0131n, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuyla ili\u015fkili ek bir mekanizma oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir. MEG3'\u00fcn silinmesi, anne taraf\u0131ndan ifade edilen genlerin ifadesini art\u0131r\u0131rken, a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f anne taraf\u0131ndan ifade edilen genlerin ve t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 miRNA'lar\u0131n ifadesini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr, ancak bu konuda \u00e7eli\u015fkili veriler de vard\u0131r. MEG3, kromozom 14q32'de bulunan bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 gen olarak temsil edilebilir ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuyla ili\u015fkisi her g\u00fcn artmaktad\u0131r."}
{"_id":"19546104","title":"Uptake of rosuvastatin by isolated rat hepatocytes: comparison with pravastatin.","text":"1. Karaci\u011fer, yeni bir 3-hidroksi-3-metilglutaril koenzim A red\u00fcktaz inhibit\u00f6r\u00fc olan rosuvastatinin lipit d\u00fczenleyici etkisinin hedef organ\u0131d\u0131r ve bu ilac\u0131n karaci\u011fer se\u00e7ici al\u0131m\u0131, bu nedenle arzu edilen bir \u00f6zelliktir. Rosuvastatinin al\u0131m kinetikleri, izole edilmi\u015f s\u0131\u00e7an karaci\u011fer h\u00fccrelerinde pravastatinle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131larak incelendi.\n\n2. Her iki ilac\u0131n al\u0131m\u0131, aktif ta\u015f\u0131ma ve pasif dif\u00fczyon s\u00fcre\u00e7lerini i\u00e7erir. Rosuvastatin i\u00e7in al\u0131m h\u0131z\u0131 Michaelis sabiti (K(m)) 9,17 mikro M olarak bulundu, bu da pravastatin i\u00e7in 16,5 mikro M'nin yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, rosuvastatinin maksimum al\u0131m h\u0131z\u0131 (V(max)) ve ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ile medyasyona ba\u011fl\u0131 al\u0131m temizleme h\u0131z\u0131 (V(max)\/K(m)) pravastatininkinden anlaml\u0131 derecede (p < 0,01) daha y\u00fcksekti ve rosuvastatin i\u00e7in ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ile medyasyona ba\u011fl\u0131 al\u0131m temizleme oran\u0131n\u0131n toplam al\u0131m temizleme oran\u0131na daha b\u00fcy\u00fck katk\u0131s\u0131 g\u00f6sterildi (katk\u0131 oran\u0131 0,903 kar\u015f\u0131 0,654 pravastatin i\u00e7in).\n\n3. Sodyum ve klor iyonlar\u0131, rosuvastatin ve pravastatin\u0131n al\u0131m\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynamad\u0131, ancak her iki ilac\u0131n al\u0131m\u0131, h\u00fccredeki ATP'nin t\u00fckenmesi ve organik aniyonlar gibi bromos\u00fclfoftalin gibi maddelerle inhibe edildi.\n\n4. Rosuvastatin, pravastatin al\u0131m\u0131n\u0131 rekabet\u00e7i olarak inhibe etti, inhibisyon sabiti (K(i)) (2,75 mikro M) yakla\u015f\u0131k olarak K(m)'ye benzer.\n\n5. Sonu\u00e7lar, karaci\u011ferdeki rosuvastatin ve pravastatin al\u0131m\u0131n\u0131n ana arac\u0131n\u0131n organik aniyon ta\u015f\u0131ma proteini oldu\u011funu ve bu al\u0131m\u0131n ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini g\u00f6stermektedir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, rosuvastatin\u0131n pravastatin gibi karaci\u011fer h\u00fccreleri taraf\u0131ndan ayn\u0131 ta\u015f\u0131ma sistemleriyle al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak daha y\u00fcksek bir ba\u011fl\u0131l\u0131k ve verimlilikle oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"19561411","title":"Junctophilin-4, a component of the endoplasmic reticulum-plasma membrane junctions, regulates Ca2+ dynamics in T cells.","text":"Orai1 ve stromal etkile\u015fim molek\u00fcl\u00fc 1 (STIM1), ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinde depolanm\u0131\u015f kalsiyum (Ca2+) giri\u015fiminin (SOCE) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 yapar. STIM1, endoplazmik retik\u00fclum (ER) kalsiyum (Ca2+) sens\u00f6r\u00fc, depolar\u0131n azalmas\u0131n\u0131 alg\u0131lar ve ER-PM birle\u015fimlerinde plazma zar\u0131 (PM) sakin Orai1 kanallar\u0131na etkile\u015fir. Bununla birlikte, T h\u00fccrelerinde bu birle\u015fimlerin molek\u00fcler kompozisyonu hala k\u00f6t\u00fc anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, T h\u00fccrelerinde kalsiyum (Ca2+) i\u015faretlemesini d\u00fczenleyen ER-PM birle\u015fimlerinde bulunan junctophilin-4 (JP4), uyar\u0131c\u0131 h\u00fccrelerde bulunan birle\u015fim proteinlerinin bir \u00fcyesi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. JP4'\u00fcn susturulmas\u0131 veya genetik manip\u00fclasyonu, T h\u00fccrelerinde ER kalsiyum (Ca2+) i\u00e7eri\u011fini ve SOCE'yi azaltt\u0131, aktifle\u015ftirilmi\u015f T h\u00fccre fakt\u00f6r\u00fc (NFAT) ve d\u0131\u015f i\u015faretleme ile ili\u015fkili kinaz (ERK) i\u015faretleme yollar\u0131n\u0131 bozdu ve aktivasyon i\u015faret\u00e7ileri ve sitokinlerin ifadelerini azaltt\u0131. Mekanik olarak, JP4, STIM1'in sitoplazmik alan\u0131yla do\u011frudan etkile\u015fime girdi ve onu birle\u015fimlere yerle\u015ftirmeye yard\u0131mc\u0131 oldu. Buna g\u00f6re, bu sitoplazmik JP4 par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131n\u0131n ifadesi SOCE'yi engelledi. Ayr\u0131ca, JP4, daha \u00f6nce STIM1'in birle\u015fimlere yerle\u015ftirilmesinde arac\u0131l\u0131k etti\u011fi g\u00f6sterilen ER'de bulunan kalsiyum (Ca2+) sens\u00f6r\u00fc junctate ile de bir kompleks olu\u015fturdu. \u00d6neriyoruz ki, junctate-JP4 kompleksi, ER kalsiyum (Ca2+) homeostazisini korumak ve T h\u00fccrelerinde SOCE'yi arac\u0131lamak i\u00e7in STIM1 ile birlikte i\u015fbirlik\u00e7i olarak etkile\u015fime girer."}
{"_id":"19565018","title":"The PI3K inhibitor arsenal: choose your weapon!","text":"Enflamasyon ve kanserlerde yayg\u0131n aktivitesi nedeniyle, fosfatidilinositit 3-kinaz (PI3K) yolunun inhibit\u00f6rlerinin terap\u00f6tik potansiyeli konusunda artan bir anlay\u0131\u015f, uygun farmakolojik profillere sahip bile\u015fiklere y\u00f6nelik yo\u011fun bir ilgi uyand\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Bunlar \u00f6ncelikle PI3K'a y\u00f6neliktir. Ancak, s\u0131n\u0131f I PI3K'lar ayn\u0131 zamanda \u00e7e\u015fitli normal fizyolojik s\u00fcre\u00e7ler i\u00e7in de hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131ndan, geni\u015f spektrumlu PI3K inhibisyonu k\u00f6t\u00fc tolere edilebilir. Son y\u0131llarda, yeni nesil PI3K inhibit\u00f6rleri hakk\u0131nda a\u00e7\u0131klayan patentler ortaya \u00e7\u0131kmaya ba\u015flad\u0131, \u00f6zellikle kanser ve enflamasyon terapileri i\u00e7in izoform se\u00e7icili\u011fini art\u0131ran bile\u015fiklerin geli\u015ftirilmesine odakland\u0131. Bununla birlikte, bu enzim ailesini ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde farmakolojik olarak hedefleme \u00e7abalar\u0131nda hala zorluklar var."}
{"_id":"19571273","title":"Infralimbic BDNF\/TrkB enhancement of GluN2B currents facilitates extinction of a cocaine-conditioned place preference.","text":"Beyin t\u00fcretilmi\u015f n\u00f6rotrofik fakt\u00f6r (BDNF), sinaptik aktiviteyi ve davran\u0131\u015fsal esnekli\u011fi d\u00fczenler ve BDNF seviyesindeki d\u00fc\u015f\u00fc\u015f, psikiyatrik bozukluklar ve bili\u015fsel i\u015flev bozuklu\u011fu riskini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ng\u00f6r\u00fcr. BDNF'ye ba\u011fl\u0131 aktivitenin yeniden sa\u011flanmas\u0131, bu bozukluklar\u0131n hafifletilmesine yard\u0131mc\u0131 olabilir, ancak BDNF'nin klinik faydas\u0131, farmakokineti\u011fi nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Burada, birincil BDNF hedefi olan tropomyosin-ili\u015fkili kinaz B (TrkB) resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn, erkek s\u0131\u00e7anlar\u0131n infralimbik prefrontal piramidal n\u00f6ronlar\u0131nda N-metil-d-aspartat resept\u00f6r (NMDAR) ak\u0131mlar\u0131n\u0131n amplit\u00fcd\u00fcn\u00fc art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve d\u00fc\u015f\u00fc\u015f kineti\u011fini uzatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, bu etkiler, NMDAR'lar\u0131n GluN2B alt birimine sahip olmas\u0131yla engellendi ve tersine \u00e7evrildi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, bu sinyalleme yolunun, kokain ind\u00fcklenmi\u015f ko\u015fullu yer tercihi (CPP) s\u00f6nd\u00fcr\u00fclmesinin \u00e7ift y\u00f6nl\u00fc olarak d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir, bu da davran\u0131\u015fsal esneklik gerektiren bir g\u00f6revdir. Infralimbik TrkB resept\u00f6rleri veya GluN2B'li NMDAR'lar\u0131n engellenmesi, CPP'nin konsantrasyonunu bozdu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, CPP'nin s\u00f6nd\u00fcr\u00fclmesi g\u00fc\u00e7lendirildi, infralimbik TrkB resept\u00f6r aktivitesinin peki\u015ftirilmesiyle veya sistemik olarak 7,8 dihidroksiflavon (7,8DHF) enjekte edilerek, yeni sentezlenmi\u015f TrkB resept\u00f6r\u00fc agonisti. 7,8DHF'nin ind\u00fckledi\u011fi s\u00f6nd\u00fcrme g\u00fc\u00e7lendirmesi, infralimbik GluN2B'ye \u00f6zg\u00fc resept\u00f6r antagonisti enjekte edilerek engellendi, bu da TrkB resept\u00f6r\u00fc aktivitesinin, kokain CPP'nin s\u00f6nd\u00fcr\u00fclmesi i\u00e7in GluN2B'li NMDAR'lar\u0131 g\u00fc\u00e7lendirdi\u011fini g\u00f6sterdi. Birlikte, infralimbik TrkB resept\u00f6r\u00fc aktivitesi, GluN2B'li NMDAR ak\u0131mlar\u0131n\u0131 destekleyerek s\u00f6nd\u00fcrme \u00f6\u011frenimini g\u00fc\u00e7lendirir. Bu nedenle, TrkB resept\u00f6r\u00fc agonistleri, BDNF aktivitesinin d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu psikiyatrik bozukluklar\u0131n tedavisinde, s\u00f6nd\u00fcrme"}
{"_id":"19572798","title":"Compaction of chromatin by diverse Polycomb group proteins requires localized regions of high charge.","text":"Polikomb grubu (PcG) proteinleri, geli\u015fimsel genlerin epigenetik olarak sessiz bir durumda korunmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. PcG'nin Polikomb bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleks 1 (PRC1) s\u0131n\u0131f\u0131ndaki proteinleri, sineklerden insanlara kadar korunmu\u015ftur ve transkripsiyonu engeller. PRC1 mekanizmas\u0131n\u0131n bir hipotezi, kromatinin s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131d\u0131r, bu da k\u0131smen elektron mikroskopisi deneylerine dayanmaktad\u0131r, bu deneyler, Drosophila PRC1'in n\u00fckleozom dizilerini s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu i\u015flevin, Drosophila ve fare PRC1 kompleksleri aras\u0131nda korundu\u011funu ve bir bazik amino asitlerin a\u015f\u0131r\u0131 temsilini gerektirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Aktif b\u00f6lge, Drosophila'da Posterior Sex Combs (PSC) alt biriminde bulunurken, beklenmedik bir \u015fekilde, farelerde farkl\u0131 bir PRC1 alt biriminde, bir Polikomb homologu olan M33'te bulunur. Genel \u00f6nemini desteklemek i\u00e7in deneysel kan\u0131tlar sa\u011fl\u0131yoruz, farkl\u0131 t\u00fcrlerden PcG proteinlerinin kromatin s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma yetene\u011fini tahmin ediyoruz ve bu proteinlerin bir\u00e7o\u011funu \u00e7\u00f6z\u00fcm testleri ve mikroskopiye tabi tutuyoruz. PcG proteinlerinin in vitro kromatin s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma yetene\u011fini, y\u00fcksek pozitif y\u00fckl\u00fc alanlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131yla tahmin edebilece\u011fimizi ve \u00e7e\u015fitli t\u00fcrlerden PRC1 bile\u015fenlerinin bu y\u00fcksek y\u00fckl\u00fc b\u00f6lgeyi korudu\u011funu \u00e7\u0131kar\u0131yoruz. Bu, s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rman\u0131n PcG i\u015flevinin temel bir y\u00f6n oldu\u011funu destekleyen bir hipotezi destekler."}
{"_id":"19583924","title":"Angiopoietin-like proteins stimulate ex vivo expansion of hematopoietic stem cells","text":"Ba\u015far\u0131l\u0131 d\u0131\u015f ortamda hematopoetik k\u00f6k h\u00fccrelerin (HSC) geni\u015flemesi, hastal\u0131k tedavisinde ve k\u00f6k h\u00fccre biyolojisinin kritik sorular\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131nda b\u00fcy\u00fck fayda sa\u011flayacakt\u0131r. Burada, mikroarray \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 kullanarak, HSC'yi destekleyen farenin fet\u00fcs karaci\u011feri CD3+ h\u00fccrelerinin spesifik olarak angiopoietin benzeri 2 (Angptl2) ve angiopoietin benzeri 3 (Angptl3) proteinlerini ifade etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Y\u00fcksek zenginle\u015ftirilmi\u015f HSC'leri 10 g\u00fcn boyunca Angptl2 veya Angptl3 ile birlikte di\u011fer b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rlerinin doyurucu seviyelerinde k\u00fclt\u00fcrledi\u011fimizde, yeniden yap\u0131land\u0131rma analizi ile 24 veya 30 kat net bir uzun s\u00fcreli HSC geni\u015flemesi g\u00f6zlemledik. Angptl2'nin k\u0131st\u0131r\u0131lm\u0131\u015f alan\u0131n\u0131n HSC geni\u015flemesini uyard\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca, angiopoietin benzeri 5, angiopoietin benzeri 7 ve mikrofibril ili\u015fkili glikoprotein 4 de k\u00fclt\u00fcr ortam\u0131nda HSC geni\u015flemesini destekledi."}
{"_id":"19603353","title":"Balancing co-stimulation and inhibition with BTLA and HVEM","text":"B- ve T-lenfosit bask\u0131lay\u0131c\u0131 (BTLA), immunoglobulin s\u00fcper ailesi d\u0131\u015f etki alan\u0131na sahip bir inhibe edici resept\u00f6r ve herpes vir\u00fcs giri\u015f arac\u0131s\u0131 (HVEM), bir ko-stimulat\u00f6r TNF resept\u00f6r\u00fc, bu iki resept\u00f6r ailesini do\u011frudan birle\u015ftiren tek resept\u00f6r-ligand etkile\u015fimi olarak benzersizdir. Bu etkile\u015fim, farkl\u0131 ailelerden resept\u00f6rlerin nas\u0131l etkile\u015febilece\u011fi ve resept\u00f6r ba\u011flanmas\u0131n\u0131n sonu\u00e7 olarak olu\u015fabilecek a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f sinyal olaylar\u0131na dair bir\u00e7ok soru ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Son ara\u015ft\u0131rmalar, HVEM'in kendi endojen ligand\u0131 (LIGHT) ile etkile\u015fiminin, TNF ailesinden gelen g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi ind\u00fckledi\u011fini, ancak BTLA ile HVEM etkile\u015fiminin T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 olumsuz d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"19644821","title":"Lin28b is sufficient to drive liver cancer and necessary for its maintenance in murine models.","text":"Lin28a\/b, h\u00fccre i\u00e7i RNA'ya ba\u011flanan proteinlerdir ve k\u00f6k h\u00fccre bak\u0131m\u0131, metabolizma ve onkogenezi etkilerler. K\u00f6t\u00fc farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f, agresif kanserler s\u0131kl\u0131kla Lin28'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade eder, ancak t\u00fcm\u00f6r ba\u015flat\u0131m\u0131 veya bak\u0131m\u0131 \u00fczerindeki rol\u00fc kesin olarak ele al\u0131nmam\u0131\u015ft\u0131r. Rapor etti\u011fimiz gibi, LIN28B'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, fareli modellerde hepatoblastoma ve hepatosel\u00fcler karsinomun ba\u015flat\u0131lmas\u0131n\u0131 yeterlidir. Ayr\u0131ca, MYC taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fclen hepatoblastomlarda Lin28b'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesini de tespit ettik ve karaci\u011fer spesifik olarak Lin28a\/b'nin silinmesi, t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcn\u00fc azalt\u0131r, gecikme s\u00fcresini uzat\u0131r ve hayatta kalma s\u00fcresini uzat\u0131r. Hem intraven\u00f6z Lin28b i\u00e7in siRNA hem de ko\u015fullu Lin28b silinmesi, t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcn\u00fc azalt\u0131r ve hayatta kalma s\u00fcresini uzat\u0131r. Igf2bp proteinleri y\u00fckseltilir ve Igf2bp3, LIN28B a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinde b\u00fcy\u00fcmeyi te\u015fvik etmek i\u00e7in gereklidir. Bu nedenle, birden fazla fareli model, Lin28b'nin hem karaci\u011fer kanseri ba\u015flatmak i\u00e7in yeterli oldu\u011funu hem de onun bak\u0131m\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"19651306","title":"Nanoenzymology of the 20S proteasome: proteasomal actions are controlled by the allosteric transition.","text":"Proteazom, eukariotik h\u00fccrelerin fizyolojisinde \u00f6nemli bir sitoplazmik proteolitik birimlerdir. Hem 20S proteazomun mimarisi hem de enzimatik \u00f6zellikleri nispeten iyi anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, uzun s\u00fcredir ilgi oda\u011f\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, proteazomun yap\u0131sal ve i\u015flevsel \u00f6zelliklerini bir b\u00fct\u00fcn olarak birle\u015ftiren ve enzimatik eylem mekanizmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan tutarl\u0131 bir modele ula\u015fmak zordu. Son zamanlarda, s\u0131v\u0131 ortamda dokunmatik mod atomik kuvvet mikroskobu (AFM) kullanarak, proteazomun alfa halkalar\u0131n\u0131n \u00fcst bak\u0131\u015fta g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenen molek\u00fcllerinin tekrarlanan a\u00e7\u0131k ve kapal\u0131 konformasyonlar aras\u0131nda ge\u00e7i\u015f yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131, muhtemelen merkezi kanala eri\u015fimi kontrol etmek i\u00e7in oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Burada, AFM kullanarak, yan bak\u0131\u015fta konumlanan molek\u00fcllerin iki kararl\u0131 konformasyon kazand\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. 20S par\u00e7ac\u0131klar\u0131n\u0131n genel \u015fekilleri ya silindirik ya da silindirik olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. \u0130ki konformer aras\u0131ndaki g\u00f6receli bolluk, liganlarla etkile\u015fimlerinin do\u011fas\u0131na ba\u011fl\u0131yd\u0131. \u00dcst bak\u0131\u015fta kapal\u0131 molek\u00fcllerle benzer \u015fekilde, kontrol veya inhibe edilmi\u015f molek\u00fcllerde silindirler hakimdi. Peptit substratlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 s\u0131ras\u0131nda g\u00f6zlemlenen proteazom, a\u00e7\u0131k molek\u00fcller ve silindirler hakimdi. Bu verilere dayanarak, t\u00fcmosterik ge\u00e7i\u015flerin iki durumlu modelini geli\u015ftirdik. Bu model, 20S molek\u00fcl\u00fcn g\u00f6zlemlenen \u00f6zelliklerini daha iyi anlamam\u0131za yard\u0131mc\u0131 olur ve proteazomun yap\u0131sal dinamiklerinin daha ileri \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n temellerini atar."}
{"_id":"19658917","title":"Changes in plasma copeptin, the c-terminal portion of arginine vasopressin during water deprivation and excess in healthy subjects.","text":"\nARGIN\u0130N VASOPRES\u0130N (AVP) \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc genellikle zorlu bir i\u015flemdir \u00e7\u00fcnk\u00fc istikrars\u0131zd\u0131r ve k\u0131sa bir yar\u0131 \u00f6mre sahiptir. AVP, daha istikrarl\u0131 bir peptid olan copeptin ile birlikte daha b\u00fcy\u00fck bir \u00f6nc\u00fcl peptidden t\u00fcretilir. Copeptin, provasopressinin C-terminal k\u0131sm\u0131d\u0131r ve kritik \u015fekilde hasta olan hastalarda AVP konsantrasyonunu g\u00f6stermek i\u00e7in yararl\u0131 bir ara\u00e7 oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir.\n\n\u00d6ZET \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, bozuk kan hacmi ve plazma osmolarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 durumlar\u0131nda yeni bir i\u015faret\u00e7i olarak copeptinin klinik yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmekti.\n\nT\u0130P VE AYAR Bu, bir \u00fcniversite hastanesinde yap\u0131lan ileri g\u00f6zlemli bir \u00e7al\u0131\u015fmayd\u0131.\n\nKATILIMCI VE ANA SONU\u00c7 DE\u011eERLEND\u0130R\u0130C\u0130LER \u00dc\u00e7 teknik ve ilgili kontrol \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, 24 sa\u011fl\u0131kl\u0131 yeti\u015fkinte plazma osmolarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve\/veya hacimde de\u011fi\u015fiklikler olu\u015fturmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131: 1) 28 saatlik su yoksunlu\u011fu, 2) 17 saatlik hipertonik tuz inf\u00fczyonu ve susuzluk hissi ile birle\u015ftirilmi\u015f ve 3) hipotonik tuz inf\u00fczyonu ve serbest su al\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda intraven\u00f6z desmopressin y\u00f6netimi.\n\nSONU\u00c7LAR Su yoksunlu\u011fu 1,7 kg a\u011f\u0131rl\u0131k kayb\u0131na, plazma osmolarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n 294,8 +\/- 4,3 mosmol\/kg'a y\u00fckselmesine ve copeptinin 4,6 +\/- 1,7 pmol\/liter'den 9,2 +\/- 5,2 pmol\/liter'a (P < 0,0001) y\u00fckselmesine neden oldu. Hipertonik tuz inf\u00fczyonu ve susuzluk hissi ile plazma osmolarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 296,1 +\/- 3,4 mosmol\/kg'a y\u00fckseldi\u011finde, copeptin 4,9 +\/- 3,0 pmol\/liter'den 19,9 +\/- 4,8 pmol\/liter'a (P < 0,0001) y\u00fckseldi. \u00d6te yandan, hipotonik tuz inf\u00fczyonu s\u0131ras\u0131nda plazma osmolarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 271,3 +\/- 4,1 mosmol\/kg'a d\u00fc\u015ft\u00fc ve copeptin 6,2 +\/- 2"}
{"_id":"19661996","title":"Propagation and recovery of intact, infectious Epstein-Barr virus from prokaryotic to human cells.","text":"G\u00fcncel tekniklerle, herpes vir\u00fcslerinin genetik de\u011fi\u015fiklikleri yapmak zordur, \u00e7o\u011funlukla genomlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck boyutundan dolay\u0131. Bu sorunu \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in, herhangi bir gamma-herpesvir\u00fcs\u00fcn Escherichia coli'de klonlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan bir sistem tasarlad\u0131k. Rekombinasyonlu Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV) ile kolayca ima edilmi\u015f B h\u00fccre hatlar\u0131 kuruldu, bu da F fakt\u00f6r\u00fcnden t\u00fcretilen plazmidde klonlanm\u0131\u015f EBV genomunun do\u011fal tip EBV'nin t\u00fcm \u00f6zelliklerine sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. E. coli'de herhangi bir genetik modifikasyonun m\u00fcmk\u00fcn olmas\u0131yla, bu deneysel yakla\u015f\u0131m t\u00fcm EBV i\u015flevlerinin genetik analizinin yolunu a\u00e7\u0131yor. Ayr\u0131ca, \u015fimdi in vitro'da zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f EBV su\u015flar\u0131n\u0131n \u00fcretilmesi m\u00fcmk\u00fcn hale geldi, b\u00f6ylece a\u015f\u0131 su\u015flar\u0131 tasarlanabilir. E. coli klonlanm\u0131\u015f EBV genomuna hygromisin direnci ve ye\u015fil floresan protein genlerini ekledi\u011fimiz i\u00e7in, B limfositlerin d\u0131\u015f\u0131nda EBV'nin hedef h\u00fccreleri hakk\u0131nda hala a\u00e7\u0131k olan soru ele al\u0131nacak."}
{"_id":"19673227","title":"Chemosensitivity profile assay of circulating cancer cells: prognostic and predictive value in epithelial tumors.","text":"CellSearch teknolojisi ile metastatik meme kanseri hastalar\u0131nda dola\u015fan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin (CTCs) tespitinin prognostik de\u011feri, bu bilginin biyolojik de\u011ferini sorgulayan ek sorunlara yol a\u00e7maktad\u0131r. Hipotezimiz, CTC'lerin ila\u00e7 direnci profilinin kanser hastalar\u0131nda kemoterapi yan\u0131t\u0131n\u0131 tahmin edebilece\u011fi ve bu nedenle hasta se\u00e7iminde kullan\u0131labilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndeydi. 50 hasta, karcinom tan\u0131s\u0131 ile bir \u00f6n ara\u015ft\u0131rma \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131na dahil edildi. Periferik kan\u0131ndan CTC'ler izole edildi ve pozitif \u00f6rnekler, antikanser ila\u00e7 direnciyle ili\u015fkili bir gen panelinin ifadelerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in incelendi. \u0130la\u00e7 direnci profili, 24 ayl\u0131k takipte hastal\u0131k serbest hayatta kalma (DFS; adjuvant ortamda hastalar) ve ilerleme s\u00fcresine (TTP; metastatik hastalar) korelasyonuna sahip bulundu. Nesne yan\u0131t\u0131 korelasyonu ikincil bir son nokta olarak belirlendi. Hastalar\u0131n %51'i CTC pozitif bulunurken, t\u00fcm sa\u011fl\u0131kl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131n kan \u00f6rnekleri negatifti. \u0130la\u00e7 direnci profili, DFS ve TTP ile korelasyon g\u00f6sterdi (her ikisi i\u00e7in de p < 0.001). Test duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131: Hastalar\u0131n %98'inde tedavi yan\u0131t\u0131n\u0131 tahmin etme yetene\u011fi. Test \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc: %100; Hi\u00e7bir sa\u011fl\u0131kl\u0131 konunun kan \u00f6rne\u011fi CTC varl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in pozitif de\u011fildi. Pozitif ve negatif \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc de\u011ferler, s\u0131ras\u0131yla %96.5 ve %100 olarak belirlendi. CTC'lerin ila\u00e7 direnci profilini tan\u0131mlad\u0131k, bu da kemoterapi yan\u0131t\u0131n\u0131 tahmin etmede, t\u00fcm\u00f6r t\u00fcr\u00fc ve hastal\u0131k evresinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, etkili oluyor. Bu yakla\u015f\u0131m, kanser hastalar\u0131nda kemoterapinin bireyselle\u015ftirilmesinin ilk ad\u0131m\u0131 olabilir."}
{"_id":"19675911","title":"Trends in heart failure incidence and survival in a community-based population.","text":"\nKARD\u0130YAK H\u0130SSETME HASTALI\u011eI EP\u0130DEM\u0130YOLOG\u0130S\u0130 H\u00e2l\u00e2 tam olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmad\u0131 ve topluluk tabanl\u0131 n\u00fcfuslarda vaka s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, hayatta kalma ve cinsiyet spesifik zaman i\u00e7indeki e\u011filimlerle ilgili veriler s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r.\n\nAMAC: Kalp yetmezli\u011fi vakalar\u0131n\u0131n zaman i\u00e7inde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kalp yetmezli\u011fi te\u015fhisi konduktan sonra hayatta kalma oranlar\u0131n\u0131n iyile\u015fti\u011fini ancak sek\u00fcler e\u011filimin cinsiyetlere g\u00f6re ayr\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 test etmek i\u00e7in hipotezi do\u011frulamak.\n\nY\u00d6NTEM, KONUM VE KATILIMCI: Rochester Epidemiyoloji Projesi'nin kaynaklar\u0131n\u0131 kullanarak Olmsted County, Minnesota'da n\u00fcfus temelli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. 1979 ve 2000 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Olmsted County'de kalp yetmezli\u011fi te\u015fhisi konan 4537 Olmsted County sakini (kad\u0131nlar\u0131n %57'si; ortalama [SD] ya\u015f, 74 [14] ya\u015f) dahil edildi. Framingham kriterleri ve klinik kriterler te\u015fhisi do\u011frulamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\nANA SONU\u00c7 DE\u011eERLER\u0130: Kalp yetmezli\u011fi vakalar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve kalp yetmezli\u011fi te\u015fhisi konduktan sonra hayatta kalma.\n\nSonu\u00e7: Kalp yetmezli\u011fi vakalar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 erkeklerde (378\/100.000 ki\u015fi; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 361-395 erkeklerde; 289\/100.000 ki\u015fi; %95 CI, 277-300 kad\u0131nlarda) daha y\u00fcksek ve erkeklerde veya kad\u0131nlarda zaman i\u00e7inde de\u011fi\u015fmedi. Ortalama takip s\u00fcresi 4.2 y\u0131l (0-23.8 y\u0131l aral\u0131\u011f\u0131nda) sonra 3347 \u00f6l\u00fcm meydana geldi, bunlardan 1930'u kad\u0131nlar ve 1417'si erkekler aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fti. Kalp yetmezli\u011fi te\u015fhisi konduktan sonra hayatta kalma erkeklerde kad\u0131nlara g\u00f6re daha k\u00f6t\u00fcyd\u00fc (relatif risk, 1.33; %95 CI, 1.24-1.43), ancak genel olarak zaman i\u00e7inde iyile\u015fti (5 y\u0131ll\u0131k ya\u015f ayarlanm\u0131\u015f hayatta kalma, 1979-1984'te 43% vs 1996-2"}
{"_id":"19683625","title":"Doxycycline induces apoptosis in PANC-1 pancreatic cancer cells.","text":"ARKA PLAN Tetrasiklinler, doksisiklin gibi, memelilerin t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131 sitotoksik aktiviteye sahip olduklar\u0131 bildirilmi\u015ftir, ancak h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 \u00fczerindeki etkileri hakk\u0131nda net bir mekanizma bilinmemektedir. MALZEMELER VE Y\u00d6NTEMLER Doksisiklinin insan pankreas kanseri h\u00fccre hatt\u0131 PANC-1 \u00fczerindeki antitumor etkisi ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, g\u00fc\u00e7l\u00fc proangiojenik fakt\u00f6r olan interleukin (IL)-8'in doksisiklin etkisine de bak\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR 20 mikrogram\/mililitre'nin \u00fczerinde, doksisiklinin sitotoksik etkileri, PANC-1 h\u00fccrelerinde G(1)-S h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn duraklamas\u0131na ve DNA par\u00e7alanmas\u0131na e\u015flik etti. Doksisiklin, p53, p21 ve Fas\/FasL-kaskad\u0131yla ili\u015fkili genlerin transkripsiyonunu tutarl\u0131 bir \u015fekilde etkinle\u015ftirirken, Bcl-xL ve Mcl-1'in ifadelerini azaltt\u0131. Doksisiklin (5 mikrogram\/mililitre), sitotoksik seviyenin alt\u0131nda, hem endojen hem de paclitaxel ile ind\u00fcklenen IL-8 ifadelerini bask\u0131lad\u0131. Fareler \u00fczerinde yap\u0131lan xenograft modeli, doksisiklin tedavisinin t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini %80 oran\u0131nda bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterildi. SONU\u00c7 Bu veriler, doksisiklinin proapoptotik genleri etkinle\u015ftirerek, IL-8 ifadelerini bask\u0131layarak ve antiapoptotik genleri bast\u0131rarak antitumor etkisini g\u00f6sterdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"19685306","title":"Orientationally invariant indices of axon diameter and density from diffusion MRI.","text":"Bu makale, beyaz madde i\u00e7inde axon \u00e7ap\u0131 ve yo\u011funlu\u011fu hakk\u0131nda y\u00f6nsel olarak de\u011fi\u015fmez g\u00f6stergeler elde etmek i\u00e7in dif\u00fczyon manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (MRI) kullanarak bir teknik \u00f6nermekte ve test etmektedir. Bu g\u00f6stergeler, dif\u00fczyon tens\u00f6r g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (DTI) standart g\u00f6stergelerinden daha spesifik beyaz madde mikroyap\u0131 i\u015faret\u00e7ileri sa\u011flayabilir. Y\u00f6nsel de\u011fi\u015fmezlik, tractografi ile birle\u015ftirilebilir ve beyin ba\u011flant\u0131s\u0131 haritalama ve hastal\u0131k s\u00fcre\u00e7lerinin nicelle\u015ftirilmesi i\u00e7in yeni f\u0131rsatlar sunar. Teknik, d\u00f6rt b\u00f6lmeli bir doku modeli ve optimize edilmi\u015f \u00e7ok kabuk y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc pulsed gradient spin echo (PGSE) al\u0131m\u0131 kullan\u0131r. Y\u00f6ntem, sim\u00fclasyonda, sabit maymun beyinlerinde bir \u00f6n klinik taray\u0131c\u0131da ve canl\u0131 insan beyinlerinde bir klinik 3T taray\u0131c\u0131da test edilir. \u0130nsan verileri yakla\u015f\u0131k bir saatte elde edilir. Sim\u00fclasyon deneyleri, hem maymun hem de insan protokollerinin, beyaz madde i\u00e7inde do\u011fal olarak olu\u015fan axon \u00e7ap\u0131 da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131n\u0131 ay\u0131rt edebildi\u011fini g\u00f6sterir. Axon \u00e7ap\u0131 g\u00f6stergesi, axon hacmi a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 ortalama axon \u00e7ap\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r. G\u00f6stergeler, protokol ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak bu ortalaman\u0131n farkl\u0131 oldu\u011fu ve maymun protokol\u00fcnde iyi korelasyon sa\u011flarken, insan protokol\u00fcnde daha zay\u0131f ancak ay\u0131rt edilebilir bir korelasyon g\u00f6sterdi\u011fi i\u00e7in birbirinden farkl\u0131d\u0131r. Maymun ve insan verilerinden elde edilen axon \u00e7ap\u0131 ve yo\u011funlu\u011fu haritalar\u0131, korpus kallosum ve kortikospinal traktta bilinen histolojik e\u011filimleri yans\u0131t\u0131r. Sonu\u00e7lar, hem uzman hem de klinik donan\u0131mla do\u011fal axon \u00e7ap\u0131 da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131na y\u00f6nsel olarak de\u011fi\u015fmez duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n ilk kez g\u00f6sterilmesini sa\u011flar. Bu g\u00f6sterim, g\u00f6stergelerin hassas do\u011fas\u0131n\u0131n daha da geli\u015ftirilmesi, do\u011frulanmas\u0131 ve de\u011ferlendirilmesi ve potansiyel kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131klar\u0131n etkisinin incelenmesi i\u00e7in motivasyon sa\u011flar."}
{"_id":"19688024","title":"IFI16 and cGAS cooperate in the activation of STING during DNA sensing in human keratinocytes","text":"\u0130nsan h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011funun enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda d\u0131\u015fa d\u00f6n\u00fck DNA'n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 alg\u0131layabildi\u011fi bilinmektedir, bu da sitoplazmik DNA resept\u00f6r\u00fc siklik GMP-AMP sentaz (cGAS) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir, bu da ikinci iletici siklik GMP-AMP (cGAMP) \u00fcretir. Di\u011fer olas\u0131 DNA resept\u00f6rleri de tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak bunlar\u0131n i\u015flevlerinin k\u0131rm\u0131z\u0131nt\u0131l\u0131 m\u0131, dokuya \u00f6zg\u00fc m\u00fc yoksa cGAS-cGAMP yolunda entegre mi oldu\u011fu belirsizdir. Burada, interferon-\u03b3 ind\u00fcklenebilir protein 16 (IFI16) ile cGAS'\u0131n DNA alg\u0131lamada i\u015fbirli\u011fi yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, \u00e7\u00fcnk\u00fc hem cGAS hem de IFI16, d\u0131\u015fa d\u00f6n\u00fck DNA ve DNA vir\u00fcslerine kar\u015f\u0131 yerli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n tam etkinle\u015fmesi i\u00e7in gereklidir. IFI16, cGAMP ile tetiklenen STING'in etkinle\u015fmesi i\u00e7in de gereklidir ve STING ile etkile\u015fime ge\u00e7erek STING'in fosforilasyonunu ve translasyonunu te\u015fvik eder. \u0130ki DNA alg\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 IFI16 ve cGAS'\u0131n, tip I interferon yan\u0131t\u0131n\u0131n yanl\u0131\u015f tetiklenmesini \u00f6nlemek i\u00e7in i\u015fbirli\u011fi yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"19701340","title":"Oncostatic effects of the indole melatonin and expression of its cytosolic and nuclear receptors in cultured human melanoma cell lines.","text":"Melatoninin, in vitro ve in vivo'da malign melanom \u00fczerinde onkostatik etkiler g\u00f6sterdi\u011fi bulunmu\u015ftur. Farkl\u0131 b\u00fcy\u00fcme a\u015famalar\u0131 ve fenotipleri temsil eden d\u00f6rt melanom h\u00fccre hatt\u0131 (SBCE2, WM-98, WM-164 ve SKMEL-188) \u00fczerinde melatonin'un b\u00fcy\u00fcme bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkilerini incelemi\u015f olduk. Melanom h\u00fccreleri, 10(-12)-10(-3) M aral\u0131\u011f\u0131ndaki melatonin konsantrasyonlar\u0131nda ink\u00fcbe edildi ve 12 saat ve 14 g\u00fcn sonra s\u0131ras\u0131yla proliferasyon ve klonojeniklik de\u011ferlendirildi. Ayr\u0131ca, sitoplazmik kuinon oksidored\u00fcktazlar NQO1, NQO2 (MT3 resept\u00f6r\u00fc olarak da bilinir) ve n\u00fckleer resept\u00f6r RORalfa'n\u0131n ifadesini RT-PCR ile belirledik. Farmakolojik konsantrasyonlarda (10(-3)-10(-7) M) melatonin, t\u00fcm melanom h\u00fccre hatlar\u0131nda proliferasyonu bask\u0131lad\u0131. Serum i\u00e7ermeyen ortamda yeti\u015ftirilen SKMEL-188 h\u00fccrelerinde, d\u00fc\u015f\u00fck konsantrasyonlarda (10(-12)-10(-10) M) melatonin hafif bir proliferasyon azalmas\u0131 da g\u00f6sterdi. Farmakolojik dozlardaki melatoninin etkileri, klonojenik testte de onayland\u0131. NQO1 ifadesi t\u00fcm h\u00fccre hatlar\u0131nda tespit edilirken, NQO2 ve n\u00fckleer resept\u00f6r RORalfa, dahil RORalfa4 izoforu, sadece SBCE2, WM-164 ve WM-98'de mevcuttu. Bu nedenle, melatonin, farkl\u0131 davran\u0131\u015flara sahip melanom h\u00fccre hatlar\u0131 \u00fczerinde farkl\u0131 \u015fekilde proliferasyonu bask\u0131lad\u0131. Melatonine kar\u015f\u0131 onkostatik yan\u0131t\u0131n \u015fiddeti, melatonin h\u00fccre resept\u00f6rleri ve sitoplazmik ba\u011flanma proteini ifadesinin h\u00fccre hatt\u0131 \u00f6zg\u00fc deseniyle ili\u015fkili olabilir."}
{"_id":"19708993","title":"Lysosomal localization of TRPML3 depends on TRPML2 and the mucolipidosis-associated protein TRPML1.","text":"Mucolipozis tip 4, otozomal resesif bir lizosomal depolama bozuklu\u011fudur ve \u015fiddetli n\u00f6rodejenerasyon, aklorhidri ve korneal opasite ve strabizm gibi g\u00f6rme bozukluklar\u0131 ile karakterizedir. Hastal\u0131k, TRPML1 adl\u0131 bir grup 2 ge\u00e7ici resept\u00f6r potansiyeli (TRP)-ili\u015fkili katyon kanal\u0131nda meydana gelen mutasyonlardan kaynaklan\u0131r. Memeliler, TRPML2 ve TRPML3 adl\u0131 iki ek TRPML proteini kodlar. Bu proteinlerin \u00e7oklu hale gelme e\u011filimi, h\u00fccre i\u00e7i da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 ve trafiklerini d\u00fczenleyen mekanizmalar hakk\u0131nda bilgi s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Burada, TRPML'lerin homomultimer ve heteromultimer olu\u015fturduklar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, TRPML1 veya TRPML2'nin varl\u0131\u011f\u0131, TRPML3'\u00fcn mekansal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 etkiler. TRPML1 ve TRPML2 homomultimerleri lizosomal proteinlerdir, ancak TRPML3 homomultimerleri endoplazmik retik\u00fcl\u00fcmde bulunur. Bununla birlikte, TRPML3, TRPML1 veya TRPML2 ile birlikte ifade edildi\u011finde lizozomlara ta\u015f\u0131n\u0131r ve TRPML1 ve TRPML2'nin lizosomal hedeflenmesinin bozulmas\u0131 durumunda benzer \u015fekilde yanl\u0131\u015f yerle\u015ftirmeye u\u011frar. Aksine, TRPML3, TRPML1 veya TRPML2'yi endoplazmik retik\u00fcl\u00fcmde tutmaz. Bu veriler, TRPML'lerin h\u00fccre i\u00e7i da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131n\u0131 kontrol eden bir hiyerar\u015fi oldu\u011funu g\u00f6sterir, b\u00f6ylece TRPML1 ve TRPML2, TRPML3'\u00fcn lokalizasyonunu belirler ve tam tersi de\u011fildir."}
{"_id":"19736671","title":"Evolution of metastasis revealed by mutational landscapes of chemically induced skin cancers","text":"\u0130nsan t\u00fcm\u00f6rleri genetik heterojenli\u011fe y\u00fcksek d\u00fczeyde sahiptir, ancak alt klonlar\u0131n yay\u0131lma zaman\u0131n\u0131 ve rotas\u0131n\u0131 etkileyen s\u00fcre\u00e7ler bilinmemektedir. Burada, genetik olarak heterojen farelerde 103 e\u015fle\u015fen iyi, k\u00f6t\u00fc ve metastatik deri t\u00fcm\u00f6rlerinin tam eksom dizilemesi kullanarak, \u00e7o\u011funun senkronik olarak ana t\u00fcm\u00f6rden yay\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131, paralel de\u011fil, do\u011frusal evrim modelinin bask\u0131n oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015f olduk. Ana karsinomalar ve e\u015fle\u015fen metastazlar aras\u0131nda payla\u015f\u0131lan mutasyonlar, ba\u015flat\u0131c\u0131 karsinojen dimetilbenzantraken'in belirgin A-den T'ye imzas\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131r, ancak payla\u015f\u0131lmayan mutasyonlar \u00f6ncelikle G-den T'ye, oksidatif stresle ili\u015fkili bir imzad\u0131r. Ayn\u0131 evcil hayvan i\u00e7inde metastaz yap\u0131p yapmayan karsinomalar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, metastatik tohumlamay\u0131 etkileyen t\u00fcm\u00f6r i\u00e7sel fakt\u00f6rlerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Ayr\u0131ca, germline polimorfizmlerin alel spesifik mutasyonlar\u0131 belirlemedeki \u00f6nemini de g\u00f6steriyoruz ve Hras veya Kras mutasyonlar\u0131 taraf\u0131ndan ba\u015flat\u0131lan karsinojenik geli\u015fimin spesifik olarak ili\u015fkili oldu\u011fu somatik genetik de\u011fi\u015fiklikleri tan\u0131ml\u0131yoruz. \u0130nsan kanserlerinin genetik heterojenli\u011fine benzeyen fareler t\u00fcm\u00f6rleri, metastaz\u0131n klonal evrimini anlamam\u0131za yard\u0131mc\u0131 olabilir ve yeni terapilerin test edilmesi i\u00e7in ger\u00e7ek\u00e7i bir model sa\u011flayabilir."}
{"_id":"19752008","title":"A specific inhibitor of phosphatidylinositol 3-kinase, 2-(4-morpholinyl)-8-phenyl-4H-1-benzopyran-4-one (LY294002).","text":"Fosfatidilinositol (PtdIns) 3-kinaz, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc sinyal iletimiyle ili\u015fkili bir enzimdir ve resept\u00f6r ve resept\u00f6r d\u0131\u015f\u0131 tirozin kinazlarla, \u00f6rne\u011fin plaket t\u00fcretilmi\u015f b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fcyle etkile\u015fime girer. PtdIns 3-kinaz inhibit\u00f6rleri, enzimin i\u015flevini ve d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131n\u0131 daha iyi anlamak i\u00e7in potansiyel olarak faydal\u0131 olabilir. Do\u011fal olarak olu\u015fan bir bioflavonoid olan kwercetin, daha \u00f6nce 1,3 mikrogram\/ml (3,8 mikroM) IC50 ile PtdIns 3-kinaz\u0131 inhibe etti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir; inhibisyon, kinaz\u0131n ATP ba\u011flama sitesine y\u00f6neliktir. Kwercetin analoglar\u0131, PtdIns 3-kinaz inhibit\u00f6rleri olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve en g\u00fc\u00e7l\u00fc olanlar 1,7-8,4 mikrogram\/ml aral\u0131\u011f\u0131nda IC50 de\u011ferlerine sahiptir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, genistein, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir tirozin kinaz inhibit\u00f6r\u00fc ve isoflavon s\u0131n\u0131f\u0131 bir bile\u015fik, PtdIns 3-kinaz\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe etmemi\u015ftir (IC50 > 30 mikrogram\/ml). Kwercetin, di\u011fer PtdIns ve protein kinazlar\u0131n\u0131 da inhibe etti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir, bu nedenle PtdIns 3-kinaz inhibit\u00f6rleri olarak di\u011fer kromonlar de\u011ferlendirilmi\u015ftir, ancak PtdIns 4-kinaz veya se\u00e7ilen protein kinazlar\u0131 \u00fczerinde etki etmemi\u015flerdir. Bu bile\u015fiklerden biri, 2-(4-morfolinil)-8-fenil-4H-1-benzopiren-4-on (LY294002 olarak da bilinir), PtdIns 3-kinaz aktivitesini tamamen ve \u00f6zelle ortadan kald\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r (IC50 = 0,43 mikrogram\/ml; 1,40 mikroM) ancak PtdIns 4-kinaz veya test edilen protein ve lipid kinazlar\u0131n\u0131 inhibe etmemi\u015ftir. LY294002'nin analoglar\u0131, yap\u0131da hafif de\u011fi\u015fikliklere ba\u011fl\u0131 olarak inhibisyonda \u00f6nemli azalmalar g\u00f6steren \u00e7ok se\u00e7ici bir yap\u0131-etki ili\u015fkisi g\u00f6stermi\u015ftir. LY294002, insan n\u00f6trofillerde fMet-Leu-Phe uyaran\u0131nda PtdIns 3-kinaz aktivitesini tamamen ortadan kald\u0131rm\u0131\u015f ve k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f tav\u015fan aort segmentlerindeki d\u00fcz kas h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011f"}
{"_id":"19756935","title":"A simple two-step protocol for the purification of human pancreatic beta cells","text":"Yaln\u0131zca ara\u015ft\u0131rma ama\u00e7l\u0131 olarak izole edilmi\u015f saf insan beta h\u00fccreleri faydal\u0131 olacakt\u0131r. Bununla birlikte, beta h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc y\u00fczey antijenlerinin eksikli\u011fi \u00f6nemli bir sorundur. Amac\u0131m\u0131z, karaci\u011fer h\u00fccrelerini ilk olarak karbohidrat antijeni 19-9 (CA19-9) ifadeleri nedeniyle ortadan kald\u0131rarak ve ard\u0131ndan beta h\u00fccrelerini polisialik asit-n\u00f6ral h\u00fccre yap\u0131\u015fma molek\u00fcl\u00fc (PSA-NCAM) ifadeleri nedeniyle pozitif se\u00e7erek insan beta h\u00fccrelerini izole etmek i\u00e7in basit bir y\u00f6ntem geli\u015ftirmekti. Yeti\u015fkin insan pankreas\u0131ndaki h\u00fccre tipi spesifik CA19-9, NCAM ve PSA-NCAM ifadeleri, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f birincil endokrin ve ekskrin h\u00fccreler ve insan pankreas\u0131n\u0131n kesitlerinde incelendi. 4 g\u00fcn boyunca ask\u0131da k\u00fclt\u00fcrlendirdikten sonra, CA19-9 ve PSA-NCAM'e ba\u011flanm\u0131\u015f manyetik mikrobead'ler kullanarak insan izlet h\u00fccreleri iki ad\u0131mda safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. NCAM ifadesi insan pankreas\u0131ndaki kanallarda ve izletlerde tespit edildi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, PSA-NCAM'in ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 sadece izletlerde tespit edildi. Da\u011f\u0131n\u0131k h\u00fccrelerde PSA-NCAM boyamas\u0131, i\u015faretin t\u00fcm endokrin h\u00fccre t\u00fcrlerinde ifade edildi\u011fini, ancak kanallar\u0131n h\u00fccrelerinde ifade edilmedi\u011fini g\u00f6sterdi. Sadece PSA-NCAM mikrobead'ler kullan\u0131larak da\u011f\u0131n\u0131k izlet h\u00fccrelerinin safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, kontaminasyon yapan kanallar\u0131n h\u00fccrelerini tamamen ortadan kald\u0131rmad\u0131. Bununla birlikte, CA19-9 mikrobead'ler ile kanallar\u0131n h\u00fccrelerinin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 ve PSA-NCAM pozitif h\u00fccrelerin be\u015f ard\u0131\u015f\u0131k izlet haz\u0131rlamas\u0131nda pozitif s\u0131ralama, 90-98% saf endokrin h\u00fccreler elde edilmesine ve bunlar\u0131n %89-97'sinin beta h\u00fccreleri olmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131. \u0130nsan pankreas\u0131ndaki canl\u0131 beta h\u00fccrelerinin, ekskrin ak\u0131nlar\u0131 ve kanallar olmadan safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in basit ve tekrarlanabilir bir y\u00f6ntem a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz."}
{"_id":"19770974","title":"Prev | Table of Contents Reports Embryonic Stem Cell Lines Derived from Human","text":"\u0130nsan blastositten t\u00fcretilen, \u00e7oklu potansiyelli h\u00fccre hatlar\u0131 a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. Bu h\u00fccre hatlar\u0131 normal kromozomik yap\u0131ya sahiptir, y\u00fcksek seviyede telomeraz aktivitesi g\u00f6sterir ve maymun embriyosel k\u00f6k h\u00fccreleri karakterize eden y\u00fczeysel h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri ifade eder ancak di\u011fer erken hatlar\u0131 karakterize etmez. 4-5 ay boyunca in vitro olarak undiferente edilmi\u015f \u00e7o\u011falma sonras\u0131nda, bu h\u00fccreler hala tropoblast ve t\u00fcm \u00fc\u00e7 embriyofik tabakadan t\u00fcremi\u015f h\u00fccreleri olu\u015fturma geli\u015fimsel potansiyele sahiptir, bunlara dahil olan: sindirim sistemi epiteliyumu (endoderm); k\u0131k\u0131rdak, kemik, d\u00fcz kas ve striyeli kas (mesoderm); ve sinir epiteliyumu, embriyofik gangliler ve stratifiye squam\u00f6z epitel (ektoderm). Bu h\u00fccre hatlar\u0131 insan geli\u015fim biyolojisi, ila\u00e7 ke\u015ffi ve nakil t\u0131bb\u0131nda faydal\u0131 olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"19799455","title":"Ascorbic-acid transporter Slc23a1 is essential for vitamin C transport into the brain and for perinatal survival","text":"Ascorbik asit (vitamin C) i\u00e7in tek kan\u0131tlanm\u0131\u015f gereklilik, skurfi \u00f6nlemek olmal\u0131d\u0131r, muhtemelen \u00e7\u00fcnk\u00fc bu, kolajeni istikrarl\u0131 hale getiren post-\u00e7evrimsel modifikasyonlar i\u00e7in hidroksilazlar i\u00e7in bir kofakt\u00f6rd\u00fcr. Svct2 (referans 4) adl\u0131 bir fare askorbik asit ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n farenin ortologu (solute ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ailesi 23 \u00fcyesi 1 veya Slc23a1) olan bir fareyi yaratt\u0131k. Homozigot Slc23a1-\/- farelerin embriyofibroblast k\u00fclt\u00fcrlerinde normal askorbik asit al\u0131m\u0131n\u0131n %5'inden az\u0131 vard\u0131. Ascorbik asit seviyeleri, Slc23a1-\/- farelerde kan ve dokularda tespit edilemez veya belirgin \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Hamile di\u015fi hayvanlara prenatal takviye sa\u011flanmas\u0131, Slc23a1-\/- fet\u00fcslerde kan askorbik asit seviyelerini y\u00fckseltmedi, bu da Slc23a1'in plasental askorbik asit ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Slc23a1-\/- fareler do\u011fumdan birka\u00e7 dakika sonra solunum yetmezli\u011fi ve intraparankimsel beyin kanamas\u0131yla \u00f6ld\u00fc. Akci\u011ferler postnatal geni\u015fleme g\u00f6stermedi ancak normal surfaktant proteini B seviyelerine sahipti. Beyin kanamas\u0131, sadece skurfi bir form olarak g\u00f6r\u00fclmedi \u00e7\u00fcnk\u00fc Slc23a1-\/- fareler herhangi ba\u015fka bir dokuda kanama g\u00f6stermedi ve derileri d\u00fc\u015f\u00fck askorbik asit i\u00e7eri\u011fine ra\u011fmen normal deri 4-hidroksiprolin seviyelerine sahipti. Sonu\u00e7 olarak, Slc23a1'in bir\u00e7ok dokuya ve plasenta \u00fczerinden askorbik asit ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz. Ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 eksikli\u011fi, yeni do\u011fan farelerde \u00f6l\u00fcmc\u00fcl oldu\u011fundan, askorbik asidin perinatal d\u00f6nemde daha \u00f6nce bilinmeyen bir gereklili\u011fi ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"19800147","title":"MVP-mediated exosomal sorting of miR-193a promotes colon cancer progression","text":"Exosomlar, h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fimin yeni ortaya \u00e7\u0131kan arac\u0131lar\u0131d\u0131r; exosomlar\u0131n sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n, sadece al\u0131c\u0131 h\u00fccrelere de\u011fil, ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 h\u00fccrelere de bir etkisi olup olmad\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz tam olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, fare kolon kanseri, kolon kanseri karaci\u011fer metastaz\u0131 ve saf kolon dokular\u0131nda farkl\u0131 exozomal miRNA ifade profillerini inceliyoruz. Daha geli\u015fmi\u015f hastal\u0131kta, t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 miRNA'lar\u0131n daha y\u00fcksek seviyeleri exosomlarda kaps\u00fcllenir. miR-193a, ana vault proteini (MVP) ile etkile\u015fime girer. MVP'nin yok edilmesi, miR-193a'n\u0131n exosom ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 h\u00fccrelerde birikmesine neden olur, bu da t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini engeller. Ayr\u0131ca, miR-193a, Caprin1'i hedefleyerek h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc G1 duraklamas\u0131na ve h\u00fccre proliferasyonunun bask\u0131lanmas\u0131na neden olur, bu da Ccnd2 ve c-Myc'in ekspresyonunu art\u0131r\u0131r. Daha geli\u015fmi\u015f hastal\u0131\u011fa sahip insan kolon kanseri hastalar\u0131nda, dola\u015f\u0131mdaki exozomal miR-193a seviyeleri daha y\u00fcksektir. \u00d6zetle, verilerimiz, MVP'nin t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 miRNA'lar\u0131 exosomlara se\u00e7ici olarak s\u0131ralamas\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"19804204","title":"Casual blood pressure and neurocognitive function in children with chronic kidney disease: a report of the children with chronic kidney disease cohort study.","text":"ARKA PLAN VE HEDEFLER Kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (KBH) olan \u00e7ocuklar bili\u015fsel i\u015flev bozuklu\u011funa kar\u015f\u0131 risk alt\u0131ndad\u0131r ve bunlar\u0131n yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131 hipertansiyonu vard\u0131r. KBH ile ili\u015fkili n\u00f6ro bili\u015fsel eksikliklere hipertansiyonun potansiyel katk\u0131s\u0131 hakk\u0131nda veriler s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Amac\u0131m\u0131z, KBH ve y\u00fckselmi\u015f kan bas\u0131nc\u0131 (YKB) olan \u00e7ocuklar\u0131n n\u00f6ro bili\u015fsel testlerde daha d\u00fc\u015f\u00fck performans sergiledi\u011fini belirlemekti. TASARIM, AYAR, KATILIMCILAR VE \u00d6L\u00c7\u00dcMLER Bu, Kronik \u00c7ocuk B\u00f6brek Hastal\u0131\u011f\u0131 (CKiD) projesine kay\u0131tl\u0131 6-17 ya\u015f aras\u0131 \u00e7ocuklarda auskultatuvar kan bas\u0131nc\u0131 ile n\u00f6ro bili\u015fsel test performans\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceleyen kesitsel bir analizdi. SONU\u00c7LAR 383 kat\u0131l\u0131mc\u0131dan 132'si (y\u00fczde 34) YKB'ye sahipti (sistolik ve\/veya diyastolik kan bas\u0131nc\u0131 90. percentilin \u00fczerinde). YKB olan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, normal kan bas\u0131nc\u0131na sahip olanlara k\u0131yasla Wechsler K\u0131sa Bili\u015fsel \u00d6l\u00e7\u00fcmleri (WASI) Performans Zeka Testi'nde daha d\u00fc\u015f\u00fck ortalama (SD) puanlara sahipti (normal kan bas\u0131nc\u0131 ile YKB, 96.1 (16.7) ile 92.4 (14.9), P = 0.03) ve WASI Tam \u00d6l\u00e7ek Zeka Testi (97.0 (16.2) ile 93.4 (16.5), P = 0.04). Kan bas\u0131nc\u0131 endeksi (konukun kan bas\u0131nc\u0131\/95. percentilin \u00fczerindeki kan bas\u0131nc\u0131) Performans Zeka Puan\u0131'yla ters orant\u0131l\u0131 olarak korelasyona sahipti (sistolik, r = -0.13, P = 0.01; diyastolik, r = -0.19, P < 0.001). \u00c7oklu analizde, daha d\u00fc\u015f\u00fck Performans Zeka Puan\u0131 ile artan kan bas\u0131nc\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fki, demografik ve hastal\u0131kla ilgili de\u011fi\u015fkenleri kontrol ettikten sonra anlaml\u0131 olarak kald\u0131 (YKB, \u03b2 = -3.7, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA]: -7.3 ile -0"}
{"_id":"19822046","title":"Bone marrow failure and developmental delay caused by mutations in poly(A)-specific ribonuclease (PARN).","text":"Arka plan: Deadenilasyon, RNA i\u015flevini ve kaderini d\u00fczenler. Poly(A)-\u00f6zg\u00fc ribon\u00fckleaz (PARN), mRNA'lar ve non-kodlu RNA'lar\u0131 i\u015fleyen bir deadenilazd\u0131r. PARN'deki germline mutasyonlar\u0131n\u0131n biyolojik \u00f6nemi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Y\u00d6NTEMLER: Haematolojik ve n\u00f6rolojik semptomlar g\u00f6steren hastalarda PARN mutasyonlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Genomik, biyokimyasal ve insan kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinde ve zebrafish'te knockdown deneyleri, insan hastal\u0131\u011f\u0131nda PARN'in rol\u00fcn\u00fc ayd\u0131nlatmak i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR: D\u00f6rt hastada geli\u015fimsel gecikme veya zihinsel hastal\u0131kla ili\u015fkili b\u00fcy\u00fck monoallelik PARN silmelerini tan\u0131mlad\u0131k. \u00d6zellikle bir hasta ciddi bir n\u00f6rolojik fenotip, merkezi hipomielinizasyon ve kemik ili\u011fi yetmezli\u011fi g\u00f6sterdi. Bu hasta, silinen alelede ek bir missense mutasyona ve ciddi \u015fekilde azalt\u0131lm\u0131\u015f PARN proteini ve deadenilasyon aktivitesine sahipti. Bu hastan\u0131n h\u00fccreleri, belirli H\/ACA kutusu k\u00fc\u00e7\u00fck n\u00fckleolar RNA'lar\u0131n oligoadenilasyonunu bozdu. \u00d6nemli olan, PARN eksikli\u011fi olan hastan\u0131n h\u00fccreleri, baz\u0131 diskeratoz kongenita varyantlar\u0131nda g\u00f6zlemlenenlerden benzer k\u0131sa telomerler ve anormallik g\u00f6steren ribozom profilleri g\u00f6sterdi. \u0130nsan kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinde ve zebrafish'te PARN'in knockdown'u, haematopoezisi bozdu, bu da insan hastal\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkili olabilece\u011fi konusunda daha fazla kan\u0131t sa\u011flad\u0131. SONU\u00c7LAR: B\u00fcy\u00fck monoallelik PARN mutasyonlar\u0131, geli\u015fimsel\/zihinsel hastal\u0131klara neden olabilir. Biallelik PARN mutasyonlar\u0131, ciddi kemik ili\u011fi yetmezli\u011fi ve merkezi hipomielinizasyona neden olur."}
{"_id":"19824183","title":"The changing epidemiology of malaria in Ifakara Town, southern Tanzania.","text":"1995 ile 2000 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, Ifakara, Tanzanya'n\u0131n g\u00fcneyindeki s\u0131tman\u0131n epidemiyolojisi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fti. Bu de\u011fi\u015fiklikleri, 5 ya\u015f\u0131na kadar \u00e7ocuklar \u00fczerinde bir dizi topluluk ve hastaneye dayal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmadan elde edilen parazitolojik ve klinik verilerle belgelendik. Topluluk tabanl\u0131 kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, ya\u015fa \u00f6zg\u00fc parazit prevalans\u0131nda sa\u011fa kayma ve d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6sterdi. 1995'te plasebo alan bebeklerde klinik s\u0131tma vakalar\u0131n\u0131n oran\u0131, 2000'de bebe\u011fe y\u0131ll\u0131k 0.43 vaka ba\u015f\u0131na d\u00fc\u015ferek 0.8'den 0.53'e (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 0.404-0.70, P<0.0001) d\u00fc\u015ft\u00fc. Ayn\u0131 zamanda, s\u0131tma yat\u0131\u015flar\u0131n\u0131n toplam say\u0131s\u0131 artt\u0131 ve bu yat\u0131\u015flar\u0131n ya\u015f da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 belirgin bir sa\u011fa kayma g\u00f6sterdi (1995'te orta ya\u015f 1.55 y\u0131l vs. 2000'de 2.33 y\u0131l, P<0.0001). Bununla birlikte, s\u0131tma \u00f6l\u00fcmlerinin y\u00fck\u00fc hala bebeklerde kald\u0131. Bu dramatik s\u0131tma epidemiyolojisi de\u011fi\u015fikliklerinin, mevcut s\u0131tma kontrol ara\u00e7lar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Hastane tabanl\u0131 verilerin yorumlanmas\u0131nda dikkatli olunmas\u0131 gerekir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu veriler, toplulukta \u00f6l\u00fcmc\u00fclli\u011fi etkileyen aneminin etkisini muhtemelen azalt\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00e7o\u011fu \u00e7ocuk \u00f6l\u00fcm\u00fc toplulukta ger\u00e7ekle\u015fir. D\u00fc\u015f\u00fck\/orta s\u0131tma bula\u015f\u0131m ortamlar\u0131nda bile, daha ya\u015fl\u0131 \u00e7ocuklar en \u00e7ok s\u0131tma epizodlar\u0131n\u0131 ya\u015farken, bebeklere y\u00f6nelik etkili s\u0131tma kontrol\u00fc, s\u0131tmadan kaynaklanan bebek \u00f6l\u00fcmlerinde \u00f6nemli azalmalar sa\u011flayabilir."}
{"_id":"19828689","title":"MicroRNA-192 in diabetic kidney glomeruli and its function in TGF-beta-induced collagen expression via inhibition of E-box repressors.","text":"Diyabetik nefropati (DN)\u0131n temel \u00f6zellikleri, ekstrasell\u00fcler matris proteinlerinin birikimi, \u00f6rne\u011fin kolajen 1-alfa 1 ve -2 (Col1a1 ve -2) i\u00e7erir. Bu ekstrasell\u00fcler matris genlerini d\u00fczenleyen ana fakt\u00f6r olan transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc beta1 (TGF-beta), DN'de mesangiyal h\u00fccrelerde (MC) artar. Mikroarray profillemesi ile, TGF-beta'n\u0131n mouse mesangiyal h\u00fccrelerinde (MMC) kolajen 1a2 mRNA'y\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak ayn\u0131 zamanda E-box bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 deltaEF1'in mRNA seviyelerini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. TGF-beta tedavisi veya deltaEF1'e y\u00f6nelik k\u0131sa sa\u00e7l\u0131 RNA'lar, Col1a2 geninin \u00fcst ak\u0131\u015f E-box unsurlar\u0131n\u0131n aktivitesini art\u0131rd\u0131. TGF-beta ayr\u0131ca SIP1'i (Smad etkile\u015fimli protein 1), deltaEF1'e benzer ba\u015fka bir E-box bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131 da azaltt\u0131. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, SIP1'in mikroRNA-192 (miR-192) taraf\u0131ndan hedeflendi\u011fini fark ettik, ki bu da b\u00f6brekte y\u00fcksek derecede ifade edilen bir anahtar miR'dir. MiR-192 seviyeleri de TGF-beta ile MMC'de artt\u0131. TGF-beta tedavisi veya miR-192 ile transfeksiyon, MMC'de endojen SIP1 ifadelerini ve SIP1 3' UTR'li bir luciferaz yap\u0131s\u0131n\u0131n rapor\u00f6r aktivitesini azaltt\u0131. Tersine, bir miR-192 inhibit\u00f6r\u00fc, luciferaz aktivitesini art\u0131rd\u0131, bu da SIP1'in miR-192'nin hedefi oldu\u011funu do\u011frulad\u0131. Ayr\u0131ca, miR-192, deltaEF1 k\u0131sa sa\u00e7l\u0131 RNA'larla birlikte Col1a2 E-box-luc aktivitesini art\u0131rd\u0131. \u00d6nemli olan, bu sonu\u00e7lar\u0131n in vivo \u00f6nemini g\u00f6steren g\u00f6zlem, streptozotokin enjekte edilmi\u015f diyabetli farelerde ve diyabetli db\/db farelerde miR-192 seviyelerinin, buna paralel olarak TGF-beta ve kolajen 1a2 seviyelerinin artmas\u0131yla birlikte \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131yd\u0131. Bu bulgular, b\u00f6brekte ve DN'd"}
{"_id":"19843244","title":"Activation of PAR(2) receptors sensitizes primary afferents and causes leukocyte rolling and adherence in the rat knee joint.","text":"\n## Arka Plan ve Ama\u00e7\nPAR(2) resept\u00f6rleri, hen\u00fcz tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015f mekanizmalar yoluyla kronik artrite dahil olurlar. Burada, rat diz eklemindeki PAR(2) aktivitesini inceledik.\n\n## Deneysel Yakla\u015f\u0131m\nPAR(2) resept\u00f6r\u00fc, L3-L5 seviyelerindeki rat diz eklemi dorsal k\u00f6k ganglion (DRG) h\u00fccrelerinde Fluoro-gold (FG) ile retrospektif olarak i\u015faretlenerek imm\u00fcnohistokimyasal olarak belirlendi. Urethan anestezisi alt\u0131nda Wistar farelerinde diz eklemi sinir lifleri \u00fczerine yap\u0131lan elektrofizyolojik kay\u0131tlar, eklem PAR(2) resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn uyar\u0131c\u0131 peptidi 2-furoyl-LIGRLO-NH(2)'nin (1-100 nmol\/100 \u03bcL, yak\u0131n intraarteriyel enjekte edilmesiyle) etkilerini de\u011ferlendirdi. Lif ate\u015fleme h\u0131z\u0131, eklem rotasyonlar\u0131 s\u0131ras\u0131nda PAR(2) uyar\u0131c\u0131 peptidi veya kontrol peptidi enjekte edilmeden \u00f6nce ve 15 dakika sonra kaydedildi. PAR(2) aktivitesine ba\u011fl\u0131 leukosit kineti\u011fi, 2-furoyl-LIGRLO-NH(2) veya kontrol peptidi enjekte edildikten sonra 60 dakika boyunca intravital mikroskopla izlendi. TRPV1 veya NK(1) resept\u00f6rlerinin PAR(2) yan\u0131tlar\u0131ndaki rolleri, se\u00e7ici antagonistler SB366791 ve RP67580 kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi.\n\n## Ana Bulgular\nPAR(2) resept\u00f6rleri, FG pozitif DRG h\u00fccrelerinin %59 \u00b1 5'inde ifade edildi; 100 nmol 2-furoyl-LIGRLO-NH(2), normal ve zararl\u0131 rotasyon s\u0131ras\u0131nda eklem lif ate\u015fleme h\u0131z\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131, 3 dakika sonra maksimuma ula\u015ft\u0131 (normal; %110 \u00b1 43%, zararl\u0131; %90 \u00b1 31%). 2-Furoyl-LIGRLO-NH(2) ayr\u0131ca 60 dakika boyunca leukosit yuvarlanma ve tutunmas\u0131n\u0131 da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. T\u00fcm bu etkiler, SB366791 ve RP67580 ile \u00f6n tedavi edildikten sonra (2-furoyl-LIGRLO-NH"}
{"_id":"19851614","title":"Polyphosphate kinase 1, a central node in the stress response network of Mycobacterium tuberculosis, connects the two-component systems MprAB and SenX3-RegX3 and the extracytoplasmic function sigma factor, sigma E.","text":"Polifosfat (poly P) metabolizmas\u0131, mykobakterilerde stres yan\u0131t\u0131n\u0131 d\u00fczenler. Burada, SenX3-RegX3 iki bile\u015fen sistemini, d\u0131\u015f sitoplazmik i\u015flevi sigma fakt\u00f6r\u00fc sigma E'yi (SigE) ve poly P sentezleyen enzim polyfosfat kinaz 1'i (PPK1) i\u00e7eren sinyal iletimi sisteminin d\u00fczenleyici mimarisini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Mycobacterium tuberculosis'in ppk1 promot\u00f6r\u00fc, fosfor eksikli\u011fi alt\u0131nda aktive olur. Bu, muhtemelen bir ba\u011flanma sitesini temsil eden kusurlu palindromun silinmesiyle azalt\u0131l\u0131r, bu da SenX3-RegX3 iki bile\u015fen sisteminin bir bile\u015feni olan yan\u0131t d\u00fczenleyicisi RegX3'\u00fcn ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar ve fosfor eksikli\u011fine yan\u0131t verir. Fosforile edilmi\u015f RegX3'\u00fcn bu siteye ba\u011flanmas\u0131, elektroforesiz yer de\u011fi\u015ftirme testiyle do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. ppk1 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn aktivitesi, putatif SigE ba\u011flanma sitesinin silinmesiyle ortadan kalkm\u0131\u015ft\u0131r. Pull-down deneyleri, M. tuberculosis h\u00fccrelerinin fosfor eksikli\u011fi alt\u0131ndaki lizatlar\u0131ndan SigE'nin bir biyotinli DNA'ya, SigE ba\u011flanma sitesini i\u00e7eren bir DNA ile ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. In vitro transkripsiyon, SigE'nin ppk1 transkripsiyonuna dahil oldu\u011funu do\u011frulad\u0131. Son olarak, RseA'n\u0131n (SigE'ye kar\u015f\u0131) a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, fosfor eksikli\u011fi alt\u0131ndaki ppk1 ifadesini azaltt\u0131, bu da SigE'nin ppk1 transkripsiyonunda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekledi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada belirlenen ppk1 transkripsiyon d\u00fczenleyicileri, daha \u00f6nce PPK1'in kendisi, MprAB iki bile\u015fen sistemi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sigE ifadesini d\u00fczenleyebildi\u011fimiz g\u00f6zlemiyle birlikte, bu sinyal devresinde birden fazla pozitif geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. RseA'n\u0131n ba\u011flanma etkisine ek olarak, bu mimari, M. tuberculosis'de diren\u00e7te \u00f6nemli bir unsur olabilecek sistemin bistabiliteye ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayabilir."}
{"_id":"19854543","title":"Natural history of asymptomatic unruptured cerebral aneurysms evaluated at CT angiography: growth and rupture incidence and correlation with epidemiologic risk factors.","text":"\nAMA\u00c7: Bilgisayarl\u0131 tomografi (BT) anjiyografisi kullanarak an\u00fcrisman\u0131n boyutuyla epidemiyolojik risk fakt\u00f6rleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi, b\u00fcy\u00fcme ve y\u0131rt\u0131lma ile karakterize etmek.\n\nMADDELER VE Y\u00d6NTEMLER: Bu HIPAA uyumlu, kurumsal inceleme kurulu taraf\u0131ndan onaylanan \u00e7al\u0131\u015fmada, bilinen asemptomatik, y\u0131rt\u0131lmam\u0131\u015f intraserebral an\u00fcrismanlar\u0131 olan hastalar uzun s\u00fcreli takip i\u00e7in BT anjiyografik muayeneleri ile izlendi. B\u00fcy\u00fcme, \u00f6l\u00e7\u00fcm hatas\u0131 \u00fczerinde bir veya daha fazla boyutun artmas\u0131 ve ABC\/2 y\u00f6ntemi ile en az %5 hacim art\u0131\u015f\u0131 olarak tan\u0131mland\u0131. An\u00fcrisman\u0131n b\u00fcy\u00fcmesi ve y\u0131rt\u0131lmas\u0131yla ili\u015fkili epidemiyolojik fakt\u00f6rler, lojistik regresyon analizi kullan\u0131larak incelendi. Boyut, hacim ve b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in intra- ve inter-g\u00f6zlemci uyum katsay\u0131lar\u0131, Pearson korelasyon katsay\u0131s\u0131 ve 95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 ile fark\u0131, uyum istatisti\u011fi ve McNemar \u03c7\u00b2 kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR: An\u00fcrismanlar\u0131 (n=258) olan 165 hasta (n=258) tan\u0131lama zaman\u0131ndan ortalama 2,24 y\u0131l takip edildi. 258 an\u00fcrisman\u0131n 46's\u0131 (18%) b\u00fcy\u00fcd\u00fc. Spontan y\u0131rt\u0131lma, ortalama boyut (6,2 mm) olan 228 intradural an\u00fcrisman\u0131n 4'\u00fcnde (1,8%) ger\u00e7ekle\u015fti. Hastal\u0131k ba\u015f\u0131na y\u0131l ba\u015f\u0131na an\u00fcrisman y\u0131rt\u0131lma riski, b\u00fcy\u00fcme ile 2,4% (95% CI: %0,5%, %7,12%) ve b\u00fcy\u00fcme olmadan 0,2% (95% CI: %0,006%, %1,22%) (P=0,034) olarak belirlendi. B\u00fcy\u00fcyen an\u00fcrismanlarda 12 kat daha y\u00fcksek y\u0131rt\u0131lma riski vard\u0131 (P<0,002), boyut, hacim ve b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in y\u00fcksek intra- ve inter-g\u00f6zlemci korelasyon katsay\u0131lar\u0131 g\u00f6zlemlendi. T\u00fct\u00fcn kullan\u0131m\u0131 (3,806, bir serbestlik derecesi; P<0,015) ve ba\u015flang\u0131\u00e7 boyutu (5"}
{"_id":"19854744","title":"A search for the presence of the enteroviral capsid protein VP1 in pancreases of patients with Type 1 (insulin-dependent) diabetes and pancreases and hearts of infants who died of coxsackieviral myocarditis","text":"Bir rekombine coxsackie vir\u00fcs B3 kabuk proteini, VP1'e kar\u015f\u0131 bir antiserum kullan\u0131larak, t\u00fcm coxsackie B vir\u00fcslerinin formalin sabitlemi\u015f parafin g\u00f6m\u00fcl\u00fc enfekte doku k\u00fclt\u00fcr\u00fc h\u00fccrelerinde varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tespit edebilen bir imm\u00fcnohistokimya tekni\u011fi geli\u015ftirildi. Bu teknik, akut coxsackie vir\u00fcs B miokarditinden \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen 21 hastan\u0131n otopsi kalbi ve pankreas\u0131 \u00fczerinde test edildi. Kalp myositleri, 20 vaka aras\u0131nda mevcut olan 12 vakada VP1 proteini i\u00e7in pozitif bulundu. Bu vakalarda pankreasta ins\u00fclit mevcuttu ve t\u00fcm yedi izlet endokrin h\u00fccreleri VP1 i\u00e7eriyordu. VP1 nadiren ekskrin pankreasta bulunuyordu. Kalp ve pankreasta, VP1 i\u00e7eren h\u00fccreler genellikle nekroz belirtileri g\u00f6steriyordu. 88 diyabetik hastan\u0131n otopsi pankreas\u0131, Tip 1 (ins\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131) diyabet melit\u00fcs klinik tablosunda \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcnde VP1 varl\u0131\u011f\u0131na dair hi\u00e7bir kan\u0131t g\u00f6stermedi. Diyabetik pankreasta ins\u00fclin salg\u0131layan B h\u00fccrelerinin s\u00fcrekli yok olu\u015fu, do\u011frudan bir coxsackie B vir\u00fcs\u00fc sitopatik etkisinden kaynaklanmas\u0131n\u0131n olas\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bununla birlikte, bu \u00e7al\u0131\u015fma, bir kusurlu enterovir\u00fcs\u00fcn B h\u00fccrelerine kal\u0131c\u0131 enfeksiyonunun otoimm\u00fcn bir mekanizma ile yok olu\u015funa yol a\u00e7abilece\u011fini d\u0131\u015flam\u0131yor."}
{"_id":"19855358","title":"Direct reprogramming of mouse fibroblasts to cardiomyocyte-like cells using Yamanaka factors on engineered poly(ethylene glycol) (PEG) hydrogels.","text":"Do\u011frudan yeniden programlama stratejileri, somatik h\u00fccreleri pluripotent duruma ge\u00e7meden h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde kardiyomiyositlere veya kardiyomiyosit benzeri h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmeyi sa\u011flar. Son zamanlarda a\u00e7\u0131klanan bir protokol, Yamanaka fakt\u00f6r\u00fc ind\u00fcklemesini, pluripotensizli\u011fi inhibe etmeyi ve BMP4 tedavisini takip eden kardiyomiyosit benzeri h\u00fccrelerin h\u0131zl\u0131 yeniden programlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in fareler fibroblastlar\u0131n\u0131 birle\u015ftirir. Orijinal \u00e7al\u0131\u015fma, Matrigel kapl\u0131 doku k\u00fclt\u00fcr\u00fc polistiren (TCPS), bir sert malzeme ve serum proteinlerini de spesifik olmayan \u015fekilde emen bir malzeme kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Protein emilimini \u00f6nleyen polietilen glikol (PEG) malzemeleri, yap\u0131\u015fkan proteinleri veya peptitleri belirli konsantrasyonlarda sunmak i\u00e7in kimyasal olarak de\u011fi\u015ftirilebilir, ancak spesifik olmayan \u015fekilde emilen proteinlerin istenmeyen etkilerini \u00f6nler. Burada, \u00f6zel tasarlanm\u0131\u015f malzemeleri i\u00e7eren geli\u015ftirilmi\u015f bir protokol a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. \u0130lk olarak, Efe ve ark. protokol\u00fcn\u00fc Matrigel kapl\u0131 TCPS (orijinal malzeme) \u00fczerinde tekrarlad\u0131k ve yeti\u015fkin farenin kuyru\u011fundan al\u0131nan faren fibroblastlar\u0131 (TTF) ve faren embriyofibroblastlar\u0131 (MEF) kardiyomiyosit benzeri h\u00fccrelere yeniden programlad\u0131k. Bu h\u00fccreler, striyeli sarkomerik \u03b1-aktinin boyamas\u0131, spontan kalsiyum de\u011fi\u015fiklikleri ve g\u00f6r\u00fcn\u00fcr at\u0131m g\u00f6steriyor. Daha sonra, MEF'lerin laminin ve RGD ba\u011flayan integrinlere ba\u011flanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden PEG k\u00fclt\u00fcr altl\u0131klar\u0131n\u0131 tasarlad\u0131k. PEG hidrojelleri, proliferasyonu ve yeniden programlama verimlili\u011fini (at\u0131m say\u0131s\u0131 ve alan\u0131, gen ifadesi ve ak\u0131\u015f sitometri ile kan\u0131tland\u0131) art\u0131rd\u0131, bu da orijinal altl\u0131kta elde edilen kardiyomiyosit benzeri h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131n neredeyse iki kat\u0131na ula\u015ft\u0131. Bu sonu\u00e7lar, \u00f6zel tasarlanm\u0131\u015f malzemelerin h\u00fccre yeniden programlamas\u0131n\u0131 art\u0131rabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"19878070","title":"Effects of risedronate treatment on vertebral and nonvertebral fractures in women with postmenopausal osteoporosis: a randomized controlled trial. Vertebral Efficacy With Risedronate Therapy (VERT) Study Group.","text":"\nRisedronat, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir bisfosfonat, Paget kemik hastal\u0131\u011f\u0131 ve di\u011fer metabolik kemik hastal\u0131klar\u0131n\u0131n tedavisinde etkili oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir, ancak bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, mevcut postmenopozal osteoporozun tedavisinde de\u011ferlendirilmemi\u015ftir.\n\nAma\u00e7: Postmenopozal kad\u0131nlarda, en az bir kaburgada k\u0131r\u0131k olan ve 85 ya\u015f\u0131n alt\u0131nda olan 2458 ambulatuvar postmenopozal kad\u0131n\u0131n kat\u0131l\u0131m\u0131yla, mevcut osteoporozun tedavisinde risedronat\u0131n (2.5 veya 5 mg\/g\u00fcn) etkinli\u011fini ve g\u00fcvenli\u011fini test etmek.\n\nTasar\u0131m, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 1993 Aral\u0131k'tan 1998 Ocak'a kadar Kuzey Amerika'daki 110 merkezde kay\u0131tl\u0131 2458 ambulatuvar postmenopozal kad\u0131n \u00fczerinde yap\u0131lan, rastgelele\u015ftirilmi\u015f, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n m\u00fcdahaleler: Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, 3 y\u0131l boyunca g\u00fcnde 2.5 veya 5 mg risedronat veya plasebo al\u0131m\u0131 i\u00e7in rastgelele\u015ftirildi. T\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar g\u00fcnde 1000 mg kalsiyum ald\u0131. 25-hidroksivitamin D seviyeleri d\u00fc\u015f\u00fckse, cholecalciferol (vitamin D, maksimum 500 IU\/g\u00fcn) sa\u011fland\u0131.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri: Yeni kaburga k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n radyografik ve yar\u0131 nicel de\u011ferlendirmelerle tespit edilen olu\u015fumu; radyolojik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f olmayan kemik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n olu\u015fumu ve \u00e7ift \u0131\u015f\u0131n emilim \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ile belirlenen kemik mineral yo\u011funlu\u011fundaki baz \u00e7izgiden de\u011fi\u015fim.\n\nSonu\u00e7lar: 2.5 mg\/g\u00fcn risedronat kolunu 1 y\u0131l sonra durduruldu. Plasebo ve 5 mg\/g\u00fcn risedronat kollar\u0131nda, s\u0131ras\u0131yla 450 ve 489 kat\u0131l\u0131mc\u0131, 3 y\u0131l\u0131n tamam\u0131n\u0131 tamamlad\u0131. 5 mg\/g\u00fcn risedronat, plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, 3 y\u0131lda yeni kaburga k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n k\u00fcm\u00fclatif olu\u015fumunu %41 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], %18-58) azaltt\u0131 (11.3% vs 16.3%; P= .003). \u0130lk y\u0131lda %65 (CI, %38-81) bir k\u0131r"}
{"_id":"19882228","title":"Hypoxia \u2014 a key regulatory factor in tumour growth","text":"H\u00fccreler, hipoksik ko\u015fullara yerle\u015ftirildi\u011finde, proliferasyon, anjiyojeniz ve \u00f6l\u00fcm\u00fcn d\u00fczenlenmesini sa\u011flayan \u00e7e\u015fitli biyolojik yan\u0131tlara girerler. Kanser h\u00fccreleri bu yollar\u0131 uyarlam\u0131\u015f, t\u00fcm\u00f6rlerin hipoksik ko\u015fullarda bile hayatta kalmas\u0131na ve b\u00fcy\u00fcmesine izin vererek, t\u00fcm\u00f6r hipoksisi k\u00f6t\u00fc prognoz ve radyasyon tedavisinin direncine ili\u015fkilidir. Bu nedenle, hipoksik yan\u0131t yolunun bir\u00e7ok unsuru terap\u00f6tik hedefleme i\u00e7in iyi adaylard\u0131r."}
{"_id":"19912367","title":"Loss of fibronectin from the aged stem cell niche affects the regenerative capacity of skeletal muscle in mice","text":"Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 olarak ni\u015fte meydana gelen de\u011fi\u015fiklikler uzun zamand\u0131r somatik k\u00f6k h\u00fccrelerin i\u015flevini bozmaya neden oldu\u011fu varsay\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, iskelet kas\u0131ndaki ya\u015flanm\u0131\u015f k\u00f6k h\u00fccre ni\u015finin fibronektin (FN) d\u00fczeylerinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, bu da kas k\u00f6k h\u00fccrelerinin (MuSC) i\u015flevi ve bak\u0131m\u0131 i\u00e7in zararl\u0131 sonu\u00e7lara yol a\u00e7ar. Gen\u00e7 yenileyen kaslardan FN geninin silinmesi ya\u015flanma fenotipini taklit eder ve MuSC say\u0131s\u0131nda bir kayba neden olur. D\u0131\u015f matris (ECM) k\u00fct\u00fcphane taramas\u0131 ve yol ak\u0131\u015f\u0131 profilleme kullanarak, MuSC'ler i\u00e7in tercih edilen ba\u011flanma alt yap\u0131s\u0131 olarak FN'yi karakterize ediyoruz ve ya\u015flanm\u0131\u015f farelerde MuSC'lerde odaklanma kinaz ve p38 mitogen etkinle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz yolu ile entegrin arac\u0131l\u0131 sinyalle\u015fmenin g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde d\u00fczenlenmedi\u011fini g\u00f6steriyoruz, \u00e7\u00fcnk\u00fc ni\u015fe yeterli \u015fekilde ba\u011flanam\u0131yorlar. Ya\u015fl\u0131 ni\u015fin FN d\u00fczeylerini yeniden yap\u0131land\u0131rmak, k\u00f6k h\u00fccreleri yeniden hareketlendirir ve gen\u00e7 gibi kas yenilemesini geri getirir. Birlikte, ni\u015f ECM'de k\u00f6k h\u00fccrelerin FN'ye ba\u011flanma kayb\u0131n\u0131, daha \u00f6nce bilinmeyen bir ya\u015flanma mekanizmas\u0131 olarak tan\u0131ml\u0131yoruz."}
{"_id":"19922508","title":"Monitoring starvation-induced reactive oxygen species formation.","text":"Reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS), DNA, proteinler ve lipitler gibi h\u00fccre bile\u015fenlerini okside etme yetenekleri nedeniyle h\u00fccreler i\u00e7in potansiyel olarak zararl\u0131d\u0131r. Ancak, d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde ve s\u0131k\u0131 kontrol alt\u0131nda, bu \u00f6zellik onlar\u0131 \u00e7e\u015fitli sinyal iletimi yollar\u0131nda m\u00fckemmel d\u00fczenleyiciler haline getirir, bunlara otofaji de dahildir. Otofaji, geleneksel olarak oksidatif stresle ili\u015fkilendirilmi\u015f, oksitlenmi\u015f proteinlerin ve organellerin par\u00e7alanmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. Son zamanlarda, ROS'un otofajiyi d\u00fczenlemedeki sinyal rol\u00fc \u00f6nerildi, bu da farkl\u0131 ko\u015fullarda ya hayatta kalmaya ya da \u00f6l\u00fcme yol a\u00e7abilir. ROS'un bu yola etkilerini incelemek i\u00e7in, otofajide oksidatif sinyalin konumunu, yo\u011funlu\u011funu, kineti\u011fini ve \u00f6nemini belirlemek gerekir. Ayr\u0131ca, karakterize edildikten sonra, ROS olu\u015fumunun alg\u0131lanmas\u0131 ve manip\u00fclasyonu, otofajik aktiviteyi izlemek ve kontrol etmek i\u00e7in kullan\u0131labilir. Bu b\u00f6l\u00fcmde, otofajide ROS'u incelemek i\u00e7in y\u00f6ntemleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"19945096","title":"Why do patients with multimorbidity in England report worse experiences in primary care? Evidence from the General Practice Patient Survey","text":"\n## Ama\u00e7lar\n\u0130ngiltere'deki birincil bak\u0131m deneyimlerini, \u00e7oklu uzun s\u00fcreli hastal\u0131klar\u0131 olan bireyler a\u00e7\u0131s\u0131ndan tan\u0131mlamak ve a\u00e7\u0131klamakt\u0131r.\n\n## Tasar\u0131m ve Y\u00f6ntemler\n2012 \u0130ngiliz Genel Pratik Hasta Anketinden anket verilerini kullanarak, uzun s\u00fcreli hastal\u0131klar\u0131 olan hastalar\u0131n birincil bak\u0131m deneyimlerini tan\u0131mlad\u0131k. Bu veriler, 906.578 yan\u0131tc\u0131y\u0131 i\u00e7eriyor ve bunlardan 583.143'\u00fc bir veya daha fazla uzun s\u00fcreli hastal\u0131k bildiren hastalard\u0131. Alt\u0131 \u00f6\u011fe i\u00e7eren \u00fc\u00e7 bak\u0131m alan\u0131 (eri\u015filebilirlik, s\u00fcreklilik ve ileti\u015fim) ve tek bir genel birincil bak\u0131m deneyimi \u00f6\u011fesi hakk\u0131nda verileri analiz etmek i\u00e7in karma etki lojistik regresyonlar\u0131 kulland\u0131k. Ayr\u0131ca, sa\u011fl\u0131kla ilgili ya\u015fam kalitesi (EuroQoL (EQ-5D) \u00f6l\u00e7e\u011fi ile \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f) i\u00e7in kontrol ettik ve ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\u00c7o\u011fu uzun s\u00fcreli hastal\u0131\u011f\u0131 olan hasta, genel pratiklerinde bak\u0131m deneyimlerini olumlu olarak bildiriyor (sosyo-demografik \u00f6zellikler ve genel pratikler i\u00e7in kontrol edildikten sonra, yedi soru boyunca %74,0-%93,1 aras\u0131nda olumlu bak\u0131m deneyimi bildirimi). Uzun s\u00fcreli hastal\u0131k t\u00fcr\u00fcne g\u00f6re az bir \u00e7e\u015fitlilik var. T\u00fcm \u00fc\u00e7 hasta deneyimi alanlar\u0131nda, artan komorbidite say\u0131s\u0131, olumlu bak\u0131m deneyimi bildiren hastalar\u0131n y\u00fczdesinde azalmaya neden oluyor. \u00d6rne\u011fin, uzun s\u00fcreli bir hastal\u0131\u011f\u0131 olmayanlara k\u0131yasla, d\u00f6rt veya daha fazla uzun s\u00fcreli hastal\u0131\u011fa sahip olanlar i\u00e7in olumlu bir deneyim bildirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) 0,83 (0,80-0,87). Ancak, sa\u011fl\u0131kla ilgili ya\u015fam kalitesi (OR (95% CI) tek hastal\u0131k i\u00e7in = 1,23 (1,21-1,26); d\u00f6rt veya daha fazla hastal\u0131k i\u00e7in = 1,31 (1,25-1,37)) i\u00e7in ayarlamadan sonra bu ili\u015fki g\u00f6zlenmiyor. A\u011fr\u0131, analizi i\u00e7eren be\u015f ya\u015fam kalitesi de\u011fi\u015fkeni aras\u0131nda en b\u00fcy\u00fck fark\u0131 yap\u0131yor.\n\n## Sonu\u00e7\n\u00c7oklu uzun s\u00fcreli hastal\u0131klar\u0131 olan hastalar, birincil bak\u0131m deneyimlerini daha s\u0131k olumsuz olarak bildiriyor. Bununla birlikte, hasta merkezli sa\u011fl\u0131kla ilgili ya\u015fam kalitesi \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, \u00f6zellikle a\u011fr\u0131, hastalar\u0131n \u00e7oklu uzun"}
{"_id":"19950357","title":"The rice FISH BONE gene encodes a tryptophan aminotransferase, which affects pleiotropic auxin-related processes.","text":"Auxin, bitkilerin b\u00fcy\u00fcmesi ve geli\u015fmesinde kritik roller oynayan temel bir bitki hormonu olup organlar\u0131 i\u00e7indeki lokalizasyonu \u00f6nemlidir. Bir\u00e7ok Arabidopsis mutantu analizleri, auxin sentezinde kusurlu olduklar\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi ve indol-3-piruvik asit (IPA) yolu, Arabidopsis'deki TRYPTOPHAN AMINOTRANSFERAZI (TAA) ve YUCCA (YUC) aileleri taraf\u0131ndan katalize edilir, indol-3-asetik asit (IAA) i\u00e7in ana sentez yoludur. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, pirin\u00e7te auxin sentezinin molek\u00fcler mekanizmalar\u0131yla ilgili \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, auxin ile ili\u015fkili bir pirin\u00e7 mutant\u0131 olan fish bone (fib) tan\u0131mlad\u0131k. FIB, TAA genlerinin ortologunu kodlar ve FIB i\u015flevinin kayb\u0131, k\u00fc\u00e7\u00fck yapraklarla b\u00fcy\u00fck lamina eklem a\u00e7\u0131lar\u0131, anormal vask\u00fcler geli\u015fim, k\u00fc\u00e7\u00fck panik\u00fcller, anormal organ kimli\u011fi ve k\u00f6k geli\u015fimi bozukluklar\u0131 gibi \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc anormal fenotiplere neden olur, ayn\u0131 zamanda i\u00e7 IAA seviyelerinde bir azalma ile birlikte. Ayr\u0131ca, fib mutant\u0131nda auxin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve kutuplu ta\u015f\u0131ma aktivitesinin de\u011fi\u015fti\u011fini bulduk. Bu sonu\u00e7lardan, FIB'nin pirin\u00e7te IAA sentezinde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve auxin sentezi, ta\u015f\u0131nmas\u0131 ve duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n yak\u0131n bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"19951373","title":"Successful mouse cloning of an outbred strain by trichostatin A treatment after somatic nuclear transfer.","text":"Somatik klonlama tekni\u011fi, \u00e7e\u015fitli t\u00fcrlerde yeniden programlama i\u00e7in temel ara\u015ft\u0131rma ve \u00e7ok say\u0131da uygulamada kullan\u0131lm\u0131\u015f olsa da, bu teknik son on y\u0131ld\u0131r son derece d\u00fc\u015f\u00fck ba\u015far\u0131 oranlar\u0131yla m\u00fccadele etmi\u015ftir. Farelerde daha da \u00f6te, \"klonlanabilir\" soya\u011fa\u00e7lar\u0131 esas olarak B6D2F1 hibrit F1 soya\u011fa\u00e7lar\u0131na s\u0131n\u0131rlanm\u0131\u015ft\u0131r. Son zamanlarda, B6D2F1 k\u00fcm\u00fcl\u00fcs h\u00fccrelerinin klonlamas\u0131nda ba\u015far\u0131 oranlar\u0131n\u0131 2-5 kat art\u0131ran trichostatin A (TSA) kullanarak yeni bir verimli klonlama tekni\u011fi geli\u015ftirdik. Bu TSA klonlama tekni\u011finin ge\u00e7erlili\u011fini daha da test etmek i\u00e7in, daha \u00f6nce do\u011frudan klonlanmam\u0131\u015f olan yeti\u015fkin ICR fare klonlamaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Sadece TSA kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, yeti\u015fkin ICR fare k\u00fcm\u00fcl\u00fcs ve fibroblast h\u00fccrelerinden erkek ve di\u015fi klonlanm\u0131\u015f fareler elde ettik ve bu da %4-5'lik bir ba\u015far\u0131 oran\u0131yla sonu\u00e7land\u0131, ki bu da B6D2F1'de %5-7'ye benzer. Bu nedenle, TSA tedavisi, normalde \"klonlanamaz\" olarak kabul edilen farelerin ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde klonlanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan ilk klonlama tekni\u011fidir."}
{"_id":"19957813","title":"A Genome-wide CRISPR Death Screen Identifies Genes Essential for Oxidative Phosphorylation.","text":"Oksidatif fosforilasyon (OXPHOS), insanlarda ATP \u00fcretimi i\u00e7in ana yoldur. OXPHOS eksiklikleri, hem mitokondriyal hem de n\u00fckleer genomlarda mutasyonlardan kaynaklanabilir ve en b\u00fcy\u00fck inat\u00e7\u0131 metabolik hatalar koleksiyonunu olu\u015fturur. \u015eu anda, insanlarda OXPHOS i\u00e7in gerekli genler ve yollar hakk\u0131nda tam bir katalo\u011fa sahip de\u011filiz. Burada, klasik olarak insan h\u00fccrelerinin glikozda hayatta kald\u0131\u011f\u0131 ancak galaktozda \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6zlemiyle ilham alan genom geni\u015f CRISPR \"\u00f6l\u00fcm ekran\u0131n\u0131\" tan\u0131t\u0131yoruz. 191 y\u00fcksek g\u00fcvenilir vaka, OXPHOS i\u00e7in gerekli oldu\u011funu rapor ediyoruz, bunlardan 72'si bilinen OXPHOS hastal\u0131klar\u0131n\u0131 destekliyor. Ekran\u0131m\u0131z, NGRN, WBSCR16, RPUSD3, RPUSD4, TRUB2 ve FASTKD2'den olu\u015fan ve mitokondriyal 16S rRNA ve intra-mitokondriyal \u00e7eviriyi d\u00fczenleyen bir i\u015flevsel mod\u00fcl\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, OXPHOS i\u00e7in gerekli genlerin zengin bir katalo\u011funa ve daha genel olarak i\u015flevsel genomik analizi i\u00e7in \u00f6l\u00fcm ekranlar\u0131n\u0131n g\u00fcc\u00fcn\u00fc g\u00f6steren sonu\u00e7lara yol a\u00e7\u0131yor."}
{"_id":"19958277","title":"RecQ helicases: caretakers of the genome","text":"RecQ helikazlar\u0131 bakterilerden insana kadar y\u00fcksek derecede korunmu\u015ftur. \u0130nsanlarda bilinen be\u015f aile \u00fcyesinden \u00fc\u00e7\u00fcnde germline mutasyonlar\u0131, kanser geli\u015fimine yatk\u0131nl\u0131k gibi di\u011fer \u00f6zelliklerle birlikte yorucu bozukluklara neden olur. Bu bozukluklardan biri \u2014 Bloom sendromu \u2014 t\u00fcm kanser t\u00fcrlerine yatk\u0131nl\u0131k ile benzersiz bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. Peki RecQ helikazlar\u0131 kanserden nas\u0131l korur? Genomik istikrar\u0131 korumak i\u00e7in DNA replikasyonu ve DNA onar\u0131m\u0131 aras\u0131ndaki arabuluculukta i\u015flev g\u00f6rerek gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorlar."}
{"_id":"19961177","title":"Mortality from causes amenable and non-amenable to medical care: the experience of eastern Europe.","text":"\n# Ama\u00e7\nZaman\u0131nda ve uygun t\u0131bbi bak\u0131m\u0131n sa\u011flanabilece\u011fi ko\u015fullardan kaynaklanan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki ulusal kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 e\u011filimleri ara\u015ft\u0131rmak ve bu bak\u0131mdan yararlan\u0131lamayacak ko\u015fullardan kaynaklanan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 incelemektir.\n\n# Tasar\u0131m\n1950'lerden 1987'ye kadar do\u011frudan ya\u015f standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki e\u011filimleri analiz etmek.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\nDo\u011fu Avrupa'dan d\u00f6rt \u00fclke (Macaristan, \u00c7ekoslovakya, Polonya, Do\u011fu Almanya) ve Bat\u0131 Avrupa'dan iki \u00fclke (Bat\u0131 Almanya ve \u0130ngiltere ve Galler) ile Kuzey Amerika'dan iki \u00fclke (Amerika Birle\u015fik Devletleri ve Kanada).\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n\u0130lgili \u00fclkelerin ilgili d\u00f6nemdeki toplam n\u00fcfuslar\u0131.\n\n# Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nZaman i\u00e7inde ya\u015f standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki oransal de\u011fi\u015fiklikler. Zaman\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak 0-64 ya\u015f grubundan kaynaklanan \u00f6l\u00fcmler, t\u0131bbi bak\u0131mdan yararlan\u0131labilir ve yararlan\u0131lamaz nedenlere g\u00f6re s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\nYakla\u015f\u0131k 1970'te Do\u011fu Avrupa ve Bat\u0131 \u00fclkeleri aras\u0131ndaki t\u00fcm nedenlerden kaynaklanan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki e\u011filimler aras\u0131nda bir ayr\u0131lma g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bat\u0131 \u00fclkelerinde oranlar istikrarl\u0131 bir \u015fekilde azald\u0131, ancak Do\u011fu Avrupa'da nispeten sabit kald\u0131. 0-64 ya\u015f grubunda, t\u0131bbi bak\u0131mdan yararlan\u0131labilir nedenlerden kaynaklanan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 Bat\u0131'da daha h\u0131zl\u0131 azald\u0131, \u00f6zellikle 1970'ten sonra. Ayn\u0131 ya\u015f grubunda, Do\u011fu Avrupa \u00fclkelerinde 1960'lar\u0131n sonlar\u0131ndan itibaren t\u0131bbi bak\u0131mdan yararlan\u0131lamayacak nedenlerden kaynaklanan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 Bat\u0131'da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\u0131\nZaman\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak 1970'ten itibaren Do\u011fu Avrupa'da t\u00fcm nedenlerden kaynaklanan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki iyile\u015fmenin ana, ancak tek ba\u015f\u0131na olmayan nedeni, t\u0131bbi bak\u0131mdan yararlan\u0131lamayacak nedenlerden kaynaklanan \u00f6l\u00fcmler gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Do\u011fu Avrupa'da eylem g\u00fcndemi, daha sa\u011fl\u0131kl\u0131 bir ya\u015fam tarz\u0131 ve \u00e7evre iyile\u015ftirmelerine \u00f6ncelik vermeli, ancak do\u011frudan sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin kalitesini ve verimlili\u011fini geli\u015ftirmeye de dikkat etmelidir."}
{"_id":"19966976","title":"Dynamic regulation of heterochromatin function via phosphorylation of HP1-family proteins.","text":"Hetero kromatin, histon H3'\u00fcn lisin 9'unda metilasyon ile karakterize edilir, ki bu da iyi korunmu\u015f HP1 ailesi proteinleri taraf\u0131ndan tan\u0131n\u0131r. Hetero kromatin, transkripsiyonel gen susturma ve karde\u015f kromatid tutu\u015fu gibi \u00e7e\u015fitli kromozom i\u015flevlerine kat\u0131l\u0131r. Bu heterokromatik i\u015flevler, HP1 ailesi proteinleriyle ili\u015fkili \u00e7e\u015fitli etkili proteinler taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilir; ancak bu etkilerin d\u00fczenlenmesi iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Son zamanlarda, fission mayas\u0131 HP1 homologu Swi6'n\u0131n fosforilasyonunun, transkripsiyonel d\u00fczenleyicilerin farkl\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkilendirilmesini ve heterokromatin transkripsiyonel etkinli\u011finin de\u011fi\u015fmesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak karde\u015f kromatid tutu\u015funu etkilemedi\u011fini g\u00f6sterdik. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ba\u015fka sistemlerde yap\u0131lan ba\u015fka bir \u00e7al\u0131\u015fma ile birlikte, HP1\/Swi6'n\u0131n fosforilasyonunun, i\u00e7 ve d\u0131\u015f sinyallere yan\u0131t olarak heterokromatinin farkl\u0131 d\u00fczenlenmesinde dinamik bir yol sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"19970015","title":"Modeling neurogenesis impairment in Down syndrome with induced pluripotent stem cells from Trisomy 21 amniotic fluid cells.","text":"Down sendromu (DS), veya Trisomi 21 (T21) sendromu, en yayg\u0131n kromozomal anormalliklerden biri, kromozom 21'in ek bir kopyas\u0131n\u0131n olu\u015fmas\u0131yla neden olur. N\u00f6ron geli\u015fimi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda, insan h\u00fccrelerine dayal\u0131 deneysel modeller, temel ara\u015ft\u0131rma i\u00e7in en arzu edilen ve do\u011fru olanlar olarak kabul edilir. Hastal\u0131kl\u0131 ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k (iPS) h\u00fccrelerin \u00fcretimi, karma\u015f\u0131k n\u00f6ronal hastal\u0131klar\u0131n geli\u015fimsel a\u015famalar\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in kritik bir ad\u0131md\u0131r. Burada, ikinci trimester amniyotik s\u0131v\u0131 (AF) h\u00fccrelerinden T21 ile olu\u015fan DS iPS h\u00fccre hatlar\u0131 yaratt\u0131k. Yamanaka fakt\u00f6rlerini lentiviral teslimat yoluyla e\u015fzamanl\u0131 olarak ifade ederek ve daha sonra bunlar\u0131 in vitro'da embriyoid cisimler olu\u015fturarak ve in vivo'da teratomlar olu\u015fturarak n\u00f6ronal \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelere (NPC) farkl\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. T21 AF-iPS h\u00fccreleri, pluripotent i\u015faret\u00e7ilerinin ifadesi ve \u00fc\u00e7 germ tabakas\u0131na farkl\u0131la\u015fabilme yetenekleri ile karakterize edildi. T21 AF-iPS h\u00fccreleri, \u00fc\u00e7 \u00e7ift kromozom 21'in benzersiz kromozomal karyotip kal\u0131b\u0131n\u0131 korudu. N\u00f6ronal \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerden t\u00fcretilen T21 AF-iPS h\u00fccrelerinde, normal AF-iPS h\u00fccrelerine k\u0131yasla amiloid \u00f6nc\u00fcl proteinin seviyesi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. T21 AF-iPS-NPC'lerde miR-155 ve miR-802'nin ifade seviyeleri, MeCP2'nin d\u00fc\u015f\u00fck ifade seviyeleriyle birlikte y\u00fcksekti. T21 iPS-NPC'lerin kontrol grubuna k\u0131yasla daha az n\u00f6ron \u00fcretti\u011fini g\u00f6zlemledik. T21 iPS-NPC'ler, n\u00f6rojeniz s\u0131ras\u0131nda geli\u015fimsel bozukluklar g\u00f6sterir. Bulgular\u0131m\u0131z, T21 AF-iPS h\u00fccrelerinin Down sendromunun n\u00f6rojeniz bozuklu\u011funu ve Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 daha da ayd\u0131nlatmak i\u00e7in iyi bir kaynak oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"19974105","title":"Control over DNA replication in time and space.","text":"DNA replikasyonu, zaman ve uzayda hassas bir \u015fekilde d\u00fczenlenir, b\u00f6ylece genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc korunur. Eukaryotlarda, replikasyon, genom boyunca birden fazla siteden, yani replikasyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131ndan ba\u015flat\u0131l\u0131r ve iki y\u00f6nl\u00fc olarak yay\u0131l\u0131r. Dinamik ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 ba\u011fl\u0131 kompleksler, replikasyonun nerede ve ne zaman ba\u015flat\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fini belirler. Ge\u00e7 mitoz ve G1 faz\u0131nda, olas\u0131 ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131 tan\u0131n\u0131r ve MCM2-7 helikazlar\u0131 i\u00e7eren \u00f6n replikatif kompleksler (pre-RC) montaj\u0131 yoluyla \"lisanslan\u0131r\". Daha sonra, G1\/S faz ge\u00e7i\u015finde, pre-RC'lerin bir k\u0131sm\u0131 etkinle\u015ftirilir ve bu da replikasyon kolu olu\u015fumunun kurulmas\u0131na yol a\u00e7ar. Ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 konumu, kromatin ve n\u00fckleer organizasyon taraf\u0131ndan etkilenir ve ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 se\u00e7imi, rastgele \u00f6zellikler g\u00f6sterir. Bu h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc olaylar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen mekanizmalar, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn boyunca siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz (CDK) aktivitesinin periyodik dalgalanmas\u0131na dayan\u0131r."}
{"_id":"19979816","title":"MYC\/MIZ1-dependent gene repression inversely coordinates the circadian clock with cell cycle and proliferation","text":"G\u00fcnl\u00fck saat ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc, k\u00fcresel fizyolojiyi zaman i\u00e7inde d\u00fczenleyen \u00f6nemli h\u00fccresel sistemlerdir. Potansiyel olarak \u00e7eli\u015fen programlar\u0131n koordine edildi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnmek mant\u0131kl\u0131d\u0131r. Burada, U2OS h\u00fccrelerinde MYC'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin saati zay\u0131flat\u0131rken h\u00fccre proliferasyonunu te\u015fvik etti\u011fini ve tersine MYC'nin bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n saati g\u00fc\u00e7lendirirken proliferasyonu azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. G\u00fcnl\u00fck saatin bask\u0131lanmas\u0131, MYC'nin MIZ1 ile bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleksler olu\u015fturmas\u0131 ve ard\u0131ndan temel saat genleri BMAL1 (ARNTL), CLOCK ve NPAS2'nin bask\u0131lanmas\u0131yla kritik \u015fekilde ba\u011fl\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, 102 insan lenfomada BMAL1 ifade d\u00fczeylerinin MYC d\u00fczeyleriyle ters orant\u0131l\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Verilerimiz, MYC'nin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve g\u00fcnl\u00fck saatin gen ifadesine kar\u015f\u0131 ters y\u00f6nde etki eden bir ana koordineci olarak davrand\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"19994006","title":"Relevance of asystole during head-up tilt testing.","text":"Ba\u015f \u00fcst\u00fc e\u011filme testinde uzun s\u00fcreli asistoli g\u00f6steren hastalar\u0131n prognozu belirsizdir. 209'u ard\u0131\u015f\u0131k ba\u015f \u00fcst\u00fc e\u011filme testi pozitifli\u011fi olan s\u00ednkopi \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan hastalarda, 19'unda 5 saniyeden uzun s\u00fcren asistoli (ortalama s\u00fcre 15 \u00b1 10) g\u00f6zlemlendi (grup 1a). Asistoli olmayan hastalarla (grup 1b) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, grup 1a hastalar\u0131 daha gen\u00e7ti (32 \u00b1 12 vs 47 \u00b1 21 ya\u015f, p < 0.005), ancak klinik belirtiler daha dramatik de\u011fildi (s\u00ednkopi epizodlar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 [7 \u00b1 5 vs 8 \u00b1 6 epizod, p = NS] ve s\u00ednkop s\u0131ras\u0131nda yaralanma [2 vs 13 hasta, p = NS] benzer idi). Takip (ortalama 2 \u00b1 1 y\u0131l) s\u0131ras\u0131nda, beta blokerler, efedrin, teofilin veya disopiramid gibi farmakolojik tedavi alan hastalarda, grup 1a ve 1b'de tekrarlama oran\u0131 s\u0131ras\u0131yla %11 ve %8 (p = NS) idi. Asistoli grubu i\u00e7inde herhangi bir hastaya pacer implantasyonu yap\u0131lmad\u0131. Ayr\u0131ca, s\u00ednkopi \u00f6yk\u00fcs\u00fc olmayan ve ba\u015f \u00fcst\u00fc e\u011filme testini spesifikli\u011fini belirlemek i\u00e7in yap\u0131lan testlerde 75 normal g\u00f6n\u00fcll\u00fcden (grup 2) 3'\u00fcnde asistoli g\u00f6zlemlendi (ortalama s\u00fcre 10 saniye). 1 y\u0131ldan uzun bir takip s\u0131ras\u0131nda, herhangi bir tedavi olmamas\u0131na ra\u011fmen, 3'\u00fc semptomsuzdur. Bu nedenle, ba\u015f \u00fcst\u00fc e\u011filme testinde asistoli, daha k\u00f6t\u00fc bir sonu\u00e7 veya farmakolojik tedaviye k\u00f6t\u00fc yan\u0131t\u0131 tahmin etmez. Ayr\u0131ca, asistolik yan\u0131t, ba\u015f \u00fcst\u00fc e\u011filme testinin spesifikli\u011fini art\u0131rmaz \u00e7\u00fcnk\u00fc bu, semptomsuz \"normal\" g\u00f6n\u00fcll\u00fclerde de bulunabilir."}
{"_id":"20008796","title":"Increasing informed uptake and non-uptake of screening: evidence from a systematic review.","text":"\n# Ama\u00e7: Bilgilendirilmi\u015f tarama testlerinin kabul\u00fc ile ilgili verileri raporlamak.\n\n# Arama Stratejisi: Elektronik veritabanlar\u0131, bibliyografiler ve uzmanlar, A\u011fustos 2000'e kadar yay\u0131nlanan ve yay\u0131nlanmayan ilgili \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\n# Dahil Etme Kriterleri: Bilgilendirilmi\u015f tarama kabul\u00fcn\u00fc art\u0131rmaya y\u00f6nelik m\u00fcdahaleleri i\u00e7eren rastgele kontroll\u00fc denemeler (RCT'ler), yar\u0131 rastgele kontroll\u00fc denemeler ve kontroll\u00fc denemeler. T\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, bireysel programlar\u0131n giri\u015f kriterlerine g\u00f6re uygun olarak kabul edildi. \u00c7al\u0131\u015fmalar, ger\u00e7ek kabul\u00fc rapor etmeli ve bilgilendirilmi\u015f kabul\u00fc tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131lan d\u00f6rt kriterin \u00fc\u00e7\u00fcn\u00fc kar\u015f\u0131lamal\u0131yd\u0131.\n\n# Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131 ve Senkronizasyonu: \u0130lgili \u00e7al\u0131\u015fmalar belirlendi, veriler iki ba\u011f\u0131ms\u0131z inceleyici taraf\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131 ve ge\u00e7erlilikleri de\u011ferlendirildi. \u00c7\u0131kt\u0131 verileri, tarama kabul\u00fc, bilgi, bilgilendirilmi\u015f karar verme ve tarama tutumlar\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. Bireysel g\u00f6receli riskler ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 hesaplamak i\u00e7in rastgele etkiler modeli kullan\u0131ld\u0131.\n\n# Ana Bulgular: Alt\u0131 kontroll\u00fc deneme (be\u015f RCT ve bir yar\u0131 rastgele kontroll\u00fc deneme), antenatal ve prostat spesifik antijen tarama odakl\u0131 dahil edildi. Hepsi tarama risk\/faydalar\u0131n\u0131 ve bilgiyi de\u011ferlendirdi. \u0130kisi de karar vermeyi de\u011ferlendirdi. \u0130kisi, t\u00fcm rastgelele\u015ftirilmi\u015f gruplara risk\/fayda rapor etti ve bilgi sunumunun farkl\u0131 yollar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdi. Hi\u00e7biri, videolar, karar a\u011fa\u00e7lar\u0131 i\u00e7eren bilgi bro\u015f\u00fcrleri veya dokunmatik ekran bilgisayarlar\u0131 gibi m\u00fcdahalelerin, iyi haz\u0131rlanm\u0131\u015f bro\u015f\u00fcrlere k\u0131yasla ekstra faydalar\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 buldu.\n\n# Sonu\u00e7: Bilgilendirilmi\u015f se\u00e7im m\u00fcdahalelerinin tarama format\u0131nda de\u011fi\u015ftirilmesi, bilgilendirme, memnuniyet veya tarama ile ilgili kararlar \u00fczerinde herhangi bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6stermiyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bilgilendirilmi\u015f se\u00e7im, tarama kabul\u00fcn\u00fc etkiledi\u011fi a\u00e7\u0131k de\u011fil. Daha iyi tasarlanm\u0131\u015f RCT'lere ihtiya\u00e7 var ve daha fazla ara\u015ft\u0131rma, bilgilendirilmi\u015f se\u00e7imde t\u00fcm bile\u015fenleri \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in ge\u00e7erli bir ara\u00e7 geli\u015ftirmeye de y\u00f6nlendirilmelidir."}
{"_id":"20018321","title":"Mitochondrial RNA Granules Are Centers for Posttranscriptional RNA Processing and Ribosome Biogenesis.","text":"Sitoplazmik RNA gran\u00fclleri mRNA metabolizmas\u0131nda merkezi bir rol oynar, ancak mitokondriyal RNA gran\u00fcllerinin \u00f6nemi nispeten ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Onlar\u0131n proteomlar\u0131n\u0131 karakterize ettik ve bu gran\u00fcllerin RNA metabolizmas\u0131na adanm\u0131\u015f b\u00fcy\u00fck bir protein kutusuna sahip oldu\u011funu bulduk. D\u00f6rt karakterize edilmemi\u015f olas\u0131 RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinlerin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 - iki RNA helikaz\u0131, DHX30 ve DDX28, ve Fas etkinle\u015ftirilmi\u015f serin-treonin kinaz (FASTKD) ailesinin iki proteini, FASTKD2 ve FASTKD5 - hem helikazlar\u0131n hem de FASTKD2'nin mitokondriyal ribozom biyogenezi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdi. RNA dizileme (RNA-seq) analizi, DDX28 ve FASTKD2'nin 16S rRNA'ya ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. FASTKD5, tRNA'larla \u00e7evrili olmayan olgunla\u015fmam\u0131\u015f \u00f6n mRNA'lar\u0131n olgunla\u015fmas\u0131nda gereklidir ve bu nedenle kanonik mRNA olgunla\u015fma yoluyla i\u015flenemez. FASTKD5'in susturulmas\u0131, COX I olgun mRNA'y\u0131 neredeyse tespit edilemez hale getirdi, bu da COX I sentezinin ciddi \u015fekilde azalmas\u0131na ve kompleks IV montaj bozuklu\u011funa neden oldu. Bu veriler, mitokondriyal RNA gran\u00fcllerinin posttranskripsiyonel RNA i\u015fleme ve mitokondriyal ribozom biyogenezi merkezleri oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"20028729","title":"Controlling nuclear receptors: the circular logic of cofactor cycles","text":"N\u00fckleer resept\u00f6rler, geli\u015fim ve homeostazda bir\u00e7ok biyolojik olarak \u00f6nemli s\u00fcreci d\u00fczenleyen, gen transkripsiyonunu bask\u0131lama ve etkinle\u015ftirme i\u015flevlerini iki modlu bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015ftiren resept\u00f6rlerdir. N\u00fckleer resept\u00f6rlerin transkripsiyonal aktivitelerinin hassas bir \u015fekilde d\u00fczenlenmesi, son derece spesifik ve \u00e7e\u015fitlendirilmi\u015f gen ifade programlar\u0131n\u0131n belirlenmesinde kritik \u00f6neme sahiptir. Son ara\u015ft\u0131rmalar, bask\u0131lama ve etkinle\u015ftirme i\u015flevleri aras\u0131nda ge\u00e7i\u015f yapmay\u0131 gerektiren molek\u00fcler mekanizmalar hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, transkripsiyonal d\u00fczenlemede arac\u0131l\u0131k eden \u00e7oklu ko-faktor komplekslerinin kombinasyonel rollerini ve birka\u00e7 farkl\u0131 sinyal yolunun nas\u0131l entegre edilebilece\u011fini ve spesifik gen ifade profillerini elde etmek i\u00e7in n\u00fckleer d\u00fczeyde nas\u0131l birle\u015ftirilebilece\u011fini de ele alm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"20033112","title":"Reprogramming fibroblasts into bipotential hepatic stem cells by defined factors.","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, fibroblastlar\u0131n \u00e7e\u015fitli somatik h\u00fccre tiplerine do\u011frudan yeniden programlanmas\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir, ancak bug\u00fcne kadar k\u00f6k veya \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler sadece kan ve n\u00f6ral \u00e7izgiler i\u00e7in yeniden programlanm\u0131\u015ft\u0131r. Daha \u00f6nce, Gata4, Hnf1\u03b1 ve Foxa3'\u00fcn p19 Arf s\u0131f\u0131rl\u0131 fareli embriyofibroblastlara (MEF) transd\u00fcksiyonu ile ind\u00fcklenmi\u015f karaci\u011fer benzeri h\u00fccreler (iHep) \u00fcretildi\u011fini bildirdik. Burada, karaci\u011fer organogenez transkripsiyon fakt\u00f6rleri Hnf1\u03b2 ve Foxa3'\u00fcn MEF'leri ind\u00fcklenmi\u015f karaci\u011fer k\u00f6k h\u00fccrelerine (iHepSC) yeniden programlamada yeterli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. iHepSC'ler, hem karaci\u011ferik hem de safra kanal\u0131ik \u00e7izgilerde \u00e7ift y\u00f6nl\u00fc farkl\u0131la\u015fmaya sahip olarak in vitro istikrarl\u0131 bir \u015fekilde geni\u015fletilebilir. Yaral\u0131 karaci\u011ferde, fumarylacetoasetat hidrolaz (Fah) eksikli\u011fi olan farelerde, repop\u00fcle eden iHepSC'ler karaci\u011fer benzeri h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr. Ayr\u0131ca, DDC ile ind\u00fcklenen safra kanal\u0131 yaralanmas\u0131 olan farelerde safra kanal\u0131 h\u00fccreleri olarak da ba\u011f\u0131rsaklara nakledilirler. \u00c7izgiler aras\u0131 d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm iHepSC'lere, hem karaci\u011fer hem de safra kanal\u0131 h\u00fccrelerinin verimli t\u00fcretilmesi i\u00e7in bir strateji sa\u011flar, bu da hastal\u0131k modellemesi ve doku m\u00fchendisli\u011fi i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"20045514","title":"Spatial genome organization: contrasting views from chromosome conformation capture and fluorescence in situ hybridization.","text":"Gen d\u00fczenlemede \u00f6nemli olsalar da, genom organizasyonu \u00fczerine \u00e7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fma ya floresan in situ hibridizasyon (FISH) ya da kromozom uyum sa\u011flama yakla\u015f\u0131mi (3C) y\u00f6ntemlerini kullan\u0131r. FISH, dizilerin mekansal ili\u015fkisini do\u011frudan g\u00f6rselle\u015ftirir ancak genellikle bir kerede birka\u00e7 lokus \u00fczerine uygulan\u0131r. Formaldehid \u00e7apraz ba\u011flama ile dizilerin birbirine ba\u011flanma s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, 3C y\u00f6ntemleriyle genom \u00e7ap\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fclebilir ve daha y\u00fcksek s\u0131kl\u0131klar, daha k\u0131sa mesafeleri yans\u0131tt\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Bu nedenle FISH ve 3C, genom organizasyonu hakk\u0131nda ayn\u0131 g\u00f6r\u00fc\u015fleri vermeli ancak bu kapsaml\u0131 bir \u015fekilde test edilmemi\u015ftir.\n\nMurin HoxD lokusunu farkl\u0131 geli\u015fimsel ve aktivite durumlar\u0131nda ve epigenetik d\u00fczenleyicilerin varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011funda 3C karbon kopyas\u0131 (5C) ve FISH ile inceledik. \u0130ki veri seti aras\u0131nda uyumlu durumlar\u0131 belirledik ancak 5C veya FISH verilerinden \u00e7\u0131kar\u0131lan kromatin topografyalar\u0131n\u0131n uyumsuz oldu\u011fu di\u011fer ko\u015fullar\u0131 da bulduk. \u00d6nerimiz, 3C ile yakalanan \u00fcr\u00fcnlerin her zaman mekansal yak\u0131nl\u0131\u011f\u0131 yans\u0131tmad\u0131\u011f\u0131d\u0131r; diziler aras\u0131nda y\u00fczlerce nanometre uzakl\u0131kta ba\u011flanma, n\u00fckleer ortam ve kromatin bile\u015fimi taraf\u0131ndan etkilenir. Sonu\u00e7 olarak, y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte ya 3C y\u00f6ntemleriyle ya da sadece FISH ile elde edilen sonu\u00e7lar\u0131n yorumlanmas\u0131nda dikkatli olunmas\u0131 gerekti\u011fini ve genom organizasyonu hakk\u0131ndaki g\u00f6r\u00fc\u015flerin ba\u011f\u0131ms\u0131z y\u00f6ntemlerle do\u011frulanmas\u0131 gerekti\u011fini \u00e7\u0131kar\u0131yoruz."}
{"_id":"20048431","title":"Development and evaluation of a self-administered computerized 24-h dietary recall method for adolescents in Europe","text":"Ama\u00e7: Avrupa'da ergenler i\u00e7in bilgisayar destekli 24 saatlik diyet anket y\u00f6nteminin geli\u015fimini tan\u0131mlamak ve diyetisyenin (r\u00f6portaj) y\u00f6netimiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda kendi kendine y\u00f6netim (kendi kendine raporlama) olanaklar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\nY\u00f6ntemler: Sekiz Avrupa \u015fehrinden 236 ergen (ortalama ya\u015f 14.6 y\u0131l (s.d.=1.7)) iki kez 24 saatlik anket (Gen\u00e7 Ergen Beslenme De\u011ferlendirme Bilgisayarda (YANA-C))'i tamamlad\u0131; bir kez kendi kendine raporlama ve bir kez r\u00f6portajla.\n\nSonu\u00e7lar: Kendi kendine raporlamalarda enerji (61 (s.e.=31) kcal) ve ya\u011f (4.2 (s.e.=1.7) g) al\u0131m\u0131nda r\u00f6portajlara k\u0131yasla k\u00fc\u00e7\u00fck ancak anlaml\u0131 bir eksiklik bulundu; karbonhidratlar, proteinler, lif, kalsiyum, demir ve askorbik asit al\u0131m\u0131nda anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar bulunmad\u0131. T\u00fcm besin maddeleri ve enerji i\u00e7in Spearman korelasyonlar\u0131 y\u00fcksekti ve 0.86 ile 0.91 aras\u0131nda de\u011fi\u015fiyordu. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n 29 g\u0131da grubu i\u00e7in t\u00fcketici ve t\u00fcketici olmayan olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in kappa istatistikleri 0.73'\u00fcn \u00fczerindeydi. Ortalama %3.7'lik bir eksiklik ve %2.0'l\u0131k bir istila oran\u0131 vard\u0131. Her iki mod aras\u0131nda Spearman korelasyonlar\u0131 t\u00fcm g\u0131da gruplar\u0131 i\u00e7in, toplam \u00f6rneklem i\u00e7in (\u2a7e0.76) ve sadece t\u00fcketiciler i\u00e7in (\u2a7e0.72) y\u00fcksekti. T\u00fcketiciler \u00fczerinde analiz edildi\u011finde, t\u00fcketilen miktarlar\u0131n %54'\u00fc ortalama olarak ayn\u0131yd\u0131; ancak sadece 'pirin\u00e7 ve makarna' grubu i\u00e7in t\u00fcketimde anlaml\u0131 bir fark bulundu.\n\nSonu\u00e7: YANA-C'nin uyarlanmas\u0131, \u00e7evirisi ve standartla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, ergenlerin diyet al\u0131m\u0131n\u0131 geni\u015f uluslararas\u0131 ba\u011flamlarda de\u011ferlendirmeyi m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Genel olarak, y\u00f6netim modlar\u0131 aras\u0131nda iyi bir uyum bulundu ve kaynaklar veri toplamak i\u00e7in s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011fu b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli anketlerde \u00f6nemli bir potansiyel sundu."}
{"_id":"20052986","title":"JTK_CYCLE: an efficient nonparametric algorithm for detecting rhythmic components in genome-scale data sets.","text":"G\u00fcnl\u00fck ritimler, fizyoloji, davran\u0131\u015f ve metabolizma \u00fczerinde yakla\u015f\u0131k 24 saatlik periyotlarla sal\u0131nan ritimlerdir. Birka\u00e7 model organizma ve insanlarda, g\u00fcnl\u00fck saat genleri karakterize edilmi\u015f ve transkripsiyon fakt\u00f6rleri olarak bulunmu\u015ftur. Bu nedenle ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar, k\u00fcresel gen ifade d\u00fczenlemesini karakterize etmek i\u00e7in mikroarray'ler kullanm\u0131\u015f ve d\u00f6ng\u00fcsel genleri tespit etmek i\u00e7in algoritmik yakla\u015f\u0131mlar geli\u015ftirmi\u015flerdir. Bu makalede, b\u00fcy\u00fck veri k\u00fcmelerinde d\u00f6ng\u00fcsel de\u011fi\u015fkenleri tan\u0131mlamak ve karakterize etmek i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f yeni bir algoritma olan JTK_CYCLE sunulmaktad\u0131r. JTK_CYCLE, d\u00f6ng\u00fcsel ve d\u00f6ng\u00fcs\u00fcz transkriptleri ay\u0131rt etme konusunda COSOPT ve Fisher'\u0131n G testi gibi yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan y\u00f6ntemlere k\u0131yasla daha g\u00fcvenilir ve verimli bir \u015fekilde ay\u0131rt eder. JTK_CYCLE'\u0131n d\u0131\u015f de\u011ferlere kar\u015f\u0131 artan direnci, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck sa\u011flar. Ayr\u0131ca JTK_CYCLE, d\u00f6ng\u00fcsel transkriptlerin periyodu, faz\u0131 ve genliklerini do\u011fru bir \u015fekilde \u00f6l\u00e7er, bu da a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f analizlerini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Son olarak, JTK_CYCLE, COSOPT'a k\u0131yasla birka\u00e7 kat daha h\u0131zl\u0131d\u0131r, bu da onu b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli veri k\u00fcmeleri i\u00e7in ideal k\u0131lar. JTK_CYCLE, NIH3T3 h\u00fccreleri gibi d\u00fc\u015f\u00fck genlikli sal\u0131n\u0131mlar g\u00f6steren miras veri k\u00fcmelerinin analizinde kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. JTK_CYCLE'\u0131n geli\u015ftirilmi\u015f g\u00fcc\u00fc, yeni bir RNA etkile\u015fim gen k\u00fcmesinin tan\u0131mlanmas\u0131na yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r, bu genlerin bollu\u011fu a\u00e7\u0131k bir \u015fekilde g\u00fcnl\u00fck d\u00fczenlemeye tabidir. Bu veriler, JTK_CYCLE'\u0131n genom \u00f6l\u00e7ekli veri k\u00fcmelerinde sal\u0131n\u0131mlar\u0131 tan\u0131mlamak ve karakterize etmek i\u00e7in ideal bir ara\u00e7 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"20054396","title":"Polo-like kinase 1 regulates Nlp, a centrosome protein involved in microtubule nucleation.","text":"Hayvan h\u00fccrelerinde, \u00e7o\u011fu mikrot\u00fcb\u00fcl, sentrosomlarda n\u00fckleate edilir. Mitosisin ba\u015flang\u0131c\u0131nda, sentrosomlar, mikrot\u00fcb\u00fcl n\u00fckleasyon aktivitesini art\u0131ran olgunla\u015fma ad\u0131 verilen bir yap\u0131sal yeniden d\u00fczenlemeye u\u011frar. Sentrosom olgunla\u015fmas\u0131, Polo-benzeri kinaz 1 (Plk1) dahil olmak \u00fczere birka\u00e7 kinaz taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. Burada, mikrot\u00fcb\u00fcl d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcren \u00f6zelliklere sahip bir sentrosom Plk1 alt \u00fcr\u00fcn\u00fc olan Nlp (dokuzin benzeri protein) tan\u0131ml\u0131yoruz. Nlp, gamma-t\u00fcb\u00fcn halkas\u0131 kompleksinin iki bile\u015feniyle etkile\u015fime girer ve mikrot\u00fcb\u00fcl n\u00fckleasyonunu uyar\u0131r. Plk1, Nlp'yi fosforile eder ve hem sentrosom ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 hem de gamma-t\u00fcb\u00fcn etkile\u015fimi bozar. Plk1 fosforilasyon siteleri eksik bir Nlp mutant\u0131n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, mitotik spindelin olu\u015fumunu ciddi \u015fekilde bozar. Nlp'nin interfaze s\u0131ras\u0131nda mikrot\u00fcb\u00fcl d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve mitosisin ba\u015flang\u0131c\u0131nda Plk1'in etkinle\u015fmesinin, Nlp'nin sentrosomdan uzakla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131na ve artm\u0131\u015f mikrot\u00fcb\u00fcl n\u00fckleasyon aktivitesine sahip bir mitotik iskeletin kurulmas\u0131na izin verdi\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"20083834","title":"Consumption of isoflavone-rich soy protein does not alter homocysteine or markers of inflammation in postmenopausal women","text":"Arka plan\/Ama\u00e7: Soya proteini i\u00e7eren izoflavonlar\u0131n homocistein (Hcy), C-reaktif protein (CRP), \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr E-selektiin (sE-selektiin), \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr vask\u00fcler ba\u011flanma molek\u00fcl\u00fc-1 (sVCAM-1) ve \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr h\u00fccreler aras\u0131 ba\u011flanma molek\u00fcl\u00fc-1 (sICAM-1) \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131rmak.\n\nKonu\/Y\u00f6ntemler: Rastgele \u00e7apraz tasar\u0131mla, 34 menopoz sonras\u0131 kad\u0131n, g\u00fcnde 26\u00b15 g protein i\u00e7eren soya protein izolat\u0131 (44\u00b18 mg izoflavonlar) veya s\u00fct protein izolat\u0131 (g\u00fcnde 26\u00b15 g protein) t\u00fcketerek her biri 6 hafta boyunca beslendiler. Her diyet d\u00f6neminin sonunda oru\u00e7lu kan \u00f6rnekleri al\u0131nd\u0131 ve son noktalar enzimatik ba\u011flanmaya ba\u011fl\u0131 imm\u00fcnosorbeant testle analiz edildi.\n\nSonu\u00e7: Hcy, CRP, sE-selektiin, sVCAM-1 ve sICAM-1 konsantrasyonlar\u0131nda soya ve s\u00fct diyet tedavileri aras\u0131nda fark yoktu. Sonu\u00e7lar, ekol \u00fcretimi durumu veya temel lipit konsantrasyonu taraf\u0131ndan da etkilenmedi. Folat ve metiyonin al\u0131m\u0131n\u0131 ayarlamak Hcy sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmedi.\n\nSonu\u00e7: Bu veriler, soya t\u00fcketiminin koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 riskini azaltmada vask\u00fcler iltihaplanmay\u0131 ve Hcy konsantrasyonunu azaltma mekanizmalar\u0131n\u0131n olas\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"20101846","title":"Homogeneously dispersed multimetal oxygen-evolving catalysts","text":"D\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda bol bulunan ilk s\u0131ra (3d) ge\u00e7i\u015f metal bazl\u0131 kataliz\u00f6rler, oksijen evrim reaksiyonu (OER) i\u00e7in geli\u015ftirilmi\u015ftir; ancak, bunlar termodinamik gereksinimlerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek a\u015f\u0131r\u0131 potansiyellerde \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Yo\u011funluk i\u015flev teorisi, y\u00fcksek valansl\u0131 3d d\u0131\u015f\u0131 metalleri, \u00f6rne\u011fin tungsten'un, 3d metal oksitleri \u00fczerinde mod\u00fcle edebilece\u011fini ve OER ara \u00fcr\u00fcnleri i\u00e7in neredeyse ideal adsorpsiyon enerjileri sa\u011flayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Biz, atomik olarak homojen metal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 olan gelle\u015fmi\u015f oksihidroksit malzemeleri \u00fcretmek i\u00e7in oda s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131nda bir sentez geli\u015ftirdik. Bu gelle\u015fmi\u015f FeCoW oksihidroksitleri, 10 mA\/cm\u00b2'de alkali elektrolitlerde bildirilen en d\u00fc\u015f\u00fck a\u015f\u0131r\u0131 potansiyele (191 milivolt) sahiptir. Kataliz\u00f6r, 500 saatten fazla \u00e7al\u0131\u015fma s\u00fcresinden sonra herhangi bir bozulma belirtisi g\u00f6stermemektedir. X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 emilimi ve hesaplamal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, tungsten, demir ve kobalt aras\u0131nda senkronistik bir etkile\u015fim oldu\u011funu ve OER'i iyile\u015ftiren yerel koordinasyon ortam\u0131 ve elektronik yap\u0131 i\u00e7in elveri\u015fli bir ortam yaratt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"20109325","title":"Global strategy for the diagnosis, management, and prevention of chronic obstructive pulmonary disease: GOLD executive summary.","text":"Kronik Obstr\u00fcktif Pulmoner Hastal\u0131k (KOPH), k\u00fcresel bir sa\u011fl\u0131k sorunu olup, 2001 y\u0131l\u0131ndan bu yana K\u00fcresel Kronik Obstr\u00fcktif Akci\u011fer Hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) Giri\u015fimi, KOPH'un te\u015fhisi ve tedavisine ili\u015fkin strateji belgesini yay\u0131nlad\u0131. Bu \u00f6zet, KOAH Giri\u015fimi'nin son 5 y\u0131ll\u0131k revizyonunun ana i\u00e7eri\u011fini sunar, bu revizyon, KOPH hakk\u0131nda son y\u0131llarda biriken geni\u015f bilgiyi uygulam\u0131\u015ft\u0131r. G\u00fcn\u00fcm\u00fczde, KOAH Giri\u015fimi, KOPH'un klinik te\u015fhisi i\u00e7in spirometrinin gerekli oldu\u011funu \u00f6nerir, b\u00f6ylece yanl\u0131\u015f te\u015fhisler \u00f6nlenir ve hava ak\u0131m\u0131 k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n ciddiyeti do\u011fru bir \u015fekilde de\u011ferlendirilir. Belge, KOPH'lu bir hastan\u0131n de\u011ferlendirilmesinin her zaman (1) semptomlar\u0131, (2) hava ak\u0131m\u0131 k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n ciddiyeti, (3) tekrarlayan durumlar\u0131n tarihi ve (4) e\u015flik eden hastal\u0131klar\u0131 i\u00e7ermesi gerekti\u011fini vurgular. \u0130lk \u00fc\u00e7 nokta, semptom d\u00fczeyini ve gelecekteki tekrarlamalar riskini de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131labilir ve bu, KOPH'lu hastalar\u0131 d\u00f6rt kategoriye - A, B, C ve D - ay\u0131rarak yap\u0131l\u0131r. KOPH'un nonfarmakolojik ve farmakolojik y\u00f6netimi, bu de\u011ferlendirmeye dayanarak semptomlar\u0131 hafifletmeye ve tekrarlamalar\u0131n riskini azaltmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. E\u015flik eden hastal\u0131klar\u0131n tan\u0131mlanmas\u0131 ve tedavisi y\u00fcksek \u00f6nceli\u011fe sahip olmal\u0131 ve belge, e\u015flik eden hastal\u0131klar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra KOPH'un e\u015flik eden hastal\u0131klar varl\u0131\u011f\u0131 durumunda y\u00f6netimiyle ilgili ayr\u0131 bir b\u00f6l\u00fcm i\u00e7erir. Revize edilen belge ayr\u0131ca KOPH'un tekrarlamalar\u0131 i\u00e7in yeni bir b\u00f6l\u00fcm de i\u00e7erir. KOAH Giri\u015fimi, KOPH'u t\u00fcm ilgili payda\u015flar\u0131n dikkatine sunmaya devam edecek ve umulur ki bu, KOPH'un y\u00f6netimiyle ilgili gelecekteki ulusal ve yerel k\u0131lavuzlar\u0131 ilhamland\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"20127522","title":"Circulating tumor cells: a useful predictor of treatment efficacy in metastatic breast cancer.","text":"AMA\u00c7 Be\u015f veya daha fazla dola\u015f\u0131m kanser h\u00fccresi (CTC) \/ 7,5 mL kan, metastatik meme kanseri (MBC) hastalar\u0131nda daha k\u00f6t\u00fc ilerleme serbest hayatta (PFS) ile ili\u015fkilendirilir. MBC'de ilerlemi\u015f, radyolojik olarak \u00f6l\u00e7\u00fclebilir hastalarda CTC sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n radyografik hastal\u0131k ilerlemesiyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermek amac\u0131yla bir ileri \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. HASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER \u0130lerleyen MBC i\u00e7in yeni bir tedavi rejimi ba\u015flatan hastalarda seri CTC seviyeleri al\u0131nd\u0131. Periferik kan, temel ve 3-4 haftal\u0131k aral\u0131klarla CTC say\u0131m\u0131 i\u00e7in al\u0131nd\u0131. Klinik sonu\u00e7lar, 9-12 haftal\u0131k aral\u0131klarla yap\u0131lan radyografik \u00e7al\u0131\u015fmalara dayan\u0131yordu. SONU\u00c7LAR 68 hasta, CTC-g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme korelasyonlar\u0131 i\u00e7in de\u011ferlendirilebilir durumdayd\u0131 ve 74 hasta PFS analizi i\u00e7in de\u011ferlendirilebilir durumdayd\u0131. Ortalama takip s\u00fcresi 13,3 ayd\u0131. Kimyoterapi veya endokrin terapi alan hastalarda CTC seviyeleri ve radyografik hastal\u0131k ilerlemesi aras\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir korelasyon g\u00f6sterildi. Bu korelasyon, g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme zaman\u0131ndaki CTC sonu\u00e7lar\u0131na (OR, 6,3), 3-5 hafta \u00f6ncesine (OR, 3,1) ve 7-9 hafta \u00f6ncesine (OR, 4,9) uyguland\u0131. Tedavi t\u00fcr\u00fcne g\u00f6re yap\u0131lan analizlerin sonu\u00e7lar\u0131 istatistiksel olarak anlaml\u0131 kald\u0131. 3-5 hafta ve 7-9 hafta sonra tedavinin ba\u015flang\u0131c\u0131nda 5 veya daha fazla CTC'ye sahip hastalarda daha k\u0131sa PFS g\u00f6zlemlendi. SONU\u00c7 Bizim bilgimize g\u00f6re, MBC'de kemoterapi veya endokrin terapi alan hastalarda CTC sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n radyografik hastal\u0131k ilerlemesiyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir korelasyonun ilk kan\u0131t\u0131n\u0131 sunuyoruz. Bu bulgular, MBC'de hastal\u0131k durumunu izlemede standart y\u00f6ntemlere ek olarak CTC say\u0131m\u0131 rol\u00fcn\u00fcn destekleyici kan\u0131tlar\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"20128547","title":"Recovery of supraspinal control of stepping via indirect propriospinal relay connections after spinal cord injury","text":"\u0130nsanlarda ve deneysel hayvanlarda omurilik yaralanmalar\u0131 (SCIs), yaralanman\u0131n ilk aylar\u0131 boyunca \u00e7e\u015fitli derecelerde kendili\u011finden i\u015flevsel iyile\u015fme ile s\u0131kl\u0131kla ili\u015fkilendirilir. Bu iyile\u015fme, genellikle beyinden inen ve yaralanmadan ka\u00e7an aksonlar taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131r ve tamamlanmam\u0131\u015f lezyonlar\u0131 atlar, ancak mekanizmalar\u0131 belirsizdir. Kendili\u011finden iyile\u015fmenin sinirsel temeli hakk\u0131nda ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, \u00e7e\u015fitli kombinasyonlarda yan yana ve zaman i\u00e7inde ayr\u0131lm\u0131\u015f yaralanmalarla veya intrinsik omurilik n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n eksitotoksik ablasyonuyla muayene edilen fareyi kinematik, fizyolojik ve anatomik analizlerle de\u011ferlendirdik. G\u00f6steriyoruz ki, bir veya daha fazla yaralanma sitesini atlayan propriospinal iletim ba\u011flant\u0131lar\u0131, kendili\u011finden i\u015flevsel iyile\u015fme ve ad\u0131m atma \u00fczerinde supraspinal kontrol sa\u011flayabilir, hatta uzun inen supraspinal yollar\u0131n esas ve geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcms\u00fcz kesintisi olan farelerde bile. Bulgular\u0131m\u0131z, \u015fiddetli SCI'den sonra belirgin i\u015flevsel iyile\u015fmenin, do\u011frudan beyinden yaralanman\u0131n \u00f6tesine ge\u00e7en projeksiyonlar\u0131n korunmas\u0131 veya yeniden olu\u015fmas\u0131 olmadan ger\u00e7ekle\u015febilece\u011fini ve inen ve propriospinal ba\u011flant\u0131lar\u0131n yeniden d\u00fczenlenmesiyle sa\u011flanabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. \u0130letim ba\u011flant\u0131lar\u0131n\u0131n yeniden d\u00fczenlenmesini art\u0131rmaya y\u00f6nelik m\u00fcdahaleler, SCI'den sonra i\u015flevi geri kazanmak ve inme ve \u00e7oklu skleroz gibi di\u011fer durumlar i\u00e7in yeni tedavi stratejileri sa\u011flamak amac\u0131yla yaralanmalar\u0131 atlamak i\u00e7in yeni yakla\u015f\u0131mlar sunabilir."}
{"_id":"20130904","title":"\"Grazing\": a high-risk behavior.","text":"ARKA PLAN Gastrik bypass ameliyat\u0131ndan \u00f6nce \u00e7e\u015fitli bozulmu\u015f yeme kal\u0131plar\u0131 olan hastalar, ameliyat sonras\u0131 eski kal\u0131plara geri d\u00f6nebilirler. Son ara\u015ft\u0131rmalar, ameliyat \u00f6ncesi ve sonras\u0131 bak\u0131m a\u015famalar\u0131nda obezler aras\u0131nda yeme krizlerinin yayg\u0131n oldu\u011funu ve daha k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7larla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. \"\u00c7i\u011fneme\" davran\u0131\u015f\u0131 \u00f6zel olarak incelenmemi\u015f olsa da, bu da y\u00fcksek riskli bir kal\u0131pt\u0131r. Bu makale, bir grup hastada ameliyat sonras\u0131 yeme kal\u0131plar\u0131n\u0131 \u00f6zetleyen betimleyici bir ara\u015ft\u0131rmad\u0131r. Y\u00d6NTEM Hastalar, ameliyat \u00f6ncesi anketleri doldurmu\u015f ve \u00f6zellikle yeme kal\u0131plar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmeye odaklanan bir \u00f6n cerrahi zihinsel sa\u011fl\u0131k de\u011ferlendirmesi g\u00f6rm\u00fc\u015flerdir. Hem yeme krizleri hem de \"\u00e7i\u011fneme\" gibi y\u00fcksek riskli yeme kal\u0131plar\u0131na sahip hastalar belirlenmi\u015f, ameliyat sonras\u0131 bir terapi grubuna davet edilmi\u015f ve ameliyat sonras\u0131 yeme kal\u0131plar\u0131 hakk\u0131nda ek takip anketleri doldurmalar\u0131 sa\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7lar Son ara\u015ft\u0131rmalarla tutarl\u0131 olarak, bir\u00e7ok y\u00fcksek riskli hasta, yeme kontrol\u00fcn\u00fc tekrarlanan \u015fekilde kaybetti\u011fini ve baz\u0131 durumlarda buna ba\u011fl\u0131 olarak kilo ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirmi\u015ftir. Art\u0131k b\u00fcy\u00fck miktarlarda yiyememelerine ra\u011fmen, \"\u00e7i\u011fneme\" daha yayg\u0131n bir kal\u0131p haline gelmi\u015ftir, ameliyat sonras\u0131 6 ay veya daha uzun s\u00fcre sonra ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. SONU\u00c7 Yeme a\u015f\u0131r\u0131lar\u0131n\u0131n bu n\u00fcfusta de\u011ferlendirilmesi, t\u00fcketilen miktar yerine \u00f6znel yeme kontrol\u00fcn\u00fcn kayb\u0131na odaklanmal\u0131d\u0131r. Ameliyat \u00f6ncesi kat\u0131 yeme bozuklu\u011fu kriterlerini kar\u015f\u0131lamayan bir\u00e7ok hasta olsa da, bu \"\u00e7i\u011fneyenler\" de y\u00fcksek risklidir. Eski yeme krizleri, ameliyat sonras\u0131 \"\u00e7i\u011fneyen\"lere d\u00f6n\u00fc\u015febilir. Risk alt\u0131ndaki hastalar i\u00e7in m\u00fcdahaleler gereklidir."}
{"_id":"20132778","title":"Molecular strategies in biological evolution of antimicrobial peptides.","text":"Hylid ve ranin kurba\u011falar\u0131n\u0131n cildini zararl\u0131 mikroorganizmalardan koruyan gen taraf\u0131ndan kodlanan antimikrobiyal peptidler, al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir \u00f6nc\u00fcl polipeptit ailesinden i\u015flenir, bu da geleneksel sekresyonlu peptitlerden farkl\u0131 bir yap\u0131ya sahiptir. Bu aileye ait \u00f6nc\u00fcller, preprodermaseptin olarak adland\u0131r\u0131lan ve hem i\u00e7inde hem de farkl\u0131 t\u00fcrler aras\u0131nda dikkat \u00e7ekici derecede korunmu\u015f ortak bir N-terminal \u00f6nc\u00fcl b\u00f6lge ile karakterize edilir, ancak antimikrobiyal peptitlere kar\u015f\u0131l\u0131k gelen hipervaryant bir C-terminal alan vard\u0131r, bu peptitler \u00e7ok farkl\u0131 uzunluklarda, s\u0131ralarda, y\u00fcklerde ve antimikrobiyal spektrumlarda olabilir. Her kurba\u011fa t\u00fcr\u00fc, 10-20 farkl\u0131 antimikrobiyal peptit i\u00e7eren benzersiz bir dizi sunar, bu nedenle 5000 ranid ve hylid t\u00fcr\u00fc, yakla\u015f\u0131k 100.000 farkl\u0131 peptik antibiyotik \u00fcretebilir. Bu peptit dizisini olu\u015fturmak i\u00e7in kurba\u011falar\u0131n evrildi\u011fi strateji, 150 milyon y\u0131ll\u0131k atas\u0131 olan bir genin tekrarl\u0131 \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131n\u0131, belki de *Escherichia coli* Pol V'ye benzer bir mutajenik DNA polimeraz\u0131n\u0131n dahil oldu\u011fu antimikrobiyal peptit alan\u0131ndaki odakl\u0131 hipermutasyonu ve daha sonra pozitif (d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmc\u00fc) se\u00e7ilimin etkilerini i\u00e7erir. Ciltteki antimikrobiyal peptitlerin hiperdivergans\u0131, h\u0131zla de\u011fi\u015fen mikroorganizma biyotas\u0131 kar\u015f\u0131s\u0131nda kurba\u011falara maksimum koruma sa\u011flayan ve bireysel peptitlere kar\u015f\u0131 diren\u00e7 geli\u015ftirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 en aza indiren \u00e7ok ila\u00e7l\u0131 bir savunma sisteminin ba\u015far\u0131l\u0131 evrimi olarak g\u00f6r\u00fclebilir. Kurba\u011fa ciltteki antimikrobiyal peptitlerin etkileyici \u00e7e\u015fitlili\u011fi, belirli mikroorganizmalar i\u00e7in yeni molek\u00fcller ve yap\u0131sal motifler ke\u015ffetmek i\u00e7in kullan\u0131labilir, bu mikroorganizmalar i\u00e7in terap\u00f6tik silah deposu s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"20148808","title":"Microbiome-driven allergic lung inflammation is ameliorated by short-chain fatty acids","text":"Memelilerin gastrointestinal sistemi, ev sahibinin sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip metabolik aktiviteye sahip bir mikroorganizma toplulu\u011funa ev sahipli\u011fi yapar, bunlara ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin etkili i\u015flevlerini d\u00fczenleyebilen metabolitler de dahildir. Vankomisin ile tedavi edilen farelerde mikrobiom ve metabolit profili de\u011fi\u015fir, Th2 tip yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131 daha da artar ve alerjik akci\u011fer iltihab\u0131na kar\u015f\u0131 daha duyarl\u0131 hale gelirler. Burada, k\u0131sa zincirli ya\u011f asitleri (SCFAs) diyet takviyesi ile bu artm\u0131\u015f ast\u0131m duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n iyile\u015ftirildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. SCFAs, T h\u00fccreleri ve dendritik h\u00fccrelerin (DC'ler) aktivitesini d\u00fczenleyerek bu duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 azalt\u0131r. Bozuk mikrobiomlu fareye SCFAs verildi\u011finde, IL4 \u00fcreten CD4+ T h\u00fccreleri daha azd\u0131r ve dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki IgE (imm\u00fcnoglobulin E) seviyeleri d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Ayr\u0131ca, SCFAs'a maruz kalan DC'ler, CCL19'a in vitro yan\u0131t olarak daha az hareketli olur ve solunan alerjenleri akci\u011fer drenaj d\u00fc\u011f\u00fcmlerine ta\u015f\u0131mada daha az yetkin olurlar. Verilerimiz, ba\u011f\u0131rsak dengesizli\u011finin hem T h\u00fccreleri hem de DC'ler yoluyla alerjik akci\u011fer iltihab\u0131n\u0131 art\u0131rabilece\u011fini ve SCFAs'\u0131n bu mekanizmalar\u0131 engelledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"20155713","title":"Promiscuous gene expression in medullary thymic epithelial cells mirrors the peripheral self","text":"Periferik antijenlerin timus'ta ifadesi, T h\u00fccre tolerans\u0131 ve otoimm\u00fcnite ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Burada, meduller timik epitel h\u00fccrelerini, dokuya \u00f6zg\u00fc bir dizi antijen ifade eden benzersiz bir h\u00fccre t\u00fcr\u00fc olarak tan\u0131mlad\u0131k. Bu \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc gen ifadesinin, meduller epitel h\u00fccrelerinin h\u00fccre \u00f6zerk bir \u00f6zelli\u011fi oldu\u011funu ve timik T h\u00fccre \u00fcretiminin t\u00fcm s\u00fcresince korundu\u011funu bulduk. Bu, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminden uzakla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f veya ge\u00e7ici olarak eri\u015filemeyen kendi antijenlerine kar\u015f\u0131 tolerans ind\u00fcklemesine yard\u0131mc\u0131 olabilir. Bununla birlikte, rastgele g\u00f6r\u00fcnen \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc ifade edilen kendi antijenleri dizisi, gizli kendi antijenlerine s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fildi."}
{"_id":"20179918","title":"Signal transducer and activator of transcription 3 is a transcriptional factor regulating the gene expression of SALL4.","text":"Hem sinyal transd\u00fcser hem de transkripsiyon aktivat\u00f6r\u00fc 3 (STAT3) ve SALL4, embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerin \u00e7oklu potansiyeli ve kendini yenileme durumunu s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in \u00f6nemlidir. Hipotezimiz, STAT3'\u00fcn, bir latent transkripsiyonel fakt\u00f6r olarak, SALL4'\u00fcn gen ifadelerini d\u00fczenleyebilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndeydi. Bu hipotezi desteklemek i\u00e7in, SALL4 gen promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn DNA dizilimi analizi, d\u00f6rt olas\u0131 STAT3 ba\u011flanma sitesinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. SALL4-luciferaz rapor\u00f6r gen deneyinde, STAT3 aktivitesinin d\u00fczenlenmesinin luciferaz aktivitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Kromatin imm\u00fcnopresipitasyonla, STAT3'e en y\u00fcksek ba\u011flanma derecesine sahip SALL4 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn -366 ile -163 aral\u0131\u011f\u0131nda, tek bir olas\u0131 STAT3 ba\u011flanma sitesi olan -199'dan ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledik. T\u00fcm d\u00f6rt olas\u0131 STAT3 ba\u011flanma sitesini SALL4 promot\u00f6r\u00fcnden hedef alan mutajenizasyon, SALL4'\u00fcn STAT3'e duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131, ancak en dramatik etki -199'dan ba\u015flayan ba\u011flanma sitesinde g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca, STAT3 ve SALL4 aras\u0131ndaki i\u015flevsel ili\u015fkiyi MDA-MB-231, s\u00fcrekli SALL4 ifadesine ve STAT3 aktivitesine sahip bir meme h\u00fccre hatt\u0131 kullanarak test ettik. Dominant negatif bir yap\u0131 kullanarak STAT3 aktivitesini d\u00fc\u015f\u00fcrmek, SALL4'\u00fcn ifadesinde \u00f6nemli bir azalma ile sonu\u00e7land\u0131. Sonu\u00e7 olarak, verilerimiz, hem fizyolojik hem de patolojik durumlar i\u00e7in STAT3 ve SALL4'\u00fcn muhtemelen birlikte \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"20183360","title":"GATA3 transcription factor abrogates Smad4 transcription factor-mediated fascin overexpression, invadopodium formation, and breast cancer cell invasion.","text":"Transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc \u03b2 (TGF\u03b2), t\u00fcm\u00f6r ilerlemesinin g\u00fc\u00e7l\u00fc ve ba\u011flam ba\u011f\u0131ml\u0131 bir d\u00fczenleyicisidir. TGF\u03b2, bazal benzeri (ancak luminal benzeri olmayan) meme kanseri i\u00e7in akci\u011fer metastaz\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Burada, bazal benzeri meme kanseri h\u00fccrelerinde kanonaik TGF\u03b2-Smad4 sinyal yolunun do\u011frudan hedefi olan fascin, bir pro-metastaz aktin ba\u011flama proteini oldu\u011funu g\u00f6sterdik. TGF\u03b2 ve Smad4, fascin geninin promot\u00f6r\u00fcnde bir Smad ba\u011flama eleman\u0131na do\u011frudan ba\u011flanarak fascin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesini tetikledi. GATA3, meme bezinin morfogenezi ve luminal farkl\u0131la\u015fmada kritik \u00f6neme sahip bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olarak, TGF\u03b2 ve Smad4 taraf\u0131ndan tetiklenen fascin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesini bask\u0131layan bir negatif d\u00fczenleyici olarak tan\u0131mlad\u0131k. Bazal benzeri meme kanseri h\u00fccrelerine eksojen olarak ifade edildi\u011finde, GATA3, TGF\u03b2 ve Smad4 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen fascin ve di\u011fer TGF\u03b2 yan\u0131t genlerinin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesini, invadopod olu\u015fumunu, h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve istilay\u0131 engelledi, bu da kanonaik TGF\u03b2-Smad sinyal ekseninin bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Mekanik olarak, GATA3, Smad4'\u00fcn DNA ba\u011flama elemanlar\u0131yla etkile\u015fimlerini ortadan kald\u0131rarak kanonaik TGF\u03b2-Smad sinyalini engelledi, muhtemelen TGF\u03b2\/Smad3\/4 proteinlerinin N-terminalinin GATA3 ile fiziksel etkile\u015fimleri yoluyla. Bulgular\u0131m\u0131z, meme kanserinde TGF\u03b2 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen h\u00fccre hareketlili\u011fi ve istilac\u0131l\u0131\u011f\u0131n farkl\u0131 d\u00fczenlenmesine dair mekanik bir anlay\u0131\u015f sa\u011flar."}
{"_id":"20186513","title":"The American Rheumatism Association 1987 revised criteria for the classification of rheumatoid arthritis.","text":"Revize edilmi\u015f rheumatoid artrit (RA) s\u0131n\u0131fland\u0131rma kriterleri, 262 \u00e7a\u011fda\u015f, ard\u0131\u015f\u0131k olarak incelenen RA hastalar\u0131n\u0131n ve 262 kontrol konusunun (RA d\u0131\u015f\u0131ndaki romatizmal hastal\u0131klar) bilgisayar destekli analizinden form\u00fcle edildi. Yeni kriterler \u015funlard\u0131r:\n\n1) En az 1 saat boyunca en az iyile\u015fmeden \u00f6nce eklemlerde ve eklem \u00e7evresindeki sabah sertli\u011fi;\n2) Bir doktor taraf\u0131ndan g\u00f6zlemlenen 3 veya daha fazla eklem b\u00f6lgesinde yumu\u015fak doku \u015fi\u015fli\u011fi (artrit);\n3) Proksimal interfalangeal, metakarpofalangeal veya bilek eklemlerinde \u015fi\u015flik (artrit);\n4) Simetrik \u015fi\u015flik (artrit);\n5) Rheumatik nod\u00fcller;\n6) Rheumatik fakt\u00f6r\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131; ve\n7) El ve\/veya bilek eklemlerinde radyografik erozyonlar ve\/veya periartik\u00fcler osteopeni.\n\nKriterler 1 ile 4 en az 6 hafta boyunca mevcut olmal\u0131d\u0131r. Rheumatoid artrit, 4 veya daha fazla kriterin varl\u0131\u011f\u0131 ile tan\u0131mlan\u0131r ve klasik, kesin veya muhtemel olarak ba\u015fka nitelikler veya istisnalar gerekmez. Ayr\u0131ca, geleneksel (4\/7) formatta ayn\u0131 derecede iyi performans g\u00f6steren bir \"s\u0131n\u0131fland\u0131rma a\u011fac\u0131\" \u015femas\u0131 da sunulmaktad\u0131r. Yeni kriterler, RA ile RA d\u0131\u015f\u0131ndaki romatizmal hastal\u0131k kontrol konular\u0131 aras\u0131nda %91-94 duyarl\u0131l\u0131k ve %89 \u00f6zg\u00fcll\u00fck g\u00f6sterdi."}
{"_id":"20186814","title":"A new look at the origin, function, and \"stem-cell\" status of muscle satellite cells.","text":"Kas uyar\u0131c\u0131 h\u00fccreleri uzun zamand\u0131r postnatal b\u00fcy\u00fcme, onar\u0131m ve iskelet kas\u0131n\u0131n bak\u0131m\u0131 i\u00e7in sorumlu ayr\u0131 bir kasjenik soya\u00e7 olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Ancak, son zamanlarda fare \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda, kemik ili\u011finden safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f kan k\u00f6k h\u00fccrelerinin kas yenilenmesinde kat\u0131labilece\u011fini ortaya koymu\u015ftur. Belki de daha da \u00f6nemlisi, do\u011frudan iskelet kas\u0131ndan izole edilmi\u015f olas\u0131 k\u00f6k h\u00fccreleri, fareye intraven\u00f6z enjekte edildikten sonra hematopoetik kompartman\u0131 verimli bir \u015fekilde yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131r ve kas yenilenmesine kat\u0131l\u0131r. Kas k\u00f6k h\u00fccrelerinin plastisitesi, kas t\u00fcretilmi\u015f k\u00f6k h\u00fccreler ve iskelet kas uyar\u0131c\u0131 h\u00fccreler aras\u0131ndaki ili\u015fki hakk\u0131nda \u00f6nemli sorular ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Ayr\u0131ca, kan h\u00fccrelerinin myojenize olma yetene\u011fi, uyar\u0131c\u0131 h\u00fccrelerin embriyonik k\u00f6keni hakk\u0131nda yeni ara\u015ft\u0131rmalara yol a\u00e7t\u0131. Son geli\u015fimsel \u00e7al\u0131\u015fmalar, uyar\u0131c\u0131 h\u00fccrelerin bir k\u0131sm\u0131n\u0131n embriyonik kan damar\u0131ndaki \u00f6nc\u00fcllerden t\u00fcretildi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar birlikte, yeti\u015fkin iskelet kas\u0131nda \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccrelerin varl\u0131\u011f\u0131na dair ilk kan\u0131t\u0131 sa\u011flar. Dokuya \u00f6zg\u00fc k\u00f6k h\u00fccreler, uyar\u0131c\u0131 h\u00fccreler dahil, ortak bir embriyonik k\u00f6ken payla\u015fabilir ve \u00e7evre uyaranlar\u0131na yan\u0131t olarak \u00e7e\u015fitli genetik programlar\u0131 etkinle\u015ftirebilir. Bu dokuya \u00f6zg\u00fc k\u00f6k h\u00fccrelerin manip\u00fclasyonu, kas distrofisi gibi dejeneratif hastal\u0131klar i\u00e7in terapileri devrimle\u015ftirebilir."}
{"_id":"20187433","title":"Involving family members in cancer care: focus group considerations of patients and oncological providers.","text":"Aile \u00fcyeleri, te\u015fhisin a\u00e7\u0131kland\u0131\u011f\u0131 and tedavinin tamamland\u0131\u011f\u0131 ana kadar bir hastan\u0131n kanser bak\u0131m\u0131 s\u00fcrecinin ayr\u0131lmaz bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. Aile \u00fcyeleri, hastan\u0131n ald\u0131\u011f\u0131 bak\u0131mla ilgili beklentileri ve duygusal tepkileri, ki\u015fileraras\u0131 dinamikleri ve \u00e7e\u015fitli y\u00f6nleriyle beraber getirirler. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, kanser bak\u0131m s\u00fcrecini geli\u015ftirmeye devam eden \u00e7ok kurumsal bir projenin par\u00e7as\u0131d\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki sekiz kanser merkezinde 19 odak grubu (11 hasta ve 8 sa\u011fl\u0131k hizmeti sa\u011flay\u0131c\u0131s\u0131) ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Konu\u015fmalar\u0131n i\u00e7eri\u011fi analiz edildi ve aile kat\u0131l\u0131m\u0131yla ilgili \u00e7e\u015fitli g\u00fc\u00e7l\u00fckler ve zorluklar\u0131 vurgulayan tematik kategoriler ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Odak gruplar\u0131'nun yorumlar\u0131, profesyonel bak\u0131m verenler, hastalar ve sevdikleri ki\u015filer aras\u0131nda beklentileri ve her ekip \u00fcyesinin ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 m\u00fczakere etmek i\u00e7in a\u00e7\u0131k konu\u015fmalar\u0131n gereklili\u011fini desteklemektedir. Klinik uygulamaya y\u00f6nelik sonu\u00e7lar ve aile \u00fcyeleriyle \u00e7al\u0131\u015fmak i\u00e7in stratejiler sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"20188586","title":"Improving Adherence to Antiretroviral Therapy With Triggered Real-time Text Message Reminders: The China Adherence Through Technology Study.","text":"ARKA PLAN Real zamanl\u0131 uyum izleme, art\u0131k ila\u00e7 depolama cihazlar\u0131na h\u00fccresel teknoloji eklenerek m\u00fcmk\u00fcn hale geldi. \u00c7in'de HIV enfekte olmu\u015f hastalardaki antiretroviral terapi (ART) uyumu \u00fczerinde, tetiklenen cep telefonu hat\u0131rlat\u0131c\u0131lar\u0131 ve dan\u0131\u015fmanl\u0131k kullanarak nesnel uyumu de\u011ferlendirdik. Y\u00d6NTEMLER Nanning, \u00c7in'deki ART hastalar\u0131na bir ila\u00e7 cihaz\u0131 (Wisepill) sa\u011flad\u0131k, b\u00f6ylece elektronik olarak ART uyumlar\u0131n\u0131 izleyebildiler. 3 ay sonra, optimal (\u226595%) ve alt optimal (<95%) uyum kategorilerine g\u00f6re konular\u0131 m\u00fcdahaleye ve kontrol kollar\u0131na rastgele ay\u0131rd\u0131k. 4. aydan 9. aya kadar, m\u00fcdahale konular\u0131 gecikmi\u015f doz alma (cihaz\u0131n a\u00e7\u0131lmas\u0131 i\u00e7in doz zaman\u0131ndan 30 dakika ge\u00e7) nedeniyle tetiklenen bireysel hat\u0131rlat\u0131c\u0131lar ve cihaz taraf\u0131ndan \u00fcretilen verilere dayal\u0131 dan\u0131\u015fmanl\u0131k ald\u0131lar. Kontrol grubuna hat\u0131rlat\u0131c\u0131lar veya veri temelli dan\u0131\u015fmanl\u0131k verilmedi. M\u00fcdahale sonras\u0131 en iyi uyuma ula\u015fan oranlar\u0131, ortalama uyumu ve klinik sonu\u00e7lar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. SONU\u00c7LAR 120 hasta kay\u0131tl\u0131, 116's\u0131 (96.7%) deneyi tamamlad\u0131. \u00d6n m\u00fcdahale d\u00f6nemi en iyi uyum, m\u00fcdahale ve kontrol kollar\u0131 aras\u0131nda benzerlik g\u00f6sterdi (63.5% vs. 58.9%, P = 0.60). Son m\u00fcdahale ay\u0131nda, 87.3% vs. 51.8% en iyi uyuma ula\u015ft\u0131 [risk oran\u0131 (RR): 1.7, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (GA): 1.3-2.2] ve ortalama uyum 96.2% vs. 89.1% (P = 0.003) idi. \u00d6n m\u00fcdahale d\u00f6nemi alt optimal uyumlu hastalarda, 78.3% vs. 33.3% (RR: 2.4, GA: 1.2-4.5) en iyi uyuma ula\u015ft\u0131 ve ortalama uyum 93.3% vs. 84.7% (P = 0.039) idi. En iyi uyumlu hastalarda oranlar 92.5% ve 62.9% idi (RR: 1.5, GA: 1.1-1.9) ve"}
{"_id":"20220731","title":"Origin and T cell receptor diversity of Foxp3+CD4+CD25+ T cells.","text":"Foxp3(+)CD4(+)CD25(+) d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri, Foxp3(-)CD4(+) kemik ili\u011fi t\u0131mocitleri ve Foxp3(-)CD4(+) saf T h\u00fccrelerinden farkl\u0131la\u015fabilir. Ancak, bu iki s\u00fcrecin, d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerin periferik repertuvar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc ve kompozisyonu \u00fczerindeki etkisi belirsizdir. Burada, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) transgenik farelerde bireysel Foxp3(+)CD4(+)CD25(+) t\u0131mocit ve T h\u00fccrelerin kaderini izledik. Y\u00fcksek verimli tek h\u00fccre analizi kullanarak, Foxp3(+)CD4(+) periferik T h\u00fccrelerin, Foxp3(-)CD4(+) kemik ili\u011fi t\u0131mocitleri ve Foxp3(-)CD4(+) T h\u00fccrelerinden farkl\u0131 TCR'leri ifade eden t\u0131mocit \u00f6nc\u00fcllerinden t\u00fcredi\u011fini g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, Foxp3(+)CD4(+) d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerdeki TCR \u00e7e\u015fitlili\u011fi, Foxp3(-)CD4(+) saf T h\u00fccrelerdeki TCR \u00e7e\u015fitlili\u011finden daha fazlayd\u0131, hatta dokuya \u00f6zg\u00fc antijenlerin ifadesini eksik farelerde bile. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Foxp3(+) d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerdeki daha y\u00fcksek TCR \u00e7e\u015fitlili\u011finin, bu h\u00fccrelerin otoimm\u00fcn ve saf T h\u00fccrelerinin \u00f6zelle\u015ftirmeleriyle e\u015fle\u015fmesine yard\u0131mc\u0131 oldu\u011funu ima eder."}
{"_id":"20221907","title":"Reproducibility of the diagnosis of atypical endometrial hyperplasia: a Gynecologic Oncology Group study.","text":"ARKA PLAN \u00c7o\u011fu jinekolog, mevcut Uluslararas\u0131 Jinekolojik Patologlar Derne\u011fi (ISGP)\/D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc endometrial hiperplazi s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131na g\u00f6re tedavi belirler, ancak bu s\u0131n\u0131fland\u0131rman\u0131n tekrarlanabilirli\u011fi sorgulanm\u0131\u015ft\u0131r. Jinekolojik Onkoloji Grubu (GOG), atipik endometrial hiperplazi (AEH) i\u00e7in hormonal tedavinin etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir protokol ba\u015flatt\u0131. \u0130lk a\u015faman\u0131n (B\u00f6l\u00fcm A) birincil hedefleri, 3 jinekolojik patologdan olu\u015fan bir panel taraf\u0131ndan AEH'nin tekrarlanabilir tan\u0131s\u0131n\u0131n belirlenmesini ve panel \u00fcyelerinin tan\u0131lar\u0131n\u0131n tekrarlanabilirli\u011fini de\u011ferlendirmekti. Y\u00d6NTEM \u00dc\u00e7 y\u00fcz alt\u0131 kad\u0131n, biyopsi veya k\u00fcrtaj temelinde referans kurumun patolo\u011funun AEH tan\u0131s\u0131 ile bu protokole dahil edildi. Mevcut dilimlerin her biri, Uluslararas\u0131 Jinekolojik Patologlar Derne\u011fi (ISGP)\/D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc kriterlerini kullanan 3 jinekolojik patolog taraf\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak de\u011ferlendirildi ve yorumland\u0131. \u00c7o\u011funluk tan\u0131s\u0131, en az 2 panel \u00fcyesinin tan\u0131s\u0131na dayanarak tan\u0131sal uyumla belirlendi. SONU\u00c7LAR Referans kurumun patolo\u011funun AEH tan\u0131s\u0131, sadece %38 vakada panelin \u00e7o\u011funlu\u011funa desteklendi. Panel tan\u0131s\u0131 i\u00e7in genel Kappa de\u011feri 0,28'di. \u00c7o\u011funluk tan\u0131s\u0131, %29 adenokarsinom, %7 d\u00f6ng\u00fcsel endometrium ve %18 atipik hiperplazi vakalar\u0131nda belirlendi. T\u00fcm 3 panel \u00fcyesinin herhangi bir tan\u0131 \u00fczerinde anla\u015fmas\u0131, vakalar\u0131n %40'\u0131nda sa\u011fland\u0131. Panel i\u00e7in e\u015fle\u015ftirilmi\u015f Kappa de\u011ferleri, herhangi bir tan\u0131 i\u00e7in 0,34-0,43 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti ve genel Kappa de\u011feri 0,40 idi. SONU\u00c7 Jinekolojik patologlar paneli taraf\u0131ndan referans kurumun patologlar\u0131n\u0131n AEH tan\u0131lar\u0131n\u0131n tekrarlanabilirli\u011fi d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Lesyonun \u015fiddetinin hem alt hem de \u00fcst tahmin edilmesi \u00e7ok yayg\u0131nd\u0131r. Bu \u00f6rneklerde AEH tan\u0131s\u0131n\u0131n tekrarlanabilirli\u011fi i\u00e7in alt uzman panel \u00fcyelerinin tekrarlanabilirli\u011fi de d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Bu tan\u0131n\u0131n, \u00f6zellikle klinik kararlar i\u00e7in kullan\u0131lacaksa, tekrarlanabilirli\u011fini iyile\u015ftirmek i\u00e7in daha iyi kriterlere ve daha iyi \u00f6rneklemlemeye ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"20231138","title":"Replication Fork Slowing and Reversal upon DNA Damage Require PCNA Polyubiquitination and ZRANB3 DNA Translocase Activity","text":"Eukaryotik replikasyonda DNA hasar\u0131 tolerans\u0131, PCNA'n\u0131n ubikuitinasyonuyla d\u00fczenlenir. Monubikuitinasyon, mutajenik translesyon senteziyi etkinle\u015ftirirken, poliyubikuitinasyon, memelilerde bulunmayan, hasar\u0131n atlat\u0131lmas\u0131n\u0131 \u015fablon de\u011fi\u015ftirme yoluyla sa\u011flayan hatas\u0131z bir yolu etkinle\u015ftirir. Kolu ters \u00e7evirme, in vitro \u00e7oklu enzimler taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilir, bunlardan biri DNA translokaz ZRANB3't\u00fcr, poliyubikuitinlenmi\u015f PCNA'ya ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ancak, bu etkile\u015fimin in vivo kolu yeniden d\u00fczenlemesi ve \u015fablon de\u011fi\u015ftirme s\u00fcrecini te\u015fvik edip etmedi\u011fi bilinmiyordu. Burada, hasara ba\u011fl\u0131 kolu ters \u00e7evirmeyi, PCNA ubikuitinasyonunu, UBC13'\u00fc ve K63 ba\u011flant\u0131l\u0131 poliyubikuitin zincirlerini gerektirdi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. In vivo kolu ters \u00e7evirme, ZRANB3 translokaz aktivitesini ve poliyubikuitinlenmi\u015f PCNA ile etkile\u015fimi de gerektirir, bu da ZRANB3'\u00fc hatas\u0131z DNA hasar\u0131 tolerans\u0131n\u0131n ana uygulay\u0131c\u0131s\u0131 olarak i\u015faretler. Kolu ters \u00e7evirme mutasyonlar\u0131, kontrols\u00fcz kolu ilerlemeyi ve kromozom k\u0131r\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 da tetikledi, bu da kolu yeniden d\u00fczenlemenin genel kolu yava\u015flatma ve koruma mekanizmas\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu kolu koruma sistemlerine y\u00f6nelik hedefleme, kanser kimyas\u0131n\u0131n potansiyelini art\u0131ran bir strateji olarak temsil edilir."}
{"_id":"20240998","title":"Bed sharing when parents do not smoke: is there a risk of SIDS? An individual level analysis of five major case\u2013control studies","text":"\n# Ama\u00e7: Sigara i\u00e7meyen ve bebeklerini emziren ebeveynlerin bebe\u011fiyle yatakta uyumakla ili\u015fkili Ani Bebek \u00d6l\u00fcm Sendromu (SIDS) riskinin belirsizli\u011fini gidermek.\n\n# Tasar\u0131m: Yatak payla\u015f\u0131m\u0131, ebeveynlerin yataklar\u0131nda bebe\u011fiyle uyumak olarak tan\u0131mland\u0131; oda payla\u015f\u0131m\u0131 ise ebeveynlerin odas\u0131nda bebeklerin uyumas\u0131 olarak tan\u0131mland\u0131. Son uyku s\u0131ras\u0131nda yatak payla\u015f\u0131m\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, SIDS ile \u00f6len bebekler ve kontrol grubu canl\u0131 bebekler aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Be\u015f b\u00fcy\u00fck SIDS vaka-kontrol veri seti birle\u015ftirildi. Eksik veriler tahmini yap\u0131ld\u0131. Rastgele etkilerli lojistik regresyon, olas\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri kontrol etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\n# Ortam: \u0130ngiltere, Avrupa ve Okyanusya'da 19 \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n evde bebek uyku d\u00fczenleri.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 1472 SIDS vakas\u0131 ve 4679 kontrol. Her \u00e7al\u0131\u015fma, standart kriterlere g\u00f6re t\u00fcm vakalar\u0131 etkili bir \u015fekilde i\u00e7eriyordu. Kontroller, benzer ya\u015f, zaman ve yerde rastgele se\u00e7ilen sa\u011fl\u0131kl\u0131 bebeklerdi.\n\n# Sonu\u00e7lar: Birle\u015ftirilmi\u015f veri setinde, vakalar\u0131n %22,2'si ve kontrollerin %9,6's\u0131 yatak payla\u015f\u0131m\u0131 yap\u0131yordu, t\u00fcm ya\u015flar i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f oran (AOR) 2,7; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (1,4-5,3). Bebek ya\u015f\u0131 artt\u0131k\u00e7a yatak payla\u015f\u0131m\u0131 riski azald\u0131. Ne ebeveyn sigara i\u00e7miyorsa ve bebek 3 ay\u0131n alt\u0131ndaysa, emziren ve ba\u015fka risk fakt\u00f6r\u00fc olmayan, yatak payla\u015f\u0131m\u0131 ile oda payla\u015f\u0131m\u0131 aras\u0131ndaki AOR 5,1 (2,3-11,4) idi ve bu oda payla\u015f\u0131m\u0131 yapan bebekler i\u00e7in tahmin edilen mutlak risk \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (0,08 (0,05-0,14)\/1000 canl\u0131 do\u011fumlar). Bu risk, yatak payla\u015f\u0131m\u0131 yaparken 0,23 (0,11-0,43)\/1000'e y\u00fckseldi. Sigara i\u00e7me ve alkol kullan\u0131m\u0131, yatak payla\u015f\u0131m\u0131 riskini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131.\n\n# Sonu\u00e7: Ebeveynlerin sigara i\u00e7memesi veya alkol veya uyu\u015fturucu kullanmamas\u0131 durumunda bebeklerle yatakta uyumak"}
{"_id":"20261352","title":"Decoupling activation and exhaustion of B cells in spontaneous controllers of HIV infection.","text":"\nHEDEF HIV enfeksiyonunda kronik viremi ve ili\u015fkili ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonunun B-lenfosit yorgunlu\u011funa etkisini tan\u0131mlamakt\u0131r.\n\nTasar\u0131m: Progresif HIV enfeksiyonu, B-lenfosit anergisi ve yorgunlu\u011fu ile dramatik hiper gamaglobulinemi ile karakterizedir. CD95'in upreg\u00fclasyonu ve CD21'in kayb\u0131, enfeksiyonla ili\u015fkili B-lenfosit i\u015flev bozuklu\u011funun i\u015faret\u00e7ileri olarak her ikisi de kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak i\u015flev bozuk B h\u00fccrelerin spesifik profilleri hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir ve kronik viral replikasyonun ve ili\u015fkili ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonunun B-lenfosit i\u015flev bozuklu\u011funu tetiklemede merkezi bir rol oynay\u0131p oynamad\u0131\u011f\u0131 konusunda az bilgi vard\u0131r.\n\nY\u00f6ntemler: \u00c7ok parametreli ak\u0131\u015f sitometri, i\u015flev bozuk B h\u00fccrelerin profilini tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. B h\u00fccre alt pop\u00fclasyonlar\u0131nda CD21 ve CD95 ifadesindeki de\u011fi\u015fiklikler, viral replikasyonun farkl\u0131 kontrol\u00fcne sahip hastalarda izlenmi\u015ftir.\n\nSonu\u00e7: Yorgun, doku benzeri haf\u0131za B h\u00fccrelerinin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131, hem ilerleyicilerde hem de kontrol\u00f6rlerde benzer desenleri izlemi\u015ftir, ancak anl\u0131k kontrol\u00f6rlerde CD21 aktif haf\u0131za B h\u00fccrelerinin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr.\n\nSonu\u00e7: Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, CD21 kayb\u0131n\u0131n ve CD95'in upreg\u00fclasyonunun B h\u00fccre i\u015flev bozuklu\u011funun geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda ayr\u0131 olaylar olarak meydana geldi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. CD21 kayb\u0131, \u00f6nemli viral replikasyon olmaks\u0131z\u0131n B h\u00fccre yorgunlu\u011funa neden olan bir i\u015faret\u00e7idir, oysa CD95'in upreg\u00fclasyonu, kronik viral replikasyon ve ili\u015fkili ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivasyonu ile s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Bu i\u015flev bozuk profiller, B h\u00fccre kompartman\u0131nda iki i\u015flevsel olarak farkl\u0131 durumlar\u0131 temsil etme potansiyeline sahiptir."}
{"_id":"20279166","title":"Label-free DNA imaging in vivo with stimulated Raman scattering microscopy.","text":"Etiketlenmemi\u015f DNA g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, biyolojide ve t\u0131pta canl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme yapmay\u0131 ve h\u00fccre fonksiyonunu etkilemeden anl\u0131k histolojik doku incelemesi s\u0131ras\u0131nda cerrahi prosed\u00fcrlerde elde etmeyi sa\u011flamak a\u00e7\u0131s\u0131ndan son derece arzu edilir. Burada, canl\u0131 hayvanlarda ve b\u00fct\u00fcn taze insan dokular\u0131nda alt h\u00fccresel \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckle h\u00fccre \u00e7ekirdeklerini g\u00f6rselle\u015ftirmek i\u00e7in uyar\u0131ml\u0131 Raman da\u011f\u0131lmas\u0131 (SRS) mikroskopisi ile etiketlenmemi\u015f DNA g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme y\u00f6ntemi g\u00f6sterdi\u011fimizi sunuyoruz. DNA'n\u0131n karbon-hidrojen ba\u011flar\u0131n\u0131n benzersiz Raman spektrum \u00f6zelliklerine dayanarak, protein ve lipidlerin g\u00fc\u00e7l\u00fc arka plan\u0131ndan DNA da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131, \u00fc\u00e7 ideal se\u00e7ilmi\u015f Raman kaymas\u0131 etraf\u0131nda SRS g\u00f6r\u00fcnt\u00fclerinin do\u011frusal ayr\u0131\u015fmas\u0131 ile elde ettik. N\u00fckleusta DNA kondansasyonundaki de\u011fi\u015fikliklere dayanarak, hem in vitro hem de in vivo h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda kromozom dinamiklerini yakalayabildik. Fare cildinin ila\u00e7 tedavisi ile ind\u00fcklenen h\u00fccre proliferasyonunu, mitotik oran\u0131n in vivo say\u0131m\u0131 ile takip ettik. Ayr\u0131ca, insan cilt kanseri te\u015fhisi i\u00e7in etiketlenmemi\u015f histoloji y\u00f6ntemi g\u00f6stererek, H&E gibi di\u011fer geleneksel doku boyama y\u00f6ntemleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir sonu\u00e7lar elde ettik. Yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, parmak izi spektrum b\u00f6lgesinde SRS DNA g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesinden \u00fc\u00e7 sipari\u00e7 daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k sunuyor. Spontane Raman DNA g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesinden, yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z\u0131n h\u0131z\u0131 \u00fc\u00e7 sipari\u00e7 daha fazla, hem kromatin dinamiklerinin incelenmesi hem de ger\u00e7ek zamanl\u0131 etiketlenmemi\u015f optik histolojiyi sa\u011fl\u0131yor."}
{"_id":"20280410","title":"A common variant in BRCA2 is associated with both breast cancer risk and prenatal viability","text":"BRCA2 genindeki kal\u0131tsal mutasyonlar erken ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 meme kanseri riskini art\u0131ran ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lara neden olur, ancak bu mutasyonlar Do\u011fu Anglia'daki t\u00fcm vakalar\u0131n %2'sinden daha az\u0131n\u0131 olu\u015fturur. D\u00fc\u015f\u00fck penetrans allelleri, kal\u0131tsal meme kanseri riskinin b\u00fcy\u00fck k\u0131sm\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131klanmas\u0131nda muhtemelen rol oynar; g\u00fc\u00e7l\u00fc risk genleri, \u00f6rne\u011fin BRCA2'de polimorfik varyantlar, bu rol i\u00e7in adaylard\u0131r. BRCA2, DNA \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131k onar\u0131m\u0131 ile ili\u015fkili oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Brca2'nin kesintili oldu\u011fu az say\u0131da fare do\u011fumdan sonra hayatta kal\u0131r; hayatta kalanlar\u0131n \u00e7o\u011fu erkek, normal yavrulara k\u0131yasla daha k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fcr ve y\u00fcksek kanser oran\u0131 vard\u0131r. Burada, insan BRCA2 geninin 10. eksonundaki yayg\u0131n bir polimorfizm (N372H) meme kanseri riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz: HH homozigotlar\u0131, NN grubuna k\u0131yasla 1.31 kat (95% CI, 1.07-1.61) daha y\u00fcksek riske sahiptir. Ayr\u0131ca, t\u00fcm ya\u015flardaki normal kad\u0131n kontrol grubunda, Hardy-Weinberg dengesi beklentisine g\u00f6re homozigotlar\u0131n \u00f6nemli bir eksikli\u011fi vard\u0131r, ancak erkeklerde homozigotlar\u0131n fazlas\u0131 vard\u0131r: HH grubu, kad\u0131nlarda 0.82 ve erkeklerde 1.38'lik tahmin edilen fitness'a sahiptir. Bu nedenle, BRCA2'nin bu varyant\u0131, cinsiyet ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde fet\u00fcs hayatta kalmas\u0131n\u0131 da etkiler gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"20287253","title":"Pathophysiology of obstructive nephropathy in the newborn.","text":"Konjenital t\u0131kan\u0131kl\u0131k nefropati, anormal idrar yollar\u0131 geli\u015fiminin bir sonucu olarak ortaya \u00e7\u0131kan b\u00f6brek b\u00fcy\u00fcme ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve hasar\u0131, progresif t\u00fcpl\u00fc atrofiye ve interstisiyel fibrozise i\u015faret eden bir durumdur. Yeni do\u011fan memelilerde (g\u00fcnya\u011f\u0131, fare ve fare) tek tarafl\u0131 \u00fcreteral t\u0131kan\u0131kl\u0131k (UUO) \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131k. Yeti\u015fkinlerde UUO, b\u00f6brek h\u00fccre proliferasyonunu uyar\u0131rken, yeni do\u011fanlarda UUO, nefrojenesi, glomer\u00fcler olgunla\u015fmay\u0131 ve t\u00fcpl\u00fc h\u00fccre proliferasyonunu azalt\u0131r. Bu durum, ayn\u0131 oranda daha b\u00fcy\u00fck bir tamirci b\u00fcy\u00fcme ile birlikte, yeni do\u011fan\u0131n sa\u011fl\u0131kl\u0131 kar\u015f\u0131 taraf\u0131ndaki b\u00f6brekte g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. B\u00f6brek b\u00fcy\u00fcme bozuklu\u011fu ve t\u00fcpl\u00fc atrofinin en az\u0131ndan bir k\u0131sm\u0131n\u0131n, b\u00f6brek t\u00fcpl\u00fc apoptozunun uyar\u0131c\u0131 olmas\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Bu da, epitel h\u00fccre polaritesinin kayb\u0131, onkoprotein bcl-2 ve epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn (EGF) azalmas\u0131 ve fibrotik sitokin transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-beta1'in (TGF-beta1) artan ifadesinden kaynaklanabilir. EGF'nin inf\u00fczyonu, h\u00fccre proliferasyonunu uyar\u0131r, apoptozu bask\u0131lar ve t\u00fcpl\u00fc atrofiyi ve interstisiyel fibrozisi azalt\u0131r. TGF-beta1, renin-angiotensin sistemi taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir, bu da yeni do\u011fanda UUO ile belirgin bir \u015fekilde aktive olur. Engelleme nefropatisinin erken geli\u015fimdeki i\u015flevsel sonu\u00e7lar\u0131, kalan nefronlarda hiperfiltrasyona, ard\u0131ndan glomer\u00fcler filtreleme oran\u0131n\u0131n ilerleyici azalmas\u0131na yol a\u00e7abilir, bu da sadece daha sonraki ya\u015famda geli\u015febilir. Konjenital idrar yolu t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n daha iyi y\u00f6netimi, h\u00fccre mekanizmalar\u0131n\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131na ba\u011fl\u0131 olacakt\u0131r, bu da gen terapisi veya b\u00f6brek b\u00fcy\u00fcmesi ve geli\u015fimini d\u00fczenleyen mod\u00fclat\u00f6rler kullan\u0131larak spesifik tedaviye yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"20288322","title":"Lipid homeostasis, lipotoxicity and the metabolic syndrome.","text":"20. y\u00fczy\u0131l boyunca sanayile\u015fmi\u015f \u00fclkeler, artan ya\u011fl\u0131 olma salg\u0131n\u0131 ile m\u00fccadele etti. Amerika Birle\u015fik Devletleri, bu salg\u0131n\u0131n merkezi olarak, n\u00fcfusun 2\/3'\u00fc fazla kilolu ve her 6 Amerikal\u0131dan biri metabolik sendrom tan\u0131s\u0131 ta\u015f\u0131yor. Genler, \u00e7evresel fakt\u00f6rlere duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 belirlerken, bu salg\u0131n, y\u00fcksek kalorili, y\u00fcksek lipojenik g\u0131dalar\u0131n t\u00fcketiminin artmas\u0131 ve modern teknolojilerden kaynaklanan fiziksel aktivitede belirgin bir azalmayla a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. Bu ya\u015fam tarz\u0131 devam ederse, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl sonu\u00e7lar neredeyse ka\u00e7\u0131n\u0131lmazd\u0131r. Bunlar, tip 2 diyabet ve orta ya\u015fta ortaya \u00e7\u0131kan \"metabolik sendrom\" olarak bilinen bir dizi bozuklu\u011fu i\u00e7erir. Kronik kalori fazlas\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcmc\u00fcl sonu\u00e7lar\u0131, orta ya\u015ftan \u00f6nce, trigliseritleri depolamak i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f adiposit kompartman\u0131nda bu kalorilerin ya\u011f olarak ayr\u0131lmas\u0131 ile dengelenir. Leptin, fazla kalorilerin ayr\u0131lmas\u0131 i\u00e7in ana hormonal d\u00fczenleyici olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. Bununla birlikte, ya\u011f dokusunun depolama kapasitesini belirleyen \u00e7oklu fakt\u00f6rler vard\u0131r ve bu kapasite a\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, ektoik ya\u011f birikimi ba\u015flar. Metabolik sendromun etkiledi\u011fi organlar aras\u0131nda iskelet kas\u0131, karaci\u011fer, kalp ve pankreas bulunur, bu organlar\u0131n \u015fimdi anormal trigliserit seviyeleri i\u00e7erdi\u011fi bilinmektedir. N\u00f6tr ya\u011f muhtemelen zarars\u0131zd\u0131r, ancak ektoik ya\u011f y\u00fck\u00fcn\u00fcn g\u00f6stergesidir. Ya\u011f asitlerinin t\u00fcrevleri, h\u00fccre i\u015flevini bozabilir ve nihayetinde lipoapoptoz yoluyla h\u00fccrenin \u00f6l\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7abilir, bu da organ yetmezli\u011fine yava\u015f yava\u015f yol a\u00e7ar."}
{"_id":"20302714","title":"A twin-study of genetic contributions to morningness-eveningness and depression.","text":"Sirkadiyen ritimler uyku-uyan\u0131kl\u0131k tercihleriyle ili\u015fkilidir, ayr\u0131ca sabahl\u0131k-ak\u015faml\u0131k (ME) olarak da bilinir. Hem sirkadiyen ritimler hem de ME genetik fakt\u00f6rlerden etkilenir. \u00c7al\u0131\u015fmalar ak\u015faml\u0131\u011f\u0131n depresyonla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma ME'nin kal\u0131t\u0131m\u0131n\u0131 ve ME ile depresyonun ortak genetik etkilerini payla\u015f\u0131p payla\u015fmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fma kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131 (n = 1237), Vietnam D\u00f6nemi Ya\u015flanma \u0130kiz \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'ndan gelmektedir, bu da orta ya\u015fta bir temel \u00e7izgisi olan uzun s\u00fcreli bir ya\u015flanma \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, kapsaml\u0131 bir n\u00f6rokognitif ve psikososyal de\u011ferlendirmede Morningness-Eveningness Anketini (MEQ) ve Merkezi Epidemiyolojik \u00c7al\u0131\u015fmalar Depresyon \u00d6l\u00e7e\u011fini (CES-D) doldurmu\u015flard\u0131r. MEQ ikiz \u00e7iftleri aras\u0131ndaki korelasyonlar monozygotik (MZ) ikizler i\u00e7in 0.41 (95% CI 0.31-0.49) ve dizygotik (DZ) ikizler i\u00e7in 0.28 (95% CI 0.19-0.41) olarak bulunmu\u015ftur. CES-D korelasyonlar\u0131 MZ ikizler i\u00e7in 0.38 (95% CI 0.28-0.46) ve DZ ikizler i\u00e7in 0.24 (95% CI 0.14-0.36) olarak bulunmu\u015ftur. Daha fazla ak\u015faml\u0131k (yani daha d\u00fc\u015f\u00fck MEQ puanlar\u0131) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde depresif semptomlarla ili\u015fkilidir (fenotipik korelasyon = -0.15 (95% CI -0.21 to -0.09)). En uygun modele g\u00f6re, kal\u0131t\u0131m tahminleri MEQ i\u00e7in 0.42 ve CES-D i\u00e7in 0.37'dir. -0.21'lik \u00f6nemli bir genetik korelasyon, ME ve depresyonun alt yatan genetik varyans\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir k\u0131sm\u0131n\u0131 payla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. ME ve depresyon aras\u0131ndaki genetik kovarans, fenotipik korelasyonun %59.1'ini a\u00e7\u0131klamaktad\u0131r. CES-D alt \u00f6l\u00e7ekleri aras\u0131nda, Depresif Duygu ve Ki\u015fisel Zorluklar \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde kal\u0131tsald\u0131r, ancak sadece \u0130yi Olma ME ile \u00f6nemli bir genetik korelasyona sahiptir. ME ve depresyon"}
{"_id":"20310709","title":"The Transcription Factor T-bet Regulates Intestinal Inflammation Mediated by Interleukin-7 Receptor+ Innate Lymphoid Cells","text":"T-bet geninde eksiklik olan farelerde, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin do\u011fu\u015ftan gelen bile\u015fenlerinde mikrobiota ba\u011f\u0131ml\u0131 kolit geli\u015fir. Burada, Tbx21(-\/-)Rag2(-\/-) \u00fclseratif kolit (TRUC) farelerinde hastal\u0131\u011f\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc te\u015fvik\u00e7ileri olan interleukin-17A (IL-17A) \u00fcreten IL-7R\u03b1(+) do\u011fu\u015ftan gelen lenfosit h\u00fccreleri (ILC'ler) oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. CD103(-)CD11b(+) dendritik h\u00fccreler taraf\u0131ndan \u00fcretilen TNF-\u03b1, IL-23 ile birlikte \u00e7al\u0131\u015farak ILC'lerde IL-17A \u00fcretimini tetikler, bu da dendritik h\u00fccreler ve ILC'ler aras\u0131nda daha \u00f6nce tan\u0131nmayan bir h\u00fccre \u00e7apraz konu\u015fman\u0131n katman\u0131n\u0131 ortaya koyar. Helicobacter typhlonius'u, TRUC farelerinde a\u015f\u0131r\u0131 TNF-\u03b1 \u00fcretimine ve kolite yol a\u00e7an \u00f6nemli bir hastal\u0131k tetikleyicisi olarak tan\u0131mlad\u0131k. \u00d6nemli bir \u015fekilde, T-bet ayr\u0131ca ba\u011f\u0131rsak ILC evrimi \u00fczerinde kontrol sa\u011flayan IL-7R'nin ifadesini bask\u0131lar. TRUC hastal\u0131\u011f\u0131nda IL-7R sinyalizasyonunun \u00f6nemini vurgulamak i\u00e7in, IL-7R'nin engellenmesi sonucunda ba\u011f\u0131rsak ILC'lerde dramatik bir azalma ve kolitin hafiflemesi g\u00f6zlemlendi. Bu veriler birlikte, T-bet'in ba\u011f\u0131rsak mukozal dendritik h\u00fccreler, ILC'ler ve ba\u011f\u0131rsak mikrobiota aras\u0131ndaki karma\u015f\u0131k etkile\u015fimi nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"20311968","title":"Chimeric Antigen Receptor-Redirected Regulatory T Cells Suppress Experimental Allergic Airway Inflammation, a Model of Asthma","text":"Chimik antijen resept\u00f6r\u00fc (CAR) ile y\u00f6nlendirilen sitotoksik T h\u00fccreli h\u00fccre terapisi, kanl\u0131 kanserlerin tedavisinde etkileyici bir etkinli\u011fe sahip oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Alerjik hava iltihab\u0131n\u0131n tedavisinde, ast\u0131m\u0131n bir modeli olan, hava yolunda a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131k (AHR) ve alerjene kar\u015f\u0131 kronik, T yard\u0131mc\u0131-2 (Th2) h\u00fccre hakim bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131 karakterize eden bir durum, d\u00fczenleyici T h\u00fccre (Treg) temelli bir terapi ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k dengesini akci\u011ferde geri kazanmak i\u00e7in, klinik durumu yak\u0131ndan taklit eden deneysel alerjik ast\u0131m\u0131n ard\u0131ndan, akci\u011fer epitellerine kar\u015f\u0131 CAR ile y\u00f6nlendirilen Treg'leri farelerde yeniden y\u00f6nlendirdik. Benimsenen CAR Treg'ler akci\u011ferde ve trakeobron\u015fal lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde birikti, AHR'yi azaltt\u0131 ve eozinofilik hava yolu iltihab\u0131n\u0131 azaltt\u0131, bu da bronkoalveolar lavaj s\u0131v\u0131s\u0131nda h\u00fccre say\u0131lar\u0131n\u0131n azalmas\u0131 ve akci\u011ferde h\u00fccre y\u0131\u011f\u0131lmalar\u0131n\u0131n azalmas\u0131yla i\u015faretlendi. CAR Treg h\u00fccreleri ayr\u0131ca maruz kalan hayvanlarda a\u015f\u0131r\u0131 akci\u011fer mukus \u00fcretimini ve alerjen spesifik IgE ve Th2 sitokin seviyelerinin artmas\u0131n\u0131 \u00f6nledi. CAR Treg'ler, modifiye edilmemi\u015f Treg'lerden daha etkili olarak ast\u0131m\u0131 kontrol etti, bu da etkilenen organa \u00f6zg\u00fc Treg h\u00fccre aktivasyonunun kritik rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterdi. Veriler, akci\u011fer hedefli CAR Treg h\u00fccrelerinin deneysel hava yolu iltihab\u0131n\u0131n temel \u00f6zelliklerini hafifletti\u011fini ve \u015fiddetli alerjik ast\u0131m\u0131n h\u00fccre terapisi i\u00e7in yolunu a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"20313748","title":"\u03b1-Catenin as a tension transducer that induces adherens junction development","text":"Ba\u011flay\u0131c\u0131 birle\u015fimler (BJs), yap\u0131\u015fkan proteinler ve alt yatan aktin sitoplazmik iskeleti taraf\u0131ndan organize edilir ve muhtemelen kom\u015fu h\u00fccrelerden gelen \u00e7ekme kuvvetlerini alg\u0131lar ve dokusal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc korumak i\u00e7in kar\u015f\u0131t kuvvetlere d\u00fczenler, ancak molek\u00fcler d\u00fczeyde d\u00fczenleyici mekanizma bilinmemektedir. \u03b1-Katenin'in, AJ olu\u015fum ve i\u015flevi i\u00e7in membran ve aktin sitoplazmik iskelet aras\u0131nda do\u011frudan bir ba\u011flant\u0131 olarak hareket etme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 en aza indirilmi\u015f olsa da, burada \u03b1-katenin'in vinculin'i, AJ'lar\u0131n ba\u015fka bir ana aktin ba\u011flama proteini, \u03b1-katenin konformasyonundaki kuvvet ba\u011f\u0131ml\u0131 de\u011fi\u015fiklikler yoluyla i\u015fe ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. H\u00fccrelere mutlu \u03b1-katenin tan\u0131tarak ve in vitro ba\u011flanma testleri kullanarak \u03b1-katenin molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn vinculin'e ba\u011flanmas\u0131n\u0131 gerektiren b\u00f6lgeleri belirledik. \u03b1-Katenin hareketlili\u011fini ve \u03b1-katenin'e kar\u015f\u0131 bir kuvvet ba\u011f\u0131ml\u0131 \u015fekilde var olan bir antikorun varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekleyen floresan geri kazan\u0131m sonras\u0131 fotoblokaj analizi, \u03b1-katenin'in mekanik uyaranlar\u0131 kimyasal bir yan\u0131ta \u00e7eviren gerilme iletkeni oldu\u011fu ve bu da AJ geli\u015fimine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 fikrini destekliyor."}
{"_id":"20321154","title":"A population-based cohort study to elucidate temporal relationship between schizophrenia and metabolic syndrome (KCIS no. PSY3).","text":"Arka plan: Metabolik sendrom (MetS) ve \u015fizofreni (SCZ) aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 ili\u015fkiler, her iki hastal\u0131\u011f\u0131n klinik tedavisinde kritik bir rol oynar, ancak bu kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 nedensel etkiler kapsaml\u0131 bir \u015fekilde a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\nAma\u00e7: MetS'nin ba\u015flang\u0131\u00e7taki SCZ'ye etkisini ve tersi y\u00f6ndeki etkileri ara\u015ft\u0131rmak, her iki y\u00f6ndeki tahmincilerini de belirlemek i\u00e7in n\u00fcfus temelli bir kohort \u00f6rne\u011fi kullanmak.\n\nY\u00f6ntem: 1999-2004 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda bir topluluk tabanl\u0131 sa\u011fl\u0131k taramas\u0131 program\u0131na kat\u0131lan 76.545 ki\u015fiyi i\u015fe ald\u0131k. Ba\u015flang\u0131\u00e7taki mevcut MetS veya SCZ'yi hari\u00e7 tutarak, her bir ba\u011f\u0131ms\u0131z MetS veya SCZ de\u011fi\u015fkeni i\u00e7in iki normal ilerleyici kohort olu\u015fturdu\u011fumuzda, SCZ ve MetS'nin ba\u015flang\u0131\u00e7taki olaylar\u0131n\u0131 takip ettik. Olas\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri kontrol ederek her bir olay\u0131n tahmincisinin etkisini tahmin etmek i\u00e7in ham ve ayarlanm\u0131\u015f risk oranlar\u0131 hesaplad\u0131k.\n\nSonu\u00e7lar: Genel SCZ ba\u015flang\u0131\u00e7 oran\u0131 (10^5 ki\u015fi-y\u0131l ba\u015f\u0131na) 61,15'ti. MetS'li hastalarda ba\u015flang\u0131\u00e7 oran\u0131, MetS'li olmayanlara k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (44,24 vs 64,20), bu da MetS'nin ba\u015flang\u0131\u00e7taki SCZ geli\u015fimi riskini art\u0131rmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, anormal bel \u00e7evresi (WC) olan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, normal WC'ye sahip olanlara k\u0131yasla iki kat (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 1,37-2,93) daha fazla ba\u015flang\u0131\u00e7taki SCZ riskiyle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kald\u0131lar. Ters y\u00f6nde, SCZ'li hastalarda MetS ba\u015flang\u0131\u00e7 oran\u0131, SCZ'li olmayanlara k\u0131yasla istatistiksel olarak daha y\u00fcksekti (11,25% vs 7,94%, s\u0131ras\u0131yla), bu da SCZ'nin MetS'nin ba\u015flang\u0131\u00e7taki geli\u015fimi i\u00e7in daha y\u00fcksek bir risk ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 (ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131=1,89, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 1,36-2,63) g\u00f6sterdi.\n\nSonu\u00e7: SCZ ve MetS aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 nedensel ili\u015fkileri incelemek i\u00e7in teorik olarak sa\u011flam ve b\u00fcy\u00fck bir n\u00fcfus temelli ilerleyici kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 kullanarak, MetS'"}
{"_id":"20326526","title":"DEVELOPMENT AND VALIDATION OF A MEASURE OF EMOTIONAL INTELLIGENCE","text":"Bu dizi \u00e7al\u0131\u015fma, Salovey ve Mayer taraf\u0131ndan geli\u015ftirilen duygusal zek\u00e2 modeli temelinde duygusal zek\u00e2 \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fcn\u00fcn geli\u015ftirilmesini a\u00e7\u0131klar [Salovey, P. & Mayer, J. D. (1990). Duygusal zek\u00e2. Hayal G\u00fcc\u00fc, Bili\u015f ve Ki\u015filik, 9, 185-211.]. 62 \u00f6\u011fe, modelin farkl\u0131 boyutlar\u0131n\u0131 temsil etti. 346 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n yan\u0131tlar\u0131na yap\u0131lan fakt\u00f6r analizi, 33 \u00f6\u011feli bir \u00f6l\u00e7ek olu\u015fturmay\u0131 \u00f6nerdi. Ek \u00e7al\u0131\u015fmalar, 33 \u00f6\u011feli \u00f6l\u00e7\u00fcn\u00fcn iyi i\u00e7 tutarl\u0131l\u0131k ve test-tekrar g\u00fcvenilirli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Do\u011frulama \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, 33 \u00f6\u011feli \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn:\n\n1. (a) Sekiz teorik olarak ili\u015fkili yap\u0131ya, dahil aleksitimya, hislere dikkat, hislerin netli\u011fi, ruh onar\u0131m\u0131, iyimserlik ve d\u00fcrt\u00fc kontrol\u00fc ile korelasyon g\u00f6sterdi\u011fini;\n2. (b) \u0130lk y\u0131l \u00fcniversite notlar\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc;\n3. (c) Terapistler i\u00e7in terapiye gelenler veya mahkumlardan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek puanlar ald\u0131\u011f\u0131n\u0131;\n4. (d) \u00d6nceki ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n duygusal beceriler \u00fczerine bulgular\u0131yla tutarl\u0131 olarak, kad\u0131nlarda erkeklerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek puanlar ald\u0131\u011f\u0131n\u0131;\n5. (e) Bili\u015fsel yetene\u011fe ve\n6. (f) B\u00fcy\u00fck be\u015f ki\u015filik boyutlar\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131kl\u0131k \u00f6zelli\u011fine ili\u015fkili olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi."}
{"_id":"20330519","title":"Cholesterol glucosylation promotes immune evasion by Helicobacter pylori","text":"Helikobakter pylori enfeksiyonu, \u00fclser ve karcinom gibi gastrik patolojilere neden olur. H. pylori, kolesterol i\u00e7in auxotrof oldu\u011fu i\u00e7in, enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda kolesterol\u00fcn H. pylori taraf\u0131ndan nas\u0131l sindirildi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Burada, H. pylori'nin kolesterol gradyan\u0131n\u0131 takip etti\u011fini ve epitel h\u00fccrelerinin plazma membranlar\u0131ndan lipidi \u00e7\u0131kararak sonraki glikosilasyona haz\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Fazla kolesterol, makrofajlar ve dendritik h\u00fccreler gibi antijen sunan h\u00fccreler taraf\u0131ndan H. pylori'nin fagositlenmesini te\u015fvik eder ve antijen spesifik T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Bakteriyel meydan okuma s\u0131ras\u0131nda kolesterol zengin bir diyet, mideyi H. pylori y\u00fck\u00fcn\u00fcn T h\u00fccre ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak azaltmas\u0131na neden olur. Do\u011fal \u03b1-glikosilasyon, kolesterol\u00fcn fagositlenmesini ve sonraki T h\u00fccre etkinle\u015fmesini engeller. hp0421 geninin, kolesterol glikosilaz enzimi kodlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kolesterol\u00fcn glikosilasyonunu sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledik. hp0421 eksikli\u011fi olan knockout mutasyonlar\u0131n\u0131n olu\u015fturulmas\u0131, kolestrol glikositlerinin fagositlenmeyi, T h\u00fccre etkinle\u015fmesini ve canl\u0131 organizmada bakteri temizlenmesini \u00f6nlemedeki \u00f6nemini do\u011fruluyor. Bu nedenle, ev-patogen etkile\u015fimini d\u00fczenleyen bir mekanizma \u00f6neriyoruz; bir lipidin glikosilasyonu, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131\u015f\u0131na veya yan\u0131t\u0131na do\u011fru teraziyi e\u011fiyor."}
{"_id":"20333864","title":"Regulation of in situ to invasive breast carcinoma transition.","text":"Ductal karsinoomun in situ (DCIS) durumundan istilac\u0131 karsinomaya ge\u00e7i\u015f, meme t\u00fcm\u00f6r\u00fc ilerlemesinde anla\u015f\u0131lmas\u0131 zor bir kritik olayd\u0131r. Burada, insan DCIS ve birincil meme t\u00fcm\u00f6rleri kullanarak in situ karsinomalar\u0131n ilerlemesindeki myoepitelyal h\u00fccreler ve fibroblastlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc analiz ettik. \u0130stilaya ge\u00e7i\u015f, fibroblastlar taraf\u0131ndan te\u015fvik edilirken, normal myoepitelyal h\u00fccreler taraf\u0131ndan engellenir. \u0130zole edilmi\u015f luminal epitel ve myoepitelyal h\u00fccrelerin molek\u00fcler profilleri, myoepitelyal h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131 i\u00e7in gerekli olan TGFbeta, Hedgehog, h\u00fccre yap\u0131\u015f\u0131m\u0131 ve p63'\u00fcn karma\u015f\u0131k etkile\u015fim a\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu a\u011f\u0131n ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131, myoepitelyal h\u00fccrelerin kayb\u0131na ve istilaya ge\u00e7i\u015fe neden oldu."}
{"_id":"20334484","title":"Health and access to care: perspectives of homeless youth in Baltimore City, U.S.A.","text":"Evsiz gen\u00e7ler y\u00fcksek sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131na maruz kal\u0131yorlar, ancak kendi sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131na dair alg\u0131lar\u0131 veya ba\u011flamlar\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey biliniyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, kat\u0131l\u0131mc\u0131 k\u0131rsal de\u011ferlendirme ve h\u0131zl\u0131 de\u011ferlendirme prosed\u00fcrlerinden elde edilen nitelik tekniklerinin bir kombinasyonu, ABD'de Baltimore, MD'deki bar\u0131nak tabanl\u0131 gen\u00e7lerin sa\u011fl\u0131k ihtiya\u00e7lar\u0131 alg\u0131lar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Gen\u00e7lerin en yayg\u0131n olarak belirttikleri sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131, STD'ler, HIV\/AIDS, gebelik, depresyon, uyu\u015fturucu kullan\u0131m\u0131 ve yaralanmalar idi. Bu sorunlar, ayn\u0131 gen\u00e7ler i\u00e7in daha objektif sa\u011fl\u0131k durumu verileriyle iyi bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6steriyor. Gen\u00e7lerin \u00e7evre g\u00fcvenli\u011fi tehditleri olarak \u015fiddet ve yeti\u015fkinler taraf\u0131ndan ma\u011fduriyetten bahsettikleri, ayr\u0131ca hayatlar\u0131nda \u0131rk\u00e7\u0131l\u0131k ve cinsiyet\u00e7ilikten s\u00f6z ettikleri g\u00f6zlemlendi. Gen\u00e7lere g\u00f6re, g\u00fcvenilir yeti\u015fkin fig\u00fcrleri, \u00f6rne\u011fin b\u00fcy\u00fckanneler, sa\u011fl\u0131k tavsiyeleri i\u00e7in \u00f6nemli kaynaklar. \u0130deal olmayan aile durumlar\u0131ndan kaynaklanan bir\u00e7ok evsiz gen\u00e7, ebeveynleri ve di\u011fer aile \u00fcyelerinden haber almaya ve tavsiye almaya devam ediyor. Kentsel sokak gen\u00e7lerine y\u00f6nelik sa\u011fl\u0131k m\u00fcdahaleleri, bu gen\u00e7ler i\u00e7in sosyal ba\u011flam\u0131n \u00f6nceli\u011fini ve \u015fiddetin g\u00fcnl\u00fck bir sa\u011fl\u0131k tehdidi ger\u00e7ekli\u011fini kabul etmelidir."}
{"_id":"20344442","title":"Differential requirement for CARMA1 in agonist-selected T-cell development.","text":"Caspase rekrutman alan\u0131na sahip membran ili\u015fkili guanylate kinaz proteini-1 (CARMA1), T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) ile etkile\u015fime dayal\u0131 NF-kappaB sinyal ge\u00e7i\u015f kaskad\u0131n\u0131n kritik bir bile\u015feni. Naif T h\u00fccrelerinin etkinle\u015ftirilmesinin yan\u0131 s\u0131ra, TCR sinyali, agonist se\u00e7ilmi\u015f T h\u00fccre alt gruplar\u0131n\u0131n geli\u015fimi i\u00e7in de \u00f6nemlidir; bunlar d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri (Treg), do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc T h\u00fccreleri (NKT h\u00fccreleri) ve CD8 alfa alfa T h\u00fccreleri gibi. Ancak, bu alt gruplar\u0131n geli\u015fimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan CARMA1'in rol\u00fc hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Burada, CARMA1(-\/-) farelerin, belirli agonist se\u00e7ilmi\u015f T h\u00fccre alt gruplar\u0131n\u0131n pop\u00fclasyonlar\u0131nda de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6sterdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u00d6zellikle, CARMA1(-\/-) farelerde do\u011fal ve adaptif Treg geli\u015fimi bozulmu\u015ftur, oysa NKT h\u00fccre say\u0131lar\u0131 vah\u015fi tip farelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda normaldir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, CARMA1(-\/-) farelerde ba\u011f\u0131rsakta CD8 alfa alfa T h\u00fccreleri zenginle\u015firken, periferide haf\u0131za fenotipli CD4(+) T h\u00fccreleri (CD62L(d\u00fc\u015f\u00fck)\/CD44(y\u00fcksek)) say\u0131lar\u0131 azalm\u0131\u015ft\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, CARMA1'in Treg geli\u015fimi i\u00e7in kritik oldu\u011funu, ancak di\u011fer agonist se\u00e7ilmi\u015f T h\u00fccre alt gruplar\u0131n\u0131n geli\u015fimi i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Genel olarak, bu veriler, T h\u00fccre geli\u015fimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan CARMA1 ile TCR sinyali aras\u0131ndaki \u00f6nemli ancak farkl\u0131 rol\u00fc ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"20357868","title":"Simian immunodeficiency viruses of diverse origin can use CXCR4 as a coreceptor for entry into human cells.","text":"Ba\u015fl\u0131ca maymun ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (SIV) izole edilmi\u015f sooty mangabey (SIVsm [n = 6]), stumptail (SIVstm [n = 1]), mandrill (SIVmnd [n = 1]) ve Afrika ye\u015fil (SIVagm [n = 1]) maymunlar\u0131ndan, insan h\u00fccrelerine enfeksiyon yetenekleri ve \u00e7ekirdek resept\u00f6r gereksinimleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan incelendi. T\u00fcm izolatlar, CCR5(+\/+) ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131n\u0131n periferik kan monon\u00fckleositleri (PBMC'ler) taraf\u0131ndan enfekte edildi ve sekizden yedi izolat da CCR5(-\/-) PBMC'leri enfekte etti. GHOST ve U87 h\u00fccre hatlar\u0131 kullan\u0131larak \u00e7ekirdek resept\u00f6r kullan\u0131m\u0131n\u0131n analizi, t\u00fcm test edilen izolatlar\u0131n CCR5 ve yetim resept\u00f6rler STRL33 ve GPR15'i kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. CCR2b, CCR3, CCR8 ve CX3CR1 gibi \u00e7ekirdek resept\u00f6rler de baz\u0131 birincil SIV izolatlar\u0131 taraf\u0131ndan kullan\u0131ld\u0131. \u00d6nemli olan, SIVstm, SIVagm ve d\u00f6rt SIVsm izolat\u0131n\u0131n GHOST ve U87 h\u00fccrelerinde CXCR4'\u00fc bir \u00e7ekirdek resept\u00f6r olarak kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulmam\u0131zd\u0131r. Bu veriler, \u00e7e\u015fitli maymun t\u00fcrlerinden elde edilen birincil SIV izolatlar\u0131n\u0131n viral giri\u015f i\u00e7in CXCR4'\u00fc kullanabildi\u011fini, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcsleri ile benzer \u015fekilde g\u00f6sterdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"20363389","title":"Cloning of rat uncoupling protein-3 and uncoupling protein-2 cDNAs: their gene expression in rats fed high-fat diet.","text":"Skelet kas\u0131ndaki enerji dengesini a\u00e7\u0131kl\u0131\u011fa kavu\u015fturmak i\u00e7in, rat skelet kas\u0131ndan bir dekuplaj proteini (UCP) homologu cDNA'y\u0131 klonlad\u0131k. Ayr\u0131ca, rat kahverengi ya\u011f dokusu (BAT) dan rat UCP-2 cDNA's\u0131n\u0131 da klonlad\u0131k. Rat skelet kas\u0131ndan klonlanan UCP, rat UCP-1 ve UCP-2 ile %57 ve %72 kimlik g\u00f6sterdi. mRNA, skelet kas\u0131nda bolca, BAT'da orta derecede ve beyaz ya\u011f dokusunda (WAT) hafif\u00e7e ifade edildi, ana bant 2.5 kb ve k\u00fc\u00e7\u00fck bant 2.8 kb'de, UCP-2 gen ifadesi ise t\u00fcm v\u00fccutta yayg\u0131n olarak tespit edildi, WAT'da \u00f6nemli seviyelerde ve skelet kas\u0131nda ve BAT'da hafif seviyelerde. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada klonlanan rat UCP, insan UCP-3 ile %86 kimlik g\u00f6sterdi ve bu da skelet kas\u0131nda bolca ifade edildi, 2.4 kb i\u015faretle. Bu nedenle, rat UCP, rat UCP-3 olarak kabul edildi. Y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle beslenen rat'larda, UCP-3 gen ifadesi skelet kas\u0131nda 2 kat artt\u0131, UCP-2 mRNA seviyeleri ise epididymal WAT'da (1.6 kat) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde y\u00fckseldi. Artan UCP ifadeleri, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 beslenmeye ba\u011fl\u0131 obeziteye ve glikoz metabolizmas\u0131n\u0131n bozulmas\u0131na kar\u015f\u0131 bir savunma sa\u011flayabilir."}
{"_id":"20368353","title":"A two-step mechanism for epigenetic specification of centromere identity and function","text":"Chromosom miras\u0131 i\u00e7in temel belirleyici olan sentromer, bir\u00e7ok \u00f6karyotte epigenetik bir i\u015faretle belirlenir. \u0130nsan h\u00fccrelerinde ve b\u00f6l\u00fcnme mayas\u0131nda gen hedefleme kullan\u0131larak, sentromer spesifik histon H3 varyant\u0131 CENP-A i\u00e7eren kromatinin, sentromer i\u015flevini sonsuza dek tan\u0131mlamak, korumak ve aktarmak i\u00e7in iki a\u015famal\u0131 bir mekanizma arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla etki etti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta, sentromer konumu, H3'e CATD (sentromer hedefleme b\u00f6lgesi) i\u00e7eren kromatinle \u00e7o\u011falt\u0131l\u0131r ve korunur. Daha sonra, CATD i\u00e7eren kromatin \u00fczerine kinetokor olu\u015fumu i\u00e7in n\u00fckleasyonun, CENP-A'n\u0131n amino veya karboksi terminal kuyru\u011funun, i\u00e7 kinetokor proteinlerinin, \u00f6rne\u011fin insan sentromerlerinde CENP-B'nin istikrarl\u0131 ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flamas\u0131 veya do\u011frudan CENP-C'nin rekrut edilmesi i\u00e7in gerekti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir."}
{"_id":"20372201","title":"Cancer stem cell theory in gastrointestinal malignancies: recent progress and upcoming challenges","text":"Artan bir kan\u0131t k\u00fctlesi, k\u00f6t\u00fcc\u00fcl t\u00fcm\u00f6rlerin heterojen oldu\u011funu ve i\u00e7inde benzersiz \u00f6zelliklere sahip \u00e7e\u015fitli alt n\u00fcfuslar\u0131 i\u00e7eren h\u00fccre k\u00fcmeleri oldu\u011funu desteklemektedir. Bu fenomen, \u00f6yle ki ad\u0131 verilen kanser k\u00f6k h\u00fccre (KKH) teorisiyle a\u00e7\u0131klanabilir. Son teknolojik geli\u015fmeler, KKH'lerin daha derin bir anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 ve karakterizasyonunu sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Hem hematopoetik malignanslarda hem de sa\u011flam t\u00fcm\u00f6rlerde bu teorinin uygulanmas\u0131, kanserin tedavisinde yeni yollar vaat etse de, baz\u0131 \u015f\u00fcpheler de getirmektedir. Etkili tedavi yakla\u015f\u0131mlar\u0131, KKH n\u00fcfusunu hedefleyerek, tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u015fmak ve hasta sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in ara\u015ft\u0131r\u0131lmal\u0131d\u0131r. Bu inceleme, \u00f6ncelikle gastrointestinal malignanslara odaklanarak, KKH'lerin i\u00e7sel ve d\u0131\u015fsal d\u00fczenlenmesine ve KKH'lere kar\u015f\u0131 tedavi yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesine de\u011finecektir."}
{"_id":"20374609","title":"In vitro splicing pathways of pre-mRNAs containing multiple intervening sequences?","text":"\u00dc\u00e7 \u00e7oklu i\u00e7 ge\u00e7idi (IVS) pre-mRNA'lar\u0131n in vitro splis yollar\u0131n\u0131 analiz ettik: insan beta-globin, iki IVS i\u00e7erir (K. M. Lang, V. L. van Santen ve R. A. Spritz, EMBO J. 4:1991-1996, 1985); fare alfa-laktalbumini, \u00fc\u00e7 IVS i\u00e7erir; ve fareli interleukin-3, d\u00f6rt IVS i\u00e7erir. Bu \u00e7oklu IVS pre-mRNA'lardan in vitro olarak IVS'lerin \u00e7\u0131kar\u0131lma i\u00e7in tercih edilen y\u00fcksek yollar\u0131 bulduk. Fare alfa-laktalbumin pre-mRNA'n\u0131n \u00fc\u00e7 IVS'leri, 5' dan 3'e do\u011fru s\u0131ral\u0131 olarak \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131; \u00e7o\u011fu molek\u00fclde, IVS1 ilk olarak \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131, ard\u0131ndan IVS2 ve son olarak IVS3 \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Interleukin-3 pre-mRNA'n\u0131n in vitro splis yolu daha karma\u015f\u0131kt\u0131. D\u00f6rt IVS, y\u00fcksek tercih edilen zaman s\u0131ras\u0131 i\u00e7inde \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131, ancak s\u0131ra kesinlikle s\u0131ral\u0131 veya y\u00f6nl\u00fc de\u011fildi. \u00c7o\u011fu molek\u00fclde, IVS1 ve IVS4 ilk olarak \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131, ya ayn\u0131 anda ya da h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ard arda. Daha sonra IVS2 \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131, ard\u0131ndan IVS3 \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. G\u00f6zlenen splis yollar\u0131, farkl\u0131 IVS'lerin gecikme s\u00fcreleri ve maksimum \u00e7\u0131karma oranlar\u0131ndan kaynaklanan farkl\u0131l\u0131klardan kaynaklan\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu transkriptlerin in vitro splisinde eksen atlamalar\u0131 tespit etmedik. Bu g\u00f6zlemler, \u00f6nerilen splis sitesi se\u00e7imi modellerine sonu\u00e7lar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"20375264","title":"Automated genome sequence analysis and annotation.","text":"\nMOT\u0130VASYON B\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli genom projeleri, \u00e7o\u011fu biyokimyasal olarak karakterize edilmemi\u015f olan, h\u0131zla artan bir dizi sekans \u00fcretmektedir. Biyoinformatik ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, bu sekanslar\u0131n hesaplamal\u0131 karakterizasyonu i\u00e7in y\u00f6ntemlerin geli\u015ftirilmesine katk\u0131da bulunur. Ancak, bu y\u00f6ntemlerin kurulumu ve uygulanmas\u0131 deneyim gerektirir ve zaman al\u0131c\u0131d\u0131r.\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z: Burada, protein sekanslar\u0131n\u0131n \u00f6n i\u015flevsel notasyonu i\u00e7in otomatik bir sistem sunuyoruz. Bu sistem, tam genomlardan elde edilen sekans k\u00fcmelerinin analizinde hem genel performans\u0131 iyile\u015ftirmek hem de insan uzmanlar\u0131 taraf\u0131ndan yap\u0131lan ke\u015fiflerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir yeni ke\u015fifler yapmak i\u00e7in uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. GeneQuiz sistemi, otomatik notasyona yol a\u00e7an kan\u0131tlar\u0131 incelemek i\u00e7in bir web tabanl\u0131 taray\u0131c\u0131 i\u00e7erir ve sonu\u00e7lar\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemek, ek bilgiler sa\u011flamak ve biyolojik veritabanlar\u0131na ba\u011flant\u0131lar sunmak i\u00e7in ek \u00f6zellikler sunar. Sistem yap\u0131s\u0131 ve \u00e7al\u0131\u015fma ilkeleri, \u00e7oklu sekans veritabanlar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131, alttaki sekans analiz ara\u00e7lar\u0131n\u0131n, veritaban\u0131 notasyonlar\u0131n\u0131n leksikal analizlerinin ve i\u015flevsel atamalar i\u00e7in karar kriterlerinin ayr\u0131nt\u0131l\u0131 a\u00e7\u0131klamalar\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Sistem, alttaki sekans analiz ara\u00e7lar\u0131yla ilgili \u00f6nceki deneyimlere dayanarak sonu\u00e7lar\u0131n otomatik kalite de\u011ferlendirmelerini yapar; genel i\u015flevsel atama hata oranlar\u0131, en y\u00fcksek g\u00fcvenilirlikle ('a\u00e7\u0131k' vakalar) notasyona tabi tutulan vakalar i\u00e7in yakla\u015f\u0131k %2,5-5 olarak tahmin edilmektedir. Sonu\u00e7lar\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 yorumlanmas\u0131n\u0131n kaynaklar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r ve iyile\u015ftirme \u00f6nerileri sunulur. Veritaban\u0131 olgunlu\u011funa dikkat eden, 'yeni bulgular' i\u00e7in muhafazakar bir tan\u0131m sunulur ve sistemin yapabilece\u011fi yeni i\u015flev, aile ve s\u00fcper aile t\u00fcr\u00fcndeki ke\u015fiflere \u00f6rnekler verilir. Sistem performans\u0131, sekans veritaban\u0131 kapsam\u0131, veritaban\u0131 dinamikleri ve veritaban\u0131 arama y\u00f6ntemleri ile ili\u015fkilendirilerek analiz edilir ve \u00e7oklu veritabanlar\u0131 ve arama y\u00f6ntemlerinin objektif ve tekrarlanabilir bir \u015fekilde uyguland\u0131\u011f\u0131 entegre otomatik yakla\u015f\u0131m\u0131n i\u00e7sel avantajlar\u0131 g\u00f6sterilir.\n\nMEVZU\u0130YET GeneQuiz sistemi, protein sekanslar\u0131n\u0131n analizini yapmak i\u00e7in bir web sunucusu \u00fczerinden halka a\u00e7\u0131k olarak kullan\u0131labilir: http:\/\/www.sander.ebi.ac.uk\/gqsrv\/submit."}
{"_id":"20381484","title":"GAPDH Mediates Nitrosylation of Nuclear Proteins","text":"Nitrik oksitin proteinlerdeki S-nitrosilasyonu, h\u00fccrelerde \u00f6nemli bir sinyal iletme modudur. S-nitrosilasyon, HDAC2 (referans 2) ve PARP1 (referans 3) gibi \u00f6nemli n\u00fckleer proteinlerin d\u00fczenlenmesinde arac\u0131l\u0131k edebilir. Nitrik oksit grubunun protein s\u00fclf\u00fcrleriyle y\u00fcksek reaktivitesi, ancak nitrosilasyonun h\u00fccre i\u00e7inde se\u00e7ici do\u011fas\u0131, hedefleme mekanizmalar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Nitrik oksit sinyalizasyonunun \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc, genellikle nitrik oksit sentaz (NOS) proteinlerinin hedef proteinlere ba\u011flanmas\u0131 ile sa\u011flan\u0131r, ya do\u011frudan ya da PSD-95 (referans 5) ve CAPON gibi sarkozing proteinler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla. Ana \u00fc\u00e7 NOS izoformu - n\u00f6ral NOS (nNOS), endoteliyel NOS (eNOS) ve ind\u00fcklenebilir NOS (iNOS) - \u00f6ncelikle n\u00fckleer olmayan olduklar\u0131 i\u00e7in, n\u00fckleer proteinlerin se\u00e7ici nitrosilasyonunu sa\u011flayan mekanizmalar gizemini korumaktad\u0131r. Gliseraldehit-3-fosfat dehidrojenaz (GAPDH), fizyolojik olarak Cys 150 kal\u0131nt\u0131s\u0131nda nitrosil edilir. Nitrosil edilmi\u015f GAPDH (SNO-GAPDH), Siah1'e ba\u011flan\u0131r, ki o da bir n\u00fckleer lokalizasyon sinyali i\u00e7erir ve \u00e7ekirde\u011fe ta\u015f\u0131n\u0131r. Burada, SNO-GAPDH'nin, sirtuin-1 (SIRT1), histon deaketilaz-2 (HDAC2) ve DNA-aktif edilmi\u015f protein kinaz (DNA-PK) gibi n\u00fckleer proteinleri fizyolojik olarak transnitrosilledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bulgular\u0131m\u0131z, n\u00fckleer proteinlerin hedefli nitrosilasyonu i\u00e7in yeni bir mekanizma ortaya koyuyor ve protein-protein transferi yoluyla nitrik oksit gruplar\u0131n\u0131n h\u00fccresel sinyal iletmede genel bir mekanizma olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"20388894","title":"The transcription factor c-Maf controls the production of interleukin-4 but not other Th2 cytokines.","text":"IL-4, naif CD4+ T h\u00fccrelerinin IL-4 \u00fcreten Th2 (Yard\u0131mc\u0131 T H\u00fccre 2) h\u00fccrelerine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc te\u015fvik eder. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc c-Maf'\u0131n dokuya \u00f6zg\u00fc IL-4 ifadesini y\u00f6nlendirdi\u011fine dair \u00f6znel ancak kesin olmayan kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131. c-Maf'\u0131n di\u011fer Th2 sitokin genlerinin transkripsiyonunu kontrol edip etmedi\u011fi bilinmiyordu. c-Maf'\u0131n in vivo rol\u00fcn\u00fc ayd\u0131nlatmak i\u00e7in, c-Maf eksik (c-maf(-\/-)) fareleri incelendi. c-maf(-\/-) farelerindeki CD4+ T h\u00fccreleri ve NK T h\u00fccreleri, IL-4 \u00fcretimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan belirgin \u015fekilde yetersizdi. Bununla birlikte, fareler normal IL-13 ve IgE seviyeleri \u00fcretti ve exogen IL-4 varl\u0131\u011f\u0131yla farkl\u0131land\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, c-maf(-\/-) T h\u00fccreleri di\u011fer Th2 sitokinleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan yakla\u015f\u0131k normal seviyeler \u00fcretti. Sonu\u00e7 olarak, c-Maf'\u0131n IL-4 gen transkripsiyonunda kritik ve se\u00e7ici bir i\u015flevi oldu\u011funu \u00e7\u0131kar\u0131yoruz."}
{"_id":"20399078","title":"Genome-wide association of IL28B with response to pegylated interferon-\u03b1 and ribavirin therapy for chronic hepatitis C","text":"Kronik hepatit C hastalar\u0131 i\u00e7in \u00f6nerilen tedavi, pegilasyonlu interferon-\u03b1 (PEG-IFN-\u03b1) ve ribavirin (RBV), t\u00fcm hastalarda s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir virolojik yan\u0131t (SVR) sa\u011flamamaktad\u0131r. Hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV) genotipi 1'li hastalarda NVR (null virolojik yan\u0131t) tedavisiyle ilgili genom geni\u015flikli bir ili\u015fki \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 (GWAS) rapor ediyoruz. Kromozom 19'daki IL28B geninin yak\u0131n\u0131nda iki SNP'nin NVR ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fkisi oldu\u011funu bulduk (rs12980275, P = 1.93 \u00d7 10\u221213, ve rs8099917, 3.11 \u00d7 10\u221215). Bu ili\u015fkileri ba\u011f\u0131ms\u0131z bir kohortta tekrarlad\u0131k (toplam P de\u011ferleri, 2.84 \u00d7 10\u221227 (OR = 17.7; 95% CI = 10.0\u201331.3) ve 2.68 \u00d7 10\u221232 (OR = 27.1; 95% CI = 14.6\u201350.3), s\u0131ras\u0131yla). NVR'ye k\u0131yasla, bu SNP'ler SVR ile de ili\u015fkiliydi (rs12980275, P = 3.99 \u00d7 10\u221224, ve rs8099917, P = 1.11 \u00d7 10\u221227). B\u00f6lgenin daha ayr\u0131nt\u0131l\u0131 haritalanmas\u0131nda, IL28B b\u00f6lgesinde bulunan yedi SNP (rs8105790, rs11881222, rs8103142, rs28416813, rs4803219, rs8099917 ve rs7248668) en \u00f6nemli ili\u015fkilere sahipti (P = 5.52 \u00d7 10\u221228\u20132.68 \u00d7 10\u221232; OR = 22.3\u201327.1). periferik kan monon\u00fckleus h\u00fccrelerinde ger\u00e7ek zamanl\u0131 nicel PCR testleri, k\u00fc\u00e7\u00fck alel ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131nda IL28B ifade d\u00fczeylerinin daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu g\u00f6sterdi (P = "}
{"_id":"20402596","title":"The WUSCHEL-related homeobox gene WOX11 is required to activate shoot-borne crown root development in rice.","text":"Pirin\u00e7te (Oryza sativa), sapta do\u011fan ta\u00e7 k\u00f6kleri ana k\u00f6k t\u00fcr\u00fcd\u00fcr ve normal bitki geli\u015fiminin bir par\u00e7as\u0131 olarak alt sap d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde ba\u015flat\u0131l\u0131r. Bununla birlikte, ta\u00e7 k\u00f6k geli\u015fiminin d\u00fczenleyici mekanizmas\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ta\u00e7 k\u00f6k olu\u015fumunu ve b\u00fcy\u00fcmesini etkinle\u015ftiren bir WUSCHEL-ili\u015fkili Homeobox (WOX) geni, WOX11'in varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. WOX11, ortaya \u00e7\u0131kan ta\u00e7 k\u00f6klerinde ve daha sonra k\u00f6k meristemin h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnme b\u00f6lgelerinde ifade edilmi\u015ftir. \u0130fade, d\u0131\u015f kaynakl\u0131 auxin veya cytokinin taraf\u0131ndan tetiklenebilir. Fonksiyon kayb\u0131 mutasyonu veya genin bask\u0131lanmas\u0131, ta\u00e7 k\u00f6klerinin say\u0131s\u0131n\u0131 ve b\u00fcy\u00fcme h\u0131z\u0131n\u0131 azaltt\u0131, ancak genin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi erken ta\u00e7 k\u00f6k b\u00fcy\u00fcmesini tetikledi ve k\u00f6k k\u00fctlesini dramatik olarak art\u0131rd\u0131, \u00fcst sap d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde ve \u00e7i\u00e7eklerin taban\u0131nda ta\u00e7 k\u00f6kleri \u00fcreterek. Auxin ve cytokinin yan\u0131t veren genlerin ifadeleri, WOX11 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ve RNA m\u00fcdahalesi transjenik bitkilerde etkilendi. Daha ileri analiz, WOX11'in do\u011frudan RR2'yi bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi, bu da ta\u00e7 k\u00f6k primordiyalar\u0131nda ifade edilen bir tip-A cytokinin yan\u0131t veren d\u00fczenleyici gen. Sonu\u00e7lar, WOX11'in auxin ve cytokinin i\u015faretlemesinin entegrat\u00f6r\u00fc olabilece\u011fini ve bu i\u015faretlemeyi RR2'ye besleyerek ta\u00e7 k\u00f6k geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre proliferasyonunu d\u00fczenleyebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"20418809","title":"Inducible depletion of satellite cells in adult, sedentary mice impairs muscle regenerative capacity without affecting sarcopenia","text":"Ya\u015fl\u0131 bireylerde zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131n temel belirleyicilerinden biri, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 olarak kemik ili\u011fi k\u00fctlesinin ve g\u00fcc\u00fcn\u00fcn kayb\u0131 olan sarcopeniad\u0131r. Sarcopeniatin nedenleri bilinmemekle birlikte, ya\u015flanma s\u00fcrecinde uyuyan h\u00fccrelerin aktivitesinin kayb\u0131 ve kas yenileme kapasitesinin bozulmas\u0131 aras\u0131ndaki korelasyon, uyuyan h\u00fccre aktivitesinin kayb\u0131n\u0131n da sarcopeniatin bir nedeni olabilece\u011fi hipotezini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu hipotezi, oturakl\u0131 erkek farelerde deneysel olarak uyuyan h\u00fccreleri gen\u00e7 yeti\u015fkin hayvanlarda yeterince azaltarak test ettik, b\u00f6ylece geri kalan \u00f6m\u00fcrleri boyunca yenileme yetene\u011fini bozduk. Farkl\u0131 fareler gruplar\u0131ndan bu farelerin \u00e7e\u015fitli ya\u015flanma zaman noktalar\u0131nda al\u0131nan \u00e7oklu kaslar\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 analizi, kaslar\u0131n normal boyutlarda olmas\u0131na ra\u011fmen d\u00fc\u015f\u00fck yenileme kapasitesi olmas\u0131na ra\u011fmen artm\u0131\u015f fibrozis g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, uyuyan h\u00fccrelerin \u00f6m\u00fcr boyu azalt\u0131lmas\u0131n\u0131n ne sarcopeniati h\u0131zland\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ne de k\u00f6t\u00fcle\u015ftirdi\u011fini ve uyuyan h\u00fccrelerin ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda kas boyutunu veya lif tipi kompozisyonunu korumada katk\u0131da bulunmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak kayb\u0131n\u0131n ya\u015fa ba\u011fl\u0131 kas fibrozisine katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"20419913","title":"Reproductive clonality in protozoan pathogens--truth or artefact?","text":"Parazitik protozoalar\u0131n genetik de\u011fi\u015fimin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6nemine dair tart\u0131\u015fma art\u0131k birka\u00e7 on y\u0131ld\u0131r devam ediyor. Son zamanlarda, bask\u0131n klonal evrimin birka\u00e7 \u00f6nemli protozoan patojenin n\u00fcfus yap\u0131lar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcren yeni iddialar ortaya at\u0131ld\u0131. Burada, alternatif bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunuyoruz. G\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fteki klonall\u0131\u011f\u0131n b\u00fcy\u00fck k\u0131sm\u0131n\u0131n yetersiz \u00f6rnekleme ve \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131m\u0131 nedeniyle bir sanat eseri olabilece\u011fi varsay\u0131m\u0131na dayanarak, mevcut ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7iriyoruz ve protozoan parazit pop\u00fclasyonlar\u0131nda cinsin neden bu kadar zor tespit edildi\u011fini tan\u0131ml\u0131yoruz. Bunu yaparken, parazitik protozoalarda genetik de\u011fi\u015fimin laboratuvar modellerini do\u011fal genetik \u00e7e\u015fitlilik desenleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz ve farkl\u0131 evrimsel \u00f6l\u00e7eklerde cinsin fitness avantaj\u0131n\u0131 de\u011ferlendiriyoruz. Alan\u0131 karakterize etmek i\u00e7in genetik de\u011fi\u015fimi \u00f6l\u00e7me \u00e7abalar\u0131n\u0131n do\u011frulu\u011funu art\u0131rmak i\u00e7in yakla\u015f\u0131mlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, ilk pop\u00fclasyon genomik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n parazitik protozoalarda cins ve klonalite tart\u0131\u015fmas\u0131na olan etkilerini inceliyoruz ve gelecek i\u00e7in uyar\u0131lar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"20420780","title":"The ACF1 complex is required for DNA double-strand break repair in human cells.","text":"DNA \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131klar\u0131 (DSB'ler), nonhomolog end birle\u015ftirme (NHEJ) veya homolog rekombinasyon (HR) yoluyla onar\u0131l\u0131r, ancak h\u00fccresel onar\u0131m s\u00fcre\u00e7leri hala gizemini korur. Burada, DSB'lerde h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde biriken ve insan h\u00fccrelerinde DSB onar\u0131m\u0131 i\u00e7in gerekli olan ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 kromatin yeniden d\u00fczenleme fakt\u00f6rleri ACF1 ve SNF2H'yi g\u00f6steriyoruz. ACF1 veya SNF2H'nin ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131, h\u00fccreleri X-\u0131\u015f\u0131nlar\u0131 ve DSB'ler \u00fcreten kimyasal tedavilere kar\u015f\u0131 son derece duyarl\u0131 hale getirir ve DSB'ler onar\u0131lmaz kal\u0131r. ACF1, KU70 ile do\u011frudan etkile\u015fime girer ve DSB'lerde KU proteinlerinin birikimi i\u00e7in gereklidir. KU70\/80 kompleksi, DSB'lerden sonra kromatin yeniden d\u00fczenleme fakt\u00f6rleri CHRAC kompleksi ile fiziksel olarak daha fazla ili\u015fkilendirilir, bu kompleks ACF1, SNF2H, CHRAC15 ve CHRAC17 i\u00e7erir. Ayr\u0131ca, DSB'lerden kaynaklanan kromozomik DNA'da NHEJ ve HR'nin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, bu fakt\u00f6rlerden herhangi birinin eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azal\u0131r. Bu nedenle, ACF1 ve kompleksleri DSB onar\u0131m\u0131nda \u00f6nemli roller oynar."}
{"_id":"20422174","title":"Findings to date from the ASCUS-LSIL Triage Study (ALTS).","text":"Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde, d\u00fc\u015f\u00fck dereceli squam\u00f6z intraepitelyal lezyon (LSIL) ve \u015f\u00fcpheli (art\u0131k ASCUS olarak bilinen atipik squam\u00f6z h\u00fccreler [ASCUS, ASC-US]) servikal sitolojik yorumlamalar\u0131n uygun de\u011ferlendirilmesi ve y\u00f6netimi konusunda bir tart\u0131\u015fma vard\u0131r. Bu konuyu ele almak i\u00e7in, Ulusal Kanser Enstit\u00fcs\u00fc ASCUS-LSIL Triaj \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 (ALTS) ba\u015flatt\u0131. ALTS, 3 alternatif y\u00f6netim y\u00f6ntemini de\u011ferlendirmek i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f \u00e7ok merkezli, rastgele klinik bir deneme olup, bunlar an\u0131nda kolposkopi, sitolojik takip ve insan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV) DNA testine dayal\u0131 triajd\u0131r. Bu makalede, bug\u00fcne kadar yay\u0131nlanan ALTS'nin \u00f6nemli bulgular\u0131 \u00f6zetlenmektedir. ASCUS (n = 3488) veya LSIL (n = 1572) ile rastgele atanan hastalar, Kas\u0131m 1996 ve Aral\u0131k 1998 aras\u0131nda ara\u015ft\u0131rma kollar\u0131na at\u0131ld\u0131 ve 2 y\u0131l boyunca izlendi. Hastal\u0131k sonucu, histolojik servikal intraepitelyal neoplazi (CIN) 3\/kanserdir. Onkojenik HPV'nin \u00f6nemi, LSIL'i HPV DNA testi ile etkili bir \u015fekilde triajlamak i\u00e7in \u00e7ok y\u00fcksekti, Hybrid Capture 2 ile. Bununla birlikte, ASCUS ile y\u00f6nlendirilen kad\u0131nlarda HPV triaj\u0131, an\u0131nda kolposkopiye e\u015fde\u011fer duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahipti ve kolposkopik y\u00f6nlendirmeleri yar\u0131ya indirdi. Ya\u015fl\u0131 kad\u0131nlarda ASCUS, CIN 3 ve kanseri tespit etmek i\u00e7in HPV testi duyarl\u0131 olmaya devam etti, ancak y\u00f6nlendirme y\u00fczdesi daha gen\u00e7 kad\u0131nlara k\u0131yasla dramatik olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. ALTS, sitoloji ve histopatoloji performans\u0131na dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flad\u0131; deneyimli patologlar, \u00f6zellikle histolojik CIN 1 ve sitolojik ASCUS'ta servikal anormallikleri yorumlamada \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, alt d\u00fczey CIN'i olan kad\u0131nlar\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in y\u00fcksek pozitif tahmin de\u011feri olan, olduk\u00e7a nadir g\u00f6r\u00fclen bir ASCUS t\u00fcr\u00fc ay\u0131rt etmek m\u00fcmk\u00fcn oldu. Bir\u00e7ok ek analiz devam etmektedir."}
{"_id":"20428155","title":"Marine organisms as a source of new anticancer agents.","text":"Farkl\u0131 aktif antikanser ajanlar\u0131, bitkiler ve yer alt\u0131 mikroorganizmalar\u0131 kaynakl\u0131 olarak elde edilir. 40 y\u0131l \u00f6nce Karayip yosunundan, Cryptotheca crypta'dan C-n\u00fckleozidlerin izolasyonu, klinik kullan\u0131ma y\u00f6nelik ilk deniz kaynakl\u0131 antikanser ajan\u0131 olan sitarabinin sentezinin temellerini att\u0131. Sitarabin, \u015fu anda l\u00f6semi ve lenfoma hastalar\u0131n\u0131n rutin tedavisinde kullan\u0131l\u0131r. Gemcitabinin, sitarabinin florlu t\u00fcrevi, pankreas, meme, mesane ve k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri hastalar\u0131nda da onaylanm\u0131\u015ft\u0131r. Ge\u00e7en on y\u0131lda, deniz kaynakl\u0131 birka\u00e7 yeni deneysel antikanser ajan\u0131, \u00f6n klinik ve klinik denemelere girmi\u015ftir. Bu alan, derin deniz toplama, \u00e7\u0131karma ve akvak\u00fclt\u00fcr ve sentez yoluyla b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli \u00fcretimdeki teknolojik geli\u015fmeler sayesinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geni\u015flemi\u015ftir. Bu makalede, \u015fu anda \u00f6n klinik ve erken klinik de\u011ferlendirmeye tabi tutulan deniz kaynakl\u0131 deneysel ajanlar\u0131n birka\u00e7 \u00f6rne\u011fi k\u0131saca tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Aplidin, ET-734 (ecteinascidin-734), dolastatin 10 ve bryostatin 1 gibi ajanlar\u0131n faz I ve II denemelerinden elde edilen sonu\u00e7lara dair mevcut bilgilere de bir \u00f6zet sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"20454006","title":"A randomized, placebo-controlled trial of diindolylmethane for breast cancer biomarker modulation in patients taking tamoxifen","text":"Diindolilmetan (DIM), indol-3-karbinol\u00fcn bir biyoaktif metaboliti olarak, meme kanseri \u00f6nlemede potansiyel bir aktiviteye sahiptir. DIM'in klinik olarak \u00f6nemli bir etkinli\u011fi veya d\u00fczenli kullan\u0131m\u0131n\u0131n uzun vadeli g\u00fcvenli\u011fi hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 kan\u0131t vard\u0131r. BioResponse DIM\u00ae (BR-DIM) ile tamoksifenin birlikte kullan\u0131m\u0131n\u0131n etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fini belirlemek amac\u0131yla bir rastgele, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc deneme ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Meme kanseri i\u00e7in tamoksifen re\u00e7ete edilen (n = 130) kad\u0131nlara, 12 ay boyunca a\u011f\u0131zdan g\u00fcnde iki kez 150 mg BR-DIM veya plasebo verildi. Ana \u00e7al\u0131\u015fma son noktas\u0131, idrar 2\/16\u03b1-hidroksiestrone (2\/16\u03b1-OHE1) oran\u0131ndaki de\u011fi\u015fimdi. 4-hidroksiestrone (4-OHE1), serum estrogenler, seks hormon ba\u011flay\u0131c\u0131 globulin (SHBG), meme dokusu yo\u011funlu\u011fu ve tamoksifen metabolitleri de de\u011ferlendirildi. 98 kad\u0131n (51 plasebo, 47 DIM) m\u00fcdahaleyi tamamlad\u0131; tedavi uyumlulu\u011fu %91'den fazlayd\u0131. BR-DIM, plaseboya k\u0131yasla 2\/16\u03b1-OHE1 oran\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 (+3.2 [0.8, 8.4], P < 0.001). Serum SHBG, BR-DIM ile plaseboya k\u0131yasla artt\u0131 (+25 \u00b1 22 ve +1.1 \u00b1 19 nmol\/L, s\u0131ras\u0131yla). Meme yo\u011funlu\u011funda, mamografi veya MRI ile \u00f6l\u00e7\u00fclen herhangi bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6zlemlenmedi. Tamoksifen plazma metabolitleri (endoksifen, 4-OH tamoksifen ve N-desmetil-tamoksifen), BR-DIM alan kad\u0131nlarda plaseboya k\u0131yasla azald\u0131 (P < 0.001). Az say\u0131da yan etki bildirildi ve tedavi kollar\u0131 aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi. Meme kanseri i\u00e7in tamoksifen alan hastalarda, g\u00fcnl\u00fck BR-DIM, estrogen metabolizmas\u0131nda ve serum SHBG seviyelerinde olumlu de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7t\u0131. BR-DIM ile ili\u015fkili tamoksifen metabolitlerinde, \u00f6zellikle endoksifen seviyeleri \u00fczerindeki etkileri dahil, klinik yarar\u0131 azalt\u0131p azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r"}
{"_id":"20456030","title":"Intracellular coenzymes as natural biomarkers for metabolic activities and mitochondrial anomalies.","text":"Mitokondriler, enerji metabolizmas\u0131, programlanm\u0131\u015f h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ve oksidatif stres gibi konularda kritik bir rol oynar. Hastal\u0131kl\u0131 h\u00fccrelerde mutasyona u\u011fram\u0131\u015f mitokondriyal DNA, \u00f6nemli enzim komplekslerinin yap\u0131s\u0131n\u0131 bozar ve bu da mitokondriyal i\u015flevi etkiler, bu da kanser, n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar, diyabet ve ya\u015flanma gibi \u00e7e\u015fitli sa\u011fl\u0131k durumlar\u0131na yol a\u00e7ar. Mitokondri ve metabolik anormalliklerin erken tespit edilmesi, etkili tan\u0131lar ve terap\u00f6tik m\u00fcdahaleler i\u00e7in \u00f6nemli bir ad\u0131md\u0131r. Azalm\u0131\u015f nikotinamid adenin din\u00fckleotit (NADH) ve flavin adenin din\u00fckleotit (FAD), h\u00fccre i\u00e7indeki geni\u015f bir yelpazede oksidasyon-red\u00fcksiyon reaksiyonlar\u0131nda \u00f6nemli roller oynar. \u00d6nemli olan, NADH ve FAD'\u0131n do\u011fal olarak floresan olmas\u0131d\u0131r, bu da canl\u0131 h\u00fccre ve dokular\u0131n metabolik aktivitelerini g\u00f6zetimsiz g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemeyi m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Ayr\u0131ca, NADH ve FAD'\u0131n autofloresans\u0131, farkl\u0131 dalga boylar\u0131yla uyar\u0131larak tamamlay\u0131c\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme y\u00f6ntemleri i\u00e7in kullan\u0131labilir ve protein ba\u011flanmas\u0131na ve yerel ortama duyarl\u0131d\u0131r. Bu makale, i\u00e7sel NADH ve FAD'\u0131n metabolik ve mitokondriyal aktiviteler i\u00e7in potansiyel biyomarkerler olarak son geli\u015fmeleri vurgular."}
{"_id":"20457190","title":"Biochemical differences in the alphabeta T cell receptor.CD3 surface complex between CD8+ and CD4+ human mature T lymphocytes.","text":"Biz, CD4(+) ve CD8(+) CD3gamma-eksik (gamma(-)) olgun T h\u00fccreleri aras\u0131nda alfa beta T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) kompleksinde biyokimyasal ve konformasyonel farkl\u0131l\u0131klar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 geli\u015ftirdik ve g\u00f6zlemlerimizi normal (gamma(+)) bireylerden elde edilen birincil T lenfositlerine kadar geni\u015flettik. CD4(+) gamma(-) T h\u00fccrelerinin y\u00fczeyinde TCR.CD3 bile\u015fenleri, CD3gamma d\u0131\u015f\u0131nda, CD4(+) gamma(+) kontrollerine benzer boyutlarda tespit edilebilir. Do\u011fal TCR.CD3 kompleksleri de CD4(+) gamma(+) kontrollerine benzer, ancak alfa beta(delta epsilon)(2)zeta(2) stoikiyometrisi yerine alfa gamma epsilon delta epsilon zeta(2) olarak farkl\u0131yd\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, CD8(+) gamma(-) T h\u00fccrelerinin y\u00fczeyinde TCRalpha, TCRbeta ve CD3delta zincirleri normal boyutlarda de\u011fildi. Konfokal immifluoresans kullanarak, TCRalpha CD8(+) gamma(-) T h\u00fccrelerinde neredeyse tespit edilemezdi. Mavi natif jeller (BN-PAGE) bu h\u00fccrelerde heterojen bir TCR.CD3 pop\u00fclasyonunun varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Normal (gamma(+)) ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lardan elde edilen birincil periferik kan T lenfositleri kullanarak geni\u015f epitope tarama yapt\u0131k. T\u00fcm di\u011fer TCR.CD3 spesifik monoklonal antikorlara kar\u015f\u0131 olarak, RW2-8C8 CD8(+) T h\u00fccrelerini CD4(+) T h\u00fccrelerinden daha iyi boyad\u0131 ve bu fark, TCR.CD3 kompleksinin glikozilasyonuna ba\u011fl\u0131yd\u0131 ancak T h\u00fccre aktivasyonu veya farkl\u0131la\u015fmas\u0131na ba\u011fl\u0131 de\u011fildi. RW2-8C8 ile CD8(+) T h\u00fccrelerinin boyanmas\u0131, CD4(+) T h\u00fccrelerine g\u00f6re daha fazla lipit yata\u011f\u0131 b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcne ba\u011fl\u0131yd\u0131. Son olarak, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f birincil CD4(+) ve CD8(+) T h\u00fccreleri \u00fczerine yap\u0131lan imm\u00fcnopresipitasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, iki tip T h\u00fccre aras\u0131nda TCR glikozilasyonunda farkl\u0131l\u0131klar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu sonu\u00e7lar, CD4(+) ve CD8(+) tip T h\u00fccrelerinin TCR.CD3 kompleksinde konformasyonel veya topolojik farkl\u0131l\u0131klar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir. Bu farkl\u0131l\u0131klar, antijen tan\u0131ma ve sinyal iletimi s\u0131ras\u0131nda cis etkile\u015fimleri i\u00e7in"}
{"_id":"20459964","title":"Circulating mitochondrial DNA in serum of patients with granulomatosis with polyangiitis.","text":"Neutrofil, gran\u00fclomatoz ile polangiitinin patofizyolojisinde \u00f6nemli bir h\u00fccredir. Son zamanlarda, bu hastal\u0131\u011f\u0131n olu\u015fumunda n\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccre tuzaklar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 bildirildi. Tuzak olu\u015fumunda mitokondriyal DNA da serbest b\u0131rak\u0131l\u0131r. Gran\u00fclomatoz ile polangiitinin aktif ve remisyon a\u015famalar\u0131nda serumdaki serbest mitokondriyal ve genomik DNA'y\u0131 \u00f6l\u00e7t\u00fck. Hastal\u0131kta (aktif 14 ve remisyon 11) ve 10 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrolde 14 hasta ve 11 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrolde 10 hasta ve 10 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol dahil edildi. 79 baz \u00e7ifti (bp) ve 230 bp mitokondriyal DNA par\u00e7alar\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in nicel ger\u00e7ek zamanl\u0131 polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) kullan\u0131ld\u0131. Alu tekrarlar\u0131, plazmid kontrol\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen serumdaki n\u00fckleer DNA miktar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Hem mitokondriyal DNA'n\u0131n (79 bp ve 230 bp) hem de genomik DNA'n\u0131n granulomatoz ile polangiitinde kontrol grubuna k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde y\u00fcksek oldu\u011fu tespit edildi. Sadece daha k\u0131sa 79 bp mitokondriyal DNA, granulomatoz ile polangiitinin aktif a\u015famas\u0131n\u0131 ve klinik semptomlar\u0131 ile ili\u015fkiliydi. Aktif hastal\u0131\u011f\u0131n a\u015famas\u0131nda mitokondriyal DNA'n\u0131n d\u0131\u015fa at\u0131lmas\u0131 i\u00e7in bir mekanizma vard\u0131r. Serumdaki mitokondriyal DNA, tedavi edilmemi\u015f hastalarda son derece y\u00fcksektir. Bu, mitokondriyal DNA'n\u0131n biyomarker \u00f6zelliklerinin tedavinin izlenmesinde yararl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"20460020","title":"Estrogen receptor-alpha promotes alternative macrophage activation during cutaneous repair.","text":"Etkili yerel monosit\/makrofaj rekrutman\u0131 doku onar\u0131m\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Rekrut edilen makrofajlar, sitokinlere yan\u0131t olarak klasik (iltihapl\u0131) veya alternatif (yara iyile\u015ftirici) aktivasyona do\u011fru polarize olur ve verimli yara onar\u0131m\u0131 i\u00e7in s\u0131k\u0131 zamanlama kritik \u00f6neme sahiptir. Estrojen, cilt iyile\u015fmesinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir anti-enflamatuar d\u00fczenleyici olarak \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Bununla birlikte, makrofaj polarizasyonu ve daha sonraki yerel yara iyile\u015ftirme \u00fczerindeki etkileri konusunda estrojen\/estrojen resept\u00f6r\u00fc (ER) katk\u0131s\u0131 hakk\u0131nda bir anlay\u0131\u015f eksikli\u011fi vard\u0131r. Burada, daha \u00f6nce bildirilmemi\u015f bir rol belirttik; estrojen resept\u00f6r\u00fc \u03b1 (ER\u03b1) sinyali, \u00e7e\u015fitli kaynaklardan gelen makrofajlar\u0131 alternatif bir fenotipte polarize eder. H\u00fccre spesifik ER ablasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, in vivo'da iltihapl\u0131 h\u00fccre ER\u03b1'n\u0131n, ancak ER\u03b2'nin, de\u011fi\u015ftirilmi\u015f sitokin profili ve daha az alternatif aktivasyona sahip makrofajlarla ili\u015fkili k\u00f6t\u00fc iyile\u015fmeyle bir rol\u00fc oldu\u011funu do\u011frular. Ayr\u0131ca, ER\u03b1 eksik makrofajlarda i\u00e7sel de\u011fi\u015fiklikler ortaya koyuyoruz; bu makrofajlar, alternatif aktivasyon sinyallerine in vitro'da yan\u0131t veremez. Toplu olarak, verilerimiz, iltihapl\u0131 h\u00fccrelerde ifade edilen ER\u03b1'n\u0131n alternatif makrofaj polarizasyonunu te\u015fvik etti\u011fini ve bu da zaman\u0131nda iyile\u015fmeye yararl\u0131 oldu\u011funu ortaya koyuyor. ER'lerin \u00e7e\u015fitli fizyolojik rolleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu bulgular, a\u015f\u0131r\u0131 iltihap i\u00e7eren bir\u00e7ok patolojide ilgili olacakt\u0131r."}
{"_id":"20471181","title":"Disturbance in cerebral spinal fluid sphingolipid content is associated with memory impairment in subjects infected with the human immunodeficiency virus","text":"Antiretroviral tedavilerin yayg\u0131n kullan\u0131m\u0131, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) replikasyonunu kontrol alt\u0131nda tutmaya ra\u011fmen, HIV ile ili\u015fkili n\u00f6rokognitif bozukluklar (HAND) olarak bilinen bili\u015fsel bozukluklar hala yakla\u015f\u0131k %50 HIV'li bireylerde meydana geliyor. \u015eu anda, HAND geli\u015fimi i\u00e7in risk ta\u015f\u0131yan HIV enfekte bireyleri belirleyebilen bir biyomark\u00f6r yok. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, HAND'da d\u00fczenlenmemi\u015f belirli sfingolipid t\u00fcrlerini tan\u0131mlad\u0131, ancak bu biyokimyasal bulgular\u0131n n\u00f6rokognitif sonu\u00e7lar\u0131 \u015fu anda anla\u015f\u0131lm\u0131yor. Bu soruya cevap vermek i\u00e7in, HIV enfekte bireylerde standart n\u00f6rolojik testlerde \u00e7oklu bili\u015fsel ve motor alanlar\u0131n\u0131n i\u015flevini de\u011ferlendirmek i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f cerebrospinal s\u0131v\u0131s\u0131 (CSF) seviyelerini sfingomiyelin, seramid ve sterol t\u00fcrleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Bulgular\u0131m\u0131z, C16\u22360, C18\u22360, C22\u22360 ve C24\u22360 akil zincir uzunluklar\u0131 i\u00e7in sfingomiyelin:seramid oranlar\u0131n\u0131n birka\u00e7 haf\u0131za endeksinde daha k\u00f6t\u00fc performansla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. En \u00e7arp\u0131c\u0131 bulgu, C18\u22360 akil zincirinde, birden fazla haf\u0131za testi performans\u0131nda tutarl\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. Bu bulgular, C18\u22360 i\u00e7in sfingomiyelin:seramid oran\u0131n\u0131n HIV enfekte bireylerde haf\u0131za bozuklu\u011fu i\u00e7in makul bir yer de\u011fi\u015ftirici i\u015faret\u00e7i olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"20473074","title":"An observational study fluid balance and patient outcomes in the Randomized Evaluation of Normal vs. Augmented Level of Replacement Therapy trial.","text":"\n# Ama\u00e7:\nIntensiv bak\u0131m \u00fcnitesi (IBU) kay\u0131t\u0131na dahil olan hastalarda g\u00fcnl\u00fck ortalama s\u0131v\u0131 dengesi ile klinik sonu\u00e7lar\u0131n ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek.\n\n# Y\u00f6ntem:\n\u00c7ok merkezli, rastgele, kontroll\u00fc denemelerden elde edilen verilerin istatistiksel analizi.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Ayar\u0131:\nAvustralya ve Yeni Zelanda'daki 35 IBU.\n\n# Hastalar:\nRENAL (Normal vs. Art\u0131r\u0131lm\u0131\u015f Seviye De\u011fi\u015ftirme Terapisi) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 kapsam\u0131nda kay\u0131tl\u0131 1453 hasta.\n\n# M\u00fcdahaleler:\nG\u00fcnl\u00fck s\u0131v\u0131 dengesi ile klinik sonu\u00e7lar\u0131n ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 analiz etmek i\u00e7in \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli lojistik regresyon, Cox orant\u0131l\u0131 risklar, zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 analiz ve tekrarl\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcm analiz modelleri kulland\u0131k.\n\n# \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Ana Bulgular:\nIBU'da kalan hastalarda, hayatta kalanlar\u0131n g\u00fcnl\u00fck ortalama s\u0131v\u0131 dengesi -234 mL\/g\u00fcn iken, hayatta kalmayanlarda +560 mL\/g\u00fcn idi (p < .0001). Ayn\u0131 d\u00f6nemde toplam ortalama s\u0131v\u0131 dengesi -1941 mL iken, hayatta kalmayanlarda +1755 mL idi (p = .0003). \u00c7al\u0131\u015fma tedavisi s\u0131ras\u0131nda g\u00fcnl\u00fck ortalama negatif s\u0131v\u0131 dengesi, 90. g\u00fcnde \u00f6l\u00fcm riskini azaltmakla (odds oran\u0131 0.318; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.24-0.43; p < .0001) ve hayatta kalma s\u00fcresini art\u0131rmakla ili\u015fkiliydi (p < .0001). Ayr\u0131ca, g\u00fcnl\u00fck ortalama negatif s\u0131v\u0131 dengesi, diyalizden ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f g\u00fcnlerde (p = .0017), IBU'dan ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f g\u00fcnlerde (p < .0001) ve hastaneden ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f g\u00fcnlerde (p = .01) anlaml\u0131 bir \u015fekilde artm\u0131\u015ft\u0131. Bu bulgular, farkl\u0131 istatistiksel modellerin uygulanmas\u0131ndan sonra de\u011fi\u015fmedi.\n\n# Sonu\u00e7:\nRENAL \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, g\u00fcnl\u00fck ortalama negatif s\u0131v\u0131 dengesi, klinik sonu\u00e7lar\u0131n iyile\u015fmesiyle s\u00fcrekli ili\u015fkiliydi. S\u0131v\u0131 dengesi, gelecekteki m\u00fcdahaleli denemelerde kritik hastalarda diyaliz tedavisi alan hastalar i\u00e7in hedeflenebilecek bir fakt\u00f6r olabilir."}
{"_id":"20491205","title":"Prison health care: a review of the literature.","text":"Hapishane n\u00fcfusu art\u0131yor ve mahkumlar\u0131n sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131 dikkate de\u011fer. Hapishaneler, cezaland\u0131rma, d\u00fczeltme ve topluma yeniden kazand\u0131rma amac\u0131n\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurarak tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r ve bu hedefler sa\u011fl\u0131k hizmetinin ama\u00e7lar\u0131yla \u00e7eli\u015febilir. Bir literat\u00fcr incelemesi, hapishane sa\u011fl\u0131k hizmetinde ba\u015fl\u0131ca sorunlar\u0131n zihinsel sa\u011fl\u0131k, madde ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve bula\u015f\u0131c\u0131 hastal\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Kad\u0131n mahkumlar\u0131n ve ya\u015fl\u0131 mahkumlar\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131, di\u011fer mahkumlardan farkl\u0131d\u0131r. Hapishane sa\u011fl\u0131k hizmetinin arzu edilen hedefleri, sa\u011fl\u0131k te\u015fvik etme ve hapishanelerin d\u0131\u015f\u0131ndaki toplulu\u011fun sa\u011fl\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Mahkumlara etkili sa\u011fl\u0131k hizmeti sunmak, sa\u011fl\u0131k ve hapishane hizmetlerinin ortakl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r ve telemedisin bu sunumun olas\u0131 bir yoludur."}
{"_id":"20492020","title":"A Brief History of Long-Term Potentiation","text":"Uzun s\u00fcreli potansiyel art\u0131\u015f\u0131 (LTP) 1973'te ke\u015ffedildi\u011finden beri, bu ilgin\u00e7 olguya ili\u015fkin binlerce makale yay\u0131nland\u0131, bu da \u00f6\u011frenme ve haf\u0131za i\u00e7in ikna edici bir h\u00fccresel model sa\u011flar. LTP, y\u0131llar boyunca \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde b\u00fcy\u00fcme ac\u0131lar\u0131 ya\u015fad\u0131, ancak LTP nihayet olgunlu\u011fa geldi. Burada LTP'nin zengin tarihi incelenecek. Bu heyecan verici zamanlar ve ke\u015fif h\u0131z\u0131 dikkat \u00e7ekici."}
{"_id":"20501163","title":"Tumor-Induced IL-6 Reprograms Host Metabolism to Suppress Anti-tumor Immunity","text":"Kanserli hastalarda, at\u0131k sendromu veya cachexia, kalorik eksiklik ile ili\u015fkilidir. Burada, kalorik eksikli\u011fe neden olan t\u00fcm\u00f6r taraf\u0131ndan tetiklenen ev sahibi metabolik yan\u0131t\u0131n de\u011fi\u015fikliklerini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz, bu da intratumoral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lamas\u0131na yol a\u00e7ar. \u00d6n-cachektik farelerde, nakledilen kolon kanseri veya otozomal pankreas duktal adenokarsinomu (PDA) ile, IL-6'n\u0131n, ketojenik potansiyeli azaltmak i\u00e7in karaci\u011ferde PPARalfa'y\u0131 bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bu fareler kalorik eksiklik ile zorland\u0131\u011f\u0131nda, ortaya \u00e7\u0131kan g\u00f6receli hipoketonemi, kortikosteroid seviyelerinde belirgin bir art\u0131\u015fa neden olur. Bu hormonal stres yan\u0131t\u0131, t\u00fcm\u00f6r i\u00e7inde birden fazla ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yolu bask\u0131lamas\u0131na neden olur. Ayr\u0131ca, cortikosteronu enjekte ederek, cachektik farelere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck bir plazma kortikosteroid seviyesine y\u00fckseltti\u011fimizde, bu yan\u0131t\u0131n, klinik denemelere kadar ilerlemi\u015f olan bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k terapisine kar\u015f\u0131 PDA'n\u0131n yan\u0131t\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Bu nedenle, t\u00fcm\u00f6r taraf\u0131ndan tetiklenen IL-6, azalt\u0131lm\u0131\u015f kalorik al\u0131m\u0131na kar\u015f\u0131 ketojenik yan\u0131t\u0131 bozar, bu da t\u00fcm\u00f6r kar\u015f\u0131t\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k terapisini engelleyen sistemik metabolik stres yan\u0131t\u0131na yol a\u00e7ar."}
{"_id":"20524091","title":"Chaperoning stem cells: a role for heat shock proteins in the modulation of stem cell self-renewal and differentiation?","text":"K\u00f6k h\u00fccrelerin kendili\u011finden yenilenmesi ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131, i\u00e7sel ve d\u0131\u015fsal sinyallere ba\u011fl\u0131 olarak s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenen s\u00fcre\u00e7lerdir. Molek\u00fcler \u00e7aperonlar ve ko-\u00e7aperonlar, \u00f6zellikle \u0131s\u0131 \u015foku proteinleri (Hsp), protein konformasyonel ve kompleksasyon durumlar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde rol oynayan evrensel molek\u00fcllerdir. Tipik olarak stres yan\u0131t\u0131 ve toleransla ili\u015fkili olan Hsp'nin i\u015flevi, farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccrelerde iyi karakterize edilmi\u015ftir, ancak k\u00f6k h\u00fccrelerde rol\u00fc net de\u011fildir. Embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerin artan stres tolerans\u0131 ve buna paralel olarak y\u00fcksek \u00e7aperon ifade seviyeleri sergiledi\u011fi g\u00f6r\u00fclmektedir. Bu inceleme, k\u00f6k h\u00fccre ara\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131 molek\u00fcler \u00e7aperon perspektifinden ele\u015ftirel bir \u015fekilde de\u011ferlendirir. Ayr\u0131ca, fare embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerinde \u00e7aperon mod\u00fcle edilmi\u015f kendili\u011finden yenilenme modeli \u00f6nermekteyiz."}
{"_id":"20526907","title":"How much alcohol and how often? Population based case-control study of alcohol consumption and risk of a major coronary event.","text":"\nAMA\u00c7: Alkol t\u00fcketiminin miktar\u0131 ve s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ile akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc ve koroner \u00f6l\u00fcm riski aras\u0131ndaki etkileri nicel olarak belirlemek.\n\nY\u00d6NTEM: Vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\nYER: Avustralya'n\u0131n Yeni G\u00fcney Galler eyaleti, Lower Hunter b\u00f6lgesi, 1983-1994.\n\nKATILIMCI: 35-69 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki erkekler ve kad\u0131nlar.\n\nANA \u00c7IKARIM: Akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc veya koroner \u00f6l\u00fcm.\n\nSONU\u00c7LAR: 11.511 akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc veya koroner \u00f6l\u00fcm vakas\u0131 ve ayn\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma n\u00fcfusundan rastgele se\u00e7ilen 6.077 kontrol aras\u0131nda alkol t\u00fcketim kal\u0131plar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Ya\u015f, sigara i\u00e7me ve t\u0131bbi ge\u00e7mi\u015fin etkilerini ayarlad\u0131ktan sonra, haftada be\u015f veya alt\u0131 g\u00fcn be\u015f veya alt\u0131 g\u00fcn boyunca bir veya iki i\u00e7ki t\u00fcketen erkekler ve kad\u0131nlar, hi\u00e7 i\u00e7ki i\u00e7meyenlere k\u0131yasla b\u00fcy\u00fck koroner olay riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan azalma g\u00f6sterdi (odds oranlar\u0131: erkekler 0,31 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 0,22-0,45); kad\u0131nlar 0,33 (0,18-0,59)). Benzer bir risk azalmas\u0131, daha \u00f6nce orta ila a\u011f\u0131r i\u00e7ki i\u00e7en ancak art\u0131k i\u00e7ki i\u00e7meyen olmayan i\u00e7icileri d\u0131\u015flad\u0131\u011f\u0131nda da bulundu. Belirtilerin ba\u015flang\u0131c\u0131ndan \u00f6nceki 24 saat i\u00e7inde bir veya iki i\u00e7ki t\u00fcketen d\u00fczenli i\u00e7icilerde de akut bir koruyucu etki tespit edildi (odds oranlar\u0131: erkekler 0,74 (0,51-1,09); kad\u0131nlar 0,43 (0,20-0,95)).\n\nSONU\u00c7: Alkol t\u00fcketiminin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve miktar\u0131, b\u00fcy\u00fck koroner olay riski de\u011ferlendirmesinde \u00f6nemlidir. En d\u00fc\u015f\u00fck risk, haftada be\u015f veya alt\u0131 g\u00fcn bir ila d\u00f6rt i\u00e7ki i\u00e7en erkekler ve haftada be\u015f veya alt\u0131 g\u00fcn bir veya iki i\u00e7ki i\u00e7en kad\u0131nlar aras\u0131nda g\u00f6zlemlendi."}
{"_id":"20532591","title":"Tracking adipogenesis during white adipose tissue development, expansion and regeneration","text":"Beyaz ya\u011f dokusu y\u00fcksek bir plastisite g\u00f6sterir. Olgun adipositlerin ind\u00fcklenebilir, kal\u0131c\u0131 etiketlenmesini sa\u011flayan bir sistem geli\u015ftirdik ve buna AdipoChaser fare dedik. Geli\u015fme s\u0131ras\u0131nda, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet (HFD) beslenmesi ve so\u011fuk maruziyeti s\u0131ras\u0131nda adipojenezleri izledik. So\u011fuktan kaynaklanan alt cilt ya\u011f\u0131n\u0131n 'karamelize' olmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda, \u00e7o\u011fu 'bej' adiposit, yeni olu\u015fan adipositlerden kaynaklan\u0131r. Y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet beslenmesinde, epididymal ya\u011f 4 hafta sonra adipojenez ba\u015flat\u0131rken, alt cilt ya\u011f\u0131 12 hafta kadar hipertrofi ge\u00e7irir. Gonadal ya\u011f do\u011fumdan sonra geli\u015firken, alt cilt ya\u011f\u0131 14. ve 18. embriyonik g\u00fcnler aras\u0131nda geli\u015fir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, \u00e7e\u015fitli ya\u011f depolar\u0131nda adipojenik potansiyeldeki geni\u015f farkl\u0131l\u0131klar\u0131 vurgular."}
{"_id":"20544428","title":"Blockade of adrenoreceptors inhibits the splenic response to stroke.","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, inme sonras\u0131 gecikmeli h\u00fccre dejenerasyonuna periferik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin dahil oldu\u011funu vurgulam\u0131\u015ft\u0131r. S\u00fcrekli orta serebral arter t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 (MCAO) inme modeli kapsam\u0131nda, dalak k\u00fc\u00e7\u00fclmektedir. Bu k\u00fc\u00e7\u00fclme, dalak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin sal\u0131n\u0131m\u0131 yoluyla ger\u00e7ekle\u015fir. Sistemik insan omuz kordonu kan h\u00fccreleri (HUCBC) tedavisi, inmeden 24 saat sonra, dalak boyutunun k\u00fc\u00e7\u00fclmesini engellerken, inme hacmini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r. MCAO'dan 2 hafta \u00f6nce splenektomi yapmak da inme hacmini azalt\u0131r, bu da bu organ\u0131n inme ile ili\u015fkili n\u00f6rodejenerasyonda zararl\u0131 rol\u00fcn\u00fc daha da g\u00f6sterir. MCAO sonras\u0131 simpatik sinir sisteminin aktivasyonu, hem do\u011frudan dalak sinirle\u015fmesi yoluyla dalakta, hem de adrenal meduladan sal\u0131nan katabolik maddelerin sistemik dola\u015f\u0131m\u0131nda katabolik aminyon seviyelerinde art\u0131\u015fa neden olur. Bu katabolik aminyonlar, dalak alfa ve beta adrenoreceptorlar\u0131na ba\u011flan\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, katabolik aminyonlar\u0131n inme sonras\u0131 dalak tepkisini d\u00fczenleyip d\u00fczenlemedi\u011fini inceler. Sprague-Dawley erkek fareleri, MCAO'dan 2 hafta \u00f6nce dalak sinirle\u015fmesi yapt\u0131rd\u0131 veya karvedilol (pan adrenergik resept\u00f6r bloker), prazosin (alfa1 resept\u00f6r bloker) veya propranolol (beta resept\u00f6r bloker) enjeksiyonu ald\u0131. Sinirle\u015fmenin do\u011frulanmas\u0131, tirozin hidroksilaz\u0131n dalakta azalm\u0131\u015f ifadesini g\u00f6sterdi. MCAO'dan \u00f6nce dalak sinirle\u015fmesi, inme hacmi veya dalak boyutunda de\u011fi\u015fikliklere neden olmad\u0131. Propranolol tedavisi de bu sonu\u00e7lara etki etmedi. Prazosin veya karvedilol tedavisi, dalak boyutunun k\u00fc\u00e7\u00fclmesini engelledi, ancak yaln\u0131zca karvedilol inme hacmini anlaml\u0131 \u015fekilde azaltt\u0131 (p < 0.05). Bu sonu\u00e7lar, dola\u015f\u0131mdaki kan yoluyla ta\u015f\u0131nan katabolik aminyonlar\u0131n, hem alfa hem de beta adrenergik resept\u00f6rlerin aktivasyonu yoluyla inme sonras\u0131 dalak tepkisini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"20554003","title":"Effects of Thiazolidinediones on Stroke Recovery: A Case-Matched Controlled Study","text":"Anti-enflamatuar tedavi, inme boyutunu azalt\u0131r ve inme iyile\u015fme s\u00fcrecini geli\u015ftirir. Thiazolidinedion peroksizom proliferat\u00f6r-aktif resept\u00f6r (PPAR) gamma agonistleri, g\u00fc\u00e7l\u00fc anti-enflamatuar ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131k art\u0131ran anti-diyabetik etkilere sahiptir. 30 inme hastas\u0131, tip 2 diyabetli ve akut inme rehabilitasyonu i\u00e7in hastaneye yat\u0131r\u0131lan hastalar, pioglitazon veya rosiglitazon alan grupla, ya\u015f, cinsiyet, ba\u015flang\u0131\u00e7 FIMTM puan\u0131 ve inme sonras\u0131 aral\u0131\u011fa g\u00f6re e\u015fle\u015ftirildi. Her iki grup i\u00e7in ilgili sonu\u00e7 de\u011fi\u015fkenleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Thiazolidinedion tedavisi g\u00f6ren grup, kontrol grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek ortalama FIMTM puan\u0131 iyile\u015fmesi g\u00f6sterdi (25.6 \u00b1 10.2 SD vs. 19.8 \u00b1 10.5, P = 0.015). Rehabilitasyon hastanesinde kalma s\u00fcresi (24.2 \u00b1 7.6 vs. 25.1 \u00b1 7.4 g\u00fcn, P = 0.657) veya son taburcu yeri (ev\/kurum, 19\/11 vs. 17\/13, P = 0.792) a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 bir fark yoktu. Thiazolidinedionlar\u0131n kullan\u0131m\u0131, tip 2 diyabetli inme hastalar\u0131nda i\u015flevsel iyile\u015fmeyi art\u0131rd\u0131."}
{"_id":"20568364","title":"Crosstalk between tumor and endothelial cells promotes tumor angiogenesis by MAPK activation of Notch signaling.","text":"\u00d6nemli ilerlemeler, t\u00fcm\u00f6r damar olu\u015fumunu ind\u00fckleyen sekresyonlu anjiyojenik fakt\u00f6rlerin anla\u015f\u0131lmas\u0131nda kaydedildi, ancak t\u00fcm\u00f6r anjiyojeneziyi te\u015fvik eden temas ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyaller hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey biliniyor. Burada, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri yoluyla mitojen aktivasyon proteini (MAPK) taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen Notch ligan\u0131 Jagged1'in, ba\u015f ve boyun karsinoid h\u00fccrelerinde (HNSCC) kom\u015fu endotel h\u00fccrelerinde (EC'ler) Notch aktivitesini tetikledi\u011fini ve kabuk benzeri filiz olu\u015fumunu te\u015fvik etti\u011fini bildiriyoruz. Jagged1'i ifade eden HNSCC h\u00fccreleri, canl\u0131larda yeni damar olu\u015fumunu ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, Jagged1 seviyesi, t\u00fcm\u00f6r kan damar\u0131 i\u00e7eri\u011fiyle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkiliydi ve HNSCC geli\u015fimiyle ba\u011flant\u0131l\u0131yd\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, MAPK ve Notch sinyal yollar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri ve EC'ler aras\u0131ndaki do\u011frudan etkile\u015fimle anjiyojenezin nas\u0131l te\u015fvik edildi\u011fini a\u00e7\u0131klayan yeni bir mekanizma ortaya koyuyor."}
{"_id":"20585600","title":"A Sequential splicing mechanism promotes selection of an optimal exon by repositioning a downstream 5' splice site in preprotachykinin pre-mRNA.","text":"Alternatif splisman\u0131n yap\u0131sal temellerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, preprotachykinin geninden gelen pre-mRNA'lar\u0131n splisman\u0131n\u0131 analiz ettik. Bu gen, ortak bir pre-mRNA'n\u0131n alternatif splisman\u0131 yoluyla substance P ve ili\u015fkili tachykinin peptidlerini kodlar. G\u00f6sterdik ki, preprotachykinin pre-mRNA'n\u0131n alternatif splisman\u0131, se\u00e7ici E4'\u00fcn atlanmas\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir. Son splislenmi\u015f RNA'ya E4'\u00fc dahil eden rekabet\u00e7i mekanizma, hemen \u00fcstteki ara s\u0131ralama (IVS) dizisinin (IVS3) ilk splisman\u0131n engellenmesiyle k\u0131s\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu engel, hemen alt\u0131ndaki IVS4'\u00fcn ilk olarak \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131\u011f\u0131 ard\u0131\u015f\u0131k splismanla kald\u0131r\u0131l\u0131r. \u0130lk splisman\u0131n getirdi\u011fi yap\u0131sal de\u011fi\u015fiklik, IVS3 splisman\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesinden do\u011frudan sorumludur. Bu yap\u0131sal yeniden d\u00fczenlenme, IVS4 dizilerini E5 ve yan\u0131ndaki IVS5 dizileriyle de\u011fi\u015ftirir. Bu yap\u0131sal de\u011fi\u015fikli\u011fin IVS3 splisman\u0131n\u0131 nas\u0131l te\u015fvik etti\u011fini belirlemek i\u00e7in, IVS3 splisman\u0131n\u0131 i\u015flevsiz hale getiren mutasyonlar\u0131n etkinli\u011fini geri kazanmak i\u00e7in hangi yap\u0131sal de\u011fi\u015fiklik(ler)in gerekli oldu\u011funu sorduk. En \u00f6nemli etki, E4'\u00fcn 5' splis sitesini tam bir konsens\u00fcs e\u015fle\u015fmesine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcren 2 n\u00fckleotitlik bir de\u011fi\u015ftirme ile g\u00f6zlemlendi. Sadece E5 dizileri, tek veya \u00e7ok say\u0131da kopyada bulundu\u011funda splisman\u0131 te\u015fvik etmedi. Ancak, 15 n\u00fckleotitlik bir IVS5 par\u00e7as\u0131, E4E5 hibrit eksen segmentinin hemen alt\u0131nda bir splisman-defektif mutasyona, GUAAGU i\u00e7eren bir 5' splis sitesi eklenerek yerle\u015ftirildi\u011finde, splisman aktivitesi geri kazan\u0131ld\u0131. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, adenovirin 72 n\u00fckleotitlik L2 ekseni, ili\u015fkili 5' splis sitesi olmadan, E4'e biti\u015fik oldu\u011funda splisman\u0131 etkinle\u015ftirir. RNA yap\u0131sal de\u011fi\u015fikli\u011finin splisman\u0131 nas\u0131l etkinle\u015ftirdi\u011fi konusunda modeller tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"20602517","title":"Melatonin and the circadian regulation of sleep initiation, consolidation, structure, and the sleep EEG.","text":"Melatonin'un kendi sirkadiyen ritmi, suprachiasmatik \u00e7ekirdek taraf\u0131ndan y\u00f6netilir ve kendi sirkadiyen bile\u015feninle uyku e\u011filimi ritmi ve elektroserebral aktivite (EEG) dalgalanmalar\u0131n\u0131n kendi sirkadiyen bile\u015feni, \u00f6rne\u011fin uyku telimleri ve yava\u015f dalgalar aras\u0131nda yak\u0131n bir ili\u015fki g\u00f6sterir. Bu ili\u015fki, uyku-uyan\u0131kl\u0131k d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn melatonin'un kendi sirkadiyen ritmiyle senkronize olmamas\u0131 durumunda bile devam eder. G\u00fcn i\u00e7inde melatonin verilmesi, hem uyku ba\u015flang\u0131c\u0131 gecikmesi hem de uyku konsolidasyonu olarak g\u00f6sterilen g\u00fcnd\u00fcz uyku e\u011filimi art\u0131\u015f\u0131 ile ili\u015fkilidir. Melatonin verildikten sonra g\u00fcnd\u00fcz uykusu s\u0131ras\u0131nda EEG, gece uyku EEG'sine benzeyen \u00f6zellikler g\u00f6sterir, yani uyku telimi aktivitesi artar ve yava\u015f dalga uyku ve yava\u015f dalga aktivitesi azal\u0131r, nicel EEG analizi ile tespit edilir. Gece uykusu \u00f6ncesi 5 mg veya daha y\u00fcksek dozlarda melatonin verilmesi, h\u0131zl\u0131 g\u00f6z hareketi (REM) uykusunu art\u0131r\u0131r. Bu veriler, melatonin'un insan uykusunun ana \u00f6zelliklerine, yani uyku ba\u015flang\u0131c\u0131 gecikmesi, uyku konsolidasyonu, yava\u015f dalgalar, uyku telimleri ve REM uykusu \u00fczerinde etkiler g\u00f6sterdi\u011fini kan\u0131tlar. Fizyolojik dozlarda ve fizyolojik plazma melatonin profillerini \u00fcreten uygulama sistemlerini kullanarak daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r, b\u00f6ylece melatonin'un kendi sirkadiyen ritminde uyku sirkadiyen d\u00fczenlenmesinde oynad\u0131\u011f\u0131 rol kesin olarak kan\u0131tlanabilir."}
{"_id":"20606520","title":"Long-term survival, quality of life, and quality-adjusted life-years among critically ill elderly patients.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nKritik olarak hasta ya\u015fl\u0131 hastalarda \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131, ya\u015fam kalitesini (QOL) ve kalite ayarl\u0131 ya\u015fam y\u0131llar\u0131n\u0131 (QALY) de\u011ferlendirmek.\n\n## Tasar\u0131m\n\u00c7apraz kesitli anket.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Ortam\u0131\nBir \u00fcniversite hastanesinde, 10 yatakl\u0131 bir t\u0131bbi-cerrahi yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi (YBU).\n\n## Hastalar\n\u00c7al\u0131\u015fma grubunu, 1995-2000 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda tedavi edilen 882 ya\u015fl\u0131 hasta (65 ya\u015f ve \u00fczeri) ve 1.827 kontrol (65 ya\u015f alt\u0131) olu\u015fturdu.\n\n## M\u00fcdahale\nHi\u00e7bir m\u00fcdahale yap\u0131lmad\u0131.\n\n## \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Ana Bulgular\n\u00d6l\u00fcm oranlar\u0131, YBU ve hastanede kalma s\u00fcreleri boyunca ve YBU'dan 12, 24 ve 36 ay sonra de\u011ferlendirildi. Ya\u015fl\u0131lar\u0131n (57%) 3 y\u0131ll\u0131k birikimli \u00f6l\u00fcm oran\u0131, kontrol grubuna (40%) k\u0131yasla anlaml\u0131 \u015fekilde daha y\u00fcksekti (p < .05). Ya\u015fl\u0131 hastalar\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu (66%), yo\u011fun bak\u0131m sonras\u0131 1 ay i\u00e7inde \u00f6ld\u00fc. YBU'da 1. g\u00fcn S\u00fcreklilik Organ Ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 (SOFA) puan\u0131 15'den fazla olan t\u00fcm ya\u015fl\u0131 hastalar YBU'da \u00f6ld\u00fc.\n\nYa\u015fam kalitesi, 10 aydan 7 y\u0131la kadar YBU'dan sonra EQ-5D ve RAND-36 \u00f6l\u00e7\u00fcmleriyle de\u011ferlendirildi. Ya\u015fl\u0131 hastalar\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu (88%), mevcut sa\u011fl\u0131k durumlar\u0131n\u0131 iyi veya tatmin edici olarak de\u011ferlendirdi; 66% sa\u011fl\u0131k durumlar\u0131n\u0131n 12 ay \u00f6ncesine k\u0131yasla benzer veya daha iyi oldu\u011funu ve 48% de pre-admitasyon durumlar\u0131na benzer veya daha iyi oldu\u011funu belirtti. RAND-36 ile yap\u0131lan ya\u015fam kalitesi \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, ya\u015flanman\u0131n fiziksel i\u015flev, fiziksel rol k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 ve canl\u0131l\u0131k alanlar\u0131nda en \u00e7ok yetkinlik kayb\u0131na neden oldu\u011funu ortaya koydu, ancak ya\u015fl\u0131 hastalar kontrol grubuna k\u0131yasla daha iyi zihinsel sa\u011fl\u0131k de\u011ferlerine sahipti. Bununla birlikte, ya\u015fl\u0131 hastalar\u0131n QALY'leri, ya\u015f ve cinsiyetten ayarlanm\u0131\u015f genel n\u00fcfusun ortalama QALY'sinden 21% ila 35% daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc.\n\n## Sonu\u00e7\nYaln\u0131zca y\u00fcksek ya\u015f"}
{"_id":"20608982","title":"Recent developments and complexities in neutrophil transmigration.","text":"\n# \u0130ncelemenin Amac\u0131\n\nN\u00f6trofillerin kan\u0131ndan iltihapl\u0131 dokulara g\u00f6\u00e7\u00fc, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin temel bir bile\u015feni ve iltihaplanmaya ba\u011fl\u0131 bozukluklar\u0131n patogenezinde \u00f6nemli bir rol oynayan bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Bu, leukosit biyolojisinin son derece dinamik bir ara\u015ft\u0131rma alan\u0131 olmaya devam etmektedir. Bu inceleme, bu alandaki son bulgular\u0131 \u00f6zetlemektedir ve n\u00f6trofil g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131ran mekanizmalar\u0131 vurgulamaktad\u0131r, bu alanda \u00f6nemli ilerlemeler kaydedilmi\u015ftir.\n\n# Son Bulgular\n\nEle al\u0131nacak konular aras\u0131nda, n\u00f6trofil g\u00f6\u00e7\u00fcne \u00f6nc\u00fcl\u00fck eden yan\u0131tlar, \u00f6rne\u011fin leukosit l\u00fcminal s\u00fcr\u00fcnme ve leukositler ile endotel h\u00fccrelerinde (\u00f6rne\u011fin, \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131n olu\u015fumu) meydana gelen h\u00fccresel ve molek\u00fcler de\u011fi\u015fiklikler gibi, n\u00f6trofilin endotel h\u00fccreleri \u00fczerinden transendotel h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc destekleyen fakt\u00f6rler yer alacakt\u0131r. Hem paracel\u00fcler hem de transsel\u00fcler n\u00f6trofil g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn geli\u015fimi ve d\u00fczenlenmesi ile ilgili son geli\u015fmeler ele al\u0131nacak ve endotel h\u00fccre l\u00fcminal ve birle\u015fimsel ba\u011flay\u0131c\u0131 molek\u00fcllerin ifade d\u00fczenlenmesinin ili\u015fkili rolleri tart\u0131\u015f\u0131lacakt\u0131r. Endoteli\u011fin \u00f6tesinde, vask\u00fcler perisit \u00f6rt\u00fcs\u00fc ve bazal membran \u00fczerinden g\u00f6\u00e7\u00fc de incelenecektir.\n\n# \u00d6zet\n\nN\u00f6trofilin iltihapl\u0131 durumlar\u0131n geli\u015fimi ve ilerlemesindeki tart\u0131\u015f\u0131lmaz rol\u00fc, bu yan\u0131t\u0131 d\u00fczenleyen doku ve uyaran \u00f6zg\u00fc mekanizmalar\u0131 daha iyi anlaman\u0131n, daha spesifik anti-enflamatuar m\u00fcdahaleler geli\u015ftirmek i\u00e7in yeni yollar a\u00e7abilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"20610390","title":"Exploring the epidemiological characteristics of cancers of unknown primary site in an Australian population: implications for research and clinical care.","text":"\n# Ama\u00e7lar\nBilinmeyen birincil site kanseri (BPK) i\u00e7in vaka s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, \u00f6l\u00fcm oran\u0131 ve vaka hayatta kalma e\u011filimlerini ara\u015ft\u0131rmak ve klinik sonu\u00e7lar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurmak.\n\n# Y\u00f6ntem\nG\u00fcney Avustralya Kanser Kayd\u0131 verileri, 1977-2004 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ya\u015f standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f vaka s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n hesaplanmas\u0131nda kullan\u0131ld\u0131. BPK'ya \u00f6zg\u00fc hayatta kalma oranlar\u0131, sosyo-demografik, histolojik ve zaman i\u00e7indeki tahminler, bilinen birincil site kanseriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131larak ve BPK histolojik tiplerine g\u00f6re \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli lojistik regresyonla incelendi.\n\n# Sonu\u00e7lar\nVaka s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, 1977-80 ve 1981-84 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yakla\u015f\u0131k %60 artt\u0131. Oranlar 1993-96'da zirveye ula\u015ft\u0131. Erkek ve kad\u0131n aras\u0131ndaki vaka s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6l\u00fcm oran\u0131 oranlar\u0131 yakla\u015f\u0131k 1.3:1 idi. Ya\u015fla birlikte vaka s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 artt\u0131. Belirsiz histolojik tipin, daha yayg\u0131n adenokarsinomlara k\u0131yasla, erkeklerde kad\u0131nlardan, metropol d\u0131\u015f\u0131 ikamet edenlerden, d\u00fc\u015f\u00fck sosyo-ekonomik alanlardan ve 1977-88 tan\u0131 d\u00f6nemlerinden sonraki tan\u0131 d\u00f6nemlerinde daha y\u00fcksek olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 vard\u0131. BPK, yerli hastalarda kanserlerin daha y\u00fcksek bir y\u00fczdesini temsil ediyordu. Tan\u0131dan 10 y\u0131l sonraki vaka hayatta kalma oran\u0131 %7 idi. Daha d\u00fc\u015f\u00fck vaka hayatta kalma oran\u0131yla ili\u015fkili fakt\u00f6rler, daha ya\u015fl\u0131 ya\u015f, erkek cinsiyeti, yerli stat\u00fc, d\u00fc\u015f\u00fck sosyo-ekonomik durum ve belirsiz histoloji tipiydi.\n\n# Sonu\u00e7\nSonu\u00e7lar, BPK'n\u0131n k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7lar\u0131na i\u015faret etse de, hayatta kalma oranlar\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck bir iyile\u015fme g\u00f6zlemlendi. \u00c7al\u0131\u015fma, BPK'ya daha y\u00fcksek riskte bulunan sosyo-demografik gruplar\u0131 ve daha k\u00f6t\u00fc tedavi sonu\u00e7lar\u0131na sahip gruplar\u0131 belirledi ve bu alanlarda artm\u0131\u015f ara\u015ft\u0131rma ve klinik dikkat gerektirdi."}
{"_id":"20610557","title":"Alkylating agent melphalan augments the efficacy of adoptive immunotherapy using tumor-specific CD4+ T cells.","text":"Son y\u0131llarda, baz\u0131 yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan kemoterap\u00f6tik ajanlar\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k g\u00fc\u00e7lendirici etkileri giderek daha \u00e7ok takdir edilmektedir. Bu, geleneksel kemoterapiyi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k terapisi stratejileriyle birle\u015ftirerek uzun s\u00fcreli terap\u00f6tik faydalar elde etme mant\u0131\u011f\u0131na dayanmaktad\u0131r. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, melphalan\u0131n, \u00e7ok s\u0131k \u00e7ok lenfoma tedavisinde kullan\u0131lan bir alkilasyon ajan\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici etkilerini ortaya koymu\u015ftur, ancak alt mekanizmalar hala belirsizdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, melphalan\u0131n, t\u00fcm\u00f6r ta\u015f\u0131yan farelerde hem endojen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerine hem de adaptif olarak aktar\u0131lan t\u00fcm\u00f6r spesifik CD4(+) T h\u00fccrelerine etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Melphalan tedavisinin, melphalan ile ind\u00fcklenen mielodeplasyona ve l\u00f6kodeplasyona takip eden h\u00fccre toparlanma a\u015famas\u0131nda h\u0131zl\u0131 bir enflamatuar sitokin ve kemokin patlamas\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Melphalan tedavisinden sonra, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri, kalretikulin'in retik\u00fclum endoplazmikteki membran translokasyonu ve y\u00fcksek hareketlilik grubunda 1'in (HMG1) d\u0131\u015fa at\u0131l\u0131m\u0131 da dahil olmak \u00fczere ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc \u00f6zelliklerini sergiledi. Ayr\u0131ca, t\u00fcm\u00f6r antijeninin dendritik h\u00fccreler taraf\u0131ndan al\u0131nmas\u0131, t\u00fcm\u00f6r drenajl\u0131 lenf nodunda g\u00fc\u00e7lendi. Bu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici etkilerle tutarl\u0131 olarak, t\u00fcm\u00f6r ta\u015f\u0131yan farelerde melphalan tedavisi, endojen CD8(+) T h\u00fccrelerinin aktivasyonuna ve daha da \u00f6nemlisi, adaptif olarak aktar\u0131lan t\u00fcm\u00f6r spesifik CD4(+) T h\u00fccrelerinin klonal geni\u015flemesine ve etkili hale gelmesine yol a\u00e7t\u0131. \u00d6nemli olan, melphalan ve CD4(+) T h\u00fccre adaptif h\u00fccre terapisi kombinasyonunun, ileri B h\u00fccre lenfomalar\u0131 veya kolon kanseri olan farelerin hayatta kalmas\u0131n\u0131 uzatmada tek ba\u015f\u0131na her iki tedaviden daha etkili oldu\u011fu. Bu bulgular, melphalan'\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 etkilerine mekanistik i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar ve melphalan'\u0131, t\u00fcm\u00f6r spesifik CD4(+) T h\u00fccrelerini i\u00e7eren adaptif h\u00fccre terapisi ile birle\u015ftirerek terap\u00f6tik potansiyeli g\u00f6sterir."}
{"_id":"20611846","title":"Influence of cigarette smoking on inhaled corticosteroid treatment in mild asthma.","text":"\n# Arka Plan\n\u0130nhal edilen kortikosteroidler ast\u0131m tedavisinde iyi bilinen bir rol oynar, ancak \u00e7al\u0131\u015fmalar genellikle sigara i\u00e7meyenlere odaklanm\u0131\u015ft\u0131r ve sigara i\u00e7menin ast\u0131m tedavisinde inhal edilen kortikosteroidlerin etkinli\u011fi \u00fczerindeki olas\u0131 etkisi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Ast\u0131ml\u0131 hastalarda aktif sigara i\u00e7menin inhal edilen kortikosteroid tedavisine verdi\u011fi tepkiyi ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131ld\u0131.\n\n# Y\u00f6ntemler\n\u0130nhal edilen fluticason propionat (g\u00fcnl\u00fck 1000 mikrogram) veya plasebo tedavisi 3 hafta boyunca, 38 steroid naif yeti\u015fkin ast\u0131m hastas\u0131 (21 sigara i\u00e7meyen) \u00fczerinde yap\u0131lan \u00e7ift k\u00f6r, rastgele, plasebo kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fmada etkililik de\u011ferlendirildi. Sabah ve ak\u015fam zirve solunum ak\u0131\u015f\u0131 (PEF) \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, spirometrik parametreler, bron\u015fiyal hiperreaktivite ve balgam eozinofil say\u0131lar\u0131 ile etkililik de\u011ferlendirildi. Sigara i\u00e7meyen ve i\u00e7en ast\u0131m hastalar\u0131 aras\u0131nda tedaviye verilen tepkiler kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\nSigara i\u00e7meyenlerde, inhal edilen fluticason ile (27 l\/dakika kar\u015f\u0131 -5 l\/dakika) sabah PEF'inde anlaml\u0131 bir art\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Sigara i\u00e7meyenlerde, sabah PEF'inde (27 l\/dakika), 1 saniyelik zorlamal\u0131 solunum hacminde (0.17 l) ve PC20'nin geometrik ortalamas\u0131nda (2.6 katlama dozu) istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir art\u0131\u015f ve fluticason ile plasebo kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda balgamda eozinofil oran\u0131nda (-1.75%) anlaml\u0131 bir azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Sigara i\u00e7en ast\u0131m hastalar\u0131nda bu parametreler \u00fczerinde herhangi bir anlaml\u0131 de\u011fi\u015fiklik g\u00f6zlemlenmedi.\n\n# Sonu\u00e7\nAktif sigara i\u00e7mek, hafif ast\u0131mda k\u0131sa s\u00fcreli inhal edilen kortikosteroid tedavisinin etkilili\u011fini azalt\u0131r. Bu bulgu, hafif ast\u0131m\u0131 olan ve sigara i\u00e7en hastalar\u0131n tedavisinde \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furur."}
{"_id":"20620012","title":"Hitting the target: emerging technologies in the search for kinase substrates.","text":"Fosforilasyon yoluyla protein kinazlar\u0131, hedeflerinin aktivitesi, lokalizasyonu, protein etkile\u015fimi ve kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirebilir. H\u00fccre biyolojisinin t\u00fcm y\u00f6nlerini anlamam\u0131z a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemine ra\u011fmen, belirli protein kinazlar\u0131n\u0131n ger\u00e7ek alt birimlerinin belirlenmesine y\u00f6nelik ilerlemeler yava\u015f olmu\u015ftur. Geleneksel olarak, ger\u00e7ek kinaz alt birimlerini belirlemek i\u00e7in kullan\u0131lan teknikler, genetik, maya iki hibrit ekranlar\u0131 ve biyokimyasal safla\u015ft\u0131rma gibi, genellikle yorucu ve g\u00fcvenilmezdir. Ancak, son zamanlarda, belirli protein kinazlar\u0131n\u0131n ger\u00e7ek in vivo alt birimlerini belirlemek i\u00e7in ba\u015far\u0131yla kullan\u0131lan birka\u00e7 yeni yakla\u015f\u0131m geli\u015ftirilmi\u015ftir. Bu y\u00f6ntemler aras\u0131nda, faj ifade k\u00fct\u00fcphanelerinden proteinlerin fosforilasyonunun taramas\u0131, belirli kinazlar taraf\u0131ndan tercih edilen en uygun motifleri belirlemek i\u00e7in peptik k\u00fct\u00fcphane ekranlar\u0131, fosfat motifi antikorlar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131 ve yap\u0131sal olarak de\u011fi\u015ftirilmi\u015f kinazlar ve alel-\u00f6zg\u00fc adenosin trifosfat analoglar\u0131 ve kinaz inhibit\u00f6rleri kullanan bir yakla\u015f\u0131m yer al\u0131r. Bu yakla\u015f\u0131mlar\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yor ve faydalar\u0131 ve i\u00e7sel s\u0131n\u0131rlamalar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"20630805","title":"Histone phosphorylation: a chromatin modification involved in diverse nuclear events.","text":"Histon sonras\u0131 transkripsiyon modifikasyonlar\u0131, kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen \u00e7e\u015fitli s\u00fcre\u00e7lerin temel bile\u015fenlerini olu\u015fturur. Bu i\u015faretler, \u00e7e\u015fitli kromatin tabanl\u0131 olaylarda sinyaller olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve kromatinle ili\u015fkili fakt\u00f6rlerin i\u015fe al\u0131nmas\u0131, toplanmas\u0131 veya tutulmas\u0131 i\u00e7in platformlar g\u00f6revi g\u00f6r\u00fcr. En iyi bilinen histon fosforilasyon i\u015flevi, h\u00fccrelerin DNA hasar\u0131na verdi\u011fi cevapta ger\u00e7ekle\u015fir; burada fosforilasyonlu histon H2A(X), DNA k\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131n oldu\u011fu yerde b\u00fcy\u00fck kromatin alanlar\u0131n\u0131 i\u015faretler. Bununla birlikte, bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma da histon fosforilasyonun, di\u011fer n\u00fckleer s\u00fcre\u00e7lerle ili\u015fkili kromatin yeniden d\u00fczenlemesiyle kritik roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu incelemede, histon fosforilasyonu hakk\u0131nda mevcut bilgileri \u00f6zetliyoruz ve onu d\u00fczenleyen bir\u00e7ok kinaz ve fosfatazdan bahsediyoruz. DNA onar\u0131m\u0131, transkripsiyon ve h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ve programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc s\u0131ras\u0131nda kromatin s\u0131k\u0131\u015fmas\u0131 gibi s\u00fcre\u00e7lerde bu histon i\u015faretinin oynad\u0131\u011f\u0131 temel rolleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, fosforilasyon ve di\u011fer histon modifikasyonlar\u0131 aras\u0131ndaki karma\u015f\u0131k etkile\u015fimi a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz, bu da kromatin yeniden d\u00fczenleme s\u00fcre\u00e7leri \u00fczerinde sofistike bir kontrol sa\u011flar."}
{"_id":"20645335","title":"Neurodevelopmental Outcome After a Single Course of Antenatal Steroids in Children Born Preterm: A Systematic Review and Meta-analysis.","text":"\n## Ama\u00e7\nAntenatal kortikosteroid tek dozunun, tehdit alt\u0131nda olan erken do\u011fum i\u00e7in antenatal kortikosteroid tek dozunun, tehdit alt\u0131nda olan erken do\u011fum i\u00e7in antenatal kortikosteroid tek dozunun n\u00f6rogeli\u015fimsel sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 sistematik olarak incelemek ve entegre etmektir.\n\n## Veri Kaynaklar\u0131\nMedline, Scopus, CENTRAL ve klinikdeneyler.gov (2014 y\u0131l\u0131 A\u011fustos'a kadar) veritabanlar\u0131n\u0131, \"prenatal\", \"antenatal\", \"kortikosteroid\", \"*steroid*\", \"betamethasone\", \"dexamethasone\", \"n\u00f6rogeli\u015fim*\", \"*geli\u015fim*\" ve \"takip\" gibi terimleri kullanarak birle\u015ftirdik. Ayr\u0131ca, elde edilen makalelerin referanslar\u0131n\u0131 da inceledik.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi Y\u00f6ntemleri\nTehlikede olan erken do\u011fum i\u00e7in antenatal betamethasone veya dexamethasone tek dozu alan annelerin \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n n\u00f6rogeli\u015fimsel sonu\u00e7lar\u0131n\u0131, plasebo veya tedavi edilmemi\u015f gruplara k\u0131yasla rapor eden rastgele ve rastgele olmayan denemeleri dahil ettik.\n\n## Tab\u00fclasyon, Entegrasyon ve Sonu\u00e7lar\nDichotom veriler i\u00e7in \u00f6zet risk oran\u0131 (RR) hesapland\u0131; ayn\u0131 sonucu ancak farkl\u0131 y\u00f6ntemler kullanan denemeler i\u00e7in standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ortalama fark hesapland\u0131. Heterojenli\u011fi I istatistik ile de\u011ferlendirildi. \u00c7al\u0131\u015fma tasar\u0131m\u0131, spesifik kortikosteroid ve do\u011fum haftas\u0131 ortalamas\u0131na g\u00f6re duyarl\u0131l\u0131k ve alt gruplar i\u00e7in analizler planland\u0131.\n\nAntenatal kortikosteroid tek dozu, cerebral palsy riskini (yedi \u00e7al\u0131\u015fma; tedavi edilmi\u015f: 390\/5,199, tedavi edilmemi\u015f: 146\/1,379; RR 0.678, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 0.564-0.815), psikomotor geli\u015fim endeksi 70'in alt\u0131nda (iki \u00e7al\u0131\u015fma; tedavi edilmi\u015f: 783\/3,049, tedavi edilmemi\u015f: 258\/969; RR 0.829, 95% CI 0.737-0.933) ve ciddi engelli (be\u015f \u00e7al\u0131\u015fma; tedavi edilmi\u015f: 1,567\/4,840, tedavi edilmemi\u015f: 47"}
{"_id":"20645538","title":"Prognostic impact of minimal pleural effusion in non-small-cell lung cancer.","text":"Ama\u00e7: \u0130nce (<10 mm kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131nda) pleural birikintisi (PE), k\u00f6t\u00fc niyetli PE'nin erken evresini temsil edebilir, ancak klinik \u00f6nemi nadiren ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, non-k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) hastalar\u0131nda minimal PE'nin oran\u0131n\u0131 ve hayatta kalma \u00fczerindeki etkisini incelemi\u015f olduk. Veri setimizde olas\u0131 birikim mekanizmalar\u0131n\u0131 da de\u011ferlendirdik.\n\nHasta ve Y\u00f6ntemler: G\u00f6\u011f\u00fcs bilgisayarl\u0131 tomografi taramalar\u0131nda tan\u0131da PE durumu temelinde, 2061 hasta \u00fc\u00e7 gruba s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131: PE yok, minimal PE ve k\u00f6t\u00fc niyetli PE. Hasta, evre ge\u00e7i\u015fi, t\u00fcm\u00f6r ve tedavi ile ili\u015fkili 21 de\u011fi\u015fken, hayatta kalma ile korelasyon i\u00e7in incelendi.\n\nSonu\u00e7lar: Minimal PE, 272 hasta (13.2%)'da g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 2061 hastan\u0131n her evresi a\u015fa\u011f\u0131daki gibiydi: 5.2% evre I, 10.9% evre II, 13.2% evre IIIA, 23.8% evre IIIB ve 13.9% evre IV. Minimal PE, PE olmayanlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha k\u0131sa bir hayatta kalma s\u00fcresiyle ili\u015fkiliydi (orta hayatta kalma s\u00fcresi 7.7 ay vs 17.7 ay; log-rank P < .001), t\u00fcm de\u011fi\u015fkenlerle tam ayarlama yap\u0131ld\u0131ktan sonra bile (ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131 1.40; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.21-1.62). Minimal PE'nin prognostik etkisi, erken evrelerde geli\u015fmi\u015f evrelerden daha y\u00fcksekti (Pinteraksyon = .001). Minimal PE'li 237 hasta (87.8%)'da, do\u011frudan bir mekanizma olarak pleural istila veya ba\u011flanma g\u00f6zlemlendi ve bu, daha k\u00f6t\u00fc bir hayatta kalmay\u0131 \u00f6ng\u00f6ren ba\u011f\u0131ms\u0131z bir fakt\u00f6rd\u00fc (P = .03).\n\nSonu\u00e7: Minimal PE, NSCLC evrelemede s\u0131k kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lan bir klinik endi\u015fedir. Varl\u0131\u011f\u0131, \u00f6zellikle erken evre hastal\u0131kta daha k\u00f6t\u00fc bir hayatta kalmayla ili\u015fkili \u00f6nemli bir prognostik fakt\u00f6rd\u00fcr."}
{"_id":"20646904","title":"Fusion proteins for versatile antigen targeting to cell surface receptors reveal differential capacity to prime immune responses.","text":"Proteinlerin APC'lere (antijen sunan h\u00fccreler) hedeflenmesi, adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 uyand\u0131rmak i\u00e7in \u00e7ekici bir stratejidir. Ancak, hedeflenen resept\u00f6r\u00fcn se\u00e7imi ile yan\u0131tlar\u0131n kalitesi ve miktar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fki hala iyi anla\u015f\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r. Biz, hidrofobik proteinleri de i\u00e7eren antijenleri, proteasoma ba\u011f\u0131ml\u0131 MHC s\u0131n\u0131f I k\u0131s\u0131tl\u0131 \u00e7apraz sunum i\u00e7in optimize edilmi\u015f \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr bir f\u00fczyon proteini olarak ifade etmek i\u00e7in bir strateji tan\u0131mlad\u0131k ve bu f\u00fczyon proteinleri, \u00e7e\u015fitli hedefleme antikorlar\u0131 ile kararl\u0131 kompleksler olu\u015fturur. Alt ekstremite enjeksiyonu sonras\u0131, bu kompleksler \u00f6ncelikle CD169+ lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc alt kabuk sin\u00fcs makrofajlar\u0131 taraf\u0131ndan al\u0131n\u0131r. OVA modeli sisteminde, resept\u00f6r hedeflenmi\u015f antijenik kompleksler, en az 100 kat daha verimli bir \u015fekilde spesifik T ve B h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 in vitro ve in vivo uyand\u0131rd\u0131. 10 hedefleme resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, CD8+ T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131n uyand\u0131r\u0131lmas\u0131ndaki s\u0131ralamay\u0131 belirlememize ve CD8+ ve CD4+ T h\u00fccre alt k\u00fcmelerinin ve B h\u00fccrelerin uyand\u0131r\u0131lmas\u0131ndaki g\u00f6receli etkinli\u011fin \u00e7arp\u0131c\u0131 farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermemize olanak sa\u011flad\u0131. A\u00e7\u0131klanan f\u00fczyon proteinleri, tolerizasyon veya a\u015f\u0131lama ba\u011flam\u0131nda protein antijenlerinin hedefli teslimi i\u00e7in optimize edilmi\u015f stratejilerin geli\u015ftirilmesine yard\u0131mc\u0131 olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"20649327","title":"A sequential model for peptide binding and transport by the transporters associated with antigen processing.","text":"TAP proteinleri antijenik peptitleri endoplazmik retikulum (ER) i\u00e7ine ta\u015f\u0131r. Bu s\u00fcrecin \u00f6zelle\u015fmesinin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, TAP'a ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan karma\u015f\u0131kla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, bu fakt\u00f6rler ta\u015f\u0131ma deneylerinde birikmekte olan peptit miktar\u0131n\u0131 etkiler. Biz, bir a\u015f\u0131r\u0131 ifade sistemi geli\u015ftirdik, bu sistemde peptitlerin TAP substrat ba\u011flanma b\u00f6lgesine ba\u011flanmas\u0131 ve TAP taraf\u0131ndan ta\u015f\u0131nmas\u0131 ayr\u0131 ayr\u0131 nicel olarak \u00f6l\u00e7\u00fclebilir. ER'de birikmekte olan peptit verimlili\u011fi, TAP substrat ba\u011flanma b\u00f6lgesine olan ba\u011fl\u0131l\u0131kla paraleldir, ancak ER i\u00e7indeki glikozilasyon sistemiyle etkile\u015fim ve muhtemelen peptit at\u0131l\u0131m\u0131 ile de\u011fi\u015ftirilebilir. 9-16 aa uzunlu\u011funda rastgele peptit kar\u0131\u015f\u0131mlar\u0131, daha k\u0131sa veya daha uzun peptit kar\u0131\u015f\u0131mlar\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek ba\u011flanma b\u00f6lgesine olan ba\u011fl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. Peptit, ATP olmaks\u0131z\u0131n TAP heteromerlerine ba\u011flan\u0131r ve ATP'nin ba\u011flanmas\u0131 ile serbest b\u0131rak\u0131l\u0131r, bu da TAP i\u015flevi i\u00e7in bir model \u00f6nerir."}
{"_id":"20649735","title":"Outcome of repeated radiosurgery for recurrent metastatic brain tumors.","text":"\n## Ama\u00e7\nBa\u015flang\u0131\u00e7 radyosurjisi sonras\u0131 yerel veya uzaktaki tekrarlamalar\u0131n sonucunu ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Malzeme ve Y\u00f6ntemler\n204 hasta radyosurjisi ile tedavi edildi\u011fini retrospektif olarak inceledik. Bu hastalar\u0131n 43'\u00fc (%21) daha fazla bir kez radyosurjisi ge\u00e7irdi. \u0130kinci radyosurjisi, 16 hastada daha \u00f6nce tedavi edilen b\u00f6lgelerde tekrarlamalar i\u00e7in, 13 hastada uzaktaki yeni lezyonlar i\u00e7in ve 14 hastada hem yerel tekrarlamalar hem de yeni lezyonlar i\u00e7in yap\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nT\u00fcm hastalarda ilk radyosurjiden sonraki orta s\u00fcre 36 (7-190) hafta iken, 43 hastada tekrarlanan radyosurjisi i\u00e7in orta s\u00fcre 68 (16-156) hafta idi. \u0130lk radyosurjiden ikinciye kadar ge\u00e7en orta s\u00fcre 37 hafta idi. \u0130kinci radyosurjiden sonraki orta s\u00fcre 32 (7-132) hafta idi. Kurtarma radyosurjisi sonras\u0131 6. ayda yerel kontrol oran\u0131 %90.7 idi. RPA s\u0131n\u0131f\u0131 hem ba\u015flang\u0131\u00e7 hem de kurtarma radyosurjisinde bask\u0131n bir prognostik fakt\u00f6r olarak \u00f6ne \u00e7\u0131kt\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nMetastatik beyin t\u00fcm\u00f6rlerine sahip hastalarda ba\u015flang\u0131\u00e7 radyosurjisi sonras\u0131 tekrarlamalar yayg\u0131nd\u0131r. Kurtarma tedavisi sonras\u0131 yerel kontrol ve hayatta kalma s\u00fcresi ba\u015flang\u0131\u00e7 radyosurjisi sonras\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir. Se\u00e7ilen hastalarda radyosurjisi kurtarma tedavisi ek hayatta kalma faydas\u0131 sa\u011flayabilir."}
{"_id":"20659283","title":"Human CYP3A4 and murine Cyp3A11 are regulated by equol and genistein via the pregnane X receptor in a species-specific manner.","text":"Hamilelik X resept\u00f6r\u00fc (PXR), v\u00fccudun adaptif savunma sisteminin \u00f6nemli bir bile\u015fenidir ve \u00e7e\u015fitli toksik yabanc\u0131 maddelerin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131ndan sorumludur. Endojen ve eksojen kimyasallar, steroidler, antibiyotikler, safra asitleri ve bitkisel bile\u015fikler gibi PXR'yi aktive edenler, ila\u00e7 metabolizmas\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesine yol a\u00e7ar. \u0130nsan ve fare PXR'yi in vitro h\u00fccre tabanl\u0131 ge\u00e7ici transfeksiyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve birincil karaci\u011fer h\u00fccreleri ile in vivo bir fare modelinde aktive etme yetene\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Ge\u00e7ici transfeksiyon deneylerinde, genistein ve daidzein tam uzunluklu, tipik fare PXR'yi aktive eder, ancak bir mutasyon formu aktive etmez, genistein en g\u00fc\u00e7l\u00fcs\u00fcd\u00fcr. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, equol insan PXR'yi genistein veya daidzeinden daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde aktive eder. Bir memeli 2-hybrid deneyinde, isoflavonlar PXR'ye koaktivat\u00f6r steroid resept\u00f6r koaktivat\u00f6r 1'in rekrut edilmesini ind\u00fckledi. Do\u011fal insan sitokrom P450 3A4 (CYP3A4) promot\u00f6r\u00fc kar\u015f\u0131s\u0131nda test edildi\u011finde, equol en g\u00fc\u00e7l\u00fc aktivat\u00f6rd\u00fc ve insan karaci\u011fer h\u00fccrelerine equol uygulanmas\u0131 CYP3A4 mRNA ve imm\u00fcnoreaktif protein ifadesini art\u0131rd\u0131. Genistein ve daidzein, ancak equol etkisizdi, PXR(-\/-) olmayan fare karaci\u011fer h\u00fccrelerini tedavi ederek Cyto krom P450 3A11 (Cyp3A11) mRNA ifadesini ind\u00fckledi. Cyp3A11 mRNA, soya proteini i\u00e7eren diyetle beslenen farelerde de in vivo ind\u00fcklendi. Sunulan sonu\u00e7lar, isoflavonlar ve equol'un PXR'yi aktive etmede t\u00fcrler aras\u0131 bir fark oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"20672596","title":"Metabolism of glucose, glutamine, long-chain fatty acids and ketone bodies by murine macrophages.","text":"Maksimum metabolizman\u0131n baz\u0131 anahtar enzimlerinin aktiviteleri, tetiklenmi\u015f (enflamatuar) makrofajlarda farenin ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc lenfositlerinde s\u0131\u00e7an\u0131n incelenmi\u015ftir. Makrofajdaki hexokinaz aktivitesi \u00e7ok y\u00fcksektir, v\u00fccudun herhangi ba\u015fka \u00f6nemli dokusundaki aktiviteye e\u015fit ve fosforilaz veya 6-fosfofruktokinaz\u0131n aktivitesinden daha y\u00fcksektir. Bu, glikozun glikojen'den daha \u00f6nemli bir yak\u0131t oldu\u011fu ve pentoz fosfat yolunun bu h\u00fccrelerde de \u00f6nemli oldu\u011fu fikrini desteklemektedir. Sonuncusu, hem glukoz-6-fosfat dehidrojenaz hem de 6-fosfoglukonat dehidrojenaz\u0131n y\u00fcksek aktiviteleriyle desteklenmektedir. Bununla birlikte, 'dinlenmi\u015f' makrofajlar\u0131n in vitro ink\u00fcbasyonunda glikozun kullan\u0131m oran\u0131, 6-fosfofruktokinaz aktivitesinin %10'undan daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Bu, glikoliz oran\u0131n\u0131n fagositoz veya artan sekresyon aktivitesi s\u0131ras\u0131nda dramatik bir \u015fekilde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Makrofajlar, sitrat sintezinin ve oksaloasetat dehidrojenaz\u0131n\u0131n aktiviteleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan lenfositlerden daha y\u00fcksektir, bu da bu h\u00fccrelerde tricarboxilik asit d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn enerji \u00fcretimi i\u00e7in \u00f6nemli olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. 3-oksokasik asit koenzim A transferaz\u0131n\u0131n aktivitesi makrofajlarda daha y\u00fcksektir, ancak 3-hidroksib\u00fctirat dehidrojenaz\u0131n\u0131n aktivitesi lenfositlerdeki aktivitelerden \u00e7ok daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Karnitin palmitoyl transferaz\u0131n\u0131n aktivitesi makrofajlarda daha y\u00fcksektir, bu da ya\u011f asitlerinin yan\u0131 s\u0131ra asetoasetat\u0131n da tricarboxilik asit d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne acetyl-CoA sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Dinlenmi\u015f makrofajlar\u0131n ink\u00fcbasyonunda acetoasetat veya 3-hidroksib\u00fctirat kullan\u0131m oran\u0131 g\u00f6zlemlenmedi, ancak oleat\u0131n kullan\u0131m\u0131 1.0 nmol\/h\/mg protein veya palmitoyl transferaz aktivitesinin yakla\u015f\u0131k %2.2'si olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Makrofajlardaki glutaminaz aktivitesi, lenfositlerdeki aktivitenin yakla\u015f\u0131k 4 kat\u0131 daha y\u00fcksektir, bu da glutamin kullan\u0131m oran\u0131n\u0131n \u00e7ok y\u00fcksek olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir"}
{"_id":"20675284","title":"TGF-beta inhibition of endothelial cell proliferation: alteration of EGF binding and EGF-induced growth-regulatory (competence) gene expression.","text":"Transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-beta (TGF-beta), insan umbilikal damar, s\u0131\u011f\u0131r aortas\u0131 ve fare kalbi gibi \u00e7e\u015fitli kaynaklardan elde edilen endotel h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesini inhibe eder. Fare kalbi endotel h\u00fccrelerine uzun s\u00fcreli TGF-beta maruziyeti, karakteristik olarak ya\u015flanm\u0131\u015f h\u00fccrelerde g\u00f6r\u00fclen dramatik morfolojik de\u011fi\u015fikliklere de neden olur. Bu de\u011fi\u015fiklikler, y\u00fcksek afiniteli epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (EGF) resept\u00f6rlerinin say\u0131s\u0131nda azalma ile birlikte, toplam resept\u00f6r say\u0131s\u0131nda neredeyse hi\u00e7 de\u011fi\u015fiklik olmamas\u0131yla e\u015flik eder. Ayr\u0131ca, EGF taraf\u0131ndan tetiklenen spesifik kompetans genlerinin (c-myc, JE, KC) ifadesi azal\u0131rken, EGF taraf\u0131ndan tetiklenen c-fos gen ifadesinin TGF-beta tedavisiyle etkilenmedi\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Bu veriler, b\u00fcy\u00fcme inhibit\u00f6rleri gibi TGF-beta'n\u0131n, h\u00fccrelerin b\u00fcy\u00fcme uyar\u0131c\u0131 fakt\u00f6rlere yan\u0131t\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek etki edebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"20690388","title":"Human NK cells in acute myeloid leukaemia patients: analysis of NK cell-activating receptors and their ligands","text":"Do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc (NK) h\u00fccre aktivasyonu, sa\u011fl\u0131kl\u0131 h\u00fccrelerin korunmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir, ancak t\u00fcm\u00f6r d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc veya vir\u00fcs enfekte h\u00fccreler tan\u0131n\u0131r ve ortadan kald\u0131r\u0131l\u0131r. Bu se\u00e7ici \u00f6ld\u00fcrme i\u015flemini ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in, NK h\u00fccreler y\u00fczeylerinde geni\u015f bir resept\u00f6r repertuar\u0131na sahiptir. \u0130nhibit\u00f6r ve aktivasyon resept\u00f6rlerinin sinyalle\u015fmesi, bunlar\u0131n ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131yla etkile\u015fime girerek NK h\u00fccresinin aktif hale gelip hedef h\u00fccresi \u00f6ld\u00fcrebilece\u011fini belirler. Burada, akut miyeloid l\u00f6semi hastalar\u0131nda NK h\u00fccrelerinden azalan NKp46, NKp30, DNAM-1, CD244 ve CD94\/NKG2C aktivasyon resept\u00f6rlerinin ifadelerini g\u00f6steriyoruz. Bu azalma, leukemik blastlar\u0131n ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131na kronik maruz kalmayla tetiklenebilir. NK h\u00fccre aktivasyon resept\u00f6rlerinin ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n analizine g\u00f6re, hastalar\u0131n \u00e7o\u011funun leukemik blastlar\u0131nda NK h\u00fccre aktivasyon resept\u00f6rlerinin ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 ifade edilmektedir. DNAM-1 ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 s\u0131kl\u0131kla blastlarda ifade edilirken, NKG2D ba\u011flay\u0131c\u0131s\u0131 MICA\/B'nin yar\u0131s\u0131 hastalarda ve CD48, CD244'\u00fcn ba\u011flay\u0131c\u0131s\u0131, sadece d\u00f6rtte birinde ifade edilmektedir. NK h\u00fccre aktivasyon resept\u00f6rlerinin azalm\u0131\u015f ifadesi ve\/veya ana resept\u00f6rlerin ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n heterojen ifadesi, leukemik blastlarda NK h\u00fccrelerinin yetersiz t\u00fcm\u00f6r imm\u00fcn g\u00f6zetimi ile sonu\u00e7lanabilir. NK h\u00fccrelerinin aktivasyon resept\u00f6r repertuar\u0131na ve blastlardaki olas\u0131 ba\u011flay\u0131c\u0131lara dair daha iyi bir anlay\u0131\u015f ve bunlar\u0131n ifadelerinin d\u00fczenlenebilmesi, l\u00f6semi i\u00e7in imm\u00fcnoterapi kullan\u0131m\u0131nda yeni olas\u0131l\u0131klar a\u00e7acakt\u0131r."}
{"_id":"20696397","title":"Production of interleukin-6 in contracting human skeletal muscles can account for the exercise-induced increase in plasma interleukin-6.","text":"1. Kan plazmas\u0131 interleukin (IL)-6 konsantrasyonu egzersizle artar ve kas kas\u0131lmalar\u0131n\u0131n IL-6 \u00fcretebildi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n ele ald\u0131\u011f\u0131 soru, kas iskeletinin kas\u0131lmas\u0131yla \u00fcretilen IL-6'n\u0131n kan i\u00e7indeki IL-6 birikimini a\u00e7\u0131klayabilecek kadar b\u00fcy\u00fck olup olmad\u0131\u011f\u0131d\u0131r.\n2. Bu, alt\u0131 sa\u011fl\u0131kl\u0131 erke\u011fin tek bacak dinamik diz uzat\u0131c\u0131 egzersizi yapt\u0131\u011f\u0131 bir \u00e7al\u0131\u015fmada incelendi. Egzersiz, 25 W g\u00fc\u00e7te, maksimum g\u00fc\u00e7 \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131n (Wmax) %40'\u0131na e\u015fde\u011fer 5 saat boyunca ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Egzersiz ve dinlenme bacaklar\u0131 aras\u0131ndaki arteriyel-ven\u00f6z (a-fv) farklar\u0131, egzersiz \u00f6ncesi ve her saatte \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Egzersiz s\u0131ras\u0131nda ve dinlenme s\u0131ras\u0131nda bacak kan ak\u0131\u015f\u0131, ultrason Doppler tekni\u011fiyle paralel olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. IL-6, enzimatik ba\u011flanm\u0131\u015f emici test (ELISA) ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n3. Arteriyel plazma IL-6 konsantrasyonlar\u0131, dinlenmeye k\u0131yasla 19 kat artt\u0131. Egzersiz bacak\u0131ndaki a-fv IL-6 fark\u0131, net IL-6 sal\u0131n\u0131m\u0131nda g\u00f6r\u00fclen ayn\u0131 deseni takip etti. Dinlenme bacak\u0131nda, anlaml\u0131 bir a-fv fark\u0131 veya net IL-6 sal\u0131n\u0131m\u0131 yoktu. \u00c7al\u0131\u015fma, 2,5 kg aktif kas taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirildi, bu da son 2 saatte egzersizin, orta IL-6 \u00fcretiminin 6,8 ng dakika-1 (kg aktif kas)-1 (aral\u0131k, 3,96-9,69 ng dakika-1 kg-1) oldu\u011funu g\u00f6sterir.\n4. Egzersizin son 2 saatinde kaslardan net IL-6 sal\u0131n\u0131m\u0131, arteriyel IL-6 konsantrasyonundaki art\u0131\u015fa k\u0131yasla 17 kat daha y\u00fcksekti ve 5 saatlik egzersizin sonunda, 1 dakikal\u0131k net sal\u0131n\u0131m, plazmadaki IL-6 i\u00e7eri\u011finin yar\u0131s\u0131 kadard\u0131. Bu, kas egzersizi s\u0131ras\u0131nda IL-6'n\u0131n \u00e7ok y\u00fcksek bir d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. \u00d6neriyoruz ki, kas iskeletinin kas\u0131lmas\u0131yla \u00fcretilen IL-6, uzun s\u00fcreli egzersiz s\u0131ras\u0131nda glikoz homeostaz\u0131n\u0131n korunmas\u0131na katk\u0131da bulunur."}
{"_id":"20697217","title":"Symptoms of hypoglycemia in children with IDDM.","text":"\nAMA\u00c7: \u0130ns\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131 diyabetli \u00e7ocuklarda hipoglisemi semptomlar\u0131n\u0131, hem \u00e7ocu\u011fun hem de ebeveynlerinin bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131lar\u0131ndan incelemek ve diyabetli \u00e7ocuklar\u0131n semptom bildirimlerini yeti\u015fkin diyabet hastalar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak.\n\nAra\u015ft\u0131rma Tasar\u0131m\u0131 ve Y\u00f6ntemleri: 100 ebeveyn ve 43 \u00e7ocuklar\u0131yla yap\u0131lan g\u00f6r\u00fc\u015fmeler ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Hipoglisemi semptomlar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve \u015fiddeti, yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir g\u00f6r\u00fc\u015fme ile belirlendi ve Ana Bile\u015fen Analizi (PCA) kullan\u0131larak gruplar halinde s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: Diyabetli \u00e7ocuklar ve ebeveynleri, bildirilen semptomlar\u0131n g\u00f6receli s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve \u015fiddeti konusunda yak\u0131n bir anla\u015fmaya sahipti. Semptom raporlar\u0131n\u0131n PCA's\u0131, diyabetli \u00e7ocuklar ve ebeveynlerinin hipoglisemi ile ili\u015fkili semptomlarda ayn\u0131 belirgin alt gruplar\u0131 tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi: Davran\u0131\u015fsal bozulma ve otonomik-n\u00f6roglikopenik alt gruplar.\n\nSonu\u00e7: Diyabetli \u00e7ocuklarda hipoglisemi semptomlar\u0131, ins\u00fclin tedavisi g\u00f6ren yeti\u015fkinlerde deneyimlenenlerden a\u00e7\u0131k\u00e7a farkl\u0131d\u0131r ve \u00f6zellikle d\u00fc\u015f\u00fck kan \u015fekeri durumunun birincil \u00f6zellikleri olarak davran\u0131\u015fsal de\u011fi\u015fiklikleri i\u00e7erir. Bu g\u00f6zlemler, hipoglisemi konusunda ebeveyn e\u011fitimi i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furmaktad\u0131r."}
{"_id":"20707861","title":"Comparative Protein Structure Modeling Using MODELLER.","text":"Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 protein yap\u0131 modelleme, belirli bir protein dizisinin (hedef) \u00fc\u00e7 boyutlu yap\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6ncelikle bir veya daha fazla bilinen yap\u0131ya (\u015fablon) hizalanmas\u0131na dayanarak tahmin eder. Tahmin s\u00fcreci, katman atamas\u0131, hedef-\u015fablon hizalamas\u0131, model olu\u015fturma ve model de\u011ferlendirmesini i\u00e7erir. Bu birim, MODELLER program\u0131n\u0131 kullanarak kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 modellerin nas\u0131l hesaplanaca\u011f\u0131n\u0131 ve ModBase veritaban\u0131n\u0131 nas\u0131l kullanaca\u011f\u0131n\u0131z\u0131 a\u00e7\u0131klar ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 modellemenin d\u00f6rt ad\u0131m\u0131n\u0131, s\u0131k g\u00f6r\u00fclen hatalar\u0131 ve baz\u0131 uygulamalar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131r. Trichomonas vaginalis'den (TvLDH) laktat dehidrojenaz\u0131n modellemesi bir \u00f6rnek olarak a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015ft\u0131r. MODELLER yaz\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n indirilmesi ve y\u00fcklenmesi de a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00a9 2016 John Wiley & Sons, Inc."}
{"_id":"20722510","title":"IL-6 as a keystone cytokine in health and disease","text":"Interleukin 6 (IL-6), ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi h\u00fccreleri ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi olmayan h\u00fccreler \u00fczerinde geni\u015f bir etkiye sahiptir ve s\u0131kl\u0131kla homeostatik s\u00fcre\u00e7leri etkileyen hormon benzeri \u00f6zellikler g\u00f6sterir. IL-6, ba\u011flam\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak pro- ve anti-enflamatuar \u00f6zelliklere sahiptir ve \u015fimdi \u00f6nemli bir klinik m\u00fcdahale hedefi olarak kabul edilmektedir. Bununla birlikte, IL-6'n\u0131n aktivitesini kontrol eden sinyal kaseti karma\u015f\u0131kt\u0131r ve farkl\u0131 m\u00fcdahale stratejileri bu yolu engelleyebilir. IL-6 antagonistlerine y\u00f6nelik klinik deneyim, bu sitokinini nas\u0131l ve ne zaman engelleyece\u011fimiz konusunda yeni sorular ortaya \u00e7\u0131kard\u0131 ve hasta sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 ve refah\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in. Burada, IL-6'n\u0131n do\u011fal ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00fczerindeki etkisini tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve \u00e7e\u015fitli IL-6 antagonistlerinin olas\u0131 avantajlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendiriyoruz. Ayr\u0131ca, IL-6'n\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k biyolojisi, klinik kararlar\u0131 bilgilendirmede nas\u0131l yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"20725212","title":"Chaperoning 5S RNA assembly.","text":"Eukaryotlarda, d\u00f6rt ribozomal RNA'dan (rRNA) \u00fc\u00e7\u00fc - 5.8S, 18S ve 25S\/28S rRNA'lar - tek bir pre-rRNA transkriptinden i\u015flenir ve ribozomlara monte edilir. D\u00f6rd\u00fcnc\u00fc rRNA, 5S rRNA, RNA polimeraz III taraf\u0131ndan transkribe edilir ve 5S ribon\u00fckleoprotein (RNP) par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131na monte edilmeden \u00f6nce, ribozom proteinleri Rpl5\/uL18 ve Rpl11\/uL5 i\u00e7eren priribozomlara dahil edilmeden \u00f6nce 5S RNP olarak monte edilir. Memelilerde, 5S RNP, p53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n homeostaz\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde de merkezi bir d\u00fczenleyicidir. 5S RNP'nin n\u00fckleol lokalizasyonu ve priribozomlara montaj\u0131, Rpf2 ve Rrs1'den olu\u015fan \u00f6zel bir kompleks taraf\u0131ndan, mayada veya insanlarda Bxdc1 ve hRrs1 taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilir. Burada, Rpf2-Rrs1 kompleksinin tek ba\u015f\u0131na, 5S RNA ile birlikte ve pre-60S ribozomlar\u0131 i\u00e7inde yap\u0131sal ve i\u015flevsel karakterizasyonunu rapor ediyoruz. G\u00f6steriyoruz ki, Rpf2-Rrs1 kompleksi, 5S RNA E-loop ba\u011flama mod\u00fcl\u00fcn\u00fc i\u00e7eren \u00f6zel bir yap\u0131ya sahiptir, Rpl5 proteiniyle temas eder ve ayn\u0131 zamanda ribozom montaj fakt\u00f6r\u00fc Rsa4 ve 25S RNA ile de temas eder. \u00d6neriyoruz ki, Rpf2-Rrs1 kompleksi, olgun b\u00fcy\u00fck ribozom alt biriminde bulunan merkezi protuberans\u0131n olu\u015fmadan \u00f6nce, 5S RNP'nin priribozomlara dahil edilmesini y\u00f6nlendiren bir etkile\u015fim a\u011f\u0131 olu\u015fturur."}
{"_id":"20732789","title":"Chronic obstructive pulmonary disease and neutrophil infiltration: role of cigarette smoke and cyclooxygenase products.","text":"Sigara duman\u0131, kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) n\u0131n ana nedenidir ve hava yollar\u0131nda g\u00f6zlemlenen iltihaplanmaya katk\u0131da bulunabilir. PGE(2), insan hava yollar\u0131nda \u00fcretilir ve hem pro- hem de anti-enflamatuar aktiviteler rapor edilmi\u015ftir. Farkl\u0131 gruplardan bireylerin ind\u00fcklenmi\u015f balgam s\u00fcpernatantlar\u0131nda PGE(2) konsantrasyonlar\u0131n\u0131 nicel olarak belirledik ve elde edilen de\u011ferleri n\u00f6trofil infiltrasyonu ile birlikte cyclooxygenaz-2 (COX-2) ifadesine korelatt\u0131k. Sigara duman\u0131 ekstrakt\u0131 (SDE), sigara i\u00e7menin COX-2 ve PGE(2) resept\u00f6r\u00fc ifadesinin yan\u0131 s\u0131ra PGE(2) sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 de\u011ferlendiren normal ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lardan elde edilen n\u00f6trofil ve akci\u011fer makrofajlar\u0131 (AM) \u00fczerinde etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. PGE(2) ve PGE resept\u00f6r agonistleri ve antagonisti etkilerinin insan bron\u015fiyal epitel h\u00fccre hatt\u0131 (16HBE) \u00fczerine n\u00f6trofil ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesi yap\u0131ld\u0131. PGE(2) seviyeleri, COX-2 ifadesi ve n\u00f6trofil infiltrasyonu, normal sigara i\u00e7enler ve KOAH sigara i\u00e7enler (P < 0.0001) ile kontrol ve KOAH eski sigara i\u00e7enler aras\u0131nda anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek bulundu. \u0130nd\u00fcklenmi\u015f balgam s\u00fcpernatant\u0131, 16HBE'ye n\u00f6trofil ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131, sadece KOAH sigara i\u00e7enler aras\u0131nda, PGE(2) imm\u00fcnopresipitasyonu ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. In vitro deneyler, SDE'nin n\u00f6trofil ve AM'de PGE(2) sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve COX-2 ve PGE(2) resept\u00f6r\u00fc ifadesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131; PGE(2) n\u00f6trofilin 16HBE'ye ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve spesifik E-prostanoid 4 (EP(4)) resept\u00f6r antagonisti etkisini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, SDE'nin COX-2'nin ind\u00fcklenmesine katk\u0131da bulundu\u011funu ve KOAH hastalar\u0131n\u0131n hava yollar\u0131nda PGE(2)'nin pro-enflamatuar etkilerine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"20738970","title":"Non-receptor tyrosine kinase Etk is involved in the apoptosis of small cell lung cancer cells.","text":"Epitelyal ve endoteliyel tirozin kinaz (ETK), ayr\u0131ca kemik ili\u011fi X kinaz\u0131 (Bmx) olarak da bilinir, epitel h\u00fccrelerinin apoptozisinde \u00f6nemli bir rol oynar. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ETK'nin k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (SAKK) h\u00fccrelerinin apoptozisine dahil olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve apoptozla ili\u015fkili proteinlerin, \u00f6rne\u011fin Bcl-2, Bcl-X(L) ve p53'\u00fcn ifade d\u00fczeyleriyle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. Y\u00fcz yetmi\u015f bir adet akci\u011fer kanseri \u00f6rne\u011fi, bunlardan yetmi\u015f bir adet SAKK ve y\u00fcz adet NSAKK, Etk, Bcl-2, Bcl-X(L) ve p53 i\u00e7in immuno-renklendirme ile i\u015faretlendi. Ana SAKK h\u00fccre hatt\u0131 H446 ve alt hatt\u0131 (H446-ETK), ETK'yi a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden, doksorubisin taraf\u0131ndan tetiklenen apoptozinin rol\u00fcn\u00fc incelemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Y\u00fcksek ETK ifade d\u00fczeyinin SAKK vakalar\u0131n\u0131n %74,6's\u0131nda, ancak NSAKK vakalar\u0131n\u0131n sadece %40'\u0131nda oldu\u011fu bulundu. Ayr\u0131ca, Bcl-2, Bcl-X(L) ve p53'\u00fcn ifade d\u00fczeyleri, ETK pozitif ve negatif SAKK vakalar\u0131 aras\u0131nda belirgin bir fark g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, doksorubisin tedavisinden sonra H446-ETK h\u00fccrelerinde Bcl-2 ve Bcl-X(L)'nin d\u00fczeyleri, H446 h\u00fccrelerine k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131 ve ETK ifade d\u00fczeyleriyle pozitif bir korelasyon g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, p53, H446-ETK ve H446 h\u00fccrelerinde apoptozla birlikte b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131, ancak ETK ifade d\u00fczeyleriyle ili\u015fkili de\u011fildi. Doksorubisin tedavisinden sonra, H446-ETK h\u00fccrelerinin h\u00fccre ya\u015fam\u0131, ana H446 h\u00fccrelerine k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. ETK'nin indirgenmesi, ETK siRNA ile, H446 h\u00fccrelerini doksorubisinlere kar\u015f\u0131 duyarl\u0131 hale getirdi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, tirozin kinaz ETK'nin, SAKK h\u00fccrelerini apoptozdan koruyan yeni bir mekanizma olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bcl-2 ve B"}
{"_id":"20743803","title":"No Pasaran! Role of the axon initial segment in the regulation of protein transport and the maintenance of axonal identity.","text":"Beyindeki bilgi aktar\u0131m\u0131, n\u00f6ronlar\u0131n y\u00fcksek derecede kutupla\u015fm\u0131\u015f mimarisine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Birka\u00e7 h\u00fccre i\u00e7i ta\u015f\u0131ma s\u00fcreci bu organizasyonu destekler, bunlara proteinlerin aktif hedeflenmesi ve b\u00f6l\u00fcmler aras\u0131nda pasif birikme dahildir. Axon ba\u015flang\u0131\u00e7 b\u00f6l\u00fcm\u00fc (AIS), somatodendrik ve axonal b\u00f6l\u00fcmleri ay\u0131ran, n\u00f6ronal fizyolojide kritik bir rol oynar, \u00e7\u00fcnk\u00fc hem aksiyon potansiyellerinin ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 hem de axonal arborizasyonun kap\u0131s\u0131d\u0131r. Y\u0131llar boyunca, AIS'nin ana bile\u015fenleri ve etkile\u015fimleri, AIS montaj\u0131 ve bak\u0131m\u0131daki rolleri de dahil olmak \u00fczere yava\u015f yava\u015f a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. \u0130ki mekanizma, AIS'deki protein ta\u015f\u0131ma d\u00fczenlenmesinde katk\u0131da bulundu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir: y\u00fczey dif\u00fczyon bariyeri ve i\u00e7sel trafik filtre. Bununla birlikte, bu s\u00fcre\u00e7lerin molek\u00fcler bir anlay\u0131\u015f\u0131 hala eksik. Son zamanlarda AIS sitoplazma yap\u0131s\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, AIS mimarisinin daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131n protein ta\u015f\u0131ma d\u00fczenlemesi ve axonal kimlik bak\u0131m\u0131 \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc anlamada nas\u0131l yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fi tart\u0131\u015f\u0131lacakt\u0131r."}
{"_id":"20746604","title":"The effectiveness of right heart catheterization in the initial care of critically ill patients. SUPPORT Investigators.","text":"\n## Ama\u00e7\nIntensiv bak\u0131m \u00fcnitesinde (ICU) ilk 24 saat i\u00e7inde sa\u011flanan sa\u011fl\u0131kl\u0131 kalp kateterizasyonu (RHC) kullan\u0131m\u0131n\u0131n ve sonras\u0131nda hayatta kalma s\u00fcresi, hastanede kalma s\u00fcresi, bak\u0131m yo\u011funlu\u011fu ve bak\u0131m maliyetinin ili\u015fkisini incelemek.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\n\u00d6nceki kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\n1989-1994 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ABD'de be\u015f \u00f6\u011fretim hastanesi.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nToplamda 5735 kritik \u015fekilde hasta yeti\u015fkin hasta, dokuz \u00f6nceden belirlenmi\u015f hastal\u0131k kategorilerinden herhangi birinde ICU'da bak\u0131m g\u00f6ren hastalar.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nHayatta kalma s\u00fcresi, bak\u0131m maliyeti, bak\u0131m yo\u011funlu\u011fu ve ICU ve hastanede kalma s\u00fcresi, klinik kay\u0131tlardan ve Ulusal \u00d6l\u00fcm Endeksi'nden belirlendi. RHC i\u00e7in bir e\u011filim skoru, \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli lojistik regresyon kullan\u0131larak olu\u015fturuldu. Vaka e\u015fle\u015ftirme ve \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli regresyon modelleme teknikleri, tedavi se\u00e7imi i\u00e7in e\u011filim skoru kullan\u0131larak belirli sonu\u00e7larla ili\u015fkili RHC'yi tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Olas\u0131 bir bilinmeyen veya eksik de\u011fi\u015fkenin sonu\u00e7lara etkisini tahmin etmek i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131k analizi kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Bulgular\nVaka e\u015fle\u015ftirme analizi, RHC'ye sahip hastalarda 30 g\u00fcnl\u00fck \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 (odds oran\u0131, 1.24; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.03-1.49) g\u00f6sterdi. Hastane kal\u0131\u015f\u0131n\u0131n ortalama maliyeti (25. percentil, 50. percentil, 75. percentil) RHC ile 49 300 dolar (17 000 dolar, 30 500 dolar, 56 600 dolar) ve RHC olmadan 35 700 dolar (11 300 dolar, 20 600 dolar, 39 200 dolar) idi. ICU'daki ortalama kalma s\u00fcresi RHC ile 14.8 g\u00fcn (5 g\u00fcn, 9 g\u00fcn, 17 g\u00fcn) ve RHC olmadan 13.0 g\u00fcn (4 g\u00fcn, 7 g\u00fcn, 14 g\u00fcn) idi. Bu bulgular, \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli modelleme teknikleri taraf\u0131ndan da onayland\u0131. Alt grup analizi, R"}
{"_id":"20754359","title":"Natural history of adult T-cell leukemia\/lymphoma and approaches to therapy","text":"H\u00fccreden h\u00fccreye iletimden sonra, HTLV-I vir\u00fcs genomunu de novo enfeksiyon ve enfekte h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131 ile art\u0131r\u0131r. Enfekte h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131 in vivo klonal ve kal\u0131c\u0131d\u0131r. Ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 durumda, enfekte h\u00fccreler, ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin se\u00e7imi, proviral entegrasyon sitelerinin genetik ve epigenetik ortam\u0131 ve di\u011fer fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan in vivo se\u00e7ilir. Leukemik h\u00fccrelerde, Tax geninin ifadesi s\u0131kl\u0131kla genetik ve epigenetik mekanizmalar taraf\u0131ndan engellenir. Bu Tax ifadesinin kayb\u0131, ATL h\u00fccrelerinin ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminden ka\u00e7mas\u0131na olanak tan\u0131r. \u00d6te yandan, ATL h\u00fccreleri, Tax olmadan \u00e7o\u011falabilme yetene\u011fini i\u00e7sel genetik ve epigenetik de\u011fi\u015fiklikler yoluyla edinir. Destekleyici geli\u015fmelere ve yeni tedavi ajanlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesine ra\u011fmen, ATLL'nin prognozu hala k\u00f6t\u00fcd\u00fcr. Bununla birlikte, CHOP'a (VEPA) k\u0131yasla prognozu iyile\u015ftiren birka\u00e7 tedavi y\u00f6ntemi vard\u0131r. Bunlar, muhtemelen 1-2 CHOP d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden sonra zidovudin ile interferon-\u03b1'y\u0131 i\u00e7erir, LSG-15'de G-CSF deste\u011fi ile yo\u011fun kemoterapi ve Allo-SCT (potansiyel olarak iyile\u015ftirme ihtimali olan). Yeni yakla\u015f\u0131mlar aras\u0131nda HDAC inhibit\u00f6rleri, monoklonal antikorlar ve proteasom inhibit\u00f6rleri bulunur. ATLL'nin farkl\u0131 do\u011fal tarihi, tedavi deneyimsiz, diren\u00e7li veya tekrarlayan hastalar\u0131n farkl\u0131 i\u015fe al\u0131nmas\u0131 ve sonu\u00e7 raporlamas\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler (genellikle de\u011ferlendirilmesi zor hastalar\u0131 d\u0131\u015flar) nedeniyle farkl\u0131 tedavi yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 karma\u015f\u0131kt\u0131r. Ayr\u0131ca, nispeten k\u00fc\u00e7\u00fck kan\u0131t ilkesi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, rastgele, kontroll\u00fc denemelerle geni\u015fletilmemi\u015ftir. Sonu\u00e7 olarak, \u015fu anda herhangi bir belirli tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131n\u0131n di\u011ferlerinden daha de\u011ferli oldu\u011funa dair net bir kan\u0131t yoktur. Daha fazla gereksiz hasta ac\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6nlemek ve m\u00fcmk\u00fcn olan en k\u0131sa s\u00fcrede en iyi tedaviyi belirlemek i\u00e7in, \u00e7ok merkezli, uluslararas\u0131 i\u015fbirlikleri i\u00e7eren b\u00fcy\u00fck rastgele, kontroll\u00fc denemeler gerekecektir."}
{"_id":"20758340","title":"Hierarchical organization of the plasma membrane: investigations by single-molecule tracking vs. fluorescence correlation spectroscopy.","text":"Tek molek\u00fcl izleme ve floresan korelasyon spektroskopisi (FCS), canl\u0131 h\u00fccrelerin plazma zar\u0131nda uyguland\u0131\u011f\u0131nda, molek\u00fcler yay\u0131l\u0131m, etkile\u015fim ve plazma zar\u0131ndaki sinyal iletimi hakk\u0131nda \u00f6nceden g\u00f6r\u00fclmemi\u015f bir dizi g\u00f6zlem sa\u011flad\u0131, bu da plazma zar\u0131n\u0131n molek\u00fcler yay\u0131l\u0131m, etkile\u015fim ve sinyal iletimi hakk\u0131nda yeni bir temel anlay\u0131\u015f\u0131n geli\u015fmesine katk\u0131da bulundu. Plazma zar\u0131n\u0131n, 2-200 nm aras\u0131nda nano-meso \u00f6l\u00e7eklerde \u00e7e\u015fitli yap\u0131lar i\u00e7eren heterojen bir varl\u0131k oldu\u011fu giderek daha netle\u015fiyor. Plazma zar\u0131ndaki baz\u0131 molek\u00fcller, s\u0131n\u0131rl\u0131 s\u00fcreler boyunca birlikte kal\u0131r, \u00e7e\u015fitli \u00f6m\u00fcrlere sahiptir. Molek\u00fcler etkile\u015fimler, plazma zar\u0131n\u0131n zaman ba\u011f\u0131ml\u0131, homojen olmayan iki boyutlu s\u0131v\u0131 ortam\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fir, bu da plazma zar\u0131n\u0131n i\u015flevleri i\u00e7in kritik olabilir."}
{"_id":"20761364","title":"Stability of the antimalarial drug dihydroartemisinin under physiologically relevant conditions: implications for clinical treatment and pharmacokinetic and in vitro assays.","text":"Artemisininler, g\u00fc\u00e7l\u00fc ancak kimyasal olarak \u00e7ok istikrars\u0131z peroksitik antimalaral ila\u00e7lard\u0131r; demir (II) dem, Fe(II)-heme veya biyolojik indirgeyicilerin varl\u0131\u011f\u0131nda bozulurlar. Bu, in vitro test ve klinik durumlar i\u00e7in kimyasal istikrar ve antimalaral aktiviteyi nas\u0131l etkiledi\u011fi konusunda daha az belgelenmi\u015ftir. Dihidroartemisin (DHA), di\u011fer artemisininler i\u00e7in ana metabolit olmas\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra kendi ba\u015f\u0131na bir antimalaral ila\u00e7 oldu\u011fu i\u00e7in burada incelenmi\u015ftir. Farkl\u0131 s\u0131cakl\u0131klarda ve pH aral\u0131klar\u0131nda fosfat tamponu, plazma veya eritrosit lizat\u0131 i\u00e7inde DHA'n\u0131n davran\u0131\u015flar\u0131 incelenmi\u015ftir. Kalan ilac\u0131n antimalaral aktivitesi, Plasmodium falciparum \u00fczerindeki kimyasensitivite testi ile de\u011ferlendirilmi\u015ftir ve DHA'n\u0131n bozulma derecesi, elektrokimyasal alg\u0131lama analizi ile y\u00fcksek performansl\u0131 s\u0131v\u0131 kromatografisi kullan\u0131larak belirlenmi\u015ftir. Demir (II)-hemenin rol\u00fc, karbon monoksit (CO) kullanarak reaktivitesini engelleyerek ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. DHA'n\u0131n plazmada ve daha az \u00f6l\u00e7\u00fcde eritrosit lizat\u0131nda ink\u00fcbasyonundan sonra \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde antimalaral aktivitesinde bir azalma g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Aktivite, 3 saat sonra yar\u0131ya d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f ve 24 saat sonra neredeyse tamamen ortadan kalkm\u0131\u015ft\u0131r. Serum zenginle\u015ftirilmi\u015f ortamlar da DHA aktivitesini etkilemi\u015ftir. Etkiler, s\u0131cakl\u0131k ve pH ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ve DHA'n\u0131n bozulma h\u0131z\u0131n\u0131n artmas\u0131yla paralellik g\u00f6stermi\u015ftir, pH 7'den yukar\u0131 ve plazmada. Bu sonu\u00e7lar, \u00f6zellikle in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n y\u00fcr\u00fct\u00fclmesi ve yorumlanmas\u0131nda dikkatli olunmas\u0131 gerekti\u011fini g\u00f6stermektedir. S\u0131tman\u0131n \u015fiddetini art\u0131ran ate\u015f, hemoliz veya asidoz gibi bozukluklar, artemisinlerin istikrar\u0131n\u0131 etkileyebilir ve klinik etkililiklerini azaltabilir."}
{"_id":"20764484","title":"Modulation of anxiety through blockade of anandamide hydrolysis","text":"Cannabisin psikotropik bile\u015feni \u03949-tetrahidrokannabinol, CB1 kanabinoid resept\u00f6rleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla insanlarda \u00f6znel tepkilere neden olur, bu da endojen kanabinoidlerin duygunun d\u00fczenlenmesinde rol oynayabilece\u011fini g\u00f6sterir. Ancak \u03949-tetrahidrokannabinol'un de\u011fi\u015fken etkileri, bu sonu\u00e7lar\u0131n yorumlanmas\u0131n\u0131 zorla\u015ft\u0131r\u0131r ve do\u011frudan kanabinoid agonistlerinin terap\u00f6tik potansiyelini s\u0131n\u0131rlar. Alternatif bir yakla\u015f\u0131m, inaktifle\u015ftirilmelerini \u00f6nleyerek endojen kanabinoidlerin etkilerini art\u0131ran ila\u00e7lar\u0131n geli\u015ftirilmesi olabilir. Burada, anandamidin bozulmas\u0131ndan sorumlu enzim olan ya\u011f asit amidi hidrolaz\u0131n\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc, se\u00e7ici ve sistemik aktif inhibit\u00f6rleri s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Klinik olarak kullan\u0131lan anksiyolitik ila\u00e7lar gibi, bu inhibit\u00f6rler, y\u00fckseltilmi\u015f s\u0131f\u0131r labirenti testinde benzodiazepin benzeri \u00f6zellikler sergiler ve izolasyonla ili\u015fkili sesli ifadeyi bask\u0131lar. Bu etkiler, anandamidin beyin seviyelerinin artmas\u0131yla birlikte g\u00f6r\u00fcl\u00fcr ve CB1 resept\u00f6r blokaj\u0131 taraf\u0131ndan \u00f6nlenir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, anandamidin duygusal durumlar\u0131n d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir ve ya\u011f asit amidi hidrolaz inhibit\u00f6rl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn anksiyolitik terapi i\u00e7in yenilik\u00e7i bir yakla\u015f\u0131m oldu\u011funu ima eder."}
{"_id":"20767776","title":"Familial clustering of reflux symptoms","text":"Ama\u00e7: Birka\u00e7 vaka raporu, birden fazla aile \u00fcyesinin gastro\u00f6zofageal refl\u00fc hastal\u0131\u011f\u0131 ve Barrett \u00f6zofagi ile ili\u015fkili oldu\u011funu anlatmaktad\u0131r. Gastro\u00f6zofageal refl\u00fc hastal\u0131\u011f\u0131nda aile fakt\u00f6rlerinin daha geni\u015f \u00f6nemi hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Bu nedenle, belgelenmi\u015f gastro\u00f6zofageal refl\u00fc hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalar\u0131n akrabalar\u0131nda refl\u00fc semptomlar\u0131n\u0131n ve ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemi\u015f olduk. Y\u00f6ntemler: \u0130lk derece akrabalar\u0131 alt\u0131 e\u015fle\u015ftirilmi\u015f hasta grubuna posta yoluyla anket \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Gruplar, 1) hi\u00e7 dispeptik semptomlar\u0131 olmayan hastalar, 2) refl\u00fc semptomlar\u0131 ve normal pH \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 olan hastalar, 3) refl\u00fc semptomlar\u0131, anormal pH \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ve alt \u00f6zofageal sfinkter (AOS) bas\u0131nc\u0131 10 mm Hg'den fazla olan hastalar, 4) refl\u00fc semptomlar\u0131, anormal pH \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ve AOS bas\u0131nc\u0131 10 mm Hg'den az olan hastalar, 5) Barrett \u00f6zofagi olan hastalar ve 6) peptik daralma olan hastalardan olu\u015fmaktad\u0131r. Sonu\u00e7lar: 418 konu yan\u0131t verdi (yans\u0131tma oran\u0131 %78). Nadiren g\u00f6r\u00fclen refl\u00fc semptomlar\u0131 t\u00fcm akrabalar gruplar\u0131nda e\u015fit derecede yayg\u0131nd\u0131. Bununla birlikte, s\u0131k g\u00f6r\u00fclen refl\u00fc semptomlar\u0131, anormal pH \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ve normal (26%, p=0.007) veya d\u00fc\u015f\u00fck AOS bas\u0131nc\u0131 (27%, p=0.01) veya Barrett \u00f6zofagi (30%, p=0.003) olan hastalar\u0131n akrabalar\u0131nda daha yayg\u0131nd\u0131, kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 olarak dispeptik olmayan hastalar\u0131n akrabalar\u0131nda (9%). S\u0131k g\u00f6r\u00fclen refl\u00fc semptomlar\u0131, normal pH \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 (16%) veya peptik daralma (18%) olan hastalar\u0131n akrabalar\u0131nda daha yayg\u0131n de\u011fildi. Refl\u00fc ilac\u0131 kullan\u0131m\u0131 benzer bir desene sahipti. Sonu\u00e7: Refl\u00fc semptomlar\u0131n\u0131n aile i\u00e7inde k\u00fcmelenmesi, refl\u00fc semptomlar\u0131 ve artan \u00f6zofageal asit maruziyeti olan hastalar\u0131n akrabalar\u0131nda ve Barrett \u00f6zofagi olan hastalar\u0131n akrabalar\u0131nda g\u00f6r\u00fcl\u00fcr."}
{"_id":"20781656","title":"Histone chaperones: 30 years from isolation to elucidation of the mechanisms of nucleosome assembly and disassembly","text":"Yakla\u015f\u0131k otuz y\u0131l \u00f6nce, 1974'te n\u00fckleozomlar\u0131n ke\u015ffi ve 1978'de ilk histon kap\u0131c\u0131 proteininin izolasyonu ger\u00e7ekle\u015fti. \u00c7e\u015fitli t\u00fcrlerde histon kap\u0131c\u0131 proteinler izole edildi ve i\u015flevsel olarak analiz edildi, ancak n\u00fckleozom montaj ve da\u011f\u0131lmas\u0131n\u0131n temel s\u00fcre\u00e7leri daha az iyi karakterize edildi. Son zamanlarda, histon kap\u0131c\u0131 CIA\/ASF1 ve histon H3-H4 dimeri i\u00e7eren heterotrimerik bir kompleksin \u00fc\u00e7 boyutlu yap\u0131s\u0131 belirlendi ve bu kompleksin n\u00fckleozom montaj ve da\u011f\u0131lma reaksiyonlar\u0131n\u0131n bir ara \u00fcr\u00fcn\u00fc oldu\u011fu \u00f6nerildi. Ayr\u0131ca, CIA'n\u0131n tek ba\u015f\u0131na biyokimyasal olarak (H3-H4)2 tetrameri iki histon H3-H4 dimerine ay\u0131rd\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterildi. Bu aktivite, CIA'n\u0131n n\u00fckleozomlar\u0131n yar\u0131 koruyucu \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrd\u00fc. Burada, \u00f6nde gelen histon kap\u0131c\u0131 proteinler hakk\u0131nda bir genel bak\u0131\u015f sunuyoruz ve epigenetik bilgiyi korumaya ve de\u011fi\u015ftirmeye y\u00f6nelik mekanizmalar\u0131 ayd\u0131nlatmay\u0131 ama\u00e7l\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, n\u00fckleozom montaj ve da\u011f\u0131lma reaksiyonlar\u0131na da de\u011finiyoruz."}
{"_id":"20821402","title":"Specificity of the dRP\/AP lyase of Ku promotes nonhomologous end joining (NHEJ) fidelity at damaged ends.","text":"N\u00f6tral olmayan u\u00e7 birle\u015ftirme (NHEJ), kromozom k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n verimli onar\u0131m\u0131 i\u00e7in hayati \u00f6neme sahiptir. Bununla birlikte, k\u0131r\u0131klarla ili\u015fkili n\u00fckleotit hasar\u0131, \u00f6rne\u011fin baz kayb\u0131 (abasik site veya 5'-dRP\/AP siteleri), NHEJ birle\u015ftirme ad\u0131m\u0131n\u0131 s\u0131k s\u0131k engeller. Ku, 5'-dRP\/AP lizaz, bu t\u00fcr u\u00e7larda hasar\u0131 \u00e7\u0131karabilir ve birle\u015ftirme ad\u0131m\u0131n\u0131 haz\u0131rlamak i\u00e7in kullan\u0131labilir. Burada, bu aktivitenin en y\u00fcksek oldu\u011fu durumun, abasik sitenin k\u0131sa bir 5' u\u00e7 uzant\u0131s\u0131n\u0131n i\u00e7inde olmas\u0131 durumunda oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu aktivite, bu u\u00e7lar\u0131 birle\u015ftirme i\u00e7in haz\u0131rlamak gerekti\u011finde ve yeterli oldu\u011funda, bu t\u00fcr u\u00e7lar\u0131 haz\u0131rlamak i\u00e7in gereklidir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Ku, 3' iplik u\u00e7lar\u0131nda daha az aktiftir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu u\u00e7larda \u00e7\u0131karma, bir ba\u011flama engelleyen \u03b1,\u03b2-unsatur aldehit b\u0131rakacakt\u0131r. Ku'nun AP lizaz aktivitesi, abasik sitenin 5' ucundan sadece iki e\u015fli baz uzakta bile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde bask\u0131lan\u0131r. \u00d6nemli olan, in vitro u\u00e7 birle\u015ftirme deneyleri, abasik sitelerin \u00e7ift sarmal DNA'da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde g\u00f6m\u00fcl\u00fc olmas\u0131n\u0131n NHEJ birle\u015ftirme ad\u0131m\u0131n\u0131 engellemedi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu ba\u011flamda Ku'nun \u00e7\u0131karma aktivitesinin bask\u0131lanmas\u0131, birle\u015ftirme i\u00e7in elbette gereksizdir ve NHEJ'in u\u00e7 dizilerini korumas\u0131na daha da yard\u0131mc\u0131 olur. H\u00fccresel NHEJ taraf\u0131ndan olu\u015fturulan birle\u015fimlerde DNA'n\u0131n, 5' ucundan abasik siteye kadar olan k\u0131sm\u0131n\u0131n da korunabildi\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da bu sitelerin di\u011fer abasik site kesen aktivitelere de k\u0131smen diren\u00e7li oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, Ku'nun 5'-dRP\/AP lizaz aktivitesi, birle\u015ftirme i\u00e7in abasik site \u00e7\u0131kar\u0131m\u0131 gerekti\u011finde y\u00fcksek seviyelerde k\u0131s\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r, bu da daha do\u011fru bir birle\u015ftirme i\u00e7in bir \u00f6zg\u00fcll\u00fck sa\u011flar."}
{"_id":"20829129","title":"Gut-expressed gustducin and taste receptors regulate secretion of glucagon-like peptide-1.","text":"Glukagon benzeri peptid-1 (GLP-1), glukozun sindirim sistemi L h\u00fccrelerinden sal\u0131n\u0131m\u0131, i\u015ftah\u0131, ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve ba\u011f\u0131rsak hareketlili\u011fini d\u00fczenler. Oral olarak verilen ancak sistemik olarak verilmeyen glukozun GLP-1 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 nas\u0131l tetikledi\u011fi bilinmemektedir. \u0130nsan duodal L h\u00fccrelerinin tat al\u0131c\u0131lar\u0131, tat G proteini gustdukin ve di\u011fer tat iletimi unsurlar\u0131n\u0131 ifade etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Fare ba\u011f\u0131rsak L h\u00fccreleri de alfa-gustdukin ifade eder. Alfa-gustdukin geni silinmi\u015f farelerde glukozun al\u0131m\u0131, GLP-1 ve plazma ins\u00fclin ve glukoz d\u00fczenlenmesinde eksikliklere neden oldu. Alfa-gustdukin geni silinmi\u015f farelerin k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsak ve ba\u011f\u0131rsak villi izole \u00f6rneklerinde, glukozun yan\u0131t\u0131 olarak GLP-1 sal\u0131n\u0131m\u0131nda belirgin kusurlar g\u00f6r\u00fcld\u00fc. \u0130nsan L h\u00fccre hatt\u0131 NCI-H716, alfa-gustdukin, tat al\u0131c\u0131lar\u0131 ve di\u011fer tat sinyalleme unsurlar\u0131n\u0131 ifade eder. NCI-H716 h\u00fccrelerinden GLP-1 sal\u0131n\u0131m\u0131, \u015fekerler ve kalorisiz tatland\u0131r\u0131c\u0131 s\u00fckraloz taraf\u0131ndan te\u015fvik edildi ve tat al\u0131c\u0131 antagonist laktozol veya alfa-gustdukin i\u00e7in siRNA taraf\u0131ndan engellendi. Sonu\u00e7 olarak, ba\u011f\u0131rsak \"tat\" h\u00fccreleri, dil tat h\u00fccreleri taraf\u0131ndan kullan\u0131lan mekanizmalar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla glukozu alg\u0131l\u0131yor. Ba\u011f\u0131rsak \"tat\" h\u00fccrelerindeki GLP-1 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek, obezite, diyabet ve anormal ba\u011f\u0131rsak hareketlili\u011fi i\u00e7in \u00f6nemli bir tedavi y\u00f6ntemi sa\u011flayabilir."}
{"_id":"20839751","title":"Apoptosis in breast cancer: relationship with other pathological parameters.","text":"Apoptoz, meme kanserinde s\u0131k g\u00f6r\u00fclen bir olgudur ve konvansiyonel histopatolojik kesitlerde veya \u00f6zel boyama teknikleriyle \u0131\u015f\u0131k mikroskopisi ile tespit edilebilir. H\u00fccrelerin apoptoz say\u0131s\u0131n\u0131n, mevcut h\u00fccrelerin y\u00fczdesi olarak veya neoplastik dokunun milimetre kare ba\u015f\u0131na apoptoz h\u00fccre say\u0131s\u0131 olarak tan\u0131mlanmas\u0131 genellikle apoptoz endeksi (AI) olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. Meme kanserinde, AI, tan\u0131da t\u00fcm\u00f6r boyutu, axiller lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastaz\u0131 veya uzak metastazla ili\u015fkili de\u011fildir. \u0130nvaziv duktal karsinomlarda di\u011fer histolojik t\u00fcrlere k\u0131yasla daha y\u00fcksektir. Y\u00fcksek AI, y\u00fcksek histolojik derece, y\u00fcksek n\u00fckleer derece, komedo tipi nekroz, t\u00fcplerin olu\u015fmamas\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r\u00fcn yo\u011fun bir \u015fekilde lenfositlerle n\u00fcfuz etmesi ile de ili\u015fkilidir. Cinsiyet steroid resept\u00f6r\u00fc negatif t\u00fcm\u00f6rler, cinsiyet steroid resept\u00f6r\u00fc pozitif olanlardan daha y\u00fcksek AI'lara sahiptir. Y\u00fcksek S-faz fraksiyonlar\u0131na (SPF) sahip aneuploid meme kanserleri, d\u00fc\u015f\u00fck SPF'li diploid t\u00fcm\u00f6rlere k\u0131yasla daha y\u00fcksek AI de\u011ferlerine sahiptir. p53 pozitif meme kanserleri y\u00fcksek AI'lara sahipken, Bcl-2 pozitif t\u00fcm\u00f6rler d\u00fc\u015f\u00fck AI'lara sahiptir. AI, mitotik endeks ve Ki67 imm\u00fcnolabelleme gibi t\u00fcm do\u011frudan veya dolayl\u0131 h\u00fccre \u00e7o\u011falma g\u00f6stergeleriyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir pozitif korelasyon g\u00f6sterir. Tek de\u011fi\u015fkenli hayatta kalma analizleri, y\u00fcksek AI'n\u0131n axiller lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc negatif ve pozitif meme kanserinde olumsuz hastal\u0131k sonucu ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, ancak \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analizler AI'n\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z bir prognostik fakt\u00f6r olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. \u00d6zetle, y\u00fcksek AI, meme kanserinde k\u00f6t\u00fcsel h\u00fccre \u00f6zellikleri ve invazivlik ve h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 g\u00f6stergeleri ile ili\u015fkilidir."}
{"_id":"20851402","title":"Dietary flavonoids: bioavailability, metabolic effects, and safety.","text":"Flavonlar, bitkisel polifenollerin en yayg\u0131n grubunu olu\u015fturur ve meyveler ve sebzelerin lezzet ve renginin b\u00fcy\u00fck k\u0131sm\u0131n\u0131 sa\u011flar. 5000'den fazla farkl\u0131 flavon tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Flavonlar\u0131n alt\u0131 ana alt s\u0131n\u0131f\u0131 aras\u0131nda flavonlar (\u00f6rne\u011fin, apigenin, luteolin), flavonoller (\u00f6rne\u011fin, quercetin, myricetin), flavanonlar (\u00f6rne\u011fin, naringenin, hesperidin), kate\u015finler veya flavanoller (\u00f6rne\u011fin, epicatechin, gallocatechin), antosiyanidinler (\u00f6rne\u011fin, cyanidin, pelargonidin) ve isoflavonlar (\u00f6rne\u011fin, genistein, daidzein) bulunur. Bitkilerde bulunan \u00e7o\u011fu flavon, \u015fekerlere (glikozitler) ba\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak nadiren aglikonlar olarak da bulunur. Flavonlar\u0131n potansiyel sa\u011fl\u0131k faydalar\u0131na olan ilgi, in vitro'da g\u00f6zlemlenen g\u00fc\u00e7l\u00fc antioksidan ve serbest radikallerin n\u00f6tralize etme aktiviteleri nedeniyle artm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsan beslenme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131ndan elde edilen kan\u0131tlar, belirli flavonlar\u0131n emilimi ve biyoyararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7ta d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnden \u00e7ok daha y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki flavonlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131ran epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar sonu\u00e7suz kalm\u0131\u015ft\u0131r. Baz\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, flavon t\u00fcketiminin kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ve kanser \u00fczerinde koruyucu bir etkiye sahip oldu\u011funu desteklerken, di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalar hi\u00e7bir etki g\u00f6stermez ve birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma potansiyel zarar\u0131 ima eder. Flavonlar\u0131n bir\u00e7ok biyolojik aktivitesi atfedildi\u011fi ve bunlar\u0131n belirli ko\u015fullara ba\u011fl\u0131 olarak faydal\u0131 veya zararl\u0131 olabilece\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, hem laboratuvar hem de n\u00fcfus \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"20864487","title":"Virus-specific cytotoxic T-lymphocyte responses select for amino-acid variation in simian immunodeficiency virus Env and Nef","text":"\u0130nsan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) enfeksiyonundan sonra erken bir d\u00f6nemde sitotoksik T-lenfosit (CTL) yan\u0131tlar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar, ancak nihayetinde AIDS'e ilerlemeyi \u00f6nlemek i\u00e7in ba\u015far\u0131s\u0131z olurlar. HIV, CTL epitoplar\u0131nda amino asit de\u011fi\u015fiklikleri birikerek CTL yan\u0131t\u0131n\u0131 atlatabilir. \u00dc\u00e7 ili\u015fkili maymunun simian ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (SIV) hastal\u0131\u011f\u0131 ilerlemesi s\u0131ras\u0131nda 10 CTL epitopunu inceledik. Bu 10 CTL epitopunun hepsi, maymunlar\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fcne kadar amino asit de\u011fi\u015fiklikleri biriktirdi ve pozitif se\u00e7ilim kan\u0131tlar\u0131 g\u00f6sterdi. Bu epitoplardaki bir\u00e7ok amino asit de\u011fi\u015fikli\u011fi, ana histokompatibilite kompleksi s\u0131n\u0131f I ba\u011flanmas\u0131 ve\/veya CTL tan\u0131mas\u0131n\u0131 azaltt\u0131 veya ortadan kald\u0131rd\u0131. Bu bulgular, CTL 'ka\u00e7\u0131\u015f' hipotezini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde destekliyor."}
{"_id":"20868160","title":"TRICHOME BIREFRINGENCE and its homolog AT5G01360 encode plant-specific DUF231 proteins required for cellulose biosynthesis in Arabidopsis.","text":"Arabidopsis (Arabidopsis thaliana) trichomlar\u0131n\u0131n birefringans\u0131 (tbr) geneti\u011fi, trichomlarda kristalin sel\u00fcloz miktar\u0131n\u0131n ciddi \u015fekilde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak TBR'nin molek\u00fcler do\u011fas\u0131n\u0131n bilinmedi\u011fini ortaya koydu. TBR'nin, Arabidopsis'te 46 \u00fcyesi bilinmeyen i\u015flevi olan bitki-\u00f6zg\u00fc DUF231 alan ailesi genlerine ait oldu\u011funu belirledik. Bu genler, ba\u015fka bir bitki-\u00f6zg\u00fc alan olan TBL alan\u0131n\u0131 da bar\u0131nd\u0131r\u0131r, bu alan, baz\u0131 esterazlar\/lipazlardan bilinen korunmu\u015f GDSL motifini i\u00e7erir. TBR ve TBR-benzer3 (TBL3), birincil ve ikincil sel\u00fcloz sentez genleri (CESA) ile transkripsiyonel olarak koordine edilir. tbr ve tbl3 mutasyonlar\u0131, trichomlarda ve saplarda, genellikle ikincil duvar kristalin sel\u00fclozu i\u00e7eren dokularda daha d\u00fc\u015f\u00fck kristalin sel\u00fcloz seviyeleri ve de\u011fi\u015ftirilmi\u015f pektin kompozisyonu ile sonu\u00e7lan\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, her iki mutasyonda da etiolize edilmi\u015f tbr ve tbl3 hipokotillerde birincil duvar sel\u00fclozu seviyeleri de\u011fi\u015fmezken, esterifikasyona u\u011fram\u0131\u015f pektin miktar\u0131 azal\u0131r ve pektin metilesteraz aktivitesi artar. Ayr\u0131ca, etiolize edilmi\u015f tbr hipokotillerinde, \u015fi\u015fkin epidermal h\u00fccrelerle birlikte azalt\u0131lm\u0131\u015f uzunluk, birincil cesa mutasyonlar\u0131 veya sel\u00fcloz sentezi inhibit\u00f6rleri ile tedavi edilmi\u015f vah\u015fi tipte karakteristik bir fenotip olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Birlikte, iki TBL geninin ikincil duvar sel\u00fclozu sentezi ve birikimine katk\u0131da bulundu\u011funu, muhtemelen pektik polimerlerin esterifikasyon durumunu etkileyerek g\u00f6sterdi\u011fimiz."}
{"_id":"20886584","title":"Genetic predictors of taxane-induced neurotoxicity in a SWOG phase III intergroup adjuvant breast cancer treatment trial (S0221)","text":"Taxaneler meme kanseri hastalar\u0131nda hayatta kalmay\u0131 iyile\u015ftirdi, ancak s\u0131kl\u0131kla n\u00f6rolojik toksisitelere neden olur. Toksisiteyle ili\u015fkili biyomarkerlerin belirlenmesi, tedavi rejiminin belirlenmesinde \u00f6nemli olabilir. SWOG0221'de meme kanseri i\u00e7in bir faz III adjuvant deneme olan 4 doz\/rejimin siklofosfamid (C), doksorubisin (A) ve paclitaxel (T) kombinasyonunu i\u00e7eren hastalarda (n = 888) tek n\u00fckleotit polimorfizmleri (SNPs) ile grade 3\/4 n\u00f6rotoksisiteler aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirdik. Ayr\u0131 bir kohortta, \u00f6nemli FANCD2 SNP'lerinin kar\u015f\u0131l\u0131k gelen gen ifadesi ile korelasyonunu \u00f6l\u00e7t\u00fck. FANCD2 i\u00e7in perm\u00fctasyon testi, 20 SNP'den 4'\u00fcn\u00fcn toksisite riskini neredeyse iki kat\u0131na \u00e7\u0131karan \u00f6nemli bir ili\u015fki g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, iki FANCD2 haplotipi de n\u00f6rolojik toksisiteyle ili\u015fkiliydi, genel n\u00fcfusta oran oranlar\u0131 (OR) 1.8 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 (CI) 1.3, 2.5) ve 1.7 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95 CI, 1.2, 2.4) idi. Say\u0131lar k\u00fc\u00e7\u00fck olsa da, Afrika k\u00f6kenli bir Amerikal\u0131ya \u00f6zg\u00fc bir haplotip, n\u00f6rolojik toksisite riskini neredeyse 3 kat\u0131na \u00e7\u0131karan (OR = 2.84, %95 CI = 1.2, 6.9) bir ili\u015fki g\u00f6sterdi. \u0130fade analizleri, \u00f6nemli FANCD2 SNP'lerinin FANCD2 ifade d\u00fczeyleriyle ili\u015fkili oldu\u011funu (P = 0.03) ortaya koydu. BRCA1'deki SNP'ler ve n\u00f6rotoksisiteler aras\u0131nda hi\u00e7bir ili\u015fki bulunmad\u0131. Bu meme kanseri i\u00e7in CA+T denemesinde, FANCD2'deki SNP'ler, BRCA1'deki SNP'ler yerine, grade 3\/4 n\u00f6rolojik toksisitelerin olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 %70\u201380 oran\u0131nda art\u0131ran ve genin ifade d\u00fczeyini art\u0131ran bir ili\u015fki g\u00f6sterdi. E\u011fer tekrarlan\u0131rsa, bu genotiplere sahip kad\u0131nlar, toksisiteler i\u00e7in yak\u0131ndan izlenmeli ve \u00f6nleyici \u00f6nlemler veya alternatif tedavi yakla\u015f"}
{"_id":"20887554","title":"Preoperative C-reactive protein predicts mid-term outcome after cardiac surgery.","text":"Arka plan C-reaktif protein (CRP), sa\u011fl\u0131kl\u0131 n\u00fcfus ve koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n bilinen bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Kalp cerrahisi \u00f6ncesi y\u00fcksek CRP seviyeleri, k\u0131sa vadeli sonu\u00e7ta daha k\u00f6t\u00fc bir durumla ili\u015fkilidir, ancak evden taburcu olduktan sonraki rol\u00fc bilinmemektedir. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kardiyak cerrahiden sonra k\u0131sa ve orta vadeli sonu\u00e7 \u00fczerinde CRP'nin etkisini de\u011ferlendirmekti. Y\u00d6NTEM 2000 A\u011fustos'undan 2004 May\u0131s'\u0131na kadar, 597 se\u00e7ilmemi\u015f kalp ameliyat\u0131 ge\u00e7iren hastalarda \u00f6n cerrahi CRP de\u011ferleri mevcuttu. CRP, bu kohortu iki gruba ay\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131: D\u00fc\u015f\u00fck Enflamatuar Durum (LED) grubu, 354 hasta ile 0,5 mg\/dL'den az CRP'ye sahip olan ve Y\u00fcksek Enflamatuar Durum (YED) grubu, 243 hasta ile 0,5 mg\/dL veya daha fazla CRP'ye sahip olan. Takip en fazla 3 y\u0131l (ortalama, 1,8 +\/- 1,5 y\u0131l) s\u00fcrd\u00fc ve %92,6's\u0131 tamamland\u0131. SONU\u00c7LAR Hastane i\u00e7inde \u00f6l\u00fcm oran\u0131 YED grubunda %8,2 ve LED grubunda %3,4't\u00fc (odans oran\u0131 [OR], 2,61; p = 0,02). Postoperatif enfeksiyonlar\u0131n olu\u015fma oran\u0131 YED grubunda %16,5 ve LED grubunda %5,1'di (OR, 3,25; p = 0,0001). Ayr\u0131ca, YED grubunda sternum yaras\u0131 enfeksiyonlar\u0131 daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc (10,7% kar\u015f\u0131 2,8%; OR, 3,43; p = 0,002). Takip s\u0131ras\u0131nda, YED grubu daha k\u00f6t\u00fc bir hayatta kalma oran\u0131na sahipti (88,5% +\/- 2,9% kar\u015f\u0131 91,9% +\/- 2,5%; OR, 1,93; p = 0,05) ve kardiyak nedenlerle hastaneye yat\u0131r\u0131lma ihtiyac\u0131 daha y\u00fcksekti (73,6% +\/- 6% kar\u015f\u0131 86,5% +\/- 3,2%; OR, 1,82; p ="}
{"_id":"20888849","title":"Inhibition of Hedgehog signaling enhances delivery of chemotherapy in a mouse model of pancreatic cancer.","text":"Pankreas duktal adenokarsinom (PDA), k\u0131smen bir\u00e7ok kemoterapi ilac\u0131na kar\u015f\u0131 duyars\u0131z olmas\u0131 nedeniyle insanlarda en \u00f6l\u00fcmc\u00fcl kanser t\u00fcrlerinden biridir. Klinik olarak kullan\u0131lan ila\u00e7 gemcitabine'e kar\u015f\u0131 diren\u00e7li bir fare modeli PDA'y\u0131 inceleyerek, bu modeldeki t\u00fcm\u00f6rlerin k\u00f6t\u00fc perf\u00fcze ve k\u00f6t\u00fc vask\u00fclarize oldu\u011funu bulduk, bu \u00f6zellikler insan PDA ile payla\u015f\u0131l\u0131r. Fareye gemcitabine'in teslimat\u0131 ve etkinli\u011fini iyile\u015ftirebilece\u011fini test ettik, IPI-926 adl\u0131 bir ila\u00e7 ile birlikte, bu ila\u00e7 Hedgehog h\u00fccre sinyalleme yolunu inhibe ederek t\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkili stromal dokuyu t\u00fcketir. Kombinasyon tedavisi, t\u00fcm\u00f6r i\u00e7indeki kan damar\u0131 yo\u011funlu\u011funu ve gemcitabine'in t\u00fcm\u00f6r i\u00e7indeki konsantrasyonunu ge\u00e7ici olarak art\u0131rd\u0131, bu da hastal\u0131\u011f\u0131n ge\u00e7ici olarak istikrar\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu nedenle, pankreas kanseri'nde kemoreseansans\u0131n \u00f6nemli bir katk\u0131da bulunabilen ila\u00e7 teslimat\u0131n\u0131n verimsizli\u011fi olabilir."}
{"_id":"20904154","title":"Mutant SOD1 inhibits ER-Golgi transport in amyotrophic lateral sclerosis.","text":"Cu\/Zn-s\u00fcperoksit dismutaz (SOD1), ailevi ve sporadik amyotrofik lateral sklerozda (ALS) yanl\u0131\u015f katlan\u0131r, ancak bu durumun endoplazmik retikulum (ER) stresini veya di\u011fer patojenik s\u00fcre\u00e7leri nas\u0131l tetikledi\u011fi net de\u011fildir. Burada, mutasyona u\u011fram\u0131\u015f SOD1'in (mSOD1) n\u00f6ron h\u00fccrelerinde \u00e7o\u011funlukla sitoplazmada bulundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, mSOD1'in ER'den Golgi ayg\u0131t\u0131na sekresyon protein ta\u015f\u0131ma s\u00fcrecini engelledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. ER-Golgi ta\u015f\u0131ma, ER stresi, Golgi par\u00e7alanmas\u0131 ve aksonal ta\u015f\u0131ma ile ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r ve ayn\u0131 zamanda ER-Golgi trafi\u011finin engellenmesinin ER stresi, Golgi par\u00e7alanmas\u0131, protein agregasyonu ve apoptozu h\u00fccrelerde mSOD1 ifade eden h\u00fccrelerde \u00f6nledi\u011fini de g\u00f6steriyoruz. ER-Golgi ta\u015f\u0131ma s\u00fcrecini yeniden sa\u011flamak i\u00e7in coatomer kapl\u0131 protein II alt birimi Sar1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, dahil olu\u015fumunu ve apoptozu korudu, bu da ER-Golgi ta\u015f\u0131ma bozuklu\u011funun h\u00fccre patolojisine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011fl\u0131yor. Bu bulgular, ALS'de birka\u00e7 h\u00fccresel olay\u0131 tek bir mekanizmaya ba\u011fl\u0131yor ve mSOD1 ifade eden h\u00fccrelerde erken meydana geliyor."}
{"_id":"20931483","title":"High spatial resolution mapping of malaria transmission risk in the Gambia, west Africa, using LANDSAT TM satellite imagery.","text":"Yerel s\u0131tma bula\u015fma riski de\u011fi\u015fkenli\u011fini anlamak, m\u00fcdahale veya a\u015f\u0131 denemeleri tasarlarken kritik \u00f6neme sahiptir. Saha verileri, uydu g\u00f6r\u00fcnt\u00fc analizi ve GIS modelleme kombinasyonunu kullanarak, Bat\u0131 Afrika'daki Gambiya'da s\u0131tma entomolojik bula\u015fma oranlar\u0131 (EIR) i\u00e7in y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc bir harita geli\u015ftirdik. Analizler, 1996'da 48 k\u00f6yde ve 1997'de 21 k\u00f6yde deneyimlenen s\u0131tma parazitlerine maruz kalma de\u011fi\u015fkenli\u011fine dayanmaktad\u0131r. Entomolojik bula\u015fma oran\u0131 (EIR), ya\u011fmur mevsiminde ki\u015fi ba\u015f\u0131na 0 ile 166 enfektif \u0131s\u0131r\u0131k aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Detayl\u0131 saha ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, ana Anopheles gambiae s.l. \u00fcreme alanlar\u0131n\u0131 belirledi. Bu habitatlar, bir LANDSAT TM uydu g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fcn\u00fcn s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131 ile haritaland\u0131 ve genel do\u011fruluk oran\u0131 %85'e ula\u015ft\u0131. K\u00f6y EIR'leri, \u00fcreme alanlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc ve yak\u0131nl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak g\u00fc\u00e7 fonksiyonu olarak azald\u0131. Bu ili\u015fkiyi ve \u00fcreme habitatlar\u0131n\u0131 kullanarak, \u00e7al\u0131\u015fma alan\u0131n\u0131n tamam\u0131nda EIR de\u011fi\u015fkenli\u011fini haritalad\u0131k."}
{"_id":"20935673","title":"Functional analysis of repressor binding sites in the iab-2 regulatory region of the abdominal-A homeotic gene.","text":"Evsel s\u0131n\u0131rlar\u0131n evcille\u015ftirme gen ifadesinin ba\u015flat\u0131lmas\u0131 ve s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi, iki set transkripsiyonel bask\u0131lay\u0131c\u0131lar taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilir: gap gen \u00fcr\u00fcnleri ve Polycomb grubu proteinleri. Daha \u00f6nce, Hunchback (HB) proteini, parasegment 6'da UBX evcille\u015ftirme proteininin \u00f6n ifade s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131 belirlemede rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair bulgular elde edilmi\u015ftir. Burada, Abdominal-A (ABD-A) evcille\u015ftirme proteininin mekansal ifadesini kontrol eden DNA elemanlar\u0131 ve trans-aktif bask\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. 1.7 kb'l\u0131k bir uyar\u0131c\u0131 eleman analizi [iab-2(1.7)], iab-2 d\u00fczenleyici b\u00f6lgesinden, Ubx uyar\u0131c\u0131 elemanlar\u0131na kar\u015f\u0131t olarak, hem HB hem de Kr\u00fcppel (KR) proteinlerinin parasegment 7'de ABD-A'n\u0131n \u00f6n s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131 belirlemede gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. DNase I ayak izi ve siteli y\u00f6nlendirilmi\u015f mutagenez, HB ve KR'nin bu iab-2 uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n do\u011frudan d\u00fczenleyicileri oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Tek KR sitesi, 100 bp uzakta yeni bir konuma ta\u015f\u0131nabilir ve hala bask\u0131lay\u0131c\u0131 aktiviteyi koruyabilir, ancak 300 bp'lik bir kayma aktiviteyi ortadan kald\u0131r\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, KR bask\u0131lamas\u0131n\u0131n yerel bir s\u00f6n\u00fcmleme mekanizmas\u0131 yoluyla ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Ayr\u0131ca, gap bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 Giant (GT) ba\u015flang\u0131\u00e7ta PS9'da bir arka ifade s\u0131n\u0131r\u0131 kurar, bu s\u0131n\u0131r, blastoderm a\u015famas\u0131ndan sonra geriye do\u011fru kayar. Son olarak, bu iab-2 uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n Pleiohomeotic (PHO) Polycomb grubu proteini i\u00e7in birden fazla ba\u011flanma sitesi i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu iab-2 PHO siteleri, canl\u0131 organizmada kromozom \u00e7iftle\u015fmesine ba\u011fl\u0131 bask\u0131lamay\u0131, mini-beyaz rapor\u00f6r geni i\u00e7in gereklidir. Bununla birlikte, PHO siteleri, PS7'nin \u00f6n\u00fcnde evcille\u015ftirme rapor\u00f6r geninin bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in yeterli de\u011fildir. Ge\u00e7 geli\u015fimsel a\u015famalarda tam bask\u0131laman\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi, iab-2(1.7) uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n yan\u0131ndaki ek dizilere ba\u011fl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"20937018","title":"Apolipoprotein E: high-avidity binding to beta-amyloid and increased frequency of type 4 allele in late-onset familial Alzheimer disease.","text":"Apolipoprotein E, imm\u00fcnokimyasal olarak Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n senil plakalar\u0131, vask\u00fcler amiloid ve n\u00f6rofibriller tangle'larda yer al\u0131r. In vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda, cerebrospinal s\u0131v\u0131da bulunan apolipoprotein E, sentetik beta A4 peptidi (senil plakalar\u0131n ana bile\u015feni) ile y\u00fcksek tutkuyla ba\u011flan\u0131r. Beta A4 peptidinin 12-28 amino asitleri bu ba\u011flanma i\u00e7in gereklidir. Apolipoprotein E geni, kromozom 19q13.2'de bulunur, bu b\u00f6lge daha \u00f6nce ge\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 ailevi Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ba\u011flant\u0131s\u0131 ile ili\u015fkilendirilmi\u015fti. Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalar ve kontrol grubunda apolipoprotein E alelleri analiz edildi\u011finde, apolipoprotein E tip 4 aleli (APOE-epsilon 4) ve ge\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 ailevi Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 30 farkl\u0131 Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 ailesinden her bir hastada APOE-epsilon 4 alelinin frekans\u0131 0.50 \u00b1 0.06 iken, 91 ya\u015fa uygun kontrolde bu alelin frekans\u0131 0.16 \u00b1 0.03't\u00fc (Z = 2.44, P = 0.014). Bu bulgular, apolipoprotein E-E4 izole formunun ge\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 ailevi Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n patogenezi \u00fczerindeki i\u015flevsel bir rol\u00fcne i\u015faret etmektedir."}
{"_id":"20942644","title":"Unmarked gene deletion and host\u2013vector system for the hyperthermophilic crenarchaeon Sulfolobus islandicus","text":"Sulfolobus islandicus, arke biyoloji, jeo biyoloji ve evrim ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in bir model olarak kullan\u0131lmaktad\u0131r. Ancak, bu organizma i\u00e7in genetik bir sistem mevcut de\u011fildir. Genetik analizler i\u00e7in uygun bir S. islandicus mutasyonu \u00fcretmek amac\u0131yla, biz kendili\u011finden pyrEF mutasyonu olan koloniler i\u00e7in tarama yapt\u0131k. Sadece 233 bp'lik orijinal pyrE dizisinin mutan alelede bulundu\u011fu bir mutan elde ettik ve bu mutan, lacS (\u03b2-glikozidaz) geninin silinmesi i\u00e7in bir ev sahibi olarak kullan\u0131ld\u0131. \u0130ki i\u015faretlenmemi\u015f gen silme y\u00f6ntemi, yani plazmid entegrasyonu ve segregasyon ile i\u015faret\u00e7i de\u011fi\u015ftirme ve d\u00f6ng\u00fcden \u00e7\u0131karma, uyguland\u0131 ve her iki y\u00f6ntemle de i\u015faretlenmemi\u015f lacS mutanlar\u0131 elde edildi. Daha sonra, i\u015faret\u00e7i daireselle\u015ftirme ve entegrasyon olarak bilinen yeni alternatif yeniden kombinasyon mekanizmas\u0131, son y\u00f6ntemde g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da tasarlanan silme mutasyonu vermedi. Daha sonra, Sulfolobus-E. coli plazmid \u015faft vekt\u00f6rleri in\u015fa edildi ve bu vekt\u00f6rler, transformasyon sonras\u0131 \u0394pyrEF\u0394lacS mutasyonunu genetik olarak tamamlad\u0131. Bu \u015fekilde, S. islandicus i\u00e7in pyrEF ve lacS'yi genetik i\u015faret\u00e7iler olarak kullanan tam bir genetik ara\u00e7 seti kuruldu."}
{"_id":"20943272","title":"ADAM13 disintegrin and cysteine-rich domains bind to the second heparin-binding domain of fibronectin.","text":"ADAM13, disintegrin ve metalloproteaz protein ailesine ait bir \u00fcyedir ve kraniyal sinir k\u00fctlesi h\u00fccrelerinin y\u00fczeyinde ifade edilir ve bu h\u00fccrelerin g\u00f6\u00e7\u00fc i\u00e7in esast\u0131r. ADAM13, aktif bir proteazd\u0131r ve in vitro fibronektini kesebilir ve in vivo fibronektin alt yap\u0131s\u0131n\u0131 yeniden \u015fekillendirebilir. Rekombine bir sekresyon proteini, ADAM13'\u00fcn hem disintegrin hem de cystein zengin alanlar\u0131n\u0131 i\u00e7eren kullanarak, bu \"yap\u0131\u015fkan\" b\u00f6lgenin proteinin do\u011frudan fibronektine ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. \u00c7e\u015fitli i\u015flevsel alanlara kar\u015f\u0131l\u0131k gelen fibronektin f\u00fczyon proteinleri, bu alan\u0131n ikinci heparin ba\u011flanma alan\u0131n\u0131 ADAM13 ba\u011flanma yeri olarak tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Bu alan i\u00e7indeki syndecan ba\u011flanma yeri (PPRR --> PPTM) mutasyonu, rekombine disintegrin ve cystein zengin alanlar\u0131n\u0131n ADAM13'e ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engeller. Ayr\u0131ca, ADAM13'\u00fcn yap\u0131\u015fkan disintegrin ve cystein zengin alan\u0131n\u0131n beta(1) integrinleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla h\u00fccre yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik edebilece\u011fini g\u00f6sterdik. Bu yap\u0131\u015fma, integrin aktivasyonu gerektirir ve ADAM13'\u00fcn cystein zengin alan\u0131na ve beta(1) integrine kar\u015f\u0131 antikorlarla \u00f6nlenebilir. Son olarak, ADAM13'\u00fcn metalloproteaz alan\u0131, ancak E\/A mutasyonu olmayan, h\u00fccre y\u00fczeyinden at\u0131labilir ve bu, disintegrin ve cystein zengin alanlarla ili\u015fkili metalloproteaz alan\u0131n\u0131 serbest b\u0131rak\u0131r. Bu, ADAM13'\u00fcn at\u0131lmas\u0131n\u0131n kendi metalloproteaz aktivitesini i\u00e7erebilece\u011fini ve serbest b\u0131rak\u0131lan proteaz\u0131n hem integrinlere hem de d\u0131\u015f matris proteinleriyle etkile\u015fime girebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"20945963","title":"Clinical epidemiology of heart failure.","text":"Bu makalenin amac\u0131, kalp yetmezli\u011finin klinik epidemiyolojisini incelemektir. Kalp yetmezli\u011finin epidemiyolojisine dair kapsaml\u0131 bir \u015fekilde ele alan son makale, 2000 y\u0131l\u0131nda Heart dergisinde yay\u0131nlanm\u0131\u015ft\u0131r. 1990'lardan bu yana kalp yetmezli\u011finin epidemiyolojik y\u00f6nlerini anlatan makalelerin artmas\u0131na ra\u011fmen, \u00e7e\u015fitli editoryal yaz\u0131larda belirtildi\u011fi gibi, hala daha fazla bilgiye ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"20960682","title":"Toll-like receptor 7 agonist GS-9620 induces prolonged inhibition of HBV via a type I interferon-dependent mechanism.","text":"\n## Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nGS-9620, toll-like resept\u00f6r 7'nin (TLR7) a\u011f\u0131zl\u0131 bir aktivasyonu, kronik hepatit B'nin (CHB) tedavisinde klinik geli\u015ftirme a\u015famas\u0131nda. GS-9620, daha \u00f6nce woodchuck ve \u015fempanze modellerinde CHB'de g\u00f6r\u00fclen serum viral DNA ve antijenlerinde uzun s\u00fcreli bask\u0131lama ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, in vitro modellerinde hepatit B vir\u00fcs\u00fc (HBV) enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 antiviral yan\u0131t\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in GS-9620'nin molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n\u0131 inceledik.\n\n## Y\u00f6ntemler\nKriyoprezerv edilmi\u015f insan karaci\u011fer h\u00fccreleri (PHH) ve farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f HepaRG (dHepaRG) h\u00fccreleri, HBV ile enfekte edildi ve GS-9620, insan periferik kan monon\u00fckleositleri GS-9620 ile tedavi edildi\u011finde elde edilen ko\u015fullu medya (GS-9620 ko\u015fullu medya [GS-9620-CM]) veya di\u011fer do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131lar\u0131 ile tedavi edildi. Bu ajanlara kar\u015f\u0131 antiviral ve transkripsiyonel yan\u0131t belirlendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nGS-9620, insan karaci\u011fer h\u00fccrelerinde HBV'ye kar\u015f\u0131 antiviral aktivite g\u00f6stermedi, bu da insan karaci\u011fer h\u00fccrelerinde d\u00fc\u015f\u00fck d\u00fczeyde TLR7 mRNA ifadesine i\u015faret ediyor. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, GS-9620-CM, PHH ve dHepaRG h\u00fccrelerinde HBV DNA, RNA ve antijen seviyelerinde uzun s\u00fcreli azalmaya neden oldu, bu da tip I interferon (IFN) ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma ile ger\u00e7ekle\u015fti. GS-9620-CM, herhangi bir h\u00fccre tipinde covalent kapal\u0131 dairesel DNA (cccDNA) seviyelerini azaltmad\u0131. Transkripsiyonel profilleme, GS-9620-CM'nin \u00e7e\u015fitli HBV k\u0131s\u0131tlama fakt\u00f6rlerini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ind\u00fckledi\u011fini, ancak APOBEC3A veya Smc5\/6 kompleksini ind\u00fcklemedi\u011fini g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, established HBV enfeksiyonunun, kriyoprezerv edilmi\u015f PHH'de do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k alg\u0131lama veya sinyalle\u015fmesini mod\u00fcle etmedi\u011fini ortaya koydu. GS-9620-CM ayr\u0131ca, HB"}
{"_id":"20977638","title":"Depletion of glutathione induces 4-hydroxynonenal protein adducts and hydroxyurea teratogenicity in the organogenesis stage mouse embryo.","text":"Glutatik asit (GSH) homeostaz\u0131 organojeniz s\u0131ras\u0131nda \u00f6nemlidir. Glutatik asit t\u00fckenmesinin organojeniz a\u015famas\u0131ndaki embriyolarda oksidatif stres ve ila\u00e7 teratogenli\u011fi \u00fczerindeki etkisini ayd\u0131nlatmak i\u00e7in, zamanlanm\u0131\u015f hamile CD-1 fareye l-b\u00fctiyonin-S,R-s\u00fclfoksimin (BSO) 4 saat \u00f6nce hidroksiyure (HU) model teratogenine maruz kalmadan \u00f6nce verildi [400 mg\/kg (HU-400) veya 600 mg\/kg (HU-600)]. BSO veya HU'ya tek ba\u015f\u0131na veya BSO ile birlikte verilen HU-400 tedavisi, embriyolarda glutatik asit dis\u00fclfida\/GSH oranlar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmedi; aksine, BSO ile birlikte HU-600'\u00fcn kombinasyonu, hem 0,5 hem de 3 saat sonra HU'ya maruz kald\u0131ktan sonra bu oran\u0131 art\u0131rd\u0131, bu da embriyolarda oksidatif stresin ind\u00fcklenmesini g\u00f6sterdi. Lipid peroksidasyonun bir \u00fcr\u00fcn\u00fc olan 4-hidroksinonenal (4-HNE) protein adduktlar\u0131n\u0131n imm\u00fcnoreaktivitesi, tuzlu su ile tedavi edilen embriyolarda tespit edildi; 4-HNE protein adduktlar\u0131n\u0131n imm\u00fcnoreaktivitesinin yo\u011funlu\u011fu ve n\u00fckleer lokalizasyonu, BSO'ya tek ba\u015f\u0131na veya BSO ve her iki HU dozuna maruz kal\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, embriyonun belirli b\u00f6lgelerinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. BSO \u00f6n tedavisi, HU-400 ve HU-600 taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen d\u0131\u015f ve kemik deformasyonlar\u0131n spektrumunu ve oran\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 (k\u0131vr\u0131k kuyruk, arka bacak deformasyonlar\u0131, hidrosefali, eksensefali, a\u00e7\u0131k g\u00f6z, spina bifida ve gastroschisis); BSO maruziyeti, HU'nun fet\u00fcs \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc veya fet\u00fcs a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131n\u0131 veya HU'nun c-Fos heterodimer ba\u011f\u0131ml\u0131 aktivasyon proteini 1 DNA ba\u011flama aktivitesini etkilemedi. Teratojen maruziyetinde embriyolarda 4-HNE protein adduktlar\u0131n\u0131n olu\u015fumu, embriyonun y\u00fcksek derecede hasar g\u00f6rmeye yatk\u0131n b\u00f6lgelerine, yani somitler ve kuyruklu sinir t\u00fcp\u00fcne lokalize edildi, bu da 4-HNE"}
{"_id":"20996244","title":"Nonproductive human immunodeficiency virus type 1 infection in nucleoside-treated G0 lymphocytes.","text":"\u0130nsan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc tipi 1 (HIV-1) taraf\u0131ndan verimli enfeksiyon, hedef h\u00fccrelerin etkinle\u015ftirilmesini gerektirir. Dinlenmekte olan periferik CD4 lenfositlerinin HIV-1 ile enfeksiyonu, tamamlanamayan, istikrars\u0131z ters transkripsiyon \u00fcr\u00fcnlerine yol a\u00e7ar. Daha \u00f6nce, T lenfositlerinde ters transkripsiyon s\u00fcrecinin optimal tamamlanmas\u0131 i\u00e7in gerekli h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc a\u015famas\u0131n\u0131 G1b olarak tan\u0131mlad\u0131k. Ancak, ters transkripsiyonu engelleyen mekanizma(lar) hala tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, n\u00fckleotit seviyelerinin G0 h\u00fccrelerinde viral ters transkripsiyonu etkiledi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bu ama\u00e7la, ribon\u00fckleotit indirgenmesi enziminin rol\u00fcn\u00fc atlatmak i\u00e7in, y\u00fcksek safl\u0131kta T h\u00fccrelerine G0 veya G1a h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc a\u015famalar\u0131nda exojen deoksiribon\u00fckleozidler eklendi. Verilerimiz, deoksiribon\u00fckleozidlerin eklenmesinin ters transkripsiyon s\u00fcrecinin verimlili\u011finde \u00f6nemli bir art\u0131\u015fa yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu tam ters transkripsiyon \u00fcr\u00fcnlerinin istikrar\u0131n\u0131 ve i\u015flevselli\u011fini tan\u0131mlamak i\u00e7in, enfekte h\u00fccre y\u00fczeylerinde murin \u0131s\u0131 istikrarl\u0131 antijeni ifade eden bir HIV-1 rapor\u00e7i vir\u00fcs\u00fc kullan\u0131ld\u0131. Enfekte dinlenmekte olan h\u00fccrelerin aktifle\u015ftirilmesinin ard\u0131ndan, exojen n\u00fckleozidlerle tedavi edilmi\u015f h\u00fccrelerde verimli enfeksiyonun kurtar\u0131lmas\u0131nda art\u0131\u015f g\u00f6r\u00fclmedi. Bu nedenle, sadece ters transkripsiyonu tamamlayamamakla kalmad\u0131, ayn\u0131 zamanda dinlenmekte olan T h\u00fccrelerinde verimli enfeksiyonun geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc olmayan bir \u015fekilde engellendi\u011fi de g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu deneyler, \u00f6zellikle hematopoietik k\u00f6k h\u00fccreler gibi metabolik olarak aktif olmayan h\u00fccrelere giren lentiviral vekt\u00f6rlerin yetene\u011fini geli\u015ftirmek a\u00e7\u0131s\u0131ndan gen terapisi alan\u0131nda \u00f6nemli bir \u00f6neme sahiptir."}
{"_id":"20999249","title":"Imported malaria in children: a national surveillance in the Netherlands and a review of European studies.","text":"ARKA PLAN Falciparum s\u0131tmas\u0131 veya tropikal s\u0131tma, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda \u00e7ocuk \u00f6l\u00fcmlerinin \u00f6nde gelen nedenlerinden biridir. S\u0131tma ile ilgili \u00f6l\u00fcmler, \u00e7o\u011funlukla alt Sahra Afrika'da ger\u00e7ekle\u015fir, burada her y\u0131l yakla\u015f\u0131k 365 milyon klinik Plasmodium falciparum s\u0131tmas\u0131 vakas\u0131 meydana gelir. Avrupa'da, seyahat edenler veya \u00e7o\u011funlukla Afrika \u00fclkelerinden gelen g\u00f6\u00e7menler nedeniyle ithal s\u0131tma vakalar\u0131 g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. \u00c7ocuklar yeti\u015fkinlerden daha risk alt\u0131ndad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Avrupa'da ithal \u00e7ocuk s\u0131tmas\u0131 i\u00e7in y\u00fcksek risk gruplar\u0131n\u0131 belirlemek ve bu ama\u00e7la \u00f6nleme, erken tan\u0131 ve tedavi stratejilerinin geli\u015ftirilmesine rehberlik etmektir. Y\u00d6NTEM 2003 May\u0131s-2005 Ocak d\u00f6nemi boyunca, Hollanda'da Hollanda \u00c7ocuk \u0130zleme Sistemi (Nederland Signalerings Centrum Kindergeneeskunde, NSCK) taraf\u0131ndan bildirilen t\u00fcm \u00e7ocuk s\u0131tmas\u0131 vakalar\u0131n\u0131 ve 1996-2006 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yay\u0131nlanan Avrupa'da ithal \u00e7ocuk s\u0131tmas\u0131 ile ilgili literat\u00fcr\u00fc inceledik. SONU\u00c7LAR S\u0131tma, \u00e7o\u011funlukla uzun s\u00fcreli (n = 15, %47) ve yeni (n = 8, %25) g\u00f6\u00e7menlerin \u00e7ocuklar\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve \u00e7o\u011funlukla alt Sahra Afrika'da edinildi. Dominant t\u00fcr Plasmodium falciparum idi. \u00c7ocuklar\u0131n d\u00f6rtte biri uygun s\u0131tma kemoterapisi kullanm\u0131\u015ft\u0131. Karma\u015f\u0131k hastal\u0131k 10 (31%) vakada g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca literat\u00fcr\u00fc de inceledik ve Avrupa'da \u00e7ocuklarda bildirilen 6082 ithal s\u0131tma vakas\u0131 bulduk; bunlardan d\u00f6rd\u00fc \u00f6ld\u00fc ve sadece biri n\u00f6rolojik komplikasyonlar geli\u015ftirdi\u011fi bildirildi. SONU\u00c7 \u0130thal \u00e7ocuk s\u0131tmas\u0131 \u00f6nemli bir sorun olmaya devam ediyor ve yetersiz profilaksinin nedenleri ele al\u0131nmad\u0131k\u00e7a azalmas\u0131 beklenmiyor."}
{"_id":"21003930","title":"Respiratory and cardiovascular responses to walking down a traffic-polluted road compared with walking in a traffic-free area in participants aged 60 years and older with chronic lung or heart disease and age-matched healthy controls: a randomised, crossover study","text":"\n## Arka Plan\nUzun s\u00fcreli kirlilik maruziyeti, \u00f6zellikle ya\u015fl\u0131 bireylerde ve kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) olan ki\u015filerde akci\u011fer fonksiyonu azalmas\u0131n\u0131n h\u0131zlanmas\u0131na yol a\u00e7abilir, ancak daha k\u0131sa s\u00fcreli, daha y\u00fcksek kirlilik seviyelerinde maruz kalma, iskemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 nedeniyle fazla \u00f6l\u00fcm ve KOAH n\u00fcksetmelerine katk\u0131da bulunabilir. Ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkinlerde, yo\u011fun bir caddede y\u00fcksek kirlilik seviyelerinde y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f\u00fcn, trafiksiz bir alanda daha d\u00fc\u015f\u00fck kirlilik seviyelerinde y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015fe k\u0131yasla solunum ve kardiyovask\u00fcler tepkilere etkilerini de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lad\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBu rastgele, \u00e7apraz tasar\u0131ml\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmada, 60 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc, anjiyografik olarak kan\u0131tlanm\u0131\u015f istikrarl\u0131 iskemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 veya Global \u0130ni\u015fimi i\u00e7in Obstr\u00fcktif Akci\u011fer Hastal\u0131\u011f\u0131 (GOLD) 2. a\u015famas\u0131 olan KOAH'a sahip ve 6 ay boyunca klinik olarak istikrarl\u0131 olan erkek ve kad\u0131nlar\u0131 i\u015fe ald\u0131k. Iskemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 veya KOAH'l\u0131 bireyler, mevcut veritabanlar\u0131ndan veya Kraliyet Brompton & Harefield NHS Vak\u0131f G\u00fcvenli\u011fi'ndeki d\u0131\u015f solunum ve kardiyoloji kliniklerinden se\u00e7ildi. T\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar en az 12 ay boyunca sigara i\u00e7meyi b\u0131rakm\u0131\u015f ve ila\u00e7lar\u0131, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n doktorlar\u0131n\u0131n \u00f6nerdi\u011fi \u015fekilde \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n s\u00fcresince ald\u0131. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, Oxford Caddesi'nde (Oxford Street) 2 saatlik bir y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f veya \u015fehir park\u0131nda (Hyde Park) y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f yapmak i\u00e7in rastgele at\u0131ld\u0131. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n temelleri, y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015ften \u00f6nce hastane laboratuvar\u0131nda al\u0131nd\u0131. Her y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f seans\u0131nda, siyah karbon, partik\u00fcl madde (PM) konsantrasyonlar\u0131, ultrafine par\u00e7ac\u0131klar ve azot dioksit (NO2) konsantrasyonlar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\n## Bulgular\n2012 Ekim ve 2014 Haziran tarihleri aras\u0131nda, 135 kat\u0131l\u0131mc\u0131 aras\u0131ndan 40 sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fc, 40 KOAH'l\u0131 ve 39 iskemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 olan ki\u015fi i\u015fe al\u0131nd\u0131. Oxford Caddesi'nde siyah karbon, NO2, PM10, PM2.5 ve ultrafine par\u00e7ac\u0131k konsantrasyonlar\u0131, Hyde Park'tan daha y\u00fcksekti. KOAH'l\u0131 kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, Oxford Caddesi'"}
{"_id":"21009874","title":"Overall and cancer related mortality among patients with ocular inflammation treated with immunosuppressive drugs: retrospective cohort study.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 tedavinin hayatta kalmay\u0131 olumsuz etkiledi\u011fi konusunda netlik yoktur.\n\nAma\u00e7: Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 ila\u00e7lar\u0131n \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\nY\u00f6ntem: G\u00f6z iltihab\u0131 hastalar\u0131nda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 ila\u00e7 maruziyeti ile ili\u015fkili genel ve kanser \u00f6l\u00fcmlerini incelemek i\u00e7in geriye d\u00f6n\u00fck kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Demografik, klinik ve tedavi verileri t\u0131bbi kay\u0131tlardan, \u00f6l\u00fcm sonu\u00e7lar\u0131 ise ABD Ulusal \u00d6l\u00fcm Endeksi'ne ba\u011flanarak elde edildi. Kohortun \u00f6l\u00fcm riski, ABD vital istatistikleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Kohort i\u00e7inde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 ila\u00e7lar\u0131n kullan\u0131m\u0131 veya kullan\u0131lmamas\u0131 ile genel ve kanser \u00f6l\u00fcmleri, hayatta kalma analizi ile incelendi.\n\n\u00c7al\u0131\u015fma Ayar\u0131: Be\u015f ileri d\u00fczey g\u00f6z iltihab\u0131 klini\u011fi. ABD'de 7957 g\u00f6z iltihab\u0131 hastas\u0131, bunlardan 2340'\u0131 takip s\u0131ras\u0131nda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 ila\u00e7lar ald\u0131.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Genel \u00f6l\u00fcm, kanser \u00f6l\u00fcm\u00fc.\n\nSonu\u00e7lar: 66.802 ki\u015fi-y\u0131l (maruziyete maruz kalma sonras\u0131 17.316 ki\u015fi-y\u0131l) boyunca, 936 hasta \u00f6ld\u00fc (1.4\/100 ki\u015fi-y\u0131l), bunlardan 230'u (24.6%) kanser nedeniyle. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 tedaviye maruz kalmayan hastalarda genel \u00f6l\u00fcm (standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm oran\u0131 1.02, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA] 0.94-1.11) ve kanser nedeniyle \u00f6l\u00fcm (1.10, 0.93-1.29) riskleri, ABD n\u00fcfusuna benzer \u015fekildeydi. Azathioprin, metotreksat, mikofenolat mofetil, siklosporin, sistemik kortikosteroidler veya dapsone kullanan hastalar, hi\u00e7 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 ila\u00e7 almam\u0131\u015f hastalara k\u0131yasla genel ve kanser \u00f6l\u00fcm\u00fc a\u00e7\u0131s\u0131ndan benzer sonu\u00e7lar g\u00f6sterdi. Siklofosfamid kullanan hastalarda genel \u00f6l\u00fcm artmad\u0131 ve kanser \u00f6l\u00fcm\u00fc anlaml\u0131 olarak artmad\u0131. Tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc inhibit\u00f6rleri, genel (ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131 [ARR] 1.99, %95 GA 1.00-3.9"}
{"_id":"21012916","title":"Ephrin B1\u2013mediated repulsion and signaling control germinal center T cell territoriality and function","text":"Folik\u00fcler T yard\u0131mc\u0131 (TFH) h\u00fccreleri, germinal merkez (GC) reaksiyonunu yerel olarak d\u00fczenler. Yerel dinamiklerini ve yard\u0131mc\u0131 i\u015flevlerini d\u00fczenleyen mekanizmalar iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, GC'de ifade edilen ephrin B1 (EFNB1) geninin, TFH'ler taraf\u0131ndan ifade edilen EPHB6 resept\u00f6r\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sinyalle\u015ferek T h\u00fccrelerinin B h\u00fccrelerine yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 ve GC TFH'lerin tutulmas\u0131n\u0131 itici olarak inhibe etti\u011fini bulduk. Ayn\u0131 zamanda, EFNB1, EPHB4 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00f6ncelikle sinyalle\u015ferek GC TFH h\u00fccrelerinden interleukin-21 \u00fcretimini te\u015fvik etti. Sonu\u00e7 olarak, EFNB1'in yoklu\u011fu olan GC'ler, a\u015f\u0131r\u0131 TFH h\u00fccrelerine ra\u011fmen plazma h\u00fccrelerinin kusurlu \u00fcretimine ili\u015fkiliydi. Rekabet\u00e7i bir GC reaksiyonunda, EFNB1 eksikli\u011fi olan B h\u00fccreleri, TFH h\u00fccreleriyle daha verimli etkile\u015fim kurar ve kemik ili\u011fi plazma h\u00fccreleri daha fazla \u00fcretir, muhtemelen daha fazla temas ba\u011f\u0131ml\u0131 yard\u0131m kazand\u0131klar\u0131 i\u00e7in. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, GC TFH dinamiklerini ve etkili i\u015flevlerini yerel olarak kontrol eden bir temas ba\u011f\u0131ml\u0131 itici rehberlik sistemini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"21033230","title":"Molecular profiling and predictive value of circulating tumor cells in patients with metastatic breast cancer: an option for monitoring response to breast cancer related therapies","text":"Ama\u00e7: Metastatik meme kanseri hastalar\u0131n\u0131n (n = 42) kan\u0131ndaki dola\u015fan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini (CTC) analiz ettik ve bu y\u00f6ntemin tedavi yan\u0131t\u0131n\u0131 tahmin etme yetene\u011fini belirledik. Y\u00f6ntemler: Kan\u0131ndan al\u0131nan CTC'ler, AdnaTest BreastCancer ile EpCAM, MUC1 ve HER2 transkriptleri i\u00e7in analiz edildi. Estrojen (ER) ve progesteron (PR) resept\u00f6r ekspresyonu, RT-PCR ile de\u011ferlendirildi. Sonu\u00e7lar: CTC'lerin genel tespit oran\u0131 %52 idi (bunlar\u0131n %86's\u0131 EpCAM; %86's\u0131 MUC1; %32'si HER2; %35'i ER; %12'si PR). Steroid resept\u00f6r\u00fc pozitif t\u00fcm\u00f6rlere sahip hastalar\u0131n %45'inde CTC'ler ER, PR ve HER2 negatifti. HER2 negatif t\u00fcm\u00f6rlere sahip hastalar\u0131n %29'unda HER2 pozitif CTC'ler vard\u0131. Test, t\u00fcm vakalar\u0131n %78'inde tedavi yan\u0131t\u0131n\u0131 tahmin etti. CTC'lerin devam\u0131, genel hayatta kalma s\u00fcresinin daha k\u0131sa oldu\u011fu anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi (P = 0.005). Sonu\u00e7: CTC'lerin molek\u00fcler profillemesi, tekrarlama riski de\u011ferlendirmesi ve terap\u00f6tik rejimlerin \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc yarg\u0131s\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00fcst\u00fcn bir prognostik bilgi sunabilir."}
{"_id":"21046889","title":"Alternate-day wheel access: effects on feeding, body weight, and running.","text":"Ratlara ko\u015fu tekerle\u011fine eri\u015fim, beslenmede belirgin ancak ge\u00e7ici bir bask\u0131ya neden olur. Beslenme bask\u0131s\u0131n\u0131n nedenleri ve ge\u00e7ici do\u011fas\u0131 belirsizdir. Alternatif g\u00fcn tekerlek eri\u015fiminin etkileri, 25 erkek Sprague-Dawley faresinde beslenme ve ko\u015fu davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak incelendi. Tekerlek eri\u015fimi olmayan, s\u00fcrekli tekerlek eri\u015fimi olan veya alternatif g\u00fcn tekerlek eri\u015fimi olan fareler verildi. Alternatif g\u00fcn tekerlek eri\u015fimi ile, besin al\u0131m\u0131 tekerlek g\u00fcnlerinde bask\u0131lan\u0131r ve non-tekerlek g\u00fcnlerinde artar, bu durum deneyin t\u00fcm 32 g\u00fcn\u00fc boyunca s\u00fcrer. V\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 tekerlek g\u00fcnlerinde azal\u0131r ve non-tekerlek g\u00fcnlerinde b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde artar. Ko\u015fma becerisi g\u00fcnler boyunca her iki tekerlek grubunda benzer ve ayn\u0131 seviyede d\u00fczle\u015fir, ancak alternatif g\u00fcn fareleri tekerle\u011fe d\u00f6nd\u00fcklerinde ilk birka\u00e7 saat boyunca ko\u015fma, s\u00fcrekli eri\u015fimli farelere k\u0131yasla daha y\u00fcksektir. Bu sonu\u00e7lar, tekerlekten kaynaklanan beslenme bask\u0131s\u0131n\u0131n yeni tekerle\u011fe duyulan ilgiden kaynaklanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu bask\u0131n\u0131n, tekerlek eri\u015fimi olmayan d\u00f6nemler sa\u011flanarak uzat\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Kronik eri\u015fim ko\u015fullar\u0131nda beslenme bask\u0131s\u0131n\u0131n ge\u00e7ici do\u011fas\u0131, ikincil uzun vadeli motivasyonel de\u011fi\u015fikliklere ba\u011fl\u0131 olabilir."}
{"_id":"21048969","title":"Evaluation of the association between the first observation and the longitudinal change in C-reactive protein, and all-cause mortality.","text":"\nAMA\u00c7: Subakut C-reaktif protein (CRP; 1-10 mg\/l) ile \u00f6l\u00e7\u00fclen vask\u00fcler iltihab\u0131n t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkisi ve CRP durumunun (normal <=3 mg\/l ve y\u00fckselmi\u015f >3 mg\/l) de\u011fi\u015fimi ile t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek. Y\u00d6NTEMLER: B\u00fcy\u00fck bir kentsel n\u00fcfusta hastane b\u00f6l\u00fcm kay\u0131tlar\u0131n\u0131, laboratuvar raporlar\u0131n\u0131 ve \u00f6l\u00fcm istatistiklerini e\u015fle\u015ftirmek i\u00e7in olas\u0131l\u0131kl\u0131 kay\u0131t e\u015fle\u015ftirme kullan\u0131ld\u0131. 4 y\u0131ll\u0131k s\u00fcre boyunca hayatta kalma, Cox orant\u0131l\u0131 risk regresyon modelleri kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7LAR: 22.962 hasta ilk CRP \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fc subakut aral\u0131kta (1-10 mg\/l) yapt\u0131. Analiz, subakut aral\u0131kta her ek birim art\u0131\u015fa g\u00f6re CRP'nin 4 y\u0131ll\u0131k s\u00fcre boyunca \u00f6l\u00fcm risk oran\u0131nda %7,3'l\u00fck (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %5,4-9,2) bir art\u0131\u015fla ili\u015fkili oldu\u011funu, olas\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri kontrol ettikten sonra (p<0,001) g\u00f6sterdi. Yakla\u015f\u0131k 1 y\u0131l aral\u0131klarla tekrarlanan CRP g\u00f6zlemleri 5811 hasta kayd\u0131nda kaydedildi. Olas\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri kontrol ettikten sonra, CRP'nin normal (<=3 mg\/l)den y\u00fckselmi\u015f (>3 mg\/l)ye de\u011fi\u015fti\u011fi hastalarda, \u00f6l\u00fcm risk oran\u0131 6,7 kat (p<0,001) artt\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, CRP'nin y\u00fckselmi\u015ften normal seviyeye d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fc hastalarda risk oran\u0131 3,5'e (p=0,018) d\u00fc\u015ft\u00fc. G\u00fc\u00e7s\u00fcz bir analizde, kardiyovask\u00fcler olaylar i\u00e7in zaman, ayn\u0131 risk deseni ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. SONU\u00c7: CRP seviyesi t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm\u00fc \u00f6ng\u00f6rd\u00fc ve \u00f6nceki CRP de\u011fi\u015fimi ve mevcut CRP seviyesinin dahil edilmesi daha da \u00f6nemliydi. Artan vask\u00fcler iltihap, CRP ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde, \u00f6l\u00fcm olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r."}
{"_id":"21050357","title":"Research Priorities in Sudden Unexpected Infant Death: An International Consensus.","text":"G\u00fcvenli uyku kampanyalar\u0131n\u0131n ba\u015far\u0131s\u0131 ve risk fakt\u00f6rlerinin anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki ilerlemeye ra\u011fmen, ani bebek \u00f6l\u00fcm\u00fc sendromunun (ABMS) vakalar\u0131nda azalma oran\u0131 \u015fimdi yava\u015flam\u0131\u015f ve bir\u00e7ok geli\u015fmi\u015f \u00fclkede postneonatal \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6nde gelen nedenlerinden biri olmaya devam ediyor. Bu sorunu ele almak i\u00e7in stratejik eylem gerekiyor ve \u015fimdi ani bebek \u00f6l\u00fcm\u00fc ara\u015ft\u0131rmas\u0131 toplulu\u011funun \u00e7abalar\u0131n\u0131 en iyi \u015fekilde hedeflemesinin yolunu bulmak hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131yor. K\u00fcresel Ani Bebek \u00d6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn Eylem ve \u00d6nceliklendirme Projesi, ani bebek \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn uzman ve laik \u00fcyelerinin \u00f6nceliklerini ara\u015ft\u0131rarak gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 tan\u0131mlamak ve y\u00f6nlendirmeyi ama\u00e7layan uluslararas\u0131 bir konsens\u00fcs s\u00fcreciyd\u00fc. Amac\u0131n, k\u00fcresel olarak ani bebek \u00f6l\u00fcmlerini azaltmak i\u00e7in hangi ara\u015ft\u0131rma alanlar\u0131n\u0131n \u00f6nceliklendirilmesi gerekti\u011fi belirlemek oldu\u011fu anla\u015f\u0131l\u0131yordu. 25 \u00fclkeden bilimsel ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar, klinisyenler, dan\u0131\u015fmanlar, e\u011fitimciler ve ABMS ebeveynleri, potansiyel ara\u015ft\u0131rma \u00f6nceliklerini belirlemek i\u00e7in iki \u00e7evrimi\u00e7i ankette yer ald\u0131. Daha sonra Birle\u015fik Krall\u0131k, Amerika Birle\u015fik Devletleri ve Avustralya'da at\u00f6lye \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 d\u00fczenlendi ve 10 ara\u015ft\u0131rma \u00f6nceli\u011fi belirlendi. \u00d6nceliklerin \u00fc\u00e7 ana temas\u0131 ortaya \u00e7\u0131kt\u0131: (1) ABMS'nin alt\u0131nda yatan mekanizmalar\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131, (2) verilerin toplanmas\u0131, y\u00f6netimi ve payla\u015f\u0131m\u0131nda en iyi uygulamalar\u0131n sa\u011flanmas\u0131 ve (3) hedef n\u00fcfuslar\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131 ve riskin daha etkili bir \u015fekilde iletilmesi. ABMS k\u00fcresel bir sorundur ve bu proje, k\u00fcresel ABMS toplulu\u011funa, ani bebek \u00f6l\u00fcmlerini a\u00e7\u0131klamak ve azaltmak i\u00e7in daha etkili \u00e7al\u0131\u015fmak \u00fczere ortak ara\u015ft\u0131rma \u00f6ncelikleri listesi sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"21053753","title":"Modification of the Constant-Murley shoulder score-introduction of the individual relative Constant score Individual shoulder assessment.","text":"Constant-Murley omuz de\u011ferlendirme puan\u0131, tan\u0131 arac\u0131 olarak de\u011ferli oldu\u011funu kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, literat\u00fcrde \u00f6zellikle daha b\u00fcy\u00fck ve heterojen hasta gruplar\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda bu puan\u0131n klinik do\u011frulu\u011funun de\u011fi\u015febilece\u011fi belirtilmi\u015ftir. \"\u0130li\u015fkili Constant puan\u0131\" (CS(rel)), sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015f ve cinsiyetle ilgili kontrol gruplar\u0131ndan referans parametreler kullanarak bu sorunlar\u0131 en aza indirmeyi ama\u00e7lar. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n yazarlar\u0131, ayn\u0131 bireyin sa\u011f omuzun i\u015flevsel performans\u0131n\u0131 referans alarak \"bireysel ili\u015fkili Constant puan\u0131\" (CS(indiv)) kullanman\u0131n daha do\u011fru oldu\u011funu g\u00f6stermeye \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. CS(indiv) ve CS(rel), omuz bozukluklar\u0131 olan 125 hasta ve 125 sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fcden olu\u015fan kontrol grubu ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Al\u0131c\u0131 i\u015fletme \u00f6zelliklerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yap\u0131lan non-parametrik analizde, CS(indiv) hastalar ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fcler aras\u0131nda ayr\u0131m yapma konusunda daha y\u00fcksek yetene\u011fe sahiptir (p=0,004). Bu, bireysel ili\u015fkili Constant puan\u0131n\u0131n omuz bozukluklar\u0131n\u0131n i\u015flevsel sonucunu daha do\u011fru bir \u015fekilde yans\u0131tt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Daha b\u00fcy\u00fck ve heterojen hasta pop\u00fclasyonlar\u0131 i\u00e7in daha g\u00fcvenilir olmas\u0131 beklenmektedir, \u00e7\u00fcnk\u00fc hastan\u0131n ya\u015f\u0131, cinsiyeti ve yap\u0131 ile ilgili spesifik bireysel farkl\u0131l\u0131klar ve di\u011fer bireysel fizyolojik parametreler de ortadan kalkmaktad\u0131r."}
{"_id":"21060008","title":"Celiac disease screening by immunochromatographic visual assays: results of a multicenter study.","text":"\n## Ama\u00e7\n\u0130nsan rekombinant dokular aras\u0131 transglutaminaz (tTG) bazl\u0131 2 immuno kromatografik g\u00f6rsel \u00e7ubuk testlerinin celiac hastal\u0131\u011f\u0131 (CD) tarama verimlili\u011fini de\u011ferlendirmek. Bir tanesi, tTG'ye kar\u015f\u0131 antikorlar\u0131 (AtTGA) tespit etmek i\u00e7in IgA\/G antikorlar\u0131n\u0131 alg\u0131layan \u00e7ubuk, di\u011feri ise tTG ve\/veya gliadinlere kar\u015f\u0131 IgA antikorlar\u0131n\u0131 alg\u0131layan AtTGA\/anti-gliadin antikorlar\u0131 (AGA) \u00e7ubu\u011fuydu.\n\n## Hastalar ve Y\u00f6ntemler\nBir \u00e7ok merkezli ileri ara\u015ft\u0131rmada, \u0130spanya'dan 4 \u00e7ocuk gastroenterolojisi birimi ve Latin Amerika'dan 2 birim, 72 kontrol \u00e7ocuk (normal k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsak mukozas\u0131na sahip) ve 113 tedavi g\u00f6rmemi\u015f CD hastas\u0131 (Marsh tip 3 lezyonlar\u0131 ile) dahil etti.\n\n## Sonu\u00e7lar\nGastroenterologlar ve koordinasyon merkezindeki 2 ba\u011f\u0131ms\u0131z g\u00f6zlemci taraf\u0131ndan sonu\u00e7lar\u0131n de\u011ferlendirilmesi, g\u00f6zlemci aras\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fck bir de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterdi. AtTGA \u00e7ubu\u011fu i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131k %96.5 ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck %98.6 idi. AtTGA\/AGA \u00e7ubu\u011fu, AtTGA i\u00e7in %94.5 duyarl\u0131l\u0131k ve %98.6 \u00f6zg\u00fcll\u00fck ve AGA i\u00e7in %63.1 duyarl\u0131l\u0131k ve %95.2 \u00f6zg\u00fcll\u00fck g\u00f6sterdi. En y\u00fcksek verimlilik ve pozitif olas\u0131l\u0131k oran\u0131, AtTGA \u00e7ubu\u011funda elde edildi, bu da IgA AtTGA'n\u0131n enzim ba\u011fl\u0131 immunosorbeant (ELISA) testine k\u0131yasla daha y\u00fcksekti. Bir ba\u015fka avantaj, toplam serum IgA seviyelerinin \u00f6nceden ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131n atlanmas\u0131yd\u0131. IgA AtTGA\/AGA \u00e7ubu\u011fu, %95.1 verimlilikle, 2 ELISA testinin birle\u015ftirilmi\u015f sonu\u00e7lar\u0131na k\u0131yasla %89.2 ile, IgA eksikli\u011fi olmayan bebekler i\u00e7in m\u00fckemmel bir tan\u0131 arac\u0131 oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nBu 2 test, y\u00fcksek tan\u0131 do\u011frulu\u011fu ile g\u00f6rsel y\u00f6ntemlerin basitli\u011fi ve h\u0131z\u0131 birle\u015ftirerek CD tarama i\u00e7in son derece verimlidir."}
{"_id":"21063817","title":"Down-regulation of keratin 4 and keratin 13 expression in oral squamous cell carcinoma and epithelial dysplasia: a clue for histopathogenesis.","text":"AMA\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fma, a\u011f\u0131z epitel neoplazmlar\u0131n\u0131n patogenezine ili\u015fkili olabilecek ilgili keratin alt t\u00fcrlerini belirlemeyi ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR 43 a\u011f\u0131z squam\u00f6z h\u00fccre kanseri (OSCC) vakas\u0131 \u00fczerinde cDNA mikroarray analizi kullan\u0131larak t\u00fcm keratin alt t\u00fcrlerinin ifadesi incelenmi\u015ftir. 100 OSCC ve a\u011f\u0131z epitel displazisi (OED) vakas\u0131nda ana keratinin imm\u00fcnohistokimyasal ifadesi de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Bir\u00e7ok keratin ifadesinde de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6zlemlenmi\u015f ve \u00f6zellikle keratin 4 (K4) ve K13 ifadesinde anlaml\u0131 bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f tespit edilmi\u015ftir. K4 ve K13'\u00fcn anormallikleri, etkilenen a\u011f\u0131z epitelinde morfolojik de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. \u00c7e\u015fitli keratin alt t\u00fcrlerine sahip h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrleri \u00fczerinde yap\u0131lan deneyler, keratin alt t\u00fcr\u00fc ifadesindeki de\u011fi\u015fikliklerin h\u00fccre \u015fekli ve hareketinde de\u011fi\u015fikliklere neden olabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. SONU\u00c7LAR Anormallik g\u00f6steren K4 ve K13, a\u011f\u0131z keratinositlerinde farkl\u0131la\u015fma ile ili\u015fkili bask\u0131n \u00e7ift olan bu keratinler, OSCC ve OED'de epitel farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde bir disfonksiyonu i\u015faret eder. Bu keratinler, \u00f6zellikle K4, patolojik tan\u0131da yararl\u0131 olabilir. \u00d6nerimiz, anormallik g\u00f6steren K4 ve K13'\u00fcn ve di\u011fer keratinin e\u015fzamanl\u0131 art\u0131\u015f\u0131n\u0131n, etkilenen epitelde morfolojik de\u011fi\u015fikliklere neden olabilecek fakt\u00f6rlerden biri olabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir."}
{"_id":"21093407","title":"Identification of short-lived long non-coding RNAs as surrogate indicators for chemical stress response.","text":"\u0130nsan h\u00fccrelerinde abiyotik ve biyotik stres\u00f6rler, \u00e7evresel fakt\u00f6rlerdeki ani ve\/veya s\u0131k tekrarlanan de\u011fi\u015fikliklerin sonucu olarak s\u0131kl\u0131kla ortaya \u00e7\u0131kar. Strese molek\u00fcler yan\u0131t, karma\u015f\u0131k gen ifadelerinin d\u00fczenlenmesini i\u00e7erir ve homeostatik, ekolojik ve evrimsel a\u00e7\u0131dan \u00f6nemlidir. Dikkat \u00f6ncelikle sinyal yollar\u0131 ve protein a\u011flar\u0131na odaklanm\u0131\u015f olsa da, uzun olmayan kodlamayan RNA'lar (ncRNA'lar) h\u00fccre streslerine ili\u015fkili molek\u00fcler mekanizmalarda giderek daha fazla rol oynamaktad\u0131r. Alt\u0131 yeni k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc uzun ncRNA'y\u0131 (MIR22HG, GABPB-AS1, LINC00152, IDI2-AS1, SNHG15 ve FLJ33630) HeLa Tet-off h\u00fccrelerinde kimyasal stres\u00f6rler (cisplatin, sikloheksimid ve kur\u015fun (II) oksit) kar\u015f\u0131s\u0131nda yan\u0131t olarak tan\u0131mlad\u0131k. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc uzun ncRNA'lar\u0131n genel ve \u00f6zel kimyasal stres\u00f6rlere yan\u0131t verdi\u011fini g\u00f6stermektedir. K\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc uzun ncRNA'lar\u0131n ifade seviyeleri, kimyasal stres\u00f6rlere ba\u011fl\u0131 olarak yava\u015flayan par\u00e7alanma oranlar\u0131 nedeniyle ve RNA par\u00e7alanma yollar\u0131n\u0131n kesintiye u\u011framas\u0131 nedeniyle artm\u0131\u015ft\u0131r. Bu uzun ncRNA'lar\u0131n h\u00fccre stres yan\u0131tlar\u0131n\u0131n yard\u0131mc\u0131 g\u00f6stergeleri olma potansiyeline sahip oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"21108759","title":"Isolation of a gene encoding a functional zinc finger protein homologous to erythroid Kr\u00fcppel-like factor: identification of a new multigene family.","text":"Yeni bir zink parmakl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc genini tan\u0131mlad\u0131k ve karakterize ettik ve buna akci\u011fer Kr\u00fcppel benzeri fakt\u00f6r (LKLF) ad\u0131n\u0131 verdik. LKLF, eritroid Kr\u00fcppel benzeri fakt\u00f6r (ELKF) zink parmakl\u0131 alan\u0131n\u0131 hibritizasyon sondas\u0131 olarak kullanarak izole edildi ve bu eritroid h\u00fccreye \u00f6zg\u00fc genle yak\u0131n bir ili\u015fki i\u00e7inde. LKLF, s\u0131n\u0131rl\u0131 say\u0131da dokuda ifade edilir, bask\u0131n ifade akci\u011fer ve dalakta g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Gen, geli\u015fimsel olarak kontrol edilir, 7 g\u00fcnl\u00fck embriyoda ifade not edilir, 11. g\u00fcnde indirgenir ve daha sonra yeniden aktifle\u015fir. LKLF ve ELKF'nin zink parmakl\u0131 b\u00f6lgelerinde y\u00fcksek benzerlik not edilir. Bu alan\u0131n \u00f6tesinde, diziler \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ayr\u0131\u015f\u0131r, ancak her iki LKLF ve ELKF i\u00e7in olas\u0131 transaktivite alanlar\u0131 prolin zengin b\u00f6lgeler. DNA ba\u011flama alan\u0131nda, \u00fc\u00e7 zink parmakl\u0131 motif o kadar yak\u0131ndan korunur ki, \u00f6ng\u00f6r\u00fclen DNA temas noktalar\u0131 ayn\u0131d\u0131r, bu da her iki proteinin ayn\u0131 \u00e7ekirdek diziye ba\u011flanabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer. Bu, LKLF geninin insan beta-globin rapor\u00f6r genini, yokluk ve varl\u0131\u011f\u0131nda bir LKLF cDNA yap\u0131land\u0131rmas\u0131 ile ge\u00e7ici olarak transfekte edilmi\u015f fare fibroblastlar\u0131nda yap\u0131lan transaktivite testleri ile daha da desteklendi. LKLF geninin ifadesi bu insan beta-globin promot\u00f6r\u00fcn\u00fc, daha \u00f6nce ELKF i\u00e7in ba\u011flanma sitesi olarak g\u00f6sterilen CACCC dizisini i\u00e7eren olarak etkinle\u015ftirir. Bu potansiyel ba\u011flanma sitesinin mutasyonu rapor\u00f6r gen ifadesinde \u00f6nemli bir azalmaya neden olur. LKLF ve ELKF'yi, farkl\u0131 dokularda ayr\u0131 ifade kal\u0131plar\u0131 olan ve ayn\u0131 DNA ba\u011flama sitesini tan\u0131yan benzersiz bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ailesi \u00fcyesi olarak grupland\u0131rabiliriz."}
{"_id":"21114100","title":"A small molecule restores function to TRPML1 mutant isoforms responsible for mucolipidosis type IV.","text":"Mucolipozis Tipi IV (MLIV), genellikle \u015fiddetli n\u00f6ro-geli\u015fimsel bozukluklar ve n\u00f6ro-retinal dejenerasyon ile karakterize edilen, otozomal resesif bir lizosomal depolama bozuklu\u011fudur. MLIV'i tetikleyen TRPML1 genindeki mutasyonlar. Lead optimizasyonu stratejileri kulland\u0131k ve MLIV hastalar\u0131n\u0131n fibroblastlar\u0131n\u0131 test ettik, TRPML1 mutlu kanal i\u015flevini geri kazanma potansiyeline sahip k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerin belirlenmesi i\u00e7in. T\u00fcm lizozom planar patch-clamp tekni\u011fi kullanarak, MLIV mutlu izolar\u0131n\u0131n endojen ligand\u0131 PI(3,5)P2 taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilmesinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk, ancak sentetik liganlar kullan\u0131larak aktivite art\u0131rabiliriz. Ayr\u0131ca, F465L mutasyonu TRPML1'i pH'a duyars\u0131z hale getirirken, F408\u0394 sentetik ligand ba\u011flanmas\u0131n\u0131 etkiler. MLIV mutlu fibroblastlar\u0131n lizozomlar\u0131nda \u00e7inko birikimi ve trafik kusurlar\u0131, k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerle tedavi edilerek kurtar\u0131labilir. Toplu olarak, verilerimiz, belirli MLIV nokta mutasyonlar\u0131n\u0131 ifade eden hasta h\u00fccrelerinde kanal i\u015flevini geri kazanmak ve hastal\u0131kla ili\u015fkili anormallikleri kurtarmak i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerin kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"21141798","title":"Characterization of a murine monoclonal antibody to Cryptococcus neoformans polysaccharide that is a candidate for human therapeutic studies.","text":"Murin monoklonal antikor (MAb) 18B7 [immunoglobulin G1(kappa)] Cryptococcus neoformans enfeksiyonlar\u0131n\u0131n tedavisi i\u00e7in \u00f6n klinik geli\u015ftirme a\u015famas\u0131ndad\u0131r. \u0130nsanlarda kullan\u0131m\u0131n\u0131n beklendi\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurularak, MAb 18B7'nin serolojik ve biyolojik \u00f6zelliklerini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak tan\u0131mlad\u0131k. \u0130lgili koruyucu MAb 2H1'e yap\u0131sal kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma, birka\u00e7 amino asit fark\u0131na ra\u011fmen antijen ba\u011flama sitesinin korunmas\u0131n\u0131 ortaya koydu. MAb 18B7, immunofl\u00fcoresans ve agl\u00fctinasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile C. neoformans'\u0131n t\u00fcm d\u00f6rt serotipine ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131, C. neoformans serotipleri A ve D'yi opsinize etti\u011fini, insan ve fare etkili h\u00fccre antifungal aktivitesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kompleman yolunu etkinle\u015ftirerek kromokok kaps\u00fcl\u00fcne kompleman bile\u015feni 3 (C3) deposisyonuna yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Fareye MAb 18B7'nin uygulanmas\u0131, serum kromokok antijeninin h\u0131zl\u0131 temizlenmesine ve karaci\u011fer ve dalakta depolanmas\u0131na neden oldu. \u0130mmunohistokimya \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, MAb 18B7'nin enfekte fare dokular\u0131ndaki kaps\u00fcl glukuronoksilomannan'a ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Normal insan, fare veya fare dokular\u0131nda MAb 18B7'ye herhangi bir reaktivite tespit edilmedi. Sonu\u00e7lar, MAb 18B7'nin hem de\u011fi\u015fken hem de sabit b\u00f6lgelerinin biyolojik olarak i\u015flevsel oldu\u011funu ve bu antikorun insan terap\u00f6tik denemelerinde kullan\u0131lmas\u0131na destek oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"21150010","title":"Treatment with cyclooxygenase-2 inhibitors enables repeated administration of vaccinia virus for control of ovarian cancer.","text":"Metastatik yumurtal\u0131k kanseri, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde jinekolojik k\u00f6t\u00fc huylu t\u00fcm\u00f6rlerden muzdarip kad\u0131nlarda \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6nde gelen nedenidir. Geli\u015fmi\u015f yumurtal\u0131k kanseri hastalar\u0131 i\u00e7in etkili bir tedavi bulunmamas\u0131, yenilik\u00e7i terapilerin geli\u015ftirilmesini gerektirir. T\u00fcm\u00f6r kontrol\u00fc i\u00e7in onkolitik vir\u00fcsler kullanan kanser terapisi, umut vadeden yeni bir yakla\u015f\u0131md\u0131r. Vaksinanya vir\u00fcs\u00fc, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini tercihli olarak enfekte etmede ancak normal dokular\u0131 enfekte etmemede g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bununla birlikte, rekombine vir\u00fcslerle onkolitik terapi, n\u00f6tralize edici antikorlar\u0131n olu\u015fmas\u0131 nedeniyle viral temizleme s\u0131n\u0131rlamas\u0131na sahiptir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Cox-2 inhibit\u00f6rleri bu s\u0131n\u0131rlamay\u0131 a\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve vaksinanya vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn tekrarlanan uygulamas\u0131n\u0131, enfektifli\u011fini kaybetmeden sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Anti-vaksinanya antikor yan\u0131t\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in enzim ba\u011fl\u0131 emici test (ELISA) ve n\u00f6tralizasyon testleri kullanarak, Cox-2 inhibit\u00f6rlerinin n\u00f6tralize edici antikorlar\u0131n olu\u015fumunu engelledi\u011fini g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, Cox-2 inhibit\u00f6rleri ile vaksinanya vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn kombinasyon tedavisinin, her bir tedavi y\u00f6ntemi tek ba\u015f\u0131na uyguland\u0131\u011f\u0131ndan daha etkili oldu\u011funu, MOSEC\/luc t\u00fcm\u00f6r ta\u015f\u0131yan farelerde g\u00f6sterdik. Bu nedenle, Cox-2 inhibit\u00f6rleri ve vaksinanya vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn kombinasyonu, yumurtal\u0131k t\u00fcm\u00f6rlerini kontrol etmek i\u00e7in potansiyel yenilik\u00e7i bir yakla\u015f\u0131m sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"21164071","title":"Ser-752-->Pro mutation in the cytoplasmic domain of integrin beta 3 subunit and defective activation of platelet integrin alpha IIb beta 3 (glycoprotein IIb-IIIa) in a variant of Glanzmann thrombasthenia.","text":"Integrinler, h\u00fccre-h\u00fccre veya h\u00fccre-matris ba\u011flanmas\u0131n\u0131 arac\u0131l\u0131k eden membran resept\u00f6rleridir. Integrin alfa IIb beta 3 (glikoprotein IIb-IIIa), p\u0131ht\u0131 plaklar\u0131n\u0131n fibrinojen resept\u00f6r\u00fc olarak hareket eder ve p\u0131ht\u0131 plakas\u0131 birle\u015fmesini arac\u0131l\u0131k eder. P\u0131ht\u0131 plakas\u0131 aktivasyonu, alfa IIb beta 3'\u00fcn \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr fibrinojenle ba\u011flanmak i\u00e7in yetkinlik kazanmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Bu ge\u00e7i\u015fteki ad\u0131mlar iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Glanzmann trombastheni adl\u0131 bir kongenital kanama bozuklu\u011funu incelemi\u015f olduk, bu bozukluk, p\u0131ht\u0131 plakas\u0131 birle\u015fmesi ve fibrinojen ba\u011flanmas\u0131n\u0131n yoklu\u011fu ile karakterizedir. Hastan\u0131n p\u0131ht\u0131 plakalar\u0131, ADP veya trombin ile p\u0131ht\u0131 plakas\u0131 aktivasyonu sonras\u0131nda fibrinojenle ba\u011flanmad\u0131, ancak p\u0131ht\u0131 plakalar\u0131 alfa IIb beta 3'\u00fc i\u00e7eriyordu. Bununla birlikte, izole edilmi\u015f alfa IIb beta 3, Arg-Gly-Asp-Ser ba\u011fl\u0131l\u0131k s\u00fctununa ba\u011flanabildi ve hastan\u0131n p\u0131ht\u0131 plakalar\u0131na \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr fibrinojen ba\u011flanmas\u0131, alfa IIb beta 3 yap\u0131 durumunu d\u00fczenleyen mod\u00fclat\u00f6rler, \u00f6rne\u011fin Arg-Gly-Asp-Ser peptidi ve alfa-k\u0131motripsin ile tetiklenebilir. Bu veriler, alfa IIb beta 3'\u00fcn i\u00e7inde i\u015flevsel bir Arg-Gly-Asp ba\u011flanma sitesinin bulundu\u011funu ve hastan\u0131n kusurun alfa IIb beta 3'\u00fcn bir yetkisiz yap\u0131 durumunda bloke edilmesinden kaynaklanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu, p\u0131ht\u0131 plakas\u0131 aktivasyonu ve alfa IIb beta 3'\u00fcn art\u0131\u015f\u0131 aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131da bir kusur oldu\u011funu hat\u0131rlatmaktad\u0131r. Bu nedenle, beta 3'\u00fcn sitoplazmik alan\u0131n\u0131n dizilimini, p\u0131ht\u0131 plakas\u0131 RNA'ya polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) uyguland\u0131ktan sonra, yapt\u0131k ve 2259. n\u00fckleotitte T-->C mutasyonu, buna kar\u015f\u0131l\u0131k gelen Ser-752-->Pro de\u011fi\u015ftirme bulduk. Bu mutasyon, alfa IIb beta 3'\u00fcn h\u00fccre aktivitesinden kopar\u0131lmas\u0131nda muhtemelen sorumludur \u00e7\u00fcnk\u00fc (i) bir polimorfizm de\u011fildir, (ii) alfa IIb beta 3 dizilimindeki tek mutasy"}
{"_id":"21170174","title":"Crossover and noncrossover pathways in mouse meiosis.","text":"Meiosiste, homolog kromozomlar aras\u0131nda rekombinasyon, crossover (CR) ve noncrossover (NCR) \u00fcr\u00fcnlerinin olu\u015fmas\u0131na neden olur. CR'ler homologlar aras\u0131nda ba\u011flant\u0131lar kurar, ancak NCR'lere yol a\u00e7an ara \u00fcr\u00fcnlerin homolog e\u015fle\u015fmesine kat\u0131labilece\u011fi \u00f6nerilmi\u015ftir. Bu olaylar\u0131n nas\u0131l ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 ve d\u00fczenlenip d\u00fczenlenmedi\u011fi hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Erkek ve di\u015fi fare germ hatlar\u0131nda, Psmb9 meiyotik rekombinasyon s\u0131cak noktas\u0131nda CR'ler ve NCR'ler paralel olarak tespit etmek, \u00f6l\u00e7mek ve haritalamak i\u00e7in bir strateji geli\u015ftirdik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, fare meiyozunda DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131k (DSB) onar\u0131m\u0131 i\u00e7in ayr\u0131 CR ve NCR yollar\u0131 hakk\u0131nda do\u011frudan molek\u00fcler kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r. Bu kan\u0131tlar \u00fc\u00e7 g\u00f6zlem \u00fczerine kuruludur: hem CR'ler hem de NCR'ler Spo11 gerektirir, NCR \u00fcr\u00fcnleri CR'lere g\u00f6re daha k\u0131sa d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm izleri ta\u015f\u0131r ve yaln\u0131zca CR'ler MutL homologu Mlh1 gerektirir. Hem \u00fcr\u00fcnleri orta ila ge\u00e7 pachytene meiyotik profas\u0131ndan olu\u015fmakta oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz ve Mlh1'e ba\u011f\u0131ms\u0131z bir CR yolu i\u00e7in kan\u0131t sunuyoruz, burada e\u015fle\u015fme onar\u0131m\u0131 Mlh1 gerektirmez."}
{"_id":"21179714","title":"IAP regulation of metastasis.","text":"Apoptoz inhibit\u00f6rleri (IAP) proteinleri t\u00fcm\u00f6r ilerlemesine katk\u0131da bulunur, ancak bu yolak\u0131n gereksinimleri anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, XIAP ve survivin aras\u0131ndaki molek\u00fcler i\u015fbirli\u011fi, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin istilas\u0131n\u0131 ve metastaz\u0131n te\u015fvik edilmesini g\u00f6sterdi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. Bu yolak, IAP'nin h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc inhibe etmesinden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. Bunun yerine, survivin-XIAP kompleksi NF-kappaB'yi aktive eder, bu da fibronektin gen ifadesinin artmas\u0131na, beta1 integrin sinyallemesine ve h\u00fccre hareketlili\u011fini d\u00fczenleyen FAK ve Src kinazlar\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesine neden olur. Bu nedenle, IAP'ler do\u011frudan metastaz genleridir ve antagonistleri kanserli hastalarda antimetastatik terapiler sa\u011flayabilir."}
{"_id":"21181273","title":"15-Hydroxyprostaglandin dehydrogenase is down-regulated in colorectal cancer.","text":"Prostaglandin E2 (PGE2), t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini mod\u00fcle ederek \u00e7e\u015fitli pro-kanser yollar\u0131n\u0131 tetikleyebilir; bu yollar aras\u0131nda proliferasyon, anjiyojeniz, h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc, istilas\u0131 ve apoptoz bulunur. \u0130stikrarl\u0131 doku seviyeleri PGE2, biosentez ve par\u00e7alanma oranlar\u0131n\u0131n g\u00f6reli h\u0131zlar\u0131ndan kaynaklan\u0131r, ancak PGE2'nin biyoaktif lipidi olu\u015fumu \u00fczerine odaklanan \u00e7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fma, cyclooxygenase ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak. PGE2'nin enzimatik par\u00e7alanmas\u0131, NAD+-ba\u011f\u0131ml\u0131 15-hidroksiprostaglandin dehidrojenaz (15-PGDH) i\u00e7erir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan ve fare normal dokular\u0131n bir yelpazesi incelendi ve kal\u0131n ba\u011f\u0131rsakta y\u00fcksek 15-PGDH seviyeleri bulundu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, birka\u00e7 kolorektal kanser h\u00fccre hatt\u0131 ve di\u011fer insan kanserleri, \u00f6rne\u011fin meme ve akci\u011fer kanserlerinde 15-PGDH ifadesi azalm\u0131\u015ft\u0131r. Bu bulgulara uygun olarak, ApcMin+\/- fare adenomlar\u0131nda 15-Pgdh ifadesi de azalm\u0131\u015ft\u0131r. 15-PGDH enzimatik aktivitesi, ifade seviyeleriyle korelasyon g\u00f6sterir ve 15-Pgdh genetik bozulmas\u0131, idrarda PGE2 metabolitinin \u00fcretimini tamamen engeller. Son olarak, insan kolorektal kanserlerinde, e\u015fle\u015fen normal dokulara k\u0131yasla 15-PGDH ifadesi ve aktivitesi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. \u00d6zetle, bu sonu\u00e7lar, kolorektal t\u00fcm\u00f6r ilerlemesinde ifade kayb\u0131 nedeniyle 15-PGDH'nin yeni bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 rol\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"21185923","title":"Stimulation of CD25+CD4+ regulatory T cells through GITR breaks immunological self-tolerance","text":"Normal hayvanlarda CD25+CD4+ d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri, imm\u00fcnolojik kendili\u011finden tolerans\u0131n korunmas\u0131nda rol oynar. Burada, glukokortikoid ind\u00fcklenmi\u015f t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r ailesi ile ili\u015fkili gen (GITR, ayr\u0131ca TNFRSF18 olarak da bilinir) - TNF-n\u00f6ropotansiyel fakt\u00f6r (TNF-NGF) resept\u00f6r gen s\u00fcper ailesine ait bir \u00fcye - normal naif farelerde \u00f6ncelikle CD25+CD4+ T h\u00fccreleri ve CD25+CD4+CD8\u2212 timositler \u00fczerinde ifade edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. GITR'\u0131n uyar\u0131lmas\u0131n\u0131n CD25+CD4+ T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan sa\u011flanan bask\u0131y\u0131 ortadan kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Ayr\u0131ca, GITR'\u0131 ifade eden T h\u00fccrelerinin \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 veya GITR'a kar\u015f\u0131 monoklonal bir antikorun uygulanmas\u0131, normal farelerde organa \u00f6zg\u00fc otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011f\u0131 \u00fcretti. Bu nedenle, GITR, CD25+CD4+ d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan sa\u011flanan bask\u0131n imm\u00fcnolojik kendili\u011finden tolerans\u0131n bir anahtar rol oynar ve otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6nlemek veya tedavi etmek i\u00e7in uygun bir molek\u00fcler hedef olabilir."}
{"_id":"21186109","title":"The missing cases of tuberculosis in Malawi: the contribution from cross-border registrations.","text":"Yeni smear-pozitif akci\u011fer t\u00fcberk\u00fclozu (PTB) hastalar\u0131n\u0131n k\u00fcresel olarak d\u00fc\u015f\u00fck tespit oranlar\u0131 endi\u015fe verici bir durumdur. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Malavi'de kay\u0131tl\u0131 t\u00fcberk\u00fcloz hastalar\u0131 i\u00e7in kom\u015fu \u00fclkede ya\u015fayan hastalar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 ve y\u00fczdesini belirlemek ve bu \"yabanc\u0131\" hastalar i\u00e7in kay\u0131t, kay\u0131t ve raporlama uygulamalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r. T\u00fcm 44 \u00f6zel olmayan hastane, Malavi'de kamu sa\u011fl\u0131k sekt\u00f6r\u00fcnde t\u00fcm t\u00fcberk\u00fcloz hastalar\u0131n\u0131 kaydeder ve tedavi eder. 2001'de 10 (23%) hastane ve 2002'de 14 (32%) hastane, s\u0131n\u0131r \u00f6tesi t\u00fcberk\u00fcloz vakalar\u0131 i\u00e7in ayr\u0131 bir kay\u0131t tutmu\u015ftur. Bu kay\u0131tlarda kaydedilen hastalar, Malavi Ulusal T\u00fcberk\u00fcloz Program\u0131 (NTP) veya kom\u015fu \u00fclkenin NTP'ye veya WHO'ya resmi olarak rapor edilmemi\u015ftir. Bu nedenle, kay\u0131p vakalard\u0131r. Malavi'de, 2001'de 77 ve 2002'de 91 s\u0131n\u0131r \u00f6tesi yeni smear-pozitif PTB vakas\u0131 kaydedildi, bu da kay\u0131tl\u0131 s\u0131n\u0131r \u00f6tesi vakalar\u0131n yakla\u015f\u0131k %3'\u00fcn\u00fc ve ulusal d\u00fczeyde kay\u0131p vakalar\u0131n yakla\u015f\u0131k %1'ini olu\u015fturmaktad\u0131r."}
{"_id":"21199527","title":"Parathyroid hormone induces E4bp4 messenger ribonucleic acid expression primarily through cyclic adenosine 3',5'-monophosphate signaling in osteoblasts.","text":"PTH'nin resept\u00f6r\u00fcyle etkile\u015fimi protein kinaz A (PKA), protein kinaz C (PKC) ve kalsiyum sinyalizasyonunu etkinle\u015ftirerek osteoblastlarda birincil yan\u0131t genlerinin transkripsiyonunu tetikler. Adenovire E4 promot\u00f6r ba\u011flama proteini\/il-3 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen n\u00fckleer fakt\u00f6r (E4BP4\/NFIL3), bir transkripsiyonel bask\u0131lay\u0131c\u0131, birincil yan\u0131t geni olarak PTH ile ind\u00fcklenen ana osteoblast h\u00fccrelerinde (MOB) bulunur. Burada, PTH'nin E4bp4 mRNA ifadesini ind\u00fckleyen sinyalle\u015fme yollar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. 10 ve 100 nm PTH, MOB'larda maksimum E4bp4 ifadesini tetikler. Forskolin (FSK), bir adenil siklaz ind\u00fckleyici, 8-bromo-cAMP, bir cAMP analo\u011fu ve phorbol myristate asetat, bir PKC etkinle\u015ftirici, E4bp4 mRNA seviyelerini art\u0131r\u0131rken, iyonomisin, bir kalsiyum iyonofor, hi\u00e7bir etkisi olmaz. H\u00fccrelere 30 mikrom H89, bir PKA inhibit\u00f6r\u00fc ile \u00f6n tedavi, PTH ve FSK ile ind\u00fcklenen E4bp4 ifadesini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde engeller. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, 1 mikrom phorbol myristate asetat ile PKC sinyalle\u015fme yolunu indirmek i\u00e7in gece boyunca \u00f6n tedavi, PTH ve FSK etkilerini de\u011fi\u015ftirmez. Ayr\u0131ca, cAMP sinyalle\u015fmesini etkinle\u015ftirmeyen PTH (3-34), E4bp4 ifadesini art\u0131rmaz. Prostaglandin E(2), cAMP yoluyla sinyalle\u015fen, t\u00fcm dozlarda E4bp4 mRNA'y\u0131 art\u0131r\u0131rken, \u00f6ncelikle PKC ve kalsiyum sinyalle\u015fmesini etkinle\u015ftiren prostaglandin F(2alpha), y\u00fcksek dozlarda E4bp4'\u00fc ind\u00fckler ve sadece PKC ve kalsiyum sinyalle\u015fmesini etkinle\u015ftiren fluprostenol, hi\u00e7bir etkisi olmaz. Son olarak, 80 mikrogram\/kg PTH (1-34) i.p. enjeksiyonu, 1 saatte farelerde E4bp4 mRNA ifadesini tetikler. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, 80 mikrogram\/kg PTH (3-34) hi\u00e7bir etkisi olmaz. Verilerimiz, PTH"}
{"_id":"21203899","title":"Managing finances of shipping living donor kidneys for donor exchanges.","text":"Kidney ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 de\u011fi\u015fimleri, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k olarak uyumsuz ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lardan gelen uyumlu canl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 nakilleri alan al\u0131c\u0131lara olanak tan\u0131r; ancak bu de\u011fi\u015fimler, \u00f6zellikle bir organ nakledildi\u011finde, karma\u015f\u0131k mali y\u00f6netimle sonu\u00e7lan\u0131r ve bu nedenle ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 de\u011fi\u015fimi programlar\u0131n\u0131n daha geni\u015f \u00e7apl\u0131 uygulanmas\u0131n\u0131 engelleyebilir. Ulusal Kidney Kay\u0131t veritaban\u0131n\u0131 kullanarak ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 de\u011fi\u015fimi nakillerini kolayla\u015ft\u0131ran nakil merkezlerinden temsilciler, e\u015fle\u015ftirilmi\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 de\u011fi\u015fimleri ve ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 zinciri nakilleri i\u00e7in uygulanabilir bir mali model geli\u015ftirdiler. Modelin ilk ilke, ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131n\u0131n mali sorumlulu\u011funu ortadan kald\u0131rmakt\u0131r. Daha sonra, ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 de\u011ferlendirmesi, ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 nefrektomisi hastane maliyetleri, ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 nefrektomisi doktor \u00fccretleri, organ nakli, ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 komplikasyonlar\u0131 ve al\u0131c\u0131 yat\u0131\u015f hizmetleri gibi unsurlar\u0131 hesaba katar. Hastane aras\u0131 faturaland\u0131rma, Medicare maliyet raporu ile tan\u0131mlanan maliyetler yerine \u00fccretler temelinde yap\u0131l\u0131r. Bu modelin, mevcut federal d\u00fczenlemelere uydu\u011funa ve ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 ve al\u0131c\u0131 hizmetlerinin maliyetlerini etkili bir \u015fekilde yakalad\u0131\u011f\u0131na inan\u0131yoruz. Birle\u015fik Organ Payla\u015f\u0131m\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 de\u011fi\u015fimi program\u0131 i\u00e7in bir mali paradigma olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclebilir."}
{"_id":"21216726","title":"Human herpesvirus 8 infection and Kaposi's sarcoma among human immunodeficiency virus-infected and -uninfected women.","text":"\u0130nsan herpes vir\u00fcs\u00fc 8 (HHV-8) enfeksiyonlar\u0131n\u0131n kad\u0131nlarda epidemiyolojisi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. \u0130nsan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) enfekte olmu\u015f ve y\u00fcksek risk alt\u0131ndaki HIV enfekte olmam\u0131\u015f kad\u0131nlar aras\u0131nda HHV-8 enfeksiyonu \u00fczerine bir \u00e7apraz kesitli \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Nonind\u00fcklenmi\u015f (latent) ve ind\u00fcklenmi\u015f (lytik) HHV-8 antijenlerine kar\u015f\u0131 serolojik testler, \u00e7ok merkezli bir kohortun 2483 kat\u0131l\u0131mc\u0131s\u0131nda enfeksiyonu tespit etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Latent antijene kar\u015f\u0131 reaktivite 4.1% ve ind\u00fcklenmi\u015f antijenlere kar\u015f\u0131 12.0% kad\u0131nlarda mevcuttu. Kaposi sarkomunu bildiren 8 kad\u0131ndan 7'sinde HHV-8 antikorlar\u0131 bulundu. HIV pozitif kad\u0131nlarda, HHV-8 enfeksiyonu, crack, kokain veya heroinin kullan\u0131m\u0131 (76% vs. 65%; P<.001), ge\u00e7mi\u015f siroz (29% vs. 20%; P<.001), enjeksiyon yoluyla uyu\u015fturucu kullanan bir erkek cinsel partner (61% vs. 53%; P=.014), siyah \u0131rk (P=.010) ve kay\u0131t yeri (P=.015) ile ili\u015fkiliydi. \u00c7oklu analizde, HIV enfeksiyonu, daha ya\u015fl\u0131 ya\u015f, ge\u00e7mi\u015f siroz, siyah \u0131rk ve kay\u0131t yeri ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak HHV-8 enfeksiyonuyla ili\u015fkiliydi. Kuzey Amerika'daki bu kad\u0131n kohortunda, HHV-8 enfeksiyonu HIV enfeksiyonu, uyu\u015fturucu kullan\u0131m\u0131 ve riskli cinsel davran\u0131\u015flarla ili\u015fkiliydi."}
{"_id":"21219071","title":"Cloning of three novel neuronal Cdk5 activator binding proteins.","text":"N\u00fckleer Cdc2-benzer kinaz (Nclk), n\u00f6ronal farkl\u0131la\u015fman\u0131n d\u00fczenlenmesinde ve n\u00f6ro-sit\u043e\u0441\u043aeletin dinamiklerinde rol oynar. Aktif kinaz, katalitik bir alt birim olan Cdk5 ve 25 kDa'l\u0131k bir aktivasyon proteini (p25nck5a) i\u00e7erir, bu da 35 kDa'l\u0131k n\u00f6ronal spesifik bir proteinden (p35nck5a) t\u00fcretilmi\u015ftir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n (Qi, Z., Tang, D., Zhu, X., Fujita, D.J., Wang, J.H., 1998. Neurofilament proteinlerinin n\u00f6ronal Cdk5 aktivasyonuna ba\u011flanmas\u0131. J. Biol. Chem. 270, 2329-2335) sonu\u00e7lar\u0131na dayanarak, bu \u00e7al\u0131\u015fmada, p35nck5a'ya ba\u011fl\u0131 \u00fc\u00e7 ba\u015fka yeni protein izole ettik. Bu \u00fc\u00e7 yeni proteinin tam uzunluklu formlar\u0131, s\u0131ras\u0131yla 66, 24 ve 57 kDa molek\u00fcler k\u00fctleye sahiptir ve C42, C48 ve C53 olarak adland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Kuzey analizi, bu yeni proteinlerin insan dokular\u0131nda yayg\u0131n olarak ifade edildi\u011fini, kalp, beyin, kas, plasenta, akci\u011fer, karaci\u011fer, b\u00f6brek ve pankreas dahil g\u00f6sterir. Bakteriyel olarak ifade edilen glutatyon S-transferaz (GST) f\u00fczyon formlar\u0131, bu \u00fc\u00e7 proteinin bakteriyel olarak ifade edilen GST f\u00fczyon formlar\u0131, bu \u00fc\u00e7 proteinin, b\u00f6cek h\u00fccre lizat\u0131ndan Cdk5 ile birlikte p35nck5a kompleksini co-precipite edebildi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00fc\u00e7 proteinden sadece C48 ve C53, Nclk taraf\u0131ndan fosforile edilebilir, bu da onlar\u0131n Nclk'in substratlar\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Dizi benzerli\u011fi ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, C48 proteininin hafif\u00e7e restin proteiniyle ili\u015fkili oldu\u011funu, C42 proteininin ise Caenorhabditis elegans ve Arabidopsis thaliana'da bilinmeyen i\u015flevlere sahip homologlara sahip oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"21221346","title":"The Artemis:DNA-PKcs endonuclease cleaves DNA loops, flaps, and gaps.","text":"Eukaryotik h\u00fccrelerde, nonhomolog DNA u\u00e7 birle\u015ftirme (NHEJ), \u00e7ift iplikli DNA k\u0131r\u0131klar\u0131 (DSBs) onar\u0131m\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir yoldur. Artemis ve 469 kDa DNA ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz (DNA-PKcs), omurgal\u0131 organizmalarda NHEJ'de kritik bir n\u00fckleaz kompleksi olu\u015fturur. Artemis'in yap\u0131 \u00f6zg\u00fcl endon\u00fckleaz aktivitesi, DNA-PKcs taraf\u0131ndan ba\u011flanma ve fosforilasyonla etkinle\u015ftirilir. \u00c7e\u015fitli DNA yap\u0131lar\u0131n\u0131 test ederek, Artemis:DNA-PKcs kompleksi taraf\u0131ndan tan\u0131nan yap\u0131sal \u00f6zelliklerin yelpazesini anlamay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. Bulgular\u0131m\u0131z, t\u00fcm test edilen alt yap\u0131lar, tek iplikten \u00e7ift ipli\u011fe ge\u00e7i\u015fler i\u00e7erdi\u011finde, Artemis:DNA-PKcs kompleksi taraf\u0131ndan, ge\u00e7i\u015f b\u00f6lgesi yak\u0131n\u0131nda kesilebilir oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Kesilen alt yap\u0131lar, heterolog d\u00f6ng\u00fcler, saplar, u\u00e7lar ve bo\u015fluklu alt yap\u0131lar i\u00e7erir. Tek\/\u00e7ift iplik ge\u00e7i\u015f b\u00f6lgeleri \u00fczerindeki bu \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc aktivite, yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f NHEJ sistemlerinin, DNA polimerazlar\u0131 olmadan, uyumsuz DNA u\u00e7lar\u0131n\u0131 birle\u015ftirebilece\u011fini ve yine de 3' u\u00e7lar\u0131 koruyabilece\u011fini anlamada \u00f6nemlidir. Ayr\u0131ca, Artemis:DNA-PKcs n\u00fckleaz\u0131n\u0131n esnekli\u011fi, NHEJ s\u0131ras\u0131nda DNA u\u00e7lar\u0131n\u0131n i\u015flenmesini engelleyen ikincil yap\u0131lar\u0131 \u00e7\u0131karmada \u00f6nemli olabilir."}
{"_id":"21230110","title":"A promoter derived from taro bacilliform badnavirus drives strong expression in transgenic banana and tobacco plants","text":"Taro bacilliform vir\u00fcs\u00fc (TaBV), Colocasia esculenta bitkisinde enfekte olan bir Badnavirus cinsine ait pararetrovir\u00fcst\u00fcr. TaBV genomunun 6281. n\u00fckleotit ile 12. n\u00fckleotitleri aras\u0131nda (T1200), 3' u\u00e7taki a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi 3 (ORF 3) ve tRNAmet ba\u011flama sitesinin sonuna kadar olan interjenik b\u00f6lge de dahil olmak \u00fczere, promot\u00f6r aktivitesi test edildi. D\u00f6rt farkl\u0131 5' silinme par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131 (T600, T500, T250 ve T100) ile birlikte. Ge\u00e7ici deneylerde, sadece T1200, T600 ve T500 par\u00e7alar\u0131, taro yapra\u011f\u0131, muz s\u00fcspansiyon h\u00fccreleri ve tabakal\u0131 t\u00fct\u00fcn dokular\u0131nda promot\u00f6r aktivitesi g\u00f6sterdi. Bu \u00fc\u00e7 promot\u00f6r, in vitro yeti\u015ftirilen, istikrarl\u0131 olarak d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f transgenik muz ve t\u00fct\u00fcn bitkilerinde de\u011ferlendirildi\u011finde, t\u00fcm\u00fcn\u00fcn sap (veya pseudostem), yapraklar ve k\u00f6klerde neredeyse sabit bir \u015fekilde ye\u015fil floresan protein veya \u03b2-glukuronidaz (GUS) rapor\u00f6r geninin ifadesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 bulundu. En g\u00fc\u00e7l\u00fc ifade, vasik\u00fcler dokuda g\u00f6zlemlendi. Transgenik muz yapraklar\u0131nda, T600 promot\u00f6r\u00fc, T1200, T500 ve m\u0131s\u0131r polyubikuitin-1 promot\u00f6rlerine k\u0131yasla d\u00f6rt kat daha y\u00fcksek GUS aktivitesi sa\u011flad\u0131. Transgenik t\u00fct\u00fcn yapraklar\u0131nda, bu \u00fc\u00e7 promot\u00f6r taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen GUS ifadesi, \u00e7ift Cauliflower mozaik vir\u00fcs\u00fc 35S promot\u00f6r\u00fcne k\u0131yasla d\u00f6rt ila on kat daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Bu sonu\u00e7lar, TaBV'den t\u00fcretilen promot\u00f6rlerin, ya tek ya da dikotiledon t\u00fcrlerinde y\u00fcksek seviyeli sabit transgen ifade i\u00e7in yararl\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"21232018","title":"Age of ovary determines remaining life expectancy in old ovariectomized mice.","text":"Gen\u00e7 yumurtal\u0131klar\u0131n, ya\u015fl\u0131 ovarektomize edilmi\u015f CBA farelerine nakledilmesinin, ev sahiplerinin kalan \u00f6m\u00fcr beklentisini art\u0131rma kapasitesini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 di\u015fi fareler, 2 ayl\u0131k cinsel olarak olgun bireylerdi; al\u0131c\u0131lar, 3 haftada \u00f6n ergenlikte ovarektomize edilmi\u015f ve 5, 8 veya 11 ayl\u0131kken nakledilmi\u015fti. Ovarektomize kontrol di\u015fi farelere k\u0131yasla, 11 ayl\u0131k al\u0131c\u0131lar\u0131n \u00f6m\u00fcr beklentisi, 11 ayl\u0131k al\u0131c\u0131lar\u0131n %60'\u0131 11 ayl\u0131k al\u0131c\u0131lara ve %40'\u0131 da b\u00fct\u00fcn kontrol di\u015fi farelere k\u0131yasla artm\u0131\u015ft\u0131. 11 ayl\u0131k nakil farelerinin %20'si, yumurtal\u0131k nakli sonras\u0131 300 g\u00fcnl\u00fck d\u00f6nemde \u00f6lm\u00fc\u015ft\u00fc, ancak neredeyse %65'i ovarektomize kontrol fareleri bu ayn\u0131 d\u00f6nemde \u00f6lm\u00fc\u015ft\u00fc. 11 ayl\u0131k al\u0131c\u0131lar, kontrol di\u015fi \u00fcreme menopoz ya\u015f\u0131n\u0131n birka\u00e7 ay \u00f6tesine kadar estrus d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc yeniden ba\u015flatt\u0131 ve devam ettirdi. \u00dc\u00e7 al\u0131c\u0131 ya\u015f grubu boyunca, gen\u00e7 yumurtal\u0131klar\u0131n nakli, yumurtal\u0131\u011f\u0131n g\u00f6receli gen\u00e7li\u011fine orant\u0131l\u0131 olarak \u00f6m\u00fcr beklentisini art\u0131rd\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, son zamanlarda Caenorhabditis elegans'ta ya\u015flanma \u00fczerindeki \u00fcreme giri\u015fimi bulgular\u0131yla ilgilidir ve insan dahil olmak \u00fczere memeli gonad\u0131n ya\u015flanmay\u0131 nas\u0131l d\u00fczenleyebilece\u011fini ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc nas\u0131l belirleyebilece\u011fini \u00f6nerebilir."}
{"_id":"21239672","title":"Use of macrolides in mother and child and risk of infantile hypertrophic pyloric stenosis: nationwide cohort study","text":"\n**Ama\u00e7:** Hamilelik ba\u015flang\u0131c\u0131ndan do\u011fumdan sonraki 120 g\u00fcne kadar annelerde ve bebeklerde makrolid antibiyotik kullan\u0131m\u0131n\u0131n infantile hipertrofik pilorik stenoz (IHPS) ile ili\u015fkisini de\u011ferlendirmek.\n\n**Tasar\u0131m:** Ulusal kay\u0131t tabanl\u0131 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n**Yer:** Danimarka, 1996-2011.\n\n**Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** 999.378 canl\u0131 tek do\u011fumlu bebek ve annelerin makrolid re\u00e7eteleri (hamilelik s\u0131ras\u0131nda kullan\u0131m, n=30.091; do\u011fumdan sonra kullan\u0131m, n=21.557; bebeklerde kullan\u0131m, n=6591), IHPS i\u00e7in ameliyat ve olas\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131larla ba\u011flant\u0131l\u0131 bireysel d\u00fczey bilgileri.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:** IHPS i\u00e7in ameliyat, makrolid kullan\u0131m\u0131n\u0131n \u00fc\u00e7 kategorisine g\u00f6re: annelerde hamilelik s\u0131ras\u0131nda, do\u011fumdan sonra ve bebeklerde do\u011fumdan sonra.\n\n**Sonu\u00e7lar:** 880 bebek IHPS geli\u015ftirdi (1000 do\u011fumda 0,9 vaka). Makrolid kullanmayan bebeklere k\u0131yasla, do\u011fumdan sonraki 0-13 g\u00fcn aras\u0131nda makrolid kullanan bebeklerde IHPS i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f oran oran\u0131 29,8 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %16,4-54,1) ve 14-120 g\u00fcn aras\u0131nda 3,24 (1,20-8,74) idi; kar\u015f\u0131l\u0131k gelen mutlak risk farklar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 24,4 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %13,0-44,1) ve 0,65 (0,06-2,21) vaka per 1000 makrolid maruz kalan bebekti. Hamilelik s\u0131ras\u0131nda 0-13 g\u00fcn aras\u0131nda annelerin makrolid kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in oran oran\u0131 3,49 (1,92-6,34) ve 14-120 g\u00fcn aras\u0131nda 0,70 (0,26-1,90) idi; kar\u015f\u0131l\u0131k gelen mutlak risk farklar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 2,15 (0,82-4,64) ve -0,11 (-0,26-0,31) idi. Hamilelik s\u0131ras\u0131nda makrolid kullanan anneler i\u00e7in oran oranlar\u0131 0-27 hafta i\u00e7in"}
{"_id":"21246752","title":"The psychiatric manifestations of mitochondrial disorders: a case and review of the literature.","text":"\n## Ama\u00e7\nMitokondriyal bozukluklar, mitokondriyal veya n\u00fckleer DNA'daki gen mutasyonlar\u0131 nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kar ve beyin gibi enerjiye ba\u011f\u0131ml\u0131 organlar\u0131 etkiler. \u00d6zellikle t\u0131bbi komorbiditeleri olan psikiyatrik hastal\u0131klar\u0131 olan hastalar, birincil mitokondriyal bozukluklara sahip olabilir. Bu konu, literat\u00fcrde hen\u00fcz yeterince ele al\u0131nmam\u0131\u015ft\u0131r ve psikiyatrik hastalarda mitokondriyal bozukluklar\u0131n te\u015fhisi muhtemelen d\u00fc\u015f\u00fck seviyededir.\n\n## Veri Kaynaklar\u0131\nBu makale, s\u0131n\u0131rda ki\u015filik bozuklu\u011fu ve tedavi direnci depresyon ile sunulan ve sonunda mitokondriyal enfalopati ile laktik asidoz ve fel\u00e7 benzeri n\u00f6betler (MELAS) te\u015fhisi konulan bir hastan\u0131n durumunu anlatmaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, mitokondriyal bozukluklar\u0131 ilk olarak belirgin psikiyatrik semptomlarla sunan hastalar\u0131n t\u00fcm vaka raporlar\u0131n\u0131 bulmak i\u00e7in MEDLINE (1948-\u015eubat 2011), Embase (1980-\u015eubat 2011), PsycINFO (1806-\u015eubat 2011) veritabanlar\u0131n\u0131 ve mitokondriyal bozukluk, mitokondri, psikiyatri, zihinsel bozukluklar, maj\u00f6r depresyon, kayg\u0131, \u015fizofreni ve psikoz gibi arama terimlerini kulland\u0131k.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi\nMitokondriyal bozukluklar\u0131 ilk olarak belirgin psikiyatrik semptomlarla sunan 50 vaka tespit edildi.\n\n## Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131\nVaka raporlar\u0131ndan psikiyatrik sunumla ilgili bilgiler \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Bu bilgiler, en yayg\u0131n psikiyatrik belirtilerin ve mitokondriyal bozukluklar\u0131 olan psikiyatrik hastalar i\u00e7in \u00f6nemli te\u015fhis ve tedavi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n belirlenmesinde birle\u015ftirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nMitokondriyal bozukluklarda en yayg\u0131n psikiyatrik sunumlar, ruh hali bozuklu\u011fu, bili\u015fsel gerileme, psikoz ve kayg\u0131yd\u0131. En yayg\u0131n te\u015fhis (vakalar\u0131n %52'sinde), MELAS mutasyonu idi. Di\u011fer genetik mitokondriyal tan\u0131lar aras\u0131nda polimeraz gamma mutasyonlar\u0131, Kearns-Sayre sendromu, mitokondriyal DNA silinmeleri, nokta mutasyonlar\u0131, twinkle mutasyonlar\u0131 ve yeni mutasyonlar"}
{"_id":"21250322","title":"Polo kinase and Asp are needed to promote the mitotic organizing activity of centrosomes","text":"Polo benzeri kinazlar\u0131n aktivitesini bozmaya \u00e7al\u0131\u015fmak, monopolar iplik\u00e7iklerin olu\u015fumuna yol a\u00e7abilir. Polo benzeri kinazlar ayn\u0131 zamanda mitotik giri\u015fi, anafaz te\u015fvik kompleksinin etkinle\u015fmesini ve sitokinezin gerekli \u00f6n ko\u015fullar\u0131n\u0131 da d\u00fczenler. Drosophila mutanlar\u0131 asp ve polo noktas\u0131n\u0131n fenotiplerindeki benzerlikler, bu genlerin ortak bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. asp mutanlar\u0131n\u0131n anormal iplik\u00e7ikleri iki uclu olsa da, \u03b3-t\u00fcb\u00fclinin anormal da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na sahip d\u00fczensiz geni\u015f kutuplara sahiptir. Ayr\u0131ca, polo1 aspE3 \u00e7ift mutanlar\u0131n\u0131n sinerjisi, bu genlerin ortak bir s\u00fcre\u00e7te olas\u0131 kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Asp, 220.000 relativ molek\u00fcler k\u00fctleye (Mr 220K) sahip bir mikrot\u00fcb\u00fcl ili\u015fkili proteindir ve merkezomun y\u00fcz\u00fcnde bulunur, mikrot\u00fcb\u00fcl iplik\u00e7ikleriyle temas eder. Par\u00e7al\u0131 olarak safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f merkezomlarda, Asp, \u03b3-t\u00fcb\u00fclinle birlikte mikrot\u00fcb\u00fcl y\u0131ld\u0131zlar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde gereklidir. Burada, Asp'in daha \u00f6nce tan\u0131mlanm\u0131\u015f Mr 220K Polo kinaz\u0131n substrat\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Polo, Asp'i in vitro fosforlatarak, onu MPM2 epitope'ye d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr. Polo ve Asp proteinleri birlikte imm\u00fcnprecipite olur ve 25-38S kompleksinin bir par\u00e7as\u0131 olarak var olurlar. Polo'dan t\u00fcretilen embriyolardan elde edilen ekstraktlar, tuzla \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015f merkezomlar\u0131n mikrot\u00fcb\u00fcl y\u0131ld\u0131zlar\u0131n\u0131 n\u00fckleate etme yetene\u011fini kurtaramaz. Bu, fosforlu Asp veya aktif Polo kinaz\u0131n eklenmesiyle kurtar\u0131labilir."}
{"_id":"21257564","title":"How long will long-term potentiation last?","text":"Uzun s\u00fcreli g\u00fc\u00e7lendirmenin (LTP) bellek mekanizmas\u0131 olarak en \u00f6nemli \u00f6zelli\u011fi, zaman boyunca sahip oldu\u011fu karakteristik dayan\u0131kl\u0131l\u0131kt\u0131r. LTP dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n temel fenomenolojisi 30 y\u0131l \u00f6nce kurulmas\u0131na ra\u011fmen, son zamanlarda LTP dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n kapsam\u0131 ve aktivite ve deneyim taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmesiyle ilgili yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, LTP'nin en az\u0131ndan dentat girus'ta, saatlerden haftalara kadar azalan veya aylar veya daha uzun s\u00fcre kal\u0131c\u0131 olarak istikrarl\u0131 olabilece\u011fi art\u0131k a\u00e7\u0131kt\u0131r. LTP'nin sonraki dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen mekanizmalar, LTP'nin indiriminden sonra aktivite kal\u0131plar\u0131 taraf\u0131ndan da y\u00f6netilir, ister deneysel olarak tetiklenmi\u015f olsun ister deneyim taraf\u0131ndan olu\u015fmu\u015f olsun. Bu yeni bulgular, dentat girus'taki LTP'yi uzun s\u00fcreli haf\u0131za, hatta aylar veya daha uzun s\u00fcre kal\u0131c\u0131 olan \u00e7ok uzun s\u00fcreli haf\u0131zay\u0131 incelemek i\u00e7in yararl\u0131 bir model sistemi olarak konumland\u0131r\u0131r. Zorluk, di\u011fer beyin b\u00f6lgelerinde LTP dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek ve m\u00fcmk\u00fcnse, bu b\u00f6lgelerdeki ger\u00e7ek olarak depolanm\u0131\u015f bilginin ayn\u0131 \u00f6zelliklerine ve LTP bak\u0131m\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesine ili\u015fkin bu \u00f6zelliklere ba\u011flamak olacakt\u0131r."}
{"_id":"21258863","title":"An IL-13 inhibitor blocks the development of hepatic fibrosis during a T-helper type 2-dominated inflammatory response.","text":"Schistosomiyazda, kronik parazitik yumurta ind\u00fcklenmi\u015f gran\u00fcloma olu\u015fumu, dok\u00fcman\u0131n y\u0131k\u0131m\u0131na ve fibrozise neden olabilir, bu da hastal\u0131\u011f\u0131n morbidite ve mortalitesinin b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klar. Burada, schistosomiyaz\u0131n patogenezi \u00fczerindeki IL-13'\u00fcn \u00f6nemini g\u00f6steriyoruz ve belki de ilk kez, karaci\u011fer fibrozisini kontrol etmek i\u00e7in bir IL-13 inhibit\u00f6r\u00fc olan sIL-13Ralpha2-Fc'nin terap\u00f6tik etkinli\u011fini g\u00f6steriyoruz. T-yard\u0131mc\u0131 tip 2 (Th2) sitokinler, Schistosoma mansoni ile enfekte farelerde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n bask\u0131n\u0131n\u0131 olu\u015fturur, ancak IL-13 ve IL-4'\u00fcn fibrozinin geli\u015fimine katk\u0131lar\u0131 daha \u00f6nce ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, her iki sitokin de gran\u00fcloma olu\u015fumunda yedek roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu nedenle IL-4 eksikli\u011fi olan farelerin yumurta etraf\u0131nda gran\u00fclomalar olu\u015fturabildi\u011fini g\u00f6sterir. Bununla birlikte, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n en \u00f6nemli sonucu, IL-13'\u00fcn fibrozinin d\u00fczenlenmesinde bask\u0131n Th2 tipi sitokin oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndedir. IL-13, fibroblastlarda kolajen \u00fcretimini uyard\u0131 ve prokolagen I ve prokolagen III mRNA ifadesi, sIL-13Ralpha2-Fc ile tedavi edilen farelerde azald\u0131. Ayr\u0131ca, IL-4 eksikli\u011fi olan farelerde g\u00f6zlemlenen fibrozinin azalmas\u0131, sIL-13Ralpha2-Fc ile tedavi edilen hayvanlarda g\u00f6zlemlenen azalmadan \u00e7ok daha azd\u0131. Fibrozis, bir\u00e7ok alerjik, otoimm\u00fcn ve enfeksiy\u00f6z hastal\u0131\u011f\u0131n \u00f6nemli bir patolojik belirtisidir. Bu nedenle, bulgular\u0131m\u0131z, Th2 hakim enflamatuar yan\u0131tlardan kaynaklanan zararl\u0131 doku fibrozisini \u00f6nlemek i\u00e7in IL-13 inhibit\u00f6rlerinin genel terap\u00f6tik fayda sa\u011flayabilece\u011fini kan\u0131tlamaktad\u0131r."}
{"_id":"21260231","title":"Validity and reliability of observational methods for studying medication administration errors.","text":"G\u00f6zlem y\u00f6ntemlerinin ila\u00e7 y\u00f6netimi hatalar\u0131 (MAE) \u00fczerine ge\u00e7erlili\u011fi ve g\u00fcvenilirli\u011fi incelendi. 1998 y\u0131l\u0131n\u0131n Ocak ve Haziran aylar\u0131 aras\u0131nda, iki eczac\u0131, Birle\u015fik Krall\u0131k'ta bir hastanenin iki servisinde hem\u015firelerin ard\u0131\u015f\u0131k ila\u00e7 y\u00f6netim turlar\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledi ve tespit edilen t\u00fcm MAE'leri kaydetti. G\u00f6zlemciler, potansiyel olarak zararl\u0131 hatalarda m\u00fcdahale etti. MAE kay\u0131tlar\u0131, g\u00f6zlem d\u00f6nemleri ve g\u00f6zlem yap\u0131lmayan d\u00f6nemler i\u00e7in atlan\u0131lan dozlar\u0131n y\u00fczdesini belirlemek i\u00e7in incelendi. Her ila\u00e7 y\u00f6netim turu i\u00e7in hata oranlar\u0131, ilk, ikinci, \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc (ve benzeri) g\u00f6zlemlenen turlara g\u00f6re analiz edildi. Hata oranlar\u0131, ilk m\u00fcdahale yap\u0131lan hem\u015fireler i\u00e7in m\u00fcdahale \u00f6ncesi ve sonras\u0131 hesapland\u0131. G\u00f6zlemcinin g\u00fcvenilirli\u011fi, iki g\u00f6zlemcinin tespit etti\u011fi hatalar\u0131n oranlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak hesapland\u0131. G\u00f6zlem ve g\u00f6zlem yap\u0131lmayan d\u00f6nemler aras\u0131nda atlan\u0131lan dozlar i\u00e7in bir neden belgelendirildi\u011fi y\u00fczdesinde bir fark yoktu ve tekrarlanan g\u00f6zlemlerle hata oran\u0131 de\u011fi\u015fmedi. Her hem\u015fire i\u00e7in m\u00fcdahale \u00f6ncesi ve sonras\u0131 hata oranlar\u0131 aras\u0131nda bir fark yoktu. Ayr\u0131ca, iki g\u00f6zlemci aras\u0131nda hata tespitinde bir fark yoktu ve g\u00f6zlem s\u00fcresi artt\u0131k\u00e7a bir de\u011fi\u015fiklik yoktu. Birle\u015fik Krall\u0131k'ta bir hastanede hem\u015firelerin ila\u00e7 y\u00f6netimi s\u0131ras\u0131nda g\u00f6zlem yap\u0131lmas\u0131, MAE oran\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilemedi; g\u00f6zlemcilerin nazik m\u00fcdahaleleri de \u00f6yleydi. G\u00f6zlemcinin g\u00fcvenilirli\u011fi y\u00fcksekti. MAE'leri belirlemek i\u00e7in g\u00f6zlem y\u00f6ntemlerinin ge\u00e7erlili\u011fi ve g\u00fcvenilirli\u011fi hakk\u0131ndaki endi\u015feler temelsiz olabilir."}
{"_id":"21271817","title":"Directly reprogrammed fibroblasts show global epigenetic remodeling and widespread tissue contribution.","text":"Ektopik Oct4, Sox2, c-Myc ve Klf4 transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin ifadesi, fibroblast genomuna \u00e7oklu potansiyel bir durum kazand\u0131rmak i\u00e7in yeterli olup, ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k (iPS) h\u00fccreleri olu\u015fturur. Farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f ve \u00e7oklu potansiyel h\u00fccreler aras\u0131ndaki epigenetik farkl\u0131l\u0131klar\u0131n k\u00fcresel olarak s\u0131f\u0131rlan\u0131p s\u0131f\u0131rlanmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Burada, yeni se\u00e7me yakla\u015f\u0131mlar\u0131 kullanarak, fibroblastlardan iPS h\u00fccreleri \u00fcreterek epigenetik durumlar\u0131n\u0131 karakterize ettik. Di\u015fi iPS h\u00fccreleri, somatik olarak susturulmu\u015f X kromozomunun yeniden etkinle\u015fmesini g\u00f6sterdi ve farkl\u0131la\u015fmaya u\u011fray\u0131nca rastgele X inaktivasyonu ge\u00e7irdi. Genom \u00e7ap\u0131nda analiz, iki anahtar histon modifikasyonu a\u00e7\u0131s\u0131ndan iPS h\u00fccrelerinin es h\u00fccrelerine (ES) \u00e7ok benzer oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu g\u00f6zlemlerle tutarl\u0131 olarak, iPS h\u00fccreleri, y\u00fcksek dereceli canl\u0131 kimeralar olu\u015fturarak germline katk\u0131s\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu veriler, transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ile ind\u00fcklenen yeniden programlaman\u0131n, somatik epigenomun genel olarak ES benzeri bir duruma geri d\u00f6nd\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, n\u00fckleer yeniden programlamay\u0131 takip eden epigenetik modifikasyonlar\u0131 incelemek i\u00e7in bir model sunar ve anormal epigenetik yeniden programlaman\u0131n, iPS h\u00fccrelerinin potansiyel terap\u00f6tik uygulamalar i\u00e7in bir sorun olu\u015fturmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"21272977","title":"Exocrine ontogenies: on the development of pancreatic acinar, ductal and centroacinar cells.","text":"Bu inceleme, exokrin pankreas geli\u015fimi hakk\u0131nda mevcut anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 \u00f6zetlemektedir, bu da akinar, duktal ve centroakinar h\u00fccrelerin olu\u015fumunu i\u00e7erir. \u00c7e\u015fitli exokrin farkl\u0131la\u015fma a\u015famalar\u0131yla ili\u015fkili transkripsiyon fakt\u00f6rlerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz, \u00e7oklu potansiyeli k\u00f6k h\u00fccrelerden tam olarak farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f akinar ve duktal h\u00fccrelere kadar. Embriyonik pankreas\u0131n dallanan epitel a\u011fac\u0131nda, bu, \u00e7oklu potansiyeli pankreas k\u00f6k h\u00fccrelerinin kademeli olarak ya islet ve duktal soya\u011fac\u0131na kaynaklanan merkezi \"sakal\" etki alan\u0131na ya da akinar h\u00fccrelere kaynaklanan \u00e7evre \"u\u00e7\" etki alan\u0131na k\u0131s\u0131tlanmas\u0131yla ilgilidir. Bu inceleme ayr\u0131ca bu olaylar\u0131 etkileyen \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr morfogenler ve di\u011fer sinyal yollar\u0131n\u0131 da tart\u0131\u015fmaktad\u0131r. Son olarak, centroakinar h\u00fccreleri, k\u00f6keni belirsiz bir pankreas h\u00fccre t\u00fcr\u00fc ve olas\u0131 k\u00f6k h\u00fccre kapasitelerinin hala ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bir h\u00fccre t\u00fcr\u00fc olarak inceliyoruz."}
{"_id":"21274496","title":"The history of SIVS and AIDS: epidemiology, phylogeny and biology of isolates from naturally SIV infected non-human primates (NHP) in Africa.","text":"Maymun ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (SIV), do\u011fal olarak Afrika'daki maymunlarda enfekte olur. Bug\u00fcne kadar hem do\u011fal hem de heterolog t\u00fcrlerde 40 SIV tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu vir\u00fcsler y\u00fcksek \u00e7e\u015fitlili\u011fe sahiptir ve \u00e7o\u011funluk 6 nispeten e\u015fit aral\u0131kl\u0131 filojeni hatlar\u0131nda k\u00fcmelenir. En az 8 SIV, farkl\u0131 genomik b\u00f6lgelerde farkl\u0131 k\u00fcmelenme desenlerine dayanarak rekombinasyon vir\u00fcsleri olarak kabul edilir. Yaln\u0131zca \u00fc\u00e7 t\u00fcr genom bilinir, aksesuar gen say\u0131s\u0131na g\u00f6re: vpr i\u00e7eren genomlar, vpr-vpx i\u00e7eren genomlar ve vpr-vpu i\u00e7eren genomlar. vpx, vpr geninin homolo\u011f olmayan rekombinasyonundan kaynaklanan ve Papionini maymun kabilesini enfekte eden SIV'lerin ve insanlarda HIV-2'nin karakteristikidir. vpu, SIVcpz ve HIV-1'in karakteristikidir ve muhtemelen Cercopitecini maymunlar\u0131ndan gelen SIV'lerle bir rekombinasyonla ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. SIV, do\u011fal ev sahiplerinde b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlukta patogenik olmayan g\u00f6r\u00fcnmektedir, buna ra\u011fmen y\u00fcksek vir\u00fcs replikasyonu seviyeleri vard\u0131r. Bu, muhtemelen vir\u00fcs-ev sahibi adaptasyonunun bir sonucudur, hastal\u0131\u011f\u0131n ink\u00fcbasyon s\u00fcresi genellikle Afrika maymun ev sahibinin \u00f6mr\u00fcnden daha uzundur. SIV'ler ayn\u0131 zamanda y\u00fcksek \u00e7apraz t\u00fcr bula\u015fma e\u011filimi g\u00f6sterir. Yeni ev sahibinde sonu\u00e7, Afrika maymunlar\u0131nda g\u00f6r\u00fcnen apatent enfeksiyondan, makaklarda ve insanlarda g\u00f6zlemlenen y\u00fcksek patogenikli\u011fe kadar de\u011fi\u015febilir. SIV'lerin y\u00fcksek \u00e7e\u015fitlili\u011fi, d\u00fc\u015f\u00fck sadakatli bir ters transkripsiyonaz nedeniyle y\u00fcksek mutasyon oran\u0131 ve aktif viral ve ev sahibi h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, ev sahibi ba\u011f\u0131ml\u0131 evrim ve rekombinasyon nedeniyle olu\u015fmu\u015ftur. \u00c7apraz t\u00fcr bula\u015fmas\u0131 nadiren g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, ancak tercihli ev sahibi de\u011fi\u015fimi, \u00e7apraz t\u00fcr bula\u015fmalar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011funu tetikleyebilir. \u015eu ana kadar test edilen bir\u00e7ok SIV, insan PBMC \u00fczerinde in vitro b\u00fcy\u00fcme yetene\u011fine sahiptir, bu nedenle SIV'lerin, Orta Afrika'daki insan enfeksiyonu tehdidi oldu\u011fu ve AIDS'in bir zoonoz oldu\u011fu varsay\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, simyan k\u00f6keni iki HIV t\u00fcr\u00fc i\u00e7in yayg\u0131n olarak kabul edilmesine ra\u011fmen, AIDS'in bir zoonoz olarak edinildi\u011fi y\u00f6n\u00fcnde hi\u00e7bir veri yoktur. SIV"}
{"_id":"21274919","title":"The association between common physical impairments and dementia in low and middle income countries, and, among people with dementia, their association with cognitive function and disability. A 10\/66 Dementia Research Group population-based study.","text":"\n# Ama\u00e7\nKronik fiziksel komorbidite demansl\u0131 hastalarda yayg\u0131nd\u0131r. Ancak, bu sorunlara dikkat etmek i\u00e7in iyi uygulamalar konusunda destekleyici kan\u0131t eksikli\u011fi vard\u0131r. Bu komorbiditenin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve d\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli \u00fclkelerde bili\u015fsel fonksiyon ve engellilik \u00fczerindeki etkisini incelemeyi ama\u00e7lad\u0131k. Bu \u00fclkelerde kronik hastal\u0131klar ve sakatl\u0131klar muhtemelen hem yayg\u0131n hem de yetersiz tedavi edilir.\n\n# Y\u00f6ntemler\n\u00c7in, Hindistan, K\u00fcba, Dominik Cumhuriyeti, Venezuela, Meksika ve Peru'daki 11 sa\u011fl\u0131k b\u00f6lgesinde 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc t\u00fcm sakinleri (n = 15.022) i\u00e7eren \u00e7ok merkezli \u00e7apraz kesitli bir anket. Demans\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 ve \u015fiddetine g\u00f6re a\u011fr\u0131, inkontinans, i\u015fitme ve g\u00f6rme bozukluklar\u0131, hareketlilik bozuklu\u011fu ve yetersiz beslenmenin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin ettik. Ayr\u0131ca, demansl\u0131 hastalarda bu bozukluklar\u0131n bili\u015fsel fonksiyon ve engellilik \u00fczerindeki ba\u011f\u0131ms\u0131z katk\u0131lar\u0131n\u0131, ya\u015f, cinsiyet, e\u011fitim ve demans \u015fiddetini ayarlayarak analiz ettik.\n\n# Sonu\u00e7lar\nInkontinans, i\u015fitme bozuklu\u011fu, hareketlilik bozuklu\u011fu ve yetersiz beslenme, t\u00fcm b\u00f6lgelerde demans\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 ve \u015fiddetine g\u00f6re tutarl\u0131 bir \u015fekilde do\u011frusal olarak ili\u015fkiliydi. Demansl\u0131 hastalarda, inkontinans, i\u015fitme bozuklu\u011fu ve hareketlilik bozuklu\u011fu, t\u00fcm b\u00f6lgelerde engellilikle ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkiliyken, a\u011fr\u0131, g\u00f6rme bozuklu\u011fu ve yetersiz beslenmenin katk\u0131lar\u0131 tutars\u0131zd\u0131. Yaln\u0131zca i\u015fitme bozuklu\u011fu, bili\u015fsel bozulmada \u00f6nemli bir ba\u011f\u0131ms\u0131z katk\u0131 sa\u011flad\u0131.\n\n# Sonu\u00e7\n\u00c7ok say\u0131da komorbiditeyi belirten n\u00fcfus temelli \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z ve i\u015flevselli\u011fe ba\u011f\u0131ms\u0131z etkilerine dair g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, d\u00fczenli fiziksel sa\u011fl\u0131k kontrolleri ve tespit edilen patolojilerin tedavisi i\u00e7in klinik denemelerin aciliyeti vard\u0131r.<EOS_TOKEN><EOS_TOKEN><EOS_TOKEN><EOS_TOKEN>"}
{"_id":"21287352","title":"Serum biomarkers as predictors of lung function decline in chronic obstructive pulmonary disease.","text":"ARKA PLAN Son ara\u015ft\u0131rmalar, KOAH hastalar\u0131n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fck dereceli sistemik iltihaplanma g\u00f6sterdi\u011fini ve plazma fibrinogen ve y\u00fcksek n\u00f6trofil say\u0131lar\u0131n\u0131n akci\u011fer fonksiyonunun daha h\u0131zl\u0131 d\u00fc\u015f\u00fc\u015fleriyle ili\u015fkili oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. KOAH hastalar\u0131nda akci\u011fer fonksiyonunun d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcyle ili\u015fkili serum biyomarkerleri aras\u0131ndaki korelasyonlar\u0131 incelemi\u015ftik. Y\u00d6NTEM 9 serum biyomarkeri (TIMP-1, alfa1-antitripsin, MMP-9, TNF-alfa, TGF-beta, IL-6, IL-8, n\u00f6trofil elastaz ve CRP), fibrinogen ve beyaz kan h\u00fccresi say\u0131lar\u0131 (WCC), 96 KOAH hastas\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Akci\u011fer fonksiyonu, kan \u00f6rneklemesi zaman\u0131 ve g\u00f6zlem d\u00f6neminin (ortalama 25.0 ay) her 3-6 ayl\u0131k aral\u0131klarla \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. SONU\u00c7LAR 20 hasta h\u0131zl\u0131 akci\u011fer fonksiyonu d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcne sahipken, 53 hasta d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6stermemi\u015ftir. N\u00f6trofil say\u0131lar\u0131, serum CRP ve MMP-9, h\u0131zl\u0131 d\u00fc\u015f\u00fc\u015f grubunda (p<0.05) anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksektir. Y\u0131ll\u0131k % tahmin edilen FEV(1) de\u011fi\u015fimi, MMP-9 (r=-0.288; p<0.01) ve CRP (r=-0.354; p<0.005) (ya\u015f, cinsiyet, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k, sigara i\u00e7me ge\u00e7mi\u015fi ve temel % tahmin edilen FEV(1) i\u00e7in d\u00fczeltilmi\u015f k\u0131smi korelasyon katsay\u0131lar\u0131) ile ters orant\u0131l\u0131 olarak korelasyona sahiptir. Kalan biyomark\u00f6rler, y\u0131ll\u0131k % tahmin edilen FEV(1) de\u011fi\u015fimi ile korelasyon g\u00f6stermemi\u015ftir. SONU\u00c7 Serum CRP ve MMP-9 seviyeleri, FEV(1) d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcyle ili\u015fkilidir. Bu i\u015faret\u00e7iler, KOAH hastalar\u0131nda FEV(1) h\u0131zl\u0131 d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcn tahmin\u00e7ileri olarak iyi adaylard\u0131r. Bu biyomark\u00f6rlerin kesin rollerini belirlemek i\u00e7in ek uzun vadeli ve daha b\u00fcy\u00fck boyutlarda KOAH hastalar\u0131 \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fmalar yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"21295300","title":"Phosphorylation of ATM by Cdk5 mediates DNA damage signaling and regulates neuronal death","text":"Fosfatidilinositol-3-kinaz benzeri kinaz ATM (ataxia-telangiektazi mutasyonu), DNA hasar\u0131 yan\u0131tlar\u0131n\u0131 koordine etmede merkezi bir rol oynar, bunlara h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol noktas\u0131 kontrol\u00fc, DNA onar\u0131m\u0131 ve apoptoz dahildir. ATM mutasyonlar\u0131 n\u00f6rodejenerasyondan kansere yatk\u0131nl\u0131\u011fa kadar bir dizi bozuklu\u011fa neden olur. Ancak, DNA hasar\u0131n\u0131n ATM'yi nas\u0131l etkinle\u015ftirdi\u011fi mekanizmas\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, DNA hasar\u0131 taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen Cdk5 (siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz 5), postmitotik n\u00f6ronlarda do\u011frudan ATM'yi Ser 794'te fosforile etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ser 794'deki fosforilasyon, ATM'nin kendi kendine fosforilasyonu i\u00e7in gerekli olan ve ATM kinaz aktivitesini etkinle\u015ftiren ATM'nin Ser 1981'deki fosforilasyonunu \u00f6nler. Cdk5-ATM sinyali, p53 ve H2AX gibi ATM hedeflerinin fosforilasyonunu ve i\u015flevini d\u00fczenler. Cdk5-ATM yolunun kesintisi, DNA hasar\u0131na ba\u011fl\u0131 n\u00f6ronal h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn yeniden giri\u015fini ve p53 hedefleri PUMA ve Bax'\u0131n ifadesini azalt\u0131r, bu da n\u00f6ronlar\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc korur. Bu nedenle, DNA hasar\u0131 taraf\u0131ndan Cdk5'in etkinle\u015ftirilmesi, ATM yan\u0131t\u0131n\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131 ve ATM'ye ba\u011fl\u0131 h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lerin d\u00fczenlenmesinde kritik bir sinyal g\u00f6revi g\u00f6r\u00fcr."}
{"_id":"21297708","title":"Nerve-induced release of nitric oxide in the rabbit gastrointestinal tract as measured by in vivo microdialysis.","text":"1. Nitrik oksit (NO), gastrointestinal sinir iletimci olarak \u00f6nerilmi\u015ftir, mide duyarl\u0131 gev\u015feme ve peristaltik refleks gev\u015femesini arac\u0131l\u0131k eder. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, gastrointestinal trakt\u0131n duvar\u0131nda sinir taraf\u0131ndan tetiklenen nitrik oksit olu\u015fumunu in vivo \u00f6l\u00e7mektir.\n\n2. Vagal sinir uyar\u0131 s\u0131ras\u0131nda nitrit ve nitrat\u0131n olu\u015fumu, uyu\u015fmu\u015f tav\u015fanlarda \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Mikrodializ sondalar\u0131 mide ve yak\u0131n kolon duvar\u0131na yerle\u015ftirilmi\u015f ve dializatta nitrit ve nitrat, kap\u0131l\u0131 elektroforesis ile \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr.\n\n3. Bilateral vagal sinir uyar\u0131 s\u0131ras\u0131nda, mide ve kolon d\u00fczeyinde nitrit ve nitrat olu\u015fumunda art\u0131\u015f g\u00f6zlemlenmi\u015ftir ve kolon d\u00fczeyinde nitrit olu\u015fumunda da art\u0131\u015f g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu art\u0131\u015f, intraven\u00f6z olarak uygulanan NO sentaz inhibit\u00f6r\u00fc N omega-nitro-L-arginin metil ester (L-NAME 30 mg\/kg) ile engellenmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, L-NAME, sinir taraf\u0131ndan tetiklenen mide ve kolonik kas\u0131lmalar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, kolonun kendi kendine kas\u0131lmalar\u0131nda da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131\u015fa neden olmu\u015ftur.\n\n4. \u00d6zetle, k\u00fc\u00e7\u00fck de\u011fi\u015fiklikleri in vivo nitrik oksit olu\u015fumunda \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in yeni bir metodolojik prosed\u00fcr sunuyoruz. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, nitrik oksitin, vagal sinir aktivitesi s\u0131ras\u0131nda mide ve kolon duvar\u0131nda serbest b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu konsantrasyonlar\u0131n, in vivo d\u00fcz kas kas\u0131lmalar\u0131n\u0131 engelleyebilecek kadar y\u00fcksek oldu\u011funu kan\u0131tlamaktad\u0131r."}
{"_id":"21301090","title":"Screening for concomitant diseases in peripheral vascular patients. Results of a systematic approach.","text":"\n# Arka Plan\nArteriyel cerrahi i\u00e7in de\u011ferlendirilen hastalarda, y\u00fcksek oranda kardiyovask\u00fcler ve di\u011fer hastal\u0131klar\u0131n birlikte var oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir, bu da cerrahi riski ve hayatta kalmay\u0131 etkiler. Bu nedenle, vask\u00fcler cerrahi hastalar\u0131m\u0131zda bu birlikte var olan hastal\u0131klar\u0131 tespit etmek i\u00e7in sistematik bir \u00e7al\u0131\u015fma stratejisi geli\u015ftirdik, esas olarak invazif olmayan tan\u0131 tekniklerine dayanmaktad\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler\nBir akademik \u00f6\u011fretim hastanesinin vask\u00fcler cerrahi b\u00f6l\u00fcm\u00fcne yat\u0131r\u0131lan 200 hastay\u0131 de\u011ferlendirerek, ilgili birlikte var olan bozukluklar\u0131n toplam oran\u0131n\u0131 belirlemek, bu tarama s\u00fcrecinin daha \u00f6nce bilinmeyen tan\u0131 bilgisi sa\u011flama derecesini \u00f6l\u00e7mek ve k\u0131sa vadeli (bir y\u0131l) hayatta kalmaya etkisini incelemek istedik.\n\n# Sonu\u00e7lar\nKoronary arter hastal\u0131\u011f\u0131 46% hastada mevcuttu; 22% aktif iskemiye sahipti, bunlar\u0131n %5,5'i yeni te\u015fhis edilmi\u015fti. 37% hastada bozulmu\u015f kardiyak fonksiyon vard\u0131, bunlardan %12'si ciddi derecede bozulmu\u015ftu ve bunlar\u0131n %27'i yeni te\u015fhis edilmi\u015fti. 32% hastada karotid arter hastal\u0131\u011f\u0131 mevcuttu, bunlardan %9'unda kritik stenozlar bulundu ve bunlar\u0131n %29,9'u yeni te\u015fhis edilmi\u015fti. %7'sinde aort anevrizmas\u0131 mevcuttu ve bunlar\u0131n %5'i yeni te\u015fhis edilmi\u015fti. %5'inde ciddi renal arter stenozu mevcuttu ve bunlar\u0131n %3,5'i yeni te\u015fhis edilmi\u015fti. Hastalar\u0131n %16's\u0131 kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131na sahipti, bunlar\u0131n %3,5'i yeni te\u015fhis edilmi\u015fti ve %4,5'i beklenmedik bozukluklara sahipti, bunlar\u0131n hepsi yeni te\u015fhis edilmi\u015fti. Genel olarak, pop\u00fclasyonun %64,5'inde yeni te\u015fhisler yap\u0131ld\u0131 ve bu, tedavi stratejisini hemen %21 hastada etkiledi. Koronary arter hastal\u0131\u011f\u0131 ve kardiyak yetmezli\u011fin varl\u0131\u011f\u0131, bir y\u0131ll\u0131k hayatta kalmayla a\u00e7\u0131k\u00e7a ili\u015fkiliydi.\n\n# Sonu\u00e7\nSonu\u00e7 olarak, esas olarak invazif olmayan tekniklere dayanan sistematik bir tarama stratejisi, vask\u00fcler cerrahi hastalar\u0131nda birlikte var olan hastal\u0131klar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tespit edebilece\u011fini savunuyoruz. En \u00f6nemlisi, cerrahi y\u00f6netimi de\u011fi\u015ftiren ve her be\u015f hastadan"}
{"_id":"21302115","title":"Archetypal trajectories of social, psychological, and spiritual wellbeing and distress in family care givers of patients with lung cancer: secondary analysis of serial qualitative interviews","text":"\n# Ama\u00e7:\nLung kanseri hastalar\u0131n\u0131n aile bak\u0131c\u0131lar\u0131, tan\u0131dan \u00f6l\u00fcme kadar hastalar\u0131n sosyal, psikolojik ve ruhsal refah ve s\u0131k\u0131nt\u0131 kal\u0131plar\u0131n\u0131 ya\u015fay\u0131p ya\u015famad\u0131klar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\n# Tasar\u0131m:\nG\u00fcney Do\u011fu \u0130sko\u00e7ya'da ger\u00e7ekle\u015ftirilen seri nitelikli r\u00f6portajlar\u0131n ikincil analizi. R\u00f6portajlar, hastalar\u0131n ve aile bak\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n her biri i\u00e7in en fazla bir y\u0131l veya yas s\u00fcrecine kadar her \u00fc\u00e7 ayda bir yap\u0131ld\u0131.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:\n19 lung kanseri hastas\u0131 ve aile bak\u0131c\u0131lar\u0131, toplamda 88 r\u00f6portaj (42 hasta ve 46 bak\u0131c\u0131).\n\n# Sonu\u00e7lar:\nBak\u0131c\u0131lar, hastalar\u0131 i\u00e7in deneyimlediklerine benzer \u015fekilde, sosyal, psikolojik ve ruhsal refah ve s\u0131k\u0131nt\u0131 kal\u0131plar\u0131n\u0131 takip etti. Baz\u0131 bak\u0131c\u0131lar ayr\u0131ca, bak\u0131m yeteneklerini etkileyen fiziksel sa\u011fl\u0131k bozulmas\u0131 da ya\u015fad\u0131. Psikolojik ve ruhsal s\u0131k\u0131nt\u0131 \u00f6zellikle dinamik ve yayg\u0131n olarak deneyimlendi. \"Neden biz?\" tepkisinin yan\u0131 s\u0131ra, ac\u0131 tan\u0131kl\u0131\u011f\u0131, bak\u0131c\u0131lar\u0131n ya\u015fam\u0131n anlam\u0131 ve amac\u0131 hakk\u0131nda ki\u015fisel d\u00fc\u015f\u00fcncelerini tetikledi. Hastal\u0131\u011f\u0131n kritik zaman noktalar\u0131, hem bak\u0131c\u0131lar hem de hastalar i\u00e7in genellikle sorunlu oldu: tan\u0131dan sonra evde, ilk tedaviden sonra, tekrarlamada ve son a\u015famada.\n\n# Sonu\u00e7:\nAile bak\u0131c\u0131lar\u0131, \u00f6lmekte olan hastan\u0131n hastal\u0131k deneyiminin \u00e7ok b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131 tan\u0131kl\u0131k eder ve payla\u015f\u0131r. Lung kanseri hastalar\u0131n\u0131n \u00e7ok boyutlu s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131, bak\u0131c\u0131lar\u0131n sosyal, psikolojik ve ruhsal alanlarda ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 ac\u0131yla yans\u0131t\u0131ld\u0131. Psikolojik ve ruhsal s\u0131k\u0131nt\u0131 en belirgin olanlard\u0131. Bak\u0131c\u0131lar, sadece son a\u015famada ve yas s\u00fcrecinde de\u011fil, hastal\u0131\u011f\u0131n tamam\u0131nda desteklenmeleri gerekebilir. (\u015eu anda genellikle oldu\u011fu gibi.)"}
{"_id":"21307488","title":"HER-2\/neu induces p53 ubiquitination via Akt-mediated MDM2 phosphorylation","text":"HER-2\/neu amplifikasyonu veya a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, kanser h\u00fccrelerinin apoptoza direncini art\u0131rabilir ve b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik edebilir. p53, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini ve apoptozu d\u00fczenlemede kritik bir rol oynar ve bir\u00e7ok t\u00fcrde t\u00fcm\u00f6rde s\u0131kl\u0131kla mutasyona u\u011fram\u0131\u015f veya silinmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, bir\u00e7ok p53 geni normal i\u015flevini kaybetmemi\u015f t\u00fcm\u00f6rde, baz\u0131 onkogenik sinyallerin p53 i\u015flevini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131na dair ipu\u00e7lar\u0131 vard\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, HER-2\/neu ile DNA hasar\u0131na kar\u015f\u0131 direncin, Akt'in etkinle\u015fmesi gerektirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da MDM2 ile p53'\u00fcn ubiquitinasyonunu ve par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Akt, MDM2 ile fiziksel olarak etkile\u015fime girer ve onu Ser166 ve Ser186'da fosforile eder. MDM2'nin fosforile edilmesi, \u00e7ekirdek lokalizasyonunu art\u0131r\u0131r ve p300 ile etkile\u015fimi g\u00fc\u00e7lendirir, ayn\u0131 zamanda p19ARF ile etkile\u015fimi engeller, bu da p53'\u00fcn par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, HER-2\/neu ile Akt yolunu bloke etmenin, normal p53 genine sahip t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde DNA hasar\u0131na neden olan ila\u00e7lar\u0131n sitotoksik etkisini art\u0131rabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"21320417","title":"T cell memory.","text":"\u00d6nceki enfeksiyon veya a\u015f\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen T h\u00fccre haf\u0131zas\u0131, sonraki mikroorganizma enfeksiyonlar\u0131na kar\u015f\u0131 artm\u0131\u015f koruma sa\u011flar. T h\u00fccre haf\u0131zas\u0131n\u0131n olu\u015fumu ve korunmas\u0131 ile ilgili s\u00fcre\u00e7ler, son teknolojik geli\u015fmeler sayesinde an\u0131msat\u0131c\u0131 T h\u00fccrelerini tan\u0131mlama, davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 ve in vivo i\u015flevlerini izleme konusunda daha iyi anla\u015f\u0131lmaktad\u0131r. An\u0131msat\u0131c\u0131 T h\u00fccreleri, antijen y\u00fckl\u00fc, etkinle\u015ftirilmi\u015f antijen sunan h\u00fccreler (APCs) ve do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen iltihapl\u0131 arac\u0131larla ba\u015flayan bir dizi uyar\u0131ya yan\u0131t olarak geli\u015fir. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n hom\u00f6ostazya y\u00f6n\u00fcnde azald\u0131\u011f\u0131 s\u0131rada tetiklenen, iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015f sonraki sinyallerle birlikte, sonunda geli\u015fen dinlenmi\u015f an\u0131msat\u0131c\u0131 T h\u00fccrelerinin s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fi sitokinler taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. Bu b\u00f6l\u00fcm, an\u0131msat\u0131c\u0131 T h\u00fccrelerinin uzun s\u00fcreli koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011flamas\u0131 i\u00e7in nas\u0131l geli\u015fti\u011fi konusunda son bulgular\u0131 tart\u0131\u015fmaktad\u0131r."}
{"_id":"21323587","title":"The impact of organisational change on outcome in an intensive care unit in the United Kingdom","text":"Ama\u00e7lar: Yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesine (YBU) kabul edilen hastalarda ekipteki e\u011fitimli t\u0131p personelinin kurulmas\u0131 ve \"a\u00e7\u0131k\" bir organizasyon bi\u00e7iminden \"kapal\u0131\" bir organizasyon bi\u00e7imine ge\u00e7i\u015fin sonucu \u00fczerindeki de\u011fi\u015fimi incelemek. Tasar\u0131m: \u00d6nceden toplanm\u0131\u015f verilerin bir veritaban\u0131 incelemesi. Yer: Bir \u00f6\u011fretim hastanesinin sonras\u0131 e\u011fitimli YBU. Konular: 3 y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemde YBU'ya 1134 kabul, bunlardan 476's\u0131 (42%) se\u00e7meli cerrahi sonras\u0131 oldu. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc: APACHE II puanlama sistemi kullan\u0131larak hastal\u0131k a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in d\u00fczeltilmi\u015f hastanede \u00f6l\u00fcm oran\u0131. Sonu\u00e7lar: Ham hastanede \u00f6l\u00fcm oran\u0131, de\u011fi\u015fikliklerden \u00f6nce %28'den %20'ye (P=0.01) d\u00fc\u015ft\u00fc. Vaka kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 fakt\u00f6rleri i\u00e7in d\u00fczeltme yap\u0131ld\u0131ktan sonra, de\u011fi\u015fikliklerden sonra \u00f6l\u00fcm olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 neredeyse yar\u0131 yar\u0131ya azald\u0131 (OR 0.51; CI 0.32, 0.82, P=0.005). Sonu\u00e7: Yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesinde bak\u0131m\u0131n teslimat\u0131nda \"kapal\u0131\" bir organizasyon bi\u00e7imi, YBU'ya kabul edilen hastalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirebilir."}
{"_id":"21323758","title":"Monitoring effectiveness and safety of Tafamidis in transthyretin amyloidosis in Italy: a longitudinal multicenter study in a non-endemic area","text":"Tafamidis, transthyretin (TTR) stabilizat\u00f6r\u00fc, TTR tetramerinin ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nleyebilir. Val30Met mutasyonu nedeniyle erken ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 miras al\u0131nan transthyretin amiloidozunda (ATTR) Tafamidis'in etkinli\u011fi \u00fczerine birka\u00e7 umut verici \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, daha sonraki hastal\u0131k a\u015famalar\u0131nda ve Val30Met mutasyonlar\u0131 olmayan vakalarda etkinli\u011fi hakk\u0131nda daha az bilgi vard\u0131r. Simptomatik ATTR hastalar\u0131na Tafamidis re\u00e7ete eden \u00e7ok merkezli bir g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir protokol dahilinde genel t\u0131bbi, kardiyolojik ve n\u00f6rolojik de\u011ferlendirmeler temelinde ve her 6 ayda bir 3 y\u0131la kadar takip ettik. 61 (42 erkek) hasta i\u015fe al\u0131nd\u0131. Yaln\u0131zca %28'i yayg\u0131n Val30Met mutasyonuna sahipti, ba\u015flang\u0131\u00e7 ya\u015f\u0131n\u0131n olduk\u00e7a ge\u00e7 oldu\u011fu (59 ya\u015f) ve %18'inin hastal\u0131k giri\u015finde ileri a\u015famada oldu\u011fu g\u00f6zlemlendi. Tafamidis g\u00fcvenli ve iyi tolere edildi. \u00dc\u00e7te bir hastada 36 ay boyunca \u00f6nemli ilerleme g\u00f6zlenmedi, mutasyon tipi ve hastal\u0131k a\u015famas\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak. N\u00f6rolojik fonksiyon \u00f6zellikle ilk 6 ayda k\u00f6t\u00fcle\u015fti ancak sonras\u0131nda ilerleme \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde yava\u015flad\u0131. Otonom fonksiyon %33'te sabit kald\u0131, %56's\u0131nda k\u00f6t\u00fcle\u015fti ve %10'unda iyile\u015fti. Hastalar\u0131n %15'inde kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ilerlemesi ve %30'unda yeni ba\u015flayan kardiyomiyopati g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Genel olarak, Tafamidis hastal\u0131\u011f\u0131n fonksiyonel ilerlemesini 23 (43%) hastada \u00f6nleyemedi, bunlardan 16's\u0131 y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f yetene\u011finde k\u00f6t\u00fcle\u015fti ve 12'si takip d\u00f6neminde NYHA skorunda art\u0131\u015f ya\u015fad\u0131. Daha y\u00fcksek mBMI temelinde n\u00f6rolojik fonksiyonun daha iyi korunmas\u0131 ile ili\u015fkiliydi. Sonu\u00e7 olarak, n\u00f6ropati ve kardiyomiyopati, tedaviye ra\u011fmen \u00f6nemli bir oranda hastalarda ilerledi. Bununla birlikte, n\u00f6rolojik fonksiyonun k\u00f6t\u00fcle\u015fmesi ilk 6 ay\u0131n ard\u0131ndan yava\u015flad\u0131 ve daha ileri n\u00f6ropatiye sahip hastalar ve Val30Met mutasyonu olmayan hastalar da tedaviden yararland\u0131. V\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n korunmas\u0131 \u00f6nemli bir olumlu prognostik fakt\u00f6rd\u00fcr."}
{"_id":"21330280","title":"The Spliceosome: Design Principles of a Dynamic RNP Machine","text":"Ribon\u00fckleoproteinler (RNP'ler), gen ifadesini ve d\u00fczenlenmesini i\u00e7eren kritik h\u00fccresel i\u015flevleri arac\u0131l\u0131k eder. \u00c7o\u011fu RNP enzimi, bile\u015fimi kararl\u0131 ve \u00f6nceden olu\u015fturulmu\u015f aktif sitelere sahiptir. Ancak, \u00f6n-mRNA'lardan i\u00e7ersiz intronlar\u0131 \u00e7\u0131karan splisozom, temel olarak farkl\u0131 stratejiler izler. \u00d6n-mRNA'daki reaktif splis sitelerinin tan\u0131nmas\u0131nda hem do\u011fruluk sa\u011flar hem de alternatif splis s\u0131ras\u0131nda splis sitelerinin se\u00e7iminde esneklik sunmak i\u00e7in, splisozom, substrat ba\u011f\u0131ml\u0131 kompleks montaj\u0131, katalitik etkinle\u015ftirme ve aktif site yeniden \u015fekillendirme s\u0131ras\u0131nda ola\u011fan\u00fcst\u00fc bile\u015fik ve yap\u0131sal dinamikler sergiler."}
{"_id":"21363424","title":"Blimp-1 attenuates Th1 differentiation by repression of ifng, tbx21, and bcl6 gene expression.","text":"T h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc Blimp-1 silinmesi, anormal T h\u00fccre homeostaz\u0131 ve i\u015flevine neden olur, bu da farelerde kendili\u011finden, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl kolit geli\u015fmesine yol a\u00e7ar. Burada, Blimp-1'in Th1\/Th2 farkl\u0131la\u015fmadaki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Blimp-1 mRNA ve proteini, Th2 h\u00fccrelerinde Th1 h\u00fccrelerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edilir ve Blimp-1, CD4 h\u00fccrelerinin polarizasyon olmayan ko\u015fullarda aktive edildi\u011finde IFN-gamma \u00fcretimini azalt\u0131r. Blimp-1 eksik T h\u00fccreleri, in vitro'da Th2 sitokinlerine normal \u015fekilde farkl\u0131la\u015fsa da, Blimp-1, NP-KLH (4-hidroksi-3-nitrofenilasetil\/anahtarl\u0131k balina hemosiyanin) a\u015f\u0131lamas\u0131nda normal Th2 humoral yan\u0131tlar i\u00e7in hayati \u00f6neme sahiptir. CD4 T h\u00fccrelerindeki Blimp-1 eksikli\u011fi, IFN-gamma, T-bet ve Bcl-6 mRNA d\u00fczeylerinde art\u0131\u015fa neden olur. Kromatin imm\u00fcnopresipitasyonu ile g\u00f6sterdi\u011fimiz gibi, Blimp-1, ifng geninin uzak d\u00fczenleyici b\u00f6lgesinde ve tbx21 ve bcl6 genlerinin birden fazla sitesinde do\u011frudan ba\u011flan\u0131r. Verilerimiz, Blimp-1'in Th2 h\u00fccrelerinde kritik Th1 genlerini bask\u0131layarak Th2 farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 peki\u015ftirdi\u011fini kan\u0131tlamaktad\u0131r."}
{"_id":"21366394","title":"CX3CR1 is required for airway inflammation by promoting T helper cell survival and maintenance in inflamed lung","text":"Alerjik ast\u0131m, T yard\u0131mc\u0131 tip 2 (T(H)2) hakimiyetindeki bir akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Ast\u0131m hastalar\u0131nda, CD4(+) T h\u00fccrelerinin bir k\u0131sm\u0131 CX3CL1 resept\u00f6r\u00fc olan CX3CR1'i ifade eder ve alerjen tehdidi alt\u0131nda akci\u011fer d\u00fcz kaslar\u0131, akci\u011fer endotel ve epitelde CX3CL1 ifadesi artar. Burada, tedavi edilmemi\u015f CX3CR1 eksikli\u011fi olan fare veya normal (WT) farelerin CX3CR1 engelleyici ajanlarla tedavisi, alerjen duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve tehdidi s\u0131ras\u0131nda akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n azalmas\u0131n\u0131 buldu\u011fumuzu bildirdik. WT CD4(+) T h\u00fccrelerinin CX3CR1 eksik farelere nakli, ast\u0131m\u0131n temel \u00f6zelliklerini geri getirdi ve CX3CR1 engelleyici ajanlar, CX3CR1 eksik al\u0131c\u0131lara WT T(H)2 h\u00fccreleri enjekte ederek hava yolunun iltihab\u0131n\u0131 \u00f6nledi. CX3CR1 sinyalizasyonunun, iltihapl\u0131 akci\u011ferlerde T(H)2'nin hayatta kalmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini bulduk ve CX3CR1 eksik T(H)2 h\u00fccrelerine B h\u00fccre lenfoma\/leukemi proteini (BCl-2) ile transd\u00fcse ederek ast\u0131m\u0131 geri getiren CX3CR1 eksik farelere enjekte ettik. CX3CR1'e ba\u011fl\u0131 hayatta kalma, hava yolu iltihab\u0131 s\u0131ras\u0131nda T(H)1 h\u00fccreleri i\u00e7in de g\u00f6zlemlendi ancak evsel ko\u015fullarda veya periferik iltihapta de\u011fil. Bu nedenle, CX3CR1 ve CX3CL1 ast\u0131m tedavisinde \u00e7ekici hedefler olabilir."}
{"_id":"21369472","title":"TRPC6 is a glomerular slit diaphragm-associated channel required for normal renal function","text":"\u0130lerleyici b\u00f6brek yetmezli\u011fi, genetik ve klinik a\u00e7\u0131dan heterojen bir hastal\u0131k grubudur. Podosit ayak s\u00fcre\u00e7leri ve aradaki b\u00f6brek delik diyafram\u0131, b\u00f6brekte ge\u00e7irgenlik bariyerinin temel bile\u015fenlerini olu\u015fturur. Podosit yap\u0131sal proteinleri kodlayan genlerdeki mutasyonlar, protein\u00fcriye ve ilerleyici b\u00f6brek yetmezli\u011fine ve odakl\u0131 segmental glomer\u00fcl sklerozuna neden olur. Burada, kanonik ge\u00e7ici resept\u00f6r potansiyeli 6 (TRPC6) iyon kanal\u0131n\u0131n podositlerde ifade edildi\u011fini ve b\u00f6brek delik diyafram\u0131n\u0131n bir bile\u015feni oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. 11q kromozomunda bulunan TRPC6 genindeki mutasyonlarla otosomal bask\u0131n odakl\u0131 segmental glomer\u00fcl sklerozu olan be\u015f aile tan\u0131mlad\u0131k. TRPC6'n\u0131n iki mutasyonu, artan ak\u0131m amplit\u00fctlerine sahipti. Bu veriler, b\u00f6brek delik diyafram\u0131nda TRPC6 kanal\u0131n\u0131n aktivitesinin podosit yap\u0131s\u0131n\u0131 ve i\u015flevini d\u00fczenlemede kritik \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"21372171","title":"Usefulness of high mobility group box 1 protein as a plasma biomarker in patient with peripheral artery disease.","text":"Ateroskleroz genellikle kronik vask\u00fcler iltihapla ili\u015fkilendirilir. Y\u00fcksek hareketlilik grubu kutu 1 proteini (HMGB1), sadece \u00e7ekirdekte transkripsiyonel d\u00fczenleyici fakt\u00f6r olarak de\u011fil, ayn\u0131 zamanda inflamatuar arac\u0131 olarak \u00e7e\u015fitli roller oynar. \u00d6nceki bir \u00e7al\u0131\u015fma, fibrinogenin ateroskleroz ilerlemesinde \u00f6nemli bir fakt\u00f6r oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, plazma HMGB1 proteininin ateroskleroz hastalar\u0131nda seviyelerini incelemek amac\u0131yla yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. 24 periferik arter hastal\u0131\u011f\u0131 (PAD) hastas\u0131 ile 10 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015f\u0131zd\u0131r. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, aterosklerozlu hastalar\u0131n plazmas\u0131nda HMGB1 konsantrasyonlar\u0131 artm\u0131\u015ft\u0131r ve plazma HMGB1 seviyeleri ile fibrinogen seviyeleri aras\u0131nda anlaml\u0131 bir korelasyon vard\u0131r. Plazma HMGB1, klinik ve deneysel aterosklerozun patogenezi a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik bir rol oynayabilir."}
{"_id":"21373240","title":"Functional specialization of Piwi proteins in Paramecium tetraurelia from post-transcriptional gene silencing to genome remodelling","text":"Argonaute ailesindeki proteinler, k\u00fc\u00e7\u00fck RNA ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131d\u0131r ve d\u00fczenleyici kompleksleri hedeflerine y\u00f6nlendirirler. Aile, iki ana alt koldan olu\u015fur. Ago alt kolunun \u00fcyeleri, \u00e7o\u011fu \u00f6karyotik filoda bulunan, farkl\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck RNA s\u0131n\u0131flar\u0131na ba\u011flan\u0131r ve hem transkripsiyonel hem de post-transkripsiyonel seviyelerde gen ifadelerini d\u00fczenler. Piwi alt kolunun \u00fcyeleri, bitkilerde ve mantarlarda g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re kaybolmu\u015f ve \u00e7o\u011funlukla metazoalarda incelenmi\u015ftir, burada piRNA'lara ba\u011flan\u0131r ve cinsel \u00fcremede temel rollere sahiptir. Ciliatlarda, hem germline mikron\u00fckleuslar\u0131 hem de somatik makron\u00fckleuslar\u0131 i\u00e7eren tek h\u00fccreli organizmalarda, i\u015flevlerinin evrimine dair ilgin\u00e7 bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunarlar. Burada, Paramecium tetraurelia'daki 15 Piwi geninin filogenetik ve i\u015flevsel analizlerini rapor ediyoruz. G\u00f6steriyoruz ki, d\u00f6rt s\u00fcrekli ifade edilen protein, siRNA yollar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla gen susturma boyunca ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc y\u00f6netir. Di\u011fer iki protein, \u00f6zellikle meiosiste ifade edilenler, cinsel \u00fcremede scnRNA'lar\u0131n birikimi ve somatik makron\u00fckleusun geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda programlanm\u0131\u015f genom yeniden d\u00fczenlemeleri i\u00e7in gereklidir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Paramecium Piwi proteinlerinin hem bitkisel hem de cinsel i\u015flevleri yerine getirmek i\u00e7in evrimle\u015fti\u011fini ve bu i\u015flevleri ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in post-transkripsiyonel mRNA kesintisinden epigenetik genom yeniden d\u00fczenlemelerine kadar \u00e7e\u015fitli mekanizmalar\u0131 kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"21373821","title":"A parasomnia overlap disorder involving sleepwalking, sleep terrors, and REM sleep behavior disorder in 33 polysomnographically confirmed cases.","text":"Bir dizi 33 hasta, (zararl\u0131) uyku y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f\u00fc, uyku ter\u00f6r\u00fc ve h\u0131zl\u0131 g\u00f6z hareketi (REM) uyku davran\u0131\u015f bozuklu\u011fu (yani \"parasomnia \u00f6rt\u00fc\u015fme bozuklu\u011fu\") ile ilgili olarak, 8 y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemde toplanm\u0131\u015ft\u0131r. Hastalar klinik ve polisomnografik de\u011ferlendirmelerden ge\u00e7mi\u015ftir. Ortalama ya\u015f 34 +\/- 14 (SD) y\u0131l; parasomnia ba\u015flang\u0131\u00e7 ya\u015f\u0131n\u0131n ortalamas\u0131 15 +\/- 16 y\u0131l (1-66 ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131) idi; hastalar\u0131n %70'i (n = 23) erkekti. \u0130diopatik bir alt grup (n = 22) semptomatik bir alt gruba (n = 11) (27 +\/- 23 y\u0131l, p = 0.002) k\u0131yasla, parasomnia ba\u015flang\u0131\u00e7 ya\u015f\u0131n\u0131n anlaml\u0131 olarak daha erken oldu\u011funu g\u00f6sterdi; semptomatik alt grupta parasomnia ya n\u00f6rolojik bozukluklarla (kongenital Mobius sendromu, narcolepsi, \u00e7oklu skleroz, beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc ve tedavisi, beyin travmas\u0131, belirsiz bozukluk [a\u015f\u0131r\u0131 tepki\/atipik katapleksi]); gece paroksismal atriyal fibrilasyon, 1; travma sonras\u0131 stres bozuklu\u011fu\/maj\u00f6r depresyon, 1; kronik etanol\/amfetamin k\u00f6t\u00fcye kullan\u0131m\u0131 ve yoksunlu\u011fu, 1; veya kar\u0131\u015f\u0131k bozukluklar (\u015fizofreni, beyin travmas\u0131, madde k\u00f6t\u00fcye kullan\u0131m\u0131), 2 ile ba\u015flad\u0131. DSM-III-R (Psikolojik Tan\u0131 ve \u0130statistiksel El Kitab\u0131, 3. Bask\u0131, G\u00f6zden Ge\u00e7irilmi\u015f) 1. Eksen psikolojik bozukluklar\u0131n oran\u0131 y\u00fckselmemi\u015fti; grup psikometrik testlerde y\u00fcksek skorlar yoktu. Parasomnias\u0131n\u0131n tedavisi i\u00e7in daha \u00f6nce psikolojik veya psikiyatrik terapi alan 15 hastadan %45'i (n = 15) yarar g\u00f6rmedi. Tedavi sonucu 20 hastada mevcuttu; 18'i (n = 18) klonazepam (n = 13), alprazolam ve\/veya karbamazepin (n = 4) veya kendili\u011finden hipnoz (n = 1) ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde parasomnia kontrol\u00fc sa\u011flad\u0131. Bu nedenle, \"parasomnia \u00f6rt\u00fc\u015fme bozuklu\u011fu\" tedavi edilebilir bir durumdur ve \u00e7e\u015fitli klinik ortamlarda"}
{"_id":"21377587","title":"How can health care organizations be reliably compared?: Lessons from a national survey of patient experience.","text":"\n## Arka Plan\nHasta deneyimi, \u00f6rne\u011fin kamu raporlamas\u0131 veya \u00f6deme-i\u00e7in-performans programlar\u0131 ba\u011flam\u0131nda kurumsal performans\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in giderek daha fazla kullan\u0131lmaktad\u0131r. Geleneksel yakla\u015f\u0131mlar, %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131n\u0131 kullanarak anket \u00f6rneklemlerini belirlemek veya performans\u0131 raporlamak i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r, ancak bunlar g\u00fcvenilmez kurumsal kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalara yol a\u00e7abilir.\n\n## Y\u00f6ntemler\n2.2 milyon hastan\u0131n verilerini analiz ettik, bu hastalar 2009 Genel Pratik Hasta Anketine yan\u0131t vermi\u015fti, bu anket 45 hasta deneyimi sorusunu 6 farkl\u0131 bak\u0131m alan\u0131na (eri\u015filebilirlik, bak\u0131m\u0131n s\u00fcreklili\u011fi, ileti\u015fim, \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc bak\u0131m planlamas\u0131, acil durum d\u0131\u015f\u0131 bak\u0131m ve genel bak\u0131m memnuniyeti) dahil ediyordu. Her soru i\u00e7in, organizasyon d\u00fczeyinde hem ayarlanmam\u0131\u015f hem de (ya\u015f, cinsiyet ve etnik k\u00f6ken) vaka kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 ayarlanm\u0131\u015f g\u00fcvenilirlik ve i\u00e7sel korelasyon katsay\u0131lar\u0131 hesapland\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nOrganizasyonlar aras\u0131 ortalama yan\u0131tlar, birincil bak\u0131m uygulamalar\u0131n\u0131 de\u011ferlendiren sorular i\u00e7in 23 ile 256 aras\u0131nda, acil durum d\u0131\u015f\u0131 bak\u0131m kurulu\u015flar\u0131n\u0131 de\u011ferlendiren sorular i\u00e7in ise 1454 ile 2758 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Ayarlanm\u0131\u015f ve ayarlanmam\u0131\u015f g\u00fcvenilirlik de\u011ferleri benzer idi. 26 soru m\u00fckemmel g\u00fcvenilirlik (\u22650.90) g\u00f6sterdi. 7 hem\u015fire ileti\u015fimi sorusu \u00e7ok iyi g\u00fcvenilirlik (\u22650.85) g\u00f6sterdi, ancak 3 \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc bak\u0131m planlamas\u0131 sorusu daha d\u00fc\u015f\u00fck g\u00fcvenilirlik (<0.70) g\u00f6sterdi. G\u00fcvenilirlik genellikle <0.70 olan sorular i\u00e7in <100 ortalama yan\u0131t per uygulama, genellikle sadece bir alt grup hastan\u0131n yan\u0131t verebilece\u011fi sorular oldu\u011funu g\u00f6sterir. 9 soru hem m\u00fckemmel g\u00fcvenilirlik hem de y\u00fcksek i\u00e7sel korelasyon katsay\u0131lar\u0131 (\u22650.10) g\u00f6sterdi, bu da hem g\u00fcvenilir \u00f6l\u00e7\u00fcm hem de \u00f6nemli performans de\u011fi\u015fkenli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6sterir.\n\n## Sonu\u00e7\nY\u00fcksek g\u00fcvenilirlik, sa\u011fl\u0131k kurulu\u015flar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131lan g\u00f6stergelerin gerekli bir \u00f6zelli\u011fidir. \u0130ngilizce Genel Pratik Hasta Anketini bir vaka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 olarak kullanarak, hem g\u00fcvenilir \u00f6l\u00e7\u00fcm hem de sa\u011flam kurumsal kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131 desteklemek i\u00e7in \u00f6l\u00e7\u00fcmleri se\u00e7me ve anketleri"}
{"_id":"21380232","title":"Conservation of methylation reprogramming in mammalian development: aberrant reprogramming in cloned embryos.","text":"Fareler, s\u0131\u00e7anlar ve domuzlar gibi \u00e7e\u015fitli memeli t\u00fcrlerinde genom \u00e7ap\u0131nda metilasyon yeniden programlamas\u0131n\u0131n korundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, y\u00fcksek metilasyonlu somatik don\u00f6r \u00e7ekirdekleri kullan\u0131larak klonlanan embriyolarda da bu programlaman\u0131n meydana gelip gelmedi\u011fini sorguluyoruz. Normal s\u0131\u011f\u0131r, fare ve domuz zigotlar\u0131, aktif metilasyonun bir g\u00f6stergesi olarak paternal genomun demetilasyonunu g\u00f6sterdi. S\u0131\u011f\u0131r embriyolar\u0131nda, b\u00f6l\u00fcnme a\u015famas\u0131n\u0131n sekiz h\u00fccreye kadar metilasyon daha da azald\u0131 ve bu metilasyon azalmas\u0131, 16 h\u00fccre a\u015famas\u0131ndan itibaren de novo metilasyonla takip edildi. Klonlanm\u0131\u015f tek h\u00fccreli embriyolarda metilasyonun azalmas\u0131 aktif demetilasyonla tutarl\u0131yd\u0131, ancak daha sonra hi\u00e7bir ek demetilasyon ger\u00e7ekle\u015fmedi. Bunun yerine, klonlanm\u0131\u015f bir\u00e7ok embriyoda, farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccrelere benzeyen metilasyon desenlerinin n\u00fckleer yeniden d\u00fczenlenmesiyle birlikte de novo metilasyon erken meydana geldi. Klonlanm\u0131\u015f ancak normal olmayan morula h\u00fccrelerinde, t\u00fcm blastomerelerde y\u00fcksek metilasyonlu \u00e7ekirdekler vard\u0131 ve bunlar fibroblast don\u00f6r h\u00fccrelerine benziyordu. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, \u00e7o\u011fu klonlanm\u0131\u015f embriyoda epigenetik yeniden programlaman\u0131n anormal oldu\u011funu g\u00f6steriyor; tamamlama eksikli\u011fi klonlaman\u0131n d\u00fc\u015f\u00fck verimlili\u011fine katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"21380348","title":"Intracellular transport of fat-soluble vitamins A and E.","text":"Vitaminler, insan v\u00fccudunun normal b\u00fcy\u00fcmesi, \u00fcremesi ve i\u015flevi i\u00e7in gerekli olan bile\u015fiklerdir. Bilinen 13 vitaminden, A, D, E ve K vitaminleri ya\u011f \u00e7\u00f6z\u00fcnen bile\u015fiklerdir ve bu nedenle ya\u011f \u00e7\u00f6z\u00fcnen vitaminler olarak adland\u0131r\u0131l\u0131rlar. Ya\u011f \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckleri nedeniyle, ya\u011f \u00e7\u00f6z\u00fcnen vitaminler, h\u00fccre i\u00e7i ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 proteinler taraf\u0131ndan \u00e7\u00f6z\u00fcl\u00fcr ve ta\u015f\u0131narak etkilerini g\u00f6stermek ve uygun \u015fekilde metabolize olmak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131rlar. Retinoidler olarak bilinen vitamin A ve t\u00fcrevleri, h\u00fccre i\u00e7i retinoid ba\u011flama proteinleri gibi h\u00fccre retinol ba\u011flama proteini (CRBP), h\u00fccre retinoik asit ba\u011flama proteini (CRABP) ve h\u00fccre retinal ba\u011flama proteini (CRALBP) taraf\u0131ndan \u00e7\u00f6z\u00fcl\u00fcr. Bu proteinler, retinoidlerin metabolizmas\u0131n\u0131, sinyalle\u015fmesini ve ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen rehberler olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. CRALBP taraf\u0131ndan sa\u011flanan h\u00fccre i\u00e7i retinoid ta\u015f\u0131ma, insan g\u00f6rme i\u00e7in esast\u0131r. V\u00fccutta bulunan ana E vitamini formu olan \u03b1-tokoferen, karaci\u011fer h\u00fccrelerinde \u03b1-tokoferen transfer proteini (\u03b1-TTP) taraf\u0131ndan ta\u015f\u0131n\u0131r. \u03b1-TTP kusurlar\u0131, insanlarda vitamin E eksikli\u011fi ve n\u00f6rolojik bozukluklara neden olur. Son zamanlarda, \u03b1-TTP'nin fosfolipidlerle etkile\u015fiminin, \u03b1-tokoferenin h\u00fccre i\u00e7i ta\u015f\u0131nmas\u0131nda kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 ve ailesel vitamin E eksikli\u011fi ile ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu incelemede, A ve E vitaminlerinin h\u00fccre i\u00e7i ta\u015f\u0131ma mekanizmalar\u0131n\u0131 ve biyolojik \u00f6nemlerini \u00f6zetleyece\u011fiz."}
{"_id":"21382907","title":"Reduced Cytokine Release in Ex Vivo Response to Cilengitide and Cetuximab Is a Marker for Improved Survival of Head and Neck Cancer Patients","text":"\u03b1V\u03b23 ve \u03b1V\u03b25 integrinlerine y\u00f6nelik cilengitidin hedeflemesi, ba\u015f ve boyun karsinoid (HNSCC) dahil olmak \u00fczere kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerin b\u00fcy\u00fcmesini azaltabilir. \u00d6n klinik ara\u015ft\u0131rmalar, cilengitidin di\u011fer tedavi y\u00f6ntemleriyle birlikte kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda artan etkinli\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Yaln\u0131zca HNSCC i\u00e7in yay\u0131nlanan deneme (ADVANTAGE), tekrarlayan\/metastatik HNSCC'de cisplatin, 5-fluorourasil ve cetuximab (PFE) veya PFE'ye haftada bir (PFE+CIL1W) veya iki kez (PFE+CIL2W) cilengitidin eklenmesini inceledi. ADVANTAGE, cilengitidin kollar\u0131n\u0131n iyi tolerans\u0131n\u0131 ve PFE'ye k\u0131yasla bile daha d\u00fc\u015f\u00fck yan etkiler g\u00f6sterdi\u011fini, ancak \u00f6n klinik verilere dayanarak beklenen genel hayatta kalma yarar\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. FLAVINO deneyi gibi k\u0131sa s\u00fcreli ex vivo deneyi, sadece bir HNSCC alt grubunda, cilengitidin i\u00e7eren kombinasyon terapilerinin kolon olu\u015fumunu engelleyen etkisinin ve pro-anjiojenik ve pro-enflamatuar sitokinlerin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131, di\u011fer HNSCC'lerin ise yan\u0131t vermedi\u011fini bulduk. \u03b1V\u03b23 ve \u03b1V\u03b25 integrinlerine y\u00f6nelik cilengitidin hedeflenmesine yan\u0131t, HNSCC'nin sonucunu s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131r. FLAVINO verilerini sunuyoruz, bu da cilengitidin plus cetuximab'\u0131n, FLAVINO testi ile belki de tan\u0131mlanabilecek bir alt grup HNSCC'nin tedavisinde daha fazla geli\u015ftirilmesi gerekti\u011fini savunuyor. Bu alt grup, yan\u0131t de\u011ferlendirmesi i\u00e7in bir dizi biyomark\u00f6r kullan\u0131larak belirlenebilir."}
{"_id":"21383026","title":"Genes required for mycobacterial growth defined by high density mutagenesis.","text":"Bir as\u0131rdan fazla ara\u015ft\u0131rma ra\u011fmen, t\u00fcberk\u00fcloz hala d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda bula\u015f\u0131c\u0131 \u00f6l\u00fcmlerin \u00f6nde gelen nedenidir. Artan ila\u00e7 direnciyle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kal\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu organizman\u0131n b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gerekli olan genlerin belirlenmesi, antimikobakteriyel ajanlar\u0131n tasar\u0131m\u0131nda yeni hedefler sa\u011flamal\u0131d\u0131r. Burada, transpozon sitesi hibridizasyonu (TraSH) kullanarak, ideal b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in Mycobacterium tuberculosis'in (M. tuberculosis) gerektirdi\u011fi genleri kapsaml\u0131 bir \u015fekilde tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu genler, temel yolaklar i\u00e7in atananlar da dahil olmak \u00fczere, i\u015flevi bilinmeyen bir\u00e7ok geni i\u00e7erir. M. tuberculosis'in b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in \u00f6nemli olan genler, lepra bacillus'u (Mycobacterium leprae) olan degeneratif genomda b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde korunmaktad\u0131r, bu da bu bakterinin di\u011fer mykobakterilerden ayr\u0131lmas\u0131ndan bu yana se\u00e7ici olarak kaybedilen olmayan i\u015flevlerin oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, bu genlerin \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir y\u00fcksek oran\u0131, di\u011fer bakterilerde tan\u0131mlanabilir ortologlara sahip de\u011fildir, bu da farkl\u0131 evrimsel ge\u00e7mi\u015flere sahip organizmalar aras\u0131nda hayatta kalmak i\u00e7in gereken minimum gen setinin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"21387297","title":"Production of de novo cardiomyocytes: human pluripotent stem cell differentiation and direct reprogramming.","text":"Kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klar d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda \u00f6l\u00fcmlerin \u00f6nde gelen nedenlerindendir. Kalp dokusunun s\u0131n\u0131rl\u0131 yenilenme yetene\u011fi, in vitro ve in vivo yeni kardiyomiyositler olu\u015fturmak i\u00e7in metodolojik geli\u015fmelere yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. H\u00fccre de\u011fi\u015ftirme terapisi kullan\u0131mlar\u0131n\u0131n \u00f6tesinde, hastaya \u00f6zg\u00fc kardiyomiyositler ila\u00e7 testinde, ila\u00e7 ke\u015ffi ve hastal\u0131k modellemesinde uygulamalar bulabilir. Son zamanlarda, kardiyomiyositleri \u00fcretmek i\u00e7in yakla\u015f\u0131mlar \u00fc\u00e7 ana ba\u015flang\u0131\u00e7 h\u00fccresi kayna\u011f\u0131na yay\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r: insan \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (hPSCs), yeti\u015fkin kalp kaynakl\u0131 kardiyak \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler (CPCs) ve yeniden programlanm\u0131\u015f fibroblastlar. hPSCs ve yeniden programlanm\u0131\u015f fibroblastlardan yeni kardiyomiyositler \u00fcretmek i\u00e7in mevcut y\u00f6ntemleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz, potansiyel uygulamalar\u0131 ve gelecekteki zorluklar\u0131 vurguluyoruz."}
{"_id":"21392223","title":"Within the hemopoietic system, LAR phosphatase is a T cell lineage-specific adhesion receptor-like protein whose phosphatase activity appears dispensable for T cell development, repertoire selection and function.","text":"Receptor tipik tirozin fosfataz (LAR) ifadesi, farenlik sistemindeki murin h\u00fccrelerde incelendi. Gen, t\u00fcm T h\u00fccre hatt\u0131 h\u00fccrelerinde ifade edilir, ancak di\u011fer hemopoietik hatt\u0131 h\u00fccrelerinde ifade edilmez ve T h\u00fccrelerinde ifade d\u00fczeyi geli\u015fimsel olarak d\u00fczenlenir. CD4(-)8(-)44(+) erken timik g\u00f6\u00e7menler ve olgun (CD4(+)8(-)\/CD4(-)8(+)) timositler ve T h\u00fccreleri d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde LAR ifade ederken, olgunla\u015fmam\u0131\u015f (CD4(-)8(-)44(-) ve CD4(+)8(+)) timositler y\u00fcksek seviyelerde LAR ifade eder. Kemik ili\u011fi h\u00fccreleri aras\u0131nda sadece unkomite c-kit(+)B220(+)CD19(-) \u00f6nc\u00fcller, ancak B h\u00fccre hatt\u0131 komite c-kit(+)B220(+)CD19(+) \u00f6nc\u00fcller d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde LAR ifade eder. Normal farelerde c-kit(+)B220(+)CD19(+) pre-BI h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131, PAX-5 eksik farelerde pre-BI h\u00fccrelerin kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131 LAR ifade eder, bu da PAX-5 ile B h\u00fccre hatt\u0131 taahh\u00fcd\u00fcn\u00fcn LAR'\u0131n bast\u0131r\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. PAX-5 eksik pre-BI h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n farkl\u0131 non-T h\u00fccre hatlar\u0131na farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda LAR ifadesi kapat\u0131l\u0131r, ancak timositlere farkl\u0131la\u015f\u0131rken y\u00fckselir. Bu nedenle, hemopoietik sistem i\u00e7inde, LAR T h\u00fccre hatt\u0131 spesifik bir resept\u00f6r tipik fosfataz gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Ancak \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, fosfataz alanlar\u0131n\u0131n kesintisi T h\u00fccre geli\u015fimi, repertuar se\u00e7imi veya i\u015flevi \u00fczerinde a\u00e7\u0131k bir etkiye sahip de\u011fildir."}
{"_id":"21392703","title":"Competition and the evolution of reproductive restraint in malaria parasites.","text":"T\u00fcm organizmalar, hayatta kalmalar\u0131 ve \u00fcremeleriyle ilgili farkl\u0131 ya\u015fam s\u00fcre\u00e7leri aras\u0131nda kaynak tahsisi konusunda bir denge kurmak zorundad\u0131r. S\u0131tma paraziti, ev sahibi i\u00e7inde aseks\u00fcel olarak \u00e7o\u011fal\u0131r ancak farkl\u0131 ev sahibi aras\u0131nda ge\u00e7i\u015fi sa\u011flamak i\u00e7in cinsel a\u015famalar \u00fcretmek zorundad\u0131r. Bu i\u015flevler i\u00e7in farkl\u0131 uzmanla\u015fm\u0131\u015f a\u015famalar gerektirdi\u011fi i\u00e7in, bu ya\u015fam tarihi bile\u015fenleri aras\u0131nda kaynaklar\u0131n b\u00f6l\u00fcnmesi, do\u011fal se\u00e7imin \u00e7\u00f6zmesi gereken temel bir sorundur. Bu parazitlerin t\u0131bbi ve ekonomik \u00f6nemi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, \u00fcreme stratejileri hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r ve genellikle mant\u0131ks\u0131z g\u00f6r\u00fcn\u00fcr. Burada, ev sahibi i\u00e7inde rekabetin \u015fekillendirdi\u011fi parazitlerin, ev sahibi i\u00e7inde \u00e7o\u011falma yat\u0131r\u0131m\u0131 ile farkl\u0131 ev sahibi aras\u0131nda ge\u00e7i\u015f aras\u0131ndaki dengeyi nas\u0131l \u015fekillendirdi\u011fini \u00f6ng\u00f6ren son teoriyi test ettik. Birka\u00e7 genotip \u00fczerinde, *Plasmodium chabaudi* parazitlerinin, rekabet eden genotiplerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 alg\u0131lad\u0131klar\u0131n\u0131 ve rekabet yeteneklerini maksimize etmek i\u00e7in cinsel a\u015famalara yat\u0131r\u0131m\u0131 iste\u011fe ba\u011fl\u0131 olarak azaltt\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, genotiplerin cinsel a\u015famalara tahsisinin, s\u00f6m\u00fcr\u00fclmesi m\u00fcmk\u00fcn k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccre kaynaklar\u0131 mevcudiyetine g\u00f6re ayarland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bulgular\u0131m\u0131z, daha geleneksel olarak incelenen \u00e7ok h\u00fccreli t\u00fcrlerde ya\u015fam tarihi dengelemeleri a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in geli\u015ftirilen evrimsel teoriyi \u00f6ng\u00f6rmektedir ve bu, neden \u00e7ok az say\u0131da ge\u00e7i\u015f a\u015famas\u0131n\u0131n \u00fcretildi\u011fi uzun s\u00fcredir var olan soruya, \u00e7o\u011fu do\u011fal enfeksiyonlarda yo\u011fun \u00fcreme yat\u0131r\u0131m\u0131, ev sahibi i\u00e7inde hayatta kalmay\u0131 tehlikeye atabilir cevab\u0131n\u0131 vermektedir."}
{"_id":"21395936","title":"[Neutrophils and macrophages related to the pathogenesis and disease development of chronic obstructive pulmonary disease by the inflammatory reaction].","text":"Kronik Obstr\u00fcktif Akci\u011fer Hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH), tedavi ile tamamen geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclemeyen hava ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 k\u0131s\u0131tlayan kronik bir hava yolu bozuklu\u011fudur. \u00d6zellikle 2 mm'den k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7apta hava yollar\u0131nda (b\u00f6ylece k\u00fc\u00e7\u00fck hava yolu hastal\u0131\u011f\u0131 olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r) iltihaplanma de\u011fi\u015fiklikleri, KOAH'\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7 ad\u0131mlar\u0131 olarak spek\u00fclasyon edilmi\u015ftir. Bu nedenle, n\u00f6trofil ve makrofajlar\u0131n bu lezyonlar\u0131n patogenezinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 olduk\u00e7a a\u00e7\u0131k olmal\u0131d\u0131r. Bronkoalveolar lavaj \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, n\u00f6trofil say\u0131s\u0131nda art\u0131\u015f ve n\u00f6trofil \u00e7ekici iltihaplanmac\u0131 interleukin-8'in varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, n\u00f6trofil ve makrofajlar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve h\u00fccre infiltrasyonu ve aktivasyonla ili\u015fkili \u00e7e\u015fitli proteazlar\u0131 i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Gen m\u00fchendisli\u011fi hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve anti-sitokin tedavisi, n\u00f6trofil ve makrofajlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc daha iyi anlamay\u0131 ve nihayetinde yeni bir tedavi y\u00f6ntemi geli\u015ftirmeyi kolayla\u015ft\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"21414718","title":"Piezo1 Is as a Novel Trefoil Factor Family 1 Binding Protein that Promotes Gastric Cancer Cell Mobility In Vitro","text":"Trefoil fakt\u00f6r ailesi 1 (TFF1), epitel restorasyonu ve h\u00fccre hareketlili\u011fi ile ili\u015fkili olan TFF-alan\u0131 peptid ailesine bir \u00fcyedir. Son zamanlarda, Piezo1'i TFF1 ba\u011flanma proteini aday\u0131 olarak tarad\u0131k. Piezo1'i yeni bir TFF1 ba\u011flanma proteini olarak do\u011frulamay\u0131 ve bu etkile\u015fimin mide kanseri h\u00fccre hareketlili\u011fini arac\u0131lamakta oynad\u0131\u011f\u0131 rol\u00fc de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lad\u0131k. Bu etkile\u015fim, GES-1 h\u00fccrelerinde TFF1 ve Piezo1'in birlikte imm\u00fcnopresipitasyonu ve ko-yerle\u015fimi ile onayland\u0131. Kararl\u0131 RNA m\u00fcdahalesi ile Piezo1 proteini ifadeyi bask\u0131lad\u0131k ve mide kanseri h\u00fccre hatlar\u0131 SGC-7901 ve BGC-823'de TFF1 ifadeyi yeniden sa\u011flad\u0131k. H\u00fccre hareketlili\u011fi, in vitro istila ve g\u00f6\u00e7 denemeleri ile de\u011ferlendirildi. \u03b21, \u03b25, \u03b11 integrin alt birimlerinin yan\u0131 s\u0131ra \u03b2-katenin ve E-kaderin ifadelerini tespit etmek i\u00e7in Bat\u0131 bloti kullan\u0131ld\u0131. G\u00f6steriyoruz ki, TFF1, ancak TFF2 veya TFF3 de\u011fil, Piezo1 ile ba\u011flan\u0131r ve in vitro sitoplazmada ko-yerle\u015fir. TFF1, Piezo1 proteininin C-terminal k\u0131sm\u0131yla etkile\u015fir. Yar\u0131k iyile\u015ftirme ve trans-wel denemeleri, yeniden sa\u011flanan TFF1'in mide kanseri h\u00fccrelerinde h\u00fccre hareketlili\u011fini te\u015fvik etti\u011fini ve bu etkinin Piezo1 bask\u0131lamas\u0131yla azalt\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bat\u0131 blotlar, Piezo1'i bask\u0131layan h\u00fccrelerde \u03b21 integrin ifadesinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Verilerimiz, Piezo1'in yeni bir TFF1 ba\u011flanma proteini oldu\u011funu ve TFF1 taraf\u0131ndan arac\u0131lanan h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6sterir ve bu etkile\u015fim, mide kanseri istilas\u0131 ve metastaz\u0131nda bir tedavi hedefi olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"21425864","title":"A conditionally lethal yeast mutant blocked at the first step in glycosyl phosphatidylinositol anchor synthesis.","text":"Glikozil fosfatidilinositoller (GPI'ler), bir\u00e7ok proteini \u00f6karyotik h\u00fccrelerin y\u00fczeyine sabitler ve ayn\u0131 zamanda proteinlerde s\u0131ralama i\u015faretleri olarak da hizmet edebilir ve sinyal iletimi kat\u0131l\u0131m\u0131nda bulunabilir. Saccharomyces cerevisiae'de GPI ba\u011flama mutasyonu, gpi1'i, proteinlerdeki [3H]inositol entegrasyonunun engellendi\u011fi kolon ekran\u0131 kullanarak izole ettik. gpi1 mutasyonu, N-aksilglukozaminil fosfatidilinositol'\u00fcn (GPI sentezinin ilk ara \u00fcr\u00fcn\u00fc) in vitro sentezinde kusurlu ve ayr\u0131ca b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in s\u0131cakl\u0131k duyarl\u0131d\u0131r. Bu nedenle, tek h\u00fccreli \u00f6karyot S. cerevisiae'nin b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in ilk GPI montaj ad\u0131m\u0131n\u0131n tamamlanmas\u0131 gereklidir. Bu nedenle, GPI sentezi antifungal veya antiparasitik ajanlar i\u00e7in bir hedef olarak kullan\u0131labilir."}
{"_id":"21439293","title":"Beyond pattern recognition: five immune checkpoints for scaling the microbial threat","text":"Do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin kal\u0131tsal tan\u0131 yetene\u011fi, mikroorganizmalar\u0131 tespit etmesini sa\u011flar, ancak mikroorganizmalar\u0131n tehdit d\u00fczeyinin nas\u0131l de\u011ferlendirildi\u011fi \u2014 bu s\u00fcre\u00e7, en az inflamatuar doku hasar\u0131 ile \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fc antimikrobiyal yan\u0131tlar\u0131n tetiklenmesi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir \u2014 daha az anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Yeni kan\u0131tlar, mikroorganizmalar\u0131n canl\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00f6zelliklerinin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi taraf\u0131ndan tespit edilebilece\u011fini ve bu sayede \u00f6l\u00fc mikroorganizmalar i\u00e7in gerekli olmayan g\u00fc\u00e7l\u00fc yan\u0131tlara neden olabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, mikroorganizmalarla kar\u015f\u0131la\u015fman\u0131n ciddiyetini belirleyen be\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol noktas\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz.\n\n(Note: This is a direct translation and may require further refinement for natural flow in Turkish.)"}
{"_id":"21439640","title":"Macrophages induce COX-2 expression in breast cancer cells: role of IL-1\u03b2 autoamplification.","text":"Tumor ile ili\u015fkili makrofajlar ve y\u00fcksek siklooksijenaz-2 (COX-2) seviyeleri, meme kanseri hastalar\u0131nda k\u00f6t\u00fc prognoza i\u015faret eder, ancak olas\u0131 kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klar\u0131 de\u011ferlendirilmemi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, makrofajlar\u0131n meme kanseri h\u00fccrelerinde COX-2 ifadesini d\u00fczenledi\u011fini belirlemektir. Bu ama\u00e7la, THP-1 h\u00fccreleri HCC1954 meme kanseri h\u00fccreleriyle birlikte k\u00fclt\u00fcrlendi. Birlikte k\u00fclt\u00fcr, HCC1954 h\u00fccrelerinde COX-2 ifadesinin artmas\u0131na ve ko\u015fullu medyada prostaglandin E(2) seviyelerinin y\u00fckselmesine neden oldu. Benzer sonu\u00e7lar, THP-1 h\u00fccrelerinin HCC1937 meme kanseri h\u00fccreleriyle incelendi\u011finde veya insan monositlerden t\u00fcretilen makrofajlar\u0131n HCC1954 h\u00fccreleriyle birlikte k\u00fclt\u00fcrlendi\u011finde da g\u00f6zlemlendi. Birlikte k\u00fclt\u00fcr, HCC1954 h\u00fccrelerinde reaktif oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) \u00fcretimine neden oldu. COX-2 ind\u00fcklenmesi, NADPH oksidaz inhibit\u00f6r\u00fc ile \u00f6n ink\u00fcbasyon veya p67PHOX, NADPH oksidaz\u0131n bir alt biriminin susturulmas\u0131yla engellendi. ROS \u00fcretimi, Src ve mitogen aktive edilmi\u015f protein kinazlar\u0131 (MAPK'lar) aktivitesini tetikledi. Src veya MAPK aktivitesini engellemek veya aktivat\u00f6r protein-1 (AP-1) transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc antagonize etmek, HCC1954 h\u00fccrelerinde COX-2 ind\u00fcklenmesini azaltt\u0131. Birlikte k\u00fclt\u00fcr, hem meme kanseri h\u00fccrelerinde hem de makrofajlarda h\u0131zl\u0131 bir interleukin-1\u03b2 (IL-1\u03b2) ind\u00fcklenmesine neden oldu. Artan IL-1\u03b2 ifadesi, bir interleukin-1 resept\u00f6r antagonisti (IL-1Ra) ile engellendi, bu da otokrin ve parakrin etkilerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. \u00d6nemli olan, makrofaj taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen COX-2 ifadesinin engellenmesi, HCC1954 h\u00fccrelerinin IL-1Ra veya anti-IL-1\u03b2 IgG ile \u00f6n ink\u00fcbasyonunda ger\u00e7ekle\u015fti. Bu sonu\u00e7lar birlikte, makrofaj taraf\u0131ndan medyada COX-2'nin meme kanseri h\u00fccrelerinde ind\u00fcklenmesinin, ROS\u2192Src\u2192"}
{"_id":"21456232","title":"A graphene-based platform for induced pluripotent stem cells culture and differentiation.","text":"\u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs), rejeneratif t\u0131pta bir h\u00fccre kayna\u011f\u0131 olarak b\u00fcy\u00fck vaatler ta\u015f\u0131yor, ancak k\u00fclt\u00fcrleri, \u00e7oklu potansiyelin korunmas\u0131 ve farkl\u0131la\u015fman\u0131n ind\u00fcklenmesi hala zorlay\u0131c\u0131. \u00d6te yandan, grafen (G) ve grafen oksit (GO), malzeme bilimi, fizik, kimya ve nanoteknoloji alanlar\u0131nda muazzam ilgi g\u00f6rm\u00fc\u015flerdir. Burada, G ve GO'nun fare iPSCs k\u00fclt\u00fcr\u00fcn\u00fc destekleyebilece\u011fini ve spontan farkl\u0131la\u015fmaya izin verebilece\u011fini bildiriyoruz. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, G ve GO y\u00fczeyleri farkl\u0131 h\u00fccre b\u00fcy\u00fcme ve farkl\u0131la\u015fma \u00f6zelliklerine yol a\u00e7t\u0131. Cam y\u00fczeye k\u0131yasla, G y\u00fczeyinde k\u00fclt\u00fcrle\u015ftirilen iPSCs, h\u00fccre tutunmas\u0131 ve b\u00fcy\u00fcme a\u00e7\u0131s\u0131ndan benzer derecelerdeydi, ancak GO y\u00fczeyinde iPSCs daha h\u0131zl\u0131 tutundu ve b\u00fcy\u00fcd\u00fc. Ayr\u0131ca, G, iPSCs'in undiferente edilmi\u015f durumda kalmas\u0131n\u0131 olumlu etkilerken, GO farkl\u0131la\u015fmay\u0131 h\u0131zland\u0131rd\u0131. Hem G hem de GO y\u00fczeylerinde k\u00fclt\u00fcrle\u015ftirilen iPSCs, ekodermal ve mezodermal \u00e7izgiler aras\u0131nda \u00f6nemli bir farkl\u0131l\u0131k olmadan spontan olarak farkl\u0131la\u015ft\u0131, ancak G, iPSCs'in endodermal \u00e7izgiye farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 bask\u0131larken, GO endodermal farkl\u0131la\u015fmay\u0131 art\u0131rd\u0131. Bu veriler birlikte, G ve GO'nun farkl\u0131 y\u00fczey \u00f6zelliklerinin iPSCs davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 y\u00f6netti\u011fini ve grafen tabanl\u0131 malzemelerin iPSCs k\u00fclt\u00fcr\u00fc ve \u00e7e\u015fitli uygulamalar i\u00e7in potansiyelini ima etti\u011fini g\u00f6sterdi."}
{"_id":"21459247","title":"Aerobic capacity in black adolescent girls.","text":"Ama\u00e7\u0131m\u0131z, tek bir kentsel okuldan rastgele se\u00e7ilen bir grup siyah gen\u00e7 k\u0131z\u0131n (ya\u015f = 11.4-15.8 ya\u015f) aerobik kapasitelerini (VO2max) belirlemekti. Se\u00e7ilen 91 k\u0131zdan 64'\u00fc, maksimum oksijen al\u0131m\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in solunan gaz \u00f6l\u00e7\u00fcmlerine dayanarak, yorgunlu\u011fa kadar art\u0131ml\u0131 bir ko\u015fu band\u0131 testi ger\u00e7ekle\u015ftirdi. Di\u011fer \u00f6l\u00e7\u00fcmler aras\u0131nda boy (m), a\u011f\u0131rl\u0131k (kg) ve kal\u00e7a ve triceps deri katman\u0131 (y\u00fczde ya\u011f tahmini i\u00e7in) yer ald\u0131. K\u0131zlar ayr\u0131ca menar\u015fe elde edip etmediklerini soruldu. Ortalama VO2max 37.3 \u00b1 6.2 ml.kg-1 x dk-1 idi ve boy (-.32, p < .01), v\u00fccut kitle indeksi (-.63, p < .001) ve y\u00fczde ya\u011f (-.65, p < .001) ile anlaml\u0131 bir korelasyon g\u00f6sterdi, ancak ya\u015fla (-.16, p > .10) ili\u015fkili de\u011fildi. Menar\u015fe sonras\u0131 k\u0131zlar, menar\u015fe \u00f6ncesi k\u0131zlardan daha uzun ve ya\u015fl\u0131yd\u0131. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalara tersine, k\u0131zlar\u0131n VO2max de\u011ferleri biyolojik ya\u015flar\u0131yla ili\u015fkili de\u011fildi. Konular\u0131m\u0131z\u0131n aerobik kapasite de\u011ferleri, literat\u00fcrde daha \u00f6nce rapor edilen siyah olmayan ABD gen\u00e7 k\u0131zlar\u0131n\u0131n de\u011ferlerinden ortalama olarak %14 daha azd\u0131. Bu VO2max fark\u0131 \u00f6ncelikle v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131yd\u0131. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, siyah yeti\u015fkin kad\u0131nlarda a\u015f\u0131r\u0131 kilonun erken ergenlikten veya ergenli\u011fe ba\u015flamadan \u00f6nce ortaya \u00e7\u0131kabilece\u011fini desteklemektedir. Gelecekteki uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmalar, siyah ergen k\u0131zlarda aerobik fitnessin kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6r\u00fc azaltmadaki etkilerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in tasarlanmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"21465696","title":"Acetylation controls Notch3 stability and function in T-cell leukemia","text":"Notch3'\u00fcn post-translasyonel modifikasyonlar\u0131 ve T-lenfosit kanseri ile ilgili Notch3 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesine olan i\u015flevsel rol\u00fc hala yetersiz anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, Notch3'\u00fcn spesifik ve yeni bir \u00f6zelli\u011fini tan\u0131ml\u0131yoruz; bu \u00f6zellik, p300 ve HDAC1 taraf\u0131ndan lizin 1692 ve 1731'de aksetilasyon ve deaksetilasyon olarak d\u00fczenlenir. Bu denge, HDAC inhibit\u00f6rleri (HDACi) taraf\u0131ndan te\u015fvik edilen hiperaksetilasyona e\u011filimlidir. HDACi ve i\u00e7 alan\u0131nda K\/R1692-1731 mutasyonlar\u0131 i\u00e7eren, aksetilasyonuna izin vermeyen Notch3 mutan\u0131 kullanarak, Notch3'\u00fcn aksetilasyonunun ubiquitinasyon ve proteasom yoluyla proteinin par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 haz\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7 olarak, Notch3 proteini ifadesi ve transkripsiyonel aktivitesi, hem in vitro hem de in vivo, Notch3 transgenik (tg) farelerde azal\u0131r, bu da hedef genlere y\u00f6nelik alt ak\u0131\u015f sinyalini engeller. Tutarl\u0131 olarak, HDACi, Notch3 taraf\u0131ndan tetiklenen T-lenfosit proliferasyonunu engellerken, aksetilasyona izin vermeyen Notch3-K\/R1692-1731 mutan\u0131 onu art\u0131r\u0131r. Son olarak, HDACi ile ind\u00fcklenen Notch3 hiperaksetilasyonu, Notch3 tg farelerde T-lenfosit kanseri\/limfoma in vivo b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nler. Birlikte, bulgular\u0131m\u0131z, Notch sinyalizasyonunun yeni bir kontrol d\u00fczeyini \u00f6neriyor; bu d\u00fczeyde, Notch3'\u00fcn aksetilasyon\/deaksetilasyon s\u00fcreci, \u00f6nemli bir d\u00fczenleyici anahtar olarak temsil edilir, bu da Notch3'\u00fcn destekledi\u011fi T-lenfosit akut lenfoblastik kanseri terapisi i\u00e7in uygun bir hedef olarak temsil edilir."}
{"_id":"21472388","title":"Hypoglycemia: incidence and clinical predictors in a large population-based sample of children and adolescents with IDDM.","text":"\n**Ama\u00e7:** Tip 1 diyabetli (IDDM) \u00e7ocuk ve ergenlerde orta ve \u015fiddetli hipoglisemi s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek ve bu olaylar\u0131n olu\u015fmas\u0131nda rol oynayan klinik \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fcleri tan\u0131mlamakt\u0131r.\n\n**Ara\u015ft\u0131rma Tasar\u0131m\u0131 ve Y\u00f6ntemleri:** Toplam 657 hasta (ortalama ya\u015f: 12,1 \u00b1 4,4 y\u0131l, \u00b1 standart sapma) \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edildi, bu da 1.449 hasta-y\u0131l verisi sa\u011flad\u0131. 3 y\u0131ll\u0131k bir s\u00fcre boyunca \u015fiddetli hipoglisemi (bir n\u00f6bet veya koma sonucu olan bir olay) ve orta hipoglisemi (ba\u015fka birinin yard\u0131m\u0131 gerektiren ancak \u015fiddetli vakalar\u0131 i\u00e7ermeyen bir olay) i\u00e7in prospective bir de\u011ferlendirme yap\u0131ld\u0131. Hastalar ve bak\u0131c\u0131lar, \u00f6nemli hipoglisemi olaylar\u0131n\u0131 (orta ve \u015fiddetli vakalar) ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak anlatt\u0131lar ve bu bilgiler her 3 ayl\u0131k klinik ziyaretinde kaydedildi, ayr\u0131ca HbA1c seviyeleri de kaydedildi. Veriler, kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 korelasyon yap\u0131s\u0131 ile genel tahminleme denklem modelleri kullan\u0131larak analiz edildi.\n\n**Sonu\u00e7lar:** Genel olarak, \u015fiddetli olaylar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 4,8\/100 hasta-y\u0131l ve orta olaylar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 13,1\/100 hasta-y\u0131l idi. 3 y\u0131l boyunca, \u015fiddetli olaylar %8,5 \u00e7ocuklarda ve orta olaylar %26,9 \u00e7ocuklarda meydana geldi. \u015eiddetli hipoglisemi, tan\u0131dan sonraki ilk 12 ayda nadiren g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Hipoglisemi oranlar\u0131, 6 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki \u00e7ocuklarda 6 ya\u015f\u0131n \u00fczerindeki \u00e7ocuklara k\u0131yasla daha y\u00fcksekti (40,9\/100 hasta-y\u0131l vs. 16,6\/100 hasta-y\u0131l, ya\u015f < 6 vs. ya\u015f > 6, P < 0,001). HbA1c %8'in alt\u0131na d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcnde hipoglisemi oranlar\u0131 iki kat\u0131na \u00e7\u0131kt\u0131 ve HbA1c %7'nin alt\u0131ndaki \u00e7ocuklarda hem orta hem de \u015fiddetli hipoglisemi \u00fc\u00e7 kat artt\u0131 (\u00f6rne\u011fin, \u015fiddetli olaylar 14,9\/100 hasta-y\u0131l vs. 4,1\/100 hasta-y\u0131l, HbA1c \u2264 7% vs. HbA1c > 7%, P < 0"}
{"_id":"21479231","title":"Efficacy of a 6-month versus 9-month intermittent treatment regimen in HIV-infected patients with tuberculosis: a randomized clinical trial.","text":"\n## Neden ve Ama\u00e7lar\n\nHIV'li t\u00fcberk\u00fclozlu hastalarda tam aral\u0131kl\u0131 haftada \u00fc\u00e7 kez verilen farkl\u0131 s\u00fcreli antit\u00fcberk\u00fcloz tedavisinin sonucu net de\u011fildir.\n\nAma\u00e7lar, HIV\/t\u00fcberk\u00fcloz (TB) hastalar\u0131nda 6 ayl\u0131k aral\u0131kl\u0131 rejim (Reg6M: 2EHRZ(3)\/4HR(3) [ethambutol, 1200 mg; isoniazid, 600 mg; rifampisin, 450 veya 600 mg, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re <60 veya \u226560 kg; ve pyrazinamide, 1500 mg 2 ay; ard\u0131ndan 4 ay boyunca ayn\u0131 dozlarda isoniazid ve rifampisin] ile 9 ayl\u0131k rejim (Reg9M: 2EHRZ(3)\/7HR(3)) aras\u0131ndaki etkinli\u011fi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nYeni te\u015fhis edilmi\u015f akci\u011fer veya ekstrapulmoner t\u00fcberk\u00fclozu olan HIV enfekte hastalar, Reg6M (n = 167) veya Reg9M (n = 160) ile rastgele e\u015fle\u015ftirildi ve 36 ay boyunca klinik, imm\u00fcnolojik ve bakteriyolojik parametrelerin belirlenmesi ile izlendi. Ba\u015fl\u0131ca sonu\u00e7lar, tedavinin sonunda olumlu yan\u0131tlar ve takip s\u0131ras\u0131nda tekrarlamalar iken, ikincil sonu\u00e7 \u00f6l\u00fcm oldu. Niyet-to-tedavi ve tedavi-i\u00e7inde analizler yap\u0131ld\u0131. T\u00fcm hastalar, tedavi s\u0131ras\u0131nda antiretroviral tedavi almam\u0131\u015flard\u0131.\n\n## \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Ana Bulgular\n\nHastalar\u0131n %70'i k\u00fclt\u00fcr pozitif akci\u011fer t\u00fcberk\u00fclozu; ortalama viral y\u00fck 155.000 kopyalar\/ml ve CD4(+) h\u00fccre say\u0131s\u0131 160 h\u00fccre\/mm(3) idi. Antit\u00fcberk\u00fcloz tedavisine kar\u015f\u0131 olumlu yan\u0131t, niyet-to-tedavi a\u00e7\u0131s\u0131ndan (Reg6M, %83 ve Reg9M, %76; P = anlaml\u0131 de\u011fil) benzer idi. Reg6M'de Reg9M'e g\u00f6re bakteriyolojik tekrarlamalar daha s\u0131k meydana geldi (15 vs. 7%; P < 0.05), ancak genel tekrarlamalar anlaml\u0131 \u015fekilde farkl\u0131 de\u011fildi (Reg6M, %19 vs"}
{"_id":"21479575","title":"High prevalence of evolutionarily conserved and species-specific genomic aberrations in mouse pluripotent stem cells.","text":"\u00c7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccreler (PSCs), en iyi ara\u015ft\u0131r\u0131lan \u00e7oklu potansiyelli sistemdir ve insan PSC'lerine k\u0131yasla \"alt\u0131n standart\" olarak kabul edilir. Bununla birlikte, son zamanlarda insan PSC'lerinin genomik b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc \u00fczerine \u00e7ok fazla dikkat \u00e7ekilirken, mouse PSC'leri bu konuda sistematik olarak de\u011ferlendirilmemi\u015ftir. PSC'lerin genomik istikrar\u0131, \u00e7oklu potansiyelliklerini, farkl\u0131la\u015fmalar\u0131n\u0131 ve t\u00fcm\u00f6rjenikliklerini etkiledi\u011fi i\u00e7in derin bir \u00f6neme sahiptir. Bu nedenle, 325 mouse PSC numunesi, bunlardan 127'si ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccre (iPSC) numunesi hakk\u0131nda kapsaml\u0131 bir genomik b\u00fct\u00fcnl\u00fck analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Genomik anormalliklerin, \u00e7e\u015fitli mouse embriyosal k\u00f6k h\u00fccrelerinde ve mouse iPSCs'nin farkl\u0131 h\u00fccre k\u00f6kenleri ve elde etme tekniklerinde s\u0131k s\u0131k meydana geldi\u011fini bulduk. D\u00f6rt kromozom anormallik s\u0131cak noktas\u0131 tespit edildi: tam 11. kromozom trisomisi (en az tekrarlanan 11e2q kazanc\u0131 ile), tam 8. kromozom trisomisi ve 10qB ve 14qC-14e2q'de silinmeler. Mouse PSC'lerinde en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen anormallik, 11e2q kazanc\u0131yd\u0131 ve bu, insan PSC'lerinde yayg\u0131n olan 17q25 anormallik ile tam sentrikti, di\u011fer yayg\u0131n anormallikler ise t\u00fcr spesifikti. 74 rhesus maymunu PSC numunesinde kromozom 16q kazanc\u0131 analiz edildi ve bu, insan 17q'daki s\u0131cak noktaya sentrikti. \u00d6nemli olan, bu yayg\u0131n anormalliklerin, yay\u0131nlanm\u0131\u015f PSC kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131n\u0131n yanl\u0131\u015fl\u0131kla normal ve anormallik h\u00fccreleri aras\u0131nda yap\u0131ld\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, bu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131n yorumlanmas\u0131n\u0131 tehlikeye atmas\u0131d\u0131r. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fma, t\u00fcm t\u00fcrlerden PSC'lerin genomik b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc dikkatli bir \u015fekilde izlemenin, bunlar\u0131 biyomedikal ara\u015ft\u0131rmalarda do\u011fru bir \u015fekilde kullanmak i\u00e7in gerekli oldu\u011funu vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"21487212","title":"Inhibition of cell proliferation and induction of apoptosis by ExFABP gene targeting.","text":"D\u0131\u015ftaki ya\u011f asidi ba\u011flay\u0131c\u0131 lipokalin (Ex-FABP), geli\u015fmekte olan tavuk k\u0131k\u0131rdak ve kas h\u00fccreleri taraf\u0131ndan fizyolojik olarak ifade edilir. H\u00fccreler iltihap uyar\u0131c\u0131lar\u0131 ile tedavi edildikten sonra Ex-FABP'nin ifadesi artar ve anti-enflamatuar ajanlar taraf\u0131ndan bask\u0131lan\u0131r, bu nedenle akut faz proteini olarak davran\u0131r. K\u00fclt\u00fcr ortam\u0131nda tavuk karaci\u011fer par\u00e7ac\u0131klar\u0131, bakteriyel endotoksin tedavisi sonras\u0131 protein ifadesini art\u0131r\u0131r. Ex-FABP'nin biyolojik rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, \u00e7o\u011falmakta olan k\u0131k\u0131rdak h\u00fccrelerine antisens y\u00f6nlendirilmi\u015f Ex-FABP cDNA'y\u0131 i\u00e7eren bir ifade vekt\u00f6r\u00fc ile istikrarl\u0131 bir \u015fekilde transfekte ettik. H\u00fccre ya\u015fam\u0131n\u0131n dramatik bir kayb\u0131n\u0131 ve h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc bir inhibisyonunu g\u00f6zlemledik. K\u0131k\u0131rdak h\u00fccreleri antisens y\u00f6nlendirilmi\u015f Ex-FABP cDNA ile transfekte edildi\u011finde, Ex-FABP'nin indirgenmesi, apoptotik h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131na neden oldu. Ayn\u0131 ifade vekt\u00f6r\u00fc ile transfekte edilen kas h\u00fccreleri, yayg\u0131n h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ve bozulmu\u015f myotube olu\u015fumunu g\u00f6sterdi. \u00d6neriyoruz ki Ex-FABP, konstit\u00fctif bir hayatta kalma proteini olarak \u00e7al\u0131\u015f\u0131r ve ifadesi ve aktivitesi, k\u0131k\u0131rdak h\u00fccrelerinin h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcnden korunmas\u0131 i\u00e7in temel \u00f6neme sahiptir."}
{"_id":"21489324","title":"Profile of the Navrongo Health and Demographic Surveillance System.","text":"Kuzey Gana'n\u0131n Kassena-Nankana il\u00e7elerinde yer alan Navrongo Sa\u011fl\u0131k ve Demografik \u0130zleme Sistemi (NHDSS), 1992 y\u0131l\u0131nda Navrongo Sa\u011fl\u0131k Ara\u015ft\u0131rma Merkezi (NHRC) taraf\u0131ndan kuruldu. NHRC, Gana Sa\u011fl\u0131k Hizmetinin \u00fc\u00e7 ara\u015ft\u0131rma merkezinden biridir. NHDSS'nin i\u015fbirli\u011fi i\u00e7in ara\u015ft\u0131rma potansiyeli ve faaliyetleri a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. NHDSS, Kuzey Gana'n\u0131n iki Kassena-Nankana il\u00e7esinin sa\u011fl\u0131k ve demografik dinamiklerini izler ve sa\u011fl\u0131k ve sosyal m\u00fcdahalelerin morbidite ve mortalite \u00fczerindeki etkisinin de\u011ferlendirilmesini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. \u015eu anda izlenen toplam n\u00fcfus, 152.000 ki\u015fi ve 32.000 hane halk\u0131d\u0131r. Rutin olarak izlenen olaylar, hamilelikler, do\u011fumlar, morbidite, \u00f6l\u00fcmler, g\u00f6\u00e7, evlilikler ve a\u015f\u0131lama kapsam\u0131 i\u00e7erir. Veri g\u00fcncellemeleri, her 4 ayda bir, e\u011fitimli saha \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131 taraf\u0131ndan yap\u0131l\u0131r. NHRC ayr\u0131ca biyomedikal ve sosyo-ekonomik \u00e7al\u0131\u015fmalar da y\u00fcr\u00fctmektedir. NHDSS'nin ek \u00f6zellikleri aras\u0131nda, e\u011fitimli g\u00f6n\u00fcll\u00fcler taraf\u0131ndan d\u00fczenli olarak rapor edilen, yerel d\u00fczeyde meydana gelen do\u011fumlar ve \u00f6l\u00fcmler gibi anahtar olaylar hakk\u0131nda bilgi veren Topluluk Ana Bilgilendiricisi Sistemi ve topluluk d\u00fczeyinde meydana gelen \u00f6l\u00fcmlerin olas\u0131 nedenlerini belirlemek i\u00e7in kullan\u0131lan S\u00f6zl\u00fc Otopsi (VA) Sistemi bulunmaktad\u0131r. NHDSS verileri, fon sa\u011flay\u0131c\u0131lara, i\u015fbirlik\u00e7ilere ve INDEPTH A\u011f\u0131n\u0131n ortaklar\u0131na payla\u015f\u0131lmaktad\u0131r. NHDSS'nin potansiyel i\u015fbirli\u011fi ve verilerinin kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in temas ki\u015fisi, NHDSS Direkt\u00f6r\u00fc'd\u00fcr."}
{"_id":"21495419","title":"The impact of COPD on lung health worldwide: epidemiology and incidence.","text":"KOAH (Kronik Obstr\u00fcktif Akci\u011fer Hastal\u0131\u011f\u0131) yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda bilgi, vital istatistikler, sa\u011fl\u0131k g\u00f6r\u00fc\u015fme anketleri, hastane fatura kay\u0131tlar\u0131, ulusal yay\u0131nlar ve D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (DS\u00d6) gibi kaynaklardan elde edildi. Bu veriler, KOAH'\u0131n k\u00fcresel sa\u011fl\u0131k a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli bir hastal\u0131k oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde, KOAH'\u0131n neden oldu\u011fu morbidite oran\u0131 %4't\u00fcr, bu da kalp krizi, kanser ve fel\u00e7ten sonra \u00f6l\u00fcm nedenleri s\u0131ralamas\u0131nda d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc s\u0131radad\u0131r. Uluslararas\u0131 d\u00fczeyde, \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131nda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar vard\u0131r, bu da muhtemelen sigara i\u00e7me davran\u0131\u015f\u0131, t\u00fct\u00fcn t\u00fcr ve i\u015fleme, kirlilik, iklim, solunum y\u00f6netimi ve genetik fakt\u00f6rler gibi etkenlere ba\u011fl\u0131 olabilir. Ulusal Kalp, Akci\u011fer ve Kan Enstit\u00fcs\u00fc ve DS\u00d6 taraf\u0131ndan ba\u015flat\u0131lan K\u00fcresel Obstr\u00fcktif Akci\u011fer Hastal\u0131\u011f\u0131 Giri\u015fimi, KOAH'\u0131n artan y\u00fck\u00fcn\u00fc art\u0131rmak, morbidite ve mortaliteyi azaltmak, bu duruma ili\u015fkin daha fazla ara\u015ft\u0131rma te\u015fvik etmek ve KOAH'\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in programlar uygulamak amac\u0131yla kurulmu\u015ftur."}
{"_id":"21498497","title":"TLR activation triggers the rapid differentiation of monocytes into macrophages and dendritic cells","text":"Leprozi, do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 ev sahibi savunmas\u0131nda nas\u0131l katk\u0131da bulundu\u011funu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir f\u0131rsat sunar, \u00e7\u00fcnk\u00fc hastal\u0131\u011f\u0131n bir formu ilerlerken, di\u011feri enfeksiyonu s\u0131n\u0131rlar. \u0130nsan monositlerinin Toll-like resept\u00f6r (TLR) aktivasyonu ile h\u0131zl\u0131 olarak iki farkl\u0131 alt gruba ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz: DC-SIGN+ CD16+ makrofajlar ve CD1b+ DC-SIGN\u2212 dendritik h\u00fccreler. DC-SIGN+ fagositik makrofajlar, TLR ile ili\u015fkili interleukin (IL)-15 ve IL-15 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn d\u00fczenlenmesiyle geni\u015fletildi. CD1b+ dendritik h\u00fccreler, TLR ile ili\u015fkili granulosit-makrofaj kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc (GM-CSF) ve resept\u00f6r\u00fc ile geni\u015fletildi, T h\u00fccre aktivitesini te\u015fvik etti ve pro-enflamatuar sitokinler salg\u0131lad\u0131. DC-SIGN+ makrofajlar, t\u00fcm leprosi hastalar\u0131nda lezyonlarda ve TLR aktivitesinden sonra tespit edildi, ancak CD1b+ dendritik h\u00fccreler, ilerleyici lepromat\u00f6z formda, sadece T yard\u0131mc\u0131 tipi 1 (TH1) yan\u0131tlar\u0131 ile bacillerin temizlenmesiyle ili\u015fkili tersine d\u00f6nme reaksiyonlar\u0131nda, lezyonlarda veya periferik monositlerin TLR aktivitesinden sonra tespit edilmedi. Tuberculoid lepromat\u00f6z lezyonlarda, DC-SIGN+ h\u00fccreler, makrofaj i\u015faret\u00e7ileriyle pozitif, ancak dendritik h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileriyle negatifti. Bu nedenle, TLR'nin monositleri ya makrofajlara ya da dendritik h\u00fccrelere ay\u0131rmas\u0131, insan enfeksiy\u00f6z hastal\u0131klarda etkili ev sahibi savunmalar\u0131n\u0131 kritik olarak etkilemeye g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"21502234","title":"Mismatch repair status and clinical outcome in endometrial cancer: a systematic review and meta-analysis.","text":"Arka plan: Mismatch onar\u0131m (MMR) genlerindeki eksiklik ve endometrial kanserli kad\u0131nlarda prognoz aras\u0131ndaki ili\u015fki net de\u011fil. Burada bu ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131ran sistematik bir inceleme ve meta-analiz sunuyoruz. Y\u00f6ntemler: Literat\u00fcr veritabanlar\u0131 (MEDLINE, EMBASE ve Cochrane) 1980'den Aral\u0131k 2011'e kadar, endometrial kanserde MMR durumu ve klinik sonu\u00e7 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendiren \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in aranm\u0131\u015ft\u0131r. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri genel hayatta kalma (OS) ve hastal\u0131ks\u0131z hayatta kalma (DFS) idi. Sonu\u00e7lar: 23 \u00e7al\u0131\u015fma dahil kriterlere uydu. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131n ortalama \u00f6rnek b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc 112 idi, %74'\u00fc retrospektif vaka serileri ve %70'i MMR durumunu de\u011ferlendirmek i\u00e7in mikrosatelit istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 (MSI) analizi yapm\u0131\u015ft\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131n sadece %22'si Ulusal Kanser Enstit\u00fcs\u00fc taraf\u0131ndan \u00f6nerilen be\u015f mikrosatelit i\u015faret\u00e7isinin panelini kullanm\u0131\u015ft\u0131. Yedi \u00e7al\u0131\u015fma MMR eksikli\u011fini tan\u0131mlamak i\u00e7in imm\u00fcnohistokimya kullan\u0131rken, bunlardan sadece ikisi t\u00fcm d\u00f6rt MMR proteininin ifadelerini belirlemi\u015fti. Genel olarak, MMR ile sonu\u00e7 aras\u0131ndaki anlaml\u0131 ili\u015fkiler %32'si olan \u00e7al\u0131\u015fmalarda g\u00f6zlemlendi. OS ve DFS i\u00e7in tahminler aras\u0131nda \u00f6nemli bir \u00e7e\u015fitlilik vard\u0131. Toplu analiz, MMR eksikli\u011finin daha k\u00f6t\u00fc OS ile (6 \u00e7al\u0131\u015fma, risk oran\u0131 [HR] 2.0, p=0.11) veya DFS (4 \u00e7al\u0131\u015fma, HR 1.31, p=0.66) aras\u0131nda anlaml\u0131 bir ili\u015fki olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7: Endometrial kanserde MMR durumu ve zararl\u0131 hayatta kalma aras\u0131nda kesin bir kan\u0131t bulunmamaktad\u0131r."}
{"_id":"21521236","title":"p53 induces formation of NEAT1 lncRNA-containing paraspeckles that modulate replication stress response and chemosensitivity","text":"Bir p53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 yolunun arabulucular\u0131n\u0131 aray\u0131\u015f\u0131m\u0131zda, genellikle kar\u015f\u0131t ve \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131 ind\u00fckleyen pleiotropik bir yol, uzun olmayan kodlamayan RNA (lncRNA) NEAT1'i tan\u0131mlad\u0131k. NEAT1, paraspekle n\u00fckleer cisimlerin \u00f6nemli bir mimari bile\u015fendir, ancak patolojik \u00f6nemi hala belirsizdir. p53'\u00fcn farmakolojik olarak veya onkogen taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen replikasyon stresiyle etkinle\u015ftirilmesi, fare ve insan h\u00fccrelerinde paraspekle olu\u015fumunu uyard\u0131. Neat1 ifadesinin susturulmas\u0131, paraspekle olu\u015fumunu \u00f6nleyen, preneoplazik h\u00fccreleri DNA hasar\u0131 ile ind\u00fcklenen h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne duyarl\u0131 hale getirdi ve cilt t\u00fcm\u00f6rjenizmini engelledi. p53'\u00fcn onkogen ba\u011f\u0131ml\u0131 etkinle\u015fmesini azaltan bir negatif geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne dahil oldu\u011funu kan\u0131tlayan mekanizmik kan\u0131tlar sa\u011fl\u0131yoruz. NEAT1, replikasyon stresine yan\u0131t olarak ATR i\u015faretlemesini te\u015fvik eder ve bu nedenle p53'\u00fcn yeniden etkinle\u015ftirme terapisine duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131ran bir vaat eden hedef olarak tan\u0131mlan\u0131r. NEAT1'in insan kanser h\u00fccre hatlar\u0131nda hedeflenmesi, PARP inhibit\u00f6rleri gibi genotoksik kemoterap\u00f6tiklerle sentetik \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7land\u0131 ve p53'\u00fcn nongenotoksik etkinle\u015ftirilmesini sa\u011flad\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, NEAT1 paraspekleleri, p53 biyolojisi ve t\u00fcm\u00f6rjenizmi aras\u0131nda kritik bir genetik ba\u011flant\u0131 kurar ve NEAT1'i hem kemoterapi hem de p53 yeniden etkinle\u015ftirme terapisine duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in vaat eden bir hedef olarak tan\u0131mlar."}
{"_id":"21535641","title":"Regulation of innate immunity by NADPH oxidase.","text":"NADPH oksidaz, hem antimikrobiyal konak savunmas\u0131 hem de iltihaplanma \u00fczerinde kritik bir d\u00fczenleyicidir. Do\u011fada mikroplar ve mikroplardan kaynaklanan \u00fcr\u00fcnler taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilir, fagosit NADPH oksidaz\u0131 h\u0131zla toplan\u0131r ve enfeksiyona kar\u015f\u0131 tepki olarak reaktif oksidan ara \u00fcr\u00fcnler (ROA) \u00fcretir. Kronik gran\u00fclomat\u00f6z hastal\u0131k (CGD), NADPH oksidaz\u0131n\u0131n tekrarlayan ve \u015fiddetli bakteriyel ve mantar enfeksiyonlar\u0131na neden olan ve a\u015f\u0131r\u0131 iltihaplanmayla ili\u015fkili patolojiyi karakterize eden kal\u0131tsal bir bozukluktur. CGD hastalar\u0131nda ve CGD fare modellerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, NADPH oksidaz\u0131n antimikrobiyal i\u015flevinden farkl\u0131 olarak iltihaplanmay\u0131 ve hasar\u0131 mod\u00fcle etmede \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. NADPH oksidaz\u0131n patojenleri \u00f6ld\u00fcrme ve iltihaplanmay\u0131 d\u00fczenleme mekanizmalar\u0131, normal fizyolojik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 ve akut akci\u011fer hasar\u0131 veya bakteriyel veya mantar enfeksiyonlar\u0131 gibi patolojik durumlar\u0131n anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z i\u00e7in geni\u015f bir \u00f6neme sahiptir."}
{"_id":"21547032","title":"Protection from olanzapine-induced metabolic toxicity in mice by acetaminophen and tetrahydroindenoindole","text":"Ama\u00e7: Fare ve insanlarda, ikinci nesil antipsikotik ila\u00e7 olanzapin (OLZ) a\u015f\u0131r\u0131 kilo al\u0131m\u0131, obezite ve ikincil metabolik komplikasyonlara, glikoz ve ins\u00fclin hom\u00f6ostaz\u0131n\u0131n kayb\u0131na neden olur. Y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 (HF) diyetle beslenen farelerde benzer bir fenotip geli\u015fir, bu da a\u011fr\u0131 kesici asetaminofen (APAP) ve antioksidan tetrahidroindenoindol (THII) taraf\u0131ndan engellenir. Bu nedenle, OLZ alan farelerde APAP ve THII'nin metabolik de\u011fi\u015fiklikleri \u00f6nleme yetene\u011fini incelemi\u015f olduk. Tasar\u0131m ve \u00d6l\u00e7\u00fcm: C57BL\/6J fareleri ya normal diyet ya da HF diyet ald\u0131 ve g\u00fcnl\u00fck olarak OLZ (3 mg kg-1 v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131), APAP (30 mg kg-1 v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131) veya THII (4.5 mg kg-1 v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131) ile birlikte verildi. V\u00fccut kompozisyonu ve metabolizma parametreleri, glikoz ve ins\u00fclin hom\u00f6ostaz\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra oksidatif stres de dahil olmak \u00fczere incelendi. Sonu\u00e7lar: OLZ tedavisi, HF diyetle ili\u015fkili v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve v\u00fccut ya\u011f y\u00fczdesi art\u0131\u015flar\u0131n\u0131 iki kat\u0131na \u00e7\u0131kard\u0131. Bu art\u0131\u015flar, APAP ve THII taraf\u0131ndan k\u0131smen engellendi, ancak t\u00fcm gruplar aras\u0131nda g\u0131da t\u00fcketimi sabit kald\u0131. THII korumas\u0131, t\u00fcm v\u00fccut ve mitokondriyel solunumun artmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. OLZ ayr\u0131ca, hem APAP hem de THII taraf\u0131ndan \u00f6nlenen, HF diyetle ili\u015fkili glikoz tolerans kayb\u0131 ve ins\u00fclin direncini k\u00f6t\u00fcle\u015ftirdi. V\u00fccut ya\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131, oksidatif stresi i\u00e7eren bir yolla ins\u00fclin direncini te\u015fvik etti\u011fi i\u00e7in, beyaz ya\u011f dokusunda (WAT) reaktif oksijen \u00fcretimi ve lipit peroksidasyonunu de\u011ferlendirdik. HF diyet, lipit peroksidasyonu, NADPH ba\u011f\u0131ml\u0131 O2 al\u0131m\u0131 ve H2O2 \u00fcretimini art\u0131rd\u0131 ve OLZ bu etkileri daha da k\u00f6t\u00fcle\u015ftirdi. APAP, THII ve NADPH oksidaz inhibit\u00f6r\u00fc diphenyleneiodonium klor\u00fcr, WAT'deki oksidatif stresi her biri ortadan kald\u0131rd\u0131. Sonu\u00e7: APAP ve THII'nin, OLZ tedavisinin obezite ve ili\u015fkili metabolik komplik"}
{"_id":"21550246","title":"Detection of prions in blood","text":"Prion hastal\u0131klar\u0131, ana olarak yanl\u0131\u015f katlanm\u0131\u015f prion proteini (PrPSc) olarak bilinen al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir enfeksiy\u00f6z ajan olan prion taraf\u0131ndan neden olur. Hastal\u0131\u011f\u0131n yay\u0131lmas\u0131n\u0131 en aza indirmek i\u00e7in kan i\u00e7inde PrPSc'nin biyokimyasal tespitini sa\u011flayan \u00e7ok hassas testlerin geli\u015ftirilmesi ilk \u00f6nceliktir. Burada, PrPSc'nin y\u00fcksek verimlilikle amplifikasyonu i\u00e7in PMCA (Protein Katlanmas\u0131 D\u00f6ng\u00fcsel Amplifikasyon) teknolojisinin otomatikle\u015ftirilebilece\u011fini ve optimize edilebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. 140 PMCA d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn, standart tespit y\u00f6ntemlerine k\u0131yasla duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 6600 kat art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u0130ki ard\u0131\u015f\u0131k PMCA d\u00f6ng\u00fcs\u00fc, duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 10 milyon kat art\u0131rarak, en az 8000 e\u015fde\u011fer PrPSc molek\u00fcl\u00fcn\u00fc tespit etme yetene\u011fi sa\u011flad\u0131. \u00d6nemli olan, seri PMCA'n\u0131n, scrapie'ye sahip hamster kan \u00f6rneklerinde %89 duyarl\u0131l\u0131k ve %100 \u00f6zg\u00fcll\u00fckle PrPSc'yi tespit etmesine olanak sa\u011flad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Bu bulgular, kan i\u00e7inde PrPSc'nin ilk kez biyokimyasal olarak tespit edilmesini temsil eder ve prion hastal\u0131klar\u0131n\u0131n erken te\u015fhisi i\u00e7in invazif olmayan bir y\u00f6ntem geli\u015ftirme umudunu ta\u015f\u0131r."}
{"_id":"21551568","title":"Genetic alterations and their relationship in the phosphatidylinositol 3-kinase\/Akt pathway in thyroid cancer.","text":"AMA\u00c7: Tiroid t\u00fcm\u00f6rlerinde PI3K\/Akt yolunun genel olu\u015fumu ve genetik de\u011fi\u015fiklikleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmak ve bu yolun tiroid kanseri i\u00e7in potansiyel bir tedavi hedefi olarak kapsam\u0131n\u0131 ke\u015ffetmek.\n\nY\u00d6NTEM: Bu yolun ana genetik de\u011fi\u015fikliklerini ve bunlar\u0131n ili\u015fkisi, PIK3CA kopyas\u0131 art\u0131\u015f\u0131 ve mutasyonu, Ras mutasyonu ve PTEN mutasyonu dahil olmak \u00fczere, bir dizi birincil tiroid t\u00fcm\u00f6r\u00fcnde kolektif olarak inceledik.\n\nSONU\u00c7LAR: Bu genetik de\u011fi\u015fikliklerden herhangi birinin olu\u015fumu, 81'den 25'i (31%) iyi huylu tiroid adenomu (BTA), 86'dan 47'si (55%) folik\u00fcler tiroid kanseri (FTC), 86'dan 21'i (24%) papiller tiroid kanseri (PTC) ve 50'den 29'u (58%) anaplastik tiroid kanseri (ATC) aras\u0131nda bulundu. FTC ve ATC en s\u0131k bu genetik de\u011fi\u015fiklikleri bar\u0131nd\u0131r\u0131yordu. PIK3CA kopyas\u0131 art\u0131\u015f\u0131, PIK3CA proteini ekspresyonunun artmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. BTA, FTC ve PTC'te bu genetik de\u011fi\u015fiklikler aras\u0131nda kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 d\u0131\u015flanma g\u00f6zlendi, bu da her birinin farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f tiroid t\u00fcm\u00f6rlerinin t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda ba\u011f\u0131ms\u0131z bir rol\u00fc oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Bununla birlikte, bu genetik de\u011fi\u015fikliklerin birlikte g\u00f6r\u00fclmesi, farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f t\u00fcm\u00f6rden anaplastik ATC'ye ilerlemede giderek art\u0131yordu. Bu genetik de\u011fi\u015fiklikler, PTC ve ATC'te s\u0131kl\u0131kla BRAF mutasyonu ile birlikte g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu.\n\nSONU\u00c7LAR: Veriler, PI3K\/Akt yolunun anormal aktivitesinin \u00f6zellikle FTC ve ATC'de tiroid t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu yolun genetik de\u011fi\u015fikliklerinin birikmesiyle BTA'dan FTC'ye ve ATC'ye ilerlemeyi te\u015fvik etti\u011fini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde genetik olarak ima etmektedir. PTC'den ATC'ye ilerleme, PI3K\/Akt yoluyla ili\u015fkili genetik de\u011fi\u015fikliklerin ve BRAF mutasyonunun birlikte g\u00f6r\u00fclmesiyle kolayla\u015ft\u0131r\u0131labilir. Bu nedenle, PI3K\/Akt yolu tiroid kanserleri i\u00e7in \u00f6nemli bir tedavi hedefi olabilir."}
{"_id":"21553394","title":"Vitamin D and obesity: current perspectives and future directions.","text":"Son y\u0131llarda, kalsiyum homeostaz\u0131 ve kemik metabolizmas\u0131 \u00fczerindeki geleneksel rol\u00fc \u00f6tesinde, D vitamininin \u00e7e\u015fitli kronik hastal\u0131klarda yeni i\u015flevsel rolleri ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. D vitamini eksikli\u011fi (25-hidroksivitamin D (25(OH)D) < 25-30 nmol\/l) ve suboptimal durum (25(OH)D < 50-100 nmol\/l), giderek k\u00f6t\u00fc metabolik fenotiplerle ili\u015fkilendiriliyor, bunlar aras\u0131nda ins\u00fclin direnci, tip 2 diyabet ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klar (CVD) yer al\u0131yor; bu durumlar ayr\u0131ca a\u015f\u0131r\u0131 kilolu ve obeziteyle de s\u0131k\u00e7a ba\u011flant\u0131l\u0131. Erken \u00e7al\u0131\u015fmalar, morbid obezlerde k\u00f6t\u00fc D vitamini durumunu bildirdi. Daha yak\u0131n zamanda, genel n\u00fcfusta D vitamini durumuyla v\u00fccut kitle indeksi (BMI) veya \u00f6zellikle adipozite aras\u0131nda kademeli bir ili\u015fki oldu\u011fu g\u00f6zlemlendi. Obez durumda vitamin D endokrin sisteminde meydana gelen de\u011fi\u015fiklikleri a\u00e7\u0131klayabilecek birka\u00e7 hipotez \u00f6nerildi. Olas\u0131 a\u00e7\u0131klamalar aras\u0131nda adipoz dokuda birikme, hacimsel seyreltme veya artan dola\u015f\u0131m 1,25-dihidroksivitamin D3'den kaynaklanan negatif geri besleme mekanizmalar\u0131 yer al\u0131yor. Baz\u0131lar\u0131, daha a\u011f\u0131r bireylerin daha az a\u00e7\u0131k hava aktivitesine kat\u0131labilece\u011fini, ayr\u0131ca daha ince bireylerden daha fazla \u00f6rt\u00fcnme ve giysi giyebilece\u011fini, bu da g\u00fcne\u015fe maruz kalmay\u0131 azalt\u0131r ve ciltte kolikalciferol\u00fcn endojen \u00fcretimini s\u0131n\u0131rlar. Ayr\u0131ca, baz\u0131 ancak t\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n aksine, BMI ve adipozite, D vitamini takviyesinden sonra D vitamini durumundaki de\u011fi\u015fimlerle negatif olarak ili\u015fkiliydi. Bu nedenle, v\u00fccut boyutu ve\/veya adipozitenin, D vitamini diyet gereksinimlerini belirlerken dikkate al\u0131nmas\u0131 gerekip gerekmedi\u011fi belirsizli\u011fini koruyor. Bu inceleme, D vitamini durumunun ve takviyesinin a\u015f\u0131r\u0131 kilolu ve obeziteyle olan mevcut ili\u015fkisini de\u011ferlendirecek ve diyet gereksinimleri belirlemek i\u00e7in olas\u0131 sonu\u00e7lar\u0131 tart\u0131\u015facakt\u0131r."}
{"_id":"21557055","title":"Transcriptional regulation by p53 through intrinsic DNA\/chromatin binding and site-directed cofactor recruitment.","text":"Tumor bask\u0131lay\u0131c\u0131 protein p53, h\u00fccrelerin stres sinyallerine yan\u0131t vermesini d\u00fczenleyen genleri kontrol ederek h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duraklamas\u0131 ve programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc (apoptoz) s\u00fcre\u00e7lerinde kritik bir rol oynar. p53'\u00fcn DNA ba\u011flama yetene\u011fi, C ucunun de\u011fi\u015ftirilmesi veya yap\u0131sal olarak bozulmas\u0131 durumunda aktif oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, un de\u011fi\u015ftirilmemi\u015f p53'\u00fcn, kromatinle birle\u015ftirilmi\u015f p21 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn -1.4 ve -2.3 kb konumlar\u0131nda iki siteye aktif olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve transkripsiyon i\u00e7in C ucu ve histon asetiltransferaz p300'\u00fcn gereklili\u011fini g\u00f6sterdi\u011fimizi ortaya koyuyoruz. p300 taraf\u0131ndan C ucunun asetilasyonu, ba\u011flanma veya promot\u00f6r etkinli\u011fi i\u00e7in gerekli de\u011fildir. Bunun yerine, p300, p21 promot\u00f6r\u00fcndeki p53'e ba\u011fl\u0131 n\u00fckleozomlar\u0131 asetilleyerek TATA kutusuna yay\u0131l\u0131r. Bu nedenle, p53, aktif bir DNA ve kromatin ba\u011flay\u0131c\u0131 proteindir ve hedef genlerini se\u00e7ici olarak d\u00fczenlemek i\u00e7in belirli ko-fakt\u00f6rleri, yap\u0131sal olarak farkl\u0131 ba\u011flanma noktalar\u0131na \u00e7ekebilir."}
{"_id":"21557614","title":"Pleiotropic effects of statins.","text":"Statinler, kolesterol biyosentezini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde inhibe eder. Klinik denemelerde, statinler koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6nlemede, hem birincil hem de ikincil \u00f6nlemede faydal\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, statinlerle g\u00f6zlemlenen genel faydalar, sadece lipit seviyelerindeki de\u011fi\u015fikliklerden beklenenlerden daha b\u00fcy\u00fck gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu da sadece kolesterol d\u00fc\u015f\u00fcrme \u00f6tesine ge\u00e7en etkileri ima ediyor. Asl\u0131nda, son ara\u015ft\u0131rmalar, baz\u0131 statinlerin kolesterol ba\u011f\u0131ms\u0131z veya \"pleiotropik\" etkilerinin, endotel fonksiyonunu iyile\u015ftirmeyi, ateroskleroz plakalar\u0131n\u0131n istikrar\u0131n\u0131 art\u0131rmay\u0131, oksidatif stresi ve iltihab\u0131 azaltmay\u0131 ve trombojenik yan\u0131t\u0131 engellemeyi i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, statinler, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi, merkezi sinir sistemi ve kemik \u00fczerinde faydal\u0131 ekhepatik etkilere sahiptir. Bu pleiotropik etkilerin \u00e7o\u011fu, i\u00e7sel sinyal molek\u00fcllerine lipit ba\u011flar\u0131 olarak hizmet eden isoprenoidlerin inhibisyonu ile arac\u0131lan\u0131r. \u00d6zellikle, isoprenilasyon ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 olan k\u00fc\u00e7\u00fck GTP ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler Rho, Ras ve Rac'\u0131n do\u011fru membran lokalizasyonu ve i\u015flevi, bu pleiotropik etkilerin arac\u0131lamas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynayabilir."}
{"_id":"21561474","title":"Increasing the efficiency of precise genome editing with CRISPR-Cas9 by inhibition of nonhomologous end joining","text":"DNA'ya hedefli \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131klar\u0131 (DSB) indirmek i\u00e7in kullan\u0131lan y\u00f6ntemler, homolog rekombinasyon yoluyla genomda d\u0131\u015f kaynakl\u0131 DNA par\u00e7alar\u0131n\u0131n entegrasyon oran\u0131n\u0131 art\u0131rarak hassas gen d\u00fczenleme sa\u011flar. Bu y\u00f6ntemlerin verimlili\u011fi, alternatif DNA onar\u0131m yolu olan nonhomolog u\u00e7 birle\u015ftirme (NHEJ) taraf\u0131ndan s\u0131n\u0131rlan\u0131r. NHEJ yolunu, homoloji y\u00f6nlendirilmi\u015f onar\u0131m (HDR) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda te\u015fvik etmek i\u00e7in, NHEJ yolunda anahtar enzim olan DNA ligaz IV'\u00fc hedefledik. Scr7 inhibit\u00f6r\u00fc, Cas9'u kullanarak mamali h\u00fccre hatlar\u0131nda ve farelerde t\u00fcm d\u00f6rt genin incelenmesi i\u00e7in HDR ile gen d\u00fczenlemenin verimlili\u011fini, 19 kat kadar art\u0131rd\u0131. Bu yakla\u015f\u0131m, di\u011fer \u00f6zelle\u015ftirilebilir endon\u00fckleazlar, \u00f6rne\u011fin zink parmakl\u0131 n\u00fckleazlar ve transkripsiyon aktivat\u00f6r\u00fc benzeri n\u00fckleazlar ve NHEJ ve HDR mekanizmalar\u0131 yeterince korunmu\u015f olmayan di\u011fer h\u00fccreler i\u00e7in de uygulanabilir."}
{"_id":"21562657","title":"Molecular mechanism of BST2\/tetherin downregulation by K5\/MIR2 of Kaposi's sarcoma-associated herpesvirus.","text":"K3\/MIR1 ve K5\/MIR2, Kaposi's sarcoma ile ili\u015fkili herpes vir\u00fcs\u00fc (KSHV) vir\u00fcs ailesine ait membran ili\u015fkili RING-CH (MARCH) ubiquitin ligaz ailesinin \u00fcyeleridir ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 membran proteinlerine ubiquitin ba\u011flayarak vir\u00fcs\u00fcn ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131\u015f\u0131na katk\u0131da bulunurlar. Yeni ev sahibi h\u00fccre proteinlerinin nicel proteomik taramas\u0131, viral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyicileri taraf\u0131ndan indirgenen proteinler i\u00e7in, daha \u00f6nce K5'in ve HIV-1'in ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyicisi VPU'nun, kemik ili\u011fi stromal h\u00fccre antijen 2 (BST2; ayr\u0131ca CD317 veya tetherin olarak da bilinir) seviyelerini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemlemi\u015ftik, bu da BST2'nin K5 ve VPU'nun yeni bir substrat\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, VPU'nun yoklu\u011funda, BST2'yi ifade eden HeLa h\u00fccrelerinde HIV-1 viryonlar\u0131n\u0131n plazma zar\u0131na ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymu\u015ftur. Bu nedenle K5, BST2'yi hedefleyerek benzer \u015fekilde do\u011fu\u015ftan antiviral ev sahibi savunma mekanizmas\u0131n\u0131 a\u015fabilir. Burada, KSHV'nin birincil enfeksiyonu ve yeniden etkinle\u015fmesi s\u0131ras\u0131nda BST2'nin ger\u00e7ek bir K5 hedefi oldu\u011funu kan\u0131tl\u0131yoruz. Protein endoplazmik retik\u00fclten \u00e7\u0131kt\u0131ktan sonra, BST2'nin k\u0131sa amino terminal alan\u0131ndaki lisinler, K5 taraf\u0131ndan ubiquitine ba\u011flan\u0131r ve bu da BST2'nin h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde par\u00e7alanmas\u0131na neden olur. BST2'nin ubiquitine ba\u011flanmas\u0131, par\u00e7alanma i\u00e7in gereklidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc K5 direnci g\u00f6steren ve sitoplazmik lisinler eksik olan BST2, ubiquitin depolar\u0131yla birlikte BST2'nin y\u00fczey ifadesini geri kazand\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, BST2, K5 taraf\u0131ndan hedef al\u0131nan ilk tip II membran proteini ve hem ubiquitine ba\u011flanan hem de GPI ba\u011fl\u0131 ilk proteindir. Ayr\u0131ca, KSHV sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n, BST2'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak, VPU'nun yoklu\u011funda azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, bu da K5'in i\u00e7sel antiviral savunma programlar\u0131ndan ka\u00e7\u0131\u015fa katk\u0131da bulundu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"21564598","title":"Regulation of beta catenin signaling and parathyroid hormone anabolic effects in bone by the matricellular protein periostin.","text":"Periostin (Postn), osteositler ve periosteal osteoblastlar taraf\u0131ndan mekanik uyar\u0131 ve paratiroid hormon (PTH) yan\u0131t\u0131 olarak tercihen ifade edilen bir matriksel protein. Ancak, periostin ifadesinin kemik anabolizmas\u0131n\u0131 nas\u0131l ve ne \u00f6l\u00e7\u00fcde etkiledi\u011fi bilinmemektedir. Yeti\u015fkin Postn(-\/-) ve Postn(+\/+) farelerinin PTH'ye aral\u0131kl\u0131 maruz kalmas\u0131n\u0131n kemik tepkisini inceledik. Postn(+\/+) farelerine k\u0131yasla, Postn(-\/-) fareleri daha d\u00fc\u015f\u00fck kemik k\u00fctlesi, kabuklu kemik hacmi ve PTH'ye kar\u015f\u0131 g\u00fc\u00e7 tepkisi g\u00f6sterdi. PTH ile uyaran kemik olu\u015fumu endeksleri, \u00f6zellikle periosteumda, Postn(-\/-) farelerde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Ayr\u0131ca, PTH ile in vivo Wnt-\u03b2-catenin sinyalizasyonunu de\u011ferlendiren TOPGAL rapor\u00e7u farelerinde, periostinin yoklu\u011funda (TOPGAL;Postn(-\/-) fareleri) bu uyaran engellendi. PTH, periostini ve MEF2C ve sclerostin (Sost) ifadelerini kemikte ve osteoblastlarda in vitro uyard\u0131. Recombinant periostin de Sost ifadelerini bask\u0131lad\u0131, bu da integrin \u03b1V\u03b23 resept\u00f6r\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fti, ancak periostin engelleyici antikor PTH taraf\u0131ndan MEF2C ve Sost'un bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 engelledi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Sost engelleyici antikorun y\u00f6netimi, Postn(-\/-) farelerde PTH taraf\u0131ndan sa\u011flanan kemik k\u00fctlesindeki art\u0131\u015f\u0131 k\u0131smen geri getirdi. Ayr\u0131ca, Postn(-\/-) farelerin birincil osteoblastlar\u0131, hem kendili\u011finden hem de PTH'ye yan\u0131t olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck bir proliferasyon, mineralizasyon ve g\u00f6\u00e7 g\u00f6sterdi. Osteoblastik gen ifade seviyeleri, Postn(-\/-) osteoblastlar\u0131n\u0131n PTH ile ve olmadan farkl\u0131la\u015fmada bir kusur oldu\u011funu ve periostinin yoklu\u011funda osteoblast apoptozunun artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. Bu veriler, periostinin kemik anabolizmas\u0131ndaki karma\u015f\u0131k rol\u00fcn\u00fc, Sost, Wnt-\u03b2-catenin sinyalizasyonu ve osteoblastik farkl\u0131la\u015fman\u0131n d\u00fczenlenmesiyle a\u00e7\u0131kl\u0131yor."}
{"_id":"21571708","title":"Lipoprotein(a) concentration and the risk of coronary heart disease, stroke, and nonvascular mortality.","text":"\nLP(a) (lipoprotein(a)), d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein benzeri bir par\u00e7aya ba\u011fl\u0131 b\u00fcy\u00fck bir glikoprotein, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (KKD) ve inme riskinin artmas\u0131yla ili\u015fkili olabilir.\n\n**Ama\u00e7:** Lp(a) konsantrasyonunun b\u00fcy\u00fck damar ve olmayan damar sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n riskiyle ili\u015fkisini de\u011ferlendirmek.\n\n**\u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi:** 1 Ocak 1970 ile 3 Mart 2009 tarihleri aras\u0131nda yay\u0131nlanan ve Lp(a) konsantrasyonu ile sonraki b\u00fcy\u00fck damar morbiditesi ve\/veya nedenlere \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcmleri kaydeden uzun s\u00fcreli ileri g\u00f6r\u00fc\u015fl\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmalar, elektronik aramalar yoluyla MEDLINE ve di\u011fer veritabanlar\u0131nda, referans listelerinin manuel aramalar\u0131nda ve i\u015fbirli\u011fi yapan ki\u015filerle tart\u0131\u015fmalarda tespit edildi.\n\n**Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131:** 36 ileri g\u00f6r\u00fc\u015fl\u00fc \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n her birinde 126.634 kat\u0131l\u0131mc\u0131 i\u00e7in bireysel kay\u0131tlar sa\u011fland\u0131. 1,3 milyon ki\u015fi-y\u0131l takip s\u00fcresi boyunca, 22.076 ilk kez \u00f6l\u00fcmc\u00fcl veya \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmayan damar hastal\u0131\u011f\u0131 sonu\u00e7lar\u0131 veya olmayan vask\u00fcler \u00f6l\u00fcmler kaydedildi, bunlara dahil olarak 9336 KKD sonu\u00e7lar\u0131, 1903 iskemik inmeler, 338 hemorajik inmeler, 751 s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f inmeler, 1091 di\u011fer vask\u00fcler \u00f6l\u00fcmler, 8114 olmayan vask\u00fcler \u00f6l\u00fcmler ve 242 bilinmeyen nedenden \u00f6l\u00fcmler. \u00c7al\u0131\u015fma i\u00e7inde regresyon analizleri, ki\u015fi i\u00e7indeki de\u011fi\u015fimi ayarlamak ve meta-analizle birle\u015ftirilmek \u00fczere ayarland\u0131. Analizler, bilinen \u00f6nceden var olan KKD veya inme hastal\u0131\u011f\u0131 olan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131 d\u0131\u015flad\u0131.\n\n**Veri Senkronizasyonu:** LP(a) konsantrasyonu, birka\u00e7 geleneksel vask\u00fcler risk fakt\u00f6r\u00fcyle zay\u0131f bir korelasyonla ve bireyler aras\u0131nda birka\u00e7 y\u0131l boyunca y\u00fcksek tutarl\u0131l\u0131kla bulundu. Lp(a) ile KKD riskinin ili\u015fkileri, geni\u015f bir \u015fekilde s\u00fcrekli \u015fekilliydi. 24 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, temel Lp(a) da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n \u00fcst ve alt \u00fc\u00e7te birinde, s\u0131ras\u0131yla 5.6 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], 5.4-5.9) ve 4.4 (95% GA, 4"}
{"_id":"21578627","title":"The biphasic behavior of incoherent feed-forward loops in biomolecular regulatory networks.","text":"Bir incoherent beslemeli ileri d\u00f6ng\u00fc (FFL), biyomolek\u00fcler d\u00fczenleyici a\u011flarda en s\u0131k g\u00f6zlemlenen motiflerden biridir. Incoherent FFL'nin sadece 'h\u0131zl\u0131 aktivasyon ve gecikmeli inhibisyon' \u015feklinde \u015fekillendirilmi\u015f ge\u00e7ici bir yan\u0131t ind\u00fcklemek i\u00e7in tasarland\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. \u00c7e\u015fitli incoherent FFL'lerin dinamiklerini daha da s\u0131n\u0131fland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, iki t\u00fcr oldu\u011funu bulduk: zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 iki a\u015famal\u0131 yan\u0131tlar ve doz ba\u011f\u0131ml\u0131 iki a\u015famal\u0131 yan\u0131tlar. Yap\u0131sal olarak ayn\u0131 olan incoherent FFL'lerin neden bu kadar farkl\u0131 dinamik roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 merak ediyor musunuz? Bilgisayarl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, bu iki t\u00fcr incoherent FFL'lerin dinamiklerinin birbirini d\u0131\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Daha fazla bilgisayarl\u0131 sonu\u00e7 ve deneysel g\u00f6zlemlerden yola \u00e7\u0131karak, incoherent FFL'lerin farkl\u0131 h\u00fccresel ba\u011flamlardan kaynaklanan farkl\u0131 biyolojik i\u015flevleri ger\u00e7ekle\u015ftirmek i\u00e7in en iyi \u015fekilde tasarland\u0131\u011f\u0131n\u0131 hipotezliyoruz. Ek Destek Bilgileri, makalenin \u00e7evrimi\u00e7i versiyonunda bulunabilir."}
{"_id":"21590125","title":"Antipsychotic prescribing patterns in Germany: a retrospective analysis using a large outpatient prescription database.","text":"Antipsikotik re\u00e7eteleme verileri, bak\u0131m kalitesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan b\u00fcy\u00fck bir ilgi konusudur. Bu nedenle, 1999 Temmuz ve 2001 Aral\u0131k tarihleri aras\u0131nda G\u00fcney Almanya'daki eczanelerde geri \u00f6denen yasal sa\u011fl\u0131k sigortas\u0131 kapsam\u0131nda t\u00fcm re\u00e7eteleri analiz ettik. Veritaban\u0131, yakla\u015f\u0131k 25 milyon ki\u015finin re\u00e7etelerini kapsamaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fma d\u00f6neminde en az bir kez antipsikotik re\u00e7ete edilen n\u00fcfusun oran\u0131 %6'ya kadar \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. \u00c7o\u011fu re\u00e7ete, genel antipsikotikler i\u00e7in ve uzman olmayan doktorlar taraf\u0131ndan yaz\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130kinci nesil antipsikotikleri alan hastalar, s\u00fcrekli antipsikotik tedavi alma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksektir. B\u00fcy\u00fck bir hasta grubu i\u00e7in, antipsikotik \u00e7oklu ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131 ve somatik hastal\u0131klar i\u00e7in kombinasyon ila\u00e7lar\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. \u00d6zellikle, kardiyovask\u00fcler ve metabolik bozukluklar i\u00e7in tedavi eden ila\u00e7lar s\u0131k s\u0131k birlikte re\u00e7ete edilmi\u015ftir. Doktorlar, tedavi se\u00e7imlerini yaparken hastalar\u0131n kardiyovask\u00fcler ve metabolik risk profilini g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurmal\u0131d\u0131r. Veriler, antipsikotiklerin \u00e7o\u011funun \u015fizofreni d\u0131\u015f\u0131nda bozukluklar\u0131n tedavisi i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Antipsikotiklerin g\u00f6stergeleri, etkinli\u011fi ve yan etkileri konusunda uzman olmayan doktorlar\u0131n fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rmak \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu doktorlar antipsikotik re\u00e7etelerinin \u00e7o\u011funlu\u011funu yazmaktad\u0131r."}
{"_id":"21598000","title":"Structural basis for the activation of microtubule assembly by the EB1 and p150Glued complex.","text":"Plus u\u00e7 izleme proteinleri, EB1 ve dynein\/dynactin kompleksi gibi, mikrot\u00fcb\u00fcl dinamiklerini d\u00fczenler. Bu proteinler, mikrot\u00fcb\u00fclleri istikrarl\u0131 hale getirmek i\u00e7in, belirsiz mekanizmalarla mikrot\u00fcb\u00fcl b\u00fcy\u00fcme u\u00e7lar\u0131nda plus u\u00e7 kompleksi olu\u015fturduklar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Burada, EB1'in karboksi terminal dimerizasyon alan\u0131n\u0131n ve dynactin alt birimi p150Glued'un mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flanma (CAP-Gly) alan\u0131n\u0131n kristal yap\u0131lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Her EB1 dimeri molek\u00fcl\u00fc, iki heliks i\u00e7eren korunmu\u015f bir d\u00f6rt heliks demeti olu\u015fturur ve ayn\u0131 zamanda esnek kuyruk b\u00f6lgesinde p150Glued ba\u011flanma siteleri sa\u011flar. Kristalografi, NMR ve mutasyon analizlerini birle\u015ftiren \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, EB1 ve p150Glued'un kritik etkile\u015fim elemanlar\u0131n\u0131 ortaya koyar, bu mutasyonlar mikrot\u00fcb\u00fcl polimerizasyon aktivitesini de\u011fi\u015ftirir. Ayr\u0131ca, EB1'den anahtar esnek kuyru\u011fun \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131, EB1'in tek ba\u015f\u0131na mikrot\u00fcb\u00fcl birle\u015fme aktivitesini aktive eder, bu da esnek kuyru\u011fun EB1 aktivitesini negatif olarak d\u00fczenledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer. Bu nedenle, EB1'in bir oto-inhibite konformasyonuna sahip oldu\u011funu ve p150Glued'un t\u00fcmosterik bir aktivasyon ajan\u0131 olarak bu konformasyonu rahatlatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"21601459","title":"Epigenetic regulation of NANOG by miR-302 cluster-MBD2 completes induced pluripotent stem cell reprogramming.","text":"\u00c7o\u011fu somatik h\u00fccre, Yamanaka fakt\u00f6rleri ile ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k (iPS) h\u00fccre yeniden programlamas\u0131na tabi kald\u0131\u011f\u0131nda, tam yeniden programlamay\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in gerekli molek\u00fcler mekanizmalar bilinmemektedir. MikroRNA'lar (miRNA'lar) mRNA \u00e7evirisini ayarlar ve yeniden programlamada rol oynarlar, ancak tam iPS h\u00fccre yeniden programlamas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in kritik olan miRNA i\u015flevsel hedefleri bulmak zordur. MBD2 (Methyl-DNA ba\u011flama domeni proteini 2) olarak bilinen bir epigenetik bask\u0131lay\u0131c\u0131, NANOG promot\u00f6r \u00f6\u011felerine do\u011frudan ba\u011flanarak transkripsiyonel aktivasyonu \u00f6nler ve b\u00f6ylece somatik h\u00fccrelerin tam olarak iPS h\u00fccrelerine yeniden programlanmas\u0131n\u0131 engeller. MBD2'nin ifadesini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, NANOG ifadesini art\u0131rarak k\u0131smen yeniden programlanm\u0131\u015f iPS h\u00fccrelerinin tam olarak yeniden programlanmas\u0131na \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulundu\u011fumuzu g\u00f6zlemledik. Bu nedenle, d\u0131\u015f kaynakl\u0131 miR-302 k\u00fcmesinin (miR-367 olmadan) ifadesi, MBD2 taraf\u0131ndan sa\u011flanan NANOG ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 hafifleterek k\u0131smen yeniden programlanm\u0131\u015f h\u00fccrelerde tam iPS h\u00fccre durumuna ula\u015fmada etkilidir. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, insan iPS h\u00fccrelerinin tam yeniden programlanmas\u0131nda do\u011frudan bir molek\u00fcler mekanizma sa\u011flar ve bu, hastal\u0131k patogenezinin incelenmesi, ila\u00e7 taramas\u0131 ve potansiyel h\u00fccre tabanl\u0131 terapiler i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"21602220","title":"Complex physiology and compound stress responses during fermentation of alkali-pretreated corn stover hydrolysate by an Escherichia coli ethanologen.","text":"Ethanol \u00fcreten Escherichia coli'nin (E. coli) alkali ile i\u015flenmi\u015f bitki hidrolizatlar\u0131nda anaerobik olarak yeti\u015ftirilmesi karma\u015f\u0131k bir fizyolojiye sahiptir ve bu konu yeterince ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. E. coli'nin bu t\u00fcr hidrolizatlara verdi\u011fi tepkiyi anlamak i\u00e7in, amonyum fiber geni\u015flemesi ile i\u015flenmi\u015f m\u0131s\u0131r sap\u0131 hidrolizat\u0131ndan elde edilen bir etanol \u00fcreten E. coli K-12'yi inceledik. Bu hidrolizat\u0131n y\u00fcksek \u015feker i\u00e7eri\u011fi (yakla\u015f\u0131k %6 glikoz, %3 xiloz) ve nispeten d\u00fc\u015f\u00fck toksisitesi olmas\u0131na ra\u011fmen, E. coli glikozun t\u00fckenmesine kadar b\u00fcy\u00fcmesini durdurdu. Bununla birlikte, h\u00fccreler metabolik olarak aktif kald\u0131 ve t\u00fcm glikoz t\u00fcketilene kadar glikozdan etanol \u00fcretmeye devam etti. Gen ifade profillemesi, eksponansiyel b\u00fcy\u00fcme a\u015famas\u0131, ge\u00e7i\u015f a\u015famas\u0131 ve glikolitik aktif sabit a\u015fama boyunca karma\u015f\u0131k ve de\u011fi\u015fen metabolik fizyoloji ve h\u00fccresel stres yan\u0131tlar\u0131 ortaya koydu. Eksponansiyel ve ge\u00e7i\u015f a\u015famalar\u0131nda, h\u00fccre bak\u0131m ve stres yan\u0131t\u0131 maliyetleri, hidrolizatta bulunan serbest amino asitlerle k\u0131smen dengeleniyordu. Ancak, \u00e7o\u011fu amino asit t\u00fcketildikten sonra, h\u00fccreler sabit a\u015fama girdi ve glikoz fermente edilen ATP, hidrolizatta bulunan h\u00fccre bak\u0131m taleplerini kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in tamamen t\u00fcketildi. Etanol \u00fcreten E. coli'nin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 gen ifade profillemesi ve metabolik modellemesi, alkali ile i\u015flenmi\u015f lignosel\u00fclozik hidrolizatlarda osmotik, lignotoksin ve etanol stresinin y\u00fcksek enerji maliyetinin b\u00fcy\u00fcme, \u015feker kullan\u0131m oranlar\u0131 ve etanol verilerini s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi."}
{"_id":"21616324","title":"Systemic arterial hypertension in children following renal transplantation: prevalence and risk factors.","text":"\n## Arka Plan\nRenal nakil sonras\u0131 kan bas\u0131nc\u0131n\u0131n kontrol\u00fc, allograft ve hasta hayatta kal\u0131m\u0131n\u0131 iyile\u015ftirebilir. Ama\u00e7lar\u0131m\u0131z (i) ilk 5 y\u0131l boyunca renal nakil sonras\u0131 kan bas\u0131nc\u0131n\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ve sistolik ve\/veya diastolik hipertansiyonun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak ve (ii) bu n\u00fcfusta hipertansiyonla ili\u015fkili klinik risk fakt\u00f6rleri ve merkez spesifik fakt\u00f6rleri de\u011ferlendirmekti.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBirle\u015fik Krall\u0131k'taki t\u00fcm mevcut \u00e7ocuk b\u00f6brek nakil hastalar\u0131n\u0131n retrospektif bir vaka kay\u0131t incelemesi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Veriler, nakil sonras\u0131 6. ay, 1. y\u0131l, 2. y\u0131l ve 5. y\u0131lda hipertansif (sistolik ve\/veya diastolik kan bas\u0131nc\u0131 > 95. perzentil) ve non-hipertansif (kan bas\u0131nc\u0131 \u2264 95. perzentil) hastalarda topland\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nToplamda, nakil sonras\u0131 6. ayda %27.3 (117\/428), 1. y\u0131lda %27.6 (118\/428), 2. y\u0131lda %26.0 (95\/365) ve 5. y\u0131lda %25.6 (50\/195) hastalar hipertansif (sistolik ve\/veya diastolik kan bas\u0131nc\u0131 > 95. perzentil) idi. 6. ayda %58.4, 1. y\u0131lda %52.8, 2. y\u0131lda %48.2 ve 5. y\u0131lda %48.2 hastalar antihipertansif tedavi al\u0131yordu, bunlardan %31.6-36.6's\u0131 hipertansif kalmaya devam ediyordu. Hipertansif hastalar, antihipertansif ila\u00e7 kullananlar veya tedavi edilmemi\u015f hipertansif hastalar (sistolik ve\/veya diastolik kan bas\u0131nc\u0131 > 95. perzentil) olarak tan\u0131mlan\u0131rsa, 6. ayda %66.4, 1. y\u0131lda %61.0, 2. y\u0131lda %56.4 ve 5. y\u0131lda %55.9 hastalar hipertansif idi. Bir \u00e7oklu modelde, sistolik hipertansiyon i\u00e7in risk oranlar\u0131, don\u00f6r t\u00fcr\u00fcne g\u00f6re ("}
{"_id":"21622715","title":"Coupling cAMP signaling to transcription in the liver: pivotal role of CREB and CREM.","text":"Transkripsiyonel fakt\u00f6rler, \u00e7e\u015fitli genlerin promot\u00f6rlerindeki cAMP yan\u0131t elemanlar\u0131na (CRE'ler) ba\u011flan\u0131r ve memelilerde \u00fc\u00e7 genin bir s\u00fcper ailesini olu\u015fturur: CREB, CREM ve ATF-1. CREB, CREM ve ATF-1 proteinlerinin \u00e7o\u011fu, \u00e7o\u011funlukla alternatif splis ile posttranskripsiyonel olaylardan \u00fcretilir ve aktivasyon veya bask\u0131lama yoluyla gen ifadelerini d\u00fczenler. Aktivasyon, klasik olarak, bir dizi olas\u0131 kinaz taraf\u0131ndan sinyal ba\u011f\u0131ml\u0131 fosforilasyonla (CREB'de Ser133 anahtar kabul noktas\u0131) ger\u00e7ekle\u015ftirilir, bunlara PKA, CamKIV ve Rsk-2 dahildir. Fosforilasyon, CBP (CREB ba\u011flay\u0131c\u0131 protein), bir koaktivat\u00f6r ve histon asetiltransferaz aktivitesi de i\u00e7eren bir koaktivat\u00f6rle etkile\u015fim i\u00e7in \u00f6nko\u015fuldur. Bask\u0131lama, aktivas\u00f6rlerin dinamik defosforilasyonu ve CBP ile azalm\u0131\u015f asosiasyonu yoluyla ger\u00e7ekle\u015febilir. CRE sitelerinde transkripsiyonel bask\u0131laman\u0131n ba\u015fka bir yolu, ind\u00fcklenebilir bask\u0131lay\u0131c\u0131 ICER'i (ind\u00fcklenebilir cAMP erken bask\u0131lay\u0131c\u0131) i\u00e7erir, bu da CREM geninin bir \u00fcr\u00fcn\u00fcd\u00fcr. ICER, bir ind\u00fcklenebilir bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak, transkripsiyonel otoreg\u00fclasyon d\u00f6ng\u00fclerinde yer al\u0131r ve erken yan\u0131t genleri, \u00f6rne\u011fin proto-onkogen c-fos'un a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesini y\u00f6netir. Karaci\u011fer, cAMP yan\u0131t sinyallerinin \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 dikkat \u00e7ekici bir fizyolojik ortamd\u0131r. Asl\u0131nda, karaci\u011fer dokusunun koordineli yeniden d\u00fczenlenmesini elde etmek i\u00e7in belirli kontrol noktalar\u0131nda hassas bir programl\u0131 gen ifadesi tetiklenir. Hepatektomi sonras\u0131 transkripsiyonel aktivasyonun zaman kineti\u011fi, birka\u00e7 genin erken ind\u00fcklenmesini ortaya koyar, bunlardan baz\u0131lar\u0131 CREB\/CREM transkripsiyonel fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan kontrol edilir. Karaci\u011fer fizyolojisinde CREM'in \u00f6nemli bir rol\u00fc, k\u0131smi hepatektomi sonras\u0131 ICER'in g\u00fc\u00e7l\u00fc ind\u00fcklenmesi taraf\u0131ndan \u00f6nerildi. CREM eksikli\u011fi olan farelerde doku yeniden d\u00fczenlemedeki gecikme, bu fakt\u00f6r\u00fcn hepatosit proliferasyonunu d\u00fczenlemedeki \u00f6nemli i\u015flevini do\u011frulad\u0131. Gen ind\u00fcklemesi, kromatin organizasyonunda kritik de\u011fi\u015fikliklerle birlikte gelir, bu nedenle karaci\u011fer yeniden d\u00fczenlemesi ve fiz"}
{"_id":"21623140","title":"Comparison of dietary assessment methods in a Southern French population: use of weighed records, estimated-diet records and a food-frequency questionnaire","text":"Ama\u00e7: \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n ana amac\u0131, Frans\u0131z Akdeniz b\u00f6lgesi i\u00e7in uygun diyet de\u011ferlendirme ara\u00e7lar\u0131 geli\u015ftirmek ve sa\u011flad\u0131klar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri do\u011frulamakt\u0131. Konular ve Y\u00f6ntemler: \u00dc\u00e7 farkl\u0131 de\u011ferlendirme y\u00f6ntemi, 150 erkek ve kad\u0131n g\u00f6n\u00fcll\u00fcn\u00fcn bir \u00f6rne\u011fine sunuldu. 98 ki\u015fi protokol\u00fc tamamlad\u0131, bu da 4 g\u00fcn a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 diyet kayd\u0131 (PETRA) ve 7 g\u00fcn tahmini diyet kayd\u0131 (S7) i\u00e7eren bir checklist ve bir dizi foto\u011fraf \u00fczerine dayal\u0131yd\u0131, her iki kay\u0131t da y\u0131lda bir kez her mevsimde tamamland\u0131 ve bir yar\u0131 nicel (standart porsiyon) g\u0131da s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 anketini (FFQ) i\u00e7eriyordu, bu anket sosyo-demografik ve antropometrik verileri elde etmek i\u00e7in sorular i\u00e7eriyordu ve sadece bir kez tamamland\u0131. PETRA ile g\u0131da t\u00fcketiminin de\u011ferlendirildi\u011fi g\u00fcnler, S7'nin ilk 4 g\u00fcn\u00fcyle (S4) \u00f6rt\u00fc\u015f\u00fcyordu. Sonu\u00e7lar: Do\u011frulama, besin ve g\u0131dalar \u00fczerine dayan\u0131yordu. Enerji ayarl\u0131 Pearson korelasyon katsay\u0131lar\u0131, S4 ve PETRA aras\u0131nda 0.32 (vitamin E) ile 0.81 (vitamin C) (ortalama: 21 besin i\u00e7in 0.65) aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Z\u0131t u\u00e7 \u00e7eyreklerde neredeyse hi\u00e7 yanl\u0131\u015f s\u0131n\u0131fland\u0131rma yoktu. Spearman korelasyon katsay\u0131lar\u0131, 0.63 (bal\u0131k ve deniz \u00fcr\u00fcnleri) ile 0.90 (\u015farap) (ortalama: 16 g\u0131da grubu i\u00e7in 0.76) aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Z\u0131t u\u00e7 \u00e7eyreklerde neredeyse hi\u00e7 yanl\u0131\u015f s\u0131n\u0131fland\u0131rma yoktu. Enerji ayarl\u0131 Pearson korelasyon katsay\u0131lar\u0131, FFQ ve S7 aras\u0131nda 0.22 (proteinler ve tek doymam\u0131\u015f ya\u011f asitleri) ile 0.80 (demir) (ortalama: 0.45) aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Konular\u0131n %10'undan az\u0131, z\u0131t u\u00e7 \u00e7eyreklerde yanl\u0131\u015f s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131 (vitamin C hari\u00e7, %12). Spearman korelasyon katsay\u0131lar\u0131, 0.25 (ye\u015fil-sar\u0131-k\u0131rm\u0131z\u0131 ham sebzeler) ile 0.76 (\u015farap) (ortalama: 0.42) aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Konular\u0131n %8'inden az\u0131, z\u0131t u\u00e7 \u00e7eyrek"}
{"_id":"21626639","title":"Substrate fate in activated macrophages: a comparison between innate, classic, and alternative activation.","text":"Makrofajlar, ald\u0131klar\u0131nda uyaranlar\u0131n dengesine ba\u011fl\u0131 olarak, do\u011fu\u015ftan gelen ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131kta \u00f6nemli bir rol oynar. Analitik ve i\u015flevsel bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla, makrofaj uyaran\u0131 \u00fc\u00e7 ana modda ayr\u0131\u015ft\u0131rabiliriz: do\u011fu\u015ftan gelen, klasik ve alternatif yollar. Bu farkl\u0131 aktivasyonlar, pro- veya anti-enflamatuar uyaranlar\u0131n sal\u0131n\u0131m\u0131nda yer alan belirli gen k\u00fcmelerinin ifadesine yol a\u00e7ar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, belirli metabolik desenlerin etkinle\u015ftirilen sinyalleme yoluna ba\u011fl\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 analiz ettik. [1,2-(13)C(2)] glikoz izotopik izleme tabanl\u0131 metabolomik yakla\u015f\u0131m\u0131, klasik, do\u011fu\u015ftan gelen ve alternatif yollarla uyar\u0131lan makrofajlarda metabolik ak\u0131\u015f da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131n\u0131 karakterize etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Bu metodoloji, yeni olu\u015fan metabolitlerin k\u00fctle izotopik da\u011f\u0131l\u0131m analizi ile birle\u015ftirilerek, veriler, etkinle\u015ftirilen makrofajlar\u0131n esasen glikolitik h\u00fccreler oldu\u011funu ve klasik\/do\u011fal aktivite ile alternatif yol aras\u0131nda net bir ayr\u0131m\u0131n oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, LPS\/IFN-gamma veya TLR-2, -3, -4 ve -9 ile uyar\u0131lan makrofajlar, etkinle\u015ftirilen yola bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n benzer ak\u0131\u015f da\u011f\u0131l\u0131m desenlerine sahiptir. Bununla birlikte, alternatif yolla uyar\u0131lma, k\u00fc\u00e7\u00fck metabolik etkilere sahiptir. Bu iki davran\u0131\u015f t\u00fcr\u00fcn\u00fcn molek\u00fcler temeli, 6-fosfofruktoz-2-kinaz\/fruktoz-2,6-bisfosfataz (PFK2) ifadesinde bir ge\u00e7i\u015ften kaynaklanmaktad\u0131r; karaci\u011fer tipi PFK2'den daha aktif evrensel PFK2 izomerine. Bu ge\u00e7i\u015f, Hif-1alfa etkinle\u015ftirilmesine yan\u0131t verir ve fructoz-2,6-bisfosfat konsantrasyonunu ve glikolitik ak\u0131\u015f\u0131 art\u0131r\u0131r. Bununla birlikte, Hif-1alfa hedeflenen makrofajlar kullan\u0131larak, LPS\/IFN-gamma uyar\u0131lan makrofajlarda PFK2 izomerlerinin ge\u00e7i\u015fi hala meydana gelir, bu da bu yolun Hif-1alfa ba\u011f\u0131ms\u0131z mekanizmalar yoluyla evrensel PFK2 ifadesini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"21636085","title":"The effect of folic acid supplementation on plasma homocysteine in an elderly population.","text":"ARKA PLAN Artan plazma homocistein seviyeleri koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131, periferik vask\u00fcler hastal\u0131k ve ven\u00f6z tromboz ile ili\u015fkilidir. Folik asit, homocistein seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrmek i\u00e7in en etkili tedavidir. \u00d6zellikle bu durumlar\u0131n en y\u00fcksek prevalans\u0131na sahip olan ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusta en d\u00fc\u015f\u00fck etkili folik asit takviyesinin ne oldu\u011fu bilinmemektedir.\n\nHEDEF Ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusta 0, 50, 100, 200, 400 ve 600 mikrogram folik asit g\u00fcnl\u00fck takviyelerinin plazma homocistein \u00fczerindeki etkilerini ara\u015ft\u0131rmak.\n\nY\u00d6NTEM 65-75 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 368 kat\u0131l\u0131mc\u0131, 6 hafta boyunca bir tedavi almalar\u0131 i\u00e7in rastgele atand\u0131. 3. ve 6. haftalarda takviye sonras\u0131 plazma homocistein kaydedildi.\n\nSONU\u00c7lar Sadece 400 mikrogram ve 600 mikrogram gruplar\u0131, plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck homocistein seviyelerine sahipti (p=0.038 ve p<0.001, s\u0131ras\u0131yla). Her bireyin toplam folik asit al\u0131m\u0131 (diyet ve takviye) ile \u00e7oklu do\u011frusal regresyon kullan\u0131larak, kardiyovask\u00fcler riski folat eksikli\u011finden kaynaklanmayacak \u015fekilde %95'lik bir ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusa ula\u015fmak i\u00e7in g\u00fcnde 926 mikrogram toplam g\u00fcnl\u00fck folik asit al\u0131m\u0131 gereklidir.\n\nTARTI\u015eMA Yaln\u0131zca diyetle g\u00fcnde 926 mikrogram folik asit al\u0131m\u0131 elde edilmesi olas\u0131 de\u011fildir. Bireysel takviye veya g\u0131da ile folik asit zenginle\u015ftirilmesi bu hedefe ula\u015fmak i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"21641088","title":"Central obesity and hyperinsulinaemia in women are associated with polymorphism in the 5' flanking region of the human insulin gene.","text":"Obezite, genetik bile\u015fenin belirgin oldu\u011fu \u00e7ok fakt\u00f6rl\u00fc bir hastal\u0131kt\u0131r. Durum, \u00fcst v\u00fccut (merkezi) ve alt v\u00fccut (gluteal) obezite gibi v\u00fccut ya\u011f\u0131n\u0131n topo\u011frafik da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n heterojenli\u011fiyle daha da karma\u015f\u0131kla\u015f\u0131r. Ayr\u0131ca, ya\u011f da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n toplam v\u00fccut ya\u011f\u0131na k\u0131yasla daha g\u00fc\u00e7l\u00fc kal\u0131tsal e\u011filimi vard\u0131r. Merkezi obezite, hiperglisinemi ve ins\u00fclin direnci ile karakterizedir, bu da tip 2 diyabet, hipertansiyon ve ateroskleroz ile ortak bir \u00f6zelliktir. Merkezi obezitenin molek\u00fcler genetikini incelemek i\u00e7in, 56 ciddi \u015fekilde obez (ortalama v\u00fccut kitle indeksi 40), birbirleriyle ili\u015fkili olmayan \u0130ngiliz Caucasoid gen\u00e7, diyabet olmayan kad\u0131nlar\u0131 antropometrik \u00f6l\u00e7\u00fcmler ve ins\u00fclin salg\u0131lama ve direnci g\u00f6stergeleri ile ilgili k\u0131s\u0131tl\u0131 fragment uzunlu\u011fu polimorfizmleri (RFLP) a\u00e7\u0131s\u0131ndan incelemi\u015f olduk. \u0130ncelenen aday genler, ins\u00fclin resept\u00f6r\u00fc, ins\u00fclin duyarl\u0131 glikoz ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ve ins\u00fclin idi. Ins\u00fclin geninin 5' u\u00e7 b\u00f6lgesindeki hiper de\u011fi\u015fken b\u00f6lgenin s\u0131n\u0131f 3 aleli ile \u00fcst segment obezitesi aras\u0131nda (P = 0.005) bir ili\u015fki bulundu. Ayr\u0131ca, s\u0131n\u0131f 3 aleli, oru\u00e7taki hiperglisinemi (P = 0.01), uyar\u0131lm\u0131\u015f ins\u00fclin salg\u0131lamas\u0131 (P = 0.01) ve HOMA ile hesaplanan ins\u00fclin direnci (P = 0.008) ile de ili\u015fkilendirildi. \u00c7al\u0131\u015fmada incelenen di\u011fer aday genlerde b\u00f6yle bir ili\u015fki bulunmad\u0131. Bu veriler, ins\u00fclin geninin 5' u\u00e7 b\u00f6lgesindeki polimorfizmlerin gen ifadesini etkileyebilece\u011fini ve bu sayede ciddi \u015fekilde obez kad\u0131nlarda ins\u00fclin \u00fcretimini mod\u00fcle edebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"21644993","title":"Population density profiles of nasopharyngeal carriage of 5 bacterial species in pre-school children measured using quantitative PCR offer potential insights into the dynamics of transmission.","text":"Bakteriyel a\u015f\u0131lar, ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131l\u0131k oranlar\u0131n\u0131 azaltabilir. Kolonizasyon genellikle ikili bir son noktad\u0131r. Ger\u00e7ek zamanl\u0131 nicel PCR (qPCR), mukozal \u00f6rneklerdeki bakteriyel DNA'y\u0131 geni\u015f bir aral\u0131kta nicel olarak \u00f6l\u00e7ebilir. Streptococcus pneumoniae (lytA), Streptococcus pyogenes (ntpC), Moraxella catarrhalis (ompJ), Haemophilus influenzae (hdp) ve Staphylococcus aureus (nuc) i\u00e7in k\u00fclt\u00fcr ve tek gen t\u00fcr-\u00f6zg\u00fc qPCRLAR'\u0131 ve standart e\u011frileri, log faz referans k\u00fclt\u00fcr bro\u015flar\u0131 kar\u015f\u0131s\u0131ndaki kullanarak, 161 sa\u011fl\u0131kl\u0131 2-4 ya\u015f aras\u0131 \u00e7ocuklardan al\u0131nm\u0131\u015f nazofaringsal s\u00fcngerlerdeki ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131l\u0131k s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve zirve yo\u011funluk da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Genel olarak, qPCR ve k\u00fclt\u00fcrle tespit tutarl\u0131yd\u0131. \u00c7eli\u015fki \u00e7o\u011funlukla her iki y\u00f6ntemin daha d\u00fc\u015f\u00fck tespit e\u015fiklerinde meydana geldi, ancak S. pyogenes ve S. aureus i\u00e7in PCR testleri daha az duyarl\u0131yd\u0131. Yo\u011funluk, bu 5 t\u00fcr i\u00e7in 5-7 d\u00fczenlik de\u011fi\u015fimlerle de\u011fi\u015fti ve bol miktarda bulunan t\u00fcrler y\u00fcksek de\u011ferlere (modlar: S. pneumoniae log3-4, M. catarrhalis ve H. influenzae log4-5 CFU\/ml bro\u015f) e\u011filirdi. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 \u00e7ocuklarda bu bakterileri ta\u015f\u0131yan geni\u015f bakteriyel DNA konsantrasyon aral\u0131klar\u0131, farkl\u0131 bireylerin farkl\u0131 zamanlarda b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bula\u015f\u0131c\u0131l\u0131kta de\u011fi\u015febilece\u011fi anlam\u0131na gelebilir. Kolonizasyon yo\u011funlu\u011funun belirleyicilerini (konak, mikroorganizma ve \u00e7evre) anlamak, a\u015f\u0131 etkinli\u011fini daha do\u011fru tahmin etmemizi sa\u011flayacakt\u0131r."}
{"_id":"21645205","title":"Circadian mechanisms in murine and human bone marrow mesenchymal stem cells following dexamethasone exposure.","text":"Bir \u00e7ekirdek grup d\u00fczenleyici fakt\u00f6rler memelilerin h\u00fccrelerinde sirkadiyen ritimleri kontrol eder. Beyindeki s\u00fcper\u015fiasmatik \u00e7ekirdek, merkezi \u00e7ekirdek sirkadiyen osilat\u00f6r olarak hizmet ederken, sirkadiyen saatler ayr\u0131ca periferik dokular ve h\u00fccrelerde de bulunur. Artan bir kan\u0131t k\u00fcmesi, kemik ve ya\u011f dokular\u0131nda ifade edilen mRNA'lar\u0131n %20'den fazlas\u0131n\u0131n sirkadiyen bir \u015fekilde osile etti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu makale, murin ve insan kemik ili\u011fi kaynakl\u0131 mezen\u015fimal k\u00f6k h\u00fccreleri (BMSCs) birincil k\u00fclt\u00fcrlerinde \u00e7ekirdek sirkadiyen transkripsiyonel cihaz\u0131n kan\u0131tlar\u0131n\u0131 rapor eder. Tam kapl\u0131, istirahat halinde BMSCs'lere deksametazon maruziyeti, albumin D ba\u011flay\u0131c\u0131 proteini (dbp), beyin-kas arnt benzeri 1 (bmal1), d\u00f6nem 3 (per3), rev-erb alfa (Rev A) ve rev-erb beta (Rev B) mRNA'lar\u0131n\u0131n osilasyonunu senkronize etti. Genler 22,2 ile 24,3 saatlik ortalama osilasyon periyoduna sahipti. \"Pozitif\" (bmal1) ve \"negatif\" (per3) sirkadiyen d\u00fczenleyici cihaz\u0131n bile\u015fenlerinin mRNA'lar\u0131n\u0131n akrofaz\u0131 veya zirve ifadesi, yakla\u015f\u0131k 8-12 saatte birbirinden farkl\u0131yd\u0131, bu da canl\u0131 g\u00f6zlemlerle tutarl\u0131yd\u0131. Canl\u0131da, glikojen sintez kinaz 3beta (GSK3beta) fosforilasyonu, per3 ve \u00e7ekirdek sirkadiyen d\u00fczenleyici cihaz\u0131n bile\u015fenlerinin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc d\u00fczenler. In vitro, litiyum klor\u00fcr, GSK3beta inhibit\u00f6r\u00fc olarak eklenince, t\u00fcm genlerin akrofaz\u0131n\u0131 BMSCs'de 4,2-4,7 saatlik osilasyonla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde kayd\u0131rd\u0131; ancak sadece erkek murin BMSCs, osilasyon periyodunun \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde uzamas\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7 olarak, insan ve murin BMSCs, kemik metabolizmas\u0131 ve k\u00f6k h\u00fccre biyolojisi \u00fczerine sirkadiyen mekanizmalar\u0131n analizinde ge\u00e7erli bir in vitro model olu\u015fturur."}
{"_id":"21651116","title":"Herpesvirus-encoded GPCRs: neglected players in inflammatory and proliferative diseases?","text":"Herpes vir\u00fcsleri, vir\u00fcs genomlar\u0131nda, kemokin resept\u00f6rlerine benzeyen yap\u0131sal \u00f6zelliklere sahip membran ili\u015fkili G protein ba\u011flant\u0131l\u0131 resept\u00f6rleri (GPCR'ler) kodlar. Bu GPCR'ler, hayatta kalmak, \u00e7o\u011falmak ve patogenez i\u00e7in, ev sahibinin GPCR ile ili\u015fkili h\u00fccresel sinyal a\u011flar\u0131n\u0131 ele ge\u00e7irir. \u00d6zellikle, herpes vir\u00fcslerinde kodlanan kemokin resept\u00f6rleri ORF74, BILF1 ve US28, enflamatuar sitelerde ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde bulunur ve bu, vir\u00fcs spesifik hedefler i\u00e7in y\u00f6nlendirilmi\u015f tedavilerde \u00f6nemli roller oynar. GPCR'lerin genel olarak y\u00fcksek ila\u00e7lanabilirlikleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu viral GPCR'ler, antiviral ila\u00e7 hedefleri olarak de\u011ferlendirilebilir."}
{"_id":"21676556","title":"Midbody accumulation through evasion of autophagy contributes to cellular reprogramming and tumorigenicity","text":"Orta v\u00fccut, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda k\u0131z karde\u015f h\u00fccreler aras\u0131nda olu\u015fan ve son ayr\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in gerekli olan tek bir organeldir. Orta v\u00fccutlar, b\u00f6l\u00fcnmeden uzun s\u00fcre sonra h\u00fccrelerde midbody t\u00fcrevleri (MBd'ler) olarak kal\u0131r, ancak kaderleri belirsizdir. Burada, MBd'lerin daha ya\u015fl\u0131 merkezsomu olan k\u0131z karde\u015f h\u00fccre taraf\u0131ndan asimetrik olarak miras al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Onlar, k\u00f6k h\u00fccreler, ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel h\u00fccreler ve potansiyel kanser 'k\u00f6k h\u00fccreleri' i\u00e7inde ve in vivo ve in vitro se\u00e7ici olarak birikirler. MBd kayb\u0131, k\u00f6k h\u00fccrelerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131yla birlikte ger\u00e7ekle\u015fir ve CEP55 adl\u0131 orta v\u00fccut proteini ile otofajik resept\u00f6r NBR1'in ba\u011flanmas\u0131yla medyatize edilen otofajik par\u00e7alanmayla ilgilidir. Farkl\u0131le\u015fen h\u00fccreler ve normal b\u00f6l\u00fcnen h\u00fccreler MBd'ler biriktirmez ve y\u00fcksek otofajik aktiviteye sahiptir. K\u00f6k h\u00fccreler ve kanser h\u00fccreleri, otofajosom kaps\u00fcllemesinden ka\u00e7arak ve d\u00fc\u015f\u00fck otofajik aktivite g\u00f6stererek MBd'ler biriktirir. MBd zenginli\u011fi, ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel h\u00fccrelere yeniden programlanmay\u0131 ve kanser h\u00fccrelerinin in vitro t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fini art\u0131r\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, MBd'lerin k\u00f6k h\u00fccreler ve kanser 'k\u00f6k h\u00fccreleri'nde beklenmedik rollerini g\u00f6sterir."}
{"_id":"21692235","title":"Integrated genomic analysis identifies clinically relevant subtypes of glioblastoma characterized by abnormalities in PDGFRA, IDH1, EGFR, and NF1.","text":"Cancer Genom Atlas A\u011f\u0131, son zamanlarda glioblastoma multiforme (GBM) i\u00e7in tekrarlayan genomik anormallikleri kataloglad\u0131. GBM'yi Proneural, Neural, Klasik ve Mesenkimal alt t\u00fcrlere ay\u0131rmak i\u00e7in sa\u011flam bir gen ifadesi tabanl\u0131 molek\u00fcler s\u0131n\u0131fland\u0131rma a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz ve \u00e7ok boyutlu genomik verileri entegre ederek somatik mutasyonlar ve DNA kopya say\u0131s\u0131 desenlerini belirliyoruz. EGFR, NF1 ve PDGFRA\/IDH1'in anormallikleri ve gen ifadeleri s\u0131ras\u0131yla Klasik, Mesenkimal ve Proneural alt t\u00fcrlerini tan\u0131mlar. Normal beyin h\u00fccre tiplerinin gen imzalar\u0131, alt t\u00fcrler ve farkl\u0131 sinirsel menzililer aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, agresif tedavi yan\u0131t\u0131 alt t\u00fcrlere g\u00f6re de\u011fi\u015fir, Klasik alt t\u00fcrde en b\u00fcy\u00fck fayda ve Proneural alt t\u00fcrde hi\u00e7bir fayda g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. GBM molek\u00fcler stratifikasyonu i\u00e7in transkriptomik ve genomik boyutlar\u0131 birle\u015ftiren bir \u00e7er\u00e7eve sunuyoruz, bu da gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furuyor."}
{"_id":"21700295","title":"Chronic Hepatitis B Infection: A Review","text":"\u00d6nem D\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda 240 milyondan fazla ki\u015fi kronik hepatit B vir\u00fcs\u00fc (HBV) ile enfekte. Kronik HBV enfeksiyonu olan ve tedavi g\u00f6rmeyen bireylerin %15 ila %40'\u0131 siroz geli\u015fir, bu da karaci\u011fer yetmezli\u011fine ve karaci\u011fer kanserine yol a\u00e7abilir. G\u00f6zlemler Pegilasyonlu interferon ve n\u00fckleozid analoglar\u0131 (lamivudin, adefovir, entecavir, tenofovir disoproxil ve tenofovir alafenamid), HBV DNA'n\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bask\u0131lar ve karaci\u011fer iltihab\u0131n\u0131 ve fibrozunu iyile\u015ftirir. Uzun s\u00fcreli viral bask\u0131lama, karaci\u011fer fibrozunun gerilemesi ve hepatosit kanseri riskinin azalmas\u0131 ile ili\u015fkilidir. Tedavi sonras\u0131 iyile\u015fme oranlar\u0131 (hepatit B y\u00fczey antijeni kayb\u0131 ve HBV DNA'n\u0131n tespit edilemezli\u011fi ile tan\u0131mlan\u0131r) d\u00fc\u015f\u00fck kalmaya devam etmektedir (pegilasyonlu interferon ile %3-7 ve n\u00fckleozid analo\u011fu terapisi ile %1-12). Pegilasyonlu interferon tedavisi 48 hafta i\u00e7inde tamamlanabilir ve diren\u00e7 geli\u015fimi ile ili\u015fkili de\u011fildir; ancak, k\u00f6t\u00fc tolere edilebilirli\u011fi ve depresyon gibi mevcut n\u00f6ropsikiyatrik semptomlar\u0131n k\u00f6t\u00fcle\u015fmesi gibi yan etkiler nedeniyle kullan\u0131m\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Yeni ajanlar (entecavir, tenofovir disoproxil ve tenofovir alafenamid), eski ajanlara (lamivudin ve adefovir) k\u0131yasla diren\u00e7 geli\u015fimi riskini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltabilir ve ilk tedavi se\u00e7ene\u011fi olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir. Sonu\u00e7 ve \u00d6nemi Kronik HBV enfeksiyonu ve karaci\u011fer iltihab\u0131 olan hastalara, karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ilerlemesini azaltma \u00e7abas\u0131 i\u00e7inde, pegilasyonlu interferon veya n\u00fckleozid analo\u011fu (lamivudin, adefovir, entecavir, tenofovir disoproxil veya tenofovir alafenamid) antiviral tedavisi sunulmal\u0131d\u0131r. N\u00fckleozid analoglar\u0131 ilk tedavi se\u00e7ene\u011fi olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir. \u0130yile\u015fme oranlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu i\u00e7in, \u00e7o\u011fu hasta sonsuza dek tedavi g\u00f6rmelidir."}
{"_id":"21719289","title":"CD64 expression distinguishes monocyte-derived and conventional dendritic cells and reveals their distinct role during intramuscular immunization.","text":"Skeletik kaslarda bulunan dendritik h\u00fccreler (DC'ler) hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r, ancak \u00e7o\u011fu a\u015f\u0131 i.m. (intramuscular) olarak uygulan\u0131r. Bu makalede, CD64'\u00fcn, y\u00fcksek afiniteli IgG resept\u00f6r\u00fc Fc\u03b3RI'nin, geleneksel DC'leri monositlerden t\u00fcretilen DC'ler (Mo-DC'ler) ile ay\u0131rt etti\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. Bu ayr\u0131mc\u0131 i\u015faret\u00e7i kullanarak, kaslarda bulunan farkl\u0131 DC alt k\u00fcmelerini ve drenaj lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde (LD'ler) g\u00f6\u00e7 eden kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Ayr\u0131ca bu yetene\u011fi, kas DC'leri aras\u0131nda var olan i\u015flevsel \u00f6zelle\u015fmeyi analiz etmek i\u00e7in kulland\u0131k. Al\u00fcmin \u00fczerine ba\u011flanm\u0131\u015f antijenin i.m. uygulanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan, al\u00fcmin enjekte edilen kaslarda, CD8\u03b1(+) ve CD11b(+) tipindeki geleneksel DC'lerin b\u00fcy\u00fck say\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6sterdik. Her iki geleneksel DC tipi de antijeni yakalayabilir ve drenaj LD'lerine g\u00f6\u00e7 edebilir, burada naif T h\u00fccrelerini verimli bir \u015fekilde aktive edebilirler. Al\u00fcmin enjekte edilen kaslarda, Mo-DC'ler geleneksel DC'ler kadar say\u0131sald\u0131, ancak sadece k\u00fc\u00e7\u00fck bir k\u0131sm\u0131 drenaj LD'lerine g\u00f6\u00e7 etti. Bu nedenle, al\u00fcmin kendisi Mo-DC'leri drenaj LD'lerine g\u00f6\u00e7 ettirmek i\u00e7in yetersizdir. Al\u00fcmin \u00fczerine k\u00fc\u00e7\u00fck miktarda LPS eklemenin Mo-DC g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. D\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrsek ki g\u00f6\u00e7 eden Mo-DC'ler, her h\u00fccre ba\u015f\u0131na, geleneksel DC'lere k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir kapasiteyle IFN-\u03b3 \u00fcreten T h\u00fccreleri ind\u00fckleyebilir, al\u00fcmin \u00fczerine LPS eklemenin kaslardan t\u00fcretilen DC'ler taraf\u0131ndan sunulan antijenlerin genel imm\u00fcnojenitesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bu nedenle, i.m. a\u015f\u0131lamada adjuvantlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc tam olarak anlamak, kas DC'leri ve Mo-DC'lerin heterojen g\u00f6\u00e7 ve i\u015flevsel davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131, bu \u00e7al\u0131\u015fmada ortaya konan \u015fekilde, dikkate almal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"21746539","title":"T-cell-antigen recognition and the immunological synapse","text":"Son be\u015f y\u0131lda T-h\u00fccre antijen tan\u0131ma alan\u0131ndaki b\u00fcy\u00fck heyecan, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sinaps\u0131na odaklanm\u0131\u015ft\u0131r; bu, bir T h\u00fccresi ve uygun peptid-MHC komplekslerini ifade eden bir h\u00fccre aras\u0131ndaki aray\u00fczde olu\u015fan karma\u015f\u0131k bir h\u00fccre yap\u0131s\u0131d\u0131r. Yeni g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme teknolojileri sayesinde, h\u00fccre y\u00fczey molek\u00fcllerinin ve bunlar\u0131n ili\u015fkili sinyal mod\u00fcllerinin h\u00fccre ileti\u015fimi ba\u011flam\u0131ndaki rollerini anlamaya ba\u015fl\u0131yoruz. Geli\u015fmeler o kadar h\u0131zl\u0131 ilerledi ki, T-h\u00fccre antijen tan\u0131ma, h\u00fccre-h\u00fccre tan\u0131man\u0131n molek\u00fcler temeli anla\u015f\u0131lan ilk sistem olabilir."}
{"_id":"21754541","title":"Key interactions by conserved polar amino acids located at the transmembrane helical boundaries in Class B GPCRs modulate activation, effector specificity and biased signalling in the glucagon-like peptide-1 receptor.","text":"S\u0131n\u0131f B GPCR'ler, ligand uyar\u0131ma yan\u0131t olarak \u00f6nyarg\u0131l\u0131 agonizm sergileyebilme potansiyeline sahip, birden fazla sinyal aktivasyonunu tetikleyebilir. Daha \u00f6nce, GLP-1 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn i\u015flevi i\u00e7in kritik olan TM alan\u0131ndaki \u00f6nemli polar amino asitleri vurgulam\u0131\u015ft\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, mutajenik, farmakolojik karakterizasyon, matematiksel ve hesaplamal\u0131 molek\u00fcler modelleme kombinasyonunu kullanarak, S\u0131n\u0131f B GPCR'lerin GLP-1 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve\/veya sinyal \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc ve \u00f6nyarg\u0131l\u0131 agonizme kontrol\u00fc \u00fczerinde \u00f6nemli olan ek korunmu\u015f polar kal\u0131nt\u0131lar\u0131 belirledik. Bu, (i) TM 3, 4 ve 5'in d\u0131\u015f s\u0131n\u0131rlar\u0131nda bulunan \u00fc\u00e7 pozitif y\u00fckl\u00fc kal\u0131nt\u0131 (R3.30227, K4.64288, R5.40310) i\u00e7erir, bu kal\u0131nt\u0131lar molek\u00fcler modellerde ekstra h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc istikrarl\u0131 hale getirmek i\u00e7in \u00f6ng\u00f6r\u00fcl\u00fcr, bu da ligand ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve resept\u00f6r aktivasyonu i\u00e7in kritik bir alan; (ii) resept\u00f6r\u00fcn i\u00e7 y\u00fcz\u00fcnde TM 2 (R2.46176), 6 (R6.37348) ve 7 (N7.61406 ve E7.63408) kal\u0131nt\u0131lar\u0131 aras\u0131nda \u00f6ng\u00f6r\u00fclen hidrojen ba\u011f a\u011f\u0131, istikrarl\u0131 resept\u00f6r\u00fcn ve sinyal \u00f6zg\u00fclll\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn y\u00f6nlendirilmesinin \u00f6nemli oldu\u011fu; (iii) TM 5'in (R5.56326) ve TM 6'n\u0131n (K6.35346 ve K6.40351) alt k\u0131sm\u0131ndaki kal\u0131nt\u0131lar, resept\u00f6r aktivasyonu ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f sinyalle\u015fmesi i\u00e7in kritik; (iv) TM 4'\u00fcn (N2.52182 ve Y3.52250) istikrar\u0131na dahil olan ve h\u00fccre sinyalle\u015fmesini de etkileyen kal\u0131nt\u0131lar. Toplu olarak, bu \u00e7al\u0131\u015fma, GLP-1 resept\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan peptit ile medyasyonlu sinyalle\u015fmenin anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 geni\u015fletir."}
{"_id":"21767325","title":"Influence of lifestyle modification on arterial stiffness and wave reflections.","text":"Arteriyel sertlik ve dalga yans\u0131malar\u0131 kardiyovask\u00fcler fonksiyon ve hastal\u0131k riski \u00fczerinde \u00e7e\u015fitli olumsuz etkilere sahiptir ve son evre b\u00f6brek yetmezli\u011fi ve esansiyel hipertansiyonu olan hastalarda daha y\u00fcksek bir \u00f6l\u00fcm oran\u0131yla ili\u015fkilidir. Bu nedenle, arteriyel sertli\u011fin \u00f6nlenmesi ve tedavisi en \u00fcst d\u00fczeyde \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r. Arteriyel sertle\u015fmenin kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n (CVD) kritik bir \u00f6nc\u00fcs\u00fc olarak tan\u0131nmas\u0131 nedeniyle, ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fikliklerinin arteriyel sertle\u015fmeyi \u00f6nleme ve tersine \u00e7evirme \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc anlamak esast\u0131r. Mevcut kan\u0131tlar, \u00f6zellikle aerobik egzersiz ve sodyum k\u0131s\u0131tlamas\u0131 gibi ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fikliklerinin, arteriyel sertle\u015fmeyi \u00f6nleme ve tedavi etme a\u00e7\u0131s\u0131ndan klinik olarak etkili terap\u00f6tik m\u00fcdahaleler oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, arteriyel sertle\u015fmede ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fikliklerini \u00f6n tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 olarak \u00f6nermek i\u00e7in yeterli kan\u0131t mevcuttur. Bununla birlikte, arteriyel sertle\u015fmenin y\u00f6netimindeki ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fikliklerinin tam anla\u015f\u0131lmas\u0131 ve en iyi kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in daha fazla bilgiye ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"21789744","title":"Effect of exercise-induced ischemia on QT interval dispersion.","text":"Artan ventrikel repolarizasyon s\u00fcresi mekansal da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 (QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131), arritmilere kar\u015f\u0131 artan savunmas\u0131zl\u0131kla ili\u015fkilidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, izemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (IHD) olan ki\u015filerde egzersizin QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki etkisini incelemek i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmada, dinlenme ve zirve egzersiz s\u0131ras\u0131nda QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131, d\u00fczeltilmi\u015f QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve d\u00fczeltilmemi\u015f ve d\u00fczeltilmi\u015f QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 de\u011fi\u015fimlerinin y\u00fczdesi de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Standart Bruce protokol\u00fc egzersiz testini tamamlayan 14 kontrol grubu \u00fcyesi, 17 IHD hastas\u0131 ve 14 IHD hastas\u0131 (IHD-B) beta-blokerler al\u0131yordu. QT aral\u0131klar\u0131, bir ki\u015fisel bilgisayara ba\u011fl\u0131 dijital tablet aray\u00fcz\u00fc kullan\u0131larak dinlenme ve zirve egzersiz s\u0131ras\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Dinlenme s\u0131ras\u0131nda QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131, kontrol ve IHD-B gruplar\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda IHD grubunda belirgin \u015fekilde artm\u0131\u015ft\u0131r (d\u00fczeltilmi\u015f QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 milisaniye olarak), 74 +\/- 7, 40 +\/- 4, 49 +\/- 5, p < 0.03). Zirve egzersiz s\u0131ras\u0131nda d\u00fczeltilmi\u015f QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131, kontrol grubuna k\u0131yasla IHD grubunda daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc (26 +\/- 3 msec'e kar\u015f\u0131 57 +\/- 5 msec, p < 0.03). Egzersizle ili\u015fkili QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 de\u011fi\u015fimlerinin y\u00fczdesi, kontrol grubu (28% +\/- 4%, p < 0.002) ve IHD-B grubu (30% +\/- 3%, p < 0.01) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda IHD grubunda anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti. Zirve egzersiz s\u0131ras\u0131nda daha b\u00fcy\u00fck ortalama QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve egzersizle ili\u015fkili QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 de\u011fi\u015fimlerinin artmas\u0131, IHD grubunda arritmilere kar\u015f\u0131 artan savunmas\u0131zl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131klamaya yard\u0131mc\u0131 olabilir. Beta-blokerlerin kardiyoprotektif etkisi, egzersizle ili\u015fkili QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 de\u011fi\u015fimlerini azaltma etkilerine ba\u011flanabilir."}
{"_id":"21790313","title":"Effects of powered mobility on self-initiated behaviors of very young children with locomotor disability.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, 23 ila 38 ay aras\u0131nda olan ve motorlu sandalyeleri kullanmay\u0131 \u00fc\u00e7 hafta i\u00e7inde \u00f6\u011frenen alt\u0131 engelli \u00e7ocu\u011fun kendi ba\u015flat\u0131lan davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131n etkilerini rapor eder. \u00c7oklu temel tasar\u0131m kullan\u0131larak, ba\u011f\u0131ms\u0131z mobiliteyi elde etmeden \u00f6nce ve sonra 10 g\u00fcnl\u00fck aral\u0131klarla iki saatlik g\u00f6zlem d\u00f6nemleri video kaydedildi. Nesneyle kendi ba\u015flat\u0131lan etkile\u015fimin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, mekansal ke\u015fif ve bak\u0131c\u0131 ile ileti\u015fim analiz edildi. \u00dc\u00e7 \u00e7ocuk t\u00fcm \u00fc\u00e7 davran\u0131\u015f t\u00fcr\u00fcn\u00fc art\u0131rd\u0131; biri nesneyle etkile\u015fimi art\u0131rd\u0131 ancak bu etkile\u015fimi azaltt\u0131; ve iki \u00e7ocuk yaln\u0131zca mekansal ke\u015ffi art\u0131rd\u0131."}
{"_id":"21793890","title":"BCR\/ABL modifies the kinetics and fidelity of DNA double-strand breaks repair in hematopoietic cells.","text":"Onkogenik BCR\/ABL tirozin kinaz\u0131, DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131 (DSB'ler) onar\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Gamma-irradiasyon sonras\u0131 BCR\/ABL pozitif l\u00f6semi h\u00fccrelerinde normal h\u00fccrelere k\u0131yasla daha fazla DSB birikti\u011fini bulduk. Bu hasarlar\u0131n \u00e7o\u011fu, BCR\/ABL taraf\u0131ndan uyar\u0131lan zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, NHEJ (non-homolog end-joining) ve HRR (homologous recombination onar\u0131m\u0131) mekanizmalar\u0131yla verimli bir \u015fekilde onar\u0131l\u0131r. Ancak, BCR\/ABL pozitif l\u00f6semi h\u00fccrelerinde HRR ve NHEJ \u00fcr\u00fcnleri s\u0131ras\u0131yla mutasyonlar ve b\u00fcy\u00fck silinmeler olarak tespit edildi. Philadelphia kromozom pozitif l\u00f6semilerde genomik istikrars\u0131zl\u0131\u011fa katk\u0131da bulunabilecek DSB'lerin hatal\u0131 onar\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nerdi\u011fimiz i\u00e7in."}
{"_id":"21804115","title":"Bone morphogenetic protein signaling in nephron progenitor cells","text":"Kemik morfogenetik proteini (BMP) sinyali, b\u00f6brek geli\u015fiminin bir\u00e7ok y\u00f6n\u00fcnde kritik bir rol oynar ve b\u00f6brek yaralanmas\u0131n\u0131n sonucunu belirlemede \u00f6nemli bir fakt\u00f6rd\u00fcr. BMP tedavisi, pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerden nefron \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 i\u00e7eren protokollerin de temel bir bile\u015fenidir. Bu inceleme, her bir ba\u011flamda nefron \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccrelerine BMP sinyalizasyonunun rol\u00fcn\u00fc tart\u0131\u015fmaktad\u0131r."}
{"_id":"21853444","title":"Computational analysis of 3'-ends of ESTs shows four classes of alternative polyadenylation in human, mouse, and rat.","text":"Alternatif ba\u015flatma, splice ve polyadenilasyon, bir\u00e7ok organizman\u0131n ayn\u0131 transkripsiyon biriminden kaynaklanan olgun mRNA transkriptleri aras\u0131nda \u00e7e\u015fitlilik yaratmak i\u00e7in kulland\u0131klar\u0131 temel mekanizmalard\u0131r. \u00d6nceki hesaplamal\u0131 analizler alternatif polyadenilasyona odaklanm\u0131\u015f olsa da, normal 3' u\u00e7 eksonlar\u0131n i\u00e7inde veya a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda polyadenilasyon aktiviteleri, insan, fare ve s\u0131\u00e7an genomlar\u0131nda t\u00fcm transkripsiyon b\u00f6lgelerine yay\u0131lan alternatif polyadenilasyon kal\u0131plar\u0131n\u0131n ilk genom geni\u015f analizini sunuyoruz. Bu analizden d\u00f6rt farkl\u0131 alternatif polyadenilasyon kal\u0131b\u0131 ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor: biti\u015fik poly(A) siteleri, bile\u015fik eksonlar, gizli eksonlar ve k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f eksonlar. En az %49 (insan), %31 (fare) ve %28 (s\u0131\u00e7an) polyadenilasyonlu transkripsiyon birimlerinin alternatif polyadenilasyona sahip oldu\u011funu tahmin ediyoruz. Bu alternatif polyadenilasyon olaylar\u0131n\u0131n bir k\u0131sm\u0131 yeni protein izolar\u0131na neden oluyor."}
{"_id":"21855837","title":"Epigenetic instability in ES cells and cloned mice.","text":"N\u00fckleer transferle (NT) klonlama, \u00e7o\u011fu klonun do\u011fumdan \u00f6nce \u00f6lmesi ve hayatta kalanlar\u0131n s\u0131kl\u0131kla b\u00fcy\u00fcme bozukluklar\u0131 g\u00f6stermesi ile verimsiz bir s\u00fcre\u00e7tir. Gen ifadesini hayatta kalma ve fet\u00fcs a\u015f\u0131r\u0131 b\u00fcy\u00fcmesi ile ili\u015fkilendirmek amac\u0131yla, hem n\u00fckleer transferle klonlanm\u0131\u015f fare hem de onlardan t\u00fcretilen embriyofik (ES) h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 pop\u00fclasyonlar\u0131ndaki kal\u0131tsal gen ifadesini inceledik. ES h\u00fccre genomunun epigenetik durumu, son derece istikrars\u0131z bulundu. Benzer \u015fekilde, \u00e7o\u011fu klonmu\u015f fareyi, ayn\u0131 alt klonlardan t\u00fcretilen ES h\u00fccrelerinden t\u00fcretilenlerde bile, kal\u0131tsal gen ifadesinde de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6zlemlendi. Genelde gen d\u00fczenlenmesinde yayg\u0131n bozulma olmas\u0131na ra\u011fmen bir\u00e7ok hayvan yeti\u015fkinli\u011fe kadar hayatta kald\u0131, bu da memeli geli\u015fiminin genomun epigenetik sapmalar\u0131ndan olduk\u00e7a toleransl\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6steriyor. Bu veriler, hatta normal g\u00f6r\u00fcnen klonlanm\u0131\u015f hayvanlar\u0131n bile gen ifadesinde ince bozukluklar g\u00f6sterebilece\u011fini ima ediyor."}
{"_id":"21859699","title":"Successful three-way kidney paired donation with cross-country live donor allograft transport.","text":"Hayat verici ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lardan uyumsuz hastalara nakil f\u0131rsatlar\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in b\u00f6brek e\u015fle\u015ftirme nakli (KPD), organ mevcudiyeti krizini hafifletmek i\u00e7in \u00f6nemli stratejilerden biri olarak kabul edilir. Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde ulusal bir KPD program\u0131 uygulan\u0131rsa y\u0131lda ek olarak 1000-2000 nakil ger\u00e7ekle\u015ftirilebilece\u011fi tahmin edilmi\u015ftir. Bu nakillerin \u00e7o\u011fu kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n yerel veya b\u00f6lgesel b\u00f6lgesinde d\u00fczenlenebilir, ancak zor e\u015fle\u015fen kan gruplar\u0131 veya geni\u015f HLA duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 olan hastalar daha b\u00fcy\u00fck co\u011frafi alanlarda e\u015fle\u015fmeden yararlanabilir. Bu durumda, hastalar veya organlar, ulusal programdan en fazla fayday\u0131 elde etmek i\u00e7in seyahat etmesi gerekebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bir \u00fc\u00e7l\u00fc KPD'nin, y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131kl\u0131 bir hastaya (PRA %96) kar\u015f\u0131 k\u0131y\u0131da ya\u015fayan bir canl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131n\u0131n iyi e\u015fle\u015fmi\u015f b\u00f6bre\u011fini almas\u0131n\u0131 nas\u0131l sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. B\u00f6brek San Francisco'da \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131 ve 8 saat sonra Baltimore'a nakledilip yeniden kan ak\u0131\u015f\u0131na al\u0131nd\u0131. Hasta h\u0131zl\u0131 fonksiyon g\u00f6sterdi ve bir y\u0131l sonra serum kreatinin seviyesi 1.1 mg\/dl idi. Bu vaka, Amerika Birle\u015fik Devletleri gibi b\u00fcy\u00fck bir \u00fclkede ulusal bir KPD program\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131ndaki baz\u0131 karma\u015f\u0131kl\u0131klar\u0131 \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in bir \u015fablon sa\u011flar."}
{"_id":"21866916","title":"Role of PACAP and VIP in astroglial functions.","text":"Astrocytler insan beyninin hacminin en az %50'sini olu\u015fturur. Destekleyici i\u015flevlerde rollerinin yan\u0131 s\u0131ra, astrocytler k\u00f6k h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 d\u00fczenler, sinaptik plastisiteyi ve n\u00f6roproteksiyonu etkiler. Ayr\u0131ca, astrocytler n\u00f6rotransmiterlere ve n\u00f6ropeptitlere yan\u0131t vererek ve d\u00fczenleyici fakt\u00f6rler olarak adland\u0131r\u0131lan gliotransmitterler salg\u0131layarak n\u00f6ronal fizyolojiyi etkiler. \u00d6zellikle, astrocytler geli\u015fme ve\/veya yeti\u015fkinlikte PACAP'a \u00f6zg\u00fc resept\u00f6r PAC1-R ve PACAP\/VIP kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 resept\u00f6rleri VPAC1-R ve VPAC2-R ifade eder. PACAP ve VIP'nin, astrocytlerin \u00e7o\u011falmas\u0131, plastisitesi, glikojen \u00fcretimi ve n\u00f6rotrofik fakt\u00f6rlerin ve gliotransmitterlerin biyosentezi gibi bir dizi aktivitesini d\u00fczenledi\u011fi konusunda art\u0131k net kan\u0131tlar vard\u0131r."}
{"_id":"21868715","title":"A subset of 26S proteasomes is activated at critically low ATP concentrations and contributes to myocardial injury during cold ischemia.","text":"Molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n, s\u0131cak veya so\u011fuk iskemiye ba\u011fl\u0131 olarak kalp dokusuna zarar vermesi, tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015f bir konudur. Proteazomlar\u0131n, kalp dokusunun iskemi-reperf\u00fczyon hasar\u0131na katk\u0131da bulundu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclse de, iskemik d\u00f6nemdeki rolleri hala belirsizdir. Ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 kalplerin yayg\u0131n olarak kalp nakli \u00f6ncesi uzun s\u00fcreli k\u00fcresel so\u011fuk iskemiye maruz kald\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu ba\u011flamda kalp dokusundaki ATP i\u00e7eri\u011fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan so\u011fuk iskemik depolama s\u0131ras\u0131nda proteazomun rol\u00fcn\u00fc ve d\u00fczenlenmesini de\u011ferlendirdik. Ger\u00e7ek dokuda ATP konsantrasyonunda \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde, kalpteki proteazom peptidaz aktivitesi, kalplerin UW \u00e7\u00f6zeltisinde 48 saat kadar so\u011fuk iskemik depolamada ATP'nin azalmas\u0131yla birlikte %225 artt\u0131. UW \u00e7\u00f6zeltisine spesifik proteazom inhibit\u00f6r\u00fc epoxomicin eklendi\u011finde, bu, kalpteki ekstraklarda proteazom aktivitesini inhibe etti, edem olu\u015fumunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131 ve kardiyomiyositin ultrastr\u00fckt\u00fcrel b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korudu. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f 20S\/26S proteazom enzim haz\u0131rlamalar\u0131 kullanarak, bu aktivitenin bir alt k\u00fcme 26S proteazomlara atfedildi\u011fini, bu proteazomlar\u0131n fizyolojik seviyelerin \u00e7ok alt\u0131nda ATP konsantrasyonlar\u0131nda kararl\u0131 oldu\u011funu, ATP'nin aktivitesini negatif olarak d\u00fczenledi\u011fini ve maksimum aktivitenin d\u00fc\u015f\u00fck mikromol\/L aral\u0131\u011f\u0131nda ATP konsantrasyonlar\u0131nda meydana geldi\u011fini g\u00f6sterdik. Bu veriler, proteazom aktivitesinin so\u011fuk iskemik kalp dokusu hasar\u0131n\u0131n patolojik olarak \u00f6nemli bir mekanizmas\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bir alt k\u00fcme 26S proteazom, ATP seviyelerinin d\u00fc\u015fmesiyle aktive olan, h\u00fccre y\u0131k\u0131c\u0131 bir proteaz gibi davranmaktad\u0131r. So\u011fuk iskemide proteazom inhibisyonu, kardiyomiyositin ultrastr\u00fckt\u00fcrel b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korur."}
{"_id":"21870716","title":"Coping and satisfaction with growth hormone treatment among short-stature children.","text":"\u00c7ocuklar\u0131n kronik bir t\u0131bbi sorunu olan ve uzun s\u00fcreli tedavi gerektiren durumlarla ba\u015fa \u00e7\u0131kma yetenekleri, bu \u00e7ocuklar\u0131n ve ebeveynlerinin ya\u015fam kalitesini etkiler ve tedavi kalitesinin bir g\u00f6stergesi olarak hizmet eder. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ortalama ya\u015f ve cinsiyet i\u00e7in iki veya daha fazla standart sapma alt\u0131nda olan \u00e7ocuklar\u0131n ba\u015fa \u00e7\u0131kma yetene\u011fi ve tedavi memnuniyetiyle ilgilidir. \u00c7al\u0131\u015fma n\u00fcfusu, en az 1 y\u0131ld\u0131r b\u00fcy\u00fcme hormonu (GH) tedavisi alan 96 hastadan olu\u015fmaktad\u0131r. 65 hasta herhangi bir temel hastal\u0131\u011fa sahip de\u011fildi, 15'i klasik GH eksikli\u011fine sahipti ve 16's\u0131 Turner sendromu veya b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131na sahipti. T\u00fcm hastalar, 12 ila 66 ay aras\u0131nda evde g\u00fcnl\u00fck enjekte edilerek tedavi edildi. Kendini y\u00f6neten bir anketle, ba\u015fa \u00e7\u0131kma yetene\u011fi ve tedavi memnuniyeti ve uyumlulu\u011fu de\u011ferlendirildi. Cinsiyet, temel hastal\u0131\u011f\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, tedavinin ba\u015flad\u0131\u011f\u0131 ya\u015f veya tedavi s\u00fcresi a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar bulunmad\u0131. GH tedavisinin nihai boya etkisi hen\u00fcz belirlenmemi\u015f olmas\u0131na ra\u011fmen, memnuniyet ve uyumluluk y\u00fcksekti."}
{"_id":"21874312","title":"Risk for breast cancer development determined by mammographic parenchymal pattern.","text":"Bir meme kanseri geli\u015fme riski s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131, sadece meme parankim\u0131n\u0131n mamografi g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcne dayanarak geli\u015ftirilmi\u015ftir. D\u00f6rt hasta grubu izole edilmi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fma, Detroit'teki Hutzel Hastanesi'nde muayene edilen 30 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc t\u00fcm kad\u0131nlar\u0131n mamogramlar\u0131n\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7iren be\u015f y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemi kapsamaktad\u0131r. Ortalama takip s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k 2 1\/2 y\u0131l olacakt\u0131r. D\u00f6rt grupta meme kanseri geli\u015fme oran\u0131 s\u0131ras\u0131yla 0.1, 0.4, 1.7 ve 2.2'dir. Bu parankim desenleri a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015ft\u0131r ve tan\u0131mlama kriterleri verilmi\u015ftir."}
{"_id":"21874414","title":"Accurate coarse-grained modeling of red blood cells.","text":"K\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerini (RBC'ler) modellemek i\u00e7in ortalama alan teorisi \u00fczerine kurulu sistematik bir tahri\u015f prosed\u00fcr\u00fc geli\u015ftiriyoruz. \u00dc\u00e7 boyutlu RBC zar modeli, b\u00fck\u00fclme enerjisi, d\u00fczlem i\u00e7i s\u00fcrt\u00fcnme enerjisi ve sabit y\u00fczey alan\u0131 ve kapal\u0131 hacim k\u0131s\u0131tlamalar\u0131n\u0131 dikkate al\u0131r. Tahri\u015f prosed\u00fcr\u00fc geneldir, herhangi bir tahri\u015f seviyesi i\u00e7in kullan\u0131labilir ve herhangi bir uyum parametresi kullanmaz. Tahri\u015fli modelin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r ve davran\u0131\u015f\u0131n\u0131n mevcut deneysel verilere ve k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerinin kapiller ve s\u00fcrt\u00fcnme ak\u0131\u015flar\u0131nda DPD sim\u00fclasyonlar\u0131na kar\u015f\u0131 do\u011frulanmas\u0131 sa\u011flan\u0131r."}
{"_id":"21878751","title":"Mice deficient in CD4 T cells have only transiently diminished levels of IFN-gamma, yet succumb to tuberculosis.","text":"CD4 T h\u00fccreleri, t\u00fcberk\u00fcloza kar\u015f\u0131 koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131nda \u00f6nemlidir. T\u00fcberk\u00fcloza kar\u015f\u0131 koruma mekanizmas\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in iki CD4 T h\u00fccresi eksikli\u011fi olan fare modeli kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. MHC s\u0131n\u0131f II veya CD4 molek\u00fclleri i\u00e7in transjenik fareler, vahsi tip farelere k\u0131yasla M. tuberculosis'e kar\u015f\u0131 daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6stermi\u015ftir. MHC s\u0131n\u0131f II-\/- fareler, CD4-\/- farelere k\u0131yasla M. tuberculosis zorlamas\u0131ndan sonra hayatta kalma a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha duyarl\u0131yd\u0131, ancak CD4-\/- farelerin g\u00f6receli direnci, CD4-8- (\u00e7ift negatif) T h\u00fccrelerinin say\u0131s\u0131nda art\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131 de\u011fildi. Enfekte farelerin akci\u011ferlerinde in vivo IFN-gamma \u00fcretimini analiz etti\u011fimizde, her iki mutlu fare cinsi de enfeksiyon sonras\u0131 IFN-gamma \u00fcretimini ge\u00e7ici olarak bozdu\u011funu ortaya koydu. Enfeksiyonun 2. haftas\u0131nda, RT-PCR ve i\u00e7sel sitokin boyama ile de\u011ferlendirilen IFN-gamma \u00fcretimi, vahsi tip farelere k\u0131yasla mutlu farelerde %50'den fazla azalt\u0131ld\u0131. Bununla birlikte, enfeksiyonun 4. haftas\u0131nda, hem mutlu hem de vahsi tip farelerde IFN-gamma mRNA ve protein \u00fcretimi benzer seviyelerdeydi. CD4 T h\u00fccresi eksikli\u011fi olan farelerde, IFN-gamma \u00fcretimi CD8 T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131yordu. Bu nedenle, CD4 T h\u00fccrelerinin IFN-gamma \u00fcretiminin \u00f6nemi, enfeksiyonun ba\u015flar\u0131nda g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu da M. tuberculosis enfeksiyonunun seyrini belirleyen erken olaylar\u0131n \u00f6nemini destekliyor."}
{"_id":"21884059","title":"Treatment and management of graft-versus-host disease: improving response and survival.","text":"Graft-versus-ev sahibi hastal\u0131\u011f\u0131 (GVHD), t\u00fcmogenik hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre nakli sonras\u0131 \u00f6nemli bir morbidite ve mortalite nedeni oldu\u011fu i\u00e7in \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc ara\u015ft\u0131rman\u0131n odak noktas\u0131d\u0131r. Akut ve kronik formlar\u0131n\u0131n patofizyolojisi, tan\u0131s\u0131 ve belirleyici fakt\u00f6rleri konusunda \u00f6nemli ilerlemeler kaydedilmesine ra\u011fmen, standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir tedavi stratejisi hala eksik. Hem akut hem de kronik formlar\u0131n tedavisinde kortikosteroid tedavisinin iyi kan\u0131tlar\u0131 vard\u0131r. Bununla birlikte, steroid direnci olan hastal\u0131\u011f\u0131n en etkili yakla\u015f\u0131m\u0131 hala tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r, mevcut uygulama esas olarak daha k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7al\u0131\u015fmalara dayanmaktad\u0131r ve yerel kurumlar aras\u0131nda b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmektedir. Zaman\u0131nda tan\u0131, \u00e7ok disiplinli \u00e7al\u0131\u015fma ve iyi destekleyici bak\u0131m, bu hastalarda yan\u0131t\u0131 ve hayatta kalmay\u0131 optimize etmek i\u00e7in elbette \u00f6nemlidir. Gelecekte sistematik ara\u015ft\u0131rma stratejileri ve yeni tedavi hedeflerinin belirlenmesi, sonu\u00e7lar\u0131 daha da iyile\u015ftirmesi umulmaktad\u0131r. A\u015fa\u011f\u0131daki inceleme, akut ve kronik GVHD'nin tedavisi ve y\u00f6netimi i\u00e7in mevcut se\u00e7enekleri \u00f6zetlemeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r."}
{"_id":"21884449","title":"The value of self-report assessment of adherence, rhinitis and smoking in relation to asthma control.","text":"\n## Ama\u00e7lar\n\u0130nhal edilen kortikosteroid (ICS) uyumu, burun ak\u0131nt\u0131s\u0131 derecesi ve sigara i\u00e7me durumunun ast\u0131m kontrol\u00fc \u00fczerindeki yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bunlar\u0131n ast\u0131m kontrol\u00fc ile ili\u015fkisini ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\nAst\u0131m i\u00e7in ICS re\u00e7ete edilen 85 Birle\u015fik Krall\u0131k uygulamas\u0131nda, kat\u0131l\u0131mc\u0131lara Ast\u0131m Kontrol Soru \u00c7er\u00e7evesi (ACQ) ve \u0130la\u00e7 Uyumu Rapor \u00d6l\u00e7e\u011fi (MARS) gibi do\u011frulanm\u0131\u015f anket \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, iki \u00f6\u011feli bir sigara i\u00e7me durumu \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ve tek \u00f6\u011feli bir burun ak\u0131nt\u0131s\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc g\u00f6nderildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nTam anonim anketler 3916 kat\u0131l\u0131mc\u0131 i\u00e7in mevcuttu. K\u00f6t\u00fc ast\u0131m kontrol\u00fc (ACQ > 1.5), rapor edilen burun ak\u0131nt\u0131s\u0131 (OR = 4.62; %95 CI: 3.71-5.77), sigara i\u00e7me (OR = 4.33; %95 CI: 3.58-5.23) ve ICS'ye d\u00fc\u015f\u00fck uyum (OR = 1.35; %95 CI: 1.18-1.55) ile ili\u015fkilendirildi. Burun ak\u0131nt\u0131s\u0131 derecesi \u00f6nemliydi; \u015fiddetli burun ak\u0131nt\u0131s\u0131 rapor edenler en k\u00f6t\u00fc ast\u0131m kontrol\u00fcne sahipti, ard\u0131ndan hafif burun ak\u0131nt\u0131s\u0131 rapor edenler ve hi\u00e7bir burun ak\u0131nt\u0131s\u0131 semptomu rapor etmeyenler (F(2, 3913) = 128.7, p < .001). Sigara i\u00e7me miktar\u0131 ile ast\u0131m kontrol\u00fc aras\u0131nda bir ili\u015fki vard\u0131 (F(5, 655) = 6.08, p < .001).\n\n## Sonu\u00e7\nK\u00f6t\u00fc ast\u0131m kontrol\u00fc, rapor edilen burun ak\u0131nt\u0131s\u0131, sigara i\u00e7me ve d\u00fc\u015f\u00fck ila\u00e7 uyumu ile ili\u015fkilidir. Bu potansiyel olarak de\u011fi\u015ftirilebilen k\u00f6t\u00fc ast\u0131m kontrol\u00fc tahmincileri, ast\u0131m g\u00f6zden ge\u00e7irmesi i\u00e7in rutin olarak kullan\u0131lan k\u0131sa bir anket raporuyla belirlenebilir."}
{"_id":"21891856","title":"Development of a syngeneic mouse model for events related to ovarian cancer.","text":"Farma faren ovary y\u00fczey epitel h\u00fccreleri (MOSEC), virjin ve olgun farenlerden hafif trypsinizasyon yoluyla elde edildi ve in vitro tekrarlanan ge\u00e7i\u015fler yap\u0131ld\u0131. Erken ge\u00e7i\u015f h\u00fccreleri (20 ge\u00e7i\u015ften az) kiremit benzeri bir morfolojiye ve b\u00fcy\u00fcme temas engeline sahipti. Yakla\u015f\u0131k 20 in vitro ge\u00e7i\u015ften sonra, kiremit benzeri morfoloji ve b\u00fcy\u00fcme temas engeli kayboldu. T\u00fcm\u00f6r olu\u015fturma potansiyeli, athymik ve sinerjik C57BL6 farenlerine erken ve ge\u00e7 ge\u00e7i\u015f h\u00fccrelerinin s.c. ve i.p. enjekte edilmesiyle belirlendi. Alt ekstremite t\u00fcm\u00f6rleri yakla\u015f\u0131k 4 ay i\u00e7inde olu\u015ftu ve sadece enjekte edildi\u011fi yerde mevcuttu. Ge\u00e7 ge\u00e7i\u015f MOSEC'in i.p. enjekte edilmesi, athymik ve sinerjik farenlerde kar\u0131n bo\u015flu\u011funun her yerinde t\u00fcm\u00f6r implantlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcmesine ve kanl\u0131 ascit s\u0131v\u0131s\u0131n\u0131n \u00fcretilmesine neden oldu. Erken ge\u00e7i\u015f MOSEC, canl\u0131 organizmalarda t\u00fcm\u00f6r olu\u015fturmad\u0131. T\u00fcm\u00f6rlerin histopatolojik analizi, hem karcinom hem de sarkom bile\u015fenleri i\u00e7eren y\u00fcksek derecede k\u00f6t\u00fcc\u00fcl bir t\u00fcm\u00f6r ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Ge\u00e7 ge\u00e7i\u015f MOSEC, sitokeratin ifade etti ve in vitro gonadotropin uyar\u0131ma yan\u0131t olarak yumurtal\u0131k hormonlar\u0131 \u00fcretmedi. 10 klonal \u00e7izgi, ge\u00e7 ge\u00e7i\u015f MOSEC'den kuruldu. Her klon, C57BL6 farenlerine i.p. enjekte edildikten sonra periton t\u00fcm\u00f6rleri ve ascit s\u0131v\u0131s\u0131 olu\u015fturdu. \u00dc\u00e7 h\u00fccre hatt\u0131, poliploid ile neredeyse tetraploid modal kromozom say\u0131lar\u0131 olan olarak sitogenetik olarak incelendi. Ortak klonal kromozom kazan\u0131mlar\u0131 ve kay\u0131plar\u0131 +5, +15, +19 ve -X, -3, -4 idi. Bir h\u00fccre hatt\u0131, kromozomlar 15 ve 18 aras\u0131nda bir klonal translokasyona sahipti ve di\u011feri k\u00fc\u00e7\u00fck bir i\u015faret kromozomuna sahipti; ortak yap\u0131sal anormallikler g\u00f6zlemlenmedi. Bu veriler, insanlarda yumurtal\u0131k kanseri ile ilgili olaylar\u0131n incelenmesi i\u00e7in bir fare modeli geli\u015ftirir. MOSEC'in kar\u0131n bo\u015flu\u011funda yayg\u0131n t\u00fcm\u00f6rler olu\u015fturma yetene\u011fi, evre III ve IV'de g\u00f6r\u00fclenlere benzer ve MOSEC'in b\u00fct\u00fcn ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemine sahip farenlerde t\u00fcm\u00f6rler olu\u015fturma yetene\u011fi, bu modeli molek\u00fcler ve"}
{"_id":"21902400","title":"Hypoxia in cancer: significance and impact on clinical outcome","text":"Hipoksiye, yerel olarak geli\u015fmi\u015f kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerin karakteristik bir \u00f6zelli\u011fi olarak, t\u00fcm\u00f6r (patolojik) fizyolojisinde kritik bir fakt\u00f6r haline gelmi\u015ftir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu durum t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini ve terapi direncini te\u015fvik edebilir. Hipoksiye, (a) k\u0131s\u0131tl\u0131 proliferasyon, farkl\u0131la\u015fma, nekroz veya apoptozla ili\u015fkili oldu\u011fu ve (b) ayn\u0131 zamanda agresif bir fenotipin geli\u015fimine de yol a\u00e7abilece\u011fi i\u00e7in t\u00fcm\u00f6r biyolojisinde \"Janus y\u00fcz\u00fc\" olarak tan\u0131mlan\u0131r. Standart prognostik fakt\u00f6rler, \u00f6rne\u011fin t\u00fcm\u00f6r evresi ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm durumu gibi fakt\u00f6rlerden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, hipoksinin hasta sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n k\u00f6t\u00fc bir prognostik fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011fu \u00f6nerilmi\u015ftir. Hipoksiyi do\u011frudan de\u011ferlendiren t\u00fcm\u00f6r hipoksisi \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, hipoksik servikal kanser veya yumu\u015fak doku sarkomlar\u0131 olan hastalarda daha k\u00f6t\u00fc hastal\u0131k serbest kalma s\u00fcresi oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Ba\u015f ve boyun kanserlerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, hipoksinin hayatta kalma ve yerel kontrol i\u00e7in prognostik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Do\u011frudan O2 alg\u0131lama tekni\u011finin teknik s\u0131n\u0131rlamalar\u0131, t\u00fcm\u00f6r hipoksisi i\u00e7in yard\u0131mc\u0131 i\u015faret\u00e7iler olarak hipoksiye ili\u015fkili endojen proteinler (\u00f6rne\u011fin, HIF-1\u03b1, GLUT-1, CA IX) veya d\u0131\u015fa d\u00f6n\u00fck biored\u00fcktif ila\u00e7lar\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik etmi\u015ftir. Bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fmada, ancak t\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalarda de\u011fil, endojen i\u015faret\u00e7iler hasta sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n prognostik olarak anlaml\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. D\u0131\u015fa d\u00f6n\u00fck i\u015faret\u00e7ilerin prognostik \u00f6nemi ise s\u0131n\u0131rl\u0131 g\u00f6r\u00fcnmektedir. Hipoksiyi noninvaziv olarak de\u011ferlendirmek i\u00e7in g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme teknikleri, PET veya SPECT alg\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131 ile radyolabellenmi\u015f izleyicilerin veya MRI teknikleri (\u00f6rne\u011fin, BOLD) kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirilebilir. Bu y\u00f6ntemler hakk\u0131nda klinik deneyim, hasta prognostik a\u00e7\u0131s\u0131ndan hen\u00fcz s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Bug\u00fcne kadar yap\u0131lan klinik \u00e7al\u0131\u015fmalarda, standartla\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f tedavi protokolleri, oksijenasyon durumunu karakterize eden u\u00e7 noktalardaki tutars\u0131zl\u0131klar ve metodolojik farkl\u0131l\u0131klar (\u00f6rne\u011fin, farkl\u0131 imm\u00fcnohistokimyasal boyama prosed\u00fcrleri), kullan\u0131lan prognostik parametrenin g\u00fcc\u00fcn\u00fc tehlikeye atabilir."}
{"_id":"21902910","title":"Knowledge and Practice of Standard Precautions and Awareness Regarding Post-Exposure Prophylaxis for HIV among Interns of a Medical College in West Bengal, India.","text":"\n## Ama\u00e7lar\n\nHIV i\u00e7in standart \u00f6nlemler ve post-e\u015fyaya maruz kalma profylaksi konusunda stajyerlerin bilgilerini de\u011ferlendirmek ve standart \u00f6nlemlerle ilgili bilgi ve uygulama aras\u0131ndaki bo\u015flu\u011fu belirlemek, ayr\u0131ca standart \u00f6nlemleri uygulamaya uymadaki engelleri tespit etmektir.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nKolkata, Hindistan'da bir devlet i\u015fletmesi t\u0131p fak\u00fcltesinden 2010-2011 d\u00f6nemi stajyerleri \u00fczerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmada bu ara\u015ft\u0131rma ger\u00e7ekle\u015ftirildi. T\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, HIV i\u00e7in temel standart \u00f6nlem bile\u015fenleri ve post-e\u015fyaya maruz kalma profylaksi ile ilgili \u00f6\u011feleri i\u00e7eren bir anket doldurdu. Anket, standart \u00f6nlem uygulamas\u0131na uymama nedenleri ile ilgili a\u00e7\u0131k u\u00e7lu sorular da i\u00e7eriyordu ve belirli yorumlar i\u00e7in ek alan sa\u011fl\u0131yordu.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\nKi\u015fisel koruyucu ekipman kullan\u0131m\u0131, el y\u0131kama, g\u00fcvenli i\u011fne ve keskin nesnelerin i\u015flenmesi ve bertaraf\u0131 gibi uygulamalarda stajyerlerin do\u011fru bilgi sahibi oldu\u011fu tespit edildi. Uygulamada uymama nedenleri aras\u0131nda i\u011fneleri tutarken beceriksizlik, eldiven giymek, \u00f6nl\u00fck giyerken rahats\u0131zl\u0131k hissi, d\u00fczenli el y\u0131kaman\u0131n pratik olmamas\u0131 ve ekipman\u0131n kullan\u0131lamamas\u0131 gibi fakt\u00f6rler \u00f6ne \u00e7\u0131kt\u0131. Yaralanm\u0131\u015f yerlerin sabun ve su ile y\u0131kanmas\u0131 konusunda bilgilendirilmi\u015f oldu\u011funu ifade eden kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu (84,6%) vard\u0131, ancak yakla\u015f\u0131k %32,3'\u00fc antiseptiklerin daha fazla zarar verebilece\u011fini bilmiyordu. Ayr\u0131ca, herhangi bir mesleki maruz kalma vakas\u0131n\u0131 bildirmek konusunda sadece %63,8'i fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131 ifade ederken, post-e\u015fyaya maruz kalma profylaksi rejimleri hakk\u0131nda genel olarak zay\u0131f bilgi seviyeleri tespit edildi.\n\n## Sonu\u00e7\n\nStandart \u00f6nlem uygulamas\u0131 ve post-e\u015fyaya maruz kalma profylaksi konusunda bilgi ve uygulama aras\u0131ndaki \u00f6nemli bo\u015fluk ve yetersiz bilgi, stajyerlerin s\u00fcrekli yerinde e\u011fitimine, destekleyici g\u00f6zetimine ve faaliyetlerinin izlenmesine ihtiya\u00e7 duyuldu\u011funu vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"21909315","title":"Viruses and microRNAs","text":"RNA m\u00fcdahalesinin ve h\u00fccre i\u00e7i mikroRNA'lar\u0131n (miRNA) ke\u015ffi, sadece biyolojik ara\u015ft\u0131rman\u0131n nas\u0131l y\u00fcr\u00fct\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc etkilemedi, ayn\u0131 zamanda post-transkripsiyonel gen d\u00fczenlemenin tamamen yeni bir d\u00fczeyini de ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Burada, son zamanlarda birka\u00e7 patojen insan vir\u00fcs\u00fcnde tespit edilen vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan miRNA'lar\u0131n potansiyel i\u015flevlerini tart\u0131\u015f\u0131yorum ve h\u00fccresel miRNA'lar\u0131n viral evrim \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkiye sahip olabilece\u011fini ve vir\u00fcslerin in vivo doku tropizmini etkilemeye devam edebilece\u011fini \u00f6neriyorum. Vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan miRNA'lar\u0131n rol\u00fc ve \u00f6nemi hakk\u0131ndaki artan bilgimiz, muhtemelen herpesvir\u00fcsler gibi latan enfeksiyonlar kuran vir\u00fcslerin ev sahibi do\u011fal veya adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminden nas\u0131l ka\u00e7\u0131nd\u0131klar\u0131n\u0131 anlamam\u0131za yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunacakt\u0131r. Viral miRNA i\u015flevi \u00fczerine yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar, baz\u0131 vir\u00fcs kaynakl\u0131 hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde yeni yakla\u015f\u0131mlar da \u00f6nerebilir."}
{"_id":"21914176","title":"Economic impact of primary open-angle glaucoma in Australia.","text":"\n## Arka Plan\nGlaucoma, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda kal\u0131c\u0131 k\u00f6rl\u00fc\u011fe neden olan ve ciddi halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve ekonomik endi\u015feler yaratan \u00f6nde gelen bir nedendir.\n\n## Tasar\u0131m\n\u0130nceleme.\n\n## \u00d6rnekler\n1985'ten beri yay\u0131nlanan rastgele kontroll\u00fc denemeler ve n\u00fcfus tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar.\n\n## Y\u00f6ntemler\nAna a\u00e7\u0131k a\u00e7\u0131l\u0131 glokomun ekonomik etkisini rapor ediyoruz ve tespit oranlar\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler ve y\u00f6netim stratejileri \u00fczerindeki etkisini modelleme yap\u0131yoruz.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fctleri\nFarkl\u0131 \u00f6nleyici m\u00fcdahalelerin, ana a\u00e7\u0131k a\u00e7\u0131l\u0131 glokomdan kaynaklanan g\u00f6rme kayb\u0131n\u0131 \u00f6nleme a\u00e7\u0131s\u0131ndan maliyet etkinli\u011fi, Avustralya dolarlar\u0131 cinsinden finansal maliyet ve engelli ayarlamal\u0131 ya\u015fam y\u0131llar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr.\n\n## Sonu\u00e7lar\nAvustralya'da glokomun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, ya\u015flanan n\u00fcfus nedeniyle 2005'teki 208.000'den 2025'te 379.000'e y\u00fckselmesi beklenmektedir. Ayn\u0131 d\u00f6nemde sa\u011fl\u0131k sistemi maliyetleri, 355 milyon Avustralya dolar\u0131ndan 784 milyon Avustralya dolar\u0131na y\u00fckselmesi tahmin edilmektedir. Toplam maliyetler (sa\u011fl\u0131k sistemi maliyetleri, dolayl\u0131 maliyetler ve refah kayb\u0131 maliyetleri), Avustralya'da 1,9 milyar Avustralya dolar\u0131ndan 4,3 milyar Avustralya dolar\u0131na \u00e7\u0131kacakt\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7\nAna a\u00e7\u0131k a\u00e7\u0131l\u0131 glokom \u00f6nemli bir ekonomik y\u00fck olu\u015fturmakta ve 2025 y\u0131l\u0131na kadar bu y\u00fck \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artacakt\u0131r. Bu dinamik model, devam eden politika form\u00fclasyonu ve glokomdan kaynaklanan g\u00f6rme bozuklu\u011fu ve k\u00f6rl\u00fck \u00f6nleme m\u00fcdahalelerinin ekonomik etkisinin belirlenmesinde de\u011ferli bir ara\u00e7 sa\u011flar."}
{"_id":"21922424","title":"The LIM domain-containing homeo box gene Xlim-1 is expressed specifically in the organizer region of Xenopus gastrula embryos.","text":"Yeni bir cistein-zengin motif, LIM ad\u0131 verilen, lin-11, Isl-1 ve mec-3 homeo box genlerinde tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r; mec-3 ve lin-11 genleri Caenorhabditis elegans'ta h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131 belirler. Xenopus laevis'ten LIM ve homeo alanlar\u0131nda lin-11 ve mec-3'e yak\u0131n ili\u015fkili LIM s\u0131n\u0131f homeo box genleri izole ettik. Bu makale, bu genlerden biri olan Xlim-1'e odaklanmaktad\u0131r. Xlim-1 mRNA, unfertilize yumurta a\u015famas\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fck bollukta bulunur, gastrula a\u015famas\u0131nda \u00f6nemli bir ifade faz\u0131 vard\u0131r, tadpole a\u015famas\u0131nda azal\u0131r ve tekrar y\u00fckselir. Yeti\u015fkin dokularda, beyin Xlim-1 mRNA'n\u0131n en y\u00fcksek bollu\u011funu g\u00f6sterir. Xlim-1 geninin anne ve ge\u00e7 ifade fazlar\u0131, genin Xenopus ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn farkl\u0131 a\u015famalar\u0131nda \u00e7oklu i\u015flevlere sahip olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Gastrula embriyosunda, Xlim-1 mRNA, Spemann organizat\u00f6r\u00fcn\u00fcn b\u00f6lgesinde, s\u0131rtl\u0131 lip ve s\u0131rtl\u0131 mesodermde lokalize olur. Eksplant deneyleri, Xlim-1 mRNA'n\u0131n aktivin A ve retinoik asit taraf\u0131ndan ind\u00fcklendi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir; aktivin A, mesoderm ind\u00fckt\u00f6r\u00fc de\u011fildir ancak Xenopus embriyolojisinde kal\u0131pland\u0131rmay\u0131 etkiler; aktivin A ve retinoik asit birlikte uygulanmas\u0131, sinerjik ind\u00fcklemede sonu\u00e7lan\u0131r. Xlim-1 geninin yap\u0131, ind\u00fcklenebilirli\u011fi ve organizat\u00f6rde lokalize ifadesi, genin gastr\u00fclasyon s\u0131ras\u0131nda v\u00fccut kal\u0131plar\u0131n\u0131 kurmada bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"21931005","title":"Signal transduction proteins that associate with the platelet-derived growth factor (PDGF) receptor mediate the PDGF-induced release of glucose-6-phosphate dehydrogenase from permeabilized cells.","text":"Permeabilize edilmi\u015f s\u0131\u00e7an b\u00f6brek h\u00fccreleri, peptid b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri (Stanton, R.C., Seifter, J.L., Boxer, D.C., Zimmerman, E., ve Cantley, L. C. (1991) J. Biol. Chem. 266, 12442-12448) ile uyar\u0131land\u0131ktan sonra glikoz 6-fosfat dehidrojenaz (G6PD) h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde sal\u0131n\u0131m g\u00f6sterdi. G6PD sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in, iki h\u00fccre hatt\u0131, do\u011fal tip veya mutasyonlu trombosit t\u00fcrevi b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (PDGF) resept\u00f6rleri (PDGFR) ile transfekte edilmi\u015f olarak incelendi. G6PD sal\u0131n\u0131m\u0131, enzim aktivitesi ve Bat\u0131 blot analizi ile de\u011ferlendirildi. PDGF, do\u011fal tip PDGFR ile transfekte edilmi\u015f h\u00fccrelerde 1 dakika i\u00e7inde G6PD sal\u0131n\u0131m\u0131nda \u00f6nemli bir art\u0131\u015fa neden oldu. PDGF, tirozin kinaz-eksik PDGFR ile transfekte edilmi\u015f h\u00fccrelerde G6PD sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 uyarmad\u0131. PDGF, k\u0131smen otofosforilasyon-eksik PDGFR ile transfekte edilmi\u015f h\u00fccrelerde G6PD sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 da uyarmad\u0131; bu h\u00fccrelerde d\u00f6rt bilinen sinyal proteini PDGFR ile ili\u015fkili de\u011fildir. PDGF ile uyar\u0131land\u0131r\u0131lan G6PD sal\u0131n\u0131m\u0131, hem fosfatidylinositol-3-kinaz hem de fosfolipaz C gama 1'in PDGFR ile ili\u015fkili olabildi\u011fi PDGFR mutantlar\u0131nda k\u0131smen geri kazan\u0131ld\u0131. Son olarak, G6PD'nin temel veya PDGF ile uyar\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f fosforilasyonu yoktu. Sonu\u00e7 olarak, G6PD sal\u0131n\u0131m\u0131: 1) do\u011fal PDGFR tirozin kinaz aktivitesine ihtiya\u00e7 duyar; 2) PDGFR otofosforilasyonuna ihtiya\u00e7 duyar; 3) PDGFR ile ili\u015fkili sinyal proteinleri taraf\u0131ndan arac\u0131lan\u0131r; 4) G6PD'nin do\u011frudan fosforilasyonu taraf\u0131ndan arac\u0131lanmaz."}
{"_id":"21932050","title":"Microarrays for the study of viral gene expression during human cytomegalovirus latent infection.","text":"\u0130nsan sitomegalovir\u00fcs\u00fc (HCMV), bilinen en b\u00fcy\u00fck DNA vir\u00fcslerinden biridir. Evrensel olarak bulunur ve birincil \u00fcretken enfeksiyonun \u00e7\u00f6z\u00fclmesinden sonra, monositler ve \u00f6nc\u00fcleri gibi myeloid \u00e7izgili h\u00fccrelerde \u00f6m\u00fcr boyu latent enfeksiyon kurarak insan ev sahibinde persiste eder. HCMV enfeksiyonu olan \u00e7o\u011fu yeti\u015fkin sa\u011fl\u0131kl\u0131d\u0131r, ancak bebeklerde n\u00f6rolojik eksikliklere neden olabilir ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi bask\u0131lanm\u0131\u015f hastalarda \u00f6nemli bir morbidite ve \u00f6l\u00fcm nedeni olmaya devam eder. HCMV'ye y\u00f6nelik mikroarray tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, hem \u00fcretken hem de latent enfeksiyon a\u015famalar\u0131nda aktif olan genler hakk\u0131nda yararl\u0131 bilgiler sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Bu b\u00f6l\u00fcm, HCMV'deki genleri mikroarray kullanarak nas\u0131l inceleyece\u011finizi ve iki h\u00fccre tipi (\u00fcretken olarak enfekte edilmi\u015f insan skar dokusu fibroblastlar\u0131 ve latent olarak enfekte edilmi\u015f insan myeloid \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccreleri) a\u00e7\u0131klar."}
{"_id":"21932297","title":"Physiological implications of hydrogen sulfide: a whiff exploration that blossomed.","text":"Hidrojen s\u00fclf\u00fcr (H\u2082S), ya\u015fam destekleyici \u00f6nemli bir rol\u00fcn evrimini bakterilerden bitkilere, omurgas\u0131zlara, omurgal\u0131lara ve nihayet memeli hayvanlara kadar izledik. Ancak y\u00fczy\u0131llar boyunca, H\u2082S sadece toksisitesi ve \u00e7evresel tehlike a\u00e7\u0131s\u0131ndan bilinirdi. Fizyolojik \u00f6nemi yakla\u015f\u0131k bir on y\u0131ld\u0131r takdir edilmektedir. Bu, memelilerin h\u00fccrelerinde endojen H\u2082S \u00fcretimi ke\u015ffiyle ba\u015flad\u0131 ve bu gazotransmitter'in \u00e7e\u015fitli fizyolojik i\u015flevlerle karakterize edilmesiyle ivme kazand\u0131. H\u2082S'yi katalize eden enzimler kardiyovask\u00fcler, n\u00f6ral, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, b\u00f6brek, solunum, gastrointestinal, \u00fcreme, karaci\u011fer ve endokrin sistemlerde farkl\u0131 \u015fekilde ifade edilir ve bu sistemlerin i\u015flevlerini H\u2082S \u00fcretimi yoluyla etkiler. H\u2082S'nin fizyolojik i\u015flevleri farkl\u0131 molek\u00fcler hedefler taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir, \u00f6rne\u011fin farkl\u0131 iyon kanallar\u0131 ve sinyal proteinleri. H\u2082S metabolizmas\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fiklikleri, hipertansiyon, ateroskleroz, kalp yetmezli\u011fi, diyabet, siroz, iltihaplanma, sepse, n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131k, erektil disfonksiyon ve ast\u0131m gibi \u00e7e\u015fitli patolojik bozukluklara yol a\u00e7ar. Endojen H\u2082S \u00fcretimi tespit etmek i\u00e7in bir\u00e7ok yeni teknoloji geli\u015ftirildi ve anormal H\u2082S metabolizmas\u0131 ile ili\u015fkili hastal\u0131klar\u0131n terap\u00f6tik m\u00fcdahaleye yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in yeni H\u2082S teslimi bile\u015fikleri icat edildi. Gelecekteki zorluklar\u0131 kabul ederken, H\u2082S fizyolojisi ve t\u0131bb\u0131 \u00fczerine ara\u015ft\u0131rma, anormal H\u2082S metabolizmas\u0131 ile ili\u015fkili hastal\u0131klar\u0131n tedavisine yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in yeni bir ke\u015fif d\u00f6nemi ya\u015f\u0131yor."}
{"_id":"21943141","title":"TatC is a specificity determinant for protein secretion via the twin-arginine translocation pathway.","text":"Son zamanlarda, \u00f6zellikle twin-arginine motifi i\u00e7eren sinyal peptidleri olan proteinler i\u00e7in evrensel bir translokasyon yolu ke\u015ffedildi. Bu ke\u015fif, bu yolun membran ba\u011fl\u0131 bile\u015fenlerine olan ilgiyi art\u0131rd\u0131, bunlardan biri de TatC olarak bilinen bile\u015fendir. Tamamen dizilenmi\u015f genomlara sahip \u00e7o\u011fu organizmayla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, Gram-pozitif eubakteri Bacillus subtilis'in iki tatC benzeri geni vard\u0131r: tatCd ve tatCy. TatCd ve tatCy proteinlerine kar\u015f\u0131l\u0131k gelenler, 27 proteinin translokasyonunda rol oynayabilir, bunlar\u0131n yakla\u015f\u0131k 6-14'\u00fc b\u00fcy\u00fcme ortam\u0131na sekrete edilebilir. Proteomik bir yakla\u015f\u0131m kullanarak, B. subtilis'teki PhoD'nin, t\u00fcm bilinen \u00fcyelerinin tipik twin-arginine sinyal peptidleriyle sentezlenen yeni bir protein ailesine ait bir fosfat diesteraz oldu\u011funu ve bu yolla sekrete edildi\u011fini g\u00f6sterdik. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, TatCd, PhoD'nin sekresyonunda \u00f6nemli bir rol oynarken, TatCy bu s\u00fcre\u00e7 i\u00e7in gerekli de\u011fildir. Bu nedenle, TatC, Tat yolu ile protein sekresyonunun \u00f6zelle\u015ftirilmesinde kritik bir belirleyici gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. G\u00f6zlemlerimize dayanarak, TatC'nin yol \u00f6zelle\u015ftirme konusundaki belirleyicili\u011finin, TatC benzeri proteinler ve yolun di\u011fer bile\u015fenleri, \u00f6rne\u011fin TatA (B. subtilis'te \u00fc\u00e7 paralog bulunur) aras\u0131nda \u00f6zel etkile\u015fimler \u00fczerine kuruldu\u011fu hipotezini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"21948782","title":"Function and regulation of SUMO proteases","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck ubiquitin benzeri modifikat\u00f6r (SUMO) proteinlerine kovalent ba\u011flanmas\u0131 son derece dinamiktir ve hem SUMO-protein konjugasyonu hem de kesilmesi d\u00fczenlenebilir. Protein desumoylasyonu, SUMO proteazlar\u0131 taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilir ve bu enzimler transkripsiyon, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ve ribozom biyogenezini kontrol eden h\u00fccresel mekanizmalardan sorumludur. Son geli\u015fmeler aras\u0131nda, iki yeni SUMO proteazlar\u0131 s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n ke\u015ffi, SUMO proteazlar\u0131n\u0131n \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc hakk\u0131ndaki bilgiler ve daha \u00f6nce takdir edilmeyen SUMO proteazlar\u0131n\u0131n birka\u00e7 \u00f6nemli h\u00fccresel yolakta i\u015flevleri hakk\u0131nda ke\u015fifler yer almaktad\u0131r. Bu geli\u015fmeler, yeni ba\u011flant\u0131lar\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131yla birlikte SUMO proteazlar\u0131 ve son zamanlarda ke\u015ffedilen SUMO hedefli ubiquitin ligazlar\u0131 (STUbLs) aras\u0131nda, bu enzimlerin \u00e7al\u0131\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in heyecan verici bir d\u00f6nem olu\u015fturmaktad\u0131r."}
{"_id":"21956124","title":"Review article: prebiotics in the gastrointestinal tract.","text":"\nARKA PLAN Prebiyotikler, yararl\u0131 bir \u015fekilde ba\u011f\u0131rsak mikrobiotas\u0131n\u0131n kompozisyonunu veya metabolizmas\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftiren k\u0131sa zincirli karbonhidratlard\u0131r. Bu nedenle, prebiyotiklerin probiyotiklere benzer bir \u015fekilde sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 iyile\u015ftirece\u011fi, ayn\u0131 zamanda daha ucuz ve daha az riskli oldu\u011fu ve diyetine daha kolay dahil edilebilece\u011fi bekleniyor.\n\nAMA\u00c7 Ba\u011f\u0131rsak fonksiyonu ve insan sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki prebiyotik etkilerini incelemek i\u00e7in yay\u0131nlanan kan\u0131tlar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irmek.\n\nY\u00d6NTEMLER Science Citation Index'te \"prebiyotik\", \"mikrobiota\", \"ba\u011f\u0131rsak bakterileri\", \"b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsak\", \"mucosa\", \"ba\u011f\u0131rsak al\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131\", \"konstipasyon\", \"ishal\", \"enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131\", \"Crohn hastal\u0131\u011f\u0131\", \"\u00fclseratif kolit\", \"pouchitis\", \"kalsiyum\" ve \"kanser\" gibi terimleri arad\u0131k, \u00f6ncelikle insanlarda yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalara ve \u0130ngilizce raporlara odaklanarak. Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi'nde bu konuyla ilgili herhangi bir klinik \u00e7al\u0131\u015fma veya meta-analiz bulunamad\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR Oligofruktoz, galakto-oligosakkaritler ve laktoz gibi \u00fc\u00e7 prebiyotik, b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsak mikrobiotas\u0131n\u0131n dengesini a\u00e7\u0131k\u00e7a de\u011fi\u015ftirir, bifidobakteri ve Lactobacillus say\u0131lar\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Bu karbonhidratlar fermente edilir ve k\u0131sa zincirli asetik asit ve ba\u011f\u0131rsak gaz\u0131 \u00fcretir; ancak ba\u011f\u0131rsak al\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki etkiler nispeten k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fcr. Klinik ba\u011flamda etkilerini inceleyen rastgele kontroll\u00fc denemeler azd\u0131r, ancak hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 anti-enflamatuar etkiler g\u00f6sterdi\u011fini ve kalsiyum emilimini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r.\n\nSONU\u00c7lar Prebiyotikler hen\u00fcz yeni bir aland\u0131r, ancak ba\u011f\u0131rsak mikrobiotas\u0131n\u0131n dengesini do\u011frudan sa\u011fl\u0131k faydalar\u0131 sa\u011flayacak \u015fekilde de\u011fi\u015ftirme potansiyeline sahiptirler, bu da ucuz ve g\u00fcvenli bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015ftirilebilir."}
{"_id":"21957231","title":"Pain catastrophizing and general health status in a large Dutch community sample.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, Hollanda yeti\u015fkin topluluk \u00f6rneklemindeki a\u011fr\u0131 katastrofizasyonu ve genel sa\u011fl\u0131k durumu aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemekti, \u00e7e\u015fitli alt gruplar da dahil olmak \u00fczere, kas-iskelet a\u011fr\u0131s\u0131 olan insanlar\u0131n analizlerine dahil edildi. Ke\u015fifsel nedenlerle, bu \u00e7al\u0131\u015fma k\u0131smen, a\u011fr\u0131 katastrofizasyonu \u00f6l\u00e7e\u011finin (PCS) fakt\u00f6r yap\u0131s\u0131, g\u00fcvenilirli\u011fi ve ge\u00e7erlili\u011finin \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n bir k\u0131sm\u0131n\u0131 tekrarlad\u0131. Sonu\u00e7lar, farkl\u0131 a\u011fr\u0131 alt gruplar\u0131nda, katastrofizasyonun, a\u011fr\u0131 \u015fiddeti, ya\u015f, cinsiyet ve kroniklik taraf\u0131ndan a\u00e7\u0131klanan varyans\u0131n \u00f6tesinde, genel sa\u011fl\u0131k durumunun \u00e7e\u015fitli y\u00f6nlerini tahmin etmede benzersiz bir katk\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Alt gruplar aras\u0131nda en g\u00fc\u00e7l\u00fc ili\u015fkiler, katastrofizasyon ve zihinsel sa\u011fl\u0131k, genel sa\u011fl\u0131k alg\u0131s\u0131, sosyal i\u015flev ve canl\u0131l\u0131k aras\u0131nda bulundu. Ayr\u0131ca, katastrofizasyon ve genel sa\u011fl\u0131k durumunun \u00e7e\u015fitli y\u00f6nleri aras\u0131ndaki ili\u015fki, a\u011fr\u0131n\u0131n kronikli\u011fi taraf\u0131ndan mod\u00fcle edilmedi. Do\u011frulay\u0131c\u0131 fakt\u00f6r analizi sonu\u00e7lar\u0131, PCS'nin farkl\u0131 kas-iskelet a\u011fr\u0131s\u0131 alt gruplar\u0131nda sabit bir \u00fc\u00e7 fakt\u00f6r modeli oldu\u011funu istatistiksel olarak do\u011frulad\u0131. Fakt\u00f6rler aras\u0131ndaki korelasyonlar y\u00fcksekti ve \u00fc\u00e7 fakt\u00f6rl\u00fc modelin tek fakt\u00f6rl\u00fc modele k\u0131yasla ek a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 g\u00fcc\u00fc yaln\u0131zca marjinaldi. Bu, tek fakt\u00f6rl\u00fc bir modelin, en az\u0131ndan genel toplulukta, hakl\u0131 olabilece\u011fini ima eder. \u00c7e\u015fitli a\u011fr\u0131 alt gruplar\u0131nda, PCS toplam\u0131 ve alt \u00f6l\u00e7eklerinin g\u00fcvenilirli\u011fi yeterliydi. PCS'nin e\u015fzamanl\u0131 ge\u00e7erlili\u011fine dair ek kan\u0131tlar da bulundu."}
{"_id":"21958900","title":"Variability in risk of gastrointestinal complications with individual non-steroidal anti-inflammatory drugs: results of a collaborative meta-analysis.","text":"\n# Ama\u00e7: Bireysel non-steroidal anti-enflamatuar ila\u00e7lar\u0131n (NSAID'ler) ciddi gastrointestinal komplikasyonlara olan g\u00f6reli risklerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak.\n\n# Tasar\u0131m: Hem hastane hem de toplum temelli vaka-kontrol ve kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 dahil olmak \u00fczere, ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131yla kanama veya delinme i\u00e7in hastaneye yat\u0131\u015f aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi bulan kontroll\u00fc epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sistematik incelemesi.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Ortam\u0131: Hastane ve toplum temelli vaka-kontrol ve kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri: (a) Bireysel ila\u00e7lar\u0131n gastrointestinal komplikasyonlara olan g\u00f6reli risklerinin tahmini, ibuprofen kullan\u0131m\u0131n\u0131n referans olarak al\u0131nd\u0131\u011f\u0131; (b) g\u00f6zlemlenen \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n g\u00f6reli risk s\u0131ralamas\u0131n\u0131 en iyi \u00f6zetleyen s\u0131ralama.\n\n# Sonu\u00e7lar: 12 \u00e7al\u0131\u015fma dahil kriterlere uydu. 11'i ibuprofen ve di\u011fer ila\u00e7lar i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 veriler sa\u011flad\u0131. Ibuprofen, 10 \u00e7al\u0131\u015fmadan 11'inde en d\u00fc\u015f\u00fck veya en d\u00fc\u015f\u00fck riskli s\u0131ralamada yer ald\u0131. Ibuprofen'e referans olarak kullan\u0131lan maruz kalma ile hesaplanan birle\u015ftirilmi\u015f g\u00f6reli riskler hepsi 1.0'dan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc (nokta tahminleri aral\u0131\u011f\u0131 1.6 ile 9.2). Genel olarak, ibuprofen en d\u00fc\u015f\u00fck g\u00f6reli riski olan ila\u00e7t\u0131, ard\u0131ndan diklofenak geldi. Azapropazon, tolmetin, ketoprofen ve piroksikam en y\u00fcksek riski olan ila\u00e7lar olarak s\u0131raland\u0131 ve indometasin, naproksen, sulindak ve aspirin orta pozisyonlarda yer ald\u0131. Daha y\u00fcksek dozda ibuprofen, naproksen ve indometasin ile benzer g\u00f6reli risklerle ili\u015fkilendirildi.\n\n# Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z: Ciddi gastrointestinal komplikasyonlara olan d\u00fc\u015f\u00fck riski, ibuprofenin \u00e7o\u011funlukla klinik uygulamada kullan\u0131lan d\u00fc\u015f\u00fck dozlarda olmas\u0131yla a\u00e7\u0131klanabilir. Daha y\u00fcksek dozlarda, ibuprofen di\u011fer NSAID'lere benzer bir riske sahiptir. D\u00fc\u015f\u00fck riskli ila\u00e7lar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck dozlarda ilk tedavi olarak kullanmak, bu ila\u00e7lardan kaynaklanan ciddi gastrointestinal toksisiteye ba\u011fl\u0131 morbidite ve mortaliteyi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltacakt\u0131r."}
{"_id":"21993510","title":"Accuracy of weighed dietary records in studies of diet and health.","text":"\nAMA\u00c7: Yedi g\u00fcnl\u00fck a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 diyet kay\u0131tlar\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z de\u011ferlendirmesini sa\u011flamak, bu kay\u0131tlar \u015fu anda diyet ve sa\u011fl\u0131k aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131lar\u0131 ara\u015ft\u0131ran \u00e7al\u0131\u015fmalarda al\u0131\u015fkanl\u0131k diyet al\u0131m\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in en do\u011fru teknik olarak kabul edilmektedir.\n\nTasar\u0131m: Kuzey \u0130rlanda Diyet ve Sa\u011fl\u0131k \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'nda daha \u00f6nce kat\u0131lan bireyler, enerji al\u0131mlar\u0131n\u0131n \u00e7al\u0131\u015fma i\u00e7inde de\u011ferlendirilen yedi g\u00fcnl\u00fck a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 diyet kayd\u0131 ile temsil etmek i\u00e7in stratifiye rastgele \u00f6rnekleme ile yeniden se\u00e7ildi.\n\nYER: Kuzey \u0130rlanda.\n\nKONULAR: 31 \u00f6zg\u00fcr ya\u015fayan yeti\u015fkin (16 erkek ve 15 kad\u0131n).\n\nANA \u00c7IKARIM \u00d6L\u00c7\u00dcLER\u0130: Yedi g\u00fcnl\u00fck a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 diyet kayd\u0131 ile \u00f6l\u00e7\u00fclen enerji al\u0131m\u0131 ve ayn\u0131 anda \u00e7ift etiketli su tekni\u011fi ile tahmin edilen toplam enerji harcamas\u0131.\n\nSonu\u00e7: Kay\u0131tl\u0131 ortalama enerji al\u0131mlar\u0131, genel grupta \u00f6l\u00e7\u00fclen harcamaya kar\u015f\u0131 anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (g\u00fcnl\u00fck 9.66 MJ v 12.15 MJ, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.45-3.53 MJ). En y\u00fcksek enerji al\u0131mlar\u0131n\u0131n \u00fc\u00e7te birinde, al\u0131m ve harcama oran\u0131 1.0'a yak\u0131nd\u0131, bu da do\u011fru kay\u0131tlar\u0131 g\u00f6sterir (erkekler 1.01 (0.11), kad\u0131nlar 0.96 (0.08). Orta ve alt \u00fc\u00e7te, erkeklerde oranlar sadece 0.74 (0.05) ve 0.70 (0.07) olarak ve kad\u0131nlarda 0.89 (0.07) ve 0.61 (0.07) olarak bulundu.\n\nSONU\u00c7LAR: Bu sonu\u00e7lar, al\u0131\u015fkanl\u0131k enerji al\u0131m\u0131n\u0131n raporlanmas\u0131nda ciddi bir \u00f6nyarg\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Do\u011frulan\u0131rlarsa, bir\u00e7ok beslenme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n yorumlanmas\u0131nda geni\u015f etkileri olabilir."}
{"_id":"22003328","title":"A novel family of sequence-specific endoribonucleases associated with the clustered regularly interspaced short palindromic repeats.","text":"D\u00fczenli aral\u0131klarla yer alan k\u0131sa palindromik tekrarlar (CRISPR'lar) ve ili\u015fkili CAS proteinleri, yabanc\u0131 genetik elementlerin h\u00fccresel istilas\u0131na kar\u015f\u0131 mikroorganizma h\u00fccrelerini bilinmeyen molek\u00fcler mekanizmalarla korur. T\u00fcm CRISPR sistemleri, CAS2 ailesindeki proteinleri i\u00e7erir, bu da bu karakterize edilmemi\u015f proteinlerin bu s\u00fcre\u00e7te merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Burada, CAS2 proteinlerinin yeni bir endoribon\u00fckleaz ailesi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u00c7e\u015fitli organizmalardan alt\u0131 safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f CAS2 proteini, tek iplikli RNA'lar\u0131 \u00f6zellikle U zengin b\u00f6lgelerde kesmi\u015ftir. Bir temsilci CAS2 enzimi, Sulfolobus solfataricus'tan SSO1404, 3' taraf\u0131ndaki fosfat diester ba\u011f\u0131n\u0131 keserek 5'-fosfat ve 3'-hidroksil sonlu oligon\u00fckleotitler \u00fcretmi\u015ftir. SSO1404'\u00fcn kristal yap\u0131s\u0131, 1.6A \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte \u00e7\u00f6z\u00fcld\u00fc ve bu, ferredoksin benzeri bir katlama olan ilk ribon\u00fckleazd\u0131r. SSO1404'e y\u00f6nelik mutajenizasyon, enzimatik aktivite i\u00e7in \u00f6nemli olan alt\u0131 amino asit (Tyr-9, Asp-10, Arg-17, Arg-19, Arg-31 ve Phe-37) belirledi ve Asp-10'un ana katalitik amino asit olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrd\u00fc. Bu nedenle, CAS2 proteinleri, diziye \u00f6zg\u00fc endoribon\u00fckleazlard\u0131r ve CRISPR'lar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla anti-faj savunmas\u0131nda rol oynayabilecekleri fikrini \u00f6neriyoruz, bu da faj veya h\u00fccresel mRNA'lar\u0131n par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 i\u00e7erebilir."}
{"_id":"22007333","title":"Menstrual and reproductive factors in relation to mammographic density: the Study of Women\u2019s Health Across the Nation (SWAN)","text":"Menstruasyon ve \u00fcreme fakt\u00f6rleri, artan meme yo\u011funlu\u011fu yoluyla meme kanseri riskini art\u0131rabilir. Biz, bilinen veya \u015f\u00fcphelenilen meme kanseri riskini art\u0131ran menstruasyon ve \u00fcreme fakt\u00f6rlerinin, 801 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n meme gramlar\u0131 ve toplam meme alan\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini i\u00e7eren SWAN (Kad\u0131n Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 Ulusal \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, menopoz \u00f6ncesi ve erken menopozal kad\u0131nlarda meme yo\u011funlu\u011fu ile \u00e7apraz kesital olarak ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli do\u011frusal regresyondan elde edilen sonu\u00e7lara g\u00f6re, a\u015fa\u011f\u0131daki menstruasyon veya \u00fcreme fakt\u00f6rleri, meme yo\u011funluk y\u00fczdesi (yo\u011fun meme alan\u0131\/meme alan\u0131) ile ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkiliydi: menar\u015fe ya\u015f\u0131n\u0131n artmas\u0131 (\u03b2 = 10.3, P < 0.01, >13 vs. <12 ya\u015f), adet \u00f6ncesi i\u015ftah ve \u015fi\u015fkinlik (\u03b2 = -3.36, P = 0.02), ilk tam s\u00fcreli do\u011fum ya\u015f\u0131n\u0131n gen\u00e7li\u011fi (\u03b2 = -8.12, P < 0.01, \u226423 ya\u015f vs. do\u011fum yok), do\u011fum say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131 (\u03b2 = -6.80, P < 0.01, \u22653 do\u011fum vs. do\u011fum yok) ve menopoz \u00f6ncesi durum (\u03b2 = 3.78, P < 0.01, erken menopozal vs.). Sadece do\u011fum say\u0131s\u0131, ya\u015f, \u0131rk\/etnik k\u00f6ken, \u00e7al\u0131\u015fma yeri, v\u00fccut kitle indeksi (VKI) ve sigara i\u00e7me gibi fakt\u00f6rler ayarland\u0131ktan sonra meme yo\u011funlu\u011fu y\u00fczdesi ile ili\u015fkili kald\u0131. Ayr\u0131ca, stratifikasyon analizleri, do\u011fum say\u0131s\u0131n\u0131n, en alt VKI tertilinde bulunan kad\u0131nlarda (\u03b2 = -12.2, P < 0.01, \u22653 do\u011fum vs. do\u011fum yok) meme yo\u011funlu\u011fu ile ili\u015fkili oldu\u011funu ortaya koydu. Verilerimiz, v\u00fccut boyutunun modifiye edebilece\u011fi, menopoz \u00f6ncesi ve erken menopozal kad\u0131nlarda do\u011fum ve meme kanseri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi i\u00e7eren meme yo\u011funlu\u011fu mekanizmas\u0131n\u0131 destekliyor."}
{"_id":"22023404","title":"Genetic and environmental determinants of 25-hydroxyvitamin D and 1,25-dihydroxyvitamin D levels in Hispanic and African Americans.","text":"Vitamin D eksikli\u011fi bir\u00e7ok olumsuz sa\u011fl\u0131k sonucuyla ili\u015fkilidir, ancak vitamin D veya metabolitleriyle ilgili genetik epidemiyoloji hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinir.\n\nAma\u00e7: \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n amac\u0131, Hispanik (H) ve Afrika Amerikal\u0131 (AA) bireylerde \u00fc\u00e7 vitamin D ile ili\u015fkili genin 25-hidroksivitamin D (25(OH)D) ve 1,25-dihidroksivitamin D (1,25(OH)2D) seviyeleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemekti.\n\nTasar\u0131m ve Yer: \u0130ns\u00fclin Direnci Ateroskleroz Aile \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131, Los Angeles, Kaliforniya (AA; 42 aileden 513 birey), Colorado'daki San Luis Vadisi (SLV) (H; 30 aileden 513 birey) ve Teksas'taki San Antonio (SA) (H; 58 aileden 504 birey) \u015fehirlerinde kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131 i\u015fe ald\u0131 ve inceledi.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Kan 25(OH)D ve 1,25(OH)2D seviyeleri \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\nSonu\u00e7lar: 25(OH)D seviyeleri SLV'deki H'lerde en y\u00fcksekti (18,3 \u00b1 7,7 ng\/ml (45,7 \u00b1 19,2 nmol\/L)), SA'daki H'lerde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (14,6 \u00b1 6,4 ng\/ml (36,4 \u00b1 16,0 nmol\/L)) ve AA'larda en d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (11,0 \u00b1 5,4 ng\/ml (27,5 \u00b1 13,5 nmol\/L)). 1,25(OH)2D seviyeleri AA'larda (43,5 \u00b1 13,9 pg\/ml (113,1 \u00b1 36,1 pmol\/L)) ve SLV'deki H'lerde (43,2 \u00b1 13,3 pg\/ml (112,3 \u00b1 34,6 pmol\/L)) benzerken, SA'daki H'lerde (48,6 \u00b1 17,0 pg\/ml (126,4 \u00b1 44,2 pmol\/L)) daha y\u00fcksekti. Cins"}
{"_id":"22025252","title":"Changes in the levels of inositol phosphates after agonist-dependent hydrolysis of membrane phosphoinositides.","text":"Inositol fosfatlar\u0131n\u0131n, agonistlere yan\u0131t olarak beyin dilimlerinde, parotid bez par\u00e7alar\u0131nda ve b\u00f6cek salya bezinde olu\u015fumu incelendi. Dokular \u00f6nce [3H]inositol ile ink\u00fcbe edildi, bu da fosfoinositidlere entegre edildi. T\u00fcm dokularda, gliserofosfoinositol, inositol 1-fosfat, inositol 1,4-bisfosfat ve inositol 1,4,5-trisfosfat, aniyon de\u011fi\u015fimi ve y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc aniyon de\u011fi\u015fimi kromatografisi, y\u00fcksek voltajl\u0131 ka\u011f\u0131t iyonoforlar\u0131 ve ka\u011f\u0131t kromatografisi kullan\u0131larak belirlendi. Inositol 1:2-siklik fosfat\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na dair hi\u00e7bir kan\u0131t bulunmad\u0131. Bu inositol fosfatlar\u0131 i\u00e7in nicel analiz i\u00e7in basit bir aniyon de\u011fi\u015fimi kromatografik y\u00f6ntem geli\u015ftirildi. Uyar\u0131, herhangi bir dokuda gliserofosfoinositol seviyelerinde bir de\u011fi\u015fiklik yaratmad\u0131. En belirgin de\u011fi\u015fiklik, inositol 1,4-bisfosfatla ilgiliydi, bu da s\u0131ras\u0131yla 5-hidroksitriptamin ve karbokol ile uyar\u0131 ald\u0131ktan sonra b\u00f6cek salya bezinde ve parotid bezinde b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. Karbokol ayr\u0131ca parotid bezinde inositol 1,4,5-trisfosfat seviyesinde b\u00fcy\u00fck bir art\u0131\u015fa neden oldu. Beyin dilimlerine karbokolle uyar\u0131, bis- ve tris-fosfatlarda m\u00fctevaz\u0131 bir art\u0131\u015fa neden oldu. T\u00fcm incelenen dokularda, inositol 1-fosfat seviyelerinde \u00f6nemli bir agonist ba\u011f\u0131ml\u0131 art\u0131\u015f g\u00f6zlemlendi. Sonuncusu, inositol 1,4-bisfosfat\u0131n hidroliziyle ili\u015fkili olabilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc b\u00f6cek salya bezinin homojenleri bir bisfosfataz ve bir trisfosfataz i\u00e7erir. Bu sonu\u00e7lar, uyar\u0131-yan\u0131t yolunun en erken olay\u0131n\u0131n, bir fosfoinositidin polifosfatidleri bir fosfatidaz taraf\u0131ndan hidrolize edilerek inositol 1,4,5-trisfosfat ve inositol 1,4-bisfosfat \u00fcretmesi oldu\u011funu ve bunlar\u0131n daha sonra inositol 1-fosfat ve inositol'a hidrolize edildi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Inositol 1:2-siklik fosfat\u0131n olmamas\u0131, uy"}
{"_id":"22029384","title":"RNA editing in brain controls a determinant of ion flow in glutamate-gated channels.","text":"L-Glutamat, beynin ana uyar\u0131c\u0131 n\u00f6rotransmiteri, h\u0131zl\u0131 n\u00f6rotransmisyonu sa\u011flayan iyon kanallar\u0131n\u0131 d\u00fczenler. \u0130ki ili\u015fkili glutamat resept\u00f6r kanal\u0131 s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n alt birim bile\u015fenleri cDNA klonlama y\u00f6ntemiyle karakterize edilmi\u015f ve bu alt birimlerin potansiyel kanal olu\u015fturucu segmentlerinde ya arginin ya da glutamin kal\u0131nt\u0131s\u0131 ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu segmentteki arginin kal\u0131nt\u0131s\u0131, bir kanal s\u0131n\u0131f\u0131nda g\u00f6sterildi\u011fi gibi iyon ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n \u00f6zelliklerini derinlemesine de\u011fi\u015ftirir ve bask\u0131n hale gelir. \u015eimdi, t\u00fcm alt birimlerin bu \u00f6zel kanal segmentini kodlayan genomik DNA dizilerinin bir glutamin kodonu (CAG) i\u00e7erdi\u011fini, ancak \u00fc\u00e7 alt birimde bulunan mRNA'larda arginin kodonu (CGG) oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u00c7oklu genler ve alternatif eksonlar, arginin kodonunun kayna\u011f\u0131 olarak d\u0131\u015flanm\u0131\u015ft\u0131r; bu nedenle, \u00fc\u00e7 alt birim i\u00e7in transkriptlerin RNA d\u00fczenlemesiyle de\u011fi\u015ftirildi\u011fini \u00f6neriyoruz. Bu s\u00fcre\u00e7, iki glutamat resept\u00f6r s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n alt birim transkriptlerini farkl\u0131 verimlilik ve se\u00e7icilikle d\u00fczenler gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"22036571","title":"Post-translational modifications of the beta-1 subunit of AMP-activated protein kinase affect enzyme activity and cellular localization.","text":"AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz (AMPK), h\u00fccrelerin metabolik strese uyum sa\u011flamas\u0131nda \u00f6nemli rol oynayan yayg\u0131n bir memeli protein kinazd\u0131r. Enzim, katalitik alfa alt birim ve d\u00fczenleyici beta ve gamma alt birimlerden olu\u015fan bir heterotrimerdir, her biri daha b\u00fcy\u00fck bir izofor ailesine aittir. Enzim, AMP'nin allosterik d\u00fczenlemesi ve alfa alt birimin fosforilasyonu ile d\u00fczenlenir. Beta alt birimi, post-translasyonel modifikasyonlar olarak miristoylasyon ve \u00e7oklu siteli fosforilasyonla de\u011fi\u015ftirilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, site y\u00f6nl\u00fc mutajeniz ve memeli h\u00fccrelerde alt birimlerin ifadesi yoluyla beta-1 alt biriminin post-translasyonel modifikasyonunun enzim aktivitesi, heterotrimer toplanmas\u0131 ve h\u00fccre i\u00e7i lokalizasyonu \u00fczerindeki etkilerini inceledik. Miristoylasyon sitesinin (G2A mutasyonu) kald\u0131r\u0131lmas\u0131, enzimin 4 kat aktifle\u015fmesine ve beta alt biriminin partik\u00fcler d\u0131\u015fn\u00fckleer da\u011f\u0131l\u0131m\u0131ndan daha homojen h\u00fccre da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na kaymas\u0131na neden olur. Serin-108 fosforilasyon sitesinin alanine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesi, enzimin inhibisyonu ile ili\u015fkilidir, ancak h\u00fccre lokalizasyonunda bir de\u011fi\u015fiklik yoktur. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, SS24, 25AA ve S182A fosforilasyon sitesi mutasyonlar\u0131, enzim aktivitesini etkilemese de, alt birimin n\u00fckleer yeniden da\u011f\u0131l\u0131m\u0131yla ili\u015fkilidir. Bu sonu\u00e7lar birlikte, beta alt biriminin hem miristoylasyonu hem de fosforilasyonunun AMPK enzim aktivitesini ve alt birimlerin h\u00fccre i\u00e7i lokalizasyonunu mod\u00fcle etti\u011fini ve AMPK d\u00fczenlenmesinin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"22038539","title":"Caloric restriction delays age-related methylation drift","text":"Memelilerde, kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131 tutarl\u0131 olarak ya\u015fam s\u00fcresini uzat\u0131r. DNA metilasyonu ile kodlanan epigenetik bilgi s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir, ancak ya\u015fla ili\u015fkili \u00e7arp\u0131c\u0131 bir sapma g\u00f6sterir, bu da \u00e7e\u015fitli sitelerde hem metilasyonun kazan\u0131mlar\u0131n\u0131 hem de kay\u0131plar\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Burada, epigenetik sapman\u0131n t\u00fcrler aras\u0131nda korundu\u011funu ve ya\u015fam s\u00fcresini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131rken, fare, rhesus maymunu ve insanlarda sapma oran\u0131n\u0131n korelasyonunu bildiren bir ara\u015ft\u0131rma sunuyoruz. 22-30 ya\u015flar\u0131ndaki rhesus maymunlar\u0131, 7-14 ya\u015flar\u0131nda 30% kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131na maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131klar\u0131nda, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 metilasyon sapmas\u0131n\u0131n bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu nedenle kan metilasyon ya\u015flar\u0131n\u0131n kronolojik ya\u015flar\u0131ndan 7 y\u0131l daha gen\u00e7 g\u00f6r\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6steren ad libitum beslenen kontrol gruplar\u0131na k\u0131yasla g\u00f6sterdi. Hatta daha belirgin etkiler, 2,7-3,2 ya\u015flar\u0131ndaki fareler, 0,3 ya\u015f\u0131ndan itibaren %40 kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131na maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda g\u00f6zlemlendi. Kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n DNA metilasyonu \u00fczerindeki etkileri, farkl\u0131 dokularda tespit edilebilir ve gen ifadesi ile korelasyon g\u00f6sterir. \u00d6neriyoruz ki, epigenetik sapma memelilerde ya\u015fam s\u00fcresinin belirleyicisidir. Kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131, memelilerde ya\u015fam s\u00fcresini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Yazarlar burada, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 metilasyon sapmas\u0131n\u0131n ya\u015fam s\u00fcresi ile korelasyon g\u00f6sterdi\u011fini ve kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n fare ve rhesus maymunlar\u0131nda ya\u015fa ba\u011fl\u0131 metilasyon sapmas\u0131n\u0131 bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlayan deliller sunuyor."}
{"_id":"22042345","title":"Structural analysis of multiprotein complexes by cross-linking, mass spectrometry, and database searching.","text":"\u00c7o\u011fu protein kompleksi, y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc yap\u0131sal analiz i\u00e7in eri\u015filemez. \u0130ki insan kompleksi olan NDEL1 homodimer ve NDC80 heterotetrameri \u00fczerine, \u00e7apraz ba\u011flama, k\u00fctle spektrometrisi ve biyoinformatik kombine bir yakla\u015f\u0131m\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. \u00c7apraz ba\u011flama yakla\u015f\u0131m\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir s\u0131n\u0131rlamas\u0131, \u015fimdiye kadar, par\u00e7alanma spektrumlar\u0131ndan \u00e7apraz ba\u011flanm\u0131\u015f peptitlerin tan\u0131mlanmas\u0131yd\u0131. Yeni yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, \u00e7apraz ba\u011flama ve k\u00fctle spektrometrisi verilerinin analizindeki veri i\u015fleme darbo\u011faz\u0131n\u0131 a\u015far. \u00d6zel olarak tasarlanm\u0131\u015f bir veritaban\u0131 olu\u015fturduk, spektrumlar\u0131 \u00e7apraz ba\u011flanm\u0131\u015f peptitlerle e\u015fle\u015ftirir, tan\u0131mlama kalitesini ifade eden bir puan tan\u0131mlar ve yanl\u0131\u015f pozitif oranlar\u0131n\u0131 tahmin eder. Analizimizin, NDEL1 homodimerik coiled coil'in y\u00f6nl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc, NDC80 kompleksi heterodimerik coiled coil'lerin kayd\u0131 ve NDC80 kompleksi tetramerizasyon b\u00f6lgesindeki organizasyonu gibi kritik yap\u0131sal parametreler hakk\u0131nda \u0131\u015f\u0131k tuttu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, standart yap\u0131sal y\u00f6ntemlerle zorla ele al\u0131nabilen kompleksler i\u00e7in \u00f6zellikle yararl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"22049489","title":"The long non-coding RNA H19-derived miR-675 modulates human gastric cancer cell proliferation by targeting tumor suppressor RUNX1.","text":"Son zamanlarda, lncRNA H19'\u00fcn mide kanseri t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda \u00f6nemli roller oynad\u0131\u011f\u0131 ve y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edildi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ancak, H19 ve olgun \u00fcr\u00fcn\u00fc miR-675'in mide kanseri olu\u015fumundaki kesin molek\u00fcler mekanizmas\u0131 hala belirsizdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, miR-675'in H19 ile pozitif olarak ifade edildi\u011fini ve mide kanseri h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik etmede H19 taraf\u0131ndan tetiklenen kritik bir arabulucu oldu\u011funu bulduk. Daha sonra, bir luciferaz raporlu deney ve bat\u0131 blot analizleri ile do\u011frudan hedefi olan Runt Alan\u0131 Transkripsiyon Fakt\u00f6r\u00fc 1 (RUNX1) do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Bir dizi kurtarma deneyleri, RUNX1'in H19\/miR-675 taraf\u0131ndan tetiklenen mide kanseri h\u00fccre fenotipik de\u011fi\u015fiklikleri arac\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Ayr\u0131ca, mide kanseri dokular\u0131nda ve mide kanseri h\u00fccre hatlar\u0131nda RUNX1 ve H19\/miR-675 ifadeleri aras\u0131ndaki ters ili\u015fki de ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Birlikte, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, yeni yol H19\/miR-675\/RUNX1'in mide kanseri geli\u015fimini d\u00fczenledi\u011fini ve mide kanseri terapisi i\u00e7in potansiyel bir hedef olabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"22057077","title":"Methylphenidate-induced erections in a prepubertal child.","text":"Metilfenidat, dikkat eksikli\u011fi hiperaktivite bozuklu\u011funun (DEHB) tedavisinde rutin olarak kullan\u0131lan bir ila\u00e7t\u0131r. Rapor etti\u011fimiz bir vaka, uzun s\u00fcreli metilfenidat'\u0131n yan\u0131t ayarl\u0131 doz rejimine ba\u015flad\u0131ktan sonra istenmeyen ereksiyonlar geli\u015ftirdi. Metilfenidat ile ili\u015fkili nadir yan etkilerden biri olan priapizm olmas\u0131na ra\u011fmen, doktorlar ve ebeveynlerin fark\u0131nda olmalar\u0131 gerekir, \u00e7\u00fcnk\u00fc uzun vadeli \u00f6nemli komplikasyonlara neden olabilir."}
{"_id":"22059387","title":"Mechanism of NO-mediated oxidative and nitrative DNA damage in hamsters infected with Opisthorchis viverrini: a model of inflammation-mediated carcinogenesis.","text":"Enfeksiyon ile arac\u0131l\u0131k eden iltihap, kanserin olu\u015fmas\u0131nda \u00f6nemli bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Opisthorchis viverrini (OV) enfeksiyonu, muhtemelen kronik iltihap yoluyla, safra kanal\u0131 kanseri (CHCA) risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. 8-Nitroguanin ve 8-okso-7,8-dihidro-2'-deoksiguanosin (8-oxodG) olu\u015fumunun yan\u0131 s\u0131ra, ind\u00fcklenebilir azot oksit sentaz (iNOS) ve heme oksijenaz-1 (HO-1) ifadesi, hamsterlerin karaci\u011ferinde OV ile enfekte edildi\u011finde de\u011ferlendirildi. Yeni, \u00e7apraz tepki g\u00f6stermeyen \u00f6zel 8-nitroguanin antikorunu \u00fcrettik. \u00c7ift immifluoresans boyama, 8-oxodG ve 8-nitroguaninin \u00e7o\u011funlukla ayn\u0131 iltihapl\u0131 h\u00fccrelerde ve safra kanal\u0131 epitelinde, 7. g\u00fcnden itibaren olu\u015ftu\u011funu ve 21. ve 30. g\u00fcnlerde en g\u00fc\u00e7l\u00fc imm\u00fcnoreaktivite g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. Dikkat \u00e7ekici olan, 8-oxodG ve 8-nitroguaninin, alanin aminotransferaz aktivitesinin normal seviyeye d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fc 180. g\u00fcnde bile safra kanal\u0131 epitelinde hala kald\u0131\u011f\u0131d\u0131r. 8-Nitroguaninin zaman i\u00e7indeki de\u011fi\u015fimi, iNOS ifadesiyle ili\u015fkiliydi. Ayr\u0131ca, bu \u00e7al\u0131\u015fma, HO-1 ifadesi ve sonraki demir birikiminin, k\u00fc\u00e7\u00fck safra kanal\u0131 epitelindeki oksidatif DNA hasar\u0131n\u0131n artmas\u0131nda rol oynayabilece\u011fini g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7 olarak, OV ile enfekte hamsterlerde iNOS ifadesi yoluyla nitrat ve oksidatif DNA hasar\u0131, CHCA kanseri olu\u015fmas\u0131nda rol oynayabilir."}
{"_id":"22067786","title":"Monte Carlo tests for associations between disease and alleles at highly polymorphic loci.","text":"Bir \u00e7ok polimorfik lokusta alel frekanslar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak vaka ve kontrol gruplar\u0131 aras\u0131nda bir ili\u015fki analizi yaparken olas\u0131 bir sorun, geleneksel ki-kare testinin b\u00fcy\u00fck, seyrek bir kontenjans tablosu i\u00e7in ge\u00e7erlili\u011finin olmayabilir. Ancak, bilinen asimptotik da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na sahip istatistiklere g\u00fcvenmek art\u0131k gereksizdir, \u00e7\u00fcnk\u00fc herhangi bir test istatistiklerinin \u00f6nem d\u00fczeyini tahmin etmek i\u00e7in Monte Carlo sim\u00fclasyonlar\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirilebilir. D\u00f6rt 'ki-kare' test istatisti\u011fi i\u00e7in bir Monte Carlo y\u00f6ntemi uygulad\u0131k, bunlardan \u00fc\u00e7\u00fc alel kombinasyonlar\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu ve ger\u00e7ek bir veri setinde performanslar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. Nadir alelleri birle\u015ftirerek k\u00fc\u00e7\u00fck beklenen h\u00fccre say\u0131lar\u0131n\u0131 \u00f6nlemeye \u00e7al\u0131\u015fmak ve her bir aleli di\u011ferleriyle birlikte ele almak, \u00e7ok b\u00fcy\u00fck alel say\u0131s\u0131nda ger\u00e7ek bir ili\u015fkiyi tespit etme g\u00fcc\u00fcn\u00fc azaltt\u0131. Ya alelleri hi\u00e7 birle\u015ftirmemeliyiz ya da bir ili\u015fkinin kan\u0131t\u0131n\u0131 koruyan bir \u015fekilde birle\u015ftirmeliyiz."}
{"_id":"22080671","title":"KLF4-dependent phenotypic modulation of smooth muscle cells has a key role in atherosclerotic plaque pathogenesis","text":"\u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, p\u00fcr\u00fczs\u00fcz kas h\u00fccreleri (SMC'ler) ve makrofajlar\u0131n aterosklerozun patogenezi \u00fczerindeki rollerini ara\u015ft\u0131r\u0131rken, her bir h\u00fccre tipini net bir \u015fekilde tan\u0131mlamak i\u00e7in g\u00fcvenilmez y\u00f6ntemlerin kullan\u0131lmas\u0131 nedeniyle \u00e7eli\u015fkili sonu\u00e7lar verdi. Burada, Myh11-CreERT2 ROSA floxed STOP eYFP Apoe\u2212\/\u2212 farelerinde SMC soyu izleme yapmak i\u00e7in, geleneksel SMC'leri tespit etmek i\u00e7in kullan\u0131lan imm\u00fcnostain y\u00f6ntemlerinin, geli\u015fmi\u015f aterosklerotik lezyonlarda SMC'lerden kaynaklanan h\u00fccrelerin %80'den fazlas\u0131n\u0131 tespit edemedi\u011fini bulduk. Bu tespit edilmeyen SMC'lerden kaynaklanan h\u00fccreler, makrofajlar ve mezenkimal k\u00f6k h\u00fccreler (MSH'ler) gibi di\u011fer h\u00fccre soylar\u0131n\u0131n fenotiplerini sergiliyor. SMC'ye \u00f6zg\u00fc ko\u015fullu knockout'u, Kr\u00fcppel-like fakt\u00f6r 4 (Klf4) ile sonu\u00e7land\u0131, bu da SMC'lerden kaynaklanan MSH ve makrofaj benzeri h\u00fccrelerin say\u0131s\u0131nda azalmaya, lezyon boyutunda belirgin bir azalmaya ve plak istikrar\u0131n\u0131n birden fazla endeksinde art\u0131\u015fa neden oldu. In vivo KLF4 kromatin imm\u00fcnopresipitasyon-sekans (ChIP-seq) analizlerine ve kollu SMC'lerin sterol tedavisi \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalara dayanarak, %800'den fazla KLF4 hedef geni belirledik, bunlardan bir\u00e7oklar\u0131, SMC'lerin pro-enflamatuar yan\u0131tlar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen genlerdir. Bulgular\u0131m\u0131z, aterosklerotik plaklara SMC'lerin katk\u0131s\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde abart\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve KLF4'e ba\u011fl\u0131 SMC fenotipindeki ge\u00e7i\u015flerin lezyon patogenezi i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"22107641","title":"Late-life depression and microstructural abnormalities in dorsolateral prefrontal cortex white matter.","text":"AMAC Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ya\u015fl\u0131 bireylerde depresyonla ili\u015fkili olabilecek dorsolateral \u00f6n korteks beyaz maddenin mikro yap\u0131sal bozukluklar\u0131n\u0131 belirlemektir. Y\u00d6NTEM 17 depresif ya\u015fl\u0131 birey, 16 depresif olmayan ya\u015fl\u0131 bireyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Dif\u00fczyon tens\u00f6r g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi, dorsolateral \u00f6n korteks'in \u00fcst ve orta frontal giruslar\u0131nda ve sol okcipital lobda (kontrol b\u00f6lgesi) beyaz maddenin fraksiyonel anizotropisini \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Yazarlar, ya\u015f, cinsiyet ve e\u015flik eden t\u0131bbi bozukluklar\u0131 kontrol ederek gruplar aras\u0131nda sonu\u00e7lar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. SONU\u00c7LAR Ya\u015f, cinsiyet, hipertansiyon ve kalp hastal\u0131\u011f\u0131 kontrol edildikten sonra, depresif hastalarda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma bireylerine k\u0131yasla sa\u011f \u00fcst frontal girus beyaz madde fraksiyonel anizotropi de\u011ferlerinde anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck de\u011ferler bulundu. SONU\u00c7LAR Sa\u011f \u00fcst frontal girus beyaz maddesindeki mikro yap\u0131sal de\u011fi\u015fiklikler, ya\u015fl\u0131 bireylerde depresyonla ili\u015fkilidir. Bu de\u011fi\u015fikliklerin depresyon sonu\u00e7lar\u0131na nas\u0131l katk\u0131da bulundu\u011funu belirlemek i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"22116439","title":"Pioglitazone prevents tau oligomerization.","text":"Tau agregasyonu ve amiloid \u03b2 proteini (A\u03b2) birikimi, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) i\u00e7in ana nedenlerdir. Peroksizom proliferat\u00f6r aktifle\u015ftirici resept\u00f6r \u03b3 (PPAR\u03b3) aktivasyonu, A\u03b2 \u00fcretimini d\u00fczenler. Tau agregasyonunu \u00f6nlemede PPAR\u03b3 aktivasyoncu pioglitazon (PIO) da etkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test etmek i\u00e7in, AD'de wild-tip tau proteini (4R0N) a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden bir h\u00fccre modeli (M1C h\u00fccreleri) (Hamano ve ark., 2012) ve birincil n\u00f6ron k\u00fclt\u00fcrleri kulland\u0131k. PIO, hem fosforile edilmi\u015f hem de toplam tau seviyelerini azaltt\u0131 ve ana tau kinaz olan glikojen sintez kinaz 3\u03b2'yi etkisiz hale getirdi, bu da Akt'in etkinle\u015fiyle ili\u015fkilidir. Ayr\u0131ca, PIO, caspaz taraf\u0131ndan par\u00e7alanan ve tau agregasyonunu azaltmas\u0131 beklenen k\u0131r\u0131k caspaz 3 ve C-son ucu k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f tau t\u00fcrlerini azaltt\u0131. Bir fraksiyonasyon \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, PIO'nun sarkosil-\u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr fraksiyonlarda y\u00fcksek molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131k (120 kDa), oligomerik tau t\u00fcrlerini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Tau azalmas\u0131, PPAR\u03b3 antagonist GW9662 eklenerek tersine \u00e7evrildi. G\u00fcncel sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, PPAR\u03b3 agonistlerinin AD i\u00e7in yararl\u0131 tedavi ajanlar\u0131 olabilece\u011fi fikrini desteklemektedir."}
{"_id":"22123421","title":"Prognostic impact of the mean platelet volume\/platelet count ratio in terms of survival in advanced non-small cell lung cancer.","text":"ARKA PLAN Ortalama plaket hacmi (MPV), plaket hacmi endeksi olarak bilinir. Klasik olarak, MPV, plaket aktivitesinin bir g\u00f6stergesi olarak tan\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. Son ara\u015ft\u0131rmalar, MPV ve MPV\/plaket say\u0131s\u0131 (PC) oran\u0131n\u0131n, iskemik kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011fa sahip hastalarda uzun vadeli mortaliteyi tahmin edebilece\u011fini ortaya koymu\u015ftur. Ayr\u0131ca, bu endeksler, \u00e7e\u015fitli bozukluklarda, \u00f6rne\u011fin k\u00f6t\u00fc huylu t\u00fcm\u00f6rlerde, hastalar\u0131n patofizyolojik \u00f6zellikleriyle korelasyon g\u00f6stermi\u015ftir. HASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER Geli\u015fmi\u015f olmayan k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) hastalar\u0131nda \u00e7e\u015fitli kan h\u00fccreleri endekslerini retrospektif olarak analiz ettik. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, bu hastalardaki hayatta kalma \u00fczerine plaket hacmi endekslerinin katk\u0131s\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmekti. SONU\u00c7LAR Toplam 268 hasta \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edildi. Hastalar\u0131n orta ya\u015f\u0131 68 ya\u015f (31-87 ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131) idi. NSCLC grubuyla ve ya\u015f ve cinsiyet e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrol grubuyla \u00e7e\u015fitli kan h\u00fccreleri endeksleri aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yapt\u0131k. MPV, NSCLC grubunda kontrol grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 olarak d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, PC NSCLC grubunda anlaml\u0131 olarak artt\u0131. Sonu\u00e7 olarak, NSCLC grubunda MPV\/PC oran\u0131 da d\u00fc\u015ft\u00fc (0.397 vs. 0.501). ROC e\u011frisi analizi, MPV\/PC oran\u0131n\u0131n, 0.408730 kesme de\u011feriyle 62.3% duyarl\u0131l\u0131k ve 74.6% \u00f6zg\u00fcll\u00fckle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi (alan alt\u0131nda e\u011fri [AUC], 0.72492). Tek de\u011fi\u015fkenli analiz, d\u00fc\u015f\u00fck MPV\/PC oran\u0131na sahip grubun di\u011fer gruba g\u00f6re genel hayatta kalma (OS) s\u00fcresinin anlaml\u0131 olarak daha k\u0131sa oldu\u011funu ortaya koydu (orta hayatta kalma s\u00fcresi [MST]: 10.3 ay vs. 14.5 ay, log-rank, P=0.0245). \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analiz, d\u00fc\u015f\u00fck MPV\/PC oran\u0131n\u0131n OS i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z bir olumsuz tahmin fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu do\u011frulad\u0131 (tehlike oran\u0131 [HR]: 1.668, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI]: 1.235-2.271, P"}
{"_id":"22130056","title":"Traceability of biologicals: present challenges in pharmacovigilance.","text":"G\u0130R\u0130\u015e Takiplebilirlik, biyolojiklerin pazarlama sonras\u0131 g\u00f6zetiminde \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00fcretim s\u00fcrecindeki de\u011fi\u015fiklikler \u00fcr\u00fcn veya parti spesifik risklere neden olabilir. Biyosimilar pazar\u0131n\u0131n beklenen geni\u015flemesi, ila\u00e7 g\u00f6zetim veritabanlar\u0131nda bireysel \u00fcr\u00fcnlerin izlenebilme yetene\u011fi konusunda endi\u015felere yol a\u00e7t\u0131. KAPSAMINDA KAPALI Konu, biyolojiklerin ila\u00e7 g\u00f6zetimindeki takiplebilirlikle ilgili mevcut zorluklar\u0131, takiplebilirlik sa\u011flamak i\u00e7in dahil olan s\u00fcre\u00e7leri ara\u015ft\u0131rarak tart\u0131\u015fmaktad\u0131r. Hem klinik uygulamada maruz kalma bilgilerinin kaydedilmesi i\u00e7in mevcut sistemler hem de maruz kalma verilerinin \u00e7e\u015fitli ila\u00e7 g\u00f6zetim veritabanlar\u0131na aktar\u0131lmas\u0131 i\u00e7in kritik ad\u0131mlar ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. UZMAN G\u00d6R\u00dc\u015e\u00dc Mevcut sistemler, eczane kay\u0131tlar\u0131nda biyolojiklerin \u00fcreticisine kadar takiplebilirlik sa\u011flar, ancak parti bilgilerini rutin olarak kaydetmeyi desteklemez. Tedarik zinciri standartlar\u0131nda beklenen de\u011fi\u015fiklikler, ayr\u0131nt\u0131l\u0131 maruz kalma bilgilerinin sistematik olarak kaydedilmesi i\u00e7in f\u0131rsatlar sunmaktad\u0131r. Spontane raporlama sistemleri, verilerin el ile aktar\u0131lmas\u0131 nedeniyle takiplebilirlik sa\u011flamak i\u00e7in en k\u0131r\u0131lgan ba\u011flant\u0131d\u0131r. Takiplebilirlik iyile\u015ftirmeye y\u00f6nelik \u00e7abalar, k\u0131sa vadede sa\u011fl\u0131k uzmanlar\u0131n\u0131 ve hastalar\u0131 ayr\u0131nt\u0131l\u0131 maruz kalma bilgilerini sistematik olarak kaydetmeye ve bildirmeye te\u015fvik etmeye odaklanmal\u0131d\u0131r. Uzun vadeli \u00e7\u00f6z\u00fcmler, maruz kalma verilerine eri\u015fimi geni\u015fletmeye ve elektronik de\u011fi\u015fimi art\u0131rmaya dayanmaktad\u0131r."}
{"_id":"22134353","title":"Regulation of self-ligands for activating natural killer cell receptors.","text":"Do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc (NK) h\u00fccreler, enfekte ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini par\u00e7alayabilirken sa\u011fl\u0131kl\u0131 h\u00fccreleri korur. NK h\u00fccrelerinde bulunan ve baz\u0131 T h\u00fccrelerinde de bulunan NKG2D, DNAM-1, LFA-1, NKp30, NKp44, NKp46, NKp65 ve NKp80 gibi aktivasyon resept\u00f6rleri i\u00e7in kendili\u011finden ba\u011flanan resept\u00f6rler taraf\u0131ndan hastal\u0131kl\u0131 h\u00fccrelerin tan\u0131nmas\u0131, birka\u00e7 yolla d\u00fczenlenir. Kendili\u011finden kodlanan ligand ifadesinin d\u00fczenlenmesiyle ilgili bir\u00e7ok yol inceledi\u011fimizde, enfeksiyonlar ve kanser i\u00e7in gelecekteki tedavi yakla\u015f\u0131mlar\u0131nda yeni yollar sunabilir."}
{"_id":"22150633","title":"A core Klf circuitry regulates self-renewal of embryonic stem cells","text":"Embriyosal k\u00f6k (ES) h\u00fccreleri, sonsuza dek kendileri yenileyebilme ve \u00e7oklu potansiyellerini koruma yetenekleri bak\u0131m\u0131ndan benzersizdir. Bu \u00f6zellikler, ES h\u00fccrelerinin gen ifade program\u0131n\u0131 belirleyen transkripsiyon fakt\u00f6rlerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Somatik h\u00fccrelerin \u00e7oklu potansiyellerine geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilmesi, d\u00f6rt transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn bir kombinasyonu ile m\u00fcmk\u00fcn olmu\u015ftur: Klf4, bu yeniden programlama fakt\u00f6rlerinden biridir ve Oct4, Sox2 ve c-Myc ile birlikte kullan\u0131l\u0131r. ES h\u00fccrelerinin kendileri yenileme ve \u00e7oklu potansiyellerinin korunmas\u0131 i\u00e7in Oct4, Sox2 ve c-Myc gereklidir, ancak Klf4 gereksizdir. Burada, ES h\u00fccrelerinin kendileri yenilemesi i\u00e7in Kr\u00fcppel benzeri fakt\u00f6rlerin (Klf) gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Klf2, Klf4 ve Klf5'in ayn\u0131 anda yok edilmesi, ES h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131na neden olur. Kromatin imm\u00fcnopresipitasyonu ile mikroarray analizi, bu Klf proteinlerinin Nanog'un bir\u00e7ok ortak hedefini payla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r, bu da bu fakt\u00f6rler aras\u0131nda yak\u0131n bir i\u015flevsel ili\u015fki oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Klf'lere y\u00f6nelik \u00fc\u00e7l\u00fc RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) sonras\u0131 ifade analizi, bu fakt\u00f6rlerin Nanog gibi \u00e7oklu potansiyellik genlerini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Birlikte, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, ES h\u00fccrelerinin benzersiz gen ifade program\u0131n\u0131 belirleyen \u00e7ekirdek Klf devrelerinin Nanog transkripsiyon a\u011f\u0131na nas\u0131l entegre oldu\u011funu anlamam\u0131za yeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"22153455","title":"A myeloid hypoxia-inducible factor 1\u03b1-Kr\u00fcppel-like factor 2 pathway regulates gram-positive endotoxin-mediated sepsis.","text":"Gram-pozitif enfeksiyonlar, sepse vakalar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011funu olu\u015fturmas\u0131na ra\u011fmen, bu etkilerin arkas\u0131ndaki molek\u00fcler mekanizmalar hala iyi anla\u015f\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r. Gram-pozitif bakterilerin h\u00fccre duvar bile\u015fenlerinin sepse geli\u015fimine katk\u0131s\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. K\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f birincil makrofajlar ve h\u00fccre hatt\u0131 deneysel g\u00f6zlemleri, gram-pozitif bakteriyel endotoksinlerin hipoksiye duyarl\u0131 fakt\u00f6r 1\u03b1 (HIF-1\u03b1) mRNA ve protein ifadelerini ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Canl\u0131 veya \u0131s\u0131t\u0131lm\u0131\u015f gram-pozitif bakterilerin makrofajlara enjekte edilmesi, makrofajlarda HIF-1 transkripsiyonal aktivitesini tetikledi. Bu sonu\u00e7lara paralel olarak, myeloid HIF-1\u03b1 eksikli\u011fi, gram-pozitif bakteriyel endotoksinlere ba\u011fl\u0131 h\u00fccre hareketlili\u011fini ve makrofajlarda pro-enflamatuar gen ifadelerini azaltt\u0131. Tersine, gram-pozitif bakteriler ve endotoksinleri, myeloid anti-enflamatuar transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Kr\u00fcppel-benzer transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc 2 (KLF2) ifadelerini azaltt\u0131. S\u00fcrekli KLF2 ifadesi, gram-pozitif endotoksinlere ba\u011fl\u0131 HIF-1\u03b1 mRNA ve protein ifadelerini makrofajlarda azaltt\u0131 ve KLF2 eksikli\u011fi, bu ifadeyi art\u0131rd\u0131. Daha da \u00f6nemlisi, KLF2, gram-pozitif endotoksinlere ba\u011fl\u0131 h\u00fccre hareketlili\u011fini ve myeloid h\u00fccrelerde pro-enflamatuar gen ifadelerini azaltt\u0131. Bu sonu\u00e7lara uygun olarak, myeloid HIF-1\u03b1 eksikli\u011fi olan fareler, gram-pozitif endotoksinlere ba\u011fl\u0131 sepse \u00f6l\u00fcm ve klinik semptomlardan korundu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, myeloid KLF2 eksikli\u011fi olan fareler, gram-pozitif sepsise ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcm ve klinik semptomlara kar\u015f\u0131 hassas kald\u0131. Toplu olarak, bu g\u00f6zlemler, gram-pozitif endotoksinlere ba\u011fl\u0131 sepsisin kritik d\u00fczenleyicileri olarak HIF-1\u03b1 ve KLF2'yi ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"22159299","title":"Autophagy controls Salmonella infection in response to damage to the Salmonella-containing vacuole.","text":"Salmonella enterika serovari Typhimurium (S. Typhimurium), bir fak\u00fcltatif i\u00e7sel patojen olup \u00e7e\u015fitli ev sahiplerinde hastal\u0131klara neden olur. S. Typhimurium, ev sahiplerinin h\u00fccrelerine aktif olarak girer ve tipik olarak Salmonella i\u00e7eren vak\u00fcol (SCV) ad\u0131 verilen zarla \u00e7evrili bir b\u00f6lmede bulunur. Bakteriler, SCV'nin kaderini de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in iki ba\u011f\u0131ms\u0131z tip III sekresyon sistemi (TTSS) kullan\u0131r. TTSS'ler, eukariotik h\u00fccre zarlar\u0131n\u0131 hasara u\u011fratmas\u0131yla bilinir ve S. Typhimurium'un SPI-1 kodlamal\u0131 TTSS'i ile SCV'yi hasara u\u011fratt\u0131\u011f\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Burada, bu hasar\u0131n, in vitro enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda otofaji sistemi taraf\u0131ndan hedeflenen bir i\u00e7sel bakteriyel pop\u00fclasyona yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Yakla\u015f\u0131k %20'si, 1 saatlik enfeksiyon sonras\u0131 GFP-LC3 otofaji i\u015faret\u00e7isiyle birlikte i\u00e7sel S. Typhimurium kolokaleziyordu. S. Typhimurium'un otofajisi, SPI-1 TTSS ve bakteriyel protein sentezine ba\u011fl\u0131yd\u0131. Otofajiye maruz kalan bakteriler genellikle ubikuitinlenmi\u015f proteinlerle ili\u015fkilendiriliyordu, bu da onlar\u0131n sitoplazmaya maruz kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, bu bakteriler ayn\u0131 zamanda SCV i\u015faret\u00e7ileriyle de kolokaleziyordu. Otofaji eksik (atg5-\/-) h\u00fccreler, normal h\u00fccrelere k\u0131yasla S. Typhimurium'un i\u00e7sel b\u00fcy\u00fcmesine daha izin veriyordu, bu da bakterilerin sitoplazmada daha fazla b\u00fcy\u00fcmesine olanak sa\u011fl\u0131yordu. \u00d6nerilen bir modelde, ev sahibinin otofaji sistemi, SPI-1 TTSS taraf\u0131ndan hasar g\u00f6ren SCV'lerdeki bakterileri hedefler. Bu, enfeksiyonun erken a\u015famalar\u0131nda i\u00e7sel S. Typhimurium'un vak\u00fcollerde kalmas\u0131n\u0131 sa\u011flayarak sitoplazmay\u0131 bakteriyel kolonizasyondan korur. Bulgular\u0131m\u0131z, otofajinin innatif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131kta bir rol\u00fc oldu\u011funu destekliyor ve Salmonella enfeksiyonunun otofaji s\u00fcrecini incelemek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir model oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"22174015","title":"PI3K-Akt-mTORC1-S6K1\/2 axis controls Th17 differentiation by regulating Gfi1 expression and nuclear translocation of ROR\u03b3.","text":"PI3K-Akt-mTORC1 ekseni, T h\u00fccrelerinin TCR ve CD28 uyar\u0131m\u0131yla aktivasyonu, hayatta kalmas\u0131 ve proliferasyonu i\u00e7in katk\u0131da bulunur. Burada, bu eksenin p85\u03b1'n\u0131n silinmesi, PI3K\/mTORC1 inhibit\u00f6rleri veya T h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc raptor (mTORC1'in temel bile\u015feni) silinmesiyle engellendi\u011fini ve Th17 farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n in vitro ve in vivo'da S6K1\/2 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde bozuldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. PI3K-Akt-mTORC1-S6K1 ekseninin inhibisyonu, Gfi1'in (Th17 farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen negatif d\u00fczenleyici) indirgenmesini engeller. Ayr\u0131ca, S6K2'nin (n\u00fckleer S6K1'in e\u015fde\u011feri) PI3K-Akt-mTORC1 ekseni taraf\u0131ndan tetiklendi\u011fini, ROR\u03b3'a ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ROR\u03b3'u \u00e7ekirde\u011fe ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu sonu\u00e7lar, PI3K-Akt-mTORC1-S6K1\/2 ekseninin Th17 farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 i\u015faret ediyor."}
{"_id":"22178316","title":"Disrupted-in-schizophrenia 1 and neuregulin 1 are required for the specification of oligodendrocytes and neurones in the zebrafish brain.","text":"\u015eizofreni, DISC1 (Disrupted-in-schizophrenia 1) ve NRG1 (Neuregulin 1) gibi aday duyarl\u0131l\u0131k genlerindeki i\u015flevsel de\u011fi\u015fiklikler nedeniyle beyin geli\u015fiminin ince anomalilerinden kaynaklanabilir. DISC1'in beyin geli\u015fimi \u00fczerindeki i\u015flevleri hakk\u0131nda yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flamak amac\u0131yla, zebrafish disc1'in ifadelerini haritalad\u0131k ve morfolino antisense y\u00f6ntemleri kullanarak erken embriyonik geli\u015fimi karakterize etmek i\u00e7in yola \u00e7\u0131kt\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, disc1'in oligodendroosit geli\u015fimi i\u00e7in kritik bir gereklilik oldu\u011funu, \u00f6zellikle hindbeyin ve di\u011fer beyin b\u00f6lgelerinde olig2 pozitif h\u00fccrelerin spesifikasyonunu te\u015fvik ederek ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. NRG1'in myelinizasyon \u00fczerindeki iyi belgelenmi\u015f rolleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, nrg1 ve ErbB sinyalizasyonunun zebrafish beyin geli\u015fimi \u00fczerindeki rollerini de analiz ettik ve disc1 morfant embriyolar\u0131nda g\u00f6zlemlenen benzer kusurlar\u0131 fark ettik. Ayr\u0131ca, disc1 veya nrg1'in bask\u0131lanmas\u0131, olig2 pozitif cerebellar n\u00f6ronlar\u0131n neredeyse tamamen kayb\u0131na neden olurken, spinal motor n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte hi\u00e7bir kayb\u0131na neden olmaz. Bu bulgular, disc1 ve nrg1'in oligodendroisit ve n\u00f6ronlar\u0131n geli\u015fimi \u00fczerinde ortak veya ili\u015fkili yolaklar \u00fczerinde i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrmektedir. DISC1 ve NRG1'e benzer \u015fekilde, OLIG2 ve ERBB4 de \u015fizofreni i\u00e7in umut verici aday duyarl\u0131l\u0131k genleridir. Bu nedenle, zebrafish embriyosunda yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z bulgular, insan \u015fizofreni duyarl\u0131l\u0131k genlerinin anahtar\u0131 aras\u0131ndaki hen\u00fcz anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015f n\u00f6rolojik ba\u011flant\u0131lar\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu ba\u011flant\u0131lar, Disc1 ve Nrg1 fare modellerinde ve genetik olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f hasta gruplar\u0131nda ara\u015ft\u0131r\u0131labilir, b\u00f6ylece \u015fizofreninin patobiyolojisiyle ilgili olup olmad\u0131klar\u0131 belirlenebilir. Danio rerio disc1 i\u00e7in GenBank eri\u015fim numaras\u0131: EU273350."}
{"_id":"22180793","title":"Monoclonal antibody targeting of N-cadherin inhibits prostate cancer growth, metastasis and castration resistance","text":"Androjen ba\u011f\u0131ml\u0131dan kastrasyon direnci prostat kanserine (CRPC) ge\u00e7i\u015f, belirsiz molek\u00fcler etiolojiye sahip \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir olayd\u0131r. Isojenik androjen ba\u011f\u0131ml\u0131 ve CRPC xenograft'larda gen ifadesini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, tekrarlanabilir bir N-kadherin ifadesi art\u0131\u015f\u0131n\u0131 bulduk, bu da CRPC'li bireylerin birincil ve metastatik t\u00fcm\u00f6rlerinde de y\u00fckseltilmi\u015fti. N-kadherini nonmetastatik, androjen ba\u011f\u0131ml\u0131 prostat kanseri modellerinde ektopik olarak ifade etmek, kastrasyon direnci, istilas\u0131 ve metastaz\u0131n\u0131 tetikledi. N-kadherinin ekto domenine kar\u015f\u0131 monoklonal antikorlar, prostat kanseri h\u00fccrelerinin in vitro'da \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131, yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 ve istilas\u0131n\u0131 azaltt\u0131. In vivo'da, bu antikorlar, \u00e7oklu kurulmu\u015f CRPC xenograft'lar\u0131n b\u00fcy\u00fcmesini yava\u015flatt\u0131, yerel istilay\u0131 ve metastaz\u0131 engelledi ve daha y\u00fcksek dozlarda, tam gerilemeye yol a\u00e7t\u0131. N-kadherin'e \u00f6zg\u00fc antikorlar, kastrasyon direncinin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f s\u00fcresini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geciktirdi, t\u00fcm\u00f6r histolojisini ve angiogenezi etkiledi ve AKT serin-treon kinaz aktivitesini ve serum interlekin-8 (IL-8) sekresyonunu azaltt\u0131. Bu veriler, hem prostat kanseri metastaz\u0131n\u0131n hem de kastrasyon direncinin ana nedeninin N-kadherin oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu fakt\u00f6re kar\u015f\u0131 monoklonal antikorlarla terap\u00f6tik hedefleme, \u00f6nemli klinik fayda sa\u011flayabilir."}
{"_id":"22185730","title":"PP2A regulates tau phosphorylation directly and also indirectly via activating GSK-3beta.","text":"Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131'nda (AD) n\u00f6rofibriller dejenerasyonda kritik bir rol oynayan anormal tau hipofosforilasyonu gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, insan beyninde ana tau fosfataz olan protein fosfataz 2A'n\u0131n (PP2A) bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n, AD'de tau hipofosforilasyonuna katk\u0131da bulundu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bununla birlikte, PP2A bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n site-\u00f6zg\u00fc tau hipofosforilasyonuna etkileri iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, PP2A'n\u0131n birka\u00e7 fosforilasyon sitesinde farkl\u0131 verimliliklerle tau'yu defosforile etti\u011fini g\u00f6sterdik. \u00c7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z siteler aras\u0131nda, Thr205, Thr212, Ser214 ve Ser262 en uygun siteler, Ser199 ve Ser404 ise PP2A i\u00e7in en az uygun sitelerdi. Metabolik olarak aktif rat beyin dilimlerinde okadaik asit ile PP2A bask\u0131lanmas\u0131, GSK-3beta'n\u0131n Ser9 fosforilasyonunu art\u0131rarak GSK-3beta'y\u0131 bask\u0131lad\u0131. GSK-3beta, h\u00fccrelerde tau'yu bir\u00e7ok sitede fosforile etti, Ser199, Thr205 ve Ser396 en uygun sitelerdi. PP2A bask\u0131lanmas\u0131 nedeniyle tau'nun defosforilasyonu azalmas\u0131 ve GSK-3beta'n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131 nedeniyle fosforilasyonu azalmas\u0131, genel tau fosforilasyonundaki de\u011fi\u015fikliklere neden oldu. Tau fosforilasyonunun biyolojik aktivitesi ve n\u00f6rofibriller dejenerasyon \u00fczerindeki etkileri site-\u00f6zg\u00fc oldu\u011fu i\u00e7in, bu \u00e7al\u0131\u015fma, AD'de n\u00f6rofibriller dejenerasyonda PP2A bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc yeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"22186938","title":"Human artificial chromosomes containing chromosome 17 alphoid DNA maintain an active centromere in murine cells but are not stable.","text":"\u0130nsan yapay kromozomlar\u0131 (YAK), insan h\u00fccrelerinde normal kromozomlar gibi i\u015flev g\u00f6rebilen ve ayr\u0131\u015ft\u0131rabilen \u00f6zerk molek\u00fcllerdir. De novo YAK'lar, insan k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f h\u00fccrelerdeki genetik eksiklikleri tamamlamak i\u00e7in gen ifadesi vekt\u00f6rleri olarak ba\u015far\u0131yla kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. YAK'lar \u015fimdi, farkl\u0131 dokulardan \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerinde b\u00fcy\u00fck genlerin d\u00fczenlenmesini ve ifadelerini inceleme ve insan kal\u0131tsal hastal\u0131klardan kaynaklanan gen eksikliklerini d\u00fczeltme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 sunmaktad\u0131r. \u00d6zellikle insan genetik hastal\u0131klar\u0131n\u0131n fare modellerinde tamamlay\u0131c\u0131 gen ifadesi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 da, b\u00fcy\u00fck insan transgenlerinin yapay kromozomlardan uygun \u015fekilde ifade edilip edilmedi\u011fini belirlemek i\u00e7in \u00f6nemlidir. Bu amaca ula\u015fmak i\u00e7in, yeni gen ifade vekt\u00f6rleri olarak fare h\u00fccrelerine yapay kromozomlar kuruyoruz. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta, HAC vekt\u00f6rlerini fare h\u00fccrelerine aktard\u0131k, ancak makul bir frekansta de novo YAK'lar olu\u015fturamad\u0131k. Daha sonra, HT1080 insan h\u00fccrelerinde \u00f6nceden kurulan YAK'lar\u0131 mikro h\u00fccre f\u00fczyonu ile \u00fc\u00e7 farkl\u0131 fare h\u00fccre tipine aktard\u0131k ve pozitif se\u00e7im uygulad\u0131k. G\u00f6zlemlerimiz, fare h\u00fccrelerindeki YAK'lar\u0131n sentromer proteini C (CENP-C), aktif sentromerlerin bir i\u015faret\u00e7isi, ile ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve se\u00e7im alt\u0131nda tespit edildi\u011fini, ancak se\u00e7im kald\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda h\u0131zla kayboldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, YAK'lar\u0131n en az\u0131ndan k\u0131smen i\u015flevsel bir sentromer kompleksi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak istikrar ve ayr\u0131\u015fma i\u00e7in di\u011fer fakt\u00f6rlere ihtiya\u00e7 duyuldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Fare sentromer dizilerini i\u00e7eren yapay kromozomlar, fare h\u00fccrelerinde daha iyi istikrar ve koruma sa\u011flamak i\u00e7in gerekli olabilir."}
{"_id":"22190276","title":"How nascent phagosomes mature to become phagolysosomes.","text":"Apoptotik h\u00fccre kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n temizlenmesinde ve mikroorganizma patojenlerinin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131nda fagositoz arac\u0131l\u0131k eder. Par\u00e7ac\u0131klar\u0131n yutulmas\u0131yla olu\u015fan yeni fagositik vakum, mikroorganizma \u00f6ld\u00fcrme ve par\u00e7alama aktivitesine sahip de\u011fildir. Bu yetenekler, fagosomun olgunla\u015fmas\u0131yla kazan\u0131l\u0131r; fagosomun zar\u0131n\u0131n ve i\u00e7eri\u011finin kademeli olarak yeniden d\u00fczenlenmesiyle sonu\u00e7lanan bir s\u00fcre\u00e7tir. Olgunla\u015fma, fagosomal vakumun \u00f6zel endositik ve sekresyon kompartmanlar\u0131yla ard\u0131\u015f\u0131k ve d\u00fczenli bir \u015fekilde birle\u015fmesiyle ger\u00e7ekle\u015fir. Ayn\u0131 zamanda, fagosomal zar hem i\u00e7e hem de d\u0131\u015fa do\u011fru vezik\u00fclasyon ve t\u00fcplenme ge\u00e7irir ve daha sonra b\u00f6l\u00fcnerek bile\u015fenleri geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr ve zar\u0131n genel boyutunu korur. Burada, fagosom olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 y\u00f6neten molek\u00fcler makine hakk\u0131nda bilinenleri \u00f6zetliyoruz."}
{"_id":"22191759","title":"Purification and structural characterization of bovine cathelicidins, precursors of antimicrobial peptides.","text":"Cathelicidinler, memelilerin myeloid h\u00fccrelerinden elde edilen yeni bir antimikrobiyal peptit \u00f6nc\u00fcs\u00fc ailesidir. Bunlar, korunmu\u015f bir N-terminal b\u00f6lge ile karakterize edilirken, antimikrobiyal etki alanlar\u0131n\u0131n birincil dizisi ve uzunlu\u011fu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015febilir. D\u00f6rt cathelicidin, proBac5, proBac7, prododecapeptide ve proBMAP-28, basit ve h\u0131zl\u0131 y\u00f6ntemler kullan\u0131larak s\u0131\u011f\u0131r n\u00f6trofillerinden e\u015fzamanl\u0131 olarak safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f proteinlerin ES-MS verilerinin, cDNA'dan \u00e7\u0131kar\u0131lan diziler ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, cathelicidinlar\u0131n birincil dizisindeki birka\u00e7 ortak \u00f6zelli\u011fi ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, \u00f6rne\u011fin N-terminal 5-oksoprolin (pyroglutamat) kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n ve 1-2, 3-4 d\u00fczeninde iki dis\u00fclf\u00fcr k\u00f6pr\u00fcs\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131. Cathelicidinlerin N-terminal b\u00f6lgeleri, bir veya iki Asp-Pro ba\u011flar\u0131 i\u00e7erir, bu ba\u011flar \u00f6zellikle proBac5 ve proBac7'de asitlere kar\u015f\u0131 hassast\u0131r, ancak prododecapeptide'de kararl\u0131d\u0131r. Bu, farkl\u0131 cathelicidinler aras\u0131nda bu ba\u011flar\u0131n uzaysal d\u00fczeninin de\u011fi\u015febilece\u011fini ve baz\u0131 durumlarda hidrolize neden olabilece\u011fini g\u00f6sterir. Prododecapeptide'in beklenmedik bir \u00f6zelli\u011fi, iki izomerinin \u00fc\u00e7 olas\u0131 kombinasyonunda dimerler halinde var olmas\u0131d\u0131r. Bu proteinin kesilmi\u015f, monomerik bir formu, antimikrobiyal dodecapeptid i\u00e7ermeyen, dimerle\u015fmenin C-terminal alanda dis\u00fclf\u00fcr k\u00f6pr\u00fcs\u00fc olu\u015fumu ile ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini ve dodecapeptidin muhtemelen \u00f6nc\u00fcs\u00fcnden dimer olarak serbest b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Diziye dayal\u0131 ikincil yap\u0131 tahminleri ve CD sonu\u00e7lar\u0131, cathelicidinler i\u00e7in 30-50% uzanm\u0131\u015f yap\u0131 ve <20% alfa-heliks yap\u0131 i\u00e7eri\u011fi oldu\u011funu, alfa-heliks segmentinin N-terminal yak\u0131n\u0131nda yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Son olarak, benzerlik arama ve topoloji tabanl\u0131 yap\u0131 tahmini, cathelicidinlerin korunmu\u015f N-terminal alan\u0131n\u0131n kistatin benzeri alanlarla \u00f6nemli bir dizisel ve yap\u0131sal benzerlik g\u00f6sterdi\u011fini ve bu ailenin kistatin s\u00fcper ailesine dahil edildi\u011fini ortaya koyar. Kathepsin L'ye kar\u015f\u0131 test edildi\u011finde, g\u00fc\u00e7l\u00fc kistatin inhibit\u00f6rleri gibi, d\u00f6rt cathelicidinden \u00fc\u00e7\u00fc sadece zay\u0131f bir inhibisyon etkinli\u011fi (Ki = 0.6-3 mikroM"}
{"_id":"22194407","title":"Tuberculosis mortality in England and Wales during 1982-1992: its association with poverty, ethnicity and AIDS.","text":"Bu makale, \u0130ngiltere ve Galler'deki \u00e7a\u011fda\u015f t\u00fcberk\u00fcloz (TB) ile birka\u00e7 olas\u0131 etyolojik fakt\u00f6r aras\u0131ndaki g\u00fc\u00e7l\u00fc ili\u015fkiyi belirlemeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r. 1982-1992 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 403 yerel y\u00f6netim b\u00f6lgesi i\u00e7in standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f y\u0131ll\u0131k TB \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131, ya\u015f ve cinsiyetlere g\u00f6re ayr\u0131\u015ft\u0131rarak ekolojik bir analiz sunmaktad\u0131r. 1981 ve 1991 n\u00fcfus say\u0131mlar\u0131ndan sosyal, demografik ve etnik \u00f6l\u00e7\u00fcmler ve standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f y\u0131ll\u0131k AIDS ile ili\u015fkili \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, Poisson regresyon modelleri hesaplamak i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcm TB \u00f6l\u00fcm gruplar\u0131 ile ev d\u00fczeyinde a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131k aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki bulunmu\u015ftur. Kad\u0131nlar i\u00e7in, modellerin a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 g\u00fcc\u00fcn\u00fc art\u0131ran ba\u015fka \u00f6l\u00e7\u00fcmler bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7oklu regresyonlarda, hem yoksulluk hem de AIDS ile ili\u015fkili \u00f6l\u00fcm, daha gen\u00e7 erkeklerin modelindeki ek de\u011fi\u015fkenli\u011fi a\u00e7\u0131klamaktad\u0131r. Etniklik ve TB bildirimlerinin ili\u015fkisi, bu \u00f6l\u00fcm analizi i\u00e7inde yans\u0131t\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcm gruplar i\u00e7in, a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131k hesaba al\u0131nd\u0131ktan sonra etniklikle pozitif bir ili\u015fki bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. Ev d\u00fczeyinde a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131\u011f\u0131n \u00f6nemi, hastal\u0131k bula\u015fmas\u0131 i\u00e7in uzun s\u00fcreli temas\u0131n gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Regresyon analizi, etnik n\u00fcfuslarda a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131k ve yoksullu\u011fun, TB \u00f6l\u00fcmleri i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. AIDS ve TB aras\u0131ndaki ili\u015fki, AIDS hastalar\u0131 grubuna en tipik olanlarla s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in, AIDS'in genel n\u00fcfusta TB \u00f6l\u00fcm d\u00fczeyine \u00e7ok az etkisi oldu\u011fu kan\u0131tlanmaktad\u0131r. G\u00f6zlenen ili\u015fki i\u00e7in olas\u0131 a\u00e7\u0131klamalar, tercihli sertifikasyon, tedavi i\u00e7in g\u00f6\u00e7 ve sa\u011fl\u0131k hizmeti sunumundaki eksiklikleri i\u00e7erir."}
{"_id":"22198971","title":"Noncognate interaction with MHC class II molecules is essential for maintenance of T cell metabolism to establish optimal memory CD4 T cell function.","text":"MHC s\u0131n\u0131f II ile temas\u0131n olmamas\u0131 durumunda hayatta kalan CD4 haf\u0131za T h\u00fccreleri tipik haf\u0131za fonksiyonlar\u0131n\u0131 kaybetme e\u011filimindedir. MHC s\u0131n\u0131f II molek\u00fcllerinin yoklu\u011funda haf\u0131za T h\u00fccrelerinin i\u015flev bozuklu\u011funun arkas\u0131ndaki mekanizmalar\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, MHC s\u0131n\u0131f II yetkin veya yetkisiz konaklardan izole edilmi\u015f dinlenmi\u015f haf\u0131za T h\u00fccrelerinin gen ifade profillerini analiz ettik. Analiz, T h\u00fccre aktivasyonu, metabolizma ve hayatta kalma ile ili\u015fkili be\u015f transkripti kapsad\u0131; bu transkriptler, MHC s\u0131n\u0131f II yetkisiz konaklardan izole edilmi\u015f dinlenmi\u015f haf\u0131za T h\u00fccrelerinde, MHC s\u0131n\u0131f II yetkin konaklara k\u0131yasla daha az ifade edilir. MHC s\u0131n\u0131f II yetkisiz konaklardan izole edilmi\u015f CD4 haf\u0131za h\u00fccreleri, farkl\u0131la\u015fma derecesinde ve metabolik aktivitede de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6sterir ve bu de\u011fi\u015fiklikler, Ag ifade eden dendritik h\u00fccrelerin varl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen, etkili a\u015famada zaten belirgindir. Verilerimiz, MHC s\u0131n\u0131f II ile e\u015fle\u015fmeyen molek\u00fcllerle etkile\u015fimin yoklu\u011funun, en iyi hayatta kalmay\u0131 ve metabolik aktiviteyi s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in gerekli sinyallerin kademeli birikimini bozdu\u011funu ve gelecekteki haf\u0131za b\u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn i\u015flevsel kapasitesini \u015fekillendirdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. AKT sinyalleri hayatta kalmay\u0131 ve metabolik yollar\u0131 koordine eder ve MHC s\u0131n\u0131f II molek\u00fclleriyle etkile\u015fimin ba\u015far\u0131l\u0131 bir uzun s\u00fcreli i\u015flevsel CD4 haf\u0131za T h\u00fccre pop\u00fclasyonunun olu\u015fmas\u0131na ba\u011flanan kritik olaylardan biri olabilir."}
{"_id":"22210434","title":"The kinase TAK1 integrates antigen and cytokine receptor signaling for T cell development, survival and function","text":"TAK1 kinaz\u0131, do\u011fal ve B lenfosit ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Ancak T h\u00fccrelerindeki TAK1 i\u015flevi net de\u011fildir. Burada, T h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc TAK1 geninin silinmesi, \u00f6zellikle Foxp3 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ifade eden d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin geli\u015fimini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Olgun timus h\u00fccrelerinde, TAK1, interlekin 7 ile ili\u015fkili hayatta kalma ve T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc NF-\u03baB ve kinaz Jnk'nin aktivasyonu i\u00e7in gereklidir. Etkili T h\u00fccrelerinde, TAK1, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131 NF-\u03baB aktivasyonu ve sitokin \u00fcretimi i\u00e7in gerekli de\u011fildir, ancak interlekinler 2, 7 ve 15'e yan\u0131t olarak kinaz p38'in proliferasyonu ve aktivasyonu i\u00e7in \u00f6nemlidir. Bu nedenle, TAK1, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc ve sitokin sinyallerinin entegrasyonu i\u00e7in esast\u0131r ve bu da T h\u00fccrelerinin geli\u015fimi, hayatta kalmas\u0131 ve i\u015flevini d\u00fczenler."}
{"_id":"22227889","title":"Caregiver burden in HIV-positive and HIV-negative partners of men with AIDS.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, AIDS'li erkeklerin e\u015fleri olan 82 HIV pozitif (HIV+) ve 162 HIV negatif (HIV-) e\u015flerde bak\u0131m y\u00fck\u00fc ile ili\u015fkili fakt\u00f6rleri inceler. HIV+ bak\u0131m verenlerin, hastal\u0131klar\u0131n\u0131n kaynaklar\u0131n\u0131 t\u00fcketmesi nedeniyle HIV- bak\u0131m verenlerden daha fazla y\u00fck bildiklerini bekliyorduk. HIV+ bak\u0131m verenler ger\u00e7ekten daha fazla y\u00fck bildiler ve HIV- bak\u0131m verenlere k\u0131yasla daha dini veya manevi, daha az gelire sahiplerdi ve pozitif yeniden de\u011ferlendirme ve bili\u015fsel ka\u00e7\u0131nma-ka\u00e7\u0131nma ve sosyal destek aramay\u0131 kullanarak ba\u015fa \u00e7\u0131k\u0131yorlard\u0131. HIV+ bak\u0131m verenlerle sa\u011fl\u0131kl\u0131 erkeklerin e\u015fleri olan 61 HIV+ ki\u015fi aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar, HIV+ ve HIV- bak\u0131m verenler aras\u0131ndaki \u00e7o\u011fu fark\u0131n HIV seropozitifli\u011fi ile ili\u015fkili oldu\u011funu, ancak bak\u0131m y\u00fck\u00fc ile ili\u015fkili tek de\u011fi\u015fkenin dini veya manevi inan\u00e7lar oldu\u011funu g\u00f6sterdi, bu da HIV seropozitifli\u011fi ile bak\u0131m y\u00fck\u00fc aras\u0131nda nispeten zay\u0131f bir ba\u011flant\u0131 oldu\u011funu ima eder. Model, HIV+ bak\u0131m verenler aras\u0131nda bak\u0131m y\u00fck\u00fcn\u00fcn %62'sini ve HIV- bak\u0131m verenler aras\u0131nda %36'l\u0131k bir de\u011fi\u015fimi a\u00e7\u0131kl\u0131yor."}
{"_id":"22236223","title":"Renal Disease and Pregnancy","text":"Hamilelik, farkl\u0131 b\u00f6brek hastal\u0131klar\u0131 olan kad\u0131nlarda geli\u015fen fet\u00fcs ve anne sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerinde \u00f6nemli sonu\u00e7lara sahiptir. B\u00f6brekler ve idrar yolu, hamilelik durumuna uyum sa\u011flamak zorundad\u0131r ve bu nedenle \u00f6nemli anatomik, hemodinamik ve endokrin de\u011fi\u015fiklikler ya\u015farlar. Uyum sa\u011flanamamas\u0131, var olan anne hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n k\u00f6t\u00fcle\u015fmesine neden olabilir ve ayn\u0131 zamanda fet\u00fcs\u00fcn geli\u015fimi i\u00e7in suboptimal bir ortam yaratabilir ve obstetrik komplikasyon riskini art\u0131rabilir. Modern obstetrik\u00e7i i\u00e7in b\u00f6brek i\u015flev testlerinin bilgisi ve do\u011fru yorumlanmas\u0131 gereklidir, b\u00f6ylece sadece hamilelik s\u0131ras\u0131nda belirli b\u00f6brek de\u011fi\u015fiklikleri oldu\u011funda yanl\u0131\u015f bir b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 tan\u0131s\u0131 konulmas\u0131n\u0131 \u00f6nlerken, ayn\u0131 zamanda b\u00f6brek i\u015flevinin ve de\u011fi\u015fikliklerinin do\u011fru de\u011ferlendirilmesi ile hem annenin hem de bebe\u011fin durumunu k\u00f6t\u00fcle\u015ftirebilecek bir patoloji tespit edilebilir. Hamilelik s\u0131ras\u0131nda b\u00f6brek patofizyolojisinin iyile\u015ftirilmesi ve daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131, hamile kad\u0131nlar\u0131n iyi bir sonu\u00e7 beklentisi i\u00e7inde olmalar\u0131n\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, bu durumda b\u00f6brek nakli olan kad\u0131nlar da dahil. G\u00fcn\u00fcm\u00fczde \u00e7ok \u00f6nemli bir modern t\u0131p kavram\u0131 olan \u00e7ok disiplinli ekip \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n vurgulanmas\u0131 \u00f6nemlidir. Obstetrik\u00e7i, ekibin anahtar oyuncular\u0131ndan biri olarak nefrologlar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurmal\u0131 ve rutin olarak b\u00f6brek durumunun kontrol\u00fcn\u00fc yapmak i\u00e7in 2. veya 3. trimesterin ba\u015f\u0131nda ultrason ile hamile kad\u0131nlar\u0131 onlara y\u00f6nlendirmelidir, yan\u0131 s\u0131ra al\u0131\u015f\u0131lagelmi\u015f kan ve idrar analizleri. Nefrologlar ve urologlar, \u015fiddetli t\u0131bbi durumlar\u0131n y\u00f6netimi, \u00f6rne\u011fin preeklampsi, akut ve kronik b\u00f6brek yetmezli\u011fi ve elbette diyaliz veya b\u00f6brek nakli hastalar\u0131n\u0131n karma\u015f\u0131k y\u00f6netimi gibi konularda dahil olmal\u0131d\u0131r. Hamilelik s\u0131ras\u0131nda \u00e7e\u015fitli b\u00f6brek hastal\u0131klar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015f\u0131labilir, bunlardan baz\u0131lar\u0131 hamilelikten \u00f6nce var olan ve di\u011ferleri hamileli\u011fin do\u011frudan etkisi alt\u0131nda geli\u015fen veya etkilenen hastal\u0131klard\u0131r. Bu b\u00f6l\u00fcm, hamilelik s\u0131ras\u0131nda akut ve kronik b\u00f6brek bozukluklar\u0131n\u0131n temel de\u011ferlendirmesini k\u0131saca ele alarak b\u00f6brek durumunun temel de\u011ferlendirmesini sunacak ve daha iyi anlayacakt\u0131r. B\u00f6l\u00fcm, hamilelik s\u0131ras\u0131nda en yayg\u0131n var olan hastal\u0131klara odaklanacak, \u00f6rne\u011fin: kronik glomer\u00fclonefrit, ikincil glomer\u00fcler nefropatiler, interstisiyel nefropatiler"}
{"_id":"22241778","title":"Integrin beta1-mediated matrix assembly and signaling are critical for the normal development and function of the kidney glomerulus.","text":"\u0130nsan b\u00f6brekleri her g\u00fcn yakla\u015f\u0131k 2,5 milyon glomer\u00fcl arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla 180 litre kan\u0131 filtreler. Glomer\u00fcler filtreleme cihaz\u0131n\u0131n \u00fc\u00e7 katman\u0131 fenestreli endotel, glomer\u00fcler bazal membran (GBM) olarak bilinen \u00f6zel d\u0131\u015f matris ve podosit ayak s\u00fcre\u00e7leri ile de\u011fi\u015ftirilmi\u015f ba\u011flay\u0131c\u0131 birle\u015fimler olarak bilinen slit diyafram (SD) i\u00e7erir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, normal glomer\u00fcler fonksiyon i\u00e7in podosit beta1 integrin sinyalizasyonunun katk\u0131s\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Podosit spesifik olarak integrin beta1'i silen fareler (podocin-Cre beta1-fl\/fl fareleri), normal olarak do\u011farlar ancak postnatal b\u00f6brek geli\u015fimini tamamlayamazlar. Onlar 1. g\u00fcnden itibaren tespit edilebilir protein\u00fcriye sahip olurlar ve bir hafta i\u00e7inde \u00f6l\u00fcrler. Podocin-Cre beta1-fl\/fl farelerinin b\u00f6breklerinde normal glomer\u00fcler endotel bulunur ancak \u00e7ok katmanl\u0131 ve \u00e7atlaklar da dahil olmak \u00fczere GBM ciddi kusurlar g\u00f6sterir, podosit ayak s\u00fcre\u00e7lerinin \u00e7\u00f6kmesi. Integrin ba\u011fl\u0131 kinaz (ILK), epitel h\u00fccrelerinde integrin beta1 aktivitesinin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f medyat\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Podositlerde ILK'nin eksikli\u011fini ara\u015ft\u0131rarak, integrin beta1 ile medyate edilen sinyalizasyonun uygun glomer\u00fcler filtrelemeyi nas\u0131l kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 daha da ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in fareler olu\u015fturduk (podocin-Cre ILK-fl\/fl fareleri). Bu fareler normal olarak geli\u015fir ancak do\u011fumda postnatal protein\u00fcriye sahip olurlar ve 15 hafta i\u00e7inde b\u00f6brek yetmezli\u011fi nedeniyle \u00f6l\u00fcrler. Toplu olarak, \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, podosit beta1 integrin ve ILK sinyalizasyonunun postnatal glomer\u00fcler filtreleme cihaz\u0131n\u0131n geli\u015fimi ve fonksiyonu i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"22264117","title":"The Aging Epigenome.","text":"Ya\u015flanma s\u00fcrecinde, sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve stres direncini normal olarak koruyan mekanizmalar \u00e7arp\u0131c\u0131 bir \u015fekilde azal\u0131r, bu da y\u0131pranma, k\u0131r\u0131lganl\u0131k ve nihayetinde \u00f6l\u00fcme yol a\u00e7ar. Bu azalin\u0131n tam olarak ne zaman ve nas\u0131l ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi bilinmemektedir. Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 azalin\u0131n merkezinde transkripsiyonel a\u011flar ve kromatin durumu de\u011fi\u015fiklikleri yatmaktad\u0131r. Bu epigenomik de\u011fi\u015fiklikler sadece ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda g\u00f6zlemlenmekle kalmaz, ayn\u0131 zamanda h\u00fccre fonksiyonunu ve stres direncini derinlemesine etkiler, b\u00f6ylece ya\u015flanman\u0131n ilerlemesine katk\u0131da bulunur. Ya\u015flanman\u0131n kritik bir bile\u015feni olarak transkripsiyonel ve kromatin a\u011flar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinin bozulmas\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 epigenomik de\u011fi\u015fikliklerin anla\u015f\u0131lmas\u0131, ya\u015flanman\u0131n nas\u0131l ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ilerledi\u011fini ortaya \u00e7\u0131karan ve hatta ya\u015flanmay\u0131 ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131klar\u0131 geciktirmek veya tersine \u00e7evirmek i\u00e7in yeni terap\u00f6tiklerin geli\u015ftirilmesine yol a\u00e7mal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"22267225","title":"Cancer chemoprevention: Much has been done, but there is still much to do. State of the art and possible new approaches.","text":"Son 30 y\u0131lda kanser \u00f6nleme stratejileri aray\u0131\u015f\u0131nda b\u00fcy\u00fck \u00e7aba sarf edildi. Normal h\u00fccreden kansere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn uzun s\u00fcrecine dair bilgi birikiminin artmas\u0131, ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri, do\u011fal bile\u015fenler veya ila\u00e7lar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla s\u00fcreci engelleme veya tersine \u00e7evirme m\u00fcdahalelerini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131ld\u0131. \u00d6zellikle meme ve kolon kanseri i\u00e7in b\u00fcy\u00fck ba\u015far\u0131lar elde edildi. Ancak bu stratejiler hen\u00fcz b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli klinik uygulamaya ula\u015fmad\u0131. Bu makalede, kanser \u00f6nleme stratejilerinin etkinli\u011fini ve uygulanabilirli\u011fini geli\u015ftirmek i\u00e7in elde edilen ba\u015far\u0131lar\u0131, tuzaklar\u0131 ve al\u0131nacak sonraki ad\u0131mlar\u0131 belirtiyoruz. Uygulanmas\u0131 gereken kritik anahtar noktalardan biri, doktorlar i\u00e7in e\u011fitim faaliyetleri, kanser \u00f6nlemenin amac\u0131n\u0131 ve hatta k\u00fclt\u00fcr\u00fcn\u00fc uygun \u015fekilde yaymak i\u00e7in. Risk-fayda dengesini iyile\u015ftirmek, aktif en d\u00fc\u015f\u00fck dozlar\u0131 aramak, aral\u0131kl\u0131 programlar, bireysel \u00f6zelliklere dayal\u0131 daha ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f bir m\u00fcdahale ile risk kategorilerini daha iyi karakterize etmek ve kamu ve \u00f6zel sa\u011fl\u0131k \u00f6nleme programlar\u0131n\u0131n maliyetlerini kontrol etmek \u00f6nemlidir."}
{"_id":"22281684","title":"Secreted Frizzled-related Protein 5 Diminishes Cardiac Inflammation and Protects the Heart from Ischemia\/Reperfusion Injury.","text":"Wnt sinyalizasyonu kardiyovask\u00fcler geli\u015fim ve hastal\u0131k s\u00fcre\u00e7lerinde \u00e7e\u015fitli etkilere sahiptir. Secreted frizzled-ili\u015fkili protein 5 (Sfrp5), beyaz ya\u011f dokusunda nispeten y\u00fcksek seviyelerde ifade edilen, non-kanonik Wnt sinyalizasyonunun bir d\u0131\u015f inhibit\u00f6r\u00fc olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, izole stres alt\u0131nda kalbi etkileyen Sfrp5'in rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. Sfrp5 KO ve WT fareleri, izole\/yeniden perf\u00fczyon (I\/R) prosed\u00fcr\u00fcne tabi tutuldu. Sfrp5-KO farelerinde, I\/R sonras\u0131 daha b\u00fcy\u00fck nekroz boyutlar\u0131, artm\u0131\u015f kardiyak myosit apoptozu ve azalm\u0131\u015f kardiyak fonksiyon g\u00f6zlemlendi, ancak temel seviyede WT kontrol fareleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda herhangi bir belirleyici fenotip g\u00f6r\u00fclmedi. Sfrp5-KO farelerinin izole lezyonlar\u0131nda, Wnt5a pozitif makrofajlarda daha fazla birikim ve WT farelerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek inflamatuar sitokin ve kemokin gen ifadesi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Kemik ili\u011fi k\u00f6kenli makrofajlarda, Wnt5a JNK aktivitesini te\u015fvik etti ve inflamatuar gen ifadesini art\u0131rd\u0131, ancak Sfrp5 tedavisi bu etkileri engelledi. Bu sonu\u00e7lar, Sfrp5'in I\/R sonras\u0131 kalpte inflamatuar yan\u0131tlar\u0131 engellemede, muhtemelen non-kanonik Wnt5a\/JNK sinyalizasyonunu i\u00e7eren bir mekanizma yoluyla rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"22309946","title":"Asymptomatic spinal cord lesions predict disease progression in radiologically isolated syndrome.","text":"Arka plan: Beyin g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme teknolojisindeki geli\u015fmeler ve bu tan\u0131 y\u00f6ntemlerinin artan kullan\u0131m\u0131, merkezi sinir sistemi (CNS) i\u00e7inde kazara tespit edilen anormalliklerin ke\u015ffine neden oluyor. Sadece \u00e7oklu skleroz (MS) de\u011ferlendirmesi d\u0131\u015f\u0131nda t\u0131bbi bir nedenle beyin MRI'si yap\u0131lan hastalarda, beklenmedik beyin MRI anormallikleri, demyelinizasyon hastal\u0131\u011f\u0131na i\u015faret edebilir. Ayr\u0131ca, asemptomatik omurilik lezyonlar\u0131 da zaman zaman tespit edilir.\n\nAma\u00e7: Radiolojik izole sendrom (RIS) olan bireylerde asemptomatik omurilik lezyonlar\u0131n\u0131n klinik ilerleme ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\nY\u00f6ntemler: Kaliforniya \u00dcniversitesi, San Francisco'daki \u00c7oklu Skleroz Merkezi'nde RIS vakalar\u0131n\u0131n retrospektif bir incelemesi yap\u0131ld\u0131. Asemptomatik boyun omurilik MRI lezyonlar\u0131n\u0131n, klinik ilerlemenin olas\u0131 bir \u00f6nc\u00fcs\u00fc olup olmad\u0131\u011f\u0131 analiz edildi.\n\nSonu\u00e7lar: 71 RIS vakas\u0131ndan 25'inde, boyun omurili\u011finde demyelinizasyon hastal\u0131\u011f\u0131na \u00e7ok benzer bulgular vard\u0131. Bu vakalar\u0131n 21'i (84%) klinik olarak ilerleyerek klinik izole sendrom (n=19) veya birincil ilerleyici \u00e7oklu skleroz (n=2) geli\u015ftirerek, RIS tan\u0131s\u0131 tarihinden ortalama 1.6 y\u0131l (0.8-3.8 aras\u0131 \u00e7eyreklik aral\u0131k) sonra ilerledi. Asemptomatik omurilik lezyonlar\u0131n\u0131n, ilk demyelinizasyon ataklar\u0131 veya birincil ilerleyici MS geli\u015fimi i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131k, \u00f6zg\u00fcll\u00fck ve pozitif tahmin de\u011feri s\u0131ras\u0131yla %87.5, %91.5 ve %84't\u00fc. Klinik ilerlemenin olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 75.3 (16.1-350.0 aras\u0131nda %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, p < 0.0001) idi. Bu ili\u015fki, potansiyel kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lara g\u00f6re ayarland\u0131ktan sonra da anlaml\u0131 kald\u0131.\n\nSonu\u00e7: Bu bulgular, RIS olan bireylerde asemptomatik omurilik lezyonlar\u0131n\u0131n, akut veya ilerleyici bir olaya klinik ge\u00e7i\u015fte \u00f6nemli bir risk ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131, beyin MRI'sinde g\u00f6r\u00fclen lezyonlardan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"22312627","title":"YqhC regulates transcription of the adjacent Escherichia coli genes yqhD and dkgA that are involved in furfural tolerance","text":"\u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, NADPH ba\u011f\u0131ml\u0131 furfural oksidored\u00fcktazlar\u0131 (yqhD, dkgA) kodlayan kom\u015fu genlerin susturulmas\u0131n\u0131n, *E. coli* su hatt\u0131 EMFR9'da furfural tolerans\u0131n\u0131n artmas\u0131nda sorumlu oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir [Miller et al., *Appl Environ Microbiol* 75:4315\u20134323, 2009]. Bu gen susturmas\u0131, yqhC adl\u0131 \u00fcst ak\u0131\u015f geninin kodlama b\u00f6lgesine spontan olarak IS10'un eklenmesinden kaynakland\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir. YqhC, AraC\/XylS ailesine ait transkripsiyonel d\u00fczenleyicilerle homoloji g\u00f6sterir ve kom\u015fu operonun (yqhD ve dkgA'y\u0131 kodlayan) pozitif d\u00fczenleyicisi olarak g\u00f6sterilmi\u015ftir. D\u00fczenlemenin kan\u0131t\u0131, yqhC'nin kromozomal bir silinmesiyle, yqhC i\u00e7in bir ate\u015f b\u00f6ce\u011fi luciferaz rapor\u00f6r plazmidinin ve furfural direnci ve NADPH ba\u011f\u0131ml\u0131 furfural indirgenme aktivitesi aras\u0131ndaki do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmayla sa\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. Yak\u0131n akraba bakteriler, *E. coli* LY180'de oldu\u011fu gibi yqhC, yqhD ve dkgA'n\u0131n ortologlar\u0131n\u0131 ayn\u0131 d\u00fczenlemede i\u00e7erir. YqhC'nin ortologlar\u0131, daha uzak akraba Gram negatif bakterilerde de bulunur. YqhC'nin bozulmas\u0131, bakterilerde furfural tolerans\u0131n\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in yararl\u0131 bir yakla\u015f\u0131m sunar."}
{"_id":"22317868","title":"A direct role for Met endocytosis in tumorigenesis","text":"Receptor tirosin kinaz\u0131n\u0131n (RTK) endositizasyonu taraf\u0131ndan \u00fcretilen sinyallerin b\u00f6l\u00fcmlenmesi, \u00e7e\u015fitli h\u00fccre fonksiyonlar\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir belirleyicisi olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Burada, t\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkili Met aktivasyon mutasyonlar\u0131 kullanarak, endositizasyon ve t\u00fcm\u00f6rjeniklik aras\u0131nda do\u011frudan bir ba\u011flant\u0131 g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tl\u0131yoruz. Met mutantlar\u0131, artm\u0131\u015f endositizasyon\/geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm aktivitesi ve azalan par\u00e7alanma seviyeleri sergiler, bu da endosomlarda birikime, GTPaz Rac1'in etkinle\u015fmesine, aktin stres liflerinin kayb\u0131na ve h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn artmas\u0131na yol a\u00e7ar. Endositizasyonu engellemek, mutanlar\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z b\u00fcy\u00fcmesini, in vivo t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fini ve metastaz\u0131n\u0131 engellerken, aktivelerini korur. Bir Met spesifik tirosin kinaz inhibit\u00f6r\u00fcne kar\u015f\u0131 diren\u00e7li bir mutan, endositizasyon inhibisyonuna kar\u015f\u0131 duyarl\u0131yd\u0131. Bu nedenle, Met mutantlar\u0131n\u0131n onkogenikli\u011fi, sadece aktivelerinden de\u011fil, ayn\u0131 zamanda de\u011fi\u015ftirilmi\u015f endositik trafiklerinden de kaynaklanmaktad\u0131r, bu da endosomal sinyalizasyonun, RTK ba\u011f\u0131ml\u0131 t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fin d\u00fczenlenmesinde kritik bir mekanizma olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"22328290","title":"Immediate effects of droperidol","text":"20 sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fcn\u00fcn droperidol 5 mg al\u0131m\u0131n\u0131n subjektif ve davran\u0131\u015fsal yan\u0131tlar\u0131, bir bili\u015fsel zorlama program\u0131 kapsam\u0131nda kaydedildi. Herkes akatizya t\u00fcrlerinden birini deneyimledi. Konular\u0131n yar\u0131s\u0131 \u03b4\u03c5\u03c3forik hissetti, ancak \u03b4\u03c5\u03c3foriklerinin \u00e7e\u015fitli girdileri oldu\u011fu ve sedasyon, ayr\u0131k deneyimler, duyusal de\u011fi\u015fiklikler ve y\u00fcz ifadesinde ince de\u011fi\u015fiklikler de dahil olmak \u00fczere di\u011fer \u00e7e\u015fitli etkilerin g\u00f6zlemlendi\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu etkilerin s\u00fcresi birka\u00e7 saatten bir haftadan fazla de\u011fi\u015fti. Akut a\u015famada, ne oldu\u011funu anlama konusunda i\u00e7g\u00f6r\u00fcleri kar\u0131\u015f\u0131kt\u0131. Sonu\u00e7lar, bili\u015fsel zorlama testlerinin yorumlanmas\u0131, akatizyan\u0131n do\u011fas\u0131, klinik terapi ve ila\u00e7 geli\u015ftirme konular\u0131nda \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r. \u00a9 1998 John Wiley & Sons, Ltd."}
{"_id":"22334300","title":"Toxicity of Nerium oleander in the monkey (Cebus apella).","text":"Nerium oleander'in toksik etkileri, kapu\u00e7in maymunlar\u0131 (Cebus apella) \u00fczerinde klinik bulgular, kan ve serum kimyasal de\u011ferleri ve makroskobik ve mikroskobik lezyonlar\u0131n incelenmesiyle de\u011ferlendirildi. Kurutulmu\u015f ve \u00f6\u011f\u00fct\u00fclm\u00fc\u015f oleander yapraklar\u0131, 48 saat aral\u0131klarla 30, 7,5 ve 3 mg\/kg v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 dozlar\u0131nda verildi. Birikimli \u00f6l\u00fcmc\u00fcl doz, 30-60 mg\/kg v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 aral\u0131\u011f\u0131nda, 30 ve 7,5 mg\/kg v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 dozlar\u0131nda verilen maymunlarda bulundu. 3 mg\/kg v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 dozunu (toplam birikimli doz: 60 mg\/kg) alan maymunlar hayatta kald\u0131. Klinik bulgular aras\u0131nda kusma, salya ak\u0131\u015f\u0131, polidipsi, bradikardi, vajinal kanama, k\u00fcrtaj, anoreksi, kab\u0131zl\u0131k, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kayb\u0131, narkoz, huzursuzluk, zay\u0131fl\u0131k ve s\u0131\u011f ve h\u0131zl\u0131 solunumlar yer ald\u0131. Kan de\u011ferlerinde beyaz kan h\u00fccresi art\u0131\u015f\u0131; n\u00f6trofilia; potasyum, glutamik-oksalatik transaminaz, glutamik-piruvik transaminaz, kan urea nitrat\u0131 ve \u03b1-globulinlerin art\u0131\u015f\u0131; retik\u00fclositopeni; ve kalsiyum, glikoz, toplam serum proteini, alb\u00fcmin, \u03b3-globulin d\u00fczeylerinde azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Makroskobik lezyonlar aras\u0131nda karaci\u011fer ve dalakta \u015fi\u015flik, kalp ve akci\u011ferlerde koyu renklendirme ve b\u00f6breklerde kanama vard\u0131. Mikroskobik lezyonlar aras\u0131nda karaci\u011fer ve dalakta nekroz, kalp ve akci\u011ferlerde inflamasyon ve b\u00f6breklerde \u00fcremik de\u011fi\u015fiklikler yer ald\u0131. Bu bulgular, Nerium oleander'in maymunlarda ciddi toksik etkilere sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"22358449","title":"Plzf regulates limb and axial skeletal patterning","text":"Promyelositik l\u00f6semi zinc parmakl\u0131 (Plzf) proteini (Zfp145 geni taraf\u0131ndan kodlanan) POZ\/zinc parmakl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ailesine aittir. Burada, Zfp145\u2212\/\u2212 fareleri olu\u015fturduk ve Plzf'in uzuv ve eksen kemik iskeletinin d\u00fczenlenmesinde hayati oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Plzf'in devre d\u0131\u015f\u0131 kalmas\u0131, t\u00fcm uzuv kemik yap\u0131lar\u0131n\u0131 etkileyen d\u00fczenlenme kusurlar\u0131na yol a\u00e7ar, bunlara \u00f6n kemik elemanlar\u0131n\u0131n arkaya do\u011fru d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc de dahildir. G\u00f6steriyoruz ki Plzf, uzuv budunda b\u00fcy\u00fcme bask\u0131lay\u0131c\u0131 ve pro-apoptotik bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Zfp145\u2212\/\u2212 farelerindeki geli\u015fen uzuvda abdominal b (Abdb) Hox gen kompleksi \u00fcyelerinin yan\u0131 s\u0131ra kemik morfogenetik protein (Bmp) kodlayan genlerin ifadesi de\u011fi\u015fir. Plzf, bu genlerin ifadesini anormal polarizasyon aktivitesi olmaks\u0131z\u0131n ve bilinen d\u00fczenlenme genleri ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak d\u00fczenler. Zfp145\u2212\/\u2212 fareler ayr\u0131ca eksen kemik boyunca \u00f6n y\u00f6nl\u00fc homeotik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ve ili\u015fkili Hox gen ifadesi de\u011fi\u015fiklikleri g\u00f6sterir. Bu nedenle Plzf, hem eksen hem de eklem kemiklerinde \u00f6n-arka (AP) d\u00fczenlenmesinin bir arac\u0131d\u0131r ve Hox gen ifadesini d\u00fczenler."}
{"_id":"22362025","title":"Requirement for the ERI\/DICER complex in endogenous RNA interference and sperm development in Caenorhabditis elegans.","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fczenleyici RNA'lar gen ifadesinin ana d\u00fczenleyicileridir. K\u00fc\u00e7\u00fck d\u00fczenleyici RNA'lar\u0131n bir s\u0131n\u0131f\u0131, endojen k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA'lar\u0131 (endo siRNA'lar) olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r ve endojen RNAi (endo RNAi) ad\u0131 verilen bir RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) mekanizmas\u0131 yoluyla h\u00fccre transkriptlerini olumsuz d\u00fczenledi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. ERI-1\/3\/5, RRF-3 ve DICER'den olu\u015fan bir protein kompleksi (ERI\/DICER kompleksi), Caenorhabditis elegans'ta endo RNAi s\u00fcre\u00e7lerini arac\u0131l\u0131k eder. Ek bile\u015fenleri tan\u0131mlamak amac\u0131yla bir genetik ekranda endo RNAi makinesinin bile\u015fenlerini belirledik. Ekran\u0131m\u0131z, eri-9'un alellerini, yeni bir DICER etkile\u015fimli protein kodlayan, ve DICER'in (DCR-1) helikaz alan\u0131ndaki bir mutasyonu (G492R) kurtard\u0131. ERI-9(-) ve DCR-1(G492) hayvanlar\u0131, endo siRNA ifadesinde kusurlar ve bu endo siRNA'lara homoloji g\u00f6steren mRNA'lar\u0131n d\u00fczenlenmesinde ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k g\u00f6sterir, bu da ERI-9 ve DCR-1 helikaz alan\u0131n\u0131n C. elegans endo RNAi yolunda i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. Eri mutasyonlu bir alt grup tan\u0131mlad\u0131k (eri-1, rrf-3, eri-3 ve dcr-1, ancak eri-9 veya ergo-1 de\u011fil), bu hayvanlar s\u0131cakl\u0131\u011fa duyarl\u0131, sperm spesifik k\u0131s\u0131rl\u0131k ve X kromozomu ayr\u0131\u015fmas\u0131nda kusurlar g\u00f6sterir. Bu mutantlar aras\u0131nda, sperm geli\u015fiminin ilk h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinden son farkl\u0131la\u015fmaya kadar bir\u00e7ok anormallik buluruz. Bu sonu\u00e7lar, endo RNAi makinesinin yeni bile\u015fenlerini tan\u0131mlar, sperm \u00fcreten germlin'de Eri fakt\u00f6rlerinin farkl\u0131 gereksinimlerini g\u00f6sterir ve sperm geli\u015fimi i\u00e7in ERI\/DICER kompleksi i\u015flevsel gereksinimini ba\u015flat\u0131r."}
{"_id":"22371455","title":"Drug-induced thrombocytopenia: pathogenesis, evaluation, and management.","text":"Uyu\u015fturucular, yeti\u015fkinlerde akut imm\u00fcn-y\u00f6nlendirilmi\u015f trombositopeninin yayg\u0131n bir nedenidir, ancak ila\u00e7 etiolojisi genellikle ba\u015flang\u0131\u00e7ta tan\u0131nmaz. \u00c7o\u011fu ila\u00e7 ind\u00fcklenmi\u015f trombositopeni (DITP) vakas\u0131, ila\u00e7 ba\u011f\u0131ml\u0131 antikorlar taraf\u0131ndan neden olur, bu antikorlar ilac\u0131n yap\u0131s\u0131na \u00f6zg\u00fcd\u00fcr ve sadece ilac\u0131n varl\u0131\u011f\u0131nda, Fab b\u00f6lgeleriyle birlikte trombositlere s\u0131k\u0131ca ba\u011flan\u0131r. www.ouhsc.edu\/platelets adresinde bulunan, 317 ilac\u0131 a\u00e7\u0131klayan 1301 yay\u0131nlanm\u0131\u015f rapor i\u00e7eren kapsaml\u0131 bir veritaban\u0131, trombositopeniye neden olma konusunda kan\u0131t d\u00fczeyine ili\u015fkin bilgiler sa\u011flar. Tipik olarak, DITP, yeni bir ilaca ba\u015flama veya daha \u00f6nce aral\u0131kl\u0131 olarak al\u0131nan bir ilac\u0131n tek dozundan hemen sonra 1-2 hafta i\u00e7inde meydana gelir. Bununla birlikte, \u015fiddetli trombositopeni, fibrinogenin plaket GP IIb-IIIa'ya ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engelleyen antithrombotik ajanlar\u0131n ilk uygulamas\u0131ndan hemen sonra da ortaya \u00e7\u0131kabilir, \u00f6rne\u011fin abciximab, tirofiban ve eptifibatide. DITP'den iyile\u015fme, ilac\u0131n kesilmesinden 1-2 g\u00fcn sonra ba\u015flar ve genellikle bir hafta i\u00e7inde tamamlan\u0131r. \u0130la\u00e7 ba\u011f\u0131ml\u0131 antikorlar bir\u00e7ok y\u0131l boyunca kal\u0131c\u0131 olabilir; bu nedenle, ila\u00e7 etiolojisinin do\u011frulanmas\u0131 ve daha sonra ilac\u0131n ka\u00e7\u0131n\u0131lmas\u0131 \u00f6nemlidir."}
{"_id":"22401061","title":"Costs and financial feasibility of malaria elimination","text":"Malarya programlar\u0131n\u0131 kontrol hedefinden ortadan kald\u0131rma hedefine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmenin marjinal maliyetleri ve faydalar\u0131 stratejik kararlar\u0131n merkezinde yer alsa da, deneysel kan\u0131tlar s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Ortaya koydu\u011fumuz kavramsal \u00e7er\u00e7eve, ortadan kald\u0131rman\u0131n ekonomisini de\u011ferlendirmeyi ve bu \u00e7er\u00e7evenin merkezi bir bile\u015feni olan k\u0131sa vadeli ve orta vadeli potansiyel finansal tasarruflar\u0131 analiz etmeyi i\u00e7erir. Mevcut kan\u0131tlar\u0131n eksikli\u011fini g\u00f6steren bir incelemeden sonra, be\u015f alanda ortadan kald\u0131rman\u0131n net mevcut de\u011ferini hesaplad\u0131k ve etkili kontrolle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Ortadan kald\u0131rman\u0131n 50 y\u0131l boyunca maliyet tasarrufu sa\u011flayaca\u011f\u0131 olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 %0 ile %42 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti, sadece bir alan temel durumda maliyet tasarrufu sa\u011flad\u0131. Bu bulgular, finansal tasarruflar\u0131n ortadan kald\u0131rma i\u00e7in birincil bir gerek\u00e7e olmamas\u0131 gerekti\u011fini, ancak toplam faydalar\u0131n marjinal maliyetleri a\u015facak kadar y\u00fcksek olmas\u0131 durumunda ortadan kald\u0131rman\u0131n hala de\u011ferli bir yat\u0131r\u0131m olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu ortadan kald\u0131rma faydalar\u0131 \u00fczerine sa\u011flam ara\u015ft\u0131rmalar acilen gereklidir."}
{"_id":"22401720","title":"Expression of the angiogenic factors vascular endothelial cell growth factor, acidic and basic fibroblast growth factor, tumor growth factor beta-1, platelet-derived endothelial cell growth factor, placenta growth factor, and pleiotrophin in human primary breast cancer and its relation to angiogenes","text":"Angiojeniz, meme kanseri i\u00e7in \u00f6nemli bir prognotik fakt\u00f6rd\u00fcr, ancak in vivo angiojenizi kontrol eden fakt\u00f6rler iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Birden fazla angiojenik polipeptit bilinmektedir ve biz, bu polipeptitlerin yedi tanesinin birincil insan meme kanserlerinde ifade edildi\u011fini belirlemi\u015ftik; estrojen resept\u00f6r\u00fc ve vask\u00fcler yo\u011funluk ile ifade ili\u015fkisinin de incelenmesi. Vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF) ve d\u00f6rt izomerinin (121, 165, 189 ve 206 amino asit), transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (TGF)-beta1, pleiotrofin, asit ve temel fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (FGF), plasental b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc ve timidin fosforilaz (trombosit k\u00f6kenli endotel h\u00fccre b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc) miktar\u0131, RNAse koruma analizi ile \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. beta-FGF ayr\u0131ca ELISA ile \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Estrojen resept\u00f6r\u00fc (ER), epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc ve vask\u00fcler yo\u011funluk, 64 birincil meme kanseri \u00f6rne\u011finde analiz edilmi\u015ftir. T\u00fcm t\u00fcm\u00f6rler en az alt\u0131 farkl\u0131 vask\u00fcler b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc ifade etmi\u015ftir. VEGF en bol miktarda bulunmu\u015f ve 121 amino asitlik formun transkripti hakim olmu\u015ftur. Y\u00fcksek seviyelerde ifade edilen di\u011fer angiojenik fakt\u00f6rler timidin fosforilaz ve TGF-beta1'dir. \u00c7o\u011fu angiojenik fakt\u00f6r\u00fcn ifade d\u00fczeyleri ER veya vask\u00fcler yo\u011funlukla korelasyon g\u00f6stermemi\u015ftir. Ancak, timidin fosforilaz, 0,3 korelasyon katsay\u0131s\u0131 ile (P = 0,03) korelasyon g\u00f6stermi\u015ftir. Pleiotrofin, asit FGF ifade d\u00fczeyleriyle (P = 0,001) ve TGF-beta, trombosit k\u00f6kenli endotel h\u00fccre b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc ifade d\u00fczeyleriyle (P = 0,001) anlaml\u0131 ili\u015fkilere sahiptir. Bu nedenle, angiojeniz, baz\u0131 vask\u00fcler b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rlerinin koordineli d\u00fczenlenmesini i\u00e7erebilir. Y\u00fcksek VEGF ifade d\u00fczeyi, tek de\u011fi\u015fkenli analizde k\u00f6t\u00fc prognozla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir (P = 0,03), ER ve epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc ifade d\u00fczeyi de ayn\u0131 \u015fekilde ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Temel FGF, ELISA ile de de\u011ferlendirilmi\u015f ve t\u00fcm\u00f6r"}
{"_id":"22405338","title":"Cnn1 inhibits the interactions between the KMN complexes of the yeast kinetochore","text":"Kinetokorlar, \u00e7o\u011falm\u0131\u015f kromozomlar\u0131 mitotik spindel ile birle\u015ftirir ve bunlar\u0131 k\u0131z h\u00fccrelere aktarmay\u0131 d\u00fczenler. Kinetokor-spindel ba\u011flanmas\u0131 ve kromozom ayr\u0131m\u0131, \u00e7ok kopyal\u0131 KNL1Spc105, MIS12Mtw1 ve NDC80Ndc80 kompleksleri taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir ve bu kompleksler, \u00f6yle ki, KMN a\u011f\u0131 olarak bilinen bir a\u011f\u0131 olu\u015ftururlar. KMN-spindel ba\u011flant\u0131s\u0131, Aurora BIpl1 ve MPS1Mps1 kinazlar\u0131 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. H\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc boyunca KMN aktivitesini destekleyen di\u011fer mekanizmalar\u0131n var olup olmad\u0131\u011f\u0131 belirsizdir. Budam\u0131\u015f mayada, kinetokor proteini Cnn1'in, NDC80 kompleksinin taban\u0131na yerle\u015fti\u011fini ve KMN a\u011f\u0131n\u0131n i\u015flevsel bir yap\u0131ya sahip olmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Cnn1, kompleksleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimi engelleyerek, zaman ve mekanda KMN aktivitesini d\u00fczenler. Cnn1 aktivitesi, anafazda zirveye ula\u015f\u0131r ve Cdc28, Mps1 ve Ipl1 kinazlar\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilir."}
{"_id":"22406695","title":"Origin and functions of tissue macrophages.","text":"Makrofajlar, v\u00fccudun dokular\u0131nda da\u011f\u0131lm\u0131\u015f olarak bulunurlar ve hem homeostazda hem de hastal\u0131kta rol oynarlar. Son zamanlarda, yeti\u015fkin dokular\u0131ndaki \u00e7o\u011fu makrofaj\u0131n embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda, dola\u015f\u0131mdaki monositlerden de\u011fil, ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131\u011fa varm\u0131\u015ft\u0131r. Her dokunun kendi embriyonik k\u00f6kenli ve yeti\u015fkin k\u00f6kenli makrofaj kompozisyonu vard\u0131r, ancak farkl\u0131 k\u00f6kenlere sahip makrofajlar\u0131n i\u015flevsel olarak birbirinin yerine ge\u00e7ip ge\u00e7medi\u011finin veya sabit durumda benzersiz rollerinin olup olmad\u0131\u011f\u0131 belirsizdir. Bu yeni anlay\u0131\u015f, dola\u015f\u0131mdaki monositlerin i\u015flevini de yeniden d\u00fc\u015f\u00fcnmeyi te\u015fvik eder. Klasik Ly6c(hi) monositler, dinlenme organlar\u0131n\u0131n d\u0131\u015fvask\u00fcler alanda devriye gezerken, Ly6c(lo) nonklasik monositler, vask\u00fcler alanda devriye gezer. \u0130ltihap, monitlerin makrofajlara farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 tetikler, ancak sabit durumda ve iltihap s\u0131ras\u0131nda yeni i\u015fe al\u0131nan ve yerle\u015fik makrofajlar\u0131n benzer i\u015flevlere sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131 belirsizdir. Burada, dokusal makrofajlar\u0131n karma\u015f\u0131k k\u00f6kenini tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131lan ara\u00e7lar\u0131 ve sabit durumda ve iltihap s\u0131ras\u0131nda makrofaj i\u015flevlerinin d\u00fczenlenmesinde dokusal ni\u015fin ve ontolojik k\u00f6kenin g\u00f6receli katk\u0131lar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"22414304","title":"Treatment outcome of an unselected cohort of tuberculosis patients in relation to human immunodeficiency virus serostatus in Zomba Hospital, Malawi.","text":"Subsaharan Afrika'da rutin program ko\u015fullar\u0131nda tedavi g\u00f6ren smear negatif akci\u011fer t\u00fcberk\u00fclozu (PTB) veya ekstrapulmoner t\u00fcberk\u00fcloz (EPTB) olan hastalar hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Zomba, Malawi'deki Zomba Genel Hastanesi'ne yat\u0131r\u0131lan t\u00fcberk\u00fcloz hastalar\u0131 aras\u0131nda tedavi sonucunu belirlemek i\u00e7in bir \u00f6n ara\u015ft\u0131rma yap\u0131ld\u0131. 1 Temmuz ve 31 Aral\u0131k 1995 tarihleri aras\u0131nda 827 yeti\u015fkin t\u00fcberk\u00fcloz hastas\u0131 (451 erkek ve 376 kad\u0131n) kay\u0131t alt\u0131na al\u0131nd\u0131. Standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f tedavi sonu\u00e7lar\u0131, tedavi tamamlanmas\u0131, \u00f6l\u00fcm, terk etme ve ba\u015fka bir il\u00e7eye transfer olma durumlar\u0131n\u0131, t\u00fcberk\u00fcloz t\u00fcr\u00fc, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) serostat\u0131, ya\u015f ve cinsiyetle ili\u015fkilendirdi. 254 hasta (31%) tedavi sonunda \u00f6ld\u00fc, \u00f6l\u00fcmlerin yar\u0131s\u0131 ilk ayda ger\u00e7ekle\u015fti. \u00d6l\u00fcm oranlar\u0131, 386 smear pozitif PTB hastas\u0131 aras\u0131nda %19, 211 smear negatif PTB hastas\u0131 aras\u0131nda %46 ve 230 EPTB hastas\u0131 aras\u0131nda %37 idi; hastalar\u0131n %77'si HIV seropozitifti. Yeni hastalar aras\u0131nda, HIV pozitif hastalar HIV negatif hastalara k\u0131yasla daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131na sahipti (tehlike oran\u0131 [HR] 2.5; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [95% CI] 1.6-3.8). Smear negatif hastalar en y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131na sahipti (HR 3.9; %95 CI 2.7-5.5 smear pozitif hastalara k\u0131yasla), ard\u0131ndan EPTB hastalar\u0131 (HR 2.6, %95 CI 1.8-3.7 smear pozitif hastalara k\u0131yasla). \u00d6l\u00fcm oranlar\u0131 ya\u015fla art\u0131yordu ancak erkek ve kad\u0131nlarda benzer idi. Malawi'deki yeti\u015fkin hastalarda smear negatif PTB ve EPTB, y\u00fcksek HIV enfeksiyon seviyeleriyle ili\u015fkili olarak d\u00fc\u015f\u00fck tedavi tamamlanma ve y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131na sahiptir. Y\u00fcksek HIV prevalans\u0131 olan b\u00f6lgelerde ulusal t\u00fcberk\u00fcloz kontrol programlar\u0131 art\u0131k smear negatif PTB veya EPTB hastalar\u0131n\u0131n tedavi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 g\u00f6z ard\u0131 etmemelidir."}
{"_id":"22420524","title":"Statin use and risk of gallstone disease followed by cholecystectomy.","text":"\nGallstone hastal\u0131\u011f\u0131, bat\u0131 \u00fclkelerinde morbiditenin \u00f6nde gelen nedenlerinden biridir ve y\u00fcksek ekonomik y\u00fck getirir. Statinler, karaci\u011ferde kolesterol biyosentezini azalt\u0131r ve bu nedenle, safra \u00e7amurunda kolesterol konsantrasyonunu d\u00fc\u015f\u00fcrerek kolesterol safra ta\u015flar\u0131n\u0131n riskini d\u00fc\u015f\u00fcrebilir. \u0130nsanlarda bu ili\u015fki hakk\u0131nda veriler azd\u0131r.\n\nAma\u00e7: Statinler, fibratlar veya di\u011fer lipit d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc ajanlar\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131n, safra ta\u015f\u0131 hastal\u0131\u011f\u0131na geli\u015fme riskini ve bu durumun ard\u0131ndan kolesistektomi uygulanmas\u0131n\u0131 incelemek.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Birle\u015fik Krall\u0131k'taki Genel Pratik Ara\u015ft\u0131rma Veritaban\u0131'nda vaka-kontrol analizi. 1994-2008 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda meydana gelen hastalar ve her hasta i\u00e7in 4 kontrol, ya\u015f, cinsiyet, genel pratik, takvim zaman\u0131 ve veritaban\u0131nda ge\u00e7mi\u015f y\u0131llara g\u00f6re e\u015fle\u015ftirildi. \u00c7al\u0131\u015fma n\u00fcfusu %76 kad\u0131n ve ortalama (SD) ya\u015f 53.4 (15.0) y\u0131l, referans tarihi itibar\u0131yla. Ko\u015fullu lojistik regresyon kullan\u0131larak, lipid d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc ajanlara maruz kalman\u0131n, safra ta\u015f\u0131 hastal\u0131\u011f\u0131na geli\u015fme riskini ve bu durumun ard\u0131ndan kolesistektomi uygulanmas\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in olas\u0131l\u0131k oran\u0131 (OR) hesapland\u0131. OR'lar ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI), sigara i\u00e7me, v\u00fccut kitle indeksi, iskemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131, fel\u00e7 ve \u00f6strojen kullan\u0131m\u0131 gibi fakt\u00f6rler i\u00e7in ayarland\u0131.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc: Lipit d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc ajanlara maruz kalman\u0131n, safra ta\u015f\u0131 hastal\u0131\u011f\u0131na geli\u015fme riskini ve bu durumun ard\u0131ndan kolesistektomi uygulanmas\u0131n\u0131 takip eden ayarlanm\u0131\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 (AOR).\n\nSonu\u00e7lar: Toplam 27.035 kolesistektomi hastas\u0131 ve 106.531 e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrol tespit edildi, bunlardan 2396 hasta ve 8868 kontrol statin kullan\u0131yordu. Ge\u00e7erli statin kullan\u0131m\u0131 (son re\u00e7ete 90 g\u00fcn i\u00e7inde kaydedildi), hastalarda %1 ve kontrollerde %0,8 (AOR, 1,10; %95 CI, 0,95-1,27) idi, 1-4 re\u00e7ete i\u00e7in; "}
{"_id":"22428640","title":"Chromatin remodeling in embryonic stem cells: regulating the balance between pluripotency and differentiation.","text":"Embriyonik k\u00f6k h\u00fccreleri, kendileri yenilenme potansiyeli s\u0131n\u0131rs\u0131zd\u0131r ancak \u00e7oklu potansiyellidirler, \u00fc\u00e7 farkl\u0131 germ tabakas\u0131na ve nihayetinde \u00e7oklu h\u00fccre hatlar\u0131na farkl\u0131la\u015fabilirler. Ana \u00e7oklu potansiyellik fakt\u00f6rleri, ES h\u00fccrelerinin undiferense edilmi\u015f fenotipini korurken, h\u00fccre \u00f6zelle\u015fmesini te\u015fvik eden, kar\u015f\u0131t y\u00f6nde \u00e7al\u0131\u015fan hat \u00f6zelle\u015ftirme fakt\u00f6rleri vard\u0131r. Bu \u00f6nemli transkripsiyonel d\u00fczenleyicilerin yan\u0131 s\u0131ra, epigenetik de\u011fi\u015ftiriciler, \u00e7oklu potansiyellik ve farkl\u0131la\u015fma aras\u0131ndaki dengeyi d\u00fczenlemede belirleyici bir rol oynar, kromatin yap\u0131s\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikleri te\u015fvik ederek."}
{"_id":"22431418","title":"The National Advisory Group on Immunization (NAGI) of the Republic of South Africa.","text":"G\u00fcney Afrika'da Ulusal Ba\u011f\u0131\u015f\u0131klama Teknik Dan\u0131\u015fmanl\u0131k Grubu (NITAG), Ulusal Ba\u011f\u0131\u015f\u0131klama Dan\u0131\u015fmanl\u0131k Grubu (NAGI) olarak da bilinir, 1993 y\u0131l\u0131nda a\u015f\u0131larla ilgili konularda Ulusal Sa\u011fl\u0131k Bakanl\u0131\u011f\u0131'na (DoH) dan\u0131\u015fmanl\u0131k yapmak i\u00e7in kurulmu\u015ftur. Gerekti\u011finde toplant\u0131lar yap\u0131l\u0131r, ancak en az y\u0131lda iki kez d\u00fczenlenir. Kapsam a\u015f\u0131lar\u0131 ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131klama ile ilgili di\u011fer ilgili bula\u015f\u0131c\u0131 hastal\u0131k konular\u0131n\u0131 i\u00e7erir. NAGI ayr\u0131ca a\u015f\u0131 programlar\u0131 ve form\u00fclasyonlar\u0131 hakk\u0131nda \u00f6nerilerde bulunur. G\u00fcndemler DoH ve NAGI Ba\u015fkan\u0131 taraf\u0131ndan belirlenir. NAGI, a\u015f\u0131 ve a\u015f\u0131lama ile ilgili \u00e7e\u015fitli farkl\u0131 alanlarda uzmanlar\u0131 bir araya getirir ve G\u00fcney Afrika'daki Geni\u015fletilmi\u015f Ba\u011f\u0131\u015f\u0131klama Program\u0131'n\u0131 (EPI) y\u00f6nlendirmede \u00f6nemli bir kaynak olmu\u015ftur."}
{"_id":"22442133","title":"Effect of n-3 long chain polyunsaturated fatty acid supplementation in pregnancy on infants\u2019 allergies in first year of life: randomised controlled trial","text":"\n**Ama\u00e7:** Hamile kad\u0131nlar\u0131n fet\u00fcs\u00fcnde alerjik hastal\u0131k riski y\u00fcksek olanlara n-3 uzun zincir \u00e7oklu doymam\u0131\u015f ya\u011f asitleri (LCPUFA) diyet takviyesinin, 1 ya\u015f\u0131na geldi\u011finde IgE ili\u015fkili ekzema veya g\u0131da alerjisini azalt\u0131p azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n**Tasar\u0131m:** DOMInO (Docosahexaenoic Acid to Optimise Mother Infant Outcome) rastgele kontroll\u00fc denemenin y\u00fcksek kal\u0131tsal alerjik hastal\u0131k riski ta\u015f\u0131yan bebeklerin takip \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n**Yer:** G\u00fcney Avustralya, Adelaide.\n\n**Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** DOMInO denemesine kat\u0131lan hamilelerin \u00e7ocuklar\u0131nda y\u00fcksek kal\u0131tsal alerjik hastal\u0131k riski bulunan 706 bebek.\n\n** m\u00fcdahaleler:** M\u00fcdahale grubu (n=368), 21. haftadan do\u011fumuna kadar her g\u00fcn 900 mg n-3 LCPUFA i\u00e7eren bal\u0131k ya\u011f\u0131 kaps\u00fclleri alanlara rastgele atand\u0131; kontrol grubu (n=338), n-3 LCPUFA i\u00e7ermeyen e\u015fde\u011fer bitkisel ya\u011f kaps\u00fclleri alanlara.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc:** 1 ya\u015f\u0131na geldi\u011finde IgE ili\u015fkili alerjik hastal\u0131k (ekzema veya g\u0131da alerjisi ile ili\u015fkili sensibilizasyon).\n\n**Sonu\u00e7lar:** n-3 LCPUFA ve kontrol gruplar\u0131 aras\u0131nda IgE ili\u015fkili alerjik hastal\u0131\u011fa sahip bebeklerin genel y\u00fczdesi aras\u0131nda fark g\u00f6r\u00fclmedi (32\/368 (9%) v 43\/338 (13%); ayarlanmam\u0131\u015f g\u00f6receli risk 0.68, 0.43-1.05, P=0.08; ayarlanm\u0131\u015f g\u00f6receli risk 0.70, 0.45-1.09, P=0.12), ancak atopik ekzema tan\u0131s\u0131 konan bebeklerin y\u00fczdesi n-3 LCPUFA grubunda daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (26\/368 (7%) v 39\/338 (12%); ayarlanmam\u0131\u015f g\u00f6receli risk 0.61, 0.38-0.98, P=0.04; ayarlanm\u0131\u015f g\u00f6receli risk 0.64, 0.40-1.02, P=0.06). Yumurta sensibilizasyonu"}
{"_id":"22444939","title":"ModLoop: automated modeling of loops in protein structures.","text":"\u00d6ZET ModLoop, protein yap\u0131lar\u0131ndaki d\u00f6ng\u00fcleri otomatik olarak modellemek i\u00e7in bir web sunucusudur. Giri\u015f, Protein Veri Bankas\u0131 format\u0131nda protein yap\u0131s\u0131 atomik koordinatlar\u0131 ve modellemek istenen bir veya daha fazla segmentin ba\u015flang\u0131\u00e7 ve biti\u015f kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n belirtilmesidir. Toplamda 20 kal\u0131nt\u0131dan fazla i\u00e7ermemelidir. \u00c7\u0131kt\u0131, modelle\u015fen segmentlerdeki hidrojen d\u0131\u015f\u0131 atomlar\u0131n koordinatlar\u0131d\u0131r. Kullan\u0131c\u0131, basit bir web aray\u00fcz\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sunucuya giri\u015f sa\u011flar ve e-posta yoluyla \u00e7\u0131kt\u0131y\u0131 al\u0131r. Sunucu, bilinen protein yap\u0131lar\u0131n\u0131n bir veritaban\u0131na dayanmadan, uzay k\u0131s\u0131tlamalar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131layarak d\u00f6ng\u00fc konformasyonlar\u0131n\u0131 tahmin eden MODELLER program\u0131ndaki d\u00f6ng\u00fc modelleme rutinine dayan\u0131r. H\u0131zl\u0131 bir yan\u0131t i\u00e7in, ModLoop bir Linux masa\u00fcst\u00fc bilgisayar k\u00fcmesinde \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. ER\u0130\u015e\u0130LEB\u0130L\u0130RL\u0130K Sunucu, akademik kullan\u0131c\u0131lar i\u00e7in \u00fccretsiz olarak http:\/\/salilab.org\/modloop adresinde eri\u015filebilir."}
{"_id":"22446093","title":"What is the best way to help caregivers in cancer and palliative care? A systematic literature review of interventions and their effectiveness.","text":"Kan ve palyatif bak\u0131m hizmetlerini evde kullanan kanser hastalar\u0131n\u0131n bak\u0131c\u0131lar\u0131, y\u00fcksek ihtiya\u00e7 ve psikolojik morbidite ile bilinir, ancak bir literat\u00fcr incelemesi az say\u0131da hedefli m\u00fcdahaleyi belirledi. Evde kanser ve palyatif bak\u0131m hizmeti kullanan hastalar\u0131n bak\u0131c\u0131lar\u0131 i\u00e7in m\u00fcdahaleleri ara\u015ft\u0131ran bu sistematik inceleme, Medline, CancerLit, Psycinfo ve Cinahl veritabanlar\u0131n\u0131 kulland\u0131. Kullan\u0131lan terimler bak\u0131c\u0131(lar), evde bak\u0131m (nursing), palyatif ve kanser idi. Aktif olarak evde kanser ve palyatif bak\u0131m hastalar\u0131 i\u00e7in gayri resmi bak\u0131m sa\u011flayan yeti\u015fkinlerin rapor etti\u011fi makaleler incelendi. 22 m\u00fcdahale belirlendi, bunlar\u0131 evde hem\u015firelik bak\u0131m\u0131 (d\u00f6rt), dinlenme hizmetleri (\u00fc\u00e7), sosyal a\u011flar ve etkinlik art\u0131\u015f\u0131 (iki), problem \u00e7\u00f6zme ve e\u011fitim (\u00fc\u00e7) ve grup \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 (on) olu\u015fturdu. Bu m\u00fcdahalelerden dokuzu yaln\u0131zca bak\u0131c\u0131lar\u0131 hedefleyen hizmetlerdi (yani hedefli m\u00fcdahalelerdi). Bu bak\u0131c\u0131 m\u00fcdahalelerinin sadece alt\u0131 tanesi de\u011ferlendirilmi\u015fti, bunlardan ikisi rastgele kontrol deneyi (RCT; IB s\u0131n\u0131f\u0131) kullanm\u0131\u015ft\u0131, \u00fc\u00e7\u00fc tek grup y\u00f6ntemi (\u00fc\u00e7\u00fc IIIC s\u0131n\u0131f\u0131 ilerici ve biri IIIC s\u0131n\u0131f\u0131 geriye d\u00f6n\u00fck) kullanm\u0131\u015ft\u0131 ve biri kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 geri bildirimle de\u011ferlendirilmi\u015fti. Sonu\u00e7 de\u011ferlendirmesi tasar\u0131mlar\u0131, k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6rnek boyutlar\u0131 ve m\u00fcdahale a\u00e7\u0131klamalar\u0131 ve bi\u00e7imsel de\u011ferlendirmelere ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k eksikli\u011fi vard\u0131. Y\u00f6ntemsel zorluklar, 'saf' RCT'lerin alternatiflerini d\u00fc\u015f\u00fcnmeyi gerektirebilir. Mevcut kan\u0131t, etkinli\u011fe de\u011fil, uygulanabilirli\u011fe ve kabul edilebilirli\u011fe daha \u00e7ok katk\u0131da bulunur. Uygulay\u0131c\u0131lar ve de\u011ferlendiriciler, m\u00fcdahale \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n daha ileri geli\u015ftirilmesine \u00f6ncelik vermelidir."}
{"_id":"22467585","title":"Brief Internet-Based Intervention Reduces Posttraumatic Stress and Prolonged Grief in Parents after the Loss of a Child during Pregnancy: A Randomized Controlled Trial","text":"Arka plan: Hamilelik s\u0131ras\u0131nda bir \u00e7ocu\u011fun kayb\u0131, bir\u00e7ok kad\u0131n\u0131n ve e\u015flerinin \u00f6nemli psikolojik s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131na neden olur ve uzun s\u00fcreli ruhsal bozukluklara yol a\u00e7abilir. \u0130nternet tabanl\u0131 m\u00fcdahaleler, travma sonras\u0131 stres bozuklu\u011fu (TSSB) ve uzanm\u0131\u015f keder i\u00e7in maruz kalma teknikleri ve bili\u015fsel yeniden yap\u0131land\u0131rma kullanm\u0131\u015f olarak etkili olmu\u015ftur. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, hamilelik sonras\u0131 ebeveynler i\u00e7in bir \u0130nternet tabanl\u0131 m\u00fcdahalenin, bekleme listesi (BL) ko\u015fuluyla etkilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. Y\u00f6ntemler: Etki \u00d6l\u00e7e\u011fi - G\u00f6zden Ge\u00e7irilmi\u015f, TSSB semptomlar\u0131n\u0131; Karma\u015f\u0131k Keder Envanteri ve K\u0131sa Belirtiler Envanteri depresyon, kayg\u0131 ve genel ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdi. 228 kat\u0131l\u0131mc\u0131dan (kad\u0131nlar\u0131n %92'si) 115'i tedavi grubuna (TG), 113'\u00fc ise BL grubuna (BLG) rastgele atand\u0131. TG, 5 haftal\u0131k bili\u015fsel davran\u0131\u015f\u00e7\u0131 bir m\u00fcdahale ald\u0131 ki bu m\u00fcdahale \u015funlar\u0131 i\u00e7eriyordu: (1) \u00f6z-kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma, (2) bili\u015fsel yeniden yap\u0131land\u0131rma ve (3) sosyal payla\u015f\u0131m. Sonu\u00e7lar: TG, BL kontrol grubuna g\u00f6re hamilelik sonras\u0131 travma sonras\u0131 stres, uzanm\u0131\u015f keder, depresyon ve kayg\u0131 semptomlar\u0131nda \u00f6nemli bir azalma g\u00f6sterdi. Niyet-e-tedavi analizi, hamilelik sonras\u0131 travma sonras\u0131 stres ve uzanm\u0131\u015f keder i\u00e7in d = 0.84 ile d = 1.02 aras\u0131nda tedavi etkilerini ortaya koydu. T\u00fcm TSSB ve uzanm\u0131\u015f keder semptomlar\u0131nda, tedaviden 12 ayl\u0131k takip de\u011ferlendirmesine kadar \u00f6nemli bir iyile\u015fme daha bulundu. %14'l\u00fck kay\u0131p oran\u0131 nispeten d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Sonu\u00e7: \u0130nternet tabanl\u0131 m\u00fcdahale, hamilelik sonras\u0131 travma sonras\u0131 stres, keder, depresyon, kayg\u0131 ve genel ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 semptomlar\u0131n\u0131 azaltan uygulanabilir ve maliyet etkin bir tedavi oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131. D\u00fc\u015f\u00fck e\u015fik e-sa\u011fl\u0131k m\u00fcdahaleleri, hamilelik sonras\u0131 psikolojik deste\u011fi iyile\u015ftirmek i\u00e7in daha fazla de\u011ferlendirilmeli ve rutin olarak uygulanmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"22478394","title":"Up-regulation of PPAR-gamma mRNA expression in the liver of obese patients: an additional reinforcing lipogenic mechanism to SREBP-1c induction.","text":"G\u0130R\u0130\u015e Karaci\u011ferde trigliserit birikimi, insan obezitesiyle ili\u015fkili alkolik olmayan karaci\u011fer ya\u011flanmas\u0131 (NAFLD) geli\u015fiminde erken bir \u00f6zelliktir. NAFLD, \u00e7ok fakt\u00f6rl\u00fc bir sendromdur ve altta yatan mekanizmalar\u0131 anla\u015f\u0131lmaya ba\u015flanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nAMA\u00c7LAR Karaci\u011fer peroksizom proliferat\u00f6rle aktive olan resept\u00f6r-\u03b3 (PPAR-\u03b3) mRNA ekspresyonu, NAFLD'li obez hastalarda steatoz ile ili\u015fkili bir sinyal mekanizmas\u0131 olarak \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr.\n\nY\u00d6NTEMLER Karaci\u011fer PPAR-\u03b3 ve sterol resept\u00f6r elementine ba\u011flanan protein 1c (SREBP-1c) mRNA (ger\u00e7ek zamanl\u0131 RT-PCR), serum total adiponektin (RIA) ve y\u00fcksek molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 (HMW)-adiponektin (ELISA) d\u00fczeyleri ve ins\u00fclin direnci (\u0130R) evrimi (homeostaz model de\u011ferlendirmesi-\u0130R), Roux-en-Y'de gastrojejunal anastomozlu subtotal gastrektomi ge\u00e7iren 22 obez NAFLD hastas\u0131nda (16's\u0131 steatozlu ve alt\u0131s\u0131 steatohepatitli) ve laparoskopik kolesistektomi ge\u00e7iren 16 obez olmayan denekte (kontroller) belirlenmi\u015ftir.\n\nSONU\u00c7LAR Karaci\u011fer PPAR-\u03b3 mRNA d\u00fczeyleri, steatozlu ve steatohepatitli obez hastalarda kontrol de\u011ferlerine g\u00f6re s\u0131ras\u0131yla %112 ve %188 daha y\u00fcksekti (P < 0.05). Ayr\u0131ca bu hastalarda SREBP-1c d\u00fczeylerinde %70 ve %62'lik art\u0131\u015flar g\u00f6zlenirken, e\u015f zamanl\u0131 olarak \u0130R ve serum total adiponektin ve HMW-adiponektin d\u00fczeylerinde d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler saptanm\u0131\u015ft\u0131r (P < 0.05). Karaci\u011fer PPAR-\u03b3 ekspresyonu, SREBP-1c mRNA d\u00fczeyleri (r = 0.86; P < 0.0001), serum ins\u00fclin d\u00fczeyleri (r = 0.39; P < 0.01) ve homeostaz model de\u011ferlendirmesi-\u0130R (r = 0.60; P < 0.0001) ile pozitif ili\u015fkiler ve total adiponektin (r = -0.37; P < 0.01) ve HMW-adiponektin (r = -0.51; P < 0.001) d\u00fczeyleri ile negatif korelasyonlar g\u00f6stermi\u015ftir.\n\nSONU\u00c7LAR PPAR-\u03b3, NAFLD'li obez hastalar\u0131n karaci\u011ferinde yukar\u0131 reg\u00fcle edilir ve hepatik steatoz geli\u015fiminde SREBP-1c ind\u00fcksiyonuna ek bir g\u00fc\u00e7lendirici lipojenik mekanizmay\u0131 temsil eder.\n"}
{"_id":"22482024","title":"Ribosomal protein S17 gene (RPS17) is mutated in Diamond-Blackfan anemia.","text":"Diamond-Blackfan anemisi (DBA), normal h\u00fccreli kemik ili\u011finde k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi \u00f6nc\u00fcllerinde se\u00e7ici bir eksiklik ile karakterize edilen, normokromik makroositik anemidir. DBA hastalar\u0131n\u0131n %40'\u0131nda \u00e7e\u015fitli fiziksel anormallikler de mevcuttur. \u015eu anda DBA fenotipine ili\u015fkili iki gen vard\u0131r - ribozomal protein (RP) S19, DBA hastalar\u0131n\u0131n %25'inde mutasyona u\u011fram\u0131\u015f ve RPS24, yakla\u015f\u0131k %1,4'\u00fcnde mutasyona u\u011fram\u0131\u015f. Burada, ba\u015fka bir ribozomal proteinde, RPS17'de bir mutasyonun tespit edildi\u011fini bildiriyoruz. Mutasyon, \u00e7eviri ba\u015flang\u0131\u00e7 kodonunu etkiler, T'yi G'ye (c.2T>G) de\u011fi\u015ftirir ve b\u00f6ylece RPS17 protein sentezinin do\u011fal ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131r\u0131r. RNA analizi, mutasyona u\u011fram\u0131\u015f alelin ifade edildi\u011fini ortaya koydu ve bir sonraki a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f ba\u015flang\u0131\u00e7 kodonu, konum +158'de, sadece d\u00f6rt amino asitten olu\u015fan k\u0131sa bir peptit (Met-Ser-Arg-Ile) vermelidir. Mutasyon, sa\u011fl\u0131kl\u0131 aile \u00fcyelerinde vahsi tip alelleri ta\u015f\u0131yor oldu\u011fu i\u00e7in de yeni ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. DBA hastalar\u0131nda RPS17'nin k\u00fc\u00e7\u00fck ribozom alt birimindeki \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc RP'te bir mutasyonun tespit edilmesi, bozuk \u00e7evirinin DBA patogenezinin ana nedeni olabilece\u011fi teorisini daha da desteklemektedir."}
{"_id":"22482820","title":"An overview of the effective combination therapies for the treatment of breast cancer.","text":"G\u00f6\u011f\u00fcs kanseri (BC), h\u00fccre \u00e7ekirde\u011finde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen resept\u00f6rlere g\u00f6re genel olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131l\u0131r, bunlar aras\u0131nda progesteron (PR) ve \u00f6strojen (ER) gibi hormon resept\u00f6rleri ve HER2 bulunur. \u00dc\u00e7l\u00fc negatif g\u00f6\u011f\u00fcs kanseri (TNBC), bu \u00fc\u00e7 t\u00fcr resept\u00f6r proteini (ER\/PR\/HER2) eksik olan bir kanser t\u00fcr\u00fcd\u00fcr. T\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri, kemoterapi tedavilerinin etkinli\u011fini azaltan ila\u00e7 direnci fenotipleri g\u00f6sterir. Genel olarak, ila\u00e7 direnci genetik bir temele sahiptir ve anormal gen ifadesi nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kar, ancak birka\u00e7 t\u00fcr ila\u00e7 direnci vard\u0131r: ilac\u0131 h\u00fccre konsantrasyonunu azaltan pompalama pompalar\u0131, h\u00fccre al\u0131m\u0131n\u0131 azaltan membran lipidlerindeki de\u011fi\u015fiklikler, artm\u0131\u015f veya de\u011fi\u015ftirilmi\u015f ila\u00e7 hedefleri, ilac\u0131n metabolik de\u011fi\u015fikli\u011fi, apoptozun inhibisyonu, hasarl\u0131 DNA'n\u0131n onar\u0131m\u0131 ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol noktalar\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fikli\u011fi. \"Kombinasyon terapisi\" kullan\u0131m\u0131n\u0131n, \u00f6zellikle g\u00f6\u011f\u00fcs kanseri gibi insan hastal\u0131klar\u0131n\u0131n tedavisinde etkili bir \u00e7\u00f6z\u00fcm oldu\u011fu tan\u0131nmaktad\u0131r. Bu incelemede, farkl\u0131 nanokaps\u00fcllerin \u00f6rneklerini veriyoruz, bu nanokaps\u00fcller birden fazla terapiyi (kemoterapi ajan\u0131 ve n\u00fckleik asit) ila\u00e7 direnci olan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerine birlikte teslim eder ve son olarak, birlikte teslimat tedavileri i\u00e7in gelecekteki y\u00f6nler konusunda \u00f6nerilerimizi sunuyoruz."}
{"_id":"22483580","title":"Disturbed sleep in bipolar disorder is related to an elevation of IL-6 in peripheral monocytes.","text":"Bipolar bozukluk, s\u00fcrekli uyku kalitesinde, s\u00fcresinde ve yap\u0131s\u0131nda de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkili ciddi bir psikiyatrik bozukluktur. \u015eu anda bipolar bozuklu\u011fu olan hastalarda g\u00f6zlemlenen uyku de\u011fi\u015fikliklerini a\u00e7\u0131klayan birle\u015ftirici bir hipotez yok ve y\u00f6netim genellikle zor olsa da hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131yor. Uyku, \u00e7e\u015fitli sitokinler taraf\u0131ndan de\u011fi\u015ftirilir, bunlardan biri de IL-6'd\u0131r. IL-6'n\u0131n y\u00fcksek seviyeleri, daha k\u00f6t\u00fc uyku kalitesi ve bipolar bozukl\u0131kta g\u00f6zlemlenen uyku yap\u0131s\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilidir. Tedavi ama\u00e7l\u0131 Interferon'un uygulanmas\u0131, omurilikteki IL-6 konsantrasyonlar\u0131nda y\u00fckselmelere neden olur ve uyku kalitesinde k\u00f6t\u00fcle\u015fmeye yol a\u00e7ar gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Romatizmal artritte tocilizumab ile IL-6'n\u0131n engellenmesi, uyku kalitesinde iyile\u015fmelerle ili\u015fkilidir. Bipolar bozukluk, \u00f6zellikle periferik monositlerde IL-6'y\u0131 kodlayan mRNA'n\u0131n y\u00fcksek seviyeleriyle ili\u015fkilidir. \u00d6nerimiz, bipolar bozuklu\u011fu olan hastalarda g\u00f6zlemlenen uyku de\u011fi\u015fikliklerinin IL-6'n\u0131n y\u00fckselmesiyle ili\u015fkili oldu\u011fu ve bu durumun periferik monositlerde IL-6'y\u0131 kodlayan mRNA'n\u0131n y\u00fcksek ifadesiyle korelasyona sahip oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndedir."}
{"_id":"22488511","title":"Targeted blockade of TGF-\u03b2 and IL-6\/JAK2\/STAT3 pathways inhibits lung cancer growth promoted by bone marrow-derived myofibroblasts","text":"TGF-\u03b2 ve IL-6'nin akci\u011fer kanseri h\u00fccreleri ile myofibroblast (MF) etkile\u015fimleri \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, akci\u011fer kanseri h\u00fccreleri (Lewis ve CTM-167 h\u00fccre hatlar\u0131), IL-6, MF ko\u015fullu orta (MF-CM) veya MF'ler ile uyar\u0131ld\u0131, TGF-\u03b2 sinyalleme inhibit\u00f6r\u00fc SB431542 ve\/veya JAK2\/STAT3 inhibit\u00f6r\u00fc JSI-124 ile birlikte veya ayr\u0131 olarak. MF'ler TGF-\u03b2, kanser h\u00fccreleri ko\u015fullu orta veya kanser h\u00fccreleri ile uyar\u0131ld\u0131, SB431542 ve JSI-124 ile birlikte veya ayr\u0131 olarak. H\u00fccre proliferasyonu, sitokin seviyeleri, mRNA ve protein ifadesi belirlendi. JSI-124 veya SB431542 ile intraperitoneal olarak tedavi edilen ve 45 g\u00fcn boyunca izlenen xenograft t\u00fcm\u00f6rleri olan fareler de izlendi. Ko-k\u00fclt\u00fcr sistemlerinde, MF'ler y\u00fcksek seviyelerde IL-6 salg\u0131larken, kanser h\u00fccreleri y\u00fcksek seviyelerde TGF-\u03b2 \u00fcretiyordu. Rekombinant IL-6 ve MF-CM, STAT3'\u00fc etkinle\u015ftirerek kanser h\u00fccrelerinde TGF-\u03b2'yi artt\u0131r\u0131yordu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, kanser h\u00fccreleri ko\u015fullu orta veya TGF-\u03b2 ile uyar\u0131lan MF'ler, IL-6 \u00fcretmeye te\u015fvik ediliyordu. JAK2\/STAT3 ve TGF-\u03b2 sinyalleme yollar\u0131n\u0131 spesifik inhibit\u00f6rler ile engelleme, akci\u011fer kanseri h\u00fccrelerinin in vitro proliferasyonunu ve in vivo t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engelledi. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, TGF-\u03b2 ve IL-6\/JAK2\/STAT3 sinyalleme yollar\u0131n\u0131n, MF'ler ve akci\u011fer kanseri h\u00fccreleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri arac\u0131layan pozitif geri besleme sinyalleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc kan\u0131tlad\u0131. Bu sinyalleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn hedeflenen inhibisyonu, akci\u011fer kanseri \u00f6nleme ve tedavisi i\u00e7in yeni bir yakla\u015f\u0131m olabilir."}
{"_id":"22490293","title":"Production of cloned mice and ES cells from adult somatic cells by nuclear transfer: how to improve cloning efficiency?","text":"10 y\u0131l \u00f6nce, ilk klonlanm\u0131\u015f memeliler, somatik h\u00fccrelerden n\u00fckleer transfer (NT) y\u00f6ntemiyle \u00fcretildi\u011finden beri ge\u00e7ti. Ancak, \u00e7o\u011fu klonlanm\u0131\u015f embriyolar, implantasyondan \u00f6nce veya hemen sonras\u0131nda geli\u015fimsel duraklamaya u\u011frar ve klonlama yoluyla canl\u0131 yavru \u00fcretme ba\u015far\u0131 oran\u0131 %5'in alt\u0131nda kal\u0131r. D\u00fc\u015f\u00fck ba\u015far\u0131 oran\u0131n\u0131n, anormal DNA hipermetilasyonu da dahil olmak \u00fczere epigenetik hatalarla ili\u015fkili oldu\u011funa inan\u0131lmaktad\u0131r, ancak \"reprogramlama\" mekanizmas\u0131 net de\u011fildir.\n\nBiz, bir piezo-akt\u00fcat\u00f6r mikromanip\u00fclat\u00f6r kullan\u0131larak oositlere don\u00f6r \u00e7ekirdeklerin do\u011frudan enjekte edildi\u011fi, stabil bir NT y\u00f6ntemi geli\u015ftirmeyi ba\u015fard\u0131k. \u00d6zellikle fare i\u00e7in, sadece birka\u00e7 laboratuvar, yeti\u015fkin somatik h\u00fccrelerden klonlar \u00fcretebilir ve \u00e7o\u011fu fare cinsi i\u00e7in klonlanm\u0131\u015f fareler asla ba\u015far\u0131yla \u00fcretilemez. Ancak bu teknik, gelecekteki temel biyoloji ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir ara\u00e7 vaat etmektedir. \u00d6rne\u011fin, NT, bir hastan\u0131n kendi somatik h\u00fccrelerinden embriyonik k\u00f6k h\u00fccre (NT-ES) hatlar\u0131 \u00fcretmek i\u00e7in kullan\u0131labilir. G\u00f6sterdik ki NT-ES h\u00fccreleri, fertilizasyondan elde edilen ES h\u00fccrelerine e\u015fde\u011ferdir ve \u00e7e\u015fitli fare genotiplerinden ve her iki cinsiyetten h\u00fccre t\u00fcrlerinden nispeten kolayca \u00fcretilebilirler, hatta klonlar\u0131 do\u011frudan \u00fcretmek daha zor olabilir. Genel olarak, NT-ES h\u00fccre teknikleri, rejeneratif t\u0131bb\u0131n uygulanmas\u0131 i\u00e7in bekleniyor; ancak bu teknik, embriyolar, oositler ve spermatozoitler yerine fare cinsi genetik kaynaklar\u0131n\u0131n korunmas\u0131 i\u00e7in de kullan\u0131labilir. Bu inceleme, klonlama verimlili\u011fini art\u0131rma ve NT-ES h\u00fccre kurulumunu iyile\u015ftirme ve daha ileri uygulamalar\u0131 hakk\u0131nda bilgi vermektedir."}
{"_id":"22495397","title":"Recruitment of Tat to heterochromatin protein HP1 via interaction with CTIP2 inhibits human immunodeficiency virus type 1 replication in microglial cells.","text":"\u0130nsan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc tipi 1 (HIV-1) Tat proteini, viral gen ifadesini tetikleyen \u00f6nemli bir rol oynar. CTIP2 (k\u0131k\u0131rdak resept\u00f6r ko-fakt\u00f6r\u00fc, tavuk ovalbumin \u00fcst ak\u0131\u015f promot\u00f6r transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc-etkile\u015fen protein 2) adl\u0131, son zamanlarda tan\u0131mlanan bir n\u00fckleer resept\u00f6r ko-fakt\u00f6r\u00fc, insan mikroglial h\u00fccrelerde Tat i\u015flevini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde inhibe edebildi\u011fini bildirdik. CTIP2'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, HIV-1 \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bask\u0131lamaya neden olur, bu da Tat'\u0131n medyasyon etti\u011fi transaktiviteyi inhibe eder. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ili\u015fkili CTIP1, Tat i\u015flevini ve viral \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 etkileyemez. CTIP2'nin ve CTIP1'in Tat'\u0131n alt h\u00fccresel da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6rselle\u015ftirmek i\u00e7in konfokal mikroskop kullanmak, CTIP2'nin, CTIP1'e k\u0131yasla, Tat'\u0131n n\u00fckleer lokalizasyonunu ve CTIP2 taraf\u0131ndan olu\u015fturulan n\u00fckleer top benzeri yap\u0131lar i\u00e7inde Tat'\u0131n toplanmas\u0131n\u0131 bozdu\u011funu buldu\u011fumuzda sonu\u00e7land\u0131. Ayr\u0131ca \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, CTIP2'nin heterokromatin ili\u015fkili proteini HP1alpha ile kolokalle\u015ftirdi\u011fini ve ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. CTIP2 proteini, Tat ve HP1 ile etkile\u015fime giren iki aray\u00fcz i\u00e7erir: 145-434 ve 717-813 b\u00f6lgeleri. CTIP2 ve HP1alpha, Tat ile birlikte bir \u00fc\u00e7l\u00fc protein kompleksi olu\u015fturur, burada 145-434 CTIP2 b\u00f6lgesi, Tat'\u0131n N-terminal b\u00f6lgesine ba\u011flan\u0131rken, 717-813 b\u00f6lgesi HP1'e ba\u011flan\u0131r. Bu Tat ba\u011flama aray\u00fcz\u00fcn\u00fcn ve Tat'\u0131n alt n\u00fckleer yer de\u011fi\u015ftirmesinin \u00f6nemi, CTIP2 silinme mutantlar\u0131n\u0131n analizinde onayland\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, CTIP2'nin HIV-1 ifadesini inhibe etmesinin, Tat'\u0131n CTIP2 taraf\u0131ndan olu\u015fturulan yap\u0131lar i\u00e7inde toplanmas\u0131 ve inaktif kromatin b\u00f6lgelerine alt n\u00fckleer yer de\u011fi\u015ftirmesi ile ili\u015fkili oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu veriler, Tat'\u0131n alt n\u00fckleer yer de\u011fi\u015ftirmesi yoluyla viral patogenezinin inhibisyonuna yol a\u00e7abilecek yeni bir Tat inaktivasyon mekanizmas\u0131n\u0131 vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"22500262","title":"Cryptochrome Mediates Circadian Regulation of cAMP Signaling and Hepatic Gluconeogenesis","text":"Oruc s\u0131ras\u0131nda, memeliler normal glikoz homeostaziyi karaci\u011ferdeki glukoneojenozun uyar\u0131lmas\u0131 ile korur. Kan dola\u015f\u0131m\u0131nda glukagon ve epinefrin seviyelerindeki art\u0131\u015f, karaci\u011ferdeki glukoneojenozu uyaran iki hormon, cAMP ile medyasyon edilen cAMP yan\u0131t \u00f6\u011fesi-ba\u011flama proteini (Creb) fosforilasyonunu ve Creb d\u00fczenlenmi\u015f transkripsiyon koaktivat\u00f6r\u00fc-2 (Crtc2) defosforilasyonunu tetikler - bu s\u00fcre\u00e7te iki \u00f6nemli transkripsiyonel d\u00fczenleyici. Alt\u0131nda yatan mekanizma belirsiz olsa da, karaci\u011ferdeki glukoneojenoz ayr\u0131ca d\u0131\u015f ortamdaki de\u011fi\u015fikliklerle uyumlu hale getirmek i\u00e7in sirkadiyen saatin taraf\u0131ndan da d\u00fczenlenir. Gen ifadesinin sirkadiyen kontrol\u00fc, iki transkripsiyonel aktivas\u00f6r olan Clock ve Bmal1 taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131r, bu aktivas\u00f6rler cryptochrome (Cry1 ve Cry2) ve Period (Per1, Per2 ve Per3) bask\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131 uyar\u0131r, bu bask\u0131lay\u0131c\u0131lar da Clock-Bmal1 aktivitesine geri beslenir. Burada, oruc s\u0131ras\u0131nda Creb aktivitesinin Cry1 ve Cry2 taraf\u0131ndan mod\u00fcle edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu proteinler karaci\u011ferde ritmik olarak ifade edilir. Cry1 ifadesi, glukagonla medyasyon edilen i\u00e7sel cAMP konsantrasyonlar\u0131ndaki art\u0131\u015flar\u0131 ve protein kinaz A ile medyasyon edilen Creb fosforilasyonunu engelleyerek oruc s\u0131ras\u0131nda glukoneojenik gen ifadesini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in gece-g\u00fcnd\u00fcz ge\u00e7i\u015finde y\u00fckseldi. Biyokimyasal yeniden yap\u0131land\u0131rma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131zda, Cry1'in G protein ba\u011fl\u0131 resept\u00f6r (GPCR) uyar\u0131lmas\u0131na yan\u0131t olarak cAMP birikimini engelledi\u011fini ancak forskolin gibi adenil siklasin\u0131n do\u011frudan aktivas\u00f6r\u00fcne de\u011fil, buldu\u011fumuzu ke\u015ffettik. Cry proteinleri, GPCR aktivitesini do\u011frudan G(s)\u03b1 ile etkile\u015fime girerek mod\u00fcle gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Karaci\u011ferdeki Cry1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, db\/db diyabetli farelerde kan glikoz konsantrasyonlar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc ve ins\u00fclin direncinde ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 geli\u015ftirdi, bu da Cry aktivitesini art\u0131ran maddelerin tip 2 diyabetli"}
{"_id":"22505190","title":"Toll-like receptor 4 gene Asp299Gly polymorphism in myocardial infarction: a meta-analysis of 15,148 subjects.","text":"TLR4 geni Asp299Gly (+896 A\/G) polimorfizminin miyokard enfarkt\u00fcs\u00fc (MI) riski ile ili\u015fkisi hala tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Bu nedenle, bu gen varyant\u0131n\u0131n MI riski ile olas\u0131 ili\u015fkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli bir meta-analiz gerekmektedir. PubMed, Embase, Web of Science, CBMdisc, CNKI ve Google Scholar, 6 \u015eubat 2013'e kadar ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. T\u00fcm istatistiksel testler Stata 11.0 kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Son meta-analizde, 10 \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 i\u00e7eren 9 makale dahil edildi, toplamda 8299 MI vakas\u0131 ve 6849 kontrol vard\u0131. Genel olarak, TLR4 geni Asp299Gly polimorfizminin MI riski ile \u00f6nemli bir ili\u015fkisi bulunmad\u0131 (G aleli vs. A aleli: OR=0.95, %95 CI=0.74-1.22, p=0.71; G\/G vs. A\/A: OR=1.03, %95 CI=0.54-1.98, p=0.93; G\/G vs. A\/G+A\/A: OR=1.05, %95 CI=0.55-2.03, p=0.87; G\/G+A\/G vs. A\/A: OR=0.92, %95 CI=0.75-1.13, p=0.42). Kontrol kaynaklar\u0131na dayal\u0131 alt grup analizi, TLR4 geni Asp299Gly polimorfizminin MI riski ile \u00f6nemli bir ili\u015fkisi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da g\u00f6sterdi. \u00d6zetle, mevcut meta-analiz, TLR4 geni Asp299Gly polimorfizminin MI riski ile ili\u015fkili olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"22505710","title":"Matrix metalloproteinase and proinflammatory cytokine production by chondrocytes of human osteoarthritic cartilage: associations with degenerative changes.","text":"\n## Ama\u00e7:\nOsteoartrit (OA) k\u0131k\u0131rdak\u0131nda 6 matris metaloproteinaz (MMP'ler 1, 2, 3, 8, 9 ve 13) ve 2 pro-enflamatuar sitokin interleukin-1 beta (IL-1\u03b2) ve tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc alfa (TNF\u03b1) g\u00f6reli da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131n\u0131 imm\u00fcnohistokimyasal y\u00f6ntemle incelemektir.\n\n## Y\u00f6ntemler:\nOA dizlerinden artroskopik ameliyat s\u0131ras\u0131nda \u00e7\u0131kar\u0131lan ve normal, ya\u015fa e\u015fde\u011fer eklem k\u0131k\u0131rdaklar\u0131ndan otopsi s\u0131ras\u0131nda elde edilen artik\u00fcler k\u0131k\u0131rdak \u00f6rnekleri al\u0131nd\u0131. \u00d6rnekler hemen Carnoy sabitleyici i\u00e7inde sabitlendi, i\u015flendi, parafin i\u00e7inde g\u00f6m\u00fcld\u00fc, kesildi ve MMP ve sitokin \u00fcretimi i\u00e7in imm\u00fcnohistokimyasal y\u00f6ntemle incelendi. Ayr\u0131ca, insan eklem chondrocytleri (HAC) in vitro olarak ya IL-1\u03b2, TNF\u03b1 ya da fosfolipid asetil transferaz (PMA) ile tedavi edilerek her bir MMP'yi \u00fcretebilme potansiyelleri de\u011ferlendirildi. Bu, Western blot ve jelatin zymografi y\u00f6ntemleriyle belirlendi.\n\n## Bulgular:\nKolajenazlar (MMP'ler 1, 8 ve 13) ve stromelysin 1 (MMP-3) neredeyse t\u00fcm OA \u00f6rneklerinde, dejeneratif matris de\u011fi\u015fiklikleri olan y\u00fczey b\u00f6lgesinde bir k\u0131sm\u0131n\u0131n chondrocytlerinde imm\u00fcnodeteksiyonla belirlendi. Jelatinazlar (MMP'ler 2 ve 9) de imm\u00fcnohistokimyasal y\u00f6ntemle belirlendi ancak bu kadar belirgin de\u011fillerdi. OA \u00f6rneklerinin y\u00fczey b\u00f6lgelerinde bir k\u0131sm\u0131n\u0131n chondrocytlerinde IL-1\u03b2 ve TNF\u03b1 pozitif h\u00fccreler de g\u00f6zlemlendi. T\u00fcm OA \u00f6rneklerinin derin b\u00f6lgesinde \u00e7ok daha az MMP'ler ve sitokinler i\u00e7in imm\u00fcnostain g\u00f6zlemlendi, burada k\u0131k\u0131rdak matris ve chondrocyt morfolojisi normal g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, tam kal\u0131nl\u0131kta normal k\u0131k\u0131rdak \u00f6rneklerinde bu MMP'ler ve sitokinler i\u00e7in neredeyse hi\u00e7 imm\u00fcnostain g\u00f6zlemlenmedi. HAC k\u00fclt\u00fcrlerini ya IL-1\u03b2, TNF\u03b1 ya da PMA ile tedavi ederek bu 6 MMP'nin \u00fcretimini do\u011frul"}
{"_id":"22509015","title":"\u03b2-catenin-independent WNT signaling in basal-like breast cancer and brain metastasis.","text":"WNT sinyalizasyonunun, \u00f6zellikle de temel benzeri alt tipteki primer meme kanserleri ve beyin metastazlar\u0131n\u0131n tahmininde bir rol\u00fc oldu\u011fu a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, sorumlu bir WNT liyag\u0131 belirlenmemi\u015ftir. Bu konuyu daha da ayd\u0131nlatmak i\u00e7in, 22 insan meme kanseri beyin metastaz\u0131n\u0131 ve y\u00fcksek derecede invazif insan meme kanseri h\u00fccre hatt\u0131 MDA-MB-231 ile zay\u0131f hareket kabiliyetine sahip MCF-7'yi, temel benzeri ve luminal A alt tipleri i\u00e7in modeller olarak kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 olarak ara\u015ft\u0131rd\u0131k. WNT5A ve B, MDA-MB-231 h\u00fccrelerinde MCF-7'ye k\u0131yasla a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi. Bu, MDA-MB-231'in invazivli\u011fini WNT inhibit\u00f6rleri ile azalt\u0131rken, MCF-7'nin invazivli\u011fini rekombinant WNT5B ile art\u0131rd\u0131 ve WNT ve Jun-N-terminal kinaz (JNK) antagonisti ile ortadan kald\u0131rd\u0131. \u03b2-catenin'in ifade ve h\u00fccre i\u00e7i da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 etkilenmedi. Benzer \u015fekilde, beyin metastazlar\u0131nda \u03b2-catenin \u00e7ekirdekte lokalize edilmedi, ancak g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u00e7ekirdek c-Jun boyamas\u0131 vard\u0131. MDA-MB-231'e benzer \u015fekilde, metastazlar WNT5A\/B ve alternatif WNT resept\u00f6rleri ROR1 ve 2'yi ifade etti. Bu bulgular, farkl\u0131 meme kanseri alt tipleri ve beyin metastazlar\u0131 i\u00e7in d\u0131\u015f gen ifade veri k\u00fcmeleri (Gene Expression Omnibus) kullan\u0131larak do\u011fruland\u0131. Hiyerar\u015fik k\u00fcmeleme analizi, temel benzeri kanserlerle beyin metastazlar\u0131 aras\u0131nda yak\u0131n bir ili\u015fki g\u00f6sterdi. Gen set zenginlik analizleri, sadece temel benzeri primerler de\u011fil, ayn\u0131 zamanda t\u00fcm alt tiplerdeki beyin metastazlar\u0131 i\u00e7in WNT yolunun zenginli\u011fini do\u011frulad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, WNT sinyalizasyonu, \u00f6zellikle de beyin metastaz\u0131na e\u011filimli temel benzeri ve di\u011fer meme kanseri alt tipleri i\u00e7in b\u00fcy\u00fck \u00f6nem ta\u015f\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. \u03b2-catenin ba\u011f\u0131ms\u0131z WNT sinyalizasyonu, muhtemelen ROR1-2 yoluyla, bu ba\u011flamda \u00f6nemli bir rol oynuyor."}
{"_id":"22517564","title":"Retinal attenuates inflammatory arthritis by reciprocal regulation of IL-17-producing T cells and Foxp3(+) regulatory T cells and the inhibition of osteoclastogenesis.","text":"Retinoidlerler (\u00f6rne\u011fin, vitamin A ve t\u00fcrevleri) ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerini d\u00fczenleyebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, t\u00fcm-trans retinaldehid (retinal), yani vitamin A t\u00fcrevi, kolajen ind\u00fcklenmi\u015f artrit (CIA) olan DBA\/1J farelerinde iltihaplanma ve eklem tahribat\u0131n\u0131 \u00f6nleyip \u00f6nleyemeyece\u011fini belirlemektir. Artrit skoru ve artrit olu\u015fma oran\u0131, retinal ile tedavi edilen farelerde pamuk tohumu ya\u011f\u0131 ile tedavi edilenlere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Eklem hasar\u0131n\u0131n histopatolojik kan\u0131tlar\u0131, retinal ile tedavi edilen farelerde, retinal tip II kolajen (CII) uyaran splen h\u00fccrelerinde g\u00f6r\u00fclen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin infiltrasyonunda azalma ile uyumlu olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Ayr\u0131ca, pro-iltihaplay\u0131c\u0131 sitokinlerin, oksidatif stres proteinlerinin ve osteoklast i\u015faretleyicilerinin ifadesi, retinal ile tedavi edilen farelerde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131. In vitro \u00e7al\u0131\u015fmalarda, retinal, Foxp3 ifadesini art\u0131rd\u0131 ve Th17 geli\u015fimini engelledi. Retinal ile tedavi edilen farelerin splenlerinde Foxp3(+) d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin oran\u0131 artt\u0131, Th17 h\u00fccrelerinin oran\u0131 ise azald\u0131. Hem farelerde hem de insan k\u00fclt\u00fcr sisteminde, tartrat diren\u00e7li asit fosfataz (TRAP) pozitif monon\u00fckleer h\u00fccreler ve \u00e7okn\u00fckl\u00fc h\u00fccreler, retinal tedavisinden sonra \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131. Osteoklast farkl\u0131la\u015fma i\u015faretleyicilerinin ifadesi, retinal eklenince dramatik olarak azald\u0131. Bu, bir otoimm\u00fcn artrit modelinde retinalin terap\u00f6tik etkisini g\u00f6steren ilk \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r ve Th17 ve d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 d\u00fczenlenmesini ve osteoklastlar\u0131n farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve etkinle\u015fmesinin korunmas\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Birlikte, bulgular\u0131m\u0131z, retinalin derin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici i\u015flevlere sahip oldu\u011funu ve otoimm\u00fcn iltihapl\u0131 bozukluklar\u0131n tedavisinde potansiyel de\u011fer ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"22521091","title":"NRAGE promotes the malignant phenotype of hepatocellular carcinoma.","text":"Hepatosit karcinomu (HCC), \u00f6ncelikle ileri veya tekrarlayan evrelerde hastalarda s\u0131n\u0131rl\u0131 etkili terapi se\u00e7enekleri bulunmas\u0131 nedeniyle \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir hastal\u0131kt\u0131r. Bu nedenle, hasta prognozunu iyile\u015ftirmek i\u00e7in, HCC ilerlemesinde bilgilendirici bir biyomark\u00f6r ve terapi i\u00e7in molek\u00fcler hedef belirlemek \u00f6nemlidir. N\u00f6rotrofin resept\u00f6r\u00fc ile etkile\u015fen melanom antigeni kodlayan protein (NRAGE), tip II melanom ili\u015fkili antigen ailesine ait bir \u00fcyedir ve geni\u015f bir protein yelpazesiyle etkile\u015fimler yoluyla apoptosis ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc arac\u0131l\u0131yor, ve h\u00fccre tipine ba\u011fl\u0131 olarak bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 veya onkoprotein olarak rol oynamaktad\u0131r. Ancak, HCC'deki NRAGE'nin rol\u00fc \u015fu anda bilinmemektedir, bu nedenle bu \u00e7al\u0131\u015fma HCC t\u00fcm\u00f6rjenizmin alt\u0131nda yatan NRAGE'nin i\u015flevini belirlemeyi ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r. 151 HCC hastas\u0131ndan resekte edilmi\u015f t\u00fcm\u00f6r ve kansersiz karaci\u011fer dokular\u0131, ayr\u0131ca HCC h\u00fccre hatlar\u0131, polimeraz zincir reaksiyonu ve imm\u00fcnohistokimya teknikleri kullan\u0131larak NRAGE ekspresyon seviyeleri ve potansiyel olarak etkile\u015fim proteinleri kodlayan genlerin ekspresyon seviyeleri analiz edilmi\u015ftir. NRAGE mRNA ekspresyon seviyeleri, apoptosis kar\u015f\u0131t\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc (AATF) ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6sterdi\u011fi, ve kansersiz karaci\u011fer dokular\u0131nda sirozun etkisinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak HCC dokular\u0131nda y\u00fckselmi\u015f seviyelerde oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. NRAGE proteini ve mRNA'n\u0131n ifade desenleri 30 temsilci \u00f6rnek \u00e7iftinde tutarl\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, HCC hastalar\u0131nda artan NRAGE ifadesi, hastal\u0131k \u00f6zel hayatta kalma s\u00fcresinin daha k\u0131sa olmas\u0131yla anlaml\u0131 bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6stermi\u015ftir ve \u00e7oklu analizde ba\u011f\u0131ms\u0131z bir prognoz fakt\u00f6r\u00fc olarak belirlenmi\u015ftir (risk oran\u0131, 2.23; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.06-3.83; P=0.020). Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, artan NRAGE ifadesinin HCC ilerlemesini AATF ile etkile\u015fimi yoluyla etkiledi\u011fini ve HCC tedavisinde yeni bir biyomark\u00f6r ve molek\u00fcler hedef olarak hizmet edebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"22522432","title":"Regulation of ISW2 by concerted action of histone H4 tail and extranucleosomal DNA.","text":"ISW2'nin n\u00fckleozomal DNA'ya yakla\u015f\u0131k 20 bp uzakl\u0131kta istikrarl\u0131 temas\u0131, rekombine histon oktamerleri kullan\u0131larak DNA izleme ve fotoafinite etiketleme ile g\u00f6sterildi. Bu istikrarl\u0131 temas\u0131n, histon H4'\u00fcn N-terminal kuyru\u011funun gereklili\u011fi oldu\u011fu belirlendi. Etkili ISW2 yeniden d\u00fczenlemesi de H4'\u00fcn N-terminal kuyru\u011funun gereklili\u011fini g\u00f6sterdi, ancak H4 kuyru\u011funun eksikli\u011fi, ISW2 konsantrasyonunu veya ink\u00fcbasyon s\u00fcresini art\u0131rarak b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde telafi edilebilir. Benzer \u015fekilde, ekstran\u00fckleozomal DNA'n\u0131n uzunlu\u011fu, ISW2'nin bu ayn\u0131 i\u00e7 n\u00fckleozom sitesine istikrarl\u0131 temas\u0131n\u0131 etkiledi, en uygun uzunluk 70-85 bp olarak belirlendi. Bu veriler, histon H4 kuyru\u011funun, uygun uzunlukta ekstran\u00fckleozomal DNA ile birlikte, ISW2'yi n\u00fckleozom \u00fczerine etkili bir \u015fekilde yerle\u015ftirerek ve yeniden d\u00fczenleyerek i\u015fe yarad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. ISW2'nin bu \u00f6zelli\u011fi, daha \u00f6nce g\u00f6zlemlenen n\u00fckleozom aral\u0131\u011f\u0131 etkinli\u011finin olas\u0131 bir sonucudur."}
{"_id":"22530842","title":"Embryonic Stem Cells for Severe Heart Failure: Why and How?","text":"Kardiyak h\u00fccre tedavisi konusunda birikmi\u015f deneyim, geni\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcde nekrotik myokard alanlar\u0131n\u0131n tek ba\u015f\u0131na nakledilen h\u00fccrelerin parakrin etkileriyle yenilenmesinin olas\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, bunun yerine bu h\u00fccrelerin, kal\u0131c\u0131 olarak kaybedilen h\u00fccreleri de\u011fi\u015ftirebilecek kardiyomiyositlere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesi gerekti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu ba\u011flamda, insan \u00e7oklu embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerin kullan\u0131m\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir mant\u0131\u011fa sahiptir. Myokard enfarkt\u00fcs\u00fc hayvan modellerinde elde edilen deneysel sonu\u00e7lar umut vericidir. Bununla birlikte, klinik uygulamalara ge\u00e7i\u015f hala baz\u0131 kritik sorunlar\u0131 ele almay\u0131 gerektirir, bunlardan baz\u0131lar\u0131; \u00e7oklu embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerin kardiyak belirlenmesinin optimizasyonu, elde edilen \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, b\u00f6ylece nakledilecek herhangi bir kontaminasyondan ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f saf bir n\u00fcfus, ve beklenen allojenik reddin klinik olarak kabul edilebilir y\u00f6ntemlerle kontrol\u00fc. Bu sorunlar\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fc bir \u00f6n ko\u015fulsa, bu yakla\u015f\u0131m\u0131n terap\u00f6tik ba\u015far\u0131s\u0131 da hedef dokuya h\u00fccrelerin verimli transferine, nakledildikten sonra h\u00fccrelerin canl\u0131 kalmas\u0131na ve kalp kas fonksiyonuna katk\u0131da bulunacak \u015fekilde uzamsal organizasyona izin vermeye ba\u011fl\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"22534357","title":"A comparison of letrozole to gonadotropins for ovulation induction, in subjects who failed to conceive with clomiphene citrate.","text":"\n# Ama\u00e7:\nClomifen sitrat (CC) ile konseptasyon ba\u015far\u0131s\u0131z olan bireylerde letrozol ve gonadotropinler aras\u0131ndaki gebelik oranlar\u0131n\u0131 (PR) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak.\n\n# Tasar\u0131m:\nGeriye d\u00f6n\u00fck kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n# Ortam:\n\u00dcniversite \u00fcreme merkezi.\n\n# Hasta(lar):\nLetrozol veya gonadotropinler ile tedavi edilen, CC ile konseptasyon ba\u015far\u0131s\u0131z olan bireyler.\n\n# M\u00fcdahale(ler):\nKontrol edilmi\u015f over uyar\u0131 (COH), transvajinal ultrason, ov\u00fclasyon ind\u00fckleme, IUI.\n\n# Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:\nHer d\u00f6ng\u00fcdeki gebelik oranlar\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nEn az \u00fc\u00e7 d\u00f6ng\u00fcde CC ile konseptasyon ba\u015far\u0131s\u0131z olan hastalarda, gonadotropinler, letrozole'a k\u0131yasla d\u00f6ng\u00fc ba\u015f\u0131na daha y\u00fcksek bir gebelik oran\u0131na sahipti. \u00dc\u00e7 d\u00f6ng\u00fcden az CC ile konseptasyon ba\u015far\u0131s\u0131z olan ve ince endometrium veya tolere edilemez yan etkiler nedeniyle tedavileri de\u011fi\u015ftirilen bireylerde, letrozol ve gonadotropin tedavilerinin d\u00f6ng\u00fc ba\u015f\u0131na ortalama gebelik oranlar\u0131 e\u015fde\u011ferdi. T\u00fcm hastalar, ya gonadotropinler ya da letrozol ile \u00fc\u00e7 uyar\u0131 d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde konseptasyon sa\u011flad\u0131.\n\n# Sonu\u00e7(lar):\nCC ile konseptasyon ba\u015far\u0131s\u0131z olan hastalarda, gonadotropinler, ov\u00fclasyon ind\u00fckleme i\u00e7in letrozol'a k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir gebelik oran\u0131na sahiptir. Bununla birlikte, letrozol ile gebelik oranlar\u0131 bu hasta grubunda yeterince y\u00fcksek oldu\u011fundan, bu pop\u00fclasyondaki hastalarda kullan\u0131m\u0131n\u0131 hakl\u0131 \u00e7\u0131karmaktad\u0131r. Letrozol ve gonadotropinler, \u00fc\u00e7 uyar\u0131 d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden fazla kullan\u0131lmamal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"22543403","title":"Epigenetic mechanisms in neurological disease","text":"Beyin epigenomlar\u0131n\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, \u00e7e\u015fitli t\u00fcrlerde DNA metilasyonu ve kovalent histon modifikasyonlar\u0131n\u0131 i\u00e7eren, sinir geli\u015fimi, n\u00f6rolojik hastal\u0131k ve ya\u015flanma mekanizmalar\u0131 hakk\u0131nda yeni ve \u00f6nceden g\u00f6r\u00fclmemi\u015f i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flamaktad\u0131r. Geleneksel olarak, beynin kromatin bozukluklar\u0131 erken geli\u015fimde meydana gelen nadir genetik sendromlar\u0131n ba\u011flam\u0131nda statik lezyonlar olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyordu, ancak \u015fimdi epigenetik makine mutasyonlar\u0131 ve maladaptasyonlar\u0131n\u0131n yeti\u015fkin n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131\u011f\u0131n dahil oldu\u011fu \u00e7ok daha geni\u015f bir spektrumda yer ald\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131k. Burada, son neuroepigenetik geli\u015fmelerin geli\u015fimsel ve dejeneratif beyin bozukluklar\u0131n\u0131n mekanizmik anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 nas\u0131l geli\u015ftirdi\u011fini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz ve bu durumlar\u0131n tedavisi i\u00e7in gelecekteki terapilerin nas\u0131l etkilenebilece\u011fini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"22544171","title":"Reversal of the cellular phenotype in the premature aging disease Hutchinson-Gilford progeria syndrome","text":"Hutchinson-Gilford Progeria Sendromu (HGPS), memelilerin h\u00fccre \u00e7ekirde\u011finin ana yap\u0131 elemanlar\u0131ndan biri olan lamin A'n\u0131n (LMNA geni taraf\u0131ndan kodlanan) kendili\u011finden bir nokta mutasyonu sonucu ortaya \u00e7\u0131kan erken ya\u015flanma hastal\u0131\u011f\u0131d\u0131r. HGPS mutasyonu, LMNA pre-mRNA'da anormal bir gizli splice sitesi etkinle\u015ftirir, bu da tam uzunlukta lamin A proteininin sentezlenmesine ve ayn\u0131 zamanda tipik lamin A'n\u0131n azalmas\u0131na neden olur. HGPS'li bireylerin fibroblastlar\u0131nda n\u00fckleer zar yap\u0131s\u0131 ciddi morfolojik bozukluklar g\u00f6sterir. Burada, HGPS'li bireylerin h\u00fccrelerinde hastal\u0131k fenotipinin tersine \u00e7evrilebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Tipik lamin A proteini giri\u015fi, h\u00fccrelerdeki hastal\u0131k semptomlar\u0131n\u0131 kurtarmaz. Mutlu LMNA mRNA ve lamin A proteini, anormal splice olay\u0131n\u0131 d\u00fczeltmek i\u00e7in bir de\u011fi\u015ftirilmi\u015f oligon\u00fckleotide hedeflenerek etkin bir \u015fekilde ortadan kald\u0131r\u0131labilir. Splice d\u00fczeltimi \u00fczerine, HGPS fibroblastlar\u0131 normal n\u00fckleer morfolojiye ge\u00e7er, anormal n\u00fckleer da\u011f\u0131l\u0131m ve h\u00fccrelerdeki lamina ili\u015fkili protein seviyeleri kurtar\u0131l\u0131r, heterokromatin spesifik histon modifikasyonlar\u0131ndaki kusurlar d\u00fczeltilir ve birka\u00e7 yanl\u0131\u015f d\u00fczenlenmi\u015f genin d\u00fczg\u00fcn ifadesi yeniden kurulur. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, HGPS'li bireylerde erken ya\u015flanma fenotipinin d\u00fczeltilmesi i\u00e7in ilke kan\u0131t\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"22545779","title":"Agouti-related peptide\u2013expressing neurons are mandatory for feeding","text":"Enerji homeostazisini d\u00fczenleyen \u00e7oklu hormonlar, hipotalamusun arkuat \u00e7ekirde\u011findeki n\u00f6ropeptit Y (NPY) ve agouti-ili\u015fkili peptid (AgRP) ifadesini d\u00fczenler. Bununla birlikte, NPY ve\/veya AgRP kodlayan genlerin inaktivasyonu, farelerde besin al\u0131m\u0131nda hi\u00e7bir etkiye sahip de\u011fildir. Burada, yeti\u015fkin farelerde AgRP'yi ifade eden n\u00f6ronlar\u0131n ind\u00fcklenmi\u015f se\u00e7ici yok edilmesinin, beslenmede ani bir azalmaya yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, bu da bu n\u00f6ronlar\u0131n enerji homeostazisinin d\u00fczenlenmesinde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair do\u011frudan kan\u0131tlar sunuyor."}
{"_id":"22547508","title":"Predictors of survival after acute paraquat poisoning.","text":"Akut paraquat zehirlenmesi s\u0131kl\u0131kla \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olur. Bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma ba\u015far\u0131l\u0131 tedavi y\u00f6ntemlerini ara\u015ft\u0131rd\u0131, ancak hen\u00fcz standart bir tedavi y\u00f6ntemi mevcut de\u011fildir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, 602 hastada akut paraquat zehirlenmesinin ard\u0131ndan hayatta kalma tahmin eden fakt\u00f6rleri belirlemektir. Paraquat maruziyeti, paraquat\u0131n yutulma miktar\u0131 ve idrarda paraquat\u0131n semikantitatif \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcne dayanarak de\u011ferlendirildi. \u0130lk klinik parametreler, hayati i\u015faretler, hemoglobin, beyaz kan h\u00fccresi say\u0131s\u0131, pH, PaCO2, PaO2, kan urea nitrat\u0131, kreatinin, aspartat aminotransferaz, alanin aminotransferaz, toplam bilirubin, amilaz ve glikoz, acil servise var\u0131\u015f zaman\u0131 elde edildi. Akut paraquat zehirlenmesinin sonu\u00e7lar\u0131, hayatta kalanlar ve hayatta kalmayanlar olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. \u00c7oklu lojistik regresyon analizi, akut paraquat zehirlenmesinin ard\u0131ndan hayatta kalma tahmin eden fakt\u00f6rleri de\u011ferlendirmek i\u00e7in uyguland\u0131. Baz\u0131 hastalar (55,5%) a\u011f\u0131zdan paraquat yutarak hayatta kald\u0131, ancak percutan veya inhalasyon yoluyla maruziyet olan t\u00fcm hastalar hayatta kald\u0131. Yutulmu\u015f paraquat miktar\u0131 (1,1'-dimetil-4,4'-bipyridin dichloridinin %24,5 konsantrasyonu) 45,6 +\/- 74,1 mL (ortalama +\/- standart sapma) idi. Paraquat maruziyeti derecesinin yan\u0131 s\u0131ra, akut paraquat zehirlenmesinin ard\u0131ndan hayatta kalma ile ya\u015f, solunum h\u0131z\u0131, pH, PaCO2, hemoglobin, beyaz kan h\u00fccresi say\u0131s\u0131, kan urea nitrat\u0131, amilaz ve ba\u015far\u0131s\u0131z organ say\u0131s\u0131n\u0131n \u00e7oklu lojistik regresyon analizinde ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Sonu\u00e7 olarak, gen\u00e7 ya\u015f, percutan veya inhalasyon yolu, daha az paraquat maruziyeti ve giri\u015fte daha az leukositoz, asidoz ve b\u00f6brek, karaci\u011fer ve pankreas ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar\u0131 iyi akut paraquat zehirlenmesinin ard\u0131ndan hayatta kalma tahmin eden fakt\u00f6rlerdir."}
{"_id":"22549449","title":"Decreased neurogenesis after cholinergic forebrain lesion in the adult rat.","text":"Yeti\u015fkin n\u00f6rojenesi, hormonlar, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri ve n\u00f6rotransmiterler de dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok d\u0131\u015f uyaran taraf\u0131ndan d\u00fczenlendi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Temel beynin kolinerjik sistemi, \u00f6\u011frenme ve haf\u0131za i\u00e7in ana iletken sistemlerden biridir. Yeti\u015fkin n\u00f6rojenesi bili\u015fsel performansla ili\u015fkili oldu\u011fu i\u00e7in, bu \u00e7al\u0131\u015fma yeti\u015fkin n\u00f6rojenisinde kolinerjik giri\u015fin rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlamay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. 192IgG-saporin imm\u00fcnotoksini, yeti\u015fkin farelerin lateral ventrik\u00fcl\u00fcne enjekte edilerek, temel beynin kolinerjik n\u00f6ronlar\u0131n\u0131 se\u00e7ici olarak lezyon etmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu kolinerjik n\u00f6ronlar, yeti\u015fkin n\u00f6rojenisinin iki ana b\u00f6lgesine projeksiyon yapan kolinerjik temel beynin (CBF) bir par\u00e7as\u0131d\u0131r: dentat girus ve koku bezinin kabu\u011fu. Lezyonundan be\u015f hafta sonra, BrdU ve n\u00f6ronal n\u00fckleus i\u015faret\u00e7isi NeuN ile birlikte say\u0131lan h\u00fccreler, dentat girus ve koku bezi kabu\u011funun gran\u00fcl h\u00fccre katmanlar\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, CBF'ye imm\u00fcnotoksik lezyonlar, \u00f6zellikle dentat girus'un alt gran\u00fcler b\u00f6lgesinde ve koku bezi kabu\u011funun periglomer\u00fcler tabakas\u0131nda, apoptoz h\u00fccrelerinin say\u0131s\u0131nda art\u0131\u015fa neden olmu\u015ftur. \u00d6neriyoruz ki, kolinerjik sistem, yeti\u015fkin n\u00f6rojenisinde bulunan n\u00f6ronal projenler ve olgunla\u015fmam\u0131\u015f n\u00f6ronlar i\u00e7in bir hayatta kalma te\u015fvik edici rol oynamaktad\u0131r, bu da beyin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda g\u00f6zlemlenen etkilere benzer. \u00c7al\u0131\u015fma hipotezimiz, CBF sistemindeki n\u00f6ronal kayb\u0131n, sadece bili\u015fsel bozukluklara de\u011fil, ayn\u0131 zamanda h\u00fccre d\u00fczeyinde dentat girus'un i\u015flevini de de\u011fi\u015ftirebilece\u011fi ve bu da bili\u015fsel bozukluklar\u0131 daha da k\u00f6t\u00fcle\u015ftirebilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir."}
{"_id":"22551259","title":"DNA Methylation in Major Depressive Disorder.","text":"Epigenetik mekanizmalar gen ifadelerini d\u00fczenler, protein seviyelerini etkiler ve ya\u015fam boyunca fenotipleri \u015fekillendirir. Ancak, hem rastgele epigenetik varyasyonlar hem de \u00e7evresel epigenomun yeniden programlanmas\u0131, n\u00f6rogeli\u015fim ve ya\u015flanmay\u0131 etkileyebilir ve bu da zihinsel sa\u011fl\u0131ks\u0131zl\u0131\u011f\u0131n k\u00f6kenlerine katk\u0131da bulunabilir. Epigenetik mekanizmalar\u0131n rol\u00fcn\u00fc incelemek zordur, \u00e7\u00fcnk\u00fc genotip, doku ve h\u00fccre tipi ba\u011f\u0131ml\u0131 epigenetik de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurulmal\u0131d\u0131r, ayn\u0131 zamanda zihinsel bozukluklar\u0131n do\u011fas\u0131 da biyolojik profillerle ili\u015fkilendirilmeleri i\u00e7in \u00f6nemli zorluklar sunmaktad\u0131r. Bu b\u00f6l\u00fcmde, maj\u00f6r depresif bozuklu\u011fun temel epigenetik mekanizma olarak DNA metilasyonunun rol\u00fcn\u00fc destekleyen mevcut kan\u0131tlar\u0131 \u00f6zetliyoruz."}
{"_id":"22561064","title":"Consensus structural features of purified bacterial TatABC complexes.","text":"\u00c7ift arginin ta\u015f\u0131ma (Tat) sistemi, bakteriyel plazma zarlar\u0131 ve kloroplast iltihap zar\u0131nda katlanm\u0131\u015f proteinlerin ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Burada, Escherichia coli, Salmonella typhimurium ve Agrobacterium tumefaciens'ten \u00fc\u00e7 farkl\u0131 safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f Tat kompleksinin bile\u015fimi ve yap\u0131sal organizasyonunu inceliyoruz. \u0130lk olarak, bu Tat sistemlerinin canl\u0131 organizmalarda i\u015flevsel aktivitesini g\u00f6steriyoruz, \u00e7\u00fcnk\u00fc S.typhimurium veya A.tumefaciens'ten tatABC operonlar\u0131n\u0131n E.coli tat s\u0131f\u0131r mutasyonlu bir cepheye ifade edilmesi, bir E.coli kofactor i\u00e7eren substrat olan TMAO indirgenmesi i\u00e7in Tat ba\u011f\u0131ml\u0131 ihracat\u0131 verimli hale getirdi. \u00dc\u00e7 safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f, ba\u011fl\u0131l\u0131k etiketli Tat kompleksi, her durumda TatA, TatB ve TatC'den olu\u015fuyordu, bu da bu \u00fc\u00e7 alt birim aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir etkile\u015fim oldu\u011funu g\u00f6steriyor. T\u00fcm \u00fc\u00e7 kompleksin tek par\u00e7ac\u0131k elektron mikroskopisi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, maksimum boyutlar\u0131 13 nm'ye kadar uzanan yakla\u015f\u0131k oval \u015fekilli, asimetrik par\u00e7ac\u0131klar ortaya koydu. Ortak bir \u00f6zellik, daha \u00e7ok merkezi havuzlar\u0131n etraf\u0131ndaki bir dizi leke d\u0131\u015flayan yo\u011funluklar, proteinlerle kapl\u0131 deliklere veya bo\u015fluklara i\u015faret ediyor. Par\u00e7ac\u0131klardaki boyut de\u011fi\u015fiminin \u00f6zellikleri, bir mod\u00fcler montaj ve\/veya TatBC\/TatA birimlerinin de\u011fi\u015fen say\u0131lar\u0131n\u0131n i\u015fe al\u0131nmas\u0131 olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima ediyor. D\u00fc\u015f\u00fck s\u0131ral\u0131 benzerliklere ra\u011fmen, birle\u015ftirilmi\u015f veriler, bu \u00fc\u00e7 bakteriyel t\u00fcrdeki Tat sistemlerinin yap\u0131sal ve i\u015flevsel korunmas\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"22613657","title":"Advances in graft-versus-host disease biology and therapy","text":"Allojenik hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre nakli, \u00e7e\u015fitli bozukluklar\u0131n tedavisinde kullan\u0131l\u0131r, ancak etkinli\u011fi, graft-versus-ev sahibi hastal\u0131\u011f\u0131 (GVHD) olu\u015fumuyla s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Ge\u00e7en on y\u0131l, GVHD patogenezindeki adaptif ve do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemlerinin uyar\u0131c\u0131 ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 unsurlar\u0131n\u0131n hem ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 hem de ev sahibi a\u00e7\u0131s\u0131ndan anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki etkileyici ilerlemeleri getirdi. Temel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bilimi, \u00f6n klinik modeller ve klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcleri, \u00f6nleme ve tedavi i\u00e7in yenilik\u00e7i yakla\u015f\u0131mlara yol a\u00e7t\u0131. Bu inceleme, GVHD'nin patofizyolojisinin ve tedavisinin son geli\u015fmelerini vurgular ve klinik uygulamaya elveri\u015fli olan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi manip\u00fclasyonlar\u0131na odaklan\u0131r."}
{"_id":"22621251","title":"Ly6Chi monocytes direct alternatively activated profibrotic macrophage regulation of lung fibrosis.","text":"\n# Rasyonel\n\u0130diyopatik akci\u011fer fibrozisi (IPF), y\u0131k\u0131c\u0131 bir hastal\u0131kt\u0131r. Anti-enflamatuar terapiler, kortikosteroidleri de dahil olmak \u00fczere, hi\u00e7bir fayda sa\u011flamamaktad\u0131r. Monositler ve makrofajlar\u0131n rol\u00fc bu nedenle tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r.\n\n# Ama\u00e7lar\nAkci\u011fer fibrozisinde ve iyile\u015fmesinde monositler ve makrofajlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlamak ve bu s\u00fcre\u00e7te dahil olan h\u00fccrelerin fenotipini ara\u015ft\u0131rmak.\n\n# Y\u00f6ntemler\nBirka\u00e7 in vivo depletyon stratejisi kulland\u0131k ve bunlar\u0131 benimseme transfer teknikleriyle destekledik. Ayr\u0131ca, IPF hastalar\u0131ndan al\u0131nan \u00f6rnekler \u00fczerinde ek \u00e7al\u0131\u015fmalar ger\u00e7ekle\u015ftirdik.\n\n# \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Ana Bulgular\nAkci\u011fer makrofajlar\u0131n\u0131n fibrozis s\u0131ras\u0131nda depletilmesi, akci\u011fer kolajeni (P = 0.0079), fibrozis skoru (P = 0.0051) ve fibrozinin yard\u0131mc\u0131 i\u015faret\u00e7ileri i\u00e7in nicel polimeraz zincir reaksiyonu (P = 0.0083) ve \u03b1-d\u00fcz kas aktini (P = 0.0349) olarak \u00f6l\u00e7\u00fclen akci\u011fer fibrozisini azaltt\u0131. Alternatif makrofaj aktivasyon fenotipinin i\u015faret\u00e7ileri olan Ym1 (P = 0.0179) ve arginaz 1 de ili\u015fkili olarak azald\u0131. Alternatif makrofaj i\u015faret\u00e7isi CD163, IPF hastalar\u0131n\u0131n akci\u011fer makrofajlar\u0131nda ifade edildi. Ly6Chi dola\u015f\u0131m monositlerinin depletilmesi, akci\u011fer fibrozisini (P = 0.0052) ve Ym1 pozitif alternatif olarak aktive olmu\u015f akci\u011fer makrofajlar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 (P = 0.0310) azaltt\u0131. Benimseme transferi s\u0131ras\u0131nda fibrozis, P = 0.0304 ile k\u00f6t\u00fcle\u015fti; ancak, benimseme transferi yap\u0131lan CD45.1 Ly6Chi h\u00fccreleri, al\u0131c\u0131 CD45.2 fare akci\u011ferlerinde a\u00e7\u0131k\u00e7a bulunmad\u0131.\n\n# Sonu\u00e7\nAkci\u011fer fibrozisinde dola\u015f\u0131m monositleri ve akci\u011fer makrofajlar\u0131n\u0131n \u00f6nemini g\u00f6steriyoruz ve alternatif olarak aktive olmu\u015f makrofaj fenotipinin \u00f6nemini vurguluyoruz. Ly6Chi monosit"}
{"_id":"22623275","title":"A single RNA-dependent RNA polymerase assembles with mutually exclusive nucleotidyl transferase subunits to direct different pathways of small RNA biogenesis.","text":"Korunmu\u015f eukariotik RNA ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA polimerazlar\u0131 (Rdr'lar) ailesinin \u00fcyeleri, k\u00fc\u00e7\u00fck RNA (sRNA) biyosentezi ve RNA ile silinme yollar\u0131nda \u00e7ift sarmal RNA (dsRNA) ara \u00fcr\u00fcnlerinin sentezlenmesinde rol oynar. Rdr ba\u011f\u0131ml\u0131 sRNA \u00fcretimi yollar\u0131, Rdr ba\u011f\u0131ms\u0131z yollara k\u0131yasla daha az karakterize edilmi\u015ftir ve Rdr enzimler, vir\u00fcs RNA ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA polimerazlar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131na k\u0131yasla daha az karakterize edilmi\u015ftir. Daha \u00f6nce, *Tetrahymena thermophila* Rdr1 (Rdr) ve bir Dicer enzimi olan Dcr2'nin fiziksel ve i\u015flevsel bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu ve yakla\u015f\u0131k 24 n\u00fckleotit (nt) uzunlu\u011funda sRNA'n\u0131n in vitro sentezinde rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Burada, Rdr1'in i\u00e7erdi\u011fi do\u011fal kompleksleri, RDRC'ler olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131zlar\u0131 karakterize ediyoruz. Farkl\u0131 RDRC'ler, Rdr1 ve toplam d\u00f6rt s\u0131k\u0131ca Rdr1'e ba\u011fl\u0131 proteinin alt k\u00fcmelerini bir araya getirir. \u00d6zellikle ilgi \u00e7ekici olan iki RDRC alt birimi, Rdn1 ve Rdn2, her ikisi de nonkanonik ribon\u00fckleotit transferaz motiflerine sahiptir. G\u00f6steriyoruz ki, iki Rdn proteini, ayr\u0131 RDRC'lerde uridin spesifik polimerazlar\u0131d\u0131r. Rdf1 ve Rdf2'nin iki ek RDRC alt birimi, sadece Rdn1 i\u00e7eren RDRC'lerde bulunur. Rdr1 katalitik aktivitesi, herhangi bir RDRC alt biriminin (Rdn2, Rdf1, Rdf2) eksikli\u011fiyle veya katalitik olarak aktif olmayan Rdn i\u00e7eren safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f RDRC'lerde korunur. Bununla birlikte, her bir RDRC'nin spesifik olarak bozulmas\u0131, h\u00fccre d\u00fczeyinde farkl\u0131 i\u015flev kayb\u0131 sonu\u00e7lar\u0131na ve canl\u0131larda belirli 23-24 n\u00fckleotit sRNA dizilerinin birikiminde farkl\u0131 etkilere sahiptir. RDRC alt birimi bozulmas\u0131n\u0131n biyokimyasal ve biyolojik fenotipleri, Rdr ba\u011f\u0131ml\u0131 sRNA biyosentezinin canl\u0131larda daha \u00f6nce beklenmedik bir karma\u015f\u0131kl\u0131\u011fa sahip oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"22632303","title":"Identification of T6SS-dependent effector and immunity proteins by Tn-seq in Vibrio cholerae.","text":"Tip VI protein salg\u0131lama sistemi (T6SS), bakterilerin rekabetteki \u00f6nemini rekabet\u00e7i rakiplerin temas ba\u011f\u0131ml\u0131 \u00f6ld\u00fcr\u00fclmesiyle g\u00f6sterir. T6SS, kom\u015fu h\u00fccrelere etkili maddeleri ta\u015f\u0131r ve kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak rakip h\u00fccrelerin ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 etkili maddelere kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011flayan antagonistik proteinleri verir. T6SS, bir\u00e7ok \u00f6nemli insan patogeni de dahil olmak \u00fczere 100'den fazla gram negatif bakteride bulunmu\u015ftur, ancak deneysel olarak belirlenen T6SS ba\u011f\u0131ml\u0131 etkili madde ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k proteinleri azd\u0131r. Burada, Vibrio cholerae'de T6SS ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k proteinlerini belirlemek i\u00e7in transpozon mutajenizasyonu ve derin dizileme (Tn-seq) kullanan y\u00fcksek verimli bir yakla\u015f\u0131m rapor ediyoruz. Tipik transpozon mutajenizasyonu, hem tipik hem de T6SS s\u0131f\u0131r mutantta ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k proteinlerini kodlayan genler, tipik tipte esast\u0131r ancak T6SS mutant\u0131nda gereksizdir. Her transpozon mutant\u0131n\u0131n k\u00fct\u00fcphane i\u00e7indeki g\u00f6receli bollu\u011funu derin dizileme ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, T6SS avc\u0131 h\u00fccreler taraf\u0131ndan \u00f6ld\u00fcr\u00fclmeye kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flayan \u00fc\u00e7 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k proteini belirledik. Ayr\u0131ca, bu \u00fc\u00e7\u00fcyle ili\u015fkili T6SS salg\u0131lanan etkili maddeleri de belirledik ve bu maddelerin antibakteriyel ve antieukaryotik aktivitelerin yan\u0131 s\u0131ra T6SS organelinin montaj\u0131nda da \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada belirlenen lipaz ve muramidaz T6SS etkili maddeleri, T6SS taraf\u0131ndan salg\u0131lanan \u00e7e\u015fitli maddelerin \u00e7e\u015fitlili\u011fini ve dinamik T6SS organeli taraf\u0131ndan hedeflenen bu maddeler i\u00e7in farkl\u0131 mekanizmalar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurgular."}
{"_id":"22635278","title":"Immunotherapy of metastatic kidney cancer.","text":"1986 Nisan'dan 2000 Eyl\u00fcl'e kadar, 122 MRCC hastas\u0131 ayl\u0131k intralimfatik enjeksiyonlar (ortalama 573 IL-2 U ve 26 x 10(6) LAK h\u00fccreleri i\u00e7eren) ve i.m. (intramuscular) IFN ve TF y\u00f6netimi ile tedavi edildi; 71 hasta ayr\u0131ca ayl\u0131k IL-2 buharla\u015fmalar\u0131 ile 3 g\u00fcnl\u00fck bir d\u00f6ng\u00fc ald\u0131 (ortalama 998 g\u00fcnl\u00fck U). MRCC'ye imm\u00fcnoterapi ile tedavi edilmeyen 89 hasta (n = 89), tarihsel kontrollerimizi temsil eder. Tedavi ile ilgili olumsuz klinik yan etkiler \u00f6nemsizdi. Tam yan\u0131t (n = 11) ve k\u0131smi yan\u0131t (n = 13) 122 hastadan 24'\u00fcnde g\u00f6zlemlendi. 24 yan\u0131t veren hastadan 17'i ilerlemeye yeniden ba\u015flad\u0131, ancak 7'si 11-69 ay sonra remisyonda kald\u0131. Tedavi edilmi\u015f hastalar\u0131n genel orta hayatta kalma s\u00fcresi (28 ay) tarihsel kontroller (7.5 ay) i\u00e7in orta hayatta kalman\u0131n 3.5 kat daha y\u00fcksekti ve bir Kaplan-Meier e\u011frisi 11 y\u0131l sonra imm\u00fcnoterapi ba\u015flang\u0131c\u0131ndan sonra hayatta kalman\u0131n %25'ini g\u00f6sterdi. G\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re, IL-2'nin buharla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 hayatta kalmay\u0131 iyile\u015ftirdi. Mevcut imm\u00fcnoterapi protokol\u00fc etkili, g\u00fcvenli, olumsuz yan etkilerden ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f, di\u011ferlerine k\u0131yasla \u00e7ok daha ucuz ve MRCC hastalar\u0131na iyi bir ya\u015fam kalitesi sunuyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor; \u00e7ok merkezli bir deneme taraf\u0131ndan do\u011frulan\u0131rsa, d\u00fc\u015f\u00fck dozda imm\u00fcnomod\u00fclat\u00f6r tedavilerin geli\u015ftirilmesi i\u00e7in temel olu\u015fturabilir."}
{"_id":"22647695","title":"Autoimmune T cell responses in the central nervous system","text":"Otoreaktif T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131, \u00e7oklu skleroz gibi merkezi sinir sistemi (CNS) hastal\u0131klar\u0131nda kritik bir rol oynar. Son veriler, CNS otoimm\u00fcnitesinin iki farkl\u0131 CD4+ T h\u00fccre linjinin arac\u0131l\u0131\u011f\u0131nda ger\u00e7ekle\u015febilece\u011fini g\u00f6stermektedir; bunlar, ya interferon-\u03b3 ya da interleukin-17 \u00fcretimleriyle tan\u0131mlan\u0131r. Bu CD4+ T h\u00fccre alt k\u00fcmelerinin CNS i\u00e7indeki aktiviteleri, hastal\u0131\u011f\u0131n patolojisi ve klinik seyrini etkiler. Yeni hayvan modelleri, myelin-\u00f6zg\u00fc CD8+ T h\u00fccrelerinin de CNS otoimm\u00fcnitesini arac\u0131layabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu inceleme, bu farkl\u0131 T h\u00fccre alt k\u00fcmelerinin patolojik mekanizmalar\u0131n\u0131n, d\u00fczenlenmesinin ve CNS otoimm\u00fcnitesindeki etkile\u015fimlerinin son geli\u015fmelerine odaklanmaktad\u0131r."}
{"_id":"22674621","title":"Effects of FXR in foam-cell formation and atherosclerosis development.","text":"Farnesoid X resept\u00f6r\u00fc (FXR), bir karaci\u011fer asidi etkinle\u015ftirilmi\u015f n\u00fckleer resept\u00f6r s\u00fcper ailesine ait bir resept\u00f6rd\u00fcr ve karaci\u011fer asidi, kolesterol ve trigliserit homeostazisinin d\u00fczenlenmesinde hayati rol oynar. FXR geninin farelerde bozulmas\u0131, artan serum kolesterol ve trigliserit seviyeleriyle birlikte proaterosklerotik bir lipid profiline yol a\u00e7ar. Ancak, FXR'nin k\u00f6p\u00fck h\u00fccre olu\u015fumunda ve ateroskleroz geli\u015fmesinde rol\u00fc net de\u011fildir. G\u00fcncel \u00e7al\u0131\u015fma, FXR-siz farelerden izole edilmi\u015f peritonal makrofajlar\u0131n okside edilmi\u015f LDL-kolesterol (oxLDL-C) al\u0131m\u0131n\u0131n daha az oldu\u011funu ve bu h\u00fccrelerde CD36 ifadesinde belirgin bir azalmaya e\u015flik etti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu sonu\u00e7, FXR'ye ba\u011f\u0131ms\u0131z g\u00f6r\u00fcnmektedir, \u00e7\u00fcnk\u00fc FXR peritonal makrofajlarda tespit edilmemi\u015ftir. FXR'nin ateroskleroz geli\u015fimini ne \u00f6l\u00e7\u00fcde mod\u00fcle etti\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in FXR\/ApoE \u00e7ift negatif fareler olu\u015fturuldu. Analiz i\u00e7in di\u015fi fareler kullan\u0131ld\u0131. ApoE-negatif farelere k\u0131yasla, FXR\/ApoE \u00e7ift negatif farelerde aorttaki aterosklerotik lezyon alan\u0131 daha azd\u0131, ancak serum kolesterol ve trigliserit seviyeleri daha da artm\u0131\u015ft\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, FXR geninin bozulmas\u0131n\u0131n ateroskleroz geli\u015fimini hafifletebilece\u011fini, muhtemelen makrofajlar taraf\u0131ndan okside edilmi\u015f LDL-C al\u0131m\u0131n\u0131n azalmas\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, hiperlipidemi tedavisinde FXR mod\u00fclat\u00f6rlerinin etkinli\u011fini belirlemek i\u00e7in serum lipid seviyelerinin kullan\u0131m\u0131n\u0131 uyarmaktad\u0131r."}
{"_id":"22682497","title":"Purkinje cell compartments in the reeler mutant mouse as revealed by Zebrin II and 90-acetylated glycolipid antigen expression","text":"Serebellum, yeti\u015fkin farekinde histolojik olarak, Zebrin II (ZII; antijen: aldolaz C) ve P-path (PP; antijen: 90-asetil glikolipidler) ile Purkinje h\u00fccre setlerine yap\u0131lan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tamamlay\u0131c\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k boyama ile paralel olarak d\u00fczenlenmi\u015f bir dizi banttan olu\u015fur. Normal boyama deseni bu i\u015faret\u00e7iler ve kalbindin antikoruyla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve reeler mutantlar\u0131nda (rl\/rl) bulundu, burada \u00e7o\u011fu Purkinje h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc, cerebellar beyaz madde alt\u0131nda durur. Sonu\u00e7lar, reeler mutantlar\u0131ndaki Purkinje h\u00fccrelerin, b\u00fcy\u00fck alt korteks k\u00fctlelerinde ektopik konumlar\u0131na ra\u011fmen, Zebrin II veya P-path i\u00e7in boyanan alternatif b\u00f6lgeler aras\u0131nda da\u011f\u0131lma e\u011filimini g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu, ge\u00e7i\u015f b\u00f6lgeleri de\u011fi\u015fken etiket kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 ile. Bununla birlikte, tahmin edilen b\u00f6lge say\u0131s\u0131 normal yeti\u015fkin korteksindekinden azd\u0131: mutantta her tarafta yakla\u015f\u0131k 7-9 b\u00f6lge, vah\u015fi tipte farelerde 14 ana b\u00f6l\u00fcme k\u0131yasla ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor. Bu sonu\u00e7lar, bu i\u015faret\u00e7ileri ifade eden n\u00f6ronlar\u0131n g\u00f6\u00e7 s\u0131ras\u0131nda ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve son g\u00f6\u00e7 a\u015famas\u0131n\u0131n iki antijeni ifade eden h\u00fccre k\u00fcmeleri aras\u0131nda daha fazla b\u00f6l\u00fcnme veya i\u00e7di\u015fleme i\u00e7erebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"22688699","title":"Awake craniotomy with brain mapping as the routine surgical approach to treating patients with supratentorial intraaxial tumors: a prospective trial of 200 cases.","text":"Uyan\u0131k kraniyotomi, supratentorial intraaksial t\u00fcm\u00f6rlerin tedavisinde standart cerrahi yakla\u015f\u0131m olarak, elegan korteksin dahil olup olmamas\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n, tek bir kurumda ayn\u0131 cerrah taraf\u0131ndan cerrahi olarak tedavi edilen 200 hasta \u00fczerinde yap\u0131lan bir deneysel \u00e7al\u0131\u015fmada uyguland\u0131.\n\nY\u00f6ntemler: Hastalar\u0131n sunumu, e\u015flik eden durumlar, t\u00fcm\u00f6r yerleri ve lezyonlar\u0131n histolojik \u00f6zellikleri kaydedildi. Beyin haritalamas\u0131, 200 hastadan 195'inde (97.5%) m\u00fcmk\u00fcn oldu. Toplamda 33 hasta komplikasyon ya\u015fad\u0131, bu da genel komplikasyon oran\u0131n\u0131n %16.5'e denk geldi. Seride iki \u00f6l\u00fcm vard\u0131, bu da \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n %1'e kar\u015f\u0131l\u0131k geliyordu. Yeni postoperatif n\u00f6rolojik defisitler hastalar\u0131n %13'\u00fcnde g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ancak bunlardan sadece %4.5'i kal\u0131c\u0131yd\u0131. Komplikasyon oranlar\u0131, glioamalar veya preoperatif n\u00f6rolojik defisitleri olan hastalarda ve daha \u00f6nce radyoterapi veya cerrahi ge\u00e7irmi\u015f hastalarda daha y\u00fcksekti. Operasyon odas\u0131na n\u00f6rolojik olarak sa\u011fl\u0131kl\u0131 giren hi\u00e7bir hasta, postoperatif olarak kal\u0131c\u0131 n\u00f6rolojik defisit ya\u015famad\u0131. En son 50 hastadan \u00fc\u00e7\u00fc (6%) yo\u011fun bak\u0131m gerektirdi ve toplam hastane kal\u0131\u015f\u0131n\u0131n medyan\u0131 1 g\u00fcnd\u00fc.\n\nSonu\u00e7: Uyan\u0131k kraniyotomi, yo\u011fun bak\u0131m s\u00fcresini ve toplam hastane kal\u0131\u015f\u0131n\u0131 azaltarak, hastane kaynaklar\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde kullan\u0131lmas\u0131n\u0131 \u00f6nlerken hastane bak\u0131m\u0131n\u0131 tehlikeye atmadan sonu\u00e7lanabilir. Uyan\u0131k kraniyotomi, d\u00fc\u015f\u00fck komplikasyon oran\u0131 ile supratentorial t\u00fcm\u00f6rlerin tedavisinde pratik ve etkili bir standart cerrahi yakla\u015f\u0131md\u0131r ve genel anestezi alt\u0131nda yap\u0131lan kraniyotomiye m\u00fckemmel bir alternatif sunar \u00e7\u00fcnk\u00fc beyin haritalamas\u0131n\u0131 sa\u011flar ve genel anesteziyi \u00f6nler."}
{"_id":"22696649","title":"Reactive Oxygen Species Localization Programs Inflammation to Clear Microbes of Different Size","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin enfeksiyon noktalar\u0131na nas\u0131l ve farkl\u0131l\u0131klar\u0131 dengelemek i\u00e7in ev sahibi ve patojenin h\u00fccre st\u00f6kiometrisi aras\u0131nda nas\u0131l ayarland\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek bilinmemektedir. Burada, mikroplar\u0131n boyutuna duyarl\u0131 oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) bir rol a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131kard\u0131k. Farkl\u0131 boyutlardaki mikroplara yan\u0131t olarak \u00fcretilen ROS'un farkl\u0131 yerelle\u015fmesini alg\u0131layarak, n\u00f6trofiller, se\u00e7ici NF-\u03baB oksidasyonu yoluyla interleukin (IL)-1\u03b2 ifadelerini ayarlad\u0131, b\u00f6ylece farkl\u0131 inflamatuar programlar uyguland\u0131. K\u00fc\u00e7\u00fck mikroplar, her fagositin bir\u00e7ok patojeni ortadan kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, i\u00e7sel ROS'u tetikleyerek IL-1\u03b2 ifadelerini bask\u0131lad\u0131, b\u00f6ylece n\u00f6trofil toplanmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlad\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, b\u00fcy\u00fck mikroplar d\u0131\u015fsal ROS'u tetikleyerek, bir\u00e7ok n\u00f6trofilin olu\u015fturdu\u011fu i\u015fbirlik\u00e7i k\u00fcmeler i\u00e7in IL-1\u03b2 ifadelerini art\u0131rd\u0131. ROS'a dayal\u0131 mikroplar\u0131n boyutunu alg\u0131lama hatalar\u0131, k\u00fc\u00e7\u00fck mikroplara yan\u0131t olarak b\u00fcy\u00fck n\u00f6trofil infiltrasyonlar\u0131 ve k\u00fcmelere neden oldu, bu da inflamatuar hastal\u0131\u011fa katk\u0131da bulundu. Bu bulgular, ROS yerelle\u015fmesinin sinyal iletimi \u00fczerindeki etkisini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"22703082","title":"Helicobacter pylori infection triggers aberrant expression of activation-induced cytidine deaminase in gastric epithelium","text":"Helikobakter pylori (H. pylori) enfeksiyonu, mide kanseri geli\u015fimi i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Burada, 'cag' patogenlik adas\u0131 (cagPAI)-pozitif H. pylori'nin mide epitel h\u00fccrelerine enfeksiyonunun, aktivasyon sonras\u0131 sitidin deaminaz (AID) adl\u0131, DNA ve RNA d\u00fczenleme enzimi olarak \u00e7al\u0131\u015fan sitidin deaminaz ailesine bir \u00fcyesi olan anormal ifadesini ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. I\u03baB kinaz ba\u011f\u0131ml\u0131 n\u00fckleer fakt\u00f6r-\u03baB aktivasyon yolu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla. H. pylori taraf\u0131ndan medyasyon edilen AID'in artmas\u0131, mide h\u00fccrelerinde TP53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 geninde n\u00fckleotit de\u011fi\u015fikliklerinin birikmesine neden oldu. Bulgular\u0131m\u0131z, H. pylori enfeksiyonu taraf\u0131ndan neden olunan anormal AID ifadesinin, H. pylori ile ili\u015fkili mide kanseri geli\u015fiminde mutasyon birikimi i\u00e7in bir mekanizma olabilece\u011fini kan\u0131tlamaktad\u0131r."}
{"_id":"22705234","title":"The role of the immune response during SIVagm infection of the African green monkey natural host.","text":"Afrika ye\u015fil maymunu (AGM), simian ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (SIV) ile endemik olarak enfekte olan bir\u00e7ok Afrika t\u00fcr\u00fcnden biridir. Di\u011fer do\u011fal konak\u00e7\u0131lar gibi, AGM'ler AIDS'e yakalanmaz ve hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesine kar\u015f\u0131 diren\u00e7 nedeninin teorik ve pratik a\u00e7\u0131dan b\u00fcy\u00fck \u00f6nemi olacakt\u0131r. Grubumuzun erken \u00e7abalar\u0131, vir\u00fcs\u00fc kontrol alt\u0131nda tutan varsay\u0131lan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k mekanizmalar\u0131n\u0131 belirlemeye odakland\u0131, ancak a\u00e7\u0131k adaylar bulamad\u0131. Vir\u00fcs kontrol\u00fcn\u00fcn varsay\u0131m\u0131, SIVagm'in AGM'lerde HIV-1'in insanlarda yapt\u0131\u011f\u0131 kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00e7o\u011fald\u0131\u011f\u0131 bulunmas\u0131yla ge\u00e7ersiz k\u0131l\u0131nd\u0131. Odak, bu hastal\u0131\u011fa duyarl\u0131 konak\u00e7\u0131larda mevcut ancak AGM do\u011fal konak\u00e7\u0131s\u0131nda eksik olan olas\u0131 imm\u00fcnopatolojik \u00f6zelliklere belirlenmeye kayd\u0131r\u0131ld\u0131. AGM'lerin SIVagm \u00e7ekirdek proteini kar\u015f\u0131s\u0131ndaki g\u00f6r\u00fcnen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tolerans\u0131, anti-Gag antikorlar\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k komplekslerinin olu\u015fumunda, lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde vir\u00fcs yakalamas\u0131nda ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bozuklu\u011funda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcren bir hipoteze yol a\u00e7t\u0131. Fikir, AGM'de in vivo test etmeyi zorla\u015ft\u0131rd\u0131 ve mevcut \u00e7al\u0131\u015fma, T h\u00fccre seviyesinde Gag tolerans\u0131n\u0131n, heterologus primat konak\u00e7\u0131s\u0131nda g\u00f6r\u00fclen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi felaketinin \u00f6nlenmesinde \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini ara\u015ft\u0131rmaktad\u0131r."}
{"_id":"22707413","title":"The S-LANSS score for identifying pain of predominantly neuropathic origin: validation for use in clinical and postal research.","text":"Bu makale, Leeds Neuropatik Belirtiler ve Belirtiler A\u011fr\u0131s\u0131 \u00d6l\u00e7e\u011fi'nin (S-LANSS) geli\u015ftirme ve do\u011frulama s\u00fcrecini a\u00e7\u0131klar. S-LANSS, n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131n\u0131n, \u00f6zellikle de nociceptif a\u011fr\u0131dan farkl\u0131 olarak, klinik muayene ihtiyac\u0131 olmadan belirlenmesini ama\u00e7lamaktad\u0131r. 200 kronik a\u011fr\u0131 hastas\u0131, S-LANSS'i ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak tamamlamalar\u0131 i\u00e7in istendi. Bir ara\u015ft\u0131rmac\u0131 daha sonra S-LANSS \u00f6l\u00e7e\u011fini ve Neuropatik A\u011fr\u0131 \u00d6l\u00e7e\u011fi'ni (NPS) g\u00f6r\u00fc\u015fme format\u0131nda uygulad\u0131. Ba\u011f\u0131ms\u0131z bir klinisyen, a\u011fr\u0131 t\u00fcr\u00fcn\u00fc (n\u00f6ropatik veya nociceptif) belirledi ve te\u015fhisin kesinli\u011fi hakk\u0131nda derecelendirdi. S-LANSS \u00f6l\u00e7e\u011fi ayr\u0131ca 160 topluluk hastas\u0131na ve 150 yeni ba\u015fvuran hastaya g\u00f6nderilen kronik a\u011fr\u0131 anketine de dahil edildi. S-LANSS \u00f6l\u00e7e\u011fi, ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak tamamland\u0131\u011f\u0131nda %75 ve g\u00f6r\u00fc\u015fme format\u0131nda %80 do\u011frulukla a\u011fr\u0131 t\u00fcrlerini do\u011fru bir \u015fekilde belirledi. Kendili\u011finden tamamlanm\u0131\u015f S-LANSS puanlar\u0131n\u0131n duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, kesme puan\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak %74 ile %78 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. NPS \u00f6\u011feleri ve S-LANSS toplam puan\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 korelasyonlar vard\u0131. Posta anketinde, 174 hastadan (%57) doldurulmu\u015f anketler geri g\u00f6nderildi. Anket S-LANSS puanlar\u0131n\u0131n i\u00e7 tutarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve uyumlu ge\u00e7erlili\u011fi onayland\u0131. Bulgular, n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131 belirlemede ge\u00e7erli ve g\u00fcvenilir bir kendili\u011finden raporlama arac\u0131 olarak S-LANSS \u00f6l\u00e7e\u011fini desteklemektedir ve posta anket ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in de kabul edilebilir. N\u00f6ropatik a\u011fr\u0131da semptom ve belirtilerin ge\u00e7erli \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, di\u011fer ara\u015ft\u0131rma \u00f6l\u00e7\u00fcmleriyle standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar yap\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flayacakt\u0131r. Bu, a\u011fr\u0131n\u0131n patofizyolojik mekanizmalar ve klinik belirtiler aras\u0131ndaki ili\u015fkiye dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fclere yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"22711954","title":"Bias in meta-analysis detected by a simple, graphical test.","text":"\n# Ama\u00e7\nFunnel grafikleri (etki tahminleri kar\u015f\u0131 \u00f6rnek boyutunu g\u00f6steren grafikler), daha sonra b\u00fcy\u00fck denemeler taraf\u0131ndan \u00e7\u00fcr\u00fct\u00fclm\u00fc\u015f meta analizlerde yan\u0131lg\u0131y\u0131 tespit etmek i\u00e7in yararl\u0131 olabilir. Biz, basit bir asimetri testinin funnel grafiklerinin sonu\u00e7lardaki tutars\u0131zl\u0131klar\u0131 tahmin edip etmedi\u011fini inceledik ve yay\u0131nlanm\u0131\u015f meta analizlerde yan\u0131lg\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik.\n\n# Tasar\u0131m\nMedline aramas\u0131, bir meta analizi ve tek bir b\u00fcy\u00fck deneme \u00e7iftlerini tan\u0131mlamak i\u00e7in (sonu\u00e7lar\u0131n tutarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, etkilerin ayn\u0131 y\u00f6nde olmas\u0131 ve meta analitik tahminin deneme tahminine %30'luk bir aral\u0131kta olmas\u0131 varsay\u0131ld\u0131); 1993-6 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda d\u00f6rt \u00f6nde gelen genel t\u0131p dergisinde el aramas\u0131 ile bulunan 37 meta analizi ve 1996 y\u0131l\u0131n\u0131n ikinci say\u0131s\u0131nda Cochrane Sistemli \u0130ncelemeler Veritaban\u0131ndan bulunan 38 meta analizi analiz edildi.\n\n# Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc\nFunnel grafiklerinin asimetrisi, standart normal sapmalar\u0131n hassasiyet kar\u015f\u0131s\u0131ndaki regresyonun kesme noktas\u0131 olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\n# Sonu\u00e7lar\nBelirlenen sekiz meta analiz ve b\u00fcy\u00fck deneme \u00e7ifti (be\u015f kardiyovask\u00fcler t\u0131p, bir diyabet t\u0131p, bir geriatri t\u0131p, bir perinatal t\u0131p alan\u0131ndan) aras\u0131nda d\u00f6rt tutarl\u0131 ve d\u00f6rt tutars\u0131z \u00e7ift vard\u0131. T\u00fcm durumlarda tutars\u0131zl\u0131k, meta analizlerin daha b\u00fcy\u00fck etkiler g\u00f6stermesi nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Tutars\u0131z \u00e7iftlerin \u00fc\u00e7te ikisi funnel grafiklerinde asimetri g\u00f6sterirken, tutarl\u0131 \u00e7iftlerde hi\u00e7 asimetri g\u00f6zlemlenmedi. 14 (38%) dergi meta analizi ve 5 (13%) Cochrane incelemesi, funnel grafiklerindeki asimetri, yan\u0131lg\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 i\u015faret etti.\n\n# Sonu\u00e7\nFunnel grafiklerinin basit bir analizi, meta analizlerde olas\u0131 yan\u0131lg\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 test etmek i\u00e7in yararl\u0131 bir y\u00f6ntemdir, ancak meta analizler k\u00fc\u00e7\u00fck say\u0131da deneme \u00fczerine kuruluyorsa, bu t\u00fcr analizlerin sonu\u00e7lar\u0131 b\u00fcy\u00fck dikkatle ele al\u0131nmal\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc yan\u0131lg\u0131y\u0131 tespit etme kapasitesi s\u0131n\u0131rl\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"22712546","title":"Exploring Metabolic Configurations of Single Cells within Complex Tissue Microenvironments.","text":"Ge\u00e7ti\u011fimiz y\u0131llarda, metabolizman\u0131n bir\u00e7ok h\u00fccresel i\u015flevi destekledi\u011fini ve metabolik yeniden programlaman\u0131n h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ve kaderini nas\u0131l y\u00f6nlendirdi\u011fini g\u00f6steren bol miktarda kan\u0131t ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Burada, tek h\u00fccrelerin do\u011fal dok\u00fc mikro ortamlar\u0131 i\u00e7inde metabolik yap\u0131land\u0131rmalar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir y\u00f6ntem sunuyoruz. Bu, saturasyonlu substrat ko\u015fullar\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fclen \u00e7oklu enzimatik aktiviteleri g\u00f6rselle\u015ftirme ve nicelle\u015ftirme ile birlikte h\u00fccre tipi tan\u0131mlamay\u0131 i\u00e7erir. Yak\u0131n zamanda yakla\u015f\u0131m\u0131 dikkatlice do\u011frulad\u0131ktan ve potansiyelini g\u00f6stermek i\u00e7in, farkl\u0131 insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n sa\u011fl\u0131kl\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r kolon dokusunda i\u00e7sel metabolik yap\u0131land\u0131rmalar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. Ayr\u0131ca, bir meme kanseri dokusu dizininde kanser h\u00fccreleri ve kanserle ili\u015fkili fibroblastlar aras\u0131ndaki h\u00fccreler aras\u0131 metabolik ili\u015fkiyi analiz ettik. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, tek h\u00fccrelerde metabolik yap\u0131land\u0131rmalar\u0131n belirlenmesinin, yerinde metabolik a\u011flar\u0131 incelemek isteyen her ara\u015ft\u0131rmac\u0131 i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir tamamlay\u0131c\u0131 ara\u00e7 olabilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"22730024","title":"Twenty-four hour and early morning blood pressure control of olmesartan vs. ramipril in elderly hypertensive patients: pooled individual data analysis of two randomized, double-blind, parallel-group studies.","text":"\n## Ama\u00e7\nYa\u015fl\u0131 hipertansiyonlu hastalarda 24 saatlik ambiyant kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 (ABP) de\u011ferlendirmek i\u00e7in olmesartan medoksomil ve ramiprilin antihipertansif etkisini, iki benzer tasar\u0131ma sahip \u00e7al\u0131\u015fma verilerinin birle\u015ftirilmesiyle analiz etmek.\n\n## Y\u00f6ntemler\n2 haftal\u0131k bir plasebo y\u0131kama d\u00f6neminden sonra, 1453 ya\u015fl\u0131 hipertansiyonlu hasta (65-89 ya\u015f; oturma ofis DBP 90-109 mmHg ve\/veya oturma ofis SBP 140-179 mmHg) 12 haftal\u0131k \u00e7ift k\u00f6r tedavi ile olmesartan medoksomil 10 mg veya ramipril 2.5 mg g\u00fcnde tek doz olarak rastgele tahsis edildi. 2 ve 6. haftalarda ofis kan bas\u0131nc\u0131 normalle\u015fmemi\u015f hastalarda dozaj art\u0131\u015f\u0131 (20 ve 40 mg olmesartan medoksomil; 5 ve 10 mg ramipril) yap\u0131ld\u0131. 24 saatlik ABP, rastgelele\u015ftirme ve 12. haftan\u0131n sonunda kaydedildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n715 hastada ge\u00e7erli ba\u015flang\u0131\u00e7 ve tedavi sonu kay\u0131tlar\u0131 olan verilerde, ba\u015flang\u0131\u00e7 ayarlanm\u0131\u015f 24 saatlik SBP ve DBP azalmalar\u0131 olmesartan medoksomil (n = 356) ile ramipril (n = 359) aras\u0131nda daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc [aral\u0131klar ve %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI), SBP: 2.2 (3.8, 0.6), P = 0.006; DBP: 1.3 (2.2, 0.3), P = 0.009]. Olmesartan medoksomil, son 6 saatte dozaj aral\u0131\u011f\u0131ndan daha b\u00fcy\u00fck kan bas\u0131nc\u0131 azalmalar\u0131 g\u00f6sterdi ve ramipril'den daha y\u00fcksek p\u00fcr\u00fczs\u00fczl\u00fck endekslerine sahipti. Olmesartan medoksomil, sabah y\u00fckseli\u015fini -2.8 (-4.9, -0.8) mmHg azaltt\u0131, ramipril ise +1.5 (-0.6, +3.6) mmHg artt\u0131rd\u0131; P = 0.004, tedavi gruplar\u0131 aras\u0131nda. S\u00fcrekli hipertansiyonu olan (ofis ve 24 saat"}
{"_id":"22767022","title":"Abi1 is essential for the formation and activation of a WAVE2 signalling complex","text":"WAVE2, aktin yeniden d\u00fczenlenmesini arac\u0131l\u0131k eden bir protein ailesine aittir. Bu, Rac'dan Arp2\/3 kompleksine sinyalleri ileten, lamellipodlar\u0131n \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131 yapmas\u0131na neden olur. WAVE2, in vitro'da Arp2\/3 ba\u011f\u0131ml\u0131 aktin n\u00fckleasyon aktivitesi g\u00f6sterir ve do\u011frudan Rac'a ba\u011flanmaz. Bunun yerine, hem pozitif hem de negatif d\u00fczenlemede rol oynad\u0131\u011f\u0131 bildirilen makromolek\u00fcler kompleksler olu\u015fturur. Bu komplekslerin nas\u0131l bir araya geldi\u011fi, yerle\u015ftirdi\u011fi ve in vivo'da aktif hale geldi\u011fi hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Burada, tandem k\u00fctle spektrometrisi kullanarak, WAVE2, Nap1 (Nck ili\u015fkili protein) ve PIR121'den olu\u015fan Abi1 tabanl\u0131 bir kompleks tan\u0131mlad\u0131k. Abi1, WAVE2'nin WHD alan\u0131na do\u011frudan etkile\u015fir, WAVE2'nin aktin polimerizasyon aktivitesini art\u0131r\u0131r ve WAVE2\u2013Abi1\u2013Nap1\u2013PIR121 kompleksinin montaj\u0131n\u0131 arac\u0131l\u0131k eder. WAVE2\u2013Abi1\u2013Nap1\u2013PIR121 kompleksi, WAVE2\u2013Abi1 alt kompleksi kadar Arp2\/3'\u00fc uyarmak i\u00e7in aktiftir ve Rac'\u0131n aktivasyonundan sonra, canl\u0131da ruffle'lar\u0131n \u00f6nde ucuna yeniden konumlan\u0131r. Bu tutarl\u0131l\u0131kla, Abi1'in RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) ile inhibisyonu, Rac'a ba\u011fl\u0131 lamellipodlar\u0131n \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131 yapmas\u0131n\u0131 engeller. Bu nedenle, Abi1, WAVE2 kompleksinin do\u011fru montaj\u0131n\u0131 d\u00fczenler ve canl\u0131da \u00f6nde uca aktifle\u015fmesini arac\u0131l\u0131k eder."}
{"_id":"22791348","title":"The dendritic cell lineage: ontogeny and function of dendritic cells and their subsets in the steady state and the inflamed setting.","text":"Dendritik h\u00fccreler (DC'ler), \u00e7evresel uyaranlara g\u00f6re adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 \u015fekillendiren etkileyici bir h\u00fccre a\u011f\u0131 olu\u015fturur. D\u00f6rt on y\u0131l s\u00fcren ara\u015ft\u0131rmalardan sonra, \u015fimdi DC'lerin di\u011fer l\u00f6kositlerden farkl\u0131 bir hematopoietik \u00e7izgiden ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve DC sistemini benzersiz bir hematopoietik dal olarak kurdu\u011funu biliyoruz. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar ayr\u0131ca dokusal DC'lerin geli\u015fimsel ve i\u015flevsel olarak farkl\u0131 alt k\u00fcmelerden olu\u015ftu\u011funu ve T lenfosit i\u015flevini farkl\u0131 \u015fekillerde d\u00fczenledi\u011fini ortaya koymu\u015ftur. Bu inceleme, DC hatt\u0131 taahh\u00fct\u00fcn\u00fcn, farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n, \u00e7e\u015fitlenmesinin ve in situ i\u015flevinin anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki \u00f6nemli geli\u015fmeleri tart\u0131\u015fmaktad\u0131r."}
{"_id":"22800314","title":"IL-15 Receptor Deletion Results in Circadian Changes of Locomotor and Metabolic Activity","text":"Interleukin-15 (IL-15), normal beyin taraf\u0131ndan \u00fcretilen bir sitokin, spesifik resept\u00f6r\u00fc IL-15R\u03b1 ve ko-receptorleri IL-2R\u03b2 ve IL-2R\u03b3'ye etki eder ve n\u00f6ron h\u00fccrelerinde i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Beyindeki IL-15 sisteminin i\u015flevleri, ancak hen\u00fcz net de\u011fildir. Hipotezi test etmek i\u00e7in, IL-15R\u03b1'n\u0131n metabolik aktiviteyi ve v\u00fccut s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini varsayarak, IL-15R\u03b1 geni silinmi\u015f farelerin spesifik metabolik fenotipini nicel olarak belirledik. Bu normal g\u00f6r\u00fcnen fareler daha ince yap\u0131ya sahipti ve ya\u011f bile\u015fimi daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. T\u00fcm sirkadiyen d\u00f6ng\u00fc boyunca, gen silinmi\u015f fareler hareketlilik aktivitesinde ve \u0131s\u0131 at\u0131m\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek bir akrofaz sergiledi. I\u015f\u0131k faz\u0131nda, besin al\u0131m\u0131, oksijen t\u00fcketimi ve karbondioksit \u00fcretimi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. Karanl\u0131k ve \u0131\u015f\u0131k fazlar\u0131 aras\u0131ndaki fark, IL-15R\u03b1'n\u0131n sirkadiyen ritim d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. I\u015f\u0131k faz\u0131nda daha y\u00fcksek oksijen t\u00fcketimi, gen silinmi\u015f farelerde adaptif termogenezi i\u015faret etmektedir. Receptor geni silinmi\u015f farelerin v\u00fccut s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131, kontrol grubuna k\u0131yasla \u0131\u015f\u0131k faz\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti ve bu, \u00e7o\u011funlukla 0600 ve 0900 saatleri aras\u0131nda b\u00fcy\u00fck bir farka ba\u011fl\u0131yd\u0131. Metabolik oda \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve sirkadiyen ritim analizlerinin yan\u0131 s\u0131ra, hipotalamus homogenatlar\u0131ndan yap\u0131lan qPCR, orexin ve ge\u00e7ici resept\u00f6r potansiyel vanilloid 4 iyon kanallar\u0131n\u0131n daha y\u00fcksek mRNA ifadelerini g\u00f6sterdi. IL-15'in do\u011frudan hipotalamustaki n\u00f6ronlar\u0131 uyard\u0131\u011f\u0131 ile tutarl\u0131 olarak, IL-15 tedavisinin sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelerde preoptik alanda c-Fos ifadesini ind\u00fckledi\u011fi g\u00f6zlemlendi. Sonu\u00e7 olarak, farelerde IL-15 ile hipotalamik n\u00f6ronlar\u0131n uyar\u0131lmas\u0131, termoreg\u00fclasyonu ve metabolik fenotipin de\u011fi\u015ftirilmesini sa\u011flar."}
{"_id":"22815457","title":"Vaginal progesterone, cerclage or cervical pessary for preventing preterm birth in asymptomatic singleton pregnant women with a history of preterm birth and a sonographic short cervix.","text":"\n# Ama\u00e7: Tek gebelik ve \u00f6nceden erken do\u011fum ge\u00e7mi\u015fi olan, cerklaj, vajinal progesteron veya servikal pelse ile tedavi edilen gruplar aras\u0131nda farkl\u0131 tedavi protokollerinin gebelik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler: Bu \u00e7al\u0131\u015fma, transvajinal ultrasonografide k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f servikal uzunlu\u011fa sahip tek gebelik ve \u00f6nceden 34 hafta \u00f6ncesi kendili\u011finden erken do\u011fum riski y\u00fcksek olan kad\u0131nlar\u0131n \u00fc\u00e7 y\u00f6netim protokol\u00fcn\u00fc kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmaya, ba\u015flang\u0131\u00e7ta cerklaj (ABD) ile tedavi edilen 142 kad\u0131n, vajinal progesteron (\u0130ngiltere) ile tedavi edilen 59 kad\u0131n ve servikal pelse (\u0130spanya) ile tedavi edilen 42 kad\u0131n dahil edildi. \u00dc\u00e7 grup aras\u0131ndaki perinatal sonu\u00e7lar kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar: \u00dc\u00e7 grup aras\u0131nda perinatal kay\u0131plar, neonatal morbidite ve erken do\u011fumlar aras\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir fark bulunmad\u0131, ancak vajinal progesteron tedavisinden sonra 34 hafta \u00f6ncesi erken do\u011fum oran\u0131, servikal pelse tedavisine k\u0131yasla daha y\u00fcksek oldu (32% vs 12%; g\u00f6reli risk (GR) = 2.70; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.10-6.67). Sadece servikal uzunluk <25 mm olan, ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak gebelik ya\u015f\u0131 olan alt gruplar kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, bu iki grup aras\u0131ndaki fark istatistiksel olarak anlaml\u0131 de\u011fildi (GR = 2.21; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.83-5.89).\n\n# Sonu\u00e7: Cerklaj, vajinal progesteron ve pelse, tek gebelik, \u00f6nceden kendili\u011finden erken do\u011fum ve k\u0131sa servikal uzunluk olan kad\u0131nlar i\u00e7in benzer y\u00f6netim stratejileri olarak g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bu stratejilerin veya kombinasyonlar\u0131n\u0131n en iyi y\u00f6netimini belirlemek i\u00e7in do\u011frudan rastgele kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar gerekmektedir."}
{"_id":"22820637","title":"The oxytocinase subfamily of M1 aminopeptidases.","text":"Plasental leuzin aminopeptidaz (P-LAP), adipositlerden kaynaklanan leuzin aminopeptidaz (A-LAP) ve leukositlerden kaynaklanan aminopeptidaz (L-RAP), M1 ailesindeki ayr\u0131 bir aminopeptidaz grubuna, \"Oxytocinaz alt ailesi\" olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z gruba aittir. Bu alt aile \u00fcyeleri, enzimatik aktiviteleri i\u00e7in gerekli olan HEXXH(X)18E Zn ba\u011flama ve GAMEN motiflerini payla\u015f\u0131r. Alt aile \u00fcyelerinin h\u00fccre i\u00e7i lokalizasyonu karakteristik bir \u00f6zelliktir. P-LAP, uyar\u0131c\u0131ya ba\u011fl\u0131 olarak i\u00e7sel vezik\u00fcllerden plazma zar\u0131na ta\u015f\u0131n\u0131rken, hem A-LAP hem de L-RAP endoplazmik retikulumda kal\u0131r. Bu enzimler, h\u00fccre i\u00e7indeki spesifik lokalizasyonu sa\u011flamak i\u00e7in gerekli dizileri i\u00e7erir. Alt aile \u00fcyelerinin, normal gebeli\u011fin korunmas\u0131, haf\u0131za tutma, kan bas\u0131nc\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesi ve antijen sunumunda \u00f6nemli roller oynad\u0131\u011f\u0131 giderek daha belirgin hale geliyor. Bu incelemede, bu yeni ke\u015ffedilen alt ailenin mevcut durumu \u00f6zetlenmi\u015ftir."}
{"_id":"22843616","title":"Myc represses primitive endoderm differentiation in pluripotent stem cells.","text":"\u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerin (iPSCs) \u00fcretimi, k\u00f6k h\u00fccre \u00e7oklu potansiyeli ve kendi kendini yenileme mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yeni bir y\u00f6ntem sunar. Myc, daha \u00f6nce fareli embriyofik k\u00f6k h\u00fccrelerin (mESCs) korunmas\u0131nda kritik oldu\u011funu ve ayn\u0131 zamanda fibroblastlar\u0131n y\u00f6nlendirilmi\u015f yeniden programlanmas\u0131n\u0131 art\u0131rarak gen ifadesinde yayg\u0131n de\u011fi\u015fiklikler yaratt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Canl\u0131 hedef genleri belirleyen birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma olmas\u0131na ra\u011fmen, Myc'in \u00e7oklu potansiyeli nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fi konusunda kesin bir mekanizma bilinmemektedir. Burada, iPSCs ve ESC'lerde c- ve N-MYC'nin kodelenmesinin silinmesinin, bu h\u00fccrelerin ilkel endodermin spontan diferansiyasyonuna yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. G\u00f6steriyoruz ki, Myc, GATA6'y\u0131 bask\u0131layarak ilkel endodermin ana d\u00fczenleyicisini s\u00fcrd\u00fcr\u00fcr, ayn\u0131 zamanda h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol\u00fcne katk\u0131da bulunarak mir-17-92 miRNA k\u00fcmesini d\u00fczenler. Bulgular\u0131m\u0131z, c- veya N-myc'in proliferatif ve metabolik kontrol\u00fcn \u00f6tesinde \u00e7oklu potansiyelde vazge\u00e7ilmez bir gereklilik oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"22843838","title":"[Vitamin D and latitude as environmental factors in multiple sclerosis].","text":"\u00c7oklu skleroz (MS), ekvatorun hem kuzeyinde hem de g\u00fcneyinde enlemlerin artmas\u0131yla birlikte \u00f6neme sahip bir \u015fekilde artmaktad\u0131r. \u00d6ncelikle bu \u00f6neme sahip art\u0131\u015f\u0131 a\u00e7\u0131klayabilecek fakt\u00f6rlerden biri, vitamin D'dir, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00e7evresel ultraviyole \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131n g\u00fcc\u00fc, vitamin D \u00fcretiminin temelini olu\u015fturan ve enlemlerin artmas\u0131yla birlikte azalan bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Vitamin D'nin, MS hayvan modeli \u00fczerinde bast\u0131r\u0131c\u0131 etkiler g\u00f6sterdi\u011fi ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici i\u015flevleri oldu\u011fu bilinmektedir. Ayr\u0131ca, vitamin D ile ili\u015fkili genlerin MS i\u00e7in kritik hassasiyet genleri oldu\u011fu da d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. MS ile vitamin D aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in \u00e7evresel ve genetik y\u00f6nlerden bir yakla\u015f\u0131m gerekmektedir."}
{"_id":"22852120","title":"Type 2 cytokines: mechanisms and therapeutic strategies","text":"Tip 2 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkileri, interleukin-4 (IL-4), IL-5, IL-9 ve IL-13 gibi sitokinler taraf\u0131ndan tan\u0131mlan\u0131r, bunlar hem ev sahibi koruyucu hem de patojenik aktivite g\u00f6sterebilir. Tip 2 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, antihelmintik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 te\u015fvik eder, tip 1 taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fcklenen otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011f\u0131 bask\u0131lar, toksikleri n\u00f6tralize eder, metabolik homeostaz\u0131 korur ve enfeksiyon veya yaralanma sonras\u0131 yara onar\u0131m\u0131 ve dok\u00fcmant regenerasyon yollar\u0131n\u0131 d\u00fczenler. Bununla birlikte, tip 2 tepkilerin d\u00fczenlenmesinde bir bozukluk oldu\u011funda, bunlar hastal\u0131\u011f\u0131n \u00f6nemli s\u00fcr\u00fckleyicileri haline gelebilir. Tip 2 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, eozinofil, mast h\u00fccreleri, bazofiller, tip 2 do\u011fal lenfositler, IL-4 ve\/veya IL-13 ile ko\u015fulland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f makrofajlar ve yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccre 2 (TH2) h\u00fccreleri gibi karma\u015f\u0131k bir enflamatuar yan\u0131t\u0131 tetikler, bunlar bir\u00e7ok alerjik ve fibrotik bozuklu\u011fun patogenezi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Kronik tip 2 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n hastal\u0131\u011f\u0131 te\u015fvik etti\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu yollar\u0131 hedefleyen terapilerin geli\u015ftirildi\u011fi bu mekanizmalar\u0131n \u00e7o\u011fu, tip 2 ile ili\u015fkili hastal\u0131\u011f\u0131 tedavi etmek i\u00e7in kritik hastal\u0131k de\u011fi\u015ftiricileri olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Bu inceleme, tip 2 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 kar\u015f\u0131t eden bir\u00e7ok endojen negatif d\u00fczenleyici mekanizmay\u0131 tart\u0131\u015f\u0131r ve bu yollar\u0131 hedefleyen terapi geli\u015ftirme \u00e7abalar\u0131na \u0131\u015f\u0131k tutar."}
{"_id":"22867765","title":"Implanted microvessels progress through distinct neovascularization phenotypes.","text":"\u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131zda, implant edilen mikro damarlar\u0131n minimal ev sahibi kaynakl\u0131 damar yat\u0131r\u0131m\u0131 ile yeni bir mikro dola\u015f\u0131m olu\u015fturdu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Amac\u0131m\u0131z, bu implantlarda neovask\u00fclarizasyon s\u0131ras\u0131nda mevcut olan vask\u00fcler fenotipleri tan\u0131mlamak ve post-angiogenik olaylar\u0131 belirlemekti. Morfolojik, i\u015flevsel ve transkripsiyonel de\u011ferlendirmeler, implantlarda \u00fc\u00e7 farkl\u0131 vask\u00fcler fenotipin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymu\u015ftur: sprouting angiogenezi, neovask\u00fcler yeniden yap\u0131land\u0131rma ve a\u011f olgunla\u015fmas\u0131. \u0130lk olarak, y\u00fcksek proliferasyon ve d\u00fc\u015f\u00fck duvar h\u00fccre kapsam\u0131 ile karakterize edilen bir sprouting angiogenik fenotip ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Bu, perf\u00fcze edilmi\u015f ancak k\u00f6t\u00fc organize edilmi\u015f bir neovask\u00fcler a\u011f, azalt\u0131lm\u0131\u015f proliferasyon ve yeniden ili\u015fkili duvar h\u00fccreleri ile karakterize edilen neovask\u00fcler yeniden yap\u0131land\u0131rma fenotipini takip etmi\u015ftir. Son fenotip, normal perivask\u00fcler h\u00fccre ili\u015fkilendirmeleri i\u00e7eren, stereotipik bir a\u011fa\u00e7 yap\u0131s\u0131da d\u00fczenlenmi\u015f damar a\u011flar\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir fenotipti. Ayr\u0131ca, proliferasyon d\u00fc\u015f\u00fck ve b\u00fcy\u00fck mikro damar duvarlar\u0131na s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131. Angiogenezdan neovask\u00fcler yeniden yap\u0131land\u0131rmaya ge\u00e7i\u015f, implant neovask\u00fcler dola\u015f\u0131m\u0131nda kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131yla e\u015fle\u015fti. Vask\u00fcler spesifik ve genel gen ifadesi analizi, neovask\u00fcler yeniden yap\u0131land\u0131rma fenotipinin di\u011fer iki fenotipten transkripsiyonel olarak farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, bu vask\u00fcler fenotipin sadece bir ge\u00e7i\u015f fenotipinden ziyade benzersiz h\u00fccre ve damar s\u00fcre\u00e7lerini i\u00e7eren ayr\u0131 bir vask\u00fcler fenotip olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Ayr\u0131ca, bu neovask\u00fcler yeniden yap\u0131land\u0131rma a\u015famas\u0131 genel neovask\u00fclarizasyon s\u00fcrecinin normal bir y\u00f6n\u00fc olabilir. Bu fenotipin i\u015flevsel olarak bozuk oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde, hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f veya hastal\u0131kl\u0131 dokulardaki bir\u00e7ok mikro damar, normal olarak meydana gelen neovask\u00fclarizasyon fenotipinde uygun \u015fekilde ilerlemenin ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 olarak temsil edilmeyebilir."}
{"_id":"22871664","title":"Characterization of a highly variable eutherian microRNA gene.","text":"Farma fare mikroRNA'lar (miRNA'lar) miR-290-miR295, k\u0131smen homolojik \u00f6n-miRNA sa\u00e7pinleri bir k\u00fcme taraf\u0131ndan kodlan\u0131r ve embriyik k\u00f6k (ES) h\u00fccreleri ve preimplantasyon embriyolar\u0131nda i\u015flevsel olarak \u00f6nemli olmalar\u0131 muhtemeldir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bu T\u00fcm Erken Embriyonik MikroRNA K\u00fcmesi (EEmiRC) boyunca uzanan bir ilk transkriptin kan\u0131tlar\u0131n\u0131 sunuyoruz. Par\u00e7al\u0131 Drosha i\u015fleme, ek b\u00fcy\u00fck n\u00fckleer RNA ara \u00fcr\u00fcnlerine yol a\u00e7ar. Korunmu\u015f bir promot\u00f6r eleman\u0131, TATA kutusu i\u00e7erir ve EEmiRC'nin transkripsiyonunu y\u00f6nlendirir. Dizileme analizi, EEmiRC transkripsiyon biriminin dikkat \u00e7ekici derecede de\u011fi\u015fken oldu\u011funu ve sadece placenter (euterian) memelilerde biyoinformatik olarak tan\u0131mlanabilece\u011fini g\u00f6sterir. Euterian-\u00f6zg\u00fc i\u015flevle tutarl\u0131 olarak, EEmiRC, trofoblastik k\u00f6k (TS) h\u00fccrelerinde ifade edilir. Evrimsel ve i\u015flevsel ili\u015fkileri analiz ederken, olgun miRNA dizilerinin yan\u0131 s\u0131ra t\u00fcm miRNA loklar\u0131n\u0131n organizasyonu da g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurulmal\u0131d\u0131r. Bu kavram\u0131n uygulanmas\u0131, EEmiRC'nin son zamanlarda edinilmi\u015f, h\u0131zl\u0131 evrimle\u015fen ve euterian geli\u015fimi i\u00e7in \u00f6nemli bir gen oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"22874817","title":"The function of follicular helper T cells is regulated by the strength of T cell antigen receptor binding","text":"Folik\u00fcler yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccrelerinin (TFH h\u00fccreleri) etkili protein a\u015f\u0131lar\u0131 i\u00e7in B h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 d\u00fczenlemede kritik bir rol\u00fc vard\u0131r. Burada, \u00fc\u00e7 farkl\u0131 i\u015flevlere, g\u00f6\u00e7 \u00f6zelliklerine ve geli\u015fim programlamalar\u0131na sahip, in vivo'da ay\u0131rt edilebilir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc T-bet ifade eden spesifik antijen yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccre alt k\u00fcmelerini tan\u0131ml\u0131yoruz. Transkripsiyon bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 Blimp-1'in ifadesi, T b\u00f6lgesi 'lenfatik' yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccrelerini (CD62LhiCCR7hi), CXCR5lo 'g\u00f6\u00e7men' yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccrelerini ve CXCR5hi 'yerle\u015fik' TFH h\u00fccrelerini ifade eden transkripsiyon bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 Bcl-6'y\u0131 (CD62LloCCR7lo) ay\u0131rt eder. Ard\u0131ndan, benimseme transferi ve b\u00fct\u00fcn polyklonal yan\u0131tlar g\u00f6stererek, peptid-maj\u00f6r histokompatibilite kompleksi s\u0131n\u0131f II'ye en y\u00fcksek \u00f6zel ba\u011flanma ve en k\u0131s\u0131tl\u0131 T h\u00fccre antijen resept\u00f6r\u00fc birle\u015fimsel \u00e7e\u015fitlili\u011fe sahip yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccrelerin 'tercihen' spesifik antijenik etki TFH b\u00f6l\u00fcme geli\u015ftirdi\u011fini kan\u0131tl\u0131yoruz. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, T h\u00fccre antijen resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn ba\u011flanma g\u00fcc\u00fcndeki farkl\u0131l\u0131klar\u0131n, in vivo'da uzmanla\u015fm\u0131\u015f etki TFH i\u015flevini programlayan spesifik antijenik mekanizmalarda merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"22889972","title":"Disruption of tumor necrosis factor-alpha gene diminishes the development of atherosclerosis in ApoE-deficient mice.","text":"Enflamatuar sitokinler, aralar\u0131nda t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc-alfa (TNF-alfa) da olmak \u00fczere, aterosjenese kat\u0131lmalar\u0131 ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, TNF-alfa'n\u0131n aterosjenese \u00fczerindeki kesin rol\u00fc hala belirsizdir. Aterosjenese \u00fczerindeki TNF-alfa'n\u0131n etkisini incelemek i\u00e7in, apolipoprotein E (apoE) ve TNF-alfa (apoE-\/-\/TNF-alfa-\/) genleri eksik olan fareler olu\u015fturduk ve bunlar\u0131 apoE-\/- farelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Hem apoE-\/-\/TNF-alfa-\/- hem de apoE-\/- farelerinde serum toplam kolesterol seviyeleri, vahsi tip farelere k\u0131yasla belirgin \u015fekilde y\u00fckselmi\u015f olsa da, apoE-\/-\/TNF-alfa-\/- ve apoE-\/- fareleri aras\u0131nda bir fark g\u00f6zlemlenmedi. apoE-\/-\/TNF-alfa-\/- farelerinin aort l\u00fcminal y\u00fczeyindeki aterosklerotik plak alan\u0131 (n=8, 3.1+\/-0.4%) apoE-\/- farelerine (n=7, 4.7+\/-0.4%, p<0.001) k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fc. Aort sin\u00fcs\u00fcndeki aterosklerotik lezyon b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc de apoE-\/-\/TNF-alfa-\/- farelerinde (n=10, 5.1+\/-0.3 x 10(5)mikrom(2)) apoE-\/- farelerine (n=11, 7.0+\/-0.3 x 10(5)mikrom(2), p<0.0001) k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fc. RT-PCR analizi, apoE-\/- farelerinde interh\u00fccrel ba\u011flanma molek\u00fcl\u00fc-1 (ICAM-1), damar h\u00fccre ba\u011flanma molek\u00fcl\u00fc-1 (VCAM-1) ve monosit \u00e7ekici protein-1 (MCP-1) ekspresyon seviyelerinin apoE-\/-\/TNF-alfa-\/- farelerine k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6sterdi. apoE(-\/-) farelerinden elde edilen makrofajlar, okside edilmi\u015f LDL'nin al\u0131m seviyesi ve avc\u0131 resept\u00f6r s\u0131n\u0131f\u0131 A (SRA) ekspresyon seviyesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan apoE-\/-\/TNF-alfa-\/- farelerinden elde edilen makrofajlardan daha y\u00fcksekti. Bu sonu\u00e7lar,"}
{"_id":"22890091","title":"Differential expression of bcl-2 and susceptibility to anti-Fas-mediated cell death in peripheral blood lymphocytes, monocytes, and neutrophils.","text":"Son zamanlarda tan\u0131mlanan Fas antijeni (Ag), h\u00fccre y\u00fczeyinde bulunan bir molek\u00fcld\u00fcr ve apoptozu arac\u0131layabilir. Proto-oncogen bcl-2'nin sitoplazmik \u00fcr\u00fcn\u00fc, h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 uzatmak i\u00e7in apoptozu inhibe ederek g\u00f6sterilmi\u015ftir. Her iki molek\u00fcl\u00fcn fizyolojik \u00f6nemini a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in, Fas Ag ve bcl-2'nin kan l\u00f6kosit pop\u00fclasyonlar\u0131ndaki ifadelerini inceledik ve anti-Fas antikorunun sitolitik etkisine kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. Fas Ag, bir k\u0131sm\u0131n\u0131n l\u00f6kositlerinde ifade edilmesine ra\u011fmen, hem n\u00f6trofil hem de monositler, konstit\u00fctif olarak Fas Ag ifade ettiler. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, bu l\u00f6kositler aras\u0131nda bcl-2 ifadesinde belirgin bir fark vard\u0131. L\u00f6kositler, yo\u011fun bir \u015fekilde bcl-2 ifade ederken, monositler daha zay\u0131f bcl-2 ifadesi g\u00f6sterdi ve n\u00f6trofillerde bcl-2 ifadesi esasen yoktu. Sanki bu bcl-2 ifadesinin eksikli\u011fini yans\u0131tan \u015fekilde, n\u00f6trofiller, monositler ve l\u00f6kositlere k\u0131yasla in vitro'da daha kolay apoptoz h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ge\u00e7irdi. G\u00f6sterdik ki, anti-Fas antikoru, n\u00f6trofillerdeki apoptoz h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc etkili bir \u015fekilde h\u0131zland\u0131rd\u0131. Bununla birlikte, anti-Fas antikorunun apoptoz ind\u00fckleme etkisi, monositlerde minimumdu ve l\u00f6kositler bu antikora kar\u015f\u0131 diren\u00e7liydi. Bu sonu\u00e7lar, anti-Fas ile arac\u0131lanan h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn, Fas+ lenfosit ve hematopoietik h\u00fccrelerdeki bcl-2 ifade durumu taraf\u0131ndan k\u0131smen belirlendi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"22896384","title":"Foxp2 and Foxp1 cooperatively regulate lung and esophagus development.","text":"Akci\u011fer hava yollar\u0131, postnatal solunum i\u00e7in gerekli karma\u015f\u0131k ve geni\u015f y\u00fczey alan\u0131n\u0131 sa\u011flayan tekrarlanan dallanma morfogenezi yoluyla geli\u015fir. Forkhead transkripsiyon fakt\u00f6rleri Foxp2 ve Foxp1, akci\u011fer ve ba\u011f\u0131rsak dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli \u00f6n g\u00f6\u011f\u00fcs t\u00fcrevi dokularda ifade edilir. Bu raporda, farelerde Foxp2'nin kayb\u0131n\u0131n postnatal akci\u011fer alveolizasyonunu bozdu\u011funu ve bu da postnatal \u00f6l\u00fcm\u00fcn bir nedenini olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. In vitro ve in vivo deneyleri kullanarak, T1alpha'n\u0131n, akci\u011fer alveol epitel tipi 1 h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc ve akci\u011fer geli\u015fimi ve i\u015flevi i\u00e7in kritik bir gen oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, tek bir Foxp1 alelinin kayb\u0131, Foxp2'nin tamamen kayb\u0131na ek olarak, mutant akci\u011ferlerde morfolojik kusurlar\u0131n \u015fiddetini art\u0131r\u0131r ve t\u00fcm Foxp2(-\/-) ; Foxp1(+\/-) farelerinin perinatal kayb\u0131na neden olur. Akci\u011fer geli\u015fiminin kritik d\u00fczenleyicileri N-myc ve Hop'un ifadesi, Foxp2(-\/-) ; Foxp1(+\/-) mutantlar\u0131nda bozulur. Akci\u011fer geli\u015fiminin yan\u0131 s\u0131ra, Foxp2 ve Foxp1'in birlikte ifade edildi\u011fi bir dokuda, yani \u00f6zofag\u0131n kas geli\u015fimi de Foxp2(-\/-) ; Foxp1(+\/-) embriyolar\u0131nda bozulur. Bu veriler, Foxp2 ve Foxp1'in akci\u011fer ve \u00f6zofag geli\u015fiminin kritik d\u00fczenleyicileri oldu\u011funu ortaya koyar ve bu transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin \u00f6n g\u00f6\u011f\u00fcs t\u00fcrevi dokular\u0131n geli\u015fimi i\u00e7in ne kadar gerekli oldu\u011funu ve birlikte ifade edildikleri dokularda Foxp1\/2\/4 ailesinin \u00fcyelerinin i\u015flevsel i\u015fbirli\u011fi g\u00f6sterdi\u011fini vurgular."}
{"_id":"22896970","title":"Crystal structure of the eukaryotic 60S ribosomal subunit in complex with initiation factor 6.","text":"T\u00fcm organizmalarda protein sentezi, ribozomlar taraf\u0131ndan katalize edilir. Prokaryotik kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131na k\u0131yasla, eukariotik ribozomlar \u00e7ok daha b\u00fcy\u00fckt\u00fcr ve daha karma\u015f\u0131k bir d\u00fczenlemeye tabidir. B\u00fcy\u00fck ribozom alt birimi (60S), peptit ba\u011f\u0131 olu\u015fumunu katalize eder ve yeni olu\u015fmu\u015f polipeptit \u00e7\u0131k\u0131\u015f t\u00fcnelini i\u00e7erir. Tetrahymena thermophila'dan 60S ribozom alt biriminin, eukariotik ba\u015flang\u0131\u00e7 fakt\u00f6r\u00fc 6 (eIF6) ile kompleks halinde, antibiyotik cycloheximide (eukariotik protein sentezini inhibe eden bir eukariotik spesifik inhibit\u00f6r) ile birlikte, 3,5 angstrom \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte bir yap\u0131 sunuyoruz. Yap\u0131, eukariotik 60S alt biriminin karma\u015f\u0131k i\u015flevsel mimarisini resmediyor, bu da eukariotik spesifik ribozom proteini \u00f6zellikleriyle RNA geni\u015fleme segmentleri aras\u0131nda karma\u015f\u0131k bir etkile\u015fim a\u011f\u0131 i\u00e7erir. Ayr\u0131ca, aktif sitenin istikrar\u0131ndaki eukariotik ribozom proteini elementlerinin rollerini ve alt birimin di\u011fer i\u015flevsel b\u00f6lgelerindeki eukariotik spesifik farkl\u0131l\u0131klar\u0131n kapsam\u0131n\u0131 ortaya koyuyor. Ayr\u0131ca, eIF6 ile etkile\u015fimin molek\u00fcler temellerini a\u00e7\u0131kl\u0131yor ve ribozomla ili\u015fkili hastal\u0131klar\u0131n daha ileri ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 ve 60S alt biriminin protein sentezi ba\u015flatmas\u0131ndaki rol\u00fcn\u00fc sa\u011flayacak bir yap\u0131sal \u00e7er\u00e7eve sunuyor."}
{"_id":"22901758","title":"Hedgehog signaling regulates brain tumor-initiating cell proliferation and portends shorter survival for patients with PTEN-coexpressing glioblastomas.","text":"Beyin t\u00fcm\u00f6r k\u00f6k benzeri h\u00fccrelerin (BTSC) tan\u0131mlanmas\u0131, klinik beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fcn\u00fcn ba\u015flat\u0131lmas\u0131 ve yay\u0131lmas\u0131nda biyolojik kendili\u011finden yenilenme mekanizmalar\u0131n\u0131n bir rol\u00fcne i\u015faret etti. Ancak, BTSC'lerin t\u00fcm\u00f6r olu\u015fturma kapasitesini sa\u011flayan molek\u00fcler mekanizmalar hala bilinmiyor. Burada, BTSC'ler ve ilgili glioblastoma cerrahi \u00f6rnekleri i\u00e7in gen ifade profillerini kullanarak glioblastoma multiforme (GBM) i\u00e7in molek\u00fcler imzalar olu\u015fturduk. Hem SHH sinyalizasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 hem de ba\u011f\u0131ms\u0131z BTSC'ler ve bunlara kar\u015f\u0131l\u0131k gelen glioblastoma \u00f6rnekleri tespit ettik. BTSC \u00e7o\u011falmas\u0131, in vitro ve athymic farelerde bir yolak ba\u011f\u0131ml\u0131 \u015fekilde engellenebildi. Hem SHH ba\u011f\u0131ml\u0131 hem de ba\u011f\u0131ms\u0131z beyin t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi, fosfolipid 3-kinaz-mammal hedefi rapamisin sinyalizasyonunu gerektirdi. \u0130nsan GBM'lerde, SHH ve PTCH1 ifade seviyeleri, PTEN'i ifade eden t\u00fcm\u00f6rlerde PTEN eksik t\u00fcm\u00f6rlerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. Ayr\u0131ca, PTEN ile birlikte hiperaktif SHH-GLI sinyalizasyonu olan insan GBM'de daha k\u0131sa hayatta kalma s\u00fcresi ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu nedenle, glioblastoma yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 BTSC'ler taraf\u0131ndan sa\u011flayan farkl\u0131 \u00e7o\u011falma sinyalle\u015fme ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 olabilir. Bu BTSC \u00e7o\u011falma mekanizmalar\u0131n\u0131 modellemek, bireysel glioblastoma tedavisi i\u00e7in bir neden sa\u011flayabilir."}
{"_id":"22908536","title":"Stress and host immunity amplify Mycobacterium tuberculosis phenotypic heterogeneity and induce nongrowing metabolically active forms.","text":"Nonreplikan ve metabolik olarak uyu\u015fuk bakteriler, latent t\u00fcberk\u00fcloz enfeksiyonlar\u0131 ve \"sterilizasyon\" kemoterapisi sonras\u0131 tekrarlamalarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Ancak, canl\u0131da bakteriyel uyku ve diren\u00e7le ilgili kan\u0131tlar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde kesin olmayan sonu\u00e7lara sahiptir. Burada, nicel zaman atlamal\u0131 mikroskopiye ve ribozomik RNA geni ifadeyi raporlayan bir rapor\u00e7uya dayanarak Mycobacterium tuberculosis'in tek h\u00fccre dinamiklerini ve ribozom aktivitesini \u00f6l\u00e7\u00fcyoruz. Tek h\u00fccre dinamikleri, standart b\u00fcy\u00fcme ko\u015fullar\u0131nda heterojenlik g\u00f6sterir, bu da besin k\u0131s\u0131tlamas\u0131, durgunluk a\u015famas\u0131, h\u00fccre i\u00e7i b\u00fcy\u00fcme ve fare akci\u011ferlerinde b\u00fcy\u00fcme gibi stresli ko\u015fullarla artar. Ayr\u0131ca, kronik enfekte farelerin akci\u011ferleri, b\u00fcy\u00fcmemeyen ancak metabolik olarak aktif bir bakteri alt pop\u00fclasyonu bar\u0131nd\u0131r\u0131r, bu da interferon-\u03b3 eksikli\u011fi olan farelerde yoktur, interferon-\u03b3 antit\u00fcberk\u00fcloz ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in gerekli bir sitokin. Bu gizemli bakteri formlar\u0131, antit\u00fcberk\u00fcloz ilac\u0131 isoniazid ile tedavi edilen farelerde belirginle\u015fir, bu da postkemoterapi tekrarlamalardaki rol\u00fcne i\u015faret eder. Bu nedenle, ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve ila\u00e7 bask\u0131s\u0131 yan\u0131t\u0131na g\u00f6re bakteriyel fenotipik heterojenli\u011fin artmas\u0131, t\u00fcberk\u00fclozun diren\u00e7 g\u00f6stermesine katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"22914228","title":"Proteomic analysis reveals Warburg effect and anomalous metabolism of glutamine in pancreatic cancer cells.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda, pankreas duktal adenokarsinomas\u0131 (PDAC) h\u00fccre hatt\u0131 PANC-1 ve normal pankreas duktus h\u00fccrelerinin proteomlar\u0131n\u0131 k\u00fctle spektrometresi kullanarak LTQ-Orbitrap ile karakterize ettik ve her \u00f6rnekten 1700'den fazla protein tan\u0131mlad\u0131k. Spektra say\u0131m\u0131 etiketsiz miktarlama yakla\u015f\u0131m\u0131 temelinde, metabolik enzimler ve h\u00fccre iskeleti, h\u00fccre yap\u0131\u015fmas\u0131, ta\u015f\u0131ma, transkripsiyon, \u00e7eviri ve h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 ile ili\u015fkili \u00e7ok say\u0131da farkl\u0131 ifade edilen protein tan\u0131mlad\u0131k. Veriler, PDAC'de metabolik yollar\u0131n de\u011fi\u015fti\u011fini g\u00f6sterdi, bu da Warburg etkisine uyuyor. Ayr\u0131ca, kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 MS analizi, glutaminin anormal metabolizmas\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bu da glutaminin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde n\u00fckleik asit ve amino asit biosentezinde azot ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131 olarak t\u00fcketildi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Analizimiz, PDAC'nin yeni tan\u0131lar\u0131 ve tedavileri i\u00e7in potansiyel olarak kapsaml\u0131 bir metabolizma tablosu sunabilir."}
{"_id":"22922353","title":"Prevalence of attempting weight loss and strategies for controlling weight.","text":"V\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve obezite Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde artmaktad\u0131r. Beslenme ve fiziksel aktivite de\u011fi\u015fiklikleri kilo kontrol\u00fc i\u00e7in \u00f6nemlidir.\n\n**Ama\u00e7lar:**\n- ABD yeti\u015fkinleri aras\u0131nda kilo vermeye veya korumaya \u00e7al\u0131\u015fma yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek.\n- Kilo kontrol stratejilerini tan\u0131mlamak.\n\n**Y\u00f6ntem:**\nBehavioral Risk Factor Surveillance System (BRFSS), 1996'da eyalet sa\u011fl\u0131k departmanlar\u0131 taraf\u0131ndan yap\u0131lan rastgele telefon anketidir.\n\n**Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:**\n18 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc yeti\u015fkinler (N = 107.804).\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:**\n- Mevcut ve hedef a\u011f\u0131rl\u0131k raporlar\u0131.\n- Kilo verme veya koruma giri\u015fiminin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131.\n- Kilo kontrol\u00fc i\u00e7in kullan\u0131lan stratejiler (kalori al\u0131m\u0131n\u0131 azaltmak, ya\u011f al\u0131m\u0131n\u0131 azaltmak veya fiziksel aktivite kullanmak).\n\n**Sonu\u00e7lar:**\n- Kilo vermeye ve korumaya \u00e7al\u0131\u015fma yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 erkeklerde %28,8 ve %35,1, kad\u0131nlarda ise %43,6 ve %34,4't\u00fcr.\n- Kilo vermeye \u00e7al\u0131\u015fanlar aras\u0131nda yayg\u0131n bir strateji, ya\u011f al\u0131m\u0131n\u0131 azaltmakt\u0131 ancak kalori al\u0131m\u0131n\u0131 azaltm\u0131yordu (erkeklerde %34,9, kad\u0131nlarda %40).\n- Sadece erkeklerin %21,5'i ve kad\u0131nlar\u0131n %19,4'\u00fc, hem kalori al\u0131m\u0131n\u0131 azaltmay\u0131 hem de haftada en az 150 dakika e\u011flence ama\u00e7l\u0131 fiziksel aktivite yapmay\u0131 i\u00e7eren \u00f6nerilen kombinasyonu kulland\u0131klar\u0131n\u0131 bildirdiler.\n- Kilo vermeye \u00e7al\u0131\u015fan erkekler i\u00e7in orta a\u011f\u0131rl\u0131k 90,4 kg, hedef a\u011f\u0131rl\u0131k ise 81,4 kg'd\u0131r.\n- Kilo vermeye \u00e7al\u0131\u015fan kad\u0131nlar i\u00e7in orta a\u011f\u0131rl\u0131k 70,3 kg, hedef a\u011f\u0131rl\u0131k ise 59 kg'd\u0131r.\n\n**Sonu\u00e7:**\nKilo verme ve koruma, ABD erkekleri ve kad\u0131nlar\u0131 i\u00e7in yayg\u0131n endi\u015felerdir. Kilo vermeye \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131n \u00e7o\u011fu, \u00f6nerilen kombinasyonu (kalori al\u0131m\u0131n\u0131 azaltmak ve haftada en az 150 dakika e\u011flence ama\u00e7l\u0131 fiziksel aktivite yapmak) kullanmamaktad\u0131r."}
{"_id":"22937651","title":"Antibodies specific for Epstein-Barr virus nuclear antigen-1 cross-react with human heterogeneous nuclear ribonucleoprotein L.","text":"Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV), \u00e7oklu skleroz (MS) ile ili\u015fkilidir ve MS hastalar\u0131nda EBV n\u00fckleer antijen-1 (EBNA-1) antikorlar\u0131 s\u00fcrekli olarak artar. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n hipotezi, anti-EBNA-1 antikorlar\u0131n\u0131n MS hastalar\u0131nda kendili\u011finden bir antijene kar\u015f\u0131 \u00e7apraz tepki vermesidir. \u0130nsan plazmas\u0131ndan anti-EBNA-1 antikorlar\u0131n\u0131 safla\u015ft\u0131rd\u0131k, anti-EBNA-1'i kullanarak insan beyninden antijenleri imm\u00fcnopresipite ettik ve k\u00fctle spektrometrisi ile ba\u011flanan antijenleri belirledik. Anti-EBNA-1, s\u00fcrekli olarak heterojen n\u00fckleer ribon\u00fckleoprotein L (HNRNPL) ile ba\u011fland\u0131. Hem uzun hem de k\u0131sa izoforlar\u0131 bu proteini ifade ettik ve uzun izoforun EBNA-1 ile \u00e7apraz tepki verdi\u011fini Bat\u0131 blot ve ELISA ile do\u011frulad\u0131k. \u0130mm\u00fcnohistokimya, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f s\u0131\u00e7an merkezi sinir sistemi h\u00fccrelerinin \u00e7ekirde\u011finde anti-EBNA-1'in bir antijene ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. ELISA, hem sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrollerde hem de MS hastalar\u0131nda HNRNPL'ye kar\u015f\u0131 antikorlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi, ancak anti-HNRNPL MS hastalar\u0131nda artmad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, HNRNPL, EBNA-1 ile \u00e7apraz tepki veren bir otoantijendir. Bu otoantijenin MS ve di\u011fer otoimm\u00fcn hastal\u0131klar ile ilgisi hen\u00fcz ara\u015ft\u0131r\u0131lmaya devam etmektedir."}
{"_id":"22937815","title":"Roles of chromatin remodellers in DNA double strand break repair.","text":"\u015eimdi DNA \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131\u011f\u0131 (DSB) onar\u0131m mekanizmalar\u0131n\u0131 ve DSB'ye ba\u011fl\u0131 hasar sinyalini iyi anlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z i\u00e7in, verimli DSB onar\u0131m\u0131 i\u00e7in gerekli olan kromatin ortam\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklere odaklan\u0131l\u0131yor. Kanserlerde kromatin yeniden d\u00fczenleme komplekslerinde mutasyonlar tespit edilmi\u015ftir, bu nedenle bu mutasyonlar\u0131n genomik kararl\u0131l\u0131\u011fa etkisini de\u011ferlendirmek \u00f6nemlidir. Mevcut DSB onar\u0131m yollar\u0131 anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131za g\u00f6re, her biri kromatin yeniden d\u00fczenleme i\u00e7in farkl\u0131 gereksinimlere sahiptir. Ayr\u0131ca, kromatin modifikasyonlar\u0131n\u0131n kapsam\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlamak, yol kullan\u0131m\u0131 karar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir fakt\u00f6r olabilir. Bu incelemede, DSB onar\u0131m yollar\u0131n\u0131n kromatin yeniden d\u00fczenleme ihtiyac\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011ferlendirilmesini ve ATP ile \u00e7al\u0131\u015fan kromatin yeniden d\u00fczenleyicilerinin yollar i\u00e7indeki rollerinin g\u00f6zden ge\u00e7irilmesini yap\u0131yoruz."}
{"_id":"22938539","title":"Epstein-Barr virus and virus human protein interaction maps.","text":"Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV) proteinleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimlerin kapsaml\u0131 bir haritas\u0131 ve EBV proteinlerinin insan proteinleriyle etkile\u015fimleri, EBV'nin \u00e7o\u011falma ve kal\u0131c\u0131 olma stratejileri hakk\u0131nda \u00f6zel hipotezler ve geni\u015f bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sa\u011flamal\u0131d\u0131r. EBV proteinlerinin birbirleriyle ve insan proteinleriyle etkile\u015fimleri, s\u0131k\u0131 bir y\u00fcksek verimli maya iki hibrit sistemi kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi. Toplamda, 43 EBV proteini aras\u0131nda ve 173 EBV-insan proteini etkile\u015fimi tespit edildi. EBV-EBV ve EBV-insan protein etkile\u015fimi, veya \"interaktom\" haritalar\u0131, protein i\u015flevi hipotezleri i\u00e7in bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011flad\u0131. \u00d6rne\u011fin, i\u015flevi bilinmeyen bir EBV proteini olan LF2, EBV anl\u0131k erken R transaktivat\u00f6r\u00fc (Rta) ile etkile\u015fime girdi ve Rta transaktivitesini inhibe etti\u011fi bulundu. Geni\u015f bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla, EBV genleri, t\u00fcm herpesvir\u00fcslerde korunan \"\u00e7ekirdek\" genler ve alt aileye \u00f6zg\u00fc \"non\u00e7ekirdek\" genler olmak \u00fczere iki evrimsel s\u0131n\u0131fa ayr\u0131labilir. EBV-EBV interaktom haritas\u0131, ayn\u0131 evrimsel s\u0131n\u0131ftaki proteinler aras\u0131ndaki etkile\u015fimler a\u00e7\u0131s\u0131ndan zengindir. Ayr\u0131ca, EBV proteinleri taraf\u0131ndan hedeflenen insan proteinleri, insan interaktom a\u011f\u0131 i\u00e7indeki t\u00fcm di\u011fer proteinlere g\u00f6re nispeten k\u0131sa yollara sahip y\u00fcksek ba\u011flant\u0131l\u0131 veya \"hub\" proteinler ve proteinler a\u00e7\u0131s\u0131ndan zengindir. Hub'lar\u0131n hedeflenmesi, EBV'nin h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7leri yeniden d\u00fczenlemenin verimli bir mekanizmas\u0131 olabilir."}
{"_id":"22942787","title":"Relation between Medicare screening reimbursement and stage at diagnosis for older patients with colon cancer.","text":"\nMedikare'nin geri \u00f6deme politikas\u0131 1998'de kolon kanseri riskini art\u0131ran hastalar i\u00e7in tarama kolon skopi kapsam\u0131 sa\u011flayarak ve 2001'de t\u00fcm bireyler i\u00e7in tarama kolon skopi kapsam\u0131 geni\u015fleterek de\u011fi\u015ftirildi.\n\n**Ama\u00e7:** Medikare geri \u00f6deme politikas\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerin kolon skopi kullan\u0131m\u0131 veya erken evre kolon kanseri te\u015fhisi art\u0131\u015f\u0131 ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n**Tasar\u0131m, Ayar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** 1992-2002 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 67 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc, birincil tan\u0131s\u0131 kolon kanseri olan ve Surveillance, Epidemiology ve Sonu\u00e7lar\u0131 (SEER) Medikare ba\u011flant\u0131l\u0131 veritaban\u0131ndaki hastalar ile SEER alanlar\u0131nda ikamet eden ancak kanser tan\u0131s\u0131 almayan Medikare yararlan\u0131c\u0131lar\u0131.\n\n**Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:** Kolonoskopi ve sigmoidoskopi kullan\u0131m\u0131ndaki e\u011filimler, kanser olmayan Medikare yararlan\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli Poisson regresyonu ile de\u011ferlendirildi. Kanserli hastalarda, evre erken (evre I) ile t\u00fcm di\u011fer evreler (II-IV) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Zaman, d\u00f6nem 1 (taramaya kapsama yok, 1992-1997), d\u00f6nem 2 (s\u0131n\u0131rl\u0131 kapsama, 1 Ocak 1998 - Haziran 2001) ve d\u00f6nem 3 (evrensel kapsama, Temmuz 2001 - Aral\u0131k 2002) olarak kategorize edildi. Erken evre te\u015fhisi e\u011filimleri de\u011ferlendirmek i\u00e7in \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli lojistik regresyon (\u00e7\u0131k\u0131\u015f = erken evre) kullan\u0131ld\u0131; t\u00fcm\u00f6r yeri ve zaman aras\u0131nda bir etkile\u015fim terimi dahil edildi.\n\n**Sonu\u00e7lar:** Kolonoskopi kullan\u0131m\u0131, d\u00f6nem 1'deki ortalama 285\/100.000 ki\u015fi ba\u015f\u0131na \u00e7eyreklik oran\u0131ndan 889 ve 1919\/100.000 ki\u015fi ba\u015f\u0131na \u00e7eyreklik oran\u0131na (P<.001) d\u00f6nem 2 ve 3'e (P<.001) y\u00fckseldi. \u00c7al\u0131\u015fma d\u00f6neminde 44.924 uygun hasta kolon kanseri tan\u0131s\u0131 ald\u0131. Erken evre tan\u0131s\u0131 konan hastalar\u0131n oran\u0131, d\u00f6nem 1'de %22.5'ten d\u00f6nem 2'de %25"}
{"_id":"22948960","title":"Direct visualization of the endomitotic cell cycle in living megakaryocytes: differential patterns in low and high ploidy cells.","text":"Megakaryositlerde (MK) endomitosis, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi olmaks\u0131z\u0131n DNA'n\u0131n tekrarl\u0131 \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 i\u00e7erir ve MK geli\u015fiminin kritik bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. Ancak, canl\u0131 MK'larda kromozom dinamikleri hi\u00e7 g\u00f6zlemlenmemi\u015ftir. \u0130nsan histon H2B'nin ye\u015fil floresan proteinle in-frame birle\u015ftirilmesiyle olu\u015fturulan yeni bir transgenik fare modeli geli\u015ftirdik ve bu ifadenin MK'lara hedeflenmesi sa\u011fland\u0131. Ex vivo zamanlama mikroskopisi analizi, t\u00fcm MK'larda erken mitozda kromozom kondensasyonunun meydana geldi\u011fini g\u00f6sterdi. Y\u00fcksek ploidi MK'larda (8N'den fazla), ge\u00e7 anafaz, kromozomlar\u0131n halkalar \u015feklinde hizalanmas\u0131yla ve aralar\u0131nda birden fazla b\u00f6lge olu\u015fmas\u0131yla i\u015faretlendi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, d\u00fc\u015f\u00fck ploidi MK'larda mitotik kromozomlar, birbirinden net bir bo\u015flukla ayr\u0131lm\u0131\u015f iki gruba ayr\u0131larak yeniden tek bir k\u00fcmeye birle\u015fmeden \u00f6nce birle\u015fti. Bu, endomitosis s\u0131ras\u0131nda ex vivo kromozom ayr\u0131\u015fma desenlerini belgeleyen ilk \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r ve d\u00fc\u015f\u00fck ve y\u00fcksek ploidi h\u00fccrelerde potansiyel olarak farkl\u0131 d\u00fczenlenmelerini i\u015faret eder."}
{"_id":"22963769","title":"Aberrant expression and altered cellular localization of desmosomal and hemidesmosomal proteins are associated with aggressive clinicopathological features of oral squamous cell carcinoma","text":"H\u00fccre ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n bozulmas\u0131, \u00e7e\u015fitli kanserlerin dedifferansiyasyonu, istilas\u0131 ve metastaz\u0131nda merkezi bir rol oynar. Desmosom ve yar\u0131desmosom, h\u00fccre-h\u00fccre ve h\u00fccre-matris ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 kontrol eden ba\u011flay\u0131c\u0131 birle\u015fimlerdir. Oral kanser biyolojik \u00f6zelliklerini arac\u0131layan katk\u0131lar\u0131n\u0131 netle\u015ftirmek i\u00e7in, 51 vaka oral squamous h\u00fccre kanseri \u00fczerinde desmoglein 1 (DSG1), DSG2, DSG3, desmocollin 2 (DSC2), integrin beta 4 (ITGB4), laminin gamma zincir 2 (LAMC2) ve kolajen tip 17 alfa 1 (COL17A1) ifadelerini imm\u00fcnohistokimyasal olarak inceledik. Normal oral epitel h\u00fccrelerinde, DSG1, DSG3, DSC2 ve COL17A1 plazma membran\u0131nda ifade edilirken, ITGB4 ve olgun LAMC2 bazal membran\u0131nda bulunur. Kanserde, DSG1, DSG3, DSC2 ve COL17A1 ifadelerinin azalmas\u0131 ve sitoplazmaya i\u00e7selle\u015ftirilmesi g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. DSG2, ITGB4 ve LAMC2'nin sitoplazmik ifadesi, stromaya bakan kanser h\u00fccrelerinde tetiklenir. \u0130mm\u00fcnohistokimyasal ifadeyi puanlad\u0131k ve bunu histolojik farkl\u0131la\u015fma, istilan\u0131n deseni ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastaz\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 dahil olmak \u00fczere klinik patolojik parametrelerle ili\u015fkilendirdik. DSG3 ve DSC2 ifadelerinin azalmas\u0131, daha agresif kanser fenotipine korelasyon g\u00f6sterir: daha az farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f ve daha istilac\u0131 histolojik \u00f6zellikler ve daha y\u00fcksek lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastaz\u0131 oran\u0131. Daha d\u00fc\u015f\u00fck COL17A1 ve daha y\u00fcksek LAMC2 ifadesi de daha agresif bir fenotiple ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, desmosom ve yar\u0131desmosom proteinlerinin anormal ifadesi ve h\u00fccre i\u00e7i lokalizasyonundaki de\u011fi\u015fikliklerin, oral kanserin agresif klinik patolojik \u00f6zellikleriyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu, keratin ili\u015fkili ba\u011flay\u0131c\u0131 birle\u015fimlerin bozulmas\u0131n\u0131n kanser h\u00fccrelerine agresif \u00f6zellikler kazand\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekleyen bir fikri peki\u015ftirir."}
{"_id":"22968257","title":"Histone\/protein deacetylase inhibitors increase suppressive functions of human FOXP3+ Tregs.","text":"Histon\/protein deasetilazlar\u0131 (HDAC'lar) histon ve protein asetilasyonunu azalt\u0131r, tipik olarak gen transkripsiyonunun bask\u0131lanmas\u0131 ve \u00e7e\u015fitli protein fonksiyonlar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesine yol a\u00e7ar. \u0130nsan T d\u00fczenleyici (Treg) ve T etkili h\u00fccrelerin uyaran\u0131 \u00f6ncesi ve sonras\u0131 HDAC ifadesinde \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar bulduk, bu da gelecekte HDAC inhibit\u00f6rleri (HDACi) ile Treg'lere se\u00e7ici hedefleme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. \u00c7e\u015fitli HDACi k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerin kullan\u0131m\u0131, taze izole edilmi\u015f ve geni\u015fletilmi\u015f insan Treg'lerin bask\u0131lay\u0131c\u0131 fonksiyonlar\u0131n\u0131, ortalama 2 kat (en fazla 4.5 kat) art\u0131rd\u0131, bu da daha \u00f6nce farelerde buldu\u011fumuz verilerle tutarl\u0131d\u0131r. HDACi kullan\u0131m\u0131, Treg'de CTLA-4, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinin ana negatif d\u00fczenleyicisinin ifadesini art\u0131rd\u0131 ve CTLA-4 ifadesi ile Treg bask\u0131lama aras\u0131nda do\u011frudan ve anlaml\u0131 bir korelasyon bulduk. Bu nedenle, HDACi bile\u015fikleri, Treg bask\u0131lay\u0131c\u0131 fonksiyonlar\u0131n\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in umut verici farmakolojik ara\u00e7lard\u0131r ve bu eylem, otoimm\u00fcnite veya nakil sonras\u0131 hastalarda potansiyel olarak yararl\u0131 olabilir."}
{"_id":"22972632","title":"Enhanced pathological angiogenesis in mice lacking \u03b23 integrin or \u03b23 and \u03b25 integrins","text":"\u03b1v\u03b23 veya \u03b1v\u03b25 integrin i\u015flevinin inhibisyonu, yeni damar olu\u015fumunu ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir, bu da bu integrinlerin anjiyojenezi i\u00e7in kritik d\u00fczenleyiciler oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Burada, \u03b23 integrinleri veya hem \u03b23 hem de \u03b25 integrinleri eksik olan farelerin, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu desteklemenin yan\u0131 s\u0131ra, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesinin de artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Ayr\u0131ca, bu integrin eksiklikli farelerde t\u00fcm\u00f6rlerde anjiyojenezin artm\u0131\u015f oldu\u011funu g\u00f6zlemliyoruz, bu da neovask\u00fclarizasyon i\u00e7in ne \u03b23 ne de \u03b25 integrinlerinin gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Ayr\u0131ca, \u03b23 integrinlerinin yoklu\u011funda hipoksiye ve vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF) yan\u0131tlar\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. \u03b23 eksikli\u011finde di\u011fer integrinlerin ifade veya i\u015flevlerinde bir de\u011fi\u015fiklik oldu\u011funu g\u00f6steren bir kan\u0131t bulamad\u0131k, ancak \u03b23-null endotel h\u00fccrelerinde VEGF resept\u00f6r\u00fc-2 (ayn\u0131 zamanda Flk-1 olarak da bilinir) seviyelerinin y\u00fckseldi\u011fini g\u00f6zlemledik. Bu veriler, \u03b1v\u03b23 ve \u03b1v\u03b25 integrinlerinin kan damar\u0131 geli\u015fimi veya patolojik anjiyojenez i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir ve \u03b1v-integrin antagonistlerinin anti-anjiojenik terap\u00f6tiklerde mekanizma eylemleri hakk\u0131nda daha fazla de\u011ferlendirme ihtiyac\u0131n\u0131 vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"22973574","title":"A lineage of myeloid cells independent of Myb and hematopoietic stem cells.","text":"Makrofajlar ve dendritik h\u00fccreler (DC'ler), h\u00fccresel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n temel bile\u015fenleri olup, hematopoietik k\u00f6k h\u00fccrelerden (HSC'ler) k\u00f6ken ald\u0131klar\u0131 ve yeniledikleri d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Ancak, baz\u0131 makrofajlar, kesin HSC'lerin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131ndan \u00f6nce embriyoda geli\u015fir. Bu nedenle, makrofaj geli\u015fimini yeniden ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda, transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc Myb'in, HSC'lerin ve t\u00fcm CD11b(y\u00fcksek) monositlerin ve makrofajlar\u0131n geli\u015fimi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu, ancak yumurta sar\u0131s\u0131 kesesi (YS) makrofajlar\u0131 ve YS'den kaynaklanan F4\/80(parlak) makrofajlar\u0131n geli\u015fimi i\u00e7in gereksiz oldu\u011funu bulduk. Bu sonu\u00e7lar, YS'den kaynaklanan ve HSC projenlerinin genetik olarak farkl\u0131 oldu\u011fu bir doku makrofaj hatt\u0131 tan\u0131mlar."}
{"_id":"22975806","title":"Heterogenic Loss of the Wild-Type BRCA Allele in Human Breast Tumorigenesis","text":"Genetik olarak meme ve yumurtal\u0131k kanseri riskinde olan, BRCA alelinde mutasyonlu bir varyant\u0131 miras alan bireyler i\u00e7in, somatik heterozigozitli\u011fin kayb\u0131, kanser ba\u015flat\u0131m\u0131 ve\/veya ilerlemesi i\u00e7in zorunlu olarak kabul edilir. Bununla birlikte, birka\u00e7 kan\u0131t, BRCA'n\u0131n haploinsuffisans\u0131 nedeniyle fenotipik etkilerin ortaya \u00e7\u0131kabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. BRCA1 veya BRCA2'de germline zararl\u0131 mutasyonlara sahip kad\u0131nlardan ar\u015fivlenmi\u015f sabit ve g\u00f6m\u00fcl\u00fc doku \u00f6rnekleri belirlenmi\u015ftir. Patolojik inceleme sonras\u0131, 14 BRCA1 ba\u011flant\u0131l\u0131 ve 9 BRCA2 ba\u011flant\u0131l\u0131 meme kanserlerinden normal meme epitelinin odakl\u0131 alanlar\u0131, atipik duktal hiperplazi, duktal karsinom-in-situ ve invaziv duktal karsinom belirlenmi\u015ftir. Ayr\u0131ca 10 BRCA ba\u011flant\u0131l\u0131 \u00f6nleyici meme kesme \u00f6rnekleri ve 12 BRCA ba\u011flant\u0131l\u0131 invaziv yumurtal\u0131k kanserleri de incelenmi\u015ftir. Lazer katapult mikrodiseksiyonu, \u00e7e\u015fitli patolojik lezyonlardan ve kar\u015f\u0131l\u0131k gelen normal dokulardan h\u00fccreleri izole etmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. DNA izolasyonundan sonra, ger\u00e7ek zamanl\u0131 polimeraz zincir reaksiyonu testleri, her doku \u00f6rne\u011finde normal ve mutlu BRCA alellerinin oran\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Mikrodisseksiyonlu h\u00fccrelerin allelotipik analizi, BRCA1 ve BRCA2 heterozigotlar\u0131nda preinvaziv lezyonlar ve invaziv kanserler aras\u0131nda ve i\u00e7inde y\u00fcksek bir heterozigozitlik kayb\u0131 oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, t\u00fcm BRCA ile ili\u015fkili yumurtal\u0131k kanserleri, normal BRCA alelinin tam kayb\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu veriler, BRCA ile ili\u015fkili meme t\u00fcm\u00f6rjenizminin normal BRCA alelinin kayb\u0131na ihtiya\u00e7 duymad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir, bu da BRCA t\u00fcm\u00f6r bask\u0131s\u0131n\u0131n genetik mekanizmas\u0131 ve bu hasta grubunun klinik y\u00f6netimi i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furacakt\u0131r."}
{"_id":"22980205","title":"Targeted therapies in urothelial carcinoma.","text":"DE\u011eERLEND\u0130RME'N\u0130N AMACI: Urotelyal kanserin biyolojisi ve genetikleri hakk\u0131nda daha derin bir anlay\u0131\u015f, yeni hedefli terapi y\u00f6ntemleri i\u00e7in uygun molek\u00fcller ve yollar\u0131n belirlenmesine ve tan\u0131mlanmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 oluyor. Burada, klinik denemelerde bildirilen veya devam eden urotelyal kanser denemelerinde kullan\u0131lan hedefli terapi y\u00f6ntemlerini g\u00f6zden ge\u00e7iriyoruz ve \u00f6n klinik ve klinik \u00e7al\u0131\u015fmalarda karakterize edilen molek\u00fcler hedeflere dikkat \u00e7ekiyoruz.\n\nSON BULGULAR: Non-kasl\u0131 mesane kanseri denemeleri, imm\u00fcnoterapi ve vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF) veya fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc-3'e y\u00f6nelik ajanlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendiriyor. Kasl\u0131 mesane kanseri i\u00e7in neoajuvant \u00e7al\u0131\u015fmalar, VEGF ajanlar\u0131n\u0131 kemoterapiye birle\u015ftirme \u00fczerine odaklanm\u0131\u015ft\u0131r; adjuvant \u00e7al\u0131\u015fmalar a\u015f\u0131lar\u0131 ve insan epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc 2, p53 ve Hsp27'ye y\u00f6nelik ajanlar\u0131 test etmektedir. Metastatik urotelyal kanserin ilk sat\u0131r tedavisinde, tubulin, T h\u00fccre lenfosit antigeni 4, Hsp27 ve p53 yeni hedefler olarak klinik denemelerde yer almaktad\u0131r. Urotelyal kanserde incelenen hedefli ajanlar\u0131n \u00e7o\u011fu ikinci sat\u0131r ortam\u0131ndad\u0131r; yeni hedefler CD105, polo-like kinaz-1, fosfatidylinositit 3-kinazlar (PI3K), d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc \u03b2 resept\u00f6r\u00fc\/aktivin resept\u00f6r benzeri kinaz \u03b2, \u00f6strojen resept\u00f6r\u00fc ve hepatosit b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (HGFR veya MET) i\u00e7erir.\n\n\u00d6ZET: Urotelyal kanser i\u00e7in hedefli terapi geli\u015ftirme hala erken a\u015famalarda oldu\u011fundan, \u015fimdiye kadar \u00f6nemli tedavi ilerlemeleri kaydedilmemi\u015ftir. Bununla birlikte, urotelyal kanser ve sa\u011flam t\u00fcm\u00f6r biyolojisi hakk\u0131nda daha derin bir anlay\u0131\u015f, tedavi stratejilerinde \u00f6nemli ilerlemelere yol a\u00e7abilecek klinik denemelerin \u00e7o\u011falmas\u0131na neden olmu\u015ftur."}
{"_id":"22995164","title":"H2S and HS\u2212 donor NaHS releases nitric oxide from nitrosothiols, metal nitrosyl complex, brain homogenate and murine L1210 leukaemia cells","text":"Nitrosoglutatiyon [(GSNO), 500 nmol\/l] norepinefrinin \u00f6nkontrakte edilmi\u015f faren aort halkalar\u0131n\u0131 gev\u015fetti. Gev\u015feme etkisi, 7.5 pH'da H2S ve HS- ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131 NaHS (30 \u03bcmol\/l) ile belirgin \u015fekilde art\u0131r\u0131ld\u0131, ancak 6.3 pH'da de\u011fil. Bu etkinin molek\u00fcler mekanizmas\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in, NaHS'nin NO'yu NO ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131ndan serbest b\u0131rak\u0131p serbest b\u0131rakmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Spin tuza\u011f\u0131 elektron paramagnetik rezonans spektroskopisi y\u00f6ntemi kullanarak ve Griess reaksiyonu ile nitrit olarak \u00f6l\u00e7\u00fclen NO oksidasyon \u00fcr\u00fcn\u00fcne bakarak, NaHS'nin GSNO, S-nitroso-N-asetil-dl-penisilinamid (SNAP), metal nitrosil kompleks nitroprussid (SNP) ve faren beyin homojenat\u0131 ve murin L1210 l\u00f6semi h\u00fccrelerinden nitrosotiyollerden NO'yu serbest b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdik. 8.0 pH'da daha belirgin oldu\u011fu g\u00f6zlemlenen serbest b\u0131rakma etkisinin 6.0 pH'da olmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, HS-, H2S'den ziyade, NO'yu serbest b\u0131rakan\u0131n sorumlu oldu\u011funu varsay\u0131yoruz. Memelilerde H2S ve HS- endojen olarak \u00fcretildi\u011fi i\u00e7in, nitrosotiyollerden ve metal nitrosil komplekslerden NO'yu serbest b\u0131rakma etkilerinin baz\u0131 biyolojik aktiviteleri i\u00e7in sorumlu oldu\u011funu ve bu mekanizman\u0131n S-nitrosotiyol sinyalleme reaksiyonlar\u0131na dahil olabilece\u011fini varsay\u0131yoruz."}
{"_id":"22995579","title":"Amitriptyline is effective in chronic but not in episodic tension-type headache: pathogenetic implications.","text":"\u00dc\u00e7 d\u00f6ng\u00fcl\u00fc antidepresan, amitriptilin, kronik gerginlik tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 ve di\u011fer kronik a\u011fr\u0131 sendromlar\u0131n\u0131n tedavisinde etkili bir ila\u00e7t\u0131r ve ayn\u0131 zamanda migren gibi tekrarlayan ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131n\u0131n \u00f6nlenmesinde de etkilidir. Ancak, kronik gerginlik tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131nda amitriptilinin etkinli\u011fi hen\u00fcz netle\u015fmemi\u015ftir. 82 depresyonsuz hastada, ya kronik ya da tekrarlayan gerginlik tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 olanlar\u0131 i\u00e7eren a\u00e7\u0131k etiketli bir \u00e7al\u0131\u015fmada amitriptilinin (g\u00fcnl\u00fck 25 mg) etkinli\u011fini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Amitriptilin, kronik gerginlik tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131nda ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve s\u00fcresi ile a\u011fr\u0131 kesici t\u00fcketimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 bir \u015fekilde (P < 0.05) azaltt\u0131, ancak tekrarlayan gerginlik tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131nda bu etki g\u00f6zlemlenmedi. Placebo kontroll\u00fc ek denemeler, belki de daha y\u00fcksek dozlarda amitriptilinle, kronik ve tekrarlayan gerginlik tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 formlar\u0131 aras\u0131ndaki farkl\u0131 yan\u0131t kal\u0131plar\u0131n\u0131n merkezi a\u011fr\u0131 alg\u0131s\u0131 ve periferik kas-fasiyal fakt\u00f6rlerin farkl\u0131 kat\u0131l\u0131m\u0131yla a\u00e7\u0131klan\u0131p a\u00e7\u0131klanamayaca\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulayabilir."}
{"_id":"22997657","title":"Kruppel-like factor 2 is required for trafficking but not quiescence in postactivated T cells.","text":"Kruppel-benzer fakt\u00f6r 2 (KLF2), h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne giri\u015f ve T h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcyle ili\u015fkili genleri d\u00fczenlemek i\u00e7in \u00f6nerilen bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcyd\u00fc; ancak, postaktif T h\u00fccrelerde ifadesinin fizyolojik rol\u00fc iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, IL-2 ve IL-15 sitokinlerinin postaktif T h\u00fccrelerinde KLF2 yeniden ifadesini farkl\u0131 \u015fekilde d\u00fczenledi\u011fini ve bu sitokinlerin de etkili T h\u00fccreleri ve haf\u0131za T h\u00fccreleri aras\u0131ndaki farkl\u0131la\u015fmay\u0131 etkiledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Ko\u015fullu ve ind\u00fcklenebilir KLF2-kaskatl\u0131 model sistemlerini kullanarak, bu sitokinlerle k\u00fclt\u00fcrlendirilen aktif CD8(+) T h\u00fccrelerinde KLF2 ifadesinin \u00f6zel rol\u00fcn\u00fc test ettik. KLF2, postaktif T h\u00fccrelerinde sfingozin-1-fosfat resept\u00f6r\u00fc-1 (S1P(1)) ve CD62L'nin etkili transkripsiyonu i\u00e7in gereklidir. Bununla birlikte, farkl\u0131 sitokinler h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ile ili\u015fkili genlerin ifadesini dramatik \u015fekilde de\u011fi\u015ftirdi\u011fi halde, endojen KLF2'nin \u00e7ok az etkisi vard\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, KLF2 eksikli\u011fi olan T h\u00fccreleri, in vivo Ag yan\u0131tlar\u0131ndan sonra d\u00fczensiz g\u00f6\u00e7 g\u00f6stermi\u015f ancak proliferatif \u00f6zelliklerde de\u011fi\u015fiklik olmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, verilerimiz, aktif CD8(+) T h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n KLF2 ba\u011f\u0131ml\u0131 ve ba\u011f\u0131ms\u0131z y\u00f6nlerini tan\u0131mlamaya yard\u0131mc\u0131 olur ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenlemesi i\u00e7in fizyolojik bir rol oldu\u011funu reddeder."}
{"_id":"23013317","title":"Hypoalbuminemia in acute illness: is there a rationale for intervention? A meta-analysis of cohort studies and controlled trials.","text":"\n# Ama\u00e7\nAkut olarak hasta olanlarda k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7lara yol a\u00e7an hipoalb\u00fcminemi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek ve hipoalb\u00fcminemik hastalarda sonu\u00e7lar\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in eksojen alb\u00fcmin uygulamas\u0131n\u0131n potansiyelini de\u011ferlendirmektir.\n\n# \u00d6zet\n# Arka Plan Verileri\nHipoalb\u00fcminemi, akut olarak hasta olanlarda k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7larla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak bu ili\u015fkinin nedensel olup olmad\u0131\u011f\u0131 net de\u011fildir. Hipoalb\u00fcminemi d\u00fczeltmek i\u00e7in alb\u00fcmin tedavisi \u00fczerine yap\u0131lan denemeler karars\u0131z sonu\u00e7lar g\u00f6stermi\u015ftir.\n\n# Y\u00f6ntemler\n90 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n meta analizi, 291.433 hasta toplam\u0131 ile hipoalb\u00fcminemi, \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analiz ile sonu\u00e7 tahmincisi olarak de\u011ferlendirildi ve ayr\u0131ca, 535 hasta toplam\u0131 olan dokuz prospektif kontroll\u00fc denemenin analizi, hipoalb\u00fcminemi d\u00fczeltmek i\u00e7in yap\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\nHipoalb\u00fcminemi, k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7 i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc ve doz ba\u011f\u0131ml\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z bir tahmin fakt\u00f6r\u00fcyd\u00fc. Serum alb\u00fcmin konsantrasyonunda 10 g\/L'lik d\u00fc\u015f\u00fc\u015f, \u00f6l\u00fcm olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 %137, morbiditeyi %89, yo\u011fun bak\u0131m ve hastanede kalma s\u00fcresini s\u0131ras\u0131yla %28 ve %71 art\u0131rd\u0131 ve kaynak kullan\u0131m\u0131n\u0131 %66 art\u0131rd\u0131. Hipoalb\u00fcminemi ve k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7 aras\u0131ndaki ili\u015fki, beslenme durumu ve iltihaplanma ile ba\u011f\u0131ms\u0131z g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Kontrol edilen alb\u00fcmin tedavisi denemelerindeki doz ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 analizi, serum alb\u00fcmin seviyesinin alb\u00fcmin uygulamas\u0131 s\u0131ras\u0131nda 30 g\/L'yi a\u015ft\u0131\u011f\u0131nda komplikasyon oranlar\u0131n\u0131n d\u00fc\u015febilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir.\n\n# Sonu\u00e7lar\u0131\nHipoalb\u00fcminemi, k\u00f6t\u00fc klinik sonu\u00e7larla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. Hipoalb\u00fcminemik hastalarda alb\u00fcmin tedavisinin etkilerini karakterize etmek i\u00e7in daha iyi tasarlanm\u0131\u015f denemeler gerekmektedir. Bu arada, klinik olarak uygun oldu\u011fu takdirde alb\u00fcmin tedavisini reddetmek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir temel yoktur."}
{"_id":"23017040","title":"Methionine restriction decreases visceral fat mass and preserves insulin action in aging male Fischer 344 rats independent of energy restriction.","text":"D\u00fc\u015f\u00fck diyetary metiyonin al\u0131m\u0131 (0,17% metiyonin, MR) ve kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131 (CR), erkek Fischer 344 s\u0131\u00e7anlar\u0131n\u0131n \u00f6mr\u00fcn\u00fc uzat\u0131r. Mekanizmalar net olmasa da, her iki rejim de daha d\u00fc\u015f\u00fck v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve ya\u011fl\u0131 dokuda azalmaya sahiptir. Kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131nda ya\u011f birikiminin azalmas\u0131, daha ya\u015fl\u0131 hayvanlarda ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n korunmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, MR ve CR'de kar\u0131n i\u00e7i ya\u011f ile ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceler ve daha d\u00fc\u015f\u00fck g\u0131da al\u0131m\u0131 g\u00f6zlemlenen MR hayvanlar\u0131nda kar\u0131n i\u00e7i ya\u011f birikiminin azalmas\u0131 ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n korunmas\u0131n\u0131n CR'ye ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test eder. Bu nedenle, 80 hafta boyunca MR'ye e\u015fde\u011fer g\u0131da al\u0131m\u0131na ula\u015fmak i\u00e7in kontrol diyetine (0,86% metiyonin, CF) \u00e7ift beslenen (pf) s\u0131\u00e7anlar, kontrol beslenen hayvanlara benzer ins\u00fclin, glikoz ve leptin seviyelerine ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir kar\u0131n i\u00e7i ya\u011f miktarlar\u0131na sahiptir. \u00d6te yandan, MR s\u0131\u00e7anlar\u0131 CF ve PF'ye k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha az kar\u0131n i\u00e7i ya\u011f g\u00f6sterir ve buna paralel olarak temel ins\u00fclin, glikoz ve leptin seviyelerinde d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler ve adiponektin ve triyodotironin seviyelerinde art\u0131\u015flar g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. MR hayvanlar\u0131n\u0131n g\u00fcnl\u00fck enerji harcamas\u0131, hem PF hem de CF'ye k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksektir. Bir ba\u015fka kohortta, daha ya\u015fl\u0131 MR hayvanlar\u0131n\u0131n a\u011f\u0131zdan glikoz zorlamas\u0131 ile \u00f6l\u00e7\u00fclen ins\u00fclin tepkileri, gen\u00e7 hayvanlarla benzerlik g\u00f6sterir. 112 hafta boyunca MR ve CF'yi takip eden uzun s\u00fcreli de\u011ferlendirmeler, MR'nin ya\u015fa ba\u011fl\u0131 kan lipidlerinde art\u0131\u015flar\u0131 \u00f6nledi\u011fini g\u00f6sterir. 16. haftada, MR hayvanlar\u0131nda ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-1 (IGF-1) seviyelerinde %40'l\u0131k bir azalma g\u00f6r\u00fcl\u00fcr ve bu durum \u00f6m\u00fcr boyu s\u00fcrer; CF IGF-1 seviyeleri \u00e7ok daha ge\u00e7, 112. haftada d\u00fc\u015fmeye ba\u015flar. Toplu olarak, sonu\u00e7lar, MR'nin kar\u0131n i\u00e7i ya\u011f\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ya\u015fl\u0131larda ins\u00fclin aktivitesini korudu\u011funu, enerji k\u0131s\u0131tlamas\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak g\u00f6sterir."}
{"_id":"23032247","title":"Generation of T cell receptor\u2013retrogenic mice: improved retroviral-mediated stem cell gene transfer","text":"Retrogenik fareler, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR)-transjenik fareler elde etmek i\u00e7in h\u0131zl\u0131 ve esnek bir yakla\u015f\u0131m sunar. Kemik ili\u011fi \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerine belirli bir TCR-\u03b1\/\u03b2 alt birimini kodlayan bir retrovir\u00fcsle transd\u00fcksiyon yaparak, TCR retrojenik fareler 4-6 hafta i\u00e7inde \u00fcretilebilir, geleneksel TCR transjenikleri ise 6 ay veya daha uzun s\u00fcrebilir. G\u00fcncellenmi\u015f bu protokolda, kemik ili\u011fi transd\u00fcksiyonu ve kemik ili\u011fi yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131 verimlili\u011fini, daha \u00f6nce yay\u0131nlanan protokolden daha y\u00fcksek bir seviyeye \u00e7\u0131kard\u0131k. \u00d6nceki protokolden ayr\u0131lan ana nokta, viral s\u00fcpernatant ile d\u00f6nme transd\u00fcksiyonunu, viral \u00fcretici h\u00fccre hatt\u0131 ile kok\u00fclt\u00fcr yerine ge\u00e7irmektir. Bu protokoldeki de\u011fi\u015fiklikler kemik ili\u011fi canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r, kemik ili\u011fi transd\u00fcksiyonu ve kemik ili\u011fi nakli tutarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 y\u00fckseltir ve kemik ili\u011fi ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 farelerin kemik ili\u011fi al\u0131c\u0131 farelere oran\u0131n\u0131 azalt\u0131r."}
{"_id":"23036207","title":"Transient delivery of modified mRNA encoding TERT rapidly extends telomeres in human cells.","text":"Telomere uzatma, h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc ve dok\u00fcman m\u00fchendisli\u011fi geli\u015ftirmek ve hastal\u0131klar\u0131 tedavi etmek i\u00e7in bir y\u00f6ntem olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. Bununla birlikte, viralsiz, entegrasyon yapmayan y\u00f6ntemlerle telomere uzatma verimsiz kalmaktad\u0131r. Burada, insan fibroblastlar\u0131 ve myoblastlar\u0131na TERT'i kodlayan de\u011fi\u015ftirilmi\u015f mRNA'n\u0131n teslimat\u0131n\u0131n 24-48 saatlik bir s\u00fcre boyunca telomeraz aktivitesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve telomere h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde uzatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. \u00dc\u00e7 ard\u0131\u015f\u0131k transfeksiyon, 4 g\u00fcn boyunca fibroblastlarda ve myoblastlarda 0,9 kb'ye kadar telomere uzatt\u0131 ve h\u00fccre tipine \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde 28 \u00b1 1,5 ve 3,4 \u00b1 0,4 n\u00fcfus \u00e7o\u011falt\u0131mlar\u0131n\u0131 (PD) art\u0131rd\u0131. Proliferatif kapasite, doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak artt\u0131. \u0130kinci ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc transfeksiyonlar, ilkine k\u0131yasla proliferatif kapasite \u00fczerinde daha az etkiye sahipti, bu da bir direnci ortaya koydu. Bununla birlikte, bu diren\u00e7 ge\u00e7iciydi, \u00e7\u00fcnk\u00fc daha sonraki d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc bir transfeksiyon, fibroblast proliferatif kapasitesini ilk transfeksiyonla benzer \u015fekilde 15,2 \u00b1 1,1 PD art\u0131rd\u0131. Genel olarak, bu tedaviler, mutlak h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131n 10(12) kat\u0131na kadar artmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131. \u00d6nemli olan, t\u00fcm tedavi edilmi\u015f h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n, aksine sonsuz h\u00fccreler, sonunda say\u0131 art\u0131\u015f\u0131 durdu ve tedavi edilmemi\u015f h\u00fccrelerle ayn\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcde ya\u015flanma i\u015faret\u00e7ileri ifade etti. Bu, mutasyona neden olma riski olmadan telomere uzatma ve h\u00fccre proliferatif kapasitesini art\u0131ran h\u0131zl\u0131 bir y\u00f6ntem olmal\u0131 ve hastal\u0131k modellemesi, ila\u00e7 taramas\u0131 ve yenilenebilir t\u0131p alanlar\u0131nda geni\u015f bir yarar sa\u011flamal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"23052989","title":"The death receptor CD95 activates adult neural stem cells for working memory formation and brain repair.","text":"Yeti\u015fkin n\u00f6rojenesi alt ventrik\u00fcler b\u00f6lge ve dentat g\u0131rtlakta devam eder ve merkezi sinir sistemi yaralanmas\u0131 durumunda tetiklenebilir. Ancak, yeni do\u011fan n\u00f6ronlar\u0131n sinir a\u011flar\u0131na nihai katk\u0131s\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Burada, n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelerde \"\u00f6l\u00fcm resept\u00f6r\u00fc\" CD95'in uyar\u0131lmas\u0131n\u0131n apoptoz\u0131 tetiklemedi\u011fini, beklenmedik bir \u015fekilde k\u00f6k h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 ve n\u00f6ronal \u00f6zelle\u015fmeyi art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu etkiler, Src\/PI3K\/AKT\/mTOR sinyal yolunun etkinle\u015ftirilmesiyle arac\u0131l\u0131k edilir ve nihayetinde genel protein \u00e7evirisini art\u0131r\u0131r. CD95 ile n\u00f6rojenesin ind\u00fcklenmesi, iskemik CA1 b\u00f6lgesinde, saf dentat g\u0131rtlakta ve yeti\u015fkin alt ventrik\u00fcler b\u00f6lgede zorla ifade edilen CD95L ile de do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Hipokampal CD95'in eksikli\u011fi, n\u00f6rojenesin azalmas\u0131na ve \u00e7al\u0131\u015fma haf\u0131zas\u0131 eksikliklerine neden oldu. K\u00fcresel iskemiden sonra, CD95 ile beyin onar\u0131m\u0131 davran\u0131\u015fsal bozuklu\u011fu kurtard\u0131. Bu nedenle, CD95\/CD95L sistemini devam eden ve yaralanmaya ba\u011fl\u0131 n\u00f6rojenesi y\u00f6nlendiren bir i\u015faret olarak tan\u0131ml\u0131yoruz."}
{"_id":"23073816","title":"Umbilical Cord Blood Therapy Potentiated with Erythropoietin for Children with Cerebral Palsy: A Double-blind, Randomized, Placebo-Controlled Trial","text":"T\u00fcmogenik umbilikal damar kan\u0131 (UCB), serebral paralizi (CP) i\u00e7in terap\u00f6tik potansiyele sahiptir. Rekombine insan eritropoietin (rhEPO) e\u015fzamanl\u0131 y\u00f6netimi, UCB'nin etkinli\u011fini art\u0131rabilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc n\u00f6rotrofik etkilere sahiptir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, allojenik UCB'nin rhEPO ile g\u00fc\u00e7lendirilmesinin \u00e7ocuklarda CP'nin g\u00fcvenli\u011fi ve etkinli\u011fini de\u011ferlendirmekti. CP'den muzdarip \u00e7ocuklar, \u00fc\u00e7 paralel gruba rastgele atand\u0131lar: pUCB grubu, allojenik UCB'nin rhEPO ile g\u00fc\u00e7lendirildi\u011fi; EPO grubu, rhEPO ve plasebo UCB alan; ve Kontrol grubu, plasebo UCB ve plasebo rhEPO alan. T\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar rehabilitasyon terapisi ald\u0131. Ana sonu\u00e7lar, 6 ayl\u0131k tedavi d\u00f6nemi boyunca a\u015fa\u011f\u0131daki \u00f6l\u00e7\u00fcmlerde de\u011fi\u015fiklikleri i\u00e7eriyordu: b\u00fcy\u00fck motor performans \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc (GMPM), b\u00fcy\u00fck motor fonksiyon \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ve Bayley Bebek Geli\u015fim \u00d6l\u00e7ekleri-II (BSID-II) Zihinsel ve Motor \u00d6l\u00e7ekleri (18). F-fluorodeoksiglukoz pozitron emisyon tomografisi (18F-FDG-PET\/CT) ve dif\u00fczyon tens\u00f6r g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri (DTI) temelde ve takipte beyin de\u011fi\u015fikliklerini tespit etmek i\u00e7in al\u0131nd\u0131. Toplamda 96 konu \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 tamamlad\u0131. EPO (n = 33) ve Kontrol (n = 32) gruplar\u0131na k\u0131yasla, pUCB (n = 31) grubu 6. ayda GMPM ve BSID-II Zihinsel ve Motor \u00d6l\u00e7ekleri'nde anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek puanlara sahipti. DTI, pUCB grubunda GMPM art\u0131\u015f\u0131 ile fraksiyonel anizotropi de\u011fi\u015fiklikleri aras\u0131nda anlaml\u0131 korelasyonlar\u0131 ortaya koydu. 18F-FDG-PET\/CT, \u00fc\u00e7 grup aras\u0131nda farkl\u0131 aktivasyon ve inaktivasyon desenlerini g\u00f6sterdi. Ciddi yan etki olu\u015fma s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 gruplar aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi. Sonu\u00e7 olarak, UCB tedavisi aktif rehabilitasyon g\u00f6ren CP'den muzdarip \u00e7ocuklarda motor ve bili\u015fsel disfonksiyonu iyile\u015ftirdi ve beyinde yap\u0131sal ve metabolik de\u011fi\u015fikliklere e\u015flik etti."}
{"_id":"23076291","title":"Pituitary adenylate cyclase-activating polypeptide (PACAP(1-38)) enhances N-methyl-D-aspartate receptor function and brain-derived neurotrophic factor expression via RACK1.","text":"Son zamanlarda, N-metil-D-aspartat (NMDA) resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn fosforilasyon durumunu ve i\u015flevini d\u00fczenleyen yeni bir mekanizma tan\u0131mlad\u0131k. RACK1'in NMDA resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn NR2B alt birimine ve non-receptor protein-tirozin kinaz Fyn'a ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ke\u015ffettik. RACK1, NR2B'nin Fyn taraf\u0131ndan fosforlanmas\u0131n\u0131 inhibe eder ve CA1 hipokampal dilimlerde NMDA resept\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan medyasyona ge\u00e7en ak\u0131mlar\u0131 azalt\u0131r (Yaka, R., Thornton, C., Vagts, A. J., Phamluong, K., Bonci, A., ve Ron, D. (2002) Proc. Natl. Acad. Sci. U. S. A. 99, 5710-5715). Burada, RACK1'in NMDA resept\u00f6r kompleksinden nas\u0131l serbest kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ayr\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 belirleyen sinyal yolunu tan\u0131mlad\u0131k. Hipokampal dilimlerde cAMP\/protein kinaz A yolunun etkinle\u015ftirilmesinin RACK1'in NR2B ve Fyn'dan serbest kalmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bu da NR2B'nin fosforlanmas\u0131n\u0131 ind\u00fckledi ve Fyn arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla NMDA resept\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan medyasyona ge\u00e7en aktiviteyi art\u0131rd\u0131. PACAP(1-38) adl\u0131 n\u00f6ropeptidi, NR2B'nin fosforlanmas\u0131n\u0131 ind\u00fckleyen ve NMDA resept\u00f6r\u00fc potansiyellerini art\u0131ran bir ligand olarak tan\u0131mlad\u0131k. Son olarak, cAMP\/protein kinaz A yolunun etkinle\u015ftirilmesinin, ayr\u0131lm\u0131\u015f hipokampal n\u00f6ronlarda RACK1'in n\u00fckleer b\u00f6l\u00fcme hareketini ind\u00fckledi\u011fini bulduk. N\u00fckleer RACK1 ise, PACAP(1-38) taraf\u0131ndan tetiklenen beyin t\u00fcretilmi\u015f n\u00f6rotrofik fakt\u00f6r (BDNF) ifadesini d\u00fczenledi. Sonu\u00e7 olarak, PACAP(1-38) taraf\u0131ndan adenil siklaz\u0131n etkinle\u015ftirilmesinin, RACK1'in NMDA resept\u00f6r\u00fc ve Fyn'dan serbest kalmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da NMDA resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn fosforlanmas\u0131n\u0131, Fyn taraf\u0131ndan medyasyona ge\u00e7en aktivitenin artmas\u0131n\u0131 ve RACK1 taraf\u0131ndan tetiklenen BDNF ifadesini sa\u011flar."}
{"_id":"23078022","title":"MUC1 oncoprotein activates the I\u03baB kinase \u03b2 complex and constitutive NF-\u03baB signalling","text":"N\u00fckleik fakt\u00f6r-\u03baB (NF-\u03baB) \u00e7e\u015fitli insan malignanslarda, anla\u015f\u0131lmayan mekanizmalar taraf\u0131ndan s\u00fcrekli olarak etkinle\u015ftirilir. MUC1 onkoproteini, \u00e7o\u011fu insan kanserinde anormal \u015fekilde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilir ve NF-\u03baB'ye benzer \u015fekilde, apoptozu engeller ve d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc tetikler. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, insan kanser h\u00fccrelerinde MUC1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin NF-\u03baB p65'in s\u00fcrekli etkinle\u015fmesiyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterir. MUC1'in in vivo IKK (ikeb kinaz kompleksi) ile etkile\u015fim g\u00f6sterdi\u011fini ve MUC1 sitoplazmik alan\u0131n IKK\u03b2 ve IKK\u03b3 ile do\u011frudan ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. MUC1'in hem IKK\u03b2 hem de IKK\u03b3 ile etkile\u015fimi, IKK\u03b2'nin etkinle\u015fmesi ve I\u03baB\u03b1'n\u0131n fosforilasyonu ve degradasyonu i\u00e7in gereklidir. Non-malignant epitel h\u00fccrelerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, MUC1'in TNF-R1 kompleksiyle rekrut edildi\u011fini ve TNF\u03b1 uyar\u0131m\u0131nda IKK\u03b2-IKK\u03b3 ile etkile\u015fim g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koyuyor. TNF\u03b1'ya ba\u011fl\u0131 MUC1 rekrutasyonu, TRADD ve TRAF2'ye ba\u011fl\u0131d\u0131r, ancak RIP1 \u00f6l\u00fcm alan kinaz\u0131na ba\u011fl\u0131 de\u011fildir. Ayr\u0131ca, MUC1'in etkinle\u015ftirdi\u011fi IKK\u03b2, TAK1 ve TAB2'ye ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu bulgular, MUC1'in fizyolojik IKK\u03b2 etkinle\u015fmesinde \u00f6nemli oldu\u011funu ve insan kanserlerinde bulunan MUC1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin IKK\u03b2-NF-\u03baB p65 yolunun s\u00fcrekli ind\u00fcklenmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"23100220","title":"Lipoxins: novel series of biologically active compounds formed from arachidonic acid in human leukocytes.","text":"Trihidroksitetraenler, insan leukositlerde arachidonik asitten olu\u015fan yeni bir serinin oksijenli t\u00fcrevleri, son zamanlarda izole edildi [Serhan, C. N., Hamberg, M. ve Samuelsson, B. (1984) Biokimya ve Fizyoloji Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 \u0130leti\u015fimi. 118, 943-949]. Ana bile\u015fenin yap\u0131s\u0131, yani 5,6,15L-trihidroksi-7,9,11,13-ikosa-tetraenoik asit olarak belirlendi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, trihidroksitetraenler serisindeki ikinci bile\u015fenin yap\u0131s\u0131, yani 5D,14,15L-trihidroksi-6,8,10,12-ikosa-tetraenoik asit rapor edilmektedir. \u0130nsan n\u00f6trofil h\u00fccrelerine eklendi\u011finde, 5,6,15L-trihidroksi-7,9,11,13-ikosa-tetraenoik asit, submikromol konsantrasyonlarda s\u00fcperoksit iyon \u00fcretimi ve degran\u00fclasyonunu uyar\u0131p \u00f6nemli bir agregasyon yan\u0131t\u0131 olu\u015fturmadan tetikledi. S\u00fcperoksit iyon \u00fcretimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan, 5,6,15L-trihidroksi-7,9,11,13-ikosa-tetraenoik asit, leukotrien B4 kadar g\u00fc\u00e7l\u00fc oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, bile\u015fik, leukotrien B4 veya fMet-Leu-Phe'ye k\u0131yasla degran\u00fclasyonu tetiklemek i\u00e7in yakla\u015f\u0131k 2 sipari\u015f b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcnde daha az g\u00fc\u00e7l\u00fcyd\u00fc. Sonu\u00e7lar, insan leukositlerdeki 5 ve 15 lipoksigenaz yollar\u0131 aras\u0131ndaki etkile\u015fimin, arachidonik asitin yeni bir oksijenli t\u00fcrevi serisine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu t\u00fcrevlerin belirli h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede rol oynayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Yeni bile\u015fiklere, 5,6,15L-trihidroksi-7,9,11,13-ikosa-tetraenoik asit i\u00e7in lipoksin A ve 5D,14,15L-trihidroksi-6,8,10,12-ikosa-tetraenoik asit i\u00e7in lipoksin B adlar\u0131 \u00f6nerilmektedir."}
{"_id":"23100962","title":"Nitric oxide synthase generates superoxide and nitric oxide in arginine-depleted cells leading to peroxynitrite-mediated cellular injury.","text":"Nitrik oksit (NO) sentezi d\u0131\u015f\u0131nda, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f n\u00f6ronal NO sentaz\u0131 (nNOS), daha d\u00fc\u015f\u00fck L-Arg konsantrasyonlar\u0131nda s\u00fcperoksit (.O2-) de \u00fcretebilir. Elektron paramagnetik rezonans (EPR) spin-yakalama tekniklerini kullanarak, nNOS'lu insan b\u00f6brek 293 h\u00fccrelerinde NO ve .O2- olu\u015fumunu izledik. Kontrol transfekte h\u00fccrelerde, Ca2+ iyonofor A23187 NO olu\u015fumunu tetikledi, ancak .O2- g\u00f6r\u00fclmedi. L-Arg i\u00e7ermeyen ortamda h\u00fccrelerde, .O2- olu\u015fumu, sitoplazmik L-Arg seviyelerinin azalmas\u0131yla birlikte artt\u0131, ancak NO olu\u015fumu azald\u0131. .O2- olu\u015fumu, spesifik NOS engelleyici N-nitro-L-arginin metil ester (L-NAME) ile neredeyse tamamen engellendi. Peroksinitritin spesifik nitrasyon \u00fcr\u00fcn\u00fc olan nitrotirozin, L-Arg yoksun h\u00fccrelerde, kontrol h\u00fccrelerinde ise birikmedi. A23187 ile etkinle\u015ftirme, L-Arg yoksun h\u00fccrelerde, ancak kontrol h\u00fccrelerinde de\u011fil, belirgin laktat dehidrojenaz sal\u0131n\u0131m\u0131 ile toksikti. Toksisite, s\u00fcperoksit dismutaz veya L-NAME ile b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde \u00f6nlendi. Bu nedenle, azalan L-Arg mevcudiyeti ile NOS, .O2- ve NO'nun etkile\u015fimle g\u00fc\u00e7l\u00fc oksidan peroksinitrit olu\u015fturmas\u0131yla h\u00fccre hasar\u0131na neden olur. Arginine seviyelerini d\u00fczenlemek, .O2-\/NO-arac\u0131l\u0131 h\u00fccre hasar\u0131 i\u00e7eren bozukluklar i\u00e7in terap\u00f6tik bir yakla\u015f\u0131m sa\u011flayabilir."}
{"_id":"23117378","title":"Sudden infant death syndrome and unclassified sudden infant deaths: a definitional and diagnostic approach.","text":"Ani Bebek \u00d6l\u00fcm Sendromu (SIDS) tan\u0131m\u0131 ilk olarak 1969'da ortaya \u00e7\u0131kt\u0131 ve 20 y\u0131l sonra de\u011fi\u015ftirildi. Sonraki 15 y\u0131l i\u00e7inde, epidemiyolojik \u00f6zellikler, risk fakt\u00f6rleri, patolojik \u00f6zellikler ve yan test bulgular\u0131 da dahil olmak \u00fczere SIDS'in tan\u0131m\u0131n\u0131 daha da geli\u015ftirmeye yetecek kadar ek bilgi ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Pediatrik ve forensik patologlar ve pediatrlardan olu\u015fan bir uzman paneli, bu konular\u0131 ele ald\u0131 ve idari ve vital istatistikler i\u00e7in yeni genel bir SIDS tan\u0131m\u0131 geli\u015ftirdi. Yeni tan\u0131m daha sonra ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in alt kategorilere ayr\u0131ld\u0131. S\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f ani bebek \u00f6l\u00fcmleri olarak tan\u0131mlanan ba\u015fka bir kategori, SIDS tan\u0131m\u0131na uymayan ve do\u011fal veya yapay ko\u015fullar i\u00e7in alternatif tan\u0131lar belirsiz olan vakalar i\u00e7in eklendi. Bu yeni tan\u0131mlar, SIDS ve ani bebek \u00f6l\u00fcmleri hakk\u0131ndaki yeni anlay\u0131\u015fa uyum sa\u011flamak i\u00e7in gelecekte de\u011fi\u015ftirilece\u011fi beklenmektedir."}
{"_id":"23117928","title":"Inter-viral conflicts that exploit host CRISPR immune systems of Sulfolobus.","text":"Sulfolobus islandicus REY15A'ya farkl\u0131 Sulfolobus vir\u00fcslerinin kar\u0131\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n (STSV2 dahil) enfeksiyonu, konak CRISPR ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin spacer kazan\u0131m\u0131n\u0131 tetiklemedi. Bununla birlikte, SMV1 (bacakl\u0131 fusiform vir\u00fcs) ve STSV2'nin birlikte enfeksiyonu, her iki CRISPR lokusunda da hiperaktif spacer kazan\u0131m\u0131na neden oldu, \u00f6zellikle STSV2'den, sonu\u00e7ta STSV2'nin kayb\u0131na yol a\u00e7arken SMV1'in korunmas\u0131na neden oldu. SMV1, adaptasyonun etkinle\u015ftirilmesini sa\u011flarken, kendisi de CRISPR'a ba\u011fl\u0131 adaptasyona ve DNA m\u00fcdahalesine diren\u00e7liydi. Ola\u011fand\u0131\u015f\u0131 bir \u015fekilde, tek bir klon S-1, SMV1 + STSV2 enfekte k\u00fclt\u00fcrden izole edildi, STSV2'ye \u00f6zg\u00fc spacer'lar ta\u015f\u0131yordu ve STSV2'yi kaybetmi\u015fti ancak SMV1'i kaybetmemi\u015fti, SMV1'den spacer'lar kazand\u0131. Bu etki, S-1 k\u00fclt\u00fcr\u00fcnden izole edilmi\u015f bir SMV1 varyant\u0131 ile yeniden enfekte edilmi\u015f vahsi tip konak h\u00fccrelerine yeniden uygulanabilirdi. Bu SMV1 varyant\u0131, DNA'ya ba\u011flanan bir viryon proteini ORF114'\u00fc i\u00e7ermiyordu. Bu \u00e7al\u0131\u015fma ayr\u0131ca \u015funlar i\u00e7in kan\u0131t sa\u011flad\u0131: (i) CRISPR lokuslar\u0131n\u0131n maksimum boyutlar\u0131 \u00fczerindeki s\u0131n\u0131rlamalar; (ii) spacer al\u0131m\u0131n\u0131n enfekte k\u00fclt\u00fcrlerin b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde yava\u015flatt\u0131\u011f\u0131; (iii) protospacer se\u00e7iminin esas olarak rastgele ve y\u00f6nlendirilmedi\u011fi; ve (iv) STSV2 ve SMV1'den spacer'lar\u0131n geri al\u0131nabilirli\u011fi. Bu etkile\u015fimli \u00e7at\u0131\u015fmalar\u0131 SMV1 ve konak CRISPR ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi aras\u0131nda a\u00e7\u0131klayan bir hipotez sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"23122306","title":"Lung Carcinogenesis by Diesel Exhaust Particles and the Carcinogenic Mechanism Via Active Oxygens.","text":"Bir deneyde, dizel egzoz par\u00e7ac\u0131klar\u0131n\u0131n (DEP) neden oldu\u011fu akci\u011fer kanseri olu\u015fumunda oksijen radikallerinin kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 netle\u015ftirmek amac\u0131yla, tekrarlanan trakeal enjektiyon yoluyla DEP verilen farelerde akci\u011fer DNA's\u0131nda 8-hidroksideoksiguanosin (8-OHdG) olu\u015fumuyla akci\u011fer t\u00fcm\u00f6r yan\u0131t\u0131 aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki buldu\u011fumuzu ke\u015ffettik. Tekrarlanan trakeal enjektiyon yoluyla DEP ayr\u0131ca, s\u00fcperoksit olu\u015fumunun temsilci enzimi olan sitokrom P-450 red\u00fcktaz aktivitesini ve akci\u011ferlerde iki t\u00fcr azot oksit (NO) sintez enzimi, cNOS ve iNOS'u tetikledi. \u00d6te yandan, CuZn-s\u00fcperoksit dismutaz (SOD) ve Mn-SOD antioksidan enzim aktiviteleri, DEP'in enjektiyonuyla bask\u0131lanm\u0131\u015ft\u0131. Bu sonu\u00e7lar, hava yollar\u0131ndaki epitel h\u00fccrelerinde s\u00fcperoksit, hidroksil radikali ve azot oksit olu\u015fumunun artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve artan s\u00fcperoksit ve azot oksitin \u00e7ok kolayca peroksinitrit (ONOO(-)) \u00fcretmek i\u00e7in reaksiyona girdi\u011fini g\u00f6stermektedir. Peroksinitrit ayr\u0131ca hidroksil radikali \u00fcretir. Hidroksil radicali, DEP taraf\u0131ndan neden olunan kanserde \u00f6nemli bir rol oynayabilir."}
{"_id":"23124332","title":"Prion-induced amyloid heart disease with high blood infectivity in transgenic mice.","text":"Biz, glikofosfatidilinositol membran ba\u011flay\u0131c\u0131s\u0131 olmayan prion proteini ifade eden scrapie enfekte transjenik farelerde extraneural manifestasyonlar\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Beyin, kan ve kalpte, hem anormal proteaz direnci prion proteini (PrPres) hem de prion enfeksiyonu, immuno-blot ve nontransjenik al\u0131c\u0131lara a\u015f\u0131lama yoluyla kolayca tespit edildi. Kan plazmas\u0131ndaki enfeksiy\u00f6z scrapie titresi 10(7) 50% enfeksiy\u00f6z doz per mililitreyi a\u015ft\u0131. Bu transjenik farelerin kalpleri PrPres pozitif amiloid depolar i\u00e7eriyordu, bu da miokard sertli\u011fi ve kalp hastal\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7t\u0131."}
{"_id":"23126677","title":"Circulating plasma microRNAs as a screening method for detection of colorectal adenomas.","text":"\n## Arka Plan\nMikroRNA'lar (miRNA'lar), k\u00fc\u00e7\u00fck kodlamayan RNA molek\u00fclleridir. Kolon ve di\u011fer kanserlerde belirli miRNA seviyelerinde azalma veya art\u0131\u015f g\u00f6zlemlenmektedir, bu da onlar\u0131n karsinojenezdeki rol\u00fcn\u00fc desteklemektedir. Kolon kanseri taramas\u0131 program\u0131n\u0131n temel ta\u015f\u0131, kolon poliplerinin tespiti olup de\u011fildir. Ancak, ulusal d\u00fczeyde taramaya kat\u0131l\u0131m %60'\u0131n alt\u0131nda kalmaktad\u0131r. Amac\u0131m\u0131z, dola\u015f\u0131mdaki plazma miRNA'lar\u0131n kolon polipleri, adenomlar veya ikisinin varl\u0131\u011f\u0131na dair tarama i\u00e7in kullan\u0131labilir olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6rmekti.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBowel Cancer Screening Program\u0131'ndan (asemptomatik ancak d\u0131\u015fk\u0131 gizli kan testi [FOBt] pozitif) kan \u00f6rnekleri al\u0131nd\u0131. Plazma RNA's\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131, hedef miRNA'lar (19a, 98, 146b, 186, 191, 222*, 331-5p, 452, 625, 664, 1247) toplu vaka miRNA analiz kartlar\u0131nda belirlendi ve miRNA fraksiyonu nicel RT-PCR testi ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Sonu\u00e7lar, endoskopi raporlar\u0131 ve tespit edilen ve \u00e7\u0131kar\u0131lan poliplerin histolojisi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Analiz, Excel (2011) ve SPSS (s\u00fcr\u00fcm 20) yaz\u0131l\u0131mlar\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\n## Bulgular\n210 hasta dahil edildi (117 polipli, 12 kanserli, 81 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol [FOBt pozitif]). miRNA paneli, polipli, kanserli veya ikisinin varl\u0131\u011f\u0131na sahip hastalar ile kontroller aras\u0131nda anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar (t testi) g\u00f6sterdi (miR-19a, p=0,0184; miR-98, p=0,0206; miR-146b, p=0,0029; miR-186, p=0,0006; miR-625, p=0,0008). Ayr\u0131ca, polipler (miR-19a, p=0,0233; miR-98, p=0,0224; miR-146"}
{"_id":"23136735","title":"Short term persistence of human papillomavirus and risk of cervical precancer and cancer: population based cohort study","text":"\nAMA\u00c7: Prevalent olarak tespit edilen kanserojen insan papillomavir\u00fcs (HPV) enfeksiyonunun k\u0131sa s\u00fcreli varl\u0131\u011f\u0131 sonras\u0131 servikal intraepitelyal neoplazi II veya daha k\u00f6t\u00fc (II+) veya servikal intraepitelyal neoplazi III+ (III+) birikimsel olu\u015fma oran\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\nTasar\u0131m: Toplum temelli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\nYer: Guanacaste, Kosta Rika.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 2282 cinsel olarak aktif kad\u0131n, kay\u0131t sonras\u0131 aktif takipte.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: \u0130lk u\u00e7 noktalar: 3 y\u0131l ve 5 y\u0131l histolojik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f servikal intraepitelyal neoplazi II+ (n=70) birikimsel olu\u015fma oran\u0131. Her ziyarette toplanan servikal \u00f6rnekler, 40'dan fazla HPV genotipini test etmek i\u00e7in incelendi. HPV 16, 18, 26, 31, 33, 35, 39, 45, 51, 52, 56, 58, 59, 66, 68, 73 ve 82, birincil kanserojen genotipler olarak kabul edildi.\n\nSonu\u00e7lar: Kay\u0131tta ve yakla\u015f\u0131k bir y\u0131l (9-21 ay) sonra kanserojen HPV testinde pozitif olan (pozitif\/pozitif) kad\u0131nlar, 3 y\u0131ll\u0131k servikal intraepitelyal neoplazi II+ birikimsel olu\u015fma oran\u0131n\u0131n %17.0'\u0131n\u0131 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %12.1-22.0) g\u00f6sterdi. Negatif\/pozitif (3.4%, %0.1-6.8%), pozitif\/negatif (1.2%, -0.2% ila 2.5%) ve negatif\/negatif (0.5%, %0.1-0.9%) test sonu\u00e7lar\u0131 olan kad\u0131nlar, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck riskteydi. Ayn\u0131 kanserojen HPV genotipinde iki kez test pozitifli\u011fi ile farkl\u0131 genotiplerde iki kez test pozitifli\u011fi aras\u0131nda servikal intraepitelyal neoplazi II+ birikimsel olu\u015fma oran\u0131nda \u00e7ok az fark vard\u0131 (17.0% ile 21.3% aras\u0131nda). HPV 16'n\u0131n k\u0131sa s\u00fcreli varl\u0131\u011f\u0131, servikal intra"}
{"_id":"23141360","title":"Nature and anisotropy of cortical forces orienting Drosophila tissue morphogenesis","text":"Geli\u015fen embriyolar ve organlar\u0131n morfogenezinin, h\u00fccrelerin kom\u015fu h\u00fccrelerle temaslar\u0131n\u0131 yeniden d\u00fczenleme yeteneklerine dayand\u0131\u011f\u0131 bilinmektedir. Nicel modelleme ve lazer nano-kesimi tekniklerini kullanarak, polarize h\u00fccre kom\u015fu de\u011fi\u015fimleri sonucu olu\u015fan bir morfogenetik s\u00fcre\u00e7 olan *Drosophila melanogaster* embriyolar\u0131n\u0131n uzamas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. G\u00f6steriyoruz ki, apikal h\u00fccre birle\u015fmelerindeki kortikal gerilimin anizotropisi, dokunun uzamas\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirmede yeterli. Bu de\u011feri, \u00e7e\u015fitli doku tan\u0131mlay\u0131c\u0131lar\u0131 kullan\u0131larak in silico ve in vivo verileri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak tahmin ettik. Aktomyosin a\u011f\u0131n\u0131n nano-kesimi, gerilimin anizotropik olarak da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve myosin II birikimine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir. Nano-kesimden sonra birle\u015fmeler sonras\u0131 birle\u015fmeler, kortikal elastik kuvvetlerin bu s\u00fcre\u00e7te bask\u0131n oldu\u011funu da ima eder. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, \u00fc\u00e7 veya daha fazla h\u00fccrein bulu\u015ftu\u011fu tepe pozisyonlar\u0131ndaki dalgalanmalar, kom\u015fu de\u011fi\u015fimlerini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Alt h\u00fccresel gerilme aktivitesinin birle\u015fme yeniden d\u00fczenlemedeki katk\u0131s\u0131n\u0131 ve doku uzamas\u0131 s\u0131ras\u0131nda tepe pozisyonlar\u0131ndaki dalgalanmalar\u0131n izin veren rol\u00fcn\u00fc ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz."}
{"_id":"23148978","title":"The influence of some metabolic inhibitors on phagocytic activity of mouse macrophages in vitro.","text":"Farkl\u0131 metabolik inhibit\u00f6rlerin, in vitro k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f farenin peritonal eks\u00fcdat\u0131ndan elde edilen makrofajlar\u0131n fagositik aktivitesi \u00fczerindeki etkileri incelendi. A\u015fa\u011f\u0131daki metabolik inhibit\u00f6rler test edildi: sodyum iodoasetat, sodyum flor\u00fcr, sodyum florosasetat, sodyum malonat, 2-4-dinitrofenol, sodyum azit, ouabain ve sikloheksimid, hepsi 10(-3) M konsantrasyonda. Iodoasetat, fagositik aktiviteyi g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde inhibe etti; bu g\u00f6zlem, fagositik s\u00fcrecin ana enerji kayna\u011f\u0131n\u0131n glikoliz oldu\u011funu teyit eder. \u00d6te yandan, flor\u00fcr, glikolizi etkili bir \u015fekilde inhibe etmesine ra\u011fmen, hi\u00e7bir etkiye sahip de\u011fildi. Bu fark, sodyum flor\u00fcr\u00fcn, 0 derece C gibi fizyolojik olmayan bir s\u0131cakl\u0131kta sadece in vitro anaerobik glikolizi engelledi\u011fi ger\u00e7e\u011fine a\u00e7\u0131klanabilir. Fluoroasetat ve malonat, Krebs d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc bozan iki bile\u015fik, fagositik aktiviteyi inhibe etmedi, ancak Krebs d\u00f6ng\u00fcs\u00fc aktivitesinin makrofaj h\u00fccrelerinde zay\u0131f geli\u015ftirildi\u011fi bilinmektedir. Sodyum azit ve 2-4-dinitrofenol, iki oksidatif fosforilasyon inhibit\u00f6r\u00fc, h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrleriyle temas ettikten sadece 3 saat sonra fagositik aktivite \u00fczerinde bir etkiye sahipti. Ouabain, sodyum ve potasyumun plazma zar\u0131ndan ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 engeller ve muhtemelen h\u00fccre zar\u0131n\u0131n hareketlerini bozarak fagositik aktiviteyi inhibe etti. Son olarak, sikloheksimidin fagositik aktivite \u00fczerindeki etkisi belirsizdir. Bu bile\u015fik protein sentezini inhibe eder ve belki de h\u00fccre zar\u0131n\u0131n yenilenmesini \u00f6nleyerek etki eder."}
{"_id":"23160444","title":"Two-tiered coupling between flowing actin and immobilized N-cadherin\/catenin complexes in neuronal growth cones.","text":"Sinirsel b\u00fcy\u00fcme konileri, aktin temelli hareketlili\u011fi substrat ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131na dinamik olarak ba\u011flayarak ilerler, ancak bireysel molek\u00fcler d\u00fczeydeki mekanizmalar hala belirsizdir. \u0130lk n\u00f6ronlar\u0131 N-kadherin kapl\u0131 mikropatternli substratlarda yeti\u015ftirdik ve b\u00fcy\u00fcme konilerinin ventral y\u00fczeyinde ba\u011fl\u0131l\u0131k ve sitoskelet proteinlerini izlemek i\u00e7in tek par\u00e7ac\u0131k izleme ile fotoaktifle\u015ftirme lokalizasyonu mikroskopisi (sptPALM) kulland\u0131k. Aktin tellerinin sabit N-kadherin\/katenin kompleksleriyle ge\u00e7ici etkile\u015fimlerini ikinci zaman \u00f6l\u00e7e\u011finde g\u00f6steriyoruz, bu da aktin geriye do\u011fru ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n yerel azalmas\u0131na neden oluyor. Mikropatternlerde normal aktin ak\u0131\u015f\u0131, endojenik N-kadherine ba\u011flanmak i\u00e7in rekabet eden bask\u0131n negatif N-kadherin yap\u0131s\u0131n\u0131n ifade edilmesiyle kurtar\u0131ld\u0131. Fotoblokajdan sonra fluorescence geri kazan\u0131m\u0131 (FRAP) deneyleri, aktin ve N-kadherinin farkl\u0131 kinetiklerini do\u011frulad\u0131 ve ayr\u0131ca N-kadherin mikropatternlerine hapsolmu\u015f %20 aktin pop\u00fclasyonunu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bu da yerel aktin birikimine katk\u0131da bulundu. \u0130lgili kinetik parametrelerle modelleme yapan bilgisayar sim\u00fclasyonlar\u0131, hem N-kadherin hem de aktin d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc iyi bir \u015fekilde do\u011frulad\u0131, bu mekanizman\u0131n ge\u00e7erlili\u011fini do\u011frulad\u0131. Hareketli aktin a\u011f\u0131 ve mekansal olarak k\u0131s\u0131tlanm\u0131\u015f yap\u0131\u015fkan kompleksler aras\u0131ndaki k\u0131sa ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc etkile\u015fimler, dinamik ortam alg\u0131lamas\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmek ve b\u00fcy\u00fcme konisi g\u00f6\u00e7\u00fc i\u00e7in gerekli kuvveti sa\u011flamak i\u00e7in iki seviyeli bir tutma mekanizmas\u0131 temsil eder."}
{"_id":"23180075","title":"Cloning of factors related to HIV-inducible LBP proteins that regulate steroidogenic factor-1-independent human placental transcription of the cholesterol side-chain cleavage enzyme, P450scc.","text":"Kolesterol yan zincir par\u00e7alama enzimi, sitokrom P450scc, t\u00fcm steroid hormonlar\u0131n\u0131n biyosentezini ba\u015flat\u0131r. Adrenal ve gonad stratejileri P450scc gen transkripsiyonu i\u00e7in esasen ayn\u0131d\u0131r ve steroidojenik fakt\u00f6r-1 adl\u0131 yetim n\u00fckleer resept\u00f6re ba\u011fl\u0131d\u0131r, ancak plasental transkripsiyon stratejisi P450scc i\u00e7in kullan\u0131lan cis-etkileyici \u00f6\u011feler adrenal stratejide kullan\u0131lanlardan farkl\u0131d\u0131r ve steroidojenik fakt\u00f6r-1'e ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. \u00c7\u00fcnk\u00fc plasental P450scc ifadesi insan gebeli\u011fi i\u00e7in gereklidir, insan P450scc promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn -155\/-131 b\u00f6lgesini ba\u011flayan fakt\u00f6rler arad\u0131k, bu b\u00f6lge plasental ama adrenal veya gonad transkripsiyonunda rol oynar. 2,4 x 10(6) insan plasental JEG-3 h\u00fccrelerinden cDNA klonlar\u0131n\u0131n bir maya bir hibrit ekran\u0131, iki benzersiz klon verdi; biri daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanan transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc LBP-1b'dir, HIV'e ve lenfositlerde tip I enfeksiyonuna ba\u011fl\u0131 olarak tetiklenir ve di\u011feri yeni bir fakt\u00f6rd\u00fcr, LBP-9 ad\u0131 verilen, LBP-1b ile %83 amino asit dizin benzerli\u011fi payla\u015f\u0131r. Transfekte edilmi\u015f mayada ifade edildi\u011finde, her iki fakt\u00f6r de -155\/-131 DNA'ya \u00f6zel olarak ba\u011flan\u0131r; LBP proteinlerine kar\u015f\u0131 antiserumlar LBP-9.DNA kompleksini s\u00fcper\u015fifreler ve LBP-1b DNA kompleksinin olu\u015fumunu engeller. Ters transkripsiyon-polimeraz zincir reaksiyonu, insan plasental JEG-3, adrenal NCI-H295A, karaci\u011fer HepG2, servikal HeLa ve maymun b\u00f6brek COS-1 h\u00fccrelerinde LBP-1b'yi tespit etti, ancak LBP-9 sadece JEG-3 h\u00fccrelerinde tespit edildi. -155\/-131 par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131 minimal bir promot\u00f6re ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda, LBP-1b'nin dozaj\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak transkripsiyonu 21 kat art\u0131rd\u0131, ancak LBP-9'un eklenmesi LBP-1b'nin uyar\u0131c\u0131 etkisini bast\u0131rd\u0131. Normal insan fizyolojisinde LBP transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin roll"}
{"_id":"23190392","title":"Functional reprogramming of polyploidization in megakaryocytes.","text":"Polyploidle\u015fme, farkl\u0131la\u015fmayla s\u0131k s\u0131k ili\u015fkili do\u011fal bir s\u00fcre\u00e7tir; d\u00fczenlenmemi\u015fli\u011fi genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve kanserle ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. \u00d6nemi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, h\u00fccrelerin farkl\u0131 polyploidle\u015fme mekanizmalar\u0131 neden se\u00e7ti\u011fi bilinmemektedir. Burada, endomitosis olarak bilinen bir s\u00fcrecin sistematik genetik analizini rapor ediyoruz, bu s\u00fcre\u00e7te megakaryositler mitoz yoluyla polyploid hale gelir ancak anafaz\u0131n ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131kla sonu\u00e7lan\u0131r. APC\/C ko-fakt\u00f6r\u00fc Cdc20'nin yoklu\u011fu mitotik tutuklanmaya ve \u015fiddetli trombositopeniye neden olurken, Aurora-B, Cdk1 veya Cdk2 kinazlar\u0131n\u0131n eksikli\u011fi megakaryosit polyploidle\u015fmesini veya trombosit seviyelerini etkilemez. Cdk1'in yoklu\u011fu, mitoz olmadan endositlere bir ge\u00e7i\u015f zorlar, ancak Cdk1 ve Cdk2'nin yoklu\u011funda polyploidle\u015fme, anormal yeniden replikasyon olaylar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir. \u00d6nemli olan, bu kinazlar\u0131n yoklu\u011funun Cdc20 s\u0131f\u0131rl\u0131 megakaryositlerdeki kusurlar\u0131 kurtard\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Bu bulgular, endomitosisin canl\u0131da alternatif polyploidle\u015fme mekanizmalar\u0131 taraf\u0131ndan i\u015flevsel olarak de\u011fi\u015ftirilebilece\u011fini ve mitotik ve polyploid h\u00fccreleri ay\u0131rt etmeyi ama\u00e7layan terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131mlar i\u00e7in h\u00fccresel temeli sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"23195302","title":"Histone methyltransferase activity associated with a human multiprotein complex containing the Enhancer of Zeste protein.","text":"Zeste'yi Art\u0131r\u0131c\u0131 [E(z)] bir Polikomb grubu transkripsiyonel bask\u0131lay\u0131c\u0131d\u0131r ve SET alan\u0131na sahip protein ailesinin kurucu \u00fcyelerinden biridir. Birka\u00e7 SET alanl\u0131 protein, i\u00e7sel olarak histon metiltransferaz (HMT) aktivitesine sahiptir. Bununla birlikte, rekombine E(z) proteini, HMT testinde aktif olmad\u0131\u011f\u0131 bulunmu\u015ftur. Burada, ek seks komblar\u0131, zeste-12 bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 [Su(z)12] ve histon ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler RbAp46\/RbAp48 i\u00e7eren bir multiprotein E(z) kompleksi izole ettik. Bu kompleksi, Polikomb Bask\u0131lay\u0131c\u0131 Kompleksi (PRC) 2 olarak adland\u0131rd\u0131k. Bu kompleks, histon H3'\u00fcn Lys 9 (K9) ve Lys 27 (K27) spesifikli\u011fiyle HMT aktivitesine sahiptir. PRC2'nin HMT aktivitesi, E(z) proteininin b\u00fct\u00fcn SET alan\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. E(z) proteininin transkripsiyonel bask\u0131lamas\u0131n\u0131n, PRC1'in metilasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak rekrut edilmesini i\u00e7erdi\u011fi hipotezini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. PRC2'de Su(z)12'nin bulunmas\u0131, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir pozisyon etkisi varyasyonu bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in, PRC2'nin heterokromatin ile ili\u015fkili susturmada yayg\u0131n bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"23195674","title":"Simvastatin reduces platelet-endocardium adhesion in atrial fibrillation.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nAtriyal fibrilasyon (AF) ile ili\u015fkili CD40\/CD40L sisteminin rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek ve simvastatin tedavisinin etkilerini test etmek.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\u0130nsan dokuda in vitro \u00e7al\u0131\u015fma, \u00dcniversite Hastanesi (\u00fcst d\u00fczey referans merkezi). Deneyler, kardiyopulmoner bypass \u00f6ncesi sa\u011f atriyal segmentlerden ger\u00e7ekle\u015ftirildi ve 5 mikroM simvastatin varl\u0131\u011f\u0131nda veya yoklu\u011funda yap\u0131ld\u0131. \u00c7al\u0131\u015fmaya, kronik AF veya sin\u00fcs ritminde olan iki hasta grubu dahil edildi. Endokardiyal CD40 ifadesi, CD40L sal\u0131n\u0131m\u0131 ve plaketlerin endokardiyuma yap\u0131\u015fmas\u0131 de\u011ferlendirildi. Ayr\u0131ca, plaket agregalar\u0131n\u0131n kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve endokardiyum \u00fczerindeki plaket da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 da incelendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nAtriyal fibrilasyon, endokardiyal CD40 ifadesinde anlaml\u0131 bir art\u0131\u015fla (293.1 \u00b1 55.1 pg\/ml vs. 230.9 \u00b1 53.3 pg\/ml, p < 0.01) ve plaket-endokardiyum yap\u0131\u015f\u0131m\u0131 ile ili\u015fkiliydi, bu da sin\u00fcs ritminde olan atriyumlara k\u0131yasla (10.8 \u00b1 2.2 vs. 5.2 \u00b1 1.3 plaket CD41 AU, p < 0.01). \u0130mmunofluoresans ile yakla\u015f\u0131k %62'si fibrilasyon ge\u00e7iren endokardiyum plaketler taraf\u0131ndan kaplanm\u0131\u015fken, sin\u00fcs ritminde olmayan atriyumlarda bu oran %12'di. Simvastatin eklenmesi, fibrilasyon ge\u00e7iren atriyumlarda CD40 ifadesini ve plaket yap\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131; bu etki, mevalonik asit eklenmesiyle tersine \u00e7evrilmedi.\n\n## Sonu\u00e7\nKronik atriyal fibrilasyon, endokardiyal CD40 ifadesinde ve plaketlerin endokardiyuma yap\u0131\u015fmas\u0131nda akut bir art\u0131\u015fa neden olur. Simvastatin, bu ifadeyi d\u00fczenlemede etkilidir ve bu nedenle intraatrial trombus olu\u015fumunun riskini azaltmada potansiyel olarak katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"23203102","title":"Transmission of sporadic Creutzfeldt-Jakob disease by blood transfusion: risk factor or possible biases.","text":"ARKA PLAN Transf\u00fczyon yoluyla bula\u015fan varyant Creutzfeldt-Jakob hastal\u0131\u011f\u0131 (CJD) vakalar\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, di\u011fer CJD formlar\u0131n\u0131n olas\u0131 benzer riskine dikkat \u00e7ekmek i\u00e7in yeniden ilgi uyand\u0131rd\u0131. Y\u00d6NTEM VE \u00c7ALI\u015eMA Tasar\u0131m\u0131 CJD'nin kesin veya olas\u0131 tan\u0131s\u0131 olan (sporadik CJD, n = 741; genetik CJD, n = 175) ve alternatif kesin tan\u0131s\u0131 olan (n = 482) kan transf\u00fczyonu ge\u00e7mi\u015fi bulunan CJD olmayan hastalar \u00e7al\u0131\u015fma kapsam\u0131na al\u0131nd\u0131. Hastal\u0131k ba\u015flang\u0131c\u0131ndan 10 y\u0131ldan daha \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fen kan transf\u00fczyonu riskini ve baz\u0131 olas\u0131 kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri de\u011ferlendirmek i\u00e7in ham olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131 (OR'lar) hesapland\u0131. \u00c7oklu lojistik regresyon analizlerine dahil edilen, tek de\u011fi\u015fkenli analizlerde anlaml\u0131 OR'lara sahip de\u011fi\u015fkenler. SONU\u00c7 Tek de\u011fi\u015fkenli modelde, klinik ba\u015flang\u0131\u00e7tan 10 y\u0131ldan daha \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fen kan transf\u00fczyonu, sporadik CJD'de di\u011fer n\u00f6rolojik bozukluklara g\u00f6re 4,1 kat daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Bu anlaml\u0131l\u0131k, 10 y\u0131ll\u0131k gecikme s\u00fcresini dikkate almad\u0131\u011f\u0131nda kaybolur. \u00c7oklu analizler, transf\u00fczyondan sonra sporadik CJD geli\u015fme riskinin (OR, 5,05) olas\u0131 kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rleri ayarlad\u0131ktan sonra artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Genetik CJD hastalar\u0131nda yap\u0131lan analiz, transf\u00fczyonla ili\u015fkili herhangi bir anlaml\u0131 risk fakt\u00f6r\u00fc ortaya \u00e7\u0131karmad\u0131. SONU\u00c7 Bu, klinik ba\u015flang\u0131\u00e7tan 10 y\u0131ldan daha \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fen kan transf\u00fczyonu riskinin anlaml\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steren ilk vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r. Bu verilerin biyolojik olarak makul olup olmad\u0131\u011f\u0131 veya \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n tasar\u0131m\u0131n\u0131n \u00f6nyarg\u0131lar\u0131n\u0131n sonucu olup olmad\u0131\u011f\u0131 tart\u0131\u015fmal\u0131 olmaya devam ediyor, ancak bunlar sporadik CJD'de kan g\u00fcvenli\u011finin de\u011ferlendirilmesinde \u00f6nceki epidemiyolojik olumsuz raporlar\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 tahminini dengelemektedir."}
{"_id":"23206239","title":"Advantages and pitfalls of fructosamine and glycated albumin in the diagnosis and treatment of diabetes.","text":"Diyabetli hastalar\u0131n verimli te\u015fhisi ve do\u011fru izlenmesi, diyabetik komplikasyon riskini azaltmak i\u00e7in temel ta\u015flard\u0131r. Diyabet i\u00e7in mevcut te\u015fhis ve prognoz stratejileri esas olarak iki test \u00fczerine kuruludur: kan (veya kap\u0131l\u0131) glikoz ve glikozile hemoglobin (HbA1c). Bununla birlikte, bu \u00f6l\u00e7\u00fcmler kusursuz de\u011fildir ve klinik yararl\u0131l\u0131klar\u0131 \u00e7e\u015fitli klinik ve analitik fakt\u00f6rlerden etkilenir. Glikoz homeostaz\u0131n\u0131n di\u011fer g\u00f6stergelerinin klinik uygulamada, \u00f6rne\u011fin, fructosamin ve glikozile albumin (GA) dahil edilmesi, \u00f6zellikle HbA1c'nin \u00f6nyarg\u0131l\u0131 veya hatta g\u00fcvenilmez olabilece\u011fi hastalarda \u00e7ekici bir alternatif olarak g\u00f6r\u00fclebilir. Bunlar, glikoz homeostaz\u0131nda h\u0131zl\u0131 de\u011fi\u015fiklikler ve daha b\u00fcy\u00fck glikemik dalgalanmalar olan hastalar ve k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccre bozukluklar\u0131 ve b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalar\u0131 i\u00e7erir. Mevcut kan\u0131tlara g\u00f6re, GA'n\u0131n genel te\u015fhis verimlili\u011fi, geni\u015f bir klinik ortamda fructosamin'den daha \u00fcst\u00fcnd\u00fcr. GA'y\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in mevcut y\u00f6ntem, fructosamin de\u011ferlendirmesi i\u00e7in kullan\u0131lanlardan daha iyi standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve preanalitik de\u011fi\u015fkenlere kar\u015f\u0131 daha az savunmas\u0131zd\u0131r. GA'n\u0131n HbA1c'den di\u011fer avantajlar\u0131, daha d\u00fc\u015f\u00fck reaktif maliyetidir ve bir\u00e7ok geleneksel laboratuvar aletinde GA analizini otomatikle\u015ftirme yetene\u011fidir. HbA1c'nin g\u00fcvenilmez olabilece\u011fi diyabetli hastalar\u0131n klinik y\u00f6netimine GA'n\u0131n yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fi, ancak GA'n\u0131n HbA1c'yi tamamlayabilece\u011fi veya hatta de\u011fi\u015ftirebilece\u011fini kesin olarak kan\u0131tlamak i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"23208167","title":"Catalytic-Independent Functions of PARP-1 Determine Sox2 Pioneer Activity at Intractable Genomic Loci.","text":"\u00d6nc\u00fc transkripsiyon fakt\u00f6rleri (TF'ler), genomik ilk yan\u0131tc\u0131lar olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, kromatinin eri\u015filemez b\u00f6lgelerine ba\u011flanarak enhans\u00f6r olu\u015fumunu te\u015fvik eder. \u00d6nc\u00fc TF'lerin kromatin eri\u015fimi kazanma mekanizmas\u0131, hala cevaplanmam\u0131\u015f \u00f6nemli bir sorudur. Burada, PARP-1'in, bir n\u00fckleozom ba\u011flay\u0131c\u0131 protein olan, i\u00e7sel \u00f6zellikleriyle \u00f6nc\u00fc TF Sox2'nin inat\u00e7\u0131 genomik lokuslara ba\u011flanmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu PARP-1 eylemleri, poly(ADP-ribozil) transferaz aktivitesi ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ger\u00e7ekle\u015fir. PARP-1 ba\u011f\u0131ml\u0131 Sox2 ba\u011flanma siteleri, genomun eukromatik b\u00f6lgelerinde bulunur ve nispeten y\u00fcksek n\u00fckleozom i\u015fgaline ve di\u011fer transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin d\u00fc\u015f\u00fck e\u015f i\u015fgaline sahiptir. PARP-1, DNA'da i\u015fbirli\u011fi yaparak n\u00fckleozomlara Sox2 ba\u011flanma stabilitesini sa\u011flar. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Sox2 \u00f6nc\u00fc aktivitesini belirleyen i\u00e7sel ve d\u0131\u015fsal \u00f6zellikleri tan\u0131mlar. Bir alt k\u00fcmede ba\u011flanma sitelerinde g\u00f6zlemlenen ko\u015fullu \u00f6nc\u00fc aktivite, inat\u00e7\u0131 genomik lokuslarda \u00e7al\u0131\u015fan di\u011fer \u00f6nc\u00fc TF'lerin temel bir \u00f6zelli\u011fi olabilir."}
{"_id":"23237995","title":"Steroid regulation of C. elegans diapause, developmental timing, and longevity.","text":"Hormonlar, bir\u00e7ok t\u00fcrde \u00f6nemli a\u015fama ge\u00e7i\u015flerini ve geli\u015fimsel zamanlama olaylar\u0131n\u0131 tetiklemede kritik bir rol oynar. Nematod C. elegans'ta, steroid hormon resept\u00f6r\u00fc DAF-12, geli\u015fimsel zamanlama, a\u015fama belirleme ve \u00f6m\u00fcr uzunlu\u011funu d\u00fczenleyen yollar\u0131n kesi\u015fme noktas\u0131nda \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. DAF-12, \u00e7evresel ve fizyolojik sinyalleri ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenlemesiyle birle\u015ftirir ve \u00e7e\u015fitli s\u00fcre\u00e7leri y\u00f6neten zengin bir mimariye sahiptir. Burada, solucanda ya\u015fam a\u015famas\u0131 ge\u00e7i\u015flerini y\u00f6neten molek\u00fcler i\u00e7g\u00f6r\u00fcler, ola\u011fan\u00fcst\u00fc devreler ve sinyal yollar\u0131n\u0131 vurgular\u0131z ve bu yollar, steroidlerin biyolojik zaman\u0131 d\u00fczenlemesi \u00fczerine temel i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"23244529","title":"A core subunit of Polycomb repressive complex 1 is broadly conserved in function but not primary sequence.","text":"Polikrom Grup (PcG) proteinleri, kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek kal\u0131tsal gen susturmas\u0131n\u0131 arac\u0131l\u0131k eder. Esas PcG kompleksi, PRC1, kromatini s\u0131k\u0131la\u015ft\u0131r\u0131r ve kromatin yeniden d\u00fczenlenmesini engeller. Drosophila melanogaster'da, PSC'nin (PSC-CTR) i\u00e7sel olarak d\u00fczensiz C-terminal b\u00f6lgesi, bu nonkovalent kromatin etkilerini arac\u0131l\u0131k eder ve canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi i\u00e7in gereklidir. PSC-CTR dizisinin korunmas\u0131zl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle, bu etkilerin Drosophila d\u0131\u015f\u0131ndaki kromatin \u00fczerindeki \u00f6nemi net de\u011fildi. Ayr\u0131ca, katlanmam\u0131\u015f alanlar\u0131n olmamas\u0131, PSC-CTR'nin i\u015flevini kodlayan dizisinin anla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131 da zorla\u015ft\u0131r\u0131yordu. PSC-CTR aktivitesinin mekanik temeli ve korunma derecesini belirlemek i\u00e7in, 17 metazoan PSC-CTR'yi, omurgal\u0131lardan eklembacakl\u0131lara kadar inceledik ve dizilerinin \u00f6zelliklerini ve biyokimyasal \u00f6zelliklerini inceledik. PSC-CTR dizileri korunmas\u0131zd\u0131r, ancak hepsi y\u00fcksek y\u00fckl\u00fcd\u00fcr ve yap\u0131sal olarak d\u00fczensizdir. Etkin PSC-CTR'lerin, DNA'ya s\u0131k\u0131ca ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kromatin yeniden d\u00fczenlenmesini verimli bir \u015fekilde engelledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Etkinlikten daha az aktif olanlar, uzanm\u0131\u015f negatif y\u00fckl\u00fc b\u00f6lgelerin olmamas\u0131ndan ay\u0131rt edilir. PSC-CTR aktivitesini art\u0131rabilmek i\u00e7in, dizisinin s\u00fcrekli negatif y\u00fck\u00fcn\u00fc da\u011f\u0131tmak, bu \u00f6zelli\u011fin \u00f6nemini teyit eder. Belirlenen PSC-CTR aktivitesi i\u00e7in \u00f6nemli olan dizisel \u00f6zelliklere dayanarak, ek \u00e7e\u015fitli genomlarda aktif PSC-CTR'lerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6rd\u00fck. Analizimiz, metazoanlar aras\u0131nda PSC-CTR aktivitesinin geni\u015f bir \u015fekilde korundu\u011funu ortaya koyuyor. Bu sonu\u00e7, sadece dizi hizalamalar\u0131ndan elde edilemezdi. Ayr\u0131ca, aktif PSC-CTR'lerin olmad\u0131\u011f\u0131 bitkilerin, i\u015flevsel olarak benzer bir PcG proteini olan EMF1'e sahip oldu\u011funu bulduk. Bu nedenle, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, PRC1 aktivitesinin, da\u011f\u0131lm\u0131\u015f negatif y\u00fcklerle d\u00fczensiz bir alan\u0131n alt\u0131nda yatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve metazoanlar ve bitkiler aras\u0131nda korundu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"23245050","title":"Dietary status of trained female cyclists.","text":"Beslenme durumu, sekiz y\u00fcksek derecede e\u011fitilmi\u015f kad\u0131n bisiklet\u00e7ide de\u011ferlendirildi. Her bisiklet\u00e7i, 3 g\u00fcnl\u00fck tart\u0131lm\u0131\u015f besin kay\u0131tlar\u0131n\u0131 tuttu. Diyetler, bilgisayar destekli bir yaz\u0131l\u0131m paketi kullan\u0131larak besin i\u00e7eri\u011fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan analiz edildi. Kan da al\u0131nd\u0131 ve hemoglobin, hematokrit ve albumin a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011ferlendirildi. Sporcu bir grup i\u00e7in, bisiklet\u00e7ilerin diyetleri d\u00fc\u015f\u00fck enerji (85% GDA) ve karbonhidrat (g\u00fcnl\u00fck v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ba\u015f\u0131na 4,4 gram) ile bulundu. Ortalama g\u00fcnl\u00fck besin al\u0131mlar\u0131, folat (76% GDA), magnezyum (81%), demir (59%) ve \u00e7inko (48%) i\u00e7in GDA'lar\u0131n \u00e7ok alt\u0131nda kald\u0131. Ayr\u0131ca, \u00fc\u00e7te birden fazla bisiklet\u00e7i, a\u015fa\u011f\u0131daki mikro besin maddelerinin %67'lik GDA's\u0131n\u0131 t\u00fcketmedi: piridoksin, folat, kobalamin, vitamin E, magnezyum, demir ve \u00e7inko. Hemoglobin (135 g\/L), hematokrit (0.39) ve albumin (45 g\/L) de\u011ferleri hepsi normal, ancak \u00e7o\u011fu hemoglobin de\u011feri normal aral\u0131\u011f\u0131n alt %50'sindeydi. Et, tavuk, bal\u0131k, fasulye, bezelye ve f\u0131nd\u0131k gibi g\u0131dalar, \u00e7o\u011fu sporcunun diyetinde d\u00fc\u015f\u00fck veya yoktu. Bu kad\u0131n bisiklet\u00e7ilerin diyet kalitesi, bu g\u0131dalar\u0131n eklenmesiyle b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirilebilirdi. Bu sporcular, beslenme e\u011fitimi ve diyet dan\u0131\u015fmanl\u0131\u011f\u0131ndan yararlanabilir."}
{"_id":"23253955","title":"Regulation of Pax-3 expression in the dermomyotome and its role in muscle development.","text":"Omurgal\u0131lar\u0131n segmentli mesodermi, embriyo i\u00e7inde omurilik ve kas gibi \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerine kaynakl\u0131k eder. Birka\u00e7 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc, segmentli mesodermde embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda ifade edilen \u00e7ift alanl\u0131 (Pax proteinleri) i\u00e7erir. Bunlar Pax-3 ve yak\u0131ndan ili\u015fkili bir gen olan Pax-7'yi i\u00e7erir, her ikisi de segment plakas\u0131nda ve dermomyotomda ifade edilir. Bu makalede, notokordun sinyallerinin somitlerde Pax-3, Pax-7 ve Pax-9'un ifadesini d\u00fczenledi\u011fini ve daha sonra somitik mesodermden kaynaklanan h\u00fccre tiplerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tl\u0131yoruz. Pax-3 geninin dermomyotomdan kaynaklanan h\u00fccre tiplerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131ndaki rol\u00fcn\u00fc do\u011frudan de\u011ferlendirmek i\u00e7in, splotch fare embriyolar\u0131nda kas geli\u015fimini analiz ediyoruz, bu embriyolar\u0131n i\u015flevsel Pax-3 genine sahip de\u011fildir. Normalde uzuvlara g\u00f6\u00e7 eden Pax-3 ifade eden bir h\u00fccre pop\u00fclasyonu, homozigot splotch embriyolar\u0131nda yoktur ve bu nedenle uzuv kaslar\u0131 kaybolur. Splotch embriyolar\u0131n\u0131n g\u00f6vde kaslar\u0131nda herhangi bir anormallik tespit edilmedi\u011fini belirterek, Pax-3'\u00fcn uzuv kaslar\u0131n\u0131n geli\u015fimi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu, ancak g\u00f6vde kaslar\u0131 i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"23260700","title":"Angiopoietin 2 is a partial agonist\/antagonist of Tie2 signaling in the endothelium.","text":"Angiopoietin 2 (Ang2), ba\u015flang\u0131\u00e7ta endotel h\u00fccrelerinde (EC) Tie2 resept\u00f6r tirosin kinaz\u0131n\u0131n Ang1'e kar\u015f\u0131 rekabet\u00e7i bir antagonist olarak g\u00f6sterildi. O zamandan beri, Ang2'nin Tie2'nin agonisti veya antagonisti olup olmad\u0131\u011f\u0131 konusunda raporlar \u00e7eli\u015fkili olmu\u015ftur. Burada, Ang2'nin Ang1 yokken agonist olarak, ancak Ang1 mevcutken doz ba\u011f\u0131ml\u0131 bir antagonist olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz. Eksojenik Ang2, EC'lerde Tie2'yi ve pro-migrasyon, pro-ya\u015fama PI3K\/Akt yolunu etkinle\u015ftirir ancak eksojenik Ang1'e k\u0131yasla daha az g\u00fc\u00e7 ve daha d\u00fc\u015f\u00fck afinite ile. EC'ler Ang2 \u00fcretir ancak Ang1 \u00fcretmez. Bu endojenik Ang2, Tie2, fosfatidylinositol 3-kinaz ve Akt aktivitesini korur ve EC'lerin hayatta kalmas\u0131, g\u00f6\u00e7\u00fc ve t\u00fcbe olu\u015fumunu te\u015fvik eder. Ancak, EC'ler Ang1 ve Ang2 ile uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, Ang2 Ang1'in ind\u00fckledi\u011fi Tie2 fosforilasyonu, Akt aktivasyonu ve EC hayatta kalmas\u0131n\u0131 doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak inhibe eder. Sonu\u00e7 olarak, Ang2 hem Tie2'nin agonisti hem de antagonisti olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Ang2, Ang1'e k\u0131yasla daha zay\u0131f bir agonisti olsa da, endojenik Ang2, EC i\u015flevleri i\u00e7in kritik olan bir Tie2 aktivite seviyesini korur. Bu bulgular, Ang2'nin Tie2 \u00fczerindeki etkisine dair \u00e7eli\u015fkili raporlar\u0131 uzla\u015ft\u0131rmaya yard\u0131mc\u0131 olabilir, endojenik resept\u00f6r tirosin kinaz sinyal iletimi mekanizmalar\u0131m\u0131z\u0131n anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 etkileyebilir ve Ang2 ve Tie2'nin sepsis ve kanser gibi ko\u015fullarda hedeflenmesini etkileyebilir."}
{"_id":"23262027","title":"Bacteremia caused by a strain of Desulfovibrio related to the provisionally named Desulfovibrio fairfieldensis.","text":"Be\u015f y\u0131ll\u0131k bir s\u00fcre boyunca kar\u0131n veya beyin abscesleri veya kan \u00f6rneklerinden sekiz Desulfovibrio t\u00fcr\u00fcn\u00fcn izole edilmesi sa\u011fland\u0131. Yedi izole, kar\u0131\u015f\u0131k bir floran\u0131n par\u00e7as\u0131yd\u0131. Bir sere, apandisitin peritonitine neden oldu\u011fu bir hastan\u0131n kan\u0131ndan saf k\u00fclt\u00fcrde izole edildi. 16S rRNA gen dizilerine g\u00f6re, bu sere Desulfovibrio fairfieldensis'e yak\u0131nd\u0131. Bu rapor, bu yeni tan\u0131mlanan t\u00fcr\u00fcn saf k\u00fclt\u00fcrde veya floran\u0131n bask\u0131n par\u00e7as\u0131 olarak izole edilen ve enfeksiy\u00f6z s\u00fcre\u00e7lerle ili\u015fkili olan d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc izolasyonunu tan\u0131mlamaktad\u0131r. Bu nedenle, D. fairfieldensis di\u011fer Desulfovibrio t\u00fcrlerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir patojenik potansiyele sahip olabilir."}
{"_id":"23267371","title":"Vitamin D: The \"sunshine\" vitamin.","text":"D vitamini eksikli\u011fi d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda neredeyse %50'lik bir n\u00fcfusa etki etmektedir. D\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda yakla\u015f\u0131k 1 milyar insan, t\u00fcm etnik ve ya\u015f gruplar\u0131 aras\u0131nda, vitamin D eksikli\u011fi (VDD) ile m\u00fccadele etmektedir. Bu hipovitaminosis D pandemisi, \u00f6ncelikle ya\u015fam tarz\u0131 (\u00f6rne\u011fin, a\u00e7\u0131k hava aktivitelerinin azalmas\u0131) ve \u00e7evresel (\u00f6rne\u011fin, hava kirlili\u011fi) fakt\u00f6rlere ba\u011flanabilir, bu fakt\u00f6rler g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na maruz kalmay\u0131 azalt\u0131r, ki bu da cildin ultraviyole-B (UVB) ile vitamin D \u00fcretmesi i\u00e7in gereklidir. Y\u00fcksek oranda vitamin D eksikli\u011fi, genel n\u00fcfusta toplam \u00f6l\u00fcmc\u00fcl riskin ba\u011f\u0131ms\u0131z bir fakt\u00f6r\u00fc olmas\u0131 nedeniyle \u00f6zellikle \u00f6nemli bir halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sorunudur. G\u00fcncel \u00e7al\u0131\u015fmalar, kronik hastal\u0131klar\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in \u015fu anda \u00f6nerilenlerden daha fazla vitamin D gerekebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. VDD'nin say\u0131s\u0131 artmaya devam ettik\u00e7e, bu hormonun genel sa\u011fl\u0131k ve kronik hastal\u0131klar\u0131n \u00f6nlenmesindeki \u00f6nemi ara\u015ft\u0131rman\u0131n \u00f6n saflar\u0131nda yer almaktad\u0131r. VDD t\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131 aras\u0131nda \u00e7ok yayg\u0131nd\u0131r. Az say\u0131da g\u0131da vitamin D i\u00e7erdi\u011finden, k\u0131lavuzlar \u00f6nerilen g\u00fcnl\u00fck al\u0131m ve kabul edilebilir \u00fcst s\u0131n\u0131r seviyelerinde takviyeyi \u00f6nermektedir. Ayr\u0131ca, risk alt\u0131ndaki hastalarda eksikli\u011fi te\u015fhis etmek i\u00e7in serum 25-hidroksivitamin D d\u00fczeyinin \u00f6l\u00e7\u00fclmesi \u00f6nerilmektedir. Eksik hastalarda ya D2 ya da D3 vitamini tedavisi \u00f6nerilmektedir. 2007'de yay\u0131nlanan bir meta-analiz, vitamin D takviyesinin \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu incelemede, vitamin D ile ili\u015fkili oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen mekanizmalar\u0131 \u00f6zetleyecek, biyolojisini ve klinik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 anlayaca\u011f\u0131z."}
{"_id":"23269537","title":"Cyclin D1 activation in B-cell malignancy: association with changes in histone acetylation, DNA methylation, and RNA polymerase II binding to both promoter and distal sequences.","text":"Cyclin D1 ifadesi, mantar h\u00fccre l\u00f6semi ve \u00e7oklu miyelomun bir alt grubunda kromozom translokasyonu taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmez hale getirilir. Uzun mesafeli gen d\u00fczenlemedeki molek\u00fcler mekanizmalar hala belirsizdir, ancak metilasyonlu CpG din\u00fckleotitleri ve metilize histonlarda de\u011fi\u015fiklikler \u00f6nemli olabilir. B h\u00fccre k\u00f6t\u00fc huylu hastal\u0131klarda cyclin D1 lokusu \u00fczerinde kromozom 11q13'de DNA metilasyon ve histon asetilasyon desenleri belirlendi. Cyclin D1 promot\u00f6r\u00fc, ifade eden h\u00fccre hatlar\u0131nda ve hasta \u00f6rneklerinde hipometilasyonlu ve hiperasetilasyonlu iken, ifade etmeyen h\u00fccre hatlar\u0131nda metilize ve hipoasetilasyonlu idi. Hiperasetilize histonlar ve hipometilize DNA, cyclin D1 geninin 120 kb'lik bir uzant\u0131s\u0131nda uzan\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, hipometilize DNA ve hiperasetilize histonlar, cyclin D1'i ifade etmeyen, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fturmayan B ve T h\u00fccrelerinde cyclin D1 promot\u00f6r\u00fc \u00fczerinde de\u011fil, \u00fcst ak\u0131\u015f ana translokasyon k\u00fcme b\u00f6lgesinde bulunuyordu. RNA polimeraz II ba\u011flanmas\u0131, sadece malign B h\u00fccre hatlar\u0131nda, cyclin D1 ifadesinin d\u00fczenlenmemi\u015f oldu\u011fu durumlarda, cyclin D1 promot\u00f6r\u00fc ve 3'\u00fcn ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k a\u011f\u0131r zincir d\u00fczenleyici b\u00f6lgelerinde g\u00f6sterildi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, RNA polimeraz II'nin IgH d\u00fczenleyici sekanslar\u0131na ba\u011flanmas\u0131 ile cyclin D1 promot\u00f6r\u00fcn\u00fc aktivasyonunu sa\u011flayan bir model \u00f6nermektedir; ya uzun menzilli polimer transferi veya izleme yoluyla."}
{"_id":"23273454","title":"The physiological regulation of toll-like receptor expression and function in humans.","text":"Bug\u00fcne kadar on bir memeli toll-like resept\u00f6r\u00fc (TLR 1-11) tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r ve bu resept\u00f6rlerin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerinin d\u00fczenlenmesinde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 bilinmektedir; ancak, in vivo TLR ifadeyi ve i\u015flevini d\u00fczenleyen fakt\u00f6rler iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insanlar\u0131n TLR ifadeyi ve i\u015flevini fizyolojik olarak nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. G\u00fcnl\u00fck ritmik etkinin TLR ifadeyi ve i\u015flevini nas\u0131l etkiledi\u011fini incelemek i\u00e7in, sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fclerden (n = 8) endojen dola\u015f\u0131m kortizol konsantrasyonunun zirve ve en d\u00fc\u015f\u00fck noktalar\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k gelen zaman noktalarda periferik ven\u00f6z kan \u00f6rnekleri al\u0131nd\u0131. TLR'ler 1, 2, 4 ve 9'un ifadesinde g\u00fcnl\u00fck ritmik bir d\u00fczenlenme g\u00f6zlemlenmedi; ancak, belirli TLR ligand\u0131 ile uyaran sonras\u0131 CD14(+) monositlerde kostim\u00fclat\u00f6r (CD80 ve CD86) ve antijen sunumu (MHC s\u0131n\u0131f II) molek\u00fcllerinin ifadesinde ak\u015fam saatlerinde sabah saatlerine k\u0131yasla (P < 0.05) daha fazla art\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Fiziksel stresin TLR ifadeyi ve i\u015flevini nas\u0131l etkiledi\u011fini incelemek i\u00e7in, sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fclerden (n = 11) dinlenme ve 1.5 saat boyunca 34 derece C s\u0131cakl\u0131kta yo\u011fun egzersiz sonras\u0131 periferik ven\u00f6z kan \u00f6rnekleri al\u0131nd\u0131. Yo\u011fun egzersiz, CD14(+) monositlerde TLR'ler 1, 2 ve 4'\u00fcn ifadesinde azalma (P < 0.005) ile sonu\u00e7land\u0131. Ayr\u0131ca, CD14(+) monositlerin belirli TLR ligan\u0131 ile uyaran sonras\u0131 CD80, CD86, MHC s\u0131n\u0131f II ve interleukin-6'n\u0131n ifadesinde egzersiz sonras\u0131 dinlenmeye k\u0131yasla (P < 0.05) azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu sonu\u00e7lar, TLR i\u015flevinin fizyolojik ko\u015fullarda in vivo d\u00fczenlenebilece\u011fini ve immunomodulat\u00f6r hormonlar\u0131n TLR i\u015flevini d\u00fczenlemede rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"23284774","title":"A review of psychosocial needs of breast-cancer patients and their relatives.","text":"\n## Ama\u00e7\nMemelenen meme kanseri hastalar\u0131n\u0131n ve yak\u0131nlar\u0131n\u0131n psikososyal ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 belirlemek, bu ihtiya\u00e7lar\u0131 etkileyen fakt\u00f6rleri tespit etmek ve klinik uygulamada daha fazla ara\u015ft\u0131rma ve ihtiya\u00e7 de\u011ferlendirmeleri i\u00e7in bir \u00f6n model geli\u015ftirmektir.\n\n## Arka Plan\nMeme kanseri ya\u015fayan kad\u0131nlar, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir hastal\u0131\u011f\u0131n te\u015fhisiyle ba\u015fa \u00e7\u0131kmak zorundad\u0131r. Tedavi ve iyile\u015fme s\u00fcreci hem hastalar hem de yak\u0131nlar\u0131 i\u00e7in zorlay\u0131c\u0131 olabilir. \u0130htiya\u00e7 de\u011ferlendirmesi, klinisyenlerin uygun yard\u0131m sa\u011flamaya odaklanmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olabilir.\n\n## Y\u00f6ntem\nElektronik veritabanlar\u0131 ve belirli ara\u015ft\u0131rma terimleri kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirilen literat\u00fcr incelemesi; 20 makale tespit edildi ve analiz edildi.\n\n## Bulgular\nHastalar taraf\u0131ndan belirlenen ihtiya\u00e7lar, (1) tedavi ile ili\u015fkili fiziksel ve sosyal bozulmalar, \u00f6rne\u011fin yorgunluk, menopoz semptomlar\u0131 ve v\u00fccut imaj\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklik ve (2) duygusal s\u0131k\u0131nt\u0131, tekrarlama korkusu, kayg\u0131 ve depresyon gibi i\u00e7erir. Yak\u0131nlar, kendilerini ve hastay\u0131 farkl\u0131 tehditlerden korumak i\u00e7in yard\u0131ma ihtiya\u00e7 duyar. Kad\u0131nlar, hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131 kontrol alt\u0131nda tutmak ve y\u00f6netmek i\u00e7in bilgilendirilmeye ihtiya\u00e7 duyar. Hem hastan\u0131n durumu hem de ikisinin de prognozu ve perspektifleri hakk\u0131nda bilgi almak i\u00e7in hem hastalar hem de yak\u0131nlar isteklidir. Yak\u0131nlar\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131 hakk\u0131nda bilgi eksikli\u011fi vard\u0131r. Ailevi kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 destek, kad\u0131nlar\u0131n ve yak\u0131nlar\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve duygusal s\u0131k\u0131nt\u0131, hastalar\u0131n ve yak\u0131nlar\u0131n\u0131n etkile\u015fimini etkileyebilir.\n\n## Sonu\u00e7\nDaha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ve klinik deste\u011fe rehberlik etmek i\u00e7in bir aile temelli \u00f6n model \u00f6nerilmektedir. Hastalar\u0131n ve yak\u0131nlar\u0131n\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 tam olarak hangi psikososyal fakt\u00f6rlerin etkiledi\u011fini belirlemek i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r.\n\n## Klinik Uygulama \u00d6nemi\n\u00d6nerilen model, sa\u011fl\u0131k profesyonellerinin hastalar\u0131n ve yak\u0131nlar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131lanm\u0131\u015f ve kar\u015f\u0131lanmam\u0131\u015f ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 ve ger\u00e7ek yard\u0131m talebini de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir \u00e7er\u00e7eve sa\u011flayabilir, bak\u0131m planlamas\u0131n\u0131, dan\u0131\u015fmanl\u0131\u011f\u0131 ve e\u011fitimi y\u00f6nlendirebilir."}
{"_id":"23286603","title":"Poly(ADP-ribose) Polymerase 1 Represses Liver X Receptor-mediated ABCA1 Expression and Cholesterol Efflux in Macrophages.","text":"Liver X resept\u00f6rleri (LXR), oksisterol taraf\u0131ndan aktive edilen n\u00fckleer resept\u00f6rlerdir ve h\u00fccreli kolesterol at\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede merkezi bir rol oynarlar. Bu resept\u00f6rler, ATP ba\u011flay\u0131c\u0131 kas (ABCA1 ve ABCG1) ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131 yukar\u0131 d\u00fczenleyerek ters kolesterol ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Fareler \u00fczerinde yap\u0131lan ateroskleroz modelleri, LXR'nin aktive edilmesiyle aterosklerozun azalt\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve mevcut plakalar\u0131n gerilemesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bununla birlikte, makrofajlarda LXR ba\u011f\u0131ml\u0131 gen etkinle\u015fmesini etkileyen temel d\u00fczenleyiciler hala ayd\u0131nlat\u0131lmay\u0131 beklemektedir. Yeni LXR d\u00fczenleyicilerini tan\u0131mlamak ve aktivitesini mod\u00fcle etmek i\u00e7in, n\u00fckleer LXR\u03b1 komplekslerini analiz etmek amac\u0131yla afiniteli safla\u015ft\u0131rma ve k\u00fctle spektrometresi kulland\u0131k ve poly(ADP-riboz) polimeraz-1 (PARP-1) adl\u0131 bir LXR ili\u015fkili fakt\u00f6r\u00fc belirledik. Asl\u0131nda, PARP-1 hem LXR\u03b1 hem de LXR\u03b2 ile etkile\u015fime girdi. Hem PARP-1'in yok edilmesi hem de PARP-1 aktivitesinin inhibisyonu, RAW 264.7 makrofaj hatt\u0131 ve birincil kemik ili\u011fi t\u00fcretilmi\u015f makrofajlarda LXR ligand\u0131 ile ind\u00fcklenen ABCA1 ifadesini art\u0131rd\u0131, ancak LXR ba\u011f\u0131ml\u0131 di\u011fer hedef genlerin ifadesini, ABCG1 ve SREBP-1c'yi etkilemedi. Kromatin imm\u00fcnopresipitasyon deneyleri, ABCA1 geninin promot\u00f6r\u00fcndeki LXR yan\u0131t eleman\u0131na PARP-1'in rekrut edildi\u011fini do\u011frulad\u0131. Ayr\u0131ca, LXR'nin PARP-1 taraf\u0131ndan pol(ADP-riboz)ize edildi\u011fini, bu da PARP-1'in LXR i\u015flevini etkiledi\u011fi potansiyel bir mekanizma oldu\u011funu g\u00f6sterdik. \u00d6nemli olan, PARP inhibit\u00f6r\u00fc 3-aminobenzamidin, makrofajlarda ABCA1 ile kolesterol at\u0131m\u0131n\u0131 lipid yoksun apolipoprotein AI'ye art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlad\u0131k. Bu bulgular, LXR'nin d\u00fczenlenmesinde PARP-1'in \u00f6nemli rol\u00fcn\u00fc ayd\u0131nlatt\u0131. PARP-1 ve LXR aras\u0131ndaki etkile\u015fimin anla\u015f\u0131lmas\u0131, ateroskleroz tedavisinde yeni terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131mlar geli\u015ftirmek i\u00e7in i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayabilir."}
{"_id":"23294314","title":"Emergency contraception: advance provision in a young, high-risk clinic population.","text":"\n# Ama\u00e7: Acil kontrasepsiyonun \u00f6nceden sa\u011flanmas\u0131, kullan\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131p d\u00fczenli kontrasepsiyon kullan\u0131m\u0131nda ikincil etkilere sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmektir.\n\n# Y\u00f6ntemler: Devlet taraf\u0131ndan finanse edilen aile planlamas\u0131 kliniklerine gelen 16-24 ya\u015f aras\u0131 kad\u0131n m\u00fc\u015fteriler \u00fczerinde kontroll\u00fc bir deneme ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Kad\u0131nlar, acil kontrasepsiyon ve e\u011fitim alacaklar (tedavi grubu) veya sadece e\u011fitim alacaklar (kontrol grubu) olarak sistematik olarak atand\u0131lar. 263 kat\u0131l\u0131mc\u0131 (133 tedavi, 130 kontrol) dahil edildi ve 213'\u00fc (111 tedavi, 102 kontrol) takip tamamland\u0131. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, acil kontrasepsiyon bilgisi ve kullan\u0131m\u0131, korunmas\u0131z cinsel ili\u015fkilerin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve son 4 aydaki kontrasepsiyon kullan\u0131m kal\u0131plar\u0131yd\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar: Takipte acil kontrasepsiyon hakk\u0131nda bilgi sahibi olan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar vard\u0131, ancak tedavi grubu onu kullanma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00fc\u00e7 kat daha y\u00fcksekti (P = .006). Tedavi grubu, kontrol grubundan daha y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta korunmas\u0131z cinsel ili\u015fki bildirmedi, ancak tedavi grubundaki kad\u0131nlar (28%), kontrol grubundaki kad\u0131nlara (17%) k\u0131yasla takipte daha az etkili kontrasepsiyon kulland\u0131klar\u0131n\u0131 bildirdiler (P = .05). Her iki grubun da d\u00fczenli hap kullan\u0131m\u0131 oranlar\u0131 kay\u0131t d\u00f6neminden takip d\u00f6nemine artt\u0131 (34% vs 45%), ancak kontrol grubu (58%) tedavi grubundan (32%) daha y\u00fcksek oranda takipte d\u00fczenli hap kullan\u0131m\u0131 bildirdi (P = .03).\n\n# Sonu\u00e7: Acil kontrasepsiyonun \u00f6nceden sa\u011flanmas\u0131, kullan\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131, ancak sadece e\u011fitimle de\u011fil. Daha az etkili kontrasepsiyon y\u00f6ntemlerine ge\u00e7i\u015f ve hap kullan\u0131m kal\u0131plar\u0131 potansiyel olumsuz etkilerdi ve g\u00f6zlemlenen faydalarla ili\u015fkilendirilmesi gerekiyor."}
{"_id":"23304931","title":"Immunophenotypic analysis of AIDS-related diffuse large B-cell lymphoma and clinical implications in patients from AIDS malignancies consortium clinical trials 010 and 034","text":"Ama\u00e7 Yayg\u0131n b\u00fcy\u00fck B h\u00fccre lenfomas\u0131 (DLBCL), klinik olarak heterojen bir hastal\u0131kt\u0131r. \u0130mmunohistokimya tabanl\u0131 modeller, klinik sonu\u00e7lar\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Bunlar, germinal merkez (GC) ile non-GC alt tipleri aras\u0131nda bir ayr\u0131m; proliferasyon indeksi (Ki-67 ifadesinin \u00f6l\u00e7\u00fclmesiyle), ve BCL-2, FOXP1 veya B-lenfosit ind\u00fcklenmi\u015f olgunla\u015fma proteini (Blimp-1\/PRDM1) ifadesini i\u00e7erir. HIV enfeksiyonu olan DLBCL hastalar\u0131nda prognostik olarak benzer \u015fekilde \u00f6nemli olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek istedik. HASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER AMC010 (siklofosfamid, doksorubisin, vincristin ve prednizon [CHOP] vs. CHOP-rit\u00fcksimab) ve AMC034 (etoposid, doksorubisin, vincristin, prednizon ve doz ayarlanm\u0131\u015f siklofosfamid plus rit\u00fcksimab e\u015fzamanl\u0131 vs. ard\u0131\u015f\u0131k) klinik denemelerinden 81 DLBCL'yi inceledik ve hayatta kalma verileri, Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV) pozitifli\u011fi ve CD4 say\u0131lar\u0131 ile imm\u00fcnofenotipini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. SONU\u00c7LAR GC ve non-GC DLBCL alt tipleri, genel hayatta kalma veya kanser tan\u0131daki CD4 say\u0131s\u0131nda anlaml\u0131 bir fark g\u00f6stermedi. EBV, her iki DLBCL alt tipinde bulunabildi, ancak GC alt tipinde daha az s\u0131kl\u0131kta, ve hayatta kalmay\u0131 etkilemedi. FOXP1, Blimp-1\/PRDM1 veya BCL-2 ifadesi, HIV ile ili\u015fkili DLBCL hastalar\u0131nda sonu\u00e7la ili\u015fkili de\u011fildi. SONU\u00c7 Bu veriler, lenfoma i\u00e7in mevcut tedavi stratejileri ve HIV enfeksiyonunun kontrol\u00fc ile, yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan imm\u00fcnohistokimya i\u015faret\u00e7ilerinin HIV enfekte hastalarda klinik olarak \u00f6nemli olmayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Tek \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc imm\u00fcnohistokimya i\u015faret\u00e7isi Ki-67 olarak bulundu; daha y\u00fcksek bir proliferasyon indeksi, daha iyi hayatta kalmayla ili\u015fkiliydi, bu da daha y\u00fcksek proliferasyon oranlar\u0131na sahip t\u00fcm\u00f6rlere sahip hastalarda terapiye daha iyi yan\u0131t verilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"23305547","title":"Prion-like activity of Cu\/Zn superoxide dismutase: implications for amyotrophic lateral sclerosis.","text":"N\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar, protein katlanmas\u0131 bozukluklar\u0131 olarak bilinen daha geni\u015f bir grubun bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131, Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131, tauopati ve amyotrofik lateral skleroz (ALS) gibi yayg\u0131n n\u00f6rodejeneratif bozukluklarda priyon benzeri mekanizmalar\u0131n rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair artan deneysel kan\u0131tlar vard\u0131r. T\u00fcm bu hastal\u0131klar, belirli proteinlerin anormallik katlanmas\u0131 ve birikimi ile karakterize edilir. Prion paradigmas\u0131, bir mutant veya normal proteinlerin patogenezde bask\u0131nl\u0131k kazanmas\u0131 i\u00e7in bir mekanizma sa\u011flar, bu da kendili\u011finden yay\u0131lan protein katlanmas\u0131 ba\u015flat\u0131r. ALS, progresif motor n\u00f6ron dejenerasyonu ile karakterize edilen \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir hastal\u0131kt\u0131r ve klasik bir proteinopati olarak kabul edilir. Hastal\u0131k, motor n\u00f6ronlar i\u00e7inde ve \u00e7evresinde birikmi\u015f proteinlerden olu\u015fan kaps\u00fcllerin olu\u015fumu ile tan\u0131mlan\u0131r ve bu da n\u00f6rotoksisiteye katk\u0131da bulunabilir. SOD1 proteininin yanl\u0131\u015f katlanmas\u0131\/oksidasyonu, motor n\u00f6ronlar i\u00e7in y\u00fcksek derecede toksik oldu\u011fu ve ALS patolojisinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 iyi bilinmektedir. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, hem mutant hem de normal SOD1'de yay\u0131lan protein katlanmas\u0131 \u00f6zelliklerinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymu\u015ftur, bu da klinik olarak g\u00f6zlemlenen hastal\u0131\u011f\u0131n n\u00f6roaksis boyunca s\u00fcrekli yay\u0131lmas\u0131n\u0131n molek\u00fcler temeli olabilir. Bu incelemede, SOD1'in priyon benzeri \u00f6zelliklerine ili\u015fkin mevcut bilgilere ve h\u00fccreler aras\u0131 iletim mekanizmalar\u0131na ili\u015fkin yorumlara de\u011finece\u011fiz."}
{"_id":"23305884","title":"Analysis of Epstein-Barr virus-regulated host gene expression changes through primary B-cell outgrowth reveals delayed kinetics of latent membrane protein 1-mediated NF-\u03baB activation.","text":"Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV), insan herpesvir\u00fcs\u00fcn\u00fcn onkogenik bir t\u00fcr\u00fcd\u00fcr ve ana B h\u00fccrelerinin \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015fmesini sa\u011flamak i\u00e7in konak gen ifadelerini dramatik bir \u015fekilde yeniden d\u00fczenler. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ana B h\u00fccre enfeksiyonu sonras\u0131 EBV taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen konak gen ifadelerindeki de\u011fi\u015fiklikleri analiz ettik, hem ilk proliferasyon s\u0131ras\u0131nda hem de lenfositoid h\u00fccre hatlar\u0131 (LCL'ler) d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne kadar. \u00c7o\u011fu EBV taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen mRNA'lar, dinlenmi\u015f, enfekte olmayan B h\u00fccrelerinden ilk B h\u00fccre proliferasyonuna ge\u00e7i\u015f s\u0131ras\u0131nda de\u011fi\u015fti, ancak erken proliferasyondan LCL b\u00fcy\u00fcmesi a\u015famas\u0131na kadar benzersiz olarak de\u011fi\u015fen bir dizi mRNA vard\u0131. Konstit\u00fctif ve dinamik olarak EBV taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen biyolojik s\u00fcre\u00e7ler, protein s\u0131n\u0131flar\u0131 ve belirli transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin hedeflerini belirledik. Enfeksiyonun erken d\u00f6nemlerinde, proliferasyon, stres yan\u0131tlar\u0131 ve p53 yolu ile ili\u015fkili genler y\u00fcksek oranda zenginle\u015ftirildi. Bununla birlikte, erken d\u00f6nemden uzun s\u00fcreli b\u00fcy\u00fcme a\u015famas\u0131na ge\u00e7i\u015f, apoptoz inhibisyonu, aktin sitoplazmik iskeleti ve NF-\u03baB aktivitesi ile ili\u015fkili genleri karakterize etti. Daha \u00f6nce, ana vir\u00fcs proteini ve NF-\u03baB aktivitesini tetikleyen ba\u015fl\u0131ca fakt\u00f6r olan sakl\u0131 zar proteini 1 (LMP1), enfeksiyonun 2 g\u00fcn sonra ifade edildi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyordu. Verilerimiz, bu do\u011fru olsa da, LCL d\u00fczeyindeki LMP1 ifadesi ve NF-\u03baB aktivitesi, ana B h\u00fccre enfeksiyonundan 3 hafta sonra belirginle\u015fmedi\u011fini g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, ilk hafta i\u00e7inde heterolog NF-\u03baB aktivasyonu, d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm verimlili\u011fini art\u0131rd\u0131, ancak erken NF-\u03baB inhibisyonu d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm \u00fczerinde hi\u00e7bir etkisi olmad\u0131. Aksine, NF-\u03baB inhibisyonu, LMP1 seviyeleri ve NF-\u03baB aktivitesi y\u00fcksek olana kadar EBV enfekte olmu\u015f h\u00fccreler i\u00e7in toksik de\u011fildi. Bu veriler birlikte, EBV taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen konak gen ifadesinin dinamik do\u011fas\u0131n\u0131 vurgular ve erken EBV enfekte olmu\u015f proliferatif B h\u00fccrelerin, LCL'lerden farkl\u0131 b\u00fcy\u00fcme ve hayatta kalma fenotipine sahip oldu\u011funu destekler."}
{"_id":"23326722","title":"Clinical and laboratory features of adult T-cell leukaemia lymphoma in Barbados.","text":"23 Afro-Karayip hastan\u0131n klinik ve patolojik \u00f6zelliklerini, Barbados'taki Queen Elizabeth Hastanesi'ne 5 y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemde yeti\u015fkin T-h\u00fccre l\u00f6semi\/lenfoma nedeniyle yat\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. 9 erkek ve 14 kad\u0131n vard\u0131, orta ya\u015f 38 y\u0131l (14-84 ya\u015f aras\u0131). 12'si akut l\u00f6semi, 10'u lenfoma (bunlardan 4'\u00fc tek ek nodal lezyonlarla birlikte) ve 1'si s\u00f6n\u00fck alt tipti. \u0130ki hasta, tropikal spastik paraparezi\/HTLV I ili\u015fkili mielopati (TSP\/HAM) ge\u00e7mi\u015fine sahipti. Prognoz k\u00f6t\u00fcyd\u00fc, sadece 3 tam kemoterapi (CHOP) yan\u0131t\u0131, 9 ila 36 ay aras\u0131nda s\u00fcrd\u00fc. Sonu\u00e7 olarak, Barbados'taki ATLL, di\u011fer Karayip adalar\u0131 ve Japonya'daki hastal\u0131\u011fa benzer, ancak Barbados'ta ba\u015flang\u0131\u00e7 ya\u015f\u0131, Japonya'dan bir on y\u0131l daha erken."}
{"_id":"23331269","title":"Acoustic landmarks drive delta-theta oscillations to enable speech comprehension by facilitating perceptual parsing.","text":"Giderek artan say\u0131da ara\u015ft\u0131rma, i\u015fitsel kortekste bulunan i\u00e7sel n\u00f6ronal yava\u015f (<10 Hz) sal\u0131n\u0131mlar\u0131n\u0131n gelen konu\u015fmay\u0131 ve di\u011fer spektral-zamansal olarak karma\u015f\u0131k i\u015fitsel sinyalleri takip etti\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu \u00e7er\u00e7evede, son zamanlarda yap\u0131lan \u00e7e\u015fitli \u00e7al\u0131\u015fmalar, kritik bant zamansal zarflar\u0131n\u0131, bu sal\u0131n\u0131mlar\u0131n faz\u0131 taraf\u0131ndan yans\u0131t\u0131lan belirli akustik \u00f6zellik olarak tan\u0131mlam\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, konu\u015fma akusti\u011fi ile n\u00f6ral sal\u0131n\u0131mlar aras\u0131ndaki bu uyumun anla\u015f\u0131labilirli\u011fi nas\u0131l destekledi\u011fi a\u00e7\u0131k de\u011fildir. Burada, kritik bant zarf\u0131ndaki zamansal dalgalanmalar\u0131n 'keskinli\u011finin', konu\u015fma hece h\u0131z\u0131na ili\u015fkin zamansal bir ipucu g\u00f6revi g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc, delta-teta ritimlerini uyar\u0131c\u0131y\u0131 takip etmeye ve anla\u015f\u0131labilirli\u011fi kolayla\u015ft\u0131rmaya y\u00f6nlendirdi\u011fi hipotezini test ediyoruz. Bulgular\u0131m\u0131z\u0131, uyar\u0131c\u0131daki keskin olaylar\u0131n kortikal ritimlerin yeniden hizalanmas\u0131na ve uyar\u0131c\u0131y\u0131 daha sonraki kod \u00e7\u00f6zme i\u00e7in hece boyutunda par\u00e7alara ay\u0131rmas\u0131na neden oldu\u011funa dair kan\u0131t olarak yorumluyoruz. Manyetoensefalografik kay\u0131tlar kullanarak, hece h\u0131z\u0131nda meydana gelen zamansal dalgalanmalar\u0131 ortadan kald\u0131rarak, zarf izleme aktivitesinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu zamansal dalgalanmalar\u0131 yapay olarak yeniden sa\u011flayarak, zarf izleme aktivitesi yeniden kazan\u0131l\u0131r. \u0130zlemedeki bu de\u011fi\u015fiklikler, uyar\u0131c\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131labilirli\u011fi ile ili\u015fkilidir. Sonu\u00e7 olarak, sonu\u00e7lar, kohlear \u00e7\u0131kt\u0131s\u0131nda yans\u0131t\u0131ld\u0131\u011f\u0131 gibi, uyar\u0131c\u0131daki dalgalanmalar\u0131n keskinli\u011finin, sal\u0131n\u0131ml\u0131 aktiviteyi, hece h\u0131z\u0131nda uyar\u0131c\u0131y\u0131 takip etmeye ve ona s\u00fcr\u00fcklemeye y\u00f6nlendirdi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu s\u00fcre\u00e7 muhtemelen uyar\u0131c\u0131n\u0131n sonraki kod \u00e7\u00f6zme i\u00e7in uygun, anlaml\u0131 par\u00e7alara ayr\u0131lmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r, alg\u0131y\u0131 ve anla\u015f\u0131labilirli\u011fi art\u0131r\u0131r.\n"}
{"_id":"23342686","title":"Crystal structures of complexes of the small ribosomal subunit with tetracycline, edeine and IF3.","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck ribozom alt birimi, genetik bilginin \u00e7\u00f6z\u00fcmlenmesinden sorumludur ve protein sentezinin ba\u015flat\u0131lmas\u0131ndaki kritik bir rol oynar. Thermus thermophilus'\u00fcn k\u00fc\u00e7\u00fck ribozom alt biriminin \u00fc\u00e7 farkl\u0131 kompleksi ile tetrasiklin, edein ve \u00e7eviri ba\u015flatma fakt\u00f6r\u00fc IF3'\u00fcn C-sonlu alan\u0131n\u0131n kristal yap\u0131lar\u0131 X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 kristalografisi ile analiz ettik. Tetrasiklin ile kompleksin kristal yap\u0131s\u0131 analizi, A-sitesini engelleyen i\u015flevsel olarak \u00f6nemli bir b\u00f6lgeyi ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Be\u015f ek tetrasiklin sitesi, tetrasiklinin konumu hakk\u0131ndaki tart\u0131\u015fmal\u0131 biyokimyasal verilerin \u00e7o\u011funu a\u00e7\u0131kl\u0131yor. K\u00fc\u00e7\u00fck alt birim ile edein aras\u0131ndaki etkile\u015fim, edein'in ba\u015flatma engelleme rol\u00fcn\u00fc ve P-sitesi tRNA ile ilgisini g\u00f6steriyor. IF3'\u00fcn C-sonlu alan\u0131n\u0131n platformun \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc taraf\u0131nda bulunmas\u0131, ba\u015flatma kompleksinin olu\u015fumuna \u0131\u015f\u0131k tutuyor ve IF3'\u00fcn anti-asosyasyon aktivitesinin k\u00fc\u00e7\u00fck ribozom alt biriminin yap\u0131 dinamiklerine etkisinden kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima ediyor."}
{"_id":"23342845","title":"Plasmid-encoded proinsulin preserves C-peptide while specifically reducing proinsulin-specific CD8\u207a T cells in type 1 diabetes.","text":"Tip 1 diyabet (T1D) durumunda, \u03b2 h\u00fccrelerini yok eden \u015fiddetli bir inflamatuar yan\u0131t vard\u0131r, bu h\u00fccreler Langerhans pankreas adac\u0131klar\u0131nda bulunur ve ins\u00fclin \u00fcretilir ve sal\u0131n\u0131r. T1D'de spesifik otoimm\u00fcn yan\u0131t\u0131 hedefleyen ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin geri kalan\u0131n\u0131 b\u00fct\u00fcnle\u015ftiren bir tedavi uzun zamand\u0131r aranm\u0131\u015ft\u0131r. Proins\u00fclin, T1D'de adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n ana hedefidir. Hipotezimiz, BHT-3021 olarak adland\u0131r\u0131lan, proins\u00fclin kodlayan m\u00fchendislik yap\u0131lm\u0131\u015f bir DNA plazmidinin, T1D hastalar\u0131nda ins\u00fclin spesifik CD8\u207a T h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131 azaltarak \u03b2 h\u00fccre fonksiyonunu korudu\u011fu y\u00f6n\u00fcndeydi. 18 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 80 konuyu, son 5 y\u0131l i\u00e7inde te\u015fhis edilmi\u015f T1D ile inceledik. Konular, 12 hafta boyunca haftal\u0131k olarak intramuskular BHT-3021 veya BHT-placebo enjekte etmek \u00fczere 2:1 oran\u0131nda rastgele olarak da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131 ve daha sonra k\u00f6r bir \u015fekilde g\u00fcvenlilik ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 izlendi. BHT-3021'in d\u00f6rt doz seviyesi de\u011ferlendirildi: 0.3, 1.0, 3.0 ve 6.0 mg. C-peptit, hem ke\u015fif etkinli\u011fi \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc hem de g\u00fcvenlilik \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc olarak kullan\u0131ld\u0131. Pankreas ve alakas\u0131z antijenlere ait peptitlerle y\u00fcklenmi\u015f tek ba\u015f\u0131na insan leukosit antijen s\u0131n\u0131f\u0131 I molek\u00fcllerinin multimerleri kullan\u0131larak adac\u0131k spesifik CD8\u207a T h\u00fccre frekanslar\u0131 belirlendi. BHT-3021 ile ilgili ciddi yan etkiler g\u00f6zlemlenmedi. T\u00fcm dozlarda C-peptit seviyeleri, plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda iyile\u015fti, 1 mg dozunda 15. hafta zaman noktas\u0131nda (+19.5% BHT-3021 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda -8.8% BHT-placebo, P < 0.026). Proins\u00fclin'e kar\u015f\u0131 CD8\u207a T h\u00fccreler, ancak alakas\u0131z adac\u0131k veya yabanc\u0131 molek\u00fcllere kar\u015f\u0131 T h\u00fccreler, BHT-3021 kolunda azald\u0131 (P < 0.006). CD4 T h\u00fccrelerinde interferon-\u03b3, il-4 veya il-10 \u00fcret"}
{"_id":"23349986","title":"Dexamethasone and risk of nausea and vomiting and postoperative bleeding after tonsillectomy in children: a randomized trial.","text":"Deksametazon, pediatrik tonsilektomi ameliyat\u0131 sonras\u0131 postoperatif bulant\u0131 ve kusma (PONV) riskini azaltmak i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r.\n\n**Ama\u00e7:** Deksametazonun tonsilektomi sonras\u0131 24. saatte PONV riskini doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\n**Tasar\u0131m, Yer ve Hastalar:** 2005 \u015eubat'tan 2007 Aral\u0131k'a kadar \u0130svi\u00e7re'deki bir b\u00fcy\u00fck kamu \u00f6\u011fretim hastanesinde planl\u0131 olarak yap\u0131lan rastgele kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n**Intervansiyonlar:** Anestezi ind\u00fcksiyonundan sonra \u00e7ocuklar, 0.05, 0.15 veya 0.5 mg\/kg deksametazon veya plasebo intraven\u00f6z olarak rastgele atand\u0131lar. Akut a\u011fr\u0131 i\u00e7in asetaminofen-kodein ve ibuprofen verildi. 10. postoperatif g\u00fcne kadar takip devam etti.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:** Ana son nokta, 24. saatte PONV \u00f6nlenmesinin olup olmad\u0131\u011f\u0131yd\u0131; ikincil son noktalar, 24. saatte ibuprofen ihtiyac\u0131nda azalma ve yan etkilerin de\u011ferlendirilmesiydi.\n\n**Sonu\u00e7lar:** 24. saatte, plasebo alan 54 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n 24'\u00fc (44%; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], 31%-59%) PONV ya\u015fam\u0131\u015ft\u0131, buna kar\u015f\u0131l\u0131k deksametazon alan 53 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n 20'si (38%; 95% GA, 25%-52%), 0.15 ve 0.5 mg\/kg dozlar\u0131nda 13'\u00fc (24%; 95% GA, 13%-38%) ve 0.05 mg\/kg dozunda 6's\u0131 (12%; 95% GA, 4%-23%) PONV ya\u015famam\u0131\u015ft\u0131 (P<.001 i\u00e7in do\u011frusal e\u011filim). Deksametazon alan \u00e7ocuklar, ibuprofen ihtiyac\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalma ya\u015fad\u0131lar. 22 \u00e7ocukta 26 postoperatif kanama olay\u0131 ya\u015fand\u0131. Plasebo alan 53 \u00e7ocuktan 2'si (4%; 95% GA, 0.5%-13"}
{"_id":"23351136","title":"Detection of sweet and umami taste in the absence of taste receptor T1r3.","text":"\u015eekerlerin (tatl\u0131) ve glutamat\u0131n (umami) tatlar\u0131n\u0131n, tat h\u00fccrelerinde ifade edilen T1r resept\u00f6rleri taraf\u0131ndan alg\u0131land\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Molek\u00fcler genetik ve heterolog ifade, T1r2 ve T1r3'\u00fcn tatl\u0131 yan\u0131t\u0131 veren bir resept\u00f6r oldu\u011funu ve T1r1 ve T1r3'\u00fcn yan\u0131 s\u0131ra, tip 4 metabolik glutamat resept\u00f6r\u00fc (tatl\u0131 mGluR4) bir varyant\u0131n\u0131n, umami yan\u0131t\u0131 veren resept\u00f6rler oldu\u011funu ima eder. Burada, T1r3 eksikli\u011fi olan fareler, yapay tatland\u0131r\u0131c\u0131lara hi\u00e7bir tercih g\u00f6stermedi ve \u015fekerler ve umami bile\u015fiklerine kar\u015f\u0131 davran\u0131\u015fsal ve sinirsel tepkiler zay\u0131flad\u0131 ancak tamamen kaybolmad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, tat h\u00fccrelerinde T1r3 ba\u011f\u0131ms\u0131z tatl\u0131 ve umami yan\u0131t\u0131 veren resept\u00f6rler ve\/veya yollar oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"23356816","title":"Cyclin A1 is required for meiosis in the male mouse","text":"Memeliyatta A tipi siklin ailesi iki \u00fcye i\u00e7erir: siklin A1 (Ccna1 geni taraf\u0131ndan kodlan\u0131r) ve siklin A2 (Ccna2 geni taraf\u0131ndan kodlan\u0131r). Siklin A2 hem G1\/S hem de G2\/M ge\u00e7i\u015flerini te\u015fvik eder ve farede Ccna2'nin hedeflenmi\u015f silinmesi embriyolitik \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7lan\u0131r. Siklin A1, farelerde sadece germ h\u00fccre hatt\u0131nda ifade edilir ve insanlarda en y\u00fcksek seviyelerde testiste ve belirli myeloid l\u00f6semi h\u00fccrelerinde ifade edilir. Siklin A1'in rol\u00fcn\u00fc ve siklinler aras\u0131ndaki olas\u0131 redundans\u0131 in vivo incelemek i\u00e7in, Ccna1'in null mutasyonu olan fareler olu\u015fturduk. Ccna1-\/- erkek fareler, ilk mayotik b\u00f6l\u00fcme girmeden \u00f6nce spermatojen olu\u015fumunda bir engel nedeniyle steril idi, ancak di\u015fi fareler normal idi. Ccna1-\/- erkek farelerdeki mayotik duraklama, artm\u0131\u015f germ h\u00fccre apoptozu, sinapsis bozukluklar\u0131 ve mayotik profaz\u0131n sonunda Cdc2 kinaz aktivitesinin azalmas\u0131yla ili\u015fkilendirildi. Bu nedenle, siklin A1, erkek farelerdeki spermatositlerin ilk mayotik b\u00f6l\u00fcme ge\u00e7mesi i\u00e7in hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r ve bu i\u015flev, ayn\u0131 anda ifade edilen B tipi siklinler taraf\u0131ndan tamamlanamaz."}
{"_id":"23369842","title":"Metabolic effects of isoenergetic nutrient exchange over 24 hours in relation to obesity in women.","text":"24 saatlik b\u00fct\u00fcn v\u00fccut dolayl\u0131 kalorimetri, sedanter bir test g\u00fcn\u00fc boyunca, toplam enerjiye g\u00f6re izenerjik diyetlerin etkilerini incelemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Ya\u011f (toplam enerjinin %3 veya %40) ve karbonhidrat (enerji toplam\u0131n\u0131n %82 veya %45) i\u00e7eri\u011finde de\u011fi\u015fen diyetler ile \u00fc\u00e7 kad\u0131n grubu incelendi: ince, obez ve 'son obez' zay\u0131flad\u0131ktan sonra. Obez kad\u0131nlarda mutlak anlamda daha y\u00fcksek enerji harcamas\u0131 vard\u0131. 24 saatlik enerji harcamas\u0131, a\u00e7l\u0131k durumunda enerji dengesi sa\u011flamak i\u00e7in beslendi\u011finde sadece %3-7 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. \u0130ki diyet aras\u0131nda veya gruplar aras\u0131nda b\u00fcy\u00fck enerji harcamas\u0131 farkl\u0131l\u0131klar\u0131 yoktu, ancak y\u00fcksek karbonhidrat diyetinin termojenik etkisi, y\u00fcksek ya\u011f diyetine k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti (%5,8 vs %3,5 enerji harcamas\u0131na: P < 0,01). Son obezler, a\u00e7l\u0131k ve y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 beslenme durumunda kontrol grubuna k\u0131yasla kg FFM ba\u015f\u0131na daha d\u00fc\u015f\u00fck enerji harcamas\u0131 e\u011filimindeydi, ancak bu model obezler taraf\u0131ndan g\u00f6sterilmedi. Uyku enerjisi harcamas\u0131, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 beslenme durumunda son obez grupta \u00f6zellikle d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. G\u00fcnl\u00fck RQ de\u011fi\u015fkenli\u011fi, obez ve son obezlerde sabah RQ'nun gece minimumundan daha belirgin bir art\u0131\u015f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu da depolanm\u0131\u015f diyet karbonhidrat\u0131n\u0131n daha b\u00fcy\u00fck kullan\u0131labilirli\u011fi nedeniyle enerji tasarrufu mekanizmas\u0131 olabilece\u011fini kan\u0131tlayabilir."}
{"_id":"23377475","title":"Acute kidney injury and chronic kidney disease: an integrated clinical syndrome.","text":"\u00d6nceki geleneksel bilgelik, akut b\u00f6brek yetmezli\u011fi (AKY) ge\u00e7irenlerin genellikle iyi sonu\u00e7land\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve tam b\u00f6brek fonksiyonunu geri kazand\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyordu. Ancak AKY, do\u011frudan son a\u015fama b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (ESRY) neden olabilir ve kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (BKY) geli\u015fme riskini art\u0131rabilir veya mevcut BKY'yi k\u00f6t\u00fcle\u015ftirebilir. Ayr\u0131ca, AKY'nin \u015fiddet, s\u00fcresi ve s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, k\u00f6t\u00fc hasta sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n \u00f6nemli tahmin\u00e7ileri gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. BKY, AKY geli\u015fimi ve te\u015fhisi i\u00e7in \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Deneysel veriler, klinik g\u00f6zlemleri ve AKY ile BKY aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 ili\u015fkileri desteklemektedir. B\u00f6brek k\u00fctlesinin ve nefron say\u0131s\u0131n\u0131n azalmas\u0131, vask\u00fcler yetersizli\u011fi, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn bozulmas\u0131 ve maladaptif onar\u0131m mekanizmalar\u0131, AKY ve BKY'yi birlikte veya ayr\u0131 olarak olan hastalarda ilerlemenin \u00f6nemli d\u00fczenleyicileri gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. AKY ve BKY aras\u0131ndaki ayr\u0131m, yapay olabilir. Azalm\u0131\u015f GFR'li entegre klinik sendromun, akut ve kronik a\u015famalar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurulmal\u0131d\u0131r, burada hastal\u0131k durumu ve sonucu, zaman i\u00e7inde adaptif ve maladaptif onar\u0131m mekanizmalar\u0131n\u0131n dengesini i\u00e7eren ev sahibi fakt\u00f6rlere ba\u011fl\u0131d\u0131r. Doktorlar, ilk AKY epizodunu ge\u00e7iren hastalar \u00fczerinde uzun vadeli takip sa\u011flamal\u0131d\u0131r, hatta normal b\u00f6brek fonksiyonu ile sunulsalar bile."}
{"_id":"23388442","title":"Fatty acids as modulators of the immune response.","text":"Ya\u011f asitleri iltihaplanma ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerini d\u00fczenleyen mod\u00fclat\u00f6rler olarak tan\u0131mlayan \u00e7ok say\u0131da ara\u015ft\u0131rma bulunmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n \u00e7o\u011fu, omega-3 olarak bilinen belirli bir ya\u011f asitleri grubuna odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. Hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 verileri, bu ya\u011f asitlerinin otoimm\u00fcnite, artrit ve enfeksiyon gibi \u00e7e\u015fitli hastal\u0131klarda g\u00fc\u00e7l\u00fc anti-enflamatuar ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici etkilere sahip olabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bununla birlikte, insan denemelerinden elde edilen kan\u0131tlar daha mu\u011flak. Bu incelemede, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemini nas\u0131l ve neden etkileyebilece\u011fini anlamak i\u00e7in tarihsel bir \u00e7er\u00e7eve sunulmaktad\u0131r. \u0130kincisi, Sa\u011fl\u0131k Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 ve Kalite Ajans\u0131'ndan (AHRQ) iki \u00f6nemli raporun \u00f6zetleri sunulmaktad\u0131r. Bu raporlar, omega-3 ya\u011f asitlerinin rahimatik artrit, ast\u0131m ve birka\u00e7 di\u011fer ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yoluyla hastal\u0131klar \u00fczerindeki etkilerini de\u011ferlendiren insan klinik denemelerinden elde edilen kan\u0131tlar\u0131 ele\u015ftirel bir \u015fekilde inceler. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc, \u00e7e\u015fitli biyoaktif ya\u011f asitlerinin in vitro ve in vivo ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerine etkilerini ara\u015ft\u0131ran insan klinik denemelerinden elde edilen veriler g\u00f6zden ge\u00e7irilmektedir. Deneysel tasar\u0131m ve yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k testleri ile ilgili s\u0131n\u0131rlamalar tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Bu alanda beklentiler ve kan\u0131tlar aras\u0131ndaki tutars\u0131zl\u0131k hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131 verici olmu\u015ftur. Hem hayvan temelli hem de insan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n iyile\u015ftirilmesi i\u00e7in \u00f6neriler sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"23389795","title":"Common and rare variants in multifactorial susceptibility to common diseases","text":"Burada, bir bireyin kronik bir hastal\u0131\u011fa yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131na etki eden genetik varyantlar\u0131 ke\u015ffetme aray\u0131\u015f\u0131n\u0131n tarihsel bir genel bak\u0131\u015f\u0131n\u0131 sunuyoruz, RA Fisher'\u0131n temel \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan g\u00fcn\u00fcm\u00fcz\u00fcn t\u00fcm genom ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 (WGAS) heyecan\u0131na kadar. Ard\u0131ndan, yayg\u0131n varyantlar\u0131n hastal\u0131k nedenli fakt\u00f6rler olarak belirlenmesindeki kavramlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve bunlar\u0131 nadir varyant hipotezinin temel fikirleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Nadir varyantlar\u0131n belirlenmesi, incelenmesi gereken aday genlerin dikkatli se\u00e7imi, y\u00fcksek verimlilikte yeniden s\u0131ralama tekniklerinin mevcudiyeti ve ima edilen varyant\u0131n i\u015flevsel sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n uygun de\u011ferlendirmesini i\u00e7erir. Bu stratejinin, \u00e7ok fakt\u00f6rl\u00fc miras\u0131n ortak hastal\u0131klarda nadir varyantlar\u0131n katk\u0131s\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in \u015fu anda ba\u015far\u0131yla uygulanabilece\u011fine inan\u0131yoruz, bu da \u00e7ok ihtiya\u00e7 duyulan \u00f6nleyici tarama programlar\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131na yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"23393712","title":"Cell-cell adhesion and signalling.","text":"Rho k\u00fc\u00e7\u00fck GTPazlar\u0131 taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen sinyalleme yollar\u0131, birle\u015fim montaj\u0131, istikrar ve i\u015flevini, ayr\u0131ca yap\u0131\u015fkan komplekslerin alt yatan kabuksi sitoplazma ile etkile\u015fimlerini koordine etmek i\u00e7in son zamanlarda tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6zellikle heyecan verici olan, ba\u011flay\u0131c\u0131 birle\u015fimler, Rho proteinlerinin etkinle\u015fmesi ve mikrot\u00fcb\u00fcl, aktin ve ara filamentlerin dinamikleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimdir. Bu etkile\u015fim, h\u00fccre-h\u00fccre yap\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131n i\u015flevsel d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furur ve sinyalleme s\u00fcre\u00e7lerinin daha b\u00fct\u00fcnsel bir g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcne i\u015faret eder."}
{"_id":"23397658","title":"Fibroblast growth factor 21 as an emerging metabolic regulator: clinical perspectives.","text":"Fibroblast b\u00fcy\u00fc fakt\u00f6r\u00fc 21 (FGF21), metabolik bir hormon olarak \u00f6ncelikle karaci\u011ferde \u00fcretilir, ancak ya\u011f h\u00fccrelerinde ve pankreasta da ifade edilir. Bu hormon, bu dokularda ve beyinde \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc eylemleri yoluyla glikoz ve lipit metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenler. Fare deneylerinde, oru\u00e7, karaci\u011ferde PPAR-\u03b1 ile medyasyon edilen FGF21'in ifadesini art\u0131r\u0131r, bu da oru\u00e7 ve a\u00e7l\u0131k durumlar\u0131nda adaptif bir yan\u0131t olarak glikoneojenez, ya\u011f asit oksidasyonu ve ketojenizi uyar\u0131r. Beslenmi\u015f durumda, FGF21, ya\u011f h\u00fccrelerinde otokrin bir fakt\u00f6r olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, PPAR-\u03b3 aktivitesini geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fc mekanizmas\u0131 yoluyla d\u00fczenler. Rekombinan FGF21'in y\u00f6netimi, obez farelerde ve diyabetik maymunlarda ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131, kan glikozunu, lipit profilini ve v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 iyile\u015ftirirken, mitojenik veya di\u011fer yan etkilere neden olmaz. Bu bulgular, obezite ile ili\u015fkili t\u0131bbi durumlar i\u00e7in potansiyel bir tedavi ajan\u0131 olarak FGF21'in rol\u00fcn\u00fc vurgular. Bununla birlikte, insan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda, y\u00fcksek dola\u015f\u0131m FGF21 seviyeleri obezite ve ili\u015fkili kardiyometabolik bozukluklar olan metabolik sendrom, tip 2 diyabet, non-alkolik ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 ve koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 dahil olmak \u00fczere bulunuyor. Bu bulgular, FGF21 direncinin veya altta yatan metabolik strese kar\u015f\u0131 telafi edici yan\u0131tlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterebilir ve terap\u00f6tik etkinli\u011fi elde etmek i\u00e7in suprafizyolojik FGF21 dozlar\u0131na ihtiya\u00e7 duyulabilece\u011fini ima eder. \u00d6te yandan, serum FGF21, bu kardiyometabolik bozukluklar\u0131n erken te\u015fhisi i\u00e7in potansiyel bir biyomarker olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. Bu inceleme, FGF21'in son geli\u015fmelerini, fizyolojik ve klinik bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131lar\u0131ndan \u00f6zetler."}
{"_id":"23400191","title":"Assessment of the cerebral circulation in adults with coarctation of the aorta.","text":"\nAMA\u00c7: Aorta daralmas\u0131n\u0131n (CoA) yeti\u015fkinlerde i\u00e7kraniyal anevrizma (IA) s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 be\u015f kat artmaktad\u0131r. Aorta daralmas\u0131 olan yeti\u015fkinlerin y\u00f6netimi i\u00e7in mevcut k\u0131lavuzlar, i\u00e7kraniyal damarlar\u0131n bilgisayarl\u0131 tomografi anjiyografisi (CTA) veya manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesini \u00f6nermektedir. Ancak bu tavsiye evrensel olarak kabul edilmemi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n amac\u0131, CoA olan yeti\u015fkinlerde i\u00e7kraniyal damarlar\u0131n CTA's\u0131n\u0131 yaparak bu komplikasyonun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek ve y\u00fcksek riskli \u00f6zellikleri belirlemektir. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR: 2008 Ocak'tan 2011 \u015eubat'a kadar, 18 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc CoA olan yeti\u015fkinler, i\u00e7kraniyal damarlar\u0131n CTA's\u0131 ile bir tarama program\u0131na dahil edildi. Tahmin de\u011fi\u015fkenlerinin analizi, hem Fisher'\u0131n kesin testi hem de iki \u00f6rnek t-testi kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. 43 hasta (cinsiyetin %58'i kad\u0131n, 33.55 \u00b1 10.21 ya\u015f) CoA ile birlikte i\u00e7kraniyal damarlar\u0131n CTA's\u0131n\u0131 tamamlad\u0131. Be\u015f hasta (%11) IA ile tespit edildi. IA olan hastalar, IA olmayanlara k\u0131yasla daha ya\u015fl\u0131lard\u0131 (45.6 \u00b1 8.17 vs. 30.89 \u00b1 7.89, P = 0.0003). CoA hastalar\u0131nda IA olan ve olmayanlar aras\u0131nda oru\u00e7 lipid profilleri, C-reaktif protein, beyin natr\u00fcretik peptid ve homocistein d\u00fczeyleri aras\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir fark tespit edilmedi (P = \u00f6nemsiz). SONU\u00c7: Yeti\u015fkinlerde CoA'n\u0131n prospektif taramas\u0131, IA'n\u0131n artan yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131, ancak tek risk fakt\u00f6r\u00fc olarak ya\u015f\u0131n art\u0131\u011f\u0131n\u0131 da ortaya koydu. Bu veriler, \u00f6zellikle 4. ve 5. ya\u015flarda taraman\u0131n hakl\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. IA'n\u0131n geli\u015fimi, do\u011fal tarihi ve tedavisi \u00fczerine odaklanan daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"23403754","title":"Bioenergetic aspects of apoptosis, necrosis and mitoptosis","text":"Bu incelemede, biyoenerjik s\u00fcre\u00e7lerle h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc (apoptozis ve nekroz) ve mitokondriyel \u00f6l\u00fcm (mitoptozis) gibi programlanm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm fenomenleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri \u00f6zetliyorum. A\u015fa\u011f\u0131daki sonu\u00e7lar elde edilmi\u015ftir: (I) ATP ve genellikle mitokondri hiperpolarizasyonu (yani membran potansiyeli art\u0131\u015f\u0131, \u0394\u03a8), apoptozis ve nekrozun belirli ad\u0131mlar\u0131nda gereklidir. (II) Apoptozis, erken a\u015famada \u0394\u03a8 ve [ATP] art\u0131\u015flar\u0131yla birlikte olsa bile, sonunda \u0394\u03a8 \u00e7\u00f6kmesine ve ATP azalmas\u0131na yol a\u00e7ar. (III) [ATP]'nin hafif (yakla\u015f\u0131k \u00fc\u00e7 kat) d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fclmesi, k\u0131sa ve uzun s\u00fcreli d\u00f6nemlerde s\u0131ras\u0131yla apoptozis ve nekrozu tetikler. Baz\u0131 apoptozis ve nekroz t\u00fcrlerinde, h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc, \u0394\u03a8 ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak, solunum zincirinin ba\u015flang\u0131\u00e7 (Kompleks I) ve orta (Kompleks III) b\u00f6l\u00fcmlerinden a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretilen ROS'lar taraf\u0131ndan medyasyona u\u011frar. ROS, mitoptozisi ba\u015flat\u0131r, bu da a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcreten mitokondrilerin i\u00e7sel pop\u00fclasyondan ar\u0131nd\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in varsay\u0131lan bir mekanizmad\u0131r. B\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli mitoptozis, normalde mitokondri i\u00e7 zar alan\u0131na gizlenmi\u015f olan h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc proteinlerinin sitoplazmaya sal\u0131nmas\u0131 nedeniyle h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne neden olabilir."}
{"_id":"23418635","title":"Embryonic stem cells require Wnt proteins to prevent differentiation to epiblast stem cells","text":"\u00c7oklu potansiyeli k\u00f6k h\u00fccreler, fareli embriyosal k\u00f6k h\u00fccreler (ESCs) ve daha geli\u015fmi\u015f geli\u015fimsel epiblast k\u00f6k h\u00fccreleri (EpiSCs; referans ) gibi saf ve haz\u0131rlanm\u0131\u015f durumlar\u0131nda bulunur. ESC'lerin saf durumundaki genom, al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir a\u00e7\u0131k yap\u0131ya sahiptir ve en az bask\u0131lay\u0131c\u0131 epigenetik i\u015faretlere sahiptir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, EpiSC'ler, farkl\u0131la\u015fmay\u0131 destekleyen epigenetik makineyi etkinle\u015ftirmi\u015ftir. Safdan haz\u0131rlanm\u0131\u015f \u00e7oklu potansiyeli durumdaki h\u00fccrelerin ge\u00e7i\u015fini, h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n temel ad\u0131m\u0131n\u0131 temsil eden kritik bir olayd\u0131r. Ancak bu temel farkl\u0131la\u015fma ad\u0131m\u0131n\u0131 kontrol eden sinyaller hala belirsizdir. Burada g\u00f6sterdi\u011fimizde, parakrin ve otokrin Wnt sinyalleri, ESC'lerin yenilenmesi i\u00e7in esansiyel fakt\u00f6rlerdir ve onlar\u0131 EpiSC'lere farkl\u0131la\u015fmaktan al\u0131koymak i\u00e7in gereklidir. Ayr\u0131ca, Wnt proteinlerinin, sitokin LIF ile birlikte, herhangi bir tan\u0131mlanmam\u0131\u015f fakt\u00f6r\u00fcn yoklu\u011funda ESC yenilenmesini desteklemek i\u00e7in yeterli oldu\u011funu ve yeni ESC hatlar\u0131n\u0131n t\u00fcretilmesini destekledi\u011fimizi bulduk, bunlardan baz\u0131lar\u0131 da izin vermeyen fareli \u0131rklardan. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Wnt sinyallerinin saf-haz\u0131rlanm\u0131\u015f \u00e7oklu potansiyeli ge\u00e7i\u015fini d\u00fczenledi\u011fini ve Wnt'in ESC yenilenmesi i\u00e7in esansiyel ve s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 bir fakt\u00f6r oldu\u011funu yaln\u0131zca g\u00f6stermekle kalmaz, ayn\u0131 zamanda Wnt'i de belirler."}
{"_id":"23420615","title":"CLIP identifies Nova-regulated RNA networks in the brain.","text":"Nova proteinleri, paraneoplastik opsoklonus myoklonus ataksi (POMA), bir otoimm\u00fcn n\u00f6rolojik hastal\u0131kta hedeflenen n\u00f6ron-\u00f6zg\u00fc antijenlerdir, bu hastal\u0131k anormal motor inhibisyonla karakterizedir. Nova proteinleri, RNA'ya do\u011frudan ba\u011flanarak n\u00f6ronal pre-mesajc\u0131 RNA'n\u0131n splisini d\u00fczenler. Nova RNA hedeflerini belirlemek i\u00e7in, farelerin beyinlerinden protein-RNA komplekslerini ultraviyole \u00e7aprazlama ve imm\u00fcnprecipitasyon (CLIP) y\u00f6ntemiyle safla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir y\u00f6ntem geli\u015ftirdik. Nova CLIP taraf\u0131ndan birden fazla kez tespit edilen otuz d\u00f6rt transkript belirlendi. Bu transkriptlerin \u00fc\u00e7te ikisi n\u00f6ronal sinapslarda i\u015flev g\u00f6ren proteinleri kodlar ve \u00fc\u00e7te biri n\u00f6ronal inhibisyonu i\u00e7erir. Splis hedefleri Nova-\/- farelerde onaylananlar aras\u0131nda c-Jun N-terminal kinaz 2, neogenin ve gephyrin bulunur; sonuncusu, inhibe edici gama-aminob\u00fctirik asit ve glisin resept\u00f6rlerini k\u00fcmelenen bir proteini kodlar, daha \u00f6nce belirlenen Nova splis hedefleri. Bu nedenle, CLIP, Nova'n\u0131n inhibe edici sinaps\u0131n birden fazla bile\u015fenini kodlayan biyolojik olarak tutarl\u0131 bir dizi RNA'y\u0131 koordine ederek d\u00fczenledi\u011fini ortaya koymaktad\u0131r, bu g\u00f6zlem POMA'da anormal motor inhibisyonun nedenini a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"23420807","title":"Anti-Angiogenic Activity of Selected Receptor Tyrosine Kinase Inhibitors, PD166285 and PD173074: Implications for Combination Treatment with Photodynamic Therapy","text":"Angiojeniz, mevcut damar yap\u0131s\u0131ndan yeni kan damarlar\u0131n\u0131n olu\u015fmas\u0131, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in gereklidir. Bu, endotel h\u00fccreleri ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri aras\u0131nda h\u00fccre i\u00e7i koordinasyonu, angiogenik b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc sinyalle\u015fmesi yoluyla sa\u011flar. Bu olaylar\u0131n kesintiye u\u011framas\u0131, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesinin bask\u0131lanmas\u0131 ile sonu\u00e7lan\u0131r. PD166285, geni\u015f spektrumlu bir resept\u00f6r tirozin kinaz (RTK) inhibit\u00f6r\u00fc ve PD173074, se\u00e7ici FGFR1TK inhibit\u00f6r\u00fc, fotodinamik terapi (PDT) ile birlikte anti-angiojenik aktivite ve anti-tumor etkinli\u011fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011ferlendirildi. Bu bile\u015fiklerin anti-angiojenik ve anti-tumor aktivitelerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, RTK testleri, in vitro t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve mikrokap\u0131l\u0131 olu\u015fum testleri, in vivo fare angiojeniz ve anti-tumor etkinli\u011fi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, RTK inhibit\u00f6rlerinin PDT ile birlikte kullan\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. PD166285, PDGFR-\u03b2, EGFR ve FGFR1TK'lar\u0131 ve c-src TK'n\u0131 %50 (IC50) konsantrasyonlar aras\u0131nda 7-85 nM'de inhibe etti. PD173074, 26 nM'de FGFR1TK'a kar\u015f\u0131 se\u00e7ici inhibe edici aktivite g\u00f6sterdi. PD173074, insan at\u0131k damar endotel h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131 insan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre hatlar\u0131na k\u0131yasla (>100 kat) se\u00e7ici b\u00fcy\u00fcme inhibe edici eylemi sergiledi. Hem PD166285 hem de PD173074 (10 nM'de), Matrigel ile kapl\u0131 plastik \u00fczerinde mikrokap\u0131l\u0131 olu\u015fumlar\u0131 inhibe etti. In vivo fare angiojeniz \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, a\u011f\u0131zdan (p.o.) verilen PD166285 (1-25 mg\/kg) veya PD173074 (25-100 mg\/kg) doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak angiojenizi inhibe etti. 16c fare meme t\u00fcm\u00f6r\u00fc \u00fczerinde, PDT'nin ard\u0131ndan PD166285 (5-10 mg\/kg) veya PD173074 (30-60 mg\/kg) g\u00fcnl\u00fck p.o. dozlar\u0131nda, PDT'nin tek"}
{"_id":"23423230","title":"The VirB type IV secretion system of Bartonella henselae mediates invasion, proinflammatory activation and antiapoptotic protection of endothelial cells.","text":"Bartonella henselae, bir eklembacakl\u0131 taraf\u0131ndan ta\u015f\u0131nan zoonotik patojen, kedi rezerv ev sahibi i\u00e7in intraeritrositik bakteremiya neden olur ve insanlarda tesad\u00fcfen enfekte olanlarda geni\u015f bir klinik tabloya yol a\u00e7ar. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, B. henselae insan vask\u00fcler endotelini spesifik olarak kolonize edebilir, bu da iltihaplanmaya ve bacillary angiomatosis ve bacillary peliosis olarak bilinen vask\u00fcler endotel lezyonlar\u0131n\u0131n olu\u015fumuna yol a\u00e7ar. K\u00fclt\u00fcre al\u0131nan insan endotel h\u00fccreleri, bu yak\u0131n etkile\u015fimi incelemek i\u00e7in in vitro bir sistem sa\u011flar. Bununla birlikte, bu patojenik s\u00fcreci sa\u011flayan bakteriyel vir\u00fclans fakt\u00f6rleri hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Son zamanlarda, Bartonella'da intraerythrocytic enfeksiyonu kurmak i\u00e7in gerekli olan tip IV sekresyon sistemi (T4SS) VirB'yi bir esansiyel vir\u00fclans fakt\u00f6r\u00fc olarak tan\u0131mlad\u0131k. Burada, VirB T4SS'nin B. henselae'nin insan endotel h\u00fccreleriyle etkile\u015fimi s\u0131ras\u0131nda ili\u015fkili \u00e7o\u011fu vir\u00fclans \u00f6zelli\u011fini de medyatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bunlar \u015funlar\u0131 i\u00e7erir: (i) aktin sitoskeletinde b\u00fcy\u00fck yeniden d\u00fczenlemeler, bakteriyel agregatlar\u0131n olu\u015fumuna ve invasom yap\u0131s\u0131n\u0131n i\u00e7selle\u015ftirmesine yol a\u00e7ar; (ii) n\u00fckleer fakt\u00f6r kappaB ba\u011f\u0131ml\u0131 proenflamatuar aktivasyon, h\u00fccre yap\u0131\u015fma molek\u00fcl\u00fc ifadesine ve sitokin s\u0131ras\u0131na yol a\u00e7ar; (iii) apoptoz h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn inhibisyonu, endotel h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Ayr\u0131ca, VirB sisteminin y\u00fcksek bakteri konsantrasyonlar\u0131nda sitostatik ve sitotoksik etkiler medyatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve g\u00fc\u00e7l\u00fc VirB ba\u011f\u0131ms\u0131z mitojenik aktiviteyi bozdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7 olarak, VirB T4SS, bu vask\u00fclotrofik patojenin \u00e7oklu endotel h\u00fccre fonksiyonlar\u0131n\u0131 hedefleyen ana vir\u00fclans belirleyicisidir."}
{"_id":"23439808","title":"Serum Cystatin C Is Related to Pulse Wave Velocity Even in Subjects with Normal Serum Creatinine","text":"Hipotezimiz, serum kistikatin C'nin, serum kreatinin ve kreatinin bazl\u0131 glomer\u00fcler filtreleme h\u0131z\u0131 (GFR) yerine, arter sertli\u011fi i\u00e7in daha \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir bir i\u015faret\u00e7i olabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndeydi. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, serum kistikatin C'nin, serum kreatinin normal oldu\u011funda bile arter sertli\u011fi ile ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmektir. Toplamda 2.018 birey (1.120 erkek, 898 kad\u0131n) dahil edildi. Ortalama brakiyal-ankle puls dalga h\u0131z\u0131 (baPWV), arter sertli\u011fi i\u00e7in i\u015faret\u00e7i olarak kullan\u0131ld\u0131 ve cinsiyet spesifik analizi ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Erkeklerde baPWV ve serum kistikatin C aras\u0131nda pozitif bir ili\u015fki (Y = 1109,0548 + 329,9102X, r\u00b2 = 0,056, p < 0,001) bulundu. Erkeklerde ad\u0131m ad\u0131m \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli regresyon analizi, ya\u015f, bel \u00e7evresi, kalp h\u0131z\u0131, kistikatin C seviyesi, trigliserit seviyesi ve oru\u00e7lu kan \u015fekeri gibi ba\u011f\u0131ms\u0131z katk\u0131larda bulundu\u011funu g\u00f6sterdi. Kad\u0131nlarda, baPWV ve serum kistikatin C aras\u0131nda pozitif bir ili\u015fki (Y = 1035,7828 + 402,2970X, r\u00b2 = 0,090, p < 0,001) bulundu. Ad\u0131m ad\u0131m \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli regresyon analizi, ya\u015f, kalp h\u0131z\u0131, kistikatin C seviyesi, oru\u00e7lu kan \u015fekeri ve ins\u00fclin seviyesinin baPWV'ye ba\u011f\u0131ms\u0131z katk\u0131larda bulundu\u011funu g\u00f6sterdi. Her iki cinsiyette de baPWV'ye katk\u0131da bulunan \u00f6nemli de\u011fi\u015fkenler ya\u015f, kalp h\u0131z\u0131, oru\u00e7lu kan \u015fekeri ve serum kistikatin C idi. Sonu\u00e7 olarak, bu \u00e7al\u0131\u015fma, serum kistikatin C'nin, serum kreatinin normal olan bireylerde bile puls dalga h\u0131z\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu do\u011frulad\u0131. Bu bulgu, kistikatin C'nin, serum kreatinin ve kreatinin bazl\u0131 GFR yerine, arter sertli\u011fi i\u00e7in daha \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir bir i\u015faret\u00e7i olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"23440856","title":"Screening for inhibition of Vibrio cholerae VipA-VipB interaction identifies small-molecule compounds active against type VI secretion.","text":"VI tip sekresyon sistemi (T6SS), Gram negatif bakterilerin \u00f6nemli bir vir\u00fclans mekanizmas\u0131 olarak, ya eukariotik h\u00fccreleri hedeflemek ya da di\u011fer mikroorganizmalar\u0131 m\u00fccadele etmek i\u00e7in kullan\u0131lan en yayg\u0131n bakteriyel sekresyon sistemidir. Bile\u015fenler \u00e7ok de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterir, ancak baz\u0131 bile\u015fenler i\u015flev i\u00e7in esast\u0131r ve Vibrio cholerae'de VipA ve VipB olarak adland\u0131r\u0131lan iki homolog, \u015fimdiye kadar tan\u0131mlanan t\u00fcm T6SS'lerde bulunmu\u015ftur. Sekresyon, VipA'n\u0131n \u03b1-helikal b\u00f6lgesine VipB'nin ba\u011flanmas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r ve bu ba\u011flanman\u0131n olmamas\u0131 durumunda, her iki bile\u015fen de birka\u00e7 dakika i\u00e7inde bozulur ve sekresyon durdurulur. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, bu etkile\u015fimin engellenip engellenemeyece\u011fini ara\u015ft\u0131rmakt\u0131 ve hipotez, bu inhibisyonun T6S'yi ortadan kald\u0131raca\u011f\u0131 y\u00f6n\u00fcndeydi. 9.600 k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl bile\u015fiklerinden olu\u015fan bir k\u00fct\u00fcphane, bakteriyel iki hibrit sistem (B2H) i\u00e7inde VipA-VipB'nin ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engelleme yetenekleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan taranm\u0131\u015ft\u0131r. Eukariotik h\u00fccrelere kar\u015f\u0131 toksisite g\u00f6steren, Vibrio'nun b\u00fcy\u00fcmesini engelleyen veya ba\u015fka bir B2H etkile\u015fimi engelleyen bile\u015fikler hari\u00e7 tutulduktan sonra, 34 bile\u015fik, hemolizini d\u00fczenleyen protein (Hcp) veya fosfolipaz A1 aktivitesi gibi T6SS ba\u011f\u0131ml\u0131 sekresyon \u00fczerindeki etkileri a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha fazla ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. KS100 ve KS200 adl\u0131 iki bile\u015fik, her iki testte de orta veya g\u00fc\u00e7l\u00fc etkiler g\u00f6stermi\u015ftir. Benzerleri elde edilmi\u015f ve g\u00fc\u00e7l\u00fc inhibisyon etkilerine sahip ve in silico analizi taraf\u0131ndan \u00f6ng\u00f6r\u00fclen istenen fiziko-kimyasal \u00f6zelliklere sahip bile\u015fikler belirlenmi\u015ftir. Bile\u015fikler, bakteriyel \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 etkilemeden bir vir\u00fclans mekanizmas\u0131na \u00f6zel olarak hedeflendi\u011fi i\u00e7in, geli\u015fen diren\u00e7 riski olmadan vir\u00fclans\u0131 azaltma potansiyeline sahiptir."}
{"_id":"23460562","title":"Early life compartmentalization of human T cell differentiation and regulatory function in mucosal and lymphoid tissues","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinin erken ya\u015famda nas\u0131l uygun \u015fekilde uyar\u0131laca\u011f\u0131 ve ayn\u0131 zamanda \u00e7e\u015fitli yeni antijenler nedeniyle a\u015f\u0131r\u0131 aktiviteyi nas\u0131l \u00f6nleyece\u011fi belirsizdir. T h\u00fccreleri adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n temelini olu\u015fturur; fare \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, dokusal T h\u00fccre alt k\u00fcmelerinin hem koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k hem de ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenlemesi i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ancak, insanlarda erken geli\u015fim ve dokulardaki T h\u00fccre i\u015flevi hen\u00fcz ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, pediatrik organ ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131ndan elde edilen lenfatik ve mukozal dokulardaki T h\u00fccrelerini, yeti\u015fkin organ ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, erken T h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n ve d\u00fczenlenmesinin bir analizini sunuyoruz. Yeti\u015fkin dokularda haf\u0131za T h\u00fccrelerinin bask\u0131n oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcl\u00fcrken, pediatrik kan ve dokulardaki ana alt k\u00fcme yeni timik g\u00f6\u00e7men naif T h\u00fccreleridir ve etkili bellek T h\u00fccreleri (T(EM)) sadece akci\u011ferlerde ve ince ba\u011f\u0131rsakta bulunur. Ayr\u0131ca, d\u00fczenleyici T (T(reg)) h\u00fccreler, pediatrik dokulardaki CD4(+) T h\u00fccrelerinin %30-40'\u0131n\u0131 olu\u015ftururken, yeti\u015fkin dokularda %1-10'luk \u00e7ok daha d\u00fc\u015f\u00fck frekanslarda bulunur. Pediatrik dokulardaki T(reg) h\u00fccreleri, endojen T h\u00fccre aktivitesini bask\u0131lar ve erken T h\u00fccre i\u015flevi, en d\u00fc\u015f\u00fck T(reg):T(EM) h\u00fccre oranlar\u0131na sahip mukozal sitelerde s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r, bu da erken ya\u015famda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerinin yerinde kontrol\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"23471400","title":"Circulating microRNAs as biomarkers for hepatocellular carcinoma.","text":"\nHEDEFLER: Serum d\u00fczeylerinde mikroRNA'lar (miRNA'lar) miR-16, miR-195 ve miR-199a'n\u0131n tek ba\u015f\u0131na veya geleneksel serum i\u015faret\u00e7ileriyle birlikte \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fcn, hepatosel\u00fcler karaci\u011fer kanseri (HCC) ile kronik karaci\u011fer hastal\u0131klar\u0131 (KLH'lar) aras\u0131nda ayr\u0131m yapmada yard\u0131mc\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\nARKA PLAN: Son raporlar, miRNA'lar\u0131n anormalliklerinin HCC ile ili\u015fkili olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor.\n\n\u00c7ALI\u015eMA: Bu retrospektif analiz, 105 HCC hastas\u0131, 107 KLH hastas\u0131 ve 71 normal kontrol hastas\u0131ndan al\u0131nan serum \u00f6rnekleri kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. miRNA'lar, ger\u00e7ek zamanl\u0131 ters transkripsiyon-polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Geleneksel HCC i\u015faret\u00e7ileri \u03b1-fetoprotein (AFP), lens culinaris agglutinin-reaktif AFP (%AFP-L3) ve des-\u03b3-karboksiprotrombin (DCP), ticari kitler kullan\u0131larak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\nSONU\u00c7LAR: Serum miR-16 ve miR-199a d\u00fczeyleri, HCC hastalar\u0131nda KLH hastalar\u0131 veya kontrol gruplar\u0131na k\u0131yasla anlaml\u0131 \u015fekilde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P<0,01). Tek i\u015faret\u00e7i olarak, miR-16 HCC i\u00e7in en y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahipti, ard\u0131ndan miR-199a, AFP, DCP, %AFP-L3 ve miR-195 geliyordu. miR-16, AFP, %AFP-L3 ve DCP'nin kombinasyonu, HCC i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131k (92,4%) ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck (78,5%) a\u00e7\u0131s\u0131ndan en iyi kombinasyonu, genel olarak ve t\u00fcm analizler 3 cm'den k\u00fc\u00e7\u00fck t\u00fcm\u00f6r boyutuna sahip hastalara k\u0131s\u0131tland\u0131\u011f\u0131nda sa\u011flad\u0131. \u0130kinci s\u0131ra HCC i\u015faret\u00e7isi olarak, miR-16, t\u00fcm 3 geleneksel i\u015faret\u00e7inin negatif sonu\u00e7lar\u0131na sahip 26 (69,2%) HCC hastas\u0131nda pozitif HCC tahminleri verdi, bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu 3 cm'den k\u00fc\u00e7\u00fck t\u00fcm\u00f6r boyutuna sahipti; miR-16 sadece 12 (12,5%) KLH hastas\u0131nda yanl\u0131\u015f pozitif sonu\u00e7 verdi.\n\nSONU\u00c7LAR:"}
{"_id":"23495058","title":"Mitochondrial haplogroups and hypervariable region polymorphisms in schizophrenia: a case-control study.","text":"\u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, mitokondriyal haplogruplar\u0131n \u015fizofreni (SZ) ile ili\u015fkili oldu\u011funu tespit etti. Bununla birlikte, hi\u00e7bir \u00e7al\u0131\u015fma \u00c7in n\u00fcfusunda ana mitokondriyal DNA (mtDNA) haplogruplar\u0131 ve SZ aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemedi. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u00c7in Han n\u00fcfusunda mitokondriyal haplogruplar\u0131n ve SZ olu\u015fumu aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmekti. Bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 kulland\u0131k ve Han n\u00fcfusunda mitokondriyal hiperde\u011fi\u015fken b\u00f6lgeler (HVR1, HVR2 ve HVR3) dizilemesini ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 298 SZ hastas\u0131 ve 298 kontrol \u00fczerinde mtDNA haplogruplar\u0131 ve HVR polimorfizmlerini analiz ettik. Haplotipler, A, B, CZ, D, F, G, M, N, N9a ve R olmak \u00fczere 10 ana haplogrupta s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. \u0130statistiksel analiz, sadece N9a'n\u0131n SZ'den korunmada anlaml\u0131 bir ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi [1.68% vs. 6.38%, p=0.004, OR=0.251 (0.092-0.680); ya\u015f ve cinsiyet ayarlamas\u0131yla: p=0.006, OR=0.246 (0.090-0.669)]. SZ'li bireyler ve kontroller aras\u0131nda anlaml\u0131 olarak farkl\u0131 bulunan \u00fc\u00e7 HVR polimorfizmi tespit edildi ve bunlardan biri (m.204T>C) d\u0131\u015f\u0131nda hepsi N9a haplogrupuyla ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, mitokondriyal haplogrup N9a'n\u0131n SZ i\u00e7in koruyucu bir fakt\u00f6r olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"23509113","title":"Resolution of acute inflammation in the lung.","text":"Akut akci\u011fer iltihab\u0131 sa\u011fl\u0131\u011fa esast\u0131r. Ayn\u0131 \u015fekilde, \u00e7\u00f6z\u00fclmesi de \u00f6nemlidir. \u0130stilac\u0131 mikroplara, zararl\u0131 uyaranlara veya dokuda yaralanmaya yan\u0131t olarak, akci\u011fer, ev sahibini korumak i\u00e7in akut bir iltihaplanma tepkisi ba\u015flat\u0131r. Enflamasyonu s\u0131n\u0131rlamak ve sa\u011fl\u0131kl\u0131, etkilenmemi\u015f dokunun yan etkilerinden ka\u00e7\u0131nmak i\u00e7in, akci\u011fer, \u00f6zellikle lipoksinler, resolvinler, protectinler ve maresinler olarak bilinen \u00f6zel proresolving arabulucular\u0131n olu\u015fumunu d\u00fczenler. Bu imm\u00fcn \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fcler, \u00e7\u00f6z\u00fclme i\u00e7in resept\u00f6rlere ba\u011flanan ve daha fazla enflamasyonu bast\u0131rarak ve katabolizi te\u015fvik ederek iltihab\u0131 azaltan agonistlerdir. Bu s\u00fcre\u00e7, birka\u00e7 yayg\u0131n akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131da kusurlu g\u00f6r\u00fcnmektedir, bu hastal\u0131klar a\u015f\u0131r\u0131 veya kronik enflamasyonla karakterize edilir. Burada, akci\u011ferdeki akut iltihab\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fclmesinin molek\u00fcler ve h\u00fccresel etkililerini inceliyoruz."}
{"_id":"23509593","title":"The calcium sensor STIM1 is regulated by androgens in prostate stromal cells.","text":"Arka plan Yeti\u015fkinlerde prostat geli\u015fimi ve bak\u0131m\u0131, stromal ve bezsel bile\u015fenlerin etkile\u015fimi sonucudur. Androjenler, stromaya do\u011frudan etki ederek bu s\u00fcreci tetikleyebilir. Androjenlerin ba\u015fka bir \u00f6nemli stromal h\u00fccre d\u00fczenleyicisi olan i\u00e7sel kalsiyum ([Ca2+ ]i) ile do\u011frudan bir ba\u011flant\u0131s\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00f6ntemler Prostat stromal h\u00fccreleri, iyi huylu prostat hiperplazisi hastalar\u0131ndan taze olarak elde edildi ve k\u00fclt\u00fcrler olu\u015fturuldu. Dihidrotestosteron (DHT) ile tedavi edilmi\u015f ve edilmemi\u015f h\u00fccrelerdeki gen ifadeleri, Affymetrix gen ifadesi dizileri kullan\u0131larak kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve [Ca2+ ]i'yi d\u00fczenleyen \u00f6zellikler, Gen Ontolojisi (GO) ile belirlendi. H\u00fccrelerdeki [Ca2+]i de\u011fi\u015fiklikleri, Fluo-4 y\u00fcklenmi\u015f h\u00fccrelerde \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Androjen d\u00fczenlemesi, kromatin imm\u00fcnopresipitasyonu ile onayland\u0131. Sonu\u00e7lar Stromal h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrleri, integrin \u03b11 \u03b21 ifadesi ile s\u0131raland\u0131 ve bu, androgen resept\u00f6r\u00fc (AR) ifadesini i\u00e7eren h\u00fccreleri zenginle\u015ftirdi. Ana i\u015flevsel kategoriler, androjen ind\u00fcklenen gen ifade imzas\u0131 i\u00e7inde, kalsiyum sinyalle\u015fimi ile ili\u015fkili genlere odaklanarak belirlendi. Bu analizden, stromal etkile\u015fim molek\u00fcl\u00fc-1 (STIM1) \u00f6nemli bir farkl\u0131yal\u0131 ifade edilen gen olarak belirlendi ve d\u00f6rt ilgili GO terimleriyle ili\u015fkilendirildi. DNA dizileme, STIM1 promot\u00f6r b\u00f6lgesinin, AR ba\u011flama yetene\u011fine sahip androjen yan\u0131t \u00f6\u011fesi dizilerini i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6sterdi. Androjenler, STIM1 ifadesini do\u011frudan d\u00fczenledi ve STIM1'in ma\u011faza opereli kalsiyum giri\u015fi \u00fczerindeki etkileri, STIM1'in indirgenmesiyle engellendi. Prostat stromal h\u00fccrelerinde STIM1 ifadesinin azalt\u0131lmas\u0131, temel [Ca2+] seviyelerini, thapsigargin taraf\u0131ndan sal\u0131nan [Ca2+] miktar\u0131n\u0131 ve TG ile ma\u011faza t\u00fckenmesi sonras\u0131 ma\u011faza doldurma miktar\u0131n\u0131 azaltt\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, androjenlerin [Ca2+]i'yi, AR'n\u0131n STIM1 promot\u00f6r\u00fcne ba\u011flanarak STIM1 genini do\u011frudan d\u00fczenlemesi yoluyla mod\u00fcle etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"23513718","title":"Role of soluble guanylate cyclase in dilator responses of the cerebral microcirculation.","text":"Beyin kan damarlar\u0131n\u0131n nitrik oksit (NO) yan\u0131tlar\u0131, sGC'ye (\u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr guanylat siklaz\u0131) ba\u011fl\u0131 ve potansiyel olarak sGC'ye ba\u011fl\u0131 olmayan mekanizmalar taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir. NO'nun vasodilatasyon \u00fcretmek i\u00e7in kullanabilece\u011fi sGC'ye ba\u011fl\u0131 olmayan bir mekanizma, sitokrom P450 yolu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00fcretilen bir vazokonstrikt\u00f6r metabolitin olu\u015fumunu engellemektir. Bu deneylerde, sGC'nin aktivitesine ba\u011fl\u0131 olarak beyin mikro damarlar\u0131n\u0131n NO'ya yan\u0131t\u0131n\u0131n hipotezini inceledik. Beyin arteri oluklar\u0131n\u0131n \u00e7aplar\u0131 (temel \u00e7ap = 94 +\/- 5 mikrometre, ortalama +\/- standart hata), uyu\u015fuk tav\u015fanlarda kapal\u0131 kraniyal bir pencere y\u00f6ntemi kullan\u0131larak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Kontrol ko\u015fullar\u0131nda, NO'ya ba\u011f\u0131ms\u0131z sGC aktivasyoncusu olan YC-1, sGC inhibit\u00f6r\u00fc ODQ (10 mikroM) ile engellenen bir vasodilatasyon \u00fcretti. Bu bulgular, sGC'nin beyin arteri oluklar\u0131nda i\u015flevsel olarak \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, endotel taraf\u0131ndan \u00fcretilen NO'yu uyaran aketilkolin (acetylcholine), ODQ ile engellenen bir vasodilatasyon \u00fcretti. \u00d6rne\u011fin, 1 mikroM aketilkolin, ODQ (10 mikroM) yoklu\u011funda ve varl\u0131\u011f\u0131nda s\u0131ras\u0131yla 34 +\/- 7 ve 5 +\/- 1% oran\u0131nda beyin arteri oluklar\u0131n\u0131 geni\u015fletti. Arteri oluklar\u0131n\u0131n, nitrik oksit ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131 olan sodyum nitroprussit (1 mikroM) ile yan\u0131t\u0131, ODQ ile yakla\u015f\u0131k %80 engellendi, ancak 17-ODYA (10 mikroM) veya clotrimazol (10 mikroM) ile etkilenmedi, bu da sitokrom P450 yolunu inhibe edenler. Bu nedenle, exogen olarak uygulanan ve endojen olarak \u00fcretilen NO'ya yan\u0131t olarak beyin mikro dola\u015f\u0131m\u0131n\u0131n geni\u015flemesi, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde sGC'nin aktivitesine ba\u011fl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"23513818","title":"Noxa controls Mule-dependent Mcl-1 ubiquitination through the regulation of the Mcl-1\/USP9X interaction.","text":"Mcl-1 pro-ya\u015fama proteininin seviyesi s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir ve Mcl-1 ifadesinin indirgenmesi apoptoz s\u00fcrecini destekler. Mcl-1, farkl\u0131 BH3-sadece proteinlerle fiziksel olarak etkile\u015fir; \u00f6zellikle, Noxa Mcl-1 ifadesinin d\u00fczenlenmesinde rol oynar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Noxa'n\u0131n mitokondrilerde Mcl-1'in par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 tetikledi\u011fini g\u00f6sterdik, \u00e7\u00fcnk\u00fc Noxa bu b\u00f6lmede yer al\u0131r. Noxa taraf\u0131ndan tetiklenen Mcl-1 par\u00e7alanmas\u0131, Mcl-1'in polyubikuitinlenmesinden sorumlu E3 ligaz Mule'a ihtiya\u00e7 duyar. USP9X deubikuitinaz\u0131n, Mcl-1 proteini d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcnde rol oynad\u0131\u011f\u0131 son zamanlarda kan\u0131tland\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu, Mcl-1'in par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in ba\u011fl\u0131 ubiquitini kald\u0131r\u0131r; bu nedenle, Noxa'n\u0131n deubikuitinasyon s\u00fcrecini etkiledi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, Noxa a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, USP9X\/Mcl-1 etkile\u015fiminin azalmas\u0131yla birlikte Mcl-1'in polyubikuitinlenmi\u015f formlar\u0131nda art\u0131\u015fa neden oldu. Ayr\u0131ca, Noxa a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, Mule\/Mcl-1 etkile\u015fiminin artmas\u0131yla paralel olarak Mule\/USP9X kompleksinin olu\u015fumunda azalmaya neden oldu. Bu de\u011fi\u015fiklikler, proteaz makine taraf\u0131ndan Mcl-1'in par\u00e7alanmas\u0131na yol a\u00e7ar. Noxa'n\u0131n Mcl-1'in proteazsal par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemedeki rol\u00fc, bu s\u00fcrecin \u00e7oklu etkile\u015fimlerle y\u00f6netildi\u011fi karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ekler."}
{"_id":"23531592","title":"Paediatric HIV infection.","text":"2000 y\u0131l\u0131na kadar, alt\u0131 milyon hamile kad\u0131n ve be\u015f ila on milyon HIV-1'e bula\u015fm\u0131\u015f \u00e7ocuk olacak. M\u00fcdahale stratejileri planland\u0131 ve baz\u0131 durumlarda zaten ba\u015flad\u0131. Zaman\u0131nda ve maliyet etkin bir strateji, HIV-1'e bula\u015fm\u0131\u015f bireylerin \u00e7o\u011funun geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde ya\u015fad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurmal\u0131d\u0131r. HIV-1'in anne-\u00e7ocuk bula\u015f\u0131m\u0131n\u0131 etkileyen imm\u00fcnolojik ve virologik fakt\u00f6rler \u00fczerine daha fazla \u00e7al\u0131\u015fma, etkilenen \u00e7ocuklarda farkl\u0131 hastal\u0131k ilerlemesi \u00fczerine ve ge\u00e7ici enfeksiyon \u00fczerine gereklidir."}
{"_id":"23535770","title":"Potential role of NF-kappaB in adult neural stem cells: the underrated steersman?","text":"Sinir h\u00fccresi k\u00f6k h\u00fccreleri, n\u00f6ron ve glial h\u00fccrelerin \u00f6nc\u00fclleridir. Beyin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda bu h\u00fccreler \u00e7o\u011fal\u0131r, g\u00f6\u00e7 eder ve belirli hatlara farkl\u0131la\u015f\u0131r. Son zamanlarda, yeti\u015fkin merkezi sinir sistemindeki sinir h\u00fccresi k\u00f6k h\u00fccreleri de tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu fakt\u00f6rlerin \u00e7o\u011falmas\u0131, g\u00f6\u00e7\u00fc ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen bir\u00e7ok \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr fakt\u00f6r hakk\u0131nda bilgiler ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Bununla birlikte, bu fakt\u00f6rlerin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f sinyal iletimi mekanizmalar\u0131 daha az net. Burada, bu kritik sinyal iletimi s\u00fcre\u00e7lerinde yeni bir merkezi rol i\u00e7in potansiyel kan\u0131tlar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7iriyoruz. NF-kappaB, n\u00f6ronlar, glial h\u00fccreler ve sinir h\u00fccresi k\u00f6k h\u00fccrelerinde tespit edilen ind\u00fcklenebilir bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. NF-kappaB, David Baltimore'un laboratuvar\u0131 taraf\u0131ndan lenfositlerde bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olarak ke\u015ffedilmi\u015ftir. NF-kappaB, iltihaplanma ve do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, geli\u015fim, apoptoz ve anti-apoptoz gibi bir\u00e7ok biyolojik s\u00fcre\u00e7te rol oynar. Son zamanlarda, NF-kappaB ailesinin \u00fcyelerinin n\u00f6ronlar, glial h\u00fccreler ve sinir h\u00fccresi k\u00f6k h\u00fccreleri taraf\u0131ndan yayg\u0131n olarak ifade edildi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Sinir sisteminde, NF-kappaB n\u00f6ronal plastisite, \u00f6\u011frenme, bellek konsolidasyonu, n\u00f6roproteksiyon ve n\u00f6rodejenerasyonda kritik bir rol oynar. Son veriler, NF-kappaB'nin sinir h\u00fccresi k\u00f6k h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131, g\u00f6\u00e7\u00fc ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. NF-kappaB, \u00fc\u00e7 alt birimden olu\u015fur: iki DNA ba\u011flama ve bir bask\u0131lay\u0131c\u0131 alt birim. NF-kappaB'nin aktivasyonu sitoplazmada ger\u00e7ekle\u015fir ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 alt birimin par\u00e7alanmas\u0131na yol a\u00e7arak DNA ba\u011flama alt birimlerinin n\u00fckleer i\u00e7eri\u011fe girmesine olanak tan\u0131r. N\u00fckleusta, birka\u00e7 hedef genin etkinle\u015ftirilmesi m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Bu incelemede, sinir h\u00fccresi k\u00f6k h\u00fccreleri \u00fczerindeki \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc NF-kappaB etkisini a\u00e7\u0131klayan bir model \u00f6nermekteyiz. Ayr\u0131ca, beyin kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinde NF-kappaB'nin potansiyel rol\u00fcn\u00fc tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"23557241","title":"Intrauterine factors and risk of breast cancer: a systematic review and meta-analysis of current evidence.","text":"Arka plan: Geli\u015fen kan\u0131tlar, hamilelik \u00f6ncesi deneyimin meme kanseri geli\u015fme riskinde bir ili\u015fki oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Potansiyel alt mekanizmalar, annenin endojen cinsel hormon ve b\u00fcy\u00fcme hormonlar\u0131n\u0131n miktar\u0131ndaki varyasyon, germ h\u00fccre mutasyonlar\u0131, kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin olu\u015fumu ve di\u011fer genetik veya epigenetik olaylara dayanmaktad\u0131r. Hamilelik \u00f6ncesi maruz kalmalar ve meme kanseri riski i\u00e7in mevcut verileri incelemi\u015f ve nicel olarak \u00f6zetlemi\u015f olduk. Y\u00d6NTEMLER: Hamilelik \u00f6ncesi fakt\u00f6rlerle meme kanseri riski aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendiren \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 sistematik olarak arad\u0131k. Her bir hamilelik \u00f6ncesi fakt\u00f6r\u00fc, do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, do\u011fum boyu, ebeveynlerin do\u011fumdaki ya\u015f\u0131, gebelik ya\u015f\u0131, dietilstilbestrol intrauterin maruziyeti, ikiz \u00fcyeli\u011fi, annenin preeklampsi veya eklampsisi ve di\u011fer fakt\u00f6rler ayr\u0131 ayr\u0131 incelendi. BULGULAR: 1 Ekim 1980 ile 21 Haziran 2007 tarihleri aras\u0131nda yay\u0131nlanan 57 \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 belirledik. Do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 (relatif risk [RR] 1.15 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.09-1.21]), do\u011fum boyu (1.28 [1.11-1.48]), annenin ya\u015f\u0131 (1.13 [1.02-1.25]) ve baban\u0131n ya\u015f\u0131 (1.12 [1.05-1.19]) ile meme kanseri riski art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6zlemlendi. Annenin preeklampsi ve eklampsisi (0.48 [0.30-0.78]) ve ikiz \u00fcyeli\u011fi (0.93 [0.87-1.00]) ile meme kanseri riski azald\u0131. Gebelik ya\u015f\u0131 (0.95 [0.71-1.26]) veya annenin dietilstilbestrol tedavisi (1.40 [0.86-2.28]) ile meme kanseri riski aras\u0131nda ili\u015fki bulunmad\u0131. YORUM: intrauterin ortam, yeti\u015fkinlikte meme kanseri yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 g\u00f6steren kad\u0131nlara katk\u0131da bulunur. Bu yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 yaratan intrauterin mekanizmalar\u0131n a\u00e7\u0131klanmas\u0131 gerekmektedir."}
{"_id":"23573229","title":"Helicobacter hepaticus does not induce or potentiate colitis in interleukin-10-deficient mice.","text":"Helikobakter hepatikus'un, \u00e7e\u015fitli farkl\u0131 fare modellerinde kolit, karaci\u011fer iltihab\u0131 ve karaci\u011fer h\u00fccreli kanseri ind\u00fckledi\u011fi bildirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, H. hepatikus'un monoasili farelerde kolit olu\u015fturup olu\u015fturmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve spesifik patojen serbest (SPF) IL-10(-\/-) farelerde koliti \u015fiddetlendirdi\u011fini belirlemektir. Mikrobiyolojik olarak steril IL-10(-\/-) fareler, ya kar\u0131\u015f\u0131k genetik arka plana (C57BL\/6 x 129\/Ola) ya da inbreed (129\/SvEv) olan fareler, oral beslenme ve rektal enemalar yoluyla H. hepatikus ATCC 51448 ile monoasili hale getirildi. \u0130kinci bir deneyde, mikrobiyolojik olarak steril IL-10(-\/-) fareler, SPF farelerin d\u0131\u015fk\u0131s\u0131ndan, endojen H. hepatikus'u bar\u0131nd\u0131ran ya da bar\u0131nd\u0131rmayan farelerle kolonize edildi. 7-9 hafta kolonizasyonun ard\u0131ndan, kilo kayb\u0131 ve \u00f6l\u00fcm oran\u0131 de\u011ferlendirildi, kolon histolojisi ve IL-12 salg\u0131s\u0131 i\u00e7in izole edildi ve mesenterik lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc h\u00fccreleri T h\u00fccre aktivasyon i\u015faretleri i\u00e7in incelendi. Bulgulara g\u00f6re, H. hepatikus ile en fazla 16 hafta monoasili hale getirilen IL-10(-\/-) farelerde neredeyse hi\u00e7 histolojik kolit veya artan IL-12 \u00fcretimi g\u00f6zlemlenmedi. SPF IL-10-eksik farelerde, H. hepatikus ile ya da olmadan, kilo kayb\u0131, \u00f6l\u00fcm oran\u0131, histolojik puanlar, kolonik IL-12 salg\u0131s\u0131 veya T h\u00fccre aktivasyonu a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli bir fark g\u00f6zlemlenmedi. Sonu\u00e7 olarak, H. hepatikus'un, genetik olarak hassas ev sahiplerinde koliti ind\u00fcklemedi\u011fini ve bu nedenle koliti tetiklemek i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"23576165","title":"Metabolic interplay between glycolysis and mitochondrial oxidation: The reverse Warburg effect and its therapeutic implication.","text":"Aerobik glikoliz, yani Warburg etkisi, hepatosel\u00fcler karcinomun agresif fenotipine katk\u0131da bulunabilir. Ancak, artan kan\u0131tlar, Warburg etkisinin s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n\u0131 vurgulamaktad\u0131r, \u00f6rne\u011fin, kanser h\u00fccrelerinde y\u00fcksek mitokondriel solunum ve d\u00fc\u015f\u00fck glikoliz oranlar\u0131. Bu t\u00fcr Warburg etkisine ili\u015fkin \u00e7eli\u015fkili fenomenleri a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in, glikolitik ve oksidatif h\u00fccreler aras\u0131nda bir metabolik etkile\u015fim \u00f6nerildi, yani \"ters Warburg etkisi\". Aerobik glikoliz, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn \u00e7evreledi\u011fi stromal b\u00f6lmede de meydana gelebilir; bu nedenle, stromal h\u00fccreler kanser h\u00fccrelerine laktat sa\u011flar ve bu etkile\u015fim, t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131nda asidik bir ko\u015fulun olu\u015fmas\u0131n\u0131 engeller. Bu kavram, t\u00fcm\u00f6rlerde b\u00fcy\u00fck bir heterojenlik sa\u011flar, bu da hastal\u0131\u011f\u0131 tek bir ajanla iyile\u015ftirmeyi zorla\u015ft\u0131r\u0131r. Laktat \u015futlar\u0131 yoluyla metabolik esnekli\u011fi anlamak, hipoksik t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131na y\u00f6nelik tedavilerin geli\u015ftirilmesi ve glikolitik inhibit\u00f6rlerin s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n\u0131n a\u015f\u0131lmas\u0131 konusunda yeni perspektifler sunar."}
{"_id":"23576726","title":"Enhanced waterlogging tolerance in barley by manipulation of expression of the N\u2010end rule pathway E3 ligase PROTEOLYSIS6 ","text":"Artan tah\u0131l tolerans\u0131 (hipoksiye) sel s\u0131ras\u0131nda bir g\u0131da g\u00fcvenli\u011fi ana hedefidir. Arabidopsis thaliana (L.) Heynh.\u2019da, N-son kural yolu, bitkilerin hipoksiye yan\u0131tlar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyerek grup VII etilen yan\u0131t fakt\u00f6r\u00fc (ERFVII) transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 kontrol eder, bu da amino terminal (Nt)-kistein (Cys) oksidasyon durumu taraf\u0131ndan kontrol edilir. Burada, \u00e7avdar (Hordeum vulgare L.) ERFVII BERF1'in in vitro N-son kural yolunun bir substrat oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, Nt-Cys'in hipoksiyi alg\u0131layan bir sens\u00f6r oldu\u011funu, su alt\u0131nda kalan transgenik bitkilerde oksijen sens\u00f6r rapor protein MCGGAIL-GUS'un kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. N-son kural yolu N-tan\u0131mlay\u0131c\u0131 E3 ligaz PROTEOLYSIS6 (HvPRT6) ifadesini azaltan transgenik \u00e7avdar bitkileri, hipoksiye ili\u015fkili genlerin artm\u0131\u015f ifadesi ve de\u011fi\u015ftirilmi\u015f tohum \u00e7imlenme fenotipleri g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, su bask\u0131n\u0131na yan\u0131t olarak, transgenik bitkiler s\u00fcrd\u00fcr\u00fclen k\u00fct\u00fck, artm\u0131\u015f verim, klorofil korunmas\u0131 ve hipoksiye ili\u015fkili genlerin artm\u0131\u015f ind\u00fcklenmesini g\u00f6sterdi. HvPRT6 RNAi bitkileri, devam eden karanl\u0131kta klorofil bozulmas\u0131n\u0131n azalt\u0131lmas\u0131 da dahil olmak \u00fczere, su bask\u0131n\u0131 ko\u015fullar\u0131yla s\u0131kl\u0131kla ili\u015fkili olan durumlar\u0131 da g\u00f6sterdi. \u00c7avdar TILLING hatlar\u0131, HvPRT6'n\u0131n mutasyonlu alelleri de hipoksiye ili\u015fkili genlerin artm\u0131\u015f ifadesini ve RNAi hatlar\u0131na benzer fenotipleri g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7 olarak, N-son kural yolu, \u00e7avdar ve di\u011fer tah\u0131llarda su bask\u0131n\u0131na kar\u015f\u0131 tolerans\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in \u00f6nemli bir hedef olarak kabul edilir."}
{"_id":"23577014","title":"A SUMO-Dependent Protein Network Regulates Chromosome Congression during Oocyte Meiosis","text":"*Caenorhabditis elegans* yumurta h\u00fccrelerinde meydana gelen meiosis s\u0131ras\u0131nda, homolog kromozomlar aras\u0131nda yer alan \u00e7ok protein halkas\u0131 kompleksi (RC), kromozom kongresyonunu kromokinezin KLP-19'un eylemiyle te\u015fvik eder. Baz\u0131 RC bile\u015fenleri bilinse de, RC montaj mekanizmas\u0131 belirsiz kalm\u0131\u015ft\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki, SUMO E3 ligaz GEI-17\/PIAS, KLP-19'un RC'ye toplanmas\u0131 i\u00e7in gereklidir ve proteomik analiz, KLP-19'u canl\u0131 ortamda SUMO alt \u00fcr\u00fcn\u00fc olarak tan\u0131mlad\u0131. In vitro analizi, KLP-19'un GEI-17 ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak verimli bir \u015fekilde sumoylenmesini ortaya koydu, ayn\u0131 zamanda GEI-17 kapsaml\u0131 oto-sumoylasyona u\u011frar. GEI-17 ve ba\u015fka bir RC bile\u015feni, kinaz BUB-1, i\u015flevsel SUMO etkile\u015fim motifleri (SIM'ler) i\u00e7erir, bu da onlar\u0131 SUMO de\u011fi\u015ftirilmi\u015f proteinleri, \u00f6rne\u011fin KLP-19'u, RC'ye toplayabilmeleri i\u00e7in m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Bu nedenle, dinamik SUMO de\u011fi\u015ftirme ve RC bile\u015fenlerinde bulunan SIM'ler, RC montaj\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131ran bir SUMO-SIM a\u011f\u0131 olu\u015fturur. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, dinamik protein komplekslerinin montaj\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede SUMO-SIM a\u011flar\u0131n\u0131n \u00f6nemini vurgular."}
{"_id":"23577867","title":"Prediagnostic levels of C-peptide, IGF-I, IGFBP -1, -2 and -3 and risk of endometrial cancer.","text":"Kronik hiperins\u00fclinemi ile ili\u015fkili ko\u015fullar, \u00f6rne\u011fin obezite, ins\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan diyabet melit\u00fcs\u00fc ve polikistik over sendromu, endometrium kanseri riskinin artmas\u0131yla ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Kan i\u00e7indeki IGF-I seviyelerinin y\u00fckselmesi ve IGF ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinlerin (IGFBP) d\u00fc\u015fmesi, genellikle refahl\u0131 toplumlarda s\u0131k g\u00f6r\u00fclen birka\u00e7 kanser t\u00fcr\u00fcn\u00fcn riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. \u0130lk kez, bir ileri ara\u015ft\u0131rma i\u00e7inde, \u00f6n tan\u0131sal kan C-peptit (pankreas ins\u00fclin \u00fcretiminin bir i\u015faret\u00e7isi), IGF-I, IGFBP-1, -2 ve -3 konsantrasyonlar\u0131n\u0131n endometrium kanseri riski ile ili\u015fkisini inceledik. New York (ABD), Ume\u00e5 (\u0130sve\u00e7) ve Milano (\u0130talya) \u015fehirlerinde 3 kohort i\u00e7inde yer alan bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7ine entegre edildi. \u00c7al\u0131\u015fma, 166 primer invazif endometrium kanseri olan kad\u0131n ve 315 e\u015fle\u015fmi\u015f kontrol dahil etti, bunlardan 44 vaka ve 78 kontrol konusu premenopozal olarak i\u015fe al\u0131m s\u0131ras\u0131nda idi. Endometrium kanseri riski, C-peptit seviyelerinin artmas\u0131yla artt\u0131 (ptrend = 0.0002), en \u00fcst be\u015fincil i\u00e7in oranl\u0131 risk (OR) 4.76'ya (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 1.91-11.8) kadar \u00e7\u0131kt\u0131. Bu ili\u015fki, BMI ve di\u011fer kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rler i\u00e7in ayarland\u0131ktan sonra da devam etti [en \u00fcst be\u015fincil i\u00e7in OR = 4.40 (1.65-11.7)]. IGFBP-1 seviyeleri endometrium kanseri ile ters orant\u0131l\u0131yd\u0131 [ptrend = 0.002; en \u00fcst be\u015fincil OR = 0.30 (0.15-0.62)], ancak ili\u015fki, kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rler i\u00e7in ayarland\u0131ktan sonra zay\u0131flad\u0131 ve istatistiksel olarak anlaml\u0131 olmad\u0131 [ptrend = 0.06; en \u00fcst be\u015fincil OR = 0.49 (0.22-1.07)]. Risk, IGF-I, IGFBP-2 ve IGFBP-3 seviyeleriyle ili\u015fkili de\u011fildi. Kronik hiperins\u00fclinemi, artan dola\u015f\u0131mdaki C"}
{"_id":"23581096","title":"Interactions between SRY and SOX genes in mammalian sex determination.","text":"Y kromozomunda bulunan SRY geni, kesinlikle testis belirlemede rol oynar, ancak nas\u0131l oldu\u011fu hala olduk\u00e7a belirsizdir. Orijinal olarak, SRY'nin do\u011frudan testis belirleme yolundaki di\u011fer genleri etkinle\u015ftirdi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyordu. Bu makale, SRY'nin dolayl\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcren alternatif bir hipotez sunar; SRY, ili\u015fkili genler SOX3 (SRY'den evrimle\u015fen) ve SOX9 (omurilikte gonad farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda i\u00e7ten i\u00e7e yer alan gibi g\u00f6r\u00fcnen) ile etkile\u015fime girerek. \u00d6zellikle, di\u015filerde SOX3'\u00fcn SOX9 i\u015flevini engelledi\u011fini, ancak erkeklerde SRY'nin SOX3'\u00fc engelledi\u011fini ve SOX9'un testis belirleyici rol\u00fcn\u00fc ger\u00e7ekle\u015ftirmesine izin verdi\u011fini \u00f6neriyorum. Bu hipotez, XX ve XY bireylerinde bu \u00fc\u00e7 genin eksikli\u011fi veya a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretiminin fenotiplerini test edilebilir tahminler yapar ve SRY'nin yoklu\u011funda transdiferansiyasyon gibi zor vakalar\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir. Hipotez ayr\u0131ca, g\u00fcn\u00fcm\u00fcz memelilerinin bask\u0131n SRY cinsel belirleme sisteminin, SOX3 dozuna dayanan eski bir sistemden evrimle\u015febilece\u011fi bir yol da \u00f6nerir."}
{"_id":"23586085","title":"Chromatin immunoprecipitation and microarray-based analysis of protein location","text":"Genom \u00e7ap\u0131nda konum analizi, ayr\u0131ca ChIP-Chip olarak da bilinir, kromatin imm\u00fcnprecipitasyonu ve DNA mikroarray analizini birle\u015ftirerek, canl\u0131 h\u00fccrelerde meydana gelen protein-DNA etkile\u015fimlerini belirler. Protein-DNA etkile\u015fimleri, kimyasal \u00e7apraz ba\u011flama yoluyla in vivo yakalan\u0131r. H\u00fccre lizi, DNA par\u00e7alanmas\u0131 ve istenen proteinin imm\u00fcnaffinite safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, bu proteinin ili\u015fkili oldu\u011fu DNA par\u00e7alar\u0131n\u0131n safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131na neden olur. Zenginle\u015ftirilmi\u015f DNA n\u00fcfusu, etiketlenir, farkl\u0131 etiketlenmi\u015f referans numuneyle birle\u015ftirilir ve DNA mikroarray'lerine uygulan\u0131r, b\u00f6ylece zenginle\u015ftirilmi\u015f sinyaller tespit edilir. \u00c7e\u015fitli hesaplama ve biyoinformatik yakla\u015f\u0131mlar, zenginle\u015ftirilmi\u015f ve referans kanallar\u0131n\u0131 normalle\u015ftirmek, sinyalleri genomun mikroarray'lerde temsil edilen k\u0131s\u0131mlar\u0131na ba\u011flamak, g\u00fcvenilirlik \u00f6l\u00e7\u00fctleri sa\u011flamak ve protein-genom i\u015fgal haritalar\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in uygulan\u0131r. Burada, h\u00fccrelerin \u00e7apraz ba\u011flanmas\u0131ndan etiketli maddenin hibridizasyonuna kadar kulland\u0131\u011f\u0131m\u0131z deneysel protokolleri ve bu protokollerin sonu\u00e7lara etkiledi\u011fi y\u00f6nlerdeki i\u00e7g\u00f6r\u00fclerimizi a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu protokoller, yeterli h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131n elde edilmesinden sonra yakla\u015f\u0131k 1 hafta i\u00e7inde tamamlan\u0131r ve bir\u00e7ok farkl\u0131 h\u00fccre ve dokuda sa\u011flam ve y\u00fcksek kaliteli ChIP-Chip sonu\u00e7lar\u0131 \u00fcretmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"23594156","title":"Spatial and temporal clusters of Barmah Forest virus disease in Queensland, Australia.","text":"\nHEDEFI: Queensland, Avustralya'da Barmah Orman Vir\u00fcs\u00fc (BFV) hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n mekansal ve zaman k\u00fcmelerini belirlemek i\u00e7in co\u011frafi bilgi sistemleri ve mekansal tarama istatisti\u011fi (SaTScan) kullanmak.\n\nY\u00d6NTEMLER: Queensland Sa\u011fl\u0131k ve Avustralya \u0130statistik B\u00fcrosu'ndan, 1992-2008 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Queensland'da BFV hastal\u0131\u011f\u0131 vakalar\u0131, n\u00fcfus ve istatistiksel yerel alanlar (SLA) s\u0131n\u0131r verileri elde ettik. Retrospektif bir Poisson tabanl\u0131 analiz, SaTScan yaz\u0131l\u0131m\u0131 ve y\u00f6ntemi kullan\u0131larak hem tamamen mekansal hem de mekansal-zaman BFV hastal\u0131\u011f\u0131 y\u00fcksek oranl\u0131 k\u00fcmeleri belirlemek i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Bir mekansal k\u00fcme boyutu, n\u00fcfusun bir y\u00fczdesi ve 200 km yar\u0131\u00e7ap\u0131 ve 1 ila 12 ay aras\u0131nda de\u011fi\u015fen zaman pencereleri (mekansal-zaman analizi i\u00e7in) se\u00e7ildi.\n\nSONU\u00c7LAR: Mekansal tarama istatisti\u011fi, yakla\u015f\u0131k ayn\u0131 konumda 23 SLA'y\u0131 i\u00e7eren en muhtemel \u00f6nemli tamamen mekansal bir k\u00fcme ve 24 SLA'y\u0131 i\u00e7eren en muhtemel \u00f6nemli mekansal-zaman k\u00fcmesini tespit etti. Her iki analizden de birka\u00e7 konumda \u00f6nemli ikincil k\u00fcmeler de belirlendi.\n\nSONU\u00c7: Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Queensland, Avustralya'da istatistiksel olarak \u00f6nemli BFV hastal\u0131\u011f\u0131 k\u00fcmelerinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlamaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fma ayr\u0131ca, devam eden g\u00f6zetim verilerini analiz etmek i\u00e7in SaTScan'in \u00f6nemini ve uygulanabilirli\u011fini, Queensland, Avustralya'da etkili BFV hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6nleme ve kontrol stratejilerinin geli\u015ftirilmesine yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in k\u00fcmeleri belirlemeye g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"23599024","title":"Surfactant Protein B Suppresses Lung Cancer Progression by Inhibiting Secretory Phospholipase A2 Activity and Arachidonic Acid Production","text":"Arka Plan\/Ama\u00e7lar: Radyoterapi, ileri evrede olmayan k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) ve radyoreseans i\u015flevi gibi cerrahi olarak eri\u015filemeyen kanser t\u00fcrlerine uygulanan bir tedavi y\u00f6ntemidir ve radyoterapi i\u00e7in kritik bir engel olu\u015fturur. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, surfactant protein B (SP-B) taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen radyoreseans mekanizmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. Y\u00f6ntemler: Radyoreseansda SP-B'nin rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in \u0394SFTPB A549 h\u00fccre hatt\u0131 olu\u015fturulmu\u015f ve SP-B ifadesi analiz edilmi\u015ftir. \u0130yonizan radyasyona (IR) yan\u0131t olarak, A549 ve NCI-H441 h\u00fccre hatlar\u0131nda SP-B ifadesindeki de\u011fi\u015fiklikler incelenmi\u015ftir. NSCLC h\u00fccrelerinden elde edilen ko\u015fullu medya (CM), alt ak\u0131\u015fl\u0131 sinyal yolunu de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. SP-B'nin in vivo etkileri, CM'in intratumoral enjekte edildi\u011fi faren xenograft modeli arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Sonu\u00e7lar: NSCLC h\u00fccre hatlar\u0131, IR'ye yan\u0131t olarak, TGF-\u03b2 sinyalizasyonunun d\u00fczenlemesiyle SP-B'nin azalmas\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir ve SP-B, h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 ve epitel-mezan\u015fim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc uyarm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130yile\u015ftirilmi\u015f sPLA2, protein kinaz C\u03b4-MAPK sinyalizasyon yolunu art\u0131ran ve ara\u015fidonik asit \u00fcretimini art\u0131ran, radyasyonlu h\u00fccrelerden elde edilen CM ile tedavi edilmi\u015ftir. Faren xenograft modeli arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla SP-B'nin in vivo rollerini do\u011frulad\u0131k. Sonu\u00e7: Sonu\u00e7lar, NSCLC'nin radyasyonla ili\u015fkili metastatik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcnde SP-B'nin indirgenmesinin rol\u00fcne \u0131\u015f\u0131k tutmu\u015ftur ve NSCLC ilerlemesini bask\u0131layan SP-B'nin kan\u0131tlar\u0131n\u0131 sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"23601616","title":"Liraglutide improves hippocampal synaptic plasticity associated with increased expression of Mash1 in ob\/ob mice","text":"Ama\u00e7: Y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetin \u00f6\u011frenme ve haf\u0131za olu\u015fumu \u00fczerinde zararl\u0131 etkileri vard\u0131r, bu da hipokampal i\u015flev bozuklu\u011fuyla ili\u015fkilidir. Glukagon benzeri peptid-1 (GLP-1) sinyalizasyonunun aktivasyonu, obezite-diyabetin bili\u015fsel i\u015flev \u00fczerindeki zararl\u0131 etkilerini hafifletir; ancak bu yararl\u0131 eylemlerin alt\u0131nda yatan mekanizmalar net de\u011fildir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, yeti\u015fkin obez diyabetli (ob\/ob) farelerde g\u00fcnl\u00fck alt\u00e7ene alt\u0131nda GLP-1 mimetik Liraglutide'in sinaptik plastiklik, hipokampal gen ifadesi ve metabolik kontrol\u00fc \u00fczerindeki etkilerini inceledi. Sonu\u00e7lar: Ob\/ob farelerde alan CA1 taraf\u0131ndan tetiklenen uzun s\u00fcreli potansiyel tamamen ortadan kalkt\u0131, ince kontrol farelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda. Zararl\u0131 LTP etkilerine Liraglutide ile (P<0.001) m\u00fcdahale edildi. Liraglutide tedavisi g\u00f6ren fareler, ince kontrol farelerine k\u0131yasla (P<0.01) daha \u00fcst\u00fcn LTP profili g\u00f6sterdi. Hipokampal beyin t\u00fcretilmi\u015f n\u00f6rotrofik fakt\u00f6r ve n\u00f6rotrofik tirozin kinaz resept\u00f6r\u00fc t\u00fcr\u00fc 2 ifadeleri \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131 de\u011fildi, ancak sinaptofisin ve Mash1 azalm\u0131\u015ft\u0131. 21 g\u00fcn boyunca Liraglutide tedavisi, ob\/ob farelerde Mash1 ifadesini (2.0 kat; P<0.01) art\u0131rd\u0131. Bu de\u011fi\u015fiklikler, kan \u015fekeri (21% azalma; P<0.05) ve kan ins\u00fclin konsantrasyonlar\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015fme (2.1-3.3 kat; P<0.05-P<0.01) ile ili\u015fkiliydi. Liraglutide ayr\u0131ca intraperitonal glikoz y\u00fck\u00fcnden sonra glikozik dalgalanmay\u0131 (alan alt\u0131 e\u011frisi (AUC) de\u011ferleri: %22; P<0.05) ve glikozun ins\u00fcline yan\u0131t\u0131n\u0131 (AUC de\u011ferleri: 1.6 kat; P<0.05) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Oksijen t\u00fcketimi, karbondioksit \u00fcretimi, solunum de\u011fi\u015fim oran\u0131 ve enerji harcamas\u0131 Liraglutide tedavisiyle de\u011fi\u015fmedi. 21. g\u00fcnde, birikmi\u015f g\u0131da al\u0131m\u0131 (32% azalma; P<"}
{"_id":"23604601","title":"Post-transcriptional regulation of IME1 determines initiation of meiosis in Saccharomyces cerevisiae.","text":"Saccharomyces cerevisiae'deki IME1 geni, meiosisin ba\u015flang\u0131c\u0131 i\u00e7in gereklidir. IME1'in transkripsiyonu, nitrogen ve glikoz eksikli\u011fi gibi meiosisin ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 tetikledi\u011fi bilinen ko\u015fullar alt\u0131nda tespit edilir, ayr\u0131ca MATa1 ve MAT alfa 2 gen \u00fcr\u00fcnlerinin varl\u0131\u011f\u0131. Bu makalede, IME1'in ayr\u0131ca \u00e7eviri d\u00fczenlemesi alt\u0131nda oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. IME1 mRNA'n\u0131n \u00e7evirisi, ya nitrogen eksikli\u011fiyle ya da G1 tutuklamas\u0131yla sa\u011flan\u0131r. Besinlerin varl\u0131\u011f\u0131 alt\u0131nda, IME1'in s\u00fcrekli olarak y\u00fckseltilmi\u015f transkripsiyonu, IME1 RNA'n\u0131n \u00e7evirisi i\u00e7in de yeterlidir. D\u00f6rt farkl\u0131 ko\u015ful, bitkisel k\u00fclt\u00fcrlerde Ime1 proteininin ifadesini tetikler: \u00e7oklu kopyal\u0131 bir plazmidte IME1'in y\u00fckseltilmi\u015f transkripsiyon seviyeleri; Gal-IME1 yap\u0131land\u0131rmas\u0131 taraf\u0131ndan sa\u011flanan y\u00fckseltilmi\u015f transkripsiyon; alfa fakt\u00f6r\u00fc tedavisiyle G1 tutuklamas\u0131; hafif \u0131s\u0131 \u015foku tedavisinden sonra cdc28 diploidlerin G1 tutuklamas\u0131. Bu ko\u015fullar\u0131 kullanarak, sadece transkripsiyon ve IME1'in verimli \u00e7evirisi i\u00e7in de\u011fil, ayn\u0131 zamanda Ime1 proteininin etkinle\u015ftirilmesi veya ba\u015fka bir fakt\u00f6r\u00fcn ind\u00fcklenmesi\/etkinle\u015ftirilmesi i\u00e7in de a\u00e7l\u0131k gerekti\u011fi konusunda kan\u0131t elde ettik, bu da ya tek ba\u015f\u0131na ya da IME1 ile birlikte meiosisi tetikler."}
{"_id":"23618826","title":"Targeted proteomics reveals compositional dynamics of 60S pre-ribosomes after nuclear export","text":"Eukaryotik pre-ribozom par\u00e7alar\u0131n\u0131n in\u015fas\u0131 ve h\u00fccre i\u00e7i hedeflemesi, \u00e7e\u015fitli ge\u00e7ici olarak ili\u015fkili trans-etkileyici montaj fakt\u00f6rleri, enerji t\u00fcketen enzimler ve ta\u015f\u0131ma fakt\u00f6rlerini i\u00e7eren \u00e7ok say\u0131da farkl\u0131 fakt\u00f6re ba\u011fl\u0131d\u0131r. Olgunla\u015fan pre-ribozom par\u00e7alar\u0131nda birden fazla fakt\u00f6r\u00fcn h\u0131zl\u0131 ve g\u00fcvenilir bir \u015fekilde e\u015fzamanl\u0131 zenginle\u015fmesini \u00f6l\u00e7me yetene\u011fi, ribozom montaj\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcren >50 enerji t\u00fcketen ad\u0131m\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in \u00f6nemli bir biyokimyasal t\u0131kan\u0131kl\u0131k olu\u015fturur. Burada, bu eksikli\u011fi a\u015fmak i\u00e7in genetik yakalama, ba\u011fl\u0131l\u0131k yakalama ve se\u00e7ilmi\u015f reaksiyon izleme k\u00fctle spektrometresi (SRM-MS) birle\u015ftiren bir i\u015f ak\u0131\u015f\u0131 tasarlad\u0131k. Bu yakla\u015f\u0131m\u0131, n\u00fckleer d\u0131\u015fa \u00e7\u0131karma sonras\u0131 pre-60S par\u00e7alar\u0131n\u0131n dinamik proteomunu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kulland\u0131k. Pre-60S par\u00e7alar\u0131yla birlikte n\u00fckleer d\u0131\u015fa \u00e7\u0131karma yapan montaj fakt\u00f6rlerini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131k, bu fakt\u00f6rler daha sonra \u00e7eviriyi ba\u015flatmadan \u00f6nce sitoplazmada serbest b\u0131rak\u0131l\u0131r. \u00d6nemli olarak, pre-60S par\u00e7alar\u0131n\u0131n n\u00fckleer d\u0131\u015fa \u00e7\u0131karmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131ran yeni bir ta\u015f\u0131ma fakt\u00f6r\u00fc tan\u0131mlad\u0131k. Yakalad\u0131\u011f\u0131m\u0131z ve \u00f6l\u00e7t\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz makromolek\u00fcler komplekslerin ara \u00fcr\u00fcnlerinin protein etkile\u015fim a\u011flar\u0131n\u0131 yakalamak ve \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in i\u015f ak\u0131\u015f\u0131m\u0131z, in vivo montajlar\u0131na ve ta\u015f\u0131ma s\u00fcre\u00e7lerine katk\u0131da bulunan dinamik s\u00fcre\u00e7leri ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in g\u00fcvenilir bir ke\u015fif arac\u0131d\u0131r."}
{"_id":"23627419","title":"Obstructive sleep apnea-hypopnea and incident stroke: the sleep heart health study.","text":"\n# Neden:\nObstr\u00fcktif uyku apnesi, hipertansiyon riskini art\u0131ran ve aterosklerozu te\u015fvik eden fizyolojik bozulmalarla ili\u015fkilidir, ancak genel n\u00fcfusta uyku apnesinin fel\u00e7 riskiyle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131 belirsizdir.\n\n# Ama\u00e7lar:\nGeni\u015f bir uyku apnesi aral\u0131\u011f\u0131nda erkek ve kad\u0131nlarda uyku apnesi ile ili\u015fkili iskemik fel\u00e7 incidans\u0131n\u0131 nicel olarak belirlemek.\n\n# Y\u00f6ntemler:\n1995-1998 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda uzun s\u00fcreli bir kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 kapsam\u0131nda temel polisomnografi ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Ana maruz kalma fakt\u00f6r\u00fc obstr\u00fcktif apne-hipopne endeksi (OAHI) ve sonu\u00e7 ise iskemik fel\u00e7ti.\n\n# \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Ana Bulgular:\nTemel muayenede fel\u00e7 ge\u00e7mi\u015fi olmayan ve uyku apnesi tedavisi almayan 5.422 kat\u0131l\u0131mc\u0131 takip edildi. 193 iskemik fel\u00e7 g\u00f6zlemlendi. Kovaryant ayarl\u0131 Cox orant\u0131l\u0131 tehlike modellerinde, erkeklerde iskemik fel\u00e7 ve OAHI aras\u0131nda anlaml\u0131 bir pozitif ili\u015fki tespit edildi (P e\u011filimin do\u011frusal de\u011feri: P = 0.016). En y\u00fcksek OAHI \u00e7eyrekte (>19) olan erkeklerde ayarlanm\u0131\u015f tehlike oran\u0131 2.86 (1.1-7.4 %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) olarak hesapland\u0131. Hafif ila orta dereceli aral\u0131kta (OAHI, 5-25) her bir OAHI biriminin art\u0131\u015f\u0131, erkeklerde fel\u00e7 riskini %6 (2-10 %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) art\u0131rd\u0131\u011f\u0131 tahmin edildi. Kad\u0131nlarda, OAHI \u00e7eyrekleriyle fel\u00e7 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir ili\u015fki g\u00f6zlenmedi, ancak OAHI 25'den fazla oldu\u011funda artan risk g\u00f6zlemlendi.\n\n# Sonu\u00e7:\nToplumda ya\u015fayan erkeklerde hafif ila orta dereceli uyku apnesi ile g\u00fc\u00e7l\u00fc ayarlanm\u0131\u015f iskemik fel\u00e7 ve OAHI aras\u0131ndaki ili\u015fki, bu konunun gelecekteki fel\u00e7 \u00f6nleme denemeleri i\u00e7in uygun bir hedef oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"23633726","title":"Reproducibility of 31P cardiac magnetic resonance spectroscopy at 3 T.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, yeni klinik alan g\u00fcc\u00fc 3 T'yi kullanarak kimyasal kayma g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (CSI) alma protokol\u00fcn\u00fc uygulamak ve optimize etmekti, b\u00f6ylece klinik olarak uygulanabilir bir tarama s\u00fcresinde y\u00fcksek kaliteli ve kardiyom ile y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011fe sahip spektrumlar elde etmek. Ayr\u0131ca, spektrumlar\u0131n anatomik konumuna tamamen ba\u011f\u0131ml\u0131 bir analiz y\u00f6ntemi uyguland\u0131 ve bu nedenle spektrum bilgisinden \u00e7\u0131kar\u0131m nedeniyle olas\u0131 kullan\u0131c\u0131 \u00f6nyarg\u0131s\u0131ndan ar\u0131nd\u0131r\u0131ld\u0131. Yirmi sa\u011fl\u0131kl\u0131 erkek konu, 3 T'de optimize edilmi\u015f CSI protokol\u00fc ile iki ayr\u0131 seferde taranm\u0131\u015ft\u0131r. Veriler, intra- ve inter-konu de\u011fi\u015fkenli\u011fi, ayr\u0131ca intra- ve inter-g\u00f6zlemci de\u011fi\u015fkenli\u011fi i\u00e7in analiz edilmi\u015ftir. Tarama 1 i\u00e7in ortalama fosfo-kreatin (PCr)\/adenosin trifosfat (ATP) de\u011feri 2.07 \u00b1 0.38 ve tarama 2 i\u00e7in 2.14 \u00b1 0.46 idi, taramalarda anlaml\u0131 bir fark yoktu. Intra-konu de\u011fi\u015fkenlik 0.43 \u00b1 0.35 (y\u00fczde fark 20%) ve inter-konu varyans katsay\u0131s\u0131 %18 idi. G\u00f6zlemci de\u011fi\u015fkenli\u011fi, tek bir g\u00f6zlemci taraf\u0131ndan verilerin analizinin mutlak fark\u0131 olarak de\u011ferlendirildi\u011finde, 0.14 \u00b1 0.24 idi ve analizler aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu. G\u00f6zlemciler aras\u0131nda PCr\/ATP de\u011ferinin \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, d\u00f6rt farkl\u0131 g\u00f6zlemci taraf\u0131ndan g\u00f6sterildi\u011fi gibi, intra-s\u0131n\u0131f korelasyon katsay\u0131s\u0131 0.763 ile anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6stermedi. 3 T'de mevcut artan sinyal, mekansal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc art\u0131rd\u0131 ve bu da \u00f6nceki 1.5 T \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda herhangi bir anlaml\u0131 azalma olmadan kardiyom \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc art\u0131rd\u0131. Y\u00fcksek kaliteli spektrumlar sa\u011flayan rutin bir alma protokol\u00fc ve potansiyel kullan\u0131c\u0131 \u00f6nyarg\u0131s\u0131ndan ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f sa\u011flam bir analiz y\u00f6ntemi sunuyoruz."}
{"_id":"23634484","title":"Nuclear HuR accumulation through phosphorylation by Cdk1.","text":"\u00d6ncelikle n\u00fckleer RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 bir protein olan HuR, stres ve proliferatif sinyallere yan\u0131t olarak sitoplazmaya ta\u015f\u0131n\u0131r, burada hedef mRNA'lar\u0131n istikrar\u0131 veya d\u00fczenlenmesini sa\u011flar. Burada, G2 evresinde kinaz Cdk1 taraf\u0131ndan S202'de fosforile edilen HuR'un alt h\u00fccresel da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 etkileyen kan\u0131tlar\u0131 sunuyoruz. HuR, senkronize G2 evresi k\u00fclt\u00fcrlerinde \u00f6zellikle fosforile edildi; sitoplazmik seviyeleri Cdk1 inhibe edici m\u00fcdahalelerle artt\u0131 ve Cdk1 aktive edici m\u00fcdahalelere yan\u0131t olarak azald\u0131. \u00d6zellikle sitoplazmik konumda bulunan fosforlanmam\u0131\u015f nokta mutasyonu HuR(S202A) ile tutarl\u0131 olarak, yeni bir anti-fosfor-HuR(S202) antikoruyla fosfo-HuR(S202) \u00e7o\u011funlukla n\u00fckleer olarak g\u00f6sterildi. Fosforlanmam\u0131\u015f HuR'un artm\u0131\u015f sitoplazmik varl\u0131\u011f\u0131, 14-3-3 ile azalm\u0131\u015f ortakl\u0131\u011f\u0131na ve hedef mRNA'lara artan ba\u011flanmas\u0131na ba\u011fland\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, G2 s\u0131ras\u0131nda Cdk1'in HuR'u fosforile etti\u011fini ve bu sayede 14-3-3 ile n\u00fckleer kalmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve post-transkripsiyonel i\u015flevini ve anti-apoptotik etkisini engelledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"23639838","title":"Surgical Resection for Patients with Solid Brain Metastases: Current Status","text":"Beyin metastazlar\u0131, kanserli hastalar\u0131n %40'\u0131na kadar ula\u015fabilir. Son on y\u0131lda \u00fc\u00e7 geli\u015fmeyle birlikte y\u00f6netimi devrim ge\u00e7irmi\u015ftir: metastazlar\u0131 tespit etmek ve g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemek i\u00e7in iyile\u015ftirilmi\u015f g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, sistemik hastal\u0131\u011f\u0131n daha iyi tedavisi, bu da metastazlar\u0131n daha s\u0131k olu\u015fmas\u0131na neden olur; ve metastatik lezyonlar\u0131 tedavi etmek i\u00e7in geli\u015fmi\u015f cerrahi teknikler, bunlara g\u00f6r\u00fcnt\u00fc rehberli cerrahi dahildir. S\u0131n\u0131f 1 verileri, metastazlar i\u00e7in cerrahinin b\u00fct\u00fcn beyin radyasyonundan daha iyi bir tedavi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Di\u011fer veriler, hatta dilin \u00f6nemli k\u0131s\u0131mlar\u0131nda bulunan metastazlar\u0131n da g\u00fcvenli bir \u015fekilde \u00e7\u0131kar\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Komplikasyon oran\u0131 d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr ve tekrarlama oran\u0131 %10'un alt\u0131ndad\u0131r. Genel olarak, cerrahi i\u00e7in g\u00f6stergeler, birincil kayna\u011f\u0131 bilinmeyen bir t\u00fcm\u00f6r; semptomatik bir t\u00fcm\u00f6r, dilin \u00f6nemli k\u0131s\u0131mlar\u0131nda bulunanlar da dahil; \u00f6nemli \u00f6dem gerektiren ve y\u00fcksek doz kortikosteroidler gerektiren bir t\u00fcm\u00f6r; 3 cm'den b\u00fcy\u00fck bir t\u00fcm\u00f6r; veya radyocerrahi de bir se\u00e7enek olabilece\u011fi i\u00e7in hasta tercihi gibi durumlar\u0131 i\u00e7erir. Cerrahi \u00e7\u0131kar\u0131m\u0131n yan\u0131ndaki radyocerrahi veya b\u00fct\u00fcn beyin radyasyonu sorunu, daha fazla de\u011ferlendirme gerektirmektedir."}
{"_id":"23649163","title":"Clinical features and treatment of peristomal pyoderma gangrenosum.","text":"Peristomal Pyoderma Gangrenosum (PPG), inflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 (IBD) hastalar\u0131nda neredeyse tamamen rapor edilen, nadir g\u00f6r\u00fclen bir pyoderma gangrenosum \u00e7e\u015fididir ve s\u0131kl\u0131kla yanl\u0131\u015f te\u015fhis edilir.\n\nAma\u00e7, PPG'nin klinik belirtilerini, te\u015fhisini ve y\u00f6netimini daha iyi karakterize etmektir.\n\nY\u00f6ntem, Ay\u0131rma, ve Hastalar: 1988 ve 1999'un Aral\u0131k ay\u0131na kadar, bir \u00fcniversite ba\u011flant\u0131l\u0131 topluluk ortam\u0131nda 7 PPG hastas\u0131n\u0131n retrospektif analizi.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Klinik ve histopatolojik \u00f6zellikler, ili\u015fkili bozukluklar ve mikrobiyolojik bulgular.\n\nSonu\u00e7: \u0130ki hasta Crohn hastal\u0131\u011f\u0131, 2'si \u00fclseratif kolit ve 3'\u00fc abdominal kanserden muzdaripti. Be\u015f hasta, ilk iyile\u015fmeden sonra en az bir PPG tekrar\u0131 ya\u015fad\u0131.\n\nIBD'li 4 hastadan 3'\u00fcn\u00fcn aktif ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, PPG ile paralel bir seyir sadece bir hastada g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Her iki stoma nakli yap\u0131lan hasta da yeni yerde bir \u00fclser geli\u015ftirdi. Etkili tedaviler aras\u0131nda \u00fcst d\u00fczey topikal kortikosteroidler; \u00fclser kenar\u0131nda triamcinolon aketonid intralesyonel enjeksiyonu; topikal kromolin sodyum; oral dapsone, prednizon, siklosporin, mikofenolat mofetil ve intraven\u00f6z infliximab yer al\u0131yor.\n\nSonu\u00e7: Deneyimlerimiz, PPG'nin en \u00e7ok IBD hastalar\u0131nda rapor edildi\u011fini, ancak IBD olmaks\u0131z\u0131n da ortaya \u00e7\u0131kabilece\u011fini g\u00f6steriyor. Cilt lezyonunun biyopsisi tan\u0131y\u0131 sa\u011flamaz ancak di\u011fer nedenleri d\u0131\u015flar. Stoman\u0131n nakli yeni \u00fclserle\u015fmeyle ili\u015fkili olabilir ve ka\u00e7\u0131n\u0131lmal\u0131d\u0131r. Haz\u0131r durumdaki bir hastan\u0131n cildine verilen hasar, patergi ile ili\u015fkili kabarc\u0131klara veya \u00fclserlere neden olabilir. JAMA. 2000;284:1546-1548."}
{"_id":"23664875","title":"The Tof1p-Csm3p protein complex counteracts the Rrm3p helicase to control replication termination of Saccharomyces cerevisiae.","text":"Saccharomyces cerevisiae'deki rDNA'n\u0131n do\u011fal sonlar\u0131ndaki replikasyon kolu terminasyonunun kontrol\u00fc, Fob1p replikasyon terminat\u00f6r proteininin, transkripsiyonlu aral\u0131klardaki \u00e7ift Ter siteleriyle etkile\u015fimi yoluyla, diziye \u00f6zg\u00fc ve kutuplu bir \u015fekilde d\u00fczenlenir. Burada, hem 2D jel analizleri hem de kromatin imm\u00fcnprecipitasyonlar\u0131 (ChIP) ile, Tof1p ve Csm3p'den olu\u015fan intra-S a\u015famas\u0131 kontrol protein kompleksi taraf\u0131ndan, Ter sitelerinde duraklayan kollara kar\u015f\u0131 \"temizleme\" aktivitesinden korundu\u011funu g\u00f6sterdi\u011fimiz bir ikinci d\u00fczey k\u00fcresel kontrol\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyoruz. Temizleme, muhtemelen Ter'e ba\u011fl\u0131 Fob1p'nin ge\u00e7ici yerinden \u00e7\u0131kmas\u0131yla duraklayan kollardan kurtulmaya e\u011filimlidir. Bu mekanizma ile tutarl\u0131 olarak, iki kontrol proteininin yoklu\u011funda \u00e7ok az replikasyon kolu do\u011fal replikasyon sonlar\u0131nda duraklad\u0131. Rrm3p helikaz\u0131n\u0131n yoklu\u011funda, Ter sitelerinde kollardaki duraklama biraz artt\u0131. TOF1 (veya CSM3) ve RRM3 genlerinin e\u015fzamanl\u0131 silinmesi, hem kolu serbest b\u0131rakma hem de koruma aktivitelerini kald\u0131rarak kollardaki duraklamay\u0131 geri getirdi. MRC1 kontrol yolunda da yer alan di\u011fer genler, \u00f6rne\u011fin MRC1, WSS1 ve PSY2, bu k\u00fcresel kontrolde yer almad\u0131. Bu g\u00f6zlem, Tof1p-Csm3p'nin MRC1 ve yukar\u0131da bahsedilen di\u011fer genlerden farkl\u0131 i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu mekanizma, do\u011fal Ter sitelerine s\u0131n\u0131rlanm\u0131yor, ayn\u0131 zamanda bir replikasyon kolu, kar\u015f\u0131 y\u00f6nden yakla\u015fan transkripsiyonla kar\u015f\u0131la\u015f\u0131nca duraklad\u0131\u011f\u0131nda da g\u00f6zlemlendi."}
{"_id":"23665162","title":"Association of hypomethylation of LINE-1 repetitive element in blood leukocyte DNA with an increased risk of hepatocellular carcinoma","text":"K\u00fcresel DNA hipometilasyonu, kolon, mesane, meme, ba\u015f ve boyun, ve testis germ h\u00fccreleri kanseri riskinin artmas\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kan l\u00f6kosit DNA's\u0131ndaki k\u00fcresel hipometilasyonun hepatosel\u00fcler karcinoma (HCC) riski ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemektir. Toplamda 315 HCC vakas\u0131 ve 356 ya\u015f, cinsiyet ve HBsAg durumu e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrol dahil edilmi\u015ftir. Kan l\u00f6kosit DNA's\u0131ndaki k\u00fcresel metilasyon, bis\u00fclfit polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) ve pirosekuanslama ile uzun aral\u0131kl\u0131 element-1 (LINE-1) tekrarlar\u0131n\u0131n analiz edilerek tahmin edilmi\u015ftir. HCC vakalar\u0131nda (5-metil sitosin (5mC) %77.7 medyan\u0131) kontrol gruplar\u0131na (79.5% 5mC medyan\u0131) k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck bir metilasyon seviyesi g\u00f6zlemledik (P=0.004, Wilcoxon s\u0131ralama testi). LINE-1 metilasyonunun \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc, ikinci ve ilk (en d\u00fc\u015f\u00fck) \u00e7eyreklerindeki bireylerin HCC'ye kar\u015f\u0131 oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 1.1 (0.7\u20131.8 % 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131), 1.4 (0.8\u20132.2 % 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) ve 2.6 (1.7\u20134.1 % 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) (P i\u00e7in trend <0.001) olmu\u015ftur. Kan l\u00f6kosit DNA's\u0131ndaki LINE-1 metilasyonunun alt\u0131nda olan bireylerde HCC riski, daha y\u00fcksek (>medyan) LINE-1 metilasyonuna sahip bireylere k\u0131yasla 1.9 kat (1.4\u20132.6 % 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) artm\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, kan l\u00f6kosit DNA's\u0131ndaki LINE-1 tekrarlar\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fclen k\u00fcresel hipometilasyonun HCC riski ile ili\u015fkili oldu\u011funu ilk kez g\u00f6stermektedir. Verilerimiz, kan l\u00f6kosit DNA's\u0131 gibi kolayca elde edilebilen bir DNA kayna\u011f\u0131nda tespit edilen k\u00fcresel hipometilasyonun HCC riskini belirlemede yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fini kan\u0131tlamaktad\u0131r."}
{"_id":"23670644","title":"The ketogenic diet for the treatment of childhood epilepsy: a randomised controlled trial.","text":"ARKA PLAN Ketojenik diyet, 1920'lerden beri ila\u00e7 direnci olan epilepsi tedavisinde yayg\u0131n ve ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde kullan\u0131lmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ketojenik diyetin etkinli\u011fini kontrol etmek i\u00e7in rastgele kontroll\u00fc bir deneme yapmakt\u0131. Y\u00d6NTEMLER 2-16 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda, g\u00fcnde en az bir kez (veya haftada yedi kezden fazla) n\u00f6bet ge\u00e7iren, en az iki antiepileptik ilaca yan\u0131t vermeyen ve daha \u00f6nce ketojenik diyetle tedavi edilmemi\u015f en az 145 \u00e7ocuk, n\u00f6betleri kontrol etmek i\u00e7in ketojenik diyetin etkinli\u011fini test etmek i\u00e7in rastgele kontroll\u00fc bir deneme program\u0131na kat\u0131ld\u0131. Deneme, Aral\u0131k 2001 ile Temmuz 2006 tarihleri aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u00c7ocuklar, epilepsi gen\u00e7leri i\u00e7in bir konaklama merkezi veya iki hastaneden birinde g\u00f6r\u00fcld\u00fc. \u00c7ocuklar, ba\u015fka bir tedavi de\u011fi\u015fikli\u011fi olmaks\u0131z\u0131n, hemen veya 3 ayl\u0131k bir gecikmeden sonra ketojenik diyet almaya rastgele atand\u0131 (kontrol grubu). Ne aileler ne de ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar grup atamas\u0131na k\u00f6r de\u011fildi. Erken terkler kaydedildi ve diyet s\u0131ras\u0131nda n\u00f6bet s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 3 ay sonra de\u011ferlendirildi ve kontrol grubuyla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Birincil sonu\u00e7, n\u00f6betlerde azalma; analiz niyetle yap\u0131ld\u0131. Diyetin tolerans\u0131, 3 ay sonra anketle de\u011ferlendirildi. Deneme, ClinicalTrials.gov'da kay\u0131tl\u0131, NCT00564915 numaras\u0131yla. BULGULAR 73 \u00e7ocuk ketojenik diyet grubuna, 72 \u00e7ocuk ise kontrol grubuna atand\u0131. Analiz i\u00e7in 103 \u00e7ocuk verisi mevcuttu: 54 ketojenik diyette ve 49 kontrolde. Denemeyi tamamlamayan \u00e7ocuklar\u0131n aras\u0131nda, 16 \u00e7ocuk m\u00fcdahalesini almad\u0131, 16 yeterli veri sa\u011flamad\u0131 ve 10 \u00e7ocuk, 3 ayl\u0131k g\u00f6zden ge\u00e7irmeden \u00f6nce tedaviden \u00e7ekildi, bunlardan 6's\u0131 intolerans nedeniyle. 3 ay sonra, temel n\u00f6betlerin ortalama y\u00fczdesi, diyet grubunda kontrol grubuna g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (62.0% vs 136.9%, %75 azalma, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 42.4-107.4%; p<0"}
{"_id":"23686039","title":"Building-in biosafety for synthetic biology.","text":"Sentetik biyoloji alan\u0131 geli\u015fmeye devam ettik\u00e7e, ger\u00e7ek d\u00fcnya uygulamalar\u0131 fikirlerin ve laboratuvar ortam\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 ara\u015ft\u0131rmalardan uygulamaya do\u011fru ilerliyor. \u00d6zellikle mikroorganizmalarla ilgili olarak, kendi kendini \u00e7o\u011falabilen yeniden tasarlanm\u0131\u015f h\u00fccreler, \u00e7evrelerinden ka\u00e7arsa veya niyetlenen ortam\u0131 a\u015farsa istenmeyen sonu\u00e7lara neden olabilir. Bu biyog\u00fcvenlik sorununu ele almak i\u00e7in, mikroorganizma \u00e7o\u011falmas\u0131 ve yatay gen transferini s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in birden fazla mekanizma \u00f6nerilmi\u015ftir. Bunlar, toksin-antitoksin \u00e7iftleri gibi ev sahibi-yap\u0131 ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131, ko\u015fullu plazmid \u00e7o\u011falmas\u0131 veya h\u00fccresel i\u015flev i\u00e7in belirli bir metabolitin varl\u0131\u011f\u0131 gereklili\u011fini i\u00e7erir. Mevcut genetik kodun yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lmas\u0131 veya ortogonal sistemlerin \u00f6zelle\u015ftirilmesi gibi, \u00f6rne\u011fin xeno n\u00fckleik asitlerin kullan\u0131m\u0131, gelecekte daha s\u0131k\u0131 'duvarlar' aras\u0131nda do\u011fal ve sentetik h\u00fccreler olu\u015fturma vaat etse de, burada mevcut teknoloji kullan\u0131larak elde edilebilenleri ele al\u0131yoruz. Biyog\u00fcvenlik i\u00e7in tasar\u0131m\u0131n mevcut durumu \u00f6zetleniyor ve mevcut sentetik biyoloji projelerinin potansiyel olumsuz etkilerden daha iyi kendilerini izole etmelerine yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in genel \u00f6neriler yap\u0131l\u0131yor (\u00f6rne\u011fin, k\u0131sa \u00e7evresel tutunma s\u00fcreleri)."}
{"_id":"23698769","title":"Sustained active site rigidity during synthesis by human DNA polymerase \u03bc","text":"DNA polimeriz\u00f6r\u00fc \u03bc (Pol \u03bc), sadece \u00e7ift iplikli DNA k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131 (DSBs) onarabilen tek insan DNA polimeriz\u00f6r\u00fcd\u00fcr ve bu k\u0131r\u0131klar\u0131n 3' u\u00e7lar\u0131 e\u015fsiz son birle\u015ftirme (NHEJ) ile e\u015fle\u015fmez. Bu i\u015flevi ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, tek n\u00fckleotit ekleme i\u00e7in Pol \u03bc'nun katalitik d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc yap\u0131sal olarak karakterize ettik. Bu yap\u0131lar, di\u011fer \u015fablon ba\u011f\u0131ml\u0131 DNA polimeriz\u00f6rlerinden farkl\u0131 olarak, Pol \u03bc'nun dNTP ba\u011flama veya kataliz s\u0131ras\u0131nda protein alt alanlar\u0131nda, amino asit yan zincirlerinde veya DNA'da b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli konformasyonel de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6stermedi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bunun yerine, katalitik d\u00f6ng\u00fcn\u00fcn daha erken a\u015famalar\u0131nda, esnek d\u00f6ng\u00fc 1 b\u00f6lgesi DNA ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda yeniden konumland\u0131\u011f\u0131 tek \u00f6nemli konformasyonel de\u011fi\u015fiklik g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. D\u00f6ng\u00fc 1'deki de\u011fi\u015fikliklere sahip Pol \u03bc varyantlar\u0131, katalitik \u00f6zelliklerinde de\u011fi\u015fikliklere sahiptir ve NHEJ'de k\u0131smen i\u015flevsizdir. Sonu\u00e7lar, Pol \u03bc'nun e\u015fsiz yetene\u011fini, e\u015fle\u015fmez 3' u\u00e7lar\u0131 olan DSBs'nin \u015fablon ba\u011f\u0131ml\u0131 NHEJ'sini katalize etmek i\u00e7in belirli d\u00f6ng\u00fc 1 kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"23700330","title":"Angiopoietin-1 requires p190 RhoGAP to protect against vascular leakage in vivo.","text":"Angiopoietin-1 (Ang-1), Tie-2 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn spesifik endoteliyum ba\u011flay\u0131c\u0131s\u0131, olgun damarlar\u0131n ge\u00e7irgenli\u011fini inhibe eder, ancak mekanizma bilinmemektedir. Burada, Ang-1'in Rho aile GTPazlar\u0131n\u0131 sinyalle\u015ftirdi\u011fini ve endoteliyumun ge\u00e7irgenlik bariyer fonksiyonunu g\u00fc\u00e7lendiren bir birle\u015fim d\u00fczenlemesiyle sitoplazmik iskeleti organize etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ang-1, Tie-2 ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131c\u0131 fosfatidylinositol 3-kinaz\u0131n\u0131 fosforilize eder. Bu da bir endojen GTPaz olan Rac1'in etkinle\u015fmesine ve ba\u015fka bir GTPaz olan RhoA'n\u0131n inhibisyonuna yol a\u00e7ar. Bu \u00e7ift etkinin herhangi bir k\u0131sm\u0131n\u0131n kayb\u0131, Ang-1'in sitoplazmik ve ge\u00e7irgenlik kar\u015f\u0131t\u0131 eylemlerini ortadan kald\u0131r\u0131r, bu da Ang-1'in damar s\u0131zd\u0131rmazl\u0131k etkilerinin koordineli GTPaz d\u00fczenlemesi gerektirdi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. p190 RhoGAP, bir GTPaz d\u00fczenleyici protein, bu koordinasyon i\u015flevini sa\u011flar, \u00e7\u00fcnk\u00fc Ang-1 tedavisiyle fosforilize olur, Rac1 etkinle\u015fmesini gerektirir ve RhoA inhibisyonuna ihtiya\u00e7 duyar. Ang-1, endotoxinin sitoplazmik ve ge\u00e7irgenlik yaratan etkilerini \u00f6nler, ancak bu, p190 RhoGAP'a ihtiya\u00e7 duyar. p190 RhoGAP k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA's\u0131na tedavi, Ang-1'in endotoxemiya ile ili\u015fkili akci\u011fer damar s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131 ve iltihab\u0131 farelerde kurtarma yetene\u011fini tamamen ortadan kald\u0131r\u0131r. Sonu\u00e7 olarak, Ang-1, endoteliyumun sitoplazmik iskeletini d\u00fczenleyerek ve Rho GTPazlar\u0131 Rac1 ve RhoA'ya kar\u015f\u0131 koordineli ve z\u0131t etkiler g\u00f6stererek ge\u00e7irgenli\u011fi \u00f6nler. p190 RhoGAP, Rac1 etkinle\u015fmesini ve RhoA inhibisyonunu ba\u011flayarak, Ang-1'in endotoxine kar\u015f\u0131 koruyucu etkilerinin kritik \u00f6neme sahiptir. Bu sonu\u00e7lar, Tie-2'yi hedefleyen spesifik terap\u00f6tik stratejilerin, sepsis ve akut solunum s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131 sendromu gibi hayat\u0131 tehdit eden endotoxemik durumlar i\u00e7in yararl\u0131 olabilece\u011fini mekanizmik kan\u0131tlar sa\u011flar."}
{"_id":"23702805","title":"Vesicular trafficking of semaphorin 3A is activity-dependent and differs between axons and dendrites.","text":"Gizli semaforinler, geli\u015fen sinir sisteminde rehberlik i\u015faretleri olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve olgun n\u00f6ronlarda ek i\u015flevlere sahip olabilirler. N\u00f6ronlar taraf\u0131ndan semaforin 3A'n\u0131n (Sema3A) ta\u015f\u0131nmas\u0131 ve salg\u0131lanmas\u0131 mekanizmas\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, endojen Sema3A'n\u0131n k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f korteks n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n aksonlar\u0131nda ve dendritlerinde nokta da\u011f\u0131l\u0131m g\u00f6sterdi\u011fini bulduk. GFP-Sema3A, benzer bir da\u011f\u0131l\u0131m sergiler ve sekreteryel vesik\u00fcl y\u00fck proteinleriyle ko-yerle\u015fir. Canl\u0131 h\u00fccre g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi, GFP-Sema3A vesik\u00fcllerinin aksonlarda ve dendritlerde farkl\u0131 \u00f6zelliklere sahip dinamik trafiklerini ortaya koyar; y\u00f6nl\u00fcl\u00fck, h\u0131z, hareketlilik ve duraklama s\u00fcresi a\u00e7\u0131s\u0131ndan. Aksonlarda, \u00e7o\u011fu GFP-Sema3A vesik\u00fcl\u00fc h\u0131zl\u0131 ve kesintisiz hareket eder, neredeyse tamamen ileri y\u00f6nde, oysa dendritlerde bir\u00e7ok GFP-Sema3A vesik\u00fcl\u00fc hareketsiz kal\u0131r ve her iki y\u00f6nde e\u015fit s\u0131kl\u0131kta hareket eder. Mikrot\u00fcblerin bozulmas\u0131, ancak aktin filamanlar\u0131n\u0131n de\u011fil, GFP-Sema3A'n\u0131n trafiklerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bozar. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, depolarizasyon, GFP-Sema3A vesik\u00fcllerinin aksonal trafiklerini tersine \u00e7evrilebilir bir \u015fekilde durdurur, ancak dendritik trafik \u00fczerinde az etkisi vard\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, tetrodotoksin (TTX) ile aksiyon potansiyeli engellenince aksonal trafik h\u0131zlan\u0131r, ancak dendritik trafik \u00fczerinde etkisi yoktur. Bu veriler, aksonlar\u0131n ve dendritlerin Sema3A ve muhtemelen di\u011fer sekreteryel vesik\u00fcllerin trafiklerini farkl\u0131 \u015fekillerde d\u00fczenledi\u011fini, aksonlar\u0131n h\u0131zl\u0131, kesintisiz ve ileri y\u00f6nde ta\u015f\u0131ma konusunda uzmanla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, n\u00f6ronal aktivite, aksonal sekreteryel vesik\u00fcl trafiklerini depolarizasyonla tetiklenen bir trafik duraklamas\u0131yla d\u00fczenler."}
{"_id":"23704559","title":"Frequency of Intracranial Aneurysms Determined by Magnetic Resonance Angiography in Children (Mean Age 16) Having Operative or Endovascular Treatment of Coarctation of the Aorta (Mean Age 3).","text":"Aorta daralmas\u0131 (CofA), intraserebral anevrizma (IA) riski art\u0131\u015f\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu manyetik rezonans angiografisi (MRA) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, erken ya\u015famda CofA tedavisi g\u00f6ren 80 \u00e7ocukta IA'lar\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. Ortalama 15,7 \u00b1 7,1 ya\u015f\u0131nda MRA yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve CofA i\u00e7in cerrahi veya endovask\u00fcler tedavi ortalama 2,6 \u00b1 4,4 ya\u015f\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Hi\u00e7bir IA bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. Daha \u00f6nce yeti\u015fkin hastalarda ge\u00e7 tedavide CofA ile ilgili bulgulara z\u0131t olarak, CofA'y\u0131 \u00e7ok erken tedavi eden hastalar i\u00e7in ilk sistematik \u00e7al\u0131\u015fma, CofA ve IA'lar aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi do\u011frulayamam\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, CofA ve IA'lar aras\u0131ndaki anormal geli\u015fimsel ili\u015fkiyi sorgulamakta ve hipertansiyon gibi de\u011fi\u015ftirilebilir risk fakt\u00f6rlerinin, yeti\u015fkin te\u015fhisi ve tedavisi olan CofA hastalar\u0131nda IA geli\u015fimi i\u00e7in sorumlu olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Sonu\u00e7 olarak, verilerimiz, erken CofA tedavisinin, bu gen\u00e7 n\u00fcfusta MRA taramas\u0131n\u0131n daha az de\u011ferli hale getirebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"23716150","title":"Transcriptional profiling of the heart reveals chamber-specific gene expression patterns.","text":"Kardiyak odac\u0131klara \u00f6zg\u00fc gen ifadesi, kalbin normal geli\u015fimi ve i\u015flevi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Kardiyak anatomik \u00f6zelle\u015fmenin genetik temellerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, d\u00f6rt kalp odas\u0131 ve interventrik\u00fcler septum \u00fczerinde neredeyse genom \u00e7ap\u0131nda transkripsiyonel profilleme yapt\u0131k. S\u0131k\u0131 istatistiksel analiz, kalp geli\u015fimi ve i\u015flevinde \u00f6nemli oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen bilinen ve yeni gen ailelerinin \u00fcyelerinin belirlenmesini sa\u011flad\u0131, bunlara LIM proteinleri, homeobox proteinleri, wnt ve T-box yolak proteinleri, ayr\u0131ca aktin ve myosin gibi yap\u0131sal proteinler dahildir. Ayr\u0131ca, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, az yap\u0131sal veya i\u015flevsel bilgiye sahip binlerce ek farkl\u0131 ifade edilen genin belirlenmesini sa\u011flad\u0131. Bilinen ve bilinmeyen i\u015flevlere sahip genlerin k\u00fcmelemesi, odac\u0131klara \u00f6zg\u00fc \u00f6zelliklerin geli\u015fimi ve bak\u0131m\u0131 i\u00e7in gerekli olan sinyal yollar\u0131 hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunar. Gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 bu alanda kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, kapsaml\u0131 mikroarray \u00fczerinde yer alan herhangi bir genin odac\u0131k \u00f6zg\u00fc ifadeyi incelemek i\u00e7in eri\u015filebilir bir internet veritaban\u0131 olu\u015fturuldu. Bu \u00e7al\u0131\u015fmayla belirlenen genlerin daha ileri ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, kalp odac\u0131k dokular\u0131n\u0131n \u00f6zelle\u015fmesi ve kalp geli\u015fimi, ya\u015flanma ve hastal\u0131kta belirli rollerine dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayaca\u011f\u0131 beklenmektedir."}
{"_id":"23727313","title":"CD34+ hematopoietic stem-progenitor cell microRNA expression and function: a circuit diagram of differentiation control.","text":"MikroRNA'lar (miRNA'lar), son zamanlarda ke\u015ffedilen bir epigenetik \u00f6\u011fe s\u0131n\u0131f\u0131 olup, k\u00fc\u00e7\u00fck, kodlamayan RNA'lardan olu\u015furlar ve mRNA'n\u0131n 3' u\u00e7 olmayan b\u00f6lgesine ba\u011flanarak protein \u00e7evirisini bask\u0131larlar. miRNA'lar, metabolizma, apoptoz, farkl\u0131la\u015fma ve geli\u015fim de dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok farkl\u0131 h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7te kritik roller oynar. Normal insan kemik ili\u011fi ve mobilize insan periferik kan k\u00f6k h\u00fccre hasatlar\u0131ndan elde edilen CD34+ hematopoetik k\u00f6k-projen h\u00fccrelerinde 33 miRNA ifade bulduk. Daha sonra, bu verileri insan hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre mRNA ifade verileri ve miRNA-mRNA hedef tahminleriyle birle\u015ftik ve daha \u00f6nce tan\u0131mlanmam\u0131\u015f bir miRNA:mRNA etkile\u015fim veritaban\u0131 olan Transkriptom Etkile\u015fim Veritaban\u0131'n\u0131 olu\u015fturduk. Transkriptom Etkile\u015fim Veritaban\u0131'ndan elde edilen in silico tahminleri, hematopoetik farkl\u0131la\u015fmay\u0131 miRNA kontrol\u00fc yoluyla, hematopoiyez i\u00e7in kritik olan mRNA'lar\u0131n \u00e7evirisini kontrol ederek g\u00f6sterdi. Bu tahminlerden yola \u00e7\u0131karak, hematopoiyezin a\u015famalar\u0131n\u0131n miRNA kontrol\u00fc i\u00e7in bir model olu\u015fturduk; bu modelde, hematopoetik farkl\u0131la\u015fmay\u0131 belirten bir\u00e7ok gen, HSPC'ler taraf\u0131ndan ifade edilir, ancak farkl\u0131la\u015fma meydana gelinceye kadar miRNA'lar taraf\u0131ndan bast\u0131r\u0131l\u0131r. Bu tahminleri do\u011frulamak i\u00e7in, miRNA'lar\u0131n bu hedef mRNA'lar\u0131n \u00e7evirisini ger\u00e7ekten azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stererek birka\u00e7\u0131n\u0131n \u00e7evirisini do\u011frulad\u0131k. Son olarak, hematopoiyezde i\u015flevsel karakterizasyon i\u00e7in miRNA-155'i se\u00e7tik, \u00e7\u00fcnk\u00fc onu hem mielopoiyez hem de eritropoiyezin kontrol edece\u011fini tahmin ettik. Tahmin edildi\u011fi gibi, miRNA-155'in aktar\u0131m\u0131, normal insan HSPC'lerin hem myeloid hem de eritroid kolon olu\u015fumunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131."}
{"_id":"23737024","title":"Acute exercise activates nuclear factor (NF)-kappaB signaling pathway in rat skeletal muscle.","text":"\u0130ki \u00e7al\u0131\u015fma, fiziksel egzersizin akut bir seans\u0131n\u0131n s\u0131\u00e7an iskelet kas\u0131ndaki n\u00fckleer protein kappaB (NF-kappaB) sinyal yolunu etkiledi\u011fini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u00c7al\u0131\u015fma 1'de, bir grup s\u0131\u00e7an (n=6), 25 m\/dakika, %5 e\u011fimde ko\u015fu band\u0131nda 1 saat veya yorgunluka (Ex) ula\u015f\u0131ncaya kadar ko\u015fturdu ve bu, ikinci bir grup (n=6) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131, bu grup 24 ve 1 saat \u00f6nce iki doz pirrolidinditiokarbamat (PDTC, 100 mg\/kg, i.p.) enjekte edilmi\u015fti. Ek olarak, \u00fc\u00e7 ek grup s\u0131\u00e7an (n=6), ya 8 mg\/kg (i.p.) lipopolisakkarit (LPS), 1 mmol\/kg (i.p.) t-b\u00fctil hidroperoksit (tBHP) ya da kontrol (C) i\u00e7in tuzlu su enjekte edildi ve dinlenme ko\u015fullar\u0131nda \u00f6ld\u00fcr\u00fcld\u00fc. Yorgunluk (Ex) s\u0131\u00e7anlar\u0131, dinlenme (C) s\u0131\u00e7anlar\u0131na k\u0131yasla kas \u00e7ekirdeklerinde NF-kappaB ba\u011flanma ve P50 protein i\u00e7eri\u011finde daha y\u00fcksek seviyeler g\u00f6sterdi. Sitoplazmik IkappaBalpha ve IkappaB kinaz (IKK) i\u00e7eri\u011fi azald\u0131, ancak fosfo-IkappaBalpha ve fosfo-IKK i\u00e7eri\u011fi artt\u0131, Ex vs. C kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131nda. Egzersizle tetiklenen NF-kappaB sinyal yolunun aktivasyonu, PDTC tedavisiyle k\u0131smen engellendi. LPS, ancak tBHP de\u011fil, Ex s\u0131\u00e7anlar\u0131nda g\u00f6zlemlenen etkileri taklit etti ve abartt\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma 2'de, egzersizle tetiklenen NF-kappaB aktivasyonunun zamanlamas\u0131 incelendi. En y\u00fcksek NF-kappaB ba\u011flanma seviyeleri, egzersizden 2 saat sonra g\u00f6zlemlendi. Egzersizden 0-1 saat sonra sitoplazmik IkappaBalpha ve fosfo-IkappaBalpha i\u00e7eri\u011finde azalma, 2-4 saatte P65'in zirve seviyelerine ula\u015fmas\u0131 bulundu. Bu veriler, kas kas\u0131lmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda redoks duyarl\u0131 bir \u015fekilde NF-kappaB sinyal yolunun aktive olabilece\u011fini, muhtemelen"}
{"_id":"23746313","title":"Staphylococcus aureus RNAIII and the endoribonuclease III coordinately regulate spa gene expression.","text":"Staphylococcus aureus RNAIII, en b\u00fcy\u00fck d\u00fczenleyici RNA'lardan biridir ve birka\u00e7 vir\u00fclans geninin, d\u0131\u015f proteinler ve h\u00fccre duvar\u0131 ile ili\u015fkili proteinlerin kodlamas\u0131n\u0131 kontrol eder. RNAIII'\u00fcn etkileri aras\u0131nda, y\u00fczey proteini A'y\u0131 kodlayan spa geninin bask\u0131lanmas\u0131 yer al\u0131r. Burada, spa bask\u0131lamas\u0131n\u0131n sadece transkripsiyonel d\u00fczeyde de\u011fil, ayn\u0131 zamanda RNAIII taraf\u0131ndan arac\u0131lanan \u00e7eviri ve istikrarl\u0131 spa mRNA'n\u0131n \u00e7ift iplikli spesifik endoribon\u00fckleaz III (RNase III) taraf\u0131ndan par\u00e7alanma yoluyla da ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini g\u00f6steriyoruz. RNAIII'\u00fcn 3' u\u00e7 domeni, spa mRNA'n\u0131n 5' k\u0131sm\u0131na k\u0131smen uyumlu olarak, spa mRNA'ya bir ilk d\u00f6ng\u00fc-d\u00f6ng\u00fc etkile\u015fimi yoluyla verimli bir \u015fekilde ba\u011flan\u0131r. Bu ba\u011flanma, in vitro \u00e7eviri ba\u015flatma kompleksinin olu\u015fumunu engellemek i\u00e7in yeterli olsa da, mRNA'y\u0131 par\u00e7alamak ve \u00e7eviriyi kal\u0131c\u0131 olarak durdurmak i\u00e7in RNase III'\u00fcn koordineli eylemi hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r. Bulgular\u0131m\u0131z ayr\u0131ca, e\u015fle\u015fen RNA'lara hedeflemek i\u00e7in RNase III'\u00fcn i\u015fe al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu bulgular, Staphylococcus aureus vir\u00fclonunun ifade karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131na ek bir boyut katmaktad\u0131r."}
{"_id":"23746332","title":"Fast calcium and voltage-sensitive dye imaging in enteric neurones reveal calcium peaks associated with single action potential discharge.","text":"Yava\u015f [Ca(2+)](i) de\u011fi\u015fiklikleri artan n\u00f6ronal aktiviteyi yans\u0131t\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, tek deneme h\u0131zl\u0131 [Ca(2+)](i) g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemenin (en az 200 Hz \u00f6rnekleme h\u0131z\u0131) her birinin tek bir \u015fok sal\u0131n\u0131m\u0131 ile ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6steriyor, bu da ard\u0131\u015f\u0131k voltaj duyarl\u0131 boya (VSD) g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemi ile kaydedilen enterik n\u00f6ronlar ve sinir liflerinde kaydedildi. H\u0131zl\u0131 [Ca(2+)](i) g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ayr\u0131ca alt e\u015fik h\u0131zl\u0131 uyar\u0131c\u0131 postsinaptik potansiyelleri de ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Nikotin taraf\u0131ndan tetiklenen [Ca(2+)](i) zirveleri, -conotoxin ile azalt\u0131ld\u0131 ve ruthenium k\u0131rm\u0131z\u0131 veya tetrodotoksin ile engellendi. H\u0131zl\u0131 [Ca(2+)](i) g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, enterik n\u00f6ronlarda tek aksiyon potansiyellerini do\u011frudan kaydetmek i\u00e7in kullan\u0131labilir. [Ca(2+)](i) zirveleri, voltaj kap\u0131l\u0131 sodyum ve kalsiyum kanallar\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131lmas\u0131n\u0131 ve i\u00e7 depolardan kalsiyum sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 gerektirir."}
{"_id":"23763738","title":"New colorimetric cytotoxicity assay for anticancer-drug screening.","text":"Bir h\u00fccre proteini i\u00e7eri\u011fini \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in h\u0131zl\u0131, hassas ve ekonomik bir y\u00f6ntem geli\u015ftirdik. Bu y\u00f6ntem, normal laboratuvar uygulamalar\u0131 ve \u00e7ok b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli uygulamalar i\u00e7in uygundur, \u00f6rne\u011fin Ulusal Kanser Enstit\u00fcs\u00fc'n\u00fcn hastal\u0131k y\u00f6nelimli in vitro antikanser ilac\u0131 ke\u015ffi taramas\u0131, y\u0131lda birka\u00e7 milyon k\u00fclt\u00fcr kuyusu kullanmay\u0131 gerektirir. Trichloroacetic asit ile sabitlenen k\u00fclt\u00fcrler, 1% asetik asit \u00e7\u00f6zeltisinde 0.4% (a\u011f\u0131rl\u0131k\/hacim) sulforhodamine B (SRB) ile 30 dakika boyand\u0131. Ba\u011flanmam\u0131\u015f boya, 1% asetik asit ile d\u00f6rt y\u0131kama ile uzakla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve protein ile ba\u011flanm\u0131\u015f boya, 10 mM unbufferli Tris baz\u0131 (tris (hidroksimetil)aminometan) ile \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131, bu da bir bilgisayar arabirimli 96-kuyulu mikrotiter plak okuyucusunda optik yo\u011funluk \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcne olanak tan\u0131r. SRB testi sonu\u00e7lar\u0131, h\u00fccre say\u0131s\u0131yla ve Lowry ve Bradford testleri ile \u00f6l\u00e7\u00fclen h\u00fccre proteini de\u011ferleriyle do\u011frusal olarak de\u011fi\u015fti, bu yo\u011funluklar seyrek alt konforluluktan \u00e7ok katmanl\u0131 \u00fcst konforlulu\u011fa kadar de\u011fi\u015fti. 564 nm'deki sinyal-g\u00fcr\u00fclt\u00fc oran\u0131, 1.500 h\u00fccre\/kuyu ile yakla\u015f\u0131k 1,5 idi. SRB testi, birka\u00e7 floresan testine k\u0131yasla iyi bir duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahipti ve Lowry ve Bradford testlerinden ve 20 ba\u015fka g\u00f6r\u00fcn\u00fcr boyadan daha \u00fcst\u00fcnd\u00fc. SRB testi, yok edici olmayan, sonsuza dek kararl\u0131 ve \u00e7\u0131plak g\u00f6zle g\u00f6r\u00fclebilen bir son nokta sa\u011flar. \u0130la\u00e7 ind\u00fcklenmi\u015f sitotoksisiteyi hassas bir \u015fekilde \u00f6l\u00e7er, kolonikli\u011fi nicel olarak belirlemek i\u00e7in yararl\u0131d\u0131r ve y\u00fcksek hacimli, otomatik ila\u00e7 taramas\u0131 i\u00e7in \u00e7ok uygundur. SRB, 488 nm lazer uyar\u0131c\u0131 ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde parlar ve statik floresan sitometri ile tek h\u00fccre seviyesinde nicel olarak \u00f6l\u00e7\u00fclebilir."}
{"_id":"23777820","title":"A murine model of human myeloma bone disease.","text":"Mielom, y\u0131k\u0131c\u0131 ve benzersiz bir osteolitik kemik hastal\u0131\u011f\u0131na neden olur. Kemik y\u0131k\u0131m\u0131n\u0131n sorumlusu olan osteosit aktivasyonu olmas\u0131na ra\u011fmen, mielom h\u00fccrelerinin osteosit aktivitesini nas\u0131l artt\u0131rd\u0131\u011f\u0131na dair kesin mekanizmalar tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsan mielom kemik hastal\u0131\u011f\u0131 mekanizmalar\u0131n\u0131 ayd\u0131nlatmak i\u00e7in bir hayvan modeli faydal\u0131 olacakt\u0131r. \u00c7oklu mielom, ya\u015flanan C57 BL\/KaLwRij farelerinde spontan olarak ortaya \u00e7\u0131kar ve insanlarda g\u00f6r\u00fclen hastal\u0131\u011f\u0131n t\u00fcm \u00f6zelliklerine sahiptir, karakteristik kemik lezyonlar\u0131 da bunlara dahildir. Hastal\u0131k, normal C57 BL\/KaLwRij farelerine taze kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinden al\u0131nan mielom h\u00fccreleriyle enjekte edilerek de tetiklenebilir, ancak bu modelin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 zordur \u00e7\u00fcnk\u00fc kemik ili\u011fi haz\u0131rlamalar\u0131nda mielom h\u00fccrelerinin say\u0131s\u0131 de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterir. Daha iyi bir insan mielom kemik hastal\u0131\u011f\u0131 hayvan modeli geli\u015ftirmek i\u00e7in, bu fareli mielom h\u00fccre hatt\u0131n\u0131 kurup alt klonlad\u0131k ve bu h\u00fccrelerin insan mielom kemik hastal\u0131\u011f\u0131na \u00f6zg\u00fc kemik lezyonlar\u0131na neden oldu\u011funu ke\u015ffettik. H\u00fccre hatt\u0131 interleukin-6 \u00fcretir, ancak exogen interleukin-6 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak b\u00fcy\u00fcr. Intraven\u00f6z olarak k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f h\u00fccrelerle enjekte edilen fareler, taze kemik ili\u011fi k\u00f6kenli mielom h\u00fccreleriyle enjekte edilen farelerle ayn\u0131 hastal\u0131\u011f\u0131, monoklonal gamopati ve radyolojik kemik lezyonlar\u0131n\u0131 geli\u015ftirir. Baz\u0131 farelerde hiperkalsemi oldu\u011funu ke\u015ffettik ve kemik lezyonlar\u0131 artm\u0131\u015f osteosit aktivitesiyle karakterizedir. Nu\/Bg\/XID farelerine k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f fareli mielom h\u00fccreleriyle enjekte etti\u011fimizde de ayn\u0131 sonu\u00e7lar\u0131 elde ettik. Farelere kesin h\u00fccre say\u0131lar\u0131yla enjekte edebildi\u011fimiz ve kemik lezyonlar\u0131n\u0131n ne zaman geli\u015fece\u011fini, hiperkalsemiyi ve \u00f6l\u00fcmlerini do\u011fru bir \u015fekilde tahmin edebildi\u011fimiz i\u00e7in, bu insan mielom kemik hastal\u0131\u011f\u0131 modelinde osteosit aktivitesini tetikleyen mielom h\u00fccrelerinin mekanizmalar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in uygun bir model olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"23783727","title":"Ticagrelor vs. clopidogrel in patients with acute coronary syndromes and diabetes: a substudy from the PLATelet inhibition and patient Outcomes (PLATO) trial","text":"DIABET\u0130K hastalarda (DM) y\u00fcksek plaket reaktivitesi vard\u0131r ve akut koroner sendromlar (ACS) sonras\u0131 iskemik olaylar ve kanama riski artm\u0131\u015ft\u0131r. PLATelet inhibisyonu ve hasta sonu\u00e7lar\u0131 (PLATO) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, ticagrelor kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc veya inme gibi birincil bile\u015fik son noktan\u0131n riskini azaltt\u0131, ancak klopidogrel ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda ciddi kanama oranlar\u0131 benzer oldu. DM veya k\u00f6t\u00fc glikemik kontrol\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen ticagrelor ile klopidogrel aras\u0131nda sonu\u00e7lar\u0131 ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR: \u00d6nceden var olan DM'li (n = 4662) 1036 ins\u00fclin kullanan hastalar\u0131, DM olmayan (n = 13 951) hastalar\u0131 ve kan hemoglobin A1c (HbA1c) giri\u015f seviyelerine g\u00f6re alt gruplar (n = 15 150) analiz ettik. DM'li hastalarda, birincil bile\u015fik son noktan\u0131n (HR: 0,88, 95% CI: 0,76-1,03) t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm (HR: 0,82, 95% CI: 0,66-1,01) ve stent trombozu (HR: 0,65, 95% CI: 0,36-1,17) riskinin azalmas\u0131 ve ciddi kanama oranlar\u0131nda art\u0131\u015f olmamas\u0131 (HR: 0,95, 95% CI: 0,81-1,12) ticagrelor ile tutarl\u0131yd\u0131 ve diyabet durumu ile tedavi etkile\u015fimleri \u00f6nemli de\u011fildi. S\u00fcrekli ins\u00fclin tedavisi alan veya almayan hastalar aras\u0131nda heterojenite yoktu. Ticagrelor, HbA1c ortalaman\u0131n \u00fczerindeki hastalarda birincil son noktay\u0131 (HR: 0,80, 95% CI: 0,70-0,91), t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm\u00fc (HR: 0,78, 95% CI: 0,65-0,93) ve stent trombozunu (HR: 0,62, 95% CI: 0,39-1,00) azaltt"}
{"_id":"23785605","title":"Cardiovascular risk factors and migraine: the GEM population-based study.","text":"ARKA PLAN Migren, \u00f6zellikle aura ile ili\u015fkili olan\u0131, erken ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 iskemik fel\u00e7 i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Alt\u0131nda yatan mekanizmalar bilinmemekle birlikte, k\u0131smen migrenli ki\u015filerin kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k i\u00e7in artan risk profiline sahip olmalar\u0131ndan kaynaklan\u0131yor olabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, yazarlar yeti\u015fkin migrenli ki\u015filerin kardiyovask\u00fcler risk profilini, migren olmayan ki\u015filerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. Y\u00d6NTEMLER Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar (n = 5.755, %48'i erkek, 20-65 ya\u015f aras\u0131), Hollanda'da yer alan Genetik Migren Epidemiyolojisi (GEM) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n bir n\u00fcfus tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan gelmektedir. Toplamda 620 aktif migrenli ki\u015fi belirlenmi\u015ftir: %31'i aura ile (MA), %64'\u00fc aura olmadan (MO) ve %5'i s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f. Kontroller, \u00f6m\u00fcr boyu migren ya\u015famam\u0131\u015f 5.135 ki\u015fiydi. \u00d6l\u00e7\u00fclen kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rleri aras\u0131nda kan bas\u0131nc\u0131 (BP), serum toplam ve y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol (TC, HDL), sigara kullan\u0131m\u0131, oral kontraseptif kullan\u0131m\u0131 ve Framingham riski skoru i\u00e7in miokard enfarkt\u00fcs\u00fc veya koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (CHD) \u00f6l\u00fcm\u00fc vard\u0131r. SONU\u00c7LAR Kontrollere k\u0131yasla, migrenli ki\u015filer daha fazla sigara i\u00e7me (OR = 1,43 [1,1-1,8]), daha az alkol t\u00fcketme (OR = 0,58 [0,5-0,7]) ve erken miokard enfarktisi i\u00e7in ebeveyn \u00f6yk\u00fcs\u00fc bildirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksektir. Aura ile migrenli ki\u015filer, TC > veya = 240 mg\/dL (OR = 1,43 [0,97-2,1]), TC:HDL oran\u0131 > 5,0 (OR = 1,64 [1,1-2,4]) gibi olumsuz kolesterol profillerine, y\u00fcksek BP (sistolik BP > 140 mm Hg veya diyastolik BP > 90 mm Hg [OR = 1,76 (1,04-3,0)]) ve erken ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 CHD veya fel\u00e7 \u00f6yk\u00fcs\u00fc bildirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksektir (OR = 3,96 [1,1-1"}
{"_id":"23801039","title":"Th2-mediated host protective immunity to intestinal nematode infections.","text":"Y\u0131llar s\u00fcren ara\u015ft\u0131rmalara ra\u011fmen, ba\u011f\u0131rsakta ya\u015fayan nematoidlere kar\u015f\u0131 etki mekanizmalar\u0131n\u0131n nispeten az\u0131 bilinmektedir. G\u00fcncel anlay\u0131\u015f\u0131n \u00e7o\u011fu, laboratuvar model sistemlerinde fareler \u00fczerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalardan gelmektedir. Ba\u011f\u0131rsak paraziti enfeksiyonu meydana geldi\u011finde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi g\u00fc\u00e7l\u00fc bir Th2-y\u00f6nlendirilmi\u015f yan\u0131t \u00fcretir, bu da helminth enfeksiyonlar\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitli \u00f6zelliklerini d\u00fczenleyen eozinofilia, ba\u011f\u0131rsak mastositozu ve y\u00fckseltilmi\u015f IgE \u00fcretimi gibi yan\u0131tlar\u0131 d\u00fczenler. Ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 in vivo sitokin-\u00f6zg\u00fc monoklonal antikorlar ve rekombinant sitokinlerle mod\u00fcle etme yetene\u011fi ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131nda kritik rol oynayan genlerin bozulmas\u0131yla hayvanlar\u0131n kullan\u0131m\u0131, potansiyel etki mekanizmalar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc ara\u00e7lar sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. T h\u00fccre kompartman\u0131 yoksa ev sahibi paraziti atamaz. E\u011fer Th1 hakim bir yan\u0131t \u00fcretilirse, koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k neredeyse her zaman zay\u0131flam\u0131\u015f olur. Bu nedenle, Th2-y\u00f6nlendirilmi\u015f yan\u0131t\u0131n baz\u0131 y\u00f6n\u00fcn\u00fcn etki mekanizmalar\u0131n\u0131 kontrol etti\u011fi anla\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Baz\u0131 enfeksiyonlarda mast h\u00fccrenin koruyucu bir rol oynad\u0131\u011f\u0131, muhtemelen spesifik olmayan bir enflamatuar yan\u0131t \u00fcretmek yoluyla oldu\u011fu a\u00e7\u0131kt\u0131r, ancak bu h\u00fccrelerin nas\u0131l aktif hale geldi\u011fi net de\u011fildir. Transgenik hayvan enfeksiyonlar\u0131ndan elde edilen veriler, aktivasyonun IgE'nin y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131k al\u0131c\u0131s\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fmedi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar ayn\u0131 zamanda geleneksel olarak etkili h\u00fccreler ve antikorlar aras\u0131ndaki etkile\u015fimin \u00f6nemi hakk\u0131nda \u015f\u00fcpheler de do\u011furmaktad\u0131r. Herhangi bir sistemde eozinofilia'n\u0131n koruyucu bir rol\u00fcne dair az kan\u0131t vard\u0131r. Yeni veriler, Interleukin 4'\u00fcn (IL-4) genellikle \u00f6nemli oldu\u011funu (ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak etkiler \u00fcretebilece\u011fini), ancak her zaman korumay\u0131 medyate etmedi\u011fini ve di\u011fer Th2 sitokinlerinin (\u00f6rne\u011fin IL-13) daha yak\u0131ndan ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fini ima etmektedir. Birka\u00e7 potansiyel Th2 kontrol edilen etki mekanizmas\u0131n\u0131n (baz\u0131lar\u0131n\u0131n \u00f6zellikle mukozal y\u00fczeylerde \u00f6nemli olabilece\u011fi) ke\u015ffedilmesi gerekti\u011fi a\u00e7\u0131kt\u0131r. Genel olarak, parazit at\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n bir kombinasyonun sonucu oldu\u011fu ve bu mekanizmalardan baz\u0131lar\u0131n\u0131n baz\u0131 parazit t\u00fcrlerine k\u0131yasla di\u011ferlerine daha kritik oldu\u011fu anla\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"23804187","title":"Wnt\/\u03b2-catenin signaling defines organizing centers that orchestrate growth and differentiation of the regenerating zebrafish caudal fin.","text":"Zebrafish, y\u00fczge\u00e7lerini, blastema ad\u0131 verilen bir \u00f6nc\u00fcl h\u00fccre pop\u00fclasyonunun olu\u015fumu yoluyla yenilerler. Wnt\/\u03b2-catenin sinyali, blastemal h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131 ve \u00fcstteki epidermisin d\u00fczenlenmesinde hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131r. Ancak, \u03b2-catenin sinyali, ne epidermide aktif ne de \u00e7o\u011falman\u0131n \u00e7o\u011funu olu\u015fturan blastemal h\u00fccrelerde bulunur. Aksine, dokuya \u00f6zg\u00fc yolak m\u00fcdahalesi, nonproliferatif uzak blastema'daki Wnt sinyalizasyonunun, yak\u0131n blastema'daki h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ve osteoblastlar\u0131 \u00e7evreleyen h\u00fccrelerdeki sinyalin, osteoblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirdi\u011fini g\u00f6sterir. Bu nedenle, Wnt sinyalizasyonu, epidermal d\u00fczenlemenin, blastemal h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n ve osteoblast olgunla\u015fmas\u0131n\u0131n dolayl\u0131 olarak ikincil sinyaller arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla d\u00fczenlenmesini sa\u011flar. Gen ifade profilleme, kromatin imm\u00fcnprecipitasyonu ve i\u015flevsel kurtarma deneyleri, Wnt\/\u03b2-catenin sinyalizasyonunun, epidermal d\u00fczenlemenin kontrol\u00fcnde Fgf ve Bmp sinyalizasyonu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, blastemal h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131nda ise retinoik asit ve Hedgehog sinyalleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla etkiledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer. \u00d6neriyoruz ki, Wnt sinyalizasyonu, y\u00fczge\u00e7 yenilenmesini, kom\u015fu dokular\u0131n davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 y\u00f6nlendiren d\u00fczenleyici merkezler belirleyerek y\u00f6netir."}
{"_id":"23816832","title":"The utility of cerebrospinal fluid analysis in patients with multiple sclerosis","text":"\u00c7oklu skleroz (MS) tan\u0131s\u0131, di\u011fer olas\u0131 tan\u0131lar\u0131n d\u0131\u015flanmas\u0131n\u0131 gerektirir. Bu nedenle, MS'i d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrten ilk klinik olaylara sahip hastalarda beyin omurilik s\u0131v\u0131s\u0131 (BOS) rutin olarak analiz edilmelidir. Art\u0131k tekrarlayan-d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc MS tan\u0131s\u0131 i\u00e7in BOS analizi zorunlu de\u011fildir, ancak MRI tan\u0131sal kriterleri sa\u011fland\u0131\u011f\u0131 s\u00fcrece. Bununla birlikte, negatif MRI bulgular\u0131 olan hastalarda veya BOS analizi yap\u0131lmam\u0131\u015fsa MS tan\u0131s\u0131nda dikkatli olunmal\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc BOS ara\u015ft\u0131rmas\u0131 di\u011fer hastal\u0131k nedenlerini ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in yararl\u0131d\u0131r. BOS'ta oligoklonal IgG bantlar\u0131n\u0131n tespit edilmesi, klinik karar verme i\u00e7in potansiyel bir \u00f6neme ve de\u011fere sahiptir. Ayr\u0131ca, BOS analizi, MS'in patogenezi \u00fczerine ara\u015ft\u0131rmalarda da \u00f6nemlidir. MS'de iltihaplanma ve n\u00f6rodejeneratif bulgular, BOS ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 sayesinde elde edilmi\u015ftir. Hen\u00fcz do\u011frulanmam\u0131\u015f olmas\u0131na ra\u011fmen, MS tan\u0131s\u0131 ve hastal\u0131\u011f\u0131n aktivitesi, prognozu ve tedaviye yan\u0131t\u0131 belirlemek i\u00e7in yeni BOS biyomarkerleri tespit edilmi\u015ftir ve modern tespit teknikleriyle birlikte bu say\u0131n\u0131n artmas\u0131 beklenmektedir. Bu incelemede, MS'in farkl\u0131 tan\u0131lar\u0131nda \u0131\u015f\u0131k tutan BOS bulgular\u0131n\u0131 \u00f6zetleyecek ve bu hastal\u0131\u011f\u0131n patofizyolojisini anlamay\u0131 ilerleten yeni biyomarkerlerin potansiyelini vurgulayaca\u011f\u0131z."}
{"_id":"23830488","title":"Expression of circadian genes correlates with liver metastasis and outcomes in colorectal cancer.","text":"Sirkadiyen ritimler, \u00e7e\u015fitli biyolojik s\u00fcre\u00e7lerde g\u00fcnl\u00fck osilasyonlar olarak ortaya \u00e7\u0131kan, sekiz temel sirkadiyen genin geri besleme d\u00f6ng\u00fcleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen ritimlerdir: Per1 (Per1), Per2 (Per2), Per3 (Per3), Cry1 (Cry1), Cry2 (Cry2), Saat, Bmal1 ve Casein Kinase I \u03b5 (CKI\u03b5). Son ara\u015ft\u0131rmalar, sirkadiyen genlerin \u00e7e\u015fitli kanserlerin b\u00fcy\u00fcmesi ve geli\u015fmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, kolon kanseri hastalar\u0131nda klinikopatolojik fakt\u00f6rler ve sonu\u00e7larla sirkadiyen gen ifadesinin ili\u015fkilerini incelemi\u015ftir. 202 kolon kanseri hastas\u0131nda, herhangi bir tedavi uygulanmam\u0131\u015f cerrahi kanser dokusu ve biti\u015fik normal mukozal \u00f6rnekler incelemi\u015flerdir. \u00d6rneklerdeki sirkadiyen genlerin g\u00f6receli ifade seviyeleri, nicel ger\u00e7ek zamanl\u0131, ters transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu ile \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Kanser dokusundaki Saat ve CKI\u03b5 genlerinin ifade seviyeleri, biti\u015fik normal mukozaya k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek bulunmu\u015ftur. Kanser dokusundaki Per1 ve Per3 genlerinin ifade seviyeleri, biti\u015fik normal mukozaya k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Kanser dokusundaki sekiz sirkadiyen genin klinikopatolojik \u00f6zellikler ile ili\u015fkileri analizinde, y\u00fcksek Bmal1 gen ifadesi ve d\u00fc\u015f\u00fck Per1 gen ifadesi, karaci\u011fer metastaz\u0131yla ili\u015fkili bulunmu\u015ftur. Sonu\u00e7lar ve gen ifadesi aras\u0131ndaki ili\u015fkiler analizinde, y\u00fcksek Per2 gen ifadesi, d\u00fc\u015f\u00fck Per2 gen ifadesine k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha iyi sonu\u00e7larla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu nedenle, Bmal1 geninin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ve Per1 geninin azalm\u0131\u015f ifadesi, karaci\u011fer metastaz\u0131n\u0131n tahmininde yararl\u0131 g\u00f6stergeler olabilir. Ayr\u0131ca, Per2 geninin azalm\u0131\u015f ifadesi, kolon kanseri hastalar\u0131nda sonu\u00e7lar\u0131n tahmininde de bir g\u00f6sterge olabilir."}
{"_id":"23841828","title":"The Danish prescription registries.","text":"Danimarka eczanelerinin kapsaml\u0131 bilgisayarla\u015fmas\u0131, iki b\u00fcy\u00fck re\u00e7ete kay\u0131t sisteminin kurulmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131: Odense \u00dcniversitesi Farmakoepidemiolojik Veritaban\u0131 (OPED) ve Kuzey Jutland Farmakoepidemiolojik Re\u00e7ete Veritaban\u0131 (PDNJ). Bu makalede, Danimarka re\u00e7ete kay\u0131tlar\u0131n\u0131n i\u00e7eri\u011fi, kapsam\u0131, tamaml\u0131\u011f\u0131 ve veri kalitesi ele al\u0131n\u0131r. Ayr\u0131ca, verilere eri\u015fme ko\u015fullar\u0131 da sunulur. \u0130ki re\u00e7ete kayd\u0131, yakla\u015f\u0131k bir milyon veya Danimarka n\u00fcfusunun %18'sini olu\u015fturan arka plan n\u00fcfusunu kapsar. Kay\u0131tlardaki n\u00fcfuslar istikrarl\u0131 ve Danimarka n\u00fcfusunu genel olarak temsil eder. Kay\u0131tlar, bireysel kullan\u0131c\u0131 d\u00fczeyinde t\u00fcm geri \u00f6denen ila\u00e7lar\u0131 kapsar. Tek ve kal\u0131c\u0131 ki\u015fisel bir tan\u0131mlay\u0131c\u0131ya kay\u0131t, uzun s\u00fcreli ila\u00e7 ge\u00e7mi\u015flerinin derlenmesini ve re\u00e7ete verilerinin di\u011fer Danimarka n\u00fcfus tabanl\u0131 kay\u0131tlar\u0131na ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Geri \u00f6denen re\u00e7ete ila\u00e7lar\u0131 i\u00e7in Danimarka re\u00e7ete kay\u0131tlar\u0131n\u0131n tamamlanma derecesi m\u00fckemmeldir. Birka\u00e7 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma da kay\u0131t bilgilerinin y\u00fcksek ge\u00e7erlili\u011fini g\u00f6stermektedir. Danimarka re\u00e7ete kay\u0131tlar\u0131, farmakoepidemiolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in yararl\u0131 yeni bir veri kayna\u011f\u0131d\u0131r."}
{"_id":"23848916","title":"Oridonin, a diterpenoid purified from Rabdosia rubescens, inhibits the proliferation of cells from lymphoid malignancies in association with blockade of the NF-kappa B signal pathways.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Rabdosia rubescens'ten safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f do\u011fal bir diterpenoid olan oridoninin, \u00e7oklu mieloma (MM; U266, RPMI8226), akut lenfositik T-h\u00fccre lenfomas\u0131 (Jurkat) ve yeti\u015fkin T-h\u00fccre lenfomas\u0131 (MT-1) h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesini inhibe etti\u011fini buldu. Hedef h\u00fccrelerin %50'sini inhibe eden etkili doz (ED50) 0,75 ile 2,7 mikrog\/mL aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Terminal deoksin\u00fckleotitil transferaz (TdT)-ara\u015ft\u0131rmal\u0131 dUTP n\u00fckleotit u\u00e7 etiketleme boyamas\u0131, oridoninin MT-1 h\u00fccrelerinde zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak apoptozu tetikledi\u011fini g\u00f6sterdi. Oridoninin antiapoptotik Bcl-2 ailesindeki \u00fcyelere etkilerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve bulduk ki, bu bile\u015fik hem MT-1 hem de RPMI8226 h\u00fccrelerinde Mcl-1 ve BCL-x(L) seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc, ancak Bcl-2 proteini seviyelerini etkilemedi. Daha ileri \u00e7al\u0131\u015fmalar, oridoninin bu h\u00fccrelerde n\u00fckleer fakt\u00f6r-kappa B (NF-kappa B) DNA ba\u011flama aktivitesini inhibe etti\u011fini, luciferaz rapor\u00f6r geni, ELISA tabanl\u0131 ve elektroforesiz hareketlilik kayd\u0131rma testleri ile \u00f6l\u00e7\u00fclerek ortaya koydu. Oridonin ayr\u0131ca, Jurkat h\u00fccreleri ve RAW264.7 fareli makrofajlarda, TNF-alfa ve lipopolizakkarit taraf\u0131ndan uyar\u0131lan NF-kappa B aktivitesini engelledi. \u00d6nemli olan, oridoninin, yeti\u015fkin T-h\u00fccre lenfomas\u0131 (\u00fc\u00e7 \u00f6rnek), akut lenfositik lenfoma (bir \u00f6rnek), kronik lenfositik lenfoma (bir \u00f6rnek), non-Hodgkin lenfoma (\u00fc\u00e7 \u00f6rnek) ve \u00e7oklu mieloma (d\u00f6rt \u00f6rnek) h\u00fccrelerini, hastalardan al\u0131nan taze izole edilmi\u015f h\u00fccrelerden, NF-kappa B DNA ba\u011flama aktivitesini inhibe ederek hayatta kalmalar\u0131n\u0131 azaltt\u0131. \u00d6te yandan, oridonin sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fclerden al\u0131nan normal lenfositik h\u00fccrelerin hayatta kalmalar\u0131n\u0131 etkilemedi. Birlikte, oridonin, yeti\u015fkin T-h\u00fccre lenfomas\u0131 gibi \u00f6l\u00fcm"}
{"_id":"23851261","title":"Uncertainty in integrative structural modeling.","text":"Entegre yap\u0131sal modelleme, birden fazla t\u00fcrde girdi bilgisi kullan\u0131r ve d\u00f6rt a\u015famada ilerler: (i) bilgi toplama, (ii) model temsili tasar\u0131m\u0131 ve bilgiyi puanlama fonksiyonuna d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme, (iii) iyi puan alan modelleri \u00f6rnekleme ve (iv) modelleri ve bilgileri analiz etme. \u0130lk a\u015famada, belirsizlik, verilerin seyrek, g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc, belirsiz veya farkl\u0131 \u00f6rneklerden t\u00fcretilmi\u015f olmas\u0131 nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kar. \u0130kinci a\u015famada, belirsizlik, mevcut bilgilere uygun olmayan \u00e7ok kaba bir temsilden veya bilgiyi do\u011fru bir \u015fekilde yakalamayan bir puanlama fonksiyonundan kaynaklanabilir. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc a\u015famada, belirsizlikin ana kayna\u011f\u0131 yetersiz \u00f6rneklemedir. D\u00f6rd\u00fcnc\u00fc a\u015famada, k\u00fcmeleme, \u00e7apraz do\u011frulama ve di\u011fer y\u00f6ntemler, modellerin ve bilgilerin hassasiyetini ve do\u011frulu\u011funu tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r."}
{"_id":"23862975","title":"Moist occlusive dressing (Aquacel(\u00ae) Ag) versus moist open dressing (MEBO(\u00ae)) in the management of partial-thickness facial burns: a comparative study in Ain Shams University.","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e Y\u00fcz, fiziksel \u00f6zelliklerin merkezi noktas\u0131d\u0131r; ifadeler ve duygular\u0131 iletir, hisleri iletir ve bireyin kimli\u011fini sa\u011flar. Y\u00fcz yan\u0131klar\u0131 \u00e7ok yayg\u0131nd\u0131r ve etkilenen hastalar i\u00e7in y\u0131k\u0131c\u0131d\u0131r ve fiziksel, duygusal ve psikososyal bir\u00e7ok sonu\u00e7 do\u011furur. Par\u00e7al\u0131 kal\u0131nl\u0131k y\u00fcz yan\u0131klar\u0131 \u00f6zellikle \u00e7ocuklar aras\u0131nda \u00e7ok yayg\u0131nd\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, y\u00fcz\u00fcn par\u00e7al\u0131 kal\u0131nl\u0131k yan\u0131klar\u0131 i\u00e7in standart nemli a\u00e7\u0131k teknik y\u00f6netimi ve nemli kapal\u0131 teknik aras\u0131nda etkiyi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131r.\n\nHASTALAR VE Y\u00d6NTEM \u00c7al\u0131\u015fmaya, 2009 Nisan'dan 2009 Aral\u0131k'a kadar Ain Shams \u00dcniversitesi, Kahire, M\u0131s\u0131r'daki yan\u0131k \u00fcnitesine kabul edilen par\u00e7al\u0131 kal\u0131nl\u0131k y\u00fcz yan\u0131klar\u0131 olan hastalar dahil edildi. Onlar, MEBO (\u00ae) (n=20) ile a\u00e7\u0131k tedavi veya Aquacel (\u00ae) Ag ile \u00f6rt\u00fclmeyle (n=20) iki gruba ayr\u0131ld\u0131. Ya\u015f, cinsiyet, etnik k\u00f6ken, TBSA, yan\u0131k alanlar\u0131, hastanede kalma s\u00fcresi (LOS), enfeksiyon oran\u0131, toplam iyile\u015fme s\u00fcresi, bandaj de\u011fi\u015ftirme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, a\u011fr\u0131, maliyet-fayda ve hasta rahats\u0131zl\u0131\u011f\u0131 aras\u0131nda iki grup aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar yap\u0131ld\u0131. Uzun vadeli sonu\u00e7 (hipertrofik yara izinin olu\u015fma oran\u0131) 6 ayl\u0131k takip d\u00f6nemi i\u00e7in de\u011ferlendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR \u0130ki grup aras\u0131nda demografik a\u00e7\u0131dan anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar yoktu. Aquacel (\u00ae) Ag ile tedavi edilen grupta yeniden epitelizasyonun ortalama s\u00fcresi 10,5 g\u00fcnken, MEBO (\u00ae) grubunda 12,4 g\u00fcn (p<0,05) idi. Bandaj de\u011fi\u015ftirme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, a\u011fr\u0131 ve hasta rahats\u0131zl\u0131\u011f\u0131 Aquacel (\u00ae) Ag ile daha azd\u0131. Maliyet iki grup aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark g\u00f6stermedi. Aquacel (\u00ae) Ag tedavisinde yara kalitesi iyile\u015fti. \u00dc\u00e7 ve 6 ayl\u0131k takipler yap\u0131ld\u0131 ve her iki grupta uzun vadeli sonu\u00e7lar kaydedildi.\n\nSONU\u00c7 Nemli kapal\u0131 bandaj (Aquacel (\u00ae) Ag) par\u00e7al\u0131 kal\u0131nl\u0131k y\u00fcz yan\u0131klar\u0131n\u0131n y\u00f6netimini ve iyile\u015fme oran\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirir ve MEBO (\u00ae) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha iyi uzun vadeli sonu\u00e7lara sahiptir."}
{"_id":"23863551","title":"Feedback upregulation of HER3 (ErbB3) expression and activity attenuates antitumor effect of PI3K inhibitors.","text":"PI3K inhibit\u00f6r\u00fc XL147'nin, anormallik g\u00f6steren PI3K aktivitesine sahip insan meme kanseri h\u00fccre hatlar\u0131 \u00fczerindeki etkilerini inceledik. XL147 tedavisi, pAKT ve pS6 seviyelerinde, PI3K\/AKT\/TOR yolunun sinyal iletici molek\u00fcllerinde, doz ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini engelledi. HER2 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden h\u00fccrelerde, PI3K inhibisyonu, HER3 dahil olmak \u00fczere \u00e7ok say\u0131da resept\u00f6r tirosin kinaz\u0131n\u0131n ifadesini ve fosforlamas\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. FoxO1 ve FoxO3a transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin indirgenmesi, PI3K inhibisyonundan sonra HER3, InsR, IGF1R ve FGFR2 mRNA'lar\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesini bast\u0131rd\u0131. HER2(+) h\u00fccrelerde, HER3'\u00fcn siRNA ile indirgenmesi veya trastuzumab veya lapatinib ile HER2 inhibit\u00f6rlerinin kombinasyonu, XL147'nin tetikledi\u011fi h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc ve pAKT ve pS6'n\u0131n inhibisyonunu art\u0131rd\u0131. Trastuzumab ve lapatinib, her biri XL147 ile birlikte pAKT'nin inhibisyonu ve BT474 xenograft'lar\u0131n b\u00fcy\u00fcmesinin engellenmesinde sinerji g\u00f6sterdi. Bu veriler, PI3K antagonistlerinin AKT'yi inhibe edece\u011fini ve resept\u00f6r tirosin kinazlar\u0131n\u0131n ifadesini ve aktivitesini rahatlataca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn engellenmesi, PI3K\/AKT yolunun s\u00fcrekli inhibisyonunu s\u0131n\u0131rlar ve bu ajanlara yan\u0131t\u0131 azalt\u0131r. Sonu\u00e7 olarak, PI3K yolu inhibit\u00f6rleri, tek ajan olarak genel olarak s\u0131n\u0131rl\u0131 klinik aktiviteye sahip olabilir. HER2 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden meme kanseri hastalar\u0131nda, PI3K inhibit\u00f6rleri, HER2\/HER3 antagonistleriyle birlikte kullan\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"23863576","title":"Developmental RacGAP \u03b12-Chimaerin Signaling Is a Determinant of the Morphological Features of Dendritic Spines in Adulthood.","text":"Bili\u015fsel yetkinli\u011fin temeli, dendritik dikenlerin morfolojik \u00f6zelliklerine dayanmaktad\u0131r. Bununla birlikte, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda diken morfolojisini ince ayar yapan molek\u00fcler mekanizmalar tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, bu geli\u015fimsel mekanizmalar\u0131n, normal yeti\u015fkin diken morfolojik \u00f6zelliklerini ne \u00f6l\u00e7\u00fcde belirledi\u011fine dair netlik yoktur. Burada, \u03b12-isoformu olan Rac-\u00f6zel GTPaz aktivasyon proteini \u03b1-chimaerin (\u03b12-chimaerin)in, ge\u00e7 postnatal d\u00f6nemde diken morfolojisinin incelmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz ve ayr\u0131ca bu geli\u015fimsel \u03b12-chimaerin i\u015flevinin yeti\u015fkin diken morfolojilerini etkiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bir dizi fare kullanarak, \u03b1-chimaerin izoforlar\u0131n\u0131n (\u03b11-chimaerin ve \u03b12-chimaerin) k\u00fcresel ve ko\u015fullu silinmesini ger\u00e7ekle\u015ftirdik. \u03b12-Chimaerinin farelerde silinmesi (\u03b11-chimaerin silinmesinden farkl\u0131 olarak), hipokamp\u00fcste dikenlerin (ve yo\u011funlu\u011funun) artmas\u0131na neden olur. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, geli\u015fmekte olan hipokampal n\u00f6ronlarda \u03b12-chimaerin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, diken boyutunun azalmas\u0131na neden olur. \u03b12-Chimaerin silinmesi, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f geli\u015fmekte olan hipokampal n\u00f6ronlarda EphA ile medyasyon edilen diken morfojenizmini bask\u0131lad\u0131. Ergenlik d\u00f6neminde ba\u015flayan \u03b12-chimaerin silinmesi, hipokamp\u00fcste dikenlerin boyutunu art\u0131r\u0131r; ancak yeti\u015fkinlikte \u03b12-chimaerin sadece yeti\u015fkinlikte silindi\u011finde, diken morfolojileri de\u011fi\u015fmez. Bu diken morfolojisi sonu\u00e7lar\u0131yla tutarl\u0131 olarak, ergenlik d\u00f6neminde ba\u015flayan \u03b12-chimaerin silinmesi, yeti\u015fkinlikte ba\u011flaml\u0131 korku \u00f6\u011frenimini art\u0131rd\u0131; ba\u011flaml\u0131 \u00f6\u011frenme, yeti\u015fkinlikte \u03b12-chimaerin sadece yeti\u015fkinlikte silindi\u011finde etkilenmedi\u011fi son zamanlarda g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu sonu\u00e7lar, \u03b12-chimaerin sinyalinin geli\u015fimsel a\u015famalarda, yeti\u015fkin diken morfolojik \u00f6zelliklerinin belirlenmesine ve normal bili\u015fsel yetkinli\u011fin kurulmas\u0131na katk\u0131da bulundu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. \u00d6NEML\u0130L\u0130K B\u0130LG\u0130S\u0130: \u0130nsanlarda ve hayvan modellerinde n\u00f6rogeli\u015fimsel bozukluklar\u0131n son ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, yeti\u015fkin bili\u015fin temeli olarak, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda diken morfojenizi olu\u015fturma fikrine \u00e7ekici bir hipotez ortaya koymu\u015ftur"}
{"_id":"23865182","title":"Efficacy and tolerability of amitriptylinoxide in the treatment of chronic tension-type headache: a multi-centre controlled study.","text":"Amitriptilin, kronik gerginlik tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n tedavisinde ilk tercih edilen ila\u00e7t\u0131r. 197 kronik gerginlik tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 hastas\u0131 (87 erkek ve 110 kad\u0131n, ortalama ya\u015f 38 \u00b1 13 (18-68)) \u00fczerinde, 60-90 mg amitriptilin oksit (AO) ile 50-75 mg amitriptilin (AM) ve plasebo (PL) aras\u0131nda \u00e7ift k\u00f6r, paralel grup denemesi ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Denemenin birincil son noktas\u0131, ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 s\u00fcresi ve s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn en az %50'lik bir azalmas\u0131 ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 \u015fiddetinde en az %50'lik bir azalma idi. Kullan\u0131lan istatistiksel y\u00f6ntemler Fisher tam tam testi ve varyans analizi idi. AO, AM ve PL aras\u0131nda birincil \u00e7al\u0131\u015fma son noktas\u0131na ili\u015fkin anlaml\u0131 bir fark bulunmad\u0131. Tedavi yan\u0131t\u0131 AO grubunda %30.3, AM grubunda %22.4 ve PL grubunda %21.9 oran\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fti. AO'da en az %50'lik bir ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 s\u00fcresi ve s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 azalmas\u0131 %39.4, AM'de %25.4 ve PL'de %26.6 oran\u0131nda bulundu (PAO-PL = .1384, PAM-PL = 1.000, PAO-AM = .0973). AO'da en az %50'lik bir ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 \u015fiddeti azalmas\u0131 %31.8, AM'de %26.9 ve PL'de %26.6 oran\u0131nda bulundu (PAO-PL = .5657, PAM-PL = 1.000, PAO-AM = .5715). Ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 \u015fiddeti (p < 0.05) ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 s\u00fcresi ve s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 \u00fcr\u00fcn\u00fcnde anlaml\u0131 bir azalma e\u011filimi analizi, AO'nun daha etkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. (\u00d6ZET KES\u0130L\u0130NMI\u015eT\u0130R 250 KEL\u0130ME \u0130LE)"}
{"_id":"23868856","title":"Downregulation of Superoxide Dismutase Activity and Gene Expression in Cultured Rat Brain Astrocytes after Incubation with Vitamin C","text":"Reaktif oksijen t\u00fcrleri, merkezi sinir sisteminde n\u00f6ropatolojik de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, antioksidan takviyesinin faydal\u0131 etkisini desteklemi\u015ftir. Superoksit dismutaz (SOD), reaktif oksijen t\u00fcrlerini n\u00f6tralize edebilen bir endojen enzimdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, askorbik asit (vitamin C) takviyesinin k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f n\u00f6rolojik h\u00fccrelerdeki SOD de\u011fi\u015fiklikleri \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Rat beyin astrositleri (RBA-1 h\u00fccreleri), vitamin C ile ink\u00fcbe edilmi\u015f ve kontrol grubu (vitamin C olmadan) ile birlikte \u00fc\u00e7 tedavi grubuna ayr\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r: 40, 80 ve 160 \u00b5mol\/l konsantrasyonlarda vitamin C ile tedavi edilen gruplar. K\u0131sa s\u00fcreli (2 g\u00fcn) ve uzun s\u00fcreli (7 g\u00fcn) ink\u00fcbasyon sonras\u0131, SOD aktivitesi, Kuzey blottlama ile SOD mRNA seviyesi ve Bat\u0131 blottlama ile SOD protein miktarlar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. 2 g\u00fcn ink\u00fcbasyon sonras\u0131, vitamin C, Mn-SOD aktivitesinde konsantrasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 bir azalma (14.8 \u00b1 1.2'den 13.2 \u00b1 0.5 U\/mg protein'e) ve Cu\/Zn-SOD aktivitesinde (64.8 \u00b1 1.2'den 51.7 \u00b1 0.9 U\/mg protein'e; p < 0.05) yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, vitamin C, Cu\/Zn-SOD mRNA seviyesini 100'den 86.3 \u00b1 6.7%'e d\u00fc\u015f\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr (p < 0.01), ancak bu iki SOD'un protein miktarlar\u0131 de\u011fi\u015fmemi\u015ftir. 7 g\u00fcn ink\u00fcbasyon sonras\u0131, RBA-1 h\u00fccrelerindeki SOD aktivitesi, Mn-SOD'da (14.9 \u00b1 0.3'ten 11.8 \u00b1 0.3 U\/mg protein'e) ve Cu\/Zn SOD'da (61.8 \u00b1 1.8'ten 54.6 \u00b1 0.9 U\/mg protein'e; p < 0.01) anlaml\u0131 bir \u015fekilde azalm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, mRNA seviyesi de (Mn-SOD'da 100'den 86.8 \u00b1 8.7%'"}
{"_id":"23869951","title":"Lateral Hypothalamic Area Glutamatergic Neurons and Their Projections to the Lateral Habenula Regulate Feeding and Reward.","text":"UNLABELLED Kalorili yo\u011fun, \u00e7ok lezzetli g\u0131dalar\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 t\u00fcketimi, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda obezite epidemisine katk\u0131da bulunan ba\u015fl\u0131ca fakt\u00f6rlerden biri olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr; ancak do\u011frudan zevkli beslenmeyi d\u00fczenleyen sinir devreleri tam olarak bilinmemektedir. Burada, yan hipotalamik alan (LHA) glutamat n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n ve yan habenula (LHb) \u00fczerindeki projeksiyonlar\u0131n\u0131n lezzetli g\u0131dalar\u0131n t\u00fcketimini olumsuz d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. LHA glutamat n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n genetik ablasyonu, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetlere eri\u015fimi olan farelerde g\u00fcnl\u00fck kalori al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 ve kilo al\u0131m\u0131na neden oldu, ancak genel hareketlili\u011finizi de\u011fi\u015ftirmedi. \u00d6n LHA glutamat n\u00f6ronlar\u0131, LHb'ye i\u015flevsel bir glutamat projeksiyonu g\u00f6nderir, bu da olumsuz uyaranlar\u0131 ve olumsuz \u00f6d\u00fcl tahmin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 i\u015fleyen bir beyin b\u00f6lgesidir. Yolu \u00f6zel, optogenetik uyar\u0131m, LHA-LHb glutamat devresinden glutamat ve GABA ile medyasyonlu EPSC'ler ve IPSC'ler \u00fcretti, ancak n\u00f6rotransmitter sal\u0131m\u0131n\u0131n net etkisi, \u00e7o\u011fu LHb n\u00f6ronunun ate\u015flenmesini art\u0131rd\u0131. Canl\u0131 optogenetik inhibisyon, LHA-LHb glutamat liflerinin ger\u00e7ek zamanl\u0131 yer tercihi yaratt\u0131, oysa optogenetik uyar\u0131m\u0131n tersi etki g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, optogenetik inhibisyon, lezzetli bir likit kalori \u00f6d\u00fcl\u00fcn\u00fcn t\u00fcketimini anl\u0131k olarak art\u0131rd\u0131. Toplu olarak, bu sonu\u00e7lar, LHA glutamat n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n beslenmeyi ve potansiyel olarak di\u011fer davran\u0131\u015fsal durumlar\u0131, LHb ile i\u015flevsel devre ba\u011flant\u0131lar\u0131 ve muhtemelen di\u011fer beyin b\u00f6lgeleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla iki y\u00f6nl\u00fc olarak d\u00fczenleyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. \u00d6NEML\u0130L\u0130K BEYANIMI: Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, LHA glutamat n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n genetik ablasyonunun kalori al\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu LHA glutamat n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n bir k\u0131sm\u0131 yan habenula'ya, davran\u0131\u015fsal ka\u00e7\u0131nma i\u00e7in \u00f6nemli bir beyin b\u00f6lgesine projeksiyon yapar. Optogenetik uyar\u0131m\u0131n bu devrede net uyar\u0131c\u0131 etkileri vard\u0131r. Bu, beslenme ve \u00f6d\u00fclle ilgili davran\u0131\u015flar ba\u011flam\u0131nda bu devrenin i\u015flevsel ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 ve davran\u0131\u015fsal \u00f6nemini karakterize eden ilk \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r."}
{"_id":"23887844","title":"Glucose Metabolism Inhibits Apoptosis in Neurons and Cancer Cells by Redox Inactivation of Cytochrome c","text":"Sinir h\u00fccreleri ve kanser h\u00fccreleri glikozu yo\u011fun bir \u015fekilde kullan\u0131rlar, ancak bu adaptasyonun kesin avantaj\u0131 hala belirsizdir. Bu iki g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte farkl\u0131 h\u00fccre t\u00fcrleri ayn\u0131 zamanda artm\u0131\u015f bir apoptoz yolunun d\u00fczenlenmesinde de g\u00f6sterir, bu da uzun s\u00fcreli hayatta kalmalar\u0131n\u0131 sa\u011flar. Burada hem sinir h\u00fccrelerinin hem de kanser h\u00fccrelerinin sitokrom c ile medyasyonlu apoptozu s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde inhibe ettiklerini, glikoz metabolizmas\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma ile g\u00f6sterdi\u011fimizi belirtmek istiyoruz. Rapor ediyoruz ki sitokrom c'nin pro-apoptotik aktivitesi onun redoks durumuna ba\u011fl\u0131d\u0131r ve bir apoptozik hasara ba\u011fl\u0131 olarak artm\u0131\u015f reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) sitokrom c'nin oksidasyonunu ve etkinle\u015fmesini sa\u011flar. Ancak sa\u011fl\u0131kl\u0131 sinir h\u00fccreleri ve kanser h\u00fccrelerinde sitokrom c indirgenmi\u015f ve glikoz metabolizmas\u0131 sonucu olu\u015fan i\u00e7sel gl\u00fctatyon (GSH) taraf\u0131ndan pasif hale getirilir. Bu sonu\u00e7lar sinir h\u00fccreleri ve kanser h\u00fccreleri aras\u0131nda apoptoz d\u00fczenlenmesinde \u00e7arp\u0131c\u0131 bir benzerlik ortaya koyar ve kanser h\u00fccrelerinin apoptozdan ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n\u0131 ve uzun s\u00fcreli sinir h\u00fccresi hayatta kalmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan Warburg etkisinin adaptif avantaj\u0131na dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar."}
{"_id":"23895668","title":"mTORC2 Regulates Amino Acid Metabolism in Cancer by Phosphorylation of the Cystine-Glutamate Antiporter xCT.","text":"Kanser h\u00fccreleri b\u00fcy\u00fcmesini s\u00fcrd\u00fcr\u00fcp y\u00f6nlendirmek i\u00e7in amino asit metabolizmas\u0131n\u0131 yeniden programlar, ancak molek\u00fcler mekanizmalar iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Tarafs\u0131z bir proteomik taramas\u0131 kullanarak, kanser h\u00fccrelerinde amino asit metabolizmas\u0131n\u0131n kritik d\u00fczenleyicisi olarak mTORC2'yi tan\u0131mlad\u0131k, bu da xCT'nin fosforilasyonuyla ger\u00e7ekle\u015fir. mTORC2, xCT'nin sitoplazmik N ucundaki serin 26'y\u0131 fosforile ederek aktivitesini engeller. mTORC2'nin genetik inhibisyonu veya mTOR kinaz\u0131n\u0131n farmakolojik inhibisyonu, glutamat sekresyonunu, sistein al\u0131m\u0131n\u0131 ve glutationa dahil edilmesini te\u015fvik eder, bu da b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc sinyalle\u015fmesini amino asit al\u0131m\u0131 ve kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkilendirir. Bu sonu\u00e7lar, kanser h\u00fccrelerinde amino asit metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen beklenmedik bir mekanizma belirler, b\u00f6ylece t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri de\u011fi\u015fen \u00e7evresel ko\u015fullara uyum sa\u011flayabilir."}
{"_id":"23897346","title":"Bayesian models leveraging bioactivity and cytotoxicity information for drug discovery.","text":"Benzersiz \u00f6nc\u00fcllerin belirlenmesi, ila\u00e7 ke\u015ffi a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli bir zorluktur. Bu engel, t\u00fcberk\u00fcloz gibi ihmal edilen hastal\u0131klarda daha da b\u00fcy\u00fckt\u00fcr. Kamu y\u00fcksek h\u0131zl\u0131 tarama (HTS) verilerini kullanarak, biyoaktivite bilgisiyle (tek olay modeli) ve biyoaktivite ve sitotoksisite bilgisiyle (\u00e7ift olay modeli) bir sanal tarama yakla\u015f\u0131m\u0131 deneysel olarak do\u011frulad\u0131k. Ticari bir k\u00fct\u00fcphaneyi sanal tarad\u0131k ve hit oranlar\u0131, tipik HTS sonu\u00e7lar\u0131ndan bir ila iki kat daha y\u00fcksek olan aktifleri deneysel olarak do\u011frulad\u0131k. Bu ilk \u00e7ift olay Bayes modeli, bir yay\u0131nlanm\u0131\u015f antimalariler k\u00fcmesinden antit\u00fcberk\u00fcl\u00f6z b\u00fct\u00fcn h\u00fccre aktivitesi ve d\u00fc\u015f\u00fck memeli h\u00fccre sitotoksisitesi g\u00f6steren bile\u015fikleri belirledi. En g\u00fc\u00e7l\u00fc hit, bir ila\u00e7 \u00f6nc\u00fcs\u00fc i\u00e7in in vitro aktivite ve in vitro\/in vivo g\u00fcvenlik profilini sergiler. Bu Bayes modelleri, ila\u00e7 ke\u015ffi i\u00e7in zaman ve maliyette \u00f6nemli tasarruflar sa\u011flar."}
{"_id":"23901235","title":"A role for interleukin-1\u03b2 in determining the lineage fate of embryonic rat hippocampal neural precursor cells.","text":"Beyin geli\u015fimi ve yeti\u015fkinlikte hipokamp\u00fcste n\u00f6rojenizma, \u00e7oklu potansiyeli k\u00f6k h\u00fccrelerin ve farkl\u0131la\u015fma a\u015famalar\u0131nda k\u0131s\u0131tl\u0131 \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin varl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu h\u00fccrelerin n\u00f6rodejeneratif bozukluklar ve travma tedavisi i\u00e7in h\u00fccre nakli y\u00f6ntemlerinde potansiyel faydalar\u0131 oldu\u011fu \u00f6nerilmi\u015ftir. Aktif mikroglialardan uzun s\u00fcreli interleukin-1\u03b2 (IL-1\u03b2) sal\u0131n\u0131m\u0131, hipokampal n\u00f6ronlara zararl\u0131 bir etkiye sahiptir ve ya\u015flanma, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 ve depresyonla ili\u015fkili bozulmu\u015f n\u00f6rojenizma ve bili\u015fsel i\u015flev bozuklu\u011funda rol oynar. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, in vitro olarak embriyofik s\u0131\u00e7an hipokampal NPC'lerin (n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreler) \u00e7o\u011falmas\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131 \u00fczerindeki IL-1\u03b2'nin etkisini de\u011ferlendirdi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, IL-1R1'in \u00e7o\u011falan NPC'lerde ifade edildi\u011fini ve IL-1\u03b2 tedavisinin h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ve n\u00f6rospher b\u00fcy\u00fcmesini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. NPC'ler IL-1\u03b2 ile farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, bu k\u00fclt\u00fcrlerde yeni do\u011fan n\u00f6ron ve post-mitotik n\u00f6ron oranlar\u0131nda \u00f6nemli bir azalma ve astrosit oran\u0131nda \u00f6nemli bir art\u0131\u015f g\u00f6zlemlendi. Bu etkiler, IL-1 resept\u00f6r antagonistiyle hafifletildi. Bu veriler, IL-1\u03b2'nin embriyofik hipokampal NPC'lerde anti-\u00e7o\u011falt\u0131c\u0131, anti-n\u00f6rojenik ve pro-gliojenik bir etkiye sahip oldu\u011funu, bu etkilerin IL-1R1 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. Mevcut sonu\u00e7lar, NPC geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda enflamatuar ortam\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 vurgulamakta ve IL-1\u03b2 sinyalini engellemek i\u00e7in stratejilerin, etkili h\u00fccre nakli yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak veya endojen hipokampal n\u00f6rojenizman\u0131n bozuldu\u011fu ko\u015fullarda gerekli olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"23908217","title":"Bone disease in pediatric patients undergoing dialysis with CAPD or CCPD.","text":"Renal osteodistrofinin histolojik \u00f6zellikleri ve diyaliz tedavisi g\u00f6ren \u00e7ocuklarda kemik al\u00fcminyum birikiminin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. 44 pediatrik hasta, s\u00fcrekli ambulatuvar (CAPD) veya d\u00f6ng\u00fcsel (CCPD) peritoneal diyaliz tedavisi g\u00f6r\u00fcyordu ve kemik biyopsileri ve deferoksamin (DFO) inf\u00fczyon testleri yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131; hepsi a\u011f\u0131zdan kalsitriol al\u0131yordu. Osteit fibrosa (OF) 39%\u2019da, hafif lezyonlar (M) 25%\u2019da, normal histoloji (NH) 16%\u2019da, aplastik lezyonlar (AP) 11%\u2019da ve osteomalaci (OM) 9%\u2019da tespit edildi. Kemik y\u00fczeyinde al\u00fcminyum (SA), al\u00fcminyum i\u00e7eren fosfat ba\u011flay\u0131c\u0131 ajanlara verilen 20 hastadan 10\u2019unda ve kalsiyum karbonatla tedavi edilen 24 hastadan hi\u00e7inde histokimyasal boyama ile tespit edildi; \u03c7\u00b2 = 15.5, p < 0.0001. Serum biyokimya ve DFO inf\u00fczyon testleri kemik histolojisi i\u00e7in tahminde ba\u015far\u0131s\u0131z oldu, ancak plazma al\u00fcminyum seviyeleri belirgin \u015fekilde y\u00fckselmi\u015f ve kemik al\u00fcminyum i\u00e7eri\u011fi OM olan hastalarda en y\u00fcksek seviyedeydi. Kemik olu\u015fma h\u0131z\u0131 (BFR), serum paratiroid hormon (PTH) ile korelasyon g\u00f6sterdi, r = 0.55, p < 0.001; BFR, kemik al\u00fcminyum i\u00e7eri\u011fi ile ters orant\u0131l\u0131yd\u0131 (r = -0.42, p < 0.01), hatta OF olan hastalarda (r = -0.66, p < 0.05). SA %30\u2019dan fazla olan t\u00fcm hastalar, SA %30\u2019dan az olanlara k\u0131yasla normal veya azalt\u0131lm\u0131\u015f BFR\u2019ye sahipti; \u03c7\u00b2 = 12.2, p < 0.005. SA\u2019n\u0131n %30\u2019dan fazlas\u0131 temelinde, 6 hasta al\u00fcminyumla ili\u015fkili kemik hastal\u0131\u011f\u0131 olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131: 3 OM, 1 AP ve 2 NH. CAPD\/CCPD tedavisi g\u00f6ren pediatrik hastalar\u0131n \u00fc\u00e7te ikisi, kals"}
{"_id":"23912923","title":"Disruption of the immune-checkpoint VISTA gene imparts a proinflammatory phenotype with predisposition to the development of autoimmunity.","text":"V-alan i\u00e7eren T h\u00fccre aktivitesini bask\u0131layan (VISTA) imm\u00fcn yan\u0131tlar\u0131 bask\u0131layan bir negatif kontrol d\u00fczenleyicisidir. VISTA'y\u0131 n\u00f6tralize eden bir monoklonal antikor kullanan \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, VISTA blokaj\u0131n\u0131n T h\u00fccre aktivitesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, VISTA geninin silinmesiyle ilgili fareleri kapsaml\u0131 bir \u015fekilde karakterize etmektedir. Gen\u00e7 farelerde g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte normal hematopoetik geli\u015fim olmas\u0131na ra\u011fmen, VISTA genetik eksikli\u011fi, kendili\u011finden aktive olmu\u015f T h\u00fccrelerinin kademeli birikimiyle sonu\u00e7lan\u0131r, bu da bir dizi enflamatuar sitokin ve kemokinin \u00fcretimini beraberinde getirir. Neoantijenle a\u015f\u0131land\u0131\u011f\u0131nda artm\u0131\u015f T h\u00fccre duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 da g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Kronik \u00e7ok organl\u0131 enflamasyonun varl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen, ya\u015flanm\u0131\u015f VISTA eksik fareler, sistemik veya organa \u00f6zg\u00fc otoimm\u00fcn hastal\u0131k geli\u015ftirmemi\u015ftir. VISTA eksik fareleri 2D2 T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc transgenik farelerle \u00e7aprazlama, deneysel otoimm\u00fcn ensefalomiyelit geli\u015fimi i\u00e7in yatk\u0131n olan fareler, hastal\u0131\u011f\u0131n geli\u015fimi ve \u015fiddeti a\u00e7\u0131s\u0131ndan dramatik bir art\u0131\u015fa neden olmu\u015ftur. Hastal\u0131k geli\u015fimi, periferik enfalitogenik T h\u00fccrelerinin aktivitesinin artmas\u0131yla ve merkezi sinir sistemine (CNS) artm\u0131\u015f bir \u015fekilde s\u0131zmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Birlikte, verilerimiz, VISTA'n\u0131n T h\u00fccre aktivitesini d\u00fc\u015f\u00fcrmek i\u00e7in bir negatif kontrol d\u00fczenleyicisi oldu\u011funu, i\u015flevinin kayb\u0131n\u0131n T h\u00fccre aktivitesinin e\u015fik de\u011ferini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve hassas ko\u015fullarda otoimm\u00fcnitenin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve \u015fiddetini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"23913146","title":"Molecular mechanisms that funnel RNA precursors into endogenous small-interfering RNA and microRNA biogenesis pathways in Drosophila.","text":"Drosophila'da, \u00fc\u00e7 t\u00fcr endojen k\u00fc\u00e7\u00fck RNA - mikroRNA (miRNA), PIWI ile etkile\u015fen RNA'lar (piRNA) ve endojen k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA'lar (endo-siRNA veya esiRNA) - RNA susturma tetikleyicileri olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. PiRNA'lar Dicer'den ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak \u00fcretilirken, miRNA ve esiRNA biyogenez yollar\u0131 Dicer1 ve Dicer2'yi, s\u0131ras\u0131yla gerektirir. Son ara\u015ft\u0131rmalar, Loquacious (Loqs) geninin d\u00f6rt izomorfizminin, Loqs-PB ve Loqs-PD'nin miRNA ve esiRNA i\u015fleme yollar\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bununla birlikte, bu Loqs izomorfizmalar\u0131n\u0131n kendi k\u00fc\u00e7\u00fck RNA biyogenez yollar\u0131nda nas\u0131l i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc hala belirsizdir. Burada, Loqs-PD'nin Dicer2 ile \u00f6zel olarak ili\u015fkili oldu\u011funu, Dicer2'nin C-terminal alan\u0131na g\u00f6sterdi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. Dicer2-Loqs-PD kompleksi, ba\u015fka bir bilinen Dicer2 orta\u011f\u0131 olan R2D2'yi i\u00e7erir ve hem exojen siRNA'lar hem de esiRNA'lar\u0131, in vitro'da, ilgili \u00f6nc\u00fcllerinden \u00e7\u0131kar\u0131r. Bununla birlikte, Loqs-PD, R2D2'nin aksine, Dicer2 aktivitesini art\u0131r\u0131r. Dicer2-Loqs-PD kompleksi, uzun sapl\u0131 esiRNA \u00f6nc\u00fcllerini i\u015fler ve bu da AGO2 ile ili\u015fkili k\u00fc\u00e7\u00fck RNA'lar\u0131n \u00fcretimine yol a\u00e7ar. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, esiRNA \u00f6nc\u00fcllerinin son saplar\u0131ndan t\u00fcretilen k\u00fc\u00e7\u00fck RNA'lar, AGO1'e y\u00fcklenir; bu nedenle, onlar yeni bir miRNA alt k\u00fcmesi olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131l\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, esiRNA'lar\u0131n ve miRNA'lar\u0131n biyogenez mekanizmas\u0131n\u0131n \u00f6nc\u00fcl RNA yap\u0131s\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ve bu nedenle, Drosophila miRNA'n\u0131n evriminin ara \u00fcr\u00fcnleri olarak uzun sapl\u0131 sa\u00e7ma yap\u0131lar\u0131n\u0131 ima eder."}
{"_id":"23915841","title":"Neutralizing antibody responses in acute human immunodeficiency virus type 1 subtype C infection.","text":"\u0130nsan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc tipi 1 (HIV-1) enfeksiyonunun seyrinde n\u00f6tralize edici antikorlar\u0131n evrimi ve \u00f6zellikleri \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fma, a\u015f\u0131 tasar\u0131m\u0131 i\u00e7in olas\u0131 hedeflerin ke\u015ffi a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli olabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 14 HIV-1 alt tip C enfekte bireyin otolog ve heterolog n\u00f6tralize edici yan\u0131tlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik, enfeksiyonun ilk 2 ay\u0131nda elde edilen zarf klonlar\u0131n\u0131 kullanarak. Verilerimiz, HIV-1 enfeksiyonunun 3 ile 12 ay aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc ancak nispeten alt tipe \u00f6zg\u00fc n\u00f6tralize edici antikorlar\u0131n geli\u015fti\u011fini g\u00f6steriyor. Bu yan\u0131t\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc, V1-V5 zarf uzunluklar\u0131n\u0131n k\u0131sal\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6zellikle V1-V2 b\u00f6lgesinde daha az glikozilasyon sitesine ba\u011fl\u0131yd\u0131. 14 ki\u015fiden 4'\u00fcnde bir y\u0131l i\u00e7inde anti-MPER antikorlar\u0131 tespit edildi, ancak 12 kat\u0131l\u0131mc\u0131da CD4'e ind\u00fcklenen (CD4i) epitoplara y\u00fcksek titerlerde antikorlar geli\u015fti, \u00e7o\u011fu durumda otolog n\u00f6tralize edici antikorlar\u0131n geli\u015fmeden \u00f6nce. Bununla birlikte, ne anti-MPER ne de anti-CD4i antikor \u00f6zellikleri n\u00f6tralizasyon geni\u015fli\u011fi sa\u011flad\u0131. Bu veriler, HIV-1 alt tip C enfeksiyonunun akut a\u015famas\u0131nda n\u00f6tralize edici antikor yan\u0131tlar\u0131n\u0131n kineti\u011fi, g\u00fcc\u00fc, geni\u015fli\u011fi ve epitop \u00f6zellikleri hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunuyor."}
{"_id":"23918031","title":"The cell cycle in polyploid megakaryocytes is associated with reduced activity of cyclin B1-dependent cdc2 kinase.","text":"Platelet \u00f6nc\u00fcs\u00fc olan megakaryosit, DNA replikasyonu sonucu mitozis olmaks\u0131z\u0131n poliploid bir h\u00fccreye olgunla\u015f\u0131r (endomitosis). Megakaryosit h\u00fccre hatt\u0131m\u0131z MegT, transgenik farelerde megakaryositlere hedefli olarak ifade edilen s\u0131cakl\u0131k duyarl\u0131 simian vir\u00fcs\u00fc 40 b\u00fcy\u00fck T antijeni ile olu\u015fturulmu\u015ftur. Amac\u0131m\u0131z, endomitosisin s\u00fcrekli bir DNA sentez (S) a\u015famas\u0131ndan m\u0131 yoksa S a\u015famalar\u0131 aral\u0131klarla kesintiye u\u011frayan bir s\u00fcre\u00e7ten mi olu\u015ftu\u011funu belirlemekti. MegT h\u00fccrelerinin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc analizi, b\u00fcy\u00fck T antijeni devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda h\u00fccrelerin mitotik h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden endomitosik h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne ge\u00e7ti\u011fini ortaya koydu, bu d\u00f6ng\u00fc S\/aral\u0131k a\u015famalar\u0131ndan olu\u015fuyor. DNA sentezinin ba\u015flang\u0131c\u0131nda G1\/S d\u00f6ng\u00fcs\u00fc proteinleri, d\u00f6ng\u00fc A ve G1 a\u015famas\u0131n\u0131n d\u00f6ng\u00fcs\u00fc proteinleri, d\u00f6ng\u00fc D3, hem MegT h\u00fccrelerinde mitotik h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde hem de endomitosiste y\u00fckseldi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, mitotik d\u00f6ng\u00fc proteinleri d\u00f6ng\u00fc B1, mitotik h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde g\u00f6r\u00fclen h\u00fccrelerde tespit edilirken, endomitosiste tespit edilemez. Mitotik kinaz proteini Cdc2'nin benzer seviyeleri mitotik h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde veya endomitosiste tespit edildi; ancak d\u00f6ng\u00fc B1'e ba\u011fl\u0131 Cdc2 kinaz aktivitesi poliploid h\u00fccrelerde b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ortadan kalkt\u0131. Ayn\u0131 \u0131s\u0131 duyarl\u0131 onkogenle \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilen fibroblastlar, y\u00fcksek s\u0131cakl\u0131\u011fa ge\u00e7tiklerinde d\u00f6ng\u00fc B1 seviyelerinde azalma g\u00f6stermez ve poliploid olmazlar, bu da d\u00f6ng\u00fc B1 seviyelerinin azalmas\u0131n\u0131n megakaryositlerin bir \u00f6zelli\u011fi oldu\u011funu ve T antijeni mutasyonunun de\u011fil, onkogenin bir \u00f6zelli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6sterir. Sonu\u00e7 olarak, megakaryositlerde endored\u00fcplikasyon s\u0131ras\u0131nda h\u00fccresel programlama, d\u00f6ng\u00fc B1 seviyelerinin azalmas\u0131yla ili\u015fkilidir."}
{"_id":"23929297","title":"Ghrelin secretion stimulated by {beta}1-adrenergic receptors in cultured ghrelinoma cells and in fasted mice.","text":"Ghrelin, mide i\u00e7inde \u00fcretilen, oktanoylat\u0131lm\u0131\u015f bir peptid hormon, kronik \u015fiddetli kalori yoksunlu\u011fu s\u0131ras\u0131nda fare plazmas\u0131nda dramatik bir \u015fekilde artar. Bu art\u0131\u015f\u0131n mekanizmas\u0131 anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, bu hormonun salg\u0131lanmas\u0131n\u0131 kontrol eden fakt\u00f6rleri incelemek i\u00e7in, mide dokusundan elde edilen ve spesifik dokuda SV40 T-antijen transgeneti\u011fi ile tetiklenen ghrelinomlar ta\u015f\u0131yan fareler \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015f\u0131yoruz. Bulgular\u0131m\u0131z, ghrelin salg\u0131layan h\u00fccrelerin beta(1)-adrenerjik resept\u00f6rlerin y\u00fcksek seviyelerde ifade eden mRNA'y\u0131 i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6steriyor. K\u00fclt\u00fcr ortam\u0131na norepinefrin veya epinefrin eklenmesi ghrelin salg\u0131lanmas\u0131n\u0131 uyard\u0131 ve bu etki atenolol, se\u00e7ici bir beta(1)-adrenerjik antagonist taraf\u0131ndan engellendi. WT fareler reserpin ile tedavi edildi\u011finde, a\u00e7l\u0131k durumundaki plazma ghrelinindeki art\u0131\u015f engellendi. Atenolol uygulamas\u0131ndan sonra da benzer bir inhibisyon g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Sonu\u00e7 olarak, oru\u00e7 s\u0131ras\u0131nda ghrelin salg\u0131lanmas\u0131, sempatik sinirlerden sal\u0131nan adrenerjik ajanlar taraf\u0131ndan tetiklenir ve do\u011frudan mide i\u00e7indeki ghrelin salg\u0131layan h\u00fccrelerdeki beta(1) resept\u00f6rlerine etki eder."}
{"_id":"23932173","title":"Dominance relationships between S-alleles in self-incompatible Brassica campestris L.","text":"Dominans ili\u015fkileri, T\u00fcrkiye ve Japonya'dan iki do\u011fal pop\u00fclasyondan izole edilmi\u015f 24 B. campestris S-alelinin 276 olas\u0131 \u00e7iftlik kombinasyonundan 249'u \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015f\u0131ld\u0131. Her F1 hibrit, ilgili ebeveyn S-homozigotlar\u0131yla kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak test \u00e7aprazlamas\u0131 yap\u0131larak, i\u00e7erdi\u011fi \u00e7ift S-alel aras\u0131ndaki dominans ili\u015fkileri belirlendi. 24 S-alel, stigma taraf\u0131nda iki gruba ve polen taraf\u0131nda \u00fc\u00e7 gruba s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Stigma'da, kodominans s\u0131k\u00e7a g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve S-alel kombinasyonuna ba\u011fl\u0131 olarak dominans veya resesiflik ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Polen'de, kodominans daha az s\u0131kl\u0131kta g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve genel olarak dominans ili\u015fkileri aras\u0131nda belirli bir hiyerar\u015fi oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ancak belirli S-alel kombinasyonlar\u0131nda dominans ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Stigma ve polen'de 24 S-alel aras\u0131ndaki etkile\u015fimler farkl\u0131yd\u0131. Polen'de 20 \u00e7ift aras\u0131nda ba\u011f\u0131ms\u0131z S-alel zay\u0131flamas\u0131 bulundu, ancak stigma'da sadece 2 \u00e7iftte. Bu etkile\u015fim, S-alel'in resesifli\u011fiyle ili\u015fkili g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"23934390","title":"MicroRNA-203 inhibits cellular proliferation and invasion by targeting Bmi1 in non-small cell lung cancer.","text":"MikroRNA'lar, t\u00fcm\u00f6r ilerlemesinin ve invazyonunun d\u00fczenlenmesinde hayati i\u015flevler g\u00f6rmesi \u00f6nerilmektedir. Bununla birlikte, k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) ve klinik \u00f6nemi hakk\u0131nda miR-203'\u00fcn ifade seviyeleri bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, B-lenfosit spesifik Moloney murine lejyon vir\u00fcs\u00fc ekleme yeri 1 (Bmi1) ve miR-203 aras\u0131ndaki ili\u015fki ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. miR-203, Bmi1'in ifadeyi d\u00fczenleyerek t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak hareket etti\u011fi bulunmu\u015ftur. miR-203 ifadesi, NSCLC dokular\u0131nda a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenirken, Bmi1 ifadesi NSCLC dokular\u0131nda ve h\u00fccre hatlar\u0131nda yukar\u0131 d\u00fczenlenmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmi\u015f Bmi1 veya artm\u0131\u015f miR-203 ifadesi, NSCLC h\u00fccrelerinin in vitro proliferasyonunu ve invazyonunu inhibe etmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, bir \u00e7ift luciferaz rapor\u00e7u deneyi ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir, bu da Bmi1'i miR-203'\u00fcn yeni bir hedefi olarak tan\u0131mlam\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7 olarak, bu \u00e7al\u0131\u015fma, miR-203'\u00fcn t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve NSCLC h\u00fccrelerinin proliferasyonunu inhibe etmek i\u00e7in Bmi1'i hedefledi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu bulgular, miR-203'\u00fcn NSCLC i\u00e7in yeni potansiyel bir tedavi hedefi olarak kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"23938319","title":"Characterization of the interaction between retinoic acid receptor\/retinoid X receptor (RAR\/RXR) heterodimers and transcriptional coactivators through structural and fluorescence anisotropy studies.","text":"Retinoid resept\u00f6rleri (RAR ve RXR), liganda aktive edilmi\u015f transkripsiyon fakt\u00f6rleri olup, hedef genlerin transkripsiyonunu ko-reg\u00fclat\u00f6r komplekslerinin ilgili promot\u00f6rlere rekrut edilmesi ile d\u00fczenlerler. Heterodimerizasyon ve liganda ba\u011flanman\u0131n ko-aktivat\u00f6r rekrutasyonuna etkilerini anlamak i\u00e7in, RARbeta\/RXRalpha liganda ba\u011flanma alan\u0131n\u0131n heterodimer kompleksi, 9-cis retinoik asit ligan\u0131 ve bir LXXLL i\u00e7eren peptid (NR kutu 2 olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r) olan TRAP220 ko-aktivat\u00f6r\u00fcn n\u00fckleer resept\u00f6r etkile\u015fim alan\u0131ndan (NID) t\u00fcretildi. Paralel olarak, izole edilmi\u015f NR kutu 2 peptidi veya ko-aktivat\u00f6r SRC-1'in tam uzunluktaki NID'sinin retinoid resept\u00f6rlerine \u00e7e\u015fitli tipte liganlar varl\u0131\u011f\u0131nda ba\u011flanma afinitelerini \u00f6l\u00e7t\u00fck. 3 boyutlu yap\u0131lar ve floresans verileri aras\u0131ndaki korelasyon analizimiz, heterodimerizasyonun bireysel alt birimlerin yap\u0131s\u0131n\u0131 veya intrinsik NR kutu 2 ile etkile\u015fim kapasitelerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015ftirmedi\u011fini ortaya koyuyor. Benzer \u015fekilde, bir protomer'in NR kutu 2'yi rekrut etme yetene\u011finin, ortak resept\u00f6r\u00fcn liganda ba\u011flanma durumuna ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015fmedi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, heterodimer ve tam uzunluktaki SRC-1 NID aras\u0131ndaki genel etkile\u015fimin g\u00fcc\u00fc, RAR ve RXR ligandlar\u0131n\u0131n kombinasyonlu etkisine ba\u011fl\u0131d\u0131r ve en y\u00fcksek ba\u011flanma afinitesi i\u00e7in iki resept\u00f6r agonisti e\u015fzamanl\u0131 olarak gereklidir. LXXLL peptidi taraf\u0131ndan y\u00f6netilen bir mekanizma belirledik, bu mekanizma, \u00fc\u00e7 fenilalanin yan zincirinin birlikte yeniden y\u00f6nlendirilmesiyle \"aromatik kilit\" olu\u015fturur ve RXR aktive etme helisi H12'yi transkripsiyon aktif konuma kilitler. Son olarak, helis H11-ligand etkile\u015fimlerinin de\u011fi\u015fiminin, helis H11, H12 ve ba\u011flay\u0131c\u0131 d\u00f6ng\u00fc L11-12 ile ko-aktivat\u00f6r ba\u011flanma alan\u0131na ileti\u015fim yolunu nas\u0131l de\u011fi\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, RAR\/RXR heterodimer'in n\u00fckleer resept\u00f6r ko-aktivat\u00f6rleriyle liganda ba\u011f\u0131ml\u0131 etkile\u015fimini etkileyen molek\u00fcler ve yap\u0131sal \u00f6zellikleri ortaya koyuyor."}
{"_id":"23959496","title":"PRC2 complexes with JARID2, MTF2, and esPRC2p48 in ES cells to modulate ES cell pluripotency and somatic cell reprogramming.","text":"Polykomb bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleks 2 (PRC2), embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerinin (ES h\u00fccreleri) \u00e7oklu potansiyelinde rol oynad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r; ancak bu kompleksin mekanizmatik rolleri net de\u011fildir. ES h\u00fccrelerinin HeLa h\u00fccreleri ve Drosophila embriyolar\u0131nda tespit edilen ayn\u0131 alt birim kompozisyonuna sahip oldu\u011fu varsay\u0131ld\u0131. Burada, fare ES h\u00fccrelerindeki PRC2'nin en az \u00fc\u00e7 ek alt birim i\u00e7erdi\u011fini bildiriyoruz: JARID2, MTF2 ve yeni bir protein olarak adland\u0131r\u0131lan esPRC2p48. JARID2, MTF2 ve esPRC2p48, fare ES h\u00fccrelerinde farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccrelere k\u0131yasla y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edilir. \u00d6nemli olan, JARID2, MTF2 veya esPRC2p48'in bask\u0131lamalar\u0131n\u0131n, PRC2 taraf\u0131ndan H3K27 metilasyonunun seviyesini de\u011fi\u015ftirdi\u011fi ve fare ES h\u00fccrelerinde farkl\u0131la\u015fma ili\u015fkili genlerin ifadesini tetikledi\u011fi sonucudur. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, JARID2, MTF2 ve esPRC2p48'in birlikte, ancak bireysel olarak de\u011fil, Oct4\/Sox2\/Klf4 taraf\u0131ndan fare embriyofibroblastlar\u0131n\u0131n (MEF) ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel h\u00fccrelerine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesini g\u00fc\u00e7lendirdi\u011fi, ancak JARID2, MTF2 veya esPRC2p48'in bask\u0131lanmas\u0131 veya yok edilmesinin reprogramlamay\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engelledi\u011fi bulunmu\u015ftur. JARID2, MTF2 ve esPRC2p48, MEF'lere aktar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda H3K27 metilasyonunu mod\u00fcle eder ve h\u00fccre \u00e7izgisi ili\u015fkili gen ifadesini bask\u0131lar ve in vitro PRC2'nin histon metiltransferaz aktivitesini sinergistik olarak uyar\u0131r. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, ES h\u00fccrelerinde PRC2'nin \u00f6nemli d\u00fczenleyici alt birimleri olarak JARID2, MTF2 ve esPRC2p48'i tan\u0131ml\u0131yor ve bu alt birimlerin hem ES h\u00fccrelerinde hem de somatik h\u00fccre reprogramlamas\u0131nda PRC2 aktivitesini ve gen ifadesini mod\u00fcle etme kritik i\u015flevlerini ortaya koyuyor."}
{"_id":"23967973","title":"General and abdominal adiposity and risk of death in Europe.","text":"ARKA PLAN \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 olarak v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130, kilonun kilogram olarak b\u00f6l\u00fcnmesi ve boyun metre olarak karesinin al\u0131nmas\u0131 ile hesaplan\u0131r) kullanarak ya\u011fl\u0131 olma ile \u00f6l\u00fcm riski aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemi\u015f olsa da, v\u00fccut ya\u011f\u0131n\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm tahmininde rol oynay\u0131p oynamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceleyen \u00e7ok az \u00e7al\u0131\u015fma vard\u0131r. Y\u00d6NTEM Avrupa Kanser ve Beslenme Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 (EPIC) kapsam\u0131nda dokuz \u00fclkeden 359.387 kat\u0131l\u0131mc\u0131 \u00fczerinde v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130), bel \u00e7evresi ve bel-kal\u00e7a oran\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm riski ile ili\u015fkisini inceledik. Cox regresyon analizi kullanarak, ya\u015fa g\u00f6re zaman de\u011fi\u015fkeni olarak ayarlad\u0131k ve modellerimizi \u00e7al\u0131\u015fma merkezine ve i\u015fe al\u0131m ya\u015f\u0131na g\u00f6re ay\u0131rd\u0131k, ayr\u0131ca e\u011fitim d\u00fczeyi, sigara i\u00e7me durumu, alkol t\u00fcketimi, fiziksel aktivite ve boy i\u00e7in de ayarlamalar yapt\u0131k. SONU\u00c7LAR 9,7 y\u0131ll\u0131k ortalama takip s\u00fcresince 14.723 kat\u0131l\u0131mc\u0131 \u00f6ld\u00fc. VK\u0130'ye g\u00f6re en d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6l\u00fcm riskleri, erkeklerde 25,3 ve kad\u0131nlarda 24,3 VK\u0130'de g\u00f6zlemlendi. VK\u0130'ye g\u00f6re ayarlamalar yap\u0131ld\u0131ktan sonra, bel \u00e7evresi ve bel-kal\u00e7a oran\u0131 \u00f6l\u00fcm riskinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. Erkeklerde ve kad\u0131nlarda bel \u00e7evresi en \u00fcst be\u015ftekinde olanlar\u0131n g\u00f6receli riskleri s\u0131ras\u0131yla 2,05 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], 1,80-2,33) ve 1,78 (95% GA, 1,56-2,04) idi ve bel-kal\u00e7a oran\u0131n\u0131n en \u00fcst be\u015ftekinde olanlar\u0131n g\u00f6receli riskleri s\u0131ras\u0131yla 1,68 (95% GA, 1,53-1,84) ve 1,51 (95% GA, 1,37-1,66) idi. VK\u0130, bel \u00e7evresi veya bel-kal\u00e7a oran\u0131n\u0131 i\u00e7eren modellerde \u00f6l\u00fcm riski ile hala anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi (P<0,001). SONU\u00c7 Bu veriler, hem genel ya\u011fl\u0131 olma hem de kar\u0131n i\u00e7i ya\u011fl\u0131 olman\u0131n \u00f6l\u00fcm riski ile ili\u015fkili oldu\u011funu ve \u00f6l\u00fcm riski de\u011ferlendirmede VK\u0130'nin yan\u0131 s\u0131ra bel \u00e7evresi veya bel-kal\u00e7a oran\u0131n\u0131n da"}
{"_id":"23972114","title":"Phosphorylation of the autophagy receptor optineurin restricts Salmonella growth.","text":"Se\u00e7ici otofaji, belirli y\u00fckleri otofajozom membranlar\u0131na ba\u011flayan resept\u00f6r molek\u00fclleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla arac\u0131l\u0131k edilebilir. Otofajoz resept\u00f6rleri olarak bilinen birka\u00e7 molek\u00fcl tan\u0131mlansa da, bu molek\u00fcllerin i\u015flevlerini in vivo kontrol eden mekanizmalar hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Salmonella enterica'n\u0131n ubiquitin kapl\u0131 sitoplazmik formunun se\u00e7ici otofajozunu te\u015fvik eden bir otofajoz resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn, optineurin'in fosforile edildi\u011fini bulduk. Protein kinaz TANK ba\u011flanma kinaz\u0131 1 (TBK1), optineurin'i serin-177'de fosforile ederek LC3 ba\u011flanma afinitesini art\u0131r\u0131r ve sitoplazmik Salmonella'n\u0131n otofajozunu sa\u011flar. Tersine, ubiquitin veya LC3 ba\u011flanma mutasyonlar\u0131 olan optineurin ve optineurin veya TBK1'in susturulmas\u0131, Salmonella otofajozunu bozdu ve i\u00e7sel bakteri proliferasyonunu art\u0131rd\u0131. Otofajoz resept\u00f6rlerinin fosforile edilmesinin, se\u00e7ici otofajozun d\u00fczenlenmesinde genel bir mekanizma olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"23974474","title":"PKD1 Inhibits AMPK\u03b12 through Phosphorylation of Serine 491 and Impairs Insulin Signaling in Skeletal Muscle Cells.","text":"AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz (AMPK), ins\u00fclin direnci ortamlar\u0131nda aktivitesi engellenen bir enerji alg\u0131lama enzimi. Y\u00fcksek glikoz konsantrasyonuna maruz kalma, son zamanlarda AMPK'n\u0131n \u03b11\/\u03b12 alt biriminde Ser(485\/491) fosforilasyonunun art\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir; ancak bu mekanizma bilinmemektedir. Diasetilgliserol (DAG), kas dokusuna y\u00fcksek glikozla maruz kald\u0131\u011f\u0131nda da artan bir sinyalleme molek\u00fcl\u00fc, protein kinaz (PK)C ve PKD1'i aktive eder. AMPK'n\u0131n inhibisyonunda PKC veya PKD1'in rol\u00fcn\u00fc belirlemek i\u00e7in, bu molek\u00fcllerin Ser(485\/491) fosforilasyonu yoluyla AMPK'y\u0131 nas\u0131l etkilediklerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. C2C12 myotublar, PKC\/D1 aktivasyoncusu olan fosforil 12-myristat 13-asetat (PMA) ile tedavi edildi, bu da DAG taklit\u00e7isi olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Bu, AMPK'n\u0131n Ser(485\/491) fosforilasyonunda doz ve zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 art\u0131\u015flara neden oldu, bu da AMPK\u03b12 aktivitesinde yakla\u015f\u0131k %60'l\u0131k bir azalmayla ili\u015fkiliydi. AMPK\u03b12'nin fosforlanmam\u0131\u015f bir mutasyonu (S491A) ile ifade etmek, PMA ile tetiklenen AMPK aktivitesindeki azalmay\u0131 \u00f6nledi. Serin fosforilasyonu ve AMPK aktivitesinin inhibisyonu, geni\u015f kapsaml\u0131 bir PKC inhibit\u00f6r\u00fc olan G\u00f66983 ile k\u0131smen ve spesifik PKD1 inhibit\u00f6r\u00fc olan CRT0066101 ile tamamen \u00f6nlendi. PKD1'in genetik bask\u0131lanmas\u0131 da AMPK'n\u0131n Ser(485\/491) fosforilasyonunu \u00f6nledi. Akt, S6K ve ERK gibi AMPK'y\u0131 bu sitede fosforil eden \u00f6nceden belirlenmi\u015f kinazlar\u0131n inhibisyonu, bu olaylar\u0131 \u00f6nlemedi. PMA tedavisi ayr\u0131ca, Akt arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ins\u00fclin sinyalle\u015fmesinde bozulmalara neden oldu, bu da PKD1 inhibisyonu ile \u00f6nlendi. Son olarak, rekombinant PKD1, h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 ko\u015fullarda AMPK\u03b12'yi Ser(491) \u00fczerinde fosforile etti. Bu sonu\u00e7lar, AMPK\u03b12'"}
{"_id":"23983289","title":"Accuracy of ICD-9-CM codes for identifying cardiovascular and stroke risk factors.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nMedicare Part A verilerinde kardiyovask\u00fcler ve inme risk fakt\u00f6rlerini belirlemek i\u00e7in ICD-9-CM kodlar\u0131n\u0131n hangi kodlar\u0131n\u0131 kulland\u0131k.\n\n## Tasar\u0131m ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nBu, 23.657 Medicare yararlan\u0131c\u0131s\u0131 (20-105 ya\u015f aras\u0131) \u00fczerinde yap\u0131lan kesitsel bir \u00e7al\u0131\u015fmayd\u0131 ve atriyal fibrilasyon olanlar\u0131n yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f t\u0131bbi kay\u0131t incelemeleri ile ICD-9-CM verileri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n## \u00d6l\u00e7\u00fcmler\nKalite geli\u015ftirme kurulu\u015flar\u0131, 9 kardiyovask\u00fcler ve inme risk fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f soyutlama ara\u00e7lar\u0131n\u0131 kulland\u0131lar. Kay\u0131t soyutlamalar\u0131n\u0131 alt\u0131n standart olarak kullanarak, bu risk fakt\u00f6rlerini belirlemek i\u00e7in ICD-9-CM kodlar\u0131n\u0131n do\u011frulu\u011funu de\u011ferlendirdik.\n\n## Ana Bulgular\nT\u00fcm risk fakt\u00f6rleri i\u00e7in ICD-9-CM kodlar\u0131 y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fck (>0,95) ve d\u00fc\u015f\u00fck duyarl\u0131l\u0131k (<=0,76) g\u00f6sterdi. 5 yayg\u0131n kronik risk fakt\u00f6r\u00fc (koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131, inme\/ge\u00e7ici iskemik atak, kalp yetmezli\u011fi, diyabet ve hipertansiyon) i\u00e7in pozitif \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc de\u011ferler 0,95'ten azd\u0131. 6. yayg\u0131n risk fakt\u00f6r\u00fc olan valv\u00fcler kalp hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in pozitif \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc de\u011feri 0,93't\u00fc. T\u00fcm 6 yayg\u0131n risk fakt\u00f6r\u00fc i\u00e7in negatif \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc de\u011ferleri 0,52 ile 0,91 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Nadir risk fakt\u00f6rleri (arteriyel periferik embolus, i\u00e7kraniyal kanama ve derin ven trombozu) y\u00fcksek negatif \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc de\u011fere sahipti (> =0,98), ancak bu pop\u00fclasyonda 0,54 ile 0,77 aras\u0131nda de\u011fi\u015fen orta derecede pozitif \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc de\u011ferlere sahipti.\n\n## Sonu\u00e7\nYaln\u0131zca ICD-9-CM kodlar\u0131 kullan\u0131larak kalp yetmezli\u011fi, koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131, diyabet, hipertansiyon ve inme d\u0131\u015flanabilir, ancak kesinlikle d\u0131\u015flanamaz. M\u00fcmk\u00fcnse, valv\u00fcler hastal\u0131k, arteriyel periferik embolus, i\u00e7kraniyal kanama ve derin ven trombozu te\u015fhisinin do\u011frulanmas\u0131 i\u00e7in ek verilerin (\u00f6rne\u011fin, doktor notlar\u0131 veya g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131) g\u00f6zden ge\u00e7irilmesi"}
{"_id":"23985464","title":"Modulation of cellular and viral promoters by mutant human p53 proteins found in tumor cells.","text":"Son zamanlarda, do\u011fal tip p53'\u00fcn birka\u00e7 h\u00fccre ve viral promot\u00f6rden transkripsiyonu bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. p53 mutasyonlar\u0131, insan kanserlerinde en s\u0131k bildirilen genetik bozukluklar oldu\u011fu i\u00e7in, p53 mutasyonlar\u0131n\u0131n promot\u00f6r i\u015flevleri \u00fczerindeki etkilerini incelemek \u00f6nemlidir. Bu nedenle, insan proliferatif h\u00fccre n\u00fckleer antijen (PCNA) promot\u00f6r\u00fc ve birka\u00e7 viral promot\u00f6r, \u00f6rne\u011fin herpes simplex vir\u00fcs\u00fc tip 1 UL9 promot\u00f6r\u00fc, insan sitomegalovir\u00fcs ana an\u0131nda erken promot\u00f6r\u00fc-art\u0131r\u0131c\u0131, ve Rous sarcoma vir\u00fcs\u00fc ve insan T-h\u00fccre lenfotropik vir\u00fcs\u00fc tip I uzun terminal tekrar promot\u00f6rleri \u00fczerinde do\u011fal tip ve mutlu insan p53'\u00fcn etkilerini incelemi\u015f olduk. HeLa h\u00fccreleri, bir p53 ifade vekt\u00f6r\u00fcn\u00fcn (do\u011fal tip veya mutlu) ve bir kloramphenikol asetiltransferaz rapor\u00f6r geni i\u00e7eren bir plazmidin (viral veya h\u00fccre promot\u00f6r\u00fc kontrol\u00fc alt\u0131nda) ko-transfekte edildi. Beklendi\u011fi gibi, do\u011fal tip p53'\u00fcn ifadesi promot\u00f6r i\u015flevini bask\u0131lad\u0131. Bununla birlikte, 175, 248, 273 veya 281 amino asit pozisyonlar\u0131ndan herhangi birinde mutasyon olan p53'\u00fcn ifadesi, PCNA promot\u00f6r aktivitesinde (2-11 kat) \u00f6nemli bir art\u0131\u015fla korelasyona girdi. Viral promot\u00f6rler de daha az bir \u00f6l\u00e7\u00fcde aktifle\u015ftirildi. Ayr\u0131ca, bir mutlu p53'\u00fcn aktivasyonunun bir minimal promot\u00f6re, tek bir TATA kutusuna ihtiya\u00e7 duydu\u011funu g\u00f6sterdik. Daha \u00f6nemli bir art\u0131\u015f (25 kat) promot\u00f6rde bir aktivasyon fakt\u00f6r\u00fc veya siklik AMP yan\u0131t eleman\u0131 ba\u011flanma sitesinin bulunmas\u0131 durumunda meydana gelir. Saos-2 h\u00fccreleri, p53 ifade etmeyen h\u00fccreler kullanarak, bir mutlu p53'\u00fcn aktivasyonunun do\u011frudan bir art\u0131\u015f\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada kullan\u0131lan mutlu p53 formlar\u0131, \u00e7e\u015fitli kanser h\u00fccrelerinde bulunur. Mutlu p53'ler taraf\u0131ndan PCNA'n\u0131n aktivasyonu, h\u00fccre proliferasyonunu art\u0131rmak i\u00e7in mutlu p53'lerin bir yolu g\u00f6sterebilir. Bu nedenle, verilerimiz, kanser h\u00fccrelerinde bulunan mutlu p53'lerin birka\u00e7 \u00f6nemli lokusu, \u00f6rne\u011fin PCNA'y\u0131 aktivasyonunda bir i\u015flevsel rol oyn"}
{"_id":"24003461","title":"Valvular interstitial cells suppress calcification of valvular endothelial cells.","text":"ARKA PLAN Kalkifikasyonlu aortik kapak hastal\u0131\u011f\u0131 (CAVD), Bat\u0131 d\u00fcnyas\u0131nda en yayg\u0131n kalp kapak hastal\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Daha \u00f6nce, valv\u00fcler endotel h\u00fccrelerinin (VECs) yaral\u0131 yeti\u015fkin kapak yapraklar\u0131n\u0131 yenilemek i\u00e7in endotel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc (EndMT) yoluyla yenilenebilece\u011fini \u00f6nerdik; ancak, EndMT'nin valv\u00fcler kalsifikasyona katk\u0131s\u0131n\u0131n bilinmedi\u011fi. Hipotezimiz, aortik VEC'lerin, valv\u00fcler interstisiyel h\u00fccreler (VICs) taraf\u0131ndan inhibe edilebilen bir EndMT s\u00fcreci yoluyla osteojenik farkl\u0131la\u015fmaya girdi\u011fi y\u00f6n\u00fcndeydi. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR VEC klonlar\u0131, TGF-\u03b21'li EndMT yoluyla endotel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne u\u011frad\u0131, bu da \u03b1-SMA (5.3 \u00b1 1.2), MMP-2 (13.5 \u00b1 0.6) ve Slug (12 \u00b1 2.1) endotel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc i\u015faret\u00e7ileri i\u00e7in anlaml\u0131 olarak artan mRNA ifadeleriyle (p < 0.05) (kontrolle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda) g\u00f6sterildi. VEC'lerin EndMT'yi incelemek i\u00e7in, ayn\u0131 kapak yapraklar\u0131ndan klonal VIC pop\u00fclasyonlar\u0131 t\u00fcretildi, VEC'lerle birlikte k\u00fclt\u00fcrlendi ve kontrol\/TGF-\u03b21 takviyeli ortamda yeti\u015ftirildi. VIC'lerin varl\u0131\u011f\u0131, EndMT'yi inhibe etti, bu da \u03b1-SMA (0.1 \u00b1 0.5), MMP-2 (0.1 \u00b1 0.1) ve Slug (0.2 \u00b1 0.2) mRNA ifadelerinde azalma ile (p < 0.05) g\u00f6sterildi. Osteojenik ortamda k\u00fclt\u00fcrlendirilen VEC'ler, osteojenik de\u011fi\u015fiklikleri do\u011frulayan osteokalcin (8.6 \u00b1 1.3), osteopontin (3.7 \u00b1 0.3) ve Runx2 (5.5 \u00b1 1.5) mRNA ifadelerinde art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. VIC varl\u0131\u011f\u0131, VEC osteojenisini inhibe etti, bu da osteokalcin (0.4 \u00b1 0.1) ve osteopontin (0.2 \u00b1 0.1) ifadelerinde azalma ile (p < 0.05) g\u00f6sterildi. Zaman serisi analizi, EndMT'nin oste"}
{"_id":"24005548","title":"The HMG-CoA reductase inhibitor simvastatin activates the protein kinase Akt and promotes angiogenesis in normocholesterolemic animals.","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, statinlerin lipit azaltma aktivitesinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak vazk\u00fcler dokuyu korumada i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Burada, statinlerin endotel h\u00fccrelerinde protein kinaz Akt\/PKB'yi h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde aktive etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu nedenle, simvastatin, endojen Akt substrat\u0131 olan endotel nitrik oksit sintaz (eNOS) fosforilasyonunu art\u0131rd\u0131, apoptozu inhibe etti ve in vitro vazk\u00fcler yap\u0131 olu\u015fumunu h\u0131zland\u0131rd\u0131, bu da Akt ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fti. Normocholesterolemik tav\u015fanlarda, hem simvastatin y\u00f6netimi hem de endoteldeki Akt sinyalizasyonunun artmas\u0131, VEGF tedavisine benzer \u015fekilde, iskemik ekstremitelerde yeni kan damar\u0131 olu\u015fumunu te\u015fvik etti. Bu nedenle, Akt'in etkinle\u015ftirilmesi, statinlerin baz\u0131 yararl\u0131 yan etkilerini a\u00e7\u0131klayabilen, yeni kan damar\u0131 b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik etme mekanizmas\u0131n\u0131 temsil edebilir."}
{"_id":"24019260","title":"Varenicline, an alpha4beta2 nicotinic acetylcholine receptor partial agonist, selectively decreases ethanol consumption and seeking.","text":"Alkol ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda milyonlarca ki\u015fiyi etkileyen bir hastal\u0131kt\u0131r. Alkol ba\u011f\u0131ml\u0131s\u0131 bireyler i\u00e7in farmakoterapi konusunda baz\u0131 ilerlemeler kaydedildi; ancak, yeni ve ek terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131mlar\u0131n geli\u015ftirilmesi i\u00e7in kritik bir ihtiya\u00e7 hala vard\u0131r. Alkol ve nikotin s\u0131k\u00e7a birlikte k\u00f6t\u00fcye kullan\u0131l\u0131r ve n\u00f6ronal nikotinik asetilkolin resept\u00f6rleri (nAChRs) hem alkol hem de nikotin ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131nda bir rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair kan\u0131tlar vard\u0131r. Vareniklin, alfa4beta2 nAChR'lerin k\u0131smi agonisti olarak, nikotin al\u0131m\u0131n\u0131 azalt\u0131r ve son zamanlarda sigaray\u0131 b\u0131rakma yard\u0131m\u0131 olarak onaylanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00dc\u00e7 farkl\u0131 i\u00e7me modeli kullanarak alkol t\u00fcketimi ve arama davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 mod\u00fcle eden vareniclinin rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Akut vareniclin y\u00f6netimi, nikotin \u00f6d\u00fcl\u00fcn\u00fcn azalt\u0131ld\u0131\u011f\u0131 rapor edilen dozlarda, operant kendini y\u00f6neten i\u00e7me paradigmas\u0131nda sadece alkol arama davran\u0131\u015f\u0131n\u0131, ancak \u015feker arama davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 azaltm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, kronik vareniclin y\u00f6netimi, 2 ay boyunca alkolle kronik olarak maruz b\u0131rak\u0131lan hayvanlarda g\u00f6n\u00fcll\u00fc alkol t\u00fcketimini de azaltm\u0131\u015ft\u0131r. Daha da \u00f6nemlisi, vareniclinin alkol t\u00fcketimini azaltmas\u0131, vareniclinin art\u0131k verilmedi\u011fi durumda alkol al\u0131m\u0131nda bir geri d\u00f6n\u00fc\u015fe neden olmam\u0131\u015ft\u0131r. Veriler, alfa4beta2 nAChR'lerin kronik alkolle maruz b\u0131rak\u0131lan hayvanlarda alkol arama davran\u0131\u015flar\u0131nda bir rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Vareniklinin alkol t\u00fcketimini azaltmas\u0131ndaki se\u00e7icili\u011fi ve insanlarda rapor edilen g\u00fcvenli profil ve hafif yan etkiler g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, alkol ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 tedavisinde potansiyel olarak yararl\u0131 olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir."}
{"_id":"24042363","title":"Targeting TLR4 signaling by TLR4 Toll\/IL-1 receptor domain-derived decoy peptides: identification of the TLR4 Toll\/IL-1 receptor domain dimerization interface.","text":"TLR4'nin Toll\/IL-1R (TIR) alanlar\u0131n\u0131n agonist taraf\u0131ndan dimerize edilmesi, i\u00e7sel sinyalle\u015fmenin ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 ba\u015flat\u0131r. Bu nedenle, TLR4-TIR dimerizasyon aray\u00fcz\u00fcn\u00fcn belirlenmesi, TLR4 sinyalle\u015fmesini engellemek i\u00e7in ak\u0131lc\u0131 ila\u00e7 tasar\u0131m\u0131n\u0131n anahtar\u0131d\u0131r. TLR4 TIR y\u00fczeyinin tamam\u0131n\u0131 kapsayan, her biri bir b\u00fct\u00fcn par\u00e7ay\u0131 temsil eden bir h\u00fccre ge\u00e7irgen dekoy peptit k\u00fct\u00fcphanesi tasarland\u0131. Her peptit, Antennapedia homeodomain dizisinin h\u00fccre ge\u00e7irgenli\u011fi ile birlikte sentezlendi ve LPS ile uyaran ana murin makrofajlarda erken sitokin mRNA ifadesini ve MAPK etkinle\u015fmesini engelleme yetene\u011fi test edildi. 4R1, 4R3, 4BB, 4R9 ve 4\u03b1E olarak adland\u0131r\u0131lan be\u015f peptit, TLR4'\u00fcn t\u00fcm g\u00f6stergelerini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde engelledi, ancak TLR2 sinyalle\u015fmesini engellemedi. TLR4 TIR'a do\u011frudan ba\u011flanma yeteneklerini test etmek i\u00e7in, Bodipy-TMR-X etiketli 4R1, 4BB ve 4\u03b1E, HeLa veya HEK293T h\u00fccrelerinde ifade edilen TLR4-Cerulean'\u0131n floresans\u0131n\u0131 zaman \u00e7\u00f6z\u00fcml\u00fc floresans spektroskopisi ile s\u00f6nd\u00fcrd\u00fc, 4R3 k\u0131smen aktifti ve 4R9 en az aktifti. Bu bulgular, TLR4 TIR dimerizasyonunu medyatan alan\u0131n, TLR4'\u00fcn BB d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve be\u015finci heliks b\u00f6lgesi aras\u0131ndaki alan oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Ayr\u0131ca, verilerimiz, dekoy peptit yakla\u015f\u0131m\u0131n\u0131n do\u011frudan kan\u0131t\u0131n\u0131 sunmaktad\u0131r; bu yakla\u015f\u0131m, ba\u015flang\u0131\u00e7ta protein i\u015flevini engelleme yetene\u011fiyle ara\u015ft\u0131r\u0131lan protein y\u00fczeyinde \u00e7e\u015fitli a\u00e7\u0131k par\u00e7alar temsil eden peptitleri i\u00e7erir ve daha sonra F\u00f6rster enerji transferi ile spesifik hedeflerini belirleyerek, sinyalle\u015fme proteinlerindeki tan\u0131ma sitelerini tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r, bu siteler terap\u00f6tik olarak hedeflenebilir ve i\u015flevsel ge\u00e7ici protein etkile\u015fimlerini bozmak i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"24042919","title":"A paediatric case of sideroblastic anaemia. Ultrastructural studies of erythroblasts cultured from marrow BFU-E in a methylcellulose micromethod.","text":"Morfolojik ve fonksiyonel \u00f6zellikleri, kemik ili\u011fi k\u0131rm\u0131z\u0131 kan \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccrelerinden metilsel\u00fcloz mikro k\u00fclt\u00fcrde yeti\u015ftirilen ve nadir atipik sideroblastik anemi (SA) hastas\u0131nda k\u0131smen piridoksine duyarl\u0131 olan eritroblastlardan incelendi. \u00dc\u00e7 ard\u0131\u015f\u0131k k\u00fclt\u00fcrde kolon olu\u015fum oran\u0131 normal aral\u0131ktayd\u0131 (ortalamalar: 82.25 CFU-E ve 16.4 BFU-E kolonisi\/6.6 x 10(4) h\u00fccre), normal h\u00fccrelerin b\u00fcy\u00fcmesine k\u0131yasla (65-315 CFU-E ve 9-40 BFU-E). In vitro farkl\u0131la\u015fmay\u0131, kan yolu enziminde yer alan sitoplazma enzimi biyokimyasal mikroassay ile de\u011ferlendirdik: uroporfirinogen I sentaz (UROS). SA kemik ili\u011fi eritroblastlar\u0131ndan elde edilen kolonilerde UROS de\u011ferleri normal aral\u0131\u011f\u0131n alt ucunda yer ald\u0131 (ortalamalar: 6.7 +\/- 0.3 ve 14.4 +\/- 3.8 pmol uroporfirinogen\/saat CFU-E ve BFU-E kolonilerinden elde edilenler; 17.4 +\/- 7.3 ve 25 +\/- 7.2 pmol\/saat normal bireylerden CFU-E ve BFU-E kolonilerinden elde edilenler). K\u00fclt\u00fcrlenmemi\u015f kemik ili\u011fi veya BFU-E'den yeti\u015ftirilen SA eritroblastlar\u0131n\u0131n ultrastr\u00fckt\u00fcrel incelemesi, \u00e7o\u011fu h\u00fccrede \u00e7ekirdek etraf\u0131ndaki mitokondrilerde karakteristik demir birikimi (\u00e7emberli sideroblastlar) g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, yeti\u015ftirilen h\u00fccrelerin \u00e7o\u011fu belirgin diseritropoietik \u00f6zellikler ta\u015f\u0131yordu, bir\u00e7o\u011fu biloblu veya triloblu eritroblastlar, \u00e7ok say\u0131da sitoplazma vak\u00fcli, \u00e7ok say\u0131da n\u00fckleer anormallik ve plazma zar\u0131n\u0131n alt\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 membran malzemesi, t\u00fcm bunlar k\u00fclt\u00fcrlenmemi\u015f kemik ili\u011finde g\u00f6zlemlemek zor olan \u00f6zellikler."}
{"_id":"24044977","title":"Innate lymphoid cells: emerging insights in development, lineage relationships, and function.","text":"Do\u011fal lenfoid h\u00fccreler (ILC'ler), belirli bir antijen resept\u00f6r\u00fc olmayan ancak \u00e7e\u015fitli etkili sitokinleri \u00fcretebilen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleridir. ILC'ler, lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc olu\u015fumunda, dokusal yeniden yap\u0131land\u0131rmada, antimikrobiyal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131kta ve \u00f6zellikle bariyer y\u00fczeylerinde iltihaplanmada i\u015flev g\u00f6r\u00fcrler. Stres yaratan mikroplar\u0131n yaratt\u0131\u011f\u0131 hasara kar\u015f\u0131 h\u0131zl\u0131 yan\u0131t verme yetenekleri, ILC'lerin ilk savunma hatt\u0131ndaki kritik \u00f6nemini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Burada, iki ILC ailesinin geli\u015fimsel gereksinimleri, soy ili\u015fkileri ve etkili i\u015flevleri hakk\u0131nda mevcut verileri inceliyoruz: (a) Ror\u03b3t'i ifade eden h\u00fccreler, lenf dokusu olu\u015fumunda, mukozal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131kta ve iltihaplanmada rol oynar ve (b) tip 2 ILC'ler, solucan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in \u00f6nemlidir. Ayr\u0131ca, alerji dahil olmak \u00fczere ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ile ili\u015fkili iltihapl\u0131 ve enfeksiy\u00f6z hastal\u0131klar\u0131n patolojisinde ILC'lerin potansiyel rollerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"24049225","title":"No net renal extraction of homocysteine in fasting humans.","text":"ARKA PLAN Fizyopatolojik mekanizma insanlarda kronik b\u00f6brek yetmezli\u011fi s\u0131ras\u0131nda hiperhomositinemi hakk\u0131nda bilinmemektedir. Kronik b\u00f6brek yetmezli\u011finde olas\u0131 b\u00f6brek homositin \u00e7\u0131kar\u0131m\u0131n\u0131n kayb\u0131 hipotezle\u015ftirilmi\u015ftir, \u00e7\u00fcnk\u00fc normal farenin b\u00f6breklerinde \u00f6nemli homositin emilimi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Normal insan b\u00f6breklerinde homositin \u00e7\u0131kar\u0131m\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00d6NTEMLER Normal b\u00f6brek fonksiyonuna sahip 20 oru\u00e7lu hastada, kardiyak kateterizasyon s\u0131ras\u0131nda aort ve sa\u011f b\u00f6brek veninden al\u0131nan arteriyel ve b\u00f6brek ven\u00f6z kan \u00f6rneklerinde plazma toplam (serbest ve protein ba\u011fl\u0131) ve serbest homositin (tHcy ve fHcy, s\u0131ras\u0131yla) \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. B\u00f6brek homositin \u00e7\u0131kar\u0131m\u0131, arteriyel seviyelerin arterioven\u00f6z fark\u0131na b\u00f6l\u00fcnmesi ve %100 ile \u00e7arp\u0131lmas\u0131 olarak hesapland\u0131. SONU\u00c7LAR Ne tHcy i\u00e7in (0.9%, SD 5.8; %95 CI -1.8 ile +3.6) ne de fHcy i\u00e7in (-0.2%, 11.0; %95 CI -5.4 ile +4.9) \u00f6nemli b\u00f6brek \u00e7\u0131kar\u0131m\u0131 g\u00f6sterilmedi. SONU\u00c7LARIMIZ Normal b\u00f6brek fonksiyonuna sahip oru\u00e7lu insanlarda h\u0131zl\u0131 homositin'in \u00f6nemli bir net b\u00f6brek al\u0131m\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 sonucuna var\u0131yoruz. Bu al\u0131m\u0131n kayb\u0131, bu nedenle, b\u00f6brek yetmezli\u011fi olan hastalarda hiperhomositinemi neden olamaz."}
{"_id":"24055603","title":"Traditional Chinese acupuncture in tension-type headache: a controlled study.","text":"30 gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 olan hasta, geleneksel \u00c7in akupunkt\u00fcr\u00fc ve sahte akupunktur tedavisi denemesi i\u00e7in rastgele se\u00e7ildi. Belirtilerin \u015fiddeti ve tedavi yan\u0131t\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in be\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcm kullan\u0131ld\u0131: a\u011fr\u0131 epizodlar\u0131n\u0131n \u015fiddeti, s\u00fcresi ve s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 endeksi ve a\u011fr\u0131 kesici al\u0131m\u0131. Be\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcm, 4 haftal\u0131k bir temel d\u00f6nemde, tedavi sonras\u0131 4 ve 8 hafta ve daha sonra 1, 6 ve 12 ay boyunca de\u011ferlendirildi. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131ndan \u00f6nce, her hasta MMPI ile de\u011ferlendirildi. B\u00f6l\u00fcml\u00fc planl\u0131 ANOVAs, tedavinin sonunda 1 ay ve 12 ayl\u0131k takipte, ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 epizodlar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, a\u011fr\u0131 kesici t\u00fcketimi ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 endeksinin (ancak ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 epizodlar\u0131n\u0131n s\u00fcresi veya \u015fiddeti de\u011fil) zaman i\u00e7inde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi; ancak akupunktur ve plasebo tedavisi aras\u0131nda bir fark bulunmad\u0131. Tek bir MMPI \u00f6l\u00e7e\u011fi tedaviye yan\u0131t\u0131 tahmin etmedi, ancak akupunktur yan\u0131t vermeyenlerin ortalama MMPI profili 'D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm V' varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi."}
{"_id":"24069089","title":"TCR stimulation with modified anti-CD3 mAb expands CD8+ T cell population and induces CD8+CD25+ Tregs.","text":"De\u011fi\u015ftirilmi\u015f anti-CD3 monoklonal antikorlar (mAbs), tip 1 diyabet gibi ototransplantasyon ve otoimm\u00fcnite durumlar\u0131nda imm\u00fcnolojik tolerans\u0131 ind\u00fcklemede olas\u0131 bir yol olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Tip 1 diyabetli hastalarda de\u011fi\u015ftirilmi\u015f anti-CD3 mAb [hOKT3gamma1(Ala-Ala)] deneme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, mAb tedavisi sonras\u0131 periferik kan CD8+ h\u00fccre say\u0131s\u0131nda art\u0131\u015fa sahip olan klinik yan\u0131t\u00e7\u0131lar belirlenmi\u015ftir. Burada, anti-CD3 mAb'nin in vitro ve in vivo benzer \u015fekilde CD8+ T h\u00fccrelerini aktivasyon sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve d\u00fczenleyici CD8+CD25+ T h\u00fccreleri ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu h\u00fccreler, mAb'ye ve antijene kar\u015f\u0131 CD4+ h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 inhibe etti. D\u00fczenleyici CD8+CD25+ h\u00fccreler, inhibisyonu sa\u011flamak i\u00e7in temas gerektiriyordu ve CTLA4 ve Foxp3'\u00fc ifade ediyordu. Tedavi s\u0131ras\u0131nda hastalarda CD8+ T h\u00fccrelerinde de Foxp3 ifadesi g\u00f6zlemlenmi\u015ftir, bu da anti-CD3 mAb'nin imm\u00fcn mod\u00fclat\u00f6r etkilerinin bir alt k\u00fcme d\u00fczenleyici CD8+ T h\u00fccrelerinin ind\u00fcklenmesiyle ili\u015fkili olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"24077493","title":"Interactions between Non-Physician Clinicians and Industry: A Systematic Review","text":"\n## Arka Plan\nDoktor-end\u00fcstri etkile\u015fimleri \u00fczerindeki artan k\u0131s\u0131tlamalar, end\u00fcstri pazarlama hedeflerini di\u011fer sa\u011fl\u0131k uzmanlar\u0131na y\u00f6nlendirebilir. Son sa\u011fl\u0131k politikas\u0131 geli\u015fmeleri, karar verme s\u00fcrecinde olmayan doktor olmayan klinisyenlere bile daha fazla \u00f6nem kazand\u0131r\u0131yor. Bu sistematik incelemenin amac\u0131, klinik uygulamada doktor olmayan klinisyen-end\u00fcstri etkile\u015fimleri t\u00fcrlerini ve sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 incelemektir.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nPRISMA k\u0131lavuzlar\u0131na g\u00f6re, MEDLINE ve Web of Science'\u0131 1 Ocak 1946'dan 24 Haziran 2013'e kadar arad\u0131k. Dahil edilmeye uygun doktor olmayan klinisyenler \u015funlard\u0131: Kay\u0131tl\u0131 Hem\u015fireler, hem\u015fire re\u00e7ete verenler, T\u0131bbi Yard\u0131mc\u0131lar, eczac\u0131lar, diyetisyenler ve fizyoterapistler veya meslek terapistleri; e\u011fitimli \u00f6rnekler d\u0131\u015fland\u0131. On be\u015f \u00e7al\u0131\u015fma dahil etme kriterlerini kar\u015f\u0131lad\u0131. Veriler, sekiz sonu\u00e7 alan\u0131na nitel olarak sentezlendi: End\u00fcstri etkile\u015fimleri do\u011fas\u0131 ve s\u0131kl\u0131\u011f\u0131; end\u00fcstriye kar\u015f\u0131 tutumlar; etkile\u015fimlerle ilgili alg\u0131lanan etik kabul edilebilirlik; pazarlama etkisi alg\u0131s\u0131; end\u00fcstri bilgilerinin g\u00fcvenilirli\u011fi; end\u00fcstri etkile\u015fimleri i\u00e7in haz\u0131rl\u0131k; end\u00fcstri ili\u015fkileri politikas\u0131na tepkiler; ve end\u00fcstri etkile\u015fimleri y\u00f6netimi.\n\nDoktor olmayan klinisyenler, ila\u00e7 ve bebek form\u00fcl\u00fc end\u00fcstrileriyle etkile\u015fimde bulundular. Farkl\u0131 disiplinlerden klinisyenler, ila\u00e7 temsilcileriyle d\u00fczenli olarak bulu\u015fuyor ve uygulamalar\u0131yla ilgili bilgi i\u00e7in onlara g\u00fcveniyorlard\u0131. Klinisyenler s\u0131k s\u0131k \"bilgi\" al\u0131r, sponsorlu \"e\u011fitim\"e kat\u0131l\u0131r ve hastalara y\u00f6nelik benzer materyalleri da\u011f\u0131t\u0131rlard\u0131. Klinisyenler, bu end\u00fcstri kaynaklar\u0131n\u0131n etik bir \u015fekilde kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve \"tan\u0131t\u0131m\"\u0131 alg\u0131larken \"bilgi\"den faydaland\u0131klar\u0131n\u0131 hissettiler. \u00dccretsiz \u00f6rnekler, en onaylanan ve yayg\u0131n etkile\u015fim yollar\u0131ndan biriydi. Dahil edilen \u00e7al\u0131\u015fmalar g\u00f6zlemciydi ve \u00e7e\u015fitli metodolojik sa\u011flaml\u0131\u011fa sahipti; bu nedenle bulgular genelle\u015ftirilemeyebilir. Ancak, bu literat\u00fcr\u00fc tan\u0131mlay\u0131c\u0131 bir analiz sa\u011flayan ilk inceleme oldu\u011fumuzu biliyoruz.\n\n## Sonu\u00e7\nDoktor olmayan klinisyenlerin end\u00fcstri etkile\u015fimleriyle ilgili genellikle olumlu tutumlar\u0131, yanl\u0131\u015flarla ilgili fark\u0131ndal\u0131klar\u0131na ra\u011fmen, bu etkile\u015fimlerin klinik uygulamada doktor olmayan"}
{"_id":"24082820","title":"Emtricitabine-tenofovir concentrations and pre-exposure prophylaxis efficacy in men who have sex with men.","text":"HIV-1'e kar\u015f\u0131 koruma ile ili\u015fkili ila\u00e7 konsantrasyonlar\u0131 belirlenmemi\u015ftir. iPrEx denemeinin alt \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda (1), erkeklerin cinsel ili\u015fkileri olan bireylerde ila\u00e7 konsantrasyonlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. Bu rastgele, plasebo kontroll\u00fc deneme, erkeklerin cinsel ili\u015fkileri olan bireylerde g\u00fcnl\u00fck a\u011f\u0131z yoluyla emtricitabine\/tenofovir disoproxil fumarat dozlar\u0131n\u0131 HIV \u00f6nleme tedavisinde (PrEP) kulland\u0131. HIV'li vakalarda kan plazmas\u0131nda ve canl\u0131 dondurulmu\u015f periferik kan monon\u00fckleositleri (PBMC'ler) i\u00e7inde ila\u00e7, HIV'in ilk ke\u015ffedildi\u011fi ziyarette kontrol grubuna k\u0131yasla daha az s\u0131kl\u0131kta tespit edildi (8% kar\u015f\u0131 44%; P < 0.001) ve bu ziyaretten 90 g\u00fcn \u00f6nce (11% kar\u015f\u0131 51%; P < 0.001). Aktif formda tenofovir, tenofovir-diphosfat (TFV-DP) konsantrasyonunun 16 fmol\/milyon PBMC'ye sahip olmas\u0131, plasebo koluna k\u0131yasla HIV edinimi riskini %90 azaltmakla ili\u015fkilendirildi. Ayr\u0131 bir \u00e7al\u0131\u015fma olan STRAND denemeinde do\u011frudan g\u00f6zlemlenen dozlama, iPrEx modeline g\u00f6re analiz edildi\u011finde, haftada iki doz i\u00e7in %76, haftada d\u00f6rt doz i\u00e7in %96 ve haftada yedi doz i\u00e7in %99 HIV-1 risk azalt\u0131m\u0131 ile kar\u015f\u0131l\u0131k gelen TFV-DP konsantrasyonlar\u0131 verdi. \u00d6nleyici faydalar, doz ve ila\u00e7 konsantrasyonlar\u0131n\u0131n bir yelpazesinde g\u00f6zlemlendi, bu da bu n\u00fcfusta PrEP rejimlerini optimize etmek i\u00e7in yollar \u00f6nerdi."}
{"_id":"24088502","title":"Clinical outcomes following institution of the Canadian universal leukoreduction program for red blood cell transfusions.","text":"Birka\u00e7 \u00fclke kan tedariklerinde evrensel l\u00fckored\u00fcksiyon politikas\u0131 uygulad\u0131, ancak l\u00fckored\u00fcksiyonun postoperatif mortalite ve enfeksiyonu azaltmadaki potansiyel rol\u00fc net de\u011fil.\n\nAma\u00e7: Ulusal evrensel \u00f6n depolama l\u00fckored\u00fcksiyon program\u0131n\u0131n kan transf\u00fczyonlar\u0131na uygulanmas\u0131n\u0131n klinik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\nTasar\u0131m, Yer ve N\u00fcfus: 1998 A\u011fustos'undan 2000 A\u011fustos'una kadar Kanada'daki 23 akademik ve topluluk hastanesinde ger\u00e7ekle\u015ftirilen geriye d\u00f6n\u00fck \u00f6ncesi-sonras\u0131 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Kalp cerrahisi veya kal\u00e7a k\u0131r\u0131\u011f\u0131 onar\u0131m\u0131 sonras\u0131 kan h\u00fccre transf\u00fczyonu alan veya cerrahi m\u00fcdahale veya \u00e7oklu travma sonras\u0131 yo\u011fun bak\u0131m gerektiren 14.786 hasta dahil edildi.\n\nIntervansiyon: 2 Kanada kan kurumu taraf\u0131ndan uygulanan evrensel \u00f6n depolama l\u00fckored\u00fcksiyon program\u0131. Kontrol d\u00f6neminde 6982 hasta ve l\u00fckored\u00fcksiyon sonras\u0131 7804 hasta dahil edildi.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: \u0130lk transf\u00fczyondan sonra ve en az 2 g\u00fcn sonra indeks prosed\u00fcr veya yo\u011fun bak\u0131m birimi kabul\u00fcnden sonra ortaya \u00e7\u0131kan t\u00fcm nedenlerle hastane i\u00e7i \u00f6l\u00fcm ve ciddi nosokomiyal enfeksiyonlar (pneumoni, bakteremi, \u015fok, t\u00fcm cerrahi site enfeksiyonlar\u0131). \u0130kincil sonu\u00e7lar aras\u0131nda posttransf\u00fczyon ate\u015fi ve antibiyotik kullan\u0131m\u0131 oranlar\u0131 yer ald\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: Kontrol d\u00f6nemine k\u0131yasla l\u00fckored\u00fcksiyonun uygulanmas\u0131ndan sonra unutulsun olmayan hastane i\u00e7i \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015ft\u00fc (6.19% vs 7.03%, P =.04). Kontrol d\u00f6nemine k\u0131yasla l\u00fckored\u00fcksiyon sonras\u0131 \u00f6l\u00fcm olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 (odans oran\u0131 [OR], 0.87; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 0.75-0.99) azald\u0131, ancak ciddi nosokomiyal enfeksiyonlar d\u00fc\u015fmedi (ayarlanm\u0131\u015f OR, 0.97; 95% CI, 0.87-1.09). Posttransf\u00fczyon ate\u015fi s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 (ayarlanm\u0131\u015f OR, 0.86; 95% CI, 0.79-0.94) ve antibiyotik kullan\u0131m\u0131 (ayarlan"}
{"_id":"24097933","title":"Failure of continuous venovenous hemofiltration to prevent death in paraquat poisoning.","text":"Paraquat zehirlenmesi \u00e7ok organ yetmezli\u011fi ve akci\u011fer fibrozisi ile solunum yetmezli\u011fi ile karakterizedir. \u00c7ok organ yetmezli\u011fi ve dola\u015f\u0131m \u00e7\u00f6k\u00fcnt\u00fcs\u00fc, paraquat al\u0131m\u0131ndan sonraki 3 g\u00fcn i\u00e7inde erken \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6nemli bir nedenidir. Son ara\u015ft\u0131rmalar, s\u00fcrekli ven-ven hemodiyaliz (CVVH) ile \u00e7ok organ yetmezli\u011finin tedavisinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, hemodinamik istikrar\u0131 te\u015fvik ederek \u00f6nerdi. Bu nedenle, A\u011fustos 1996 ile \u015eubat 1999 tarihleri aras\u0131nda 80 paraquat zehirlenmesi hastas\u0131nda \u00f6nleyici CVVH'nin etkisini de\u011ferlendirdik. Al\u0131nan miktar 2.1 \u00b1 1.0 bardak (20% konsantre) idi. T\u00fcm hastalar, al\u0131m\u0131ndan sonraki 24 saat i\u00e7inde hemoperf\u00fczyon (HP; s\u00fcre, 6.4 \u00b1 3.0 saat) ile tedavi edildi ve daha sonra HP tek ba\u015f\u0131na veya HP-CVVH grubuna rastgele atand\u0131lar. 44 hasta sadece HP, 36 hasta ise HP'den sonra CVVH (s\u00fcre, 57.4 \u00b1 31.3 saat; ultrafiltrasyon hacmi, 40.2 \u00b1 4.8 L\/g\u00fcn) ald\u0131. HP-CVVH grubunda, al\u0131mdan sonraki \u00f6l\u00fcm zaman\u0131 HP grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 olarak daha uzundu (5.0 \u00b1 5.0 g\u00fcn kar\u015f\u0131 2.5 \u00b1 2.1 g\u00fcn; P < 0.05), ancak iki grup aras\u0131nda \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131nda bir fark yoktu (66.7% kar\u015f\u0131 63.6%; P = 0.82). HP grubunda erken dola\u015f\u0131m \u00e7\u00f6k\u00fcnt\u00fcs\u00fc, HP-CVVH grubunda ge\u00e7 solunum yetmezli\u011fi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6nemli bir nedenidir. Sonu\u00e7 olarak, HP'den sonra \u00f6nleyici CVVH, dola\u015f\u0131m \u00e7\u00f6k\u00fcnt\u00fcs\u00fc nedeniyle erken \u00f6l\u00fcmleri \u00f6nledi ve hayatta kalma s\u00fcresini uzatt\u0131. Bununla birlikte, solunum yetmezli\u011fi nedeniyle ge\u00e7 \u00f6l\u00fcmleri \u00f6nleyemedi ve akut paraquat zehirlenmesinde hayatta kalma yarar\u0131 sa\u011flamad\u0131."}
{"_id":"24101431","title":"The antidiabetic effect of mesenchymal stem cells is unrelated to their transdifferentiation potential but to their capability to restore Th1\/Th2 balance and to modify the pancreatic microenvironment.","text":"Tip 1 diyabet melit\u00fcs\u00fc (T1DM), ins\u00fclin \u00fcreten h\u00fccrelerin h\u00fccre i\u00e7i otoimm\u00fcn y\u0131k\u0131m sonucu ortaya \u00e7\u0131kan kronik bir metabolik hastal\u0131kt\u0131r. T1DM hayvan modellerinde, \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc mezenkimal stromal h\u00fccrelerin (MSCs), yani mezenkimal k\u00f6k h\u00fccrelerin sistemik uygulamas\u0131n\u0131n, pankreas ilaclar\u0131n\u0131n yenilenmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu etkinin alt\u0131nda yatan mekanizmalar hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Amac\u0131m\u0131z, don\u00f6r MSC'lerin (a) pankreas \u03b2 h\u00fccrelerine farkl\u0131la\u015f\u0131p farkl\u0131la\u015fmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve (b) T1DM'nin sistemik ve pankreas patofizyolojik i\u015faret\u00e7ilerini nas\u0131l de\u011fi\u015ftirdi\u011fini de\u011ferlendirmekti. 5 x 10(5) sinerjik MSC'nin intraven\u00f6z uygulamas\u0131ndan sonra, T1DM'li farelerde hiperglisemi geri d\u00f6nd\u00fc ve don\u00f6rden kaynaklanan ins\u00fclin \u00fcreten h\u00fccreler g\u00f6r\u00fclmedi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, 7 ve 65 g\u00fcn sonra, MSC'ler ikincil lenf organlar\u0131na nakledildi. Bu, otoagresif T h\u00fccrelerinin bollu\u011funda sistemik ve yerel bir azalma ve d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin bir art\u0131\u015f\u0131yla korelasyon g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, T1DM'li farelerin pankreas\u0131nda, proenflamatuardan antenflamatuara bir sitokin profili kaymas\u0131 da g\u00f6zlemlendi. MSC nakli, pankreas h\u00fccre apoptozunu azaltmad\u0131 ancak yerel ifadeyi geri kazand\u0131rd\u0131 ve dola\u015f\u0131mdaki epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn seviyelerini art\u0131rd\u0131, bu da pankreas besleyici bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Dolay\u0131s\u0131yla, MSC'lerin intraven\u00f6z uygulamas\u0131n\u0131n antidiabetik etkisi, transdiferansiyasyon potansiyellerinden ziyade, Th1 ve Th2 imm\u00fcnolojik yan\u0131tlar aras\u0131ndaki dengeyi geri kazanma ve pankreas mikro ortam\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirme yeteneklerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Verilerimiz, T1DM hastalar\u0131nda MSC nakli klinik denemeleri tasarlarken dikkate al\u0131nmal\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc endojen \u00f6nc\u00fcllerin varl\u0131\u011f\u0131, glikemik kontrol\u00fc geri kazanmak i\u00e7in kritik gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"24142891","title":"Tmem27: a cleaved and shed plasma membrane protein that stimulates pancreatic beta cell proliferation.","text":"Terminal olarak farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f beta h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen sinyaller ve molek\u00fcler mekanizmalar bilinmemektedir. Burada, pankreas beta h\u00fccrelerinde transmembran protein 27'nin (Tmem27, collectrin) tan\u0131mlanmas\u0131 ve karakterizasyonu rapor ediyoruz. Tcf1(-\/-) farelerinde Tmem27 ifadesi azal\u0131r ve endokrin pankreas\u0131n hiperplazisi olan farelerde izletlerde Tmem27 ifadesi artar. Tmem27 dimerler olu\u015fturur ve d\u0131\u015f h\u00fccre duvar\u0131 beta h\u00fccrelerinin glikozilasyonu, kesilmesi ve at\u0131lmas\u0131 ile d\u0131\u015f h\u00fccre duvar\u0131ndan ayr\u0131l\u0131r. Bu kesme s\u00fcreci beta h\u00fccreseldir ve di\u011fer h\u00fccre tiplerinde meydana gelmez. Tam uzunluklu Tmem27'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, ancak kesik veya \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr protein de\u011fil, sodyum urasil entegrasyonunu art\u0131r\u0131rken, Tmem27'nin RNAi ile susturulmas\u0131 h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 azalt\u0131r. Ayr\u0131ca, pankreas beta h\u00fccrelerinde artan Tmem27 ifadesi ile transgenik fareler, pankreas izletlerinin h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, pankreas beta h\u00fccrelerinde h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini d\u00fczenleyen bir pankreas beta h\u00fccre transmembran proteini tan\u0131mlamaktad\u0131r."}
{"_id":"24144677","title":"The ATM missense mutation p.Ser49Cys (c.146C>G) and the risk of breast cancer.","text":"Homozigot ATM geninde meydana gelen mutasyon ataksia telangiektaziya neden olur ve heterozigot mutasyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 meme kanseri riskinde artm\u0131\u015f olabilir. Toplam 22 ATM varyant\u0131n\u0131 inceledik; 18 varyant, ABD ve Polonya'da iki b\u00fcy\u00fck n\u00fcfus tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n birinde analiz edildi ve d\u00f6rt varyant, iki \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n 2.856 meme kanseri vakas\u0131 ve 3.344 kontrol \u00fczerinde analiz edildi. Yakla\u015f\u0131k %2 oran\u0131nda serin 49 sistein (c.146C>G, p. S49C) mutasyonu, her iki \u00e7al\u0131\u015fma pop\u00fclasyonunda vakalarda kontrol gruplar\u0131na g\u00f6re daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc, birle\u015ftirilmi\u015f oran riski (OR) 1.69 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.19-2.40; P=0.004). Yakla\u015f\u0131k %2 oran\u0131nda bir ba\u015fka serin mutasyon, fenil 858 leu (c.2572T>C, p. F858L), ABD \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda \u00f6nemli bir artm\u0131\u015f riskle ili\u015fkiliydi ancak Polonya'da de\u011fil ve birle\u015ftirilmi\u015f OR 1.44 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.98-2.11; P=0.06) idi. Bu analizler, \u00f6zellikle p. S49C, ATM'deki serin mutasyonlar\u0131n meme kanseri susuzluluk alelleri olabilece\u011fi konusunda \u015fimdiye kadarki en ikna edici kan\u0131tlar\u0131 sa\u011flamaktad\u0131r. D\u00fc\u015f\u00fck frekanslar\u0131 nedeniyle, bu ili\u015fkileri daha sa\u011flam bir \u015fekilde kan\u0131tlamak i\u00e7in daha b\u00fcy\u00fck \u00f6rnek boyutlar\u0131na ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"24148722","title":"A diffusion tensor magnetic resonance imaging study of corpus callosum from adult patients with migraine complicated with depressive\/anxious disorder.","text":"\n## Ama\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, migren olmadan aura olan yeti\u015fkin hastalarda depresif\/kayg\u0131 bozuklu\u011fu ile komplikasyon g\u00f6steren koru ge\u00e7idi (CC) olas\u0131 mikroskobik anormalliklerini ara\u015ft\u0131rmakt\u0131.\n\n## Arka Plan\n\u00d6zellikle depresyon ve kayg\u0131 gibi duygusal bozukluklar, migren pop\u00fclasyonunda nispeten daha y\u00fcksek oranda g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Ancak, migren ile depresif\/kayg\u0131 bozuklu\u011fu komplikasyonu olan mekanizma hala net de\u011fildir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nYay\u0131l\u0131m tens\u00f6r manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (DT-MRI), basit migren (aura olmadan ve depresif\/kayg\u0131 bozuklu\u011fu olmadan) olan 12 yeti\u015fkin hastada (S-M grubu), migren komplikasyonu (aura olmadan ancak depresif\/kayg\u0131 bozuklu\u011fu ile) olan 12 yeti\u015fkin hastada (Co-M grubu) ve ya\u015f ve cinsiyet e\u015fle\u015ftirilmi\u015f 12 sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyde (Kontrol grubu) ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Koru ge\u00e7idi (CC) geni, g\u00f6vde ve splenium b\u00f6lgelerinde fraksiyonel anizotropi (FA) ve g\u00f6r\u00fcnen dif\u00fczyon katsay\u0131s\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\n## Bulgular\nCC'nin t\u00fcm b\u00f6lgelerinde 3 grup aras\u0131nda FA de\u011ferlerinde anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar bulundu. Hem S-M hem de Co-M gruplar\u0131n\u0131n FA de\u011ferleri kontrol grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P < .05 ve P < .01, s\u0131ras\u0131yla). Co-M grubunun FA de\u011ferleri, S-M grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P < .01). Yukar\u0131daki b\u00f6lgelerde g\u00f6r\u00fcnen dif\u00fczyon katsay\u0131s\u0131 de\u011ferleri bu gruplar aras\u0131nda anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi (P > .05). CC geni FA de\u011ferinin hastal\u0131k s\u00fcresi ile ve CC geni ve g\u00f6vdesi FA de\u011ferinin ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ile negatif korelasyonlar\u0131 bulundu (her ikisi de P < .05). CC'nin t\u00fcm b\u00f6lgelerinde FA de\u011ferleri ile Hamilton kayg\u0131 ve Hamilton depresyon puanlar\u0131 aras\u0131nda da negatif korelasyonlar tespit edildi (her ikisi de P < .05).\n\n## Sonu\u00e7\nMigren hastalar\u0131nda depresif\/kayg\u0131 bozuklu\u011fu ile komplikasyon g\u00f6steren koru ge\u00e7idi (CC) n\u00f6rofibrotik mikro yap\u0131lar b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcnde bir de\u011fi\u015fiklik olabilece\u011fini, bu da olas\u0131 n\u00f6roanatomik bir temel olarak var olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"24150328","title":"Peroxisome proliferator-activated receptor gamma agonists for the Prevention of Adverse events following percutaneous coronary Revascularization--results of the PPAR study.","text":"ARKA PLAN: Metabolik sendromlu hastalar kardiyovask\u00fcler komplikasyonlara kar\u015f\u0131 artm\u0131\u015f risk alt\u0131ndad\u0131r. Percutaneous koroner m\u00fcdahale (PCI) ge\u00e7iren metabolik sendromlu hastalarda peroksizom proliferat\u00f6r-aktif resept\u00f6r gama agonistlerinin herhangi bir yararl\u0131 etkisi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek istedik. Y\u00d6NTEM: Toplam 200 metabolik sendromlu hasta PCI i\u00e7in rastgele rosiglitazon veya plasebo grubuna ayr\u0131ld\u0131 ve 1 y\u0131l boyunca takip edildi. Karotid intima-medial kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131 (CIMT), inflamatuar i\u015faret\u00e7iler, lipid seviyeleri, beyin natriuretik peptid ve klinik olaylar, temel, 6. ay ve 12. ay \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinde de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7LAR: \u0130ki grup aras\u0131nda CIMT'de anlaml\u0131 bir fark yoktu. 12 ayl\u0131k \u00f6l\u00fcm, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc (MI), fel\u00e7 veya herhangi bir tekrarlayan iskemik olay (31.4% vs 30.2%, P = .99) i\u00e7in bile\u015fik son nokta aras\u0131nda bir fark yoktu. 12. ayda \u00f6l\u00fcm, MI veya fel\u00e7 oran\u0131, rosiglitazon grubunda (11.9% vs 6.4%, P = .19) say\u0131sal olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131kli C-reaktif protein de\u011ferleri, 6. ayda (-35.4% vs -15.8%, P = .059) ve 12. ayda (-40.0% vs -20.9%, P = .089) baz\u0131na g\u00f6re zaman i\u00e7inde daha fazla azalma e\u011filimi, rosiglitazon ile rastgelele\u015ftirilen gruba kar\u015f\u0131 plasebo grubunda g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve rosiglitazon kolunda y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein (+15.5% vs +4.1%, P = .05) ve trigliseridlerde (-13.9% vs +14.9%, P = .004) daha y\u00fcksek de\u011fi\u015fim g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Rosiglitazon grubunda yeni ba\u015flayan diyabetin e\u011filimi (0% vs 3.3%, P = .081) d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc ve semptomatik hipoglisemi vakas\u0131 yoktu. Rosiglitazon grubunda yeni ba\u015flayan klinik kalp yetmezli\u011fi vak"}
{"_id":"24155601","title":"Accumulation of hydroxyethyl starch in human and animal tissues: a systematic review","text":"Hidroksietil ni\u015fastan\u0131n (HES) klinik ve \u00f6n klinik verilerinin sistematik incelemesi. MEDLINE (PubMed) aramas\u0131 yap\u0131ld\u0131 ve tan\u0131mlanm\u0131\u015f kriterlere g\u00f6re \u00f6zetleri incelenen makaleler, HES doku birikimi hakk\u0131nda orijinal veriler i\u00e7eren makaleleri belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. 48 \u00e7al\u0131\u015fma dahil edildi: 37 insan \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ve toplamda 635 hasta ile 11 hayvan \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. S\u0131v\u0131 inf\u00fczyonu i\u00e7in en s\u0131k kullan\u0131lan g\u00f6sterge cerrahiydi ve 282 hasta (45,9%)'\u0131 kaps\u0131yordu. HES'in cilde yerle\u015fimi 17 \u00e7al\u0131\u015fma taraf\u0131ndan g\u00f6sterildi, b\u00f6brekte 12, karaci\u011ferde 8 ve kemik ili\u011finde 5. Ek HES birikim yerleri lenf d\u00fc\u011f\u00fcmleri, dalak, akci\u011fer, pankreas, ba\u011f\u0131rsak, kas, trofoblast ve plasental stroma idi. Ana organlar aras\u0131nda, HES'in en y\u00fcksek \u00f6l\u00e7\u00fclen doku konsantrasyonu b\u00f6brekteydi. HES'in h\u00fccre i\u00e7i vakolara al\u0131nmas\u0131, inf\u00fczyondan 30 dakika sonra g\u00f6zlemlendi. Depolama kumulatifti ve doz orant\u0131l\u0131 olarak art\u0131yordu, ancak hastalar\u0131n %15'inde depolama ve ili\u015fkili semptomlar, en d\u00fc\u015f\u00fck kumulatif dozlarda (kg-1 ba\u015f\u0131na 0,4 g) g\u00f6zlemlendi. Baz\u0131 HES depolar\u0131 son derece uzun s\u00fcrd\u00fc, cilde 8 y\u0131l veya daha uzun ve b\u00f6brekte 10 y\u0131l s\u00fcrd\u00fc. HES depolamas\u0131yla ili\u015fkili ka\u015f\u0131nt\u0131, 17 \u00e7al\u0131\u015fma taraf\u0131ndan tan\u0131mland\u0131 ve 10 \u00e7al\u0131\u015fma b\u00f6brek disfonksiyonu tan\u0131mlad\u0131. Dahil edilen bir rastgele deneme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, HES inf\u00fczyonu, HES depolamas\u0131na i\u015faret eden osmotik nefroza benzeri lezyonlara (p = 0,01) ve ayr\u0131ca b\u00f6brek de\u011fi\u015ftirme terapisi ihtiyac\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131 (odds oran\u0131, 9,50; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1,09-82,7; p = 0,02). HES'in doku da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, genellikle hayvanlarda ve insanlarda benzer oldu. HES doku depolamas\u0131 yayg\u0131n, h\u0131zl\u0131, kumulatif, s\u0131kl\u0131kla uzun s\u00fcreli ve potansiyel olarak zararl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"24157077","title":"Cationic host defense (antimicrobial) peptides.","text":"Kationik ev sahibi savunma (antimikrobiyal) peptid ailesinin \u00fcyeleri do\u011fada yayg\u0131n olarak bulunur, b\u00f6ceklerden bitkilere, memelilerden ve memeli olmayan omurgal\u0131lardan organizmalar i\u00e7inde var olurlar. \u00c7o\u011fu bakteri, mantar, eukariotik parazitler ve\/veya vir\u00fcsler kar\u015f\u0131 do\u011frudan antimikrobiyal aktivite g\u00f6sterir, ancak kationik peptidin ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinde d\u00fczenleyici bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Daha yeni kan\u0131tlar, ev sahibi savunma peptidlerinin etkili yard\u0131mc\u0131 maddeler oldu\u011funu, di\u011fer ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k etkili fakt\u00f6rlerle sinerjik olduklar\u0131n\u0131, adaptif yan\u0131t\u0131 polarize ettiklerini ve yaralanma iyile\u015fmesini desteklediklerini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, eylem mekanizmalar\u0131 a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131yor, bu da bu yerli peptitlerin t\u00fcrevlerinin daha etkili bir \u015fekilde uygulanmas\u0131n\u0131 destekliyor."}
{"_id":"24159217","title":"A mental health intervention for schoolchildren exposed to violence: a randomized controlled trial.","text":"\nKAYNAK Bug\u00fcne kadar ki\u015fisel olarak \u015fiddetle tan\u0131kl\u0131k eden veya bu \u015fiddete maruz kalan \u00e7ocuklarda posttravmatik stres bozuklu\u011fu (PTSD) semptomlar\u0131n\u0131n etkilili\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in herhangi bir rastgele kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131lmad\u0131.\n\nHEDEF \u00c7ocuklar\u0131n \u015fiddetle ili\u015fkili PTSD ve depresyon semptomlar\u0131n\u0131 azaltmak i\u00e7in i\u015fbirli\u011fiyle tasarlanm\u0131\u015f okul temelli bir m\u00fcdahalenin etkilili\u011fini de\u011ferlendirmek.\n\nY\u00d6NTEM 2001-2002 akademik y\u0131l\u0131nda yap\u0131lan bir rastgele kontroll\u00fc deneme.\n\nKAYNAK VE KATILIMCILER Los Angeles'taki iki b\u00fcy\u00fck ortaokulda 6. s\u0131n\u0131f \u00f6\u011frencileri, \u015fiddetle ili\u015fkili klinik seviyede PTSD semptomlar\u0131na sahip olan ve ki\u015fisel olarak \u015fiddetle tan\u0131kl\u0131k ettiklerini bildirenler.\n\nM\u00dcDAHALE \u00d6\u011frenciler, e\u011fitimli okul ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 klinisyenleri taraf\u0131ndan uygulanan standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bili\u015fsel davran\u0131\u015f\u00e7\u0131 terapi (Okullarda Travma i\u00e7in Bili\u015fsel Davran\u0131\u015f\u00e7\u0131 M\u00fcdahale) erken m\u00fcdahale grubuna (n = 61) veya bekleme listesi gecikmi\u015f m\u00fcdahale kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma grubuna (n = 65) rastgele atand\u0131.\n\nANA \u00c7IKAR MAKELER \u00d6\u011frenciler, m\u00fcdahale \u00f6ncesi ve m\u00fcdahale sonras\u0131 3 ay sonra PTSD (\u00c7ocuk PTSD Semptom \u00d6l\u00e7e\u011fi; 0-51 puan aral\u0131\u011f\u0131) ve depresyon (\u00c7ocuk Depresyon Envanteri; 0-52 puan aral\u0131\u011f\u0131) \u00e7ocuk raporlu semptomlar\u0131, ebeveyn raporlu psiko-sosyal i\u015flev bozuklu\u011fu (Pediatrik Belirtiler Kontrol Listesi; 0-70 puan aral\u0131\u011f\u0131) ve \u00f6\u011fretmen raporlu s\u0131n\u0131f problemleri (\u00d6\u011fretmen-\u00c7ocuk De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi; d\u0131\u015favurum, utanga\u00e7l\u0131k\/kayg\u0131 ve \u00f6\u011frenme problemleri; alt \u00f6l\u00e7ekler 6-30 puan aral\u0131\u011f\u0131) \u00f6l\u00e7\u00fcmleriyle de\u011ferlendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR Bekleme listesi gecikmi\u015f m\u00fcdahale grubuna (hi\u00e7bir m\u00fcdahale) k\u0131yasla, 3 ay sonra erken m\u00fcdahale grubuna rastgele atanan \u00f6\u011frenciler, PTSD (8.9 vs 15.5, ayarlanm\u0131\u015f ortalama fark -7.0; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], -10.8 ila -3.2), depresyon ("}
{"_id":"24163770","title":"Knowledge gaps and misconceptions about coronary heart disease among U.S. South Asians.","text":"\n# Arka Plan\nG\u00fcney Asyal\u0131lar, ABD'deki di\u011fer \u0131rksal\/etnik gruplara k\u0131yasla koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (KKD) a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha y\u00fcksek bir riske sahip olmalar\u0131na ra\u011fmen, bu e\u015fitsizli\u011fi ele alan \u00e7ok az ara\u015ft\u0131rma yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n# Ama\u00e7\nBu topluluk i\u00e7in k\u00fclt\u00fcrel a\u00e7\u0131dan hedeflenmi\u015f KKD \u00f6nleme mesajlar\u0131 geli\u015ftirmeye y\u00f6nelik ilk ad\u0131m olarak, bu \u00e7al\u0131\u015fma G\u00fcney Asyal\u0131lar\u0131n KKD hakk\u0131ndaki bilgi ve inan\u00e7lar\u0131n\u0131 inceledi.\n\n# Y\u00f6ntemler\n2009'da yap\u0131lan analizler, 2008 y\u0131l\u0131n\u0131n Ocak'tan Temmuz'a kadar toplanan verilere dayanmaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fma, Illinois'te 270 G\u00fcney Asya yeti\u015fkininden olu\u015fan kesitsel bir n\u00fcfus \u00fczerinde ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. G\u00f6r\u00fc\u015fmeler, \u0130ngilizce, Hint\u00e7e veya Urduca dillerinde standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir anket kullan\u0131larak yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7oklu de\u011fi\u015fkenli regresyon modelleri, sosyo-demografik fakt\u00f6rlerin KKD bilgisi ve tutumlar\u0131 \u00fczerindeki ili\u015fkilerini incelemek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n# Sonu\u00e7lar\nYan\u0131tlayanlar\u0131n %81'i bir veya daha fazla KKD risk fakt\u00f6r\u00fcne sahipti. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n \u00e7o\u011fu (%89), KKD hakk\u0131nda \u00e7ok az veya hi\u00e7bir \u015fey bilmediklerini belirtmi\u015ftir. Stres, en s\u0131k bahsedilen risk fakt\u00f6r\u00fc (%44) olmu\u015ftur. Kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 (%11), kolesterol\u00fc (%10) ve diyabeti (%5) kontrol etmek i\u00e7in \u00f6nleyici \u00f6nlemler olarak az say\u0131da ki\u015fi bahsetmi\u015ftir. Yan\u0131tlayanlar\u0131n %53'\u00fc, kalp krizlerinin \u00f6nlenemeyece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnmektedir. D\u00fc\u015f\u00fck e\u011fitim d\u00fczeyi, Urduca veya Hint\u00e7e olarak r\u00f6portaj yap\u0131lmas\u0131 ve d\u00fc\u015f\u00fck akulturasyon d\u00fczeyi, daha az bilgi ve KKD'nin \u00f6nlenemeyece\u011fi inanc\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir.\n\n# Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fmada incelenen G\u00fcney Asya'l\u0131lar\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu, KKD'nin \u00f6nlenemeyece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnmekte ve de\u011fi\u015ftirilebilir risk fakt\u00f6rleri hakk\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fck fark\u0131ndal\u0131\u011fa sahiptir. \u0130lk ad\u0131m olarak, KKD e\u011fitimi, risk fakt\u00f6r\u00fc kontrol\u00fc ve davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fi \u00fczerinde etkili olabilecek bilgi bo\u015fluklar\u0131n\u0131 hedeflemelidir. E\u011fitim mesajlar\u0131, en etkili olabilmek i\u00e7in alt gruplar aras\u0131nda (\u00f6rne\u011fin, e\u011fitim ve dil a\u00e7\u0131s\u0131ndan) biraz farkl\u0131 olabilir."}
{"_id":"24177706","title":"Innate host defense requires TFEB-mediated transcription of cytoprotective and antimicrobial genes.","text":"Hayvan\u0131n enfeksiyona kar\u015f\u0131 savunmas\u0131, savunma genlerinin do\u011fru yerde ve do\u011fru zamanda ifade edilmesini gerektirir. Bu t\u00fcr s\u0131k\u0131 kontrol edilen hayvan savunmas\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131, dahil olan transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin a\u00e7\u0131klanmas\u0131n\u0131 gerektirir. Model organizma Caenorhabditis elegans'ta tarafs\u0131z bir yakla\u015f\u0131m kullanarak, HLH-30'un (memelilerde TFEB olarak bilinir) hayvan savunmas\u0131 i\u00e7in anahtar bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu ke\u015ffettik. HLH-30, Staphylococcus aureus enfeksiyonundan k\u0131sa bir s\u00fcre sonra etkinle\u015ftirildi ve hayvan yan\u0131t\u0131n\u0131n neredeyse %80'ini, enfeksiyon tolerans\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in gerekli olan antimikrobiyal ve otofaji genlerinin ifade edilmesini sa\u011flad\u0131. TFEB ayr\u0131ca S. aureus enfeksiyonu \u00fczerine h\u0131zla murin makrofajlarda da etkinle\u015ftirildi ve birka\u00e7 pro-enflamatuar sitokin ve kemokinin uygun transkripsiyonel ind\u00fcklenmesinde gereklidir. Bu nedenle verilerimiz, enfeksiyona kar\u015f\u0131 hayvan yan\u0131t\u0131nda daha \u00f6nce takdir edilmeyen, evrimsel olarak eski bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan TFEB'nin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"24185667","title":"DAP kinase regulates JNK signaling by binding and activating protein kinase D under oxidative stress","text":"Oksidatif stresin ana h\u00fccresel yan\u0131tlar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131ran stres aktivasyonlu kinaz JNK. Burada, oksidatif stresin tetikledi\u011fi JNK sinyalle\u015fmesinde ana bir rol oynayan DAP kinaz (DAPk), bir h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc te\u015fvik eden Ser\/Thr protein kinaz\u0131n \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. DAPk'\u0131n yeni bir substrat\u0131 olarak protein kinaz D'yi (PKD) tan\u0131mlad\u0131k ve oksidatif stresle kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak DAPk'\u0131n fiziksel olarak PKD ile etkile\u015fime girdi\u011fini kan\u0131tlad\u0131k. Ayr\u0131ca, DAPk'\u0131n h\u00fccrelerde PKD'yi aktivasyonunu ve ektopik olarak ifade edilen DAPk taraf\u0131ndan tetiklenen JNK fosforilasyonunun, PKD'nin ifade d\u00fczeyinin d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fclmesi veya katalitik aktivitesinin inhibisyonu ile azalt\u0131labilece\u011fini g\u00f6sterdik. Dahas\u0131, DAPk'\u0131n ifade d\u00fczeyinin d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fclmesi, oksidatif stres alt\u0131nda JNK'nin aktivasyonunda belirgin bir azalma g\u00f6sterdi, bu da bu ko\u015fullarda JNK sinyalle\u015fmesinin aktivasyonu i\u00e7in DAPk'\u0131n vazge\u00e7ilmez oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Son olarak, DAPk'\u0131n oksidatif stres alt\u0131nda h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc gerektirdi\u011fi, bu s\u00fcrecin kaspas ba\u011f\u0131ms\u0131z nekrotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc \u00f6zelliklerini sergiledi\u011fi g\u00f6sterildi. Bu bulgular, oksidatif stres alt\u0131nda JNK sinyalle\u015fme a\u011f\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede DAPk ve PKD aras\u0131ndaki \u00f6zel etkile\u015fimin \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor."}
{"_id":"24186125","title":"The changes of antioxidant defense system caused by quercetin administration do not lead to DNA damage and apoptosis in the spleen and bone marrow cells of rats.","text":"Kwerzetin, antioksidan ve\/veya prooksidan etkilerin tersi olan bir etki yaratabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ratlar\u0131n kemik ili\u011fi ve dalak h\u00fccrelerinde kwerzetinin antioksidan ve\/veya prooksidan aktivitesini de\u011ferlendirmekti. Deneysel ratlar, 40 g\u00fcn boyunca gavaj yoluyla g\u00fcnl\u00fck olarak 8 veya 80 mg\/kg v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 (bw) dozunda kwerzetin ile tedavi edildi. H\u00fccrelerdeki redoks durumu, ferrik iyon azalt\u0131c\u0131 antioksidan g\u00fcc\u00fc (FRAP) seviyesi ve malondialdehit konsantrasyonu \u00f6l\u00e7\u00fclerek de\u011ferlendirildi. HO-1 mRNA ifadesi ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR ile incelendi. DNA hasar\u0131n\u0131n derecesi, alkali duyarl\u0131 komet testi ile belirlendi. Potansiyel proapoptotik kwerzetin etkisi, FITC-Annexin V kit kullan\u0131larak tespit edildi. Serumdeki kwerzetin ve isorhamnetin konsantrasyonlar\u0131 HPLC-ECD ile analiz edildi. MDA konsantrasyonu ve FRAP de\u011ferleri, kontrol ratlara k\u0131yasla 80 mg\/kg bw dozunda kwerzetin ile tedavi edilen ratlar\u0131n kemik ili\u011fi ve dalak h\u00fccrelerinde anlaml\u0131 \u015fekilde azald\u0131; daha d\u00fc\u015f\u00fck dozda kwerzetin uyguland\u0131\u011f\u0131nda ise \u00f6nemli de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6zlemlenmedi. Kwerzetin tedavisi, kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinde HO-1 mRNA ifadesini doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak art\u0131rd\u0131. Kwerzetin, incelenen h\u00fccrelerde ne DNA hasar\u0131na neden oldu ne de apoptozu tetikledi. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, kwerzetin taraf\u0131ndan olu\u015fturulan antioksidan durum de\u011fi\u015fikliklerinin DNA hasar\u0131na veya in vivo'da proapoptotik aktiviteye yol a\u00e7mad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlamaktad\u0131r."}
{"_id":"24190159","title":"Mutated KRAS results in overexpression of DUSP4, a MAP-kinase phosphatase, and SMYD3, a histone methyltransferase, in rectal carcinomas.","text":"KRAS onkogenindeki mutasyonlar, kolon kanseri hastalar\u0131nda epitel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fcne kar\u015f\u0131 antikor tedavisine diren\u00e7 \u00f6ng\u00f6rmektedir. Bu terap\u00f6tik ikilemden kurtulmak, KRAS mutasyonlar\u0131 taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen sinyal yollar\u0131n\u0131 engelleyen ila\u00e7lar\u0131n tan\u0131t\u0131m\u0131 ile potansiyel olarak elde edilebilir. Bu sinyal yollar\u0131n\u0131 kapsaml\u0131 bir \u015fekilde belirlemek i\u00e7in, 65 yerel olarak geli\u015fmi\u015f rektal kanser hastas\u0131n\u0131n \u00f6n tedavi biyopsileri ve normal mukozalar\u0131ndan global gen ifadesi mikroarray'leri kullanarak bir profil olu\u015fturduk. T\u00fcm t\u00fcm\u00f6r dokular\u0131n\u0131 yaln\u0131zca e\u015fle\u015fen normal mukozalara kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131rabildik ve normal mukozadan kanser aras\u0131nda 22.297 farkl\u0131 ifade edilen \u00f6zellik (d\u00fczenlenmi\u015f P-de\u011feri <0.05) belirledik, bunlardan baz\u0131lar\u0131 yeni potansiyel rektal kanser genleridir. Daha sonra, bu rektal kanser transkriptomunun kapsaml\u0131 bir a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131, KRAS ba\u011f\u0131ml\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri belirlemek i\u00e7in bir temel olarak kulland\u0131k. Etkileyici KRAS mutasyonlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, DUSP4 (MAP-kinaz fosfataz) ve SMYD3 (histon metiltransferaz) gibi 13 genin (d\u00fczenlenmi\u015f P-de\u011feri <0.05) y\u00fckseltilmesiyle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. Her iki genin ifadesinin inhibisyonu, MEK1 inhibit\u00f6r\u00fc PD98059 ve antibiyotik bile\u015fik Novobiocin kullan\u0131larak daha \u00f6nce g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu bulgular, KRAS mutant rektal karsinomlarda antikor tedavisine kar\u015f\u0131 direnci a\u015fmak i\u00e7in potansiyel bir yakla\u015f\u0131m \u00f6nermektedir."}
{"_id":"24205118","title":"Clinicopathological and prognostic significance of Bmi-1 expression in human cervical cancer.","text":"\n**Ama\u00e7**: Boyun kanseri hastalar\u0131nda Bmi-1 ifadesinin klinik \u00f6nemi olarak bir prognostik i\u015faret\u00e7i olarak ara\u015ft\u0131rmak. Tasar\u0131m: Bir n\u00fcfus tabanl\u0131 kohorttan retrospektif olarak toplanan veriler. Yer: Jiangsu Eyalet Hastanesi. N\u00fcfus: 2000-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda te\u015fhis edilen 88 boyun kanseri hastas\u0131 kad\u0131n. Y\u00f6ntemler: 18 boyun kanseri ve normal dokuda Bmi-1 mRNA ifadesini belirlemek i\u00e7in RT-PCR testi yap\u0131ld\u0131 ve 88 boyun kanseri \u00f6rne\u011finde Bmi-1 proteini ifadesini tespit etmek i\u00e7in imm\u00fcnohistokimya kullan\u0131ld\u0131. Bmi-1 ifadesi ve klinik patolojik fakt\u00f6rler aras\u0131ndaki ili\u015fki analiz edildi. Ayr\u0131ca, prognostik ili\u015fkilere test etmek i\u00e7in istatistiksel analizler uyguland\u0131. RNA m\u00fcdahalesi, boyun kanseri h\u00fccre hatt\u0131nda (HeLa) Bmi-1 ifadesini d\u00fc\u015f\u00fcrmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. In vitro sitotoksisite, metiltiozol ve kolon olu\u015fum testleri ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Bmi-1 inhibisyonunun kanser h\u00fccrelerinin in vivo b\u00fcy\u00fcmesi \u00fczerindeki etkileri, t\u00fcm\u00f6rjeniklik testi ile tespit edildi. H\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 ve h\u00fccre apoptozu, ak\u0131\u015f sitometresi ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri**: Dokular\u0131ndaki Bmi-1 mRNA ve protein seviyeleri, RT-PCR ve Bat\u0131 Blot testleri ile de\u011ferlendirildi.\n\n**Sonu\u00e7lar**: Boyun kanseri dokular\u0131ndaki Bmi-1 mRNA ifadesi, kar\u015f\u0131l\u0131k gelen normal dokulardaki seviyelerden anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti. Y\u00fcksek Bmi-1 ifadesi, k\u00f6t\u00fc t\u00fcm\u00f6r farkl\u0131la\u015fmas\u0131, geli\u015fmi\u015f Uluslararas\u0131 Jinekoloji ve Obstetrik Federasyonu evresi ve pozitif lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastaz\u0131 ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. Y\u00fcksek Bmi-1 ifadesine sahip hastalar, d\u00fc\u015f\u00fck ifade edenlere k\u0131yasla daha k\u0131sa genel hayatta kald\u0131. Tek de\u011fi\u015fkenli ve \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analizler, y\u00fcksek Bmi-1 ifadesinin ba\u011f\u0131ms\u0131z bir prognostik fakt\u00f6r oldu\u011funu g\u00f6sterdi.\n\n**Sonu\u00e7lar**: RNA m\u00fcdahalesi ile Bmi-1 inhibisyonu, in vitro ve in vivo b\u00fcy\u00fcmeyi, apoptozu art\u0131rabilir ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc durdurabilir. Bmi-1, boyun kanseri hastalar\u0131 i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z bir prognostik i\u015faret\u00e7i olabilir."}
{"_id":"24211561","title":"Dexamethasone decreases vomiting by children after tonsillectomy.","text":"Deksametazonun, 2-12 ya\u015f aras\u0131 133 sa\u011fl\u0131kl\u0131 \u00e7ocukta se\u00e7meli tonsillektomi sonras\u0131 kusma etkisini de\u011ferlendirdik. Rastgele, katmanl\u0131, engelli, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fmada genel anestezi, N2O ve halotan\u0131n solunmas\u0131 veya propofolun intraven\u00f6z (IV) kullan\u0131m\u0131 ile sa\u011fland\u0131. Anestezi, N2O ve halotan ile devam etti. Cerrahi \u00f6ncesi IV yolla 150 mikrogram\/kg'a kadar bir maksimum dozda 8 mg deksametazon veya plasebo verildi. T\u00fcm hastalar cerrahi s\u0131ras\u0131nda 1.5 mg\/kg kodin intramusk\u00fcler (IM) olarak ald\u0131lar. Perioperatif IV s\u0131v\u0131lar, kusma y\u00f6netimi, postoperatif a\u011fr\u0131 ve hastaneden \u00e7\u0131k\u0131\u015f kriterleri standartla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Gruplar, say\u0131, ya\u015f, a\u011f\u0131rl\u0131k, cerrahi s\u00fcresi ve tahmini intraoperatif kan kayb\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan benzerlik g\u00f6sterdi. Deksametazon, genel kusma oran\u0131n\u0131 plaseboydan 72%'den 40%'a (P < 0.001) d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. Hem hastanede hem de hastaneden sonra kusma, deksametazonun \u00f6nleyici kullan\u0131m\u0131 ile azald\u0131. Hastanede her kusma olay\u0131, ortalama 13 \u00b1 2 dakika (P < 0.001) boyunca hastaneden \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 geciktirdi. Sonu\u00e7 olarak, deksametazon, sa\u011fl\u0131kl\u0131 \u00e7ocuklarda se\u00e7meli tonsillektomi sonras\u0131 ambulatuvar bir hastanede kusmay\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131."}
{"_id":"24221369","title":"A Conserved Histidine in the RNA Sensor RIG-I Controls Immune Tolerance to N1-2'O-Methylated Self RNA.","text":"Sitoplazmik helikaz retinoik asit ind\u00fcklenebilir gen-I (RIG-I), \u00e7o\u011fu RNA vir\u00fcs\u00fcne kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerini ba\u015flat\u0131r, viral 5'-trifosforlu RNA (pppRNA) alg\u0131layarak. Endojen mRNA da 5'-trifosforlu olsa da, s\u0131rt modifikasyonlar\u0131 ve 5'-ppp ba\u011flant\u0131l\u0131 metilguanosin (m7)G kapa\u011f\u0131, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k alg\u0131lamas\u0131n\u0131 engeller. Burada, endojen kapa\u011f\u0131 olan mRNA'n\u0131n 5' u\u00e7 n\u00fckleotidin (N1) metil durumunun, RIG-I'nin etkinle\u015fmesini \u00f6nlemede kritik oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, RIG-I RNA ba\u011flama cebinde bulunan tek korunmu\u015f amino asit (H830) olarak, N1-2'O-metil edilmi\u015f RNA'n\u0131n stereik d\u0131\u015flanmas\u0131nda arac\u0131l\u0131k etti\u011fini belirledik. H830A de\u011fi\u015fikli\u011fi (RIG-I(H830A)), N1-2'O-metil edilmi\u015f pppRNA'n\u0131n ba\u011flanmas\u0131n\u0131 geri kazand\u0131rd\u0131. Sonu\u00e7 olarak, endojen mRNA, RIG-I(H830A) mutasyonunu etkinle\u015ftirirken, tipik RIG-I'yi etkinle\u015ftirmedi. Benzer \u015fekilde, endojen N1-2'O-metil transferaz\u0131n indirgenmesi, d\u0131\u015f etkenler olmadan RIG-I'nin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde uyar\u0131lmas\u0131na neden oldu. Sar\u0131humma vir\u00fcs\u00fc taraf\u0131ndan kodlanan 2'O-metil transferaz ve RIG-I(H830A) i\u00e7eren \u00e7al\u0131\u015fmalar, vir\u00fcslerin bu mekanizmay\u0131 kullanarak RIG-I'den ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Verilerimiz, kapa\u011f\u0131n N1-2'O-metilasyonunun, RIG-I'nin kendi RNA'ya tolerans\u0131nda yeni bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor."}
{"_id":"24234341","title":"lumi: a pipeline for processing Illumina microarray.","text":"Illumina mikroarray, pop\u00fcler bir mikroarray platformu haline geliyor. Illumina'n\u0131n BeadArray teknolojisi, di\u011fer mikroarray teknolojilerinden farkl\u0131 bir \u00f6n i\u015fleme ve kalite kontrol s\u00fcreci sunuyor. Ne yaz\u0131k ki, \u00e7o\u011fu di\u011fer analiz, BeadArray sisteminin benzersiz \u00f6zelliklerinden yararlanmad\u0131 ve sadece Affymetrix mikroarray'ler i\u00e7in orijinal olarak tasarlanm\u0131\u015f \u00f6n i\u015fleme y\u00f6ntemlerini entegre etti. lumi, Illumina mikroarray verilerini i\u015flemek i\u00e7in \u00f6zel olarak tasarlanm\u0131\u015f bir Bioconductor paketidir. Paket, veri giri\u015fi, kalite kontrol\u00fc, varyans stabilizasyonu, normalizasyon ve gen anotasyonu b\u00f6l\u00fcmlerini i\u00e7erir. \u00d6zellikle, lumi paketi, her Illumina mikroarray'de mevcut olan teknik replikalar\u0131 kullanan bir varyans stabilizasyon d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc (VST) algoritmas\u0131 i\u00e7erir. Paket, farkl\u0131 normalizasyon y\u00f6ntemi se\u00e7enekleri ve \u00e7oklu kalite kontrol grafikleri sa\u011flar. Illumina verilerini daha iyi anotasyonlamak i\u00e7in, sat\u0131c\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z bir n\u00fckleotit evrensel tan\u0131mlay\u0131c\u0131 (nuID) geli\u015ftirildi ve Illumina mikroarray'in sondalar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. lumi i\u015flenmi\u015f sonu\u00e7lar\u0131n anotasyon paketleri ve \u00e7\u0131kt\u0131lar\u0131, di\u011fer Bioconductor paketleriyle kolayca entegre edilebilir ve Illumina verileri i\u00e7in istatistiksel veri analizi boru hatt\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in kullan\u0131labilir.\n\n# Availability\nlumi Bioconductor paketi, www.bioconductor.org adresinde mevcuttur."}
{"_id":"24237492","title":"Large scale replication and meta-analysis of variants on chromosome 4q25 associated with atrial fibrillation.","text":"AMA\u00c7: Son bir genom geni\u015flikli ili\u015fkili \u00e7al\u0131\u015fma, atriyal fibrilasyon (AF) ile ili\u015fkili bir haplotip blo\u011fu kromozom 4q25'de tan\u0131mlad\u0131. D\u00f6rt ba\u011f\u0131ms\u0131z kohortta bu ili\u015fkili \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 tekrarlamay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00d6NTEMLER VE SONU\u00c7LAR: Framingham Kalp \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 ve Rotterdam \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 toplum temelli uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmalar. Vanderbilt AF Kay\u0131t ve Alman AF A\u011f\u0131 (AFNet) vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131d\u0131r. AF'de (n = 3508) erkek olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksek ve referans kat\u0131l\u0131mc\u0131lardan (n = 12 173; Framingham 82 +\/- 10 vs. 71 +\/- 13 ya\u015f; Rotterdam 73 +\/- 8 vs. 69 +\/- 9 ya\u015f; Vanderbilt 54 +\/- 14 vs. 57 +\/- 14 ya\u015f; AFNet 62 +\/- 12 vs. 49 +\/- 14 ya\u015f) daha ya\u015fl\u0131lard\u0131. Tek n\u00fckleotid polimorfizmi (SNP) rs2200733, t\u00fcm d\u00f6rt kohortta AF ile ili\u015fkiliydi, oranlar (OR'lar) 1.37'den (Rotterdam'da 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI) 1.18-1.59; P = 3.1 x 10(-5)) 2.52'ye (AFNet'te 95% CI 2.22-2.8; P = 1.8 x 10(-49)) kadar de\u011fi\u015fiyordu. Ayr\u0131ca, Framingham'da (OR 1.34; 95% CI 1.03-1.75; P = 0.031) ve AFNet'te (OR 1.30; 95% CI 1.13-1.51; P = 0.0002) AF ile rs10033464 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir ili\u015fki vard\u0131, ancak Vanderbilt'da (OR 1.16; 95% CI 0.86-1.56; P = 0.33) yoktu. Mevcut ve \u00f6nceki AF \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n meta analizi, rs2200733 i\u00e7in OR'u 1."}
{"_id":"24241932","title":"Ecological analysis of ethnic differences in relation between tuberculosis and poverty.","text":"\n# Ama\u00e7: Etnik k\u00f6kenin t\u00fcberk\u00fcloz ve yoksulluk aras\u0131ndaki ili\u015fki \u00fczerindeki etkisini incelemek.\n\n# Y\u00f6ntem: Birmingham'da 1989-1993 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 39 se\u00e7im mahallesinde beyaz ve G\u00fcney Asya sakinleri aras\u0131nda t\u00fcberk\u00fcloz vakalar\u0131n\u0131n incelendi\u011fi geriye d\u00f6n\u00fck ekolojik \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 1516 bildirilen t\u00fcberk\u00fcloz vakas\u0131.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: T\u00fcberk\u00fcloz oranlar\u0131 ve yoksulluk \u00f6l\u00e7\u00fcmleri.\n\n# Sonu\u00e7lar: Tek de\u011fi\u015fkenli analiz, t\u00fcm n\u00fcfus i\u00e7in t\u00fcberk\u00fcloz oranlar\u0131n\u0131n birka\u00e7 yoksulluk endeksiyle (P < 0,01) ve G\u00fcney Asya k\u00f6kenli n\u00fcfusun y\u00fczdesi (P < 0,01) aras\u0131nda \u00f6nemli ili\u015fkilere sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. T\u00fcm yoksulluk de\u011fi\u015fkenleri birbirleriyle pozitif olarak ili\u015fkiliydi, ancak \u00e7oklu regresyonda, daha y\u00fcksek d\u00fczeyde a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131k, t\u00fcberk\u00fcloz oranlar\u0131yla ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkiliydi. Beyaz n\u00fcfus i\u00e7in, a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131k, di\u011fer de\u011fi\u015fkenlerden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak t\u00fcberk\u00fcloz oranlar\u0131yla ili\u015fkiliydi (P = 0,0036). G\u00fcney Asya n\u00fcfusunda, tek veya \u00e7oklu de\u011fi\u015fken analizlerinde yoksullukla hi\u00e7bir ili\u015fki bulunmad\u0131.\n\n# Sonu\u00e7: Yoksulluk, beyaz n\u00fcfusta t\u00fcberk\u00fclozla \u00f6nemli bir \u015fekilde ili\u015fkilidir, ancak G\u00fcney Asya etnik k\u00f6keni olan ki\u015filerde b\u00f6yle bir ili\u015fki yoktur. Bu bulgular, nedenli fakt\u00f6rlerin ve dolay\u0131s\u0131yla potansiyel m\u00fcdahalelerin etnik gruba g\u00f6re farkl\u0131 olaca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"24249915","title":"Reduced expression of oestrogen receptor beta in invasive breast cancer and its re-expression using DNA methyl transferase inhibitors in a cell line model.","text":"Memelinin olas\u0131 rol\u00fcn\u00fc anlamak i\u00e7in, meme kanseri patogenezi \u00fczerine \u00f6strojen resept\u00f6r\u00fc beta (ER beta) \u00fczerine imm\u00fcnohistokimyasal analiz yap\u0131ld\u0131. 512 meme \u00f6rne\u011fi, normal (n = 138), saf duktal karsinom in situ (n = 16), invazif kanserler (n = 319), lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastazlar\u0131 (n = 31) ve tekrarlamalar (n = 8) dahil olmak \u00fczere incelendi. SkBr3 ve MDA-MB-435 gibi ER beta negatif meme kanseri h\u00fccre hatlar\u0131nda ER beta geninin metilasyon durumunu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ger\u00e7ek zamanl\u0131 polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) kullan\u0131ld\u0131. Normal ve \u00f6n invazif lezyonlardan invazif kansere ge\u00e7i\u015f s\u0131ras\u0131nda ER beta ifadesinde yava\u015f bir azalma, ancak tam bir kay\u0131p g\u00f6zlemlendi. Bu durum, invazif duktal karsinomlarda lob\u00fcler karsinomlara k\u0131yasla daha belirgin bir \u015fekilde g\u00f6r\u00fcld\u00fc, lob\u00fcler karsinomlar\u0131n %74'\u00fc ER beta pozitifken, invazif duktal karsinomlar\u0131n %91'i ER beta pozitifti (p = 0.0004). E\u015fle\u015ftirilmi\u015f birincil kanserler ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastazlar\u0131 aras\u0131ndaki incelemede, birincil t\u00fcm\u00f6rde ER beta mevcutsa, metastazda da varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc. ER beta negatif h\u00fccre hatlar\u0131na DNA metil transferaz inhibit\u00f6rleri ile tedavi uyguland\u0131\u011f\u0131nda ER beta ifadesi geri kazan\u0131ld\u0131, bu da ER beta'n\u0131n meme kanserlerinde susturulmas\u0131n\u0131n promot\u00f6r hipermetilasyon nedeniyle olabilece\u011fini deneysel olarak kan\u0131tlad\u0131. Bu sonu\u00e7lar, ER beta ifadesinin kayb\u0131n\u0131n meme kanseri patogenezi i\u00e7in bir belirti oldu\u011funu ve bu s\u00fcrecin metilasyonla ili\u015fkili olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"24269361","title":"Atopy risk in infants and children in relation to early exposure to fish, oily fish, or long-chain omega-3 fatty acids: a systematic review.","text":"\u0130ki ana poliunsaturlu ya\u011f asitleri (PUFA) ailesi vard\u0131r: n-6 ve n-3 aileleri. n-6 PUFA al\u0131m\u0131n\u0131n alerjik hastal\u0131klarla ili\u015fkili oldu\u011fu ve bu ili\u015fkiyi a\u00e7\u0131klayabilecek biyolojik olarak m\u00fcmk\u00fcn mekanizmalar\u0131n, n-6 PUFA'n\u0131n ara\u015fidonik asit olan eikosanoid arac\u0131lar\u0131n\u0131n dahil oldu\u011fu, oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bal\u0131k ve bal\u0131k ya\u011flar\u0131 uzun zincirli n-3 PUFA'lar\u0131n kaynaklar\u0131d\u0131r ve bu ya\u011f asitleri n-6 PUFA'lar\u0131n etkilerine kar\u015f\u0131 \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Bu nedenle, n-3 PUFA'lar\u0131n atopik hassasiyete ve atopinin klinik belirtilerine kar\u015f\u0131 koruyucu oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Bu konuyu incelemek i\u00e7in epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar ve m\u00fcdahale \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 elde edilmi\u015ftir. Epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, hamilelik, emzirme, bebeklik ve \u00e7ocukluk d\u00f6nemlerinde bal\u0131k t\u00fcketimi ile bebek ve \u00e7ocuklarda atopik sonu\u00e7lar\u0131n ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. M\u00fcdahale \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, hamilelik, emzirme, bebeklik ve \u00e7ocukluk d\u00f6nemlerinde bal\u0131k ya\u011f\u0131 takviyeleri ile bebek ve \u00e7ocuklarda atopik sonu\u00e7lar\u0131n ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemi\u015ftir. Be\u015f epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fma, hamilelik s\u0131ras\u0131nda annenin bal\u0131k t\u00fcketiminin bebek\/\u00e7ocuklarda atopik veya alerjik sonu\u00e7lara kar\u015f\u0131 koruyucu etkiler g\u00f6sterdi\u011fini ara\u015ft\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Bir \u00e7al\u0131\u015fma, emzirme s\u0131ras\u0131nda annenin bal\u0131k t\u00fcketiminin herhangi bir \u00f6nemli ili\u015fki g\u00f6stermedi\u011fini g\u00f6zlemlemi\u015ftir. Bebeklik ve \u00e7ocukluk d\u00f6nemlerinde bal\u0131k t\u00fcketiminin atopik sonu\u00e7lara kar\u015f\u0131 etkilerini ara\u015ft\u0131ran epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n kan\u0131tlar\u0131 tutars\u0131z olsa da, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n \u00e7o\u011fu (14 \u00e7al\u0131\u015fmadan 9'u), bebeklik veya \u00e7ocukluk d\u00f6nemlerinde bal\u0131k t\u00fcketiminin bebek\/\u00e7ocuklarda atopik sonu\u00e7lara kar\u015f\u0131 koruyucu etkiler g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koymu\u015ftur. Hamilelik ve emzirme veya bebeklik ve \u00e7ocukluk d\u00f6nemlerinde bal\u0131k ya\u011f\u0131 takviyesi, bebek ve \u00e7ocuklarda n-3 PUFA durumunu art\u0131r\u0131r. Hamile kad\u0131nlara bal\u0131k ya\u011f\u0131 sa\u011flanmas\u0131, kan damar\u0131ndaki ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k de\u011fi\u015fiklikleriyle ili\u015fkilidir ve bu de\u011fi\u015fiklikler devam edebilir. Bug\u00fcne kadar yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, hamilelik s\u0131ras\u0131nda bal\u0131k ya\u011f\u0131 sa\u011flanmas\u0131n\u0131n yayg\u0131n g\u0131da alerjenlerine kar\u015f\u0131 hassasiyetin azalt\u0131lmas\u0131na ve ilk ya\u015fam y\u0131l\u0131 boyunca atopik dermatitin \u00f6nlenmesine ve belki de ergenli\u011fe kadar devam etmesine yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bebeklere veya \u00e7ocuklara bal\u0131k ya\u011f\u0131 sa\u011flanmas\u0131"}
{"_id":"24273592","title":"Dietary quality among men and women in 187 countries in 1990 and 2010: a systematic assessment","text":"\n## Arka Plan\nSa\u011fl\u0131kl\u0131 beslenme kal\u0131plar\u0131, bula\u015f\u0131c\u0131 olmayan hastal\u0131klar\u0131 azaltmak i\u00e7in k\u00fcresel bir \u00f6nceliktir. Ancak d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda beslenme kal\u0131plar\u0131n\u0131n ne oldu\u011fu veya zaman i\u00e7inde nas\u0131l de\u011fi\u015fti\u011fi iyi belirlenmemi\u015ftir. Amac\u0131m\u0131z, k\u00fcresel beslenme kal\u0131plar\u0131ndaki (veya e\u011filimlerindeki) de\u011fi\u015fiklikleri ulusal ve b\u00f6lgesel olarak karakterize etmek ve ya\u015f, cinsiyet, ulusal gelir ve beslenme kal\u0131b\u0131 t\u00fcr\u00fcne g\u00f6re heterojenli\u011fi de\u011ferlendirmekti.\n\n## Y\u00f6ntem\nBu sistematik de\u011ferlendirmede, 1990 ve 2010 y\u0131llar\u0131nda b\u00f6lge, \u00fclke, ya\u015f ve cinsiyet baz\u0131nda temel beslenme \u00f6\u011felerinin (g\u0131dalar ve besinler) k\u00fcresel t\u00fcketimini de\u011ferlendirdik. T\u00fcketim verileri, 88,7% k\u00fcresel yeti\u015fkin n\u00fcfusunu kapsayan 325 anketten (y\u00fczde 71,7 ulusal temsiliyetli) elde edildi. \u0130ki t\u00fcr beslenme kal\u0131b\u0131 de\u011ferlendirildi: biri on sa\u011fl\u0131kl\u0131 beslenme \u00f6\u011fesinin daha fazla t\u00fcketimini yans\u0131tan ve di\u011feri yedi sa\u011fl\u0131ks\u0131z beslenme \u00f6\u011fesinin daha az t\u00fcketimini temel alan. Her beslenme fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn ortalama al\u0131mlar\u0131 onlu aral\u0131klara b\u00f6l\u00fcnd\u00fc ve her onlu aral\u0131k bir s\u0131ral\u0131 puanla i\u015faretlendi, daha y\u00fcksek puanlar daha sa\u011fl\u0131kl\u0131 diyetlere e\u015fde\u011ferdir (0-100 aral\u0131\u011f\u0131). Beslenme kal\u0131plar\u0131, \u00fclke, ya\u015f, cinsiyet, ulusal gelir ve zaman dahil olmak \u00fczere ke\u015fif de\u011fi\u015fkenleri olarak \u00fclke, ya\u015f, cinsiyet, ulusal gelir ve zaman i\u00e7eren hiyerar\u015fik do\u011frusal regresyonla de\u011ferlendirildi.\n\n## Bulgular\n1990'dan 2010'a kadar, sa\u011fl\u0131kl\u0131 \u00f6\u011felere dayal\u0131 diyetler k\u00fcresel olarak (2,2 puan, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (GA) 0,9-3,5) iyile\u015firken, sa\u011fl\u0131ks\u0131z \u00f6\u011felere dayal\u0131 diyetler k\u00f6t\u00fcle\u015fti (-2,5, -3,3 ila -1,7). 2010'da k\u00fcresel ortalama puanlar 44,0 (SD 10,5) sa\u011fl\u0131kl\u0131 kal\u0131p ve 52,1 (18,6) sa\u011fl\u0131ks\u0131z kal\u0131p i\u00e7in idi, \u00fclkeler aras\u0131nda zay\u0131f bir korelasyon (r=-0,08) vard\u0131. Ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkinler, gen\u00e7 yeti\u015fkinlere k\u0131yasla ve kad\u0131nlar erkeklere k\u0131yasla daha iyi di"}
{"_id":"24276304","title":"The epidemiology of major depressive disorder: results from the National Comorbidity Survey Replication (NCS-R).","text":"\n# Belirsizlikler, maj\u00f6r depresif bozuklu\u011fun (MDD) yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve ili\u015fkili fakt\u00f6rleri hakk\u0131nda vard\u0131r.\n\n# Ama\u00e7: DSM-IV kriterlerine g\u00f6re MDD'nin ulusal temsili verilerini sunmak ve NCS-R'nin (Ulusal Komorbite Anketi Tekrar\u0131) tamamlanmas\u0131yla elde edilen MDD'nin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve tedavi ve tedavi yeterlili\u011fi ile ilgili \u00e7al\u0131\u015fma kal\u0131plar\u0131 ve ili\u015fkili fakt\u00f6rler hakk\u0131nda bilgiler sa\u011flamak.\n\n# Y\u00f6ntem: 2001 \u015eubat'tan 2002 Aral\u0131k'a kadar evlere yap\u0131lan y\u00fcz y\u00fcze anket.\n\n# Yer: Amerika Birle\u015fik Devletleri'nin 48 eyaleti.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 18 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ev sakinleri (N = 9090), NCS-R anketine yan\u0131t verenler.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri: WHO'nun (D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc) Kompozit Uluslararas\u0131 Tan\u0131 G\u00f6r\u00fc\u015fmesi (CIDI) ile MDD'nin ya\u015fam boyu ve 12 ay yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, QIDS-SR ile 12 ay \u015fiddetinin \u00f6l\u00e7\u00fclmesi, Sheehan Engelleme \u00d6l\u00e7e\u011fi (SDS) ve WHO Engelleme De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi (WHO-DAS). Klinik yeniden g\u00f6r\u00fc\u015fmeler i\u00e7in Yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f Klinik G\u00f6r\u00fc\u015fme i\u00e7in DSM-IV kullan\u0131ld\u0131.\n\n# Bulgular: CIDI ile ya\u015fam boyu MDD'nin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %16.2 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GR], %15.1-17.3) (32.6-35.1 milyon ABD yeti\u015fkin) ve 12 ay i\u00e7in %6.6 (GR, %5.9-7.3) (13.1-14.2 milyon ABD yeti\u015fkin) idi. CIDI 12 ay vakalar\u0131n\u0131n neredeyse tamam\u0131, QIDS-SR ile klinik olarak anlaml\u0131 olarak ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131, bunlar\u0131n %10.4'\u00fc hafif, %38.6's\u0131 orta, %38'i \u015fiddetli ve %12.9'u \u00e7ok \u015fiddetliydi. Ortalama epizod s\u00fcresi 16 hafta (GR, %15.1-17.3) idi. SDS ile \u00f6l\u00e7\u00fclen rol engeli \u00f6nemliydi, 12 ay vakalar\u0131n\u0131n %59.3'\u00fc \u015fiddetli veya \u00e7ok \u015fiddetli rol engeli g\u00f6sterdi. Ya\u015fam boyu (7"}
{"_id":"24276902","title":"The Pain Catastrophizing Scale: Further Psychometric Evaluation with Adult Samples","text":"\u00d6nceki \u00fcniversite \u00f6\u011frencileriyle yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, yeni bir \u00f6l\u00e7ek olan Ac\u0131 Katastrofizasyon \u00d6l\u00e7e\u011fi'nin (PCS) g\u00fcvenilirli\u011fini ve yanl\u0131 \u00fc\u00e7 fakt\u00f6r yap\u0131s\u0131n\u0131 destekledi. Yeti\u015fkin topluluk ve a\u011fr\u0131 poliklinik \u00f6rneklerinde PCS'nin g\u00fcvenilirli\u011fi ve ge\u00e7erlili\u011fini inceledik. PCS, her iki grupta y\u00fcksek i\u00e7 tutarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi. Topluluk \u00f6rne\u011fi verileri kullan\u0131larak yap\u0131lan teyit edici fakt\u00f6r analizleri, PCS'nin \u00fc\u00e7 ili\u015fkili boyutla karakterize edilen tek bir yap\u0131ya i\u015faret etti. Topluluk ve poliklinik \u00f6rneklerinde PCS toplam puan\u0131nda cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131 elde edildi. Analizler ayr\u0131ca topluluk ve poliklinik \u00f6rnekleri aras\u0131nda PCS toplam\u0131 ve alt \u00f6l\u00e7eklerde anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Genel olarak, sonu\u00e7lar, topluluk \u00f6rne\u011finde PCS'nin \u00f6l\u00e7\u00fcmle ilgili, e\u015fzamanl\u0131 ve ayr\u0131mc\u0131 ge\u00e7erlili\u011fi i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n s\u0131n\u0131rlamalar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"24278870","title":"Temsirolimus, interferon alfa, or both for advanced renal-cell carcinoma.","text":"ARKA PLAN Interferon alfa, metastatik renal h\u00fccre kanseri tedavisinde yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r, ancak etkinli\u011fi ve tolerans\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Temsirolimus, memelilerin rapamisin kinaz inhibit\u00f6r\u00fc olarak bilinen spesifik bir madde, bu hastal\u0131\u011fa sahip hastalara fayda sa\u011flayabilir. Y\u00d6NTEMLER Bu \u00e7ok merkezli, faz 3 denemesinde, 626 metastatik renal h\u00fccre kanseri hastas\u0131, \u00f6nceden tedavi edilmemi\u015f ve k\u00f6t\u00fc prognozlu, rastgele temsirolimus 25 mg'l\u0131k haftal\u0131k intraven\u00f6z dozda, alt ekstremiteye 3 milyon U interferon alfa (18 milyon U'ya \u00e7\u0131kar\u0131labilir) \u00fc\u00e7 haftada bir subk\u00fctan enjeksiyonla veya temsirolimus 15 mg'l\u0131k haftal\u0131k dozda ve interferon alfa 6 milyon U'luk \u00fc\u00e7 haftada bir kombinasyon tedavisiyle tedavi edildi. \u00d6l\u00fcmde birincil son nokta, temsirolimus grubunu ve kombinasyon tedavisi grubunu interferon grubuyla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak genel hayatta kalmayd\u0131. SONU\u00c7LAR Sadece interferon alan hastalara k\u0131yasla, temsirolimus alan hastalarda daha uzun genel hayatta kalma (\u00f6l\u00fcm i\u00e7in risk oran\u0131, 0.73; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 0.58-0.92; P=0.008) ve progresyon-serbest hayatta kalma (P<0.001) g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Kombinasyon tedavisi grubundaki genel hayatta kalma, interferon grubuyla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131 de\u011fildi (risk oran\u0131 0.96; %95 CI, 0.76-1.20; P=0.70). Interferon grubu, temsirolimus grubu ve kombinasyon tedavisi grubu i\u00e7in orta genel hayatta kalma s\u00fcreleri s\u0131ras\u0131yla 7.3, 10.9 ve 8.4 ay idi. Cilt d\u00f6k\u00fcnt\u00fcs\u00fc, periferik \u00f6dem, hiperglisemi ve hiperlipidemi temsirolimus grubunda daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcrken, asthenia interferon grubunda daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcrd\u00fc. Ciddi yan etkiler a\u00e7\u0131s\u0131ndan temsirolimus grubunda interferon grubuna k\u0131yasla daha az hasta vard\u0131 (P=0.02). SONU\u00c7 Temsirolimus, k\u00f6t\u00fc prognozlu metastatik renal h\u00fccre kanseri hastalar\u0131nda, interferon alfa'ya k\u0131yasla"}
{"_id":"24282306","title":"Macrophage Diversity Enhances Tumor Progression and Metastasis","text":"Makrofajlar kanser ba\u015flatma ve k\u00f6t\u00fcc\u00fcl ilerlemenin te\u015fvik edilmesinde ikna edici klinik ve deneysel kan\u0131tlar vard\u0131r. T\u00fcm\u00f6r ba\u015flatma s\u0131ras\u0131nda, onlar mutajenik ve b\u00fcy\u00fcme te\u015fvik eden bir enflamatuar ortam yarat\u0131rlar. T\u00fcm\u00f6rler k\u00f6t\u00fcc\u00fcl hale geldik\u00e7e, makrofajlar anjiyojenezi uyar\u0131r, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve istilas\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r ve antit\u00fcm\u00f6r ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 bask\u0131lar. Metastatik yerlerde, makrofajlar hedef dokuyu t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin geli\u015fi i\u00e7in haz\u0131rlar ve daha sonra farkl\u0131 bir makrofaj alt pop\u00fclasyonu t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin ekstravasasyonunu, hayatta kalmas\u0131n\u0131 ve sonraki b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik eder. \u00d6zelle\u015ftirilmi\u015f makrofaj alt pop\u00fclasyonlar\u0131 yeni \u00f6nemli terap\u00f6tik hedefler olarak temsil edebilir."}
{"_id":"24285403","title":"Ankle brachial index as a predictor of cognitive impairment in the general population: ten-year follow-up of the Edinburgh Artery Study.","text":"\n## Ama\u00e7lar\n10 y\u0131l sonra ya\u015fl\u0131 bireylerde genel ateroskleroz i\u015faret\u00e7isi olan ayak bilek-kol indeksi (ABI) ile bili\u015fsel bozulma aras\u0131nda ili\u015fki olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n## Tasar\u0131m\nEdinburgh Artery \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\n\u0130sko\u00e7ya, Edinburgh'da on bir genel uygulama.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n55-74 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 717 erkek ve kad\u0131n, genel n\u00fcfustan 10 y\u0131l boyunca takip edildi.\n\n## \u00d6l\u00e7\u00fcmler\nTemel seviyede ABI \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ve 10 y\u0131l sonra b\u00fcy\u00fck bili\u015fsel fonksiyonlar (\u00f6nemli fonksiyonu \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in Ulusal Yeti\u015fkin Okuma Testi, NART dahil) test edildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nYa\u015f ve cinsiyetten ayarlamadan sonra, d\u00fc\u015f\u00fck ABI, Raven Matrisleri (OR = 1.6, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 1.0-2.6), S\u00f6zsel Ak\u0131c\u0131l\u0131k (OR = 1.8, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 1.1-3.0) ve Dijit Sembol Testi (OR = 2.3, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 1.3-4.2) daha d\u00fc\u015f\u00fck puanlarla ili\u015fkilendirildi, bu da ABI'nin olmayan s\u00f6zl\u00fc ak\u0131l y\u00fcr\u00fctme, s\u00f6zsel ak\u0131c\u0131l\u0131k ve bilgi i\u015fleme h\u0131z\u0131nda daha k\u00f6t\u00fc performans\u0131n tahmin\u00e7isi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. ABI ve Dijit Sembol Testi aras\u0131ndaki ili\u015fki, \u00f6nemli bili\u015fsel fonksiyonu test etmek i\u00e7in NART kullan\u0131larak \u00f6nemli bili\u015fsel fonksiyonu ayarlamadan sonra da anlaml\u0131 kald\u0131, bu da ABI'nin bilgi i\u015fleme h\u0131z\u0131ndaki d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc (\u00f6nemli yetene\u011finden bu ya\u015fta \u00f6l\u00e7\u00fclen yetene\u011fine) tahmin etti\u011fini g\u00f6stermektedir.\n\n## Sonu\u00e7\nABI, bili\u015fsel bozulma riski daha y\u00fcksek olan ya\u015fl\u0131 bireyleri belirlemede yararl\u0131 olabilir. Gelecekte, ABI'nin d\u00fc\u015f\u00fck olan bireyleri hedefleyen \u00f6nleyici \u00f6nlemler geli\u015ftirilirken, hem damar ile ili\u015fkili bili\u015fsel d\u00fc\u015f\u00fc\u015f hem de kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n azalt\u0131lmas\u0131na y\u00f6nelik \u00f6nlemler de dikkate al\u0131nmal\u0131d\u0131r, bu da sonraki bili\u015fsel bozulma ve demans\u0131n olu\u015fma ve sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n azalt\u0131lmas\u0131na y\u00f6nelik bir \u00e7aba olacakt\u0131r."}
{"_id":"24294572","title":"PTEN Regulates PI(3,4)P2 Signaling Downstream of Class I PI3K","text":"PI3K sinyal yolu, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve hareketini d\u00fczenler ve kanserlerde s\u0131k\u00e7a mutasyona u\u011frar. S\u0131n\u0131f I PI3K'lar, lipid mesajc\u0131s\u0131 PI(3,4,5)P3'\u00fc sentezler. PI(3,4,5)P3, 3- veya 5-fosfatazlar taraf\u0131ndan defosforile edilebilir, sonuncusu PI(3,4)P2 \u00fcretir. PTEN t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131, \u00f6ncelikle PI(3,4,5)P3'\u00fcn 3-fosfataz olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr, bu yolun etkinli\u011fini s\u0131n\u0131rlar. Burada, PTEN'in ayn\u0131 zamanda in vitro ve in vivo PI(3,4)P2'nin 3-fosfataz olarak da i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz. PTEN, Mcf10a sitoplazmas\u0131nda PI(3,4)P2'nin ana fosfataz\u0131d\u0131r ve PTEN ve INPP4B'nin (bilinen PI(3,4)P2'nin 4-fosfataz\u0131) kayb\u0131, EGF uyaran h\u00fccrelerde invadopodlar\u0131n artmas\u0131yla ili\u015fkili sinerjik PI(3,4)P2 birikimine yol a\u00e7ar. PTEN silinmesi, bir faren prostat kanseri modelinde PI(3,4)P2 seviyelerini art\u0131r\u0131r ve bu, birka\u00e7 EGF uyaran prostat ve meme kanseri hatt\u0131nda PI(3,4)P2 seviyeleriyle ters orant\u0131l\u0131d\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, PTEN'de i\u015flev kayb\u0131 veya silinmeleriyle ili\u015fkili fenotipte PI(3,4)P2'nin bir rol\u00fcne i\u015faret eder."}
{"_id":"24307695","title":"Genetic analysis of an ARS element from the fission yeast Schizosaccharomyces pombe.","text":"ARS (otonom olarak \u00e7o\u011falabilen dizi) elemanlar\u0131, mayada DNA \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rebilen DNA par\u00e7ac\u0131klar\u0131d\u0131r. Fisyon mayas\u0131 Schizosaccharomyces pombe'deki ars1 adl\u0131 bir ARS eleman\u0131 hakk\u0131nda ilk ayr\u0131nt\u0131l\u0131 yap\u0131 analizi raporunu sunuyoruz. Bir dizi i\u00e7 i\u00e7e kesme mutasyonunun karakterizasyonu, ars1'i \u00e7evreleyen en k\u00fc\u00e7\u00fck DNA par\u00e7as\u0131n\u0131n beklenenden daha b\u00fcy\u00fck oldu\u011funu g\u00f6sterdi. 650 bp'den k\u00fc\u00e7\u00fck hi\u00e7bir par\u00e7a \u00f6nemli ARS aktivitesi tutmad\u0131. T\u00fcm ars1'i tarayan kesme ve de\u011fi\u015ftirme mutasyonlar\u0131n\u0131n analizi, tek bir hayati 50 bp par\u00e7ay\u0131 (segment 1) tan\u0131mlad\u0131. Sadece tek bir 50 bp mutasyonu aktiviteyi 5 kat kadar azaltt\u0131 ve \u00e7o\u011fu silinme etkisi g\u00f6stermedi. Bu nedenle, ars1'in en k\u00fc\u00e7\u00fck par\u00e7as\u0131, verimli ARS aktivitesi i\u00e7in kesinlikle gerekli olan k\u00fc\u00e7\u00fck bir segment ve i\u00e7 yap\u0131sal de\u011fi\u015fikliklere kar\u015f\u0131 daha ho\u015fg\u00f6r\u00fcl\u00fc olan \u00e7ok daha b\u00fcy\u00fck bir b\u00f6lgeden olu\u015fur. Segment 1'in daha y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc analizi, 30 bp'lik kritik A\/T zengin bir segmenti tan\u0131mlad\u0131, bu segmentin i\u00e7inde yedek genetik elemanlar bulunuyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Schizosaccharomyces pombe ars1, budding mayas\u0131 S.cerevisiae'de y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc te\u015fvik etti ancak bu heterolog aktivite segment 1'e ba\u011fl\u0131 de\u011fildi. Analizimiz, S.pombe ve S.cerevisiae'de ARS i\u015flevi i\u00e7in gerekli i\u015flevsel elemanlar\u0131n a\u00e7\u0131k\u00e7a farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"24311787","title":"N terminus of Swr1 binds to histone H2AZ and provides a platform for subunit assembly in the chromatin remodeling complex.","text":"Varyant histon H2AZ i\u00e7eren n\u00fckleozomlar gen ifadesinin d\u00fczenlenmesinde rol oynar. Saccharomyces cerevisiae'de, histon H2AZ'\u0131n kromatin deposisyonu, on d\u00f6rt alt birimden olu\u015fan SWR1 kompleksi taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir, bu kompleks ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak n\u00fckleozomik histon H2A'y\u0131 H2AZ ile de\u011fi\u015ftirir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, SWR1 kompleksinin b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korumak ve H2AZ histon de\u011fi\u015ftirme aktivitesini s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in yedi SWR1 alt biriminin (SWR1 ATPaz, Swc2, Swc3, Arp6, Swc5, Yaf9 ve Swc6) rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlad\u0131. Burada, \u00fc\u00e7 ek SWR1 alt biriminin i\u015flevini, mutlu SWR1 komplekslerini afinite safla\u015ft\u0131rarak analiz ederek inceledik. Arp4'\u00fcn (arp4-td) yoklu\u011funun Bdf1, Yaf9 ve Swc4'\u00fcn SWR1 kompleksine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engelledi\u011fini g\u00f6zlemledik. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Bdf1 veya Swc7'nin kayb\u0131n\u0131n genel kompleks b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcne minimum etkisi oldu. Ayr\u0131ca, SWR1'in temel H2AZ histon de\u011fi\u015ftirme aktivitesi in vitro, Arp4'e, ancak Bdf1 veya Swc7'ye ihtiya\u00e7 duymad\u0131. Bu nedenle, on d\u00f6rt SWR1 alt biriminden \u00fc\u00e7\u00fc, Bdf1, Swc7 ve daha \u00f6nce belirtilen Swc3, temel histon de\u011fi\u015ftirme aktivitesine yard\u0131mc\u0131 roller gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. SWR1 ATPaz alt biriminin N-terminal b\u00f6lgesi, Bdf1 ve Swc7'nin yan\u0131 s\u0131ra Arp4, Act1, Yaf9 ve Swc4'\u00fcn ba\u011flanmas\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirmek i\u00e7in gerekli ve yeterli olan bir H2AZ-H2B \u00f6zel ba\u011flanma sitesine sahiptir. Bu ayn\u0131 b\u00f6lge, daha \u00f6nce tan\u0131mlanan Swc2 alt birimine ait ayr\u0131 bir H2AZ-H2B ba\u011flanma sitesini de i\u00e7erir. Bu bulgular, bir SWR1 enziminin iki H2AZ-H2B dimeriyle ba\u011flanabilece\u011fini ve SWR1 kompleksindeki molek\u00fcler etkile\u015fimlerin hiyerar\u015fisi ve ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda daha fazla i\u00e7g\u00f6r\u00fc sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"24315156","title":"Role of the cytoskeleton during leukocyte responses","text":"H\u00fccre iskeleti, yap\u0131sal, adapt\u00f6r ve sinyal molek\u00fcllerinden olu\u015fan bir h\u00fccre a\u011f\u0131d\u0131r ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisiyle ili\u015fkili \u00e7o\u011fu h\u00fccre fonksiyonunu d\u00fczenler. Bu fonksiyonlar g\u00f6\u00e7, ekstravasasyon, antijen tan\u0131ma, aktivasyon ve farkl\u0131 lenfosit alt k\u00fcmeleri taraf\u0131ndan fagositoz i\u00e7erir. Son zamanlarda, lenfosit h\u00fccre iskeletinin d\u00fczenleyici unsurlar\u0131 ve yap\u0131sal bile\u015fenlerinin bir\u00e7o\u011fu belirlenmi\u015ftir. Bu incelemede, farkl\u0131 h\u00fccre iskeletinin bile\u015fimi ve d\u00fczenlenmesini tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerinde oynad\u0131\u011f\u0131 rol\u00fc inceliyoruz."}
{"_id":"24318630","title":"Integration of mental health into primary healthcare in low-income countries: avoiding medicalization.","text":"2008 y\u0131l\u0131ndan beri D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (DS\u00d6), zihinsel sa\u011fl\u0131k bo\u015flu\u011funu kapatma program\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, zihinsel sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 genel (\u00f6rne\u011fin birincil) sa\u011fl\u0131k hizmetlerine entegre etme \u00e7abalar\u0131n\u0131 canland\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Bu, zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmet sunumunda bu potansiyel y\u00f6ntemi yeniden ilgi g\u00f6rmesine neden oldu, ancak ayn\u0131 zamanda ele\u015ftirilere de yol a\u00e7t\u0131. Y\u00fckseltilen baz\u0131 endi\u015feler, bunun sosyal ve psikolojik sorunlar\u0131n t\u0131bbile\u015ftirilmesine katk\u0131da bulunaca\u011f\u0131 ve yaln\u0131zca birincil bak\u0131ma odaklanarak di\u011fer sa\u011fl\u0131k sistemi seviyelerine yeterli dikkat g\u00f6sterilmedi\u011fi i\u00e7in dar bir biyomedikal yakla\u015f\u0131m\u0131 s\u0131k\u0131la\u015ft\u0131raca\u011f\u0131 y\u00f6n\u00fcndeydi. Bu makale, zihinsel sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 genel sa\u011fl\u0131k hizmetlerine entegre ederken, dar bir biyomedikal yakla\u015f\u0131m\u0131 art\u0131rmaktan ka\u00e7\u0131nmak i\u00e7in kritik olabilecek yedi \u00f6\u011feyi tart\u0131\u015fmaktad\u0131r: (1) ad\u0131m ad\u0131m bak\u0131m sisteminde g\u00f6rev devretme yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131 kullanmak, (2) birincil zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin de k\u0131sa psikoterapi m\u00fcdahalelerini i\u00e7ermesini sa\u011flamak, (3) kronik engelli zihinsel bozukluklar\u0131 olan ki\u015filer i\u00e7in topluma dayal\u0131 iyile\u015fme y\u00f6nelimli m\u00fcdahaleleri te\u015fvik etmek, (4) e\u011fitimi, denetim yoluyla klinik yetkinlikleri g\u00fc\u00e7lendirme s\u00fcrecinin s\u00fcrekli bir par\u00e7as\u0131 olarak kavramak, (5) psikososyal m\u00fcdahalelerde topluluklar\u0131 ortaklar olarak dahil etmek, (6) birincil zihinsel sa\u011fl\u0131\u011fa ge\u00e7i\u015flerin daha geni\u015f sa\u011fl\u0131k politikas\u0131 reformlar\u0131 i\u00e7inde yer almas\u0131n\u0131 sa\u011flamak ve (7) sosyal belirleyicileri ele almak i\u00e7in \u00e7ok sekt\u00f6rl\u00fc yakla\u015f\u0131mlar\u0131 te\u015fvik etmek."}
{"_id":"24323369","title":"Comparison of clomiphene citrate, metformin, or the combination of both for first-line ovulation induction and achievement of pregnancy in 154 women with polycystic ovary syndrome.","text":"\n# Ama\u00e7\nPolikistik over sendromlu (PCOS) hastalarda ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu ve gebelik ba\u015far\u0131s\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in hangi ilk basamak ilac\u0131n daha etkili oldu\u011funu belirlemek ve herhangi bir hasta \u00f6zelli\u011finin tedaviye daha iyi yan\u0131tla ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulamakt\u0131r.\n\n# Tasar\u0131m\nG\u00f6zlemsel kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n# Ortam\nDo\u011furganl\u0131k klini\u011fi.\n\n# Hastalar\n154 infertil kad\u0131n, oligomenorrhea ve hiperandrojenizm ile.\n\n# M\u00fcdahale(ler)\nGrup 1 (56 hasta): D\u00f6ng\u00fcn\u00fcn 5-9. g\u00fcnlerinde 50 mg klomifen sitrat (CC) ald\u0131.\nGrup 2 (57 hasta): G\u00fcnl\u00fck 3 kez 500 mg metformin ald\u0131.\nGrup 3 (41 hasta): Her iki ilac\u0131 da ald\u0131.\n\n# Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nOv\u00fclasyon ve gebelik.\n\n# Sonu\u00e7lar\nSadece metformin alan hastalarda, sadece CC alanlara k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir ov\u00fclasyon oran\u0131 g\u00f6zlemlendi (75.4% vs. 50%). Metformin alan hastalar, kombinasyon grubundaki hastalara k\u0131yasla benzer ov\u00fclasyon oranlar\u0131na sahipti (75.4% vs. 63.4%). \u00dc\u00e7 grupta gebelik oranlar\u0131 e\u015fitti. Metformine yan\u0131t, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve dozla ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131. Son olarak, sigara i\u00e7meyenlik, genel olarak daha iyi ovulatory yan\u0131t\u0131 ve CC i\u00e7in daha d\u00fc\u015f\u00fck oru\u00e7 glikozu ile ili\u015fkiliydi, metformin i\u00e7in ise daha d\u00fc\u015f\u00fck androjenler.\n\n# Sonu\u00e7(lar)\nMetformin, CC'ye k\u0131yasla tek ba\u015f\u0131na ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu i\u00e7in daha etkilidir ve gebelik ba\u015far\u0131s\u0131nda e\u015fittir. PCOS'lu hastalarda ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu i\u00e7in metformini ilk olarak kullanmay\u0131 \u00f6neriyoruz, \u00e7\u00fcnk\u00fc etkinli\u011fi ve bilinen g\u00fcvenlik profili nedeniyle, hastalar\u0131n v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve ins\u00fclin seviyeleri ne olursa olsun."}
{"_id":"24323695","title":"Pulmonologist involvement, stage-specific treatment, and survival in adults with non-small cell lung cancer and chronic obstructive pulmonary disease.","text":"\n## Mant\u0131k\nAkci\u011fer kanseri olan hastalar\u0131n %80'i kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) ile birlikte vard\u0131r. Bunlar\u0131n bir\u00e7o\u011fu, solunum fonksiyonu ve i\u015flevsel durumlar\u0131n\u0131n azalmas\u0131 nedeniyle belirli a\u015famalara \u00f6zg\u00fc akci\u011fer kanseri tedavisine uygun de\u011fildir ve bir\u00e7ok ki\u015fi tedaviyi reddeder. KOAH'\u0131n olumsuz etkisi, akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131 uzman\u0131n\u0131n rehberli\u011fiyle y\u00f6netilirse hafifletilebilir.\n\n## Ama\u00e7lar\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, KOAH'\u0131 \u00f6nceden te\u015fhis edilmi\u015f olan non-k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) hastalar\u0131nda, \u00f6nerilen a\u015famalara \u00f6zg\u00fc tedavi modu alma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve genel hayatta kalma ile ilgili akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131 uzman\u0131n\u0131n y\u00f6netiminin ili\u015fkisini inceledi.\n\n## Y\u00f6ntemler\n2002-2005 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, KOAH te\u015fhisi (NSCLC te\u015fhisi tarihinden 3-24 ay \u00f6nce) olan erken ve ileri evre NSCLC vakalar\u0131, Surveillance, Epidemiyoloji ve Sonu\u00e7lar\u0131 (SEER) t\u00fcm\u00f6r kay\u0131t verileri ile Medicare talepleri aras\u0131nda ba\u011flant\u0131l\u0131 olarak belirlendi. \u00c7al\u0131\u015fma sonu\u00e7lar\u0131, \u00f6nerilen a\u015famalara \u00f6zg\u00fc tedavinin al\u0131nmas\u0131 (erken evre NSCLC i\u00e7in cerrahi reseksiyon ve ileri evre NSCLC i\u00e7in kemoterapi [\u0130leri NSCLC]) ve genel hayatta kalma dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli sonu\u00e7lard\u0131. Akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131 uzman\u0131n\u0131n y\u00f6netimi, NSCLC te\u015fhisi tarihinden 6 ay i\u00e7inde bir veya daha fazla de\u011ferlendirme ve y\u00f6netim ziyaret talebiyle akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131 uzmanl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7eren bir veya daha fazla talep g\u00f6zlemlendi\u011finde mevcut olarak kabul edildi. A\u015famalara \u00f6zg\u00fc \u00e7oklu lojistik regresyon, akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131 uzman\u0131n\u0131n y\u00f6netimi ve al\u0131nan tedavi aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi test etti. Cox orant\u0131l\u0131 tehlike modelleri, akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131 uzman\u0131n\u0131n bak\u0131m\u0131 ve \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ba\u011f\u0131ms\u0131z ili\u015fkiyi inceledi. \u0130ki a\u015famal\u0131 kal\u0131nt\u0131 dahil enstr\u00fcmantal de\u011fi\u015fken (2SRI-IV) analizleri, potansiyel kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6rlere veya \u00f6l\u00e7\u00fcm hatas\u0131na dayal\u0131 olarak d\u00fczeltmek ve ayarlamak i\u00e7in test edildi.\n\n## \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Ana Bulgular\nKOAH'\u0131 \u00f6nceden te\u015fhis edilmi\u015f olan 5.488 erken evre NSCLC ve 6.426 \u0130leri NSCLC hastas\u0131 i\u00e7eren iki kohort vard\u0131. Erken evre NSCLC hastalar\u0131n\u0131n %54,9'unda ve \u0130leri NSCLC"}
{"_id":"24335068","title":"Divalent cations differentially regulate integrin alphaIIb cytoplasmic tail binding to beta3 and to calcium- and integrin-binding protein.","text":"Recombine veya sentetik alfaIIb ve beta3 integrin sitoplazmik peptitlerini kullanarak, y\u00fczey plasmon rezonans\u0131 ile in vitro kompleksasyonlar\u0131n\u0131 ve ligand\u0131 ba\u011flama kapasitelerini incelemi\u015f olduk. Alfa.beta heterodimerizasyonu, 1:1 stoikiometride meydana geldi ve mikromolar aral\u0131ktaki zay\u0131f bir KD ile ger\u00e7ekle\u015fti. Bu ili\u015fkilendirme i\u00e7in divalant katyonlara ihtiya\u00e7 duyulmad\u0131, ancak alfa.beta kompleksini, ayr\u0131\u015fma oran\u0131n\u0131 azaltarak kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Alfa.beta kompleksasyonu, alfaIIb'deki R995A de\u011fi\u015fimi veya KVGFFKR silinimi ile engellendi ancak beta3 S752P de\u011fi\u015fimi ile engellenmedi. Recombine kalsiyum ve integrin ba\u011flama proteini (CIB), alfaIIb'ye \u00f6zg\u00fc bir ligand, alfaIIb sitoplazmik peptideye, kalsiyum veya manganez2 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, 1:1 reaksiyonla ba\u011fland\u0131 ve 12 mikroM'lik bir KD de\u011feri g\u00f6sterdi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, in vitro s\u0131v\u0131 faz\u0131nda CIB'nin intact alfaIIbbeta3'e ba\u011flanmas\u0131, manganez2 ile etkinle\u015ftirilmi\u015f alfaIIbbeta3 konformerleri tercih etti, bu da PAC-1 ile yakalanan manganez2 ile etkinle\u015ftirilmi\u015f alfaIIbbeta3'\u00fcn artm\u0131\u015f coimmunopresipitasyonu ile g\u00f6sterildi. Bu, intact alfaIIbbeta3'\u00fcn manganez2 etkinle\u015ftirilmesiyle, CIB ba\u011flama sitesinin maruz kalmas\u0131n\u0131n, serbest alfaIIb peptidi taraf\u0131ndan spontan olarak maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131na i\u015faret ediyor. CIB, PAC-1'in inaktif alfaIIbbeta3'e ba\u011flanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etmedi veya etkinle\u015ftirilmi\u015f alfaIIbbeta3'\u00fcn PAC-1 taraf\u0131ndan i\u015fgalini \u00f6nlemedi\u011finden, CIB'nin alfaIIbbeta3'\u00fcn i\u00e7ten d\u0131\u015fa sinyalle\u015fmesini d\u00fczenlemedi\u011fini, ancak alfaIIbbeta3'\u00fcn post-receptor i\u015fgal olay\u0131na dahil oldu\u011funu sonu\u00e7land\u0131r\u0131yoruz."}
{"_id":"24338780","title":"Lethal autoimmune myocarditis in interferon-gamma receptor-deficient mice: enhanced disease severity by impaired inducible nitric oxide synthase induction.","text":"ARKA PLAN Interferon-gamma (IFN-gamma), otoimm\u00fcn hastal\u0131klarda enflamatuar yan\u0131tlar\u0131n d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli bir sitokin olarak bilinir. Enflamatuar kalp hastal\u0131\u011f\u0131 konusunda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR IFN-gamma resept\u00f6r\u00fc eksik (IFN-gammaR(-\/-)) fareler, BALB\/c arka plan\u0131nda kardiyak alfa-myosin a\u011f\u0131r zincirinden t\u00fcretilen bir peptit ile a\u015f\u0131land\u0131\u011f\u0131nda, y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 ile \u015fiddetli miokardit geli\u015ftirirler. Miokardit, 3 hafta sonra sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelerde azald\u0131, ancak IFN-gammaR(-\/-) farelerde hastal\u0131k devam etti. S\u00fcrekli enflamasyon, IFN-gammaR(-\/-) farelerde g\u00fc\u00e7l\u00fc in vitro CD4 T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131 ve bozulmu\u015f ind\u00fcklenebilir nitrik oksit sintaz (iNOS) ifadesi ile birlikte g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca, IFN-gammaR(-\/-) kalplerinde nitrik oksit \u00fcretiminin bozuldu\u011fu kan\u0131tland\u0131. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelerde nitrik oksit sintaz inhibit\u00f6r\u00fc N-nitro-L-arginin metil ester (L-NAME) tedavisi, in vitro CD4 T h\u00fccre proliferasyonunu art\u0131rd\u0131 ve miokardit iyile\u015fmesini \u00f6nledi. SONU\u00c7LAR Verilerimiz, IFN-gamma'n\u0131n, T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 ind\u00fckleyerek ve daha sonra indirgeyerek \u00f6l\u00fcmc\u00fcl otoimm\u00fcn miokarditi \u00f6nledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"24341590","title":"Association between CYP2D6 polymorphisms and outcomes among women with early stage breast cancer treated with tamoxifen.","text":"\nB\u00fcy\u00fcme bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkisi, hormon resept\u00f6r\u00fc pozitif meme kanseri tedavisinde kullan\u0131lan tamoksifen ile sa\u011flanan, metabolitleri 4-hidroksitamoksifen ve endoksin'dir. Aktif metabolitlerin olu\u015fumu, polimorfik sitokrom P450 2D6 (CYP2D6) enzimi taraf\u0131ndan katalize edilir.\n\nAma\u00e7: Hormon resept\u00f6r\u00fc pozitif kad\u0131nlarda adjuvant tamoksifen tedavisi alan hastalarda klinik sonu\u00e7larla CYP2D6 varyasyonu aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi belirlemek.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Hastalar: Alman ve ABD'den erken evre meme kanseri i\u00e7in adjuvant tamoksifen tedavisi alan hasta kohortlar\u0131n\u0131n retrospektif analizi. 1325 hasta, 1986-2005 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda evre I-III meme kanseri tan\u0131s\u0131 konmu\u015f ve \u00e7o\u011funlukla menopoz sonras\u0131 (95.4%) olan hastalard\u0131. Son takip Aral\u0131k 2008'de yap\u0131ld\u0131; dahil etme kriterleri hormon resept\u00f6r\u00fc pozitifli\u011fi, tan\u0131da metastatik hastal\u0131k olmamas\u0131, adjuvant tamoksifen tedavisi ve kemoterapi olmamas\u0131yd\u0131. Tumor dokusundan veya kan\u0131ndan DNA, CYP2D6 ile ili\u015fkili az (*10, *41) veya yok (*3, *4, *5) enzim aktivitesi g\u00f6steren varyantlar i\u00e7in genotiplendirildi. Kad\u0131nlar, geni\u015f (n=609), heterozigot geni\u015f\/orta (n=637) veya k\u00f6t\u00fc (n=79) CYP2D6 metabolizmas\u0131 olan olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Yeniden ortaya \u00e7\u0131kma s\u00fcresi, olay serbest hayatta kalma, hastal\u0131k serbest hayatta kalma ve t\u00fcm nedenlerle hayatta kalma.\n\nSonu\u00e7lar: Ortalama takip s\u00fcresi 6.3 y\u0131l. 9 y\u0131ll\u0131k takipte, geni\u015f metabolizmac\u0131lar aras\u0131nda yeniden ortaya \u00e7\u0131kma oranlar\u0131 %14.9, heterozigot geni\u015f\/orta metabolizmac\u0131lar aras\u0131nda %20.9 ve k\u00f6t\u00fc metabolizmac\u0131lar aras\u0131nda %29.0 idi ve t\u00fcm nedenlerle \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %16.7, %18.0 ve %22.8 idi. Geni\u015f metabolizmac\u0131lara k\u0131yasla, heterozigot geni\u015f\/orta metabolizmac\u0131lar aras\u0131nda (yeniden ortaya \u00e7\u0131kma s\u00fcresine g\u00f6re ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131 [HR"}
{"_id":"24346598","title":"Long-term, nightly benzodiazepine treatment of injurious parasomnias and other disorders of disrupted nocturnal sleep in 170 adults.","text":"AMA\u00c7: Kronik uyku bozukluklar\u0131n\u0131n tedavisi i\u00e7in uzun s\u00fcreli, gecelik benzodiazepin tedavisinin etkinli\u011fini, doz istikrar\u0131n\u0131, g\u00fcvenli\u011fini ve k\u00f6t\u00fcye kullan\u0131m potansiyelini de\u011ferlendirmek.\n\nHASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER: Bir yazar, 12 y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemde, uzun s\u00fcreli uyku bozucu bozukluklar i\u00e7in gecelik benzodiazepin tedavisiyle 170 yeti\u015fkin hastay\u0131 de\u011ferlendirdi ve tedavi etti: zararl\u0131 uyku y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f\u00fc ve uyku ter\u00f6rleri (69); REM uyku davran\u0131\u015f bozuklu\u011fu (52); kronik, \u015fiddetli uykusuzluk (25); ve huzursuz bacak sendromu\/d\u00f6nemsel bacak hareket bozuklu\u011fu (24).\n\nSONU\u00c7LAR: Uyku bozukluklar\u0131n\u0131n tam veya \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde kontrol\u00fc, 146 hastada (86%) sa\u011fland\u0131; %8'inde yan etkiler nedeniyle ila\u00e7 de\u011fi\u015fiklikleri gerekti; %2'sinde alkol veya madde k\u00f6t\u00fcye kullan\u0131m\u0131 nedeniyle hastaneye yat\u0131rma gerekti; ba\u015fka %2'si zaman zaman ila\u00e7lar\u0131n\u0131 k\u00f6t\u00fcye kulland\u0131. Toplamda 136 hasta, ortalama 3.5 (+\/- 2.4) y\u0131l boyunca her gece klonazepam ald\u0131, ba\u015flang\u0131\u00e7 ve son ortalama dozda anlaml\u0131 bir fark yoktu: 0.77 mg (+\/- 0.46) ve 1.10 mg (+\/- 0.96). Kronik alprazolam tedavisi ve di\u011fer benzodiazepin tedavileriyle benzer sonu\u00e7lar elde edildi.\n\nSONU\u00c7: Zararl\u0131 parasomniler ve di\u011fer uyku bozukluklar\u0131n\u0131n gecelik uzun s\u00fcreli benzodiazepin tedavisi, \u00e7o\u011fu vakada s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir etkinli\u011fe yol a\u00e7t\u0131, doz tolerans\u0131, yan etkiler veya k\u00f6t\u00fcye kullan\u0131m riski d\u00fc\u015f\u00fck. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n kronik, \u015fiddetli uykusuzluk (t\u00fcm uykusuzluk hastalar\u0131n\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck bir alt grubu) tedavisi hakk\u0131ndaki verileri, tipik uykusuzluk hastalar\u0131na genelle\u015ftirilemez."}
{"_id":"24347647","title":"Decreased proteasomal activity causes age-related phenotypes and promotes the development of metabolic abnormalities.","text":"Proteazom, hem normal hem de hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f proteinlerin par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in sorumlu \u00e7ok katalitik bir enzim kompleksi. Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 proteazomal aktivitedeki d\u00fc\u015f\u00fc\u015f, \u00e7e\u015fitli ya\u015fa ba\u011fl\u0131 patolojilere dahil edilmi\u015ftir. Azalm\u0131\u015f proteazomal aktivitenin ya\u015flanma ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131klara ilgisi hala belirsizdir, \u00e7\u00fcnk\u00fc uygun hayvan modelleri mevcut de\u011fildir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, azalan proteazomal kymotrypsin benzeri aktiviteye sahip bir transgenik (Tg) fare modeli olu\u015fturduk. Tg fareler, k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f bir \u00f6m\u00fcr ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 fenotipler geli\u015ftirdi. Tg farelerde, polyubikuitinlenmi\u015f ve oksitlenmi\u015f proteinler birikti ve Bcl-xL ve RNase L gibi h\u00fccresel proteinlerin ifade seviyeleri de\u011fi\u015fti. Tg farelere y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet verildi\u011finde, normal tip farelere k\u0131yasla daha belirgin obezite ve karaci\u011fer ya\u011flanmas\u0131 geli\u015ftirdiler. Lipid damlac\u0131\u011f\u0131 olu\u015fumuyla tutarl\u0131 olarak, Tg farelerin karaci\u011ferlerinde adipoz diferansiyasyonla ili\u015fkili protein (ADRP) ifadesi y\u00fckseldi. \u00d6nemli olan, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle tetiklenen obezite ve karaci\u011fer ya\u011flanmas\u0131n\u0131n ya\u015fl\u0131 farelerde gen\u00e7 farelerden daha belirgin oldu\u011fu ve ya\u015fl\u0131 normal farelerin ADRP seviyelerinin y\u00fckseldi\u011fi, bu da Tg farelerin metabolik bozukluklar\u0131n\u0131 ya\u015fl\u0131 farelerin metabolik bozukluklar\u0131n\u0131 taklit etti\u011fini g\u00f6stermektedir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, azalm\u0131\u015f proteazomal kymotrypsin benzeri aktivitenin \u00f6m\u00fcr\u00fc etkiledi\u011fini ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 metabolik bozukluklar\u0131, \u00f6rne\u011fin obezite ve karaci\u011fer ya\u011flanmas\u0131n\u0131 k\u00f6t\u00fcle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steren ilk in vivo kan\u0131tlar\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"24349430","title":"Orai1\/CRACM1 overexpression suppresses cell proliferation via attenuation of the store-operated calcium influx-mediated signalling pathway in A549 lung cancer cells.","text":"ARKA PLAN Orai1\/CRACM1, depolarizasyonlu kalsiyum kanallar\u0131n\u0131n ana bile\u015fenidir. Depolarizasyonlu kalsiyum ak\u0131m\u0131, enflamatuar reaksiyonlar, imm\u00fcnolojik d\u00fczenleme ve h\u00fccre proliferasyonu ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilidir. H\u00fccre proliferasyonunu d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir rol oynayan epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (EGF), depolarizasyonlu kalsiyum kanallar\u0131n\u0131 aktive edebilir. Ancak, EGF ile ili\u015fkili akci\u011fer kanseri h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesinde Orai1\/CRACM1 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin sonu\u00e7lar\u0131 bilinmemektedir. Y\u00d6NTEMLER Orai1\/CRACM1'in EGF ile ili\u015fkili akci\u011fer kanseri h\u00fccre proliferasyonundaki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, h\u00fccrelere lipofeksiyon yoluyla Orai1\/CRACM1 plazmidleri aktar\u0131ld\u0131. H\u00fccre proliferasyonunu izlemek i\u00e7in h\u00fccre proliferasyon testi, imm\u00fcnofluoresan boyama, ak\u0131\u015f sitometri ve ger\u00e7ek zamanl\u0131 polimeraz zincir reaksiyonu kullan\u0131ld\u0131. Kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131 sinyalleri, floresan tabanl\u0131 bir kalsiyum testi ile incelendi. SONU\u00c7LAR Orai1\/CRACM1 plazmidlerinin aktar\u0131lmas\u0131, EGF ile ili\u015fkili h\u00fccre proliferasyonunu inhibe etti. ERK1\/2 ve Akt fosforilasyonu, Orai1\/CRACM1 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ile inhibe edildi. H\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenleyicisi p21'in ifadesi, Orai1\/CRACM1'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden h\u00fccrelerde uyar\u0131l\u0131rken, siklin D3'\u00fcn ifadesi azalt\u0131ld\u0131. Ak\u0131\u015f sitometresi, Orai1\/CRACM1 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin G0\/G1 h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc tutuklamas\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. \u00d6nemli olan, Orai1\/CRACM1 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin EGF ile ili\u015fkili depolarizasyonlu kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131 \u00fczerinde \u00f6nemli bir azaltma yapt\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, depolarizasyonlu kalsiyum kanal\u0131 inhibit\u00f6r\u00fc 2-APB'nin uygulanmas\u0131, EGF ile ili\u015fkili kanser h\u00fccrelerinin proliferasyonunu inhibe etti. SONU\u00c7 Orai1\/CRACM1 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, depolarizasyonlu kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 azaltarak, EGF ile ili\u015fkili proliferatif sinyali engeller ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc tutuklamas\u0131na neden olur."}
{"_id":"24349992","title":"Oxidative stress in cancer associated fibroblasts drives tumor-stroma co-evolution: A new paradigm for understanding tumor metabolism, the field effect and genomic instability in cancer cells.","text":"Stromal fibroblastlarda Cav-1'in (Caveolin-1) kayb\u0131, insan meme kanseri hastalar\u0131nda k\u00f6t\u00fc prognozun g\u00fc\u00e7l\u00fc tek ba\u011f\u0131ms\u0131z tahmincisidir ve erken t\u00fcm\u00f6r tekrar\u0131, lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc metastaz\u0131 ve tamoksifen direnci ile ili\u015fkilidir. Bu, \"lethal t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131\" olu\u015fturma mekanizmalar\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in yeni bir ko-k\u00fclt\u00fcr sistemi geli\u015ftirdik. Burada, stromal Cav-1'in g\u00fc\u00e7l\u00fc prognozik de\u011ferini a\u00e7\u0131klayan yeni bir paradigma \u00f6neriyoruz. Bu modelde, kanser h\u00fccreleri kanser ili\u015fkili fibroblastlarda oksidatif strese neden olur, bu da daha sonra t\u00fcm\u00f6r-stroma ko-evrimi, kanser h\u00fccrelerindeki DNA hasar\u0131 ve aneuploidiyi tetikleyen \"metabolik\" ve \"mutajenik\" bir motor olarak hareket eder. Daha spesifik olarak, akut Cav-1 ifadesinin kayb\u0131n\u0131n kanser ili\u015fkili fibroblastlarda mitokondriyal disfonksiyon, oksidatif stres ve aerobik glikolizye yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, bozuk mitokondrilerin oksidatif stres taraf\u0131ndan tetiklenen otofaji\/mitofaji yoluyla kanser ili\u015fkili fibroblastlardan \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. Sonu\u00e7 olarak, kanser ili\u015fkili fibroblastlar, kom\u015fu kanser h\u00fccrelerini (Reverse Warburg Etkisi olarak da bilinen) beslemek i\u00e7in laktoz gibi besin maddelerini sa\u011flar. Kan\u015fer ili\u015fkili fibroblastlardaki oksidatif stresin kom\u015fu kanser h\u00fccrelerinde genomik istikrars\u0131zl\u0131\u011fa neden oldu\u011funu, dolayl\u0131 etki yoluyla potansiyel olarak daha sald\u0131rgan davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 art\u0131rabilece\u011fini kan\u0131tl\u0131yoruz. Son olarak, Cav-1 kayb\u0131ndan kaynaklanan azot oksit (NO) a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretiminin kanser ili\u015fkili fibroblastlardaki mitokondriyal disfonksiyonun temel nedeni oldu\u011funu do\u011frudan g\u00f6steriyoruz. Bu fikri desteklemek i\u00e7in, antioksidanlar (N-asetil-cistein, metformin ve kuercetin gibi) veya NO inhibit\u00f6rleri (L-NAME) ile tedavi, kanser ili\u015fkili fibroblastlar\u0131n a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir\u00e7ok fenotipini tersine \u00e7evirmeye yetecek kadar etkilidir. Bu nedenle, kanser h\u00fccreleri, kom\u015fu fibroblastlardaki oksidatif stresi (i) kendi hayatta kalmalar\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in stromal besin maddelerinin \u00fcretimi yoluyla bir \"motor\" olarak kullan\u0131r ve (ii) daha sald\u0131rgan bir fenotip geli\u015ftirmek i\u00e7in kendi mutajen"}
{"_id":"24351680","title":"Telomeres and telomerase: more than the end of the line","text":"Erken telomeraz ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, telomerlerin bir telomeraz taraf\u0131ndan desteklenen \u00e7o\u011faltma yoluyla korundu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcren zarif ama nispeten basit ve y\u00fcksek derecede korunmu\u015f bir mekanizma taraf\u0131ndan korundu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. \u00d6\u011frenmeye devam ettik\u00e7e, mekanizman\u0131n zarif oldu\u011fu ancak ba\u015flang\u0131\u00e7ta d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc kadar basit olmad\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, bir\u00e7ok t\u00fcr\u00fcn telomerler i\u00e7in benzer, bazen ayn\u0131 DNA dizilerini kulland\u0131klar\u0131, ancak bu t\u00fcrlerin bu dizileri d\u00fczenlemede kendi \u00f6zg\u00fcnl\u00fcklerini sergiledikleri ve belki de ek g\u00f6revler y\u00fckledikleri de anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Farkl\u0131 t\u00fcrlerde telomerler aras\u0131ndaki \u00e7arp\u0131c\u0131 benzerlikler, kromozom u\u00e7lar\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok \u015fey ortaya \u00e7\u0131karm\u0131\u015ft\u0131r; farkl\u0131l\u0131klar da e\u015fit derecede bilgilendiricidir. Telomeraz kullanan t\u00fcrler aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131klar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, telomeraz aktivitesi tespit edilmeyen birka\u00e7 istisnai organizma da vard\u0131r. Bu inceleme, son ara\u015ft\u0131rmalara, bunlardan elde edilen i\u00e7g\u00f6r\u00fclere ve belki de daha \u00f6nemli olarak ortaya \u00e7\u0131kan sorulara de\u011finmektedir."}
{"_id":"24356383","title":"Reduced osteoblastic population and defective mineralization in osteopetrotic (op\/op) mice.","text":"Osteopetrotik (op\/op) fareler, makrofaj kolonisi fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn eksikli\u011fi nedeniyle osteosit olu\u015fumunda kusur nedeniyle kemik yeniden d\u00fczenlemede ba\u015far\u0131s\u0131z olurlar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, op\/op farelerin femoralar\u0131n\u0131 inceleyerek osteosit pop\u00fclasyonu ve kemik mineralizasyonu, osteositler veya kemik erimesi ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Op\/op fareler, kondro-kemik birle\u015fiminden diafizal b\u00f6lgeye kadar trabek\u00fcler kemiklerin a\u011f\u0131n\u0131 uzatt\u0131lar. Op\/op farelerin femoral metafizlerinde, b\u00fcy\u00fcme plakalar\u0131n\u0131n erime b\u00f6lgesinde yak\u0131nlarda metafizik kemikte yo\u011fun alkaline fosfataz (ALP) pozitif osteositler g\u00f6zlemlendi. Von Kossa boyamas\u0131, mineralize olmu\u015f nod\u00fcllerin da\u011f\u0131n\u0131k da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ve mineralize olmu\u015f kemik matrislerinin ince a\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, oysa normal fareler paralel olarak uzun eksene uzanan iyi mineralize olmu\u015f trabek\u00fcller geli\u015ftirdiler. Metafizize kar\u015f\u0131, baz\u0131 op\/op diafizlerinde zay\u0131f ALP pozitifli\u011fi olan d\u00fczg\u00fcnle\u015fmi\u015f osteositler ve di\u011fer diafizlerde osteositler taraf\u0131ndan kaplanmayan kemik y\u00fczeyleri g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu nedenle, op\/op diafizlerinde osteosit pop\u00fclasyonu ve aktivitesi muhtemelen daha azd\u0131. Osteopetrotik modeline ra\u011fmen, von Kossa boyamas\u0131, op\/op diafizlerinde par\u00e7al\u0131 mineralize edilmemi\u015f alanlar\u0131 g\u00f6sterdi, bu da daha az osteosit pop\u00fclasyonu ve\/veya aktivitesinin kemikte kusurlu mineralizasyona neden oldu\u011funu i\u015faret ediyor. Transmisyon elektron mikroskobu, diafizal kemiklerde az say\u0131da osteosit ortaya \u00e7\u0131kard\u0131 ve bunun yerine mineralize edilmemi\u015f kemiye s\u0131k s\u0131k ba\u011flanm\u0131\u015f kemik maruziyeti h\u00fccreleri ve vask\u00fcler endotel h\u00fccreleri vard\u0131. Osteositler, mineralize edilmemi\u015f kemik matrisinde g\u00f6m\u00fcl\u00fcyd\u00fc. Bu nedenle, osteosit pop\u00fclasyonu ve aktivitesi, sonraki kemik mineralizasyonu da dahil olmak \u00fczere osteositler taraf\u0131ndan dahil olan gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"24384587","title":"Interleukin 18 function in atherosclerosis is mediated by the interleukin 18 receptor and the Na-Cl co-transporter","text":"Interleukin-18 (IL18), \u00e7e\u015fitli olas\u0131 mekanizmalar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla aterosklerozun olu\u015fumuna kat\u0131l\u0131r. IL18'in etkisinin engellenmesi, farelerde aterosklerozu azalt\u0131r. Burada, IL18 resept\u00f6r\u00fc (IL18r)'nin yoklu\u011funun, apolipoprotein E eksik (Apoe\u2212\/\u2212) farelerde aterosklerozu etkilemedi\u011fini ve ayr\u0131ca endotel h\u00fccrelerinde IL18'in y\u00fczeyine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 veya sinyalle\u015fmesini etkilemedi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta IL18 ile birlikte imm\u00fcnopresipitasyonla tespit edilen \u015fekilde, IL18, sodyum-klor\u00fcr ko-transporter (NCC; ayr\u0131ca SLC12A3 olarak da bilinir), 12 membran alanl\u0131 iyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 proteinle etkile\u015fime girdi\u011fini bulduk. NCC, aterosklerotik lezyonlarda ifade edilir ve IL18r ile kolokalezler. Apoe\u2212\/\u2212 farelerinde, IL18r ve NCC'nin birlikte eksikli\u011fi, ancak tek tek herhangi bir proteinin eksikli\u011fi, fareleri aterosklerozdan korur. Apoe\u2212\/\u2212 farelerinin peritoneal makrofajlar\u0131 veya IL18r veya NCC eksikli\u011fi olan Apoe\u2212\/\u2212 farelerinin makrofajlar\u0131, IL18 ba\u011flama ve h\u00fccre sinyalle\u015fmesi ve sitokin ve kemokin ifadesi ind\u00fckleme g\u00f6sterir, ancak Apoe\u2212\/\u2212 farelerinin NCC ve IL18r'nin birlikte eksikli\u011fi olan makrofajlar\u0131, yan\u0131tlar\u0131n\u0131 azalt\u0131r. Makrofajlarda NCC ve IL18r aras\u0131ndaki etkile\u015fim, imm\u00fcnopresipitasyonla tespit edildi. IL18, IL18r'yi ifade etmeyen NCC-transfect edilmi\u015f COS-7 h\u00fccrelerinin y\u00fczeyine ba\u011flan\u0131r ve h\u00fccre sinyalle\u015fmesi ve sitokin ifadesini ind\u00fckler. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, NCC'yi, h\u00fccre sinyalle\u015fmesinde, inflamatuar molek\u00fcl ifadesinde ve deneysel aterosklerozda IL18 ile i\u015fbirli\u011fi yapan bir ba\u011flanma proteini olarak tan\u0131ml\u0131yor."}
{"_id":"24387017","title":"Notch promotes survival of pre\u2013T cells at the \u03b2-selection checkpoint by regulating cellular metabolism","text":"Notch sinyalleri, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc \u03b2-se\u00e7imi i\u015flevsel sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, farkl\u0131la\u015fma, proliferasyon ve apoptozdan kurtulu\u015f i\u00e7in gereklidir. T h\u00fccre geli\u015fimi i\u00e7in bu gereklili\u011fin alt\u0131nda yatan mekanizma bilinmemektedir. Burada, Notch resept\u00f6r\u00fc ve Delta-like 1 ligand\u0131 etkile\u015fimlerinin, h\u00fccre boyutunu, glikoz al\u0131m\u0131n\u0131 ve metabolizmas\u0131n\u0131 koruyarak CD4\u2212CD8\u2212 \u00f6n T h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, Notch sinyalizasyonunun trofik etkileri, fosfatidylinositol-3-OH kinaz ve kinaz Akt yoluyla bir yolla arac\u0131l\u0131k edildi, bu nedenle aktif Akt ifadesi, \u03b2-se\u00e7imi i\u00e7in Notch gereklili\u011fini a\u015far. Toplu olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Notch resept\u00f6r\u00fc-ligand etkile\u015fimlerinin, \u00f6n T h\u00fccre resept\u00f6r kompleksinin \u00f6zerk sinyalleme kapasitesini sa\u011flayarak h\u00fccre metabolizmas\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"24396137","title":"Blood pressure, salivary cortisol, and inflammatory cytokine outcomes in senior female cancer survivors enrolled in a tai chi chih randomized controlled trial","text":"Ya\u015fl\u0131 kanser hayatta kalanlar\u0131, kronik hastal\u0131klara (\u00f6rne\u011fin, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k) artan riskleri ve tedavi sonras\u0131 etkilerin yan\u0131 s\u0131ra fiziksel i\u015flevdeki d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler nedeniyle savunmas\u0131z bir n\u00fcfustur. Bu nedenle, kronik hastal\u0131k risk fakt\u00f6rlerini (yani, kan bas\u0131nc\u0131, kronik enflamasyon ve kortizol) azaltan m\u00fcdahaleler bu n\u00fcfusta \u00f6nemlidir. Tai chi chih (TCC), kronik hastal\u0131k risk fakt\u00f6rlerinde azalmalarla ili\u015fkili olan zihin-beden egzersizi, ancak ya\u015fl\u0131 kanser hayatta kalanlar\u0131 \u00fczerinde hen\u00fcz incelenmemi\u015ftir. Bir TCC'nin uygulanabilirli\u011fi i\u00e7in rastgele kontroll\u00fc deneme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, kronik hastal\u0131klar \u00fczerindeki etkileri nedeniyle ikincil sonu\u00e7lara kan bas\u0131nc\u0131, salya kortizol ve inflamatuar sitokinler (interleukin (IL)-6, IL-12, tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc-\u03b1, IL-10, IL-4) bakt\u0131k. 63 ya\u015fl\u0131 kad\u0131n kanser hayatta kalan\u0131 (M ya\u015f = 67 y\u0131l, SD = 7.15), fiziksel i\u015flev k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 (SF-12 fiziksel i\u015flev \u226480 veya rol-fiziksel \u226472) ile, 12 hafta (her hafta 60 dakika, \u00fc\u00e7 kez) TCC veya Sa\u011fl\u0131k E\u011fitimi kontrol (HEC) s\u0131n\u0131flar\u0131na rastgele atand\u0131. Dinlenme kan bas\u0131nc\u0131, 1 g\u00fcnl\u00fck salya kortizol \u00f6rnekleri ve sitokin \u00e7oklu analizleri i\u00e7in oru\u00e7lu plazma \u00f6rnekleri, temel ve 1 haftal\u0131k m\u00fcdahale sonras\u0131 d\u00f6nemde topland\u0131. Temel de\u011ferleri kontrol ederek, TCC grubu, HEC grubuna k\u0131yasla, m\u00fcdahale sonras\u0131 sistolik kan bas\u0131nc\u0131nda (SBP, p = 0.002) ve kortizol alan-alt\u0131nda (AUC, p = 0.02) anlaml\u0131 d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler g\u00f6sterdi. Enflamatuar sitokinler \u00fczerinde m\u00fcdahale etkisi (p'ler > 0.05) olmad\u0131. Bu TCC uygulanabilirli\u011fi deneyi, ya\u015fl\u0131 kad\u0131n kanser hayatta kalanlar\u0131nda SBP ve kortizol AUC'de anlaml\u0131 d\u00fc\u015f\u00fc\u015flerle sonu\u00e7land\u0131. Bu bulgular\u0131 do\u011frulamak i\u00e7in daha b\u00fcy\u00fck, kesin denemelere ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Ya\u015fl\u0131 hayatta kalanlar kronik hastal\u0131klara daha yatk\u0131n; ancak TCC m\u00fcdahaleleri ili\u015fkili risk fakt\u00f6rlerini azaltmaya yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"24408040","title":"Heart failure admissions in adults with congenital heart disease; risk factors and prognosis.","text":"ARKA PLAN Kalp yetmezli\u011fi (KY), kongenital kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (KKD) olan yeti\u015fkinlerde ciddi bir komplikasyon ve s\u0131kl\u0131kla \u00f6l\u00fcm nedenidir. Bu nedenle, ama\u00e7lar\u0131m\u0131z; KY giri\u015flerinin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek ve ilk KY giri\u015finin ve ilk KY giri\u015finden sonraki \u00f6l\u00fcm\u00fcn risk fakt\u00f6rlerini de\u011ferlendirmekti. Y\u00d6NTEMler Hollanda CONCOR kay\u0131tlar\u0131, Hastane Taburcu Kay\u0131tlar\u0131 ve Ulusal \u00d6l\u00fcm Kay\u0131tlar\u0131'na ba\u011flanarak KY giri\u015fleri ve \u00f6l\u00fcm verileri elde edildi. Hem KY giri\u015fi hem de \u00f6l\u00fcm i\u00e7in risk fakt\u00f6rleri Cox regresyon modelleri kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7lar 10.808 yeti\u015fkin hastadan (y\u00fczde 49'u erkek), 274'\u00fc (y\u00fczde 2,5'i) orta takip s\u00fcresi 21 y\u0131l boyunca KY i\u00e7in yat\u0131r\u0131ld\u0131. \u0130lk KY giri\u015finin incidans\u0131 1.000 hasta-y\u0131l ba\u015f\u0131na 1,2 idi, ancak KY'nin kendisi daha y\u00fcksek bir incidansa sahip olacakt\u0131r. Ana kusur, \u00e7oklu kusurlar ve \u00e7ocukluk d\u00f6neminde yap\u0131lan cerrahi m\u00fcdahaleler, KY giri\u015finin ba\u011f\u0131ms\u0131z risk fakt\u00f6rleri olarak belirlendi. KY i\u00e7in yat\u0131r\u0131lan hastalar, KY'ye yat\u0131r\u0131lmayan hastalara k\u0131yasla be\u015f kat daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm riski ta\u015f\u0131yordu (tehlike oran\u0131 (HR) = 5,3; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 4,2-6,9). \u0130lk KY giri\u015finden sonraki 1 ve 3 y\u0131ll\u0131k \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %24 ve %35 idi. \u0130lk KY giri\u015finden sonraki 3 y\u0131ll\u0131k \u00f6l\u00fcm\u00fcn ba\u011f\u0131ms\u0131z risk fakt\u00f6rleri erkek cinsiyeti, pacemaker implantasyonu, yat\u0131r\u0131lma s\u00fcresi, non-kardiyak ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131 ve y\u00fcksek serum kreatinin idi. SONU\u00c7lar KKD olan yeti\u015fkinlerde KY giri\u015fi incidans\u0131 1.000 hasta-y\u0131l ba\u015f\u0131na 1,2'dir. KY giri\u015finden sonraki \u00f6l\u00fcm riski \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artmaktad\u0131r, bu da KY giri\u015fi riski y\u00fcksek olan hastalar\u0131 belirlemenin \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r. Bu hastalar daha yak\u0131ndan takip ve daha erken t\u0131bbi m\u00fcdahalelerden yararlanabilir. Sunulan risk fakt\u00f6rleri g\u00f6zetimi kolayla\u015ft\u0131rabilir."}
{"_id":"24414345","title":"New pathologic classification of lung cancer: relevance for clinical practice and clinical trials.","text":"2011 y\u0131l\u0131nda Uluslararas\u0131 Akci\u011fer Kanseri Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 Derne\u011fi\/Amerikan Akci\u011fer Derne\u011fi\/Avrupa Akci\u011fer Derne\u011fi (IASLC\/ATS\/ERS) taraf\u0131ndan yap\u0131lan akci\u011fer adenokarsinomu s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 \u00fczerine \u00f6nemli de\u011fi\u015fiklikleri \u00f6zetliyoruz. S\u0131n\u0131fland\u0131rma, IASLC, ATS ve ERS'yi temsil eden uluslararas\u0131 bir \u00e7ekirdek panel taraf\u0131ndan geli\u015ftirildi ve bu panelde onkologlar\/akci\u011fer uzmanlar\u0131, patologlar, radyologlar, molek\u00fcler biyologlar ve g\u00f6\u011f\u00fcs cerrahlar\u0131 yer ald\u0131. Akci\u011fer kanseri hastalar\u0131n\u0131n %70'inin ileri evrelerde tan\u0131land\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, k\u00fc\u00e7\u00fck biyopsiler ve sitolojiye y\u00f6nelik yeni bir yakla\u015f\u0131m, spesifik terminoloji ve kriterler, squamsal h\u00fccre kanseri ile adenokarsinomun ay\u0131rt edilmesi ihtiyac\u0131na ve EGFR mutasyonlar\u0131 ile ALK yeniden d\u00fczenlemesi i\u00e7in molek\u00fcler testlere odakland\u0131. Daha \u00f6nce, net squamsal veya adenokarsinom morfolojisi olmamas\u0131 nedeniyle \"akci\u011fer kanseri, t\u00fcr belirlenmemi\u015f\" olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lan t\u00fcm\u00f6rler, molek\u00fcler testler i\u00e7in dokuyu korumak amac\u0131yla s\u0131n\u0131rl\u0131 imm\u00fcnohistokimyasal testlerle daha ileri s\u0131n\u0131fland\u0131rmaya tabi tutulmal\u0131d\u0131r. \"Bronkioloalveolar karsinom\" ve \"kar\u0131\u015f\u0131m alt t\u00fcr\u00fc adenokarsinom\" terimleri kullan\u0131mdan kald\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Rezide adenokarsinomlar i\u00e7in, adenokarsinom in situ ve en az invaziv adenokarsinom kavramlar\u0131, tam rezeksiyonu uygulanan hastalarda %100 hastal\u0131k serbest kalma oran\u0131na sahip hastalar\u0131 tan\u0131mlar. \u0130nvaziv adenokarsinomlar, kapsaml\u0131 histolojik alt tiplendirme kullan\u0131larak, lepidik, akinar, papiller ve kat\u0131 desenler ile s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131l\u0131r; mikropapiller, k\u00f6t\u00fc prognozlu yeni bir histolojik alt tip olarak eklenmi\u015ftir. Daha \u00f6nce \"m\u00fck\u00fcsl\u00fc bronkioloalveolar karsinom\" olarak adland\u0131r\u0131lanlar \u015fimdi \"invaziv m\u00fck\u00fcsl\u00fc adenokarsinom\" olarak adland\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. Akci\u011fer kanseri alan\u0131, \u00f6zellikle molek\u00fcler alanda yeni geli\u015fmelerle h\u0131zla de\u011fi\u015fti\u011fi i\u00e7in, bu s\u0131n\u0131fland\u0131rma hem hasta bak\u0131m\u0131 hem de klinik denemeler ve TNM s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 i\u00e7in \u00e7ok ihtiya\u00e7 duyulan bir patolojik tan\u0131 standard\u0131 sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"24423427","title":"Polymorphisms in EGFR and IL28B are associated with spontaneous clearance in an HCV-infected iranian population","text":"Hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV) ile enfekte olmu\u015f bireylerin \u00e7o\u011fu kronik enfeksiyon geli\u015ftirir, ancak yakla\u015f\u0131k %25'i herhangi bir terap\u00f6tik m\u00fcdahale olmadan vir\u00fcs\u00fc kendili\u011finden temizleyebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u0130ranl\u0131 hastalarda kendili\u011finden HCV temizlenmesiyle ili\u015fkili genleri belirlemekti. 107 HCV'li kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n kendili\u011finden enfeksiyonu temizledi\u011fi ve 176 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n enfeksiyonunun devam etti\u011fi bir kohortta 59 se\u00e7ilmi\u015f aday genin 110 tek n\u00fckleotit polimorfizmini (SNP) genotipledik. 110 SNP'den 3'\u00fc HCV sonucu ile ili\u015fkili bulundu (P-de\u011ferleri<0.03). EGFR (epitelyal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc geni) genindeki rs11506105, ve IL28B (interferon-\u03bb3 geni) genindeki rs11881222 ve rs12979860. \u00dc\u00e7 i\u015faret\u00e7inin \u00e7oklu lojistik regresyon analizi, hem rs11506105 (EGFR) ve rs11881222 (IL28B) hem de rs12979860 (IL28B) genlerinde A\/A genotiplerinin ve rs12979860 (IL28B) geninde C\/C genotipinin HCV temizlenmesiyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi (rekesif model: oran riski (OR)=2.06, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (95% CI)=1.09\u20133.88, P=0.025; OR=2.09, %95 CI=1.23\u20133.60, P=0.007; ve OR=1.95, %95 CI=1.15\u20133.35, P=0.014 i\u00e7in rs11506105, rs12979860 ve rs11881222, s\u0131ras\u0131yla). Sonu\u00e7 olarak, EGFR ve IL28B SNP'leri kendili\u011finden viral temizlenmeyi tahmin etmek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011f\u0131ms\u0131z i\u015faret\u00e7iler olarak kal\u0131r."}
{"_id":"24443043","title":"Cardiopulmonary exercise testing variables reflect the degree of diastolic dysfunction in patients with heart failure-normal ejection fraction.","text":"AMA\u00c7 \u00d6nceki ara\u015ft\u0131rmalar, ekokardiyografi ile dokular Doppler g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (TDI) ve kardiyopulmoner egzersiz testi (CPX) aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi, sistolik kalp yetmezli\u011fi (HF) kohortlar\u0131nda bildirmi\u015ftir. Bu ara\u015ft\u0131rman\u0131n amac\u0131, HF ve normal ejeksiyon fraksiyonu (NEF) olan hastalarda ekokardiyografi ile TDI ve CPX aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 bir analiz yapmak idi. Y\u00d6NTEMLER HF-NEF (N = 32) olan hastalar, a\u015fa\u011f\u0131daki de\u011fi\u015fkenleri belirlemek i\u00e7in ekokardiyografi ile TDI ve CPX'e tabi tutuldu: (1) mitral erken h\u0131z (E) ve mitral halkas\u0131 h\u0131z\u0131 (E') aras\u0131ndaki oran, (2) ejeksiyon fraksiyonu, (3) sol ventrik\u00fcl (LV) k\u00fctlesi, (4) sol ventrik\u00fcl son sistolik hacim, (5) zirve oksijen al\u0131m\u0131 (.VO2), (6) solunum verimlili\u011fi, (7) end-tidal karbondioksit (P(ET)CO2) dinlenme ve zirve egzersiz bas\u0131nc\u0131 ve (8) 1 dakikal\u0131k kalp at\u0131\u015f h\u0131z\u0131 geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc (HRR1). SONU\u00c7LAR Pearson korelasyon, E\/E'nin zirve oksijen al\u0131m\u0131 (r = -0.55, p = .001), solunum verimlili\u011fi e\u011frisi (r = 0.60, p < .001), dinlenme P(ET)CO2 (r = -0.39, p = .03), zirve P(ET)CO2 (r = -0.50, p = .004) ve HRR1 (r = -0.63, p < .001) ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu ortaya koydu. Sol ventrik\u00fcl k\u00fctlesi ve sol ventrik\u00fcl son sistolik hacmi, herhangi bir CPX de\u011fi\u015fkeni ile ili\u015fkili de\u011fildi. Ejeksiyon fraksiyonu, HRR1 ile ili\u015fkiliydi (r = -0.55, p = .001). E\/E' > 10 (pozitif olas\u0131l\u0131k oran\u0131: 13:2) olan hastalar\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in HRR1 e\u015fi\u011fi 16'dan az ve\/veya 16 veya daha fazla at\u0131m\/dakika (daha y\u00fcksek de\u011fer pozitif)"}
{"_id":"24450344","title":"Radical prostatectomy for pathological Gleason 8 or greater prostate cancer: influence of concomitant pathological variables.","text":"\nAMA\u00c7: Patolojik Gleason skoru 8 veya daha y\u00fcksek olan prostat kanseri i\u00e7in radikal prostatektominin uzun vadeli sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik ve di\u011fer patolojik de\u011fi\u015fkenlerin prognostik \u00f6nemini karakterle\u015ftirdik.\n\nMATERYAL VE Y\u00d6NTEM: 1987-1996 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda toplam 6.419 hasta radikal prostatektomi ge\u00e7irdi. 407 hasta patolojik olarak Gleason 8 veya daha y\u00fcksek kategoriye girdi, bunlardan 8'i %48, 9'u %49 ve 10'u %3't\u00fc. Destekleyici tedavi 45% hastada uyguland\u0131 ve 155 (38%) hastaya adjuvant hormonal terapi uyguland\u0131. Progresyon-serbest, yerel veya sistemik ve\/veya prostat spesifik antijen (PSA) 0,4 ng\/ml veya daha y\u00fcksek ve kanser spesifik hayatta kalma, Kaplan-Meier y\u00f6ntemiyle belirlendi. Patolojik derece ve evre, \u00f6n operatif PSA, DNA ploidi, kenarl\u0131k durumu, t\u00fcm\u00f6r boyutu, seminal vesik\u00fcl istilas\u0131 ve adjuvant tedavi, tek de\u011fi\u015fkenli ve \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analizlerle de\u011ferlendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR: Patolojik evre da\u011f\u0131l\u0131m\u0131nda hastalar\u0131n %26's\u0131 pT2, %48'i pT3 ve %27'si pTxN+ idi. 10 y\u0131ll\u0131k genel ve progresyon-serbest hayatta kalma oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %67 ve %36 idi, kanser spesifik hayatta kalma ise %85 idi. Adjuvant tedavi, patolojik evre, \u00f6n operatif PSA ve patolojik derece, tek de\u011fi\u015fkenli analizlerde progresyon-serbest hayatta kalmayla anlaml\u0131 (0,05'ten az) ili\u015fkiliydi. Patolojik evre, kenarl\u0131k durumu ve ploidi, tek de\u011fi\u015fkenli analizlerde kanser spesifik hayatta kalmayla ili\u015fkiliydi. Adjuvant tedavi alan hastalarda 10 y\u0131ll\u0131k progresyon-serbest hayatta kalma oran\u0131, tedavi almayanlara g\u00f6re %52 ve %23 idi. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizde patolojik derece (p=0,02), \u00f6n operatif PSA (p<0,0001), adjuvant tedavi (p<0,0001) ve patolojik evre (p=0,03"}
{"_id":"24466904","title":"Successful establishment of long-term bone marrow cultures in 103 patients with myelodysplastic syndromes.","text":"Biz, 103 hasta i\u00e7in uzun s\u00fcreli k\u00fclt\u00fcrleri korumak amac\u0131yla, monon\u00fckleer h\u00fccreler yerine kemik ili\u011fi biyopsilerini kulland\u0131k. Bu hastalar, mielodispastik sendromlar\u0131n (MDS) t\u00fcm be\u015f alt kategorisine ve 12 normal kontrol\u00fcne aitti. 4. hafta itibariyle, %30-%50 \u00f6rt\u00fcnt\u00fc elde edildi ve %100 \u00f6rt\u00fcnt\u00fcyle 12 hafta boyunca korunabildi. D\u00f6rt bask\u0131n h\u00fccre, fibroblastlar, makrofajlar, endotel h\u00fccreleri ve adipositlerdi. \u0130mmunohistokimik ve elektron mikroskobik \u00e7al\u0131\u015fmalar, k\u00f6k h\u00fccre do\u011frulamas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. MDS stroma, normal hematopoezis i\u00e7in iyi destek sa\u011flad\u0131. FAB veya sitogenetik, b\u00fcy\u00fcme potansiyeliyle ili\u015fkili de\u011fildi. MDS stroma, hem morfolojik hem de i\u015flevsel olarak normal g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"24494539","title":"[Acupuncture combined with auricular point sticking therapy for post stroke depression:a randomized controlled trial].","text":"\n## Ama\u00e7\nPost-inme depresyon (PSD) tedavisinde bat\u0131 ila\u00e7lar\u0131na dayal\u0131 akupunktur ve kulak noktalar\u0131 uygulamas\u0131 kombinasyonunun klinik etkilerini g\u00f6zlemlemek.\n\n## Y\u00f6ntemler\n60 PSD hastas\u0131 rastgele iki gruba ayr\u0131ld\u0131: akupunktur ve kulak noktalar\u0131 uygulamas\u0131 kombinasyon grubu (kombinasyon grubu) ve ila\u00e7 grubu, her grupta 30 hasta. \u0130la\u00e7 grubunda 8 hafta boyunca g\u00fcnde bir kez 20 mg paroksetin hidroklorid a\u011f\u0131z yoluyla re\u00e7ete edildi. Yukar\u0131daki tedaviye dayanarak, kombinasyon grubunda 8 hafta boyunca Baihui (GV 20), Sishencong (EX-HN 1), Shenting (GV 24), Yintang (GV 29), Shenmen (HT 7), Neiguan (PC 6), Taichong (LR 3), Hegu (LI 4), Zusanli (ST 36), Sanyinjiao (SP 6) ve Fenglong (ST 40) noktalar\u0131nda g\u00fcnde bir kez, haftada \u00fc\u00e7 kez 30 dakikal\u0131k akupunktur uyguland\u0131. 8 hafta boyunca shenmen (TF4), pizhixia (AT4), xin (CO15) ve gan (CO12) noktalar\u0131nda kulak noktalar\u0131 uygulamas\u0131 terapisi uyguland\u0131, g\u00fcnde \u00fc\u00e7 kez ve 3-5 g\u00fcnde bir kez bas\u0131ld\u0131. Hamilton Depresyon \u00d6l\u00e7e\u011fi (HAMD) toplam puan\u0131 ve her fakt\u00f6r puanlar\u0131 iki grupta tedavi \u00f6ncesi ve sonras\u0131 g\u00f6zlemlendi ve Asberg Antidepresan Yan Etki Derecelendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi (SERS) ve klinik etki de\u011ferlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nTedavi sonras\u0131, iki grubun HAMD toplam puanlar\u0131 tedavi \u00f6ncesiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda (her ikisi de P<0.05) azald\u0131, kombinasyon grubunda daha iyi etki g\u00f6r\u00fcld\u00fc (P<0.05). Kombinasyon grubundaki tedavi sonras\u0131 puanlar ila\u00e7 grubundan daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc, bu da kayg\u0131\/somatizasyon fakt\u00f6r\u00fc, uyku bozuklu\u011fu fakt\u00f6r\u00fc ve umutsuzluk fakt\u00f6r\u00fc (hepsi P<0.05) i\u00e7erdi. Kombinasyon grubunun toplam etkili oran\u0131 %86.7 (26\/30) idi, bu da ila\u00e7 grubunun %66.7 ("}
{"_id":"24496245","title":"Selective enhancement of endothelial BMPR-II with BMP9 reverses pulmonary arterial hypertension","text":"Genetik kan\u0131tlar, endoteliyumda kemik morfogenetik protein tip II resept\u00f6r\u00fc (BMPR-II) sinyalizasyonunun kayb\u0131n\u0131n, akci\u011fer arteriyel hipertansiyonun (PAH) ba\u015flat\u0131c\u0131 fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu ima eder. Bununla birlikte, bu sinyalizasyon yolunu se\u00e7ici olarak hedefleyen BMP ligandlar\u0131n\u0131n terap\u00f6tik strateji olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 hen\u00fcz ger\u00e7ekle\u015ftirilmemi\u015ftir. Burada, PAH'li bireylerde BMPR-II geninin BMPR2 kodlayan mutasyonu ta\u015f\u0131yan akci\u011fer arteriyel endotel h\u00fccreleri ve kan \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 endotel h\u00fccrelerinde apoptozu \u00f6nleme ve monolayer b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc art\u0131rmada tercih edilen ligand\u0131 olarak BMP9'u tan\u0131ml\u0131yoruz. R899X insan BMPR2 mutasyonunun homozigot bir knock-in aleli ta\u015f\u0131yan fareler, BMPR-II eksikli\u011finden kaynaklanan PAH'in bir hayvan modeli olarak \u00fcrettik. Bu farelerde, BMP9'un y\u00f6netimi, hem bu farelerde hem de iki di\u011fer deneysel PAH modelinde, ya monocrotaline ya da VEGF resept\u00f6r\u00fc inhibisyonu ile kronik hipoksinin birle\u015fmesiyle geli\u015fen PAH'i tersine \u00e7evirdi. Bu sonu\u00e7lar, do\u011frudan endotel BMP sinyalizasyonunun g\u00fc\u00e7lendirilmesinin, PAH i\u00e7in yeni bir terap\u00f6tik strateji olarak b\u00fcy\u00fck vaatler ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"24498673","title":"Coordinated actions of SLX1-SLX4 and MUS81-EME1 for Holliday junction resolution in human cells.","text":"Holliday birle\u015fimleri (HJs), homologik rekombinasyon s\u0131ras\u0131nda olu\u015fan d\u00f6rt yollu DNA ara \u00fcr\u00fcnleri olup kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in verimli \u00e7\u00f6z\u00fclmeleri esast\u0131r. Burada, insan h\u00fccrelerinde iki Holliday birle\u015fimi \u00e7\u00f6zme yolunu tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bir yol, GEN1 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilirken, SLX1-SLX4 ve MUS81-EME1 ikinci ve genetik olarak farkl\u0131 bir yol (SLX-MUS) sa\u011flar. SLX-MUS veya GEN1 yolunun proteinlerini t\u00fcketilen h\u00fccreler, kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131nda ciddi kusurlar ve azalt\u0131lm\u0131\u015f hayatta kalma g\u00f6sterir. CDK taraf\u0131ndan fosforileme yan\u0131t\u0131 olarak, SLX1-SLX4 ve MUS81-EME1 G2\/M ge\u00e7i\u015finde bir araya gelerek istikrarl\u0131 bir SLX-MUS holoenzim olu\u015fturur, bu da in vitro yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131labilir. Biyokimyasal \u00e7al\u0131\u015fmalar, SLX-MUS'un bir Holliday birle\u015fimi \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc oldu\u011funu ve Holliday birle\u015fimi \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fc s\u0131ras\u0131nda iki farkl\u0131 endon\u00fckleaz\u0131n aktif sitelerini koordine etti\u011fini g\u00f6sterir. Bu kesme reaksiyonu, SLX1-SLX4'\u00fcn tek ba\u015f\u0131na arac\u0131l\u0131k etti\u011fi reaksiyonun daha verimli ve d\u00fczenlenmi\u015f oldu\u011fu i\u00e7in daha etkilidir. SLX1-SLX4, DNA ikincil yap\u0131lara kar\u015f\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir n\u00fckleaz aktivitesi sergileyen, DNA'ya kar\u015f\u0131 se\u00e7ici olmayan bir aktivite g\u00f6steren bir n\u00fckleazd\u0131r."}
{"_id":"24510595","title":"Prevalence of frequent headache in a population sample.","text":"\nAMA\u00c7: G\u00fcnl\u00fck veya neredeyse g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131, n\u00f6roloji uygulamalar\u0131nda ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 alt uzmanl\u0131k merkezlerinde yayg\u0131n olarak g\u00f6r\u00fclen hastalard\u0131r, ancak genel n\u00fcfusta bu durumun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Genel n\u00fcfusta s\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve \u00f6zelliklerini tan\u0131mlayan ABD'nin ilk \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 sunuyoruz. Y\u00d6NTEMLER: Maryland, Baltimore County'de, 18-65 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 13.343 ki\u015fi, ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131 hakk\u0131nda telefonla anket yapmak i\u00e7in rastgele telefon numaras\u0131yla se\u00e7ildi. Y\u0131ll\u0131k 180 veya daha fazla ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 bildiren hastalar s\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 olan olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. S\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n \u00fc\u00e7 ayr\u0131 ve birbirinden ba\u011f\u0131ms\u0131z alt t\u00fcr\u00fc belirlendi: migren \u00f6zellikli s\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131, kronik gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 ve s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f s\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131. SONU\u00c7LAR: Genel s\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %4.1'di (kad\u0131nlarda %5.0, erkeklerde %2.8; kad\u0131nlarda erkeklere g\u00f6re 1.8:1 oran). S\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131, Afrikal\u0131 Amerikal\u0131lardan (%3.3) daha s\u0131k olarak Beyazlarda (%4.4) g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu. Hem erkeklerde hem de kad\u0131nlarda, en y\u00fcksek yayg\u0131nl\u0131k en d\u00fc\u015f\u00fck e\u011fitim kategorisindeydi. S\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 olan hastalar\u0131n yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131 (kad\u0131nlarda %52, erkeklerde %56) kronik gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 kriterlerini kar\u015f\u0131larken, neredeyse \u00fc\u00e7te biri (kad\u0131nlarda %33, erkeklerde %25) migren \u00f6zellikli s\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 kriterlerini kar\u015f\u0131lad\u0131 ve geri kalan (kad\u0131nlarda %15, erkeklerde %19) s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmam\u0131\u015fd\u0131. Genel olarak, kad\u0131n ve erkek s\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 hastalar\u0131n\u0131n %30'u ve %25'i s\u0131ras\u0131yla Uluslararas\u0131 Ba\u015f A\u011fr\u0131s\u0131 Derne\u011fi (IHS) migren kriterlerini (aura ile veya olmadan) kar\u015f\u0131lad\u0131. SONU\u00c7: S\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 genel n\u00fcfusta yayg\u0131nd\u0131r ve Beyazlarda ve lise diplomas\u0131ndan az olanlarda daha yayg\u0131nd\u0131r. Kronik gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131, migren \u00f6zellikli s\u0131k ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131ndan daha yayg\u0131nd\u0131r, ancak sonuncusu daha engellidir. Kad\u0131nlarda erkeklerden daha yayg\u0131nd\u0131r, ancak"}
{"_id":"24512064","title":"HTLV-I\/II associated disease in England and Wales, 1993-7: retrospective review of serology requests.","text":"HIV'in yan\u0131 s\u0131ra iki eksojen retrovir\u00fcs (insan T h\u00fccre l\u00f6semi vir\u00fcs\u00fc t\u00fcr\u00fc I (HTLV-I) ve t\u00fcr\u00fc II (HTLV-II)) insanlarda enfekte olur. HTLV-I enfeksiyonu Japonya, Karayipler, Afrika ve Melanesya'da endemiktir ve bu b\u00f6lgelerden g\u00f6\u00e7menlerin Avrupa'da da bulundu\u011fu g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. HTLV-I enfeksiyonu, yeti\u015fkin T h\u00fccre l\u00f6semi\/limfoma riskini ya\u015fam boyunca 1-5%, HTLV-I ili\u015fkili mielopati riskini 0.25-1% ve di\u011fer enflamatuar durumlar\u0131 (uveit, alveolit ve artrit) ile ili\u015fkilendirir.1 HTLV-II enfeksiyonu baz\u0131 yerli Amerikan ve Afrika halklar\u0131nda ve enjekte eden uyu\u015fturucu kullan\u0131c\u0131lar\u0131nda endemiktir ve n\u00f6rolojik hastal\u0131klarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir.1 1986-1992 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Birle\u015fik Krall\u0131k'ta 100 HTLV-I ili\u015fkili mielopati ve 44 yeti\u015fkin T h\u00fccre l\u00f6semi\/limfoma tan\u0131s\u0131 konmu\u015ftur.3 Yeti\u015fkin T h\u00fccre l\u00f6semi\/limfoma 1977'de ilk kez tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r ve bu hastal\u0131\u011fa sahip hastalar\u0131n ortalama ya\u015fam beklentisi sadece alt\u0131 ayd\u0131r, bu nedenle 44 vakadan \u00e7o\u011fu muhtemelen akut vakalard\u0131r. ..."}
{"_id":"24512417","title":"Lentiviral vector design and imaging approaches to visualize the early stages of cellular reprogramming.","text":"\u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (iPSCs), yeniden programlama transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin gen transferi yoluyla somatik h\u00fccrelerden elde edilebilir. Bu fakt\u00f6rlerin ifade seviyeleri, iPSC kolonilerinin genel etkinli\u011fini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde etkiler, ancak ekstra katk\u0131n\u0131n rastgele h\u00fccre i\u00e7i fakt\u00f6rlerden geldi\u011fi \u00f6nerilmi\u015ftir. Burada, iPSC'lere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f fibroblastlar\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemek i\u00e7in kodon optimize edilmi\u015f yeniden programlama fakt\u00f6rlerini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir retroviral promot\u00f6rle birlikte ifade eden m\u00fchendislik yap\u0131lm\u0131\u015f renkli lentiviral vekt\u00f6rler sunuyoruz. Fluoresan mikroskopiyi uzun s\u00fcreli tek h\u00fccre izleme ile birle\u015ftirdik ve canl\u0131 h\u00fccre g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi ile erken iPSC k\u00fcmelerinin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 ve kompozisyonunu analiz ettik. M\u00fchendislik yap\u0131lm\u0131\u015f lentiviral vekt\u00f6rlerimizi uygulayarak, vekt\u00f6r susturman\u0131n genellikle Oct4-EGFP pluripotansl\u0131k i\u015faret\u00e7isinin ind\u00fcklenmesiyle ayn\u0131 anda veya \u00f6ncesinde meydana geldi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Yakla\u015f\u0131k 7 g\u00fcn sonra transd\u00fcksiyon (pt), kolonilerin alt grubunda Oct4-EGFP ifade eden ve h\u0131zla b\u00fcy\u00fcyen h\u00fccreler vard\u0131. Tek h\u00fccre t\u00fcretilmi\u015f iPSC kolonilerinin izlenmesi, yeniden programlamada rastgele epigenetik de\u011fi\u015fikliklerin gerekli oldu\u011fu kavram\u0131n\u0131 destekliyor. Ayr\u0131ca, iPSC kolonilerinin farkl\u0131 k\u00fcmelerden genetik mozaik olarak ortaya \u00e7\u0131kabilece\u011fini bulduk. Geli\u015ftirilmi\u015f vekt\u00f6r tasar\u0131m\u0131 ile s\u00fcrekli h\u00fccre izleme, erken yeniden programlama olaylar\u0131n\u0131n gibi biyolojik s\u00fcre\u00e7lerin ince dinamiklerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir sistem olu\u015fturur."}
{"_id":"24521894","title":"EIF2AK3, encoding translation initiation factor 2-\u03b1 kinase 3, is mutated in patients with Wolcott-Rallison syndrome","text":"Wolcott-Rallison sendromu (WRS), nadir g\u00f6r\u00fclen, otozomal resesif bir bozukluktur ve kal\u0131c\u0131 neonatal veya erken \u00e7ocukluk d\u00f6nemi ins\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131 diyabeti karakterize eder. Epifiz displazisi, osteoporoz ve b\u00fcy\u00fcme gerili\u011fi daha sonraki ya\u015flarda ortaya \u00e7\u0131kar. Di\u011fer s\u0131k g\u00f6r\u00fclen \u00e7ok sistemik manifestasyonlar karaci\u011fer ve b\u00f6brek disfonksiyonu, zihinsel gerilik ve kardiyovask\u00fcler anormallikler i\u00e7erir. \u0130ki kan ba\u011f\u0131 olan aileler \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmayla, WRS'yi kromozom 2p12'de 3 cm'den az bir b\u00f6lgeye haritalad\u0131k, en g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011flant\u0131 ve homozigotluk kan\u0131tlar\u0131 4 mikrosatelit i\u015faret\u00e7isi i\u00e7inde yakla\u015f\u0131k 1 cm aral\u0131kta bulundu. Eukaryotik \u00e7eviri ba\u015flatma fakt\u00f6r\u00fc 2-\u03b1 kinaz 3 (EIF2AK3) geni bu aral\u0131kta yer al\u0131r; bu nedenle onu bir aday olarak ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Her iki ailenin de bozuklukla ili\u015fkili oldu\u011funu belirten EIF2AK3'te farkl\u0131 mutasyonlar tespit ettik. \u0130lk mutasyon, t\u00fcm katalitik alan\u0131 eksik olan bir protein \u00fcreten bir kesintiye neden olur. Di\u011fer de\u011fi\u015fiklik, ayn\u0131 alt ailenin kinazlar\u0131nda y\u00fcksek derecede korunan, proteinin katalitik alan\u0131ndaki bir amino asidi de\u011fi\u015ftirir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, EIF2AK3'\u00fcn WRS'deki rol\u00fcn\u00fc desteklemektedir. Bu genin tan\u0131mlanmas\u0131, daha yayg\u0131n diyabet formlar\u0131n\u0131n ve WRS'nin di\u011fer patolojik manifestasyonlar\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131na \u0131\u015f\u0131k tutabilir."}
{"_id":"24523573","title":"Beta oscillations in a large-scale sensorimotor cortical network: directional influences revealed by Granger causality.","text":"\u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, senkronize beta frekans (14-30 Hz) osilasyonlar\u0131n\u0131n, kontralateral kol ve el kaslar\u0131n\u0131n sabit kas\u0131lmalar\u0131n\u0131n sa\u011flanmas\u0131nda birincil motor korteksin rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bununla birlikte, motor bak\u0131mda postcentral korteks alanlar\u0131n\u0131n rol\u00fc ve motor korteksle etkile\u015fim desenleri hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. \u0130ki maymunun el levhas\u0131 basma davran\u0131\u015flar\u0131 s\u0131ras\u0131nda g\u00f6rsel ayr\u0131m g\u00f6revi bekleme d\u00f6neminde pre- ve postcentral alanlarda beta senkronize n\u00f6ronal topluluklar\u0131n i\u015flevsel ili\u015fkilerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. G\u00fc\u00e7 ve koherans spektrum analizi kullanarak, pre- ve postcentral alanlarda beta senkronize b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli bir a\u011f\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledik. Daha sonra, kay\u0131t noktalar\u0131 aras\u0131ndaki y\u00f6nl\u00fc etkileri \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in Granger nedensellik spektrumlar\u0131n\u0131 kulland\u0131k. Her iki maymunda da birincil somatosensory korteksin hem motor korteks hem de inferior posterior parietal kortekse g\u00fc\u00e7l\u00fc Granger nedensellik etkileri g\u00f6zlemlendi, bu son alan da motor kortekse Granger nedensellik etkileri uygulad\u0131. Bununla birlikte, motor korteksin postcentral noktalara Granger nedensellik etkileri, bir maymunda zay\u0131f ve di\u011ferinde g\u00f6zlemlenmedi. Bu sonu\u00e7lar, senkronize beta osilasyonlar\u0131n\u0131n motor bak\u0131mda birden fazla sensorimotor alan\u0131 bir b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli a\u011fa ba\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve birincil somatosensory ve inferior posterior parietal kortekslerden motor kortekse Granger nedensellik etkilerini ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131, uyan\u0131k maymunlarda ilk kez g\u00f6sterdi\u011fimize inan\u0131yoruz."}
{"_id":"24524403","title":"Aging, frailty and age-related diseases","text":"Ya\u015fl\u0131l\u0131k olarak bilinen t\u0131bbi olarak ayr\u0131 bir sendromun kavram\u0131, geriatri uzmanlar\u0131n\u0131n klinik deneyimlerine dayanarak geli\u015fti ve klinik olarak iyi tan\u0131nabilir. Frailite, \u00e7ok sistemli fizyolojik de\u011fi\u015fikli\u011fi yans\u0131tan, spesifik olmayan bir savunmas\u0131zl\u0131k durumudur. Bu frailiteye neden olan temel de\u011fi\u015fiklikler her zaman hastal\u0131k durumuna ula\u015fmaz, bu nedenle genellikle \u00e7ok ya\u015fl\u0131 olan baz\u0131 insanlar, herhangi bir spesifik \u00f6l\u00fcmc\u00fcl hastal\u0131\u011fa sahip olmadan frail olurlar. G\u00fcncel d\u00fc\u015f\u00fcnce, bu sendromun sadece fiziksel de\u011fil, ayn\u0131 zamanda psikolojik, bili\u015fsel ve sosyal fakt\u00f6rlerin de katk\u0131da bulundu\u011funu ve tan\u0131m\u0131 ve tedavisinde bunlar\u0131n dikkate al\u0131nmas\u0131 gerekti\u011fini savunmaktad\u0131r. Bu i\u015faretler ve semptomlar birlikte, herhangi bir t\u00fcr stres fakt\u00f6r\u00fcne ve belki de d\u0131\u015fsal stres fakt\u00f6rlerinin yoklu\u011funda bile azalm\u0131\u015f i\u015flevsel rezervi ve buna ba\u011fl\u0131 olarak uyum (esneklik) kayb\u0131n\u0131 yans\u0131t\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Genel sonu\u00e7 olarak, frail ya\u015fl\u0131 bireyler, fiziksel ve bili\u015fsel d\u00fc\u015f\u00fc\u015f, engellilik ve \u00f6l\u00fcm riskinin artmas\u0131yla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131yad\u0131r. Frailite ile ili\u015fkili t\u00fcm bu \u00f6zellikler, ya\u015flanma s\u00fcrecinin tan\u0131m\u0131 ve karakterizasyonu i\u00e7in kolayca uygulanabilir ve literat\u00fcrde frailiteye neden olan veya onu belirleyen fizyolojik\/biyolojik yollar konusunda \u00e7ok az fikir birli\u011fi vard\u0131r. Muhtemelen do\u011fru bir \u015fekilde s\u00f6ylemek gerekirse, fikir birli\u011fi g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fc, kronik sistemik enflamasyonun frailiteye \u00f6nemli bir katk\u0131da bulundu\u011funu ima edecektir. Bu inceleme, ya\u015flanma, frailite ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131klar aras\u0131ndaki ili\u015fkiye odaklanacak ve frailiteyi azaltmak ve etkilerini ya\u015fl\u0131 insanlarda azaltmak i\u00e7in olas\u0131 m\u00fcdahaleleri vurgulayacakt\u0131r."}
{"_id":"24525112","title":"A case of paraquat intoxication caused by intravenous injection.","text":"Paraquat zehirlenmesi \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir sorundur. Paraquat zehirlenmelerinin \u00e7o\u011fu a\u011f\u0131zdan al\u0131m yoluyla ger\u00e7ekle\u015fir. \u0130ntraven\u00f6z paraquat enjeksiyonundan sonra \u00f6l\u00fcm vakas\u0131 bildiren bir vaka sunuyoruz. Parenteral paraquat maruziyeti hakk\u0131nda \u00e7ok az klinik veri vard\u0131r ve bu vakay\u0131 ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl ilerlemeyi anlat\u0131yoruz. Zehirlenme belirtileri ve ciddi organ fonksiyon bozuklu\u011fu enjeksiyonun hemen ard\u0131ndan geli\u015fti. Tekrarlanan aktif k\u00f6m\u00fcr hemoperf\u00fczyonuyla birlikte pulsteroidler, siklofosfamid ve antioksidanlar i\u00e7eren tedavi denendi. Zehirlenme sonras\u0131 3 g\u00fcn sonra \u00e7oklu organ yetmezli\u011finden hastan\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fc ger\u00e7ekle\u015fti. Bu vaka, intraven\u00f6z enjeksiyon yoluyla bile \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck miktarlarda paraquat zehirlenmesinin son derece k\u00f6t\u00fc bir prognoza sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"24530130","title":"Genome-wide association study identifies variants at CLU and CR1 associated with Alzheimer's disease","text":"Chromosom 19'da bulunan apolipoprotein E (APOE) geni, ge\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in tek do\u011frulanm\u0131\u015f risk gen lokusudur. Di\u011fer risk lokuslar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, 2.032 Fransa'dan Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (vaka) olan birey ve 5.328 kontrol \u00fczerinde geni\u015f \u00e7apl\u0131 bir genom-genel ili\u015fkilendirme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. APOE d\u0131\u015f\u0131ndaki i\u015faret\u00e7iler, P < 10\u22125'ten daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fkilendirme kan\u0131t\u0131 g\u00f6sterdi\u011fi takdirde, Bel\u00e7ika, Finlandiya, \u0130talya ve \u0130spanya'dan toplam 3.978 Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 vakas\u0131 ve 3.297 kontrol koleksiyonunda incelendi. \u0130ki lokus, tekrarlanan ili\u015fkilendirme kan\u0131t\u0131 g\u00f6sterdi: biri kromozom 8'de CLU (ayn\u0131 zamanda APOJ olarak da bilinir) i\u00e7inde, k\u00fcme protein veya apolipoprotein J'yi kodlayan (rs11136000, birle\u015ftirilmi\u015f veriler i\u00e7in OR = 0.86, %95 CI 0.81\u20130.90, P = 7.5 \u00d7 10\u22129) ve di\u011feri kromozom 1'de CR1 i\u00e7inde, kompleman bile\u015feni (3b\/4b) resept\u00f6r\u00fc 1'i kodlayan (rs6656401, birle\u015ftirilmi\u015f veriler i\u00e7in OR = 1.21, %95 CI 1.14\u20131.29, P = 3.7 \u00d7 10\u22129). \u00d6nceki biyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, CLU ve CR1'in \u03b2-amyloid (A\u03b2) peptidi, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 olan bireylerin beyinlerinde bulunan amiloid plaklar\u0131n\u0131n ana bile\u015feni, temizlenmesinde roller oynad\u0131klar\u0131n\u0131 desteklemektedir."}
{"_id":"24530633","title":"Identification and characterization of subpopulations in undifferentiated ES cell culture.","text":"Embriyonik k\u00f6k (EK) h\u00fccreleri, i\u00e7 h\u00fccre k\u00fctlesinden (\u0130KK) ve epiblasttan t\u00fcretilen \u00e7ok potansiyli h\u00fccrelerdir ve bu h\u00fccrelerin ikisinin aras\u0131nda \u00f6zelliklere sahip homojen bir n\u00fcfus oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu h\u00fccreler Oct3\/4 ve Rex1 genlerini ifade eder, bu genler ES h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmam\u0131\u015f durumunu belirtmek i\u00e7in kullan\u0131lan i\u015faretleyicilerdir. Oct3\/4, fare ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde hem \u00e7ok potansiyli hem de \u00e7ok potansiyli h\u00fccrelerde ifade edilirken, Rex1 ifadesi sadece \u0130KK'ye \u00f6zg\u00fcd\u00fcr ve daha sonraki a\u015famalarda, yani epiblast ve ilk ekderm (\u0130E) h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131nda \u00e7ok potansiyli h\u00fccrelerde indirgenir. ES h\u00fccrelerinin, belirli bir \u00e7ok potansiyli h\u00fccre geli\u015fim a\u015famas\u0131n\u0131 temsil eden homojen bir n\u00fcfusa m\u0131 yoksa \u00e7e\u015fitli farkl\u0131la\u015fma a\u015famalar\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k gelen heterojen bir n\u00fcfusa m\u0131 sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, Rex1 ve Oct3\/4 gen lokuslar\u0131na floresan protein genleri ekleyen EK h\u00fccre hatlar\u0131 olu\u015fturduk. Bulgular\u0131m\u0131z, farkl\u0131la\u015fmam\u0131\u015f EK h\u00fccrelerinin en az iki farkl\u0131 pop\u00fclasyonu i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6sterdi: Rex1(+)\/Oct3\/4(+) h\u00fccreleri ve Rex1(-)\/Oct3\/4(+) h\u00fccreleri. Rex1(-)\/Oct3\/4(+) ve Rex1(+)\/Oct3\/4(+) pop\u00fclasyonlar\u0131, LIF varl\u0131\u011f\u0131nda birbirlerine d\u00f6n\u00fc\u015febiliyordu. \u0130KK ve erken \u0130E h\u00fccrelerinin \u00f6zelliklerine sahip oldu\u011fu varsay\u0131lan Rex1(+)\/Oct3\/4(+) h\u00fccreleri ve Rex1(-)\/Oct3\/4(+) h\u00fccreleri, \u00e7o\u011funlukla ilk ekderm h\u00fccrelerine farkl\u0131la\u015f\u0131yor ve kimera olu\u015fumuna katk\u0131da bulunuyordu, ancak Rex1(-)\/Oct3\/4(+) h\u00fccreleri, in vitro'da soysal hat h\u00fccrelerine daha verimli farkl\u0131la\u015f\u0131yor ve kimera olu\u015fumuna \u00e7ok az katk\u0131da bulunuyordu. Bu sonu\u00e7lar, farkl\u0131la\u015fmam\u0131\u015f EK h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fcn\u00fcn, \u0130KK, epiblast ve \u0130E h\u00fccrelerini temsil eden alt pop\u00fclasyonlar\u0131 i\u00e7erdi\u011fini do\u011frulad\u0131."}
{"_id":"24541180","title":"Isolation of intact nuclei of high purity from mouse liver.","text":"G\u00fcncel karaci\u011fer \u00e7ekirde\u011fi izolasyon y\u00f6ntemleri, plazmalemma'y\u0131 homojenle\u015ftirme ve \u00e7ekirdekleri sucrose veya di\u011fer maddeler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla 80 dakika boyunca y\u00fcksek santrif\u00fcj kuvveti (YSK) ile ay\u0131rarak bozar. Bu t\u00fcr uzun s\u00fcre boyunca YSK'nin kullan\u0131m\u0131, \u00e7ekirdek hasar\u0131 ve endojen proteazlar taraf\u0131ndan bozulma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Klasik karaci\u011fer \u00e7ekirde\u011fi izolasyon y\u00f6ntemlerine d\u00f6rt de\u011fi\u015fikli\u011fi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Fare karaci\u011feri, in vivo kolagenaz perf\u00fczyonu ile ve olmadan ince bir a\u011f arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla nazik\u00e7e ezildi. H\u00fccre suspensiyonu, b\u00fcy\u00fck par\u00e7ac\u0131klar\u0131 \u00e7\u0131karmak i\u00e7in 600 g'de ve daha sonra 30 dakika boyunca sucrose gradyanlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla MCF (16.000 g) veya YSK (70.000 g) ile santrif\u00fcje edildi. \u0130zole edilmi\u015f \u00e7ekirdeklerin biyolojik ve morfolojik safl\u0131\u011f\u0131, \u00e7ekirdek ve sitoplazma i\u00e7in temsilci i\u015faret proteinlerinin analizleri de dahil olmak \u00fczere de\u011ferlendirildi. Sonu\u00e7lar, MCF ve kolagenaz\u0131n olmamas\u0131n\u0131n en y\u00fcksek \u00e7ekirdek b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc ve safl\u0131\u011f\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak MCF ile kolagenaz\u0131n verimlilik a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha iyi bir se\u00e7enek oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Y\u00f6ntem \u00f6zellikle k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6rnekler i\u00e7in uygundur ve bu nedenle insan karaci\u011fer biyopsileri ve fare karaci\u011ferleri ile \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in kolayla\u015ft\u0131rmal\u0131d\u0131r, bu t\u00fcrler gen hedefleme i\u00e7in en yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan t\u00fcrlerdir."}
{"_id":"24550453","title":"Two structurally independent domains of E. coli NusG create regulatory plasticity via distinct interactions with RNA polymerase and regulators.","text":"NusG, korunmu\u015f bir d\u00fczenleyici protein, RNA polimeraz\u0131n\u0131n, DNA'n\u0131n ve RNA'n\u0131n uzatma kompleksleriyle etkile\u015fime girerek transkripsiyonu \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc ve bazen z\u0131t \u015fekillerde d\u00fczenler. Escherichia coli'de (E. coli), NusG duraklamay\u0131 bask\u0131lar ve uzatma h\u0131z\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r, E. coli rho ve phage HK022 Nun proteini taraf\u0131ndan sonland\u0131rmay\u0131 g\u00fc\u00e7lendirir ve lambdaN ve ribozomik RNA operonlar\u0131nda antiterminasyonu te\u015fvik eder. Rapor etti\u011fimiz NMR \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, E. coli NusG'nin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ba\u011f\u0131ms\u0131z N- ve C-terminal yap\u0131sal alanlara, NTD ve CTD'ye sahip oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. NTD ve CTD'nin i\u015flevleri ve NusG varyantlar\u0131n\u0131n in vivo ve in vitro testlerine dayanarak, NTD'nin tek ba\u015f\u0131na in vitro'da duraklamay\u0131 bask\u0131lamak ve transkript uzatma h\u0131z\u0131n\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in yeterli oldu\u011funu bulduk. Bununla birlikte, hi\u00e7bir alan tek ba\u015f\u0131na rho ba\u011f\u0131ml\u0131 sonland\u0131rmay\u0131 g\u00fc\u00e7lendiremez veya antiterminasyonu destekleyemez, bu da her iki alan\u0131n da uzatma kompleksleriyle etkile\u015fimleri gerektiren bu s\u00fcre\u00e7ler i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterir. NusG'nin iki alan\u0131n\u0131n, farkl\u0131 etkile\u015fim kombinasyonlar\u0131 sa\u011flayarak farkl\u0131 d\u00fczenleyici sonu\u00e7lara yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz: NTD, RNA polimeraz\u0131yla etkile\u015fime girer ve CTD, rho ve di\u011fer d\u00fczenleyicilerle etkile\u015fime girer."}
{"_id":"24552097","title":"Cytochemistry and C-values: the less-well-known world of nuclear DNA amounts.","text":"# Arka Plan\nBitki bilimleri alan\u0131nda, n\u00fckleer DNA i\u00e7eri\u011fini \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in iki yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan teknoloji vard\u0131r: Feulgen emilim sitofotometrisi ve ak\u0131\u015f sitometrisi (FCM). FCM, iyi bilinen nedenlerle bitki bilimciler aras\u0131nda giderek daha pop\u00fcler hale gelirken, emilim sitofotometrik teknikler yerlerini kaybetmektedir. Bu, metodolojik repertuvar\u0131n daralmas\u0131na neden olur, ki bu ne arzu edilir ne de faydal\u0131d\u0131r. Her iki yakla\u015f\u0131m\u0131n avantajlar\u0131 vard\u0131r, ancak statik sitofotometri, FCM'ye k\u0131yasla daha fazla enstr\u00fcmantal zorluk ve madde temelli sorunlar sunar gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu nedenle Feulgen tabanl\u0131 veriler literat\u00fcrde genellikle beklenen kadar g\u00fcvenilir de\u011fildir.\n\n# Kapsam\nBu makalenin amac\u0131, n\u00fckleer DNA i\u00e7eri\u011fi \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ve \u00f6zellikle C de\u011ferleri alan\u0131ndaki alan\u0131 se\u00e7ici bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunmakt\u0131r, biyolojik maddenin \u00f6zelliklerinden kaynaklanan teknik zorluklara odaklanarak ve baz\u0131 yorumlar yaparak fotometrik y\u00f6nleri ele almaktad\u0131r. Yakla\u015f\u0131k 20 y\u0131ld\u0131r, bitki polifenollerinin Feulgen DNA sitofotometrisinde sorunlar\u0131 yaratt\u0131\u011f\u0131 bilinmektedir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bunlar \u00f6nemli boyama inhibit\u00f6rleri olarak davranarak g\u00fcvenilmez sonu\u00e7lara yol a\u00e7maktad\u0131r. Ancak, DNA boyama m\u00fcdahalesine neden olabilen bitki metabolitlerinin kimyasal s\u0131n\u0131flar\u0131 ve inhibisyon mekanizmalar\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi mevcuttur. Bitki bal\u00e7\u0131klar\u0131 da ba\u015fka bir kayg\u0131 kayna\u011f\u0131d\u0131r.\n\n# Sonu\u00e7\nFCM ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, ikincil metabolitlerin \u00f6l\u00e7\u00fcm sonu\u00e7lar\u0131na etkilerini ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in sadece son zamanlarda ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6zellikle, intra-\u00f6z t\u00fcr genom boyutu de\u011fi\u015fimi analizi, inhibit\u00f6rleri hesaba katan s\u0131k\u0131 bir metodoloji gerektirir. FCM, endojen metabolitlerin inhibisyon etkilerini test etmek i\u00e7in zorunlu olmal\u0131d\u0131r. Kuru tohumlardan embriyoyu ve endospermi \u00e7ekirde\u011fini ay\u0131rmak i\u00e7in FCM ve Feulgen yo\u011funluk metrisi kullanmak, boyama inhibit\u00f6rlerini atlatman\u0131n bir yolu olabilir. \u0130\u00e7 standartla\u015fman\u0131n \u00f6nemi vurgulanmaktad\u0131r. Amac\u0131m\u0131z, bitki DNA fotometrisinde fitokimyasal\/sitokimyasal etkile\u015fimleri daha iyi anlamak ve bu sayede her zaman artan bitki genom boyutlar\u0131n\u0131n bir listesini yararlan\u0131p geli\u015ftirmektir."}
{"_id":"24554740","title":"Integrins and cell proliferation: regulation of cyclin-dependent kinases via cytoplasmic signaling pathways.","text":"Memeli h\u00fccrelerdeki h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesi, hem d\u0131\u015f matrisle entegrasyon yoluyla hem de b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rlerinin resept\u00f6rlerine ba\u011flanmas\u0131 yoluyla s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir. Bu d\u00fczenleme, G1 faz\u0131 d\u00f6ng\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131 kinazlar\u0131 (CDK'lar) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir, bunlar entegrinler ve b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6rleri taraf\u0131ndan entegre kontrol edilen sinyal yollar\u0131n\u0131n a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131ndad\u0131r. Son geli\u015fmeler, entegrinlere ba\u011fl\u0131 \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 derecede \u00e7e\u015fitli sinyallerin G1 faz\u0131 CDK'lar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesine kanalize edildi\u011fini g\u00f6stermektedir. ERK yolu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla siklin D1'in d\u00fczenlenmesi, h\u00fccre yap\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131n h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesini nas\u0131l belirleyebilece\u011fi konusunda bir model sa\u011flayabilir."}
{"_id":"24555417","title":"Interplay between microtubule bundling and sorting factors ensures acentriolar spindle stability during C. elegans oocyte meiosis","text":"Bir\u00e7ok t\u00fcrde, oosit meiozu, sentriollerin yoklu\u011funda ger\u00e7ekle\u015fir. Bu nedenle, mikrot\u00fcb\u00fcl organizasyonu, spindelin olu\u015fumu ve kromozom ayr\u0131m\u0131 benzersiz mekanizmalarla ilerler. Burada, bu \u00f6zel h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinin temel ilkelerine dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunuyoruz; C. elegans KLP-15 ve KLP-16, kinesin-14 ailesine ait, uca do\u011fru hareket eden kinesinlerin iki y\u00fcksek derecede homolog \u00fcyesi \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarla. Bu proteinler, sentriols\u00fcz oosit spindelinde lokalize olur ve spindel olu\u015fumu s\u0131ras\u0131nda mikrot\u00fcb\u00fcl b\u00fck\u00fclmesini te\u015fvik eder; KLP-15\/16'n\u0131n yoklu\u011fundan sonra, mikrot\u00fcb\u00fcl demetleri olu\u015fur ancak daha sonra d\u00fczensiz bir diziye \u00e7\u00f6ker. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, bu kusuruna ra\u011fmen, anafaz s\u0131ras\u0131nda mikrot\u00fcb\u00fcllerin yeniden d\u00fczenlenebilece\u011fini ve kromozom ayr\u0131m\u0131na yard\u0131mc\u0131 olan bir demet dizisine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bulduk. Bu fenotip, anafaz s\u0131ras\u0131nda mikrot\u00fcb\u00fcl organizasyonunu te\u015fvik eden fakt\u00f6rleri tan\u0131mlamam\u0131za olanak sa\u011flad\u0131; SPD-1 (PRC1) mikrot\u00fcb\u00fclleri b\u00fck\u00fcr ve KLP-18 (kinesin-12) muhtemelen bu demetleri i\u015flevsel bir d\u00fczene sokarak kromozom ayr\u0131m\u0131na arac\u0131l\u0131k eder. Bu nedenle, \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, sentriol gibi yap\u0131sal ipu\u00e7lar\u0131n\u0131n yoklu\u011funda spindel olu\u015fumu ve kromozom ayr\u0131m\u0131 i\u00e7in birlikte \u00e7al\u0131\u015fan farkl\u0131 mekanizmalar aras\u0131ndaki etkile\u015fimi ortaya \u00e7\u0131kard\u0131."}
{"_id":"24555878","title":"Development of a questionnaire to measure heart disease risk knowledge in people with diabetes: the Heart Disease Fact Questionnaire.","text":"Bu makale, diyabetli bireylerde kalp hastal\u0131\u011f\u0131 risk bilgisi \u00f6l\u00e7en ka\u011f\u0131t ve kalem anketini tan\u0131mlar. Kalp Hastal\u0131\u011f\u0131 Bilgi Anket\u0131 (HDFQ), CHD'nin geli\u015fimi i\u00e7in \u00f6nemli risk fakt\u00f6rlerine ili\u015fkin yan\u0131t\u00e7\u0131lar\u0131n bilgilerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in geli\u015ftirilen 25 maddelik bir anket. Bu maddelerin yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131, diyabetle ili\u015fkili CHD risk fakt\u00f6rlerine odaklan\u0131r. Geni\u015f kapsaml\u0131 pilot verilere dayanarak, mevcut \u00e7al\u0131\u015fma, 524 diyabetli bireyin yan\u0131tlar\u0131n\u0131 analiz ederek psikometrik \u00f6zellikleri inceledi. HDFQ, ortalama 13 ya\u015f\u0131ndaki bir ki\u015fi taraf\u0131ndan okunabilir ve az bir y\u00fck getirir. \u0130yi i\u00e7erik ve y\u00fcz ge\u00e7erlili\u011fi g\u00f6sterir. \u0130\u00e7sel tutarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, Kuder-Richardson-20 form\u00fcl\u00fc = 0.77 ve iyi \u00f6\u011fe-toplam korelasyonlar\u0131 ile yeterlidir. \u00d6\u011fe analizi, arzu edilen P-de\u011ferleri aral\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ayr\u0131m fonksiyon analizlerinde, HDFQ puanlar\u0131, kendi kardiyovask\u00fcler sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda bilgi sahibi olan yan\u0131t\u00e7\u0131lar\u0131, lipit d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcc\u00fc ila\u00e7lar\u0131 kullananlar\u0131, sa\u011fl\u0131k sigortas\u0131 durumlar\u0131n\u0131 ve e\u011fitim d\u00fczeylerini ay\u0131rt etti, bu da iyi kriterle ili\u015fkili ge\u00e7erlili\u011fini g\u00f6sterdi. Kalp hastal\u0131\u011f\u0131 risk bilgisi \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, k\u0131sa, anla\u015f\u0131l\u0131r yan\u0131t\u00e7\u0131lara ve kolay uygulanabilir ve puanlanabilir. Ara\u015ft\u0131rmada ve uygulamada kullan\u0131m potansiyeli tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r. Gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalar, normlar\u0131 belirlemeli ve test-tekrar g\u00fcvenilirli\u011fini ve \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc ge\u00e7erlili\u011fini ara\u015ft\u0131rmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"24557631","title":"Prevalence of Multiple Sclerosis in Isfahan, Iran","text":"Arka plan: \u00c7oklu skleroz (MS) yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterir. Kurtzke'ye g\u00f6re, \u0130ran d\u00fc\u015f\u00fck yayg\u0131nl\u0131\u011fa sahip olarak kabul edilir. Ama\u00e7: Isfahan, \u0130ran'\u0131n merkezi b\u00f6lgesinde MS'in d\u00f6nem yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve risk fakt\u00f6rlerini tahmin etmek. Y\u00f6ntemler: 2004 ve 2005 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yap\u0131lan bir vaka kay\u0131tl\u0131 \u00e7apraz kesitli \u00e7al\u0131\u015fma. Isfahan, \u0130ran eyaletinde 2004 ve 2005 y\u0131llar\u0131nda kesin MS tan\u0131s\u0131 konulan, canl\u0131 ve Isfahan'da ikamet eden t\u00fcm hastalar, ayr\u0131ca Isfahan MS Derne\u011fi \u00fcyesi olanlar \u00e7al\u0131\u015fma kapsam\u0131na al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. Demografik ve vaka ile ilgili bilgiler kaydedilmi\u015ftir. 1.391 kesin MS hastas\u0131 (308 erkek ve 1.083 kad\u0131n) Isfahan MS Derne\u011fi, \u0130ran'dan belirlenmi\u015ftir. Hastal\u0131k, klinik bilgiler ve MRI bulgular\u0131 ile bir n\u00f6rolog ve radyolog taraf\u0131ndan onaylanm\u0131\u015ft\u0131r. Hastalar, g\u00f6r\u00fc\u015fme ve anket yoluyla de\u011ferlendirilmi\u015ftir. N\u00fcfus verileri, 1999 \u0130ran N\u00fcfus Say\u0131m\u0131ndan elde edilmi\u015ftir. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n ortalama (SD) ya\u015f\u0131 32,5 (9,3) y\u0131l, erkeklerde hastal\u0131k s\u00fcresi ortalama (SD) 6,4 (5,1) y\u0131l, kad\u0131nlarda ise 6,9 (5,3) y\u0131ld\u0131r. Sonu\u00e7lar: MS'in d\u00f6nem yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, 392.325 n\u00fcfusta 35,5\/100.000 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (GA) 33,6-37,3) olarak hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r. Kad\u0131nlarda erkeklerden daha y\u00fcksek bir oran g\u00f6zlemlenmi\u015ftir: 54,5 (95% GA: 51,1-57,8) kad\u0131n ve 14,9 (95% GA: 13,3-16,6) erkek. Kad\u0131n\/erkek oran\u0131 3,6 (95% GA: 3,2-4,1)'dir. Do\u011frudan ya\u015f ayarlanm\u0131\u015f d\u00f6nem yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, 59,5\/100.000 (95% GA: 44,8-75,2) kad\u0131n ve 17,0\/100.000 (95% GA: 8,9-25,1) erkek i\u00e7in hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r. MS oranlar\u0131"}
{"_id":"24558930","title":"A kinetochore-independent mechanism drives anaphase chromosome separation during acentrosomal meiosis","text":"Acentrosomal mayoz spindellerin montaj\u0131, kapsaml\u0131 bir \u015fekilde incelenmesine ra\u011fmen, bu spindeller \u00fczerinde kromozomlar\u0131n ayr\u0131\u015fmas\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Burada, Caenorhabditis elegans oositlerinde, kinetokor proteini KNL-1'in, kromozomlar\u0131 y\u00f6nlendiren mayoz kinetokorlar\u0131n\u0131n montaj\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bununla birlikte, mitozdan farkl\u0131 olarak, mayoz anafaz s\u0131ras\u0131nda kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131 kinetokor ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. Anafazdan \u00f6nce, mayoz kinetokorlar\u0131 ve spindel kutuplar\u0131, kromozomlar\u0131n pole taraf\u0131ndaki mikrot\u00fcb\u00fcllerle birlikte da\u011f\u0131l\u0131r. Anafaz s\u0131ras\u0131nda, mikrot\u00fcb\u00fcller ise ay\u0131r\u0131lan kromozomlar aras\u0131nda olu\u015fur. Fonksiyonel analiz, pre-anafaz spindel montaj\u0131nda ve anafaz ayr\u0131\u015fmas\u0131nda kinetokorlar aras\u0131nda halka \u015feklinde bir alan \u00fczerinde lokalize olan bir protein k\u00fcmesini ima etti. Bu proteinler, mayoz kromozom tutarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen kromozom yolcu kompleksi taraf\u0131ndan lokalize edilir. Bu nedenle, C. elegans'ta mayoz ayr\u0131\u015fmas\u0131, kinetokorlar kromozomlar\u0131 y\u00f6nlendirir ama sonra onlar\u0131n ayr\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in gereksizdir. Ayr\u0131\u015fman\u0131n kontrol\u00fcn\u00fc, tutarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 kald\u0131rmak ve kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 koordine etmek i\u00e7in mayoz spesifik bir kromozom alan\u0131na sahip oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"24575065","title":"Association between the Medicare Modernization Act of 2003 and patient wait times and travel distance for chemotherapy.","text":"\nMedikare Re\u00e7ete \u0130la\u00e7lar\u0131, Geli\u015ftirme ve Modernizasyon Yasas\u0131'n\u0131n (MMA) 2003'te uygulanmas\u0131yla birlikte, d\u0131\u015f mekan kemoterapi ila\u00e7lar\u0131 ve ila\u00e7 uygulama hizmetlerine \u00f6denen \u00fccretlerde de\u011fi\u015fiklikler yap\u0131ld\u0131. Anlamsal raporlar, bu ayarlamalar\u0131n Medikare yararlan\u0131c\u0131lar\u0131 i\u00e7in kemoterapi eri\u015fimini olumsuz etkileyebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor.\n\n**Ama\u00e7:** MMA'n\u0131n uygulanmas\u0131ndan \u00f6nce ve sonra kemoterapi i\u00e7in hasta bekleme s\u00fcreleri ve seyahat mesafelerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak.\n\n**Tasar\u0131m, Ayar ve Hastalar:** Medikare ve Medicaid Hizmetleri Merkezleri'nden al\u0131nan 2003-2006 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ulusal bir temsilci \u00f6rnekleminin 5%'lik bir analizini i\u00e7eriyor. Ara\u015ft\u0131rmaya, 2003'te te\u015fhis edilen meme kanseri, kolon kanseri, l\u00f6semi, akci\u011fer kanseri veya lenfoma gibi kanser t\u00fcrlerinden yeni te\u015fhis edilen ve hastanede, kurumsal d\u0131\u015f mekan veya doktor muayenehanelerinde kemoterapi alan Medikare yararlan\u0131c\u0131lar\u0131 dahil edildi.\n\n**Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:** Te\u015fhis tarihinden ilk kemoterapi ziyaretine kadar g\u00fcn say\u0131s\u0131 ve tedavi i\u00e7in seyahat mesafesi, ya\u015f, cinsiyet, \u0131rk\/etnik k\u00f6ken, kanser t\u00fcr\u00fc, co\u011frafi b\u00f6lge, e\u015fzamanl\u0131 hastal\u0131klar ve te\u015fhis ve tedavi y\u0131llar\u0131n\u0131 kontrol ederek.\n\n**Sonu\u00e7lar:** 2003'te 5082 meme kanseri, kolon kanseri, l\u00f6semi, akci\u011fer kanseri veya lenfoma vakas\u0131 vard\u0131; 2004'te 5379, 2005'te 5116 ve 2006'da 5288. Her y\u0131lda yakla\u015f\u0131k %70'i doktor muayenehanelerinde tedavi g\u00f6rd\u00fc. 2004 ve 2005'te tedavi ayarlar\u0131 da\u011f\u0131l\u0131m\u0131nda 2003'e g\u00f6re anlaml\u0131 bir fark yoktu (P = .24 ve P = .72, s\u0131ras\u0131yla), ancak 2003'ten 2006'ya k\u00fc\u00e7\u00fck ama anlaml\u0131 bir de\u011fi\u015fiklik oldu (P = .02). Hastanede kemoterapi alanlar\u0131n oran\u0131 2003'te %10.2'den 2006'd"}
{"_id":"24581365","title":"20-year outcomes following conservative management of clinically localized prostate cancer.","text":"Klinik olarak yerel prostat kanseri olan erkeklere uygun tedavi belirsizdir. Son bir \u00e7al\u0131\u015fma, te\u015fhis sonras\u0131 15 y\u0131ldan fazla hayatta kalan erkeklerde prostat kanseri \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nerdi.\n\nAma\u00e7, klinik olarak yerel prostat kanseri te\u015fhisi konan ve g\u00f6zlem veya tek ba\u015f\u0131na androjen \u00e7ekilme tedavisiyle tedavi edilen erkeklerde 20 y\u0131ll\u0131k hayatta kalmay\u0131 tahmin etmektir, ya\u015fa ve histolojik bulgulara g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nTasar\u0131m, Ay\u0131rma ve Hastalar: Connecticut Tumor Kay\u0131t Verileri'ni kullanan geriye d\u00f6n\u00fck bir n\u00fcfus tabanl\u0131 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, hastane kay\u0131tlar\u0131 ve histoloji incelemeleriyle tamamlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmaya, 1971-1984 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 55-74 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda klinik olarak yerel prostat kanseri te\u015fhisi konan 767 erkek dahil edilmi\u015ftir. Hastalar, g\u00f6zlem veya an\u0131nda veya gecikmeli androjen \u00e7ekilme tedavisiyle tedavi edilmi\u015ftir, ortalama takip s\u00fcresi 24 y\u0131ld\u0131r.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Bir hastan\u0131n te\u015fhis ya\u015f\u0131na ve t\u00fcm\u00f6r derecesine g\u00f6re prostat kanseri veya di\u011fer rekabet\u00e7i t\u0131bbi durumlardan \u00f6l\u00fcm olas\u0131l\u0131\u011f\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: Prostat kanseri \u00f6l\u00fcm oran\u0131, ilk 15 y\u0131l takip s\u00fcresinde 33\/1000 ki\u015fi-y\u0131l (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], 28-38) ve 15 y\u0131ldan sonra takip s\u00fcresinde 18\/1000 ki\u015fi-y\u0131l (95% GA, 10-29) olarak bulunmu\u015ftur. Bu iki takip d\u00f6nemi i\u00e7in \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, t\u00fcm\u00f6r histolojisi farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 ayarlad\u0131ktan sonra istatistiksel olarak farkl\u0131 de\u011fildir (oransal oran, 1.1; 95% GA, 0.6-1.9). D\u00fc\u015f\u00fck dereceli prostat kanserleri olan erkekler, 20 y\u0131ll\u0131k takip s\u00fcresince prostat kanseri \u00f6l\u00fcm\u00fcnden en az risk ta\u015f\u0131r (Gleason puan\u0131 2-4, 6 \u00f6l\u00fcm\/1000 ki\u015fi-y\u0131l; 95% GA, 2-11). Y\u00fcksek dereceli prostat kanserleri olan erkekler, te\u015fhis sonras\u0131 10 y\u0131l i\u00e7inde prostat kanseri \u00f6l\u00fcm\u00fcnden y\u00fcksek bir olas\u0131l\u0131\u011fa sahiptir (Gleason puan\u0131 8-10, 121"}
{"_id":"24586989","title":"Role of beta adrenergic receptor polymorphisms in heart failure: systematic review and meta-analysis.","text":"Kalp yetmezli\u011fi (HF), \u00f6nemli morbidite ve mortalite ile ili\u015fkili yayg\u0131n bir bozukluktur. Beta adrenerjik resept\u00f6rler (betaAR), kardiyak fonksiyonu etkileyen birincil yoldur. Kronik beta(1)AR aktivasyonu, HF'nin patogenezi ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir ve betaAR blokerleri sol ventrik\u00fcl sistolik disfonksiyonu olan hastalarda hayatta kalmay\u0131 iyile\u015ftirir. Beta adrenerjik resept\u00f6r genlerinde (ADRB) yayg\u0131n i\u015flevsel polimorfizmler, HF fenotipleriyle ili\u015fkilendirilmi\u015f ve beta adrenerjik resept\u00f6r blokerleri (beta blokerleri) ile farmakogenetik etkile\u015fimlerle ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, bu ili\u015fkilendirmeler tutarl\u0131 bir \u015fekilde tekrarlanmam\u0131\u015ft\u0131r. HF'de ADRB varyantlar\u0131n\u0131n patogenezi, ilerlemesi ve beta blokerlere yan\u0131t\u0131 hakk\u0131ndaki kan\u0131tlar incelendi. Ayr\u0131ca, beta blokerlerin kullan\u0131m\u0131nda sol ventrik\u00fcl yeniden \u015fekillenmesi \u00fczerinde etkisini analiz eden \u00fc\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 i\u00e7eren bir meta-analiz sunulmaktad\u0131r. Bu analiz, Arg389 homozigotlar\u0131nda sol ventrik\u00fcl ejeksiyon fraksiyonunda %5'lik bir iyile\u015fme g\u00f6stererek, ADRB1 Arg389Gly polimorfizminin sol ventrik\u00fcl ejeksiyon fraksiyonunu iyile\u015ftirdi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu polimorfizmle ili\u015fkili farkl\u0131 beta blokerlere yan\u0131t\u0131n molek\u00fcler kan\u0131tlar birikmektedir. Gelecekte, do\u011frulanm\u0131\u015f genotipik ili\u015fkilendirmeler, HF geli\u015ftirmeye daha yatk\u0131n hastalar\u0131, HF'nin h\u0131zl\u0131 ilerleyebilece\u011fi hastalar\u0131 veya beta blokerlerden fayda g\u00f6rmeyecek hastalar\u0131 belirlemeye yard\u0131mc\u0131 olabilir ve bu hastalar hedefli agresif tedaviden yararlanabilir."}
{"_id":"24594624","title":"New development of the yolk sac theory in diabetic embryopathy: molecular mechanism and link to structural birth defects.","text":"Annelik diyabet melitusu, kongenital kalp kusurlar\u0131 ve sinir t\u00fcp\u00fc kusurlar\u0131 da dahil olmak \u00fczere yap\u0131sal do\u011fum kusurlar\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Tip 2 diyabet melitusu ve obezitenin \u00e7ocuk sahibi olma \u00e7a\u011f\u0131ndaki kad\u0131nlarda artan yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ile, diyabet melitusu ile ili\u015fkili do\u011fum kusurlar\u0131 giderek \u00f6nemli bir halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sorunu haline gelmi\u015ftir. Annelik diyabet melitusu ve y\u00fcksek glikoz in vivo ve vitro, h\u00fccrelerin morfolojik durumunu bozarak ve organellerin dinamiklerini de\u011fi\u015ftirerek yumurta kesesi yaralanmalar\u0131na neden olur. Yumurta kesesi damar sistemi, embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda ilk olarak geli\u015fen sistemdir; bu nedenle, hiperglisemi kar\u015f\u0131s\u0131nda en hassas olan\u0131d\u0131r. Yumurta kesesi yaralanmalar\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, vask\u00fclopati nedeniyle besin ta\u015f\u0131ma yetene\u011finin bozulmas\u0131d\u0131r. Yumurta kesesi vask\u00fclopatisi ve yap\u0131sal do\u011fum kusurlar\u0131 aras\u0131ndaki i\u015flevsel ili\u015fki hen\u00fcz kurulmam\u0131\u015f olsa da, son bir \u00e7al\u0131\u015fma, yumurta kesesi damar sisteminin kalitesinin embriyomal deformasyon oranlar\u0131yla ters orant\u0131l\u0131 oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur. Hayvan modellerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, diyabetik yumurta kesesi vask\u00fclopatisinin anahtar molek\u00fcler ara \u00fcr\u00fcnlerini ortaya \u00e7\u0131karm\u0131\u015ft\u0131r, bunlar aras\u0131nda hipoksiye duyarl\u0131 fakt\u00f6r-1\u03b1, apoptoz sinyali d\u00fczenleyen kinaz 1 ve inhibit\u00f6r\u00fc thioredoksin-1, c-Jun-N-terminal kinazlar, azot oksit ve azot oksit sintezi bulunur. Yumurta kesesi vask\u00fclopatisi ayr\u0131ca ara\u015fidonik asit ve mio-inositolde anormalilerle de ili\u015fkilidir. Yumurta kesesinde ya\u011f asitleri ile diyet takviyesi, diyabet melitusu ile ili\u015fkili deformasyonlar\u0131n azalt\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7ar. \u0130nsan yumurta kesesinin embriyonik geli\u015fimdeki rol\u00fc, farelerden daha az kapsaml\u0131 olsa da, annelik diyabet melitusu, insan embriyonik vask\u00fclogenezini olumsuz etkiler. Mekanistik \u00e7al\u0131\u015fmalar, yumurta kesesi vask\u00fclopatisi, do\u011fum kusurlar\u0131 ve diyabetli gebeliklerle ili\u015fkili di\u011fer komplikasyonlar i\u00e7in gelecekteki m\u00fcdahaleler i\u00e7in potansiyel tedavi hedeflerini belirledi."}
{"_id":"24596228","title":"Hepatitis B and C in HIV-infected patients. Prevalence and prognostic value.","text":"\n# Arka Plan\/Ama\u00e7lar:\n\u0130nsan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) ile enfekte olan hastalarda hepatit B veya C'nin koenfeksiyonunun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve klinik seyir \u00fczerindeki etkisi hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgi vard\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler:\n232 HIV'li hastada (ortalama ya\u015f 37+\/-8, CD4 say\u0131m\u0131 167+\/-167 mikrol; %46's\u0131 AIDS'li) takip mevcuttu. HBV ve HCV enfeksiyonu i\u015faret\u00e7ileri (HBsAg, HBeAg, HBV-DNA, Anti-HBs, anti-HBc, anti-HCV, HCV-RNA) i\u00e7in \u00f6rnekler incelendi.\n\n# Sonu\u00e7lar:\n232 hastadan 60'\u0131 (%23) anti-HCV pozitif \u00e7\u0131kt\u0131. Bu serolar\u0131n %78'i HCV-RNA pozitifti. 232 hastadan 22'si (%9'u) kronik HBV enfeksiyonu (HBsAg pozitif) ge\u00e7iriyordu. Bu 22 hastadan 18'inin (%82'si) HBeAg tespit edilebilir seviyedeydi ve 19'unun (%86's\u0131) HBV-DNA vard\u0131. HCV-RNA, HBeAg varl\u0131\u011f\u0131 ve HBV-DNA miktar\u0131, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011finin derecesine ba\u011fl\u0131yd\u0131. Kontrol grubunda HBV veya HCV enfeksiyonu olmayan hastalara kar\u015f\u0131, HIV'li ve HBV veya HCV'li hastalarda CD4 say\u0131m\u0131 azalmas\u0131yla kolinesteraz aktivitesinde azalma aras\u0131nda do\u011frudan bir korelasyon g\u00f6zlemlendi. AIDS'li hastalarda, HBV veya HCV ile koenfeksiyon, kontrol grubuna k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck bir hayatta kalma oran\u0131yla ili\u015fkiliydi (HBV: 212 g\u00fcn, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 106-317; HCV: 267, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 112-396; kontrol: 439 g\u00fcn, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 364-513).\n\n# Sonu\u00e7:\nHIV ve HBV veya HCV'nin koenfeksiyonu s\u0131k\u00e7a g\u00f6zlemleniyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, HIV'li hastalarda uzun s\u00fcreli hayatta kalma ile HBV veya HCV"}
{"_id":"24612804","title":"Requirement of endogenous stem cell factor and granulocyte-colony-stimulating factor for IL-17-mediated granulopoiesis.","text":"IL-17, yeni bir sitokin olup, CD4+ T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan k\u0131s\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Canl\u0131 organizmada, hematopoezisi uyar\u0131r ve olgun gran\u00fclositlerden olu\u015fan n\u00f6trofiliaya neden olur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, IL-17'nin arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla gran\u00fclopoezisin G-CSF sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve transmembran formunda k\u00f6k h\u00fccre fakt\u00f6r\u00fc (SCF) varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n veya ind\u00fcklenmesinin optimal gran\u00fclopoezis i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bununla birlikte, IL-17 ayn\u0131 zamanda G-CSF n\u00f6tralizasyonu ile ili\u015fkili n\u00f6trofiliyadan fareleri korur. G-CSF n\u00f6tralizasyonu tamamen IL-17 ile ili\u015fkili kemik ili\u011fi \u00f6nc\u00fcl geni\u015flemesini tersine \u00e7evirirken, splenik CFU-GM\/CFU-gran\u00fclosit-eritrosit-megakaryosit-monosit sadece Sl\/Sld ve e\u015fle\u015fen kontrol farelerinde %50 azald\u0131. Bu nedenle, splenik gran\u00fclopoeziste \u00f6nemli bir SCF\/G-CSF ba\u011f\u0131ms\u0131z IL-17 etkisi kald\u0131, olgun dola\u015f\u0131mdaki gran\u00fclositlerin korunmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131. IL-17, potansiyel olarak lenfositik ve myeloid ev sahibi savunmas\u0131n\u0131 birbirine ba\u011flayan bir sitokindir ve terap\u00f6tik geli\u015ftirme potansiyeline sahip olabilir."}
{"_id":"24624992","title":"The expression of immediate early gene X-1 (IEX-1) is differentially induced by retinoic acids in NB4 and KG1 cells: possible implication in the distinct phenotype of retinoic acid-responsive and -resistant leukemic cells","text":"H\u00fccre tipi ve uyaran ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, erken yan\u0131t geni an\u0131nda erken gen X-1 (IEX-1), b\u00fcy\u00fcme kontrol\u00fc ve apoptozun d\u00fczenlenmesinde rol oynar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, iki akut promyelositik l\u00f6semi (APL) h\u00fccre hatt\u0131 NB4 ve KG1'in, retinoik asitlere (RAs) farkl\u0131 duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6steren, IEX-1'in t\u00fcm-trans- veya cis-RA ile h\u0131zl\u0131 (30-60 dakika) bir \u015fekilde ve di\u011fer sinyal iletimi arac\u0131lar\u0131, \u00f6rne\u011fin TNF\u03b1, NF-\u03baB veya MAP kinazlar\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ind\u00fcklendi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. NB4 h\u00fccrelerinde (PML-RAR\u03b1 ifade eden), bu art\u0131\u015f ge\u00e7ici ve tamamen geri d\u00f6n\u00fclebilir bir \u015fekilde, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duraklamas\u0131, devam eden farkl\u0131la\u015fma ve anti-kanser ilac\u0131 ile ind\u00fcklenen apoptoza daha az duyarl\u0131l\u0131kla birlikte ger\u00e7ekle\u015fir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, KG1 h\u00fccrelerinde (PLZF-RAR\u03b1 ifade eden), RA ile ind\u00fcklenen IEX-1 ifadesi g\u00fcnler boyunca devam eder, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ilerlemesi devam eder ve apoptoz duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 artar. Ayr\u0131ca, IEX-1 promot\u00f6r\u00fcnde iki i\u015flevsel RA yan\u0131t eleman\u0131, jel kayma ve luciferaz rapor geni deneyleri ile belirlenmi\u015ftir. IEX-1, PML-RAR\u03b1 ve PLZF-RAR\u03b1'n\u0131n iki farkl\u0131 RA duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 g\u00f6steren f\u00fczyon resept\u00f6rleri i\u00e7in olduk\u00e7a benzersiz bir transkripsiyonel hedef olabilir. PML-RAR\u03b1 ve PLZF-RAR\u03b1'n\u0131n do\u011frudan transkripsiyonel ind\u00fcklenmesinin farkl\u0131 zaman \u00e7izelgelerini takip ettikten sonra, IEX-1 ifadesi, bu resept\u00f6rlerin de\u011fi\u015ftirilmi\u015f eylemleri ve APL h\u00fccrelerinin farkl\u0131 fenotipleri ile ili\u015fkili olabilir."}
{"_id":"24625323","title":"Comorbidity between ADHD and obesity: exploring shared mechanisms and clinical implications.","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, dikkat eksikli\u011fi\/hiperaktivite bozuklu\u011fu (ADHD) ile obezite aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu makalede, obez hastalarda ADHD'nin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ile ilgili kan\u0131tlar\u0131 sistematik olarak inceliyor ve ele\u015ftirel olarak tart\u0131\u015f\u0131yoruz, ayn\u0131 zamanda ADHD'li bireylerin kilo durumu hakk\u0131nda da bilgi veriyoruz. \u0130lgili makaleler, PubMed, Psikiyatri Bilgi ve ISI Web of Science (Ocak 1980 - Haziran 2010) veritabanlar\u0131nda arand\u0131. Buldu\u011fumuz kan\u0131tlar, klinik \u00f6rneklerdeki obezite tedavisi arayan hastalarda y\u00fcksek bir ADHD yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, mevcut \u00e7al\u0131\u015fmalar, ADHD'li bireylerin ortalama v\u00fccut kitle indeksi z puanlar\u0131n\u0131n daha y\u00fcksek oldu\u011funu ve\/veya ADHD olmayanlara k\u0131yasla obeziteye sahip olma olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6steriyor. ADHD ve obezite aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi a\u00e7\u0131klayan \u00fc\u00e7 mekanizma \u00f6nerilmi\u015ftir: 1) Obezite ve\/veya onunla ili\u015fkili fakt\u00f6rler (\u00f6rne\u011fin uyku bozuklu\u011fu solunumu) ADHD benzeri semptomlara neden olabilir; 2) ADHD ve obezite ortak biyolojik disfonksiyonlara sahiptir; 3) ADHD obeziteye katk\u0131da bulunur. Olas\u0131 klinik sonu\u00e7lar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurarak, bulgular\u0131m\u0131z obez hastalarda ADHD taramas\u0131n\u0131n dikkat \u00e7ekici oldu\u011funu ve ADHD'li hastalarda obeziteye katk\u0131da bulunabilecek anormal yeme davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 araman\u0131n \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6steriyor. \u00d6ncelikli bulgulara dayanarak, uygun ADHD tedavisi, hem obezite hem de ADHD'li bireylerin kilo durumunu iyile\u015ftirebilir."}
{"_id":"24632480","title":"Rapamycin treatment augments motor neuron degeneration in SOD1(G93A) mouse model of amyotrophic lateral sclerosis.","text":"Anormal protein katlanmas\u0131, amyotrofik lateral skleroz (ALS) patogeneziye katk\u0131da bulunabilir, ancak ayr\u0131nt\u0131l\u0131 mekanizmalar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, ALS farenjinde otofaji de\u011fi\u015fikliklerini g\u00f6sterdi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ALS farenjinde motor n\u00f6ron (MN) dejenerasyonu ile otofajik de\u011fi\u015fiklikler aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi sistematik olarak inceledik. ALS farenjindeki spinal kord MN'lerde otofajik protein i\u015faret\u00e7isi LC3-II'nin belirgin ve \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f bir \u015fekilde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Elektron mikroskopisi ve imm\u00fcnohistokimya \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, ALS farenjindeki spinal kord MN'lerin dejeneratif aksonlar\u0131nda otofajik vakullerin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde birikti\u011fini ortaya koydu. Bu ALS farenjindeki de\u011fi\u015fiklikler, ALS farenjinin hafif klinik semptomlar g\u00f6sterdi\u011fi 90. g\u00fcnde ortaya \u00e7\u0131kar ve 120. g\u00fcnde belirginle\u015fir. Klinik semptomlar, MN dejenerasyonunun ilerlemesiyle ili\u015fkilidir. Ayr\u0131ca, spinal korda p62\/SQSTM1'in ilerleyici bir \u015fekilde birikti\u011fini bulduk, bu da SOD1(G93A) farenjinde otofajik ak\u0131\u015f\u0131n bozulma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 i\u015faret eder. Ayr\u0131ca, \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, otofajik g\u00fc\u00e7lendirici rapamisin tedavisinin MN dejenerasyonunu h\u0131zland\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, ALS farenjinin ya\u015fam s\u00fcresini k\u0131saltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve SOD1 agregatlar\u0131n\u0131n birikimi \u00fczerinde a\u00e7\u0131k bir etkiye sahip olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Ayr\u0131ca, rapamisin tedavisinin ALS farenjinde daha \u015fiddetli mitokondriyal bozulmaya, daha y\u00fcksek Bax seviyelerine ve daha b\u00fcy\u00fck kaspas-3 aktivasyonuna neden oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu bulgular, se\u00e7ici MN dejenerasyonunun otofaji yolunun bozulmas\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu ve rapamisin tedavisinin ALS farenjinde apoptoz ve di\u011fer mekanizmalar yoluyla patolojik i\u015fleyi\u015fin k\u00f6t\u00fcle\u015fmesine neden olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"24634621","title":"Improvements in survival and clinical benefit with gemcitabine as first-line therapy for patients with advanced pancreas cancer: a randomized trial.","text":"AMA\u00c7 Geli\u015fmi\u015f pankreas kanseri olan \u00e7o\u011fu hasta, t\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkili semptomlar nedeniyle a\u011fr\u0131 ya\u015far ve g\u00fcnl\u00fck aktivitelerini s\u0131n\u0131rlamak zorunda kal\u0131r. Bug\u00fcne kadar hastal\u0131\u011fa \u00f6nemli bir etki yaratm\u0131\u015f herhangi bir tedavi bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. Erken gemcitabine \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda, pankreas kanseri olan hastalarda hastal\u0131\u011fa ba\u011fl\u0131 semptomlarda iyile\u015fme g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Bu bulgulara dayanarak, yeni te\u015fhis edilmi\u015f geli\u015fmi\u015f pankreas kanseri olan hastalarda gemcitabine'in etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in kesin bir deneme ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. HASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER Geli\u015fmi\u015f ve semptomatik pankreas kanseri olan 126 hasta, a\u011fr\u0131y\u0131 karakterize etmek ve istikrarl\u0131 hale getirmek i\u00e7in bir giri\u015f d\u00f6nemi tamamlam\u0131\u015ft\u0131r ve daha sonra ya haftada bir kez 1000 mg\/m2 dozunda gemcitabine (63 hasta) ya da haftada bir kez 600 mg\/m2 dozunda 5-FU (63 hasta) almaya rastgele ayr\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ana etkin \u00f6l\u00e7\u00fcm, a\u011fr\u0131 (analjezik t\u00fcketimi ve a\u011fr\u0131 \u015fiddeti), Karnofsky performans durumu ve a\u011f\u0131rl\u0131k dahil olmak \u00fczere en az bir parametrede istikrarl\u0131 bir iyile\u015fme gerektiren klinik yarar yan\u0131t\u0131yd\u0131. Di\u011fer etkin \u00f6l\u00e7\u00fcmler, yan\u0131t oran\u0131, ilerlemenin zaman\u0131 ve hayatta kalma i\u00e7eriyordu. SONU\u00c7LAR Gemcitabine tedavisi g\u00f6ren hastalar\u0131n %23,8'i klinik yarar yan\u0131t\u0131 ya\u015farken, 5-FU tedavisi g\u00f6ren hastalarda bu oran %4,8'di (P = 0,0022). Gemcitabine ve 5-FU tedavisi g\u00f6ren hastalar aras\u0131nda orta hayatta kalma s\u00fcreleri s\u0131ras\u0131yla 5,65 ve 4,41 ay olarak bulundu (P = 0,0025). 12. ayda gemcitabine hastalar\u0131n\u0131n hayatta kalma oran\u0131 %18 iken, 5-FU hastalar\u0131nda bu oran %2 idi. Tedavi iyi tolere edildi. SONU\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fma, geli\u015fmi\u015f ve semptomatik pankreas kanseri olan hastalarda baz\u0131 hastal\u0131\u011fa ba\u011fl\u0131 semptomlar\u0131n hafifletilmesinde gemcitabine'in 5-FU'dan daha etkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Gemcitabine, 5-FU tedavisine k\u0131yasla da s\u0131n\u0131rl\u0131 bir avantajla hayatta kalmay\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"24640046","title":"Endothelial-myofibroblast transition contributes to the early development of diabetic renal interstitial fibrosis in streptozotocin-induced diabetic mice.","text":"Diyabetik nefropati, kronik b\u00f6brek yetmezli\u011finin \u00f6nde gelen nedenidir. Myofibroblastlar, diyabetik b\u00f6brek fibrozisinde ekstrasel\u00fcler matrisin sentezi ve sekresyonunda \u00f6nemli bir rol oynar. Artan kan\u0131tlar, endotel h\u00fccrelerinin fizyolojik ve patofizyolojik ko\u015fullarda endotel-myofibroblast ge\u00e7i\u015fine u\u011frayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fma, diyabetik b\u00f6brek interstisiyel fibrozisinin geli\u015fimine ve ilerlemesine katk\u0131da bulunan endotel-myofibroblast ge\u00e7i\u015finin meydana geldi\u011fini ve katk\u0131da bulundu\u011funu ara\u015ft\u0131rmaktad\u0131r.\n\nDiyabet, B6.Cg-Tg(Tek-cre)12F1v\/J fareleri ile B6.Cg-Tg(ACTB-Bgeo\/GFP)21Lbe\/J farelerinin \u00e7aprazlamas\u0131 ile elde edilen, endotel soyu izlenebilir bir fare hatt\u0131 olan Tie2-Cre;LoxP-EGFP farelerine streptozotokin enjekte edilerek tetiklenmi\u015ftir. Endotel-myofibroblast ge\u00e7i\u015f ayr\u0131ca, MMEC'ler (fare pankreas mikrovask\u00fcler endotel h\u00fccre hatt\u0131) ve normal yeti\u015fkin alfa-d\u00fcz kas aktini promot\u00f6r\u00fc ile EYFP (alfa-SMA\/EYFP) farelerinin b\u00f6breklerinden elde edilen birincil CD31+\/EYFP endotel h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde de incelenmi\u015ftir. Konfokal mikroskopiye g\u00f6re, 1 ve 6 ayl\u0131k streptozotokin ile tetiklenen diyabetik farelerin b\u00f6brek interstisiyel myofibroblastlar\u0131n\u0131n (alfa-SMA+) %10,4 (+\/- 4,2) ve %23,5 (+\/- 7,4'\u00fc) endotel k\u00f6kenli (EGFP+\/alfa-SMA+ h\u00fccreler) iken, kontrol Tie2-Cre;LoxP-EGFP farelerinde sadece %0,2 (+\/- 0,1) myofibroblastlar endotel k\u00f6kenliydi (P < 0,01). Konfokal mikroskopiye ve ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR'ye g\u00f6re, transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (TGF)-beta1, MMEC'lerde ve b\u00f6brek endotel h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde zaman ve doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak alfa-SMA'n\u0131n de novo ifadesini ve VE-kadherinin ve CD31'in kayb\u0131n\u0131"}
{"_id":"24645237","title":"Effect of phosducin silencing on the photokinetic motile response of Blepharisma japonicum.","text":"Renkli cilya Blepharisma japonicum, uzun s\u00fcreli ayd\u0131nlatmaya maruz kald\u0131\u011f\u0131nda y\u00fczme h\u0131z\u0131n\u0131 (pozitif fotokinetik) de\u011fi\u015ftirir ve v\u00fccudunu uzat\u0131r. Son zamanlarda, bu ciliyadaki \u0131\u015f\u0131kla tetiklenen h\u00fccre uzamas\u0131n\u0131n, fosdukin (Pdc) proteininin fosforilasyon d\u00fczeyindeki de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkili olabilece\u011fini \u00f6nerdik. Bu, \u03b2\u03b3-dimeri (G\u03b2\u03b3) ve \u03b2-tubulin aras\u0131ndaki etkile\u015fimi ve daha sonra sitoskeletin yeniden d\u00fczenlenmesini etkiler. Bu ciliyada fotokinetik etkinin h\u00fccresel mekanizmas\u0131 hen\u00fcz a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Pdc-RNAi ile tedavi edilen h\u00fccrelerde ciliate Pdc mRNA d\u00fczeylerinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermek i\u00e7in ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR kullan\u0131yoruz. Bat\u0131 blot analizi ile bu h\u00fccrelerde Pdc proteininin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde ifade edildi\u011fini do\u011frulad\u0131k. Deney ayr\u0131ca, Pdc-RNAi ile tedavi edilen ve \u0131\u015f\u0131\u011fa maruz b\u0131rak\u0131lan ciliyalar\u0131n sitoplazmik G\u03b2 (yakla\u015f\u0131k 36 kDa) d\u00fczeyinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak kontrol h\u00fccrelere k\u0131yasla kabukta bulunan G\u03b2 (yakla\u015f\u0131k 32 kDa) d\u00fczeyinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Ayr\u0131ca, h\u00fccre davran\u0131\u015f analizi, fotokinetikte \u00f6nemli bir azalmaya i\u015faret etti. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ciliate Pdc proteininin i\u015flevsel \u00f6zelliklerine ek bir karakterizasyon sa\u011flar ve bu fosproteinin fotokinetik olguda olas\u0131 rol\u00fcn\u00fc tart\u0131\u015f\u0131r\u0131z."}
{"_id":"24652030","title":"Alzheimer\u2019s disease and NGF signaling","text":"Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 bazal \u00f6n beynin kolinergik n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n (BFCN'ler) bozulmas\u0131 erken ba\u015flar ve Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n (AD) bili\u015fsel d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcne \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulunur. BFCN'lerin d\u00fczg\u00fcn i\u015flevi ve morfolojisi, korteks ve hipokampustan gelen sinir b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (NGF) tedarikine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bir\u00e7ok deney, BFCN h\u00fccre g\u00f6vdesinde azalan NGF tedarikinin n\u00f6ronal i\u015faret\u00e7ilerinin kayb\u0131na ve k\u00fc\u00e7\u00fclmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da AD'de g\u00f6zlemlenenlere benzer oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. BFCN h\u00fccre g\u00f6vdesine yeterli NGF sinyali iletimi, NGF'nin yeterli sentezi ve sal\u0131n\u0131m\u0131, BFCN'lerin NGF resept\u00f6rlerinin yeterli sentezi ve ifadesi, NGF-receptor kompleksinin normal sinyalle\u015fimi ve geriye do\u011fru ta\u015f\u0131nmas\u0131 ve nihayetinde NGF'nin etkili gen ifadesi ind\u00fcklemesi gibi birka\u00e7 fakt\u00f6r\u00fcn etkili kat\u0131l\u0131m\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Son y\u0131llarda, BFCN h\u00fccre g\u00f6vdesinde azalan NGF miktarlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde geriye do\u011fru ta\u015f\u0131nman\u0131n ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131, sentez, ba\u011flanma veya BFCN terminallerindeki NGF resept\u00f6rlerinin ifadesinde azalma de\u011fil, a\u00e7\u0131k hale geldi. Bu konuda, BFCN dejenerasyonu olan bir fare modelinde in vivo kan\u0131tlar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015faca\u011f\u0131z ve bu bulgular\u0131 insan AD beynindeki postmortem \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131zla e\u015fle\u015ftirmeye \u00e7al\u0131\u015faca\u011f\u0131z. Ba\u015far\u0131s\u0131z NGF geriye do\u011fru ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131n olas\u0131 mekanizmalar\u0131n\u0131 ve AD patolojisi ile ili\u015fkisini spek\u00fcle edece\u011fiz."}
{"_id":"24660385","title":"Echocardiographic assessment of left ventricular hypertrophy: comparison to necropsy findings.","text":"Ekokardiyografik sol ventrik\u00fcl (LV) boyut ve k\u00fctle \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin do\u011frulu\u011funu belirlemek ve sol ventrik\u00fcl hipertrofisini tespit etmek ve nicel olarak \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in, 55 hastada antemortem ekokardiyogram sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n, nekropsi s\u0131ras\u0131nda al\u0131nan LV k\u00fctle \u00f6l\u00e7\u00fcmleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 yap\u0131ld\u0131. LV k\u00fctlesi, 52 hastada Penn ve Amerikan Ekokardiyografi Derne\u011fi (ASE) geleneklerine g\u00f6re M-modu LV \u00f6l\u00e7\u00fcmleri kullan\u0131larak ve k\u00fcp fonksiyonu ve hacim d\u00fczeltme form\u00fclleriyle hesapland\u0131. Penn-k\u00fcp LV k\u00fctlesi, nekropsi LV k\u00fctlesiyle (r = 0.92, p < 0.001) yak\u0131n bir \u015fekilde korundu ve sadece %6 daha y\u00fcksek \u00e7\u0131kt\u0131; 18 hastada (nekropsi LV k\u00fctlesi 215 g'den fazla) LV hipertrofisi i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131k %100 (18\/18 hasta) ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck %86 (29\/34 hasta) idi. ASE-k\u00fcp LV k\u00fctlesi, nekropsi LV k\u00fctlesiyle (r = 0.90, p < 0.001) benzer \u015fekilde korundu, ancak sistemli olarak daha y\u00fcksek \u00e7\u0131kt\u0131 (ortalama %25). Bu a\u015f\u0131r\u0131 tahmin, a\u015fa\u011f\u0131daki denklemle d\u00fczeltilebilir: LV k\u00fctlesi = 0.80 (ASE-k\u00fcp LV k\u00fctlesi) + 0.6 g. ASE \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin hacim d\u00fczeltme form\u00fcl\u00fcnde kullan\u0131m\u0131, nekropsi LV k\u00fctlesini sistemli olarak (ortalama %30) daha d\u00fc\u015f\u00fck g\u00f6sterdi. 9 hastadan olu\u015fan bir alt grupta, bunlardan 3'\u00fcn\u00fcn teknik olarak yetersiz M-modu ekokardiyogramlar\u0131 vard\u0131, 2 boyutlu ekokardiyografik (echo) LV k\u00fctlesi, 2 y\u00f6ntemle de nekropsi LV k\u00fctlesiyle \u00f6nemli bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi (r = 0.68, p < 0.05 ve r = 0.82, p < 0.01). LV anatomisinin di\u011fer g\u00f6stergeleri aras\u0131nda, LV k\u00fctlesini nicel olarak \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in (r = 0.80, p < 0.001) veya LV hipertrofisini te\u015fhis etmek i\u00e7in (duyarl\u0131l\u0131k %72, \u00f6zg\u00fcll\u00fck %94) kabul edilebilir derecede do\u011fru olan"}
{"_id":"24670522","title":"R93W mutation in Orai1 causes impaired calcium influx in platelets.","text":"Bir\u00e7ok nonexcitable h\u00fccrelerin sitoplazmik Ca(2+) konsantrasyonu, kalsiyum deposu sal\u0131n\u0131m\u0131 ve depo operat\u00f6r\u00fc kalsiyum giri\u015fi (SOCE) taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. Plateletlerde, STIM1 son zamanlarda endoplazmik retik\u00fclumda ifade edilen ana kalsiyum sens\u00f6r\u00fc olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. SOC kanal moiyeti, Orai1'in rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek i\u00e7in, sadece kan h\u00fccrelerinde mutasyona u\u011fram\u0131\u015f, hareketsiz bir Orai1 formu \u00fcrettik (Orai1(R93W)). Orai1(R93W) ile ifade edilen plateletler, belirgin \u015fekilde azalt\u0131lm\u0131\u015f SOCE ve uyar\u0131c\u0131ya ba\u011fl\u0131 [Ca(2+)](i) art\u0131\u015flar\u0131nda bozulma ile karakterize edildi. Orai1(R93W) plateletleri, d\u00fc\u015f\u00fck uyar\u0131c\u0131 konsantrasyonlar\u0131nda statik ko\u015fullarda uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda integrin aktivitesinde azalma ve degran\u00fclasyon bozuklu\u011fu g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, bu kusur, Orai1(R93W) plateletlerinin ex vivo arterial ak\u0131\u015f ko\u015fullar\u0131nda agregasyon veya kolajene ba\u011flanma yetene\u011fini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilemedi. Aksine, bu ba\u011fl\u0131 Orai1(R93W) plateletleri, y\u00fczey fosfatidilserin maruz kalmas\u0131nda bozuklu\u011fa sahipti, bu da Orai1'in p\u0131ht\u0131la\u015fma yan\u0131t\u0131 i\u00e7in kritik oldu\u011funu, ancak di\u011fer kalsiyum ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccresel yan\u0131tlar i\u00e7in de\u011fil oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"24697979","title":"[Efficacy on post-stroke depression treated with acupuncture at the acupoints based on ziwuliuzhu and prozac].","text":"\n**Ama\u00e7:** Ziwuliuzhu (gece-g\u00fcnd\u00fcz gelgit teorisi) temelinde akupunktur tedavisi ile post-infarkt depresyonun etkilerini g\u00f6zlemlemek.\n\n**Y\u00f6ntemler:** 93 hasta, kapsaml\u0131 grup, ziwuliuzhu grubu ve prozac grubuna rastgele ayr\u0131ld\u0131; her grupta 31 vaka vard\u0131. Ziwuliuzhu grubunda, ziwuliuzhu temelinde akupunktur noktalar\u0131na g\u00fcnde bir kez, haftada be\u015f kez akupunktur uyguland\u0131. Prozac grubunda, fluoksetin hidroklorid (prozac) g\u00fcnde bir kez, her seferinde 20 mg a\u011f\u0131z yoluyla verildi. Kapsaml\u0131 grupta, ziwuliuzhu temelinde akupunktur ve prozac'\u0131n a\u011f\u0131z yoluyla al\u0131nmas\u0131 birle\u015ftirildi ve tedavi s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ziwuliuzhu ve prozac gruplar\u0131yla ayn\u0131yd\u0131. \u00dc\u00e7 grupta da 4 haftal\u0131k tedavi bir oturum olarak kabul edildi ve toplamda 6 oturum gerekti. Klinik etkililik ve Hamilton Depresyon De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi (HAMD) puan\u0131 ve yan etkiler kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n**Sonu\u00e7lar:** Kapsaml\u0131 grupta toplam etkili oran %96.8 (30\/31) olarak bulundu, bu da ziwuliuzhu grubundaki %83.9 (26\/31) ve prozac grubundaki %80.6 (25\/31)'den (her ikisi de P<0.05) daha iyiydi. Tedavinin 4, 12 ve 24. haftalar\u0131nda HAMD puan\u0131, tedaviden \u00f6nceki de\u011ferden anlaml\u0131 \u015fekilde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (hepsi P<0.05), ve kapsaml\u0131 gruptaki her zaman noktas\u0131ndaki puan di\u011fer iki gruptan daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (hepsi P<0.05). Tedavinin 4 ve 12. haftalar\u0131nda ziwuliuzhu ve prozac gruplar\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu (her ikisi de P>0.05). 24. haftada, ziwuliuzhu grubundaki HAMD puan\u0131 prozac grubundan daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P<0.05). Yan etkiler a\u00e7\u0131s\u0131ndan, kapsaml\u0131 grupta 2 vaka, prozac grubunda 6 vaka ve ziwuliuzhu grubunda 0 vaka"}
{"_id":"24700152","title":"Linkage with methadone treatment upon release from incarceration: a promising opportunity.","text":"\u0130la\u00e7 enjeksiyonu kullananlar (IDU'lar), HIV, viral hepatit ve t\u00fcberk\u00fcloz gibi hastal\u0131klara yakalanma riskleri daha y\u00fcksektir ve Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki mahkum n\u00fcfusun d\u00f6rtte birini olu\u015fturmaktad\u0131r. Opiat ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in metadon bak\u0131m tedavisi, uyu\u015fturucu kullan\u0131m\u0131, uyu\u015fturucu ile ilgili su\u00e7 faaliyetleri ve HIV bula\u015fma riski azalt\u0131lmas\u0131nda \u00e7ok etkilidir. Son zamanlarda hapisten \u00e7\u0131kan ki\u015filer, \u00f6zellikle a\u015f\u0131r\u0131 doz ve hastal\u0131k bula\u015fmas\u0131 riski alt\u0131ndad\u0131r. Hapisten \u00e7\u0131kt\u0131ktan hemen sonra metadon tedavisine ba\u011flanma, hastal\u0131k bula\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nleme, topluma yeniden entegrasyonu kolayla\u015ft\u0131rma ve tekrarlayan su\u00e7 oranlar\u0131n\u0131 azaltma konusunda umut verici bir f\u0131rsat sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"24704139","title":"The Diabetes Prevention Program: baseline characteristics of the randomized cohort. The Diabetes Prevention Program Research Group.","text":"\n## Ama\u00e7\nDiyabet \u00d6nleme Program\u0131 (DPP), tip 2 diyabet riski ta\u015f\u0131yan ki\u015filerde diyabetin geli\u015fimini geciktirmek veya \u00f6nlemek i\u00e7in uygulanan m\u00fcdahalelerin g\u00fcvenli\u011fini ve etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek amac\u0131yla 27 merkezde ger\u00e7ekle\u015ftirilen rastgele klinik deneme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r.\n\n## Ara\u015ft\u0131rma Tasar\u0131m\u0131 ve Y\u00f6ntemleri\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n se\u00e7ilme kriterleri; 25 ya\u015f ve \u00fczeri olmak, v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) 24 kg\/m2 veya daha fazla (Asyal\u0131lar i\u00e7in 22 kg\/m2 veya daha fazla), bozulmu\u015f glikoz tolerans\u0131 ve oru\u00e7taki kan glikoz seviyesi 5.3-6.9 mmol\/l (veya Amerikan K\u0131z\u0131lderilileri i\u00e7in 6.9 mmol veya daha az) aral\u0131\u011f\u0131ndad\u0131r. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, 2.7 y\u0131ll\u0131k bir s\u00fcre boyunca Haziran 1999'a kadar DPP'ye rastgele yerle\u015ftirildi. 3.234 rastgele yerle\u015ftirilen kat\u0131l\u0131mc\u0131 i\u00e7in temel veriler, yo\u011fun ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fikli\u011fi, standart bak\u0131m art\u0131 metformin ve standart bak\u0131m art\u0131 plasebo olmak \u00fczere \u00fc\u00e7 tedavi grubu i\u00e7in sunulmu\u015ftur.\n\n## Sonu\u00e7lar\nT\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %55'i Beyaz, %20'si Afrika Amerikal\u0131, %16's\u0131 Hispanik, %5'i Amerikan K\u0131z\u0131lderili ve %4'\u00fc Asyal\u0131 Amerikal\u0131yd\u0131. Ortalama giri\u015f ya\u015flar\u0131 51 +\/- 10.7 y\u0131l (ortalama +\/- standart sapma) idi ve kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %67.7'si kad\u0131nd\u0131. Ayr\u0131ca, %16's\u0131 40 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndayd\u0131 ve %20'si 60 ya\u015f ve \u00fczeriydi. Kad\u0131n kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %48'i menopoz sonras\u0131yd\u0131. Erkekler ve kad\u0131nlar, oru\u00e7taki lipid belirlemelerine dayanarak anormal lipid profillerine sahip olma a\u00e7\u0131s\u0131ndan benzer s\u0131kl\u0131klara sahipti (%54 erkeklerde ve %40 kad\u0131nlarda). Daha fazla erkek, kad\u0131nlardan daha fazla sigara i\u00e7en veya koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 ge\u00e7mi\u015fine sahipti. Ayr\u0131ca, erkeklerin %66's\u0131 ve kad\u0131nlar\u0131n %71'i birinci derece akrabalar\u0131nda diyabet \u00f6yk\u00fcs\u00fc vard\u0131. Genel olarak, VK\u0130'nin ortalamas\u0131 34.0 +\/- 6.7 kg\/m2 idi ve erkeklerin %57'si ve kad\u0131nlar\u0131n %"}
{"_id":"24705390","title":"Chronic Helicobacter pylori infections induce gastric mutations in mice.","text":"\n# Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nHelikobakter pylori, gastrit kanseri geli\u015fiminin \u00f6nemli bir etyolojik fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, H. pylori enfeksiyonlar\u0131n\u0131n gastrik epitel h\u00fccrelerinde mutajenik olaylar\u0131n ind\u00fcklenmesindeki rol\u00fcn\u00fc analiz etmektir. Ayr\u0131ca, y\u00fcksek tuz diyetinin genotoksik risk fakt\u00f6r\u00fc olarak etkisini de ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n# Y\u00f6ntemler\nB\u00fcy\u00fck Mavi transjenik erkek fareler (C57Bl\/6), H. pylori (SS1 su\u015f) veya Helicobacter felis (CS1 su\u015f) ile 6 ve 12 ay boyunca enfekte edildi. Mide d\u00fczeyinde mutasyonlar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve spektrumu de\u011ferlendirildi. \u0130ltihaplanma konak yan\u0131t\u0131 ve ind\u00fcklenebilir nitrik oksit sintezi (iNOS) ifadesi, ters transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu ve imm\u00fcnohistokimya analizi ile de incelendi.\n\n# Sonu\u00e7lar\n6 ay sonra, H. pylori ve H. felis ile enfekte farelerde mide mutasyon s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, enfekte edilmemi\u015f farelere g\u00f6re s\u0131ras\u0131yla 4 kat ve 1.7 kat daha y\u00fcksek bulundu. Bu, oksidatif hasara ba\u011fl\u0131 olarak bilinen transpozisyonlar (AT -> CG ve GC -> TA) ile ili\u015fkiliydi. Helicobacter ile enfekte fareler, \u015fiddetli gastrit ve y\u00fcksek seviyede iNOS mRNA ifadesi sergiledi. 12 ay sonra a\u015f\u0131lamadan sonra hiperplazi geli\u015fti ve hem H. pylori hem de H. felis enfekte farelerde mutajenik etkiler ve iNOS ifadesi azald\u0131. Y\u00fcksek tuz diyetinin Helicobacter enfeksiyonu ile birlikte mide mutasyon s\u0131kl\u0131\u011f\u0131nda sinerjik etkiler g\u00f6zlemlenmedi.\n\n# Sonu\u00e7\nH. pylori enfeksiyonunun do\u011frudan mide mutajenik etkisi, B\u00fcy\u00fck Mavi transjenik fareler modelinde 6 ay sonra a\u015f\u0131lamadan sonra g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu genotoksisite, konak iltihaplanma yan\u0131t\u0131 ile ili\u015fkili oksidatif DNA hasar\u0131na ba\u011flanabilir."}
{"_id":"24706198","title":"A minimal Tat system from a gram-positive organism: a bifunctional TatA subunit participates in discrete TatAC and TatA complexes.","text":"Tat sistemi, katlanm\u0131\u015f proteinleri bakteriyel ve tilakoid zarlar\u0131 boyunca ta\u015f\u0131r. Gram negatif organizmalarda, TatABC substrat ba\u011flama kompleksi ve ayr\u0131 TatA kompleksi, aktif bir ge\u00e7i\u015f kanal\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in birle\u015fti\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr, t\u00fcm \u00fc\u00e7 alt birim de ge\u00e7i\u015f i\u00e7in gereklidir. \u00c7o\u011fu Gram pozitif organizma tatB genine sahip de\u011fildir, bu da organizasyon ve muhtemelen eylem modunda b\u00fcy\u00fck farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6sterir. Burada, Bacillus subtilis'in tatAdCd genleri taraf\u0131ndan kodlanan Tat komplekslerini inceledik. tatAdCd'nin bir Escherichia coli tat yok mutant\u0131na ifade edilmesi, b\u00fcy\u00fck, kofakt\u00f6r i\u00e7eren bir E. coli Tat substrat\u0131n\u0131n, TorA'n\u0131n verimli d\u0131\u015fa at\u0131lmas\u0131na neden olur. G\u00f6steriyoruz ki tatAd geni, ya tatAE ya da tatB'siz E. coli mutantlar\u0131n\u0131 tamamlar, bu da B. subtilis'te bu alt birimin \u00e7ift i\u015flevli rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. \u0130kincisi, iki farkl\u0131 Tat kompleksi tan\u0131mlad\u0131k ve karakterize ettik, bunlar\u0131n ana y\u00f6nlerden yenilik\u00e7i oldu\u011fu: yakla\u015f\u0131k 230 kDa a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131nda bir TatAdCd kompleksi, bu da E. coli TatABC analojisine (BN jelleri \u00fczerinde yakla\u015f\u0131k 370 kDa) k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fcr ve ayr\u0131 bir TatAd kompleksi. Sonuncusu, yakla\u015f\u0131k 270 kDa a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131nda, jel filtreleme kromatografisi ile belirlenen ayr\u0131 bir varl\u0131k olarak yakla\u015f\u0131k 270 kDa a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131ndad\u0131r, bu da E. coli TatA kompleksinin \u00e7ok heterojen do\u011fas\u0131ndan \u00e7ok farkl\u0131d\u0131r, bu kompleksin boyutu yakla\u015f\u0131k 50 kDa'dan 600 kDa'ya kadar de\u011fi\u015fir. TatA heterojenli\u011fi, ge\u00e7i\u015f yapan Tat substratlar\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fen boyutlar\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak B. subtilis TatAd kompleksi'nin tek do\u011fas\u0131, TatAC ve TatA'n\u0131n ayr\u0131 komplekslerin tek bir ge\u00e7i\u015f kanal\u0131 formunu olu\u015fturabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"24707550","title":"A systemic granulomatous response to Schistosoma mansoni eggs alters responsiveness of bone-marrow-derived macrophages to Toll-like receptor agonists.","text":"Makrofajlar, Schistosoma mansoni'ye kar\u015f\u0131 do\u011fu\u015ftan ve edinilmi\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131nda kritik bir rol oynar. Bu h\u00fccrelerin klasik (M1) veya alternatif (M2) aktivasyon durumlar\u0131, doku hasar\u0131 yoluyla do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k veya fibrotik yeniden yap\u0131land\u0131rma yoluyla, s\u0131ras\u0131yla rollerini daha da ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak tan\u0131mlar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, a\u015fa\u011f\u0131daki soruya yan\u0131t verdik: S. mansoni taraf\u0131ndan tetiklenen sistemik Th2-tipi sitokin polarizasyonu, makrofaj farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ve aktivasyonunu etkiler mi? Bu ama\u00e7la, S. mansoni yumurtas\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen akci\u011fer granulomlar\u0131 olan farelerde ve kontrol (veya saf) farelerde kemik ili\u011fi k\u00f6kenli makrofajlar\u0131n aktivasyon durumunu ve belirli TLR agonistlerine, \u00f6rne\u011fin S. mansoni yumurtas\u0131 antijenlerine yan\u0131tlar\u0131n\u0131 analiz ettik. Saf makrofajlara k\u0131yasla, Th2 polarize edilmi\u015f makrofajlar, FIZZ1 ve ST2 (M2 i\u015faret\u00e7ileri) s\u00fcrekli olarak \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek ifade ederken, NO sintez 2, CCL3, MIP-2, TNF-alfa ve IL-12 (M1 i\u015faret\u00e7ileri) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck ifade etmektedir. Ayr\u0131ca, saf makrofajlara k\u0131yasla, Th2 polarize edilmi\u015f makrofajlar, belirli TLR agonistlerinin varl\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 daha geli\u015fmi\u015f yan\u0131tlar g\u00f6stermi\u015ftir; bu agonistler, bu h\u00fccrelerde M2 ve M1 i\u015faret\u00e7ilerinin gen ve protein d\u00fczeylerinde tutarl\u0131 olarak \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek seviyeler ind\u00fcklemi\u015ftir. Bu veriler birlikte, S. mansoni yumurtas\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen granulom yan\u0131tlar\u0131 s\u0131ras\u0131nda kemik ili\u011fi \u00f6nc\u00fcllerinin ald\u0131\u011f\u0131 sinyallerin, makrofajlar\u0131n geli\u015fimini dinamik olarak de\u011fi\u015ftirdi\u011fini ve bu h\u00fccrelerin TLR duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir, bu da nihayetinde akci\u011fer granulom yan\u0131t\u0131nda \u00f6nemli bir etkiye sahip olabilir."}
{"_id":"24712186","title":"Orai1 and STIM reconstitute store-operated calcium channel function.","text":"\u0130ki zar proteinleri, STIM1 ve Orai1, her ikisi de depo opereli kanallar (SOC) etkinle\u015ftirilmesi i\u00e7in esansiyel oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ancak, bu proteinlerin i\u015flevsel etkile\u015fimi bilinmemektedir. Burada, STIM1 ve Orai1'in birlikte ifade edildi\u011finde i\u015flevsel SOC'lar\u0131 yeniden olu\u015fturdu\u011funu ortaya koyuyoruz. Yaln\u0131zca ifade edildi\u011finde, Orai1 insan embriyosel kidney 293 h\u00fccrelerinde depo opereli kalsiyum (Ca2+) giri\u015fini (SOCE) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r ve fare bazofilik l\u00f6semi h\u00fccrelerinde kalsiyum sal\u0131n\u0131m\u0131 ile etkinle\u015ftirilmi\u015f kalsiyum ak\u0131m\u0131 (I(CRAC)). Ancak, depo alg\u0131lama proteini STIM1 ile birlikte ifade edildi\u011finde, Orai1 SOCE'de devasa bir art\u0131\u015fa neden olur, kalsiyum giri\u015f h\u0131z\u0131n\u0131 103 kat kadar art\u0131r\u0131r. Bu giri\u015f tamamen depoya ba\u011fl\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc ayn\u0131 ifade, \u00f6l\u00e7\u00fclebilir depoya ba\u011f\u0131ms\u0131z Ca2+ giri\u015fine neden olmaz. Giri\u015f, SOC engelleyici 2-aminoetoksidiphenilborat taraf\u0131ndan tamamen engellenir. Orai1 ve STIM1'in birlikte ifade edilmesi ayr\u0131ca fare bazofilik l\u00f6semi h\u00fccrelerinde CRAC kanal i\u015flevinde b\u00fcy\u00fck bir kazanca da neden olur. Yak\u0131n STIM homolo\u011fu STIM2, tek ba\u015f\u0131na ifade edildi\u011finde SOCE'yi engeller ancak Orai1 ile birlikte ifade edildi\u011finde \u00f6nemli bir yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f (depoya ba\u011f\u0131ms\u0131z) Ca2+ giri\u015fine neden olur. STIM proteinleri kalsiyum deposu alg\u0131lama ve endoplazmik retikulum-plazma zar ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 iletir, ancak kendilerinde kanal \u00f6zellikleri yoktur. STIM1 ve Orai1'in varl\u0131\u011f\u0131nda SOC i\u015flevinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir art\u0131\u015fa dair sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Orai1'in Ca2+ giri\u015fi i\u00e7in sorumlu olan zar kanal bile\u015fenine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Orai1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ile SOC i\u015flevinin bask\u0131lanmas\u0131, STIM1 ve Orai1 aras\u0131ndaki gerekli st\u00f6kiometriye i\u015faret ediyor olabilir."}
{"_id":"24713020","title":"Tet and TDG mediate DNA demethylation essential for mesenchymal-to-epithelial transition in somatic cell reprogramming.","text":"Tet ile arac\u0131l\u0131k edilen DNA oksidasyonu, son zamanlarda tespit edilen bir memeli epigenetik modifikasyondur ve h\u00fccre kader d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmleri \u00fczerindeki i\u015flevsel rol\u00fc iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, t\u00fcm \u00fc\u00e7 Tet geninin silinmi\u015f fareli embriyofibroblastlar\u0131 (MEF) t\u00fcretir ve bunlar\u0131n ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelere (iPSC) yeniden programlama kapasitelerini inceleriz. G\u00f6steriyoruz ki Tet eksikli\u011fi olan MEF'ler, mesenkimal-epitelya ge\u00e7i\u015f (MET) ad\u0131m\u0131nda bir engel nedeniyle yeniden programlanamaz. MEF'lerin TDG eksikli\u011fiyle yeniden programlanmas\u0131 da benzer \u015fekilde engellenir. Yeniden programlamadaki engel, en az\u0131ndan k\u0131smen, anahtar miRNA'lar\u0131n hatal\u0131 etkinle\u015fmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r ve bu da Tet ve TDG taraf\u0131ndan te\u015fvik edilen oksidatif demetilasyona ba\u011fl\u0131d\u0131r. Etkilenen miRNA'lar\u0131n ya da katalitik olarak aktif Tet ve TDG'nin yeniden tan\u0131t\u0131m\u0131, knockout MEF'lerde yeniden programlamay\u0131 geri kazan\u0131r. Bu nedenle, gen etkinle\u015fmesini te\u015fvik etmek i\u00e7in oksidatif demetilasyonun, fibroblastlar\u0131n pluripotansa yeniden programlanmas\u0131 i\u00e7in i\u015flevsel olarak gerekli oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu bulgular, h\u00fccre soy d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc \u00fczerindeki epigenetik engellerin rol\u00fcne dair mekanizmik i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar."}
{"_id":"24721347","title":"The last and the next hundred years of malariology.","text":"Malaryoloji kurucular\u0131n\u0131n bilimsel \u00f6zg\u00fcnl\u00fck, ara\u015ft\u0131rma kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131, g\u00fc\u00e7l\u00fc karakterler, geni\u015f ilgi alanlar\u0131 ve sosyal endi\u015fe gibi \u00f6zellikleri bir araya getirdi. Bir y\u00fczy\u0131l sonra, ara\u015ft\u0131rma ve anlay\u0131\u015f b\u00fcy\u00fck ilerlemeler kaydetti, ancak d\u00fcnya hala s\u0131tman\u0131n a\u011f\u0131r bir y\u00fck\u00fcn\u00fc ta\u015f\u0131yor. Gelecek y\u00fczy\u0131l i\u00e7in ara\u015ft\u0131rma, kontrolde kullan\u0131labilmesi i\u00e7in hem daha fazla uzmanl\u0131k hem de holistik bir yelpazeye ihtiya\u00e7 duyar, bu da \u00e7ok disiplinli ekip \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 gerektirir. \u00c7evresel de\u011fi\u015fiklikler ve m\u00fcdahaleler, s\u0131tman\u0131n dinamik ve de\u011fi\u015fen bir deseni \u00fcretir, ge\u00e7mi\u015fteki statik desenden farkl\u0131. Orijinal parazit ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden ba\u015flayarak, ara\u015ft\u0131rma elektron mikroskopunda, biyokimyasal ve genom d\u00fczeylerinde azalan \u00f6l\u00e7eklerde bir dizi di\u011fer d\u00f6ng\u00fcy\u00fc analiz etti ve kontrol i\u00e7in nicel epidemiyolojik d\u00f6ng\u00fcler. Bu kavramlara son zamanlarda eklenenler, a\u015fama spesifik antijenleri, sadece parazitler de\u011fil, hastal\u0131k d\u00f6ng\u00fcleri, parazit-insan-vekt\u00f6r \u00fc\u00e7geninin her bile\u015fenindeki genetik varyasyon ve pop\u00fclasyonlar\u0131 i\u00e7erir. Bu ciltte, malariolojinin temel biyomedikal y\u00f6nleri i\u00e7in ilk kez tutarl\u0131 bir genel resim ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor; bu, malarya parazitleri, anoflinler ve insanlar\u0131n etkile\u015fimli pop\u00fclasyon genetikleridir. Bu, yeni y\u00fczy\u0131lda b\u00fcy\u00fck biyolojik s\u0131tma sorunlar\u0131yla ba\u015fa \u00e7\u0131kmak i\u00e7in tutarl\u0131 bir model sa\u011flar; ila\u00e7 direnci, a\u015f\u0131 geli\u015ftirme, b\u00f6cek ilac\u0131 ve a\u011f kontrol ve sosyo-ekonomik \u00e7al\u0131\u015fmalarla birlikte kontrol \u00e7abalar\u0131n\u0131n yenilenmesine katk\u0131da bulunabilir. S\u0131tman\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli mekansal ve zamansal de\u011fi\u015fiklikleri \u00fczerine yap\u0131lan yeni \u00e7al\u0131\u015fmalar, yerel ve k\u00fcresel \u00e7evresel de\u011fi\u015fikliklerin etkilerini kesin bir \u015fekilde belirlememize ve salg\u0131nlar\u0131 tahmin etmemize olanak tan\u0131r. Gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalar, bu farkl\u0131 anlay\u0131\u015f \u00f6l\u00e7eklerini birbirine ba\u011flamak kadar kontrol\u00fcn farkl\u0131 sa\u011fl\u0131k sistemi seviyelerini birbirine ba\u011flamakla da ilgilenecektir. Zengin holendemik \u00fclkelerin karanl\u0131k durumu, malaryolojinin kurucular\u0131n\u0131n dahil oldu\u011fu t\u00fcrden pratik deste\u011fe de ihtiya\u00e7 duyar. Tutarl\u0131 bir anlay\u0131\u015f, bir sonraki y\u00fczy\u0131l i\u00e7in yeni kontrol \u00e7abalar\u0131na, Roll Back Malaria'dan bu yana, beslenmelidir."}
{"_id":"24721866","title":"Activation of AMP-activated protein kinase suppresses oxidized low-density lipoprotein-induced macrophage proliferation.","text":"Makrofajlardan t\u00fcretilen k\u00f6p\u00fck h\u00fccreleri aterosklerozun ilerlemesinde \u00f6nemli roller oynar. Daha \u00f6nce, okside edilmi\u015f d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein (Ox-LDL) ile tetiklenen makrofaj \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n ERK1\/2 ba\u011f\u0131ml\u0131 gran\u00fclosit\/makrofaj kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc (GM-CSF) ifadesine ve p38 MAPK\/Akt sinyalle\u015fmesine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu bildik. Burada, makrofaj \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bask\u0131lay\u0131p bask\u0131lamayaca\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in AMP-aktif protein kinaz (AMPK) aktivitesini inceledik. Mouse peritoneal makrofajlar\u0131n\u0131n Ox-LDL ile tetiklenen \u00e7o\u011falmas\u0131, [(3)H]timidin entegrasyonu ve h\u00fccre say\u0131m\u0131 testleri ile de\u011ferlendirildi. \u00c7o\u011falma, AMPK aktivasyonunu sa\u011flayan 5-aminoimidazol-4-karboksilamid ribon\u00fckleozid (AICAR) ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131lan\u0131rken, dominant negatif AMPKalfa1 ile geri kazan\u0131ld\u0131, bu da AMPK aktivitesinin makrofaj \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. AICAR, Ox-LDL ile tetiklenen ERK1\/2 fosforlasyonunu ve GM-CSF ifadesini k\u0131smen bask\u0131lad\u0131, bu da ba\u015fka bir mekanizman\u0131n da AICAR ile makrofaj \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bask\u0131lamada rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor. AICAR, GM-CSF ile tetiklenen makrofaj \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bask\u0131lad\u0131, ancak p38 MAPK\/Akt sinyalle\u015fmesini bask\u0131lamad\u0131. GM-CSF, p53 fosforlasyonunu ve ifadesini bask\u0131lad\u0131 ve Rb fosforlasyonunu tetikledi. p53 veya p27(kip) a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, GM-CSF ile tetiklenen makrofaj \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bask\u0131lad\u0131. AICAR, AMPK aktivitesi yoluyla h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc durdurdu, p53 fosforlasyonunu ve ifadesini art\u0131rd\u0131 ve GM-CSF ile tetiklenen Rb fosforlasyonunu bask\u0131lad\u0131. Ayr\u0131ca, AICAR, AMPK aktivitesi yoluyla p21(cip) ve p27(kip) ifadesini tetikledi ve p21(cip) ve p27(kip) i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA (siRNA), AICAR ile makrofaj \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131n\u0131 geri kazand\u0131. Sonu\u00e7 olarak,"}
{"_id":"24724242","title":"Evaluation of cortical bone by peripheral quantitative computed tomography in renal transplant recipients.","text":"ARKA PLAN Renal nakil hastalar\u0131nda k\u0131r\u0131klar\u0131n mutlak riski, e\u015fle\u015fen kontrol grubuna k\u0131yasla 3 kat daha y\u00fcksektir. \u00c7o\u011fu semptomatik k\u0131r\u0131k periferiktir, bu da kabuklu kemikte daha b\u00fcy\u00fck bir zay\u0131fl\u0131\u011fa i\u015faret eder. Periferik nicel bilgisayarl\u0131 tomografi (pQCT), kabuklu ve trabek\u00fcler kemiklerin ayr\u0131, invazifsiz de\u011ferlendirmesini sa\u011flayan yeni bir g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme tekni\u011fidir. 12 renal nakil hastas\u0131 (7 erkek ve 5 kad\u0131n) \u00fczerinde pQCT ile kabuklu kemik incelemesini, 27 normal kontrol grubuyla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Y\u00d6NTEM pQCT (Stratec, Pforheim, Almanya'daki XCT 960) non-dominant \u00f6n kolun distal radisi (ulna'n\u0131n uzunlu\u011funun %15'i, radius eklem plakas\u0131ndan uzakta) \u00fczerinde uyguland\u0131. Toplam ve kabuklu kemik mineral yo\u011funlu\u011fu (TBMD, cBMD), toplam (kesit alan\u0131) ve kabuklu alan (TA, cA), kabuklu kal\u0131nl\u0131k (cThk), endosteal ve periosteal \u00e7evreler ve b\u00fck\u00fclme oran\u0131 (r\/cThk) de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7LAR Normal kontrol grubuna k\u0131yasla nakil hastalar\u0131 genel olarak anlaml\u0131 bir \u015fekilde daha y\u00fcksek TA, endosteal \u00e7evre (P < .001) ve b\u00fck\u00fclme oran\u0131nda (P < .001) ve anlaml\u0131 bir \u015fekilde daha d\u00fc\u015f\u00fck kabuklu kal\u0131nl\u0131kta (P < .001) g\u00f6r\u00fcnd\u00fc. Di\u015fi hastalarda kabuklu alan (51.4 vs 69.3 [piksel n]; P < .0001) ve kabuklu kal\u0131nl\u0131k (2.08 vs 2.78 mm; P < .0001) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131. Erkek hastalarda da kabuklu kal\u0131nl\u0131kta (2.54 vs 3.30 mm; P = .0001) bir azalma ve endosteal \u00e7evrede (31.2 vs 26.4 mm; P < .0001) bir art\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Renal nakil \u00f6ncesi diyaliz s\u00fcresinin toplam\u0131, kabuklu kal\u0131nl\u0131kla negatif bir korelasyon g\u00f6sterdi (r = .62; P < .01)."}
{"_id":"24725136","title":"Ataxia, dementia, and hypogonadotropism caused by disordered ubiquitination.","text":"Arka plan: Ataksi ve hipogonadizm kombinasyonu bir as\u0131rdan fazla bir s\u00fcredir tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak genetik temeli hala gizemini korumaktad\u0131r. Y\u00d6NTEMLER: Ataksili ve hipogonadotropik hipogonadizm ile ili\u015fkili bir hastada tam eksom dizilemesi ger\u00e7ekle\u015ftirdik, ard\u0131ndan benzer \u015fekilde etkilenen hastalarda aday genlerin hedef dizilemesi yapt\u0131k. Sinirsel ve \u00fcreme endokrin fenotipleri ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak karakterize edildi. Dizileme varyantlar\u0131n\u0131n etkileri ve bir epistasik etkile\u015fimin varl\u0131\u011f\u0131 zebrafish modelinde test edildi. SONU\u00c7LAR: \u00dc\u00e7 etkilenen karde\u015fin homozigot dijenik mutasyonlar\u0131 RNF216 ve OTUD4 genlerinde, s\u0131ras\u0131yla bir ubiquitin E3 ligaz ve bir deubiquitinaz kodlayan genlerde bulundu. Ek tarama, RNF216'da kesintili bir mutasyona sahip bir hastada homozigot mutasyonlar\u0131 ve d\u00f6rt ba\u015fka hastada zararl\u0131 tek alel mutasyonlar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Zebrafish embriyolar\u0131nda rnf216 veya otud4'\u00fcn bask\u0131lanmas\u0131 g\u00f6z, optik tektum ve cerebellumde kusurlar indirdi; her iki genin kombinasyonel bask\u0131lanmas\u0131 bu fenotipleri daha da k\u00f6t\u00fcle\u015ftirdi ve bu kusurlar insan RNF216 veya OTUD4 mRNA's\u0131 ile kurtar\u0131ld\u0131, ancak mutlu genlerle de\u011fil. T\u00fcm hastalar ilerleyici ataksiyi ve demans\u0131 olan hastalard\u0131. Cerebellar yolaklarda ve hipokamp\u00fcste n\u00f6ron kayb\u0131 g\u00f6zlemlendi; hayatta kalan hipokampal n\u00f6ronlar i\u00e7inde intran\u00fckleer ubiquitin imm\u00fcnoreaktif dahilinler vard\u0131. Hipotalamus ve hipofiz d\u00fczeylerinde \u00fcreme endokrin ekseninde kusurlar tespit edildi. SONU\u00c7: Hipogonadotropik hipogonadizm, ataks\u0131 ve demans sendromu, RNF216'da devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131c\u0131 mutasyonlara veya RNF216 ve OTUD4 genlerinin kombinasyonunda mutasyonlara neden olabilir. Bu bulgular, bozuk ubiquitinasyonu n\u00f6rodejenerasyona ve \u00fcreme disfonksiyonuna ba\u011flar ve tam eksom dizilemesi ile i\u015flevsel \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n birle\u015fiminin hastal\u0131klara neden olan genetik etkile\u015fimleri ortaya \u00e7\u0131karmadaki g\u00fcc\u00fcn\u00fc vurgular. (Ulusal Sa\u011fl\u0131k Enstit\u00fcleri ve di\u011ferleri taraf\u0131ndan desteklendi.)"}
{"_id":"24726600","title":"Combination cancer immunotherapies tailored to the tumour microenvironment","text":"Kan kanseri imm\u00fcnoterapi, yak\u0131n gelecekte bir\u00e7ok kanser t\u00fcr\u00fcnde bir\u00e7ok hastan\u0131n kombinasyon tedavi plan\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir par\u00e7as\u0131 olaca\u011f\u0131na dair kan\u0131tlar vard\u0131r. Farkl\u0131 antit\u00fcm\u00f6r ve t\u00fcm\u00f6r destekleyici l\u00f6kositleri i\u00e7eren bir\u00e7ok ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k s\u00fcreci t\u00fcr\u00fc vard\u0131r ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 atlatmak i\u00e7in bir\u00e7ok strateji kullan\u0131r. T\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131, antit\u00fcm\u00f6r ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 k\u0131s\u0131tlamak i\u00e7in hangi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lay\u0131c\u0131 yollar\u0131n etkinle\u015fti\u011fini belirlemede yard\u0131mc\u0131 olabilir. Bu, etkili T h\u00fccreleri ve myeloid h\u00fccrelerdeki ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol resept\u00f6rleri ve inhibe edici sitokin ve metabolitlerin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Bu yollara, \u00f6zellikle ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol resept\u00f6rlerine hedeflenen terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131mlar, ileri evre kanserli hastalarda kal\u0131c\u0131 antit\u00fcm\u00f6r yan\u0131tlar\u0131 ind\u00fckleyebilir, bunlara melanom da dahildir. Bununla birlikte, bir\u00e7ok hasta monoterapi yakla\u015f\u0131mlar\u0131na iyi yan\u0131t vermez ve en iyi terap\u00f6tik fayday\u0131 elde etmek i\u00e7in alternatif stratejilere ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Bu stratejiler, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011funu ortadan kald\u0131rarak t\u00fcm\u00f6r antijeninin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve antijen sunan h\u00fccre (APC) i\u015flevini tetiklemeyi, APC i\u015flevini art\u0131rmak i\u00e7in adjuvanlar kullanmay\u0131 ve etkili h\u00fccre aktivitesini art\u0131ran ajanlar\u0131 kullanmay\u0131 i\u00e7erir. Bu incelemede, t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131n\u0131n, t\u00fcm\u00f6r i\u00e7inde lenfositlerin ve PD-L1'in ifadesine g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 ve bu s\u0131n\u0131fland\u0131rman\u0131n farkl\u0131 t\u00fcm\u00f6r mikro ortamlar\u0131na y\u00f6nelik olarak tasarlanm\u0131\u015f en iyi kombinasyon kanser terapilerinin geli\u015ftirilmesine nas\u0131l olanak sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"24730100","title":"Cyclic AMP-dependent phosphorylation of thromboxane A(2) receptor-associated Galpha(13).","text":"\u00c7ok iyi bilinen bir ger\u00e7ek olan cAMP'in t\u00fcm aktivasyonlara ba\u011fl\u0131 olarak trombosit aktivitesini inhibe etti\u011fi, ancak tromboksan A(2) sinyal iletimi yolunun bu inhibisyona \u00f6zellikle duyarl\u0131 oldu\u011fu bulunmu\u015ftur. Bu nedenle, cAMP'e ba\u011fl\u0131 kinaz\u0131n tromboksan A(2) resept\u00f6r\u00fc-G-protein kompleksi fosforilasyonunu arac\u0131l\u0131k edip etmedi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. cAMP'in, 38-45 kDa b\u00f6lgesinde Galpha alt birimlerine ba\u011fl\u0131 protein kinaz A'ya ba\u011fl\u0131 [gamma-(32)P]ATP etiketlemesini ind\u00fckledi\u011fi bulunmu\u015ftur. Ayr\u0131ca, bu membranlardan tromboksan A(2) resept\u00f6r\u00fc-G-protein komplekslerinin ligand ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 kromatografisi safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, 38-45 kDa fosforlu proteinlerin tromboksan A(2) resept\u00f6rleri ile birlikte safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymu\u015ftur. Galpha(13) antikoruyla afiniteli s\u00fctun eluat\u0131n\u0131n imm\u00fcnopresipitasyonu, 8-Br-cAMP'in tromboksan A(2) resept\u00f6r\u00fc ile ili\u015fkili Galpha(13)'un fosforilasyonunu %87 +\/- 27 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Farkl\u0131 Galpha(13) antikoruyla kapl\u0131 mikrotiter tepsilerinde Galpha(13)'un imm\u00fcn safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, 8-Br-cAMP'in Galpha(13) fosforilasyonunu %53 +\/- 19 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymu\u015ftur. Son olarak, (32)P ile etiketlenmi\u015f b\u00fct\u00fcn trombositlerin prostasiklin ile tedavisi, fosforilasyonunun %90 +\/- 14 artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve MDL-12 ile adenil siklasin inhibit\u00f6r\u00fc ile \u00f6n tedavi edilmesinin bu art\u0131\u015f\u0131 ortadan kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu sonu\u00e7lar, hem in vitro hem de in vivo'da Galpha(13)'un protein kinaz A taraf\u0131ndan fosforil edildi\u011finin ilk kan\u0131t\u0131n\u0131 sunmakta ve cAMP'in tromboksan A(2) ile iletilen sinyali trombositlerde tercihli olarak inhibe etmesinin temellerini sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"24731248","title":"Tet proteins can convert 5-methylcytosine to 5-formylcytosine and 5-carboxylcytosine.","text":"DNA'da bulunan 5-metil sitosin (5mC), gen ifadesi, genomik izleme ve transpozisyonlu elementlerin bask\u0131lanmas\u0131 gibi \u00f6nemli roller oynar. 5mC, Tet (ten on bir translokasyon) proteinleri taraf\u0131ndan 5-hidroksimetil sitosine (5hmC)'ye d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilir. Burada, 5hmC'nin yan\u0131 s\u0131ra, Tet proteinlerinin 5-formil sitosin (5fC) ve 5-karboksil sitosin (5caC)'yi 5mC'den enzim aktivitesi ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde \u00fcretebildi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, fare embriyonik k\u00f6k h\u00fccreleri ve fare organlar\u0131n\u0131n genomik DNA's\u0131nda 5fC ve 5caC'nin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyoruz. 5hmC, 5fC ve 5caC'nin genomik i\u00e7eri\u011fi, Tet proteinlerinin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi veya bask\u0131lanmas\u0131 yoluyla artabilir veya azalabilir. Bu nedenle, Tet proteinlerinin \u00fcr\u00fcnlerini olarak, genomik DNA'da daha \u00f6nce bilinmeyen iki sitosin t\u00fcrevini tan\u0131ml\u0131yoruz. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, DNA demetilasyonun Tet katalizli oksidasyonun ard\u0131ndan dekarboksilasyon yoluyla ger\u00e7ekle\u015febilece\u011fi olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor."}
{"_id":"24735908","title":"Long-term use of aspirin and age-related macular degeneration.","text":"\nAspirin, yayg\u0131n olarak a\u011fr\u0131 kesici ve kardiyoprotektif etkiler i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. G\u00f6z cerrahisi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcrken veya ya\u015fa ba\u011fl\u0131 makula dejenerasyonu (AMD) mevcutken oftalmologlar\u0131n endi\u015fe duydu\u011fu bir konudur.\n\n**Ama\u00e7:** D\u00fczenli aspirin kullan\u0131m\u0131n\u0131n AMD olu\u015fumu ile ili\u015fkisini incelemek.\n\n**Tasar\u0131m, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** Beaver Dam G\u00f6z \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131, Wisconsin'de ya\u015fa ba\u011fl\u0131 g\u00f6z hastal\u0131klar\u0131 \u00fczerine yap\u0131lan bir uzun s\u00fcreli n\u00fcfus tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r. Her 5 y\u0131lda bir, 20 y\u0131ll\u0131k bir s\u00fcre boyunca (1988-1990 ile 2008-2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda) muayeneler yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fma kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131 (N = 4926), temel muayene s\u0131ras\u0131nda 43 ila 86 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda idi. Sonraki muayenelerde, kat\u0131l\u0131mc\u0131lardan en az iki hafta boyunca 3 aydan fazla s\u00fcreyle d\u00fczenli olarak aspirin kulland\u0131klar\u0131n\u0131 belirtmeleri istendi.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc:** Erken AMD, ge\u00e7 AMD ve 2 ge\u00e7 AMD alt t\u00fcr\u00fc (neovask\u00fcler AMD ve saf co\u011frafi atrofiye) retin foto\u011fraflar\u0131na g\u00f6re Wisconsin Ya\u015fa Ba\u011fl\u0131 Makula Dejenerasyonu Derecelendirme Sistemi ile de\u011ferlendirilmi\u015ftir.\n\n**Sonu\u00e7lar:** Ortalama takip s\u00fcresi 14.8 y\u0131ld\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma s\u00fcresince 512 erken AMD vakas\u0131 (6243 riskli ziyaretten) ve 117 ge\u00e7 AMD vakas\u0131 (8621 riskli ziyaretten) ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Retinal muayene \u00f6ncesi 10 y\u0131l boyunca d\u00fczenli aspirin kullan\u0131m\u0131, ge\u00e7 AMD ile ili\u015fkiliydi (tehlike oran\u0131 [HR], 1.63 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.01-2.63]; P = .05), tahmin edilen olu\u015fum oran\u0131 %1.76 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, %1.17-2.64%) d\u00fczenli kullan\u0131c\u0131lar ve %1.03 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, %0.70-1.51%) kullan\u0131c\u0131 olmayanlar aras\u0131nda idi. Ge\u00e7 AMD alt t\u00fcrleri i\u00e7in, retin muayene \u00f6ncesi 10 y\u0131l boyunca d\u00fczenli aspirin kullan\u0131m\u0131, neovask\u00fcler AMD ile (HR, 2.20 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.20-4.15]; P = ."}
{"_id":"24737389","title":"Growth control and ribosomopathies.","text":"Ribozom biyojeni ve protein sentezi, b\u00fcy\u00fcyen bir h\u00fccrede en \u00e7ok enerji t\u00fcketen iki s\u00fcre\u00e7ten ikisidir. Ayr\u0131ca, bu molek\u00fcler bile\u015fenlerdeki kusurlar, gen ifadelerinin kal\u0131plar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirebilir. Bu nedenle, h\u00fccrenin \u00e7eviri makinesinin durumunu izlemek i\u00e7in bir denetim sistemi geli\u015ftirdi\u011fi anla\u015f\u0131labilir. Son y\u0131llarda, ribozom biyojeni ile ili\u015fkili genlerde tespit edilen nedenli mutasyonlar ve silinmeler, ribozomopati olarak adland\u0131r\u0131lan benzer bir dizi patolojiyi tan\u0131mlad\u0131. Ge\u00e7ti\u011fimiz on y\u0131lda, b\u00fcy\u00fcme kontrol\u00fc ve ribozom biyojeni aras\u0131ndaki ili\u015fki hakk\u0131nda \u00e7ok \u015fey \u00f6\u011frenildi. Birka\u00e7 ribozom proteininin ekribozomik i\u015flevlerinin ke\u015ffi ve p53 seviyelerinin d\u00fczenlenmesinde bu proteinlerin rol\u00fc, ribozom bozuklu\u011funun h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenlemesiyle ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Bununla birlikte, p53 ve\/veya Hdm2 ba\u011f\u0131ms\u0131z yollar\u0131 da g\u00f6steren kan\u0131tlar vard\u0131r. Bu incelemede, ribosomopati patolojilerinin alt\u0131nda yatan mekanizmalar\u0131 anlamadaki son geli\u015fmeleri \u00f6zetleyecek ve ribozom \u00fcretimi ile t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunun ili\u015fkisini tart\u0131\u015faca\u011f\u0131z."}
{"_id":"24742375","title":"Tunable signal processing through modular control of transcription factor translocation.","text":"Sinyal yollar\u0131, transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc (TF) aktivasyonunun farkl\u0131 dinamiklerini tetikleyebilir. TF'lerin sinyal girdilerini i\u015fleyerek \u00e7e\u015fitli dinamik yan\u0131tlar olu\u015fturma \u015fekillerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Mayal\u0131 maya genel stres yan\u0131t\u0131 TF'si Msn2, girdi ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde sinyalleri izleyebilen, filtreleyebilen veya entegre edebilen ayarlanabilir bir sinyal i\u015fleyici olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc. Bu ayarlanabilir sinyal i\u015fleme, fosforilasyon yoluyla hem n\u00fckleer i\u00e7e aktarma hem de d\u0131\u015fa aktarma \u00fczerinde \u00e7ift y\u00f6nl\u00fc d\u00fczenlenmeden kaynaklan\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, \u00e7\u00fcnk\u00fc tek y\u00f6nl\u00fc d\u00fczenlemeye sahip mutasyonlar sadece bir sinyal i\u015fleme i\u015flevini korudu. Msn2'nin \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc sinyal i\u015fleme yetene\u011fi, farkl\u0131 do\u011fal streslere farkl\u0131 dinamik yan\u0131tlar \u00fcretmek i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip. Bulgular\u0131m\u0131z, karma\u015f\u0131k sinyal i\u015fleme i\u015flevlerinin tek bir molek\u00fclde nas\u0131l entegre edildi\u011fini ortaya koyuyor ve \"programlanabilir\" sinyal i\u015fleme i\u015flevlerine sahip TF'ler tasarlamak i\u00e7in bir rehber sunuyor."}
{"_id":"24746892","title":"Killing by bactericidal antibiotics does not depend on reactive oxygen species.","text":"Bakteri \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc antibiyotikler, hedeflerini d\u00fczenleyerek \u00f6ld\u00fcr\u00fcrler. Bu geleneksel g\u00f6r\u00fc\u015f, antibiyotikler varl\u0131\u011f\u0131nda toksik reaktif oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) \u00fcretildi\u011fi ve alternatif, birle\u015ftirilmi\u015f bir \u00f6ld\u00fcrme mekanizmas\u0131 \u00f6nerdi\u011fi \u00e7al\u0131\u015fmalarla meydan okunmu\u015ftur. Antibiyotik varl\u0131\u011f\u0131nda bir h\u00fccrenin hayatta kalma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile ROS seviyesi aras\u0131nda bir korelasyon bulamad\u0131k. ROS s\u00f6nd\u00fcr\u00fcc\u00fc, tiyourea, d\u00fc\u015f\u00fck konsantrasyonlarda antibiyotiklerin varl\u0131\u011f\u0131nda h\u00fccreleri korudu, ancak bu etki anaerobik ko\u015fullarda da g\u00f6zlemlendi. Aerobik veya anaerobik ko\u015fullarda \u00e7e\u015fitli antibiyotikle tedavi edilen bakterilerin hayatta kalma oran\u0131nda neredeyse hi\u00e7bir fark yoktu. Bu, ROS'un bakteriyel patojenlerin antibiyotikler taraf\u0131ndan \u00f6ld\u00fcr\u00fclmesinde bir rol oynamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"24760136","title":"A naturally occurring mouse model of X-linked congenital stationary night blindness.","text":"AMA\u00c7: Do\u011fal olarak ortaya \u00e7\u0131kan, fotoresept\u00f6rlerden ikinci dereceli n\u00f6ronlara g\u00f6rsel iletimini bozan X-ba\u011fl\u0131 resesif mutasyon, no b-dalga (nob) hakk\u0131nda bir a\u00e7\u0131klama yapmak. Y\u00d6NTEMLER: Etkilenen fareler, retina \u00fczerindeki \u0131\u015f\u0131k uyaran yan\u0131t\u0131n kayd\u0131 olan elektroretinogram (ERG) ile belirlendi. G\u00f6rsel iletim de\u011ferlendirmek i\u00e7in skalp elektri\u011fi ile kortikal potansiyeller kaydedildi. Nob mutasyonunun kal\u0131t\u0131m deseni, normal farelerle \u00e7iftle\u015ftirilen nob hayvanlar\u0131 yeti\u015ftirilerek tan\u0131mland\u0131. Retina histolojik analizi, \u0131\u015f\u0131k mikroskobu ile yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR: Nob farelerde fotoresept\u00f6r taraf\u0131ndan arac\u0131lanan ERG bile\u015feni (a-dalga) normaldi, ancak ana yan\u0131t bile\u015feni, postresept\u00f6r n\u00f6ral aktiviteyi yans\u0131tan (b-dalga) yoktu. G\u00f6rselle tetiklenen kortikal aktivite de nob hayvanlarda anormaldi. I\u015f\u0131k mikroskobu d\u00fczeyinde, nob retinas\u0131 normal bir sitar\u015fik mimariye sahipti. SONU\u00c7LAR: Bu bulgular, nob kusurunun retinadaki g\u00f6rsel bilgilerin iletimini bozdu\u011funu ve bu farelerin d\u0131\u015f retinal sinaptik i\u015flevi incelemek i\u00e7in yararl\u0131 bir model oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, bu mutlu fareler, insanlarda ciddi bir rod-arac\u0131l\u0131 g\u00f6rsel duyarl\u0131l\u0131k kayb\u0131na neden olan kongenital sabit gece k\u00f6rl\u00fc\u011f\u00fc bozuklu\u011funun tam bir hayvan modeli olarak da g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"24766509","title":"Differentiation of mesenchymal stem cells and embryonic stem cells into steroidogenic cells using steroidogenic factor-1 and liver receptor homolog-1.","text":"Daha \u00f6nce, mesenkimal k\u00f6k h\u00fccrelerin steroidojenik h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015fabilece\u011fini, steroidojenik fakt\u00f6r-1 ve 8bromo-cAMP tedavisinin yard\u0131m\u0131yla g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tlad\u0131k. Karaci\u011fer resept\u00f6r homolog-1, n\u00fckleer resept\u00f6r 5A ailesinden ba\u015fka bir n\u00fckleer resept\u00f6r\u00fcn, 8bromo-cAMP ile birlikte kullan\u0131m\u0131 da insan mesenkimal k\u00f6k h\u00fccrelerinin steroid hormon \u00fcreten h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu yakla\u015f\u0131mlar, embriyosal k\u00f6k h\u00fccreleri veya embriyonal karcinoma h\u00fccreleri gibi di\u011fer undiferenli h\u00fccrelere uygulanamad\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc n\u00fckleer resept\u00f6r 5A ailesinin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi bu h\u00fccreler i\u00e7in sitotoksiktir. ROSA26 lokusunda tetrasiklinle d\u00fczenlenmi\u015f steroidojenik fakt\u00f6r-1 genini ta\u015f\u0131yan embriyosal k\u00f6k h\u00fccreler olu\u015fturduk. \u0130lk olarak, embriyosal k\u00f6k h\u00fccreleri, kolajen IV kapl\u0131 tabakalar \u00fczerinde k\u00fclt\u00fcrlendirerek ve retinoik asit puls dozlar\u0131 uygulayarak mesenkimal h\u00fccre hatt\u0131na farkl\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k, daha sonra steroidojenik fakt\u00f6r-1'in ifadesini sa\u011flad\u0131k. Tedavi edilmemi\u015f embriyosal k\u00f6k h\u00fccreler, lekyem inhibisyon fakt\u00f6r\u00fc olmaks\u0131z\u0131n steroidojenik fakt\u00f6r-1'in ifadesi nedeniyle h\u00fccrelerin hayatta kalamamas\u0131 nedeniyle steroidojenik h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclemedi, ancak farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f h\u00fccreler steroidojenik fakt\u00f6r-1'in ifadesiyle ba\u015far\u0131yla steroidojenik h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcld\u00fc. Adrenal bez benzeri h\u00fccrelerin \u00f6zelliklerini sergilediler ve kortikosteronun b\u00fcy\u00fck miktarlarda \u00fcretimini sa\u011flad\u0131lar. Bu sonu\u00e7lar, \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccrelerin mesenkimal h\u00fccre hatt\u0131ndan n\u00fckleer resept\u00f6r 5A ailesindeki bir protein arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla steroidojenik h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015fabilece\u011fini g\u00f6sterdi. Bu yakla\u015f\u0131m, steroidogenez eksikliklerinden kaynaklanan hastal\u0131klar i\u00e7in gelecekteki gen terapisi i\u00e7in bir h\u00fccre kayna\u011f\u0131 sa\u011flayabilir."}
{"_id":"24770122","title":"Chronic daily headache. A clinical and psychological profile before and after treatment.","text":"Kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n tedaviden \u00f6nce ve sonra klinik ve ki\u015filik \u00f6zelliklerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, 20 hasta incelendi ve Minnesota \u00c7ok Fazl\u0131 Ki\u015filik Envanteri (MMPI [\u0130talyan 356 \u00f6\u011fe k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f versiyonu]) ve Strait ve Anksiyete \u00d6zelli\u011fi Endeksi 1,2 (STAI) uyguland\u0131. \u0130ki grup vard\u0131: Grup 1 (n = 6), \"d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm V\" yap\u0131land\u0131rmas\u0131na sahipti (hipokondria ve histeri \u00f6l\u00e7eklerinde y\u00fckselme, depresyon \u00f6l\u00e7e\u011fi biraz daha d\u00fc\u015f\u00fck); ve Grup 2 (n = 13) depresyon ve di\u011fer MMPI \u00f6l\u00e7eklerinde y\u00fckselme vard\u0131. Bir hasta hi\u00e7bir \u00f6l\u00e7ekte y\u00fckselme g\u00f6stermedi. STAI 1,2 puanlar\u0131 her iki grupta da y\u00fcksekti. Neredeyse t\u00fcm hastalarda birka\u00e7 psikosomatik semptom ve baz\u0131 migren \u00f6zellikleri mevcuttu. Ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n olu\u015fumu, \u015fiddeti ve s\u00fcresi d\u00fczenli olarak kaydedildi ve tedavi sonras\u0131 MMPI ve STAI tekrar uyguland\u0131. Ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131n\u0131n iyile\u015fmesi ve birka\u00e7 MMPI ve STAI 2 puan\u0131nda azalma g\u00f6zlemlendi. Bununla birlikte, 20 hastadan 12'si tedavi sonras\u0131 d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm V yap\u0131land\u0131rmas\u0131na sahipti. Sonu\u00e7 olarak, kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 \u00e7o\u011fu vakada migren haline d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fc\u015f ve t\u00fcm hastalarda anksiyete seviyeleri ile birlikte baz\u0131 hastalarda histerik \u00f6zellikler ta\u015f\u0131yordu. Zamanla, bu hastalar depresif bozukluk geli\u015ftirebilir. Tedavi sonras\u0131, tedaviden \u00f6nce bu \u00f6zellikleri g\u00f6steren hastalarda daha d\u00fc\u015f\u00fck d\u00fczeyde histerik \u00f6zellikler hala mevcut ve depresyon olanlarda ortaya \u00e7\u0131kabilir."}
{"_id":"24770913","title":"Potassium channel structure and function as reported by a single glycosylation sequon.","text":"\u0130\u00e7sel olarak d\u00fczeltilen K+ kanallar\u0131 (IRK'lar), y\u00fcksek K(+)-selektifli\u011fi olan, b\u00fct\u00fcnsel membran proteinleridir ve dinlenme membran potansiyelini ve h\u00fccre hacmini korumada yard\u0131mc\u0131 olurlar. B\u00fct\u00fcnsel membran proteinleri s\u0131n\u0131f\u0131, s\u0131k s\u0131k N-glikozilasyona tabi tutulur ve ba\u011fl\u0131 karbonhidrat d\u0131\u015f \u00e7evrede bulunur ve belki de i\u015flevi mod\u00fcle eder. Bununla birlikte, glikozilasyonun dinamik etkileri molek\u00fcler d\u00fczeyde hen\u00fcz g\u00f6sterilmemi\u015ftir. ROMK1, IRK ailesinin bir \u00fcyesi, glikozilasyonun incelenmesi i\u00e7in \u00f6zellikle uygundur \u00e7\u00fcnk\u00fc tek bir N-glikozilasyon konsens\u00fcs dizisine sahiptir (Ho, K., Nichols, C. G., Lederer, W. J., Lytton, J., Vassilev, P. M., Kanazirska, M. V., ve Herbert, S. C. (1993) Do\u011fa 362, 31-38). ROMK1'in, bir b\u00f6cek h\u00fccre hatt\u0131nda (Spodoptera frugiperda, Sf9) i\u015flevsel bir durumda plasmalemada ifade edildi\u011fini ve iki yap\u0131ya sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz: glikozil edilmi\u015f ve glikozilsiz. Fonksiyonlulu\u011fu test etmek i\u00e7in, glikozilasyon N117Q mutasyonu ile veya tunikamisin tedavisi ile ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131. Her iki glikozilsiz formun, vah\u015fi tipe g\u00f6re, b\u00fct\u00fcn h\u00fccre ak\u0131mlar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131ld\u0131. Tek kanal ak\u0131mlar\u0131, neden olarak, a\u00e7ma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n (po) dramatik bir azalmas\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu nedenle, N-glikozilasyon dizisinin d\u0131\u015f \u00e7evrede oldu\u011funu biyokimyasal olarak g\u00f6sterdik ve bu sonu\u00e7, mevcut IRK'lar i\u00e7in topolojik modellerle tutarl\u0131d\u0131r ve sonu\u00e7 olarak, dizinin karbonhidratla doldurulmas\u0131n\u0131n ROMK1'in a\u00e7\u0131k durumunu stabilize etti\u011fini \u00e7\u0131kar\u0131yoruz."}
{"_id":"24783597","title":"Role of the novel Th17 cytokine IL-17F in inflammatory bowel disease (IBD): upregulated colonic IL-17F expression in active Crohn's disease and analysis of the IL17F p.His161Arg polymorphism in IBD.","text":"ARKA PLAN Interleukin (IL)-17F, IL-23R ifade eden Th17 h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen yeni bir il-17 sitokin ailesindeki \u00fcyedir. IL23R ile ili\u015fkili inflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 (IBD) g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, IBD'de, \u00f6zellikle Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 (CD) ve \u00fclseratif kolit (UC) dahil olmak \u00fczere, IL-17F'nin ba\u011f\u0131rsak gen ifadesini ve IL17F p. His161Arg polimorfizminin hastal\u0131k yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve fenotip \u00fczerindeki etkisini karakterle\u015ftirdik. Ayr\u0131ca, IL17F p. His161Arg polimorfizminin IL23R ve NOD2\/CARD15 varyantlar\u0131 ile olas\u0131 epistasisini analiz ettik. Y\u00d6NTEMLER Ba\u011f\u0131rsak IL-17F mRNA ifadesi, nicel polimeraz zincir reaksiyonu (PCR) ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. 1682 bireyden (CD: n = 499; UC: n = 216; kontrol: n = 967) al\u0131nan genetik DNA, IL17F p. His161Arg polimorfizminin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 analiz etmek i\u00e7in incelendi, 3 NOD2 varyantlar\u0131 (p. Arg702Trp, p. Gly908Arg, p. Leu1007fsX1008) ve 10 CD ile ili\u015fkili IL23R varyantlar\u0131. SONU\u00c7LAR Enflamatuar kolonik lezyonlarda ba\u011f\u0131rsak IL-17F mRNA ifadesi, CD'de iltihaplanmam\u0131\u015f biyopsilerden 4,4 kat daha y\u00fcksek (P = 0,016) ancak UC'de de\u011fil. Bununla birlikte, ba\u011f\u0131rsak IL-17F mRNA ortalama ifadesi UC'de CD'den daha y\u00fcksekti (P < 0,0001). IL17F p. His161Arg de\u011fi\u015fimi, IBD hastalar\u0131nda ve kontrollerde benzer s\u0131kl\u0131klarda g\u00f6zlemlendi ve belirli bir hastal\u0131k fenotipine ba\u011fl\u0131 de\u011fildi, ancak zay\u0131f bir \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fck v\u00fccut kitle indeksi (BMI; P = 0,009) ve UC'de hastal\u0131\u011f\u0131n daha erken ba\u015flang\u0131\u00e7 ya\u015f\u0131na (P = 0,039) ili\u015fkiliydi. IL17F p. His161Arg"}
{"_id":"24790460","title":"Targeting brain cancer: advances in the molecular pathology of malignant glioma and medulloblastoma","text":"K\u00f6t\u00fc huylu beyin t\u00fcm\u00f6rleri, geni\u015f bir birey grubunda orant\u0131s\u0131z d\u00fczeyde morbidite ve mortaliteye neden olmaya devam ediyor. Yeti\u015fkin ve \u00e7ocuk pop\u00fclasyonlar\u0131nda en yayg\u0131n varyantlar \u2014 k\u00f6t\u00fc huylu glioama ve medulloblastoma \u2014 son yirmi y\u0131lda giderek yo\u011funla\u015fan ara\u015ft\u0131rman\u0131n konusu olmu\u015ftur, bu da temel biyolojisi ve patogenezi anlay\u0131\u015f\u0131nda \u00f6nemli ilerlemelere yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Bu inceleme, molek\u00fcler patoloji kavram\u0131n\u0131n geli\u015fen ba\u011flam\u0131nda bu geli\u015fmeleri \u00f6zetler ve bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n yeni tedavi rejimlerinin tasar\u0131m\u0131na olan etkilerini tart\u0131\u015f\u0131r."}
{"_id":"24795767","title":"Rapid helper T-cell recovery above 200 \u00d7 106\/l at 3 months correlates to successful transplant outcomes after allogeneic stem cell transplantation","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, t\u00fcm\u00f6r nakli sonras\u0131 genel hayatta kalma (OS) ve nakil sonras\u0131 tekrarlamama \u00f6l\u00fcm\u00fc (NRM) gibi nakil sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 tahmin etmede periferik lenfosit alt k\u00fcmelerinin nicel \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fcn, \u00f6zellikle CD4+ yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccre iyile\u015fmesinin rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirir. Toplamda 69 t\u00fcm\u00f6r nakli al\u0131c\u0131lar\u0131 dahil edildi: akut miyeloid l\u00f6semi (AML) 42, akut lenfositik l\u00f6semi (ALL) 5, kronik miyeloid l\u00f6semi (CML) 15, non-Hodgkin lenfoma (NHL) 5 ve y\u00fcksek riskli mielodispastik sendrom (MDS) 2. Periferik lenfosit alt k\u00fcme say\u0131lar\u0131 (CD3+ T h\u00fccreleri, CD3+4+ yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccreleri, CD3+8+ sitotoksik T h\u00fccreleri, CD19+ B h\u00fccreleri ve CD56+ do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc h\u00fccreler) 3, 6 ve 12 ay olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. 3. ayda CD4+ yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccre yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131, OS (P<0.0001), NRM (P=0.0007) ve f\u0131rsat\u00e7\u0131 enfeksiyonlar (P=0.0108) i\u00e7in bir kesme de\u011feri olan 200 x 106\/l CD4+ yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccreleri ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir korelasyon g\u00f6sterdi. H\u0131zl\u0131 CD4+ yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccre iyile\u015fmesi, daha y\u00fcksek bir CD4+ yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccre nakil dozu (P=0.006) ve ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 t\u00fcr\u00fc (P<0.001) ile de ili\u015fkiliydi. Erken CD4+ yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccre iyile\u015fmesi 3. ayda, 12. aya kadar daha h\u0131zl\u0131 yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccre iyile\u015fmesiyle ili\u015fkiliydi, ancak B h\u00fccre iyile\u015fmesiyle ili\u015fkili de\u011fildi. \u00c7oklu analizde, 3. ayda h\u0131zl\u0131 CD4+ yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccre iyile\u015fmesi, OS (P=0.001) ve NRM (P=0.005) a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha y\u00fcksek bir CD34+ h\u00fccre nakil dozu ile birlikte olumlu bir prognostik fakt\u00f6r olarak kald\u0131."}
{"_id":"24825841","title":"Generating an iPSC bank for HLA-matched tissue transplantation based on known donor and recipient HLA types.","text":"\u0130nsan Lenfosit Antijenleri (HLA)-uyumsuz ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerin (iPSCs) imm\u00fcnolojik reddi olas\u0131l\u0131\u011f\u0131, onlar\u0131n terap\u00f6tik potansiyelini s\u0131n\u0131rlar. Burada, 150 se\u00e7ilmi\u015f homozigot HLA tiplenmi\u015f g\u00f6n\u00fcll\u00fcden olu\u015fan bir doku bankas\u0131n\u0131n, Birle\u015fik Krall\u0131k n\u00fcfusunun %93'\u00fcn\u00fc e\u015fle\u015ftirebilece\u011fini ve minimal imm\u00fcnosupresyon gereksinimiyle bunu ba\u015farabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Modelimiz, mevcut HLA tiplenmi\u015f \u00f6rnekleri kullanarak, b\u00fcy\u00fck bir say\u0131da bireyin potansiyel tiplenmesini \u00f6nleyen bir iPSC k\u00f6k h\u00fccre bankas\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in pratik bir yakla\u015f\u0131m sunuyor."}
{"_id":"24828165","title":"Promiscuous gene expression and the developmental dynamics of medullary thymic epithelial cells.","text":"T\u0131mik epitel h\u00fccreleri (TEC), T h\u00fccre repertuar\u0131n\u0131n kurulmas\u0131 ve kalite kontrol\u00fcn\u00fcn sa\u011flanmas\u0131 i\u00e7in gerekli olan yap\u0131sal ve i\u015flevsel mikro ortam\u0131 olu\u015fturur. Ayr\u0131ca, onlar bir\u00e7ok dokuya \u00f6zg\u00fc antijenlerin (TRA) ektopik bir kayna\u011f\u0131 olan \"promisk\u00fc\u00f6z gen ifadesi\" (pGE) \u00f6zelli\u011fine sahiptir. pGE'nin d\u00fczenlenmesinin timik epitel h\u00fccrelerinin alt k\u00fcmeleri olan h\u00fccre biyolojisi ile nas\u0131l ili\u015fkili oldu\u011fu, \u00f6rne\u011fin, d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmleri ve geli\u015fimsel ili\u015fkileri hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. pGE'nin \u00f6ncelikle fenotipik ve i\u015flevsel olarak olgun medullar timik epitel h\u00fccreleri (mTEC) \u00f6zelli\u011finde oldu\u011fu g\u00f6zlemlenmesi, pGE'nin tam uygulanmas\u0131n\u0131n mTEC farkl\u0131la\u015fmas\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ima eder. Burada, TEC alt k\u00fcmelerinin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 ve pGE'nin ontogeni boyunca s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz ve olgun CD80poz mTEC'in bir olgun olmayan CD80neg alt k\u00fcmeden geli\u015fti\u011fini g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. Bu farkl\u0131la\u015fma ad\u0131m\u0131, postnatal timusta s\u00fcrekli olarak ger\u00e7ekle\u015fir. Olgun mTEC, 2 ila 3 hafta i\u00e7inde d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcrken, olgun olmayan mTEC, daha k\u00fc\u00e7\u00fck bir d\u00f6ng\u00fc ve daha b\u00fcy\u00fck bir d\u00f6ng\u00fc d\u0131\u015f\u0131 havuz i\u00e7erir. Sonuncusu, bu yenileme s\u00fcrecini s\u00fcrd\u00fcren taahh\u00fct edilmi\u015f \u00f6nc\u00fcllerin bir rezervi olarak hizmet edebilir. Verilerimiz, mTEC'in son derece dinamik bir h\u00fccre pop\u00fclasyonu oldu\u011funu ve TRA'n\u0131n timusta s\u00fcrekli zaman ve mekan yeniden d\u00fczenlenmesini ima etti\u011fini belgelemektedir."}
{"_id":"24834968","title":"Evaluation of HER-2\/neu amplification and other biological markers as predictors of response to neoadjuvant anthracycline-based chemotherapy in primary breast cancer: the role of anthracycline dose intensity.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nHER-2\/neu durumunun anthracyklin temelli kemoterapiye yan\u0131t\u0131 tahmin etme de\u011feri hala tart\u0131\u015fma konusudur. Farkl\u0131 dozlarda neoajuvant anthracyklin temelli kemoterapiye yan\u0131t\u0131 tahmin etmek i\u00e7in HER-2\/neu gen amplifikasyonu ve di\u011fer biyolojik i\u015faret\u00e7ilerin katk\u0131s\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik.\n\n## Y\u00f6ntemler\n115 adet ilkel meme kanseri hastas\u0131n\u0131n klinik ve patolojik kay\u0131tlar\u0131 incelendi. 48 ve 67 hasta, y\u00fcksek (doksorubisin \u226520 mg\/m2\/hafta; epirubisin \u226530 mg\/m2\/hafta) ve orta-d\u00fc\u015f\u00fck dozu anthracyklin rejimlerini s\u0131ras\u0131yla ald\u0131. Patolojik tan\u0131, hormon resept\u00f6r\u00fc durumu (HR), Ki67 ve HER-2\/neu durumu, neoajuvant kemoterapiden \u00f6nce t\u00fcm\u00f6r \u00f6rneklerinde de\u011ferlendirildi. HER-2\/neu, floresan in situ hibridizasyon (FISH) ile belirlendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n115 t\u00fcm\u00f6rden 29'unda (25%) HER-2\/neu amplifikasyonu g\u00f6zlemlendi, bunlardan 18'i orta-d\u00fc\u015f\u00fck doz ve 11'i y\u00fcksek doz grubundan idi. Tek de\u011fi\u015fkenli analizde, y\u00fcksek Ki67 indeksi (\u226520%) ve klinik axiller d\u00fc\u011f\u00fcmlerin pozitif olmas\u0131, objektif t\u00fcm\u00f6r yan\u0131t\u0131n\u0131 tahmin etti (P = 0.033 ve 0.001, s\u0131ras\u0131yla). \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizde, Ki67 tek fakt\u00f6r olarak yan\u0131t\u0131 tahmin etti (OR = 3.08, %95 CI = 1.1-8.5, P = 0.03). HER-2\/neu durumu, farkl\u0131 anthracyklin doz yo\u011funluklar\u0131na objektif yan\u0131t\u0131 tahmin etmek i\u00e7in bir fakt\u00f6r de\u011fildi. HR ve Ki67 i\u00e7in ayn\u0131 sonu\u00e7 g\u00f6zlemlendi.\n\n## Sonu\u00e7\nSerimizde, HER-2\/neu durumuna g\u00f6re \u00f6nemli bir doz-yan\u0131t ili\u015fkisi bulunmad\u0131."}
{"_id":"24863571","title":"Radioactive labeling of mitochondrial translation products in cultured cells.","text":"Memeli mitokondri genomu 37 gen i\u00e7erir, bunlardan 13'\u00fc oksidatif fosforlasyon sisteminin enzim komplekslerinde polipeptit alt birimlerini kodlar. Di\u011fer genler, bu alt birimlerin \u00e7evirisi i\u00e7in gerekli olan rRNA'lar ve tRNA'lar\u0131 kodlar. Mitokondri \u00e7evirisi makinesi mitokondri matrisinde yer al\u0131r ve bu 13 enzim alt biriminin sentezine \u00f6zel olarak adanm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsanlarda mitokondri hastal\u0131\u011f\u0131 s\u0131kl\u0131kla mitokondri \u00e7evirisi kusurlar\u0131yla ili\u015fkilendirilir. Bu, mitokondri protein sentez h\u0131z\u0131nda genel bir azalma, belirli polipeptit sentezinde azalma, anormal polipeptit sentezi veya belirli \u00e7eviri \u00fcr\u00fcnlerinin istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131nda de\u011fi\u015fiklikler olarak ortaya \u00e7\u0131kabilir. Bu normal mitokondri \u00e7evirisi kal\u0131b\u0131ndaki t\u00fcm de\u011fi\u015fiklikler, mitokondri \u00e7evirisi makinesinin sitoplazmik \u00e7eviriyi tamamen engelleyen antibiyotiklere kar\u015f\u0131 duyars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 avantaj\u0131n\u0131 kullanan basit bir teknikle de\u011ferlendirilebilir. Bu nedenle, mitokondri \u00e7eviri \u00fcr\u00fcnlerine \u00f6zel radyoaktif etiketleme, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f h\u00fccrelerde ger\u00e7ekle\u015ftirilebilir ve sonu\u00e7lar gradient jeller \u00fczerinde g\u00f6r\u00fclebilir. Hastal\u0131k yap\u0131c\u0131 mutasyonlar\u0131n hem mitokondri hem de n\u00fckleer genomlarda incelenmesi i\u00e7in hasta biyopsilerinden k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f h\u00fccrelerdeki mitokondri \u00e7evirisi analizi faydal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"24864273","title":"Caenorhabditis elegans cyclin A- and B-type genes: a cyclin A multigene family, an ancestral cyclin B3 and differential germline expression.","text":"Biz, Caenorhabditis elegans'in (C. elegans) siklin A1, B ve B3'\u00fcn cDNA'lar\u0131n\u0131 klonlad\u0131k. Siklin A1 ve B, di\u011fer t\u00fcrlerdeki A veya B tipi siklinlere en yak\u0131n olanlard\u0131r, ancak siklin B3 bu siklinlere daha az ili\u015fkilidir. Bununla birlikte, bu siklin, son zamanlarda tan\u0131mlanan tavuk siklin B3'e en benzer olan\u0131d\u0131r. C. elegans'in bir homologunu tan\u0131mlamam\u0131z, siklin B3'\u00fcn evrimsel olarak korunmu\u015f oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Siklin A1, A tipi \u00e7ok genli bir ailenin \u00fcyesidir; ancak siklin A1 cDNA, kuzey blotlar\u0131nda tek bir bant tan\u0131r. Siklin B3 cDNA i\u00e7in de tek boyutlu bir RNA g\u00f6zlemlenir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, siklin B cDNA i\u00e7in \u00fc\u00e7 farkl\u0131 transkript g\u00f6zlemlenir. Paternal germline'a \u00f6zg\u00fc tek bir siklin B transkripti, germline bozuklu\u011fu olan mutasyonlardan elde edilen RNA'lar ve erkekleri zenginle\u015ftiren pop\u00fclasyonlardan elde edilen analizlerimize dayanarak belirlenmi\u015ftir. Di\u011fer dokularda sadece d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde bulunan di\u011fer iki siklin B transkripti, ayr\u0131ca siklin A1 ve siklin B3 transkriptleri, en \u00e7ok anne germline'da bol miktarda bulunur. Ayr\u0131ca, her bir C. elegans siklin cDNA'n\u0131n 3' u\u00e7 \u00e7evrimd\u0131\u015f\u0131 b\u00f6lgeleri, Xenopus ve Drosophila anne siklin mRNA'lar\u0131nda oogenez ve erken embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc bilinen potansiyel \u00e7eviri kontrol elemanlar\u0131n\u0131n birka\u00e7 kopyas\u0131n\u0131 i\u00e7erir."}
{"_id":"24865781","title":"A comparison of pharmacological (amitriptyline HCL) and nonpharmacological (cognitive-behavioral) therapies for chronic tension headaches.","text":"K\u0131rk bir tekrarlayan gerginlik ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 hastas\u0131, bili\u015fsel davran\u0131\u015f\u00e7\u0131 terapi (\u00f6ncelikle ev temelli tedavi protokol\u00fc ile uygulanm\u0131\u015f) veya amitriptilinin terapisi (g\u00fcnl\u00fck 25, 50 veya 75 mg\/g\u00fcn dozda bireysel olarak ayarlanm\u0131\u015f) aras\u0131nda rastgele da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131. Bili\u015fsel davran\u0131\u015f\u00e7\u0131 terapi ve amitriptilinin her ikisi de ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 aktivitesinde klinik olarak anlaml\u0131 iyile\u015fmeler sa\u011flad\u0131, hem hasta g\u00fcnl\u00fck kay\u0131tlar\u0131 ile (ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 endeksi %56 ve %27 azalma olarak) hem de n\u00f6rologlar\u0131n klinik iyile\u015fme derecelendirmeleri ile (en az orta derecede iyile\u015fmi\u015f hastalar\u0131n %94'\u00fc ve %69'u). Ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 endeksi, somatik \u015fikayetler ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 aktivitesinin kontrol\u00fc alg\u0131lar\u0131 gibi tedavi etkinli\u011fi farkl\u0131l\u0131klar\u0131 g\u00f6zlemlendi\u011fi durumlarda, bili\u015fsel davran\u0131\u015f\u00e7\u0131 terapi amitriptilinden biraz daha olumlu sonu\u00e7lar sa\u011flad\u0131. Ancak, hi\u00e7bir tedavi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 sorunlar\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131rmad\u0131."}
{"_id":"24872571","title":"Homeostasis model assessment: insulin resistance and \u03b2-cell function from fasting plasma glucose and insulin concentrations in man","text":"Sabit durum bazal plazma glikoz ve ins\u00fclin konsantrasyonlar\u0131, geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcndeki etkile\u015fimleriyle belirlenir. Bilgisayarla \u00e7\u00f6z\u00fclm\u00fc\u015f bir model, de\u011fi\u015fen derecelerde \u03b2-h\u00fccre eksikli\u011fi ve ins\u00fclin direncinden kaynaklanan hom\u00f6ostatik konsantrasyonlar\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bir hastan\u0131n oru\u00e7 de\u011ferleri ile modelin tahminleri aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma, oru\u00e7 hiperglikemi (hom\u00f6ostaz modeli de\u011ferlendirmesi, HOMA) i\u00e7in ins\u00fclin direnci ve yetersiz \u03b2-h\u00fccre fonksiyonunun nicel de\u011ferlendirmesine olanak tan\u0131r. Tahminin do\u011frulu\u011fu ve hassasiyeti, hiperglikemik ve euglikemik klamp ve intraven\u00f6z glikoz tolerans testi kullan\u0131larak ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak \u00f6l\u00e7\u00fclen ins\u00fclin direnci ve \u03b2-h\u00fccre fonksiyonu \u00f6l\u00e7\u00fcmleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131larak belirlenmi\u015ftir. Hom\u00f6ostaz modeli de\u011ferlendirmesi ile elde edilen ins\u00fclin direnci tahmini, euglikemik klamp (Rs = 0.88, p < 0.0001), oru\u00e7 ins\u00fclin konsantrasyonu (Rs = 0.81, p < 0.0001) ve hiperglikemik klamp (Rs = 0.69, p < 0.01) ile elde edilen tahminlerle korelasyon g\u00f6stermi\u015ftir. Ins\u00fclin resept\u00f6r ba\u011flanmas\u0131yla ilgili herhangi bir y\u00f6n\u00fcyle korelasyon bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. Hom\u00f6ostaz modeli de\u011ferlendirmesi ile elde edilen yetersiz \u03b2-h\u00fccre fonksiyonu tahmini, hiperglikemik klamp (Rs = 0.61, p < 0.01) ve intraven\u00f6z glikoz tolerans testi (Rs = 0.64, p < 0.05) ile elde edilen tahminlerle korelasyon g\u00f6stermi\u015ftir. Modelin tahminlerinin d\u00fc\u015f\u00fck hassasiyeti (koefisienler de de\u011fi\u015fimi: ins\u00fclin direnci i\u00e7in %31, \u03b2-h\u00fccre eksikli\u011fi i\u00e7in %32), kullan\u0131m\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlasa da, modelin tahminlerinin hasta verileriyle korelasyonu, temel glikoz ve ins\u00fclin etkile\u015fimlerinin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde basit bir geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcyle belirlendi\u011fi hipotezini desteklemektedir."}
{"_id":"24873253","title":"Clinical benefits and considerations of bisphosphonate treatment in metastatic bone disease.","text":"Metastatik kemik hastal\u0131\u011f\u0131na sahip hastalar, ya\u015fam kalitesini olumsuz etkileyebilecek kemik ile ili\u015fkili olaylara geli\u015fme riski alt\u0131ndad\u0131r, bu da \u00f6zerklik ve i\u015flevsel yeteneklerin kayb\u0131na katk\u0131da bulunur. Bisfosfonatlar, kemik metastazlar\u0131 olan hastalar\u0131n tedavisinde \u00f6nemli bir bile\u015fen haline gelmi\u015ftir, \u00e7\u00fcnk\u00fc kemik ile ili\u015fkili olaylar\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 geciktirir ve riskini azalt\u0131r ve ayn\u0131 zamanda \u00e7oklu kanser t\u00fcrlerinde kemik a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131 hafifletir veya kontrol eder, b\u00f6ylece ya\u015fam kalitesini korur. Zoledronik asit, meme kanseri, prostat kanseri, akci\u011fer kanseri ve di\u011fer sa\u011flam t\u00fcm\u00f6rlerden kaynaklanan kemik lezyonlar\u0131nda, ayr\u0131ca \u00e7oklu miyelomda etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fi kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131r. Mevcut veriler, zoledronik asit erken tedavisinin (kemik a\u011fr\u0131s\u0131 ortaya \u00e7\u0131kmadan \u00f6nce) baz\u0131 hastalarda ek klinik faydalar sa\u011flayabilece\u011fini ve hayatta kalma \u00fczerinde olumlu etkiler \u00fcretebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. \u00c7al\u0131\u015fmalar, meme kanseri, prostat kanseri, akci\u011fer kanseri veya di\u011fer sa\u011flam t\u00fcm\u00f6rlerden kaynaklanan hastalarda, zoledronik asit alan \u00e7o\u011funlukta N-tipi I kolajen telopeptidi (NTX) seviyelerinin normalle\u015fti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Ayr\u0131ca, NTX de\u011ferlerinin normalle\u015fmesi, uzam\u0131\u015f hayatta kalma ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir."}
{"_id":"24879055","title":"Distinct memory CD4+ T cells with commitment to T follicular helper- and T helper 1-cell lineages are generated after acute viral infection.","text":"CD4(+) T folik\u00fcler yard\u0131mc\u0131 (Tfh) h\u00fccreleri, B h\u00fccreleri i\u00e7in gerekli sinyalleri sa\u011flayarak uzun s\u00fcreli antikor yan\u0131tlar\u0131 i\u00e7in germinal merkez reaksiyonlar\u0131na katk\u0131da bulunur. Ancak, antijen temizlendikten sonra CD4(+) haf\u0131za T h\u00fccrelerinin Tfh h\u00fccre hatt\u0131 i\u00e7in taahh\u00fctl\u00fc olup olmad\u0131\u011f\u0131 hala belirsizdir. Antijen spesifik haf\u0131za CD4(+) T h\u00fccre alt pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n adaptif transferini kullanarak, lymphocitik korionmeningit vir\u00fcs\u00fc enfeksiyon modeli i\u00e7inde, Tfh veya Th1 h\u00fccre hatlar\u0131na taahh\u00fctl\u00fc farkl\u0131 haf\u0131za CD4(+) T h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z gen ifade profilleri, epigenetik \u00e7al\u0131\u015fmalar ve fenotipik ve i\u015flevsel analizlere dayanmaktad\u0131r. Bulgular\u0131m\u0131z, CD4(+) haf\u0131za T h\u00fccrelerinin antijen temizlendikten sonra \u00f6nceki etkili hatt\u0131n\u0131 \"hat\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131\" ve antijen yeniden kar\u015f\u0131la\u015fmas\u0131 durumunda hatt\u0131na \u00f6zg\u00fc etkili i\u015flevleri yeniden kazanmaya haz\u0131r oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu bulgular, mant\u0131kl\u0131 a\u015f\u0131 tasar\u0131m\u0131nda \u00f6nemli sonu\u00e7lar ta\u015f\u0131r, burada haf\u0131za Tfh h\u00fccrelerinin olu\u015fumu ve etkile\u015fiminin iyile\u015ftirilmesi, a\u015f\u0131 ile olu\u015fturulan koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 art\u0131rabilir."}
{"_id":"24881307","title":"Control of synapse development and plasticity by Rho GTPase regulatory proteins","text":"Sinapslar, n\u00f6ronlar aras\u0131nda ileti\u015fimi arabuluculuk yapan, \u00f6zelle\u015fmi\u015f h\u00fccre-h\u00fccre ba\u011flant\u0131lar\u0131d\u0131r. Beyindeki \u00e7o\u011fu uyar\u0131c\u0131 sinaps, aktin-zengin k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar olan dendritik k\u0131vr\u0131mlar\u0131n \u00fczerinde yer al\u0131r. Geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda ve \u00e7evresel uyaranlara yan\u0131t olarak, k\u0131vr\u0131mlar \u015fekil ve say\u0131da belirgin de\u011fi\u015fiklikler ge\u00e7irir, bu da \u00f6\u011frenme ve haf\u0131za gibi s\u00fcre\u00e7lerin alt\u0131nda yatanlara inan\u0131lmaktad\u0131r. Yanl\u0131\u015f k\u0131vr\u0131m geli\u015fimi, beyin bilgi i\u015fleme yetene\u011fini engelleyebilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc k\u0131vr\u0131m bozukluklar\u0131 bir\u00e7ok beyin bozuklu\u011fuyla ili\u015fkilidir. Bu nedenle, k\u0131vr\u0131m ve ikamet eden sinapslar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu ve plastisitesini d\u00fczenleyen mekanizmalar\u0131n ayd\u0131nlat\u0131lmas\u0131, bili\u015f ve hastal\u0131k anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Rho ailesine ait GTPazlar, aktin sitoplazmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede anahtar roller oynayan, k\u0131vr\u0131m ve sinapslar\u0131n geli\u015fimi ve yeniden d\u00fczenlenmesinde hayati rollere sahiptir. Rho GTPaz aktivitesinin hassas mekansal ve zamanlama d\u00fczenlemesi, i\u015flevleri i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir, \u00e7\u00fcnk\u00fc anormal Rho GTPaz sinyalle\u015fmesi, k\u0131vr\u0131m ve sinaps bozukluklar\u0131 ile bili\u015fsel bozukluklara neden olabilir. Rho GTPazlar, guanin n\u00fckleotit de\u011fi\u015fimi fakt\u00f6rleri (GEF'ler) ve GTPaz etkinle\u015ftirici proteinler (GAP'lar) taraf\u0131ndan aktive edilir ve inhibe edilir. \u00d6nerimiz, Rho ailesine ait GEF'ler ve GAP'lar\u0131n, do\u011fru Rho GTPaz i\u015flevi i\u00e7in gerekli mekansal ve zamanlama d\u00fczenlemesi ve sinyalle\u015fme \u00f6zelle\u015ftirmesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131, a\u015fa\u011f\u0131daki \u00f6zelliklerine dayanarak sunmaktad\u0131r: (i) her Rho GTPaz i\u00e7in birden fazla GEF ve GAP varl\u0131\u011f\u0131, (ii) geli\u015fimsel d\u00fczenlenmi\u015f ifade, (iii) ayr\u0131k lokalizasyon, (iv) belirli sinyalle\u015fme a\u011flar\u0131n\u0131 ba\u011flama ve d\u00fczenleme yetene\u011fi ve (v) s\u0131k\u0131ca d\u00fczenlenmi\u015f aktivite, belki de GEF\/GAP etkile\u015fimleriyle. Son ara\u015ft\u0131rmalar, spinogeneze ve sinaptogeneze benzersiz katk\u0131larda bulunan birka\u00e7 Rho ailesine ait GEF ve GAP tan\u0131mlam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, bu proteinlerden birka\u00e7\u0131n\u0131 vurguluyoruz ve nas\u0131l bu proteinlerin, sinaptik geli\u015fimin kritik biyokimyasal ni\u015flerini i\u015fgal etti\u011fini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"24896957","title":"Rate and molecular spectrum of spontaneous mutations in the bacterium Escherichia coli as determined by whole-genome sequencing.","text":"Spontane mutasyon oran\u0131n\u0131n ve do\u011fas\u0131n\u0131n bilgisi, evrimsel ve molek\u00fcler s\u00fcre\u00e7lerin anla\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in temel \u00f6neme sahiptir. Bu raporda, binlerce nesilden birikmi\u015f spontan mutasyonlar\u0131 analiz ediyoruz. Normal E. coli su\u015funda ve e\u015fzamanl\u0131 olarak e\u015fle\u015fme onar\u0131m\u0131 (MMR) eksikli\u011fi olan bir t\u00fcrevi \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015f\u0131yoruz. Ana sonu\u00e7lar \u015funlard\u0131r: (i) Normal E. coli su\u015fundaki mutasyon oran\u0131 yakla\u015f\u0131k 1 x 10(-3) genom ba\u015f\u0131na nesil ba\u015f\u0131na; (ii) Normal su\u015ftaki mutasyonlar, G:C > A:T mutasyonlar\u0131 i\u00e7in beklenen mutasyon e\u011filimi g\u00f6sterir, ancak MMR eksikli\u011finde A:T > G:C e\u011filimi de\u011fi\u015fir; (iii) Replikasyon s\u0131ras\u0131nda, A:T > G:C ge\u00e7i\u015fler, A'n\u0131n geriye kalan ipli\u011fini \u015fablon olarak ve T'nin ileriye do\u011fru ipli\u011fini \u015fablon olarak tercih eder, G:C > A:T ge\u00e7i\u015fler ise C'nin geriye kalan ipli\u011fini \u015fablon olarak ve G'nin ileriye do\u011fru ipli\u011fini \u015fablon olarak tercih eder; (iv) Ge\u00e7i\u015f mutasyonlar\u0131, 5'ApC3'\/3'TpG5' sitelerinde (5'A ve 3'T bazlar\u0131n\u0131n mutasyonu) ve daha az \u00f6l\u00e7\u00fcde 5'GpC3'\/3'CpG5' sitelerinde (5'G ve 3'C bazlar\u0131n\u0131n mutasyonu) g\u00fc\u00e7l\u00fc bir e\u011filim g\u00f6sterir; (v) K\u00fc\u00e7\u00fck (\u22644 nt) eklemeler ve silinmeler, tekrarlayan dizilerde y\u00fcksek bir oranda olsa da, bu olaylar genomik baz \u00e7ift de\u011fi\u015ftirme oran\u0131n\u0131n sadece 1\/10'unda ger\u00e7ekle\u015fir. MMR aktivitesi genetik olarak d\u00fczenlenir ve do\u011fadan izole edilmi\u015f bakteriler genellikle MMR kapasitesine sahip de\u011fildir, bu da MMR'nin d\u00fczenlenmesinin adaptif olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu nedenle, normal ve MMR eksikli\u011fi olan su\u015flar aras\u0131ndaki sonu\u00e7lar\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, mutasyon oranlar\u0131n\u0131 ve spektrumlar\u0131n\u0131 belirleyen fakt\u00f6rler hakk\u0131nda daha derin bir anlay\u0131\u015fa, bu fakt\u00f6rlerin organizmalar aras\u0131nda nas\u0131l farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterebilece\u011fine ve \u00e7evre ko\u015fullar\u0131n\u0131n bu fakt\u00f6rleri nas\u0131l \u015fekillendirebilece\u011fine yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"24906548","title":"Apolipoprotein E4 as a predictor of outcomes in pediatric mild traumatic brain injury.","text":"APOE genindeki epsilon4 aleli, travmatik beyin yaralanmas\u0131 (TBY) olan yeti\u015fkinlerde olumsuz sonu\u00e7larla ili\u015fkilendirildi ve bu, \u00e7ocuklarda da benzer bir desenin g\u00f6zlemlendi\u011fine dair \u00f6nsel kan\u0131tlar vard\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, hafif TBY olan \u00e7ocuklarda APOE epsilon4 alelinin sonu\u00e7larla ili\u015fkisini inceledi. Bu prospektif, uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131, 8-15 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda iki b\u00fcy\u00fck \u00e7ocuk hastanesinin acil b\u00f6l\u00fcmlerine ard\u0131\u015f\u0131k olarak kabul edilen 99 hafif TBY olan \u00e7ocuktu. Sonu\u00e7lar, acil b\u00f6l\u00fcmde ve yaralanmadan 2 hafta, 3 ay ve 12 ay sonraki takiplerde de\u011ferlendirildi. 99 kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n 28'i en az bir epsilon4 aleline sahipti. Epsilon4 aleline sahip ve olmayan \u00e7ocuklar aras\u0131nda demografik a\u00e7\u0131dan bir fark yoktu. Epsilon4 aleline sahip \u00e7ocuklar, epsilon4 aleline sahip olmayanlara k\u0131yasla Glasgow Koma \u00d6l\u00e7e\u011fi puan\u0131 15'ten az olan \u00e7ocuklar aras\u0131nda anlaml\u0131 bir \u015fekilde daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu, ancak di\u011fer yaralanma a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fctlerinde gruplar aras\u0131nda bir fark yoktu. Epsilon4 aleline sahip \u00e7ocuklar, epsilon4 aleline sahip olmayanlara k\u0131yasla yap\u0131 becerisi testinde daha iyi performans g\u00f6sterdi, ancak di\u011fer n\u00f6ropsikolojik testlerde gruplar aras\u0131nda bir fark yoktu. Ayr\u0131ca, epsilon4 aleline sahip ve olmayan \u00e7ocuklar, post-konk\u00fcsif semptomlar a\u00e7\u0131s\u0131ndan da farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi. Genel olarak, bulgular, APOE epsilon4 alelinin hafif TBY olan \u00e7ocuklar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131yla tutarl\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkili olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"24916604","title":"Do physicians follow systemic treatment and funding policy guidelines?","text":"ARKA PLAN Bisfosfonatlar\u0131n, meme kanserinden kaynaklanan kemik metastazlar\u0131 olan kad\u0131nlarda kemik ile ili\u015fkili olaylar\u0131n \u00f6nlenmesinde kullan\u0131m\u0131 iyi belgelenmi\u015ftir. \u00dc\u00e7 Kanadal\u0131 kanser merkezinde klinik uygulamada bisfosfonat kullan\u0131m\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Ayr\u0131ca bu merkezlerdeki doktorlar\u0131n yerel tedavi y\u00f6nergelerine ve fonlama politikalar\u0131na uyup uymad\u0131klar\u0131n\u0131 da de\u011ferlendirdik. Y\u00d6NTEMLER 2000 Ocak ve 2001 Aral\u0131k tarihleri aras\u0131nda \u00fc\u00e7 Kanadal\u0131 kanser merkezinde ya klodronat ya da pamidronat alan hastalar\u0131n kay\u0131tlar\u0131 ve elektronik dosyalar\u0131 retrospektif olarak incelendi. SONU\u00c7LAR Kemik metastazlar\u0131n\u0131n te\u015fhisi konduktan sonra bisfosfonatlar\u0131n ba\u015flanmas\u0131na kadar ge\u00e7en s\u00fcre, 1998'de 155 g\u00fcn ortalaman\u0131n 24 g\u00fcne d\u00fc\u015fmesiyle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131. Bununla birlikte, yerel bir fonlama politikas\u0131, ilk olarak a\u011f\u0131zdan klodronat kullan\u0131lmas\u0131n\u0131 gerektiriyor olmas\u0131na ra\u011fmen, bu politika sadece %67'si i\u00e7in ge\u00e7erliydi. Ayr\u0131ca, bir merkezin y\u00f6nergeleri, hastan\u0131n ilerlemesi durumunda bisfosfonatlar\u0131n durdurulmas\u0131n\u0131 \u00f6neriyor olmas\u0131na ra\u011fmen, bu merkezdeki hastalar\u0131n %90'\u0131 \u00f6l\u00fcnceye kadar bisfosfonatlara devam etti. SONU\u00c7LAR \"delil temelli\" tedavi y\u00f6nergelerinin olu\u015fturulmas\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli miktarda \u00e7aba harcanmaktad\u0131r. Fonlama kurulu\u015flar\u0131 bu tedavi y\u00f6nergelerine dayanarak politikalar geli\u015ftirir, ancak fonlama genellikle tedavi y\u00f6nergelerinin \u00f6nerdi\u011finden daha k\u0131s\u0131tl\u0131d\u0131r. Bu incelemeden, doktorlar\u0131n hala fonlama politikalar\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, delil temelli \u00f6nerilere uygun olarak \u00f6nemli bir hasta grubunun y\u00f6netimini s\u00fcrd\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6r\u00fclmektedir. Bu nedenle, ya doktorlar\u0131n takip edece\u011fi y\u00f6nergeler ve politikalar olu\u015fturulmas\u0131 ya da k\u0131s\u0131tlay\u0131c\u0131 politikalar\u0131n ger\u00e7ekten uygulanmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in y\u00f6ntemlerin uygulanmas\u0131 gerekmektedir."}
{"_id":"24917562","title":"Increased resting energy expenditure and weight loss are related to a systemic inflammatory response in lung cancer patients.","text":"AMA\u00c7: Solunum kanseri hastalar\u0131nda artan dinlenme enerji harcamas\u0131 (REE) ve kilo kayb\u0131n\u0131n sistemik iltihaplanma yan\u0131t\u0131yla ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek. MALZEMELER VE Y\u00d6NTEMLER: REE, havaland\u0131rmal\u0131 kapak sistemiyle kullan\u0131lan dolayl\u0131 kalorimetre ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Solunabilir t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc 55 (sTNF-R55) ve sTNF-R75, solunabilir h\u00fccre i\u00e7i yap\u0131\u015fkan molek\u00fcl-1 (sICAM)-1, solunabilir E (sE)-selektin, lipopolisakkarit (LPS) ba\u011flay\u0131c\u0131 protein (LBP), interleukin (IL)-6 ve TNF-alfa, emici ba\u011flay\u0131c\u0131 imm\u00fcnosandvi\u00e7 (ELISA) y\u00f6ntemiyle \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve C-reaktif protein (CRP), turbidimetre ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Hipermetabolik (REE\/Harris Benedict [HB] denklemi >= veya = 110%) ve normometabolik (REE\/HB < 110%) hastalar aras\u0131nda ve kilo kaybeden (\u00f6n hastal\u0131k a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131ndan %10'dan fazla kay\u0131p) ve kilo sabit tutan hastalar aras\u0131nda iltihaplay\u0131c\u0131 arac\u0131lar\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in bir kesitsel \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR: 87 adet birincil olmayan k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri hastas\u0131, ard\u0131\u015f\u0131k olarak \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edildi. Ortalama REE, HB referans de\u011ferleri olarak ifade edildi ve %118 +\/- 12 olarak bulundu; 67 hasta hipermetabolik olarak de\u011ferlendirildi. 26 hasta, \u00f6n hastal\u0131k a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131ndan %10'dan fazla kay\u0131p verdi. Hipermetabolik hastalarda, normometabolik hastalara k\u0131yasla sTNF-R55, sE-selektin, LBP ve CRP'nin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek seviyeleri bulundu. Kilo kayb\u0131, sTNF-Rs, sICAM-1, IL-6, LBP ve CRP seviyelerinin artmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. SONU\u015e: Hipermetabolizm ve kilo kayb\u0131, birincil olmayan k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri hastalar\u0131nda sistemik iltihaplanma yan\u0131t\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131, iltihaplay\u0131c\u0131 arac\u0131lar\u0131n ve akut faz proteinlerinin artm\u0131\u015f seviyeleriyle yans\u0131t\u0131r."}
{"_id":"24918110","title":"Exercise capacity and body mass as predictors of mortality among male veterans with type 2 diabetes.","text":"\n# Ama\u00e7: Tip 2 diyabetli erkek veteranlar pop\u00fclasyonunda egzersiz kapasitesi ve BMI'n\u0131n \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkisini g\u00f6stermek.\n\n# Ara\u015ft\u0131rma Tasar\u0131m\u0131 ve Y\u00f6ntemleri:\n\n\u0130ki d\u00fc\u015f\u00fck kilolu hastay\u0131 (BMI < 18.5 kg\/m\u00b2) d\u0131\u015flad\u0131ktan sonra, \u00e7al\u0131\u015fma pop\u00fclasyonu 1995-2006 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda klinik nedenlerle egzersiz testi i\u00e7in y\u00f6nlendirilen 831 ard\u0131\u015f\u0131k tip 2 diyabetli hasta (ortalama ya\u015f 61 \u00b1 9 ya\u015f) olu\u015fturdu. Egzersiz kapasitesi, maksimum egzersiz testinden elde edilen verilere dayanarak ve metabolik e\u015fde\u011ferler (MET'ler) olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Hastalar, hem BMI kategorilerine (18.5-24.9, 25.0-29.9 ve \u2265 30 kg\/m\u00b2) hem de maksimum MET'ler a\u00e7\u0131s\u0131ndan egzersiz kapasitelerine g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131 (< 5.0 veya \u2265 5.0). Egzersiz kapasitesi, BMI, di\u011fer klinik de\u011fi\u015fkenler ve t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ili\u015fki, Cox orant\u0131l\u0131 risk analizi ile de\u011ferlendirildi. \u00c7al\u0131\u015fma kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131, 30 Haziran 2006'ya kadar \u00f6l\u00fcm izlenimi i\u00e7in takip edildi.\n\n# Sonu\u00e7lar:\n\nOrtalama 4.8 \u00b1 3.0 y\u0131ll\u0131k takip s\u00fcresince, 112 hasta \u00f6ld\u00fc, bu da y\u0131ll\u0131k ortalama \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n %2.2 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Egzersiz kapasitesinde 1 MET art\u0131\u015f, %10'luk bir hayatta kalma yarar\u0131 sa\u011flad\u0131 (tehlike oran\u0131 0.90 [0.82-0.98]; P = 0.01), ancak BMI \u00f6l\u00fcmle anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkili de\u011fildi. Ya\u015f, etnik k\u00f6ken, muayene y\u0131l\u0131, BMI, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) varl\u0131\u011f\u0131 ve KVD risk fakt\u00f6rleri gibi de\u011fi\u015fkenlere ayarlamadan sonra, diyabetli hastalar maksimum 5 MET'e ula\u015famayanlar, \u2265 5 maksimum MET'e ula\u015fanlara g\u00f6re %70 daha fazla \u00f6l\u00fcm riskiyle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kald\u0131lar (1.70 [1.13-2.54]).\n\n# Sonu\u00e7:\n\nBu diyabetli erkek hasta grubunda, egzersiz kapasitesi ve \u00f6l\u00fcm aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ters ili\u015fki"}
{"_id":"24921368","title":"Impaired awareness of hypoglycaemia: a review.","text":"Hipoglisemi fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n bozulmas\u0131 (IAH), ins\u00fclin tedavisinin edindi\u011fi bir komplikasyondur ve tip 1 ve tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fc, ins\u00fclin tedavisi g\u00f6ren ki\u015filerde etkisini g\u00f6sterir. Bu durumda, hipogliseminin ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 alg\u0131lama yetene\u011fi azal\u0131r veya tamamen kaybolur. Hipoglisemiye kar\u015f\u0131 d\u00fczenleyici hormonal yan\u0131tlar\u0131n eksikli\u011fi genellikle birlikte g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. IAH'nin geli\u015fimi ve d\u00fczenleyici ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k, \u015fiddetli hipoglisemiye maruz kalma riskini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r. Klinik ortamda kullan\u0131labilen puanlama sistemleri geli\u015ftirilmi\u015ftir ve bu sistemler, \u015fiddetli hipoglisemiye maruz kalma riski ta\u015f\u0131yan bu grubu tan\u0131mlamada yard\u0131mc\u0131 olur. IAH'nin tedavisi, hipoglisemiden dikkatli bir \u015fekilde ka\u00e7\u0131nmay\u0131 i\u00e7erir."}
{"_id":"24922825","title":"A chikungunya fever vaccine utilizing an insect-specific virus platform","text":"Geleneksel olarak, a\u015f\u0131 geli\u015ftirme, imm\u00fcnogeniklik ve g\u00fcvenlik aras\u0131nda bir denge kurmay\u0131 i\u00e7erir. Canl\u0131 zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f a\u015f\u0131lar genellikle h\u0131zl\u0131 ve kal\u0131c\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011flar ancak inaktif a\u015f\u0131lara k\u0131yasla daha az g\u00fcvenlidir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, inaktif a\u015f\u0131lar\u0131n \u00e7o\u011falamamas\u0131, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011flamada g\u00fcvenlik getirir ancak imm\u00fcnogenikli\u011fi azalt\u0131r, genellikle \u00e7oklu dozlar ve takviyeler gerektirir. Bu dengeyi a\u015fmak i\u00e7in, b\u00f6cek-\u00f6zg\u00fc alfa vir\u00fcs\u00fc, Eilat vir\u00fcs\u00fc (EILV) olarak bilinen bir a\u015f\u0131 platformu geli\u015ftirdik. Chikungunya ate\u015fi (CHIKF) pandemisine yan\u0131t olarak, CHIKV yap\u0131sal proteinlerini i\u00e7eren bir kimerik vir\u00fcs tasarlamak i\u00e7in EILV cDNA klonunu kulland\u0131k. Rekombine EILV\/CHIKV, tek par\u00e7ac\u0131k kriyoelectron mikroskopisi ile belirlenen 10 \u00c5'luk yap\u0131sal olarak vah\u015fi tip CHIKV'ye e\u015fitti ve omurgal\u0131 h\u00fccrelerde CHIKV'nin erken \u00e7o\u011falma a\u015famalar\u0131n\u0131 taklit etti, bunlara ba\u011flanma ve giri\u015ften viral RNA'n\u0131n teslimine kadar. Ancak rekombine vir\u00fcs, verimli \u00e7o\u011falma i\u00e7in tamamen i\u015flevsiz kald\u0131, bu da y\u00fcksek d\u00fczeyde g\u00fcvenlik sa\u011flad\u0131. Sinek h\u00fccrelerinde \u00fcretilen tek doz EILV\/CHIKV, 4 g\u00fcn i\u00e7inde (4 g\u00fcn i\u00e7inde) ve 290 g\u00fcnden fazla (290 g\u00fcnden fazla) n\u00f6tralize edici antikorlar \u00fcretti ve iki farkl\u0131 fare modelinde tam koruma sa\u011flad\u0131. Non-insan primatlar\u0131nda, EILV\/CHIKV h\u0131zl\u0131 ve g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyand\u0131rd\u0131 ve viremiyi ve telemetrik olarak izlenen ate\u015fi korudu. EILV platformumuz, yap\u0131sal olarak yerli bir b\u00f6cek-\u00f6zg\u00fc vir\u00fcs\u00fcn \u00f6n klinik a\u015f\u0131 geli\u015ftirme uygulamas\u0131 olarak ilk kez kullan\u0131l\u0131r ve b\u00f6cek-\u00f6zg\u00fc vir\u00fcslerin bu t\u00fcr uygulamalarda potansiyel kullan\u0131m\u0131n\u0131 vurgular."}
{"_id":"24923605","title":"Molecular elements of low-oxygen signaling in plants.","text":"Oksijen ve s\u0131n\u0131rlamalar\u0131, bitkilerin sa\u011fl\u0131\u011f\u0131, b\u00fcy\u00fcmesi ve geli\u015fimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan kritik bir fakt\u00f6r olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Son ara\u015ft\u0131rmalar, bitkisel h\u00fccreler taraf\u0131ndan oksijenin alg\u0131lanma mekanizmalar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu duyusal sistem, N-son kural yolunun oksijen ile ili\u015fkili bir dal\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla protein par\u00e7alanmas\u0131 \u00fczerinde k\u0131smen dayanmaktad\u0131r ve bu yol, etilen yan\u0131t\u0131 g\u00f6steren belirli bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc klan\u0131n\u0131 (ERF-VII) etkiler. Aerobik bir \u015fekilde bir ERF-VII proteininin plazma zar\u0131nda toplanmas\u0131 ve hipoksinin meydana gelmesi durumunda zaman\u0131nda serbest b\u0131rak\u0131lmas\u0131, tamamlay\u0131c\u0131 bir d\u00fczenleyici ad\u0131m sa\u011flar. Tam oksijen eksikli\u011fi, reaktif hidrojen peroksidin ge\u00e7ici birikimine ve oksidatif strese hem sinyal vermeye hem de azaltmaya yard\u0131mc\u0131 olan ek bir dizi reaktif oksijen t\u00fcrleri ile ili\u015fkili genlerin ind\u00fcklenmesine neden olur. Ayr\u0131ca, yo\u011fun h\u00fccre paketlemesinin bir sonucu olarak olu\u015fan ge\u00e7ici hipoksik ortamlar, m\u0131s\u0131r anterlerinde h\u00fccre kaderinin belirlenmesini tetikledi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Benzer \u015fekilde, aerobik ko\u015fullarda b\u00fcy\u00fcyen kal\u0131n meyve veya tuberdeki s\u0131n\u0131rl\u0131 oksijen teslimi, anaerobik benzeri yan\u0131tlar\u0131 uyand\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Bu d\u00fc\u015f\u00fck oksijen sinyalizasyonu ve h\u00fccre geli\u015fimi \u00fczerindeki etkileriyle ilgili geli\u015fmeler, agronomik uygulamalarda ve yeti\u015ftirme programlar\u0131nda hipoksiyi g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurman\u0131n \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"24928817","title":"Purification, characterization, and sequence analysis of a potential virulence factor from Porphyromonas gingivalis, peptidylarginine deiminase.","text":"Yeti\u015fkin ba\u015flang\u0131\u00e7 d\u00f6nem periodontitinin ba\u015flat\u0131lmas\u0131 ve ilerlemesi, Porphyromonas gingivalis'in gingival sulkusunun enfeksiyonuyla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu organizma, periodontal ceplerde bask\u0131n patojenlerden biri olarak kendini kurarken, \u00e7ok say\u0131da vir\u00fclans fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc kullanarak ev sahibi savunma mekanizmalar\u0131n\u0131 atlat\u0131r. Di\u011fer bir\u00e7ok a\u011f\u0131z patojeninde ortak olan bir \u00f6zellik, a\u011f\u0131zda asidik temizleme d\u00f6ng\u00fcleri s\u0131ras\u0131nda koruyucu bir etki yaratan amonyak \u00fcretimidir. Ayr\u0131ca, P. gingivalis taraf\u0131ndan \u00fcretilen amonyak, n\u00f6trofil fonksiyonunu olumsuz etkiledi\u011fi i\u00e7in vir\u00fclans fakt\u00f6r\u00fc olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ilk kez bir prokaryotadan peptidilarginin deiminaz (PAD) safla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. PAD, vir\u00fclans ajan\u0131 olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen biyokimyasal \u00f6zelliklere ve \u00f6zelliklere sahiptir. PAD, \u00e7e\u015fitli peptitlere, bunlardan biri de kan damar d\u00fczenleyici peptid-hormon bradykinin, karboksil terminal arginin kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n guanidino grubunu deiminize ederek amonyak ve sitrullin kal\u0131nt\u0131s\u0131 \u00fcretir. \u00c7\u00f6z\u00fcn\u00fcr protein yakla\u015f\u0131k 46 kDa'l\u0131k bir k\u00fctleye sahiptir, oysa DNA dizisi 61,7 kDa'l\u0131k tam uzunlukta bir protein \u00f6ng\u00f6rmektedir. PAD, 55 \u00b0C'de en y\u00fcksek aktiviteye sahiptir, d\u00fc\u015f\u00fck pH'da kararl\u0131d\u0131r ve pH 9,0'\u0131n \u00fczerinde en y\u00fcksek aktiviteyi g\u00f6sterir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, istikrarl\u0131l\u0131k fakt\u00f6rleri varl\u0131\u011f\u0131nda, PAD s\u0131n\u0131rl\u0131 proteolize kar\u015f\u0131 diren\u00e7li olur ve k\u0131sa s\u00fcreli kaynatmadan sonra \u00f6nemli aktiviteyi korur. \u00d6nerimiz, PAD'in, P. gingivalis'in arginine-\u00f6zg\u00fc proteinazlar\u0131yla birlikte \u00e7al\u0131\u015farak, ba\u015flang\u0131\u00e7ta hayatta kalmas\u0131n\u0131 art\u0131rarak ve daha sonra ev sahibi humoral savunma mekanizmalar\u0131n\u0131 atlatmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olarak, periodontal ceplerde patojenin b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik etmesidir."}
{"_id":"24942840","title":"Traumatic encephalopathy: review and provisional research diagnostic criteria.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nTravmatik ensefalopati vakalar\u0131nda rapor edilen n\u00f6ro-davran\u0131\u015fsal i\u015faret ve semptomlar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek ve \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir ge\u00e7erlili\u011fe sahip klinik tan\u0131 kriterleri geli\u015ftirmek.\n\n## Giri\u015f\nBir veya daha fazla ba\u015f yaralanmas\u0131na maruz kalman\u0131n ard\u0131ndan kal\u0131c\u0131 veya ilerleyici n\u00f6rolojik veya n\u00f6ro-davran\u0131\u015fsal de\u011fi\u015fikliklere neden oldu\u011fu vakalar 1928'den beri rapor edilmektedir. Bu durum genellikle travmatik ensefalopati (TE) olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. Ancak, TE'nin klinik tan\u0131s\u0131 i\u00e7in \u015fimdiye kadar kabul g\u00f6rm\u00fc\u015f veya \u00f6nerilen tan\u0131 kriterleri yoktur. Anlaml\u0131 bir tan\u0131 ve TE'nin epidemiyolojisi, etiolojisi, seyri, prognozu, g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve biyomarkerleri, n\u00f6ropatolojik \u00f6zellikleri ve potansiyel olarak etkili tedavileri hakk\u0131nda ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ge\u00e7ici ara\u015ft\u0131rma tan\u0131 kriterlerine ihtiya\u00e7 vard\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\nT\u00fcm dillerde yay\u0131nlanan 436 TE vakas\u0131 incelendi. Bu vakalarda rapor edilen t\u00fcm semptom ve i\u015faretler s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131 ve say\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nTarih ve n\u00f6ro-davran\u0131\u015fsal muayene ile ilgili yeterli belgelere sahip 97 vaka dahil kriterlere uydu. Klinik olarak olas\u0131 ve klinik olarak muhtemel TE i\u00e7in ge\u00e7ici ara\u015ft\u0131rma tan\u0131 kriterleri, en s\u0131k rapor edilen klinik \u00f6zelliklere dayanarak geli\u015ftirildi.\n\n## Sonu\u00e7\nBurada sunulan TE i\u00e7in ge\u00e7ici tan\u0131 kriterleri, bu duruma ili\u015fkin sistematik bir analiz temelinde yay\u0131nlanan ilk kriterlerdir. Bu, bilimsel olarak t\u00fcretilmi\u015f konsens\u00fcs kriterlerine do\u011fru at\u0131lan ilk ad\u0131md\u0131r, bu kriterler bu \u00f6nemli durumun ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131nda ilerlemeyi h\u0131zland\u0131rmak i\u00e7in esast\u0131r."}
{"_id":"24943534","title":"Hepatitis C and human immunodeficiency virus infection.","text":"Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde, yakla\u015f\u0131k 200.000 ki\u015fi hem hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV) hem de insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) ile enfekte oldu\u011fu tahmin edilmektedir. HIV'li ki\u015filerin ya\u015fam s\u00fcreleri y\u00fcksek etkin antiretroviral terapi (HAART) kullan\u0131m\u0131 sayesinde uzad\u0131k\u00e7a, karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6nemli ve baz\u0131 ortamlarda \u00f6nde gelen morbidite ve mortalite nedeni olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. HIV enfeksiyonu, hepatit C enfeksiyonunun t\u00fcm a\u015famalar\u0131n\u0131 olumsuz etkiler, bu da vir\u00fcs\u00fcn daha uzun s\u00fcre kal\u0131c\u0131 olmas\u0131na ve HCV ile ili\u015fkili karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n daha h\u0131zl\u0131 ilerlemesine neden olur. \u00d6te yandan, hepatit C, HIV enfeksiyonunun y\u00f6netimini etkileyebilir, antiretroviral ila\u00e7lara ba\u011fl\u0131 karaci\u011fer toksisitesinin oran\u0131n\u0131 art\u0131rabilir. HIV'li ki\u015filerde hepatit C'nin t\u0131bbi y\u00f6netimi tart\u0131\u015fmal\u0131 olmaya devam etmektedir, bu da her iki enfeksiyonun da karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve potansiyel ila\u00e7 etkile\u015fimlerinden kaynaklanmaktad\u0131r, ancak \u00f6ncelikle, bu konuda \u00e7ok az yay\u0131nlanm\u0131\u015f bilgilere sahip olmaktan kaynaklanmaktad\u0131r. Bununla birlikte, karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n y\u00fck\u00fc \u00e7ok y\u00fcksek oldu\u011fundan, HIV\/HCV \u00e7ift enfekte olmu\u015f ki\u015filerin y\u00f6netimini, daha iyi veriler beklerken ertelemek uygun de\u011fildir. Bunun yerine, bug\u00fcn hepatit C'nin y\u00f6netimi, HIV olmayan ki\u015filerde olu\u015fturulan verilere ve her iki enfeksiyonun da anla\u015f\u0131lmas\u0131na dayanmal\u0131d\u0131r. HIV\/HCV \u00e7ift enfekte olmu\u015f ki\u015filerde terapi \u00fczerine iyi tasarlanm\u0131\u015f \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu hastalar\u0131n gelecekteki y\u00f6netimini y\u00f6nlendirmeye yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"24974080","title":"Role of the vascular endothelial growth factor pathway in tumor growth and angiogenesis.","text":"Yeni kan damar\u0131 olu\u015fumu (angiogenez), t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi ve metastatik yay\u0131lma s\u00fcrecinde temel bir olayd\u0131r. Bu nedenle, t\u00fcm\u00f6r angiogenezinin molek\u00fcler temeli, kanser ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 alan\u0131nda b\u00fcy\u00fck ilgi g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcr. Kan damar\u0131 u\u00e7 b\u00fcy\u00fcmesini d\u00fczenleyen ana fakt\u00f6rlerden biri olarak bilinen vask\u00fcler u\u00e7 b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF) yolu iyi kurulmu\u015ftur. VEGF\/VEGF resept\u00f6r\u00fc ekseni, birden fazla ligand\u0131 ve resept\u00f6r\u00fc, \u00e7ak\u0131\u015fan ve farkl\u0131 ligan-receptor ba\u011flanma \u00f6zelle\u015ftirmeleri, h\u00fccre tipi ifadesi ve i\u015flevi ile olu\u015fan bir eksendir. VEGF resept\u00f6r\u00fc yolunun etkinle\u015ftirilmesi, pre-var olan damarlardan gelen endotel h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesi, g\u00f6\u00e7\u00fc ve hayatta kalmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden bir sinyal a\u011f\u0131n\u0131n tetiklenmesine neden olur. Ayr\u0131ca, VEGF damar ge\u00e7irgenli\u011fini arac\u0131l\u0131k eder ve k\u00f6t\u00fcc\u00fcl ef\u00fczyonlarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Daha yak\u0131n zamanda, kemik ili\u011finden uzak noktalardaki neovask\u00fclarizasyona mobilize olan endotel \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccrelerin toplanmas\u0131nda VEGF'in \u00f6nemli bir rol\u00fc ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. \u0130yi bilinen VEGF'in t\u00fcm\u00f6r angiogeneziyi te\u015fvik etme ve insan kanserlerinin patogenezindeki rol\u00fc, bu yola se\u00e7ici olarak hedefleyen ajanlar\u0131n ak\u0131lc\u0131 tasar\u0131m\u0131 ve geli\u015ftirilmesine yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7e\u015fitli anti-VEGF\/VEGF resept\u00f6r\u00fc terapilerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu ajanlar\u0131n \u00f6n klinik modellerde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde angiogenezi ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini inhibe edebilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Son zamanlarda, bir anti-VEGF antikor (bevacizumab), kemoterapiyi birle\u015ftirildi\u011finde, metastatik kolon kanseri olan hastalarda hayatta kalma ve yan\u0131t oranlar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 ve bu da VEGF yolu inhibit\u00f6rlerinin kanser tedavisinde yeni ve \u00f6nemli bir tedavi modu olarak do\u011frulanmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"24979644","title":"Frozen robust multiarray analysis (fRMA).","text":"Robust \u00c7ok Dizili Analiz (RDA), Affymetrix ve Nimblegen gen ifadesi mikroarray'leri i\u00e7in en yayg\u0131n kullan\u0131lan \u00f6n i\u015fleme algoritmas\u0131d\u0131r. RDA, arka plan d\u00fczeltmesi, normalizasyon ve \u00f6zetleme gibi ad\u0131mlar\u0131 mod\u00fcler bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015ftirir. Son iki ad\u0131m, birden fazla dizi ayn\u0131 anda analiz edilmesini gerektirir. \u00d6rnekler aras\u0131nda bilgi payla\u015f\u0131m\u0131, RDA'ya \u00e7e\u015fitli avantajlar sa\u011flar. \u00d6rne\u011fin, \u00f6zetleme ad\u0131m\u0131, dizi etkilerini hesaba katan parametrik bir model uydurur, bu etkiler dizi boyunca sabit kabul edilir ve d\u0131\u015flay\u0131c\u0131 tespitin iyile\u015ftirilmesine yard\u0131mc\u0131 olur. Modelden elde edilen kal\u0131nt\u0131lar, yararl\u0131 kalite \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin olu\u015fturulmas\u0131na olanak tan\u0131r. Ancak, birden fazla dizi ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 iki dezavantaj\u0131 beraberinde getirir: (1) RDA, klinik ortamlarda kullan\u0131lamaz, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00f6rnekler bireysel olarak veya k\u00fc\u00e7\u00fck gruplar halinde i\u015flenmelidir ve (2) ayr\u0131 ayr\u0131 \u00f6n i\u015fleme yap\u0131lm\u0131\u015f veri k\u00fcmeleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lamaz.\n\nBiz, bireysel olarak veya k\u00fc\u00e7\u00fck gruplar halinde mikroarray'leri analiz etmeye izin veren ve daha sonra verileri birle\u015ftirmek i\u00e7in bir \u00f6n i\u015fleme algoritmas\u0131 olan dondurulmu\u015f RDA (fRDA) \u00f6nermekteyiz. Bu, b\u00fcy\u00fck halka a\u00e7\u0131k mikroarray veritabanlar\u0131ndan elde edilen bilgilerle ger\u00e7ekle\u015ftirilir. \u00d6zellikle, dizi spesifik etkiler ve varyanslar \u00f6nceden hesaplan\u0131r ve dondurulur. Yeni veri k\u00fcmeleriyle birlikte, bu bilgiler yeni dizilerden elde edilen bilgilerle birle\u015ftirilerek verilerin normalizasyonu ve \u00f6zetlenmesi sa\u011flan\u0131r.\n\nfRDA'n\u0131n, veri tek bir parti olarak analiz edildi\u011finde RDA ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir oldu\u011funu ve birden fazla parti analiz edildi\u011finde RDA'dan daha iyi performans g\u00f6sterdi\u011fini bulduk. Bu y\u00f6ntemler, R paketi fRDA'da uygulanm\u0131\u015ft\u0131r ve \u015fu anda http:\/\/rafalab.jhsph.edu'daki yaz\u0131l\u0131m b\u00f6l\u00fcm\u00fcnden indirilebilir."}
{"_id":"24980622","title":"Hypoxia in relation to vasculature and proliferation in liver metastases in patients with colorectal cancer.","text":"AMA\u00c7: Kolorektal kanserli karaci\u011fer metastazlar\u0131nda pimonidazol ba\u011flanmas\u0131, glikoz ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 1 (GLUT1) ve karbondioksit dehidrojenaz IX (CA-IX) ifadesi, proliferasyon ve vask\u00fclerli\u011fi ara\u015ft\u0131rmak ve kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerde GLUT1 ve CA-IX ifadesini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak. Y\u00d6NTEM VE MALZEMELER: Kolorektal kanserli karaci\u011fer metastazlar\u0131 i\u00e7in metastazektomi planlanan 25 hasta dahil edildi. Hipoksinin i\u015faret\u00e7isi pimonidazol ve proliferasyon i\u015faret\u00e7isi iyododeoksiurin ameliyat \u00f6ncesi uygulanm\u0131\u015ft\u0131. Donmu\u015f metastazlar \u00fczerinde immifluoresan boyama yap\u0131ld\u0131ktan sonra, pimonidazol ba\u011flanmas\u0131, vask\u00fclerlik ve proliferasyon nicel olarak analiz edildi. 13 parafin g\u00f6m\u00fcl\u00fc birincil t\u00fcm\u00f6rler GLUT1 ve CA-IX ifadesi i\u00e7in immuhistokimyasal boyama yap\u0131ld\u0131 ve birincil t\u00fcm\u00f6rlerde ve kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 karaci\u011fer metastazlar\u0131nda semikantitatif analiz yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR: Karaci\u011fer metastazlar\u0131nda, pimonidazol ba\u011flanmas\u0131 dif\u00fczyon s\u0131n\u0131rl\u0131 hipoksi deseni g\u00f6sterdi. Ortalama pimonidazol pozitif fraksiyon 0,146; damarlardan pimonidazol pozitif alanlara ortalama mesafe 80 mikron idi. \u0130fade edildi\u011finde, pimonidazol ba\u011flanmas\u0131 ve GLUT1 veya CA-IX ifadesi aras\u0131nda s\u0131k s\u0131k ko-lokalizasyon g\u00f6zlemlendi, ancak mikroregional e\u015fle\u015fmeme alanlar\u0131 da g\u00f6zlemlendi. Pimonidazol ba\u011flanmas\u0131 ile GLUT1 veya CA-IX ifadesi aras\u0131nda hi\u00e7bir korelasyon g\u00f6zlemlenmedi. Baz\u0131 hastalarda, pimonidazol boyanm\u0131\u015f alanlarda (en fazla %30) b\u00fcy\u00fck bir proliferatif h\u00fccre fraksiyonu mevcuttu. Birincil t\u00fcm\u00f6rlerde ve metastazlarda CA-IX ifadesi aras\u0131nda anlaml\u0131 bir korelasyon vard\u0131, bu GLUT1 ifadesi i\u00e7in mevcut de\u011fildi. SONU\u00c7: Di\u011fer t\u00fcm\u00f6r t\u00fcrlerine k\u0131yasla, kolorektal kanserli karaci\u011fer metastazlar\u0131 b\u00fcy\u00fck miktarda hipoksik h\u00fccre i\u00e7erir. Pimonidazol ba\u011flanmas\u0131 ile korelasyonun olmamas\u0131, GLUT1 ve CA-IX'in endojen hipoksia i\u015faret\u00e7ileri olarak de\u011ferini sorgular."}
{"_id":"24988745","title":"Unmet needs mediate the relationship between symptoms and quality of life in breast cancer survivors","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, meme kanseri tedavisi sonras\u0131 6 aydan 2 y\u0131la ve 2 ila 5 y\u0131la kadar ge\u00e7en s\u00fcrelerde kad\u0131nlarda g\u00f6r\u00fclen semptomlar, kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7lar ve ya\u015fam kalitesinin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 ama\u00e7lad\u0131. Ayr\u0131ca, semptomlar, kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7lar ve ya\u015fam kalitesi aras\u0131ndaki ili\u015fkileri yap\u0131sal denklem modellemesi ile de\u011ferlendirdi. \u00c7al\u0131\u015fmada, meme kanseri tedavisi sonras\u0131 6 aydan 2 y\u0131la ve 2 ila 5 y\u0131la kadar ge\u00e7en s\u00fcrelerde 113 ve 137 hayatta kalan ki\u015fi, s\u0131ras\u0131yla 6 aydan 2 y\u0131la ve 2 ila 5 y\u0131la kadar ge\u00e7en s\u00fcrelerde t\u0131bbi takipleri s\u0131ras\u0131nda Memorial Semptom De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi, Destekleyici Bak\u0131m \u0130htiya\u00e7lar\u0131 Anket-34 ve Medical Outcomes Study 12 \u00f6\u011feli K\u0131sa Form Sa\u011fl\u0131k Anketinin 2.0 versiyonunu doldurdu. Tedavi sonras\u0131 6 aydan 2 y\u0131la kadar ge\u00e7en s\u00fcrelerde hayatta kalanlar\u0131n ortalama semptom ve kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7 say\u0131lar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 5.43 ve 3.0 idi. 2 ila 5 y\u0131la kadar ge\u00e7en s\u00fcrelerde hayatta kalanlar\u0131n ortalama semptom ve kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7 say\u0131lar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 5.24 ve 2.42 idi. Rapor edilen en yayg\u0131n semptomlar \u00f6ncelikle fiziksel alanlarla ilgiliydi. \u0130ki hayatta kalan grubu aras\u0131nda MSAS puanlar\u0131nda anlaml\u0131 bir fark bulunmad\u0131. Tedavi sonras\u0131 6 aydan 2 y\u0131la kadar ge\u00e7en s\u00fcrelerde hayatta kalanlar, 2 ila 5 y\u0131la kadar ge\u00e7en s\u00fcrelerde hayatta kalanlara k\u0131yasla psikolojik ve sa\u011fl\u0131k sistemi\/bilgi ihtiya\u00e7lar\u0131nda anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek puanlar (p < 0.01) bildirdi ve fiziksel ve zihinsel ya\u015fam kalitesinin bile\u015fik puanlar\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fck (p < 0.05) idi. Semptom y\u00fck\u00fcn\u00fcn kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7lar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla hayatta kalanlar\u0131n fiziksel ve zihinsel ya\u015fam kalitesi \u00fczerindeki do\u011frudan ve dolayl\u0131 etkileri, hayatta kalma s\u00fcresini ayarlad\u0131ktan sonra anlaml\u0131 bulundu ve modeller iyi uyum sa\u011flad\u0131. Sonu\u00e7lar, meme kanseri hayatta kalanlar\u0131n\u0131n, hayatta kalma s\u00fcresi ne olursa olsun bir\u00e7ok semptomu ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7lar, semptom y\u00fck\u00fc ile hayatta kalanlar\u0131n ya\u015fam kalitesi aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi arac\u0131l\u0131k etmektedir."}
{"_id":"24989194","title":"Phagocytosis and deposition of vascular beta-amyloid in rat brains injected with Alzheimer beta-amyloid.","text":"Beyin dokusunda beta-amyloid proteinin d\u0131\u015fk\u0131daki birikimi, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n (AD) bir belirti i\u015faretidir. Amyloidin etkisini belirlemek amac\u0131yla, yazarlar, AD beyinlerinden izole edilmi\u015f amiloid \u00e7ekirdeklerini farelerin korteks ve hipokamp\u00fcs\u00fcne enjekte ettiler. Lipofuscin, plak \u00e7ekirde\u011fi haz\u0131rlamas\u0131n\u0131n ana kirletici maddesi, kar\u015f\u0131t tarafa enjekte edildi ve benzer bir fagositik h\u00fccre yan\u0131t\u0131n\u0131 ind\u00fcklemek i\u00e7in kontrol olarak kullan\u0131ld\u0131. Fareler, enjekte edildikten 2 g\u00fcn, 7 g\u00fcn ve 1 ay sonra kurban edildi ve amiloid, d\u00f6rt histokimyasal teknikle belirlendi. Amiloid ve lipofuscin, enjekte edilen b\u00f6lgeden, hasar g\u00f6rmemi\u015f sinir dokusuna do\u011fru hareket eder, en az 1 ay boyunca kal\u0131r ve her ikisi de glial fibriller asitik protein ve mikroglia (OX-42) boyamas\u0131yla ili\u015fkili art\u0131\u015flar\u0131 g\u00f6sterir. 1 hafta i\u00e7inde, bir\u00e7ok amiloid \u00e7ekirde\u011fi fagositler taraf\u0131ndan yutulur. Baz\u0131 beta-amyloid i\u00e7eren fagositler, damarlara ve ventrik\u00fcllere g\u00f6\u00e7 eder ve 1 ay i\u00e7inde, amiloid'in \u00f6nemli bir miktar\u0131 do\u011frudan damarlarla ili\u015fkilendirilir. Bu, fagositik h\u00fccrelerin d\u0131\u015f kaynakl\u0131 amiloid'i i\u00e7selle\u015ftirebilece\u011fini ve merkezi sinir sisteminden (CNS) temizlemeye \u00e7al\u0131\u015fabilece\u011fini g\u00f6sterir. Bu nedenle, g\u00f6zlemlenen amiloid da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 mutlaka ilk birikim yeri de\u011fildir."}
{"_id":"24995939","title":"Specific sites in the C terminus of CTCF interact with the SA2 subunit of the cohesin complex and are required for cohesin-dependent insulation activity.","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, \u00e7ekirdekteki eukariotik kromatinin yal\u0131t\u0131m\u0131 ve b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli organizasyonu konusunda \u00f6nemli bir rol oynayan protein CTCF'nin her iki aktivite i\u00e7in de kohezin kompleksinin i\u015fe al\u0131nmas\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, CTCF'nin kohezin kompleksiyle etkile\u015fiminin, kohezin alt birimi SA2'nin CTCF'nin C-son ucunun belirli b\u00f6lgelerine do\u011frudan temas kurmas\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini g\u00f6steriyoruz. T\u00fcm di\u011fer kohezin bile\u015fenleri, SA2 ile etkile\u015fimleri yoluyla i\u015fe al\u0131n\u0131r. SA2'de ba\u011flanma i\u00e7in gerekli olan C-son ucundaki mutasyonlar i\u00e7eren CTCF mutantlar\u0131n\u0131n in vivo ifadesi, normal olarak ifade edilen imprinted genler IGF2-H19'un ifade profilini bozar ve ayn\u0131 zamanda yal\u0131t\u0131m aktivitesinin kayb\u0131na da neden olur. Birlikte, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, CTCF'nin C-son ucundaki belirli sitelerin kohezin ba\u011flanmas\u0131 ve yal\u0131t\u0131m fonksiyonu i\u00e7in hayati oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. CTCF ve kohezin aras\u0131ndaki tek do\u011frudan etkile\u015fim, SA2 ile temas kurmakt\u0131r, bu da kohezin halkas\u0131n\u0131n d\u0131\u015f\u0131ndad\u0131r. Bu, kohezin'i CTCF'ye i\u015fe almak i\u00e7in SA2'nin \u00f6nce ba\u011flanabilece\u011fi ve halkan\u0131n daha sonra toplanabilece\u011fi anlam\u0131na gelir."}
{"_id":"24998637","title":"Interleukin 6 plays a key role in the development of antigen-induced arthritis.","text":"Rheumatik artrit geli\u015fiminin do\u011frudan rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, interleukin (IL) 6 eksikli\u011fi olan (IL-6 -\/-) fareler, antigen ind\u00fcklenmi\u015f artrit (AIA) i\u00e7in genetik yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 olan C57BL\/6 fareleriyle sekiz nesil boyunca geri \u00e7aprazland\u0131. Hem histolojik hem de imm\u00fcnolojik kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar, AIA ind\u00fcklendikten sonra IL-6 eksikli\u011fi olan (IL-6 -\/-) fareler ve vahsi tip (IL-6 +\/+) yavrular aras\u0131nda yap\u0131ld\u0131. T\u00fcm IL-6 +\/+ fareler \u015fiddetli artrit geli\u015ftirdi, ancak sadece hafif artrit IL-6 -\/-) farelerde g\u00f6zlemlendi. Safranin O boyamas\u0131, IL-6 -\/-) farelerde eklem k\u0131k\u0131rda\u011f\u0131n\u0131n iyi korundu\u011funu, ancak IL-6 +\/+ farelerde tamamen tahrip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, IL-6 -\/-) farelerin iltihapl\u0131 eklemlerinde hem IL-1beta hem de tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc alfa i\u00e7in benzer mRNA ifadesi, ancak IL-6 i\u00e7in de\u011fil, tespit edildi, bu da IL-6'n\u0131n k\u0131k\u0131rdak tahribat\u0131 i\u00e7in daha kritik bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u0130mm\u00fcnolojik kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalarda, hem antijen spesifik in vitro proliferatif yan\u0131t hem de IL-6 -\/-) farelerde in vivo antikor \u00fcretimi, IL-6 +\/+ farelere k\u0131yasla yar\u0131dan az d\u00fczeyde ger\u00e7ekle\u015fti. IL-6 -\/-) farelerin lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc h\u00fccreleri, hem antijen spesifik hem de spesifik olmayan uyar\u0131mda Th2 sitokinleri \u00fcretmek i\u00e7in \u00e7ok daha fazla \u00fcretti. Bu sonu\u00e7lar birlikte, IL-6'n\u0131n AIA'n\u0131n ind\u00fcktif ve etkili a\u015famalar\u0131nda kritik bir rol oynayabilece\u011fini ve IL-6'n\u0131n engellenmesinin romatoid artritin tedavisinde faydal\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"24998764","title":"Relation between renal function within the normal range and central and peripheral arterial stiffness in hypertension.","text":"Kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131, b\u00fcy\u00fck arterlerin sertle\u015fmesiyle ili\u015fkilidir, ancak glomer\u00fcler filtreleme h\u0131z\u0131 referans aral\u0131\u011f\u0131nda iken merkezi veya periferik arter sertle\u015fmesi aras\u0131ndaki ili\u015fki yeterince ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. B\u00f6brek fonksiyonu ve arter sertle\u015fmesi aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131, a\u00e7\u0131k kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131 olmayan ve serum kreatinin de\u011ferleri 1.4 mg\/dL (erkekler i\u00e7in) ve 1.2 mg\/dL (kad\u0131nlar i\u00e7in) alt\u0131nda olan 305 tedavi edilmemi\u015f esansiyel hipertansiyonlu hastada (erkekler: %58; ya\u015f: 48 +\/- 11 ya\u015f, kan bas\u0131nc\u0131: 151\/95 +\/- 20\/11 mm Hg) de\u011ferlendirildi. Aortik PWV, ya\u015fla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki g\u00f6sterdi (r=0.55; P<0.001), ancak \u00fcst ekstremite PWV ya\u015fla daha zay\u0131f bir do\u011frusal ili\u015fki (beta=1.392; P<0.001 i\u00e7in ya\u015f; beta=-1.312; P<0.001 i\u00e7in ya\u015f karesi) ve aortik PWV ile zay\u0131f bir ili\u015fki (r=0.22; P<0.001) sergiledi. Glomer\u00fcler filtreleme h\u0131z\u0131 (GFR), Mayo klinik e\u015fitli\u011fi sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyler i\u00e7in hesaplanarak, aortik PWV ile (r=-0.34; P<0.001) ve \u00fcst ekstremite PWV ile (r=-0.25; P<0.001) b\u00fcy\u00fck arter sertle\u015fmesi aras\u0131nda ters bir korelasyon g\u00f6sterdi. \u00c7oklu do\u011frusal regresyon analizinde, aortik PWV, ya\u015f (beta=0.48; P<0.001), ortalama arteriyel bas\u0131n\u00e7 (beta=0.14; P=0.013) ve GFR (beta=-0.13, P=0.029) taraf\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak tahmin edildi. \u00dcst ekstremite PWV, GFR (beta=-0.24; P<0.001) ve ortalama arteriyel bas\u0131n\u00e7 (beta=0.20; P<0.001) taraf\u0131ndan tahmin edildi. Sonu\u00e7 olarak, hipertansiyonlu hastalarda normal b\u00f6brek fonksiyonuna sahip olanlar aras\u0131nda, GFR ve hem merkezi elastik hem de periferik"}
{"_id":"25001628","title":"Comparative gene expression profiling of in vitro differentiated megakaryocytes and erythroblasts identifies novel activatory and inhibitory platelet membrane proteins.","text":"Daha \u00f6nce bilinmeyen plazma t\u00fcp\u00fc resept\u00f6rlerini tan\u0131mlamak i\u00e7in, in vitro olarak farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f megakaryositler (MK) ve eritroblastlar (EB) aras\u0131ndaki transkriptomlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f, biyolojik olarak e\u015fle\u015ftirilmi\u015f MK ve EB k\u00fclt\u00fcrlerinden RNA elde edip cDNA mikroarray'leri kullanarak kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. MK'da ifade edilen genlerin biyoinformatik analizi, 151 transkripti kodlayan transmembran alan i\u00e7eren proteinleri belirledi. Bu transkriptlerin \u00e7o\u011fu bilinen plazma t\u00fcp\u00fc genleri olsa da, daha \u00f6nce tan\u0131mlanmam\u0131\u015f veya k\u00f6t\u00fc karakterize edilmi\u015f transkriptler de tespit edildi. Bu transkriptlerin bir\u00e7o\u011fu, G6b, G6f, LRRC32, LAT2 ve G protein ba\u011flant\u0131l\u0131 resept\u00f6r SUCNR1 gibi, plazma t\u00fcp\u00fc i\u015flevini d\u00fczenleyebilecekleri d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen yap\u0131sal \u00f6zellikler veya i\u015flevlere sahip proteinleri kodlar. Plazma t\u00fcp\u00fc \u00fczerindeki proteinlerin varl\u0131\u011f\u0131, immuno-blot analizi ile teyit edildi ve G6b, G6f ve LRRC32'nin plazma t\u00fcp\u00fc y\u00fczeyinde ifade edildi\u011fini do\u011frulamak i\u00e7in ak\u0131\u015f sitometri analizi yap\u0131ld\u0131. Plazma t\u00fcp\u00fc ve di\u011fer kan h\u00fccreleri aras\u0131ndaki ifade kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131 ile, G6b, G6f ve LRRC32'nin sadece plazma t\u00fcp\u00fc hatt\u0131nda bulundu\u011funu, LAT2 ve SUCNR1'in ise di\u011fer kan h\u00fccrelerinde de tespit edildi\u011fini g\u00f6sterdik. Plazma t\u00fcp\u00fc i\u00e7inde SUCNR1 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn bulunmas\u0131 \u00f6zellikle ilgi \u00e7ekicidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc fizyolojik olarak anlaml\u0131 konsantrasyonlarda succinat\u0131n, \u00e7e\u015fitli plazma t\u00fcp\u00fc agonistlerinin d\u00fc\u015f\u00fck dozlar\u0131n\u0131n etkisini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"25007443","title":"Topographic mapping of VMH \u2192 arcuate nucleus microcircuits and their reorganization by fasting","text":"Hipotalamik arcuat \u00e7ekirdek (ARC) i\u00e7inde, pro-opiomelanokortin (POMC) n\u00f6ronlar\u0131 beslenmeyi bask\u0131lar ve n\u00f6ropeptit Y (NPY) n\u00f6ronlar\u0131 beslenmeyi uyar\u0131r. VMH (ventromedial hipotalamus) \u00e7ekirde\u011fi, bilinen doyuma merkez, ARC'deki anoreksijenik n\u00f6ron yollar\u0131n\u0131 aktive edip etmedi\u011fini test ettik, bu da ya POMC n\u00f6ronlar\u0131na uyar\u0131c\u0131 sinaptik girdiler sa\u011flayarak ya da NPY n\u00f6ronlar\u0131na bask\u0131lay\u0131c\u0131 girdiler g\u00f6ndererek ger\u00e7ekle\u015fir. Transgenik farelerdeki beyin dilimlerinde lazer tarama fotostim\u00fclasyonu kullanarak, ARC i\u00e7inde yer alan ve birbirlerine kar\u0131\u015fan POMC ve NPY n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n anatomik olarak farkl\u0131 sinaptik girdilerle d\u00fczenlendi\u011fini bulduk. POMC n\u00f6ronlar\u0131, orta VMH'den (mVMH) g\u00fc\u00e7l\u00fc uyar\u0131c\u0131 girdi al\u0131rken, NPY n\u00f6ronlar\u0131 bu girdiyi almaz ve sadece ARC i\u00e7inde zay\u0131f bask\u0131lay\u0131c\u0131 girdi al\u0131r. A\u00e7l\u0131k durumunun POMC n\u00f6ronlar\u0131na mVMH'den gelen uyar\u0131c\u0131 girdinin g\u00fcc\u00fcn\u00fc azaltt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu veriler, beslenme durumuna dinamik olarak d\u00fczenlenen, molek\u00fcler olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f yeni bir devre tan\u0131mlar ve VMH'nin bilinen doyuma merkezi rol\u00fcn\u00fc destekler."}
{"_id":"25014337","title":"The human immunodeficiency virus type 1 nonnucleoside reverse transcriptase inhibitor resistance mutation I132M confers hypersensitivity to nucleoside analogs.","text":"Daha \u00f6nce, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc tip 1 (HIV-1) ters transkriptaz (RT) enziminin nadir bir mutasyonu olan I132M'yi tan\u0131mlad\u0131k, bu mutasyon nevirapin ve delavirdin gibi NNRTI'lere (nonn\u00fckleozid RT inhibit\u00f6rleri) y\u00fcksek d\u00fczeyde diren\u00e7 sa\u011flar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, viral replikasyon kapasitesi ve di\u011fer RT inhibit\u00f6rlerine diren\u00e7teki rol\u00fcn\u00fc daha da karakterize ettik. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, verilerimiz I132M'nin hem vir\u00fcs hem de enzim d\u00fczeylerinde lamivudin (3TC) ve tenofovir gibi n\u00fckleozid analoglar\u0131na kar\u015f\u0131 belirgin hipersensibilite g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koyuyor. Alt birim se\u00e7ici mutajenizma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, RT'nin p51 alt birimindeki mutasyonun ila\u00e7lara duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu ve ge\u00e7ici kinetik analizleri, bu hipersensibilitenin I132M'nin do\u011fal dCTP substrat\u0131na olan enzim afinitesini azaltt\u0131\u011f\u0131 ve 3TC-trifosfat\u0131na olan afinitesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, I132M i\u00e7eren HIV-1'in replikasyon kapasitesi ciddi \u015fekilde bozulmu\u015ftur. Bu viral replikasyon kapasitesindeki azalma, A62V veya L214I mutasyonlar\u0131 ile k\u0131smen veya tamamen telafi edilebilir. Bu sonu\u00e7lar, NNRTI rejimlerinin ba\u015far\u0131s\u0131z oldu\u011fu hastalarda I132M'nin nadiren se\u00e7ilmesinin nedenini a\u00e7\u0131klamaya yard\u0131mc\u0131 olur ve ayn\u0131 zamanda bir tek mutasyonun, polimeraz aktif sitesinin d\u0131\u015f\u0131nda ve p51 alt biriminde RT'nin n\u00fckleotit se\u00e7icili\u011fini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkileyebilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"25022826","title":"AFF1 and AFF4 differentially regulate the osteogenic differentiation of human MSCs","text":"AFF1 ve AFF4, AF4\/FMR2 ailesine ait proteinlerdir, bu proteinler iki farkl\u0131 transkripsiyon uzatma fakt\u00f6r\u00fc olan P-TEFb ve ELL1\/2'yi ba\u011flayarak s\u00fcper uzatma komplekslerinde (SEC'ler) i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Hem AFF1 hem de AFF4, uzatma ve kromatin yeniden d\u00fczenlemesi yoluyla gen transkripsiyonunu d\u00fczenler. Bununla birlikte, insan mezenkimal k\u00f6k h\u00fccrelerinin (MSCs) osteojenik farkl\u0131lasyonundaki i\u015flevleri bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan MSC'lerde siRNA ile AFF1'in bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n alkaline fosfataz (ALP) aktivitesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, mineralizasyonu geli\u015ftirdi\u011fini ve osteojenik ile ili\u015fkili genlerin ifadelerini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. \u00d6te yandan, MSC'lerin osteojenik potansiyelini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131layan AFF4'\u00fcn bask\u0131lanmas\u0131. Ayr\u0131ca, AFF1 ve AFF4'\u00fcn in vitro osteojenik farkl\u0131lasyonu ve MSC'ler taraf\u0131ndan medyada kemik olu\u015fumu \u00fczerinde farkl\u0131 etkileri oldu\u011funu do\u011fruluyoruz. Mekanik olarak, AFF1'in DKK1'in ifadeyi d\u00fczenledi\u011fini, promot\u00f6r b\u00f6lgesine ba\u011flanarak buldu\u011fumuzu belirtiyoruz. DKK1'in HA-AFF1-a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden MSC'lerde bask\u0131lanmas\u0131, osteojenik farkl\u0131lasyonun bozulmas\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131r\u0131yor. Ayr\u0131ca, AFF4'\u00fcn ID1 promot\u00f6r b\u00f6lgesinde zenginle\u015fti\u011fini tespit ediyoruz. AFF4'\u00fcn bask\u0131lanmas\u0131, BMP2 tedavisinden kaynaklanan BRE luciferaz aktivitesini, SP7 ifadeyi ve ALP aktivitesini engelliyor. Sonu\u00e7 olarak, verilerimiz, insan MSC'lerin osteojenik farkl\u0131lasyonunu farkl\u0131 \u015fekillerde d\u00fczenleyen AFF1 ve AFF4'\u00fcn i\u015faret etti\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"25028913","title":"Markers of myocardial damage and inflammation in relation to long-term mortality in unstable coronary artery disease. FRISC Study Group. Fragmin during Instability in Coronary Artery Disease.","text":"\n## Arka Plan\nKoronary arter hastal\u0131\u011f\u0131 (KAH) hastalar\u0131nda, k\u0131sa vadeli \u00f6l\u00fcm riski ile troponin T (miyokard hasar\u0131n\u0131n bir i\u015faret\u00e7isi) ve C-reaktif protein ile fibrinogen (enflamasyonun i\u015faret\u00e7ileri) kan seviyeleri aras\u0131nda bir ili\u015fki vard\u0131r. Fragmin during Instability in Coronary Artery Disease (FICAD) deneme s\u00fcresinin uzamas\u0131 s\u0131ras\u0131nda elde edilen bilgilerden yararlanarak, kardiyovask\u00fcler nedenlerden kaynaklanan uzun vadeli \u00f6l\u00fcm riski i\u00e7in troponin T, C-reaktif protein ve fibrinogen seviyeleri ve di\u011fer risk g\u00f6stergelerinin yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik.\n\n## Y\u00f6ntemler\n917 hastan\u0131n kan C-reaktif protein ve fibrinogen seviyeleri ve ilk 24 saat i\u00e7inde maksimum troponin T seviyesi, istikrars\u0131z KAH i\u00e7in d\u00fc\u015f\u00fck molek\u00fcl a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na heparin denemesinde dahil edildi. Hastalar ortalama 37.0 ay (1.6 ile 50.6 aras\u0131nda) takip edildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nTakip s\u0131ras\u0131nda, maksimum kan troponin T seviyeleri 0.06 mikrogram\/litre alt\u0131nda olan 173 hastadan 1.2'si kardiyovask\u00fcler nedenlerden \u00f6ld\u00fc, 0.06 ile 0.59 mikrogram\/litre aras\u0131nda seviyelere sahip 367 hastadan %8.7'si ve 0.60 mikrogram\/litre ve \u00fczeri seviyelere sahip 377 hastadan %15.4'\u00fc (P=0.007 ve P=0.001, s\u0131ras\u0131yla). Kardiyovask\u00fcler nedenlerden \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, kan C-reaktif protein seviyeleri 2 mg\/litre alt\u0131nda olan 314 hastada %5.7, 2 ile 10 mg\/litre aras\u0131nda seviyelere sahip 294 hastada %7.8 ve 10 mg\/litre'den fazla seviyelere sahip 309 hastada %16.5 (P=0.29 ve P=0.001, s\u0131ras\u0131yla) idi. Kardiyovask\u00fcler nedenlerden \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, kan fibrinogen seviyeleri 3.4 gram\/litre alt\u0131nda olan 314 hastada %5.4, 3.4 ile 3.9"}
{"_id":"25036988","title":"Loss of lamin B1 results in prolongation of S phase and decondensation of chromosome territories.","text":"N\u00fckleer lamin B1 (LMNB1), lamina \u0131zgaras\u0131n\u0131n ana yap\u0131sal proteinlerinden biridir. DLD-1 kolon kanseri h\u00fccre hatt\u0131nda RNA m\u00fcdahalesi ile LMNB1'in ifadesini susturduk ve H3K27me3'\u00fcn \u00e7evreden daha homojen bir n\u00fckleer da\u011f\u0131l\u0131ma do\u011fru dramatik bir yeniden da\u011f\u0131t\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, telomere a\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 ve mikron\u00fckleuslar\u0131n ve n\u00fckleer kabarc\u0131klar\u0131n artm\u0131\u015f s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. 3D-FISH analizleri ile, LMNB1'in eksik h\u00fccrelerde kromozom b\u00f6lgelerinin hacmi ve y\u00fczeyinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha b\u00fcy\u00fck oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k, bu da LMNB1'in ara fazda kromatin kondansyonunu korumak i\u00e7in gerekli oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu de\u011fi\u015fiklikler, Chk1'in etkinle\u015fmesi nedeniyle S faz\u0131n\u0131n uzamas\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Son olarak, LMNB1'in susturulmas\u0131, \u00e7ok say\u0131da genin alternatif splice'inin kapsaml\u0131 de\u011fi\u015fikliklerine ve daha fazla geni\u015flemi\u015f n\u00fckleer lekelerin say\u0131s\u0131na neden oldu. Birlikte, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, kromozom b\u00f6lgelerinin organizasyonu, genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn korunmas\u0131 ve uygun gen splice'i i\u00e7in n\u00fckleer laminin mekanik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"25041967","title":"Human artificial chromosomes with alpha satellite-based de novo centromeres show increased frequency of nondisjunction and anaphase lag.","text":"\u0130nsan yapay kromozomlar\u0131, insan kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n gerekliliklerini modellemek ve sentromer i\u015flevi i\u00e7in yetkin dizilerin do\u011fas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Normal insan sentromerleri, alfa sentromer DNA's\u0131 ile karma\u015f\u0131kla\u015fm\u0131\u015f, epigenetik olarak de\u011fi\u015ftirilmi\u015f histonlar ve sentromer spesifik proteinler i\u00e7eren \u00f6zel kromatin gerektirir. Yapay kromozom deneylerinde de novo sentromerlerin montaj\u0131nda \u00e7e\u015fitli alfa sentromer DNA t\u00fcrleri kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak normal sentromer i\u015flevini tam olarak yeniden yaratt\u0131klar\u0131na dair bir ara\u015ft\u0131rma yap\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, insan yapay kromozomlar\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in DXZ1 (X kromozomundan) ve D17Z1 (17. kromozomdan) olmak \u00fczere iki t\u00fcr alfa sentromer DNA's\u0131 kulland\u0131k. Yapay kromozomlar, k\u00fclt\u00fcrde bir\u00e7ok ay boyunca mitotik istikrarl\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, bireysel h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmelerinde anafaz testi ile incelendi\u011finde, yapay kromozomlar normal insan kromozomlar\u0131ndan daha fazla ayr\u0131\u015fma hatalar\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir (P < 0.001). Do\u011fal, ancak anormal k\u00fc\u00e7\u00fck halkal\u0131 kromozomlar, 17. kromozom ve X kromozomundan t\u00fcretilmi\u015f ve normal kromozomlardan daha fazla yanl\u0131\u015f ayr\u0131\u015fma e\u011filimindedir, bu da genel kromozom boyutunun ve\/veya yap\u0131s\u0131n\u0131n kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n do\u011frulu\u011funda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Farkl\u0131 yapay kromozomlar\u0131n, be\u015f katl\u0131k bir aral\u0131kta yanl\u0131\u015f ayr\u0131\u015fma e\u011filimleri g\u00f6sterdi\u011fi veriler, de\u011fi\u015fken sentromer DNA i\u00e7eri\u011fi ve\/veya epigenetik montaj\u0131n yapay kromozomlar\u0131n mitotik davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 etkileyebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"25045244","title":"Identification of a human HLA-E-restricted CD8+ T cell subset in volunteers immunized with Salmonella enterica serovar Typhi strain Ty21a typhoid vaccine.","text":"\u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, Salmonella enterica serovari Typhi (S. Typhi) ile a\u015f\u0131lanan g\u00f6n\u00fcll\u00fclere y\u00f6nelik olarak, CD8+ T h\u00fccrelerinin ev sahibi savunmada \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Ty21a tifoid a\u015f\u0131s\u0131 al\u0131c\u0131lar\u0131ndan elde edilen PBMC'lerden t\u00fcretilen, yeni bir alt k\u00fcme insan HLA-E k\u0131s\u0131tl\u0131 S. Typhi-\u00f6zg\u00fc CD8+ T h\u00fccrelerini tan\u0131ml\u0131yoruz. CD3+CD8+CD4-CD56- T h\u00fccreleri, klasik HLA s\u0131n\u0131f I molek\u00fclleri payla\u015f\u0131p payla\u015fmad\u0131klar\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n, S. Typhi ile enfekte hedefleri etkili bir \u015fekilde \u00f6ld\u00fcr\u00fcyor, bu da FAS'a ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan, gran\u00fcl ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma taraf\u0131ndan kan\u0131tlanmaktad\u0131r. Granizim B sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesi ve konsantreman ve stronsiyum iyonlar\u0131n\u0131n engelleyici etkileri, bu mekanizman\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak g\u00f6sterilmektedir. S. Typhi ile enfekte hedeflerin zar\u0131nda HLA-E antijenlerinin ifadesi, ancak CD1-a, -b veya -c'nin ifadesi, onlar\u0131 lizise kar\u015f\u0131 duyarl\u0131 hale getirmektedir. Ayr\u0131ca, anti-HLA-E antikorlar\u0131 bu yan\u0131tlar\u0131 k\u0131smen engellemektedir. Ayr\u0131ca, S. Typhi antijenlerinin HLA-E arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sunulmas\u0131n\u0131n, IFN-gamma \u00fcretimini uyarabildi\u011fini de g\u00f6sterdik. Hedeflerin, S. Typhi GroEL HLA-E ba\u011flanma motifleri i\u00e7eren peptitlerle kaplanmas\u0131 durumunda, IFN-gamma spot-forman h\u00fccrelerin net s\u0131kl\u0131\u011f\u0131ndaki art\u0131\u015flar g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Bu sonu\u00e7lar, HLA-E'nin bakteriyel proteinlerden t\u00fcretilen nonamer peptitlerine ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve enfekte hedeflere maruz kald\u0131klar\u0131nda, CD8+ medyasyona ba\u011fl\u0131 lizis ve IFN-gamma \u00fcretimini tetikledi\u011fini g\u00f6stermektedir, bu da bu yeni etkili mekanizman\u0131n, i\u00e7sel bakteriyel enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 ev sahibi savunmada katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"25049067","title":"Costs and cost-effectiveness of alternative tuberculosis management strategies in South Africa--implications for policy.","text":"\n# Ama\u00e7\nHlabisa toplulu\u011funa dayal\u0131 do\u011frudan g\u00f6zlemlenen terapi y\u00f6netim stratejisinin t\u00fcberk\u00fcloz i\u00e7in ekonomik analizini yapmak ve \u00fc\u00e7 alternatif stratejinin maliyetlerini tahmin etmek.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Ayar\u0131\nG\u00fcney Afrika'daki KwaZulu-Natal'daki Hlabisa sa\u011fl\u0131k b\u00f6lgesi.\n\n# Y\u00f6ntemler\nHlabisa'daki mevcut t\u00fcberk\u00fcloz y\u00f6netim stratejisini, (1991'den \u00f6nce Hlabisa stratejisi - hastaneye yat\u0131\u015fa dayal\u0131, ulusal strateji ve sanatoryum bak\u0131m\u0131) \u00fc\u00e7 alternatif stratejiyle maliyet a\u00e7\u0131s\u0131ndan ve maliyet etkinli\u011fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131ran bir ekonomik analiz.\n\n# Sonu\u00e7lar\nMevcut Hlabisa stratejisi, R3799'a (hasta iyile\u015ftirildi\u011finde) k\u0131yasla 1991'den \u00f6nceki strateji i\u00e7in R98307, ulusal strateji i\u00e7in R9940 ve sanatoryum bak\u0131m\u0131 i\u00e7in R11145 en maliyet etkin stratejiydi. Tedavi maliyetlerinin %71'i ila %88'i sa\u011fl\u0131k hizmetine d\u00fc\u015f\u00fcyor ve hastanede yat\u0131\u015f (g\u00fcnl\u00fck R119) en pahal\u0131 \u00f6\u011fe. Uzun s\u00fcreli hastanede yat\u0131\u015f \u00e7ok pahal\u0131, ancak topluluk bak\u0131m\u0131 daha ucuz (topluluk klini\u011fi ziyareti, R28; topluluk sa\u011fl\u0131k \u00e7al\u0131\u015fan\u0131 ziyareti, R7). Mevcut Hlabisa stratejisi alt\u0131nda bir hastay\u0131 toplulu\u011funda izlemenin toplam maliyeti R503, bu da hastanede 4.2 g\u00fcnle e\u015fde\u011ferdi. \u0130la\u00e7 maliyetleri (R157) sadece hastanede 1.3 g\u00fcnle e\u015fde\u011ferdi.\n\n# Sonu\u00e7\nT\u00fcberk\u00fcloz i\u00e7in topluluk tabanl\u0131 do\u011frudan g\u00f6zlemlenen terapi kullanmak, hem sa\u011fl\u0131k hizmetine hem de hastaya \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde maliyet tasarrufu sa\u011flayabilir, bu da Hlabisa'da ucuz ve maliyet etkin bir stratejidir. Bu bulgular, yeni t\u00fcberk\u00fcloz kontrol program\u0131n\u0131n hedeflerini destekleyen ulusal \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r."}
{"_id":"25050364","title":"Interleukin-18 null mutation increases weight and food intake and reduces energy expenditure and lipid substrate utilization in high-fat diet fed mice","text":"\n## Ama\u00e7\nEnflamatuar sitokin interleukin-18 (IL-18), besin al\u0131m\u0131n\u0131 ve enerji metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir, ancak y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle beslenen hayvanlarda IL-18'in etkileri bilinmemektedir. IL-18'in temel metabolik h\u0131z\u0131 veya canl\u0131lar\u0131n metabolik s\u00fcre\u00e7lerini de\u011fi\u015ftirdi\u011finin olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Burada, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle beslenen farelerde IL-18'in kilo al\u0131m\u0131n\u0131, enerji al\u0131m\u0131n\u0131, t\u00fcm v\u00fccut enerji harcamas\u0131n\u0131 ve lipit yak\u0131t alt yap\u0131s\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 mod\u00fcle etti\u011finin hipotezini test ettik.\n\n## Y\u00f6ntemler\nIL-18 eksikli\u011fi olan farelerin besin al\u0131m\u0131, t\u00fcm v\u00fccut metabolizmas\u0131 ve hareketlili\u011fi, vah\u015fi tip yavrular\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131; intraventrik\u00fcler IL-18 uygulamas\u0131, IL-18 resept\u00f6r\u00fc eksikli\u011fi, IL-18\/IL-18R eksikli\u011fi ve vah\u015fi tip fareler aras\u0131nda anoreksi etkilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Sonu\u00e7lar\n6 ayl\u0131k ya\u015fta besinle beslenen IL-18 eksikli\u011fi olan fareler a\u015f\u0131r\u0131 kiloluydu ve daha sonra hem d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 hem de y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetlerde fazla kilo ald\u0131, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyeti daha fazla yedi ve t\u00fcm v\u00fccut enerji harcamas\u0131n\u0131 azaltt\u0131 ve solunum de\u011fi\u015fim oranlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. IL-18 eksikli\u011fi olan farelerde enerji harcamas\u0131ndaki azalmalar, oru\u00e7 vs. beslenme ko\u015fullar\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck vs. y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetler, y\u00fcksek vs. d\u00fc\u015f\u00fck fiziksel aktivite seviyeleri ve g\u00fcn\u00fcn saatleri aras\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da temel metabolik h\u0131zda etkiler oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Enerji harcamas\u0131n\u0131n sirkadiyen genli\u011fi, ancak solunum de\u011fi\u015fim oran\u0131, besin al\u0131m\u0131 veya hareketlilik de\u011fil, IL-18 eksikli\u011fi olan farelerde de bloke edildi. Merkezi IL-18 uygulamas\u0131, vah\u015fi tip farelerde y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet al\u0131m\u0131n\u0131 azaltt\u0131, ancak IL-18 resept\u00f6r\u00fc eksikli\u011fi olan farelerde bu etki g\u00f6r\u00fclmedi.\n\n## Sonu\u00e7\nFonksiyonel eksiklik sonu\u00e7lar\u0131, endojen IL-18'in sadece hastal\u0131k s\u0131ras\u0131nda de\u011fil, ayn\u0131 zamanda y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet t\u00fcketen sa\u011fl\u0131kl\u0131 yeti\u015fkinlerde i\u015ftah\u0131 bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131 ve enerji harcamas\u0131n\u0131 ve lipit yak\u0131t alt yap\u0131s\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fi hip"}
{"_id":"25050969","title":"Notch activation promotes cell proliferation and the formation of neural stem cell-like colonies in human glioma cells","text":"Notch sinyalizasyonu, k\u00f6k h\u00fccreler ve onkogenezde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, bu sinyalizasyonun kanser k\u00f6k h\u00fccreleri ve kanser h\u00fccrelerinde, k\u00f6k h\u00fccre fenotipine sahip olabilecekleri hipotezini geli\u015ftirdik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan glioblastomlarda kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin olu\u015fumu i\u00e7in Notch yolunun potansiyel i\u015flevlerini incelemek i\u00e7in insan glioblastomlar\u0131 kulland\u0131k. RT-PCR ile, farkl\u0131 derecelerdeki \u00e7o\u011fu insan astrogliomun orta ila y\u00fcksek seviyelerde Notch resept\u00f6rleri ve liganlar\u0131 ifade etti\u011fini bulduk. Hem Hes5 hem de Notch yolunun ana a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f molek\u00fclleri olan Hes1'in mRNA's\u0131 da tespit edildi. \u0130nsan glioblastom h\u00fccre hatlar\u0131 BT325, U251, SHG-44 ve U87'de, farkl\u0131 t\u00fcrlerde Notch resept\u00f6rlerini kodlayan mRNA'lar tespit edildi, ancak aktif Notch1 (NIC) sadece SHG-44 ve U87'de Western blot ile tespit edildi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu iki glioblastom h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n proliferasyonu, NIC tespit edilmeyen di\u011fer iki hatt\u0131nkinden daha h\u0131zl\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. SHG-44 h\u00fccrelerinde Notch1'in NIC'ini s\u00fcrekli transfeksiyonla a\u015f\u0131r\u0131 ifade ederek, glioblastom h\u00fccreleri \u00fczerindeki Notch sinyalizasyonunun etkilerini de\u011ferlendirdik. Sonu\u00e7lar, SHG-44 h\u00fccrelerinde NIC'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini ve kolon olu\u015fturma aktivitesini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6sterdi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, NIC'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri varl\u0131\u011f\u0131nda n\u00f6rospere benzeri kolonilerin olu\u015fumunu art\u0131rd\u0131. Bu koloniler nestin ifade ediyordu ve n\u00f6ron, astrosit veya oligodendrocit spesifik i\u015faret\u00e7ilere indirgenebiliyordu, bu da n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccre fenotipleriyle tutarl\u0131yd\u0131. Bu veriler, Notch sinyalizasyonunun insan glioblastomlar\u0131nda kanser k\u00f6k h\u00fccre benzeri h\u00fccrelerin olu\u015fumunu te\u015fvik etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"25052749","title":"Rodent models in bone-related research: the relevance of calvarial defects in the assessment of bone regeneration strategies.","text":"Hayat i\u00e7inde hayvan modellerinde yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar, kemik ile ilgili biyomedikal ara\u015ft\u0131rmalarda tercih edilen deneysel sistem olmu\u015ftur, \u00e7\u00fcnk\u00fc yakla\u015f\u0131k olarak, fizyolojik ve patolojik ko\u015fullarla ilgili ilgili verilerin toplanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar, bu da daha etkili klinik m\u00fcdahalelerin kurulmas\u0131na yararl\u0131 olabilir. Hayvan modelleri ve daha spesifik olarak kemirgen modelleri, kemik dokusunun rejenerasyonunu ama\u00e7layan geni\u015f bir \u00e7eviri yakla\u015f\u0131m\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesinde ve kurulmas\u0131nda b\u00fcy\u00fck katk\u0131 sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Bu ba\u011flamda, kafatas\u0131 defekt modeli, temel ve uygulamal\u0131 ara\u015ft\u0131rmalarda b\u00fcy\u00fck uygulama alan\u0131 bulmu\u015ftur, ancak kritik boyut defektlerinin - kendili\u011finden iyile\u015femeyen defektler - veya alt kritik boyut defektlerinin \u00f6nerilen uygulamalarda kullan\u0131lmas\u0131 i\u00e7in tart\u0131\u015fmal\u0131 bir mant\u0131klama vard\u0131r. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fma, kemik ile ilgili biyomedikal ara\u015ft\u0131rmalarda kemirgen modellerinin avantajlar\u0131n\u0131 ve s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irmeyi, kafatas\u0131 kritik ve alt kritik boyut defektlerinin kullan\u0131m\u0131yla ilgili sorunlu konular\u0131 vurgulamay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, s\u0131\u00e7an kafatas\u0131 kemiklerinde her iki defektin kurulmas\u0131 i\u00e7in cerrahi protokoller ve kemik dokusu onar\u0131m\u0131 eri\u015fimi i\u00e7in en s\u0131k kullan\u0131lan tekniklerin tasviri ve \u00f6rneklenmesi de sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"25062868","title":"The transcriptional responses of Mycobacterium tuberculosis to inhibitors of metabolism: novel insights into drug mechanisms of action.","text":"Mycobacterium tuberculosis'in ila\u00e7lara ve b\u00fcy\u00fcme bask\u0131lay\u0131c\u0131 ko\u015fullara kar\u015f\u0131 farkl\u0131 transkripsiyonel yan\u0131t\u0131 izlenerek 430 mikroarray profili i\u00e7eren bir veri seti olu\u015fturuldu. Bu profillerin \u00f6nyarg\u0131s\u0131z grupland\u0131r\u0131lmas\u0131, bilinen mekanizma eylemine sahip ajanlar\u0131 do\u011fru bir \u015fekilde ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak k\u00fcmeledi ve birka\u00e7 bilinmeyen ajan\u0131n mekanizma eylemini tahmin etmede ba\u015far\u0131l\u0131 oldu. Bu tahminler, iki \u00f6nceden s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f mekanizmaya sahip ajan i\u00e7in biyokimyasal do\u011frulama ile desteklendi: pyridoacridonlar ve fenotiyazinler. Bu veri setinin analizi, 150 temel, koordineli olarak d\u00fczenlenmi\u015f gen k\u00fcmesi ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bu da bu organizman\u0131n tam metabolik potansiyelinin ilk g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fcn\u00fc sunuyor. Bu gen k\u00fcmelerinin alt imzas\u0131, t\u00fcm bilinen ajanlar\u0131n mekanizma eylemini s\u0131n\u0131fland\u0131rmak i\u00e7in yeterliydi. Hem ham hem de safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f do\u011fal \u00fcr\u00fcnlerin transkripsiyonel profilleri, hem mekanizma hem de safla\u015ft\u0131rmadan \u00f6nce detoksifikasyon hakk\u0131nda kritik bilgiler sa\u011flayabilir ve bu bilgiler, ila\u00e7 ke\u015ffi s\u00fcrecini y\u00f6nlendirmek i\u00e7in kullan\u0131labilir. Bu nedenle, bir ham deniz do\u011fal \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn transkripsiyonel profili, saf aktif bile\u015fenin mekanistik tahminini tekrarlad\u0131. Alt gen k\u00fcmeleri, bakterilerin ila\u00e7la ili\u015fkili strese kar\u015f\u0131 metabolik yan\u0131t\u0131 hakk\u0131nda temel i\u00e7g\u00f6r\u00fcler de sa\u011flar ve bu \u00f6nemli insan patojenine kar\u015f\u0131 daha iyi aktivite g\u00f6steren yeni ajanlar\u0131n se\u00e7ilmesi i\u00e7in mant\u0131kl\u0131 bir temel olu\u015fturur."}
{"_id":"25068298","title":"Electron microscopic studies of macrophages in early human yolk sacs.","text":"Makrofajlar\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m ve ince yap\u0131lar\u0131, 5,5 ile 12 mm aras\u0131nda bir kabuk-kal\u00e7a uzunlu\u011funa sahip 10 insan embriyosunda, 6. ve 7. haftada gebelikte incelendi. Yolk sac makrofajlar\u0131, embriyolar\u0131n ilk kemik ili\u011fi ve lenfatik dokular\u0131n g\u00f6r\u00fcnmesinden \u00e7ok \u00f6nce, ekstravask\u00fcler mezen\u015fim dokular\u0131nda ve intravask\u00fcler bo\u015fluklarda bulundu. Makrofajlar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, fibroblastik h\u00fccreler ve eritropoetik serideki h\u00fccreler de ekstravask\u00fcler alanda mevcuttu. Makrofajlar, heterofagolizozomlar\u0131 olmayan olgun olmayan h\u00fccre tipinden olgun h\u00fccre tipine ge\u00e7i\u015fe i\u015faret eden \u00e7e\u015fitli h\u00fccre yap\u0131lar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyordu. Olgun makrofajlar, ilkel eritroblastlar\u0131 ve nadiren p\u0131ht\u0131lar\u0131 yo\u011fun bir \u015fekilde fagosite ediyordu. Onlar, lizosomal enzimler i\u00e7in pozitif boyan\u0131yordu ve \u00e7e\u015fitli a\u015famalarda fagosite edilmi\u015f kan h\u00fccrelerinin sindirimini g\u00f6steren bir\u00e7ok polimorfik heterofagolizozomla karakterize ediliyordu. Intravask\u00fcler makrofajlar\u0131n k\u00f6keni, ya g\u00f6\u00e7 etmi\u015f ekstravask\u00fcler makrofajlardan ya da fagositik endotel h\u00fccrelerinden olabilir. Eritroblastlar\u0131n fagosite edilmesi ve par\u00e7alanmas\u0131, yolk sac makrofajlar\u0131n\u0131n ana i\u015flevlerinden biri gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Makrofajlar\u0131n mitozda bulunmas\u0131, onlar\u0131n yerinde \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"25069745","title":"Urban malaria and anaemia in children: a cross-sectional survey in two cities of Ghana.","text":"AMA\u00c7: Alt Sahra Afrika'da ortaya \u00e7\u0131kan bir sorun olan kentsel s\u0131tman\u0131n epidemiyolojisini tan\u0131mlamak. Y\u00d6NTEM: Accra ve Kumasi, Gana'daki topluluklarda \u00e7apraz kesit anketleri, 6-60 ayl\u0131k \u00e7ocuklarda s\u0131tma enfeksiyonu ve anemi risk fakt\u00f6rlerini belirlemek i\u00e7in. SONU\u00c7LAR: Kentsel topluluklar aras\u0131nda s\u0131tma yayg\u0131nl\u0131k oranlar\u0131 %2 ile %33 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. \u00c7ocuklar\u0131n %47,1'i anemikti (Hb<11,0 g\/dl). S\u0131tma yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkili fakt\u00f6rler d\u00fc\u015f\u00fck sosyoekonomik durum, ya\u015f ve anemidir. Aneminin ve \u015fiddetli aneminin (Hb<8,0 g\/dl) neden oldu\u011fu atfedilebilir riskler s\u0131ras\u0131yla %5 ve %23't\u00fcr. SONU\u00c7LAR: Kentsel alanlarda s\u0131tma, k\u0131rsal ortama k\u0131yasla heterojenlik ve karma\u015f\u0131kl\u0131k g\u00f6sterdi\u011fini kan\u0131tlad\u0131, bu da s\u0131tma kontrol\u00fc i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furmaktad\u0131r. \u015eehir i\u00e7indeki belirgin farkl\u0131l\u0131klar, belirli alanlara veya il\u00e7elere odaklanman\u0131n \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r. En savunmas\u0131z grup, kentsel yoksullar, kontrol \u00f6nlemleri tasarlarken \u00f6nceliklendirilmelidir. Bu, herhangi bir \u015fehirde s\u0131tma risk desenini dikkatlice de\u011ferlendirmeyi gerektirecek, bu da entegre bir kontrol program\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirecektir."}
{"_id":"25079962","title":"Nitrite infusions to prevent delayed cerebral vasospasm in a primate model of subarachnoid hemorrhage.","text":"Gecikmi\u015f beyin damar s\u0131k\u0131\u015fmas\u0131, i\u00e7sel anevrizma tedavisi ba\u015far\u0131l\u0131 olsa bile en az %15 hastada kal\u0131c\u0131 n\u00f6rolojik defisitlere veya \u00f6l\u00fcme neden olur. Azalm\u0131\u015f nitrik oksit biyoyararl\u0131l\u0131\u011f\u0131, beyin damar s\u0131k\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n geli\u015fimi ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir.\n\n**Ama\u00e7**: Nitrit inf\u00fczyonlar\u0131n\u0131n gecikmi\u015f beyin damar s\u0131k\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nleyip \u00f6nlemedi\u011fini belirlemek.\n\n**Tasar\u0131m, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar**: Toplamda 14 uyu\u015fuk maymun, kendi kan p\u0131ht\u0131s\u0131n\u0131 sa\u011f orta serebral arterin etraf\u0131na yerle\u015ftirdi. Beyin arteriografisi, p\u0131ht\u0131 yerle\u015ftirilmeden \u00f6nce ve 7. ve 14. g\u00fcnlerde s\u0131k\u0131\u015fman\u0131n de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma, A\u011fustos 2003 ile \u015eubat 2004 tarihleri aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\n** M\u00fcdahaleler **: 90 mg sodyum nitrit intraven\u00f6z \u00e7\u00f6zeltisi 24 saat boyunca damar i\u00e7i verilmesi ve g\u00fcnl\u00fck 45 mg sodyum nitrit bolusu (n=3); 180 mg sodyum nitrit intraven\u00f6z \u00e7\u00f6zeltisi 24 saat boyunca damar i\u00e7i verilmesi (n=3); veya kontrol tuzlu su \u00e7\u00f6zeltisi inf\u00fczyonu (n=8). Her biri 14 g\u00fcn boyunca s\u00fcrekli olarak verildi.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri**: Kan ve omurilik s\u0131v\u0131s\u0131nda nitrit, S-nitrosotiol ve methemoglobin seviyeleri ve arteriografik s\u0131k\u0131\u015fman\u0131n derecesi.\n\n**Sonu\u00e7lar**: Kontrol maymunlarda, kan omurilik s\u0131v\u0131s\u0131 nitrit ortalama (SD) seviyeleri, 7. g\u00fcnde 3.1 (1.5) mikromol\/L'den 0.4 (0.1) mikromol\/L'ye ve 14. g\u00fcnde 0.4 (0.4) mikromol\/L'ye d\u00fc\u015ft\u00fc (P=0.03). 8 kontrol maymunun hepsi sa\u011f orta serebral arterde \u00f6nemli s\u0131k\u0131\u015fmaya geli\u015fti, bu da 1 maymunda fel\u00e7 ve \u00f6l\u00fcme neden oldu. Sodyum nitrit inf\u00fczyonlar\u0131, kan ve omurilik s\u0131v\u0131s\u0131nda nitrit ve methemoglobin seviyelerini (toplam hemoglobin\u0131n %2.1'inden az"}
{"_id":"25085979","title":"Developmental gene networks: a triathlon on the course to T cell identity","text":"H\u00fccreler, uygun h\u00fccre tipi spesifik genlerin ifadesini ba\u015flat\u0131p s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in bir dizi transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc etkinle\u015ftirerek nihai kimliklerini kazan\u0131rlar. T h\u00fccre geli\u015fimi, progenit\u00f6r h\u00fccrelerin \u00fc\u00e7 ana a\u015famada ilerlemesine ba\u011fl\u0131d\u0131r; her biri farkl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r k\u00fcmeleriyle ili\u015fkilidir ve bu h\u00fccrelerin timusa yerle\u015ftirilmesini, \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131, linye ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc sinyallerine yan\u0131t\u0131n\u0131 kontrol eder. Bu \u00fc\u00e7 a\u015fama da do\u011fru T h\u00fccre geli\u015fimi i\u00e7in gereklidir, ayn\u0131 \u015fekilde her a\u015fama aras\u0131ndaki s\u0131n\u0131rlar\u0131 belirleyen mekanizmalar da \u00f6nemlidir. Bir sonraki gen a\u011f\u0131 a\u015famas\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirmeden \u00f6nce bir \u00f6nceki d\u00fczenleyiciyi kapatmayan h\u00fccreler, l\u00f6semi d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne yatk\u0131n olma e\u011filimindedir."}
{"_id":"25089501","title":"A tumor necrosis factor-\u03b1\u2013mediated pathway promoting autosomal dominant polycystic kidney disease","text":"Otozomal bask\u0131n \u00e7ok keseli b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (ADPKD), PKD1 veya PKD2 genlerinde homozigot olmayan mutasyonlar nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kar, bu genler s\u0131ras\u0131yla \u00e7ok keseli 1 ve \u00e7ok keseli 2 proteinlerini kodlar. Burada, ADPKD'de insanlarda cystik s\u0131v\u0131da bulunan iltihapl\u0131 sitokin olan TNF-\u03b1'n\u0131n, bir sarkoz protein olan FIP2 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, \u00e7ok keseli 2'nin plazma zar\u0131na ve birincil k\u0131lcal t\u00fcplere lokalizasyonunu bozdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. TNF-\u03b1 ile tedavi edilen fare embriyel b\u00f6brek organ k\u00fclt\u00fcrlerinde cyst olu\u015fumuna neden oldu ve bu etki, Pkd2+\/\u2212 b\u00f6breklerde daha da k\u00f6t\u00fcle\u015fti. TNF-\u03b1 ayr\u0131ca Pkd2+\/\u2212 farelerinde canl\u0131da cyst olu\u015fumunu da uyard\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Pkd2+\/\u2212 farelerine etanercept (TNF-\u03b1 inhibit\u00f6r\u00fc) uygulanmas\u0131, cyst olu\u015fumunu \u00f6nledi. Bu veriler, TNF-\u03b1 sinyalizasyonu, \u00e7ok keseliler ve cystogenezin bir yolunu ortaya koyuyor, bu yolun etkinle\u015ftirilmesi, ADPKD h\u00fccresel fenotipini tetikleyebilecek \u00e7ok keseli 2'nin i\u015flevselli\u011fini kritik bir e\u015fik alt\u0131nda b\u0131rakabilir."}
{"_id":"25098790","title":"Inappropriate inhaler use: assessment of use and patient preference of seven inhalation devices. EDICI.","text":"Verimsiz inhaler tekni\u011fi, yetersiz ila\u00e7 da\u011f\u0131t\u0131m\u0131, k\u00f6t\u00fc hastal\u0131k kontrol\u00fc ve artan inhaler kullan\u0131m\u0131yla sonu\u00e7lanan yayg\u0131n bir sorundur. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, hastalar\u0131n farkl\u0131 inhaler cihazlar\u0131n\u0131 kullan\u0131mlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek ve hastalar\u0131n tercihinin kullan\u0131m kolayl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve mevcut inhaler kullan\u0131m\u0131n\u0131n tekni\u011fi veya tercihi \u00fczerinde herhangi bir etkisi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemekti. Ayr\u0131ca, g\u00f6zlemlenen tekni\u011fe ve cihaz maliyetine g\u00f6re bir hastaya en uygun inhaler se\u00e7me y\u00f6ntemini tan\u0131mlamay\u0131 da ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00fcz hastaya, rastgele olarak yedi farkl\u0131 inhaler cihaz\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6\u011frettik. \u00d6\u011fretimden sonra, \u00f6nceden belirlenmi\u015f kriterlere g\u00f6re inhaler tekniklerini de\u011ferlendirdik. De\u011ferlendirme sonras\u0131nda hastalardan en \u00e7ok hangi \u00fc\u00e7 inhaleri tercih ettiklerini ve mevcut olarak kulland\u0131klar\u0131 herhangi bir inhaleri sordu\u011fumuzda, en iyi teknik, solunum tetikli inhalerlerde (Easi-Breathe ve Autohaler) g\u00f6r\u00fcld\u00fc; bu cihazlar\u0131 kullanan 91% hastada iyi teknik g\u00f6zlemlendi. Bas\u0131n\u00e7l\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fc doz inhaleri (pMDI), son s\u0131rada yer ald\u0131; sadece %79'u iyi teknik sergiledi, ancak en yayg\u0131n olarak re\u00e7ete edilen cihazd\u0131. Easi-Breathe, hastalar aras\u0131nda en pop\u00fcler cihazd\u0131. Autohaler ikinci s\u0131rada, yak\u0131ndan takip eden Clickhaler ve Accuhaler. Mevcut olarak pMDI kullanan hastalar\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu (55%) olmas\u0131na ra\u011fmen, pMDI hem tercihte y\u00fcksek puan almad\u0131 hem de di\u011fer cihazlardan daha iyi derecelendirmeler elde edemedi. Sadece %79'u test edilen hastalar etkili bir \u015fekilde pMDI kullanabildi, ancak yine de yayg\u0131n olarak re\u00e7ete ediliyor. Bu, ila\u00e7 da\u011f\u0131t\u0131m\u0131 ve dolay\u0131s\u0131yla hastal\u0131k kontrol\u00fc a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli sonu\u00e7lar\u0131 vard\u0131r. Hastan\u0131n tercih etti\u011fi cihaz\u0131 re\u00e7ete etmek maliyetleri art\u0131r\u0131r, ancak verimlili\u011fi art\u0131rabilir ve uzun vadede maliyet etkin olabilir. \u0130yi teknikte ucuz bir cihaz (pMDI) kullanmak ve hastan\u0131n tercih etti\u011fi inhaler cihaz\u0131n\u0131 kullanmamak, da\u011f\u0131t\u0131m\u0131 optimize etmek ve hatta maliyetleri azaltmak i\u00e7in bir yol olabilir."}
{"_id":"25104843","title":"Hemoperfusion-hemodialysis ineffective for paraquat removal in life-threatening poisoning?","text":"Bir paraquat zehirlenmesi vakas\u0131nda hemoperf\u00fczyon-hemodiyaliz (HP-HD) tedavisi uygulad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 bildiriyoruz. Bu y\u00f6ntem, adsorpsiyon ve diyalizin birle\u015fiminin genel ila\u00e7 uzakla\u015ft\u0131rmay\u0131 iyile\u015ftirebilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcncesiyle benimsenmi\u015ftir. Giri\u015fte kan paraquat seviyesi 15,8 mikrogram\/ml idi. Konvansiyonel tedavi ve HP-HD'nin birle\u015fimi, kimyasal\u0131n al\u0131m\u0131ndan 3 saat sonra ve 5 saat boyunca ba\u015flad\u0131. HP-HD s\u0131ras\u0131nda ve sonras\u0131nda kan \u00f6rnekleri al\u0131nd\u0131. HP-HD s\u0131ras\u0131nda al\u0131nan \u00f6rnekler, k\u00f6m\u00fcr s\u00fctunu \u00f6ncesinde, k\u00f6m\u00fcr s\u00fctunu ve yapay b\u00f6brek aras\u0131nda ve yapay b\u00f6brek sonras\u0131nda al\u0131nd\u0131. Paraquat'\u0131n kan temizleme oranlar\u0131, k\u00f6m\u00fcr s\u00fctunu (HP) i\u00e7in 116 +\/- 32 ml\/dakika (n=6), yapay b\u00f6brek (HD) i\u00e7in 90 +\/- 54 ml\/dakika (n=6) ve birle\u015ftirilmi\u015f sistemler (HP-HD) i\u00e7in 151 +\/- 37 ml\/dakika (n=6) olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. HP-HD sonras\u0131 kan paraquat seviyesinde s\u0131n\u0131rl\u0131 bir geri d\u00f6n\u00fc\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Giri\u015ften bir g\u00fcn sonra, b\u00f6brek ve karaci\u011fer yetmezli\u011fi geli\u015fti ve hasta 5 g\u00fcn sonra \u00f6ld\u00fc. Doku paraquat seviyeleri (g \u0131slak doku\/mikrogram) \u015fu \u015fekildeydi: kas 9,4, pankreas 6,0, prostat 5,6, tiroid 4,2, akci\u011fer 4,0, kemik ili\u011fi 4,0, b\u00f6brek 3,1, dalak 2,9, adrenal 2,9, kalp 2,8, karaci\u011fer 2,3, mide ve testis 1,0'dan azd\u0131. Kan seviyelerinin \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, HP-HD'nin merkezi (plazma) kompartmandan paraquat'\u0131n verimli uzakla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, mevcut sonu\u00e7lar daha \u00f6nce rapor edilenleri do\u011frulad\u0131 ve bu da \u015fiddetli paraquat zehirlenmesinde k\u0131sa s\u00fcreli HP-HD'nin verimlili\u011finin sorgulanmas\u0131na neden oluyor, \u00e7\u00fcnk\u00fc periferik (doku) kompartmanda paraquat seviyeleri hala y\u00fcksektir."}
{"_id":"25121903","title":"Cancer treatment and survivorship statistics, 2014.","text":"Kanser hayatta kalanlar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131, n\u00fcfus ya\u015flanmas\u0131 ve b\u00fcy\u00fcmesi ile erken te\u015fhis ve tedavi y\u00f6ntemlerindeki geli\u015fmeler nedeniyle artmaya devam ediyor. Bu hayatta kalanlara daha iyi hizmet etmek i\u00e7in Amerikan Kanser Derne\u011fi ve Ulusal Kanser Enstit\u00fcs\u00fc, SEER (\u0130zleme, Epidemiyoloji ve Sonu\u00e7lar\u0131) program\u0131 kay\u0131tlar\u0131ndan elde edilen verileri kullanarak mevcut ve gelecekteki kanser hayatta kalanlar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in i\u015fbirli\u011fi yapt\u0131. Ayr\u0131ca, en yayg\u0131n kanser t\u00fcrlerine ait mevcut tedavi kal\u0131plar\u0131, Ulusal Kanser Veri Taban\u0131 ve SEER ve SEER-Medicare ba\u011flant\u0131l\u0131 veritabanlar\u0131ndan elde edilen bilgilere dayanarak a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r; tedavi ile ili\u015fkili yan etkiler de k\u0131sa bir \u015fekilde anlat\u0131lmaktad\u0131r. 1 Ocak 2014'te neredeyse 14,5 milyon Amerikal\u0131 kanser ge\u00e7mi\u015fi olan ki\u015fi hayatta idi; 1 Ocak 2024'e gelindi\u011finde bu say\u0131 neredeyse 19 milyona \u00e7\u0131kacak. Erkeklerde en yayg\u0131n 3 kanser t\u00fcr\u00fc, prostat kanseri (43%), kolon kanseri (9%) ve melanom (8%), kad\u0131nlarda ise meme kanseri (41%), rahim g\u00f6vdesi kanseri (8%) ve kolon ve rektum kanseri (8%)'dir. Hayatta kalanlar\u0131n ya\u015f da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, kanser t\u00fcr\u00fcne g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmektedir. \u00d6rne\u011fin, prostat kanseri hayatta kalanlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu (62%) 70 ya\u015f ve \u00fcst\u00fcd\u00fcr, oysa melanom hayatta kalanlar\u0131n\u0131n sadece \u00fc\u00e7te biri (32%) bu daha ya\u015fl\u0131 ya\u015f grubunda yer almaktad\u0131r. Klinik\u00e7iler, kanser hayatta kalanlar\u0131n\u0131n benzersiz t\u0131bbi ve psikososyal ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 anlamal\u0131 ve bu konular\u0131 proaktif olarak de\u011ferlendirmeli ve y\u00f6netmelidir. Kanser hayatta kalma a\u015famalar\u0131n\u0131n navigasyonunda hastalara, bak\u0131c\u0131lara ve sa\u011fl\u0131k hizmeti sa\u011flay\u0131c\u0131lara yard\u0131mc\u0131 olabilecek giderek artan say\u0131da kaynak bulunmaktad\u0131r."}
{"_id":"25124117","title":"Massive activation of archaeal defense genes during viral infection.","text":"Arkeal vir\u00fcsler, genetik ve morfolojik a\u00e7\u0131dan al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k derecede y\u00fcksek \u00e7e\u015fitlilik g\u00f6sterirler. Bu vir\u00fcslerin ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, viral \u00e7e\u015fitlilik ve evrim hakk\u0131nda bilgi birikiminin geni\u015flemesinde kritik bir rol oynad\u0131. Sulfolobus islandicus rod-\u015fekilli vir\u00fcs 2 (SIRV2), Archaea'da vir\u00fcs-ev sahibi etkile\u015fimlerini incelemek i\u00e7in bir model vir\u00fcst\u00fcr. Bu, ev sahibi h\u00fccre zar\u0131nda dikkat \u00e7ekici piramit yap\u0131lar olu\u015fturarak benzersiz bir \u00e7\u0131k\u0131\u015f mekanizmas\u0131 kullanan litik bir vir\u00fcst\u00fcr. Tam transkriptom dizileme kullanarak, SIRV2'nin S. islandicus LAL14\/1 ev sahibi h\u00fccresinde enfeksiyon d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn s\u0131ras\u0131nda ev sahibi ve viral gen ifadesini tan\u0131mlayan k\u00fcresel bir harita sunuyoruz. Bu bilgi, SIRV2 protein etkile\u015fimlerinin bir mayal\u0131 iki hibrit analiziyle birle\u015ftirilerek, viral gen i\u015flevleri hakk\u0131nda mevcut anlay\u0131\u015f\u0131n ilerletilmesine yard\u0131mc\u0131 oldu. SIRV2 enfeksiyonunun bir sonucu olarak, S. islandicus genlerinin \u00fc\u00e7te birinden fazlas\u0131 farkl\u0131 \u015fekilde d\u00fczenlendi. H\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ile ili\u015fkili genlerin ifadesi azald\u0131, ancak antiviral savunma ile ili\u015fkili genler b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekte etkinle\u015ftirildi. Toksin-antitoksin ve d\u00fczenli aral\u0131klarla k\u0131sa palindromik tekrar (CRISPR)-Cas sistemlerine ait genlerin ifadesi \u00f6zellikle belirgin \u015fekilde y\u00fckseldi. G\u00f6zlenen \u00e7e\u015fitli CRISPR-Cas sistemlerinin farkl\u0131 aktivite dereceleri, bu sistemlerin uzman i\u015flevlerini vurgulamaktad\u0131r. Bireysel gen ifadesi ve antiviral savunma sistemlerinin aktivitesi hakk\u0131nda bilgi, bu sistemlerin in vivo i\u015flevlerini ve etkile\u015fimlerini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak anlamaya y\u00f6nelik gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalara yard\u0131mc\u0131 olmas\u0131 beklenmektedir."}
{"_id":"25134146","title":"Impact of human immunodeficiency virus infection on the histological features of chronic hepatitis C: a case-control study. The MULTIVIRC group.","text":"Hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV), insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) ile enfekte olmu\u015f hastalarda s\u0131k\u00e7a g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, \u00e7\u00fcnk\u00fc bula\u015fma yollar\u0131 ortakt\u0131r. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, HIV enfeksiyonunun kronik hepatit C'nin do\u011fal s\u00fcrecini bozdu\u011funu, \u00f6zellikle sirozun daha h\u0131zl\u0131 ilerlemesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Ancak bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, karaci\u011fer fibrozisinin ilerlemesini etkileyen risk fakt\u00f6rlerini (alkol, cinsel ili\u015fki, enfeksiyon ya\u015f\u0131 ve HCV enfeksiyonu s\u00fcresi) dikkate almadan HIV enfeksiyonunun kronik hepatit C \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmemi\u015ftir. Biz, hem HCV ve HIV'e hem de sadece HCV'ye enfekte olmu\u015f 58'er hasta grubundan karaci\u011fer biyopsi \u00f6rneklerini inceledik. \u0130ki grup, bu risk fakt\u00f6rlerine g\u00f6re e\u015fle\u015ftirildi ve karaci\u011fer biyopsi yan\u0131tlar\u0131 METAVIR \u00f6\u011feleri ile de\u011ferlendirildi. METAVIR aktivitesi, HIV pozitif hastalarda HIV negatif hastalara k\u0131yasla daha y\u00fcksekti. Siroz, (1) CD4 < veya = 200 h\u00fccre\/mikrol olan HIV pozitif hastalarda (45%) HIV negatif hastalara (10%) (P = .003) ve (2) CD4 < veya = 200 h\u00fccre\/mikrol olan HIV pozitif hastalarda (45%) CD4 > 200 h\u00fccre\/mikrol olan HIV pozitif hastalara (17%) (P = .04) daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu HIV durumuyla ili\u015fkili farkl\u0131l\u0131klar, HIV enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda HCV'nin artm\u0131\u015f \u00e7o\u011falmas\u0131yla veya di\u011fer ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k mekanizmalar\u0131yla ili\u015fkili olabilir ve daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 duyar."}
{"_id":"25135304","title":"Relation of plasma leptin concentrations to sex, body fat, dietary intake, and peak oxygen uptake in young adult women and men.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kolej \u00e7a\u011f\u0131ndaki yeti\u015fkinlerde leptin ile metabolik ve diyet fakt\u00f6rlerinin ili\u015fkisini incelemekti. Gen\u00e7 yeti\u015fkin kad\u0131nlar ve erkekler (n = 32) i\u015fe al\u0131nd\u0131 ve v\u00fccut kitle indeksi, v\u00fccut kompozisyonu, zirve oksijen t\u00fcketimi (VO2peak), diyet al\u0131m\u0131 ve plazma leptin ve ins\u00fclin seviyeleri i\u00e7in testler yap\u0131ld\u0131. Ln leptin, kad\u0131nlarda erkeklerden anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti (2.1 vs 1.2 ng\/mL, s\u0131ras\u0131yla). Bu fark, ya\u011f k\u00fctlesi ve ya\u011fs\u0131z k\u00fctlenin kovaryatlar\u0131 olarak ayarlanan ayr\u0131 analizlerde kad\u0131nlarda ve erkeklerde anlaml\u0131 olmaya devam etti. VO2peak, erkeklerde kad\u0131nlardan daha y\u00fcksekti ve bu, ya\u011fs\u0131z k\u00fctlenin ve toplam v\u00fccut k\u00fctlesinin farkl\u0131l\u0131klar\u0131 i\u00e7in ayarland\u0131ktan sonra anlaml\u0131 olmaya devam etti. Ln leptin ve ya\u011f k\u00fctlesi g\u00f6stergeleri aras\u0131nda kad\u0131nlarda ve erkeklerde anlaml\u0131 korelasyonlar bulundu, erkeklerde benzer de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in daha y\u00fcksek korelasyonlar g\u00f6zlemlendi (kad\u0131nlarda v\u00fccut kitle indeksi, v\u00fccut ya\u011f y\u00fczdesi ve ya\u011f k\u00fctlesi i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla r = 0.548, 0.674 ve 0.732, erkeklerde v\u00fccut kitle indeksi, v\u00fccut ya\u011f y\u00fczdesi ve ya\u011f k\u00fctlesi i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla r = 0.740, 0.888 ve 0.858). Ln leptin, sadece erkeklerde VO2peak ile anlaml\u0131 bir ters ili\u015fki g\u00f6sterdi (r = -0.751). Ln leptin'i v\u00fccut ya\u011f k\u00fctlesiyle k\u0131smi korelasyonlar kullanarak ayarlad\u0131ktan sonra, ln leptin, \u00f6l\u00e7\u00fclen de\u011fi\u015fkenlerle anlaml\u0131 bir ili\u015fki g\u00f6stermedi. Alternatif olarak, ln leptin'i ya\u011f k\u00fctlesiyle b\u00f6lerek normalle\u015ftirdikten sonra, erkeklerde diyet al\u0131m\u0131 ve VO2peak ile anlaml\u0131 korelasyonlar g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Plazma leptin de\u011ferleri kad\u0131nlarda daha y\u00fcksek olsa da, erkeklerde leptin ve metabolik ve diyet fakt\u00f6rleri aras\u0131ndaki daha g\u00fc\u00e7l\u00fc ili\u015fkilere tan\u0131k olundu."}
{"_id":"25141908","title":"Expression of a human cytomegalovirus latency-associated homolog of interleukin-10 during the productive phase of infection.","text":"\u0130nsan sitomegalovir\u00fcs (CMV) UL111A b\u00f6lgesi, hem \u00fcretken hem de latent enfeksiyon a\u015famalar\u0131nda aktif olur. \u00dcretken enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda vir\u00fcs, onkogenik \u00f6zelliklere sahip bir protein olan ORF79'u ifade eder ve insan IL-10'un i\u015flevsel bir homologu olan cmvIL-10'u. Latent enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda myeloid \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerde, daha \u00f6nce latency ili\u015fkili (LA) cmvIL-10 olarak adland\u0131r\u0131lan alternatif bir cmvIL-10 varyant\u0131 tespit edilmi\u015ftir. \u00dcretken enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda LAcmvIL-10 transkripsiyonunun olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, insan foreskin fibroblastlar\u0131 (HFF'ler) gibi \u00fcretken enfekte olmu\u015f h\u00fccrelerde UL111A b\u00f6lgesi transkriptlerini haritalamak i\u00e7in 5' ve 3' RACE yapt\u0131k. Bu analiz, tekli spliced UL111A b\u00f6lgesi transkriptinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu ve bu transkriptin LAcmvIL-10'u kodlad\u0131\u011f\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcl\u00fcyor. Bu transkript, erken (beta) kinetiklerle ifade edilen HFF'lerde bulunur, bu da ORF79'un (alfa kinetik) ve cmvIL-10'un (gamma kinetik) zamanlamas\u0131ndan farkl\u0131d\u0131r. Bu veriler, enfeksiyonun \u00fcretken a\u015famas\u0131nda vir\u00fcs taraf\u0131ndan ifade edilen, latency ili\u015fkili bir IL-10 homologunu tan\u0131mlay\u0131p haritalamaktad\u0131r."}
{"_id":"25148216","title":"Kruppel-like factor 4 is essential for inflammatory monocyte differentiation in vivo.","text":"Kruppel benzeri fakt\u00f6r (KLF) ailesindeki birka\u00e7 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc, kan ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccre tiplerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131, hayatta kalmas\u0131 ve trafik edilmesi konusunda \u00f6nemli roller oynar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, KLF4(-\/-) fet\u00fcs karaci\u011ferlerinden (FK) gelen hematopoietik h\u00fccrelerin normal say\u0131da i\u015flevsel hematopoietik \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler i\u00e7erdi\u011fini, radyoprotektif oldu\u011funu ve rekabet\u00e7i yeniden kolonizasyon testlerinde KLF4(+\/+) h\u00fccreleriyle ayn\u0131 performans\u0131 sergiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bununla birlikte, hematopoetik \"KLF4(-\/-) kimeralar\"i, KLF4(-\/-) fet\u00fcs karaci\u011fer h\u00fccrelerinin \u00f6l\u00fcmc\u00fcl radyasyona maruz kalm\u0131\u015f sa\u011fl\u0131kl\u0131 fareler \u00fczerine nakledilmesiyle olu\u015fturulmu\u015ftur ve dola\u015f\u0131m i\u00e7inde (CD115(+)Gr1(+) ) iltihapl\u0131 monositler tamamen eksikti ve ikamet eden (CD115(+)Gr1(-)) monositlerin say\u0131s\u0131 azalm\u0131\u015ft\u0131. Peritonal makrofajlar\u0131n say\u0131lar\u0131 ve i\u015flevleri KLF4(-\/-) kimeralar\u0131nda normal olsa da, kemik ili\u011fi monositik h\u00fccreleri, KLF4(-\/-) kimeralar\u0131ndan daha az anahtar trafik molek\u00fclleri ifade etti ve daha fazla apoptoz g\u00f6sterdi. Bu nedenle, in vivo i\u015flev kayb\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, daha \u00f6nce insan makrofajlar\u0131nda in vitro pro-iltihapl\u0131 sinyalle\u015fmeyi arac\u0131l\u0131k eden KLF4'\u00fcn, farenin iltihapl\u0131 monositlerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda hayati oldu\u011funu ve ikamet eden monositlerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda da rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, HL60 insan akut myeloid l\u00f6semi h\u00fccre hatt\u0131nda ind\u00fcklenebilir KLF4 ifadesi, monositik farkl\u0131la\u015fmay\u0131 uyar\u0131p 12-O-tetradecanoylphorbol 13-asetat (TPA) ile tetiklenen makrofaj farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131, ancak HL60 h\u00fccrelerinin t\u00fcm-trans-retinoik asit (tRA) ile tetiklenen gran\u00fclositik farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 engelledi. Kayb\u0131n iltihap se\u00e7ici etkileri ve HL60 h\u00fccrelerinde KLF4'\u00fcn kazan\u0131m\u0131yla tetiklenen monositik farkl\u0131la\u015fma, KLF4'\u00fc monositik farkl\u0131la\u015fman\u0131n ana d\u00fczenleyicisi ve potansiyel \u00e7eviri ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k mod\u00fclasyonu hedefi olarak tan\u0131ml"}
{"_id":"25157790","title":"A population-based, case\u2013control study of green tea consumption and leukemia risk in southwestern Taiwan","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ye\u015fil \u00e7ay t\u00fcketimi ile lenfoma aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceledi. Toplamda 252 vaka (yan\u0131t oran\u0131n\u0131n %90.3'\u00fc) ve 637 kontrol (yan\u0131t oran\u0131n\u0131n %53.4'\u00fc) dahil edildi. Kontroller, ya\u015f ve cinsiyet a\u00e7\u0131s\u0131ndan vakalara e\u015fle\u015ftirildi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n ya\u015fam al\u0131\u015fkanl\u0131klar\u0131 hakk\u0131nda bilgi topland\u0131, bunlara \u00e7ay t\u00fcketimi de dahildir. Ye\u015fil \u00e7ay, bireyin kate\u015fin t\u00fcketim miktar\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in standart olarak kullan\u0131ld\u0131. Bireysel kate\u015fin t\u00fcketimini d\u00f6rt seviyeye ay\u0131rd\u0131k. 0-15 ve 16-29 ya\u015f gruplar\u0131 i\u00e7in ko\u015fullu lojistik regresyon modelleri, lenfoma ile kate\u015fin t\u00fcketimi aras\u0131ndaki ayr\u0131 ili\u015fkileri de\u011ferlendirmek i\u00e7in uyguland\u0131. 16-29 ya\u015f grubunda ye\u015fil \u00e7ay t\u00fcketimi ile lenfoma riski aras\u0131nda anlaml\u0131 bir ters ili\u015fki bulundu, ancak daha gen\u00e7 ya\u015f gruplar\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir ili\u015fki bulunmad\u0131. Daha y\u00fcksek \u00e7ay t\u00fcketimi (>550 kate\u015fin birimi) olan daha ya\u015fl\u0131 grubun ayarlanm\u0131\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 (OR), \u00e7ay t\u00fcketimi olmayan gruba k\u0131yasla 0.47'dir (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 0.23-0.97). Sigara durumu ve t\u0131bbi radyasyon maruziyeti ayarlamalar\u0131ndan sonra, t\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar i\u00e7in genel OR 0.49'dur (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 0.27-0.91), bu da y\u00fcksek kate\u015fin miktarlar\u0131 ile lenfoma aras\u0131nda ters bir ili\u015fki oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Yeterli miktarda \u00e7ay i\u00e7mek, \u00f6zellikle ye\u015fil \u00e7ay, oolong \u00e7ay\u0131 ve siyah \u00e7aydan daha fazla kate\u015fin i\u00e7eren, lenfoma riskini azaltabilir."}
{"_id":"25175223","title":"Specific HDV RNA-templated transcription by pol II in vitro.","text":"RNA polimeraz\u0131 II, viroitlerin ve Hepatit Delta Vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn (HDV) RNA \u015fablonlu RNA sentezi s\u0131ras\u0131nda replikasyonda rol oynamaktad\u0131r; ancak bu s\u00fcre\u00e7 i\u00e7in RNA \u015fablonu ve protein fakt\u00f6r gereksinimleri iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Biz, HeLa h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi izolat\u0131 (NE) temelinde bir in vitro transkripsiyon sistemi geli\u015ftirdik. Bu sistemde, HDV \u00e7ubuk benzeri yap\u0131n\u0131n sol ucu b\u00f6lgesine kar\u015f\u0131l\u0131k gelen antigenomik RNA'n\u0131n bir segmenti, verimli ve y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fckte RNA sentezi i\u00e7in \u015fablon olarak hizmet eder. Benzersiz RNA \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn birikimi, HeLa NE'de alfa-amanitin'e olduk\u00e7a duyarl\u0131d\u0131r ve sadece bu ilac\u0131n k\u0131smen duyarl\u0131 oldu\u011fu PMG h\u00fccrelerinin NE'sinde k\u0131smen duyarl\u0131d\u0131r. Bu, pol II'nin bu reaksiyonda yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrmektedir. RNA \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn ayr\u0131nt\u0131l\u0131 analizi, bu molek\u00fcl\u00fcn yeni sentezlenmi\u015f bir transkriptin, 5' yar\u0131s\u0131n\u0131n RNA \u015fablonuna kovalent olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 bir kimerik molek\u00fcl oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131n\u0131n se\u00e7imi, RNA \u015fablonunun ikincil yap\u0131s\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak olduk\u00e7a \u00f6zg\u00fcd\u00fcr ve birincil dizisine de\u011fil. Bu reaksiyondaki baz\u0131 \u00f6zellikler, pol II'nin in vitro'da durdurulan komplekslerde g\u00f6zlemlenen RNA kesme-uzatma s\u00fcrecine benzer. HDV replikasyonunda bu reaksiyonun olas\u0131 kat\u0131l\u0131m\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"25175997","title":"Pulmonary vascular lesions in end-stage idiopathic pulmonary fibrosis: Histopathologic study on lung explant specimens and correlations with pulmonary hemodynamics.","text":"\u0130diopatik akci\u011fer fibrozisi (\u0130AF) ile sunulan hastalarda, fibrotik alanlarda akci\u011fer damarlar\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fiklikleri iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f olsa da, korunan akci\u011fer par\u00e7as\u0131ndaki ge\u00e7i\u015f b\u00f6lgeleri do\u011fru bir \u015fekilde de\u011ferlendirilmemi\u015ftir. Ayr\u0131ca, akci\u011fer damar lezyonlar\u0131 ve akci\u011fer hemodinami aras\u0131ndaki ili\u015fki iyi bilinmemektedir. Bu nedenle, 26 tanesi kesin olarak \u0130AF tan\u0131s\u0131 konulan ve akci\u011fer nakli ge\u00e7irmi\u015f hastalardan al\u0131nan akci\u011fer eksplant \u00f6rnekleri \u00fczerine geriye d\u00f6n\u00fck bir \u00e7al\u0131\u015fma tasarlad\u0131k. Amac\u0131m\u0131z, (1) \u00f6zellikle korunan akci\u011fer b\u00f6lgelerinde damar lezyonlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak ve (2) bunlar\u0131 akci\u011fer hemodinami ile ili\u015fkilendirmekti. Yo\u011fun fibrotik b\u00f6lgelerde, her hastada arter ve ven duvar\u0131n\u0131n kal\u0131nla\u015fmas\u0131 ile ciddi lumen daralmas\u0131 g\u00f6zlemlendi. Mimari olarak korunan akci\u011fer b\u00f6lgelerinde, 65% hastada k\u00fc\u00e7\u00fck akci\u011fer damarlar\u0131 ve ven\u00fcllerin t\u0131kanmas\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ancak sadece hafif de\u011fi\u015fiklikler muscular akci\u011fer arterlerinde g\u00f6zlemlendi. Makroskopik akci\u011fer fibrozisinin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ile ortalama akci\u011fer arter bas\u0131nc\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir pozitif korelasyon bulduk, ancak fibrotik olmayan b\u00f6lgelerde ortalama akci\u011fer arter bas\u0131nc\u0131 ve ven\/ven\u00fcler lezyonlar aras\u0131nda bir ili\u015fki bulamad\u0131k. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, bir\u00e7ok \u0130AF hastas\u0131nda, fibrotik olmayan akci\u011fer b\u00f6lgelerinde t\u0131kanma damar hastal\u0131\u011f\u0131 oldu\u011funu, bunun anlam\u0131n\u0131n ise belirsiz kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25182647","title":"Maternal and perinatal outcome in severe pregnancy-related liver disease.","text":"Hamilelik s\u0131ras\u0131nda akut ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer (AFLP) ve hemoliz, karaci\u011fer enzimleri y\u00fckselmi\u015f, trombosit say\u0131s\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck (HELLP) sendromu, nadir ancak hamileli\u011fin \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc trimesterinde \u00f6nemli bozukluklard\u0131r. 10 y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemde, karaci\u011fer yetmezli\u011fi kadar \u015fiddetli olabilecek karaci\u011fer disfonksiyonu nedeniyle 46 kad\u0131n (ortalama ya\u015f 30; 17-41 ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131) birimimize nakledildi. Kad\u0131nlar\u0131n \u00fc\u00e7te ikisi \u00e7ocuk do\u011furmam\u0131\u015f (nulliparous) idi ve 5'i ikiz gebelikleri vard\u0131; ortalama gebelik haftas\u0131 35 (24-40 haftal\u0131k aral\u0131k) idi. Giri\u015fte, 32 hasta (y\u00fczde 70) preeklampsiye sahipti ve 21'i (y\u00fczde 46) ensefalopati ve\/veya solunum deste\u011fi al\u0131yordu. 32 hasta (y\u00fczde 70), klinik \u00f6zellikler ve laboratuvar de\u011ferleri AFLP ile tutarl\u0131yd\u0131 ve 7'si (y\u00fczde 15) HELLP sendromuna sahipti. Bir hasta, preeklampsiye ba\u011fl\u0131 karaci\u011fer y\u0131rt\u0131lmas\u0131 nedeniyle karaci\u011fer nakli gerektirdi. Di\u011fer 6 hastada, hamilelikten ba\u011f\u0131ms\u0131z \u015fiddetli karaci\u011fer disfonksiyonuna neden olan fakt\u00f6rler tespit edildi. Enfeksiy\u00f6z komplikasyonlar, AFLP'deki 17 hastadan (y\u00fczde 53) ve HELLP sendromundaki 2 hastadan (y\u00fczde 29) ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. 12 kad\u0131nda (10 AFLP ile) \u00f6nemli intraabdominal kanama meydana geldi ve bunlardan 9'u p\u0131ht\u0131 bo\u015falt\u0131m\u0131 i\u00e7in laparotomi gerektiriyordu. AFLP'deki 4 hasta (y\u00fczde 12.5) \u00f6l\u00fcmc\u00fcl sonu\u00e7lara sahipti ve buna kar\u015f\u0131l\u0131k perinatal \u00f6l\u00fcm oran\u0131 y\u00fczde 9 idi. HELLP sendromuyla ili\u015fkili hi\u00e7bir anne veya perinatal \u00f6l\u00fcm kaydedilmedi. Bir\u00e7ok \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131na tersine, bu b\u00fcy\u00fck serinin sonu\u00e7lar\u0131, \u015fiddetli AFLP ve HELLP sendromunda nispeten olumlu anne ve perinatal sonu\u00e7lara i\u015faret ediyor. Bu bozukluklarla ili\u015fkili kanama ve enfeksiy\u00f6z komplikasyonlar\u0131n \u00f6nlenmesiyle sonu\u00e7larda daha fazla iyile\u015fme sa\u011flanmas\u0131 muhtemeldir."}
{"_id":"25183830","title":"Circadian rhythms and the regulation of metabolic tissue function and energy homeostasis.","text":"Saatlik osilat\u00f6rler, fiziksel \u00e7evredeki d\u00f6ng\u00fcsel de\u011fi\u015fikliklerle uyumlu fizyolojik s\u00fcre\u00e7lerin koordinasyonunda vazge\u00e7ilmez bir rol oynar. Son klinik ve molek\u00fcler \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n \u00f6nemli bir k\u0131sm\u0131, sirkadiyen biyolojinin ya\u011f dokusu ve di\u011fer metabolik dokular\u0131n i\u015flevlerinin d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu tart\u0131\u015fmada, obezite, tip 2 diyabet ve metabolik sendromun patogenezinde sirkadiyen disfonksiyonun dahil olabilece\u011fi hipotezi sunuyoruz."}
{"_id":"25186412","title":"Large-scale gene function analysis with the PANTHER classification system","text":"PANTER (evrimsel ili\u015fki arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla protein notasyonu) s\u0131n\u0131fland\u0131rma sistemi (http:\/\/www.pantherdb.org\/), biyologlar\u0131n dizileme, proteomik veya gen ifadesi deneylerinden elde edilen b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli, genom geni\u015f verileri analiz etmelerini sa\u011flayan kapsaml\u0131 bir sistemdir. Sistem, 82 tam genomdan olu\u015fur ve bu gen aileleri ve alt aileler, filogenetik a\u011fa\u00e7lar, \u00e7oklu dizi hizalamalar\u0131 ve istatistiksel modeller (gizli Markov modelleri veya HMM'ler) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla evrimsel ili\u015fkileri yakalar. Genler, i\u015flevlerine g\u00f6re birka\u00e7 farkl\u0131 \u015fekilde s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131l\u0131r: aileler ve alt aileler, Gene Ontology (GO) ve PANTER protein s\u0131n\u0131f\u0131 terimleriyle not edilir ve diziler PANTER yollar\u0131na atan\u0131r. PANTER web sitesi, kullan\u0131c\u0131lar\u0131n gen i\u015flevlerini g\u00f6zden ge\u00e7irmelerine ve sorgulamalar\u0131na ve b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli deneysel verileri \u00e7e\u015fitli istatistiksel testlerle analiz etmelerine olanak tan\u0131yan bir dizi ara\u00e7 i\u00e7erir. Gen bilimcileri, biyoinformatik\u00e7iler, bilgisayar bilimcileri ve sistem biyologlar\u0131 taraf\u0131ndan yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r. 2013 PANTER s\u00fcr\u00fcm\u00fc (v.8.0) ile birlikte, verilerin i\u00e7eri\u011fi g\u00fcncellendi ve web sitesi aray\u00fcz\u00fc, hem kullan\u0131c\u0131 deneyimini hem de sistemin analitik yetene\u011fini geli\u015ftirmek i\u00e7in yeniden tasarland\u0131. Bu protokol, PANTER s\u0131n\u0131fland\u0131rma sistemi ile genom geni\u015f deneysel verilerin nas\u0131l analiz edilece\u011fini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak a\u00e7\u0131klar."}
{"_id":"25191216","title":"Periostin, a novel marker of intramembranous ossification, is expressed in fibrous dysplasia and in c-Fos-overexpressing bone lesions.","text":"Fibroza bozuklu\u011fu, stimulatory guanine n\u00fckleotit ba\u011flay\u0131c\u0131 protein Gs alfa genindeki bir mutasyondan kaynaklanan, y\u00fcksek siklik adenosin monofosfat (cAMP) seviyelerine yol a\u00e7an iyi huylu bir kemik hastal\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Histolojik olarak, fibroza bozuklu\u011fu, ekstrasel\u00fcler dokunun \u00fcretimi, anormal tip I kolajen ve di\u011fer kemik ile ili\u015fkili ekstrasel\u00fcler matris proteinlerinin birikimi ile karakterizedir. Ayr\u0131ca, d\u00fczensiz dokulu intramembran\u00f6z kemik \u00fczerine s\u0131k s\u0131k tip I kolajen i\u00e7eren Sharpey lifleri de eklenir. Fibroza bozuklu\u011fu, y\u00fcksek c-Fos\/c-Jun ifadesi ile de karakterizedir, ki bunlar cAMP sinyalle\u015fmesinin bilinen hedefleridir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, normal kemiklerde ve fibroza bozuklu\u011funda periostin ve bilinen resept\u00f6r\u00fc integrin alfa v beta 3 (CD51\/61) ifadesini inceledik. \u0130mmunohistokimya ve in situ hibridizasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, periostinin intramembran\u00f6z kemik olu\u015fumunda, ancak endokondral kemik olu\u015fumunda de\u011fil, ekstrasel\u00fcler matriste ifadesini ve fibroza bozuklu\u011funun fibroz bile\u015feninde g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. Ayr\u0131ca, periostin pozitif b\u00f6lgelere kom\u015fu t\u00fcm h\u00fccreler CD51\/61'i ifade etti. \u00d6nemli olan, periostinin Sharpey liflerinde bolca bulunmas\u0131yd\u0131. c-Fos'un katk\u0131s\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, c-fos'u a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden transgenik fareler incelendi ve bu fareler, fibroza bozuklu\u011funda bulunan sklerotik lezyonlara benzer lezyonlar geli\u015ftirdi. T\u00fcm lezyonlarda, d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f osteoblastlar y\u00fcksek seviyelerde periostin ifade ederken, normal osteoblastlar bunu yapmad\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, periostinin yeni bir intramembran\u00f6z kemik olu\u015fum i\u015faret\u00e7isi oldu\u011funu ve fibroza bozuklu\u011funda tan\u0131 arac\u0131 ve\/veya tedavi hedefi olarak iyi bir aday oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, Gs alfa-cAMP-c-Fos yolu, bu hastal\u0131\u011f\u0131n karakteristik olan kolajen liflerinin olu\u015fumunda de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7an periostinin d\u00fczenlenmesinde bir mekanizma olabilir."}
{"_id":"25238950","title":"FGF-2 enhances intestinal stem cell survival and its expression is induced after radiation injury.","text":"Fibroblast b\u00fcy\u00fc fakt\u00f6rleri (FGF'ler), mesenkimal, n\u00f6ral ve epitel h\u00fccrelerin geni\u015f bir \u00e7e\u015fitlili\u011fine mitojenik aktivite g\u00f6sterir ve normal embriyonik geli\u015fim, anjiyogenez, yaralanma onar\u0131m\u0131 ve neoplazi gibi olaylar\u0131n d\u00fczenlenmesinde rol oynar. FGF-2, bir\u00e7ok normal yeti\u015fkin dokusunda ifade edilir ve k\u00fclt\u00fcrdeki ba\u011f\u0131rsak epitel h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fc ve \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyebilir. Bununla birlikte, normal epitel yenileme s\u0131ras\u0131nda veya yaralanma sonras\u0131 i\u015flevsel bir epitelin yeniden olu\u015fturulmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda FGF-2'nin ba\u011f\u0131rsak epitel k\u00f6k h\u00fccreleri \u00fczerindeki etkileri hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, farenin k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsa\u011f\u0131nda radyasyon sonras\u0131 FGF-2 ifadesini inceledik ve radyasyon yaralanmas\u0131ndan sonra kript k\u00f6k h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 etkileyen exojen FGF-2'nin etkisini belirledik. FGF-2 mRNA ve proteininin ifadesi, 12 saat sonra gama radyasyonuna ba\u015flamadan sonra artmaya ba\u015flad\u0131 ve radyasyonun 48-120 saat sonraki zirve seviyeleri g\u00f6zlemlendi. Radyasyondan sonra t\u00fcm zamanlarda, daha y\u00fcksek molek\u00fcler k\u00fctleye sahip FGF-2 izoforu (yakla\u015f\u0131k 24 kDa) k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsakta ifade edilen bask\u0131n formdu. Radyasyon yaralanmas\u0131 sonras\u0131 FGF-2 ifadesini g\u00f6steren imm\u00fcnohistokimya analizi, yenileyen kriptleri \u00e7evreleyen mesenkimde FGF-2'nin bask\u0131n olarak bulundu\u011funu g\u00f6sterdi. Exojen rekombinant insan FGF-2 (rhFGF-2), radyasyondan \u00f6nce verilirse kript k\u00f6k h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Sonu\u00e7 olarak, radyasyon yaralanmas\u0131n\u0131n FGF-2 ifadesini ind\u00fckledi\u011fini ve rhFGF-2'nin, sonraki yaralanma sonras\u0131 kript k\u00f6k h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 art\u0131rabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"25251625","title":"Caspase inhibitors promote alternative cell death pathways.","text":"Kaspaz inhibit\u00f6rleri, apoptoz i\u00e7in alternatif yedek h\u00fccre \u00f6l\u00fcm programlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Geni\u015f spektrumlu kaspaz inhibit\u00f6r\u00fc zVAD-fmk, h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn \u00fc\u00e7 ana tipini d\u00fczenler. zVAD-fmk'nin eklenmesi, apoptozik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc engeller, h\u00fccreleri nekrotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne duyarl\u0131 hale getirir ve otofajik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikler. Birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, nekrotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcnde kritik bir rol oynayan kinaz RIP1 ve adenosin n\u00fckleotit ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 (ANT)-siklopin D (CypD) kompleksini ortaya koymu\u015ftur. zVAD-fmk ile nekrotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n alt mekanizmas\u0131, RIP1'in kaspaz-8 taraf\u0131ndan yap\u0131lan proteolizini engellemek ve ANT-CypD etkile\u015fimini bozmak \u00fczerine kuruludur. RIP1, otofajik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcnde de rol oynar. Kaspaz inhibit\u00f6rleri ve silme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, katalaz ve kaspaz-8'in otofajik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcnde olumsuz rollerini ortaya koymu\u015ftur. RIP1'in hem nekrotik hem de otofajik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcndeki olumlu rol\u00fc ve kaspaz-8'in olumsuz rol\u00fc, bu iki h\u00fccre \u00f6l\u00fcm yolunun birbirine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Nekrotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc, mitokondriyel reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) \u00fcretimi, adenosin trifosfat konsantrasyonunun azalmas\u0131 ve di\u011fer h\u00fccresel hasarlarla ili\u015fkili h\u0131zl\u0131 bir h\u00fccresel yan\u0131t\u0131 temsil ederken, otofajik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc \u00f6ncelikle ROS'lu mitokondrileri temizleme \u00e7abas\u0131 olarak bir hayatta kalma giri\u015fimiyle ba\u015flar. Ancak bu s\u00fcre\u00e7 a\u015f\u0131r\u0131 oldu\u011funda, otofaji kendisi sitotoksik hale gelir ve sonunda otofajik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7ar. Bu alternatif h\u00fccre \u00f6l\u00fcm yollar\u0131n\u0131n molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131, n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klarla ili\u015fkili h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc, iskemi-reperf\u00fczyon patolojilerini ve enfeksiy\u00f6z hastal\u0131klar\u0131 tedavi etmek i\u00e7in ara\u00e7lar sa\u011flayabilir ve ayn\u0131 zamanda kanser tedavisinde alternatif sitotoksik stratejilerin geli\u015ftirilmesine de yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"25254425","title":"Nucleosome stability mediated by histone variants H3.3 and H2A.Z.","text":"H3.3 varyant\u0131n\u0131 i\u00e7eren n\u00fckleozomlar, transkripsiyonel olarak aktif genlerin ve d\u00fczenleyici elementlerin \u00e7evresinde in vivo'da k\u00fcmelenme e\u011filimindedir. Ancak, H3.3 i\u00e7eren n\u00fckleozomlar\u0131n transkripsiyonu etkileyen benzersiz \u00f6zelliklere sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131 net de\u011fildi. Burada, omurgal\u0131 organizmalardan izole edilen H3.3 n\u00fckleozomlar\u0131n\u0131n, H2A veya H2A.Z ile ortakla\u015fa olup olmamas\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n, tuz ba\u011f\u0131ml\u0131 bozulmaya kar\u015f\u0131 ola\u011fand\u0131\u015f\u0131 duyarl\u0131 oldu\u011funu bildiriyoruz. Antijen ba\u011flama \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, hem H3.3 hem de H2A.Z i\u00e7eren n\u00fckleozom \u00e7ekirdek par\u00e7alar\u0131n\u0131n (NCP), H3.3 ve H2A i\u00e7eren NCP'lerden daha az kararl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, H3 ve H2A.Z i\u00e7eren NCP'ler, H3\/H2A NCP'lerden en az kararl\u0131d\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, farkl\u0131 varyant kombinasyonlar\u0131na sahip do\u011fal n\u00fckleozomlar\u0131n kararl\u0131l\u0131k hiyerar\u015fisini kurar ve H2A.Z'nin NCP i\u00e7indeki ortaklar\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak farkl\u0131 roller oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer. Ayr\u0131ca, H3.3'\u00fcn eri\u015filebilir kromatin yap\u0131lar\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmede aktif bir rol oynayabilece\u011fini de destekler. Bu fikre uygun olarak, y\u00fcksek ifade d\u00fczeyine sahip genlerin kodlay\u0131c\u0131 b\u00f6lgeleri ve transkripsiyonel olarak aktif genlerin promot\u00f6rleri ve d\u00fczenleyicileri, hem H3.3 hem de H2A.Z ta\u015f\u0131yan n\u00fckleozomlara sahiptir ve bu nedenle bozulmaya kar\u015f\u0131 son derece duyarl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"25259746","title":"Increased growth after long-term oral 1alpha,25-vitamin D3 in childhood renal osteodystrophy.","text":"Renal osteodistrofisi \u00f6nceden vitamin D2 ile tedavi edilmi\u015f alt\u0131 prepuber \u00e7ocukta 26 ay boyunca 1,25-vitamin D3'\u00fcn etkilerini de\u011ferlendirdik. Tedavi, hipokalsemi d\u00fczeltmek ve kemik hastal\u0131\u011f\u0131 tersine \u00e7evirmek i\u00e7in 14 ile 41 ng\/kg\/g\u00fcn aras\u0131nda uyguland\u0131. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta 15 \u00b1 5 pg\/mililitre (ortalama \u00b1 standart hata) olan 1,25-vitamin D3 serum seviyeleri, tedaviden sonra 54 \u00b1 13'e y\u00fckseldi. Serum kalsiyum seviyeleri, 7.5 \u00b1 1.6 mg\/dl (ortalama \u00b1 standart sapma) ile 9.8 \u00b1 0.6'ya (P < 0.02) bir ay i\u00e7inde y\u00fckseldi. Alkaline fosfataz aktivitesi, 12 ay sonra 536 \u00b1 298'den 208 \u00b1 91 IU\/L'ye (P < 0.05) d\u00fc\u015ft\u00fc. Serum aktif paratiroid hormon seviyeleri 900 \u00b1 562 mikrolitre eq\/mililitre'den 411 \u00b1 377'ye (P < 0,05) d\u00fc\u015ft\u00fc. Kemik \u00e7\u00fcr\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn ve alt periosteal erozyonlar\u0131n iyile\u015fmesi g\u00f6zlemlendi. Kemik yeniden mineralizasyonu, foton emilim tekni\u011fi ile kan\u0131tland\u0131. D\u00f6rt hasta i\u00e7in b\u00fcy\u00fcme h\u0131z\u0131, tedaviden \u00f6nce ve sonra 12 ay boyunca de\u011ferlendirildi ve 2.6 \u00b1 0.8 cm\/y\u0131l'dan 8.0 \u00b1 3.2 cm\/y\u0131l'a (P < 0.05) y\u00fckseldi. Y\u0131ll\u0131k b\u00fcy\u00fcme h\u0131z\u0131, her birinin \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc percentilinden 10'uncu ile 97'nci percentile'a (P < 0.05) y\u00fckseldi. Tedaviden sonra beklenen ya\u015fa g\u00f6re b\u00fcy\u00fcme 27 ile 113 y\u00fczde aras\u0131nda ve kemik ya\u015f\u0131na g\u00f6re 40 ile 114 y\u00fczde aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, oral 1,25-vitamin D3'\u00fcn b\u00f6brek kemik hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131 tersine \u00e7evirebilece\u011fini ve \u00fcremik \u00e7ocuklarda b\u00fcy\u00fcme h\u0131z\u0131n\u0131 art\u0131rabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25261168","title":"Rapid progression of familial amyloidotic polyneuropathy: a multinational natural history study.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nFamilyal Amyloidotik Polineuropati (FAP) hastalar\u0131nda n\u00f6ropati \u015fiddeti ve hastal\u0131k evresi aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek ve bir \u00e7ok uluslu hasta pop\u00fclasyonunda n\u00f6ropati ilerleme oran\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in geriye d\u00f6n\u00fck bir kesitsel analiz yapmak.\n\n## Y\u00f6ntemler\nFransa, Amerika Birle\u015fik Devletleri, Portekiz ve \u0130talya'daki mevcut FAP hastalar\u0131nda n\u00f6ropati \u015fiddeti ve ilerleme oran\u0131n\u0131 karakterize ettik. N\u00f6ropati Hasar\u0131 Puanlar\u0131 (NIS), semptom ba\u015flang\u0131c\u0131ndan NIS \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcne kadar ge\u00e7en s\u00fcre, polineuropati engeli (PND) puanlar\u0131, FAP hastal\u0131\u011f\u0131 evresi ve manuel kavrama g\u00fcc\u00fc verileri toplad\u0131k. N\u00f6ropati ilerlemesini Loess Uyumu ve Gompertz Uyumu modellerini kullanarak tahmin ettik.\n\n## Sonu\u00e7lar\n283 hastay\u0131 (ortalama ya\u015f 56,4) inceledi\u011fimizde, transthyretin (TTR) mutasyonunda \u00fclke aras\u0131 genetik \u00e7e\u015fitlilik g\u00f6zlemlendi. Portekiz'deki hastalar\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011fu (Portekiz'de %92), erken ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 Val30Met-FAP'ye sahipti. PND puan\u0131, FAP evresi ve TTR stabilizat\u00f6r\u00fc kullan\u0131m\u0131 da \u00fclke aras\u0131nda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterdi. NIS, PND puan\u0131 (NIS 10 ve 99, I ve IV puanlar i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla; p < 0.0001) ve FAP evresi (NIS 14 ve 99, 1. ve 3. evreler i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla; p < 0.0001) ile ili\u015fkiliydi. Ayr\u0131ca, NIS ve TTR genotip aras\u0131nda da bir ili\u015fki vard\u0131. Ortalama NIS 32 olan bir pop\u00fclasyondaki tahmini NIS ilerleme oran\u0131 14,3 puan\/y\u0131l; d\u00fczenlenmi\u015f NIS+7 i\u00e7in kar\u015f\u0131l\u0131k gelen tahmini oran 17,8 puan\/y\u0131l.\n\n## Sonu\u00e7\nFAP hastalar\u0131n\u0131n \u00e7ok uluslu bir pop\u00fclasyonunda h\u0131zl\u0131 n\u00f6ropatik ilerleme g\u00f6zlemlendi ve n\u00f6ropati \u015fiddeti hareketlilik i\u015flevi \u00f6l\u00e7ekleriyle ili\u015fkiliydi."}
{"_id":"25263810","title":"The BRRF1 early gene of Epstein-Barr virus encodes a transcription factor that enhances induction of lytic infection by BRLF1.","text":"Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn (EBV) latent formundan litik formuna ge\u00e7i\u015f, viral an\u0131nda erken (IE) proteinlerin ifadesi olan BZLF1 (Z) ve BRLF1 (R) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir. EBV erken bir protein olan BRRF1 (Na), BRLF1 intronunun z\u0131t ucunda kodlan\u0131r, ancak bu n\u00fckleer proteinin viral ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fcndeki i\u015flevi bilinmemektedir. Burada, Na'n\u0131n R ile medyasyonda litik EBV enfeksiyonunun ind\u00fcklenmesinde 293 h\u00fccrelerinde latente enfekte olan rekombinasyonlu EBV'yi (R-KO) art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz (R ve Na'n\u0131n her ikisinin de ifadesi eksik). Na ayr\u0131ca AGS gastrit kanseri hatt\u0131nda R ile ind\u00fcklenen litik enfeksiyonlar\u0131 da art\u0131ran R-KO vir\u00fcs\u00fcn\u00fc ta\u015f\u0131yor, ancak ayn\u0131 mutant vir\u00fcsle istikrarl\u0131 olarak enfekte olan BL-30 Burkitt lenfoma hatt\u0131nda hi\u00e7bir etkisi yok. Na'n\u0131n R'nin R-KO viral genomundan Z ifadesini ind\u00fckleme yetene\u011fini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve Na'n\u0131n kendi ba\u015f\u0131na EBV'den negatif h\u00fccrelerde Z promot\u00f6r\u00fcn\u00fc (Zp) etkinle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Na'n\u0131n Zp'yi etkinle\u015ftirmesi bir CRE motifi (ZII) gerektirir ve bir konsens\u00fcs CRE motifi, heterolog E1b promot\u00f6r\u00fcne Na duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 aktarmak i\u00e7in yeterlidir. Ayr\u0131ca, Na'n\u0131n Gal4-c-Jun f\u00fczyon proteininin transaktivat\u00f6r i\u015flevini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak di\u011fer bilinen CRE motiflerine ba\u011flanan transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin (ATF-1, ATF-2 ve CREB) transaktivat\u00f6r i\u015flevini art\u0131rmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. H\u00fccrelerde Na ifadesi, hiperfosforile\u015ftirilmi\u015f bir c-Jun formunun seviyelerinde art\u0131\u015fa neden olur, bu da Na'n\u0131n c-Jun'u etkinle\u015ftirme mekanizmas\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Sonu\u00e7lar, Na'n\u0131n Zp IE promot\u00f6r\u00fcn\u00fc c-Jun \u00fczerindeki etkileri yoluyla etkinle\u015ftiren bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu ve Na'n\u0131n BRLF1 ile i\u015fbirli\u011fi yaparak belirli h\u00fccre tiplerinde EBV'nin litik formunu ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"25263942","title":"Stromal p16 expression differentiates endometrial polyp from endometrial hyperplasia","text":"Endometrium polipleri \u00e7ok yayg\u0131n iyi huylu endometrium lezyonlar\u0131d\u0131r, ancak patogenezi iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r, sadece birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, iyi huylu stromal neoplazmin olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 i\u015faret etmektedir. Histopatolojik tan\u0131n\u0131n, cerrahi \u00f6rnekte endometrium polipinin do\u011frudan yap\u0131lmas\u0131 kolayd\u0131r, ancak biyopsi veya k\u00fcrtaj \u00f6rneklerinde endometrium polipini endometrium hiperplazisinden ay\u0131rmak genellikle zordur. \u015eu anda, bu farkl\u0131 tan\u0131da yard\u0131mc\u0131 olan herhangi bir imm\u00fcnohistokimyasal i\u015faret\u00e7i yoktur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 35 endometrium polipi ve 33 endometrium hiperplazisi vakas\u0131n\u0131 p16 ifadesini incelemek i\u00e7in de\u011ferlendirdik. Bu vakalar, 16 basit hiperplazi, 14 karma\u015f\u0131k atipik hiperplazi ve 3 karma\u015f\u0131k hiperplazi olmadan atipik vakalar\u0131 i\u00e7eriyordu. Stromal p16 ifadesi, iki grup aras\u0131nda anlaml\u0131 bir \u015fekilde farkl\u0131yd\u0131; 31 (89%) endometrium polipinde g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ancak sadece 1 (3%) endometrium hiperplazisinde. p16'ya pozitif stromal h\u00fccrelerin y\u00fczdesi 10-90% (ortalama, 47%) aras\u0131nda de\u011fi\u015fti ve pozitif h\u00fccreler genellikle bezlerin \u00e7evresinde da\u011f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Alt\u0131 endometrium hiperplazisi, bir endometrium polipinin i\u00e7inde de incelendi ve t\u00fcm vakalar stromal p16 ifadesini g\u00f6sterdi. Endometrium polipleri 33 (94%) ve hiperplazisi 27 (82%) aras\u0131nda bezsel p16 ifadesinde bir fark yoktu. p16 imm\u00fcnoreaktivitesi, her iki grupta metaplastik epitel h\u00fccrelerine s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131. Stromal p16 ifadesi, \u00f6zellikle biyopsi veya k\u00fcrtajdan elde edilen par\u00e7alanm\u0131\u015f \u00f6rneklerde tan\u0131da yararl\u0131 bir i\u015faret\u00e7i olabilir. Stromal p16 ifadesi, birka\u00e7 iyi huylu mesenkimal neoplazmada belgelenen p16 ile tetiklenen h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131n\u0131n bir yans\u0131mas\u0131 olabilir."}
{"_id":"25293616","title":"A systematic review of mortality in schizophrenia: is the differential mortality gap worsening over time?","text":"\nKAMU SA\u011eLI\u011eI H\u0130ZMETLER\u0130NDE SON DEKADALARDA GEL\u0130\u015eMELER OLSA DA, \u015e\u0130ZOFREN\u0130NDE \u00d6L\u00dcM R\u0130SK\u0130N\u0130N ZAMAN \u0130\u00c7\u0130NDE NASIL DE\u011e\u0130\u015eT\u0130\u011e\u0130N\u0130 BEL\u0130RLEMEK BEL\u0130RS\u0130Z.\n\nHEDEF: \u015eizofreni olan ki\u015filerde standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 (SMR) da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak.\n\nVER\u0130 KAYNAKLARI: MEDLINE, PsychINFO, Web of Science ve Google Scholar'da geni\u015f arama terimleri kullan\u0131larak, 1 Ocak 1980 ile 31 Ocak 2006 tarihleri aras\u0131nda yay\u0131nlanan ve \u015fizofrenide \u00f6l\u00fcm \u00fczerine incelemeleri i\u00e7eren t\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. \u0130ncelemelerden, referans listelerinden ve yazarlarla ileti\u015fimlerle de referanslar belirlendi.\n\n\u00c7ALI\u015eMA SE\u00c7\u0130M\u0130: N\u00fcfus temelli \u00e7al\u0131\u015fmalar ve \u015fizofreni olan ki\u015filerde \u00f6l\u00fcmler hakk\u0131nda birincil veriler rapor edenler.\n\nVER\u0130 \u00c7IKARIMI: \u00d6nemli \u00e7al\u0131\u015fma \u00f6zelliklerini ve \u00f6l\u00fcm verilerini \u00e7\u0131karmak i\u00e7in operasyonel kriterler kullan\u0131ld\u0131.\n\nVeri Sentezi: SMR da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 inceledik ve se\u00e7ilen tahminleri rastgele etkiler meta analizi ile havuzlad\u0131k. 37 makale, 25 farkl\u0131 \u00fclkeden topland\u0131. T\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm i\u00e7in SMR'nin ortanca de\u011feri 2.58 (10%-90% aral\u0131k, 1.18-5.76) idi ve buna kar\u015f\u0131l\u0131k gelen rastgele etkiler havuzlanm\u0131\u015f SMR 2.50 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 2.18-2.43) idi. Cinsiyet fark\u0131 tespit edilmedi. \u00d6te yandan, intihar en y\u00fcksek SMR'ye (12.86) sahipti; ancak, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00fcm nedenleri kategorilerinin \u00e7o\u011fu \u015fizofreni olan ki\u015filerde y\u00fckselmi\u015fti. T\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm i\u00e7in SMR'ler son dekadalarda artm\u0131\u015ft\u0131 (P = .03).\n\nSONU\u00c7LAR: \u00d6l\u00fcm a\u00e7\u0131s\u0131ndan, \u015fizofreni olan ki\u015filer ve genel toplum aras\u0131nda \u00f6nemli bir sa\u011fl\u0131k bo\u015flu\u011fu var. Bu farkl\u0131 \u00f6l\u00fcm bo\u015flu\u011fu son dekadalarda k\u00f6t\u00fcle\u015fti. \u0130kinci nesil antipsikotik ila\u00e7lar\u0131n gelecek"}
{"_id":"25293721","title":"Antioxidant Defenses in the Rat Placenta in Late Gestation: Increased Labyrinthine Expression of Superoxide Dismutases, Glutathione Peroxidase 3, and Uncoupling Protein 21","text":"Plasenta oksidatif stresi, plasenta ile ili\u015fkili bozukluklar\u0131n patofizyolojisinde kritik bir rol oynar, \u00f6zellikle preeklampsi (PE) ve intrauterin b\u00fcy\u00fcme gerili\u011fi (IUGR) en belirgin \u015fekilde. Oksidatif stres, reaktif oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) birikimiyle DNA, proteinler ve lipitler \u00fczerinde hasar verdi\u011fi ve bu durumun antioksidan enzimler taraf\u0131ndan s\u0131n\u0131rland\u0131\u011f\u0131 bir durumdur; mitokondriyal uncoupling proteini 2 (UCP2) de ROS \u00fcretimini azaltarak oksidatif stresi s\u0131n\u0131rlayabilir. Burada, normal gebelik s\u0131ras\u0131nda ve glukokortikoid ile ind\u00fcklenen IUGR'nin ard\u0131ndan plasental antioksidan savunmalar\u0131 karakterize ettik. Gebelik normal fareler i\u00e7in 16. ve 22. g\u00fcnlerde ve 13. g\u00fcnden itibaren dexamethazon tedavisi sonras\u0131 22. g\u00fcnde plasentalar topland\u0131 (terim = 23. g\u00fcn). Antioxidant enzimlerin (Sod1, Sod2, Sod3, Cat, Gpx3, Txn1, Txnrd1, Txnrd2 ve Txnrd3) ve Ucp2'nin gen ifadelerini, labirent (LZ) ve birle\u015fim b\u00f6lgeleri (JZ) plasentas\u0131nda nicel RT-PCR ile \u00f6l\u00e7t\u00fck. Sod1 ve Ucp2 mRNA'lar\u0131n\u0131n ifadesi ve xanthin oksidaz, ROS'un kayna\u011f\u0131, her iki plasental b\u00f6lgede 16. g\u00fcnden 22. g\u00fcne kadar artt\u0131, ancak Sod2 ve Gpx3 sadece h\u0131zla b\u00fcy\u00fcyen LZ'de artt\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Sod3 ve Txnrd1 ifadesi LZ'de bu d\u00f6nemde d\u00fc\u015ft\u00fc, ancak toplam s\u00fcperoksit dismutaz aktivitesi kararl\u0131 kald\u0131. Dexamethazon tedavisi fet\u00fcs-plasenta b\u00fcy\u00fcmesini azaltt\u0131 ve LZ'de Ucp2 ifadesini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc, ancak JZ'de Txn1 ifadesini art\u0131rd\u0131. Plasental oksidatif hasar g\u00f6stergeleri (TBARS, F2-isoprostanlar ve 8-OHdG) gebelik ya\u015f\u0131 veya dexamethazon ile de\u011fi\u015fmedi, bu da yeterli antioksidan korumay\u0131 i\u015faret ediyor. Genel olarak, verilerimiz, rat plasentas\u0131n\u0131n oksidatif strese kar\u015f\u0131 antioksidan savunma genlerinin dinamik, b\u00f6lge ve a\u015famaya ba\u011fl\u0131 ifad"}
{"_id":"25298276","title":"Emerging role of bisphosphonates in the clinic--antitumor activity and prevention of metastasis to bone.","text":"Bisfosfonatlar \u015fu anda kemik metastazlar\u0131n\u0131n tedavisinde kullan\u0131lmakta ve ortaya \u00e7\u0131kan veriler, bunlar\u0131n t\u00fcm\u00f6r kar\u015f\u0131t\u0131 \u00f6zelliklere de sahip olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. \u00d6n klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, zoledronik asit'in t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin anjiyojenizi, istilas\u0131 ve yap\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 ve genel t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini inhibe edebilece\u011fini, ayr\u0131ca bu ajanlar\u0131n kemik metastazlar\u0131n\u0131n geli\u015fimini engelleyebilece\u011fini ortaya koymu\u015ftur. Son klinik \u00e7al\u0131\u015fmada, metastatik kemik hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda, temel d\u00fczeyleri anjiyojenik b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc, anjiyojeniz i\u00e7in hayati \u00f6neme sahip bir fakt\u00f6r, zoledronik asit alan hastalarda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fcr, bu da zoledronik asit'in klinik olarak \u00f6nemli anti-anjiojenik \u00f6zelliklere sahip olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Erken klinik veriler, erken nesil bisfosfonat klodronat'\u0131n meme kanseri hastalar\u0131nda kemik metastazlar\u0131n\u0131n \u00f6nlenmesinde umut verici sonu\u00e7lar\u0131 ortaya \u00e7\u0131karm\u0131\u015f ve bu ba\u011flamda klodronat'\u0131n etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fmalar devam etmektedir. Benzer \u015fekilde, yeni nesil bisfosfonat zoledronik asit, y\u00fcksek riskli sa\u011flam t\u00fcm\u00f6rlerde (N=40; P=0.0002) k\u00fc\u00e7\u00fck, 18 ayl\u0131k pilot \u00e7al\u0131\u015fmalarda kemik metastazlar\u0131n\u0131n \u00f6nlenmesinde aktivite g\u00f6stermi\u015ftir. Benzer \u015fekilde, ayr\u0131 bir 5 y\u0131ll\u0131k deneme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, standart tedavi rejimlerinde zoledronik asit i\u00e7eren \u00e7oklu miyeloma hastalar\u0131n\u0131n genel hayatta kalma oran\u0131, standart tedavi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda (P<0.01) daha y\u00fcksekti. Bu umut verici erken klinik sonu\u00e7lar, \u015fu anda devam eden daha b\u00fcy\u00fck rastgelele\u015ftirilmi\u015f denemelerin ba\u015flat\u0131lmas\u0131na destek sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"25300426","title":"LIF\/STAT3 controls ES cell self-renewal and pluripotency by a Myc-dependent mechanism.","text":"Fareler ES h\u00fccreleri, LIF\/STAT3 ba\u011f\u0131ml\u0131 sinyalleme yoluyla pluripotent ve kendi kendini yenileyen bir n\u00fcfus olarak korunabilir. Bu yolun a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f efekt\u00f6rleri daha \u00f6nce tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131. Bu raporda, LIF kendini yenileme yolunun ana hedefini tan\u0131mlayarak, STAT3'\u00fcn Myc transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn ifadeyi do\u011frudan d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Fareler ES h\u00fccreleri, Myc'in y\u00fcksek seviyelerini ifade eder ve LIF \u00e7ekilmesinden sonra, Myc mRNA seviyeleri \u00e7\u00f6ker ve Myc proteini, GSK3beta ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak, serin 58 (T58) \u00fczerinde fosforil edilir, bu da onu tetikler. Sabit Myc'in (T58A) korunmas\u0131, LIF'e ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan kendi kendini yenileme ve pluripotensinin korunmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, dominant negatif Myc'in ifadesi, kendini yenilemeyi engeller ve farkl\u0131la\u015fmay\u0131 te\u015fvik eder. STAT3 taraf\u0131ndan transkripsiyonel kontrol ve T58 fosforilasyonun bask\u0131lanmas\u0131, fareler ES h\u00fccrelerinde Myc aktivitesinin d\u00fczenlenmesinde kritik \u00f6neme sahiptir ve bu nedenle kendini yenilemeyi te\u015fvik eder. Birlikte, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, LIF ve STAT3'\u00fcn ES h\u00fccrelerinin kendini yenileme ve pluripotensinin d\u00fczenlenmesinde nas\u0131l bir mekanizma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"25300664","title":"Chronic renal failure accelerates atherogenesis in apolipoprotein E-deficient mice.","text":"Kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, kronik b\u00f6brek yetmezli\u011fi (KBY) olan hastalarda 10 ila 20 kat daha y\u00fcksektir. Ateroskleroz risk fakt\u00f6rleri, KBY olan hastalarda bol miktarda bulunur. Bununla birlikte, KBY'de kardiyovask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n patogenezi hala a\u00e7\u0131klanmay\u0131 beklemektedir. Aterosklerozun geli\u015fimi \u00fczerindeki KBY'nin etkisi, apolipoprotein E eksik erkek farelerde incelenmi\u015ftir. 7 haftal\u0131k fareler, 5\/6 nefrektomi (KBY, n = 28), tek tarafl\u0131 nefrektomi (UNX, n = 24) veya herhangi bir cerrahi olmayan (n = 23) i\u015flemden ge\u00e7irilmi\u015ftir. 22 hafta sonra, KBY fareleri, cerrahi olmayan farelere k\u0131yasla aort plak alan fraksiyonunda (0,266 \u00b1 0,033 vs. 0,045 \u00b1 0,006; P < 0,001), aort kolesterol i\u00e7eri\u011finde (535 \u00b1 62 vs. 100 \u00b1 9 nmol\/cm(2) intimal y\u00fczey alan\u0131; P < 0,001) ve aort k\u00f6k plak alanlar\u0131nda (205.296 \u00b1 22.098 vs. 143.662 \u00b1 13.302 mikrom(2); P < 0,05) art\u0131\u015f g\u00f6stermi\u015ftir; UNX fareleri ise ara de\u011ferler g\u00f6stermi\u015ftir. \u00dcremik farelerin plaklar\u0131, CD11b pozitif makrofajlar\u0131 ve nitrotirozin \u00fczerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc boyama g\u00f6stermi\u015ftir. Sistolik kan bas\u0131nc\u0131 ve plazma homocistein konsantrasyonlar\u0131, \u00fcremik ve cerrahi olmayan farelerde benzer olmu\u015ftur. Plazma urea ve kolesterol konsantrasyonlar\u0131, KBY'de cerrahi olmayan farelere k\u0131yasla 2,6 kat (P < 0,001) ve 1,5 kat (P < 0,001) daha y\u00fcksektir. Her iki de\u011fi\u015fken, aort plak alan fraksiyonu (r(2) = 0,5, P < 0,001 ve r(2) = 0,3, P < 0,001) ve birbirleriyle (r("}
{"_id":"25301182","title":"Left ventricular function and exercise capacity.","text":"\nB\u0130R B\u00dcY\u00dcK \u0130K\u0130NC\u0130L BA\u011eIMLILIK MERKEZ\u0130 OLAN ROCHESTER, MINNESOTA'DA 2006'DA YAPILAN \u00c7APRAK \u00c7ALI\u015eMA STUDYASI.\n\nAma\u00e7: Kardiyak fonksiyon \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin egzersiz kapasitesi \u00fczerindeki etkisini belirlemek ve bu de\u011fi\u015fkenler ile egzersiz kapasitesi aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri cinsiyet ve ya\u015fa g\u00f6re de\u011ferlendirmek.\n\nTasar\u0131m: 2 boyutlu ve Doppler teknikleri ile sol ventrik\u00fcl sistolik ve diastolik fonksiyonu rutin olarak \u00f6l\u00e7en egzersiz ekokardiyografi yapan hastalara y\u00f6nelik \u00e7aprak kesitsel \u00e7al\u0131\u015fma. Egzersiz kapasitesinin en g\u00fc\u00e7l\u00fc belirleyicilerini ve bu de\u011fi\u015fkenlerin egzersiz kapasitesi ile etkile\u015fimlerini belirlemek i\u00e7in analizler yap\u0131ld\u0131.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Egzersiz ekokardiyografi i\u00e7in Bruce protokol\u00fcn\u00fc kullanan 2867 hasta. Egzersizle ili\u015fkili iskemiye ekokardiyografik kan\u0131t\u0131 olan, istirahat d\u00f6nemlerinde ejeksiyon fraksiyonu %50'den az olan veya \u00f6nemli valv\u00fcler kalp hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalar d\u0131\u015fland\u0131.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc: Metrik e\u015fde\u011ferler (MET) cinsinden egzersiz kapasitesi.\n\nSonu\u00e7lar: \u0130stirahat d\u00f6nemlerinde diastolik disfonksiyon, egzersiz kapasitesi ile g\u00fc\u00e7l\u00fc ve ters orant\u0131l\u0131 bir ili\u015fki g\u00f6sterdi. Normal fonksiyonla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, \u00e7oklu ayarlamadan sonra, orta\/a\u011f\u0131r istirahat d\u00f6nemleri diastolik disfonksiyonu (-1.30 MET; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], -1.52 ile -0.99; P < .001) ve hafif istirahat d\u00f6nemleri diastolik disfonksiyonu (-0.70 MET; 95% CI, -0.88 ile -0.46; P < .001) egzersiz kapasitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. Sol ventrik\u00fcl sistolik fonksiyonunun normal aral\u0131k i\u00e7indeki de\u011fi\u015fimi egzersiz kapasitesi ile ili\u015fkili de\u011fildi. \u0130stirahat E\/e' 15 veya daha fazla (-0.41 MET; 95% CI, -0.70 ile -0.11; P = .007) veya egzersiz sonras\u0131"}
{"_id":"25308734","title":"A dynamic population model to investigate effects of climate on geographic range and seasonality of the tick Ixodes scapularis.","text":"Kuzey Amerika'da bir dizi kenevir bula\u015fan zoonozlar\u0131n vekt\u00f6r\u00fc olan Ixodes scapularis i\u00e7in dinamik bir n\u00fcfus modeli geli\u015ftirildi. S\u0131cakl\u0131\u011f\u0131n kenevir hayatta kalmas\u0131 ve mevsimsellik \u00fczerindeki etkilerini sim\u00fcle etmek i\u00e7in tasarland\u0131. Kenevir geli\u015fim oranlar\u0131, belirli meteorolojik istasyonlardan al\u0131nan ortalama ayl\u0131k normal s\u0131cakl\u0131k verileri kullan\u0131larak s\u0131cakl\u0131k ba\u011f\u0131ml\u0131 gecikmeler olarak modellenmi\u015ftir. S\u0131cakl\u0131k ayr\u0131ca modelde konak bulma ba\u015far\u0131s\u0131n\u0131 da etkilemi\u015ftir. Endemik I. scapularis pop\u00fclasyonlar\u0131na yak\u0131n istasyonlardan al\u0131nan veriler kullan\u0131larak, model tekrarlanabilir, kararl\u0131, d\u00f6ng\u00fcsel dengelere ula\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. Orta ve do\u011fu Kanada'daki meteorolojik istasyonlar\u0131ndan al\u0131nan verilerle yap\u0131lan sim\u00fclasyonlarda, istasyonun daha kuzeydeki konumu, maksimum denge kenevir say\u0131lar\u0131n\u0131n azalmas\u0131na ve daha kuzeydeki istasyonlarda pop\u00fclasyonlar\u0131n \u00f6lmesine neden olmu\u015ftur. Kuzey enlemlerindeki kenevir \u00f6l\u00fcmleri, t\u00fcm ya\u015fam evrelerinde s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131n azalmas\u0131yla s\u00fcrekli artan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndan kaynaklanmakta, tek bir ya\u015fam evresinin fenolojisinde belirli bir e\u015fik olay\u0131ndan de\u011fil. Do\u011frusal regresyonla, 0 derecenin \u00fczerindeki derece g\u00fcnlerinin (DD>0 derecelik) ortalama y\u0131ll\u0131k say\u0131s\u0131n\u0131n, meteorolojik istasyonlar\u0131n s\u0131cakl\u0131k verilerini sa\u011flayan haritalanabilir bir endeks olarak incelendi. Maksimum denge kenevir say\u0131lar\u0131, k\u00f6ken ilini dikkate alarak (Quebec>Ontario, beta=103, P<0.001) DD>0 derecelik ortalama ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi (r2>0.96, P<0.001). Regresyon modellerinin kesitleri, I. scapularis'in Kanada'da kurulmas\u0131 i\u00e7in teorik s\u0131n\u0131rlar sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Bu s\u0131n\u0131rlar\u0131n haritalar\u0131, \u015fu anda kenevir i\u00e7in uygun olan Kanada'n\u0131n g\u00fcneydo\u011fu b\u00f6lgesinin, mevcut I. scapularis da\u011f\u0131l\u0131m\u0131ndan \u00e7ok daha geni\u015f oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir, bu da yay\u0131lma potansiyeli oldu\u011funu ima etmektedir. I. scapularis \u00fczerinde iklim de\u011fi\u015fikli\u011finin etkilerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in modelin gelecekteki kullan\u0131mlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"25315295","title":"Inflammatory cytokines in depression: neurobiological mechanisms and therapeutic implications.","text":"Artan kan\u0131tlar, iltihapl\u0131 sitokinlerin hem t\u0131bbi olarak hasta hem de t\u0131bbi olarak sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde depresyonun geli\u015fimine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir. Sitokinler, geli\u015fim ve normal beyin fonksiyonu i\u00e7in \u00f6nemlidir ve n\u00f6rodevlet ve n\u00f6rotransmiter sistemlerini etkileyerek davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikliklerine yol a\u00e7ma yetene\u011fine sahiptir. Akut olarak, iltihapl\u0131 sitokin y\u00f6netimi veya do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin etkinle\u015ftirilmesi, enerji tasarrufu sa\u011flayarak enfeksiyonla m\u00fccadele veya yaralanma sonras\u0131 iyile\u015fmeyi te\u015fvik eden adaptif davran\u0131\u015f yan\u0131tlar\u0131 \u00fcretir. Bununla birlikte, kronik y\u00fcksek iltihapl\u0131 sitokin maruziyeti ve n\u00f6rotransmiter sistemlerindeki kal\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fiklikler, n\u00f6ropsikiyatrik bozukluklar ve depresyona yol a\u00e7abilir. Sitokin davran\u0131\u015f etkilerinin mekanizmalar\u0131, beyinlerde iltihapl\u0131 sinyal yollar\u0131n\u0131n etkinle\u015ftirilmesine ve monoamin, glutamat ve n\u00f6ropeptit sistemlerindeki de\u011fi\u015fikliklere ve beyin t\u00fcretilmi\u015f n\u00f6rotrofik fakt\u00f6r gibi b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rlerinin azalmas\u0131na neden olur. Ayr\u0131ca, iltihapl\u0131 sitokinler, depresyonun geli\u015fimine katk\u0131da bulunan \u00e7evresel (\u00f6rne\u011fin, \u00e7ocukluk travmas\u0131, obezite, stres ve k\u00f6t\u00fc uyku) ve genetik (fonksiyonel gen polimorfizmleri) fakt\u00f6rlerin arac\u0131lar\u0131 olabilir. Bu inceleme, spesifik gen polimorfizmlerinin ve n\u00f6rotransmiter sistemlerinin, sitinle ili\u015fkili depresyonun belirli semptom boyutlar\u0131na kar\u015f\u0131 koruma veya savunmas\u0131zl\u0131k sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, iltihapl\u0131 sitokin sinyalizasyonunu hedefleyen veya sitokinlerin beyinlerdeki n\u00f6rotransmiter sistemlerine etkilerinin \u00f6nlenmesini veya tersine \u00e7evrilmesini tart\u0131\u015fan potansiyel terap\u00f6tik stratejiler de ele al\u0131nmaktad\u0131r."}
{"_id":"25319221","title":"Sputum inflammation predicts exacerbations after cessation of inhaled corticosteroids in COPD.","text":"\nGOLD K\u0131lavuzlar\u0131, hafif ila orta derecede KOAH olan hastalarda inhalasyon kortikosteroidleri (\u0130KS) uygulamamas\u0131n\u0131 \u00f6nerir. Bununla birlikte, bir\u00e7ok hasta \u0130KS kullanmakta ve baz\u0131 hastalarda, \u0130KS tedavisi durdurulmas\u0131, solunum fonksiyonunda bozulmaya ve eksantrasyon oranlar\u0131n\u0131n artmas\u0131na neden olabilmektedir. Ne yaz\u0131k ki, doktorlar, \u0130KS tedavisini g\u00fcvenle durdurabilecekleri hastalar\u0131 bilmemektedirler.\n\nAMA\u00c7: \u0130KS durdurulmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan KOAH eksantrasyonlar\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6ren fakt\u00f6rleri belirlemek.\n\nY\u00d6NTEMLER: \u0130KS tedavisi s\u0131ras\u0131nda, 68 KOAH hastas\u0131nda bronkodilat\u00f6r sonras\u0131 spirometri, g\u00f6\u011f\u00fcs bo\u015flu\u011fu \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ve sa\u011fl\u0131k durumu de\u011ferlendirmesi ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, balgam h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmalar\u0131, leukotrien B(4) s\u00fcpernatant\u0131, eozinofil katyonik protein, mieloperoksidaz, serum C-reaktif protein ve \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr i\u00e7 h\u00fccre ba\u011flanma molek\u00fcl\u00fc, idrarda desmosin ve balgamda hemoksijenaz-1, TNF-\u03b1, RANTES, IL-5, IL-10, IL-12, IL-13, TGF-\u03b2 ve IFN-\u03b3 mRNA seviyeleri de\u011ferlendirilmi\u015ftir.\n\n\u0130statistiksel Analiz: Eksantrasyon s\u00fcresini sonu\u00e7 de\u011fi\u015fkeni olarak kullanarak Cox regresyon analizleri, \u0130KS durdurulmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan KOAH eksantrasyonlar\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6ren \u00f6nemli risk fakt\u00f6rlerini belirlemek i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir.\n\nSONU\u00c7LAR: Daha y\u00fcksek balgam % eozinofil, daha y\u00fcksek balgam MPO\/n\u00f6trofil seviyesi, KOAH semptomlar\u0131n\u0131n daha uzun s\u00fcrmesi, 40 paket-y\u0131l sigara i\u00e7me ve \u0130KS'nin Kas\u0131m, Aral\u0131k veya Ocak aylar\u0131nda durdurulmas\u0131, \u0130KS durdurulmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan KOAH eksantrasyonlar\u0131n\u0131 ya\u015famaya y\u00f6nelik tek de\u011fi\u015fkenli modelde anlaml\u0131 risk fakt\u00f6rleri (hepsi p<0,05) olarak bulunmu\u015ftur. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli modelde, t\u00fcm fakt\u00f6rler, balgam MPO\/n\u00f6trofil seviyesi hari\u00e7, ba\u011f\u0131ms\u0131z tahminciler olarak kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSONU\u00c7: Hafif ila orta derecede KOAH'da inhalasyon kortikosteroidlerinin g\u00fcvenle durdurulup durdurulamayaca\u011f\u0131na dair kararlar, \u00f6zellikle eozinofil say\u0131lar\u0131"}
{"_id":"25328476","title":"Peroxisome proliferator-activated receptor alpha activation decreases metastatic potential of melanoma cells in vitro via down-regulation of Akt.","text":"AMA\u00c7 Peroksizom proliferat\u00f6r aktif resept\u00f6rleri (PPAR), lipit ve glikoz metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenler, ancak son zamanlarda kanser kar\u015f\u0131t\u0131 \u00f6zellikleri de ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. Daha \u00f6nce, PPAR\u03b1 ligan\u0131 fenofibrat\u0131n, canl\u0131 organizmada melanom t\u00fcm\u00f6rlerinin metastaz\u0131n\u0131 \u00f6nleyen etkisini bildirdik. Burada, fenofibrat\u0131n olas\u0131 molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. DENEYSEL Y\u00d6NTEM Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, fare (B16F10) ve insan (SkMell88) melanom h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n monolayer k\u00fclt\u00fcrleri, yumu\u015fak agar deneyi ve h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc deneyi kullan\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, fenofibrate'in etkisine yan\u0131t olarak PPAR\u03b1 ifadesini ve transkripsiyonel aktivitesini analiz etmek i\u00e7in Bat\u0131 blot ve liciferaz tabanl\u0131 rapor\u00f6r sistemi kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Fenofibrat, B16F10 ve SkMel188 h\u00fccrelerinin Transwell kameralar\u0131nda g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve yumu\u015fak agar'da kolon olu\u015fumunu engelledi. Bu etkiler, PPAR inhibit\u00f6r\u00fc GW9662 ile tersine \u00e7evrildi. Bat\u0131 blot analizi, fenofibrat uygulanan h\u00fccrelerde zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak Akt ve d\u0131\u015f sinyal d\u00fczenlenmi\u015f kinaz 1\/2 (ERK1\/2) fosforilasyonunun azalmas\u0131n\u0131 ortaya koydu. B16F10 h\u00fccre hatt\u0131nda s\u00fcrekli aktif Akt mutantu ifade eden bir h\u00fccre hatt\u0131, fenofibrata diren\u00e7liydi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Akt geninin siRNA ile susturulmas\u0131, B16F10 h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7 yetene\u011fini azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, fenofibrat, proapoptotik ila\u00e7 staurosporin'e kar\u015f\u0131 B16F10 h\u00fccrelerini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde hassasla\u015ft\u0131rd\u0131, bu da fenofibrat'in ind\u00fckledi\u011fi Akt i\u015flevinin azalmas\u0131n\u0131n, bu deneysel modelde metastatik potansiyeli engellemedeki rol\u00fcn\u00fc desteklemektedir. SONU\u00c7lar, PPAR'a ba\u011fl\u0131 fenofibrat'in antimetastatik etkinli\u011finin, Akt fosforilasyonunun azalmas\u0131n\u0131 i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6stermektedir ve bu ilac\u0131n takviyesinin, melanom kemoterapisinin etkinli\u011fini art\u0131rabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"25344732","title":"PHC3, a component of the hPRC-H complex, associates with E2F6 during G0 and is lost in osteosarcoma tumors","text":"Polyhomeotik-benzer 3 (PHC3), insan polikrom gen ailesinin yayg\u0131n olarak ifade eden bir \u00fcyesi ve insan polikrom kompleksi hPRC-H'nin bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. Normal h\u00fccrelerde, PHC3 hem hPRC-H kompleksi bile\u015fenleriyle hem de transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc E2F6 ile ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Farkl\u0131le\u015fen ve tam olarak dolu h\u00fccrelerde, PHC3 ve E2F6, heterokromatin'e ba\u011flanan polikrom cisimlerine benzeyen nokta benzeri bir desende n\u00fckleer kolokalizasyon g\u00f6sterdi. Bu nokta benzeri desen, proliferatif h\u00fccrelerde g\u00f6r\u00fclmedi, bu da PHC3'\u00fcn G0'da hedef promot\u00f6rleri i\u015fgal edip susturdu\u011fu bilinen E2F6-polikrom kompleksi'nin bir par\u00e7as\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u00d6nceki gen kayb\u0131 heterozigotli\u011fi (LoH) analizleri, PHC3'\u00fcn i\u00e7eren b\u00f6lgenin insan osteosarcoma t\u00fcm\u00f6rlerinde s\u0131k s\u0131k LoH ge\u00e7irdi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Normal kemik ve insan osteosarcoma t\u00fcm\u00f6rlerini inceledik\u011finde, 56 osteosarcoma t\u00fcm\u00f6r\u00fcn\u00fcn 36's\u0131nda PHC3 ifadesinin kayb\u0131n\u0131 bulduk. Sekans analizi, 15 primer osteosarcoma t\u00fcm\u00f6r\u00fcn\u00fcn 9'unda PHC3'\u00fcn mutasyona u\u011frad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu bulgular, PHC3'\u00fcn kayb\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu te\u015fvik edebilece\u011fini ve h\u00fccrelerin G0'da kalabilme yetene\u011fini bozabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"25353658","title":"Germinal center T follicular helper cell IL-4 production is dependent on signaling lymphocytic activation molecule receptor (CD150).","text":"CD4 T h\u00fccre yard\u0131m\u0131, germinal merkezlerin (GC) olu\u015fumu ve bak\u0131m\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir ve T folik\u00fcler yard\u0131mc\u0131 (T(FH)) h\u00fccreler, bu s\u00fcre\u00e7te gerekli olan CD4 T h\u00fccre alt k\u00fcmesidir. CD4 T h\u00fccrelerinde Sinyal Lenfosit Aktivasyon Molek\u00fcl\u00fc (SLAM)-ili\u015fkili protein (SAP [SH2D1A]) ifadesi, GC geli\u015fimi i\u00e7in esast\u0131r. Bununla birlikte, SAP eksikli\u011fi olan fareler, ortak T(FH) y\u00fczey i\u015faret\u00e7ileri olarak tan\u0131mlanan T(FH) farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda sadece hafif bir kusur g\u00f6sterir. CXCR5(+) T(FH) h\u00fccreleri, GC'ler i\u00e7inde ve T\/B h\u00fccre b\u00f6lgeleri s\u0131n\u0131r b\u00f6lgelerinde bulunur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, GC ile ili\u015fkili T folik\u00fcler yard\u0131mc\u0131 (GC T(FH)) h\u00fccrelerin, CXCR5 ve GL7 epitopunun e\u015fzamanl\u0131 ifadesi ile tan\u0131mlanabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz, bu da T(FH) ve GC T(FH) pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n fenotipik ve i\u015flevsel analizini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131l\u0131yor. GC T(FH) h\u00fccreleri, daha da polarize T(FH) h\u00fccrelerinin i\u015flevsel olarak ayr\u0131 bir alt k\u00fcmesidir, B h\u00fccre yard\u0131m kapasitesi art\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ve T(H)2 ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u015fekilde IL-4 \u00fcretme yetene\u011fi \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015ftir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, SAP eksikli\u011fi olan farelerde GC T(FH) h\u00fccre alt k\u00fcmesi yoktur ve SAP(-) T(FH) h\u00fccreleri, IL-4 ve IL-21 \u00fcretmede kusurludur. Ayr\u0131ca, SLAM (Slamf1, CD150), SAP sinyalle\u015fimi kullanan bir y\u00fczey resept\u00f6r\u00fc, GC T(FH) h\u00fccreleri taraf\u0131ndan IL-4 \u00fcretimi i\u00e7in \u00f6zellikle gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. GC T(FH) h\u00fccreleri, B h\u00fccrelere en iyi yard\u0131m i\u00e7in IL-4 ve -21 \u00fcretimine ihtiya\u00e7 duyar. Bu veriler, SAP ba\u011f\u0131ml\u0131 SLAM aile resept\u00f6r\u00fc sinyalle\u015fmesinin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyar ve GC CD4 T h\u00fccrelerinde IL-4 \u00fcretimini sa\u011flamak i\u00e7in SLAM resept\u00f6r ba\u011flanmas\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ancak T(FH) h\u00fccre ve GC T(FH) h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda rol oynamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"25355575","title":"High cardiovascular mortality in Russia cannot be explained by the classical risk factors. The Arkhangelsk study 2000","text":"1990'lar\u0131n ba\u015f\u0131ndan beri, Rusya'da halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 durumu, son derece y\u00fcksek bir \u00f6l\u00fcm oran\u0131 ve \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalan ya\u015fam beklentisi ile karakterize edilmi\u015ftir. Kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klar, \u00f6l\u00fcm\u00fcn ana nedeni olarak kalm\u0131\u015ft\u0131r. Bu d\u00f6nemde Rusya'da sadece birka\u00e7 b\u00fcy\u00fck n\u00fcfus \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. 1999-2000 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Rusya'n\u0131n Arkhangelsk \u015fehrinde, 18-75 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda toplam 1968 erkek ve 1737 kad\u0131n, sa\u011fl\u0131k anketine kat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ara\u015ft\u0131rma, klasik kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerinin (aile \u00f6yk\u00fcs\u00fc, sigara kullan\u0131m\u0131, kan bas\u0131nc\u0131 ve kan lipidleri) yan\u0131 s\u0131ra genel sa\u011fl\u0131k de\u011fi\u015fkenlerinin de\u011ferlendirilmesini i\u00e7ermektedir. Makale, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in cinsiyet \u00f6zel risk fakt\u00f6rlerine ili\u015fkin verileri sunmaktad\u0131r. Kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm oran\u0131 Rusya'da y\u00fcksek olsa da, Arkhangelsk'deki t\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131ndaki erkek ve kad\u0131nlar\u0131n koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 riski (Framingham risk skoru ve Norve\u00e7 risk skoru), Bat\u0131 Avrupa ve ABD'deki \u00e7al\u0131\u015fmalarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Verilerimiz, Rusya'daki y\u00fcksek kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n sadece klasik koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 risk fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan de\u011fil, ayn\u0131 zamanda di\u011fer fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan da y\u00f6nlendirilebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25365522","title":"Wnt7a\/Fzd7 Signalling Directly Activates the Akt\/mTOR Anabolic Growth Pathway in Skeletal Muscle","text":"Wnt7a, resept\u00f6r\u00fc Fzd7 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sinyaller, d\u00fczlemsel h\u00fccre polaritesi yolunu etkinle\u015ftirir ve kemik kas\u0131n\u0131n simetrik geni\u015flemesini sa\u011flayarak onar\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Olgunla\u015fm\u0131\u015f kas liflerinde, Wnt7a'n\u0131n Fzd7'ye ba\u011flanmas\u0131n\u0131n do\u011frudan Akt\/mTOR b\u00fcy\u00fcme yolunu etkinle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6zlemledik, bu da kas lifinin hiperplazisini tetikler. \u00d6nemli olan, Fzd7 resept\u00f6r kompleksinin G\u03b1(s) ve PI(3)K ile ili\u015fkili oldu\u011fu ve bu bile\u015fenlerin Wnt7a'n\u0131n Akt\/mTOR b\u00fcy\u00fcme yolunu myotublarda etkinle\u015ftirmesi i\u00e7in gerekli oldu\u011fu y\u00f6n\u00fcndedir. Wnt7a-Fzd7'nin bu yolu etkinle\u015ftirmesi, IGF resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn etkinle\u015ftirilmesinden tamamen ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. Bu deneyler birlikte, Wnt7a-Fzd7'nin kas geneti\u011fi ilerleme a\u015famalar\u0131nda farkl\u0131 yollar\u0131 etkinle\u015ftirdi\u011fini ve kemik kas\u0131nda Wnt7a ve resept\u00f6r\u00fc Fzd7 i\u00e7in bir non-kanonik anabolik sinyal yolunu tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"25373397","title":"Four newly located pseudouridylate residues in Escherichia coli 23S ribosomal RNA are all at the peptidyltransferase center: analysis by the application of a new sequencing technique.","text":"Yeni bir teknik, herhangi bir RNA molek\u00fcl\u00fcnde pseudouridil (psi) kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n kolayca belirlenmesi i\u00e7in geli\u015ftirildi. Y\u00f6ntem, psi kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 benzersiz bir \u015fekilde tan\u0131mlamak i\u00e7in iki bilinen modifikasyon i\u015flemini kullan\u0131r. \u0130lk prosed\u00fcr, t\u00fcm U benzeri ve G benzeri kal\u0131nt\u0131lar\u0131n N-siklohexil-N'-beta-(4-metilmorfolinium)etilkarbodiimid p-tosilat (CMC) ile reaksiyona sokulmas\u0131n\u0131 ve ard\u0131ndan t\u00fcm CMC gruplar\u0131n\u0131n, psi'nin N3'\u00fcne ba\u011fl\u0131 olanlar hari\u00e7, alkali ile kald\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Bu, ters transkripsiyonu durdurur ve bir jel band\u0131 olu\u015fturur, bu da U kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 tan\u0131mlar. \u0130kinci prosed\u00fcr, uridin spesifik hidrazinolizidir, bu da RNA zincirini t\u00fcm U kal\u0131nt\u0131lar\u0131nda k\u0131rar ve ters transkripsiyonu yapt\u0131ktan sonra bir jel band\u0131 olu\u015fturur. Psi kal\u0131nt\u0131lar\u0131, hidrazinolizine diren\u00e7li oldu\u011fu i\u00e7in k\u0131r\u0131lmaz ve ters transkripsiyonu durdurmaz. Bu, psi kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n bir band\u0131n olmamas\u0131na yol a\u00e7ar. Birle\u015ftirilmi\u015f y\u00f6ntem, psi'yi 5-metiluridin, 4-tiouridin, uridin-5-oksiasetik asit ve 2-tio-5-metilaminometiluridin'den de ay\u0131rt edebilir, bu da E. coli 23S RNA ve tRNA t\u00fcrlerinde bu modifiye bazlar\u0131n belirli konumlarda bulundu\u011fu bilinen \u00f6rneklerin i\u015flenmesiyle g\u00f6sterilir. Bu prosed\u00fcrle, E. coli 23S RNA'da d\u00f6rt yeni psi konumu ke\u015ffedildi ve biri \u00e7\u00fcr\u00fct\u00fcld\u00fc. D\u00f6rt yeni psi kal\u0131nt\u0131s\u0131, hepsi peptidil transferaz halkas\u0131 i\u00e7inde veya 2-3 kal\u0131nt\u0131 mesafesinde bulunur, bu nedenle peptidil transferaz merkezinde i\u015flevsel ve\/veya yap\u0131sal bir rol oynayabilirler. (\u00d6ZET 250 KEL\u0130MEYLE KES\u0130LD\u0130)"}
{"_id":"25388309","title":"Pharmacological characterization of 1-(5-chloro-6-(trifluoromethoxy)-1H-benzoimidazol-2-yl)-1H-pyrazole-4-carboxylic acid (JNJ-42041935), a potent and selective hypoxia-inducible factor prolyl hydroxylase inhibitor.","text":"Hipoksiye duyarl\u0131 fakt\u00f6r (HIF) prolyl hidroksilaz (PHD) enzimler, anemi, \u00fclseratif kolit ve izkemik ve metabolik hastal\u0131klar dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde yeni hedefler temsil eder. PHD'nin yeni bir k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl inhibit\u00f6r\u00fc, 1-(5-kloro-6-(triflorometoksi)-1H-benzoimidazol-2-il)-1H-pirazol-4-karboksilik asit (JNJ-42041935), yap\u0131 temelli ila\u00e7 tasar\u0131m y\u00f6ntemleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla tan\u0131mlad\u0131k. JNJ-42041935'in farmakolojisi, enzim, h\u00fccre ve b\u00fct\u00fcn hayvan sistemlerinde ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve di\u011fer literat\u00fcrde tan\u0131mlanan PHD inhibit\u00f6rleri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. JNJ-42041935, 2-oksoglutarat rekabet\u00e7i, tersine \u00e7evrilebilir ve se\u00e7ici bir PHD enzimi inhibit\u00f6r\u00fc olarak g\u00fc\u00e7l\u00fc bir aktiviteye (pK(I) = 7.3-7.9) sahipti. Ayr\u0131ca, JNJ-42041935, se\u00e7ici PHD inhibisyonunun, y\u00fcksek dozlarda (50 \u03bcg\/kg i.p.) bir d\u0131\u015f kaynakl\u0131 eritropoietin resept\u00f6r agonisinin etkisini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir enflamasyon ind\u00fcklenmi\u015f anemi modelinde ratlarda kullan\u0131ld\u0131. JNJ-42041935 (100 \u03bcmol\/kg, 14 g\u00fcn boyunca g\u00fcnde bir kez) enflamasyon ind\u00fcklenmi\u015f anemiyi tersine \u00e7evirmede etkiliydi, oysa eritropoietin hi\u00e7bir etki g\u00f6stermedi. Sonu\u00e7lar, JNJ-42041935'in yeni bir farmakolojik ara\u00e7 oldu\u011funu ve PHD inhibisyonunu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fini ve PHD inhibit\u00f6rlerinin enflamasyon ind\u00fcklenmi\u015f aneminin tedavisinde b\u00fcy\u00fck bir potansiyele sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25404036","title":"Three-Dimensional Modeling and Quantitative Analysis of Gap Junction Distributions in Cardiac Tissue","text":"Gap ba\u011flant\u0131lar, kalp dokusundaki h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fimin temel bir rol\u00fcn\u00fc oynar. Hipertrofi ve iskemiye dahil \u00e7e\u015fitli kalp hastal\u0131klar\u0131, gap ba\u011flant\u0131lar\u0131n\u0131n mekansal d\u00fczenlenmesindeki de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilidir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, gap ba\u011flant\u0131 d\u00fczenlemelerini g\u00f6rselle\u015ftirmek i\u00e7in iki boyutlu optik ve elektron mikroskopisi uygulad\u0131. Normal kardiyomiyositlerde, gap ba\u011flant\u0131lar\u0131n\u0131n \u00f6ncelikle h\u00fccre u\u00e7lar\u0131nda bulundu\u011fu, ancak daha merkezi b\u00f6lgelerde de bulunabilece\u011fi tespit edildi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc tarama konfokal mikroskopisi ve g\u00f6r\u00fcnt\u00fc i\u015fleme tekniklerini kullanarak bu yakla\u015f\u0131mlar\u0131 \u00fc\u00e7 boyutlu gap ba\u011flant\u0131 yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131 y\u00f6n\u00fcnde geni\u015flettik. Kardiyomiyositlerin ana eksenleri boyunca yo\u011funluk profillerinin analizine dayal\u0131 olarak gap ba\u011flant\u0131 da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131n\u0131n nicel karakterizasyonu i\u00e7in y\u00f6ntemler geli\u015ftirdik. Analizler, h\u00fccre u\u00e7lar\u0131ndaki gap ba\u011flant\u0131 polarizasyonunu ve yo\u011funluk profillerinin istatistiksel g\u00f6r\u00fcnt\u00fc anl\u0131k momentlerini karakterize etti. Y\u00f6ntemimiz, rat ventrik\u00fcler myokardda test edildi. Analizimiz, gap ba\u011flant\u0131 da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 hakk\u0131nda yeni nicel veriler sa\u011flad\u0131. \u00d6zellikle, analiz, polarizasyon, sapma ve kurtosis a\u00e7\u0131s\u0131ndan da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131n \u00f6nemli de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. Bu y\u00f6ntemin, mevcut g\u00f6rsel incelemeye dayal\u0131 yakla\u015f\u0131mlar\u0131n bir nicel alternatifini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve \u00f6zellikle m\u00fchendislik ve hastal\u0131kl\u0131 myokard\u0131n karakterizasyonu i\u00e7in uygulamalara sahip oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz. Ayr\u0131ca, bu verilerin kardiyak iletimin hesaplamal\u0131 modellemesinde iyile\u015ftirilmi\u015f girdi sa\u011flayaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"25413327","title":"Clonally derived human embryonic stem cell lines maintain pluripotency and proliferative potential for prolonged periods of culture.","text":"Embriyonik k\u00f6k (EK) h\u00fccre hatlar\u0131, insan blastositlerden t\u00fcretilmi\u015ftir ve t\u00fcm \u00fc\u00e7 embriyonik germ tabakas\u0131ndan t\u00fcre\u00e7ler olu\u015fturma geli\u015fimsel potansiyele sahiptir, hatta uzun s\u00fcreli k\u00fclt\u00fcrden sonra bile. Burada, H9.1 ve H9.2 insan EK h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n klonal t\u00fcretilmesini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. H9.1 ve H9.2 EK h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n klonal t\u00fcretildi\u011fi s\u0131rada, ebeveyn EK h\u00fccre hatt\u0131 H9, zaten 6 ay boyunca s\u00fcrekli olarak k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015fti. Ek 8 ayl\u0131k k\u00fclt\u00fcrden sonra, H9.1 ve H9.2 EK h\u00fccre hatlar\u0131: (1) aktif olarak \u00e7o\u011falmaya devam etti, (2) y\u00fcksek seviyelerde telomeraz ifade etti ve (3) normal kromozom yap\u0131s\u0131n\u0131 korudu. Telomer uzunluklar\u0131, biraz de\u011fi\u015fken olsa da, y\u00fcksek ge\u00e7i\u015fli H9.1 ve H9.2 h\u00fccrelerde 8-12 kb aras\u0131nda tutuldu. Y\u00fcksek ge\u00e7i\u015fli H9.1 ve H9.2 h\u00fccreleri, SCID-beige farelerinde t\u00fcm \u00fc\u00e7 embriyonik germ tabakas\u0131ndan t\u00fcre\u00e7ler i\u00e7eren teratomlar olu\u015fturdu. Bu sonu\u00e7lar, tek insan EK h\u00fccresinin \u00e7oklu potansiyeli, uzun s\u00fcreli k\u00fclt\u00fcr s\u0131ras\u0131nda \u00e7oklu potansiyelin korunmas\u0131 ve k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f insan EK h\u00fccrelerinin uzun s\u00fcreli kendini yenileme \u00f6zelliklerini g\u00f6stermektedir. \u0130nsan EK h\u00fccrelerinin ola\u011fan\u00fcst\u00fc geli\u015fimsel potansiyeli, \u00e7o\u011falabilme kapasitesi ve kromozom istikrar\u0131, onlar\u0131 yeti\u015fkin h\u00fccrelerden ay\u0131rmaktad\u0131r."}
{"_id":"25416944","title":"Autosomal dominant lateral temporal epilepsy: two families with novel mutations in the LGI1 gene.","text":"AMA\u00c7 LGI1 genindeki lezyonlar, otosomal bask\u0131n yan temporal epilepsi (ADLTE) ile ili\u015fkili birka\u00e7 ailede son zamanlarda tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. ADLTE, yan temporal ba\u015flang\u0131\u00e7 belirtileri g\u00f6steren k\u0131smi n\u00f6betlerle karakterizedir, bunlara s\u0131k tekrarlayan i\u015fitsel aura dahildir. Burada, iki yeni tespit edilen ADLTE ailesinde klinik ve genetik analizlerin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Y\u00d6NTEMLER ADLTE semiyolojisine i\u015faret eden iki aile tan\u0131mlad\u0131k. De\u011ferlendirme, ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir t\u0131bbi \u00f6yk\u00fc ve n\u00f6rolojik muayene ile birlikte DNA koleksiyonunu i\u00e7eriyordu. Her iki ailedeki etkilenen bireylerin LGI1 geninin kodlay\u0131c\u0131 dizisinin mutasyonlar\u0131 i\u00e7in incelendi. SONU\u00c7LAR Her hasta k\u0131smi n\u00f6betlerin bir ge\u00e7mi\u015fine sahipti, genellikle daha erken d\u00f6nemde ikincil genelleme ile birlikte. Her iki ailedeki etkilenen bireylerin yakla\u015f\u0131k \u00fc\u00e7te ikisi, semiyolojinin yan temporal lobun ba\u015flang\u0131\u00e7 belirtisiyle tutarl\u0131 oldu\u011fu durumlarda, i\u015fitsel aura bildirdi. Her iki ailede de LGI1'de yeni mutasyonlar tespit edildi. Bir ailedeki etkilenen bireylerde 329. konumda tek n\u00fckleotit silme (del 329C) tespit edilirken, ikinci ailedeki hastalar 435. konumda nonsinonim bir varyasyon, C435G'ye sahipti. SONU\u00c7lar, LGI1 geninde iki yeni mutasyonu tan\u0131mlad\u0131k. Bu iki ailenin fenotipleri, di\u011fer ADLTE akrabalar\u0131yla benzerlik g\u00f6steriyor, \u00e7\u00fcnk\u00fc etkilenen bireylerin yakla\u015f\u0131k \u00fc\u00e7te biri i\u015fitsel aura yoktu. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, k\u0131smi n\u00f6betlerin \u00f6yk\u00fcs\u00fc varsa ve semiyoloji yan temporal lobun ba\u015flang\u0131\u00e7 belirtisiyle tutarl\u0131ysa, LGI1 mutasyonlar\u0131n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmesi gerekti\u011fini daha da destekliyor."}
{"_id":"25419778","title":"Identification of Senescent Cells in the Bone Microenvironment.","text":"H\u00fccre ya\u015flanmas\u0131, h\u00fccrelerin metabolik olarak aktif kalmas\u0131na ra\u011fmen b\u00f6l\u00fcnmeyi durdurup ve farkl\u0131 fenotipik de\u011fi\u015fikliklere u\u011frayan temel bir mekanizmad\u0131r, bunlar aras\u0131nda p16Ink4a'n\u0131n upreg\u00fclasyonu, derin sekretorik de\u011fi\u015fiklikler, telomerin k\u0131salmas\u0131 ve perisentromerik satelit DNA'n\u0131n dekonde\u015fmesi yer al\u0131r. Ya\u015flanma ile birlikte \u00e7oklu dokularda biriken bu h\u00fccreler ve i\u015flevsiz fakt\u00f6rleri, yani ya\u015flanma ili\u015fkili sekretorik fenotip (SASP), ya\u015fa ba\u011fl\u0131 dejeneratif patolojilerin \u00f6nlenmesinde umut verici hedefler olarak giderek daha fazla tan\u0131nmaktad\u0131r, bunlara kemik erimesi de dahildir. Ancak, kemik mikroortam\u0131nda ya\u015flanma ile birlikte senescans\u0131z hale gelen h\u00fccre t\u00fcr\u00fc (t\u00fcrleri) b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde anla\u015f\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fcne odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, gen\u00e7 (6 ay) ve ya\u015fl\u0131 (24 ay) farelerde, kemik\/kemik ili\u011finden h\u0131zl\u0131ca izole edilmi\u015f, in vitro k\u00fclt\u00fcr olmadan y\u00fcksek oranda zenginle\u015ftirilmi\u015f h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131nda senesans ve SASP i\u015faret\u00e7ileri \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Hem di\u015fi hem de erkeklerde, ger\u00e7ek zamanl\u0131 nicel polimeraz zincir reaksiyonu (rt-qPCR) ile p16Ink4a ifadesi ya\u015flanma ile birlikte anlaml\u0131 \u015fekilde artt\u0131; B h\u00fccreleri, T h\u00fccreleri, myeloid h\u00fccreler, osteoblast \u00f6nc\u00fclleri, osteoblastlar ve osteositler dahil. Ayr\u0131ca, perisentromerik satelit DNA'n\u0131n b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli a\u00e7\u0131lmas\u0131 olan ya\u015flanma ili\u015fkili distansiyonun (SADS) in vivo \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, ya\u015fl\u0131 kemik kabuklar\u0131nda gen\u00e7lere k\u0131yasla daha fazla senesansl\u0131 osteosit oldu\u011funu (11% vs. 2%, p < 0.001) ortaya koydu. Ayr\u0131ca, ya\u015fl\u0131 farelerin birincil osteositleri, gen\u00e7lere k\u0131yasla alt\u0131 kat daha fazla (p < 0.001) telomer i\u015flev bozuklu\u011fu odaklar\u0131 (TIF) i\u00e7eriyordu. Ya\u015fl\u0131 kemiklerde senesansl\u0131 osteositlerin birikimiyle uyumlu olarak, osteositlerden ve baz\u0131 myeloid h\u00fccrelerden birden fazla SASP i\u015faret\u00e7isi, ya\u015flanma ile birlikte gen\u00e7 kemiklere k\u0131yasla anlaml\u0131 \u015fekilde artt\u0131. Bu veriler, ya\u015flanma ile birlikte kemik mikroortam\u0131ndaki \u00e7e\u015fitli h\u00fccre hatlar\u0131ndan bir alt k\u00fcmenin senesc"}
{"_id":"25420421","title":"Changes in white blood cells and platelets in children with falciparum malaria: relationship to disease outcome.","text":"Falciparum s\u0131tmaya sahip endemik b\u00f6lgelerde beyaz kan h\u00fccreleri ve trombositlerdeki de\u011fi\u015fiklikler hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. 230 sa\u011fl\u0131kl\u0131 \u00e7ocuktan, 1369 hastaneye yat\u0131r\u0131lan semptomatik s\u0131tma olan \u00e7ocuktan ve 1461 di\u011fer t\u0131bbi durumlar\u0131 olan \u00e7ocuktan beyaz kan h\u00fccresi say\u0131m\u0131 (WCC) ve trombositleri \u00f6l\u00e7t\u00fck. S\u0131tma olan \u00e7ocuklar, topluluk kontrol grubuna k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir WCC'ye sahipti ve l\u00f6kositoz, daha gen\u00e7 ya\u015f, derin nefes alma, \u015fiddetli anemi, trombositopeni ve \u00f6l\u00fcmle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. WCC, pozitif kan k\u00fclt\u00fcr\u00fcyle ili\u015fkili de\u011fildi. S\u0131tma olan \u00e7ocuklarda, y\u00fcksek lenfosit ve d\u00fc\u015f\u00fck monosit say\u0131lar\u0131, \u00f6l\u00fcmle ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkiliydi. S\u0131tma olan \u00e7ocuklarda, 56,7%inde trombosit say\u0131s\u0131 150 x 109\/l'den azd\u0131 ve bu, ya\u015f, prostrasyon ve parazit yo\u011funlu\u011fu ile ili\u015fkiliydi, ancak kanama problemleri veya \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili de\u011fildi. Ayr\u0131ca, s\u0131tma olan \u00e7ocuklarda ortalama trombosit hacmi, di\u011fer t\u0131bbi durumlar\u0131 olan \u00e7ocuklara k\u0131yasla daha y\u00fcksekti. Bu, periferik trombosit y\u0131k\u0131m\u0131na yan\u0131t olarak kemik ili\u011finden erken sal\u0131n\u0131m\u0131 yans\u0131tabilir. Bu nedenle, l\u00f6kositoz, falciparum s\u0131tmada hem \u015fiddeti hem de \u00f6l\u00fcm\u00fc, bakteriyemi olup olmamas\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n, ili\u015fkiliydi; oysa trombositopeni, \u00e7ok yayg\u0131n olmas\u0131na ra\u011fmen, k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7la ili\u015fkili de\u011fildi."}
{"_id":"25435456","title":"Microenvironmental regulation of biomacromolecular therapies","text":"Molek\u00fcler terapilerin \u00e7e\u015fitli hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde b\u00fcy\u00fck bir ilgisi vard\u0131r ve bu, ak\u0131ll\u0131 ila\u00e7 ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 tasarlayarak hedefe \u00f6zg\u00fc ve kontroll\u00fc bir \u015fekilde biyoaktif makromolek\u00fcllerin (\u00f6rne\u011fin, proteinler, antikorlar, DNA ve k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale edici RNA) teslim edilmesini sa\u011flamak i\u00e7in kapsaml\u0131 \u00e7abalar yap\u0131lmas\u0131na neden olmu\u015ftur. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, hedef h\u00fccrenin bulundu\u011fu mikro ortam\u0131n etkisi ve bu etkinin biyomakromolek\u00fcler terapilerin ba\u015far\u0131s\u0131na nas\u0131l etki edebilece\u011fi yeterince takdir edilmemi\u015ftir. H\u00fccre ni\u015finin d\u0131\u015f h\u00fccre matrisi (ECM) bile\u015feni \u00f6zellikle \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bir\u00e7ok hastal\u0131k ve yaralanma normal ECM mimarisini, h\u00fccrelerin ECM'ye ba\u011flanmas\u0131n\u0131 ve sonraki h\u00fccre aktivitelerini bozar. Bu inceleme, ECM ve ECM-h\u00fccre etkile\u015fimlerinin h\u00fccrelerin biyoaktif makromolek\u00fcllere verdi\u011fi tepki \u00fczerindeki \u00f6nemini tart\u0131\u015facak ve bu bilgilerin yeni ila\u00e7 teslim sistemleri tasar\u0131m\u0131 i\u00e7in yeni kriterlere nas\u0131l yol a\u00e7abilece\u011fini \u00f6nerecektir."}
{"_id":"25439264","title":"Homocysteine Induces Trophoblast Cell Death with Apoptotic Features1","text":"Hipermetilcisteinemi, al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k k\u00fcrtajlar, plasental ayr\u0131\u015fma veya enfarkt\u00fcsler, preeklampsi ve\/veya intrauterin b\u00fcy\u00fcme gecikmesi ya\u015fayan kad\u0131nlarda olas\u0131 bir risk fakt\u00f6r\u00fc olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. Ancak, homocisteinin alt\u0131nda yatan patojenik mekanizmalar hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, homocisteinin in vitro trofoblast gonadotropin salg\u0131s\u0131n\u0131 etkileme ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikleme yetene\u011fi ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130lk insan trofoblast h\u00fccrelerinde, homocistein tedavisi (20 \u03bcmol\/L) h\u00fccre d\u00fczle\u015fmesi ve b\u00fcy\u00fcmesi, psedopodlar\u0131n uzanmas\u0131 ve h\u00fccre vak\u00fcolizasyonu ile sonu\u00e7lanm\u0131\u015ft\u0131r. H\u00fccre ayr\u0131\u015fmas\u0131, apoptoz ve nekroz te\u015fvik edilmi\u015ftir. In situ nick u\u00e7 etiketlemesi ile DNA bozulmas\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ve M30 CytoDEATH, apoptoz h\u00fccrelerinin sitoplazmas\u0131nda se\u00e7ici olarak boyanmak i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Mitokondrilerden sitoplazmaya sitokrom c'nin sal\u0131n\u0131m\u0131 ve agaroz jelde DNA k\u0131r\u0131lmas\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Homocistein, cistein de\u011fil, trofoblast apoptozunu tetiklemi\u015f ve insan korionik gonadotropin salg\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltm\u0131\u015ft\u0131r. Bu bulgular, trofoblast h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn, homocisteinin plasental hastal\u0131klarla ili\u015fkili gebelik komplikasyonlar\u0131na neden olabilecek patojenik bir mekanizma olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"25440070","title":"Intrahippocampal administration of an androgen receptor antagonist, flutamide, can increase anxiety-like behavior in intact and DHT-replaced male rats.","text":"Testosteron (T) ve 5\u03b1 indirgenmi\u015f metaboliti dihidrotestosteron (DHT), kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015flar\u0131 azaltabilir; ancak bu etkilerin alt\u0131nda yatan mekanizmalar hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. \u0130lk olarak, T'nin kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015flar\u0131, DHT'nin eylemleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 varsayd\u0131k, o zaman gonadektomi (GDX) kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015flar\u0131 art\u0131r\u0131r, bu etki sistemik DHT y\u00f6netimiyle tersine \u00e7evrilebilirdi. \u0130kinci olarak, T ve DHT'nin k\u0131smen hippocampusta i\u00e7sel androgen resept\u00f6rleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015flar\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 varsayd\u0131k, o zaman androgen resept\u00f6r\u00fc antagonisti flutamid, do\u011frudan hippocampusa uyguland\u0131\u011f\u0131nda, b\u00fct\u00fcn ve DHT de\u011fi\u015ftirilmi\u015f, ancak GDX olmayan erkek s\u0131\u00e7anlar\u0131n kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 art\u0131rmal\u0131yd\u0131. Bo\u015f veya flutamid i\u00e7eren eklemeler, b\u00fct\u00fcn, GDX veya GDX ve DHT de\u011fi\u015ftirilmi\u015f s\u0131\u00e7anlar\u0131n dorsal hippocampusa do\u011frudan uyguland\u0131, 2 saat test edilmeden \u00f6nce a\u00e7\u0131k alan, y\u00fckseltilmi\u015f art\u0131 labirent veya savunma dondurmada. GDX s\u0131\u00e7anlar\u0131, b\u00fct\u00fcn veya DHT de\u011fi\u015ftirilmi\u015f s\u0131\u00e7anlara k\u0131yasla daha fazla kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015f sergiledi. B\u00fct\u00fcn ve DHT de\u011fi\u015ftirilmi\u015f s\u0131\u00e7anlarda hippocampusa flutamid uyguland\u0131, bu da b\u00fct\u00fcn ve DHT de\u011fi\u015ftirilmi\u015f kontrol gruplar\u0131na k\u0131yasla daha fazla kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015fa neden oldu. Bununla birlikte, flutamid tek ba\u015f\u0131na GDX s\u0131\u00e7anlar\u0131n\u0131n kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 art\u0131rmad\u0131. Bu bulgular birlikte, androjenlerin erkek s\u0131\u00e7anlar\u0131n kayg\u0131 benzeri davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 k\u0131smen DHT'nin hippocampusta androgen resept\u00f6rleri \u00fczerindeki eylemleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25451374","title":"Cardiovascular risk and events in 17 low-, middle-, and high-income countries.","text":"ARKA PLAN Daha fazla %80'i kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klardan kaynaklanan \u00f6l\u00fcmler, d\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli \u00fclkelerde meydana geldi\u011fi tahmin edilmektedir, ancak nedenleri bilinmemektedir. Y\u00d6NTEMLER 17 \u00fclkede (3 y\u00fcksek gelirli, 10 orta gelirli ve 4 d\u00fc\u015f\u00fck gelirli \u00fclke) 628 kentsel ve k\u0131rsal topluluktan 156.424 ki\u015fi i\u015fe ald\u0131k ve laboratuvar testleri kullanmadan risk fakt\u00f6r\u00fc y\u00fck\u00fcn\u00fc nicel olarak \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in ge\u00e7erli bir puan olan INTERHEART Risk Puan\u0131 ile kardiyovask\u00fcler risklerini de\u011ferlendirdik (y\u00fcksek puanlar daha fazla risk fakt\u00f6r\u00fc y\u00fck\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir). Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, ortalama 4.1 y\u0131l boyunca kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k ve \u00f6l\u00fcm olaylar\u0131n\u0131 izlemek i\u00e7in takip edildi. SONU\u00c7LAR INTERHEART Risk Puan\u0131n\u0131n ortalamas\u0131 y\u00fcksek gelirli \u00fclkelerde en y\u00fcksekti, orta gelirli \u00fclkelerde orta seviyedeydi ve d\u00fc\u015f\u00fck gelirli \u00fclkelerde en d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P<0,001). Bununla birlikte, kardiyovask\u00fcler nedenlerden kaynaklanan \u00f6l\u00fcm, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc, inme veya kalp yetmezli\u011fi gibi b\u00fcy\u00fck kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n oranlar\u0131, y\u00fcksek gelirli \u00fclkelerde orta ve d\u00fc\u015f\u00fck gelirli \u00fclkelere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (3.99 olay\/1000 ki\u015fi-y\u0131l vs. 5.38 ve 6.43 olay\/1000 ki\u015fi-y\u0131l, s\u0131ras\u0131yla; P<0,001). \u00d6l\u00fcm oranlar\u0131 da y\u00fcksek gelirli \u00fclkelerde en d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (y\u00fcksek gelirli, orta gelirli ve d\u00fc\u015f\u00fck gelirli \u00fclkelerde s\u0131ras\u0131yla %6.5, %15.9 ve %17.3; P=0.01). Kentsel topluluklar, k\u0131rsal topluluklara k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir risk fakt\u00f6r\u00fc y\u00fck\u00fcne sahipti, ancak kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n oranlar\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (4.83 olay\/1000 ki\u015fi-y\u0131l vs. 6.25 olay\/1000 ki\u015fi-y\u0131l, P<0.001) ve \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 (13.52% vs. 17.25%, P<0.001). \u00d6nleyici ila\u00e7lar\u0131n kullan\u0131m\u0131 ve revask\u00fclarizasyon prosed\u00fcrleri, y\u00fcksek gelirli \u00fclkelerde orta ve d\u00fc\u015f\u00fck gelirli \u00fclkelere k\u0131yasla"}
{"_id":"25452937","title":"Increased density of tumor-associated macrophages is associated with decreased survival in advanced thyroid cancer.","text":" tiroid kanserlerinde t\u00fcm\u00f6rle ili\u015fkili makrofajlar (TAM'lar) bulunur, ancak kanser ilerlemesindeki rolleri bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, iyi farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f (WDTC), k\u00f6t\u00fc farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f (PDTC) ve anaplastik tiroid kanserleri (ATC) \u00f6rneklerinde TAM yo\u011funlu\u011funu karakterize etmek ve TAM yo\u011funlu\u011funu klinik patolojik parametrelerle ili\u015fkilendirmektir. \u0130mmunohistokimya, WDTC (n=33), PDTC (n=37) ve ATC (n=20) \u00f6rneklerinden makrofaj spesifik i\u015faret\u00e7iler kullan\u0131larak doku mikroarray kesitlerinde ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Elektronik t\u0131bbi kay\u0131tlar, klinik ve patolojik verilerin toplanmas\u0131 i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. PDTC hastalar\u0131n\u0131n takip bilgileri 0-12 y\u0131l boyunca mevcuttu. Toplamda, 33 WDTC'den 9'u (27%), 37 PDTC'den 20'si (54%) ve 20 ATC'den 19'u (95%) CD68(+) TAM yo\u011funlu\u011funda art\u0131\u015f g\u00f6sterdi (> veya = 10\/0.28 mm(2); WDTC vs. PDTC, P=0.03; WDTC vs. ATC, P<0.0001; PDTC vs. ATC, P<0.002). PDTC'de artan TAM'lar, PDTC'de d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu TAM'lara k\u0131yasla kaps\u00fcl istilas\u0131 (P=0.034), ekstranodal yay\u0131lma (P=0.009) ve kanserle ili\u015fkili daha d\u00fc\u015f\u00fck hayatta kalma (P=0.009) ile ili\u015fkilendirildi. Sonu\u00e7 olarak, geli\u015fmi\u015f tiroid kanserlerinde TAM yo\u011funlu\u011fu artmaktad\u0131r. PDTC'de y\u00fcksek yo\u011funluklu TAM'lar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, istila ve kanserle ili\u015fkili daha d\u00fc\u015f\u00fck hayatta kalma ile ili\u015fkilidir. Bu sonu\u00e7lar, TAM'lar\u0131n t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini kolayla\u015ft\u0131rabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Tiroid t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerine \u00f6zg\u00fc hedeflere y\u00f6nelik yeni tedaviler test edilirken, TAM'lar\u0131n tiroid kanseri davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 mod\u00fcle etme potansiyelini g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurmak gerekecektir."}
{"_id":"25453683","title":"Blockade of Tim-1 and Tim-4 Enhances Atherosclerosis in Low-Density Lipoprotein Receptor-Deficient Mice.","text":"\n## Ama\u00e7\nT h\u00fccre imm\u00fcnoglobulin ve mukozal alan (Tim) proteinleri, bir\u00e7ok ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccresinde ifade edilir, apoptotik h\u00fccrelerdeki fosfatidilserin (PS) tan\u0131r ve maliyetimleyici veya koinhibit\u00f6r olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Tim-1, aktif T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan ifade edilir, ancak dendritik h\u00fccreler ve B h\u00fccrelerinde de bulunur. Tim-4, makrofajlar ve dendritik h\u00fccrelerde bulunur ve apoptotik h\u00fccre temizlemede kritik bir rol oynar, aktif T h\u00fccrelerinin PS ifade eden say\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczenler ve d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein (LDL) ve trigliserit seviyeleriyle genetik olarak ili\u015fkilidir. Bu Tim-1 ve Tim-4'\u00fcn i\u015flevlerinin ateroskleroz \u00fczerinde etkisi olabilece\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu proteinlerin mod\u00fclasyonu kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klarda potansiyel terap\u00f6tik de\u011fere sahiptir.\n\n## Y\u00f6ntem ve Sonu\u00e7lar\n*ldlr(-\/-)* fareleri, 4 hafta boyunca y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle beslenirken kontrol (rat imm\u00fcnoglobulin G1) veya anti-Tim-1 (3D10) veya anti-Tim-4 (21H12) monoklonal antikorlarla tedavi edildi. Hem anti-Tim-1 hem de anti-Tim-4 tedavileri, kontrol grubuna k\u0131yasla %45'lik bir art\u0131\u015fla aterosklerozu art\u0131rd\u0131, bu da eferozit (apoptotik h\u00fccrelerin yutulmas\u0131) yetene\u011finin bozulmas\u0131yla ve aorttaki CD4(+) T h\u00fccrelerinin artmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. Benzer \u015fekilde, anti-Tim-4 tedavi edilen farelerde dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki aktif T h\u00fccreleri ve ge\u00e7 apoptotik h\u00fccrelerin y\u00fczdesi artt\u0131. Ayr\u0131ca, in vitro Tim-4'\u00fcn blokaj\u0131, okside edilmi\u015f LDL'ye maruz kalan apoptotik makrofajlar\u0131n eferozitini inhibe etti. Anti-Tim-4 tedavisi, Th1 ve Th2 yan\u0131tlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131, ancak anti-Tim-1 Th2 yan\u0131tlar\u0131n\u0131 tetikledi ve d\u00fczenleyici T h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131 dramatik olarak azaltt\u0131. Son olarak, Tim-1 ve Tim-4'\u00fcn birlikte blokaj\u0131, aterosklerotik lezyon boyutunu %59 art\u0131rd\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nTim-4'\u00fcn blokaj\u0131, muhtemelen fosfatidilserin ifade eden apoptotik h\u00fccreleri ve aktif"}
{"_id":"25462689","title":"Genetic and physical analysis of double-strand break repair and recombination in Saccharomyces cerevisiae.","text":"HO endon\u00fckleaz taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131k (DSB) rekombinasyonu ve onar\u0131m\u0131, mayada bir LACZ duplikasyon plazmidinde ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Bir 117-bp MATa par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131, LACZ'in bir kopyas\u0131nda g\u00f6m\u00fcl\u00fc olarak, HO endon\u00fckleaz\u0131n ifadesiyle DSB'nin ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 olarak hizmet etti. DSB, ayn\u0131 plazmida bulunan, promot\u00f6rs\u00fcz ikinci bir LACZ kopyas\u0131ndaki normal-tipli diziler kullan\u0131larak onar\u0131labilirdi. Normal e\u015fle\u015fmeyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, gen d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcyle ili\u015fkili \u00e7aprazlama en az %50 zaman meydana geldi. \u0130ki LACZ kopyas\u0131n\u0131n do\u011frudan hizalanmas\u0131 durumunda (80%), ters hizalanm\u0131\u015f durumda (50%) oldu\u011fundan daha fazla d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm olay\u0131 e\u015flik etti. Ayr\u0131ca, ters hizalanm\u0131\u015f durumda plazmid kayb\u0131 oran\u0131 da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. Ara \u00fcr\u00fcnlerin ve son \u00fcr\u00fcnlerin kineti\u011fi de izlendi. DSB'nin onar\u0131m\u0131 en az bir saat s\u00fcr\u00fcyor, HO kesik par\u00e7alar\u0131n\u0131n tespitinden onar\u0131m\u0131n tamamlanmas\u0131na kadar. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, \u00e7aprazlaman\u0131n iki kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015f\u00fc ayn\u0131 kinetikle ger\u00e7ekle\u015fmedi. \u00d6rne\u011fin, iki LACZ dizilerinin do\u011frudan hizalanm\u0131\u015f oldu\u011fu durumlarda, HO taraf\u0131ndan olu\u015fturulan b\u00fcy\u00fck dairesel silinme \u00fcr\u00fcn\u00fc, k\u00fc\u00e7\u00fck dairesel kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 \u00fcr\u00fcn\u00fcn g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015f\u00fcyle birlikte de\u011fildi. Bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131n, tek kesik ucu i\u00e7eren ve DSB'nin her iki ucunun birlikte kat\u0131ld\u0131\u011f\u0131 iki ayr\u0131 kinetik s\u00fcreci yans\u0131tabilece\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"25475802","title":"Nitroxergic nerves mediate vagally induced relaxation in the isolated stomach of the guinea pig.","text":"Burada, vagus sinirin uyaran\u0131 ile birlikte, kolinerjik (muskarinik) ve adrenergik blokaj\u0131n varl\u0131\u011f\u0131nda izole edilmi\u015f domuz faresinin midesinde gev\u015feme ile ili\u015fkili rahatlaman\u0131n nitrik oksit (NO) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu, NO sentezini engelleyen NG-monometil-L-arginin ile vagus gev\u015femesinin engellenmesiyle desteklenmektedir. NG-monometil-L-argininin etkisi, L-arginin ile e\u015fzamanl\u0131 olarak incelendi\u011finde k\u0131smen tersine \u00e7evrildi, ancak D-arginin ile de\u011fil. NO, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr guanylat siklaz\u0131 etkinle\u015ftirir ve vagus uyaran\u0131 ile ili\u015fkili mide gev\u015femesi, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr guanylat siklaz\u0131 inhibit\u00f6r\u00fc olan metilen mavi ile engellendi, bu da sonu\u00e7lar\u0131n\u0131z\u0131za daha fazla destek sa\u011flar. Vagus uyaran\u0131n\u0131n gev\u015feme etkisi, gangliyonik nikotinik resept\u00f6r inhibit\u00f6r\u00fc olan hexamethonium ile de engellendi, bu da gangliyonik iletimin NO'ya, \u00f6n gangliyonik n\u00f6ronlardan sal\u0131nan NO yoluyla ba\u011f\u0131ml\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, hexamethonium, artan intra-gastrik bas\u0131n\u00e7la ili\u015fkili mide gev\u015femesini engellemedi, bu da daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131m\u0131z gibi NO taraf\u0131ndan da arac\u0131l\u0131k edildi. Hexamethonium'un sadece vagus ile ili\u015fkili gev\u015femeyi, ancak bas\u0131n\u00e7la ili\u015fkili gev\u015femeyi engellemesi, en az iki ayr\u0131 n\u00f6ral yolun var oldu\u011funu ve bu yollar\u0131n NO \u00fcretme ve yiyecek veya s\u0131v\u0131n\u0131n mideye yerle\u015ftirilmesinde rol oynayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25479072","title":"Efficient T cell activation requires an optimal dwell-time of interaction between the TCR and the pMHC complex","text":"Antijenle spesifik olarak etkile\u015fime giren sitotoksik T h\u00fccre (CTL) aktivasyonu, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) taraf\u0131ndan hedef h\u00fccre y\u00fczeyindeki peptid-b\u00fcy\u00fck histokompatibilite s\u0131n\u0131f\u0131 I (pMHC) molek\u00fcllerinin tespit edilmesiyle ger\u00e7ekle\u015fir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bir Kb k\u0131s\u0131tl\u0131 TCR'nin antijen ba\u011flama b\u00f6lgesinde meydana gelen mutasyonlar\u0131n T h\u00fccre aktivasyonu, antijen ba\u011flanmas\u0131 ve antijenden ayr\u0131lma \u00fczerindeki etkilerini inceledik. Benzer \u015fekilde, Kd k\u0131s\u0131tl\u0131 bir peptiden t\u00fcretilen ve bir CTL klon taraf\u0131ndan tan\u0131nan varyantlar i\u00e7in de bu parametreleri de\u011ferlendirdik. Bu iki ba\u011f\u0131ms\u0131z sistem kullanarak, TCR-pMHC etkile\u015fiminin ba\u011flanma yar\u0131s\u0131 \u00f6mr\u00fcn\u00fc azaltan veya art\u0131ran mutasyonlar\u0131n T h\u00fccre aktivasyonunu bozdu\u011funu g\u00f6sterdik. Verilerimiz, verimli T h\u00fccre aktivasyonunun TCR-pMHC etkile\u015fiminin ideal bir konaklama s\u00fcresi aral\u0131\u011f\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu k\u0131s\u0131tl\u0131 konaklama s\u00fcresi aral\u0131\u011f\u0131, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 s\u0131ras\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fck veya y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kl\u0131 T h\u00fccrelerin geni\u015flemi\u015f pop\u00fclasyondan d\u0131\u015flanmas\u0131yla tutarl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"25483562","title":"Crystal structure of human insulin-regulated aminopeptidase with specificity for cyclic peptides.","text":"\u0130ns\u00fclin d\u00fczenlenmi\u015f aminopeptidaz (IRAP veya oksitosinaz), beyin i\u00e7inde n\u00f6roaktif peptitleri kesen ve inhibe edildi\u011finde haf\u0131za iyile\u015ftirici etkiler \u00fcreten, membran ba\u011fl\u0131 bir \u00e7inko metalopeptidazd\u0131r. \u0130nsan IRAP'\u0131n kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 belirledik ve bu yap\u0131, aktif sitenin yan\u0131ndaki b\u00fcy\u00fck, \u00e7o\u011funlukla g\u00f6m\u00fcl\u00fc bir bo\u015fluk ile d\u00f6rt alan d\u00fczeninde kapal\u0131 bir yap\u0131 oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Yap\u0131, GAMEN d\u0131\u015f peptidaz d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn di\u011fer aminopeptidazlardan \u00e7ok farkl\u0131 bir konformasyonda oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r, bu da IRAP'\u0131n oksitosin ve vasopresin gibi d\u00f6ng\u00fcsel peptitlere kar\u015f\u0131 benzersiz spesifikitesini a\u00e7\u0131klamaktad\u0131r. IRAP'a \u00f6zg\u00fc bili\u015fsel g\u00fc\u00e7lendiricileri kristal yap\u0131ya bilgisayar tabanl\u0131 olarak ba\u011flama, bu g\u00fc\u00e7lendiricilerin yap\u0131-etkinlik ili\u015fkileri i\u00e7in bir molek\u00fcler temel sa\u011flar ve bu yap\u0131n\u0131n Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 gibi \u00e7e\u015fitli haf\u0131za bozukluklar\u0131n\u0131n tedavisinde yeni bili\u015fsel g\u00fc\u00e7lendirici s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ara\u00e7 olaca\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"25488034","title":"Glutathione and glutathione-dependent enzymes represent a co-ordinately regulated defence against oxidative stress.","text":"\u0130\u00e7sel reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) seviyelerindeki art\u0131\u015flar, s\u0131k s\u0131k oksidatif stres olarak adland\u0131r\u0131lan, h\u00fccre zar i\u015flev bozuklu\u011funa, DNA hasar\u0131na ve protein inaktivitesine yol a\u00e7abilecek potansiyel bir toksik hasara i\u015faret eder. Kronik oksidatif stres, kanser, artrit ve n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131k gibi bir\u00e7ok patolojik sonu\u00e7la ili\u015fkilidir. Glutatyon ile ili\u015fkili metabolizma, oksidatif stresi olu\u015fturan ajanlara kar\u015f\u0131 h\u00fccre koruma i\u00e7in \u00f6nemli bir mekanizmad\u0131r. Artan bir \u015fekilde, glutatyon \u00fc\u00e7l\u00fc peptidi, karma\u015f\u0131k \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir detoksifikasyon sisteminde merkezi bir rol oynamaktad\u0131r ve ayr\u0131 bile\u015fen \u00fcyelerinin aras\u0131nda \u00f6nemli bir ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k vard\u0131r. Glutatyon, oksidatif stresi olu\u015fturan ajanlara kar\u015f\u0131 h\u00fccreyi korumak i\u00e7in birka\u00e7 farkl\u0131 d\u00fczeyde detoksifikasyona kat\u0131l\u0131r ve serbest radikalleri yakalayabilir, peroksitleri azaltabilir veya elektrofili bile\u015fiklerle birle\u015febilir. Bu nedenle, glutatyon, sadece ROS'a kar\u015f\u0131 de\u011fil, ayn\u0131 zamanda onlar\u0131n toksik \u00fcr\u00fcnlerine kar\u015f\u0131 h\u00fccreye \u00e7oklu savunmalar sa\u011flar. Bu makale, glutatyon sentezi, glutatyon peroksidazlar\u0131, glutatyon S-transferazlar\u0131 ve glutatyon S-ba\u011fl\u0131 at\u0131k pompalar\u0131n\u0131n, oksidatif strese uyum sa\u011flamak i\u00e7in entegre bir \u015fekilde nas\u0131l \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 tart\u0131\u015fmaktad\u0131r. Bu yan\u0131t\u0131n koordinasyonu, en az\u0131ndan bir k\u0131sm\u0131yla, oksidatif ve kimyasal strese kar\u015f\u0131 ind\u00fcklenebilir bir\u00e7ok genin promot\u00f6rlerinde bulunan antioksidan yan\u0131t \u00f6\u011fesi (ARE) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sa\u011flanmaktad\u0131r. Bu d\u00fczenleyici arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla transkripsiyonel aktivasyon, Nrf ve k\u00fc\u00e7\u00fck Maf proteinleri gibi temel lezyonlu zip protein transkripsiyon fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re medyaland\u0131r\u0131l\u0131r. \u0130\u00e7sel ROS ve tiol aktif kimyasallara duyarl\u0131 sens\u00f6rlerin (ARE'yi ind\u00fckleyen) do\u011fas\u0131 a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. ARE arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla gen aktivasyonu, bir\u00e7ok kanser \u00f6nleyici ajan\u0131n normal h\u00fccreleri etkiledi\u011fi gibi, normal h\u00fccrelerin artan antioksidan ve detoksifikasyon kapasitesini a\u00e7\u0131klamaktad\u0131r. Baz\u0131 durumlarda, bu, t\u00fcm\u00f6rlerin kanser kemoterapi ila\u00e7lar\u0131na kar\u015f\u0131 edinilen direncini de a\u00e7\u0131klayabilir. Bu nedenle, ARE taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen gen ifadesinin d\u00fczenlenmesindeki mekanizmalar\u0131n belirlenmesi, t\u0131bbi a\u00e7\u0131dan muazzam sonu\u00e7lar\u0131 olan bir konudur."}
{"_id":"25493293","title":"Does socioeconomic status matter? A meta-analysis on parent training effectiveness for disruptive child behavior.","text":"Dezavantajl\u0131 ailelerin sosyoekonomik durumu (SES), ebeveyn e\u011fitim program\u0131n\u0131n etkinli\u011finin azald\u0131\u011f\u0131 varsay\u0131l\u0131r. SES etkilerini incelerken, ba\u015flang\u0131\u00e7 sorunu \u015fiddetinin etkileri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde g\u00f6z ard\u0131 edilmi\u015ftir. Bu meta-analizde, (a) ebeveyn e\u011fitim etkinli\u011fi \u00fczerindeki SES'in, ba\u015flang\u0131\u00e7 sorunu \u015fiddetinin seviyelerini kontrol ederek, hemen sonras\u0131 tedavi ve 1 y\u0131ll\u0131k takipte farkl\u0131 etkiler olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceledik ve (b) SES'in, ba\u015flang\u0131\u00e7 sorunu \u015fiddetinin program etkinli\u011fi \u00fczerindeki etkisiyle etkile\u015fim olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Ebeveyn e\u011fitim program\u0131n\u0131n, \u00e7ocuklarda rahats\u0131z edici davran\u0131\u015flar\u0131 azaltmak i\u00e7in 75 \u00e7al\u0131\u015fma dahil edildi. Hemen sonras\u0131 tedavi ve yakla\u015f\u0131k 1 y\u0131ll\u0131k takip de\u011ferlendirmeleri i\u00e7in ayr\u0131 analizler yap\u0131ld\u0131. Hemen sonras\u0131 tedavi s\u0131ras\u0131nda, dezavantajl\u0131 \u00f6rnekler, ba\u015flang\u0131\u00e7 sorunu \u015fiddeti d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funda ebeveyn e\u011fitiminden daha az yararland\u0131. Takipte, dezavantajl\u0131 \u00f6rnekler, ba\u015flang\u0131\u00e7 sorunu \u015fiddeti ne olursa olsun ebeveyn e\u011fitiminden daha az yararland\u0131. Ba\u015flang\u0131\u00e7 sorunu \u015fiddeti, hem hemen sonras\u0131 tedavi hem de takipte etkili boyutlar\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc bir tahmincisiydi. Ebeveyn e\u011fitim programlar\u0131, en az ba\u015flang\u0131\u00e7ta \u015fiddetli sorunlar oldu\u011funda, dezavantajl\u0131 ve dezavantajl\u0131 olmayan aileler i\u00e7in hemen sonras\u0131 tedavi s\u0131ras\u0131nda e\u015fit derecede etkilidir. Bununla birlikte, dezavantajl\u0131 ailelerin tedavi kazanc\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmesi daha zordur, bu da daha s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir aile deste\u011fine ihtiya\u00e7 duyulabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25499612","title":"Infectiousness of malaria-endemic human populations to vectors.","text":"\u0130nsan pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n sivrisineklere bula\u015fma derecesinin, s\u0131tma bula\u015fma istikrar\u0131n\u0131 ve \u015fiddetini belirlemedeki kritik rol\u00fc olmas\u0131na ra\u011fmen, insan pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n sivrisinekler i\u00e7in bula\u015f\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131 nadiren \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. S\u0131tma bula\u015fma analizleri genellikle aseks\u00fcel parazitler veya gametositlerin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerinden yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u015eimdi, Afrika ve Papua Yeni Gine'den insan bula\u015f\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131na dair deneysel verileri \u00f6zetliyoruz. Yayg\u0131n bula\u015fma \u015fiddetlerinde, insan pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n sivrisinekler i\u00e7in bula\u015f\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile sivrisinek-insan bula\u015fma \u015fiddeti aras\u0131nda az bir ili\u015fki vard\u0131r. Bu verileri, Plasmodium falciparum epidemiyolojisi i\u00e7in bir stokastik sim\u00fclasyon modeli ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Bu model, EIR'nin (entomolojik enfeksiyon oran\u0131) yakla\u015f\u0131k 10 bula\u015f\u0131c\u0131 \u0131s\u0131r\u0131k\/y\u0131l'dan b\u00fcy\u00fck de\u011ferler i\u00e7in insan pop\u00fclasyonunun bula\u015f\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00e7ok az de\u011fi\u015fece\u011fini \u00f6ng\u00f6r\u00fcyor, bu da edinilen bula\u015fmay\u0131 engelleyen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k etkilerinin olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. EIR'nin 10\/y\u0131l'dan az oldu\u011fu alanlar i\u00e7in alan verilerinin olmamas\u0131, modelin bu d\u00fc\u015f\u00fck EIR de\u011ferleri i\u00e7in \u00f6ng\u00f6r\u00fclerini do\u011frulamay\u0131 engelledi. Bu sonu\u00e7lar, sivrisinek-insan bula\u015fmas\u0131n\u0131 azaltan m\u00fcdahalelerin, alt Sahra Afrika'n\u0131n \u00e7o\u011fu k\u0131rsal b\u00f6lgesinde bulunan bula\u015fma seviyelerinde insan bula\u015f\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00e7ok az veya hi\u00e7 etkilemeyece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. B\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131lamayan bula\u015fma olmazsa, sivrisinek-insan bula\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in al\u0131nan \u00f6nlemlerin yan\u0131nda, kan a\u015famas\u0131 parazitlerin yo\u011funlu\u011funu veya bula\u015f\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltan m\u00fcdahaleler de gereklidir."}
{"_id":"25504006","title":"Molecular analysis of circulating tumour cells\u2014biology and biomarkers","text":"Artan kan\u0131tlar, t\u00fcm\u00f6rdeki heterojenli\u011fi bize tek nokta biyopsilerin t\u00fcm\u00f6r\u00fcn genomik manzaras\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmakta yetersiz kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyor. Hedefli ajanlar\u0131n klinikteki geni\u015fleyen repertuar\u0131, hastal\u0131k ilerlemesi s\u0131ras\u0131nda t\u00fcm\u00f6rlerde genomik anormallikleri taraman\u0131n ve diren\u00e7 mekanizmalar\u0131n\u0131 sorgulaman\u0131n giderek daha \u00f6nemli hale geldi\u011fi bir d\u00f6nemde, \u00e7oklu biyopsilerin mekansal ve zamanlamasal olarak ayr\u0131lmas\u0131 pratik de\u011fil, hastalar i\u00e7in rahats\u0131z edici ve riskli de\u011fil. Burada, kan testinden elde edilen dola\u015f\u0131m t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri (CTCs) hakk\u0131nda nas\u0131l bilgi verebilece\u011fini ve t\u00fcm\u00f6r heterojenli\u011fi ve t\u00fcm\u00f6r evriminin anla\u015f\u0131lmas\u0131na nas\u0131l katk\u0131da bulunabilece\u011fini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz, ancak klinikte ne kadar yararl\u0131 olaca\u011f\u0131 hen\u00fcz belirlenmedi. CTC'leri tespit etmek ve izole etmek i\u00e7in teknolojiler, do\u011frulanm\u0131\u015f CellSearch\u00ae sistemi i\u00e7erir, ancak di\u011fer teknolojiler \u00f6ne \u00e7\u0131k\u0131yor. Ayr\u0131ca, son CTC ke\u015fiflerinin, \u00f6nceden klinik modellerde a\u00e7\u0131klanan kanl\u0131 yay\u0131lma mekanizmalar\u0131 ile nas\u0131l ili\u015fkili oldu\u011funu da tart\u0131\u015f\u0131yoruz, bunlara epitel-mesenkim ge\u00e7i\u015f, kolektif h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc ve dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki t\u00fcm\u00f6r ba\u015flatma kapasitesine sahip h\u00fccreler de dahildir. Tek h\u00fccre molek\u00fcler analizdeki geli\u015fmeler, metastaz mekanizmalar\u0131n\u0131 ke\u015ffetme yetene\u011fimizi art\u0131r\u0131yor ve CTC ve h\u00fccre serbest DNA testlerinin birle\u015fimi, ger\u00e7ek zamanl\u0131 hasta izleme ve tedavi ayr\u0131m\u0131 i\u00e7in de\u011ferli kan kaynakl\u0131 biyomarkerler sa\u011flamas\u0131 bekleniyor."}
{"_id":"25510546","title":"Endoplasmic reticulum stress contributes to beta cell apoptosis in type 2 diabetes","text":"Artan lipit tedariki beta h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne neden olur, bu da tip 2 diyabette beta h\u00fccre k\u00fctlesinin azalmas\u0131na katk\u0131da bulunabilir. Lipitlere ba\u011fl\u0131 apoptozda endoplazmik retikulum (ER) stresinin gerekli olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve ayn\u0131 zamanda ER stresinin diyabet hayvan modeli ve tip 2 diyabeti olan insanlarda izletlerde de var olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceledik. ER stresine dahil olan genlerin ifadesi, y\u00fcksek lipitlere maruz b\u0131rak\u0131lan ins\u00fclin salg\u0131layan MIN6 h\u00fccrelerinde, db\/db fare izletlerinde izole edilmi\u015f ve tip 2 diyabeti olan insanlarda pankreas kesitlerinde de\u011ferlendirildi. ER chaperon \u0131s\u0131 \u015foku 70 kDa protein 5 (HSPA5, daha \u00f6nce ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k glob\u00fclini a\u011f\u0131r zincir ba\u011flay\u0131c\u0131 protein [BIP] olarak biliniyordu) a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretildi ve ER stresinin azalt\u0131lmas\u0131n\u0131n lipidlere ba\u011fl\u0131 apoptoza etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. MIN6 h\u00fccrelerinde pro-apoptotik doymu\u015f ya\u011f asidi palmitat\u0131n kapsaml\u0131 bir ER stres yan\u0131t\u0131n\u0131 tetikledi\u011fini ve bu yan\u0131t\u0131n oleat (apoptotik olmayan ya\u011f asidi) kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda neredeyse tamamen yok oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Zamanla ATF4, DIT3 (\u00f6nceden C\/EBP homolog protein [CHOP] olarak biliniyordu) ve DNAJC3 (\u00f6nceden p58 olarak biliniyordu) genlerinin mRNA seviyelerindeki art\u0131\u015flar palmitatla, ancak oleatla tedavi edilen MIN6 h\u00fccrelerinde apoptozun artmas\u0131yla korelasyon g\u00f6sterdi. ER stresini azaltmak i\u00e7in HSPA5'in a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcretimi MIN6 h\u00fccrelerinde lipidlere ba\u011fl\u0131 apoptoza kar\u015f\u0131 \u00f6nemli koruma sa\u011flad\u0131. Db\/db fare izletlerinde de \u00e7e\u015fitli ER stres i\u015faret genleri uyar\u0131ld\u0131. X-kutu ba\u011flay\u0131c\u0131 protein 1 (Xbp1) mRNA'n\u0131n i\u015flenmesi (aktifle\u015ftirilmesi) de artt\u0131, bu da ER stresinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. Son olarak, tip 2 diyabetli insan pankreas kesitlerinde HSPA5, DIT3, DNAJC3 ve BCL2 ili\u015fkili X proteini protein \u00fcretiminin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Bulgular\u0131m\u0131z, tip 2 diyabette ER stresinin meydana geldi\u011fini ve temelindeki beta h\u00fccre ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n baz\u0131 y\u00f6nlerine ihtiya\u00e7 duyuldu\u011funu kan\u0131tlamaktad\u0131r."}
{"_id":"25513319","title":"Coactivator SRC-2-dependent metabolic reprogramming mediates prostate cancer survival and metastasis.","text":"Metabolik yol yeniden programlanmas\u0131, kanser h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve hayatta kalmas\u0131n\u0131n bir i\u015faretidir ve bu h\u0131zla b\u00f6l\u00fcnen h\u00fccrelerin anabolik ve enerji taleplerini destekler. T\u00fcm\u00f6r metabolik program\u0131n\u0131n altta yatan d\u00fczenleyicileri tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r; ancak bu fakt\u00f6rler kanser terapisi hedefleri olarak potansiyel ta\u015f\u0131r. Burada, upreg\u00fclasyonun, onkogenik transkripsiyonel ko-d\u00fczenleyici steroid resept\u00f6r koaktivat\u00f6r\u00fc 2 (SRC-2), ayr\u0131ca NCOA2 olarak da bilinir, glutamin ba\u011f\u0131ml\u0131 de novo lipojenizi s\u00fcr\u00fckledi\u011fini belirledik, bu da t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 ve nihai metastaz\u0131n\u0131 destekler. SRC-2, \u00f6zellikle prostat kanseri dahil \u00e7e\u015fitli t\u00fcm\u00f6rlerde y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edildi, burada SRC-2, de\u011ferlendirilen metastatik t\u00fcm\u00f6rlerin %37'sinde amplifiye ve a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi. Prostat kanseri h\u00fccrelerinde, SRC-2, \u03b1-ketoglutarat\u0131n geri d\u00f6ng\u00fcsel TCA d\u00f6ng\u00fcs\u00fc yoluyla sitrat \u00fcretmek i\u00e7in indirgenmi\u015f karboksilasyonu uyard\u0131, bu da lipojenizi ve glutamin metabolizmas\u0131n\u0131n yeniden programlanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti. Glutamin ile ili\u015fkili besin sinyali, mTORC1 ba\u011f\u0131ml\u0131 fosforilasyon yoluyla SRC-2'yi etkinle\u015ftirerek, daha sonra SREBP-1'i koaktivat\u00f6r olarak kullanarak a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f transkripsiyonel yan\u0131tlar\u0131 tetikledi, bu da lipojenik enzim ifadesini art\u0131rd\u0131. \u0130nsan prostat t\u00fcm\u00f6rlerinin metabolik profillemesi, metastatik t\u00fcm\u00f6rlerde, yerle\u015fik t\u00fcm\u00f6rlere k\u0131yasla, SRC-2 taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fcklenen metabolik imzan\u0131n dramatik bir art\u0131\u015f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bu da SRC-2'nin kanser metastaz\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir metabolik koordineci oldu\u011funu daha da do\u011frulad\u0131. Ayr\u0131ca, murin modellerde SRC-2 inhibisyonu, prostat kanseri b\u00fcy\u00fcmesi, hayatta kalmas\u0131 ve metastaz\u0131n\u0131 ciddi \u015fekilde azaltt\u0131. Bu sonu\u00e7lar, SRC-2 yolunun prostat kanseri i\u00e7in potansiyel bir terap\u00f6tik hedef oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"25515662","title":"In vitro substrate specificity of protein tyrosine kinases","text":"Sentetik peptidler, \u00f6rne\u011fin P60stc otofosforilasyon sitesi peptidleri ve angiotensin, protein tirozin kinazlar\u0131 taraf\u0131ndan rastgele fosforile edilir. G\u00f6zlem, protein tirozin kinazlar\u0131n\u0131n y\u00fcksek derecede sapk\u0131n oldu\u011fu ve in vitro sit spesifikli\u011fi g\u00f6stermedi\u011fi genel inanc\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Son y\u0131llarda, bu inanc\u0131n dikkatli bir \u015fekilde incelenmesi gerekti\u011fi y\u00f6n\u00fcnde kan\u0131tlar birikmektedir. Belirli protein tirozin kinaz gruplar\u0131 i\u00e7in y\u00fcksek substrat aktivitesi g\u00f6steren sentetik peptidler elde edilmi\u015ftir. Belirli substrat peptidlerinin sistematik modifikasyonu, kinaz substrat belirleyicilerinin hedef tirozinin yak\u0131n\u0131ndaki belirli amino asit kal\u0131nt\u0131lar\u0131nda yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Birka\u00e7 protein kinaz, belirli sitelerde spesifik protein tirozin kinazlar\u0131 taraf\u0131ndan tirozin fosforilasyonu ile d\u00fczenlenmi\u015ftir. Bu ve in vitro substrat spesifikli\u011fi konusunda geli\u015fen g\u00f6r\u00fc\u015fe katk\u0131da bulunan di\u011fer se\u00e7ilmi\u015f biyokimya \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irilmi\u015ftir."}
{"_id":"25515907","title":"Relative effectiveness of clinic and home blood pressure monitoring compared with ambulatory blood pressure monitoring in diagnosis of hypertension: systematic review","text":"\n# Ama\u00e7: Klinik \u00f6l\u00e7\u00fcmler ve evde kan bas\u0131nc\u0131 izleme y\u00f6ntemlerinin, ambulatuvar kan bas\u0131nc\u0131 izleme y\u00f6ntemine k\u0131yasla hipertansiyon te\u015fhisi i\u00e7in referans standart olarak ne kadar do\u011fru oldu\u011funu belirlemek.\n\n# Tasar\u0131m: Sistematik inceleme ve meta-analiz, hiyerar\u015fik \u00f6zet al\u0131c\u0131 i\u015flev modeli kullan\u0131larak. Metotolojik kalite, kan bas\u0131nc\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcm cihazlar\u0131n\u0131n do\u011frulama kan\u0131tlar\u0131n\u0131n incelenmesi de dahil olmak \u00fczere de\u011ferlendirildi.\n\n# Veri Kaynaklar\u0131: Medline (1966'dan itibaren), Embase (1980'den itibaren), Cochrane Veri Taban\u0131 Sistemik \u0130ncelemeleri, DARE, Medion, ARIF ve TRIP, May\u0131s 2010'a kadar.\n\n# Se\u00e7me Kriterleri: \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131n Se\u00e7ilmesi: Yetkili \u00e7al\u0131\u015fmalar, ev ve\/veya klinik kan bas\u0131nc\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fc kullanarak hipertansiyon te\u015fhisi yapan yeti\u015fkinlerde t\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131 i\u00e7in ambulatuvar izleme ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve net bir \u015fekilde hipertansiyon te\u015fhisi i\u00e7in e\u015fik de\u011ferleri tan\u0131mlad\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar: 20 yetkili \u00e7al\u0131\u015fma, hipertansiyon te\u015fhisi i\u00e7in \u00e7e\u015fitli e\u015fik de\u011ferleri kulland\u0131 ve sadece 7 \u00e7al\u0131\u015fma (klinik) ve 3 \u00e7al\u0131\u015fma (ev) do\u011frudan ambulatuvar izleme ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labildi. Ambulatuvar izleme e\u015fik de\u011ferleri 135\/85 mmHg ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, klinik \u00f6l\u00e7\u00fcmler 140\/90 mmHg'den fazla, ortalama duyarl\u0131l\u0131k ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck s\u0131ras\u0131yla %74.6 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %60.7-84.8) ve %74.6 (%47.9-90.4) iken, ev \u00f6l\u00e7\u00fcmleri 135\/85 mmHg'den fazla, ortalama duyarl\u0131l\u0131k ve \u00f6zg\u00fcll\u00fck s\u0131ras\u0131yla %85.7 (%78.0-91.0) ve %62.4 (%48.0-75.0) idi.\n\n# Sonu\u00e7: Klinik veya ev \u00f6l\u00e7\u00fcmleri tek tan\u0131 testi olarak \u00f6nerilemeyecek kadar duyarl\u0131l\u0131k veya \u00f6zg\u00fcll\u00fckte yetersizdi. Ambulatuvar izleme referans standart olarak kabul ediliyorsa, klinik veya ev kan bas\u0131nc\u0131 tek ba\u015f\u0131na kullan\u0131lan tedavi kararlar\u0131 \u00f6nemli bir a\u015f\u0131r\u0131 te\u015fhisle sonu\u00e7lanabilir. Ya\u015fam boyu ila\u00e7"}
{"_id":"25516011","title":"Purification and characterization of mouse hematopoietic stem cells.","text":"Farenin kemik ili\u011fi hematopoietik k\u00f6k h\u00fccreleri, \u00e7e\u015fitli fenotipik i\u015faret\u00e7iler kullan\u0131larak izole edildi. Bu h\u00fccreler, yakla\u015f\u0131k birim verimlilikle, mielomonositik h\u00fccreler, B h\u00fccreleri veya T h\u00fccrelerine proliferasyon ve farkl\u0131la\u015fma yetene\u011fine sahiptir. Bu h\u00fccrelerin 30'u, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl radyasyona maruz kalan farelerin %50'sini kurtarmak ve hayatta kalanlarda t\u00fcm kan h\u00fccre tiplerini yeniden olu\u015fturmak i\u00e7in yeterlidir."}
{"_id":"25519138","title":"Regulation of arabinose and xylose metabolism in Escherichia coli.","text":"Escherichia coli gibi bakteriler, birden fazla \u015fekere beslendi\u011finde genellikle tek bir \u015fekeri t\u00fcketir, bu da karbon katabolit bask\u0131lamas\u0131 olarak bilinen bir s\u00fcre\u00e7tir. Klasik \u00f6rnek, glikoz ve laktozdur; E. coli \u00f6nce glikozu t\u00fcketir ve t\u00fcm glikozu t\u00fcketti\u011finde laktoza ba\u015flar. Laktozun yan\u0131 s\u0131ra, glikoz ayr\u0131ca arabinoz ve xilozun t\u00fcketimini de bask\u0131lar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, E. coli'de arabinoz ve xiloz aras\u0131nda ikinci bir hiyerar\u015fi karakterize ettik. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, iki pentozun kar\u0131\u015f\u0131m\u0131nda yeti\u015ftirildi\u011finde E. coli'nin arabinozu \u00f6nce t\u00fcketece\u011fini g\u00f6sterdik. Katabolit bask\u0131lamas\u0131 mekanizmas\u0131yla tutarl\u0131 olarak, xiloz metabolik genlerinin ifadesi arabinozun varl\u0131\u011f\u0131nda bask\u0131lan\u0131r. Bu bask\u0131laman\u0131n AraC'ye ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ve arabinozla ba\u011fl\u0131 AraC'nin xiloz promot\u00f6rlerine ba\u011flanarak gen ifadesini bask\u0131layan bir mekanizma i\u00e7erdi\u011fini bulduk. Toplu olarak, bu sonu\u00e7lar E. coli'de \u015feker kullan\u0131m\u0131n\u0131n birden fazla d\u00fczenleyici katman i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6sterir; h\u00fccreler \u00f6nce glikozu, sonra arabinozu ve nihayetinde xilozu t\u00fcketir. Bu sonu\u00e7lar, bitkisel biyomastan t\u00fcretilen hexoz ve pentoz \u015fekerlerinin kar\u0131\u015f\u0131mlar\u0131ndan kimyasal ve biyoyak\u0131tlar \u00fcretebilen E. coli s\u00fclblerinin metabolik m\u00fchendisli\u011fi i\u00e7in alakal\u0131 olabilir."}
{"_id":"25523969","title":"MicroRNA expression profiling of human metastatic cancers identifies cancer gene targets.","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck kodlamayan mikroRNA'lar (miRNA'lar) kanser geli\u015fimi ve ilerlemesine katk\u0131da bulunur ve normal dokularda ve kanserlerde farkl\u0131 ifade edilirler. Bununla birlikte, metastaz s\u00fcrecinde miRNA'lar\u0131n \u00f6zel rol\u00fc hala bilinmemektedir. Solid t\u00fcm\u00f6rlerin metastatik fenotipini karakterize eden \u00f6zel bir miRNA ifade imzas\u0131 aramak i\u00e7in, 43 \u00e7ift birincil t\u00fcm\u00f6r (on kolon, on mesane, 13 meme ve on akci\u011fer kanseri) ve bunlardan birine ili\u015fkili metastatik lenf d\u00fc\u011f\u00fcmleri \u00fczerinde miRNA mikroarray analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 15'i a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen ve 17'si alt ifade edilen miRNA'lardan olu\u015fan bir metastatik kanser miRNA imzas\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. Bulgular\u0131m\u0131z, qRT-PCR analizi ile do\u011fruland\u0131. Tan\u0131mlanan miRNA'lardan baz\u0131lar\u0131, kanser ilerlemesi ile iyi karakterize edilmi\u015f bir ili\u015fkilere sahiptir, \u00f6rne\u011fin miR-10b, miR-21, miR-30a, miR-30e, miR-125b, miR-141, miR-200b, miR-200c ve miR-205. Verilerimizi daha da desteklemek i\u00e7in, \u00fc\u00e7 iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f miRNA gen hedefi (PDCD4, DHFR ve HOXD10 genleri) \u00fczerinde k\u00fc\u00e7\u00fck bir dizi kolon, meme ve mesane kanseri ve bunlardan birine ili\u015fkili metastatik lenf d\u00fc\u011f\u00fcmleri \u00fczerinde imm\u00fcnohistokimyasal analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Bu hedeflerin imm\u00fcnohistokimyasal ifadelerini, kar\u015f\u0131l\u0131k gelen miRNA d\u00fczenlenmesinin izledi\u011fi \u015fekilde bulduk. Bulgular\u0131m\u0131z, \u00f6zel miRNA'lar\u0131n kanser metastaz\u0131nda do\u011frudan rol oynayabilece\u011fini ve metastatik kanser gen hedeflerinin karakterizasyonu i\u00e7in yeni bir tan\u0131 arac\u0131 olabileceklerini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"25536577","title":"Circos: an information aesthetic for comparative genomics.","text":"Genom kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131ndan kaynaklanan benzerlik ve farkl\u0131l\u0131klar\u0131 tan\u0131mlamay\u0131 ve analiz etmeyi kolayla\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla \"Circos\" ad\u0131nda bir g\u00f6rselle\u015ftirme arac\u0131 geli\u015ftirdik. Arac\u0131m\u0131z, genom yap\u0131s\u0131ndaki varyasyonlar\u0131 ve genel olarak genomik aral\u0131klar aras\u0131ndaki konumsal ili\u015fkileri g\u00f6stermek i\u00e7in etkilidir. Bu t\u00fcr veriler, dizileme s\u0131ralamalar\u0131, hibridizasyon dizileri, genom haritalama ve genotiplendirme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 gibi rutin olarak \u00fcretilir. Circos, ili\u015fkili genomik \u00f6\u011felerin konumunu, boyutunu ve y\u00f6n\u00fcn\u00fc kodlayan \u015feritler kullanarak \u00e7ift konumlar aras\u0131ndaki ili\u015fkileri g\u00f6stermek i\u00e7in dairesel ideogram d\u00fczenini kullan\u0131r. Circos, da\u011f\u0131n\u0131k, \u00e7izgi ve histogram grafikleri, \u0131s\u0131 haritalar\u0131, tu\u011flalar, ba\u011flay\u0131c\u0131lar ve metin gibi verileri g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleyebilir. GFF tarz\u0131 verilerden ve hiyerar\u015fik yap\u0131land\u0131rma dosyalar\u0131ndan bitmap veya vekt\u00f6r g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri olu\u015fturulabilir, bu dosyalar otomatik ara\u00e7lar taraf\u0131ndan kolayca olu\u015fturulabilir, bu da Circos'un veri analizi ve raporlama boru hatlar\u0131nda h\u0131zl\u0131 da\u011f\u0131t\u0131m i\u00e7in uygun olmas\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"25543207","title":"Pharmacokinetic, pharmacodynamic and clinical profile of novel antiplatelet drugs targeting vascular diseases.","text":"Plaket inhibit\u00f6rleri, vask\u00fcler hastal\u0131klar\u0131 olan hastalar i\u00e7in ana tedavi y\u00f6ntemidir. Mevcut 'alt\u0131n standart' antiplatelet ajan\u0131 clopidogrel, birka\u00e7 farmakolojik ve klinik s\u0131n\u0131rlamalara sahiptir, bu da daha etkili plaket antagonisti aray\u0131\u015f\u0131na yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Adaylar aras\u0131nda, purinergik P2Y12 resept\u00f6r\u00fcn\u00fc engelleyen \u00e7e\u015fitli blok\u00f6rler; a\u011f\u0131zdan al\u0131nabilen irreversibil thienopyridin prasugrel; P2Y12 resept\u00f6r\u00fcne reversibel ba\u011flanan iki adenosin trifosfat analo\u011fu: ticagrelor (a\u011fz\u0131ndan) ve cangrelor (intraven\u00f6z); elinogrel, do\u011frudan etkili ve reversibel P2Y12 resept\u00f6r inhibit\u00f6r\u00fc (sadece intraven\u00f6z ve a\u011f\u0131zdan al\u0131nabilen antiplatelet bile\u015fik); BX 667, aktif ve reversibel k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl P2Y12 resept\u00f6r antagonisti; SCH 530348, SCH 205831, SCH 602539 ve E5555, y\u00fcksek se\u00e7icili\u011fe ve a\u011f\u0131zdan etkinli\u011fe sahip proteaz etkinle\u015ftirilmi\u015f resept\u00f6r 1 antagonisti. Birka\u00e7 ila\u00e7 da yeni hedeflere vuruyor: terutroban, a\u011f\u0131zdan al\u0131nan, se\u00e7ici ve spesifik bir tromboksan resept\u00f6r\u00fc inhibit\u00f6r\u00fc; ARC1779, ikinci nesil, n\u00fckleaz direnci olan bir aptamer, von Willebrand fakt\u00f6r\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131 plaket agregasyonunu engeller; ALX-0081, von Willebrand fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn GPIb ba\u011flama sitesini hedefleyen bir insanla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bivalan nanobody ve AJW200, von Willebrand fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn IgG4 monoklonal antikorudur. Yeni plaket antagonistlerinin farmakolojisi ve klinik profilleri, bu ajanlar\u0131n mevcut kullan\u0131lanlara g\u00f6re daha tutarl\u0131, daha h\u0131zl\u0131 ve daha g\u00fc\u00e7l\u00fc plaket inhibisyonu sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu potansiyel avantajlar\u0131n klinik avantajlara d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcp d\u00f6n\u00fc\u015fmeyece\u011fi, uygun g\u00fc\u00e7te, rastgelele\u015ftirilmi\u015f, kontroll\u00fc denemelerde ek kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalara ihtiya\u00e7 duyacakt\u0131r."}
{"_id":"25550665","title":"BLM is required for faithful chromosome segregation and its localization defines a class of ultrafine anaphase bridges.","text":"BLM mutasyonlar\u0131 Bloom sendromuna neden olur, bu da kanser yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve kromozom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili bir bozukluktur. \u0130nsan h\u00fccrelerinde kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n sad\u0131k bir \u015fekilde sa\u011flanmas\u0131nda BLM'nin bir rol\u00fc olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. BLM-eksik h\u00fccrelerin, eptopik olarak BLM proteini ifade eden izogenik d\u00fczeltilmi\u015f t\u00fcrevlerine k\u0131yasla anafaz k\u00f6pr\u00fcleri ve geride kalan kromatin daha y\u00fcksek bir s\u0131kl\u0131kta g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterdik. Normal h\u00fccrelerde mitoz s\u0131ras\u0131nda, BLM proteini anafaz k\u00f6pr\u00fclerine lokalize olur, burada h\u00fccre i\u00e7i ortaklar\u0131 topoizomeraz III alfa ve hRMI1 (BLAP75) ile kolokallez eder. BLM boyamay\u0131 bir i\u015faret\u00e7i olarak kullanarak, normal insan h\u00fccrelerinin anafaz pop\u00fclasyonunda \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 derecede yayg\u0131n olan ultrafine DNA k\u00f6pr\u00fcleri tan\u0131mlad\u0131k. Bu \u015fekilde adland\u0131r\u0131lan BLM-DNA k\u00f6pr\u00fcleri, PICH proteiniyle de boyan\u0131r ve s\u0131k s\u0131k sentromerik lokuslar\u0131 ba\u011flar ve BLM eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerde daha y\u00fcksek bir s\u0131kl\u0131kta bulunur. Bu sonu\u00e7lara dayanarak, insan h\u00fccrelerinde bile anafaz\u0131n ba\u015flamas\u0131ndan sonra bile karde\u015f kromatid ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131kla tamamlanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. Anafazda tam karde\u015f kromatid dekatenasyonunu sa\u011flamak i\u00e7in BLM'nin eylem modeli sunuyoruz."}
{"_id":"25562234","title":"Association Between High Serum Soluble Corin and Hypertension: A Cross-Sectional Study in a General Population of China.","text":"ARKA PLAN Corin'in hipertansiyonla ili\u015fkili olabilece\u011fi, h\u00fccre ve hayvan bazl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalarla g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ancak, bu ili\u015fki hala n\u00fcfus temelli kan\u0131tlardan yoksun, bu da temel ara\u015ft\u0131rmadan klinik ve \u00f6nleyici uygulamaya \u00e7evirmenin kritik \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r. Burada, \u00c7in'deki genel bir n\u00fcfusta bu ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00d6NTEM 2010 y\u0131l\u0131n\u0131n Ocak'tan May\u0131s'\u0131na kadar, Suzhou'nun Gusu il\u00e7esinde ikamet eden 2.498 kat\u0131l\u0131mc\u0131dan olu\u015fan 30 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc bir n\u00fcfusta \u00e7apraz kesitli bir \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr corin ve kan bas\u0131nc\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. SONU\u00c7LAR Hipertansiyonlu kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, hipertansiyonlu olmayan kat\u0131l\u0131mc\u0131lara k\u0131yasla daha y\u00fcksek serum corin seviyelerine sahipti (ortalamalar (\u00e7apraz aral\u0131k): 1.836,83 (1.497,85-2.327,87) pg\/ml vs. 1.579,14 (1.322,18-1.956,82) pg\/ml, P < 0,001). Daha y\u00fcksek serum corin, yayg\u0131n hipertansiyonla pozitif bir ili\u015fki i\u00e7indeydi (odans oran\u0131 (OR) = 2,01, P < 0,001). \u00c7oklu analizde, serum corin'in \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc (OR = 1,43, P = 0,007) ve d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc (OR = 1,96, P < 0,001) \u00e7eyreklerindeki kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, en d\u00fc\u015f\u00fck \u00e7eyrekteki serum corin seviyesindeki kat\u0131l\u0131mc\u0131lara k\u0131yasla hipertansiyon i\u00e7in \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek risk oranlar\u0131na sahipti. Serum corin seviyeleri artt\u0131k\u00e7a hipertansiyon risk oranlar\u0131 pozitif ve anlaml\u0131 bir \u015fekilde art\u0131yordu (P i\u00e7in trend <0,001). Daha ileri alt grup analizi, y\u00fcksek corin (serum corin seviyesi ortalaman\u0131n \u00fczerinde: 1.689,20 pg\/ml) ile ili\u015fkili hipertansiyon risk oranlar\u0131n\u0131n, ya\u015f, v\u00fccut kitle indeksi, toplam kolesterol, d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol ve oru\u00e7lu plazma glikoz seviyelerine g\u00f6re alt gruplar aras\u0131nda hala anlaml\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi (hepsi P < 0,05). SONU\u00c7"}
{"_id":"25571386","title":"Shared and distinct genetic variants in type 1 diabetes and celiac disease.","text":"ARKA PLAN \u0130ki enflamatuar bozukluk, tip 1 diyabet ve celiyak hastal\u0131k, pop\u00fclasyonlarda birlikte g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, bu da ortak bir genetik k\u00f6keni ima eder. Her iki hastal\u0131k da kromozom 6p21'deki HLA s\u0131n\u0131f II genleriyle ili\u015fkilendirildi\u011fi i\u00e7in, non-HLA lokuslar\u0131n\u0131n payla\u015f\u0131l\u0131p payla\u015f\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test ettik. Y\u00d6NTEMLER Tip 1 diyabet ve celiyak hastal\u0131\u011fa ili\u015fkili risk i\u00e7in 8 lokusun ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in, 8064 tip 1 diyabetli hasta, 9339 kontrol ve 2828 aileden 3064 ebeveyn-\u00e7ocuk ikililerinden olu\u015fan 3064 ebeveyn-\u00e7ocuk ikilisi (bir etkilenen \u00e7ocuk ve her iki biyolojik ebeveyn) i\u00e7in DNA \u00f6rnekleri \u00fczerinde genotipleme ve istatistiksel analizler ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Ayr\u0131ca, 2560 celiyak hastas\u0131nda ve 9339 kontrolde tip 1 diyabetle ili\u015fkili 18 lokusu da inceledik. SONU\u00c7LAR \u00dc\u00e7 celiyak hastal\u0131\u011f\u0131 lokusu - kromozom 1q31'deki RGS1, kromozom 2q12'deki IL18RAP ve kromozom 6q25'deki TAGAP - tip 1 diyabetle ili\u015fkiliydi (P < 1.00x10(-4)). Kromozom 3p21'deki 32 bazl\u0131k ekleme-silme varyant\u0131 yeni olarak tip 1 diyabet lokusu olarak belirlendi (P = 1.81x10(-8)) ve ayn\u0131 zamanda celiyak hastal\u0131\u011f\u0131yla da ili\u015fkiliydi, PTPN2 kromozom 18p11 ve CTLA4 kromozom 2q33 ile birlikte, payla\u015f\u0131lan ili\u015fkili oldu\u011fu kan\u0131t\u0131 olan toplam lokus say\u0131s\u0131n\u0131n yediye \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131, bunlara kromozom 12q24'deki SH2B3 de dahildir. IL18RAP ve TAGAP alelleri tip 1 diyabette koruma etkisine sahipken, celiyak hastal\u0131\u011f\u0131nda susuzlu\u011fa neden olur. Her iki hastal\u0131\u011f\u0131n da farkl\u0131 etkileri olan lokuslar aras\u0131nda tip 1 diyabet i\u00e7in kromozom 11p15'teki INS, kromozom 10p15'teki IL2RA ve kromozom 1p13"}
{"_id":"25576204","title":"Promotion of tumorigenesis by heterozygous disruption of the beclin 1 autophagy gene.","text":"K\u00f6t\u00fc huylu h\u00fccreler genellikle otofaji ad\u0131 verilen, uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc proteinleri ve sitoplazmik organelleri par\u00e7alamak i\u00e7in evrimsel olarak korunan bir yolun kusurlar\u0131n\u0131 sergiler. Ancak, \u015fu ana kadar, otofaji genlerinin t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lamada bir rol\u00fc oldu\u011funu g\u00f6steren genetik bir kan\u0131t bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. Beclin 1 otofaji geni, insan sporik meme, yumurtal\u0131k ve prostat kanseri vakalar\u0131n\u0131n %40-75'inde tek alel olarak silinmi\u015ftir. Bu nedenle, bu hipotezi test etmek i\u00e7in hedefli bir mutan fare modeli kulland\u0131k. Burada, beclin 1'in heteoriz bir \u015fekilde bozulmas\u0131n\u0131n, kendili\u011finden malignanslar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve hepatit B vir\u00fcs\u00fc ile tetiklenen premalignant lezyonlar\u0131n geli\u015fimini h\u0131zland\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Beclin 1 heteoriz farelerindeki t\u00fcm\u00f6rlerin molek\u00fcler analizleri, kalan sa\u011fl\u0131kl\u0131 alelin ne mutasyona u\u011frad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ne de susturuldu\u011funu g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, beclin 1 heteoriz bozulmas\u0131, canl\u0131 organizmada h\u00fccre proliferasyonunu art\u0131r\u0131yor ve otofajiyi azalt\u0131yor. Bu bulgular, beclin 1'in haplo-insansif bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 gen oldu\u011funu ve otofajinin h\u00fccre b\u00fcy\u00fcme kontrol\u00fc ve t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lamada yeni bir mekanizma oldu\u011funu g\u00f6steren genetik kan\u0131tlar sa\u011fl\u0131yor. Bu nedenle, beclin 1 veya di\u011fer otofaji genlerinin mutasyonu insan kanserlerinin patogenezine katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"25589047","title":"Treatment-related mortality with bevacizumab in cancer patients: a meta-analysis.","text":"\u00d6l\u00fcmc\u00fcl yan etkiler (OYE), kanser hastalar\u0131nda yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan angiogenez inhibit\u00f6r\u00fc bevacizumab ile kemoterapi kombinasyon tedavisi g\u00f6ren hastalarda bildirilmi\u015ftir. \u015eu anda, bevacizumab'\u0131n tedavi ile ili\u015fkili \u00f6l\u00fcm \u00fczerindeki rol\u00fc net de\u011fildir.\n\nAma\u00e7: Yay\u0131nlanm\u0131\u015f rastgele kontroll\u00fc denemeler (RKT'ler) \u00fczerinde sistematik bir inceleme ve meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirerek, bevacizumab ile ili\u015fkili genel OYE riskini belirlemek.\n\nVeri Kaynaklar\u0131: PubMed, EMBASE ve Web of Science veritabanlar\u0131 ile Amerikan Klinik Onkoloji Derne\u011fi konferanslar\u0131nda sunulan \u00f6zetler, Ocak 1966'dan Ekim 2010'a kadar ilgili \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in aranm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n\u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi ve Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131: Bevacizumab ile kemoterapi veya biyolojik tedavi kombinasyonunda tek ba\u015f\u0131na kemoterapi veya biyolojik tedavi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, ileri evre kat\u0131 t\u00fcm\u00f6r hastalar\u0131nda \u00f6n prospektif RKT'leri dahil etmek i\u00e7in uygun \u00e7al\u0131\u015fmalar se\u00e7ilmi\u015ftir. \u00d6zetlenebilen OYE oranlar\u0131, g\u00f6reli riskler (GR) ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (GI) sabit veya rastgele etkiler modelleri kullan\u0131larak hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nVeri Sentetikle\u015fmesi: 16 RKT'ten 10.217 \u00e7e\u015fitli ileri evre kat\u0131 t\u00fcm\u00f6r hastas\u0131 dahil olmak \u00fczere toplam 10.217 hasta analizde yer alm\u0131\u015ft\u0131r. Bevacizumab ile OYE genel incidesi %2,5 (%95 CI, 1,7-3,9)'dir. Tek ba\u015f\u0131na kemoterapi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, bevacizumab'\u0131n eklenmesi OYE riskini %1,46 (95% CI, 1,09-1,94; P = .01; incide, %2,5 vs %1,7) ile art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Bu ili\u015fki, kemoterap\u00f6tik ajanlar aras\u0131nda (P = .045) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015firken, t\u00fcm\u00f6r t\u00fcrleri (P = .13) veya bevacizumab dozlar\u0131 (P = .16) aras\u0131nda anlaml\u0131 bir farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermemi\u015ftir. Bevacizumab, taxan veya platin ajanlar\u0131 alan hastalarda OYE riskini art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r (GR, 3,49; %95 CI, 1,82-6,66; incide, %3"}
{"_id":"25597580","title":"Quiescent and active hippocampal neural stem cells with distinct morphologies respond selectively to physiological and pathological stimuli and aging.","text":"Yeti\u015fkin hipokamp\u00fcste yeni n\u00f6ronlar, t\u00fcm \u00f6m\u00fcr boyunca n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreleri\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccreleri (NSC'ler) taraf\u0131ndan \u00fcretilir ve n\u00f6rogenez d\u0131\u015f uyaranlara yan\u0131t veren plastik bir s\u00fcre\u00e7tir. Kan\u0131tlar\u0131m\u0131z, hipokampal n\u00f6rogenez i\u00e7in kanonik Notch sinyalizasyonunun RBP-J arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Notch sinyalizasyonu, morfolojik olarak farkl\u0131 Sox2(+) NSC'leri ay\u0131r\u0131r ve bu havuzlar i\u00e7inde mitotik olarak aktif veya uyku halinde olan alt gruplar aras\u0131nda ge\u00e7i\u015f yap\u0131labilir. Radyal ve yatay NSC'ler, n\u00f6rogenez uyaranlar\u0131na se\u00e7ici olarak yan\u0131t verir. Fiziksel egzersiz, uyku halinde olan radyal pop\u00fclasyonu etkinle\u015ftirirken, epileptik n\u00f6betler yatay NSC havuzunun geni\u015flemesine neden olur. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, azalt\u0131lm\u0131\u015f n\u00f6rogenez, ya\u015fl\u0131 farelerde aktif yatay NSC'lerin kayb\u0131yla ili\u015fkili olup, tamamen k\u00f6k h\u00fccrelerin kayb\u0131yla de\u011fil; ve uyku halinden \u00e7\u0131kar\u0131larak beyin n\u00f6rogenezini canland\u0131rmak i\u00e7in ge\u00e7i\u015fin geri d\u00f6nd\u00fcr\u00fclebilir oldu\u011fu ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Birka\u00e7 NSC pop\u00fclasyonunun Notch ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahip olmas\u0131 ancak uyaranlara se\u00e7ici yan\u0131tlar\u0131 ve geri d\u00f6nd\u00fcr\u00fclebilir uyku durumu olmas\u0131, adaptif \u00f6\u011frenme mekanizmalar\u0131 ve regeneratif terapi i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furmaktad\u0131r."}
{"_id":"25599283","title":"Low serum vitamin D is associated with high risk of diabetes in Korean adults.","text":"Vitamin D, glikoz metabolizmas\u0131nda bir rol oynayabilir. D\u00fc\u015f\u00fck vitamin D seviyesi, diyabet melit\u00fcs riskinin artmas\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak bu ili\u015fki Asya'da do\u011frulanmam\u0131\u015ft\u0131r. Amac\u0131m\u0131z, b\u00fcy\u00fck bir n\u00fcfus temelli anket temelinde, Kore yeti\u015fkinlerinde serum 25-hidroksivitamin D (25(OH)D) seviyelerinin ins\u00fclin direnci ve diyabet melit\u00fcs ile ili\u015fkisini incelemekti. 2008'de yap\u0131lan D\u00f6rd\u00fcnc\u00fc Kore NHANES'te 20 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 5787 Kore yeti\u015fkininde (2453 erkek ve 3334 kad\u0131n) \u00e7apraz kesit analizleri ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Diyabet melit\u00fcs, oru\u00e7lu plazma glikoz seviyesi \u22657 mmol\/L veya a\u011f\u0131zdan hipoglikemik ila\u00e7lar kullanma veya ins\u00fclin kullan\u0131m\u0131 olarak tan\u0131mland\u0131. Ins\u00fclin direnci, homeostatik model de\u011ferlendirmesi i\u00e7in ins\u00fclin direnci (HOMA-IR) ve nicel ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131k kontrol endeksi (QUICKI) ile tahmin edildi. Yeterli serum 25(OH)D konsantrasyonuna sahip olanlara k\u0131yasla (<75 nmol\/L), diyabet melit\u00fcs i\u00e7in risk oranlar\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) <25, 25-50 ve 50-75 nmol\/L serum 25(OH)D seviyeleri i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla 1.73 (1.09-2.74), 1.30 (0.91-1.84) ve 1.40 (0.99-1.98) olarak bulundu (P-trend <0.0001). Ayr\u0131ca, serum 25(OH)D seviyesi, a\u015f\u0131r\u0131 kilolu veya obez kat\u0131l\u0131mc\u0131larda HOMA-IR'ye (\u03b2 = -0.061; P = 0.001) ters oranda ve QUICKI'ye (\u03b2 = 0.059; P = 0.001) pozitif oranda ili\u015fkiliydi. Sonu\u00e7 olarak, d\u00fc\u015f\u00fck serum vitamin D konsantrasyonu, Kore yeti\u015fkinlerinde diyabet melit\u00fcs riskinin y\u00fcksekli\u011fi ile ili\u015fkilidir ve bu konsantrasyon, a\u015f\u0131r\u0131 kilolu veya obez olanlarda ins\u00fclin dir"}
{"_id":"25602549","title":"When NK cells overcome their lack of education.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin h\u00fccreleri, \u00e7evrelerini alg\u0131lamak ve kendi yap\u0131lar\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklere tepki vermek i\u00e7in \u00e7e\u015fitli molek\u00fcler mekanizmalar geli\u015ftirmi\u015ftir. NK h\u00fccreleri, hem etkili hem de d\u00fczenleyici i\u015flevlere sahip lenfositlerdir ve kendi yap\u0131lar\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklere kar\u015f\u0131 ola\u011fan\u00fcst\u00fc derecede uyum sa\u011flayabilirler. Bu dergide yay\u0131nlanan bir \u00e7al\u0131\u015fmada, Tarek ve meslekta\u015flar\u0131, n\u00f6roblastoma (NB) tedavisinde yenilik\u00e7i bir mAb tabanl\u0131 terapi kullanarak NK h\u00fccre adaptasyonunu kendi yap\u0131lara g\u00f6re manip\u00fcle etmenin klinik faydalar\u0131n\u0131 rapor ediyorlar. Bu yeni tedavi stratejisi, NK h\u00fccre terapileri \u00fczerine daha fazla ara\u015ft\u0131rmay\u0131 te\u015fvik etmelidir."}
{"_id":"25606339","title":"Toll-like receptor-3 mediates HIV-1 transactivation via NF\u03baB and JNK pathways and histone acetylation, but prolonged activation suppresses Tat and HIV-1 replication.","text":"TLR3, \u00e7e\u015fitli viral enfeksiyonlar\u0131n patogenezinde rol oynad\u0131\u011f\u0131 bilinen bir resept\u00f6rd\u00fcr, bunlara SIV ve HIV-1 ile ili\u015fkili iltihaplanma ve AIDS dahildir. Ancak bu TLR3'\u00fcn arac\u0131l\u0131k etti\u011fi etkilerin molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 bilinmemektedir ve HIV'in h\u00fccresel TLR3 ile etkile\u015fime girip hastal\u0131\u011f\u0131n s\u00fcrecini etkiledi\u011fi bilinmemektedir. Burada, hem insan makrofajlar\u0131 hem de HIV-1 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn entegre kopyalar\u0131na sahip h\u00fccreler \u00fczerinde TLR3 ligandlar\u0131n\u0131n HIV-1 transaktif etkilerini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. G\u00f6steriyoruz ki, TLR3 uyar\u0131c\u0131 aktivitesi, c-Jun, CEBPA, STAT-1, STAT-2, RELB ve NF\u03baB1 gibi transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin ekspresyonunu artt\u0131r\u0131r, bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu HIV promot\u00f6r aktivitesini d\u00fczenleyenler olarak bilinir. Ayr\u0131ca, TLR3 uyar\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n JNK ve NF\u03baB yolaklar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla HIV-1 transaktifli\u011fini artt\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu, histon deasetilaz aktivitesinde azalma, histon asetil transferaz (HAT) aktivitesinde art\u0131\u015f ve HIV-1 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn n\u00fckleozom-0 ve n\u00fckleozom-1'deki histon H3 ve H4'\u00fcn lizin kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n asetilasyonunda art\u0131\u015f gibi epigenetik de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilidir. Bununla birlikte, uzun s\u00fcreli TLR3 aktivitesi HIV-1 transaktifli\u011fini azalt\u0131r, HAT aktivitesini ve Tat transkripsiyonunu d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr ve viral replikasyonu bask\u0131lar. Genel olarak, veriler, TLR3'\u00fcn HIV'li insanlarda viral transaktifli\u011fi, h\u00fccre sinyalle\u015fmesini, do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 ve iltihab\u0131 arac\u0131l\u0131k edebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, bu TLR3'\u00fcn arac\u0131l\u0131k etti\u011fi etkilerin molek\u00fcler temellerine dair yeni bilgiler sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"25612629","title":"Patent ductus arteriosus: are current neonatal treatment options better or worse than no treatment at all?","text":"Orta b\u00fcy\u00fckl\u00fckte bir patent duktus arteriosus (PDA), bir \u00e7ocuk 1-2 ya\u015f\u0131na geldi\u011finde kapat\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fi konusunda b\u00fcy\u00fck bir belirsizlik var, ancak ne zaman kapat\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fi konusunda netlik yok. 95% neonatolog, orta b\u00fcy\u00fckl\u00fckte bir PDA'n\u0131n, hala mekanik solunum gerektiren (28 haftadan \u00f6nce do\u011fan) bebeklerde devam ederse kapat\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fine inan\u0131yor. Ancak, mekanik solunum gerektirmeyen bebeklerde PDA'y\u0131 tedavi eden neonatologlar\u0131n say\u0131s\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fiyor. Y\u00fcksek spontan duktus kapanma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6zellikle risk ve faydalar\u0131 ele alan rastgele kontrol edilen denemelerin olmamas\u0131, mevcut belirsizliklere katk\u0131da bulunuyor. Yeni bilgiler, erken farmakolojik tedavin\u0131n premat\u00fcr bebek i\u00e7in birka\u00e7 \u00f6nemli k\u0131sa vadeli fayda sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, duktus ligasyonu, PDA'n\u0131n akci\u011fer geli\u015fimi \u00fczerindeki zararl\u0131 etkilerini ortadan kald\u0131r\u0131rken, kendi bir dizi morbidite yaratabilir ki bu da duktus kapanmas\u0131ndan elde edilen faydalar\u0131n \u00e7o\u011funu kar\u015f\u0131tla\u015ft\u0131rabilir."}
{"_id":"25623469","title":"A conserved phosphatase cascade that regulates nuclear membrane biogenesis.","text":"Yeni ortaya \u00e7\u0131kan bir fosfataz ailesi, haloasit dehalojenaz s\u00fcper ailesine \u00fcyeler i\u00e7erir ve DXDX(T\/V) katalitik motifi i\u00e7erir. Bu DXDX(T\/V) fosfataz ailesinden bir \u00fcye olan Dullard, Xenopus'ta n\u00f6ral t\u00fcp geli\u015fiminin potansiyel d\u00fczenleyicisi olarak son zamanlarda g\u00f6sterilmi\u015ftir [Satow R, Chan TC, Asashima M (2002) Biochem Biophys Res Commun 295:85-91]. Burada, insan Dullard'\u0131n ve maya proteini Nem1p'nin s\u0131ras\u0131yla memeliler ve maya h\u00fccrelerinde benzer i\u015flevler g\u00f6sterdi\u011fini kan\u0131tl\u0131yoruz. Hem birincil dizide benzerliklerin yan\u0131 s\u0131ra, Dullard ve Nem1p benzer alanlara ve benzer substrat tercihlerine sahiptir ve her ikisi de n\u00fckleer zar\u0131n lokalize olur. Ayr\u0131ca, insan Dullard'\u0131n nem1Delta maya h\u00fccrelerinin anormallik g\u00f6steren n\u00fckleer zar morfolojisini kurtarabilece\u011fini ve Nem1p'nin i\u015flevini yerine getirebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Son olarak, Nem1p, maya fosfatidik asit fosfataz\u0131 Smp2p'yi defosforile etti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir [Santos-Rosa H, Leung J, Grimsey N, Peak-Chew S, Siniossoglou S (2005) EMBO J 24:1931-1941], ve Dullard'\u0131n memelilerin fosfatidik asit fosfataz\u0131 lipin'i defosforile etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu nedenle, Dullard'\u0131n n\u00fckleer zar biyogenezini d\u00fczenleyen benzersiz bir fosfataz kaskad\u0131na kat\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu kaskad\u0131n maya'dan memelilere kadar korundu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"25628793","title":"Increased expression of CYP1A1 and CYP1B1 in ovarian\/peritoneal endometriotic lesions.","text":"Endometrioz, \u00f6strojen ba\u011f\u0131ml\u0131 bir hastal\u0131kt\u0131r ve t\u00fcm premenopozal kad\u0131nlar\u0131n %10'una kadar etki eder. Farkl\u0131 endometrioz sitelerinin yerel \u00f6strojen konsantrasyonunun farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar vard\u0131r, bu da benzersiz yerel \u00f6strojen metabolizmas\u0131 nedeniyle olabilir. Biz, se\u00e7ili \u00f6strojen oksidatif metabolizmas\u0131 i\u00e7in sorumlu enzimlerin sit\u00f6spatik d\u00fczenlenmesinin farkl\u0131 sitelerde olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. Derin n\u00fcfuz eden (rektal, retosigmoidal ve uterosakral) lezyonlar, y\u00fczeysel (ovary ve periton) lezyonlar ve eutopik ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 (kontrol) endometriumda sitokrom P450 (CYP) 1A1 ve CYP1B1 mRNA ve protein ifadelerini ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR ve bat\u0131 blot ile de\u011ferlendirdik. 58 premenopozal kad\u0131n\u0131n \u00e7apraz kesitli bir \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131m\u0131 ile hormonal tedavi almayan kad\u0131nlar aras\u0131nda, y\u00fczeysel lezyonlarda sa\u011fl\u0131kl\u0131 endometriumdan genel olarak CYP1A1 ve CYP1B1 mRNA ifadesinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirleyebildik. Y\u00fczeysel lezyonlarda CYP1A1 mRNA ifadesi, eutopik endometriumdan da daha y\u00fcksekti. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, ovary lezyonlar\u0131ndan (n=3) izole edilen in vitro stromal h\u00fccrelerde CYP1A1 ve CYP1B1 ifadesinin rectum lezyonlar\u0131 veya eutopik endometriumdan izole edilen stromal h\u00fccrelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda benzer bir desene sahip oldu\u011funu bulduk. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ovary endometrioz stromal h\u00fccrelerinde estradiol\u00fcn (HPLC-MS-MS ile \u00f6l\u00e7\u00fclen) yar\u0131 \u00f6mr\u00fcn\u00fcn, e\u015fle\u015fen eutopik stromal endometrial h\u00fccrelere k\u0131yasla artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, ovary\/periton lezyonlar\u0131nda ve ovary endometrioz stromal h\u00fccrelerinde CYP1A1 ve CYP1B1'in sit\u00f6spatik d\u00fczenlenmesinin, bu h\u00fccrelerde daha yava\u015f bir metabolizma ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi anlam\u0131na geldi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25629722","title":"Eset partners with Oct4 to restrict extraembryonic trophoblast lineage potential in embryonic stem cells.","text":"Histon H3 Lys 9 (H3K9) metiltransferaz Eset, i\u00e7 h\u00fccre k\u00fctlesi (ICM) geli\u015fimi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip bir epigenetik d\u00fczenleyicidir. Normalde ICM'den t\u00fcretilen embriyojenik k\u00f6k (ES) h\u00fccreleri, blastositlerdeki trophektoderm (TE) katk\u0131da bulunamazlar, ancak Eset'in shRNA'lar ile t\u00fckenmesi, trophektoderm benzeri h\u00fccrelerin olu\u015fumu ve trophektoderm ili\u015fkili gen ifadesinin ind\u00fcklenmesiyle sonu\u00e7lanan bir farkl\u0131la\u015fmaya neden olur. Kromatin imm\u00fcnopresipitasyon (ChIP) ve dizileme (ChIP-seq) analizleri ile, Eset'in hedef genlerini, Eset ba\u011f\u0131ml\u0131 H3K9 trimetilasyon ile belirledik. Tcfap2a ve Cdx2 gibi TE'de tercih edilen ifadeye sahip genlerin Eset taraf\u0131ndan ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131k. Tek h\u00fccre PCR analizi, Eset'in t\u00fckenmesiyle Cdx2 ve Tcfap2a'n\u0131n da morula h\u00fccrelerinde ind\u00fcklendi\u011fini g\u00f6sterir. \u00d6nemli olan, Eset'in t\u00fckenmi\u015f h\u00fccrelerinin bir blastositin TE'ye ve daha sonra plasental dokulara dahil olabilmesidir. Koim\u00fcnopresipitasyon ve ChIP deneyleri, Eset'in Oct4 ile etkile\u015fime girdi\u011fini ve bu da Oct4'\u00fcn Eset'i bu trophektoderm ili\u015fkili genleri susturmak i\u00e7in i\u015fe ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, Eset'in \u00e7oklu potansiyelli h\u00fccrelerde ekstraembriyofik trophektoderm hatt\u0131 potansiyelini k\u0131s\u0131tlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve \u00e7oklu potansiyelli bir fakt\u00f6r arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla bir epigenetik d\u00fczenleyiciyi temel bir h\u00fccre kader karar\u0131na ba\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"25641414","title":"Suicides after pregnancy in Finland, 1987-94: register linkage study.","text":"\n# Ama\u00e7: Hamilelik ile ili\u015fkili intihar oranlar\u0131n\u0131, hamileli\u011fin t\u00fcr\u00fcne g\u00f6re belirlemek.\n\n# Tasar\u0131m: Kay\u0131t ba\u011flant\u0131s\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. \u00dcreme \u00e7a\u011f\u0131ndaki kad\u0131nlar\u0131n intiharlar\u0131 ile ilgili bilgiler, Fin do\u011fum, k\u00fcrtaj ve hastaneden taburcu kay\u0131tlar\u0131 ile birle\u015ftirilerek, son ya\u015famlar\u0131nda tamamlanm\u0131\u015f bir hamileli\u011fe sahip olan ka\u00e7 kad\u0131n\u0131n intihar etti\u011fi belirlendi.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131: Finlandiya'n\u0131n \u00fclke \u00e7ap\u0131nda verileri.\n\n# Konular: 1987-94 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda intihar eden kad\u0131nlar.\n\n# Sonu\u00e7lar: Hamilelik ile ili\u015fkili 73 intihar vakas\u0131 vard\u0131, bu da bu ya\u015f grubundaki t\u00fcm kad\u0131n intiharlar\u0131n\u0131n %5,4'\u00fcn\u00fc olu\u015fturuyordu. Ortalama y\u0131ll\u0131k intihar oran\u0131 100.000'de 11,3't\u00fc. Do\u011fumla ili\u015fkili intihar oran\u0131 (5,9) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc ve k\u00fcrtaj (18,1) ve kas\u0131tl\u0131 k\u00fcrtaj (34,7) ile ili\u015fkili oranlar, n\u00fcfusun oranlar\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. Do\u011fumla ili\u015fkili risk, ergenler aras\u0131nda daha y\u00fcksekti ve k\u00fcrtajla ili\u015fkili risk, t\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131 aras\u0131nda artm\u0131\u015ft\u0131. \u0130ntihar eden kad\u0131nlar, di\u011fer tamamlanm\u0131\u015f hamilelikleri olan kad\u0131nlara k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck sosyal s\u0131n\u0131flardan gelme ve daha az olas\u0131l\u0131kla bekar olma e\u011filimindeydi.\n\n# Sonu\u00e7: Kas\u0131tl\u0131 k\u00fcrtaj sonras\u0131 artan intihar riski, hem ortak risk fakt\u00f6rleri hem de kas\u0131tl\u0131 k\u00fcrtaj\u0131n zihinsel sa\u011fl\u0131\u011fa zararl\u0131 etkileri olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25643818","title":"Metformin-associated lactic acidosis: a rare or very rare clinical entity?","text":"\n**Ama\u00e7lar** Laktik asidoz, b\u00fcy\u00fck\u00fcnid terapiyle ili\u015fkili iyi bilinen bir komplikasyondur ve potansiyel olarak ciddi olabilir. Metformin ile ili\u015fkili laktik asidoz (MALA) yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, fenformin ile ili\u015fkili olan\u0131n \u00e7ok daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr, ancak nadiren bildirilmeye devam etmektedir, bu da uygulayan klinisyenler i\u00e7in endi\u015fe kayna\u011f\u0131d\u0131r. D\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda mevcut verileri, MALA'n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, geli\u015fimi i\u00e7in risk fakt\u00f6rleri ve bu potansiyel tehlikeyi en aza indirmek i\u00e7in metformin kullan\u0131m\u0131yla ilgili pratik k\u0131lavuzlar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7iriyoruz.\n\n**Y\u00f6ntemler** Hem Medline hem de Ovid'den (1965-98) kapsaml\u0131 bir literat\u00fcr taramas\u0131 yap\u0131ld\u0131. A\u015fa\u011f\u0131daki anahtar kelimeler kullan\u0131larak arama yap\u0131ld\u0131: \"Tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fc\", \"oral hipoglisemik ila\u00e7lar\", \"b\u00fcy\u00fck\u00fcnid\", \"metformin ile ili\u015fkili laktik asidoz\" ve \"renal bozulma\".\n\n**Sonu\u00e7lar** MALA, fenformin ile ili\u015fkili laktik asidozun 20 kat daha nadir oldu\u011fu bulundu. T\u00fcm risk fakt\u00f6rlerinden, renal bozulma, metformin tedavisi g\u00f6ren hastalarda MALA geli\u015fimi i\u00e7in ana tetikleyici fakt\u00f6r gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Ayr\u0131ca, hi\u00e7bir tetikleyici fakt\u00f6r belirlenmeyen MALA vakalar\u0131 da bulduk ve bu vakalarda temel mekanizma hala belirsizdir. MALA riskini en aza indirmek i\u00e7in metformin kullan\u0131m\u0131yla ilgili pratik \u00f6neriler, \u00f6nceki raporlara dayanarak listelendi.\n\n**Sonu\u00e7** MALA'n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fck yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, sulfonil\u00fcrea ile ili\u015fkili hipoglisemi yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131na benzer. Metformin, Tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fcn\u00fcn tedavisinde bir\u00e7ok yararl\u0131 metabolik etkiye sahiptir. \u00d6nerilen metformin kullan\u0131m k\u0131lavuzlar\u0131na s\u0131k\u0131 s\u0131k\u0131ya uyuldu\u011funda, yayg\u0131n kullan\u0131m\u0131 g\u00fcvenli olacakt\u0131r ve MALA vakalar\u0131 daha da azalacakt\u0131r."}
{"_id":"25649545","title":"Inborn errors of human JAKs and STATs.","text":"\u0130nsanlarda JAK'lar\u0131n (JAK3 ve TYK2) ve STAT'lar\u0131n (STAT1, STAT3 ve STAT5B) kodlayan d\u00f6rt genin do\u011fu\u015ftan gelen hatalar\u0131 tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu be\u015f genin mutasyonlar\u0131ndan kaynaklanan bozukluklar\u0131 inceliyoruz ve bu durumlar\u0131n molek\u00fcler ve h\u00fccresel patogenezi hakk\u0131nda, sitokinler, hormonlar ve resept\u00f6rleri de dahil olmak \u00fczere JAK'lar ve STAT'larla etkile\u015fime girenlerin ke\u015ffiyle nas\u0131l ayd\u0131nlat\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 vurguluyoruz. JAK-STAT bile\u015fenlerinden yoksun olan fareler ve insanlar aras\u0131ndaki fenotipik benzerlikler, JAK'lar\u0131n ve STAT'lar\u0131n memelilerde b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde korunmu\u015f i\u015flevlerine i\u015faret etmektedir. Bununla birlikte, JAK3, TYK2, STAT1 veya STAT5B'nin bialelik s\u0131f\u0131r alelleri ta\u015f\u0131yan fareler ve insanlar aras\u0131nda geni\u015f bir fenotipik farkl\u0131l\u0131k ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, insan JAK3, TYK2, STAT1 ve STAT3 lokuslar\u0131nda y\u00fcksek d\u00fczeyde alel heterojenli\u011fi, \u00f6nceden beklenmeyen \u00e7ok \u00e7e\u015fitli imm\u00fcnolojik ve klinik fenotipleri ortaya \u00e7\u0131karm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"25649714","title":"Mental health problems of homeless children and families: longitudinal study.","text":"\n# Ama\u00e7: Evsiz \u00e7ocuklar ve ailelerin yeniden konutland\u0131r\u0131lmadan \u00f6nce ve sonra zihinsel sa\u011fl\u0131k ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n# Tasar\u0131m: Kesitsel, uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n# Yer: Birmingham \u015fehri.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 58 yeniden konutland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f aile, 103 (2-16 ya\u015f aras\u0131) \u00e7ocuk ve 21 d\u00fc\u015f\u00fck sosyoekonomik stat\u00fcdeki istikrarl\u0131 konutta ya\u015fayan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma ailesi, 54 \u00e7ocuk.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: \u00c7ocuklar\u0131n zihinsel sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131 ve ileti\u015fim d\u00fczeyi; annelerin zihinsel sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131 ve bir y\u0131l sonra yeniden konutland\u0131rma sonras\u0131 sosyal destek.\n\n# Sonu\u00e7lar: Yeniden konutland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f anneler ve \u00e7ocuklar\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma grubuna k\u0131yasla zihinsel sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek kald\u0131 (anneler %26 v %5, P = 0,04; \u00e7ocuklar %39 v %11, P = 0,0003). Evsiz anneler takipte hala \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha az sosyal deste\u011fe sahipti. \u0130stismar ge\u00e7mi\u015fi olan ve sosyal entegrasyonu zay\u0131f anneler, \u00e7ocuklar\u0131nda kal\u0131c\u0131 zihinsel sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131na sahip olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksekti.\n\n# Sonu\u00e7: Evsiz aileler, geleneksel sa\u011fl\u0131k hizmetleri ve d\u00fczenlemeleriyle kar\u015f\u0131lanamayacak kadar karma\u015f\u0131k ihtiya\u00e7lara sahiptir. Yerel stratejiler, kal\u0131c\u0131 konutlara h\u0131zl\u0131 yeniden konutland\u0131rma, ebeveynler ve \u00e7ocuklar i\u00e7in etkili sosyal destek ve sa\u011fl\u0131k hizmeti ve \u015fiddetten ve tehditten korunma geli\u015ftirilmeli ve uygulanmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"25653703","title":"The flip side of perception-action coupling: locomotor experience and the ontogeny of visual-postural coupling.","text":"Motor geli\u015fimin psikolojik i\u015flevler \u00fczerindeki olas\u0131 rol\u00fc, bir kez daha b\u00fcy\u00fck teorik ve pratik \u00f6nem ta\u015f\u0131yan bir konu. Bu konuya farkl\u0131 bir yakla\u015f\u0131mla yeniden ilgi duymak, Gesell'in erken motorik de\u011ferlendirmelerden uzun vadeli psikolojik i\u015flevleri tahmin etme ilgisinden uzakla\u015farak, motor becerilerin ediniminin psikolojik de\u011fi\u015fiklikleri nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini anlamaya y\u00f6nelik bir \u00e7aba olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Bu makale, bir bebekteki duru\u015f d\u00fczenlemesi yetene\u011findeki geli\u015fimsel de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkili olarak, yan yatma hareketinin ediniminin optik ak\u0131\u015f desenlerinden elde edilen bilgilere dayal\u0131 olarak nas\u0131l ba\u011flant\u0131l\u0131 oldu\u011funu a\u00e7\u0131kl\u0131yor. Arg\u00fcman, yan yatma hareketinin ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131n, bebeklerin \u00f6nemli alt g\u00f6revleri, yani y\u00f6nlendirme, destek y\u00fczeyi dikkatini ve duru\u015f kontrol\u00fcn\u00fc etkili ve verimli bir \u015fekilde kontrol etmek i\u00e7in ayr\u0131lm\u0131\u015f mekansal optik ak\u0131\u015f b\u00f6lgelerini ay\u0131rt etmeye zorlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu arg\u00fcmana dayanarak, bir ara\u015ft\u0131rma program\u0131 a\u00e7\u0131klan\u0131yor, bu program\u0131n amac\u0131, motor deneyimlerin post\u00fcr kontrol\u00fcnde periferik optik ak\u0131\u015f\u0131 i\u015flevselle\u015ftirme yetene\u011fine neden olarak geli\u015fti\u011finin ya da sadece bu geli\u015fmeleri \u00f6ng\u00f6ren olgunla\u015fma habercisi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemektir. Son olarak, y\u00fckseklikten korkunun ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131, bebeklerin periferik optik ak\u0131\u015fa dayal\u0131 duru\u015f d\u00fczenlemesi yetene\u011fine ba\u011flayan bir hipotez ileri s\u00fcr\u00fcl\u00fcyor. Makalenin genel teorik noktas\u0131, bir geli\u015fimsel edinimin deneyimleri do\u011furdu\u011fu ve ayn\u0131 ve farkl\u0131 alanlarda bir dizi yeni geli\u015fimsel de\u011fi\u015fikli\u011fe yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 probabilistik epijenetik ilkesidir."}
{"_id":"25657127","title":"Crystal structure of the first plant urease from jack bean: 83 years of journey from its first crystal to molecular structure.","text":"Ureaz, nikel ba\u011f\u0131ml\u0131 bir metaloz enzim, bitkiler, baz\u0131 bakteriler ve mantarlar taraf\u0131ndan sentezlenir. Urea'y\u0131 amonyak ve karbondioksite hidroliz ederek katalize eder. Bitki ve bakteriyel ureazlar\u0131n amino asit dizileri yak\u0131ndan ili\u015fkili olsa da, baz\u0131 biyolojik aktiviteler \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. Bitki ureazlar\u0131, bakteriyel ureazlar\u0131 gibi, b\u00f6cek \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc \u00f6zelliklere sahiptir, ancak bu \u00f6zellik, ureoliz aktivitesinden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. Bug\u00fcne kadar, sadece bakteriyel ureazlar i\u00e7in yap\u0131sal bilgi mevcuttur, ancak en iyi \u00e7al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015f bitki ureaz\u0131 olan jack fasulyesi ureaz\u0131 (Canavalia ensiformis; JBU), 1926'da ilk olarak kristalle\u015ftirilen enzimdir. Bitki ureazlar\u0131n\u0131n biyolojik \u00f6zelliklerini, \u00f6zellikle b\u00f6cek \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc aktivitenin mekanizmas\u0131n\u0131 daha iyi anlamak i\u00e7in bu enzimlerin yap\u0131sal \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda ba\u015flad\u0131k. Burada, JBU'nun 2.05 \u00c5 \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. JBU'nun aktif site mimarisi, iki nikel merkezi i\u00e7eren bakteriyel ureazlara benzer. JBU, aktif sitesinde bir fosfat ve beta-merkaptoetanol ile modifiye edilmi\u015f bir kal\u0131nt\u0131 (Cys592) i\u00e7erir ve \u00e7oklu inhibit\u00f6rlerin (fosfat ve beta-merkaptoetanol) ba\u011flanmas\u0131 \u015fimdiye kadar bakteriyel ureazlarda g\u00f6zlemlenmemi\u015ftir. JBU'nun yap\u0131sal bilgilerini, bitki ureazlar\u0131n\u0131n b\u00f6cek \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc \u00f6zelliklerine ili\u015fkin mevcut biyofiziksel ve biyokimyasal verilerle ili\u015fkilendirerek, bitki ureazlar\u0131n\u0131n entomotoksik peptid b\u00f6lgesinde bulunan amfipatik beta-sa\u00e7\u0131n\u0131n, beta-por olu\u015fturucu toksinler gibi bir membran ekleme beta-barel olu\u015fturabilece\u011fini varsay\u0131yoruz."}
{"_id":"25670099","title":"Studies of nuclear and cytoplasmic behaviour during the five mitotic cycles that precede gastrulation in Drosophila embryogenesis.","text":"Farkl\u0131 m\u00fcdahale kontrast optik, sinematografi ile birlikte kullan\u0131larak, canl\u0131, sinkiyal embriyonun 10. a\u015famadan 14. a\u015famaya kadar olan morfolojik de\u011fi\u015fiklikleri incelendi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalara, sabitlenmi\u015f, boyanm\u0131\u015f b\u00fct\u00fcn embriyolar\u0131n verileri de eklendi. A\u015fa\u011f\u0131da belirtilen bilgiler elde edildi. 10., 11., 12. ve 13. n\u00fckleer d\u00f6ng\u00fclerin ortalama s\u00fcreleri s\u0131ras\u0131yla yakla\u015f\u0131k 9, 10, 12 ve 21 dakika (25 derece C) olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Bu d\u00f6rt d\u00f6ng\u00fcde, mitotik d\u00f6nemde belirgin bir n\u00fckleer zar olmadan ge\u00e7en s\u00fcre s\u0131ras\u0131yla 3, 3, 3 ve 5 dakika olarak belirlendi. 14. n\u00fckleer d\u00f6ng\u00fcn\u00fcn s\u00fcresi embriyonun farkl\u0131 b\u00f6lgelerinde konum bazl\u0131 olarak de\u011fi\u015fir, en k\u0131sa d\u00f6ng\u00fcler 65 dakika s\u00fcrer. 10. ile 13. n\u00fckleer d\u00f6ng\u00fclerde, canl\u0131 embriyolarda yayg\u0131n olarak g\u00f6zlemlenen bir durum, sinkiyal blastoderm n\u00fcklelerinin (ve ayr\u0131lmalar\u0131) neredeyse ayn\u0131 anda embriyonun \u00f6n ve arka kutuplar\u0131ndan kaynaklanarak ve ortadaki b\u00f6lgeye sona ererek mitozda girmesi ve \u00e7\u0131kmas\u0131d\u0131r. H\u0131zl\u0131 dondurulmu\u015f embriyolar\u0131m\u0131zdan elde etti\u011fimiz verilere g\u00f6re, bu mitotik dalgalar ortalama olarak yakla\u015f\u0131k yar\u0131m dakika s\u00fcrer ve embriyonun y\u00fczeyinden kutuplardan ekvatora kadar yay\u0131l\u0131r. Yumurta n\u00fckleleri, geri kalan n\u00fckleler periferiye g\u00f6\u00e7 ederken \u00e7ekirde\u011fin i\u00e7inde kal\u0131r ve 8. ve 9. n\u00fckleer d\u00f6ng\u00fclerde g\u00f6\u00e7 eden n\u00fcklelerle senkronize olarak b\u00f6l\u00fcn\u00fcr, ve 10. n\u00fckleer d\u00f6ng\u00fcde \u015fimdi periferide bulunan n\u00fcklelerin hemen ard\u0131ndan. 10. d\u00f6ng\u00fcden sonra, bu yumurta n\u00fckleleri b\u00f6l\u00fcnmeyi durdurur ve poliploid hale gelir. Sinkiyal embriyoda en az \u00fc\u00e7 farkl\u0131 sitoplazmik organizasyon d\u00fczeyi vard\u0131r: her blastoderm n\u00fckleinin \u00e7evresinde yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f sitoplazma alanlar\u0131; radyal y\u00f6nlendirilmi\u015f izler, periferik sitoplazmada kolkisin duyarl\u0131 atlama ta\u015f\u0131malar\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirir; ve embriyonun \u00e7ekirde\u011finin uzun menzilli organizasyonu, b\u00fcy\u00fck i\u00e7 yumurta k\u00fctlesinin her n\u00fckleer d\u00f6ng\u00fcyle birlikte uyumlu hareketini sa\u011flar. Bu y\u00fcksek derecede organize edilmi\u015f sitoplazma, bu a\u015famal"}
{"_id":"25677651","title":"Activation of liver X receptors and retinoid X receptors prevents bacterial-induced macrophage apoptosis.","text":"Mikroorganizma-makrofaj etkile\u015fimleri, bir\u00e7ok enfeksiyonun patogenezinde merkezi bir rol oynar. Baz\u0131 bakteriyel patojenlerin makrofaj apoptozunu tetikleme yetene\u011fi, do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131ndan ka\u00e7\u0131nmalar\u0131na ve ev sahibinde ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde kolonile\u015fmelerine katk\u0131da bulunabilece\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Burada, makrofaj kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc (M-CSF) \u00e7ekilmesinden ve \u00e7e\u015fitli apoptoz ind\u00fckleyicilerinden kaynaklanan makrofaj apoptoz yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bask\u0131layan liver X resept\u00f6rleri (LXRs) ve retinoid X resept\u00f6rleri (RXRs) etkinle\u015ftirildi\u011fine dair kan\u0131tlar sunuyoruz. Ayr\u0131ca, LXR ve RXR'lerin birle\u015ftirilmi\u015f etkinle\u015ftirilmesi, Bacillus anthracis, Escherichia coli ve Salmonella typhimurium enfeksiyonlar\u0131ndan kaynaklanan makrofaj apoptozunu korudu. \u0130fade profilleme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, LXR ve RXR agonistlerinin antiapoptoz d\u00fczenleyicileri, \u00f6rne\u011fin AIM\/CT2, Bcl-X(L) ve Birc1a'n\u0131n ifadelerini ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6sterdi. \u00d6te yandan, LXR ve RXR agonistleri, proapoptoz d\u00fczenleyicileri ve etkinle\u015ftiricileri, \u00f6rne\u011fin kaspaslar 1, 4\/11, 7 ve 12; Fas ligand\u0131; ve Dnase1l3'\u00fcn ifadelerini bask\u0131lad\u0131. LXR ve RXR agonistlerinin kombinasyonu, \u00e7e\u015fitli apoptoz ind\u00fckleyicilerine yan\u0131t olarak apoptozu inhibe etmede tek ba\u015f\u0131na her bir agonistten daha etkiliydi ve AIM\/CT2'nin ifadelerini ind\u00fcklemede sinerjik bir etki g\u00f6sterdi. LXR\/RXR agonistlerine kar\u015f\u0131 AIM\/CT2 ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131, antiapoptoz etkilerini k\u0131smen tersine \u00e7evirdi. Bu bulgular, LXRs ve RXRs'nin makrofaj hayatta kalmas\u0131n\u0131 kontrol etmedeki beklenmedik rollerini ortaya koyuyor ve LXR\/RXR agonistlerinin, ev sahibi yan\u0131tlar\u0131ndan ka\u00e7\u0131nmak i\u00e7in apoptoz programlar\u0131n\u0131 tetikleyen bakteriyel patojenlere kar\u015f\u0131 do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 g\u00fc\u00e7lendirmek i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fi olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011furuyor."}
{"_id":"25682129","title":"p53 binding to nucleosomal DNA depends on the rotational positioning of DNA response element.","text":"DNA'ya spesifik s\u0131ral\u0131 ba\u011flanma, p53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 fonksiyonu i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Nukleozomal organizasyondan kaynaklanan p53-DNA tan\u0131ma \u00fczerindeki k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, p53 DNA ba\u011flanma alan\u0131n\u0131n (p53DBD) ve tam uzunlukta do\u011fal p53 proteininin, bir p53 yan\u0131t eleman\u0131na (p53RE) yerle\u015ftirildi\u011fi alt\u0131 d\u00f6nd\u00fcrme ayar\u0131nda ba\u011flanmas\u0131n\u0131 inceledik. En g\u00fc\u00e7l\u00fc p53 ba\u011flanmas\u0131n\u0131n, p53RE'nin, \u00e7\u00f6zeltide ve kristallerde g\u00f6zlemlenen p53-DNA komplekslerinde oldu\u011fu gibi, ayn\u0131 y\u00f6nde b\u00fck\u00fclmesiyle meydana geldi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ancak, p53RE'nin \u00e7ekirdek par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131nda yakla\u015f\u0131k 180 derece de\u011fi\u015ftirilmesiyle, eri\u015filemez hale geliyor. G\u00f6zlemlerimiz, ba\u011flanma sitelerinin bir nukleozom \u00fczerindeki y\u00f6n\u00fcn\u00fcn, ilk p53-DNA tan\u0131ma ve sonraki ko-faktor i\u015fe al\u0131m\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25687558","title":"Diminished sympathetic nervous system activity in genetically obese (ob\/ob) mouse.","text":"Genetik obeziteye (ob\/ob) sahip fareler, so\u011fuk maruz kalmaya kar\u015f\u0131 bozuk termoreg\u00fclasyon yan\u0131tlar\u0131 g\u00f6sterir. Bu olguya yol a\u00e7an patofizyolojik a\u00e7\u0131klamalar, h\u00fccre i\u00e7i metabolizmadaki anormalliklere veya periferik dokular\u0131n katabolik etkilere kar\u015f\u0131 duyars\u0131zl\u0131\u011f\u0131na odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. Simpatik sinir sistemi (SNS), geri besleme d\u00fczenlemesine tabi oldu\u011fu i\u00e7in, periferik termogenezdeki bozulma, SNS aktivitesinde bir telafi edici art\u0131\u015fla ili\u015fkili olmal\u0131d\u0131r. ob\/ob farelerinde SNS aktivitesini incelemek i\u00e7in, kalp ve interskap\u00fcler kahverengi ya\u011f dokusu (IBAT) da dahil olmak \u00fczere ob\/ob ve normal farelerde norepinefrin (NE) d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Etkili NE d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in radyolabelli NE veya NE sentezini inhibe etmek i\u00e7in alfa-metil-p-tirozin kullanan \u00e7al\u0131\u015fmalar, ob\/ob farelerinde kalp ve IBAT'da 33-56% ve 45-73% aras\u0131nda azalm\u0131\u015f SNS aktivitesi oldu\u011funu g\u00f6sterdi. So\u011fuk maruz kal\u0131m (4 derece C) s\u0131ras\u0131nda, hem ob\/ob hem de normal farelerde kalp ve IBAT'da NE d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc benzer \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131, ancak kalp ve muhtemelen IBAT'da da obez farelerde normal farelere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck NE d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm oranlar\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da ob\/ob farelerinde hipoterminin kademeli geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda meydana geldi. Uzun etkili opioid antagonist naltreksonun y\u00f6netimi, ob\/ob farelerinde g\u00f6zlemlenen SNS aktivitesinin bask\u0131s\u0131n\u0131 tersine \u00e7eviremedi. Bu veriler, ob\/ob farelerinde azalm\u0131\u015f SNS aktivitesinin, bu hayvanlar\u0131n karakteristik olan bozuk termogenezde ek bir katk\u0131da bulunabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25690516","title":"Quality of life of young adults with idiopathic short stature: effect of growth hormone treatment. Dutch Growth Hormone Working Group.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, idiopatik k\u0131sa boy (ISS) tan\u0131s\u0131 konulan \u00e7ocukluk d\u00f6neminden beri rekombine insan b\u00fcy\u00fcme hormonu (rhGH) tedavisi alan gen\u00e7 yeti\u015fkinlerin ya\u015fam kalitesini de\u011ferlendirmek ve onlar\u0131n ya\u015fam kalitesinin ve ki\u015filik \u00f6zelliklerinin normalden farkl\u0131 olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. Ayr\u0131ca, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar ve ebeveynlerinin rhGH tedavisi hakk\u0131ndaki deneyimleri ve beklentileri de incelendi. \u00c7al\u0131\u015fmaya 89 ki\u015fi dahil edildi: 24 ki\u015fi (16 erkek, 8 kad\u0131n) \u00e7ocukluk d\u00f6neminden beri rhGH tedavisi ald\u0131, 65 ki\u015fi (40 erkek, 25 kad\u0131n) ise hi\u00e7 tedavi g\u00f6rmedi. G\u00f6r\u00fc\u015fme s\u0131ras\u0131nda, t\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar son boylar\u0131na ula\u015fm\u0131\u015ft\u0131 [ortalama (SD) -2.3 (0.9) SDS Hollanda referanslar\u0131 i\u00e7in], ve tedavi g\u00f6ren ki\u015filerin ya\u015f\u0131 20.5 (1.0) ya\u015f, kontrol grubu ki\u015filerin ise 25.7 (3.5) ya\u015f\u0131ndayd\u0131 (p < 0.001). E\u011fitim seviyeleri benzer olsa da, tedavi g\u00f6ren ki\u015filer, kontrol grubuna k\u0131yasla daha az s\u0131kl\u0131kla bir ortaklar\u0131 olmu\u015ftu (ya\u015f ve cinsiyetten ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f olarak, p < 0.001). Nottingham Sa\u011fl\u0131k Profili ve K\u0131sa Form 36 Sa\u011fl\u0131k Anketleri, tedavi g\u00f6ren ve kontrol gruplar\u0131 aras\u0131nda genel sa\u011fl\u0131k durumu a\u00e7\u0131s\u0131ndan bir fark olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 Hollanda ya\u015fa \u00f6zg\u00fc referanslar (norm grubu) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda bu durum ge\u00e7erliydi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %74'\u00fc, boylar\u0131yla ilgili bir veya daha fazla olumsuz olay ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131 ve %61'i daha uzun olmak istediklerini bildirdiler, ancak sadece %22'si ve %11'i Zaman Takas ve Standart Risk oyunlar\u0131nda kar\u015f\u0131l\u0131k vermeye istekliydi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n ki\u015filik \u00f6zellikleri, Minnesota \u00c7ok Fazl\u0131 Ki\u015filik Envanteri ile \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f olsa da, norm grubundan farkl\u0131 de\u011fildi. rhGH tedavisine y\u00f6nelik memnuniyet y\u00fcksekti, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu tedavi, kat\u0131l\u0131mc\u0131lara ve ebeveynlerine g\u00f6re son boylar\u0131nda s\u0131ras\u0131yla 12 (8) cm ve 13 (7) cm art\u0131\u015f sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131. Ba\u015flang\u0131\u00e7taki yeti\u015fkinlik tahmini boyuna (Bayley & Pinneau) dayanarak, bu art\u0131\u015f sadece 3.3 (5.6) cm'ydi. Sonu\u00e7 olarak, tedavi g\u00f6ren ki\u015filer, kontrol grubuna k\u0131yasla daha az s\u0131kl\u0131kla ortaklar\u0131 olsalar"}
{"_id":"25690564","title":"Neighborhood Racial\/Ethnic Concentration, Social Disadvantage, and Homicide Risk: An Ecological Analysis of 10 U.S. Cities","text":"Cinayet, Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131lar ve Hispanik erkekler aras\u0131nda \u00f6l\u00fcm nedenleri aras\u0131nda \u00f6nde gelen bir nedendir. 10 ABD \u015fehrinde sosyal dezavantajla ili\u015fkili mahalle \u00f6zelliklerinin \u0131rksal\/etnik cinayet bo\u015fluklar\u0131n\u0131 nas\u0131l a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Test hipotezleri \u015funlard\u0131: (1) Daha y\u00fcksek Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 ve Hispanik konsantrasyonlar\u0131 daha y\u00fcksek cinayet oranlar\u0131yla ili\u015fkili olacakt\u0131r ve (2) Mahalle \u0131rksal\/etnik konsantrasyonu ve cinayet aras\u0131ndaki ili\u015fki, i\u015fsizlik, orta aile geliri, d\u00fc\u015f\u00fck e\u011fitim seviyesi ve kad\u0131n ba\u015fa ge\u00e7me gibi mahalle sosyal dezavantaj de\u011fi\u015fkenlerine ayarland\u0131ktan sonra azalt\u0131lacakt\u0131r. Test hipotezleri, mekansal otokorelasyonu ayarlayan ayr\u0131 Poisson regresyon modelleri kullan\u0131larak incelendi. Mahallelerde Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 ve Hispanik konsantrasyonlar\u0131n\u0131n daha y\u00fcksek oldu\u011fu yerlerde cinayet oranlar\u0131 daha y\u00fcksekti ve mahalle \u0131rksal\/etnik konsantrasyonu ve cinayet aras\u0131ndaki ili\u015fki, \u00f6zellikle kad\u0131n ba\u015fa ge\u00e7me y\u00fczdesi ve lise diplomas\u0131 olmayanlar y\u00fczdesi ayarland\u0131ktan sonra azalt\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, baz\u0131 \u015fehirlerde mahalle \u0131rksal\/etnik konsantrasyonu ve cinayet aras\u0131ndaki ili\u015fki, di\u011ferlerinden daha fazla sosyal dezavantaj de\u011fi\u015fkenleri taraf\u0131ndan a\u00e7\u0131kland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bulgular\u0131m\u0131zdan yola \u00e7\u0131karak, politika yap\u0131c\u0131lar\u0131n (1) erken \u00e7ocukluk e\u011fitimi programlar\u0131n\u0131 ve y\u00fcksek \u00f6\u011frenim f\u0131rsatlar\u0131n\u0131 geni\u015fletmesi ve (2) sosyal dezavantajl\u0131 mahallelerde ekonomik ve topluluk geli\u015ftirme giri\u015fimlerini te\u015fvik etmesi gerekebilir."}
{"_id":"25691541","title":"Preterm patent ductus arteriosus: A continuing conundrum for the neonatologist?","text":"Preterm patolojik ductus arteriosus (PDA) y\u00f6netimi nas\u0131l yap\u0131laca\u011f\u0131 hala bir muamma. Bir yandan fizyoloji ve olumsuz sonu\u00e7larla istatistiksel ili\u015fkilendirme, bu durumun patolojik oldu\u011funu g\u00f6steriyor. \u00d6te yandan, tedavi stratejileri \u00fczerine yap\u0131lan klinik denemeler, uzun vadeli herhangi bir fayda g\u00f6stermedi. PDA \u00fczerine yap\u0131lan ultrason ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n etkisinin do\u011fumdan sonraki ilk saatlerde, daha \u00f6nce d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnden \u00e7ok daha erken olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor; ancak hala ne zaman PDA'y\u0131 tedavi etmemiz gerekti\u011fi bilmiyoruz. Simptomatik veya \u00f6n semptomatik tedaviyi test eden \u00e7al\u0131\u015fmalar esasen tarihsel ve tedavi etmemenin etkisini test etmedi. Profilaktik tedavi, en \u00e7ok ara\u015ft\u0131r\u0131lan rejimdir; ancak baz\u0131 k\u0131sa vadeli sonu\u00e7lardaki iyile\u015ftirmeler, uzun vadeli sonu\u00e7larda herhangi bir farka d\u00f6n\u00fc\u015fm\u00fcyor. Neonatologlar, neredeyse hi\u00e7 tedavi etmeyenleri test eden denemelere kat\u0131lmakta isteksizdi. \u00c7ok erken postnatal kan ak\u0131\u015f\u0131nda \u00f6nemli g\u00f6zlemler, erken postnatal duktusun daralma yan\u0131t\u0131na dayal\u0131 tedaviyi hedefleyerek faydalar\u0131 optimize edebilece\u011fimizi g\u00f6steriyor. Bu stratejinin pilot denemesi, akci\u011fer kanamalar\u0131n\u0131n incidans\u0131nda azalmaya neden oldu; ancak bu stratejinin daha fazla denemesi gerekiyor."}
{"_id":"25691878","title":"Political and economic aspects of the transition to universal health coverage.","text":"\u00dclkeler, farkl\u0131 yollar ve \u00e7e\u015fitli sa\u011fl\u0131k sistemleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla evrensel sa\u011fl\u0131k kapsam\u0131 elde etmi\u015ftir. Bununla birlikte, evrensel sa\u011fl\u0131k kapsam\u0131 hedefi do\u011frultusunda d\u00fczenli olarak \u00fc\u00e7 ortak \u00f6zellik g\u00f6zlemlenebilir. \u0130lk olarak, \u00e7e\u015fitli sosyal g\u00fc\u00e7lerin itici g\u00fcc\u00fcyle olu\u015fturulan kamu programlar\u0131 veya d\u00fczenlemeler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla bak\u0131m eri\u015fimini geni\u015fleten, e\u015fitli\u011fi geli\u015ftiren ve finansal riskleri havuza aktaran bir siyasi s\u00fcre\u00e7 vard\u0131r. \u0130kincisi, gelirlerin artmas\u0131 ve buna paralel olarak sa\u011fl\u0131k harcamalar\u0131n\u0131n y\u00fckselmesi, daha fazla sa\u011fl\u0131k hizmetini daha fazla ki\u015fiye sat\u0131n al\u0131r. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc, sa\u011fl\u0131k harcamalar\u0131n\u0131n havuza aktar\u0131lan pay\u0131n\u0131n, aile b\u00fct\u00e7elerinden nakit olarak \u00f6denen paya k\u0131yasla artmas\u0131d\u0131r. Bu havuz pay\u0131 bazen vergiler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla toplan\u0131r ve bak\u0131m sa\u011flamas\u0131 veya bak\u0131mlar\u0131 s\u00fcbvanse etmesi i\u00e7in h\u00fck\u00fcmetler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla y\u00f6nlendirilir - di\u011fer durumlarda ise zorunlu sigorta planlar\u0131na katk\u0131 olarak toplan\u0131r. Havuzlu harcamalar\u0131n \u00f6n planda olmas\u0131, evrensel sa\u011fl\u0131k kapsam\u0131 sa\u011flanmas\u0131 i\u00e7in gerekli bir ko\u015fuldur (ancak yeterli de\u011fildir). Bu makale, evrensel sa\u011fl\u0131k eri\u015fimi sa\u011flamada ba\u015far\u0131l\u0131 olan \u00fclkelerdeki ortak kal\u0131plar\u0131 a\u00e7\u0131klar ve ekonomik b\u00fcy\u00fcme, demografi, teknoloji, siyaset ve sa\u011fl\u0131k harcamalar\u0131n\u0131n kesi\u015ferek bu \u00f6nemli halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 geli\u015fimini nas\u0131l sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceler."}
{"_id":"25725663","title":"Wedelolactone protects human bronchial epithelial cell injury against cigarette smoke extract-induced oxidant stress and inflammation responses through Nrf2 pathway.","text":"Sigara duman\u0131, normal insan bron\u015f epitel (NHBE) h\u00fccresindeki lezyonlara katk\u0131da bulunan oksidan stres ve enflamatuar yan\u0131tlar\u0131 tetikleyerek \u00e7e\u015fitli akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131n\u0131n, \u00f6zellikle akci\u011fer kanseri geli\u015fiminin \u00f6nde gelen nedenidir. *Eclipta prostrata* L.'den do\u011fal bir bile\u015fik olan Wedelolakton (WEL), kanserlerin \u00e7o\u011falmas\u0131 ve b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nleyici etkilere sahip oldu\u011fu bulunmu\u015ftur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, WEL'in sigara duman\u0131 ekstrakt\u0131 (CSE) ile in vitro NHBE h\u00fccresi hasar\u0131na etkilerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. \u00c7al\u0131\u015fma, WEL'in (2,5-20 \u03bcM) 10% CSE ile tetiklenen NHBE h\u00fccrelerinde \u00f6nemli bir koruyucu etkiye sahip oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. WEL, SOD, CAT, GSH ve MDA d\u00fczeylerini normal seviyelere geri d\u00f6nd\u00fcrerek 10% CSE ile ind\u00fcklenen h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6nlemede doz ba\u011f\u0131ml\u0131 ve anlaml\u0131 bir \u015fekilde etkili olmu\u015ftur. Ayr\u0131ca, enflamatuar yan\u0131tla ili\u015fkili COX-2 ve ICAM-1 protein ifade d\u00fczeyleri, 10% CSE tedavisine k\u0131yasla WEL taraf\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. WEL, ayr\u0131ca NAD(P)H dehidrojenaz: Kinin 1 (NQO1) ve heme oksijenaz-1 (HO-1) gibi antioksidanlar\u0131n ifade d\u00fczeylerini de azaltm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, Nrf2 inhibit\u00f6r\u00fc t\u00fcm trans retinoik asit (ATRA), bu ifade d\u00fczeylerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu sonu\u00e7lar, WEL'in NHBE h\u00fccrelerini CSE ile ind\u00fcklenen hasara kar\u015f\u0131 korudu\u011funu ve Nrf2 yolunu d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, WEL'in CSE ile ind\u00fcklenen akci\u011fer hasar\u0131na kar\u015f\u0131 yeni bir potansiyel koruyucu ajan olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"25726838","title":"IL-17 promotes tumor development through the induction of tumor promoting microenvironments at tumor sites and myeloid-derived suppressor cells.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerinin t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimi \u00fczerindeki rol\u00fc, t\u00fcm\u00f6r biyolojisi ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bilimi i\u00e7in merkezi bir konudur. IL-17, enflamatuar ve otoimm\u00fcn hastal\u0131klar i\u00e7in \u00f6nemli bir sitokinidir. T\u00fcm\u00f6r hastalar\u0131nda ve t\u00fcm\u00f6r ta\u015f\u0131yan farelerde IL-17 \u00fcreten h\u00fccreler tespit edilmesine ra\u011fmen, t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimi \u00fczerindeki IL-17'nin rol\u00fc tart\u0131\u015fmal\u0131 ve mekanizmalar tam olarak a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, IL-17R eksikli\u011fi olan farelerde t\u00fcm\u00f6r geli\u015fiminin engellendi\u011fini bulduk. IFN-gammaR'da bir eksiklik, t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini art\u0131rd\u0131, ancak hem IL-17R hem de IFN-gammaR'da eksiklik olan farelerde, vahsi tip hayvanlara k\u0131yasla t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi engellendi. Daha ileri deneyler, IL-17'yi n\u00f6tralize eden antikorlar\u0131n (Abs) vahsi tip farelerde t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini engelledi\u011fini, ancak sistemik olarak verilen IL-17'nin t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6sterdi. IL-17R eksikli\u011fi, t\u00fcm\u00f6rlerde CD8 T h\u00fccrelerinin infiltrasyonunu art\u0131rd\u0131, ancak myeloid kaynakl\u0131 bask\u0131lay\u0131c\u0131 h\u00fccrelerin (MDSC'ler) infiltrasyonunu azaltt\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, IL-17'nin verilmesi, t\u00fcm\u00f6rlerde CD8 T h\u00fccrelerinin infiltrasyonunu inhibe etti ve MDSC'leri art\u0131rd\u0131. Daha ileri analiz, IL-17'nin t\u00fcm\u00f6r ta\u015f\u0131yan farelerde MDSC'lerin geli\u015fimi ve t\u00fcm\u00f6r te\u015fvik edici etkinli\u011fi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu veriler, IL-17'nin arac\u0131l\u0131k etti\u011fi tepkilerin, t\u00fcm\u00f6r sitelerinde t\u00fcm\u00f6r te\u015fvik edici mikro ortamlar\u0131n ind\u00fcklenmesiyle t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimini te\u015fvik etti\u011fini ve IL-17'nin arac\u0131l\u0131k etti\u011fi MDSC'lerin d\u00fczenlenmesinin, t\u00fcm\u00f6r te\u015fvik edici etkilerinin ana mekanizmas\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. \u00c7al\u0131\u015fma, t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimi \u00fczerindeki IL-17'nin rol\u00fcn\u00fc ve t\u00fcm\u00f6rleri tedavi etmek i\u00e7in IL-17'yi hedefleme konusunda \u00f6nemli sonu\u00e7lar sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"25732836","title":"Circulating tumor cells and [18F]fluorodeoxyglucose positron emission tomography\/computed tomography for outcome prediction in metastatic breast cancer.","text":"Ama\u00e7; Circulating tumor h\u00fccreleri (CTCs) ve [(18)F]fluorodeoksiglukoz (FDG) pozitron emisyon tomografisi (PET)\/bilgisayarl\u0131 tomografi (BT) terap\u00f6tik izleme i\u00e7in iki yeni umut verici ara\u00e7t\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, metastatik meme kanseri (MBC) i\u00e7in sistemik tedavi s\u0131ras\u0131nda CTC ve FDG-PET\/BT izlemenin prognostik de\u011ferini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\nHATALAR VE Y\u00d6NTEMLER:\nBir retrospektif analiz, yeni bir tedavi hatt\u0131 ba\u015flatm\u0131\u015f ve ba\u015flang\u0131\u00e7 ve tedavi s\u0131ras\u0131nda (orta tedavi) CTC say\u0131mlar\u0131 ve FDG-PET\/BT taramalar\u0131 yap\u0131lm\u0131\u015f 115 MBC hastas\u0131n\u0131n verilerini i\u00e7eriyordu. Hastalar, orta tedavi CTC say\u0131mlar\u0131 temelinde, olumlu (yani, < be\u015f CTC\/7,5 mL kan) veya olumsuz (> veya = be\u015f CTC\/7,5 mL kan) sonu\u00e7lara g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. CTC say\u0131mlar\u0131 ve orta tedavi FDG-PET\/BT yan\u0131t\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve tek de\u011fi\u015fkenli ve \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analizler, hayatta kalma ile ili\u015fkili fakt\u00f6rleri belirlemek i\u00e7in yap\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR:\nDe\u011ferlendirilebilen 102 hasta i\u00e7in orta tedavi CTC seviyeleri, 102 de\u011ferlendirilebilir hastadan 68'inde (67%) FDG-PET\/BT yan\u0131t\u0131yla korelasyon g\u00f6sterdi. Tek de\u011fi\u015fkenli analizde, orta tedavi CTC say\u0131mlar\u0131 ve FDG-PET\/BT yan\u0131t\u0131, genel hayatta kalmay\u0131 tahmin etti (P < .001 ve P = .001, s\u0131ras\u0131yla). FDG-PET\/BT, 34 \u00e7eli\u015fen hastadan 31'inde (91%) genel hayatta kalmay\u0131 tahmin etti (P = .0086), bu hastalar orta tedavi s\u0131ras\u0131nda be\u015f veya daha az CTC'ye sahipti. Sadece orta tedavi CTC seviyeleri, \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analizde anlaml\u0131 kald\u0131 (P = .004).\n\nSONU\u00c7:\nTerap\u00f6tik izlemede be\u015f veya daha fazla CTC'nin tespit edilmesi, MBC'de prognostik de\u011ferin \u00f6tesinde metabolik yan\u0131t\u0131 do\u011fru bir \u015fekilde tahmin edebilir. FDG-PET\/BT, orta tedavi s\u0131ras\u0131nda be\u015f veya daha az CTC'ye sahip hastalarda bir rol hak ediyor. Prospektif \u00e7al\u0131\u015fmalar, MBC'de terap\u00f6tik izleme i\u00e7in en duyarl\u0131 ve"}
{"_id":"25737507","title":"Phylogenetic analysis of Portuguese Feline Immunodeficiency Virus sequences reveals high genetic diversity.","text":"Kedi \u0130mm\u00fcn Yetmezlik Vir\u00fcs\u00fc (FIV), ev kedilerinde bir imm\u00fcn yetmezlik hastal\u0131\u011f\u0131na neden olan Lentivirus'tir. V3-V5 b\u00f6lgesindeki env geninin genetik \u00e7e\u015fitlili\u011fine dayanarak FIV, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda da\u011f\u0131t\u0131m g\u00f6steren be\u015f filojentik alt t\u00fcr (A, B, C, D ve E) olarak b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fcr. Portekiz'deki FIV alt t\u00fcr \u00e7e\u015fitlili\u011fini anlamak i\u00e7in, Lizbon, Portekiz'deki Veterinerlik Fak\u00fcltesi Hastanesi'nde 1 y\u0131l boyunca bir serolojik anket ger\u00e7ekle\u015ftirildi ve seropozitif hayvanlar tespit edildi. \u0130ki viral genom b\u00f6lgesi, i\u00e7 i\u00e7e PCR ile amplifiye edildi, dizileme yap\u0131ld\u0131 ve 24 yeni Portekiz FIV dizilerinin di\u011fer daha \u00f6nce yay\u0131nlanan FIV izolatlar\u0131 ile aras\u0131ndaki filojentik ili\u015fkiler de\u011ferlendirildi. Bu dizilerin tan\u0131t\u0131m\u0131, alt t\u00fcr B'de \u00e7o\u011fu yeni Portekiz dizilerini i\u00e7eren bir alt k\u00fcme olu\u015fturmaya neden oldu. Ayr\u0131ca, iki y\u00fcksek derecede farkl\u0131 yeni diziler i\u00e7eren yeni bir k\u00fcme ortaya \u00e7\u0131kt\u0131, bu da yeni bir alt t\u00fcr\u00fc temsil edebilir. Bu yeni FIV izolatlar\u0131n\u0131n incelenmesi, Portekiz'de alt t\u00fcr B i\u00e7inde benzersiz bir viral pop\u00fclasyon alt k\u00fcmesi ve be\u015f bilinen alt t\u00fcrden a\u00e7\u0131k\u00e7a farkl\u0131 diziler oldu\u011funu g\u00f6sterdi, bu da FIV'in genetik \u00e7e\u015fitlili\u011finin anla\u015f\u0131lmas\u0131na bir katk\u0131 sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"25738896","title":"Aire deficiency promotes TRP-1-specific immune rejection of melanoma.","text":"Otoimm\u00fcniteyi k\u0131smen te\u015fvik ederek dokusal \u00f6z antijenlerin ifadesini art\u0131ran timik transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici (Aire), bir\u00e7ok kanser antijeni de dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok kanser antijeni i\u00e7erir. \u00d6rne\u011fin, Aire eksikli\u011fi olan hastalar, melanositlerin otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011f\u0131 olan vitiligo'ya yatk\u0131nl\u0131k g\u00f6sterir, bu da genellikle melanomun etkili imm\u00fcnoterapilerine kar\u015f\u0131 tetiklenir. Bu nedenle, bu t\u00fcr yan\u0131tlar\u0131n nas\u0131l tetiklenebilece\u011fine dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fck. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Aire eksikli\u011finin melanositlerde \u00f6z antijen olan TRP-1'in (TYRP1) timik ifadesini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Aire eksikli\u011fi, TRP-1'e \u00f6zg\u00fc T h\u00fccrelerinin kusurlu negatif se\u00e7imini etkiledi, ancak d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin timik say\u0131lar\u0131n\u0131 etkilemedi. Aire eksikli\u011fi olan fareler, melanomun b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131layan ili\u015fkili T h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 sergiledi. Ayr\u0131ca, Aire eksikli\u011fi olan timik stroma'n\u0131n nakli, ba\u015fka bir Aire normal farenin melanomun daha etkili ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k reddine neden oldu. Birlikte, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, Aire eksikli\u011finin melanom kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 nas\u0131l art\u0131rabilece\u011fini ve TRP-1'e \u00f6zg\u00fc T h\u00fccre negatif se\u00e7imini manip\u00fcle etmenin melanomun ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k reddini nas\u0131l art\u0131rabilece\u011fini g\u00f6sterdi."}
{"_id":"25742130","title":"Mass screening programmes and trends in cervical cancer in Finland and the Netherlands.","text":"Boyun kanseri y\u00f6netimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan, Finlandiya ve Hollanda, \u00f6rne\u011fin do\u011furganl\u0131k oran\u0131, ilk do\u011fumda annenin ya\u015f\u0131 ve birka\u00e7 y\u0131ld\u0131r devam eden ulusal tarama programlar\u0131 gibi ilgili \u00f6zelliklerde kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, tarama programlar\u0131n\u0131n tan\u0131t\u0131m\u0131 ve yo\u011funlu\u011funa ili\u015fkin olarak Finlandiya ve Hollanda'da boyun kanseri vakalar\u0131n\u0131n ve \u00f6l\u00fcmlerinin e\u011filimlerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131r. Bu nedenle, Finlandiya ve Hollanda Kanser Kay\u0131tlar\u0131 kullan\u0131larak vaka ve \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 hesapland\u0131. Tarama yo\u011funlu\u011fu verileri, Finlandiya Kanser Kayd\u0131 ve ErasmusMC-Rotterdam'daki Hollanda De\u011ferlendirme Merkezi'nden elde edildi. 30-60 ya\u015f aras\u0131 kad\u0131nlar, Finlandiya'da 1992'den beri ve Hollanda'da 1996'dan beri her 5 y\u0131lda bir tarand\u0131. Smear alma ve jinekolo\u011fa y\u00f6nlendirme i\u00e7in tarama protokolleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir. Finlandiya'da vaka ve \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 daha fazla azald\u0131. 2003'te ya\u015f ayarlanm\u0131\u015f vaka ve \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 Finlandiya'da 4.0 ve 0.9, Hollanda'da ise 4.9 ve 1.4 ki\u015fi ba\u015f\u0131na 100.000 kad\u0131n-y\u0131l olarak kaydedildi. Hollanda'da 5 y\u0131ll\u0131k bir aral\u0131kta ki\u015fi ba\u015f\u0131na 24 ek smear kullan\u0131m\u0131, Finlandiya'da ise 121 olarak tahmin edildi. Finlandiya'daki \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn neredeyse tamamen tarama program\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu, Hollanda'da ise ba\u015flang\u0131\u00e7ta do\u011fal bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyordu. Risk fakt\u00f6rlerindeki farkl\u0131l\u0131klar da rol oynayabilir: Hollanda daha y\u00fcksek n\u00fcfus yo\u011funlu\u011funa ve daha y\u00fcksek g\u00f6\u00e7men ve (di\u015fi) sigara i\u00e7en y\u00fczdeliklerine sahiptir. Finlandiya'da daha y\u00fcksek ek smear kullan\u0131m\u0131 da vaka say\u0131lar\u0131n\u0131 etkileyebilir."}
{"_id":"25742205","title":"Biochemical characterization of the Ran-RanBP1-RanGAP system: are RanBP proteins and the acidic tail of RanGAP required for the Ran-RanGAP GTPase reaction?","text":"RanBP tipi proteinler, RanGAP taraf\u0131ndan medyasyon edilen GTPaz reaksiyonunun katalitik verimlili\u011fini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131n bildirildi\u011fi bulunmu\u015ftur. Ran-RanBP1-RanGAP kompleksinin yap\u0131s\u0131, RanBP1'in aktif b\u00f6lgeden uzakta konumland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi\u011finden, \u00f6n sabit durum ko\u015fullar\u0131nda fl\u00fcoresans spektroskopisi kullanarak reaksiyonu yeniden ara\u015ft\u0131rd\u0131k. G\u00f6steriyoruz ki, RanBP1 ger\u00e7ekten de reaksiyonun h\u0131z s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 ad\u0131m\u0131n\u0131, GTP'nin kesintisi ve\/veya \u00fcr\u00fcn\u00fcn P(i)'nin sal\u0131n\u0131m\u0131 gibi etkilemez. Bununla birlikte, Ran-RanGAP etkile\u015fiminin dinamiklerini etkiler, en dramatik etkisi, zaten \u00e7ok h\u0131zl\u0131 olan birlik reaksiyonunu 20 kat daha fazla uyar\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, dif\u00fczyon kontrol\u00fc alt\u0131nda (4.5 x 10(8) M(-1) s(-1)) hale getirmesidir. Etkili bir etkile\u015fim analizi sistemi kurduktan sonra, \u00f6nceki bulgulara kar\u015f\u0131, y\u00fcksek derecede korunan asitli C-son u\u00e7 k\u0131sm\u0131n\u0131n switch-off reaksiyonu i\u00e7in gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da bulduk. Aksine, Saccharomyces cerevisiae'de genetik deneyler, asitli kuyru\u011fun mitoz s\u0131ras\u0131nda mikrot\u00fcb\u00fcl organizasyonu \u00fczerinde derin bir etkisi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. \u00d6neriyoruz ki, RanGAP'\u0131n asitli kuyru\u011fu, mitoz s\u0131ras\u0131nda bir s\u00fcre\u00e7te gereklidir."}
{"_id":"25747721","title":"Concomitant induction of CD4+ and CD8+ T cell responses in volunteers immunized with Salmonella enterica serovar typhi strain CVD 908-htrA.","text":"Tip 1 h\u00fccre i\u00e7i ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, tifoid ate\u015finden korunmada \u00f6nemli bir rol oynayabilir. Salmonella enterica serovari Typhi (S. Typhi) su\u015funun CVD 908-htrA (aroC, aroD ve htrA genlerinin silinmi\u015f bir Delta mutasyonu), \u00f6nde gelen canl\u0131 a\u011f\u0131z tifoid a\u015f\u0131 aday\u0131, spesifik S. Typhi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 tetikleyip tetiklemedi\u011fini de\u011ferlendirdik. Y\u00fcksek (4.5 x 10(8) CFU) ve d\u00fc\u015f\u00fck (5 x 10(7) CFU) dozlarda CVD 908-htrA a\u015f\u0131 uygulamas\u0131ndan sonra g\u00fc\u00e7l\u00fc CTL yan\u0131tlar\u0131 ve CD8(+) T h\u00fccrelerinden IFN-gamma salg\u0131lanmas\u0131 tespit edildi. Sekiz a\u015f\u0131 al\u0131c\u0131n\u0131n alt\u0131 tanesinde (d\u00f6rt y\u00fcksek ve iki d\u00fc\u015f\u00fck dozda) S. Typhi'ye \u00f6zg\u00fc CTL g\u00f6zlemlendi. Y\u00fcksek ve d\u00fc\u015f\u00fck doz gruplar\u0131nda S. Typhi enfekte hedeflere kar\u015f\u0131 IFN-gamma leke olu\u015fturan h\u00fccre (SFC) s\u0131kl\u0131\u011f\u0131ndaki ortalama art\u0131\u015flar s\u0131ras\u0131yla 221 +\/- 41 SFC\/10(6) PBMC ve 233 +\/- 87 SFC\/10(6) PBMC idi. G\u00fc\u00e7l\u00fc CD4(+) T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131 da g\u00f6zlemlendi. Y\u00fcksek ve d\u00fc\u015f\u00fck doz al\u0131c\u0131lar\u0131nda S. Typhi'nin \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr bayra\u011f\u0131na (STF) kar\u015f\u0131 IFN-gamma \u00fcretimi s\u0131ras\u0131yla %82 ve %38 oranlar\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc. S. Typhi enfekte h\u00fccrelere kar\u015f\u0131 IFN-gamma SFC'ye yan\u0131t veren g\u00f6n\u00fcll\u00fcler ile STF antijenlerine kar\u015f\u0131 IFN-gamma sal\u0131n\u0131m\u0131na yan\u0131t veren g\u00f6n\u00fcll\u00fcler aras\u0131nda (r = 0.822, p < 0.001) ve CTL ile STF'ye kar\u015f\u0131 IFN-gamma \u00fcretimi aras\u0131nda (r = 0.818, p = 0.013) g\u00fc\u00e7l\u00fc korelasyonlar g\u00f6zlemlendi. Bu, hem CD4 hem de CD8'li h\u00fccre i\u00e7i ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n e\u015fzamanl\u0131 ind\u00fcklenmesini g\u00f6steren veriler, tip 1 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n tifoid enfeksiyonunu kontrol etmede \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 destekliyor ve CVD 908-htrA'n\u0131n tifoid a\u015f\u0131 aday\u0131 olarak devam eden de\u011ferlendirmesini destekliyor."}
{"_id":"25748308","title":"The diverse functions of GAPDH: views from different subcellular compartments.","text":"Son zamanlarda gliseraldehit-3-fosfat dehidrojenaz (GAPDH) i\u00e7in \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc rollerin fark\u0131na var\u0131ld\u0131. H\u00fccreler \u00e7e\u015fitli stres\u00f6rlere maruz kald\u0131\u011f\u0131nda dinamik alt h\u00fccre yeniden da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na neden olan GAPDH, \u00e7o\u011funlukla temel ko\u015fullarda sitoplazmada bulunur, ancak ayn\u0131 zamanda \u00e7ekirdek, mitokondri ve k\u00fc\u00e7\u00fck vesik\u00fcler fraksiyonlar gibi par\u00e7ac\u0131k fraksiyonlar\u0131nda da bulunur. Bu \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc \u00f6zelliklerin \u00f6zellikle oligomerizasyon, posttranslasyonel modifikasyon ve alt h\u00fccre lokalizasyonu ile ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131 inceliyoruz. Bu, oksidatif stres alt\u0131nda GAPDH'nin S-nitrosilasyonunun nas\u0131l h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc\/dysfonksiyonuna yol a\u00e7abilece\u011fini ve bu s\u00fcrecin \u00e7ekirdek i\u00e7ine GAPDH'nin translokasyonunu i\u00e7erdi\u011fini ve bu durumun sitoplazmik GOSPEL taraf\u0131ndan kar\u015f\u0131land\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klar. GAPDH ayn\u0131 zamanda \u00e7e\u015fitli hastal\u0131klarda, \u00f6zellikle n\u00f6rodejeneratif bozukluklar ve kanserlerde rol oynar. Bu durumlara y\u00f6nelik terap\u00f6tik stratejiler, GAPDH'nin molek\u00fcler anlay\u0131\u015f\u0131na dayanmaktad\u0131r ve bunlar tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"25761154","title":"Exercise-induced asthma: a practical guide to definitions, diagnosis, prevalence, and treatment.","text":"Egzersizle ili\u015fkili ast\u0131m, egzersizle tetiklenen hava yollar\u0131n\u0131n aral\u0131kl\u0131 daralmas\u0131 olarak tan\u0131mlan\u0131r, bu da hastan\u0131n \u00f6ks\u00fcr\u00fck, g\u00f6\u011f\u00fcs s\u0131k\u0131\u015fmas\u0131, \u00f6ks\u00fcr\u00fck ve nefes darl\u0131\u011f\u0131 hissetti\u011fi bir durumdur. Egzersiz, \u00e7o\u011fu kronik ast\u0131m hastas\u0131nda ve ast\u0131m\u0131 olmayan baz\u0131 ki\u015filerde ast\u0131m\u0131 tetikleyecektir. Kesin tan\u0131, egzersizden sonra ak\u0131\u015f oran\u0131nda bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn g\u00f6sterilmesi, tipik olarak zorlu solunum hacmi (FEV1) i\u00e7in % 13-15 ve zirve solunum h\u0131z\u0131 (PEFR) i\u00e7in % 15-20 ile ili\u015fkilendirilmi\u015f semptomlarla, gerektirir. Yayg\u0131nl\u0131k verileri, bu bozuklu\u011fun rekreasyonel sporlara kat\u0131lanlar ve y\u00fcksek rekabet\u00e7i sporcular aras\u0131nda \u00e7ok yayg\u0131n oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, en az % 12-15 se\u00e7ilmemi\u015f sporcu pozitif egzersiz zorlamalar\u0131na sahiptir. Egzersizle ili\u015fkili ast\u0131m\u0131n tedavisi, egzersiz sonras\u0131 geri \u00e7ekilme d\u00f6neminin kullan\u0131m\u0131 ve \u00f6n \u0131s\u0131nma havas\u0131 gibi nonfarmakolojik \u00f6nlemlerin yan\u0131 s\u0131ra beta-agonistler, kromolyn ve nedokromil gibi ila\u00e7lar\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Tedaviyle, egzersizle ili\u015fkili ast\u0131m hastalar\u0131 en y\u00fcksek performans seviyelerinde kat\u0131lma ve rekabet etme yetene\u011fine sahip olabilir."}
{"_id":"25786167","title":"Effect of sample quality on the sensitivity of endoscopic biopsy for detecting gastric and duodenal lesions in dogs and cats.","text":"ARKA PLAN Histopatoloji slaytlar\u0131n\u0131n kalitesi, farkl\u0131 laboratuvarlardan al\u0131nan endoskopik biyopsi \u00f6rneklerinin kalitesi de\u011fi\u015fir, ancak biyopsi kalitesinin sonucun \u00fczerine etkisi bilinmemektedir.\n\nH\u0130YER\u0130Z\u0130S Endoskopik biyopsi \u00f6rneklerinin kalitesinin, k\u00f6pek veya kedilerde mide veya duodenumda histolojik bir lezyon g\u00f6sterilme yetene\u011fini etkiledi\u011fi varsay\u0131lmaktad\u0131r. Daha fazla endoskopik \u00f6rnek, d\u00fc\u015f\u00fck kaliteli doku \u00f6rneklerinde bir lezyon bulmak i\u00e7in gereklidir.\n\nHASTALAR 99 k\u00f6pek ve 51 kedi dokular\u0131, 5 \u00fclkede 8 veteriner klini\u011fi veya muayenehanesinde klinik vakalar olarak incelenmi\u015ftir.\n\nY\u00d6NTEM Kat\u0131lan kurumlar taraf\u0131ndan, endoskopik biyopsi ge\u00e7irmi\u015f ard\u0131\u015f\u0131k vakalar\u0131n histopatoloji slaytlar\u0131 g\u00f6nderilmi\u015ftir. Dokunun histolojik kesiminin kalitesi (yetersiz, marjinal, yeterli), lezyon t\u00fcr\u00fc (lenfanjektazi, kript lezyon, villus daralmas\u0131, h\u00fccreli infiltrasyon) ve lezyonun \u015fiddeti (normal, hafif, orta, \u015fiddetli) belirlenmi\u015ftir. Farkl\u0131 kalitede doku \u00f6rneklerinde farkl\u0131 lezyonlar\u0131 bulma duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 belirlenmi\u015ftir.\n\nSONU\u00c7lar K\u00f6peklerde, \u00f6rnek kalitesinin yetersizden marjinal ve yeterli hale gelmesiyle te\u015fhis i\u00e7in gereken \u00f6rnek say\u0131s\u0131 azalm\u0131\u015ft\u0131r. Kedilerde duodenal lezyonlar i\u00e7in ayn\u0131 e\u011filim g\u00f6zlenmi\u015f, ancak orta derecede duodenal infiltrasyonlar i\u00e7in doku \u00f6rneklerinin kalitesi bir fark yaratmam\u0131\u015ft\u0131r. K\u00f6peklerde mide lezyonlar\u0131 ve kedilerde hafif mide lezyonlar\u0131 i\u00e7in ayn\u0131 e\u011filim g\u00f6zlenmi\u015f, ancak kedilerde orta derecede \u015fiddetli mide lezyonlar\u0131n\u0131n te\u015fhisi i\u00e7in gereken doku \u00f6rneklerinin say\u0131s\u0131 doku \u00f6rneklerinin kalitesi taraf\u0131ndan etkilenmemi\u015ftir.\n\nSONU\u00c7LAR VE KLIN\u0130K \u00d6NEM Histopatoloji \u00f6rneklerinin kalitesi, belirli lezyonlar\u0131 belirleme duyarl\u0131l\u0131klar\u0131nda derin bir etkiye sahiptir ve k\u00f6pek ve kedi dokular\u0131 aras\u0131nda biyopsi farkl\u0131l\u0131klar\u0131 vard\u0131r."}
{"_id":"25787749","title":"G-quadruplexes significantly stimulate Pif1 helicase-catalyzed duplex DNA unwinding.","text":"Evrimsel olarak korunmu\u015f G-d\u00f6rtgenler (G4'ler), telomer bak\u0131m\u0131, gen d\u00fczenlemesi, DNA replikasyon ba\u015flatma ve epigenetik d\u00fczenleme gibi \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel i\u015flevleri yerine getirmek i\u00e7in sad\u0131k bir \u015fekilde miras al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. Dupleks DNA'da bulunan Watson-Crick baz e\u015fle\u015fmesinden farkl\u0131 olarak, G4'ler Hoogsteen baz e\u015fle\u015fmesi yoluyla olu\u015fur ve \u00e7ok kararl\u0131 ve s\u0131k\u0131 DNA yap\u0131lar\u0131d\u0131r. H\u00fccre i\u00e7inde onlar\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fclmez hale getirmek, DNA tabanl\u0131 i\u015flemleri engeller ve genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7ar. H\u00fccreler, G4 yap\u0131lar\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zmek i\u00e7in y\u00fcksek derecede spesifik helikazlar evrimle\u015ftirmi\u015ftir. Saccharomyces cerevisiae Pif1'in rekombine n\u00fckleer formunu kullanarak, bir G4 taraf\u0131ndan duraklat\u0131lan ilerleyen telomer sentezini taklit eden bir substratla Pif1 taraf\u0131ndan yap\u0131lan DNA gev\u015fetme \u00f6zelliklerini karakterize ettik, bu da bir replikasyon k\u00f6keni ve Okazaki par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131 olgunla\u015fmas\u0131nda G4 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir u\u00e7 gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bulgular\u0131m\u0131z, G4'lerin Pif1 helikaz\u0131n\u0131n \u00e7ift sarmal DNA'y\u0131 gev\u015fetme h\u0131z\u0131n\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Daha ileri \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu uyaran\u0131n G4'lerin Pif1 dimerle\u015fmesini art\u0131rmas\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r, bu da \u00e7ift sarmal DNA'n\u0131n gev\u015fetilmesi i\u00e7in gereklidir. Bu bulgu, G4'lerin \u00f6zelliklerine ve i\u015flevlerine dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunmaktad\u0131r. G\u00f6zlenen aktivasyon fenomenini, G4'lerin h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde duraklat\u0131lm\u0131\u015f telomer sentezinin kurtar\u0131lmas\u0131nda yard\u0131mc\u0131 olarak replikat\u00f6r\u00fcn replikasyon k\u00f6kenini tan\u0131mas\u0131na ve aktivasyonuna yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fi ve Okazaki par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131 olgunla\u015fmas\u0131nda G4 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ucu h\u0131zla \u00e7\u0131karabilece\u011fi olas\u0131 d\u00fczenleyici rol\u00fcne ba\u011flayarak tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"25789730","title":"Diffusion tensor imaging detects and differentiates axon and myelin degeneration in mouse optic nerve after retinal ischemia.","text":"Hem akson hem de mielin dejenerasyonu, beyaz madde bozuklu\u011fu olan hastalarda uzun s\u00fcreli engelli olma \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkiye sahiptir. Bununla birlikte, beyaz madde bozukluklar\u0131 nedeniyle olu\u015fan n\u00f6rolojik i\u015flev bozuklu\u011funun klinik belirtileri, n\u00f6rolojik eksikliklerin k\u00f6kenini belirlemek i\u00e7in yeterli de\u011fildir. Akson ve mielin dejenerasyonunu tespit etmek ve ay\u0131rt etmek i\u00e7in kullan\u0131labilecek bir biyolojik i\u015faret\u00e7i, mevcut ara\u00e7lara \u00f6nemli bir katk\u0131 sa\u011flayacakt\u0131r. Daha \u00f6nce bu grup taraf\u0131ndan, akson ve mielin dejenerasyonunu tespit etmek ve ay\u0131rt etmek i\u00e7in potansiyel biyolojik i\u015faret\u00e7i olarak y\u00f6nl\u00fc yay\u0131l\u0131mlar (DTI'den t\u00fcretilen) \u00f6nerilmi\u015fti. Bu hipotezi daha da test etmek i\u00e7in, optik sinir, bir retin izemi fare modelinde DTI ile seri olarak incelendi. \u0130zeminin 3. g\u00fcn\u00fcnde, putatif DTI aksonal i\u015faret\u00e7isi olan lambdaparalelde \u00f6nemli bir azalma g\u00f6zlemlendi, ancak ayn\u0131 zamanda putatif mielin i\u015faret\u00e7isi olan lambdaperpendik\u00fclde tespit edilebilir bir de\u011fi\u015fiklik yoktu. Bu sonu\u00e7, 3. g\u00fcn sonra izeminin ard\u0131ndan \u00f6nemli aksonal dejenerasyonun ve tespit edilebilir demiyelinasyonun olmad\u0131\u011f\u0131 histolojik bulgularla tutarl\u0131d\u0131r. \u0130zeminin 5. g\u00fcn\u00fcnde g\u00f6zlemlenen lambdaperpendik\u00fcl art\u0131\u015f\u0131, bu zamanda tespit edilebilir mielin dejenerasyonu ile tutarl\u0131d\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, lambdaparalel ve lambdaperpendik\u00fcl\u00fcn, s\u0131ras\u0131yla aksonal ve mielin yaralanmas\u0131n\u0131n spesifik i\u015faret\u00e7ileri olarak umut vadetti\u011fini ve ayn\u0131 zamanda aksonal ve mielin dejenerasyonunun birlikte var olmas\u0131n\u0131n bu i\u015flevselli\u011fi kar\u0131\u015ft\u0131rmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir."}
{"_id":"25799020","title":"Direct isolation and identification of promoters in the human genome.","text":"Transkripsiyonel d\u00fczenleyici \u00f6\u011feler, hayvan geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda gen ifadesinde ve h\u00fccresel \u00e7evre sinyallerine yan\u0131t olarak kritik roller oynar, ancak insan genomunda bu b\u00f6lgelerin bilgisi, tam genom dizisinin bulunmas\u0131na ra\u011fmen s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Promot\u00f6rler, her transkripsiyonun ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 i\u015faretleyen ve \u00f6nemli bir d\u00fczenleyici \u00f6\u011fe s\u0131n\u0131f\u0131 olan b\u00fcy\u00fck, karma\u015f\u0131k bir protein yap\u0131s\u0131 olan \u00f6n ba\u015flatma kompleksi (PIC) \u00fczerinde toplan\u0131r. Bu proteinlerin varl\u0131\u011f\u0131, genomdaki di\u011fer s\u0131ralardan promot\u00f6rleri ay\u0131r\u0131r. PIC bile\u015fenlerini etiket olarak kullanarak, insan h\u00fccrelerinden do\u011frudan protein-DNA kompleksleri olarak promot\u00f6rleri izole ettik ve sonu\u00e7ta elde edilen DNA dizilerini genomik kaplama mikroarray'leri kullanarak belirledik. D\u00f6rt insan h\u00fccre hatt\u0131nda yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z deneyler, insan genomunun %1'ini (30 megabaz \u00e7iftleri) olu\u015fturan 44 yar\u0131 rastgele se\u00e7ilen genomik b\u00f6lgede 252 PIC ba\u011flanma yeri ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Tan\u0131nan par\u00e7alar\u0131n neredeyse %72'si, bilinen cDNA dizilerinin 5' u\u00e7lar\u0131na veya hemen yanlar\u0131na \u00f6rt\u00fc\u015f\u00fcr veya biti\u015fiktir, geriye kalan ise muhtemelen bilinmeyen transkripsiyonlar\u0131n promot\u00f6rlerini bar\u0131nd\u0131ran di\u011fer genomik b\u00f6lgelerde bulunur. Asl\u0131nda, bir h\u00fccre hatt\u0131ndan izole edilen RNA'n\u0131n molek\u00fcler analizi, putatif promot\u00f6r par\u00e7alar\u0131n\u0131n yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131ndan gelen transkripsiyonlar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131 ve ge\u00e7ici transfeksiyon deneyleri, bu par\u00e7alar\u0131n \u00f6nemli bir k\u0131sm\u0131n\u0131n bir luciferaz rapor\u00f6r genine birle\u015ftirildi\u011finde promot\u00f6r aktivitesi g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. Bu sonu\u00e7lar, transkripsiyonel d\u00fczenleyici \u00f6\u011feleri haritalamak i\u00e7in genom \u00e7ap\u0131nda bir analiz y\u00f6nteminin \u00f6zelle\u015fti\u011fini ve ayn\u0131 zamanda insan genomunda ke\u015ffedilmeyi bekleyen k\u00fc\u00e7\u00fck ancak \u00f6nemli say\u0131da genin oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"25806385","title":"Attempted suicide in Europe: rates, trends and sociodemographic characteristics of suicide attempters during the period 1989-1992. Results of the WHO\/EURO Multicentre Study on Parasuicide.","text":"D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc\/AB \u00c7ok Merkezli Parasuikid Projesi, Avrupa B\u00f6lgesi i\u00e7in \"2000 y\u0131l\u0131na kadar Sa\u011fl\u0131k \u0130\u00e7in Herkes\" program\u0131n\u0131n hedef 12'sinin uygulanmas\u0131 i\u00e7in bir eylem par\u00e7as\u0131d\u0131r. 13 Avrupa \u00fclkesinde 16 merkez, projenin izleme y\u00f6n\u00fcnden kat\u0131lmaktad\u0131r, burada intihar giri\u015fimlerinin epidemiyolojik e\u011filimlerinin de\u011ferlendirilmesi yap\u0131lmaktad\u0131r. En y\u00fcksek ortalama erkek ya\u015f standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f intihar giri\u015fimi oran\u0131 Helsinki, Finlandiya'da (314\/100.000) bulunmu\u015ftur ve en d\u00fc\u015f\u00fck oran (45\/100.000) Guipuzcoa, \u0130spanya'da, yani yedi kat fark vard\u0131r. En y\u00fcksek ortalama kad\u0131n ya\u015f standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f intihar giri\u015fimi oran\u0131 Cergy-Pontoise, Fransa'da (462\/100.000) bulunmu\u015ftur ve en d\u00fc\u015f\u00fck oran (69\/100.000) yine Guipuzcoa, \u0130spanya'da. Sadece Helsinki'de bir istisna d\u0131\u015f\u0131nda, intihar giri\u015fimi ki\u015fi bazl\u0131 oranlar\u0131 kad\u0131nlarda erkeklerden daha y\u00fcksektir. \u00c7o\u011fu merkezde, en y\u00fcksek ki\u015fi bazl\u0131 oranlar daha gen\u00e7 ya\u015f gruplar\u0131nda bulunmu\u015ftur. 55 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filerdeki oranlar genellikle en d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. \u00c7o\u011fu merkez i\u00e7in, 1989 ve 1992 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 15 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc bireyler i\u00e7in oranlar d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fcr. Kullan\u0131lan y\u00f6ntemler \u00f6ncelikle \"yumu\u015fak\" (zehirlenme) veya kesme y\u00f6ntemleridir. Deneyenlerin %50'den fazlas\u0131 birden fazla giri\u015fimde bulunmu\u015ftur ve ikinci giri\u015fimlerin neredeyse %20'si ilk giri\u015fimden 12 ay i\u00e7inde yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Genel n\u00fcfusa k\u0131yasla, intihar giri\u015fimcileri sosyal istikrars\u0131zl\u0131k ve yoksullukla ili\u015fkili sosyal kategorilere daha s\u0131k aittir."}
{"_id":"25811797","title":"Recurrent outbreaks of Salmonella Enteritidis infections in a Texas restaurant: phage type 4 arrives in the United States.","text":"Son y\u0131llarda Salmonella serotip Enteritidis (SE) tip 4 faj tipine ba\u011fl\u0131 enfeksiyon Avrupa'da yay\u0131lm\u0131\u015f olsa da, ABD'de nadiren g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. ABD'de bu sereyin ilk tan\u0131nan patlamas\u0131, Nisan 1993'te El Paso, Teksas'taki bir \u00c7in restoran\u0131nda meydana geldi; kaynak belirlenemedi. Eyl\u00fcl 1993'te, SE tip 4 faj tipine ba\u011fl\u0131 ikinci bir patlama, ayn\u0131 restorana ba\u011fland\u0131. \u0130kinci patlaman\u0131n nedenini belirlemek i\u00e7in, 19 hastan\u0131n g\u0131da maruziyetlerini iki kontrol grubu ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Yumurta rulolar\u0131, her iki analizde de hastal\u0131kla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkili tek maddeydi (ilk kontrol grubu: olas\u0131l\u0131k oran\u0131 [OR] 8.2, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 2.3-31.6; ikinci kontrol grubu: OR 13.1, %95 CI 2.1-97.0). Nisan patlamas\u0131n\u0131n geriye d\u00f6n\u00fck analizi de yumurta rulolar\u0131n\u0131 su\u00e7lad\u0131 (OR 32.4, %95 CI 9.1-126.6). Yumurta rulosu hamuru, bir araya getirilmi\u015f kabuk yumurtalar\u0131ndan yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131 ve g\u00fcn boyu oda s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131nda b\u0131rak\u0131ld\u0131. Bu iki SE tip 4 faj tipine ba\u011fl\u0131 patlama, past\u00f6rize yumurta ve g\u00fcvenli g\u0131da haz\u0131rlama uygulamalar\u0131n\u0131n kullan\u0131lmas\u0131 ile muhtemelen \u00f6nlenebilirdi."}
{"_id":"25813706","title":"Strand-specific mismatch correction in nuclear extracts of human and Drosophila melanogaster cell lines.","text":"HeLa ve Drosophila melanogaster KC h\u00fccre hatlar\u0131ndan elde edilen n\u00fckleer ekstraktlar, 808 baz \u00e7iftinden uzakta bir uyumsuzluk i\u00e7eren a\u00e7\u0131k dairesel DNA heteroduplekslerinde tek baz \u00e7iftindeki uyumsuzluklar\u0131 d\u00fczeltmek i\u00e7in bulunmu\u015ftur. Her iki ekstrakt sisteminde de d\u00fczeltme iplik \u00f6zg\u00fcd\u00fcr ve kesilmi\u015f DNA ipli\u011fine y\u00fcksek oranda e\u011filimlidir. Benzer uyumsuzluklar i\u00e7eren homolog bir heterodupleks k\u00fcmesinde farkl\u0131 verimliliklerle i\u015flenmi\u015ftir (G.T G.G'den daha fazla, A.C C.C'den daha fazla), ve d\u00fczeltme, uyumsuzlu\u011fa ba\u011fl\u0131 DNA sentezi ile birlikte, uyumsuzlu\u011fun bulundu\u011fu b\u00f6lgeyi kapsayan iplik ve k\u0131r\u0131k aras\u0131nda yer alm\u0131\u015ft\u0131r, bu da uyumsuzluk tan\u0131mas\u0131n\u0131n onar\u0131m reaksiyonuyla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Her bir heterodupleksin d\u00fczeltilmesi, aphidikolinle engellenmi\u015ftir ancak y\u00fcksek konsantrasyonlarda ddTTP'nin varl\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 nispeten duyars\u0131zd\u0131r, bu da alfa ve\/veya delta s\u0131n\u0131f DNA polimerazlar\u0131n\u0131n olas\u0131 kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu bulgular, daha y\u00fcksek \u00f6karyotik h\u00fccrelerin, Escherichia coli mutHLS ve Streptococcus pneumoniae hexAB yollar\u0131 gibi genel, iplik \u00f6zg\u00fcl\u00fc uyumsuzluk onar\u0131m sistemlerine sahip oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir, bu sistemler bu bakteri t\u00fcrlerinin genetik istikrar\u0131na \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulunur."}
{"_id":"25816994","title":"Renal outcomes with telmisartan, ramipril, or both, in people at high vascular risk (the ONTARGET study): a multicentre, randomised, double-blind, controlled trial.","text":"\n## Arka Plan\nAngiyotensin resept\u00f6r blokerleri (ARB) ve angiyotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzimi (ACE) inhibit\u00f6rleri, protein\u00fcriyi azaltt\u0131klar\u0131 bilinir. \u0130kisinin kombinasyonu, tek ba\u015f\u0131na verilen tedaviden daha etkili olabilir, ancak uzun s\u00fcreli b\u00f6brek fonksiyonu de\u011fi\u015fiklikleri i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 veriler mevcut de\u011fildir. 55 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc, iyi kurulmu\u015f aterosklerotik vask\u00fcler hastal\u0131\u011fa veya diyabet ile organ hasar\u0131na sahip hastalarda, ramipril (bir ACE inhibit\u00f6r\u00fc), telmisartan (bir ARB) ve ikisinin kombinasyonunun b\u00f6brek etkilerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\nDeney, 2001 ile 2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u00dc\u00e7 haftal\u0131k bir haz\u0131rl\u0131k d\u00f6neminden sonra, 25.620 kat\u0131l\u0131mc\u0131, ramipril 10 mg\/g\u00fcn (n=8576), telmisartan 80 mg\/g\u00fcn (n=8542) veya her iki ilac\u0131n da kombinasyonunu (n=8502; orta takip s\u00fcresi 56 ay) alacak \u015fekilde rastgele atand\u0131 ve b\u00f6brek fonksiyonu ve protein\u00fcri \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Primer b\u00f6brek sonucu, diyaliz, serum kreatininin iki katlanmas\u0131 ve \u00f6l\u00fcm\u00fcn bir kompozitinden olu\u015fuyordu. Analiz, niyetin uygulanmas\u0131 temelinde yap\u0131ld\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ClinicalTrials.gov'da, NCT00153101 numaras\u0131yla kaydedildi.\n\n## Bulgular\nDeney s\u0131ras\u0131nda, 784 hasta, hipotansif semptomlar nedeniyle rastgele tedaviden kal\u0131c\u0131 olarak vazge\u00e7ti (kombinasyon tedavisi alan 406 hasta, ramipril alan 149 hasta ve telmisartan alan 229 hasta). Kompozit primer sonu\u00e7 i\u00e7in olaylar say\u0131s\u0131, telmisartan (n=1147 [13.4%]) ve ramipril (1150 [13.5%]; risk oran\u0131 [HR] 1.00, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 0.92-1.09) aras\u0131nda benzerken, kombinasyon tedavisiyle (1233 [14.5%]; HR 1.09, 1.01-1.18, p=0.03"}
{"_id":"25817686","title":"Hypothermic preservation up-regulates calpain expression and increases ubiquitination in cultured vascular endothelial cells: influence of dopamine pretreatment.","text":"ARKA PLAN Prolong edilmi\u015f hipotermi, solid organ nakli s\u0131ras\u0131nda meydana gelen ve nakil sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 olumsuz etkileyen bir durumdur. Proteoliz, organ allograft koruma yaralanmas\u0131nda rol oynayan zararl\u0131 olaylardan biridir ve bu da nakil sonras\u0131 organ i\u015flevini do\u011frudan etkiler. Don\u00f6r katekolamin tedavisi, b\u00f6brek nakli sonras\u0131 nakil sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirdi\u011fi i\u00e7in, bu \u00e7al\u0131\u015fma, uzun s\u00fcreli so\u011fuk depolama s\u0131ras\u0131nda hipotermi ile tetiklenen proteoliz \u00fczerinde dopamin (DA) \u00f6n tedavinin etkisini incelemek amac\u0131yla yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nMATERYAL VE Y\u00d6NTEM Lactat dehidrojenaz (LDH) testi, iki boyutlu elektroforesis, ubikuit analiz, i\u00e7sel kalsiyum \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ve Bat\u0131 blot analizi, hipotermik koruma veya korumadan etkilenmeyen insan omuz damar endoteli h\u00fccreleri (HUVEC) \u00fczerinde ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir.\n\nSONU\u00c7LAR HUVEC, so\u011fuk depolama s\u0131ras\u0131nda \u00f6nemli morfolojik de\u011fi\u015fiklikler, hayatiyet kayb\u0131 ve h\u00fccre proteomunda \u00f6nemli de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6steren y\u00fcksek derecede so\u011fuk depolamaya duyarl\u0131d\u0131r. DA \u00f6n tedavisi, so\u011fuk depolama s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6nlemi\u015ftir. Bat\u0131 blot analizi, so\u011fuk depolama s\u0131ras\u0131nda kalpain 1 ve 2'nin zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak art\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir ve bu art\u0131\u015f EDTA eklenmesiyle \u00f6nlenebilir. DA \u00f6n tedavisi, kalpain 1'in oto-proteolizini ortadan kald\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Ubikuit analizleri, so\u011fuk depolama sonras\u0131 ubikuit konjuge miktar\u0131nda \u00f6nemli bir art\u0131\u015f oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur. Bu art\u0131\u015f, DA \u00f6n tedavisiyle \u00f6nlenmemi\u015ftir. Ne proteazom inhibit\u00f6rleri ne de kalpain inhibit\u00f6rleri, so\u011fuk depolama s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6nlemi\u015ftir.\n\nSONU\u00c7 Hipotermik koruma alt\u0131nda bulunan endoteli h\u00fccrelerde, kalpain yolu ve ubikuit proteaz sistemi aktive olur. DA \u00f6n tedavisi, ilkini inhibe etse de, kalpain inhibisyonu, endoteli h\u00fccreleri so\u011fuk depolama s\u0131ras\u0131nda korumaz. DA \u00f6n tedavisi, proteolizi etkileyebilir, ancak proteoliz, endoteli h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn ana nedeni de\u011fildir."}
{"_id":"25821556","title":"The three 'C' s of chromosome conformation capture: controls, controls, controls","text":"Y\u00fcksek \u00f6karyotlarda transkripsiyon d\u00fczenlemesi, transkripsiyon fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan tan\u0131nan d\u00fczenleyici \u00f6\u011feler gibi unsurlar taraf\u0131ndan kontrol edilir. Bir\u00e7ok durumda d\u00fczenleyici \u00f6\u011feler, hedef genlerine kadar 1-2 megabazl\u0131k mesafelerde bulunabilir. Son kan\u0131tlar, uzun menzilli gen ifadesinin do\u011frudan fiziksel etkile\u015fimler yoluyla, genler ve bu d\u00fczenleyici \u00f6\u011feler aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015febilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu d\u00f6ng\u00fcsel etkile\u015fimler, kromozom yap\u0131 yakalama (3C) metodolojisi kullan\u0131larak tespit edilebilir. 3C, deneysel olarak basit olsa da, anlaml\u0131 sonu\u00e7lar \u00e7\u0131karmak i\u00e7in 3C deneylerini dikkatlice tasarlamak ve kontrol kullan\u0131m\u0131n\u0131 titizce uygulamak gerekir. Burada sunulan genel y\u00f6nergeler, 3C deneylerinin tasar\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmal\u0131 ve 3C deneylerinin yanl\u0131\u015f yorumlanmas\u0131n\u0131 en aza indirmelidir."}
{"_id":"25822299","title":"Effects of exercise training of 8 weeks and detraining on plasma levels of endothelium-derived factors, endothelin-1 and nitric oxide, in healthy young humans.","text":"Vask\u00fcler endotel h\u00fccreleri, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir vazodilat\u00f6r madde olan nitrik oksit (NO) \u00fcretir ve antiaterosklerotik \u00f6zelliklere sahip oldu\u011fu \u00f6nerilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, vask\u00fcler endotel h\u00fccreleri endotelin-1 (ET-1) \u00fcretir, bu da g\u00fc\u00e7l\u00fc bir vazokonstrikt\u00f6r peptid ve vask\u00fcler d\u00fcz kas h\u00fccrelerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc proliferatif aktiviteye sahiptir. Bu nedenle, ET-1'in aterosklerozlu vask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Egzersiz e\u011fitimi, hayvanlarda vask\u00fcler endotel h\u00fccre fonksiyonunda de\u011fi\u015fikliklere neden oldu\u011fu bildirildi\u011fi i\u00e7in, egzersiz e\u011fitiminin insanlarda NO ve ET-1 \u00fcretimini etkiledi\u011fini varsay\u0131yoruz. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kronik egzersizin insanlarda plazma NO (NO'nun istikrarl\u0131 son \u00fcr\u00fcn\u00fc olarak nitrit\/nitrat [NOx] olarak \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fcr) ve ET-1 seviyelerini etkiledi\u011fini incelemektir. Sekiz sa\u011fl\u0131kl\u0131 gen\u00e7 birey (20.3 +\/- 0.5 ya\u015f) bu \u00e7al\u0131\u015fmaya kat\u0131ld\u0131 ve bacak ergometrinde bisiklet s\u00fcrerek (70% VO2max, 3-4 g\u00fcn\/hafta, 1 saat) 8 hafta boyunca egzersiz yapt\u0131. Ven\u00f6z plazma NOx ve ET-1 konsantrasyonlar\u0131, egzersiz e\u011fitiminin ba\u015flamas\u0131ndan ve bitiminden (8 haftal\u0131k egzersiz e\u011fitiminin sonunda) \u00f6nce ve sonra, ayr\u0131ca e\u011fitimden 4. ve 8. haftadan sonra \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. VO2max, egzersiz e\u011fitimi sonras\u0131 anlaml\u0131 \u015fekilde artt\u0131. Egzersiz e\u011fitimi sonras\u0131, plazma NOx konsantrasyonu (30.69 +\/- 3.20 vs. 48.64 +\/- 8.16 mikromol\/L, p < 0.05) anlaml\u0131 \u015fekilde artt\u0131 ve plazma ET-1 konsantrasyonu (1.65 +\/- 0.14 vs. 1.23 +\/- 0.12 pg\/mL, p < 0.05) anlaml\u0131 \u015fekilde azald\u0131. NOx seviyesindeki art\u0131\u015f ve ET-1 seviyesindeki azalma, egzersiz e\u011fitiminin durdurulmas\u0131n\u0131n 4. haftas\u0131na kadar s\u00fcrd\u00fc ve bu seviyeler (NOx ve ET-1), egzersiz e\u011fitiminin durdurulmas\u0131n\u0131n 8. haftas\u0131nda temel seviyelere (egzers"}
{"_id":"25827024","title":"Neuron-specific expression of CuZnSOD prevents the loss of muscle mass and function that occurs in homozygous CuZnSOD-knockout mice.","text":"Kupru-zink s\u00fcperoksit dismutaz (CuZnSOD) geninin Sod1(-\/-) farelerinde silinmesi, ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda kas k\u00fctlesinin ve g\u00fcc\u00fcn\u00fcn h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f kayb\u0131na yol a\u00e7ar, ancak bu kay\u0131plar kas spesifik olarak CuZnSOD geninin silinmesiyle ger\u00e7ekle\u015fmez. Kas azalmada motor n\u00f6ronlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc belirlemek i\u00e7in, Synapsin 1 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn kontrol\u00fcnde CuZnSOD'u ifade eden Sod1(-\/-) fareleri (SynTgSod1(-\/-) fareleri) olu\u015fturduk. SynTgSod1(-\/-) fareleri beyin, omurilik ve periferik sinirde CuZnSOD ifade ederken, di\u011fer dokularda ifade etmezler. Sciatik sinirdeki CuZnSOD i\u00e7eri\u011fi SynTgSod1(-\/-) farelerinde kontrol farelerine g\u00f6re %20 civar\u0131nda olsa da, SynTgSod1(-\/-) farelerinde kas k\u00fctlesi veya izometrik g\u00fc\u00e7te kontrol hayvanlar\u0131na g\u00f6re bir azalma g\u00f6zlemlenmedi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ya\u015fa e\u015fde\u011fer Sod1(-\/-) farelerinin kaslar\u0131nda %30-40'l\u0131k k\u00fctle ve g\u00fc\u00e7 azalmalar\u0131 g\u00f6r\u00fcl\u00fcrken, SynTgSod1(-\/-) farelerinde bu t\u00fcr azalmalar g\u00f6zlenmedi. Ayr\u0131ca, Sod1(-\/-) farelerinde kaslarda artan oksidatif hasar ve stres yan\u0131t\u0131 adaptasyonlar\u0131 SynTgSod1(-\/-) farelerde g\u00f6zlenmedi ve Sod1(-\/-) farelerinde neurom\u00fcsk\u00fcler kav\u015fak (NMJ) yap\u0131s\u0131n\u0131n ve i\u015flevinin bozulmas\u0131 g\u00f6zlenirken, SynTgSod1(-\/-) farelerde bu t\u00fcr bir bozulma g\u00f6zlemlenmedi. Verilerimiz, n\u00f6ronlarda \u00f6zel olarak ifade edilen CuZnSOD'un Sod1(-\/-) farelerinde NMJ ve kas yap\u0131s\u0131n\u0131 ve i\u015flevini korumada yeterli oldu\u011funu ve ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda kas erimesini ba\u015flatmada motor n\u00f6ronlardaki redoks homeostaz\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25830701","title":"A developmental transition in definitive erythropoiesis: erythropoietin expression is sequentially regulated by retinoic acid receptors and HNF4.","text":"Sitokin eritropoietin (Epo), eritropoetik \u00f6nc\u00fcl h\u00fccre proliferasyonunu te\u015fvik eder ve eritropoetik farkl\u0131la\u015fman\u0131n ger\u00e7ekle\u015fmesi i\u00e7in gereklidir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, Epo geninin, erken eritropoezis s\u0131ras\u0131nda (embriyonik g\u00fcn 12.5'ten \u00f6nce) fet\u00fcs karaci\u011ferinde retinoik asit sinyalizasyonunun do\u011frudan transkripsiyonel hedef geni oldu\u011funu ke\u015ffettik. RXR alfa retinoik asit resept\u00f6r geninin eksikli\u011fi olan fare embriyolar\u0131, Epo geninin kendisi mutasyona u\u011fram\u0131\u015f embriyolar\u0131n morfolojik ve histolojik fenotipine benzer ve ak\u0131\u015f sitometri analizi, RXR alfa(-\/-) embriyolar\u0131n eritroid farkl\u0131la\u015fmada eksik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. RXR alfa(-\/-) embriyolar\u0131n\u0131n fet\u00fcs karaci\u011ferlerindeki Epo mRNA seviyeleri, E10.25 ve E11.25'de \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fcr ve genetik analiz, RXR alfa ve Epo genlerinin ayn\u0131 yolakta ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, Epo geninin embriyolarda retinoik asit ind\u00fcklenebilir oldu\u011funu ve Epo geni d\u00fczenleyicisinin bir DR2 dizisini i\u00e7erdi\u011fini, bu da retinoik asit resept\u00f6r\u00fc ba\u011flanma yeri ve retinoik asit resept\u00f6r\u00fc transkripsiyonel yan\u0131t eleman\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, Epo eksikli\u011fi olan embriyolar\u0131n anemi nedeniyle \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fc aksine, RXR alfa(-\/-) embriyolar\u0131ndaki eritropoetik eksiklik ge\u00e7icidir; Epo mRNA, E12.5'de normal seviyelerde ifade edilir ve eritropoezis ve karaci\u011fer morfolojisi E14.5'de normaldir. HNF4'\u00fcn, RXR alfa'ya benzer \u015fekilde, n\u00fckleer resept\u00f6r ailesinden bir \u00fcyesi oldu\u011funu ve Epo geni d\u00fczenleyicisi DR2 eleman\u0131na retinoik asit resept\u00f6rleri ile rekabet ederek yerle\u015fti\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u00d6neriyoruz ki, Epo ifadesi, fet\u00fcs karaci\u011fer eritropoezisinde E9.5-E11.5 a\u015famas\u0131nda RXR alfa ve retinoik asit taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir ve daha sonra E11.5'den itibaren HNF4 aktivitesi taraf\u0131ndan hakim hale gelir. Bu ge\u00e7i\u015f, Epo ifadesinin retinoik asit kontrol\u00fcnden hipoksik kontrol\u00fcne ge\u00e7i\u015fini a\u00e7\u0131klayabilir, bu da ya\u015fam\u0131n geri kalan\u0131nda g\u00f6zlemlenir."}
{"_id":"25832301","title":"Tetraspanin 7 (TSPAN7) expression is upregulated in multiple myeloma patients and inhibits myeloma tumour development in vivo.","text":"ARKA PLAN Artan tetraspanin TSPAN7 ifadesi, \u00e7e\u015fitli kanserlerde g\u00f6zlemlenmi\u015ftir; ancak TSPAN7'nin kanser ilerlemesindeki rol\u00fc net de\u011fildir. Y\u00d6NTEMLER Biz, hematolojik malignite \u00e7oklu miyelom (MM) i\u00e7inde TSPAN7'nin ifadesini inceledik ve MM plazma h\u00fccrelerinin (PC) yap\u0131\u015f\u0131m\u0131, g\u00f6\u00e7\u00fc ve b\u00fcy\u00fcmesi \u00fczerinde in vitro ve in vivo'da TSPAN7 ifadesinin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. Son olarak, in vitro'da h\u00fccre y\u00fczey ortak molek\u00fcllerle TSPAN7'nin ili\u015fkili oldu\u011funu karakterle\u015ftirdik. SONU\u00c7LAR TSPAN7, yakla\u015f\u0131k %50 MM hastalar\u0131nda CD138(+) MM PC'lerde RNA ve protein d\u00fczeylerinde y\u00fcksek ifade d\u00fczeyinde bulundu. Murin miyeloma h\u00fccre hatt\u0131 5TGM1'de TSPAN7'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, 5TGM1\/KaLwRij farelerinde 4 hafta sonra intraven\u00f6z 5TGM1 h\u00fccrelerinin y\u00f6netimi sonras\u0131nda t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcn\u00fc \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. TSPAN7'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, in vitro h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 etkilemedi, ancak 5TGM1 h\u00fccrelerinin kemik ili\u011fi (BM) stromal h\u00fccrelerine yap\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131 ve transendotel g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, TSPAN7, h\u00fccre y\u00fczeyinde molek\u00fcler chaperon kalnexin ile ili\u015fkili bulundu. SONU\u00c7 Bu sonu\u00e7lar, y\u00fcksek TSPAN7 d\u00fczeylerinin %50'ye kadar MM hastalar\u0131nda daha iyi sonu\u00e7larla ili\u015fkili olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"25837950","title":"Association of body mass index with outcomes in patients with CKD.","text":"\u015ei\u015fmanl\u0131k genel n\u00fcfusta daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131yla ili\u015fkilidir, ancak bu ili\u015fki diyaliz g\u00f6ren hastalarda tersine d\u00f6ner. \u015ei\u015fmanl\u0131\u011f\u0131n, diyaliz ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan CKD'de (Kronik B\u00f6brek Hastal\u0131\u011f\u0131) olumsuz klinik sonu\u00e7larla olan ili\u015fkisi ve bu ili\u015fkinin hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetinin olas\u0131 etkile\u015fimi net de\u011fildir. 453.946 ABD gazisinin verilerini analiz ettik, eGFR (B\u00f6brek Fonksiyonu Tahmini) <60 ml\/dak\/1,73 m2 olan ulusal bir temsilci kohortundan. V\u00fccut kitle indeksi kategorileri (<20, 20-25 aras\u0131, 25-30 aras\u0131, 30-35 aras\u0131, 35-40 aras\u0131, 40-45 aras\u0131, 45-50 aras\u0131 ve \u226550 kg\/m2) ile t\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm ve hastal\u0131k ilerlemesi (eGFR e\u011frisi dahil olmak \u00fczere ESRD (Son A\u015famal\u0131 B\u00f6brek Hastal\u0131\u011f\u0131) geli\u015fimi, serum kreatininin iki kat\u0131na \u00e7\u0131kmas\u0131 ve eGFR e\u011frisi gibi \u00e7e\u015fitli tan\u0131mlar\u0131 kullanarak) aras\u0131ndaki ili\u015fkiler, Cox orant\u0131l\u0131 risk modellerinde ve lojistik regresyon modellerinde incelendi. Ya\u015f, \u0131rk, komorbiditeler ve ila\u00e7lar ve temel eGFR dahil olmak \u00fczere \u00e7oklu ayarlamalar yap\u0131ld\u0131. V\u00fccut kitle indeksi, klinik sonu\u00e7larla tutarl\u0131 bir U \u015feklinde ili\u015fki g\u00f6sterdi, en iyi sonu\u00e7lar orta ve hafif \u015fi\u015fman hastalarda g\u00f6zlemlendi. V\u00fccut kitle indeksi <25 kg\/m2, t\u00fcm hastalarda daha k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7lar ile ili\u015fkiliydi, CKD \u015fiddetinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak. V\u00fccut kitle indeksi \u226535 kg\/m2, daha erken evrelerde CKD olan hastalarda daha k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7lar ile ili\u015fkiliydi, ancak bu ili\u015fki, eGFR <30 ml\/dak\/1,73 m2 olan hastalarda azald\u0131. Bu nedenle, klinik denemeler ideal v\u00fccut kitle indeksini belirleyene kadar, bu hasta grubunda dikkatli bir v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 y\u00f6netimi yakla\u015f\u0131m\u0131 uygulanmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"25838286","title":"WRN, the protein deficient in Werner syndrome, plays a critical structural role in optimizing DNA repair.","text":"Werner sendromu (WS), hastalar\u0131 kansere ve erken ya\u015flanmaya yatk\u0131n hale getiren, WRN genindeki mutasyonlara ba\u011fl\u0131 bir durumdur. WRN proteini, RECQ benzeri bir helikazd\u0131r ve DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131k (DSB) onar\u0131m\u0131 i\u00e7in non-homolog u\u00e7 birle\u015ftirme (NHEJ) veya homolog rekombinasyon (HR) gibi mekanizmalarda yer ald\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Daha \u00f6nce, WS h\u00fccrelerinde onar\u0131m s\u0131ras\u0131nda non-homolog DNA u\u00e7lar\u0131nda geni\u015f \u00e7apl\u0131 silinmeler geli\u015fti\u011fi ve bu WS fenotipinin wild-type (wt) WRN ile tamamland\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. WRN, hem 3' -> 5' ekson\u00fckleaz hem de 3' -> 5' helikaz aktiviteleri i\u00e7erir. DSB onar\u0131m\u0131ndaki her iki ayr\u0131 enzimatik aktivitenin g\u00f6receli katk\u0131lar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, WS h\u00fccreleri (WRN-\/-), wtWRN, ekson\u00fckleaz-defektif WRN (E-), helikaz-defektif WRN (H-) veya ekson\u00fckleaz\/helikaz-defektif WRN (E-H-) ile tamamland\u0131. Tek E- ve H- mutasyonlar\u0131 her biri WRN-\/- h\u00fccrelerinin NHEJ anormalitesini k\u0131smen tamamlad\u0131. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, E-H- \u00e7ift mutasyonu, wtWRN kadar verimli bir \u015fekilde WS eksikli\u011fini tamamlad. Benzer \u015fekilde, \u00e7ift mutasyon, WS h\u00fccrelerinin hafif HR eksikli\u011fini wtWRN kadar iyi tamamlad\u0131, ancak tek E- ve H- mutasyonlar\u0131, E-H- veya wtWRN ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha y\u00fcksek HR seviyelerine yol a\u00e7t\u0131. Bu sonu\u00e7lar, WRN'nin optimal HR i\u00e7in dengeli ekson\u00fckleaz ve helikaz aktiviteleri gerektirdi\u011fini ve ayr\u0131ca enzimatik aktiviteleri ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, HR ve verimli NHEJ onar\u0131m\u0131n\u0131 optimize etmek i\u00e7in yap\u0131sal bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bir ba\u015fka insan RECQ helikaz\u0131 olan BLM, HR'yi bask\u0131lad\u0131 ancak NHEJ \u00fczerinde \u00e7ok az veya hi\u00e7 etkisi olmad\u0131, bu da memelilerin RECQ helikazlar\u0131n\u0131n farkl\u0131 i\u015flevlere sahip oldu\u011funu ve rekombinasyon olaylar\u0131n\u0131 ince ayar yapabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25842866","title":"In vitro generated antibodies specific for telomeric guanine-quadruplex DNA react with Stylonychia lemnae macronuclei.","text":"\u00c7o\u011fu eukariotik telomerler, 3' u\u00e7ta uzanarak telomerik dupleks b\u00f6lgesini a\u015fan guanin n\u00fckleotitlerinden olu\u015fan tekrarlayan bir motif i\u00e7erir. Hipotrichous ciliate telomerik tekrar\u0131, d(T(4)G(4)), 16 n\u00fckleotitlik bir 3' u\u00e7 uzant\u0131s\u0131 olu\u015fturur. Bu diziler, in vitro'da hem paralel hem de antiparalel d\u00f6rtl\u00fc yap\u0131 konformasyonlar\u0131na sahip olabilir. Guanin d\u00f6rtl\u00fc yap\u0131 konformasyonlar\u0131n\u0131n, telomere fonksiyonu, rekombinasyon ve transkripsiyon dahil olmak \u00fczere h\u00fccresel \u00f6nemli rollere sahip olabilece\u011fi \u00f6nerilmi\u015ftir, ancak bu DNA yap\u0131s\u0131n\u0131n canl\u0131 organizmalarda varl\u0131\u011f\u0131na dair kan\u0131tlar \u015fimdiye kadar elusif olmu\u015ftur. Stylonychia telomerik tekrar\u0131 taraf\u0131ndan olu\u015fan guanin d\u00f6rtl\u00fc yap\u0131s\u0131na y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kl\u0131 tek zincir antikor fragmenti (scFv) sondalar\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in insan kombinasyonel antikor k\u00fct\u00fcphanesi ribozom g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc kulland\u0131k. Se\u00e7ilen scFVs aras\u0131nda, paralel-stranded guanin d\u00f6rtl\u00fc yap\u0131s\u0131na 125 pM ba\u011fl\u0131l\u0131kla ba\u011flanan (Sty3) ve en az 1.000 kat daha y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fckle paralel veya antiparalel d\u00f6rtl\u00fc yap\u0131 konformasyonlar\u0131n\u0131 ay\u0131rt edebilen bir antikor (Sty49) vard\u0131. \u0130kinci bir scFv (Sty49), hem paralel hem de antiparalel d\u00f6rtl\u00fc yap\u0131ya benzer (3-5 nM) ba\u011fl\u0131l\u0131kla ba\u011fland\u0131. Dolayl\u0131 imm\u00fcnofloresans \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, Sty49'un Stylonychia lemnae'deki makron\u00fckleusun spesifik olarak reaksiyona girdi\u011fini, ancak mikron\u00fckleusu veya telomerin \u00e7o\u011faltma band\u0131n\u0131 (\u00e7o\u011faltma ve telomer uzant\u0131s\u0131 ger\u00e7ekle\u015fen b\u00f6lge) boyamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu, guanin d\u00f6rtl\u00fc yap\u0131s\u0131n\u0131n \u00e7o\u011faltma s\u0131ras\u0131nda \u00e7\u00f6z\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Sonu\u00e7larm\u0131z, Stylonychia makron\u00fckleuslar\u0131n\u0131n telomerlerinde in vivo'da guanin d\u00f6rtl\u00fc yap\u0131s\u0131n\u0131n var oldu\u011funu g\u00f6steren deneysel kan\u0131tlar sa\u011flar, bu da bu yap\u0131n\u0131n telomere fonksiyonu i\u00e7in \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25853741","title":"Incidence of skin cancer after renal transplantation in The Netherlands.","text":"Leiden \u00dcniversitesi Hastanesi'nde 1966-1988 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda b\u00f6brek allograft\u0131 alan 764 hasta aras\u0131nda squamous h\u00fccre kanseri (SCC) ve basal h\u00fccre kanseri (BCC) vakalar\u0131n\u0131n ayr\u0131 ayr\u0131 analizi yap\u0131ld\u0131. Ortalama takip s\u00fcresi 8,7 posttransplant y\u0131l (1-21 y\u0131l aral\u0131\u011f\u0131) idi. Bu s\u00fcre zarf\u0131nda 47 hastada 176 cilt kanseri te\u015fhisi kondu. \u0130lk t\u00fcm\u00f6r geli\u015fme riski, allograft hayatta kalmas\u0131 10 y\u0131l sonra %10'dan 20 y\u0131l sonra %40'a y\u00fckseldi. SCC'nin genel Hollanda n\u00fcfusu ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda 250 kat daha y\u00fcksek ve BCC'nin 10 kat daha y\u00fcksek genel incidans\u0131 vard\u0131. Ayr\u0131ca SCC'ler ve BCC'lerin lokalizasyonu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131yd\u0131. G\u00fcne\u015f radyasyonunun cilt kanseri geli\u015fimi i\u00e7in \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor. Bununla birlikte, uzun s\u00fcreli allograft hayatta kalanlarda cilt kanseri olu\u015fumu, Hollanda gibi daha y\u00fcksek co\u011frafi enlemde ve g\u00fcne\u015fe maruz kalma miktar\u0131 orta d\u00fczeyde olan bir \u00fclkede de \u00f6nemli bir sorun olu\u015fturmaktad\u0131r."}
{"_id":"25858295","title":"Myogenic and morphogenetic defects in the heart tubes of murine embryos lacking the homeo box gene Nkx2-5.","text":"Murin homeo kutu geni Nkx2-5, embriyonik ve fet\u00fcs kalplerinin precardiak mesoderm ve miokardiyumunda ifade edilir. Nkx2-5'in hedefli kesintisi, yakla\u015f\u0131k 9-10 g\u00fcn postcoitum (p.c.) anormal kalp morfogenezine, b\u00fcy\u00fcme gerili\u011fine ve embriyolik \u00f6l\u00fcme neden oldu. Mutant embriyolarda kalp t\u00fcp\u00fc olu\u015fumu normal \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fti, ancak kritik kalp \u015fekli belirleyicisi olan b\u00fck\u00fclme morfogenezini, 8.25-8.5 g\u00fcn p.c. lineer kalp t\u00fcp\u00fc a\u015famas\u0131n\u0131n ba\u015flamad\u0131. Kalp kas\u0131 hatt\u0131na ba\u011fl\u0131l\u0131k, \u00e7o\u011fu myofilament geninin ifadesi ve myofibrillogenez etkilenmedi. Bununla birlikte, myosin hafif zincir 2V geni (MLC2V) ne mutant kalplerde ne de mutant ES h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen kardiyositlerde ifade edilmedi. MLC2V ifadesi, sadece ventrik\u00fcler h\u00fccrelerde normal olarak ger\u00e7ekle\u015fir ve ventrik\u00fcl farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n en erken bilinen molek\u00fcler i\u015faret\u00e7isidir. Mutant kalplerde iki di\u011fer ventrik\u00fcler i\u015faret\u00e7i, myosin a\u011f\u0131r zinciri beta ve cyclin D2'nin b\u00f6lgesel ifadesi, t\u00fcm ventrik\u00fcl-\u00f6zg\u00fc gen ifadesinin Nkx2-5'e ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Veriler, Nkx2-5'in normal kalp morfogenezinin, miogenezinin ve i\u015flevinin hayati oldu\u011funu kan\u0131tl\u0131yor. Ayr\u0131ca, bu gen, ventrik\u00fcllerin miogenik \u00f6zelle\u015fmesi i\u00e7in gerekli genetik bir yolun bile\u015fenidir."}
{"_id":"25878014","title":"Hygiene hypothesis in inflammatory bowel disease: a critical review of the literature.","text":"Higyen hipotezi, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda artan enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 (IBD) vakalar\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir katk\u0131da bulunmas\u0131 olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr, ancak IBD'de higyen hipotezini destekleyen spesifik fakt\u00f6rler konusunda net kan\u0131tlar yoktur. Amac\u0131m\u0131z, bu fakt\u00f6rleri belirlemek i\u00e7in sistematik bir inceleme yapmak ve IBD'nin geli\u015fimiyle ili\u015fkili higyenle ilgili fakt\u00f6rleri tespit etmektir. 1966 ve 2007 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda MEDLINE ve Current Contents veritabanlar\u0131nda 'higyen hipotezi' ve IBD ile ilgili anahtar terimlerle yap\u0131lan geni\u015f kapsaml\u0131 bir arama sonucunda belirlenen yay\u0131nlar incelendi. Elde edilen veriler, higyen hipotezi ve \u00e7ocukluk d\u00f6neminde azalan mikroorganizma maruziyeti ile IBD'nin geli\u015fimi aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir, ancak her bir fakt\u00f6r\u00fc destekleyen verilerin g\u00fcc\u00fc olduk\u00e7a de\u011fi\u015fmektedir. Potansiyel olarak IBD'nin geli\u015fimiyle ili\u015fkili olabilecek en umut verici fakt\u00f6rler aras\u0131nda H. pylori maruziyeti, parazitler, emzirme ve karde\u015flik say\u0131labilir. Bununla birlikte, bu alandaki b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funluk ciddi metodolojik eksikliklerle bo\u011fu\u015fmaktad\u0131r, \u00f6zellikle de bilgilerin geriye d\u00f6n\u00fck olarak hat\u0131rlanmas\u0131, IBD'de 'higyen hipotezi'nin \u00f6nemini ger\u00e7ekten belirlemeyi zorla\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. IBD'deki higyen hipotezi, bu hastal\u0131\u011f\u0131n etyolojisine dair ipu\u00e7lar\u0131 verebilecek \u00f6nemli bir ara\u015ft\u0131rma alan\u0131d\u0131r. Gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalar i\u00e7in \u00f6neriler sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"25886725","title":"Are dual eligibles admitted to poorer quality skilled nursing facilities?","text":"ARKA PLAN Dual haklara sahip olanlar, hem Medicare hem de Medicaid kapsam\u0131 sa\u011flayan ki\u015filer, di\u011fer Medicare yararlan\u0131c\u0131lara k\u0131yasla genellikle daha d\u00fc\u015f\u00fck kaliteli bak\u0131m al\u0131rlar.\n\nHEDEFLER Dual haklara sahiplar\u0131n, yaln\u0131zca Medicare yararlan\u0131c\u0131lara k\u0131yasla, daha d\u00fc\u015f\u00fck kaliteli sonras\u0131 akut uzman bak\u0131m tesislerine (SNF) tabi tutuldu\u011funu belirlemek.\n\nAra\u015ft\u0131rma Tasar\u0131m\u0131 Rastgele yarar maksimizasyonu modelini takip ederek, ko\u015fullu logit modeli ile bir taburcu fonksiyonu belirledik ve bu taburcu kural\u0131n\u0131n dual haklara sahiplik durumuna g\u00f6re nas\u0131l de\u011fi\u015fti\u011fini test ettik.\n\nKONULAR Toplamda 692.875 Medicare \u00fccret-hizmet hastas\u0131 (22% duals) incelendi. Bu hastalar, 2004 Temmuz ve 2005 Haziran tarihleri aras\u0131nda Medicare taraf\u0131ndan \u00f6denen SNF bak\u0131m\u0131 i\u00e7in taburcu edildi.\n\n\u00d6l\u00e7\u00fcmler Medicare kay\u0131tlar\u0131 ve Medicaid Analitik \u00c7\u0131k\u0131\u015f dosyalar\u0131, dual haklara sahipli\u011fi belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Medicaid hastas\u0131 oran\u0131 ve hem\u015firelik personeli \u00f6zellikleri, SNF kalitesini \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR Dual hastalar, daha y\u00fcksek bir Medicaid hastas\u0131 pay\u0131na ve daha az hem\u015fireye sahip SNF'lere tabi olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksektir. Bu sonu\u00e7lar, birincil tan\u0131lara dayal\u0131 alternatif bir hasta alt \u00f6rne\u011fi, dual haklara sahip olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve bak\u0131m evinde kalmaya olan ihtimalle tahmin edildi\u011finde sa\u011flamd\u0131r.\n\nSONU\u00c7LAR Dual hastalar i\u00e7in kaliteli SNF bak\u0131m\u0131na eri\u015fimde e\u015fitsizlikler vard\u0131r. Hastalar\u0131 daha y\u00fcksek kaliteli sa\u011flay\u0131c\u0131lara y\u00f6nlendirmek i\u00e7in, Medicaid haklar\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n, taburcu planlama s\u00fcre\u00e7lerini iyile\u015ftirmeye y\u00f6nelik stratejiler gereklidir."}
{"_id":"25895285","title":"Quantitative phosphoproteomic analysis of acquired cancer drug resistance to pazopanib and dasatinib","text":"\u0130la\u00e7 direnci, \u00e7o\u011funlukla tirozin kinaz inhibit\u00f6rleri (TK\u0130'ler) ile tedavi g\u00f6ren hastalar\u0131n \u00fczerinde etkisini g\u00f6sterir ve modern kanser tedavisinde \u00f6nemli bir zorlukt\u0131r. Diren\u00e7le ba\u015fa \u00e7\u0131kmak i\u00e7in klinik olarak etkili terapi eksikli\u011fi, kar\u015f\u0131lanmam\u0131\u015f bir ihtiya\u00e7t\u0131r. \u0130la\u00e7 direncini tetikleyen sinyalizasyonu anlamak, ikincil TK\u0130 direnci olan hastalar\u0131 tedavi etmek i\u00e7in yeni kurtarma terapilerinin geli\u015ftirilmesini kolayla\u015ft\u0131racakt\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, iki FDA onayl\u0131 TK\u0130, pazopanib ve dasatinib'e direnci kazanm\u0131\u015f A204 rhabdoid t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre hatt\u0131nda k\u00fcresel fosfo-proteomik de\u011fi\u015fiklikleri karakterize etmek i\u00e7in k\u00fctle spektrometrisi kullan\u0131r\u0131z. Analizimiz, pazopanib ve dasatinib direnci kazanm\u0131\u015f h\u00fccrelerde sadece fosfo-proteomun %6's\u0131 ve %9.7'si de\u011fi\u015fti\u011fini bulur. Pazopanib direnci olan h\u00fccreler, sitoplazmik iskelet d\u00fczenleyici yolaklarda artan fosforilasyona sahipken, dasatinib direnci olan h\u00fccreler ins\u00fclin resept\u00f6r\u00fc\/IGF-1R sinyalleme yolaklar\u0131nda bir art\u0131\u015f g\u00f6sterir. \u0130la\u00e7 yan\u0131t\u0131 profilleme, pazopanib ve dasatinib direnciyle ili\u015fkili birka\u00e7 \u00f6nceden bildirilen k\u0131r\u0131lganl\u0131\u011f\u0131 yeniden ke\u015ffeder ve NVP-AUY-922 adl\u0131 ikinci nesil HSP90 inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn yeni bir ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, edinilmi\u015f TK\u0130 direncinin aday sinyalleme belirleyicilerini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak anlatan yararl\u0131 bir kaynak sa\u011flar ve pazopanib ve dasatinib direncini a\u015fmak i\u00e7in kurtarma terapisi olarak HSP90 i\u015flevinin inhibisyonunu bir yakla\u015f\u0131m olarak ortaya koyar. \u00d6NEML\u0130L\u0130K: Pazopanib ve dasatinib, \u00e7e\u015fitli kanser t\u00fcrlerinin tedavisinde onaylanm\u0131\u015f tirozin kinaz inhibit\u00f6rleridir (TK\u0130'ler). Bu ila\u00e7larla tedavi g\u00f6ren hastalar, ila\u00e7 direnci geli\u015fme ve dolay\u0131s\u0131yla t\u00fcm\u00f6r n\u00fcksetme riski alt\u0131ndad\u0131r. Burada, bu iki ilaca direnci kazanm\u0131\u015f h\u00fccrelerde zenginle\u015fen sinyalleme yollar\u0131n\u0131 karakterize etmek i\u00e7in nicel fosfo-proteomik kullan\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, hedefli ila\u00e7 ekranlar\u0131 kullanarak pazopanib ve dasatinib direncini a\u015fmak i\u00e7in kurtarma terapileri tan\u0131mlad\u0131k. Bu ver"}
{"_id":"25897733","title":"Pandemic H1N12009 influenza and HIV: a review of natural history, management and vaccine immunogenicity.","text":"DE\u011eERLEND\u0130RME AMACI 2009 pandemisi H1N1 grip vir\u00fcs\u00fc (H1N12009), daha \u015fiddetli hastal\u0131k ve \u00f6l\u00fcm riskinde art\u0131\u015fa neden oldu. \u00d6zellikle HIV hastalar\u0131, daha \u015fiddetli grip hastal\u0131\u011f\u0131 riski ta\u015f\u0131yan bir n\u00fcfus oldu\u011fu i\u00e7in, bu n\u00fcfuslarda hastal\u0131k y\u00fck\u00fcn\u00fc ve a\u015f\u0131 etkinli\u011fini de\u011ferlendirmeye y\u00f6nelik yo\u011fun bir \u00e7aba sarf edildi.\n\nEN SON BULGULAR Di\u011fer ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131 olan bireyler gibi, \u00e7o\u011fu HIV'li birey ciddi bir sonu\u00e7 olmadan iyile\u015fti. HIV enfeksiyonunun daha \u015fiddetli hastal\u0131k ve \u00f6l\u00fcm i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011fu varsay\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen, yay\u0131nlanan literat\u00fcr bu durumun b\u00f6yle olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu n\u00fcfus taraf\u0131ndan n\u00f6raminidaz inhibit\u00f6rleri iyi tolere edildi ve antiretroviral tedavi ile klinik olarak \u00f6nemli farmakokinetik etkile\u015fimlere dair bir kan\u0131t bulunmad\u0131. H1N12009 a\u015f\u0131s\u0131, tarihsel olarak pandemik olmayan a\u015f\u0131lar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131na k\u0131yasla daha y\u00fcksek ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011flarken, adjuvantlar\u0131n kullan\u0131m\u0131 ile optimize edildi. Booster dozlamas\u0131 da faydal\u0131yd\u0131. H1N12009 a\u015f\u0131s\u0131, genel olarak iyi tolere edildi ve HIV durumu \u00fczerinde zararl\u0131 bir etkiye dair bir kan\u0131t bulunmad\u0131.\n\n\u00d6ZET H1N12009'un genel n\u00fcfusta veya HIV'li bireylerde en k\u00f6t\u00fc senaryosu ger\u00e7ekle\u015fmedi. Adjuvantl\u0131 a\u015f\u0131lama, bu n\u00fcfusu H1N12009 ve gelecekteki yeni grip t\u00fcrlerinden korumak i\u00e7in \u00f6nemli bir \u00f6nlem olarak \u00f6ne \u00e7\u0131k\u0131yor."}
{"_id":"25900857","title":"Population genomics of the honey bee reveals strong signatures of positive selection on worker traits.","text":"\u00c7o\u011fu eusosyalite evrimini a\u00e7\u0131klayan teoriler, iki temel varsay\u0131m \u00fczerine kurulur: steril i\u015f\u00e7ilerin fenotipini etkileyen mutasyonlar, sonu\u00e7taki \u00f6zellikler \u00fcreme akrabalar\u0131na fayda sa\u011flad\u0131\u011f\u0131nda pozitif se\u00e7ilimle evrimle\u015fir ve i\u015f\u00e7i \u00f6zellikleri sosyal b\u00f6ceklerin \u00e7evrelerine uyum sa\u011flamas\u0131n\u0131 sa\u011flayan birincil mekanizma olarak hizmet eder. Pozitif se\u00e7ilimin i\u015f\u00e7ilerin fenotipik evrimini y\u00f6nlendirdi\u011fi yayg\u0131n g\u00f6r\u00fc\u015fe ra\u011fmen, eusosyal b\u00f6ceklerin genomlar\u0131nda pozitif se\u00e7ilimin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey biliyoruz. 40 bireysel genomun analizini yaparak Apis mellifera'da pozitif se\u00e7ilimin izlerini haritalad\u0131k, bu da bize \u00e7ok say\u0131da gen ve d\u00fczenleyici dizilerin birden fazla zaman \u00f6l\u00e7e\u011finde adaptif evrimdeki i\u015faretlerini tan\u0131mlamam\u0131za olanak sa\u011flad\u0131. Apoidea ve Apis'e \u00f6zg\u00fc genlerin pozitif se\u00e7ilimin i\u015faretleriyle zenginle\u015fti\u011fini bulduk, bu da adaptif evrimde yeni genlerin orant\u0131s\u0131z derecede b\u00fcy\u00fck bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. \u0130\u015f\u00e7i y\u00f6nlendirilmi\u015f proteinler, krali\u00e7e y\u00f6nlendirilmi\u015f proteinlere k\u0131yasla adaptif evrimde daha y\u00fcksek i\u015faretlere sahiptir, bu da i\u015f\u00e7i \u00f6zelliklerinin adaptasyona anahtar oldu\u011funu desteklemektedir. Ayr\u0131ca, i\u015f\u00e7i b\u00f6l\u00fc\u015f\u00fcm i\u015fini d\u00fczenleyen genlerin pozitif se\u00e7ilimin i\u015faretleriyle zenginle\u015fti\u011fini bulduk. Son olarak, beyin gen ifadesine dayal\u0131 olarak i\u015f\u00e7i davran\u0131\u015f\u0131yla ili\u015fkili genler, adaptif protein ve cis-d\u00fczenleyici evrimde y\u00fcksek derecede zenginle\u015fmi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, sosyal b\u00f6ceklerde adaptif evrimde i\u015f\u00e7i fenotiplerinin \u00f6nemli katk\u0131s\u0131n\u0131 vurgulamakta ve ar\u0131larda fitness'\u0131 etkileyen genler hakk\u0131nda zengin bilgi sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"25901598","title":"An acetylation switch in p53 mediates holo-TFIID recruitment.","text":"Post-translasyonel modifikasyonlar biyolojide \u00f6nemli d\u00fczenleyici i\u015flevleri arac\u0131l\u0131k eder. \u00d6rne\u011fin, p53 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn asetilasyonu, p21 gibi hedef genlerin transkripsiyonel aktivitesini te\u015fvik eder. Burada, p53'\u00fcn iki lisin kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131n asetilasyonunun, TAF1'in p21 promot\u00f6r\u00fcne rekrut edilmesini bromodomainleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. H\u00fccrelere UV \u0131\u015f\u0131nlamas\u0131, p53'\u00fcn lisin 373 ve 382'de diasetilasyonunu tetikler, bu da TAF1'in p21 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn uzakta bulunan bir p53 ba\u011flanma sitesine \u00f6nce rekrut edilmesine neden olur, daha sonra da \u00e7ekirdek promot\u00f6re sar\u0131l\u0131r. Asetil-p53\/bromodomain etkile\u015fiminin engellenmesi, hem uzakta bulunan p53 ba\u011flanma sitesine hem de \u00e7ekirdek promot\u00f6re TAF1'in rekrut edilmesini engeller. Ayr\u0131ca, TAF4, TAF5 ve TBP gibi TFIID alt birimlerinin, DNA hasar\u0131 sonras\u0131nda ayr\u0131 ayr\u0131 p21 promot\u00f6r\u00fcne ve transkripsiyonel aktiviteye ba\u011fl\u0131 olarak p53 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn post-translasyonel modifikasyonuna ba\u011fl\u0131 olarak \u00e7ekirdek promot\u00f6re tespit edildi\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcr."}
{"_id":"25915873","title":"Dasatinib inhibits both osteoclast activation and prostate cancer PC-3-cell-induced osteoclast formation.","text":"AMA\u00c7 Prostat kanseri kemik metastazlar\u0131n\u0131 hedefleyen terapiler yaln\u0131zca s\u0131n\u0131rl\u0131 etkilere sahiptir. Yeni tedaviler, kanser h\u00fccreleri, kemik ili\u011fi h\u00fccreleri ve kemik matriksi aras\u0131ndaki etkile\u015fime odaklanmaktad\u0131r. Osteoklastlar, prostat kanseri nedeniyle olu\u015fan kemik t\u00fcm\u00f6rlerinin geli\u015fmesinde \u00f6nemli bir rol oynamaktad\u0131r. Src kinaz\u0131n osteoklast fonksiyonu i\u00e7in gerekli oldu\u011fu g\u00f6sterildi\u011finden, hipotezimiz dasatinib, Src ailesi kinaz inhibit\u00f6r\u00fc, osteoklast aktivitesini azaltacak ve prostat kanseri (PC-3) h\u00fccreleri taraf\u0131ndan tetiklenen osteoklast olu\u015fumunu engelleyecekti. SONU\u00c7LAR Dasatinib, 7.5 nM'de RANKL ile tetiklenen kemik ili\u011fi k\u00f6kenli monositlerin osteoklast diferansiyasyonunu inhibe etti (EC50). PC-3 h\u00fccreleri, insan prostat kanseri h\u00fccre hatt\u0131, RAW 264.7 h\u00fccrelerini, bir fare monositik h\u00fccre hatt\u0131, osteoklastlara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmeyi ba\u015fard\u0131 ve dasatinib bu diferansiyasyonu engelledi. Ayr\u0131ca, PC-3 h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinden elde edilen ko\u015fullu ortam, RAW 264.7 h\u00fccrelerini osteoklastlara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmeyi ba\u015fard\u0131 ve bu da dasatinib taraf\u0131ndan engellendi. En d\u00fc\u015f\u00fck dasatinib konsantrasyonu, 1.25 nmol, osteoklast diferansiyasyonunu %29 engelledi. Dahas\u0131, dasatinib, kolajen 1 sal\u0131n\u0131m\u0131 olarak \u00f6l\u00e7\u00fclen osteoklast aktivitesini %58 engelledi. DENEY\u0130M TASARIMI Prostat kanseri kemik metastazlar\u0131n\u0131 hedeflemek i\u00e7in Src ailesi kinaz inhibit\u00f6r\u00fc dasatinib'i kullanarak in vitro deneyler ger\u00e7ekle\u015ftirdik. SONU\u00c7 Dasatinib, fare birincil kemik ili\u011fi k\u00f6kenli monositlerin osteoklast diferansiyonunu ve PC-3 h\u00fccreleri taraf\u0131ndan tetiklenen osteoklast diferansiyonunu inhibe eder. Dasatinib ayr\u0131ca osteoklast par\u00e7alama aktivitesini de inhibe eder. Osteoklast diferansiyonunu ve aktivitesini engellemek, prostat kanseri kemik metastazlar\u0131 olan hastalarda etkili bir hedefli tedavi y\u00f6ntemi olabilir."}
{"_id":"25928548","title":"BMP receptor ALK3 controls collecting system development.","text":"\u00dcreterik budun b\u00fcy\u00fcmesi ve dallanmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda b\u00f6brek toplay\u0131c\u0131 sistemin olu\u015fumunu d\u00fczenleyen molek\u00fcler sinyaller b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Kemik morfogenetik protein (BMP) ailesi \u00fcyeleri, ALK3 tip I BMP resept\u00f6r\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla in vitro'da \u00fcreterik bud ve toplay\u0131c\u0131 kanal h\u00fccre morfogeneziyi inhibe ederek sinyalle\u015fir. Canl\u0131 organizmada BMP sinyalle\u015fme yolunun i\u015flevini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, \u00fcreterik bud soyunda ALK3 eksikli\u011fi sa\u011flayan bir fare modeli olu\u015fturduk (Alk3(UB-\/-) fareleri). Dallanma morfogenezin ba\u015flang\u0131c\u0131nda, Alk3(UB-\/-) b\u00f6breklerde anormal bir birincil (1. dereceden) \u00fcreterik bud dalma deseni ve artan say\u0131da \u00fcreterik bud dalmas\u0131 g\u00f6zlemlenmektedir. Bununla birlikte, b\u00f6bre\u011fin daha sonraki geli\u015fim a\u015famalar\u0131nda, Alk3(UB-\/-) b\u00f6breklerde daha az \u00fcreterik bud dalmas\u0131 ve toplay\u0131c\u0131 kanal vard\u0131r. Postnatal Alk3(UB-\/-) farelerde, hipoplastik bir b\u00f6brek fenotipine sahip olurlar, bu da b\u00f6brek medullas\u0131n\u0131n hipoplazisi, medullerdeki toplay\u0131c\u0131 kanal say\u0131s\u0131n\u0131n azalmas\u0131 ve medullerdeki t\u00fcplerde anormal beta-katenin ve c-MYC ifadesi ile karakterizedir. \u00d6zetle, normal b\u00f6brek geli\u015fimi ALK3 ba\u011f\u0131ml\u0131 BMP sinyalle\u015fmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r, bu da \u00fcreterik bud dallanmas\u0131n\u0131 kontrol eder."}
{"_id":"25937484","title":"Increased release of ferritin and iron by iron-loaded alveolar macrophages in cigarette smokers.","text":"Sigara i\u00e7enlerin alt solunum yolu i\u00e7inde, \u00e7o\u011funlukla alveolar makrofajlarda (AM) hapsolmu\u015f olan ancak ayn\u0131 zamanda alveolar epitel s\u0131v\u0131s\u0131nda da bulunan artm\u0131\u015f demir miktar\u0131 vard\u0131r. Sigara duman\u0131nda bulunan indirgeyici maddeler taraf\u0131ndan serbest b\u0131rak\u0131labilecek d\u0131\u015f ortamda ferritin ile ba\u011fl\u0131 demir, oksidan hasara neden olabilecek y\u00fcksek reaktif hidroksil radikallerinin olu\u015fumunu katalize edebilir. Alveolar\u0131n d\u0131\u015f ortam\u0131nda ferritin ve demirin AM'den kaynak olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, 27 sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyden al\u0131nan bronkoalveolar lavaj (BAL) ile al\u0131nan AM'lerin in vitro demir, ferritin ve transferrin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. 20 saat boyunca in vitro sal\u0131nan demir, NS (1.28 +\/- 0.08 nmol\/10(6) AM) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda LS (2.24 +\/- 0.21 nmol\/10(6) AM\/20 saat, p < 0.001) ve HS (3.11 +\/- 0.32 nmol\/10(6) AM, p < 0.001) i\u00e7in daha fazlayd\u0131. 20 saat boyunca in vitro sal\u0131nan ferritin de NS (18 +\/- 3 ng\/10(6) AM) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda LS (71 +\/- 24 ng\/10(6) AM, p < 0.05) ve HS (176 +\/- 35 ng\/10(6), p < 0.001) i\u00e7in daha fazlayd\u0131. 12 sigara i\u00e7en (8 HS, 4 LS) den al\u0131nan AM'lerde 10 nmol\/10(6) h\u00fccreden daha fazla demir bulundu. Bu demir y\u00fckl\u00fc AM'ler, NS'lere (3.2% +\/- 0.6) k\u0131yasla 4 saat boyunca in vitro %8.4 +\/- 1.1 (p < 0.01) oran\u0131nda daha fazla h\u00fccre ferritin depolar\u0131n\u0131 serbest b\u0131rakt\u0131. 4 saat boyunca LDH sal\u0131n\u0131m\u0131, ferritin sal\u0131n\u0131m\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha azd\u0131 (2.9% +\/- 0.3, p < 0.001)."}
{"_id":"25938221","title":"The spectrum of retinopathy in adults with Plasmodium falciparum malaria","text":"Afrika k\u00f6kenli \u00e7ocuklarda serebral s\u0131tma ile ili\u015fkili belirli bir retinopati tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak yeti\u015fkinlerde bu konu kapsaml\u0131 bir \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Retinal damar yap\u0131s\u0131 ve i\u015flevi serebral damar yap\u0131s\u0131na ve i\u015flevine \u00e7ok benzer oldu\u011fundan, retinopati \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n incelenmesi serebral s\u0131tman\u0131n patofizyolojisine \u0131\u015f\u0131k tutabilir. Y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc ta\u015f\u0131nabilir retinal foto\u011fraf\u00e7\u0131l\u0131\u011f\u0131 kullan\u0131larak Banglade\u015fli yeti\u015fkinlerde malarial retinopati \u00fczerine ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Retinopati, \u015fiddetli s\u0131tmaya sahip 27 yeti\u015fkin ki\u015fiden 17'sinde (63%) ve serebral s\u0131tmaya sahip 20 yeti\u015fkin ki\u015fiden 14'\u00fcnde (70%) tespit edildi. Orta veya \u015fiddetli retinopati, serebral s\u0131tmada (20'den 11, %55) basit s\u0131tmada (15'ten 3, %20; P=0.039), bakteriyel sepsis'te (5'ten 0, %0; P=0.038) veya sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol gruplar\u0131nda (18'den 0, %0; P<0.001) daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Malarial retinopati spektrumu, daha \u00f6nce Afrika \u00e7ocuklar\u0131nda tan\u0131mlanan spektruma benziyordu, ancak damar renk de\u011fi\u015fikli\u011fi g\u00f6zlemlenmedi. Retinal beyazlaman\u0131n \u015fiddeti, giri\u015f ven\u00f6z plazma laktat ile ili\u015fkiliydi (P=0.046), bu da retinal iskeminin sistemik iskemiyi temsil etti\u011fini g\u00f6steriyor. Sonu\u00e7 olarak, mikrovask\u00fcler t\u0131kan\u0131kl\u0131kla ili\u015fkili retinal de\u011fi\u015fiklikler, \u015fiddetli falciparum s\u0131tmas\u0131 olan yeti\u015fkinlerde yayg\u0131n olarak g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddeti ve koma ile ili\u015fkiliydi, bu da mikrokanal\u0131n bozulmas\u0131n\u0131n \u015fiddetli ve serebral s\u0131tmada \u00f6nemli patofizyolojik bir \u00f6neme sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Ta\u015f\u0131nabilir retinal foto\u011fraf\u00e7\u0131l\u0131\u011f\u0131, malarial retinopatiyi incelemek i\u00e7in de\u011ferli bir ara\u00e7 olma potansiyeline sahiptir."}
{"_id":"25938251","title":"Prospective randomized open blinded end-point (PROBE) study. A novel design for intervention trials. Prospective Randomized Open Blinded End-Point.","text":"Bir m\u00fcdahale \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in yeni bir tasar\u0131m sunulmaktad\u0131r, bu da \"PROBE \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131\" (Gelece\u011fe Y\u00f6nelik Rastgele A\u00e7\u0131k, K\u00f6r Son Nokta) olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. Bu tasar\u0131m, klasik \u00e7ift k\u00f6r tasar\u0131mla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. PROBE tasar\u0131m\u0131n\u0131n avantajlar\u0131 aras\u0131nda daha d\u00fc\u015f\u00fck maliyet ve standart klinik uygulamaya daha yak\u0131n olmas\u0131 yer almaktad\u0131r, bu da sonu\u00e7lar\u0131 rutin t\u0131bbi bak\u0131mda daha kolay uygulanabilir hale getirmelidir. Son noktalar k\u00f6r son nokta komitesi taraf\u0131ndan de\u011ferlendirildi\u011fi i\u00e7in, bu konuda iki t\u00fcr denemenin aras\u0131nda bir fark olmamas\u0131 a\u00e7\u0131kt\u0131r."}
{"_id":"25942757","title":"PSGL-1 function in immunity and steady state homeostasis.","text":"P-selektiin glikoprotein ligan\u0131 1 (PSGL-1) leukosit trafi\u011finin \u00f6neminin, ilk olarak bir selektiin ligan\u0131 olarak tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131n \u00f6tesine \u00e7\u0131karak \u00f6nemli bir rol oynamaya devam etti\u011fi g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. PSGL-1, d\u0131\u015f ortamda uzanm\u0131\u015f esnek bir \u00e7ubuk \u015feklinde bir mukin alan\u0131na sahip nispeten basit bir molek\u00fcl gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu, bu da \u00f6ncelikli rol\u00fc olan leukositleri endoteliyel selektiinlere ba\u011flama ile tutarl\u0131yd\u0131. Leukosit ve endotel aras\u0131nda bu selektiin-PSGL-1 etkile\u015fimi taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen yuvarlanma etkile\u015fimi, belirli PSGL-1 amino asit kal\u0131nt\u0131lar\u0131nda dallanm\u0131\u015f O-glikan uzant\u0131lar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Baz\u0131 h\u00fccrelerde, \u00f6rne\u011fin n\u00f6trofillerde, O-glikan olu\u015fumunda rol alan glikoziltransferazlar s\u00fcrekli olarak ifade edilirken, di\u011fer h\u00fccrelerde, \u00f6rne\u011fin T h\u00fccrelerinde, uygun uyar\u0131ma ba\u011fl\u0131 olarak sadece ifade edilirler. Bu nedenle, PSGL-1 hem do\u011fal hem de adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinin her iki kolunda leukosit rekrutman\u0131n\u0131 destekler. Selektiinlerin karma\u015f\u0131k bir dizi amino asidi, PSGL-1'deki dallanm\u0131\u015f O-glikanlar\u0131n \u00e7oklu \u015feker kal\u0131nt\u0131lar\u0131yla etkile\u015fime girer ve leukosit yuvarlanmas\u0131n\u0131 destekleyen \"velcro benzeri\" yakalama ba\u011flar\u0131n\u0131n molek\u00fcler etkile\u015fimlerinden sorumludur. PSGL-1'in bu \u015fekilde ba\u011flanmas\u0131, h\u00fccre fenotipini ve i\u015flevini etkileyen sinyal olaylar\u0131n\u0131 da tetikleyebilir. PSGL-1'in incelenmesi, selektiin ligan\u0131 olarak nas\u0131l i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcne dair daha iyi bir anlay\u0131\u015f sa\u011flad\u0131 ve enflamatif ortamlarda leukosit yuvarlanmas\u0131n\u0131 desteklemenin \u00f6tesine ge\u00e7en beklenmedik i\u00e7g\u00f6r\u00fcler ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu, evrensel hom\u00f6ostaz\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak kemik ili\u011fi k\u00f6k h\u00fccrelerinin timusa ve olgun T h\u00fccrelerinin ikincil lenf organlar\u0131na g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc de i\u00e7erir. PSGL-1, evrensel chemokinler CCL19 ve CCL21'e ba\u011flan\u0131r ve bu chemokinlere kar\u015f\u0131 chemotaktik yan\u0131t\u0131 destekler. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, enflamatif ko\u015fullarda selektiinlere ba\u011fl\u0131 yuvarlanmay\u0131 destekleyen O-glikan modifikasyonlar\u0131, PSGL-1'in evrensel chemokinlere ba\u011f"}
{"_id":"25946292","title":"Ligand binding determines whether CD46 is internalized by clathrin-coated pits or macropinocytosis.","text":"CD46, insan h\u00fccre y\u00fczeyinde yayg\u0131n olarak bulunan bir resept\u00f6rd\u00fcr ve komplement bile\u015fenleri C3b ve C4b ile \u00e7e\u015fitli patojenler, \u00f6rne\u011fin k\u0131zam\u0131k vir\u00fcs\u00fc ve insan herpes vir\u00fcs\u00fc 6'ya ba\u011flan\u0131r. Ligand\u0131n CD46'ya ba\u011flanmas\u0131 (i) otolog h\u00fccreleri komplement sald\u0131r\u0131s\u0131 kar\u015f\u0131s\u0131nda korur, komplement bile\u015fenlerinin par\u00e7alanmas\u0131yla, (ii) h\u00fccre i\u00e7i sinyalleri etkiler ve bu da ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccresi i\u015flevinin d\u00fczenlenmesini etkiler, (iii) antijen sunumunu ve (iv) h\u00fccre y\u00fczeyindeki CD46'n\u0131n indirgenmesini sa\u011flar. Son kan\u0131tlar, CD46 sinyalizasyonunun do\u011fu\u015fsal ve edinilmi\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k i\u015flevini birbirine ba\u011flayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu s\u00fcre\u00e7lerin molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 ve resept\u00f6r\u00fcn h\u00fccre i\u00e7i trafi\u011finin \u00f6nemi hen\u00fcz a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, CD46'n\u0131n, non-lenfositik h\u00fccrelerde, klathrin kapl\u0131 deliklerle s\u00fcrekli i\u00e7e al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131, \u00e7oklu zarl\u0131 cisimlere trafi\u011fe ge\u00e7ti\u011fini ve h\u00fccre y\u00fczeyine geri d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz. Ancak, CD46'n\u0131n h\u00fccre y\u00fczeyinde \u00e7apraz ba\u011flanmas\u0131, ya \u00e7oklu antijen veya k\u0131zam\u0131k vir\u00fcs\u00fc taraf\u0131ndan, benzer bir makropinositosizasyona benzeyen, ligand\u0131n yutulmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan ve h\u00fccre y\u00fczeyindeki CD46'n\u0131n par\u00e7alanmas\u0131na yol a\u00e7an pseudopodlar\u0131n olu\u015fumuna neden olur. Bu nedenle, CD46'n\u0131n i\u00e7e al\u0131nmas\u0131 i\u00e7in iki yol a\u00e7\u0131klad\u0131k, bu yollar CD46'n\u0131n \u00e7apraz ba\u011flanma derecesine g\u00f6re d\u00fczenlenir ve ya klathrin kapl\u0131 delikler ya da pseudopodlar\u0131n uzanmas\u0131 kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirilir. Bu, CD46 sinyalizasyonu, antijen sunumu, CD46'n\u0131n indirgenmesi ve patojenlerin yutulmas\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furur."}
{"_id":"25950264","title":"A three-dimensional cell biology model of human hepatocellular carcinoma in vitro","text":"In vitro 3 boyutlu metastatik hepatosel\u00fcler karsinom (HCC) modeli, MHCC97H h\u00fccrelerinin molek\u00fcler sarg\u0131lar \u00fczerinde yeti\u015ftirilmesiyle d\u00f6nen duvar kabini biyoreakt\u00f6r\u00fcnde olu\u015fturduk. Morfolojik ve biyokimyasal analizler, 3 boyutlu HCC modelinin bir\u00e7ok klinik patolojik \u00f6zelli\u011fini in vivo HCC'yi yans\u0131tt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu, bunlar aras\u0131nda kanser h\u00fccresi morfolojisi, dokusal ultrastr\u00fcktur, protein \u00fcretimi ve sekresyonu, glikoz metabolizmas\u0131, dokuya \u00f6zg\u00fc gen ifadesi ve apoptoz bulunur. Nude fare karaci\u011ferlerine xenograftlar, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna ve uzak metastazlara neden oldu. Bu 3 boyutlu HCC sferoid, HCC t\u00fcm\u00f6r biyolojisi, antikanser ilac\u0131 taramas\u0131 ve HCC hayvan modellerinin kurulmas\u0131 i\u00e7in umut verici bir modeldir."}
{"_id":"25953438","title":"Patterns of age-specific mortality in children in endemic areas of sub-Saharan Africa.","text":"Ya\u015f ve mevsimsel ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klara dayal\u0131 s\u0131tma \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131, s\u0131tma ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 epidemiyolojik modellerinin \u00f6nemli bir \u00f6nko\u015fuludur. Bununla birlikte, s\u0131tma \u00f6l\u00fcmleri \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fma, sonu\u00e7lar\u0131 geni\u015f ya\u015f gruplar\u0131na ve mevsimlere g\u00f6re toplayarak, belirli ya\u015f gruplar\u0131ndaki \u00e7ocuklara y\u00f6nelik m\u00fcdahalelerin olas\u0131 etkisini tahmin etmeyi zorla\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. 2001-2005 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, alt Sahra Afrika'da istikrarl\u0131 endemik Plasmodium falciparum s\u0131tmas\u0131 olan 7 n\u00fcfus izleme sitesinde 15 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki \u00e7ocuklar i\u00e7in ya\u015fa \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 sunuyoruz. S\u00f6zl\u00fc otopsiler (VAs) kullanarak, her sitenin, ya\u015f grubu ve y\u0131l i\u00e7indeki ay i\u00e7in s\u0131tmaya ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcmlerin oran\u0131n\u0131 hesapl\u0131yoruz. T\u00fcm sitelerde, \u00f6l\u00fcmlerin \u00f6nemli bir y\u00fczdesi (Mozambik'teki bir sitede %20.1'den Burkina Faso'daki bir sitede %46.2'ye kadar) s\u0131tmaya atfedildi. Farkl\u0131 siteler aras\u0131nda s\u0131tma \u00f6l\u00fcmlerinin genel ya\u015f desenleri benziyordu. En k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ocuklar (<3 ayl\u0131k) i\u00e7in s\u0131tmaya atfedilen \u00f6l\u00fcmler nadiren g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu, ancak 1 ya\u015f\u0131n \u00fczerindeki \u00e7ocuklarda s\u0131tmaya atfedilen \u00f6l\u00fcmlerin oran\u0131 sadece zay\u0131f ya\u015fa ba\u011fl\u0131yd\u0131. \u00c7o\u011fu sitede, t\u00fcm nedenlere ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 ya\u011fmur mevsiminde zirveye ula\u015ft\u0131, ancak bu sitelerde g\u00fc\u00e7l\u00fc s\u0131tma bula\u015f\u0131m mevsimsel de\u011fi\u015fkenli\u011fi, s\u0131tmaya atfedilen \u00f6l\u00fcmlerin oran\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc mevsimsel de\u011fi\u015fkenli\u011fe yans\u0131t\u0131lmad\u0131, istisna olarak Burkina Faso'daki iki site. S\u0131tma s\u00f6zl\u00fc otopsilerinin \u00f6zelle\u015ftirilmesi, bu t\u00fcr verilerdeki ya\u015f ve mevsim desenlerinin yorumlanmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"25969485","title":"Obesity due to melanocortin 4 receptor (MC4R) deficiency is associated with increased linear growth and final height, fasting hyperinsulinemia, and incompletely suppressed growth hormone secretion.","text":"Melanokortin 4 resept\u00f6r\u00fc (MC4R) eksikli\u011fi, beklentiden daha fazla obezite derecesine ba\u011fl\u0131 olarak artan do\u011frusal b\u00fcy\u00fcme ile karakterizedir.\n\n**Ama\u00e7:** Bu ara\u015ft\u0131rman\u0131n amac\u0131, obez MC4R eksikli\u011fi hastalar\u0131nda ve e\u015fit derecede obez kontrollerde somatotrop eksenini incelemekti.\n\n**Hastalar ve Y\u00f6ntemler:** 153 MC4R eksikli\u011fi hastas\u0131 ve 1392 kontrol i\u00e7in antropometrik \u00f6l\u00e7\u00fcmler ve ins\u00fclin konsantrasyonlar\u0131 elde ettik. 33 MC4R eksikli\u011fi hastas\u0131 ve 36 kontrol i\u00e7in oru\u00e7ta IGF-I, IGF-II, IGF ba\u011flay\u0131c\u0131 protein (IGFBP)-1, IGFBP-3 ve asit \u00e7\u00f6z\u00fcnebilir alt birim seviyelerini \u00f6l\u00e7t\u00fck. 6 yeti\u015fkin MC4R eksikli\u011fi hastas\u0131 ve 6 obez kontrolde pulsatil GH salg\u0131s\u0131n\u0131 inceledik.\n\n**Sonu\u00e7lar:** MC4R eksikli\u011fi olan 5 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki \u00e7ocuklarda boy standart sapma skoru, kontrollerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda anlaml\u0131 \u015fekilde daha y\u00fcksekti (ortal\u0131 \u00b1 SEM: 2.3 \u00b1 0.06 vs. 1.8 \u00b1 0.04, P < 0.001), bu etki \u00e7ocukluk boyunca devam etti. Son boy (cm) MC4R eksikli\u011fi olan erkeklerde (ortal\u0131 \u00b1 SEM 173 \u00b1 2.5 vs. 168 \u00b1 2.1, P < 0.001) ve kad\u0131nlarda (ortal\u0131 165 \u00b1 2.1 vs. 158 \u00b1 1.9, P < 0.001) daha y\u00fcksekti. Oru\u00e7ta IGF-I, IGF-II, asit \u00e7\u00f6z\u00fcnebilir alt birim ve IGFBP-3 konsantrasyonlar\u0131 iki grupta benzer idi. Obez kontrollerde GH seviyeleri belirgin \u015fekilde bask\u0131lanm\u0131\u015ft\u0131, ancak MC4R eksikli\u011finde pulsatil GH salg\u0131s\u0131 korunmu\u015ftu. MC4R eksikli\u011finde pulsatil ve toplam GH salg\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131 ile ili\u015fkili olarak, maksimum GH sal\u0131m h\u0131z\u0131 (P < 0.05) ve sal\u0131m k\u00fctlesi (P < 0.05) per burst artm\u0131\u015ft\u0131. Oru\u00e7ta ins\u00fclin seviyeleri MC4R eksikli\u011fi olan \u00e7ocuk"}
{"_id":"25970224","title":"The selectivity of beta-adrenoceptor antagonists on isoprenaline-induced changes in heart rate, blood pressure, soleus muscle contractility and airways function in anaesthetized cats.","text":"Propranolol, metoprolol, atenolol ve butoksaminin beta-adrenerjik antagonist etkileri, uyu\u015fmu\u015f kedi \u00fczerinde \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f ve d\u00f6rt sentetik feniletanolamin t\u00fcreviyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Uyu\u015fmu\u015f kedide izoprenalinin d\u00f6rt parametre \u00fczerindeki etkileri \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f ve her bir antagonist ilac\u0131n izoprenalin doz-yan\u0131t ili\u015fkisini de\u011fi\u015ftirme etkisi de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Propranolol, izoprenalinin t\u00fcm parametreler i\u00e7in paralel log doz-yan\u0131t e\u011frisi kaymalar\u0131na neden olurken, metoprolol ve atenolol her parametre i\u00e7in (kan bas\u0131nc\u0131 hari\u00e7) ve butoksamin her parametre i\u00e7in (soleus kas\u0131 ve kalp h\u0131z\u0131 hari\u00e7) bu etkiyi g\u00f6sterir. Antagonistlerin farkl\u0131 organlar \u00fczerindeki se\u00e7ici eylemleri, izoprenalin doz oranlar\u0131ndan hesaplanan DR10 de\u011ferleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131larak \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Propranolol en g\u00fc\u00e7l\u00fc antagonisttir ve soleus kas\u0131nda kalp ile hafif bir se\u00e7icilik g\u00f6sterir. Atenolol ve metoprolol yakla\u015f\u0131k olarak e\u015fit g\u00fc\u00e7tedir ve d\u00fc\u015f\u00fck dozlarda sadece kardiyoselektiftirler. Butoksamin en zay\u0131f antagonisttir ve \u00f6l\u00e7\u00fclen parametrelerde beta-adrenerji d\u0131\u015f\u0131 etkilere sahiptir. Yeni bile\u015fenler, 4'-brom-2'-metoksi-N-isopropil feniletanolamin, 4'-klor ve 4'-metil analoglar\u0131 ve 4'-metoksi-N-t-butil feniletanolamin, g\u00fc\u00e7l\u00fc antagonistlerdir ancak herhangi bir se\u00e7ici eylem g\u00f6stermezler. Sonu\u00e7lar, beta-adrenerjinin beta 1 ve beta 2 alt s\u0131n\u0131flar\u0131na a\u00e7\u0131k\u00e7a ayr\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kas ve hava yollar\u0131 \u00fczerindeki beta-adrenerjik etkilerin birbirinden ayr\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"25973484","title":"Breast cancer and obesity: an update.","text":"Obezite, hem meme kanseri riskini hem de mevcut hastal\u0131\u011f\u0131n klinik davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 etkileyen karma\u015f\u0131k bir ili\u015fkiye sahiptir. Menopoz sonras\u0131 kad\u0131nlarda, \u00f6zellikle ya\u015fl\u0131 kad\u0131nlarda, \u00e7e\u015fitli obezite \u00f6l\u00e7\u00fctleri riskle pozitif olarak ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, menopozdan \u00f6nce artan v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 meme kanseri riskine ters olarak ili\u015fkilidir. Hem premenopozal hem de postmenopozal meme kanserinde, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve obezitenin riski nas\u0131l etkiledi\u011fi mekanizmalar\u0131n \u00e7o\u011fu \u00f6strojenik aktiviteyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Obezite ayr\u0131ca hem premenopozal hem de postmenopozal meme kanserinde te\u015fhis an\u0131nda geli\u015fmi\u015f hastal\u0131k ve k\u00f6t\u00fc bir prognozla da ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 kad\u0131nlarda meme kanseri, obeziteyle olan ili\u015fkisi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, beyaz kad\u0131nlarda anlat\u0131lanlardan \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterir, ancak Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 kad\u0131nlarda y\u00fcksek obezite yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, beyaz Amerikal\u0131 kad\u0131nlara g\u00f6re nispeten k\u00f6t\u00fc bir prognoza katk\u0131da bulunabilir. Estrojenleri, obezitenin meme kanseri \u00fczerindeki etkilerini a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in vurgulamas\u0131na ra\u011fmen, di\u011fer fakt\u00f6rler e\u015fit derecede veya daha \u00f6nemli olabilir, \u00f6zellikle de agresif bir t\u00fcm\u00f6r fenotipinin ifadesiyle ilgili olanlar. Bu fakt\u00f6rler aras\u0131nda bu inceleme, ins\u00fclin, ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-I ve leptin ile bunlar\u0131n anjiyojenezi ve transkripsiyon fakt\u00f6rleri aras\u0131ndaki ili\u015fkisine dikkat \u00e7ekmeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r."}
{"_id":"25974070","title":"Dietary saturated and unsaturated fats as determinants of blood pressure and vascular function.","text":"Diyet ya\u011f\u0131n\u0131n miktar\u0131 ve t\u00fcr\u00fc uzun zamand\u0131r kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k (KVD) riskiyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Arter sertli\u011fi ve endotel disfonksiyonu, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (CHD) etyolojisinde \u00f6nemli risk fakt\u00f6rleridir. Vask\u00fcler fonksiyonu de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131labilecek \u00e7e\u015fitli y\u00f6ntemler vard\u0131r; klinik ve ambulatuvar kan bas\u0131nc\u0131 izleme, dalga analizi, dalga h\u0131z\u0131, ak\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131 dilatasyon ve ven\u00f6z kapatma plethysmografisi bunlara dahildir. Bu inceleme, diyet ya\u011f\u0131n\u0131n miktar\u0131 ve t\u00fcr\u00fc ile kan bas\u0131nc\u0131, arterel uyumluluk ve endotel fonksiyonu \u00fczerindeki etkilerine odaklanmaktad\u0131r. Ya\u011f miktar\u0131 konusunda, al\u0131\u015fkanl\u0131k haline gelen diyet ya\u011f\u0131n\u0131n t\u00fcketimi, ya\u011f asitlerinin kompozisyonundan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, vask\u00fcler fonksiyon \u00fczerinde \u00e7ok az etkiye sahip gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir, ancak tek y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 yemek sonras\u0131 endotel fonksiyonu, d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 yemeklere k\u0131yasla bozulur. Mekanizma, dola\u015f\u0131mdaki lipoprotein ve NEFA'n\u0131n artmas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r ve bu da pro-enflamatuar yolaklar\u0131 tetikleyebilir ve oksidatif stresi art\u0131rabilir. Ya\u011f t\u00fcr\u00fc a\u00e7\u0131s\u0131ndan, kesitsel veriler, doymu\u015f ya\u011f\u0131n vask\u00fcler fonksiyonu olumsuz etkiledi\u011fini, ancak \u00e7oklu doymam\u0131\u015f ya\u011f\u0131n (\u00f6zellikle linoleik asit (18:2n-6) ve n-3 \u00e7oklu doymam\u0131\u015f ya\u011f asitleri) faydal\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. EPA (20:5n-3) ve DHA (22:6n-3), tip 2 diyabetik ve dislipidemik hastalarda kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 azaltabilir, arterel uyumluluk\u0131 iyile\u015ftirebilir ve endotel ba\u011f\u0131ml\u0131 vasodilatasyonu art\u0131rabilir. Bu vask\u00fcler koruman\u0131n mekanizmalar\u0131 ve EPA ve DHA'n\u0131n ayr\u0131 ayr\u0131 fizyolojik etkilerinin do\u011fas\u0131, gelecekteki ara\u015ft\u0131rman\u0131n \u00f6ncelikleri aras\u0131ndad\u0131r. \u0130yi kalitede g\u00f6zlem veya m\u00fcdahale verileri, diyet ya\u011f asitlerinin kompozisyonu ve vask\u00fcler fonksiyon konusunda s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011fu i\u00e7in, mevcut y\u00f6nergelere ek olarak \u015fu anda ba\u015fka \u00f6neriler yap\u0131lamaz."}
{"_id":"25985964","title":"Very small embryonic-like stem cells with maximum regenerative potential get discarded during cord blood banking and bone marrow processing for autologous stem cell therapy.","text":"\u00c7ok k\u00fc\u00e7\u00fck embriyonik benzeri k\u00f6k h\u00fccreler (VSEL'ler), \u00e7o\u011funlukla boyutlar\u0131n\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck olmas\u0131 nedeniyle, otolog k\u00f6k h\u00fccre terapisi i\u00e7in kan damar\u0131 bankac\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve kemik ili\u011fi (BM) i\u015fleme s\u0131ras\u0131nda muhtemelen kaybolur. Bu hipotezi test etmek i\u00e7in bu \u00e7al\u0131\u015fma, insan umbilikal kan (UCB, n=6) ve insan kemik ili\u011finden monon\u00fckleer h\u00fccrelerin ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131ndan sonra at\u0131lan k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccreleri (RBC) fraksiyonu (n=6) \u00fczerinde ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Sonu\u00e7lar, maksimum yenilenme potansiyeline sahip \u00e7ok potansiyeli k\u00f6k h\u00fccreler olan VSEL'lerin, Ficoll-Hypaque yo\u011funluk ayr\u0131\u015ft\u0131rmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda RBC'lerle birlikte \u00e7\u00f6kt\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir. Bu h\u00fccreler \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fcr (3-5 \u03bcm), y\u00fcksek n\u00fckleus-sitoplazma oran\u0131 vard\u0131r ve imm\u00fcnohistokimya ve nicel polimeraz zincir reaksiyonu (Q-PCR) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 taraf\u0131ndan g\u00f6sterildi\u011fi gibi, n\u00fckleer Oct-4, h\u00fccre y\u00fczey proteini SSEA-4 ve di\u011fer \u00e7ok potansiyeli i\u015faret\u00e7iler Nanog, Sox-2, Rex-1 ve Tert'i ifade eder. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, \"ak\u0131\" katman\u0131nda, genellikle bankalan\u0131r veya otolog k\u00f6k h\u00fccre terapisi s\u0131ras\u0131nda kullan\u0131l\u0131rken, biraz daha b\u00fcy\u00fck, yuvarlak hematopoetik k\u00f6k h\u00fccreler (HSC'ler) ile birlikte, sitoplazmada Oct-4 ifade eden belirgin bir h\u00fccre pop\u00fclasyonu tespit edildi. Umbilikal kan dokusu (UCT) kesitleri (n=3) \u00fczerinde yap\u0131lan imm\u00fcnohistokimya \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, n\u00fckleusunda Oct-4 pozitif VSEL'lerin ve bir\u00e7ok fibroblast benzeri mezenkimal k\u00f6k h\u00fccre (MSCs) ile sitoplazmas\u0131nda Oct-4'\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu n\u00fckleusunda Oct-4 pozitif tespit edilen VSEL'ler, UCB, UCT ve BM i\u015fleme sonras\u0131 at\u0131lan RBC fraksiyonunda, \u00f6m\u00fcr boyu var olabilir, dokusal homeostaz\u0131 koruyabilir ve asimmetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi yoluyla kendini yenileyebilir ve daha b\u00fcy\u00fck \u00f6nc\u00fcl k\u00f6k h\u00fccreler \u00fcretebilir, \u00f6rne\u011fin HSC'ler veya MSC'ler, bu da somatik ni\u015fe ba\u011fl\u0131 olarak farkl\u0131la\u015fmaya u\u011frar. Bu nedenle, yeti\u015fkin v\u00fccut dokular\u0131ndaki ger\u00e7ek k\u00f6k h\u00fccrelerin VSEL'ler oldu\u011fu, HSC'ler ve MSC'lerin ise VSEL'lerin asimmetrik h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi"}
{"_id":"25988622","title":"CNS repair requires both effector and regulatory T cells with distinct temporal and spatial profiles.","text":"Monositlerden t\u00fcretilen makrofajlar (mo-M\u03a6'lar) ve T h\u00fccreleri, omurilik onar\u0131m\u0131 s\u00fcrecine katk\u0131da bulunduklar\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Son zamanlarda, uzaktan beyin koroid pleks\u00fcs epiteli (CP), monositlerin i\u015fe al\u0131nmas\u0131 i\u00e7in bir portal olarak belirlenmi\u015ftir ve bu epitelin IFN-\u03b3 ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak leukosit trafi\u011fi i\u00e7in etkinle\u015ftirildi\u011fi bulunmu\u015ftur. Burada, etkili T h\u00fccre ihtiyac\u0131n\u0131, iltihap \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin onar\u0131m s\u00fcrecindeki roluyla nas\u0131l uzla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 ele ald\u0131k. Akut omurilik yaralanmas\u0131 modeli kullanarak, IFN-\u03b3 \u00fcreten T h\u00fccreleri eksikli\u011findeki farelerde CP'nin etkinle\u015ftirilmedi\u011fini ve iltihap \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc mo-M\u03a6'lar\u0131n omurilik parankimine i\u015fe al\u0131nmas\u0131n\u0131n s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, mo-M\u03a6'lar\u0131n yaral\u0131 omurilik parankiminde Timik k\u00f6kenli Foxp3(+) d\u00fczenleyici T (Treg) h\u00fccrelerinin i\u015fe al\u0131nmas\u0131n\u0131 yerel olarak d\u00fczenledi\u011fini de kan\u0131tlad\u0131k. \u00d6nemli olan, bu a\u015famada Treg'lerin azalt\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7an bir ablasyon protokol\u00fcn\u00fcn doku yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131n\u0131 bozdu\u011funu, ancak ge\u00e7ici ablasyonun, yaralanmadan \u00f6nce 4 g\u00fcn boyunca k\u0131s\u0131tl\u0131 olarak uyguland\u0131\u011f\u0131 takdirde onar\u0131m\u0131 destekledi\u011fini g\u00f6stermektir. Bu kontroll\u00fc Treg azalmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan g\u00f6zlemlenen artm\u0131\u015f i\u015flevsel iyile\u015fme, merkezi sinir sistemi onar\u0131m\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in sistemik imm\u00fcn bask\u0131n\u0131n\u0131n azalt\u0131lmas\u0131n\u0131n etkisini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Genel olarak, verilerimiz, onar\u0131m i\u00e7in gerekli olan dinamik bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccre a\u011f\u0131na \u0131\u015f\u0131k tutmaktad\u0131r; bu a\u011f, farkl\u0131 b\u00f6l\u00fcmlerde ve a\u015famalarda hareket eder ve etkili ve d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerini i\u00e7erir, mo-M\u03a6'lar taraf\u0131ndan birbirine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu pop\u00fclasyonlardan herhangi birinin d\u00fczeyi veya etkinli\u011fi d\u00fczenlenmezse, onar\u0131m s\u00fcrecine zararl\u0131 olabilir. Bu nedenle, terap\u00f6tik m\u00fcdahaleler hem zaman hem de mekanda kontrol edilmelidir."}
{"_id":"25993718","title":"Sperm function tests and fertility.","text":"Geleneksel olarak, erkek infertilitesinin te\u015fhisi, insan sperminin betimleyici bir de\u011ferlendirmesine dayanm\u0131\u015ft\u0131r, \u00f6zellikle ejak\u00fclatta bulunan spermatozlar\u0131n say\u0131s\u0131, hareketlili\u011fi ve morfolojisi \u00fczerinde durulmu\u015ftur. Bu yakla\u015f\u0131mdaki temel ilke, erkek verimlili\u011finin, hareketli ve morfolojik olarak normal spermatozlar\u0131n belirli bir konsantrasyonunu a\u015farak elde edilebilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir. Bir\u00e7ok ba\u011f\u0131ms\u0131z \u00e7al\u0131\u015fma, bu temel kavram\u0131n hatal\u0131 oldu\u011funu ve asl\u0131nda spermatozalar\u0131n mutlak say\u0131s\u0131n\u0131n de\u011fil, i\u015flevsel yetkinliklerinin verimlili\u011fi belirledi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu sonuca dayanarak, \u00e7e\u015fitli sperm i\u015flevinin izlenebilece\u011fi \u00e7e\u015fitli in vitro testler geli\u015ftirilmi\u015ftir. Bu i\u015flevsel testler, insan spermatozalar\u0131n\u0131n in vitro ve in vivo'da d\u00f6llenme kapasitesini belirli bir do\u011frulukla tahmin bulunmu\u015ftur. Bu alanda son geli\u015fmeler aras\u0131nda, insan spermatozalar\u0131n\u0131n oksidatif strese ne \u00f6l\u00e7\u00fcde maruz kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve n\u00fckleer ve mitokondriyal DNA b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc de\u011ferlendiren testlerin tan\u0131t\u0131m\u0131 yer almaktad\u0131r. Bu de\u011ferlendirmeler, insan spermatozalar\u0131n\u0131n d\u00f6llenme kapasitesi ve normal embriyonik geli\u015fimi destekleme yetene\u011fi hakk\u0131nda bilgi sa\u011flar."}
{"_id":"25994317","title":"Isolation and characterization of the cDNA encoding BKLF\/TEF-2, a major CACCC-box-binding protein in erythroid cells and selected other cells.","text":"CACCC kutular\u0131, eritroit h\u00fccrelerde ifade edilen genlerin d\u00fczenleyici \u00f6\u011felerinde bulunan kritik dizilimlerdendir, ayn\u0131 zamanda se\u00e7ilmi\u015f di\u011fer h\u00fccre tiplerinde de bulunur. Eritroit h\u00fccrelere \u00f6zg\u00fc bir CACCC kutusu ba\u011flay\u0131c\u0131 protein olan EKLF, yeti\u015fkin beta-globin geninin do\u011fru ifade edilmesi i\u00e7in in vivo'da gerekli oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir, ancak birka\u00e7 di\u011fer globin ve nonglobin eritroit h\u00fccrelerde ifade edilen genlerin d\u00fczenlenmesinde gereksizdir. Burada a\u00e7\u0131klanan \u00e7al\u0131\u015fmada, fare eritroit h\u00fccrelerinde aktif olabilecek ek CACCC kutusu transkripsiyon fakt\u00f6rlerini arad\u0131k. Yol sac\u0131 ve fet\u00fcs karaci\u011feri eritroit h\u00fccrelerinde bulunan ve EKLF'ye \u00f6zg\u00fc antiseralar ile ay\u0131rt edilebilen \u00f6nemli bir jel kaymas\u0131 aktivitesi (BKLF olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131) tan\u0131mlad\u0131k. Rahatlama stringensi hibridizasyonu ile BKLF'yi kodlayan cDNA'y\u0131 elde ettik; bu, DNA ba\u011flama alan\u0131nda EKLF ve di\u011fer Kr\u00fcppel benzeri \u00fcyelerle ili\u015fkili olan ancak ba\u015fka yerlerde ili\u015fkili olmayan y\u00fcksek derecede temel bir yeni zink parmakl\u0131 protein. BKLF, h\u00fccre hatlar\u0131 aras\u0131nda yayg\u0131n olarak ifade edilse de evrensel olarak ifade edilmez ve embriyonik farelerde orta beyin b\u00f6lgesinde y\u00fcksek derecede ifade edilir ve TEF-2 olarak bilinen bir transkripsiyon aktivat\u00f6r\u00fcne, simyan vir\u00fcs\u00fc 40'\u0131n d\u00fczenleyicisi ve di\u011fer CACCC kutusu i\u00e7eren d\u00fczenleyici \u00f6\u011felerle ili\u015fkili g\u00f6r\u00fcnmektedir. BKLF, bir\u00e7ok CACCC dizisi eritroit h\u00fccrelerde ifade edilen genlere y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131k ve Sp1'e tercihli olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, EKLF'nin eyleminin ba\u011f\u0131ms\u0131z g\u00f6r\u00fcnen ifade olan bir\u00e7ok genin kontrol\u00fcne kat\u0131l\u0131yor olmas\u0131 muhtemeldir."}
{"_id":"26000593","title":"Effect of osteoporosis treatments on risk of non-vertebral fractures: review and meta-analysis of intention-to-treat studies","text":"\u00c7o\u011fu osteoporoz tedavisi, omurilik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n riskini azaltmada etkili oldu\u011funu kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131r, ancak non-omurilik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n \u00f6nlenmesinde kan\u0131tlar daha do\u011frudan de\u011fildir. Tedavi etkinli\u011fi hakk\u0131ndaki sonu\u00e7lar\u0131n \u00f6ncelikle niyetle tedavi (ITT) pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n analizlerine dayanmas\u0131 gerekirken, non-omurilik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n \u00f6nleyici etkinli\u011fi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde sonras\u0131 alt grup analizleri ile elde edilmi\u015ftir. Bu inceleme ve meta-analiz, birka\u00e7 osteoporoz tedavisinin non-omurilik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n \u00f6nleyici etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ayr\u0131ca ITT pop\u00fclasyonlar\u0131na daha s\u0131k\u0131 bir de\u011ferlendirme uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. Non-omurilik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n \u00f6nleyici etkinli\u011fi, ITT analizlerinin tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir sonu olan ve radyograflarla do\u011frulanm\u0131\u015f olan verileri, en az 3 y\u0131ll\u0131k s\u00fcreyle ger\u00e7ekle\u015ftirilen rastgele, plasebo kontroll\u00fc, faz III klinik denemelerden elde edilmi\u015ftir. Alendronat ve risedronat i\u00e7in meta-analizler ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Aktif tedavi ile plaseboya k\u0131yasla g\u00f6reli riskler (RR), %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI) ve istatistiksel \u00f6nem i\u00e7in hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r. On bir klinik deneme, incelemenin kriterlerini kar\u015f\u0131lam\u0131\u015ft\u0131r, bunlardan \u00fc\u00e7\u00fc ITT pop\u00fclasyonunda istatistiksel olarak anlaml\u0131 (P \u22640.05) non-omurilik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n \u00f6nleyici etkinli\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir: bunlardan ikisi risedronat ve biri sodyum. Bir meta-analiz, hem alendronat (RR=0.86; %95 CI: 0.76-0.97, P=0.012) hem de risedronat (RR=0.81; %95 CI: 0.71-0.92, P=0.001) i\u00e7in non-omurilik k\u0131r\u0131klar\u0131 riskinde anlaml\u0131 azalmalar g\u00f6stermi\u015ftir. Risedronat ve sodyum ranelat, bu g\u00fc\u00e7l\u00fc anti-k\u0131r\u0131k etkinli\u011fi de\u011ferlendirmesinde osteoporoz tedavisinin k\u0131r\u0131k \u00f6nleyici etkinli\u011fini g\u00f6steren tek tedaviler olmu\u015ftur, bu de\u011ferlendirme 3 y\u0131ldan uzun s\u00fcreli denemelerde ITT pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 kullanm\u0131\u015ft\u0131r. Risedronat, birden fazla denemede etkinli\u011fi g\u00f6steren tek ajan olmu\u015ftur. Meta-analiz, hem alendronat hem de risedronat\u0131n non-omurilik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n \u00f6nleyici etkinli\u011fini sa\u011f"}
{"_id":"26008063","title":"Islet1 deletion causes kidney agenesis and hydroureter resembling CAKUT.","text":"Islet1 (Isl1), ge\u00e7ici olarak kalp ve uzuv \u00f6nc\u00fcllerinin bir alt k\u00fcmesinde ifade edilen bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Uzuv geli\u015fimi \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar s\u0131ras\u0131nda, ko\u015fullu Isl1 silinimi beklenmedik b\u00f6brek anormalliklerine neden oldu. Burada, b\u00f6brekte Isl1'in ifadesini ve b\u00f6brek geli\u015fimi \u00fczerindeki olas\u0131 rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Yerle\u015fim hibridizasyonu, farelerde mesenkimal h\u00fccrelerin \u00fcreterik budun taban\u0131n\u0131 \u00e7evreledi\u011fini ortaya koydu. Ko\u015fullu Isl1 silinimi, b\u00f6brek agenesisi veya hipoplasiye ve hidrouretere neden oldu, bu da insan kongenital b\u00f6brek ve idrar yolu anomalilerine (CAKUT) benzeyen bir fenotip olu\u015fturdu. Isl1'in yoklu\u011fu, \u00fcreterik budun ekstra dalgalanmas\u0131na veya aksesuar budlar\u0131n olu\u015fumuna yol a\u00e7t\u0131, her ikisi de \u00fcreter-idrar kesesi birle\u015fiminin t\u0131kanmas\u0131na ve sonu\u00e7ta hidroureterin olu\u015fmas\u0131na neden olabilirdi. \u00dcreterik budlar\u0131n anormal uzamas\u0131 ve k\u00f6t\u00fc dalgalanmas\u0131, b\u00f6brek agenesisi veya hipoplasinin olas\u0131 nedenleriydi. Ayr\u0131ca, Isl1'in yoklu\u011fu, metanefrik b\u00f6lgede, \u00fcreterik budlama \u00f6ncesi Bmp4 geninin ifadesini azaltt\u0131, bu da CAKUT benzeri fenotipe katk\u0131da bulunan bir gen olarak bilinir. Sonu\u00e7 olarak, Isl1, b\u00f6brek ve \u00fcreterin d\u00fczg\u00fcn geli\u015fimi i\u00e7in gereklidir ve \u00fcreterik budun anormal olu\u015fumunu bask\u0131lar. Bu g\u00f6zlemler, insan CAKUT'ta Isl1'in olas\u0131 bir neden geni olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 duydu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"26008462","title":"Tissue transglutaminase (TG2)--a wound response enzyme.","text":"Yaralanma sonras\u0131 dokunun onar\u0131m\u0131, iltihaplanma, yeniden epitelile\u015fme, neovask\u00fclerizasyon ve normal dokuya benzemek i\u00e7in zamanla yeniden \u015fekillenen bir fibroz d\u0131\u015f h\u00fccre matrisinin (ECM) sentezi ve istikrar\u0131 dahil olmak \u00fczere bir dizi uyumlu ancak \u00f6rt\u00fc\u015fen olaylara ba\u011fl\u0131d\u0131r. Transglutaminaz (TG) ailesinin \u00f6zel \u00fcyeleri, yara iyile\u015fmesi s\u0131ras\u0131nda upreg\u00fcle edilir ve onar\u0131m s\u00fcrecinde yeni bir yara iyile\u015ftirme arac\u0131s\u0131 olarak hareket eder. Proteinleri epsilon(gamma-glutamyl) lysin k\u00f6pr\u00fcleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00e7apraz ba\u011flayan bu enzim grubu, protein istikrar\u0131n\u0131 sa\u011flamalar\u0131 ve ayr\u0131ca yara alan\u0131na \u00e7a\u011fr\u0131lan \u00e7e\u015fitli h\u00fccre t\u00fcrlerinin davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 d\u00fczenleyerek yara iyile\u015fmesine katk\u0131da bulunur. Bu makalede, en yayg\u0131n ifade edilen TG ailesi \u00fcyesi \"doku transglutaminaz\" (TG2) in yara onar\u0131m\u0131 i\u015flevini tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Hem erken hem de son literat\u00fcr kan\u0131tlar\u0131n\u0131 kullanarak, \u00e7ok i\u015flevli TG2'nin ECM istikrar\u0131n\u0131, h\u00fccre-ECM etkile\u015fimlerini ve sonu\u00e7 olarak yara iyile\u015fmesinin farkl\u0131 a\u015famalar\u0131nda h\u00fccre davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini g\u00f6steriyoruz ve TG2'nin terap\u00f6tik kullan\u0131m i\u00e7in nas\u0131l kullan\u0131labilece\u011fini vurguluyoruz."}
{"_id":"26011884","title":"Crystal structures of the glutamate receptor ion channel GluK3 and GluK5 amino-terminal domains.","text":"\u0130yonotropik glutamat resept\u00f6rleri (iGluR'ler), merkezi sinir sisteminde (CSS) h\u0131zl\u0131 uyar\u0131c\u0131 sinaptik n\u00f6rotransmisyonun \u00e7o\u011funu arac\u0131l\u0131k eder. iGluR'lerin se\u00e7ici bir \u015fekilde AMPA, kainat ve N-metil-d-aspartat (NMDA) resept\u00f6r alt tiplerine toplanmas\u0131, resept\u00f6rlerin d\u0131\u015ftaki amino-terminal alanlar\u0131n\u0131n (ATA) d\u00fczenlenmesiyle kontrol edilir. Kainat resept\u00f6rleri, n\u00f6rotoksin kainik asit \u00fczerindeki ba\u011fl\u0131l\u0131klar\u0131na g\u00f6re d\u00fc\u015f\u00fck ba\u011fl\u0131l\u0131kl\u0131 resept\u00f6r aileleri (GluK1-GluK3) ve y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kl\u0131 resept\u00f6r aileleri (GluK4-GluK5) olarak daha da s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131l\u0131r. Bu iki aile, b\u00fct\u00fcn resept\u00f6r i\u00e7in %42 s\u0131ral\u0131 benzerli\u011fe sahipken, ATA d\u00fczeyinde sadece %27 s\u0131ral\u0131 benzerli\u011fe sahiptir. \u0130lk kez, GluK3 ve GluK5 ATA'lar\u0131n\u0131n y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc kristal yap\u0131lar\u0131n\u0131 belirledik; her ikisi de dimerler olarak kristalle\u015fir, ancak R1 aray\u00fcz\u00fcnde \u00e7arp\u0131c\u0131 bir \u015fekilde farkl\u0131 bir dimer birikimi vard\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, hem GluK3 hem de GluK5 i\u00e7in R2 alan\u0131n\u0131n dimer birikimi, daha \u00f6nce rapor edilen di\u011fer non-NMDA iGluR'ler i\u00e7in rapor edilenlere benzer. Bu g\u00f6zlem, GluK4-GluK5'in i\u015flevsel homomerik iyon kanallar\u0131n\u0131 olu\u015fturamad\u0131klar\u0131 ve GluK1-GluK3 ile zorunlu olarak birlikte toplanmalar\u0131 gerekti\u011fi raporlar\u0131yla tutarl\u0131d\u0131r. Analizimiz ayr\u0131ca, bireysel non-NMDA resept\u00f6r ATA'lar\u0131nda R1 ve R2 alanlar\u0131n\u0131n g\u00f6receli y\u00f6nlendirmesinin, NMDA resept\u00f6r GluN2B alt birimi i\u00e7in rapor edilen 50\u00b0 farka kar\u015f\u0131, en fazla 10\u00b0'ye kadar de\u011fi\u015febilece\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. Bu non-NMDA resept\u00f6r ATA'lar\u0131nda alan hareketinin k\u0131s\u0131tlanmas\u0131, hem alan R1 ve R2 aras\u0131ndaki yo\u011fun i\u00e7 molek\u00fcler temaslar hem de R1 ve R2 alanlar\u0131n\u0131n hem R1 hem de R2 alanlar\u0131nda etkile\u015fime giren dimerler olarak toplanmas\u0131ndan kaynaklan\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bulgular\u0131m\u0131z, en az anla\u015f\u0131lan iGluR ailesi olan GluK4-GluK5'in yap\u0131s\u0131n\u0131 ve i\u015flevini ilk kez ayd\u0131nlatmaktad\u0131r."}
{"_id":"26016929","title":"Effectiveness of screening older people for impaired vision in community setting: systematic review of evidence from randomised controlled trials.","text":"\n# Ama\u00e7\nToplumsal ortamda ya\u015fl\u0131lar aras\u0131nda g\u00f6rme bozuklu\u011fu taramas\u0131n\u0131n, g\u00f6rme \u00fczerinde iyile\u015ftirmelere yol a\u00e7\u0131p a\u00e7mad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmektir.\n\n# Tasar\u0131m\nToplumsal ortamda yap\u0131lan rastgele kontroll\u00fc denemeler hakk\u0131nda sistematik inceleme, en az 6 ay takip i\u00e7eren herhangi bir g\u00f6rme veya g\u00f6rsel i\u015flev de\u011ferlendirmesi i\u00e7eren n\u00fcfus taramas\u0131 i\u00e7erir.\n\n# Konu\n65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc yeti\u015fkinler.\n\n# Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fct\u00fc\nG\u00f6rme bozuklu\u011fu olan m\u00fcdahale ve kontrol gruplar\u0131ndaki oranlar, herhangi bir g\u00f6rme bozuklu\u011fu de\u011ferlendirmesi y\u00f6ntemiyle \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fcr.\n\n# Sonu\u00e7lar\nG\u00f6rme taramas\u0131n\u0131 \u00f6ncelikli olarak de\u011ferlendiren herhangi bir deneme bulunmad\u0131. G\u00f6rme ile ilgili sonu\u00e7 verileri, be\u015f \u00e7ok a\u015famal\u0131 de\u011ferlendirme denemesinde 3494 ki\u015fi i\u00e7in mevcuttu. T\u00fcm denemeler, hem tarama ara\u00e7lar\u0131 hem de sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri olarak g\u00f6rme bozuklu\u011fu i\u00e7in \u00f6z raporlu \u00f6l\u00e7\u00fcmleri kulland\u0131. G\u00f6rsel tarama bile\u015feninin de\u011ferlendirme i\u00e7ine dahil edilmesi, \u00f6z raporlu g\u00f6rsel sorunlarda iyile\u015ftirmeye yol a\u00e7mad\u0131 (toplu oran 1.04: %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.89-1.22). Ya\u015fl\u0131 insanlar\u0131n \u00f6z raporlu g\u00f6rsel sorunlar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck bir azalma (11%) d\u0131\u015flanamaz.\n\n# Sonu\u00e7lar\u0131\n\u015eu anda mevcut kan\u0131tlara dayanarak, toplumsal ortamda asemptomatik ya\u015fl\u0131lar\u0131n taramas\u0131 hakl\u0131 g\u00f6sterilemez. Bu ya\u015f grubundaki g\u00f6rme bozuklu\u011fu, genellikle tedaviyle azalt\u0131labilir. G\u00f6rme bozuklu\u011funun g\u00f6r\u00fclmemesinin nedeni belirsizdir. Ya\u015fl\u0131 insanlar\u0131n rapor etmedi\u011fi g\u00f6rme bozuklu\u011fu i\u00e7in uygun m\u00fcdahaleleri netle\u015ftirmek i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"26019505","title":"Protein interaction network of the mammalian Hippo pathway reveals mechanisms of kinase-phosphatase interactions.","text":"Hippo yolu, h\u00fccre yo\u011funlu\u011fu ve mekanik transd\u00fcksiyon dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli uyaranlara yan\u0131t olarak organ boyutunu ve doku homeostaz\u0131n\u0131 d\u00fczenler. Fosfatazlar\u0131n farmakolojik inhibisyonu da h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde Hippo sinyalle\u015fmesini uyarabilmektedir. Serin ve treonin fosfatazlar\u0131n\u0131n inhibisyonu ile Hippo protein-protein etkile\u015fim a\u011f\u0131n\u0131, okadaik asit ile tan\u0131mlad\u0131k. 749 protein etkile\u015fimi tan\u0131mlad\u0131k, bunlardan 599'u daha \u00f6nce tan\u0131nmayan etkile\u015fimlerdir, ve serin ve treonin fosfatazlar\u0131yla olan birka\u00e7 etkile\u015fimin fosforilasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. MST2'nin (memeli STE20 benzeri protein kinaz 2) T-loop'unun mutasyonu, kendi otofosforilasyonunu \u00f6nleyerek, STRIPAK (striatin etkile\u015fimli fosfataz ve kinaz kompleksi) ile olan ili\u015fkisini bozdu. SLMAP'in (sarkolemmal membran ili\u015fkili protein), STRIPAK kompleksi bir bile\u015feni, amino-terminal forkhead ili\u015fkili alan\u0131n\u0131n silinmesi, MST1 ve MST2 ile olan ili\u015fkisini \u00f6nledi. Fosfataz inhibisyonu, MOB1A ve MOB1B (Mps bir ba\u011flay\u0131c\u0131 kinaz aktivat\u00f6r\u00fc benzeri 1A ve 1B) ile etkile\u015fime giren proteinlerde zaman i\u00e7inde farkl\u0131 de\u011fi\u015fikliklere neden oldu ve Hippo yolunun \u00fcst ak\u0131\u015f proteinleri, \u00f6rne\u011fin MST1 ve MST2 ile, ve trimerik protein fosfataz 6 kompleksi (PP6) ile etkile\u015fimleri te\u015fvik etti. \u0130nsan MOB1B'de, fosfo-serin ve fosfo-treonin ba\u011flama alan\u0131n\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olan \u00fc\u00e7 temel amino asidin mutasyonu, okadaik asit ile tedavi edilen h\u00fccrelerde MST1 ve PP6 ile etkile\u015fimini \u00f6nledi. Sonu\u00e7 olarak, fosforilasyon de\u011fi\u015fiklikleri, Hippo sinyalle\u015fmesinde kinaz ve fosfatazlar aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri d\u00fczenler, bu da yolun d\u00fczenlenmesinde olas\u0131 bir mekanizma sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"26025370","title":"Differential Effects of N-Acetylcysteine, Theophylline or Bicarbonate on Contrast-Induced Rat Renal Vasoconstriction","text":"Arka plan: Kontrast madde (CM) enjeksiyonundan sonra vaskokonstrikzyon ve reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) birikimi, CM ile ili\u015fkili nefropatiyi tetikleyen temel fakt\u00f6rlerdir. CM ile ili\u015fkili nefropati modelinde, N-asetilcistein (NAC), teofilin veya sodyum bikarbonat\u0131n intrarenal vaskokonstrikzyon ve ROS olu\u015fumu \u00fczerindeki etkilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00f6ntemler: Sprague-Dawley fareleri, 3 g\u00fcnl\u00fck dehidrasyonun ard\u0131ndan CM (Telebrix) veya sahte 'CM' enjeksiyonu i\u00e7in 0,9% tuzlu su ald\u0131. Onlar\u0131n bir k\u0131sm\u0131, CM'den \u00f6nce NAC, teofilin veya bikarbonat ald\u0131. Medullar b\u00f6brek kan ak\u0131\u015f\u0131, lazer Doppler ile tahmin edildi. Hayvanlar, ilgili tedavilerin 1, 15 veya 30 dakika sonra kurban edildi, b\u00f6brekleri ayr\u0131ld\u0131 ve intrarenal STAT-8 isoprostan, PGE2 ve NO \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Sonu\u00e7lar: Vaskokonstrikzyon, NAC ile \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131ld\u0131. Teofilin, 15 dakikada perf\u00fczyon d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc sadece hafif\u00e7e azaltt\u0131 ve 30 dakika sonra etkisizdi. Teofilin veya bikarbonat ile aksine, NAC, intrarenal PGE2'yi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. NAC, teofilin ancak bikarbonat de\u011fil, intrarenal NO'yu kademeli olarak art\u0131rd\u0131. T\u00fcm deneysel de\u011fi\u015fkenlerde, CM ile ili\u015fkili ROS birikimi, STAT-8 isoprostan tahmini ile temsil edildi\u011finde, rahats\u0131z edilmeden ilerledi. Sonu\u00e7: (1) CM ile ili\u015fkili intrarenal vaskokonstrikzyon, NAC ile ancak bikarbonat veya teofilin ile de\u011fil, etkili bir \u015fekilde engellendi; (2) NAC'nin vaskodilat\u00f6r etkisi, PGE2 sentezinin artmas\u0131yla arac\u0131lan\u0131yordu ve (3) ROS birikimi, CM ile ili\u015fkili yaralanmaya kar\u015f\u0131 birincil b\u00f6brek cevab\u0131yd\u0131 ve herhangi bir farmakolojik manip\u00fclasyon taraf\u0131ndan etkilenmedi."}
{"_id":"26025820","title":"Induction of AMPK activity corrects early pathophysiological alterations in the subtotal nephrectomy model of chronic kidney disease.","text":"K\u0131smi veya 5\/6'l\u0131k b\u00f6brek cerrahisi (A\/I) modeli, diyabet d\u0131\u015f\u0131 kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (CKD) i\u00e7in en yayg\u0131n olarak incelenen modeldir. 1 hafta sonra A\/I b\u00f6bre\u011fi, glomer\u00fcler filtreleme h\u0131z\u0131 ile belirlenen b\u00f6brek fonksiyonunda azalmalar ve oksijen t\u00fcketimi\/sodyum ta\u015f\u0131ma (QO2\/TNa) ile belirlenen metabolik verimlilikte azalmalar g\u00f6sterir. Metabolik de\u011fi\u015fiklikler ve h\u00fccre stresi nedeniyle renoprotektif AMPK aktivitesinin etkilendi\u011fini g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurarak, bu model sisteminde AMPK aktivitesini de\u011ferlendirdik. Bu erken patofizyolojik de\u011fi\u015fikliklerin, paradoksal bir \u015fekilde AMPK aktivitesinde azalmayla birlikte oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Zamanla, bu b\u00f6brek parametreleri ilerleyici olarak k\u00f6t\u00fcle\u015fir ve 4 hafta sonra A\/I ile kapsaml\u0131 b\u00f6brek yap\u0131sal, fonksiyonel, metabolik ve fibrotik de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6zlemlenir. Metformin veya 5-aminoimidazol-4-karboksilat ribon\u00fckleotidi ile AMPK aktivitesinin ind\u00fcklenmesinin, bu modelde AMPK aktivitesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve b\u00f6brek metabolik verimsizli\u011fini d\u00fczeltti\u011fini, b\u00f6brek fonksiyonunu iyile\u015ftirdi\u011fini ve b\u00f6brek fibrozunu ve yap\u0131sal de\u011fi\u015fiklikleri hafifletti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7 olarak, k\u0131smi b\u00f6brek cerrahisi modelinde diyabet d\u0131\u015f\u0131 CKD'de AMPK aktivitesinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131, AMPK'nin d\u00fczenlenmesinde de\u011fi\u015fikliklerin hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesiyle e\u015f zamanl\u0131 oldu\u011funu ve AMPK aktivitesinin yeniden sa\u011flanmas\u0131n\u0131n bu modelin karakteristik olan ilerleyici fonksiyon kayb\u0131n\u0131 bask\u0131layabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. AMPK aktivitesinin ind\u00fcklenmesinin, diyabet d\u0131\u015f\u0131 CKD'nin tedavisinde etkili bir hedef olabilece\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"26026009","title":"Magnetic resonance imaging for volume estimation of large multinodular goitres: a comparison with scintigraphy.","text":"Son zamanlarda goitre boyutunu azaltmak i\u00e7in cerrahi olmayan tedaviye olan artan ilgi nedeniyle, b\u00fcy\u00fck \u00e7ok nodlu goitrelerin hacim tahmini i\u00e7in manyetik rezonans (MR) g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemenin kullan\u0131m\u0131 20 hastada (\u00fc\u00e7 erkek ve 17 kad\u0131n; 61 +\/- 21 ya\u015f) de\u011ferlendirildi. Ayr\u0131ca, MR \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, scintografik (SC) hacim tahminleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. MR \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin intra-g\u00f6zlemci varyans katsay\u0131s\u0131 (CV) 2.2 +\/- 2.0% (G\u00f6zlemci 1) ve inter-g\u00f6zlemci CV 4.1 +\/- 2.2% (G\u00f6zlemciler 1 ve 2) olarak bulundu. 20 hastan\u0131n tamam\u0131nda, MR g\u00f6r\u00fcnt\u00fclerinde mekanik komplikasyon belirtileri g\u00f6zlemlendi. SC \u00f6l\u00e7\u00fcmleri i\u00e7in intra-g\u00f6zlemci CV 7.5 +\/- 5.7% (G\u00f6zlemci 3) ve 5.4 +\/- 5.1% (G\u00f6zlemci 4) olarak hesapland\u0131. Inter-g\u00f6zlemci CV 10.1 +\/- 6.1% oldu. Her iki y\u00f6ntemin \u00f6l\u00e7\u00fcmleri aras\u0131ndaki korelasyon g\u00fc\u00e7l\u00fc de\u011fildi (r = 0.665) ve elde edilen CV 17.3 +\/- 14.2% olarak belirlendi. SC hacimlerinin alt tahmini, tiroid y\u00fczeyinde kistlerin varl\u0131\u011f\u0131yla a\u00e7\u0131klanamad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, MR g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemenin, b\u00fcy\u00fck \u00e7ok nodlu goitrelerin in vivo tiroid hacmi tahmini i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fi sonucuna var\u0131ld\u0131. MR \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin y\u00fcksek hassasiyeti, tiroid b\u00fcy\u00fcmesinin de\u011ferlendirilmesi ve goitre boyutunu azaltmak i\u00e7in cerrahi olmayan tedavi y\u00f6ntemleri i\u00e7in potansiyel olarak yararl\u0131 bir teknik olabilece\u011fini g\u00f6steriyor. Scintografik hacim \u00f6l\u00e7\u00fcmleri bu ama\u00e7 i\u00e7in yeterli de\u011fil. MR g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemenin bir ba\u015fka avantaj\u0131, b\u00fcy\u00fck goitrelerin mekanik komplikasyonlar\u0131na ili\u015fkin ayr\u0131nt\u0131l\u0131 anatomik bilgileri sa\u011flamas\u0131d\u0131r."}
{"_id":"26030079","title":"Differential role of CbpA and PspA in modulation of in vitro CXC chemokine responses of respiratory epithelial cells to infection with Streptococcus pneumoniae.","text":"Solunum epitel h\u00fccreleri, Streptococcus pneumoniae gibi solunum yolu patojenlerine kar\u015f\u0131 ev sahibi yan\u0131t\u0131nda aktif bir rol oynar, bu da n\u00f6trofil rekrutman\u0131n\u0131 sa\u011flayan sitokinleri salg\u0131lar. Belirli pneumokok vir\u00fclans fakt\u00f6rlerinin CXC sitokin yan\u0131tlar\u0131n\u0131 tetiklemesindeki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, tip II pneumositler (A549) ve nazofarinks h\u00fccreleri (Detroit-562) S. pneumoniae D39 veya cbpA, pspA veya belirli alanlar\u0131n\u0131 eksik olan mutanlarla enfekte edildi. D39'un vah\u015fi tipiyle enfekte olan hem A549 hem de Detroit-562 h\u00fccreleri, CXC sitokin mRNA ve interleukin-8 proteini d\u00fczeylerinde \u00f6nemli bir art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. Bu yan\u0131t, cbpA silinmi\u015f mutan (DeltaCbpA) kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda iki kat\u0131na \u00e7\u0131kt\u0131, bu da CbpA'n\u0131n CXC sitokin ind\u00fcklemesini engelledi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor. cbpA'n\u0131n t\u00fcm \u00fc\u00e7 N-terminal alan\u0131 bu etki i\u00e7in gereklidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc ilgili b\u00f6lgenin in-frame silinmesi, cbpA'n\u0131n tamamen silinmesiyle ayn\u0131 etkiyi CXC sitokin yan\u0131t\u0131nda g\u00f6sterdi. pspA silinmi\u015f mutan (DeltaPspA) ile enfeksiyon, A549 h\u00fccrelerinde CXC sitokin yan\u0131t\u0131n\u0131 D39'a k\u0131yasla 2 saatte iki kat\u0131na \u00e7\u0131kard\u0131, ancak Detroit-562 h\u00fccrelerinde b\u00f6yle bir de\u011fi\u015fiklik olmad\u0131. Bu nedenle, pspA'n\u0131n A549 h\u00fccrelerinden erken CXC sitokin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 uyarabildi\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor. pspA'n\u0131n ilk N-terminal alfa-heliks alan\u0131n\u0131 kodlayan b\u00f6lgenin silinmesi, S. pneumoniae'nin CXC sitokin yan\u0131t\u0131n\u0131 tetikleme yetene\u011fini, pspA'n\u0131n tamamen silinmesiyle ayn\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Bu nedenle, CbpA ve PspA'n\u0131n N u\u00e7lar\u0131, S. pneumoniae ile enfekte olan epitel h\u00fccrelerinde CXC sitokin ind\u00fcklemesine farkl\u0131 etkiler uygular."}
{"_id":"26038789","title":"HIV-1 therapy with monoclonal antibody 3BNC117 elicits host immune responses against HIV-1","text":"3BNC117, HIV-1'e kar\u015f\u0131 geni\u015f ve g\u00fc\u00e7l\u00fc n\u00f6tralize edici bir antikor olup viral kabuk tepe \u00fczerindeki CD4 ba\u011flanma b\u00f6lgesine hedeflenir. Pasif olarak y\u00f6netildi\u011finde, bu antikor hayvan modellerinde enfeksiyonu \u00f6nleyebilir ve HIV-1'e enfekte olmu\u015f bireylerde viremiyi bask\u0131layabilir. Burada, tek bir 3BNC117 enjekte ederek HIV-1 imm\u00fcnoterapisinin, viremik bireylerde ev sahibi antikor yan\u0131tlar\u0131n\u0131 etkiledi\u011fini bildiriyoruz. Tedavi g\u00f6rmeyen kontrol grubunda, 6 ayl\u0131k bir s\u00fcre boyunca n\u00f6tralize edici aktivitede \u00e7ok az de\u011fi\u015fiklik g\u00f6r\u00fcl\u00fcrken, 3BNC117 damlas\u0131, neredeyse t\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fma kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131nda heterolog tier 2 vir\u00fcslerine kar\u015f\u0131 n\u00f6tralize edici yan\u0131tlar\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geli\u015ftirdi. Sonu\u00e7 olarak, 3BNC117 ile sa\u011flanan imm\u00fcnoterapi, HIV-1'e kar\u015f\u0131 ev sahibi humoral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 g\u00fc\u00e7lendirir."}
{"_id":"26045237","title":"Safety and efficacy of RNAi therapy for transthyretin amyloidosis.","text":"ARKA PLAN Transthyretin amiloidozu, karaci\u011fer h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen transthyretin amiloidinin periferik sinirlerde ve kalpte birikmesiyle olu\u015fan bir hastal\u0131kt\u0131r. RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) yoluyla terap\u00f6tik bir yakla\u015f\u0131m, transthyretin \u00fcretimini azaltabilir. Y\u00d6NTEMLER G\u00fc\u00e7l\u00fc bir antitransthyretin k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA's\u0131 tan\u0131mlad\u0131k ve bunu iki farkl\u0131 nesil lipid nanopartik\u00fcl form\u00fclasyonlar\u0131nda, ALN-TTR01 ve ALN-TTR02 olarak paketledik. Her form\u00fclasyon, tek doz, plasebo kontroll\u00fc Faz 1 denemelerinde g\u00fcvenlik ve transthyretin seviyeleri \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in incelendi. \u0130lk olarak, 32 transthyretin amiloidozu hastas\u0131nda ALN-TTR01'i (v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ba\u015f\u0131na 0.01 ila 1.0 mg dozlar\u0131nda) de\u011ferlendirdik ve ard\u0131ndan 17 sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fcde ALN-TTR02'yi (v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ba\u015f\u0131na 0.01 ila 0.5 mg dozlar\u0131nda) inceledik. SONU\u00c7LAR \u0130ki denemede de h\u0131zl\u0131, doz ba\u011f\u0131ml\u0131 ve kal\u0131c\u0131 bir \u015fekilde transthyretin seviyelerinde d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6zlemlendi. V\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ba\u015f\u0131na 1.0 mg dozunda, ALN-TTR01, plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda (P=0.01) transthyretin seviyelerinde %38'lik bir azalma sa\u011flad\u0131; mutant ve nonmutant transthyretin formlar\u0131n\u0131n seviyeleri benzer \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcld\u00fc. ALN-TTR02 i\u00e7in, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ba\u015f\u0131na 0.15 ila 0.3 mg dozlar\u0131nda %82.3 ila %86.8'lik ortalama transthyretin seviyesi d\u00fc\u015f\u00fc\u015fleri, 28. g\u00fcnde %56.6 ila %67.1'lik d\u00fc\u015f\u00fc\u015flerle (t\u00fcm kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar i\u00e7in P<0.001) g\u00f6zlemlendi. Bu d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler RNAi ile ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6sterildi. ALN-TTR01 ve ALN-TTR02 alan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %20.8'i ve %7.7'si, s\u0131ras\u0131yla hafif ila orta derecede inf\u00fczyonla ili\u015fkili reaksiyonlar ya\u015fad\u0131. SONU\u00c7 ALN-TTR01 ve ALN-TTR0"}
{"_id":"26047921","title":"The mechanosensitive ion channel Piezo1 is inhibited by the peptide GsMTx4.","text":"H\u00fccreler, mekanik strese yan\u0131t olarak mekanosensitif iyon kanallar\u0131n\u0131 (MSK'lar) d\u00fczenleyerek tepki verebilir. Piezo1'in klonlanmas\u0131, bir eukariotik katyon se\u00e7ici MSC, h\u00fccre d\u00fczeyinde mekanik iletimi incelemek i\u00e7in yeni bir sistem tan\u0131mlar. Piezo1'in, do\u011fal katyonik MSC'lere benzer elektrofizyolojik \u00f6zelliklere sahip olmas\u0131 ve se\u00e7ici olarak GsMTx4 peptidi taraf\u0131ndan inhibe edilmesi nedeniyle, bu peptidin Piezo1 aktivitesini hedefleyip hedeflemedi\u011fini test ettik. Mikromolar konsantrasyonlarda ekstrasel\u00fcler GsMTx4, transfekte edilmi\u015f HEK293 h\u00fccrelerinden elde edilen d\u0131\u015fa d\u00f6n\u00fck par\u00e7alarda mekanik olarak tetiklenen ak\u0131m\u0131 yakla\u015f\u0131k %80'ini tersine \u00e7evirdi. Inhibisyon voltajdan ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131 ve do\u011fal MSC'lerde g\u00f6r\u00fclenin ayn\u0131s\u0131 gibi, z\u0131t g\u00f6r\u00fcnt\u00fc d enantiomer de ayn\u0131 \u015fekilde inhibe edildi. Piezo1 ak\u0131m\u0131 kinetiklerine dayal\u0131 ba\u011flanma ve ayr\u0131lma h\u0131z sabitleri, 7.0 \u00d7 10(5) M(-1) s(-1) ve 0.11 s(-1) olarak hesapland\u0131 ve yakla\u015f\u0131k 155 nM'lik bir KD de\u011feri ortaya \u00e7\u0131kt\u0131, bu da do\u011fal MSC'ler i\u00e7in daha \u00f6nce bildirilen de\u011ferlerle benzerlik g\u00f6steriyor. Tahmin edilen d\u00fczenleyici davran\u0131\u015fa uygun olarak, GsMTx4, bas\u0131n\u00e7 gating e\u011frisinde yakla\u015f\u0131k 30 mmHg'lik sa\u011fa kaymaya neden oldu ve kapal\u0131 kanallara aktifti. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, streptomycin, katyonik MSC'lerin spesifik olmayan inhibit\u00f6r\u00fc, a\u00e7\u0131k kanal blokaj\u0131n\u0131n kullan\u0131m ba\u011f\u0131ml\u0131 inhibisyon \u00f6zelli\u011fini g\u00f6sterdi. Peptid, TREK-1 mekanik kanal\u0131n\u0131n d\u0131\u015fa d\u00f6n\u00fck par\u00e7alarda ak\u0131mlar\u0131 engellemedi. Piezo1'in b\u00fct\u00fcn h\u00fccre ak\u0131mlar\u0131 da GsMTx4 taraf\u0131ndan tersine \u00e7evrilebilir \u015fekilde inhibe edildi ve d\u0131\u015fa d\u00f6n\u00fck par\u00e7alardaki ayr\u0131lma h\u0131z\u0131 neredeyse ayn\u0131 olsa da, giri\u015f h\u0131z\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6zlemlendi. GsMTx4'\u00fcn Piezo1'in mekanosensitivitesini hedefleyebilme yetene\u011fi, bu kanal\u0131n farmakolojik ajanlar ve tan\u0131 testleri i\u00e7in y\u00fcksek verimli tarama ve tan\u0131 testlerinde kullan\u0131labilece\u011fi fikrini destekliyor."}
{"_id":"26058927","title":"Thiazolidinediones improve beta-cell function in type 2 diabetic patients.","text":"Thiazolidin diyonlar (TZDs), tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fc (T2DM) hastalar\u0131nda glikemik kontrol\u00fc ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 iyile\u015ftirir. Canl\u0131 ve in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n artan kan\u0131tlar\u0131, TZDs'nin pankreas beta h\u00fccre fonksiyonunu iyile\u015ftirdi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, TZD'ler taraf\u0131ndan sa\u011flanan glikemik kontroldeki iyile\u015fmenin beta h\u00fccre fonksiyonunda iyile\u015fmeyle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemektir. 11 normal glikoz tolerans\u0131 olan ve 53 T2DM hastas\u0131 (ya\u015f 53+\/-2 y\u0131l; BMI 29.4+\/-0.8 kg\/m2; oru\u00e7taki kan glikozu (FPG) 10.3+\/-0.4 mmol\/L; Hb A1c 8.2+\/-0.3%) incelendi. Diyabet hastalar\u0131, 4 ay boyunca plasebo veya TZD al\u0131m\u0131na rastgele olarak atand\u0131. Konular, 1) 2 saatlik oral glikoz tolerans testi (OGTT) ile kan glikozu, ins\u00fclin ve C-peptit konsantrasyonlar\u0131n\u0131n belirlenmesi ve 2) iki a\u015famal\u0131 euglikemik ins\u00fclin klamp\u0131 (40 ve 160 mU.m-2.dakikada-1) ile [3-(3)H]glikoz kullan\u0131larak yap\u0131ld\u0131. Daha sonra T2DM hastalar\u0131, 4 ay boyunca pioglitazon (45 mg\/g\u00fcn), rosiglitazon (8 mg\/g\u00fcn) veya plasebo al\u0131m\u0131na rastgele olarak atand\u0131. Pioglitazon ve rosiglitazon, FPG, OGTT s\u0131ras\u0131nda ortalama kan glikozu, Hb A1c ve ins\u00fclin ile toplam v\u00fccut glikoz elimine (Rd) ve OGTT s\u0131ras\u0131nda ortalama kan serbest ya\u011f asitlerinde (FFA) iyile\u015fme sa\u011flad\u0131 (hepsi P<0.01, ANOVA). \u0130ns\u00fclin salg\u0131lama\/ins\u00fclin direnci (dispozisyon) endeksi [DeltaISR(AUC)\/Deltaglucose(AUC)\/IR], t\u00fcm TZD tedavi edilen gruplarda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015fti: +1.8+\/-0.7 (PIO+ila\u00e7 kullanmayan diyabetikler), +0.7+\/-0.3 ("}
{"_id":"26059876","title":"A novel Ku70 function in colorectal homeostasis separate from nonhomologous end joining","text":"Ku70, bilinen bir son birle\u015ftirme (NHEJ) fakt\u00f6r\u00fc, ayn\u0131 zamanda t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lamada da i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, ancak bu molek\u00fcler mekanizma hen\u00fcz karakterize edilmemi\u015ftir. Daha \u00f6nce, DNA ligaz IV (Lig4) eksikli\u011fi olan farelerin, p53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 proteini olmaks\u0131z\u0131n agresif lenfoma geli\u015ftirdi\u011fini g\u00f6sterdik. Bununla birlikte, t\u00fcm\u00f6r fenotipini, p53R172P hipomorfik mutanta ile, p53 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen apoptozu engelleyen ancak h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc durdurmay\u0131 engellemeyen bir \u015fekilde ortadan kald\u0131rd\u0131k. Ancak, Lig4-\/-p53R172P fareleri \u015fiddetli diyabete yatk\u0131nd\u0131. Ku70-\/- p53R172P fareleri, NHEJ ve p53 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen apoptozun in vivo rol\u00fcn\u00fc daha da ayd\u0131nlatmak i\u00e7in yeti\u015ftirildi. Beklenmedik bir \u015fekilde, bu fareler diyabete kar\u015f\u0131 diren\u00e7liydi, ancak mutlu farelerin %80'inde anormal derecede geni\u015flemi\u015f kolonlar ve belirgin iltihaplanma vard\u0131. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, bu mutlu farelerin \u00e7o\u011fu, displazi, adenoma ve adenokarsinoma'ya ilerledi; bu, Lig4-\/-p53R172P fenotipine g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde z\u0131t, bu da Ku70'in NHEJ ba\u011f\u0131ms\u0131z bir i\u015flevi oldu\u011funu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. \u00d6nemli olarak, Ku70-\/- p53R172P kolonik epitel h\u00fccrelerinin analizleri, \u03b2-katenin'in n\u00fckleer istikrar\u0131n\u0131, etkilenen kolon b\u00f6l\u00fcmlerinde kontrol \u00f6rneklerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek cyclin D1 ve c-Myc ifadesini ortaya koymaktad\u0131r. Bu, p53 mutasyonu nedeniyle de\u011fildir, \u00e7\u00fcnk\u00fc Ku70-\/- fareler bu fenotipini payla\u015fmaktad\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, kolon homeostazisi i\u00e7in Ku70'in yeni bir i\u015flevini ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r ve kolon kanseri geli\u015fimi ve ilerlemesini incelemek i\u00e7in m\u00fckemmel bir in vivo modeli sa\u011flar."}
{"_id":"26064662","title":"Association of Sickle Cell Trait With Hemoglobin A1c in African Americans","text":"\n## \u00d6nem\nHemoglobin A1c (HbA1c), ge\u00e7mi\u015f glikoz konsantrasyonlar\u0131n\u0131 yans\u0131t\u0131r, ancak bu ili\u015fki, sickle h\u00fccre \u00f6zelli\u011fi (SCT) olan ki\u015filer ve olmayan ki\u015filer aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterebilir.\n\n## Ama\u00e7\nAfrika Amerikal\u0131 bireyler aras\u0131nda SCT ve HbA1c aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi, oru\u00e7 veya 2 saatlik glikoz seviyeleri i\u00e7in belirli HbA1c seviyeleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurarak de\u011ferlendirmek.\n\n## Y\u00f6ntem, Ortam ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nGeriye d\u00f6n\u00fck kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, CARDIA (Koroner Arter Riski Geli\u015fimi Gen\u00e7 Yeti\u015fkinler \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131) ve JHS (Jackson Kalp \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131) adl\u0131 2 topluluk temelli kohorttan toplanan veriler kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. CARDIA \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan 2637 hasta, 2005-2011 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda en fazla 2 ziyaret sa\u011flad\u0131; JHS'den 5301 kat\u0131l\u0131mc\u0131, 2000-2013 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda en fazla 3 ziyaret sa\u011flad\u0131. T\u00fcm ziyaretler yakla\u015f\u0131k 5 y\u0131ll\u0131k aral\u0131klarla planland\u0131. SCT verileri yoktu, herhangi bir e\u015fzamanl\u0131 HbA1c ve glikoz \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc yoktu veya hemoglobin \u00e7e\u015fitleri HbSS, HbCC veya HbAC olan bireyler hari\u00e7 tutuldu. Ana sonu\u00e7 analizi, oru\u00e7 veya 2 saatlik glikoz \u00f6l\u00e7\u00fcmlerini kontrol ederek SCT ile HbA1c seviyeleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemek i\u00e7in genelize edilmi\u015f tahmin denklemleri (GEE) kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\n## Sergiler\nSCT varl\u0131\u011f\u0131.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131lar ve \u00d6l\u00e7\u00fcmler\nHbA1c, SCT varl\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re ayr\u0131lm\u0131\u015f olarak, ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc olarak kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Bulgular\nAnalitik \u00f6rneklem, 4620 kat\u0131l\u0131mc\u0131y\u0131 (ortalama ya\u015f 52,3 [SD 11,8] y\u0131l; 2835 kad\u0131n [61,3%]; 367 [7,9%] SCT) i\u00e7eriyordu ve 9062 e\u015fzamanl\u0131 oru\u00e7 glikoz ve HbA1c seviyesi \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc sa\u011flad\u0131. GEE analizlerinde, belirli bir oru\u00e7 glikoz seviyesi i\u00e7in, HbA1c de\u011ferleri SCT'li bireylerde (5,72%)"}
{"_id":"26064942","title":"PGAP2 mutations, affecting the GPI-anchor-synthesis pathway, cause hyperphosphatasia with mental retardation syndrome.","text":"Son zamanlarda, glikozilfosfatidilinositol (GPI) iskeletinin sentezinde rol oynayan genlerdeki mutasyonlar, farkl\u0131 bir klinik \u00f6zellik yelpazesine sahip yeni bir kongenital glikozilasyon bozukluklar\u0131 (CDG) alt s\u0131n\u0131f\u0131nda tespit edilmi\u015ftir. Bug\u00fcne kadar, \u015fiddetli n\u00f6rolojik \u00f6zellikler, \u00f6zellikle n\u00f6betler, kas hipotonisi ve zihinsel engelli bireylerde GPI-ankor sentez yolunda proteinleri kodlayan alt\u0131 gen (PIGA, PIGL, PIGM, PIGN, PIGO ve PIGV) mutasyonlar\u0131 tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00f6zellikler i\u00e7in e\u015fle\u015fen bireyleri taramak amac\u0131yla t\u00fcm bilinen GPI-ankor sentez yolunda proteinleri kodlayan genleri hedefleyen bir tan\u0131sal gen paneli geli\u015ftirdik ve HPMRS (hiperfosfataz ile zihinsel gerileme sendromu) tan\u0131s\u0131 konulan iki ili\u015fkili bireyde PGAP2 geninde \u00fc\u00e7 nokta mutasyonu (c.46C>T, c.380T>C ve c.479C>T) tespit ettik. Mutasyonlar ara\u015ft\u0131r\u0131lan ailelerde kosejgrege etti. PGAP2, Golgi aparat\u0131'nda ger\u00e7ekle\u015fen ve GPI-ankorlu proteinlerin h\u00fccre y\u00fczeyine kararl\u0131 bir \u015fekilde ba\u011flanmas\u0131n\u0131 gerektiren ya\u011f asitleri GPI-ankor yeniden d\u00fczenlenmesinde rol oynar. De\u011fi\u015ftirilmi\u015f protein yap\u0131lar\u0131 (p. Arg16Trp (NP_001243169.1), p. Leu127Ser ve p. Thr160Ile) PGAP2-s\u0131f\u0131r h\u00fccrelerine transfekte edildi\u011finde, sadece CD55 ve CD59 gibi GPI-ankorlu i\u015faret\u00e7i proteinlerin h\u00fccre y\u00fczeyinde k\u0131smi bir restorasyonu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, GPI-ankor yeniden d\u00fczenlenmesinin bozuklu\u011funun da HPMRS'ye neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz ve GPI-ankor sentez yolunda proteinleri kodlayan genlerin hedefli dizilemesinin bu CDG alt s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n tan\u0131s\u0131 i\u00e7in etkili bir yakla\u015f\u0131m oldu\u011funu sonu\u00e7land\u0131r\u0131yoruz."}
{"_id":"26067999","title":"Screening for Lung Cancer: U.S. Preventive Services Task Force Recommendation Statement","text":"\n## \u00d6neri:\nABD \u00d6nleyici Hizmetler G\u00f6rev G\u00fcc\u00fc (USPSTF), hastalarda ilgili belirtiler veya semptomlar olmaks\u0131z\u0131n belirli \u00f6nleyici bak\u0131m hizmetlerinin etkinli\u011fi hakk\u0131nda \u00f6neriler sunar. \u00d6nerilerini, hizmetin faydalar\u0131 ve zararlar\u0131n\u0131n hem yararlar\u0131 hem de zararlar\u0131 aras\u0131ndaki dengeyi de\u011ferlendirerek olu\u015fturur. USPSTF, hizmetin maliyetini bu de\u011ferlendirmede dikkate almaz. G\u00f6rev g\u00fcc\u00fc, klinik kararlar\u0131n yaln\u0131zca kan\u0131tlara dayanmamakla birlikte, klinisyenlerin kan\u0131tlar\u0131 anlamalar\u0131n\u0131 ve belirli hasta veya duruma g\u00f6re karar vermelerini \u00f6nerir. Benzer \u015fekilde, USPSTF, politika ve kapsama kararlar\u0131n\u0131n klinik faydalar\u0131n ve zarar\u0131n \u00f6tesinde kan\u0131tlara dayand\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirtir.\n\n## \u00d6neri \u00d6zeti ve Kan\u0131tlar:\nUSPSTF, 55-80 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 30 paket y\u0131ll\u0131k sigara i\u00e7me ge\u00e7mi\u015fine sahip ve halen sigara i\u00e7en veya son 15 y\u0131l i\u00e7inde b\u0131rakm\u0131\u015f olan yeti\u015fkinlerde y\u0131ll\u0131k d\u00fc\u015f\u00fck doz bilgisayarl\u0131 tomografi (LDCT) ile akci\u011fer kanseri taramas\u0131n\u0131 \u00f6nermektedir. Tarama, ki\u015fi 15 y\u0131l sigaray\u0131 b\u0131rakt\u0131ktan sonra veya ya\u015fam beklentisini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde s\u0131n\u0131rlayan veya cerrahi akci\u011fer ameliyat\u0131na istekli olmayan bir sa\u011fl\u0131k sorunu geli\u015ftirdi\u011finde durdurulmal\u0131d\u0131r. (B \u00f6nerisi) Uygulama \u00f6nerileri i\u00e7in Klinik D\u00fc\u015f\u00fcnceler b\u00f6l\u00fcm\u00fcne bak\u0131n. Uygulama i\u00e7in \u00f6nerilerin \u00f6zetini g\u00f6steren \u015eekil'e bak\u0131n.\n\n## Ek Tablolar:\n- **Ek Tablo 1: USPSTF Dereceleri ve Uygulama \u00d6nerileri**\n- **Ek Tablo 2: USPSTF Net Fayda S\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131**\n\n## Taraman\u0131n Mant\u0131\u011f\u0131:\nAkci\u011fer kanseri, ABD'de en yayg\u0131n \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc kanser ve kanserle ili\u015fkili \u00f6l\u00fcmlerin \u00f6nde gelen nedenidir (1). Akci\u011fer kanseri i\u00e7in en \u00f6nemli risk fakt\u00f6r\u00fc sigarad\u0131r ve ABD'deki t\u00fcm akci\u011fer kanser vakalar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k %85'i sigara i\u00e7enlerden kaynaklanmaktad\u0131r (2). Sigara i\u00e7me yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 azalsa da, ABD'deki yeti\u015fkinlerin yakla\u015f\u0131k %37'si mevcut veya eski sigara i\u00e7icisidir (2). Akci\u011fer kanseri vakalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 ya\u015fla birlikte artar ve en yayg\u0131n olarak 55 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filerde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Ya\u015flanma ve t\u00fct\u00fcn duman\u0131na bir"}
{"_id":"26068103","title":"Dual role of interleukin-10 in the regulation of respiratory syncitial virus (RSV)-induced lung inflammation.","text":"RSV alt solunum yolu enfeksiyonlar\u0131 (ASYE), \u00e7ocuklarda hastaneye yat\u0131\u015f gerektiren en yayg\u0131n hastal\u0131klardan biridir. Akut solunum yetmezli\u011fine neden olmalar\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, RSV enfeksiyonlar\u0131 ikincil bakteriyel enfeksiyonlar ve reaktif hava yolu hastal\u0131\u011f\u0131 gibi komplikasyonlarla da ili\u015fkilidir. Ciddi RSV taraf\u0131ndan tetiklenen ASYE ve\/veya ast\u0131m\u0131n sonraki geli\u015fimi ile ili\u015fkili karakteristik bir ev sahibi yan\u0131t\u0131, iltihaplanmay\u0131 azaltan interleukin (IL)-10'un artm\u0131\u015f ifadesidir. Bununla birlikte, IL-10'un astimatik yan\u0131tlar\u0131 inhibe edip etmedi\u011fi veya hastal\u0131\u011f\u0131 \u015fiddetlendirdi\u011fi konusunda \u00e7eli\u015fkili sonu\u00e7lar rapor edilmi\u015ftir. Bu \u00e7eli\u015fkili g\u00f6zlemleri uzla\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k ve RSV ASYE'ye kar\u015f\u0131 ev sahibi yan\u0131t\u0131 d\u00fczenlemedeki IL-10'un rol\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131klamay\u0131 hedefledik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, RSV enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda IL-10'un varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in akci\u011fer spesifik, ind\u00fcklenebilir IL-10 a\u015f\u0131r\u0131 ifade (OE) transgenik bir fare modeli kulland\u0131k. Sonu\u00e7larm\u0131z, RSV enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda IL-10'un varl\u0131\u011f\u0131, sadece akut iltihaplanma s\u00fcrecini (\u00f6rne\u011fin, enfeksiyonun 24 saat sonras\u0131) azaltmakla kalmad\u0131, ayn\u0131 zamanda ge\u00e7 iltihaplanma de\u011fi\u015fikliklerini de [T yard\u0131mc\u0131 tipi 2 (Th2) sitokin ve kemokinin ifadesi ile karakterize edildi]. Bu sonu\u00e7, baz\u0131 klinik g\u00f6zlemlerde astimatik hastalarda y\u00fckseltilmi\u015f IL-10 seviyelerinin g\u00f6zlemlendi\u011fi ger\u00e7e\u011fiyle \u00e7eli\u015fiyor gibi g\u00f6r\u00fcnse de, IL-10 OE'yi RSV enfeksiyonunun ge\u00e7 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131na kadar erteledi\u011fimizde, ekleyici etkiler yerine inhibe edici etkilerin g\u00f6zlemlendi\u011fini de bulduk. \u00d6nemli olan, IL-10 OE'li, enfeksiyon g\u00f6rmemi\u015f farelerde, IL-10 OE'nin tek ba\u015f\u0131na Th2 sitokin (IL-13 ve IL-5) ve Th2 ile ili\u015fkili kemokinin (monosit \u00e7ekici protein 1 (MCP-1), kemokin (C-C motif) ligand 3 (CCL3) ve d\u00fczenlenmi\u015f aktivasyonda normal T h\u00fccre taraf\u0131ndan ifade ve sal\u0131nan (RANTES)) ifadesini tetikledi\u011fiydi. CD11b(+)CD11c("}
{"_id":"26071782","title":"Latent membrane protein 1 of Epstein\u2013Barr virus coordinately regulates proliferation with control of apoptosis","text":"Latent membran protein 1 (LMP1), Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV) taraf\u0131ndan kodlanan bir onkoprotein, b\u00fct\u00fcnsel bir membran proteini olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve s\u00fcrekli aktif bir resept\u00f6r gibi davran\u0131r. LMP1, EBV'nin ind\u00fcklenmesi ve enfekte B h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. K\u0131smen CD40 resept\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan verilen sinyalleri taklit eder ve EBV'li h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131, hayatta kalmas\u0131 veya her ikisinin d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. B\u00fct\u00fcnsel EBV genomunun ba\u011flam\u0131nda ko\u015fullu bir LMP1 aleli olu\u015fturduk, b\u00f6ylece LMP1 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen anl\u0131k erken h\u00fccre hedef genlerini tan\u0131mlamak ve enfekte insan B h\u00fccrelerine katk\u0131lar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in. Bu ko\u015fullu sistemin fonksiyonel analizi, LMP1'in \u00f6zellikle c-myc ve Jun\/AP1 ailesindeki \u00fcyeler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla mitojenik B h\u00fccre aktivitesini ind\u00fckledi\u011fini ve \u00e7ok say\u0131da h\u00fccre hayatta kalma ile ili\u015fkili genin ifade d\u00fczeyini y\u00fckseltmede do\u011frudan rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. LMP1'in sinyalleri, insan B h\u00fccrelerinde G1\/S ge\u00e7i\u015finin esast\u0131r; LMP1 sinyallerinden yoksun h\u00fccreler h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde tutuklan\u0131r ve sakin bir \u015fekilde hayatta kal\u0131r. Bu nedenle, LMP1'in hayatta kalmay\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in aktiviteleri gerekli de\u011fildir. LMP1, hem pro- hem de anti-apoptotik genleri ind\u00fckler ve bu genlerin dengesi, LMP1'in ind\u00fcklenmesi ve B h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi s\u0131ras\u0131nda hayatta kalmay\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"26079071","title":"Crizotinib in ROS1-rearranged non-small-cell lung cancer.","text":"ARKA PLAN Arka planda, ROS1 proto-onkogen resept\u00f6r tirozin kinaz\u0131n\u0131 (ROS1) kodlayan kromozomal yeniden d\u00fczenlemeler, non-k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanserlerinin (NSCLC'ler) ayr\u0131 bir molek\u00fcler alt grubunu tan\u0131mlar ve bu alt grup, ROS1 kinaz inhibit\u00f6r\u00fcne terap\u00f6tik olarak duyarl\u0131 olabilir. Crizotinib, anaplastik l\u00f6semi kinaz (ALK), ROS1 ve ba\u015fka bir proto-onkogen resept\u00f6r tirozin kinaz\u0131 olan MET'i inhibe eden k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl bir tirozin kinaz inhibit\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Y\u00d6NTEMLER Biz, ileri evre NSCLC'li 50 hastay\u0131, ROS1 yeniden d\u00fczenlemesine pozitif olan bir geni\u015fleme kohortuna dahil ettik, bu da crizotinib faz 1 \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. Hastalar, standart oral dozda 250 mg iki kez g\u00fcnde crizotinib ile tedavi edildi ve g\u00fcvenlik, farmakokinetik ve tedaviye yan\u0131tlar\u0131 de\u011ferlendirildi. ROS1 f\u00fczyon ortaklar\u0131, sonraki nesil dizileme veya ters transkriptaz-polimeraz zincir reaksiyon (RT-PCR) testleri kullan\u0131larak belirlendi. SONU\u00c7LAR Nesne yan\u0131t oran\u0131 %72 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], %58 ile %84) idi, 3 tam yan\u0131t ve 33 k\u0131smi yan\u0131t vard\u0131. Yan\u0131t\u0131n medyan s\u00fcresi 17,6 ay (CI, %14,5 ile ula\u015f\u0131lmayan) idi. Progresyon-serbest hayatta kalma medyan\u0131 19,2 ay (CI, %14,4 ile ula\u015f\u0131lmayan) idi ve 25 hasta (y\u00fczde 50) hala ilerleme i\u00e7in takipteydi. 30 t\u00fcm\u00f6rden 7 ROS1 f\u00fczyon orta\u011f\u0131 belirlendi: 5 bilinen ve 2 yeni ortak gen. ROS1 yeniden d\u00fczenlemenin t\u00fcr\u00fcne g\u00f6re crizotinib'e klinik yan\u0131t aras\u0131nda bir korelasyon g\u00f6zlemlenmedi. Crizotinib'in g\u00fcvenlik profili, ALK yeniden d\u00fczenlemi\u015f NSCLC'li hastalarda g\u00f6r\u00fclenle benzerlik g\u00f6sterdi. SONU\u00c7LAR Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ileri evre ROS1 yeniden d\u00fczenlemi\u015f NSCLC'li hastalarda crizotinib \u00f6nemli antitumor etkinli\u011fi g\u00f6sterdi. ROS1 yeniden d\u00fczenleme, crizotinib'in y\u00fcksek etkinli\u011fi i\u00e7in NSCLC'nin ikinci bir molek\u00fcler"}
{"_id":"26083387","title":"The S. cerevisiae Rrm3p DNA helicase moves with the replication fork and affects replication of all yeast chromosomes.","text":"Saccharomyces cerevisiae DNA helikaz\u0131 Rrm3p, genomun boyunca da\u011f\u0131lm\u0131\u015f 1000'den fazla ayr\u0131 sitede normal kollaj ilerlemesini sa\u011flamak i\u00e7in gereklidir. Burada, rrm3 h\u00fccrelerinde t\u00fcm maya kromozomlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n belirgin \u015fekilde gecikti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu gecikme, herhangi bir Rrm3p ba\u011f\u0131ml\u0131 sitenin \u00f6ng\u00f6r\u00fclmedi\u011fi bir b\u00f6lgede bile g\u00f6zlemlendi. 2 boyutlu jellerdeki \u00e7o\u011falma ara \u00fcr\u00fcnleri deseni temelinde, rrm3 h\u00fccrelerindeki kollaj h\u0131z\u0131n\u0131n, normal tipten farkl\u0131 olarak sadece bilinen Rrm3p ba\u011f\u0131ml\u0131 sitelerde yava\u015flad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu veriler, Rrm3p'nin DNA \u00e7o\u011falmas\u0131nda genel bir rol\u00fc olmas\u0131na ra\u011fmen, sadece veya \u00f6ncelikle belirli, \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131 zor sitelerde etkinli\u011finin gerekli oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Kromatin imm\u00fcnprecipitasyon kriterine g\u00f6re, Rrm3p hem Rrm3p ba\u011f\u0131ml\u0131 hem de ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan sitelerle ili\u015fkiliydi ve hem Rrm3p ba\u011f\u0131ml\u0131 hem de ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan sitelerde \u00e7o\u011falma kolu ile birlikte hareket etti. Ayr\u0131ca, Rrm3p, DNA polimeraz epsilon'un katalitik alt birimi olan Pol2p ile in vivo etkile\u015fim g\u00f6sterdi. Bu nedenle, Rrm3p'nin, \u00e7o\u011falma kolu durdu\u011funda bu sitelerde i\u015fe al\u0131nmak yerine, \u00e7o\u011falma kolu cihaz\u0131n\u0131n bir bile\u015feni oldu\u011fu muhtemeldir."}
{"_id":"26089649","title":"The pathophysiology of protein-overload proteinuria.","text":"Protein y\u00fck\u00fc nefrozu olan farelerde b\u00f6brek fonksiyonu ve yap\u0131s\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler, in\u00fclin ve farkl\u0131 molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131k ve y\u00fckte iz proteinleri kullanarak b\u00f6brek temizleme oran (C\/GFR) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile incelendi. Protein\u00fcri olan farelerde 1) b\u00f6brek filtrasyon oran\u0131 ve b\u00f6brek plazma ak\u0131\u015f\u0131 de\u011fi\u015fmedi; 2) fareler serum albuminin C\/GFR'i 34 kat artt\u0131 ve bu de\u011ferler BSA'ya benzer hale geldi; 3) aniyonik at\u0131k peroksidaz (HRP) i\u00e7in C\/GFR 2 kat artt\u0131, ancak n\u00f6tr ve katyonik HRP i\u00e7in normal de\u011ferler g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve 4) heterolog IgG ve IgM i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla 11 ve 3 kat art\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Glomer\u00fcler epitel h\u00fccreleri dejeneratif de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6sterdi, ancak glomer\u00fcler bazal membran\u0131n aniyonik sitelerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, polietilenimina ba\u011flanma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile de\u011fi\u015fmemi\u015f bulundu. \u00d6zetle, serum albumin konsantrasyonundaki art\u0131\u015f, transkapiller albumin ta\u015f\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. Bu durum, glomer\u00fcler epitel h\u00fccrelerinde dejeneratif de\u011fi\u015fikliklere ve b\u00fcy\u00fck delik kusurlar\u0131n\u0131n geli\u015fmesine yol a\u00e7t\u0131, ancak bu kusurlar tamamen geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilir."}
{"_id":"26099680","title":"Effects of aging on central and peripheral mammalian clocks.","text":"Ya\u015flanma ile birlikte sirkadiyen organizasyon de\u011fi\u015fir, ancak ya\u015fa ba\u011fl\u0131 de\u011fi\u015fikliklerin merkezi saatlerin, periferik osilat\u00f6rlerin veya sistemi birlikte tutan koplama mekanizmalar\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fikliklerine ne kadar ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu bilmiyoruz. Transgenik fareler kullanarak, ya\u015flanma ile birlikte suprachiasmatic \u00e7ekirdek (SCN) ve periferik dokularda Per1 geninin ifade ritminin etkilerini de\u011ferlendirdik. 2 ayl\u0131k ve 24-26 ayl\u0131k Per1-luc transgenik fareler, \u0131\u015f\u0131k-karanl\u0131k d\u00f6ng\u00fclerine uydurulmu\u015f olarak \u00f6ld\u00fcr\u00fcld\u00fc ve dokular al\u0131nd\u0131 ve k\u00fclt\u00fcrlendi. 10 dokuda Per1-luc ifadesi \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. SCN'de, merkezi memeliler saatinde, Per1-luc ifadesi k\u00fclt\u00fcrde 7 haftadan fazla g\u00fc\u00e7l\u00fc ritmikti. Gen\u00e7 ve ya\u015fl\u0131 fareler aras\u0131ndaki SCN ritmikli\u011fi aras\u0131ndaki tek fark, serbest ko\u015fullu d\u00f6nemin ya\u015fa ba\u011fl\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck ama anlaml\u0131 bir \u015fekilde k\u0131salmas\u0131yd\u0131. Baz\u0131 periferik dokulardaki sirkadiyen ritmiklik ya\u015flanmayla etkilenmedi, oysa di\u011fer dokulardaki ritmiklik \u0131\u015f\u0131k d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne g\u00f6re faz ileriydi ya da yoktu. Arrhythmik olan dokular, forskolin uygulanmas\u0131yla osilasyonlara indirgenebiliyordu, bu da onlar\u0131n osilasyon yetene\u011fini korudu\u011funu ancak in vivo olarak uygun \u015fekilde s\u00fcr\u00fcklenmedi\u011fini g\u00f6steriyordu. Genel olarak, sonu\u00e7lar memelilerin sirkadiyen sistemine ya\u015flanman\u0131n etkilerine dair yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunuyor. Ya\u015flanma, t\u00fcm dokularda de\u011fil ama baz\u0131 dokularda ritimleri etkiliyor ve muhtemelen SCN'nin periferik osilat\u00f6rleri s\u00fcr\u00fckleme yetene\u011fini azaltarak etki ediyor."}
{"_id":"26104554","title":"CtBP3\/BARS drives membrane fission in dynamin-independent transport pathways","text":"Membran fi\u015fyonu, membran ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n temel bir ad\u0131m\u0131d\u0131r. Bug\u00fcne kadar, canl\u0131 i\u00e7inde ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131kta yer alan tek fi\u015fyon proteini makineyi dynamin i\u00e7erir ve birka\u00e7, ancak t\u00fcm ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131k yollar\u0131nda i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Bu nedenle, di\u011fer fi\u015fyon makineleri de bulunabilir. Burada, CtBP3\/Brefeldin A-ribosil edilmi\u015f substrat (CtBP3\/BARS), Golgi'den plazma zar\u0131na bazolateral ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131ktan ve s\u0131v\u0131 fazl\u0131 endositizden fi\u015fyonu kontrol etti\u011fini bildiriyoruz ve bu s\u00fcre\u00e7lerde dynamin dahil de\u011fildir. \u00d6te yandan, CtBP3\/BARS proteini, plazma zar\u0131na apikal ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131kta ve resept\u00f6rle ili\u015fkili endositizde etkisizdir, her iki ad\u0131m da dynamin taraf\u0131ndan kontrol edilir. Bu, CtBP3\/BARS'\u0131n, dynamin gerektirmeyen endositik ve ekzositik ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131k yollar\u0131nda membran fi\u015fyonunu kontrol etti\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"26105746","title":"Influenza A myocarditis developing in an adult liver transplant recipient despite vaccination: a case report and review of the literature.","text":"Kronik imm\u00fcnosupresif ajanlar alan kat\u0131 organ nakil al\u0131c\u0131lar\u0131, a\u015f\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen grip vir\u00fcs\u00fc edinme riski alt\u0131ndad\u0131r. Myokardit, grip enfeksiyonunun bilinen ancak nadiren g\u00f6r\u00fclen bir komplikasyonudur. \u0130lk kez, \u00f6nleyici a\u015f\u0131 almas\u0131na ra\u011fmen grip A myokarditi geli\u015fen yeti\u015fkin karaci\u011fer nakil al\u0131c\u0131s\u0131n\u0131 sunuyoruz. Bu, kat\u0131 organ nakil al\u0131c\u0131lar\u0131 i\u00e7in ortaya \u00e7\u0131kabilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc onlar protein a\u015f\u0131lar\u0131na kar\u015f\u0131 azalt\u0131lm\u0131\u015f bir yan\u0131t g\u00f6sterirler, bu da onlar\u0131 enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 savunmas\u0131z b\u0131rakabilir. Grip mevsiminde kat\u0131 organ nakil al\u0131c\u0131lar\u0131na antiviral kimyasallarla \u00f6nleyici tedavi uygulaman\u0131n bu y\u00fcksek riskli n\u00fcfusta grip i\u00e7in etkili bir \u00f6nleyici tedavi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fmalar gerekmektedir."}
{"_id":"26107000","title":"Extrapulmonary effects of chronic obstructive pulmonary disease on physical activity: a cross-sectional study.","text":"\n# Neden Fiziksel Aktivite COPD Hastalar\u0131nda Azal\u0131r?\n\nKronik Obstr\u00fcktif Pulmoner Hastal\u0131k (COPD), hastalarda \u00f6nemli ekstrapulmoner etkilere sahip sistemik bir bile\u015fene sahiptir ve bu etkiler, bireysel hastalarda hastal\u0131\u011f\u0131n \u015fiddetini art\u0131rabilir.\n\n# Ama\u00e7lar\n\nCOPD'nin ekstrapulmoner etkileri ve komorbiditeleri ile hastalarda fiziksel aktivite azalmas\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rmak.\n\n# Y\u00f6ntemler\n\n\u00c7apraz kesitli bir \u00e7al\u0131\u015fma kapsam\u0131nda, 170 COPD hastas\u0131 (GOLD evreleri I-IV; BODE skoru 0-10) de\u011ferlendirildi. Fiziksel aktivite, 5-6 g\u00fcn boyunca bir \u00e7ok sens\u00f6rl\u00fc h\u0131zland\u0131r\u0131c\u0131 kol band\u0131 kullan\u0131larak izlendi. Bu cihaz, g\u00fcnl\u00fck ad\u0131m say\u0131s\u0131n\u0131 ve fiziksel aktivite seviyesini (toplam g\u00fcnl\u00fck enerji harcamas\u0131 ile gece boyunca uyku s\u0131ras\u0131nda enerji harcamas\u0131n\u0131n oran\u0131) kaydeder. Kardiyovask\u00fcler durum, ekokardiyografi, damar Doppler ultrasonografisi ve N-terminal pro-B-tipi natri\u00fcrik peptid (NT-proBNP) seviyeleri ile de\u011ferlendirildi. Ruh hali, metabolik\/kas durumu, sistemik iltihap ve anemi, Beck Depresyon Envanteri, biyoelektrik impedans analizi, el s\u0131kma kuvveti, y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131kl\u0131 C-reaktif protein\/fibrinogen ve hemoglobin seviyeleri ile belirlendi.\n\n# \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Ana Bulgular\n\nAd\u0131m say\u0131s\u0131 veya fiziksel aktivite seviyesi ba\u011f\u0131ml\u0131 de\u011fi\u015fken olarak kullan\u0131lan \u00e7oklu do\u011frusal regresyon analizinde, COPD hastalar\u0131nda fiziksel aktiviteyi azaltan ekstrapulmoner parametreler, NT-proBNP seviyeleri, ekokardiyografide \u00f6l\u00e7\u00fclen sol ventrik\u00fcl diastolik fonksiyonu ve sistemik iltihap olarak belirlendi. Bu fakt\u00f6rler, GOLD evreleri veya BODE skoru ile ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkiliydi.\n\n# Sonu\u00e7\n\nDaha y\u00fcksek sistemik iltihap ve sol kalp fonksiyon bozuklu\u011fu de\u011ferleri, COPD hastalar\u0131nda fiziksel aktivite azalmas\u0131yla ili\u015fkilidir."}
{"_id":"26108767","title":"Cleavage efficient 2A peptides for high level monoclonal antibody expression in CHO cells.","text":"2A peptitleri kullanarak tek bir kasette a\u011f\u0131r zincir (HC) ve hafif zincir (LC) genlerinin ba\u011flanmas\u0131, monoklonal antikor (mAb) \u00fcretimi i\u00e7in HC ve LC oran\u0131 \u00fczerinde kontrol sa\u011flar ve h\u00fccrelerin ifade etmemesini azalt\u0131r. Foot-and-mouth hastal\u0131\u011f\u0131 vir\u00fcs\u00fc (F2A), at riniti A vir\u00fcs\u00fc (E2A), domuz te\u015f vir\u00fcs\u00fc-1 (P2A) ve Thosea asigna vir\u00fcs\u00fc (T2A) kaynakl\u0131 d\u00f6rt farkl\u0131 2A peptidi, \u00c7in hamster ovary (CHO) h\u00fccre hatlar\u0131nda 3 biyosimiler IgG1 mAb'lerin ifadesi i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. HC ve LC, hem 2A peptitleri hem de GSG ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 kullan\u0131larak farkl\u0131 \u015fekilde ba\u011fland\u0131. 2A'n\u0131n \u00fcst ak\u0131\u015f\u0131nda bir furin tan\u0131 sitesinin eklenmesi, aksi takdirde HC'ye ba\u011flanacak olan 2A kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Farkl\u0131 2A peptitleri, mAb ifade d\u00fczeyine g\u00f6re farkl\u0131 kestirme verimliliklerine sahipti. Her 2A peptidinin g\u00f6receli kestirme verimlili\u011fi, farkl\u0131 IgG1 mAb'lerin farkl\u0131 CHO h\u00fccrelerinde ifade edilmesi i\u00e7in benzer kald\u0131. Herhangi bir 2A peptidinde tam kestirme g\u00f6zlemlenmedi, ancak GSG ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131 kestirme verimlili\u011fini ve dolay\u0131s\u0131yla mAb ifade d\u00fczeyini art\u0131rd\u0131. GSG ba\u011flay\u0131c\u0131l\u0131 T2A (GT2A), en y\u00fcksek kestirme verimlili\u011fine ve mAb ifade d\u00fczeyine sahipti. GT2A ile olu\u015fturulan istikrarl\u0131 amplifiye edilmi\u015f CHO DG44 havuzlar\u0131, 3 mAb i\u00e7in 357, 416 ve 600 mg\/L titrelere sahipti. Tamamlanmayan kestirme, yanl\u0131\u015f i\u015flenmi\u015f mAb t\u00fcrlerine ve agregatlara neden oldu, bunlar kromatin y\u00f6nlendirilmi\u015f berrakla\u015ft\u0131rma y\u00f6ntemi ve protein A safla\u015ft\u0131rma ile \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Sunulan vekt\u00f6r ve y\u00f6ntemler, hem mAb geli\u015ftirme hem de \u00fcretim i\u00e7in kolay bir s\u00fcre\u00e7 sa\u011flar."}
{"_id":"26112624","title":"The complexity of human ribosome biogenesis revealed by systematic nucleolar screening of Pre-rRNA processing factors.","text":"Olgun ribozomal RNA'lar (rRNA'lar), karma\u015f\u0131k i\u015fleme tabi olduktan sonra, polikistronik \u00f6nc\u00fcllerden \u00fcretilir. \u00d6nc\u00fc (\u00f6n)-rRNA i\u015fleme, mayada kapsaml\u0131 bir \u015fekilde karakterize edilmi\u015f ve insanlarda korunmu\u015f oldu\u011fu varsay\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. HeLa h\u00fccrelerinde 625 n\u00fckleol proteini i\u015flevsel olarak karakterize ettik ve i\u015fleme i\u00e7in 286's\u0131n\u0131 belirledik, bunlardan 74'\u00fc mayada bir homologu olmayanlar. Se\u00e7ilen adaylar i\u00e7in, \u00f6n-rRNA i\u015fleme kusurlar\u0131n\u0131n farkl\u0131 h\u00fccre tiplerinde (bunlar da birincil h\u00fccreler dahil) korundu\u011funu, bu kusurlar\u0131n p53'e ba\u011fl\u0131 n\u00fckleol t\u00fcm\u00f6r g\u00f6zetim yolunun etkinle\u015ftirilmesinden kaynaklanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duraklamas\u0131ndan ve apoptozdan \u00f6nce geldi\u011fini g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, i\u00e7 transkripsiyon aral\u0131klar\u0131n\u0131n (ITS'ler) i\u015flenmesinde exosomlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve 18S rRNA'n\u0131n 3' u\u00e7 olgunla\u015fmas\u0131nda EXOSC10\/Rrp6'n\u0131n, mayadaki ITS2 i\u015fleme fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdik. Sonu\u00e7 olarak, insan h\u00fccreleri, temel anlama a\u00e7\u0131s\u0131ndan ribozomopatiyalar\u0131 molek\u00fcler d\u00fczeyde anlamak ve etkili tedavi ajanlar\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in benzersiz stratejiler benimsemi\u015f ve farkl\u0131 trans-etken fakt\u00f6rleri i\u015fe alm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"26112696","title":"Maximal aerobic capacity in African-American and Caucasian prepubertal children.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, 5-10 ya\u015f aras\u0131 Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 (n = 44) ve Beyaz (n = 31) \u00f6n ergen \u00e7ocuklarda dinlenme, alt maksimum ve maksimum (VO2max) oksijen t\u00fcketimi (VO2) aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 incelemekti. Dinlenme VO2, oru\u00e7 halinde do\u011frudan kalorimetre ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Alt maksimum ve VO2max, \u00e7ocuklar i\u00e7in uygun t\u00fcm \u00e7\u0131kar\u0131c\u0131, ilerleyici ko\u015fu egzersiz testi s\u0131ras\u0131nda belirlendi. \u00c7ift enerjili r\u00f6ntgen absorptometresi, toplam ya\u011f k\u00fctlesi (FM), yumu\u015fak kas k\u00fctlesi (LTM) ve bacak yumu\u015fak LTM'yi belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Etiketli su, toplam enerji harcamas\u0131 (TEE) ve aktivite enerji harcamas\u0131 (AEE) belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Etniklik (P < 0.01) \u00fczerinde anlaml\u0131 bir etki bulundu, ancak dinlenme veya alt maksimum VO2 i\u00e7in de\u011fil, Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 \u00e7ocuklar\u0131n mutlak VO2max'\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k %15 daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu belirlendi (1.21 \u00b1 0.032 vs. 1.43 \u00b1 0.031 l\/dak, s\u0131ras\u0131yla). Daha d\u00fc\u015f\u00fck VO2max, Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 \u00e7ocuklarda yumu\u015fak LTM'ye (1.23 \u00b1 0.025 vs. 1.39 \u00b1 0.031 l\/dak; P < 0.01), bacak yumu\u015fak LTM'ye (1.20 \u00b1 0.031 vs. 1.43 \u00b1 0.042 l\/dak; P < 0.01) ve yumu\u015fak LTM ve FM'ye (1.23 \u00b1 0.025 vs. 1.39 \u00b1 0.031 l\/dak; P < 0.01) g\u00f6re ayarland\u0131ktan sonra da devam etti. TEE (1.20 \u00b1 0.02 vs. 1.38 \u00b1 0.0028 l\/dak; P < 0.001) ve AEE (1.20 \u00b1 0.024 vs. 1.38 \u00b1 0.028 l\/dak; P < 0.001) ayarland\u0131ktan sonra da daha d\u00fc\u015f\u00fck VO2max"}
{"_id":"26117607","title":"Penaeus monodon Dscam (PmDscam) has a highly diverse cytoplasmic tail and is the first membrane-bound shrimp Dscam to be reported.","text":"Down sendrom h\u00fccre yap\u0131\u015fma molek\u00fcl\u00fc (Dscam), omurgas\u0131zlarda bildirilen \"alternatif adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k\"ta \u00f6nemli bir rol oynayabilir gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Dscam, sinyal iletimiyle ili\u015fkili bir sitoplazmik kuyruk ve olas\u0131 bir patojen tan\u0131 mekanizmas\u0131na sahip hiper de\u011fi\u015fken bir d\u0131\u015f b\u00f6lge i\u00e7eren bir molek\u00fcld\u00fcr. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda, Litopenaeus vannamei'den benzersiz bir kuyruklu olmayan Dscam formu izole ettik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ilk kez karides Dscam'\u0131n membran ba\u011fl\u0131 formunu rapor ediyoruz: PmDscam, Penaeus monodon'dan izole edildi ve hem membran ba\u011fl\u0131 hem de kuyruklu olmayan formlarda mevcuttu. Filogenetik analiz, karides ve su b\u00f6ce\u011fi omurgas\u0131z Dscam'lar\u0131n tek bir alt klan\u0131 payla\u015fmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak b\u00f6cek Dscam'lardan ve omurgas\u0131z Dscam benzeri molek\u00fcllerden farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. D\u0131\u015f b\u00f6lge i\u00e7inde, PmDscam de\u011fi\u015fken b\u00f6lgeleri N-terminal Ig2, N-terminal Ig3 ve t\u00fcm Ig7 alan\u0131na yay\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. PmDscam d\u0131\u015f b\u00f6lge varyantlar\u0131 ve membran ba\u011fl\u0131 alan varyantlar\u0131, kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak m\u00fcteakip alternatif splice olaylar\u0131yla \u00fcretildi. Sitoplazmik kuyruk varyantlar\u0131, ekleme\/\u00e7\u0131karma eksenleriyle \u00fcretildi. Daphnia Dscam'\u0131n sitoplazmik kuyru\u011funun genomik organizasyonu temelinde, karides Dscam genomik lokusunun hem kuyruklu olmayan hem de membran ba\u011fl\u0131 formlar\u0131 \u00fcretmek i\u00e7in Tip III polyadenilasyon kullanabilece\u011fini \u00f6neren bir model geli\u015ftirdik."}
{"_id":"26118532","title":"The different biological effects of telomestatin and TMPyP4 can be attributed to their selectivity for interaction with intramolecular or intermolecular G-quadruplex structures.","text":"G-d\u00f6rtgen yap\u0131lar\u0131n\u0131n telomerlerde Stylonychia macronuclei'nin ve insan h\u00fccrelerindeki c-myc geninin promot\u00f6r\u00fcnde var oldu\u011fu g\u00f6sterimi, bu ikincil DNA yap\u0131lar\u0131n\u0131 ila\u00e7 tasar\u0131m\u0131 i\u00e7in potansiyel hedefler olarak do\u011frulad\u0131. Sonraki \u00f6nemli nokta, G-d\u00f6rtgen yap\u0131lar\u0131yla etkile\u015fen ajanlar\u0131n farkl\u0131 G-d\u00f6rtgen yap\u0131 t\u00fcrlerine kar\u015f\u0131 se\u00e7icili\u011fidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, telomerlerdeki intermolek\u00fcler veya intramolek\u00fcler G-d\u00f6rtgen yap\u0131lar aras\u0131nda se\u00e7ici etkile\u015fimle ili\u015fkili belirli biyolojik etkileri bu ila\u00e7larla ili\u015fkilendirmek i\u00e7in \u00f6nemli bir ad\u0131m att\u0131k. Telomestatin, Streptomyces anulatus 3533-SV4'ten izole edilmi\u015f do\u011fal bir \u00fcr\u00fcnd\u00fcr ve G-d\u00f6rtgen etkile\u015fimi yoluyla \u00e7ok g\u00fc\u00e7l\u00fc bir telomeraz inhibit\u00f6r\u00fc oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Telomestatin'in intramolek\u00fcler G-d\u00f6rtgen yap\u0131lara kar\u015f\u0131 intermolek\u00fcler G-d\u00f6rtgen yap\u0131lara kar\u015f\u0131 tercihli etkile\u015fim g\u00f6sterdi\u011fini ve ayr\u0131ca duplex DNA'ya k\u0131yasla intramolek\u00fcler G-d\u00f6rtgen yap\u0131lara kar\u015f\u0131 70 kat daha se\u00e7ici oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k. Telomestatin, insan telomerik DNA'dan olu\u015fan G-d\u00f6rtgen yap\u0131lar\u0131n\u0131 ve tek iplikli DNA'dan olu\u015fanlar\u0131 kararl\u0131 hale getirebilir. \u00d6nemli olan, telomestatin bu G-d\u00f6rtgen yap\u0131lar\u0131n\u0131 monovalan katyonlar olmadan kararl\u0131 hale getirebilmesidir, bu da G-d\u00f6rtgen etkile\u015fen bile\u015fiklerin aras\u0131nda benzersiz bir \u00f6zelliktir. Toksik olmayan konsantrasyonlarda, telomestatin birka\u00e7 hafta i\u00e7inde telomeraz pozitif h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bask\u0131lar. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, TMPyP4, intermolek\u00fcler G-d\u00f6rtgen yap\u0131lar\u0131n olu\u015fumunu kolayla\u015ft\u0131ran bir bile\u015fik, hem telomeraz pozitif h\u00fccrelerin hem de alternatif telomer uzatma (ALT) pozitif h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 bask\u0131lar. Ayr\u0131ca, TMPyP4'\u00fcn deniz yenge\u00e7 yumurta h\u00fccrelerinde anafaz k\u00f6pr\u00fcleri ind\u00fckledi\u011fini, ancak telomestatin'in bu etkiyi g\u00f6stermedi\u011fini kan\u0131tlad\u0131k, bu da telomestatin'in intramolek\u00fcler G-d\u00f6rtgen yap\u0131lara ve TMPyP4'\u00fcn intermolek\u00fcler G-d\u00f6rtgen yap\u0131lara kar\u015f\u0131 se\u00e7icili\u011finin farkl\u0131 biyolojik etkilerin arac\u0131lamas\u0131ndaki \u00f6nemini"}
{"_id":"26121646","title":"Targeting oxidative stress to treat endometriosis.","text":"G\u0130R\u0130\u015e Endometrioz, \u00fcreme \u00e7a\u011f\u0131ndaki kad\u0131nlar\u0131n %10'unu etkileyen bir durumdur. Tan\u0131m\u0131, rahim bo\u015flu\u011fu d\u0131\u015f\u0131nda yerle\u015ftirilmi\u015f aktif endometrial dokunun varl\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Endometriozun kesin patofizyolojisi hala belirsiz olsa da, birka\u00e7 olas\u0131 etyolojik teori \u00f6nerilmi\u015ftir. Bu kadar yayg\u0131n olmas\u0131 nedeniyle, endometrioz i\u00e7in yeni bir tedavi y\u00f6ntemi arzusu yayg\u0131nd\u0131r. Son zamanlarda, endometriozun patolojik \u00f6zelliklerine odaklanan \u00e7al\u0131\u015fmalar, oksidatif stresin (OS) olu\u015fturuldu\u011fu ve bunun tersine ektopik endometriumun yerle\u015ftirilmesini kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131 bir d\u00f6ng\u00fc ortaya koymu\u015ftur. Ayn\u0131 zamanda, y\u00fcksek miktarda reaktif oksijen t\u00fcrlerinin olu\u015fmas\u0131, OS durumunu daha da tetikler. KAPSAYAN ALANLAR Yazar, OS ile endometrioz aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi destekleyen kan\u0131tlar\u0131 incelemi\u015ftir. \u0130li\u015fki kurulduktan sonra, endometrioz hastalar\u0131nda \u00f6zellikle ara\u015ft\u0131r\u0131lan antioksidan ajanlar, C ve E vitaminleri, melatonin, resveratrol, xanthohumol ve epigallocatechin-3-gallate (EGCG) hakk\u0131nda bir arama yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130ncelenen t\u00fcm antioksidanlar\u0131n endometrioz \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkisi oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir. UZMAN G\u00d6R\u00dc\u015e\u00dc Endometrioz tedavisinde OS'nin azalt\u0131lmas\u0131n\u0131 hedeflemek umut verici g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bununla birlikte, \u00e7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fma in vitro veya hayvan temelli oldu\u011fundan, endometriozlu hastalarda OS azalt\u0131m\u0131n\u0131n etkisini ayd\u0131nlatmak i\u00e7in insan konulu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n gerekli oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor."}
{"_id":"26124606","title":"Interferon alpha for the treatment of chronic hepatitis C in patients infected with human immunodeficiency virus. Hepatitis-HIV Spanish Study Group.","text":"Hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV) enfeksiyonundan kaynaklanan karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131, parenteral yolla insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) ile enfekte olmu\u015f bireyler aras\u0131nda artan bir morbidite ve mortalite nedeni haline gelmektedir. Bu hastalarda interferon (IFN) alfa tedavisinin etkinli\u011fini ve bu ilaca yan\u0131t vermenin \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fclerini analiz ettik. Toplamda 119 kronik hepatit C hastas\u0131 (bunlardan 90'\u0131 HIV enfekte ve 29'u HIV enfekte olmayan) \u00e7ok merkezli, \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir, a\u00e7\u0131k, rastgele olmayan g\u00f6zlemli bir \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edildi. IFN-alfa, 3 ay boyunca haftada \u00fc\u00e7 kez alt ekstremiteye 5 milyon birim dozda subk\u00fctan olarak verildi; yan\u0131t g\u00f6steren hastalar, ek olarak 9 ay boyunca haftada \u00fc\u00e7 kez 3 milyon birim dozda alt ekstremiteye subk\u00fctan olarak verildi. \u00c7al\u0131\u015fmay\u0131 tamamlayan 107 hasta vard\u0131; aminotransferaz seviyeleri normalle\u015fti ve HCV RNA serumu negatif (tam yan\u0131t) hale geldi 80 HIV enfekte hastadan 26 (32.5%) ve 27 HIV enfekte olmayan hastadan 10 (37.0%) (P = .666) tedavi tamamland\u0131ktan sonra. HIV enfekte hastalarda yan\u0131tla ili\u015fkili iki ba\u011f\u0131ms\u0131z de\u011fi\u015fken vard\u0131: CD4+ T lenfosit say\u0131s\u0131 500 x 10(6)\/L'den fazla ve temel HCV viremi seviyesi 10(7) kopyalar\/mL'den az. Tedavi sonras\u0131 12 ay i\u00e7inde, HIV enfekte hastalarda 30.8% ve HIV enfekte olmayan hastalarda 12.5% (P = .403) tekrarlamalar oldu."}
{"_id":"26132041","title":"Vanishing cerebellar infarcts in a migraine patient.","text":"Son n\u00fcfus temelli \u00e7al\u0131\u015fmalar, migrenin, arka dola\u015f\u0131m b\u00f6lgesinin infarkt benzeri lezyonlar\u0131n\u0131n geli\u015fimi i\u00e7in bir risk fakt\u00f6r\u00fc oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu lezyonlar, boyutlar\u0131, yerleri ve manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (MRI) \u00f6zellikleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, ger\u00e7ek vask\u00fcler infarktlar olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Ancak, bu MRI bulgular\u0131n\u0131n patolojisini belirleyen herhangi bir otopsi \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, ger\u00e7ek nedenleri bilinmemektedir. Bir vaka hastas\u0131, MRI'de g\u00f6r\u00fcnen, ancak 16 g\u00fcn sonra tekrarlanan g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemede kaybolan, bu nedenle vask\u00fcler iskemik bazl\u0131 infarktlar olarak kabul edilen g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte cerebellar infarktlar geli\u015ftiren migrenli bir hasta olarak sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"26133404","title":"A novel viral transcript with homology to human interleukin-10 is expressed during latent human cytomegalovirus infection.","text":"\u0130nsan sitomegalovir\u00fcs (CMV), gran\u00fclosit-makrofaj \u00f6nc\u00fclleri (GM-Ps) gibi hematopoetik h\u00fccrelerde latent enfeksiyonlar olu\u015fturur. Latans s\u0131ras\u0131nda vir\u00fcs, \u00e7o\u011falamayan bir durumda hapsolur, ancak daha \u00f6nce s\u0131n\u0131rl\u0131 transkripsiyonel aktivite rapor edilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, enfeksiyonun latent evresinde viral gen ifadesini daha da incelemek amac\u0131yla bir deneysel latent model kulland\u0131k. Primer insan GM-Ps, CMV Toledo su\u015fuyla latent olarak enfekte edildi ve RNA, CMV geni spesifik primerleri kullanarak ters transkripsiyon-PCR ile \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Bu yakla\u015f\u0131mla, viral genomun UL111.5A b\u00f6lgesinden transkripsiyonu tespit ettik. Bu transkripsiyon, AD169 ve Towne su\u015flar\u0131yla latent olarak enfekte edilmi\u015f GM-Ps'te de tespit edildi, bu da ifadenin CMV su\u015funa ba\u011f\u0131ms\u0131z oldu\u011funu g\u00f6sterdi. \u00d6nemli olarak, sa\u011fl\u0131kl\u0131 kemik ili\u011fi ve mobilize periferik kan allo\u011fraf\u0131 don\u00f6rlerinden monon\u00fckleer h\u00fccrelerde UL111.5A b\u00f6lgesi transkripsiyonlar\u0131n\u0131 tespit ettik, bu da do\u011fal latent enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda ifadenin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Latent olarak enfekte edilmi\u015f GM-Ps'ten \u00e7\u0131kar\u0131lan RNA ile haritalama deneyleri, \u00fcretken enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda rapor edilenlerden farkl\u0131 bir splice deseni olan yeni bir UL111.5A b\u00f6lgesi transkripsiyonunun ifadesini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Bu latent enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda ifade edilen UL111.5A b\u00f6lgesi transkripsiyonu, g\u00fc\u00e7l\u00fc imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 interleukin-10 (IL-10) ile homolojiye sahip 139 amino asitlik bir proteini kodlamak i\u00e7in \u00f6ng\u00f6r\u00fclmektedir ve \u00fcretken CMV enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda ifade edilen viral IL-10 homologudur. Latans ile ili\u015fkili cmvIL-10 ifadesi, vir\u00fcs\u00fcn latent evrede ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tan\u0131ma ve temizleme ka\u00e7\u0131\u015f\u0131n\u0131 sa\u011flayabilir."}
{"_id":"26150367","title":"Treatments for somnambulism in adults: assessing the evidence.","text":"Somnambulizm, veya uyku y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f\u00fc, h\u0131zl\u0131 g\u00f6z hareketi olmayan (NREM) uykuda, genellikle uyan\u0131kl\u0131kta g\u00f6r\u00fclen hareket davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131n uykuda sergilenmesidir. Genel olarak, uyku y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f\u00fc, g\u00fcvenlik \u00f6nlemlerine ra\u011fmen rahats\u0131zl\u0131k veya tehlike olu\u015fturuyorsa, t\u0131bbi veya psikolojik tedavi g\u00f6sterge olarak de\u011ferlendirilmelidir. Klinik\u00e7iler, tedavi se\u00e7enekleri i\u00e7in kan\u0131tlar\u0131 de\u011ferlendirmek zorunda kalacaklard\u0131r. MEDLINE, EMBASE, PsycINFO ve Ovid Evidence-Based Medicine Reviews (EBM) \u00e7oklu dosya veritabanlar\u0131 arand\u0131. Yeti\u015fkinlerde uyku y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f\u00fc tedavisi i\u00e7in herhangi bir d\u00fczg\u00fcn g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f kontrol edilen deneme bulunmad\u0131. Yedi rapor, kontrol koluna sahip k\u00fc\u00e7\u00fck denemeleri veya 30 veya daha fazla hastay\u0131 i\u00e7eren geriye d\u00f6n\u00fck vaka serilerini tan\u0131mlad\u0131. Somnambulizm i\u00e7in tedavi \u00f6nerilerini destekleyecek y\u00fcksek kaliteli kan\u0131t olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, hastalarla kapsaml\u0131 bir tart\u0131\u015fma tavsiye edilir. \u015eimdi, tam g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f, iyi tasarlanm\u0131\u015f klinik denemeler gerekiyor ve \u00e7ok merkezli i\u015fbirlikleri, gerekli \u00f6rnek boyutlar\u0131n\u0131 elde etmek i\u00e7in gerekebilir."}
{"_id":"26182390","title":"Premature chromosome condensation: evidence for in vivo cell fusion in human malignant tumours.","text":"Erken kromozom kondensasyonu (PCC), kan hastal\u0131klar\u0131 ve \u00e7e\u015fitli histolojik tiplerdeki karcinomlardan do\u011frudan al\u0131nan dokular \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015f\u0131ld\u0131. GTG tekni\u011fi ile analiz edilen 166 malignansten 6's\u0131nda (128 kan hastal\u0131\u011f\u0131 vakalar\u0131, 35 karcinom ve 3 k\u00f6t\u00fc huylu ef\u00fczyon) PCC tespit edildi. Kromozom analizi, her vakada S evresi ve G1 evresi PCC'lerini ortaya koydu; analiz edilen metafazlar\u0131n aras\u0131nda PCC s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 1, 4 ve 8.6% aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. PCC kromozomlar\u0131, in vivo h\u00fccre birle\u015fmesini temsil ettikleri i\u00e7in, do\u011fal olarak olu\u015fan insan malignanslar\u0131nda \u00e7ok nadir de\u011fildir ve h\u00fccre birle\u015fmesi, k\u00f6t\u00fc huylu fenotip \u00fczerinde etki edebilir. Di\u011fer fakt\u00f6rlerle birlikte, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n heterojenli\u011fini de a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"26199970","title":"Blockade of the angiotensin system improves mental health domain of quality of life: A meta-analysis of randomized clinical trials","text":"Ama\u00e7: Angiotensin sisteminin bloke edilmesinin zihinsel sa\u011fl\u0131\u011fa etkileri belirsizdir. Amac\u0131m\u0131z, angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim inhibit\u00f6rleri ve angiotensin II tip 1 resept\u00f6r (AT1R) blokerlerinin zihinsel sa\u011fl\u0131k alan\u0131n\u0131 i\u00e7eren ya\u015fam kalitesinin etkisini belirlemekti. \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131: Yay\u0131nlanm\u0131\u015f literat\u00fcr \u00fczerinde yap\u0131lan meta-analiz. Veri Kaynaklar\u0131: PubMed ve klinikdeneyler.gov veritabanlar\u0131. Son arama Ocak 2017'de yap\u0131ld\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi: Herhangi bir angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim inhibit\u00f6r\u00fc veya AT1R blokerini plasebo veya non-angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim inhibit\u00f6r\u00fc veya non-AT1R bloker ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak se\u00e7ti\u011fimiz rastgele kontroll\u00fc denemeler. \u00c7al\u0131\u015fma kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131 herhangi bir \u00f6nemli fiziksel semptomdan yoksun yeti\u015fkinlerdi. PRISMA ve Cochrane \u0130\u015fbirli\u011fi'ne g\u00f6re meta-analiz raporlama y\u00f6ntemlerine uyduk. Veri Sentetikle\u015fmesi: On bir \u00e7al\u0131\u015fma analize dahil edildi. Plasebo veya di\u011fer antihipertansif ila\u00e7larla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, AT1R blokerleri ve angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim inhibit\u00f6rleri genel ya\u015fam kalitesinde (standart ortalama fark = 0.11, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = [0.08, 0.14], p < 0.0001), olumlu refah (standart ortalama fark = 0.11, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = [0.05, 0.17], p < 0.0001), zihinsel (standart ortalama fark = 0.15, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = [0.06, 0.25], p < 0.0001) ve kayg\u0131 (standart ortalama fark = 0.08, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = [0.01, 0.16], p < 0.0001) ya\u015fam kalitesi alanlar\u0131nda iyile\u015fme ile ili\u015fkilendirildi. Depresyon alan\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir fark bulunmad\u0131 (standart ortalama fark = 0.05, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = [0.02, 0.12], p = 0.15). Sonu\u00e7: Hipertansiyon tedavisinde sa\u011fl\u0131kl\u0131 yeti\u015fkinlerde"}
{"_id":"26230669","title":"The role of epigenetics in aging and autoimmunity.","text":"Ya\u015flanmayla birlikte ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetene\u011finin azalmas\u0131, otoimm\u00fcn hastal\u0131klar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin ya\u015flanmas\u0131 veya immunosenescans, hem T hem de B h\u00fccre fonksiyonunun azalmas\u0131yla karakterizedir ve paradoksal olarak kronik d\u00fc\u015f\u00fck dereceli iltihab\u0131n varl\u0131\u011f\u0131yla. Ya\u015flanma ile birlikte epigenetik de\u011fi\u015fikliklerin, \u00f6zellikle DNA metilasyonu ve histon asetilasyonunun, birikti\u011fi ve bu olaylar\u0131n otoimm\u00fcnite riskine nas\u0131l katk\u0131da bulundu\u011fu konusunda giderek artan kan\u0131tlar vard\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, ortaya \u00e7\u0131kan kan\u0131tlar, insan patolojilerinde, \u00f6zellikle enflamatuar ve neoplastik bozukluklarda, epigeneti\u011fin \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Burada, ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda otoimm\u00fcn yan\u0131tlar\u0131n artmas\u0131na katk\u0131da bulunan potansiyel mekanizmalar\u0131 inceleyece\u011fiz. \u00d6zellikle, epigenetik de\u011fi\u015fikliklerin, \u00f6zellikle DNA metilasyonu ve histon asetilasyonunun, ya\u015flanma s\u0131ras\u0131nda nas\u0131l birikti\u011fini ve bu olaylar\u0131n otoimm\u00fcnite riskine nas\u0131l katk\u0131da bulundu\u011funu tart\u0131\u015faca\u011f\u0131z."}
{"_id":"26231129","title":"A framework for understanding and targeting residual disease in oncogene-driven solid cancers","text":"Molek\u00fcler hedefli terapi, kanserli hastalarda hayatta kalmay\u0131 dramatik olarak art\u0131rabilme potansiyeline sahiptir. Bununla birlikte, ileri a\u015fama kat\u0131 kanserli bireylerde tam ve kal\u0131c\u0131 hedefli terapi yan\u0131tlar\u0131 nadirdir. En etkili hedefli terapiler bile genellikle t\u00fcm\u00f6rde tam bir yan\u0131t ind\u00fcklemez, bu da kalan hastal\u0131k ve t\u00fcm\u00f6r ilerlemesi ile sonu\u00e7lan\u0131r ve bu da hastalar\u0131n hayatta kalmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlar. Residual hastal\u0131\u011f\u0131n molek\u00fcler temellerini daha iyi anlaman\u0131n aciliyetini tart\u0131\u015f\u0131yoruz, bu da ileri a\u015fama kat\u0131 kanserli hastalarda ge\u00e7ici kontrol yerine kronik kontrol veya iyile\u015fmeye ge\u00e7mek i\u00e7in terap\u00f6tik stratejiler tasarlaman\u0131n \u00f6n ko\u015fuludur. Sonunda, mevcut edinilen ila\u00e7 direncini analiz etmek ve tedavi etmek i\u00e7in reaktif paradigma yerine, kalan hastal\u0131\u011f\u0131n mekanizmalar\u0131n\u0131 tan\u0131mlayarak ve bu hastal\u0131k havuzunu hedef alarak ve s\u0131n\u0131rlayarak \u00f6nlemci bir paradigma \u00f6nermekteyiz."}
{"_id":"26244918","title":"Long-term inhibition of dipeptidyl peptidase-4 in Alzheimer's prone mice.","text":"Burada, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) modeli olan B6*Cg-Tg(APPswe,PSEN1dE9)85Dbo\/J farelerinde uzun s\u00fcreli dipiptidil peptidaz-4 (DPP-4) inhibisyonu ile sitagliptinin beyindeki amiloid-beta birikimi ve haf\u0131za ile ilgili davran\u0131\u015fsal paradigmalarda defisitler \u00fczerindeki etkisini test ettik. Fareler 7 ayl\u0131kken sitagliptin almaya ba\u015flad\u0131lar. \u00dc\u00e7 farkl\u0131 sitagliptin dozu (5, 10 ve 20 mg\/kg), 12 hafta boyunca g\u00fcnde bir kez g\u0131dal\u0131 enjeksiyon yoluyla verildi. Tedaviler a\u015fa\u011f\u0131daki etkileri tersine \u00e7evirdi: (i) ba\u011flaml\u0131 korku ko\u015fullama testinde haf\u0131za bozuklu\u011fu; (ii) beyindeki GLP-1 seviyelerini art\u0131rd\u0131; (iii) nitrosatif stres ve beyin i\u00e7indeki iltihap i\u015faret\u00e7ilerinde \u00f6nemli azalmalar sa\u011flad\u0131 ve (iv) betaAPP ve Abeta depolar\u0131n\u0131n son say\u0131s\u0131n\u0131 ve toplam alan\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. T\u00fcm bu etkiler, 20 mg\/kg sitagliptin dozunda \u00e7ok daha belirgin oldu. Endojen DPP-4 enzimlerini uzun s\u00fcreli inhibisyonu ile sitagliptin, AD'nin hastal\u0131\u011f\u0131n erken a\u015famalar\u0131nda transgenik bir AD modeli farelerinde amiloid birikimi de dahil olmak \u00fczere baz\u0131 AD patolojilerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geciktirebilir."}
{"_id":"26283293","title":"Structural and mechanistic insights into phospholipid transfer by Ups1\u2013Mdm35 in mitochondria","text":"Eukaryotik h\u00fccreler, i\u015flevleri lipit trafi\u011fine ba\u011fl\u0131 olarak lipitlerin membran-\u00f6zg\u00fc kompozisyonlar\u0131n\u0131 elde etmek i\u00e7in membranlarla s\u0131n\u0131rl\u0131 organellere b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fcr. Burada, d\u0131\u015f ve i\u00e7 mitokondriyal membranlar aras\u0131nda fosfatidik asit (PA) transferini arabuluyan Ups1-Mdm35 sistemine odakland\u0131k ve PA ile ve olmadan Mdm35 ve Ups1-Mdm35'in r\u00f6ntgen yap\u0131lar\u0131n\u0131 belirledik. Ups1-Mdm35 kompleksi, derin bir ceve ve esnek \u03a9-loop kapa\u011fa sahip tek bir alan olu\u015fturur. Yap\u0131 temelli mutasyon analizleri, cebe taban\u0131ndaki temel bir amino asit ve \u03a9-loop kapa\u011f\u0131n PA'y\u0131 membranlardan Ups1 ba\u011flanmas\u0131ndan sonra \u00e7\u0131karmak i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011funu ortaya koydu. Mdm35'in ayr\u0131lmas\u0131, Ups1'in membranla ba\u011flanmas\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Ayr\u0131ca, cebe giri\u015finin \u00e7evresindeki temel amino asitlerin Ups1'in membranla ba\u011flanmas\u0131n\u0131 ve PA'y\u0131 \u00e7\u0131karmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da g\u00f6steriyoruz. Bu sonu\u00e7lar, mitokondriyal membranlar aras\u0131nda PA transferi mekanizmas\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in bir yap\u0131 temeli sa\u011flar."}
{"_id":"26297042","title":"Redox regulation of cell migration and adhesion.","text":"Reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS), \u00f6zellikle hidrojen peroksit ve bunlar\u0131 d\u00fczenleyen proteinler, h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc ve yap\u0131\u015f\u0131m\u0131nda \u00f6nemli roller oynar. H\u00fccre y\u00fczeyindeki resept\u00f6rlerin b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri ve kemo\u00e7ekici maddeler ile uyar\u0131lmas\u0131, h\u00fccre y\u00fczeyinden anahtar sinyal proteinlerine sinyal ileten ROS'u \u00fcretir. ROS, h\u00fccre i\u00e7inde g\u00f6\u00e7\u00fc te\u015fvik eder ve ayn\u0131 zamanda g\u00f6\u00e7 etmeyen h\u00fccrelerde g\u00f6\u00e7 eden h\u00fccrelerin davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 etkilemek i\u00e7in de \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Hidrojen peroksit, yaralara ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerini \u00e7ekmek i\u00e7in kendi ba\u015f\u0131na bir kemo\u00e7ekici olarak da \u00f6nerilmi\u015ftir. Organizmalar\u0131n h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc ve yap\u0131\u015f\u0131m\u0131yla ilgili s\u00fcre\u00e7lerde ROS'u nas\u0131l kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ne kadar ba\u011f\u0131ml\u0131 olduklar\u0131n\u0131 anlamaya y\u00f6nelik son geli\u015fmeleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"26314743","title":"Systemic Inflammatory Response Syndrome, Quick Sequential Organ Function Assessment, and Organ Dysfunction: Insights From a Prospective Database of ED Patients With Infection","text":"ARKA PLAN: Sepsis tan\u0131mlar\u0131 \u00fczerinde \u00f6nerilen bir revizyon, sistemik enflamatuar yan\u0131t sendromu (SIRS) kavram\u0131n\u0131 terk etti, organ disfonksiyonunu toplam Sekansel Organ Fonksiyon De\u011ferlendirme (SOFA) puan\u0131nda \u2265 2'lik bir art\u0131\u015f olarak tan\u0131mlad\u0131 ve \"qSOFA\" (h\u0131zl\u0131 SOFA) kavram\u0131n\u0131 organ disfonksiyonu i\u00e7in bir yatak taraf\u0131 g\u00f6stergesi olarak geli\u015ftirdi. Amac\u0131m\u0131z (1) SIRS'in prognostik etkisini belirlemek, (2) SIRS ve qSOFA'n\u0131n organ disfonksiyonu i\u00e7in tan\u0131 do\u011frulu\u011funu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak ve (3) standart (Sepsis-2) ve g\u00f6zden ge\u00e7irilmi\u015f (Sepsis-3) tan\u0131mlar aras\u0131nda acil serviste enfeksiyonu olan hastalarda organ disfonksiyonu i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yapmakt\u0131. Y\u00d6NTEM: S\u00fcrekli acil servis hastalar\u0131, varsay\u0131lan enfeksiyonla birlikte kabul edildi ve 3 y\u0131l boyunca prospektif olarak kaydedildi. Yeterli g\u00f6zlem verileri, SIRS, qSOFA, SOFA, komorbidite ve \u00f6l\u00fcm hesaplamak i\u00e7in topland\u0131. SONU\u00c7LAR: 8.871 hasta kaydetti\u011fimizde, 4.176's\u0131nda (47.1%) SIRS mevcuttu. SIRS, organ disfonksiyonu riskini art\u0131rd\u0131 (relatif risk [RR] 3.5) ve organ disfonksiyonu olmayan hastalarda (OR 3.2) \u00f6l\u00fcm riskini art\u0131rd\u0131. SIRS ve qSOFA, organ disfonksiyonu i\u00e7in benzer ayr\u0131m g\u00fcc\u00fc g\u00f6sterdi (alan alt\u0131nda al\u0131c\u0131 i\u015fletme karakteristik e\u011frisi, 0.72 vs 0.73). qSOFA, organ disfonksiyonu i\u00e7in y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fckte (96.1%) ancak d\u00fc\u015f\u00fck duyarl\u0131l\u0131kta (29.7%)ydi. Organ disfonksiyonu olan hastalarda \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 Sepsis-2 ve Sepsis-3 i\u00e7in benzer (12.5% ve 11.4% s\u0131ras\u0131yla) olmas\u0131na ra\u011fmen, Sepsis-3 organ disfonksiyonu olan hastalar\u0131n %29'u Sepsis-2 kriterlerini kar\u015f\u0131lamad\u0131. Sepsis-2 organ sistem disfonksiyonlar\u0131n\u0131n artmas\u0131 ile \u00f6l\u00fcm oran\u0131 artt\u0131. SONU\u00c7LAR: SIRS, organ disfonksiyonu ve \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkiliydi ve kavram\u0131 terk"}
{"_id":"26330861","title":"Requirement of NAD and SIR2 for life-span extension by calorie restriction in Saccharomyces cerevisiae.","text":"Kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131, \u00e7e\u015fitli organizmalarda ya\u015fam s\u00fcresini uzat\u0131r. Kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n, solunum s\u0131ras\u0131nda olu\u015fan reaktif oksijen t\u00fcrlerinin seviyelerini azaltarak \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fclmesine ra\u011fmen, bu rejimin ya\u015flanmay\u0131 nas\u0131l yava\u015flatt\u0131\u011f\u0131 konusunda kesin bir mekanizma bilinmemektedir. Burada, mayada fizyolojik veya genetik yollarla kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131 taklit ettik ve ya\u015fam s\u00fcresinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde uzad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bu uzama, SIR2 (Sir2p'yi kodlayan susturma proteini) veya NPT1 (NAD sentezinde yer alan bir gen) mutantlar\u0131nda g\u00f6zlemlenmedi. Bu bulgular, kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc art\u0131rmas\u0131 i\u00e7in NAD taraf\u0131ndan Sir2p'nin etkinle\u015ftirilmesinin gerekli oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"26336593","title":"Pathways disrupted in human ALS motor neurons identified through genetic correction of mutant SOD1.","text":"Amyotrofik Lateral Skleroz (ALS) ile ili\u015fkili bir\u00e7ok farkl\u0131 gen mutasyonu bilinmektedir, ancak bu mutasyonlar\u0131n motor n\u00f6ron biyolojisini se\u00e7ici olarak nas\u0131l etkiledi\u011fi ve n\u00f6ronal dejenerasyona neden olmak i\u00e7in ortak yollara m\u0131 kavu\u015ftu\u011fu hala k\u00f6t\u00fc anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, yeniden programlama ve k\u00f6k h\u00fccre farkl\u0131la\u015ft\u0131rma yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131 genom m\u00fchendisli\u011fi ve RNA dizileme ile birle\u015ftirerek, insan motor n\u00f6ronlar\u0131nda mutant SOD1 taraf\u0131ndan tetiklenen transkripsiyonel ve i\u015flevsel de\u011fi\u015fiklikleri tan\u0131mlad\u0131k. Mutant SOD1 proteini, oksidatif strese art\u0131\u015f\u0131, mitokondri fonksiyonunun azalmas\u0131, alt h\u00fccre ta\u015f\u0131mas\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fimi ve ER stresi ve katlanmam\u0131\u015f protein yan\u0131t\u0131n\u0131n aktivasyonu ile ili\u015fkili bir transkripsiyonel imza tetikledi. Fonksiyonel \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu yollar\u0131n SOD1 mutasyonu ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde bozuldu\u011funu g\u00f6sterdi. Son olarak, ALS hastalar\u0131nda bulunan C9orf72 tekrarlamal\u0131 geni\u015flemeden kaynaklanan k\u00f6k h\u00fccrelerden t\u00fcretilen motor n\u00f6ronlar\u0131n incelenmesi, bu de\u011fi\u015fikliklerin en az bir alt k\u00fcmesinde ALS'de daha geni\u015f olarak korundu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"26341063","title":"Effect of enalapril on 12-year survival and life expectancy in patients with left ventricular systolic dysfunction: a follow-up study.","text":"ARKA PLAN Solvent Solunum Bozuklu\u011fu (SOLVD) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda, enalapril, semptomatik ancak asemptomatik sol ventrik\u00fcl sistolik fonksiyon bozuklu\u011fu olan hastalarda deneme s\u0131ras\u0131nda mortaliteyi azaltt\u0131. SOLVD'nin 12 y\u0131ll\u0131k takip \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 yaparak, kalp yetmezli\u011fi olan hastalarda enalaprilin mortaliteyi azaltma etkisinin s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve asemptomatik ventrik\u00fcl fonksiyon bozuklu\u011fu olan hastalarda daha sonraki bir mortalite azalmas\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131k\u0131p \u00e7\u0131kmayaca\u011f\u0131n\u0131 belirlemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Y\u00d6NTEM SolVD \u00f6nleme ve tedavi denemelerine kat\u0131lan 6797 hastadan, denemelerin tamamland\u0131\u011f\u0131 s\u0131rada hayatta olan 5165 bireyin sonraki hayati durumunu belirledik. Takip, Bel\u00e7ika'da do\u011frudan temas yoluyla ve ABD ve Kanada'da ulusal \u00f6l\u00fcm kay\u0131tlar\u0131 ve federal yararlan\u0131c\u0131 veya tarihi vergi \u00f6zet dosyalar\u0131yla ba\u011flant\u0131 kurarak yap\u0131ld\u0131. BULGULAR Takip, %99.8'i (6784\/6797) tamamland\u0131. \u00d6nleme denemesinde, enalapril grubunda %50.9'u (1074\/2111) \u00f6ld\u00fc, bu da plasebo grubunda %56.4'\u00fc (1195\/2117) (genelle\u015ftirilmi\u015f Wilcoxon p=0.001) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015fe i\u015faret ediyordu. Tedavi denemesinde, enalapril grubunda %79.8'i (1025\/1285) \u00f6ld\u00fc, bu da plasebo grubunda %80.8'i (1038\/1284) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015fe i\u015faret ediyordu (genelle\u015ftirilmi\u015f Wilcoxon p=0.01). Kardiyak \u00f6l\u00fcmlerde g\u00f6r\u00fclen azalma her iki denemede de \u00f6nemli ve benzer \u015fekildeydi. \u00d6nleme ve tedavi denemelerinin verilerini birle\u015ftirdi\u011fimizde, enalapril grubunda plasebo grubuna k\u0131yasla \u00f6l\u00fcm i\u00e7in risk oran\u0131 0.90'd\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.84-0.95, genelle\u015ftirilmi\u015f Wilcoxon p=0.0003). Birle\u015ftirilmi\u015f denemelerde enalapril, ortalama hayatta kalma s\u00fcresini 9.4 ay uzatt\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 2.8"}
{"_id":"26374799","title":"TGFbeta\/activin\/nodal signaling is necessary for the maintenance of pluripotency in human embryonic stem cells.","text":"\u0130nsan embriyosal k\u00f6k h\u00fccreler (hESCs), s\u0131n\u0131rs\u0131z bir \u015fekilde kendini yeniler ve t\u00fcm \u00fc\u00e7 ana germ tabakas\u0131ndan t\u00fcre\u00e7ler olu\u015fturur, ancak bu h\u00fccrelerin \u00e7oklu potansiyellerini d\u00fczenleyen sinyalle\u015fme yollar\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinir. Embriyofik geli\u015fimin erken h\u00fccre kader kararlar\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, hESCs'de TGFbeta s\u00fcper ailesi sinyalle\u015fmesinin rol\u00fcn\u00fc inceledik. Bulduklar\u0131m\u0131z aras\u0131nda, undiferente h\u00fccrelerde TGFbeta\/aktivin\/nodal dal\u0131 (sinyal iletici SMAD2\/3 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla) etkinle\u015ftirilirken, BMP\/GDF dal\u0131 (SMAD1\/5) sadece izole mitotik h\u00fccrelerde aktif olur. Erken farkl\u0131la\u015fmaya ge\u00e7ildi\u011finde, SMAD2\/3 sinyalle\u015fimi azal\u0131rken, SMAD1\/5 sinyalle\u015fimi etkinle\u015ftirilir. Daha sonra, hESCs'de TGFbeta\/aktivin\/nodal sinyalle\u015fiminin i\u015flevsel rol\u00fcn\u00fc test ettik ve bu sinyalle\u015fimin undiferente durum i\u015faret\u00e7ilerinin korunmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu bulduk. Bu bulgular\u0131 geni\u015fletmek i\u00e7in, SMAD2\/3'\u00fcn aktivasyonunun WNT sinyalle\u015fiminin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda, daha \u00f6nce hESCs'nin undiferente durumunu korumak i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6sterdi\u011fimiz ba\u011flamda gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdik. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, ex vivo fare blastosit k\u00fclt\u00fcrlerinde, SMAD2\/3 sinyalle\u015fiminin i\u00e7 h\u00fccre k\u00fctlesini (k\u00f6k h\u00fccrelerden t\u00fcretilen) korumak i\u00e7in de gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu veriler, en erken h\u00fccre kader belirleme a\u015famalar\u0131nda TGFbeta sinyalle\u015fiminin kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu ba\u011flamlarda TGFbeta ve WNT sinyalle\u015fimi aras\u0131nda bir etkile\u015fim oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"26378103","title":"The structure and expression of a novel gene activated in early mouse embryogenesis.","text":"Biz, fare H19 geninin klonlamas\u0131n\u0131 ve dizileme sonucunu rapor ediyoruz. Bu gen, fare'de iki trans-etkileyici lokusta, yani raf ve Rif'te genetik kontrol alt\u0131ndad\u0131r. Bu lokuslar, H19 mRNA'n\u0131n yeti\u015fkin temel ve ind\u00fcklenebilir seviyelerini, ayr\u0131ca alfa-fetoprotein mRNA's\u0131n\u0131 belirler. H19 geninin dizisini ve yap\u0131s\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayarak, bu genin alfa-fetoprotein geniyle ili\u015fkili olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu nedenle raf ve Rif taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmesinin ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak edindi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Dizi ayr\u0131ca H19 geninin \u00e7ok al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir yap\u0131ya sahip oldu\u011funu g\u00f6sterir. Gen, 1307, 135, 119, 127 ve 560 bp boyutlar\u0131nda be\u015f eksondan olu\u015fur, ayr\u0131ca 270 baz uzunlu\u011funda d\u00f6rt \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck intron i\u00e7erir. Genin en b\u00fcy\u00fck a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi, yakla\u015f\u0131k 14 kd a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131nda bir protein kodlamak i\u00e7in yeterli olan, mRNA'n\u0131n kap sitesi 680 baz a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda tamamen ilk b\u00fcy\u00fck eksonda yer al\u0131r. \u00c7evrim ba\u015flang\u0131\u00e7 kodonundan \u00f6nce d\u00f6rt ATG kodonu bulunur ve her biri k\u0131sa bir s\u00fcre sonra \u00e7evrim sonland\u0131r\u0131c\u0131 kodonlar\u0131 takip eder. Genin geri kalan\u0131, t\u00fcm be\u015f eksonu kapsar ve \u00e7evirilmedi\u011fi varsay\u0131l\u0131r. Uzun 5' u\u00e7 \u00e7evrim b\u00f6lgesi, mRNA'n\u0131n \u00e7evrimini d\u00fczenlemek i\u00e7in kullan\u0131labilece\u011fini, in vitro \u00e7evrim deneylerinden \u00f6nerilir. Mesodermal soylu h\u00fccre hatlar\u0131nda yap\u0131lan deneyler, genin kas h\u00fccresi farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda \u00e7ok erken bir zamanda aktifle\u015fti\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"26409363","title":"Diminished linear growth during intermittent calcitriol therapy in children undergoing CCPD.","text":"G\u00fcnl\u00fck kalkitriol tedavisi, b\u00f6brek kemik hastal\u0131\u011f\u0131 olan \u00e7ocuklarda lineer b\u00fcy\u00fcmenin iyile\u015fmesine yard\u0131mc\u0131 oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir ve 1,25-dihidroksivitamin D, kondrosit \u00e7o\u011falmas\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda \u00f6nemli bir d\u00fczenleyicidir. B\u00fcy\u00fck aral\u0131kl\u0131 dozlarda kalkitriol, serum paratiroid hormon (PTH) seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrebilir ve ikincil hipoparatiroidizmin kemik de\u011fi\u015fikliklerini tersine \u00e7evirebilir, ancak aral\u0131kl\u0131 kalkitriol tedavisi ile \u00e7ocuklarda lineer b\u00fcy\u00fcmenin etkisi bilinmemektedir. Bu nedenle, 16 \u00f6n ergenlik \u00e7a\u011f\u0131ndaki hastay\u0131 incelemek i\u00e7in 12 ayl\u0131k bir klinik deneme ger\u00e7ekle\u015ftirdik; bu hastalar, sekonder hipoparatiroidizmin kemik biyopsisi ile kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131 ve g\u00fcnl\u00fck kalkitriol tedavisi yerine aral\u0131kl\u0131 kalkitriol tedavisi tamamlam\u0131\u015ft\u0131. Aral\u0131kl\u0131 kalkitriol tedavisi s\u0131ras\u0131nda elde edilen biyokimyasal sonu\u00e7lar ve b\u00fcy\u00fcme verileri, her bir hasta i\u00e7in \u00f6nceki 12 ay boyunca g\u00fcnl\u00fck kalkitriol tedavisi s\u0131ras\u0131nda belirlenen de\u011ferlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131; kemik histolojisindeki de\u011fi\u015fiklikler, bir y\u0131ll\u0131k aral\u0131kl\u0131 kalkitriol tedavisi sonras\u0131nda de\u011ferlendirildi. Boy y\u00fcksekli\u011fi Z-skorlar\u0131, 12 ay boyunca g\u00fcnl\u00fck kalkitriol tedavisi s\u0131ras\u0131nda de\u011fi\u015fmedi. \u00c7o\u011fu hastada ikincil hipoparatiroidizmin kemik lezyonlar\u0131 iyile\u015fse de, aral\u0131kl\u0131 kalkitriol tedavisi s\u0131ras\u0131nda boy y\u00fcksekli\u011fi Z-skorlar\u0131 -1,8 \u00b1 0,32'den -2,0 \u00b1 0,33'e, P < 0,01 d\u00fc\u015ft\u00fc. En b\u00fcy\u00fck azalmalar, 12 ay tedavisi sonras\u0131nda adinamik kemik lezyonlar\u0131 geli\u015fen hastalarda g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Boy y\u00fcksekli\u011fi Z-skorlar\u0131ndaki de\u011fi\u015fim, aral\u0131kl\u0131 kalkitriol tedavisi s\u0131ras\u0131nda serum PTH ve alkaline fosfataz seviyeleri ile korelasyon g\u00f6sterdi (r = 0,71, P < 0,01 ve r = 0,67, P < 0,01), ancak g\u00fcnl\u00fck kalkitriol tedavisi s\u0131ras\u0131nda b\u00f6yle bir korelasyon g\u00f6r\u00fclmedi. Veriler, y\u00fcksek doz aral\u0131kl\u0131 kalkitriol tedavisinin, \u00f6zellikle adinamik lezyonlar\u0131 olan hastalarda lineer b\u00fcy\u00fcme \u00fczerinde olumsuz etkilere sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Daha y\u00fcksek dozlarda kalkitriol veya kalkitriol"}
{"_id":"26445118","title":"Comparison of pain syndromes associated with nervous or somatic lesions and development of a new neuropathic pain diagnostic questionnaire (DN4)","text":"Az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma, n\u00f6ropatik ve n\u00f6ropatik olmayan a\u011fr\u0131lar\u0131n klinik \u00f6zelliklerini do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. Bu ama\u00e7la, Frans\u0131z N\u00f6ropatik A\u011fr\u0131 Grubu, yatakta duyusal muayene ile ili\u015fkili duyusal tan\u0131mlay\u0131c\u0131lar ve i\u015faretleri i\u00e7eren bir klinisyen taraf\u0131ndan uygulanan anket olan DN4'\u00fc geli\u015ftirdi. Bu anket, belirli bir sinirsel veya somatik lezyonla ili\u015fkili a\u011fr\u0131 sunan 160 hastada bir \u00f6n \u00e7al\u0131\u015fmada kullan\u0131ld\u0131. Sinirsel lezyonlar\u0131n (n=89) en yayg\u0131n nedenleri travmatik sinir yaralanmas\u0131, postherpetik n\u00f6ropati ve fel\u00e7 sonras\u0131 a\u011fr\u0131yd\u0131. N\u00f6rolojik olmayan lezyonlar (n=71), osteoartrit, enflamatuar eklem hastal\u0131klar\u0131 ve mekanik bel a\u011fr\u0131s\u0131 gibi hastal\u0131klar\u0131 i\u00e7eriyordu. Her hasta, n\u00f6ropatik veya n\u00f6ropatik olmayan a\u011fr\u0131 tan\u0131s\u0131 do\u011frulamak i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak iki uzman taraf\u0131ndan g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu. A\u011fr\u0131 tan\u0131mlay\u0131c\u0131lar\u0131 ve duyusal i\u015flev bozukluklar\u0131n\u0131n iki hasta grubu aras\u0131nda sistematik olarak kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 yap\u0131ld\u0131. DN4 anketinin psikometrik \u00f6zelliklerinin analizi \u015funlar\u0131 i\u00e7eriyordu: y\u00fcz ge\u00e7erlili\u011fi, rater aras\u0131 g\u00fcvenilirlik, fakt\u00f6r analizi ve logistik regresyon, n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131 tan\u0131s\u0131 i\u00e7in \u00f6\u011fe veya \u00f6\u011fe kombinasyonlar\u0131n\u0131n ay\u0131rt edici \u00f6zelliklerini belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131y\u0131 ay\u0131rt etmek i\u00e7in nispeten az say\u0131da \u00f6\u011fe yeterli oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada geli\u015ftirilen 10 \u00f6\u011felik anket, klinik ara\u015ft\u0131rmalarda ve g\u00fcnl\u00fck uygulamalarda yararl\u0131 olabilecek yeni bir tan\u0131sal ara\u00e7t\u0131r."}
{"_id":"26456326","title":"Changing the density of alcohol outlets to reduce alcohol-related problems.","text":"Artan bir \u015fekilde, g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re, yeni i\u00e7ki lisanslar\u0131n\u0131n verilmesiyle ilgili yasal ve siyasi tart\u0131\u015fmalar, alkol t\u00fcketim oranlar\u0131 ve alkolle ilgili zararlarda fark yaratan alkol sat\u0131\u015f noktalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 ve yo\u011funlu\u011funa odaklan\u0131yor. Peki bu konudaki kan\u0131tlar ne durumda? Bu Harm Reduction Digest'de Livingston, Chikritzhs ve Room, alkol t\u00fcketimi ve alkolle ilgili sorunlar \u00fczerindeki alkol sat\u0131\u015f noktalar\u0131n\u0131n yo\u011funlu\u011funun etkilerini inceleyen ara\u015ft\u0131rma literat\u00fcr\u00fcn\u00fc inceler; bu ili\u015fkileri kavramsalla\u015ft\u0131rman\u0131n yeni bir yolunu \u00f6nerir ve alkolle ilgili zarar\u0131 azaltmak i\u00e7in sonu\u00e7lar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131r."}
{"_id":"26461066","title":"[Pharmacokinetics and biotransformation of the antimycotic drug ciclopiroxolamine in animals and man after topical and systemic administration].","text":"1. Deri uygulamas\u0131 sonras\u0131 karbon-14 etiketli geni\u015f spektrumlu antimikotik 6-siklohexil-1-hidroksi-4-metil-2(1H)-piridona, 2-aminoetanol s\u00fclfat (ciclopiroxolamin, Hoe 296, Batrafen) 1% su bazl\u0131 krem formunda sa\u011fl\u0131kl\u0131 insan s\u0131rt derisine (penetrasyon s\u00fcresi: 6 saat; 5 saat boyunca ocakl\u0131 bandaj), deri yoluyla emilim ortalama olarak uygulanan dozun %1.3'\u00fcn\u00fc olu\u015fturdu. At\u0131k madde b\u00f6brekler yoluyla at\u0131ld\u0131 ve biyolojik yar\u0131s\u0131 1.7 saatti. \u00d6l\u00fc deri penetrasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131ndan anla\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131 \u00fczere, en y\u00fcksek konsantrasyonlar kabuk tabakas\u0131nda bulundu, de\u011ferler 2300-4500 mikrogram\/cm3 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Korumada belirlenen seviyeler hala minimum inhibisyon konsantrasyonlar\u0131n\u0131n \u00fczerindeydi. Bu konsantrasyonlar ilk test a\u015famas\u0131nda (uygulamadan 1.5 saat sonra) elde edilmi\u015fti ve uzun penetrasyon s\u00fcresi boyunca neredeyse hi\u00e7 de\u011fi\u015fmedi. Histoautoradiografi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, ciclopirox'un deriyi epiderm ve sa\u00e7 folik\u00fclleri yoluyla ge\u00e7ebilece\u011fini g\u00f6sterdi. Ciclopirox-14C-olamin su bazl\u0131 kremi t\u0131rnak y\u00fczeyine uyguland\u0131\u011f\u0131nda, radyoaktif etiketli bile\u015fik t\u0131rna\u011f\u0131n tamam\u0131n\u0131 ge\u00e7ti. K\u00f6peklerde deri yoluyla emilim, %5-15'lik bir doyuma ula\u015farak insanlardan daha y\u00fcksekti.\n\n2. \u00c7eneler \u00fczerine (1 mg\/kg) ciclopirox-14C-olamin 1% su bazl\u0131 krem formunda uyguland\u0131ktan sonra, di\u015fi k\u00f6peklerde dozun %42 ile %97'si (hayvana g\u00f6re de\u011fi\u015fir) idrar ve d\u0131\u015fk\u0131da bulundu, geri kalan\u0131 vajina kapatmak i\u00e7in kullan\u0131lan tampon i\u00e7ine emilmi\u015fti.\n\n3. Ciclopirox, k\u00f6peklerde ve insanlarda idrar yoluyla at\u0131l\u0131r, \u00f6ncelikle glukuronid olarak. \u0130nsanlarda orijinal maddenin \u00f6zelliklerine benzer ba\u015fka bir glukuronid de tespit edildi. K\u00fc\u00e7\u00fck miktarlarda iki konjuge, nispeten az polar metabolit de mevcuttu. Oral ve deri uygulamalar\u0131ndan sonra metabolit desenleri benzerydi."}
{"_id":"26462632","title":"Maximizing the diagnostic utility of endoscopic biopsy in dogs and cats with gastrointestinal disease.","text":"Esnek endoskopi, bir\u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck hayvan gastrointestinal (GI) hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n te\u015fhisinde de\u011ferli bir ara\u00e7 haline gelmi\u015ftir, ancak teknikler, sonu\u00e7lar\u0131n anlaml\u0131 olmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in dikkatli bir \u015fekilde uygulanmal\u0131d\u0131r. Bu makale, esnek endoskopinin mevcut te\u015fhissel yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceler, endoskopik biyopsi i\u00e7in pratik\/teknik hususlar, mukozal \u00f6rnek toplama i\u00e7in optimal enstr\u00fcmantasyon, endoskopik endekslerin klinik aktiviteye ve histopatolojik bulgulara korelasyonu ve GI hastal\u0131\u011f\u0131 te\u015fhisinde endoskopinin yeni geli\u015fmeleri hakk\u0131nda bilgi verir. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, farkl\u0131 ba\u011f\u0131rsak b\u00f6lgelerinden te\u015fhis ama\u00e7l\u0131 en uygun say\u0131da ve kalitedeki \u00f6rnekler i\u00e7in endoskopik biyopsi k\u0131lavuzlar\u0131 tan\u0131mlam\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, k\u00f6pek ve kedi kronik enteropati te\u015fhisinde ilial biyopsinin de\u011ferini ve rutin hematoxinin ve eozin histopatolojik analizlerin \u00f6tesine ge\u00e7en endoskopik biyopsi \u00f6rneklerinin yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 da g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00f6rnekler, imm\u00fcnohistokimya, mikrobioloji ve molek\u00fcler \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in de kullan\u0131labilir."}
{"_id":"26474812","title":"Age-structured red blood cell susceptibility and the dynamics of malaria infections.","text":"Malarya paraziteleri ve insanlarda enfekte olma durumundaki ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131, dinamik bir manzara \u00fczerinde etkile\u015fime girer. Bu manzara, \u00e7o\u011falabilen parazit pop\u00fclasyonunun yenileyen k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccreleri (RBC) pop\u00fclasyonunu t\u00fcketmesiyle \u015fekillenir. Bu temel dinamikler nispeten az ilgi g\u00f6rse de, malarya enfeksiyonlar\u0131n\u0131 kontrol eden s\u00fcre\u00e7ler hakk\u0131nda benzersiz i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunarlar. Burada, insanlarda enfekte olan d\u00f6rt malarya parazit t\u00fcr\u00fcnden \u00fc\u00e7\u00fcn\u00fcn belirli RBC ya\u015f s\u0131n\u0131flar\u0131na k\u0131s\u0131tl\u0131 oldu\u011fu g\u00f6zlemine odaklan\u0131yoruz. Bu g\u00f6zlemi enfeksiyon dinamikleri modellerine a\u00e7\u0131k\u00e7a dahil ederek, ortak ve t\u00fcr-\u00f6zg\u00fc bask\u0131lar\u0131n ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini ay\u0131rt ediyoruz ve ya\u015f yap\u0131s\u0131n\u0131n enfeksiyonun seyrine derin etkileri oldu\u011funu buluyoruz. D\u00f6rt t\u00fcr i\u00e7in de parazitler d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklarda kal\u0131c\u0131 olabilir veya ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131 olmadan bile temizlenebilir. En gen\u00e7 RBC'leri hedefleyen iki t\u00fcrde bile felaket anemisi olu\u015fabilir, ancak herhangi bir anda sadece k\u00fc\u00e7\u00fck bir h\u00fccre fraksiyonu parazitle\u015fir. Ayr\u0131ca, bu iki t\u00fcrde ev sahibi kompensatuvar eritropoetik yan\u0131tlar parazit pop\u00fclasyonunun b\u00fcy\u00fcmesini h\u0131zland\u0131r\u0131r. Bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131 a\u00e7\u0131klayan \"temel \u00fcreme oran\u0131\" vard\u0131r."}
{"_id":"26488879","title":"Helicobacter pylori AlpA and AlpB bind host laminin and influence gastric inflammation in gerbils.","text":"Helikobakter pylori, insanlarda kronik olarak kolonize olur, gastrit, \u00fclser ve mide kanseri gibi hastal\u0131klara neden olur. Mide epiteline ba\u011flanma, iltihab\u0131 art\u0131ran bir \u00f6zellik olarak g\u00f6sterilmi\u015ftir, ancak sadece birka\u00e7 H. pylori ba\u011flay\u0131c\u0131 proteini, ev sahibi dokudaki hedeflerle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. alpAB gen lokusu, insan mide dokusuna ba\u011flanma ile ili\u015fkili ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinleri kodlad\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir. Rapor ediyoruz ki, H. pylori AlpA ve AlpB'nin silinmesi, lamininle ba\u011flanmay\u0131 azalt\u0131rken, plasmid taraf\u0131ndan ta\u015f\u0131nan alpA veya alpB genlerinin ifadesi, Escherichia coli'ye laminin ba\u011flama yetene\u011fi kazand\u0131r\u0131yor. Sadece AlpB'siz bir H. pylori su\u015funun laminin ba\u011flama yetene\u011fi de yok. Bu nedenle, hem AlpA hem de AlpB'nin H. pylori'nin lamininle ba\u011flanmas\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 sonucuna var\u0131yoruz. Beklenmedik bir \u015fekilde, H. pylori SS1 mutasyonu, AlpA ve AlpB'den yoksun, gerbillerde isojenik tipine k\u0131yasla daha \u015fiddetli bir iltihaplanmaya neden oluyor. AlpA ve AlpB'nin laminin hedefi olarak tan\u0131mlanmas\u0131, H. pylori enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda ev sahibi-patogen etkile\u015fimlerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalara yol a\u00e7acakt\u0131r."}
{"_id":"26491450","title":"A quantitative analysis of kinase inhibitor selectivity","text":"Kinaz inhibit\u00f6rleri, birden fazla hedefi inhibe etme e\u011filimi g\u00f6steren yeni bir terapi s\u0131n\u0131f\u0131d\u0131r. \u00c7oklu kinaz aktivitesinin biyolojik sonu\u00e7lar\u0131 iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r ve se\u00e7icilik, etkili ve g\u00fcvenli olma aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi anlamak i\u00e7in \u00f6nemli bir ad\u0131m, inhibit\u00f6rlerin insan kinom ile etkile\u015fimlerini ke\u015ffetmektir. 38 kinaz inhibit\u00f6r\u00fc i\u00e7in 317 kinaz paneli \u00fczerinde etkile\u015fim haritalar\u0131 sunuyoruz, bu da insan protein kinomunun %50'den fazlas\u0131n\u0131 temsil eder. Veriler, bug\u00fcne kadarki en kapsaml\u0131 kinaz inhibit\u00f6r\u00fc se\u00e7icili\u011fi \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r ve geni\u015f bir etkile\u015fim deseni \u00e7e\u015fitlili\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131 k\u00fcresel olarak analiz etmek i\u00e7in, g\u00f6zlemlenen etkile\u015fim desenlerini nicel olarak \u00f6l\u00e7mek ve ay\u0131rt etmek i\u00e7in genel bir ara\u00e7 olarak se\u00e7icilik puan\u0131 kavram\u0131n\u0131 tan\u0131t\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, panel boyutunun etkisini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz ve k\u00fc\u00e7\u00fck test panellerinin se\u00e7icili\u011fi sa\u011flam bir \u015fekilde \u00f6l\u00e7medi\u011fini buluyoruz."}
{"_id":"26495128","title":"Ribosomal protein S9 is a novel B23\/NPM-binding protein required for normal cell proliferation.","text":"B23 (NPM\/n\u00fckleofosmin), n\u00fckleolarda bulunan \u00e7ok i\u015flevli bir protein ve n\u00fckleoplasmin s\u00fcper ailesine ait asidik histon kap\u0131c\u0131 proteinlerin bir \u00fcyesidir. B23, normal embriyonik geli\u015fimin yan\u0131 s\u0131ra genomik istikrarda, ribozom olu\u015fumunda ve anti-apoptotik sinyallemede \u00f6nemli bir rol oynar. B23'\u00fcn protein ifadesindeki de\u011fi\u015fiklikler veya genomik mutasyonlar bir\u00e7ok farkl\u0131 kanser t\u00fcr\u00fcnde g\u00f6zlemlenir. \u00c7ok i\u015flevli olarak tan\u0131mlanmas\u0131na ra\u011fmen, B23'\u00fcn ger\u00e7ek molek\u00fcler i\u015flevi tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, B23'\u00fcn ribozom proteinleri ve ribozomla ili\u015fkili RNA helikazlar\u0131ndan olu\u015fan bir protein kompleksiyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ribozom proteini S9 (RPS9) ve B23 aras\u0131ndaki yeni, RNA'ya ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan bir etkile\u015fim daha ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak incelendi. Bulgular\u0131m\u0131z, S9'un ba\u011flanmas\u0131n\u0131n B23'\u00fcn b\u00fct\u00fcn oligomerizasyon alan\u0131na ihtiyac\u0131 oldu\u011funu ortaya koydu. S9'u k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA ile azaltmak, protein sentezini azaltt\u0131 ve G1 h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc tutuklanmas\u0131na neden oldu, ayn\u0131 zamanda p53 hedef genlerinin ind\u00fcklenmesiyle ili\u015fkiliydi. Belirledik ki S9, ribozom olu\u015fumunun yoklu\u011funda k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc bir proteindir ve proteaz inhibisyonu, S9 protein seviyesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. B23'\u00fcn a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, S9'un n\u00fckleolarda depolanmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131rken, B23'\u00fcn bask\u0131lanmas\u0131, n\u00fckleolardaki S9 seviyelerini azaltt\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, B23'\u00fcn S9'u se\u00e7ici olarak n\u00fckleolarda depolad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve korudu\u011funu ve bu sayede ribozom olu\u015fumunu kolayla\u015ft\u0131rabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"26501027","title":"Vasculature-associated cells expressing nestin in developing bones encompass early cells in the osteoblast and endothelial lineage.","text":"Nestin-pozitif (Nes(+)) h\u00fccreler, yeti\u015fkin kemik ili\u011finde hematopoezis destekleyen \u00f6nemli yap\u0131 ta\u015flar\u0131d\u0131r. Ancak, bu h\u00fccrelerin endochondral kemik geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda nas\u0131l ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Nestin promot\u00f6r\u00fc\/art\u0131r\u0131c\u0131 (Nes-GFP) alt\u0131nda GFP ifade eden fareler \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, embriyonik perichondrium'da farkl\u0131 endotel ve endotel olmayan Nes(+) h\u00fccrelerin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu; sonuncular\u0131, erken osteoblastik h\u00fccreler olarak, Indian hedgehog eylemi ve Runx2 ifadesi \u00fczerine an\u0131nda ebeveynlerinden t\u00fcremi\u015flerdi. Kan damar\u0131n\u0131n istilas\u0131 ve osteifikasyon merkezlerinin olu\u015fumu s\u0131ras\u0131nda, bu Nes(+) h\u00fccreler birbirlerine yak\u0131n olarak ili\u015fkiliydi ve say\u0131lar\u0131 kademeli olarak art\u0131yordu. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, Nes-creER'in tamoksifen ind\u00fcklenebilir kre rekombinasyonunu, nestin art\u0131r\u0131c\u0131s\u0131nda y\u00f6nlendiren ve geli\u015fmekte olan kemik ili\u011finde hedeflenen h\u00fccreler \u00e7o\u011funlukla endotel h\u00fccreleriydi. Ayr\u0131ca, postnatal kemiklerdeki Nes(+) h\u00fccreler, osteoblast ve endotelik \u00e7izgideki bir dizi h\u00fccreyi i\u00e7eren heterojen n\u00fcfuslard\u0131. Bu bulgular, stromal pop\u00fclasyonlar\u0131n ortaya \u00e7\u0131kan karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koyuyor, Nes(+) h\u00fccreleri, osteoblast ve endotelik \u00e7izgideki erken h\u00fccreler olarak, kan damar\u0131 ile ili\u015fkili olarak bar\u0131nd\u0131r\u0131yor."}
{"_id":"26532518","title":"Public health, academic medicine, and the alcohol industry's corporate social responsibility activities.","text":"Alkol end\u00fcstrisi, akademik t\u0131p ve halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 toplulu\u011fu aras\u0131ndaki geli\u015fen ili\u015fkileri, kurumsal sosyal sorumlulukla ilgili halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 teorisi ba\u011flam\u0131nda ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Bilimsel ara\u015ft\u0131rman\u0131n sponsorlu\u011funu, kamu alg\u0131s\u0131n\u0131 etkileme \u00e7abalar\u0131n\u0131, bilimsel bilgilerin yay\u0131lmas\u0131n\u0131 ve end\u00fcstri taraf\u0131ndan finanse edilen politika giri\u015fimlerini inceledik. Bilimsel kan\u0131tlar, alkol t\u00fcketiminin d\u00fczenleyici ve yasal \u00f6nlemlerle azalt\u0131lmas\u0131na destek veriyorsa, akademik \u00e7evre, alkol end\u00fcstrisinin g\u00f6r\u00fc\u015fleriyle giderek artan bir \u00e7at\u0131\u015fmaya girdi. Sonu\u00e7 olarak, alkol end\u00fcstrisi, kurumsal sosyal sorumluluk giri\u015fimlerinin genel \u00e7er\u00e7evesinde bilimsel ve politika ile ilgili faaliyetlerini yo\u011funla\u015ft\u0131rd\u0131, bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu end\u00fcstriyel ekonomik \u00e7\u0131karlara hizmet eden ara\u00e7sal olarak tan\u0131mlanabilir."}
{"_id":"26561572","title":"RET, ROS1 and ALK fusions in lung cancer","text":"Bir entegre molek\u00fcler ve histopatoloji tabanl\u0131 tarama sistemi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, 1.529 akci\u011fer kanseri \u00fczerinde ALK (anaplastik lenfoma kinaz) ve c-ros onkogen 1, resept\u00f6r tiroid kinaz (ROS1) f\u00fczyonlar\u0131n\u0131n taramas\u0131n\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve 44 ALK f\u00fczyon pozitif ve 13 ROS1 f\u00fczyon pozitif adenokarsinomlar\u0131 belirledik, bunlara ROS1 i\u00e7in bilinmeyen f\u00fczyon ortaklar\u0131 da dahil. Ayr\u0131ca, 14 adenokarsinomda daha \u00f6nce bilinmeyen kinaz f\u00fczyonlar\u0131n\u0131 ke\u015ffettik; Kinesin aile \u00fcyesi 5B (KIF5B) - ret proto-oncogen (RET) ve Coiled-coil domain i\u00e7eren 6 (CCDC6) - RET. 1.116 adenokarsinomun \u00e7oklu de\u011fi\u015fken analizi, bu 71 kinaz f\u00fczyon pozitif adenokarsinomlar\u0131 i\u00e7eren, k\u00f6t\u00fc prognozun d\u00f6rt ba\u011f\u0131ms\u0131z g\u00f6stergesini belirledi: 50 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc, erkek cinsiyeti, y\u00fcksek patolojik evre ve kinaz f\u00fczyon negatifli\u011fi."}
{"_id":"26596106","title":"Genetic and biochemical interactions among Yar1, Ltv1 and Rps3 define novel links between environmental stress and ribosome biogenesis in Saccharomyces cerevisiae.","text":"Yast\u0131k mayas\u0131 S. cerevisiae'de, ribozom montaj\u0131 \u00e7evresel ko\u015fullara ba\u011fl\u0131 olarak, ribozom biyojeni i\u00e7in gerekli genlerin koordineli transkripsiyonel d\u00fczenlemesiyle ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, iki gereksiz stres yan\u0131t\u0131 geni, YAR1 ve LTV1'in 40S alt birim \u00fcretimi i\u00e7in i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz. Genetik ve biyokimyasal kan\u0131tlar sa\u011fl\u0131yoruz ki Yar1, k\u00fc\u00e7\u00fck bir ankyrin tekrar proteini, 40S alt biriminin bir bile\u015feni olan RpS3 ile fiziksel olarak etkile\u015fime girer ve Ltv1, son zamanlarda bir 43S pre-ribozomik par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131n alt stoikometrik bile\u015feni olarak tan\u0131mlanan bir proteinle de etkile\u015fime girer. H\u00fccrelerin YAR1 veya LTV1 eksikli\u011fi, belirli protein sentez inhibit\u00f6rlerine kar\u015f\u0131 hipersensitiflik ve anormallik polisom profilleri g\u00f6sterir, 40S alt birimlerinin mutlak say\u0131s\u0131n\u0131n azalmas\u0131 ve serbest 60S alt birimlerinin fazlal\u0131\u011f\u0131 ile. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, her iki mutasyon da \u00e7e\u015fitli \u00e7evresel stres ko\u015fullar\u0131na kar\u015f\u0131 da hipersensitiflik g\u00f6sterir. RPS3'\u00fcn a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, Deltayar1 mutasyonlar\u0131n\u0131n hem stres duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 hem de ribozom biyojeni kusurunu bast\u0131r\u0131r, ancak Deltaltv1 mutasyonlar\u0131n\u0131n hi\u00e7birini bast\u0131rmaz. YAR1 ve LTV1'in 40S alt birim \u00fcretimi i\u00e7in ayr\u0131, gereksiz roller oynad\u0131klar\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. Bu genlerin eksikli\u011findeki stres duyarl\u0131 fenotipler, daha \u00f6nce bilinmeyen ribozom biyojeni fakt\u00f6rleri ve \u00e7evresel stres duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131y\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"26607366","title":"Rational design of acridine-based ligands with selectivity for human telomeric quadruplexes.","text":"Yap\u0131sal temelli modelleme y\u00f6ntemleri, insan telomerik d\u00f6rtgen DNA'lara se\u00e7icilik g\u00f6steren bir dizi disubstit\u00fcsyonlu triazol ba\u011flant\u0131l\u0131 akridin bile\u015fiklerinin tasar\u0131m\u0131nda kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu bile\u015fiklerden olu\u015fan odakl\u0131 bir k\u00fct\u00fcphane, t\u0131klama kimyas\u0131 kullan\u0131larak haz\u0131rlanm\u0131\u015ft\u0131r ve se\u00e7icilik kavram\u0131, bilinen molek\u00fcler yap\u0131lara sahip iki promot\u00f6r d\u00f6rtgeninden, c-kit geninden, ayr\u0131ca bir FRET tabanl\u0131 erime y\u00f6ntemi kullan\u0131larak \u00e7ift iplikli DNA ile do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Lider bile\u015fikler, c-kit d\u00f6rtgenlerinin ve \u00e7ift iplikli DNA yap\u0131lar\u0131n\u0131n termal kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltan daha az etkiye sahip bulunmu\u015ftur. Bu etkiler, bir dizi rekabet deneyimi ile daha da ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, bu da \u00e7ift iplikli DNA'ya ba\u011flanman\u0131n \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu, hatta y\u00fcksek \u00e7ift iplikli:telomerik d\u00f6rtgenli oranlarda bile oldu\u011funu do\u011frulam\u0131\u015ft\u0131r. C-kit d\u00f6rtgenlerine se\u00e7icilik daha karma\u015f\u0131kt\u0131r, insan telomerik d\u00f6rtgenli DNA'ya g\u00f6re artan fazla ile baz\u0131 istikrara dair kan\u0131tlar vard\u0131r. Se\u00e7icilik, triazol-akridin bile\u015fiklerinin boyutlar\u0131ndan, \u00f6zellikle iki alkil-amino son gruplar\u0131n ayr\u0131\u015fmas\u0131ndan kaynaklanmaktad\u0131r. Her iki lider bile\u015fik de, normal bir h\u00fccre hatt\u0131na k\u0131yasla, kanser h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 se\u00e7ici olarak inhibe eder ve biri, telomeraz enziminin aktivitesini inhibe etti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir, bu enzim, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde se\u00e7ici olarak ifade edilir ve telomere b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcms\u00fczl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korumada rol oynar."}
{"_id":"26611094","title":"Hospital volume and the outcomes of mechanical ventilation.","text":"ARKA PLAN Artan hasta hacmi, bir\u00e7ok y\u00fcksek riskli t\u0131bbi ve cerrahi durumda hayatta kalma oran\u0131n\u0131n artmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Kritik hastal\u0131klar\u0131 olan hastalarda hasta kabul\u00fc (hastane hacmi) ile sonu\u00e7 aras\u0131ndaki ili\u015fki bilinmemektedir. Y\u00d6NTEMLER 2002-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 37 acil bak\u0131m hastanesinin Akut Fizyoloji ve Kronik Sa\u011fl\u0131k De\u011ferlendirme (APKSD) klinik bilgi sisteminde 20.241 mekanik solunum alan, cerrahi olmayan hastan\u0131n verileri analiz edildi. Hastal\u0131k \u015fiddetinin ve di\u011fer vaka kar\u0131\u015f\u0131m\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ayarlamak i\u00e7in \u00e7oklu analizler yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Hastane hacmindeki art\u0131\u015f, yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesinde (YMU) ve hastanede mekanik solunum alan hastalarda hayatta kalmay\u0131 iyile\u015ftirdi. En y\u00fcksek hacme g\u00f6re hastaneye kabul (yani y\u0131lda 400'den fazla mekanik solunum alan hasta) al\u0131m\u0131n\u0131n, en d\u00fc\u015f\u00fck hacme g\u00f6re hastanelere (< veya =150 y\u0131lda mekanik solunum alan hasta, P<0.001) kabul edilen hastalarda ayarlanm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n %37'lik bir azalmayla ili\u015fkili oldu\u011fu bulundu. Hastane i\u00e7inde \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 da benzer \u015fekilde azald\u0131 (ayarlanm\u0131\u015f oran riski, 0.66; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.52-0.83; P<0.001). Tipik bir hasta, d\u00fc\u015f\u00fck hacimli bir hastanede %34.2'lik ayarlanm\u0131\u015f hastanede \u00f6l\u00fcm oran\u0131na sahip olurken, y\u00fcksek hacimli bir hastanede bu oran %25.5'tir. Hayatta kalanlar aras\u0131nda YMU veya hastanede kalma s\u00fcresi konusunda \u00f6nemli e\u011filimler bulunmad\u0131. SONU\u00c7 Mekanik solunum alan hastalar\u0131n y\u00fcksek vaka hacmine sahip bir hastanede tedavisi, \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n azalmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Kritik hastal\u0131klar\u0131 olan hastalarda hacim ve sonu\u00e7 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi belirlemek i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"26611834","title":"A meta-analysis of depression during pregnancy and the risk of preterm birth, low birth weight, and intrauterine growth restriction.","text":"Anne depresif semptomlar\u0131 hamilelik s\u0131ras\u0131nda baz\u0131, ancak t\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n de\u011fil, ara\u015ft\u0131rmalarda erken do\u011fum (PTB), d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 (LBW) ve intrauterin b\u00fcy\u00fcme gerili\u011fi (IUGR) ile ili\u015fkili oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir.\n\n**Ama\u00e7:** Antenatal depresyonun erken do\u011fum, d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve intrauterin b\u00fcy\u00fcme gerili\u011fi ile ili\u015fkili riskini tahmin etmek.\n\n**Veri Kaynaklar\u0131 ve \u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi:** MEDLINE, PsycINFO, CINAHL, Sosyal \u00c7al\u0131\u015fma \u00d6zetleri, Sosyal Hizmetler \u00d6zetleri ve Disertasyonlar Uluslararas\u0131 veritabanlar\u0131nda (Ocak 1980 - Aral\u0131k 2009) \u0130ngilizce ve \u0130ngilizce olmayan makaleler arad\u0131k. Antenatal depresyon ve en az bir olumsuz do\u011fum sonucu (PTB (<37 hafta gebelik), LBW (<2500 g) veya IUGR (<10. percentil i\u00e7in gebelik ya\u015f\u0131)) hakk\u0131nda veriler bildiren \u00f6nsel \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 dahil etmek istedik. 862 incelenen \u00e7al\u0131\u015fmadan 29 ABD ve ABD d\u0131\u015f\u0131ndaki \u00e7al\u0131\u015fmalar se\u00e7im kriterlerini kar\u015f\u0131lad\u0131.\n\n**Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131:** \u00c7al\u0131\u015fma \u00f6zellikleri, antenatal depresyon \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ve di\u011fer biyopsikososyal risk fakt\u00f6rleri hakk\u0131nda bilgiler \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131 ve hatalar\u0131 en aza indirmek i\u00e7in iki kez g\u00f6zden ge\u00e7irildi.\n\n**Veri Senkronizasyonu:** Her do\u011fum sonucu i\u00e7in antenatal depresyonun etkisini g\u00f6steren toplanan g\u00f6receli riskler (RR) rastgele etkiler y\u00f6ntemleri kullan\u0131larak hesapland\u0131. PTB, LBW ve IUGR i\u00e7in kategorik depresyon \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc kullanan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n toplanan etki boyutlar\u0131 (toplam RR [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131] = 1.39 [1.19-1.61], 1.49 [1.25-1.77] ve 1.45 [1.05-2.02], s\u0131ras\u0131yla) s\u00fcrekli depresyon \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc kullanan \u00e7al\u0131\u015fmalardan (1.03 [1.00-1.06], 1.04 [0.99-1.09] ve 1.02 [1.00-1.04], s\u0131ras\u0131yla) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc. Kategorik olarak tan\u0131mlanan antenatal depresyon ve PTB ve LBW riskleri, yay\u0131n \u00f6nyarg\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczeltmek i\u00e7in trim-"}
{"_id":"26612216","title":"ES cell pluripotency and germ-layer formation require the SWI\/SNF chromatin remodeling component BAF250a.","text":"ATP'ye ba\u011fl\u0131 kromatin yeniden d\u00fczenleme kompleksleri, kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek n\u00fckleer fakt\u00f6rlerin eri\u015filebilirli\u011fini de\u011fi\u015ftiren, ATP hidrolizinin enerjisini kullanan dikkat \u00e7ekici bir epigenetik de\u011fi\u015ftirici gruptur. BAF250a (ARID1a), BAF kromatin yeniden d\u00fczenleme kompleksinin benzersiz ve tan\u0131mlay\u0131c\u0131 bir alt birimidir ve geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda kritik de\u011fi\u015fiklikleri kolayla\u015ft\u0131rabilir. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, erken far\u0131 embriyolar\u0131nda BAF250a'n\u0131n yoklu\u011funun (yakla\u015f\u0131k embriyofik g\u00fcn 6.5) geli\u015fimsel duraklamaya ve mezodermal tabakan\u0131n yoklu\u011funa neden oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, bu da erken germ tabakas\u0131 olu\u015fumunda kritik rol\u00fcn\u00fc i\u015faret etmektedir. Ayr\u0131ca, BAF250a eksikli\u011fi, normal besleyici olmadan k\u00fclt\u00fcr ko\u015fullar\u0131nda es h\u00fccre pluripotans\u0131n\u0131 zay\u0131flat\u0131r, kendini yenilemeyi ciddi \u015fekilde engeller ve ilkel endoderm benzeri h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015fmaya y\u00f6nlendirir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu fenotip k\u0131smen embriyofik fibroblast h\u00fccrelerinin varl\u0131\u011f\u0131nda kurtar\u0131labilir. DNA mikroarray, imm\u00fcn lekeleme ve RNA analizleri, BAF250a taraf\u0131ndan y\u00f6netilen kromatin yeniden d\u00fczenlemenin, es h\u00fccre kendini yenileme ile ili\u015fkili bir\u00e7ok genin d\u00fczg\u00fcn ifadesine katk\u0131da bulundu\u011funu ortaya koymu\u015ftur, bunlara Sox2, Utf1 ve Oct4 dahildir. Ayr\u0131ca, BAF250a mutlu es h\u00fccrelerindeki pluripotans bozukluklar\u0131, h\u00fccre soyu spesifik g\u00f6r\u00fcnmektedir. \u00d6rne\u011fin, embriyoid cisim temelli analizler, BAF250a'l\u0131 h\u00fccrelerin, tam i\u015flevli kardiyomiyositler ve adipositler t\u00fcretilmesinde kusurlu oldu\u011funu, ancak n\u00f6ronlar t\u00fcretilmesinde yetkin oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, BAF250a'n\u0131n es h\u00fccrelerindeki gen d\u00fczenleyici makinenin anahtar bir bile\u015feni oldu\u011funu ve kendini yenileme, farkl\u0131la\u015fma ve h\u00fccre soyu kararlar\u0131n\u0131 kontrol etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"26625002","title":"Metabolic shutdown in Escherichia coli cells lacking the outer membrane channel TolC.","text":"D\u0131\u015f zar kanal TolC, Escherichia coli'deki \u00e7oklu ila\u00e7 at\u0131m ve tip I sekresyon ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir bile\u015fenidir. TolC'nin mutasyona u\u011framas\u0131, h\u00fccrelerin antibiyotiklere kar\u015f\u0131 y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131\u011fa neden olur ve protein zehiri sekresyonunda bozukluklara yol a\u00e7ar. \u00c7e\u015fitli ta\u015f\u0131ma i\u015flevlerinin bozulmas\u0131na ra\u011fmen, TolC'yi eksik h\u00fccrelerde b\u00fcy\u00fcme bozukluklar\u0131 rapor edilmemi\u015ftir. Beklenmedik bir \u015fekilde, TolC'nin kayb\u0131n\u0131n minimal glikoz ortam\u0131 i\u00e7inde h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ve b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engelledi\u011fini bulduk. TolC'ye ba\u011fl\u0131 fenotip, ayn\u0131 operonda tolC ile birlikte ifade edilen ygiB ve ygiC genlerinin ve kromozomun ba\u015fka yerlerinde bulunan yjfM ve yjfC'nin homologlar\u0131n\u0131n kayb\u0131yla daha da k\u00f6t\u00fcle\u015fti. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, bu b\u00fcy\u00fcme eksikli\u011finin kritik metabolit NAD(+) ve y\u00fcksek NADH\/NAD(+) oranlar\u0131n\u0131n t\u00fckenmesiyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Delta tolC zarlar\u0131nda PspA'n\u0131n artan miktarlar\u0131 ve NADH oksidasyonunun azalan oranlar\u0131, zar stresine ve proton itici g\u00fcc\u00fcn\u00fcn t\u00fcketilmesine i\u015faret etmektedir. Sonu\u00e7 olarak, TolC'nin inaktivasyonu, minimal glikoz ortam\u0131 i\u00e7inde yeti\u015ftirilen E. coli h\u00fccrelerinde metabolik duru\u015fu tetikler. Delta tolC fenotipi, TolC'den ba\u011f\u0131ms\u0131z paralel i\u015flevlere sahip YgiBC ve YjfMC taraf\u0131ndan k\u0131smen kurtar\u0131l\u0131r."}
{"_id":"26652147","title":"Acyl and total ghrelin are suppressed strongly by ingested proteins, weakly by lipids, and biphasically by carbohydrates.","text":"Ghrelin, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rabilen oreksijenik bir hormondur. Kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki seviyeleri yemekten \u00f6nce artar ve yemek yendikten sonra bast\u0131r\u0131l\u0131r. Belirli makro besinlerin ghrelin d\u00fczenlemesi \u00fczerindeki etkilerini anlamak, kilo azaltan diyetlerin tasar\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rabilir.\n\nAma\u00e7: \u0130nsanlarda karbonhidrat, protein veya ya\u011flar\u0131n al\u0131m\u0131n\u0131n acil (bioaktif) ve toplam ghrelin seviyeleri \u00fczerindeki etkilerini anlamak i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k, hipotezimiz ya\u011flar\u0131n ghrelin seviyelerini karbonhidrat veya proteinler kadar etkili bir \u015fekilde bast\u0131rmayaca\u011f\u0131 y\u00f6n\u00fcndeydi.\n\nTasar\u0131m: Bu, rastgelele\u015ftirilmi\u015f, i\u00e7e d\u00f6n\u00fck bir \u00e7apraz ara\u015ft\u0131rma \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131yd\u0131.\n\nYer: \u00c7al\u0131\u015fma, bir \u00fcniversite klinik ara\u015ft\u0131rma merkezinde ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar: \u00c7al\u0131\u015fmaya 16 sa\u011fl\u0131kl\u0131 insan konu\u011fu dahil edildi.\n\n M\u00fcdahaleler: Karbonhidrat, protein veya ya\u011flardan olu\u015fan e\u015fit kalorili, e\u015fit hacimli i\u00e7ecekler sa\u011fland\u0131.\n\nAna \u00c7\u0131kar \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Hem acil hem de toplam ghrelin seviyelerindeki postprandal bask\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc (yeni bir acil se\u00e7ici, iki noktal\u0131 ELISA ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc) belirlendi.\n\nSonu\u00e7lar: T\u00fcm i\u00e7ecekler kan acil ve toplam ghrelin seviyelerini bast\u0131rd\u0131. Makro besin s\u0131n\u0131f\u0131 i\u00e7in acil ve toplam ghrelinde azalman\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc \u00fczerinde anlaml\u0131 bir etki g\u00f6zlemlendi; bask\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc s\u0131ras\u0131 protein > karbonhidrat > ya\u011fd\u0131. Toplam ghrelinin en d\u00fc\u015f\u00fck seviyeleri hem karbonhidrat hem de proteinli i\u00e7eceklerden sonra ya\u011fl\u0131 i\u00e7eceklere k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. \u0130lk 3 postprandal saatte, acil ve toplam ghrelin bask\u0131s\u0131n\u0131n s\u0131ras\u0131 karbonhidrat > protein > ya\u011fd\u0131. Sonraki 3 saatte, sadece karbonhidrat al\u0131m\u0131ndan sonra acil ve toplam ghrelin de\u011ferleri \u00f6n yemek de\u011ferlerinin \u00fczerinde belirgin bir \u015fekilde geri d\u00f6nd\u00fc.\n\nSonu\u00e7: Bu bulgular, y\u00fcksek protein\/d\u00fc\u015f\u00fck karbonhidrat diyetlerinin kilo kayb\u0131n\u0131 te\u015fvik etme ve y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetlerin kilo al\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik etme etkilerine katk\u0131da bulunan olas\u0131 mekanizmalar\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"26658659","title":"Hydrogen sulfide increases nitric oxide production with calcium-dependent activation of endothelial nitric oxide synthase in endothelial cells.","text":"Hidrojen s\u00fclfit (H2S), son zamanlarda birka\u00e7 farkl\u0131 enzim taraf\u0131ndan memelide dokularda sentezlendi\u011fi ke\u015ffedildi. Bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma, H2S'nin kardiyovask\u00fcler sistemde vazodilat\u00f6r ve antihipertansif etkilere sahip oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Bununla birlikte, H2S'nin ind\u00fckledi\u011fi vazodilatasyonun i\u00e7sel mekanizmalar\u0131 ve di\u011fer endoteliyum kaynakl\u0131 gev\u015feticiler, \u00f6rne\u011fin azot oksit (NO) ile etkile\u015fimleri hala belirsizdir. Endoteliyum NO sintaz (eNOS) aktivitesinin ve NO \u00fcretiminin H2S ile do\u011frudan d\u00fczenlenip d\u00fczenlenmedi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. NaHS, bir H2S ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f endotel h\u00fccrelerinde NO \u00fcretimini doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak art\u0131rd\u0131. Bu etki, bir kalsiyum ba\u011flay\u0131c\u0131s\u0131 (BAPTA-AM) taraf\u0131ndan engellendi, ancak d\u0131\u015f kalsiyumun yoklu\u011fu taraf\u0131ndan de\u011fil. NaHS ile ind\u00fcklenen NO \u00fcretimi, ryanodine resept\u00f6r\u00fc (dantrolen) veya inositol 1,4,5-trifosfat resept\u00f6r\u00fc (xestospongin C) inhibit\u00f6rleri taraf\u0131ndan k\u0131smen engellendi. NaHS, i\u00e7sel kalsiyum konsantrasyonlar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 ve bu etki dantrolen veya xestospongin C ile hafifletildi. NaHS, eNOS'un aktifle\u015ftirici fosforil serin kal\u0131nt\u0131s\u0131 1179'u fosforile etti. NaHS ile ind\u00fcklenen eNOS fosforilasyonu ve NO \u00fcretimi, PI3K\/Akt inhibit\u00f6r\u00fc (wortmannin) taraf\u0131ndan etkilenmedi. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n verileri, H2S'nin do\u011frudan endotel h\u00fccrelerine etki ederek eNOS aktivitesini ve NO \u00fcretimini ind\u00fckledi\u011fini ve bu da endoplazmik retik\u00fclumdaki i\u00e7sel kalsiyum depolar\u0131ndan kalsiyum sal\u0131n\u0131m\u0131yla a\u00e7\u0131klanabilir, bu da vazodilat\u00f6r i\u015flevinin bir mekanizmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"26668245","title":"Fear of falling and visual field loss from glaucoma.","text":"\n## Ama\u00e7\nGlaucomdan kaynaklanan g\u00f6rsel alan kayb\u0131n\u0131n d\u00fc\u015fme korkusunu art\u0131r\u0131p art\u0131rmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\nBilateral g\u00f6rsel alan kayb\u0131 olan 83 glokom hastas\u0131 ve iyi g\u00f6rme ak\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6nemli g\u00f6rsel alan kayb\u0131 olmayan 60 kontrol hastas\u0131 aras\u0131nda d\u00fc\u015fme korkusu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n## Y\u00f6ntemler\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar, Chicago \u00dcniversitesi D\u00fc\u015fme Korkusu Anketini doldurdu. D\u00fc\u015fme korkusunun derecesi Rasch analizi ile de\u011ferlendirildi.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri\nG\u00f6revleri korkusuz yapabilme yetene\u011fi logit cinsinden ifade edildi, daha d\u00fc\u015f\u00fck skorlar daha az yetene\u011fin ve daha fazla d\u00fc\u015fme korkusunun g\u00f6stergesiydi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nGlaucom hastalar\u0131 kontrol hastalar\u0131ndan daha fazla g\u00f6rsel alan kayb\u0131na sahipti (orta de\u011fer en iyi g\u00f6z ortalama kayma -8.0 desibel [dB] vs. +0.2 dB; P<0.001), ancak ya\u015f, \u0131rk, cinsiyet, istihdam durumu, evde ba\u015fka yeti\u015fkinlerin varl\u0131\u011f\u0131, v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130), kavrama kuvveti, bili\u015fsel yetenek, ruh hali veya e\u015flik eden hastal\u0131k a\u00e7\u0131s\u0131ndan farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi (P \u2265 0.1 i\u00e7in hepsi). \u00c7oklu modellerde, glokom hastalar\u0131 kontrol grubuna k\u0131yasla daha fazla d\u00fc\u015fme korkusu bildirdi (\u03b2 = -1.20 logit; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], -1.87 ile -0.53; P = 0.001), ve g\u00f6rsel alan kayb\u0131n\u0131n \u015fiddeti artt\u0131k\u00e7a d\u00fc\u015fme korkusu da artt\u0131 (\u03b2 = -0.52 logit\/5 dB d\u00fc\u015f\u00fc\u015f; 95% GA, -0.72 ile -0.33; P<0.001). Daha fazla d\u00fc\u015fme korkusunu tahmin eden di\u011fer de\u011fi\u015fkenler \u015funlard\u0131: kad\u0131n cinsiyet (\u03b2 = -0.55 logit; 95% GA, -1.03 ile -0.06; P = 0.03), daha y\u00fcksek VK\u0130 (\u03b2 = -0.07 logit\/birim art\u0131\u015f; 95% GA, -0.13 ile -0.01; P = 0.02), ba\u015fka bir yeti\u015fkinle"}
{"_id":"26672703","title":"Repeat instability: mechanisms of dynamic mutations","text":"Hastal\u0131klara neden olan tekrarlayan istikrars\u0131zl\u0131k, 40'dan fazla n\u00f6rolojik, n\u00f6rodejeneratif ve neuromusk\u00fcler bozuklukla ili\u015fkili \u00f6nemli ve benzersiz bir mutasyon bi\u00e7imidir. DNA tekrarlamas\u0131 geni\u015flemesi mutasyonlar\u0131, dokular i\u00e7inde ve nesiller aras\u0131nda dinamik ve devam eden s\u00fcre\u00e7lerdir. Miras\u0131 ve dokuya \u00f6zg\u00fc istikrars\u0131zl\u0131k kal\u0131plar\u0131, hem gen spesifik cis \u00f6\u011feleri hem de DNA metabolik proteinler taraf\u0131ndan trans-eylemle belirlenir. Tekrarlanan istikrars\u0131zl\u0131k, muhtemelen DNA \u00e7o\u011faltma, tamir ve rekombinasyon s\u0131ras\u0131nda al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k DNA yap\u0131lar\u0131n\u0131n olu\u015fumuyla ilgilidir. Tekrarlanan istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n mekanizmalar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamaya y\u00f6nelik deneysel ilerlemeler, bu mutasyon s\u00fcrecinin anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 geni\u015fletmi\u015ftir. Onlar, metabolik yollar\u0131n tekrarlanan istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 nas\u0131l s\u00fcrd\u00fcrebilece\u011fini veya koruyabilece\u011fini \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 yollarla ortaya \u00e7\u0131karm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"26673492","title":"Demographic Risk Factors for Alcohol-Related Aggression In and Around Licensed Venues.","text":"\nAMA\u00c7 Az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma, cinsiyetin ve hem alan d\u00fczeyindeki hem de bireysel sosyoekonomik durumun (SES), lisansl\u0131 mekanlarda ve \u00e7evresinde alkolle ili\u015fkili sald\u0131rganl\u0131k (ARA) \u00fczerinde ba\u011f\u0131ms\u0131z tahminciler olarak rol\u00fcn\u00fc incelemi\u015ftir.\n\nY\u00d6NTEMLER Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, cinsiyet, alan d\u00fczeyindeki SES ve bireysel SES'in (mesleki kategori olarak operasyonelle\u015ftirilmi\u015f) lisansl\u0131 mekanlarda ve \u00e7evresinde ARA ile ili\u015fkisini ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. \u00d6rnek, 16-47 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda 697 erkek ve 649 kad\u0131n olmak \u00fczere, gece ekonomisinde alkolle ilgili sorunlarla ilgili yerel topluluk d\u00fczeyindeki m\u00fcdahaleler hakk\u0131nda g\u00f6r\u00fc\u015flerini de\u011ferlendiren daha b\u00fcy\u00fck bir \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak m\u00fc\u015fteri anketini tamamlayan bir m\u00fc\u015fteri kesitini i\u00e7eriyordu.\n\nSONU\u00c7LAR \u0130kili lojistik regresyon analizleri, ya\u015f, cinsiyet, mesleki kategori, alan d\u00fczeyindeki SES ve g\u00f6r\u00fc\u015fme s\u0131ras\u0131nda alkol t\u00fcketim d\u00fczeyinin t\u00fcm \u00f6nemli ARA kat\u0131l\u0131m\u0131 tahmincileri oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Erkek olmak, ARA kat\u0131l\u0131m\u0131 olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 iki kat\u0131na \u00e7\u0131kard\u0131, ya\u015f ise koruyucu bir fakt\u00f6rd\u00fc. Mavi yaka \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131, profesyonellere k\u0131yasla ARA kat\u0131l\u0131m\u0131 olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 iki kat\u0131ndan fazla olan, en dezavantajl\u0131 sosyoekonomik b\u00f6lgelerde ya\u015fayanlar ise en avantajl\u0131 b\u00f6lgelere k\u0131yasla ARA deneyimi bildirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 iki kat\u0131ndan fazlayd\u0131. Bununla birlikte, cinsiyetlere g\u00f6re modelin tahmin g\u00fcc\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirme, ya\u015f, mesleki kategori ve alan d\u00fczeyindeki SES'in etkilerinin sadece erkek kat\u0131l\u0131mc\u0131lara \u00f6zg\u00fc oldu\u011funu ortaya koydu, daha y\u00fcksek alkol t\u00fcketimi art\u0131k tahmin edici de\u011fildi.\n\nSONU\u00c7LAR ARA, m\u00fc\u015fteriler aras\u0131nda erkeklerde, mavi yaka mesleklerinde ve d\u00fc\u015f\u00fck SES b\u00f6lgelerinde ya\u015fayan ki\u015filerde daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu, bu da hem bireysel hem de alan d\u00fczeyindeki dezavantaj\u0131n ARA'da bir rol oynayabilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"26688294","title":"Schizophrenia susceptibility pathway neuregulin 1\u2013ErbB4 suppresses Src upregulation of NMDA receptors","text":"N-metil D-aspartat alt t\u00fcr glutamat resept\u00f6r\u00fc (NMDAR) hipofunksiyonunun, \u015fizofreni hastalar\u0131nda g\u00f6r\u00fclen bili\u015fsel disfonksiyonun alt\u0131nda yatan bir mekanizma oldu\u011fu hipotez edilmektedir. \u015eizofreni ile ili\u015fkili genler NRG1 ve ERBB4 i\u00e7in, NMDAR hipofunksiyonu bu a\u015f\u0131r\u0131 NRG1-ErbB4 sinyalizasyonunun \u015fizofreni hastalar\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in \u00f6nemli bir zararl\u0131 sonu\u00e7 olarak kabul edilir. Ancak burada, neuregulin 1\u03b2-ErbB4 (NRG1\u03b2-ErbB4) sinyalizasyonunun genel NMDAR hipofunksiyonuna neden olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Aksine, hipokamp\u00fcs ve \u00f6n beyin korteksinde, NRG1\u03b2-ErbB4 sinyalizasyonu, nonreceptor tirozin kinaz Src taraf\u0131ndan sa\u011flanan sinaptik NMDAR ak\u0131mlar\u0131n\u0131 art\u0131ran etkisini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 bulduk. NRG1\u03b2-ErbB4 sinyalizasyonu, hipokampal Schaffer kolaterali-CA1 sinapslar\u0131nda uzun s\u00fcreli potensiyasyonun ind\u00fcklenmesini \u00f6nledi ve theta-burst uyaran\u0131 s\u0131ras\u0131nda Src ba\u011f\u0131ml\u0131 NMDAR yan\u0131tlar\u0131n\u0131n artmas\u0131n\u0131 bast\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, NRG1\u03b2-ErbB4 sinyalizasyonu, theta burst'un neden oldu\u011fu GluN2B'nin fosforilasyonunu, Src kinaz aktivitesini inhibe ederek \u00f6nledi. \u00d6neriyoruz ki, NRG1-ErbB4 sinyalizasyonu, \u015fizofrenide g\u00f6r\u00fclen bili\u015fsel disfonksiyonu, Src taraf\u0131ndan sa\u011flanan sinaptik NMDAR i\u015flevinin anormal bask\u0131lamas\u0131 yoluyla kat\u0131l\u0131yor."}
{"_id":"26702468","title":"Intestinal bacteria and the regulation of immune cell homeostasis.","text":"\u0130nsan ba\u011f\u0131rsa\u011f\u0131, yakla\u015f\u0131k 100 trilyon bakteri ile kolonize edilir. Bu bakterilerin baz\u0131lar\u0131 normal fizyoloji i\u00e7in esast\u0131r, di\u011ferleri ise IBD ve ast\u0131m gibi \u00e7ok say\u0131da enflamatuar hastal\u0131\u011f\u0131n patogenezinde rol oynam\u0131\u015ft\u0131r. Bu inceleme, sa\u011fl\u0131kl\u0131 ve hastal\u0131kl\u0131 durumlarda memelilerin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin homeostaz\u0131na etki eden ba\u011f\u0131rsak bakterilerinden gelen sinyalleri inceler. Mamalilerin ba\u011f\u0131rsak kompozisyonunu, bilinen bakteriden t\u00fcretilen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici molek\u00fclleri ve bunlar\u0131 tan\u0131yan memelilerin do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k resept\u00f6rlerini inceleriz. Bakteriden t\u00fcretilen sinyallerin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccresi fonksiyonuna etkisini ve bu sinyallerin enflamatuar hastal\u0131\u011f\u0131n geli\u015fimi ve ilerlemesini nas\u0131l mod\u00fcle etti\u011fini tart\u0131\u015f\u0131r\u0131z. Son olarak, insan hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00f6nlenmesi veya tedavisinde bakteriyel topluluklar\u0131n\u0131 veya \u00fcr\u00fcnlerini kullanmadaki ba\u015far\u0131lar ve gelecekteki zorluklar\u0131 inceleriz."}
{"_id":"26710772","title":"Sympathetic activation during early pregnancy in humans.","text":"Empati aktivitesi, normotansif hamile kad\u0131nlarda artt\u0131\u011f\u0131 ve gestasyonel hipertansiyon ve preeklampsi olan hamile kad\u0131nlarda bile daha da fazla oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir. Hipertansiyonun geli\u015fiminin erken hamilelikte olup olmad\u0131\u011f\u0131, gebelik boyunca y\u00fcksek kalmaya devam edip etmedi\u011fi veya sadece terminde hipertansiyon bozukluklar\u0131n\u0131n alt yap\u0131s\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. \u0130nsanlarda empati aktivitesinin erken hamilelikte meydana geldi\u011fini test eden hipotezi do\u011frulad\u0131k. On bir sa\u011fl\u0131kl\u0131 kad\u0131n (29 \u00b1 3 (SD) ya\u015f) daha \u00f6nce hipertansif hamilelik ge\u00e7mi\u015fi olmayanlar, orta luteal faz (PRE) ve erken hamilelik (EARLY; 6.2 \u00b1 1.2 gebelik haftas\u0131) s\u0131ras\u0131nda test edildi. Kas empati sinir aktivitesi (MSNA) ve hemodinamikler, yatarken, 30 derece ve 60 derece yatay e\u011filme pozisyonlar\u0131nda 5'er dakika boyunca \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Kan \u00f6rnekleri, katekolaminler, do\u011frudan renin ve aldosteron i\u00e7in al\u0131nd\u0131. MSNA, EARLY'de PRE'den anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti (yatarken: 25 \u00b1 8 vs. 14 \u00b1 8 saniyenin tersi(-1), 60 derece e\u011filme: 49 \u00b1 14 vs. 40 \u00b1 10 saniyenin tersi(-1); ana etki, P < 0.05). Dinlenme diastolik bas\u0131n\u00e7 e\u011filimi g\u00f6sterdi (P = 0.09), kalp at\u0131\u015f\u0131 benzer, toplam periferik diren\u00e7 azald\u0131 (2172 \u00b1 364 vs. 2543 \u00b1 352 dyne s cm(-5); P < 0.05), empati damar transd\u00fcksiyonu zay\u0131flad\u0131 (0.10 \u00b1 0.05 vs. 0.36 \u00b1 0.47 birim a.u.(-1) dakika(-1); P < 0.01), ve hem renin (yatarken: 27.9 \u00b1 6.2 vs. 14.2 \u00b1 8.7 pg ml(-1), P < 0.01) hem de aldosteron (yatarken: 16.7 \u00b1 14.1 vs. 7.7 \u00b1 6"}
{"_id":"26720366","title":"Psychological adaptation in children with idiopathic short stature treated with growth hormone or placebo.","text":"K\u0131sa boyun \u00e7ocukluk ve ergenlik d\u00f6nemindeki psikolojik uyum \u00fczerindeki etkisi tart\u0131\u015fmal\u0131 bir konudur. GH \u015fu anda idiyopatik k\u0131sa boy (ISS, ayr\u0131ca GH eksikli\u011fi olmayan k\u0131sa boy olarak da bilinir) olan \u00e7ocuklar\u0131 tedavi etmek i\u00e7in kullan\u0131lmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, GH'nin ISS'li \u00e7ocuklar ve ergenler \u00fczerindeki psikolojik uyum etkilerini inceleyen ilk \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc deneme temsil etmektedir. 68 \u00e7ocuk (53 erkek, 15 k\u0131z), 9-16 ya\u015f aras\u0131, belirgin ISS'ye (\u00f6l\u00e7\u00fclen boy veya \u00f6ng\u00f6r\u00fclen yeti\u015fkin boyu -2,5 SD veya daha az) sahip olanlar, GH 0,074 mg\/kg veya plasebo, haftada \u00fc\u00e7 kez alt ekstremiteye enjekte edilene kadar boy h\u0131z\u0131 1,5 cm\/y\u0131l'\u0131n alt\u0131na d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcnde tedavi edildi. Ebeveynler, ba\u015flang\u0131\u00e7 ve daha sonra her y\u0131l Child Behavior Checklist (CBCL) ve \u00e7ocuklar Self-Perception Profile (SPP) ve Silhouette Apperception Teknikini tamamlad\u0131lar. Ba\u015flang\u0131\u00e7 davran\u0131\u015fsal\/duygusal uyum (CBCL) ve ISS'li \u00e7ocuklar i\u00e7in kendilik alg\u0131s\u0131 (SPP) puanlar\u0131 normatif aral\u0131kta idi. \u0130ki \u00e7al\u0131\u015fma grubu, ilk 2 y\u0131l boyunca benzer davran\u0131\u015fsal ve kendilik alg\u0131s\u0131 profillerine (CBCL) sahipti. Bununla birlikte, CBCL davran\u0131\u015f problemleri (i\u00e7selle\u015ftiren, d\u0131\u015fselle\u015ftiren ve toplam problemler), 3. ve 4. y\u0131lda GH tedavi edilen gruba g\u00f6re plasebo tedavi edilen gruba k\u0131yasla azald\u0131. CBCL yetkinlik alanlar\u0131nda ve SPP'de grup farkl\u0131l\u0131klar\u0131 \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n herhangi bir noktas\u0131nda g\u00f6zlemlenmedi. Bu uzun s\u00fcreli, plasebo kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmada ISS'li \u00e7ocuklarda k\u0131sa boy, psikolojik uyum veya kendilik alg\u0131s\u0131 problemleriyle ili\u015fkili de\u011fildi. GH tedavisi, ebeveynlerin tamamlad\u0131\u011f\u0131 anketler (CBCL) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00f6l\u00e7\u00fclen problem davran\u0131\u015flar\u0131nda bir iyile\u015fme e\u011filimiyle ili\u015fkiliydi. GH tedavisinin \u00e7ocuklarda ISS ile uyum, psikososyal i\u015flev veya ya\u015fam kalitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkiledi\u011fi belirlenmelidir."}
{"_id":"26731863","title":"Distinct and essential roles of transcription factors IRF-3 and IRF-7 in response to viruses for IFN-alpha\/beta gene induction.","text":"Vir\u00fcs enfekte h\u00fccrelerde interferon (IFN)-alfa\/beta gen transkripsiyonunun tetiklenmesi, do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin merkezinde yer alan bir olayd\u0131r. IRF-3 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcnden yoksun fareler, vir\u00fcs enfeksiyonlar\u0131na kar\u015f\u0131 daha savunmas\u0131zd\u0131r. Embriyonik fibroblastlarda, vir\u00fcs taraf\u0131ndan tetiklenen IFN-alfa\/beta gen ifadesi seviyeleri d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr ve IFN-alfa mRNA alt t\u00fcrlerinin spektrumu de\u011fi\u015ftirilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, IRF-7 ifadesinde de eksiklik olan h\u00fccreler, test edilen herhangi bir vir\u00fcs t\u00fcr\u00fcne kar\u015f\u0131 enfeksiyonlara yan\u0131t olarak bu genleri tamamen tetikleyemez. Bu h\u00fccrelerde, normal bir IFN-alfa\/beta mRNA tetikleme profili, IRF-3 ve IRF-7'nin birlikte ifade edilmesiyle elde edilebilir. Bu sonu\u00e7lar, bu iki fakt\u00f6r\u00fcn, antiviral yan\u0131t i\u00e7in IFN-alfa\/beta genlerinin transkripsiyon verimlili\u011fini ve \u00e7e\u015fitlili\u011fini sa\u011flamak i\u00e7in birlikte kritik ve farkl\u0131 roller oynad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"26735018","title":"Interleukin-2- and interferon-gamma-secreting T cells in normal and diseased human intestinal mucosa.","text":"Bir duyarl\u0131 geri kanl\u0131 plak testi, T h\u00fccrelerinin liyokin salg\u0131lamas\u0131n\u0131 tespit etmek ve Kuzey blot analizi, liyokin mesajc\u0131 RNA (mRNA) ifadelerini tespit etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 veya \u00fclseratif kolit (UC) olan \u00e7ocuklar\u0131n mukozas\u0131nda ve inflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 olmayan hastalar\u0131n histolojik olarak normal mukozas\u0131ndan interferon-gamma (IFN-gamma) ve interleukin-2 (IL-2) \u00fcretimi incelenmi\u015ftir. \u00c7o\u011fu UC ve kontrol hastalar\u0131nda IL-2 ve IFN-gamma salg\u0131layan h\u00fccreler yoktu veya sadece d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde mevcuttu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalar\u0131n mukozas\u0131nda liyokin salg\u0131layan h\u00fccreler kolayca tespit edilebilir (3-18%). Kuzey blot analizi ile IFN-gamma mRNA, 6\/6 Crohn dokular\u0131nda tespit edildi, ancak sadece 1\/5 UC \u00f6rneklerinde ve kontrol mukozas\u0131ndan 9 \u00f6rnekte tespit edilmedi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 olan mukozada devam eden h\u00fccre i\u00e7i ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"26735905","title":"Metabolic reprogramming of stromal fibroblasts through p62-mTORC1 signaling promotes inflammation and tumorigenesis.","text":"T\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131 kanser ilerlemesinde kritik bir rol oynar, ancak stromal h\u00fccrelerin epitel \u00fczerinde etkisini sa\u011flayan kesin mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 zordur. Burada, birka\u00e7 t\u00fcm\u00f6r\u00fcn stromas\u0131nda p62 seviyelerinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131nda veya stromal fibroblastlarda p62'nin kayb\u0131n\u0131n epitel prostat kanseri h\u00fccrelerinin t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Mekanizma, stromal glikoz ve amino asit metabolizmas\u0131n\u0131n mTORC1\/c-Myc yolu ile h\u00fccresel redoksun d\u00fczenlenmesini i\u00e7erir, bu da stromal IL-6 \u00fcretimini art\u0131r\u0131r ve epitel kompart\u0131man\u0131nda t\u00fcm\u00f6r te\u015fvikinde gereklidir. Bu nedenle, p62 anti-enflamatuar bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131d\u0131r ve t\u00fcm\u00f6r stromas\u0131nda metabolizman\u0131n mod\u00fclasyonu yoluyla etki eder."}
{"_id":"26751583","title":"Drosophila RNAi screen reveals CD36 family member required for mycobacterial infection.","text":"Baz\u0131 patojenler, \u00f6rne\u011fin Mycobacterium tuberculosis, makrofaj\u0131n zararl\u0131 i\u00e7sel ortam\u0131nda hayatta kal\u0131rlar. Makrofajlarda mykobakteriyel giri\u015f ve hayatta kalma i\u00e7in gerekli ev sahibi fakt\u00f6rleri belirlemek i\u00e7in, Mycobacterium fortuitum kullanarak Drosophila benzeri makrofaj h\u00fccrelerinde genom geni\u015fletilmi\u015f RNA m\u00fcdahalesi ekran\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Genel fagositoz i\u00e7in gerekli fakt\u00f6rleri, ayr\u0131ca mykobakteriyel enfeksiyon i\u00e7in \u00f6zel olarak gerekli olanlar\u0131 belirledik. Belirli bir fakt\u00f6r, Peste (Pes), CD36 ailesine ait bir fakt\u00f6rd\u00fcr ve mykobakterilerin al\u0131nmas\u0131 i\u00e7in gereklidir, ancak Escherichia coli veya Staphylococcus aureus i\u00e7in de\u011fildir. Ayr\u0131ca, memelilerin s\u0131n\u0131f B at\u0131k al\u0131c\u0131 resept\u00f6rleri (SR'lar), bakterilerin nonfagositik h\u00fccrelere al\u0131nmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131, SR-BI ve SR-BII ise \u00f6zellikle Mycobacterium fortuitum'un al\u0131nmas\u0131n\u0131 medyedir, bu da s\u0131n\u0131f B SR'lar\u0131n kal\u0131tsal bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kal\u0131tsal tan\u0131 ve do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131kta oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"26798867","title":"Knowledge, attitudes, and practice on second primary cancer screening among cancer survivors: a qualitative study.","text":"HEDEFLER Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kanser hayatta kalanlar\u0131nda ikinci kanser tarama hakk\u0131nda bilgi, tutum ve uygulamalar\u0131 incelemekti. Y\u00d6NTEM \u00dc\u00e7 odak grubu g\u00f6r\u00fc\u015fmesi, on \u00fc\u00e7 hastal\u0131ks\u0131z mide, kolon, meme ve tiroid kanseri hayatta kalan\u0131 ile ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Tekrarlayan konular belirlendi ve tematik kategorilere yerle\u015ftirildi. SONU\u00c7LAR \u00c7al\u0131\u015fma kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131ndan hi\u00e7biri SPC (ikinci kanser tarama) hakk\u0131nda bilgi duymam\u0131\u015ft\u0131 ve SPC'yi 'tekrar' veya 'metastaz' ile ay\u0131rt edemiyorlard\u0131. Hayatta kalanlar, kendilerinin iyile\u015fti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyor ve SPC riskinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark\u0131nda de\u011fillerdi. Kanser tarama konusunda y\u00fcksek fark\u0131ndal\u0131klar\u0131na ra\u011fmen, kanser tedavisi sonras\u0131 'kanser tarama' ve 'rutin izleme testi' aras\u0131nda ayr\u0131m yapam\u0131yorlard\u0131. Hayatta kalanlar, SPC taramas\u0131n\u0131 bilseydiler yapacaklar\u0131n\u0131 s\u00f6ylediler. En g\u00fcvenilir bilgi kayna\u011f\u0131 olarak doktorlar\u0131 tercih ettiler. SONU\u00c7 Kanser hayatta kalanlar\u0131, SPC hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgiye sahipti ve SPC taramas\u0131 i\u00e7in ana engel bilgi eksikli\u011fiydi. UYGULAMA \u00d6NEM\u0130 Bir e\u011fitimsel m\u00fcdahale, kanser hayatta kalanlar\u0131n\u0131n SPC riskini anlamalar\u0131na ve ilk kanser sonras\u0131 tarama ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131lamalar\u0131na yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"26848994","title":"LncRNA HANR Promotes Tumorigenesis and Increase of Chemoresistance in Hepatocellular Carcinoma","text":"Arka Plan\/Ama\u00e7lar: Hepatocel\u00fcler kanser (HCC), d\u00fcnyada en yayg\u0131n be\u015finci kanser t\u00fcr\u00fcd\u00fcr ve kanserle ili\u015fkili \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc \u00f6nde gelen \u00f6l\u00fcm nedenidir. Son zamanlarda \u00e7e\u015fitli kanserler, \u00f6zellikle hepatocel\u00fcler kanser i\u00e7in kritik roller oynayan uzun olmayan kodlamayan RNA'lar (lncRNA'lar) hakk\u0131nda kan\u0131tlar elde edilmi\u015ftir. Bununla birlikte, HCC t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda ve kemoterapi direncinde lncRNA'lar\u0131n etkisi ve mekanizmas\u0131 kapsaml\u0131 bir \u015fekilde karakterize edilmemi\u015ftir. Y\u00f6ntemler: Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, HCC'de ifade edilen bir lncRNA olan HANR (Hepatocel\u00fcler Kanser ile ili\u015fkili Uzun Olmayan Kodlamayan RNA) tan\u0131mlad\u0131k. HANR'\u0131 mikroarray analizi ile belirledik ve nicel PCR ile ifade d\u00fczeyini do\u011frulad\u0131k. RNA pull-down ve yol analizi, HANR ile fiziksel ve i\u015flevsel etkile\u015fimleri de\u011ferlendirmek i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. T\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu ve kemoterapi direncinin artmas\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in in vivo deneyleri ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Ayr\u0131ca, HCC \u00f6rneklerinde HANR ifadesini tespit etmek i\u00e7in FISH kullan\u0131ld\u0131. Xenograft ve ortotopik fare modeli, HANR'\u0131n t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu ve kemoterapi direncini in vivo etkisini g\u00f6zlemlemek i\u00e7in in\u015fa edildi. Sonu\u00e7lar: HCC hastalar\u0131nda ve HCC h\u00fccre hatlar\u0131nda HANR'\u0131n artm\u0131\u015f ifadesi g\u00f6sterildi. Artan HANR ifadesi, HCC hastalar\u0131nda k\u0131sa bir hayatta kalma ile ili\u015fkiliydi. HANR'\u0131n bask\u0131lanmas\u0131, h\u00fccre proliferasyonunu yava\u015flatt\u0131, HCC xenograft\/ortotopik t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131lad\u0131, apoptozu indirdi ve doksorubisin kemoterapisine duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131rd\u0131, ancak HANR'\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ters etkiler g\u00f6sterdi. HANR'\u0131n GSKIP'a ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 ve HCC'de GSK3\u03b2'nin fosforlamas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fi bulundu. Sonu\u00e7: Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, HANR'\u0131n HCC geli\u015fimine katk\u0131da bulundu\u011funu ve doksorubisinle HCC h\u00fccrelerinin kemoterapiye duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131ran umut verici bir hedef oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu, gelecekte umut verici bir tedavi hedefi olabilir."}
{"_id":"26851674","title":"Dissection of signaling cascades through gp130 in vivo: reciprocal roles for STAT3- and SHP2-mediated signals in immune responses.","text":"Bir dizi knockin fare hatt\u0131 \u00fcrettik, bu hatlarda gp130-ba\u011f\u0131ml\u0131 STAT3 ve\/veya SHP2 sinyalleri, insan gp130 mutasyonlu cDNA'lar ile farenin gp130 geninin yerine koyularak bozuldu. SHP2 sinyali eksik fareler (gp130F759\/F759), normal olarak do\u011fdular ancak splenomegali ve lenfadenopati ile akut faz reaksiyonunu art\u0131rd\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, STAT3 sinyali eksik fareler (gp130FXQ\/FXXQ), gp130 eksik fareler (gp130D\/D) gibi perinatal olarak \u00f6ld\u00fcler. gp130F759\/F759 fareleri, gp130 taraf\u0131ndan tetiklenen STAT3 aktivitesini uzatt\u0131, bu da SHP2'nin negatif d\u00fczenleyici rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterdi. Th1 tipi sitokin \u00fcretimi ve IgG2a ve IgG2b \u00fcretimi, gp130F759\/F759 farelerinde artt\u0131, ancak gp130FXXQ\/FXXQ sisteminde azald\u0131. Bu sonu\u00e7lar, gp130 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla olu\u015fturulan pozitif ve negatif sinyallerin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"26873988","title":"Viral interleukin-10 expressed by human cytomegalovirus during the latent phase of infection modulates latently infected myeloid cell differentiation.","text":"\u0130nsan sitomegalovir\u00fcs (CMV) UL111A geni, latent ve verimli enfeksiyonlar s\u0131ras\u0131nda ifade edilir ve interleukin-10 (IL-10) homologlar\u0131n\u0131 kodlar. Latent enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda vir\u00fcs taraf\u0131ndan ifade edilen IL-10'un, latente enfekte olmu\u015f myeloid \u00f6nc\u00fcllerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini inceledik. Ebeveyn vir\u00fcsle veya sahte enfeksiyonla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, viral IL-10'un kodlanmas\u0131n\u0131n silinmesiyle latent enfeksiyon, dendritik h\u00fccre (DC) olu\u015fumuyla ili\u015fkili sitokinlerin ekspresyonunu art\u0131rd\u0131 ve myeloid DC oran\u0131n\u0131 y\u00fckseltti. Bu veriler, viral IL-10'un, latente enfekte olmu\u015f myeloid \u00f6nc\u00fcllerinin DC'lere farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve latent vir\u00fcs\u00fcn temizlenmesini s\u0131n\u0131rlayabilecek bir imm\u00fcnomod\u00fclat\u00f6r rol\u00fcne sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"26886351","title":"Bortezomib enhances dendritic cell (DC)-mediated induction of immunity to human myeloma via exposure of cell surface heat shock protein 90 on dying tumor cells: therapeutic implications.","text":"\u00c7o\u011fu antikanser kemoterapisi imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131d\u0131r ve non-immunojenik t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikler. Bortezomib, 26S proteasomun spesifik bir inhibit\u00f6r\u00fc, insan mielomas\u0131 dahil \u00e7e\u015fitli insan t\u00fcm\u00f6rlerinde klinik aktivite g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, bortezomib ile \u00f6l\u00fc t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin insan dendritik h\u00fccreler (DC) taraf\u0131ndan al\u0131nmas\u0131n\u0131n, ancak gama \u0131\u015f\u0131n\u0131m\u0131 veya kortikosteroidlerle de\u011fil, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin bortezomib ile \u00f6lmesinden sonra antit\u00fcm\u00f6r ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bortezomib \u00f6ld\u00fcr\u00fclen t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinden DC'lere aktivasyon sinyali, DC'ler ve \u00f6len t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri aras\u0131ndaki h\u00fccre-h\u00fccre temas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r ve bu, \u00f6len h\u00fccrelerin y\u00fczeyinde bortezomib ile ind\u00fcklenen \u0131s\u0131 \u015fok proteini 90 (hsp90) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir. Bortezomib ve geldanamisin (hsp90 inhibit\u00f6r\u00fc) kombinasyonu, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin daha fazla apoptozisine neden olur ancak onlar\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00f6zelliklerini ortadan kald\u0131r\u0131r. Bu veriler, ila\u00e7la ind\u00fcklenen endojen \u0131s\u0131 \u015fok proteinlerinin \u00f6l\u00fc h\u00fccrelerin y\u00fczeyine maruz kalmas\u0131n\u0131n, insan t\u00fcm\u00f6rlerinin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00f6zellikli \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn bir mekanizmas\u0131 oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Bortezomibin t\u00fcm\u00f6rlere \u00f6zel hedeflenmesi, onlar\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00f6zelliklerini art\u0131rabilir ve antit\u00fcm\u00f6r ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ind\u00fcklemesine yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"26887439","title":"Survivin depletion preferentially reduces the survival of activated K-Ras-transformed cells.","text":"Kanser spesifik hedefleri belirlemek i\u00e7in, etkinle\u015ftirilmi\u015f K-Ras onkogenini ifade eden DLD-1 kolon kanseri h\u00fccre hatt\u0131nda yakla\u015f\u0131k 4.000 bireysel geni hedefleyen k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA (siRNA) k\u00fct\u00fcphanesi ile sentetik \u00f6l\u00fcm ekran\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. SiRNA'lar, baculoviral apoptosis inhibit\u00f6r\u00fc tekrar i\u00e7eren 5 (survivin) hedefleyenler, etkinle\u015ftirilmi\u015f K-Ras d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f h\u00fccrelerin hayatta kalmas\u0131n\u0131, normal isojenik e\u015fde\u011feri (DKS-8) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131, bu h\u00fccrelerde mutant K-Ras geninin devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131. Ayr\u0131ca, survivin siRNA, etkinle\u015ftirilmi\u015f K-Ras h\u00fccrelerinde ge\u00e7ici G(2)-M duraklamas\u0131na ve belirgin poliploidi ind\u00fckledi, bu da artm\u0131\u015f caspase-3 aktivasyonu ile ili\u015fkiliydi. Bu sonu\u00e7lar, etkinle\u015ftirilmi\u015f K-Ras onkogenini ifade eden t\u00fcm\u00f6rlerin, survivin proteini inhibit\u00f6rlerine \u00f6zellikle duyarl\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"26899920","title":"Small molecules enable cardiac reprogramming of mouse fibroblasts with a single factor, Oct4.","text":"Son zamanlarda, fare fibroblastlar\u0131n\u0131n birden fazla transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ve mikroRNA'n\u0131n zorla ifadesi ile kardiyak kader h\u00fccrelerine yeniden programlanabildi\u011fi g\u00f6sterildi. Bu yeniden programlama stratejisinin nihai uygulamas\u0131 i\u00e7in h\u00fccre temelli terapi veya in vivo kardiyak rejenerasyon, genetik manip\u00fclasyonlar\u0131 azaltmak veya ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcller kullanmak \u00e7ok arzu edilir. Burada, sadece bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan Oct4'\u00fcn zorla ifadesi ile fare fibroblastlar\u0131n\u0131 y\u00fcksek verimlilikte kardiyak h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek i\u00e7in tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl kokteyli tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 bildiriyoruz. K\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl ile tetiklenen kardiyomiyositler kendili\u011finden kas\u0131l\u0131r ve ventrik\u00fcler fenotip sergiler. Ayr\u0131ca, bu ind\u00fcklenmi\u015f kardiyomiyositler kardiyak \u00f6nc\u00fcl a\u015famas\u0131ndan ge\u00e7er. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, gelecekteki farmakolojik yeniden programlama yakla\u015f\u0131mlar\u0131 i\u00e7in temel olu\u015fturur ve kardiyak yeniden programlama s\u00fcrecinin alt\u0131nda yatan mekanizmalar\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl ko\u015fulu sa\u011flar."}
{"_id":"26902591","title":"A switch from white to brown fat increases energy expenditure in cancer-associated cachexia.","text":"Kanser ile ili\u015fkili \u00f6denme (CAC), sistemik enflamasyon, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kayb\u0131, beyaz ya\u011f dokusunun (WAT) ve iskelet kas\u0131n\u0131n atrofisi ile karakterize edilen bir bozunma sendromudur. S\u0131n\u0131rl\u0131 terap\u00f6tik se\u00e7enekler mevcuttur ve temel mekanizmalar k\u00f6t\u00fc tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, CAC'nin ba\u015flang\u0131\u00e7 a\u015famalar\u0131nda, iskelet kas atrofisinden \u00f6nce, WAT'den kahverengi ya\u011f dokusuna (BAT) fenotipik bir ge\u00e7i\u015fin ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini g\u00f6steriyoruz. WAT browning, mitokondriyel solunumu termogeneze kar\u015f\u0131 ATP sentezlemesinden ay\u0131rarak enerji harcamas\u0131n\u0131 ve lipit mobilizasyonunu art\u0131ran uncoupling protein 1 (UCP1) ifadesinin artmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Kronik enflamasyon ve sitokin interleukin-6, WAT'de UCP1 ifadesini art\u0131r\u0131r ve enflamasyonu azaltan veya \u03b2-adrenerjik bloke eden tedaviler WAT browning'i azalt\u0131r ve \u00f6denmenin \u015fiddetini hafifletir. \u00d6nemli olan, CAC hastalar\u0131nda WAT'de UCP1 lekeleri g\u00f6zlemlenmesidir. Bu nedenle, WAT browning'in inhibisyonu, kanser hastalar\u0131nda \u00f6denmeyi hafifletmek i\u00e7in umut verici bir yakla\u015f\u0131md\u0131r."}
{"_id":"26907074","title":"Potential Mechanisms of Action of Lithium in Bipolar Disorder","text":"Lityum, yar\u0131m as\u0131rdan fazla bir s\u00fcredir bipolar bozuklu\u011fun tedavisinde kullan\u0131lan ve tipik bir ruh sabitleyici olarak kabul edilen bir maddedir ve bu roldeki etkinli\u011fini destekleyen zengin bir deneysel kan\u0131t taban\u0131na sahiptir. Buna ra\u011fmen, lityumun ruh sabitleme etkilerini nas\u0131l g\u00f6sterdi\u011fine dair spesifik mekanizmalar iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bipolar bozuklu\u011fun patolojisinin i\u00e7ten i\u00e7e karma\u015f\u0131k do\u011fas\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu makale, lityumun eylemleri hakk\u0131nda bilinenleri, makroskobik ruh, bili\u015f ve beyin yap\u0131s\u0131 de\u011fi\u015fikliklerinden, mikroskobik d\u00fczeyde n\u00f6rotransmisyon ve h\u00fccre i\u00e7i ve molek\u00fcler yollara kadar kapsayacak \u015fekilde ele almay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. MEDLINE, EMBASE ve PsycINFO gibi veritabanlar\u0131n\u0131 i\u00e7eren kapsaml\u0131 bir literat\u00fcr taramas\u0131, ilgili anahtar kelimeler kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir ve literat\u00fcrden elde edilen bulgular daha sonra g\u00f6zden ge\u00e7irilmi\u015f ve sentezlenmi\u015ftir. Bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma, lityumun akut mani tedavisinde ve uzun s\u00fcreli ruh dengesi ve \u00f6nleme i\u00e7in etkili oldu\u011funu bildirirken, depresyon i\u00e7in etkinli\u011fi s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, lityum benzersiz anti-intihar \u00f6zelliklerine sahiptir, bu da onu di\u011fer ajanlardan ay\u0131r\u0131r. Bili\u015f a\u00e7\u0131s\u0131ndan, \u00e7al\u0131\u015fmalar, lityumun hastalarda bili\u015fsel gerilemeyi azaltabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir; ancak bu bulgular, hem n\u00f6ropsikolojik hem de fonksiyonel n\u00f6roimajing ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 kullanarak daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 duymaktad\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, lityum, duygusal d\u00fczenlemede rol oynayan \u00f6n frontal korteks, hipokamp\u00fcs ve amigdala gibi beyin yap\u0131lar\u0131n\u0131n hacmini korur veya art\u0131r\u0131r, bu da muhtemelen n\u00f6roprotektif etkilerini yans\u0131t\u0131r. H\u00fccre d\u00fczeyinde, lityum, dopamin ve glutamat gibi uyar\u0131c\u0131 n\u00f6rotransmisyonu azalt\u0131rken, GABA gibi inhibe edici n\u00f6rotransmisyonu art\u0131r\u0131r; ancak bu geni\u015f etkiler, n\u00f6rotransmitter sistemlerinin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 taraf\u0131ndan desteklenir, bu sistemler homeostaz\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in telafi edici de\u011fi\u015fiklikler yoluyla dengeyi sa\u011flamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. \u00d6rne\u011fin, h\u00fccre i\u00e7i ve molek\u00fcler d\u00fczeyde, lityum, n\u00f6rotransmisyonu daha da d\u00fczenleyen ikinci mesajc\u0131 sistemlerine hedef olur. Lityumun adenil siklas ve fosfo-inositid yollar\u0131 ile protein kinaz C \u00fczerindeki etkileri, a\u015f\u0131r\u0131 uyar\u0131c\u0131 n\u00f6ro"}
{"_id":"26952804","title":"The role of autophagy in cancer development and response to therapy","text":"Otofaji, h\u00fccre i\u00e7i membranlar\u0131n dinamik morfolojik de\u011fi\u015fikliklere u\u011framas\u0131 ve h\u00fccre proteinlerinin ve sitoplazmik organellerin par\u00e7alanmas\u0131yla sonu\u00e7lanan bir s\u00fcre\u00e7tir. Bu s\u00fcre\u00e7, stres veya a\u00e7l\u0131\u011fa kar\u015f\u0131 h\u00fccrelerin \u00f6nemli bir h\u00fccresel yan\u0131t\u0131d\u0131r. Kanserde otofajinin \u00f6nemini ayd\u0131nlatan bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma olmas\u0131na ra\u011fmen, otofajinin t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu bask\u0131lay\u0131p bask\u0131lamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 veya zorlu ko\u015fullarda kanser h\u00fccrelerine bir kurtarma mekanizmas\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hala net bir \u015fekilde bilinmemektedir. Kanser geli\u015fimi ve tedaviye yan\u0131t olarak otofajinin mevcut bilgi durumu nedir? Ve antikanser terap\u00f6tikleri geli\u015ftirmek i\u00e7in otofajik s\u00fcreci nas\u0131l manip\u00fcle edilebilir?"}
{"_id":"26973393","title":"The quest to overcome resistance to EGFR-targeted therapies in cancer","text":"T\u00fcm metastatik akci\u011fer, kolon, pankreas veya ba\u015f ve boyun kanserleri hastalar\u0131, ba\u015flang\u0131\u00e7ta epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR)-hedefli tedavilerden fayda g\u00f6r\u00fcrler, ancak sonunda diren\u00e7 geli\u015ftirirler. Diren\u00e7 mekanizmalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131 ve karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131ndaki artan anlay\u0131\u015f, EGFR inhibit\u00f6rlerine diren\u00e7li t\u00fcm\u00f6rlerin \u00f6ld\u00fcr\u00fclmesi konusunda devasa bir zorluk oldu\u011funu vurgular. Diren\u00e7 yollar\u0131 hakk\u0131ndaki artan bilgimiz, t\u00fcm\u00f6rlerde diren\u00e7 \u00f6nlemek veya a\u015fmak i\u00e7in yeni mekanizmaya dayal\u0131 inhibit\u00f6rler ve kombinasyon tedavileri geli\u015ftirmek i\u00e7in bir f\u0131rsat sunar. Bu makalede, akci\u011fer, kolon ve ba\u015f ve boyun kanserlerinde EGFR-hedefli tedavilere diren\u00e7 yollar\u0131 hakk\u0131nda kapsaml\u0131 bir inceleme sunuyoruz ve diren\u00e7ten ka\u00e7\u0131nmak i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f terap\u00f6tik stratejileri tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"26990001","title":"An organ culture model for the study of metanephric development.","text":"Bir kemirgen b\u00fct\u00fcn organ metanefrik k\u00fclt\u00fcr sistemi, memelilerin nefrojenesi geli\u015fimsel y\u00f6nlerini incelemek i\u00e7in tasarland\u0131. Metanefros ve \u00fcreterik bud, 13,5 \u00b1 0,4 gebelik haftas\u0131nda CFI albinos far\u0131 embriyolar\u0131ndan \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131 ve 37\u00b0C'de, %5 karbondioksit i\u00e7eren hava kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 ortam\u0131nda, Dulbecco'nun modifiye edilmi\u015f Eagle'\u0131n Minimum Esansiyel Medyas\u0131'nda (DMEM) %20 ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 inek serumu ile beslenerek b\u00fcy\u00fct\u00fcld\u00fc. Deneysel ko\u015fullarda kullan\u0131lan metanefrik explantlar, organotipik t\u00fcpl\u00fc ve glomer\u00fcler epitel geli\u015fimi g\u00f6sterdi. 72 saatlik k\u00fclt\u00fcrde iyi geli\u015fmi\u015f bir proksimal t\u00fcpl\u00fc, mikrovilliler, ve karakteristik i\u00e7sel organeller ve h\u00fccreler aras\u0131 ba\u011flant\u0131lar geli\u015fti. 120 saatlik k\u00fclt\u00fcrde, benzersiz devask\u00fclarize glomer\u00fcller, parietal ve visceral epitel katmanlar\u0131ndan olu\u015fan, olu\u015ftu. Glomer\u00fcler visceral epitel h\u00fccreleri, ayak s\u00fcre\u00e7leri ve slit por diyaframlar\u0131 olu\u015fturdu ve bazal membran adalar\u0131 \u00fcretti. Herhangi bir a\u015famada organ k\u00fclt\u00fcr geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda endotel veya mesangiyal \u00f6\u011feler mevcut de\u011fildi, bu da ilk epitel-mesenkim ind\u00fcksiyonundan sonra geli\u015fmi\u015f nefrojenesin kanalizasyonu olmamas\u0131na ra\u011fmen olu\u015fabilece\u011fini g\u00f6steriyor. B\u00fct\u00fcn organ k\u00fclt\u00fcr modeli sistemi, perf\u00fczyon ve idrar olu\u015fumu etkilerinden yal\u0131t\u0131lm\u0131\u015f b\u00f6brek yap\u0131sal geli\u015fimini izole eder. Bu nedenle, sistem, normal ve anormal memelilerin b\u00f6brek geli\u015fimini, y\u00fcksek derecede kontrol edilen deneysel ko\u015fullarda inceleme f\u0131rsat\u0131 sunar."}
{"_id":"26993601","title":"Molecular layers underlying cytoskeletal remodelling during cortical development","text":"Sinirsel geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda, yeni do\u011fan n\u00f6ronlar\u0131n sitoskeleti, n\u00f6rojeniz, h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc ve son ayr\u0131m\u0131n ard\u0131\u015f\u0131k ad\u0131mlar\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kapsaml\u0131 ve dinamik bir yeniden yap\u0131land\u0131rmaya u\u011frar. Bu i\u015flevleri tetikleyen mekanizmalar\u0131 inceleyerek, sitoskeletin farkl\u0131 yap\u0131land\u0131rmalar\u0131n\u0131n her bir ad\u0131m\u0131n do\u011fru y\u00fcr\u00fct\u00fclmesini \u00f6ng\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve n\u00f6ronal g\u00f6\u00e7\u00fc kontrol etmek i\u00e7in ancak son ayr\u0131m i\u00e7in de\u011fil, i\u015flevleri vazge\u00e7ilmez olan protein gruplar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6r\u00fcyoruz. Bu kombinasyonel protein i\u015flevleri, d\u00fczenlenmi\u015f gen ifadesi ve protein \u00fcr\u00fcnlerinin kesin alt h\u00fccresel lokalizasyonu taraf\u0131ndan da \u00f6nceden belirlenir. Burada, bu bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131n\u0131, geli\u015fmekte olan beynin i\u00e7inde olgunla\u015fan korteks n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n olgunla\u015fmas\u0131yla ilgili son veriler ba\u011flam\u0131nda geni\u015fletiyoruz."}
{"_id":"26996935","title":"Strong bias in the bacterial CRISPR elements that confer immunity to phage.","text":"Clusterlenmi\u015f d\u00fczenli aral\u0131kl\u0131 k\u0131sa palindromik tekrarlar (CRISPR)-Cas sistemleri, bakteriyofajlara kar\u015f\u0131 adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011flar. Bu sistemler, istilac\u0131 n\u00fckleik asitlere kar\u015f\u0131 tamamlay\u0131c\u0131 CRISPR RNA'lar (crRNA'lar) kullanarak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k olu\u015fturur. Burada, Streptococcus thermophilus'\u00fc bir bakteriyofajla zorluyoruz ve PCR tabanl\u0131 metagenomik y\u00f6ntemlerle 15 g\u00fcn boyunca g\u00fcnde bir kez faj t\u00fcretilen crRNA'lar\u0131 izliyoruz. Ev kromozomunu hedefleyen crRNA'lar nadirdir ve g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde se\u00e7ilmemektedir, bu da otoimm\u00fcnitenin \u00f6l\u00fcmc\u00fcl oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Yakla\u015f\u0131k yar\u0131m milyon crRNA'y\u0131 kurtaran deneylerde, birka\u00e7 crRNA alt pop\u00fclasyonunun erken hakimiyeti ve alt pop\u00fclasyon bolluklar\u0131n\u0131n h\u0131zl\u0131 dalgalanmalar\u0131 g\u00f6zlemleniyor. \u0130ki CRISPR sisteminde ve tekrarlanan deneylerde, birka\u00e7 crRNA, toplam crRNA dizilerinin \u00e7o\u011funu olu\u015fturuyor. Neredeyse t\u00fcm bakteriyofaj konumlar\u0131, edinilen crRNA'lar taraf\u0131ndan hedeflenen proto-spacer yak\u0131nl\u0131k motifine (PAM) sahiptir, bu da PAM'lerin crRNA ediniminde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bakteriyofaj genomundan elde edilen crRNA'larda g\u00fc\u00e7l\u00fc ve tekrarlanabilir bir konum \u00f6nyarg\u0131s\u0131 tespit ediyoruz. Bu, konum ve etkinli\u011fe dayal\u0131 olarak belirli crRNA'lar\u0131n se\u00e7ilmesine i\u015faret edebilir."}
{"_id":"27022864","title":"Chronic hypoxia induces modification of the N-methyl-D-aspartate receptor in rat brain.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, 3 hafta ya\u015fl\u0131 farelerin 10 hafta boyunca aral\u0131kl\u0131 hipobarik hipoksiye (4300 m; 450 Torr) maruz kalmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan haz\u0131rlanm\u0131\u015f serebral korteks, hipokamp\u00fcs ve striatum membranlar\u0131nda [3H]MK-801'in N-metil-D-aspartat (NMDA) resept\u00f6r\u00fcne ba\u011flanmas\u0131n\u0131 inceledi ve normoksik kontrollerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. Hipoksik farelerin korteks, hipokamp\u00fcs ve striatum'unda, kontrollerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda ba\u011flanma siteleri (Bmax) %36, %35 ve %31 oran\u0131nda azalma ve ba\u011flanma sabitinin (Kd) %29, %32 ve %17 oran\u0131nda (artan ba\u011fl\u0131l\u0131k yans\u0131tan) azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Serebral korteks'te, hem glutamat (100 mikroM) hem de glisin (10 mikroM) [3H]MK-801 ba\u011flanmas\u0131n\u0131 2-3 kat art\u0131rd\u0131. Bununla birlikte, koaktif glutamat, hipoksik korteks membranlar\u0131nda kontrollere k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir EC50 (0.44 mikroM) g\u00f6sterdi (0.28 mikroM). Glisin'in EC50'sinde \u00f6nemli bir fark bulunmad\u0131. Sonu\u00e7lar, hipoksik bir ortamda geli\u015fen farelerin birka\u00e7 beyin b\u00f6lgesinde NMDA resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn de\u011fi\u015fti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"27024392","title":"Cannabinoids in Clinical Practice","text":"Kannabis, g\u00fcvenilir olmayan ve yaln\u0131zca anekdotik raporlar taraf\u0131ndan s\u0131kl\u0131kla gizlenen klinik kullan\u0131m potansiyeline sahiptir. En \u00f6nemli do\u011fal kanabinoid, psikotropik tetrahidrokannabinol (\u03949-THC)'dir; di\u011ferleri aras\u0131nda kanabidiol (CBD) ve kanabigerol (CBG) bulunur. G\u00f6zlenen t\u00fcm etkiler THC'ye atfedilemez ve di\u011fer bile\u015fenler de eylemini d\u00fczenleyebilir; \u00f6rne\u011fin, CBD, THC taraf\u0131ndan tetiklenen kayg\u0131y\u0131 azalt\u0131r. Bu nedenle, standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir ot ekstrakt\u0131 pratikte ve klinik deneme protokollerinde daha faydal\u0131 olabilir. Eylem mekanizmas\u0131 hala tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r, ancak kanabinoid resept\u00f6rleri klonlanm\u0131\u015f ve do\u011fal liganlar belirlenmi\u015ftir. \u00c7oklu skleroz (MS) hastalar\u0131 aras\u0131nda s\u0131k\u00e7a kullan\u0131lan cannabis, kas spazm\u0131 ve a\u011fr\u0131 i\u00e7in, ve deneysel MS modeli i\u00e7inde d\u00fc\u015f\u00fck dozda kanabinoidler titremeyi hafifletmi\u015ftir. \u00c7o\u011fu kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fma THC ile de\u011fil, cannabis otu ile ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir ve bu nedenle tipik klinik durumu taklit etmez. K\u00fc\u00e7\u00fck klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, THC'nin a\u011fr\u0131 kesici olarak yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulam\u0131\u015ft\u0131r; CBD ve CBG de a\u011fr\u0131 kesici ve antienflamatuar etkilere sahiptir, bu da THC'nin psikotropik \u00f6zelliklerine sahip olmayan ila\u00e7lar\u0131n geli\u015ftirilebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Nabilon, n\u00f6rojen a\u011fr\u0131 i\u00e7in alan\u0131n sentetik t\u00fcrevi alan hastalar, asl\u0131nda cannabis otunu tercih etmi\u015f ve hem a\u011fr\u0131y\u0131 hem de ili\u015fkili depresyonu ve kayg\u0131y\u0131 hafifletti\u011fini bildirmi\u015flerdir. Kanabinoidler, kemoterapi ile ili\u015fkili kusmay\u0131 \u00f6nlemede etkilidir ve nabilon bu kullan\u0131m i\u00e7in birka\u00e7 y\u0131ld\u0131r lisanslanm\u0131\u015ft\u0131r. \u015eu anda, sentetik kanabinoid HU211, beyin travmas\u0131 sonras\u0131 koruyucu ajan olarak deneme a\u015famas\u0131ndad\u0131r. Cannabis kullan\u0131m\u0131yla ilgili anekdotik raporlar aras\u0131nda migren ve Tourette sendromu i\u00e7in vaka \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve ast\u0131m ve glokom i\u00e7in bir tedavi olarak bulunur. Sigara i\u00e7me y\u00f6n\u00fcnden, cannabisin g\u00fcvenlik profili olduk\u00e7a iyidir. Bununla birlikte, olumsuz reaksiyonlar panik veya kayg\u0131 ataklar\u0131 i\u00e7erir, bunlar ya\u015fl\u0131 ve kad\u0131nlarda daha k\u00f6t\u00fcd\u00fcr ve \u00e7ocuklarda daha az olas\u0131d\u0131r. Psikozun cannabis kullan\u0131m\u0131n\u0131n bir sonucu oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir, ancak bir psikiyatrik hastane kabulleri incelemesi bu konuda hi\u00e7bir kan\u0131t bulmam\u0131\u015ft\u0131r, ancak mevcut semptomlar\u0131"}
{"_id":"27049238","title":"Large deformation of red blood cell ghosts in a simple shear flow.","text":"K\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccreleri, yerel ak\u0131\u015f ko\u015fullar\u0131na yan\u0131t olarak \u015fekil de\u011fi\u015ftirdikleri bilinmektedir. Deformabilite, k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi fizyolojik i\u015flevini ve kan\u0131n hidrodinamik \u00f6zelliklerini etkiler. Bat\u0131k s\u0131n\u0131r y\u00f6ntemi, ayn\u0131 i\u00e7 ve d\u0131\u015f s\u0131v\u0131 viskoziteleri olan h\u00fccreler i\u00e7in \u00fc\u00e7 boyutlu membran-s\u0131v\u0131 ak\u0131\u015f etkile\u015fimlerini sim\u00fcle etmek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Y\u00f6ntem, neo-Hookean ve Evans-Skalak membran modelleri i\u00e7in basit s\u00fcrt\u00fcnme ak\u0131\u015f\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck deformasyonlar\u0131n sim\u00fclasyonu i\u00e7in do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta oblat sferoidik kaps\u00fcller sim\u00fcle edilir ve k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi zar\u0131n\u0131n, dilatasyon mod\u00fcl\u00fcn\u00fcn uzant\u0131 mod\u00fcl\u00fcne oran\u0131 artt\u0131k\u00e7a asimptotik davran\u0131\u015f sergiledi\u011fi ve yerel alan korunumunun iyi bir yakla\u015f\u0131m\u0131 elde edildi\u011fi g\u00f6sterilir. Tank treading davran\u0131\u015f\u0131 g\u00f6zlemlenir ve periyodu hesaplan\u0131r."}
{"_id":"27054878","title":"Preoperative C-reactive protein predicts long-term mortality and hospital length of stay after primary, nonemergent coronary artery bypass grafting.","text":"ARKA PLAN Preoperatif C-reaktif protein (CRP) seviyeleri 10 mg\/l'den fazlas\u0131, kardiyak cerrahi sonras\u0131 artan morbidite ve mortalite ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Kardiyak cerrahi sonras\u0131 uzun vadeli, t\u00fcm nedenlere ba\u011fl\u0131 mortalite ve hastanede kalma s\u00fcresini tahmin etmek i\u00e7in preoperatif CRP seviyelerinin 10 mg\/l'nin alt\u0131ndaki de\u011ferlerinin \u00f6nemini inceliyoruz. Y\u00d6NTEMLER, 914 adet birincil, acil olmayan koroner arter bypass grafi (CABG) cerrahisine dahil edilen hastalarda, 7 y\u0131ll\u0131k t\u00fcm nedenlere ba\u011fl\u0131 mortalite ve hastanede kalma s\u00fcresini, 4.8 +\/- 1.5 y\u0131l ortalama takip d\u00f6nemi boyunca, d\u00f6rt kategoriye ayr\u0131lm\u0131\u015f preoperatif CRP seviyeleri (1'den az, 1-3, 3-10 ve 10'dan fazla mg\/l) ile ili\u015fkilendirmek i\u00e7in bir orant\u0131l\u0131 risk regresyon modeli kulland\u0131k. SONU\u00c7LAR 87 hasta (y\u00fczde 9.5), ortalama 4.8 +\/- 1.5 y\u0131l takip d\u00f6neminde \u00f6ld\u00fc. Orant\u0131l\u0131 risk ayarlamalar\u0131ndan sonra, 3-10 ve 10'dan fazla mg\/l preoperatif CRP gruplar\u0131, uzun vadeli t\u00fcm nedenlere ba\u011fl\u0131 mortalite (riski oranlar\u0131 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131]: 2.50 [1.22-5.16], P = 0.01 ve 2.66 [1.21-5.80], P = 0.02, s\u0131ras\u0131yla) ve uzat\u0131lm\u0131\u015f hastanede kalma s\u00fcresi (1.32 [1.07-1.63], P < 0.001 ve 1.27 [1.02-1.62], P = 0.001, s\u0131ras\u0131yla) ile ili\u015fkilendirildi. SONU\u00c7 Kardiyak cerrahi sonras\u0131 uzun vadeli mortalite ve uzat\u0131lm\u0131\u015f hastanede kalma s\u00fcresini art\u0131ran 3 mg\/l'ye kadar preoperatif CRP seviyelerini g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tl\u0131yoruz. Bu \u00f6nemli bulgular, karma\u015f\u0131k olmayan cerrahi koroner revask\u00fclarizasyon i\u00e7in risk stratifikasyonunu daha objektif hale getirebilir."}
{"_id":"27061085","title":"Transcript assembly and quantification by RNA-Seq reveals unannotated transcripts and isoform switching during cell differentiation.","text":"Y\u00fcksek verimli mRNA dizileme (RNA-Seq) ayn\u0131 anda transkript ke\u015ffi ve bolluk tahmini vaat eder. Ancak, bu, \u00f6nceden yap\u0131lan gen notasyonlar\u0131ndan k\u0131s\u0131tlanmayan ve alternatif transkripsiyon ve ekleme olaylar\u0131n\u0131 hesaba katan algoritmalara ihtiya\u00e7 duyacakt\u0131r. Burada, bu t\u00fcr algoritmalar\u0131 i\u00e7eren a\u00e7\u0131k kaynakl\u0131 bir yaz\u0131l\u0131m program\u0131 olan Cufflinks'i sunuyoruz. Cufflinks'i test etmek i\u00e7in, bir fare myoblast h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n farkl\u0131la\u015fma zaman serisi \u00fczerinde 75 bp \u00e7iftli RNA-Seq okuma dizilerini s\u0131ralad\u0131k ve analiz ettik. 13.692 bilinen transkripti ve 3.724 daha \u00f6nce bilinmeyen transkripti tespit ettik, bunlar\u0131n %62'si ba\u011f\u0131ms\u0131z ifade verileri veya di\u011fer t\u00fcrlerdeki homolog genler taraf\u0131ndan destekleniyor. Zaman serisi boyunca, 330 genin bask\u0131n transkripsiyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 (TSS) veya ekleme izosuformu tamamen de\u011fi\u015fti ve 1.304 di\u011fer genlerde daha ince kaymalar g\u00f6zlemledik. Bu sonu\u00e7lar, Cufflinks'in bile bu iyi incelenen kas geli\u015fimi modelinde \u00f6nemli d\u00fczenleyici esneklik ve karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ayd\u0131nlatabilece\u011fini ve transkriptom temelli genom notasyonunu geli\u015ftirebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"27063470","title":"Sporadic Creutzfeldt-Jakob disease in the United Kingdom: analysis of epidemiological surveillance data for 1970-96.","text":"\nHEDEFI: Bovine spongiform enfalopati (BSE) salg\u0131n\u0131yla ili\u015fkili Creutzfeldt-Jakob hastal\u0131\u011f\u0131 (CJD) olu\u015fumundaki de\u011fi\u015fiklikleri belirlemek.\n\nY\u00d6NTEM: Birle\u015fik Krall\u0131k n\u00fcfusunda Creutzfeldt-Jakob hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in epidemiyolojik izleme; (a) n\u00f6roloji, n\u00f6ropatoloji ve n\u00f6rofizyoloji uzmanlar\u0131 taraf\u0131ndan \u015f\u00fcpheli vakalar\u0131n y\u00f6nlendirilmesi ve (b) \u00f6l\u00fcm sertifikalar\u0131.\n\nYER: \u0130ngiltere ve Galler, 1970-84 ve Birle\u015fik Krall\u0131k'\u0131n tamam\u0131, 1985-96.\n\nVAKALAR: T\u00fcm 662, sporadik Creutzfeldt-Jakob hastal\u0131\u011f\u0131 vakas\u0131 olarak belirlenen hastalar.\n\nANA SONU\u00c7LAR: Hastalar\u0131n ya\u015f da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, ya\u015fa \u00f6zg\u00fc hastal\u0131k zaman e\u011filimleri, s\u0131\u011f\u0131rlara mesleki maruz kalma, potansiyel olarak BSE'nin neden oldu\u011fu ajanla maruz kalma.\n\nSONU\u00c7LAR: 1970-96 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, \u0130ngiltere ve Galler'de y\u0131lda kaydedilen sporadik Creutzfeldt-Jakob hastal\u0131\u011f\u0131 vakalar\u0131nda art\u0131\u015f oldu. En b\u00fcy\u00fck art\u0131\u015f, 70 ya\u015f \u00fcst\u00fc ki\u015filerde g\u00f6r\u00fcld\u00fc. S\u0131\u011f\u0131rlarda BSE ile enfekte olmu\u015f canl\u0131 s\u0131\u011f\u0131rlarla temas\u0131 art\u0131ran ki\u015filerde ve bu ki\u015filerde istatistiksel olarak \u00f6nemli bir fazla vaka g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 1994-96 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, Birle\u015fik Krall\u0131k'ta alt\u0131 sporadik Creutzfeldt-Jakob hastal\u0131\u011f\u0131 vakas\u0131, 30 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki hastalarda \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7land\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: Sporadik Creutzfeldt-Jakob hastal\u0131\u011f\u0131'ndaki art\u0131\u015f ve Birle\u015fik Krall\u0131k'ta s\u00fct \u00e7ift\u00e7ileri aras\u0131ndaki y\u00fcksek vaka oran\u0131, BSE ile do\u011frudan ili\u015fkili olmayabilir. BSE salg\u0131n\u0131n\u0131n ard\u0131ndan Birle\u015fik Krall\u0131k'ta Creutzfeldt-Jakob hastal\u0131\u011f\u0131'ndaki en dikkat \u00e7ekici de\u011fi\u015fiklik, ola\u011fand\u0131\u015f\u0131 n\u00f6ropatolojik profille tutarl\u0131 ve ola\u011fand\u0131\u015f\u0131 gen\u00e7 hastalarda g\u00f6r\u00fclen vaka say\u0131s\u0131ndaki art\u0131\u015ft\u0131r. Fare aktar\u0131m \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 ve Birle\u015fik Krall\u0131k ve di\u011fer yerlerde hastal\u0131\u011f\u0131n gelecekteki vaka say\u0131s\u0131, BSE'nin insanlara bula\u015f\u0131p bula\u015fmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in \u00f6nemlidir."}
{"_id":"27076725","title":"Documented head injury in early adulthood and risk of Alzheimer's disease and other dementias.","text":"ARKA PLAN \u00d6nceden ba\u015f yaralanmas\u0131 ve Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) aras\u0131ndaki ili\u015fki tutars\u0131zd\u0131r.\n\nHEDEF Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, erken yeti\u015fkinlik d\u00f6neminde askeri hastanelerde belgelenen ba\u015f yaralanmas\u0131 ile ya\u015fl\u0131l\u0131kta demans aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemek ve ba\u015f yaralanmas\u0131 ile APOE epsilon4 geni aras\u0131ndaki etkile\u015fimin demans risk fakt\u00f6rleri \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmek ama\u00e7lanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nY\u00d6NTEM \u00c7al\u0131\u015fma, n\u00fcfus temelli tarihsel bir kohort tasar\u0131m\u0131 \u00fczerine kuruludur. \u00c7al\u0131\u015fma, II. D\u00fcnya Sava\u015f\u0131 s\u0131ras\u0131nda donanma ve deniz piyadeleri olarak g\u00f6rev yapan ve askeri hizmetlerinde kapal\u0131 ba\u015f yaralanmas\u0131 tan\u0131s\u0131 ile hastaneye yat\u0131r\u0131lan ya da ba\u015fka bir nedenden dolay\u0131 hastaneye yat\u0131r\u0131lan erkeklerden olu\u015fan bir grup i\u00e7erir. 1996-1997 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda askeri t\u0131bbi kay\u0131tlar, kapal\u0131 ba\u015f yaralanmas\u0131n\u0131n olu\u015fup olu\u015fmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ayr\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in \u00f6zetlenmi\u015ftir. Daha sonra t\u00fcm \u00f6rnekler, \u00e7ok a\u015famal\u0131 bir prosed\u00fcrle demans ve AD i\u00e7in de\u011ferlendirilmi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n t\u00fcm a\u015famalar\u0131n\u0131 tamamlayan 548 ba\u015f yaralanmas\u0131 olan ve 1228 ba\u015f yaralanmas\u0131 olmayan vaka bulunmaktad\u0131r. Yazarlar, \u00f6zellikle AD i\u00e7in demans riskini tahmin etmek amac\u0131yla orant\u0131l\u0131 risk modelleri kullanm\u0131\u015flard\u0131r.\n\nSONU\u00c7LAR Hem orta derecede (OR = 2.32; 95% CI = 1.04-5.17) hem de \u015fiddetli (OR = 4.51; 95% CI = 1.77-11.47) ba\u015f yaralanmalar\u0131, AD riskini art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Genel demans i\u00e7in sonu\u00e7lar benzer \u015fekilde \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Hafif ba\u015f yaralanmalar\u0131 i\u00e7in sonu\u00e7lar kesinlik kazanmam\u0131\u015ft\u0131r. Yazarlar, APOE epsilon4 alelleri say\u0131s\u0131na g\u00f6re ayr\u0131\u015ft\u0131rd\u0131klar\u0131nda, AD ve ba\u015f yaralanmas\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkinin daha g\u00fc\u00e7l\u00fc oldu\u011funu g\u00f6zlemlemi\u015fler, ancak bu sonu\u00e7 istatistiksel olarak anlaml\u0131 de\u011fildir.\n\nSONU\u00c7LAR Gen\u00e7 erkeklerde orta ve \u015fiddetli ba\u015f yaralanmalar\u0131, ya\u015fl\u0131l\u0131kta AD ve di\u011fer demans t\u00fcrlerine yakalanma riskini art\u0131rabilir. Bununla birlikte, yazarlar bu ili\u015fkinin ba\u015fka \u00f6l\u00e7\u00fclmemi\u015f fakt\u00f6rlerden de etkilenebilece\u011fini d\u0131\u015flayamazlar."}
{"_id":"27077180","title":"Transient receptor potential channels as drug targets: from the science of basic research to the art of medicine.","text":"B\u00fcy\u00fck Trp gen ailesi, ge\u00e7ici resept\u00f6r potansiyeli (TRP) proteinlerini kodlar ve yeni kation se\u00e7ici iyon kanallar\u0131 olu\u015fturur. Memelilerde, 28 Trp kanal geni tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. TRP proteinleri, \u00e7e\u015fitli ge\u00e7irgenlik ve kapama \u00f6zelliklerine sahiptir ve h\u00fccresel alg\u0131lama ve sinyal yollar\u0131 \u00fczerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir etkiye sahip \u00e7ok \u00e7e\u015fitli fizyolojik i\u015flevlerde yer al\u0131r. Asl\u0131nda, TRP kanal genlerini kodlayan insan genlerindeki mutasyonlar, yani \"TRP kanalopatileri\", kas-iskelet, kardiyovask\u00fcler, \u00fcrogenital ve sinir sistemlerini etkileyen bir dizi kal\u0131tsal hastal\u0131\u011fa neden olur. Bu inceleme, memelilerin TRP kanallar\u0131n\u0131n i\u015flevsel \u00f6zelliklerine genel bir bak\u0131\u015f sunar, edinilmi\u015f ve kal\u0131tsal hastal\u0131klarda rollerini a\u00e7\u0131klar ve terap\u00f6tik m\u00fcdahale i\u00e7in potansiyel ila\u00e7 hedefleri olarak tart\u0131\u015f\u0131r."}
{"_id":"27078065","title":"Identification of genes associated with the astrocyte-specific gene Gfap during astrocyte differentiation.","text":"Kromozomlar ve genler memelilerin h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi i\u00e7inde rastgele olmayan bir \u015fekilde d\u00fczenlenir ve gen k\u00fcmelenmesi transkripsiyonel d\u00fczenlemede b\u00fcy\u00fck \u00f6nem ta\u015f\u0131r. Bununla birlikte, n\u00f6ral \u00f6n h\u00fccrelerin (NPC'ler) astrositlere farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda gen k\u00fcmelenmesinin ve ifadesinin \u00f6nemi hala belirsizdir. Astrocyte-\u00f6zg\u00fc gen glial fibriller asitli protein (Gfap) s\u0131ras\u0131nda astrosit farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in genom \u00e7ap\u0131nda g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f dairesel kromozomal yakalama (e4C) ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Gfap'a \u00f6zg\u00fc olarak ili\u015fkili 18 gen belirledik ve bu genler NPC'lerden t\u00fcretilen astrositlerde ifade edildi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, NPC farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda transkripsiyonel d\u00fczenlemede gen k\u00fcmelenmesinin i\u015flevsel \u00f6nemine dair ek kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"27093166","title":"Ketamine reduces LPS-induced HMGB1 via activation of the Nrf2\/HO-1 pathway and NF-\u03baB suppression.","text":"ARKA PLAN Ketamin, bir anestezik ajan olarak, anti-enflamatuar bir etkiye sahiptir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, lipopolisakkarit (LPS) ile uyaran makrofajlarda HMGB1 (y\u00fcksek mobilite grubu kutu 1) adl\u0131, sepsis\u00fcn ge\u00e7 evresinde bir sitokin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 inhibe edip etmedi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k, ve bu s\u00fcre\u00e7te heme oksijenaz-1 (HO-1) ind\u00fcklenmesinin rol\u00fcn\u00fc inceledik. Y\u00d6NTEMLER Makrofajlar, \u00e7e\u015fitli ketamin konsantrasyonlar\u0131nda \u00f6n ink\u00fcbe edildi ve daha sonra 1 \u03bcg\/mL LPS ile tedavi edildi. H\u00fccre k\u00fclt\u00fcr \u00fcst\u00fc s\u0131v\u0131lar\u0131, enzimatik ba\u011flay\u0131c\u0131 imm\u00fcnosorbent test (ELISA) ile enflamatuar arac\u0131lar\u0131n (HMGB1, azot oksit, TNF-\u03b1 ve IL-1\u03b2) \u00f6l\u00e7\u00fclmesi i\u00e7in topland\u0131. Ayr\u0131ca, HO-1 proteini ifadesi, I\u03baB-\u03b1'n\u0131n fosforilasyonu ve par\u00e7alanmas\u0131 ve NF-\u03baB p65'in n\u00fckleer translokasyonu, bat\u0131 blot analizi ile test edildi. Ek olarak, bu s\u00fcre\u00e7teki HO-1'in rol\u00fcn\u00fc daha da tan\u0131mlamak i\u00e7in, tin protoporfirin (SnPP), bir HO-1 inhibit\u00f6r\u00fc kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Ketamin tedavisi, LPS'li aktive edilmi\u015f makrofajlarda pro-enflamatuar arac\u0131lar\u0131n (HMGB1, azot oksit, TNF-\u03b1 ve IL-1\u03b2) artm\u0131\u015f seviyelerini doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak azaltt\u0131 ve HO-1 proteini ifadesini art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, ketamin, LPS uyaran\u0131 ile makrofajlarda I\u03baB-\u03b1'n\u0131n fosforilasyonu ve par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 ve NF-\u03baB p65'in n\u00fckleer translokasyonunu bask\u0131lad\u0131. Ayr\u0131ca, bu \u00e7al\u0131\u015fma, ketaminin makrofajlarda HO-1 ifadesini, n\u00fckleer fakt\u00f6r E2-ilgili fakt\u00f6r 2'nin (Nrf2) n\u00fckleer translokasyonu yoluyla ind\u00fckledi\u011fini de g\u00f6sterdi. Ketaminin LPS'e ba\u011fl\u0131 pro-enflamatuar sitokin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131, HO inhibit\u00f6r\u00fc tin protoporfirin (SnPP) ile k\u0131smen tersine \u00e7evirdi\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. SONU\u00c7 Ketamin, LPS uyaran\u0131 ile makrofajlarda HMGB1 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 inhibe eder ve bu"}
{"_id":"27099731","title":"Association Between Early Screening for Patent Ductus Arteriosus and In-Hospital Mortality Among Extremely Preterm Infants.","text":"\u00d6NEML\u0130L\u0130K Paten Ductus Arteriosus'un (PDA) ekstra premat\u00fcr bebeklerde taramas\u0131 ve tedavisi konusunda \u015fu anda bir fikir birli\u011fi yok. Daha az farmakolojik kapatma ve daha \u00e7ok destekleyici y\u00f6netim g\u00f6zlemlendi, ancak bu de\u011fi\u015fiklikleri destekleyen kan\u0131tlar yok.\n\nHEDEF Bu PDA i\u00e7in erken tarama ekokardiyografisi ile hastanede \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek.\n\nT\u0130P, AYAK VE KATILIMCILER EPIPAGE 2 ulusal \u00f6nlemci n\u00fcfus temelli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 kapsam\u0131nda, 29 haftadan az gebelikte do\u011fup Frans\u0131z neonatal yo\u011fun bak\u0131m birimlerinde Nisan-Aral\u0131k 2011 tarihleri aras\u0131nda hastaneye yat\u0131r\u0131lan t\u00fcm premat\u00fcr bebekleri i\u00e7erir. \u0130ki ana analiz, potansiyel se\u00e7im yanl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fczeltmek i\u00e7in, biri propensite skoru e\u015fle\u015ftirme ve di\u011feri erken tarama ekokardiyografisi i\u00e7in neonatal birim tercihi gibi bir enstr\u00fcmantel de\u011fi\u015fken olarak kullan\u0131l\u0131r.\n\nMARUZ KALMA Erken ya\u015fam (3. g\u00fcn \u00f6ncesi) ekokardiyografi taramas\u0131.\n\nANA SONU\u00c7LAR VE \u00d6l\u00c7\u00dcLER Ana sonu\u00e7, 3. g\u00fcnden taburcu olmaya kadar \u00f6l\u00fcm\u00fcd\u00fcr. \u0130kincil sonu\u00e7lar, akci\u011fer kanamas\u0131, \u015fiddetli bronkopulmoner displazi, \u015fiddetli beyin hasarlar\u0131 ve nekrotizan enterokolit i\u00e7erir.\n\nSONU\u00c7LAR Verilerin maruz kalma belirlenebildi\u011fi 1513 premat\u00fcr bebek aras\u0131nda, 847'si PDA i\u00e7in taranm\u0131\u015f ve 666's\u0131 taranmam\u0131\u015ft\u0131r; her gruptan 605 bebek e\u015fle\u015ftirilebilir. Maruz kalan bebekler, hastanede kald\u0131klar\u0131 s\u00fcre boyunca PDA i\u00e7in daha s\u0131k tedavi edilmi\u015ftir (55.1% vs 43.1%; oran oran\u0131 [OR], 1.62 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.31-2.00]; mutlak risk azalt\u0131m\u0131 [ARR] 100 bebekte olaylar ba\u015f\u0131na -12.0 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, -17.3 ila -6.7]). Maruz kalan bebekler, hastanede \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck (14.2% vs 18.5%; OR, 0.73 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.54-0.98];"}
{"_id":"27123743","title":"Role of birthweight in the etiology of breast cancer.","text":"G\u00f6\u011f\u00fcs kanseri rahimde olu\u015fabilir. Do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve g\u00f6\u011f\u00fcs kanseri riski aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemek i\u00e7in mevcut kan\u0131tlar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irdik. Bug\u00fcne kadar bu konuyu ele alan 26 ara\u015ft\u0131rma makalesi yay\u0131nland\u0131. \u00c7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fma, do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ile premenopozal, ancak postmenopozal g\u00f6\u011f\u00fcs kanseri aras\u0131nda pozitif bir ili\u015fki oldu\u011funu belirledi. T\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, pre- ve postmenopozal g\u00f6\u011f\u00fcs kanseri dahil ederek, y\u00fcksek do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na sahip kad\u0131nlarla d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na sahip kad\u0131nlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak g\u00f6\u011f\u00fcs kanseri i\u00e7in g\u00f6reli risk tahmini 1.23 (1.13-1.34 % 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) idi. Bu ili\u015fkinin alt\u0131nda yatan mekanizmalar, DNA mutasyonlar\u0131 yoluyla t\u00fcm\u00f6rleri ba\u015flatabilen veya meme bezinde duyarl\u0131 k\u00f6k h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131rabilen b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rlerinin y\u00fckseltilmi\u015f seviyelerini i\u00e7erebilir. \u0130ntrauterin b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in ilgili b\u00fcy\u00fcme hormonu genlerinin, \u00f6rne\u011fin ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 2 (IGF2)'nin imprint kayb\u0131 (LOI), y\u00fcksek do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na neden olan anormal derecede y\u00fcksek hormon seviyelerine yol a\u00e7ar. IGF2'nin imprint kayb\u0131 ayr\u0131ca meme t\u00fcm\u00f6r dokusunda da bulunmu\u015ftur. Bu epigenetik gen ifadesi d\u00fczenlemesi \u00fczerinde etki eden \u00e7evresel fakt\u00f6rlerin rol\u00fc hen\u00fcz a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"27127885","title":"An activator of the cAMP\/PKA\/CREB pathway promotes osteogenesis from human mesenchymal stem cells.","text":"Mesenkimal k\u00f6k h\u00fccreleri (MSCs), osteoblast, adiposit ve kondroosit hatlar\u0131 boyunca farkl\u0131la\u015fabilme yetene\u011fine sahip \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc yeti\u015fkin k\u00f6k h\u00fccreleridir. MSC farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesi, regeneratif t\u0131p ve h\u00fccre temelli terapi i\u00e7in yararl\u0131 bir ara\u00e7 olabilir. MSC'lerin osteojenik farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 etkinle\u015ftiren k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl\u00fcn ke\u015ffi, osteoporoz tedavisi i\u00e7in yeni bir anabolik ilac\u0131n geli\u015ftirilmesine yard\u0131mc\u0131 olabilir. \u0130nsan MSC'lerin osteoblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 uyaran ve ovariektomize farelerde kemik olu\u015fumunu art\u0131ran CW008 adl\u0131 bir pyrazol-piridin t\u00fcrevi tan\u0131mlad\u0131k. CW008, cAMP\/PKA\/CREB sinyal yolunu etkinle\u015ftirerek ve leptin salg\u0131s\u0131n\u0131 inhibe ederek osteojenezi te\u015fvik eder. Bu sonu\u00e7lar, CW008'in osteojenik farkl\u0131la\u015fmada cAMP\/PKA\/CREB yolunun aktivasyonunda bir agonist oldu\u011funu ve CW008'in kemikle ilgili hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde ve kemik biyolojisi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda uygulanmas\u0131n\u0131n yararl\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"27129115","title":"Magnesium sulphate for women at risk of preterm birth for neuroprotection of the fetus.","text":"\n## Arka Plan\nEpidemiolojik ve temel bilim kan\u0131tlar\u0131, do\u011fumdan \u00f6nce magnezyum s\u00fclfat\u0131n fet\u00fcs i\u00e7in n\u00f6roprotektif olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir.\n\n## Ama\u00e7lar\nMagnezyum s\u00fclfat\u0131n, premat\u00fcr do\u011fum riski ta\u015f\u0131yan kad\u0131nlara verildi\u011finde n\u00f6roprotektif ajan olarak etkilerini de\u011ferlendirmek.\n\n## Arama Stratejisi\nCochrane Hamilelik ve Do\u011fum Grubu'nun Deneyler Kay\u0131tlar\u0131'n\u0131 (31 A\u011fustos 2008) arad\u0131k.\n\n## Se\u00e7me Kriterleri\nAntenatal magnezyum s\u00fclfat tedavisini, 37 haftal\u0131k gebelik ya\u015f\u0131n\u0131n alt\u0131nda do\u011fum yapmas\u0131 muhtemel veya tehdit alt\u0131nda olan kad\u0131nlara uygulayan rastgele kontroll\u00fc denemeler. Bir alt grup analizi i\u00e7in, \u00e7al\u0131\u015fmalar geni\u015f anlamda birincil ama\u00e7lar\u0131na g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131: \"n\u00f6roprotektif niyet\", veya \"di\u011fer niyet (anneci\u011fe n\u00f6roprotektif - preeklampsi)\", veya \"di\u011fer niyet (kolik niyet)\".\n\n## Veri Toplama ve Analiz\nEn az iki yazar, deneme uygunlu\u011funu ve kalitesini de\u011ferlendirdi ve verileri \u00e7\u0131kard\u0131.\n\n## Ana Bulgular\nBu incelemeye be\u015f deneme (6145 bebek) uygun oldu. Riskin alt\u0131n\u0131 \u00e7izen kad\u0131nlara antenatal magnezyum s\u00fclfat tedavisi, \u00e7ocuklar\u0131nda cerebral paralizi riskini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131 (\u0130li\u015fkili Risk (RR) 0.68; 95% G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 (GA) 0.54-0.87; be\u015f deneme; 6145 bebek). Ayr\u0131ca, \u00f6nemli motor i\u015flev bozuklu\u011funun oran\u0131 da \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131 (RR 0.61; 95% GA 0.44-0.85; d\u00f6rt deneme; 5980 bebek). Antenatal magnezyum s\u00fclfat tedavisinin pediatrik \u00f6l\u00fcm \u00fczerinde istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir etkisi tespit edilmedi (RR 1.04; 95% GA 0.92-1.17; be\u015f deneme; 6145 bebek), veya ilk birka\u00e7 y\u0131l i\u00e7inde di\u011fer n\u00f6rolojik bozukluklar veya engeller. Genel olarak, antenatal magnezyum terapisi, cerebral paralizi ile \u00f6l\u00fcm kombinas"}
{"_id":"27134527","title":"The growing landscape of lysine acetylation links metabolism and cell signalling","text":"Lisin asetilasyonu, lisin protein sonras\u0131 translasyonel bir modifikasyondur ki bu, asetil-koenzim A metabolizmas\u0131 ve h\u00fccresel sinyalle\u015fmeyi birbirine ba\u011flar. Son geli\u015fmeler, k\u00fctle spektrometresi ile lisin asetilasyonunun belirlenmesi ve \u00f6l\u00e7\u00fclmesi sayesinde, lisin asetilasyonunun anlamas\u0131n\u0131 art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r, bu da protein etkile\u015fimlerini, aktivite ve konumlar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyerek bir\u00e7ok biyolojik s\u00fcreci ima eder. Ayr\u0131ca, proteinler s\u0131kl\u0131kla formilasyon, butirilasyon, propionilasyon, s\u00fcksinilasyon, malonilasyon, miristoylasyon, glutarilasyon ve krotonilasyon gibi di\u011fer tiplerdeki asilasyonlarla de\u011fi\u015ftirilir. Lisin asetilasyonu ve h\u00fccresel metabolizma aras\u0131ndaki karma\u015f\u0131k ba\u011flant\u0131, bu t\u00fcr metabolitlere duyarl\u0131 asilasyonlar\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131 ve sirtuin deasetilazlar taraf\u0131ndan se\u00e7ici olarak \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131yla a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu yeni bulgular, farkl\u0131 lisin asilasyonlar\u0131 ve deasetilaz enzimlerinin yeni i\u015flevlerine i\u015faret eder ve ayn\u0131 zamanda asetilasyonun \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7leri nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fine dair mekanizmalar\u0131 vurgular."}
{"_id":"27134931","title":"COMPASS, a histone H3 (Lysine 4) methyltransferase required for telomeric silencing of gene expression.","text":"Trithorax (Trx) ailesi proteinleri, baz\u0131 organizmalarda belirli bir gen ifade deseni s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in gereklidir. Son zamanlarda, Saccharomyces cerevisiae mayas\u0131nda bulunan Trx ile ili\u015fkili protein Set1'i i\u00e7eren \u00e7ok proteini kompleks COMPASS'\u0131n izolasyonunu ve karakterizasyonunu bildirdik. Burada, COMPASS'\u0131n in vitro'da histon H3'\u00fcn d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc lizininin metilasyonunu katalizledi\u011fini bildiriyoruz. Set1 ve COMPASS'\u0131n di\u011fer birka\u00e7 bile\u015feni de canl\u0131da histon H3 metilasyonu ve kromozom telomere yak\u0131n bir genin transkripsiyonel susturulmas\u0131 i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"27138601","title":"Free water elimination diffusion tractography: A comparison with conventional and fluid-attenuated inversion recovery, diffusion tensor imaging acquisitions.","text":"Ama\u00e7, beyne ait beyaz madde traktografi yeniden yap\u0131land\u0131rmalar\u0131, konvansiyonel dif\u00fczyon tens\u00f6r g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (DTI) ile cerebrospinal s\u0131v\u0131 (CSF) alanlar\u0131 yak\u0131n\u0131nda s\u0131kl\u0131kla CSF k\u0131smi hacim etkilerine (PVEs) kar\u015f\u0131 olumsuz etkilenir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, deterministik traktografi uygulamalar\u0131 i\u00e7in CSF'nin PVE'sini en aza indirmek i\u00e7in serbest su eliminasyonu (FWE) DTI y\u00f6ntemlerinin yetene\u011fini de\u011ferlendirir.\n\nMATERYAL VE Y\u00d6NTEM: On sa\u011fl\u0131kl\u0131 birey, \"geleneksel\", FLAIR (suyun azalt\u0131lm\u0131\u015f ters d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm) ve FWE DTI taramalar\u0131 dahil olmak \u00fczere \u00fc\u00e7 t\u00fcr DTI taramas\u0131 ile taranm\u0131\u015ft\u0131r. Forniks, korpus kallosum ve cingulum bantlar\u0131, deterministik traktografi kullan\u0131larak yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. FWE DTI taramas\u0131, FLAIR ve \"geleneksel\" DTI taramalar\u0131n\u0131n toplam alma s\u00fcresini (uzun FWE) ve \u00f6l\u00e7\u00fcm say\u0131s\u0131n\u0131 (kodlama y\u00f6nleri, k\u0131sa FWE) e\u015fle\u015ftirmek i\u00e7in iki kez ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. PVE \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc, yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lan trakt hacmi temelinde belirlenmi\u015ftir. T\u00fcm yeniden yap\u0131land\u0131rmalar, anatomik do\u011frulu\u011fu, simetrisini ve tamaml\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in k\u00f6r inceleme ile incelenmi\u015ftir.\n\nSONU\u00c7LAR: Forniks'in yeniden yap\u0131land\u0131rmalar\u0131, FWE ve FLAIR taramalar\u0131n\u0131n, \"geleneksel\" DTI'ye k\u0131yasla daha tam ve anatomik olarak olas\u0131 yeniden yap\u0131land\u0131rmalar \u00fcretti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Ayr\u0131ca, FWE-DTI ile yap\u0131lan trakt yeniden yap\u0131land\u0131rmalar\u0131, FLAIR kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda DTI ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda anlaml\u0131 olarak daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc (P < 0.0005). FLAIR ve FWE y\u00f6ntemleri, geleneksel DTI'ye k\u0131yasla s\u0131ras\u0131yla %33 ve %11 daha d\u00fc\u015f\u00fck sinyal-g\u00fcr\u00fclt\u00fc oran\u0131na (SNR) neden olmu\u015ftur. Uzun ve k\u0131sa FWE al\u0131mlar\u0131, herhangi bir yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f trakt i\u00e7in birbirlerinden anlaml\u0131 olarak farkl\u0131 de\u011fildir (P \u2265 0.31).\n\nSONU\u00c7: FWE dif\u00fczyon modeli, CSF PVE'sini a\u015farak, FLAIR DTI'nin getirdi\u011fi zaman, SNR ve hacim kapsam\u0131 cezalar\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131r\u0131r."}
{"_id":"27150276","title":"A systematic review of randomized controlled trials of acupuncture in the treatment of depression.","text":"ARKA PLAN Akupunktur, tamamlay\u0131c\u0131 ve alternatif tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 olarak pop\u00fclerlik kazanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu inceleme, depresyon tedavisinde akupunkturun etkilerini ara\u015ft\u0131ran rastgele kontroll\u00fc denemeleri (RCT'ler) incelemi\u015ftir. Y\u00d6NTEM Depresyon tedavisi i\u00e7in akupunkturun RCT'lerini bulmak i\u00e7in MEDLINE, Alternatif ve Tamamlay\u0131c\u0131 T\u0131p ve Cochrane Merkezi Kontrol Denemeleri Kay\u0131tlar\u0131 kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. RCT'lerin y\u00f6ntemolojisi, Jadad kriterleri kullan\u0131larak de\u011ferlendirilmi\u015ftir ve ara\u015ft\u0131rma tasar\u0131m\u0131n\u0131n \u00f6\u011feleri, yani rastgelele\u015ftirme, k\u00f6rleme, atlama oranlar\u0131n\u0131n de\u011ferlendirmesi sistematik kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar i\u00e7in nicel olarak belirlenmi\u015ftir. SONU\u00c7LAR \u0130ncelenen 9 RCT'den 5'i Jadad kriterlerine g\u00f6re d\u00fc\u015f\u00fck kaliteli olarak de\u011ferlendirilmi\u015ftir. RCT'ler i\u00e7indeki kontrol ko\u015fullar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan akupunkturla ilgili elde edilen olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131, depresyonda akupunkturun yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131na dair baz\u0131 kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r. Genel e\u011filimler, depresyon tedavisinde kullan\u0131lan antidepresanlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda akupunktur y\u00f6ntemlerinin etkili oldu\u011funu, mevcut kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011fu g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, plasebo akupunktur tedavisi genellikle niyet edilen ger\u00e7ek akupunkturdan farkl\u0131 de\u011fildi. S\u0131n\u0131rlamalar \u00c7\u0131kar\u0131lan RCT'ler, k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6rnek boyutlar\u0131, belirsiz kat\u0131l\u0131m kriterleri, rastgelele\u015ftirme, k\u00f6rleme, k\u0131sa \u00e7al\u0131\u015fma s\u00fcresi ve uzun s\u00fcreli takip eksikli\u011fi gibi s\u0131n\u0131rlamalarla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131yad\u0131r. SONU\u00c7 Akupunkturun depresyon tedavisinde bir rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair bulgulara ra\u011fmen, mevcut kan\u0131tlar kesin de\u011fildir. Bununla birlikte, depresyon tedavisinde tamamlay\u0131c\u0131 yakla\u015f\u0131mlar\u0131 standartla\u015ft\u0131rmaya y\u00f6nelik \u00e7aba g\u00f6sterilmektedir ve bu yakla\u015f\u0131mlar\u0131n kullan\u0131m\u0131yla ilgili daha sistematik ara\u015ft\u0131rmalar hakl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"27158570","title":"Genome-Wide Gene-Sodium Interaction Analyses on Blood Pressure: The Genetic Epidemiology Network of Salt-Sensitivity Study.","text":"Genom \u00e7ap\u0131nda analizler, sodyum ile etkile\u015fime giren ve kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 (BP) etkileyen genomik loklar\u0131 belirlemek i\u00e7in tek i\u015faret\u00e7i temelli (1 ve 2 df ortak testler) ve gen temelli testler, GenSalt \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n 1876 \u00c7inli kat\u0131l\u0131mc\u0131s\u0131 aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirildi. GenSalt kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131 aras\u0131nda, 3 idrar numunesinin ortalamas\u0131 sodyum at\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Dokuz kan bas\u0131nc\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, rastgele s\u0131f\u0131r sfigmomanometre kullan\u0131larak al\u0131nd\u0131. Toplamda 2.05 milyon tek n\u00fckleotit polimorfizmi (SNP), Affymetrix 6.0 genotip verileri ve \u00c7in Han'\u0131 Pekin ve Japon Tokyo HapMap referans paneli kullan\u0131larak impute edildi. GenSalt'ta elde edilen (P<1.00\u00d710(-4)) vaatkar sonu\u00e7lar, MESA \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n 775 \u00c7inli kat\u0131l\u0131mc\u0131s\u0131 aras\u0131nda yeniden de\u011ferlendirildi. Tek n\u00fckleotit polimorfizmi ve gen temelli sonu\u00e7lar, GenSalt ve MESA \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 aras\u0131nda genom \u00e7ap\u0131nda anlaml\u0131l\u0131k belirlemek i\u00e7in meta-analiz edildi. 1 df testleri, diastolik kan bas\u0131nc\u0131nda (P=3.13\u00d710(-9)) etkile\u015fim i\u00e7in UST rs13211840'\u0131 belirledi. 2 df testleri ayr\u0131ca sistolik kan bas\u0131nc\u0131 ile ili\u015fkili CLGN rs2567241 (P=3.90\u00d710(-12)) ve LOC105369882 rs11104632 (P=4.51\u00d710(-8))'i belirledi. CLGN varyant\u0131 rs2567241, diastolik kan bas\u0131nc\u0131 (P=3.11\u00d710(-22)) ve ortalama arteriyel bas\u0131n\u00e7 (P=2.86\u00d710(-15)) ile de ili\u015fkiliydi. Genom \u00e7ap\u0131nda gen temelli analiz, MKNK1 (P=6.70\u00d710(-7)), C2orf80 (P<1.00\u00d710(-12)), EPHA6 (P=2.88\u00d710(-7)), SCOC-AS1 (P=4.35\u00d710(-14)), SCOC (P=6.46\u00d710"}
{"_id":"27162821","title":"Percentile curves for hemoglobin and red cell volume in infancy and childhood.","text":"Hemoglobin ve ortalama k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi hacmi i\u00e7in percentil e\u011frileri, 0.5 ile 16 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki \u00e7ocuklar i\u00e7in hesapland\u0131. E\u011friler, deniz seviyesine yak\u0131n ya\u015fayan \u00e7e\u015fitli olmayan beyaz \u00e7ocuk pop\u00fclasyonlar\u0131ndan elde edildi. Laboratuvar kan\u0131tlar\u0131 demir eksikli\u011fi, talasemi min\u00f6r ve\/veya hemoglobinopati olan bireyler referans pop\u00fclasyondan d\u0131\u015fland\u0131. Son referans pop\u00fclasyonlar\u0131, hemoglobin e\u011frilerinin belirlenmesinde 9.946 \u00e7ocuk ve MCV e\u011frilerinde 2.314 \u00e7ocuk i\u00e7eriyordu. Percentil e\u011frileri, demir eksikli\u011fi ve talasemi min\u00f6r\u00fcn te\u015fhisi ve taramas\u0131 i\u00e7in \u00f6zellikle uygulanabilir olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"27166444","title":"Preservation of pancreatic beta-cell function and prevention of type 2 diabetes by pharmacological treatment of insulin resistance in high-risk hispanic women.","text":"Tip 2 diyabet, kronik ins\u00fclin direnci varl\u0131\u011f\u0131nda pankreas beta h\u00fccre fonksiyonunun ilerleyici kayb\u0131ndan s\u0131kl\u0131kla sonu\u00e7lan\u0131r. Biz, kronik ins\u00fclin direncinin iyile\u015ftirilmesinin pankreas beta h\u00fccre fonksiyonunu koruyup tip 2 diyabetin ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 geciktirebilece\u011fini veya \u00f6nleyebilece\u011fini test ettik. Ge\u00e7mi\u015fte gebelik diyabeti olan kad\u0131nlar, plasebo (n = 133) veya ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131ran ila\u00e7 troglitazon (g\u00fcnl\u00fck 400 mg; n = 133) ile \u00e7ift k\u00f6r \u015fekilde rastgelele\u015ftirildiler. Oru\u00e7lu kan glikozu her 3 ayda bir \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve a\u011f\u0131zdan glikoz tolerans testleri (OGTT'ler) y\u0131lda bir kez diyabetin tespit edilmesi i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. \u0130ntraven\u00f6z glikoz tolerans testleri (IVGTT'ler) baz \u00e7izgide ve 3 ay sonra erken metabolik de\u011fi\u015fiklikleri belirlemek i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. Denemede diyabet geli\u015ftirmeyen kad\u0131nlar, ila\u00e7lar\u0131n durdurulmas\u0131ndan 8 ay sonra OGTT'ler ve IVGTT'ler i\u00e7in geri d\u00f6nd\u00fcler. K\u00f6r ila\u00e7larla ortalama 30 ay takip s\u0131ras\u0131nda, en az bir takip ziyaretine d\u00f6nen 236 kad\u0131n\u0131n y\u0131ll\u0131k diyabet geli\u015fme oranlar\u0131 plasebo grubunda %12.1 ve troglitazon grubunda %5.4 olarak (P < 0.01) belirlendi. Troglitazon grubunda diyabetten korunma 1) rastgelele\u015ftirme sonras\u0131 3 ay i\u00e7inde kendi ins\u00fclin gereksinimlerinin derecesinde azalmayla yak\u0131ndan ili\u015fkiliydi, 2) ila\u00e7lar\u0131n durdurulmas\u0131ndan 8 ay sonra devam etti ve 3) ins\u00fclin direnci i\u00e7in beta h\u00fccrelerinin telafi edilmesini korudu. Troglitazon tedavisi, y\u00fcksek riskli Hispanik kad\u0131nlarda tip 2 diyabetin ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 geciktirdi veya \u00f6nledi. Koruyucu etki, pankreas beta h\u00fccre fonksiyonunun korunmas\u0131yla ili\u015fkiliydi ve kronik ins\u00fclin direncinin beta h\u00fccrelerine koydu\u011fu gizli taleplerin azalt\u0131lmas\u0131yla g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re arac\u0131l\u0131k ediyordu."}
{"_id":"27167110","title":"Androgen regulation of micro-RNAs in prostate cancer.","text":"\nAR'\u0131n (androgen resept\u00f6r\u00fc) b\u00fcy\u00fcmesi hem androgen ba\u011f\u0131ml\u0131 hem de cerrahi kastrasyona diren\u00e7li prostat kanseri (CRPC) i\u00e7in kritik bir rol oynar. Sadece birka\u00e7 mikro-RNA (miRNA) androgen d\u00fczenlenmesine sahip oldu\u011fu \u00f6nerilmi\u015ftir. Biz, androgen d\u00fczenlenmi\u015f miRNA'lar\u0131 tan\u0131mlamay\u0131 hedefliyoruz.\n\nY\u00f6ntemlerimiz, LNCaP t\u00fcretilmi\u015f modeli, AR'\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden VCaP h\u00fccre hatt\u0131 ve 13 b\u00fct\u00fcn prostat kanseri (PC) xenograft \u00e7iftleri, ayr\u0131ca tedavi edilmemi\u015f (PC) ve CRPC klinik \u00f6rneklerini i\u00e7erir. miRNA'lar\u0131n ifadesi mikroarray ve nicel RT-PCR (Q-RT-PCR) ile analiz edildi. pre-miR-141 ve anti-miR-141'in transfeksiyonu da kullan\u0131ld\u0131.\n\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, DHT tedavisi s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre hatlar\u0131nda 1.5 kat daha fazla veya daha az ifade edilen 17 miRNA ve kastrasyondan sonra AR pozitif xenograftlarda 42 miRNA oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Sadece d\u00f6rt miRNA (miR-10a, miR-141, miR-150* ve miR-1225-5p), hem h\u00fccre hatlar\u0131nda hem de xenograftlarda benzer androgen d\u00fczenlenmesine sahipti. Bu miRNA'lardan, miR-141, PC ve CRPC'de daha fazla ifade edildi. Ayr\u0131ca, miR-141'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, ebeveyn LNCaP h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesini art\u0131rd\u0131, oysa anti-miR-141'in inhibisyonu, AR'\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden LNCaP alt hatt\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131lad\u0131.\n\nSonu\u00e7: Sadece birka\u00e7 miRNA, hem h\u00fccre hatlar\u0131nda hem de xenograft modellerinde androgen d\u00fczenlenmesine sahipti. Bu miRNA'lardan, kanserde ifade edilen miR-141'in ifadesi artm\u0131\u015ft\u0131. miR-141'in ektopik a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, LNCaP h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesini art\u0131rd\u0131, bu da PC'nin ilerlemesine katk\u0131da bulunabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"27188320","title":"Relationship between drug treatment services, retention, and outcomes.","text":"\n# Ama\u00e7:\nBu uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fma, topluluk temelli uyu\u015fturucu tedavi programlar\u0131ndaki hastalar aras\u0131nda tedavi s\u00fcre\u00e7leri ve sonu\u00e7lar\u0131n ili\u015fkilerini incelemek i\u00e7in yol analizleri ger\u00e7ekle\u015ftirdi.\n\n# Y\u00f6ntemler:\n13 Kaliforniya il\u00e7esindeki 36 g\u00fcnl\u00fck ve yat\u0131l\u0131 uyu\u015fturucu \u00fccretsiz tedavi programlar\u0131ndan toplam 1939 hasta, giri\u015f, taburcu, kabulden \u00fc\u00e7 ay sonra ve dokuz ay sonra de\u011ferlendirme i\u00e7in takip edildi. \u0130lk \u00fc\u00e7 ay boyunca al\u0131nan hizmetlerin miktar\u0131 ve kalitesi, dokuz ayl\u0131k takipteki tedavi tutunmas\u0131 ve sonu\u00e7larla ili\u015fkilendirilmek \u00fczere yol analizleri yap\u0131ld\u0131. Bir hastan\u0131n olumlu bir sonu\u00e7 elde etti\u011fi belirlenmek i\u00e7in, takip de\u011ferlendirmesi \u00f6ncesi en az 30 g\u00fcn boyunca uyu\u015fturucu kullanmamas\u0131, su\u00e7 faaliyetiyle ilgilenmemesi ve toplulu\u011funda ya\u015famas\u0131 gerekiyordu. Yol analizleri, hastalar\u0131n giri\u015fteki \u00f6zelliklerini kontrol etti.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nDaha y\u00fcksek hizmet yo\u011funlu\u011fu ve memnuniyet, ya tedavi tamamlanmas\u0131yla ya da daha uzun tedavi tutunmas\u0131yla pozitif olarak ili\u015fkiliydi, bu da olumlu tedavi sonu\u00e7lar\u0131yla ili\u015fkiliydi. Daha ciddi sorunlara sahip hastalar daha fazla hizmet al\u0131yor ve tedaviden daha memnun olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksekti. Bu desenler, hastalar\u0131n g\u00fcnl\u00fck veya yat\u0131l\u0131 uyu\u015fturucu \u00fccretsiz programlarda tedavi g\u00f6rmeleri fark etmeksizin ayn\u0131yd\u0131.\n\n# Sonu\u00e7:\n\u0130\u015flem \u00f6l\u00e7\u00fctleri (yani daha y\u00fcksek hizmet yo\u011funlu\u011fu, memnuniyet ve ya tedavi tamamlanmas\u0131 ya da tutunmas\u0131) ve tedavi sonucu aras\u0131ndaki pozitif ili\u015fki, bu kritik tedavi s\u00fcrecinin \u00f6\u011felerinin iyile\u015ftirilmesinin tedavi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirece\u011fini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"27240667","title":"Breast cancer mortality trends in the United States according to estrogen receptor status and age at diagnosis.","text":"AMA\u00c7 1990 y\u0131l\u0131ndan bu yana, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde genel meme kanseri \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 %24 azald\u0131. Bu d\u00fc\u015f\u00fc\u015f, meme grafisi taramas\u0131 ve adjuvant sistemik terapi ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, bu y\u00f6ntemlerin etkinli\u011fi, \u00f6strojen resept\u00f6r\u00fc (ER) ifadesi ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015febilir. Bu nedenle, ER durumuna ve ya\u015fa g\u00f6re Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde meme kanseri \u00f6l\u00fcm e\u011filimlerini inceledik. Y\u00d6NTEMLER Surveillance, Epidemiyoloji ve Sonu\u00e7lar\u0131 (SEER) program\u0131 (1990-2003) kullan\u0131larak, ER pozitif ve ER negatif t\u00fcm\u00f6rlere sahip kad\u0131nlar aras\u0131nda incelme temelli \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 (IBM), tan\u0131 sonras\u0131 meme kanseri \u00f6l\u00fcmleri i\u00e7in y\u0131ll\u0131k tehlike oranlar\u0131 ve g\u00f6reli tehlike oranlar\u0131 hesapland\u0131. G\u00f6reli tehlike oranlar\u0131, evre ve derece ayarlamalar\u0131 yap\u0131lm\u0131\u015f Cox orant\u0131l\u0131 tehlike modellerini kullanarak de\u011ferlendirildi ve tan\u0131 ya\u015f\u0131na g\u00f6re stratifikasyon yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR \u00c7al\u0131\u015fma d\u00f6nemi boyunca, ER pozitif ve ER negatif t\u00fcm\u00f6rlere sahip kad\u0131nlar aras\u0131nda IBM ve y\u0131ll\u0131k tehlike oranlar\u0131 azald\u0131, ancak ER pozitif t\u00fcm\u00f6rlerde daha b\u00fcy\u00fck d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 70 ya\u015f\u0131ndan k\u00fc\u00e7\u00fck kad\u0131nlar aras\u0131nda, ER pozitif t\u00fcm\u00f6rlere sahip kad\u0131nlar aras\u0131nda g\u00f6reli tehlike oranlar\u0131 %38 azald\u0131, ER negatif t\u00fcm\u00f6rlere sahip kad\u0131nlar aras\u0131nda ise %19 azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 70 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc kad\u0131nlar aras\u0131nda, ER pozitif t\u00fcm\u00f6rlere sahip kad\u0131nlar aras\u0131nda g\u00f6reli tehlike oranlar\u0131 %14 azald\u0131, ER negatif t\u00fcm\u00f6rlere sahip kad\u0131nlar aras\u0131nda ise \u00f6nemli bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6r\u00fclmedi. SONU\u00c7 Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde, ER pozitif ve ER negatif t\u00fcm\u00f6rlere sahip kad\u0131nlar aras\u0131nda meme kanseri \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 azald\u0131, daha b\u00fcy\u00fck d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler 70 ya\u015f\u0131ndan k\u00fc\u00e7\u00fck kad\u0131nlar ve ER pozitif t\u00fcm\u00f6rlerde g\u00f6r\u00fcld\u00fc. T\u00fcm gruplarda \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 kabul edilemez derecede y\u00fcksek olsa da, 70 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc meme kanseri hastalar\u0131nda ve t\u00fcm ya\u015flarda ER negatif t\u00fcm\u00f6rlerde tedavi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmeye daha fazla vurgu yap\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"27240699","title":"An adenovirus mutant that replicates selectively in p53-deficient human tumor cells.","text":"\u0130nsan adenovir\u00fcs E1B geni, h\u00fccre i\u00e7i t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 protein p53'\u00fc devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakan 55 kilodaltonluk bir protein kodlar. Burada, bu viral proteini ifade etmeyen bir adenovir\u00fcs mutant\u0131n\u0131n, p53 eksikli\u011fi olan insan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde \u00e7o\u011falabilece\u011fini ve bu h\u00fccreleri lize edebilece\u011fini, ancak p53 i\u015flevsel olan h\u00fccrelerde bunu yapamayaca\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi\u011fimiz yer. Son h\u00fccrelerde 55 kilodaltonluk E1B proteinin ektoik ifadesi, bunlar\u0131 mutan vir\u00fcsle enfeksiyona kar\u015f\u0131 duyarl\u0131 hale getirdi. Nude farelerde yeti\u015ftirilen p53 eksikli\u011fi olan insan serviks kanseri t\u00fcm\u00f6rlerine mutan vir\u00fcs\u00fcn enjekte edilmesi, t\u00fcm\u00f6r boyutunda \u00f6nemli bir azalma ve t\u00fcm\u00f6rlerin %60'\u0131nda tam geri d\u00f6n\u00fc\u015fe neden oldu. Bu veriler, mutan adenovir\u00fcslerin belirli insan t\u00fcm\u00f6rlerinin tedavisinde kullan\u0131labilece\u011fi olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011furuyor."}
{"_id":"27243019","title":"Immune reconstitution after cord blood transplantation: peculiarities, clinical implications and management strategies.","text":"Umbilikal kordon kan\u0131 (UKK), yak\u0131n e\u015fle\u015fen ili\u015fkili veya ili\u015fkili olmayan yeti\u015fkin ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131n eksik oldu\u011fu hastalar i\u00e7in alternatif hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre kayna\u011f\u0131 olarak yayg\u0131n olarak kullan\u0131lmaktad\u0131r. UKK nakli, geleneksel olarak gecikmi\u015f nakil, zay\u0131f ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131 ve buna ba\u011fl\u0131 olarak artan enfeksiyon riski ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Ancak, daha yak\u0131n klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, \u00f6zellikle in vivo T-h\u00fccrelerin \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131n omisyonu ile birlikte, post-nakil T-h\u00fccrelerin geni\u015flemesinde kritik bir rol oynayabilece\u011fini, UKK nakli sonras\u0131 benzersiz derecede h\u0131zl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k toparlanmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. UKK h\u00fccrelerinin \u00f6zel \u00f6zellikleri, timik fonksiyonun \u00f6nemi ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131n\u0131 etkileyen kondisyonlama rejimleri ve graft-versus-ev sahibi hastal\u0131\u011f\u0131 (GVHD) hakk\u0131nda bilgi verilmektedir. \u0130ncelemenin son k\u0131sm\u0131, UKK ile ilgili mevcut verileri ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc taraf periferik kan kaynakl\u0131 antiviral h\u00fccre terapisi, nakil sonras\u0131 d\u00f6nemde viral komplikasyonlarla m\u00fccadele etmek i\u00e7in yeni bir yakla\u015f\u0131m sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"27247460","title":"OVEREXPRESSION OF BOTH CLOCK AND BMAL1 INHIBITS ENTRY TO S PHASE IN HUMAN COLON CANCER CELLS.","text":"Bir\u00e7ok fizyolojik, biyokimyasal ve davran\u0131\u015fsal s\u00fcre\u00e7, neredeyse t\u00fcm organizmalardan bakterilere kadar olanlar\u0131n \u00e7o\u011funda, i\u00e7 zaman \u00f6l\u00e7\u00fcm mekanizmas\u0131 olarak bilinen biyolojik saatin olu\u015fturdu\u011fu sirkadiyen ritim alt\u0131nda \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Temel sirkadiyen osilat\u00f6r, bir otoreg\u00fclasyon transkripsiyon-\u00e7eviri geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden olu\u015fur, burada CLOCK ve BMAL1 pozitif d\u00fczenleyicilerdir. Bir h\u00fccre iki mekanizmaya sahiptir, \"h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc\" ve \"h\u00fccre ritmi\", bunlar\u0131n aras\u0131ndaki ili\u015fki hala tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u00f6zellikle G1 faz\u0131nda, tetrasiklin operat\u00f6r-repres\u00f6r sistemini i\u00e7eren vekt\u00f6rler kullanarak Clock ve Bmal1'in h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne etkisini ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, SW480\/T-REx\/Clock\/Bmal1 h\u00fccrelerinde hem Clock hem de Bmal1'in e\u015fzamanl\u0131 ind\u00fcklenmesinin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc etkiledi\u011fini ortaya koydu, burada hem Clock hem de Bmal1 tetrasiklinle ind\u00fcklenebilir. Clock ve Bmal1'in ind\u00fcklenmesinin h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini inhibe etti\u011fi ve SW480\/T-REx\/Clock\/Bmal1 h\u00fccrelerinde G1 faz oran\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlendi, bu da G1'den S faz\u0131na ge\u00e7i\u015fin Clock ve Bmal1'in ind\u00fcklenmesiyle inhibe edildi\u011fini g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, Clock ve Bmal1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, Paclitaxel taraf\u0131ndan tetiklenen G2\/M faz\u0131na girmeyi \u00f6nledi ve h\u00fccreleri bu maddeye kar\u015f\u0131 daha diren\u00e7li hale getirdi. Sonu\u00e7 olarak, hem Clock hem de Bmal1'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131 bulundu. Ayr\u0131ca, bu \u00e7al\u0131\u015fma, Clock ve Bmal1'in k\u0131smen h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn G1'den S faz\u0131na ge\u00e7i\u015fini, CyclinD1 ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131yla \u00f6nleyebilece\u011fini ve bu sayede Paclitaxel'e kar\u015f\u0131 diren\u00e7 kazanabilece\u011fini ortaya koydu."}
{"_id":"27260630","title":"Composition of gall bladder stones associated with octreotide: response to oral ursodeoxycholic acid.","text":"Octreotid, akromegali tedavisinde etkili bir ila\u00e7, hastalar\u0131n %13-60'\u0131nda safra kesesi ta\u015flar\u0131na neden olur. Ta\u015flar\u0131n patogenezleri, tedavileri ve \u00f6nlemleri hakk\u0131nda bilgi edinmek i\u00e7in, bu, do\u011frudan ve dolayl\u0131 y\u00f6ntemlerle 14 octreotid ile tedavi edilen akromegalik 14 hastada ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. \u0130ki hastadan al\u0131nan safra ta\u015flar\u0131n\u0131n kimyasal analizi, bunlar\u0131n %71 ve %87'sinin a\u011f\u0131rl\u0131k olarak kolesterol i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6sterdi. Kalan 12 hastada, safra kesesinin yerel bilgisayarl\u0131 tomografisi, sekizinin maksimum emilim puanlar\u0131 100 Hounsfield biriminden az olan ta\u015flara sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi (100 HU'dan az de\u011ferler, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr, kolesterol zengin ta\u015flar\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fcr). Alt\u0131 hastadan safra kesesi safras\u0131, ultrason rehberli\u011finde ince i\u011fne aspirasyonu ile elde edildi. T\u00fcm alt\u0131 hasta, a\u015f\u0131r\u0131 doymu\u015f safra (ortalama (SEM) kolesterol doygunluk endeksi 1.19 (0.08) (1.01-1.53 aras\u0131nda)) ve hepsi anormal derecede h\u0131zl\u0131 kolesterol mikro kristal n\u00fckleasyon s\u00fcrelerine sahipti (< 4 g\u00fcn (1-4 aras\u0131nda)), d\u00f6rt hastan\u0131n safras\u0131nda ise \u00f6rnekleme sonras\u0131 hemen kolesterol mikrokristalleri vard\u0131. 12 hastadan 10'u, oral ursodeoksikolik asit (UDCA) tedavisi i\u00e7in de\u011ferlendirildi, ancak iki tanesi safra kesesi kanal\u0131 t\u0131kanm\u0131\u015ft\u0131 ve UDCA tedavisine ba\u015flanmad\u0131, biri de takipten kayboldu. Bir y\u0131ll\u0131k tedavi sonras\u0131, kalan dokuz hastadan be\u015finde, ya k\u0131smi (n = 3) ya da tam (n = 2) safra ta\u015f\u0131 erimesi g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da ta\u015flar\u0131n\u0131n kolesterol zengin oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu, akt\u00fcer (hayat tablosu) analizi ile, birle\u015fik safra ta\u015f\u0131 erime oran\u0131n\u0131n %58.3 (15.9%) oldu\u011fu sonucuna kar\u015f\u0131l\u0131k gelir. Sonu\u00e7 olarak, octreotid ile tetiklenen safra ta\u015flar\u0131 genellikle k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fcr, \u00e7oklu ve kolesterol zengindir, ancak baz\u0131 hastalar, spontan safra ta\u015f\u0131 hastal\u0131\u011f\u0131na benzer \u015fekilde, sunumda safra kesesi kanal\u0131 t\u0131kanm\u0131\u015f ve kalsiyum i\u00e7eren baz\u0131 ta\u015flara sahip olabilir."}
{"_id":"27264454","title":"Imiquimod 5% cream for the treatment of superficial basal cell carcinoma: results from a randomized vehicle-controlled phase III study in Europe.","text":"\n## Arka Plan\nImiquimod, toll-like resept\u00f6r 7 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla etki eden bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi d\u00fczenleyicisidir ve sitokin \u00fcretimi ile birlikte akut ve adaptif h\u00fccre tabanl\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisini tetikler. Klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, imiquimod %5 krem tedavisinin ard\u0131ndan y\u00fczeysel bazal h\u00fccre kanseri (sBCC) i\u00e7in klinik ve histolojik iyile\u015fmeyi g\u00f6sterdi.\n\n## Ama\u00e7lar\nAvrupa'daki 26 merkezde yap\u0131lan \u00e7ok merkezli, rastgelele\u015ftirilmi\u015f, paralel, ara\u00e7 kontroll\u00fc, \u00e7ift k\u00f6r, faz III klinik \u00e7al\u0131\u015fmada imiquimod (Aldaratrade mark; 3M Pharmaceuticals, St. Paul, MN, ABD) %5 kreminin sBCC tedavisindeki g\u00fcvenli\u011fi ve klinik etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek.\n\n## Y\u00f6ntemler\nEn az bir histolojik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f sBCC t\u00fcm\u00f6r\u00fc olan hastalar, hedef t\u00fcm\u00f6r \u00fczerine imiquimod veya ara\u00e7 kremi g\u00fcnde bir kez, haftada yedi kez (7x\/hafta) 6 hafta boyunca uygulamak \u00fczere rastgelele\u015ftirildi. Tedavi ba\u015flang\u0131c\u0131ndan \u00f6nce hedef t\u00fcm\u00f6r konumu, kal\u0131c\u0131 bir m\u00fcrekkep i\u015faretlemesi ile belirlendi. Tedavi edilen t\u00fcm\u00f6r yeri, 12. haftada tedavi yan\u0131t\u0131 i\u00e7in klinik olarak de\u011ferlendirildi ve daha sonra histolojik de\u011ferlendirmek i\u00e7in \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Etkinlik de\u011ferlendirmeleri, klinik ve histolojik iyile\u015fme oranlar\u0131 (ilkel yan\u0131t oranlar\u0131) ve sadece histolojiye dayal\u0131 yan\u0131t oranlar\u0131 (histolojik iyile\u015fme oranlar\u0131) i\u00e7eriyordu. G\u00fcvenlik de\u011ferlendirmeleri, t\u00fcm olumsuz olaylar ve yerel cilt reaksiyonlar\u0131n\u0131n (LSR) puanlanmas\u0131 i\u00e7eriyordu ve \u00e7al\u0131\u015fma boyunca ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nToplamda 166 hasta bu \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edildi. Niyet-tiyattaki veri seti i\u00e7in, imiquimod ve ara\u00e7 gruplar\u0131 aras\u0131nda hem kompozit temizleme oranlar\u0131 (klinik ve histolojik de\u011ferlendirmeler) hem de sadece histolojiye dayal\u0131 temizleme oranlar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir fark vard\u0131. Kompozit temizleme, imiquimod ile tedavi edilen hastalar\u0131n %77'sinde ve ara\u00e7 kremi ile tedavi edilen hastalar\u0131n %6's\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Histolojik temizleme, imiquimod ile tedavi edilen hastalar\u0131n %80'inde ve ara\u00e7 kremi ile tedavi edilen hastalar\u0131n %6's\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc. En s\u0131k bildirilen g\u00fcvenlik"}
{"_id":"27270151","title":"Changing the course of pancreatic cancer--Focus on recent translational advances.","text":"Ge\u00e7ti\u011fimiz on y\u0131lda, i\u00e7g\u00f6r\u00fcl\u00fc \u00f6n klinik ara\u015ft\u0131rmalar, pankreas kanseri anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131zda \u00f6nemli ilerlemelere yol a\u00e7t\u0131. Pankreas kanserinin b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011funda KRAS mutasyonu olsa da, t\u00fcm pankreas kanser t\u00fcm\u00f6rleri \"KRAS e\u015fit\" de\u011fildir; KRAS yoluna farkl\u0131 ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klar gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. KRAS hedefleyen terapiler klinikte hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131 yaratsa da, 'sentetik \u00f6l\u00fcmc\u00fcl' yakla\u015f\u0131mlar bu ba\u011flamda umut verici g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Pankreas kanserinin stromal mikro ortam\u0131 \u00e7eli\u015fkili roller gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Stroma bariyerin ila\u00e7 teslimat\u0131n\u0131 engelledi\u011fine dair kan\u0131tlar olsa da, ba\u015fka durumlarda, stroma koruyucu bir rol oynayabilir ve bozulmas\u0131 t\u00fcm\u00f6r yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rabilir. Farkl\u0131 stromal bile\u015fenleri manip\u00fcle etmeyi ama\u00e7layan klinik denemeler devam ediyor. BRCA mutasyonu ile ili\u015fkili pankreas t\u00fcm\u00f6rleri, DNA hasar\u0131na kar\u015f\u0131 artan duyarl\u0131l\u0131k ve PARP inhibisyonu ile benzersiz bir alt tip sunuyor. Kanserde DNA tamir kusurlar\u0131, BRCA germ hatt\u0131 mutasyonundan \u00f6teye uzan\u0131yor ve bu da DNA tamir hedefleyen ajanlar\u0131n g\u00f6stergelerini geni\u015fletebilir. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k stratejileri, pankreas kanseri alan\u0131nda aktif ara\u015ft\u0131r\u0131lan bir aland\u0131r. Tek ajan kontrol noktas\u0131 inhibit\u00f6rlerinin ilk denemeleri olumsuz olsa da, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k de\u011fi\u015ftiren ajanlar ve a\u015f\u0131lar\u0131 i\u00e7eren kombinasyon yakla\u015f\u0131mlar\u0131 umut verici g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve hedef, pankreas kanseri i\u00e7in 'ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k terapisi duyarl\u0131' bir profil tan\u0131mlamakt\u0131r."}
{"_id":"27274441","title":"Swc2 is a widely conserved H2AZ-binding module essential for ATP-dependent histone exchange","text":"Histon varyant\u0131 H2AZ, kromatinin belirli konumlar\u0131na tercihsel olarak entegre edilerek kromozom fonksiyonlar\u0131n\u0131 d\u00fczenler. Saccharomyces cerevisiae'de (S. cerevisiae), histon H2AZ'\u0131n deposisyonu, \u00e7ok proteini SWR1 kompleksi taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir, bu kompleks, ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak n\u00fckleozomal histon H2A'y\u0131 H2AZ ile de\u011fi\u015ftirir. Burada, SWR1 bile\u015fenleri ile H2AZ aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri tan\u0131mlad\u0131k, bu da ATPaz alan\u0131na sahip Swr1 ve H2AZ'\u0131n ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan \u00fc\u00e7 alt birim aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131y\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Swc2'nin do\u011frudan H2AZ'a ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve transferi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ke\u015ffettik. Swc6 ve Arp6, Swc2'nin Swc2 ile ili\u015fkili olmas\u0131n\u0131 ve n\u00fckleozom ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar, ancak Swc5 ve Yaf9 gibi di\u011fer alt birimleri, H2AZ transferi i\u00e7in gereklidir ancak ne H2AZ ne de n\u00fckleozom ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flamaz. Son olarak, H2AZ'\u0131n C-sonlu \u03b1-heli, SWR1 taraf\u0131ndan tan\u0131nmas\u0131 i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Bu bulgular, histon de\u011fi\u015fiminin ba\u015flang\u0131\u00e7 olaylar\u0131na dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar."}
{"_id":"27279525","title":"Detection, characterization, and spontaneous differentiation in vitro of very small embryonic-like putative stem cells in adult mammalian ovary.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, yeti\u015fkin tav\u015fan, koyun, maymun ve menopozlu insan yumurtal\u0131k y\u00fczey epiteli (YSE) h\u00fccrelerinden k\u00f6k h\u00fccrelerin tespitini, karakterizasyonunu ve farkl\u0131la\u015fma potansiyelini ara\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirildi. YSE'den kaz\u0131nan epitelde iki farkl\u0131 k\u00f6k h\u00fccre pop\u00fclasyonu (KHP) tespit edildi; biri daha k\u00fc\u00e7\u00fck, di\u011feri de \u00e7evresindeki k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerine benzer boyutlardayd\u0131. 1-3 mikron boyutlar\u0131ndaki daha k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ok potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler, \u00e7ekirde\u011finde Oct-4 ve h\u00fccre y\u00fczeyinde SSEA-4 bulunan embriyojenik \u00f6zelliklere sahipti. \u00d6te yandan, 4-7 mikron boyutlar\u0131ndaki daha b\u00fcy\u00fck h\u00fccreler, Oct-4'\u00fcn sitoplazmada lokalizasyonu ve SSEA-4'\u00fcn d\u00fc\u015f\u00fck ifadesiyle, belki de dokuya ba\u011fl\u0131 k\u00f6k h\u00fccre \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccrelerdi. \u0130nsan ve koyun YSE'de Oct-4, Oct-4A, Nanog, Sox-2, TERT ve Stat-3 gibi \u00e7ok potansiyel genlerin transkriptleri, ters transkriptaz-polimeraz zincir reaksiyonu ile tespit edildi. KHP'ler, oosit benzeri yap\u0131lar, parthenot benzeri yap\u0131lar, embriyoid v\u00fccut benzeri yap\u0131lar, n\u00f6ronal fenotipli h\u00fccreler ve embriyojenik koloniler gibi h\u00fccrelerde kendili\u011finden farkl\u0131la\u015f\u0131rken, epitel h\u00fccreleri 3 hafta boyunca YSE k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde epitel-mezanjen d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc ile mezanjen fenotipine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc. C-Kit, DAZL, GDF-9, VASA ve ZP4 gibi germ h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri, oosit benzeri yap\u0131lara imm\u00fcnolokalize edildi. Sonu\u00e7 olarak, mevcut g\u00f6r\u00fc\u015fe kar\u015f\u0131, YSE'nin sadece oosit ve granulosa h\u00fccrelerinin bipotent kayna\u011f\u0131 oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyordu. Memelilerin yumurtal\u0131klar\u0131, in vitro oosit benzeri yap\u0131lara geli\u015febilecek \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck embriyojenik benzeri KHP'ler ve dokuya ba\u011fl\u0131 k\u00f6k h\u00fccre \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131 bar\u0131nd\u0131r\u0131yor. Mezanjen fibroblastlar ise granulosa benzeri somatik h\u00fccreleri destekleyen h\u00fccreler olarak g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Yeti\u015fkin memelilerde postnatal oogenezin korunmu\u015f bir fenomen olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 daha da do\u011frulamak i\u00e7in, tek h\u00fccre d\u00fczeyinde ara\u015ft\u0131rma ve tam gen ifadesi profilleri gereklidir."}
{"_id":"27306942","title":"Rearrangement of CRLF2 is associated with mutation of JAK kinases, alteration of IKZF1, Hispanic\/Latino ethnicity, and a poor outcome in pediatric B-progenitor acute lymphoblastic leukemia.","text":"207 y\u00fcksek riskli B-\u00f6nc\u00fc akut lenfositik l\u00f6semi (ALL) hastas\u0131nda gen ifadesi profillemesi, 207 vakadan 29'unda (14%) CRLF2 (sitokin resept\u00f6r benzeri fakt\u00f6r 2) geninin belirgin \u015fekilde y\u00fcksek ifadesini ortaya koydu. Bu 29 vakadan her biri, CRLF2 geninde bir kromozomal yeniden d\u00fczenlemenin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi: 18'i (62%) 14q32'deki imm\u00fcnoglobulin a\u011f\u0131r zincir geni IGH'nin Xp22.3\/Yp11.3'teki pseudoautosomal b\u00f6lge 1'e (PAR1) CRLF2'ye bir translokasyonla, 10'u (34%) ise CRLF2'nin sentromerik b\u00f6lgesinden 320 kb'l\u0131k bir interstitial silinmeyle sonu\u00e7lanan P2RY8-CRLF2 f\u00fczyonu g\u00f6sterdi. Bir vaka hem IGH-CRLF2 hem de P2RY8-CRLF2 f\u00fczyonlar\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu ve ba\u015fka bir vaka yeni bir CRLF2 yeniden d\u00fczenlemesi sergiliyordu. Sadece 2'si Down sendromlu hastalard\u0131. CRLF2 yeniden d\u00fczenlemeleri, JAK1 veya JAK2'nin etkinle\u015ftirici mutasyonlar\u0131, IKZF1'in silinmesi veya mutasyonu ve Hispanik\/Latino etnik k\u00f6keni (Fisher kesinlik testi, her biri i\u00e7in P < .001) ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. Bu hasta grubunda, CRLF2 yeniden d\u00fczenlemelerine sahip hastalar, CRLF2 yeniden d\u00fczenlemelerine sahip olmayan hastalara k\u0131yasla \u00e7ok daha k\u00f6t\u00fc tedavi sonu\u00e7lar\u0131na sahipti (4 y\u0131lda 35.3% vs 71.3% relapsiz hayatta kalma; P < .001). Bu g\u00f6zlemler, CRLF2 ifadesinin etkinle\u015ftirilmesi, JAK kinazlar\u0131n\u0131n mutasyonu ve IKZF1'in bozulmas\u0131n\u0131n B-h\u00fccreli l\u00f6seminin geli\u015fimini te\u015fvik etti\u011fini ve bu yollar\u0131n bu hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisinde \u00f6nemli hedefler oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"27373088","title":"Substrate requirements for ErmC' methyltransferase activity.","text":"ErmC, bir metiltransferazd\u0131r ve makrolid-lincosamid-streptogramin B grubu antibiyotiklere diren\u00e7 kazand\u0131r\u0131r. Bu enzim, belirli bir adenin kal\u0131nt\u0131s\u0131na (Bacillus subtilis'te A-2085; Escherichia coli'de A-2058) 23S rRNA'n\u0131n metilasyonunu katalize eder. ErmC' geni, y\u00fcksek seviyede ifade etmek i\u00e7in E. coli'de klonland\u0131 ve protein neredeyse saf hale getirildi. ErmC' i\u00e7in substrat gereksinimlerini inceleyen \u00e7al\u0131\u015fmalar, B. subtilis 23S rRNA'n\u0131n V alan\u0131ndaki 262 n\u00fckleotitlik bir RNA par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131n\u0131n A-2085'de metilasyon i\u00e7in etkili bir substrat olarak kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6sterdi. Monometilasyon reaksiyonunun kineti\u011fi, bu 262 n\u00fckleotitlik RNA oligon\u00fckleotit i\u00e7in g\u00f6r\u00fcnen Km'nin tam boyutlu ve V alan\u0131ndaki 23S rRNA i\u00e7in belirlenen de\u011ferden 26 kat daha y\u00fcksek oldu\u011funu ortaya koydu. Ayr\u0131ca, bu par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131n Vmax'i de yedi kat artt\u0131. Sunulan kinetik verilerden, RNA-ErmC etkile\u015fimi i\u00e7in \u00e7oklu ba\u011flanma yerleri i\u00e7eren bir model \u00f6nerilmektedir."}
{"_id":"27391365","title":"Validity of the World Health Organization Adult ADHD Self-Report Scale (ASRS) Screener in a representative sample of health plan members.","text":"D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc Yeti\u015fkin Dikkat Eksikli\u011fi ve Hiperaktivite (ADHD) Kendini Raporlama \u00d6l\u00e7e\u011fi (ASRS) Ekranlay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n alt\u0131 soruluk ge\u00e7erlili\u011fi, ABD'de b\u00fcy\u00fck bir sa\u011fl\u0131k plan\u0131n\u0131n abonelerine bir \u00f6rnekte de\u011ferlendirildi. Kolay eri\u015filebilirlik alt \u00f6rne\u011finde 668 abone, test-tekrar g\u00fcvenilirli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in iki kez ASRS Ekranlay\u0131c\u0131s\u0131 ile y\u00f6netildi ve daha sonra DSM-IV Yeti\u015fkin ADHD i\u00e7in bir klinik g\u00f6r\u00fc\u015fmeciyle birlikte bir \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc kez. Veriler, \u00f6rnek ve n\u00fcfus aras\u0131ndaki sosyo-demografik ve ge\u00e7mi\u015f t\u0131bbi taleplerdeki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ayarlamak i\u00e7in a\u011f\u0131rl\u0131kland\u0131r\u0131ld\u0131. S\u00fcrekli ASRS Ekranlay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n i\u00e7 tutarl\u0131l\u0131k g\u00fcvenilirli\u011fi 0,63-0,72 aral\u0131\u011f\u0131nda ve test-tekrar g\u00fcvenilirli\u011fi (Pearson korelasyonlar\u0131) 0,58-0,77 aral\u0131\u011f\u0131nda bulundu. D\u00f6rt kategorili bir versiyon olan ASRS Ekranlay\u0131c\u0131s\u0131, klinisyen tan\u0131lar\u0131yla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir uyum sa\u011flad\u0131, alan alt\u0131nda al\u0131c\u0131 i\u015fletme karakteristik e\u011frisi (AUC) 0,90. Alt\u0131 soruluk ASRS Ekranlay\u0131c\u0131s\u0131, hem topluluk epidemiyolojik anketlerinde hem de klinik ula\u015f\u0131m ve vaka bulma giri\u015fimlerinde kullan\u0131lmak i\u00e7in \u00e7ekici, k\u0131sal\u0131\u011f\u0131 ve DSM-IV vakalar\u0131n\u0131 ay\u0131rt etme yetene\u011fi."}
{"_id":"27393799","title":"The body-mass index of twins who have been reared apart.","text":"Genetik ve \u00e7evresel etkilerin v\u00fccut kitle indeksi (kg\/m\u00b2) \u00fczerindeki g\u00f6receli \u00f6nemini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, ayr\u0131 veya birlikte yeti\u015ftirilen ikiz ve karde\u015f \u00e7iftleri \u00fczerinde bir \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. \u00d6rnekler, 93 \u00e7ift ayr\u0131 yeti\u015ftirilen ikiz, 154 \u00e7ift birlikte yeti\u015ftirilen ikiz, 218 \u00e7ift ayr\u0131 yeti\u015ftirilen karde\u015f ve 208 \u00e7ift birlikte yeti\u015ftirilen karde\u015ften olu\u015fuyordu. Ayr\u0131 yeti\u015ftirilen ikizler i\u00e7in v\u00fccut kitle indeksi de\u011ferlerinin i\u00e7 \u00e7ift korelasyon katsay\u0131lar\u0131 erkeklerde 0.70, kad\u0131nlarda 0.66 idi. Bunlar, v\u00fccut kitle indeksi \u00fczerindeki genetik etkilerin (miras) g\u00f6receli \u00f6nemine dair en do\u011frudan tahminlerdir ve bu tahminler, bu \u00e7al\u0131\u015fmada ve daha \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalarda birlikte yeti\u015ftirilen ikizler i\u00e7in yap\u0131lan tahminlerden sadece biraz daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Maksimum olas\u0131l\u0131k model uydurma analizlerinden elde edilen benzer tahminler, erkeklerde 0.74, kad\u0131nlarda 0.69 idi. Nonadditif genetik varyans, \u00f6zellikle erkeklerde miras tahminlerine \u00f6nemli bir katk\u0131 sa\u011flad\u0131. Olas\u0131 \u00e7evresel etkilerden, sadece bireye \u00f6zg\u00fc ve aile \u00fcyeleri taraf\u0131ndan payla\u015f\u0131lmayanlar, yakla\u015f\u0131k %30'luk bir varyans katk\u0131s\u0131 ile \u00f6nemliydi. Ayn\u0131 \u00e7ocukluk ortam\u0131 payla\u015fmak, ikizlerin daha sonra hayatlar\u0131nda v\u00fccut kitle indeksinin benzerli\u011fine katk\u0131da bulunmad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, v\u00fccut kitle indeksi \u00fczerindeki genetik etkiler \u00f6nemliyken, \u00e7ocukluk ortam\u0131 \u00e7ok az veya hi\u00e7 etkisi yoktur. Bu bulgular, daha \u00f6nceki ikiz ve evlat edinme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 destekliyor ve geni\u015fletiyor."}
{"_id":"27396415","title":"A study of high cell density cultivation process of recombinant Helicobacter pylori multi-epitope vaccine engineering bacteria.","text":"\nHEDEFLER Y\u00fcksek h\u00fccre yo\u011funlu\u011fu yeti\u015ftirme s\u00fcrecini, rekombine Helicobacter pylori \u00e7oklu epitope a\u015f\u0131 m\u00fchendisli\u011fi bakterisi BIB i\u00e7in kurmak. Y\u00d6NTEMLER Shake flask fermente sonu\u00e7lar\u0131na dayanarak, fermente orta, \u00e7al\u0131\u015fma tohumu ekleme miktar\u0131, inducer konsantrasyonu, inducci\u00f3n ba\u015flang\u0131\u00e7 zaman\u0131, inducci\u00f3n s\u00fcresi, inducer ekleme \u015fekli ve besleme stratejisi gibi hedef proteinin verimini etkileyen fakt\u00f6rleri optimize etmek ve do\u011frulamak i\u00e7in 50 L fermenter hacmine \u00f6l\u00e7eklendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR Modifiye edilmi\u015f TB ortam\u0131 i\u00e7inde 37\u00b0C'de 8 saat aktifle\u015ftirildikten sonra, BIB \u00e7al\u0131\u015fma tohumu 5% (v\/v) olarak eklenip, son konsantrasyon 5 mmol\/L laktoz ile 11 saat daha ifade i\u00e7in inducer ile tetiklendi. B\u00fcy\u00fcme a\u015famas\u0131nda, karbon kayna\u011f\u0131 olarak glikoz 80 ml\/saat oran\u0131nda kullan\u0131ld\u0131 ve inducci\u00f3n a\u015famas\u0131nda, karbon kayna\u011f\u0131 olarak gliserol 40 ml\/saat oran\u0131nda kullan\u0131ld\u0131; pH'\u0131 yakla\u015f\u0131k 7.0'te tutmak i\u00e7in amonyum suyu damla damla eklendi ve devir h\u0131z\u0131, \u00e7\u00f6z\u00fcnm\u00fc\u015f oksijeni 30% \u00fczerinde tutmak i\u00e7in ayarland\u0131; nihai olarak bakteri v\u00fccudunun \u00e7\u0131kt\u0131s\u0131 70 g\/L ve protein ifade miktar\u0131 yakla\u015f\u0131k 32% idi.\n\nSONU\u00c7 Y\u00fcksek h\u00fccre yo\u011funlu\u011fu yeti\u015ftirme s\u00fcrecinden sonra rekombine m\u00fchendisli\u011fi bakterisi, hedef protein rBIB'nin ifade ve veriminde \u00f6nemli bir art\u0131\u015f sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"27403802","title":"Phorbol esters and cytokines regulate the expression of the NEMO-related protein, a molecule involved in a NF-kappa B-independent pathway.","text":"NF-kappaB sinyalleme yolu, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, iltihaplanma ve programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc yan\u0131tlar\u0131nda kritik bir rol oynar. Son zamanlarda, bu yolun \u00f6nemli bir bile\u015feni olan NF-kappaB Esansiyel Mod\u00fclat\u00f6r (NEMO) olarak bilinen bir proteini tan\u0131mlad\u0131k. NEMO, y\u00fcksek molek\u00fcler kinaz kompleksi (IKK) i\u00e7in bir yap\u0131sal ve d\u00fczenleyici alt birimdir ve NF-kappaB inhibit\u00f6rlerinin fosforlamas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Veritaban\u0131 ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, NEMO'ya g\u00fc\u00e7l\u00fc bir benzerlik g\u00f6steren bir protein kodlayan cDNA'n\u0131n izolasyonuna yol a\u00e7t\u0131, bu proteini NRP (NEMO-\u0130li\u015fkili Protein) olarak adland\u0131rd\u0131k. Burada, NRP'nin bilinen IKK kompleksi \u00fcyelerinin hi\u00e7biri olmayan yeni bir y\u00fcksek molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131k kompleksinde bulundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Tutarl\u0131 bir \u015fekilde, NF-kappaB sinyallemesinde herhangi bir etkiye sahip olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Bununla birlikte, phorbol ester tedavisi ile NRP'nin fosforlan\u0131p yar\u0131 \u00f6mr\u00fcn\u00fcn azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterebildik. Bu fosforlama olay\u0131, K-252a ve stauroporin ile sadece engellenebiliyordu. Ayr\u0131ca, interferon ve TNF-alfa gibi yeni ifade edilen NRP'nin ind\u00fcklenebilece\u011fini ve bu iki uyaran\u0131n NRP ifadesinde sinerjik bir etkiye sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, endojen NRP'nin Golgi aparat\u0131 ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6zlemledik. NEMO'ya benzer \u015fekilde, NRP'nin iki kinaz ile ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk, bu da NRP'nin ba\u015fka bir sinyalleme yolunda benzer bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"27408104","title":"Tailoring Nutritional Advice for Mexicans Based on Prevalence Profiles of Diet-Related Adaptive Gene Polymorphisms","text":"Beslenme ile ili\u015fkili adaptif gen (DRAG) polimorfizmleri, belirli n\u00fcfuslarda tespit edilmi\u015f ve son zamanlarda beslenme ve ya\u015fam tarz\u0131 kal\u0131plar\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler nedeniyle ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 kronik bozukluklarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Meksika n\u00fcfusu, Amerind (AM) ve Mestizo'lardan olu\u015fur ve de\u011fi\u015fken AM, Avrupa (EUR) ve Afrika genetik mirasa sahip olup beslenme ile ili\u015fkili kronik hastal\u0131klara kar\u015f\u0131 artan bir riske sahiptir. Meksika genomu ve geleneksel g\u0131da k\u00fclt\u00fcr\u00fcne dayal\u0131 beslenme tavsiyeleri, \u00f6nleyici ve tedavi stratejilerinin geli\u015ftirilmesi i\u00e7in gereklidir. Bu nedenle, Meksika n\u00fcfusunda birka\u00e7 DRAG polimorfizminin yayg\u0131nl\u0131k profilini sunmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k, bu da Orta Bat\u0131 Meksika alt n\u00fcfuslar\u0131n\u0131 da i\u00e7erir. Co\u011frafi \u0131s\u0131 haritalar\u0131, ArcGIS10 (Esri, Redlands, Kaliforniya, ABD) yaz\u0131l\u0131m\u0131 kullan\u0131larak, MTHFR C677T (rs1801133), ABCA1 Arg230Cys (rs9282541), APOE T388C (rs429358)\/C526T (rs7412), LCT C-13910T (rs4988235) polimorfizmleri ve AMY1 kopy say\u0131 varyasyonu (CNV) i\u00e7in yay\u0131nlanan verilere dayanarak olu\u015fturulmu\u015ftur. Ayr\u0131ca, CW Meksika alt n\u00fcfuslar\u0131nda farkl\u0131 AM ve EUR soyu oranlar\u0131na sahip olan MTHFR, ABCA1 ve APOE polimorfizmleri ile AMY1 CNV i\u00e7in yeni veriler, allel ayr\u0131mc\u0131l\u0131\u011f\u0131-ger\u00e7ek zamanl\u0131 polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) testleri kullan\u0131larak elde edilmi\u015ftir. Orta Bat\u0131 b\u00f6lgesinde, MTHFR 677T, ABCA1 230C ve APOE \u03b54 adaptif alelleri en y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta AM gruplar\u0131nda g\u00f6zlemlenmi\u015f, ard\u0131ndan k\u0131smen AM soyu olan Mestizo'larda bulunmu\u015ftur. LCT-13910T alelinin en y\u00fcksek s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 Mestizo-EUR'da, ancak AM'de neredeyse hi\u00e7 bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. AMY1 diploid kopyas\u0131 6.82 \u00b1 3.3 kopya olarak bulunmu\u015ftur. Genel olarak, \u0131s\u0131 haritalar\u0131, DRAG polimorfizmlerinin heterojen bir da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir, bu da AM gruplar\u0131n\u0131n adaptif alellerde en y\u00fcksek s\u0131kl\u0131klara sahip oldu\u011funu ve Mestizo'lar\u0131n ard\u0131ndan geldi\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. Bu genetik"}
{"_id":"27428509","title":"Prevention of Type 2 Diabetes Mellitus Through Inhibition of the Renin-Angiotensin System","text":"2. Tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fc, fazla morbidite ve mortalite ile ili\u015fkili \u00f6nemli bir sa\u011fl\u0131k sorunu haline geliyor. Tip 2 diyabetin h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde artmas\u0131 nedeniyle, \u00f6nlemin yak\u0131n gelecekte temel bir hedef olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmesi gerekiyor. Ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri d\u0131\u015f\u0131nda, \u00e7e\u015fitli farmakolojik tedaviler, metformin, acarbose ve troglitazon gibi antidiabetik ila\u00e7lar veya orlistat gibi antiobesite ajanlar\u0131 da dahil olmak \u00fczere, plasebo kontroll\u00fc klinik denemelerde etkinli\u011fini kan\u0131tlad\u0131. Arteriyel hipertansiyon, ins\u00fclin direnci yayg\u0131n olan bir klinik durumdur ve tip 2 diyabetle g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkilidir ve hastal\u0131\u011f\u0131 birka\u00e7 y\u0131l \u00f6nceden takip edebilir. Antihipertansif ajanlar, di\u00fcretikler veya \u03b2-adreno resept\u00f6r antagonisti gibi, ins\u00fclin direncini k\u00f6t\u00fcle\u015ftirebilir ve glikoz tolerans\u0131n\u0131 bozabilir, ancak yeni antihipertansif ajanlar n\u00f6tr veya hatta hafif olumlu metabolik etkilere sahiptir. Bir\u00e7ok klinik \u00e7al\u0131\u015fma, hipertansif hastalarda, diyabetli veya diyabetli olmayan, ACE inhibit\u00f6rleri veya angiotensin II resept\u00f6r antagonisti (ARA)lar\u0131n ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini inceledi, ancak tutarl\u0131 sonu\u00e7lar elde edilmedi. Neredeyse yar\u0131s\u0131, hipertansif diyabetik olmayan bireylerde ACE inhibit\u00f6rleri ile yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalarda, euglikemik hiperglisemik klamp s\u0131ras\u0131nda ins\u00fclin uyar\u0131lm\u0131\u015f glikoz elimineasyonu ile de\u011ferlendirildi\u011finde, hafif ancak anlaml\u0131 bir ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6sterdi, di\u011fer yar\u0131s\u0131 ise herhangi bir anlaml\u0131 de\u011fi\u015fiklik g\u00f6stermedi. ARA'lar\u0131n ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki etkileri, \u00e7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fmada n\u00f6trd\u00fcr. Glikoz tolerans\u0131n\u0131n ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n iyile\u015ftirilmesi i\u00e7in renin-angiotensin sistemini (RAS) inhibe etmenin mekanizmalar\u0131 karma\u015f\u0131kt\u0131r. Bunlar, kaslarda ve mikrokanalda kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n ve dola\u015f\u0131m\u0131n\u0131n iyile\u015fmesini i\u00e7erebilir, bu da ins\u00fclin ve glikozun ins\u00fclin duyarl\u0131 dokulara teslim edilmesini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r, h\u00fccre d\u00fczeyinde ins\u00fclin i\u015faretlemesini ve \u03b2 h\u00fccrelerinden ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 iyile\u015ftirir. Son alt\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli klinik \u00e7al\u0131\u015fma, hipertansif hastalarda, 3-6 y\u0131l"}
{"_id":"27437459","title":"Randomized dose-finding clinical trial of oncolytic immunotherapeutic vaccinia JX-594 in liver cancer","text":"Onkolitik vir\u00fcsler ve aktif imm\u00fcnoterapi ila\u00e7lar\u0131, her ikisi de t\u00fcm\u00f6rlerde kendi kendini art\u0131ran mekanizmalar\u0131n eylemleri (MOA) ile tamamlay\u0131c\u0131d\u0131r, ancak dozun hasta sonucu \u00fczerindeki etkisi net de\u011fildir. JX-594 (Pexa-Vec), hem onkolitik hem de imm\u00fcnoterapi ama\u00e7l\u0131 bir vak\u00e7ina vir\u00fcs\u00fcd\u00fcr. Geli\u015fmi\u015f karaci\u011fer kanseri (HCC) olan hastalarda JX-594'\u00fcn optimal dozunu belirlemek i\u00e7in, 30 hasta i\u00e7eren rastgele bir faz 2 doz bulma deneyi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Radyologlar, g\u00fcn 1, 15 ve 29'da karaci\u011fer t\u00fcm\u00f6rlerine d\u00fc\u015f\u00fck veya y\u00fcksek doz JX-594 enjekte ettiler; enf\u00fczyonlar, intravask\u00fcler JX-594 genomlar\u0131n\u0131n akut olarak tespit edilmesine neden oldu. Hedefli intrahepatik Modifiye Yan\u0131t De\u011ferlendirme Kriterleri (mRECIST) (15%) ve Choi (62%) yan\u0131t oranlar\u0131 ve intrahepatik hastal\u0131k kontrol\u00fc (50%) enjekte edilen ve uzak enjekte edilmeyen t\u00fcm\u00f6rlerde her iki dozda e\u015fde\u011ferdi. JX-594 \u00e7o\u011falmas\u0131 ve gran\u00fclosit-makrofaj kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc (GM-CSF) ifadesi, antikanser ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ind\u00fcklenmesinden \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fti. T\u00fcm\u00f6r yan\u0131t oran\u0131 ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k u\u00e7 noktalar\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, hasta hayatta kalma s\u00fcresi doza \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ba\u011fl\u0131yd\u0131 (y\u00fcksek ve d\u00fc\u015f\u00fck dozda 14.1 ay ve 6.7 ay medyan hayatta kalma; risk oran\u0131 0.39; P = 0.020). JX-594, HCC olan bireylerde onkolitik ve imm\u00fcnoterapi MOA'lar\u0131n\u0131, t\u00fcm\u00f6r yan\u0131tlar\u0131n\u0131 ve dozla ili\u015fkili hayatta kalmay\u0131 g\u00f6sterdi."}
{"_id":"27438378","title":"Misread protein creates membrane channels: an essential step in the bactericidal action of aminoglycosides.","text":"Aminoglikozitlerin \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc etkileri aras\u0131nda, kal\u0131c\u0131 al\u0131m\u0131 ve ba\u015flat\u0131c\u0131 ribozomlar\u0131 engellemesi, bakterisidal etkilerini a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in \u00f6ne \u00e7\u0131kan etkiler olmu\u015ftur, ancak \u00e7eviri hatalar\u0131 ve zarar\u0131n mekanizmas\u0131 ile ilgili katk\u0131lar belirsiz kalm\u0131\u015ft\u0131r. \u015eimdi, yanl\u0131\u015f okunan proteinlerin zarara neden olabilece\u011fini g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. Bu nedenle, bakterisidal etki a\u015fa\u011f\u0131daki s\u0131rayla ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, her ad\u0131m kritik \u00f6neme sahip: Antibiyotikin hafif ilk giri\u015fi; zincir uzatan ribozomlarla etkile\u015fim, yanl\u0131\u015f okuma sonucunu do\u011furuyor; yanl\u0131\u015f okunan proteinin zarara dahil edilmesi, anormal kanallar olu\u015fturuyor; bu kanallar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla (ve kal\u0131c\u0131 olarak) artan giri\u015f ve bu nedenle artan yanl\u0131\u015f okuma ve kanal olu\u015fumu; ve son olarak ba\u015flat\u0131c\u0131 ribozomlar\u0131n engellenmesi. Bu mekanizma, daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanamayan birka\u00e7 g\u00f6zlemi a\u00e7\u0131klayabilir: Streptomisin al\u0131m\u0131, zarar\u0131n ba\u015flamas\u0131ndan \u00f6nce, ancak sonras\u0131nda de\u011fil, protein sentezi gerektirmektedir; Streptomisin direnci olan h\u00fccreler, streptomisin al\u0131m\u0131n\u0131 ba\u015faramazlar, ancak ba\u015fka bir aminoglikozit ile tedavi edildikten sonra yapabilirler; ve puromisin, orta konsantrasyonlarda streptomisin al\u0131m\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131r\u0131rken, y\u00fcksek konsantrasyonlar (k\u0131sa zincirleri serbest b\u0131rakanlar) bunu \u00f6nler. Ayr\u0131ca, normal diziye sahip polipeptitleri erken serbest b\u0131rakan puromisin, streptomisin al\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik etse de, bu da zararl\u0131 kanallar olu\u015fturabilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc streptomisin direnci olan h\u00fccrelerde bile bunu yapt\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir. Bu bulgular, normal zar proteininin sadece hidrofobik bir sabitleme y\u00fczeyi de\u011fil, ayn\u0131 zamanda zar i\u00e7inde s\u0131k\u0131 bir uyum i\u00e7in se\u00e7ilmesi gerekti\u011fini ima eder."}
{"_id":"27446873","title":"Rate of cervical cancer, severe intraepithelial neoplasia, and adenocarcinoma in situ in primary HPV DNA screening with cytology triage: randomised study within organised screening programme.","text":"\n## Ama\u00e7\n\nAna insan papilomavir\u00fcs\u00fc (HPV) DNA taramas\u0131n\u0131n performans\u0131n\u0131 ve etkisini, sitoloji triaj\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda geleneksel sitoloji ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak servikal kanser ve ciddi \u00f6n kanserli lezyonlar \u00fczerinde de\u011ferlendirmek.\n\n## Tasar\u0131m\n\nRastgele deneme.\n\n## Ayar\n\nG\u00fcney Finlandiya'da 2003-5 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda servikal kanser i\u00e7in rutin n\u00fcfus tabanl\u0131 tarama program\u0131na dahil edilen 58.076 kad\u0131n.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n\nServikal kanser i\u00e7in rutin n\u00fcfus tabanl\u0131 tarama program\u0131na dahil edilen 30-60 ya\u015f aras\u0131 58.076 kad\u0131n.\n\n## M\u00fcdahaleler\n\nAna HPV DNA testi (ikincil yakalama II) ve pozitif sonu\u00e7 durumunda sitoloji triaj\u0131 veya geleneksel sitolojik tarama (referans).\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\n\n2003-7 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda kay\u0131tlar\u0131n servikal kanser kay\u0131tlar\u0131 ve ulusal kanser kay\u0131tlar\u0131 aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131s\u0131 ile belirlenen servikal kanser, servikal intraepiteliyal neoplazi (CIN) 3. dereceden ve adenokarsinom in situ (CIN III+ olarak adland\u0131r\u0131lan bile\u015fik sonu\u00e7) oranlar\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\nHPV ve geleneksel kollar\u0131nda s\u0131ras\u0131yla 95.600 ve 95.700 kad\u0131n-y\u0131l takip s\u00fcresi ve 76 ve 53 CIN III+ vakas\u0131 (bunlardan 6's\u0131 ve 8'i servikal kanser) vard\u0131. HPV koluna geleneksel koluna g\u00f6re CIN III+ oran\u0131n\u0131n g\u00f6reli oran\u0131, t\u00fcm davet edilen kad\u0131nlar i\u00e7in 1.44 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.01-2.05) ve kat\u0131l\u0131mc\u0131lar i\u00e7in 1.77 (1.16-2.74) idi. Normal veya negatif test sonucuna sahip kad\u0131nlar aras\u0131nda, sonraki CIN III+ oran\u0131n\u0131n g\u00f6reli oran\u0131 0.28 (0.04-1.17) idi. Kollar aras\u0131nda servikal kanser oran\u0131, davet edilen kad\u0131nlar i\u00e7in 0.75 (0.25-2.16) ve kat\u0131l\u0131mc\u0131lar i\u00e7in 1.98 (0.52-9.38) idi.\n\n## Sonu\u00e7\n\nBir iyi kurulmu\u015f organize tarama program\u0131na dahil edildi\u011finde, ana HPV taramas\u0131n\u0131n sitoloji triaj\u0131 ile birlikte"}
{"_id":"27449472","title":"Metabolic syndrome as a risk factor for diabetes.","text":"Metabolik sendrom ba\u015flang\u0131\u00e7ta ins\u00fclin direnci sendromu olarak tan\u0131mland\u0131 ve y\u00fcksek trigliserid, d\u00fc\u015f\u00fck y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol, y\u00fcksek kan bas\u0131nc\u0131, kar\u0131n obezitesi ve farkl\u0131 derecelerde bozulmu\u015f glikoz d\u00fczenlemesi gibi metabolik \u00f6zelliklerin k\u00fcmelenmesiyle karakterize edildi. \u00c7e\u015fitli konsens\u00fcs gruplar\u0131 taraf\u0131ndan farkl\u0131 tan\u0131mlar geli\u015ftirilmesine ra\u011fmen, epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar onlar\u0131n hepsinin metabolik sendromla benzer kardiyometabolik riski ili\u015fkilendirdi\u011fini g\u00f6steriyor, bu da diyabet i\u00e7in y\u00fcksek (\u00fc\u00e7 ila 20 kat aras\u0131) bir risktir ve bile\u015fen say\u0131s\u0131na ve bozulmu\u015f oru\u00e7 glikozu, bozulmu\u015f glikoz tolerans\u0131 veya ikisinin dahil edilip edilmedi\u011fine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Sonuncusu, beta h\u00fccresinin artan talebi dengelemek i\u00e7in yeterli ins\u00fclin \u00fcretememesinin bir g\u00f6stergesi gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Ins\u00fclin \u00fcretimi ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 aras\u0131nda hiperbolik bir ili\u015fki vard\u0131r, bu da da\u011f\u0131t\u0131m endeksi ile hesaplanabilir. Bu bozuldu\u011funda, Tip 2 diyabet geli\u015fme riski artar. Metabolik sendrom tan\u0131s\u0131yla se\u00e7ilen hastalarda klinik deneme yap\u0131lmad\u0131, ancak yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri, oru\u00e7 glikozu\/bozulmu\u015f glikoz tolerans\u0131 olan ki\u015filerde test edildi ve en az %5 a\u011f\u0131rl\u0131k kayb\u0131 sa\u011fland\u0131k\u00e7a Tip 2 diyabetin geli\u015fimini %50 oran\u0131nda azaltmay\u0131 ba\u015fard\u0131. Oral antidiabetik ve anti-obez ila\u00e7lar da daha az ba\u015far\u0131l\u0131 oldu. Baz\u0131 fibratlar diyabetin geli\u015fimini azaltt\u0131 veya geciktirdi. Geni\u015fletilmi\u015f sal\u0131ml\u0131 niasin n\u00f6tr bir etkiye sahipken, statinler tart\u0131\u015fmal\u0131. ACE inhibit\u00f6rleri ve ARB'ler, diyabet geli\u015fimiyle en az ili\u015fkili antihipertansif ajanlard\u0131r."}
{"_id":"27453479","title":"The fallacy of the ecological fallacy: the potential misuse of a concept and the consequences.","text":"Ekolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, epidemiyolojik ba\u011flamlarda \"ekolojik yan\u0131lg\u0131\" a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Empirik kan\u0131tlar, ekolojik ve bireysel d\u00fczey analizlerinden elde edilen korelasyonlar\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lamazl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc olsa da, ekolojik yan\u0131lg\u0131n\u0131n kavramsal anlam\u0131 hala sorunludur. Bu makale, \u00e7apraz d\u00fczey \u00e7\u0131kar\u0131m sorunlar\u0131n\u0131n ge\u00e7erlilik sorunlar\u0131 olarak kavramsalla\u015ft\u0131r\u0131labilece\u011fini savunur, bu sorunlar yaln\u0131zca ekolojik d\u00fczey analizlerine \u00f6zg\u00fc de\u011fildir. Bu yakla\u015f\u0131m, bireysel d\u00fczey \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda olas\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131m sorunlar\u0131n\u0131n ve ekolojik de\u011fi\u015fkenlerin benzersiz katk\u0131lar\u0131n\u0131n tan\u0131nmas\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Bu da, hastal\u0131klar\u0131n nedenlerini belirlemek ve halk\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in m\u00fcdahaleler konusunda daha geni\u015f bir alan a\u00e7ar."}
{"_id":"27460509","title":"Blocking caspase-activated apoptosis improves contractility in failing myocardium.","text":"Kardiyak myosit apoptozu, son a\u015famada ba\u015far\u0131s\u0131z insan kalplerinde g\u00f6sterilmi\u015ftir. Konjestif kalp yetmezli\u011fi (KKY) durumunda apoptozun engellenmesinin terap\u00f6tik faydas\u0131 a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, KKY geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda kardiyak kas\u0131labilirlik ve sarkomer organizasyonu \u00fczerindeki kaspasin etkinli\u011finin rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131. H\u0131zl\u0131 ventrik\u00fcl pacerleme ile olu\u015fturulan bir tav\u015fan kalp yetmezli\u011fi modeli kullanarak, g\u00fc\u00e7l\u00fc kaspasin inhibit\u00f6r\u00fc p35'in in vivo transkoronar adenoviral gen teslimi ile, ba\u015far\u0131s\u0131z myositlerin kas\u0131labilirlik g\u00fcc\u00fcn\u00fc azaltan sarkomer yap\u0131s\u0131n\u0131n yok olu\u015fuyla ili\u015fkili kaspasin etkinli\u011finin kan\u0131tland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bu hayvan modelinde p35 gen transferi, kaspasin 3 aktivitesinin artmas\u0131n\u0131 ve DNA-histon olu\u015fumunu \u00f6nledi. Genetik olarak manip\u00fcle edilmi\u015f p35 ifade eden kalpler, sol ventrik\u00fcl bas\u0131nc\u0131 art\u0131\u015f\u0131 (+dp\/dt), son diastolik odac\u0131k bas\u0131nc\u0131 (LVEDP) azalmas\u0131 ve kalp yetmezli\u011finin gecikmesiyle \u00f6nemli bir iyile\u015fme g\u00f6sterdi. Bu fayday\u0131 daha iyi anlamak i\u00e7in, in vitro kardiyak myosit i\u015flev bozuklu\u011funa kaspasin 3'\u00fcn etkilerini inceledik. Tam myositlerin sitoplazmas\u0131nda aktif kaspasin 3'\u00fcn mikro enjekte edilmesi, sarkomer disorganizasyonuna ve h\u00fccrelerin kas\u0131labilirlik g\u00fcc\u00fcn\u00fcn azalmas\u0131na neden oldu. Bu sonu\u00e7lar, kaspasinlerin kardiyak i\u015flev \u00fczerindeki do\u011frudan etkisini kan\u0131tlar ve antiapoptotik rejimler yoluyla yeni tedavi stratejilerine yol a\u00e7abilir."}
{"_id":"27466734","title":"Development and validation of QRISK3 risk prediction algorithms to estimate future risk of cardiovascular disease: prospective cohort study","text":"\n## Ama\u00e7lar\nKardiyovask\u00fcler hastal\u0131k riskini 10 y\u0131lda tahmin etmek i\u00e7in g\u00fcncellenmi\u015f QRISK3 tahmin algoritmalar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesi ve do\u011frulanmas\u0131. Tasar\u0131m Prospektif a\u00e7\u0131k kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Yer \u0130ngiltere'deki genel uygulamalar, QResearch veritaban\u0131 i\u00e7in veriler sa\u011fl\u0131yor. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar \u0130ngiltere'deki 1309 QResearch genel uygulama: 981 uygulama, puanlar\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131 ve ayr\u0131 bir set olarak 328 uygulama, puanlar\u0131 do\u011frulamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Derivasyon kohortunda 7,89 milyon hasta, 25-84 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda ve do\u011frulama kohortunda 2,67 milyon hasta vard\u0131. Hastalar, temelinde kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k olmamas\u0131 ve statin re\u00e7etesi almamas\u0131 ko\u015fulundayd\u0131.\n\n## Y\u00f6ntemler\nDerivasyon kohortunda Cox orant\u0131l\u0131 risk modellerini kullanarak, erkek ve kad\u0131nlarda 10 y\u0131lda de\u011ferlendirilecek ayr\u0131 risk denklemleri geli\u015ftirdik. De\u011ferlendirilen risk fakt\u00f6rleri, QRISK2'de zaten bulunanlar (ya\u015f, etnik k\u00f6ken, yoksulluk, sistolik kan bas\u0131nc\u0131, v\u00fccut kitle indeksi, toplam kolesterol: y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol oran\u0131, sigara i\u00e7me, birinci derece akrabalarda 60 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6yk\u00fcs\u00fc, tip 1 diyabet, tip 2 diyabet, tedavi edilmi\u015f hipertansiyon, romatoid artrit, atriyal fibrilasyon, kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (4. veya 5. a\u015fama)) ve yeni risk fakt\u00f6rleri (3. a\u015famada, 4. veya 5. a\u015famada kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131, sistolik kan bas\u0131nc\u0131n\u0131n tekrarlanan \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin standart sapmas\u0131, migren, kortikosteroidler, sistemik lupus eritematozus (SLE), atipik antipsikotikler, \u015fiddetli zihinsel hastal\u0131k ve HIV\/AIDS) idi. Ayr\u0131ca, erkeklerde erektil disfonksiyon tan\u0131s\u0131 veya tedavisi de dikkate ald\u0131k. Do\u011frulama kohortunda, erkek ve kad\u0131n i\u00e7in ayr\u0131 olarak ve ya\u015f grubu, etnik k\u00f6ken ve temel hastal\u0131k durumu alt gruplar\u0131 i\u00e7in \u00f6l\u00e7\u00fcmler belirledik. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, genel uygulama, \u00f6l\u00fcm veya hastaneye yat\u0131\u015f kay\u0131tlar\u0131ndan herhangi birinde kaydedilen kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k vakalar\u0131yd\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nDerivasyon"}
{"_id":"27527854","title":"The importance of engaging policy-makers at the outset to guide research on and introduction of vaccines: the use of policy-maker surveys.","text":"Y\u00fcz y\u00fcze politika yap\u0131c\u0131lar ve di\u011fer etkili liderlerle anketler, yeni bir a\u015f\u0131 tan\u0131t\u0131m\u0131 konusunda (a) \u00f6nemli sorunlar\u0131 erken a\u015famada belirlemede, (b) bir \u00fclkede a\u015f\u0131 tan\u0131t\u0131m\u0131nda \u00f6nemli karar verme veya etkili rol oynayan ki\u015fileri ve gruplar\u0131 belirlemede, (c) a\u015f\u0131 tan\u0131t\u0131m\u0131na engel olabilecek potansiyel engelleri belirlemede ve (d) politika yap\u0131c\u0131lar\u0131n bu engelleri a\u015fmak i\u00e7in ihtiya\u00e7 duyduklar\u0131 verileri belirlemede yararl\u0131 bir ara\u00e7t\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, yeni bir a\u015f\u0131 tan\u0131t\u0131m\u0131 konusunda kararlar alacak veya bu konuda etkili olacak ki\u015filerin g\u00f6r\u00fc\u015f ve inan\u00e7lar\u0131n\u0131 anketleyerek, ara\u015ft\u0131rma faaliyetlerinin hedef hastal\u0131klar\u0131n endemik oldu\u011fu \u00fclkelerde politika yap\u0131c\u0131lar\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131na yan\u0131t vermesini sa\u011flayabilir. Bu anketler ayn\u0131 zamanda, a\u015f\u0131 da\u011f\u0131t\u0131m\u0131, hedefleme ve finansman y\u00f6ntemlerini belirleyerek a\u015f\u0131 tan\u0131t\u0131m stratejilerini de bilgilendirebilir. Bu makale, bu t\u00fcr anketlerin ger\u00e7ekle\u015ftirilmesinde kullan\u0131lan y\u00f6ntemi a\u00e7\u0131klar ve metodolojik sorunlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131r. Ayr\u0131ca, birka\u00e7 Asya \u00fclkesinde yap\u0131lan politika yap\u0131c\u0131lara y\u00f6nelik anketlerden elde edilen deneyimleri ve yeni nesil kolera, tifus ve \u015figelloz a\u015f\u0131lar\u0131 ile gelecekteki deng\u00fc ate\u015fi\/deng\u00fc hemorajik ate\u015f a\u015f\u0131lar\u0131 konusunda sunar."}
{"_id":"27545868","title":"Histone acetyltransferase PCAF regulates inflammatory molecules in the development of renal injury.","text":"Kidney hastal\u0131klar\u0131, kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (CKD) ve akut b\u00f6brek yetmezli\u011fi (AKI) dahil olmak \u00fczere, iltihapla ili\u015fkilidir. Bu b\u00f6brek yaralanmalar\u0131nda iltihab\u0131 d\u00fczenleyen mekanizma net de\u011fildir. Burada, db\/db fare ve lipopolisakkarit (LPS) enjekte edilmi\u015f farelerde p300\/CBP ili\u015fkili fakt\u00f6r (PCAF), bir histon asetiltransferaz\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011fini g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, bu b\u00f6brek yaralanmalar\u0131nda histon asetilasyonu art\u0131\u015f\u0131 (\u00f6rne\u011fin H3K18ac) ve baz\u0131 iltihapl\u0131 genlerin (ICAM-1, VCAM-1 ve MCP-1) y\u00fckselmesi g\u00f6zlemlendi. Ayr\u0131ca, LPS enjekte edilmi\u015f farelerde H3K18ac, ICAM-1, VCAM-1 ve MCP-1 genlerinin promot\u00f6rlerine rekrut edildi. In vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar, insan b\u00f6brek proksimal t\u00fcpl\u00fc epitel h\u00fccreleri (HK-2) h\u00fccrelerinde PCAF'\u0131n indirgenmesinin, VCAM-1, ICAM-1, NF-\u03baB'nin 50 alt biriminin (p50) ve MCP-1'in mRNA ve protein d\u00fczeylerinde indirgeme ile birlikte H3K18ac d\u00fczeyinde \u00f6nemli bir azalma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu bulgulara uygun olarak, PCAF'\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, iltihapl\u0131 molek\u00fcllerin ifadelerini art\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, PCAF eksikli\u011fi, palmitat taraf\u0131ndan ICAM-1 ve MCP-1 genlerinin promot\u00f6rlerine H3K18ac'\u0131n rekrut edilmesini azaltt\u0131 ve bu iltihapl\u0131 molek\u00fcllerin palmitat taraf\u0131ndan y\u00fckseltilmesini engelledi. \u00d6zetle, bu \u00e7al\u0131\u015fma, PCAF'\u0131n H3K18ac arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla iltihapl\u0131 molek\u00fcllerin d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu, iltihapla ili\u015fkili b\u00f6brek hastal\u0131klar\u0131 i\u00e7in potansiyel bir tedavi hedefi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"27550580","title":"T1 mapping for myocardial extracellular volume measurement by CMR: bolus only versus primed infusion technique.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, kontrast \"sadece bolus\" T1 haritalama kardiyak manyetik rezonans (CMR) tekni\u011finin kardiyak d\u0131\u015f h\u00fccre hacmi (ECV) \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcndeki do\u011frulu\u011funu belirlemektir.\n\n## Arka Plan\nMyokardiyal ECV, kontrast ajan\u0131 da\u011f\u0131t\u0131m\u0131 kan\/myokard aras\u0131nda dengeye ula\u015f\u0131rsa, T1 haritalama ile \u00f6n ve kontrast ajan\u0131 sonras\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmlerle \u00f6l\u00e7\u00fclebilir. Denge da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, bir haz\u0131rlanm\u0131\u015f kontrast inf\u00fczyonu (denge kontrast-CMR [EQ-CMR]) ile elde edilebilir veya gecikmeli post-bolus \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcyle dinamik dengeye yakla\u015f\u0131labilir. Bu sadece bolus yakla\u015f\u0131m\u0131 son derece \u00e7ekicidir, ancak \u015fu anda s\u0131n\u0131rl\u0131 veriler kullan\u0131m\u0131n\u0131 desteklemektedir. Bolus sadece tekni\u011fi, 2 ba\u011f\u0131ms\u0131z standartla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131: aort stenosisi (AS) hastalar\u0131nda myokardiyal kolajen hacim fraksiyonu (CVF); ve 5 temsilci ko\u015fullarda inf\u00fczyon tekni\u011fi.\n\n## Y\u00f6ntemler\n147 konu incelendi: sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fcler (n = 50); hipertrofik kardiyomiyopati (n = 25); \u015fiddetli AS (n = 22); amiyloid (n = 20); ve kronik miokard enfarkt\u00fcs\u00fc (n = 30). Bolus sadece (15 dakika sonra) ve inf\u00fczyon ECV \u00f6l\u00e7\u00fcmleri yap\u0131ld\u0131 ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. 18 \u015fiddetli AS hastalar\u0131nda sonu\u00e7lar histolojik CVF ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nHer iki teknik de histolojik CVF ile korelasyon g\u00f6sterdi (n = 18, r\u00b2 = 0.69, p < 0.01 vs. r\u00b2 = 0.71, p < 0.01, p = 0.42 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma i\u00e7in). Sa\u011fl\u0131k ve hastal\u0131k durumlar\u0131nda, teknikler aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc korelasyon vard\u0131 (r\u00b2 = 0.97). Bununla birlikte, y\u00fcksek ECV'li hastal\u0131klarda (amiyloid, hipertrofik kardiyomiyopati ge\u00e7 gadolinyum art\u0131\u015f\u0131 ve enfarkt\u00fcs), Bland-Altman analizi, bolus sadece tekni\u011finin, ECV'nin 0.4'\u00fcn \u00fczerinde oldu\u011fu durumlarda tutarl\u0131 ve artan bir kay"}
{"_id":"27555165","title":"Cytomegalovirus US2 destroys two components of the MHC class II pathway, preventing recognition by CD4+ T cells","text":"\u0130nsan sitomegalovir\u00fcs (HCMV), kemik ili\u011fi veya doku nakli i\u00e7in imm\u00fcn bask\u0131lanm\u0131\u015f hastalarda veya AIDS'li hastalarda hayat\u0131 tehdit eden hastal\u0131klara neden olan yayg\u0131n bir herpes vir\u00fcs\u00fcd\u00fcr (referans 1). HCMV, \u00f6m\u00fcr boyu s\u00fcren latent enfeksiyonlar olu\u015fturur ve periyodik olarak latanstan yeniden aktifle\u015fti\u011finde, g\u00fc\u00e7l\u00fc, tam olarak haz\u0131rlanm\u0131\u015f ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 kar\u015f\u0131s\u0131nda hayatta kalmak ve \u00e7o\u011falmak i\u00e7in bir dizi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131nma proteini kullan\u0131r. Monositler\/makrofajlar, HCMV i\u00e7in \u00f6nemli ev sahibi h\u00fccrelerdir, latent bir rezervuar olarak hizmet ederler ve v\u00fccudun her yerine yay\u0131lmak i\u00e7in bir yol sa\u011flarlar. Makrofajlar ve di\u011fer HCMV'ye izin veren h\u00fccreler, \u00f6rne\u011fin endotel ve glial h\u00fccreler, CD4+ T lenfositlere antijen sunmak i\u00e7in MHC s\u0131n\u0131f II proteinlerini ifade edebilir. Burada, HCMV proteini US2'nin iki temel MHC s\u0131n\u0131f II antijen sunum yolu proteini olan HLA-DR-\u03b1 ve DM-\u03b1'n\u0131n par\u00e7alanmas\u0131na neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu beklenmedikti, \u00e7\u00fcnk\u00fc US2'nin MHC s\u0131n\u0131f I'in par\u00e7alanmas\u0131na neden oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir (referanslar 5,6), ki bu da sadece s\u0131n\u0131f II proteinleriyle s\u0131n\u0131rl\u0131 bir homolojiye sahiptir. US2'nin h\u00fccrelerde ifade edilmesi, antijenleri CD4+ T lenfositlere sunma yeteneklerini azaltt\u0131 veya ortadan kald\u0131rd\u0131. Bu nedenle, US2, HCMV'li makrofajlar\u0131n CD4+ T h\u00fccrelerine g\u00f6re 'g\u00f6r\u00fcnmez' kalmas\u0131na izin verebilir, bu \u00f6zellik, vir\u00fcs\u00fcn yeniden aktifle\u015fmesinden sonra \u00f6nemlidir."}
{"_id":"27567994","title":"CD169-positive macrophages dominate antitumor immunity by crosspresenting dead cell-associated antigens.","text":"Tumor odakl\u0131 sitotoksik T lenfositlerin olu\u015fumu, antitumor ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 tetiklemek i\u00e7in kritik olarak kabul edilir. Bu CD8(+) T h\u00fccreleri aktive etmek i\u00e7in, antijen sunan h\u00fccreler (APCs) \u00f6ncelikle t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleriyle ili\u015fkili antijenleri edinmelidir. T\u00fcm\u00f6r antijenlerinin ana kayna\u011f\u0131 \u00f6l\u00fc t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleridir, ancak APC'lerin bu antijenleri nas\u0131l edindi\u011fi ve \u00e7apraz sunumu hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Burada, CD169(+) makrofajlar\u0131n, lenfatik ak\u0131nt\u0131 yoluyla ta\u015f\u0131nan \u00f6l\u00fc t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini fagosite etti\u011fini ve daha sonra bu t\u00fcm\u00f6r antijenlerini CD8(+) T h\u00fccrelerine \u00e7apraz sundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Alt ekstremiteye radyasyonla i\u015flenmi\u015f t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleriyle yap\u0131lan a\u015f\u0131lama, fareleri sinerjik t\u00fcm\u00f6rden korur. Ancak, t\u00fcm\u00f6r antijeni spesifik CD8(+) T h\u00fccre aktivasyonu ve sonraki antitumor ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131, CD169(+) makrofajlar\u0131n t\u00fckenmesiyle ciddi \u015fekilde bozulur. G\u00f6\u00e7men dendritik h\u00fccreler (DC'ler) veya lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcnde ikamet eden geleneksel DC'ler, t\u00fcm\u00f6r antijenlerinin \u00e7apraz sunumunda \u00f6nemli de\u011fildir. Bu nedenle, CD169(+) makrofajlar\u0131, erken aktivasyonda t\u00fcm\u00f6r antijeni spesifik CD8(+) T h\u00fccrelerini hakim eden lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc ikamet eden APC'ler olarak tan\u0131mlad\u0131k."}
{"_id":"27569370","title":"Emerging mechanisms in morphogen-mediated axon guidance.","text":"Hayvan geli\u015fiminin erken a\u015famalar\u0131nda, Sonic hedgehog (Shh), Wnt ve TGFbeta\/Bmp ailesindeki sekresyonlu morfojenik molek\u00fcllerin gradyanlar\u0131, h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 d\u00fczenler ve hedef h\u00fccrelerin kaderini ve fenotipini, iyi karakterize edilmi\u015f sinyal yollar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirerek belirler, bu yollar nihayetinde gen transkripsiyonunu kontrol eder. Shh, Wnt ve TGFbeta\/Bmp sinyalleme ayr\u0131ca sinir devrelerinin montaj\u0131nda \u00f6nemli ve evrimsel olarak korunmu\u015f bir rol oynar. Sinirsel polarizasyonu, akson ve dendrit geli\u015fimini ve sinaptogenez'i d\u00fczenlerler, bu s\u00fcre\u00e7ler h\u0131zl\u0131 ve yerel sitoplazma organizasyonu ve plazma zar bile\u015fenlerinde de\u011fi\u015fiklikler gerektirir. \u00d6nemli bir soru ise, b\u00fcy\u00fcme konisinin morfojen sinyallemesinde benzer mekanizmalar ve i\u00e7sel yol ak\u0131\u015f\u0131 bile\u015fenleri kullan\u0131p kullanmad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Bu inceleme, bu sorunu anlamaya y\u00f6nelik son geli\u015fmeleri tart\u0131\u015fmaktad\u0131r ve Shh, Wnt ve TGFbeta\/Bmp'nin, morfojen ile h\u00fccre belirlenmesinde kullan\u0131lan 'klasik' sinyalleme yollar\u0131n\u0131 uyarlad\u0131klar\u0131n\u0131 veya farkl\u0131 ve yenilik\u00e7i molek\u00fcler mekanizmalar benimsediklerini ve bu mekanizmalar\u0131n sinir devre olu\u015fumunun farkl\u0131 y\u00f6nlerini etkiledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"27580223","title":"Lessons learnt from malaria epidemics in the Islamic Republic of Iran.","text":"\u0130slam Cumhuriyeti \u0130ran, s\u0131tma kontrol\u00fcnde \u00f6n eleme a\u015famas\u0131nda olsa da, \u00fclkenin g\u00fcneyindeki s\u0131tma salg\u0131nlar\u0131 hala bir endi\u015fe kayna\u011f\u0131d\u0131r. Bu retrospektif \u00e7al\u0131\u015fma, 2005-09 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Sistan ve Baluchistan eyaletinde bildirilen 60 s\u0131tma salg\u0131n\u0131n\u0131n epidemiyolojik \u00f6zelliklerini ve belirleyici fakt\u00f6rleri sunmaktad\u0131r. Toplam s\u0131tma vakalar\u0131n\u0131n belirleyici de\u011fi\u015fkenler ile ili\u015fkisini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in s\u0131f\u0131r kesikli negatif binomial bir model kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. S\u0131tma salg\u0131nlar\u0131 esas olarak eyaletin g\u00fcney k\u0131sm\u0131nda, \u00e7o\u011funlukla Temmuz ve Ekim aylar\u0131 aras\u0131nda, A\u011fustos ay\u0131nda zirveye ula\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7o\u011fu s\u0131tma salg\u0131nlar\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6l\u00e7ekliydi (68,3'\u00fc %'i < 100 vaka) ve k\u0131sa s\u00fcrd\u00fc (51,7'i %'i < 1 ay). Salg\u0131nlarda Plasmodium falciparum'un varl\u0131\u011f\u0131 %46,7'di. Ya\u011f\u0131\u015f oran\u0131ndaki art\u0131\u015f ve n\u00fcfus hareketleri en \u00f6nemli belirleyici fakt\u00f6rlerdi. Sonu\u00e7lar, \u00fclkenin s\u0131tma ortadan kald\u0131rma a\u015famas\u0131na yakla\u015ft\u0131k\u00e7a salg\u0131n ara\u015ft\u0131rmas\u0131 ve raporlama sistemini bilgilendirmeye yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"27587267","title":"Autoradiography of chromosomal DNA fibers from Chinese hamster cells.","text":"Y\u00fcksek organizmalar\u0131n kromozomlar\u0131ndaki DNA molek\u00fcllerinin ger\u00e7ek uzunlu\u011funu bilmeme, kromozom yap\u0131s\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131nda her zaman b\u00fcy\u00fck bir engel olmu\u015ftur. Bu nedenle, genellikle elektron mikroskopisi yard\u0131m\u0131yla, y\u00fcksek organizmalarda DNA'n\u0131n boyutunu tahmin etmeye y\u00f6nelik \u00e7al\u0131\u015fmalar yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Solari (1), \u015fimdiye kadar \u00f6l\u00e7\u00fclen en uzun DNA'y\u0131, en az 93 \u03bc uzunlu\u011funda bir deniz y\u0131ld\u0131z\u0131 sperminden elde edilen bir DNA lifini rapor etmi\u015ftir."}
{"_id":"27588420","title":"Epigenetic memory and preferential lineage-specific differentiation in induced pluripotent stem cells derived from human pancreatic islet beta cells.","text":"\u0130nsan taraf\u0131ndan tetiklenen \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreler (HiPSCs), insan embriyosal k\u00f6k h\u00fccreler (HESCs) ile \u00e7ok benzer g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. \u0130ki genetik silsile izleme sistemi kullanarak, insan pankreas adas\u0131 beta h\u00fccrelerinden iPSC hatlar\u0131n\u0131n \u00fcretildi\u011fini g\u00f6sterdik. Bu yeniden programlanm\u0131\u015f h\u00fccreler, \u00e7oklu potansiyel h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri edindi ve \u00fc\u00e7 embriyofik germ tabakas\u0131na farkl\u0131la\u015ft\u0131. Bununla birlikte, beta h\u00fccrelerden t\u00fcretilen iPSCs (BiPSCs), \u00f6nemli beta h\u00fccre genlerinde a\u00e7\u0131k kromatin yap\u0131s\u0131 ile birlikte, di\u011fer PSC'leri ay\u0131ran benzersiz bir DNA metilasyon imzas\u0131na sahipti. BiPSCs ayr\u0131ca, hem in vitro hem de in vivo'da ins\u00fclin \u00fcreten h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015fmada, ESC'ler ve izogenik non-beta iPSCs'ye k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir yetene\u011fe sahipti. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, epigenetik haf\u0131zan\u0131n, BiPSCs'nin ins\u00fclin \u00fcreten h\u00fccrelere daha kolay farkl\u0131la\u015fmas\u0131na e\u011filimli olmas\u0131yla ili\u015fkili olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu bulgular, HiPSC fenotipinin, h\u00fccrelerinin k\u00f6kenine ba\u011fl\u0131 olabilece\u011fini ve h\u00fccre de\u011fi\u015ftirme terapisi i\u00e7in daha avantajl\u0131 olabilecek, yanl\u0131 farkl\u0131la\u015fma potansiyellerinin g\u00f6sterebilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"27602752","title":"CCL2\/monocyte chemoattractant protein-1 mediates enhanced transmigration of human immunodeficiency virus (HIV)-infected leukocytes across the blood-brain barrier: a potential mechanism of HIV-CNS invasion and NeuroAIDS.","text":"AIDS ile ili\u015fkili ensefalit ve demans, merkezi sinir sistemi (CNS) i\u00e7ine l\u00f6kosit infiltrasyonu, mikroglia aktivasyonu, anormal sitokin ifadesi, kan-beyin bariyeri (BBB) bozulmas\u0131 ve sonunda n\u00f6ron kayb\u0131 ile karakterizedir. \u0130nsan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc 1 (HIV-1) enfeksiyonunun l\u00f6kositlerdeki etkisinin, bu h\u00fccrelerin sitokinlere yan\u0131t olarak transmigrasyon yetene\u011fini ve BBB b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc de\u011fi\u015ftirdi\u011fini bildi\u011fimiz \u00e7ok az \u015fey var. \u015eimdi, HIV'in insan l\u00f6kositlerini enfekte etmesinin, bu h\u00fccrelerin, CCL2 sitokinine yan\u0131t olarak, insan BBB modelimizde artm\u0131\u015f bir \u015fekilde transmigrasyonuna ve BBB bozulmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu, artm\u0131\u015f ge\u00e7irgenlik, s\u0131k\u0131 ba\u011flant\u0131 proteinlerinin azalmas\u0131 ve MMP-2 ve MMP-9 matris metalloproteinazlar\u0131n\u0131n ifadesi ile kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. HIV enfekte h\u00fccrelerimizi modelimize ekledi\u011fimizde, CCL2 olmaks\u0131z\u0131n transmigrasyon yapmad\u0131lar ve bu durum BBB b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc de\u011fi\u015ftirmedi. CXCL10\/interferon-gamma ind\u00fcklenebilir protein 10 kDa, CCL3\/makrofaj enflamatuar protein-1 alfa veya CCL5\/RANTES (aktifle\u015ftirildi\u011finde normal T h\u00fccrelerde ifade ve salg\u0131lanan d\u00fczenlenmi\u015f) sitokinleri, HIV enfekte l\u00f6kositlerin transmigrasyonunu veya BBB ge\u00e7irgenli\u011fini art\u0131rmad\u0131. HIV enfekte l\u00f6kositlerin CCL2'ye yan\u0131t olarak artm\u0131\u015f transmigrasyon kapasitesi, CCR2, CCL2 i\u00e7in chemokin resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn artm\u0131\u015f ifadesi ile korelasyon g\u00f6sterdi. Bu veriler, CCL2'nin, di\u011fer sitokinlere de\u011fil, HIV enfekte l\u00f6kositlerin CNS'ye infiltrasyonuna ve NeuroAIDS'in sonraki patolojisine \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"27615329","title":"Prostaglandin E2 as an inhibitory modulator of fibrogenesis in human lung allografts.","text":"\n# Neden:\nDon\u00f6r mezenkimal stromal\/k\u00f6k h\u00fccre (MSC) geni\u015flemesi ve fibrotik farkl\u0131la\u015fmas\u0131, insan akci\u011fer allograftlar\u0131nda bronkiolit obliterans sendromunun (BOS) geli\u015fimiyle ili\u015fkilidir. Bununla birlikte, bu yerle\u015fik mezenkimal h\u00fccrelerin fibrotik farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen fakt\u00f6rler iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n# Ama\u00e7lar:\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, insan akci\u011fer allograftlar\u0131ndan t\u00fcretilen MSC'lerin fibrotik farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen endojen ve d\u0131\u015fsal prostaglandin (PG)E2'nin rol\u00fcn\u00fc inceler.\n\n# Y\u00f6ntemler:\nAkci\u011fer sakin MSC'ler (LR-MSCs), BOS'a sahip ve olmayan hastalardan t\u00fcretildi ve PG'E2'nin proliferasyon, kolajen salg\u0131lama ve \u03b1-d\u00fcz kas aktini (\u03b1-SMA) ifadesi \u00fczerindeki etkisi de\u011ferlendirildi. Kat\u0131lan yolak, spesifik agonistler ve antagonistler kullan\u0131larak ayd\u0131nlat\u0131ld\u0131.\n\n# \u00d6l\u00e7\u00fcm ve Ana Bulgular:\nNormal akci\u011fer allograftlar\u0131ndan t\u00fcretilen LR-MSCs'ye PG'E2 tedavisi, proliferasyon, kolajen salg\u0131lama ve \u03b1-SMA ifadesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe etti. Farmakolojik ve k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA yakla\u015f\u0131mlar\u0131, bu bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkilerin PG'E2\/E prostanoid (EP)2\/adenilat siklaz yolu ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Endojen PG'E2 salg\u0131lanmas\u0131n\u0131n IL-1\u03b2 ile uyar\u0131lmas\u0131, in vitro myofibroblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 hafifletirken, indomethacin ile inhibisyonu \u03b1-SMA ifadesini art\u0131rd\u0131. BOS LR-MSCs, non-BOS LR-MSCs'ye k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha az PG'E2 salg\u0131lad\u0131. Ayr\u0131ca, BOS LR-MSCs, IL-1\u03b2'ye yan\u0131t olarak PG'E2 sentezini y\u00fckseltemeyen siklooksijenaz-2 (COX-2) yetene\u011finden yoksundu. BOS LR-MSCs ayr\u0131ca, EP2\/EP1 oran\u0131n\u0131n azalmas\u0131 ile birlikte PG'E2'nin bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkilerine diren\u00e7 g\u00f6sterdi.\n\n# Sonu\u00e7:\nBu veriler, LR-MSCs'nin fibrotik farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen PG'E2 eksenini \u00f6nemli bir otokrin-parakrin fren olarak tan\u0131ml\u0131yor"}
{"_id":"27635177","title":"Association of DNA polymerase mu (pol mu) with Ku and ligase IV: role for pol mu in end-joining double-strand break repair.","text":"Memeliyel DNA polimeraz mu (pol mu), terminal deoksin\u00fckleotit transferazla ili\u015fkilidir, ancak biyolojik rol\u00fc hen\u00fcz net de\u011fildir. Burada, h\u00fccrelerin iyonizan radyasyona (IR) maruz b\u0131rak\u0131lmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan pol mu proteininin seviyelerinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. pol mu ayr\u0131ca IR'den sonra belirgin n\u00fckleer odaklar olu\u015fturur ve bu odaklar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde IR ile olu\u015fturulan gamaH2AX odaklar\u0131yla \u00f6rt\u00fc\u015f\u00fcr, bu da daha \u00f6nce karakterize edilmi\u015f DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n i\u015faret\u00e7isi olarak bilinir. pol mu, bu nedenle DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131na kar\u015f\u0131 h\u00fccresel yan\u0131t\u0131n bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. pol mu ayr\u0131ca h\u00fccre ekstraktlar\u0131nda nonhomolog end birle\u015ftirme onar\u0131m fakt\u00f6r\u00fc Ku ile ili\u015fkilendirilir ve hem Ku hem de ba\u015fka bir end birle\u015ftirme fakt\u00f6r\u00fc XRCC4-ligaz IV'\u00fc gerektiren DNA \u00fczerinde istikrarl\u0131 bir kompleks olu\u015fturmak i\u00e7in pol mu'ya ihtiya\u00e7 duyar. pol mu buna ek olarak, XRCC4-ligaz IV'\u00fcn Ku'ya ba\u011fl\u0131 DNA'ya istikrarl\u0131 bir \u015fekilde toplanmas\u0131n\u0131 ve ligaz IV ba\u011f\u0131ml\u0131 end birle\u015ftirme s\u00fcrecini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ili\u015fkili memeliyel DNA polimeraz beta, Ku ve XRCC4-ligaz IV ile kompleks olu\u015fturmaz ve bu fakt\u00f6rler taraf\u0131ndan kolayla\u015ft\u0131r\u0131lan birle\u015ftirme s\u00fcrecinde pol mu'dan daha etkisizdir. Verilerimiz bu nedenle pol mu'nun \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131n onar\u0131m\u0131 i\u00e7in end birle\u015ftirme yolunda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir."}
{"_id":"27647593","title":"Stromal-epithelial metabolic coupling in cancer: integrating autophagy and metabolism in the tumor microenvironment.","text":"Kanser h\u00fccreleri, in vivo'da saf ve homojen n\u00fcfuslar olarak var olmazlar. Bunun yerine, stromal h\u00fccreler, \u00f6zellikle kanser ili\u015fkili fibroblastlar taraf\u0131ndan \u00e7evrelenen \"kanser h\u00fccre yuvalar\u0131\" i\u00e7inde g\u00f6m\u00fcl\u00fcd\u00fcrler. Bu nedenle, stromal fibroblastlar\u0131n kom\u015fu kanser h\u00fccrelerinin metabolizmas\u0131n\u0131 etkileyebilece\u011fi ve bunun tersi de ge\u00e7erli olabilece\u011fi fikri makul g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bu fikre uygun olarak, son zamanlarda kanser h\u00fccrelerindeki Warburg etkisinin, kanser h\u00fccrelerinin normal stromal ba\u011flam\u0131ndan veya t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131ndan ayr\u0131 olarak kendi ba\u015flar\u0131na k\u00fclt\u00fcrlenmelerinden kaynaklanabilece\u011fini \u00f6nerdik. Asl\u0131nda, kanser h\u00fccreleri fibroblastlarla birlikte k\u00fclt\u00fcrlendi\u011finde, kanser h\u00fccreleri mitokondri k\u00fctlesini art\u0131r\u0131rken, fibroblastlar mitokondrilerini kaybederler. Bu olgunun derinlemesine analizi, agresif kanser h\u00fccrelerinin \"parazit\" oldu\u011funu ve \u00e7evresindeki stromal h\u00fccrelerden beslenmek i\u00e7in oksidatif stresi bir \"silah\" olarak kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Fibroblastlardaki oksidatif stres, mitofaji yoluyla mitokondrilerin otofajik y\u0131k\u0131m\u0131n\u0131 tetikler. Bu nedenle, stromal h\u00fccreler aerobik glikoliz yoluyla enerji a\u00e7\u0131s\u0131ndan zengin besin maddeleri (\u00f6rne\u011fin laktat ve ketonlar) \u00fcretmek zorunda kal\u0131r ve bunlar\u0131 \"beslemek\" i\u00e7in kanser h\u00fccrelerine sunar. Bu mekanizma, kanser h\u00fccrelerinin herhangi bir yere tohum atmas\u0131na, kan damarlar\u0131 olmadan besin kayna\u011f\u0131 olarak, \u00e7\u00fcnk\u00fc sadece gittikleri her yerde oksidatif stresi tetikleyerek metastaz s\u0131ras\u0131nda hayatta kalmalar\u0131n\u0131 sa\u011flayabilir. \u00d6neriyoruz ki, stromal katabolizma, otofaji ve mitofaji yoluyla t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin anabolik b\u00fcy\u00fcmesini besler, t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini ve metastaz\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Daha \u00f6nce bu yeni modeli \"Kanser Metabolizmas\u0131nda Otofajik T\u00fcm\u00f6r Stroma Modeli\" veya \" Ters Warburg Etkisi\" olarak adland\u0131rd\u0131k. Ayr\u0131ca, agresif kanser h\u00fccrelerindeki oksidatif mitokondriyal metabolizman\u0131n te\u015fvik edilmesinde glutamin ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 (glutaminoliz) ile bu yeni modelin nas\u0131l uyumlu oldu\u011funu da tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"27665523","title":"Oxidative stress in renal dysfunction: mechanisms, clinical sequelae and therapeutic options","text":"Oksidatif stres, \u00f6zellikle geleneksel kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerinin bu n\u00fcfusta y\u00fcksek kardiyovask\u00fcler morbidite ve mortaliteyi a\u00e7\u0131klayamad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (CKD) hastalar\u0131nda artan kardiyovask\u00fcler olaylarla giderek daha fazla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. B\u00f6brek yetmezli\u011fi olan hastalarda oksidatif stres artar, \u00e7\u00fcnk\u00fc oksidan aktivitesi artar ve antioksidan kapasite azal\u0131r, ve bu, artan b\u00f6brek disfonksiyonu ile orant\u0131l\u0131 olarak artar. CKD'de de mevcut olan iltihap, oksidan \u00fcretme s\u00fcrecini daha da art\u0131ran bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Oksidatif stresin iki klinik sonucu, endotel disfonksiyonu ve sol ventrik\u00fcl hipertrofi'dir, bu da kardiyovask\u00fcler olumsuz sonu\u00e7lara yol a\u00e7ar. Oksidatif strese dair yeni anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131zla birlikte, bu bozukluklar\u0131n klinik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 tersine \u00e7evirmeyi umarak bu stresi azaltan tedavi se\u00e7eneklerini de\u011ferlendirmek \u00f6nemlidir."}
{"_id":"27686445","title":"Effect of age, sex, and sites on the cellularity of the adipose tissue in mice and rats rendered obese by a high-fat diet.","text":"H\u00fccre boyutu ve parametral ya\u011f dokusu say\u0131s\u0131, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle (ya\u011f i\u00e7eri\u011fi %40 lard w\/w) ad libite beslenen \u0130svi\u00e7re farelerinde belirlendi. Bu diyet ve kontrol, gebelik ve emzirme d\u00f6nemlerinde iki grup annenin beslenmesine sunuldu ve yavru fareler, annelerinin beslendi\u011fi diyetleri emzirme ve ya\u015famlar\u0131n\u0131n geri kalan\u0131nda ald\u0131lar. 2 haftal\u0131k fareler, anneleri y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle beslenen farelerin parametral ya\u011f dokular\u0131 daha ya\u011fl\u0131d\u0131r. Bu fark, yaln\u0131zca ya\u011f h\u00fccresi boyutunda bir art\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131d\u0131r. Emzirme sonras\u0131, 18. haftaya kadar, iki grup aras\u0131nda obez grubun ya\u011f h\u00fccrelerinde \u00e7arp\u0131c\u0131 bir b\u00fcy\u00fcme g\u00f6zlemlendi. Daha sonra, kontrol grubunda h\u00fccre say\u0131lar\u0131nda bir de\u011fi\u015fiklik olmazken, obez farelerin h\u00fccre say\u0131s\u0131nda s\u00fcrekli ve kesintisiz bir art\u0131\u015f g\u00f6zlendi, 52. haftaya kadar. Hipertrofi sadece yeti\u015fkinlerde g\u00f6zlemlendi. Yeti\u015fkin farelere y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet verildi\u011finde, ya\u011f h\u00fccresi say\u0131s\u0131 da artt\u0131. 32. haftada her iki cinsiyette \u00fc\u00e7 ya\u011f dokusu yeri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. T\u00fcm yerler, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetle beslenen grubun a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131nda art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. Bu, perirenal yerde hipertrofi, epididymal ve alt ciltte hipertrofi ve parametral yerde hem hipertrofi hem de hipertrofi nedeniyleydi. Bu nedenle, her cinsiyette, obez farelerin ya\u011f dokusu yerleri, diyetin etkisine spesifik bir \u015fekilde tepki verdi. Sonu\u00e7 olarak, diyetin ya\u011f seviyesi, yeni ya\u011f h\u00fccrelerinin olu\u015fumu ve olgunla\u015fmas\u0131nda ve ya\u011f h\u00fccresi lipid i\u00e7eri\u011finin d\u00fczenlenmesinde rol oynar. Bu iki s\u00fcre\u00e7, ya\u011f dokusu yerine g\u00f6re ayr\u0131labilir veya birlikte \u00e7al\u0131\u015fabilir."}
{"_id":"27693891","title":"Transcriptional integration of mitochondrial biogenesis.","text":"N\u00fckleer genom taraf\u0131ndan kodlanan gen d\u00fczenleyici fakt\u00f6rler, mitokondri biyogenez ve i\u015flevi i\u00e7in esast\u0131r. Bu fakt\u00f6rlerden baz\u0131lar\u0131, mitokondrinin i\u00e7inde yaln\u0131zca mitokondriyal transkripsiyon, \u00e7eviri ve di\u011fer i\u015flevleri d\u00fczenlemek i\u00e7in hareket eder. Di\u011ferleri, mitokondriyal metabolizma ve organel biyogenez i\u00e7in gerekli olan n\u00fckleer genlerin ifadelerini y\u00f6netir. Peroksisom proliferat\u00f6r\u00fc etkinle\u015ftirilmi\u015f resept\u00f6r \u03b3 koaktivat\u00f6r-1 (PGC-1) ailesindeki transkripsiyonel koaktivat\u00f6rler, metabolizma, farkl\u0131la\u015fma ve h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ile ilgili fizyolojik sinyalleri transkripsiyonel makineye ileten ve entegre eden \u00f6nemli bir rol oynar. Bu nedenle, PGC-1 koaktivat\u00f6rleri, de\u011fi\u015fen fizyolojik ko\u015fullara, ya\u015flanmaya ve hastal\u0131\u011fa ba\u011fl\u0131 olarak mitokondrinin enerji \u00fcreten i\u015flevlerini koordine eden transkripsiyonel d\u00fczenleyici devrelerin merkezi bir bile\u015feni olarak hizmet eder."}
{"_id":"27709445","title":"RFID system evaluation against radiated transient noise","text":"Bu makalede, ISO\/IEC 14443 tip-B'ye g\u00f6re bir radyo frekans\u0131 tan\u0131mlama (RFID) sistemine, ge\u00e7i\u015fsel g\u00fcr\u00fclt\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131 alt\u0131nda de\u011ferlendirme yap\u0131l\u0131r. Bu 13.56 MHz'de \u00e7al\u0131\u015fan ger\u00e7ek zamanl\u0131 ileti\u015fim sistemi, kontrol edilen bir ortamda, seviyeleri, frekanslar\u0131 ve s\u00fcreleri de\u011fi\u015fen farkl\u0131 ge\u00e7i\u015fsel patlamalarla m\u00fcdahale edilir. Ge\u00e7i\u015fsel patlama m\u00fcdahalesi, sistemin yak\u0131n\u0131nda bir AC ana kabloda uygulan\u0131r ve dijital ileti\u015fim sisteminin \u00fczerindeki etkisi, iki farkl\u0131 y\u00f6ntemle de\u011ferlendirilir. \u0130lk y\u00f6ntem, ge\u00e7i\u015fsel sinyallerin varl\u0131\u011f\u0131 alt\u0131nda do\u011frudan bir RFID ekipman\u0131 g\u00f6zlemlemektir; ikinci y\u00f6ntem ise zaman alan\u0131nda m\u00fcdahale yakalamak ve etkisini sim\u00fclasyon yoluyla de\u011ferlendirmektir. RFID sistemi, bu ge\u00e7i\u015fsel g\u00fcr\u00fclt\u00fcler nedeniyle farkl\u0131 t\u00fcrlerde hatalara maruz kal\u0131r. Makalede, RFID sisteminin herhangi bir hassasiyet sorunu ya\u015famamas\u0131 i\u00e7in ge\u00e7i\u015fsel olgular\u0131n zaman alan\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fclmesi ve de\u011ferlendirilmesinin \u00f6neminin g\u00f6sterildi\u011fi belirtilir."}
{"_id":"27711043","title":"Musculoskeletal pain in Europe: its impact and a comparison of population and medical perceptions of treatment in eight European countries.","text":"\n## Ama\u00e7lar\n\n- Muskel-iskelet a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n (MP) etkisini tan\u0131mlamak,\n- Pop\u00fclasyon ve ilk bak\u0131m hekimleri taraf\u0131ndan MP'nin y\u00f6netimini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak ve\n- Tedaviyle ilgili yanl\u0131\u015f inan\u0131\u015flar\u0131 belirlemek.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nSekiz Avrupa \u00fclkesinde, 5803 MP'li ki\u015fi ve 1483 ilk bak\u0131m hekimi rastgele se\u00e7ildi ve telefonla anket yap\u0131ld\u0131. Yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir anket, MP'nin tipik y\u00f6netimi ve tedaviyle ilgili alg\u0131lanan faydalar ve riskler hakk\u0131nda sorular sormak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. G\u00fcncel sa\u011fl\u0131k durumu (SF-12) da de\u011ferlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\n\u0130lk bak\u0131m hekimlerinin alg\u0131s\u0131na g\u00f6re, MP iyi y\u00f6netiliyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. T\u00fcm sunulan hastalar, ya\u015fam kalitelerini iyile\u015ftirmeye \u00e7al\u0131\u015fan %90'\u0131n \u00fczerinde doktorlar taraf\u0131ndan tedavi teklif ediliyor ve \u00e7o\u011fu NSAID tedavisi risklerinden haberdar ve bunlardan endi\u015fe duyuyor.\n\nPop\u00fclasyon a\u00e7\u0131s\u0131ndan, a\u011fr\u0131s\u0131 olan ki\u015filerin %27'si t\u0131bbi yard\u0131m aram\u0131yor ve bunlardan olanlar, doktoru g\u00f6rmeden \u00f6nce aylar\/y\u0131llar bekliyor. Doktoru g\u00f6ren %55'i veya daha az\u0131, a\u011fr\u0131lar\u0131 i\u00e7in re\u00e7eteli tedavi al\u0131yor. Doktorlar ve hastalar aras\u0131ndaki ileti\u015fim k\u00f6t\u00fc; az say\u0131da hasta durumlar\u0131 hakk\u0131nda bilgi al\u0131yor ve bir\u00e7ok ki\u015fi tedavinin faydalar\u0131 ve riskleri hakk\u0131nda yanl\u0131\u015f inan\u0131\u015flara sahip, bu da aktif olarak bak\u0131m kararlar\u0131na kat\u0131lma yeteneklerini s\u0131n\u0131rl\u0131yor.\n\n## Sonu\u00e7\n\nMP'nin y\u00f6netimi sekiz Avrupa \u00fclkesinde benzer olsa da, doktor ve hasta bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131lar\u0131 aras\u0131nda bak\u0131mla ilgili bir uyumsuzluk var. Baz\u0131 a\u011fr\u0131l\u0131 ki\u015filer, s\u00fcrekli\/g\u00fcnl\u00fck a\u011fr\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen asla t\u0131bbi yard\u0131m aramad\u0131. Tedavi arayanlar, az miktarda yaz\u0131l\u0131 bilgi veya a\u00e7\u0131klama al\u0131yor ve bir\u00e7ok ki\u015fi, tedavinin faydalar\u0131 ve riskleri hakk\u0131ndaki yanl\u0131\u015f inan\u0131\u015flar\u0131 nedeniyle bak\u0131m kararlar\u0131na aktif olarak kat\u0131lam\u0131yor."}
{"_id":"27712433","title":"[Palliative care in Germany].","text":"Almanya'da palyatif bak\u0131m\u0131n sa\u011flanmas\u0131 hala hem yat\u0131l\u0131 hem de yat\u0131l\u0131 olmayan hastalar i\u00e7in yayg\u0131n bir \u015fekilde yetersizlik ile karakterize edilmektedir. Bununla birlikte, son 15 y\u0131lda, \u00f6zellikle kronik hastalar\u0131n ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl hastal\u0131\u011f\u0131 olanlar\u0131n durumuna profesyonel ve kamu dikkatinin giderek artmas\u0131 da dahil olmak \u00fczere, Almanya'da da ilerlemeler kaydedilmi\u015ftir. Bu geli\u015fmenin bir par\u00e7as\u0131 olarak, ilk uzman palyatif bak\u0131m yap\u0131lar\u0131 kurulmu\u015ftur. \u00d6zellikle hastaneler ve huzurevlerinde yat\u0131l\u0131 hastalar\u0131n durumu memnuniyet vericidir, ancak tam kapsama memnuniyeti hen\u00fcz sa\u011flanmam\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, yat\u0131l\u0131 olmayan hastalar i\u00e7in talep daha ciddi bir \u015fekilde ele al\u0131nmal\u0131d\u0131r. Palyatif bak\u0131ma \u015fu ana kadar sadece temel d\u00fczeyde finansal kaynaklar tahsis edilmi\u015ftir; bu nedenle, uygun yap\u0131sal tekliflerle talebi kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in yeterli miktarda finansal kaynak sa\u011flanmal\u0131d\u0131r. Kronik hastalar\u0131n ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl hastal\u0131\u011f\u0131 olanlar\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131n ve ailelerinin ve arkada\u015flar\u0131n\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131n fark\u0131nda olmak \u00f6nemlidir. Toplumumuz bu konuya dikkat \u00e7ekmeli ve en y\u00fcksek \u00f6ncelik d\u00fczeyinde sa\u011fl\u0131k politikas\u0131 g\u00fcndemine yerle\u015ftirilmelidir. Federal ve eyalet d\u00fczeyindeki mevcut geli\u015fmeler umut verici ve gelecek y\u0131llarda t\u00fcm ihtiya\u00e7 duyanlar (sadece hastalar de\u011fil) i\u00e7in palyatif bak\u0131m\u0131n sa\u011flanmas\u0131n\u0131n daha da geli\u015fece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"27731651","title":"A view to a kill: the bacterial type VI secretion system.","text":"Bakteri Tip VI Sekresyon Sistemi (T6SS), bir organeldir ve yap\u0131sal ve mekanizmik olarak bir i\u00e7sel, membran ba\u011fl\u0131, kas\u0131labilen faj kuyru\u011funa benzer. Son ara\u015ft\u0131rmalar, bir k\u0131l\u0131f proteini kompleksi yap\u0131s\u0131ndaki h\u0131zl\u0131 konformasyon de\u011fi\u015fikli\u011finin, T6SS i\u011fne ve t\u00fcp bile\u015fenlerini, antibakteriyel ve antieukaryotik etkili maddeleri, av h\u00fccrelerine iten avc\u0131 T6SS(+) h\u00fccrelerinden d\u0131\u015far\u0131ya itti\u011fini belirledi. Daha sonra, bu kontrat edilmi\u015f organel, ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 bir s\u00fcre\u00e7te geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcl\u00fcr. T6SS, transkripsiyonel ve posttranslasyonel seviyelerde d\u00fczenlenir, bu sonuncusu baz\u0131 t\u00fcrlerde membran bozulmas\u0131n\u0131n alg\u0131lanmas\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Sadece do\u011frudan eukariotik h\u00fccreleri hedeflemekle kalmaz, ayn\u0131 zamanda bir memeli konakta birlikte enfekte olan di\u011fer bakterileri de hedefleyebilir, bu da T6SS'nin sadece \u00e7evresel ekosistemlerdeki bakteri hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in de\u011fil, ayn\u0131 zamanda enfeksiyon ve hastal\u0131k ba\u011flam\u0131nda da \u00f6nemli oldu\u011funu vurgular. Bu inceleme, T6SS'nin yap\u0131s\u0131, mekanik i\u015flevi, montaj\u0131 ve d\u00fczenlenmesiyle ilgili bu ve di\u011fer geli\u015fmeleri vurgular."}
{"_id":"27768226","title":"Open Access Increases Citation Rate","text":"PLoS Biology bug\u00fcn Gunther Eysenbach taraf\u0131ndan biyoloji hakk\u0131nda olmayan bir ara\u015ft\u0131rma makalesi yay\u0131nl\u0131yor. Bu makale at\u0131flarla ilgili. A\u00e7\u0131k eri\u015fimli makalelerin (AE makaleleri), a\u00e7\u0131k eri\u015fimli olmayan makalelerden daha h\u0131zl\u0131 tan\u0131nd\u0131\u011f\u0131 ve al\u0131nt\u0131land\u0131\u011f\u0131 konusunda g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar sunuyor. Bu haliyle, a\u00e7\u0131k eri\u015fim yay\u0131nc\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar aras\u0131ndaki bilimsel diyalo\u011fu h\u0131zland\u0131rd\u0131\u011f\u0131 ve sonu\u00e7 olarak t\u00fcm bilimsel literat\u00fcre m\u00fcmk\u00fcn olan en k\u0131sa s\u00fcrede yay\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fi y\u00f6n\u00fcndeki her zaman sahip oldu\u011fumuz inanca objektif destek sa\u011fl\u0131yor. Bu nedenle b\u00f6yle bir makale yay\u0131nlamam\u0131z uygun. Uzun zamand\u0131r bir dergide \u00fccretsiz olarak eri\u015filebilen makalelerin, abonelik engeli arkas\u0131nda olanlardan daha s\u0131k okunaca\u011f\u0131n\u0131 ve al\u0131nt\u0131lanaca\u011f\u0131n\u0131 savunduk. Ancak, b\u00f6yle bir iddiay\u0131 destekleyecek veya \u00e7\u00fcr\u00fctecek sa\u011flam kan\u0131t bulmak \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 derecede zor oldu. A\u00e7\u0131k eri\u015fimli dergilerin \u00e7o\u011fu yeni oldu\u011fundan, a\u00e7\u0131k eri\u015fimin etkilerini yerle\u015fik abonelik tabanl\u0131 dergilerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak, ya\u015f ve itibar nedeniyle kolayca kar\u0131\u015fabiliyor. Mevcut \u00e7al\u0131\u015fmada, Eysenbach, Thomson Scientific (eski ad\u0131yla Thomson ISI) taraf\u0131ndan derlenen al\u0131nt\u0131lar\u0131, ayn\u0131 dergide - yani, Ulusal Bilimler Akademisi Bildirileri (PNAS) - Haziran 2004 ile Aral\u0131k 2004 aras\u0131nda yay\u0131nlanan bireysel makalelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. PNAS, yazarlar\u0131na y\u00f6nelik a\u00e7\u0131k eri\u015fim se\u00e7ene\u011fini o y\u0131l\u0131n 8 Haziran'\u0131nda, 1.000 ABD dolar\u0131 tutar\u0131nda bir yay\u0131n \u00fccretiyle birlikte duyurmu\u015ftu. PNAS'deki a\u00e7\u0131k eri\u015fimli olmayan makaleler, makale kamuya a\u00e7\u0131k hale gelmeden \u00f6nce alt\u0131 ayl\u0131k bir \"\u00fccretli eri\u015fim\" gecikmesine tabidir. Bu do\u011fal deneyin sonu\u00e7lar\u0131 a\u00e7\u0131k: yay\u0131nlanmay\u0131 takip eden 4 ila 16 ay i\u00e7inde, AE makaleleri ayn\u0131 d\u00f6nemdeki a\u00e7\u0131k eri\u015fimli olmayan makalelere g\u00f6re \u00f6nemli bir at\u0131f avantaj\u0131 elde etti. Yay\u0131nlanmas\u0131ndan 4 ila 10 ay sonra al\u0131nt\u0131lanma olas\u0131l\u0131klar\u0131 iki kat daha fazla ve 10 ila 16 ay aras\u0131nda neredeyse \u00fc\u00e7 kat daha fazla. PNAS'nin a\u00e7\u0131k eri\u015fimi yaln\u0131zca alt\u0131 ay geciktirdi\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, gecikmenin daha uzun oldu\u011fu veya makalelerin \"\u00fccretli eri\u015fimde\" kald\u0131\u011f\u0131 dergilerdeki AE ve a\u00e7\u0131k eri\u015fimli olmayan makaleler aras\u0131ndaki fark\u0131n daha da b\u00fcy\u00fck olmas\u0131 muhtemeldir. Eysenbach ayr\u0131ca a\u00e7\u0131k eri\u015fimli olmayan makalelerin kendi kendine ar\u015fivlenmesinin etkisini de inceledi. \u0130ddia edildi\u011fine g\u00f6re, a\u00e7\u0131k eri\u015fime giden bir yol, yazarlar\u0131n yay\u0131nlanm\u0131\u015f makalelerini kendi Web sitelerinde veya kurumsal depolarda ar\u015fivlemeleridir, ancak bu, hakem incelemesi ve yay\u0131nc\u0131l\u0131k maliyetini kar\u015f\u0131layacak a\u00e7\u0131k bir i\u015f modeli i\u00e7ermez. Analiz, kendi kendine ar\u015fivlenmi\u015f makalelerin de ayn\u0131 dergideki AE makalelerinden daha az al\u0131nt\u0131land\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Evet, hakl\u0131s\u0131n\u0131z; varl\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 bu kadar a\u00e7\u0131k\u00e7a destekleyen sonu\u00e7lar\u0131 yay\u0131nlamakta g\u00fc\u00e7l\u00fc ve \u00e7\u0131kar odakl\u0131 bir ilgimiz var. Dahas\u0131, makalenin yazar\u0131 ayn\u0131 zamanda bir a\u00e7\u0131k eri\u015fim dergisinin edit\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Ancak bazen potansiyel bir \u00e7\u0131kar \u00e7at\u0131\u015fmas\u0131 asl\u0131nda titizli\u011fi sa\u011flamaya yard\u0131mc\u0131 olabilir. Bu durumda, makalenin yay\u0131nlad\u0131\u011f\u0131m\u0131z di\u011fer herhangi bir ara\u015ft\u0131rma makalesiyle ayn\u0131, hatta daha y\u00fcksek standartlar\u0131 kar\u015f\u0131lamas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir ilgimiz var. Sonu\u00e7lar yaln\u0131zca alan i\u00e7in \u00f6nemli bir ilerleme sa\u011flamakla kalmamal\u0131, ayn\u0131 zamanda \u00e7al\u0131\u015fma teknik olarak sa\u011flam olmal\u0131 ve bu sonu\u00e7lar\u0131 destekleyecek uygun kan\u0131tlar sunmal\u0131d\u0131r. T\u00fcm ara\u015ft\u0131rma makalelerimizde oldu\u011fu gibi, de\u011ferlendirme s\u00fcreci boyunca uygun uzmanl\u0131\u011fa sahip bir akademik edit\u00f6re - bu durumda, Tennessee \u00dcniversitesi'nde (Knoxville, Tennessee, Amerika Birle\u015fik Devletleri) bilgi bilimleri profes\u00f6r\u00fc Carol Tenopir'e dan\u0131\u015ft\u0131k. Makale, bibliyometrik analizler ve bilgi bilimi alan\u0131nda iki uzman ve istatistik konusunda uzmanl\u0131\u011fa sahip deneyimli bir ara\u015ft\u0131rma biyolo\u011fu taraf\u0131ndan incelendi. Hepsi yay\u0131nlamay\u0131 co\u015fkuyla destekledi, ancak bunlardan biri anla\u015f\u0131l\u0131r bir \u015fekilde PLoS Biology'nin yay\u0131n yeri olarak uygunlu\u011funu sorgulad\u0131. PLoS Biology'yi bibliyometrik \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in d\u00fczenli bir yuva yapmaya niyetimiz yok (a\u00e7\u0131k eri\u015fim hakk\u0131nda olsa bile). Bu \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 PLoS Biology'de yay\u0131nlamaya de\u011fer k\u0131lan \u015fey, yaln\u0131zca iddiay\u0131 destekleyen kan\u0131tlar\u0131n g\u00f6reli g\u00fcc\u00fc de\u011fil, ayn\u0131 zamanda bir\u00e7ok ki\u015finin (\u00f6zellikle di\u011fer yay\u0131nc\u0131lar\u0131n) b\u00f6yle bir analizi ne kadar \u00f6ng\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcd\u00fcr. Bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, ba\u015fka hi\u00e7bir \u00e7al\u0131\u015fma ayn\u0131 dergideki AE ve a\u00e7\u0131k eri\u015fimli olmayan makaleleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmad\u0131 ve bu kadar \u00e7ok potansiyel kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 fakt\u00f6r\u00fc kontrol etmedi. Eysenbach'\u0131n \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analizi, yay\u0131nlanma tarihinden itibaren ge\u00e7en g\u00fcn say\u0131s\u0131n\u0131, yazar say\u0131s\u0131n\u0131, makale t\u00fcr\u00fcn\u00fc, sorumlu yazar\u0131n \u00fclkesini, fon t\u00fcr\u00fcn\u00fc, konu alan\u0131n\u0131, g\u00f6nderim yolunu (PNAS'nin yazarlar\u0131n bir makale g\u00f6nderebilece\u011fi \u00fc\u00e7 farkl\u0131 yolu vard\u0131r) ve ilk ve son yazarlar\u0131n \u00f6nceki al\u0131nt\u0131 kay\u0131tlar\u0131n\u0131 dikkate ald\u0131. Hatta yazarlar\u0131n PNAS'de AE se\u00e7ene\u011fini yaln\u0131zca en \u00f6nemli ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in se\u00e7ip se\u00e7mediklerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in ek bir anket uygulad\u0131 (se\u00e7mediler). University College London Yay\u0131nc\u0131l\u0131k Merkezi'nden Ian Rowlands'\u0131n -ve bu makalede kimli\u011finin a\u00e7\u0131klanmas\u0131n\u0131 kabul eden hakemlerden biri- incelemesinin ba\u015f\u0131nda s\u00f6yledi\u011fi gibi: \"Bu konuda okudu\u011fum\/g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm makale ve sunumlar\u0131n \u00e7o\u011fu, burada ikna edici bir \u015fekilde ele al\u0131nan t\u00fcrden kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 sorunlar\u0131 ele almay\u0131 tamamen ba\u015faramad\u0131. S\u0131rf bu nedenle bile, bu makale yay\u0131nlanmay\u0131 ve m\u00fcmk\u00fcn olan en geni\u015f kitleye duyurulmay\u0131 hak ediyor.\" A\u00e7\u0131k eri\u015fimin anl\u0131k avantaj\u0131na dair kan\u0131t sa\u011flaman\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, Eysenbach'\u0131n analizi uzun vadeli gelece\u011fine y\u00f6nelik \u00e7e\u015fitli potansiyel zorluklar\u0131 da vurguluyor. S\u0131n\u0131rl\u0131 bir veri k\u00fcmesi olmas\u0131na ra\u011fmen, ilk ve son yazarlar\u0131n al\u0131nt\u0131 ge\u00e7mi\u015fi, a\u00e7\u0131k eri\u015fim se\u00e7ene\u011fini se\u00e7enler ve se\u00e7meyenler aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6steriyordu. A\u00e7\u0131k eri\u015fimi se\u00e7en grupta, son yazarlar\u0131n daha \"g\u00fc\u00e7l\u00fc\" bir \u00f6nceki al\u0131nt\u0131 kayd\u0131na sahip olma e\u011filimindeydi; oysa bu durum a\u00e7\u0131k eri\u015fim se\u00e7ene\u011fini reddeden grupta tersine d\u00f6nm\u00fc\u015ft\u00fc - burada, ilk yazarlar daha g\u00fc\u00e7l\u00fc olma e\u011filimindeydi. Bu, kariyerlerinin farkl\u0131 a\u015famalar\u0131ndaki yazarlar\u0131n farkl\u0131 tutumlar\u0131n\u0131, belirli bir grubun liderinden gelen daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir etkiyi veya yay\u0131n \u00fccretini \u00f6deme yetene\u011findeki ya\u015f veya kariyerle ilgili bir fark\u0131 yans\u0131tabilir (\u00f6rne\u011fin, [1]). Ger\u00e7ekten de, uygun fonlara eri\u015fim, Avrupal\u0131 yazarlar\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck bir oranda a\u00e7\u0131k eri\u015fim se\u00e7ene\u011fini se\u00e7mesinin bir nedeni olabilir. Bu \u00fclkelerin \u00e7o\u011funda, sayfa \u00fccretleri ve dolay\u0131s\u0131yla a\u00e7\u0131k eri\u015fim yay\u0131n \u00fccretleri i\u00e7in fonlar genellikle ara\u015ft\u0131rma hibelerine dahil edilmemektedir. PNAS, yazarlar\u0131na a\u00e7\u0131k eri\u015fim se\u00e7ene\u011fi sunan ilk dergilerden biriydi. Ancak, bu t\u00fcr hibrit dergiler artmaktad\u0131r: Blackwell, Springer ve Oxford University Press de art\u0131k bu se\u00e7ene\u011fi sunmaktad\u0131r. Bu, benzer deneylerin tekrarlanabilece\u011fi anlam\u0131na geliyor. Dahas\u0131, mevcut analizden elde edilen kan\u0131tlar, AE makaleleri i\u00e7in at\u0131fta bulunma konusunda en g\u00fc\u00e7l\u00fc \u015fekilde bir zaman avantaj\u0131 oldu\u011funu savunsa da, daha uzun s\u00fcreler boyunca yap\u0131lan bir \u00e7al\u0131\u015fma, bunun al\u0131nt\u0131 say\u0131s\u0131nda s\u00fcrekli bir art\u0131\u015fa d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcp d\u00f6n\u00fc\u015fmedi\u011fini ortaya \u00e7\u0131karacakt\u0131r. Bu arada, a\u00e7\u0131k eri\u015fim savunucular\u0131, ba\u015f\u0131ndan beri bariz g\u00f6r\u00fcnen \u015fey i\u00e7in somut kan\u0131tlarla cesaretlenmelidir.\n"}
{"_id":"27772649","title":"Serum immunoglobulin A from patients with celiac disease inhibits human T84 intestinal crypt epithelial cell differentiation.","text":"# Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nCeliac hastal\u0131\u011f\u0131, jejunum kript-vilus ekseninde bozulmu\u015f biyoloji ile karakterize edilir ve epitelyumun alt\u0131nda immunoglobulin (Ig) A depolar\u0131 bulunur. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, celiac hastal\u0131\u011f\u0131 serum IgA'n\u0131n (retikulin\/endomysial otoantikorlar\u0131) mesenkimal-epitelyal h\u00fccre \u00e7apraz konu\u015fmas\u0131n\u0131 engelledi\u011fini test etmektir.\n\n# Y\u00f6ntemler\nIMR-90 fibroblastlar\u0131 veya transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc beta ile T84 epitel h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131, \u00fc\u00e7 boyutlu kolajen jel k\u00fclt\u00fcrlerinde ind\u00fcklendi. Antibodlar\u0131n etkilerini incelemek i\u00e7in, saf celiac IgA ve monoklonal doku transglutaminaz antikorlar\u0131 (CUB7402), kok\u00fclt\u00fcrlere eklendi.\n\n# Sonu\u00e7lar\nAktif celiac hastal\u0131\u011f\u0131 IgA, doku transglutaminaz i\u00e7in reaktif olarak, T84 epitel h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde engelledi (P < 0.001) ve epitel h\u00fccre proliferasyonunu art\u0131rd\u0131 (P = 0.024). Benzer etkiler, doku transglutaminaz antikorlar\u0131 ile de elde edildi.\n\n# Sonu\u00e7\nCeliac hastal\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili IgA s\u0131n\u0131f antikorlar\u0131, bu in vitro kript-vilus eksen modelinde fibroblast-epitelyal h\u00fccre \u00e7apraz konu\u015fmas\u0131n\u0131 bozar. Bu birincil bulgu, celiac hastal\u0131\u011f\u0131na \u00f6zg\u00fc otoantikorlar\u0131n, gl\u00fctene ba\u011fl\u0131 jejunal mukozal lezyonun olu\u015fumuna da katk\u0131da bulunabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"27789588","title":"Pathogenesis of diseases associated with antineutrophil cytoplasm autoantibodies.","text":"Hastal\u0131klar\u0131n etiolojileri hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r, bu hastal\u0131klar dola\u015f\u0131m antineutrofil sitoplazma otoantikorlar\u0131 (ANCA) ile ili\u015fkilidir, \u00f6rne\u011fin birincil vask\u00fclit ve enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131klar\u0131. Bununla birlikte, bu hastal\u0131klar\u0131n patogenezinde yer alan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k mekanizmalar\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 hala geli\u015fmektedir. Bu incelemede \u00f6ncelikle ANCA'n\u0131n geli\u015fimini tetikleyen mekanizmalar\u0131 inceliyoruz, bu da potansiyel olarak mikroorganizmalar\u0131n s\u00fcperantijenlerinin rol\u00fcn\u00fc ve apoptoz ilerlemesindeki olas\u0131 kusurlar\u0131 veya apoptoz h\u00fccrelerinin temizlenmesindeki kusurlar\u0131 i\u00e7erir. Ard\u0131ndan, ANCA'n\u0131n klinik semptomlara katk\u0131s\u0131n\u0131 ve ANCA'n\u0131n patolojik rol\u00fcn\u00fc inceliyoruz, bu da ANCA antijenlerine kar\u015f\u0131 dola\u015f\u0131m antikorlar\u0131n\u0131n eri\u015filebilirli\u011fi ve ANCA'n\u0131n \u00e7al\u0131\u015fma \u015feklini i\u00e7erir. ANCA'n\u0131n n\u00f6trofil aktivasyon mekanizmalar\u0131, Fcgamma resept\u00f6rlerinin etkile\u015fimi, n\u00f6trofil taraf\u0131ndan arac\u0131lanan doku hasar\u0131n\u0131n olas\u0131 mekanizmalar\u0131 ve n\u00f6trofil-endotel etkile\u015fimi i\u00e7erir."}
{"_id":"27815697","title":"The common marmoset as a novel animal model system for biomedical and neuroscience research applications.","text":"Ortak marmoset (Callithrix jacchus), Yeni D\u00fcnya primatlar\u0131 aras\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck bir t\u00fcr, biyomedikal bilim ve n\u00f6robilim ara\u015ft\u0131rma alanlar\u0131nda \u00e7ok ilgi g\u00f6rmektedir. Bunun nedenleri \u015funlard\u0131r: (i) insan sitokinleri veya hormonlar\u0131na kar\u015f\u0131 \u00e7apraz reaktivite, (ii) k\u00fc\u00e7\u00fck boyutlar\u0131 nedeniyle kolay manip\u00fclasyon, (iii) y\u00fcksek \u00fcreme verimlili\u011fi, (iv) temel ara\u015ft\u0131rma ara\u00e7lar\u0131n\u0131n kurulmas\u0131 ve (v) benzersiz davran\u0131\u015fsal ve bili\u015fsel \u00f6zelliklerinin avantajlar\u0131. Ortak marmoset i\u00e7in \u00e7e\u015fitli n\u00f6rolojik hastal\u0131k modelleri geli\u015ftirilmi\u015ftir, bunlara Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131, Huntington hastal\u0131\u011f\u0131, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131, inme, \u00e7oklu skleroz ve omurilik yaralanmas\u0131 dahildir. Son zamanlarda, germline ile transgenik ortak marmoset geli\u015ftirdik, bu da insan hastal\u0131klar\u0131n\u0131n incelenmesi i\u00e7in yeni bir hayvan modeli olarak beklentiler yaratmaktad\u0131r. Bu incelemede, ortak marmoseti m\u00fckemmel bir model sistemi olarak kullanan biyomedikal ara\u015ft\u0131rmadaki ve n\u00f6robilimdeki son geli\u015fmeleri \u00f6zetliyoruz."}
{"_id":"27822315","title":"Liver receptor homolog-1 regulates the transcription of steroidogenic enzymes and induces the differentiation of mesenchymal stem cells into steroidogenic cells.","text":"Steroid Olu\u015fturucu Fakt\u00f6r-1 (SF-1, ayr\u0131ca Ad4BP olarak da bilinir) steroidojenik ili\u015fkili genlerin birincil transkripsiyon d\u00fczenleyicisi olarak g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bununla birlikte, insan gonada SF-1 mRNA'dan \u00e7ok daha y\u00fcksek seviyelerde liver resept\u00f6r\u00fc homolog-1 (LRH-1) mRNA's\u0131 ifade edilir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131zda, SF-1'in kemik ili\u011fi k\u00f6kenli mezenkimal k\u00f6k h\u00fccrelerinin (MSCs) Leydig veya adrenokortikal h\u00fccreler gibi steroidojenik h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 tetikledi\u011fini g\u00f6sterdik. cAMP yard\u0131m\u0131yla insan MSC'lere (hMSCs) LRH-1'in eklenmesi, CYP17 gibi steroidojenik enzimlerin ifade edilmesini ve steroid hormon \u00fcreten h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 da tetikledi. LRH-1 ile transd\u00fcse edilmi\u015f hMSCs'de yap\u0131lan promot\u00f6r analizi, EMSA ve kromatin imm\u00fcnopresipitasyon testi, CYP17'nin aktivasyonunda \u00fc\u00e7 LRH-1 ba\u011flanma sitesinin sorumlu oldu\u011funu g\u00f6sterdi. \u0130mmunohistokimik \u00e7al\u0131\u015fmalar, insan Leydig h\u00fccrelerinde LRH-1 proteininin ifade edildi\u011fini ortaya koydu. hMSCs'de CYP17 promot\u00f6r b\u00f6lgesi y\u00fcksek derecede metilasyona u\u011fram\u0131\u015fken, LRH-1'in eklenmesi ve cAMP tedavisi ile demetilasyona u\u011fram\u0131\u015ft\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, LRH-1'in MSC'lerde steroidojenik \u00e7izgiyi d\u00fczenlemede ba\u015fka bir anahtar d\u00fczenleyici olabilece\u011fini ve insan Leydig h\u00fccrelerinde steroid hormon \u00fcretiminin \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"27840664","title":"Checkpoint responses to replication fork barriers.","text":"DNA replikasyonunun sadakati, genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn korunmas\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r. Aktif bir replikasyon kolu bozuldu\u011funda, birden fazla h\u00fccresel yol, replikasyon makinesini stabilize etmek ve sorunu d\u00fczeltmeye veya atlatmaya yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in i\u015fe al\u0131n\u0131r. Ancak, sorun d\u00fczeltilmezse, kolu \u00e7\u00f6kebilir, serbest DNA u\u00e7lar\u0131n\u0131 potansiyel olarak uygunsuz i\u015fleme maruz b\u0131rakabilir. Prokaryotlarda, replikasyon kolu \u00e7\u00f6k\u00fc\u015f\u00fc, replikasyon kolu yeniden kurmak i\u00e7in rekombinasyon proteinlerinin aktivitesini te\u015fvik eder. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, rekombinasyonun da \u00f6karyotik h\u00fccrelerde replikasyonla i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7ti\u011fini ve rekombinasyon proteinlerinin \u00e7\u00f6ken ancak durmayan replikasyon kollar\u0131na kar\u015f\u0131 i\u015fe al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu incelemede, olas\u0131 replikasyon kolu engellerinin (RFB) farkl\u0131 t\u00fcrlerini ve bu farkl\u0131 RFB'lerin durgun replikasyon kolunda farkl\u0131 DNA yap\u0131lar\u0131na nas\u0131l yol a\u00e7abilece\u011fini tart\u0131\u015f\u0131yoruz. S faz\u0131nda \u00e7al\u0131\u015fan DNA yap\u0131s\u0131 kontrol noktalar\u0131, farkl\u0131 RFB'lere farkl\u0131 \u015fekillerde yan\u0131t verir ve bu nedenle, DNA replikasyon kontrol noktalar\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen s\u00fcre\u00e7leri tart\u0131\u015f\u0131yoruz, \u00f6zellikle de durgun kolu stabilize eden intra-S faz kontrol noktas\u0131n\u0131n i\u015flevine dikkat \u00e7ekiyoruz."}
{"_id":"27841037","title":"Ecology, economics and political will: the vicissitudes of malaria strategies in Asia.","text":"Malarya'n\u0131n Asya'daki belgelendirilmi\u015f tarihi, 2.000 y\u0131ldan fazla bir s\u00fcredir devam etmektedir, bu s\u00fcre zarf\u0131nda hastal\u0131k, bir\u00e7ok ulus devletlerin g\u00fc\u00e7 ve refahlar\u0131nda y\u00fckselip al\u00e7ald\u0131klar\u0131 sosyoekonomik arenada \u00f6nemli bir rol oynam\u0131\u015ft\u0131r. Daha k\u0131sa bir zaman diliminde, son yar\u0131m y\u00fczy\u0131l, pirin\u00e7 tarlalar\u0131 ve ya\u011fmur ormanlar\u0131ndan da\u011flara ve ovalara kadar geni\u015f bir ekolojik \u00e7e\u015fitlili\u011fin i\u00e7inde ya\u015fayan \u00e7o\u011funlu\u011fun \u00e7o\u011funda malaryan\u0131n endemikli\u011fi ve etkisinde b\u00fcy\u00fck dalgalanmalar\u0131n bir mikrokozmosunu yans\u0131tm\u0131\u015ft\u0131r. Bu d\u00f6nem, tarihin en dramatik sosyal ve ekonomik yap\u0131, n\u00fcfus b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc, yo\u011funlu\u011fu ve hareketlili\u011fi ve siyasi yap\u0131 de\u011fi\u015fikliklerinden baz\u0131lar\u0131n\u0131 g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcr. Hepsi, bu geni\u015f d\u00fcnyan\u0131n y\u00fcz\u00fcn\u00fc de\u011fi\u015ftiren malaryan\u0131n de\u011fi\u015fen halini etkilemi\u015ftir. K\u00fcresel malarya vakalar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu \u015fu anda Afrika'da olsa da, bu y\u00fczy\u0131l\u0131n ba\u015flar\u0131nda Asya'da daha fazla insan ya\u015f\u0131yordu ve malarya programlar\u0131 \u00f6nemli ba\u015far\u0131lar elde etmeden \u00f6nce, Asya \u015fimdi k\u00fcresel bir tehdit olarak \u00e7ok ila\u00e7 direnci olan Plasmodium falciparum'un merkezini bar\u0131nd\u0131r\u0131yor, bu da yava\u015f yava\u015f tropik d\u00fcnyay\u0131 sarmaktad\u0131r. Sonuncusu, son birka\u00e7 on y\u0131lda ekonomik de\u011fi\u015fimdeki dalgalanmalar\u0131 do\u011frudan yans\u0131t\u0131r, \u00f6zellikle ticareti, ticareti ve ki\u015fisel servetleri aramak i\u00e7in hareket eden n\u00fcfuslar\u0131 veya fiziksel \u00e7at\u0131\u015fmalardan kaynaklanan talihsizliklere yakalananlar\u0131. 1950'lerden 1990'lara kadar olan d\u00f6nem, Sri Lanka'da neredeyse \"eradikasyon\"un ard\u0131ndan malaryan\u0131n yeniden ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, Hindistan'da kontrol ve yeniden ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, Kambo\u00e7ya'da sava\u015f ve sava\u015f sonras\u0131 istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n ila\u00e7 direncine etkisi, Myanmar'da uzun s\u00fcreli siyasi karga\u015fada \u015fiddetli ve serebral malaryan\u0131n artmas\u0131, Tayland'\u0131n orman s\u0131n\u0131r b\u00f6lgelerinde hastal\u0131\u011f\u0131n neredeyse tamamen ortadan kalkmas\u0131 (\u015fu anda bu b\u00f6lgelerde inat\u00e7\u0131 olarak kalmaya devam ediyor), merkezi \u00c7in'deki vivax malaryas\u0131n\u0131n bir\u00e7ok ilden temel olarak ortadan kalkmas\u0131 gibi olaylar\u0131 g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcr. Hem olumlu hem de olumsuz deneyimler, ortadan kald\u0131rma ve kontrol\u00fcn alternatif stratejiler olarak tart\u0131\u015fmas\u0131nda dersler sunmaktad\u0131r. \u00c7in, y\u0131llard\u0131r \"temel ortadan kald\u0131rma\" (eradikasyonun ba\u015fka bir ad\u0131) hedefini y\u00fcksek sesle tutmu\u015ftur, bu da WHO y\u00f6nergelerine mant\u0131kl\u0131 bir \u015fekilde kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. \u00c7in deneyimi,"}
{"_id":"27866735","title":"Global and regional risk of disabling sequelae from bacterial meningitis: a systematic review and meta-analysis.","text":"Az say\u0131da veri kayna\u011f\u0131, bakteriyel menenjitin k\u00fcresel ve b\u00f6lgesel komplikasyon riskini de\u011ferlendirmek i\u00e7in mevcuttur. Bakteriyel menenjitin neden oldu\u011fu \u00f6nemli ve az \u00f6nemli komplikasyon risklerini tahmin etmeyi, farkl\u0131 komplikasyon t\u00fcrlerinin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 tahmin etmeyi ve b\u00f6lge ve gelir d\u00fczeyine g\u00f6re riski kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. 1980 ile 2008 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yay\u0131nlanan makaleleri sistematik olarak inceledik. Standart k\u00fcresel hastal\u0131k y\u00fck\u00fc kategorileri (bili\u015fsel eksiklik, \u00e7ift tarafl\u0131 i\u015fitme kayb\u0131, motor eksiklik, n\u00f6betler, g\u00f6rme bozuklu\u011fu, hidrosefali) \u00f6nemli komplikasyonlar olarak etiketlendi. Daha az \u015fiddetli, az \u00f6nemli komplikasyonlar (davran\u0131\u015fsal sorunlar, \u00f6\u011frenme g\u00fc\u00e7l\u00fckleri, tek tarafl\u0131 i\u015fitme kayb\u0131, hipotoni, diplopi) ve \u00e7oklu sakatl\u0131klar da dahil edildi. 132 makale dahil edildi. Hastaneden taburcu olduktan sonra en az bir \u00f6nemli veya az \u00f6nemli komplikasyona sahip olma riski (IQR) 19.9% (12.3-35.3%) olarak belirlendi. En az bir \u00f6nemli komplikasyona sahip olma riski 12.8% (7.2-21.1%) ve en az bir az \u00f6nemli komplikasyona sahip olma riski 8.6% (4.4-15.3%) idi. En az bir \u00f6nemli komplikasyona sahip olma riski (IQR) pn\u00f6monik menenjitte 24.7% (16.2-35.3%), Haemophilus influenzae tip b (Hib) menenjitinde 9.5% (7.1-15.3%) ve menenjit menenjitinde 7.2% (4.3-11.2%) idi. En yayg\u0131n \u00f6nemli komplikasyon i\u015fitme kayb\u0131 (33.9%) idi ve 19.7% \u00e7oklu sakatl\u0131klara sahipti. Rastgele etkiler meta analizi, Afrika (toplam risk tahmini 25.1% [95% CI 18.9-32.0%]) ve G\u00fcneydo\u011fu Asya (21.6% [95% CI 13.1-31.5%]) b\u00f6lgelerinde Avrupa b\u00f6lgesindeki (9.4% [95% CI 7.0-"}
{"_id":"27873158","title":"Efficacy of human papillomavirus testing for the detection of invasive cervical cancers and cervical intraepithelial neoplasia: a randomised controlled trial.","text":"\n## Arka Plan\n\u0130nsan papilomavir\u00fcs\u00fc (HPV) testi, servikal intraepiteliyal neoplazi (CIN) tespitinde sitolojiye g\u00f6re daha duyarl\u0131 ancak daha az \u00f6zg\u00fcd\u00fcr. Servis kanseri tarama politikalar\u0131n\u0131n HPV testine dayal\u0131 etkinli\u011fini de\u011ferlendirdik.\n\n## Y\u00f6ntemler\n2004 Mart ve 2004 Aral\u0131k tarihleri aras\u0131nda, iki ayr\u0131 i\u015fe al\u0131m a\u015famas\u0131nda, 25-60 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki kad\u0131nlar, konvansiyonel sitoloji veya HPV testine s\u0131v\u0131 temelli sitoloji ile birlikte (ilk a\u015fama) veya tek ba\u015f\u0131na (ikinci a\u015fama) rastgele atand\u0131. Rastgeleleme, iki tarama merkezinde bilgisayar taraf\u0131ndan ve kalan yedi merkezde numaraland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f m\u00fch\u00fcrl\u00fc zarflar\u0131n ard arda a\u00e7\u0131lmas\u0131 ile yap\u0131ld\u0131. \u0130lk a\u015famada, HPV pozitif ve 35-60 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki kad\u0131nlar kolposkopiye y\u00f6nlendirilirken, 25-34 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki kad\u0131nlar, sitoloji de anormalse veya HPV testi s\u00fcrekli pozitifse kolposkopiye y\u00f6nlendirildi. \u0130kinci a\u015famada, HPV grubundaki kad\u0131nlar, HPV testi pozitifse kolposkopiye y\u00f6nlendirildi. Her a\u015famada iki tarama turu ger\u00e7ekle\u015fti ve t\u00fcm kad\u0131nlar ikinci turda sadece sitoloji testi yapt\u0131lar. \u0130lk ve ikinci tarama turlar\u0131nda tespit edilen grade 2 ve 3 CIN ve invaziv servikal kanserler birincil son nokta olarak al\u0131nd\u0131. Niyetli tarama analizi yap\u0131ld\u0131. Bu deneme, ISRCTN81678807 numaras\u0131 ile kay\u0131tl\u0131d\u0131r.\n\n## Bulgular\nHer iki a\u015fama i\u00e7in toplam 47.001 kad\u0131n sitoloji grubuna ve 47.369'u HPV testine rastgele atand\u0131. 33.851 sitoloji grubundan ve 32.998 HPV testinden ikinci turda tarama yapt\u0131. Ayr\u0131ca, ba\u015fka yerlerde yap\u0131lan tarama i\u00e7in histolojik tan\u0131lar\u0131 da elde ettik. \u0130lk turda invaziv servikal kanserlerin tespitinde iki grup aras\u0131nda benzerlik vard\u0131 (sitoloji grubu 9, HPV grubu 7, p=0.62); ikinci turda HPV grubunda hi\u00e7bir vaka tespit edilmedi, ancak sitoloji grubu 9 (p=0.004) vaka tespit etti. \u0130ki tarama turunda, 18 invaziv kanser sitoloji grubunda tespit edilirken, HPV grubunda 7 ("}
{"_id":"27889071","title":"Microcytosis, iron deficiency and thalassaemia in a multi-ethnic community: a pilot study.","text":"Mikro sitopenin (burada ortalama h\u00fccre hemoglobininin <27 pg olarak tan\u0131mlanmas\u0131) di\u011fer herhangi bir anormallik olmaks\u0131z\u0131n y\u00fcksek yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, hemoglobin bozukluklar\u0131 i\u00e7in tarama s\u0131ras\u0131nda kafa kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131na neden olan ana etkenlerden biridir. Burada, mikro sitopeni tespit edildi\u011finde, orijinal kan \u00f6rne\u011fini kullanarak plazma ferritin ve HPLC analizi rutin olarak ilerleyerek bu kafa kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zmeyi ama\u00e7layan k\u00fc\u00e7\u00fck bir pilot \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, genel pratisyenleri (GP) taraf\u0131ndan tam kan say\u0131m\u0131 i\u00e7in laboratuvara y\u00f6nlendirilen, Kuzey Londra'daki bir b\u00f6lgesel genel hastanenin laboratuvar\u0131na rastgele bir \u00f6rnek olarak 1.302 ki\u015fiydi. Etnik k\u00f6ken, anket yoluyla belirlendi. Kuzey Avrupal\u0131lar'da, mikro sitopeni erkeklerde %3'te (yar\u0131 say\u0131s\u0131 demir eksikli\u011finde) ve kad\u0131nlarda %11'de (\u00e7o\u011funlu\u011fu demir eksikli\u011finde) g\u00f6zlemlendi. Etnik az\u0131nl\u0131klar aras\u0131nda, mikro sitopeni erkeklerde %35'te (onun onda biri demir eksikli\u011finde), kad\u0131nlarda ise %45'te (neredeyse yar\u0131s\u0131 demir eksikli\u011finde) g\u00f6r\u00fcld\u00fc: kalanlarda \"muhtemel alfa talasemi\" tan\u0131s\u0131 konuldu. Sonu\u00e7 olarak, mikro sitopeni oldu\u011funda, orijinal kan \u00f6rne\u011finin plazma ferritin analizi ve hemoglobinopati tarama ile rutin olarak daha ileri analizinin, birincil bak\u0131m ve do\u011fum hizmetleri i\u00e7in daha verimli ve maliyet etkin bir laboratuvar hizmeti sa\u011flayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"27900414","title":"Crystal structure of the human AAA+ protein RuvBL1.","text":"RuvBL1, evrimsel olarak y\u00fcksek derecede korunmu\u015f bir eukariotik proteindir ve \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel aktivitelerle ili\u015fkili ATPaz (ATPaz ile ili\u015fkili AAA(+) ailesi) ailesine aittir. c-Myc ve Wnt yollar\u0131 gibi \u00f6nemli sinyal yollar\u0131nda kromatin yeniden d\u00fczenlemesi, transkripsiyonel ve geli\u015fimsel d\u00fczenleme ve DNA onar\u0131m\u0131 ve apoptozda kritik roller oynar. Burada, insan RuvBL1'in selenometiyonin varyant\u0131n\u0131n 2.2A \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte difraksiyon verileri kullan\u0131larak iyile\u015ftirilmi\u015f 3B yap\u0131s\u0131n\u0131 sunuyoruz. Kristal yap\u0131n\u0131n heksameri, ADP ba\u011fl\u0131 RuvBL1 monomerlerinden olu\u015fur. Monomerler, ATP ba\u011flama ve hidrolizine dahil olan \u00fc\u00e7 alan i\u00e7erir. ATPaz aktivitesinin RuvBL1 i\u00e7in birka\u00e7 in vivo i\u015flevi i\u00e7in gerekli oldu\u011fu g\u00f6sterilmesine ra\u011fmen, saf proteinle sadece marjinal bir aktivite tespit edebildik. Yap\u0131sal homoloji ve DNA ba\u011flama \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, ikinci alan\u0131n AAA(+) proteinler aras\u0131nda benzersiz oldu\u011funu ve bakteriyel homolog RuvB'de bulunmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu, yeni bir DNA\/RNA ba\u011flama alan\u0131d\u0131r. RuvBL1'in tek iplikli DNA\/RNA ve \u00e7ift iplikli DNA ile etkile\u015fime girdi\u011fini g\u00f6sterebildik. RuvBL1.ADP kompleksinin yap\u0131s\u0131 ve biyokimyasal sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, RuvBL1'in t\u00fcm molek\u00fcler motor \u00f6zelliklerine sahip oldu\u011funu, hatta ATP taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fclen bir helikaz bile olabilece\u011fini, ancak bir veya daha fazla hen\u00fcz belirlenmemi\u015f kofakt\u00f6r\u00fcn aktivitesi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"27907205","title":"Characteristics of a monoclonal antibody (RM124) against acute myelocytic leukemia cells.","text":"Bir monoklonal antikor, deneysel bir fare mielositik l\u00f6semi (BNML) h\u00fccrelerinden \u00fcretildi. Fare l\u00f6semi modeli, insan akut mielositik l\u00f6semiye benzeyen \u00f6nemli \u00f6zelliklere sahiptir. Monoklonal antikor (MCA) RM124, ak\u0131\u015f sitometri y\u00f6ntemleri ve kompleman ba\u011f\u0131ml\u0131 sitotoksisite testleri kullan\u0131larak BNML l\u00f6semi h\u00fccreleri, normal fare kemik ili\u011fi h\u00fccreleri ve hemopoietik k\u00f6k h\u00fccre (HSC) \u00fczerindeki etiketleme deseni a\u00e7\u0131s\u0131ndan karakterize edildi. Ak\u0131\u015f sitometresi, MCA-RM124'\u00fcn normal kemik ili\u011fi h\u00fccrelerine k\u0131yasla l\u00f6semik h\u00fccreleri \u00e7ok daha y\u00fcksek etiketledi\u011fini ortaya koydu, bu da CFU-S ve CFU-C dahil olmak \u00fczere normal gran\u00fclosit alt pop\u00fclasyonlar\u0131nda daha d\u00fc\u015f\u00fck etiketlenme yo\u011funlu\u011fuyla \u00e7apraz reaktivite g\u00f6sterdi. Sitotoksisite testleri kullan\u0131larak, l\u00f6semik h\u00fccrelerin normal hemopoietik k\u00f6k h\u00fccrelerine (CFU-S) k\u0131yasla se\u00e7ici olarak \u00f6ld\u00fcr\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc belirlendi."}
{"_id":"27910499","title":"Quantitative assessment of T-cell repertoire recovery after hematopoietic stem cell transplantation","text":"Allojenik hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre nakli (allo-HSCT) sonras\u0131 gecikmi\u015f T h\u00fccre iyile\u015fmesi ve k\u0131s\u0131tl\u0131 T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) \u00e7e\u015fitlili\u011fi, enfeksiyon ve kanser tekrar\u0131 riskinin artmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Teknik zorluklar, allo-HSCT sonras\u0131 TCR \u00e7e\u015fitlili\u011finin sad\u0131k bir \u015fekilde \u00f6l\u00e7\u00fclmesini s\u0131n\u0131rlam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, 5' ucu tamamlay\u0131c\u0131 DNA u\u00e7lar\u0131n\u0131n h\u0131zl\u0131 amplifikasyonu ile derin dizilemeyi birle\u015ftirerek, tek bir oligon\u00fckleotit \u00e7iftini kullanarak 28 allo-HSCT al\u0131c\u0131s\u0131nda TCR \u00e7e\u015fitlili\u011fini nicel olarak belirledik. Kan \u00f6rneklerinin \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131 analizi, bireysel TCR s\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131n do\u011fru belirlendi\u011fini do\u011frulad\u0131. 6 ay sonra, kordon kan\u0131 nakli al\u0131c\u0131lar\u0131 sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerin TCR \u00e7e\u015fitlili\u011fine yakla\u015ft\u0131, ancak T h\u00fccreleri t\u00fckenmi\u015f periferik kan k\u00f6k h\u00fccre nakli al\u0131c\u0131lar\u0131, CD4(+) ve CD8(+) T h\u00fccre \u00e7e\u015fitliliklerinde s\u0131ras\u0131yla 28 ve 14 kat daha d\u00fc\u015f\u00fck de\u011ferlere sahipti. 12 ay sonra, bu eksiklikler CD4(+) T h\u00fccre kompartman\u0131nda iyile\u015fmi\u015f olsa da, CD8(+) T h\u00fccre kompartman\u0131nda iyile\u015fmemi\u015fti. Genel olarak, bu y\u00f6ntem, allo-HSCT sonras\u0131 T h\u00fccre repertuar\u0131 iyile\u015fmesi hakk\u0131nda \u00f6nceden g\u00f6r\u00fclmemi\u015f g\u00f6r\u00fc\u015fler sunar ve enfeksiyon veya tekrarlama riski y\u00fcksek olan hastalar\u0131 belirlemede yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"27944135","title":"Silver sulfadiazine for the treatment of partial-thickness burns and venous stasis ulcers.","text":"ARKA PLAN Onlarca y\u0131ld\u0131r, g\u00fcm\u00fc\u015f i\u00e7eren antibiyotikler, \u00f6rne\u011fin g\u00fcm\u00fc\u015f s\u00fclfadiazin (SSD), k\u0131smi kal\u0131nl\u0131k yan\u0131klar\u0131 ve ven\u00f6z staz \u00fclserleri olan hastalarda standart \u00fcst d\u00fczey tedavi olarak uygulanmaktad\u0131r. Bu kan\u0131t temelli inceleme, a\u015fa\u011f\u0131daki ara\u015ft\u0131rma sorusuna cevap vermek amac\u0131yla haz\u0131rlanm\u0131\u015ft\u0131r: Ambulatuvar hastalarda k\u0131smi kal\u0131nl\u0131k yan\u0131klar\u0131 veya staz dermatiti \u00fclserleri olan hastalarda, \u00fcst d\u00fczey SSD kullan\u0131m\u0131, nonantibiyotik bandajlara k\u0131yasla \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131, yara iyile\u015fmesini, yeniden epitelizasyon h\u0131z\u0131n\u0131 veya enfeksiyon oranlar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirir mi?\n\nY\u00d6NTEMLER MEDLINE, EMBASE, Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi ve di\u011fer veritabanlar\u0131 arand\u0131. K\u0131smi kal\u0131nl\u0131k yan\u0131klar\u0131 veya ven\u00f6z staz \u00fclserleri olan ve \u00fcst d\u00fczey SSD veya plasebo, tuzlu bezelye sarg\u0131s\u0131, parafin bezelye, steril kuru bandaj veya nonantibiyotik nemli bandaj gibi di\u011fer \u00fcst d\u00fczey tedavi se\u00e7eneklerine rastgele ayr\u0131lan hastalar\u0131 i\u00e7eren denemeleri de\u011ferlendirdik. \u00c7\u0131kt\u0131lar \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, yara iyile\u015fmesi, yeniden epitelizasyon h\u0131z\u0131 ve enfeksiyon oranlar\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu.\n\nSONU\u00c7LAR Yan\u0131klarla ilgili aramam\u0131zda 400 potansiyel makale bulundu. \u0130nsan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in hi\u00e7bir tane dahil etme kriterlerini kar\u015f\u0131lamad\u0131. Sadece 7 hayvan \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 (1 fare, 4 s\u0131\u00e7an ve 2 domuz) soruya ilgiliydi. Bu hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 \u00e7eli\u015fkili sonu\u00e7lar verdi. Baz\u0131lar\u0131 SSD'nin k\u0131smi kal\u0131nl\u0131k yan\u0131klar\u0131n\u0131n tedavisinde kullan\u0131lmas\u0131n\u0131 desteklerken, di\u011ferleri etkilili\u011fini sorguluyor.\n\nStaz dermatiti \u00fclseri i\u00e7in aram\u0131zda 50 makale g\u00f6zden ge\u00e7irildi, bunlardan 20 \u00f6zeti incelendi ve sadece 1 makale dahil etme kriterlerini kar\u015f\u0131lad\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, SSD grubunun plaseboya k\u0131yasla 4 hafta (nispi risk 6.2, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.8-48) veya 1 y\u0131l (nispi risk 5.2, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.6-41.6) takipte tam iyile\u015fme oran\u0131nda herhangi bir anlaml\u0131 iyile\u015fme g\u00f6stermedi\u011fini ortaya koydu.\n\nSONU\u00c7 SSD'nin ambulatuvar hastalarda ya k\u0131smi kal\u0131nl\u0131k yan\u0131klar\u0131 veya st"}
{"_id":"27949347","title":"Putting p53 in Context","text":"TP53, insan kanserinde en s\u0131k mutasyona u\u011frayan gen. Fonksiyonel olarak, p53 bir dizi stres uyar\u0131c\u0131s\u0131 taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilir ve buna kar\u015f\u0131l\u0131k, h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 durdurmak i\u00e7in son derece karma\u015f\u0131k bir transkripsiyonel program\u0131 d\u00fczenler. p53 a\u011f\u0131n\u0131n bir\u00e7ok a\u00e7\u0131s\u0131 a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen, p53'\u00fcn \u00e7e\u015fitli etkilerini nas\u0131l ve hangi ba\u011flamlarda g\u00f6sterdi\u011finin net bir anlay\u0131\u015f\u0131 hala belirsizdir. p53'\u00fcn farkl\u0131 aktivitelerini nas\u0131l yorumlayabilir ve i\u015flevsizli\u011finin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 nas\u0131l anlayabiliriz? Bu, h\u00fccre tipi, mutasyon profili ve epigenetik h\u00fccre durumunun sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 nas\u0131l belirledi\u011fini ve kanserlerde p53'\u00fcn t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 aktivitelerini nas\u0131l geri kazanabilece\u011fimizi anlamam\u0131za nas\u0131l yard\u0131mc\u0131 olabilir?"}
{"_id":"27995781","title":"Modeling the evolution of culture-adapted human embryonic stem cells.","text":"\u0130nsan embriyosel k\u00f6k h\u00fccrelerinin (ES h\u00fccreleri) uzun s\u00fcreli k\u00fclt\u00fcr\u00fc, herhangi bir b\u00fcy\u00fcme avantaj\u0131na sahip ortaya \u00e7\u0131kan mutasyonlar\u0131n se\u00e7ici olarak \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131 nedeniyle ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz olarak evrimle\u015fmeye tabidir. Ancak, n\u00fcfus b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc, mutasyon oran\u0131 ve se\u00e7ilim bask\u0131s\u0131 gibi fakt\u00f6rlerin evrimsel etkileri genellikle g\u00f6z ard\u0131 edilir. Biz, bu fakt\u00f6rlerin de\u011fi\u015fikliklerinin mutlu ES h\u00fccrelerinin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 ve yay\u0131lmas\u0131n\u0131 nas\u0131l etkileyebilece\u011fini tahmin etmek i\u00e7in bir Monte Carlo sim\u00fclasyon modeli olu\u015fturduk ve bu modelin uygulanabilirli\u011fini, in vitro verilerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak do\u011frulad\u0131k. Bu sim\u00fclasyon, anahtar parametreler i\u00e7in farkl\u0131 varsay\u0131mlar alt\u0131nda beklenen k\u00fclt\u00fcr uyarlanm\u0131\u015f ES h\u00fccrelerinin olu\u015fma oran\u0131n\u0131 tahmin eder. \u00d6zellikle, n\u00fcfus b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn etkisini vurgular ve k\u00fc\u00e7\u00fck n\u00fcfuslarda h\u00fccrelerin korunmas\u0131n\u0131n anormal k\u00fclt\u00fcrlerin geli\u015fme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"28006126","title":"CD28 delivers a unique signal leading to the selective recruitment of RelA and p52 NF-kappaB subunits on IL-8 and Bcl-xL gene promoters.","text":"CD28, T lenfositlerinin tam aktivasyonu i\u00e7in en \u00f6nemli ko-stimulat\u00f6r resept\u00f6rlerinden biridir. CD28 resept\u00f6r\u00fc, T h\u00fccre antijen resept\u00f6r\u00fc (TCR) sinyallerini art\u0131rabilir ve ayr\u0131ca ba\u011f\u0131ms\u0131z sinyaller verebilir. Asl\u0131nda, B7 ile CD28'in etkile\u015fimi, TCR'ye ba\u011f\u0131ms\u0131z sinyaller \u00fcreterek IkappaB kinaz ve NF-kappaB aktivitesine yol a\u00e7abilir. Burada, TCR'ye ba\u011f\u0131ms\u0131z CD28 sinyali, NF-kappaB ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, hayatta kalma (Bcl-xL) ve inflamatuar (IL-8 ve B h\u00fccre aktivasyon fakt\u00f6r\u00fc, ancak proliferatif (IL-2) genler de\u011fil) genlerin se\u00e7ici transkripsiyonuna yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. CD28 ile uyar\u0131lan T h\u00fccreler aktif olarak IL-8 salg\u0131lar ve Bcl-xL'nin d\u00fczenlenmesi, radyasyon kaynakl\u0131 apoptozden T h\u00fccrelerini korur. CD28 taraf\u0131ndan tetiklenen genlerin transkripsiyonu, hedef promot\u00f6rlere RelA ve p52 NF-kappaB alt birimlerinin spesifik rekrutman\u0131yla sa\u011flan\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, p50 ve c-Rel, anti-CD3 uyar\u0131m\u0131ndan sonra IL-2 gen promot\u00f6r\u00fcndeki NF-kappaB sitelerine tercihli olarak ba\u011flananlar, dahil de\u011fildir. Bu nedenle, CD28'i hem hayatta kalma hem de inflamasyon i\u00e7in \u00f6nemli genleri d\u00fczenleyen bir anahtar d\u00fczenleyici olarak tan\u0131ml\u0131yoruz."}
{"_id":"28015516","title":"Netting neutrophils are major inducers of type I IFN production in pediatric systemic lupus erythematosus.","text":"Sistemik Lupus Eritematozu (SLE), n\u00fckleer antijenlere kar\u015f\u0131 tolerans\u0131n bozulmas\u0131yla karakterize edilen bir sistemik otoimm\u00fcn hastal\u0131kt\u0131r ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k komplekslerinin geli\u015fmesiyle sonu\u00e7lan\u0131r. Genomik yakla\u015f\u0131mlar, insan SLE leukositlerinin tip I interferon (IFN) ind\u00fcklenmi\u015f ve n\u00f6trofil ile ili\u015fkili transkriptleri homojen olarak ifade etti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. IFN-\u03b1'n\u0131n artm\u0131\u015f \u00fcretimi ve\/veya biyoyararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve dendritik h\u00fccre (DC) homeostaz\u0131ndaki ili\u015fkili de\u011fi\u015fiklikler, lupus patogeneziyle ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. N\u00f6trofil, lupusla uzun s\u00fcredir ili\u015fkilendirilmi\u015f olsa da, hastal\u0131\u011f\u0131n patogenezi \u00fczerindeki potansiyel rolleri hala belirsizdir. Burada, olgun SLE n\u00f6trofilinin tip I IFN taraf\u0131ndan in vivo olarak haz\u0131rland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve SLE'ye \u00f6zg\u00fc anti-ribon\u00fckleoprotein antikorlar\u0131na maruz kald\u0131klar\u0131nda \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve n\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccre tuzaklar\u0131 (NETs) salg\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. SLE NET'leri, DNA'n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra b\u00fcy\u00fck miktarda LL37 ve HMGB1 i\u00e7erir, bu da n\u00f6trofil proteinleridir ve memelilerin DNA's\u0131n\u0131 almak ve tan\u0131mak i\u00e7in plazmacitoid DC'ler (pDC'ler) taraf\u0131ndan kullan\u0131l\u0131r. Elbette, SLE NET'leri, DNA ve TLR9 (Toll-like resept\u00f6r 9) ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde y\u00fcksek seviyelerde IFN-\u03b1 \u00fcretmeye pDC'leri aktive eder. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, SLE patogenezi i\u00e7in beklenmedik bir n\u00f6trofil rol\u00fc ortaya koyuyor ve bu hastal\u0131ktaki n\u00fckleik asit tan\u0131yan antikorlar ve tip I IFN \u00fcretimi aras\u0131ndaki yeni bir ba\u011flant\u0131y\u0131 belirtiyor."}
{"_id":"28017005","title":"Assessment for selection for the health care professions and specialty training: consensus statement and recommendations from the Ottawa 2010 Conference.","text":"T\u0131pta ve sa\u011fl\u0131k meslekleri i\u00e7in se\u00e7im de\u011ferlendirmesi, ders i\u00e7i de\u011ferlendirme i\u00e7in kullan\u0131lan ayn\u0131 kalite g\u00fcvence s\u00fcre\u00e7lerini takip etmelidir. Se\u00e7imle ilgili literat\u00fcr s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r ve g\u00fc\u00e7l\u00fc teorik veya kavramsel bir temele sahip de\u011fildir. Yaz\u0131l\u0131 testler i\u00e7in, Medical College Admission Test'in (MCAT) t\u0131p fak\u00fcltesi ve lisans s\u0131nav performans\u0131 i\u00e7in \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc ge\u00e7erlili\u011fine dair kan\u0131tlar vard\u0131r. Ayr\u0131ca, \u00f6zellikle y\u00fcksek lisans giri\u015finde MCAT ile birlikte kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda mezuniyet puanlar\u0131n\u0131n \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc ge\u00e7erlili\u011fine de kan\u0131tlar vard\u0131r, ancak okul b\u0131rakma puanlar\u0131n\u0131n \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc ge\u00e7erlili\u011fi hakk\u0131nda \u00e7ok az kan\u0131t vard\u0131r. G\u00f6r\u00fc\u015fmeler, sa\u011flam bir se\u00e7im \u00f6l\u00e7\u00fct\u00fc olarak kan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7oklu mini g\u00f6r\u00fc\u015fme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, iyi \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc ge\u00e7erlilik ve g\u00fcvenilirli\u011fe i\u015faret etmi\u015ftir. Se\u00e7imde kullan\u0131lan di\u011fer \u00f6l\u00e7\u00fcmlerden, sadece ki\u015filik testlerine y\u00f6nelik artan ilgi gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 hak etmektedir. T\u0131bbi ve sa\u011fl\u0131k meslekleri programlar\u0131na eri\u015fimin geni\u015fletilmesi giderek artan bir \u00f6nceliktir ve t\u0131bbi ve sa\u011fl\u0131k meslekleri okullar\u0131n\u0131n sosyal hesap verebilirlik mandas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Geleneksel se\u00e7im \u00f6l\u00e7\u00fctleri \u00e7e\u015fitli n\u00fcfus gruplar\u0131n\u0131 ayr\u0131mc\u0131 olsa da, geni\u015fletme i\u00e7in etkisinin az kan\u0131t\u0131 vard\u0131r. Haz\u0131rl\u0131k ve ula\u015f\u0131m programlar\u0131 en \u00e7ok umut vadedenlerdir. \u00d6zetle, se\u00e7im de\u011ferlendirmesi i\u00e7in ortak alanlar \u00e7ok azd\u0131r. Gelecekteki eylem \u00f6nerileri, iyi de\u011ferlendirme ve m\u00fcfredat uyumu ilkelerinin benimsenmesi, \u00e7ok y\u00f6ntemli program yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131, \u00e7ok disiplinli \u00e7er\u00e7evelerin geli\u015ftirilmesi ve geli\u015fmi\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcm modellerinin uygulanmas\u0131 \u00fczerine odaklanmaktad\u0131r. T\u0131bbi ve sa\u011fl\u0131k meslekleri okullar\u0131n\u0131n sosyal hesap verebilirlik mandas\u0131, sosyal dahil olma, i\u015fg\u00fcc\u00fc sorunlar\u0131 ve eri\u015fimin geni\u015fletilmesi gibi konular\u0131, iyi se\u00e7im de\u011ferlendirmesi ilkelerine g\u00f6m\u00fclmesini gerektirir."}
{"_id":"28025754","title":"THE GLYOXAL BIS(2-HYDROXYANIL) METHOD MODIFIED FOR LOCALIZING INSOLUBLE CALCIUM SALTS.","text":"\u0130nsol\u00fcble kalsiyum tuzlar\u0131n\u0131 glioksal bis(2-hidroksianil) (GBHA) ile boyamak i\u00e7in, orijinal \u00e7\u00f6zeltisi 0.4% GBHA'y\u0131 mutlak etanolde 2 ml ve 0.3 ml'lik su bazl\u0131 5% NaOH'yu i\u00e7eren ve sadece \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr kalsiyum tuzlar\u0131n\u0131 boyamaya s\u0131n\u0131rl\u0131 olan, a\u015fa\u011f\u0131daki \u015fekilde de\u011fi\u015ftirilmi\u015ftir: 1, mutlak etanolde 0.4% GBHA'y\u0131 0.6 ml'lik 10% su bazl\u0131 NaOH i\u00e7inde 2 ml olarak; 11, 0.1 gram GBHA'y\u0131 75% etanolde 3.4% NaOH i\u00e7inde 2 ml olarak. Kalsiyumun yay\u0131lmas\u0131n\u0131 ve kayb\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in, dokular dondurma-alt de\u011fi\u015ftirme veya dondurma-kurutma y\u00f6ntemiyle i\u015flenmi\u015ftir ve parafin \u00e7\u0131kar\u0131lmadan kesitler boyanm\u0131\u015ft\u0131r. De\u011fi\u015fiklik I, 1 veya 2 damla kesite yerle\u015ftirildi\u011finde yava\u015f\u00e7a kuruyup GBHA ve NaOH'yu \u00e7\u00f6z\u00fcnmez kalsiyum tuzlar\u0131na konsantre etti\u011finde etkilidir. De\u011fi\u015fiklik II, kesite d\u00f6k\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde ve 5 dakika boyunca boyanmas\u0131na izin verildi\u011finde etkilidir. Boyanm\u0131\u015f kayd\u0131r\u0131c\u0131lar, kalsiyum i\u00e7in \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc sa\u011flamak amac\u0131yla 90% etanolde 15 dakika boyunca KCN ve Na2CO3'le doygunla\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r, ard\u0131ndan 95% etanolde 0.1% her birinden h\u0131zl\u0131 k\u0131rm\u0131z\u0131 ve safranin ile kar\u015f\u0131 boyan\u0131r."}
{"_id":"28069701","title":"Detecting selective sweeps: a new approach based on hidden markov models.","text":"Se\u00e7ici s\u00fcr\u00fc\u015flerin SNP verilerine dayal\u0131 olarak tespit edilmesi ve konumland\u0131r\u0131lmas\u0131 son zamanlarda \u00f6nemli bir ilgi oda\u011f\u0131 haline geldi. Burada, DNA dizilerinde se\u00e7ici s\u00fcr\u00fc\u015flerin tespitinde gizli Markov modellerinin (HMM'ler) kullan\u0131m\u0131n\u0131 sunuyoruz. Daha \u00f6nce yay\u0131nlanan y\u00f6ntemler gibi, HMM'lerimiz sit frekans spektrumunu ve dizideki \u00e7e\u015fitlili\u011fin mekansal desenini kullanarak se\u00e7imi belirler. Daha \u00f6nceki yakla\u015f\u0131mlara k\u0131yasla, HMM'lerimiz ba\u011flant\u0131l\u0131 sitler aras\u0131ndaki korelasyon yap\u0131s\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131k bir \u015fekilde modellemektedir. Y\u00f6ntemlerimizin tespit g\u00fcc\u00fc ve se\u00e7ilmi\u015f site konumunu tahmin etme do\u011frulu\u011fu, sabit boyutlu n\u00fcfuslar i\u00e7in rekabet eden y\u00f6ntemlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir. Ancak, n\u00fcfus darbeleri durumunda, y\u00f6ntemlerimiz genellikle daha az yanl\u0131\u015f pozitif g\u00f6sterdi."}
{"_id":"28071965","title":"A Balance between Secreted Inhibitors and Edge Sensing Controls Gastruloid Self-Organization.","text":"\u0130nsan embriyonik geli\u015fimin en erken y\u00f6nleri hala gizemini koruyor. \u0130nsan embriyosunda desen olaylar\u0131n\u0131 modellemek i\u00e7in, mikropatternli bir alt yap\u0131 \u00fczerinde yeti\u015ftirilen ve BMP4 ile farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan insan embriyosel k\u00f6k h\u00fccre (hESCs) kolonileri kulland\u0131k. Bu gastruloidler, memelilerin germ katmanlar\u0131n\u0131n embriyonik d\u00fczenini yeniden canland\u0131r\u0131r ve insan gastrulay\u0131 \u015fekillendiren yap\u0131sal ve sinyalle\u015fme mekanizmalar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir test sa\u011flar. Yap\u0131sal olarak, y\u00fcksek yo\u011funluklu hESCs, koloninin ortas\u0131nda yanlar\u0131nda d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc \u03b2'nin (TGF-\u03b2) resept\u00f6rlerini lokalize ederken, kenarda apikal lokalizasyonda resept\u00f6rleri korur. Bu yeniden konumland\u0131rma, merkezi h\u00fccreleri apikal uygulanan ligandalardan yal\u0131t\u0131rken, alt k\u0131s\u0131mdan sunulanlara yan\u0131t vermelerini sa\u011flar. Ayr\u0131ca, BMP4 kendi inhibit\u00f6r\u00fc NOGGIN'i do\u011frudan tetikler, bu da desenlemeyi sa\u011flayan bir reaksiyon-yay\u0131l\u0131m mekanizmas\u0131 olu\u015fturur. Gastruloidlerde insan kader konumland\u0131rmas\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in kenar\u0131 alg\u0131lama ve inhibit\u00f6rlerin entegrasyonunu i\u00e7eren bir nicel model geli\u015ftiriyoruz ve potansiyel olarak insan embriyosunda da."}
{"_id":"28086354","title":"Tenectin is a novel alphaPS2betaPS integrin ligand required for wing morphogenesis and male genital looping in Drosophila.","text":"Yeti\u015fkin yap\u0131lar\u0131n morfogenezisi, holometabolus b\u00f6ceklerde ecdysteroidler ve gen\u00e7lik hormonlar\u0131 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir ve h\u00fccre y\u00fczey entegrin resept\u00f6rleri ve bunlar\u0131n d\u0131\u015f h\u00fccre matrisi (ECM) ligandlar\u0131 taraf\u0131ndan arac\u0131lanan h\u00fccre-h\u00fccre etkile\u015fimleri i\u00e7erir. Bu ba\u011flanma molek\u00fclleri ve hormonlar taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmeleri iyi karakterize edilmemi\u015ftir. Yeni tan\u0131mlanan bir ECM molek\u00fcl\u00fc olan tenektinin gen yap\u0131s\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz ve bu molek\u00fcl\u00fcn, yeti\u015fkin kanat ve erkek \u00fcreme organlar\u0131n\u0131n do\u011fru morfogenezisi i\u00e7in gerekli hormonla d\u00fczenlenmi\u015f bir ECM proteini oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Tenektinin PS2 entegrin resept\u00f6rleri i\u00e7in yeni bir ligand olarak i\u015flevi, hem sineklerde genetik etkile\u015fimlerle hem de k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f h\u00fccrelerde h\u00fccre yay\u0131lmas\u0131 ve h\u00fccre ba\u011flanmas\u0131 deneyleriyle g\u00f6sterilmektedir. PS2 entegrin resept\u00f6rleri ile etkile\u015fimi, RGD ve RGD benzeri motiflere ba\u011fl\u0131d\u0131r. Tenektinin erkek \u00fcreme organlar\u0131n\u0131n d\u00f6ng\u00fcsel morfogenezisinde oynad\u0131\u011f\u0131 rol, sol-sa\u011f asimetrinin ger\u00e7ekle\u015ftirilmesinde PS entegrin resept\u00f6rlerinin rol\u00fcne dair deneylere yol a\u00e7t\u0131."}
{"_id":"28107602","title":"Schedule-dependent interaction between anticancer treatments","text":"Onkogen MDMX, bir\u00e7ok kanser t\u00fcr\u00fcnde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilir ve bu da t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 p53'\u00fcn bask\u0131lanmas\u0131na neden olur. MDMX'in \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fc engelleyen inhibit\u00f6rler, p53'\u00fc yeniden etkinle\u015ftirerek DNA hasar\u0131na neden olan ila\u00e7lar\u0131n etkisini art\u0131rabilir. Ancak, \u015fu anda MDMX inhibisyonunun p53 sinyal yolunu ve DNA hasar\u0131na kar\u015f\u0131 h\u00fccre duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fi konusunda nicel bir anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z yok. Canl\u0131 h\u00fccre g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi, MDMX'in yoklu\u011funun tek h\u00fccrelerde p53 birikiminin iki farkl\u0131 evresini tetikledi\u011fini g\u00f6sterdi: \u0130lk olarak, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinden sonraki bir ilkel sal\u0131n\u0131m, ard\u0131ndan d\u00fc\u015f\u00fck ampirlikte sal\u0131n\u0131mlar. DNA hasar\u0131na verilen yan\u0131t bu iki evrede keskin \u015fekilde farkl\u0131yd\u0131; ilk evrede, MDMX'in yoklu\u011fu, DNA hasar\u0131 ile birlikte h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetiklemek i\u00e7in sinerjikti, ancak ikinci evrede, MDMX'in yoklu\u011fu h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc engelledi. Bu nedenle, sinyal dinamikleri ve h\u00fccre durumlar\u0131 hakk\u0131nda nicel bir anlay\u0131\u015f, \u00e7ift ila\u00e7 y\u00f6netiminin en uygun zamanlamas\u0131n\u0131 tasarlamak i\u00e7in \u00f6nemlidir."}
{"_id":"28138927","title":"Potent, Selective, and Orally Bioavailable Inhibitors of VPS34 Provide Chemical Tools to Modulate Autophagy in Vivo.","text":"Otofaji, h\u00fccre bile\u015fenlerinin lizosom ba\u011f\u0131ml\u0131 par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen dinamik bir s\u00fcre\u00e7tir. Son zamanlarda otofaji \u00fczerine \u00e7al\u0131\u015fma, g\u00fcvenilir farmakolojik ara\u00e7lar\u0131n eksikli\u011fi nedeniyle zorla\u015fm\u0131\u015f olsa da, \u015fimdi otofaji i\u00e7in gerekli olan PI 3-kinaz VPS34'\u00fc mod\u00fcle etmek i\u00e7in se\u00e7ici inhibit\u00f6rler mevcuttur. Burada, g\u00fc\u00e7l\u00fc ve se\u00e7ici VPS34 inhibit\u00f6rlerinin ke\u015ffini, farmakokinetik (PK) \u00f6zelliklerini ve h\u00fccre ve fare modellerinde otofajiyi inhibe etme yeteneklerini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz."}
{"_id":"28149602","title":"The role of neutrophils in the pathogenesis of systemic lupus erythematosus.","text":"DE\u011eERLEND\u0130RME Son ke\u015fifler, n\u00f6trofilerin sistemik otoimm\u00fcn hastal\u0131klar, \u00f6zellikle sistemik lupus eritematozus (SLE) de dahil olmak \u00fczere organ hasar\u0131n\u0131n geli\u015fimi ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli d\u00fczenleyiciler olarak rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir.\n\nSON BULGULAR \u00c7e\u015fitli olas\u0131 SLE biyomarker'lar\u0131 n\u00f6trofil ile ilgilidir, bunlara n\u00f6trofil gran\u00fcl proteinleri ve histonlar, n\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccre tuza\u011f\u0131 (NET) olu\u015fumu s\u0131ras\u0131nda post-translasyonel modifikasyonlar ge\u00e7irerek dahil edilir. Kemik ili\u011finde, lupus n\u00f6trofileri, en az\u0131ndan k\u0131smen, artm\u0131\u015f tip-I interferon, TNF-alfa (TNF\u03b1) ve B h\u00fccre uyar\u0131c\u0131 fakt\u00f6rler B h\u00fccre aktivasyon fakt\u00f6r\u00fc (BAFF) ve proliferasyon tetikleyici ligand (APRIL) \u00fcretimi yoluyla B ve T h\u00fccre bozukluklar\u0131n\u0131 tetikleyebilir. Lupus n\u00f6trofileri ve \u00f6zellikle lupus d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu gran\u00fclositleri (bir ayr\u0131 patogenik alt k\u00fcme), SLE'deki zararl\u0131 rollerine ilgili olabilecek epigenetik modifikasyonlar ve genomik de\u011fi\u015fiklikler sergiler. Lupus NET'leri taraf\u0131ndan d\u0131\u015fa sal\u0131nan proteinler ve enzimler, endoteliyel apoptozu tetikleyerek ve lipoproteinleri oksitleyerek vask\u00fcler sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 etkileyebilir. Peptidilarginin deiminaz inhibit\u00f6rleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla NET olu\u015fumu engellenmesi, fare \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda lupus fenotipini ve aterosklerozu ortadan kald\u0131r\u0131r.\n\n\u00d6ZET Son ke\u015fifler, n\u00f6trofilerin, d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu gran\u00fclositler ve anormal NET olu\u015fumu ve temizlenmesinin SLE patogenezi i\u00e7in \u00f6nemli roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 desteklemektedir. Gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisinde bu uyar\u0131c\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yollar\u0131na nas\u0131l se\u00e7ici olarak hedeflenebilece\u011fini odaklamal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"28164534","title":"Enhancement of proteasome function by PA28\u03b1 overexpression protects against oxidative stress.","text":"Ana i\u015flevi, h\u00fccre i\u00e7i proteinlerin hedefli par\u00e7alanmas\u0131 olan proteazomdur. Proteazom i\u015flev bozuklu\u011fu, deneysel kardiyomiopatilerde g\u00f6zlemlenmi\u015f ve insan kongestif kalp yetmezli\u011fi ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. \u015eu anda, proteazom par\u00e7alay\u0131c\u0131 i\u015flevini art\u0131ran \u00f6nlemler bulunmamaktad\u0131r, ancak bu, proteazom i\u015flev bozuklu\u011funun patojenik rol\u00fcn\u00fc test etmek i\u00e7in yararl\u0131 olabilir ve \u00f6nemli tedavi potansiyeline sahip olabilir. 20S proteazomla ili\u015fkili proteazom aktivasyon fakt\u00f6r\u00fc 28 (PA28) bu antijen i\u015fleme rol\u00fcne katk\u0131da bulunabilir. Bununla birlikte, PA28'in antijen sunumunun \u00f6tesinde herhangi bir \u00f6nemli rol\u00fc olup olmad\u0131\u011f\u0131 belirsizdir, ancak belirli tip kardiyomiopatilerde PA28'in ifadesinin artmas\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Burada, PA28\u03b1'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi (PA28\u03b1OE), PA28\u03b2'yi istikrara kavu\u015fturdu\u011funu, 11S proteazomlar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f yeni do\u011fan s\u0131\u00e7an kardiyomiyositlerde daha \u00f6nce do\u011frulanm\u0131\u015f bir proteazom yer de\u011fi\u015ftirme substrat\u0131 (GFPu) olan bir proteazomun par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. PA28\u03b1OE, H2O2 ile ind\u00fcklenen protein karbonil art\u0131\u015flar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131 ve k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f kardiyomiyositlerde temel ko\u015fullarda veya H2O2 stresi alt\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde apoptozu bast\u0131rd\u0131. Sonu\u00e7 olarak, PA28\u03b1OE'nin 11S proteazomlar\u0131 art\u0131rabilece\u011fini, hatal\u0131 ve oksitlenmi\u015f proteinlerin proteazom taraf\u0131ndan ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 art\u0131rabilece\u011fini ve kardiyomiyositlerde oksidatif strese kar\u015f\u0131 koruyabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz, bu da anormal h\u00fccre proteinlerinin proteazomik par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in \u00e7ok arzulanan bir yol sa\u011flar."}
{"_id":"28193026","title":"A unified concept of species and its consequences for the future of taxonomy","text":"G\u00fcn\u00fcm\u00fcz t\u00fcr kavramlar\u0131 \u00e7e\u015fitlidir. Bununla birlikte, hepsi t\u00fcrlerin pop\u00fclasyon d\u00fczeyinde biyolojik organizasyonun ayr\u0131 evrimle\u015fen bir b\u00f6l\u00fcm segmenti oldu\u011fu temel fikriyle payla\u015f\u0131r. \u0130kincil \u00f6zellikler (\u00f6rne\u011fin, i\u00e7sel \u00fcreme izolasyonu, monofili, tan\u0131layabilirlik) t\u00fcr olarak kabul edilmeleri i\u00e7in gerekli olan \u00f6zelliklerdir. Birle\u015fik t\u00fcr kavram\u0131, ortak temel fikri olan ayr\u0131 evrimle\u015fen bir b\u00f6l\u00fcm segmenti olarak t\u00fcrlerin tek gerekli \u00f6zelli\u011fini yorumlayarak ve \u00e7e\u015fitli ikincil \u00f6zellikleri ya ilgili kan\u0131tlar olarak t\u00fcr ayr\u0131l\u0131\u011f\u0131 de\u011ferlendirmesi i\u00e7in ya da farkl\u0131 alt kategorileri tan\u0131mlayan \u00f6zellikler olarak (\u00f6rne\u011fin, \u00fcreme izole t\u00fcrler, monofilik t\u00fcrler, tan\u0131layabilir t\u00fcrler) ele alarak elde edilebilir. Bu birle\u015fik t\u00fcr kavram\u0131, taksonomi i\u00e7in bir dizi sonu\u00e7 do\u011furur, bunlara \u015funlar dahildir: ay\u0131rt edilmemi\u015f ve tan\u0131lanamayan \u00e7izgilerin t\u00fcrler olarak tan\u0131nmas\u0131 gerekti\u011fi, t\u00fcrlerin birle\u015febilece\u011fi, t\u00fcrlerin di\u011fer t\u00fcrlerin i\u00e7inde g\u00f6m\u00fclebilece\u011fi, t\u00fcr kategorisinin bir taksonomik s\u0131ralama olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu sonu\u00e7lara uyum sa\u011flamak i\u00e7in yeni taksonomik uygulamalar ve kurallara ihtiya\u00e7 duyuldu\u011fu. Birle\u015fik t\u00fcr kavram\u0131na kabul, taksonomi i\u00e7in baz\u0131 radikal sonu\u00e7lara sahiptir, ancak ayn\u0131 zamanda t\u00fcr kategorisinin genel kavramsalla\u015ft\u0131rmas\u0131nda yar\u0131m y\u00fczy\u0131ldan fazla s\u00fcredir devam eden bir de\u011fi\u015fimi de yans\u0131t\u0131r; taksonomik s\u0131ralamalar\u0131n bir \u00fcyesi olarak t\u00fcr kategorisini g\u00f6rmekten, biyolojik organizasyonun bir d\u00fczeyi olan do\u011fal bir t\u00fcr olarak \u00fcyelerini g\u00f6rmeye do\u011fru bir kayma. Bu de\u011fi\u015fim, s\u0131n\u0131fland\u0131rma organizmalar\u0131n yararl\u0131 faaliyetinden, evrimsel s\u0131n\u0131rlar ve filogenetik ili\u015fkiler hakk\u0131ndaki hipotezleri test etme bilimsel faaliyetine odaklanan sistematik (taksonomi dahil) disiplinindeki daha genel bir kaymaya ba\u011fl\u0131d\u0131r. Birle\u015fik t\u00fcr kavram\u0131, bu kavramsal de\u011fi\u015fimin do\u011fal bir sonucudur ve t\u00fcrlerin biyolojinin temel birimlerinden biri olarak daha tam kabul\u00fcn\u00fc temsil eder. Bu nedenle, birle\u015fik t\u00fcr kavram\u0131, taksonominin gelece\u011fi i\u00e7in merkezidir."}
{"_id":"28195565","title":"Regulation of the small GTP-binding protein Rho by cell adhesion and the cytoskeleton.","text":"Serumdan gelen \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr fakt\u00f6rler, \u00f6rne\u011fin lisofosfatik asit (LPA), bu fakt\u00f6rlerin aktin stres lifleri ve odakl\u0131 ba\u011flar olu\u015fturmada Rho'ya ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde etkide bulunma yeteneklerine dayanarak k\u00fc\u00e7\u00fck GTP ba\u011flay\u0131c\u0131 protein Rho'yu aktive etti\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. D\u0131\u015f ortam matrislerine (ECM) h\u00fccre ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 da Rho'yu aktive etti\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr, ancak bu nokta tart\u0131\u015fmal\u0131 olmu\u015ftur, \u00e7\u00fcnk\u00fc Rho aktivitesindeki de\u011fi\u015fiklikleri ECM'nin odakl\u0131 ba\u011flar\u0131n olu\u015fumuna yap\u0131sal katk\u0131lar\u0131ndan ay\u0131rt etmek zordur. Bu sorular\u0131 ele almak i\u00e7in, h\u00fccre i\u00e7i Rho'nun GTP ba\u011fl\u0131 durumunu belirlemek i\u00e7in bir test geli\u015ftirdik. Fibronektin kapl\u0131 tabaklara Swiss 3T3 h\u00fccrelerinin yerle\u015ftirilmesi, ge\u00e7ici bir Rho inhibisyonu ile sonu\u00e7land\u0131, ard\u0131ndan Rho aktivite faz\u0131 geldi. Bu aktivite faz\u0131, serumla b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131ld\u0131. Serum yoksun ba\u011fl\u0131 h\u00fccrelerde, LPA ge\u00e7ici Rho aktivitesini ind\u00fcklerken, ask\u0131da h\u00fccrelerde Rho aktivitesi s\u00fcrd\u00fcr\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca, ask\u0131da h\u00fccrelerde serum varl\u0131\u011f\u0131nda ba\u011fl\u0131 h\u00fccrelere k\u0131yasla daha y\u00fcksek Rho aktivitesi g\u00f6zlemlendi. Bu veriler, ba\u011fl\u0131l\u0131\u011fa ba\u011f\u0131ml\u0131 bir negatif geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, hem sitokalsin D hem de kol\u015fisin, stres lifleri ve odakl\u0131 ba\u011flar \u00fczerindeki z\u0131t etkilerine ra\u011fmen Rho aktivitesini tetikledi\u011fini g\u00f6zlemledik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, ECM, sitotik iskelet yap\u0131lar\u0131 ve \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr fakt\u00f6rlerin Rho aktivitesinin d\u00fczenlenmesinde hepsinin katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"28206748","title":"Core binding factors are necessary for natural killer cell development and cooperate with Notch signaling during T-cell specification.","text":"CBFbeta, \u00e7ekirdek ba\u011flama fakt\u00f6rlerinin (CBF'ler) DNA'ya ba\u011flanmayan alt birimidir. CBFbeta seviyeleri azalt\u0131lm\u0131\u015f fareler, T-lenfosit ancak B-lenfosit geli\u015fimi konusunda erken ve ciddi kusurlar g\u00f6sterir. Burada, CBFbeta'n\u0131n do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc (NK) h\u00fccre geli\u015fiminin \u00e7ok erken a\u015famalar\u0131nda da gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, T-lenfosit geli\u015fiminin belirleme a\u015famas\u0131nda abort oldu\u011funu kan\u0131tl\u0131yoruz, \u00e7\u00fcnk\u00fc Gata3 ve Tcf7'nin ifadesi, T lenfosit belirleme i\u00e7in anahtar d\u00fczenleyicileri kodlayan, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azal\u0131r ve i\u015flevsel timik \u00f6nc\u00fcller de azal\u0131r. S\u00fcrekli aktif Notch veya IL-7 sinyali, CBFbeta yetersiz h\u00fccrelerin T-lenfosit geni\u015flemesi veya farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 geri getiremez ve Notch sinyalizasyonunun eksikli\u011fini telafi etmek i\u00e7in Runx1 veya CBFbeta'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi de i\u015fe yaramaz. Bu nedenle, pretimik h\u00fccrelerin Notch'a uygun \u015fekilde yan\u0131t verme yetene\u011fi, CBFbeta'ya ba\u011fl\u0131d\u0131r ve her iki sinyal de T-lenfosit geli\u015fim program\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirmek i\u00e7in birle\u015fir."}
{"_id":"28207326","title":"VEGF and podocytes in diabetic nephropathy.","text":"Vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-A (VEGF-A), podositler taraf\u0131ndan salg\u0131lanan bir proteindir ve endotel h\u00fccreleri, podositler ve mesangiyal h\u00fccrelerin hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. VEGF-A, slit-diafragma sinyalini d\u00fczenler ve podosit \u015feklinin VEGF resept\u00f6r\u00fc 2-nefrin-nck-aktin etkile\u015fimleri yoluyla kontrol\u00fcn\u00fc sa\u011flar. Kronik hiperglisemi ile ili\u015fkili a\u015f\u0131r\u0131 podosit VEGF-A ve d\u00fc\u015f\u00fck endotel nitrik oksit, diyabetik nefropati geli\u015fimi ve ilerlemesini tetikler. Diyabetik ortam, VEGF-A ve nitrik oksit yollar\u0131 aras\u0131ndaki anormal diyalogun artmas\u0131na neden olarak oksidatif stresi artt\u0131r\u0131r. Bu patojenik molek\u00fcler mekanizmalar hakk\u0131ndaki son bulgular, diyabetik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in yeni tedavi hedefleri sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"28230867","title":"Detection and distribution patterns of telomerase activity in insects.","text":"\u00c7o\u011fu b\u00f6ce\u011fin telomerleri pentan\u00fckleotit (TTAGG)n tekrarlar\u0131ndan olu\u015fur, ancak bu tekrarlar Dipteralar ve baz\u0131 di\u011fer b\u00f6cek t\u00fcrlerinde yoktur, burada telomere b\u00f6lgeleri belki de telomeraz olmadan korunmaktad\u0131r. B\u00f6ceklerde \u00e7e\u015fitli ve al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k telomere olu\u015fumunu anlamak i\u00e7in, daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015f bir b\u00f6cek telomeraz\u0131n karakteristik \u00f6zelliklerini incelemi\u015f olduk. Modifiye edilmi\u015f telomerik tekrar amplifikasyon protokol\u00fc (TRAP) kullanarak, ilk olarak kriketlerde, kar\u0131ncalar\u0131nda ve iki Lepidoptera b\u00f6ce\u011fi t\u00fcr\u00fcnde telomeraz aktivitesi tespit ettik. Kriket ve kar\u0131ncalar\u0131n telomerazlar\u0131 dATP, dGTP ve dTTP'yi alt madde olarak gerektirirken, dCTP'yi gerektirmez ve TRAP \u00fcr\u00fcnlerinin dizilemesi, (TTAGG)n tekrarlar\u0131n\u0131n telomeraz taraf\u0131ndan sentezlendi\u011fini ortaya koydu. Kar\u0131ncalar\u0131n telomeraz\u0131 hem somatik (ya\u011f dokusu, kas ve sinir dokular\u0131) hem de germ hatt\u0131 (testis) h\u00fccrelerinde tespit edildi, bu da bu enzimin yeti\u015fkin a\u015famada dokuya \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde d\u00fczenlenmedi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Kriketlerde ve kar\u0131ncalar\u0131nda y\u00fcksek seviyelerde telomeraz aktivitesi tespit ederken, Bombyx mori'nin (ipek b\u00f6ce\u011fi) t\u00fcm dokular\u0131 ve h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde ve iki Drosophila ve bir Sarcophaga h\u00fccre hatt\u0131nda aktivite tespit edemedik. Bu, Dipteralar b\u00f6ceklerinin telomerlerini telomeraz olmadan korudu\u011fu teorisini desteklemektedir."}
{"_id":"28243325","title":"Conversion of the lac repressor into an allosterically regulated transcriptional activator for mammalian cells.","text":"Yeni bir memeliye \u00f6zg\u00fc d\u00fczenleyici sistem, Escherichia coli lac bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131 ile olu\u015fturuldu. Lac bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n kodlama b\u00f6lgesini, simian vir\u00fcs\u00fc 40 (SV40) b\u00fcy\u00fck t\u00fcm\u00f6r antijeni ve herpes basit vir\u00fcs tipi 1 viriyon proteini 16'dan transkripsiyon aktivite alan\u0131n\u0131 ve n\u00fckleer lokalizasyon sinyalini i\u00e7erecek \u015fekilde de\u011fi\u015ftirerek memeliye \u00f6zg\u00fc bir transkripsiyon aktivat\u00f6r\u00fcne d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrd\u00fck. Lac aktivat\u00f6r proteini (LAP) f\u00fczyonlar\u0131, birka\u00e7 promot\u00f6r\u00fcn g\u00fc\u00e7l\u00fc aktivat\u00f6rleriydi, bu promot\u00f6rler lac operat\u00f6r dizilerini transkripsiyon biriminin yukar\u0131 veya a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda i\u00e7eriyordu. Tek bir lac operat\u00f6r\u00fc transaktiviteyi sa\u011flarken, birka\u00e7 operat\u00f6r k\u0131sa bir mesafeyle ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda sinergistik bir \u015fekilde \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. 14 veya 21 operat\u00f6r dizisine sahip promot\u00f6rler, LAP'e yan\u0131t olarak en az 1.000 kat kadar ind\u00fcklendi, HeLa h\u00fccrelerinde SV40 erken promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn aktivitesinin 20-30 kat\u0131na ula\u015ft\u0131. Aktivite, isopropil-beta-D-tiogalaktosid (IPTG) ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde bask\u0131lanarak, LAP'in t\u00fcmosterik d\u00fczenlemede gerekli i\u015flevleri korudu\u011funu g\u00f6sterdi. LAP, ayn\u0131 zamanda bir bask\u0131lay\u0131c\u0131 olarak da i\u015flev g\u00f6rd\u00fc, bir SV40 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn ekspresyonunu, TATA kutusunun hemen a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda bir operat\u00f6r i\u00e7eren bir operat\u00f6rle bask\u0131lad\u0131. Son olarak, genetik se\u00e7me y\u00f6ntemleri geli\u015ftirildi, b\u00f6ylece LAP'i ifade eden h\u00fccre hatlar\u0131, ya sabit ya da birincil h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinden y\u00fcksek s\u0131kl\u0131kta elde edilebilir."}
{"_id":"28247027","title":"Antigen availability determines CD8\u207a T cell-dendritic cell interaction kinetics and memory fate decisions.","text":"T h\u00fccreleri, antijen (Ag) ta\u015f\u0131yan dendritik h\u00fccreler (DC) taraf\u0131ndan lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde \u00fc\u00e7 a\u015famada aktive edilir. \u0130lk a\u015faman\u0131n ge\u00e7ici ve seri DC-T h\u00fccresi etkile\u015fimlerinin s\u00fcresi, Ag dozu ile ters orant\u0131l\u0131d\u0131r. \u0130kinci a\u015fama, kararl\u0131 DC-T h\u00fccresi temaslar\u0131 ile karakterize edilir ve tam anlam\u0131yla T h\u00fccresi aktive edilmesi i\u00e7in gerekli oldu\u011funa inan\u0131l\u0131r. Burada, bu durumun b\u00f6yle olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. CD8\u207a T h\u00fccreleri, d\u00fc\u015f\u00fck doz, k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc Ag sunan DC'lerle etkile\u015fime girdi\u011finde, a\u015fama 2'ye ge\u00e7i\u015f yapmad\u0131, ancak daha y\u00fcksek Ag dozu a\u015fama 2 ge\u00e7i\u015fini sa\u011flad\u0131. Her iki antijenik konstelasyon da T h\u00fccre proliferasyonu ve etkili farkl\u0131la\u015fmay\u0131 te\u015fvik etti ancak 12 saat ve 24 saatte farkl\u0131 transkriptom imzalar\u0131 verdi. A\u015fama 2'yi deneyimleyen T h\u00fccreleri uzun s\u00fcreli haf\u0131za geli\u015ftirdi, ancak kararl\u0131 temaslar\u0131 olmayan ko\u015fullar ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k unutkanl\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Bu nedenle, T h\u00fccreleri Ag maruziyetinden saatler sonra kader kararlar\u0131 verir, uzun s\u00fcreli haf\u0131za veya ba\u015far\u0131s\u0131z etkili yan\u0131tlara yol a\u00e7ar, bu da DC-T h\u00fccre etkile\u015fim kinetikleriyle ili\u015fkilidir."}
{"_id":"28249680","title":"BAX\/BAK-independent mitoptosis during cell death induced by proteasome inhibition?","text":"Proteasom inhibit\u00f6rleri, kanser h\u00fccrelerinin h\u0131zl\u0131 \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikler. G\u00f6steriyoruz ki, epitel kanser h\u00fccrelerinde, bu \u00f6l\u00fcm, BIK, BIM, MCL-1S, NOXA ve PUMA gibi birka\u00e7 BH3-sadece proteinin dramatik ve e\u015fzamanl\u0131 artmas\u0131yla ili\u015fkilidir, ayr\u0131ca p53. Bu proteinlerin y\u00fcksek seviyeleri, do\u011frudan proteazomal par\u00e7alanmalar\u0131n\u0131n inhibisyonu, transkripsiyonun ind\u00fcklenmesi ve aktif \u00e7evirinin sonucu gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Sonraki h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc, BAX ve muhtemelen BAK'dan ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r ve i\u00e7sel mitokondriyal apoptoz yolunu takip eder. MG132 gibi bir prototipik proteasom inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn neden oldu\u011fu h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc ba\u015flatan molek\u00fcler olaylar\u0131n zincirini tan\u0131ml\u0131yoruz, bu da h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde mitokondrilerde BH3-sadece proteinlerin birikimiyle ba\u015flar, mitokondriyal zar\u0131n ge\u00e7irgenle\u015fmesiyle devam eder ve daha sonra DeltaPsi(m)'nin kayb\u0131yla sonu\u00e7lan\u0131r, bu da mitokondriyal ultra yap\u0131da kal\u0131c\u0131 de\u011fi\u015fikliklere, mitokondriyal a\u011f\u0131n par\u00e7alanmas\u0131na ve kritik mitokondriyal i\u015flevlerin zararl\u0131 bozulmas\u0131na yol a\u00e7ar. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z ayr\u0131ca, BAX\/BAK proteinlerinin i\u015flevsel olmayan kanser h\u00fccrelerini \u00f6ld\u00fcrmek i\u00e7in proteasom inhibit\u00f6rlerinin daha geni\u015f kullan\u0131m\u0131n\u0131n bir mant\u0131\u011f\u0131n\u0131 da ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"28264919","title":"Site of action of a ribosomal RNA methylase responsible for resistance to erythromycin and other antibiotics.","text":"Erytrokin direnci sa\u011flayan enzim, \u00fcretici organizma Streptomyces erythraeus'ta bir adenin kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 dimetil eder. Bu, Bacillus stearothermophilus 23S rRNA'da Escherichia coli 23S RNA'daki Ade 2058 kal\u0131nt\u0131s\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k gelir. Makrolidlere, linkomikine ve streptogramin B ile ili\u015fkili antibiyotiklere direnci sa\u011flayan Staphylococcus aureus'daki metilaz, ayn\u0131 sitede etki g\u00f6sterir."}
{"_id":"28271439","title":"53BP1 nuclear bodies form around DNA lesions generated by mitotic transmission of chromosomes under replication stress","text":"Genomun tamamlanmas\u0131, replikasyon kolu ilerlemesini engelleyen yap\u0131sal ve topolojik engellerle zorlan\u0131r. Bu, genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ciddi \u015fekilde bozabilir, ancak \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f replikasyon ara \u00fcr\u00fcnlerinin DNA's\u0131n\u0131n kaderi bilinmemektedir. Burada, hafif replikasyon stresinin, k\u0131z karde\u015f h\u00fccrelere aktar\u0131lan kromozomal hasarlar\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. G1 boyunca, bu hasarlar\u0131n, p53 ba\u011flama proteini 1 (53BP1) ve di\u011fer kromatin ili\u015fkili genom koruyucular taraf\u0131ndan i\u015faretlenen n\u00fckleer b\u00f6l\u00fcmlere hapsedildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. BLM'nin (DNA helikaz\u0131yla ili\u015fkili bir protein) genetik silinmesiyle, bu t\u00fcr 53BP1 n\u00fckleer g\u00f6vdeleri say\u0131s\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, SMC2'nin (mitotik kromozomlar\u0131n mekanik istikrar\u0131n\u0131 gerektiren kondensin bir alt birimi) indirgenmesiyle 53BP1 n\u00fckleer g\u00f6vdeleri k\u0131smen bast\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Son olarak, kromozomal k\u0131r\u0131lgan sitelerin bu b\u00f6l\u00fcmlere kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131nmay\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in 53BP1 n\u00fckleer g\u00f6vdeleri taraf\u0131ndan korundu\u011funa dair kan\u0131tlar sunuyoruz. Bu veriler birlikte, replikasyon problemlerine e\u011filimli lokallerdeki DNA veya kromatin b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc geri kazanmak i\u00e7in sonraki h\u00fccre nesillerine mitotik iletim gerektirdi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"28334217","title":"Targeted inhibition of tumor-specific glutaminase diminishes cell-autonomous tumorigenesis.","text":"Glutaminaz (GLS), glutamin\u0131 glutamat'a d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcren bir enzimdir ve kanser h\u00fccre metabolizmas\u0131, b\u00fcy\u00fcmesi ve \u00e7o\u011falmas\u0131nda kritik bir rol oynar. GLS, kanser terapisi hedefi olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r, ancak GLS inhibit\u00f6rlerinin kanser h\u00fccre \u00f6zerk b\u00fcy\u00fcmesi, ev sahibi mikro ortam\u0131 veya yan etki yarat\u0131p yaratmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Burada, bir imm\u00fcn yetkin MYC ile medyada hepatosel\u00fcler karcinoma modeli olan bir fare modelinde tek kopya Gls'nin kayb\u0131n\u0131n t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini yava\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. Tedavi g\u00f6rmemi\u015f MYC'li hepatosel\u00fcler karcinoma ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, GLS'ye \u00f6zg\u00fc inhibit\u00f6r bis-2-(5-fenilasetamido-1,3,4-tiazol-2-il)etil s\u00fclf\u00fcr (BPTES) verilmesi hayatta uzamay\u0131 uzatt\u0131 ve herhangi bir belirgin toksisite belirtisi g\u00f6stermedi. BPTES ayr\u0131ca, DNA replikasyonunu engelleyerek P493 adl\u0131 MYC ba\u011f\u0131ml\u0131 insan B h\u00fccre l\u00f6semi h\u00fccre hatt\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcmesini inhibe etti, bu da h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ve par\u00e7alanmaya yol a\u00e7t\u0131. Farelerde P493 t\u00fcm\u00f6r xenograft'lar\u0131 olan hayvanlarda BPTES tedavisi t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini inhibe etti; ancak P493 xenograft'lar\u0131 GLS-K325A mutasyonu ile ifade eden veya GLS'yi a\u015f\u0131r\u0131 ifade edenler BPTES tedavisine etkilenmedi. Ayr\u0131ca, insan GLS mRNA's\u0131na hedefleyen \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f Vivo-Morpholino, P493 xenograft b\u00fcy\u00fcmesini belirgin \u015fekilde inhibe etti ve fare Gls ifadesini etkilemedi. \u00d6te yandan, fare Gls'ye hedeflenen Vivo-Morpholino in vivo'da antitumor aktivitesi g\u00f6stermedi. Toplu olarak \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, GLS'nin t\u00fcm\u00f6rijenizde gerekli oldu\u011funu ve k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl ve genetik GLS inhibisyonunun kanser terapisi i\u00e7in kanser h\u00fccre \u00f6zerk GLS ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 hedeflemek i\u00e7in potansiyel yakla\u015f\u0131mlar oldu\u011funu desteklemektedir."}
{"_id":"28338268","title":"Dominant optic atrophy, deafness, ptosis, ophthalmoplegia, dystaxia, and myopathy. A new syndrome.","text":"Yirmi \u00fc\u00e7 \u00fcye, 96 \u00fcyeli bir ailede, daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015f bir otosomal bask\u0131n bozukluk g\u00f6sterdi. Bu bozukluk, ilerleyici optik atrofiye, anormal elektroretinografiye (retinal pigment de\u011fi\u015fiklikleri olmadan) ve genellikle ilk veya ikinci ya\u015fam \u0926\u0936\u0915\u0131nda g\u00f6r\u00fclen ilerleyici sensorineural i\u015fitme kayb\u0131na dahil olur. Orta ya\u015fta, ptozis, oftalmopleji, distaksia ve spesifik olmayan bir myopati ortaya \u00e7\u0131kar."}
{"_id":"28369117","title":"Dynein is required for polarized dendritic transport and uniform microtubule orientation in axons","text":"Axonlar ve dendritler hem mikrot\u00fcb\u00fcl organizasyonu hem de i\u00e7erdikleri organeller ve proteinler bak\u0131m\u0131ndan farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. Burada, *Drosophila melanogaster* dendritik arborizasyon (da) n\u00f6ronlar\u0131nda polarize ta\u015f\u0131ma ve axonal mikrot\u00fcb\u00fcllerin y\u00f6n\u00fcn\u00fc kontrol etme konusunda kritik bir rol oynayan mikrot\u00fcb\u00fcl motoru dynein'in varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Dynein mutantu n\u00f6ronlar\u0131n dendritik arb\u00f6rlerindeki organel da\u011f\u0131l\u0131m\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler, dendritik dal konumunun yak\u0131ndan ili\u015fkili oldu\u011fu bir yak\u0131ndan uzakla\u015fmayla ili\u015fkilidir. Dynein ayn\u0131 zamanda dendritte spesifik olarak yer alan Golgi \u00f6n postlar\u0131n\u0131n ve iyon kanal\u0131 Pickpocket'un lokalizasyonu i\u00e7in de gereklidir. Normalde axonal mikrot\u00fcb\u00fcller plus ucu uzakta tekd\u00fcze bir \u015fekilde y\u00f6nlendirilir; ancak dynein olmadan, axonlar hem plus hem de minus ucu uzakta mikrot\u00fcb\u00fcller i\u00e7erir. Bu veriler, dynein'in axon ve dendritlerin ay\u0131rt edici \u00f6zelliklerine ihtiya\u00e7 duyuldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrer: dynein olmadan, dendritik organeller ve proteinler axona girer ve axonal mikrot\u00fcb\u00fcller art\u0131k polarite a\u00e7\u0131s\u0131ndan tekd\u00fcze de\u011fildir."}
{"_id":"28386343","title":"Small molecule screening in human induced pluripotent stem cell-derived terminal cell types.","text":"Daha iyi klinik sonu\u00e7lara olan ihtiya\u00e7, ila\u00e7 ke\u015ffi s\u00fcrecinde fizyolojik olarak ilgili insan h\u00fccrelerinin kullan\u0131m\u0131yla ilgili ilgiyi art\u0131rd\u0131. Hastal\u0131k spesifik insan ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccreler, insan hastal\u0131\u011f\u0131 fizyolojisini modellemek i\u00e7in ilgili, sa\u011flam, \u00f6l\u00e7eklenebilir ve maliyet etkin bir y\u00f6ntem sunabilir. K\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl y\u00fcksek verimlilik taramas\u0131, insan ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerden elde edilen h\u00fccrelerde, yeni terap\u00f6tik bile\u015fiklerin belirlenmesiyle ila\u00e7 ke\u015ffi s\u00fcrecini etkilemeye ba\u015flad\u0131; ancak bu h\u00fccrelerin kullan\u0131m\u0131 bir\u00e7ok y\u00fcksek verimlilik tarama geli\u015ftirme zorlu\u011fu sunmaktad\u0131r. Bu teknoloji, ila\u00e7 ke\u015ffi nas\u0131l ger\u00e7ekle\u015ftirildi\u011fi konusunda d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm potansiyeline sahiptir."}
{"_id":"28390999","title":"Gene expression during gonadogenesis in the chicken embryo.","text":"Vertebratlarda cinsel belirleme ve farkl\u0131la\u015fma ile ili\u015fkili genler, embriyonik tavuk gonadlar\u0131nda ters transkripsiyon ve polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) kullan\u0131larak incelendi. Gonadlar\u0131n cinsel farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda AMH, SOX9, SOX3, Wilms t\u00fcm\u00f6r\u00fc geni, WT1 ve yetim n\u00fckleer resept\u00f6r genleri SF1 ve DAX1'in ifade profilleri elde edildi. Bu genlerin baz\u0131lar\u0131 gonad geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda cinsel olarak dimorfik ifade profillerine sahipken, di\u011ferleri her iki cinsiyette benzer seviyelerde ifade edildi. Anti-M\u00fcllerian hormon (AMH) kodlayan gen, hem erkeklerde hem de kad\u0131nlarda cinsel farkl\u0131la\u015fmadan \u00f6nce ve s\u0131ras\u0131nda ifade edildi, ancak ifade seviyeleri erkeklerde s\u00fcrekli olarak di\u015filerden daha y\u00fcksekti. SOX9 ifadesi erkeklerde \u00f6zg\u00fcnd\u00fc ve AMH transkriptlerinin tespitinden sonra y\u00fckseldi. SOX3 ifadesi, net SOX9 ifadesinden \u00f6nce g\u00f6zlemlendi ve her iki cinsiyette de gonad cinsel farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131nda y\u00fckseldi (ama daha sonra geli\u015fimin ilerleyen a\u015famalar\u0131nda azald\u0131). WT1 geni hem erkeklerde hem de kad\u0131nlarda y\u00fcksek d\u00fczeyde ifade edildi, oysa SF1 ifadesi geli\u015fen yumurtal\u0131klarda testislere k\u0131yasla a\u00e7\u0131k\u00e7a daha y\u00fcksekti. DAX1 transkriptleri t\u00fcm a\u015famalarda her iki cinsiyette de g\u00f6zlemlendi, ancak ifade erkeklerde ve kad\u0131nlarda biraz daha y\u00fcksekti. Bu ifade profilleri, mevcut vertebrat cinsel belirleme teorileri a\u00e7\u0131s\u0131ndan analiz edildi."}
{"_id":"28392393","title":"Organ-resident, nonlymphoid cells suppress proliferation of autoimmune T-helper lymphocytes.","text":"Yerel otoantijen sunumu, organa \u00f6zg\u00fc otoimm\u00fcniteyi tetikleyen organ ikamet eden h\u00fccrelerin uygunsuz \u015fekilde Ia belirleyicilerini ifade etmesiyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Deneysel otoimm\u00fcn uveit, ratlarda retinal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr antijenin a\u015f\u0131lamas\u0131yla tetiklenir ve bu, organa \u00f6zg\u00fc otoimm\u00fcnitenin bir modeli olarak kullan\u0131l\u0131r. Bu modelden t\u00fcretilen bir in vitro sistemde, retinal \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr antijene \u00f6zg\u00fc rat T-yard\u0131mc\u0131 lenfositler veya kontrol T-yard\u0131mc\u0131 lenfositler (t\u00fcberk\u00fclinin safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f protein t\u00fcreviyle reaksiyona girenler), Ia'y\u0131 ifade eden syngeneik retinal glial h\u00fccreler (M\u00fcller h\u00fccreleri) ile birlikte spesifik antijen varl\u0131\u011f\u0131nda kok\u00fclt\u00fcr yap\u0131l\u0131r. Normal k\u00fclt\u00fcr ko\u015fullar\u0131nda antijen sunumu belirgin de\u011fildir ve M\u00fcller h\u00fccreleri, antijeni sunan geleneksel antijen sunan h\u00fccrelerde oldu\u011fu gibi, \u00f6nceden uyar\u0131lm\u0131\u015f T-yard\u0131mc\u0131 lenfositlerin proliferatif yan\u0131t\u0131n\u0131 ve daha sonraki IL-2 ba\u011f\u0131ml\u0131 geni\u015flemesini derinlemesine bask\u0131lar. Proliferasyon bask\u0131s\u0131, antijene yan\u0131t olarak IL-2 \u00fcretiminin inhibisyonu ve y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kl\u0131 IL-2 resept\u00f6r ifadesinin azalmas\u0131yla birlikte ger\u00e7ekle\u015fir ve temas ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma yoluyla ilerler. Bu sonu\u00e7lar, yerel etki eden bask\u0131lama mekanizmalar\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenlemesi ve dokusal homeostaz\u0131n korunmas\u0131nda bir rol oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"28419824","title":"Drug induced refractory headache--clinical features and management.","text":"\u0130ki y\u00fcz hasta, g\u00fcnl\u00fck semptomatik veya anl\u0131k rahatlat\u0131c\u0131 ila\u00e7lar al\u0131yor, genellikle a\u015f\u0131r\u0131 miktarlarda, ancak g\u00fcnl\u00fck veya neredeyse g\u00fcnl\u00fck \u015fiddetli ba\u015f a\u011fr\u0131lar\u0131ndan muzdaripler. On alt\u0131 (58%)'i de e\u015f zamanl\u0131 koruyucu ila\u00e7lar al\u0131yordu ve bunlar etkisizdi. T\u00fcm hastalara d\u00fc\u015f\u00fck tiramin, d\u00fc\u015f\u00fck kafein diyet talimatlar\u0131 ve biyo geri bildirim e\u011fitimi verildi. \u00c7e\u015fitli tedavi gruplar\u0131 aras\u0131nda devam eden semptomatik ila\u00e7lar\u0131n etkisi, semptomatik ila\u00e7lar\u0131n kesilmesi ve koruyucu ila\u00e7lar\u0131n eklenmesi veya de\u011fi\u015ftirilmesi incelendi. Sonu\u00e7 olarak; 1.) G\u00fcnl\u00fck semptomatik veya anl\u0131k rahatlat\u0131c\u0131 ila\u00e7lar\u0131n kullan\u0131m\u0131 kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131na neden olur. 2.) G\u00fcnl\u00fck semptomatik ila\u00e7lar\u0131n kesilmesi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n iyile\u015fmesine neden olur. 3.) E\u015f zamanl\u0131 semptomatik ila\u00e7lar\u0131n kullan\u0131m\u0131 koruyucu ila\u00e7lar\u0131n etkisini ortadan kald\u0131r\u0131r. 4.) G\u00fcnl\u00fck semptomatik ila\u00e7lar\u0131n kesilmesi koruyucu ila\u00e7lar\u0131n yararl\u0131 etkisini art\u0131r\u0131r."}
{"_id":"28436879","title":"Neuromodulation of neurons and synapses.","text":"N\u00f6romod\u00fclasyon, sinir devrelerinin \u00e7al\u0131\u015fma ve davran\u0131\u015f esnekli\u011finin temelini olu\u015fturur. Bireysel n\u00f6romod\u00fclat\u00f6rler, birden fazla fizyolojik mekanizmaya hedeflenerek bir n\u00f6ron \u00fczerinde farkl\u0131 eylemler g\u00f6sterebilir. Tersine, birden fazla n\u00f6romod\u00fclat\u00f6r, \u00f6rt\u00fc\u015fen hedefler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla birlikte eylem g\u00f6sterebilir. N\u00f6romod\u00fclat\u00f6rlerin ayr\u0131k ve birlikte eylemleri, kesinlikle sinergik veya kar\u015f\u0131t olabilir, ancak n\u00f6romod\u00fclasyon genellikle iyon kanal ve sinaptik dinamikleri hedefleyerek do\u011frusal olmayan zar ve sinaptik \u00f6zelliklerin dengeli ayarlanmas\u0131n\u0131 i\u00e7erir, sadece n\u00f6roplastisite veya sinaptik g\u00fc\u00e7ten \u00e7ok. Ayr\u0131ca, n\u00f6romod\u00fclat\u00f6rler, n\u00f6ron ve sinaps fonksiyonunun k\u0131sa vadeli ayarlamalar\u0131ndan kal\u0131c\u0131 uzun vadeli d\u00fczenlemeye kadar birden fazla zaman \u00f6l\u00e7e\u011finde etki g\u00f6sterebilir. Bu k\u0131sa inceleme, n\u00f6romod\u00fclat\u00f6rlerin iyon kanal ve sinaptik \u00f6zelliklere etkilerinin baz\u0131 \u00f6nemli noktalar\u0131n\u0131 \u00f6zetler."}
{"_id":"28441310","title":"Mutation frequency and specificity with age in liver, bladder and brain of lacI transgenic mice.","text":"Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 olarak n\u00fckleer DNA'da mutasyon s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc, 1,5-25 ay aras\u0131nda de\u011fi\u015fen ya\u015flarda Big Blue lacI transjenik farelerin karaci\u011fer, mesane ve beyin dokular\u0131nda belirlendi. Karaci\u011ferde ya\u015fla birlikte mutasyonlar birikirken, mesanede daha h\u0131zl\u0131 bir birikim g\u00f6zlemlendi. Beyinde, gen\u00e7 hayvanlarda k\u00fc\u00e7\u00fck bir mutasyon s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc; ancak yeti\u015fkin farelerde daha fazla art\u0131\u015f g\u00f6zlemlenmedi. Mutasyonlar\u0131n k\u00f6kenini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, her dokuda ve ya\u015fta mutasyon spektrumlar\u0131 belirlendi. Mutasyonlu lacI transjenlerinin DNA dizilemesi, herhangi bir dokuda veya ya\u015fta mutasyon \u00f6zg\u00fclll\u00fc\u011f\u00fcnde \u00f6nemli de\u011fi\u015fiklikler olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Ya\u015fl\u0131 hayvanlarda bulunan mutasyonlar\u0131n spektrumlar\u0131, daha gen\u00e7 hayvanlarda bulunanlarla ayn\u0131yd\u0131, bu da mutasyonlar\u0131n DNA \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan ortak DNA hasarlar\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Veriler ayr\u0131ca, oksidatif hasar veya DNA polimeraz\u0131n sadakati veya DNA onar\u0131m\u0131 verimlili\u011findeki de\u011fi\u015fikliklerden kaynaklanan ya\u015fa ba\u011fl\u0131 \u00f6nemli mutasyon de\u011fi\u015fiklikleri olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 da g\u00f6sterdi. Bu nedenle, n\u00fckleer DNA'da oksidatif hasar veya mutasyon birikiminin ya\u015flanma s\u00fcrecine \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulundu\u011fu hipotezlerini destekleyecek herhangi bir kan\u0131t bulunmad\u0131, en az\u0131ndan bu \u00fc\u00e7 somatik dokuda."}
{"_id":"28468276","title":"Breaching the basement membrane: who, when and how?","text":"Zemin membran\u0131 (BM), \u00f6zel bir d\u0131\u015f h\u00fccre zar\u0131 makromolek\u00fcl a\u011f\u0131, epitel, endotel, kas, ya\u011f ve sinir h\u00fccrelerini \u00e7evreler. Geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k g\u00f6zetimi ve kanser'den fibroz'a kadar \u00e7e\u015fitli hastal\u0131k durumlar\u0131nda, ev sahibi h\u00fccreler, dokuya n\u00fcfuz eden programlara girerek BM bariyerlerini a\u015far, bu programlar\u0131n \u00e7o\u011fu b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcm h\u00fccrelerin BM bariyerlerini ge\u00e7mek i\u00e7in benzer mekanizmalar\u0131 kulland\u0131klar\u0131 yayg\u0131n olarak varsay\u0131lsa da, birikmi\u015f kan\u0131tlar, h\u00fccrelerin se\u00e7ici olarak proteaz ba\u011f\u0131ml\u0131 veya ba\u011f\u0131ms\u0131z istila programlar\u0131n\u0131 harekete ge\u00e7irebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Yeni veriler, proteaz ba\u011f\u0131ml\u0131 ge\u00e7i\u015fin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde, BM yap\u0131s\u0131n\u0131 kal\u0131c\u0131 olarak yeniden \u015fekillendiren bir grup membran ba\u011fl\u0131 metaloz enzim, yani membran tipi matris metaloproteinazlar taraf\u0131ndan sa\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, proteaz ba\u011f\u0131ms\u0131z ge\u00e7i\u015fe olanak tan\u0131yan mekanizmalar tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r ve potansiyel olarak, BM a\u011f\u0131n\u0131n geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc da\u011f\u0131lmas\u0131yla ilgilidir. BM ge\u00e7i\u015finin altta yatan molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n\u0131n daha iyi karakterize edilmesi, patolojik doku yeniden \u015fekillendirme olaylar\u0131na \u00f6nemli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flamal\u0131 ve ayn\u0131 zamanda yeni tedavi y\u00f6ntemlerinin geli\u015ftirilmesine olanak tan\u0131mal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"28517384","title":"Soluble MD-2 is an acute-phase protein and an opsonin for Gram-negative bacteria.","text":"Myeloid Farkl\u0131la\u015fma Fakt\u00f6r\u00fc-2 (MD-2), genellikle Toll-like Receptor 4 (TLR4) ile birlikte ifade edilen ve lipopolisakkarit (LPS) ba\u011flayan bir proteindir, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin LPS'ye duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 sa\u011flar. MD-2 ayn\u0131 zamanda \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr bir protein olarak da bulunur. \u00c7\u00f6z\u00fcn\u00fcr MD-2 (sMD-2) seviyeleri, \u015fiddetli enfeksiyonlarda hastalar\u0131n kan\u0131nda ve iltihapl\u0131 dokulardan di\u011fer s\u0131v\u0131larda belirgin \u015fekilde y\u00fcksektir. G\u00f6steriyoruz ki sMD-2, tip II akut-faz proteini t\u00fcr\u00fcd\u00fcr. \u00c7\u00f6z\u00fcn\u00fcr MD-2 mRNA ve protein seviyeleri, akut-faz yan\u0131t\u0131n\u0131n tetiklenmesinden sonra fare karaci\u011ferinde y\u00fckselir. \u0130nsan karaci\u011fer h\u00fccreleri taraf\u0131ndan s\u0131rlan\u0131r ve interleukin-6 taraf\u0131ndan y\u00fckseltilir. \u00c7\u00f6z\u00fcn\u00fcr MD-2, Gram-negatif bakterilerle ancak Gram-pozitif bakterilerle ba\u011flanmaz ve karaci\u011fer h\u00fccreleri taraf\u0131ndan s\u0131rlanan sMD-2, Gram-negatif bakterilerin TLR4 ifade eden h\u00fccreleri aktivasyonu i\u00e7in gerekli bir ko-fakt\u00f6rd\u00fcr. \u00c7\u00f6z\u00fcn\u00fcr MD-2 ile Gram-negatif bakterilerin opsonizasyonu, \u00f6ncelikle polimorfon\u00fckleer n\u00f6trofiller taraf\u0131ndan, fagositozu h\u0131zland\u0131r\u0131r ve g\u00fc\u00e7lendirir. \u00d6zetle, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, sMD-2'nin yeni tan\u0131nan bir tip II akut-faz reaktan\u0131, Gram-negatif bakteriler i\u00e7in opsonin ve TLR4 ifade eden h\u00fccrelerin aktivasyonu i\u00e7in gerekli bir ko-fakt\u00f6r oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu, sMD-2'nin Gram-negatif enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 konak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"28530299","title":"Division-coupled astrocytic differentiation and age-related depletion of neural stem cells in the adult hippocampus.","text":"Yeti\u015fkin hipokampusta yeni n\u00f6ronlar\u0131n \u00fcretimi ya\u015fla birlikte azal\u0131r; bu azalma ya\u015fa ba\u011fl\u0131 bili\u015fsel bozulman\u0131n alt\u0131nda yatan bir fakt\u00f6r olabilir. Burada, n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccre havuzunun s\u00fcrekli t\u00fckenmesinin, b\u00f6l\u00fcnmelerinin bir sonucu olarak, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hipokampal n\u00f6rojenesin azalmas\u0131na katk\u0131da bulunabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, yeti\u015fkin hipokampal k\u00f6k h\u00fccrelerin, istirahat durumlar\u0131ndan \u00e7\u0131kt\u0131klar\u0131nda, yeni n\u00f6ronlara d\u00f6n\u00fc\u015fen ve daha sonra olgun astrositlere d\u00f6n\u00fc\u015fen olmak \u00fczere bir dizi asimetrik b\u00f6l\u00fcnme ge\u00e7irerek h\u0131zla \u00e7o\u011fald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccre say\u0131s\u0131ndaki azalma, b\u00f6l\u00fcnme ile ba\u011flant\u0131l\u0131 bir s\u00fcre\u00e7tir ve yeni n\u00f6ronlar\u0131n \u00fcretilmesiyle do\u011frudan ilgilidir. Yeti\u015fkin hipokampusta n\u00f6rojenetik kaskad\u0131n bir \u015femas\u0131n\u0131 sunuyoruz ve bu \u015fema, hipokampal n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelerin yok olu\u015funu, yeni astrositlerin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 yeni n\u00f6ronlar\u0131n \u00fcretimindeki azalmay\u0131 a\u00e7\u0131klayan \"kullan\u0131labilir k\u00f6k h\u00fccre\" modelini i\u00e7ermektedir."}
{"_id":"28542402","title":"P19 embryonal carcinoma cells.","text":"P19 h\u00fccreleri, serum takviyeli medyada s\u00fcrekli b\u00fcy\u00fcme yetene\u011fine sahip \u00e7oklu potansiyelli embriyonik karcinom bir hatt\u0131d\u0131r. Bu h\u00fccrelerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131, toksik olmayan ila\u00e7larla kontrol edilebilir. Retinoik asit, n\u00f6ronlar, astroglia ve mikroglia gibi normalde n\u00f6roektodermden t\u00fcretilen h\u00fccre tiplerinin geli\u015fimini etkili bir \u015fekilde tetikler. P19 h\u00fccre k\u00fcmeleri, dimetil s\u00fclfokside maruz kald\u0131klar\u0131nda, kardiyak ve iskelet kas\u0131 gibi endodermal ve mezodermal t\u00fcrevler de dahil olmak \u00fczere farkl\u0131la\u015f\u0131r. P19 h\u00fccreleri, rekombine genleri kodlayan DNA'ya etkili bir \u015fekilde transfekte edilebilir ve bu genleri ifade eden istikrarl\u0131 hatlar kolayca izole edilebilir. Bu manip\u00fclasyonlar, farkl\u0131la\u015fan \u00e7oklu potansiyelli h\u00fccrelerin kontrol eden molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in P19 h\u00fccrelerini uygun malzeme haline getirir."}
{"_id":"28562710","title":"Iguanas and Salmonella marina infection in children: a reflection of the increasing incidence of reptile-associated salmonellosis in the United States.","text":"\n# Ama\u00e7: Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde Salmonella serotipi Marina enfeksiyonunun klinik y\u00f6nlerini ve risk fakt\u00f6rlerini ara\u015ft\u0131rmak.\n\n# Y\u00f6ntemler: 1994'te Ulusal Salmonella G\u00f6zlem Sistemi'ne rapor edilen t\u00fcm S Marina izolatlar\u0131n\u0131 belirledik. Hastalar, demografik bilgiler, klinik seyir, diyet, seyahat ge\u00e7mi\u015fi ve hasta olma \u00f6ncesi s\u00fcr\u00fcngenlerle temas hakk\u0131nda sorguland\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar: 32 hastadan 26's\u0131 (81%) bebekti (<1 ya\u015f) ve 24'\u00fc (75%) erkekti. Bu, 1994'te Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde Merkez Hastal\u0131k Kontrol ve \u00d6nleme Merkezlerine rapor edilen di\u011fer Salmonella izolatlar\u0131na k\u0131yasla farkl\u0131l\u0131k g\u00f6steriyor; bu izolatlar\u0131n %14'\u00fc bebeklerden ve %49'u erkek hastalardan olu\u015fuyordu. On bir hasta (34%) hastaneye yat\u0131r\u0131ld\u0131 ve ortalama 3.5 g\u00fcn (2-21 g\u00fcn) kald\u0131; bunlardan biri \u00f6ld\u00fc. 28 hastadan (88%) iguana temas\u0131n\u0131n bildirildi\u011fi 4'\u00fc (14%) s\u00fcr\u00fcngeni dokundu ve sadece 12 yan\u0131t veren (43%) enfeksiyonun kayna\u011f\u0131 olabilece\u011fini fark etti. 22 ailenin 7'si (32%) hasta oldu\u011funda bir iguana sahibiydi ve 28 hafta sonra ileti\u015fime ge\u00e7ildi\u011finde hala bir iguana sahibiydi. Iguana kaynakl\u0131 enfeksiyonun kayna\u011f\u0131 oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnen ki\u015filer, bu evcil hayvan\u0131 ba\u011f\u0131\u015flamay\u0131 veya satmay\u0131, bunu yapmayanlara k\u0131yasla daha olas\u0131 buldular. Kan izolatlar\u0131 4'\u00fc (13%) idi. Kan bakteriyemi, S Marina enfeksiyonundan \u00f6nceki 30 g\u00fcnde antibiyotik kullanmayla ili\u015fkiliydi (odds oran\u0131: 24; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 1.2-1309).\n\n# Sonu\u00e7: S Marina enfeksiyonu, iguana temas\u0131 ile ili\u015fkili potansiyel olarak ciddi bir hastal\u0131kt\u0131r ve s\u00fcr\u00fcngen kaynakl\u0131 salmonellozun daha b\u00fcy\u00fck sorununu yans\u0131t\u0131r. Bir\u00e7ok ebeveyn, iguana sahipli\u011finin \u00e7ocuklar\u0131n\u0131 Salmonella enfeksiyonu riski alt\u0131na ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bilmiyor. Pediatriler, veterinerler ve evcil hayvan ma\u011faza sahipleri, hastalar\u0131na ve m\u00fc\u015fterilerine s\u00fcr\u00fcngen sahipli\u011finin potansiyel riskleri hakk\u0131nda bilgi vermeli ve uygun \u00f6nleyici e\u011fitim sa\u011flamal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"28592273","title":"Siblings with opposite chromosome constitutions, dup(2q)\/del(7q) and del(2q)\/dup(7q).","text":"7q36 mikrodelet sendromu, beyin geli\u015fiminin yetersizli\u011fi, mikrosefalide, cinsel organ anormallikleri ve dil sorunlar\u0131 ile karakterize edilen nadir bir genomik bozukluktur. Geli\u015fimsel gecikme, zihinsel engelli, otistik spektrum bozukluklar\u0131, BDMR sendromu ve al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k y\u00fcz morfolojisi, 2q37 mikrodelet sendromunun temel \u00f6zelliklerid\u0131r. Y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc kromozomal analiz ve alt telomerik \u00e7oklu ligasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 prob amplifikasyonu kullanarak k\u00fcresel geli\u015fimsel gecikme ile ili\u015fkili iki erkek karde\u015f i\u00e7in genetik tarama, 2q37.2 ve 7q35'deki ayn\u0131 yerlerde alt telomerik yeniden d\u00fczenlemeler ortaya koydu, ters silme ve \u00e7o\u011falma ile. Her ikisi de dismorfik y\u00fcz \u00f6zellikleri, ciddi fiziksel ve zihinsel geli\u015fim engeli ve farkl\u0131 fenotiplerde anormal genital organlar g\u00f6sterdi. Ailede anormal genetik fenotipler yoktu. Ebeveynlerinin genetik analizine g\u00f6re, annelerinden gelen kom\u015fu-1'in segregasyonu, onlar\u0131n gen mutasyonunun mekanizmas\u0131 olarak \u00f6nerildi. Benzer hastalar hakk\u0131nda \u00f6nceki raporlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak hastalar\u0131m\u0131z\u0131n fenotiplerini inceleyerek, ili\u015fkili genler ve kromozom konumlar\u0131 hakk\u0131nda bilgi edinmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k."}
{"_id":"28598374","title":"Methods for quantifying follicular numbers within the mouse ovary.","text":"Ovarik folik\u00fcl say\u0131s\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitli geli\u015fim a\u015famalar\u0131nda do\u011fru tahmini, oositlerin b\u00fcy\u00fcmesi ve olgunla\u015fmas\u0131nda kontrol eden endokrin sinyaller ve parakrin\/otokrin mekanizmalarla ilgili folik\u00fcl olu\u015fum s\u00fcrecinin \u00f6nemli bir g\u00f6stergesidir. Daha \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, benzer ya\u015flarda ve\/veya \u0131rklarda 10 kat veya daha fazla farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu bildiren \u00e7e\u015fitli y\u00f6ntemlerle folik\u00fcler say\u0131larda raporlar, kontrol ko\u015fullar\u0131nda vs. deneysel ko\u015fullarda yumurtal\u0131k fonksiyonunun yorumlanmas\u0131nda zorluklara yol a\u00e7maktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, fare yumurtal\u0131klar\u0131nda erken ve b\u00fcy\u00fcyen folik\u00fcl say\u0131lar\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in \u00f6nyarg\u0131s\u0131z, varsay\u0131m i\u00e7ermeyen stereolojik y\u00f6ntemler a\u00e7\u0131klar. Bir kesici yakla\u015f\u0131m, yeti\u015fkin normal yumurtal\u0131klar\u0131n histolojik kesitlerinin tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir k\u0131sm\u0131n\u0131 \u00f6rneklemek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Primordial ve birincil folik\u00fcller, optik ve fiziksel kesici y\u00f6ntemlerle ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak say\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Kesici\/kesici y\u00f6ntemler, folik\u00fcl boyutuna veya \u015fekline ba\u011fl\u0131 olmaks\u0131z\u0131n, 70 ve 100 g\u00fcn ya\u015flar\u0131nda s\u0131ras\u0131yla 1930 +\/- 286 (SEM) ve 2227 +\/- 101 primordial folik\u00fcl, 137 +\/- 25 ve 265 +\/- 32 birincil folik\u00fcl tahmini sa\u011flamaktad\u0131r. Seri kesitlerden yap\u0131lan kesin say\u0131mlar, 100 g\u00fcn ya\u015flar\u0131nda ikincil ve daha sonraki folik\u00fcl say\u0131lar\u0131n\u0131n yumurtal\u0131k ba\u015f\u0131na 135 olarak tahmin edilmesine olanak tan\u0131m\u0131\u015ft\u0131r. Zona pellucidae kal\u0131nt\u0131lar\u0131 (\u00f6nceki folik\u00fcler atresinin bir i\u015faret\u00e7isi), kesici\/fiziksel kesici yakla\u015f\u0131m\u0131 kullan\u0131larak tahmin edilmi\u015f ve yumurtal\u0131k ba\u015f\u0131na yakla\u015f\u0131k 500 olarak tahmin edilmi\u015ftir. A\u00e7\u0131klanan nicel y\u00f6ntemlerin uygulanmas\u0131, folik\u00fcler dinamiklerin ve b\u00fcy\u00fcmesini ve olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 medyatan fakt\u00f6rlerin daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131 ve farkl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rman\u0131n iyile\u015ftirilmesini sa\u011flayacakt\u0131r."}
{"_id":"28614776","title":"Identification of functional cooperative mutations of SETD2 in human acute leukemia","text":"Kromozom yeniden d\u00fczenlemeleriyle karakterize edilen akut lenfoma, tam geli\u015fmi\u015f malignite haline gelmek i\u00e7in ek molek\u00fcler bozulmalara ihtiya\u00e7 duyar, ancak i\u015fbirlik\u00e7i mekanizmalar hala gizemini koruyor. MLL (ayn\u0131 zamanda KMT2A olarak da bilinir) gen yeniden d\u00fczenlemeleriyle ili\u015fkili lenfoma olan bir \u00e7ift monozigot ikiz i\u00e7in tam genom dizilemesi kullanarak, bir d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmc\u00fc MLL-NRIP3 f\u00fczyon genini ve SETD2'de (histon H3K36 metiltransferaz kodlayan) bialel mutasyonlar\u0131 belirledik. Ayr\u0131ca, 241 akut lenfoma hastas\u0131nda g\u00f6r\u00fclen 6,2% oran\u0131nda SETD2'de i\u015flevsellik kayb\u0131na neden olan nokta mutasyonlar\u0131 vard\u0131 ve bu mutasyonlar \u00e7oklu b\u00fcy\u00fck kromozom anormallikleriyle ili\u015fkilendirildi. SETD2 mutasyonlu lenfatik blastlarda H3K36 trimetilasyonunun (H3K36me3) k\u00fcresel bir kayb\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Bir genetik lezyon varl\u0131\u011f\u0131nda, SETD2'nin indirgenmesi, lenfoma geli\u015fiminin hem ba\u015flat\u0131lmas\u0131 hem de ilerlemesi i\u00e7in katk\u0131da bulundu, bu da lenfoma k\u00f6k h\u00fccrelerinin kendini yenileme potansiyelini te\u015fvik etti. Bu nedenle, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, SETD2'nin yeni bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 olarak g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r. SETD2-H3K36me3 yolunun bozulmas\u0131, akut lenfoma geli\u015fimi i\u00e7in benzersiz bir epigenetik mekanizma."}
{"_id":"28617573","title":"Evidence regarding human papillomavirus testing in secondary prevention of cervical cancer.","text":"Daha \u00f6nce hi\u00e7 olmad\u0131\u011f\u0131 kadar, klinisyenler yenilik\u00e7i servikal kanser \u00f6nleme y\u00f6ntemleri hakk\u0131nda s\u00fcrekli artan yeni bilgiler \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda d\u00fczenli olarak g\u00fcncellenen incelemelere ihtiya\u00e7 duyuyorlar. Son meta-analizler ve sistematik incelemelerden \u00f6zet, insan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV) testinin \u00fc\u00e7 olas\u0131 klinik uygulamas\u0131n\u0131 sunmaktad\u0131r: \u015f\u00fcpheli veya d\u00fc\u015f\u00fck dereceli sitolojik anormallikleri olan kad\u0131nlar\u0131 triyajlamak; servikal intraepitelyal neoplazi (CIN) lezyonlar\u0131n\u0131n tedavi sonras\u0131 terap\u00f6tik sonucunu tahmin etmek ve en \u00f6nemlisi, servikal kanser ve \u00f6n kanser i\u00e7in birincil tarama. Tutarl\u0131 kan\u0131tlar, Hybrid Capture(\u00ae) 2 testi (Qiagen Gaithersburg, Inc., MD, ABD [\u00f6nceden Digene Corp.] (HC2) ile HPV triyaj\u0131n\u0131n, tekrarlanan sitolojiye k\u0131yasla, \u015f\u00fcpheli Pap smear sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 triyajlamak i\u00e7in daha do\u011fru (y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k, benzer \u00f6zg\u00fcll\u00fck) oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Di\u011fer birka\u00e7 test, HC2'ye benzer veya en az benzer do\u011fruluk g\u00f6stermektedir, ancak APTIMA(\u00ae) (Gen-Probe Inc., San Diego, CA, ABD) testi, HC2'ye k\u0131yasla benzer duyarl\u0131l\u0131kta ancak daha y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fckte RNA'dan be\u015f en kanserojen HPV t\u00fcr\u00fcn\u00fc tespit eder. LSIL'de (d\u00fc\u015f\u00fck dereceli squam\u00f6z intraepitelyal lezyon) HC2, daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahip olsa da, \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc tekrarlanan sitolojiye k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. APTIMA(\u00ae) testi, HC2'ye k\u0131yasla daha y\u00fcksek \u00f6zg\u00fcll\u00fckte ancak duyarl\u0131l\u0131k kayb\u0131 olmadan, daha az spesifik de\u011fildir. HPV tipleri 16 ve\/veya 18'in veya be\u015f en kanserojen HPV t\u00fcr\u00fcnden RNA'n\u0131n DNA's\u0131n\u0131n tan\u0131mlanmas\u0131, CIN3+ riskinin en y\u00fcksekte olan kad\u0131nlar\u0131 se\u00e7mek i\u00e7in yararl\u0131d\u0131r, ancak bu i\u015faretleyicilerin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve negatif tahmin de\u011feri, tam aral\u0131kl\u0131 y\u00fcksek risk HPV (hrHPV) testinden daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Servikal \u00f6n kanser i\u00e7in muhafazakar tedavi sonras\u0131, HPV testi, y\u00fcksek dereceli CIN'in kal\u0131nt\u0131s\u0131 veya tekrar\u0131 i\u00e7in daha h\u0131zl\u0131, daha y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131kla ve daha d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6zg\u00fcll\u00fck olmadan takip sitolojisinden daha fazlas\u0131n\u0131 tespit eder"}
{"_id":"28633594","title":"International standards for fetal growth based on serial ultrasound measurements: the Fetal Growth Longitudinal Study of the INTERGROWTH-21st Project.","text":"\n## Arka Plan\n2006 y\u0131l\u0131nda, WHO, bebek ve 5 ya\u015f\u0131na kadar \u00e7ocuklar i\u00e7in uluslararas\u0131 b\u00fcy\u00fcme standartlar\u0131 \u00fcretti; bu standartlar, WHO uzman komitesinin tavsiyelerine dayan\u0131yordu. Benzer y\u00f6ntemler ve kavramsal yakla\u015f\u0131m kullanarak, INTERGROWTH-21(st) Projesi'nin bir par\u00e7as\u0131 olan Uzunlamal\u0131 Fetal B\u00fcy\u00fcme \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 (FGLS), fet\u00fcsler i\u00e7in uluslararas\u0131 b\u00fcy\u00fcme ve boyut standartlar\u0131 geli\u015ftirmeyi ama\u00e7lad\u0131.\n\n## Y\u00f6ntem\nFGLS, co\u011frafi olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f kentsel n\u00fcfuslarda, annelerin \u00e7o\u011funun sa\u011fl\u0131k ve beslenme ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131land\u0131\u011f\u0131 ve yeterli do\u011fum \u00f6ncesi bak\u0131m\u0131n sa\u011fland\u0131\u011f\u0131 sekiz \u00fclkede \u00e7ok merkezli, n\u00fcfus temelli bir \u00e7al\u0131\u015fma olarak tasarland\u0131. Ultrason kullanarak, 14 hafta ve 0 g\u00fcnden itibaren gebelik s\u00fcresince do\u011fuma kadar, d\u00fc\u015f\u00fck intrauterin b\u00fcy\u00fcme k\u0131s\u0131tlamas\u0131 riski olan sa\u011fl\u0131kl\u0131 ve besleyici durumu olan kad\u0131nlar\u0131n fet\u00fcs b\u00fcy\u00fcmesini izledik. T\u00fcm kad\u0131nlar, ilk trimesterde fet\u00fcs korona-kal\u00e7a uzunlu\u011funun ultrason \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcyle do\u011frulanm\u0131\u015f g\u00fcvenilir bir gebelik ya\u015f\u0131na sahipti. Be\u015f temel ultrasonik fet\u00fcs b\u00fcy\u00fcme \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc (ba\u015f \u00e7evresi, biparietal \u00e7ap, occipitofrontal \u00e7ap, kar\u0131n \u00e7evresi ve femur uzunlu\u011fu) 14 haftadan 42 haftaya kadar her 5 haftada (1 hafta i\u00e7inde) al\u0131nd\u0131. En iyi uyan e\u011friler, ikinci dereceden fraksiyonel polinomlar kullan\u0131larak se\u00e7ildi ve daha sonra \u00e7ok seviyeli bir \u00e7er\u00e7evede modellenerek \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n uzunlamal\u0131 tasar\u0131m\u0131n\u0131 hesaba katt\u0131.\n\n## Bulgular\n13.108 kad\u0131n\u0131n antenatal bak\u0131m\u0131n\u0131 14 hafta ve 0 g\u00fcnden \u00f6nce ba\u015flayanlar\u0131 aras\u0131ndan tarad\u0131k; bunlardan 4.607'si (35%) uygun ko\u015fullara sahipti. 4.321 (94%) uygun ko\u015fullara sahip kad\u0131n, \u00f6nemli komplikasyon olmayan hamileliklere sahipti ve canl\u0131 tek yavru do\u011fumu, kongenital deformasyona sahip olmayan (analiz pop\u00fclasyonu) yapt\u0131. \u00c7ok d\u00fc\u015f\u00fck anne ve perinatal \u00f6l\u00fcm ve morbidite oranlar\u0131n\u0131 belgelendirdik, bu da kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n olumsuz sonu\u00e7lara maruz kalma riski d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu do\u011frulad\u0131. Her be\u015f fet\u00fcs b\u00fcy\u00fcme \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc i\u00e7in, g\u00f6zlemlenen ve p\u00fcr\u00fczs\u00fczle\u015ftirilmi\u015f centiller aras\u0131ndaki ortalama fark"}
{"_id":"28644298","title":"Role of NF-kappa B in cell survival and transcription of latent membrane protein 1-expressing or Epstein-Barr virus latency III-infected cells.","text":"Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV) latency III enfeksiyonu, B lenfositlerini linfoblastoid h\u00fccre hatlar\u0131 (LCL'ler) haline getirir ve EBV n\u00fckleik ve zar proteinlerini, EBNA'lar\u0131 ve latent zar proteinlerini (LMP'ler) ifade ederek transkripsiyonu d\u00fczenler. LCL'lerde BAY11-7082 (BAY11) ile tedavi edilerek NF-kappa B'nin LMP1 ve genel EBV latency III transkripsiyondaki rol\u00fc ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. BAY11, NF-kappa B'yi h\u0131zl\u0131 ve geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcms\u00fcz bir \u015fekilde inhibe etti, mitokondriyal zar potansiyelini azaltt\u0131, apoptozu tetikledi ve LCL gen ifadelerini de\u011fi\u015ftirdi. BAY11'in etkileri, bir NF-kappa B inhibit\u00f6r\u00fc olan Delta N-I kappa B alfa ile elde edilen etkilere benziyordu; JNK1 ifadesini azaltt\u0131 ve mikroarray analizlerinde de\u011fi\u015fikliklere neden oldu. Delta N-I kappa B alfa ifadesinin azald\u0131\u011f\u0131 80'den fazla dizi \u00f6\u011fesi, BAY11 tedavisiyle de azald\u0131. Yeni tan\u0131mlanan NF-kappa B'nin, LMP1'in ve EBV'nin ind\u00fckledi\u011fi genler aras\u0131nda plekstrin, Jun-B, c-FLIP, CIP4 ve I kappa B epsilon vard\u0131. 776 \u00f6nemli \u015fekilde de\u011fi\u015fen dizi \u00f6\u011fesinden 134'\u00fc EBV latency III ile d\u00f6rt kat artm\u0131\u015f, 74'\u00fc sadece LMP1 ifadesiyle d\u00f6rt kat artm\u0131\u015f, ancak sadece 28'i EBV latency III ile d\u00f6rt kat daha fazla azalm\u0131\u015ft\u0131. EBV latency III taraf\u0131ndan d\u00fczenlenen gen \u00fcr\u00fcnleri, h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc (EBI2, CCR7, RGS1, RANTES, MIP1 alfa, MIP1 beta, CXCR5 ve RGS13), antijen sunumunu (maj\u00f6r histokompatibilite kompleksi proteinleri ve JAW1), mitogen-aktif edilmi\u015f protein kinaz yolu (DUSP5 ve p62Dok) ve interferon (IFN) sinyal yolunu (IFN-gamma R alfa, IRF-4 ve STAT1) medyedir. EBV latency III LCL gen ifadesi ile IgM (imunoglobulin M) ile uyar"}
{"_id":"28647122","title":"Endotoxin tolerance: new mechanisms, molecules and clinical significance.","text":"\u00d6nceki endotoksine maruz kalma, monositler\/makrofajlar gibi do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerini, sonraki endotoksin meydan okumas\u0131na kar\u015f\u0131 diren\u00e7li hale getirir, bu da \"endotoksin tolerans\u0131\" olarak bilinen bir olgudur. Klinik olarak, bu durum, sepsis hastalar\u0131nda monositler\/makrofajlarda g\u00f6r\u00fclen \"ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lanmas\u0131\" ve \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkilidir. Endotoksin tolerans\u0131n\u0131n alt\u0131nda yatan molek\u00fcler mekanizmalar hala gizemini korumaktad\u0131r. Enflasyonun kendi kendini d\u00fczenleyen bir s\u00fcre\u00e7 olarak son zamanlarda anla\u015f\u0131lmas\u0131, MyD88'e k\u0131yasla TRIF sinyal yollar\u0131n\u0131n ind\u00fcklemede etkinli\u011fi veya toleransa katk\u0131s\u0131, NF-kappaB i\u015flevinin esnekli\u011fi ve LPS'ye ba\u011fl\u0131 gen yeniden programlamada kromatin modifikasyonu ve mikroRNA'lar\u0131n rol\u00fc, endotoksin tolerans\u0131n\u0131n yeniden de\u011ferlendirilmesini gerektirir. Bu inceleme, bu yeni bulgular\u0131, endotoksin tolerans\u0131n\u0131n g\u00fcncel bir hesab\u0131na, molek\u00fcler temellerine ve farkl\u0131 patolojilerdeki klinik uygulamalar\u0131na entegre eder."}
{"_id":"28651643","title":"Pancreatic tumor cells with mutant K-ras suppress ERK activity by MEK-dependent induction of MAP kinase phosphatase-2.","text":"\u0130nsan pankreas kanserlerinde K-ras genindeki etkinle\u015ftirme mutasyonlar\u0131 y\u00fcksek bir oranda g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Daha \u00f6nce, insan pankreas kanser h\u00fccre hatlar\u0131nda onkogenik, etkinle\u015ftirilmi\u015f K-ras'\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n d\u0131\u015f sinyal d\u00fczenlenmi\u015f kinazlar (ERK1 ve ERK2) s\u00fcrekli etkinle\u015fmesine neden olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, pankreas t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre hatlar\u0131nda ERK sinyal yolunu daha da karakterize ederek, ERK yolunun bir telafi edici indirgenmeye tabi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Bulduklar\u0131m\u0131z, serumla tetiklenen ERK etkinle\u015fmesinin gecikmi\u015f fosforilasyon kineti\u011fine ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ortovanadat ile tedavi, ERK fosforilasyon seviyesini art\u0131rd\u0131, bu da vanadate duyarl\u0131 bir tirozin fosfataz\u0131n negatif ERK d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima etti. Ayr\u0131ca, ERK'yi inaktif edebilen, mitojen aktive edilmi\u015f protein (MAP) kinaz fosfataz-2 (MKP-2) olarak bilinen bir \u00e7ift \u00f6zellikli fosfataz\u0131n ifadesinin \u00e7o\u011fu pankreas t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre hatlar\u0131nda artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve aktif MAP kinaz kinaz (MEK) varl\u0131\u011f\u0131 ile ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Bu sonu\u00e7lar birlikte, pankreas t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin onkogenik K-ras'\u0131 ifade etmeleri durumunda, ERK sinyal yolunu bask\u0131lamak i\u00e7in MKP-2 ifadesini k\u0131smen artt\u0131rd\u0131klar\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"28697248","title":"E2F3 is a mediator of DNA damage-induced apoptosis.","text":"E2F transkripsiyon fakt\u00f6rleri, apoptoz etkinle\u015ftiricileri olarak kritik bir rol oynam\u0131\u015flard\u0131r. Burada, E2F ailesinden E2F3a'n\u0131n, DNA hasar\u0131 yoluyla hem transkripsiyonel hem de posttranslasyonel mekanizmalarla tetiklenebilece\u011fini bildiriyoruz. G\u00f6steriyoruz ki, insan E2F3a'n\u0131n posttranslasyonel tetiklenmesi, kontrol noktas\u0131 kinazlar\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, insan E2F3a'n\u0131n kontrol noktas\u0131 kinazlar\u0131 (chk kinazlar\u0131) i\u00e7in bir substrat oldu\u011funu ve chk fosforilasyon sitesinin mutasyonu, proteinin DNA hasar\u0131 ind\u00fcklenebilirli\u011fini ortadan kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, E2F1 ve E2F2'nin, E2f3'e ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak, DNA hasar\u0131 yoluyla transkripsiyonel olarak tetiklendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Son olarak, hem in vitro hem de in vivo yakla\u015f\u0131mlar\u0131 kullanarak, E2f3'\u00fcn DNA hasar\u0131 ind\u00fcklenmi\u015f apoptoz i\u00e7in gerekli oldu\u011funu kan\u0131tl\u0131yoruz. Bu nedenle, verilerimiz, E2f3'\u00fcn DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131n\u0131n ana d\u00fczenleyicisi olarak yeni bir yetene\u011fini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"28704738","title":"miR-294\/miR-302 promotes proliferation, suppresses G1-S restriction point, and inhibits ESC differentiation through separable mechanisms.","text":"miR-294 ve miR-302 mikroRNA'lar\u0131, embriyojenik k\u00f6k h\u00fccre (ESK) h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f G1 faz\u0131n\u0131 te\u015fvik eder ve let-7 taraf\u0131ndan tetiklenen farkl\u0131la\u015fmay\u0131 bask\u0131lar. Burada, bu ba\u011flamlarda retinoblastoma (Rb) ailesi proteinlerinin rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirdik. Normal b\u00fcy\u00fcme ko\u015fullar\u0131nda, miR-294, Rb ailesine ba\u011fl\u0131 olmaks\u0131z\u0131n h\u0131zl\u0131 G1-S ge\u00e7i\u015fini te\u015fvik etti. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, miR-294, besin yoksunlu\u011fu ve h\u00fccre-h\u00fccre temas\u0131na yan\u0131t olarak G1'de h\u00fccre birikiminin daha da artmas\u0131n\u0131 inhibe etti, bu da Rb'ye ba\u011fl\u0131 bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fti. Be\u015f ek miRNA (miR-26a, miR-99b, miR-193, miR-199a-5p ve miR-218) ke\u015ffettik, bu miRNA'lar di\u011fer miRNA'lar\u0131n olmamas\u0131 durumunda ESK kendini yenilemeyi susturdu, hepsi de miR-294 ve miR-302 taraf\u0131ndan kar\u015f\u0131land\u0131. Alt\u0131 farkl\u0131la\u015ft\u0131rma tetikleyen miRNA'dan d\u00f6rd\u00fc, Rb'ye ba\u011fl\u0131 bir \u015fekilde G1 birikimini indirdi. Bununla birlikte, hepsi hala Rb proteinleri olmamas\u0131 durumunda kendini yenilemeyi susturdu. Bu sonu\u00e7lar, miR-294\/miR-302 ailesinin G1 k\u0131s\u0131tlama noktas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek i\u00e7in Rb'ye ba\u011fl\u0131 ve ba\u011f\u0131ms\u0131z yollar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ve kendini yenilemeyi susturmak i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"28707489","title":"Bacteriophage latent-period evolution as a response to resource availability.","text":"Bakteriofajlar (fajlar) mikroorganizma topluluklar\u0131n\u0131 lizis (h\u00fccrelerin par\u00e7alanmas\u0131) yoluyla, genetik materyalin aktar\u0131lmas\u0131 ve lizojenik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm yoluyla de\u011fi\u015ftirir. Do\u011fal topluluklar\u0131n nas\u0131l etkilendi\u011fini anlamak i\u00e7in, \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc modeller geli\u015ftirmek \u00f6nemlidir. Burada, modeller aras\u0131ndaki varyasyonun (g\u00f6lge d\u00f6nemi, sessiz d\u00f6nem, ba\u011flanma sabiti, patlama boyutu, ev sahibi miktar\u0131 ve kalitesindeki farkl\u0131l\u0131klar\u0131n ele al\u0131nmas\u0131 ve modelleme stratejisi) tahminleri nas\u0131l etkileyebilece\u011fini inceliyoruz. \u0130lk olarak, iki yay\u0131nlanan faj b\u00fcy\u00fc modeli kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz; bunlar \u00f6ncelikle faj ba\u011flanma kineti\u011fini modelleme bi\u00e7imlerinde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir; biri bir bilgisayar sim\u00fclasyonu, di\u011feri ise a\u00e7\u0131k hesaplamad\u0131r. Daha y\u00fcksek ev sahibi miktarlarda (yakla\u015f\u0131k 10(8) h\u00fccre\/ml), her iki model de deneysel olarak belirlenen faj pop\u00fclasyonu b\u00fcy\u00fcme oranlar\u0131n\u0131 yak\u0131ndan tahmin eder. Daha d\u00fc\u015f\u00fck ev sahibi miktarlarda (10(7) h\u00fccre\/ml), bilgisayar sim\u00fclasyonu faj b\u00fcy\u00fcme oranlar\u0131n\u0131 hala yak\u0131ndan tahmin etmeye devam ederken, a\u00e7\u0131k hesaplama modeli bunu yapmaz. Bir sonraki ad\u0131m\u0131m\u0131z, sessiz d\u00f6nem optimallerinin tahminlerine odaklanmakt\u0131r. Sessiz d\u00f6nem optimi, belirli bir faj\u0131n belirli bir ev sahibi h\u00fccre miktar\u0131 ve kalitesinde b\u00fcy\u00fcme s\u0131ras\u0131nda maksimum pop\u00fclasyon b\u00fcy\u00fcmesini sa\u011flayan sessiz d\u00f6nemdir. Her iki model de daha y\u00fcksek ev sahibi yo\u011funluklar\u0131nda benzer sessiz d\u00f6nem optimallerini tahmin eder (\u00f6rne\u011fin, 17 dakika 10(8) h\u00fccre\/ml'de). Ancak daha d\u00fc\u015f\u00fck ev sahibi yo\u011funluklar\u0131nda, bilgisayar sim\u00fclasyonu, a\u00e7\u0131k hesaplamalara k\u0131yasla \u00e7ok daha k\u0131sa sessiz d\u00f6nem optimallerini tahmin eder (\u00f6rne\u011fin, 90 dakika 10(5) h\u00fccre\/ml'de kar\u015f\u0131 1.250 dakika). Son olarak, ev sahibi kalitesinin faj sessiz d\u00f6nem evrimi \u00fczerindeki etkisini inceliyoruz. Sessiz d\u00f6nem fenotipik esnekli\u011fi ile sessiz d\u00f6nem evrimi aras\u0131ndaki fark\u0131 dikkatlice ay\u0131rarak, ev sahibi kalitesinin faj sessiz d\u00f6nem evrimi \u00fczerindeki etkisinin nispeten k\u00fc\u00e7\u00fck olabilece\u011fini savunuyoruz."}
{"_id":"28712203","title":"Neutrophil elastase-mediated lung disease.","text":"Hem n\u00f6trofil hem de makrofaj elastazlar\u0131n\u0131n, akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131 ve ilerlemesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir. Bu proteazlar\u0131n, akci\u011fer dokusunun elastin bak\u0131m\u0131ndan zengin ba\u011f dokusu \u00e7er\u00e7evesine zarar vermek i\u00e7in evrimle\u015fti\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclm\u00fcyor, ancak bu dokunun elastolitik proteazlar\u0131n eylemine kar\u015f\u0131 \u00f6zellikle hassas oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. N\u00f6trofil elastaz\u0131n\u0131n, n\u00f6trofillerin bir enflamasyon b\u00f6lgesine g\u00f6\u00e7\u00fcne ve i\u015fgal eden organizmalardan veya enflamatuar yan\u0131t\u0131n di\u011fer \u00fcr\u00fcnlerinden proteinlerin par\u00e7alanmas\u0131nda muhtemelen bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 varsay\u0131l\u0131rsa, bu proteaz\u0131n inhibit\u00f6rlerinin, normal dokular\u0131n bu etkilerden korunmas\u0131n\u0131 sa\u011flamas\u0131 gerekir. Alfa-1 antitripsin eksikli\u011finde, bu proteaz-anti-proteaz dengesini bozan ve y\u0131k\u0131c\u0131 akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 riskini art\u0131ran do\u011fal bir deneyimle kar\u015f\u0131la\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"28724565","title":"Role of TRPML and two-pore channels in endolysosomal cation homeostasis.","text":"Ge\u00e7ici resept\u00f6r potansiyeli (TRP) kanallar\u0131 TRPML1, TRPML2 ve TRPML3 (ayn\u0131 zamanda mukolipinler 1-3 veya MCOLN1-3 olarak da bilinir) se\u00e7ici olmayan katyon kanallar\u0131d\u0131r. Trpml1 genindeki mutasyonlar insanlarda mukolipozis tip IV'e neden olur ve klinik \u00f6zellikler aras\u0131nda psikomotor gerileme, korneal bulutlanma ve retinal dejenerasyon bulunurken, Trpml3 genindeki mutasyonlar farelerde i\u015fitme kayb\u0131, d\u00f6nme davran\u0131\u015f\u0131 ve k\u00fcrk rengi solmas\u0131 ile sonu\u00e7lan\u0131r. Trpml2 geninde hastal\u0131k yap\u0131c\u0131 mutasyonlar rapor edilmemi\u015ftir. TRPML kanallar\u0131 gibi, endolizomal yolakta ifade edilen, iki delikli kanallar (TPC'ler), yani TPC1, TPC2 ve TPC3, \u00f6zellikle endosomlar ve lizozomlarda bulunan i\u00e7 organellerde bulunur. Hem TRPML kanallar\u0131 hem de TPC'ler, endosomlar, lizozomlar ve lizozomla ili\u015fkili organellerde kalsiyum\/katyon sal\u0131m kanallar\u0131 olarak i\u015flev g\u00f6rebilir. TRPML'ler, fosfatidylinositol 3,5-bisfosfat taraf\u0131ndan aktive edilir ve pH ve kalsiyum ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenirken, TPC'ler nikotinik asit adenina din\u00fckleotit fosfat taraf\u0131ndan aktive edilir. Ayr\u0131ca, endolizosomal ta\u015f\u0131ma ve f\u00fczyon s\u00fcre\u00e7lerine kat\u0131labilirler, \u00f6rne\u011fin i\u00e7sel kalsiyum kaynaklar\u0131 olarak. Ancak \u015fu anda, TRPML kanallar\u0131 ve TPC'lerin kesin fizyolojik rolleri olduk\u00e7a belirsizdir ve TRPML kanallar\u0131n\u0131n sadece endolizomal iyon kanallar\u0131 m\u0131 yoksa canl\u0131 organizmalarda plazma membran\u0131nda da i\u015flevsel olarak aktif olup olmad\u0131klar\u0131 hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir."}
{"_id":"28738741","title":"Adult T-cell leukemia\/lymphoma in London: clinical experience of 21 cases.","text":"Yeti\u015fkin T-h\u00fccre lenfoma\/leukemi (ATLL), Birle\u015fik Krall\u0131k'ta nadiren g\u00f6r\u00fcl\u00fcr ve \u015fimdiye kadar Afro-Karayip k\u00f6kenli insanlara s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. 1981 ile 1995 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, 21 vaka 2 i\u00e7 Londra \u00f6\u011fretim hastanesine sunuldu, burada n\u00fcfusun %17'si Afro-Karayip k\u00f6kenlidir. Klinik tablolar, HTLV-I endemik alanlardaki hastal\u0131\u011f\u0131n tablolar\u0131na benzer \u015fekildeydi. De\u011ferlendirilebilir 16 hastadan 10'unda (63%) kombine kemoterapi ile b\u00fcy\u00fck yan\u0131tlar (tam yan\u0131t + k\u0131smi yan\u0131t) elde edildi. Ancak, orta hayatta sadece 5,5 ay vard\u0131. Hastal\u0131k ilerlemesi ve f\u0131rsat\u00e7\u0131 enfeksiyonlar, tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve \u00f6l\u00fcm\u00fcn ana nedenleriydi. \u00dc\u00e7 hasta (14%) merkezi sinir sistemi (CNS) tekrar\u0131 ya\u015fad\u0131. Vakalar\u0131m\u0131z, ATLL'de derin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fini teyit ediyor. Akut ve lenfoma tipleri ATLL'nin k\u00f6t\u00fc prognozu, merkezi sinir sistemi hastal\u0131\u011f\u0131 ve f\u0131rsat\u00e7\u0131 enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 \u00f6nlem i\u00e7eren yeni tedavi yakla\u015f\u0131mlar\u0131na, \u00f6rne\u011fin zidovudine ve alfa-interferon'a ihtiya\u00e7 duydu\u011funu vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"28783084","title":"Regeneration, tissue injury and the immune response.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin dokulara, organlara veya eklemelere yaralanma sonras\u0131 yenilenme \u00fczerinde etkisi olabilece\u011fi fikri, dokular\u0131n yaralanmas\u0131na yan\u0131t olarak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin rol\u00fcne dair ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 tetikledi. Tart\u0131\u015f\u0131lan bir hipotez, enflamasyonun yenilenmenin ger\u00e7ekle\u015fmesini engelleyebilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir, ancak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bile\u015fenlerinin daha olumlu rollerine dair kan\u0131tlar da vard\u0131r. Omurgal\u0131 g\u00f6z, birka\u00e7 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici mekanizma sayesinde enflamasyonun engellendi\u011fi bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k avantajl\u0131 b\u00f6lgedir. \u00c7e\u015fitli kurba\u011fa t\u00fcrlerinde, lens gibi g\u00f6z dokular\u0131 yenileyebilir ve son zamanlarda lensin yerel yaralanmas\u0131na yan\u0131t olarak antijen sunan h\u00fccrelerin aktivasyonu, bu h\u00fccrelerin splene ta\u015f\u0131nmas\u0131 ve daha sonra lensi yerinden oynat\u0131p yutarak dorsal iris'ten yenilenmeyi tetikledi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Dorsal iris'te prothrombin'den trombinin aktivasyonu, yaralanma yan\u0131t\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir y\u00f6n\u00fc olup yenilenmenin ba\u015flat\u0131lmas\u0131nda rol oynar. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131 ve yenilenme yan\u0131t\u0131 aras\u0131ndaki olas\u0131 ili\u015fkiler, genel olarak yenilenme ve \u00f6zellikle lens yenilenmesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan evrimsel de\u011fi\u015fimler g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurularak incelenir."}
{"_id":"28806780","title":"Poverty, Hunger, Education, and Residential Status Impact Survival in HIV","text":"Bireysel antiretroviral terapi (ART) kullan\u0131m\u0131na ra\u011fmen, HIV'li bireylerin \u00f6l\u00fcm oran\u0131, HIV'li olmayanlara g\u00f6re daha y\u00fcksektir. D\u00fc\u015f\u00fck sosyoekonomik durum (SES), bir\u00e7ok kronik hastal\u0131\u011f\u0131n \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 tahmin etmede etkili olsa da, HIV'li bireylerle ilgili veriler s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. 1995-2005 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda takip edilen 878 HIV'li bireyin verilerini de\u011ferlendirdik. T\u00fcm nedenli \u00f6l\u00fcm i\u00e7in Cox orant\u0131l\u0131 riskler, SES \u00f6l\u00e7\u00fctleri ve di\u011fer fakt\u00f6rler i\u00e7in tahmin edildi. Kar\u0131\u015f\u0131ml\u0131 etkiler analizleri, SES'in \u00f6l\u00fcm tahmin eden fakt\u00f6rleri nas\u0131l etkiledi\u011fini inceledi. \u00d6len 200 ki\u015fi daha ya\u015fl\u0131, daha d\u00fc\u015f\u00fck CD4 say\u0131lar\u0131 ve daha y\u00fcksek viral y\u00fckleri (VL) ile karakterize edildi. Ya\u015f, bula\u015fma kategorisi, e\u011fitim, albumin, CD4 say\u0131lar\u0131, VL, a\u00e7l\u0131k ve yoksulluk, tek de\u011fi\u015fkenli analizlerde \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili fakt\u00f6rler olarak belirlendi; ya\u015f, CD4 say\u0131lar\u0131, albumin, VL ve yoksulluk ise \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli modelde bu ili\u015fkiyi korudu. Kar\u0131\u015f\u0131ml\u0131 modeller, (1) CD4 say\u0131lar\u0131 ile e\u011fitim ve a\u00e7l\u0131k aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi; (2) albumin ile e\u011fitim, evsizlik ve yoksulluk aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi; ve (3) VL ile e\u011fitim ve a\u00e7l\u0131k aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi g\u00f6sterdi. SES, HIV'li bireylerin \u00f6l\u00fcm oran\u0131na do\u011frudan ve dolayl\u0131 olarak katk\u0131da bulunur ve bu n\u00fcfus i\u00e7in sa\u011fl\u0131k politikalar\u0131n\u0131n hedefi olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"28809022","title":"The INO80 ATP-dependent chromatin remodeling complex is a nucleosome spacing factor.","text":"INO80'in ATP ba\u011f\u0131ml\u0131 yeniden d\u00fczenleyicisi olarak n\u00fckleozomlar\u0131n mobilizasyonu, ba\u015fka bir yeniden d\u00fczenleyici (SWI\/SNF) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda olduk\u00e7a farkl\u0131d\u0131r, bu da gen etkinle\u015fmesinde de rol oynar. SWI\/SNF i\u00e7in son zamanlarda g\u00f6sterilenlere aksine, INO80 k\u0131sa n\u00fckleozom dizilerini yeniden d\u00fczenlerken n\u00fckleozomlar\u0131 ay\u0131ramaz. Bunun yerine, INO80 ISW2 ve ISW1a'n\u0131n genel olarak transkripsiyon bask\u0131lamada yer alan n\u00fckleozom aral\u0131\u011f\u0131 etkinli\u011fiyle daha yak\u0131ndan benzerlik g\u00f6sterir, ancak baz\u0131 dikkat \u00e7ekici istisnalar vard\u0131r. INO80, n\u00fckleozomlar\u0131 hareket ettirmek i\u00e7in en az 33 ila 43 bp'lik ekstran\u00fckleozomal DNA gerektirir, 70 bp en idealdir. INO80, ISW2 ve ISW1a gibi monon\u00fckleozomlar\u0131 DNA'n\u0131n merkezine do\u011fru hareket ettirir, ancak daha y\u00fcksek bir hassasiyetle yapar. ISW2\/1a'ya aksine, INO80 n\u00fckleozom mobilizasyonu i\u00e7in H4 kuyru\u011funa ihtiya\u00e7 duymaz; bunun yerine, H2A histon kuyru\u011fu INO80'in n\u00fckleozom hareketini negatif olarak d\u00fczenler. INO80, 50 veya 79 bp'lik ba\u011flant\u0131 DNA's\u0131 ile iki veya \u00fc\u00e7 n\u00fckleozom dizisini daha yak\u0131n bir \u015fekilde birle\u015ftirdi ve son olarak yakla\u015f\u0131k 30 bp'lik ba\u011flant\u0131 DNA's\u0131 veya yakla\u015f\u0131k 177 bp'lik tekrar uzunlu\u011funa ula\u015ft\u0131. N\u00fckleozom hareketini ve aral\u0131\u011f\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in INO80'in >30 bp'lik ba\u011flant\u0131 DNA's\u0131 gerekiyordu."}
{"_id":"28821565","title":"Concentrations of tenofovir and emtricitabine in saliva: implications for preexposure prophylaxis of oral HIV acquisition.","text":"HIV'in oral yolla bula\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in, \u00f6nlem ama\u00e7l\u0131 ila\u00e7lar (Prep) t\u00fck\u00fcr\u00fckte yay\u0131lmal\u0131d\u0131r. 41 HIV'li hastan\u0131n plazma ve t\u00fck\u00fcr\u00fcklerinde ayn\u0131 anda tenofovir (TFV) ve emtricitabine (FTC) konsantrasyonlar\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7t\u00fck. Ortalama TFV ve FTC i\u00e7in t\u00fck\u00fcr\u00fck\/plazma konsantrasyon oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla %3 (\u00b14%) ve %86.9 (\u00b1124%) idi. HIV'in oral yolla bula\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in tenofovir disoproxil fumarat (TDF) ve FTC'nin birlikte kullan\u0131lmas\u0131 \u00f6nerilir."}
{"_id":"28845338","title":"Increased lean body mass as an early indicator of olanzapine-induced weight gain in healthy men.","text":"Psikiyatrik ila\u00e7lar\u0131n ba\u015fl\u0131ca s\u0131n\u0131rlamalar\u0131ndan biri kilo al\u0131m\u0131d\u0131r, mekanizmas\u0131 tam olarak a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu yan etkene s\u0131kl\u0131kla ancak \u00f6ng\u00f6r\u00fclemez bir \u015fekilde ili\u015fkili olan olanzapin \u00fczerinde, psikolojik durum i\u00e7in re\u00e7ete edildi\u011fi de\u011fi\u015fikliklerden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak kilo al\u0131m\u0131n\u0131n olas\u0131 mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla, 2 haftal\u0131k \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 erkek g\u00f6n\u00fcll\u00fcler, olanzapin (7 g\u00fcn boyunca 5 mg\/g\u00fcn, ard\u0131ndan 7 g\u00fcn boyunca 10 mg\/g\u00fcn) veya e\u015fle\u015fen plasebo grubuna rastgele atand\u0131lar. 24 kat\u0131l\u0131mc\u0131dan 19'u (olanzapin grubu: 13; plasebo grubu: 6) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 tamamlad\u0131. V\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, glikoz, trigliserit, toplam kolesterol, lipit, leptin, ins\u00fclin ve aldosteron seviyeleri, dinlenme metabolik h\u0131z\u0131, v\u00fccut kompozisyonu, fiziksel aktivite ve 24 saatlik diyet al\u0131m\u0131 de\u011ferlendirildi. Olanzapin grubunda genel olarak anlaml\u0131 bir a\u011f\u0131rl\u0131k art\u0131\u015f\u0131 ile birlikte trigliserit, ins\u00fclin ve leptin seviyelerinde art\u0131\u015f bulundu. Olanzapin alan ve ger\u00e7ekten kilo alan (n=8) kat\u0131l\u0131mc\u0131larda, ya\u011f k\u00fctlesi de\u011fil de kas k\u00fctlesi artt\u0131, ayr\u0131ca ins\u00fclin, oru\u00e7taki glikoz, toplam kolesterol, d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein ve y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein olmayan seviyeler y\u00fckseldi, ancak aldosteron seviyeleri azald\u0131. Plasebo alan veya olanzapin alan ancak kilo almayan kat\u0131l\u0131mc\u0131larda anlaml\u0131 metabolik veya endokrin de\u011fi\u015fiklikler bulunmad\u0131. Erken metabolik de\u011fi\u015fiklikler, ya\u011f birikiminden ba\u011f\u0131ms\u0131z g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"28894097","title":"QTc interval length and QT dispersion as predictors of mortality in patients with non-insulin-dependent diabetes.","text":"NIDDM (non-ins\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131 diyabet) hastalar\u0131 kardiyovask\u00fcler \u00f6l\u00fcm riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z bir konuma sahiptir. Bu durumun nedeni tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n amac\u0131, 324 beyaz NIDDM hastas\u0131 grubunda \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 etkileyen d\u00fczeltilmi\u015f QT aral\u0131\u011f\u0131 (QTc) ve QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 (QT-disp) de\u011ferlerini de\u011ferlendirmekti. Temel seviyede istirahat halinde 12 liderlik EKG kayd\u0131 al\u0131nd\u0131. Maksimum (QT-max) ve minimum QT (QT-min) aral\u0131klar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve QT-max, kalp at\u0131\u015f h\u0131z\u0131na g\u00f6re d\u00fczeltildi (QTc-max). QT-disp, QT-max ve QT-min aras\u0131ndaki fark olarak tan\u0131mland\u0131. QTc-max 454 (376-671) ms(1\/2) (ortalamas\u0131 (aral\u0131\u011f\u0131)) ve QT-disp 61 (0-240) ms olarak belirlendi. Uzun QT aral\u0131\u011f\u0131 (PQTc), QTc-max > 440 ms(1\/2) olarak tan\u0131mland\u0131\u011f\u0131nda, hastalar\u0131n %67'sinde mevcuttu ve uzun QT da\u011f\u0131n\u0131kl\u0131\u011f\u0131 (PQT-disp), QT-disp > 50 ms olarak tan\u0131mland\u0131\u011f\u0131nda, hastalar\u0131n %51'inde mevcuttu. 9 y\u0131ll\u0131k takip d\u00f6neminde 100 hasta \u00f6ld\u00fc (bunlardan 52'si kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klardan). PQTc'ye sahip hastalar\u0131n %37'si \u00f6ld\u00fc, normal QT aral\u0131\u011f\u0131na sahip hastalar\u0131n %17'sine k\u0131yasla (p<0.001). Cox orant\u0131l\u0131 risk modeli, temel seviyede olas\u0131 risk fakt\u00f6rlerini dahil ederek, t\u00fcm nedenlere ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcm\u00fcn a\u015fa\u011f\u0131daki ba\u011f\u0131ms\u0131z tahmincilerini ortaya koydu; QTc-max (p<0.05), ya\u015f (p<0.0001), albumin\u00fcri (p<0.01), retinopati (p<0.01), HbA1c (p<0.05), ins\u00fclin tedavisi (p<0.01), toplam kolesterol (p<0.01), serum kreatinin (p<0.05) ve Minnesota kodlu EKG'ye dayal\u0131 kardiyak kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (p<0,001). Oysa QT-disp bir tahmin"}
{"_id":"28904104","title":"Repriming of DNA synthesis at stalled replication forks by human PrimPol","text":"Genomik \u00e7o\u011faltma s\u0131ras\u0131nda \u00e7\u00f6k\u00fc\u015fe u\u011frayan DNA \u00e7o\u011faltma kolu, genomik istikrars\u0131zl\u0131\u011fa neden olan \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131klar\u0131na yol a\u00e7ar. Kolu \u00e7\u00f6k\u00fc\u015f riski, \u00e7o\u011faltma inhibit\u00f6rleri varl\u0131\u011f\u0131nda veya UV radyasyonundan sonra daha y\u00fcksektir, bu da DNA'n\u0131n yap\u0131s\u0131nda \u00f6zel de\u011fi\u015fikliklere neden olur. Bu durumlarda, kolu ilerletmek i\u00e7in hatal\u0131 translesyon sentezi (TLS) DNA polimerazlar\u0131 kullan\u0131labilir. Alternatif olarak, replisom, hasarl\u0131 DNA'y\u0131 atlayabilir ve \u00e7o\u011falt\u0131lmam\u0131\u015f bir bo\u015fluk b\u0131rakarak, bu bo\u015flu\u011fun daha sonra \u00e7o\u011falt\u0131ld\u0131ktan sonra onar\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu mekanizma, lezyonun a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda bir ba\u015flatma olay\u0131 gerektiren s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir. Burada, UV radyasyonundan sonra kesintisiz kolu ilerletmek ve dNTP t\u00fckenmesinden sonra DNA sentezini yeniden ba\u015flatmak i\u00e7in PrimPol'\u00fcn (yeni insan ba\u015flat\u0131c\u0131 ve TLS polimeraz) ba\u015flat\u0131c\u0131 aktivitesini kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. DNA hasar\u0131na tolerans g\u00f6steren bir enzim olarak, PrimPol kanser terapisi i\u00e7in bir hedef haline gelebilir."}
{"_id":"28910120","title":"Recombinant human tumor necrosis factor administered as a five-day continuous infusion in cancer patients: phase I toxicity and effects on lipid metabolism.","text":"Rekombine insan tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc (rH-TNF), \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc etkilere sahip sitotoksik bir monokin. rH-TNF'nin faz I deneyi, 28 g\u00fcnl\u00fck aral\u0131klarla her g\u00fcn 5 g\u00fcn s\u00fcreyle s\u00fcrekli intraven\u00f6z (IV) inf\u00fczyonla ba\u015flat\u0131ld\u0131. 19 hastaya 38 tedavi seans\u0131 uyguland\u0131. Ba\u015flang\u0131\u00e7 dozu 5 x 10(4) U\/m2\/g\u00fcn idi ve 1.0 x 10(5), 2.0 x 10(5), 2.4 x 10(5) ve 3.0 x 10(5) U\/m2\/g\u00fcn'e kadar kademeli olarak art\u0131r\u0131ld\u0131. Sistemik yan etkiler, ate\u015f, titreme, hipotansiyon, yorgunluk, i\u015ftahs\u0131zl\u0131k ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 gibi, hafif ve kendi kendine s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131. En y\u00fcksek tolere edilebilir doz olan 3.0 x 10(5) U\/m2\/g\u00fcn'de, doza ba\u011fl\u0131 hematolojik toksisite, ge\u00e7ici trombositopeni ve l\u00f6kopeni ile kendini g\u00f6sterdi. Daha y\u00fcksek doz seviyelerinde de y\u00fckselmi\u015f bilirubin seviyeleri g\u00f6zlemlendi. Lipoprotein analizi, rH-TNF'nin 5 g\u00fcnl\u00fck tedavisinin y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoproteinlerde azalma ve trigliserid ile \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoproteinlerde art\u0131\u015fla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Enzim ba\u011fl\u0131 immunosorben test (ELISA) kullan\u0131larak yap\u0131lan farmakokinetik \u00e7al\u0131\u015fmalar, plazma rH-TNF seviyelerinin 0.2 U\/mL'den az oldu\u011funu g\u00f6sterdi. rH-TNF'nin 5 g\u00fcnl\u00fck s\u00fcrekli inf\u00fczyon olarak verilece\u011fi faz II i\u00e7in \u00f6nerilen doz, 2.4 x 10(5) U\/m2\/g\u00fcn'd\u00fcr."}
{"_id":"28928964","title":"Tissue-specific expression and regulation of sexually dimorphic genes in mice.","text":"Biz, 334 fare (C57BL\/6J ve C3H\/HeJ inatl\u0131 fareler aras\u0131nda bir \u00e7aprazlama sonucu elde edilen) \u00e7oklu somatik dokulardaki cinsiyetler aras\u0131 gen ifade farkl\u0131l\u0131klar\u0131 hakk\u0131nda kapsaml\u0131 bir analiz raporluyoruz. B\u00fcy\u00fck say\u0131da bireyin analizi, cinsiyetler aras\u0131 ifade farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 tespit etmek i\u00e7in yeterli g\u00fcce sahipti ve \u00e7aprazlama kullan\u0131m\u0131, cinsel olarak dimorfik gen ifadesinin genetik kontrol\u00fcn\u00fc analiz etmemizi sa\u011flad\u0131. 23.574 transkripti i\u00e7eren mikroarray analizi, gen ifade cinsel dimorfizminin daha \u00f6nce kabul edilenlerden \u00e7ok daha geni\u015f oldu\u011funu ortaya koydu. Bu nedenle, karaci\u011fer, ya\u011f dokusu ve kaslarda binlerce gen cinsel dimorfiklik g\u00f6sterdi ve y\u00fczlerce gen beyinlerde cinsel olarak dimorfikti. Bu genler, dokuya \u00f6zg\u00fc ifade kal\u0131plar\u0131 sergiledi ve Gene Ontology veritaban\u0131nda temsil edilen farkl\u0131 yollara zenginle\u015ftirildi. Ayr\u0131ca, kromozom zenginli\u011fi de g\u00f6sterdi, sadece cinsel kromozomlarda de\u011fil, ayn\u0131 zamanda birka\u00e7 otozomda da. Genetik analizler, cinsel olarak dimorfik genlerin alt k\u00fcmelerinin genel d\u00fczenlenmesine dair kan\u0131tlar sa\u011flad\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu genlerin transkript seviyeleri, dokuya \u00f6zg\u00fc kontrol g\u00f6steren birka\u00e7 ifade nicel \u00f6zellik loci (eQTL) s\u0131cak noktas\u0131nda kontrol ediliyordu. Ayr\u0131ca, bir\u00e7ok dokuya \u00f6zg\u00fc transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ba\u011flanma siteleri, cinsel olarak dimorfik genlerde zenginle\u015ftirildi."}
{"_id":"28931537","title":"The role of prevention in oncology practice: results from a 2004 survey of American Society of Clinical Oncology members.","text":"\nAMA\u00c7 2004 y\u0131l\u0131nda, Amerikan Klinik Onkoloji Derne\u011fi (ASCO) Kanser \u00d6nleme Komitesi, klinik \u00f6nleme faaliyetlerine kat\u0131l\u0131mlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak amac\u0131yla \u00fcyelerine anket yapt\u0131.\n\nY\u00d6NTEMLER Daha \u00f6nce uygulanan bir anket, genetik, kemoterapi \u00f6nleme ve hayatta kalma ile ilgili g\u00fcncellenmi\u015f \u00f6\u011felerle, 2000 ABD \u00fcyesi ve 3144 uluslararas\u0131 \u00fcyeye rastgele ve katmanl\u0131 bir \u00f6rneklem olarak posta yoluyla g\u00f6nderildi.\n\nSONU\u00c7LAR ABD'den ula\u015f\u0131lan ve anket i\u00e7in uygun olan 2000 \u00fcyeden %49,7'si (n = 851) yan\u0131t verdi. Yan\u0131t vermeyenler daha gen\u00e7ti (50,5 v 51,7 ya\u015f; P < .01); 465 uluslararas\u0131 \u00fcye yan\u0131t verdi. Genel olarak, %35'i kanser \u00f6nleme ve kontrol\u00fc konusunda resmi e\u011fitim alm\u0131\u015ft\u0131 ve \u00e7o\u011fu kat\u0131l\u0131mc\u0131, \u00f6nleme, tarama\/erken tan\u0131 ve risk azaltma\/genetik dan\u0131\u015fmanl\u0131k uygulamalar\u0131nda gelecek 5 y\u0131lda art\u0131\u015f bekliyordu. \u00c7o\u011fu, kanser hayatta kalanlar\u0131na bak\u0131m sa\u011fl\u0131yordu, bunlara genel t\u0131bbi bak\u0131m da dahildi. Ayr\u0131ca, kanser \u00f6nleme ve kontrol\u00fc hizmetlerine (\u00f6rne\u011fin, kanser tarama, t\u00fct\u00fcn ve beslenme dan\u0131\u015fmanl\u0131\u011f\u0131, risk azaltma ve kemoterapi \u00f6nleme) do\u011frudan veya hastalar\u0131 y\u00f6nlendirerek bak\u0131m sa\u011fl\u0131yorlard\u0131. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli modelleme, akademik ortamda \u00e7al\u0131\u015fanlar aras\u0131nda kanser \u00f6nleme faaliyetlerini klinik uygulamaya dahil etmede daha az engel oldu\u011funu, daha y\u00fcksek oranda kanser tan\u0131s\u0131 olmayan hastalara bak\u0131yor olmalar\u0131ndan, \u00f6nleme ve kontrol konusunda resmi e\u011fitim almalar\u0131ndan, \u00f6nleme faaliyetlerinde gelecek 5 y\u0131lda art\u0131\u015f beklentilerinden ve toplulukta \u00f6nleme konusunda tavsiyelerde bulunmalardan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 buldu.\n\nSONU\u00c7 Kanser \u00f6nleme ve kontrol\u00fc faaliyetlerini klinik uygulamaya dahil etmede engeller var. Bununla birlikte, hem ABD hem de uluslararas\u0131 ASCO \u00fcyelerinin \u00f6nemli bir k\u0131sm\u0131, bu yeni ortaya \u00e7\u0131kan onkoloji uygulamas\u0131 alan\u0131nda daha spesifik e\u011fitim programlar\u0131na ilgi duyuyor."}
{"_id":"28937856","title":"Stress-dependent regulation of FOXO transcription factors by the SIRT1 deacetylase.","text":"Sir2 deasetilaz, \u00e7e\u015fitli t\u00fcrlerde organizma \u00f6mr\u00fcn\u00fc d\u00fczenler. Ancak, Sir2'nin \u00f6mr\u00fc nas\u0131l uzatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan molek\u00fcler mekanizmalar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. G\u00f6steriyoruz ki, memeliler h\u00fccrelerinde, Sir2 homologu SIRT1, stresle h\u00fccre tepkisini d\u00fczenleyerek Forkhead transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ailesini kontrol eder, bu da ins\u00fclin sinyal yolunu alg\u0131layan ve organizma \u00f6mr\u00fcn\u00fc d\u00fczenleyen proteinler ailesidir. SIRT1 ve transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc FOXO3, oksidatif strese yan\u0131t olarak h\u00fccrelerde bir kompleks olu\u015fturur ve SIRT1, FOXO3'\u00fc in vitro ve h\u00fccre i\u00e7inde deasetilasyona u\u011frat\u0131r. SIRT1, FOXO3 i\u015flevinde \u00e7ift bir etkiye sahiptir: SIRT1, FOXO3'\u00fcn h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc durdurma ve oksidatif strese kar\u015f\u0131 diren\u00e7 g\u00f6sterme yetene\u011fini art\u0131r\u0131r, ancak FOXO3'\u00fcn h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikleme yetene\u011fini engeller. Bu nedenle, Sir2 ailesindeki proteinlerin organizma \u00f6mr\u00fcn\u00fc nas\u0131l uzatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan bir yol, FOXO ba\u011f\u0131ml\u0131 tepkileri apoptozdan stres direncine do\u011fru kayd\u0131rmakt\u0131r."}
{"_id":"29015485","title":"TLR-Mediated Innate Production of IFN-\u03b3 by CD8+ T Cells Is Independent of Glycolysis.","text":"CD8(+) T h\u00fccreleri, Ag ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u015fekilde ili\u015fkili enfeksiyonlara yan\u0131t verebilir. Bu h\u0131zl\u0131, do\u011fu\u015ftan gelen benzeri ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi, Ag deneyimi kazanm\u0131\u015f T h\u00fccrelerinin patojenik etkenlere kar\u015f\u0131 uyar\u0131c\u0131 olarak di\u011fer ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccre tiplerini uyarmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, fareci CD8(+) T h\u00fccrelerinin TLR2 ve TLR7 ligand\u0131 alg\u0131layabildi\u011fini, bu da h\u0131zl\u0131 IFN-\u03b3 \u00fcretimi ancak TNF-\u03b1 ve IL-2 \u00fcretiminin olmamas\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi\u011fimizi ortaya koyuyoruz. \u00d6nemli olan, Ag deneyimi kazanm\u0131\u015f T h\u00fccrelerinin TLR ligand\u0131 ile aktive edilmesi, makrofajlar\u0131n etkinle\u015ftirilmesi i\u00e7in yeterli miktarda IFN-\u03b3 \u00fcretir. Ag'a \u00f6zg\u00fc yeniden etkinle\u015ftirme ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, CD8(+) T h\u00fccrelerinin TLR ba\u011f\u0131ml\u0131 IFN-\u03b3 \u00fcretimi tamamen yeni sentezlenmi\u015f transkriptlere ba\u011fl\u0131d\u0131r ve mRNA istikrarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 indirmemektedir. Ayr\u0131ca, TLR tetiklemesi ile IFN-\u03b3 transkripsiyonu, PI3K ve serin-treonin kinaz Akt'in etkinle\u015ftirilmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r ve protein sentezi, mechanistik hedef rapamisin (mTOR) aktivitesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Daha sonra, TLR ile ili\u015fkili IFN-\u03b3 \u00fcretimini hangi enerji kayna\u011f\u0131 besledi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Ag'a \u00f6zg\u00fc sitokin \u00fcretimi, optimal sitokin sal\u0131n\u0131m\u0131 i\u00e7in glikoliz ge\u00e7i\u015fini gerektirirken, glikozun kullan\u0131labilirli\u011fi TLR ile ili\u015fkili IFN-\u03b3 \u00fcretim h\u0131z\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmez. Aksine, mitokondriyel solunum, TLR ile ili\u015fkili IFN-\u03b3 \u00fcretimine yeterli enerji sa\u011flar. Bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, bu, TLR ile ili\u015fkili yan etki aktivasyonunun CD8(+) T h\u00fccrelerinde yard\u0131mc\u0131 bir fenotip uyand\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren ilk rapor. K\u0131sa bir IFN-\u03b3 \u00fcretim art\u0131\u015f\u0131, Ag deneyimi kazanm\u0131\u015f CD8(+) T h\u00fccrelerinin \u00f6nemli ancak s\u0131n\u0131rl\u0131 bir etkinle\u015ftirilmesine yol a\u00e7ar. Bu etkinle\u015ftirme, makrofajlar\u0131 haz\u0131rlamak i\u00e7in yeterli olsa da, T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 ili\u015fkili enfeksiyonlara s\u0131n\u0131rl\u0131 tutar."}
{"_id":"29022271","title":"Recommendations for the presurgical psychosocial evaluation of bariatric surgery patients.","text":"Psikososyal fakt\u00f6rler, bariatrik cerrahinin uzun vadeli sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkileyebilecek potansiyele sahiptir, bunlara duygusal uyum, \u00f6nerilen postoperatif ya\u015fam tarz\u0131 rejimine uyum sa\u011flama, kilo verme sonu\u00e7lar\u0131 ve e\u015flik eden hastal\u0131klar\u0131n iyile\u015fmesi veya \u00e7\u00f6z\u00fclmesi dahildir. Bu nedenle, cerrahi \u00f6ncesi ve sonras\u0131 hastalar\u0131n de\u011ferlendirilmesi ve bak\u0131m\u0131nda uzman bilgisi ve deneyime sahip bariatrik davran\u0131\u015fsal sa\u011fl\u0131k klinisyenlerinin dahil edilmesi \u00f6nerilir. De\u011ferlendiren klinisyen, bariatrik hastan\u0131n \u00e7ok disiplinli tedavisinde birka\u00e7 \u00f6nemli rol oynar. Bu rollerin merkezinde, optimal cerrahi sonucunu engelleyebilecek fakt\u00f6rleri belirleme ve bu sorunlara nas\u0131l yakla\u015f\u0131laca\u011f\u0131 konusunda hastaya ve bariatrik ekibe \u00f6nerilerde bulunma rol\u00fc yer al\u0131r. Bu belge, bariatrik cerrahi hastalar\u0131n\u0131n psikososyal de\u011ferlendirmesi i\u00e7in \u00f6nerileri, bu de\u011ferlendirmeleri yapacak ki\u015filerin uygun niteliklerini, de\u011ferlendirme sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n ve \u00f6nerilen tedavi plan\u0131n\u0131n ileti\u015fimi ve bariatrik hastan\u0131n davran\u0131\u015fsal sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin cerrahi ve postoperatif s\u00fcre\u00e7 boyunca tamam\u0131n\u0131 kapsar."}
{"_id":"29023309","title":"Simian immunodeficiency virus\u2013induced mucosal interleukin-17 deficiency promotes Salmonella dissemination from the gut","text":"Salmonella typhimurium, sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde yerel bir ba\u011f\u0131rsak enfeksiyonuna neden olurken, HIV'li bireyler \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir bakteremi geli\u015ftirir. Burada, simian ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (SIV) enfeksiyonunun, rhesus maymunlar\u0131n\u0131n ilik mukozas\u0131nda T yard\u0131mc\u0131 tip 17 (TH17) h\u00fccrelerinin t\u00fckenmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu sayede S. typhimurium'un yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 engelleyen mukozal bariyer fonksiyonlar\u0131n\u0131 bozdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. SIV negatif maymunlarda, S. typhimurium ile ba\u011f\u0131rsak d\u00f6ng\u00fcleri \u00fczerinde yap\u0131lan gen ifade profili, TH17 yan\u0131tlar\u0131n\u0131 hakim k\u0131ld\u0131, bu da interleukin-17 (IL-17) ve IL-22'nin ifade edilmesini i\u00e7eriyordu. SIV'li rhesus maymunlar\u0131nda TH17 h\u00fccreleri belirgin \u015fekilde t\u00fckenmi\u015fti, bu da S. typhimurium enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 TH17 yan\u0131tlar\u0131n\u0131n zay\u0131flamas\u0131na ve bakteriyel yay\u0131l\u0131m\u0131n artmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131. IL-17 resept\u00f6r\u00fc eksikli\u011fi olan fareler, ba\u011f\u0131rsaklardan sistemik olarak S. typhimurium'un yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi, bu da IL-17 eksikli\u011finin mukozal bariyer fonksiyonlar\u0131nda kusurlara neden oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor. Sonu\u00e7 olarak, SIV enfeksiyonu, ba\u011f\u0131rsak mikrobiyel yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nleyen mukozal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n bir kolu olan IL-17 eksenini bozar."}
{"_id":"29025270","title":"An adoption study of human obesity.","text":"Biz, 540 yeti\u015fkin Danimarkal\u0131 evlat edinilen bireylerden olu\u015fan bir \u00f6rnekte genetik fakt\u00f6rlerin ve aile ortam\u0131n\u0131n insan \u015fi\u015fmanl\u0131\u011f\u0131na katk\u0131lar\u0131n\u0131 inceledik. Bu \u00f6rnek, 3580 ki\u015filik bir n\u00fcfustan se\u00e7ildi ve d\u00f6rt kilo s\u0131n\u0131f\u0131 olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131: ince, orta kilo, a\u015f\u0131r\u0131 kilo ve obez. Evlat edinilen bireylerin kilo s\u0131n\u0131f\u0131 ve biyolojik ebeveynlerinin v\u00fccut kitle indeksi aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki vard\u0131 - anneler i\u00e7in P 0.0001'den daha az; babalar i\u00e7in P 0.02'den daha az. Evlat edinilen bireylerin kilo s\u0131n\u0131f\u0131 ve evlat edinici ebeveynlerinin v\u00fccut kitle indeksi aras\u0131nda bir ili\u015fki yoktu. Ebeveynlerin v\u00fccut kitle indeksi birikimli da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 benzer sonu\u00e7lar\u0131 g\u00f6sterdi; biyolojik ebeveynlerin v\u00fccut kitle indeksi ve evlat edinilen bireylerin kilo s\u0131n\u0131f\u0131 aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki vard\u0131, ancak evlat edinici ebeveynlerin indeksi ve evlat edinilen bireylerin kilo s\u0131n\u0131f\u0131 aras\u0131nda bir ili\u015fki yoktu. Ayr\u0131ca, biyolojik ebeveynler ve evlat edinilen bireyler aras\u0131ndaki ili\u015fki sadece obezite kilo s\u0131n\u0131f\u0131na \u00f6zg\u00fc de\u011fildi, ama v\u00fccut ya\u011fl\u0131\u011f\u0131 aral\u0131\u011f\u0131n\u0131n tamam\u0131nda mevcuttu - \u00e7ok ince ile \u00e7ok \u015fi\u015fman aras\u0131nda. Sonu\u00e7 olarak, genetik etkilerin yeti\u015fkinlerde insan \u015fi\u015fmanl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemede \u00f6nemli bir rol\u00fc oldu\u011funu, ancak aile ortam\u0131n\u0131n tek ba\u015f\u0131na a\u00e7\u0131k bir etkisi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131yoruz."}
{"_id":"29073751","title":"Redox-dependent downregulation of Rho by Rac","text":"Rac ve Rho GTPazlar\u0131, h\u00fccre yay\u0131lmas\u0131 ve g\u00f6\u00e7\u00fc s\u0131ras\u0131nda aktin sitoplazmik iskeletinin yeniden d\u00fczenlenmesinde kritik d\u00fczenleyiciler olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Burada, Rac taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen reaktif oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) \u00fcretimi, Rho aktivitesinin indirgenmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Redoks ba\u011f\u0131ml\u0131 Rho aktivitesindeki azalma, Rac taraf\u0131ndan tetiklenen membran k\u0131vr\u0131mlar\u0131 olu\u015fumunu ve integrin taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen h\u00fccre yay\u0131lmas\u0131n\u0131 gerektirir. ROS'nin \u00fcretimine ba\u011fl\u0131 olarak Rho'nun indirgenmesine yol a\u00e7an yol, LMW-PTP'nin (d\u00fc\u015f\u00fck molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131k protein tirozin fosfataz\u0131) inhibisyonu ve ard\u0131ndan hedefi p190Rho-GAP'\u0131n tirozin fosforilasyonunun ve etkinle\u015fmesinin artmas\u0131yla devam eder. Bulgular\u0131m\u0131z, h\u00fccre redoks durumundaki de\u011fi\u015fikliklerle aktin sitoplazmik iskeletinin yeniden d\u00fczenlenmesini kontrol eden Rho GTPazlar\u0131 i\u00e7in yeni bir mekanizma tan\u0131mlar."}
{"_id":"29090823","title":"The epidemiology of trachoma in Eastern Equatoria and Upper Nile States, southern Sudan.","text":"\n# Ama\u00e7:\nS\u0131n\u0131rl\u0131 anketler ve anekdot veriler, G\u00fcney Sudan'\u0131n Do\u011fu Ekvatoria ve \u00dcst Nil eyaletlerinde trachoma'n\u0131n endemik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ancak, b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc ve co\u011frafi da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Trachoma'n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve co\u011frafi da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 belirlemek ve kontrol m\u00fcdahaleleri i\u00e7in hedefleri tan\u0131mlamak amac\u0131yla anketler ger\u00e7ekle\u015ftirdik.\n\n# Y\u00f6ntemler:\nEyl\u00fcl 2001 ile Haziran 2004 tarihleri aras\u0131nda G\u00fcney Sudan'da dokuz b\u00f6lgede n\u00fcfus temelli kesitsel anketler yap\u0131ld\u0131. \u00d6rneklem, olas\u0131l\u0131k orant\u0131l\u0131 boyutla iki a\u015famal\u0131 rastgele k\u00fcmelerle se\u00e7ildi. Trachoma derecelendirmesi, WHO basitle\u015ftirilmi\u015f derecelendirme sistemi kullan\u0131larak yap\u0131ld\u0131.\n\n# Bulgular:\nToplam 17.016 ki\u015fi incelendi, listelenen n\u00fcfusa g\u00f6re yan\u0131t oran\u0131 %86,1'di. 1-9 ya\u015f aras\u0131 \u00e7ocuklarda aktif trachoma belirtilerinin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131: TF=53,7% (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95=52,1-55,3); TI=42,7% (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95=41,2-44,2); TF ve\/veya TI=64,1% (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95=62,5-65,5). 15 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki \u00e7ocuklarda trichiasis (TT) yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %1,2 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95=0,9-1,4), 15 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filerde TT yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %9,2 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95=8,6-9,9) idi. Kad\u0131nlar, erkeklere k\u0131yasla trichiasis a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha y\u00fcksek riskteydi (Orant\u0131l\u0131 Risk=1,57; G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95=1,34-1,84). Do\u011fu Ekvatoria ve \u00dcst Nil eyaletlerine tahmini bir geni\u015fletme, cerrahi gerektiren 178.250 (Alt ve \u00dcst S\u0131n\u0131rlar=156.027-205.995) ki\u015finin geride kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve t\u00fcm n\u00fcfusun, tahmini 3,9 milyondan fazla olan\u0131n, k\u00f6rl\u00fckten trachoma'y\u0131 kontrol etmek i\u00e7in SAFE stratejisine ihtiyac\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir.\n"}
{"_id":"29098525","title":"A single residue determines the cooperative binding property of a primosomal DNA replication protein, PriB, to single-stranded DNA.","text":"PriB, bakterilerde replikasyonun yeniden ba\u015flat\u0131lmas\u0131 i\u00e7in gerekli bir primosomal proteindir. Salmonella enterica serovari Typhimurium LT2 (StPriB) ve Escherichia coli (EcPriB) kaynakl\u0131 PriB'nin DNA ba\u011flama \u00f6zelliklerini karakterize ettik ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. EcPriB'deki tek bir amino asit (V6) StPriB'de (A6 ile de\u011fi\u015ftirilmi\u015f) farkl\u0131yd\u0131. \u00d6nceki yap\u0131sal bilgiler, bu amino asitin PriB'deki olas\u0131 dimer-dimer aray\u00fcz\u00fcnde yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve tek iplikli DNA (ssDNA) ba\u011flanmas\u0131nda rol oynamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bununla birlikte, StPriB'nin DNA'ya kooperatif ba\u011flanma mekanizmas\u0131 EcPriB'den \u00e7ok farkl\u0131d\u0131r. EcPriB, \u00e7e\u015fitli uzunluklardaki ssDNA'larla tek bir kompleks olu\u015ftururken, StPriB iki veya daha fazla farkl\u0131 kompleks olu\u015fturur. Bu sonu\u00e7lara ve yap\u0131sal bilgilere dayanarak, PriB'nin 25 n\u00fckleotitlik ssDNA (EcPriB)25 ve (StPriB)25 ile kararl\u0131 bir kompleks olu\u015fturmak i\u00e7in ba\u011flanma modlar\u0131 \u00f6nerilmektedir."}
{"_id":"29107180","title":"Genomic organization and chromosomal location of the human dsRNA adenosine deaminase gene: the enzyme for glutamate-activated ion channel RNA editing.","text":"\u0130nsan \u00e7ift iplikli RNA (dsRNA) adenosin deaminaz (DRADA) geninin yap\u0131s\u0131 karakterize edildi. Bu n\u00fckleer lokalize enzim, belirli alt tip glutamat kapal\u0131 iyon kanal alt birimlerinin ifadesinde gerekli olan RNA d\u00fczenleme s\u00fcrecine dahil olur. DRADA geni 30 kb \u00e7ift sarmal DNA par\u00e7as\u0131n\u0131 kapsar ve 15 ekson i\u00e7erir. DRADA geninin, tipik TATA veya CCAAT kutu benzeri diziler i\u00e7ermeyen varsay\u0131lan promot\u00f6r b\u00f6lgesi taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen transkripsiyonu, \u00e7eviri ba\u015flang\u0131\u00e7 kodonundan 164 ila 216 n\u00fckleotit yukar\u0131da birden fazla ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 ile ba\u015flat\u0131l\u0131r. \u00dc\u00e7 dsRNA ba\u011flanma motifi (DRBM), her biri 70 amino asit uzunlu\u011funda, her biri iki ekson ve motifi ayn\u0131 amino asit konumunda kesen bir ara diziden kodlan\u0131r. Bu bulgu, dsRNA ba\u011flanma alanlar\u0131n\u0131n iki ayr\u0131 i\u015flevsel alt etki alan\u0131ndan olu\u015fabilece\u011fi fikrine uygundur. Fluoresan in situ hibridizasyon, DRADA geninin uzun kol kromozom 1, q21 b\u00f6lgesinde yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada raporlanan gen yap\u0131s\u0131 ve dizin bilgileri, glutamat kapal\u0131 iyon kanallar\u0131n\u0131n i\u015flev bozuklu\u011funun sonucu olabilecek kal\u0131tsal hastal\u0131klarda DRADA'n\u0131n kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmay\u0131 kolayla\u015ft\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"29107210","title":"\"We charge them; otherwise we cannot run the hospital\" front line workers, clients and health financing policy implementation gaps in Ghana.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBu makale, Gana'da be\u015f ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki \u00e7ocuklar i\u00e7in birincil klinik bak\u0131m\u0131n finansal eri\u015fimini sa\u011flamak i\u00e7in kullan\u0131c\u0131 \u00fccretleri ve muafiyetler ile sa\u011fl\u0131k sigortas\u0131 politikalar\u0131n\u0131n uygulama bo\u015fluklar\u0131n\u0131 inceliyor.\n\n## Y\u00f6ntemler\nY\u00f6ntemler, rutin verilerin analizi, odak gruplar\u0131 tart\u0131\u015fmalar\u0131, derinlemesine g\u00f6r\u00fc\u015fmeler ve yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir anketin uygulanmas\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu.\n\n## Sonu\u00e7lar\nSa\u011fl\u0131k hizmeti sa\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131, muafiyet politikas\u0131n\u0131n uygulama d\u00fczenlemelerini de\u011fi\u015ftirdi, bazen k\u0131smi veya hi\u00e7 muafiyet vermedi. Muafiyet haklar\u0131n\u0131 bilen veya \u015f\u00fcphelenen m\u00fc\u015fteriler, sa\u011flay\u0131c\u0131lardan olumsuz tepkiler korktu\u011fu i\u00e7in bunlar\u0131 talep etmedi. Sa\u011flay\u0131c\u0131lar, uygulama d\u00fczenlemelerini de\u011fi\u015ftirme ve olumsuz tepkiler verme nedenlerini, geri \u00f6deme belirsizli\u011fi ve gecikmeler nedeniyle kurumlar\u0131n\u0131n finansal s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fine y\u00f6nelik tehdit olarak att\u0131lar. \u00c7al\u0131\u015fma s\u0131ras\u0131nda sigorta kapsam\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck ve \u00f6n hat \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131 uygulama d\u00fczenlemelerini belirgin \u015fekilde de\u011fi\u015ftirmedi. Bununla birlikte, muafiyet politikas\u0131n\u0131n uygulama bo\u015fluklar\u0131n\u0131 besleyen temel ama\u00e7 \u00e7at\u0131\u015fmalar\u0131, kaynak k\u0131tl\u0131\u011f\u0131, \u00e7al\u0131\u015fma ko\u015fullar\u0131 ve \u00f6n hat \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131 ile m\u00fc\u015fteriler aras\u0131ndaki ili\u015fkiler de\u011fi\u015fmedi. Bu nedenle, muafiyet politikas\u0131 gibi sa\u011fl\u0131k sigortas\u0131 politikas\u0131n\u0131n da uygulama bo\u015fluklar\u0131 nedeniyle ba\u015far\u0131s\u0131z olma potansiyeli vard\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nPolitika hedefleriyle daha iyi uyumlu hale getirilmeyen ve \u00f6n hat \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131n\u0131n uyumu i\u00e7in te\u015fvikleri dikkate almayan politikalar uygulama bo\u015fluklar\u0131 ya\u015fayabilir."}
{"_id":"29124963","title":"EML4-ALK translocation predicts better outcome in lung adenocarcinoma patients with wild-type EGFR.","text":"G\u0130R\u0130\u015e Echinoderm mikrot\u00fcb\u00fcl ili\u015fkili protein benzeri 4-anaplastik l\u00f6semi kinaz (EML4-ALK) f\u00fczyonu, \u00f6zellikle adenokarsinomda, k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri i\u00e7in yeni bir hedefi temsil eder. EML4-ALK f\u00fczyonu, epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR) mutasyonlar\u0131yla kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak d\u0131\u015flanmal\u0131d\u0131r. Non-k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri'nde (NSCLC) EML4-ALK'n\u0131n (prognostik) etkisini anlamak i\u00e7in, EGFR gen tipinin normal olan NSCLC adenokarsinomlar\u0131nda EML4-ALK f\u00fczyonu incelendi ve klinik tedavi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n analizi yap\u0131ld\u0131. Y\u00d6NTEM NSCLC adenokarsinomlar\u0131nda k\u00f6t\u00fcc\u00fcl pleural ef\u00fczyonlar\u0131 olan ve \u00f6l\u00e7\u00fclebilir hedef lezyonlar\u0131 olan, EGFR gen tipinin normal olan hastalar, EML4-ALK analizi i\u00e7in geri d\u00f6n\u00fc\u015fl\u00fc transkripsiyon-polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) ve do\u011frudan dizileme ile dahil edildi. Demografik veriler, EML4-ALK durumu ve hayatta kalma verileri analiz edildi. Baz\u0131 mevcut t\u00fcm\u00f6r \u00f6rneklerinde, PCR sonucunu do\u011frulamak i\u00e7in floresan in situ hibridizasyon (FISH) de yap\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, EML4-ALK f\u00fczyonu genleri olmayan hastalarda K-ras mutasyonu da incelendi. SONU\u00c7LAR Toplamda, 116 hastan\u0131n tamam\u0131na yak\u0131n klinik verileri analiz i\u00e7in mevcuttu. Hi\u00e7bir hasta ALK inhibit\u00f6r\u00fc tedavisi almad\u0131. 39 hasta (34%) EML4-ALK f\u00fczyon genine sahipti. Geri d\u00f6n\u00fc\u015fl\u00fc transkripsiyon-polimeraz zincir reaksiyonu ve floresan in situ hibridizasyon aras\u0131ndaki uyum oran\u0131 %85'ti. EML4-ALK f\u00fczyon geni olmayan hastalarda K-ras mutasyon oran\u0131 %6.5'ti. \u00c7oklu analizde, daha iyi performans durumu (p < 0.001) ve EML4-ALK translokasyonu (p = 0.017) daha uzun genel hayatta kalmayla ili\u015fkiliydi. Varyant 1 ile olmayan EML4-ALK f\u00fczyon genlerine sahip hastalarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, varyant 1'e sahip hastalarda klinik fakt\u00f6rler"}
{"_id":"29125354","title":"Transcriptional Repression of Gata3 Is Essential for Early B Cell Commitment","text":"Alternatif kader potansiyellerinin \u00e7ok erken B h\u00fccre \u00f6nc\u00fcllerinde susturulmas\u0131n\u0131n alt\u0131nda yatan mekanizmalar hala belirsizdir. Kazan\u00e7 ve i\u015flev kayb\u0131 yakla\u015f\u0131mlar\u0131 ile birlikte, belirli bir cis eleman\u0131 \u00fczerine transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ba\u011flanmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f sentetik bir Zinc-parmakl\u0131 polipeptit (6ZFP) kullanarak, transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc EBF1'in B h\u00fccre hatt\u0131 taahh\u00fcd\u00fcn\u00fc do\u011frudan Gata3 geninin bask\u0131layarak te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6sterdik. Ebf1 eksikli\u011fi olan l\u00f6kosit \u00f6nc\u00fclleri, T h\u00fccre hatt\u0131 potansiyeli ve Gata3 transkript ifadesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan artt\u0131, ancak zorla EBF1 ifadesi T h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 inhibe etti ve Gata3 mRNA'n\u0131n h\u0131zl\u0131 kayb\u0131na neden oldu. \u00d6nemli olan, 6ZFP'nin EBF1'in Gata3 d\u00fczenleyici b\u00f6lgesine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 bozmas\u0131, Gata3 ifadesini geri kazand\u0131rd\u0131, EBF1 taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fcklenen T h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 engelledi ve GATA3 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma yoluyla B h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nledi. Ayr\u0131ca, EBF1'in Gata3 d\u00fczenleyici sitelere ba\u011flanmas\u0131, bu b\u00f6lgede bask\u0131lay\u0131c\u0131 histon de\u011fi\u015fiklikleri indirdi. Bu veriler, B h\u00fccre hatt\u0131 taahh\u00fcd\u00fcnde kritik bir transkripsiyonel devre belirler."}
{"_id":"29134911","title":"Isolation and partial characterization of an unusual human immunodeficiency retrovirus from two persons of west-central African origin.","text":"Bat\u0131-Merkezi Afrika k\u00f6kenli ve \u015fu anda Bel\u00e7ika'da ikamet eden iki hastadan al\u0131nan s\u00fcrekli genel lenfadenopati ile ili\u015fkili garip bir insan retrovir\u00fcs\u00fc izole edildi. Vir\u00fcs, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi retrovir\u00fcs\u00fc tip 1 (HIV-1) ve HIV-2 ile baz\u0131 biyolojik ve morfolojik \u00f6zellikleri payla\u015fmas\u0131na ra\u011fmen, \u00f6nemli antijenik farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterilebildi. Viral proteinlerin birka\u00e7\u0131 da HIV-1 ve HIV-2'nin kar\u015f\u0131l\u0131k gelen proteinlerinden farkl\u0131 molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131klarda idi. En korunakl\u0131 viral proteinlerin kimyasal kesimi, HIV-1 ve HIV-2'den farkl\u0131 desenler ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Ayr\u0131ca, n\u00fckleik asit hibridizasyon deneyleri, vir\u00fcs t\u00fcrlerini ay\u0131rt etme yetene\u011fine sahipti. Viral U3 b\u00f6lgesindeki dizileme analizi, di\u011fer ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k vir\u00fcslerinde bulunmayan benzersiz bir g\u00fc\u00e7lendirici organizasyon ortaya koydu. Veriler, yeni izole edilen vir\u00fcs\u00fcn HIV-1'e daha yak\u0131n ili\u015fkili oldu\u011funu, ancak bir\u00e7ok \u00f6nemli noktada a\u00e7\u0131k\u00e7a farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi."}
{"_id":"29148743","title":"Role of circulating nitrite and S-nitrosohemoglobin in the regulation of regional blood flow in humans.","text":"\u0130nsan kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesindeki endoteliyel kaynakl\u0131 nitrik oksit (NO) ve intravask\u00fcler azot oksit t\u00fcrlerinin g\u00f6receli katk\u0131lar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, \u00f6n kol kan ak\u0131\u015f\u0131 ve arter ve ven plazma nitrit, d\u00fc\u015f\u00fck molek\u00fcl a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na sahip SNO'lar (LMW-SNO'lar) ve y\u00fcksek molek\u00fcl a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na sahip SNO'lar (HMW-SNO'lar) ve k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccreleri S-nitrozoglobin (SNO-Hb) seviyelerini ayn\u0131 anda \u00f6l\u00e7t\u00fck. Dinlenme ve b\u00f6lgesel NO sentezinin inhibisyonu s\u0131ras\u0131nda, ard\u0131ndan \u00f6n kol egzersizi s\u0131ras\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fcmler yap\u0131ld\u0131. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, \u00f6nemli dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki arter-ven plazma nitrit gradyanlar\u0131 bulduk, bu da intravask\u00fcler NO i\u00e7in yeni bir teslimat kayna\u011f\u0131 sa\u011flar. Dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki nitritin biyoaktif oldu\u011fu fikrini daha da destekleyen, nitrit al\u0131m\u0131, b\u00f6lgesel endoteliyel NO sentezinin inhibisyonu s\u0131ras\u0131nda egzersizle birlikte \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. Bazal vask\u00fcler tonun d\u00fczenlenmesindeki dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki S-nitrosotiyol ve SNO-Hb'nin rol\u00fc daha az kesin. D\u00fc\u015f\u00fck molek\u00fcl a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na sahip S-nitrosotiyol'lar\u0131n tespit edilemedi\u011fini ve S-nitro-alb\u00fcmin seviyelerinin daha \u00f6nce bildirilenlerden iki log daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu bulduk. Asl\u0131nda, S-nitro-alb\u00fcmin \u00f6ncelikle ven dola\u015f\u0131m\u0131nda, hatta NO sentezinin inhibisyonu s\u0131ras\u0131nda olu\u015fuyor. SNO-Hb, insan dola\u015f\u0131m\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fclebilir (bracial arter kan\u0131nda 170 nM tam kan i\u00e7inde), ancak arter-ven gradyanlar\u0131 anlaml\u0131 de\u011fildi ve SNO-Hb'den NO teslimat\u0131 minimumdu. Sonu\u00e7 olarak, (i) dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki nitritin biyoaktif oldu\u011funu ve intravask\u00fcler NO i\u00e7in bir teslimat gradyan\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131, (ii) S-nitro-alb\u00fcminin akci\u011ferden dokuya NO teslim etmedi\u011fini, ancak periferik dola\u015f\u0131m\u0131nda olu\u015ftu\u011funu ve (iii) SNO-Hb ve S-nitrosotiyol'lar\u0131n bazal vask\u00fcler tonun d\u00fczenlenmesindeki \u00e7ok az rol\u00fc oldu\u011funu, hatta egzersiz stresi s\u0131ras\u0131nda bile, sunan verilerimiz var."}
{"_id":"29183629","title":"Extra centrosomes and\/or chromosomes prolong mitosis in human cells","text":"Laser mikrocerrahi ve h\u00fccre f\u00fczyonu kullanarak, ek merkezozomlar ve\/veya kromozomlar\u0131n insan h\u00fccrelerindeki mitoz s\u00fcresini nas\u0131l etkiledi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Buldu\u011fumuz sonu\u00e7lara g\u00f6re, kromozom say\u0131s\u0131n\u0131n iki kat\u0131na \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131, 20 dakikal\u0131k b\u00f6l\u00fcnmenin yakla\u015f\u0131k 10 dakika uzamas\u0131na neden olurken, merkezozom say\u0131s\u0131n\u0131n iki kat\u0131na \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131, yakla\u015f\u0131k 30 dakika daha uzun s\u00fcrer. Ek merkezozomlar ve\/veya kromozomlar, mitozu geciktirmekle birlikte, spindle montaj kontrol noktas\u0131n\u0131n tatminini geciktirerek mitozu uzat\u0131r. Bu nedenle mitoz, genetik olmayan yollarla uzat\u0131labilir ve ek kromozomlar ve merkezozomlar, bir\u00e7ok t\u00fcm\u00f6rde g\u00f6zlemlenen y\u00fckseltilmi\u015f mitotik endeksin nedenlerinden biri olabilir."}
{"_id":"29185044","title":"Familial recurrence-pattern analysis of nonsyndromic isolated cleft palate--a Danish Registry study.","text":"Bir transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc alfa (TGFA) genindeki genetik varyasyonun, izole olmayan yar\u0131k damak (CP) ile ili\u015fkili bulunmas\u0131, bu duruma dair anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131zda potansiyel olarak \u00f6nemli bir ilerleme temsil eder. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, TGFA gibi olas\u0131 CP hassasiyeti lokuslar\u0131na ba\u011flant\u0131 tespitinin uygulanabilirli\u011fini de\u011ferlendirmek amac\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Bu ama\u00e7la, CP'nin ailesel tekrarlama deseni incelendi ve bu durumun en olas\u0131 kal\u0131tsal modu belirlendi. \u00c7al\u0131\u015fma, Danimarka'da CP'nin y\u00fcksek belirlenimi ve tutarl\u0131 kay\u0131t avantaj\u0131ndan yararland\u0131. Ayr\u0131ca, kay\u0131t ba\u011flant\u0131s\u0131 yoluyla elde edilen ailesel tekrarlama tahminleri, an\u0131msama \u00f6nyarg\u0131s\u0131 veya potansiyel olarak yan\u0131lt\u0131c\u0131 olmayan yan\u0131t\u00e7\u0131lar\u0131n etkisi gibi yan\u0131lt\u0131c\u0131 etkilere maruz kalmad\u0131. 1.364 izole olmayan CP proband\u0131n\u0131n birinci, ikinci ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc derece akrabalar\u0131n\u0131n tekrarlama riskleri, s\u0131ras\u0131yla %2,74 (72\/2.628), %0,28 (3\/1.068) ve %0,00 (0\/360) olarak tahmin edildi. Bu tahminler, anket ve g\u00f6r\u00fc\u015fme verilerine dayal\u0131 olarak yay\u0131nlanan tahminlerle yak\u0131nd\u0131r. Ancak, izole olmayan CP'nin n\u00fcfus prevalans\u0131, genellikle rapor edilenlerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek bulundu (0,058% [1.456\/2.523.023]). Bu ve daha \u00f6nce yay\u0131nlanan verilerin Risch taraf\u0131ndan sunulan y\u00f6ntemle analizi, izole olmayan CP'nin b\u00fcy\u00fck lokus veya eklemeli \u00e7oklu lokus kal\u0131t\u0131m\u0131n\u0131n olas\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, ailesel tekrarlama deseni, CP'nin birka\u00e7 etkile\u015fimli lokus taraf\u0131ndan belirlendi\u011fi bir modelle tutarl\u0131yd\u0131. Bu t\u00fcr bir modelde, tek bir lokusun CP probandlar\u0131n\u0131n birinci derece akrabalar\u0131nda riski alt\u0131 kat art\u0131ran bir etkiye sahip olmas\u0131 olas\u0131 de\u011fildir, ancak tek bir lokusun \u00fc\u00e7 kat art\u0131ran riski iyi bir uyum sa\u011flar. Bu t\u00fcr bir lokus, ger\u00e7ek\u00e7i bir \u00f6rnekte etkilenen karde\u015f \u00e7iftlerinde tespit edilebilir."}
{"_id":"29190724","title":"Gene methylation in gastric cancer.","text":"Gastrik kanser, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda en yayg\u0131n kanser t\u00fcrlerinden biridir ve kanserle ili\u015fkili \u00f6l\u00fcmlerin ikinci en b\u00fcy\u00fck nedenidir. Yeni vakalar\u0131n ve \u00f6l\u00fcmlerin %70'inden fazlas\u0131 geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde meydana gelir. Molek\u00fcler biyoloji devriminin ilk y\u0131llar\u0131nda, kanser ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 \u00f6ncelikle genetik de\u011fi\u015fikliklere odaklanm\u0131\u015ft\u0131r, bunlara gastrik kanser de dahildir. Epigenetik mekanizmalar, memelilerde normal geli\u015fim ve dokuya \u00f6zg\u00fc gen ifade desenlerinin korunmas\u0131 i\u00e7in hayati \u00f6neme sahiptir. Epigenetik s\u00fcre\u00e7lerin bozulmas\u0131, gen fonksiyonunda de\u011fi\u015fikliklere ve k\u00f6t\u00fc huylu h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne neden olabilir. Kanser epigeneti\u011fi alan\u0131ndaki h\u0131zl\u0131 geli\u015fmeler, kanserlerde epigenetik makine bile\u015fenlerinin kapsaml\u0131 yeniden programlanmas\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir, bunlar DNA metilasyonu, histon modifikasyonlar\u0131, n\u00fckleozom konumu, non-kodlu RNA'lar ve mikroRNA'lar\u0131 i\u00e7erir. Gen promot\u00f6r b\u00f6lgelerindeki anormallik DNA metilasyonu, gastrik kanserde tumor bask\u0131lay\u0131c\u0131 ve di\u011fer kanserle ili\u015fkili genlerin inaktivasyonuna yol a\u00e7ar, bu da bu hastal\u0131\u011f\u0131n en iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f epigenetik i\u015faretidir. Gen metilasyonu, biyopsi \u00f6rneklerinde ve serum, gastrik y\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131 gibi invazif olmayan v\u00fccut s\u0131v\u0131lar\u0131nda kanserin tespit edilmesi ve te\u015fhisi i\u00e7in hedef olarak avantajlar\u0131 nedeniyle, gastrik kanserde bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma konusu olmu\u015ftur. Bu inceleme, gastrik kanserde en yayg\u0131n ve \u00f6nemli epigenetik olguya, DNA metilasyonuna odaklanmaktad\u0131r ve bu alan \u00fczerindeki epigenetik etkilerin etkisini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"29214508","title":"Klebsiella aerogenes urease gene cluster: sequence of ureD and demonstration that four accessory genes (ureD, ureE, ureF, and ureG) are involved in nickel metallocenter biosynthesis.","text":"Klebsiella aerogenes'in ureaz yap\u0131sal genlerinin hemen yukar\u0131s\u0131ndaki b\u00f6lge dizilimi yap\u0131ld\u0131 ve bu b\u00f6lgede, 29,8 kDa'da bir peptid kodlayabilen bir a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi oldu\u011fu g\u00f6sterildi. Bu gen, ureD olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131 ve \u00fc\u00e7 yap\u0131sal genin hemen alt\u0131ndaki (ureE, ureF ve ureG) genlerde silinmeler olu\u015fturuldu. E. coli'ye mutlu plazmidler aktar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, y\u00fcksek seviyelerde ureaz ifadesi g\u00f6r\u00fcld\u00fc, ancak enzim (ureD, ureF veya ureG'de silinmeler) hareketsizdi veya sadece k\u0131smi olarak aktifti (ureE'de silinmeler). Rekombine h\u00fccrelerden safla\u015ft\u0131r\u0131lan ureazlar, jel filtreleme kromatografisi ve sodyum dodekil s\u00fclfat-poliakrilamid jel elektroforesi ile kontrol enzimiyle ayn\u0131 oldu\u011fu g\u00f6sterildi; ancak her durumda aktivite seviyeleri, atomik emme analizi ile incelenen nikel i\u00e7erikleriyle korelasyon g\u00f6sterdi. UreD, UreE, UreF ve UreG peptidi, mutlu ve kontrol h\u00fccre ekstraktleri aras\u0131ndaki jel elektroforesi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131, ayr\u0131 olarak klonlanm\u0131\u015f genlerin in vivo ifadesi veya in vitro transkripsiyon-\u00e7evirme analizleri ile ge\u00e7ici olarak belirlendi; atamalar, UreE ve UreG i\u00e7in amino-terminal sekanslama ile onayland\u0131. Bu son peptidler (apparent M(r)s, 23.900 ve 28.500), ureaz alt birimlerine benzer seviyelerde y\u00fcksek miktarda bulundu, ancak UreF (apparent M(r), 27.000) ve UreD (apparent M(r), 29.300) miktarlar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131, belki de bu genlerin yukar\u0131daki a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evelerinin \u00f6n\u00fcnde iyi ribozom ba\u011flama siteleri olmamas\u0131 nedeniyle. Bu sonu\u00e7lar, t\u00fcm d\u00f6rt yard\u0131mc\u0131 genin, ureaz metalo merkezinin i\u015flevsel entegrasyonu i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"29224825","title":"Hepatic polyploidy and liver growth control.","text":"H\u00fccreli poliploidinin ba\u015flang\u0131c\u0131, t\u00fcm farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f memeli dokularda tan\u0131nmaktad\u0131r. Poliploidi, normal karaci\u011ferde s\u0131k s\u0131k g\u00f6zlemlendi\u011fi gibi, karaci\u011ferin patolojik durumlar\u0131nda da not edilmi\u015ftir. Poliploidinin \u00f6nemini anlamak i\u00e7in yava\u015f yava\u015f birikmekte olan bilgiler, y\u00fcksek ploidi s\u0131n\u0131flar\u0131na ait h\u00fccrelerin terminal farkl\u0131la\u015fmaya ve h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131na daha y\u00fcksek olas\u0131l\u0131kla apoptoz ile ilerledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Belirli genetik anormalliklerin, \u00f6rne\u011fin bozuk DNA onar\u0131m\u0131 gibi, hepatosit poliploidisine yol a\u00e7abilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. \u00c7al\u0131\u015fma modelleri, geni\u015f \u00e7apl\u0131 poliploidinin organ yetmezli\u011fine ve ayr\u0131ca \u00f6n kanserli h\u00fccre klonlar\u0131n\u0131n etkinle\u015fmesiyle onkogeneze yol a\u00e7abilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"29231620","title":"Disturbances in the positioning, proliferation and apoptosis of neural progenitors contribute to subcortical band heterotopia formation.","text":"Korteks anomalileri, genellikle inat\u00e7\u0131 epilepsi ve di\u011fer geli\u015fimsel bozukluklarla ili\u015fkilendirilir. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, epilepsi ile ili\u015fkili alt korteks bant heterotopya (SBH) ile ili\u015fkili bir genetik model olan tish faresi kullanarak, SBH olu\u015fumunun neokorteks'teki geli\u015fimsel olaylar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, tish(+\/-) ve tish(-\/-)- neokorteks'te Pax6(+) ve Tbr2(+) \u00f6nc\u00fcllerin yanl\u0131\u015f konumland\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, tish(-\/-) yanl\u0131\u015f konumland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f \u00f6nc\u00fcller, normal tip veya do\u011fru konumland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f tish(-\/-) \u00f6nc\u00fcllerine k\u0131yasla daha uzun bir h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne sahiptir, bu da G(2)+M+G(1) s\u00fcresinin uzamas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu yanl\u0131\u015f konumland\u0131rma, ventrik\u00fcler b\u00f6lge (VZ) i\u00e7inde yap\u0131sal ba\u011flar\u0131n bozulmas\u0131 veya radyal glial polaritesinin kayb\u0131 ile ili\u015fkili de\u011fildir, bu da phalloidin (F-aktin'i tan\u0131mlamak i\u00e7in), aPKC-\u03bb ve Par3'e kar\u015f\u0131 imm\u00fcnohistokimya ile de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, vimentin imm\u00fcnohistokimya, tish(-\/-) heterotopya b\u00f6lgesinde radyal glial iskeletin bozuldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, tish(-\/-) neokorteks'te in utero elektroporasyon deneyleri, yanl\u0131\u015f konumland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f \u00f6nc\u00fcllerin ventrik\u00fcler y\u00fczeye temas etmedi\u011fini ve ventrik\u00fcl\/alt ventrik\u00fcl b\u00f6lgesi (SVZ) \u00f6nc\u00fcllerinin hem heterotopya hem de korteks tabakas\u0131na (CP) g\u00f6\u00e7 eden n\u00f6ronlar \u00fcretti\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu bulgular, SBH olu\u015fumuna katk\u0131da bulunan bir dizi geli\u015fimsel hatay\u0131 tan\u0131mlamaktad\u0131r ve bu, birincil bir n\u00f6ronal g\u00f6\u00e7 hatas\u0131ndan temel olarak farkl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"29253460","title":"Sex-related differences in the presentation, treatment and outcomes among patients with acute coronary syndromes: the Global Registry of Acute Coronary Events.","text":"\n# Ama\u00e7: Akut koroner sendromlarda (ACS) anjiyografik \u015fiddet, y\u00f6netim ve sonu\u00e7larda cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\n# Y\u00f6ntemler: \u00c7al\u0131\u015fma, 1999-2006 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda koroner anjiyografi ge\u00e7irmi\u015f ve GRACE (K\u00fcresel Akut Koroner Olaylar Kay\u0131t) veritaban\u0131na dahil edilmi\u015f 7638 kad\u0131n ve 19.117 erkek ACS hastas\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. Normal damarlar\/hafif hastal\u0131k, t\u00fcm epikardiyal damarlarda <50% stenoz bulunmas\u0131 olarak tan\u0131mland\u0131; geli\u015fmi\u015f hastal\u0131k ise \u2265bir damarda \u226550% stenoz olarak tan\u0131mland\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar: Kad\u0131nlar, erkekler daha gen\u00e7ken daha y\u00fcksek kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerine sahipti. G\u00f6\u011f\u00fcs a\u011fr\u0131s\u0131 ile e\u015fit \u015fekilde sunulan erkek ve kad\u0131nlar; ancak \u00e7ene a\u011fr\u0131s\u0131 ve bulant\u0131 kad\u0131nlarda daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu. Kad\u0131nlar, normal\/hafif hastal\u0131kta (12% vs 6%, p<0.001) daha olas\u0131 ve sol ana damar ve \u00fc\u00e7 damar hastal\u0131\u011f\u0131 (27% vs 32%, p<0.001) veya percutan koroner m\u00fcdahale (65% vs 68%, p<0.001) a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha az olas\u0131yd\u0131. Normal ve hafif hastal\u0131\u011fa sahip kad\u0131nlar ve erkekler, geli\u015fmi\u015f hastal\u0131\u011fa sahip olanlara k\u0131yasla daha az agresif bir \u015fekilde tedavi edildi. Geli\u015fmi\u015f hastal\u0131\u011fa sahip kad\u0131nlar, erkeklere k\u0131yasla daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm riski ta\u015f\u0131yordu (4% vs 3%, p<0.01). Ya\u015f ve hastal\u0131k \u015fiddetinin ayarlanmas\u0131ndan sonra, alt\u0131 ayda kad\u0131nlar, erkeklere k\u0131yasla \u00f6l\u00fcm, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc, fel\u00e7 ve yeniden hastaneye yat\u0131r\u0131lma gibi olumsuz sonu\u00e7lara daha olas\u0131yd\u0131 (odds oran\u0131 1.24, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.14-1.34); ancak cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131 \u00f6l\u00fcmde istatistiksel olarak anlaml\u0131 de\u011fildi.\n\n# Sonu\u00e7: ACS'li kad\u0131nlar, erkeklere k\u0131yasla bulant\u0131 gibi atipik semptomlara ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k risk fakt\u00f6rlerine daha olas\u0131 sahipti, ancak anjiyografik koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha olas\u0131yd\u0131. Hastal\u0131k \u015fiddetine ili\u015fkin cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131 hakk\u0131nda daha fazla ara\u015ft\u0131rma yap\u0131lmas\u0131 gerekmektedir."}
{"_id":"29288582","title":"GITR, a member of the TNF receptor superfamily, is costimulatory to mouse T lymphocyte subpopulations.","text":"GITR (glukokortikoid ind\u00fcklenmi\u015f TNFR ailesi ile ili\u015fkili gen) TNFRSF'nin (TNFR s\u00fcper ailesi) bir \u00fcyesidir ve T lenfositleri de dahil olmak \u00fczere farkl\u0131 h\u00fccre tiplerinde ifade edilir. Di\u011fer bilinen maliyetim\u00fclat\u00f6r \u00fcyelerin TNFRSF'nin sitoplazmik b\u00f6lgesine y\u00fcksek benzerlik g\u00f6stermesi nedeniyle, GITR'nin T lenfosit alt pop\u00fclasyonlar\u0131nda maliyetim\u00fclat\u00f6r bir rol oynay\u0131p oynamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, CD8+ ve CD4+ periferik T h\u00fccre alt pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n proliferasyon yan\u0131t\u0131n\u0131n anti-CD3 uyar\u0131c\u0131s\u0131na ek olarak GITR maliyetim\u00fclat\u00f6r\u00fc eklendi\u011finde g\u00fc\u00e7lendirildi\u011fini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, ana aktivasyon ind\u00fcklenmi\u015f resept\u00f6r (IL-2Ralfa) ifadesi ve IL-2 ve IFN-gamma \u00fcretimi, anti-CD3'e k\u0131yasla GITR maliyetim\u00fclat\u00f6r\u00fc ile daha fazla artt\u0131. GITR uyar\u0131c\u0131 ayr\u0131ca anti-CD3'e ind\u00fcklenen ERK fosforilasyonunu art\u0131rd\u0131, bu da GITR'nin MAPK yolunun etkinle\u015fmesine dahil oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, CD4+CD25+ d\u00fczenleyici T h\u00fccre (Treg h\u00fccre) proliferasyonu GITR maliyetim\u00fclat\u00f6r\u00fc ile tetiklendi; Treg h\u00fccre proliferasyonu, anerjik fenotipin kayb\u0131 ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 aktiviteyle e\u015fle\u015fti. Bununla birlikte, uyar\u0131c\u0131 almam\u0131\u015f GITR(-\/-) CD4+CD25+ ve GITR(+\/+) CD4+CD25+ h\u00fccreler, CD4+CD25- yan\u0131t verici h\u00fccrelere kar\u015f\u0131 bask\u0131lay\u0131c\u0131 aktivite g\u00f6stermek i\u00e7in e\u015fit yetene\u011fe sahipti. Bu sonu\u00e7lar, T h\u00fccre alt pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n maliyetim\u00fclat\u00f6r molek\u00fcl\u00fc olarak GITR'nin yeni bir i\u015flevini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"29321530","title":"PI3K and cancer: lessons, challenges and opportunities","text":"Fosfinoinositid 3-kinaz (PI3K) aktivitesinin t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre biyolojisindeki merkezi rol\u00fc, kanser tedavisinde PI3K ve\/veya alt ak\u0131\u015f kinazlar\u0131 olan AKT ve memeliye \u00f6zg\u00fc rapamisin hedefi (mTOR) hedeflemesine y\u00f6nelik \u00f6nemli bir \u00e7aba g\u00f6stermi\u015ftir. Ancak, ortaya \u00e7\u0131kan klinik veriler, PI3K, AKT veya mTOR'a y\u00f6nelik inhibit\u00f6rlerin tolerans dozlar\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 tek ajan etkinli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bir istisna, kronik l\u00f6semi hastalar\u0131nda PI3K\u03b4 inhibit\u00f6rlerine yan\u0131t olarak, h\u00fccre i\u00e7i ve d\u0131\u015f\u0131 aktivitelerin etkinli\u011fiyle ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Burada, PI3K-AKT-mTOR yolunu hedefleyen inhibit\u00f6rlerin klinik geli\u015ftirilmesindeki temel zorluklar\u0131 ve f\u0131rsatlar\u0131 inceliyoruz. Daha fazla hasta se\u00e7imi odaklanmas\u0131na, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k mod\u00fclasyonu anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131n artmas\u0131na ve mant\u0131kl\u0131 kombinasyonlar\u0131n stratejik uygulanmas\u0131na olanak sa\u011flayarak, bu umut verici hedefli kanser ajanlar\u0131n\u0131n potansiyelini ger\u00e7ekle\u015ftirmek m\u00fcmk\u00fcn olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"29334259","title":"Sequence-based species delimitation for the DNA taxonomy of undescribed insects.","text":"\u00c7ok say\u0131da tan\u0131mlanmam\u0131\u015f b\u00f6cek t\u00fcr\u00fcn\u00fcn kataloglanmas\u0131, otomatik DNA tabanl\u0131 yakla\u015f\u0131mlarla b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde h\u0131zland\u0131r\u0131labilir, ancak b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli t\u00fcr ke\u015ffi i\u00e7in s\u0131ral\u0131 verilerden elde edilen prosed\u00fcrler \u015fu anda eksik. Burada, kurak Avustralya'da bulunan Rivacindela cinsindeki az bilinen bir b\u00f6cek radyasyonunun t\u00fcrlerini mitokondriyal DNA de\u011fi\u015fkenli\u011fi kullanarak s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131yoruz. 65 lokasyondan 468 birey ve birden fazla morfolojik olarak ay\u0131rt edilebilir tipten \u00f6rneklenen 46 veya 47 olas\u0131 t\u00fcr, \u00fc\u00e7 mitokondriyal DNA genindeki (sitokrom oksidaz alt birimi 1, sitokrom b, 16S ribozomal RNA) s\u0131ral\u0131 varyasyonun, sabit benzersiz (\"tan\u0131mlay\u0131c\u0131\") karakterlere dayal\u0131 nicel t\u00fcr tan\u0131ma y\u00f6ntemleriyle belirlenmesinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f oldu\u011funu tespit ettik. Gruplar aras\u0131ndaki s\u0131n\u0131rlar, saat k\u0131s\u0131tl\u0131 kalibre edilmi\u015f a\u011fa\u00e7larda dalma oran\u0131nda \u00e7arp\u0131c\u0131 bir art\u0131\u015fla da g\u00f6r\u00fclebilir. Rastgele soya a\u011fa\u00e7 b\u00fcy\u00fcme modelleri (Yule modelleri) ve koalesans teorisi birle\u015ftirilerek yeni bir olas\u0131l\u0131k y\u00f6ntemi geli\u015ftirildi. Bu y\u00f6ntem, t\u00fcr d\u00fczeyli (t\u00fcr olu\u015fumu ve yok olu\u015fu) ve n\u00fcfus d\u00fczeyli (koalesans) evrimsel s\u00fcre\u00e7lere ge\u00e7i\u015f noktas\u0131n\u0131 belirler. Rivacindela a\u011fac\u0131ndaki speksiyasyon ve koalesans d\u00fc\u011f\u00fcmlerinin konumlar\u0131na uydurulan ultrametrik a\u011fa\u00e7, 0.43 Milyon y\u0131l \u00f6nce bir dalma oran\u0131 ge\u00e7i\u015fine i\u015faret etti ve bu da 48 olas\u0131 t\u00fcr (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 47 ile 51 k\u00fcme, 2 logL birimi i\u00e7inde) tahminine yol a\u00e7t\u0131. Bu \u015fekilde s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131lan varl\u0131klar, geleneksel olarak tan\u0131mlanan t\u00fcrlerin biyolojik \u00f6zelliklerini g\u00f6sterdi: co\u011frafi aral\u0131klar\u0131n tutarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, morfolojik olarak tan\u0131nan t\u00fcrlerle geni\u015f bir uyum ve yak\u0131ndan ili\u015fkili b\u00f6cek t\u00fcrlerine \u00f6zg\u00fc s\u0131ral\u0131 de\u011fi\u015fim seviyeleri. S\u0131ral\u0131 varyasyon desenlerinde a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6r\u00fclen evrimsel gruplar, bu az bilinen b\u00f6cek grubunda taksonomi i\u00e7in bir temel olarak, yerel topluluklardan DNA anketlerinde b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde otomatik t\u00fcr s\u0131n\u0131rland\u0131rmas\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"29347970","title":"CCR6 regulates the migration of inflammatory and regulatory T cells.","text":"Th17 ve d\u00fczenleyici T (Treg) h\u00fccreleri otoimm\u00fcn hastal\u0131klarda z\u0131t roller oynar. Ancak, bu iki T h\u00fccre alt k\u00fcmesinin iltihapl\u0131 dokulara do\u011fru do\u011fru g\u00f6\u00e7 etmelerini sa\u011flayan mekanizmalar net de\u011fildir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bu iki T h\u00fccre alt k\u00fcmesinin her ikisinin de CCR6 ifadesini g\u00f6sterdi\u011fimizi bildiriyoruz. Th17 h\u00fccrelerindeki CCR6 ifadesi, TGF-beta taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir ve iki n\u00fckleer resept\u00f6re, RORalfa ve RORgamma'ya ihtiya\u00e7 duyar. Th17 h\u00fccreleri ayr\u0131ca CCR6'n\u0131n ligand\u0131 olan CCL20'yi ifade eder, bu da TGF-beta ve IL-6'n\u0131n sinerjik olarak ind\u00fckledi\u011fi ve STAT3, RORgamma ve IL-21'in gerektirdi\u011fi bir s\u00fcre\u00e7tir. Th17 h\u00fccreleri, CCL20 \u00fcreterek, CCR6 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde Th17 ve Treg h\u00fccrelerinin in vitro g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc te\u015fvik eder. Th17 h\u00fccrelerindeki CCR6 eksikli\u011fi, deneysel otoimm\u00fcn ensefalomiyelit hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u015fiddetini azalt\u0131r ve iltihapl\u0131 dokulara Th17 ve Treg h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc azalt\u0131r. Benzer \u015fekilde, Treg h\u00fccrelerindeki CCR6 da iltihapl\u0131 dokulara g\u00f6\u00e7leri i\u00e7in \u00f6nemlidir. Verilerimiz, CCR6'n\u0131n Treg ve Th17 h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcnde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"29362104","title":"Inhibition of receptor-mediated calcium influx in T cells by unsaturated non-esterified fatty acids.","text":"Omega-3, omega-6 ve omega-9 doymam\u0131\u015f ya\u011f asitlerinin (DYA) resept\u00f6r arac\u0131l\u0131 Ca2+ giri\u015fi \u00fczerindeki etkisi, JURKAT T h\u00fccre hatt\u0131 \u00fczerinde anti-CD3 antikorlar\u0131 (OKT3) kullan\u0131larak ind\u00fcklenen i\u00e7sel Ca2+ (Ca2+i) art\u0131\u015f\u0131 ve Ca2+ ak\u0131\u015f\u0131 ile incelendi. T\u00fcm DYA'lar, Ni2+ iyonlar\u0131 ve 12-O-tetradecanoylphorbol 13-asetat, OKT3 ile ind\u00fcklenen s\u00fcrekli Ca2+i art\u0131\u015f\u0131n\u0131 temel seviyelere d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. Non-esterifik olmu\u015f ya\u011f asitleri protein kinaz C'yi (PKC) aktive eder [McPhail, Clayton & Snyderman (1984) Science 224, 622-624; Murakami, Chan & Routtenberg (1986) J. Biol. Chem. 261, 15424-15429], ancak H-7 kullan\u0131m\u0131 ve 19 ve 80 kDa i\u015faret\u00e7i substratlar\u0131n PKC ba\u011f\u0131ml\u0131 fosforilasyonunun analizi, PKC'nin DYA'lar taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen Ca2+ giri\u015finin inhibisyonunda rol oynamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ak\u0131\u015f sitometri analizi, DYA'lar\u0131n antikor-receptor ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engellemedi\u011fini ortaya koydu. BSA (0.2%, w\/v) bu ya\u011f asitlerinin etkisini tersine \u00e7evirdi, bu ya\u011f asitleri OKT3 ile ind\u00fcklenen Ca2+i art\u0131\u015f\u0131n\u0131 temel seviyelere d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fckten sonra. Bu bulgular\u0131n \u00f6nemi ve DYA'lar taraf\u0131ndan resept\u00f6r arac\u0131l\u0131 Ca2+ ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n inhibisyonunda olas\u0131 mekanizmalar tart\u0131\u015f\u0131ld\u0131."}
{"_id":"29366489","title":"Deleted in liver cancer-1 (DLC-1): a tumor suppressor not just for liver.","text":"Karaci\u011fer kanseri 1 (DLC-1), ad\u0131 oldu\u011fu gibi, ba\u015flang\u0131\u00e7ta hepatosel\u00fcler karaci\u011fer kanseri i\u00e7in potansiyel bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 gen olarak izole edildi. Daha ileri \u00e7al\u0131\u015fmalar, DLC-1'in genetik silinme veya DNA metilasyonu yoluyla a\u015fa\u011f\u0131 y\u00f6nlendirilmesinin, akci\u011fer, meme, prostat, b\u00f6brek, kolon, rahim, yumurtal\u0131k ve mide dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli kanser t\u00fcrleriyle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Kanser h\u00fccrelerinde DLC-1'in yeniden ifadesi, aktin sitoplazmik iskeletinin ve odakl\u0131 ba\u011flanmalar\u0131n\u0131n yap\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczenler ve h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe eder, bu da t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 rol\u00fcn\u00fc destekler. Bu t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flev, DLC-1'in RhoGTPaz aktivasyon proteini (RhoGAP) aktivitesi, steroidojenik akut d\u00fczenleyici (StAR)-ili\u015fkili lipid transfer (START) alan\u0131 ve odakl\u0131 ba\u011flanma lokalizasyonu, Src Homoloji 2 (SH2) alanlar\u0131na sahip tensinlerin fosforilasyon ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u015fekilde DLC-1'e ba\u011flanmas\u0131 gibi fakt\u00f6rlere ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu nedenle, DLC-1'in ifadesi ve h\u00fccre i\u00e7i lokalizasyonu, kanser tahmini i\u00e7in yararl\u0131 bir molek\u00fcler i\u015faret\u00e7i olabilirken, DLC-1 ve alt ak\u0131\u015f sinyal molek\u00fclleri, kanserin tedavisinde hedefler olarak g\u00f6r\u00fclebilir."}
{"_id":"29367554","title":"Interaction of Helicobacter pylori with gastric epithelial cells is mediated by the p53 protein family.","text":"\n# Arka Plan ve Ama\u00e7lar\np53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131 hakk\u0131nda kapsaml\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar yap\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen, p73 ve p63'\u00fcn biyolojik i\u015flevleri hakk\u0131nda kritik bir\u00e7ok soru hala yan\u0131tlanmay\u0131 bekliyor. Artan kan\u0131tlar, hem p73 hem de p63'\u00fcn apoptoz d\u00fczenlemesi, h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve terap\u00f6tik ila\u00e7 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 gibi \u00f6nemli roller oynad\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor.\n\n# Y\u00f6ntemler\nGastrik epitel h\u00fccreleri, Helicobacter pylori ile birlikte k\u00fclt\u00fcrlendi ve p63 ve p73 proteinlerinin rolleri, luciferaz rapor\u00f6r\u00fc, ger\u00e7ek zamanl\u0131 polimeraz zincir reaksiyonu, imm\u00fcnoblot ve h\u00fccre hayatta kalma analizleri ile de\u011ferlendirildi. p73 ve p63 izoforlar\u0131n\u0131n aktivitesini engellemek i\u00e7in k\u0131sa sa\u00e7l\u0131 RNA ve bask\u0131n negatif mutanlar kullan\u0131ld\u0131. \u0130nsan ve fare gastrik dokular\u0131, p73 ve p63 antikorlar\u0131 ile imm\u00fcnohistokimya ve de\u011fi\u015ftirilmi\u015f Steiner g\u00fcm\u00fc\u015f y\u00f6ntemi ile analiz edildi.\n\n# Sonu\u00e7lar\nHelicobacter pylori'nin gastrik epitel h\u00fccreleri ile etkile\u015fimi, insan gastrit \u00f6rneklerinde ve H. pylori enfekte farelerde in vitro ve in vivo g\u00fc\u00e7l\u00fc p73 proteini y\u00fckseli\u015fine yol a\u00e7\u0131yor. Bu p73 art\u0131\u015f\u0131, gastrik epitel h\u00fccrelerinde pro-apoptotik genler NOXA, PUMA ve FAS resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn ekspresyonunu artt\u0131r\u0131yor. p73 aktivitesinin bask\u0131lanmas\u0131, H. pylori taraf\u0131ndan tetiklenen h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc ve FAS resept\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen apoptozu engelliyor. Bakterinin cag patogenlik adas\u0131 i\u00e7indeki vir\u00fclans fakt\u00f6rleri, c-Abl tirozin kinaz\u0131 ve p63 izoforlar\u0131 ile etkile\u015fimi, p73'\u00fcn aktivitesini kontrol ediyor.\n\n# Sonu\u00e7\nBulgular\u0131m\u0131z, H. pylori ile ind\u00fcklenen apoptozda p73'\u00fcn rol\u00fcn\u00fc ortaya koyuyor ve daha genel olarak, p53 ailesinin H. pylori enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 epitel h\u00fccre yan\u0131t\u0131nda bir rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"29381091","title":"Brown and white adipose tissues: intrinsic differences in gene expression and response to cold exposure in mice","text":"Kahverengi adipositler enerji harcar, beyaz adipositler ise enerji depolama alan\u0131d\u0131r. So\u011fuk maruziyetiyle farkl\u0131 beyaz ya\u011f dokusu depolar\u0131n\u0131n kahverengi bir fenotip kazanma esnekli\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Termoneutralitede so\u011fuk taraf\u0131ndan tetiklenen genlerle kahverengi ya\u011fla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda beyaz ya\u011fda zenginle\u015fen genleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, \"brite\" bir transkripsiyon imzas\u0131 tan\u0131mlad\u0131k. \"Browning\" ile ili\u015fkili genleri, yollar\u0131 ve promot\u00f6r d\u00fczenleyici motiflerini belirledik, \u00e7\u00fcnk\u00fc bunlar bu s\u00fcreci anlamak i\u00e7in yeni hedefler temsil eder. \u00d6rne\u011fin, neuregulin 4 kahverengi ya\u011f dokusunda daha y\u00fcksek ifade d\u00fczeyine sahipti ve so\u011fuk maruziyeti s\u0131ras\u0131nda beyaz ya\u011fda upreg\u00fclemi\u015fti, ve h\u00fccre \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 onu sinir uzant\u0131s\u0131 te\u015fvik eden bir adipokin olarak g\u00f6sterdi, bu da so\u011fukla ili\u015fkili olarak ya\u011f dokusunun sinirlenmesinde rol oynayabilece\u011fini g\u00f6sterir. Farkl\u0131 ya\u011f depolar\u0131n\u0131n ayr\u0131 \u00f6zelliklerini yeniden \u00fcretmemizi sa\u011flayan bir h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc sistemi geli\u015ftirerek, bu depolar\u0131n in vitro seviyede depoya \u00f6zg\u00fc farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in kullan\u0131yoruz. Beyaz ya\u011f dokusunun kahverengi bir hale d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc destekleyen temel transkripsiyonal olaylar \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc metabolik bozukluklar, obezite ve tip 2 diyabet dahil olmak \u00fczere zararl\u0131 etkilerini a\u015fmak i\u00e7in \u00e7ekici bir teklif sunarlar."}
{"_id":"29387024","title":"Continuous glucose monitoring in pregnant women with type 1 diabetes (CONCEPTT): a multicentre international randomised controlled trial","text":"\n## Arka Plan\n1.1 Tip 1 diyabetli hamile kad\u0131nlar y\u00fcksek risk grubunu olu\u015fturur ve optimal glikoz kontrol\u00fcn\u00fc hedeflemeleri \u00f6nerilir, ancak do\u011fum sonras\u0131 sonu\u00e7lar\u0131n anne hiperglisemisine ba\u011flanmas\u0131 hala optimal de\u011fildir. Amac\u0131m\u0131z, s\u00fcrekli glikoz izleme (CGM) kullan\u0131m\u0131n\u0131n anne glikoz kontrol\u00fcn\u00fc ve obstetrik ve neonatal sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini incelemekti.\n\n## Y\u00f6ntemler\n1.2 Bu \u00e7ok merkezli, a\u00e7\u0131k etiketli, rastgele kontroll\u00fc deneme kapsam\u0131nda, en az 12 ay boyunca yo\u011fun ins\u00fclin tedavisi alan en az 18-40 ya\u015f aras\u0131 tip 1 diyabetli kad\u0131nlar\u0131 i\u015fe ald\u0131k. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, Kanada, \u0130ngiltere, \u0130sko\u00e7ya, \u0130spanya, \u0130talya, \u0130rlanda ve ABD'den 31 hastaneden hamile (13 hafta ve 6 g\u00fcn gebelik veya daha az) veya hamilelik planlayan ki\u015filerdi. 1.3 Hamile kat\u0131l\u0131mc\u0131lar ve hamilelik planlayanlar i\u00e7in paralel olarak iki deneme y\u00fcr\u00fctt\u00fck. Her iki deneme de, kanl\u0131 glikoz izleme ile CGM (hamilelik i\u00e7in 108, planlama i\u00e7in 53) veya sadece kanl\u0131 glikoz izleme (hamilelik i\u00e7in 107, planlama i\u00e7in 57) ile rastgele atanan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131 i\u00e7eriyordu. 1.4 Rastgeleleme, ins\u00fclin da\u011f\u0131t\u0131m\u0131 (pompalar veya enjeksiyonlar) ve bazal glikozile hemoglobin (HbA1c) d\u00fczeylerine g\u00f6re stratifiye edildi. 1.5 Ana sonu\u00e7, hamile kad\u0131nlar i\u00e7in gebelik haftas\u0131 34'e ve planlama i\u00e7in 24 haftaya veya konseptasyona kadar HbA1c'deki de\u011fi\u015fimdi ve t\u00fcm rastgele atanan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n bazal de\u011ferlendirmeleriyle incelendi. 1.6 \u0130kincil sonu\u00e7lar, t\u00fcm mevcut verilerle de\u011ferlendirilen obstetrik ve neonatal sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131yd\u0131, herhangi bir eksiklik olmadan. Bu deneme, ClinicalTrials.gov'da kay\u0131tl\u0131, NCT01788527 numaras\u0131yla kaydedildi.\n\n## Bulgular\n1.7 25 Mart 2013 ve 22 Mart 2016 tarihleri aras\u0131nda, 325 kad\u0131n\u0131 (215 hamile, "}
{"_id":"29399239","title":"Neutrophil extracellular traps: Is immunity the second function of chromatin?","text":"N\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccre tuzaklar\u0131 (NET'ler), i\u015flenmi\u015f kromatin ile gran\u00fcler ve se\u00e7ilmi\u015f sitoplazmik proteinlerin birle\u015fiminden olu\u015fur. NET'ler, mikroorganizma enfeksiyonlar\u0131n\u0131 kontrol etmek i\u00e7in belki de son \u00e7are olarak, n\u00f6trofil ad\u0131 verilen beyaz kan h\u00fccreleri taraf\u0131ndan sal\u0131n\u0131r. Kromatinin bu sal\u0131n\u0131m\u0131, \"NETozis\" olarak adland\u0131r\u0131lan benzersiz bir h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc sonucudur. Burada, NET'lerin nas\u0131l olu\u015fturuldu\u011funu, enfeksiyonlarda ve tehlike sinyalleri olarak i\u015flevlerini, ve otoimm\u00fcnite ve p\u0131ht\u0131la\u015fma alanlar\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan \u00f6nemlerini incelemekteyiz."}
{"_id":"29422484","title":"Phosphorylation of p35 and p39 by Cdk5 determines the subcellular location of the holokinase in a phosphorylation-site-specific manner.","text":"Cdk5, siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz (Cdk) ailesine ait bir \u00fcyedir ve n\u00f6ronal aktivasyoncular p35 veya p39 taraf\u0131ndan aktive edilir. Cdk5, g\u00f6\u00e7, sinaptik aktivite ve n\u00f6ronal \u00f6l\u00fcm de dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli n\u00f6ronal aktiviteleri d\u00fczenler. p35 ve p39, p35-Cdk5 ve p39-Cdk5'in sitoplazmik zar ile ili\u015fkili olmalar\u0131n\u0131 p35 ve p39'un myristoylasyonu yoluyla sa\u011flar, ancak bu h\u00fccresel lokalizasyonun farkl\u0131 i\u015flevlerle nas\u0131l ili\u015fkili oldu\u011fu net olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Cdk5 aktivitesinin p35-Cdk5 ve p39-Cdk5'in subseler d\u00fczeydeki lokalizasyonu \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Cdk5 aktivitesi, p35 veya p39'un fosforilasyonu yoluyla p35-Cdk5 ve p39-Cdk5'in lokalizasyonunu etkiledi. p35 ve p39'un unfosforil edilmi\u015f veya fosfor taklit\u00e7i mutantlar\u0131n\u0131 kullanarak, Cdk5 taraf\u0131ndan fosforile edilen Ser8, hem p35 hem de p39 i\u00e7in ortak olan, unfosforil edilmi\u015f S8A mutantlar\u0131n\u0131n sitoplazmik lokalizasyonunu ve perin\u00fckleer birikimini, ve fosfor taklit\u00e7i S8E mutantlar\u0131n\u0131n t\u00fcm sitoplazmik da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini bulduk. Cdk5 aktivitesi, Cdk5 aktivasyon komplekslerini sitoplazmada tutmak i\u00e7in gereklidir. Bununla birlikte, k\u00fc\u00e7\u00fck ancak belirgin miktarlarda p35 ve p39 n\u00fckleusta tespit edildi. \u00d6zellikle, Cdk5 aktivitesinin inhibisyonu, n\u00fckleusta p35 ve p39'un artmas\u0131na neden oldu. p39, p35'ten daha fazla n\u00fckleusta birikme e\u011filimindeydi ve p39'a \u00f6zg\u00fc Thr84'\u00fcn fosforilasyonu, p39'daki Lys k\u00fcmesinin n\u00fckleus lokalizasyon potansiyelini d\u00fczenledi. Bu sonu\u00e7lar, Cdk5-aktivasyon komplekslerinin subseler d\u00fczeydeki lokalizasyonunun kinaz aktivitesine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ve p39-Cdk5'in n\u00fckleusta bir rol\u00fcne i\u015faret ediyor."}
{"_id":"29423324","title":"Interleukin-12 and -23 Control Plasticity of CD127(+) Group 1 and Group 3 Innate Lymphoid Cells in the Intestinal Lamina Propria.","text":"\u0130nsan grubu 1 ILC'ler, en az \u00fc\u00e7 fenotipik alt gruba sahip olan ILC'lerden olu\u015fur: NK h\u00fccreleri, CD127(+) ILC1 ve intraepitelyal CD103(+) ILC1. Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 hastalar\u0131n\u0131n iltihapl\u0131 ba\u011f\u0131rsak dokular\u0131nda, CD127(+) ILC1 say\u0131lar\u0131, ILC3'\u00fcn maliyetinde artm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, ILC3'\u00fcn CD127(+) ILC1'e in vitro ve in vivo'da geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilece\u011fini bulduk. CD127(+) ILC1, interleukin-2 (IL-2), IL-23 ve IL-1\u03b2'nin varl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak ROR\u03b3t transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ile ILC3'e farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015ft\u0131r ve bu s\u00fcre\u00e7 retinoik asit varl\u0131\u011f\u0131nda g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 hastalar\u0131n\u0131n reseksiyon \u00f6rneklerinde, CD14(+) dendritik h\u00fccre (DC) oran\u0131n\u0131n daha y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6zlemledik. Bu DC'ler, in vitro'da ILC3'\u00fcn CD127(+) ILC1'e polarizasyonunu te\u015fvik etmi\u015ftir. \u00d6te yandan, CD14(-) DC'ler, CD127(+) ILC1'in ILC3'e farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etmi\u015ftir. Bu g\u00f6zlemler, \u00e7evresel uyaranlar\u0131n, ba\u011f\u0131rsakta CD127(+) ILC1 ve ILC3'\u00fcn kompozisyonu, i\u015flevi ve fenotipini belirledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"29429111","title":"Transcriptional regulation of neuronal genes and its effect on neural functions: expression and function of forkhead transcription factors in neurons.","text":"Forkhead box transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc, alt s\u0131n\u0131f O (FOXO), DAF-16'\u0131n memeli homolo\u011fudur, bu da Caenorhabditis elegans'in \u00f6mr\u00fcn\u00fc d\u00fczenledi\u011fi bilinen bir fakt\u00f6rd\u00fcr ve AFX, FKHRL1 ve FKHR gibi forkhead transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc alt ailelerini i\u00e7erir. FKHR, fosfatidylinositol 3-kinaz (PI3K)\/Akt ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde \u00fc\u00e7 sitede (Thr-24, Ser-256 ve Ser-319) fosforile edilir, bu da \u00f6l\u00fcm sinyallerini inhibe eder. Burada, ge\u00e7ici \u00f6n beyin iskemisi sonras\u0131 FKHR'nin defosforile\u015fmesini ve bu durumun gerbil ve fare beyinlerinde n\u00f6ronlarda \u00e7ekirdek i\u00e7ine translokasyonunu belgelendirdik. FKHR aktivasyonu, iskemik beyin yaralanmas\u0131 sonras\u0131 hassas hipokampal b\u00f6lgelerde gecikmi\u015f n\u00f6ral \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6ncesinde meydana geldi. FKHR aktivasyonu, FKHR duyarl\u0131 eleman\u0131n DNA ba\u011flama aktivitesinde bir art\u0131\u015fla birlikte Fas ligand\u0131 promot\u00f6r\u00fcnde ger\u00e7ekle\u015fti. Ayr\u0131ca, beyin iskemisinde FKHR taraf\u0131ndan tetiklenen hedefler, Fas ligand\u0131 ve Bim gibi belirledik. Bu nedenle, gecikmi\u015f n\u00f6ral \u00f6l\u00fcm\u00fc kurtarmak i\u00e7in yeni bir strateji \u00f6nermekteyiz, bu da hayatta kalma sinyallerini te\u015fvik ederek. Sodyum ortovanadat, bir protein tirosin fosfataz inhibit\u00f6r\u00fc, beyin ve n\u00f6ronlarda Akt aktivitesini art\u0131rd\u0131 ve bu da FKHR ba\u011f\u0131ml\u0131 veya ba\u011f\u0131ms\u0131z \u00f6l\u00fcm sinyallerini inhibe ederek n\u00f6ronlar\u0131 gecikmi\u015f n\u00f6ral \u00f6l\u00fcmden kurtarmada etkili oldu."}
{"_id":"29459383","title":"ERAAP synergizes with MHC class I molecules to make the final cut in the antigenic peptide precursors in the endoplasmic reticulum.","text":"Ana histokompatibilite kompleksi s\u0131n\u0131f I molek\u00fclleri, CD8(+) T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan yap\u0131lan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k g\u00f6zetimi i\u00e7in h\u00fccre y\u00fczeyinde peptidler (pMHC I) sergiler. Bu peptidler, i\u00e7sel polipeptitlerin sitoplazmada proteaz taraf\u0131ndan par\u00e7alanmas\u0131 ve daha sonra endoplazmik retik\u00fclum (ER) i\u00e7inde ER ile ili\u015fkili antijen i\u015fleme aminopeptidaz (ERAAP) taraf\u0131ndan par\u00e7alanmas\u0131yla \u00fcretilir. ERAAP'\u0131n h\u00fccre i\u00e7inde bilinmeyen i\u015flevini tan\u0131mlamak i\u00e7in, uygun MHC I ve ERAAP'\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011funda do\u011fal olarak i\u015flenmi\u015f peptidlerin analizini yapt\u0131k. MHC I'\u0131n olmamas\u0131 durumunda, ERAAP ER'de antijenik \u00f6nc\u00fclleri par\u00e7alad\u0131. Ancak, MHC I molek\u00fclleri proteolitik ara \u00fcr\u00fcnlere ba\u011flanabiliyor ve ERAAP taraf\u0131ndan nihai peptidin olu\u015fumu i\u00e7in gerekliydi. Bu nedenle, ERAAP MHC I ile birlikte \u00e7al\u0131\u015farak nihai pMHC I repertuar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu sa\u011flar."}
{"_id":"29460384","title":"Estimates of animal and plant protein intake in US adults: results from the Third National Health and Nutrition Examination Survey, 1988-1991.","text":"\nHEDEFI: ABD yeti\u015fkin n\u00fcfusunda protein al\u0131m kaynaklar\u0131n\u0131 ve \u0131rksal-etnik k\u00f6ken, ya\u015f ve cinsiyet alt gruplar\u0131 aras\u0131nda bu kaynaklar\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak.\n\nY\u00d6NTEM: 1988-1991 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yap\u0131lan \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Beslenme Taramas\u0131, ABD'nin 50 eyaleti ve Washington, DC'den al\u0131nan, sivil olmayan ve kurumsal olmayan n\u00fcfusa ait bir stratifiye rastgele \u00f6rneklemidir. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n 24 saatlik diyet an\u0131s\u0131 temelinde t\u00fckettikleri t\u00fcm g\u0131dalar i\u00e7in protein kaynaklar\u0131n\u0131 ve her bir protein t\u00fcr\u00fcn\u00fcn toplam protein al\u0131m\u0131na katk\u0131s\u0131n\u0131 belirledik.\n\nKATILIMCI: \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Beslenme Taramas\u0131'n\u0131n (n = 7.924) yeti\u015fkin kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131.\n\n\u0130STAT\u0130ST\u0130K ANAL\u0130Z: SAS ve WesVarPC kullan\u0131larak a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 toplam, ya\u015fa \u00f6zg\u00fc ve ya\u015fa ayarlanm\u0131\u015f ortalama protein al\u0131mlar\u0131 hesapland\u0131. \u0130ki tarafl\u0131 t-testleri ile istatistiksel farkl\u0131l\u0131klar belirlendi.\n\nSONU\u00c7LAR: Amerikan diyetindeki ana protein kayna\u011f\u0131 hayvansal proteindir (69%). Et, bal\u0131k ve tavuk proteinleri birlikte hayvansal proteinin en b\u00fcy\u00fck katk\u0131s\u0131n\u0131 sa\u011flar (42%), ard\u0131ndan s\u00fct proteini (20%) gelir. Tah\u0131llar (18%) bitkisel protein t\u00fcketiminin en b\u00fcy\u00fck kayna\u011f\u0131d\u0131r. Kad\u0131nlar, erkeklerinkine k\u0131yasla s\u0131\u011f\u0131r eti (14%) ve domuz eti (7%) proteininin daha d\u00fc\u015f\u00fck bir y\u00fczdesini t\u00fcketmektedir. Kad\u0131nlar ayn\u0131 zamanda erkeklerinkine k\u0131yasla daha fazla tavuk (13%), s\u00fct (22%) ve meyve ve sebze (11%) proteini t\u00fcketmektedir. Siyahlar, beyazlara (12%, 7%, 22%) ve Meksikal\u0131-Amerikanlara (11%, 8%, 17%) k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir y\u00fczde tavuk (18%) ve domuz eti (11%) proteini t\u00fcketmekte ve daha d\u00fc\u015f\u00fck bir y\u00fczde s\u00fct proteini (14%) t\u00fcketmektedir. Meksikal\u0131-Amerikanlar, beyazlara (4%, 4%) ve siyahlara (4%, 5%) k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir y\u00fczde baklagil (7%) ve yumurta (7%) proteini t\u00fcketmektedir. Beyazlar, siyahlara (16%) ve Meksikal\u0131-Amerikan"}
{"_id":"29467201","title":"CYP18A1, a key enzyme of Drosophila steroid hormone inactivation, is essential for metamorphosis.","text":"Ecdisteroidler, b\u00f6ceklerde b\u00fcy\u00fck geli\u015fimsel ge\u00e7i\u015fleri koordine eden steroid hormonlar\u0131d\u0131r. Aktif hormonlar\u0131n dola\u015f\u0131m seviyelerindeki y\u00fckseli\u015fler ve d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler, kabuklanma ve d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn koordine edilmesinde \u00f6nemlidir, bu nedenle hem ecdisteroid biosentezi hem de fizyolojik \u00f6neme sahip fizyolojik inaktivasyondur. Drosophila melanogaster Cyp18a1 geninin, 26-hidroksilaz aktivitesine sahip bir sitokrom P450 enzimi (CYP) kodlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Cyp18a1'in a\u00e7\u0131k bir ortolo\u011fu, \u00e7o\u011fu b\u00f6cek ve kabuklu hayvanlarda bulunuyor. Drosophila S2 h\u00fccrelerine Cyp18a1 transfekte edildi\u011finde, 20-hidroksiecdizon (20E) ile 20-hidroksiecdizonik asit'e kapsaml\u0131 d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm g\u00f6zlemleniyor. Bu, 20,26-dihidroksiecdizon'un olu\u015fumunu i\u00e7eren \u00e7ok a\u015famal\u0131 bir s\u00fcre\u00e7tir. Drosophila larvalar\u0131nda, Cyp18a1, 20E'nin hedef dokular\u0131nda bir\u00e7ok dokuda ifade ediliyor. Drosophila geli\u015fiminin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in Cyp18a1'in inaktivitesini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. P eleman\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131 ile olu\u015fturulan null alelleri ve Cyp18a1'e y\u00f6nelik RNAi bask\u0131lamas\u0131, kabuklanma a\u015famas\u0131nda \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7lan\u0131yor, muhtemelen bozulmu\u015f ecdisteroid degradasyonunun bir sonucu olarak. Verilerimiz, 20E'nin inaktivitesinin do\u011fru geli\u015fim i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ve CYP18A1'in bu s\u00fcre\u00e7te anahtar bir enzim oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"29473081","title":"The sialyltransferase ST3GAL6 influences homing and survival in multiple myeloma.","text":"Glykosilasyon, proteinlere veya lipitlere sikl olarak oligosakkarit zincirlerinin kovalent ba\u011flanmas\u0131 olan ad\u0131m ad\u0131m bir prosed\u00fcrd\u00fcr ve bu s\u00fcrecin bozulmas\u0131, \u00f6zellikle sialilasyonun artmas\u0131, malign d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ve metastazla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. \u00c7oklu mielom (MM) h\u00fccre trafi\u011findeki bozulmu\u015f sialilasyonun rol\u00fc daha \u00f6nce ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, MM h\u00fccre hatlar\u0131nda ve hastalarda \u03b2-galaktosid \u03b1-2,3-sialiltransferaz, ST3GAL6'n\u0131n y\u00fcksek ifadeyi belirledik. Bu gen, insanlarda se\u00e7ilin ligand\u0131 sentezinde anahtar bir rol oynar, i\u015flevsel sialil Lewis X'in olu\u015fumu yoluyla. MRC IX hastalar\u0131nda, bu genin y\u00fcksek ifadesi genel hayatta daha d\u00fc\u015f\u00fck bir de\u011ferle ili\u015fkilidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ST3GAL6'n\u0131n indirgenmesi, MM h\u00fccrelerinin y\u00fczeyinde \u03b1-2,3 ba\u011fl\u0131 sialik asidin d\u00fczeylerinde \u00f6nemli bir azalmaya ve buna ba\u011fl\u0131 olarak MM kemik ili\u011fi stromal h\u00fccrelerine ve fibronektine ba\u011flanmada \u00f6nemli bir azalmaya ve in vitro transendotiyel g\u00f6\u00e7te bir azalmaya neden oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. In vitro bulgular\u0131m\u0131z\u0131 desteklemek i\u00e7in, ST3GAL6'n\u0131n indirgenmi\u015f MM h\u00fccrelerinin kemik ili\u011fi ni\u015fine homing ve engraftman\u0131nda, t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcn\u00fcn azalmas\u0131nda ve hayatta uzamas\u0131nda \u00f6nemli bir azalma oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u00f6zellikle sialilasyonun bozulmas\u0131n\u0131n MM h\u00fccrelerinin ba\u011flanmas\u0131 ve g\u00f6\u00e7\u00fcnde \u00f6nemini i\u015faret ediyor."}
{"_id":"29495185","title":"New developments in the epidemiology of cancer prognosis: traditional and molecular predictors of treatment response and survival.","text":"Bir\u00e7ok epidemiyolojik ara\u015ft\u0131rma, kanser riskini etkileyebilecek fakt\u00f6rleri belirlemek amac\u0131yla yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, kanserin kendisiyle ilgili olas\u0131 somatik de\u011fi\u015fiklikleri de\u011ferlendirerek tan\u0131 sonras\u0131 tekrarlama ve\/veya \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 tahmin etme konusunda zengin bir gelenek vard\u0131r. Bununla birlikte, bu alanda nispeten az \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"29504413","title":"Behavioral effects of estrogen receptor gene disruption in male mice.","text":"Yumurtal\u0131k steroid hormonlar\u0131, beyin i\u015flevlerinin ve davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131n cinsel olarak farkl\u0131 geli\u015fimini d\u00fczenler. \u00c7ekirdek resept\u00f6rleri, n\u00f6ronlarda molek\u00fcler olaylar\u0131n basit i\u00e7g\u00fcd\u00fcsel memelilerin davran\u0131\u015flar\u0131na nas\u0131l ili\u015fkili oldu\u011funu anlamak i\u00e7in bir f\u0131rsat sunar. Endojen estrojen taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilen \u00f6strojen resept\u00f6r\u00fc (ER) aktivitesinin, transjenik estrojen resept\u00f6r\u00fc eksik (ERKO) farelerinde erkeksi tipik davran\u0131\u015flar\u0131n geli\u015fimi \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc belirledik. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, ERKO fareleri, infertil olmalar\u0131na ra\u011fmen, di\u015fi \u00fczerine t\u0131rmanma konusunda normal motivasyon g\u00f6sterdi, ancak daha az intromisyon ve neredeyse hi\u00e7 ejak\u00fclasyon ger\u00e7ekle\u015ftirdiler. Agresif davran\u0131\u015flar dramatik \u015fekilde azald\u0131 ve ERKO erkeklerinde erkeksi tipik sald\u0131rgan sald\u0131r\u0131lar nadiren g\u00f6zlemlendi. Ayr\u0131ca, ER geninin bozulmas\u0131 a\u00e7\u0131k alan davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 demasculinize etti. Beyinde, i\u015flevsel ER proteininin a\u00e7\u0131k kayb\u0131na ra\u011fmen, ERKO farelerinde androgen ba\u011f\u0131ml\u0131 sistemin normal olarak mevcut oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu bulgular birlikte, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda ER gen ifadesinin, basit cinsel davran\u0131\u015flar\u0131n \u00f6tesinde, erkeksi tipik agresif ve duygusal davran\u0131\u015flar\u0131n organizasyonunda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"29509926","title":"High-Density Lipoproteins Exert Pro-inflammatory Effects on Macrophages via Passive Cholesterol Depletion and PKC-NF-\u03baB\/STAT1-IRF1 Signaling.","text":"Membrandaki kolesterol, \u00e7e\u015fitli h\u00fccre sinyalleme yollar\u0131n\u0131 ve i\u015flevlerini d\u00fczenler. Y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoproteinler (HDL'ler) taraf\u0131ndan kolesterol\u00fcn t\u00fckenmesi, \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc anti-enflamatuar etkilere sahiptir, ancak makrofajlarda enflamatuar tepkilere etkileri hala belirsizdir. Burada, HDL'ler taraf\u0131ndan sa\u011flanan pasif kolesterol t\u00fckenmesinin ve lipit raft\u0131n\u0131n bozulmas\u0131n\u0131n, murin ve insan birincil makrofajlarda in vitro belirgin pro-enflamatuar etkilerini g\u00f6steriyoruz. Bu pro-enflamatuar etkiler, apoA-I transjenik farelerde peritonal makrofajlarda da in vivo do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r, bu fareler HDL seviyeleri y\u00fcksektir. Bu bulgulara paralel olarak, d\u00fc\u015f\u00fck HDL seviyelerine sahip farelerde, akci\u011ferlerde P. aeruginosa bakteriyel enfeksiyonun temizlenmesi i\u00e7in gerekli olan do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkileri zay\u0131flam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130fade analizi, ChIP-PCR ve kombine farmakolojik ve genetik m\u00fcdahale \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, hem do\u011fal hem de yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f HDL'lerin, Toll-like resept\u00f6r taraf\u0131ndan tetiklenen sinyalleme yolunu etkinle\u015ftirerek, PKC-NF-\u03baB\/STAT1-IRF1 eksenini aktive ederek, enflamatuar sitokin ifadesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131 ortaya koymu\u015ftur. HDL'nin pro-enflamatuar aktivitesi, makrofaj ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerinin d\u00fczg\u00fcn \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 destekler."}
{"_id":"29518440","title":"Hypoxia of the renal medulla--its implications for disease.","text":"Yery\u00fcz\u00fc memelilerinde, b\u00f6bre\u011fin ana g\u00f6revi, kuru bir ortamda hayatta kalmak i\u00e7in suyu yeniden emmek. Su tasarrufu, b\u00f6brek medullas\u0131 taraf\u0131ndan g\u00fc\u00e7lendirilir, bu da idrar\u0131n plazman\u0131n osmolalitesinden d\u00f6rt kat daha y\u00fcksek seviyelere konsantre edilmesini sa\u011flar. Bu benzersiz osmolalite gradyan\u0131n\u0131 \u00fcretmek i\u00e7in, medulla, oksijenden yoksun bir ortamda sodyumun aktif yeniden emilimini emreden, kar\u015f\u0131 ak\u0131nt\u0131 bir damar ve t\u00fcpl\u00fc sistemle donat\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r (\u015eekil 1).1 Bu incelemede, medullan\u0131n hipoksisi, akut ve kronik b\u00f6brek hasar\u0131na yatk\u0131nl\u0131kla nas\u0131l ili\u015fkili olabilece\u011fini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. B\u00f6brek Medullas\u0131 Konsantrasyon Mekanizmas\u0131 . . ."}
{"_id":"29526125","title":"Troponin concentrations for stratification of patients with acute coronary syndromes in relation to therapeutic efficacy of tirofiban. PRISM Study Investigators. Platelet Receptor Inhibition in Ischemic Syndrome Management.","text":"ARKA PLAN Doktorlar i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir zorluk, akut koroner sendromlar\u0131 olan ve glykoprotein-IIb\/IIIa resept\u00f6r antagonisti tedavisinden yararlanabilecek hastalar\u0131 belirlemektir. Troponin konsantrasyonlar\u0131n\u0131n tirofiban tedavisinden yararlanmak i\u00e7in hastalar\u0131 s\u0131n\u0131fland\u0131rmada kullan\u0131labilir olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00d6NTEMLER Koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 olan ve son 24 saat i\u00e7inde g\u00f6\u011f\u00fcs a\u011fr\u0131s\u0131 ya\u015fayan 2222 hastay\u0131 Platelet Receptor Inhibition in Ischemic Syndrome Management \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131na dahil ettik. T\u00fcm hastalar aspirini ald\u0131lar ve tirofiban veya heparin tedavisi i\u00e7in rastgele atand\u0131lar. Troponin I ve troponin T i\u00e7in temel \u00f6l\u00e7\u00fcmler ald\u0131k. 48 saatlik inf\u00fczyon tedavisi ve 7. g\u00fcn ve 30. g\u00fcnlerde \u00f6l\u00fcm, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc veya tekrarlayan iskemiyi kaydettik. BULGULAR 629 (28.3%) hasta troponin I konsantrasyonlar\u0131n\u0131n tan\u0131sal e\u015fik olan 1.0 mikrog\/L'den y\u00fcksek oldu\u011funu ve 644 (29.0%) hastan\u0131n troponin T konsantrasyonlar\u0131n\u0131n 0.1 mikrog\/L'den y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6sterdi. 30. g\u00fcndeki olay oranlar\u0131 (\u00f6l\u00fcm, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc) troponin I pozitif hastalarda %13.0 ile troponin I negatif hastalarda %4.9'a (p<0.0001) ve troponin T'de %13.7 ile %3.5'a (p<0.001) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131. 30. g\u00fcnde, troponin I pozitif hastalarda, tirofiban \u00f6l\u00fcm riskini (0.25 [0.09-0.68], p=0.004) ve miokard enfarkt\u00fcs\u00fcn\u00fc (0.37 [0.16-0.84], p=0.01) azaltt\u0131. Bu fayda t\u0131bbi tedavi g\u00f6ren hastalarda (0.30 [0.10-0.84], p=0.004) ve revask\u00fclarizasyon uygulanan hastalarda (0.37 [0.15-0.93], p=0.02)"}
{"_id":"29557235","title":"Evolution and function of ubiquitin-like protein-conjugation systems","text":"Ubikutin, di\u011fer proteinleri kovalent olarak de\u011fi\u015ftirerek i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Ge\u00e7ti\u011fimiz birka\u00e7 y\u0131lda, ubikutin'e s\u0131k\u0131ca benzeyen ancak yine de proteinlere ba\u011flanabilen di\u011fer bir dizi proteinin ke\u015ffedilmesi \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131yd\u0131. Yeni ke\u015ffedilen ubikutin aktivasyonu ve belirli enzim kofakt\u00f6rlerinin biyosentezi aras\u0131ndaki paralellikler, ubikutin sisteminin olas\u0131 evrimsel k\u00f6kenlerine dair ipu\u00e7lar\u0131 veriyor."}
{"_id":"29564505","title":"Inflammatory biomarkers and exacerbations in chronic obstructive pulmonary disease.","text":"\n\u00d6NEML\u0130L\u0130K Kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) hastalar\u0131nda solunum semptomlar\u0131n\u0131n \u015fiddetlenmesi, hastalar \u00fczerinde derin ve uzun s\u00fcreli olumsuz etkilere sahiptir.\n\nHEDEF Bu hipotezi test etmek ki, istikrarl\u0131 KOAH hastalar\u0131nda enflamatuar biyomarkerlerin y\u00fcksek seviyeleri, tekrarlayan \u015fiddetlenmeler ya\u015fama riskini art\u0131r\u0131r.\n\nY\u00d6NTEM, KONUM VE KATILIMCI Prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, Kopenhag \u015eehir Kalbi \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 (2001-2003) ve Kopenhag Genel N\u00fcfus \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 (2003-2008) kapsam\u0131nda spirometri \u00f6l\u00e7\u00fcmlerine sahip 61.650 kat\u0131l\u0131mc\u0131y\u0131 inceledi. Bu kat\u0131l\u0131mc\u0131lardan 6574'\u00fc, FEV1\/FVC oran\u0131n\u0131n alt\u0131nda 0,7 olan KOAH tan\u0131s\u0131 konmu\u015ftu.\n\nANA SONU\u00c7LAR VE \u00d6L\u00c7\u00dcTLER Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n semptomlar\u0131 \u015fiddetlenmemi\u015fken, bazal C-reaktif protein (CRP), fibrinogen ve l\u00f6kosit say\u0131m\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri yap\u0131ld\u0131. \u015eiddetlenmeler kay\u0131t alt\u0131na al\u0131nd\u0131 ve bir k\u0131sa s\u00fcreli tedavi ile a\u011f\u0131zdan kortikosteroidlerin tek ba\u015f\u0131na veya bir antibiyotik ile birlikte kullan\u0131m\u0131 veya KOAH nedeniyle hastaneye yat\u0131r\u0131lma olarak tan\u0131mland\u0131. CRP ve fibrinogen seviyeleri ve l\u00f6kosit say\u0131m\u0131, s\u0131ras\u0131yla 3 mg\/L, 14 \u03bcmol\/L ve 9 \u00d710(9)\/L'ye g\u00f6re y\u00fcksek veya d\u00fc\u015f\u00fck olarak tan\u0131mland\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR Takip s\u00fcresince 3083 \u015fiddetlenme kayd\u0131 yap\u0131ld\u0131 (ortalama, kat\u0131l\u0131mc\u0131 ba\u015f\u0131na 0,5). \u0130lk takip y\u0131l\u0131nda, \u00e7oklu de\u011fi\u015fkenli ayarlanm\u0131\u015f oranlar, 1 y\u00fcksek biyomarkerli bireylerde s\u0131k \u015fiddetlenmeler i\u00e7in 1,2 (95% CI, 0,7-2,2; 17 olay\/1000 ki\u015fi-y\u0131l), 2 y\u00fcksek biyomarkerli bireylerde 1,7 (95% CI, 0,9-3,2; 32 olay\/1000 ki\u015fi-y\u0131l) ve 3 y\u00fcksek biyomarkerli bireylerde 3,7 (95% CI, 1,9-7,4; "}
{"_id":"29634262","title":"Gene supplementation therapy for recessive forms of inherited retinal dystrophies","text":"Ge\u00e7ti\u011fimiz on y\u0131lda, kal\u0131tsal retinal dejenerasyon i\u00e7in gen takviyesi terapisi olgunla\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. Erken kan\u0131t-konsept \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, hastal\u0131\u011f\u0131n hayvan modellerinde retinal fonksiyon ve\/veya hayatta kalma konusunda m\u00fctevaz\u0131 ancak ger\u00e7ek iyile\u015ftirmeler g\u00f6sterdi. Retinaya gen transferi i\u00e7in kullan\u0131lan vekt\u00f6rlerin daha da geli\u015ftirilmesi, \u00e7e\u015fitli hayvan modellerinde daha iyi tedavi etkinli\u011fi sa\u011flayarak 2008'de \u00fc\u00e7 klinik deneme ba\u015flat\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Bu denemelerden elde edilen sonu\u00e7lar, kal\u0131tsal retinal distrofinin gen terapisi ile tedavisinin g\u00fcvenli ve etkili olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Burada, retinada gen takviyesi terapisinin ilerlemesini inceliyoruz ve farkl\u0131 kal\u0131tsal retinal dejenerasyon t\u00fcrlerini tedavi etmek i\u00e7in gen terapisi kullan\u0131m\u0131n\u0131n potansiyelini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"29638116","title":"Complex Tissue and Disease Modeling using hiPSCs.","text":"\u0130nsan \u00e7oklu potansiyeli k\u00f6k h\u00fccrelerine dayal\u0131 tan\u0131mlanm\u0131\u015f genetik modeller, hastal\u0131k mekanizmalar\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 ve ila\u00e7 taramas\u0131 i\u00e7in yeni yollar a\u00e7t\u0131. Bu modellerin \u00e7o\u011fu hastal\u0131k mekanizmalar\u0131n\u0131 h\u00fccre \u00f6zerkli\u011fi varsay\u0131m\u0131na dayan\u0131r, ancak hastal\u0131k fenotipleri veya ila\u00e7 yan\u0131tlar\u0131 sadece t\u00fcm h\u00fccresel ve h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 bile\u015fenlerin bir dokunun i\u00e7inde mevcut ve i\u015flevsel olarak olgun oldu\u011funda ortaya \u00e7\u0131kabilir. Bu t\u00fcr modellerin en iyi fayday\u0131 elde etmek i\u00e7in, doku ni\u015fleri taklit eden karma\u015f\u0131k \u00e7ok h\u00fccreli yap\u0131larla damar bile\u015fenleri muhtemelen gerekli olacakt\u0131r. Burada, insan doku taklitleri olu\u015fturmak i\u00e7in ortaya \u00e7\u0131kan ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 inceliyoruz ve bu alandaki ilerlemeyi sa\u011flamak i\u00e7in baz\u0131 \u00f6neriler sunuyoruz."}
{"_id":"29641682","title":"Reprogramming somatic cells towards pluripotency by cellular fusion.","text":"\u00c7oklu potansiyelli h\u00fccreler memelilerin i\u00e7 h\u00fccre k\u00fctlesinde (ICM) ortaya \u00e7\u0131kar ve yeti\u015fkin organizman\u0131n t\u00fcm h\u00fccre tiplerini \u00fcretme potansiyeline sahiptir, bu da bir ba\u011fl\u0131l\u0131k ve d\u00fczenlenmi\u015f farkl\u0131la\u015fma s\u00fcreci ile ger\u00e7ekle\u015fir. Bir\u00e7ok on y\u0131l s\u00fcren ara\u015ft\u0131rmalara ra\u011fmen, h\u00fccre kader se\u00e7imini y\u00f6nlendiren ve istikrarlatan mekanizmalar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, bu se\u00e7imi tersine \u00e7evirmek i\u00e7in m\u00fchendislik yap\u0131labilen mekanizmalar hala sadece k\u0131smen \u00e7\u00f6z\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Somatik h\u00fccrelerin \u00e7oklu potansiyelli bir duruma yeniden programlanmas\u0131, n\u00fckleer transfer, belirli bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc kokteyli sa\u011flanmas\u0131 veya somatik h\u00fccrelerin bir \u00e7oklu potansiyelli k\u00f6k h\u00fccre orta\u011f\u0131yla birle\u015fmesi gibi birka\u00e7 farkl\u0131 deneysel yolla elde edilebilir. Bu yakla\u015f\u0131mlar, bir\u00e7ok son derece farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccre tipinin i\u00e7sel epigenetik plastisiteyi g\u00f6stermek i\u00e7in ve \u00e7oklu potansiyelli d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm i\u00e7in gerekli fakt\u00f6rleri tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu incelemede, h\u00fccre birle\u015fmesi temelli \u00e7al\u0131\u015fmalar kullanarak \u00e7oklu potansiyelli ve h\u00fccre tipi d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc te\u015fvik eden epigenetik mekanizmalar\u0131n temellerini daha iyi anlamak i\u00e7in son geli\u015fmeleri \u00f6zetleyece\u011fiz."}
{"_id":"29657303","title":"Anorectic drugs and pulmonary hypertension from the bedside to the bench.","text":"Anoreksik ila\u00e7lar, obez ki\u015filerde kilo vermeye yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in 30 y\u0131ldan fazla bir s\u00fcredir kullan\u0131lmaktad\u0131r. Aminorex, merkezi sinir sisteminde norepinefrin seviyelerini art\u0131ran amfetamin analogu kullan\u0131m\u0131, 1960'lar\u0131n sonlar\u0131 ve 1970'lerin ba\u015flar\u0131nda Avrupa'da birincil pulmoner hipertansiyon (PPH) salg\u0131n\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Fenfluramin ve daha sonra dexfenfluramin (5-hidroksitriptamin (5-HT) sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve geri al\u0131m\u0131n\u0131 engelleyen ve 5-HT'yi ve dolay\u0131s\u0131yla beyindeki 5-HT s\u0131ras\u0131n\u0131 art\u0131ran ila\u00e7lar) kullan\u0131m\u0131, ikinci bir PPH salg\u0131n\u0131yla ili\u015fkilendirildi. T\u00fcm bu ila\u00e7lar g\u00f6n\u00fcll\u00fc olarak pazardan \u00e7ekildi. Bu ajanlarla tedavi edilen hastalarda PPH'nin patogenezi belirsizdir, ancak son kan\u0131tlar, potasyum kanal bozukluklar\u0131n\u0131n ve 5-HT'nin vasoaktif ve proliferatif \u00f6zelliklerinin rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Aminorex, fenfluramin ve dexfenfluramin'in deneysel kan\u0131tlar, 4-aminopyridin duyarl\u0131 ak\u0131mlar\u0131 potasyum kanallar\u0131nda inhibe ederek, akci\u011fer direnci damarlar\u0131nda vazokonstrikksiyon ve belki de d\u00fcz kas h\u00fccre proliferasyonu ile sonu\u00e7land\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. 5-HT, akci\u011fer arterinde vazokonstrikksiyon ve d\u00fcz kas h\u00fccre proliferasyonuna neden olur. Fenfluramin ile tetiklenen PPH'de 5-HT seviyelerinin y\u00fcksek oldu\u011fu bilinmektedir. Ancak, kesin bir nedensel ili\u015fki hen\u00fcz kurulmam\u0131\u015ft\u0131r. Anorektik ile ili\u015fkili PPH salg\u0131nlar\u0131n\u0131n potansiyel faydal\u0131 bir etkisi, belki de anorektik ajanlarla ili\u015fkili olmayan PPH'nin nedenleri hakk\u0131nda \u00f6nemli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flamas\u0131 olabilir."}
{"_id":"29689140","title":"B-catenin deficiency, but not Myc deletion, suppresses the immediate phenotypes of APC loss in the liver.","text":"D\u00fczenlenmemi\u015f Wnt sinyalizasyonu, hepatosel\u00fcler karsinomlar\u0131n yakla\u015f\u0131k %30'unda g\u00f6zlemlenir; bu nedenle, Wnt sinyalizasyonunun etkinle\u015ftirilmesinin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f yollar\u0131n\u0131 bulmak kritik \u00f6neme sahiptir. Burada, cre-lox teknolojisi kullanarak, yeti\u015fkin fare karaci\u011ferinde Apc genini sildik ve n\u00fckleer beta-catenin ve c-Myc'in h\u0131zl\u0131 bir art\u0131\u015f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik, bu da 4 g\u00fcn i\u00e7inde gen silinmesinden sonra proliferasyonun ind\u00fcklenmesiyle ili\u015fkili hepatomegali ile sonu\u00e7land\u0131. Bu fenotiplerin sorumlu a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f yollar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, beta-catenin ve potansiyel olarak kritik etkinleyiciler c-Myc'in eksikli\u011fi ba\u011flam\u0131nda APC'nin etkisiz hale getirilmesinin etkisini analiz ettik. Beta-catenin kayb\u0131, APC kayb\u0131ndan sonra hem proliferasyon hem de hepatomegali fenotiplerini kurtar\u0131r. Bununla birlikte, ba\u011f\u0131rsaklarda APC kayb\u0131n\u0131n fenotiplerini kurtaran c-Myc silinimi, karaci\u011ferde APC kayb\u0131n\u0131n fenotiplerini etkilemedi. Bu nedenle, karaci\u011ferde Wnt yolunun d\u00fczenlenmesinin sonu\u00e7lar\u0131, ba\u011f\u0131rsaklarda g\u00f6zlemlenenlerden \u00e7arp\u0131c\u0131 \u015fekilde farkl\u0131d\u0131r, karaci\u011ferdeki Wnt hedeflerinin b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011fu beta-catenin ba\u011f\u0131ml\u0131 ancak c-Myc ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r."}
{"_id":"29691654","title":"Uncoupling Mitochondrial Respiration for Diabesity.","text":"Son zamanlarda, adaptif termogenez mekanizmas\u0131, kahverengi ve gri ya\u011f h\u00fccrelerinde unkuplaj proteini 1 (UCP1) ifadesine atfediliyordu. UCP1, i\u00e7 mitokondriyal zar\u0131n proton s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 katalize etmekle bilinir, bu da ATP \u00fcretmeyen ve enerji harcamas\u0131nda art\u0131\u015fa neden olan ayr\u0131k oksidatif metabolizmaya yol a\u00e7ar. Bu nedenle, UCP1 ifadesini art\u0131ran kahverengi ve gri ya\u011f dokusunun art\u0131r\u0131lmas\u0131, obezite ile ili\u015fkili bozukluklar i\u00e7in uygulanabilir bir hedeftir. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, mitokondriyel solunumu unkuplaj i\u00e7in UCP1'e ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan bir yol g\u00f6steriyor. Bir s\u0131rl\u0131 enzim, PM20D1, UCP1+ ya\u011f h\u00fccrelerinde zenginle\u015fir ve N-akil amino asitleri olu\u015fturmak i\u00e7in katalitik ve hidrolitik aktivite g\u00f6sterir. N-akil amino asitleri, fizyolojik konsantrasyonlarda mitokondriyel solunumun endojen unkuplaj\u0131n\u0131 sa\u011flayan maddelerdir. PM20D1 veya \u00fcr\u00fcnlerinin (N-akil amino asitleri) diyetle tetiklenen obez farelere verilmesi, enerji harcamas\u0131n\u0131 art\u0131rarak glikoz tolerans\u0131n\u0131 iyile\u015ftirir. K\u0131sa s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmalarda, tedavi edilen hayvanlar toksisite g\u00f6stermezken, \u00f6ncelikle ya\u011f dokusunda %10 kilo kayb\u0131 ya\u015farlar. Bu metabolik yolun daha fazla ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, diyabet ve obezite ile ili\u015fkili diyabetik obezite hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in yeni tedaviler belirleyebilir."}
{"_id":"29723642","title":"A functional polymorphism in the prodynorphin gene promotor is associated with temporal lobe epilepsy.","text":"Prodynorfin geni (PDYN), dynorfin ad\u0131 verilen antikonv\u00fclsan peptidi kodlayan, n\u00f6bet bast\u0131r\u0131c\u0131 geni ve dolay\u0131s\u0131yla temporal lob epilepsiye kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 d\u00fczenleyen olas\u0131 bir mod\u00fclat\u00f6r olarak g\u00fc\u00e7l\u00fc bir adayd\u0131r. 155 temporal lob epilepsisi hastas\u0131 ve 202 kontrol \u00fczerinde bir vaka-kontrol ili\u015fkili \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve PDYN promot\u00f6r d\u00fc\u015f\u00fck ifade L-alelinin, ailede n\u00f6bet \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan hastalarda temporal lob epilepsisi i\u00e7in artm\u0131\u015f bir risk sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Aile ge\u00e7mi\u015fi ne olursa olsun, L-homozigotlar ikincil genel n\u00f6betler ve status epileptikus i\u00e7in daha y\u00fcksek bir riske sahiptir."}
{"_id":"29735200","title":"Cardiovascular and renal benefits of dry bean and soybean intake.","text":"Kurutulmu\u015f fasulye ve soya fasulyesi besin de\u011feri y\u00fcksek, lif a\u00e7\u0131s\u0131ndan zengindir ve y\u00fcksek kaliteli protein kaynaklar\u0131d\u0131r. Hem kurutulmu\u015f fasulye hem de soya fasulyesi al\u0131m\u0131n\u0131n koruyucu ve terap\u00f6tik etkileri belgelenmi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fmalar, kurutulmu\u015f fasulye al\u0131m\u0131n\u0131n serum kolesterol konsantrasyonlar\u0131n\u0131 azaltma potansiyeline sahip oldu\u011funu, diyabet durumunun bir\u00e7ok y\u00f6n\u00fcn\u00fc iyile\u015ftirebilece\u011fini ve kilo kontrol\u00fcne yard\u0131mc\u0131 olan metabolik faydalar sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Soya fasulyesi, genistein ve diadzein gibi bir\u00e7ok biyolojik i\u015flevi olan izoflavonlar\u0131n benzersiz bir kayna\u011f\u0131d\u0131r. Soya fasulyesi ve soya g\u0131dalar\u0131, kolesterol azalt\u0131m\u0131, iyile\u015ftirilmi\u015f damar sa\u011fl\u0131\u011f\u0131, kemik mineral yo\u011funlu\u011funun korunmas\u0131 ve menopoz semptomlar\u0131n\u0131n azalt\u0131lmas\u0131 gibi \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc sa\u011fl\u0131k te\u015fvik edici etkilere sahip olabilir. Soya, b\u00f6brek fonksiyonu \u00fczerinde yararl\u0131 etkilere sahip gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir, ancak bu etkiler tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Soyu y\u00fcksek miktarda t\u00fcketen n\u00fcfuslarda belirli kanserlerin daha d\u00fc\u015f\u00fck prevalanslar\u0131 g\u00f6zlemlenmesine ra\u011fmen, soya i\u00e7in koruyucu bir rol\u00fcn a\u00e7\u0131kl\u0131\u011fa kavu\u015fturulmas\u0131 i\u00e7in kesin deneysel veriler yetersizdir. Baklagil \u00fcr\u00fcnleri ve kaynaklar\u0131n\u0131n mevcudiyeti artmaktad\u0131r, diyetine kurutulmu\u015f fasulye ve soya g\u0131dalar\u0131 eklemek pratik ve keyifli olabilir. Daha bitkisel bir diyete do\u011fru bir kayma ile, kurutulmu\u015f fasulye ve soya, kronik hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisinde ve \u00f6nlenmesinde g\u00fc\u00e7l\u00fc ara\u00e7lar olacak."}
{"_id":"29745822","title":"Nonuniform probability of glutamate release at a hippocampal synapse.","text":"Sinirsel plastikli\u011fin alt\u0131nda yatan \u00f6nemli bir mekanizma, n\u00f6rotransmiter sal\u0131m olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n (Pr) de\u011fi\u015fimi. Pr'nin genellikle tek bir sinaps\u0131n t\u00fcm terminalleri i\u00e7in ayn\u0131 oldu\u011fu varsay\u0131l\u0131r, ancak bu varsay\u0131m, merkezi sinir sistemindeki sinaptik terminallerin d\u00fczensiz boyut ve yap\u0131s\u0131yla uzla\u015f\u0131lmas\u0131 zor. Sal\u0131m olas\u0131l\u0131\u011f\u0131, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f hipokampal n\u00f6ronlardaki uyar\u0131c\u0131 sinapslarda, N-metil-D-aspartat resept\u00f6r\u00fc ile medyal\u0131 sinaptik ak\u0131mlar\u0131 kal\u0131c\u0131 a\u00e7\u0131k kanal bloker MK-801 ile kademeli olarak engelleyerek \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Sal\u0131m olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 tek bir axondan kaynaklanan terminaller i\u00e7in d\u00fczensizdi (0.09 ile 0.54 aras\u0131nda), bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu d\u00fc\u015f\u00fck Pr'ye sahipti. Ancak, y\u00fcksek Pr'ye sahip terminaller, uzun s\u00fcreli g\u00fc\u00e7lendirmede meydana gelen aktiviteye ba\u011fl\u0131 d\u00fczenlemenin daha olas\u0131 etkilendi\u011fi yerlerdir."}
{"_id":"29785642","title":"An autoimmune disease, APECED, caused by mutations in a novel gene featuring two PHD-type zinc-finger domains","text":"Otoimm\u00fcn polendokrinopati-kandit-ektodermal distrofi (APECED), tek bilinen monojenik arka plana sahip sistemik otoimm\u00fcn hastal\u0131k olarak tan\u0131mlan\u0131r ve ana histokompatibilite kompleksi (MHC) b\u00f6lgesi d\u0131\u015f\u0131nda yer alan ilk otoimm\u00fcn bozukluktur. APECED'deki birincil biyokimyasal bozukluk bilinmemektedir. Yeni bir gen, AIRE'yi izole ettik, bu gen, iki PHD tipi \u00e7inko parmakl\u0131 motif i\u00e7eren olas\u0131 bir n\u00fckleer protein kodlar, bu da onun transkripsiyonel d\u00fczenlemede rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Bu bozuklu\u011fu olan bireylerde be\u015f AIRE mutasyonu rapor edilmi\u015ftir. Bu, tek genli bir bozuklu\u011fun neden oldu\u011fu sistemik insan otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011f\u0131n ilk raporudur, bu da otoimm\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn molek\u00fcler temellerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir ara\u00e7 sa\u011flar."}
{"_id":"29788648","title":"NuA4 lysine acetyltransferase Esa1 is targeted to coding regions and stimulates transcription elongation with Gcn5.","text":"NuA4, Saccharomyces cerevisiae'de bulunan ana H4 lisina asetiltransferaz (KAT) kompleksi, promot\u00f6rlere rekrut edilir ve transkripsiyon ba\u015flatma s\u00fcrecini uyar\u0131r. NuA4 alt birimlerinde, metilize histonlara ba\u011flanan alanlar bulunur, bu da histon metilasyonunun transkripsiyon uzamas\u0131 s\u0131ras\u0131nda NuA4'\u00fc kodlamal\u0131 dizilere hedeflemesi gerekti\u011fi fikrini destekler. G\u00f6sterdik ki NuA4, fiziksel olarak uzayan polimeraz II'nin (Pol II) C-terminal alan\u0131na kinaz 7\/Kin28 taraf\u0131ndan fosforilasyonu ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak kotranskripsiyonel olarak rekrut edilir, ancak alt birimlere (Eaf1 ve Tra1) ihtiya\u00e7 duyulan NuA4'\u00fcn promot\u00f6rlere rekrut edilmesine ba\u011fl\u0131 de\u011fildir. Set1 ve Set2 taraf\u0131ndan histon metilasyonu, NuA4'\u00fcn Pol II ile etkile\u015fimi ve baz\u0131 kodlamal\u0131 b\u00f6lgelere hedeflenmesi i\u00e7in gerekli de\u011fildir, ancak NuA4-histon etkile\u015fimi ve H4 asetilasyonunu in vivo uyar\u0131r. NuA4 KAT's\u0131 olan Esa1, kodlamal\u0131 dizilerde H4 asetilasyonunu art\u0131r\u0131r ve RSC'nin (SAGA'n\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olan Gcn5 ile birlikte) i\u015fgalini ve histon at\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 uyar\u0131r ve Pol II'nin transkripsiyon uzamas\u0131 h\u0131z\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Esa1, H3 KAT ile i\u015fbirli\u011fi yaparak bu i\u015flevleri g\u00fc\u00e7lendirir. Bulgular\u0131m\u0131z, kodlamal\u0131 dizilerde asetilasyon yoluyla n\u00fckleozom yeniden d\u00fczenlenmesi ve at\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 uyaran bir yol haritas\u0131 \u00e7izer ve Pol II'nin in vivo transkripsiyon uzamas\u0131n\u0131 uyar\u0131r."}
{"_id":"29806339","title":"Targeting mitotic exit leads to tumor regression in vivo: Modulation by Cdk1, Mastl, and the PP2A\/B55\u03b1,\u03b4 phosphatase.","text":"Mitotik \u00e7\u0131k\u0131\u015f hedefi, son zamanlarda kanser tedavisi i\u00e7in uygun bir yakla\u015f\u0131m olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. Genetik olarak de\u011fi\u015ftirilmi\u015f fareler kullan\u0131larak, APC\/C ko-fakt\u00f6r\u00fc Cdc20'nin embriyonik veya yeti\u015fkin h\u00fccreler, bunlara \u00f6nc\u00fcl\/k\u00f6k h\u00fccreleri de dahildir, anafaz\u0131n ba\u015flamas\u0131 i\u00e7in hayati oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Cdc20'nin yok edilmesi, agresif t\u00fcm\u00f6rlerin verimli gerilemesine neden olurken, mevcut mitotik ila\u00e7lar s\u0131n\u0131rl\u0131 etkiler g\u00f6sterir. Bununla birlikte, Cdc20 s\u0131f\u0131r h\u00fccreleri, Cdk1 ve Greatwall (Mastl) kinaz\u0131n\u0131n devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131 durumunda mitozdan \u00e7\u0131kabilir. Bu mitotik \u00e7\u0131k\u0131\u015f, B55\u03b1 veya B55\u03b4 d\u00fczenleyici alt birimlerini i\u00e7eren PP2A fosfataz komplekslerinin aktivitesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu veriler, memelilerde mitotik \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n kritik oyuncular\u0131n\u0131n \u00f6nemini ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ve mitotik \u00e7\u0131k\u0131\u015f aras\u0131ndaki dengeyi bozma etkilerini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"29807737","title":"DrugBank 5.0: a major update to the DrugBank database for 2018","text":"DrugBank (www.drugbank.ca) bir web tabanl\u0131 veritaban\u0131d\u0131r ve ila\u00e7lar, mekanizmalarlar\u0131, etkile\u015fimleri ve hedefleri hakk\u0131nda kapsaml\u0131 molek\u00fcler bilgiler i\u00e7erir. \u0130lk olarak 2006'da tan\u0131mlanan DrugBank, web standartlar\u0131ndaki \u00f6nemli geli\u015fmeler ve ila\u00e7 ara\u015ft\u0131rmas\u0131 ve geli\u015ftirme alan\u0131ndaki de\u011fi\u015fen ihtiya\u00e7lar nedeniyle son 12 y\u0131ld\u0131r s\u00fcrekli olarak geli\u015fti. Bu y\u0131lki g\u00fcncelleme, DrugBank 5.0, son 10 y\u0131ldan bu yana veritaban\u0131na yap\u0131lan en \u00f6nemli y\u00fckseltmedir. Bir\u00e7ok durumda, mevcut veri i\u00e7eri\u011fi son g\u00fcncellemeden bu yana %100 veya daha fazla artt\u0131. \u00d6rne\u011fin, veritaban\u0131ndaki ara\u015ft\u0131rma ila\u00e7lar\u0131n\u0131n toplam say\u0131s\u0131 neredeyse %300 artt\u0131, ila\u00e7-ila\u00e7 etkile\u015fimleri say\u0131s\u0131 %600'e yakla\u015ft\u0131 ve SNP ile ili\u015fkili ila\u00e7 etkileri say\u0131s\u0131 3000'den fazla artt\u0131. \u0130la\u00e7 belirtileri, ila\u00e7 ba\u011flanma verileri ve ila\u00e7-ila\u00e7 ve ila\u00e7-g\u0131da etkile\u015fimleri konusunda \u00f6nemli iyile\u015ftirmeler yap\u0131ld\u0131. DrugBank 5.0'a \u00e7ok say\u0131da yeni veriler de eklendi. Bu, y\u00fczlerce ilac\u0131n metabolit seviyeleri (farmakometabolomik), gen ifade seviyeleri (farmakotranskriptomik) ve protein ifade seviyeleri (farmakoproteomik) \u00fczerindeki etkisine ili\u015fkin bilgileri i\u00e7erir. Yeni veriler, y\u00fczlerce yeni ila\u00e7 klinik denemelerinin ve mevcut ila\u00e7 yeniden kullan\u0131m denemelerinin durumu hakk\u0131nda da eklendi. DrugBank web sitesinin i\u00e7eri\u011fi, aray\u00fcz\u00fc ve performans\u0131 konusunda bir\u00e7ok \u00f6nemli iyile\u015ftirme yap\u0131ld\u0131 ve bunlar farmakolojik ara\u015ft\u0131rma, farmas\u00f6tik bilim ve ila\u00e7 e\u011fitimi alanlar\u0131nda kullan\u0131m kolayl\u0131\u011f\u0131n\u0131, yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve potansiyel uygulamalar\u0131n\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"29828242","title":"Analyzing mechanisms of alternative pre-mRNA splicing using in vitro splicing assays.","text":"In vitro pre-mRNA splisleme analizini sa\u011flayan deneysel y\u00f6ntemlerin geli\u015ftirilmesi, splisleme i\u015faretlerini ve bu s\u00fcreci tamamlayan makineyi karakterize eden bir\u00e7ok temel \u00f6zelli\u011fin ke\u015ffine yol a\u00e7t\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc in vitro deneyler \u00e7e\u015fitli biyokimyasal yakla\u015f\u0131mlar ile manip\u00fcle edilebilir, test t\u00fcb\u00fcnde alternatif pre-mRNA splislemesini ara\u015ft\u0131rman\u0131n esnekli\u011fi sonsuz gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. \u00d6nemli olan, reaksiyon ko\u015fullar\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerin, reaksiyon ara \u00fcr\u00fcnlerinin birikimi, izolasyonu ve karakterizasyonu ile sonu\u00e7lanmas\u0131d\u0131r, bu da splisomun intronu \u00e7\u0131karmadaki mekanizmas\u0131n\u0131 anlamak ve d\u00fczenleyici elementlerin genel splisleme makinesini splis sitlerini ve alternatif eksonlar\u0131 tan\u0131mlamada nas\u0131l yard\u0131m etti\u011fi konusunda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler elde etmek i\u00e7in bir \u00f6n ko\u015fuldur. Bu \u00f6nemli deneysel avantajlar, in vitro splisleme sistemini, RNA transkripsiyonu ve di\u011fer RNA i\u015fleme olaylar\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z bir yakla\u015f\u0131m olmas\u0131na ra\u011fmen, do\u011fal mRNA biyogenez s\u00fcrecinden biraz sapmas\u0131na ra\u011fmen, standart bir deneysel y\u00f6ntem haline getirdi. Burada, in vitro splisleme deneyleri yapmak i\u00e7in gerekli ara\u00e7lar\u0131 ve teknikleri a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. \u00c7e\u015fitli deneysel tasar\u0131mlar\u0131n analizleri, splis sit tan\u0131m\u0131 ve etkinli\u011finin genel splisleme makinesi ile ileti\u015fimi anlamak i\u00e7in kullan\u0131lan yakla\u015f\u0131mlar\u0131 vurgulamak i\u00e7in sunulmu\u015ftur. Splicleme kineti\u011fini \u00f6l\u00e7me, pre-splisomik komplekslerin olu\u015fumunu g\u00f6zlemleme ve in vitro sistemi manip\u00fcle etme ve de\u011fi\u015ftirme y\u00f6ntemleri, alternatif splislemede d\u00fczenleyici etkilerin \u00e7\u00f6z\u00fclmesi i\u00e7in sunulmu\u015ftur."}
{"_id":"29845974","title":"New Roles for Pharmacists in Community Mental Health Care: A Narrative Review","text":"\u0130la\u00e7lar, bir\u00e7ok zihinsel hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisinde \u00f6nemli bir tedavi y\u00f6ntemi olup, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda zihinsel bozukluklar\u0131n artan y\u00fck\u00fc nedeniyle eczac\u0131lar, zihinsel hastal\u0131\u011fa sahip ki\u015filere destek olmak i\u00e7in daha b\u00fcy\u00fck bir rol oynamak i\u00e7in ideal konumdad\u0131rlar. Bu anlat\u0131m incelemesi, eczac\u0131 taraf\u0131ndan sunulan hizmetlerin zihinsel sa\u011fl\u0131k bak\u0131m\u0131 i\u00e7indeki kan\u0131tlar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamay\u0131 ve daha geni\u015f zihinsel sa\u011fl\u0131k bak\u0131m ekibinin bir par\u00e7as\u0131 olarak eczac\u0131 hizmetlerinin benimsenmesini art\u0131rmaya y\u00f6nelik engelleri ve kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar\u0131 ele almay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. Bu anlat\u0131m incelemesi \u00fc\u00e7 ana b\u00f6l\u00fcme ayr\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r: (1) \u00e7ok disiplinli ekiplerde eczac\u0131n\u0131n rol\u00fc ve zihinsel hastal\u0131\u011f\u0131n erken tespitine destek; (2) eczac\u0131n\u0131n ila\u00e7 incelemesi, ila\u00e7 uyumu iyile\u015ftirme stratejileri, antipsikotik \u00e7oklu ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131 ve ortak karar alma gibi ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131n\u0131n kalitesini destekleme rol\u00fc; ve (3) zihinsel sa\u011fl\u0131k eczac\u0131l\u0131\u011f\u0131 hizmetlerinin uygulanmas\u0131yla ilgili engeller ve kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lara odaklanma, organizasyonel k\u00fclt\u00fcr ve zihinsel sa\u011fl\u0131k damgalamas\u0131. \u0130lk b\u00f6l\u00fcmde, inceleme, \u00e7ok disiplinli ekiplerde eczac\u0131lar\u0131n yeni rollerini, \u00f6rne\u011fin vaka konferanslar\u0131nda veya i\u015fbirli\u011fiyle ila\u00e7 terapi y\u00f6netiminde; ve artan eczac\u0131 kat\u0131l\u0131m\u0131ndan yararlanacak yeni rolleri, \u00f6rne\u011fin zihinsel sa\u011fl\u0131k durumlar\u0131n\u0131n erken tespitinde, bak\u0131m planlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesinde ve zihinsel sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131 olan ki\u015filerin takip edilmesinde sunmaktad\u0131r. \u0130kinci b\u00f6l\u00fcmde, ila\u00e7 inceleme hizmetleri ve di\u011fer eczac\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6netilen m\u00fcdahaleler, psikiyatrik ila\u00e7lar\u0131n uygunsuz kullan\u0131m\u0131n\u0131 azaltmak ve ila\u00e7 uyumu iyile\u015ftirmek i\u00e7in etkilerini a\u00e7\u0131klamaktad\u0131r. Di\u011fer yeni potansiyel roller, antipsikotik \u00e7oklu ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131n\u0131n y\u00f6netimi ve hasta merkezli bak\u0131ma kat\u0131l\u0131m\u0131 da tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Son olarak, zihinsel sa\u011fl\u0131k sorunlu hastalar\u0131n bak\u0131m\u0131nda eczac\u0131lar\u0131n tutumlar\u0131, damgalama ve becerileriyle ilgili engeller ve eczac\u0131-hekim i\u015fbirli\u011fini etkileyen engeller a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r, ayr\u0131ca zihinsel sa\u011fl\u0131k damgalamas\u0131n\u0131 azaltmak i\u00e7in stratejiler sunulmaktad\u0131r."}
{"_id":"29851836","title":"UV light-induced DNA synthesis arrest in HeLa cells is associated with changes in phosphorylation of human single-stranded DNA-binding protein.","text":"\u0130nsan HeLa h\u00fccrelerinden elde edilen ekstraktlarda DNA replikasyon aktivitesinin UV \u0131\u015f\u0131n\u0131m\u0131 sonras\u0131nda azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn UV ile tetiklenen engeline paralel olarak in vitro replikasyon aktivitesinde de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6zlemleniyor. UV \u0131\u015f\u0131n\u0131m\u0131 ayr\u0131ca insan tek iplikli DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 protein (hSSB) 34 kDa alt biriminde spesifik fosforilasyon deseninde de\u011fi\u015fikliklere de neden oluyor. hSSB'nin hiperfosforile edilmi\u015f formu, UV ile \u0131\u015f\u0131nland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f h\u00fccrelerin ekstraktlar\u0131nda in vitro DNA replikasyon aktivitesinin azalmas\u0131yla korelasyon g\u00f6steriyor. Bu aktivite, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f hSSB'nin ekstraktlara eklenmesiyle in vitro olarak bu ekstraktlarda yeniden sa\u011flanabilir. Bu sonu\u00e7lar, UV ile tetiklenen DNA sentezinin duraklamas\u0131n\u0131n k\u0131smen hSSB'nin fosforilasyonla ili\u015fkili aktivitesindeki de\u011fi\u015fiklikler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131, DNA replikasyon makinesinin temel bile\u015feni olan hSSB'nin, \u00f6neriyor."}
{"_id":"29863668","title":"P446L-importin-beta inhibits nuclear envelope assembly by sequestering nuclear envelope assembly factors to the microtubules.","text":"P446L mutasyonu olan Drosophila importin-beta (P446L-imp-beta), dominant negatif bir \u015fekilde n\u00fckleer zar (NE) montaj\u0131n\u0131 engelleyen bir protein olarak raporlanm\u0131\u015ft\u0131r. P446L-imp-beta'n\u0131n \u00e7al\u0131\u015fma mekanizmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klarken, Sepharose toplar\u0131 \u00fczerinde in vitro NE montaj\u0131n\u0131 incelemi\u015f olduk. Drosophila embriyosu ekstraktlar\u0131, Ran ile kaplanm\u0131\u015f Sepharose toplar\u0131 \u00fczerinde NE montaj\u0131n\u0131 desteklerken, P446L-imp-beta'n\u0131n ekstraktlara eklenmesiyle NE montaj\u0131 ger\u00e7ekle\u015fmez. Ayr\u0131ca, importin-beta ile kaplanm\u0131\u015f toplar \u00fczerinde de bir NE olu\u015fur. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, P446L-imp-beta, Sepharose toplar\u0131na ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda, normal importin-beta kadar verimli bir \u015fekilde NE vesik\u00fcllerini \u00e7eker. P446L-imp-beta'n\u0131n davran\u0131\u015f\u0131ndaki bu tutars\u0131zl\u0131k, mikrot\u00fcb (MT) ba\u011flama yetene\u011finin, normal importin-beta'ya k\u0131yasla artt\u0131\u011f\u0131 ile ilgilidir. Normal importin-beta, MT'lere ba\u011flanabilir ve RanGTP ile etkile\u015fime girdi\u011finde ba\u011flanma azal\u0131rken, P446L-imp-beta, RanGTP ile MT'lerden kald\u0131r\u0131lamaz. P446L-imp-beta, normal importin-beta gibi, mitozun sonunda NE montaj\u0131nda gerekli oldu\u011fu bilinen baz\u0131 tipteki nucleoporinler ile ba\u011flan\u0131r. G\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re, P446L-imp-beta'n\u0131n NE montaj\u0131n\u0131 engellemesi etkisi, baz\u0131 NE montaj\u0131nda gerekli olan nucleoporinleri MT'lere ba\u011flayarak onlar\u0131 engellemesinden kaynaklanmaktad\u0131r."}
{"_id":"29877890","title":"Histone chaperones and nucleosome assembly.","text":"Son nucleozom \u00e7ekirde\u011fi yap\u0131lar, histon-histon ve histon-DNA etkile\u015fimlerinin ayr\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yor. Bu yap\u0131lar, \u00e7o\u011faltma ve transkripsiyon s\u0131ras\u0131nda kromatin montaj\u0131 ve dinamiklerinin anla\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in bir zemin haz\u0131rlad\u0131. Histon kap\u0131c\u0131lar\u0131 ve kromatin yeniden d\u00fczenleme kompleksleri bu s\u00fcre\u00e7lerin her ikisinde de \u00f6nemlidir. Nucleozom ve protein \u00e7ekirde\u011fi olan histon oktamer, iki katl\u0131 simetriye sahiptir, ve histon kap\u0131c\u0131lar\u0131 bu simetriyi kullanarak \u00e7ekirdek histonlara ba\u011flanabilir. Son ara\u015ft\u0131rmalar, nucleoplazmin pentamerin, histon depolamas\u0131, sperm kromatinin dekonduksiyonu ve nucleozom montaj\u0131 gibi s\u00fcre\u00e7lerde arac\u0131l\u0131k edebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu modelde, kap\u0131c\u0131 \u00fczerine histon ba\u011flanmas\u0131, stereospezifik etkile\u015fimler ve payla\u015f\u0131lan iki katl\u0131 eksenle ger\u00e7ekle\u015fiyor."}
{"_id":"29947146","title":"Intestinal methane production in obese individuals is associated with a higher body mass index.","text":"ARKA PLAN Obezite, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde 3 ki\u015fiden 1'ini etkileyen bir salg\u0131nd\u0131r ve son kan\u0131tlar, enterik mikrobiyotan\u0131n obezitenin geli\u015fmesinde \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, insan konular\u0131 aras\u0131nda metanojenik arkelerin obezite ile ili\u015fkisini de\u011ferlendirdi. Y\u00d6NTEM \u00c7al\u0131\u015fmaya, v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) 30 kg\/m\u00b2 veya daha y\u00fcksek olan, bir \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fcl sa\u011fl\u0131k merkezi t\u0131bbi merkezin kilo verme program\u0131ndan proaktif olarak se\u00e7ilen konular dahil edildi. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n dahil etme kriterlerini kar\u015f\u0131layan konular, bir dizi g\u00f6rsel analoj skoru i\u00e7eren bir anket doldurmalar\u0131 istendi. Daha sonra, metana seviyelerini \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in tek bir son egzersiz solunum numunesi sa\u011flad\u0131lar. Bivariate ve \u00e7oklu analizler, VK\u0130 ile ili\u015fkileri belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Toplamda 58 hasta i\u015fe al\u0131nd\u0131. Hastalar\u0131n %20'si (n = 12), >3 par\u00e7a\/millon (ppm) metan i\u00e7eren solunum testi sonu\u00e7lar\u0131na sahipti, ortalama solunum metan konsantrasyonu 12.2\u00b13.1 ppm idi. Metan pozitif konular\u0131n (45.2\u00b12.3 kg\/m\u00b2) VK\u0130, metan negatif konulara (38.5\u00b10.8 kg\/m\u00b2; P=.001) k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Metan pozitif konular ayr\u0131ca, metan negatif konulara k\u0131yasla daha \u015fiddetli kab\u0131zl\u0131\u011fa sahipti (21.3\u00b16.4 vs 9.5\u00b12.4; P=.043). \u00c7oklu regresyon analizi, VK\u0130 ile metan, kab\u0131zl\u0131k ve antidepresan kullan\u0131m\u0131 aras\u0131ndaki \u00f6nemli bir ili\u015fki g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, metan, antidepresan kullan\u0131m\u0131n\u0131 kontrol ederken (P<.001) ve hem kab\u0131zl\u0131k hem de antidepresan kullan\u0131m\u0131n\u0131 kontrol ederken (6.55 kg\/m\u00b2 daha y\u00fcksek VK\u0130; P=.003) ba\u011f\u0131ms\u0131z bir VK\u0130 art\u0131\u015f\u0131 tahmin\u00e7isi olarak kald\u0131. SONU\u00c7 Bu, daha y\u00fcksek bir metan konsantrasyonu solunum testi ile tespit edilen insan konular\u0131 aras\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla obeziteyi tahmin eden ilk \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r."}
{"_id":"29955650","title":"Study of infectious intestinal disease in England: rates in the community, presenting to general practice, and reported to national surveillance. The Infectious Intestinal Disease Study Executive.","text":"\n# Ama\u00e7: Toplumda ve genel pratisyenlere sunulan bula\u015f\u0131c\u0131 ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n (BBH) s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve etyolojisini belirlemek ve ulusal laboratuvar tabanl\u0131 g\u00f6zetimle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntem: Toplum tabanl\u0131 kohort incelme, genel pratisyenlere dayal\u0131 incelme ve ulusal laboratuvar g\u00f6zetimine ba\u011fl\u0131 vakalar\u0131n e\u015fle\u015ftirilmesi.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131: \u0130ngiltere'deki 70 genel pratisyenlik.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Bu pratisyenliklere kay\u0131tl\u0131 459.975 hasta. Toplum g\u00f6zetimi i\u00e7in rastgele se\u00e7ilen 9776 hasta.\n\n# Ana De\u011ferlendirme Kriterleri: Toplumda ve genel pratisyene bildirilen BBH'nin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar: Toplum kohortunda 781 vaka tespit edildi, bu da 19,4\/100 ki\u015fi-y\u0131l (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, 18,1-20,8) incelme oran\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k geliyor. Genel pratisyene 8770 vaka sunuldu (3,3\/100 ki\u015fi-y\u0131l, 2,94-3,75). Ulusal g\u00f6zetime tek bir vaka rapor edilirken, laboratuvara g\u00f6nderilen 6,2 d\u0131\u015fk\u0131 \u00f6rne\u011fi, genel pratisyene sunulan 23 vaka ve toplumda 136 vaka vard\u0131. Toplumdaki vakalar ile ulusal g\u00f6zetime ula\u015fan vakalar aras\u0131ndaki oran, bakteriyel patojenler i\u00e7in (salmonella 3,2:1, campylobacter 7,6:1) vir\u00fcsler i\u00e7in (rotavirus 35:1, k\u00fc\u00e7\u00fck yuvarlak yap\u0131ya sahip vir\u00fcsler 1562:1) daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Belirli bir organizma tespit edilmeyen bir\u00e7ok vaka vard\u0131.\n\n# Sonu\u00e7: Her y\u0131l 5 ki\u015fiden 1'inde BBH g\u00f6r\u00fcl\u00fcr ve bunlardan 6'da 1'i genel pratisyene ba\u015fvurur. Ulusal laboratuvar g\u00f6zetim sistemi taraf\u0131ndan kaydedilmeyen vaka oran\u0131 y\u00fcksektir ve mikroorganizma baz\u0131nda b\u00fcy\u00fck farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterir. BBH'ler i\u00e7in ulusal laboratuvar g\u00f6zetim sistemini tamamlay\u0131c\u0131 y\u00f6ntemler d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmelidir."}
{"_id":"29981186","title":"Venous thrombosis in cancer patients: insights from the FRONTLINE survey.","text":"\n## Arka Plan\nVen\u00f6z tromboembolizm (VTE), kanser hastalar\u0131nda yayg\u0131n bir komplikasyondur ve \u00f6nemli bir morbidite ve mortalite nedenidir. Ancak, VTE'nin risk alg\u0131s\u0131 ve y\u00f6netimi konusunda onkologlar\u0131n ne kadar bilgi sahibi oldu\u011fu konusunda \u00e7ok az bilgi mevcuttur. Temel Onkoloji ve Tromboz Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 (FRONTLINE) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, tromboz ve kanser konusunda kapsaml\u0131 bir k\u00fcresel anketin ilk \u00f6rne\u011fidir. \u00c7al\u0131\u015fma, kanserli hastalarda cerrahi ve t\u0131bbi tedavi s\u0131ras\u0131nda VTE'nin alg\u0131lanan riskini ve uygulamalar\u0131 toplamak ve uluslararas\u0131 ve b\u00f6lgesel uygulama kal\u0131plar\u0131n\u0131 sa\u011flamak amac\u0131yla tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r, b\u00f6ylece pratik klinisyenlerin endi\u015felerini ele alacak ara\u015ft\u0131rma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 tasarlanabilir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nG\u00fcncel bir kan\u0131t taban\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in literat\u00fcr incelemeleri yap\u0131ld\u0131 ve bir dan\u0131\u015fmanl\u0131k kurulu rehberli\u011finde bir anket geli\u015ftirildi. Temmuz ve Kas\u0131m 2001 aras\u0131nda k\u00fcresel olarak klinik kanser tedavisiyle ilgilenen profesyonellere da\u011f\u0131t\u0131lan bir ka\u011f\u0131t tabanl\u0131 geri \u00f6deme anketine ve \u00f6zel bir web sitesinde de eri\u015filebilir hale getirildi.\n\n## Bulgular\nToplamda 3.891 tamamlanm\u0131\u015f yan\u0131t analiz i\u00e7in kullan\u0131labilir durumdayd\u0131. Beyin ve pankreas t\u00fcm\u00f6rleri, VTE i\u00e7in y\u00fcksek riskli olarak kabul edildi ve kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n %80'i merkezi ven\u00f6z hatlar\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131n VTE i\u00e7in y\u00fcksek risk ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. Cerrahi ve t\u0131bbi kanser hastalar\u0131 i\u00e7in antikoag\u00fclasyon kullan\u0131m\u0131 konusunda belirgin farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6r\u00fcld\u00fc; cerrahlar\u0131n %50'den fazlas\u0131 rutin olarak antikoag\u00fclasyon ba\u015flarken, \u00e7o\u011fu t\u0131bbi onkolog t\u0131bbi hastalarda antikoag\u00fclasyon kullan\u0131m\u0131n\u0131 %5'in alt\u0131nda bildirdi. D\u00fc\u015f\u00fck molek\u00fcl a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 heparin (LMWH), hem cerrahi hem de t\u0131bbi hastalarda kullan\u0131lan en pop\u00fcler antikoag\u00fclasyon y\u00f6ntemiydi ve Avrupa'dan daha \u00e7ok ABD'den klinisyenler taraf\u0131ndan tercih edildi. Yan\u0131tlayanlar\u0131n %20'si, bu pop\u00fclasyonda \u00f6nleme i\u00e7in etkili oldu\u011funa dair g\u00fcvenilir bir kan\u0131t olmamas\u0131na ra\u011fmen asetil salisilil asit (aspirin) kulland\u0131klar\u0131n\u0131 bildirdiler. VTE tedavisi i\u00e7in, LMWH yine en yayg\u0131n ilk tedavi y\u00f6ntemiydi, ancak uzun vadede oral antikoag\u00fclasyon tedavisi yayg\u0131n olarak benimsenmi\u015fti. Bir\u00e7ok hasta, VTE tedavisi i\u00e7in ambulant olarak tedavi edildi ve ikincil VTE \u00f6n"}
{"_id":"30034334","title":"A dual function of the CRISPR-Cas system in bacterial antivirus immunity and DNA repair.","text":"Clusterlenmi\u015f D\u00fczenli Aral\u0131ks\u0131z K\u0131sa Palindromik Tekrarlar (CRISPR'lar) ve ili\u015fkili proteinler (Cas), prokaryotlarda vir\u00fcsler ve plazmidlere kar\u015f\u0131 adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi olu\u015fturan bir sistemdir. Cas1, t\u00fcm CRISPR i\u00e7eren prokaryotlarda ortak olan CRISPR'a ili\u015fkili bir proteindir ancak i\u015flevi hala belirsizdir. Burada, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f Cas1 proteini *Escherichia coli* (YgbT) \u00fczerinde tek iplikli ve dallanm\u0131\u015f DNA'lara, Holliday birle\u015fimleri, \u00e7o\u011faltma kolu ve 5'-flap'lara kar\u015f\u0131 n\u00fckleaz aktivitesi g\u00f6sterdi\u011fimizi g\u00f6steriyoruz. YgbT'nin kristal yap\u0131s\u0131 ve y\u00f6nlendirilmi\u015f mutajeniz, potansiyel aktif sitesi ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Genom geni\u015f ekranlar, YgbT'nin recB, recC ve ruvB gibi DNA onar\u0131m sistemlerinin anahtar bile\u015fenleriyle fiziksel ve genetik etkile\u015fim g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koyuyor. Bu bulgulara dayanarak, ygbT silme cepheti, DNA hasar\u0131na kar\u015f\u0131 artan duyarl\u0131l\u0131k ve kromozom ayr\u0131m\u0131 bozuklu\u011fu g\u00f6sterdi. Benzer fenotipler, CRISPR k\u00fcmelerinin silinmesiyle de g\u00f6zlemlendi, bu da YgbT'nin onar\u0131m i\u015flevinin CRISPR'larla etkile\u015fime girdi\u011fini g\u00f6steriyor. Bu sonu\u00e7lar, YgbT'nin dallanm\u0131\u015f DNA'lara etki eden yeni, yap\u0131sal olarak farkl\u0131 bir n\u00fckleaz ailesine ait oldu\u011funu ve en az\u0131ndan baz\u0131 CRISPR-Cas bile\u015fenlerinin, antiviral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131 s\u0131ra DNA onar\u0131m\u0131 i\u015flevi de g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyor."}
{"_id":"30041340","title":"Antibodies from patients with rheumatoid arthritis target citrullinated histone 4 contained in neutrophils extracellular traps.","text":"\n## Arka Plan\nHiston deaminasyonu gen i\u015flevini d\u00fczenler ve antimikrobiyal yan\u0131ta katk\u0131da bulunur, n\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccre duvar\u0131 tuzaklar\u0131n\u0131n (NET'ler) olu\u015fumuna izin verir. Deamin edilmi\u015f proteinler, romatoid artrit (RA)'de anti-sitrullin peptit (ACPA) antikorlar\u0131n\u0131n hedefidir.\n\n## Ama\u00e7\nBu makalenin amac\u0131, RA sular\u0131n\u0131n deamin edilmi\u015f histonlar\u0131 i\u00e7eren NET'lerde reaksiyona girdi\u011fi hipotezi test etmektir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nKan damar\u0131ndan al\u0131nan n\u00f6trofil h\u00fccreleri A23187 ile uyar\u0131ld\u0131 ve asit tedavisine tabi tutuldu; NETozis, fosfolipid A2 ile ind\u00fcklendi ve NET proteinleri izole edildi. Sera, n\u00f6trofil h\u00fccrelerinden ve NET'lerden asit \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015f proteinlerde immuno-bat\u0131 (immunoblot) testi ile ve deamin edilmi\u015f histon H4 veya H4'\u00fcn t\u00fcretilmi\u015f peptitlerinde ELISA ile test edildi. Sera ile reaksiyona giren bantlar, gelden kesildi, trypsin ile sindirildi ve matris destekli lazer desorpsiyon\/iyonizasyon zaman u\u00e7u\u015fu (MALDI-TOF) analizi i\u00e7in haz\u0131rland\u0131, derivasyon ile birlikte veya olmadan.\n\n## Sonu\u00e7lar\nRA sular\u0131, uyar\u0131lm\u0131\u015f n\u00f6trofil h\u00fccrelerinden 11 kDa'l\u0131k bir deamin edilmi\u015f antijene reaksiyona girdi, bu antijen ayr\u0131ca anti-H4 ve antideamin edilmi\u015f H4 antikorlar\u0131 taraf\u0131ndan da tan\u0131mland\u0131. Benzer bir reaksiyon, NET proteinlerinde de g\u00f6zlemlendi. N\u00f6trofil h\u00fccreleri veya NET'lerden elde edilen antijen, MALDI-TOF analizi ile sitrulline edilmi\u015f H4 olarak belirlendi. ELISA ile, RA sular\u0131 in vitro sitrulline edilmi\u015f H4'e ba\u011fland\u0131. 67% ve 63% RA sular\u0131nda sitrulline edilmi\u015f H4 14-34 ve 31-50 peptitleri antikorlar taraf\u0131ndan tespit edildi; antikor titreleri anti-CCP2 ile korelasyon g\u00f6sterdi.\n\n## Sonu\u00e7\nUyar\u0131lm\u0131\u015f n\u00f6trofil h\u00fccreleri ve NET'lerden elde edilen sitrulline edilmi\u015f H4, RA'deki antikorlar\u0131n hedefidir ve sentetik sitrulline edilmi\u015f H4"}
{"_id":"30041895","title":"Mechanosensitive ion channel Piezo2 is important for enterochromaffin cell response to mechanical forces","text":"\n## \u00d6nemli Noktalar\n\nGastrointestinal epitel entero kromafin (EC) h\u00fccresi, v\u00fccudun neredeyse t\u00fcm serotoninini sentezler. Mekanosens\u00f6r olarak uzmanla\u015fm\u0131\u015f bu EC h\u00fccresi, mekanik kuvvetlere yan\u0131t olarak bu serotoninini salg\u0131lar. Ancak, EC h\u00fccresi mekanik transd\u00fcksiyonun molek\u00fcler mekanizmas\u0131 bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ilk kez, insan ve fare EC h\u00fccrelerinde \u00f6zel olarak ifade edilen mekanik duyarl\u0131 iyon kanal\u0131 Piezo2'yi g\u00f6steriyoruz. Mekanik kuvvetlerle Piezo2'nin etkinle\u015ftirilmesi, karakteristik iyon ak\u0131m\u0131, serotonin sal\u0131n\u0131m\u0131 ve gastrointestinal sekresyonun uyar\u0131lmas\u0131na neden olur. Piezo2'nin ila\u00e7lar veya molek\u00fcler bask\u0131lama ile inhibisyonu, mekanik duyarl\u0131 ak\u0131mlar\u0131, serotonin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 ve alt d\u00fczey fizyolojik etkileri azalt\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, insan ve fare k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsakta EC h\u00fccrelerinde \u00f6zel olarak ifade edilen mekanik duyarl\u0131 iyon kanal\u0131 Piezo2'nin \u00f6nemli oldu\u011funu ve EC h\u00fccresi mekanik transd\u00fcksiyon i\u00e7in kritik oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir.\n\n## \u00d6zet\n\nGastrointestinal (GI) epitelindeki entero kromafin (EC) h\u00fccresi, neredeyse t\u00fcm sistemik serotoninin (5-hidroksitriptamin; 5-HT) kayna\u011f\u0131d\u0131r, bu da \u00f6nemli bir n\u00f6rotransmiter ve endokrin, otokron ve parakron hormondur. EC h\u00fccresi, mekanik kuvvetlere yan\u0131t olarak serotonin sal\u0131n\u0131m\u0131 ile iyi bilinen bir uzmanla\u015fm\u0131\u015f mekanosens\u00f6rd\u00fcr. Ancak, EC h\u00fccresi mekanik transd\u00fcksiyon mekanizmas\u0131 bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Piezo2'nin EC h\u00fccresi mekanik duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131nda rol oynay\u0131p oynamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r. Piezo2 mRNA, insan jejunum ve fare mukozas\u0131nda ifade edildi. Piezo2 imm\u00fcn reaktivitesi, insan ve fare k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsak epitelindeki EC h\u00fccrelerinde \u00f6zel olarak lokalize oldu. EC h\u00fccre modeli, gerilme kar\u015f\u0131s\u0131nda 5-HT salg\u0131lad\u0131 ve Piezo2 mRNA ve proteini ile mekanik olarak duyarl\u0131, se\u00e7ici olmayan katyonik ak\u0131ma sahipti. Hem i\u00e7 ak\u0131mlar hem de 5-HT sal\u0131n\u0131m\u0131, Piezo2 k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA's\u0131 ve antagonistler (Gd3+ ve D-GsMTx4) ile inhibe edildi. Jejunum mukozal bas\u0131nc\u0131, 5-HT3 ve 5-HT4"}
{"_id":"30058568","title":"Improved prognosis of thoracic aortic aneurysms: a population-based study.","text":"\nBA\u015eLIK Thorakik Aort An\u00fcrizmlerinin Y\u00f6netimi: Bilgisayarl\u0131 Tomografi, Ekokardiyografi ve Manyetik Rezonans G\u00f6r\u00fcnt\u00fclemenin Artan Kullan\u0131m\u0131 ile Rastgele Ke\u015ffedilen Vakalarda Sorunlar\n\nAMA\u00c7: Thorakik aort an\u00fcrizmleri olan bireylerin \u00f6nceden bildirilen k\u00f6t\u00fc prognozunun, daha iyi t\u0131bbi tedaviler ve an\u00fcrizm y\u00f6netimi i\u00e7in art\u0131k uygulanabilen geli\u015ftirilmi\u015f cerrahi tekniklerle de\u011fi\u015fip de\u011fi\u015fmedi\u011fini belirlemek.\n\nTasar\u0131m: N\u00fcfus temelli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\nYER VE HASTALAR: 1980-1994 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Minnesota'n\u0131n Olmsted \u0130l\u00e7esi'nde ya\u015fayan ve 1951-1980 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda benzer hastalarda daha \u00f6nce rapor edilen kohortla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan, t\u00fcm 133 degenerative torakik aort an\u00fcrizmi tan\u0131s\u0131 konulan hastalar.\n\nANA SONU\u00c7 DE\u011eERLER\u0130: Ana klinik son noktalar, incelik, birikmi\u015f y\u0131rt\u0131lma riski, y\u0131rt\u0131lma riski an\u00fcrizmin boyutuna g\u00f6re ve hayatta kalma.\n\nSONU\u00c7LAR: Kar\u0131n i\u00e7i aort an\u00fcrizmleri i\u00e7in erkeklerin \u00e7o\u011funlukla etkilendi\u011fi aksine, torakik aort an\u00fcrizmlerinin %51'i kad\u0131nlarda tespit edildi ve erkeklerinkinden \u00e7ok daha ya\u015fl\u0131 bir ya\u015fta tan\u0131s\u0131 konuldu (ortalama ya\u015f 75.9 vs 62.8 y\u0131l, P= .01). 1980-1994 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 100.000 ki\u015fi-y\u0131l ba\u015f\u0131na 10.4'l\u00fck genel incelik oran\u0131 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GR], %95 8.6-12.2), 1951-1980 y\u0131llar\u0131 aras\u0131ndaki oranla 3 kat daha y\u00fcksekti. 5 y\u0131ll\u0131k birikmi\u015f y\u0131rt\u0131lma riski %20 idi. Y\u0131rt\u0131lmalar\u0131n %79'u kad\u0131nlarda meydana geldi (P= .01). Tan\u0131 konulan an\u00fcrizmin boyutuna g\u00f6re 5 y\u0131ll\u0131k y\u0131rt\u0131lma riski, \u00e7ap\u0131 4 cm'den az olan an\u00fcrizmler i\u00e7in %0, 4-5.9 cm aras\u0131 olanlar i\u00e7in %16 (GR, %4-28%) ve"}
{"_id":"30101891","title":"Intravenous valproate is well tolerated in unstable patients with status epilepticus.","text":"Yazarlar, 13 statis epileptikus ve hipotansiyonu olan hastan\u0131n hastaneye kay\u0131tlar\u0131n\u0131 incelediler ve bu hastalara IV valproat tedavisi uyguland\u0131. \u00c7o\u011fu hasta ya\u015fl\u0131yd\u0131 (74.4 +\/- 12.5 [SD] ya\u015f) ve 25.1 +\/- 5.0 mg\/kg (14.7 ile 32.7 aras\u0131nda) y\u00fckleme dozunda valproat ald\u0131, 36.6 +\/- 25.1 mg\/dak (6.3 ile 100 aras\u0131nda) bir h\u0131zda. Kan bas\u0131nc\u0131, kalp at\u0131\u015f h\u0131z\u0131 veya vazopres\u00f6r kullan\u0131m\u0131nda \u00f6nemli de\u011fi\u015fiklikler olmad\u0131. Veriler, kardiyovask\u00fcler istikrars\u0131zl\u0131\u011fa sahip hastalarda bile valproat y\u00fcklemenin iyi tolere edildi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"30122260","title":"Interplays between ATM\/Tel1 and ATR\/Mec1 in sensing and signaling DNA double-strand breaks.","text":"DNA \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131klar\u0131 (DSB'ler), genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in son derece tehlikeli \u00e7\u00fcnk\u00fc mutasyonlar, kromozom yeniden d\u00fczenlemeleri ve genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 yaratma potansiyeline sahiptirler. H\u00fccrelerin DSB'lere yan\u0131t\u0131, DNA hasar\u0131 kontrol noktalar\u0131 olarak bilinen sinyal iletimi yollar\u0131 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir, bu yollar mayalardan insanlara kadar korunmu\u015ftur. Bu yollar, DNA hasar\u0131n\u0131 alg\u0131layabilir ve bu bilgiyi belirli h\u00fccre hedeflerine iletebilir, bu hedefler ise h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ge\u00e7i\u015flerini ve DNA onar\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenler. Memeli protein kinazlar\u0131 ATM ve ATR, ayr\u0131ca mayadaki kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131 Tel1 ve Mec1, DSB'lere yan\u0131t olarak kontrol noktas\u0131 tepkisinin ana d\u00fczenleyicileridir. Burada, DSB i\u015fleme erken ad\u0131mlar\u0131n\u0131 ve DNA u\u00e7 yap\u0131lar\u0131n\u0131n ATM\/Tel1 ve ATR\/Mec1'i d\u00fczenli ve kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 bir \u015fekilde etkinle\u015ftirmedeki rol\u00fcn\u00fc inceliyoruz."}
{"_id":"30152134","title":"The \u2018definitive\u2019 (and \u2018primitive\u2019) guide to zebrafish hematopoiesis","text":"Zebrafish'i bir model organizma olarak kullanarak yap\u0131lan ilerici geli\u015fmeler, hematologlara kan h\u00fccre olu\u015fumunu ve hematolojik kanserleri incelemek i\u00e7in ek bir genetik sistem sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Kemik bal\u0131klar\u0131n\u0131n (teleostlar) ve memeliler aras\u0131ndaki geni\u015f evrimsel ayr\u0131l\u0131\u011fa ra\u011fmen, kan olu\u015fumunu d\u00fczenleyen molek\u00fcler yollar y\u00fcksek derecede korunmu\u015ftur. Bu nedenle, memelilerde tan\u0131mlanan kritik kan olu\u015fum transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc genlerinin \u00e7o\u011fu (e\u011fer varsa hepsi) zebrafish'te ortologlara sahiptir. Di\u011fer omurgal\u0131larda oldu\u011fu gibi, t\u00fcm teleost kan hatlar\u0131n\u0131n bir pluripotent, kendini yenileyen kan k\u00f6k h\u00fccre havuzundan kaynakland\u0131\u011f\u0131na inan\u0131lmaktad\u0131r. Burada, zebrafish'te 'ilkel' ve 'kesin' kan olu\u015fumunun zamanlamas\u0131n\u0131, anatomik konumunu ve transkripsiyonel d\u00fczenlenmesini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak inceliyoruz ve ayr\u0131ca T h\u00fccre lenfomas\u0131n\u0131 ve kan h\u00fccre nakli alan\u0131ndaki son geli\u015fmeleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Bir\u00e7ok d\u00fczenleyici genin, yeti\u015fkinlerde onkogenik yollara dahil oldu\u011fu bilinen, embriyonik kan olu\u015fumunu kontrol eden genlerin \u00e7o\u011fu, insan lenfomalar\u0131n\u0131n patofizyolojisine dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayacak kan h\u00fccresi ontogeni anlay\u0131\u015f\u0131na katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"30184745","title":"Steroid receptor interactions with heat shock protein and immunophilin chaperones.","text":"\nTarihsel bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunuyoruz, steroid resept\u00f6r ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 alan\u0131ndaki bir dizi \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n yap\u0131s\u0131n\u0131 ve fizyolojik \u00f6nemini ele alan 9S resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn d\u00f6n\u00fc\u015fmemi\u015f halini, hem yeni ba\u015flayan hem de deneyimli ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131 kafa kar\u0131\u015ft\u0131rm\u0131\u015f olan. Erken \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n s\u0131k s\u0131k tart\u0131\u015fmal\u0131 ve \u00e7eli\u015fkili sonu\u00e7lar\u0131, bu resept\u00f6rlerin do\u011fal, hormon i\u00e7ermeyen halinin, uzun y\u0131llar boyunca tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131 zorla\u015ft\u0131ran istikrars\u0131z ve dinamik bir \u00e7ok proteini kompleks olmas\u0131 ger\u00e7e\u011fine dayan\u0131yordu. Steroid ve dioxin resept\u00f6rlerinin 9S d\u00f6n\u00fc\u015fmemi\u015f hali, yayg\u0131n, bol ve korunmu\u015f \u0131s\u0131 \u015fok proteini hsp90'\u0131 incelemek i\u00e7in benzersiz bir sistem sa\u011flad\u0131. Hormonal kontrol, resept\u00f6r\u00fcn hsp90 ile ili\u015fkili olmas\u0131, bu resept\u00f6r heterokompleksi \u00fczerinde anlaml\u0131 bir \u015fekilde manip\u00fcle etme y\u00f6ntemi sa\u011flad\u0131. Birka\u00e7 steroid resept\u00f6r\u00fc i\u00e7in, hsp90'a ba\u011flanma, resept\u00f6r\u00fcn do\u011fal hormon ba\u011flama haline gelmesi i\u00e7in gereklidir ve t\u00fcm resept\u00f6rler i\u00e7in, hormon ba\u011flanmas\u0131, resept\u00f6r\u00fcn hsp90'dan ayr\u0131lmas\u0131n\u0131 ve DNA ba\u011flama haline d\u00f6n\u00fc\u015fmesini te\u015fvik eder. Tyrosin kinazlar\u0131 ve hsp90 aras\u0131ndaki kompleksler daha \u00f6nce ke\u015ffedilmi\u015fti, ancak steroid resept\u00f6rlerinin hormonla ili\u015fkili veya hsp90 ile ili\u015fkili olmas\u0131, hsp90 i\u015flevini \u00e7ok daha h\u0131zl\u0131 ve kolay bir \u015fekilde incelememizi sa\u011flad\u0131. Hsp90'\u0131n resept\u00f6rlere resept\u00f6rlerin HBD'leri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 ve bu alanlar\u0131n farkl\u0131 yap\u0131sal proteinlere birle\u015ftirilebilece\u011fi ve hormon kontrol\u00fc alt\u0131nda i\u015flevlerinin sa\u011flanabilece\u011fi g\u00f6zlemlendi. Bu, hormonla d\u00fczenlenmi\u015f resept\u00f6r ba\u011flanmas\u0131n\u0131n ilk ad\u0131m\u0131 ile steroid hormon eyleminin ba\u015flang\u0131\u00e7 ad\u0131m\u0131 aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ba\u011flant\u0131 sa\u011flad\u0131. 9S resept\u00f6r hsp90 heterokompleksleri, molibdat ile fiziksel olarak istikrarl\u0131 hale getirilebilece\u011finden, protein kompozisyonlar\u0131 kolayca incelenebilirdi ve bu komplekslerin \u00e7ok proteini yap\u0131lar i\u00e7erdi\u011fi ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Bu komplekslerde benzersiz proteinler, FKBP51, FKBP52, CyP-40 ve p23 gibi, bu yap\u0131lar i\u00e7inde bulunmalar\u0131 nedeniyle ke\u015ffedildi. Daha ileri analiz, hsp90'\u0131n kendisi de, steroid resept\u00f6rleri ve di\u011fer 'alt' proteinlerden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, \u00e7e\u015fitli do\u011fal \u00e7ok proteini heterokomplekslerde var oldu\u011funu g\u00f6sterdi. H\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 sistem"}
{"_id":"30208015","title":"Molecular Characterization of Oxysterol Binding to the Epstein-Barr Virus-induced Gene 2 (GPR183)* ","text":"Oksiteroller, oksijenle okside edilmi\u015f kolesterol t\u00fcrevleridir ve fizyolojik olarak \u00f6nemli bir molek\u00fcl grubu olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131rlar. H\u00fccre s\u00fcre\u00e7lerini d\u00fczenlerler, ancak sadece birka\u00e7 oksiterol ba\u011flay\u0131c\u0131 etkili protein tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r ve ba\u011flanma modlar\u0131 hakk\u0131nda bilgi s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Son zamanlarda, bu gruba G protein ba\u011fl\u0131 yedi transmembranl\u0131 resept\u00f6rler (7TM resept\u00f6rleri) ailesi eklenmi\u015ftir. \u00d6zellikle, Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen gen 2 (EBI2 veya GPR183), \u00e7e\u015fitli oksiterollerin aktivasyonunu, en g\u00fc\u00e7l\u00fc olarak 7\u03b1,25-dihidroksikolesterol (7\u03b1,25-OHC) taraf\u0131ndan g\u00f6stermi\u015ftir. Ba\u011flanma modu hakk\u0131nda hi\u00e7bir \u015fey bilinmemektedir. Mutasyon analizi ile, burada 7\u03b1,25-OHC ba\u011flanmas\u0131 i\u00e7in d\u00f6rt kritik amino asit kal\u0131nt\u0131s\u0131 belirledik: TM-II'deki Arg-87 (pozisyon II:20\/2.60), TM-III'deki Tyr-112 ve Tyr-116 (pozisyonlar III:09\/3.33 ve III:13\/3.37) ve TM-VI'deki Tyr-260 (pozisyon VI:16\/6.51). Bu kal\u0131nt\u0131lar\u0131 Ala ve\/veya Fen ile de\u011fi\u015ftirme, agonistin ba\u011flanma ve resept\u00f6r aktivasyonunda ciddi bir azalma ile sonu\u00e7lan\u0131r. Doklama sim\u00fclasyonlar\u0131, Tyr-116'n\u0131n agonistin 3\u03b2-OH grubuyla, Tyr-260'\u0131n 7\u03b1-OH grubuyla ve Arg-87'nin do\u011frudan veya dolayl\u0131 olarak 25-OH grubuyla etkile\u015fime girdi\u011fini, ancak yak\u0131n\u0131ndaki kal\u0131nt\u0131lar\u0131n da katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Ayr\u0131ca, Tyr-112, 7\u03b1,25-OHC ba\u011flanmas\u0131nda yer al\u0131r, ancak hidrofobik etkile\u015fimler yoluyla. Son olarak, II:20\/2.60 pozisyonunun, baz\u0131 7TM resept\u00f6rlerinde ligand\u0131 ba\u011flama i\u00e7in \u00f6nemli bir kal\u0131nt\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu grup, \u00e7o\u011funlukla lipit ve n\u00fckleotit taraf\u0131ndan aktive edilen resept\u00f6rlerle hakimdir, burada CysLT'ler, P2Y12 ve P2Y14 \u00f6rnek olarak verilmi\u015ftir. Sonu\u00e7 olarak, 7TM resept\u00f6r\u00fcne oksiterol ba\u011flanmas\u0131n\u0131n ilk molek\u00fcler"}
{"_id":"30221601","title":"Up-regulation of neuronal calcium sensor-1 (NCS-1) in the prefrontal cortex of schizophrenic and bipolar patients.","text":"Mental hastal\u0131klarda dopamin i\u015flev bozuklu\u011funun tan\u0131mlanmas\u0131, biyolojik psikiyatri alan\u0131nda uzun s\u00fcredir devam eden bir ara\u015ft\u0131rma konusudur. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u015fizofreni ve bipolar hastalarda olas\u0131 yeni i\u015flev bozuklu\u011fu merkezleri olabilecek, son zamanlarda tan\u0131nan dopamin resept\u00f6r\u00fc etkile\u015fen proteinler grubuna odaklanmaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, Stanley Vakf\u0131 N\u00f6ropatoloji Konsorsiyumu'ndan al\u0131nan \u015fizofreni ve bipolar vakalarda, dorsolateral \u00f6n korteks b\u00f6lgesinde dopamin resept\u00f6r\u00fc desensitisasyon d\u00fczenleyici proteini, n\u00f6ronal kalsiyum sens\u00f6r\u00fc-1'in \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde y\u00fcksek seviyeleri oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu n\u00f6ronal kalsiyum sens\u00f6r\u00fc-1 seviyeleri, ya\u015f, cinsiyet, yar\u0131mk\u00fcre, \u00f6l\u00fcm nedeni, postmortem d\u00f6nemi, alkol t\u00fcketimi veya antipsikotik ve mood stabilizat\u00f6r ila\u00e7lar taraf\u0131ndan etkilenmedi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u015fizofreni ve bipolar bozuklu\u011fun dopamin resept\u00f6r\u00fc etkile\u015fen proteinlerdeki anormalliklerle ili\u015fkili olabilece\u011fi hipotezini desteklemektedir."}
{"_id":"30224907","title":"c-Abl: activation and nuclear targets","text":"c-Abl tirozin kinaz ve d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmsel varyantlar\u0131, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda ve bir\u00e7ok \u00f6nemli h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7te rol oynam\u0131\u015flard\u0131r. c-Abl, \u00e7ekirdek ve sitoplazmada lokalize edilir ve burada farkl\u0131 roller oynar. c-Abl'in etkileri, \u00e7oklu protein-protein ve protein-DNA etkile\u015fimlerine ve tirozin kinaz alan\u0131na arac\u0131l\u0131k eder. Biyokimyasal d\u00fczeyde, c-Abl kinaz aktivasyon mekanizmas\u0131 ve hedef proteinlerin ve h\u00fccresel makinelerin belirlenmesi k\u0131smen \u00e7\u00f6z\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bununla birlikte, bu molek\u00fcler olaylar\u0131n fenotipik sonu\u00e7lar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde gizemini korumaktad\u0131r. c-Abl, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc d\u00fczenledi\u011fi ve belirli ko\u015fullarda h\u00fccre b\u00fcy\u00fcme duraklatma ve apoptozise neden oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu ba\u011flamda, c-Abl'in p53 ve p73 ile etkile\u015fimi \u00f6zel bir ilgi \u00e7ekmi\u015ftir. Son bulgular, iyonize radyasyon sinyal yolunda c-Abl'in rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu yolun apoptozi tetikledi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu yolda, p73 \u00f6nemli bir anl\u0131k a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f etkinleyicidir. Burada, bu n\u00fckleer s\u00fcre\u00e7lerde c-Abl'in mevcut bilgilerini inceliyorum ve h\u00fccre fizyolojisi \u00fczerindeki baz\u0131 olas\u0131 etkilerini tart\u0131\u015f\u0131yorum."}
{"_id":"30226988","title":"Cancer survival increases in Europe, but international differences remain wide.","text":"EUROCARE projesi, 17 Avrupa \u00fclkesindeki 45 n\u00fcfus temelli kanser kay\u0131tlar\u0131ndan kanser hayatta kalma verilerini analiz etti ve kanser hayatta kalma konusunda geni\u015f uluslararas\u0131 farkl\u0131l\u0131klar ortaya koydu. 1978-1989 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda te\u015fhis edilen 13 kanser t\u00fcr\u00fcnden 1836287 hastan\u0131n 5 y\u0131ll\u0131k g\u00f6reli hayatta kalma oranlar\u0131n\u0131 hesaplad\u0131k. Veriler, 13 \u00fclkede 20 kanser kay\u0131tlar\u0131ndan geldi ve d\u00f6rt b\u00f6lgeye ayr\u0131ld\u0131: Kuzey Avrupa (Finlandiya, \u0130sve\u00e7, \u0130zlanda); Birle\u015fik Krall\u0131k ve Danimarka (\u0130ngiltere, \u0130sko\u00e7ya, Danimarka); Bat\u0131 Avrupa (Fransa, Hollanda, Almanya, \u0130talya, \u0130svi\u00e7re); Do\u011fu Avrupa (Estonya, Polonya). Veriler, 1978-1980, 1981-1983, 1984-1986 ve 1987-1989 d\u00f6nemlerine g\u00f6re b\u00f6l\u00fcnd\u00fc. Her kanser t\u00fcr\u00fc i\u00e7in, Avrupa ve b\u00f6lgesel ortalama hayatta kalma, her \u00fclkede 5 y\u0131ll\u0131k g\u00f6reli hayatta kalma oranlar\u0131n\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 ortalamas\u0131 olarak tahmin edildi. T\u00fcm t\u00fcm\u00f6rlerde zaman i\u00e7inde hayatta kalma artt\u0131, \u00f6zellikle testis kanseri (12% art\u0131\u015f, yani 79.9'dan 91.9'a), meme, b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsak, cilt melanomu (yakla\u015f\u0131k %9-10) ve lenfomlar (yakla\u015f\u0131k %7) i\u00e7in. \u00c7o\u011fu kat\u0131 t\u00fcm\u00f6r i\u00e7in, hayatta kalma Kuzey Avrupa'da en y\u00fcksek ve Do\u011fu Avrupa'da en d\u00fc\u015f\u00fck seviyedeydi, ve Birle\u015fik Krall\u0131k ve Danimarka'da da d\u00fc\u015f\u00fck seviyedeydi. Lenfomlar i\u00e7in b\u00f6lgesel farkl\u0131l\u0131k daha azd\u0131. Bat\u0131 Avrupa'da hayatta kalma daha \u00e7ok artt\u0131 ve bu b\u00f6lgeler aras\u0131ndaki farklar ba\u011f\u0131rsak kanseri (1978-1980'de te\u015fhis edilenler i\u00e7in %8.0'dan 1987-1989'da te\u015fhis edilenler i\u00e7in %2'ye d\u00fc\u015f\u00fc\u015f), meme kanseri (7.4'ten 3.9'a d\u00fc\u015f\u00fc\u015f), cilt melanomu (13.4'ten 11.0'a d\u00fc\u015f\u00fc\u015f) ve Hodgkin hastal\u0131\u011f\u0131 (7.2'den 0.6'ya d\u00fc\u015f\u00fc\u015f) i\u00e7in azald\u0131. Potansiyel olarak tedavi edilebilir maligniteler gibi Hodgkin hastal\u0131\u011f\u0131, b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsak, meme ve testis kanseri i\u00e7in hayatta kalma \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131"}
{"_id":"30261663","title":"A nuclear translation-like factor eIF4AIII is recruited to the mRNA during splicing and functions in nonsense-mediated decay.","text":"Eukaryotlarda, bir izleme mekanizmas\u0131 olan anlams\u0131z sonland\u0131rma bozulmas\u0131 (NMD), mRNA'da erken sonland\u0131rma kodlamas\u0131 (PTC) bulundu\u011funda mRNA'y\u0131 bozar. NMD, mRNA'n\u0131n \u00e7er\u00e7evesini okumay\u0131 ve PTC'yi tespit etmeyi gerektiren bir \u00e7eviri s\u00fcrecine ba\u011fl\u0131d\u0131r. \u00d6n-mRNA splisleme s\u0131ras\u0131nda, ekson-ekson birle\u015fim kompleksi (EJC), olgun mRNA'daki ekson birle\u015fimi b\u00f6lgesine, yakla\u015f\u0131k 20-24 n\u00fckleotit yukar\u0131da, yerle\u015ftirilir. PTC'nin EJC'den yukar\u0131da bulunmas\u0131, NMD'yi tetikler. Eukaryotik ba\u015flatma fakt\u00f6r\u00fc 4A (eIF4A) III, n\u00fckleer bir proteindir ve \u00e7eviri ba\u015flatma fakt\u00f6rleri eIF4G ve eIF4B ile fiziksel veya i\u015flevsel olarak etkile\u015fime girer ve eIF4AI\/II ba\u015flatma fakt\u00f6rleri ile \u00e7arp\u0131c\u0131 derecede y\u00fcksek benzerli\u011fe sahiptir. Burada, eIF4AIII'e y\u00f6nelik siRNA'n\u0131n, ancak eIF4AI\/II'ye y\u00f6nelik siRNA'n\u0131n NMD'yi inhibe etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, eIF4AIII, ancak eIF4AI de\u011fil, splisleme s\u0131ras\u0131nda EJC'ye \u00f6zel olarak yerle\u015ftirilir. eIF4AIII'\u00fcn mRNA'ya splisleme s\u0131ras\u0131nda n\u00fckleer olarak y\u00fcklendi\u011fi, bir \u00e7eviri ba\u015flatma fakt\u00f6r\u00fc ile ili\u015fkili \u00f6zelliklere sahip oldu\u011fu ve NMD'de i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6zlemlenmeleri, eIF4AIII'\u00fcn eIF4AI\/II'nin yerine ge\u00e7ti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"30292811","title":"Swaddling: a systematic review.","text":"18. y\u00fczy\u0131l'dan \u00f6nce bebek bak\u0131m\u0131 i\u00e7in neredeyse evrensel bir uygulama olan sarma, hala Orta Do\u011fu'nun baz\u0131 b\u00f6lgelerinde gelenek ve Birle\u015fik Krall\u0131k, Amerika Birle\u015fik Devletleri ve Hollanda'da a\u015f\u0131r\u0131 a\u011flamay\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in pop\u00fclerlik kazan\u0131yor. Sarman\u0131n olas\u0131 faydalar\u0131 ve dezavantajlar\u0131 hakk\u0131nda de\u011ferlendirmek amac\u0131yla t\u00fcm sarma ile ilgili makaleleri sistematik olarak inceledik. Genel olarak, sar\u0131lm\u0131\u015f bebekler daha az uyan\u0131yor ve daha uzun uyuyorlar. \u00d6n do\u011fum bebekleri, sar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda neuromusk\u00fcler geli\u015fimde iyile\u015fme, fizyolojik s\u0131k\u0131nt\u0131da azalma, daha iyi motor organizasyon ve daha fazla \u00f6z-d\u00fczenleme yetene\u011fi g\u00f6steriyor. Masajla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, a\u015f\u0131r\u0131 a\u011flayan bebekler sar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha az a\u011fl\u0131yor ve sarma, bebeklerde a\u011fr\u0131y\u0131 sakinle\u015ftirmeye yard\u0131mc\u0131 olabiliyor. Yeni do\u011fan yoksunluk sendromunda ve yeni do\u011fan beyinsel yaralanmalar\u0131 olan bebeklerde destekleyici bir rol oynuyor. S\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 d\u00fczenlemede yard\u0131mc\u0131 olabilir ancak yanl\u0131\u015f uyguland\u0131\u011f\u0131nda hipertermiye de neden olabilir. Ba\u015fka olas\u0131 bir olumsuz etki, bacaklar\u0131 uzatma ve adduksiyonla sar\u0131lman\u0131n neden oldu\u011fu kal\u00e7a displazisi geli\u015fme riskinin artmas\u0131d\u0131r. Sarma, avantajl\u0131 yat\u0131\u015f pozisyonunu te\u015fvik etse de, sarma ile yan yat\u0131\u015f\u0131n birle\u015fimi, bebeklerin d\u00f6nme giri\u015fiminde bulunmas\u0131 durumunda ani bebek \u00f6l\u00fcm\u00fc sendromunun riskini art\u0131r\u0131yor, bu da ebeveynleri bebeklerin sar\u0131lmay\u0131 b\u0131rakmas\u0131 konusunda uyarmay\u0131 gerekli k\u0131l\u0131yor. Sarman\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkili olarak solunum enfeksiyonlar\u0131 i\u00e7in baz\u0131 kan\u0131tlar var. Ayr\u0131ca, sarma, riketsin ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 veya kemik \u00f6zelliklerini etkilemiyor. Do\u011fumdan hemen sonra sarma, belirli ko\u015fullarda do\u011fum sonras\u0131 kilo al\u0131m\u0131n\u0131 geciktirebilir, ancak emzirme parametrelerini etkilemedi\u011fi g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor."}
{"_id":"30297355","title":"Expression of the Norrie disease gene (Ndp) in developing and adult mouse eye, ear, and brain.","text":"Norri hastal\u0131k geni (Ndp), sekrete bir protein olan Norrin'i kodlar, bu da Frizzled-4 resept\u00f6r\u00fcyle ba\u011flanarak kanl\u0131 Wnt i\u015faretlemesini etkinle\u015ftirir. Bu i\u015faretleme sistemi, retina'daki normal vask\u00fcler geli\u015fimi ve koklea'daki vask\u00fcler hayatta kal\u0131m\u0131 i\u00e7in gereklidir. Memelilerde, retina d\u0131\u015f\u0131ndaki Ndp ifade deseni iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc Norrin mRNA ve proteini d\u00fc\u015f\u00fck konsantrasyonda bulunur. Burada, bir knock-in fareyi inceleyerek, insan plasental alkalik fosfataz (AP) kodlayan diziyi Ndp lokusuna ekleyen (Ndp(AP)) bir farenin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda Ndp ifadesini karakterize ediyoruz. Merkezi sinir sistemi'nde (CNS), Ndp(AP) ifadesi E10.5'de belirginle\u015fir ve dinamik ve karma\u015f\u0131kt\u0131r. Prenatal CNS'de g\u00f6zlemlenen anatomik olarak s\u0131n\u0131rl\u0131 Ndp(AP) ifade b\u00f6lgeleri, do\u011fumdan sonra forbein ve midbrain'deki astrositlerde, serebellum'daki Bergman glialar\u0131nda ve retina'daki M\u00fcller glialar\u0131nda yayg\u0131n ifade ile de\u011fi\u015ftirilir. Geli\u015fen ve yeti\u015fkin koklea'da, Ndp(AP) ifadesi, iki yo\u011fun vask\u00fclarize b\u00f6lge olan stria vascularis ve Corti organ\u0131 ve spiral ganglion aras\u0131nda bir kapiller plexus ile yak\u0131ndan ili\u015fkilidir. Bu g\u00f6zlemler, Norrin'in retina ve koklea \u00f6tesinde geli\u015fimsel ve\/veya homeostatik i\u015flevlere sahip olabilece\u011fi olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"30303335","title":"Control of NFAT Isoform Activation and NFAT-Dependent Gene Expression through Two Coincident and Spatially Segregated Intracellular Ca2+ Signals","text":"Heyecan-transkripsiyon koplusu, h\u00fccre y\u00fczeyindeki uyaran\u0131n n\u00fckleer gen ifadesindeki de\u011fi\u015fikliklerle ba\u011flant\u0131s\u0131, t\u00fcm \u00f6karyotlarda korunur. Birlikte ifade edilen transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin ne kadar yak\u0131ndan ili\u015fkili oldu\u011fu ve farkl\u0131 \u015fekilde etkinle\u015ftirildi\u011fi net de\u011fildir. Burada, iki kalsiyum ba\u011f\u0131ml\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc izoformu, NFAT1 ve NFAT4'\u00fcn, fizyolojik olarak s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir etkinle\u015fmeler i\u00e7in farkl\u0131 alt h\u00fccresel inositol trifosfat (InsP3) ve kalsiyum sinyalleri gerektirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. NFAT1, alt plazmalemmal kalsiyum mikroalanlar\u0131 taraf\u0131ndan uyar\u0131l\u0131rken, NFAT4 ayr\u0131ca n\u00fckleer InsP3 resept\u00f6rleri taraf\u0131ndan i\u00e7 \u00e7ekirdek zar\u0131ndan kalsiyum mobilizasyonu gerektirmektedir. NFAT1, hem sitoplazmada hem de \u00e7ekirdekte daha yava\u015f yeniden fosforile edilir (pasif hale gelir), bu da daha uzun bir etkinle\u015ftirme evresine olanak tan\u0131r. Sitoplazmik kalsiyumda sal\u0131n\u0131mlar, fizyolojik kalsiyum sinyali olarak uzun s\u00fcredir d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen, her iki NFAT proteininin etkinle\u015ftirilmesinde rol oynamaz. Bunun yerine, NFAT4'\u00fcn etkili ve s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir fizyolojik etkinle\u015fmesi, n\u00fckleer kalsiyumda sal\u0131n\u0131mlarla s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, gen ifadesinin, ayn\u0131 anda ancak co\u011frafi olarak farkl\u0131 kalsiyum sinyalleriyle nas\u0131l kontrol edilebilece\u011fini, serbest\u00e7e yay\u0131labilir bir InsP3 mesaj\u0131 taraf\u0131ndan olu\u015fturulan g\u00f6steriyor."}
{"_id":"30351165","title":"Brain region-specific up-regulation of mouse apolipoprotein E by pharmacological estrogen treatments.","text":"Beyin apolipoprotein E (apoE), n\u00f6ronal koruma ve onar\u0131mla ili\u015fkili bulunmu\u015ftur. Farkl\u0131 beyin b\u00f6lgelerinde estrojen resept\u00f6rlerinin de\u011fi\u015fken seviyeleri ve t\u00fcrleri nedeniyle, estrojenin apoE ve bu etkinin mekanizmas\u0131 \u00fczerindeki etkisi farkl\u0131 b\u00f6lgeler aras\u0131nda de\u011fi\u015febilir. Ovariektomize edilmi\u015f C57BL\/6 kad\u0131n fareleri, 5 g\u00fcn boyunca farmakolojik seviyelerde 17 beta-estrojen veya plasebo ile tedavi edildi, bu da tedavi edilen farelerde a\u015f\u0131r\u0131 fizyolojik plazma estrojen seviyelerine yol a\u00e7t\u0131. ApoE ve glial fibriller asitik protein (GFAP) seviyeleri korteks, hipokamp\u00fcs ve diensefalonda \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. 17 beta-Estrojen, korteks ve diensefalonda apoE'yi art\u0131rd\u0131 ancak GFAP'yi art\u0131rmad\u0131, hipokamp\u00fcste ise GFAP ve apoE e\u015fit oranda art\u0131r\u0131ld\u0131. Estrojen resept\u00f6r\u00fc alfa (ER alfa) geni silinmi\u015f farelere 17 beta-estrojen veya C57BL\/6 farelerine 17 alfa-estrojen (k\u00f6t\u00fc bir estrojen resept\u00f6r\u00fc aktivasyonu) verilmesi, \u00f6zellikle korteks'te apoE'yi ind\u00fckledi ancak diensefalonda de\u011fil. Bu sonu\u00e7lar, 17 beta-estrojen'in apoE \u00fczerindeki etkilerinin diensefalonda do\u011frudan veya dolayl\u0131 olarak ER alfa taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131, korteks'teki etkilerin ise klasik olmayan bir mekanizma veya ER beta taraf\u0131ndan medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Estrojen veya plasebo ile tedavi edilmi\u015f normal farelerde mRNA seviyelerinin \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, 17 beta-estrojen'in apoE \u00fczerindeki etkisinin apoE mRNA seviyelerindeki de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkili olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi."}
{"_id":"30353437","title":"ATM and ataxia telangiectasia.","text":"Ataksi telangektazi (AT), uzun s\u00fcredir biyomedikal ara\u015ft\u0131rma toplulu\u011funun ilgisini \u00e7ekmi\u015ftir, \u00e7\u00fcnk\u00fc hastal\u0131\u011f\u0131n karakteristik olan \u00e7e\u015fitli kusurlar, n\u00f6rodejenerasyon, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bozuklu\u011fu, radyosensitivite ve kanser yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7erir. ATM (ataksi telangektazi, mutasyona u\u011fram\u0131\u015f) genindeki mutasyonlar\u0131n hastal\u0131\u011f\u0131n temel nedeni olarak belirlenmesinden sonra, bu protein kinaz\u0131n biyokimyasal analizi, h\u00fccrelerin DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131klar\u0131na yan\u0131t\u0131n\u0131n kritik bir d\u00fc\u011f\u00fcm oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. ATM kinaz\u0131n\u0131n bir\u00e7ok alt \u00fcr\u00fcn\u00fc, h\u00fccrelerin kansere kar\u015f\u0131 \u00f6nleyici yan\u0131tlar\u0131nda \u00f6nemli rol oynayan h\u00fccrelerdir. Bu nedenle, AT, DNA hasar\u0131na \u00f6zel t\u00fcrlere yan\u0131t\u0131n kusurlar\u0131ndan kaynaklanan bir hastal\u0131kt\u0131r. Bu nedenle, nadir bir n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131k olmas\u0131na ra\u011fmen, AT'nin biyolojisi anla\u015f\u0131l\u0131rsa, kanser ve n\u00f6rodejenerasyonun temel s\u00fcre\u00e7lerini daha iyi anlamam\u0131za yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"30369606","title":"A novel immortalized human endometrial stromal cell line with normal progestational response.","text":"\u0130nsan endometrial stromal h\u00fccrelerinin (HESCs) in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in elde edilmesi, yeterli insan materyalinin k\u0131tl\u0131\u011f\u0131 ve bu h\u00fccrelerin uzun s\u00fcre k\u00fclt\u00fcrde \u00e7o\u011falt\u0131lamamas\u0131 nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Bu h\u00fccrelerin \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmesi, ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde kolayla\u015ft\u0131racakt\u0131r; ancak \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirme s\u00fcreci genellikle anormal kromozom yap\u0131lar\u0131 ve i\u015flevsel \u00f6zelliklerdeki sapmalarla sonu\u00e7lan\u0131r. Bu ihtiyac\u0131 kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in, mitoz s\u0131ras\u0131nda yeti\u015fkin somatik h\u00fccrelerde g\u00f6zlemlenen normal telomerlerin k\u0131salmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek amac\u0131yla k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f HESCs'ye telomeraz ekledik. \u015eimdi, herhangi bir klonal kromozomal yap\u0131sal veya say\u0131sal anormallik i\u00e7ermeyen yeni \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmi\u015f bir HESC hatt\u0131 geli\u015ftirdik ve analiz ettik. Ayr\u0131ca, birincil, \u00e7o\u011falt\u0131lmam\u0131\u015f ebeveyn h\u00fccrelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, yeni h\u00fccre hatt\u0131, yumurtal\u0131k steroidlerine maruz kald\u0131ktan sonra benzer biyokimyasal son noktalar g\u00f6sterdi. Hem morfolojik olarak klasik decidualizasyon yan\u0131t\u0131, hem de progestin, IGF ba\u011flay\u0131c\u0131 protein-1, fibronektin, prolaktin, doku fakt\u00f6r\u00fc, plasminogen aktivat\u00f6r inhibit\u00f6r\u00fc-1 ve Fas\/Fas ligand\u0131 ifade etmede veya d\u00fczenlemede g\u00f6r\u00fcld\u00fc. \u00d6zetle, birincil ebeveyn h\u00fccrelere benzer kromatipik, morfolojik ve fenotipik \u00f6zelliklere sahip bir \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmi\u015f HESC hatt\u0131 geli\u015ftirildi ve bu, in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc ve tutarl\u0131 bir kaynak olarak hizmet vermektedir."}
{"_id":"30379039","title":"Comparison of the intrinsic kinase activity and substrate specificity of c-Abl and Bcr-Abl.","text":"C-Abl ve Bcr-Abl protein tirozin kinazlar\u0131n\u0131n (PTK'lar) i\u00e7sel tirozin kinaz aktivitesini ve substrat \u00f6zg\u00fcll\u00fcklerini, sentetik kombinasyonel peptit k\u00fct\u00fcphanesinden ke\u015ffedilen peptit substratlar\u0131 kullanarak inceledik. Verilerimiz, Bcr-Abl'in bu peptitleri fosforile etmesinin c-Abl'e k\u0131yasla s\u00fcrekli daha g\u00fc\u00e7l\u00fc oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bcr-Abl ayr\u0131ca, bir veya daha fazla pozitif y\u00fck i\u00e7eren peptitlere substrat tercihi g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"30398773","title":"Strong association between respiratory viral infection early after hematopoietic stem cell transplantation and the development of life-threatening acute and chronic alloimmune lung syndromes.","text":"Alloimm\u00fcn akci\u011fer sendromlar\u0131 (allo-LS), idiyopatik pn\u00f6moni sendromu, bronkiolit obliterans sendromu ve bronkiolit obliterans organize pn\u00f6moni dahil olmak \u00fczere, hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre nakli (HSCT) sonras\u0131 ciddi komplikasyonlar. 110 pediatrik hasta grubumuzda, 30 hasta allo-LS'ye sahipti (27,3%), bunlardan 18'i idiyopatik pn\u00f6moni sendromuna ve 12'si bronkiolit obliterans sendromuna sahipti. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analiz, HSCT'den hemen sonra solunum viral enfeksiyonunun allo-LS geli\u015fimi i\u00e7in \u00f6nemli bir tahmin edici oldu\u011funu g\u00f6sterdi (P <.0001). Bu, test edilen t\u00fcm vir\u00fcsler i\u00e7in ge\u00e7erliydi. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizde, allo-LS, daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n tek tahmin edici fakt\u00f6r\u00fc olarak kald\u0131 (P = .04). Paradoksal olarak, akut nakil kar\u015f\u0131 ev sahibi hastal\u0131\u011f\u0131 nedeniyle uzayan imm\u00fcnosupresif ajanlar\u0131n y\u00f6netimi, allo-LS'nin geli\u015fimini korumada bir etkiye sahipti (P = .004). Hipotezimiz, solunum yolunu ortak so\u011fuk alg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 vir\u00fcs\u00fcyle erken enfekte etmenin, akci\u011ferleri alloimm\u00fcnite i\u00e7in bir hedef haline getirdi\u011fidir."}
{"_id":"30437264","title":"Hepatitis C virus blocks interferon effector function by inducing protein kinase R phosphorylation.","text":"Hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV), tek iplikli RNA vir\u00fcs\u00fc, tek bir poliprotein kodlayan bir i\u00e7 ribozom giri\u015f sitesi (IRES) ile \u00e7evirisini y\u00f6nlendirir. HCV enfeksiyonu, karaci\u011ferde antiviral interferon uyar\u0131lm\u0131\u015f gen (ISG) ifadesini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde tetikler, ancak vir\u00fcs hala varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcr, bu da HCV'nin ISG etkili i\u015flevini engelleyebilece\u011fini g\u00f6sterir. \u015eimdi, HCV enfeksiyonunun, RNA ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz PKR'nin fosforilasyonunu ve etkinle\u015fmesini tetikledi\u011fini, bu da eukariotik \u00e7eviri ba\u015flatma fakt\u00f6r\u00fc eIF2 alfa'y\u0131 inhibe eder ve ISG proteini ifadesini azalt\u0131r, ancak normal ISG mRNA ind\u00fcklenmesini korur, g\u00f6sterdi\u011fimizde. ISG proteini ind\u00fcklenmesi, interferon tedavisinde enfekte h\u00fccrelerde PKR ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131yla geri kazan\u0131l\u0131r ve antiviral etkiler artar. Aktif PKR, antiviral ISG'lerin de dahil oldu\u011fu ev sahibi protein \u00e7evirisini bask\u0131larken, HCV IRES ba\u011f\u0131ml\u0131 \u00e7eviri etkilenmez. Bu sonu\u00e7lar, HCV'nin PKR'yi etkinle\u015ftirme yetene\u011finin, IFN yan\u0131t\u0131 s\u0131ras\u0131nda vir\u00fcs i\u00e7in paradoksal olarak avantajl\u0131 olabilece\u011fini, ISG \u00e7evirisini tercihli olarak bask\u0131layarak g\u00f6sterir."}
{"_id":"30464859","title":"The influence of denervation on grafted hindlimb regeneration of larval Xenopus laevis.","text":"Bu ara\u015ft\u0131rman\u0131n amac\u0131, daha \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmada (Filoni ve Paglialunga, '90) g\u00f6zlemlenen larval Xenopus laevis'te erken a\u015fama uzvlar\u0131n\u0131n sinir ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve ge\u00e7 a\u015fama uzvlar\u0131n\u0131n sinir ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n, d\u0131\u015fsal (sistemik) fakt\u00f6rlere mi yoksa uzv h\u00fccrelerinde kendili\u011finden geli\u015fen i\u00e7sel de\u011fi\u015fikliklere mi ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu belirlemektir. Bu makalede, ayn\u0131 d\u0131\u015fsal ko\u015fullarda erken ve ge\u00e7 a\u015fama arka bacaklar\u0131n regeneratif kapasitesi incelenmi\u015ftir. Her iki bacak da, ev sahibi larvalar\u0131n 57-58. a\u015fama (Nieuwkoop ve Faber, '56'ya g\u00f6re) ula\u015fmas\u0131ndan sonra denervasyonlu ev sahibi arka bacaklar\u0131na nakledilmi\u015ftir. Deney I'de, nakledilen bacak, a\u015fama 52'de, uyluk seviyesinde kesilmi\u015ftir; Deney II'de, nakledilen bacak, a\u015fama 54-55'te, tarsal seviyede kesilmi\u015ftir; Deney III'te, nakledilen bacak a\u015fama 57'de, tarsal seviyede kesilmi\u015ftir. T\u00fcm \u00fc\u00e7 deneyde, nakledilen bacakla birlikte ev sahibi bacak da tarsal seviyede kesilmi\u015ftir. Sonu\u00e7lar, a\u015fama 52 ve 54-55'de kesilen nakledilen bacaklar\u0131n sinir olmadan regenerasyon sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak a\u015fama 57'de kesilen nakledilen bacaklar\u0131n regenerasyon sa\u011flayamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Ge\u00e7 a\u015fama nakledilen bacaklar\u0131n regenerasyon ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tipi inhibe edici bir reaksiyona a\u00e7\u0131klanamaz, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu durum denervasyonlu oto-nakledilen bacaklarda ve ev sahibi bacaklarda da g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. T\u00fcm nakledilen bacaklar ayn\u0131 \u00e7evresel ko\u015fullarda oldu\u011fundan, sonu\u00e7lar larval Xenopus laevis'te erken a\u015fama uzvlar\u0131n\u0131n sinir ba\u011f\u0131ms\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve ge\u00e7 a\u015fama uzvlar\u0131n\u0131n sinir ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n, uzv h\u00fccrelerinde kendili\u011finden geli\u015fen i\u00e7sel de\u011fi\u015fikliklere ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, d\u0131\u015fsal fakt\u00f6rlerden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak."}
{"_id":"30468386","title":"Adult c-Kit(+) progenitor cells are necessary for maintenance and regeneration of olfactory neurons.","text":"Olfaktif epitel, koku bilgilerini burun \u00fczerinden beyne ileten kimosens\u00f6r n\u00f6ronlar\u0131 bar\u0131nd\u0131r\u0131r. Yeti\u015fkin memelilerde, olfaktif epitel benzersiz bir n\u00f6roproliferatif b\u00f6lgedir ve temel h\u00fccreler sayesinde n\u00f6ronal ve n\u00f6ronal olmayan h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 yenileyebilme yetene\u011fine sahiptir. Bu germinal tabakalar\u0131n k\u00f6k ve \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri ve d\u00fczenleyici mekanizmalar\u0131 tam olarak tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, yeti\u015fkin n\u00f6roepitelyumun bak\u0131m\u0131nda c-Kit ifade eden \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Fare genetik kader haritalama analizleri, embriyonik d\u00f6nemde c-Kit(+) bir pop\u00fclasyonun olfaktif n\u00f6rojenese katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir. Yeti\u015fkinlerde normal d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm ko\u015fullar\u0131nda, c-Kit(+) \u00f6nc\u00fcl h\u00fccre (ckPC) aktivitesi nispeten seyrektir. Ancak, deneysel olarak ind\u00fcklenen n\u00f6roepitelyum yaralanmas\u0131 sonras\u0131nda ckPC'ler aktive olur ve n\u00f6ronal pop\u00fclasyonu yeniden olu\u015fturur. Ayr\u0131ca, baz\u0131 n\u00f6ronal olmayan h\u00fccrelerin ckPC'lerden ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 da g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Dahas\u0131, ckPC pop\u00fclasyonunun se\u00e7ici olarak yok edilmesi, zaman kontroll\u00fc hedefli dipterisin A ifadesi ile, deneysel yaralanma sonras\u0131nda n\u00f6rojenesi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011fa u\u011frat\u0131r. Bu modelin analizi, \u00e7o\u011fu ckPC'nin k\u00fcresel temel h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131 aras\u0131nda yer ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve horizontal temel h\u00fccrelerin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda hareket etti\u011fini g\u00f6sterir, bu h\u00fccreler k\u00f6k h\u00fccreler olarak hizmet edebilir. Olfaktif c-Kit ifade eden \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerin bak\u0131m i\u00e7in gereklili\u011fi, yeti\u015fkin olfaktif n\u00f6rojenizde yer alan mekanizmalar\u0131 yeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla ayd\u0131nlat\u0131r. Ayr\u0131ca, yeti\u015fkin c-Kit aktivitesinin \u00f6nemli ve daha \u00f6nce tan\u0131nmayan bir alan\u0131n\u0131 tan\u0131ml\u0131yoruz."}
{"_id":"30471052","title":"Neurogenin3: a master regulator of pancreatic islet differentiation and regeneration.","text":"Temel heliks-d\u00f6ng\u00fc-heliks transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc neurogenin-3 (Ngn3, Neurog3), pankreas\u0131n endokrin h\u00fccrelerinin geli\u015fimi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Mouse pankreas geli\u015fiminin erken a\u015famalar\u0131nda Ngn3'\u00fcn bozulmas\u0131 veya zorla ifade edilmesi, islet olu\u015fumunu engeller. Endokrin h\u00fccre geli\u015fiminin birincil ve ikincil ge\u00e7i\u015flerinde ard\u0131\u015f\u0131k Ngn3 ifade dalgalar\u0131, s\u0131ras\u0131yla glukagon, ins\u00fclin, pankreas polipeptid ve somatostatin ifade eden d\u00f6rt farkl\u0131 endokrin h\u00fccre hatt\u0131 olan \u03b1, \u03b2, PP ve \u03b4 h\u00fccrelerinin zamanlamas\u0131n\u0131 belirler. Yeti\u015fkin fare pankreas\u0131n\u0131n yaralanmas\u0131 sonras\u0131, \u00f6rne\u011fin duct ba\u011flama veya streptozotokin ile, Ngn3, \u03b1 ve\/veya \u03b2 h\u00fccrelerine d\u00f6n\u00fc\u015fen duct ili\u015fkili k\u00f6k\/projenitor h\u00fccrelerde etkinle\u015ftirilir (Xu et al, Collombat et al). Ngn3'\u00fcn endokrin pankreas geli\u015fiminin ana d\u00fczenleyici olarak \u00f6nemli rol\u00fc, diyabet tedavisinde Ngn3 ifadesini art\u0131rmaya y\u00f6nelik yakla\u015f\u0131mlar bulmaya y\u00f6nelik dikkat \u00e7ekmektedir, bu da beta h\u00fccre k\u00fctlesini ve i\u015flevlerini art\u0131rmak i\u00e7in bir yol olabilir."}
{"_id":"30492966","title":"Detection of Mycoplasmas in Patients with Amyotrophic Lateral Sclerosis","text":"Amyotrofik Lateral Skleroz (ALS), motor n\u00f6ronlar\u0131n ve nedeninin bilinmedi\u011fi ilerleyici bir dejeneratif hastal\u0131kt\u0131r. Genetik bozukluklar, besin eksiklikleri, ba\u015f travmas\u0131, \u00e7evresel toksinler, otoimm\u00fcn tepkiler ve viral ve bakteriyel enfeksiyonlar gibi \u00e7e\u015fitli fakt\u00f6rler dahilidir. Mikoplazmalar, insanlarda farkl\u0131 hastal\u0131klar\u0131n nedenleri olarak su\u00e7lanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ALS hastalar\u0131n\u0131n kan\u0131nda mikoplazmalar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. ALS'li hastalar ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyler \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edildi. Kan \u00f6rne\u011fi, antikoag\u00fclan i\u00e7eren t\u00fcplerde veya i\u00e7ermeyen t\u00fcplerde al\u0131nd\u0131. Mikoplazmalar, k\u00fclt\u00fcr veya do\u011frudan PCR ile tespit edildi ve bu mikroorganizmalar\u0131n LAMPs'lerine kar\u015f\u0131 IgM ve IgG antikorlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, Bat\u0131 blot ile belirlendi. Aerobik fak\u00fcltatif bakteriler i\u00e7in k\u00fclt\u00fcrler de yap\u0131ld\u0131. 13 hastan\u0131n ve 44 sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyin kan \u00f6rnekleri incelendi. T\u00fcm kan k\u00fclt\u00fcrleri, fermantatif mikoplazmalar ve aerobik fak\u00fcltatif bakteriler i\u00e7in negatifti. Fermantatif mikoplazmalar i\u00e7in k\u00fclt\u00fcrler, PCR ile mikoplazma DNA's\u0131n\u0131n belirlenmesinden sonra pozitif olarak kabul edildi. 6\/13 (46%) hastada ve 4\/44 (9%) sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyin kan\u0131nda k\u00fclt\u00fcr veya do\u011frudan PCR ile Mikoplazma t\u00fcr\u00fc tespit edildi. M. fermentans, \u00f6zel primerler kullan\u0131larak PCR ile 6 hastada ve 2 sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyin kan\u0131nda tespit edildi. M. fermentans'a kar\u015f\u0131 IgM antikorlar\u0131, 6\/13 (46%) hastan\u0131n ve 13\/44 (30%) sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyin kan\u0131nda tespit edildi, IgG ise 4\/13 (31%) hastada ve 3\/44 (7%) sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyin kan\u0131nda belirlendi. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, mikoplazmalar\u0131n sistemik bir enfeksiyonu neden olabilece\u011fini ve ALS'nin k\u00f6keni veya ilerlemesinde rol oynayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"30500829","title":"Correlation and variable importance in random forests","text":"Bu makale, y\u00fcksek boyutlu regresyon veya s\u0131n\u0131fland\u0131rma \u00e7er\u00e7evelerinde korelasyonlu tahmin edicilerin varl\u0131\u011f\u0131 alt\u0131nda rastgele orman algoritmas\u0131 ile de\u011fi\u015fken se\u00e7imi hakk\u0131nda. \u0130lk olarak, eklemeli regresyon modeli i\u00e7in perm\u00fctasyon \u00f6nem \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fcn\u00fc teorik olarak inceliyoruz. Bu, tahmin ediciler aras\u0131ndaki korelasyonun perm\u00fctasyon \u00f6nemini nas\u0131l etkiledi\u011fini a\u00e7\u0131klamam\u0131za olanak tan\u0131r. Sonu\u00e7lar, bu ba\u011flamda de\u011fi\u015fken se\u00e7imi i\u00e7in Geri D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc \u00d6zellik Eleme (RFE) algoritmas\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Bu algoritma, perm\u00fctasyon \u00f6nemini s\u0131ralama kriteri olarak kullanarak de\u011fi\u015fkenleri geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc olarak ortadan kald\u0131r\u0131r. Sonraki \u00e7e\u015fitli sim\u00fclasyon deneyleri, RFE algoritmas\u0131n\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck bir say\u0131da de\u011fi\u015fkeni se\u00e7mede ve iyi bir tahmin hatas\u0131 sa\u011flamada verimlili\u011fini g\u00f6sterir. Son olarak, bu se\u00e7im algoritmas\u0131, UCI Makine \u00d6\u011frenimi Deposu'ndan al\u0131nan Landsat Uydu Verileri \u00fczerinde test edilir."}
{"_id":"30507607","title":"An Oct4-Centered Protein Interaction Network in Embryonic Stem Cells","text":"Transkripsiyon fakt\u00f6rleri, \u00f6rne\u011fin Oct4, pluripotent h\u00fccre kimli\u011fini kurmak ve korumak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Birka\u00e7 pluripotansl\u0131k transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn genomik konumlar\u0131 rapor edilmi\u015f olsa da, etkile\u015fim ortaklar\u0131n\u0131n spektrumu yeterince ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, fare embriyosel k\u00f6k h\u00fccrelerinden (ESCs) Oct4'\u00fcn etkile\u015fimli proteinlerini safla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in geli\u015ftirilmi\u015f bir afiniteli protokol kullan\u0131yoruz. Daha sonra safla\u015ft\u0131r\u0131lan Oct4 ortaklar\u0131 Sall4, Tcfcp2l1, Dax1 ve Esrrb, 166 proteinden olu\u015fan bir Oct4 etkile\u015fim a\u011f\u0131na yol a\u00e7t\u0131, bu a\u011f transkripsiyon fakt\u00f6rleri ve kromatin de\u011fi\u015ftirme kompleksleri i\u00e7eriyor ve kendini yenileme ile ilgili belgelenmi\u015f rollere sahip, ancak ayn\u0131 zamanda ESC a\u011f\u0131yla daha \u00f6nce ili\u015fkili olmayan bir\u00e7ok fakt\u00f6r de i\u00e7eriyor. Esrrb'nin temel transkripsiyon makinesine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu bulduk ve ayn\u0131 zamanda transkripsiyon fakt\u00f6rleri ve TGF-beta, Notch ve Wnt sinyal yollar\u0131n\u0131n bile\u015fenleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri de tespit ettik. Oct4'\u00fcn ani yoklu\u011fu, Tcfcp2l1, Dax1 ve Esrrb'nin birka\u00e7 hedef genine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 azaltt\u0131. Sonu\u00e7 olarak, safla\u015ft\u0131rma protokol\u00fcm\u00fcz, pluripotent h\u00fccre kimli\u011fini kontrol eden devreye daha net bir tan\u0131m getirdi."}
{"_id":"30534237","title":"GABA(B) receptor 1 polymorphism (G1465A) is associated with temporal lobe epilepsy.","text":"ARKA PLAN Gamma-aminob\u00fctirik asit (GABA) (B) resept\u00f6rlerinin i\u015flev bozuklu\u011fu, temporal lob epilepsisinin (TLE) patogeneziyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir.\n\nHEDEF Temporal lob epilepsisine (TLE) genetik katk\u0131y\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in klonlanm\u0131\u015f insan GABA(B) resept\u00f6rleri.\n\nY\u00d6NTEM Yazarlar, 141 TLE hastas\u0131 (78 kad\u0131n ve 63 erkek; ortalama ya\u015f = 49.1 \u00b1 18.0 ya\u015f) ve 372 ya\u015f ve cinsiyet e\u015fle\u015ftirilmi\u015f sa\u011fl\u0131kl\u0131 birey i\u00e7in insan GABA(B) resept\u00f6r 1 [GABA(B[1])] genindeki bilinen G1465A polimorfizmini genotiplendirdi.\n\nSONU\u00c7LAR TLE hastalar\u0131nda kontrol grubuna k\u0131yasla G1465A heterozigotlar\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde a\u015f\u0131r\u0131 temsili vard\u0131. A\/G genotipi, 141 TLE hastas\u0131nda %17 ve 372 kontrolde sadece %0.5'te bulundu (p < 0.0001). Yazarlar ayr\u0131ca A aleli ta\u015f\u0131yan hastalar\u0131n ila\u00e7 direnci TLE geli\u015fme riskinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek oldu\u011funu (p = 0.003, OR = 6.47, %95 CI = 2.02-20.76) buldu. Ayr\u0131ca, A\/G genotipli hastalarda n\u00f6bet ba\u015flang\u0131\u00e7 ya\u015f\u0131n\u0131n daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011fu, ancak fark\u0131n anlaml\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc.\n\nSONU\u00c7 Klonlanm\u0131\u015f GABA(B[1]) polimorfizminin (G1465A) TLE'ye y\u00fcksek oranda yatk\u0131nl\u0131k sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 ve bu yayg\u0131n epilepsi bozuklu\u011funun \u015fiddetini etkiledi\u011fi sonucuna var\u0131ld\u0131."}
{"_id":"30543439","title":"Crystal structure, biochemical and cellular activities demonstrate separate functions of MTH1 and MTH2","text":"Kanserde d\u00fczenlenmemi\u015f redoks metabolizmas\u0131, deoksiribon\u00fckleotit trifosfatlar\u0131 (dNTP'ler) de dahil olmak \u00fczere h\u00fccresel bile\u015fenlere oksidatif hasar verir. MTH1 gibi dNTP havuzunu temizleyen enzimlere y\u00f6nelik hedefleme, kanser tedavisi i\u00e7in son derece umut verici bir stratejidir. MTH2 proteini, 8-oksodGTPaz aktivitesi g\u00f6steren bakteriyel MutT'nin ikinci insan homolo\u011fu olarak bilinen NUDT15 olarak tan\u0131mlan\u0131r. \u0130lk NUDT15 kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 sunuyoruz ve NUDT15'in 8-oksodGTP'den ba\u015fka n\u00fckleotit substratlar\u0131n\u0131 tercih etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. NUDT15 ve MTH1'in farkl\u0131 substrat tercihlerini a\u00e7\u0131klayan anahtar yap\u0131sal \u00f6zellikler belirlenmi\u015ftir. NUDT15'in yoklu\u011funun DNA'ya 8-oksodGTP'nin entegrasyonunu etkilemedi\u011fini ve test edilen h\u00fccre hatlar\u0131nda kanser h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131n\u0131 etkilemedi\u011fini bulduk. NUDT17 ve NUDT18 de profille\u015ftirildi ve okside edilmi\u015f n\u00fckleotitlere kar\u015f\u0131 MTH1'den \u00e7ok daha az aktiviteye sahip olduklar\u0131 bulundu. NUDT15'in biyolojik olarak anlaml\u0131 bir 8-oksodGTPaz olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve MTH1'in bug\u00fcne kadar bilinen en \u00f6nemli h\u00fccresel dNTP havuzu temizleyicisi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"30553457","title":"De novo expression of Trpm4 initiates secondary hemorrhage in spinal cord injury","text":"Ge\u00e7ici resept\u00f6r potansiyeli M4 (Trpm4), Trp ailesinin al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir \u00fcyesi olan iyon kanal\u0131n\u0131n rol\u00fc iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Omurilik yaralanmas\u0131 modellerinde fareler kullanarak, merkezi sinir sisteminde ikincil yaralanman\u0131n en y\u0131k\u0131c\u0131 mekanizmas\u0131 olan ikincil kanaman\u0131n ilerleyici geni\u015flemesindeki Trpm4'\u00fcn kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 inceledik. Kan damarlar\u0131nda par\u00e7alanmadan \u00f6nce ve pete\u015fiyal kanamalara d\u00f6n\u00fc\u015fmeden \u00f6nce Trpm4 mRNA ve proteini bolca artm\u0131\u015ft\u0131r. Trpm4'\u00fcn in vitro ifade edilmesi, ATP t\u00fckenmesinden sonra COS-7 h\u00fccrelerinin onkotik \u015fi\u015fme ve onkotik \u00f6l\u00fcme kar\u015f\u0131 son derece duyarl\u0131 hale gelmesini sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Omurilik yaralanmas\u0131ndan sonra, Trpm4 antisens veya Trpm4\u2212\/\u2212 farelerde in vivo gen bask\u0131lamas\u0131, kan damarlar\u0131n\u0131n yap\u0131sal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korudu, ikincil kanamay\u0131 ortadan kald\u0131rd\u0131, lezyon hacmini \u00fc\u00e7 ila be\u015f kat azaltt\u0131 ve n\u00f6rolojik i\u015flevde \u00f6nemli bir iyile\u015fme sa\u011flad\u0131. Bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, bu, merkezi sinir sistemi patolojisinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131 i\u00e7in de novo ifade edilmesi gereken ilk Trp kanal \u00f6rne\u011fidir."}
{"_id":"30580263","title":"Differential expression of bcl-2 in intestinal epithelia. Correlation with attenuation of apoptosis in colonic crypts and the incidence of colonic neoplasia.","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck ve b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsaklar\u0131n kriptlerindeki epitel h\u00fccrelerinin hem kendili\u011finden hem de hasar ind\u00fcklenen apoptozik olaylar\u0131n\u0131n h\u00fccre pozisyonuna g\u00f6re incelendi\u011fi uzun kesitlerde, BDF1 farelerinde bu, bcl-2, apoptozu bask\u0131layan bir genin ifadesinin kal\u0131b\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. K\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsakta, apoptoz, kriptin taban\u0131ndan 4. h\u00fccre pozisyonunun \u00e7evresinde maksimuma ula\u015f\u0131r; bu, k\u00f6k h\u00fccrelerin bulundu\u011fu kabul edilen konuma \u00e7ok yak\u0131nd\u0131r. Ancak b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsakta, apoptoz, k\u00f6k h\u00fccrelerin bulundu\u011fu kabul edilen 1. ve 2. pozisyonlara s\u0131n\u0131rlanmaz. Bunun yerine, apoptoz hafifletilir ve kriptin uzunlu\u011funa boyunca da\u011f\u0131l\u0131r. Fare ba\u011f\u0131rsak kriptlerinin baz\u0131lar\u0131nda bcl-2 proteini ifade edilirken, k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsak kriptlerinde bcl-2 ifadesi yoktur. En \u00f6nemlisi, k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsak kript h\u00fccreleri 4-5. pozisyonlarda (k\u00f6k h\u00fccre b\u00f6lgesi) bcl-2'den yoksundur. Bcl-2'nin apoptozu hafifletmedeki \u00f6nemi, hem kendili\u011finden hem de ind\u00fcklenen apoptoz seviyelerinin analiz edilmesiyle, homozigot bcl-2 s\u0131f\u0131r C57BL\/6 farelerinde teyit edildi: kolonik kriptlerde kendili\u011finden apoptoz seviyesi, \u00f6zellikle kriptin taban\u0131nda, normal farelere k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde y\u00fckseldi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsak kriptlerinde bcl-2 s\u0131f\u0131r farelerinden kendili\u011finden apoptoz art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6zlenmedi. \u0130nsan kolon ve k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsak kesitlerinin analizleri de, bcl-2'nin sadece kolonik kriptin taban\u0131nda ifade edildi\u011fini g\u00f6sterdi. Kolonik kript k\u00f6k h\u00fccre b\u00f6lgesinde bcl-2 taraf\u0131ndan apoptozun hafifletilmesi, bu h\u00fccrelerin neoplazik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcme yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131na neden olabilir. Asl\u0131nda, insan kanserlerinin analizleri, baz\u0131 \u00f6rneklerde bcl-2 ve p53 ifadesinin ters orant\u0131l\u0131 oldu\u011funu ortaya koydu."}
{"_id":"30639847","title":"Aortic stiffness, blood pressure progression, and incident hypertension.","text":"\nYa\u015flanmayla birlikte damar sertli\u011fi artar ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 morbidite ve \u00f6l\u00fcm\u00fcn \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Damar sertli\u011fi ve kan bas\u0131nc\u0131 pulsasyonlu\u011fu birbirine ba\u011fl\u0131d\u0131r; ancak, damar sertle\u015fmesinin kan bas\u0131nc\u0131 y\u00fckselmesiyle olan zaman ili\u015fkileri tam olarak belirlenmemi\u015ftir.\n\n**Ama\u00e7:** Damar sertli\u011fi, merkezi hemodinamik, mikro damar fonksiyonu ve kan bas\u0131nc\u0131 ilerlemesinin zaman ili\u015fkilerini incelemek.\n\n**Tasar\u0131m, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:** Framingham, Massachusetts'te yap\u0131lan uzun s\u00fcreli topluluk temelli bir kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Bu ara\u015ft\u0131rma, Framingham O\u011fullar\u0131 \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'n\u0131n (1971-1975'te i\u015fe al\u0131nm\u0131\u015f) son 2 muayene d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne (d\u00f6ng\u00fc 7: 1998-2001; d\u00f6ng\u00fc 8: 2005-2008 [son ziyaret: 25 Ocak 2008]) dayanmaktad\u0131r. 1759 kat\u0131l\u0131mc\u0131 (ortalama [SD] ya\u015f: 60 [9] ya\u015f; 974 kad\u0131n) \u00fczerinde 7 y\u0131ll\u0131k bir s\u00fcre boyunca kan bas\u0131nc\u0131 ve 3 damar sertli\u011fi ve kan bas\u0131nc\u0131 pulsasyonlu\u011fu \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fcn\u00fcn zaman ili\u015fkilerini inceledik.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:** Ana sonu\u00e7lar, d\u00f6ng\u00fc 8'deki kan bas\u0131nc\u0131 ve yeni ortaya \u00e7\u0131kan hipertansiyondu. \u0130kincil sonu\u00e7lar, d\u00f6ng\u00fc 8'deki karot-femoral pulse wave h\u0131z\u0131 (CFPWV), ileri dalga amplit\u00fcd\u00fc (FWA) ve art\u0131m endeksiydi.\n\n**Sonu\u00e7lar:** \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli ayarlanm\u0131\u015f bir regresyon modelinde, d\u00f6ng\u00fc 7'deki daha y\u00fcksek FWA (\u03b2, 1.3 [95% CI, 0.5-2.1] mm Hg\/1 SD; P = .002) ve CFPWV (\u03b2, 1.5 [95% CI, 0.5-2.6] mm Hg\/1 SD; P = .006), d\u00f6ng\u00fc 8'deki sistolik kan bas\u0131nc\u0131 ile ili\u015fkiliydi. Benzer \u015fekilde, d\u00f6ng\u00fc 7'deki sistolik ve diastolik kan bas\u0131nc\u0131 ve ek risk fakt\u00f6rlerini i\u00e7eren bir modelde, daha y\u00fcksek FWA (OR, 1.6 [95% CI, "}
{"_id":"30655442","title":"The EMBL nucleotide sequence database.","text":"EMBL N\u00fckleotit Dizisi Veritaban\u0131 (http:\/\/www.ebi.ac.uk\/embl.html), Avrupa'n\u0131n birincil n\u00fckleotit dizisi kayna\u011f\u0131d\u0131r. DNA ve RNA dizileri, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar ve genom dizileme gruplar\u0131 taraf\u0131ndan do\u011frudan g\u00f6nderilir ve bilimsel literat\u00fcrden ve patent ba\u015fvurular\u0131ndan toplan\u0131r (\u015eekil 1). DDBJ ve GenBank ile i\u015fbirli\u011fi i\u00e7inde, veritaban\u0131 Avrupa Biyoinformatik Enstit\u00fcs\u00fc'nde (EBI) \u00fcretilir, korunur ve da\u011f\u0131t\u0131l\u0131r. Veritaban\u0131 yay\u0131nlar\u0131 \u00e7eyreklik olarak yap\u0131l\u0131r ve CD-ROM \u00fczerinde da\u011f\u0131t\u0131l\u0131r. EBI'nin a\u011f hizmetleri, en g\u00fcncel veri koleksiyonuna \u0130nternet ve World Wide Web aray\u00fcz\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla eri\u015fim sa\u011flar, veritaban\u0131 arama ve dizi benzerli\u011fi olanaklar\u0131 sunar ve bir\u00e7ok ek veritaban\u0131na eri\u015fim sa\u011flar."}
{"_id":"30658796","title":"Anaphase catastrophe is a target for cancer therapy.","text":"Neoplastik h\u00fccreler genetik olarak istikrars\u0131zd\u0131r. Genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131 etkileyen yollar\u0131 hedefleyen stratejiler, potansiyel olarak normal h\u00fccrelere s\u0131n\u0131rl\u0131 etkiler yarat\u0131rken, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini bozmak i\u00e7in kullan\u0131labilir. Kromozomal istikrars\u0131zl\u0131k (CIN), mitotik kusurlar nedeniyle kromozom yanl\u0131\u015f ayr\u0131\u015fma oran\u0131n\u0131 art\u0131ran genom istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n bir t\u00fcr\u00fcd\u00fcr. CIN genellikle ekstra sentromerlerin ge\u00e7ici olarak normal bipolar spindelin geometrisini bozmas\u0131 nedeniyle olu\u015fur, bu da do\u011fru kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. T\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri ekstra sentromerlerle hayatta kalabilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu sentromerleri k\u00fcmelenen ve bipolar spindeller \u00fczerinde kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eden biyokimyasal yollar vard\u0131r. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu yollar\u0131 hedefleyen inhibisyonun sentromer k\u00fcmelenmesini \u00f6nledi\u011fini ve kromozomlar\u0131 \u00e7oklu k\u0131z h\u00fccrelere ay\u0131rmaya zorlad\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da anafaz felaketine neden olan bir olay oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Anafaz felaketi \u00f6zellikle 2'den fazla sentromere sahip t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerini \u00f6ld\u00fcr\u00fcr. Bu \u00f6l\u00fcm program\u0131, Cdk2'nin genetik veya farmakolojik inhibisyonu sonras\u0131 veya mikrot\u00fcb\u00fcl inhibit\u00f6r\u00fc ile kombine tedavi sonras\u0131 meydana gelebilir. Bu proapoptotik etki, kanser h\u00fccrelerinde ras mutasyonlar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Anafaz felaketi, kanser h\u00fccrelerinin apoptozik \u00f6l\u00fcm\u00fc i\u00e7in farmakolojik olarak tetiklenebilen ve bu nedenle kanser terapisi ve \u00f6nleme i\u00e7in ilgi \u00e7ekici bir mekanizmad\u0131r."}
{"_id":"30675656","title":"Dishevelled Activates JNK and Discriminates between JNK Pathways in Planar Polarity and wingless Signaling","text":"K\u0131r\u0131k aile proteinleri, Wnt sinyalleme molek\u00fcllerinin resept\u00f6rleri olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Drosophila'ta bilinen iki Frizzled proteini, farkl\u0131 geli\u015fimsel s\u00fcre\u00e7lerle ili\u015fkilidir. Epitel planer polaritesinin olu\u015fumu Frizzled'e ba\u011fl\u0131d\u0131r, oysa Dfz2, kanatl\u0131 taraf\u0131ndan arac\u0131lanan sinyalleme yoluyla morfogenez etkiler. Dishevelled her iki sinyalleme yolunda gereklidir. Burada, genetik ve a\u015f\u0131r\u0131 ifade deneyleri kullanarak Dishevelled'in JNK yollar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Kurtarma analizi, iki yol i\u00e7in Dishevelled'in farkl\u0131 protein alanlar\u0131na ihtiya\u00e7 duydu\u011funu ortaya koyar; son k\u0131s\u0131m DEP alan\u0131, planer polarite kusurlar\u0131n\u0131 kurtarmak ve JNK sinyallemesini tetiklemek i\u00e7in gereklidir. Ayr\u0131ca, planer polariteye \u00f6zg\u00fc dsh1 aleli, DEP alan\u0131nda mutasyona u\u011fram\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, farkl\u0131 Wnt\/Fz sinyallerinin farkl\u0131 i\u00e7 yollar\u0131 etkinle\u015ftirdi\u011fini ve Dishevelled'in bunlar\u0131 farkl\u0131 alan etkile\u015fimleriyle ay\u0131rt etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"30714190","title":"Genome-wide lineage-specific transcriptional networks underscore Ikaros-dependent lymphoid priming in hematopoietic stem cells.","text":"Erken hematopoezis s\u0131ras\u0131nda \u00e7izgi potansiyellerini d\u00fczenleyen mekanizmalar ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. \u0130lk olarak, hematopoetik k\u00f6k h\u00fccrelerde (HSC) haz\u0131rlanm\u0131\u015f ve \u00e7izgi k\u0131s\u0131tl\u0131 projenlerde farkl\u0131 bir \u015fekilde yay\u0131lm\u0131\u015f, \u00e7izgi ile ili\u015fkili gen ifadesi imzalar\u0131 bir kaskad olarak belirlendi. Lenfatik transkriptler, HSC'de erken kadar haz\u0131rlan\u0131rken, myeloid ve eritroid transkriptler de haz\u0131rland\u0131. Bu \u00e7oklu \u00e7izgi haz\u0131rl\u0131\u011f\u0131, sonraki \u00e7izgi k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 sonras\u0131nda \u00e7\u00f6z\u00fcld\u00fc, ancak beklenmedik bir \u015fekilde lenfatik ve myeloid gen ifadesi ve nominal myeloid k\u0131s\u0131tlama noktas\u0131n\u0131n \u00f6tesine ge\u00e7en bir potansiyel tespit edildi. Son olarak, zincir parmakl\u0131 DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 fakt\u00f6r Ikaros'un, HSC'de lenfatik \u00e7izgi haz\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ind\u00fcksiyonu i\u00e7in gerekli oldu\u011funu, ancak ayn\u0131 zamanda HSC'den sonraki kendili\u011finden yenilenme ve \u00e7oklu potansiyellik programlar\u0131n\u0131 bast\u0131rmak i\u00e7in de gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Birlikte, \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z erken hematopoezis s\u0131ras\u0131nda \u00e7izgi potansiyellerinin haz\u0131rlanmas\u0131 ve k\u0131s\u0131tlanmas\u0131 hakk\u0131nda yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar ve bu s\u00fcreci d\u00fczenleyen anahtar bir ikili d\u00fczenleyici olarak Ikaros'u tan\u0131mlar."}
{"_id":"30720103","title":"Vitamin D status: measurement, interpretation, and clinical application.","text":"D vitamini, g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131 vitamini olarak da bilinir, art\u0131k sadece \u00e7ocuklar ve yeti\u015fkinlerde kemik sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 te\u015fvik etmenin \u00f6tesinde, di\u011fer sa\u011fl\u0131k faydalar\u0131 i\u00e7in de \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131 tan\u0131nmaktad\u0131r. Bu faydalar, otoimm\u00fcn hastal\u0131klar, yayg\u0131n kanser ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k gibi kronik hastal\u0131klar\u0131n riskini azaltmay\u0131 i\u00e7erir. Ciltte \u00fcretilen veya diyetle al\u0131nan D vitamini biyolojik olarak etkisizdir ve karbondioksit 25'te iki kez hidroksilasyon gerektiren 25-hidroksivitamin D [25(OH)D] ve daha sonra karaci\u011ferde karbon 1'de hidroksilasyon ge\u00e7irerek biyolojik olarak aktif D vitamini formu olan 1,25-dihidroksivitamin D [1,25(OH)(2)D] bi\u00e7imine d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcl\u00fcr. 25(OH)D ve 1,25(OH)(2)D metabolitlerinin dola\u015f\u0131m i\u00e7inde \u00f6l\u00e7\u00fclmesi i\u00e7in y\u00f6ntemler geli\u015ftirildi. Serum 25(OH)D, D vitamini durumunu \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in bir barometredir. Serum 1,25(OH)(2)D, D vitamini durumunu sa\u011flamla\u015ft\u0131rmaz ve s\u0131kl\u0131kla normal veya hatta D eksikli\u011fi ile ili\u015fkili ikincil hiperparatiroidizm sonucu artm\u0131\u015f olarak bulunur. \u00c7o\u011fu uzman, <20 ng\/mL 25(OH)D seviyesinin D vitamini eksikli\u011fi olarak kabul edildi\u011fini, 21-29 ng\/mL 25(OH)D seviyesinin ise yetersiz oldu\u011funu kabul eder. Her ikisinin de >30 ng\/mL seviyede tutulmas\u0131, D vitamininin sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 t\u00fcm sa\u011fl\u0131k faydalar\u0131ndan tam olarak yararlanmak i\u00e7in hedeflenmelidir."}
{"_id":"30741007","title":"Lessons from the past: managing insecticide resistance in malaria control and eradication programmes.","text":"Son 5 y\u0131lda, s\u0131tman\u0131n alt Sahra Afrika'daki y\u00fck\u00fcn\u00fc azaltmak i\u00e7in b\u00f6cek ilac\u0131 ile kapl\u0131 yatak a\u011flar\u0131n\u0131n da\u011f\u0131t\u0131m\u0131 h\u0131zland\u0131. Ayr\u0131ca, bir\u00e7ok \u00fclke de i\u00e7 mekan kal\u0131nt\u0131 sprey kampanyalar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyor veya bunlar\u0131 zaten ba\u015flatt\u0131. Bu, s\u0131tma ile m\u00fccadelede etkili bir y\u00f6ntem oldu\u011fu kan\u0131tlanan vekt\u00f6r kontrol\u00fcn\u00fcn olumlu geli\u015fmeleridir. Ancak, bu b\u00f6cek ilac\u0131 temelli m\u00fcdahalelerin s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fi, anopheles vekt\u00f6rlerinin mevcut b\u00f6cek ila\u00e7lar\u0131na kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n devam\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu nedenle, erken b\u00f6cek ilac\u0131 direnci i\u015faretleri i\u00e7in s\u00fcrekli izleme ve dikkatli bir \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen direnci y\u00f6netim stratejilerinin uygulanmas\u0131 gerekmektedir. Ne yaz\u0131k ki, bu temel izleme bile\u015feni, iddial\u0131 kapsama hedeflerine ula\u015fmak i\u00e7in s\u0131k s\u0131k d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6nceliklendirilir. B\u00f6cek ilac\u0131 direnci izleme sisteminin kurulmas\u0131 i\u00e7in temel gereksinimleri a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz ve s\u0131tma vekt\u00f6r kontrol\u00fcne do\u011frudan veya kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar olarak dahil olan t\u00fcm payda\u015flar\u0131, bu \u00f6nlemlerin kontrol programlar\u0131na dahil edilmesini sa\u011flamaya \u00e7a\u011f\u0131r\u0131yoruz. \u015eimdi harekete ge\u00e7mezsek, gelecekte hastal\u0131k kontrol\u00fcn\u00fcn bozulmas\u0131na ve bu b\u00fcy\u00fck halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sorununun ortadan kald\u0131r\u0131lma umutlar\u0131n\u0131n tehlikeye at\u0131lmas\u0131na ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz olarak yol a\u00e7acakt\u0131r."}
{"_id":"30774694","title":"T helper 2 cytokines inhibit autophagic control of intracellular Mycobacterium tuberculosis.","text":"Otofaji, son zamanlarda i\u00e7sel patojenlere kar\u015f\u0131 bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k etkili mekanizma olarak tan\u0131nan bir s\u00fcre\u00e7tir. Otofajinin do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00fczerindeki rol\u00fc iyi anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinin otofajiyi ne \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fczenledi\u011fi daha az anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. T yard\u0131mc\u0131 1 (Th1) h\u00fccre sitokinleri IFN-gamma, makrofajlarda otofajiyi tetikleyerek Mycobacterium tuberculosis'i ortadan kald\u0131r\u0131r. Burada, Th2 sitokinlerinin makrofajlarda otofajiyi etkiledi\u011fini ve i\u00e7sel M. tuberculosis'i kontrol etme yeteneklerini rapor ediyoruz. IL-4 ve IL-13, murin ve insan makrofajlarda i\u00e7sel mykobakterilerin otofajik \u00f6ld\u00fcr\u00fclmesini \u00f6nler. Yoksunlukla tetiklenen otofajinin IL-4 ve IL-13 ile inhibisyonu Akt sinyalle\u015fmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r, ancak IFN-gamma ile tetiklenen otofajinin inhibisyonu Akt ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r ve transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc 6 (STAT6) ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. Bu bulgular, i\u00e7sel patojenlerin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol\u00fc \u00fczerinde Th1-Th2 polarizasyonun farkl\u0131 etkilerini belirleyen bir mekanizma ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"30786800","title":"Lipid-based nutrient supplement increases the birth size of infants of primiparous women in Ghana.","text":"\n## Arka Plan\nUluslararas\u0131 Lipit Tabanl\u0131 Besin Takviyeleri Projesi, hamile ve emziren kad\u0131nlar i\u00e7in k\u00fc\u00e7\u00fck miktarlarda (g\u00fcnde 20 g) bir lipit tabanl\u0131 besin takviyesi (LNS) geli\u015ftirdi.\n\n## Ama\u00e7\nHamilelik s\u0131ras\u0131nda LNS takviyesinin fet\u00fcs b\u00fcy\u00fcmesi \u00fczerindeki etkilerini de\u011ferlendirdik.\n\n## Y\u00f6ntem\nToplumsal d\u00fczeyde, k\u0131smi olarak \u00e7ift k\u00f6r, bireysel rastgele kontrol edilen bir deneme kapsam\u0131nda, 1320 haftas\u0131 20'ye kadar olan hamile kad\u0131n, 60 mg Fe\/400 \u03bcg folik asit (IFA), veya 1-2 \u00d6nerilen G\u0131da Al\u0131m Miktarlar\u0131'nda 18 mikro besin, bunlara 20 mg Fe (MMN) da dahildir, veya LNS grubunda ayn\u0131 mikro besinlere sahip olan MMN grubuna ek olarak 4 mineral ve makro besin katk\u0131 sa\u011flayan 118 kcal'l\u0131k LNS (LNS) g\u00fcnde do\u011fumuna kadar ald\u0131. Gruplar aras\u0131nda niyetli tedavi analizi kullan\u0131larak fet\u00fcs b\u00fcy\u00fcmesi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Birincil sonu\u00e7 do\u011fum boyu idi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nBu analize 1057 kad\u0131n kat\u0131ld\u0131 (IFA = 349, MMN = 354, LNS = 354). Gruplar aras\u0131nda ortalama do\u011fum boyu, boy-ya\u015f z skoru (LAZ), ba\u015f \u00e7evresi veya d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum boyu y\u00fczdesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 bir fark yoktu ancak do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 (P = 0.044), a\u011f\u0131rl\u0131k-ya\u015f z skoru (WAZ; P = 0.046) ve BMI-ya\u015f z skoru (BMIZ; P = 0.040) a\u00e7\u0131s\u0131ndan farklar vard\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan bir e\u011filim de vard\u0131 (P = 0.069). E\u015fle\u015ftirilmi\u015f kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalarda, LNS grubu IFA grubuna g\u00f6re daha y\u00fcksek ortalama do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 (+85 g; P = 0.040), WAZ (+0.19; P = 0.045) ve BMIZ (+0.21; P = 0.035) ile birlikte d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 riskinde daha d\u00fc\u015f\u00fck bir riske sahipti (RR: 0.61, 95% CI: 0.39"}
{"_id":"30805636","title":"Peroxisome proliferator-activated receptor ligand bezafibrate for prevention of type 2 diabetes mellitus in patients with coronary artery disease.","text":"ARKA PLAN Son ara\u015ft\u0131rmalar, tip 2 diyabetin hem ya\u015fam tarz\u0131 m\u00fcdahaleleri hem de birincil glikoz metabolizmas\u0131n\u0131 etkileyen ila\u00e7larla \u00f6nlenebilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Birincil lipit metabolizmas\u0131n\u0131 etkileyen farmakolojik m\u00fcdahalelerin de tip 2 diyabetin geli\u015fimini geciktirebilece\u011fi bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda, 6.2 y\u0131ll\u0131k bir takip d\u00f6nemi boyunca, peroksisom proliferat\u00f6r aktif edici resept\u00f6r ligan\u0131 bezafibrat\u0131n, bozulmu\u015f oru\u00e7 glikoz a\u015famas\u0131n\u0131n tip 2 diyabete ilerlemesine etkisini de\u011ferlendirmekti. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR \u00c7al\u0131\u015fma \u00f6rne\u011fi, 42-74 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda olan ve oru\u00e7 kan glikoz seviyesi 110-125 mg\/dL (6.1-6.9 mmol\/L) aras\u0131nda olan 303 diyabetik olmayan hastadan olu\u015fuyordu. Hastalar, g\u00fcnde bir kez 400 mg bezafibrat retard (156 hasta) veya plasebo (147 hasta) al\u0131yordu. Hi\u00e7bir hasta statinler kullanm\u0131yordu ve ACE inhibit\u00f6rleri, diyabet geli\u015fimini de azaltan ila\u00e7lar\u0131n kullan\u0131m\u0131 nispeten d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Takip s\u0131ras\u0131nda, yeni ba\u015flayan diyabetin geli\u015fimi 146 hastada kaydedildi: 80 (54.4%) plasebo grubundan ve 66 (42.3%) bezafibrat grubundan (P=0.04). Yeni diyabetin ba\u015flamas\u0131, bezafibrat alan hastalara k\u0131yasla plasebo alan hastalarda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde gecikti: 4.6+\/-2.3 y\u0131l kar\u015f\u0131 3.8+\/-2.6 y\u0131l (P=0.004). \u00c7oklu analiz, bezafibrat tedavisinin yeni diyabet geli\u015fimi riskini azaltan ba\u011f\u0131ms\u0131z bir tahminci oldu\u011funu ortaya koydu (risk oran\u0131, 0.70; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.49-0.99). Gelecekte a\u00e7\u0131k tip 2 diyabetle ili\u015fkili di\u011fer \u00f6nemli de\u011fi\u015fkenler, toplam kolesterol seviyesi (risk oran\u0131, 1.22; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.0-1.51) ve v\u00fccut kitle indeksi (risk oran\u0131, 1"}
{"_id":"30813140","title":"Familial occurrence of chronic tension-type headache.","text":"Kronik gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 (KTBA), aile \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda KTBA'n\u0131n de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in proband raporuyla de\u011ferlendirildi. Bir doktor taraf\u0131ndan yap\u0131lan birinci derece akraba klinik g\u00f6r\u00fc\u015fmesi, ge\u00e7erlilik endeksi olarak kullan\u0131ld\u0131. Birinci derece akrabalarda KTBA'n\u0131n ailesel olu\u015fumu da incelendi. KTBA'n\u0131n ailesel birikim desenleri, n\u00fcfus g\u00f6reli risk hesaplamas\u0131 ile de\u011ferlendirildi. T\u00fcm proband ve birinci derece akraba g\u00f6r\u00fc\u015fmeleri, bir n\u00f6roloji uzman\u0131 taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Uluslararas\u0131 Ba\u015f A\u011fr\u0131s\u0131 Derne\u011fi'nin operatif tan\u0131 kriterleri kullan\u0131ld\u0131. 122 proband, 377 birinci derece akraba vard\u0131. KTBA tan\u0131s\u0131n\u0131n duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc, tahmin de\u011ferleri ve \u015fans d\u00fczeltilmi\u015f uyum oran\u0131 s\u0131ras\u0131yla %68, %86, %53 (pozitif tahmin de\u011feri), %92 (negatif tahmin de\u011feri) ve 0.48 idi. Proband raporuyla de\u011ferlendirilen KTBA'n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fck duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, aile \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda KTBA i\u00e7in bir doktorun klinik g\u00f6r\u00fc\u015fmesinin gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Klinik olarak g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fclen ebeveynler, karde\u015fler ve \u00e7ocuklar, genel n\u00fcfusa k\u0131yasla KTBA riskinde 2.1 ile 3.9 kat \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015ft\u0131. Probandlar\u0131n cinsiyeti, birinci derece akrabalarda KTBA riski \u00fczerinde bir etkiye sahip de\u011fildi. Ailede \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artan KTBA riski ve e\u015flerde artan KTBA riski olmamas\u0131, KTBA'da genetik bir fakt\u00f6r\u00fcn rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"30835854","title":"Complex formation of SMAP\/KAP3, a KIF3A\/B ATPase motor-associated protein, with a human chromosome-associated polypeptide.","text":"Son zamanlarda, Smg GDS'ye (Smg GDS: k\u00fc\u00e7\u00fck G proteini GDP ayr\u0131\u015ft\u0131rma stim\u00fclat\u00f6r\u00fc) ba\u011fl\u0131 yeni bir protein olan SMAP'\u0131 (Smg GDS ili\u015fkili protein) izole ettik. SMAP, Armadillo tekrarlar\u0131 i\u00e7eren ve Src tirozin kinaz taraf\u0131ndan fosforile edilen bir proteindir. SMAP, fare KAP3'\u00fcn (kinesin s\u00fcper ailesi ili\u015fkili protein) insan kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131d\u0131r ve fare KIF3A\/B'ye (kinesin s\u00fcper ailesi proteini) ba\u011flan\u0131r, bu da organel ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in mikrot\u00fcb\u00fcl bazl\u0131 ATPaz motoru olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Burada, insan beyin cDNA k\u00fct\u00fcphanesi aras\u0131ndan SMAP'\u0131n etkile\u015fimli bir proteini izole ettik, onu Xenopus XCAP-E'nin (Xenopus kromozom ili\u015fkili polipeptid) insan homologu olarak tan\u0131mlad\u0131k ve ad\u0131n\u0131 HCAP (\u0130nsan kromozom ili\u015fkili polipeptid) olarak belirledik. Dokular ve alt h\u00fccresel da\u011f\u0131l\u0131m analizleri, HCAP'\u0131n evrensel olarak ifade edildi\u011fini ve y\u00fcksek konsantrasyonda n\u00fckleer fraksiyonda bulundu\u011funu g\u00f6sterdi, burada SMAP ve KIF3B de mevcuttu. SMAP, Mg-ATP varl\u0131\u011f\u0131nda n\u00fckleer fraksiyondan bir \u00fc\u00e7l\u00fc kompleks olarak HCAP ve KIF3B ile \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar, SMAP\/KAP3'\u00fcn HCAP ve KIF3A\/B aras\u0131nda bir ba\u011flant\u0131 g\u00f6revi g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve SMAP\/KAP3'\u00fcn kromozomlar\u0131n bir ATPaz motor proteiniyle etkile\u015fiminin rol\u00fcne i\u015faret ediyor."}
{"_id":"30844602","title":"Surveillance for foodborne-disease outbreaks--United States, 1993-1997.","text":"\n**PROBLEM\/KO\u015eUL** 1973'ten beri, CDC, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde g\u0131da kaynakl\u0131 hastal\u0131k patlaklar\u0131n\u0131n (FBDO) olu\u015fma ve nedenleri hakk\u0131nda verilerin toplanmas\u0131 ve periyodik raporlanmas\u0131 i\u00e7in bir i\u015fbirli\u011fi g\u00f6zetim program\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmektedir.\n\n**Raporlama D\u00f6nemi**\n\nBu \u00f6zet, 1993 Ocak'tan 1997 Aral\u0131k'a kadar olan verileri inceliyor.\n\n**Sistem Tan\u0131m\u0131**\n\nG\u0131da Kaynakl\u0131 Hastal\u0131k Patlaklar\u0131 G\u00f6zetim Sistemi, FBDO'lar hakk\u0131nda verileri inceler; bu patlaklar, ortak bir g\u0131dan\u0131n t\u00fcketimi sonucu iki veya daha fazla benzer hastal\u0131k vakas\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131yla tan\u0131mlan\u0131r. Eyalet ve yerel halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 departmanlar\u0131, FBDO'lar\u0131 tan\u0131mlamak ve ara\u015ft\u0131rmak konusunda birincil sorumlulu\u011fa sahiptir. Eyalet, yerel ve b\u00f6lgesel sa\u011fl\u0131k departmanlar\u0131, bu patlaklar\u0131 CDC'ye bildirmek i\u00e7in standart bir form kullan\u0131r.\n\n**Sonu\u00e7lar**\n\n1993-1997 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda toplam 2.751 g\u0131da kaynakl\u0131 hastal\u0131k patlak\u0131 bildirildi (1993'te 489, 1994'te 653, 1995'te 628, 1996'da 477 ve 1997'de 504). Bu patlaklar, 86.058 ki\u015finin hastalanmas\u0131na neden oldu. Belirlenen etyolojiye sahip patlaklar\u0131n %75'ini ve vakalar\u0131n %86's\u0131n\u0131 bakteriyel patojenler olu\u015fturdu. Salmonella serotipi Enteritidis, en \u00e7ok patlak, vaka ve \u00f6l\u00fcm say\u0131s\u0131na neden olan patojen oldu; bu patlaklar\u0131n \u00e7o\u011fu yumurta t\u00fcketimiyle ili\u015fkilendirildi. Kimyasal maddeler, patlaklar\u0131n %17'si ve vakalar\u0131n %1'ine neden oldu; vir\u00fcsler, patlaklar\u0131n %6's\u0131 ve vakalar\u0131n %8'ine; ve parazitler, patlaklar\u0131n %2'si ve vakalar\u0131n %5'ine neden oldu.\n\n**Yorum**\n\nBu d\u00f6neme ait CDC'ye bildirilen y\u0131ll\u0131k FBDO say\u0131s\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmedi veya \u00f6nceki y\u0131llara k\u0131yasla farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi. Bu raporlama d\u00f6neminde, S. Enteritidis"}
{"_id":"30861948","title":"Nuclear-cytoplasmic shuttling of C-ABL tyrosine kinase.","text":"Genelde ifade edilen nonreceptor tirozin kinaz\u0131 c-Abl, \u00fc\u00e7 n\u00fckleer lokalizasyon sinyali i\u00e7erir, ancak proliferatif fibroblastlar\u0131n hem \u00e7ekirde\u011finde hem de sitoplazmas\u0131nda bulunur. Fibroblastlar\u0131n bir fibronektin matrisine ilk olarak yap\u0131\u015ft\u0131klar\u0131nda, c-Abl'\u0131n \u00e7ekirde\u011finden h\u0131zl\u0131 ve ge\u00e7ici bir kayb\u0131 g\u00f6zlemlenir, bu da n\u00fckleer d\u0131\u015fa at\u0131lma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrer [Lewis, J., Baskaran, R. , Taagepera, S., Schwartz, M. & Wang, J. (1996) Proc. Natl. Acad. Sci. USA 93, 15174-15179]. Burada, c-Abl'\u0131n C sonunun ger\u00e7ekten i\u015flevsel bir n\u00fckleer d\u0131\u015fa at\u0131lma sinyali (NES) i\u00e7erdi\u011fini ve karakteristik le\u00fcin zengin motifine sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. c-Abl NES, i\u015flevsel olarak NES-siz HIV Rev proteini (RevDelta3NI) ile tamamlayabilir ve glutatyon-S-transferaz\u0131n n\u00fckleer d\u0131\u015fa at\u0131lmas\u0131n\u0131 medyate edebilir. c-Abl NES i\u015flevi, n\u00fckleer d\u0131\u015fa atma inhibit\u00f6r\u00fc leptomisin B'ye duyarl\u0131d\u0131r. Tek bir le\u00fcin'in (L1064A) mutasyonu, c-Abl NES'in d\u0131\u015fa atma i\u015flevini ortadan kald\u0131r\u0131r. c-Abl NES(-) olarak adland\u0131r\u0131lan NES-mutasyonlu c-Abl, yaln\u0131zca \u00e7ekirde\u011fin i\u00e7inde bulunur. H\u00fccrelere leptomisin B ile tedavi de, tipik c-Abl proteininin \u00e7ekirde\u011fe birikmesine neden olur. c-Abl NES(-), yap\u0131\u015fan fibroblastlar yeniden fibronektin matrisine yerle\u015ftirildi\u011finde, \u00e7ekirde\u011finden kaybolmaz. Bu sonu\u00e7lar birlikte, c-Abl'\u0131n s\u00fcrekli olarak \u00e7ekirdek ve sitoplazma aras\u0131nda hareket etti\u011fini ve fibroblastik h\u00fccrelerin yap\u0131\u015fma durumunun n\u00fckleer i\u00e7e alma ve d\u0131\u015fa atma h\u0131zlar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyebilece\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"30884033","title":"Regulation of embryonic stem cell pluripotency by heat shock protein 90.","text":"Stem h\u00fccre pluripotans\u0131n\u0131n molek\u00fcler temellerini \u00e7\u00f6zmek, stem h\u00fccre biyolojisi, erken embriyonik geli\u015fim ve rejeneratif t\u0131ptaki klinik uygulamalar a\u00e7\u0131s\u0131ndan hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r. Burada, fare embriyosel k\u00f6k h\u00fccre (ESK) pluripotans\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde kritik bir rol oynayan molek\u00fcler \u00e7aperon \u0131s\u0131 \u015foku proteini 90 (Hsp90) oldu\u011funu bildiriyoruz. Hsp90, Oct4, Nanog ve sinyal iletici ve aktivasyon fakt\u00f6r\u00fc 3 gibi \u00e7oklu pluripotans fakt\u00f6rlerini d\u00fczenleyerek fare ESK pluripotans\u0131n\u0131 sa\u011flar. Hsp90'\u0131n inhibisyonu, ya 17-N-Allylamino-17-demethoxygeldanamisin veya mikroRNA ile, ESK'lerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131na neden olur. Hsp90\u03b2'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, \u00f6zellikle Oct4 ve Nanog seviyelerinin geri kazan\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flayarak fenotipin k\u0131smen kurtar\u0131lmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olur. \u00d6nemli olan, Hsp90'\u0131n Oct4 ve Nanog'un ayn\u0131 h\u00fccresel komplekste ili\u015fkili oldu\u011fu ve bu fakt\u00f6rlerin ubikuitin proteaz yolu ile bozulmas\u0131n\u0131 \u00f6nledi\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir, bu da Oct4 ve Nanog'un potansiyel olarak yeni Hsp90 istemci proteinleri oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Ayr\u0131ca, Hsp90 inhibisyonu Oct4'\u00fcn mRNA seviyesini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcrken, Nanog'un mRNA seviyesinde bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6stermemi\u015ftir, bu da Hsp90'\u0131n Oct4 mRNA i\u015fleme veya olgunla\u015fmas\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Hsp90 inhibisyonu, ayn\u0131 zamanda baz\u0131 mesodermal iz i\u015faret\u00e7i proteinlerinin ifadelerini art\u0131r\u0131r, bu da Hsp90'\u0131n ESK'lerden mesodermal farkl\u0131la\u015fmay\u0131 bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Bu bulgular, Hsp90'\u0131n \u00e7oklu pluripotans fakt\u00f6rlerinin seviyelerini s\u00fcrd\u00fcrerek, \u00f6zellikle Oct4 ve Nanog'un, ESK pluripotans\u0131n\u0131 korumadaki yeni rol\u00fcn\u00fc desteklemektedir."}
{"_id":"30908508","title":"CD4+CD25+Foxp3+Regulatory T Cells Protect Endothelial Function Impaired by Oxidized Low Density Lipoprotein via the KLF-2 Transcription Factor","text":"Ama\u00e7: CD4+CD25+ D\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin (Treg) pro-enflamatuar ba\u011flay\u0131c\u0131 molek\u00fcller \u00fczerindeki d\u00fczenlenmesini, Kr\u00fcppel Benzer Fakt\u00f6r-2 (KLF-2) ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f transkripsiyonel hedeflerini ara\u015ft\u0131rmak ve oksitlenmi\u015f LDL'nin (ox-LDL) etkisini ve bu etkinin mekanizmalar\u0131n\u0131 insan at nal\u0131 damar i\u00e7i endotel h\u00fccrelerinde (HUVEC) incelemektir. Y\u00f6ntem ve Bulgular: HUVEC'ler, oksitlenmi\u015f LDL'nin (0 mg\/L, 25 mg\/L, 50 mg\/L, 100 mg\/L) s\u00fcrekli varl\u0131\u011f\u0131 alt\u0131nda 4, 6, 12 ve 24 saat boyunca k\u00fclt\u00fcrlendirildi, b\u00f6ylece s\u0131ras\u0131yla erken ve ge\u00e7 ind\u00fcklenen genler belirlendi. Vask\u00fcler h\u00fccre ba\u011flay\u0131c\u0131 molek\u00fcl\u00fc-1 (VCAM-1), i\u00e7sel ba\u011flay\u0131c\u0131 molek\u00fcl-1 (ICAM-1), E-selektin, KLF-2 ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f hedef genleri eNOS, PAI-1 gibi pro-enflamatuar ba\u011flay\u0131c\u0131 molek\u00fcllerin ifadesi, ger\u00e7ek zamanl\u0131 RT-PCR ve\/veya bat\u0131 blot analizi ile belirlendi. HUVEC'ler yaln\u0131z k\u00fclt\u00fcrlendirildi\u011finde veya anti-CD3 mAbs ile aktive edilmi\u015f Treg'lerle birlikte k\u00fclt\u00fcrlendirildi\u011finde ve ard\u0131ndan 6 saat boyunca 50 mg\/L oksitlenmi\u015f LDL eklendi\u011finde, kontrol k\u00fclt\u00fcrlerine k\u0131yasla pro-enflamatuar ba\u011flay\u0131c\u0131 molek\u00fcller, KLF-2, eNOS ve PAI-1 ifadesinin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 yap\u0131ld\u0131. Oksitlenmi\u015f LDL ile tedavi edilen HUVEC'ler, pro-enflamatuar ba\u011flay\u0131c\u0131 molek\u00fcllerin ifadesini art\u0131rd\u0131, ayr\u0131ca PAI-1'i art\u0131rd\u0131 ancak eNOS'un ifadesini azaltt\u0131 ve KLF-2'yi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fczenledi. Ayr\u0131ca, oksitlenmi\u015f LDL, pro-enflamatuar ba\u011flay\u0131c\u0131 molek\u00fcllerin ifadesini art\u0131rd\u0131 ancak KLF-2'nin ifadesini inhibe etti ve bu etki, Treg'lerin eklenmesiyle tersine \u00e7evrildi. K\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA, endojen KLF-2 ifadesini azaltt\u0131 ve HUVEC'lerin aktive edilmesindeki Treg'lerin bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkisini k\u0131smen tersine \u00e7evirdi, bu da KL"}
{"_id":"30915421","title":"Metformin Normalizes Type 2 Diabetes-Induced Decrease in Cell Proliferation and Neuroblast Differentiation in the Rat Dentate Gyrus","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, tip 2 diyabet tedavisinde en yayg\u0131n olarak re\u00e7ete edilen ila\u00e7lardan biri olan metforminin, Zucker diyabetik ya\u011fl\u0131 (ZDF) farelerinde, tip 2 diyabetin bir modeli olan hipokampal dentat girusun alt gran\u00fcler b\u00f6lgede (SZDG) h\u00fccre proliferasyonu ve n\u00f6roblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131na etkilerini g\u00f6zlemledik. Bu ama\u00e7la, 14 haftal\u0131k ZDF farelerine 2 hafta boyunca g\u00fcnde bir kez a\u011f\u0131zdan metformin verildi ve hayvanlar 16. haftada kurban edildi. Bu s\u00fcre zarf\u0131nda, ara\u00e7la tedavi edilmi\u015f ZDF farelerinin kan glikoz seviyeleri, Zucker ince kontrol (ZLC) farelerine g\u00f6re daha y\u00fcksekti. Metformin tedavisi, 15.5. haftadan itibaren kan glikoz seviyelerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. SZDG'de, Ki67 (h\u00fccre proliferasyonu i\u00e7in bir i\u015faret\u00e7i) ve doublecortin (DCX, farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f n\u00f6roblastlar i\u00e7in bir i\u015faret\u00e7i) imm\u00fcnoreaktif h\u00fccreler, ara\u00e7la tedavi edilmi\u015f ZDF farelerinde ZLC farelerine g\u00f6re \u00e7ok daha azd\u0131. Metformin ile tedavi edilmi\u015f ZDF grubunda, SZDG'de Ki67 ve DCX imm\u00fcnoreaktif h\u00fccreler, ara\u00e7la tedavi edilmi\u015f ZDF grubuna k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015ft\u0131. Bu sonu\u00e7lar, diyabetin SZDG'de h\u00fccre proliferasyonunu ve n\u00f6roblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve metformin tedavisinin diyabetli farelerde SZDG'deki h\u00fccre proliferasyonunun ve n\u00f6roblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n azalmas\u0131n\u0131 normalle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"30919024","title":"Molecular mechanisms underlying tumor dormancy.","text":"Kan\u0131tlar, uyku halinde, mikroskopik t\u00fcm\u00f6rlerin yaln\u0131zca yayg\u0131n de\u011fil, ayn\u0131 zamanda genel olarak sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde de y\u00fcksek oranda mevcut oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Boyutlar\u0131n\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck olmas\u0131 ve istila etmeyen do\u011falar\u0131 nedeniyle bu uyku t\u00fcm\u00f6rleri semptomsuz kal\u0131r ve \u00e7o\u011fu durumda tespit edilmeden kal\u0131r. Tan\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve molek\u00fcler biyoloji alan\u0131ndaki geli\u015fmeler sayesinde, bu t\u00fcr t\u00fcm\u00f6rlerin uzun s\u00fcreler boyunca semptomlu, uyku halinde kalabilece\u011fi art\u0131k netle\u015fmektedir. Mikroskopik t\u00fcm\u00f6rlerin geni\u015flemesini engellemek i\u00e7in \u00e7e\u015fitli s\u00fcre\u00e7ler rol oynayabilir, ancak t\u00fcm\u00f6r uykusunun arkas\u0131ndaki kritik mekanizma, t\u00fcm\u00f6r pop\u00fclasyonunun anjiyojenezi (kan damar\u0131 olu\u015fumu) ind\u00fckleyebilme yetene\u011fidir. Kanser, \u00e7oklu yollarla ortaya \u00e7\u0131kabilir, ancak b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde \u00e7o\u011fu t\u00fcm\u00f6r\u00fcn ba\u015flang\u0131\u00e7ta mikroskopik, istila etmeyen, kan damar\u0131 olmadan geni\u015fleyemeyen neoplazmlar olarak ba\u015flad\u0131\u011f\u0131 varsay\u0131lmaktad\u0131r. Kanserin s\u00fcrekli ve kitlesel b\u00fcy\u00fcme ve geni\u015fleme yoluyla ilerlemedi\u011fi art\u0131k netle\u015fmektedir. Klinik kanser, genellikle t\u00fcm\u00f6rler yeterince b\u00fcy\u00fck oldu\u011funda ve kolayca tespit edilebilir hale geldi\u011finde, ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz ve semptomlu son a\u015famalarda kendini g\u00f6sterir. Uyku halindeki birincil t\u00fcm\u00f6rler i\u00e7in, uyku s\u00fcresi, karsinojenik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm olay\u0131ndan ilerleyici b\u00fcy\u00fcmenin ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz ilerlemesinin ba\u015flang\u0131c\u0131na kadar olan zaman dilimi olarak en iyi \u015fekilde tan\u0131mlan\u0131r, ancak ayn\u0131 zamanda tedavi edilmi\u015f t\u00fcm\u00f6rlerden kalan en az kal\u0131nt\u0131 veya gizli hastal\u0131k veya mikro-metastazlar olarak da ortaya \u00e7\u0131kabilir. Uyku halindeki t\u00fcm\u00f6rlerin varl\u0131\u011f\u0131, kanserin erken te\u015fhisi ve tedavisi i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furur. Bu s\u00fcre\u00e7lerin d\u00fczenleyici makineyi ayd\u0131nlatmak, yeni erken kanser biyomarkerlerinin belirlenmesinde yard\u0131mc\u0131 olacak ve uyku halini te\u015fvik eden t\u00fcm\u00f6r terapilerinin geli\u015ftirilmesi i\u00e7in bir mant\u0131k sa\u011flayabilir. Mikroskopik, uyku halindeki t\u00fcm\u00f6rlerin insanlarda yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve erken te\u015fhisinin \u00f6nemli klinik sonu\u00e7lar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu alan kanser ara\u015ft\u0131rmas\u0131nda bug\u00fcne kadar yeterince ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu mini incelemede, t\u00fcm\u00f6r uykusunu incelemek i\u00e7in g\u00f6zlemler, modeller ve deneysel yakla\u015f\u0131mlar \u00f6zetlenmektedir. Ayr\u0131ca, \"tumor uykusu\" kavram\u0131 ve \"h\u00fccre uykusu\" kavram\u0131 aras\u0131ndaki benzetmeler ve ayr\u0131mlar, \"tumor uykus"}
{"_id":"30933307","title":"The myeloid transcription factor GATA-2 regulates the viral UL144 gene during human cytomegalovirus latency in an isolate-specific manner.","text":"Genel olarak kabul g\u00f6ren bir g\u00f6r\u00fc\u015fe g\u00f6re, birincil enfeksiyonun ard\u0131ndan insan sitomegalovir\u00fcs\u00fc (HCMV), CD34(+) \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler ve di\u011fer t\u00fcrev h\u00fccreler gibi myeloid \u00e7izgisi h\u00fccrelerinde \u00f6m\u00fcr boyu latans olu\u015fturur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, viral UL144 geninin, CD34(+) ve CD14(+) monositler gibi iki myeloid \u00e7izgisi h\u00fccre tipinde latans s\u0131ras\u0131nda ifade edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz ve UL144 proteininin latente enfekte monositlerde i\u015flevsel oldu\u011funu kan\u0131tl\u0131yoruz. Bununla birlikte, bu latansla ili\u015fkili UL144 ifadesi, HCMV'nin belirli izolatlar\u0131na \u00f6zg\u00fcd\u00fcr ve UL144 promot\u00f6r\u00fcnde i\u015flevsel GATA-2 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ba\u011flanma sitelerinin varl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r, bu da viral latansla ili\u015fkili gen LUNA'ya z\u0131t olarak, GATA-2 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmesine ra\u011fmen, latans s\u0131ras\u0131nda her izolat i\u00e7in tutarl\u0131 bir \u015fekilde ifade edilir. Bu veriler birlikte, HCMV latansla ili\u015fkili transkripsiyonomun, vir\u00fcs izolat\u0131na \u00f6zg\u00fc olabilece\u011fini ve latansla ili\u015fkili genlerin promot\u00f6rlerinde bulunan transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ba\u011flanma sitelerinin \u00e7e\u015fitlili\u011fine ba\u011fl\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"30981192","title":"How to control residual cardiovascular risk despite statin treatment: focusing on HDL-cholesterol.","text":"LDL-C'nin (d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol) d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fclmesi, y\u00fcksek kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k riski ta\u015f\u0131yan hastalarda dislipidemi tedavisinin birincil hedefidir. Ancak, \u015fu anda \u00f6nerilen hedef seviyelerin alt\u0131nda LDL-C seviyelerine ula\u015fan hastalar bile kardiyovask\u00fcler olaylara maruz kalmaya devam edebilir. Bu, k\u0131smen y\u00fcksek trigliserit (TG) seviyeleri ve d\u00fc\u015f\u00fck y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol (HDL-C) seviyelerinden kaynaklanabilir. D\u00fc\u015f\u00fck HDL-C ve y\u00fcksek TG seviyeleri yayg\u0131nd\u0131r ve kardiyovask\u00fcler morbidite ve mortalite i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z risk fakt\u00f6rleri olarak kabul edilir. Ayr\u0131ca, ins\u00fclin direnci ve metabolik sendromda g\u00f6r\u00fclen tipik dislipidemi fenotipini karakterize eden, d\u00fc\u015f\u00fck HDL-C seviyeleri, y\u00fcksek TG ve k\u00fc\u00e7\u00fck, yo\u011fun LDL partik\u00fclleri, atherojenik dislipidemi olarak bilinir. Bu nedenle, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (CHD) riskini daha da azaltmak i\u00e7in, LDL-C seviyelerini hedef alan hastalarda hala CHD riski alt\u0131nda olan hastalar i\u00e7in ikincil terap\u00f6tik hedef olarak HDL-C'yi y\u00fckseltmek ve TG'yi d\u00fc\u015f\u00fcrmek m\u00fcmk\u00fcn olabilir. Bununla birlikte, sadece HDL-C seviyelerini art\u0131rman\u0131n CHD'yi azalt\u0131p azaltmad\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz b\u00fcy\u00fck rastgele klinik denemeler taraf\u0131ndan do\u011frulanmam\u0131\u015ft\u0131r ve i\u015flevsel HDL'nin CHD'yi azaltmada HDL-C'den daha \u00f6nemli olup olmad\u0131\u011f\u0131 tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Bir\u00e7ok diyabetli hastay\u0131 i\u00e7eren b\u00fcy\u00fck CHD biti\u015f denemeleri, statin ve niasin, fibratlar veya kolesteryl ester transfer proteini inhibit\u00f6rleri ile kombinasyon tedavilerini tek statin tedavileriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in devam etmektedir. Bu incelemede, kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n tedavisinde ve \u00f6nlenmesinde HDL-C seviyelerini art\u0131rman\u0131n ve gerekti\u011finde TG seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrmenin mant\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve \u00f6nemini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"30983338","title":"The prevalence of congenital malformations is still higher in pregnant women with pregestational diabetes despite near-normal HbA1c: a literature review.","text":"\nAMA\/Hipotez: Hamile kad\u0131nlarda pregestasyonel (tip 1 veya tip 2) diyabet ile ili\u015fkili kongenital deformasyonlar\u0131n ve annenin hiperglisemi durumunun ili\u015fkisini de\u011ferlendirdik. Ayr\u0131ca, erken hamilelikte neredeyse normal glikemik kontrol ile ili\u015fkili kongenital deformasyonlar\u0131n oran\u0131n\u0131n, genel n\u00fcfusa k\u0131yasla benzer olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Ayr\u0131ca, pregestasyonel diyabetli hamile kad\u0131nlarda kongenital deformasyonlar ile ili\u015fkili annenin hiperglisemi durumunu, \u00f6zellikle de erken hamilelikte neredeyse normal HbA1c seviyelerine sahip kad\u0131nlar \u00fczerinde \u00f6zel bir odakla inceledik.\n\nMATERYAL VE Y\u00d6NTEM: Bu, 2017 Temmuz'da PubMed, Cochrane, Embase ve Web of Science veritabanlar\u0131nda \"diyabet\", \"hamilelik\", \"HbA1c\" veya \"glikemik kontrol\" ve \"kongenital anormallik\" veya \"kongenital anormallik\" anahtar kelimeleri kullan\u0131larak yap\u0131lan elektronik literat\u00fcr taramas\u0131 temelli bir literat\u00fcr incelemesidir. En az 250 kad\u0131n diyabetli hamilelikte kongenital deformasyonlar ve HbA1c verilerine sahip orijinal \u0130ngilizce makaleleri 1997'den sonra yay\u0131nlanm\u0131\u015f olarak dahil ettik.\n\nSONU\u00c7LAR: Toplamda 6225 tip 1 diyabetli ve 2334 tip 2 diyabetli kad\u0131n i\u00e7eren 9 makale dahil edildi. Tip 1 diyabetli kad\u0131nlarda kongenital deformasyonlar\u0131n \u00f6nemi %6,4 iken, tip 2 diyabetli kad\u0131nlarda %4,3't\u00fc. Pregestasyonel diyabetli kad\u0131nlar\u0131n genel n\u00fcfusa k\u0131yasla g\u00f6reli riski 3,2'di. Erken hamilelikte HbA1c < 53 mmol\/mol (7,0%) veya HbA1c 53-64 mmol\/mol (7,0-8,0%) olan kad\u0131nlarda kongenital deformasyonlar\u0131n \u00f6nemi s\u0131ras\u0131yla %4,3 ve %3,7 idi ve g\u00f6reli riskler 2,2 ve 1,9 idi.\n\nSONU\u00c7: Pregestasyonel diyabetli hamile kad\u0131nlarda kongenital anormalliklerin \u00f6nemi, genel n\u00fcfusa k\u0131yasla \u00fc\u00e7 kat daha y\u00fcksekti. Bununla"}
{"_id":"31001322","title":"Local and systemic insulin resistance resulting from hepatic activation of IKK-beta and NF-kappaB.","text":"NF-kappaB ve transkripsiyon hedefleri, obezite ve y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet (YHD) taraf\u0131ndan karaci\u011ferde etkinle\u015ftirildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu kronik, alt akut 'enflamasyon' durumunu, hepatositlerde se\u00e7ici olarak s\u00fcrekli aktif IKK-b'yi ifade ederek LIKK adl\u0131 transgenik farelerde d\u00fc\u015f\u00fck seviyeli NF-kappaB aktivitesiyle e\u015fle\u015ftirdik. Bu fareler, hiperglisemi, karaci\u011ferde derin ins\u00fclin direnci ve kaslarda da orta d\u00fczeyde sistemik ins\u00fclin direnci de dahil olmak \u00fczere tip 2 diyabet fenotipini sergiliyor. LIKK farelerinde pro-enflamatuar sitokinlerin, IL-6, IL-1beta ve TNF-alfa'n\u0131n karaci\u011ferdeki \u00fcretimi, YHD'nin vahsi tip farelerde ind\u00fckledi\u011fi \u00f6l\u00e7\u00fcde benzer \u015fekilde artt\u0131. LIKK farelerinin karaci\u011feri ve kaslar\u0131nda paralel olarak sitokin sinyalle\u015fmesinde de art\u0131\u015flar g\u00f6zlemlendi. Ins\u00fclin direnci, sistemik IL-6 n\u00f6tralizasyonu veya salisilatla IKK-beta inhibisyonu ile iyile\u015ftirildi. Karaci\u011ferdeki IkappaBalpha s\u00fcper bask\u0131lay\u0131c\u0131 (LISR) ifadesi, hem LIKK farelerinde hem de YHD'li vahsi tip farelerde fenotipin tersine \u00e7evrilmesine neden oldu. Bu bulgular, karaci\u011ferdeki ya\u011f birikiminin, NF-kappaB aktivitesi ve alt ak\u0131\u015ftaki sitokin \u00fcretimi yoluyla alt akut karaci\u011fer 'enflamasyonuna' yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu da karaci\u011ferde ve sistemde ins\u00fclin direncine neden oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"31019903","title":"Homelessness and health.","text":"Evsizlik, Kanada'da on binlerce ki\u015fiyi etkiler ve \u00f6nemli sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 ta\u015f\u0131r. Evsiz insanlar erken \u00f6l\u00fcm riskinde artar ve n\u00f6betler, kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131, kas-iskelet bozukluklar\u0131, t\u00fcberk\u00fcloz ve cilt ve ayak problemleri de dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131yla m\u00fccadele eder. Evsizler ayr\u0131ca sa\u011fl\u0131k hizmetlerine eri\u015fimini engelleyen \u00f6nemli engellerle de kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131yad\u0131r. Bu n\u00fcfusa bak\u0131m sa\u011flamak i\u00e7in daha iyi y\u00f6ntemleri belirlemek amac\u0131yla daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"31070360","title":"Serum metabolomics in animal models and human disease.","text":"G\u00d6R\u00dcNT\u00dcLEME AMACI Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, insan ve hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda son zamanlarda serum metabolomik kullan\u0131m\u0131n\u0131 vurgulamakt\u0131r. Ana temalar, insan metabolizmas\u0131ndaki temel de\u011fi\u015fimin anla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131n \u00f6nemi ve serum metabolomiklerin hastal\u0131k profillemesinde kullan\u0131m\u0131d\u0131r. SON BULGULAR Birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, serum metabolomiklerin hastal\u0131k i\u00e7in invazif olmayan biyomarkerlerin geli\u015ftirilmesinde ve\/veya beslenme ve genetik m\u00fcdahalelerin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 izlemede kullan\u0131lmas\u0131n\u0131 denedi. Ya\u015flanma, menopoz ve kanser gibi bir\u00e7ok ilerleme kaydedildi, ancak bu \u00e7al\u0131\u015fmalardan ortaya \u00e7\u0131kan birka\u00e7 yorumlama sorunu var. Bunlar, \u00e7o\u011fu insan \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6rnek boyutlar\u0131 ve insan ve kemirgen metabolomlar\u0131 aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 i\u00e7erir. Bununla birlikte, 1000'den fazla \"sa\u011fl\u0131kl\u0131\" insan\u0131n (Humsermet projesi) metabolik ekranlamas\u0131, \u00f6nceki ve gelecek insan ve hayvan model \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n tasar\u0131m\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131labilecek bir\u00e7ok de\u011fi\u015fkeni ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, ayr\u0131ca veri madencili\u011fi i\u00e7in. \u00d6ZET Baz\u0131 ortak serum metabolomik de\u011fi\u015fiklikleri belirlendi, ancak bir\u00e7ok tutars\u0131zl\u0131k hala var. \u0130nsan serum metabolomik veritaban\u0131n\u0131n olu\u015fturulmas\u0131, gelecekteki insan ve hayvan model \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n tasar\u0131m\u0131nda bilgilendirici olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"31107919","title":"Differential Requirement of the Extracellular Domain in Activation of Class B G Protein-coupled Receptors.","text":"G protein ba\u011flant\u0131l\u0131 resept\u00f6rler (GPCR'ler) s\u0131rad\u0131\u015f\u0131 (s\u0131n\u0131f B) ailesinden, hormonal homeostaz\u0131n kilit oyuncular\u0131d\u0131r ve metabolik bozukluklar ve n\u00f6rolojik hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde \u00f6nemli ila\u00e7 hedefleridir. Bunlar, b\u00fcy\u00fck bir N-terminal d\u0131\u015f h\u00fccre domeni (ECD) ve bir transmembran domeni (TMD) i\u00e7erir, GPCR imzas\u0131 olan yedi transmembran heliksine sahiptir. S\u0131n\u0131f B GPCR'ler, peptit hormonlar\u0131 taraf\u0131ndan aktive edilir, hormonun C-terminali resept\u00f6r\u00fcn ECD'ye ba\u011flan\u0131r ve N-terminali TMD'ye ba\u011flan\u0131r. ECD'nin, hormonu resept\u00f6re ba\u011flamak ve konumland\u0131rmak i\u00e7in bir ba\u011fl\u0131l\u0131k tuza\u011f\u0131 olarak \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Bu da, hormonun N-terminalinin TMD'ye girmesine ve TMD'nin konformasyonel de\u011fi\u015fikliklerine neden olarak a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f sinyalle\u015fmeyi tetiklemesine izin verir. Bu bask\u0131n modele kar\u015f\u0131, insan s\u0131n\u0131f B GPCR'lerin, aktive olmak i\u00e7in ECD gereksiniminde \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bir grupta, kortikotropin sal\u0131n\u0131m fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc 1 (CRF1R), paratiroid hormon resept\u00f6r\u00fc (PTH1R) ve pituitary adenilat siklasin aktive eden polipeptit tipi 1 resept\u00f6r\u00fc (PAC1R) temsil edilir, ECD gereksinimi, y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kta hormon ba\u011flama i\u00e7in atlanabilir, ind\u00fcklenen yak\u0131nl\u0131k ve k\u00fctle eylemi etkileriyle, di\u011fer grupta ise, glukagon resept\u00f6r\u00fc (GCGR) ve glukagon benzeri peptit-1 resept\u00f6r\u00fc (GLP-1R) temsil edilir, burada ECD, hormonun TMD'ye kovalent olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 durumlarda bile sinyalle\u015fmek i\u00e7in gereklidir. Ayr\u0131ca, GLP-1R'nin k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerle aktive edilmesi, resept\u00f6r\u00fcn i\u00e7 taraf\u0131yla etkile\u015fime giren molek\u00fcller, ECD'nin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r, bu da GLP-1R'nin aktive edilmesinde ECD'nin do\u011frudan bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"31141365","title":"Genome-wide maps of histone modifications unwind in vivo chromatin states of the hair follicle lineage.","text":"Farkl\u0131 rezervuarlar halinde senkronize sa\u00e7 folik\u00fcl\u00fc k\u00f6k h\u00fccreleri (HF-KC'ler) taraf\u0131ndan beslenen, faren derisi \u00fczerinde, yeti\u015fkin k\u00f6k h\u00fccrelerin aktivasyon i\u015faretlerine yan\u0131t olarak kromatinin nas\u0131l yeniden \u015fekillendirdi\u011fini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Sakin ve aktive olmu\u015f HF-KC'ler ve taahh\u00fctl\u00fc, \u00e7o\u011falt\u0131c\u0131 (TA) projenlerinde k\u00fcresel mRNA ve kromatin de\u011fi\u015fikliklerini profille\u015ftirerek, PcG (Polikrom grup) taraf\u0131ndan H3K27-dimetilasyonun HF-linyaj ilerlemesinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. HF-KC'lerde, PcG deri d\u0131\u015f\u0131 hatlar\u0131 ve HF farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 bask\u0131lar. TA projeninde, deri d\u0131\u015f\u0131 d\u00fczenleyiciler PcG bask\u0131s\u0131 alt\u0131nda kal\u0131r, HF-KC d\u00fczenleyicileri H3K27me3 i\u015faretleri kazan\u0131r ve HF hat d\u00fczenleyicileri bunlar\u0131 kaybeder. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, hem HF-KC'lerde aktif olan hem de TA projeninde PcG bask\u0131s\u0131 alt\u0131nda olan, embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerde haz\u0131r olan genler, hem temel transkripsiyon fakt\u00f6rleri hem de sinyal d\u00fczenleyicileri kodlar. Bu genlerin \u00f6nemini, HF-KC'lerin sakinli\u011fini korurken d\u00f6ng\u00fcsel olarak aktivasyon ve sakinlik durumlar\u0131 aras\u0131nda ge\u00e7i\u015f yapabilme yeteneklerini vurgulamak i\u00e7in belgeledik. Bulgular\u0131m\u0131z, HF-KC'lerin k\u00f6kl\u00fcklerini kaybetmeden aktivasyon ve sakinlik durumlar\u0131 aras\u0131nda d\u00f6ng\u00fcsel olarak ge\u00e7i\u015f yapabilmelerini a\u00e7\u0131kl\u0131yor ve PcG ile bask\u0131lanman\u0131n bir kader de\u011fi\u015fimini kal\u0131c\u0131 olarak y\u00f6netmedeki rollerini tan\u0131mlar."}
{"_id":"31148090","title":"Two classes of endogenous small RNAs in Tetrahymena thermophila.","text":"Endojen k\u00fc\u00e7\u00fck RNA'lar, RNA m\u00fcdahalesi (RNAi) yollar\u0131nda i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve RNA kesimi, \u00e7eviri bask\u0131s\u0131 veya DNA veya kromatin metilasyonunu y\u00f6nlendirir. Tetrahymena thermophila'da, geli\u015fimsel d\u00fczenlenmi\u015f DNA ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131, yakla\u015f\u0131k 27-30 n\u00fckleotit (nt) RNA'lar\u0131 i\u00e7eren bir RNAi mekanizmas\u0131 ile y\u00f6netilir. Burada, yakla\u015f\u0131k 27-30 nt RNA'lar\u0131n ve yakla\u015f\u0131k 23-24 nt RNA s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131n dizin \u00f6zelliklerini karakterize ediyoruz, bu s\u0131n\u0131f ikinci bir RNAi yolunu temsil eder. Yakla\u015f\u0131k 23-24 nt RNA'lar, belirli bir \u015fekilde bir t\u00fcrde birikir ve genomda, \u00f6ng\u00f6r\u00fclen genlerin antisent y\u00f6n\u00fcndeki k\u00fcmelere haritalar. Bu bulgular, tek h\u00fccreli T. thermophila'da farkl\u0131 endojen RNAi yollar\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r, bu karma\u015f\u0131kl\u0131k daha \u00f6nce sadece \u00e7ok h\u00fccreli organizmalarda kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131."}
{"_id":"31154082","title":"The binding of maize DHN1 to lipid vesicles. Gain of structure and lipid specificity.","text":"Dehidrinler (DHN'ler; ge\u00e7 embriyonik bol miktarda D-11), kurakl\u0131k, d\u00fc\u015f\u00fck s\u0131cakl\u0131k ve tuzluluk gibi abiyotik streslere yan\u0131t olarak veya ge\u00e7 embriyonik a\u015famalarda ind\u00fcklenen bir bitki proteini ailesidir. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f formdaki bu proteinlerin spektroskopik ve termal \u00f6zellikleri, onlar\u0131n \"i\u00e7sel olarak yap\u0131land\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f\" oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bununla birlikte, DHN'ler en az\u0131ndan bir konsens\u00fcs 15 amino asitlik diziyi, \"K segmentini\" i\u00e7erir, bu da di\u011fer proteinlerde, apolipoproteinlerde ve alfa-sin\u00fckleinde bulunan bir s\u0131n\u0131f A2 amfipatik alfa-heliks, lipid ba\u011flama alan\u0131na benzer. K segmentinin varl\u0131\u011f\u0131, DHN'lerin lipidler, \u00e7ift katmanlar veya fosfolipid kaps\u00fclleriyle ba\u011flan\u0131p ba\u011flanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 soru i\u015faretiyle b\u0131rak\u0131r. Burada, m\u0131s\u0131r (Zea mays) DHN'si DHN1'in, asitli fosfolipid i\u00e7eren lipid kaps\u00fclleriyle ba\u011flanabildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, DHN1'in daha k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7apta kaps\u00fcllere, daha b\u00fcy\u00fck kaps\u00fcllere k\u0131yasla daha olumlu bir \u015fekilde ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve DHN1'in kaps\u00fcllerle etkile\u015fiminin, proteinin alfa-heliksli\u011fini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemliyoruz. Bu nedenle, DHN'ler ve muhtemelen ge\u00e7 embriyonik bol miktarda ve so\u011fuk d\u00fczenlenmi\u015f s\u0131n\u0131flar\u0131nda benzer bitki stres proteinleri, stres ko\u015fullar\u0131nda, belki de kaps\u00fcllerin veya di\u011fer endomembran yap\u0131lar\u0131n\u0131n istikrar\u0131n\u0131 sa\u011flamakla ilgili i\u015flevsel ili\u015fkili yap\u0131 de\u011fi\u015fikliklerine u\u011frar."}
{"_id":"31166180","title":"Requirement of heterochromatin for cohesion at centromeres.","text":"Sentromerler bir\u00e7ok organizmada heterokromatik olsa da, bu sessiz kromatinin mitotik i\u015flevi bilinmemektedir. H\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda, yeni \u00e7o\u011falt\u0131lm\u0131\u015f k\u0131z karde\u015f kromatitler, anafaz'a kadar bir arada kalmal\u0131d\u0131r, Scc1\/Rad21 ile kohezyon yok edilene kadar. Metazoalarda, kromozom kol kohezinleri profase s\u0131ras\u0131nda ayr\u0131\u015f\u0131r, bu da anafaz'dan \u00f6nce tek ba\u011flant\u0131 olarak sentromerleri b\u0131rak\u0131r. Sentromer kohezyonunu kol kohezyonundan ay\u0131ran \u015feyin ne oldu\u011fu bilinmemektedir. B\u00f6l\u00fcnme mayas\u0131 Swi6 (Hetero kromatin proteini 1'in bir kar\u015f\u0131l\u0131\u011f\u0131), sessiz heterokromatin bile\u015fenidir. Burada, bu heterokromatin'in k\u0131z karde\u015f sentromerler aras\u0131ndaki kohezyona \u00f6zellikle ihtiya\u00e7 duydu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Swi6, Rad21-kohezin'in sentromerlerle ili\u015fkilendirilmesi i\u00e7in gereklidir, ancak kromozom kollar\u0131nda de\u011fil, bu nedenle sentromer ve kol kohezyonunu ay\u0131rt etmek i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Bu nedenle, sentromerik heterokromatin'in bir i\u015flevi, kohezin'i \u00e7ekmek ve bu da k\u0131z karde\u015f sentromer kohezyonunu ve do\u011fru kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flamakt\u0131r."}
{"_id":"31200375","title":"Gene expression in human skeletal muscle: alternative normalization method and effect of repeated biopsies","text":"Son zamanlarda, ters transkriptaz-polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) y\u00f6ntemi, kemirgen ve insan kas \u00f6rneklerinde transkripsiyon ve mRNA i\u00e7eri\u011fini belirlemek i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lmaya ba\u015fland\u0131. Bununla birlikte, \u00f6rnekler aras\u0131nda cDNA varyans\u0131n\u0131 d\u00fczeltmek i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan endojen kontroller en iyi se\u00e7enek de\u011fildir. \u00d6zellikle, (1) yeni bir normalizasyon y\u00f6ntemi \u00fczerine ara\u015ft\u0131rd\u0131k; bu y\u00f6ntem, cDNA i\u00e7eri\u011fini belirlemek i\u00e7in PicoGreen ve OliGreen floresanlar\u0131 kullanmaktad\u0131r, (2) tekrarlanan kas biyopsilerinin mRNA gen ifadesine etkisini inceledik ve (3) kas boyunca mRNA ifadesinin mekansal heterojenli\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Oligo standartlar\u0131 kullan\u0131larak yap\u0131lan standart e\u011friler, OliGreen reaktifinde y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k ve do\u011frusalite (2.5\u201345 ng; R 2 >0.99) g\u00f6sterdi, bu da OliGreen analizlerinde de ge\u00e7erliydi; standart e\u011friler, temsilci RT \u00f6rneklerinden seri seyreltmelerle in\u015fa edildi (temsilci ters transkripsiyon (RT) \u00f6rne\u011finin 10 kat seyreltme aral\u0131\u011f\u0131nda R 2 >0.99). Benzer \u015fekilde, PicoGreen reaktifi de RT \u00f6rneklerindeki RNA:DNA hibrit i\u00e7eri\u011fini y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131kla tespit etti. Hem \u00e7ift iplikli lambda DNA (1\u201310 ng) hem de temsilci RT \u00f6rneklerinden seri seyreltmelerle in\u015fa edilen standart e\u011friler, R 2 >0.99 do\u011frusalitesi ile tutarl\u0131 sonu\u00e7lar verdi. \u0130nsan iskelet kas RNA \u00f6rneklerindeki cDNA i\u00e7eri\u011finin PicoGreen ve OliGreen analizleriyle belirlenmesi, bu floresanlar\u0131n insan gen ifade \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in potansiyel alternatif normalizasyon prosed\u00fcr\u00fc olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, bu \u00e7al\u0131\u015fma, ayn\u0131 kas\u0131n birden fazla biyopsisinin, herhangi bir ara\u015ft\u0131r\u0131lan gen i\u00e7in akut egzersiz dalgas\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen mRNA yan\u0131t\u0131n\u0131 etkilemedi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"31208367","title":"The Impact of Location of Progressive Visual Field Loss on Longitudinal Changes in Quality of Life of Patients with Glaucoma.","text":"\nAMA\u00c7: G\u00f6rsel alan kayb\u0131n\u0131n farkl\u0131 b\u00f6lgelerindeki oranlar\u0131n\u0131n uzun s\u00fcreli ya\u015fam kalitesi (QoL) de\u011fi\u015fiklikleriyle ili\u015fkisini de\u011ferlendirmek.\n\nY\u00d6NTEM: Prospektif, g\u00f6zlemci kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\nKATILIMCILAR: \u00c7al\u0131\u015fma, ortalama 4.3 \u00b1 1.5 y\u0131l takip edilen glokomla ili\u015fkili g\u00f6rsel alan kayb\u0131 olan 236 hastay\u0131 i\u00e7eriyordu.\n\nY\u00d6NTEMLER: T\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar y\u0131lda bir kez 25 \u00f6\u011feli Ulusal G\u00f6z Enstit\u00fcs\u00fc G\u00f6rsel Fonksiyonlama Anketini (NEI VFQ-25) ve 6 ayl\u0131k aral\u0131klarla standart otomatik perimetri (SAP) yapt\u0131. Takip s\u0131ras\u0131nda en az 2 NEI VFQ-25 ve 5 SAP testi olan hastalar dahil edildi. G\u00f6rsel alan de\u011fi\u015fim oranlar\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesi, entegre ikili g\u00f6rsel alan\u0131n 4 farkl\u0131 b\u00f6lgesi (merkezi alt, merkezi \u00fcst, periferik alt ve periferik \u00fcst) kullan\u0131larak yap\u0131ld\u0131. NEI VFQ-25 Rasch kalibrasyon puanlar\u0131ndaki de\u011fi\u015fimin farkl\u0131 g\u00f6rsel alan b\u00f6lgelerindeki de\u011fi\u015fimle ili\u015fkisi, \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli uzun s\u00fcreli do\u011frusal kar\u0131\u015f\u0131k model kullan\u0131larak incelendi.\n\nANA SONU\u00c7 DE\u011eERLER\u0130: Ya\u015fam kalitesi puanlar\u0131ndaki de\u011fi\u015fimin farkl\u0131 g\u00f6rsel alan b\u00f6lgelerindeki ortalama duyarl\u0131l\u0131k de\u011fi\u015fimiyle ili\u015fkisi.\n\nSONU\u00c7LAR: Takip s\u0131ras\u0131nda NEI VFQ-25 Rasch puanlar\u0131ndaki de\u011fi\u015fim ile farkl\u0131 g\u00f6rsel alan b\u00f6lgelerindeki de\u011fi\u015fim aras\u0131nda anlaml\u0131 bir korelasyon vard\u0131. Her 1 desibel (dB)\/y\u0131l de\u011fi\u015fim, ikili ortalama duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n merkezi alt alan\u0131ndaki de\u011fi\u015fimle ili\u015fkili olarak, NEI VFQ-25 puanlar\u0131nda y\u0131lda 2.6 birimlik bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015fe neden oldu (R(2) = %35; P < 0.001). Periferik alt, merkezi \u00fcst ve periferik \u00fcst g\u00f6rsel alan b\u00f6lgelerinin QoL puanlar\u0131ndaki de\u011fi\u015fimle ili\u015fkili kar\u015f\u0131l\u0131k gelen R(2) de\u011ferleri s\u0131ras\u0131yla %30, %24 ve %19 idi. Merkezi alt g\u00f6rsel alan b\u00f6lgesi, merkezi \u00fcst b\u00f6lge (P = 0.011) ve periferik \u00fcst b\u00f6lge (P = 0.001) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, ancak periferik alt b\u00f6lge (P = 0.171) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 \u015fekilde daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fkilere sahipti. Ayr\u0131ca, daha k\u00f6t\u00fc g\u00f6rsel alan"}
{"_id":"31229233","title":"Use of thiazolidinediones and the risk of bladder cancer among people with type 2 diabetes: a meta-analysis.","text":"ARKA PLAN Hastal\u0131klar\u0131 tip 2 diyabetli hastalarda mesane kanseri riskinde %40'l\u0131k bir art\u0131\u015f vard\u0131r. \u00d6zellikle pioglitazon, thiazolidinedionlar mesane kanseri riskini art\u0131rabilir. Tip 2 diyabetli yeti\u015fkinlerde thiazolidinedionlar\u0131n (\u00f6zellikle pioglitazon) mesane kanseri riski \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in sistematik bir inceleme ve meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Y\u00d6NTEM Ana biyomedikal veritabanlar\u0131 (MEDLINE, Embase ve Scopus dahil) ve gri literat\u00fcr kaynaklar\u0131, 2012 Mart'a kadar yay\u0131nlanan ve yay\u0131nlanmam\u0131\u015f \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 aramak i\u00e7in incelendi. Pioglitazon (ana sonu\u00e7), rosiglitazon veya herhangi bir thiazolidinedionla maruz kalm\u0131\u015f (v. maruz kalmam\u0131\u015f) tip 2 diyabetli ki\u015filerde yeni mesane kanseri vakalar\u0131n\u0131 rapor eden rastgele kontroll\u00fc denemeler (RKT), kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 dahil edildi. SONU\u00c7LAR 1787 \u00e7al\u0131\u015fmadan 4 RKT, 5 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ve 1 vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 se\u00e7ildi. Toplam hasta say\u0131s\u0131 2.657.365 idi ve bunlardan 3643'\u00fc yeni te\u015fhis edilmi\u015f mesane kanseri ile tan\u0131s\u0131 konmu\u015ftu, genel incideans 53.1\/100.000 ki\u015fi-y\u0131l idi. Pioglitazon kullan\u0131m\u0131n\u0131 rapor eden tek RKT, mesane kanseri ile anlaml\u0131 bir ili\u015fki bulmad\u0131 (risk oran\u0131 [RR] 2.36, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 0.91-6.13). Thiazolidinedionlar (pooled RR 1.15, %95 CI 1.04-1.26; I(2) = 0%) ve \u00f6zellikle pioglitazon (pooled RR 1.22, %95 CI 1.07-1.39; I(2) = 0%) ile ilgili kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 mesane kanseri ile anlaml\u0131 bir ili\u015fki g\u00f6sterdi. Rosiglitazon kullan\u0131m\u0131n\u0131 de\u011ferlendiren iki RKT'de (pooled RR 0.87, %95 CI 0.34-2.23; I(2) = 0"}
{"_id":"31272411","title":"Immune signaling by RIG-I-like receptors.","text":"RIG-benzer resept\u00f6rler (RLR'ler), RIG-I, MDA5 ve LGP2, RNA vir\u00fcs enfeksiyonunun alg\u0131lanmas\u0131nda ve antiviral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131nda ve d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli bir rol oynar. RLR'ler, sitoplazmada viral RNA ligandlar\u0131n\u0131 veya i\u015flenmi\u015f kendi RNA'y\u0131 alg\u0131layarak, do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ve iltihab\u0131 tetikler ve enfeksiyonu kontrol etmek i\u00e7in gen ifadesini sa\u011flar. \u00d6nemli olan, RLR'lerin Toll-benzer resept\u00f6rlerle ve di\u011fer fakt\u00f6rlerle sinyal \u00e7apraz konu\u015fma a\u011flar\u0131nda i\u015fbirli\u011fi yapmas\u0131d\u0131r, bu da do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 d\u00fczenler. RLR d\u00fczenlemesi, otoreg\u00fclasyondan ligand ve kofakt\u00f6r etkile\u015fimlerine ve posttranslasyonel modifikasyonlara kadar \u00e7e\u015fitli seviyelerde ger\u00e7ekle\u015fir. RLR sinyalizasyonunda veya RLR ifade d\u00fczenlenmesinde anormallik, otoimm\u00fcn hastal\u0131klar\u0131n geli\u015fimiyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. RLR sinyalizasyon ve yan\u0131t s\u00fcre\u00e7lerinin anla\u015f\u0131lmas\u0131, antiviral ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k de\u011fi\u015ftirici uygulamalar i\u00e7in RLR'ye y\u00f6nelik terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131mlar\u0131 y\u00f6nlendirmede i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayacakt\u0131r."}
{"_id":"31293581","title":"Ionizing radiation-induced long-term expression of senescence markers in mice is independent of p53 and immune status.","text":"IR'ye maruz kalma, h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131 ve ya\u015flanma ile ili\u015fkili iki belirte\u00e7 olan kal\u0131c\u0131 DNA hasar odaklar\u0131 ve p16(INK4a) ifadesinin artmas\u0131n\u0131n olu\u015fumunu tetikledi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Hipotezimiz, IR ile tetiklenen ya\u015flanma belirte\u00e7lerinin uzun s\u00fcreli in vivo kal\u0131c\u0131 olabilece\u011fiydi, bu da muhtemelen dokuda i\u015flevsellikteki kal\u0131c\u0131 azalmaya katk\u0131da bulunabilir. Burada, IR'ye maruz kalan fare dokular\u0131nda, en az\u0131ndan 45 hafta (analiz edilen maksimum s\u00fcre) boyunca kal\u0131c\u0131 DNA hasar odaklar\u0131 ve p16(INK4a) ifadesinin artmas\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. BrdU etiketleme deneyleri, IR ile hasar g\u00f6ren h\u00fccrelerin dokuya ba\u011fl\u0131 olarak en az\u0131ndan k\u0131smen ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Beklenmedik bir \u015fekilde, hasar g\u00f6ren h\u00fccrelerin birikiminin DNA hasar yan\u0131t\u0131 d\u00fczenleyicisi p53 veya tam bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi olmadan meydana geldi\u011fi bulundu, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu genlerin seviyeleri vah\u015fi tip ve Rag2(-\/-) gammaC(-\/-) farelerinde benzer idi, sonuncusu T, B ve NK h\u00fccreleri eksikli\u011fi ile karakterize edilmi\u015ftir. Birlikte, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, IR'ye maruz kalman\u0131n in vivo uzun s\u00fcreli ya\u015flanma belirte\u00e7lerinin ifadesini tetikledi\u011fine dair g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar sunuyor, bu da kanser hayatta kalanlar\u0131nda g\u00f6zlemlenen dokuda i\u015flevsellikteki azalmaya katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"31304956","title":"Cranial neural crest and the building of the vertebrate head","text":"Omurgal\u0131lar\u0131n kafatas\u0131 geli\u015fimi, molek\u00fcler ve morfogenetik olaylar\u0131n karma\u015f\u0131k bir serisiyle ilgilidir ve bu olaylar, k\u0131k\u0131rdaklar, kemikler ve sinirlerin koordineli bir deseni olu\u015fturarak, t\u00fcrlere \u00f6zg\u00fc kafatas\u0131 morfolojilerine yol a\u00e7ar. Bu s\u00fcre\u00e7te merkezi bir rol oynayan, sinirsel k\u00f6kenli bir \u00f6zel h\u00fccre tipi olan n\u00f6ral krest, kafatas\u0131 mesenjiminin ana kayna\u011f\u0131d\u0131r. N\u00f6ral krestin i\u00e7sel olarak kal\u0131plama bilgisi ta\u015f\u0131ma derecesi son zamanlarda tart\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve yeni geli\u015fmeler, \u00e7evresel sinyallerin transkripsiyonel \u00e7\u0131kt\u0131y\u0131 koordine etmedeki etkisini vurgulam\u0131\u015ft\u0131r, bu da kafatas\u0131 morfojenesi i\u00e7in uzaysal ve zamansal d\u00fczenlemeyi sa\u011flar."}
{"_id":"31311495","title":"Tamoxifen resistance in MCF7 cells promotes EMT-like behaviour and involves modulation of beta-catenin phosphorylation.","text":"Daha \u00f6nce, endokrin direncinin edinilmesinin ard\u0131ndan meme kanseri h\u00fccrelerinin in vitro b\u00fcy\u00fcme h\u0131z\u0131nda de\u011fi\u015fiklik g\u00f6sterdi\u011fini ve daha sald\u0131rgan davran\u0131\u015f sergiledi\u011fini g\u00f6sterdik. Zay\u0131f h\u00fccre-h\u00fccre yap\u0131\u015fkan etkile\u015fimlerinin sald\u0131rgan bir fenotipin te\u015fvik edebilece\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, meme kanseri modelimizde tamoksifen direncinin b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. K\u00fclt\u00fcr ortam\u0131nda, tamoksifen direncili MCF7 (TamR) h\u00fccreleri, h\u00fccre-h\u00fccre birle\u015fmelerinin kayb\u0131 ve epitel-mesenkim d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc (EMT) ge\u00e7iren h\u00fccrelerin karakteristik de\u011fi\u015ftirilmi\u015f morfolojisi ile gev\u015fek paketlenmi\u015f koloniler halinde b\u00fcy\u00fcd\u00fc. E-kadherin i\u015flevini n\u00f6tralize etmek, endokrin duyarl\u0131 MCF7 h\u00fccrelerinin istilas\u0131n\u0131 ve agregasyonunu engelledi, ancak TamR h\u00fccrelerinin davran\u0131\u015f\u0131nda \u00e7ok az etki yaratt\u0131. Ayr\u0131ca, TamR h\u00fccreleri, tirozin fosforile edilmi\u015f beta-katenin artm\u0131\u015f seviyelerine sahipti, serin\/treonin fosforile edilmi\u015f beta-katenin ise azalm\u0131\u015ft\u0131. Bu h\u00fccreler ayn\u0131 zamanda beta-katenin ve E-kadherin aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi kaybetti, sitoplazmada ve n\u00fckleusta beta-katenin art\u0131\u015f\u0131 ve beta-katenin hedef genlerinin transkripsiyonu ile karakterize edildi. Bu genler, t\u00fcm\u00f6r ilerlemesi ve EMT ile ili\u015fkili bilinir. TamR h\u00fccrelerindeki EGFR kinaz aktivitesinin inhibisyonu, beta-katenin tirozin fosforileasyonunu azaltt\u0131, beta-katenin-E-kadherin ili\u015fkisini art\u0131rd\u0131 ve h\u00fccre-h\u00fccre yap\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131n\u0131 te\u015fvik etti. Bu tedavi edilen h\u00fccrelerde, beta-katenin ve Lef-1 aras\u0131ndaki ili\u015fki de azald\u0131 ve c-myc, siklin-D1, CD44 ve COX-2 genlerinin transkripsiyonu da azalt\u0131ld\u0131. Bu sonu\u00e7lar, tamoksifen direncili meme kanseri h\u00fccrelerindeki homotipik yap\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131n, EGFR taraf\u0131ndan beta-katenin fosforilasyon durumunun d\u00fczenlenmesine ba\u011fl\u0131 olarak bozuk oldu\u011funu ve bu durumun, in vitro daha sald\u0131rgan bir fenotip ve mesenkim fenotipine ge\u00e7i\u015fte katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"31313782","title":"Expression profiles of Toll-like receptors in non-small cell lung cancer and idiopathic pulmonary fibrosis.","text":"\u0130diopatik akci\u011fer fibrozisi (IPF) olan hastalarda akci\u011fer kanseri daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. \u0130nnat ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin \u00f6nemli bir bile\u015feni olan Toll-like resept\u00f6rlerinin (TLR'lar) interstisiyel akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131 (ILD'ler) ve akci\u011fer kanseri patogenezi \u00fczerindeki rol\u00fc netle\u015ftirilmemi\u015ftir. 16 IPF hastas\u0131, 16 k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli olmayan akci\u011fer kanseri (NSCLC) hastas\u0131 ve 9 kontrol hastas\u0131ndan olu\u015fan bron\u015falveolar lavaj s\u0131v\u0131s\u0131 (BALF) \u00f6rneklerinde TLR2, TLR3, TLR4, TLR7, TLR8 ve TLR9 mRNA ifadesini nicel olarak \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in ger\u00e7ek zamanl\u0131 ters transkriptaz polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. TLR2, TLR3, TLR4 ve TLR9 protein ifadesi, BALF T lenfositlerinde ak\u0131\u015f sitometri ile de\u011ferlendirilmi\u015ftir. NSCLC'de TLR3 mRNA ifadesi, IPF'ye (p=0.023) ve kontrol grubuna (p=0.001) k\u0131yasla anlaml\u0131 derecede daha y\u00fcksektir. Hem NSCLC hem de IPF gruplar\u0131nda TLR7 mRNA ifadesi, kontrol grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 derecede daha y\u00fcksektir (p=0.029, p=0.009). Hem NSCLC hem de IPF gruplar\u0131nda TLR9 mRNA ifadesi, kontrol grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 derecede daha y\u00fcksektir (p=0.01, p=0.001). Son olarak, IPF hastalar\u0131nda TLR2 mRNA ifadesi, kontrol grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 derecede daha y\u00fcksektir (p=0.042). Ak\u0131\u015f sitometri, IPF hastalar\u0131nda TLR3 ve TLR9 ifadesinin NSCLC grubuna k\u0131yasla azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 (p=0.02, p=0.014) ve IPF'de TLR9 ifadesinin kontrol grubuna k\u0131yasla azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 (p=0.04) ortaya koymu\u015ftur. TLR2 protein ifadesi, IPF hastalar\u0131nda NSCLC grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 derecede daha y\u00fcksektir (p=0.04). NSCLC hastalar\u0131nda endosomal TLR'lar\u0131n artan ifadesi ve akci\u011fer fibrozisinde TLR2'nin y\u00fckseltilmi\u015f ifadesi, bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n ana sonu\u00e7lar\u0131d\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, NSCLC ve IPF aras\u0131nda ortak bir TLR yolu"}
{"_id":"31324978","title":"A protein farnesyltransferase inhibitor ameliorates disease in a mouse model of progeria.","text":"Progerialar, erken ya\u015flanmaya neden olan nadir genetik hastal\u0131klard\u0131r. Birka\u00e7 progeroid bozukluk, h\u00fccre \u00e7ekirde\u011finin yap\u0131sal iskeletini olu\u015fturan bir protein olan prelamin A'n\u0131n lipit modifiye (farnesil edilmi\u015f) bir formunun birikmesine neden olan mutasyonlarla ili\u015fkilidir. Progeriada, farnesil-prelamin A'n\u0131n birikimi bu iskeleti bozar ve \u00e7ekirdekleri \u015fekilsiz hale getirir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu h\u00fccresel anormallikleri tersine \u00e7eviren farnesil transferaz inhibit\u00f6rleri (FTI'lar) oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Progeriay\u0131 taklit eden bir fare modeli olan Zmpste24-eksik farelerde FTI (ABT-100) etkinli\u011fini test ettik. FTI ile tedavi edilen fareler, 20. hafta ya\u015flar\u0131nda v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, kavrama kuvveti, kemik b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc ve hayatta kalma y\u00fczdesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan iyile\u015fme g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, progeriaya sahip insanlarda FT\u0130'lar\u0131n faydal\u0131 etkilere sahip olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"31347396","title":"A rare mutation in UNC5C predisposes to late-onset Alzheimer's disease and increases neuronal cell death","text":"Nadir bir kodlama mutasyonu, T835M (rs137875858), UNC5C netrin resept\u00f6r\u00fc geninde tespit ettik ve bu mutasyon, iki ailede, ge\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131na zenginle\u015fen ve d\u00f6rt b\u00fcy\u00fck vaka-kontrol kohortlar\u0131nda (odds oran\u0131 = 2.15, Pmeta = 0.0095) hastal\u0131\u011fa ili\u015fkili olarak otozomal bask\u0131n bir kal\u0131t\u0131m deseniyle ay\u0131rt edildi. T835M, UNC5C'nin eklem b\u00f6lgesinde korunmu\u015f bir amino asidi de\u011fi\u015ftirir ve in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu mutasyonun insan HEK293T h\u00fccrelerinde ve kemirgen n\u00f6ronlar\u0131nda artm\u0131\u015f h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcyle sonu\u00e7land\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, T835M UNC5C'yi ifade eden n\u00f6ronlar, \u03b2-amiloid (A\u03b2), glutamat ve staurosporin gibi \u00e7oklu n\u00f6rotoksik uyaranlardan kaynaklanan h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne daha duyarl\u0131d\u0131r. Bu verilere ve yeti\u015fkin sinir sisteminde UNC5C'nin zengin hipokampal ifadesine dayanarak, T835M UNC5C'nin Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n riskine nas\u0131l katk\u0131da bulunabilece\u011fi konusunda bir mekanizma \u00f6nermekteyiz: n\u00f6ronal h\u00fccre \u00f6l\u00fcm duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rarak, \u00f6zellikle Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n beyindeki savunmas\u0131z b\u00f6lgelerde."}
{"_id":"31363207","title":"Treatment of active tuberculosis in HIV-coinfected patients: a systematic review and meta-analysis.","text":"ARKA PLAN Hastal\u0131kl\u0131 HIV enfeksiyonu ve t\u00fcberk\u00fcloz olan hastalar, \u00f6l\u00fcm, tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve tekrarlamay\u0131 art\u0131ran bir riske sahiptir. Y\u00d6NTEMLER HIV pozitif hastalardaki aktif t\u00fcberk\u00fclozun tedavisinde rifamisin ve antiretroviral terapi kullan\u0131m\u0131n\u0131n etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in sistematik bir inceleme ve meta-analiz, rastgele kontroll\u00fc denemeler ve kohort \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 \u00fczerine yap\u0131ld\u0131. Dahil edilen \u00e7al\u0131\u015fmalarda, t\u00fcberk\u00fcloz ilk te\u015fhisi, ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k ve\/veya tekrarlamalar mikrobiolojik olarak onayland\u0131 ve hastalar standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f rifampin veya rifabutin i\u00e7eren rejimlere tabi tutuldu. Tedavi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131, tedavi s\u0131ras\u0131nda \u00f6l\u00fcm ve tekrarlaman\u0131n birikimli olu\u015fumu, rastgele etkiler modelleri kullan\u0131larak hesapland\u0131. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli meta-regresyon, negatif binomial regresyon kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. SONU\u00c7LAR 5158 at\u0131f\u0131n taramas\u0131ndan sonra, 6 rastgele deneme ve 21 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 dahil edildi. 2 ay rifamisin kullanan rejimlerde tekrarlamalar, en az 8 ay rifamisin kullanan rejimlere k\u0131yasla daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc (d\u00fczenlenmi\u015f risk oran\u0131, 3.6; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.1-11.7). \u0130lk a\u015famada g\u00fcnl\u00fck terapiyle (n=3352 hasta, 35 \u00e7al\u0131\u015fma kolundan) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, \u00fc\u00e7 haftada bir terapi (n=211 hasta, 5 \u00e7al\u0131\u015fma kolundan) daha y\u00fcksek ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k oranlar\u0131yla (d\u00fczenlenmi\u015f risk oran\u0131, 4.0; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.5-10.4) ve tekrarlamalarla (d\u00fczenlenmi\u015f risk oran\u0131, 4.8; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.8-12.8) ili\u015fkilendirildi. Rifamisinleri sadece 6 ay kullanmak, 8 ay veya daha fazlas\u0131na k\u0131yasla veya antiretroviral terapi kullanmamak, tekrarlama oranlar\u0131nda daha y\u00fcksek e\u011filimler g\u00f6sterdi. SONU\u00c7LAR Bu inceleme, HIV-t\u00fcberk\u00fcloz ko-enfeksiyonun tedavisinde mevcut \u00f6nerilere ciddi endi\u015feler do\u011furuyor. Veriler, en az 8 ay rifamisin tedavisi, ilk a\u015famada g\u00fcnl\u00fck dozlama ve e\u015f zamanl\u0131 antiretroviral"}
{"_id":"31387717","title":"Crystal structure and association behaviour of the GluR2 amino-terminal domain.","text":"H\u0131zl\u0131 uyar\u0131c\u0131 n\u00f6rotransmisyon b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde iyonotropik glutamat resept\u00f6rleri (iGluRs) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir, tetramerik, ligand-ba\u011f\u0131ml\u0131 iyon kanal\u0131 proteinleri, AMPA, kainat ve NMDA resept\u00f6rlerinden olu\u015fan \u00fc\u00e7 alt aileye sahiptir ve her alt aile ortak bir mod\u00fcler alan mimarisini payla\u015f\u0131r. T\u00fcm resept\u00f6r alt aileleri i\u00e7in, aktif kanallar yaln\u0131zca ayn\u0131 alt ailedeki alt birimlerin bir araya gelmesiyle olu\u015fur, bu molek\u00fcler s\u00fcre\u00e7 \u00f6ncelikle amino-terminal alan (ATD) taraf\u0131ndan kodlan\u0131r. Bununla birlikte, ATD'nin alt aileye \u00f6zg\u00fc resept\u00f6r montaj\u0131n\u0131 nas\u0131l y\u00f6nlendirdi\u011fi molek\u00fcler temel bilinmemektedir. Burada, AMPA resept\u00f6r\u00fc GluR1 ve GluR2-ATD'lerin s\u0131k\u0131ca ili\u015fkili dimerler olu\u015fturdu\u011funu ve GluR2-ATD kristal yap\u0131lar\u0131n\u0131n analizine dayanarak alt aileye \u00f6zg\u00fc resept\u00f6r montaj\u0131n\u0131 nas\u0131l y\u00f6nlendirdi\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"31407112","title":"Deficiency in l-serine deaminase results in abnormal growth and cell division of Escherichia coli K-12.","text":"L-serin deaminasyon yetene\u011finin kayb\u0131, Escherichia coli K-12'de b\u00fcy\u00fcme ve h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesini ciddi \u015fekilde bozar. Bu organizman\u0131n \u00fc\u00e7 l-serin deaminaz\u0131n\u0131 kodlayan \u00fc\u00e7 genin (sdaA, sdaB, tdcG) silinmesiyle elde edilen bir su\u015f, glikoz minimal ortam\u0131 iyi b\u00fcy\u00fcr, ancak glikoz ve kasamino asitleri i\u00e7eren minimal ortama yeniden aktar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, \u00e7ok b\u00fcy\u00fck, anormal \u015fekilli h\u00fccreler olu\u015fturur, bunlar\u0131n bir\u00e7o\u011fu liz olur. Glikozlu veya glikozsuz Luria-Bertani (LB) ortam\u0131 i\u00e7ine yerle\u015ftirildi\u011finde, \u00e7ok uzun filamanlar olu\u015fturur. S-adenosilmetiyonin sa\u011flanmas\u0131, glikozlu LB ortam\u0131nda h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesini geri getirir ve kasamino asitli ortamda b\u00fcy\u00fcme zorlu\u011funun \u00e7o\u011funu onar\u0131r. E. coli'nin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n metilasyonla d\u00fczenlendi\u011fini, y\u00fcksek i\u00e7sel l-serin konsantrasyonunun, di\u011fer amino asitlerin varl\u0131\u011f\u0131nda h\u00fccreyi S-adenosilmetiyonin i\u00e7in a\u00e7 b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve S-adenosilmetiyonin ve\/veya C1-tetrahidrofolat t\u00fcrevlerinin yoklu\u011funun normal h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesini engelledi\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"31439189","title":"Stem cell characteristics in prostate cancer cell lines.","text":"Arka plan: Son ara\u015ft\u0131rmalar, birka\u00e7 insan kanseri t\u00fcr\u00fcnde, t\u00fcm\u00f6r (yeniden) n\u00fcfus i\u00e7in kritik olan k\u00fc\u00e7\u00fck, sap-gibi bir h\u00fccre pop\u00fclasyonunun varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 i\u015faret ediyor.\n\nAma\u00e7: Alt\u0131 kurulmu\u015f prostat kanseri (PCa) h\u00fccre hatt\u0131 - DU145, DuCaP, LAPC-4, 22Rv1, LNCaP ve PC-3 - in vitro h\u00fccre \u00f6zellikleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan incelenmi\u015ftir.\n\nTasar\u0131m, Ayarlar ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Morfolojik olarak ay\u0131rt edilebilir holoklonlar ve paraklonlar\u0131n koloniler olu\u015fturma verimlili\u011fi ve kendinden yenileme yetene\u011fi, d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funlukta ekim ve seri ge\u00e7i\u015flerle test edildi. Potansiyel k\u00f6k h\u00fccre i\u015faret\u00e7isi CD133 ve meme kanseri direnci proteini (BCRP) ifadesi, ak\u0131\u015f sitometri ile incelendi ve CD133, alfa 2-integrin, nestin, BCRP, sitokeratin 5 (CK5) ve sitokeratin 18 (CK18) i\u00e7in imm\u00fcnohistokimyal boyamalar yap\u0131ld\u0131.\n\nSonu\u00e7 ve S\u0131n\u0131rlamalar: Alt\u0131 h\u00fccre hatt\u0131ndan be\u015f tanesi net holoklonlar, meroklonlar ve paraklonlar olu\u015fturdu. Paraklonlardan farkl\u0131 olarak, DU145 holoklonlar\u0131n\u0131 birka\u00e7 ge\u00e7i\u015f boyunca k\u00fclt\u00fcrde koruyabildik, bu da kendinden yenileme yetene\u011fine i\u015faret ediyor. Sadece DU145 h\u00fccrelerinde ak\u0131\u015f h\u00fccre s\u0131ralamas\u0131 (FACS) analizi ile, CD133(+) h\u00fccrelerin k\u00fc\u00e7\u00fck bir fraksiyonu (0.01%) tespit edildi. Ancak CD133(+) h\u00fccreler, DU145 BCRP(+) (0.15%) h\u00fccreleri gibi, daha kolonik de\u011fillerdi ve holoklon olu\u015fumunda i\u015faret\u00e7i negatif h\u00fccrelere veya se\u00e7ilmemi\u015f h\u00fccrelere k\u0131yasla daha fazla fark g\u00f6stermediler. \u0130mm\u00fcnohistokimya, alfa 2-integrin ve BCRP'yi potansiyel k\u00f6k h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri olarak ve CK5'i, CK18 ile birlikte, ge\u00e7ici art\u0131r\u0131c\u0131 h\u00fccreleri ay\u0131rt etmek i\u00e7in ortaya \u00e7\u0131kard\u0131.\n\nSonu\u00e7: Bu sonu\u00e7lar, birka\u00e7 kurulmu\u015f PCa h\u00fccre hatt\u0131nda k\u00f6k-gibi h\u00fccrelerin olas\u0131 varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. CD133 se\u00e7imi, PCa h\u00fccre hatlar\u0131nda k\u00f6k-gibi h\u00fccreleri zenginle\u015ftirmiyor."}
{"_id":"31460499","title":"Resistance to antimicrobials in humans and animals.","text":"Antibiyotiklerin a\u015f\u0131r\u0131 kullan\u0131m\u0131 tek neden de\u011fildir ve kullan\u0131m\u0131n\u0131 azaltmak tek \u00e7\u00f6z\u00fcm de\u011fildir. Antimikrobiyal direncin uyar\u0131 i\u015faretleri, antimikrobiyal z\u0131rh\u0131n \u00e7atlaklar\u0131, ge\u00e7en y\u00fczy\u0131l\u0131n ortalar\u0131na do\u011fru ortaya \u00e7\u0131kmaya ba\u015flad\u0131 ve 1990'lara gelindi\u011finde, klinik t\u0131ptaki a\u015f\u0131r\u0131 veya uygunsuz antibiyotik kullan\u0131m\u0131n\u0131n ve hayvan yemlerinde b\u00fcy\u00fcme te\u015fvik\u00e7isi olarak antibiyotik kullan\u0131m\u0131n\u0131n tehlikelerini i\u015faret eden \u00e7e\u015fitli raporlar vard\u0131.1-3 A\u015f\u0131r\u0131 antibiyotik kullan\u0131m\u0131 ana su\u00e7lu olarak ortaya \u00e7\u0131kt\u0131 ve kullan\u0131m\u0131n\u0131 azaltmak \u00e7\u00f6z\u00fcm olarak g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ancak bu o kadar basit olmayabilir. Antibiyotik kullan\u0131m\u0131n\u0131n azalt\u0131lmas\u0131n\u0131n sorunu \u00e7\u00f6zebilece\u011fi fikri, Birle\u015fik Krall\u0131k h\u00fck\u00fcmetinin House of Lords raporuna1 verdi\u011fi olumlu yan\u0131t\u0131n bir par\u00e7as\u0131yd\u0131, bu yan\u0131t aras\u0131nda kamu bilgilendirme kampanyas\u0131, g\u0131da zincirinde diren\u00e7 g\u00f6zetimi, hastane edinilen enfeksiyonlar i\u00e7in hedefler ve t\u00fcm antibiyotik kullan\u0131m\u0131n\u0131n her y\u00f6n\u00fcn\u00fc ele alan bir \u00fcst d\u00fczey dan\u0131\u015fmanl\u0131k organ\u0131n\u0131n kurulmas\u0131 yer al\u0131yordu. Ancak a\u015f\u0131r\u0131 kullan\u0131m kavram\u0131 \u00e7ok basitle\u015ftirilmi\u015f kan\u0131tlar ortaya koydu, \u00e7\u00fcnk\u00fc..."}
{"_id":"31495049","title":"Unmet needs and depressive symptoms among low--income older adults.","text":"\u00d6nceki ara\u015ft\u0131rmalar, k\u00f6t\u00fcle\u015fen sa\u011fl\u0131k, azalan sosyal etkile\u015fim ve yetersiz finansal kaynaklar\u0131n ya\u015fl\u0131l\u0131kla ili\u015fkili sorunlar i\u00e7in evde ve toplumda tabanl\u0131 hizmetlere olan ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131lanmamas\u0131 ile ili\u015fkili \u00f6nemli depresyon risk fakt\u00f6rleri oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir ve aileler ve arkada\u015flardan sosyal destek ile dindarl\u0131k \u00f6nemli koruyucu fakt\u00f6rler olmu\u015ftur. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, d\u00fc\u015f\u00fck gelirli ya\u015fl\u0131larda evde ve toplumda tabanl\u0131 hizmetlere olan ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131lanmamas\u0131 alg\u0131s\u0131n\u0131n, bu bilinen risk ve koruyucu fakt\u00f6rleri kontrol ederek depresif semptomlarla ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceledik. Toplamda 213 toplulukta ya\u015fayan ya\u015fl\u0131y\u0131, Geriatric Depresyon \u00d6l\u00e7e\u011fi (GDS) kullanarak depresif semptomlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek ve ki\u015fisel yard\u0131m, enstr\u00fcmantal ve \u00e7evresel destek, duygusal destek ve di\u011fer kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131\/destekleyici hizmetler alanlar\u0131nda kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in r\u00f6portaj yapt\u0131k. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7lar\u0131n say\u0131s\u0131 bu ya\u015fl\u0131lar\u0131n depresif semptomlar\u0131yla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde pozitif olarak ili\u015fkiliydi, ancak GDS puanlar\u0131ndaki varyans\u0131n sadece k\u00fc\u00e7\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yordu. Gelecekteki ara\u015ft\u0131rma ve uygulama sonu\u00e7lar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"31514338","title":"A key role for Ctf4 in coupling the MCM2-7 helicase to DNA polymerase alpha within the eukaryotic replisome.","text":"Eukariotik replisom, genom istikrar\u0131n\u0131n kritik bir belirleyicisidir, ancak yap\u0131s\u0131 hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Daha \u00f6nce, bir\u00e7ok d\u00fczenleyici proteinin, mayada replikasyon kolu etraf\u0131nda MCM2-7 helikaz\u0131n\u0131n etraf\u0131nda toplanarak replisom ilerleme kompleksi (RPC) olu\u015fturdu\u011funu bulduk, bu da MCM2-7'yi di\u011fer replisom bile\u015fenlerine ba\u011flayabilir. Burada, RPC'nin, her Okazaki par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131n\u0131 telafi eden DNA polimeraz alfa ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Verilerimiz, RPC'nin GINS ve Ctf4 bile\u015fenlerinden olu\u015fan bir kompleksin, MCM2-7'yi DNA polimeraz alfa ile ba\u011flamak i\u00e7in kritik oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Son zamanlarda, RPC'nin Mrc1 alt biriminin, DNA replikasyon kolu \u00fczerinde sentezlenen \u00f6nde gelen ipli\u011fi sentezleyen DNA polimeraz epsilon ile ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulanlar oldu. G\u00f6steriyoruz ki, hem Ctf4 hem de Mrc1'in eksikli\u011fi olan h\u00fccreler, kromozom replikasyonu s\u0131ras\u0131nda kronik DNA hasar kontrol\u00fcn\u00fcn etkinle\u015fmesiyle kar\u015f\u0131la\u015f\u0131r ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc tamamlayamaz. Bu bulgular, MCM2-7'yi replikatif polimerazlara ba\u011flaman\u0131n, eukariotik kromozom replikasyonunun d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli bir \u00f6zellik oldu\u011funu ve bu s\u00fcrecin ana rol\u00fcn\u00fcn Ctf4 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"31543713","title":"Data analysis methods for detection of differential protein expression in two-dimensional gel electrophoresis.","text":"Son y\u0131llarda mikroarray teknolojisinin geli\u015fimi, istatistik\u00e7iler ve biyoinformatik uzmanlar\u0131n\u0131, farkl\u0131 biyolojik \u00f6rnekleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yeni istatistiksel y\u00f6ntemler geli\u015ftirmeye y\u00f6neltti. Ama\u00e7, binlerce aras\u0131ndan k\u00fc\u00e7\u00fck bir say\u0131da farkl\u0131 ifade edilen geni belirlemektir. Nicel proteomik'te, iki boyutlu jel elektroforesisi ile protein ifade analizi, transkriptomik \u00e7al\u0131\u015fmalarla baz\u0131 benzerlikler g\u00f6sterir. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, farkl\u0131 proteomik veri k\u00fcmeleri \u00fczerinde y\u00fczlerce protein i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan dizi analizi y\u00f6ntemlerini de\u011ferlendirmekti. Az say\u0131da tekrarlamas\u0131na ra\u011fmen, mikroarray'lerin anlaml\u0131 analizi y\u00f6ntemi, ger\u00e7ekten farkl\u0131 ifade edilen proteinleri belirlemede Student'in t testinden daha g\u00fc\u00e7l\u00fc g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu prosed\u00fcr, yanl\u0131\u015f pozitifler nedeniyle zaman kayb\u0131n\u0131 ve yanl\u0131\u015f negatifler nedeniyle bilgi kayb\u0131n\u0131 \u00f6nleyecektir."}
{"_id":"31554917","title":"A clinical approach to circadian rhythm sleep disorders.","text":"Sirkadiyen ritim uyku bozukluklar\u0131, \u00f6ncelikle i\u00e7 sirkadiyen zamanlama sisteminin bozulmas\u0131 veya uyku ve 24 saatlik sosyal ve fiziksel \u00e7evre aras\u0131ndaki zamanlaman\u0131n uyumsuzlu\u011fundan kaynaklanan uykusuzluk ve a\u015f\u0131r\u0131 uyku hali \u015fikayetleriyle karakterizedir. Fizyolojik ve \u00e7evresel fakt\u00f6rlerin yan\u0131 s\u0131ra, maladaptif davran\u0131\u015flar, bir\u00e7ok sirkadiyen ritim uyku bozuklu\u011funun geli\u015fmesinde \u00f6nemli bir rol oynar. Bu inceleme, gecikmi\u015f uyku faz\u0131 bozuklu\u011fu, geli\u015fmi\u015f uyku faz\u0131 bozuklu\u011fu, d\u00fczensiz uyku-uyan\u0131kl\u0131k ritmi, vardiyal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma uyku bozuklu\u011fu ve jet lag bozuklu\u011fu dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli sirkadiyen ritim uyku bozukluklar\u0131n\u0131n klinik yakla\u015f\u0131m\u0131na odaklanacakt\u0131r. Uyku g\u00fcnl\u00fckleri ve bilek aktivite izleme gibi te\u015fhis ara\u00e7lar\u0131, te\u015fhisi do\u011frulamak i\u00e7in s\u0131kl\u0131kla yararl\u0131d\u0131r. Bu durumlar\u0131n geli\u015fmesinde davran\u0131\u015fsal ve \u00e7evresel fakt\u00f6rlerin s\u0131kl\u0131kla yer almas\u0131 nedeniyle, \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir yakla\u015f\u0131m genellikle gereklidir. M\u00fcdahaleler, uyku hijyeni e\u011fitimi, parlak \u0131\u015f\u0131\u011fa zamanlanm\u0131\u015f maruz kalma ve g\u00fcn\u00fcn yanl\u0131\u015f zaman\u0131nda parlak \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131n ka\u00e7\u0131n\u0131lmas\u0131 ile birlikte, melatonin gibi farmakolojik yakla\u015f\u0131mlar\u0131 i\u00e7erir. Bununla birlikte, melatoninin sirkadiyen ritim uyku bozukluklar\u0131n\u0131n tedavisinde FDA taraf\u0131ndan onaylanm\u0131\u015f bir kullan\u0131m alan\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 belirtilmelidir."}
{"_id":"31560225","title":"SIVrcm infection of macaques.","text":"\u00d6nceki bir raporda, Gabon'da bir evcil Red-Capped Mangabey (RCM) hayvan\u0131nda bulunan ayr\u0131 bir primat lentiviri olan SIVrcm'nin izolasyonu ve karakterizasyonu hakk\u0131nda bildirdik. SIVrcm, HIV-1 ve HIV-2\/SIV ailelerinden farkl\u0131 bir primat lentiviri grubudur. Bu raporda, ek in vitro \u00e7o\u011faltma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve SIVrcm enfeksiyonunun maymunlarda elde edilen sonu\u00e7lar\u0131 sunulmaktad\u0131r. SIVrcm, Molt 4 Clone 8 h\u00fccrelerinde ve rhesus ve insan PBMC'lerde az sitopatik etkiye neden olur. Canl\u0131 organizmada, SIVrcm, 200 g\u00fcn sonra rhesus maymunlar\u0131nda ve bir y\u0131l sonra cynomolgous maymunlar\u0131nda patogenik de\u011fildir, ancak her iki maymunda kronik bir enfeksiyona neden olur."}
{"_id":"31562330","title":"Integrating nutrition security with treatment of people living with HIV: lessons from Kenya.","text":"\n## Arka Plan\nHIV pozitif bireylerin artan kalori ihtiya\u00e7lar\u0131, tedavi yan etkileri (malnutrasyonla k\u00f6t\u00fcle\u015febilen ancak beslenme deste\u011fiyle hafifletilebilen) ve buna ba\u011fl\u0131 olarak uyumu azalmas\u0131 ve olas\u0131 artan ila\u00e7 direnci, antiretroviral tedavi alan HIV'li bireylerin beslenme g\u00fcvenli\u011fini g\u00fc\u00e7lendirmeye y\u00f6nelik daha iyi m\u00fcdahalelerin geli\u015ftirilmesi i\u00e7in hakl\u0131 gerek\u00e7eler sunmaktad\u0131r.\n\n## Ama\u00e7\nAntiretroviral tedavi alan HIV'li bireylerin beslenme g\u00fcvenli\u011fini g\u00fc\u00e7lendirmeye y\u00f6nelik m\u00fcdahalelerle ilgili temel faydalar\u0131 ve zorluklar\u0131 vurgulamak.\n\n## Y\u00f6ntemler\n2005'in sonlar\u0131 ve 2006'n\u0131n ba\u015flar\u0131nda, Bat\u0131 Kenya'da HIV'li bireyler i\u00e7in \u00fccretsiz antiretroviral tedavi sa\u011flanmas\u0131 ile ba\u011flant\u0131l\u0131 k\u0131sa s\u00fcreli bir beslenme m\u00fcdahalesi \u00fczerine niteliksel ara\u015ft\u0131rmalar yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7lar\nTedavi rejimlerine ba\u011fl\u0131 olarak beslenme program\u0131na kat\u0131lan hastalar, ila\u00e7lar\u0131na daha iyi uyduklar\u0131n\u0131, daha az yan etki ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131 ve artan i\u015ftahlar\u0131n\u0131 daha iyi kar\u015f\u0131layabildiklerini kendili\u011finden bildirdiler. \u00c7o\u011fu m\u00fc\u015fteri, besin takviyesi ve tedavinin birle\u015ftirildi\u011fi programlara kat\u0131l\u0131rken kilo ald\u0131klar\u0131n\u0131, fiziksel g\u00fc\u00e7lerini geri kazand\u0131klar\u0131n\u0131 ve AIDS'in etkisinde kalan topluluklarda i\u015f faaliyetlerine geri d\u00f6nd\u00fcklerini kendili\u011finden bildirdiler. Bu iyile\u015ftirmeler, aile ve topluluktan artan deste\u011fin kataliz\u00f6r\u00fc olarak g\u00f6r\u00fcld\u00fc.\n\n## Sonu\u00e7\nBu bulgular, AIDS epidemisinin kronik beslenme g\u00fcvensizli\u011fiyle birlikte var oldu\u011fu ortamlarda daha b\u00fct\u00fcnc\u00fcl ve kapsaml\u0131 bir yan\u0131t \u00e7a\u011fr\u0131lar\u0131n\u0131n daha fazla somut kan\u0131t\u0131 sa\u011flamaktad\u0131r. HIV'li bireyler i\u00e7in k\u0131sa s\u00fcreli beslenme deste\u011finden topluluklar\u0131 etkileyen uzun vadeli ge\u00e7im g\u00fcvenli\u011fi programlar\u0131na k\u00f6pr\u00fc kurman\u0131n yollar\u0131n\u0131 netle\u015ftirmek i\u00e7in gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar gereklidir. Bu \u00e7ok disiplinli ara\u015ft\u0131rmalar, tar\u0131m ve sa\u011fl\u0131k sekt\u00f6rlerinin bu ortamlarda birlikte hareket etmesini gerektirecektir."}
{"_id":"31564409","title":"Acylated and desacyl ghrelin stimulate lipid accumulation in human visceral adipocytes","text":"Ama\u00e7lar: Oreksijenik hormon ghrelin, esas olarak iki formda dola\u015f\u0131r: asil ve asilsiz ghrelin. Obezite ve obezite ile ili\u015fkili tip 2 diyabet (T2D) \u00fczerinde ghrelin formlar\u0131n\u0131n etkisini ve asil ve asilsiz ghrelinin insanlarda adipogenez kontrol\u00fc \u00fczerindeki potansiyel rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirdik. Y\u00f6ntemler: 80 bireyde farkl\u0131 ghrelin formlar\u0131n\u0131n plazma konsantrasyonlar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Omental adipoz dokuda ghrelin resept\u00f6r\u00fc (b\u00fcy\u00fcme hormonu salg\u0131lat\u0131c\u0131 resept\u00f6r\u00fc, GHS-R) ifadesi, bat\u0131 blot ve imm\u00fcnohistokimya ile analiz edildi ve asil ghrelin ve asilsiz ghrelin (0,1-1000 pmol\/l) adipogenez \u00fczerindeki etkisi, omental adipositlerde in vitro olarak belirlendi. Sonu\u00e7lar: Obezite ve obezite ile ili\u015fkili T2D'de asil ghrelinin dola\u015f\u0131m konsantrasyonlar\u0131 artt\u0131, ancak asilsiz ghrelin seviyeleri d\u00fc\u015ft\u00fc. V\u00fccut kitle indeksi, bel \u00e7evresi, ins\u00fclin ve HOMA (homeostaz modeli de\u011ferlendirmesi) indeksi, asil ghrelin seviyeleri ile pozitif korelasyon g\u00f6sterdi. Obez bireyler, omental adipoz dokuda GHS-R proteini ifadesinde azalma g\u00f6sterdi. Omental adipositlerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda, hem asil hem de asilsiz ghrelinin inceltilmesi, PPAR\u03b3 (peroksizom proliferat\u00f6r aktif resept\u00f6r\u00fc \u03b3) ve SREBP1 (sterol d\u00fczenleyici eleman ba\u011flay\u0131c\u0131 protein-1) mRNA seviyelerinin yan\u0131 s\u0131ra, \u00e7e\u015fitli ya\u011f depolama ile ili\u015fkili proteinlerin, \u00f6rne\u011fin, asetil-CoA karboksilaz, ya\u011f asidi sintaz, lipoprotein lipaz ve perilipin'in seviyelerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Sonu\u00e7 olarak, her iki ghrelin formu, h\u00fccre i\u00e7i ya\u011f birikimini uyard\u0131. Sonu\u00e7: Hem asil hem de asilsiz ghrelin, insan kar\u0131n ya\u011f h\u00fccrelerinde ya\u011f birikimini uyar\u0131r. Asil ghrelinin kar\u0131n ya\u011f h\u00fccreleri \u00fczerindeki lipogenik etkisi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, obez bireylerde dola\u015f\u0131m konsantrasyonlar\u0131n\u0131n bildirilen art\u0131\u015f\u0131, obezitede a\u015f\u0131r\u0131 ya\u011f birikimine katk\u0131da"}
{"_id":"31591262","title":"Significant correlation between LKB1 and LGR5 gene expression and the association with poor recurrence-free survival in rectal cancer after preoperative chemoradiotherapy","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, yerel olarak geli\u015fmi\u015f rektum kanseri olan hastalarda preoperatif kemoterapi ve radyoterapi (CRT) tedavisi sonras\u0131 klinik sonu\u00e7larla LKB1 ve LGR5 gen ifade d\u00fczeylerinin ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. 52 yerel olarak geli\u015fmi\u015f rektum kanseri hastas\u0131nda preoperatif CRT tedavisi sonras\u0131 kal\u0131nt\u0131 kanser h\u00fccreleri elde edildi. Formalin ile sabitlenmi\u015f, parafinle g\u00f6m\u00fcl\u00fc \u00f6rneklerden toplam RNA, mikrodiseksiyon y\u00f6ntemiyle izole edildi. LKB1 ve LGR5 gen ifade d\u00fczeyleri, ger\u00e7ek zamanl\u0131 ters transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu ve imm\u00fcnohistokimya y\u00f6ntemleriyle \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca, in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar, radyasyondan sonra LKB1, LGR5 ve PRKAA1 (AMPK) gen ifade d\u00fczeylerindeki ard\u0131\u015f\u0131k de\u011fi\u015fiklikleri incelemek amac\u0131yla kolon kanseri h\u00fccre hatlar\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Verilerimiz, k\u00f6t\u00fc patolojik yan\u0131t ve t\u00fcm\u00f6r tekrar\u0131 olan hastalar\u0131n \u00f6rneklerinde LKB1 ve LGR5 gen ifade d\u00fczeylerinin, bu \u00f6zelliklere sahip olmayanlara k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek oldu\u011funu (P < 0.05) ve CRT sonras\u0131 LKB1 ve LGR5 gen ifade d\u00fczeyleri aras\u0131nda \u00f6nemli bir pozitif korelasyon oldu\u011funu (Spearman\u2019\u0131n \u03c1: 0.429, P = 0.0023) g\u00f6stermektedir. Her iki LKB1 ve LGR5 geninin y\u00fcksek ifade d\u00fczeylerine sahip hastalar, di\u011fer gruba k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck tekrarlamadan \u00f6zg\u00fcr hayatta kalma oran\u0131na sahipti (P = 0.0055, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 1.39\u201311.08). Son olarak, in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar, radyasyondan sonra LKB1, LGR5 ve PRKAA1 aras\u0131nda benzer bir ard\u0131\u015f\u0131k gen ifade deseni oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, LKB1 ve LGR5 ifadelerinin CRT direncine dahil olabilece\u011fini ve bu nedenle yerel olarak geli\u015fmi\u015f rektum kanseri olan hastalarda preoperatif CRT tedavisi sonras\u0131 t\u00fcm\u00f6r tekrar\u0131na katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"31612088","title":"Evaluating the impact of pharmacists in mental health: a systematic review.","text":"Mental hastal\u0131kl\u0131 hastalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmeye y\u00f6nelik \u00e7abalar, \u00e7e\u015fitli sa\u011fl\u0131k uzmanlar\u0131n\u0131n becerilerini i\u015fbirlik\u00e7i bak\u0131m modellerine entegre etmeyi s\u0131kl\u0131kla i\u00e7eriyor. 30 y\u0131ldan fazla bir s\u00fcredir, klinik eczac\u0131lar bu bak\u0131m modellerine e\u011fitmen, dan\u0131\u015fman veya sa\u011flay\u0131c\u0131 olarak katk\u0131da bulunuyorlar. Bu sistematik inceleme, 1972-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda eczac\u0131lar\u0131n ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerindeki etkisini inceleyen t\u0131bbi literat\u00fcr\u00fcn miktar\u0131n\u0131 ve kalitesini de\u011ferlendiriyor. Yakla\u015f\u0131k 35 yay\u0131n, klinik eczac\u0131lar\u0131n bu ba\u011flamda rollerini tan\u0131mlarken, sadece 16's\u0131 de\u011ferlendirme ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma i\u00e7in yeterli bilimsel sa\u011flaml\u0131\u011fa sahipti. 16 \u00e7al\u0131\u015fma, hastanede ve poliklinik ortamlar\u0131 aras\u0131nda e\u015fit olarak b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fc ve \u00e7e\u015fitli sa\u011fl\u0131k kurulu\u015flar\u0131nda (\u00f6rne\u011fin, Sava\u015f Gazileri Bakanl\u0131\u011f\u0131, sa\u011fl\u0131k sigorta kurulu\u015flar\u0131, topluluk ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 klinikleri ve huzurevleri) ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015fti. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131n dokuz tanesi, eczac\u0131lar\u0131n tedavi \u00f6nerileri ve hasta e\u011fitimi sa\u011flama rollerini inceledi, be\u015f tanesi eczac\u0131lar\u0131 sa\u011flay\u0131c\u0131 olarak (tan\u0131 yazma yetkisiyle) \u00f6ne \u00e7\u0131kard\u0131 ve kalan iki tanesi psikiyatrik personelin e\u011fitimine eczac\u0131lar\u0131n etkisini tan\u0131mlad\u0131. 16 \u00e7al\u0131\u015fmadan alt\u0131's\u0131 ileri d\u00f6n\u00fckt\u00fc, ancak bunlardan sadece \u00fc\u00e7\u00fc hastalar veya tesisler i\u00e7in rastgelele\u015ftirme prosed\u00fcr\u00fc uygulad\u0131. Toplamda, 16 \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 olumlu oldu, sonu\u00e7lar\u0131, re\u00e7ete uygulamalar\u0131n\u0131, hasta memnuniyetini ve kaynak kullan\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ne yaz\u0131k ki, \u00e7o\u011fu ara\u015ft\u0131rma k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6l\u00e7ekliydi ve \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131m\u0131ndaki \u00f6nemli s\u0131n\u0131rlamalar daha fazla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmay\u0131 engelledi. Ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 bak\u0131m ortamlar\u0131nda eczac\u0131lar\u0131n uzun ge\u00e7mi\u015fi ve anekdot ba\u015far\u0131s\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, ek \u00e7ok merkezli maliyet etkinli\u011fi denemeleri, psikiyatrik eczac\u0131lar\u0131n rol\u00fcn\u00fc daha da desteklemek i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"31616203","title":"Multicenter phase II study of lapatinib in patients with brain metastases from HER2-positive breast cancer.","text":"AMA\u00c7 HER2+ meme kanseri olan hastalar\u0131n \u00fc\u00e7te biri beyin metastazlar\u0131 geli\u015ftirir. Ba\u015fka bir tedavi se\u00e7ene\u011fi son derece s\u0131n\u0131rl\u0131 olan ve kraniyal radyasyon sonras\u0131 merkezi sinir sistemi (CNS) ilerlemesi olan hastalar i\u00e7in \u00f6nemli bir klinik zorluktur. Lapatinib, epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc\/HER2 inhibit\u00f6r\u00fc, k\u00fc\u00e7\u00fck bir faz 2 \u00e7al\u0131\u015fmada CNS lezyonlar\u0131nda gerileme ile ili\u015fkilendirildi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, lapatinibin CNS aktivitesini daha da de\u011ferlendirmek i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma daha sonra, lapatinibde ilerleme olan hastalar\u0131n lapatinib ve capecitabine kombinasyonunu almalar\u0131na izin vermek i\u00e7in de\u011fi\u015ftirildi.\n\nDENEY\u0130M\u0130N TASARIMI Elveri\u015fli hastalar HER2+ meme kanseri, ilerleyici beyin metastazlar\u0131, daha \u00f6nce trastuzumab ve kraniyal radyoterapi ge\u00e7mi\u015fi olan ki\u015filerdi. Ana son nokta, steroid kullan\u0131m\u0131nda art\u0131\u015f olmamas\u0131, ilerleyici n\u00f6rolojik belirtiler ve semptomlar veya ekstra-CNS hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ilerlemesi olmaks\u0131z\u0131n CNS lezyonlar\u0131n\u0131n (%50 veya daha fazla) hacimsel azalt\u0131lmas\u0131 olarak tan\u0131mlanan CNS objektif yan\u0131t\u0131yd\u0131.\n\nSONU\u00c7lar \u00c7al\u0131\u015fmaya 242 hasta girdi. Lapatinib'e kar\u015f\u0131 CNS objektif yan\u0131tlar\u0131 olan hastalar %6'da g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Ke\u015fifsel bir analizde, CNS lezyonlar\u0131nda %20 veya daha fazla hacimsel azalma ya\u015fayan hastalar\u0131n %21'i bulundu. Hacimsel azalma ile progresif serbest hayatta kalma ve n\u00f6rolojik belirtilerin ve semptomlar\u0131n iyile\u015fmesi aras\u0131nda bir ili\u015fki g\u00f6zlemlendi. 50 de\u011ferlendirilebilir hastadan olu\u015fan lapatinib ve capecitabine uzant\u0131s\u0131na girenlerin %20'si CNS objektif yan\u0131t ya\u015fad\u0131 ve %40'\u0131 CNS lezyonlar\u0131nda %20 veya daha fazla hacimsel azalma ya\u015fad\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR Bu \u00e7al\u0131\u015fma, lapatinibin s\u0131n\u0131rl\u0131 CNS antitumor aktivitesini do\u011frular. Lapatinib ve capecitabine kombinasyonu ile ek yan\u0131tlar g\u00f6zlemlendi. HER2+ meme kanseri hastalar\u0131nda CNS metastazlar\u0131 i\u00e7in lapatinib temelli rejimlerin daha fazla ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 gerekmektedir."}
{"_id":"31624828","title":"Control of signaling-mediated clearance of apoptotic cells by the tumor suppressor p53","text":"\u00d6l\u00fcmc\u00fcl h\u00fccrelerin verimsiz temizlenmesi, \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f iltihaplanma ve otoimm\u00fcn durumlar gibi anormal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerine yol a\u00e7abilir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 p53'\u00fcn, hedefi Death Domain1\u03b1 (DD1\u03b1) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla apoptoz h\u00fccrelerinin sinyalle\u015ftirilmi\u015f fagositozunu kontrol etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu, p53'\u00fcn hem proapoptotik yolu hem de postapoptotik olaylar\u0131 te\u015fvik etti\u011fini ima ediyor. DD1\u03b1, apoptoz h\u00fccreleri ve makrofajlar aras\u0131ndaki h\u00fccresel birle\u015fmelerde homofilik intermolek\u00fcler etkile\u015fime giren bir kaplama ligan\u0131 veya resept\u00f6r\u00fc gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, di\u011fer tipik at\u0131k al\u0131c\u0131 resept\u00f6rlerinden farkl\u0131 olarak, \u00f6l\u00fc h\u00fccrelerin y\u00fczeyinde fosfatidilserin tan\u0131r. DD1\u03b1'n\u0131n eksikli\u011fi olan fareler, in vivo \u00f6l\u00fc h\u00fccrelerin temizlenmesinde kusurlar g\u00f6sterdi, bu da ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bozuklu\u011funa i\u015faret eden \u00e7oklu organ hasar\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Bu nedenle, p53 taraf\u0131ndan tetiklenen DD1\u03b1 ifadesi, h\u00fccre cesetlerinin kal\u0131c\u0131 olmas\u0131n\u0131 \u00f6nler ve hassas ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerinin verimli olu\u015fumunu sa\u011flar."}
{"_id":"31634628","title":"Circulating tumor DNA as a non-invasive substitute to metastasis biopsy for tumor genotyping and personalized medicine in a prospective trial across all tumor types.","text":"H\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 t\u00fcm\u00f6r DNA's\u0131 (ctDNA), invazif t\u00fcm\u00f6r biyopsilerinden elde edilen molek\u00fcler bilgilere benzer bilgiler sa\u011flayarak ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f t\u0131p i\u00e7in invazif olmayan tan\u0131 testlerini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lacak potansiyele sahiptir. SHIVA deneme II a\u015famas\u0131, histolojiye ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, \u00f6nceki \u00e7oklu somatik mutasyon taramas\u0131na dayanarak hedefli terap\u00f6tiklere hastalar\u0131 e\u015fle\u015ftirir. ctDNA'n\u0131n bu denemede yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in, yan \u00e7al\u0131\u015fma olarak, 34 hastada, 18 farkl\u0131 t\u00fcm\u00f6r t\u00fcr\u00fcn\u00fc kapsayan, 46 geni ve COSMIC veritaban\u0131nda daha fazla 6800 mutasyonu tarayan \u00e7oklu sonraki nesil dizileme paneli kullan\u0131larak plazma DNA'da de novo somatik mutasyonlar\u0131n tespitini metastaz biyopsilerine kar\u015f\u0131 yapt\u0131k. 27 hastada, 29'dan 28'i (97%) metastaz biyopsilerinde tespit edilen mutasyonlar, e\u015fle\u015fen ctDNA'da tespit edildi. Bu 27 hastadan biri, ctDNA'da sadece bir ek mutasyon bulundu. Di\u011fer yedi hastada, metastaz biyopsisinden mutasyon tespitinin yetersiz biyopsi materyali nedeniyle ba\u015far\u0131s\u0131z oldu\u011fu, ancak t\u00fcm plazma DNA \u00f6rneklerinde ba\u015far\u0131l\u0131 oldu\u011fu ve \u00fc\u00e7 potansiyel tedavi edilebilir mutasyon sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu sonu\u00e7lar, ctDNA analizinin, maliyetli, zararl\u0131 ve uzun s\u00fcreli olan metastaz biyopsilerinin alternatifini veya yerini, t\u00fcm\u00f6r genetik i\u00e7eri\u011fine dayal\u0131 ki\u015fiselle\u015ftirilmi\u015f terapiler se\u00e7mek i\u00e7in, herhangi bir t\u00fcm\u00f6r t\u00fcr\u00fc ve metastaz yeri i\u00e7in \u00e7oklu mutasyon tespitinde alabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"31682248","title":"TGF-beta suppresses tumor progression in colon cancer by inhibition of IL-6 trans-signaling.","text":"TGF-beta sinyalizasyonundaki de\u011fi\u015fiklikler, kolon kanseri konusunda bildirilmi\u015ftir, ancak molek\u00fcler sonu\u00e7lar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Transjenik fareler \u00fczerinde TGF-beta veya dominant negatif TGF-betaRII'yi a\u015f\u0131r\u0131 ifade ederek, deneysel kolon kanseri modelinde, histoloji ve y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc kromoendoskopi sistemi ile belirlenen, t\u00fcm\u00f6r i\u00e7inde bulunan T lenfositlerindeki TGF-beta sinyalizasyonunun, d\u00fczensiz epitel h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesini kontrol etti\u011fini g\u00f6sterdik. Molek\u00fcler d\u00fczeyde, T h\u00fccrelerindeki TGF-beta sinyalizasyonu, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde STAT-3'\u00fcn aktivitesini, IL-6 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla d\u00fczenledi. IL-6 sinyalizasyonu, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinden kaynaklanan \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr IL-6R'yi gerektirir, de\u011fil de membran ba\u011fl\u0131 IL-6R'yi ve bu TGF-beta'ya ba\u011fl\u0131 IL-6 trans-sinyalizasyonunun bask\u0131lanmas\u0131, t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini in vivo'da \u00f6nledi. Birlikte, verilerimiz, kolon kanseri konusunda TGF-beta sinyalizasyonu hakk\u0131nda yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunar ve TGF-beta'ya ba\u011fl\u0131 IL-6 trans-sinyalizasyonunun inhibisyonu temelli yeni kolon kanseri tedavi yakla\u015f\u0131mlar\u0131 \u00f6nerir."}
{"_id":"31715818","title":"New opportunities: the use of nanotechnologies to manipulate and track stem cells.","text":"Nanoteknolojiler, k\u00f6k h\u00fccreleri \u00f6l\u00e7mek, anlamak ve manip\u00fcle etmek i\u00e7in yararl\u0131 olabilecek yeni ortaya \u00e7\u0131kan platformlard\u0131r. \u00d6rnekler aras\u0131nda, k\u00f6k h\u00fccre etiketleme ve in vivo izleme i\u00e7in manyetik nanopartik\u00fcller ve kuantum noktalar\u0131; h\u00fccre i\u00e7i gen\/oligon\u00fckleotit ve protein\/peptit teslimat\u0131 i\u00e7in nanopartik\u00fcller, karbon nanot\u00fcpler ve polypleksler; ve k\u00f6k h\u00fccre farkl\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131 ve nakli i\u00e7in m\u00fchendislik yap\u0131lm\u0131\u015f nanometre \u00f6l\u00e7e\u011fi destekler yer al\u0131r. Bu inceleme, k\u00f6k h\u00fccre izleme, farkl\u0131la\u015ft\u0131rma ve nakli i\u00e7in nanoteknolojilerin kullan\u0131m\u0131n\u0131 inceler. Ayr\u0131ca, yararl\u0131l\u0131klar\u0131 ve sitotoksisiteyle ilgili olas\u0131 endi\u015feleri tart\u0131\u015f\u0131r\u0131z."}
{"_id":"31761981","title":"The emergence of order in the Drosophila pupal retina.","text":"Pupada, uzun menzilli d\u00fczen, otonom geli\u015fen ommatidilerin olu\u015fturdu\u011fu Drosophila g\u00f6z\u00fcne dayat\u0131l\u0131r. Bu amaca ula\u015fmak i\u00e7in sekiz ek h\u00fccre tipi ortaya \u00e7\u0131kar: birincil, ikincil ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fcl pigment h\u00fccreleri ve d\u00f6rt tane bristle olu\u015fturan h\u00fccre. Bu h\u00fccreler, ommatidiler aras\u0131nda i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7en bir \u0131zgara olu\u015fturur. Izgara, kom\u015fu ommatidileri hizalamak i\u00e7in fazla h\u00fccrelerin \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131yla daha da incelir. Son kan\u0131tlar, larval geli\u015fimde yerel temaslar\u0131n h\u00fccre kaderini y\u00f6nlendirdi\u011fini g\u00f6stermektedir. Pupal geli\u015fimde de ayn\u0131 g\u00f6r\u00fcnmektedir: bir h\u00fccre di\u011fer h\u00fccrelerle yapt\u0131\u011f\u0131 temaslar, o h\u00fccreye d\u00f6n\u00fc\u015fece\u011fi h\u00fccre tipini tahmin eder. Bir ommatidideki \u00f6n veya arka konik h\u00fccrelerle temas eden h\u00fccreler, her zaman birincil pigment h\u00fccrelerine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr. Farkl\u0131 ommatidilerden birincil pigment h\u00fccreleriyle temas eden h\u00fccreler, ikincil ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fcl pigment h\u00fccrelerine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr. Bristle geli\u015fimi, ommatidiyel geli\u015fmeden bir\u00e7ok y\u00f6nden farkl\u0131d\u0131r. Her bristle grubunun d\u00f6rt h\u00fccresi, tek bir kurucu h\u00fccrenin do\u011frudan soyundan gelen gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcr. Erken farkl\u0131la\u015fmalar\u0131nda, \u00e7evredeki ommatidiyel h\u00fccrelerle stereotip temaslar yapmazlar, ancak bristle grubunda \u00f6zel temaslar yaparlar. \u00c7evresindeki ommatidilerden farkl\u0131 olarak, bristlerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131 g\u00f6z\u00fcn merkezinden kenarlar\u0131na do\u011fru yay\u0131l\u0131r. Programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn iki a\u015famas\u0131nda h\u00fccreler \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131rken, bristlerin son pozisyonlar\u0131na getirilir. Izgaradaki t\u00fcm h\u00fccreler nihai pozisyonlar\u0131na ula\u015ft\u0131\u011f\u0131nda, her h\u00fccre tipine \u00f6zg\u00fc yap\u0131lar \u00fcretilerek ikinci bir retinal geli\u015fim a\u015famas\u0131 ba\u015flar. Bu makale, pupal geli\u015fimdeki bu \u00e7e\u015fitli a\u015famalar\u0131 takip eder ve yerel h\u00fccre-h\u00fccre temaslar\u0131n\u0131n i\u015flevsel bir retina i\u00e7in gerekli h\u00fccreleri nas\u0131l \u00fcretti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"31803596","title":"Gene expression analysis by cDNA microarray in oral squamous cell carcinoma.","text":"ARKA PLAN Oral squamous h\u00fccre kanseri (OSCC), insan kanserlerinin yayg\u0131n bir t\u00fcr\u00fcd\u00fcr, ancak bu maligniteyi belirleyen molek\u00fcler mekanizmalar hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. OSCC'yi anlamak i\u00e7in kapsaml\u0131 gen ifadesi profillemesi esast\u0131r. Y\u00d6NTEMLER cDNA mikroarray'i, dokuz OSCC hastas\u0131nda 16.617 genin ifade kal\u0131plar\u0131n\u0131 analiz etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR T\u00fcm vakalarda ifade de\u011fi\u015fiklikleri g\u00f6steren 47 gen \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Bu 47 genin ontolojisi, 10 kategoriye ayr\u0131ld\u0131. Mikroarray verilerini do\u011frulamak i\u00e7in, TGFBI, FADD ve DUSP1 gibi genlerin ifadesi, ters transkriptaz-polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) ile analiz edildi. Hierar\u015fik k\u00fcmeleme analizi ile dokuz vaka iki k\u00fcmeye ayr\u0131ld\u0131. SONU\u00c7lar Bu 47 genin, a\u011f\u0131z squamous h\u00fccre kanseri olu\u015fumunda i\u015flevsel bir \u00f6neme sahip oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fclmektedir. Ayr\u0131ca, k\u00fcmeleme analizi ile elde edilen gen ifade kal\u0131plar\u0131n\u0131n, farkl\u0131la\u015fma derecelerini temsil edebilece\u011fi de \u00f6ne s\u00fcr\u00fclmektedir. Ameliyat sonras\u0131 iyile\u015fme olays\u0131zd\u0131 ve hastalar ameliyat sonras\u0131 t\u00fcm\u00f6rden kurtuldu. Gelecekte, mikroarray i\u00e7in vaka say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131 ve her vakan\u0131n uzun s\u00fcreli g\u00f6zlem alt\u0131nda daha ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak incelenmesi durumunda, bu 5 y\u0131ll\u0131k hayatta kalma oranlar\u0131 verileri eklenebilir. Bu sayede, OSCC'nin malignitesini bu gen ifade kal\u0131plar\u0131 ile temsil etmek m\u00fcmk\u00fcn olabilir."}
{"_id":"31834381","title":"Risk factors associated with symptoms of gastroesophageal reflux.","text":"\n# Arka Plan\n\nGastro\u00f6zofageal refl\u00fc hastalar\u0131na genellikle ya\u015fam tarzlar\u0131nda de\u011fi\u015fiklik yapmalar\u0131 talimat\u0131 verilmesine ra\u011fmen, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde refl\u00fc i\u00e7in n\u00fcfus temelli verilerin eksikli\u011fi vard\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler\n\nOlmsted County, Minnesota'daki n\u00fcfusun rastgele bir ya\u015f ve cinsiyet stratifiye edilmi\u015f \u00f6rnekleminde \u00e7apraz kesitli bir \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. 25-74 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki sakinlere, refl\u00fc semptomlar\u0131n\u0131 ve potansiyel risk fakt\u00f6rlerini \u00f6l\u00e7en ge\u00e7erli bir kendili\u011finden raporlama anketini posta yoluyla g\u00f6nderdik. Potansiyel risk fakt\u00f6rleri ile ili\u015fkili refl\u00fc semptomlar\u0131 (kalp yanmas\u0131 veya asit geri ak\u0131\u015f\u0131) i\u00e7in lojistik regresyon kullan\u0131larak olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131 (OR) ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI) hesapland\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\n\nToplamda, 2.118 uygun kat\u0131l\u0131mc\u0131n\u0131n 1.524'\u00fc (72%) yan\u0131t verdi. V\u00fccut kitle indeksi >30 kg\/m2 (OR = 2,8; CI, 1,7-4,5), an\u0131nda aile \u00fcyesi kalp yanmas\u0131 veya \u00f6zefagus veya mide hastal\u0131\u011f\u0131 olan (OR = 2,6; CI, 1,8-3,7), ge\u00e7mi\u015fte sigara i\u00e7en (OR = 1,6; CI, 1,1-2,3), haftada yedi i\u00e7ki ve \u00fczeri t\u00fcketen (OR = 1,9; CI, 1,1-3,3) ve psikososyal semptom kontrol listesi puan\u0131 daha y\u00fcksek (birim ba\u015f\u0131na OR = 1,4; CI, 1,3-1,6) s\u0131k (haftada en az bir kez) refl\u00fc semptomlar\u0131 ile ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkili bulundu.\n\n# Sonu\u00e7\n\nObezite, gastro\u00f6zofageal refl\u00fc i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr, ancak a\u011f\u0131rl\u0131k azalt\u0131m\u0131n\u0131n faydas\u0131 hen\u00fcz kan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Aile tarihinin de bir risk fakt\u00f6r\u00fc olmas\u0131, bu bozuklu\u011fun genetik bir bile\u015fen olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"31844040","title":"A mathematical investigation of the effects of inhibitor therapy on three putative phosphorylation cascades governing the two-component system of the agr operon.","text":"\u0130ki bile\u015fen sistemleri (TCS'ler), bakterilerin belirli d\u0131\u015f sinyalleri alg\u0131lamak ve h\u00fccre i\u00e7inde bir fosforilasyon kaskad\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak uygun bir yan\u0131t vermek i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r. Staphylococcus aureus bakterisinde bulunan agr operonunun TCS'si, h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fim mekanizmas\u0131 olan k\u00fcm\u00fclatif alg\u0131lama olarak bilinen bir d\u00fczenleyici s\u00fcre\u00e7te rol oynar. S. aureus bu \"bilgi\"yi manip\u00fcle ederek, enfeksiyonu te\u015fvik etmek i\u00e7in gerekli olan \u00e7e\u015fitli eksotoksin vir\u00fclans fakt\u00f6rlerinin \u00fcretimini koordine eder. Bu nedenle, bu s\u00fcrecin tam olarak nas\u0131l \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlamak \u00f6nemlidir. \u00dc\u00e7 farkl\u0131 fosforilasyon kaskad\u0131n\u0131 i\u00e7eren agr operonunun modellerini sunuyoruz, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu kaskad\u0131n tam do\u011fas\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Say\u0131sal ve asimptotik teknikler kullanarak, her bir kaskad \u00fczerinde inhibit\u00f6r terapisi etkilerini inceliyoruz. Bu terapi y\u00f6nteminin potansiyel etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in uygun deneysel verilerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayacak sonu\u00e7lar sunuyoruz. Ayr\u0131ca, burada sunulan TCS modelleri, TCS'lerin bakteriyel krall\u0131\u011f\u0131n genelinde yayg\u0131n olarak korunmas\u0131 nedeniyle geni\u015f bir \u00f6neme sahiptir."}
{"_id":"31851367","title":"Coregulators in nuclear estrogen receptor action: from concept to therapeutic targeting.","text":"Estrojenler, geni\u015f bir yelpazede hedef dokular\u0131n b\u00fcy\u00fcmesi, farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve fizyolojik i\u015flevleri \u00fczerinde anahtar d\u00fczenleyicilerdir, bunlar aras\u0131nda erkek ve kad\u0131n \u00fcreme organlar\u0131, meme ve iskelet, sinir, kardiyovask\u00fcler, sindirim ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemleri bulunur. Bu estrojenlerin biyolojik faaliyetlerinin \u00e7o\u011fu, genetik olarak farkl\u0131 iki resept\u00f6r olan ERalfa ve ERbeta arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla arac\u0131l\u0131k edilir, bunlar hormon ind\u00fcklenebilir transkripsiyon fakt\u00f6rleri olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Ge\u00e7ti\u011fimiz on y\u0131lda, ER'lere (estrojen resept\u00f6rleri) \u00e7ekirdek d\u00fczenleyici proteinlerin rekrut edilmesinin, ER'nin transkripsiyonel ve biyolojik faaliyetleri i\u00e7in gerekli oldu\u011fu giderek daha net hale geldi. Bu \"koaktivat\u00f6r\" kompleksleri, ER'lerin uygun \u015fekilde yan\u0131tlamas\u0131n\u0131 sa\u011flar: 1) hormonlara veya farmakolojik liganlara, 2) ekstrasel ve intrinsel sinyalleri yorumlamaya, 3) kromatin kondansasyon s\u00fcrecini katalize etmeye ve 4) hedef gen promot\u00f6rlerinde genel transkripsiyon makinesine ileti\u015fim kurmaya. Ayr\u0131ca aktivasyon proteinlerinin yan\u0131 s\u0131ra, fizyolojik veya farmakolojik ba\u011flamlarda ER aktivitesini d\u00fczenleyen negatif d\u00fczenleyiciler olarak i\u015flev g\u00f6ren \u00e7ekirdek bask\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, ER'nin eyleminde ek bir karma\u015f\u0131kl\u0131k katman\u0131 sa\u011flar. Bu inceleme ayr\u0131ca, ER-koaktivat\u00f6r etkile\u015fimlerine hedefleyen ila\u00e7 ajanlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesi i\u00e7in yap\u0131lan mevcut \u00e7abalar\u0131, estrojenle ili\u015fkili patolojilerin tedavisi i\u00e7in ila\u00e7lar olarak sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"31882215","title":"Autophagy and mTORC1 regulate the stochastic phase of somatic cell reprogramming","text":"\nBiz, d\u00f6rt yeniden programlama fakt\u00f6r\u00fc (Sox2, Oct4, Klf4 ve c-Myc) ile, k\u0131saca 4F olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z, fareli fibroblastlar\u0131n ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelere yeniden programlanmas\u0131n\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ind\u00fckledi\u011fimizi a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu s\u00fcre\u00e7, p53'\u00fcn etkinle\u015fmesinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ger\u00e7ekle\u015fir ve mTORC1 (mekanistik hedefi rapamisin kompleksi 1) kompleksinin sinergik indirgenmesi ve otofaji ile ili\u015fkili genlerin ind\u00fcklenmesiyle arac\u0131lan\u0131r. 4F koordine bir \u015fekilde mTORC1'i bask\u0131lar, ancak otofaji ile ili\u015fkili genlerin d\u00fczenlenmesinde ayr\u0131\u015f\u0131rlar; Klf4 ve c-Myc bunlar\u0131 indirirken, Sox2 ve Oct4 onlar\u0131 engeller. Bir yandan, mTORC1'in bask\u0131lanmas\u0131, h\u00fccre yeniden \u015fekillendirmeyi (mitokondri yeniden d\u00fczenlemesi ve h\u00fccre boyutunun azalmas\u0131) te\u015fvik ederek yeniden programlamay\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. \u00d6te yandan, mTORC1 tuhaf bir \u015fekilde yeniden programlamay\u0131 bozar, otofaji tetikleyerek. Otofaji, yeniden programlamada h\u00fccre yeniden \u015fekillendirmesine kat\u0131lmaz, ancak p62'nin par\u00e7alanmas\u0131nda rol oynar, p62'nin birikimi otofaji eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerde yeniden programlamay\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, yeniden programlaman\u0131n erken a\u015famalar\u0131nda mTORC1 bask\u0131lanmas\u0131 ve otofaji ind\u00fcklenmesini i\u00e7eren karma\u015f\u0131k bir sinyal a\u011f\u0131 ortaya koymaktad\u0131r; bu hassas denge nihayetinde yeniden programlama verimlili\u011fini belirler."}
{"_id":"31884697","title":"Lithium Therapy Improves Neurological Function and Hippocampal Dendritic Arborization in a Spinocerebellar Ataxia Type 1 Mouse Model","text":"Arka Plan Spinocerebellar ataksi t\u00fcr\u00fc 1 (SCA1), progresif motor ve bili\u015fsel disfonksiyonla karakterize edilen, bask\u0131n kal\u0131t\u0131mla ili\u015fkili bir n\u00f6rodejeneratif bozukluktur. Ataksin 1 (ATXN1) geninde geni\u015flemi\u015f poliglutamin dizisinin neden oldu\u011fu SCA1'in patogenezinde, muhtemelen ATXN1'in yanl\u0131\u015f katlanmas\u0131 ile ba\u015flayan \u00e7ok fakt\u00f6rl\u00fc bir s\u00fcre\u00e7 yer al\u0131r, bu da transkripsiyonel disreg\u00fclasyona yol a\u00e7ar. Litiyumun \u00e7e\u015fitli durumlarda n\u00f6roprotektif etkiler g\u00f6sterdi\u011fi ve muhtemelen gen ifadelerini etkileyerek bu etkiyi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir, bu nedenle SCA1'in bir knock-in fare modeli (Sca1154Q\/2Q fareleri) \u00fczerinde litiyum tedavisinin etkinli\u011fini test ettik, bu model insan hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n bir\u00e7ok \u00f6zelli\u011fini taklit eder. Y\u00f6ntemler ve Bulgular Sca1154Q\/2Q fareleri ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 yavrular\u0131yla birlikte normal besin veya 0,2% litiyum karbonat i\u00e7eren besinlerle beslendik. Litiyum karbonat diyet takviyesi, Sca1154Q\/2Q farelerinde motor koordinasyon, \u00f6\u011frenme ve haf\u0131zay\u0131 iyile\u015ftirdi. \u00d6nemli olan, tedavinin hem presemptomatik hem de semptom ba\u015flang\u0131c\u0131ndan sonra ba\u015flat\u0131lmas\u0131 durumunda motor iyile\u015fmenin g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcd\u00fcr. Neuropatolojik olarak, litiyum tedavisi, mutant hipokampal piramidal n\u00f6ronlarda dendritik dallanma azalmas\u0131n\u0131 azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, litiyum tedavisinin, mutant ATXN1 toksisitesinin erken bir i\u015faret\u00e7isi olan isoprenilcistein karboksil metiltransferaz (Icmt; alternatif olarak, Pccmt) seviyelerini geri kazand\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z Litiyumun, SCA1 patogenezinde erken bir i\u015faret\u00e7i de\u011fi\u015ftiren bir etkiye sahip olmas\u0131 ve bir ger\u00e7ek hastal\u0131k modelinde birden fazla davran\u0131\u015fsal \u00f6l\u00e7\u00fct ve hipokampal n\u00f6ropatolojide olumlu bir etkiye sahip olmas\u0131, insan SCA1 hastalar\u0131 i\u00e7in m\u00fckemmel bir tedavi aday\u0131 yapar."}
{"_id":"31889025","title":"The progression from hypertension to congestive heart failure.","text":"\n## Ama\u00e7lar\n- Hipertansiyonun kongestif kalp yetmezli\u011fi (KKY) geli\u015fimi \u00fczerindeki g\u00f6receli ve n\u00fcfus atfedilebilir riskleri incelemek,\n- Hipertansiyonun KKY'ye ilerlemenin zaman \u00e7izelgesini de\u011ferlendirmek ve hipertansiyonlu hastalarda a\u00e7\u0131k kalp yetmezli\u011finin geli\u015fimine katk\u0131da bulunan risk fakt\u00f6rlerini belirlemek.\n\n## Tasar\u0131m\n- Ba\u015flang\u0131\u00e7 kohortu \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## Ayar\n- Genel topluluk.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n- Orijinal Framingham Kalp \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 ve Framingham Nesli \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'ndan 40-89 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda ve kongestif kalp yetmezli\u011fi olmayan ki\u015filer. G\u00fcncel deneyimi yans\u0131tmak i\u00e7in bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7 noktas\u0131 1 Ocak 1970 olarak belirlendi.\n\n## Maruz Kalma \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\n- Hipertansiyon (en az 140 mm Hg sistolik veya 90 mm Hg diastolik kan bas\u0131nc\u0131 veya y\u00fcksek kan bas\u0131nc\u0131 tedavisinde kullan\u0131lan ila\u00e7lar) ve di\u011fer potansiyel KKY risk fakt\u00f6rleri, periyodik klinik muayenelerinde de\u011ferlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc\n- KKY geli\u015fimi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n- Toplamda 5143 uygun konu, 72422 ki\u015fi-y\u0131l izleme sa\u011flad\u0131. 20.1 y\u0131l (ortalama 14.1 y\u0131l) takip s\u00fcresince, 392 yeni kalp yetmezli\u011fi vakas\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc; bunlar\u0131n %91'i (357\/392) kalp yetmezli\u011fi geli\u015fmeden \u00f6nce hipertansiyonu vard\u0131. Ya\u015f ve kalp yetmezli\u011fi risk fakt\u00f6rlerini dikkate alan orant\u0131l\u0131 risk regresyon modellerinde, hipertansiyonlu ve normotansiyonlu bireyler aras\u0131nda kalp yetmezli\u011fi geli\u015fme riski yakla\u015f\u0131k olarak erkeklerde 2 kat ve kad\u0131nlarda 3 kat daha y\u00fcksekti. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizler, hipertansiyonun KKY i\u00e7in y\u00fcksek bir n\u00fcfus atfedilebilir riski oldu\u011funu ortaya koydu; erkeklerde %39 ve kad\u0131nlarda %59'u bu vakalarda atfedilebilir. Hipertansiyonlu hastalarda, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc, diyabet, sol ventrik\u00fcl hipertrofi ve valv\u00fcler kalp hastal\u0131\u011f\u0131, her iki cinsiyette KKY riskini art\u0131ran tahmin fakt\u00f6rleriydi. Hipertansiyonlu KKY'"}
{"_id":"31890716","title":"Association of plasma resistin with glomerular filtration rate and albuminuria in hypertensive adults.","text":"Resistin, son zamanlarda ke\u015ffedilen bir pro-enflamatuar sitokin, ins\u00fclin direnci, enflamasyon ve b\u00f6brek disfonksiyonu ile de\u011fi\u015fken \u015fekilde ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. 1575 hipertansif yeti\u015fkin \u00fczerinde (857 siyah ve 718 Non-Hispanyol beyaz) koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 veya inme \u00f6yk\u00fcs\u00fc olmayan 1575 hipertansif yeti\u015fkin \u00fczerinde plazma resistin ile tahmini glomer\u00fcler filtrasyon h\u0131z\u0131 ve albumin\u00fcri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Resistin, bir solid faz sandvi\u00e7 immunoassay ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc, tahmini glomer\u00fcler filtrasyon h\u0131z\u0131 serum kreatinininden hesapland\u0131 ve albumin\u00fcri idrar albumin-kreatinin oran\u0131 olarak ifade edildi. Koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 risk fakt\u00f6rleri (ya\u015f, cinsiyet, v\u00fccut kitle indeksi, sigara i\u00e7me \u00f6yk\u00fcs\u00fc, sistolik kan bas\u0131nc\u0131, diyabet ve toplam ve y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol) ve renin-angiotensin blokerleri ve statin kullan\u0131m\u0131n\u0131n ayarlanmas\u0131ndan sonra, daha y\u00fcksek plazma resistin seviyeleri her iki etnik grupta da daha d\u00fc\u015f\u00fck tahmini glomer\u00fcler filtrasyon h\u0131z\u0131yla ili\u015fkiliydi (her ikisi de P<0.0001); ili\u015fki, ins\u00fclin direnci i\u015faret\u00e7isi (ins\u00fclin direnci evrimi modeli) ve enflamasyon i\u015faret\u00e7isi (plazma C-reaktif protein) i\u00e7in ek ayarlamadan sonra da anlaml\u0131 kald\u0131 ve diyabetli ve diyabetli olmayan her iki etnik grupta g\u00f6r\u00fcld\u00fc (her ikisi de P<0.0001). Daha y\u00fcksek plazma resistin seviyeleri, diyabetli siyah bireylerde (P<0.0001) ve diyabetli Non-Hispanyol beyaz bireylerde (P=0.032) idrar albumin-kreatinin oran\u0131n\u0131n artmas\u0131yla ili\u015fkiliydi, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 risk fakt\u00f6rleri, hipertansif ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131 ve statin kullan\u0131m\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak; ili\u015fki, ins\u00fclin direnci ve C-reaktif protein i\u00e7in ek ayarlamadan sonra da anlaml\u0131 kald\u0131. Hipertansif yeti\u015fkinlerde, daha y\u00fcksek dola\u015f\u0131mdaki resistin seviyeleri, diyabetin varl\u0131\u011f\u0131 durumunda tahmini glomer\u00fcler filtrasyon h\u0131z\u0131n\u0131n d\u00fc\u015fmesiyle ve idrar albumin-kreatinin oran\u0131n\u0131n artmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. Bu ili\u015fki, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 risk fakt"}
{"_id":"31902059","title":"Large-scale candidate gene scan reveals the role of chemoreceptor genes in host plant specialization and speciation in the pea aphid.","text":"Biyo\u00e7e\u015fitlili\u011fin desenlerini yorumlamak i\u00e7in speksiyonun nedenlerini anlamak kritik \u00f6neme sahiptir. Uyum ve \u00fcreme izolasyonunun alt\u0131nda yatan genetik de\u011fi\u015fiklikleri belirlemek, bariyerlerin gen ak\u0131\u015f\u0131na ba\u011flanmas\u0131n\u0131 evrimsel ayr\u0131l\u0131\u011f\u0131n nedenlerine ba\u011flamak i\u00e7in gereklidir. Burada, speksiyonun genetiklerine y\u00f6nelik yenilik\u00e7i bir yakla\u015f\u0131m sunuyoruz, bu da yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan nicel \u00f6zellik yeri haritalama ve genom \u00e7ap\u0131nda se\u00e7ilim taramalar\u0131na tamamlay\u0131c\u0131 olmal\u0131d\u0131r. Bir model sistemi olarak ekolojik speksiyonun incelenmesi i\u00e7in kullan\u0131lan bezelye b\u00f6ce\u011fi \u00fczerinde \u00fcreme izolasyonunun alt\u0131nda yatan genetik de\u011fi\u015fiklikleri belirlemek amac\u0131yla bir b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli aday gen yakla\u015f\u0131m\u0131 sunuyoruz. Hedefli yeniden s\u0131ralama, aday gen yakla\u015f\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7eklendirmemizi sa\u011flad\u0131, \u00f6zellikle bitkisel uzmanl\u0131\u011fa kar\u015f\u0131 rol\u00fcn\u00fc test etmek i\u00e7in koku alma ve tat alma resept\u00f6r gen aileleri \u00fczerinde. 172 aday ve aday olmayan lokus \u00fczerinde se\u00e7ilim alt\u0131nda divergans imzas\u0131 taramas\u0131 yaparak, neredeyse hepsi koku ve tat alma resept\u00f6r genlerine kar\u015f\u0131l\u0131k gelen, y\u00fcksek d\u00fczeyde farkl\u0131la\u015fma g\u00f6steren birka\u00e7 lokus ortaya \u00e7\u0131kard\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, bezelye b\u00f6ce\u011fi ve potansiyel olarak di\u011fer ot\u00e7ul b\u00f6ceklerde yerel adaptasyon ve \u00fcreme izolasyonunda baz\u0131 koku al\u0131c\u0131 genlerinin, genomda s\u0131k\u0131ca birbirine ba\u011fl\u0131 olarak, \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fine dair ilk ipu\u00e7lar\u0131n\u0131 sunmaktad\u0131r. Yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, ekolojik speksiyonun i\u015flevsel genomiklerine do\u011fru yeni bir yol a\u00e7maktad\u0131r."}
{"_id":"31902335","title":"The cancer stem cell hypothesis: a guide to potential molecular targets.","text":"Yayg\u0131n kanser teorileri, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn kontrols\u00fcz somatik h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 oldu\u011funu, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini kontrol eden kritik genlerde meydana gelen ilerleyici rastgele mutasyonlar\u0131n sonucu oldu\u011funu savunur. Bununla birlikte, mutasyon teorisiyle ilgili \u00e7e\u015fitli \u00e7eli\u015fkiler daha \u00f6nce rapor edilmi\u015ftir. Bu olaylar, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn devam\u0131nda, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn yay\u0131lmas\u0131nda ve t\u00fcm\u00f6r\u00fcn tekrarlamas\u0131nda sorumlu olan, t\u00fcm\u00f6r k\u00f6k h\u00fccreleri (CSC) olarak adland\u0131r\u0131lan kal\u0131nt\u0131 t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, CSC'lerin mevcut anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 \u00f6zetliyoruz, \u00f6zellikle CSC'lerin belirli i\u015faret\u00e7ilerini tan\u0131mlama olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na odaklan\u0131yoruz ve kanser tedavisi i\u00e7in CSC hedeflemesinin klinik uygulamalar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"31933981","title":"Serum amyloid A: An acute-phase protein involved in tumour pathogenesis","text":"Akut faz proteini serum amiloid A (SAA) sentezi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde iltihapla ili\u015fkili sitokinler taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir ve dola\u015f\u0131mdaki y\u00fcksek SAA konsantrasyonu akut ve kronik iltihapl\u0131 hastal\u0131klar i\u00e7in ideal bir i\u015faret\u00e7i olarak temsil edilebilir. Bununla birlikte, SAA ekhepatik dokularda da sentezlenir, \u00f6rne\u011fin insan kanser metastazlar\u0131 ve kanser h\u00fccre hatlar\u0131nda. Artan say\u0131da in vitro verisi, SAA'n\u0131n karsinojenez ve neoplazik hastal\u0131klarda rol oynad\u0131\u011f\u0131 kavram\u0131n\u0131 desteklemektedir. Birikmekte olan kan\u0131tlar, SAA'n\u0131n malignite b\u00fcy\u00fcmesi ve ev sahibi yan\u0131t\u0131 yans\u0131tan fizyolojik olaylar\u0131n bir deseni tespit etmek i\u00e7in bir biyomarker grubuna dahil edilebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu inceleme, SAA'n\u0131n t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimine nas\u0131l katk\u0131da bulunabilece\u011fi ve t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini ve metastaz\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131rabilece\u011fi ve kronik iltihap ve neoplazi aras\u0131ndaki olas\u0131 ba\u011flant\u0131y\u0131 daha iyi anlamak i\u00e7in geni\u015f bir genel bak\u0131\u015f sunmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r."}
{"_id":"31942055","title":"Body size and outcomes on peritoneal dialysis in the United States.","text":"\n# Arka Plan\nFazla kilolu olmak, peritoneal diyaliz i\u00e7in g\u00f6reli bir kontrendikasyon olarak s\u0131k s\u0131k belirtilir. Ana amac\u0131m\u0131z, bu g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fc destekleyen ger\u00e7ek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 belirlemekti.\n\n# Y\u00f6ntemler\nAmerika Birle\u015fik Devletleri Medicare hastalar\u0131 aras\u0131nda 1995 ve 2000 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda diyaliz ba\u015flatm\u0131\u015f bir geriye d\u00f6n\u00fck kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 (N = 418.021; %11 peritoneal diyaliz).\n\n# Sonu\u00e7lar\nBa\u015flang\u0131\u00e7taki diyalizde %7'si zay\u0131f (v\u00fccut kitle indeksi (VKI) < 18,5 kg\/m2), %27'si fazla kilolu (VKI 25,0-29,9 kg\/m2) ve %23'\u00fc obez (VKI > 29,9 kg\/m2) idi. Normal VK\u0130'ye k\u0131yasla, peritoneal diyaliz ba\u015flatma i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f olas\u0131l\u0131klar, zay\u0131f ki\u015filerde 0,70 (P < 0,05), fazla kilolu ki\u015filerde 1,12 (P < 0,05) ve obez ki\u015filerde 0,87 (P < 0,05) idi. Peritoneal diyaliz hastalar\u0131 aras\u0131nda, ilk, ikinci ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc y\u0131l i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla zay\u0131f ki\u015filerde 1,45 (P < 0,05), 1,28 (P < 0,05) ve 1,17 idi; fazla kilolu ki\u015filerde 0,84 (P < 0,05), 0,89 (P < 0,05) ve 0,98 idi; ve obez ki\u015filerde 0,89 (P < 0,05), 0,99 ve 1,00 idi. Obezlerde \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc y\u0131lda daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda, ili\u015fkilendirmeler, hemodiyaliz'e ge\u00e7i\u015fle sans\u00fcrlendi\u011finde benzerlik g\u00f6sterdi. Nakil i\u00e7in kar\u015f\u0131l\u0131k gelen sonu\u00e7lar s\u0131ras\u0131yla zay\u0131f ki\u015filerde 0,76 (P < 0,05), 0,90 (P < 0,05) ve 0,88 idi; fazla kilolu ki\u015filerde 0,95, 1,0"}
{"_id":"31962403","title":"The anaphase promoting complex\/cyclosome: a machine designed to destroy","text":"Anafaz te\u015fvik eden kompleks\/siklom (APC\/C), eukariotik h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn i\u00e7inde ve d\u0131\u015f\u0131nda kritik i\u015flevlere sahip bir ubiquitin ligazd\u0131r. Bu, bilinen en karma\u015f\u0131k molek\u00fcler makine olup, ubikuitilasyon reaksiyonlar\u0131n\u0131 katalize eder ve 1,5 MDa'l\u0131k b\u00fcy\u00fck bir kompleks olu\u015fturmak i\u00e7in onlarca alt birimden olu\u015fur. Son ke\u015fifler, APC\/C aktivitesini kontrol eden beklenmedik \u00e7ok say\u0131da mekanizma ortaya \u00e7\u0131kard\u0131 ve bu s\u0131ra d\u0131\u015f\u0131 ubiquitin ligaz\u0131n alt birimlerini nas\u0131l tan\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in ilk i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"32001951","title":"Regulation of the expression of alkaline phosphatase in a human breast-cancer cell line.","text":"K\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f insan meme kanseri h\u00fccreleri BC-M1'e deksametazon uygulanmas\u0131, plasental tip alkaline fosfataz (ALP) ind\u00fckledi. Hem h\u00fccrelerdeki ALP aktivitesi hem de mRNA seviyesi artt\u0131. Deksametazonun ALP aktivitesini indirmesi zaman ve doz ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. ALP mRNA'n\u0131n birikimi, hem aktinomisin D hem de sikloheksimid ile engellendi, bu da indikasyonun karma\u015f\u0131k bir olay oldu\u011funu ve di\u011fer d\u00fczenleyici proteinleri i\u00e7erebilece\u011fini g\u00f6sterdi. Retinoik asit, deksametazonun alkaline fosfataz ifadesine kar\u015f\u0131 z\u0131t etkiler g\u00f6sterdi. Retinoik asit (RA) ve phorbol 12-myristate 13-acetat da deksametazonun ind\u00fckledi\u011fi ALP ifadesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Termostabilite ve \u00e7e\u015fitli amino asit inhibit\u00f6rlerine duyarl\u0131l\u0131k \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, BC-M1 ALP'nin plasental formla en \u00e7ok benzedi\u011fini g\u00f6sterdi. Kuzey hibridizasyonu analizi, BC-M1 ve tam plasenta ALP mRNA transkriptlerinin boyutlar\u0131n\u0131n benzer oldu\u011funu ve choriocarcinoma h\u00fccrelerindeki plasental benzeri mRNA transkriptinden farkl\u0131 oldu\u011funu ortaya koydu. BC-M1 ALP mRNA'n\u0131n par\u00e7alanmas\u0131 \u00fczerine yap\u0131lan analiz, tedavi edilmemi\u015f ve deksametazon veya RA ile tedavi edilmi\u015f h\u00fccrelerde 27 saatlik benzer bir yar\u0131 \u00f6mre sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu bulgular, deksametazonun BC-M1 h\u00fccrelerindeki ALP ind\u00fcklemesinin esas olarak ALP geninin transkripsiyonundaki art\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131."}
{"_id":"32012666","title":"Declining tuberculosis notification trend associated with strengthened TB and expanded HIV care in Swaziland.","text":"Bu retrospektif g\u00f6zlemli inceleme, 2004 ve 2014 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Swazi Ulusal T\u00fcberk\u00fcloz (TB) Kontrol Program\u0131'n\u0131n \u00e7abalar\u0131n\u0131 belgelemektedir. Ama\u00e7, ger\u00e7ek d\u00fc\u015f\u00fc\u015flerde vaka bildirimlerinin ve tahmin edilen vakalarda art\u0131\u015flar\u0131n aras\u0131ndaki e\u015fitsizli\u011fi a\u00e7\u0131klamakt\u0131r. Politika ve uygulamalar\u0131n incelenmesi, ko-enfekte TB hastalar\u0131nda antiretroviral terapi eri\u015fiminin artmas\u0131, \u00fclkenin TB ve insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc hizmetlerinin genel ba\u015far\u0131s\u0131 ve do\u011frudan g\u00f6zlemlenen tedavi, aktif vaka bulma ve yeni teknolojiler kullan\u0131larak h\u0131zl\u0131 tan\u0131 uygulamalar\u0131n\u0131n t\u00fcm bile\u015fenlerinin uygulanmas\u0131ndaki iyile\u015ftirmelerin, TB vaka bildirimlerinde d\u00fc\u015f\u00fc\u015fte en etkili fakt\u00f6rler oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"32023005","title":"Advances in techniques of testing mycobacterial drug sensitivity, and the use of sensitivity tests in tuberculosis control programmes.","text":"1961 y\u0131l\u0131nda, t\u00fcberk\u00fcloz bakteriyolojisi konusunda uzmanlar\u0131n kat\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bir uluslararas\u0131 dan\u0131\u015fma toplant\u0131s\u0131n\u0131n ard\u0131ndan, \u00fc\u00e7 ana antit\u00fcberk\u00fcloz ilac\u0131 (isoniazid, streptomycin ve p-aminosalicylic asit) i\u00e7in g\u00fcvenilir duyarl\u0131l\u0131k testleri (absol\u00fct konsantrasyon y\u00f6ntemi, diren\u00e7 oran\u0131 y\u00f6ntemi ve oran y\u00f6ntemi) form\u00fcle etmek ve teknik prosed\u00fcrleri belirtmek amac\u0131yla bir \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131ld\u0131. Yedi y\u0131l sonra, alan\u0131n son geli\u015fmelerini g\u00f6zden ge\u00e7irmek ve duyarl\u0131l\u0131k testlerinin t\u00fcberk\u00fcloz kontrol programlar\u0131nda pratik kullan\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nermek i\u00e7in ba\u015fka bir dan\u0131\u015fma toplant\u0131s\u0131 d\u00fczenlendi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, duyarl\u0131l\u0131k ve diren\u00e7 tan\u0131mlar\u0131n\u0131 nas\u0131l belirleyecekleri konusunda anla\u015fmaya vard\u0131 ve duyarl\u0131l\u0131k testlerinin kalibrasyonunda ayr\u0131mc\u0131 bir yakla\u015f\u0131m\u0131n \u00f6nemini vurgulad\u0131. G\u00f6r\u00fc\u015fleri bu makalede yer almaktad\u0131r, ayr\u0131ca B\u00fcy\u00fck Britanya'daki T\u0131p Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 Konseyi'nin ilk ve ikinci basamak ila\u00e7lar i\u00e7in kulland\u0131\u011f\u0131 duyarl\u0131l\u0131k testleri (minimum inhibisyon konsantrasyonu ve diren\u00e7 oran\u0131 y\u00f6ntemleri), Paris'teki Pasteur Enstit\u00fcs\u00fc taraf\u0131ndan geli\u015ftirilen iki ana oran y\u00f6ntemi varyasyonu ve duyarl\u0131l\u0131k testlerinin kalibrasyonu i\u00e7in bir y\u00f6ntem de makalededir."}
{"_id":"32084655","title":"Time from finding abnormality on mass-screening to final diagnosis of lung cancer.","text":"Kitle taramas\u0131 ile akci\u011fer kanseri, Japonya'da olduk\u00e7a benzersiz bir sistemdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, kitlesel taramadan nihai akci\u011fer kanseri tan\u0131s\u0131na kadar ge\u00e7en s\u00fcreyi g\u00f6stermektedir. 2001 y\u0131l\u0131 Aral\u0131k'a kadar 10 y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemde hastanemize kabul edilen 517 akci\u011fer kanseri hastas\u0131 aras\u0131nda, 83'\u00fc (16,1%) kitlesel taramadan tespit edildi. 83 hastan\u0131n t\u0131bbi kay\u0131tlar\u0131n\u0131 inceledik ve klinik evreleme ile patolojik tan\u0131ya kadar ge\u00e7en s\u00fcreyi belirledik. Kitlesel taramadan hastaneye ziyaret tarihine kadar ge\u00e7en s\u00fcre, 62 (74,7%) vakada 2 aydan az idi. 5 (6,0%) hasta, kitlesel taramadan 6 aydan fazla sonra hastaneye geldi. Cinsiyet (p=0,0680) ve ya\u015f (p=0,1532) a\u00e7\u0131s\u0131ndan istatistiksel bir fark yoktu. 60 hastadan 60'\u0131, ilk olarak yak\u0131ndaki klinikte t\u0131bbi yard\u0131m arad\u0131ktan sonra ortalama 0,5 ay sonra, hastanemize y\u00f6nlendirildi ve akci\u011fer kanseri i\u00e7in TNM evreleme ile patolojik tan\u0131ya ula\u015fmak i\u00e7in hastanemizde 0,5 ay gerekiyordu. Kitlesel taramadan 4 aydan az ve 4 aydan fazla tan\u0131 konan hastalar aras\u0131nda hayatta kalma a\u00e7\u0131s\u0131ndan istatistiksel bir fark vard\u0131 (p=0,0487). \u00c7o\u011fu vakada s\u00fcre kabul edilebilir. Ancak, gecikmeyi en aza indirmek ve erken kanser tespitinin faydalar\u0131n\u0131 maksimize etmek i\u00e7in daha fazla iyile\u015ftirme hala gereklidir."}
{"_id":"32101982","title":"Kr\u00fcppel-like factor 2 (KLF2) regulates B-cell reactivity, subset differentiation, and trafficking molecule expression.","text":"Kr\u00fcppel-benzer fakt\u00f6r 2 (KLF2), T lenfositlerinin normal dola\u015f\u0131m\u0131nda kritik bir rol oynar, ancak B h\u00fccreleri \u00fczerindeki etkisi net de\u011fildir. Rapor etti\u011fimizde, B h\u00fccreleri i\u00e7in spesifik KLF2 eksikli\u011fi, dola\u015f\u0131m molek\u00fclleri CD62L ve \u03b27-integrinin azalan ifadelerine neden olur, ancak sphingosin-1 fosfat resept\u00f6r\u00fc 1 (KLF2'nin T h\u00fccrelerindeki kritik hedefi) ifadesi beklenmedik \u015fekilde az etkilenir. Beklenmedik bir \u015fekilde, Klf2'nin silinmesi, B1 B h\u00fccre havuzunda dramatik bir azalmaya ve ge\u00e7i\u015f ve marjinal b\u00f6lge B h\u00fccrelerinin say\u0131s\u0131nda \u00f6nemli bir art\u0131\u015fa neden olur. Ayr\u0131ca, KLF2 eksik B h\u00fccrelerinin, B h\u00fccre resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn \u00e7apraz ba\u011flanmas\u0131nda artm\u0131\u015f apoptosis ve bozulmu\u015f proliferasyon g\u00f6sterdi\u011fini g\u00f6zlemledik. Gen ifadesi analizi, KLF2 eksik folik\u00fcler B h\u00fccrelerinin, normal marjinal b\u00f6lge B h\u00fccreleri taraf\u0131ndan payla\u015f\u0131lan bir\u00e7ok \u00f6zelli\u011fe sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi, bunlara birka\u00e7 sinyal molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn azalm\u0131\u015f ifadesi de dahildir, bu da bu h\u00fccrelerin etkinle\u015ftirilmesinde kusurlara katk\u0131da bulunabilir. Bu nedenle, verilerimiz, KLF2'nin, olgun B h\u00fccrelerinin normal alt k\u00fcme farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ve i\u015flevsel reaktivitesini belirlemede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"32159283","title":"Antibiotics and risk of subsequent first-time acute myocardial infarction.","text":"Art\u0131k artan kan\u0131tlar, belirli bakteriyel enfeksiyonlar\u0131n akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc geli\u015fme riskini art\u0131ran bir nedensel ili\u015fki oldu\u011funu desteklemektedir. Bu t\u00fcr bir nedensel ili\u015fki varsa, bakterilere kar\u015f\u0131 etkili antibiyotikleri kullanm\u0131\u015f olan ki\u015filer, kullan\u0131m nedeni ne olursa olsun, akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc geli\u015fme riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan antibiyotik kullanmayan ki\u015filerden daha d\u00fc\u015f\u00fck riskte olabilirler.\n\nAma\u00e7: \u00d6nceki antibiyotik kullan\u0131m\u0131n\u0131n ilk kez akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc geli\u015fme riskini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\nTasar\u0131m: Toplum temelli vaka-kontrol analizi.\n\nYer: Birle\u015fik Krall\u0131k merkezli Genel Uygulama Ara\u015ft\u0131rma Veritaban\u0131, 350 genel uygulamay\u0131 i\u00e7eren.\n\nHastalar: 1992-1997 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 75 ya\u015f\u0131ndan k\u00fc\u00e7\u00fck 3315 vaka hastas\u0131, ilk kez akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc te\u015fhisi konmu\u015f ve 13139 kontrol hastas\u0131, ya\u015f, cinsiyet, ziyaret ettikleri genel uygulama ve takvim zaman\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan vaka hastalar\u0131na e\u015fle\u015ftirilmi\u015f.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: \u0130lk kez akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc olan ve olmayan ki\u015filer aras\u0131nda antibiyotik kullan\u0131m\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: Vaka hastalar\u0131, tetrasiklin antibiyotikleri (d\u00fczenlenmi\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 [OR], 0.70; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 0.55-0.90) veya kinolonlar (d\u00fczenlenmi\u015f OR, 0.45; %95 CI, 0.21-0.95) kullanma a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha az kullanma e\u011filimindeydi. Makrolidler (\u00f6ncelikle eritromisin), sulfonamidler, penisilinler veya sefalosporinler i\u00e7in \u00f6nceki kullan\u0131m herhangi bir etki g\u00f6stermedi.\n\nSonu\u00e7: Bu b\u00fcy\u00fck vaka-kontrol analizi, tetrasiklin veya kinolon antibiyotiklerine duyarl\u0131 bakteriyel enfeksiyonlar\u0131n akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc riskini art\u0131rabilece\u011fi konusunda dolayl\u0131 kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r. Bu ilk bulgular, akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc'n\u00fcn etiolojisinde enfeksiyonlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc daha fazla ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131rmay\u0131 te\u015fvik etmelidir."}
{"_id":"32170702","title":"Thrombopoietin\/MPL signaling regulates hematopoietic stem cell quiescence and interaction with the osteoblastic niche.","text":"Hematopoietik k\u00f6k h\u00fccrelerin (HSC'ler) bak\u0131m\u0131, onlarla etkile\u015fimlerine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Burada, uzun s\u00fcreli (LT)-HSC'lerin, trombopoietin (THPO) resept\u00f6r\u00fc olan MPL'yi ifade ettiklerini ve yeti\u015fkin kemik ili\u011fi (BM) i\u00e7inde THPO \u00fcreten osteoblastik h\u00fccrelerle yak\u0131n bir \u015fekilde ili\u015fkili olduklar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. THPO\/MPL sinyalizasyonu, HSC'lerde beta1-integrin ve siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz inhibit\u00f6rlerini artt\u0131r\u0131yor. Ayr\u0131ca, THPO\/MPL yolunu anti-MPL n\u00f6tralize edici antikor AMM2 ve THPO ile inhibe etmek ve uyarmak, uzun s\u00fcreli HSC'lerin uykusuzlu\u011funun kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 d\u00fczenlenmesini sa\u011fl\u0131yor. AMM2 tedavisi, uykusuz LT-HSC say\u0131s\u0131n\u0131 azalt\u0131yor ve radyasyonsuz d\u0131\u015f kaynakl\u0131 HSC naklini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131l\u0131yor. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, d\u0131\u015f kaynakl\u0131 THPO ge\u00e7ici olarak uykusuz HSC pop\u00fclasyonunu artt\u0131r\u0131yor ve daha sonra in vivo HSC proliferasyonunu tetikliyor. Bu g\u00f6zlemler, THPO\/MPL sinyalizasyonunun osteoblastik ni\u015fte uzun s\u00fcreli HSC d\u00fczenlemede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"32177659","title":"Interlaboratory reproducibility and proficiency testing within the human papillomavirus cervical cancer screening program in Catalonia, Spain.","text":"Katalonya'da, serviks kanseri i\u00e7in bir tarama protokol\u00fc, insan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV) DNA testini Digene Hybrid Capture 2 (HC2) testi kullanarak 2006'da uygulanmaya ba\u015fland\u0131. Laboratuvarlar aras\u0131 tekrarlanabilirlik izlemek amac\u0131yla, 2008'de HPV \u00f6rnekleri i\u00e7in bir yeterlilik testi (PT) anketine ba\u015fland\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, HC2 testinin performans\u0131n\u0131n tekrarlanabilirli\u011fini ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. Kat\u0131lan laboratuvarlar her y\u0131l 20 \u00f6rnek sa\u011flad\u0131, her biri a\u015fa\u011f\u0131daki g\u00f6receli \u0131\u015f\u0131k birimi (RLU) aral\u0131klar\u0131ndan 5 rastgele se\u00e7ilen \u00f6rnek: <0.5, 0.5-0.99, 1-9.99 ve \u226510. Kappa istatistikleri, orijinal ve PT okumalar\u0131 aras\u0131ndaki anla\u015fmay\u0131 belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. \u00c7eli\u015fkili sonu\u00e7lar\u0131n do\u011fas\u0131 ve kayna\u011f\u0131, bootstraplama ile hesapland\u0131. Toplamda 946 \u00f6rnek yeniden test edildi. Kappa de\u011ferleri, pozitif\/negatif kategorik s\u0131n\u0131fland\u0131rma i\u00e7in 0.91 ve incelenen d\u00f6rt RLU aral\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in 0.79 idi. \u00d6rnek yeniden testleri, orijinal testlere k\u0131yasla sistematik olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck RLU de\u011ferleri verdi (P<0.005), ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak iki \u00f6l\u00e7\u00fcm aras\u0131ndaki ge\u00e7en s\u00fcre (ortalama 53 g\u00fcn), belki de dondurma-\u00e7\u00f6zme d\u00f6ng\u00fcleri nedeniyle. Tekrar test edilen bir \u00f6rnekte klinik olarak \u00e7eli\u015fkili sonu\u00e7lar ortaya \u00e7\u0131kma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131, RLU de\u011ferine ba\u011fl\u0131yd\u0131; 0.5-5 aral\u0131\u011f\u0131ndaki RLU de\u011ferlerine sahip \u00f6rneklerde, 10.80% (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 7.86-14.33) olas\u0131l\u0131kla \u00e7eli\u015fkili sonu\u00e7lar ortaya \u00e7\u0131karken, bu aral\u0131k d\u0131\u015f\u0131ndaki \u00f6rneklerde bu olas\u0131l\u0131k %0.85 (95% CI, 0.17-1.69) idi. Genel olarak, HC2 testi y\u00fcksek laboratuvarlar aras\u0131 uyumlulu\u011fa sahiptir. Farkl\u0131 g\u00fcven e\u015fikleri belirledik ve gelecekteki laboratuvarlar aras\u0131 PT i\u00e7in k\u0131lavuzlar \u00f6nerdik, \u00e7\u00fcnk\u00fc HPV DNA alg\u0131lama analitik kalite de\u011ferlendirmesi, serviks kanseri \u00f6nleme tarama program\u0131n\u0131n merkezi bir bile\u015fenini olmaya devam etmektedir."}
{"_id":"32181055","title":"The role of regulatory variation in complex traits and disease","text":"\u015eu anda, b\u00fcy\u00fcme ve fitness gibi \u00f6zelliklerde \u00e7e\u015fitlili\u011fe neden olan genetik lokuslar\u0131 belirlemede hi\u00e7 g\u00f6r\u00fclmemi\u015f bir ilerleme a\u015famas\u0131nday\u0131z. Ancak, bu lokuslar\u0131n bu \u00f6zellikleri nas\u0131l etkiledi\u011fine dair mekanizmik bir anlay\u0131\u015f\u0131n \u00e7o\u011fu lokus i\u00e7in eksikli\u011fi var. Gen ifadesinin genetikleri \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, DNA dizilerindeki varyasyonlar\u0131 fenotiplerle ili\u015fkilendirmek i\u00e7in kritik bir ara\u00e7 olarak ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r. Burada, son zamanlarda d\u00fczenleyici varyantlar\u0131n molek\u00fcler do\u011fas\u0131 hakk\u0131ndaki i\u00e7g\u00f6r\u00fclerimizi inceliyoruz ve bunlar\u0131n transkriptom ve proteom \u00fczerindeki etkilerini anlat\u0131yoruz. Model organizmalarda yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n kavramsal ilerlemelerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz ve birebir polimorfizmlerin gen ifadesinde de\u011fi\u015fikliklere nas\u0131l ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ve bu de\u011fi\u015fikliklerin fizyolojik de\u011fi\u015fikliklere ve nihayetinde hastal\u0131k riskine nas\u0131l yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren tam neden-sonu\u00e7 zincirlerinin \u00f6rneklerini sunuyoruz."}
{"_id":"32194449","title":"Adhesion disengagement uncouples intrinsic and extrinsic forces to drive cytokinesis in epithelial tissues.","text":"Cytokinezi, bir aktomyosin halkas\u0131n\u0131n kas\u0131lma hareketiyle h\u00fccre i\u00e7e d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc i\u00e7erir. Epitellerde, E-kadherin ile sa\u011flanan ba\u011f, temas eden h\u00fccrelerin kabuklar\u0131n\u0131 birbirine ba\u011flar; bu nedenle, i\u00e7e d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn nas\u0131l ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi, yeni birle\u015fimin nas\u0131l olu\u015ftu\u011fu ve dokusal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn nas\u0131l korundu\u011fu belirsizdir. Drosophila embriyolar\u0131nda yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar ilk olarak apikobasal b\u00f6l\u00fcnmenin polarize oldu\u011funu g\u00f6sterir: i\u00e7e d\u00f6n\u00fc\u015f, taban taraftan apical tarafa k\u0131yasla daha h\u0131zl\u0131d\u0131r. Halkan\u0131n kas\u0131lmas\u0131 ancak polarize daralmas\u0131, septin lifleri ve Anillin taraf\u0131ndan kontrol edilir. Polarize b\u00f6l\u00fcnme bunun yerine halkan\u0131n E-kadherin komplekslerine mekanik olarak ba\u011flanmas\u0131yla ilgilidir. Yeni birle\u015fimin olu\u015fmas\u0131, b\u00f6l\u00fcnme \u00e7ukurunda yerel ba\u011f\u0131n gev\u015femesini gerektirir, ard\u0131ndan yeni bir aray\u00fczde yeni E-kadherin komplekslerinin olu\u015fumu ger\u00e7ekle\u015fir. E-kadherin gev\u015femesi, cytokinetik halkan\u0131n uygulad\u0131\u011f\u0131 gerilime ve kom\u015fu h\u00fccrelerin uygulad\u0131\u011f\u0131 gerilime ba\u011fl\u0131d\u0131r. Cytokinezi i\u00e7in gerekli olan i\u00e7sel ve d\u0131\u015fsal g\u00fc\u00e7leri ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yoruz ve epitel b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda dokusal ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n nas\u0131l korundu\u011funu anlamak i\u00e7in bir \u00e7er\u00e7eve sunuyoruz."}
{"_id":"32250572","title":"The epithelial inward rectifier channel Kir7.1 displays unusual K+ permeation properties.","text":"Rat ve insan cDNA'lar\u0131, her ikisi de 360 amino asitlik bir polipeptit kodlayan ve tipik olarak i\u00e7e d\u00f6n\u00fck K+ kanal (Kir) alt birimlerinin \u00fc\u00e7 boyutlu yap\u0131s\u0131na sahip olan izole edildi. Yeni proteinler, Kir7.1 olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131, di\u011fer Kir alt birimlerine %37'den az benzerlik g\u00f6steriyor ve \u00f6zellikle por b\u00f6lge yak\u0131n\u0131nda korunmu\u015f sitelerde \u00e7e\u015fitli benzersiz kal\u0131nt\u0131lara sahipti. Rat beyni, akci\u011fer, b\u00f6brek ve testis gibi organlarda Kir7.1 transkripti y\u00fcksek seviyelerde tespit edildi. Rat beyin kesitlerine in situ hibridizasyon, Kir7.1 mRNA'n\u0131n n\u00f6ronlarda ve glial h\u00fccrelerde yok oldu\u011funu, ancak choroid plex\u00fcs\u00fcn sekresyon epitel h\u00fccrelerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ifade edildi\u011fini (in situ patch-clamp \u00f6l\u00e7\u00fcmleri ile teyit edildi) g\u00f6sterdi. Xenopus oositlerine cRNA enjekte edildi\u011finde, Kir7.1, \u00e7ok hafif bir [K+]e ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 g\u00f6steren makroskobik Kir ak\u0131mlar\u0131 \u00fcretti, bu da di\u011fer t\u00fcm Kir kanallar\u0131nda belirgin bir tezat olu\u015fturuyor. -100 mV tutma potansiyeli alt\u0131nda, Kir7.1'den ge\u00e7en i\u00e7 ak\u0131m, 2 mM [K+]e'de ortalama -3.8 +\/- 1.04 mikroA ve 96 mM [K+]e'de -4.82 +\/- 1.87 mikroA idi. Kir7.1, por b\u00f6lgesinde bir metiyonin i\u00e7erir, di\u011fer Kir kanallar\u0131nda arginin bulunur. Bu kal\u0131nt\u0131n\u0131n, di\u011fer Kir kanallar\u0131nda karakteristik olan [K+]e'ye ba\u011fl\u0131 K+ ge\u00e7irgenli\u011fi i\u00e7in korunmu\u015f argininle de\u011fi\u015ftirilmesi, K+ ge\u00e7irgenli\u011finin d\u0131\u015ftaki kasyonlarla d\u00fczenlenmesindeki bu sitesin \u00f6nemini destekleyen, di\u011fer Kir kanallar\u0131nda g\u00f6r\u00fclen belirgin [K+]e ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 geri kazand\u0131rd\u0131 ve Ba2+ duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 yakla\u015f\u0131k 25 kat art\u0131rd\u0131 (Ki = 27 mikroM). Bu bulgular, bu sitenin K+ ge\u00e7irgenli\u011fini d\u00fczenlemedeki rol\u00fcn\u00fcn \u00f6nemini destekliyor."}
{"_id":"32263707","title":"Oral fingolimod (FTY720) for relapsing multiple sclerosis.","text":"\n## Arka Plan\nFingolimod (FTY720), tekrarlayan \u00e7oklu sklerozun tedavisinde de\u011ferlendirilen yeni bir a\u011f\u0131z yoluyla imm\u00fcnomod\u00fclat\u00f6r ajan.\n\n## Y\u00f6ntemler\n281 hastay\u0131, 1.25 mg veya 5.0 mg dozda a\u011f\u0131z yoluyla fingolimod veya bir plasebo almak \u00fczere rastgele ay\u0131rd\u0131k ve bu hastalar\u0131 6 ay boyunca manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (MRI) ve klinik de\u011ferlendirmeler (temel \u00e7al\u0131\u015fma, 0-6 ay) ile takip ettik. Birincil son nokta, 6 ay boyunca ayl\u0131k aral\u0131klarla T1 a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 MRI'de kaydedilen gadolinium ile g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f lezyonlar\u0131n toplam say\u0131s\u0131yd\u0131. Geni\u015fletme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar ve hastalar doz atamalar\u0131 hakk\u0131nda habersiz kald\u0131lar (7-12 ay), plasebo alan hastalar tekrar 1.25 mg veya 5.0 mg fingolimod dozlar\u0131na rastgelele\u015ftirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nTemel \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 tamamlayan toplam 255 hasta vard\u0131. MRI'de gadolinium ile g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f lezyonlar\u0131n toplam say\u0131s\u0131, 1.25 mg fingolimod (1 lezyon, P<0.001) ve 5.0 mg fingolimod (3 lezyon, P=0.006) ile plasebo (5 lezyon) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Y\u0131ll\u0131k tekrarlama oran\u0131, plasebo grubunda 0.77 iken, 1.25 mg fingolimod grubunda 0.35 (P=0.009) ve 5.0 mg fingolimod grubunda 0.36 (P=0.01) oldu. Geni\u015fletme \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 tamamlayan 227 hastada, fingolimod alan gruplar i\u00e7inde gadolinium ile g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f lezyonlar ve tekrarlama oranlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck kald\u0131 ve plasebo'dan fingolimod'a ge\u00e7en hastalarda her iki \u00f6l\u00e7\u00fct de azald\u0131. Yan etkiler aras\u0131nda nazofarinksit, dispne, ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131, ishal ve bulant\u0131 yer ald\u0131. Alanin aminotransferaz seviyelerinde klinik olarak asemptomatik art\u0131\u015flar fingolimod ile daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc (10-12%, plasebo grubunda %1). "}
{"_id":"32275758","title":"Nonoverlapping functions of DNA polymerases mu, lambda, and terminal deoxynucleotidyltransferase during immunoglobulin V(D)J recombination in vivo.","text":"DNA polimerazlar\u0131 mu (pol mu), lambda (pol lambda) ve terminal deoksin\u00fckleotit transferaz (TdT), pol X ailesine ait homoloji g\u00f6steren ve i\u015flevsel alan organizasyonunda benzerlik ta\u015f\u0131yan enzimlerdir. Daha \u00f6nce pol mu'nun \u0131\u015f\u0131k zinciri ancak \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde a\u011f\u0131r zincir gen yeniden d\u00fczenlenmesine kat\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Burada, pol lambda eksik hayvanlardan elde edilen imm\u00fcnoglobulin a\u011f\u0131r zincir birle\u015fimlerinin daha k\u0131sa uzunlu\u011funda normal N eklemeleri oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, bu da pol lambda'n\u0131n a\u011f\u0131r zincir yeniden d\u00fczenlenmesinde, TdT'nin eyleminin \u00f6n\u00fcne ge\u00e7en bir ad\u0131mda i\u015fe al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. \u00d6nceki in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalarla aksine, bu enzimlerin birlikte devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131 hayvanlar\u0131n analizi, V(D)J yeniden kombinasyonu i\u00e7in pol mu, pol lambda ve TdT aras\u0131nda \u00f6rt\u00fc\u015fen veya telafi edici aktivitelerin olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu farkl\u0131 katalitik \u00f6zelliklere sahip polimerazlar\u0131n karma\u015f\u0131k kullan\u0131m\u0131, her imm\u00fcnoglobulin zinciri i\u00e7in \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc hipervariabil b\u00f6lgenin belirli i\u015flevine kar\u015f\u0131l\u0131k gelebilir, pol lambda b\u00fcy\u00fck a\u011f\u0131r zincir birle\u015fimsel heterojenli\u011fi korurken, pol mu s\u0131n\u0131rl\u0131 \u0131\u015f\u0131k zincir birle\u015fimsel de\u011fi\u015fkenli\u011fi sa\u011flar."}
{"_id":"32322418","title":"Moderate regular exercise increases basal production of nitric oxide in elderly women.","text":"Vask\u00fcler endotel h\u00fccreleri, g\u00fc\u00e7l\u00fc bir vazodilat\u00f6r madde olan nitrik oksit (NO) \u00fcretir ve antiaterosklerotik \u00f6zelliklere sahip oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Bu nedenle, vask\u00fcler tonusu d\u00fczenlemek ve aterosklerozun ilerlemesini \u00f6nlemek i\u00e7in NO'nun yararl\u0131 olabilece\u011fi de \u00f6nerilmi\u015ftir. \u00d6te yandan, NO aktivitesi ya\u015flanmayla birlikte azal\u0131r. Daha \u00f6nce, sa\u011fl\u0131kl\u0131 gen\u00e7 insanlarda yo\u011fun aerobik egzersiz e\u011fitiminin plazma nitrit\/nitrat (NOx: NO'nun istikrarl\u0131 son \u00fcr\u00fcn\u00fc) konsantrasyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdik. Hipotezimiz, ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fikli\u011fi (\u00f6rne\u011fin, hatta hafif d\u00fczenli egzersiz e\u011fitimi) daha \u00f6nce hareketsiz olan ya\u015fl\u0131 insanlarda NO \u00fcretimini art\u0131rabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndeydi. Ya\u015fl\u0131 kad\u0131nlarda 3 ay boyunca hafif aerobik egzersiz program\u0131 (bacak ergometrinde solunum e\u015fik seviyesinin %80'inde 30 dakika bisiklet s\u00fcrme, 5 g\u00fcn\/hafta) sonras\u0131 plazma NOx konsantrasyonunu ve ayn\u0131 \u00f6rneklerdeki plazma siklik guanosin monofosfat (cGMP) konsantrasyonunu \u00f6l\u00e7t\u00fck. Bireysel solunum e\u015fik seviyesi 3 ayl\u0131k egzersiz e\u011fitimi sonras\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. Egzersiz e\u011fitimi sonras\u0131 dinlenme kan bas\u0131nc\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015ft\u00fc. Bu sonu\u00e7lar, ya\u015fl\u0131 kad\u0131nlarda 3 ayl\u0131k egzersiz e\u011fitiminin olumlu fizyolojik etkiler \u00fcretti\u011fini g\u00f6stermektedir. Egzersiz e\u011fitimi, plazma NOx konsantrasyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 ve egzersiz e\u011fitimi de plazma cGMP konsantrasyonunu art\u0131rd\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, hatta hafif d\u00fczenli aerobik dayan\u0131kl\u0131l\u0131k egzersizinin daha \u00f6nce hareketsiz olan ya\u015fl\u0131 insanlarda NO \u00fcretimini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu, kardiyovask\u00fcler sistem \u00fczerinde faydal\u0131 etkilere (yani, endojen NO'nun antihipertansif ve antiaterosklerotik etkileri) sahip olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"32324430","title":"Competition between target sites of regulators shapes post-transcriptional gene regulation","text":"Post-transkripsiyonel gen d\u00fczenlemesi (PTGR), mRNA d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc, konumu ve \u00e7evirisi, mikroRNA'lar (miRNA) ve RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinler (RBP) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir. Bu d\u00fczenleyiciler, hedef mRNA'lar\u0131n\u0131n belirli dizilerinde ba\u011flanarak etkilerini g\u00f6sterirler. Artan kan\u0131tlar, PTGR'de ba\u011flanma rekabeti temel bir ilke oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. miRNA'lar, 's\u00f6n\u00fcmleme' ad\u0131 verilen bir s\u00fcre\u00e7te hedefleriyle etkile\u015fime girerek s\u00f6n\u00fcmlenebilir ve n\u00f6tralize edilebilir, ancak farkl\u0131 RNA'lar \u00fczerindeki ba\u011flanma siteleri aras\u0131ndaki rekabet de transkriptler aras\u0131nda d\u00fczenleyici \u00e7apraz konu\u015fmaya neden olabilir. Burada, fizyolojik ko\u015fullarda rekabet etkilerini nicel olarak modellemekteyiz ve do\u011fal s\u00f6n\u00fcmleyicilerin PTGR'deki rol\u00fcn\u00fc, ortaya \u00e7\u0131kan anahtar \u00f6zelliklerin \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda g\u00f6zden ge\u00e7iriyoruz."}
{"_id":"32328114","title":"Primary prevention of ischemic stroke: A statement for healthcare professionals from the Stroke Council of the American Heart Association.","text":"\u0130nme, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde \u00f6l\u00fcm nedenleri s\u0131ralamas\u0131nda \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc s\u0131rada yer al\u0131yor. \u015eimdi, her y\u0131l 700.000'den fazla yeni inme vakas\u0131 ve 4,4 milyon inme hayatta kalan\u0131 oldu\u011fu tahmin ediliyor.1 2 \u0130nmenin ekonomik y\u00fck\u00fc, 1999'da Amerikan Kalp Derne\u011fi taraf\u0131ndan 51 milyar dolar (do\u011frudan ve dolayl\u0131 maliyetler) olarak tahmin edildi.3 Se\u00e7ili hastalarda akut iskemik inme tedavisinde tiss\u00fc plasminogen aktivat\u00f6r\u00fcn\u00fcn (tPA) kullan\u0131m\u0131 ve di\u011fer deneysel terapi vaatlerine ra\u011fmen, inmenin y\u00fck\u00fcn\u00fc azaltmak i\u00e7in en iyi yakla\u015f\u0131m\u0131n \u00f6nleme oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir.4 5 Y\u00fcksek riskli veya inme yatk\u0131n bireyler, belirli m\u00fcdahaleler i\u00e7in hedeflenebilir.6 Bu \u00f6nemlidir \u00e7\u00fcnk\u00fc epidemiyolojik veriler, inme ile ili\u015fkili \u00f6l\u00fcmdeki \u00f6nceki d\u00fc\u015f\u00fc\u015flerde \u00f6nemli bir d\u00fczle\u015fmenin ve belki de inme incidans\u0131nda bir art\u0131\u015f\u0131n oldu\u011funu g\u00f6stermektedir.7 8 Amerikan Kalp Derne\u011fi'nin \u0130nme Konseyi, \u00e7e\u015fitli kan\u0131tlanm\u0131\u015f ve potansiyel inme risk fakt\u00f6rleri hakk\u0131nda net ve \u00f6z bir genel bak\u0131\u015f sunmak i\u00e7in bir ge\u00e7ici yaz\u0131m grubu olu\u015fturdu. Yaz\u0131m grubu, belirli konu alanlar\u0131nda uzmanl\u0131\u011fa sahip ki\u015filerden se\u00e7ilmi\u015ftir ve mevcut kan\u0131tlar\u0131 \u00f6zetlemek ve \u00f6neriler form\u00fcle etmek i\u00e7in literat\u00fcr incelemesi, daha \u00f6nce yay\u0131nlanan k\u0131lavuzlara at\u0131fta bulunma ve uzman g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fc kullanm\u0131\u015ft\u0131r (Tablo 1). Tablo 1. Kan\u0131t Seviyeleri ve \u00d6nerilerin Derecelendirilmesi   Tablo 2'den 4'e (a\u015fa\u011f\u0131ya bak\u0131n\u0131z) kadar, ilk bir inme i\u00e7in risk fakt\u00f6rleri veya risk i\u015faret\u00e7ileri, de\u011fi\u015ftirilebilirlik potansiyeline (de\u011fi\u015fmez, de\u011fi\u015ftirilebilir veya potansiyel olarak de\u011fi\u015ftirilebilir) ve kan\u0131t g\u00fcc\u00fcne (iyi belgelenmi\u015f, daha az iyi belgelenmi\u015f) g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Tablolar, her fakt\u00f6r i\u00e7in bilinen \u00f6neme, n\u00fcfus atfedilebilir riski, g\u00f6reli riski ve tedaviyle risk azalt\u0131m\u0131n\u0131 verir. N\u00fcfus atfedilebilir riski, belirli bir risk fakt\u00f6r\u00fcne atfedilebilen inme vakalar\u0131n\u0131n y\u00fczdesini yans\u0131tan bir form\u00fcld\u00fcr: 100\u00d7[prevalans(g\u00f6rel risk\u22121)\/prevalans(g\u00f6rel risk\u22121)+1]). ..."}
{"_id":"32353339","title":"Chimeric live, attenuated vaccine against Japanese encephalitis (ChimeriVax-JE): phase 2 clinical trials for safety and immunogenicity, effect of vaccine dose and schedule, and memory response to challenge with inactivated Japanese encephalitis antigen.","text":"ChimeriVax-JE, Japon ensefalitisi i\u00e7in canl\u0131, zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f bir a\u015f\u0131d\u0131r ve sar\u0131humma (YF) 17D a\u015f\u0131s\u0131 bir vekt\u00f6r olarak kullan\u0131l\u0131r. \u00c7ift k\u00f6r faz 2 bir deneme kapsam\u0131nda, 99 yeti\u015fkin, a\u015f\u0131, plasebo veya YF-VAX (sar\u0131humma 17D a\u015f\u0131s\u0131) ald\u0131. ChimeriVax-JE iyi tolere edildi ve tedavi gruplar\u0131 aras\u0131nda olumsuz olaylar a\u00e7\u0131s\u0131ndan herhangi bir fark yoktu. ChimeriVax-JE ve YF-VAX'in neden oldu\u011fu viremialar k\u0131sa s\u00fcreli ve d\u00fc\u015f\u00fck titerliydi; 82 (y\u00fczde 94) 87 konuya uygulanan ChimeriVax-JE dozlar\u0131 (1.8-5.8 log(10)) n\u00f6tralizasyon antikorlar\u0131 geli\u015ftirdi. 30 g\u00fcn sonra verilen ikinci doz, bir g\u00fc\u00e7lendirme etkisi g\u00f6stermedi. \u00d6nceki YF a\u015f\u0131s\u0131, ChimeriVax-JE'ye m\u00fcdahale etmedi, ancak ChimeriVax-JE'nin 30 g\u00fcn sonra verilen YF-VAX'e m\u00fcdahale etti\u011fi (istatistiksel olarak anlaml\u0131 olmayan) bir \u00f6neri vard\u0131. Ayr\u0131 bir \u00e7al\u0131\u015fma, hem ChimeriVax-JE'yi 9 ay \u00f6nce alan hem de ChimeriVax-JE'ye yabanc\u0131 olan bireylerde inaktif far\u0131 beyni a\u015f\u0131s\u0131 (JE-VAX) ile yap\u0131lan imm\u00fcnolojik haf\u0131za ara\u015ft\u0131rd\u0131. \u00d6nemli yan\u0131tlar, \u00f6nceden ba\u011f\u0131\u015f\u0131k olmayan bireylerde g\u00f6zlemlendi. ChimeriVax-JE, tek dozda koruyucu seviyelerde n\u00f6tralizasyon antikorlar\u0131 sa\u011flayan g\u00fcvenli bir a\u015f\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"32357890","title":"Global prevalence of anxiety disorders: a systematic review and meta-regression.","text":"ARKA PLAN Literat\u00fcrde k\u00fcresel kayg\u0131 bozukluklar\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok de\u011fi\u015fken veriler bulunuyor. Sistematik bir inceleme ve meta-regresyon, kayg\u0131 bozukluklar\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin etmek ve bu tahminleri etkileyebilecek fakt\u00f6rleri belirlemek amac\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Bu bulgular, yeni K\u00fcresel Hastal\u0131k Y\u00fck\u00fc \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'n\u0131 bilgilendirecek. Y\u00d6NTEM Sistematik inceleme, 1980 ile 2009 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yay\u0131nlanan kayg\u0131 bozukluklar\u0131 \u00fczerine yap\u0131lan yayg\u0131nl\u0131k \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n belirlenmesini sa\u011flad\u0131. Elektronik veritabanlar\u0131, referans listeleri, inceleme makaleleri ve monograflar arand\u0131 ve uzmanlar eksik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 belirlemek i\u00e7in bilgilendirildi. \u0130nter-\u00e7al\u0131\u015fma de\u011fi\u015fkenli\u011fiyle ili\u015fkili \u00f6nemli ve y\u00f6ntemsel fakt\u00f6rler, meta-regresyon analizleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla belirlendi ve kayg\u0131 bozukluklar\u0131n\u0131n k\u00fcresel yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, \u00e7al\u0131\u015fma y\u00f6ntemlerini ayarlayarak hesapland\u0131. SONU\u00c7LAR Kayg\u0131 bozukluklar\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, 44 \u00fclkede 87 \u00e7al\u0131\u015fmadan elde edildi. Mevcut yayg\u0131nl\u0131k tahminleri, %0.9 ile %28.3 aras\u0131nda de\u011fi\u015firken, ge\u00e7mi\u015f y\u0131l yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %2.4 ile %29.8 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Cinsiyet, ya\u015f, k\u00fclt\u00fcr, \u00e7at\u0131\u015fma ve ekonomik durum, ve kentle\u015fme gibi \u00f6nemli fakt\u00f6rler, en b\u00fcy\u00fck de\u011fi\u015fkenli\u011fi a\u00e7\u0131kl\u0131yor. Son \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli modelde (yayg\u0131nl\u0131k d\u00f6nemi, bozukluk say\u0131s\u0131 ve tan\u0131 arac\u0131) yer alan y\u00f6ntemsel fakt\u00f6rler, \u00e7al\u0131\u015fmalar aras\u0131ndaki varyans\u0131n %13'\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131kl\u0131yor. Y\u00f6ntemsel farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ayarlayarak d\u00fczeltilmi\u015f k\u00fcresel mevcut kayg\u0131 bozukluklar\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %7.3 (%4.8-10.9) idi ve Afrika k\u00fclt\u00fcrlerinde %5.3 (%3.5-8.1) ile Euro\/Anglo k\u00fclt\u00fcrlerinde %10.4 (%7.0-15.5) aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. SONU\u00c7LAR Kayg\u0131 bozukluklar\u0131 yayg\u0131n ve burada belirlenen \u00f6nemli ve y\u00f6ntemsel fakt\u00f6rler, yayg\u0131nl\u0131k tahminlerindeki b\u00fcy\u00fck de\u011fi\u015fkenli\u011fi a\u00e7\u0131kl\u0131yor. Kayg\u0131 bozukluklar\u0131 anket ara\u00e7lar\u0131na y\u00f6nelik yan\u0131tlarda k\u00fclt\u00fcrel farkl\u0131l\u0131klara \u00f6zel dikkat g\u00f6sterilmelidir."}
{"_id":"32372280","title":"Expression of optineurin, a glaucoma-linked gene, is influenced by elevated intraocular pressure.","text":"Optineurin (g\u00f6z sinir hasar\u0131 tetikleyen protein; OPTN), son zamanlarda birincil a\u00e7\u0131k a\u00e7\u0131l\u0131 glokomun %16,7'si ile ili\u015fkili ailelerde tespit edildi. OPTN'nin g\u00f6zdeki i\u015flevi bilinmemekle birlikte, intraok\u00fcler bas\u0131n\u00e7 (IOP) d\u00fczenlenmesinde rol oynayan trabek\u00fcler \u0131zgara dokusunda bulunur. Glokomun geli\u015fmesindeki OPTN'nin rol\u00fcn\u00fc anlamak i\u00e7in, IOP'nin y\u00fckselmesi, TNF-alfa (TNFalfa) ve dexametazon (DEX) gibi hastal\u0131\u011fa ili\u015fkili fakt\u00f6rlere yan\u0131t olarak OPTN'nin ifadesini inceledik. \u0130nsan organ k\u00fclt\u00fcrlerinde, fizyolojik bas\u0131n\u00e7 ko\u015fullar\u0131n\u0131 taklit eden ko\u015fullarda tedavileri ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Bulgular\u0131m\u0131z, s\u00fcrekli artan IOP'nin 2, 4 ve 7 g\u00fcn sonra OPTN'nin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. OPTN ifadesi, TNFalfa ile 2,3 kat ve uzun s\u00fcreli DEX tedavisi ile 2,6 kat da tetikleniyor. Bu sonu\u00e7lar, OPTN'nin glokom hasar\u0131na yan\u0131t olarak transkriptomda yer alan bir protein oldu\u011funu ve trabek\u00fcler \u0131zgara dokusunda bu proteinin koruyucu rol\u00fcn\u00fc destekledi\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"32390525","title":"Prevention of malaria in long-term travelers.","text":"Uzun s\u00fcreli seyahat edenler, burada 6 ay veya daha uzun s\u00fcre seyahat edenler olarak tan\u0131mlan\u0131r, s\u0131tma \u00f6nleme konusunda \u00f6zel zorluklarla kar\u015f\u0131la\u015f\u0131rlar. Mevcut s\u0131tma \u00f6nleme k\u0131lavuzlar\u0131 \u00f6ncelikle k\u0131sa s\u00fcreli seyahat edenlerde Plasmodium falciparum enfeksiyonlar\u0131n\u0131n \u00f6nlenmesine odaklan\u0131r.\n\nAma\u00e7lar: Uzun s\u00fcreli seyahat edenlerde s\u0131tma riskiyi incelemek, ki\u015fisel koruyucu \u00f6nlemlerdeki son geli\u015fmeleri ve uzun s\u00fcreli kullan\u0131m s\u0131ras\u0131nda s\u0131tma kimyasallar\u0131n\u0131n g\u00fcvenli\u011fi ve tolerabilitesini de\u011ferlendirmek ve s\u00fcrekli kimyasallar, acil durum kendin tedavi, mevsimlik \u00f6nleme ve P. vivax s\u0131tmas\u0131ndan birincil enfeksiyon ve tekrarlamalar\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in \u00f6nleme stratejilerini g\u00f6zden ge\u00e7irmek.\n\nBilgi Toplama: OVID ve PubMED arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla MEDLINE veritaban\u0131nda ilgili \u00e7al\u0131\u015fmalar ve makaleler i\u00e7in kapsaml\u0131 bir arama, \"uzun s\u00fcreli seyahat ve s\u0131tma \u00f6nleme\", \"uzun s\u00fcreli s\u0131tma kimyasallar\u0131 \u00f6nleme\" ve \"b\u00f6cek kovucu ve s\u0131tma\" arama terimleri kullan\u0131larak Temmuz 2006'ya kadar bir kesit tarihi ile yap\u0131ld\u0131. Se\u00e7ilen makalelerin referanslar\u0131ndan, tezdan ve ilgili seyahat t\u0131bb\u0131 konferanslar\u0131n\u0131n bildirimlerinden ek referanslar elde edildi. Dil k\u0131s\u0131tlamas\u0131 yoktu.\n\nBilgi Sentezi: Uzun s\u00fcreli seyahat edenler, k\u0131sa s\u00fcreli seyahat edenlere k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir s\u0131tma riski ta\u015f\u0131r. Uzun s\u00fcreli seyahat edenler, ki\u015fisel koruyucu \u00f6nlemleri yeterince kullanmaz ve s\u00fcrekli kimyasallar rejimlerine iyi uymaz. Uzun s\u00fcreli kal\u0131\u015flar s\u0131ras\u0131nda kullan\u0131lan bir dizi strateji vard\u0131r: ilk d\u00f6nemde kimyasallar\u0131n kesilmesi, farkl\u0131 ila\u00e7larla kimyasallar\u0131n ard\u0131\u015f\u0131k rejimleri, acil durum kendin tedavi ve mevsimlik kimyasallar, y\u00fcksek vaka say\u0131s\u0131 d\u00f6nemlerine veya yerlerine odaklan\u0131r. T\u00fcm stratejiler avantajlar\u0131 ve dezavantajlar\u0131 vard\u0131r. Sahte ila\u00e7lar, s\u0131tman\u0131n endemik oldu\u011fu \u00fclkelerde sat\u0131l\u0131r ve uzun s\u00fcreli seyahat edenlerin ila\u00e7lar\u0131n\u0131 yurt d\u0131\u015f\u0131nda sat\u0131n almalar\u0131 ciddi bir endi\u015fe kayna\u011f\u0131d\u0131r. P. vivax s\u0131tmas\u0131, gezginlerde \u00f6nemli hastal\u0131klara neden olur, ancak mevcut ilk hat kimyasallar rejimleri, vivax s\u0131tmas\u0131n\u0131n tekrarlamalar\u0131n\u0131 \u00f6nlemez. Uzun s\u00fcreli seyahat edenlerde s\u0131tma \u00f6nleme konusunda konsens\u00fcs k\u0131lavuzlar\u0131na ihtiya\u00e7 vard\u0131r"}
{"_id":"32408470","title":"Activation of AMPK\u03b12 in adipocytes is essential for nicotine-induced insulin resistance in vivo","text":"Sigara i\u00e7mek, insanlarda v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kayb\u0131n\u0131 te\u015fvik ederken, ayn\u0131 zamanda ins\u00fclin direnci (IR) ve y\u00fcksek ins\u00fclinemiyi de te\u015fvik eder. Ancak, bu etkilerin arkas\u0131ndaki mekanizmalar net de\u011fildir. Burada, sigara duman\u0131n\u0131n ana bile\u015feni olan nikotin, ya\u011f h\u00fccrelerinde AMP-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz \u03b12'yi (AMPK\u03b12) se\u00e7ici olarak aktive etti\u011fini g\u00f6steriyoruz, ki bu da MAP kinaz fosfataz-1'i (MKP1) serin 334'de fosforilayarak, proteazma ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 ba\u015flat\u0131r. Nikotin ba\u011f\u0131ml\u0131 MKP1 azalmas\u0131, hem p38 mitojen etkinle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz\u0131n\u0131 hem de c-Jun N-terminal kinaz\u0131 anormal etkinle\u015ftirir, bu da ins\u00fclin resept\u00f6r\u00fc alt birimi 1'in (IRS1) serin 307'de fosforlanmas\u0131na yol a\u00e7ar. IRS1'in fosforlanmas\u0131, proteinin par\u00e7alanmas\u0131na, protein kinaz B'nin inhibisyonuna ve ins\u00fclinle ili\u015fkili lipolizin kayb\u0131na neden olur. Sonu\u00e7 olarak, nikotin lipolizi art\u0131r\u0131r, bu da v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kayb\u0131na yol a\u00e7ar, ancak bu art\u0131\u015f ayn\u0131 zamanda dola\u015f\u0131mdaki serbest ya\u011f asitlerinin seviyelerini y\u00fckseltir ve bu da ins\u00fclin duyarl\u0131 dokularda IR'ye neden olur. Bu sonu\u00e7lar, nikotin ind\u00fcklenen t\u00fcm v\u00fccut IR'nin \u00f6nemli bir arac\u0131s\u0131 olarak AMPK\u03b12'yi ortaya koymaktad\u0131r, buna ra\u011fmen ya\u011f dokusundaki azalmalara ra\u011fmen."}
{"_id":"32421068","title":"Availability of evidence of benefits on overall survival and quality of life of cancer drugs approved by European Medicines Agency: retrospective cohort study of drug approvals 2009-13","text":"Ama\u00e7: Avrupa'da onaylanan kanser ila\u00e7lar\u0131n\u0131n genel hayatta kalma ve ya\u015fam kalitesi faydalar\u0131n\u0131n verilerinin mevcut olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek. Tasar\u0131m: Geriye d\u00f6n\u00fck kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131: Avrupa \u0130la\u00e7 Ajans\u0131 (EMA) taraf\u0131ndan 2009-2013 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda kanser onaylar\u0131 i\u00e7in eri\u015filebilir kamu d\u00fczenleyici ve bilimsel raporlar. Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri: Kanser ila\u00e7lar\u0131n\u0131n kritik ve post pazarlama denemeleri, tasar\u0131m \u00f6zellikleri (rastgelele\u015ftirme, \u00e7aprazlama, k\u00f6rl\u00fck), kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar ve u\u00e7 noktalar\u0131na g\u00f6re. Onay zaman\u0131 ve pazara giri\u015f sonras\u0131 genel hayatta kalma veya ya\u015fam kalitesinde fayda mevcudiyeti ve b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc. Ge\u00e7erli Avrupa Onkoloji Derne\u011fi Magnit\u00fcd of Klinik Fayda \u00d6l\u00e7e\u011fi (ESMO-MCBS) ile raporlanan kanser ila\u00e7lar\u0131n\u0131n \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda bildirilen kazan\u00e7lar\u0131n klinik de\u011ferini de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar: 2009-2013 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda EMA, 68 g\u00f6stergede 48 kanser ilac\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 onaylad\u0131. Bu onaylanan g\u00f6stergelerin sekizinde (12%) tek kollu \u00e7al\u0131\u015fma temelinde onayland\u0131. Pazara giri\u015f zaman\u0131, 68 g\u00f6stergeden 24'\u00fcnde (35%) \u00f6nemli hayatta kalma uzamas\u0131 vard\u0131. Genel hayatta kalma \u00fczerinde fayda b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc 1.0 ile 5.8 ay aras\u0131nda (ortalama 2.7 ay) de\u011fi\u015fti. Pazara giri\u015f zaman\u0131, 68 g\u00f6stergeden 7'sinde (10%) ya\u015fam kalitesinde iyile\u015fme bildirildi. 44 g\u00f6stergede, pazara giri\u015f zaman\u0131 hayatta kalma kazanc\u0131 i\u00e7in kan\u0131t bulunmam\u0131\u015ft\u0131, ancak sonraki post pazarlama d\u00f6nemde 3'\u00fcnde (7%) hayat uzamas\u0131 ve 5'inde (11%) ya\u015fam kalitesi faydas\u0131 bildirildi. EMA taraf\u0131ndan onaylanan 68 kanser g\u00f6stergesi ve ortalama 5.4 y\u0131ll\u0131k takip (minimum 3.3 y\u0131l, maksimum 8.1 y\u0131l) ile, sadece 35'i (51%) hayatta kalma veya ya\u015fam kalitesinde \u00f6nemli bir iyile\u015fme g\u00f6sterdi, 33'\u00fc (49%) belirsiz kald\u0131. 23 g\u00f6stergede, ESMO-MCBS arac\u0131 ile puanlanabilir hayatta kalma faydas\u0131 olan ve klinik olarak anlaml\u0131 olarak de\u011ferlendirilen faydalar, 11\/23 (4"}
{"_id":"32423829","title":"A cluster randomized, controlled trial of breast and cervix cancer screening in Mumbai, India: methodology and interim results after three rounds of screening.","text":"Serviks ve meme kanserleri, d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda kad\u0131nlarda en yayg\u0131n kanser t\u00fcrleri olup, geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde b\u00fcy\u00fck bir bedel \u00f6detmektedir. 1998 May\u0131s'\u0131nda, NCI (ABD) taraf\u0131ndan verilen bir hibe ile desteklenen Tata Memorial Hastanesi, Mumbai, Hindistan, serviks ve meme kanseri i\u00e7in bir k\u00fcme rastgelele\u015ftirilmi\u015f, kontrol edilmi\u015f tarama deneyi ba\u015flatt\u0131. Deneyde, e\u011fitimli ilk sa\u011fl\u0131k \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131, tarama kolunda sa\u011fl\u0131k e\u011fitimi, serviks g\u00f6rsel muayenesi (4% asetik asit ile VIA ile) ve klinik meme muayenesi (CBE) sa\u011flarken, kontrol kolunda yaln\u0131zca sa\u011fl\u0131k e\u011fitimi verilmektedir. D\u00f6rt tarama turu, 2 y\u0131ll\u0131k aral\u0131klarla takip edilecek ve ard\u0131ndan 8 y\u0131l boyunca serviks ve meme kanserlerinin olu\u015fumu ve \u00f6l\u00fcmleri izlenecektir. Metodoloji ve \u00fc\u00e7 turdan sonra elde edilen ara sonu\u00e7lar burada sunulmaktad\u0131r. Tarama (n = 75360) ve kontrol kollar\u0131 (n = 76178) aras\u0131nda iyi rastgelele\u015ftirme sa\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. Tarama kolunda: Y\u00fcksek tarama kat\u0131l\u0131m oranlar\u0131; D\u00fc\u015f\u00fck at\u0131l\u0131m; \u0130yi tan\u0131sal onay uyumu; \u00d6nemli a\u015fama indirimi; M\u00fckemmel tedavi tamamlanma oran\u0131; Vaka \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n iyile\u015fmesi. Tarama kolundaki her zaman taranan ve hi\u00e7 taranan kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, serviks ve meme ile ilgili \u015fikayetler i\u00e7in din, dil, ya\u015f, e\u011fitim, meslek, gelir ve sa\u011fl\u0131k aray\u0131\u015f davran\u0131\u015flar\u0131 de\u011fi\u015fkenlerinde anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6stermektedir. Ayn\u0131 d\u00f6nemde, kontrol kolunda sa\u011fl\u0131k e\u011fitimi i\u00e7in m\u00fckemmel kat\u0131l\u0131m oran\u0131; D\u00fc\u015f\u00fck at\u0131l\u0131m ve hem serviks hem de meme i\u00e7in iyi say\u0131da semptomatik y\u00f6nlendirme g\u00f6r\u00fclmektedir."}
{"_id":"32450297","title":"Evidence for energy-dependent accumulation of paraquat into rat lung","text":"Paraquat (N,N\u2032-dimetil 4,4\u2032-bipyridilyum), bir bitki \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc, insan akci\u011ferinde kazara yutulduktan sonra yayg\u0131n \u00f6dem ve fibrozis olu\u015fturabilir1-3. \u00d6l\u00fcm birka\u00e7 hafta sonra ger\u00e7ekle\u015firse, yutma sonras\u0131 ilk birka\u00e7 g\u00fcn i\u00e7inde akci\u011ferlerde belirgin de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6r\u00fclmez. \u00c7e\u015fitli t\u00fcrlerde hayvan deneyleri, akci\u011ferin ana hedef organ oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir4-6. Hayvanlara paraquat verildi\u011finde, akci\u011fer y\u00fcksek ba\u015flang\u0131\u00e7 konsantrasyonuna sahip olur ve paraquat tutar7-9. Bu tutumun akci\u011fer hasar\u0131n\u0131n geli\u015fimiyle ili\u015fkili oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir7 (L. L. Smith ve M. S. Rose, yay\u0131nlanmam\u0131\u015f \u00e7al\u0131\u015fma). Paraquat'\u0131n akci\u011fer taraf\u0131ndan nas\u0131l tutuldu\u011funun mekanizmas\u0131 \u015fu anda anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"32454714","title":"Role of gut commensal microflora in the development of experimental autoimmune encephalomyelitis.","text":"Mukoal tolerans, otoimm\u00fcn hastal\u0131klar\u0131n tedavisi i\u00e7in potansiyel olarak \u00f6nemli bir yol olarak kabul edilmi\u015ftir, bunlara insan \u00e7oklu skleroz ve deneysel ko\u015fullar da dahildir, \u00f6rne\u011fin deneysel otoimm\u00fcn ensefalomiyelit (EAE). Komensal ba\u011f\u0131rsak bakterilerinin ind\u00fcklemesi ve periferik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tolerans\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmesi konusunda s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgi vard\u0131r. Inbred SJL ve C57BL\/6 fareleri, ba\u011f\u0131rsak mikrofloray\u0131 azaltmak i\u00e7in geni\u015f spektrumlu antibiyotikler ile a\u011f\u0131zdan tedavi edildi. Ba\u011f\u0131rsak komensal bakterilerinin azalmas\u0131, EAE'nin geli\u015fimini engelledi. Antibiyotiklerle intraperitoneal olarak tedavi edilen fareler, ba\u011f\u0131rsak mikrofloras\u0131nda \u00f6nemli bir azalma g\u00f6stermedi ve tedavi edilmemi\u015f farelere benzer \u015fekilde EAE geli\u015ftirdi, bu da hastal\u0131\u011f\u0131n aktivitesindeki azalman\u0131n ba\u011f\u0131rsak bakteri pop\u00fclasyonundaki de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkili oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Korumada proenflamatuar sitokinlerin azalmas\u0131 ve IL-10 ve IL-13'\u00fcn art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6zlemlendi. Komensal bakteri taraf\u0131ndan azalt\u0131lan farelere d\u00fc\u015f\u00fck say\u0131larda IL-10 \u00fcreten CD25(+)CD4(+) T h\u00fccreleri (75% FoxP3(+) ile safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f) nakledildi\u011finde ve CD25(+) h\u00fccrelerin in vivo n\u00f6tralize edilmesi farelerde, d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerin periferik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k homeostazisini s\u00fcrd\u00fcrmede oynad\u0131\u011f\u0131 rol\u00fcn ipu\u00e7lar\u0131n\u0131 verdi. Verilerimiz, ba\u011f\u0131rsak komensal bakterilerinin antibiyotiklerle de\u011fi\u015ftirilmesinin, EAE'ye kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flayabilen periferik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tolerans\u0131n\u0131 mod\u00fcle edebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu yakla\u015f\u0131m, \u00e7oklu skleroz ve belki de di\u011fer otoimm\u00fcn durumlar\u0131n tedavisinde yeni bir terap\u00f6tik paradigma sunabilir."}
{"_id":"32462603","title":"Epidemiology of surgically managed pelvic organ prolapse and urinary incontinence.","text":"\n## Ama\u00e7\nPelvik organ sarkmas\u0131 ve idrar s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131 i\u00e7in cerrahi m\u00fcdahalenin incidans\u0131n\u0131 belirlemek ve bu durumlar\u0131n klinik \u00f6zelliklerini tan\u0131mlamak.\n\n## Y\u00f6ntemler\nRetrospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, 1995 y\u0131l\u0131nda prolaps ve idrar s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131 i\u00e7in cerrahi tedavi g\u00f6ren t\u00fcm hastalar\u0131 i\u00e7eriyordu; t\u00fcm hastalar Kaiser Permanente Northwest'in \u00fcyesiydi, bu da 149.554 kad\u0131n ve 20 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015fileri kaps\u0131yordu. Standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir veri toplama formu, 395 kad\u0131n hastan\u0131n t\u00fcm i\u00e7me ve d\u0131\u015flama kay\u0131tlar\u0131n\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. \u0130ncelenen de\u011fi\u015fkenler ya\u015f, etnik k\u00f6ken, boy, kilo, vajinal do\u011fum say\u0131s\u0131, sigara i\u00e7me ge\u00e7mi\u015fi, t\u0131bbi ge\u00e7mi\u015f ve cerrahi ge\u00e7mi\u015fti, bunlara dahil olan preoperatif de\u011ferlendirme, ger\u00e7ekle\u015ftirilen prosed\u00fcr ve t\u00fcm \u00f6nceki prosed\u00fcrlerin ayr\u0131nt\u0131lar\u0131. Analiz, ya\u015fa \u00f6zg\u00fc ve birikimli incidanslar\u0131n hesaplanmas\u0131n\u0131 ve prolaps veya idrar s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131 i\u00e7in birincil operasyonlara k\u0131yasla tekrarlanan operasyonlar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131n belirlenmesini i\u00e7eriyordu.\n\n## Sonu\u00e7lar\nYa\u015fa \u00f6zg\u00fc incidans, ya\u015f ilerledik\u00e7e art\u0131yordu. 80 ya\u015f\u0131na kadar bir kez prolaps veya idrar s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131 i\u00e7in operasyon ge\u00e7irme riski %11,1'di. \u00c7o\u011fu hasta ya\u015fl\u0131lard\u0131, menopoz sonras\u0131, parus (do\u011fum yapm\u0131\u015f) ve a\u015f\u0131r\u0131 kiloluydu. Yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131 mevcut veya eski sigara i\u00e7icileriydi ve be\u015fte biri kronik akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 olanlard\u0131. Tekrarlanan operasyonlar yayg\u0131nd\u0131 (vakalar\u0131n %29,2'si), ve her defas\u0131nda tekrarlanan onar\u0131mlarla aralar\u0131ndaki zaman aral\u0131klar\u0131 azald\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nPelvik zemin bozuklu\u011fu, ya\u015flanan kad\u0131nlar i\u00e7in \u00f6nemli bir sa\u011fl\u0131k sorunu olarak ortaya \u00e7\u0131k\u0131yor, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu durumlar\u0131n %11,1'lik bir \u00f6m\u00fcr boyu riski ve tekrarlanan operasyonlar\u0131n y\u00fcksek oran\u0131 ile g\u00f6steriliyor. Bulgular\u0131m\u0131z, bu durumlar\u0131n etyolojisi, do\u011fal tarihi ve uzun vadeli tedavi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in daha fazla epidemiyolojik ara\u015ft\u0131rmay\u0131 hakl\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131yor."}
{"_id":"32463364","title":"Antihypertensive classes, cognitive decline and incidence of dementia: a network meta-analysis.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nKan bas\u0131nc\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrme tedavileri ile bili\u015fsel gerileme ve demans\u0131n \u00f6nlenmesinde tutars\u0131z sonu\u00e7lar g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Farkl\u0131 antihipertansif ila\u00e7 s\u0131n\u0131flar\u0131n\u0131n demans geli\u015fimi ve bili\u015fsel fonksiyonlar \u00fczerindeki etkilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\nSistematik bir inceleme ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve hipertansif hastalarda \u00f6nceden cerebrovask\u00fcler bozukluklar olmam\u0131\u015f 19 rastgele kontroll\u00fc deneme (18.515 birey) ve 11 \u00e7al\u0131\u015fma (831.674 birey) dahil ettik. A\u011f meta-analizi, antihipertansif s\u0131n\u0131flar\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nAntihipertansif tedavi, herhangi bir ila\u00e7 s\u0131n\u0131f\u0131 fark etmeksizin, genel bili\u015fsel fonksiyonlarda [etki boyutu 0.05, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (GA) 0.02-0.07] ve t\u00fcm bili\u015fsel fonksiyonlar\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda dilde faydalar sa\u011flad\u0131. Antihipertansif tedavi, kontrol grubuna k\u0131yasla t\u00fcm nedenli demans riskini %9 oran\u0131nda azaltt\u0131 (risk oran\u0131 0.91, 95% GA 0.89-0.94), rastgele kontroll\u00fc denemeler ve g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 birle\u015ftirildi\u011finde (n = 15). Sadece rastgele kontroll\u00fc denemelerde (n = 4) bu sonu\u00e7 istatistiksel olarak anlaml\u0131 de\u011fildi. Angiotensin II resept\u00f6r blokerleri (ARB'ler), genel bili\u015fsel fonksiyonlarda plasebo'ya k\u0131yasla daha b\u00fcy\u00fck faydalar sa\u011flad\u0131 (d\u00fczenlenmi\u015f etki boyutu 0.60 \u00b1 0.18, P = 0.02). ARB'ler, \u03b2-blok\u00f6rler (0.67 \u00b1 0.18, P = 0.01), di\u00fcretikler (0.54 \u00b1 0.19, P = 0.04) ve angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim inhibit\u00f6rleri (0.47 \u00b1 0.17, P = 0.04) a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha etkilidir. Farkl\u0131 antihipertansif ila\u00e7 s\u0131n\u0131flar\u0131 aras\u0131nda kan bas\u0131nc\u0131nda ortalama de\u011fi\u015fim anlaml\u0131 bir \u015fekilde farkl\u0131 de\u011fildi.\n\n## Sonu\u00e7\nSonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, antihipertansif tedavinin bili\u015fsel ger"}
{"_id":"32481310","title":"Abnormal hemoglobins in a quarter million people.","text":"Alabama'daki 250.000'den fazla ki\u015finin k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerinin hemolizatlar\u0131, pH 8.4'te sel\u00fcloz akrilat \u00fczerine elektroforesize edildi. Anormalite g\u00f6steren \u00f6rnekler, pH 6.0'ta sitrat jel \u00fczerine de elektroforesize edildi. Hb S ve C d\u0131\u015f\u0131ndaki mutasyonlar\u0131n globin zincirleri, hem hem 8.9 ve pH 6.0'da \u00fcre-merkaptoetanol tamponlar\u0131nda elektroforesize edildi ve bunlardan 60'\u0131 yap\u0131sal analiz i\u00e7in de incelendi. Beyazlardan yakla\u015f\u0131k 6000 \u00f6rnekte sadece \u00fc\u00e7 anormal hemoglobin bulundu - Hb D Los Angeles, Hb J Baltimore ve bir tanesi tan\u0131mlanamayan. 249.000 siyah \u00f6rne\u011fin yakla\u015f\u0131k 29.000'i, \u00e7o\u011fu Hb S veya C ile ili\u015fkili, elektroforesiz olarak tespit edilebilir anormaliteler i\u00e7eriyordu, bunlar\u0131n frekans\u0131 yakla\u015f\u0131k %9 ve %3't\u00fcr. Yakla\u015f\u0131k 1000 \u00f6rnek, potansiyel klinik \u00f6neme sahip desenlere ayr\u0131\u015ft\u0131. 164 ailede \u00e7e\u015fitli genetik kombinasyonlarda 20 di\u011fer mutasyonlu hemoglobin tespit edildi; bunlardan d\u00f6rd\u00fc - Hb Alabama, Montgomery, Titusville ve Mobile - daha \u00f6nce bilinmiyordu. Kullan\u0131lan y\u00f6ntemler h\u0131zl\u0131, ekonomik ve b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli anketler i\u00e7in uygundur. Bunlar, bir\u00e7ok mutasyonlu hemoglobinin y\u00fcksek derecede spesifik karakterizasyonlar\u0131n\u0131 sa\u011flar ve bu karakterizasyonlara dayal\u0131 varsay\u0131lan tan\u0131mlamalar ve yap\u0131sal analizlerden elde edilen kesin tan\u0131mlamalar aras\u0131nda herhangi bir tutars\u0131zl\u0131k bulunmad\u0131."}
{"_id":"32532238","title":"Cellular adaptation to mechanical stress: role of integrins, Rho, cytoskeletal tension and mechanosensitive ion channels.","text":"H\u00fccrelerin mekanik strese nas\u0131l duydu\u011funu ve uyum sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in, h\u00fccre y\u00fczeyindeki integrin resept\u00f6rlerine ba\u011flanm\u0131\u015f manyetik mikrobead'lere gerilme kuvvetleri uygulad\u0131k ve optik mikroskopiyi kullanarak sub-mikrometre \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte bead hareketindeki de\u011fi\u015fiklikleri \u00f6l\u00e7t\u00fck. H\u00fccreler d\u00f6rt t\u00fcr mekanik tepki g\u00f6sterdi: (1) an\u0131nda viskoelastik tepki; (2) erken adaptif davran\u0131\u015f; (3) daha sonra h\u00fccre sertle\u015fmesi; ve (4) uzun s\u00fcreli stresle ili\u015fkili b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli yeniden konumlanma tepkisi. \u00d6nemli olan, bu adaptif tepkilerin biyokimyasal a\u00e7\u0131dan farkl\u0131 olmas\u0131yd\u0131. An\u0131nda ve erken tepkiler, isometrik gerilme gibi sitoskelet \u00f6n geriliminin kimyasal olarak da\u011f\u0131t\u0131lmas\u0131 ile etkilendi, ancak daha sonraki adaptif tepki bu \u015fekilde etkilenmedi. Yeniden konumlanma tepkisi, Rho sinyalizasyonunu engelleyerek gerilimi engellemekle veya Src tirozin kinazlar\u0131n\u0131 inhibe ederek benzer \u015fekilde an\u0131nda ve erken tepkiler gibi engellenebildi, ancak ayn\u0131 zamanda mekanik duyarl\u0131 iyon kanallar\u0131n\u0131 bloke ederek veya engellenebildi. T\u00fcm adaptif tepkiler, h\u00fccreleri 4 derece C'ye so\u011futarak biyokimyasal yeniden yap\u0131land\u0131rmay\u0131 yava\u015flatmak suretiyle bast\u0131r\u0131ld\u0131. Bu nedenle, h\u00fccreler, integrin'lere uygulanan statik ve dinamik mekanik stres seviyesindeki de\u011fi\u015fikliklere duyarl\u0131 olmak ve tepki vermek i\u00e7in \u00e7oklu mekanizmalar kullan\u0131r."}
{"_id":"32533299","title":"Cutting edge: Candida albicans hyphae formation triggers activation of the Nlrp3 inflammasome.","text":"Anti-mantar ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir rol oynayan pro-enflamatuar sitokin IL-1beta; ancak, mantar patojenlerinin IL-1beta sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 tetikleyen mekanizmalar\u0131 belirsizdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Candida albicans enfeksiyonunun Nlrp3 inflammasom taraf\u0131ndan alg\u0131land\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bunun sonucunda IL-1beta'n\u0131n sal\u0131n\u0131m\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. C. albicans'\u0131n tek h\u00fccreli maya formundan filamanl\u0131 formuna ge\u00e7i\u015f yetene\u011fi, Nlrp3 inflammasomunun etkinle\u015fmesi i\u00e7in esast\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc C. albicans'\u0131n hipa formunu olu\u015fturamayan mutantlar\u0131, makrofajlarda IL-1beta sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 tetikleme yetene\u011finde kusurluydu. Nlrp3 eksikli\u011fi olan fareler de C. albicans enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 artan duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi, bu da Nlrp3'\u00fcn C. albicans'a kar\u015f\u0131 do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 tutarl\u0131 bir \u015fekilde g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"32534305","title":"Type 2 diabetes and subsequent incidence of breast cancer in the Nurses' Health Study.","text":"Ama\u00e7: Hiperglisemi, meme kanseri olu\u015fumunu te\u015fvik edebilir. \u0130ns\u00fclin direnci, meme kanseri riskinin artmas\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir ve tip 2 diyabetin de bir \u00f6zelli\u011fidir. Hem tip 2 diyabetin hem de invaziv meme kanseri olu\u015fumunun incelendi\u011fi Nurses' Health \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'nda ileri d\u00fczey bir ili\u015fki de\u011ferlendirdik.\n\nAra\u015ft\u0131rma Tasar\u0131m\u0131 ve Y\u00f6ntemleri: 1976'da 30-55 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda kanserlerden ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f 116.488 kad\u0131n hem\u015fire takip edildi ve 1996'ya kadar tip 2 diyabetin olu\u015fumu ve 1998'e kadar invaziv meme kanseri olu\u015fumu, t\u0131bbi kay\u0131tlar ve patoloji raporlar\u0131 ile do\u011frulanarak incelendi.\n\nSonu\u00e7lar: 2,3 milyon ki\u015fi-y\u0131l takip s\u00fcresi boyunca, 6.220 tip 2 diyabetli kad\u0131n ve 5.189 invaziv meme kanseri vakas\u0131 tespit edildi. Tip 2 diyabetli kad\u0131nlar, diyabet olmayan kad\u0131nlara k\u0131yasla biraz daha y\u00fcksek meme kanseri olu\u015fumu riski ta\u015f\u0131yordu (tehlike oran\u0131 [HR] = 1,17; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1,01-1,35), ya\u015f, obezite, meme kanseri aile \u00f6yk\u00fcs\u00fc, iyi huylu meme hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6yk\u00fcs\u00fc, \u00fcreme fakt\u00f6rleri, fiziksel aktivite ve alkol t\u00fcketimi gibi fakt\u00f6rlerden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak. Bu ili\u015fki, menopoz sonras\u0131 kad\u0131nlarda (1,16; 0,98-1,62) ancak menopoz \u00f6ncesi kad\u0131nlarda (0,83; 0,48-1,42) belirginle\u015fti. Estrojen resept\u00f6r\u00fc pozitif meme kanserinde bu ili\u015fki daha bask\u0131n oldu (1,22; 1,01-1,47).\n\nSonu\u00e7: Tip 2 diyabetli kad\u0131nlar, meme kanseri olu\u015fumu riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan biraz daha y\u00fcksek olabilir."}
{"_id":"32556431","title":"Virus-encoded microRNAs.","text":"MikroRNA'lar (miRNA'lar) muazzam bir ilgi konusudur. Bunlar, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fonksiyonu, apoptoz ve t\u00fcm\u00f6rjenesi gibi \u00e7e\u015fitli ve \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lerde d\u00fczenleyici bir rol oynayan k\u00fc\u00e7\u00fck, kodlamayan RNA'lard\u0131r. Birka\u00e7 vir\u00fcs ailesi miRNA'lar\u0131 kodlad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir ve vir\u00fcs enfeksiyon d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde rollerinin anla\u015f\u0131lmas\u0131 giderek artmaktad\u0131r. 225'ten fazla viral miRNA tespit edilmesine ra\u011fmen, \u00e7o\u011fu vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan miRNA'lar\u0131n i\u015flevsel anlamlar\u0131 hakk\u0131nda derin bir anlay\u0131\u015f eksikli\u011fi vard\u0131r. Burada, iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f i\u015flevlere sahip birka\u00e7 viral miRNA'ya odaklan\u0131yoruz. Bu \u00f6rnekleri kullanarak, viral miRNA aktivitesinin genel temalar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131yoruz: viral gen ifadesinin otoreg\u00fclasyonu, ev sahibi savunmalar\u0131n\u0131n ka\u00e7\u0131n\u0131lmas\u0131 ve muhtemelen kronik ve kal\u0131c\u0131 enfeksiyonlar\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmede \u00f6nemli bir rol. Hipotezimiz, molek\u00fcler mekanizmalar ve makinelerin benzer olmas\u0131na ra\u011fmen, \u00e7o\u011fu viral miRNA'n\u0131n ev sahibi miRNA'lardan farkl\u0131 bir hedef stratejisi kullanabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir. Yani, bir\u00e7ok viral miRNA, viral taraf\u0131ndan kodlanan transkriptleri veya viral miRNA'lara \u00f6zg\u00fc olan ev sahibi gen a\u011flar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek i\u00e7in evrimle\u015fmi\u015f olabilir. Bu son kategoriye, muhtemelen bol miktarda viral miRNA'y\u0131 i\u00e7eren bir s\u0131n\u0131f da dahildir, bu miRNA'lar sadece bir veya birka\u00e7 ana ev sahibi geni d\u00fczenleyebilir. Alan i\u00e7in \u00f6nemli ad\u0131mlar, ek i\u015flevsel \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n gereklili\u011fini i\u00e7erir, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, cerrahi viral miRNA mutantlar\u0131 ile ilgili enfeksiyon modellerini birle\u015ftirir."}
{"_id":"32587939","title":"Wolfram syndrome 1 and adenylyl cyclase 8 interact at the plasma membrane to regulate insulin production and secretion","text":"Endoplazmik retikulum (ER) stresi, pankreas \u03b2-h\u00fccre fonksiyonunu bozar ve tip 2 diyabetin ilerlemesine \u03b2-h\u00fccre kayb\u0131na katk\u0131da bulunur. Wolfram sendromu 1 (WFS1), ER stresi sinyalleme yolunda \u00f6nemli bir d\u00fczenleyici olarak g\u00f6sterilmi\u015ftir; ancak \u03b2-h\u00fccre fonksiyonundaki rol\u00fc net de\u011fildir. Burada, WFS1'in glikoz ve glukagon benzeri peptit 1 (GLP-1) ile uyar\u0131lm\u0131\u015f siklik AMP \u00fcretimi ve ins\u00fclin biyosentezi ve sekresyonunun d\u00fczenlenmesinde hayati oldu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar sunuyoruz. Glikozla uyar\u0131, WFS1'in ER'den plazma zar\u0131na translokasyonuna neden olur, burada AC8 (adenylyl siklas 8), \u03b2-h\u00fccrede glikoz ve GLP-1 sinyalleme entegrasyonunda hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131yan bir cAMP \u00fcreten enzimiyle bir kompleks olu\u015fturur. ER stresi ve WFS1 mutasyonu, kompleks olu\u015fumunu ve AC8'in etkinle\u015fmesini engeller, bu da cAMP sentezini ve ins\u00fclin sekresyonunu azalt\u0131r. Bu bulgular, ER ile ili\u015fkili bir proteinin ER d\u0131\u015f\u0131nda hem ins\u00fclin biyosentezi hem de sekresyonunu d\u00fczenlemede farkl\u0131 bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. ER stresinin \u03b2-h\u00fccrelerdeki WFS1 proteininin plazma zar\u0131nda azalmas\u0131, tip 2 diyabetin ilerlemesine katk\u0131da bulunan \u03b2-h\u00fccre fonksiyon bozuklu\u011funun bir fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr."}
{"_id":"32598644","title":"Two Rice GRAS Family Genes Responsive to N-Acetylchitooligosaccharide Elicitor are Induced by Phytoactive Gibberellins: Evidence for Cross-Talk Between Elicitor and Gibberellin Signaling in Rice Cells","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, pirin\u00e7te bulunan GRAS gen ailesinin iki \u00fcyesi olan CIGR1 ve CIGR2 (chitin ind\u00fcklenebilir gibberelin duyarl\u0131), g\u00fc\u00e7l\u00fc uyar\u0131c\u0131 N-asetil-kitoz oligosakkarit (GN) taraf\u0131ndan ind\u00fcklenirken, d\u0131\u015f kaynakl\u0131 gibberellinler taraf\u0131ndan da h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ind\u00fcklendi\u011fini g\u00f6steren verileri sunuyoruz. mRNA birikim deseni, gibberellinin dozuna ve biyolojik etkinli\u011fine ba\u011fl\u0131yd\u0131, bu da gibberellinin genleri ind\u00fcklemesinin, aktif bitki bile\u015fiklerinin alg\u0131lanmas\u0131 ve spesifik tan\u0131ma ile sinyal iletimi yapabilen bir biyolojik resept\u00f6r taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edildi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Daha ileri farmakolojik analiz, gibberellin ile tedavi sonucu CIGR1 ve CIGR2 mRNA birikiminin protein fosforilasyon\/defosforilasyon olaylar\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ortaya koydu. \u0130nce pirin\u00e7 1'den t\u00fcretilen pirin\u00e7 kaluslar\u0131, s\u00fcrekli gibberelin duyarl\u0131 bir mutasyon veya d1, heterotrimerik G-protein \u03b1-alt biriminde eksiklik g\u00f6steren bir mutasyon, GN uyar\u0131c\u0131s\u0131yla CIGR1 ve CIGR2'yi ind\u00fcklese de, gibberellin ile ind\u00fcklenmedi. Ne gibberellin ne de GN, savunma veya geli\u015fimde ilgili aktiviteler g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, gibberellin ile GN sinyal iletimi zincirinin ba\u011f\u0131ms\u0131z oldu\u011funu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor ve CIGR1 ve CIGR2'nin savunma ve geli\u015fimde ayr\u0131, farkl\u0131 roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima ediyor."}
{"_id":"32611468","title":"Ghrelin's second life: from appetite stimulator to glucose regulator.","text":"Ghrelin, mide taraf\u0131ndan \u00fcretilen 28 amino asitli bir peptid hormonu, periferiden ke\u015ffedilen ilk oreksijenik hormondur. Ser3'deki oktanil modifikasyonu, ghrelin O-asetiltransferaz (GOAT) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilerek, ghrelinin biyolojik aktivitesi i\u00e7in esast\u0131r. Ghrelin, hipotalamusun ark\u00fcat n\u00fckle\u00fcs\u00fcndeki n\u00f6ronlarda bulunan resept\u00f6r\u00fc (GRLN-R) ile ba\u011flanarak besin al\u0131m\u0131n\u0131 uyar\u0131r. Ghrelin v\u00fccudun \u00e7e\u015fitli b\u00f6lgelerinde yayg\u0131n olarak ifade edilir; bu nedenle, b\u00fcy\u00fcme hormonu sal\u0131n\u0131m\u0131, mide bo\u015falmas\u0131 ve v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 d\u00fczenlemesi de dahil olmak \u00fczere birka\u00e7 di\u011fer fizyolojik i\u015flevle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Ghrelin ve GRLN-R ifadesi ayr\u0131ca pankreasta da bulunur, bu da yerel fizyolojik bir rol \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu nedenle, son birka\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma, ghrelin ve resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn kan glikoz homeostazisinin d\u00fczenlenmesindeki \u00f6nemli bir rol\u00fcne i\u015faret etmektedir, bu da bu incelemenin ana odak noktas\u0131d\u0131r. Bu d\u00fczenlemenin ghrelin taraf\u0131ndan nas\u0131l sa\u011fland\u0131\u011f\u0131na dair birka\u00e7 mekanizma \u00f6nerilmi\u015ftir ve bunlardan biri ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesi olabilir. Baz\u0131 tart\u0131\u015fmalara ra\u011fmen, \u00e7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fma ghrelinin ins\u00fclin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 bask\u0131layan bir etkiye sahip oldu\u011funu ve bu da kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki glikoz seviyelerinin artmas\u0131na neden oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Ghrelin bu nedenle diyabetogenik bir fakt\u00f6r olabilir. Obeziteyle ili\u015fkili tip 2 diyabet, neredeyse d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda epidemik boyutlara ula\u015fan giderek daha \u00f6nemli bir sa\u011fl\u0131k sorunu haline gelmi\u015ftir; bu nedenle, enerji ve glikoz homeostazisini ele alan ghrelin-GOAT sinyal yolunun antagonisti, bu hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisi i\u00e7in umut verici yeni terapiler olarak de\u011ferlendirilebilir."}
{"_id":"32638085","title":"Histone acetylation and deacetylation in yeast","text":"Yeast Saccharomyces cerevisiae'de histon asetilasyonu ve deasetilasyonu, asetil transferaz ve deasetilaz enzimlerini gen promot\u00f6rlerine hedefleyerek ve \u00e7o\u011fu n\u00fckleozomu etkileyerek, hedeflenmemi\u015f ve k\u00fcresel bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fir. Son zamanlarda, histon asetilasyonunun transkripsiyona ek olarak DNA replikasyonu, onar\u0131m\u0131 ve heterokromatin olu\u015fumu gibi yeni rolleri ke\u015ffedildi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, belirli asetil edilebilir lizinler, d\u00fczenleyici fakt\u00f6rler i\u00e7in ba\u011flanma siteleri olarak i\u015flev g\u00f6rebilir. Ayr\u0131ca, histon deasetilasyonu sadece bask\u0131lay\u0131c\u0131 de\u011fil, gen etkinli\u011fi i\u00e7in gerekli olabilir."}
{"_id":"32665136","title":"Neuroinflammation in spinal cord injury: therapeutic targets for neuroprotection and regeneration.","text":"Trajik omurilik yaras\u0131, onar\u0131m\u0131 art\u0131rabilecek ve patolojiyi k\u00f6t\u00fcle\u015ftirebilecek karma\u015f\u0131k yerel bir iltihapl\u0131 tepkiyi tetikler. Yaralanma sonras\u0131 h\u00fccresel ve molek\u00fcler ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k alevinin bile\u015fimi ve etkili potansiyeli, yaralanma noktas\u0131ndan ge\u00e7en zaman ve mesafeye ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015fir. Bu zaman-uzay s\u00fcreklili\u011finde sitokinler, proteazlar ve b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rlerinin \u00fcretimi, etkilenen n\u00f6ronlar\u0131n ve glial h\u00fccrelerin \u00f6l\u00fcm\u00fc, hasar\u0131, onar\u0131m\u0131 veya b\u00fcy\u00fcmesine yol a\u00e7an dinamik ortamlarda sonu\u00e7lan\u0131r. Bu nedenle, bu ortamlarda bulunan h\u00fccreler taraf\u0131ndan olu\u015fturulan mikro \u00e7evresel ipu\u00e7lar\u0131, onar\u0131m ve patoloji aras\u0131nda bu farkl\u0131 kaderleri belirleyebilir. Onar\u0131m\u0131 kontrol etmek i\u00e7in, yaralanmaya yan\u0131t olarak olu\u015fan n\u00f6roenflamatuar tepkinin h\u00fccrelerinin montaj\u0131n\u0131 ve fenotipini manip\u00fcle etmek gereklidir. Burada, n\u00f6roenflamatuar tepkinin a\u011fr\u0131y\u0131, rejenerasyonu ve i\u015flevsel iyile\u015fmeyi gibi sonu\u00e7lara neden olma potansiyeli g\u00f6zden ge\u00e7irilmektedir."}
{"_id":"32671519","title":"Evaluation of systemic amyloidosis by scintigraphy with 123I-labeled serum amyloid P component.","text":"ARKA PLAN Sistemik amilozis, hastal\u0131\u011f\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m ve ilerlemesinin izlenmesinin zor oldu\u011fu bir durumdur, \u00e7\u00fcnk\u00fc bunlar sadece biyopsi ile g\u00f6sterilebilir. Serum amiloid P bile\u015feni (SAP), normal dola\u015f\u0131m plazma proteini olup, spesifik ba\u011flanma yetene\u011fi nedeniyle amiloid fibrillerde birikir. SAP'nin etiketlenmi\u015f versiyonunun amiloid birikimlerini tespit etmek i\u00e7in kullan\u0131labilir mi oldu\u011funu ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00d6NTEMLER Etiketlenmi\u015f iyot-123 ile insan SAP safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve 50 sistemik amilozis olan hastaya intraven\u00f6z olarak verildi - 25'i AL (ilk) tipi ve 25'i AA (ikincil) tipi - ve 26 kontrol hastas\u0131na ve 10 sa\u011fl\u0131kl\u0131 ki\u015fiye. T\u00fcm v\u00fccut g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri ve b\u00f6lgesel g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler 24 saat sonra elde edildi ve k\u00f6r bir \u015fekilde okundu. SONU\u00c7LAR Amilozis olan hastalarda 123I-SAP, amiloid birikimlere h\u0131zl\u0131 ve \u00f6zel bir \u015fekilde lokalize oldu. Elde edilen scintografik g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler karakteristikti ve t\u00fcm 50 hastada amiloid birikiminin kapsam\u0131n\u0131 tan\u0131mlamakta g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Kontrol hastalar\u0131 ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 ki\u015filerde 123I-SAP'nin al\u0131m\u0131 yoktu. AA amilozis olan t\u00fcm hastalarda dalak etkilenmi\u015fti, ancak tarama g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri sadece AL tipindeki hastalarda kalbe, cilde, karpal b\u00f6lgeye ve kemik ili\u011fine al\u0131m g\u00f6sterdi. Alt\u0131 hastada pozitif g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu hastalarda biyopsiler negatif veya ba\u015far\u0131s\u0131z olmu\u015ftu; bunlardan alt\u0131's\u0131nda daha sonra biyopsi veya otopsi ile amiloid bulundu. 11 hastadan 9'unda seri olarak amiloid birikiminin ilerlemesi g\u00f6zlemlendi. SONU\u00c7LAR 123I-SAP'nin enjeksiyonundan sonra scintografi, sistemik amilozisin te\u015fhisi, lokalizasyonu ve kapsam\u0131n\u0131n izlenmesi i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"32697244","title":"The Neurovascular Unit Coming of Age: A Journey through Neurovascular Coupling in Health and Disease","text":"N\u00f6ro-vask\u00fcler birim (NVU) kavram\u0131, 2001'de Ulusal Sinirsel Bozukluklar ve Fel\u00e7 Enstit\u00fcs\u00fc'n\u00fcn Fel\u00e7 \u0130lerleme \u0130nceleme Grubu toplant\u0131s\u0131nda resmiyet kazanm\u0131\u015f ve beyin ve damarlar\u0131 aras\u0131ndaki yak\u0131n ili\u015fkiyi vurgulam\u0131\u015ft\u0131r. O zamandan beri, NVU n\u00f6robilim toplulu\u011funun ilgisini \u00e7ekmi\u015f ve bu alanda \u00f6nemli geli\u015fmelere yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Burada, NVU'nun mevcut bilgi durumu de\u011ferlendirilecek, \u00f6zellikle sinirsel aktivite ve kan ak\u0131\u015f\u0131 aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131ya odaklanacakt\u0131r. Kan\u0131tlar, n\u00f6ro-vask\u00fcler ba\u011flant\u0131n\u0131n mekanizmalar\u0131nda kavramsal bir kaymaya i\u015faret etmektedir; tek boyutlu bir s\u00fcre\u00e7ten, n\u00f6ronal-astrosit sinyalle\u015fmesinden yerel damarlara, \u00e7ok boyutlu bir s\u00fcre\u00e7te, birden fazla h\u00fccreden sal\u0131nan arac\u0131lar\u0131n farkl\u0131 sinyalle\u015fme yollar\u0131n\u0131 ve etkili sistemleri, t\u00fcm cerebrovask\u00fcler a\u011fda \u00e7ok iyi senkronize bir \u015fekilde etkilemektedir. Son zamanlarda, n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klarda NVU i\u015flev bozuklu\u011fu, hen\u00fcz iyi anla\u015f\u0131lmasa da, n\u00f6ro-vask\u00fcler sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n korunmas\u0131n\u0131n beyin sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fi ortaya \u00e7\u0131kan yeni kavramlar\u0131 desteklemektedir."}
{"_id":"32712381","title":"Effects of MAL61 and MAL62 overexpression on maltose fermentation of baker's yeast in lean dough.","text":"\u0130n ince hamurun ana fermente edilebilir \u015fekeri maltozdur. \u0130nce hamurda f\u0131r\u0131n mayas\u0131n\u0131n kabarma yetene\u011fini geli\u015ftirmek i\u00e7in maltoz metabolizmas\u0131 iyile\u015ftirilmelidir. Maltaz (alfa-glukozidaz, MAL62 taraf\u0131ndan kodlan\u0131r) ve maltoz permeaz (MAL61 taraf\u0131ndan kodlan\u0131r) maltoz metabolizmas\u0131nda ana fakt\u00f6rlerdir. \u0130nce hamurda f\u0131r\u0131n mayas\u0131n\u0131n kabarma yetene\u011fini s\u0131n\u0131rlayan ana fakt\u00f6r hala belirsizdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, MAL61 ve\/veya MAL62 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden mayalar in\u015fa edilerek end\u00fcstriyel f\u0131r\u0131n mayas\u0131n\u0131n ince hamurda maltoz metabolizmas\u0131ndaki belirleyici fakt\u00f6r\u00fc ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, MAL61 ile a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen maltoz permeaz aktivitesinin, MAL62 ile a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen maltaz aktivitesine k\u0131yasla maltoz fermantasyonunda daha az iyile\u015ftirme sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. MAL62 ile a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen maltaz aktivitesinde \u00f6nemli bir art\u0131\u015f, end\u00fcstriyel f\u0131r\u0131n mayas\u0131n\u0131n ince hamurda kabarma yetene\u011finde %44'l\u00fck bir art\u0131\u015fa ve glikoz ve maltoz i\u00e7eren ortamlarda maltoz metabolizmas\u0131nda %39'luk bir art\u0131\u015fa neden olabilir. Bu nedenle, maltaz, end\u00fcstriyel f\u0131r\u0131n mayas\u0131n\u0131n ince hamurda maltoz fermantasyonunun h\u0131z s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 fakt\u00f6r\u00fcyd\u00fc. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, h\u0131zl\u0131 hamur kabarmas\u0131 i\u00e7in end\u00fcstriyel f\u0131r\u0131n mayas\u0131 yeti\u015ftirme temeli atmaktad\u0131r."}
{"_id":"32720933","title":"Human papillomavirus genotype 31 does not express detectable microRNA levels during latent or productive virus replication.","text":"Son zamanlarda, birka\u00e7 patojenik DNA vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn enfekte h\u00fccrelerde vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan mikroRNA'lar\u0131 ifade etti\u011fi a\u00e7\u0131k\u00e7a ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. \u00d6zellikle, insan ve hayvan herpesvir\u00fcslerinin bir dizi i\u00e7inde say\u0131s\u0131z mikroRNA tespit edildi ve bireysel mikroRNA'lar da polyoma ve adenovir\u00fcs ailelerinin \u00fcyeleri aras\u0131nda belirlendi. Fonksiyonlar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmese de, bu viral mikroRNA'lar\u0131n in vivo viral \u00e7o\u011faltmada \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Burada, insan papillomavir\u00fcs\u00fc tip 31 (HPV31) \u00e7o\u011faltma d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn latent ve verimli a\u015famalar\u0131nda ifade edilen mikroRNA'lar\u0131n analizini sunuyoruz. 500'den fazla h\u00fccre mikroRNA's\u0131 klonland\u0131 ve belirlendi, ancak tek bir HPV31-\u00f6zg\u00fc mikroRNA elde edilemedi. Bu nedenle, HPV31'in ve belki de genel olarak insan papillomavir\u00fcslerinin viral mikroRNA'lar\u0131 ifade etmedi\u011fi sonucuna vard\u0131k."}
{"_id":"32721137","title":"Integrated genomic profiling of endometrial carcinoma associates aggressive tumors with indicators of PI3 kinase activation.","text":"%75'lik endometrial kanserlerin erken evrede tedavisi sa\u011flan\u0131rken, bu oranlar\u0131n %15-20'si tekrarlamaktad\u0131r. Ana endometrial kanserleri i\u00e7in geni\u015f klinik ve histopatolojik verilere sahip b\u00fct\u00fcnc\u00fcl bir analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik, tekrarlayan hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6ng\u00f6ren \u00f6zellikler tespit etmek amac\u0131yla. Genom geni\u015f ifade ve kopya say\u0131s\u0131 verilerini unsursuz bir \u015fekilde analiz etti\u011fimizde, \u00e7arp\u0131c\u0131 farkl\u0131 fenotiplere sahip 2 ana k\u00fcme ay\u0131rt ettik, \u00f6zellikle hastal\u0131k \u00f6zg\u00fcr hayatta kalma konusunda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar var. Bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131n olas\u0131 mekanizmalar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, amplifikasyonlar, silinmeler ve homozigotite kayb\u0131 hakk\u0131nda k\u00fcresel bir genomik anket ger\u00e7ekle\u015ftirdik, bu da 11 \u00f6nemli amplifiye edilmi\u015f ve 13 \u00f6nemli silinmi\u015f b\u00f6lgeyi belirledi. 3q26.32'de bulunan onkogen PIK3CA'n\u0131n amplifikasyonu, k\u00f6t\u00fc prognozla ili\u015fkilendirildi ve agresif transkripsiyonel k\u00fcmeyle birlikte geldi. Ayr\u0131ca, PIK3CA amplifikasyonu olan \u00f6rnekler, in vitro PI3 kinaz (PI3K) etkinle\u015ftirme ile ili\u015fkili imzalar\u0131 ta\u015f\u0131yordu, bu imza agresif kanserler PIK3CA amplifikasyonu olmadan da payla\u015f\u0131l\u0131yordu. PTEN ifadesinin kayb\u0131 veya PIK3CA'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ancak PIK3CA amplifikasyonu olmayan kanserlerde de PI3K etkinle\u015ftirme imzas\u0131, STMN1 proteininin y\u00fcksek ifadesi ve test ve do\u011frulama setlerinde agresif bir fenotip payla\u015f\u0131yordu. Bununla birlikte, PTEN veya PIK3CA mutasyonlar\u0131 ayn\u0131 ifade profiline veya agresif fenotipe sahip de\u011fildi. STMN1 ifadesi ba\u011f\u0131ms\u0131z bir prognostik de\u011fere sahipti. Sonu\u00e7lar, klinik olarak etiketlenmi\u015f \u00f6rneklerdeki kanser genomunun sistematik karakterizasyonunun yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 teyit ediyor ve \u00f6zellikle agresif endometrial kanserli hastalarda PI3K yolunun \u00f6nemini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"32742683","title":"Alteration of the Antitumor Immune Response by Cancer-Associated Fibroblasts","text":"Tumor mikro ortam\u0131nda bulunan h\u00fccreler aras\u0131nda, kanser ili\u015fkili fibroblastlar (CAF'lar) olarak adland\u0131r\u0131lan aktif fibroblastlar, t\u00fcm\u00f6r-stroma etkile\u015fiminin karma\u015f\u0131k s\u00fcrecinde kritik bir rol oynar. CAF'lar, \u00e7o\u011fu insan kanserinde bulunan en belirgin stromal h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131ndan biridir ve t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesi, anjiyojeniz, kanser k\u00f6k h\u00fccreli\u011fi, ekstrasel\u00fcler matris yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131, doku istilas\u0131, metastaz ve hatta kemoterapi direnci ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Ge\u00e7en on y\u0131lda, bu aktif t\u00fcm\u00f6r ili\u015fkili fibroblastlar, anti-tumor ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 \u00e7e\u015fitli seviyelerde d\u00fczenlemede de rol oynam\u0131\u015flard\u0131r. Bu incelemede, CAF'lar\u0131n bu g\u00f6revi nas\u0131l yerine getirdi\u011fini ve potansiyel terap\u00f6tik implikasyonlar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz."}
{"_id":"32743723","title":"Confusion and memory loss from capsular genu infarction: a thalamocortical disconnection syndrome?","text":"Alt\u0131 vakan\u0131n hepsinde, i\u00e7 kaps\u00fcl\u00fcn alt geni i\u00e7eren bir infarkt\u0131n ard\u0131ndan davran\u0131\u015fta ani bir de\u011fi\u015fim g\u00f6zlemledik. Akut sendrom, uyan\u0131kl\u0131k, dikkatsizlik, haf\u0131za kayb\u0131, apati, abuli ve psikomotor yava\u015flama gibi de\u011fi\u015fken uyan\u0131kl\u0131k durumlar\u0131, \u00f6n lob i\u015flev bozuklu\u011funu g\u00f6steriyordu. Kar\u015f\u0131 tarafl\u0131 hemiparezi ve disartri genellikle hafifti, ancak infarkt\u0131n arka uca uzand\u0131\u011f\u0131 durumlarda daha \u015fiddetli olabilirdi. Sol tarafl\u0131 infarktlarda be\u015f hastada yap\u0131lan n\u00f6ropsikolojik testler, \u015fiddetli s\u00f6zl\u00fc haf\u0131za kayb\u0131n\u0131 ortaya koydu. D\u00f6rt hastada, demansla uyumlu ek bili\u015fsel eksiklikler g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Sa\u011f tarafl\u0131 bir infarkt, g\u00f6rsel-uzamsal haf\u0131zada ge\u00e7ici bir bozulmaya neden oldu. \u00dc\u00e7 hastada yap\u0131lan i\u015flevsel beyin g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, en belirgin \u015fekilde kar\u015f\u0131 tarafl\u0131 alt ve orta \u00f6n kortekslerde hemisferik perf\u00fczyon azalmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Bu bulgulara dayanarak, kaps\u00fcl\u00fcn alt geni infarkt\u0131n\u0131n, alt ve \u00f6n talamik ped\u00fcnk\u00fclleri kesintiye u\u011fratarak, kar\u015f\u0131 tarafl\u0131 \u00f6n korteksin i\u015flevsel pasifle\u015fmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz. Bu g\u00f6zlemler, lacunar infarktlardan kaynaklanan bili\u015fsel gerilemenin bir mekanizmas\u0131n\u0131n, beyaz madde liflerinin talamokorteks ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131n kesintiye u\u011framas\u0131 oldu\u011funu ve baz\u0131 durumlarda \"stratejik infarkt demans\u0131na\" yol a\u00e7abilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"32766786","title":"Neoadjuvant androgen ablation before radical prostatectomy in cT2bNxMo prostate cancer: 5-year results.","text":"AMA\u00c7 Lupron Depot Neoadjuvant Prostat Kanseri \u00c7al\u0131\u015fma Grubu'nun ilk raporunda, \u00fc\u00e7 ay boyunca androjen yoksunlu\u011funa tabi tutulan hastalarda pozitif marj oran\u0131nda anlaml\u0131 bir azalma g\u00f6zlemlendi. Bu hastalar\u0131 be\u015f y\u0131l boyunca izledik ve bildi\u011fimiz kadar\u0131yla herhangi bir neoadjuvant denemenin en uzun takip s\u00fcresini sunuyoruz. MALZEMELER VE Y\u00d6NTEMLER \u015eubat 1992 ile Nisan 1994 aras\u0131nda \u00e7ok kurumsal bir rastgele deneme ger\u00e7ekle\u015ftirildi ve cT2b evre prostat kanseri olan 138 hasta dahil edildi. Bu hastalardan 138'i leuprolid ve flutamid kombinasyonu ile \u00fc\u00e7 ay boyunca neoadjuvant androjen inhibisyonu ald\u0131 ve 144'\u00fc sadece radikal prostatektomi ge\u00e7irdi. Hastalar, be\u015f y\u0131l boyunca her alt\u0131 ayda bir serum spesifik prostat antijeni (PSA) testi ile izlendi. Biyokimyasal geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm, PSA seviyesinin 0.4 ng\/ml'den fazla olmas\u0131 olarak tan\u0131mland\u0131. SONU\u00c7LAR Be\u015f y\u0131ll\u0131k takipte biyokimyasal geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm oran\u0131nda bir fark yoktu. PSA seviyesi 0.4 ng\/ml'den az olan hastalar\u0131n y\u00fczdesi, neoadjuvant androjen ablasyonu ve prostatektomi grubunda %64.8 ve sadece prostatektomi grubunda %67.6 idi (p = 0.663). SONU\u00c7LAR \u00dc\u00e7 ay boyunca radikal prostatektomi \u00f6ncesi androjen yoksunlu\u011funun pozitif cerrahi marjlarda anlaml\u0131 bir azalma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fclse de, be\u015f y\u0131ll\u0131k takip herhangi bir geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm oran\u0131nda fark g\u00f6stermiyor. Daha uzun tedavi d\u00f6nemlerinde biyokimyasal veya klinik geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmde iyile\u015fme oldu\u011funu g\u00f6steren \u00e7al\u0131\u015fmalar olmad\u0131\u011f\u0131 s\u00fcrece, radikal prostatektomi \u00f6ncesi ind\u00fcksiyon androjen yoksunlu\u011fu \u00f6nerilmez."}
{"_id":"32770503","title":"Full-length transcriptome assembly from RNA-Seq data without a reference genome.","text":"K\u0131smi veya eksik bir referans genomuna sahip \u00f6rnekler i\u00e7in uygun olmayan mevcut transkriptom yeniden yap\u0131land\u0131rma y\u00f6ntemleri, cDNA'n\u0131n y\u00fcksek paralel dizilemesi sayesinde derin ve verimli bir \u015fekilde transkriptomlar\u0131 ara\u015ft\u0131rmaya olanak sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, hen\u00fcz referans genomu mevcut olmayan mayal\u0131, fare ve beyaz b\u00f6cek \u00f6rnekleri i\u00e7in de novo tam uzunluklu transkriptomlar\u0131n yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in Trinity y\u00f6ntemini sunuyoruz. Verimli bir \u015fekilde in\u015fa edilen ve analiz edilen de Bruijn grafikleri k\u00fcmeleri sayesinde Trinity, alternatif splice izoforlar\u0131 ve son zamanlarda \u00e7o\u011falm\u0131\u015f genlerden gelen transkriptleri de i\u00e7eren b\u00fcy\u00fck bir transkript fraksiyonunu tam olarak yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131r. Di\u011fer de novo transkriptom yeniden yap\u0131land\u0131rma ara\u00e7lar\u0131na k\u0131yasla, Trinity, geni\u015f bir ifade seviyesi aral\u0131\u011f\u0131nda daha fazla tam uzunluklu transkripti kurtar\u0131r ve bu, genom hizalamas\u0131na dayanan y\u00f6ntemlerle benzer bir duyarl\u0131l\u0131\u011fa sahiptir. Yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, herhangi bir \u00f6rnek i\u00e7in transkriptom yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131 i\u00e7in birle\u015ftirilmi\u015f bir \u00e7\u00f6z\u00fcm sa\u011flar, \u00f6zellikle de referans genomu mevcut de\u011filse."}
{"_id":"32776084","title":"Growth restricted in vitro culture conditions alter the imprinted gene expression patterns of mouse embryonic stem cells.","text":"Embriyonik k\u00f6k (ES) h\u00fccrelerinden elde edilen klonlar ve chimeralar, fet\u00fcs geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda b\u00fcy\u00fcme bozukluklar\u0131yla s\u0131kl\u0131kla ili\u015fkilendirilir, bu da a\u015f\u0131r\u0131\/az a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 yavrular\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na ve y\u00fcksek neonatal \u00f6l\u00fcm ve morbidite oranlar\u0131na neden olur. Fetal b\u00fcy\u00fcmenin kontrol\u00fcnde rol oynayan imprinted genler nedeniyle, bu durumun b\u00fcy\u00fck k\u0131sm\u0131 h\u00fccrelerin epigenetik yeniden programlamas\u0131nda d\u00fczensizli\u011fe ba\u011flan\u0131r. Biz, iki b\u00fcy\u00fcme d\u00fczenleyici imprinted genin, yani ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc II (Igf2) ve H19'un ifade kal\u0131plar\u0131n\u0131 analiz ettik, bu genler, b\u00fcy\u00fcme k\u0131s\u0131tl\u0131 ko\u015fullarda k\u00fclt\u00fcrlenen ve in vitro ya\u015fland\u0131r\u0131lan fareli ES h\u00fccrelerinde. Serum yoksun medyada h\u00fccrelerin k\u00fclt\u00fcrlenmesi (yoksunluk) ve y\u00fcksek h\u00fccre yo\u011funlu\u011funda (konfl\u00fcans) hem iki imprinted genin ifadesini art\u0131rd\u0131 ve hem de Igf2 ve H19'un anahtar d\u00fczenleyici sitelerindeki farkl\u0131 metilasyon b\u00f6lgelerinin anormal metilasyon profillerine neden oldu. Bu bulgular, ES h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcme k\u0131s\u0131tl\u0131 k\u00fclt\u00fcrlerinin metilasyonun d\u00fczenleyici alanlar\u0131na ve imprinted genlerin ifade kal\u0131plar\u0131na de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu durumun geli\u015fimsel potansiyelin kayb\u0131nda epigenetik fakt\u00f6rlerin rol oynayabilece\u011fini teyit eder."}
{"_id":"32777637","title":"When is antipsychotic polypharmacy supported by research evidence? Implications for QI.","text":"ARKA PLAN Concurrent \u00e7oklu antipsikotik kullan\u0131m (antipsikotik polifarmasi), hem yat\u0131l\u0131 hem de ambulant hastalar aras\u0131nda giderek yayg\u0131nla\u015fmaktad\u0131r. Bu durum, kalite bak\u0131m\u0131n\u0131n potansiyel bir sorunu olarak s\u0131k s\u0131k belirtilmesine ra\u011fmen, antipsikotik polifarmasi \u00fczerine ara\u015ft\u0131rma kan\u0131tlar\u0131n\u0131n incelemeleri, uygun ve uygunsuz kullan\u0131m aras\u0131nda ayr\u0131m yapmam\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEMLER MEDLINE veritaban\u0131nda 1966'dan Aral\u0131k 2007'ye kadar yap\u0131lan bir arama, birden fazla antipsikotik ile tedavi edilen hastalar ile tek bir antipsikotik ile tedavi edilen hastalar aras\u0131nda semptomlar, i\u015flev ve\/veya yan etkiler a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011fi\u015fiklikleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7layan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 belirlemek i\u00e7in ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u00c7al\u0131\u015fmalar, k\u0131lavuz \u00f6nerilerine uygun mu yoksa uygun de\u011fil mi oldu\u011funa g\u00f6re iki gruba ayr\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Literat\u00fcr incelemesi, \u00fc\u00e7 rastgele kontroll\u00fc deneme de dahil olmak \u00fczere, birden fazla antipsikotik ile tedavi edilen hastalarda monoterapi denemelerine kar\u015f\u0131 diren\u00e7li bir ge\u00e7mi\u015fi olmayan hastalarda antipsikotik polifarmasinin kullan\u0131m\u0131n\u0131 destekleyen herhangi bir kan\u0131t bulmad\u0131. Birden fazla monoterapi denemesine kar\u015f\u0131 diren\u00e7li bir ge\u00e7mi\u015fi olan hastalarda, s\u0131n\u0131rl\u0131 veriler antipsikotik polifarmasini destekler, ancak olumlu sonu\u00e7lar \u00f6ncelikle ikinci nesil bir antipsikotik ile klozapin desteklenen \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda bulunmu\u015ftur. G\u00d6R\u00dc\u015e Ara\u015ft\u0131rma kan\u0131tlar\u0131, k\u0131lavuzda \u00f6nerilen g\u00f6stergelere uygun olmayan hastalarda antipsikotik polifarmasinin kullan\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nleme hedefine uygundur. Ortak Komisyon, Hastane Tabanl\u0131 \u0130ntraven\u00f6z Psikiyatri Hizmetleri i\u00e7in bir \u00e7ekirdek \u00f6l\u00e7\u00fcm seti uygulamaktad\u0131r. Bu \u00f6l\u00e7\u00fcmlerin ikisi antipsikotik polifarmasini ele almaktad\u0131r. \u0130lk \u00f6l\u00e7\u00fcm, genel oran\u0131 de\u011ferlendirir. \u0130kinci \u00f6l\u00e7\u00fcm, klinik olarak uygun bir gerek\u00e7e belgelendirilerek birden fazla antipsikotik ilac\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 destekledi\u011fini belirler."}
{"_id":"32787042","title":"The Liverpool uveal melanoma liver metastases pathway: outcome following liver resection.","text":"\nAMA: Uveal melanomdan kaynaklanan metastazlar i\u00e7in karaci\u011fer reseksiyonu ge\u00e7iren hastalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 belirlemek.\n\nY\u00d6NTEMLER: 9 y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemde, uveal melanom metastazlar\u0131 ile y\u00f6nlendirilen hastalar dahil edildi. Ana uveal melanom tedavisi sonras\u0131, y\u00fcksek riskli hastalar 6 ayl\u0131k aral\u0131klarla kontrast i\u00e7ermeyen karaci\u011fer manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (MRI) izleme program\u0131na kat\u0131lmaya davet edildi. Karaci\u011fer metastazlar\u0131n\u0131n tespitinden sonra, hastalar kontrastl\u0131 (Primovist(\u00ae)) karaci\u011fer MRI, g\u00f6\u011f\u00fcs bilgisayarl\u0131 tomografi (BT) ve evreleme laparoskopisi ile evrelendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR: Uveal melanom karaci\u011fer metastazlar\u0131 ile y\u00f6nlendirilen 155 hasta vard\u0131, bunlardan 17'si (11,0%) karaci\u011fer reseksiyonu ge\u00e7irdi ve bir hasta percutan radyo frekans ablasyonu ile tedavi edildi. Karaci\u011fer reseksiyonu ge\u00e7en hastalar\u0131n \u00e7o\u011fu (n = 8) \u00e7oklu metastazektomi ile tedavi edildi ve \u00fc\u00e7 hasta b\u00fcy\u00fck karaci\u011fer reseksiyonu ge\u00e7irdi. Genel olarak, cerrahi\/ablasyon ile tedavi edilen hastalarda orta \u00f6m\u00fcr 27 (14-90) ay iken, palyatif tedavi g\u00f6ren hastalarda [orta \u00f6m\u00fcr = 8 (1-30) ay, P < 0,001] bu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha azd\u0131. Ameliyat sonras\u0131, 11 hasta tekrarlayan hastal\u0131k g\u00f6sterdi [orta \u00f6m\u00fcr = 13 (6-36) ay]. B\u00fcy\u00fck karaci\u011fer reseksiyonu ge\u00e7en hastalarda hastal\u0131k serbest kalma s\u00fcresi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha k\u00f6t\u00fcyd\u00fc (P = 0,037).\n\nSONU\u00c7: Uveal melanom metastazlar\u0131 i\u00e7in cerrahi reseksiyonu ge\u00e7irebilen hastalar, cerrahi reseksiyonu ge\u00e7iremeyenlere k\u0131yasla daha olumlu bir hayatta kalma oran\u0131na sahiptir."}
{"_id":"32797183","title":"Smooth muscle lineage diversity in the chick embryo. Two types of aortic smooth muscle cell differ in growth and receptor-mediated transcriptional responses to transforming growth factor-beta.","text":"Lineaj analizi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, ku\u015f embriyosunda, b\u00fcy\u00fck elastik arterlerin tunika media's\u0131nda iki t\u00fcr d\u00fcz kas h\u00fccresi (DKH) oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur; biri kardiyak sinir k\u00fctlesinden kaynaklan\u0131r ve ekderm k\u00f6kenlidir (Ekd) ve di\u011feri yerel mesenkimden kaynaklan\u0131r ve mesodermal k\u00f6kenlidir (Mes). \u0130lk embriyolojik k\u00f6kenlerdeki farkl\u0131l\u0131klar\u0131n, b\u00fcy\u00fcme ve farkl\u0131la\u015fma \u00f6zelliklerinde istikrarl\u0131 farkl\u0131l\u0131klara sahip DKH'ler olu\u015fturup olu\u015fturamayaca\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, 14. g\u00fcn ku\u015f embriyosunun aortas\u0131ndan Ekd ve Mes DKH'leri izole ettik. Rapor ediyoruz ki, farkl\u0131 ilk embriyolojik k\u00f6kenlere sahip olmas\u0131na ra\u011fmen, Ekd ve Mes DKH'leri, in vitro'da neredeyse ayn\u0131 seviyelerde yedi DKH farkl\u0131la\u015fma i\u015faret\u00e7isi ifade eder, bu da onlar\u0131n canl\u0131da ortak d\u00fcz kas geli\u015fim kaderlerine uygundur. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, Ekd DKH'leri, serum i\u00e7ermeyen ortamda Mes DKH'lerine k\u0131yasla daha fazla b\u00fcy\u00fcme kapasitesine sahiptir, ancak sadece k\u0131sa menzilli h\u00fccre-h\u00fccre etkile\u015fimlerine izin veren ko\u015fullarda. Test edilen \u00e7o\u011fu peptid b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (PDGF-AA, PDGF-BB, temel FGF, EGF veya aktivin), Ekd ve Mes DKH'lerinde DNA sentezini benzer derecelerde uyar\u0131r. Bununla birlikte, TGF-beta'ya (TGF-\u03b2) kar\u015f\u0131 dramatik, lineaj ba\u011f\u0131ml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar bulduk. Ekd DKH'lerine TGF-\u03b21 (0.4 ila 400 pmol\/L) maruz kalmak, DNA sentezinde tutarl\u0131 bir art\u0131\u015fa neden olurken, Mes DKH'lerinin e\u015fle\u015ftirilmi\u015f k\u00fclt\u00fcrlerinde, TGF-\u03b21 b\u00fcy\u00fcme inhibe edicidir. SMC k\u00fclt\u00fcrlerine p3TP-lux transfe edilen ve insan PAI-1 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn TGF-\u03b21 yan\u0131t elemanlar\u0131n\u0131 kontrol eden bir luciferaz rapor\u00f6r\u00fc olan, TGF-\u03b21 (120 pM) Ekd DKH'lerinde 12 +\/- 2 kat art\u0131\u015fa neden olurken, Mes DKH'lerinde sadece 3 +\/- 1.5 kat art\u0131\u015fa neden olur. TGF-\u03b2 resept\u00f6r fenotiplerini incelemek i\u00e7in yap\u0131lan Kuzey blot, radyoliyant ba\u011flama ve \u00e7apraz ba\u011flama analizleri, Ekd ve Mes DKH'lerinin"}
{"_id":"32827351","title":"THE USE OF LEAD CITRATE AT HIGH pH AS AN ELECTRON-OPAQUE STAIN IN ELECTRON MICROSCOPY","text":"Su bazl\u0131 kur\u015fun tuzlar\u0131n\u0131n (1, 2) ve doymu\u015f kur\u015fun hidroksit \u00e7\u00f6zeltilerinin (1) elektron mikroskopunda incelenen biyolojik malzemelerin bile\u015fenlerinin elektron sa\u00e7ma \u00f6zelliklerini geli\u015ftirmek i\u00e7in leke olarak kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bilinmektedir. Doymu\u015f kur\u015fun hidroksit \u00e7\u00f6zeltileri (1), hem kur\u015fun s\u00fclfat hem de tek bazl\u0131 kur\u015fun s\u00fclfat (1, 2)dan daha yo\u011fun bir \u015fekilde boyar, ancak havaya maruz kald\u0131klar\u0131nda \u00e7\u00f6z\u00fcnmez kur\u015fun karbonat olu\u015fturur. Bu t\u00fcr \u00e7\u00f6kelmelerin, boyama s\u0131ras\u0131nda kesit y\u00fczeylerini kirletmesi \u00f6nlenmi\u015f olmas\u0131, havan\u0131n veya karbondioksitin (3, 4) d\u0131\u015flanmas\u0131na y\u00f6nelik karma\u015f\u0131k prosed\u00fcrlerin geli\u015ftirilmesine ilham kayna\u011f\u0131 olmu\u015ftur. Watson'\u0131n kur\u015fun hidroksit lekesi (1) i\u00e7in son zamanlarda birka\u00e7 modifikasyon ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r (5-7). Hepsi nispeten y\u00fcksek pH (yakla\u015f\u0131k 12) kullan\u0131r ve bunlardan biri, kur\u015funa ek olarak, k\u00fc\u00e7\u00fck miktarda tartrat (6) i\u00e7erir, bu da nispeten zay\u0131f bir kompleksleme ajan\u0131 (8)'d\u0131r. Bu modifiye edilmi\u015f kur\u015fun lekeleri, leke \u00fcr\u00fcnlerinin kesit y\u00fczeyine \u00e7\u00f6kelmesiyle kirlenmeyi azalt\u0131r. Burada raporlanan leke, \u00f6nceki alkalik kur\u015fun lekelerinden farkl\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc ba\u011flay\u0131c\u0131 ajan, sitrat, t\u00fcm mevcut kur\u015funu ba\u011flamak i\u00e7in yeterli miktardad\u0131r. Kur\u015fun sitrat, y\u00fcksek konsantrasyonlarda bazik \u00e7\u00f6zeltilerde \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr, iyonla ligand aras\u0131nda 6.5'lik (9) bir g\u00f6r\u00fcnen asosiasyon sabiti (log Ka) olan bir chelate bile\u015fiktir. Biyolojik bile\u015fenlerdeki doku ba\u011flanma yerleri, muhtemelen organofosfatlar ve di\u011fer aniyonik t\u00fcrler, sabitleme, kurutma ve plastik g\u00f6mme i\u015flemlerinden sonra, h\u00fccre i\u00e7i ve h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 yap\u0131lar, leke \u00e7\u00f6zeltisinden kur\u015funu elden \u00e7\u0131kar\u0131r. Alkalik kur\u015fun sitrat \u00e7\u00f6z\u00fcmleri, kesitleri kirletme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr, \u00e7\u00fcnk\u00fc taze leke \u00e7\u00f6zeltisi damlalar\u0131 havaya maruz kald\u0131\u011f\u0131nda 30 dakika kadar uzun s\u00fcreler boyunca \u00e7\u00f6kelme olu\u015fmaz. Kesitlerin boyanmas\u0131, Araldit veya Epon g\u00f6m\u00fcl\u00fc malzemenin kesitlerinde y\u00fcksek yo\u011funluktad\u0131r. Sitoplazmik zarlar, ribozomlar, glikojen ve n\u00fckleer madde boyan\u0131r (\u015e"}
{"_id":"32850528","title":"Amylase, Lipase, and Acute Pancreatitis in People With Type 2 Diabetes Treated With Liraglutide: Results From the LEADER Randomized Trial.","text":"\n## Ama\u00e7\nTip 2 diyabetli ve y\u00fcksek kardiyovask\u00fcler risk ta\u015f\u0131yan hastalarda serum amilaz ve lipaz seviyelerini ve akut pankreatit geli\u015fme oran\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\n## Ara\u015ft\u0131rma Tasar\u0131m\u0131 ve Y\u00f6ntemleri\nToplamda 9.340 tip 2 diyabetli hasta, liraglutid veya plasebo grubuna rastgele ayr\u0131ld\u0131 (ortalama takip s\u00fcresi 3,84 y\u0131l). Oru\u00e7lu serum lipaz ve amilaz izlendi. Akut pankreatit, k\u00f6r bir \u015fekilde de\u011ferlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nPlasebo grubuna k\u0131yasla, liraglutid tedavisi g\u00f6ren hastalarda serum lipaz ve amilaz seviyelerinde s\u0131ras\u0131yla %28,0 ve %7,0'l\u0131k art\u0131\u015flar g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Seviyeler 6 ay sonra artt\u0131 ve daha sonra istikrarl\u0131 kald\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma s\u00fcresince, 18 (0,4% [1.1 olay\/1.000 hasta-y\u0131l takip s\u00fcresi] [PYT]) liraglutid tedavisi g\u00f6ren ve 23 (0,5% [1,7 olay\/1.000 PYT]) plasebo hastas\u0131nda akut pankreatit, de\u011ferlendirme ile onayland\u0131. \u00c7o\u011fu akut pankreatit vakas\u0131, rastgelele\u015fmeden en az 12 ay sonra meydana geldi. Liraglutid tedavisi g\u00f6ren ve \u00f6nceden pankreatit \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan (n=147) hastalar, plasebo grubundaki (n=120) benzer hastalara k\u0131yasla akut pankreatit geli\u015ftirmek konusunda daha e\u011filimli de\u011fillerdi. Amilaz ve lipaz seviyelerindeki art\u0131\u015flar, liraglutid tedavisi g\u00f6ren hastalarda gelecekte akut pankreatit riskini tahmin etmedi (pozitif tahmin de\u011feri <1,0%).\n\n## Sonu\u00e7\nTip 2 diyabetli ve y\u00fcksek kardiyovask\u00fcler riski olan bir n\u00fcfusta, liraglutid tedavisi g\u00f6ren hastalarda (\u00f6nceden pankreatit \u00f6yk\u00fcs\u00fc ne olursa olsun) plasebo grubuna k\u0131yasla akut pankreatit olaylar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131nda say\u0131sal olarak daha az olay g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Liraglutid, serum lipaz ve amilaz seviyelerinde art\u0131\u015flarla ili\u015fkilendirildi, ancak bu art\u0131\u015flar, sonraki bir akut pankreatit olay\u0131n\u0131 tahmin et"}
{"_id":"32852283","title":"Zoledronic acid is unable to induce apoptosis, but slows tumor growth and prolongs survival for non-small-cell lung cancers.","text":"\n## Arka Plan\n\nZoledronik asit (ZOL), \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc nesil azot i\u00e7eren bisfosfonat, meme kanseri, prostat kanseri, \u00e7oklu miyeloma ve k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (SCLC) dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli kanser t\u00fcrlerine kar\u015f\u0131 potansiyel bir tedavi ajan\u0131 olarak belirlenmi\u015ftir. Ancak, en iyi bilgimizle, non-k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) \u00fczerindeki ZOL'\u00fcn anti-tumor etkisi hen\u00fcz etkili bir \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, insan akci\u011fer adenokarsinomunun davran\u0131\u015f\u0131na benzer bir fare akci\u011fer adenokarsinom h\u00fccre hatt\u0131 olan line-1 t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri \u00fczerinde ZOL'\u00fcn etkilerini incelemi\u015ftir.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nIn vitro olarak, ZOL'\u00fcn (3-100 mikroM) line-1 t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri \u00fczerindeki anti-tumor etkilerini ara\u015ft\u0131rd\u0131k, bu da h\u00fccre proliferasyonunu (MTT testi ile), h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc ak\u0131\u015f sitometri ile ve annexin V\/PI ve DAPI boyama ile de\u011ferlendirilen apoptoz seviyelerini i\u00e7erir. Ayr\u0131ca, ZOL tedavisi (1 mikrog\/kg\/hafta) sonras\u0131 line-1 t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesi ve hayatta kalmas\u0131 \u00fczerinde bir hayvan modeli de\u011ferlendirildi. In vivo h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc deseni, lacZ ifade eden line-1 h\u00fccreleri (line-1\/lacZ) kullan\u0131larak da incelendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\nZOL, in vitro olarak, doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak line-1 t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde yava\u015flatt\u0131. Tedavi edilen line-1 t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri tipik olarak ZOL maruziyeti sonras\u0131 S\/G2\/M h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc a\u015famas\u0131nda durdu, ancak ne annexin V\/PI ne de DAPI boyama ile apoptoz h\u00fccreleri tespit edilebildi. ZOL \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131ktan sonra, ila\u00e7la inhibe edilen h\u00fccreler tekrar proliferasyona devam etti ve daha \u00f6nce ila\u00e7 taraf\u0131ndan tetiklenen h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc uzamas\u0131 kayboldu. \u0130la\u00e7 \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131ktan 72-96 saat sonra, tedavi edilmi\u015f h\u00fccrelerin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc, kontrol olmayan h\u00fccrelerle benzer bir da\u011f\u0131l\u0131m g\u00f6sterdi. In vivo \u00e7al\u0131\u015fmalar, ZOL'\u00fcn line-1 t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde yava\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ger\u00e7ekten de, ZOL ile tedavi edilen fareler, tedavi edilmemi\u015f farelere k\u0131yasla \u00e7ok daha uzun ya\u015fad\u0131 (p<0.0"}
{"_id":"32906513","title":"A central role for central tolerance.","text":"Son zamanlarda merkezi tolerans\u0131n organ \u00f6zg\u00fc otoimm\u00fcniteyi \u00f6nlemedeki rol\u00fc hakk\u0131nda yap\u0131lan a\u00e7\u0131klama, kendimizi\/yabanc\u0131y\u0131 ay\u0131rt etme kavramlar\u0131m\u0131z\u0131 de\u011fi\u015ftirdi. Bu paradigmatik de\u011fi\u015fim, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde medullary timik epitel h\u00fccreleri (mTEC) taraf\u0131ndan dokulara \u00f6zg\u00fc kendili\u011finden antijenlerin (TRAs) yayg\u0131n ifadesinin ke\u015ffine atfedilebilir. mTEC'lerde TRA ifadesi, geli\u015fimsel veya mekansal-zamansal ifade desenlerine bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n v\u00fccudun neredeyse t\u00fcm dokular\u0131n\u0131 yans\u0131t\u0131r. Bu inceleme, mTEC'lerde TRA ifadesinin h\u00fccresel ve molek\u00fcler d\u00fczenlenmesiyle ilgili mevcut bilgileri \u00f6zetler, ilgili antijen sunum mekanizmalar\u0131 ve tolerans ind\u00fckleme modlar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klar ve otoimm\u00fcn hastal\u0131klar\u0131n patogenezi ve di\u011fer biyolojik s\u00fcre\u00e7ler gibi do\u011furganl\u0131k, gebelik, ergenlik ve t\u00fcm\u00f6r savunmas\u0131 i\u00e7in sonu\u00e7lar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131r."}
{"_id":"32909242","title":"Contribution of traditional healers to a rural tuberculosis control programme in Hlabisa, South Africa.","text":"\nAYAR Hlabisa, G\u00fcney Afrika'daki KwaZulu-Natal'\u0131n k\u0131rsal sa\u011fl\u0131k b\u00f6lgesi.\n\nHEDEFLER: T\u00fcberk\u00fcloz (TB) tedavisinde geleneksel \u015fifac\u0131lar\u0131n kabul edilebilirli\u011fi ve etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek, mevcut do\u011frudan g\u00f6zlemlenen tedavi, k\u0131sa kurs (DOTS) program\u0131nda.\n\nY\u00d6NTEM: G\u00f6zlemsel bir \u00e7al\u0131\u015fma, yeni TB hastalar\u0131 aras\u0131nda, geleneksel \u015fifac\u0131lar\u0131 do\u011frudan g\u00f6zlemlenen tedavi (DOT) g\u00f6zetimi i\u00e7in ek se\u00e7enek sunan \u00fc\u00e7 m\u00fcdahale alt b\u00f6lgesinde kay\u0131tl\u0131 tedavi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131, b\u00f6lgenin geri kalan\u0131nda standart DOT g\u00f6zetim se\u00e7enekleri (sa\u011fl\u0131k tesisi, topluluk sa\u011fl\u0131k \u00e7al\u0131\u015fan\u0131 ve laik ki\u015filer) sunulanlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. Ayr\u0131ca, farkl\u0131 DOT g\u00f6zetim se\u00e7enekleri aras\u0131ndaki tedavi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 da yap\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: Hlabisa B\u00f6lgesi'nde Nisan 1999 ile Aral\u0131k 2000 tarihleri aras\u0131nda 3461 TB hastas\u0131 kay\u0131tl\u0131, bunlardan 2823'\u00fc hastaneden ambulatuvar DOT program\u0131na tabi tutuldu. 1816 hastan\u0131n tedavi sonu\u00e7lar\u0131 Hlabisa B\u00f6lgesi'nde biliniyordu (275 m\u00fcdahale b\u00f6lgesinde ve 1541 kontrol b\u00f6lgesinde). M\u00fcdahale ve kontrol b\u00f6lgelerinde tedavi sonu\u00e7lar\u0131 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu (y\u00fczde 77 vs. y\u00fczde 75). M\u00fcdahale b\u00f6lgesinde bilinen sonu\u00e7lara sahip 275 hastadan 48'i geleneksel \u015fifac\u0131lar taraf\u0131ndan g\u00f6zetlenirken, 227'si geleneksel \u015fifac\u0131lardan ba\u015fka DOT g\u00f6zetimcileri taraf\u0131ndan g\u00f6zetlendi. Geleneksel \u015fifac\u0131lar taraf\u0131ndan g\u00f6zetlenen hastalarda tedavi tamamlanmas\u0131, di\u011fer DOT g\u00f6zetimci kategorileri taraf\u0131ndan g\u00f6zetlenen hastalara k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek de\u011fildi (y\u00fczde 88 vs. y\u00fczde 75, P = 0.3841). 51 geleneksel \u015fifac\u0131 hastas\u0131ndan 41'inin tamamlad\u0131\u011f\u0131 tedaviyle ilgili g\u00f6r\u00fc\u015fmeler, hastalar\u0131n ald\u0131klar\u0131 bak\u0131mla ilgili y\u00fcksek memnuniyet d\u00fczeylerini ortaya koydu.\n\nSONU\u00c7LAR: Geleneksel \u015fifac\u0131lar, Hlabisa B\u00f6lgesi'ndeki bu pilot programda TB program\u0131n\u0131n performans\u0131na etkili bir katk\u0131 sa\u011fl\u0131yor. Yak\u0131n zamanda uygulanacak bu yakla\u015f\u0131ma ili\u015fkin daha fazla de\u011ferlendirme gerekecek."}
{"_id":"32922179","title":"Alzheimer's disease: the two-hit hypothesis.","text":"Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131'n\u0131n (AD) patogenezinde oksidatif stres ve sapma mitojenik de\u011fi\u015fikliklerin \u00f6nemli rolleri oldu\u011funu g\u00f6steren bir\u00e7ok kan\u0131t vard\u0131r. Ancak, hem oksidatif stres hem de h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ile ilgili anormallikler, herhangi bir sitopatoloji olu\u015fmadan \u00f6nce erken olaylar olsa da, bu iki olay aras\u0131ndaki ili\u015fki ve patofizyolojideki rolleri, son zamanlarda netle\u015fmedi. Ancak, AD'de mitojenik ve oksidatif stres sinyal yollar\u0131 \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar temelinde, \"iki vuru\u015f hipotezi\" \u00f6nerdik. Bu hipoteze g\u00f6re, oksidatif stres veya mitotik sinyaldeki anormalliklerden herhangi biri ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ba\u015flat\u0131c\u0131lar olarak hizmet edebilir, ancak her iki s\u00fcre\u00e7 de hastal\u0131\u011f\u0131n patogenezinin yay\u0131lmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Bu makalede, AD'de oksidatif stres ve anormal mitotik de\u011fi\u015fiklikler i\u00e7in kan\u0131tlar\u0131 \u00f6zetleyip, her iki mekanizman\u0131n da hastal\u0131\u011f\u0131n sabit ve gerekli \u00f6zelliklerini a\u00e7\u0131klayarak iki vuru\u015f hipotezini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz."}
{"_id":"32927401","title":"Toll-like receptor 7 mediates pruritus","text":"Toll benzeri resept\u00f6rler (TLR'ler), genellikle ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinde ifade edilir ve do\u011fu\u015ftan gelen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 d\u00fczenler. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, i\u015flevsel Toll-like resept\u00f6r 7'nin (TLR7) C-fiber birincil duyusal n\u00f6ronlarda ifade edildi\u011fini ve ka\u015f\u0131nt\u0131 (pruritus) indirmeye yard\u0131mc\u0131 oldu\u011funu, ancak farelerde mekanik, termal, enflamatuar ve n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131ya neden olmada gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, TLR7'nin ka\u015f\u0131nt\u0131y\u0131 arac\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve cilt hastal\u0131\u011f\u0131 ko\u015fullar\u0131nda anti-ka\u015f\u0131nt\u0131 tedavisi i\u00e7in potansiyel bir hedef oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"32927475","title":"Antigen presentation by major histocompatibility complex class I-B molecules.","text":"S\u0131n\u0131f I-b genleri, MHC s\u0131n\u0131f I lokuslar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011funu olu\u015fturur. Bu monomorfik veya oligomorfik molek\u00fcller bir\u00e7ok organizmada tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r; en iyi karakterize edildikleri organizma fare, potansiyel olarak b\u00fct\u00fcn genleri i\u00e7eren bir say\u0131ya sahiptir. S\u0131n\u0131f I-b molek\u00fcllerini s\u0131n\u0131f I-a molek\u00fcllerinden ay\u0131ran iki ana \u00f6zellik s\u0131n\u0131rl\u0131 polimorfizm ve daha d\u00fc\u015f\u00fck h\u00fccre y\u00fczey ifadesidir. Bu ay\u0131rt edici \u00f6zellikler, bu s\u0131n\u0131f\u0131n evrim ve i\u015flevi hakk\u0131nda genel yarg\u0131lara yol a\u00e7abilir. Ayr\u0131ca, s\u0131n\u0131f I-b proteinleri genellikle daha k\u0131sa sitoplazmik alanlara sahiptir veya baz\u0131 durumlarda d\u0131\u015fa at\u0131labilir veya transmembran alan yerine bir lipit iskelesi kullanabilir. Baz\u0131lar\u0131 da s\u0131n\u0131rl\u0131 bir h\u00fccre veya dokuda ifade edilir. En az alt\u0131 fare MHC s\u0131n\u0131f I-b molek\u00fcl\u00fc, alfa beta veya gamma delta T h\u00fccrelerine antijen sunmas\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Son geli\u015fmeler, H-2M3a'n\u0131n fizyolojik i\u015flevi hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r ve Qa-2'nin do\u011fal peptit ba\u011flama motifini tan\u0131mlam\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, di\u011fer s\u0131n\u0131f I-b molek\u00fcllerinin, Qa-1, TL, HLA-E, HLA-G ve MHC'ye ba\u011fl\u0131 olmayan s\u0131n\u0131f I molek\u00fcl\u00fc CD1'in daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli ilerlemeler kaydedilmi\u015ftir. Bununla birlikte, bu incelemeye ba\u015flamadan \u00f6nce, MHC genlerinin s\u0131n\u0131f I-a ve I-b olarak ikili s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131n\u0131n kavramsal olarak yan\u0131lt\u0131c\u0131 oldu\u011funu, tarihsel temeli ve pratik faydas\u0131na ra\u011fmen savunuyoruz. Bu sak\u0131ncalar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurarak, yap\u0131sal \u00f6zelliklerine, polimorfizmine, peptit antijen ba\u011flama gereksinimlerine ve dokusal ifadelerine \u00f6zel dikkatle s\u0131n\u0131f I-b molek\u00fclleri taraf\u0131ndan antijen sunumunu tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"32955023","title":"Pdgfr\u03b2+ Mural Preadipocytes Contribute to Adipocyte Hyperplasia Induced by High-Fat-Diet Feeding and Prolonged Cold Exposure in Adult Mice.","text":"Obezitede beyaz ya\u011f dokusunun (WAT) geni\u015flemesi, yeni ya\u011f h\u00fccrelerinin de novo farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 i\u00e7erir; ancak bu h\u00fccrelerin h\u00fccresel k\u00f6keni hala belirsizdir. Burada, Zfp423(GFP) rapor\u00e7i fareleri kullanarak, bu h\u00fccrelerin k\u00f6kenini ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 karakterize ediyoruz. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131zda, ya\u011f dokusunun farkl\u0131 mural pop\u00fclasyonlar\u0131 i\u00e7erdi\u011fini ve Zfp423 seviyelerinin ya\u011f olu\u015fturucudan iltihap benzeri mural h\u00fccreleri ay\u0131rt etti\u011fini bulduk. \"MuralChaser\" olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z bir soy izleme sistemi kullanarak, ya\u011f dokusundaki perivask\u00fcler h\u00fccrelerin obezitede olu\u015fan ya\u011f h\u00fccrelerinin geli\u015fimsel \u00f6nc\u00fcllerini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131k. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, Pdgfr\u03b2(+) h\u00fccreleri, WAT'da so\u011fuka ba\u011fl\u0131 olarak ilk olarak olu\u015fan kahverengi ya\u011f h\u00fccrelerine \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulunmaz; bu h\u00fccreler sadece uzun s\u00fcreli so\u011fuk maruz kalman\u0131n ard\u0131ndan kahverengi ya\u011f h\u00fccrelerine farkl\u0131la\u015f\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, obezitede beyaz ya\u011f h\u00fccrelerinin mural h\u00fccre k\u00f6keni i\u00e7in genetik kan\u0131tlar sunar ve kahverengi ya\u011f olu\u015fumunun birden fazla kaynaktan kaynaklanabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"32969964","title":"Effect of clinical guidelines on medical practice: a systematic review of rigorous evaluations.","text":"\u0130kili ilgi, klinik y\u00f6nergelere asla bu kadar fazla olmam\u0131\u015ft\u0131, ancak bunlar\u0131n etkinli\u011fi konusunda belirsizlikler devam ediyor. Tart\u0131\u015fma, kat\u0131 bir genel bak\u0131\u015f\u0131n eksikli\u011fi nedeniyle engellendi. 59 yay\u0131nlanan klinik y\u00f6nergelerin de\u011ferlendirmesini belirlenen bilimsel sa\u011flaml\u0131k kriterlerine g\u00f6re belirledik; bunlardan 24'\u00fc belirli klinik durumlar i\u00e7in y\u00f6nergeleri, 27'si \u00f6nleyici bak\u0131m\u0131 ve 8'i re\u00e7ete etme veya destek hizmetleriyle ilgili y\u00f6nergeleri inceledi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n d\u00f6rd\u00fcnden ba\u015fka hepsi, y\u00f6nergelerin uygulanmas\u0131ndan sonra bak\u0131m s\u00fcrecinde \u00f6nemli iyile\u015fmeler oldu\u011funu tespit etti ve bak\u0131m sonucunu de\u011ferlendiren 11 \u00e7al\u0131\u015fmadan ikisi, \u00f6nemli iyile\u015fmeler oldu\u011funu bildirdi. Sonu\u00e7 olarak, a\u00e7\u0131k y\u00f6nergeler, kat\u0131 de\u011ferlendirmeler ba\u011flam\u0131nda uyguland\u0131\u011f\u0131nda klinik uygulamay\u0131 iyile\u015ftirir. Ancak, performans iyile\u015ftirmelerinin boyutlar\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fti."}
{"_id":"32975424","title":"Threonine as a carbon source for Escherichia coli.","text":"Tirozin, Escherichia coli K-12'nin mutasyonlar\u0131 taraf\u0131ndan aerobik olarak tek karbon ve enerji kayna\u011f\u0131 olarak kullan\u0131labilir. Kullan\u0131lan yol, tirozini tirozin dehidrojenaz yoluyla aminoketob\u00fctirik asit'e d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmeyi i\u00e7erir, ki bu da daha sonra aminoketob\u00fctirik asit ligaz taraf\u0131ndan metabolize edilir ve asetil koenzim A ve glisin olu\u015fturur. Serin transhidroksimetilazs\u0131z bir su\u015f bu yolu kullan\u0131r ve glisin at\u0131k \u00fcr\u00fcn\u00fc olarak atar. Aminoketob\u00fctirik asit ligaz aktivitesi, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ekstraktlerin Sephadex G100 \u00fczerinden ge\u00e7irilmesinden sonra g\u00f6sterilmi\u015ftir."}
{"_id":"32985041","title":"Protein S-nitrosylation: a physiological signal for neuronal nitric oxide","text":"Nitrik oksit (NO), iyi bilinen NO'nun \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr guanyl siklaz \u00fczerindeki etkilerinin \u00f6tesinde a\u00e7\u0131klanamayan bir\u00e7ok fizyolojik ve patofizyolojik olayla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. D\u0131\u015f kaynakl\u0131 NO, proteinlerdeki cistein kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 S-nitrosile eder, ancak endojen NO'nun bu i\u015flevinin ne kadar \u00f6nemli oldu\u011fu belirsizdir. Burada, yeni bir proteomik yakla\u015f\u0131m kullanarak, endojen olarak S-nitrosile edilmi\u015f bir protein pop\u00fclasyonu tan\u0131ml\u0131yoruz ve n\u00f6ral NO sentez enzimi (nNOS) geninde genomik bir silinme ta\u015f\u0131yan farelerde bu modifikasyonun kayb\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. NO'nun hedefleri, metabolik, yap\u0131sal ve sinyalleme proteinlerini i\u00e7erir ve bu proteinler n\u00f6ral olarak \u00fcretilen NO'nun efekt\u00f6rleri olabilir. Bu bulgular, protein S-nitrosilasyonunu nNOS i\u00e7in bir fizyolojik sinyalleme mekanizmas\u0131 olarak kurar."}
{"_id":"33030946","title":"Hypoxia\u2010Sensitive COMMD1 Integrates Signaling and Cellular Metabolism in Human Macrophages and Suppresses Osteoclastogenesis","text":"\u00d6ksijen yoksunlu\u011fu, tam olarak anla\u015f\u0131lmayan mekanizmalar yoluyla enflamatuar yan\u0131tlar\u0131 ve osteoklastogenezi art\u0131r\u0131r. COMMD1'i, osteoklastogenezin h\u00fccre i\u00e7i negatif d\u00fczenleyicisi olarak tan\u0131mlad\u0131k ve bu d\u00fczenleyici, oksijen yoksunlu\u011fu taraf\u0131ndan bask\u0131lan\u0131r. \u0130nsan makrofajlar\u0131nda, COMMD1, RANKL sitokininden kaynaklanan NF-\u03baB sinyalle\u015fmesinin ve bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan E2F1'e ba\u011fl\u0131 metabolik yolun indirimini k\u0131s\u0131tlad\u0131. Oksijen yoksunlu\u011fu ile COMMD1 proteini ifadesinin indirilmesi, RANKL ile tetiklenen enflamatuar ve E2F1 hedef genlerinin ifadesini ve osteoklastogenezin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. E2F1 hedefleri aras\u0131nda glikoliz ve metabolik genler de dahil olmak \u00fczere CKB vard\u0131, bu da h\u00fccrelerin zorlu ortamlarda metabolik talepleri kar\u015f\u0131lamas\u0131na izin veriyordu, ayr\u0131ca enflamatuar sitokinler taraf\u0131ndan tetiklenen hedef genler. Artan COMMD1 ifadesi ile ili\u015fkili olarak, eklem erimesi \u00fczerinde azalma g\u00f6steren ra\u015fitizmde gen ekspresyon analizi yap\u0131ld\u0131. Myeloid Commd1'in silinmesi, artrit ve enflamatuar osteoliz modellerinde osteoklastogenezin artmas\u0131na neden oldu. Bu sonu\u00e7lar, COMMD1 ve bir E2F-metabolik yolun, patolojik enflamatuar ko\u015fullarda osteoklastik yan\u0131tlar\u0131n ana d\u00fczenleyicileri oldu\u011funu ve oksijen yoksunlu\u011funun enflamasyon ve kemik y\u0131k\u0131m\u0131n\u0131 nas\u0131l art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Grafik \u00d6zet \u015eekil. Ba\u015fl\u0131k yok. \u00d6ne \u00c7\u0131kanlarCOMMD1, osteoklastik farkl\u0131la\u015fman\u0131n negatif d\u00fczenleyicisidir.COMMD1, RA ve enflamatuar artrit ve osteoliz modellerinde kemik kayb\u0131n\u0131 azalt\u0131r.COMMD1, makrofajlarda E2F1'e ba\u011fl\u0131 metabolik yollar\u0131 negatif olarak d\u00fczenler.Oksijen yoksunlu\u011fu, COMMD1 ifadesini bask\u0131layarak osteoklastogenezi art\u0131r\u0131r. &NA; Osteoklastogenezin yollar\u0131 iyi karakterize edilmi\u015ftir, ancak patolojik kemik kayb\u0131n\u0131 bask\u0131layan negatif d\u00fczenleyiciler hakk\u0131nda daha az bilgi vard\u0131r. Murata ve ark., COMMD1'i, makrofajlarda NF"}
{"_id":"33036897","title":"Production of tyrosol by Candida albicans biofilms and its role in quorum sensing and biofilm development.","text":"Tyrosol ve farnesol, *Candida albicans* taraf\u0131ndan \u00fcretilen k\u00fcm\u00fclatif alg\u0131lama molek\u00fclleri olup, s\u0131ras\u0131yla maya-hipa morfolojik ge\u00e7i\u015fini h\u0131zland\u0131r\u0131r ve engeller. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, C. albicans'\u0131n tyrosol salg\u0131lamas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve biyofilm geli\u015fimi \u00fczerindeki olas\u0131 rol\u00fcn\u00fc ke\u015ffettik. Hem planktonik (ask\u0131da) h\u00fccreler hem de d\u00f6rt *Candida albicans* su\u015funun, bunlardan \u00fc\u00e7\u00fc Efg 1 ve Cph 1 morfogenetik sinyal yollar\u0131nda tan\u0131mlanm\u0131\u015f kusurlar olan mutantlar, 37 \u00b0C'de b\u00fcy\u00fcme s\u0131ras\u0131nda d\u0131\u015f ortamda tyrosol sentezlediler. Hem h\u00fccre t\u00fcrleri i\u00e7in tyrosol \u00fcretimi ve biyok\u00fctle aras\u0131nda bir korelasyon vard\u0131. Bununla birlikte, biyofilm h\u00fccreleri, planktonik h\u00fccrelere k\u0131yasla en az %50 daha fazla tyrosol salg\u0131lad\u0131, tyrosol \u00fcretimi h\u00fccre kuru a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na g\u00f6re incelendi\u011finde. Vah\u015fi tip bir su\u015fa eklenen d\u0131\u015fa kaynakl\u0131 farnesol, 48 saat sonra biyofilm olu\u015fumunu %33'e kadar engelledi. D\u0131\u015fa kaynakl\u0131 tyrosol\u00fcn etkisi g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte yoktu, ancak tarama elektron mikroskobu, tyrosol\u00fcn erken biyofilm geli\u015fim a\u015famalar\u0131nda (1-6 saat) hipa \u00fcretimini uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Tyrosol ve farnesol'un farkl\u0131 konsantrasyonlar\u0131nda e\u015fzamanl\u0131 olarak eklendi\u011fi deneyler, farnesol'un etkisinin bask\u0131n oldu\u011funu g\u00f6sterdi ve 48 saatlik biyofilmler, her ikisi de mevcutken neredeyse tamamen maya h\u00fccrelerinden olu\u015fuyordu. Biyofilm s\u00fcpernatantlar\u0131n\u0131n planktonik h\u00fccrelerin germ t\u00fcpleri olu\u015fumunu inhibe etme veya artt\u0131rma yetenekleri test edildi\u011finde, sonu\u00e7lar, tyrosol'un 14 saat sonra farnesol'un etkisini a\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak 24 saat sonra de\u011fil, ve farnesol'un daha sonraki geli\u015fim a\u015famalar\u0131nda (48-72 saat) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Genel olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, tyrosol'un hem planktonik h\u00fccreler hem de biyofilmler i\u00e7in bir k\u00fcm\u00fclatif alg\u0131lama molek\u00fcl\u00fc olarak hareket etti\u011fini ve en \u00f6nemli etkisinin biyofilm olu\u015fumunun erken ve orta a\u015famalar\u0131nda oldu\u011funu desteklemektedir."}
{"_id":"33063763","title":"Regulated nucleo\/cytoplasmic exchange of HOG1 MAPK requires the importin beta homologs NMD5 and XPO1.","text":"MAP kinaz sinyalleme mod\u00fclleri, d\u0131\u015f h\u00fccre ortam\u0131ndaki sinyalleri eukariotik h\u00fccrelerin \u00e7ekirde\u011fine iletmek i\u00e7in hizmet eder, ancak bu sinyallerin n\u00fckleer zar\u0131n \u00f6tesine nas\u0131l ge\u00e7ti\u011fi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Maya h\u00fccrelerine d\u0131\u015f ortamda osmotik bas\u0131n\u00e7 art\u0131\u015f\u0131 uygulanmas\u0131, HOG1 MAP kinaz kaskad\u0131n\u0131 aktive eder, bu kaskad \u00fc\u00e7 katmanl\u0131 protein kinazlardan olu\u015fur: SSK2, SSK22 ve STE11 MAPKKK'lar, PBS2 MAPKK ve HOG1 MAPK. Ye\u015fil floresan protein (GFP) f\u00fczyonlar\u0131 bu kinazlar kullan\u0131larak, HOG1, PBS2 ve STE11'in stresli olmayan h\u00fccrelerin sitoplazmas\u0131nda lokalize oldu\u011funu bulduk. Osmotik stresin ard\u0131ndan, HOG1, ancak ne PBS2 ne de STE11, \u00e7ekirde\u011fe translok olur. HOG1'in translokasyonu \u00e7ok h\u0131zl\u0131d\u0131r, ge\u00e7ici ve MAP kinaz\u0131n MAPKK taraf\u0131ndan fosforile edilmesi ve etkinle\u015ftirilmesiyle ili\u015fkilidir. HOG1'in fosforile edilmesi, \u00e7ekirde\u011fe translokasyonu i\u00e7in gereklidir ve yeterlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc fosforile edilmi\u015f bir katalitik olarak aktif olmayan kinaz, vah\u015fi tip kadar verimli bir \u015fekilde \u00e7ekirde\u011fe translok olur. Stresli ko\u015fullar alt\u0131nda MAPK'nin n\u00fckleer i\u00e7eri\u011fi, k\u00fc\u00e7\u00fck GTP ba\u011flay\u0131c\u0131 protein Ran-GSP1'in aktivitesi gerektirir, ancak NLS ba\u011flayan importin alfa\/beta heterodimerinin aktivitesi gerektirmez. Bunun yerine, HOG1 i\u00e7eri\u011fi, yeni bir importin beta homologu kodlayan NMD5 geninin aktivitesiyle gereklidir. Benzer \u015fekilde, defosforile edilmi\u015f HOG1'in \u00e7ekirde\u011fin d\u0131\u015f\u0131na ihrac\u0131, NES resept\u00f6r\u00fc XPO1\/CRM1'in aktivitesi gerektirir. Bulgular\u0131m\u0131z, bir stres etkinle\u015ftirilmi\u015f MAP kinaz\u0131n d\u00fczenlenmi\u015f n\u00fckleer i\u00e7eri\u011fi i\u00e7in gereksinimleri tan\u0131mlar."}
{"_id":"33068577","title":"FBW7 regulates endothelial functions by targeting KLF2 for ubiquitination and degradation","text":"F-kutu ve WD tekrar etki alan\u0131na sahip 7 (FBW7), E3 ubiquitin ligaz SCFFBW7'in (SKP1, cullin-1 ve FBW7'in bir kompleksi) substrat ba\u011flama alt birimidir ve \u00e7e\u015fitli fizyolojik ve patolojik s\u00fcre\u00e7lerde \u00f6nemli roller oynar. FBW7, vask\u00fcler geli\u015fim i\u00e7in gereklidir, ancak endotel h\u00fccrelerinde i\u015flevi hen\u00fcz ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, FBW7'nin endotel fonksiyonlar\u0131n\u0131n, \u00f6rne\u011fin anjiyogenez, l\u00f6kosit yap\u0131\u015f\u0131m\u0131 ve endotel bariyer b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc gibi \u00f6nemli bir d\u00fczenleyici oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. RNA m\u00fcdahalesi kullanarak, FBW7'nin yoklu\u011funun in vitro ve in vivo anjiyogenezde belirgin \u015fekilde engelledi\u011fini bulduk. Endotel h\u00fccrelerinde fizyolojik bir hedef olarak Kr\u00fcppel benzeri fakt\u00f6r 2 (KLF2) adl\u0131 zincir parmakl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fc tan\u0131mlad\u0131k. FBW7 ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131, endotel h\u00fccrelerinde KLF2'nin endojen birikimine yol a\u00e7t\u0131. FBW7 taraf\u0131ndan KLF2'nin y\u0131k\u0131m\u0131, iki korunmu\u015f fosfo-degron \u00fczerinde KLF2'nin fosforilasyonu yoluyla glikojen sintezkinaz-3 (GSK3) ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak ger\u00e7ekle\u015fti\u011fi g\u00f6sterildi. Bu fosfo-degron motiflerini de\u011fi\u015ftiren mutasyonlar, FBW7 taraf\u0131ndan KLF2'nin y\u0131k\u0131m\u0131 ve ubiquitinasyonunu ortadan kald\u0131rd\u0131. FBW7'nin siRNA ile bask\u0131lanmas\u0131, KLF2'nin endotel fonksiyonlar\u0131n\u0131n d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli bir FBW7 hedefi oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, FBW7 taraf\u0131ndan KLF2'nin y\u0131k\u0131m\u0131, teratomlarda anjiyogenez ve zebrafish geli\u015fimi gibi s\u00fcre\u00e7lerde kritik \u00f6neme sahip oldu\u011fu g\u00f6sterildi. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z birlikte, FBW7'nin endotel h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc, anjiyogenez, iltihap ve bariyer b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc gibi s\u00fcre\u00e7lerde bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve KLF2 istikrar\u0131n\u0131n in vivo d\u00fczenlenmesinde yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"33076846","title":"Role of RhoA-specific guanine exchange factors in regulation of endomitosis in megakaryocytes.","text":"Poliploidizasyon, kanser geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda aneuploidinin olu\u015fmas\u0131ndan \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015febilir. Megakaryositlerde (MK'lar) poliploidizasyon, bilinmeyen mekanizmalar yoluyla verimli trombosit \u00fcretimini sa\u011flayan, y\u00fcksek derecede kontrol edilen bir geli\u015fimsel s\u00fcre\u00e7tir. \u0130lk h\u00fccreler kullan\u0131larak, GEF-H1 ve ECT2'nin, kanserlerde s\u0131kl\u0131kla a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen ve sitokinez s\u0131ras\u0131nda RhoA etkinle\u015fmesinde kritik rol oynayan guanin de\u011fi\u015fimi fakt\u00f6rleri oldu\u011funu g\u00f6sterdik. MK poliploidizasyonu i\u00e7in, GEF-H1'in indirgenmesi ilk (2N-4N) endomitosik d\u00f6ng\u00fc i\u00e7in gereklidir, oysa sonraki d\u00f6ng\u00fcler (>4N) i\u00e7in ECT2'nin indirgenmesi gerekir. Hem GEF-H1 hem de ECT2'nin d\u0131\u015fsal ifadesi, endomitosisin \u00f6nlenmesine ve 2N MK'lar\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131na neden olur. Ayr\u0131ca, Mkl1'in mutasyonu nedeniyle megakaryosit kanseri olan MK'larda poliploidizasyonun \u00f6nlenmesinin mekanizmas\u0131n\u0131, GEF-H1'in artan ifadesi yoluyla g\u00f6sterdik; tek ba\u015f\u0131na GEF-H1'e y\u00f6nelik shRNA ile bu ploidi bozuklu\u011fu kurtar\u0131l\u0131r. Bu mekanik anlay\u0131\u015f, normal ve malign megakaryocitozisin yan\u0131 s\u0131ra aneuploid kanserlerde anormal mitozun anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 geli\u015ftirir."}
{"_id":"33118292","title":"Optimal therapy for reduction of lipoprotein(a).","text":"B\u0130L\u0130NEN VE OBJEKT\u0130F OLANLAR Lipoprotein(a) [Lp(a)]'n\u0131n ateroskleroz ve tromboz potansiyeli ile ilgili artan deneysel ve klinik kan\u0131tlar vard\u0131r, ayr\u0131ca koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 ve inme gibi hastal\u0131klarda nedenleyici rol\u00fc de vard\u0131r. Lp(a) seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcrmek i\u00e7in yeni stratejiler \u00fczerine yorum yap\u0131yoruz. YORUM Alt\u0131nda yatan biyolojik mekanizmalar ne olursa olsun, bu lipoproteinin ateroskleroz-tromboz potansiyelini a\u00e7\u0131klayan \u00e7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fma, hiperlipoproteinemi(a) i\u00e7in uygun terapiler belirlemeye odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. Bunlar apherez teknikleri, nikotinik asit ve statinler i\u00e7erir. Bu stratejilerin hi\u00e7biri kesin olarak etkili veya hasta i\u00e7in uygun olmad\u0131\u011f\u0131 kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r ve yeni stratejiler denenmektedir. Ginko biloba gibi do\u011fal bile\u015fiklerle il-6 (IL-6) sinyalleme inhibisyonu veya IL-6 resept\u00f6r\u00fc antikor Tocilizumab ile hedeflenen 'enflamatuar yollar'a y\u00f6nelik terap\u00f6tik m\u00fcdahalelerden umut verici sonu\u00e7lar ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Bu, hem Lp(a) seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr hem de hastalar\u0131n kardiyovask\u00fcler riskini azaltabilir. Aspirin ile antiplatelet terapi, sadece plaket fonksiyonunu inhibe etmekle kalmaz, ayn\u0131 zamanda Lp(a)'n\u0131n plazma konsantrasyonunu da azaltabilir ve plaket \u00fczerindeki etkisini d\u00fczenleyebilir. YEN\u0130 VE SONU\u00c7LAR Mevcut Lp(a) d\u00fc\u015f\u00fcrme yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n yetersizli\u011fini vurguluyoruz ve daha iyi bir tedavi sa\u011flayabilecek yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fclere dikkat \u00e7ekiyoruz."}
{"_id":"33127778","title":"Early gastric cancer and dysplasia.","text":"1962'de Japonya'da erken mide kanseri kavram\u0131 ilk kez a\u00e7\u0131kland\u0131\u011f\u0131ndan beri, tedavisi cerrahi reseksiyonun iyile\u015ftirici uygulamas\u0131ndan endoskopik reseksiyona, ba\u015flang\u0131\u00e7ta polipektomi ile ve daha yak\u0131n zamanda endoskopik altm\u00fck\u00f6z diseksiyonla geli\u015fti. Bu endoskopik tekniklerin d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda deneyimi ve kabul g\u00f6rmesi artt\u0131k\u00e7a, dikkatli se\u00e7ilmi\u015f hastalarda tarihsel cerrahi sonu\u00e7larla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir etkinli\u011fi do\u011frulayan \u00e7al\u0131\u015fmalar ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Endoskopik reseksiyon i\u00e7in kriterler, daha fazla hastaya ya\u015fam kalitesini iyile\u015ftirerek, cerrahiye ba\u011fl\u0131 morbidite ve mortaliteyi \u00f6nleyerek geni\u015fledi. Bu makale, erken mide kanseri tedavisinde endoskopik ve cerrahi terapi rollerinin evrimini \u00f6zetler."}
{"_id":"33135135","title":"The impact of homelessness on children.","text":"Bu makale, evsizli\u011fin \u00e7ocuklar \u00fczerindeki etkilerini inceleyen ve ele\u015ftiren topluluk temelli ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 inceler. Evsiz \u00e7ocuklar, ba\u015far\u0131 yetenekleri ve gelecekteki refahlar\u0131 \u00fczerinde ciddi tehditlerle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131yad\u0131r. \u00d6zellikle endi\u015fe verici olan sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131, a\u00e7l\u0131k, k\u00f6t\u00fc beslenme, geli\u015fimsel gecikmeler, kayg\u0131, depresyon, davran\u0131\u015f sorunlar\u0131 ve e\u011fitimsel ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131kt\u0131r. G\u00f6zlenen sonu\u00e7lara arac\u0131l\u0131k edebilecek fakt\u00f6rler aras\u0131nda yetersiz bar\u0131nma ko\u015fullar\u0131, konaklama ve bar\u0131naklarda istikrars\u0131zl\u0131k, yetersiz hizmetler ve mevcut hizmetlere eri\u015fimi engelleyen engeller yer al\u0131r. Evsiz \u00e7ocuklar\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in kamu politikas\u0131 giri\u015fimlerine ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"33169058","title":"Strategies of microbial cheater control.","text":"Mikroorganizmalar\u0131n i\u015fbirli\u011fi potansiyel faydalar\u0131, sosyal gruplar i\u00e7inde genetik \u00e7at\u0131\u015fma taraf\u0131ndan baltalanabilir, bu da \"hile yapma\" bi\u00e7iminde ortaya \u00e7\u0131kabilir. \u0130\u015fbirli\u011fi, evrimsel bir strateji olarak ba\u015far\u0131l\u0131 olmak i\u00e7in, bu t\u00fcr \u00e7at\u0131\u015fman\u0131n olumsuz etkilerini ya tamamen \u00f6nlemek ya da hafifletmek zorundad\u0131r. Gelecekteki mikroorganizma davran\u0131\u015f ekolojisi ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in bir yorum \u00e7er\u00e7evesi olu\u015fturmak amac\u0131yla, burada hilecilerin nas\u0131l k\u0131s\u0131tlanabilece\u011fi konusunda geni\u015f bir dizi varsay\u0131lan mekanizma sunuyoruz."}
{"_id":"33203108","title":"Golden Hours in Severe Paraquat Poisoning-The Role of Early Haemoperfusion Therapy.","text":"\nG\u0130R\u0130\u015e Paraquat, \u00f6zellikle G\u00fcney Hindistan'da yayg\u0131n olarak t\u00fcketilen bir zehir. Paraquat zehiri i\u00e7in hi\u00e7bir antidoz yoktur ve t\u00fcketimi genellikle \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olur. \u00d6l\u00fcm\u00fcn tipik nedeni akut akci\u011fer hasar\u0131 veya \u00e7ok organl\u0131 ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131kt\u0131r.\n\nAMA\u00c7 Paraquat zehirlenmi\u015f hastalarda erken hemaperf\u00fczyonun rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek.\n\nMALZEMELER VE Y\u00d6NTEMLER Bu \u00e7al\u0131\u015fma, 2012 Ocak'tan 2015 Aral\u0131k'a kadar bir \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fcl t\u0131p fak\u00fcltesi hastanesine paraquat t\u00fcketimi \u00f6yk\u00fcs\u00fc olan hastalar\u0131n retrospektif analizini i\u00e7eriyordu. Gastrik lavaj ve semptomatik tedavi alan hastalarla hemaperf\u00fczyon tedavisi alan hastalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, paraquat zehirlenmi\u015f hastalarda erken hemaperf\u00fczyon (6 saatten az) ile ge\u00e7 hemaperf\u00fczyon (6 saatten fazla) aras\u0131ndaki rol de kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Bu hastalar\u0131n verileri, ya\u015f, cinsiyet, tedavi y\u00f6ntemi, erken ve ge\u00e7 hemaperf\u00fczyon alan hastalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan analiz edildi.\n\nSONU\u00c7LAR Toplam 101 hasta incelendi, bunlardan 62'si \u00f6ld\u00fc. Sadece gastrik lavaj ve semptomatik tedavi alan hastalarda \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, hemaperf\u00fczyon alan hastalara k\u0131yasla daha y\u00fcksekti, yani %92,1'e kar\u015f\u0131 %42,9. Ayr\u0131ca, erken hemaperf\u00fczyon alan hastalarda daha iyi bir hayatta kalma oran\u0131 bulundu.\n\nSONU\u00c7 Erken hemaperf\u00fczyon, \u015fiddetli paraquat zehirlenmesinin y\u00f6netiminde yararl\u0131yd\u0131 ve bu hastalarda hayatta kalma oran\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131."}
{"_id":"33257464","title":"Changes in the prevalence of cerebral palsy for children born very prematurely within a population-based program over 30 years.","text":"\n# Ba\u015fl\u0131k: A\u015f\u0131r\u0131 Erken Do\u011fumlu Bebeklerde Beyin Felci (CP) Yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 \u00dczerine Uzun Vadeli De\u011ferlendirme\n\n\u00c7er\u00e7eve: Beyin felci (CP), a\u015f\u0131r\u0131 erken do\u011fumlu bebeklerde \u00f6nemli bir morbidite sonucu olarak bildirilmi\u015ftir, ancak bir\u00e7ok merkezden yay\u0131nlanan CP oranlar\u0131n\u0131 farkl\u0131 do\u011fum y\u0131llar\u0131na g\u00f6re kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak zordur.\n\n## Ama\u00e7: A\u015f\u0131r\u0131 erken do\u011fumlu bebeklerde 30 y\u0131la yay\u0131lan, gebelik ya\u015f\u0131na \u00f6zg\u00fc n\u00fcfus temelli CP yayg\u0131nl\u0131k oranlar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\n## Y\u00f6ntem: Prospektif, n\u00fcfus temelli, uzun vadeli bir sonu\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar ve Ayar: Kanada'n\u0131n Kuzey Alberta b\u00f6lgesinde, 1974-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 20-27 haftal\u0131k gebelik ya\u015f\u0131na ve 500-1249 gram do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na sahip 2318 canl\u0131 do\u011fan bebek incelendi. 2 ya\u015f\u0131na kadar, 1437 (62%) bebek \u00f6ld\u00fc, 23 (1%) takipten ayr\u0131ld\u0131 ve 858 (37%) \u00e7ok disiplinli n\u00f6rogeli\u015fimsel de\u011ferlendirme ald\u0131.\n\n## Ana De\u011ferlendirme G\u00f6stergesi: N\u00fcfus temelli CP yayg\u0131nl\u0131k oranlar\u0131 belirlendi. Zaman i\u00e7inde CP yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n de\u011fi\u015fimini de\u011ferlendirmek i\u00e7in do\u011frusal spline ile lojistik regresyon kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Bulgular: 2 ya\u015f\u0131na geldi\u011finde, 858 hayatta kalan bebekten 122'si (14.2%) CP'liydi. Bu tan\u0131, her \u00e7ocuk i\u00e7in 3 ya\u015f\u0131ndan b\u00fcy\u00fckken veya daha sonra onayland\u0131. 20-25 haftal\u0131k gebelik ya\u015f\u0131na sahip bebeklerde, n\u00fcfus temelli hayatta kalma oran\u0131 4%'ten 31%'a (P < 0,001) y\u00fckseldi, ancak CP per 1000 canl\u0131 do\u011fum oran\u0131 1992-1994 y\u0131llar\u0131na kadar 0'dan 110'a kadar monotonik olarak artt\u0131 (P < 0,001) ve daha sonra 2001-2003 y\u0131llar\u0131nda 22'ye d\u00fc\u015ft\u00fc (P < 0,001). 26-27 haftal\u0131k gebelik ya\u015f\u0131na sahip bebeklerde, n\u00fcfus temelli hayatta kalma oran\u0131 23%'ten "}
{"_id":"33339202","title":"Desferrioxamine treatment of porphyria cutanea tarda in a patient with HIV and chronic renal failure.","text":"Porfiria deri ge\u00e7 (PCT), HIV hastalar\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kabilir. Mevcut kan\u0131tlar, HIV enfeksiyonunun karaci\u011fer sitokrom oksidasyon sistemini bozarak porfirin metabolizmas\u0131n\u0131n bozulmas\u0131na neden olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Ayr\u0131ca, kronik hemodiyaliz, b\u00f6brek yetmezli\u011finde bir PCT risk fakt\u00f6r\u00fc olabilir. HIV enfeksiyonu ile ili\u015fkili PCT'ye katk\u0131da bulunan fakt\u00f6rlerin yan\u0131 s\u0131ra, b\u00f6brek yetmezli\u011fi nedeniyle olu\u015fan porfirin birikimi, bu hastal\u0131\u011f\u0131n ifadesinde rol oynayabilir. Bir HIV-1 enfekte hastada PCT vakas\u0131n\u0131 rapor ediyoruz, antimalarilere diren\u00e7li ve desferrioksamin ile kontrol alt\u0131nda."}
{"_id":"33387953","title":"Mutations in G protein beta subunits promote transformation and kinase inhibitor resistance","text":"G protein \u03b1 (G\u03b1) alt yap\u0131lar\u0131n\u0131n kodlayan genlerde etkinle\u015ftirme mutasyonlar\u0131 insan kanserlerinin %4-5'inde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, ancak onkogenik de\u011fi\u015fiklikler G\u03b2 alt birimlerinde tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, G\u03b2 proteinleri GNB1 ve GNB2'de tekrarlanan mutasyonlar\u0131n sitokin ba\u011f\u0131ms\u0131z b\u00fcy\u00fcme sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kanona G protein sinyalle\u015fmesini etkinle\u015ftirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. GNB1'de \u00e7oklu mutasyonlar, G\u03b1 alt birimlerini ba\u011flayan protein aray\u00fcz\u00fcn\u00fc ve a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f etkinle\u015ftiricileri etkiler ve G\u03b1'n\u0131n G\u03b2\u03b3 dimeriyle etkile\u015fimlerini bozar. G\u03b2 proteinlerinde farkl\u0131 mutasyonlar, k\u0131smen h\u00fccre hatt\u0131 temelinde k\u00fcmelenmi\u015ftir; \u00f6rne\u011fin, t\u00fcm 11 GNB1 K57 mutasyonlar\u0131 myeloid neoplazmalarda, ve GNB1 I80'in 7\/8 mutasyonu B h\u00fccre neoplazmalar\u0131nda bulunmu\u015ftur. Cdkn2a eksikli\u011fi olan fare kemik ili\u011fi h\u00fccrelerine hasta kaynakl\u0131 GNB1 varyantlar\u0131n\u0131n ifadesi takiben nakil, ya myeloid ya da B h\u00fccre malignanslar\u0131na neden olmu\u015ftur. In vivo BEZ235 (PI3K-mTOR inhibit\u00f6r\u00fc) tedavisi, GNB1 taraf\u0131ndan tetiklenen sinyalle\u015fmeyi bask\u0131lad\u0131 ve hayatta kalma oran\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. \u0130nsan kanserlerinde, GNB1'in kodlayan genindeki mutasyonlar, onkogenik kinaz de\u011fi\u015fiklikleri ile birlikte g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, bunlara BCR-ABL f\u00fczyon proteini, JAK2'deki V617F de\u011fi\u015fimi ve BRAF'deki V600K de\u011fi\u015fimi dahildir. Hasta kaynakl\u0131 GNB1 varyantlar\u0131n\u0131n bu mutant kinazlarla birlikte ifadesi, her ba\u011flamda inhibit\u00f6r direncine neden olmu\u015ftur. Bu nedenle, GNB1 ve GNB2 de\u011fi\u015fiklikleri, insan kanserlerinde d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f ve diren\u00e7li fenotipler sa\u011flar ve G protein sinyalle\u015fmesini hedefleyen inhibit\u00f6rlerle tedavi edilebilir."}
{"_id":"33390472","title":"Isolation of major pancreatic cell types and long-term culture-initiating cells using novel human surface markers.","text":"\u0130nsan pankreas\u0131n\u0131n t\u00fcm ana h\u00fccre tiplerini izole etmek ve incelemek i\u00e7in yeni bir h\u00fccre y\u00fczey i\u015faret\u00e7ileri paneli geli\u015ftirdik. Balb\/C farelerine b\u00fct\u00fcn veya ayr\u0131lm\u0131\u015f insan izletleri ile alt \u00e7\u0131karma ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 uyguland\u0131ktan sonra hibridomlar se\u00e7ildi ve h\u00fccre tipi \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc ve h\u00fccre y\u00fczey reaktivitesi, imm\u00fcnohistokimya ve ak\u0131\u015f sitometri ile de\u011ferlendirildi. Antibodyler, izlet (panendokrin veya alfa-\u00f6zg\u00fc) y\u00fczey antijenlerine ve pankreas\u0131n izlet d\u0131\u015f\u0131 h\u00fccre alt k\u00fcmeleri (eksokrin ve kanal) \u00fczerindeki spesifik ba\u011flanma ile belirlendi. Bu antibodiler, FACS ile insan pankreas\u0131ndan alfa, beta, eksokrin veya kanal h\u00fccreleri pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 izole etmek ve insan izlet haz\u0131rlamalar\u0131n\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 h\u00fccre kompozisyonunu karakterize etmek i\u00e7in tek ba\u015f\u0131na veya kombinasyon halinde kullan\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, insan izlet geni\u015fleme k\u00fclt\u00fcrlerinin nonendokrin h\u00fccrelerden kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermek ve transkripsiyon fakt\u00f6rleri Pdx-1 ve ngn3'\u00fcn alt pop\u00fclasyon s\u0131ralamas\u0131 ve a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ile ins\u00fclin ifade d\u00fczeylerini normal izlet h\u00fccrelerinin %1'ine kadar art\u0131rabilmek i\u00e7in bu k\u00fclt\u00fcr sisteminde \u00f6nceki sonu\u00e7lardan daha iyi oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131lar. Bu y\u00f6ntemler, i\u015flevsel olarak farkl\u0131 pankreas h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n analizini ve izolasyonunu sa\u011flar ve h\u00fccre terapisi i\u00e7in potansiyele sahiptir."}
{"_id":"33397197","title":"Re-engineered CD40 receptor enables potent pharmacological activation of dendritic-cell cancer vaccines in vivo","text":"Dendritik h\u00fccre (DC) a\u015f\u0131 denemelerinin m\u00fctevaz\u0131 klinik sonu\u00e7lar\u0131, DC a\u015f\u0131 tasar\u0131m\u0131n\u0131n iyile\u015ftirilmesi ihtiyac\u0131n\u0131 do\u011furmaktad\u0131r. Bir\u00e7ok potansiyel antijen belirlenmesine ra\u011fmen, DC'lerin antijen sunumunu art\u0131rmak i\u00e7in y\u00f6ntemlerin geli\u015ftirilmesi geride kalm\u0131\u015ft\u0131r. Biz, g\u00fc\u00e7l\u00fc, ila\u00e7la ind\u00fcklenebilir CD40 (iCD40) resept\u00f6r\u00fcn\u00fc geli\u015ftirdik, bu da zamanlamal\u0131, lenfatik yerel, DC'ye \u00f6zg\u00fc aktivasyonu m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. iCD40, CD40'\u0131n membranl\u0131 yerle\u015fik sitoplazmik alan\u0131n\u0131 ila\u00e7 ba\u011flama alanlar\u0131yla birle\u015ftiren bir resept\u00f6rd\u00fcr. Bu, onu lipid ge\u00e7irgen, y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kl\u0131 bir dimerizer ilaca yan\u0131t vermeye izin verirken, ekstrasell\u00fcler ortamdan kaynaklanan negatif geri besleme mekanizmalar\u0131ndan ka\u00e7\u0131nmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bu modifikasyonlar, iCD40'\u0131 ifade eden DC'lerin in vivo uzun s\u00fcreli aktivitesini sa\u011flar ve bu da CD8+ T h\u00fccre etkili yan\u0131tlar\u0131n\u0131 daha g\u00fc\u00e7l\u00fc hale getirir, \u00f6rne\u011fin, \u00f6nceden kurulmu\u015f sa\u011flam t\u00fcm\u00f6rlerin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131, in vivo DC'lerin aktivasyonu (P < 0.01) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, tipik klinik DC protokollerinde g\u00f6r\u00fclenler. Ayr\u0131ca, iCD40 ile DC aktivasyonu, tam uzunlukta, endojen CD40 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn uyar\u0131\u011f\u0131ndan elde edilenlerden daha fazlayd\u0131, hem in vitro hem de in vivo. \u00c7\u00fcnk\u00fc iCD40 d\u0131\u015f ortamdan yal\u0131t\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sinaps\u0131 ba\u011flam\u0131nda aktif edilebilir, iCD40'\u0131 ifade eden DC'ler daha uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcd\u00fcr ve daha g\u00fc\u00e7l\u00fc a\u015f\u0131lar sa\u011flayabilir, belki de ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi zay\u0131flam\u0131\u015f hastalarda bile."}
{"_id":"33409100","title":"Effect of homocysteine lowering on mortality and vascular disease in advanced chronic kidney disease and end-stage renal disease: a randomized controlled trial.","text":"Y\u00fcksek plazma homocistein seviyeleri, kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda \u00f6l\u00fcm ve vask\u00fcler hastal\u0131k risk fakt\u00f6r\u00fc olarak g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Folik asit ve B vitaminleri bu pop\u00fclasyonda homocistein seviyelerini d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr ancak \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcne dair bir bilgi yoktur.\n\nAma\u00e7: Kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda y\u00fcksek dozlarda folik asit ve B vitaminlerinin g\u00fcnl\u00fck olarak al\u0131nmas\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcp d\u00fc\u015f\u00fcrmedi\u011fini belirlemek.\n\nTasar\u0131m, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 2001-2006 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 36 ABD Asker\u00ee \u0130\u015fleri Bakanl\u0131\u011f\u0131 T\u0131bb\u00ee Merkezlerinde yap\u0131lan \u00e7ift k\u00f6r, rastgele kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma. Ortalama takip s\u00fcresi 3.2 y\u0131l olan 2056 kat\u0131l\u0131mc\u0131, ileri kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (estimasyona g\u00f6re kreatinin temizli\u011fi \u2264 30 mL\/dakika) (n = 1305) veya son a\u015fama b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (n = 751) ve y\u00fcksek homocistein seviyeleri (\u2265 15 mikromol\/L) ile 21 ya\u015f ve \u00fcst\u00fcyd\u00fc.\n\nIntervansiyon: Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, 40 mg folik asit, 100 mg piridoksin hidroklorit (B6 vitamini) ve 2 mg sitokobalamin (B12 vitamini) i\u00e7eren g\u00fcnl\u00fck bir kaps\u00fcl ald\u0131 veya bir plasebo ald\u0131.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Ana sonu\u00e7, t\u00fcm nedenlere ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcm idi. \u0130kincil sonu\u00e7lar, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc (MI), inme, t\u00fcm veya bir k\u0131sm\u0131n\u0131n alt ekstremitenin amputasyonu, bu 3'\u00fcn\u00fcn ve t\u00fcm nedenlere ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcm\u00fcn birle\u015fimi, diyaliz ba\u015flatma zaman\u0131 ve hemodiyaliz hastalar\u0131nda arterioven\u00f6z eri\u015fimin trombozu zaman\u0131 idi.\n\nSonu\u00e7lar: Ortalama bazda homocistein seviyesi, vitamin grubunda 24.0 mikromol\/L ve plasebo grubunda 24.2 mikromol\/L idi. \u00dc\u00e7 ay sonra, vitamin grubunda 6.3 mikromol\/L (25.8%; P < .001) ve plasebo grubunda 0.4 mikromol\/L (1.7%; P = .14) d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc ancak \u00f6l\u00fcm \u00fczerinde anlaml\u0131 bir"}
{"_id":"33417012","title":"Treated individuals who progress to action or maintenance for one behavior are more likely to make similar progress on another behavior: coaction results of a pooled data analysis of three trials.","text":"\n# Ama\u00e7: Bu \u00e7al\u0131\u015fma, tedavi ve kontrol gruplar\u0131 aras\u0131nda koaksiyon fenomenini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. Koaksiyon, bir davran\u0131\u015fta etkili eylem yapma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n, ikinci bir davran\u0131\u015fta etkili eylem yapma ile ili\u015fkili oldu\u011fu durumdur.\n\n# Y\u00f6ntemler: 1999'da ABD'de tamamlanan \u00fc\u00e7 rastgele denemenin birle\u015ftirilmi\u015f verileri (n=9461), Transtheoretik Model (TTM) uyarlanm\u0131\u015f m\u00fcdahalelerin etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in analiz edildi. \u00dc\u00e7 davran\u0131\u015f \u00e7ifti (diyet ve g\u00fcne\u015f korumas\u0131, diyet ve sigara i\u00e7me, g\u00fcne\u015f korumas\u0131 ve sigara i\u00e7me) aras\u0131nda koaksiyonu incelemek i\u00e7in olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131 (OR'lar) kullan\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar: T\u00fcm davran\u0131\u015f \u00e7iftlerinde, 12 ve 24 ay boyunca, tedavi grubunun kontrol grubuna k\u0131yasla daha y\u00fcksek mutlak OR'lara sahip oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 12 ve 24 ay i\u00e7in birle\u015ftirilmi\u015f OR'lar s\u0131ras\u0131yla 1.63 ve 1.85 tedavi grubu i\u00e7in, 1.20 ve 1.10 kontrol grubu i\u00e7in idi.\n\n# Sonu\u00e7: Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k, enerji dengesi ve g\u00f6r\u00fcn\u00fcmle ilgili davran\u0131\u015flar \u00fczerindeki sonu\u00e7lar\u0131, enerji dengesi davran\u0131\u015flar\u0131na TTM uyarlamas\u0131 uygulayan \u00fc\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131yla tutarl\u0131 buldu. \u00c7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda, tedavi grubunda daha fazla koaksiyon g\u00f6zlemlendi. Gelecekteki ara\u015ft\u0131rmalar, \u00e7oklu davran\u0131\u015f de\u011fi\u015fikli\u011fi m\u00fcdahalelerinde koaksiyonun tahmincilerini belirlemelidir."}
{"_id":"33458992","title":"Trabecular bone score as an indicator for skeletal deterioration in diabetes.","text":"Trabek\u00fcler kemik skoru (TKS), lumbar omurilik \u00e7ift enerjili r\u00f6ntgen absorptometresi g\u00f6r\u00fcnt\u00fclerinde piksel gri seviyesi de\u011fi\u015fimleri de\u011ferlendiren yeni bir doku indeksi olup, kemik mikro mimarisi \u00fczerinde kemik mineral yo\u011funlu\u011fu (KMY) ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak etki eder.\n\nAma\u00e7: Diyabetik hastalarda kemik bozulmas\u0131n\u0131n belirleyicisi olarak lumbar omurilik TKS'yi ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\nTasar\u0131m ve Yer: 2009-2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda devam eden bir topluluk temelli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan kesitsel veriler topland\u0131.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Ansung kohortunda 50 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 1229 erkek ve 1529 menopoz sonras\u0131 kad\u0131n dahil edildi.\n\nSonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Biyokimyasal parametreler, lumbar omurilik TKS ve \u00e7ift enerjili r\u00f6ntgen absorptometresi g\u00f6r\u00fcnt\u00fclerinden elde edilen KMY \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\nSonu\u00e7lar: Lumbar omurilik TKS, diyabetli erkeklerde diyabet olmayan erkeklere g\u00f6re daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (1.287 \u00b1 0.005 vs 1.316 \u00b1 0.003, P < .001), ancak lumbar omurilik KMY diyabetli erkeklerde daha y\u00fcksekti (1.135 \u00b1 0.010 vs 1.088 \u00b1 0.006 g\/cm(2)). Lumbar omurilik TKS, sadece ayarlanmam\u0131\u015f modelde diyabetli kad\u0131nlarda diyabet olmayan kad\u0131nlara g\u00f6re daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (1.333 \u00b1 0.004 vs 1.353 \u00b1 0.003). Ancak, 65 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki 707 kad\u0131n (n = 707) diyabetli ise, diyabetli olmayanlara g\u00f6re daha d\u00fc\u015f\u00fck bir TKS'ye sahipti, hatta ayarlamalar yap\u0131ld\u0131ktan sonra (P < .001). Diyabet, her iki cinsiyette femur sitelerinde KMY ile ili\u015fkili de\u011fildi. TKS, hem erkeklerde hem de kad\u0131nlarda glikozile kan hemoglobini, oru\u00e7 plazma glikozu, oru\u00e7 ins\u00fclin ve ins\u00fclin direnci i\u00e7in homeostaz modeli de\u011ferlendirmesi ile negatif olarak ili\u015fkiliydi, ancak beta h\u00fccre fonksiyonu i\u00e7in homeost"}
{"_id":"33499189","title":"Full activation of the T cell receptor requires both clustering and conformational changes at CD3.","text":"T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR-CD3) tetiklemesi, resept\u00f6r k\u00fcmelenmesi ve CD3 alt birimlerinin sitoplazmik kuyruklar\u0131nda yap\u0131sel de\u011fi\u015fiklikler dahil olmak \u00fczere iki a\u015famal\u0131 bir s\u00fcre\u00e7tir. TCRalpha beta ligand\u0131 ba\u011flanmas\u0131n\u0131n CD3'e yap\u0131sel de\u011fi\u015fiklikler nas\u0131l sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 mekanizma bilinmemektedir. \u0130yi tan\u0131mlanm\u0131\u015f liganlar kullanarak, \u00e7oklu etkile\u015fimin ve plazma membran\u0131 taraf\u0131ndan TCR-CD3'\u00fcn hareketlili\u011finin k\u0131s\u0131tlanmas\u0131n\u0131n konformasyonel de\u011fi\u015fikli\u011fi tetiklemek i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Konformasyonel de\u011fi\u015fiklik, iki TCR-CD3 kompleksinin kooperatif yeniden d\u00fczenlemeleriyle tetiklenir ve TCRalpha beta ekto domainlerinin yap\u0131s\u0131ndaki e\u015flik eden de\u011fi\u015fiklikler gerektirmez. Bu CD3'teki yap\u0131sel de\u011fi\u015fiklik, ligandan ayr\u0131lma sonras\u0131nda geri d\u00f6ner ve T h\u00fccre aktivasyonu i\u00e7in gereklidir. Bu nedenle, izin veren geometri modelimiz, TCRalpha beta'ya ligand\u0131 ba\u011flanmas\u0131n\u0131n bilgisi nas\u0131l CD3 alt birimlerine ve i\u00e7sel sinyal iletme makinesine iletilece\u011fini a\u00e7\u0131klayan molek\u00fcler bir mekanizma sa\u011flar."}
{"_id":"33507866","title":"Class III PI3K Vps34 plays an essential role in autophagy and in heart and liver function.","text":"Autofajinin kritik d\u00fczenleyicilerinden biri, S\u0131n\u0131f III PI3K Vps34'd\u00fcr (ayn\u0131 zamanda PIK3C3 olarak da bilinir). Vps34'\u00fcn, mayada autofajide \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 bilinmektedir, ancak memelilerde rol\u00fc hala belirsizdir. Vps34'\u00fcn fizyolojik i\u015flevini ayd\u0131nlatmak ve autofajideki kesin rol\u00fcn\u00fc belirlemek i\u00e7in, Vps34(f\/f) fareleri olu\u015fturduk. Bu farelerde, Cre rekombinasyonunun sonucu, Vps34'\u00fcn 4. ekseninin silinmesi ve bir \u00e7er\u00e7eve kaymas\u0131 ile 755 amino asitin (887 amino asitlik Vps34'\u00fcn toplam\u0131nda) silinmesidir. Akut Vps34 ablasyonu, adenoviral Cre enfeksiyonu ile MEF'lerde (farkl\u0131 dokulardan elde edilen h\u00fccre hatlar\u0131) yerel fosfatidylinositol 3-fosfat olu\u015fumunun azalmas\u0131na ve hem endositik hem de autofajik par\u00e7alanman\u0131n engellenmesine neden olur. A\u00e7l\u0131k ile ind\u00fcklenen autofajozom olu\u015fumu, hem Vps34-null MEF'lerde hem de karaci\u011ferde engellenir. Karaci\u011fer spesifik Albumin-Cre;Vps34(f\/f) fareleri, hepatomegali (karaci\u011fer b\u00fcy\u00fcmesi) ve hepatik steatoz (karaci\u011fer ya\u011flanmas\u0131) geli\u015ftirir ve protein d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc bozar. Vps34'\u00fcn kalp dokusundaki ablasyonu, kalp b\u00fcy\u00fcmesi ve azalan kas\u0131labilirlik ile sonu\u00e7lanan muscle creatine kinase-Cre;Vps34(f\/f) farelerinde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Ayr\u0131ca, amino asit uyaran mTOR aktivasyonu, Vps34'\u00fcn yoklu\u011funda bask\u0131lan\u0131rken, Vps34-null MEF'lerde, karaci\u011ferde veya kalp kas\u0131 h\u00fccrelerinde mTOR sinyalizasyonunun istikrarl\u0131 seviyesi etkilenmez. Bu bulgular, Vps34'\u00fcn i\u015flevsel autofajiyi d\u00fczenlemede kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve normal karaci\u011fer ve kalp fonksiyonlar\u0131 i\u00e7in vazge\u00e7ilmez oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"33533307","title":"Sex-based differences in the effect of digoxin for the treatment of heart failure.","text":"ARKA PLAN Dijitalis Ara\u015ft\u0131rma Grubu deneyi, digoksin tedavisinin kalp yetmezli\u011fi olan ve sol ventrik\u00fcl sistolik fonksiyonu depresyonda olan hastalarda genel \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak hastaneye yat\u0131\u015flar\u0131 hafif\u00e7e azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdi. Kalp yetmezli\u011finin epidemiyolojik \u00f6zellikleri, nedenleri ve prognozu erkek ve kad\u0131nlar aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterebilmesine ra\u011fmen, digoksinin cinsiyete dayal\u0131 etkilerine dair bir de\u011ferlendirme yap\u0131lmad\u0131. Y\u00d6NTEMLER Dijitalis Ara\u015ft\u0131rma Grubu \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndaki 6800 hastada digoksin tedavisinin cinsiyete dayal\u0131 etkilerini de\u011ferlendirmek amac\u0131yla bir sonras\u0131 alt grup analizi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Cinsiyet ve digoksin tedavisi aras\u0131ndaki etkile\u015fim, \u00f6l\u00fcm\u00fcn herhangi bir nedenden kaynakland\u0131\u011f\u0131 birincil son nokta ile ilgili olarak Mantel-Haenszel heterojenlik testleri ve \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli Cox orant\u0131l\u0131 riskler modeli kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi, demografik ve klinik de\u011fi\u015fkenler ayarland\u0131. SONU\u00c7LAR Digoksinin herhangi bir nedenden kaynaklanan \u00f6l\u00fcm oran\u0131na etkisinde erkek ve kad\u0131nlar aras\u0131nda %5.8'lik mutlak bir fark vard\u0131 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %0.5 ile %11.1) (P=0.034 etkile\u015fim i\u00e7in). \u00d6zellikle, rastgele olarak digoksine atanan kad\u0131nlar, rastgele olarak plaseboye atanan kad\u0131nlara k\u0131yasla daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oran\u0131na sahipti (33.1% vs. 28.9%; mutlak fark %4.2, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 -0.5 ile 8.8). Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, digoksine rastgele atanan erkeklerin ve plaseboye rastgele atanan erkeklerin \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 benzerdi (35.2% vs. 36.9%; mutlak fark -1.6%, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 -4.2 ile 1.0). \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizde, digoksin kad\u0131nlarda \u00f6l\u00fcm riskini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 (plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131 1.23; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.02 ile 1.47), ancak erkeklerde \u00f6nemli bir etkisi olmad\u0131 (ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131 0.93; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.85 ile 1.02; etkile\u015fim i\u00e7in P=0.014). SONU\u00c7LAR Digoksin tedav"}
{"_id":"33535222","title":"Recipient-type specific CD4+CD25+ regulatory T cells favor immune reconstitution and control graft-versus-host disease while maintaining graft-versus-leukemia.","text":"CD4+CD25+ d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri (Treg'ler), organa \u00f6zg\u00fc otoimm\u00fcn hastal\u0131klar\u0131 \u00f6nlemede ve allojenik organ nakillerine tolerans kazand\u0131rmada kritik bir rol oynar. Biz ve di\u011ferleri, son zamanlarda, y\u00fcksek say\u0131da Treg'in, fare modellerinde allojenik hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre nakli ile birlikte verilirse, graft-versus-host hastal\u0131\u011f\u0131 (GVHD) mod\u00fcle edebilece\u011fini g\u00f6sterdik. Klinik bir ortamda, tek bir ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131dan taze safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f yeterli say\u0131da Treg elde etmek, terap\u00f6tik bir etki yaratmak i\u00e7in imkans\u0131zd\u0131r. Bu nedenle, t\u00fcmogenik APC'lerle uyar\u0131larak ex vivo d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin geni\u015flemesini ger\u00e7ekle\u015ftirdik, bu da ayr\u0131ca alloantijen-\u00f6zg\u00fc d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin \u00fcretimini sa\u011flar. Burada, al\u0131c\u0131 t\u00fcr\u00fcne \u00f6zg\u00fc alloantijenlere kar\u015f\u0131 y\u00f6nlendirilen d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin, GVHD'yi kontrol ederken ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131n\u0131 destekledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u0130lgisiz d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri sadece GVHD'ye kar\u015f\u0131 k\u0131smi bir koruma sa\u011flar. Belirli d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin, ilgisiz d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin aksine, nakledilen hayvanlarda tercihli olarak hayatta kald\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlendi. Ayr\u0131ca, belirli d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin kullan\u0131m\u0131, baz\u0131 t\u00fcrde graft-versus-tumor aktivitesiyle uyumluydu. Bu veriler, al\u0131c\u0131 t\u00fcr\u00fcne \u00f6zg\u00fc Treg'lerin, gelecekteki klinik denemelerde GVHD'nin kontrol\u00fcnde tercihli olarak kullan\u0131labilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"33535447","title":"Expression of the gene encoding the chemorepellent semaphorin III is induced in the fibroblast component of neural scar tissue formed following injuries of adult but not neonatal CNS.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, yaral\u0131 s\u0131\u00e7an merkezi sinir sistemi (CNS) \u00fczerindeki semaforin III (D)\/kolapsin-1 (sema III) ifadesini de\u011ferlendirir. Yan\u0131k yaralar\u0131 sonras\u0131 lateral olfakt\u00f6r yol (LOT), korteks, perforant yol ve omurilikte olu\u015fan yara dokusu, sema III mRNA'y\u0131 y\u00fcksek seviyelerde ifade eden \u00e7ok say\u0131da spindilli h\u00fccre i\u00e7erir. Bu h\u00fccrelerin \u00f6zellikleri, yaral\u0131 LOT'ta ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7o\u011fu sema III mRNA pozitif h\u00fccre, yaran\u0131n merkezinde yer al\u0131r ve fibroblast benzeri h\u00fccreleri karakterize eden proteinleri ifade eder. Semaforin III resept\u00f6r\u00fc neuropilin-1, yaral\u0131 n\u00f6ronlar\u0131n yaraya projeksiyonlar\u0131 olan, yara ile ili\u015fkili bir alt h\u00fccre pop\u00fclasyonunda ve yaran\u0131n \u00e7evresindeki kan damarlar\u0131nda ifade edilir. Olgun CNS'deki yaralara z\u0131t olarak, yenido\u011fanlarda LOT kesintisi, yaradaki h\u00fccrelerde sema III mRNA ifadesini tetiklemez ve bu da g\u00fc\u00e7l\u00fc akson rejenerasyonunu takip eder. Yara dokusunda sema III ve resept\u00f6r\u00fc neuropilin-1'in e\u015fzamanl\u0131 ifadesi, sema III\/neuropilin-1 ile ili\u015fkili mekanizmalar\u0131n CNS yara olu\u015fumuna dahil oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrer. CNS yaralanmas\u0131 sonras\u0131 sema III'\u00fcn ifadesi, chemorepulsif semaforinler, yaral\u0131 CNS aksonlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcmesini engelleyen inhibe edici etkilere katk\u0131da bulunabilir ilk kan\u0131t\u0131d\u0131r. Erken neonatal yaralanmalarda yaralanan aksonlar\u0131n g\u00fc\u00e7l\u00fc yeniden b\u00fcy\u00fcmesi, sema III'\u00fcn yoklu\u011funda, bu fikri destekler. Yara dokusundaki sema III'\u00fcn inaktivasyonu, antikor m\u00fcdahalesi veya genetik veya farmakolojik m\u00fcdahale yoluyla, yeti\u015fkin CNS'de uzun mesafeli rejenerasyonu te\u015fvik etmek i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ara\u00e7 olabilir."}
{"_id":"33554389","title":"The relationship of the level of cyclic amp to differentiation in primary cultures of chick muscle cells.","text":"\u00d6zet Artan cAMP seviyelerinin tavuk myoblast primer k\u00fclt\u00fcrlerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131ndaki etkisi ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. 0.1 mM but 2 cAMP veya 1 mM 3-isobutil-1-metilksantin, k\u00fclt\u00fcr 24 saat sonra plaklanmas\u0131ndan 70 saatlik k\u00fclt\u00fcr d\u00f6nemi boyunca s\u00fcrekli olarak eklendi. Her iki madde de myoblastlar\u0131n birle\u015fme s\u00fcresini belirgin \u015fekilde geciktirdi, ancak kreatin fosfat kinaz aktivitesindeki art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6zle g\u00f6r\u00fcl\u00fcr \u015fekilde etkilemedi. H\u00fccrelerin morfolojik incelemesi, kontrol, but 2 cAMP ve 3-isobutil-1-metilksantin k\u00fclt\u00fcrleri aras\u0131nda myoblast ve fibroblastlar\u0131n nispi say\u0131lar\u0131nda bir fark olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi, ancak son madde h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 biraz inhibe etti\u011fi izlenimini verdi."}
{"_id":"33569870","title":"Intact endothelial autophagy is required to maintain vascular lipid homeostasis.","text":"Vask\u00fcler endotel katman\u0131ndaki otofajik ak\u0131\u015f\u0131n fizyolojik rol\u00fc hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, birincil endotel h\u00fccrelerinde oksitlenmi\u015f ve do\u011fal LDL'nin otofagosom olu\u015fumunu uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, hem konfokal hem de elektron mikroskopisi ile, do\u011fal veya de\u011fi\u015ftirilmi\u015f LDL'nin a\u015f\u0131r\u0131 miktar\u0131n\u0131n otofajik yap\u0131lar i\u00e7inde yutuldu\u011fu g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Ge\u00e7ici ATG7 (otofajik genin temel bile\u015feni) bask\u0131lanmas\u0131, i\u00e7sel (125) I-LDL ve oksitlenmi\u015f LDL (OxLDL) birikiminin artmas\u0131na neden oldu, bu da endotel h\u00fccrelerinde, a\u015f\u0131r\u0131, d\u0131\u015f kaynakl\u0131 lipitleri d\u00fczenlemek i\u00e7in otofajinin \u00f6nemli bir mekanizma olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor. Bu g\u00f6zlemlerin fizyolojik \u00f6nemi, endoteldeki ATG7'nin ko\u015fullu silinmesiyle fareler kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi. Akut intraven\u00f6z inf\u00fczyon sonras\u0131 floresan etiketli OxLDL, ATG7'nin endotelde ifade edilmeyen farelerde RPE (retinal pigment epiteli) ve g\u00f6z\u00fcn koroid endotelinde OxLDL'nin uzun s\u00fcreli tutulmas\u0131 g\u00f6zlemlendi. Kronik bir lipid fazlas\u0131 modelinde, ApoE(-\/-) farelerinde endotel otofajik ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n yoklu\u011fu veya varl\u0131\u011f\u0131yla ateroskleroz y\u00fck\u00fcn\u00fc analiz ettik. Endotel otofajisinin yoklu\u011fu, ateroskleroz y\u00fck\u00fcn\u00fc \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Bu nedenle, hem akut hem de kronik in vivo modelinde, endotel otofajisi, damar duvar\u0131nda lipid birikimini s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu nedenle, otofajiyi uyaran stratejiler veya ya\u015fa ba\u011fl\u0131 otofajik ak\u0131\u015f\u0131n azalmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek, aterosklerotik vask\u00fcler hastal\u0131\u011f\u0131 tedavisinde \u00f6zellikle faydal\u0131 olabilir."}
{"_id":"33634749","title":"Induction of circadian gene expression in human subcutaneous adipose-derived stem cells.","text":"\nHEDEF Genleri, sirkadiyen transkripsiyonel makineyi kodlayan genler, farelerdeki ya\u011f dokular\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir osilasyonla ifade edilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, insan altkulakl\u0131 ya\u011f dokusundan t\u00fcretilen k\u00f6k h\u00fccreler (ASCs) kullanarak \u00e7ekirdek sirkadiyen transkripsiyonel makinenin aktivitesini izlemek i\u00e7in bir in vitro model sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test eden hipotezi inceler.\n\nARASTIRMA Y\u00d6NTEMLER\u0130 VE Y\u00d6NTEM\n\nAna k\u00fclt\u00fcrlerde, ya da ya\u011f h\u00fccreleri ile farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ASC'ler, dexamethazon, rosiglitazon veya %30 inek serumu ile tedavi edildi. Undiferente edilmi\u015f ASC'lerin dexamethazon'a verdi\u011fi yan\u0131t, lityum klor\u00fcr varl\u0131\u011f\u0131nda daha da de\u011ferlendirildi. Lityum, sirkadiyen makinenin \u00f6nemli bir bile\u015feni olan glikojen sintez kinaz 3'\u00fc (GSK3) inhibe eder. Toplam RNA, 48 saat boyunca 4 saat aral\u0131klarla hasat edildi ve ger\u00e7ek zamanl\u0131 ters transkripsiyon polimeraz zincir reaksiyonu (RT-PCR) ile incelendi.\n\nSONU\u00c7LAR\n\nYa\u011f h\u00fccreleri ile farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f h\u00fccreler, don\u00f6r e\u015fle\u015fen undiferente edilmi\u015f kontrollerine g\u00f6re daha h\u0131zl\u0131 bir yan\u0131t g\u00f6sterdi; ancak sirkadiyen gen osilasyonunun d\u00f6nemi ya\u011f h\u00fccreleri ile farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f h\u00fccrelerde daha uzundu. Dexamethazon, undiferente edilmi\u015f ve ya\u011f h\u00fccreleri ile farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ASC'lerde ortalama 25,4 ve 26,7 saatlik sirkadiyen gen ifade desenleri \u00fcretti. Hem rosiglitazon hem de serum \u015foku, ya\u011f h\u00fccreleri ile farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ASC'lerde undiferente edilmi\u015f ASC'lere g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha uzun bir d\u00f6nem \u00fcretti. Bmal1 profili, Per1, Per3 ve Cry2'ye g\u00f6re yakla\u015f\u0131k 8-12 saatlik bir faz kaymas\u0131 ile uyumlu olarak, in vivo ifade ile tutarl\u0131yd\u0131. Lityum klor\u00fcr, adipogenezi inhibe etti ve dexamethazon ile aktive edilmi\u015f undiferente edilmi\u015f ASC'lerde Per3 ve Rev-erbalpha gen ifade profillerinin s\u00fcresini 5 saatten fazla uzatt\u0131.\n\nTARTI\u015eMA\n\nBu sonu\u00e7lar, ba\u015flang\u0131\u00e7 hipotezini destekler ve"}
{"_id":"33638477","title":"BCL9 promotes tumor progression by conferring enhanced proliferative, metastatic, and angiogenic properties to cancer cells.","text":"Birka\u00e7 Wnt sinyalleme kaskad\u0131n\u0131n bile\u015feni, \u00e7oklu insan kanserlerinde hem t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 proteinler olarak hem de onkogenler olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6sterilmi\u015ftir, bu da bu yolun onkogenezi ve Wnt sinyalleme bile\u015fenleri i\u00e7in potansiyel kanser tedavisi hedefleri olarak daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 duyuldu\u011funu vurgulamaktad\u0131r. Burada, ifade profilleme analizi ile birlikte in vitro ve in vivo i\u015flevsel \u00e7al\u0131\u015fmalar kullanarak, insan \u00e7oklu mielom ve kolon kanseri gibi kanserlerde anormal olarak ifade edilen yeni bir onkogen olan Wnt yolunun bile\u015feni BCL9'u g\u00f6steriyoruz. BCL9'un beta-katenin ile ili\u015fkili transkripsiyonel aktiviteyi, Wnt sinyalleme bile\u015fenlerinin mutasyon durumuna bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve h\u00fccre proliferasyonunu, g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc, istilas\u0131n\u0131 ve t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin metastatik potansiyelini, epitel ve mesenkim benzeri fenotipin kazan\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik ederek art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. En \u00f6nemlisi, BCL9'un indirgenmesi, t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcn\u00fc, metastaz\u0131 ve ev sahibi angiogenezi azaltarak, kanserli h\u00fccrelerin c-Myc, siklin D1, CD44 ve vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc ifadelerini d\u00fczenleyerek, xenograft fare modellerinde kanserlerin hayatta kalmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Bu bulgular, BCL9'un d\u00fczenlenmesinin t\u00fcm\u00f6r ilerlemesine \u00f6nemli bir katk\u0131da bulundu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada raporlanan \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc BCL9 rolleri, anormal Wnt sinyallemesiyle ili\u015fkili \u00e7e\u015fitli malignitelerde terap\u00f6tik m\u00fcdahale i\u00e7in potansiyel bir ila\u00e7 hedefi olarak de\u011ferini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"33667484","title":"Programmed cell death pathways in cancer: a review of apoptosis, autophagy and programmed necrosis.","text":"Programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc (PCD), yani apoptoz, otofaji ve programl\u0131 nekroz, herhangi bir patolojik formda, i\u00e7sel bir program taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edildi\u011finde bir h\u00fccrenin \u00f6l\u00fcm\u00fc olarak \u00f6nerilir. Bu \u00fc\u00e7 PCD formu, malign t\u00fcm\u00f6rlerdeki h\u00fccrelerin kaderini birlikte belirleyebilir; apoptoz ve programl\u0131 nekroz, h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne her zaman katk\u0131da bulunurken, otofaji hem hayatta kalma hem de \u00f6l\u00fcm rollerini oynayabilir. Son zamanlarda biriken \u00e7ok say\u0131da kan\u0131t, kanser ba\u015flatma ve ilerlemeyi daha iyi anlamak i\u00e7in \u00fc\u00e7 farkl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc t\u00fcr\u00fcne ili\u015fkin zengin bir bilgi birikimine katk\u0131da bulunmu\u015ftur. PCD sinyalle\u015fme yollar\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zmek, yeni hedefli anti-kanser tedavi stratejilerinin geli\u015ftirilmesine yard\u0131mc\u0131 olabilir. Bu nedenle, bu incelemede, kanserle ilgili apoptoz, otofaji ve programl\u0131 nekroz yollar\u0131n\u0131 ve apoptozla ili\u015fkili mikroRNA d\u00fczenlenmesini k\u0131saca \u00f6zetleyece\u011fiz. Birlikte, PCD'yi ve apoptoz, otofaji ve programl\u0131 nekroz aras\u0131ndaki karma\u015f\u0131k etkile\u015fimi anlamak, gelecekteki kanser tedavisinde yeni ila\u00e7 hedeflerinin ke\u015ffi i\u00e7in bilim insanlar\u0131na ve klinisyenlere olanak sa\u011flayabilir."}
{"_id":"33669399","title":"Loss of gametophytic self-incompatibility with evolution of inbreeding depression.","text":"Bitkilerde gametofitik \u00f6z-inkompatibilite (SI), \u00f6z-d\u00f6llenmeyi ve bunun sonucunda ortaya \u00e7\u0131kan i\u00e7me depresyonunu \u00f6nleyen yayg\u0131n bir mekanizma olsa da, genellikle \u00f6z-kompatibiliteye evrimle\u015fir. Biz, gametofitik SI'nin bozulmas\u0131 i\u00e7in genetik mekanizmalar\u0131 analiz ediyoruz, bir dinamik model entegre ederek inbreeding depresyonunun evrimi i\u00e7in, \u00f6zlemenin neredeyse resesif \u00f6l\u00fcmc\u00fcl mutasyonlar\u0131 k\u0131smen temizlemesine izin verir ve polen k\u0131s\u0131tlamas\u0131 ve S-lokusla ili\u015fkili korunakl\u0131 y\u00fck\u00fc hesaba katarak. Biz, gametofitik SI'nin bozulmas\u0131 i\u00e7in iki mekanizma d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz: i\u015flevsiz bir S-alleli ve S-lokus'u devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakan bir modifikat\u00f6r lokus. G\u00f6steriyoruz ki, geni\u015f bir ko\u015ful yelpazesinde, \u00f6z-kompatibilite alelleri, \u00f6z-inkompatibil bir pop\u00fclasyona girebilir. \u0130stila ko\u015fullar\u0131, her zaman bir modifikat\u00f6r lokus i\u00e7in bir i\u015flevsiz S-allele'den daha az s\u0131k\u0131d\u0131r. \u00d6z-kompatibil genotiplerinin yay\u0131lmas\u0131, a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fcksek veya d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6zleme oranlar\u0131, S-allel say\u0131s\u0131n\u0131n azl\u0131\u011f\u0131 ve S-lokus'la ili\u015fkili korunakl\u0131 y\u00fckle desteklenir. G\u00f6zlenen parametre de\u011ferleri, gametofitik SI'nin korunmas\u0131n\u0131n, \u00f6z-inkompatibil pop\u00fclasyonlarda y\u00fcksek i\u00e7me depresyonu ile birlikte, \u00f6z-kompatibil genotiplerinin orta \u00f6zleme oranlar\u0131 ve S-lokus'la ili\u015fkili korunakl\u0131 y\u00fckle birle\u015fmesiyle neden oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"33677323","title":"The oncogenic microRNA miR-22 targets the TET2 tumor suppressor to promote hematopoietic stem cell self-renewal and transformation.","text":"MikroRNA'lar s\u0131kl\u0131kla kanserlerde d\u00fczenlenmez. Burada, mikr-22'nin mielodispastik sendrom (MDS) ve l\u00f6semide y\u00fckseltildi\u011fini ve yanl\u0131\u015f ifade edilmesinin k\u00f6t\u00fc hayatta kalmayla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Hematopoietik k\u00f6k h\u00fccre fonksiyonu ve malignite \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, hematopoietik kompartmanda ko\u015fullu olarak mikr-22 ifade eden transgenik fareler olu\u015fturduk. Bu fareler, k\u00fcresel 5-hidroksimetil sitosin (5-hmC) seviyelerinin azalt\u0131lmas\u0131 ve hatal\u0131 farkl\u0131la\u015fmayla birlikte artm\u0131\u015f hematopoietik k\u00f6k h\u00fccre \u00f6z-yeniden olu\u015fumu sergiledi. Aksine, mikr-22 bask\u0131lanmas\u0131 hem fare hem de insan l\u00f6semik h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 engelledi. Zamanla, mikr-22 transgenik fareler MDS ve hematolojik maligniteler geli\u015ftirdi. Ayr\u0131ca, bu ba\u011flamda mikr-22'nin ana hedefi olarak TET2'yi tan\u0131mlad\u0131k. TET2'nin ektopik ifadesi, mikr-22 taraf\u0131ndan tetiklenen fenotipleri bask\u0131lad\u0131. TET2 proteininin indirgenmesi de k\u00f6t\u00fc klinik sonu\u00e7larla ili\u015fkiliydi ve MDS hastalar\u0131nda mikr-22 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi. Sonu\u00e7 olarak, mikr-22'yi g\u00fc\u00e7l\u00fc bir proto-oncogen olarak tan\u0131ml\u0131yoruz ve mikr-22\/TET2 d\u00fczenleyici a\u011fdaki bozukluklar\u0131n hematopoietik malignitelerde yayg\u0131n oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"33684572","title":"Transmission of atherosclerosis susceptibility with gut microbial transplantation.","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, aterosklerotik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 ile belirli diyetik besinlerin ba\u011f\u0131rsak mikrobiyal metabolizmas\u0131 taraf\u0131ndan \u00fcretilen trimetilamin N-oksit (TMAO) aras\u0131nda hem klinik hem de mekanizmik ba\u011flant\u0131lar oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Burada, ba\u011f\u0131rsak mikrobiyal nakli ile choline diyetinden kaynaklanan TMAO \u00fcretimi ve ateroskleroz yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131n iletilebilece\u011fi hipotezini test ediyoruz. \u0130lk olarak, bir fare \u00e7e\u015fitlili\u011fi panelinde (n = 22 \u0131rk, r = 0.38; p = 0.0001) aterosklerotik plak ve kan TMAO seviyeleri aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ili\u015fki g\u00f6zlemlendi. Ateroskleroz yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve y\u00fcksek TMAO \u00fcreten \u0131rk C57BL\/6J ve ateroskleroz direnci ve d\u00fc\u015f\u00fck TMAO \u00fcreten \u0131rk NZW\/LacJ, apolipoprotein e s\u0131f\u0131r farelerine ba\u011f\u0131rsak mikrobiyal nakli i\u00e7in se\u00e7ildi. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta, al\u0131c\u0131lar\u0131n choline diyetine ge\u00e7tikten sonra C57BL\/6J inbred farelerinden al\u0131nan ba\u011f\u0131rsak mikroblar\u0131n\u0131n TMA ve TMAO seviyeleri daha y\u00fcksekti; ancak choline diyetine ba\u011fl\u0131 farkl\u0131l\u0131klar\u0131n dayan\u0131kl\u0131l\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonuna kadar korunmad\u0131. C57BL\/6J ba\u011f\u0131rsak mikroblar\u0131n\u0131 alan fareler, NZW\/LacJ mikroblar\u0131n\u0131 alan al\u0131c\u0131lara k\u0131yasla choline diyetine ba\u011fl\u0131 olarak aterosklerotik plak y\u00fck\u00fcnde art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6sterdi. Fekal ve ba\u011f\u0131rsak mikrobiyal DNA analizleri, ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 mikrobiyal topluluk \u00f6zelliklerinin al\u0131c\u0131lara nakledildi\u011fini ve ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 \u0131rklar aras\u0131nda farkl\u0131 takson oranlar\u0131n\u0131n al\u0131c\u0131lara iletilebildi\u011fini ve TMAO seviyeleriyle e\u015f zamanl\u0131 oranlara e\u011filim g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. Kan TMAO seviyeleri ve al\u0131c\u0131lar ve ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar aras\u0131nda belirli takson oranlar\u0131 ile aterosklerotik lezyon alan\u0131 da korelasyon g\u00f6sterdi. Ateroskleroz yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ba\u011f\u0131rsak mikrobiyal nakli yoluyla iletilebilir. Bu nedenle, ba\u011f\u0131rsak mikroplar\u0131 ateroskleroz yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek i\u00e7in yeni bir tedavi hedefi olarak temsil edebilir."}
{"_id":"33720691","title":"The complete primary structure of the spermadhesin AWN, a zona pellucida-binding protein isolated from boar spermatozoa.","text":"AWN, erkek aksesuar bezlerinin sekresyonlar\u0131ndan kaynaklanan bir domuz proteini olup, ejak\u00fclasyon s\u0131ras\u0131nda sperm y\u00fczeyine ba\u011flan\u0131r. Karbonhidrat tan\u0131ma mekanizmas\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla yumurta zar\u0131 pellucidas\u0131na sperm yap\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131 arac\u0131layan bile\u015fenler aras\u0131nda oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen bir bile\u015fendir. Bu nedenle AWN, domuzun d\u00f6llenmenin ilk olaylar\u0131na kat\u0131labilir. Bu raporda, protein-kimyasal ve k\u00fctle spektrometrisi y\u00f6ntemlerinin bir kombinasyonu ile AWN'nin tam birincil yap\u0131s\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. AWN, AWN-1 ve AWN-2 olmak \u00fczere iki izofor halinde bulunur, AWN-2 ise N-terminal olarak asetil edilir. AWN proteininin amino asit dizisi 133 amino asit kal\u0131nt\u0131s\u0131ndan olu\u015fur ve en yak\u0131n kom\u015fu cistein kal\u0131nt\u0131lar\u0131 aras\u0131nda iki dis\u00fclf\u00fcr k\u00f6pr\u00fcs\u00fc vard\u0131r. AWN proteinlerinin amino asit dizilerinin analizi, sadece AWN-1 ve AWN-3, yani di\u011fer iki domuz spermadhesinlerine benzerlik g\u00f6sterdi."}
{"_id":"33723822","title":"What influences government adoption of vaccines in developing countries? A policy process analysis.","text":"Bu makale, h\u00fck\u00fcmetin yeni a\u015f\u0131lar\u0131n dikkate al\u0131nmas\u0131 ve benimsenmesi s\u00fcrecini incelemek i\u00e7in bir \u00e7er\u00e7eve \u00f6nermektedir, \u00f6zellikle geli\u015fmekte olan \u00fclkeler ba\u011flam\u0131nda. Tayvan ve Tayland'da Hepatit B a\u015f\u0131s\u0131n\u0131n erken benimsenmesi vakalar\u0131, literat\u00fcrde belirlenen a\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131 fakt\u00f6rlerin ge\u00e7erlili\u011fini ara\u015ft\u0131rmak ve benimseme h\u0131z\u0131n\u0131 ve kapsam\u0131n\u0131 belirlemede politika ba\u011flam\u0131 ve s\u00fcrecinin rol\u00fcn\u00fc vurgulayarak de\u011fi\u015fken odakl\u0131 bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131n\u0131n \u00f6tesine ge\u00e7me ihtiyac\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in kullan\u0131lmaktad\u0131r. Vakalar, geni\u015f bir \u00fclke ba\u011flam\u0131nda 'nedenli \u00e7e\u015fitlilik'i modellemenin uygulanabilirli\u011fini ve \u00f6nemini g\u00f6stermektedir; bu da belirli karar sonu\u00e7lar\u0131na yol a\u00e7an gerekli ve yeterli ko\u015fullar\u0131n karma\u015f\u0131k bir k\u00fcmesidir. H\u00fck\u00fcmet karar vericilerinin bilgiyi filtrelemek i\u00e7in kulland\u0131klar\u0131 lensler ve kritik kararlar\u0131n \u015fekillendi\u011fi ve al\u0131nd\u0131\u011f\u0131 arenalar hakk\u0131nda daha iyi bir anlay\u0131\u015f, hem analistlere (yeni a\u015f\u0131lar\u0131n kurumsalla\u015fmas\u0131n\u0131 tahmin etmek i\u00e7in) hem de savunuculara (a\u015f\u0131lar\u0131n yay\u0131lmas\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131rmak i\u00e7in hedefli stratejiler geli\u015ftirmek i\u00e7in) yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"33733520","title":"Benzodiazepines and injurious falls in community dwelling elders.","text":"\nARKA PLAN Benzodiazepinler, ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusta s\u0131k kullan\u0131lan ila\u00e7lard\u0131r ve bu ki\u015filerde d\u00fc\u015fme riskini art\u0131rd\u0131klar\u0131, bazen de ciddi sonu\u00e7lara yol a\u00e7t\u0131klar\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir.\n\nHEDEFLER Benzodiazepinlerle ili\u015fkili zararl\u0131 d\u00fc\u015fmelerin, ya\u015fl\u0131 bir n\u00fcfus \u00fczerindeki etkisini tahmin etmek.\n\nY\u00d6NTEM 10 y\u0131ll\u0131k takip d\u00f6nemi boyunca Frans\u0131z PAQUID (Ya\u015fl\u0131lar i\u00e7in Kalite De\u011ferlendirme) topluluk tabanl\u0131 kohortunun verileri kullan\u0131larak i\u00e7 i\u00e7e bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fct\u00fc, hastaneye yat\u0131\u015f, k\u0131r\u0131k, ba\u015f travmas\u0131 veya \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7lanan bir d\u00fc\u015fme olay\u0131yd\u0131. Vaka say\u0131s\u0131 \u00fc\u00e7 kat\u0131na \u00e7\u0131kar\u0131lmak \u00fczere kontroller (3:1) vaka say\u0131s\u0131na g\u00f6re e\u015fle\u015ftirildi. Benzodiazepin maruziyeti, son 2 haftada kullan\u0131lan benzodiazepinlerin, d\u00fc\u015fme olay\u0131ndan \u00f6nceki takip ziyaretinde bildirilen kullan\u0131m\u0131yd\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR Benzodiazepin kullan\u0131m\u0131, zararl\u0131 d\u00fc\u015fmelerin olu\u015fmas\u0131 ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi ve ya\u015f ile \u00f6nemli bir etkile\u015fim vard\u0131. 80 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filerde benzodiazepinlere maruz kalanlarda zararl\u0131 d\u00fc\u015fmeler i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f oran 2.2 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95: 1.4, 3.4) iken, 80 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki ki\u015filerde 1.3 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95: 0.9, 1.9) idi. 80 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filerde benzodiazepinlere maruz kalanlarda zararl\u0131 d\u00fc\u015fmeler i\u00e7in n\u00fcfus atfedilebilir risk %28.1 (G\u00fcven Aral\u0131\u011f\u0131 %95: 16.7, 43.2) idi. PAQUID kohortunda 80 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filerde benzodiazepinlere maruz kalanlarda zararl\u0131 d\u00fc\u015fmelerin y\u0131ll\u0131k ki\u015fi-y\u0131l incidans\u0131 2.8\/100 idi. Bu d\u00fc\u015fmelerin %9'u \u00f6l\u00fcmc\u00fcl oldu. Bu sonu\u00e7lara ve son n\u00fcfus tahminlerine dayanarak, her y\u0131l Fransa'da 20.000'e yak\u0131n zararl\u0131 d\u00fc\u015fmenin, 80 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filerde benzodiazepin kullan\u0131m\u0131ndan sorumlu oldu\u011fu ve yakla\u015f\u0131k 1800 \u00f6l\u00fcm\u00fcn meydana geldi\u011fi s\u00f6ylenebilir.\n\nSONU\u00c7 Benzodiazepin kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkili \u00f6nemli morbidite ve mortalite g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda ve mevcut iyi uygulamalar y\u00f6nergelerinin"}
{"_id":"33740844","title":"Effect of women's nutrition before and during early pregnancy on maternal and infant outcomes: a systematic review.","text":"G\u00fcncel biyolojik s\u00fcre\u00e7ler anlay\u0131\u015f\u0131na g\u00f6re, kad\u0131nlar\u0131n erken hamilelik \u00f6ncesi ve s\u0131ras\u0131nda beslenme durumu, erken geli\u015fim s\u00fcre\u00e7lerini belirlemede ve ba\u015far\u0131l\u0131 hamilelik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 sa\u011flamada \u00f6nemli bir rol oynayabilir. Erken hamilelik \u00f6ncesi ve s\u0131ras\u0131nda (<12 hafta gebelik) anne beslenmesinin anne, yenido\u011fan ve \u00e7ocuk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sonu\u00e7lar\u0131na etkisini inceleyen sistematik bir inceleme ger\u00e7ekle\u015ftirdik. PubMed ve EMBASE veritaban\u0131 aramalar\u0131 ve inceleme makalelerini inceleyerek 45 makale (dokuz m\u00fcdahale deneyi ve 32 g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131) belirledik. M\u00fcdahale denemeleri ve g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, perikonsept\u00fcel (<12 hafta gebelik) folik asit takviyesinin n\u00f6ral t\u00fcp bozukluklar\u0131n\u0131n riskini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. G\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, prekonsept\u00fcel ve perikonsept\u00fcel vitamin ve mineral takviyelerinin al\u0131m\u0131n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na ve\/veya gebelik ya\u015f\u0131na g\u00f6re k\u00fc\u00e7\u00fck (SGA) bebek do\u011fumu ve erken do\u011fum (PTD) riskini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Baz\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, annenin prehamilelik boyutu, d\u00fc\u015f\u00fck yap\u0131, kilolu ve a\u015f\u0131r\u0131 kilolu olmas\u0131n\u0131n PTD ve SGA riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirmektedir. Mevcut veriler, kad\u0131nlar\u0131n erken hamilelik \u00f6ncesi ve s\u0131ras\u0131nda beslenmesinin \u00f6nemini g\u00f6stermektedir, ancak geli\u015fmekte olan \u00fclkelerdeki iyi tasarlanm\u0131\u015f ileri \u00e7al\u0131\u015fmalar ve kontroll\u00fc denemeler, d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, SGA, PTD, \u00f6l\u00fc do\u011fum ve anne ve yenido\u011fan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 ile ili\u015fkileri incelemek i\u00e7in gereklidir. Ele al\u0131nmas\u0131 gereken bilgi bo\u015fluklar\u0131 aras\u0131nda, g\u0131da takviyeleri, \u00e7oklu vitamin-mineral takviyeleri ve\/veya spesifik mikro besinler (demir, \u00e7inko, iyot, B-6 ve B-12 vitamini) gibi perikonsept\u00fcel m\u00fcdahalelerin de\u011ferlendirilmesi ve prehamilelik v\u00fccut boyutu ve bile\u015fimi \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin anne, yenido\u011fan ve \u00e7ocuk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sonu\u00e7lar\u0131yla ili\u015fkisi yer almaktad\u0131r."}
{"_id":"33792330","title":"Kinesin-2 controls development and patterning of the vertebrate skeleton by Hedgehog- and Gli3-dependent mechanisms.","text":"Yaban domuzu sinyali, omurgal\u0131 iskeletin \u015fekillendirilmesinde kritik bir rol oynar. Burada, kinesin-2 intraflagellar ta\u015f\u0131ma motorunun Kif3a alt biriminde ko\u015fullu devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rakman\u0131n, kraniyofasiyal alanda ciddi \u015fekillendirme bozukluklar\u0131na, b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f sternum olu\u015fumuna ve polidaktili geli\u015fimine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu deformiteler, daha \u00f6nce hedgehog sinyalizasyonunun d\u00fczenlenmesinde sorun ya\u015fayan farelerde g\u00f6zlemlenenlerle benzerdir. Kif3a eksikli\u011fi olan mesenkimal dokularda hem Gli3 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flevi hem de Shh transkripsiyon hedefleri Ptch ve Gli1'in etkinle\u015ftirilmesi bozulmu\u015ftur. Gen ifadesinin nicel analizi, Gli1 transkripsiyon d\u00fczeyinin dramatik \u015fekilde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak Gli3 ifadesinin kinesin-2 t\u00fckenmesiyle \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilenmedi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, motorun tam uzunluklu Gli3 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir forma kesintili olarak par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"33796570","title":"Ablation of NF1 function in neurons induces abnormal development of cerebral cortex and reactive gliosis in the brain.","text":"Neurofibromatoz tip 1 (NF1), n\u00f6ral krestten t\u00fcretilen h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcme \u00f6zelliklerini etkileyen yayg\u0131n bir genetik bozukluktur. Ayr\u0131ca, NF1 hastalar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131 \u00f6\u011frenme engelleri sergiler. Hem in vitro hem de in vivo NF1 i\u015flevini karakterize etmek i\u00e7in, NF1 s\u0131f\u0131r fare embriyolar\u0131n\u0131n embriyonik lekelili\u011fini atlatmak amac\u0131yla Cre\/loxP teknolojisi kullan\u0131larak NF1 geninde ko\u015fullu bir mutasyon olu\u015fturduk. Ko\u015fullu NF1 arka plan\u0131na Synapsin I promot\u00f6r\u00fc ile s\u00fcr\u00fclen Cre transgenik fare cinsi eklenmesi, \u00e7o\u011fu farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f n\u00f6ronal pop\u00fclasyonda NF1 i\u015flevini ortadan kald\u0131rd\u0131. Bu fareler, beyin kabu\u011funun anormal geli\u015fimi ile birlikte, belirgin n\u00f6rodejenerasyon veya mikroglioz olmadan kapsaml\u0131 astroglioz g\u00f6sterirler. Bu sonu\u00e7lar, NF1 eksikli\u011fi olan n\u00f6ronlar\u0131n, bir h\u00fccre \u00f6zerk mekanizma yoluyla reaktif astrogliozu tetikleyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"33835579","title":"Pathology of postprimary tuberculosis in humans and mice: contradiction of long-held beliefs.","text":"T\u00fcberk\u00fcloz, d\u00fcnyan\u0131n \u00f6nde gelen bula\u015f\u0131c\u0131 \u00f6l\u00fcm nedenlerinden biridir. T\u00fcm hastal\u0131klar\u0131n yakla\u015f\u0131k %80'i ikincil (sonraki) t\u00fcberk\u00fclozun akci\u011ferlerde olu\u015fmas\u0131yla ilgilidir. Ne yaz\u0131k ki, geli\u015fen lezyonlar\u0131n dokular\u0131 nadiren mevcuttur ve ikincil t\u00fcberk\u00fcloz i\u00e7in tan\u0131nan modeller yoktur. Antibiyotik \u00e7a\u011f\u0131ndan \u00f6nce, dokular daha bol oldu\u011fu zamanlarda, birka\u00e7 ara\u015ft\u0131rmac\u0131, erken ikincil t\u00fcberk\u00fclozu, g\u00fcn\u00fcm\u00fczde yayg\u0131n olarak tarif edilen kabartmal\u0131 gran\u00fclomlardan \u00e7ok farkl\u0131 olan bir ya\u011fl\u0131 pn\u00f6moni olarak tan\u0131mlad\u0131. Birka\u00e7 ki\u015finin tedavi edilmemi\u015f birincil ve ikincil t\u00fcberk\u00fclozu olan dokular\u0131 incelemek ve sonu\u00e7lar\u0131, t\u00fcberk\u00fcloz yeniden aktifle\u015fmesi olan farelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in histopatolojik, imm\u00fcnohistokimyasal ve asit h\u0131zl\u0131 boyalar kulland\u0131k. Sonu\u00e7lar, geli\u015fen ikincil t\u00fcberk\u00fclozun, foamy alveolar makrofajlarda s\u0131n\u0131rl\u0131 enfeksiyonla birlikte bir ya\u011fl\u0131 pn\u00f6moni ve bron\u015fiyal t\u0131kan\u0131kl\u0131k olarak ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. Kabarc\u0131klar, t\u00fcberk\u00fcloz pn\u00f6monisinin kabartmas\u0131 ve gecikmi\u015f tip hipersensitivite (DTH) i\u00e7in mikrovask\u00fcler t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131n birle\u015fimiyle olu\u015fur. Farelerde t\u00fcberk\u00fcloz yeniden aktifle\u015fmesi de benzer bir t\u00fcberk\u00fcloz ya\u011fl\u0131 pn\u00f6monisiyle ba\u015flar ve bron\u015fiyal t\u0131kan\u0131kl\u0131k ve DTH'nin kat\u0131l\u0131m\u0131na dair kan\u0131tlar vard\u0131r. Her iki t\u00fcrde de geli\u015fen nekroz, lipid damlac\u0131klar\u0131nda organizmalar\u0131n lokalizasyonu ile ili\u015fkilidir. Bu sonu\u00e7lar, farelerde t\u00fcberk\u00fcloz yeniden aktifle\u015fmesinin, insan ikincil t\u00fcberk\u00fclozun geli\u015fimi i\u00e7in de\u011ferli bir model oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"33872649","title":"Secondary aerosolization of viable Bacillus anthracis spores in a contaminated US Senate Office.","text":"Ba\u011flant\u0131l\u0131 ter\u00f6rist sald\u0131r\u0131lar sonucunda Washington, DC'deki mektuplar ve posta i\u015fleme sistemleri, Hart Senato Binas\u0131 ve ABD Ba\u015fkentinin yak\u0131n\u0131ndaki di\u011fer tesislerde Bacillus anthracis (antraks) sporu kontaminasyonuna neden oldu.\n\nAma\u00e7: \u0130\u00e7 mekanlarda B. anthracis sporlar\u0131n\u0131n ikincil aerosolizasyonunun do\u011fas\u0131 ve kapsam\u0131na ili\u015fkin bilgi sa\u011flamak.\n\nTasar\u0131m: Yar\u0131 kapal\u0131 (en az etkinlik) ve daha sonra sim\u00fcle edilmi\u015f aktif ofis ko\u015fullar\u0131nda sabit hava \u00f6rnekleri, y\u00fczey tozu ve s\u00fcnger \u00f6rnekleri topland\u0131, b\u00f6ylece B. anthracis sporlar\u0131n\u0131n ikincil aerosolizasyonunu tahmin etmek ama\u00e7land\u0131. B. anthracis partik\u00fcllerinin (koloni olu\u015fturucu birimler) nominal boyut \u00f6zellikleri, havada konsantrasyonlar\u0131 ve y\u00fczey kontaminasyonu de\u011ferlendirildi.\n\nSonu\u00e7lar: Yar\u0131 kapal\u0131 ko\u015fullarda canl\u0131 B. anthracis sporlar\u0131 aerosolize oldu, ve aktif ofis ko\u015fullar\u0131nda yeniden aerosolizasyonun belirgin bir art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6zlemlendi. Aktif ofis ko\u015fullar\u0131nda a\u00e7\u0131k koyu koyu kanl\u0131 agar plaklar\u0131nda (P<.001) ve ki\u015fisel hava izleyicilerinde (P =.01) B. anthracis toplanmas\u0131nda art\u0131\u015flar g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Sabit izleyicilerde toplanan B. anthracis partik\u00fcllerinin %80'inden fazlas\u0131, 0.95 ile 3.5 mikron aras\u0131nda alveol solunabilir bir boyut aral\u0131\u011f\u0131nda idi.\n\nSonu\u00e7: Son ter\u00f6rist olayda kullan\u0131lan B. anthracis sporlar\u0131, yayg\u0131n ofis faaliyetleri alt\u0131nda yeniden aerosolize oldu. Bu bulgular, uygun solunum korumas\u0131, temizlik ve kirlenmi\u015f ofis ortamlar\u0131n\u0131n yeniden i\u015fgaline ili\u015fkin \u00f6nemli sonu\u00e7lar ta\u015f\u0131r."}
{"_id":"33884866","title":"Fingolimod provides long-term protection in rodent models of cerebral ischemia.","text":"\n# Ama\u00e7\nS1P resept\u00f6r\u00fc agonisti fingolimod (FTY720), ileri \u00e7oklu skleroz klinik denemelerinde etkinli\u011fi g\u00f6steren, kalp, karaci\u011fer ve b\u00f6brekte yeniden kan ak\u0131\u015f\u0131na ba\u011fl\u0131 hasar\u0131 azalt\u0131r. Bu nedenle, birka\u00e7 farenj modelinde odakl\u0131 inme \u00fczerinde fingolimodun terap\u00f6tik etkilerini test ettik. Bu bulgular\u0131n \u00e7eviri \u00f6nemini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, fingolimodun uzun s\u00fcreli davran\u0131\u015fsal sonu\u00e7lar\u0131 iyile\u015ftirip iyile\u015ftirmedi\u011fini, gecikmi\u015f tedavinin hala etkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ikinci bir t\u00fcrde n\u00f6roproteksiyon elde edilip elde edilemeyece\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n# Y\u00f6ntemler\nRodent orta cerebral arter t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131 modelleri ve n\u00f6rotoksisite ve enflamasyon h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr modelleri kullanarak fingolimodun terap\u00f6tik potansiyeli ve n\u00f6roproteksiyon mekanizmalar\u0131n\u0131 inceledik.\n\n# Bulgular\nGe\u00e7ici bir fare modelinde, fingolimod inme boyutunu, n\u00f6rolojik defisitleri, edemi ve \u00e7ekirdek ve inme \u00e7evresindeki \u00f6l\u00fc h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131 azaltt\u0131. N\u00f6roproteksiyon, enflamasyonun azalmas\u0131yla birlikte ger\u00e7ekle\u015fti, \u00e7\u00fcnk\u00fc fingolimod tedavisi g\u00f6ren fareler daha az aktif n\u00f6trofil, mikroglia\/makrofaj ve inme sonras\u0131 kan damarlar\u0131nda ICAM-1 pozitifli\u011fi g\u00f6sterdi. Fingolimod tedavisi g\u00f6ren fareler, inmeden 15 g\u00fcn sonra davran\u0131\u015f testlerinde daha iyi performans sergiledi. Azalm\u0131\u015f inme, kal\u0131c\u0131 bir modelde bile, fareler tedaviye 4 saat sonra ba\u015flad\u0131ktan sonra bile g\u00f6zlemlendi. Fingolimod ayr\u0131ca odakl\u0131 inme modelinde de inme boyutunu azaltt\u0131. Fingolimod, glutamat eksitotoksisiteye veya hidrojen peroksitlere kar\u015f\u0131 birincil n\u00f6ronlar\u0131 korumad\u0131, ancak beyin damar h\u00fccrelerinde tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc alfa ile uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda ICAM-1 ifadelerini azaltt\u0131.\n\n# Yorum\nBu bulgular, anti-enflamatuar mekanizmalar\u0131n ve muhtemelen vask\u00fclar koruma, do\u011frudan n\u00f6ron etkilerinden ziyade, inme sonras\u0131 faydal\u0131 etkilerin alt\u0131nda yatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. S1P resept\u00f6rleri, inme tedavisinde son derece umut verici bir hedeftir."}
{"_id":"33904473","title":"Induced regeneration\u2014the progress and promise of direct reprogramming for heart repair","text":"Kardiyak dokunun yeniden olu\u015fumu, kardiyovask\u00fcler t\u0131bb\u0131 d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme potansiyeline sahiptir. Son y\u0131llarda k\u00f6k h\u00fccre biyolojisi ve do\u011frudan yeniden programlama, veya transdiferansiyasyon alan\u0131ndaki geli\u015fmeler, bu hedefe ula\u015fmak i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc yeni ara\u00e7lar \u00fcretmi\u015ftir. Bu \u0130ncelemede, yeni kardiyomiyositlerin in vitro olu\u015fumu ile ilgili kritik geli\u015fmeleri ve kardiyak dokunun in vivo yeniden programlamas\u0131nda elde edilen heyecan verici ilerlemeleri inceliyoruz. Ayr\u0131ca, alana meydan okuyan tart\u0131\u015fmalar ve engelleri de ele al\u0131yoruz."}
{"_id":"33904789","title":"\"Sandwich\"-type immunoassay of carcinoembryonic antigen in patients receiving murine monoclonal antibodies for diagnosis and therapy.","text":"Karcinoembriyonik antijen (CEA) kan \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, monoklonal antikor enjeksiyonu alan baz\u0131 hastalarda dramatik bir \u015fekilde artt\u0131. CEA konsantrasyonlar\u0131, tedavi edilmemi\u015f plazma \u00f6rnekleri ile e\u015fde\u011fer hacimde fare serumu i\u00e7eren bir tamponla kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131lan monoklonal antikor bazl\u0131 \u00e7ift belirleyici enzimatik immunoassay ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Artan CEA konsantrasyonlar\u0131, insan antikorunun (HAMA) g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fc ve konsantrasyonlar\u0131nda e\u015fzamanl\u0131 art\u0131\u015fla birlikte geldi. Bu seralar\u0131n kat\u0131 faz anti-insan IgG veya Protein A ile adsorbe edilmesi, antijen konsantrasyonlar\u0131n\u0131 tedavi \u00f6ncesi de\u011ferlerine geri d\u00f6nd\u00fcrd\u00fc; bu fakt\u00f6r\u00fcn muhtemelen HAMA'y\u0131 tetikleyerek yanl\u0131\u015f pozitif CEA konsantrasyonlar\u0131na neden oldu\u011fu a\u00e7\u0131kt\u0131. Ne mouse serumunun undil\u00fcde eklenmesi, ne de plazma \u00f6rneklerinin 70 derece C'de \u0131s\u0131t\u0131lmas\u0131, HAMA m\u00fcdahalesini etkili bir \u015fekilde ortadan kald\u0131rmad\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, polietilen glikol (130 g\/L) ile protein \u00e7\u00f6kelmesi veya plazma \u00f6rneklerinin 90 derece C'de \u0131s\u0131t\u0131lmas\u0131, HAMA taraf\u0131ndan olu\u015fturulan yanl\u0131\u015f pozitif titreleri ortadan kald\u0131rd\u0131, ancak ger\u00e7ek CEA titrelerini azaltmad\u0131."}
{"_id":"33911859","title":"Mutant dynactin in motor neuron disease","text":"Motor n\u00f6ron hastal\u0131\u011f\u0131 (MNH) ile ili\u015fkili n\u00f6ronal dejenerasyonun bir mekanizmas\u0131 olarak motor n\u00f6ronlarda aksal ta\u015f\u0131ma bozuklu\u011fu oldu\u011fu \u00f6nerilmi\u015ftir. Burada, 2p13 kromozomundaki 4 Mb'l\u0131k bir b\u00f6lgeye ba\u011fl\u0131 bir alt motor n\u00f6ron hastal\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterdi\u011fimizi kan\u0131tl\u0131yoruz. Bu aral\u0131kta kodlayan bir genin mutasyon analizi, aksal ta\u015f\u0131ma proteini dynactin'in en b\u00fcy\u00fck alt biriminde tek bir baz \u00e7iftinde de\u011fi\u015fiklikle sonu\u00e7land\u0131. Bu de\u011fi\u015fiklik, dynactin'in mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flanma alan\u0131n\u0131n katlanmas\u0131n\u0131 bozmaya \u00f6ng\u00f6r\u00fclen bir amino asit de\u011fi\u015ftirilmesine neden oluyor. Ba\u011flant\u0131 deneyleri, mutasyonlu proteinin mikrot\u00fcb\u00fcllere ba\u011flanmas\u0131n\u0131n azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, dynactin ile ta\u015f\u0131nan maddelerin i\u015flev bozuklu\u011funun insan motor n\u00f6ron hastal\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7abilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"33912020","title":"Thioredoxin mediates oxidation-dependent phosphorylation of CRMP2 and growth cone collapse.","text":"Semaforin3A (Sema3A), bir akson rehberlik molek\u00fcl\u00fc olarak, CRMP2'nin (Collapsin Response Mediator Protein 2) fosforilasyonu yoluyla b\u00fcy\u00fcme konisi \u00e7\u00f6kmesini sa\u011flayarak etki eder. Burada, CRMP2'nin fosforilasyonu ve b\u00fcy\u00fcme konisi \u00e7\u00f6kmesinin d\u00fczenlenmesinde oksidasyon ve tioredoksin (TRX) rol\u00fcn\u00fcn bir \u00f6rne\u011fini sunuyoruz. Sema3A uyaran\u0131, MICAL (Molecule Interacting with CasL) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla hidrojen peroksit (H2O2) \u00fcretir ve CRMP2'yi oksitler, bu da cistein-504'de dis\u00fclfit ba\u011fl\u0131 homodimer olu\u015fumuna olanak tan\u0131r. Oksitlenmi\u015f CRMP2 daha sonra ge\u00e7ici olarak TRX ile dis\u00fclfit ba\u011fl\u0131 bir kompleks olu\u015fturur, bu da glikojen sintez kinaz-3 taraf\u0131ndan CRMP2'nin fosforilasyonunu uyar\u0131r ve b\u00fcy\u00fcme konisi \u00e7\u00f6kmesine yol a\u00e7ar. Ayr\u0131ca, in vitro'da oksidasyona ba\u011fl\u0131 CRMP2 fosforilasyonunu yeniden yap\u0131land\u0131rd\u0131k, s\u0131n\u0131rl\u0131 say\u0131da saf proteinler kulland\u0131k. Sonu\u00e7lar, Sema3A taraf\u0131ndan tetiklenen b\u00fcy\u00fcme konisi \u00e7\u00f6kmesinde H2O2 ve CRMP2 oksidasyonunun \u00f6nemini a\u00e7\u0131klar ve TRX'in CRMP2 oksidasyonunu fosforilasyona ba\u011flama konusundaki bilinmeyen rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir."}
{"_id":"33912748","title":"Pathologic indicators of degradation and inflammation in human osteoarthritic cartilage are abrogated by exposure to n-3 fatty acids.","text":"\n# Ama\u00e7\nOsteoartrit (OA) k\u0131k\u0131rdak\u0131n\u0131n metabolizmas\u0131n\u0131n n-3 \u00e7oklu doymam\u0131\u015f ya\u011f asitleri (PUFA) takviyesi (n-6 \u00e7oklu doymam\u0131\u015f veya di\u011fer ya\u011f asitleri takviyeleri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda) taraf\u0131ndan etkilenip etkilenmedi\u011fini belirlemektir.\n\n# Y\u00f6ntemler\n\u0130nsan OA k\u0131k\u0131rdak\u0131n\u0131n metabolik profilini hasat zaman\u0131 ve 24 saat n-3 PUFAs veya di\u011fer ya\u011f asitleri s\u0131n\u0131flar\u0131na maruz kald\u0131ktan sonra, ard\u0131ndan IL-1 varl\u0131\u011f\u0131 veya yoklu\u011funda 4 g\u00fcn boyunca explant k\u00fclt\u00fcr\u00fc ile belirlenmi\u015ftir. \u00d6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f parametreler, glikozaminoglikan sal\u0131n\u0131m\u0131, aggrekanaz ve matris metalloproteinaz (MMP) aktivitesi ve iltihap, aggrekanazlar, MMP'ler ve do\u011fal dokulardaki inhibit\u00f6rleri (dokulardaki metalloproteinaz inhibit\u00f6rleri [TIMPs]) i\u00e7in mesajc\u0131 RNA (mRNA) d\u00fczeyleridir.\n\n# Sonu\u00e7lar\nn-3 PUFA takviyesi (di\u011fer ya\u011f asitleri de\u011fil), dozaj ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, eklem k\u0131k\u0131rdak\u0131 explantlar\u0131ndan proteoglikan metabolitlerinin endojen ve IL-1'e ba\u011fl\u0131 sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 azaltm\u0131\u015ft\u0131r ve \u00f6zellikle endojen aggrekanaz ve kolajenaz proteolitik aktivitesini ortadan kald\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r. Benzer \u015fekilde, ADAMTS-4, MMP-13 ve MMP-3 (TIMP-1, -2 veya -3 de\u011fil) i\u00e7in mRNA ifadesi de n-3 PUFA takviyesi ile \u00f6zellikle ortadan kald\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, n-3 PUFA takviyesi, iltihap arac\u0131lar\u0131 (siklooksijenaz 2, 5-lipoksigenaz, 5-lipoksigenaz aktivasyon proteini, TNF-alfa, IL-1alfa ve IL-1beta) i\u00e7in mRNA ifadesini ortadan kald\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r, ancak normal dokusal homeostazda yer alan birka\u00e7 di\u011fer proteinin ifadesini etkilememi\u015ftir.\n\n# Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fmalar, insan OA k\u0131k\u0131rdak\u0131nda g\u00f6r\u00fclen patolojik g\u00f6stergelerin n-3 PUFA'ya (di\u011fer ya\u011f asitleri s\u0131n\u0131flar\u0131na de\u011fil) maruz kalmayla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015ftirilebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"33918970","title":"Interactive effects of oligofructose and obesity predisposition on gut hormones and microbiota in diet-induced obese rats.","text":"B\u0130L\u0130N\u00c7L\u0130 HEDEFLER Oligofruktoz (OFS), ba\u011f\u0131rsak doyumu hormonlar\u0131nda ve mikroflorada de\u011fi\u015fiklikler yoluyla enerji al\u0131m\u0131n\u0131 ve ya\u011f k\u00fctlesini azaltan bir prebiyotiktir. OFS'nin etkileri, obeziteye yatk\u0131nl\u0131\u011fa ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015febilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, diyetle tetiklenen obez (DIO) ve diyet direnci (DR) farelerde OFS'nin etkisini incelemekti. Y\u00d6NTEMLER Yeti\u015fkin erkek DIO ve DR fareler, 6 hafta boyunca y\u00fcksek ya\u011f\/y\u00fcksek \u015fekerli (HFS) diyet veya HFS diyet + %10 OFS'ye rastgele ayr\u0131ld\u0131. V\u00fccut kompozisyonu, g\u0131da al\u0131m\u0131, ba\u011f\u0131rsak mikrofloru, plazma ba\u011f\u0131rsak hormonlar\u0131 ve nodos ganglilerde kanabinoid CB(1) resept\u00f6r ifadesi \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. SONU\u00c7LAR OFS, her iki fenotipte de v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131, enerji al\u0131m\u0131n\u0131 ve ya\u011f k\u00fctlesini azaltt\u0131 (P < 0.05). DIO ve DR fareler aras\u0131nda se\u00e7kin ba\u011f\u0131rsak mikrofloru farkl\u0131l\u0131klar\u0131 vard\u0131 (P < 0.05), ancak OFS bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ortadan kald\u0131rd\u0131. OFS, plazma ghrelin veya nodos ganglilerde CB(1) ifadesini de\u011fi\u015ftirmedi, ancak plazma GIP seviyeleri OFS ile azalt\u0131ld\u0131 ve PYY seviyeleri y\u00fckseltildi (P < 0.05). SONU\u00c7 OFS, her iki yatk\u0131n ve direnci olan obez fenotipte de v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ya\u011fl\u0131 dokuyu azaltabildi. DIO ve DR farelerde ba\u011f\u0131rsak mikrofloru profillerinde OFS ile yap\u0131lan de\u011fi\u015fiklikler ve ba\u011f\u0131rsak hormon seviyelerindeki de\u011fi\u015fiklikler, daha d\u00fc\u015f\u00fck v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131n\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fine katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"33920995","title":"RKIKK motif in the intracellular domain is critical for spatial and dynamic organization of ICAM-1: functional implication for the leukocyte adhesion and transmigration.","text":"Hi\u00e7bir do\u011frudan kan\u0131t, ICAM-1'in h\u00fccre y\u00fczeyindeki mekansal d\u00fczeninin, leukosit ba\u011flanmas\u0131 ve transendotelyal g\u00f6\u00e7 (TEM) gibi fizyolojik i\u015flevleriyle ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermemi\u015ftir. Burada, ICAM-1'in tek ba\u015f\u0131na mikrovilinlerin de novo uzamas\u0131n\u0131 do\u011frudan d\u00fczenledi\u011fini ve bu nedenle mikrovilinlerde k\u00fcmelendi\u011fini g\u00f6zlemledik. Ancak, i\u00e7 domainin kesintisi, ICAM-1'in h\u00fccre y\u00fczeyinde e\u015fit da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na neden oldu. Mutasyon analizi, son 21 amino asidin gereksiz oldu\u011funu, ancak i\u00e7 domainin NH-terminal \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc k\u0131sm\u0131ndaki (507)RKIKK(511) segmentinin, ICAM-1'in do\u011fru konumland\u0131r\u0131lmas\u0131, dinamik da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 ve F-aktin, ezrin ve moesin ile ICAM-1'in etkile\u015fimi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ortaya koydu. \u00d6nemli olan, (507)RKIKK(511)'nin silinmesinin, LFA-1 ba\u011f\u0131ml\u0131 membran projeksiyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geciktirdi\u011fi ve leukosit ba\u011flanmas\u0131n\u0131 ve sonraki TEM'i azaltt\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Penetratin-ICAM-1 peptidleri i\u00e7eren, ICAM-1 RKIKK dizilerini i\u00e7eren h\u00fccre ge\u00e7irgen penetratin ile tedavi edilen endotel h\u00fccreleri, leukosit TEM'ini engelledi. Bu bulgular, (507)RKIKK(511)'nin mikrovilinlerde ICAM-1 sunumunda \u00f6nemli bir motif oldu\u011funu ve ayr\u0131ca leukosit TEM'de ICAM-1 topografisinin yeni bir d\u00fczenleyici rol \u00f6nerdi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"33934971","title":"Immunology of the tick-host interaction and the control of ticks and tick-borne diseases.","text":"\u0130lk deneysel kenevir a\u015f\u0131s\u0131 60 y\u0131l \u00f6nce yap\u0131ld\u0131. O zamandan beri ilerleme yava\u015f olsa da, son zamanlarda ticari olarak piyasaya s\u00fcr\u00fclen Boophilus microplus i\u00e7in rekombine a\u015f\u0131 \u00f6nemli bir geli\u015fmedir. Do\u011fal olarak edinilen kenevirlere kar\u015f\u0131 koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n do\u011fas\u0131, \u00f6zellikle \u00f6nemli evcil otlak hayvanlar\u0131 i\u00e7in iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Do\u011fal olarak edinilen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n antijenlerinin karakterizasyonu hala s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r, ancak 'gizli' antijenlerle ilgili olarak daha fazla ilerleme kaydedilmi\u015ftir. Kenevir taraf\u0131ndan tetiklenen imm\u00fcn bask\u0131n\u0131n ger\u00e7ek etkisine ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n kenevir ile ta\u015f\u0131nan hastal\u0131klar\u0131n yay\u0131lmas\u0131na etkisine dair kritik sorular hala cevaplanmay\u0131 beklemektedir, ancak burada Peter Willadsen ve Frans Jongejan taraf\u0131ndan tart\u0131\u015f\u0131lan son derece ilgi \u00e7ekici ve \u00f6nemli sonu\u00e7lar vard\u0131r."}
{"_id":"33955641","title":"Rapid method for the isolation of lipoproteins from human serum by precipitation with polyanions.","text":"Lipoproteinlerin insan serumundan polyanyonlar ve divalant kasyonlarla \u00e7\u00f6kelmesi yoluyla izolasyonuna ili\u015fkin prosed\u00fcrler a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. Heparin ve MnCl(2) tek ba\u015f\u0131na veya MgCl(2) ve s\u00fckrozla birlikte kullan\u0131larak, d\u00fc\u015f\u00fck ve \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoproteinlerin kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 haz\u0131rlanabilir, ultracentrif\u00fcjleme gerek kalmadan. Her iki durumda da \u00e7\u00f6kelme geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilir, se\u00e7ici ve tamamlay\u0131c\u0131d\u0131r. Y\u00fcksek konsantrasyonda izole edilmi\u015f lipoproteinler, imm\u00fcnolojik ve elektroforesiz y\u00f6ntemlerle de\u011ferlendirildi\u011finde, di\u011fer plazma proteinlerinden ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. D\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu ve \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoproteinler daha sonra ultracentrif\u00fcjleme ile birbirinden ayr\u0131labilir. Y\u00f6ntemin avantaj\u0131, yaln\u0131zca tek bir haz\u0131rlay\u0131c\u0131 ultracentrif\u00fcjleme ile b\u00fcy\u00fck miktarlarda lipoprotein haz\u0131rlanabilmesidir. Heparin d\u0131\u015f\u0131nda polyanyonlar da kullan\u0131labilir; d\u00fc\u015f\u00fck ve \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoproteinlerin \u00e7\u00f6kelmesi, dextran s\u00fclfat ve MnCl(2) veya sodyum fosftungstat ve MgCl(2) ile sa\u011fland\u0131\u011f\u0131nda, y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoproteinler daha sonra reaktiflerin konsantrasyonlar\u0131n\u0131n art\u0131r\u0131lmas\u0131 ile \u00e7\u00f6keltebilir. Bu lipoproteinler, k\u00fc\u00e7\u00fck miktarda protein kirleticileri i\u00e7eren, d 1.22'de ultracentrif\u00fcjleme ile daha da safla\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r. Tek bir haz\u0131rlay\u0131c\u0131 ultracentrif\u00fcjleme ile, b\u00fcy\u00fck hacimli serumdan imm\u00fcnolojik olarak saf y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein izole edilebilir."}
{"_id":"33960383","title":"The role of oral antidiabetic agents: why and when to use an early-phase insulin secretion agent in Type II diabetes mellitus","text":"\u00d6zet 1990'larda elde edilen kan\u0131tlar, glikemik kontrol\u00fcn sadece Tip I (ins\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131) de\u011fil, ayn\u0131 zamanda Tip II (ins\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan) diyabet melit\u00fcs\u00fcnde de \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde desteklemektedir. HbA1c \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, glikoz kontrol\u00fcn\u00fcn etkisini de\u011ferlendirmek ve diyabetik komplikasyonlar\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 ve \u00f6nlenmesini sa\u011flamak i\u00e7in standart bir y\u00f6ntem olsa da, daha yeni kan\u0131tlar, di\u011fer glikoz parametrelerinin de \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Tip II diyabetin erken evresinde vask\u00fcler hasar\u0131n ilerleyici belirleyicileri olarak post-uyar\u0131c\u0131 ve post-yemek sonras\u0131 hiperglikemik zirvelerin g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fc \u00f6nemlidir. Tip II diyabetin farmakolojik y\u00f6netimine genel olarak kabul edilmi\u015f bir standart yakla\u015f\u0131m yoktur. Birle\u015fik Krall\u0131k Diyabet \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131, neredeyse normal glikemik hedefe ula\u015fman\u0131n kritik \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu ilerleyici hastal\u0131\u011f\u0131n farmakoterapisinin zor oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Endojen ins\u00fclin salg\u0131s\u0131n\u0131n kayb\u0131n\u0131n, Birle\u015fik Krall\u0131k Diyabet \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'nda Tip II diyabetin ilerlemesine neden oldu\u011fu kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, erken ins\u00fclinizasyon, di\u011fer tedavi bi\u00e7imlerine k\u0131yasla avantajl\u0131 olmam\u0131\u015ft\u0131r. Son y\u0131llarda \u00e7oklu ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, bu hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde g\u00fc\u00e7lendirmi\u015ftir. Bu senkronizm son zamanlarda erken evre ins\u00fclin salg\u0131s\u0131 ajanlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesiyle geni\u015fletilmi\u015ftir. Bu ajanlardan ikisi, nateglinid ve repaglinid, yemek zaman\u0131 glikoz dalgalanmalar\u0131n\u0131 ve HbA1c'yi monoterapi olarak ve metformin ile kombinasyon halinde azaltabilir; antidiabetik potansiyelleri glibenclamid ve metformin kombinasyon tedavisinin benzeridir. Tip II diyabetli hastalarda ya\u015fam s\u00fcresini iyile\u015ftirme ve diyabetik komplikasyonlar\u0131 azaltma konusunda uzun vadeli etkilerine dair ek kan\u0131tlar gerekmektedir."}
{"_id":"33986200","title":"Layered hydrogels accelerate iPSC-derived neuronal maturation and reveal migration defects caused by MeCP2 dysfunction.","text":"Beyin geli\u015fimi bozukluklar\u0131 gibi n\u00f6rolojik bozukluklarda geni\u015f bir h\u00fccre fenotip yelpazesini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in hasta kaynakl\u0131 n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreler (NPC'ler) kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, 2D sistemlerin tamamen beyin i\u00e7indeki h\u00fccrelerin d\u00fczenini taklit edememesi nedeniyle 3B analizler yard\u0131mc\u0131 olabilir. Burada, n\u00f6rolojik bozukluklarda bu s\u00fcre\u00e7lerin nas\u0131l etkilendi\u011fini incelemek i\u00e7in daha \u00f6nce tan\u0131mlanmam\u0131\u015f bir 3B g\u00f6\u00e7 ve farkl\u0131la\u015fma analizi geli\u015ftirdik. Yumu\u015fak 3B sistemimiz beyin ortam\u0131n\u0131 taklit eder ve insan ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerinden (iPSC'ler) t\u00fcretilen n\u00f6ronlar\u0131n olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 h\u0131zland\u0131r\u0131r, sadece 3 hafta i\u00e7inde elektrofizyolojik olarak aktif n\u00f6ronlar \u00fcretir. Bu platformu kullanarak, metil-CpG ba\u011flay\u0131c\u0131 protein-2 (MeCP2) i\u015flev bozuklu\u011funun iPSC'lerden t\u00fcretilen n\u00f6ronal g\u00f6\u00e7 ve olgunla\u015fma \u00fczerindeki genotip spesifik etkisini (azalm\u0131\u015f akson b\u00fcy\u00fcmesi ve daha az sinaps) 3B katmanl\u0131 hidrogeller i\u00e7inde ortaya koyduk. Bu nedenle, bu 3B sistem, fiziksel ve mekanik uyaranlara veya belirli h\u00fccre tiplerinin \u00f6zel d\u00fczenlemelerine ihtiya\u00e7 duyan n\u00f6ral fenotiplerin incelenmesinde in vitro ara\u015ft\u0131r\u0131lan yelpazeyi geni\u015fletir."}
{"_id":"33986507","title":"Inducible gene expression: diverse regulatory mechanisms","text":"H\u0131zl\u0131 gen ifadesinin uyaranlara yan\u0131t olarak etkinle\u015fmesi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde RNA polimeraz II'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 transkripsiyonun d\u00fczenlenmesiyle ger\u00e7ekle\u015fir. Bu incelemede, d\u0131\u015f uyaranlara yan\u0131t olarak h\u0131zl\u0131 ve \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f gen ifadesinin etkinle\u015fmesinde \u00f6nemli olan, eukariotlarda transkripsiyon d\u00f6ng\u00fcs\u00fc s\u0131ras\u0131nda meydana gelen olaylar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Promot\u00f6re transkripsiyon makinesinin d\u00fczenlenmi\u015f bir \u015fekilde toplanmas\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, kromatin yeniden d\u00fczenlemesi ve durmu\u015f polimeraz\u0131n serbest b\u0131rak\u0131lmas\u0131 gibi kontrol ad\u0131mlar\u0131n\u0131n da mevcut oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, hedef genlerde transkripsiyonu etkinle\u015ftirmede baz\u0131 sinyal iletimi zincirlerinin bile\u015fenlerinin da \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"33989422","title":"On the origins of ultra-fine anaphase bridges.","text":"Chan KL, Palmai-Pallag T, Ying S, Hickson ID taraf\u0131ndan yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmada, replikasyon stresi alt\u0131nda mitotik d\u00f6nemde k\u0131r\u0131lgan sitozom lokuslar\u0131nda karde\u015f kromatidlerin birbirine ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlendi (Nat Cell Biol 2009; 11:753-60)."}
{"_id":"34016944","title":"Resistance to gefitinib in PTEN-null HER-overexpressing tumor cells can be overcome through restoration of PTEN function or pharmacologic modulation of constitutive phosphatidylinositol 3'-kinase\/Akt pathway signaling.","text":"\nAMA\u00c7 Tirozin kinaz (TK) inhibit\u00f6rleri, HER a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden t\u00fcm\u00f6rlerin tedavisinde umut verici yeni bir yakla\u015f\u0131m olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r, ancak bu ajanlar\u0131n optimal kullan\u0131m\u0131, etkilerini ara\u015ft\u0131ran a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f sinyal yollar\u0131n\u0131n daha iyi tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131 beklemektedir. Daha \u00f6nce, hem EGFR hem de Her2 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden t\u00fcm\u00f6rlerin yeni EGFR se\u00e7ici TK inhibit\u00f6r\u00fc gefitinib (ZD1839, \"Iressa\")'a duyarl\u0131 oldu\u011funu bildirdik ve bu ajan\u0131n duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 Akt'in indirgenme yetene\u011fine korelasyon g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, EGFR a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden MDA-468 h\u00fccreleri, PTEN i\u015flevini kaybetmi\u015fler ve ZD1839'a diren\u00e7lidirler, ve ZD1839 bu h\u00fccrelerde Akt aktivitesini indirgemekte yetersizdir.\n\nDENEY\u0130M TASARIMI PTEN i\u015flevini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, MDA468 h\u00fccrelerinde tet-ind\u00fcklenebilir PTEN ifadesini sa\u011flayan h\u00fccre hatlar\u0131 olu\u015fturduk.\n\nSONU\u00c7LAR Burada, MDA-468 h\u00fccrelerinin ZD1839'a direncinin, bu h\u00fccrelerde EGFR'e ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak s\u00fcrekli Akt aktivitesine neden olan PTEN i\u015flevinin kayb\u0131ndan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. PTEN i\u015flevini tet-ind\u00fcklenebilir ifade yoluyla yeniden sa\u011flayarak bu h\u00fccrelere ZD1839 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 geri kazand\u0131r\u0131yoruz ve EGFR uyaran Akt sinyalizasyonunu yeniden kuruyoruz. T\u00fcm\u00f6rlerde PTEN i\u015flevini geri kazanmak klinik olarak zorlay\u0131c\u0131 olsa da, PTEN kayb\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu etkisi a\u015f\u0131r\u0131 aktif PI3K\/Akt yolunun sinyalizasyonundan kaynaklanmaktad\u0131r ve bu a\u015f\u0131r\u0131 aktivite farmakolojik yakla\u015f\u0131mlar ile d\u00fczenlenebilir. Burada, PI3K inhibit\u00f6r\u00fc LY294002 kullanarak s\u00fcrekli PI3K\/Akt yolunun sinyalizasyonunu farmakolojik olarak indirgemenin, MDA-468 h\u00fccrelerinde EGFR uyaran Akt sinyalizasyonunu yeniden kurdu\u011funu ve ZD1839'a duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz.\n\nSONU\u00c7LAR ZD1839 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc uyaran Akt sinyalizasyon aktivitesinin b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcne ba\u011fl\u0131d\u0131r. PTEN kayb\u0131 bu sinyalizasyon yolunu kopar\u0131r ve ZD1839"}
{"_id":"34016987","title":"Transcriptome analysis reveals human cytomegalovirus reprograms monocyte differentiation toward an M1 macrophage.","text":"Monositler, insan CMV (HCMV) enfeksiyonunun birincil hedefleridir ve vir\u00fcs\u00fcn kanl\u0131 yay\u0131l\u0131m\u0131ndan sorumlu olduklar\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Monositler, klasik proenflamatuar M1 makrofaj veya alternatif antienflamatuar M2 makrofaj olarak polarize olurken farkl\u0131 i\u015flevsel \u00f6zelliklere sahip olurlar. HCMV'nin enfeksiyonu sonras\u0131 proenflamatuar M1 makrofaj olu\u015fturarak viral yay\u0131l\u0131m\u0131 te\u015fvik etti\u011fi hipotezini test etmek i\u00e7in, enfekte monositlerin transkripsiyon profilini elde etmek amac\u0131yla Affymetrix Mikroarray kulland\u0131k. HCMV'nin 4 saatlik enfeksiyon sonras\u0131 583 (5.2%) toplam geni \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131 ve 621 (5.5%) toplam geni 1.5 kat veya daha fazla azaltt\u0131. Daha ileri ontoloji analizi, HCMV enfeksiyonu ile uyar\u0131lan klasik M1 makrofaj aktivitesiyle ili\u015fkili genleri ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. M1 polarizasyonu ile kesinlikle ili\u015fkili 65% gen, HCMV enfeksiyonu ile uyar\u0131l\u0131rken, yaln\u0131zca M2 polarizasyonu ile do\u011frudan ili\u015fkili 4% gen uyar\u0131ld\u0131. Monosit kimokinomu transkripsiyon d\u00fczeyinde analiz, M1 ve M2 makrofaj kimokinlerinin %44'\u00fc ve %33'\u00fc uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Chemokine antikor dizileri kullanarak proteomik analiz, HCMV enfekte monositlerden bu kemotaktik proteinlerin salg\u0131lanmas\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. Genel olarak, sonu\u00e7lar, HCMV enfekte monosit transkripsiyon profilinin klasik M1 aktivite fenotipine kaym\u0131\u015f benzersiz bir M1\/M2 polarizasyon imzas\u0131na sahip oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"34025053","title":"Antithymocyte globulin treatment for patients with recent-onset type 1 diabetes: 12-month results of a randomised, placebo-controlled, phase 2 trial.","text":"\n## Arka Plan\nTip 1 diyabet, T h\u00fccre taraf\u0131ndan medyasyona u\u011frayan \u03b2 h\u00fccrelerin yok olu\u015fundan kaynaklan\u0131r. \u00d6n klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar ve pilot klinik denemelerden elde edilen bulgular, antitimosit globulin (ATG)'nin bu otoimm\u00fcn tepkinin azalt\u0131lmas\u0131nda etkili olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, yeni te\u015fhis edilmi\u015f Tip 1 diyabetli kat\u0131l\u0131mc\u0131larda islet fonksiyonunu korumada tavuk ATG'nin g\u00fcvenli\u011fini ve etkinli\u011fini de\u011ferlendirdik ve burada 12 ayl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131 rapor ediyoruz.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBu faz 2, rastgele, plasebo kontroll\u00fc klinik deneme i\u00e7in, 11 ABD sitesinden 12-35 ya\u015f aras\u0131 Tip 1 diyabetli hastalar\u0131 i\u015fe ald\u0131k. Bilgisayar taraf\u0131ndan olu\u015fturulan rastgele bir s\u0131ralama dizisi kullanarak hastalar\u0131 (2:1 oran\u0131nda, 3 veya 6'l\u0131k bloklarla kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ve \u00e7al\u0131\u015fma sitesine g\u00f6re stratifikasyonla) ya 6.5 mg\/kg ATG ya da plasebo alacak \u015fekilde rastgele ay\u0131rd\u0131k. T\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar maskeli tutuldu ve ba\u015flang\u0131\u00e7ta maskeli olmayan bir ila\u00e7 y\u00f6netim ekibi taraf\u0131ndan y\u00f6netildi, bu ekip \u00e7al\u0131\u015fma s\u00fcresinin ilk 3 ay\u0131na kadar t\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n t\u00fcm y\u00f6nlerini y\u00f6netti. Daha sonra, diyabet y\u00f6netimini \u00e7al\u0131\u015fma s\u00fcresinin geri kalan\u0131nda maskeli tutmak i\u00e7in, kat\u0131l\u0131mc\u0131lara ba\u011f\u0131ms\u0131z, maskeli bir \u00e7al\u0131\u015fma doktoru ve e\u011fitimli hem\u015fire taraf\u0131ndan diyabet y\u00f6netimi sa\u011fland\u0131. Birincil biti\u015f noktas\u0131, baz \u00e7izgisi ayarlanm\u0131\u015f 2 saatlik kar\u0131\u015f\u0131k yemek tolerans testindeki C-peptit yan\u0131t\u0131n\u0131n, baz \u00e7izgiden 12 aya kadar olan de\u011fi\u015fimiydi. Analizler niyetle tedavi esas\u0131na g\u00f6re yap\u0131ld\u0131. Bu, devam eden bir denemenin planlanm\u0131\u015f ara analizi, 24 ayl\u0131k takip s\u00fcresine kadar devam edecek. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ClinicalTrials.gov'da kay\u0131tl\u0131, NCT00515099 numaras\u0131yla kaydedildi.\n\n## Bulgular\n10 Eyl\u00fcl 2007 ve 1 Haziran 2011 tarihleri aras\u0131nda, 154 ki\u015fiyi ekrana ald\u0131k ve 38'ini ATG'ye, 20'sini plaseboya rastgele ay\u0131rd\u0131k. Birincil biti\u015f noktas\u0131nda, grup aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu: ATG grubundaki kat\u0131l\u0131m"}
{"_id":"34034749","title":"The nucleosome family: dynamic and growing.","text":"N\u00fckleozomun 1974'te ke\u015ffiyle birlikte, bilim insanlar\u0131 DNA'n\u0131n farkl\u0131 stoikiyometrilere sahip histon kompleksleri etraf\u0131nda sar\u0131ld\u0131\u011f\u0131 ayr\u0131k par\u00e7ac\u0131klara rastlad\u0131lar: oktasomlar, heksasomlar, tetrasomlar, \"ay\u0131r\u0131lm\u0131\u015f\" yar\u0131 n\u00fckleozomlar ve son zamanlarda ger\u00e7ek yar\u0131m n\u00fckleozomlar. T\u00fcm bu par\u00e7ac\u0131klar canl\u0131 organizmalarda var m\u0131? Hangi ko\u015fullarda? Eukaryotik \u00e7ekirde\u011fin karma\u015f\u0131k DNA i\u015flemlerinde fizyolojik \u00f6nemi nedir? Dinamikleri nedir? Bu inceleme, \u00fc\u00e7ten fazla on y\u0131l boyunca yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 \u00f6zetler ve \"n\u00fckleozom\" terimine yeni bir anlam katar. N\u00fckleozom art\u0131k tek bir statik varl\u0131k olarak g\u00f6r\u00fclemez; aksine, farkl\u0131 yap\u0131sal ve dinamik \u00f6zelliklere sahip bir par\u00e7ac\u0131k ailesi olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclebilir, bu da farkl\u0131 i\u015flevlere yol a\u00e7ar."}
{"_id":"34054472","title":"Association between serum corin levels and risk of acute myocardial infarction.","text":"ARKA PLAN Birikmi\u015f kan\u0131tlar, korinin tuz-su dengesi, kan bas\u0131nc\u0131 ve kardiyak fonksiyonu d\u00fczenlemede kritik roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, natri\u00fcretik peptitleri aktive ederek g\u00f6sterdi. Bu vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc (AMI) ile ili\u015fkili serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin d\u00fczeylerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in tasarland\u0131. Y\u00d6NTEMLER 856's\u0131 ard\u0131\u015f\u0131k AMI hastas\u0131 ve 856's\u0131 kontrol grubu olmak \u00fczere toplam 1712 hasta dahil ettik ve lojistik regresyon modeli kullanarak korin d\u00fczeyleri ile AMI riski aras\u0131ndaki olas\u0131 ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rd\u0131k. SONU\u00c7LAR AMI hastalar\u0131, daha y\u00fcksek v\u00fccut kitle indeksi, daha az fiziksel aktivite ve hipertansiyon, diyabet, hiperlipidemi ve sigara i\u00e7me ge\u00e7mi\u015fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan kontrol grubuna k\u0131yasla daha fazlayd\u0131. AMI hastalar\u0131nda serum korin d\u00fczeyleri (825 \u00b1 263 pg\/ml) sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol grubuna (1246 \u00b1 425 pg\/ml) k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Hem erkeklerde hem de kad\u0131nlarda ST y\u00fckselmesi (STEMI) ve non-ST y\u00fckselmesi miokard enfarkt\u00fcs\u00fc (NSTEMI) oranlar\u0131, v\u00fccut kitle indeksi, hipertansiyon, diyabet, hiperlipidemi, sigara i\u00e7me ve fiziksel aktiviteyi ayarlad\u0131ktan sonra serum korin d\u00fczeylerinin artmas\u0131yla birlikte anlaml\u0131 \u015fekilde azald\u0131 (P i\u00e7in trend, <0.001). SONU\u00c7 Korunma \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, AMI hastalar\u0131nda serum korin d\u00fczeylerinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve hem erkeklerde hem de kad\u0131nlarda STEMI ve NSTEMI'nin g\u00f6r\u00fclme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ile ters orant\u0131l\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"34066665","title":"Crosstalk between the estrogen receptor and the HER tyrosine kinase receptor family: molecular mechanism and clinical implications for endocrine therapy resistance.","text":"Memelenmi\u015f meme kanseri evrimi ve t\u00fcm\u00f6r ilerlemesi, steroid resept\u00f6r\u00fc (estrojen resept\u00f6r\u00fc [ER] ve progesteron resept\u00f6r\u00fc) ve b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc sinyalle\u015fmesi aras\u0131ndaki karma\u015f\u0131k etkile\u015fimlerle y\u00f6netilir. Son y\u0131llarda, kanser terapisi alan\u0131, bu spesifik kanser yollar\u0131 ve anahtar molek\u00fcllere (ER ve b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6rleri) y\u00f6nelik birden fazla stratejinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131yla bu t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini durdurmak ve t\u00fcm\u00f6r\u00fcn yok edilmesini sa\u011flamak i\u00e7in tan\u0131kl\u0131k etti; ancak tedavi ba\u015far\u0131s\u0131 de\u011fi\u015fti ve hem de novo (\u00f6ncelik) hem de edinilen diren\u00e7 zorluklar olarak kan\u0131tland\u0131. ER biyolojisi \u00fczerine yap\u0131lan son \u00e7al\u0131\u015fmalar, meme kanseri i\u00e7inde ER'nin eylemine ili\u015fkin yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler ortaya \u00e7\u0131kard\u0131 ve ER yolunu hedefleyen endokrin terapilere kar\u015f\u0131 diren\u00e7 geli\u015fiminin temel bir katk\u0131da bulunan ER ve HER aile sinyalle\u015fme yollar\u0131 aras\u0131ndaki yak\u0131n etkile\u015fimin rol\u00fcn\u00fc vurgulad\u0131. Bu inceleme makalesinin amac\u0131, ER ve HER b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc sinyalle\u015fme yollar\u0131 aras\u0131ndaki \u00e7apraz konu\u015fman\u0131n meme kanseri h\u00fccrelerinin endokrin terapilere direncine ili\u015fkin mevcut bilgileri \u00f6zetlemek ve bu diren\u00e7li t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nlemek i\u00e7in yeni mevcut terap\u00f6tik stratejileri ke\u015ffetmektir."}
{"_id":"34071621","title":"Nuclear PTEN functions as an essential regulator of SRF-dependent transcription to control smooth muscle differentiation","text":"Vask\u00fcler hastal\u0131k ilerlemesi, vask\u00fcler d\u00fcz kas h\u00fccresi (DKH) fenotip ve i\u015flevinde belirgin de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilidir. DKH kas\u0131lt\u0131 gen ifadesi ve bu nedenle farkl\u0131la\u015fmas\u0131, transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc serum yan\u0131t fakt\u00f6r\u00fc (SRF) taraf\u0131ndan do\u011frudan transkripsiyonel kontrol alt\u0131ndad\u0131r; ancak DKH fenotipini dinamik olarak d\u00fczenleyen mekanizmalar tam olarak tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, lipit ve protein fosfataz PTEN'in, SRF ile birlikte farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f DKH fenotipini korumada vazge\u00e7ilmez bir d\u00fczenleyici olarak yeni bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildiriyoruz. PTEN, SRF'nin N-terminal alan\u0131yla etkile\u015fime girer ve PTEN-SRF etkile\u015fimi, DKH'ye \u00f6zg\u00fc genlerin temel promot\u00f6r \u00f6\u011felerine SRF ba\u011flanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Fenotipik ge\u00e7i\u015fe neden olan fakt\u00f6rler, \u00e7ekirdekten sitoplazmaya PTEN'in translokasyonunu te\u015fvik ederek, myojenik olarak aktif SRF'nin azalmas\u0131na neden olur, ancak hedef genlerde SRF aktivitesini art\u0131rarak proliferasyona dahil olan genlerde. Genel olarak, insan aterosklerotik lezyonlarda i\u00e7me DKH'lerde PTEN'in azalm\u0131\u015f ifadesi g\u00f6zlemlendi, bu da bu bulgular\u0131n potansiyel klinik \u00f6nemini vurguluyor."}
{"_id":"34074902","title":"SEROSURVEY FOR FELINE LEUKEMIA VIRUS AND LENTIVIRUSES IN CAPTIVE SMALL NEOTROPIC FELIDS IN S\u00c3O PAULO STATE, BRAZIL","text":"Abstrakt Feline Leukemia Vir\u00fcs\u00fc (FeLV), Gammaretrovirus ve Feline \u0130mm\u00fcn Yetmezlik Vir\u00fcs\u00fc, Lentivirus ailesine ait bir retrovir\u00fcs, Retroviridae ailesine mensuptur ve evcil kedi (Felis catus)larda kal\u0131c\u0131 enfeksiyonlara neden olabilir. Bu vir\u00fcslerin enfeksiyonu, sitoproliferatif ve sitosupresif bozukluklara yol a\u00e7abilir. Evcil kedilerde d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda y\u00fcksek morbidite ve mortalite oranlar\u0131 g\u00f6zlemlenmektedir. Bu vir\u00fcslerin tehlikeli neotropik k\u00fc\u00e7\u00fck kedilere bula\u015fmas\u0131 y\u0131k\u0131c\u0131 sonu\u00e7lar do\u011furabilir. Brezilya'n\u0131n S\u00e3o Paulo eyaletinde, neotropik k\u00fc\u00e7\u00fck kedilerin (Leopardus pardalis, Leopardus tigrinus, Leopardus wiedii, Herpailurus yaguarondi ve Oncifelis geoffroyi) serumu, ticari olarak mevcut immunoanalizler kullan\u0131larak FeLV ve feline lentivir\u00fcsleri i\u00e7in test edildi. T\u00fcm sonu\u00e7lar negatif \u00e7\u0131kt\u0131, bu da bu pop\u00fclasyonlarda retrovir\u00fcs enfeksiyonunun \u00f6nemli bir klinik sorun olmad\u0131\u011f\u0131na i\u015faret ediyor. S\u00e3o Paulo \u015fehrinde evcil kedilerin do\u011fal olarak bu patojenlere sahip olmas\u0131 ve Brezilya'daki hayvanat bah\u00e7elerinde yayg\u0131n olarak vah\u015fi kedilerin bulunmas\u0131 nedeniyle, bu vir\u00fcslerin naif pop\u00fclasyonlar\u0131na bula\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in \u00f6nlemler al\u0131nmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"34101101","title":"Comparing the metabolism of quercetin in rats, mice and gerbils","text":"Birka\u00e7 kemirgen t\u00fcr\u00fc, quercetinin in vivo metabolizmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Bununla birlikte, bunlar\u0131n uygun bir hayvan modeli olup olmad\u0131\u011f\u0131 net de\u011fildir. Bu nedenle, Wistar s\u0131\u00e7anlar\u0131 (s\u0131\u00e7anlar), Balb\/c fareleri (fareler) ve Mo\u011fol sincaplar\u0131 (sincaplar) aras\u0131nda quercetinin metabolizmas\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. \u00dc\u00e7 hayvan t\u00fcr\u00fcn\u00fcn kan, akci\u011fer ve karaci\u011ferlerinde quercetin metabolitleri quercetin-3-glukuronid (Q3G), quercetin-3\u2032-s\u00fclfat (Q3\u2032S) ve metil-quercetin isorhamnetin (IH) seviyelerini, akut ve\/veya kronik quercetin y\u00f6netimi sonras\u0131 y\u00fcksek performansl\u0131 s\u0131v\u0131 kromatografisi ile belirledik. \u0130nce ba\u011f\u0131rsak mukozal zar ve karaci\u011ferde metabolik enzim aktiviteleri de incelendi. \u00d6ncelikle, akut quercetin y\u00f6netimi sonras\u0131 Q3\u2032S seviyesinin gerbillerde en y\u00fcksek oldu\u011funu bulduk. Bununla birlikte, uzun s\u00fcreli takviye (20 hafta) sonras\u0131 Q3G, kan, akci\u011fer ve karaci\u011ferlerde bask\u0131n metabolit oldu, ard\u0131ndan IH ve Q3\u2032S t\u00fcm hayvanlarda, ancak gerbillerde hala daha y\u00fcksek Q3\u2032S d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm oran\u0131 vard\u0131. Gerbil kan\u0131ndaki toplam quercetin konsantrasyonlar\u0131n\u0131n k\u0131sa ve uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n her ikisinde de en y\u00fcksek oldu\u011fu g\u00f6zlemlendi. Uridin 5\u2032-diphosfat-glukuronil transferaz, fenol s\u00fclfataz ve katabol-O-metil transferaz aktiviteleri, t\u00fcm hayvanlarda doz ve dokuya ba\u011fl\u0131 olarak quercetin taraf\u0131ndan uyar\u0131ld\u0131. Genel olarak, uzun s\u00fcreli takviye sonras\u0131 quercetin metabolizmas\u0131 t\u00fcm hayvanlarda benzer ve insanlardaki metabolizmaya k\u0131yaslanabilir. Bununla birlikte, gerbillerde quercetin ve Q3\u2032S d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm oran\u0131 di\u011fer hayvanlara k\u0131yasla daha y\u00fcksektir."}
{"_id":"34103335","title":"Cytokinesis failure generating tetraploids promotes tumorigenesis in p53-null cells","text":"Uzun s\u00fcredir t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna ili\u015fkin bir hipotez, h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131n, genetik olarak istikrars\u0131z tetraploid h\u00fccreler olu\u015fturmas\u0131n\u0131n, aneuploid malignanslar\u0131n geli\u015fimini kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131 y\u00f6n\u00fcndedir. Burada bu fikri, p53-null (p53-\/-) fare meme epitel h\u00fccrelerinde (MMEC) ge\u00e7ici olarak sitokinizi engellemek suretiyle test ediyoruz, b\u00f6ylece diploid ve tetraploid k\u00fclt\u00fcrlerin izolasyonu m\u00fcmk\u00fcn oluyor. Tetraploid h\u00fccreler, b\u00fct\u00fcn kromozom yanl\u0131\u015f ayr\u0131\u015fmas\u0131 ve kromozom yeniden d\u00fczenlemeleri s\u0131kl\u0131\u011f\u0131nda art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. Sadece tetraploid h\u00fccreler, in vitro bir karsinojenle maruz kald\u0131ktan sonra d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fc. Ayr\u0131ca, karsinojen olmadan, sadece tetraploid h\u00fccreler, \u00e7\u0131plak farelerde altskutik olarak nakledildi\u011finde malign meme epitel kanserlerine neden oldu. T\u00fcm bu t\u00fcm\u00f6rler, bir\u00e7ok kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olmayan translokasyon ve bir k\u00fcme matris metaloproteinaz (MMP) genleri i\u00e7eren kromozom b\u00f6lgesindeki 8-30 kat amplifikasyon i\u00e7eriyordu. MMP a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, insanlarda ve hayvan modellerinde meme t\u00fcm\u00f6rleri ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu nedenle, tetraploidi, p53-\/- MMEC'lerde kromozom de\u011fi\u015fikliklerinin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r ve t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimini te\u015fvik eder."}
{"_id":"34105878","title":"Claspin, a Chk1-regulatory protein, monitors DNA replication on chromatin independently of RPA, ATR, and Rad17.","text":"Claspin, Xenopus yumurta ekstraktlar\u0131nda tamamen replike edilmemi\u015f DNA i\u00e7eren Chk1'in ATR ba\u011f\u0131ml\u0131 etkinle\u015fmesi i\u00e7in gereklidir. Burada, Claspin'in S faz\u0131 s\u0131ras\u0131nda d\u00fczenlenmi\u015f bir \u015fekilde kromatinle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Kromatinle Claspin'in ba\u011flanmas\u0131, \u00f6n replikasyon kompleksi (pre-RC) ve Cdc45'e ba\u011fl\u0131d\u0131r, ancak replikasyon protein A (RPA)'ya de\u011fil. Bu ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klar, Claspin'in replikasyon ba\u015flang\u0131\u00e7 noktalar\u0131nda DNA'n\u0131n ilk gev\u015femesi zaman\u0131na yak\u0131n ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, hem ATR hem de Rad17, DNA'ya ba\u011flanmak i\u00e7in RPA gerektirir. Claspin, ATR ve Rad17, kromatinle ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ba\u011flan\u0131r. Bu bulgular, Claspin'in S faz\u0131 s\u0131ras\u0131nda DNA replikasyonunu izlemede bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Claspin, ATR ve Rad17, DNA replikasyon kolu hakk\u0131nda farkl\u0131 y\u00f6nleri alg\u0131layarak kontrol noktas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede i\u015fbirli\u011fi yapabilir."}
{"_id":"34121231","title":"Cold-related respiratory symptoms in the general population.","text":"\n# Giri\u015f\nSo\u011fukla ili\u015fkili solunum semptomlar\u0131, \u00f6zellikle solunum hastal\u0131klar\u0131 olan ki\u015filerde yayg\u0131n olan kuzey n\u00fcfuslar\u0131 aras\u0131nda yayg\u0131nd\u0131r. Bununla birlikte, genel n\u00fcfusta bu semptomlar\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve semptomlar\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131 s\u0131cakl\u0131k e\u015fi\u011fi iyi bilinmemektedir.\n\n# Ama\u00e7lar\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, sa\u011fl\u0131kl\u0131 ki\u015filer ve solunum hastal\u0131\u011f\u0131 olan ki\u015filer aras\u0131nda so\u011fukla ili\u015fkili solunum semptomlar\u0131n\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve s\u0131cakl\u0131k e\u015fi\u011fini belirlemeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r.\n\n# Malzemeler ve Y\u00f6ntemler\nUlusal FINRISK \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan 6591 erkek ve kad\u0131n (25-74 ya\u015f aras\u0131) so\u011fukla ili\u015fkili solunum semptomlar\u0131 hakk\u0131nda sorguland\u0131. Sonu\u00e7lar, ya\u015f ayarlanm\u0131\u015f yayg\u0131nl\u0131k oranlar\u0131 ve \u00e7oklu regresyon katsay\u0131lar\u0131 olarak ifade edildi.\n\n# Sonu\u00e7lar\nSo\u011fukla ili\u015fkili solunum semptomlar\u0131, ast\u0131m olan ki\u015filerde (erkekler %69\/kad\u0131nlar %78) ve kronik bron\u015fitli ki\u015filerde (erkekler %65\/kad\u0131nlar %76) sa\u011fl\u0131kl\u0131 ki\u015filere (erkekler %18\/kad\u0131nlar %21) k\u0131yasla daha s\u0131k bildirildi. Bir ikili regresyon, ya\u015f ve cinsiyet, ast\u0131m ve kronik bron\u015fit nedeniyle semptom yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131nda art\u0131\u015f g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. Rapor edilen so\u011fukla ili\u015fkili semptomlar i\u00e7in s\u0131cakl\u0131k e\u015fi\u011fi, erkeklerde -14\u00b0C, kad\u0131nlarda ise -15\u00b0C idi ve ya\u015f (0\u00b0C-5\u00b0C), ast\u0131m (2\u00b0C) ve kronik bron\u015fit (3\u00b0C) ile birlikte artt\u0131. Balgam \u00fcretimi i\u00e7in s\u0131cakl\u0131k e\u015fi\u011fi istisnai bir \u015fekilde, ya\u015f (2\u00b0C-5\u00b0C) ve ast\u0131m (2\u00b0C) ile birlikte azald\u0131. Sigara i\u00e7me ve e\u011fitim etkileri \u00f6nemsizdi.\n\n# Sonu\u00e7\nSo\u011fukla ili\u015fkili solunum semptomlar\u0131, kronik solunum hastal\u0131klar\u0131 olan hastalarda yayg\u0131nd\u0131r, ancak nispeten d\u00fc\u015f\u00fck s\u0131cakl\u0131klarda ortaya \u00e7\u0131kar. So\u011fuk iklimlerde, so\u011fukla ili\u015fkili semptomlar, sa\u011fl\u0131kla ilgili ya\u015fam kalitesini etkileyebilir."}
{"_id":"34139429","title":"Carvedilol for children and adolescents with heart failure: a randomized controlled trial.","text":"\n# \u00c7ocuk ve Ergenlerde Sistemik Ventrik\u00fcler Sistolik Fonksiyon Bozuklu\u011fu Olan Hastalarda Karvedilolun Etkilerinin \u00d6nceden De\u011ferlendirilmesi\n\n## Giri\u015f\n\nBeta-blok\u00f6rler yeti\u015fkinlerde kalp yetmezli\u011fi semptomlar\u0131n\u0131 ve hayatta kalmay\u0131 iyile\u015ftirir, ancak bu ila\u00e7lar\u0131n \u00e7ocuk ve ergenlerde kullan\u0131m\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r.\n\n## Ama\u00e7\n\nSistemik ventrik\u00fcler sistolik fonksiyon bozuklu\u011fu olan semptomatik \u00e7ocuk ve ergenlerde karvedilolun etkilerini \u00f6nceden de\u011ferlendirmek.\n\n## Tasar\u0131m, Yer ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n\nAmerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki 26 merkezde 161 \u00e7ocuk ve ergenle yap\u0131lan \u00e7ok merkezli, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc, rastgele bir \u00e7al\u0131\u015fma. Geleneksel kalp yetmezli\u011fi ila\u00e7lar\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra hastalar plasebo veya karvedilol ile tedavi edildi. Haziran 2000'de kay\u0131t ba\u015flad\u0131 ve son doz May\u0131s 2005'te (her hasta 8 ay boyunca ila\u00e7 ald\u0131) verildi.\n\n## M\u00fcdahale\n\nHastalar, sol ventrik\u00fcl veya sol ventrik\u00fcl olmayan sistemik ventrik\u00fcl\u00fcne sahip olup olmad\u0131klar\u0131na g\u00f6re, plasebo, d\u00fc\u015f\u00fck doz karvedilol (62.5 kg'dan hafif olanlarda her doz 0.2 mg\/kg, 62.5 kg ve \u00fczeri olanlarda her doz 12.5 mg) veya y\u00fcksek doz karvedilol (62.5 kg'dan hafif olanlarda her doz 0.4 mg\/kg, 62.5 kg ve \u00fczeri olanlarda her doz 25 mg) almalar\u0131 i\u00e7in 1:1:1 oran\u0131nda rastgele se\u00e7ildi.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\n\nBirincil sonu\u00e7, karvedilol (d\u00fc\u015f\u00fck ve y\u00fcksek dozlar\u0131n birle\u015fimi) alan hastalarla plasebo alan hastalar aras\u0131nda kalp yetmezli\u011fi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n bir bile\u015fik \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fcd\u00fcr. \u0130kincil etkili de\u011fi\u015fkenler bu bile\u015fik \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn bireysel bile\u015fenleri, ekokardiyografik \u00f6l\u00e7\u00fcmler ve plazma B-tipi natri\u00fcrik peptid seviyeleridir.\n\n## Sonu\u00e7lar\n\nGruplar aras\u0131nda bile\u015fik sonuca ili\u015fkin istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir fark yoktu. 54 plasebo alan hastan\u0131n 30'u (56%) iyile\u015fti, 16's\u0131 (3"}
{"_id":"34189936","title":"The circadian clock gene BMAL1 is a novel therapeutic target for malignant pleural mesothelioma.","text":"Malignan pleural mezotelioma (MPM), parietal pleura y\u00fczeyini kaplayan mezotelyal h\u00fccrelerden kaynaklanan ve k\u00f6t\u00fc prognoz g\u00f6steren y\u00fcksek derecede agresif bir neoplazmad\u0131r. MPM tedavisinde \u00f6nemli ilerlemeler kaydedilmesine ra\u011fmen, daha verimli tedavi yakla\u015f\u0131mlar\u0131 geli\u015ftirilmesi gerekmektedir. BMAL1, sirkadiyen saat makinesinin temel bile\u015fenidir ve MPM'de konstit\u00fctif a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi rapor edilmi\u015ftir. Burada, BMAL1'in MPM i\u00e7in molek\u00fcler bir hedef olabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. MPM h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu ve bir MPM klinik \u00f6rne\u011fi alt k\u00fcmesi, nontumorjenik mezotelyal h\u00fccre hatt\u0131 (MeT-5A) ve normal parietal pleura \u00f6rneklerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek BMAL1 seviyeleri ifade etmektedir. Serum \u015foku, MeT-5A'da ritmik BMAL1 ifade de\u011fi\u015fikli\u011fine neden oldu ancak ACC-MESO-1'de olmad\u0131, bu da MPM h\u00fccrelerinde sirkadiyen ritim yolunun bozuldu\u011funu g\u00f6stermektedir. BMAL1'in bask\u0131lanmas\u0131, iki MPM h\u00fccre hatt\u0131 (ACC-MESO-1 ve H290) h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ve ba\u011f\u0131ml\u0131\/ba\u011f\u0131ms\u0131z kolonik b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131larken, MeT-5A'da bu etki g\u00f6zlemlenmedi. \u00d6nemli olan, BMAL1'in yok edilmesinin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc bozdu\u011funu ve apoptotik ve poliploid h\u00fccre pop\u00fclasyonunda \u00f6nemli bir art\u0131\u015fa neden oldu\u011funu, ayn\u0131 zamanda Wee1, siklin B ve p21(WAF1\/CIP1) seviyelerinin indirgenmesiyle birlikte siklin E ifadesinin artmas\u0131yla ili\u015fkilidir. BMAL1'in bask\u0131lanmas\u0131, ACC-MESO-1 h\u00fccrelerinde, en y\u00fcksek BMAL1 seviyesini ifade eden h\u00fccrelerde, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenleyicilerinin bozulmas\u0131 ve mikron\u00fckleasyon ve \u00e7oklu \u00e7ekirdekler de dahil olmak \u00fczere dramatik morfolojik de\u011fi\u015fikliklerin ind\u00fcklenmesiyle mitotik felakete neden oldu. Bu bulgular birlikte, BMAL1'in MPM'de kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve MPM i\u00e7in \u00e7ekici bir tedavi hedefi olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"34198365","title":"Mechanism and Regulation of DNA-Protein Crosslink Repair by the DNA-Dependent Metalloprotease SPRTN","text":"Kovalent DNA-protein \u00e7apraz ba\u011flar\u0131 (DPC'ler), replikasyon ve transkripsiyon gibi temel kromatin i\u015flemlerini bozan toksik DNA hasarlar\u0131d\u0131r. DPC'ye \u00f6zg\u00fc onar\u0131m mekanizmalar\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131, ancak son zamanlarda mayada bir DPC i\u015fleme proteaz\u0131n\u0131n ke\u015ffedilmesiyle bu durum de\u011fi\u015fti. Daha y\u00fcksek \u00f6karyotlarda bir DPC proteaz\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, Xenopus laevis yumurta ekstraktlar\u0131ndaki verilerden \u00e7\u0131kar\u0131labilir, ancak kimli\u011fi hala belirsizdir. Burada, metazoanlarda DPC proteaz\u0131 olarak hareket eden metalloproteaz SPRTN'yi tan\u0131ml\u0131yoruz. SPRTN'nin kayb\u0131, DPC'leri onarmada ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011fa ve DPC'yi tetikleyen ajanlara kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011fa neden olur. SPRTN, benzersiz bir DNA taraf\u0131ndan tetiklenen proteaz aktivitesi yoluyla DPC i\u015fleme ger\u00e7ekle\u015ftirir, bu aktivite birka\u00e7 karma\u015f\u0131k d\u00fczenleyici mekanizma taraf\u0131ndan kontrol edilir. H\u00fccresel, biyokimyasal ve yap\u0131sal \u00e7al\u0131\u015fmalar, DNA anahtar\u0131 tetikleyen bir proteaz aktivitesi, SPRTN'nin kromatin eri\u015filebilirli\u011fini kontrol eden bir ubiquitin anahtar\u0131 ve d\u00fczenleyici oto-katalitik k\u0131r\u0131lma gibi bir DNA anahtar\u0131 tetikleyen bir proteaz aktivitesi, SPRTN'nin kromatin eri\u015filebilirli\u011fini kontrol eden bir ubiquitin anahtar\u0131 ve d\u00fczenleyici oto-katalitik k\u0131r\u0131lma gibi bir dizi ayr\u0131nt\u0131y\u0131 tan\u0131mlar. Verilerimiz ayr\u0131ca, SPRTN eksikli\u011finin erken ya\u015flanma ve kanser yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 bozuklu\u011fu Ruijs-Aalfs sendromuna neden olan molek\u00fcler bir a\u00e7\u0131klama da sa\u011flar."}
{"_id":"34198460","title":"'Zero is not good for me': implications of infertility in Ghana.","text":"ARKA PLAN Afrika alt k\u0131tas\u0131nda \u00e7ocuklara verilen y\u00fcksek de\u011fer g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, \u00f6nceki ara\u015ft\u0131rmalar, k\u0131s\u0131rl\u0131\u011f\u0131n psikolojik s\u0131k\u0131nt\u0131 ve evlilik \u00e7at\u0131\u015fmas\u0131 riskini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, riskli cinsel davran\u0131\u015flar\u0131 te\u015fvik etti\u011fini ve k\u0131s\u0131r bireyler ve \u00e7iftlerin \u00f6nemli bir ekonomik ve sosyal sermaye kayna\u011f\u0131na eri\u015fimini engelledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu makale, Bat\u0131 Afrika'daki Gana'daki kad\u0131nlar\u0131n k\u0131s\u0131rl\u0131\u011f\u0131n etkilerini ara\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. Y\u00d6NTEM Accra, Gana'daki jinekolojik ve obstetrik kliniklerinde tedavi arayan 107 kad\u0131n (21-48 ya\u015f aras\u0131, ortalama 33 ya\u015f) ile yap\u0131lan yar\u0131 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f g\u00f6r\u00fc\u015fme verileri analiz edilmi\u015ftir. G\u00f6r\u00fc\u015fmeleri tekrarlayan a\u00e7\u0131k kodlamaya dayanarak, analiz odak noktas\u0131 zihinsel sa\u011fl\u0131k, evlilik istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131, sosyal etkile\u015fim ve cinsiyet deneyimleri \u00fczerinedir. SONU\u00c7LAR K\u0131s\u0131r kad\u0131nlar, ciddi sosyal damgalama, evlilik gerginli\u011fi ve \u00e7e\u015fitli zihinsel sa\u011fl\u0131k zorluklar\u0131yla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya olduklar\u0131n\u0131 bildiriyorlar. Bir\u00e7ok kad\u0131n, k\u0131s\u0131rl\u0131k i\u00e7in su\u00e7laman\u0131n b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131 \u00fcstlenmenin ve bu nedenle erkek ortaklar\u0131ndan daha b\u00fcy\u00fck sosyal sonu\u00e7larla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kalman\u0131n kendileri i\u00e7in daha fazla oldu\u011funu hissediyorlar. K\u0131s\u0131rl\u0131klar\u0131n\u0131 kendileri tan\u0131mlamayan kad\u0131nlar da bu bulgular\u0131 destekliyor, \u00f6zellikle kad\u0131nlar i\u00e7in k\u0131s\u0131rl\u0131\u011f\u0131n ciddi sosyal sonu\u00e7lar\u0131 oldu\u011funu iddia ediyorlar. SONU\u00c7 K\u0131s\u0131rl\u0131k, Gana'da sosyal etkile\u015fim, evlilik istikrar\u0131 ve zihinsel sa\u011fl\u0131k i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lara sahiptir. Bu sonu\u00e7lar, Gana'daki erkeklerin e\u015fit \u015fekilde payla\u015fmad\u0131\u011f\u0131 alg\u0131lanmaktad\u0131r."}
{"_id":"34208005","title":"Ethical dilemmas in a randomized trial of asthma treatment: can Bayesian statistical analysis explain the results?","text":"\n## Ama\u00e7lar\nOrijinal ama\u00e7, bilevel pozitif hava yolu bas\u0131nc\u0131 (BiPAP) solunumu kullan\u0131m\u0131n\u0131n, ast\u0131matik durumdaki hastalarda endotracheal ent\u00fcbasyon ihtiyac\u0131n\u0131, hastanede kalma s\u00fcresini ve hastaneye yap\u0131lan harcamalar\u0131 azalt\u0131p azaltmayaca\u011f\u0131n\u0131 belirlemekti. Doktor tedavi \u00f6nyarg\u0131s\u0131n\u0131n geli\u015fmesi, hastalar\u0131n kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 zorla\u015ft\u0131rd\u0131. Makale daha sonra bu \u00f6nyarg\u0131n\u0131n meydana geldi\u011fi durumlarda \u00e7al\u0131\u015fma sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in Bayes istatistiklerinin kullan\u0131m\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klar.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, bir \u015fehir \u00fcniversitesi hastanesinde, acil serviste y\u0131lda 94.000 ziyaret olan bir n\u00fcfusla 34,5 ay boyunca yap\u0131lan bir \u00f6nsel, rastgele kontrol edilmi\u015f klinik deneme idi. Ba\u015flang\u0131\u00e7taki standart tedaviye yan\u0131t vermeyen ast\u0131matik durumdaki hastalar, BiPAP solunumu ve standart tedaviye ek olarak veya sadece standart tedaviye (BiPAP olmayan) rastgele yerle\u015ftirildi. Her iki grupta da gerekti\u011finde ent\u00fcbasyon yap\u0131ld\u0131. E\u015fzamanl\u0131 kardiyak veya di\u011fer akci\u011fer hastal\u0131klar\u0131 olan hastalar d\u0131\u015fland\u0131. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, endotracheal ent\u00fcbasyon oran\u0131 ve hastanede kalma s\u00fcresi idi. \u0130kincil sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, vital i\u015faretler (solunum h\u0131z\u0131, kalp h\u0131z\u0131, kan bas\u0131nc\u0131), solunum ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n zirve de\u011ferlerindeki de\u011fi\u015fiklikler, puls oksimetre de\u011ferlerindeki de\u011fi\u015fiklikler ve hastaneye yap\u0131lan harcamalar i\u00e7eriyordu. Veriler, Fisher'\u0131n kesin testi, Mann-Whitney testleri ve Bayes istatistikleri kullan\u0131larak analiz edildi. Tekrardan kat\u0131l\u0131m g\u00f6steren hastalar i\u00e7in, veriler yaln\u0131zca ilk kat\u0131l\u0131mlar\u0131 i\u00e7in analiz edildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nBiPAP grubuna 19 hasta ve BiPAP olmayan gruba 16 hasta dahil edildi. Hastalar s\u0131k s\u0131k birden fazla kez dahil edildi ve sonraki kat\u0131l\u0131m verileri analizden d\u0131\u015fland\u0131. Doktor tedavi \u00f6nyarg\u0131s\u0131 nedeniyle \u00f6nemli bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015fle \u00e7al\u0131\u015fma erken sona erdi. Demografik veriler, gruplar\u0131n ya\u015f, cinsiyet, ba\u015flang\u0131\u00e7taki zirve ak\u0131\u015f oran\u0131 ve arteriyel kan gaz\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinde benzer oldu\u011funu g\u00f6sterdi. BiPAP olmayan grupta (n = 2) ent\u00fcbasyon oran\u0131, BiPAP grubuna (n = 1) g\u00f6re %7,3'l\u00fck (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = -22 ile +45) bir art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. Hastanede kalma s\u00fcresi veya hastan"}
{"_id":"34227917","title":"Mental health in prison populations. A review--with special emphasis on a study of Danish prisoners on remand.","text":"\n# Ama\u00e7:\nHapishane n\u00fcfuslar\u0131nda zihinsel sa\u011fl\u0131k ve psikiyatrik morbidite \u00fczerine literat\u00fcr\u00fc incelemek ve bu bulgular\u0131 Danimarka'da tutuklu mahkumlarla ilgili bir \u00e7al\u0131\u015fmayla ili\u015fkilendirmek.\n\n# Y\u00f6ntem:\nLiterat\u00fcr incelendi ve a\u015fa\u011f\u0131daki b\u00f6l\u00fcmlere ayr\u0131ld\u0131: hapishane n\u00fcfuslar\u0131nda psikometriklerin ge\u00e7erlili\u011fi, hapishaneye girmeden \u00f6nce psikiyatrik bozukluklar\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, hapishanede psikiyatrik bozukluklar\u0131n olu\u015fma oran\u0131, psikiyatri ile ili\u015fkili psikopati, farkl\u0131 heroin kullan\u0131m y\u00f6ntemlerine (sigara i\u00e7me vs. enjekte etme) \u00f6zel vurgu yapan ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k sendromlar\u0131. Sonu\u00e7lar, tek ki\u015filik h\u00fccrede (SC) veya tek ki\u015filik h\u00fccrede olmayan (non-SC) tutuklu mahkumlarla ilgili bir uzun s\u00fcreli Danimarka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nHapishane n\u00fcfuslar\u0131yla ilgili bir\u00e7ok fakt\u00f6r g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurulmal\u0131d\u0131r, \u00f6rne\u011fin uluslararas\u0131 farkl\u0131l\u0131klar, hapishane ortam\u0131, demografik \u00f6zellikler ve y\u00f6ntemsel sorunlar. Genel olarak hapishane n\u00fcfuslar\u0131 d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda artmaktad\u0131r. Psikometrikler, genel n\u00fcfuslara k\u0131yasla hapishane n\u00fcfuslar\u0131nda farkl\u0131 performans g\u00f6sterebilir; Genel Sa\u011fl\u0131k Sorunu-28 (GHQ-28), tutuklu mahkumlarda d\u00fc\u015f\u00fck ge\u00e7erlili\u011fe sahiptir. Psikiyatrik morbidite, \u00f6zellikle \u015fizofreni, genel n\u00fcfusa k\u0131yasla hapishane n\u00fcfuslar\u0131nda daha y\u00fcksektir ve ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k sendromlar\u0131 en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen bozukluklard\u0131r. Hapishanenin erken evresi, uyum bozukluklar\u0131 i\u00e7in hassas bir d\u00f6nemdir ve SC'de non-SC'ye k\u0131yasla iki kat daha y\u00fcksek bir olu\u015fma oran\u0131na sahiptir. Psikopatinin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, Avrupa'da Kuzey Amerika'dan daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Orta ila y\u00fcksek psikopati puanlar\u0131, daha y\u00fcksek psikiyatrik komorbiditeyle ili\u015fkilidir. Opioid ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen uyu\u015fturucu bozuklu\u011fudur ve enjekte edenler, sigara kullananlara k\u0131yasla daha i\u015flevsiz bir gruptur. Bir\u00e7ok zihinsel hastal\u0131\u011f\u0131 olan mahkum, tespit edilmeden ve tedavi edilmeden kal\u0131r.\n\n# Sonu\u00e7:\nZihinsel hastal\u0131\u011f\u0131 olan mahkumlar\u0131n n\u00fcfusu artmakta ve bu mahkumlar\u0131n yetersiz bir \u015fekilde tespit edilmesi ve tedavisi devam etmektedir."}
{"_id":"34228604","title":"Why females live longer than males: control of longevity by sex hormones.","text":"Kad\u0131nlar\u0131n bir\u00e7ok t\u00fcrde, insanlarda da erkeklerden daha uzun ya\u015fad\u0131klar\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Bu fenomenin olas\u0131 bir a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131, \u00f6strojenlerin yararl\u0131 etkisine ba\u011flayabiliriz; \u00f6strojenler \u00f6strojen resept\u00f6rlerine ba\u011flan\u0131r ve uzun \u00f6m\u00fcrle ili\u015fkili genlerin ifadesini art\u0131r\u0131r, bunlara s\u00fcperoksit dismutaz ve gl\u00fctatyon peroksidaz gibi antioksidan enzimlerin kodlayan genleri dahildir. Sonu\u00e7 olarak, di\u015fi mitokondriler, erkeklerden daha az reaktif oksijen t\u00fcrleri \u00fcretir. Ancak, \u00f6strojenlerin uygulanmas\u0131 ciddi dezavantajlara sahiptir; bunlar feminize edicidir (bu nedenle erkeklere uygulanamaz) ve menopoz sonras\u0131 kad\u0131nlarda rahim kanseri gibi ciddi hastal\u0131klar\u0131n geli\u015fme riskini art\u0131rabilir. Soya veya \u015farap gibi bitkisel kaynakl\u0131 \u00f6strojenler, \u00f6strojenlerin olumlu etkilerini, ancak istenmeyen etkilerini olmadan sa\u011flayabilir. Cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 inceleyerek uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn temel s\u00fcre\u00e7lerini anlayabilir ve hem kad\u0131nlarda hem de erkeklerde uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc art\u0131rmak i\u00e7in pratik stratejiler geli\u015ftirebiliriz."}
{"_id":"34254203","title":"The pre-B-cell receptor: selector of fitting immunoglobulin heavy chains for the B-cell repertoire","text":"Bu G\u00f6r\u00fc\u015f Makalesinde, pre-B-h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (pre-BCR) rol\u00fcn\u00fc, antijen-\u00f6zg\u00fc B h\u00fccrelerinin geli\u015fimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan, imm\u00fcnoglobulin a\u011f\u0131r zincir (IgH) de\u011fi\u015fken b\u00f6lge repertuar\u0131 se\u00e7imi, \u00f6nc\u00fcl B h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve \u00e7o\u011falmas\u0131 ve IgH alellik d\u0131\u015flama konular\u0131nda ele al\u0131yorum. Pre-T-h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (pre-TCR) ile T h\u00fccre geli\u015fimi aras\u0131ndaki kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar, kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 sorular ortaya at\u0131yor. Neden B ve T h\u00fccre hatlar\u0131, antijen tan\u0131yan h\u00fccre repertuarlar\u0131n\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in bir vekil zincir \u2014 vekil hafif zincir ve pre-TCR \u03b1 zinciri \u2014 kullan\u0131yor? Pre-BCR ve pre-TCR'nin, l\u00f6semik farkl\u0131la\u015fma ve antijen resept\u00f6r\u00fc alellik d\u0131\u015flamada i\u015flevleri nelerdir? Bu makale, Harald von Boehmer'in e\u015flik eden makalesiyle birlikte, bu sorulara cevap vermeyi umuyor."}
{"_id":"34258065","title":"Helicobacter species methods and protocols. Introduction.","text":"Helikobakter enfeksiyonu, gastrit ve duodenitlerin ve gastrik kanserin \u00e7o\u011funlu\u011funa neden olan kronik ve kal\u0131c\u0131 bir durumdur. Bakterinin incelenmesi, bakterinin ev sahibiyle etkile\u015fimi ve ev sahibinin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisi, k\u00fclt\u00fcr tekniklerinin standartla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 ve hayvan modellerinin geli\u015ftirilmesiyle b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde faydalanm\u0131\u015ft\u0131r. A\u015fa\u011f\u0131daki b\u00f6l\u00fcmler, enfeksiyonun klinik y\u00f6nlerini a\u00e7\u0131klayacak ve bu enfeksiyonun en iyi \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli tekniklere de\u011finecektir."}
{"_id":"34268160","title":"Effectiveness of statin-eluting stent on early inflammatory response and neointimal thickness in a porcine coronary model.","text":"ARKA PLAN \u0130la\u00e7 sal\u0131ml\u0131 stent (DES) implantasyonu, koroner revask\u00fclarizasyon s\u0131ras\u0131nda rutin bir uygulamad\u0131r \u00e7\u00fcnk\u00fc DES, \u00e7\u0131plak metal stent (BMS) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda restenoz ve hedef lezyon revask\u00fclarizasyon oranlar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcr. Bununla birlikte, mevcut DES'ler, ge\u00e7 kanama gibi s\u0131n\u0131rlamalara sahiptir, \u00e7\u00fcnk\u00fc ge\u00e7 iyile\u015fme ile daha k\u00f6t\u00fc endotelizasyon ve yerel iltihaplanma devam eder. Statinler, h\u00fccre proliferasyonunu, iltihab\u0131 ve endotel fonksiyonunu geri kazanmay\u0131 engelleyebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, stent tabanl\u0131 cerivastatin teslimat\u0131n\u0131n, stent ile ili\u015fkili iltihaplanma yan\u0131tlar\u0131n\u0131 ve endotel fonksiyonuna olumsuz etkilerini azaltma ve neointimal hiperplaziyi bir domuz koroner modelinde inhibe etme yetene\u011fini de\u011ferlendirdi. Y\u00d6NTEM VE SONU\u00c7LAR Domuzlar, ya cerivastatin sal\u0131ml\u0131 stent (CES) ya da BMS ile koroner arterlerine (her grupta 9 domuz, her grupta 18 koroner) rastgele yerle\u015ftirildi. T\u00fcm hayvanlar herhangi bir olumsuz etki olmadan hayatta kald\u0131. Stent yerle\u015ftirilmesinden 3 g\u00fcn sonra taramal\u0131 elektron mikroskopi ile de\u011ferlendirilen iltihapl\u0131 h\u00fccre infiltrasyonu, tedavi edilen damarlarda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131 (iltihap puan\u0131: 1.15 +\/- 0.12 vs 2.43 +\/- 0.34, p < 0.0001). 28. g\u00fcn\u00fcnde, bradykinin ile i\u00e7koronary inf\u00fczyon yoluyla de\u011ferlendirilen endotel fonksiyonu, hem CES hem de BMS gruplar\u0131nda korundu. Hacimsel intravask\u00fcler ultrason grafikleri, CES grubunda intimal hacmin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 (28.3 +\/- 5.4 vs 75.9 +\/- 4.2 mm3, p < 0.0001) g\u00f6sterdi. Histomorfometrik analiz, CES grubunda neointimal alan\u0131n (1.74 +\/- 0.45 vs 3.83 +\/- 0.51 mm2, p < 0.0001) azald\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak yaralanma puanlar\u0131n\u0131n benzer oldu\u011funu (1.77 +\/- 0.30 vs 1.77 +\/- 0.22, p"}
{"_id":"34287602","title":"Genetic variation in West Nile virus from naturally infected mosquitoes and birds suggests quasispecies structure and strong purifying selection.","text":"Intra-konakl\u0131 genetik \u00e7e\u015fitlilik, do\u011fal olarak enfekte olmu\u015f sivrisinekler ve ku\u015flar \u00fczerinde analiz edildi, b\u00f6ylece Bat\u0131 Nil vir\u00fcs\u00fc (WNV) do\u011fal olarak bir quasi-t\u00fcr olarak var olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek ve konak\u00e7\u0131lar aras\u0131nda ve konak\u00e7\u0131 i\u00e7inde se\u00e7ici bask\u0131lar\u0131 nicel olarak belirlemek i\u00e7in. WNV, ABD'nin New York eyaletindeki Long Island'da 2003 WNV bula\u015fma sezonunun zirvesinde toplanan 10 enfekte ku\u015f ve 10 enfekte sivrisinek havuzundan \u00f6rnekler al\u0131nd\u0131. 1938 n\u00fckleotit uzunlu\u011funda bir par\u00e7a, WNV kabuk (E) kodlama b\u00f6lgesinin 3' ucu 1159 n\u00fckleotit ve NS1 (non-yap\u0131sal protein 1) kodlama b\u00f6lgesinin 5' ucu 779 n\u00fckleotit'i i\u00e7eren ve klonland\u0131 ve her \u00f6rnekten 20 klon sekansland\u0131. Bu analizden elde edilen sonu\u00e7lar, WNV enfeksiyonlar\u0131n\u0131n do\u011fada genetik a\u00e7\u0131dan \u00e7e\u015fitli bir genom pop\u00fclasyonundan t\u00fcredi\u011fini g\u00f6stermektedir. Bireysel \u00f6rneklerdeki ortalama n\u00fckleotit \u00e7e\u015fitlili\u011fi %0,016 ve konsens\u00fcs dizisinden farkl\u0131 olan klonlar\u0131n ortalama y\u00fczdesi %19,5 idi. Sivrisineklerdeki WNV dizileri, ku\u015flardaki WNV'ye k\u0131yasla genetik a\u00e7\u0131dan daha \u00e7e\u015fitlidir. Herhangi bir konak\u00e7\u0131ya ba\u011fl\u0131 olarak belirli t\u00fcrde mutasyonlara y\u00f6nelik bir e\u011filim g\u00f6zlemlenmedi ve E ve NS1 kodlama dizileri aras\u0131ndaki genetik \u00e7e\u015fitlilik tahminleri aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark yoktu. \u0130ki ku\u015f \u00f6rne\u011finden elde edilen konsens\u00fcs d\u0131\u015f\u0131 klonlar, genetik a\u00e7\u0131dan \u00e7ok benzer imzalar ta\u015f\u0131yordu, bu da WNV genetik \u00e7e\u015fitlili\u011finin enzootik bula\u015fma d\u00f6ng\u00fcs\u00fc boyunca korunabilece\u011fini, her enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ortaya \u00e7\u0131kmayabilece\u011fini g\u00f6steren ilk kan\u0131tlar\u0131 sa\u011fl\u0131yor. Hem intra-hem de inter-konak\u00e7\u0131 WNV pop\u00fclasyonlar\u0131nda se\u00e7ici bask\u0131n\u0131n kan\u0131tlar\u0131 elde edildi. Bu veriler, WNV pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n bir quasi-t\u00fcr olarak yap\u0131land\u0131r\u0131labilece\u011fini ve g\u00fc\u00e7l\u00fc do\u011fal se\u00e7ici bask\u0131n\u0131n WNV pop\u00fclasyonlar\u0131nda belirlendi\u011fini desteklemektedir."}
{"_id":"34316341","title":"Overlapping patterns of IGF2 and H19 expression during human development: biallelic IGF2 expression correlates with a lack of H19 expression.","text":"\u0130nsan embriyosunun\/fetalinin ve erken do\u011fum sonras\u0131 geli\u015fimin baz\u0131 a\u015famalar\u0131nda IGF2 ve H19 geninin mekansal kal\u0131plar\u0131 \u00e7arp\u0131c\u0131 bir \u015fekilde benzer. Embriyonik retinan\u0131n cilya anlage ve koroid plexus\/leptomeningler gibi dikkat \u00e7ekici istisnalar bulundu. Bu b\u00f6lgelerde, IGF2 geninin transkriptleri ancak H19 geninin transkriptleri tespit edilemedi. Ayr\u0131ca, incelenen di\u011fer doku \u00f6rneklerinden farkl\u0131 olarak, koroid plexus\/leptomeningler her iki ebeveyn IGF2 alelini ifade etti. RNase koruma analizi, koroid plexus\/leptomeninglerde P1 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn zay\u0131f bir aktivitesini ortaya koyarken, IGF2'nin ifade edildi\u011fi her yerde P2, P3 ve P4 promot\u00f6rleri aktifti. Bu g\u00f6zlemleri, hipotez edilen koordineli kontrol ile ilgili tart\u0131\u015f\u0131yoruz; bu kontrol, birbirinin z\u0131t olarak imrarl\u0131 ve yak\u0131ndan ba\u011flant\u0131l\u0131 olan IGF2 ve H19 gen lokuslar\u0131n\u0131n."}
{"_id":"34328964","title":"Intimal smooth muscle cell proliferation after balloon catheter injury. The role of basic fibroblast growth factor.","text":"Ratte karotid arterindeki temel fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (bFGF) lokalizasyonu ve sentezi, kronik d\u00fcz kas h\u00fccre proliferasyonu zamanlar\u0131nda incelendi. \u0130mm\u00fcnokitokimyasal boyama, sa\u011fl\u0131kl\u0131 arter duvar\u0131nda bFGF'nin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi ve balon yaralanmas\u0131 sonras\u0131 bu h\u00fccre boyamas\u0131 azald\u0131. Bat\u0131 ve kuzey blot analizleri de yaralanma sonras\u0131 bFGF proteini ve mRNA miktar\u0131n\u0131n azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. bFGF'ye kar\u015f\u0131 n\u00f6tralize edici bir antikor, yaralanmadan 4 ve 5 g\u00fcn sonra uyguland\u0131 ve bu, intimal d\u00fcz kas h\u00fccre proliferasyonunu etkilemedi. Bu veriler, balon kateter yaralanmas\u0131 sonras\u0131 g\u00f6zlemlenen kronik d\u00fcz kas h\u00fccre proliferasyonu i\u00e7in bFGF ifade art\u0131\u015f\u0131n\u0131n gerekli olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bFGF'nin intimal d\u00fcz kas h\u00fccre proliferasyonu i\u00e7in ana mitojen olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"34338075","title":"Prevention of central venous catheter-associated thrombosis: a meta-analysis.","text":"AMA\u00c7 Merkezi ven\u00f6z kateterli hastalarda antikoag\u00fclan proflaksisi tart\u0131\u015fmal\u0131 bir konudur. Merkezi ven\u00f6z kateterli hastalarda antikoag\u00fclan proflaksisi \u00fczerine rastgele kontroll\u00fc denemelerin meta analizini ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Y\u00d6NTEMLER MEDLINE ve EMBASE, May\u0131s 2006'ya kadar arand\u0131, konferans bildirileri ve referanslar\u0131n el ile ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 ile tamamland\u0131. SONU\u00c7LAR On be\u015f deneme dahil edildi. T\u00fcm kateter ili\u015fkili derin ven trombozu (semptomatik ve semptomatik olmayanlar\u0131n birle\u015fimi) i\u00e7in, \u00f6zet g\u00f6reli riskler 0.31 ile 0.73 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti (hepsi istatistiksel olarak anlaml\u0131yd\u0131). Semptomatik derin ven trombozu i\u00e7in, \u00f6zet g\u00f6reli riskler 0.28 ile 0.72 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti, ancak herhangi bir bireysel rejim i\u00e7in istatistiksel olarak anlaml\u0131 de\u011fildi. SONU\u00c7 Antikoag\u00fclan proflaksisi, merkezi ven\u00f6z kateterli hastalarda t\u00fcm kateter ili\u015fkili derin ven trombozunun \u00f6nlenmesinde etkilidir. Semptomatik ven tromboembolizminin, \u00f6zellikle akci\u011fer embolisinin \u00f6nlenmesindeki etkinli\u011fi hala belirsizdir."}
{"_id":"34369306","title":"Long-term efficacy of nicotine replacement therapy for smoking cessation in adolescents: a randomized controlled trial.","text":"ARKA PLAN Bir Hollanda gen\u00e7leri aras\u0131nda nikotin par\u00e7ac\u0131klar\u0131n\u0131n k\u0131sa vadeli etkinli\u011fini plasebo par\u00e7ac\u0131klar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in \u00e7ift k\u00f6r bir rastgele kontrol deneyi (RCT) ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Bulgular, nikotin par\u00e7as\u0131n\u0131n tedavi sonunda sigara b\u0131rakma i\u00e7in etkili oldu\u011funu, ancak yaln\u0131zca y\u00fcksek uyumlu kat\u0131l\u0131mc\u0131larda g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. NRT'nin (nikotin de\u011fi\u015ftirme terapisi) 6 ay (T7) ve 12 ay (T8) takip de\u011ferlendirmelerinde de etkilerinin olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test ettik. Y\u00d6NTEM 12-18 ya\u015f aras\u0131, g\u00fcnde en az 7 sigara i\u00e7en ve sigaray\u0131 b\u0131rakmaya istekli olan gen\u00e7ler, okul bah\u00e7elerinde i\u015fe al\u0131nma ve bilgisayar taraf\u0131ndan olu\u015fturulan bir liste ile nikotin par\u00e7as\u0131na (n=182) veya plasebo par\u00e7aya (n=180) rastgele atanarak i\u015fe al\u0131nd\u0131. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar (n=257, ya\u015f: 16,7 \u00b1 1,13 y\u0131l) bilgilendirme toplant\u0131s\u0131na kat\u0131ld\u0131 ve ard\u0131ndan 6 veya 9 haftal\u0131k bir tedavi g\u00f6rd\u00fc. Sigara b\u0131rakma, uyumluluk ve potansiyel kovaryantlar, \u00e7evrimi\u00e7i anketler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. T8'de sigara b\u0131rakma, salya kotinine ile biyokimyasal olarak do\u011fruland\u0131. SONU\u00c7LAR T7'de, nikotin ve plasebo par\u00e7as\u0131n\u0131n gruplar\u0131nda s\u0131ras\u0131yla %8,1 ve %5,7 oran\u0131nda kat\u0131l\u0131mc\u0131lar sigaradan uzak kald\u0131. T8'de, uzakl\u0131k oranlar\u0131 %4,4 ve %6,6 olarak belirlendi. Niyetli tedavi analizleri, NRT'nin T7'de (OR=1,54, %95 CI=0,57, 4,16) ve do\u011frulanm\u0131\u015f T8'de (OR=0,64, %95 CI=0,21, 1,93) sigara b\u0131rakma oranlar\u0131 \u00fczerinde anlaml\u0131 bir etkisi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, uyumlulu\u011fu dikkate alarak veya kovaryantlar\u0131 ayarlayarak g\u00f6sterdi. SONU\u00c7 Nikotin de\u011fi\u015ftirme terapisi, 6 ve 12 ayl\u0131k takiplerde gen\u00e7lerin sigaray\u0131 b\u0131rakmas\u0131na yard\u0131mc\u0131 olmada ba\u015far\u0131s\u0131z oldu. Bu bulgu, gen\u00e7lerin sigaray\u0131 b\u0131rakma giri\u015fimlerine yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in daha yo\u011fun bir yakla\u015f\u0131m\u0131n gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"34378726","title":"Interferon gamma in autoimmunity: A complicated player on a complex stage.","text":"Erken otoimm\u00fcn hastal\u0131k g\u00f6r\u00fc\u015fleri, IFN\u03b3'yi prototipik pro-enflamatuar fakt\u00f6r olarak ortaya koydu. \u015eimdi, IFN\u03b3'nin hem pro- hem de anti-enflamatuar aktivitelere sahip oldu\u011fu ve i\u015flevsel sonucun incelenen fizyolojik ve patolojik duruma ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu a\u00e7\u0131k. Burada, IFN\u03b3'nin ana ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici aktiviteleri g\u00f6zden ge\u00e7iriliyor ve birka\u00e7 otoimm\u00fcn hastal\u0131k ve hastal\u0131k modeli \u00fczerindeki IFN\u03b3'nin etkisine dair mevcut kan\u0131tlar \u00f6zetleniyor."}
{"_id":"34386619","title":"The first gene of the Bacillus subtilis clpC operon, ctsR, encodes a negative regulator of its own operon and other class III heat shock genes.","text":"Bacillus subtilis clpC operonu, iki stres ind\u00fcksiyon yolu ile d\u00fczenlenir; ya sigmaB veya s\u0131n\u0131f III stres ind\u00fcksiyon mekanizmas\u0131, sigmaA benzeri bir promot\u00f6r \u00fczerinden etki eder. clpC operonunu isopropil-beta-D-tiogalaktopiranosid (IPTG) ind\u00fcklenebilir Pspac promot\u00f6r\u00fc alt\u0131nda kontrol alt\u0131na ald\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, IPTG ind\u00fcksiyonundan sonra do\u011fal clpC promot\u00f6rlerinin lacZ rapor\u00f6r geni ile birle\u015fti\u011fi durumlarda dramatik bir bask\u0131lama g\u00f6zlemlendi. Bu sonu\u00e7, clpC operonunun bir gen \u00fcr\u00fcn\u00fc taraf\u0131ndan negatif olarak d\u00fczenlendi\u011fini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde i\u015faret etti. Asl\u0131nda, negatif d\u00fczenleyici, clpC operonunun ilk geni olan ctsR taraf\u0131ndan kodlanan ve bir heliks-d\u00f6ng\u00fc-heliks DNA ba\u011flama motifini i\u00e7eren bir protein olarak belirlendi. ctsR'nin silinmesi negatif d\u00fczenlemenin ortadan kalkmas\u0131na ve hem clpC operonunun hem de clpP geninin stres olmayan ko\u015fullarda y\u00fcksek ifadesine neden oldu. Bununla birlikte, \u0131s\u0131 \u015foku sonras\u0131 clpC ve clpP mRNA seviyelerinde daha fazla art\u0131\u015f g\u00f6zlemlendi, hatta sigmaB yoklu\u011funda, bu da vegetatif promot\u00f6rde ikinci bir ind\u00fcksiyon mekanizmas\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor. \u0130ki boyutlu jel analizi ve mRNA \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, di\u011fer s\u0131n\u0131f III stres genlerinin en az\u0131ndan k\u0131smen ctsR silinmesi taraf\u0131ndan etkilendi\u011fini g\u00f6sterdi. Farkl\u0131 clpC promot\u00f6r par\u00e7alar\u0131n\u0131n ya bgaB rapor\u00f6r geni ile birle\u015fti\u011fi ya da safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f CtsR proteini ile jel hareket ge\u00e7irme deneylerinde kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, d\u00fczenleyici proteinin in vivo ve in vitro ba\u011flanabilece\u011fi olas\u0131 bir hedef b\u00f6lge ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Verilerimiz, CtsR proteininin, hem clpC operonunu hem de di\u011fer s\u0131n\u0131f III \u0131s\u0131 \u015foku genlerini k\u00fcresel olarak bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131, stresli ind\u00fcksiyon ko\u015fullar\u0131nda inaktifle\u015ftirilebilir veya ayr\u0131\u015fabilece\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"34436231","title":"Role for c-myc in activation-induced apoptotic cell death in T cell hybridomas.","text":"Olgunla\u015fmam\u0131\u015f T h\u00fccreleri ve baz\u0131 T h\u00fccre hibritomlar\u0131, T h\u00fccre resept\u00f6r kompleksi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla aktive edildi\u011finde, programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc olan apoptoz ya\u015farlar, bu da muhtemelen geli\u015fmekte olan T h\u00fccrelerinin antijen taraf\u0131ndan tetiklenen negatif se\u00e7iminle ilgilidir. Bu aktive edilmeye ba\u011fl\u0131 apoptoz, \u00f6len h\u00fccrelerde aktif protein ve RNA senteziye ba\u011fl\u0131d\u0131r, ancak bu s\u00fcre\u00e7 i\u00e7in gerekli olan genlerin hi\u00e7biri daha \u00f6nce belirlenmemi\u015ftir. c-myc'e kar\u015f\u0131l\u0131k gelen antisent oligon\u00fckleotitler, T h\u00fccre hibritomlar\u0131nda c-Myc proteininin konstit\u00fctif ifadesini engeller ve aktive edilmeye ba\u011fl\u0131 apoptozun t\u00fcm y\u00f6nleriyle m\u00fcdahale eder, ancak bu h\u00fccrelerde lenfokin \u00fcretimini etkilemez. Bu veriler, c-myc ifadesinin aktive edilmeye ba\u011fl\u0131 apoptozun gerekli bir bile\u015feni oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"34439544","title":"Examining BCL-2 family function with large unilamellar vesicles.","text":"BCL-2 (B h\u00fccre lenfoma\/kanser) ailesi, h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 korumak veya apoptozu ba\u015flatmak i\u00e7in i\u015fbirli\u011fi yapan yakla\u015f\u0131k yirmi proteinden olu\u015fur (1). H\u00fccre stresi (\u00f6rne\u011fin, DNA hasar\u0131) sonras\u0131nda, pro-apoptotik BCL-2 ailesindeki BAK (BCL-2 kar\u015f\u0131t \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc 1) ve\/veya BAX (BCL-2 ili\u015fkili X proteini) etkinle\u015fir ve d\u0131\u015f mitokondriyal zar\u0131n (OMM) b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bozar, bu s\u00fcre\u00e7 mitokondriyal d\u0131\u015f zar ge\u00e7irgenli\u011fi (MOMP) olarak bilinir (1). MOMP meydana geldikten sonra, pro-apoptotik proteinler (\u00f6rne\u011fin, sitokrom c) sitoplazmaya eri\u015fir, kaspas aktivitesini te\u015fvik eder ve apoptoz h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fir (2). BAK\/BAX'\u0131n MOMP'u indirmesi i\u00e7in, bu proteinler BH3-sadece proteinler gibi di\u011fer pro-apoptotik BCL-2 alt k\u00fcmesinin ge\u00e7ici etkile\u015fimlerine ihtiya\u00e7 duyar, \u00f6rne\u011fin BID (BH3 etkile\u015fim alan\u0131na sahip tetikleyici) (3-6). Anti-apoptotik BCL-2 ailesindeki proteinler (\u00f6rne\u011fin, BCL-2 ili\u015fkili genin uzun izole formu, BCL-xL; myeloid h\u00fccre lenfomas\u0131 1, MCL-1), h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyerek BAK\/BAX ve MOMP'u do\u011frudan tetikleyebilen BH3-sadece proteinler aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde kontrol eder (7,8). Ayr\u0131ca, anti-apoptotik BCL-2 proteinlerinin kullan\u0131labilirli\u011fi, sensitizat\u00f6r\/de-repres\u00f6r BH3-sadece proteinler, \u00f6rne\u011fin BAD (BCL-2 kar\u015f\u0131t \u00f6l\u00fcme) veya PUMA (p53 artt\u0131r\u0131lm\u0131\u015f apoptoz d\u00fczenleyicisi) taraf\u0131ndan ba\u011flanarak ve anti-apoptotik \u00fcyeleri inhibe ederek de belirlenir (7,9). \u00c7o\u011fu anti-apoptotik BCL-2 repertuar\u0131 d\u0131\u015f mitokondriyal zar (OMM) \u00fczerinde yer ald\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 korumay\u0131 veya MOMP'u tetiklemeyi belirleyen OMM'deki \u00e7oklu BCL-2 ailesi etkile\u015fimleri vard\u0131r. B\u00fcy\u00fck tek katmanl\u0131 vesik\u00fcller (LUV'lar), BCL-2 ailesi etkile\u015fimleri ve"}
{"_id":"34445160","title":"The Hippo pathway effector YAP controls mouse hepatic stellate cell activation.","text":"ARKA PLAN VE AMACLAR Karaci\u011fer y\u0131ld\u0131z h\u00fccrelerinin aktivasyonu, karaci\u011fer yaralanmas\u0131na kar\u015f\u0131 bir iyile\u015fme tepkisidir. Bununla birlikte, kronik karaci\u011fer hasar\u0131 s\u0131ras\u0131nda y\u0131ld\u0131z h\u00fccrelerinin devam eden aktivitesi, a\u015f\u0131r\u0131 matris birikimi ve patolojik skar dokusu olu\u015fumuna neden olarak fibroz ve nihayetinde sirozun geli\u015fmesine yol a\u00e7ar. Bu patolojik s\u00fcrecin s\u00fcrd\u00fcr\u00fclen y\u0131ld\u0131z h\u00fccre aktivitesinin \u00f6nemi iyi tan\u0131nmaktad\u0131r ve TGF\u03b2-, PDGF- ve LPS ba\u011f\u0131ml\u0131 yolaklar gibi y\u0131ld\u0131z h\u00fccre aktivitesini te\u015fvik edebilecek birka\u00e7 sinyal yolu belirlenmi\u015ftir. Bununla birlikte, erken aktivite ad\u0131mlar\u0131n\u0131 tetikleyen ve y\u00f6nlendiren mekanizmalar iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEMLER VE SONU\u00c7LAR Hippo yolu ve etkili akt\u00f6r\u00fc YAP'\u0131, y\u0131ld\u0131z h\u00fccre aktivitesini kontrol eden bir anahtar yol olarak tan\u0131mlad\u0131k. YAP, bir transkripsiyel koaktivat\u00f6rd\u00fcr ve y\u0131ld\u0131z h\u00fccre aktivitesinin en erken de\u011fi\u015fikliklerini y\u00f6nlendirdi\u011fini bulduk. Y\u0131ld\u0131z h\u00fccrelerinin in vivo aktivasyonu, farelerde CCl4 y\u00f6netimi ile veya in vitro aktivasyonu, YAP'\u0131n n\u00fckleer translokasyonu ve YAP hedef genlerinin ind\u00fcklenmesi ile h\u0131zl\u0131 YAP aktivasyonu taraf\u0131ndan ortaya \u00e7\u0131kar. Ayr\u0131ca, insan fibrotik karaci\u011ferlerdeki y\u0131ld\u0131z h\u00fccrelerde YAP'\u0131n n\u00fckleer lokalizasyonu da g\u00f6zlemlendi. \u00d6nemli olan, YAP ifadesinin indirgenmesi veya YAP'\u0131n farmakolojik inhibisyonu, in vitro karaci\u011fer y\u0131ld\u0131z h\u00fccrelerinin aktivitesini \u00f6nledi ve YAP'\u0131n farmakolojik inhibisyonu, farelerde fibrozis geli\u015fimini engelledi. SONU\u00c7LAR YAP aktivasyonu, karaci\u011fer y\u0131ld\u0131z h\u00fccrelerinin aktivitesinin kritik bir s\u00fcr\u00fcc\u00fcs\u00fcd\u00fcr ve YAP'\u0131n inhibisyonu, karaci\u011fer fibrozisi tedavisinde yeni bir yakla\u015f\u0131m sunar."}
{"_id":"34469966","title":"Human Monocytes Engage an Alternative Inflammasome Pathway.","text":"Interleukin-1\u03b2 (IL-1\u03b2), inflamasyonun kontrol\u00fcn\u00fc sa\u011flayan inflamasom aktivitesini d\u00fczenleyen bir sitokin. Bununla birlikte, lipopolizakaritlere yan\u0131t olarak, insan monositler klasik inflamasom uyaranlar\u0131 olmadan IL-1\u03b2'yi salg\u0131lar. Burada, bu durumun insan sisteminde g\u00f6zlemlenmeyen bir t\u00fcr spesifik yan\u0131t oldu\u011funu bildiriyoruz. Asl\u0131nda, insan monositlerinde lipopolizakarit, NLRP3-ASC-caspase-1 sinyalle\u015fmesine dayanan \"alternatif inflamasom\"u tetikledi, ancak klasik inflamasom \u00f6zelliklerinden yoksundu, bunlara piroptozom olu\u015fumu, piroptozis ind\u00fcklemesi ve K+ ak\u0131\u015f\u0131 ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 dahildir. Monosit transdiferensiyasyon sisteminde alt yatan sinyalle\u015fme yolunu genetik olarak analiz ettik ve alternatif inflamasom aktivitesinin TLR4-TRIF-RIPK1-FADD-CASP8 sinyalle\u015fmesi taraf\u0131ndan, NLRP3'den \u00f6nce iletildi\u011fini ke\u015ffettik. \u00d6nemli olan, bu sinyalle\u015fme zincirinin sadece alternatif inflamasom aktivitesine dahil oldu\u011fu ve klasik NLRP3 aktivitesine uzanmad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Alternatif inflamasom aktivitesi hem TLR4'\u00fcn duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 hem de se\u00e7icili\u011fini kucaklad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, bu sinyalle\u015fme zincirinin insanlarda TLR4 taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen, IL-1\u03b2 ile ili\u015fkili ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 ve imm\u00fcnopatolojide kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"34481589","title":"The use of biosimilars in immune-mediated disease: A joint Italian Society of Rheumatology (SIR), Italian Society of Dermatology (SIDeMaST), and Italian Group of Inflammatory Bowel Disease (IG-IBD) position paper.","text":"Biyolojik ajanlar, romatoloji, dermatoloji ve enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 gibi alanlarda yayg\u0131n olarak kullan\u0131lmaktad\u0131r. Son on y\u0131lda t\u00fcm bu terap\u00f6tik g\u00f6stergeler i\u00e7in etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fi hakk\u0131nda kan\u0131tlar g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015ftir. Biyosimilar ajanlar, daha \u00f6nce onaylanm\u0131\u015f biyolojik ila\u00e7lara benzer tek zincirli antikorlard\u0131r. Avrupa Birli\u011fi'nde, onlar t\u00fcm imm\u00fcn medyasyon enflamatuar hastal\u0131klar\u0131n (IMID'ler) y\u00f6netimindeki t\u00fcm g\u00f6stergeler i\u00e7in onaylanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak \u015fu anda sadece romatik artrit ve ankylozan spondilit i\u00e7in veriler mevcuttur. Psoriz, psoriatik artrit ve enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 gibi alanlarda biyosimilarlar\u0131n etkinli\u011fi, g\u00fcvenli\u011fi ve imm\u00fcnogeneti\u011fi hakk\u0131nda do\u011frudan kan\u0131tlar gereklidir, ayr\u0131ca \u00e7ocuklarda. Mevcut literat\u00fcrdeki kan\u0131tlara dayanarak, \u0130talyan Romatoloji, Dermatoloji ve Enflamatuar Ba\u011f\u0131rsak Hastal\u0131\u011f\u0131 Dernekleri, IMID'lerde biyosimilar kullan\u0131m\u0131yla ilgili ortak resmi pozisyonlar\u0131n\u0131 sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"34498093","title":"The coordination of cyclic microtubule association\/dissociation and tail swing of cytoplasmic dynein.","text":"Dinein motor etki alan\u0131, bir kuyruk, bir ba\u015f ve bir saptan olu\u015fur ve ATPaz d\u00f6ng\u00fcs\u00fc s\u0131ras\u0131nda kuyru\u011funu ba\u015fa kar\u015f\u0131 sallayarak mikrot\u00fcb\u00fcllere kuvvet \u00fcretti\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Bu \"g\u00fc\u00e7 darbesi\" i\u00e7in, dinein, kuyru\u011fun sallanmas\u0131n\u0131 mikrot\u00fcb\u00fcl ile etkile\u015fimin\/ayr\u0131\u015fman\u0131n sap ucunda ger\u00e7ekle\u015fmesiyle senkronize etmelidir. Eski s\u00fcre\u00e7 hakk\u0131nda daha ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir resim ortaya \u00e7\u0131karken, son s\u00fcre\u00e7 hala ayd\u0131nlat\u0131lmay\u0131 beklemektedir. Dictyostelium sitoplazmik dineinin tek ba\u015fl\u0131 rekombine motor etki alan\u0131n\u0131 kullanarak, motor etki alan\u0131n\u0131n mikrot\u00fcb\u00fcl ile etkile\u015fimi ATPaz ad\u0131mlar\u0131yla nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fini, iki mekanik d\u00f6ng\u00fcn\u00fcn (mikrot\u00fcb\u00fcl etkile\u015fimi\/ayr\u0131\u015fmas\u0131 ve kuyruk sallant\u0131s\u0131) nas\u0131l senkronize edildi\u011fini ve bu senkronizasyonu hangi ATPaz sitesinin (motor etki alan\u0131ndaki \u00e7oklu sitelerden biri) d\u00fczenledi\u011fini ele al\u0131yoruz. S\u00fcrekli ve \u00f6n s\u00fcrekli \u00f6l\u00e7\u00fcmler temelinde, bu iki mekanik d\u00f6ng\u00fcn\u00fcn \u00e7o\u011fu ara durumda ATPaz d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde senkronize olarak ilerledi\u011fini g\u00f6steriyoruz: Motor etki alan\u0131 post-darbe durumunda mikrot\u00fcb\u00fcl ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ba\u011flan\u0131r ve yakla\u015f\u0131k 0.2 mikroM'lik bir K(d) de\u011ferine sahiptir, oysa \u00e7o\u011fu motor etki alan\u0131 prestroke durumunda mikrot\u00fcb\u00fcl ile zay\u0131f bir \u015fekilde ba\u011flan\u0131r ve >10 mikroM'lik bir K(d) de\u011ferine sahiptir. Ancak sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n ve kuyruk sallant\u0131s\u0131n\u0131n zamanlamalar\u0131n\u0131n, kuyru\u011fun post-darbe konumundan prestroke pozisyonuna do\u011fru salland\u0131\u011f\u0131 geri d\u00f6n\u00fc\u015f darbesinde uyumsuz oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Motor etki alan\u0131n\u0131n AAA1 mod\u00fcl\u00fcndeki ATPaz sitesi, bu iki mekanik s\u00fcrecin senkronizasyonundan sorumlu bulunmu\u015ftur."}
{"_id":"34498325","title":"A conserved modified wobble nucleoside (mcm5s2U) in lysyl-tRNA is required for viability in yeast.","text":"T\u00fcm organizmalardan (Mycoplasma hari\u00e7) ve organellerden Gln, Lys ve Glu i\u00e7in \u00f6zel transfer RNA'lar, 2-tiouridin t\u00fcrevi (xm(5)s(2)U) olarak bilinen bir wobble n\u00fckleotidi i\u00e7erir. Bu tRNA'lar, His\/Gln, Asn\/Lys ve Asp\/Glu kodon kutular\u0131nda A ve G sonlu kodonlar\u0131 okur. Eukaryotik sitoplazmik tRNA'larda, uridinin korunmu\u015f bile\u015feni (xm(5)-) konum 5'te 5-metokarbonilmetil (mcm(5))'dir. Yast\u0131kta bulunan Tuc1p proteini, bakteriyel TtcA proteini gibi, tRNA'da 2-tiositidin (konum 32) sentezini gerektiren bir protein olarak g\u00f6sterildi, ancak bunun yerine 2-tiouridin (konum 34) sentezini gerektirdi\u011fi belirlendi. G\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re, TtcA ailesinin eski bir \u00fcyesi, Eukarya ve Archaea organizmalar\u0131ndaki tRNA'larda U34'\u00fc tiolat etti. TUC1 geninin silinmesi ve ELP3 geninin silinmesi (mcm(5) yan zincirinin eksikli\u011fine neden olur) sitoplazmik Gln, Lys ve Glu i\u00e7in \u00f6zel tRNA'lar\u0131n wobble uridin t\u00fcrevlerinden t\u00fcm modifikasyonlar\u0131 kald\u0131r\u0131r ve h\u00fccre i\u00e7in \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olur. Zira, bu \u00fc\u00e7 tRNA'n\u0131n unmodifiye formunun fazlas\u0131, \u00e7ift mutanta elp3 tuc1'i kurtard\u0131. Bu nedenle, mcm(5)s(2)U34'\u00fcn birincil i\u015flevi, ilgili kodonlar\u0131 okumay\u0131 daha verimli hale getirmek gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, yanl\u0131\u015f anlamal\u0131 hatalar\u0131 \u00f6nlemek de\u011fil. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, sadece mcm(5)s(2)U eksikli\u011fi olan tRNA(Lys) a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, \u00e7ift mutantan\u0131n canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 geri kazand\u0131rmaya yeterliydi."}
{"_id":"34537906","title":"The molecular requirements for cytokinesis.","text":"Anafaz ba\u015flang\u0131c\u0131ndan sonra, hayvan h\u00fccreleri plazma zar\u0131n\u0131 daraltan aktomisin kas\u0131lgan halkas\u0131n\u0131 olu\u015ftururlar. Bu halkan\u0131n daralmas\u0131 iki k\u0131z h\u00fccreyi bir sitoplazmik k\u00f6pr\u00fc ile birbirine ba\u011flar. K\u00f6pr\u00fc nihayetinde kesilerek sitokinezi tamamlan\u0131r. \u00c7e\u015fitli teknikler, omurgal\u0131lar, b\u00f6cekler ve nematodlarda sitokinezi kat\u0131lan proteinleri belirlemek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7o\u011fu hayvan h\u00fccresinde sitokinezi bireysel olarak i\u00e7eren yakla\u015f\u0131k 20 korunmu\u015f protein vard\u0131r. Bu bile\u015fenler, kas\u0131lgan halkada, merkezi spindelde, RhoA yolunda ve zar geni\u015fleten ve k\u00f6pr\u00fcy\u00fc kesen vesikullerde bulunur. Sitokinezi, ek proteinleri de i\u00e7erir, ancak bunlar veya sitokinezi i\u00e7in gereklilikleri, hayvan h\u00fccreleri aras\u0131nda korunmaz."}
{"_id":"34544514","title":"Ibuprofen for the treatment of patent ductus arteriosus in preterm or low birth weight (or both) infants.","text":"\n## Arka Plan\nIndometasin, bir patent ductus arteriosus (PDA) kapatmak i\u00e7in standart tedavi olarak kullan\u0131l\u0131r, ancak birka\u00e7 organa kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 azaltmas\u0131yla ili\u015fkilidir. Ba\u015fka bir siklooksijenaz inhibit\u00f6r\u00fc olan ibuprofen, indometasin kadar etkili olabilir ve daha az yan etkiye sahiptir.\n\n## Ama\u00e7lar\nYeni do\u011fan, d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 veya preterm ve d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 olan bebeklerde bir PDA kapatmak i\u00e7in ibuprofenin etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fini indometasin (di\u011fer siklooksijenaz inhibit\u00f6r\u00fc), plasebo veya herhangi bir m\u00fcdahale ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak.\n\n## Arama Y\u00f6ntemleri\nMay\u0131s 2014'te The Cochrane Library, MEDLINE, EMBASE, Clinicaltrials.gov, Controlled-trials.com ve www.abstracts2view.com\/pas'ta arama yapt\u0131k.\n\n## Se\u00e7me Kriterleri\nYeni do\u011fan bebeklerde PDA tedavisinde ibuprofen i\u00e7in rastgele veya neredeyse rastgele kontroll\u00fc denemeler.\n\n## Veri Toplama ve Analiz\nVeri toplama ve analiz, Cochrane Neonatal \u0130nceleme Grubu'nun y\u00f6ntemlerine uygun olarak ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\n## Ana Bulgular\n33 \u00e7al\u0131\u015fma, 2190 bebe\u011fi i\u00e7eren \u00e7al\u0131\u015fmalara dahil edildi. \u0130ki \u00e7al\u0131\u015fma, plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak intraven\u00f6z (iv) ibuprofenin etkisini inceledi (270 bebek). Bir \u00e7al\u0131\u015fmada (134 bebek), ibuprofen, PDA'n\u0131n kapanma ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k oran\u0131n\u0131 azaltt\u0131 (risk oran\u0131 [RR] 0.71, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI] 0.51-0.99; risk fark\u0131 [RD] -0.18, %95 CI -0.35 to -0.01; tedavi ba\u015f\u0131na ek faydal\u0131 sonu\u00e7 i\u00e7in gereken say\u0131 [NNTB] 6, %95 CI 3-100). Bir ba\u015fka \u00e7al\u0131\u015fmada (136 bebek), ibuprofen, bebek \u00f6l\u00fcml\u00fc\u011f\u00fc, \u00e7al\u0131\u015fmadan ayr\u0131lan veya kurtarma tedavisi gerektiren bebeklerin bile\u015fik sonucunu azaltt\u0131 (RR 0.58, %95 CI 0.38-0.89; RD -0.22, %95 CI -0.38 to -0.06; NNTB 5,"}
{"_id":"34559336","title":"A gradient of template dependence defines distinct biological roles for family X polymerases in nonhomologous end joining.","text":"\u00dc\u00e7 Pol X ailesi \u00fcyesi, memelilerde nonhomolog end birle\u015ftirme (NHEJ) ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. \u015eablon ba\u011f\u0131ms\u0131z TdT, NHEJ'e ba\u011fl\u0131 onar\u0131m s\u0131ras\u0131nda V(D)J yeniden kombinasyon ara \u00fcr\u00fcnlerinde \u00e7e\u015fitlili\u011fi te\u015fvik eder, ancak \u015fablon ba\u011f\u0131ml\u0131 polimerazlar mu ve lambda'n\u0131n NHEJ'deki rolleri net de\u011fildir. Burada, pol mu ve pol lambda'n\u0131n, u\u00e7lar\u0131n k\u0131smen uyumlu overhang'leri oldu\u011funda bo\u015fluklar\u0131 doldurmak i\u00e7in NHEJ fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan benzer \u015fekilde i\u015fe al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, bu da NHEJ'de do\u011frulu\u011fu te\u015fvik etmede e\u015fde\u011fer rollere i\u015faret ediyor. Bununla birlikte, sadece pol mu, kappa imm\u00fcnoglobulin yeniden kombinasyonunda do\u011frulu\u011fu te\u015fvik ediyor. Bu belirgin in vivo rol\u00fc, pol mu'nun TdT'ye benzer bir yetene\u011fine, ancak pol lambda'n\u0131n olmad\u0131\u011f\u0131na, primer terminlerinde \u015fablon iplik\u00e7iklerinde tamamlay\u0131c\u0131 bazlar eksik oldu\u011funda hareket etmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, TdT'nin aksine, bu ba\u011flamda pol mu taraf\u0131ndan yap\u0131lan sentez \u00f6ncelikle ba\u015fka bir DNA molek\u00fcl\u00fcnden gelen bir \u015fablondan y\u00f6nlendirilir. Bu \u015fablon ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 gradyan\u0131, t\u00fcm \u00fc\u00e7 polimerazda bulunan ancak farkl\u0131 olan k\u00fc\u00e7\u00fck bir yap\u0131sal \u00f6\u011feye b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde atfedilebilir."}
{"_id":"34582256","title":"Involvement of sympathetic nervous system and brown fat in endotoxin-induced fever in rats.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, endotoksin ind\u00fcklenmi\u015f ate\u015fle ili\u015fkili \u0131s\u0131 \u00fcretiminin artmas\u0131nda kahverengi ya\u011f dokusu (BAT) ve sempatik sinir sisteminin rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmekti. Oksijen t\u00fcketimi (VO2), iki doz endotoksin (Escherichia coli lipopolisakkarit, 0.3 mg\/100 g v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131) verilen 24 saat aral\u0131klarla, 4 saatlik bir d\u00f6nemde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131 (28%). Beta-adrenoceptor antagonisti (propranolol) enjeksiyonu, endotoksin tedavisi g\u00f6ren farelerde VO2'yi %14 azaltt\u0131, se\u00e7ici beta 1- (atenolol) veya beta 2- (ICI 118551) antagonisti ise VO2'yi %10 azaltt\u0131. Bu ila\u00e7lar kontrol hayvanlar\u0131nda VO2'yi etkilemedi. In vitro mitokondriel guanosin 5'-diphosfat (GDP) ba\u011flama \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinden de\u011ferlendirilen BAT termojenik aktivitesi, interskapular BAT'de %54 ve di\u011fer BAT depolar\u0131nda %171 artt\u0131. Bir lobun cerrahi sinir kesimi, bu yan\u0131tlar\u0131 \u00f6nledi. Protein eksikli\u011fi diyetleriyle beslenen farelerde endotoksin, GDP ba\u011flama stim\u00fclasyonu sa\u011flamad\u0131. Bu, kontrol farelerinde BAT termojenik aktivitesinin zaten y\u00fcksek olmas\u0131ndan veya protein eksikli\u011fi hayvanlar\u0131nda endotoksinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde besin al\u0131m\u0131n\u0131 bask\u0131lamas\u0131ndan kaynaklanm\u0131\u015f olabilir. Sonu\u00e7lar, BAT'nin sempatik uyar\u0131lmas\u0131n\u0131n endotoksine ba\u011fl\u0131 termojenik yan\u0131tlara dahil oldu\u011funu ve bu yan\u0131tlar\u0131n diyet manip\u00fclasyonu ile de\u011fi\u015ftirilebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"34603465","title":"Metabolic, Epigenetic, and Transgenerational Effects of Gut Bacterial Choline Consumption.","text":"Kolin, epigenetik d\u00fczenlemede gerekli bir besin ve metil ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131d\u0131r. Burada, gut mikroplar\u0131n\u0131n kolin metabolizmas\u0131n\u0131n bakteriyel fitness ve konak biyolojisi \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirdik. Tek bir kolin kullanan enzimi eksik bir mikrotopluluk m\u00fchendisli\u011fi yaparak bunu yapt\u0131k. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, kolin kullanan bakterilerin bu besini konakla rekabet ederek, plazma ve karaci\u011fer d\u00fczeylerinde metil ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131 metabolitlerinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkiledi\u011fini ve kolin eksikli\u011fi biyokimyasal imzalar\u0131n\u0131 yeniden yaratt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Y\u00fcksek kolin t\u00fcketen bakterilerle beslenen fareler, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet ba\u011flam\u0131nda metabolik hastal\u0131\u011fa kar\u015f\u0131 artan duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, bakteriler taraf\u0131ndan tetiklenen metil ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131 mevcudiyetinin azalmas\u0131, hem yeti\u015fkin fareler hem de yavrular\u0131nda k\u00fcresel DNA metilasyon desenlerini etkiledi ve davran\u0131\u015fsal de\u011fi\u015fikliklere neden oldu. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, bakteriyel kolin metabolizmas\u0131n\u0131n konak metabolizmas\u0131, epigenetik ve davran\u0131\u015f \u00fczerindeki g\u00f6z ard\u0131 edilmi\u015f etkisini ortaya koymaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ki\u015fisel farkl\u0131l\u0131klar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurarak optimal besin al\u0131m gereksinimlerini belirlerken mikroorganizma metabolizmas\u0131n\u0131n \u00f6nemini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"34604584","title":"Genome-wide analysis reveals SR protein cooperation and competition in regulated splicing.","text":"SR proteinleri iyi karakterize edilmi\u015f RNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinlerdir ve ekson dahil etme s\u00fcrecini te\u015fvik etmek i\u00e7in eksonik splisleme art\u0131r\u0131c\u0131 elementlere (ESEs) ba\u011flan\u0131rlar. Bununla birlikte, model genler \u00fczerinde \u00e7\u0131kar\u0131lan d\u00fczenleyici kurallar\u0131n h\u00fccre i\u00e7indeki SR proteinlerinin genel aktiviteleri i\u00e7in genel olarak ge\u00e7erli olup olmad\u0131\u011f\u0131 belirsiz kalm\u0131\u015ft\u0131. Burada, iki prototipik SR proteini, SRSF1 (SF2\/ASF) ve SRSF2 (SC35) \u00fczerinde splisleme duyarl\u0131 diziler ve MEF'lerde (fare embriyosu fibroblastlar\u0131) CLIP-seq kullanarak k\u00fcresel analizler rapor ediyoruz. Beklenmedik bir \u015fekilde, bu SR proteinleri canl\u0131da hem ekson dahil etme hem de atlama s\u00fcrecini te\u015fvik ediyor, ancak ba\u011flanma desenleri bu z\u0131t yan\u0131tlar\u0131 a\u00e7\u0131klam\u0131yor. Daha ileri analizler, bir SR proteininin kayb\u0131n\u0131n di\u011fer SR proteinleriyle etkile\u015fimin koordineli kayb\u0131na veya etkilenen eksonlarda di\u011ferlerinin kazanc\u0131na e\u015flik etti\u011fini ortaya koyuyor. Bu nedenle, d\u00fczenlenmi\u015f splisleme \u00fczerindeki belirli etkiler, birden fazla di\u011fer SR proteiniyle karma\u015f\u0131k bir dizi ili\u015fkiye ba\u011fl\u0131 olarak memelilerin genomlar\u0131nda bir SR proteininin \u00f6zel etkilerine asl\u0131nda ba\u011fl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"34615397","title":"Human tuberculous granulomas induce peripheral lymphoid follicle-like structures to orchestrate local host defence in the lung.","text":"\u0130nsan t\u00fcberk\u00fcloz gran\u00fclomu, t\u00fcberk\u00fclozun sonucunu \u015fekillendiren merkezi yerel ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k s\u00fcre\u00e7lerinin morfolojik temelini sa\u011flar. \u0130nsan hastalarda bilgi eksikli\u011fi nedeniyle, bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, n\u00fcfuzlu dokunun i\u015flevsel ve yap\u0131sal \u00f6zelliklerine dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler elde etmekti. Bu ama\u00e7la, lezyonlarda mikobakteriyel y\u00fck\u00fcn ve farkl\u0131 doku konumlar\u0131na yay\u0131lman\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, ayr\u0131ca ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccrelerinin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, biyolojik i\u015flevleri ve etkile\u015fimleri hedeflendi. Daha \u00f6nce sa\u011fl\u0131kl\u0131 akci\u011fer dokusundaki erken gran\u00fcloma olu\u015fumunun analizi, mikobakteriyel enfeksiyon alanlar\u0131na h\u00fccrelerin mekansal-zamanl\u0131 bir s\u0131ralamas\u0131n\u0131 ortaya koydu. Geli\u015fen gran\u00fcloman\u0131n genel bir yap\u0131s\u0131 belirlendi, i\u00e7 h\u00fccre tabakas\u0131 ile nekrotik merkezini \u00e7evreleyen az say\u0131da CD8(+) h\u00fccre ve d\u0131\u015f alanda lenfosit n\u00fcfuzuna sahip mikobakteri i\u00e7eren antijen sunan h\u00fccreler ile CD4(+) CD8(+) ve B h\u00fccrelerinin aktif folik\u00fcler merkezleri gibi ikincil lenfatik organlara benzeyen aktif folik\u00fcler merkezler bar\u0131nd\u0131rmaktad\u0131r. Sonu\u00e7 olarak, gran\u00fclomlar\u0131n \u00e7evresindeki folik\u00fcler yap\u0131lar, akci\u011fer t\u00fcberk\u00fclozunda devam eden ev sahibi yan\u0131t\u0131n d\u00fczenlenmesinde morfolojik bir alt yap\u0131 olarak hizmet etti\u011fi sonucuna var\u0131ld\u0131."}
{"_id":"34630025","title":"Eosinophil pathogenicity mechanisms and therapeutics in neuromyelitis optica.","text":"Eozinofillerler, neuromiyelit optikada (NMO) iltihapl\u0131 demiyelinize edici lezyonlarda bol miktarda bulunurlar. NMO patogenezi ve eozinofil inhibit\u00f6rlerinin terap\u00f6tik potansiyelini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc, ex vivo omurilik dilimleri ve in vivo fare modellerini kulland\u0131k. Fare kemik ili\u011finden k\u00fclt\u00fcrlenen eozinofiller, NMO otoantikorlar\u0131 (NMO-IgG) varl\u0131\u011f\u0131nda, aquaporin-4'\u00fc ifade eden h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde antikor ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre i\u00e7i toksisite (ADCC) g\u00f6sterdi. Kompleman varl\u0131\u011f\u0131nda, eozinofiller, kompleman ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre i\u00e7i toksisite (CDCC) mekanizmas\u0131 yoluyla h\u00fccre \u00f6ld\u00fcrmeyi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. NMO patolojisi, eozinofillerin veya gran\u00fcl toksinlerinin dahil edilmesiyle, NMO-IgG ile tedavi edilmi\u015f omurilik dilimi k\u00fclt\u00fcrlerinde \u00fcretildi. \u0130kinci nesil antihistaminler cetirizin ve ketotifen, eozinofil istikrarl\u0131l\u0131k eylemlerine sahipler ve NMO-IgG\/eozinofil ba\u011f\u0131ml\u0131 toksisiteyi ve NMO patolojisini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131lar. Canl\u0131 farelerde, s\u00fcrekli intracerebral NMO-IgG ve kompleman enjekte ederek \u00fcretilen demiyelinize edici NMO lezyonlar\u0131, eozinofil birikimi ile belirgin bir \u015fekilde karakterize edildi. Lezyon \u015fiddeti, transgenik hiper eozinofilik farelerde artt\u0131. Lezyon \u015fiddeti, anti-IL-5 antikoruyla veya gen silinmesiyle hipo eozinofilik farelerde ve normal farelerde oral cetirizin al\u0131m\u0131yla azalt\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, eozinofillerin NMO patogenezinde ADCC ve CDCC mekanizmalar\u0131 yoluyla rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 ve onaylanm\u0131\u015f eozinofil istikrarl\u0131l\u0131k ila\u00e7lar\u0131n\u0131n terap\u00f6tik yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"34733465","title":"Association of cystic fibrosis with abnormalities in fatty acid metabolism.","text":"ARKA PLAN: Sistik fibroz hastalar\u0131 plazma ya\u011f asitlerinde de\u011fi\u015ftirilmi\u015f seviyelere sahiptir. Daha \u00f6nce, etkilenen dokularda arachidonik asit seviyelerinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve dokosaheksaenoik asit seviyelerinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren arachidonik asit ve dokosaheksaenoik asit seviyeleri cystik fibroz-kald\u0131r\u0131lm\u0131\u015f farelerde oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insanlarda cystik fibroz transmembran iletkenlik d\u00fczenleyici (CFTR) genindeki mutasyonlar nedeniyle benzer bir ya\u011f asit bozuklu\u011fu olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledik. Y\u00d6NTEM: Burun ve rektal biyopsi \u00f6rneklerinden, burun epitel at\u0131klar\u0131ndan ve plazmadan ya\u011f asitleri analiz edildi. 38 sistik fibroz hastas\u0131 ve 13 zorunlu heterozigot, 24 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol, 11 enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131, 9 \u00fcst solunum yolu enfeksiyonu ve 16 ast\u0131m hastas\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR: Sistik fibrozlu ve pankreas yeterlili\u011fine sahip hastalar ile sistik fibrozlu ve pankreas yetersizli\u011fi olan hastalar\u0131n burun ve rektal biyopsi \u00f6rneklerinde ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol gruplar\u0131na k\u0131yasla arachidonik ve dokosaheksaenoik asit oran\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc (P<0.001). Burun dokusunda bu de\u011fi\u015fiklik, arachidonik asit seviyelerinin artmas\u0131 ve dokosaheksaenoik asit seviyelerinin azalmas\u0131 ile ili\u015fkiliydi. Burun mukozas\u0131 h\u00fccrelerinde, sistik fibrozlu hastalarda arachidonik ve dokosaheksaenoik asit oran\u0131n\u0131n sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol gruplar\u0131na k\u0131yasla artt\u0131\u011f\u0131 (P<0.001) ve zorunlu heterozigotlarda bu iki grup aras\u0131nda orta de\u011ferler oldu\u011fu (P<0.001) g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalarda bu oran artmad\u0131. Ast\u0131m ve \u00fcst solunum yolu enfeksiyonu olan hastalar, sistik fibrozlu hastalar ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol gruplar\u0131 aras\u0131nda orta de\u011ferlere sahipti. SONU\u00c7: Bu veriler, cystik fibrozlu dokularda cystik fibroz-kald\u0131r\u0131lm\u0131\u015f farelerde oldu\u011fu gibi benzer ya\u011f asit bozukluklar\u0131n\u0131n CFTR ifade eden dokularda sistik fibrozlu hastalarda mevcut oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"34735369","title":"Actin dynamics and cell-cell adhesion in epithelia.","text":"Son y\u0131llarda h\u00fccreler aras\u0131 yap\u0131\u015fman\u0131n alan\u0131ndaki geli\u015fmeler, yap\u0131\u015fkan ba\u011f\u0131n alt yatan aktin sitoplazmik iskeletiyle ili\u015fkili \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r. Cilt epitel h\u00fccrelerinde, yap\u0131\u015fkan ba\u011f olu\u015fumunun dinamik bir \u00f6zelli\u011fi, filopodlar i\u00e7erir, bunlar kom\u015fu h\u00fccrelerin zar\u0131na fiziksel olarak uzan\u0131r ve yap\u0131\u015fkan ba\u011f protein komplekslerinin u\u00e7lar\u0131nda k\u00fcmelenmesini katalize eder. Bu komplekslerin sitoplazmik aray\u00fcz\u00fcnde, aktin polimerizasyonu da uyar\u0131l\u0131r. Mekanizma hala net de\u011fil, ancak VASP\/Mena protein ailesi, bu noktalarda aktin polimerizasyonu d\u00fczenlemede rol oynuyor gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Canl\u0131 organizmalarda, yap\u0131\u015fkan ba\u011f olu\u015fumunun filopodlara ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131, \u00f6rne\u011fin, embriyonik geli\u015fimde ventral kapan\u0131\u015f veya postnatal hayvanlarda yara iyile\u015fmesinde, epitel tabakalar\u0131n\u0131n fiziksel olarak daha yak\u0131n\u0131na ta\u015f\u0131nmas\u0131 ve kararl\u0131 h\u00fccreler aras\u0131 ba\u011flant\u0131lar\u0131n olu\u015fmas\u0131 gereken s\u00fcre\u00e7lerde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr."}
{"_id":"34747208","title":"Lamin A-dependent nuclear defects in human aging.","text":"N\u00fckleer yap\u0131sal protein lamin A'daki mutasyonlar, erken ya\u015flanma sendromu olan Hutchinson-Gilford progeria (HGPS) neden olur. Lamin A'n\u0131n normal ya\u015flanma s\u00fcrecinde herhangi bir rol\u00fc olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 h\u00fccrelerde HGPS'de sorumlu olan ayn\u0131 molek\u00fcler mekanizman\u0131n aktif oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ya\u015fl\u0131 bireylerin h\u00fccre \u00e7ekirdekleri, HGPS hasta h\u00fccrelerinde bulunan hatalara benzer hatalar edinir, bu da histon modifikasyonlar\u0131nda de\u011fi\u015fiklikler ve artan DNA hasar\u0131 i\u00e7erir. Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 n\u00fckleer hatalar, sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde, HGPS'de neden olan yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f aktivasyona yol a\u00e7an lamin A'n\u0131n ayn\u0131 gizemli splice sitesinin rastgele kullan\u0131m\u0131 nedeniyle olu\u015fur. Bu splice sitesinin inhibisyonu, ya\u015flanma ile ili\u015fkili n\u00fckleer hatalar\u0131 tersine \u00e7evirir. Bu g\u00f6zlemler, lamin A'n\u0131n fizyolojik ya\u015flanmada rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder."}
{"_id":"34753204","title":"Zmpste24 deficiency in mice causes spontaneous bone fractures, muscle weakness, and a prelamin A processing defect.","text":"Zmpste24, endoplazmik retik\u00fclumda bulunan bir b\u00fct\u00fcn membran metalloproteinazd\u0131r. Zmpste24'\u00fcn eksikli\u011fi olan farecik dokularda biyokimyasal \u00e7al\u0131\u015fmalar, Zmpste24'\u00fcn CAAX tipi prenilize proteinlerin i\u015flenmesinde bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, farecik Zmpste24 eksikli\u011finin patolojik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Zmpste24(-\/-) fareleri yava\u015f kilo al\u0131r, yetersiz g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor ve ilerleyici sa\u00e7 d\u00f6k\u00fclmesi ya\u015f\u0131yorlar. En dikkat \u00e7ekici patolojik fenotip, kemik k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n birden fazla kendili\u011finden olu\u015fmas\u0131, osteogenez kusurlu farecik modellerinde g\u00f6r\u00fclenlere benziyor. Zmpste24(-\/-) farelerinde kabuk ve trabek\u00fcler kemik hacimleri \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalm\u0131\u015ft\u0131r. Zmpste24(-\/-) fareleri ayr\u0131ca alt ve \u00fcst ekstremitelerde kas zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterdi, bu da prelamin A'n\u0131n eksikli\u011fi olan fareciklere benziyor. Prelamin A i\u015fleme, Zmpste24'\u00fcn eksikli\u011fi olan fibroblastlarda ve CAAX karboksil metil transferaz Icmt'nin eksikli\u011fi olan fibroblastlarda bozuk olsa da, Rce1'in eksikli\u011fi olan fibroblastlarda normaldi. Zmpste24(-\/-) farelerindeki kas zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131, prelamin A'n\u0131n bozuk i\u015flenmesinden ak\u0131lc\u0131 bir \u015fekilde a\u00e7\u0131klanabilir, ancak k\u0131r\u0131lgan kemik fenotip, Zmpste24'\u00fcn memelilerde biyolojisinde daha geni\u015f bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"34760396","title":"Human and other faeces as breeding media of the trachoma vector Musca sorbens.","text":"Musca sorbens Wiedemann (Diptera: Muscidae) t\u00fcr\u00fc, insan trachomas\u0131 neden olan Chlamydia trachomatis'i ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131na benziyor. Literat\u00fcr, M. sorbens'in \u00f6ncelikle insan d\u0131\u015fk\u0131lar\u0131n\u0131n izole y\u00fczeyinde \u00fcredi\u011fini, ancak kapal\u0131 \u00e7ukur tuvaletlerde \u00fcremedi\u011fini g\u00f6steriyor. Endemik trachoma olan Gambiya'daki bir k\u0131rsal k\u00f6yde M. sorbens'in \u00fcreme ortamlar\u0131n\u0131 belirlemek istedik. Test \u00fcreme ortamlar\u0131, yeti\u015fkinlerin \u00e7\u0131kmas\u0131 i\u00e7in toprak dolu kovalara sunuldu ve izlendi. Musca sorbens, insan (9 denemenin 6's\u0131nda), yavru (9 denemenin 3'\u00fcnde), inek (9 denemenin 3'\u00fcnde), k\u00f6pek (9 denemenin 2'sinde) ve ke\u00e7i (9 denemenin 1'inde) d\u0131\u015fk\u0131lar\u0131ndan \u00e7\u0131kt\u0131, ancak at d\u0131\u015fk\u0131lar\u0131ndan, kompostlanm\u0131\u015f mutfak at\u0131klar\u0131ndan veya toprak kontrol\u00fcnden (her biri 9'da 0) \u00e7\u0131kmad\u0131. Ortam k\u00fctlesine g\u00f6re ayarlamadan sonra, insan d\u0131\u015fk\u0131lar\u0131ndan en fazla sinek \u00e7\u0131kt\u0131 (kg ba\u015f\u0131na 1426 sinek). Ortalama \u00e7\u0131kma s\u00fcresi, yumurtlama sonras\u0131 9 g\u00fcn (ikili aral\u0131k = 8-9.75) idi. T\u00fcm d\u0131\u015fk\u0131lardan \u00e7\u0131kan sineklerin %81'i M. sorbens'ti. \u0130nsan d\u0131\u015fk\u0131lar\u0131ndan \u00e7\u0131kan erkek ve di\u015fi sinekler, di\u011fer ortamlardan \u00e7\u0131kan sineklerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc, bu da daha verimli ve daha uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc olabileceklerini g\u00f6steriyor. \u00c7ocuk g\u00f6zlerinden yakalanan di\u015fi sinekler, insan d\u0131\u015fk\u0131lar\u0131ndan \u00e7\u0131kan sineklerle benzer boyutlardayd\u0131, ancak di\u011fer ortamlardan \u00e7\u0131kan sineklerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc. \u0130nsan d\u0131\u015fk\u0131lar\u0131n\u0131n, M. sorbens i\u00e7in en iyi larval ortam oldu\u011funa inan\u0131yoruz, ancak baz\u0131 \u00fcreme de hayvan d\u0131\u015fk\u0131lar\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fiyor. Temel hijyen sa\u011flanarak insan d\u0131\u015fk\u0131lar\u0131n\u0131n ortamdaki kald\u0131r\u0131lmas\u0131, sinek yo\u011funlu\u011funu, g\u00f6z temas\u0131 ve dolay\u0131s\u0131yla trachoma bula\u015fmas\u0131n\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltabilir, ancak di\u011fer hayvan d\u0131\u015fk\u0131lar\u0131 mevcutsa M. sorbens devam eder."}
{"_id":"34818263","title":"Current Health and Environmental Status of the Maasai People in Sub-Saharan Africa","text":"Zaman ge\u00e7tik\u00e7e, AIDS salg\u0131n\u0131 devam ediyor ve d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda yakla\u015f\u0131k 38,6 milyon insan\u0131 etkiliyor. Buna yan\u0131t olarak, iki Cal Poly \u00f6\u011frencisi taraf\u0131ndan Kajiado, G\u00fcney Kenya'daki Maasai halk\u0131n\u0131n hizmetine sunmak i\u00e7in bir uydu sa\u011fl\u0131k klini\u011fi tasarlan\u0131yor. Maasai halk\u0131 geleneksel olarak hayvanc\u0131l\u0131kla ya\u015fam\u0131\u015f ve su kaynaklar\u0131n\u0131 hayvanlar\u0131yla payla\u015farak hayatta kalm\u0131\u015flard\u0131r, bu da kontaminasyon riskini art\u0131rmaktad\u0131r. Ancak, Kenya'n\u0131n n\u00fcfusu artt\u0131k\u00e7a, Maasai halk\u0131n\u0131n geleneksel olarak otlad\u0131klar\u0131 topraklar k\u00fc\u00e7\u00fclmektedir. Bu nedenle, baz\u0131lar\u0131 ge\u00e7imlerini s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in tar\u0131ma y\u00f6nelmi\u015ftir. Bu fakt\u00f6rler, b\u00f6lgenin \u00e7\u00f6lle\u015fmesine ve ormanl\u0131k alanlar\u0131n yok olmas\u0131na katk\u0131da bulunmu\u015ftur. Maasai halk\u0131n\u0131n ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fti\u011finde, besin ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in daha \u00e7ok m\u0131s\u0131ra ve et, s\u00fct ve s\u00fct \u00fcr\u00fcnlerine g\u00fcvenmektedirler. T\u00fcm bu de\u011fi\u015fiklikler, Maasai k\u00fclt\u00fcr\u00fcn\u00fcn evrimine katk\u0131da bulunmu\u015ftur. Bu de\u011fi\u015fiklikleri ele alarak, Maasai halk\u0131n\u0131 daha iyi anlayabilir ve hayatta kalmalar\u0131n\u0131 desteklemek i\u00e7in gerekli olabilecek ek yard\u0131mlar\u0131 vurgulayabiliriz."}
{"_id":"34846352","title":"Identification and characterization of a widely expressed form of adenylyl cyclase.","text":"Bir memeli adenyil siklaz\u0131, daha \u00f6nce tan\u0131mlanan adenyil siklazlar\u0131n (Premont, R. T. (1994) Methods Enzymol. 238, 116-127) korunmu\u015f bir b\u00f6lgeye dayal\u0131 degeneratif primerler kullan\u0131larak ters transkripsiyon-polimeraz zincir reaksiyonu amplifikasyonu ile belirlendi. Farenin beyninden elde edilen tam uzunlukta cDNA dizisi, 12 membran ge\u00e7i\u015fi topolojisi olan ve adenyil siklazlar\u0131n katalitik alanlar\u0131yla y\u00fcksek benzerli\u011fe sahip iki b\u00f6lgeye sahip 1353 amino asitlik bir protein \u00f6ng\u00f6rmektedir. Bu yeni adenyil siklaz\u0131n sekiz daha \u00f6nce tan\u0131mlanan memeli enzimiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, bu tip 9 adenyil siklaz dizisinin en farkl\u0131 oldu\u011funu ve memeli adenyil siklazlar\u0131n alt\u0131nc\u0131 ayr\u0131 alt s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. AC9 geni, insan kromozom band\u0131 16p13.3-13.2'ye yerle\u015ftirilmi\u015ftir. Tip 9 adenyil siklaz\u0131 i\u00e7in 8.5 kb'l\u0131k mRNA, test edilen t\u00fcm dokularda kolayca tespit edilebilir ve \u00f6zellikle kas ve beyin dokular\u0131nda \u00e7ok y\u00fcksek seviyelerde bulunur. AC9 mRNA's\u0131, farenin beyninde yayg\u0131n olarak bulunur, ancak \u00f6zellikle hipokamp\u00fcs, cerebellum ve neokortekste zengindir. Tip 9 adenyil siklaz\u0131n\u0131n karboksil ucuna y\u00f6nelik bir antiserum, hem dokularda hem de h\u00fccre membranlar\u0131nda do\u011fal ve ifade edilen rekombine AC9 proteini tespit eder. AC9 proteini seviyeleri, farenin beyin membranlar\u0131nda en y\u00fcksektir. \u0130fade edilen rekombine AC9'un karakterizasyonu, proteinin i\u015flevsel bir adenyil siklaz oldu\u011funu ve Mg2+, forskolin ve mutasyona u\u011fram\u0131\u015f Gsalpha taraf\u0131ndan uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. AC9 aktivitesi, Ca2+\/calmodulin veya G protein beta alt birimlerinden etkilenmez. Bu nedenle AC9, beyin ve \u00e7o\u011fu somatik dokuda bulunan, G proteini ile d\u00fczenlenmi\u015f i\u015flevsel bir adenyil siklazd\u0131r."}
{"_id":"34854444","title":"Expression of Golli mRNA during development in primary immune lymphoid organs of the rat","text":"Oligodendrocit silsile geni (Golli) - MBP transkripsiyon birimi, Golli'ye \u00f6zg\u00fc \u00fc\u00e7 eksonu ve \"klasik\" myelin temel proteini (MBP) geninin sekiz eksonunu i\u00e7erir, bu da alternatif olarak birle\u015ftirilmi\u015f proteinlere yol a\u00e7ar ve MBP ile ayn\u0131 amino asit dizisine sahiptir. MBP'ye aksine, sadece sinir sisteminde ifade edilen bir ge\u00e7 d\u00f6nem antijeni, Golli gen \u00fcr\u00fcnleri \u00f6n ve do\u011fum sonras\u0131 bir\u00e7ok sitede ifade edilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, rat'ta Golli'nin dizisini RT-PCR ve 5' RACE ile belirledik ve Golli dizilerinin e16.5'ten itibaren birincil lenf organlar\u0131nda ifade edildi\u011fini g\u00f6sterdik, bu da daha \u00f6nce Golli ile tetiklenen menenjitte g\u00f6zlemledi\u011fimiz rat T h\u00fccre yan\u0131t\u0131n\u0131n anergik olabilece\u011fini a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"34873974","title":"Diagnostic accuracy of single baseline measurement of Elecsys Troponin T high-sensitive assay for diagnosis of acute myocardial infarction in emergency department: systematic review and meta-analysis","text":"\n## Ama\u00e7\nElecsys Troponin T y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131kl\u0131 testinin (Roche Diagnostics) tek bir temel \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fcn, acil kardiyak sendrom \u015f\u00fcphesiyle acil servise gelen hastalarda akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fcn\u00fcn te\u015fhisinde do\u011frulu\u011funu \u00f6zetlemek.\n\n## Y\u00f6ntem\nSistematik inceleme ve tan\u0131 test do\u011frulu\u011fu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n meta analizi. Medline, Embase ve di\u011fer ilgili elektronik veritabanlar\u0131, 2006 Ocak'tan 2013 Aral\u0131k'a kadar yay\u0131nlanan makaleler i\u00e7in aranm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi\nTek bir temel \u00f6l\u00e7\u00fcmle Elecsys Troponin T y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131kl\u0131 testinin akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc te\u015fhisi i\u00e7in do\u011frulu\u011funu de\u011ferlendiren \u00e7al\u0131\u015fmalar dahil edilmi\u015ftir.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma De\u011ferlendirmesi ve Veri Senkronizasyonu\n\u0130lk yazar, t\u00fcm belirlenen ba\u015fl\u0131k ve \u00f6zetleri incelemi\u015f ve potansiyel olarak ilgili t\u00fcm makaleleri se\u00e7mi\u015ftir. Tam metin incelemesi, veri \u00e7\u0131karma ve uyarlanm\u0131\u015f QUADAS-2 arac\u0131n\u0131 kullanarak metodolojik kalite de\u011ferlendirmesi, iki inceleyici taraf\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. Uyu\u015fmazl\u0131klar, tart\u0131\u015fma veya arabuluculuk yoluyla \u00e7\u00f6z\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Gerekliyse, hiyerar\u015fik ikili model kullan\u0131larak meta analiz yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Bulgular\n23 \u00e7al\u0131\u015fma, de\u011ferlendirilen testin sunumda performans\u0131n\u0131 rapor etmi\u015ftir. 14 ng\/L ve 3-5 ng\/L kesme de\u011ferleri i\u00e7in sonu\u00e7lar ayr\u0131 ayr\u0131 toplanm\u0131\u015ft\u0131r. 14 ng\/L'de (20 makale), \u00f6zet duyarl\u0131l\u0131k %89.5 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %86.3 - %92.1) ve \u00f6zet \u00f6zg\u00fcll\u00fck %77.1 (%68.7 - %83.7) olarak bulunmu\u015ftur. 3-5 ng\/L'de (alt\u0131 makale), \u00f6zet duyarl\u0131l\u0131k %97.4 (%94.9 - %98.7) ve \u00f6zet \u00f6zg\u00fcll\u00fck %42.4 (%31.2 - %54.5) olarak bulunmu\u015ftur. Bu, 21'den 100 hastada hedef durumu (21%, \u00e7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda ortalama prevalans) varsa, 2 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 2 - 3) akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc"}
{"_id":"34876410","title":"Pericyte differentiation.","text":"Perisitler, ya\u015fam i\u00e7inde konumlar\u0131na g\u00f6re tan\u0131mlan\u0131r: Onlar mikro damarlar\u0131n bazal membran i\u00e7inde g\u00f6m\u00fcl\u00fcd\u00fcr. Mikro damar duvar\u0131n\u0131n ayr\u0131lmaz bir par\u00e7as\u0131 olu\u015ftururlar ve anjiyojeneziye kat\u0131l\u0131mlar\u0131 oldu\u011funa inan\u0131l\u0131r, ancak kesin rolleri net de\u011fildir. Retina mikro damarlar\u0131ndan elde edilen perisitler, d\u00fcz kas h\u00fccreleri gibi di\u011fer stromal h\u00fccrelerden a\u00e7\u0131k\u00e7a ay\u0131rt eden bir dizi fenotipik \u00f6zellik ile yeti\u015ftirilmi\u015f ve belirlenmi\u015ftir. In vitro'da perisitler, zengin ekstrasell\u00fcler matrisle dolu \u00e7ok h\u00fccreli nod\u00fcller olu\u015fturur. Bu matris, serum i\u00e7eren b\u00fcy\u00fcme ortam\u0131nda, d\u0131\u015ftan beta-glikerofosfat eklenmeden mineralize olur. Bu sonu\u00e7lar, perisitlerin osteojenik fenotip olu\u015fturabilen ilkel mezen\u015fimal h\u00fccreleri temsil etti\u011fini g\u00f6sterir. Perisitlerin farkl\u0131la\u015fmas\u0131 da, transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc beta 1'e yan\u0131tlar\u0131nda de\u011fi\u015fiklikler ve\/veya \u00e7e\u015fitli ekstrasell\u00fcler matris proteinlerinin sentezi ve\/veya birikiminde de\u011fi\u015fiklikler ile tan\u0131mlan\u0131r, \u00f6rne\u011fin laminin, tip IV kolajen, tenasin, tip X kolajen, osteonektin ve trombospondin-1. Anjiyojenezi genellikle mineralizasyona ili\u015fkilidir. Bu veriler, perisitlerin ya\u015fam i\u00e7inde mineralizasyona katk\u0131da bulunabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"34905328","title":"Membrane association of the CD3\u03b5 signaling domain is required for optimal T cell development and function.","text":"TCR:CD3 kompleksi, optimal T h\u00fccre geli\u015fimi ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip sinyalleri iletir. Dinlenme halindeki T h\u00fccrelerinde, CD3\u03b5 sitoplazmik kuyru\u011fu, bir yak\u0131n temel zengin b\u00f6lge (BRS) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla plazma zar\u0131na ba\u011flan\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, i\u015flevsel bir CD3\u03b5-BRS eksikli\u011fi olan farelerde, timik h\u00fccrelili\u011fi ve CD4-CD8- \u00e7ift negatif (DN) 3'ten DN4 timosit ge\u00e7i\u015finde \u00f6nemli azalmalar oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bunun nedeni, t\u00fcm sonraki pop\u00fclasyonlarda artm\u0131\u015f h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc ve TCR indirgeme ile sonu\u00e7lanan DN4 TCR sinyalizasyonunun g\u00fc\u00e7lendirilmesidir. Ayr\u0131ca, pozitif, ancak negatif T h\u00fccre se\u00e7imi etkilenen farelerde, periferik T h\u00fccre fonksiyonu s\u0131n\u0131rl\u0131 ve influenza enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 yan\u0131t\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Toplu olarak, bu sonu\u00e7lar, CD3\u03b5 sinyalleme alan\u0131n\u0131n plazma zar\u0131na ba\u011flanmas\u0131n\u0131n optimal timosit geli\u015fimi ve periferik T h\u00fccre fonksiyonu i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"34935825","title":"A new era in ovulation induction.","text":"AMA\u00c7 Aromataz inhibit\u00f6rlerinin ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu, s\u00fcperov\u00fclasyon ve IVF'nin etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek. Y\u00d6NTEM Anahtar kelimeler \"aromataz inhibit\u00f6r\u00fc\", \"letrozol\", \"anastrazol\", \"ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu\", \"ov\u00fclasyon\" ve \"s\u00fcperov\u00fclasyon\" kullan\u0131larak MEDLINE, EMBASE ve Cochrane Sistematik \u0130ncelemeler Veritaban\u0131'nda bir literat\u00fcr taramas\u0131 yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Letrozol ile ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu, 70%-84% aras\u0131nda bir ov\u00fclasyon oran\u0131 ve 20%-27% aras\u0131nda bir gebelik oran\u0131 ile ili\u015fkilidir. Bir \u00e7al\u0131\u015fmada, letrozol ile ov\u00fclasyon ve gebelik oranlar\u0131 anastrazol ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha y\u00fcksek g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. S\u00fcperov\u00fclasyon'da, letrozol az say\u0131da geli\u015fen folik\u00fcl ve kal\u0131n endometrium ile ili\u015fkilidir. Letrozol'un s\u00fcperov\u00fclasyon kullan\u0131m\u0131, klomifen sitrat (CC) kullan\u0131m\u0131ndan (16.7% vs. 5.6%) daha y\u00fcksek bir gebelik oran\u0131na sahiptir. FSH tedavisine letrozol eklenmesi, FSH ihtiyac\u0131n\u0131 azalt\u0131r. Letrozol ve FSH ile tedavi edilen gebelik oran\u0131, sadece FSH ile tedavi edilenlere benzer. SONU\u00c7 Aromataz inhibit\u00f6rleri, ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu ve s\u00fcperov\u00fclasyon'da CC'ye e\u015fit veya daha \u00fcst\u00fcnd\u00fcr. CC'nin aksine, endometrium \u00fczerinde antiestrojenik bir etkiye sahip de\u011fildirler. Aromataz inhibit\u00f6rlerinin avantajlar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, CC'nin yerine ov\u00fclasyon ind\u00fcksiyonu ila\u00e7lar\u0131 olarak kullan\u0131labilirler. IVF'deki rolleri hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir."}
{"_id":"34982259","title":"Of lineage and legacy: the development of mammalian hematopoietic stem cells","text":"Kan olu\u015fturma sistemi, memelilerin konsept\u00fcs\u00fcnde geli\u015fen ilk karma\u015f\u0131k dokulardan biridir. Geli\u015fimsel kan olu\u015fturma alan\u0131nda \u00f6zellikle ilgi \u00e7ekici olan, yeti\u015fkin kemik ili\u011fi kan olu\u015fturma k\u00f6k h\u00fccrelerinin k\u00f6kenidir. K\u00f6kenlerini izlemek karma\u015f\u0131k bir i\u015ftir \u00e7\u00fcnk\u00fc kan hareketli bir dokudur ve kan olu\u015fturma h\u00fccreleri bir\u00e7ok embriyonik siteden ortaya \u00e7\u0131kar. Yeti\u015fkin memelilerin kan sisteminin k\u00f6keni, canl\u0131 tart\u0131\u015fmalar ve yo\u011fun ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n konusu olmaya devam etmektedir. Ayr\u0131ca, yeti\u015fkin kan olu\u015fturma k\u00f6k h\u00fccre program\u0131n\u0131 ind\u00fckleyen geli\u015fimsel sinyallere de ilgi yo\u011funla\u015fm\u0131\u015ft\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc bunlar klinik olarak \u00f6nemli h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 ex vivo \u00fcretmek ve geni\u015fletmek i\u00e7in faydal\u0131 olabilir. Bu inceleme, kan olu\u015fturman\u0131n geli\u015fimsel k\u00f6kenlerine dair tarihsel bir genel bak\u0131\u015f ve en son verileri sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"35004872","title":"Long crocidolite asbestos fibers cause polyploidy by sterically blocking cytokinesis.","text":"Asbest, \u00f6ncelikle lif boyutlar\u0131yla ili\u015fkili g\u00f6r\u00fcnen karsinojenik etkilerine ba\u011fl\u0131 olarak fiziksel bir karsinojen olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Uzun asbest liflerinin h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda kromozom da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 ile m\u00fcdahale edebilece\u011fi ve bu da h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne ve neoplazik ilerlemeye yol a\u00e7an genomik de\u011fi\u015fikliklere neden olabilece\u011fi hipotezi ortaya at\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc zaman atlamal\u0131 \u0131\u015f\u0131k mikroskopisi ve seri kesit elektron mikroskopisi kullanarak, LLC-MK2 epitel h\u00fccrelerinin daha sonraki b\u00f6l\u00fcnme a\u015famalar\u0131nda tek tek crocidolite asbest liflerini takip ettik ve ilk kez onlar\u0131n sitokinezi \u00fczerindeki etkisini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak a\u00e7\u0131klad\u0131k. Uzun lifler (15-55 mikron), b\u00f6l\u00fcnme \u00e7ukuruna hapsoldu\u011funda sitokinezi sterik olarak engelledi, bazen bin\u00fckl\u00fc bir h\u00fccre olu\u015fumuna yol a\u00e7t\u0131. Engelleme liflerinin u\u00e7lar\u0131 genellikle yeni olu\u015fan \u00e7ekirdeklerin invaginasyonlar\u0131nda bulundu. \u00c7ekirdek zar\u0131n\u0131n lifle ba\u011flant\u0131s\u0131, kromatin bir ipli\u011fi lifle birlikte h\u00fccre k\u00f6pr\u00fcs\u00fcne girdi\u011finde belirginle\u015fti. Bu iplikler k\u0131r\u0131labilir ve kromozom yap\u0131sal yeniden d\u00fczenlemelerine neden olabilir. Verilerimiz, tek tek crocidolite liflerinin sitokinezi engelleyerek genomik de\u011fi\u015fikliklere neden olabilece\u011fini ve lif uzunlu\u011fu ile \u00e7ekirdek zar\u0131na olan ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131n \u00f6nemli fakt\u00f6rler oldu\u011funu ilk kez g\u00f6stermektedir. Bu t\u00fcr genomik de\u011fi\u015fiklikler, asbest ile ili\u015fkili kanserlere yol a\u00e7an ilk olaylardan biri olabilir."}
{"_id":"35008773","title":"Neural induction and early patterning in vertebrates.","text":"Omurgal\u0131 hayvanlarda, sinir sisteminin geli\u015fimi, erken embriyonun gastr\u00fclasyon s\u0131ras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir 'd\u00fczenleyici' b\u00f6lgenin sinyalleri taraf\u0131ndan tetiklenir. Bu fenomen - sinir ind\u00fcksiyonu - orijinal olarak, kurba\u011fa embriyolar\u0131yla \u00e7al\u0131\u015fan deneysel embriologlar taraf\u0131ndan ke\u015ffedildi ve kavramsal bir tan\u0131m verildi. Bu model sistemde molek\u00fcler devrelerin sinir ind\u00fcksiyonunun alt\u0131n\u0131 \u00e7izmesi, ekstramda s\u00fcrekli TGF\u03b2 sinyalizasyonunun ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131n \u00f6n ekstramda sinir kaderinin kazan\u0131lmas\u0131n\u0131n belirleyici \u00f6zelli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu g\u00f6zlem, sinir ind\u00fcksiyonunun 'varsay\u0131lan' modelinin temelini olu\u015fturur. Endojen sinir ind\u00fckt\u00f6rleri, ekstramda TGF\u03b2 ligandlar\u0131n\u0131 inhibe eden s\u0131rlayan proteinlerdir. Ventral ekstramada, sinyal ligandlar\u0131 inhibit\u00f6rlerden ka\u00e7t\u0131\u011f\u0131nda, bir sinir olmayan kaderi tetiklenir. TGF\u03b2 yolunun inhibisyonu, \u015fimdi memelilerin embriyolar\u0131nda, ayr\u0131ca fareler ve insan embriyosel k\u00f6k h\u00fccrelerinde do\u011frudan sinir kaderini ind\u00fcklemek i\u00e7in yeterli oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu nedenle, sinir ve sinir olmayan ekstramlar\u0131 ay\u0131rt eden molek\u00fcler s\u00fcre\u00e7, evrimsel a\u011fa\u00e7ta geni\u015f bir organizma yelpazesinde korunmu\u015ftur. Fareler, primatlar ve insanlardan embriyosel k\u00f6k h\u00fccrelerin mevcudiyeti, embriyonik sinir ind\u00fcksiyonunda sinyal yollar\u0131 ve alt medyat\u00f6rlerinin rollerinin daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"35022568","title":"What's in the 'treatment gap'? Ethnographic perspectives on addiction and global mental health from China, Russia, and the United States.","text":"Son y\u0131llarda, d\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli \u00fclkelerde zihinsel hastal\u0131klar i\u00e7in kan\u0131t temelli m\u00fcdahaleler sa\u011flamaya odaklanan bir \"k\u00fcresel zihinsel sa\u011fl\u0131k\" g\u00fcndemi ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Antropologlar ve k\u00fclt\u00fcrel psikiyatristler, bu g\u00fcndemin uygunlu\u011fu konusunda yo\u011fun tart\u0131\u015fmalara girdiler. Bu makalede, \u00c7in, Rusya ve Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde madde kullan\u0131m bozukluklar\u0131n\u0131n y\u00f6netimi \u00fczerine etnografik saha \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 verilerini kullanarak bu tart\u0131\u015fmalar\u0131 ele al\u0131yoruz. Arg\u00fcman\u0131m\u0131z, k\u00fcresel zihinsel sa\u011fl\u0131k \u00e7er\u00e7evesinde yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 ve m\u00fcdahaleleri y\u00f6nlendiren \"tedavi bo\u015fluklar\u0131\" mant\u0131\u011f\u0131n\u0131n, herhangi bir belirli ortamda ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k (ve di\u011fer zihinsel sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131) \u00e7er\u00e7eveleyen ve y\u00f6neten kurumlar, terap\u00f6tik uygulamalar, bilgi ve akt\u00f6rlerin karma\u015f\u0131k bir araya gelmesini k\u0131smen gizledi\u011fidir."}
{"_id":"35062452","title":"Generation of mice deficient in both KLF3\/BKLF and KLF8 reveals a genetic interaction and a role for these factors in embryonic globin gene silencing.","text":"Kr\u00fcppel benzeri fakt\u00f6rler 3 ve 8 (KLF3 ve KLF8), benzer DNA dizilerine ba\u011flanan y\u00fcksek derecede ili\u015fkili transkripsiyonel d\u00fczenleyicilerdir. Daha \u00f6nce, eritrosit h\u00fccrelerinde KLF ailesinde bir d\u00fczenleyici hiyerar\u015fi oldu\u011funu g\u00f6sterdik; KLF1, hem KLF3 hem de KLF8 genlerinin ifadelerini s\u00fcr\u00fckler ve KLF3, s\u0131rayla, KLF8 ifadelerini bask\u0131lar. KLF1 ve KLF3'\u00fcn eritrosit rollerini ara\u015ft\u0131r\u0131rken, bu d\u00fczenleyici a\u011fa KLF8'in katk\u0131s\u0131 bilinmiyordu. Bu nedenle, bu konuyu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, KLF8 ifadelerini bozan bir fare modeli olu\u015fturduk. Bu fareler, azalt\u0131lm\u0131\u015f bir ya\u015fam s\u00fcresi olmas\u0131na ra\u011fmen, canl\u0131d\u0131rlar. Ancak, hem KLF3 hem de KLF8'in eksikli\u011fi olan fareler, yakla\u015f\u0131k embriyofik g\u00fcn 14.5 (E14.5)'de \u00f6l\u00fcr, bu da bu iki fakt\u00f6r aras\u0131nda genetik bir etkile\u015fim oldu\u011funu g\u00f6sterir. Fetal karaci\u011ferde, Klf3 ve Klf8 \u00e7ift mutasyona sahip embriyolar, her iki tek mutasyona sahip embriyolardan daha fazla gen ifadesinin bozulmas\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. \u00d6zellikle, biz, embriyofik, ancak yeti\u015fkin globin ifadelerinin gev\u015fetildi\u011fini g\u00f6zlemliyoruz. Bu sonu\u00e7lar birlikte, KLF3 ve KLF8'in canl\u0131larda \u00f6rt\u00fc\u015fen rollerine ve geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda embriyofik globin ifadelerini susturmaya kat\u0131ld\u0131klar\u0131na i\u015faret ediyor."}
{"_id":"35079452","title":"Mycobacterium tuberculosis phagosome maturation arrest: selective targeting of PI3P-dependent membrane trafficking.","text":"Mycobacterium tuberculosis'in ev sahibi makrofajlara girmesi ve bir fagosomda kalmas\u0131, bu fagosomun olgunla\u015farak fagozomalize olmamas\u0131, t\u00fcberk\u00fclozun yay\u0131lmas\u0131 ve d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda milyarlarca insan\u0131 etkileyen ili\u015fkili pandemiye merkezi bir rol oynar. T\u00fcberk\u00fcloz, \u00f6nemli bir i\u00e7sel trafik ve organel biyogenez bile\u015feni olan bir hastal\u0131k olarak g\u00f6r\u00fclebilir. M. tuberculosis fagosom olgunla\u015fmas\u0131n\u0131n engellenmesi hakk\u0131ndaki mevcut anlay\u0131\u015f, fagozomal biyogenezinin temel y\u00f6nlerine de \u0131\u015f\u0131k tutar. Olgunla\u015fman\u0131n engellenmesi, rabs'in (rab efekt\u00f6rleri, fosfatidylinositol 3-kinazlar\u0131 ve EEA1 gibi ba\u011flama molek\u00fclleri) i\u015fe al\u0131nmas\u0131 ve i\u015flevi, SNAREs (Syntaxin 6 ve h\u00fccrebrevin) ve Ca2+\/kalmodulin sinyalizasyonu ile m\u00fcdahale eder. M. tuberculosis'in memelilerin fosfatidylinositol analoglar\u0131, bu sistemleri ve ili\u015fkili s\u00fcre\u00e7leri bozar."}
{"_id":"35085326","title":"SvpA, a novel surface virulence-associated protein required for intracellular survival of Listeria monocytogenes.","text":"Daha \u00f6nce bilinmeyen bir protein, Listeria monocytogenes'in i\u00e7sel patojen vir\u00fclans\u0131 ile ili\u015fkili y\u00fczey vir\u00fclans proteini (SvpA) olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131. Bu 64 kDa protein, svpA geni taraf\u0131ndan kodlan\u0131r ve hem k\u00fclt\u00fcr s\u00fcpernatantlar\u0131nda hem de y\u00fczeyde g\u00f6r\u00fcn\u00fcr, anti-SvpA antikoruyla b\u00fct\u00fcn bakterilerin alt\u0131n etiketlenmesi ile g\u00f6sterildi\u011fi gibi. Peptit dizilimi analizi, SvpA'n\u0131n bir lider peptid, tahmin edilen bir C-sonu transmembran b\u00f6lgesi ve ActA y\u00fczey proteininin benzer \u015fekilde pozitif y\u00fckl\u00fc bir kuyru\u011funu i\u00e7erdi\u011fini ortaya koydu, bu da SvpA'n\u0131n C-sonu membran iskelesi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla k\u0131smen bakterinin y\u00fczeyine yeniden ili\u015fkili olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. LO28 vah\u015fi tip siresinde svpA'y\u0131 bozan bir allelik mutasyonunu olu\u015fturmak i\u00e7in bir mutasyon in\u015fa edildi. Bu mutasyonun farede vir\u00fclans\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde zay\u0131flat\u0131ld\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlendi, LD50'de 2 log azalma ve organlarda vah\u015fi tip siresine k\u0131yasla k\u0131s\u0131tl\u0131 bakteri b\u00fcy\u00fcmesi ile. Bu azalt\u0131lm\u0131\u015f vir\u00fclans, ne bir ba\u011flanma kayb\u0131 ile ne de bilinen vir\u00fclans fakt\u00f6rlerinin daha d\u00fc\u015f\u00fck ifadesi ile ili\u015fkili de\u011fildi, bu fakt\u00f6rler mutasyonlu svpA'da etkilenmemi\u015fti. Bunun nedeni, mutasyonlu bakterilerin i\u00e7sel b\u00fcy\u00fcmesinin k\u0131s\u0131tlanmas\u0131yd\u0131. Kemik ili\u011fi t\u00fcretilmi\u015f makrofajlar i\u00e7inde bakterilerin i\u00e7sel davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 takip etmek i\u00e7in konfokal ve elektron mikroskopisi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, \u00e7o\u011fu svpA mutasyonlu bakterinin fagosomlar i\u00e7inde kalmaya devam etti\u011fini, aksine vah\u015fi tip bakterilerin h\u0131zla sitoplazmaya ka\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 buldu. SvpA'n\u0131n d\u00fczenlenmesi, L. monocytogenes'de vir\u00fclans genlerinin transkripsiyonal aktivasyonunu sa\u011flayan PrfA ile ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131. Asl\u0131nda, SvpA, MecA, ClpC ve ClpP taraf\u0131ndan a\u015fa\u011f\u0131 y\u00f6nlendirildi, bu proteinler Bacillus subtilis'te bir d\u00fczenleyici kompleks olu\u015fturan ve bu saprofitin kompetans durumunu kontrol eden y\u00fcksek derecede homojenlerdir. Sonu\u00e7lar \u015fu sonu\u00e7lar\u0131 g\u00f6stermektedir: (i) SvpA, L. monocytogenes'in vir\u00fclans\u0131nda yeni bir fakt\u00f6rd\u00fcr, makrofajlar\u0131n fagosomlar\u0131 i\u00e7inde bakterilerin ka\u00e7mas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder; (ii) SvpA, en az\u0131ndan"}
{"_id":"35087728","title":"Measuring adherence to highly active antiretroviral therapy: implications for research and practice.","text":"Y\u00fcksek aktif antiretroviral terapi (HAART), HIV hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n seyrini radikal bir \u015fekilde de\u011fi\u015ftirdi, HIV ile ili\u015fkili morbidite ve mortaliteyi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Bununla birlikte, tipik g\u00fcnl\u00fck HAART rejiminin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 olduk\u00e7a y\u00fcksektir ve tam ve uzun s\u00fcreli viral bask\u0131lama ve ila\u00e7 direnci riskinin \u00f6nlenmesi i\u00e7in y\u00fcksek d\u00fczeyde uyuma ihtiya\u00e7 vard\u0131r. HAART'\u0131n karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131, ila\u00e7 uyumu de\u011ferlendirmesinin kritik \u00f6neme sahip olmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. \u00c7e\u015fitli y\u00f6ntemler kullan\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen, her biri sadece uyuma davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131n bir alt k\u00fcmesini \u00f6l\u00e7er ve her bir \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn s\u0131n\u0131rl\u0131 tahmin ge\u00e7erlili\u011fi vard\u0131r. HAART'a uyuma ile ilgili bireysel ve halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 endi\u015feleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, ila\u00e7 uyumu \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin s\u00fcrekli geli\u015ftirilmesi ve do\u011frulanmas\u0131 gerekmektedir."}
{"_id":"35100235","title":"Survival rates of tropical and temperate passerines: a Trinidadian perspective.","text":"Mark-yakalama verileri, Trinidad'da 10 y\u0131l boyunca sis a\u011flar\u0131 kullan\u0131larak topland\u0131 ve 17 orman \u00f6t\u00fcc\u00fc t\u00fcr\u00fcn\u00fcn yeti\u015fkin hayatta kalma oranlar\u0131n\u0131n tahmini yap\u0131ld\u0131. Trinidad'daki hayatta kalma oranlar\u0131 (ortalama %65%, %45-%85 aral\u0131\u011f\u0131) Avrupa (%52 ortalama hayatta kalma, %32-%71 aral\u0131\u011f\u0131) ve Kuzey Amerika (%53 ortalama hayatta kalma, %29-%63 aral\u0131\u011f\u0131) benzer v\u00fccut boyutuna sahip \u00f6t\u00fcc\u00fc ku\u015flar i\u00e7in yay\u0131nlanan tahminlerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti (Trinidad'da ortalama ya\u015fam s\u00fcresinin %45 daha y\u00fcksek oldu\u011fu anlam\u0131na geliyor). Bu bulgular, ba\u011f\u0131ms\u0131z kontrastlar y\u00f6ntemi kullan\u0131larak filogenetikten ar\u0131nd\u0131r\u0131ld\u0131ktan sonra da do\u011fruland\u0131. Ge\u00e7ici ve\/veya gen\u00e7 ku\u015flar Trinidad verilerinin \u00f6nemli bir \u00f6zelli\u011fiydi ve bu ku\u015flar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 hesaba katmayan \u00e7al\u0131\u015fmalar yeti\u015fkin hayatta kalma oranlar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fck tahmin edebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, tropik nemli b\u00f6lgelerde ku\u015f hayatta kalma oranlar\u0131n\u0131n daha y\u00fcksek oldu\u011funu destekleyen hipotezi destekliyor, ancak fark\u0131n daha \u00f6nce d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnden daha k\u00fc\u00e7\u00fck olabilece\u011fi de \u00f6ne s\u00fcr\u00fcl\u00fcyor."}
{"_id":"35149431","title":"P0 glycoprotein peptides 56\u201371 and 180\u2013199 dose-dependently induce acute and chronic experimental autoimmune neuritis in Lewis rats associated with epitope spreading","text":"\u0130ki sentetik periferik sinir myelin P0 proteini peptidi, bir imm\u00fcnodominant (amino asit 180-199) ve bir gizemli (amino asit 56-71) biri, Lewis farelerinde deneysel otoimm\u00fcn n\u00f6rit (EAN) ind\u00fckledi\u011finde, d\u00fc\u015f\u00fck dozda (50-100 mikrog\/fare) veya y\u00fcksek dozda (250 mikrog\/fare) verildi\u011finde, s\u0131ras\u0131yla. Farkl\u0131 klinik seyir, patolojik de\u011fi\u015fiklikler ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 bulundu:\n\n1. P0 peptidi 56-71 (P0 56-71) ile ind\u00fcklenen EAN'in klinik belirtilerin ba\u015flang\u0131c\u0131, P0 peptidi 180-199 (P0 180-199) ile ind\u00fcklenen EAN'e k\u0131yasla t\u00fcm ba\u011f\u0131\u015f\u0131klatma dozlar\u0131nda 1-3 g\u00fcn daha ge\u00e7ti, ancak hastal\u0131k zirvesi, ba\u011f\u0131\u015f\u0131klatma sonras\u0131 (p.i.) benzer bir zaman noktas\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fti, yani P0 56-71 ile ind\u00fcklenen EAN'da 14-16. g\u00fcn p.i. ve P0 180-199 ile ind\u00fcklenen EAN'da 16. g\u00fcn p.i.\n\n2. P0 56-71 ile ind\u00fcklenen EAN'da hem d\u00fc\u015f\u00fck hem de y\u00fcksek antijen dozlar\u0131nda intramolek\u00fcler epitope yay\u0131lmas\u0131, P0 180-199 ile ind\u00fcklenen EAN'da ise sadece y\u00fcksek antijen dozu (250 mikrog\/fare) ile ger\u00e7ekle\u015fti.\n\n3. P0 180-199, P0 56-71 ile ind\u00fcklenen EAN'e k\u0131yasla P0 180-199 ile ind\u00fcklenen EAN'da daha y\u00fcksek interferon-gamma \u00fcretimi seviyeleri uyand\u0131rd\u0131 ve tam tersi.\n\n4. Histopatolojik de\u011ferlendirme, her iki EAN tipinde sciatik sinirlerde benzer derecede tek \u00e7ekirdekli h\u00fccre infiltrasyonu oldu\u011funu, ancak P0 180-199 ile ind\u00fcklenen EAN'da P0 56-71 ile ind\u00fcklenen EAN'e k\u0131yasla daha \u015fiddetli demiyelinizasyon bulundu\u011funu ortaya koydu. Sonu\u00e7lar, y\u00fcksek doz"}
{"_id":"35186640","title":"Interaction between broad-spectrum antibiotics and the combined oral contraceptive pill. A literature review.","text":"K\u00f6p\u00fckl\u00fc do\u011fum kontrol hap\u0131 (KOCH) ve geni\u015f spektrumlu antibiyotiklerin etkile\u015fimi konusunda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131 g\u00f6r\u00fc\u015fler vard\u0131r. Klinik uygulama, \u00f6zellikle Avrupa ve ABD'deki doktorlar aras\u0131nda b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fmektedir. Rifampisin ve griseofulvin karaci\u011fer enzimlerini ind\u00fckler ve ger\u00e7ekten KOCH ile etkile\u015fime sahip gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir, bu da etkinli\u011fi azaltmaktad\u0131r. Geni\u015f spektrumlu antibiyotiklerle ilgili durum daha az a\u00e7\u0131kt\u0131r. KOCH ve antibiyotik kullan\u0131m\u0131n\u0131n farmakokineti\u011fi \u00fczerine yap\u0131lan ileri d\u00fczey \u00e7al\u0131\u015fmalar nispeten azd\u0131r ve bunlardan hi\u00e7biri herhangi bir azalt\u0131lm\u0131\u015f kontraseptif etkinli\u011fin ikna edici bir temeli oldu\u011funu g\u00f6stermemektedir. Bununla birlikte, de\u011fi\u015fken kontraseptif steroid metabolizmas\u0131n\u0131n baz\u0131 kad\u0131nlar\u0131, baz\u0131 zamanlarda KOCH ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na daha duyarl\u0131 hale getirebilece\u011fi konusunda kan\u0131tlar vard\u0131r. \u0130stemsiz gebeli\u011fin ciddi sonu\u00e7lar\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, k\u0131sa s\u00fcreli geni\u015f spektrumlu antibiyotik tedavisi ve uzun s\u00fcreli antibiyotik uygulamas\u0131n\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7 haftalar\u0131nda ek veya alternatif kontraseptif y\u00f6ntemleri kullanma dikkatli yakla\u015f\u0131m\u0131, olas\u0131 risk alt\u0131nda olabilecek birka\u00e7 belirlenemeyen kad\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in hakl\u0131 g\u00f6r\u00fclebilir. \u00c7eli\u015fkili g\u00f6r\u00fc\u015fler ve tavsiyeler hem profesyoneller hem de hastalar i\u00e7in kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 olabilir ve KOCH ve antibiyotik kullan\u0131m\u0131n\u0131n e\u015fzamanl\u0131 s\u0131ras\u0131nda ve sonras\u0131nda ek \u00f6nlemler hakk\u0131nda talimatlar karma\u015f\u0131kt\u0131r. Bir\u00e7ok kad\u0131n, KOCH'un ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na neden olabilecek ko\u015fullar\u0131 bilmemekte veya bunlardan kafa kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ya\u015famaktad\u0131r. KOCH'u re\u00e7ete eden sa\u011fl\u0131k uzmanlar\u0131, KOCH'un \u00e7al\u0131\u015fma \u015fekli ve ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k riski en y\u00fcksek oldu\u011fu zamanlar hakk\u0131nda kad\u0131nlar\u0131 e\u011fitmeye devam etmelidir. KOCH'un kontraseptif etkinli\u011fi \u00fczerinde ger\u00e7ek bir tehdit olu\u015fturdu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnen profesyoneller, ek kontraseptif \u00f6nlemleri basit ve tutarl\u0131 bir \u015fekilde sunmaya haz\u0131r olmal\u0131, bu tavsiyeleri yaz\u0131l\u0131 bilgilendirme ile desteklemeli ve d\u00fczenli aral\u0131klarla peki\u015ftirmelidir."}
{"_id":"35231675","title":"CLIP-170 interacts with dynactin complex and the APC-binding protein EB1 by different mechanisms.","text":"CLIP-170, \"sitoplazmik ba\u011flant\u0131 proteini\" olarak bilinen, endosom-mikrot\u00fcb\u00fcl etkile\u015fimleri ve mikrot\u00fcb\u00fcl dinamiklerinin d\u00fczenlenmesinde rol oynayan bir proteindir. CLIP-170, geli\u015fen mikrot\u00fcb\u00fcl art\u0131 u\u00e7lar\u0131na dinamik olarak lokalize olur, dynein aktivasyonunu sa\u011flayan dynactin ve mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flay\u0131c\u0131 protein EB1 ile kolokalezler. Bu ortak \"art\u0131 u\u00e7 izleme\" davran\u0131\u015f\u0131, CLIP-170'in dynactin ve\/veya EB1 ile etkile\u015fime girebilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu soruyu, memeliler h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinde spesifik sitelerdeki mutagenez ve transfeksiyon\/kolokalezyon testi kullanarak ele ald\u0131k. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, CLIP-170'in hem dynactin hem de EB1 ile do\u011frudan veya dolayl\u0131 olarak etkile\u015fimde bulundu\u011funu g\u00f6stermektedir. CLIP-170\/dynactin etkile\u015fimi, CLIP-170 kuyru\u011funun ikinci metal ba\u011flama motifi taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilmektedir. \u00d6te yandan, CLIP-170\/EB1 etkile\u015fimi, metal ba\u011flama motiflerine ihtiya\u00e7 duymamaktad\u0131r. Ayr\u0131ca deneylerimiz, CLIP-170\/dynactin etkile\u015fiminin dynactin omuz\/yan kol alt kompleksini arac\u0131l\u0131k ederek ve sitoplazmada (yani mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flanmas\u0131na ihtiya\u00e7 duymadan) ger\u00e7ekle\u015febilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu sonu\u00e7lar, hem dynactin hem de EB1'in mikrot\u00fcb\u00fcl art\u0131 u\u00e7lar\u0131na hedeflenmesinde \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r. Verilerimiz, CLIP-170\/dynactin etkile\u015fiminin dynactin kompleksini mikrot\u00fcb\u00fcl art\u0131 u\u00e7lar\u0131na hedefleyebilece\u011fini, ancak dynactin'in p150(Glued) alt biriminin mikrot\u00fcb\u00fcl ba\u011flama motifi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla mikrot\u00fcb\u00fcl art\u0131 u\u00e7lar\u0131na do\u011frudan hedeflenebilece\u011fini de g\u00f6stermektedir. CLIP-170 mutasyonlar\u0131, p150(Glued) lokalizasyonunu de\u011fi\u015ftirirken EB1'i etkilemez, bu da EB1'in mikrot\u00fcb\u00fcl art\u0131 u\u00e7lar\u0131n\u0131 dynactin ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak hedefleyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"35256900","title":"Subcapsular encounter and complement-dependent transport of immune complexes by lymph node B cells","text":"Lymphatik dokulardaki B h\u00fccre-antijen kar\u015f\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n mekanizmas\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Ayn\u0131 \u015fekilde, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k komplekslerinin folik\u00fcler dendritik h\u00fccrelere ta\u015f\u0131nmas\u0131 konusunda da belirsizlikler vard\u0131r. Burada, ger\u00e7ek zamanl\u0131 iki foton mikroskopisi kullanarak, lenf s\u0131v\u0131s\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k komplekslerinin makrofajlara teslim edildi\u011fini g\u00f6zlemledik. B h\u00fccreleri, makrofaj s\u00fcre\u00e7lerinin folik\u00fcle n\u00fcfuz etmesiyle yakalanan ve folik\u00fcler dendritik h\u00fccrelere ta\u015f\u0131nan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k komplekslerini, kompleman resept\u00f6r\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131 bir mekanizma ile yakalad\u0131. Ayr\u0131ca, antijen i\u00e7eren ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k komplekslerini makrofaj s\u00fcre\u00e7lerinden yakalayan e\u015fle\u015fen B h\u00fccreleri T b\u00f6lgesine g\u00f6\u00e7 etti. Bulgular\u0131m\u0131z, subkaps\u00fcler sin\u00fcs boyunca hizalanm\u0131\u015f makrofajlar\u0131n, B h\u00fccrelerinin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kompleksleriyle kar\u015f\u0131la\u015fmas\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir yer oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r ve intrafolik\u00fcler B h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fcn, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k komplekslerinin ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra e\u015fle\u015fen antijenlerle kar\u015f\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 da kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"35271381","title":"Exercise training-induced adaptations in the coronary circulation.","text":"Aerobik egzersiz e\u011fitimi, koroner kan ak\u0131\u015f\u0131 kapasitesinde bir art\u0131\u015fa neden olur, bu da koroner damar direncinin kontrol\u00fcndeki de\u011fi\u015fikliklerle ve dolay\u0131s\u0131yla koroner kan ak\u0131\u015f\u0131yla ili\u015fkilidir. Koroner arter a\u011fac\u0131nda metabolik, kasl\u0131, endoteliyum-arac\u0131l\u0131 ve n\u00f6rohumoral kontrol sistemlerinin g\u00f6receli \u00f6nemi de\u011fi\u015fir ve bu kontrol sistemleri koroner damar direncini d\u00fczenlemede her seviyede koroner arter a\u011fac\u0131nda farkl\u0131 derecelerde katk\u0131da bulunur. Ayr\u0131ca, koroner arter a\u011fac\u0131ndaki damar kontrol sistemlerinin g\u00f6receli \u00f6nemindeki bu d\u00fczensizliklere ek olarak, egzersiz e\u011fitimiyle ili\u015fkili uyarlamalar da koroner a\u011fac\u0131nda d\u00fczensiz bir \u015fekilde da\u011f\u0131lm\u0131\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bu nedenle, koroner arter a\u011fac\u0131nda egzersiz e\u011fitimiyle ili\u015fkili uyarlamalar\u0131 incelemek gereklidir. Endoteliyum-arac\u0131l\u0131 kontroldeki uyarlamalar, egzersiz e\u011fitimiyle ili\u015fkili koroner damar direncinin kontrol\u00fcndeki de\u011fi\u015fikliklerde rol oynar ve e\u011fitim etkilerinin b\u00fcy\u00fck koroner arterlerde mikrokanallardan farkl\u0131 olabilece\u011fi kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, egzersiz e\u011fitimi seanslar\u0131n\u0131n modu, s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, \u015fiddeti ve s\u00fcresi ile egzersizin uzun s\u00fcreli etkileri, endotel fonksiyonundaki adaptif de\u011fi\u015fiklikleri etkileyebilece\u011fi kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Egzersiz e\u011fitimi, koroner damar d\u00fcz kas\u0131n\u0131n vasoaktif maddelere verdi\u011fi yan\u0131tlarda de\u011fi\u015fikliklere ve koroner damar d\u00fcz kas\u0131n\u0131n i\u00e7sel Ca2+ h\u00fccresel ve molek\u00fcler kontrol\u00fcndeki de\u011fi\u015fikliklere de neden olmu\u015ftur. Egzersiz e\u011fitimi, b\u00fcy\u00fck koroner arterlerde mikrokanallarda farkl\u0131 etkilere sahip gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. \u00d6rne\u011fin, adenosin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, egzersizden sonra b\u00fcy\u00fck koroner arterlerde ve b\u00fcy\u00fck diren\u00e7li arterlerde artar ancak e\u011fitilmi\u015f hayvanlar\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck koroner diren\u00e7li arterlerinde de\u011fi\u015fmez. Hen\u00fcz \u00e7ok \u015fey ara\u015ft\u0131r\u0131lsa da, kan\u0131tlar kronik egzersizin koroner endotel ve damar d\u00fcz kas\u0131n\u0131n fenotipini de\u011fi\u015ftirdi\u011fini ve bu h\u00fccrelerin esnekli\u011finin egzersiz e\u011fitiminde kardiyovask\u00fcler sistemin adaptasyonunda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"35301079","title":"Hepatic intra-arterial versus intravenous fotemustine in patients with liver metastases from uveal melanoma (EORTC 18021): a multicentric randomized trial.","text":"\n## Arka Plan\nUveal melanom (UM) ile karaci\u011ferde s\u0131n\u0131rl\u0131 metastazlar\u0131 olan hastalarda intrahepatik tedavinin hayatta kalmaya etkisi bilinmemektedir. Karaci\u011ferdeki metastazlar\u0131 olan UM hastalar\u0131nda hepatik intraarteriyel (HIA) ve sistemik (IV) fotemustin etkinli\u011fini ve toksisitesini prospektif olarak ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Hastalar ve Y\u00f6ntemler\nHastalar, ind\u00fcksiyon i\u00e7in 100 mg\/m\u00b2 dozunda g\u00fcn 1, 8, 15 (ve sadece HIA kolunda 22. g\u00fcn) ve 5 haftal\u0131k bir dinlenme d\u00f6neminden sonra her 3 haftada bir bak\u0131m i\u00e7in IV veya HIA fotemustin almaya rastgele atand\u0131lar. Ana son nokta genel hayatta kalma (OS) idi. Yan\u0131t oran\u0131 (RR), progresyon-serbest hayatta kalma (PFS) ve g\u00fcvenlik ikincil son noktalard\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\n171 hastan\u0131n rastgele atanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan, OS'ye y\u00f6nelik bir faydas\u0131zl\u0131k analizi sonu\u00e7lar\u0131na dayanarak i\u015fe al\u0131m durduruldu. Toplam 155 hasta \u00f6ld\u00fc ve 16 hala hayatta kald\u0131 (ortalama takip s\u00fcresi 1.6 y\u0131l, aral\u0131k 0.25-6 y\u0131l). HIA, IV koluna k\u0131yasla OS'yi (14.6 ay) iyile\u015ftirmedi (orta de\u011fer 13.8 ay), risk oran\u0131 (HR) 1.09; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI) 0.79-1.50, log-rank P = 0.59. Bununla birlikte, HIA'n\u0131n IV'e k\u0131yasla PFS'de \u00f6nemli bir faydas\u0131 vard\u0131; 4.5 ay ile 3.5 ay (HR 0.62; 95% CI 0.45-0.84, log-rank P = 0.002). HIA kolunda 1 y\u0131ll\u0131k PFS oran\u0131 IV koluna k\u0131yasla %24 iken %8 idi. HIA tedavisi, IV tedavisine k\u0131yasla daha iyi bir yan\u0131t oran\u0131 g\u00f6sterdi (%10.5 kar\u015f\u0131 %2.4). IV kolunda en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen en az 3 dereceli toksisite, trombositopeni (%42.1) ve n\u00f6trofilopeni (%62.6"}
{"_id":"35314705","title":"Comparison of survival between cerebellar and supratentorial glioblastoma patients: surveillance, epidemiology, and end results (SEER) analysis.","text":"ARKA PLAN Cerebellar glioblastoma multiforme (cGBM), nadir g\u00f6r\u00fclen bir t\u00fcm\u00f6rd\u00fcr ve genel olarak bu t\u00fcm\u00f6rlerin supratentorial glioblastoma (sGBM) t\u00fcr\u00fcne k\u0131yasla daha k\u00f6t\u00fc bir prognoza sahip oldu\u011funa dair bir inan\u00e7 vard\u0131r, ancak bu inanc\u0131 destekleyecek \u00e7ok az \u00e7al\u0131\u015fma yay\u0131nlanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nHEDEF cGBM ve sGBM hastalar\u0131n\u0131n genel hayatta kalma s\u00fcrelerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, cerebellar konumun hayatta kalmaya etkisini incelemek.\n\nY\u00d6NTEM Surveillance, Epidemiyoloji ve Sonu\u00e7lar\u0131 (SEER) kay\u0131tlar\u0131, 1973-2008 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 132 cGBM hastas\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Her cGBM hastas\u0131, ya\u015f, cerrahi geni\u015fli\u011fi, tan\u0131 on y\u0131l\u0131 ve radyoterapi temelinde, 20.848 sGBM hastas\u0131ndan biriyle e\u015fle\u015ftirme puan\u0131 e\u015fle\u015ftirme y\u00f6ntemiyle e\u015fle\u015ftirildi.\n\nSONU\u00c7LAR cGBM'de, %37'si 65 ya\u015f\u0131ndan b\u00fcy\u00fck, %62'si erkek ve %87'si beyazd\u0131. Hastalar\u0131n \u00e7o\u011fu cerrahi ve radyoterapi (y\u00fczde 74) ge\u00e7irdi, ancak sadece %26's\u0131 sadece cerrahi reseksiyonu tercih etti. E\u015fle\u015ftirilmi\u015f cGBM ve sGBM kolu i\u00e7in orta hayatta kalma s\u00fcresi 8 ayd\u0131; ancak hayatta kalma da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131 farkl\u0131yd\u0131 (log-rank P = .04). cGBM'nin sGBM'ye k\u0131yasla 2. y\u0131lda hayatta kalma oran\u0131 %21.5'e kar\u015f\u0131 %8.0, 3. y\u0131lda ise %12.7'ye kar\u015f\u0131 %5.3't\u00fc. cGBM hastalar\u0131 aras\u0131nda hayatta kalma analizi, daha gen\u00e7 ya\u015f (P < .0001) ve radyoterapi (P < .0001) ile \u00f6l\u00fcm riskinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. T\u00fcm hastalar aras\u0131nda, e\u015fle\u015fmemi\u015f kolda, t\u00fcm\u00f6r konumu (P = .03), ya\u015f (P < .0001), t\u00fcm\u00f6r boyutu (P = .009), radyoterapi (P < .0001) ve reseksiyon (P < .0001) hayatta kalma s\u00fcresini etkiledi.\n\nSONU\u00c7 cGBM ve sGBM hastalar\u0131n\u0131n orta hayatta kalma s\u00fcresi "}
{"_id":"35321950","title":"Staphylococcus aureus and Candida albicans infection (animal experiments).","text":"Bir beyaz fareye intraperitoneal olarak saf k\u00fclt\u00fcr bir proteoliz yapan Candida albicans su\u015fuyla enjekte edilen bir d\u00f6nemde, \u00f6zellikle mide, duodenum, pankreas ve k\u00fc\u00e7\u00fck ba\u011f\u0131rsak \u00fcst k\u0131sm\u0131na yap\u0131\u015fan peritoneal abseslerden ayn\u0131 anda Staphylococcus aureus ve C. albicans her ikisi de izole edildi. Bu iki patojenin e\u015fzamanl\u0131 olu\u015fumu, histopatolojik inceleme ile daha da desteklendi, bu inceleme, genellikle mantar taraf\u0131ndan olu\u015fturulan gran\u00fclomlar\u0131n merkezinde bulunan Candida h\u00fccrelerinin yak\u0131n\u0131nda b\u00fcy\u00fck say\u0131da stafilokokun varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. C. albicans'\u0131n proteolitik son \u00fcr\u00fcnlerinin S. aureus'un b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in iyi bir substrat sa\u011flayabilece\u011fi ve sonerin sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6r\u00fcnen farelerin ba\u011f\u0131rsaklar\u0131ndan izole edilebilece\u011fi (muhtemelen ge\u00e7ici mikrofloran\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak) ger\u00e7e\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu \u00e7al\u0131\u015fmada g\u00f6zlemlenen bu iki \u00f6nemli etyolojik ajan\u0131n e\u015fzamanl\u0131 varl\u0131\u011f\u0131, klinik a\u00e7\u0131dan b\u00fcy\u00fck \u00f6nem ta\u015f\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Ayr\u0131ca, bu g\u00f6zlemler, fare bakteriyel floras\u0131n\u0131n kontrol\u00fcn\u00fcn saf mikolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in ne kadar \u00f6nemli oldu\u011funu da g\u00f6steriyor."}
{"_id":"35329820","title":"Three common functional polymorphisms in microRNA encoding genes in the susceptibility to hepatocellular carcinoma: a systematic review and meta-analysis.","text":"Yeni kan\u0131tlar, mikroRNA'lar\u0131 kodlayan genlerdeki yayg\u0131n tek n\u00fckleotit polimorfizmlerinin (SNPs) karaci\u011fer h\u00fccreli kanseri (HCC) geli\u015fimi ile ili\u015fkili olabilece\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir; ancak bireysel olarak yay\u0131nlanan \u00e7al\u0131\u015fmalar ve \u00f6nceki meta-analizler tutars\u0131z sonu\u00e7lar ortaya koymu\u015ftur. Bu inceleme ve meta-analizin amac\u0131, karaci\u011fer B vir\u00fcs\u00fc (HBV) ile ili\u015fkili HCC'nin geli\u015fimi ve klinik patolojik \u00f6zellikleri ile ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmektir. PubMed, Embase, Web of Science ve \u00c7in Biyomedikal (CBM) veritabanlar\u0131nda 1 Ocak 2013'e kadar yay\u0131nlanan ilgili makaleler i\u00e7in bir bilgisayar aramas\u0131 yap\u0131ld\u0131. On adet vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 de\u011ferlendirildi ve toplamda 3437 vaka ve 3437 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol vard\u0131. MikroRNA'lar\u0131 kodlayan genlerde \u00fc\u00e7 yayg\u0131n i\u015flevsel SNP bulundu, bunlar aras\u0131nda miR-146a G>C (rs2910164), miR-196a-2 C>T (rs11614913) ve miR-499 T>C (rs3746444) bulunur. Bu meta-analiz, \u00f6zellikle Asya ve erkek n\u00fcfuslarda HCC riskini azaltan miR-146a C varyant\u0131n\u0131n ili\u015fkili oldu\u011funu ortaya koydu; oysa miR-196a-2 T varyant\u0131, HBV ile ili\u015fkili HCC'ye yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 olan beyaz n\u00fcfuslarda ili\u015fkiliydi. Bununla birlikte, miR-499 C polimorfizminin HCC riskleriyle herhangi bir \u00f6nemli korelasyon bulamad\u0131k. HBV durumuna g\u00f6re daha fazla ayr\u0131\u015ft\u0131rma yap\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, bu \u00fc\u00e7 SNP'nin HBV ile ili\u015fkili HCC riskleriyle ili\u015fkili oldu\u011fu benzer bir e\u011filim g\u00f6zlemlendi, ancak bu sonu\u00e7lar k\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6rnek boyutlar\u0131 nedeniyle istatistiksel olarak anlaml\u0131 de\u011fildi. G\u00fcncel meta-analiz, miR-146a ve miR-196a-2'yi kodlayan genlerdeki SNPs'nin HCC'ye genetik yatk\u0131nl\u0131kta \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"35345807","title":"Isonicotinamide enhances Sir2 protein-mediated silencing and longevity in yeast by raising intracellular NAD+ concentration.","text":"Sirtinler, evrimsel olarak korunan, NAD(+) ba\u011f\u0131ml\u0131 protein deasetilazlar ailesidir ve gen transkripsiyonunun d\u00fczenlenmesi, h\u00fccresel metabolizma ve ya\u015flanmada i\u015flev g\u00f6r\u00fcrler. Aktiviteleri, NAD(+) konsantrasyonunun h\u00fccre i\u00e7inde uygun \u015fekilde korunmas\u0131n\u0131 gerektiren NAD(+) sentez ve geri kazan\u0131m yollar\u0131n\u0131n birle\u015fimiyle sa\u011flan\u0131r. Nikotinamid (NAM), NAD(+) \u00f6nc\u00fcs\u00fc olan ve deasetilasyon reaksiyonunun yan \u00fcr\u00fcn\u00fc ve geri inhibit\u00f6r\u00fc olan bir maddedir. Saccharomyces cerevisiae'de, nikotinamidaz Pnc1, NAM'yi nikotinik asit (NA) olarak d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr, bu da daha sonra NAD(+) geri kazan\u0131m yolu enzimi NA fosforibosiltransferaz (Npt1) taraf\u0131ndan bir substrat olarak kullan\u0131l\u0131r. Isonikotinamid (INAM), NAM'nin bir izosteri olup, in vitro'da maya Sir2 deasetilaz aktivitesini uyarmak i\u00e7in NAM inhibisyonunu hafifletir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, INAM'in Sir2'yi ek bir mekanizma yoluyla in vivo uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirledik, bu da h\u00fccre i\u00e7i NAD(+) konsantrasyonunun y\u00fckselmesiyle ilgilidir. INAM, rDNA lokusunda normal s\u00f6n\u00fcmlemeyi art\u0131rd\u0131 ancak npt1\u0394 mutant\u0131n\u0131n s\u00f6n\u00fcmleme kusurlar\u0131n\u0131 sadece k\u0131smen bask\u0131lad\u0131. NA i\u00e7ermeyen ortamlarda yeti\u015ftirilen maya h\u00fccreleri k\u0131sa bir \u00e7o\u011faltma \u00f6mr\u00fcne sahipti, bu da INAM'in SIR2 ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde uzatt\u0131\u011f\u0131 ve artan NAD(+) ile ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. INAM taraf\u0131ndan tetiklenen NAD(+) art\u0131\u015f\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde Pnc1 ve Npt1'e ba\u011fl\u0131yd\u0131, bu da INAM'in NAD(+) geri kazan\u0131m yolundaki ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu etkinin bir k\u0131sm\u0131, NAD(+) sentezi ve geri kazan\u0131m yollar\u0131n\u0131 etkileyen NR geri kazan\u0131m yollar\u0131 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k ediliyordu, bu yollar NAM'yi bir \u00fcr\u00fcn olarak \u00fcretir ve Pnc1'i NAD(+) \u00fcretmek i\u00e7in kullan\u0131r. Ayr\u0131ca, INAM'in statik faz s\u0131ras\u0131nda homeostaz\u0131 te\u015fvik etmek i\u00e7in birden fazla NAD(+) sentezi ve geri kazan\u0131m yolunun ifadelerini etkiledi\u011fine dair kan\u0131tlar da sa\u011flad\u0131k."}
{"_id":"35395662","title":"Similar activation of signal transduction pathways by the herpesvirus-encoded chemokine receptors US28 and ORF74.","text":"Vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan kimokin resept\u00f6rleri US28 (insan sitomegalovir\u00fcs\u00fcnden) ve ORF74 (insan herpes vir\u00fcs\u00fc 8'den) her ikisi de konstit\u00fctif olarak aktiftir. G\u00f6steriyoruz ki her iki resept\u00f6r de n\u00fckleer fakt\u00f6r aktif T h\u00fccreleri (NFAT) ve cAMP yan\u0131t \u00f6\u011fesi ba\u011flay\u0131c\u0131 protein (CREB) transkripsiyon fakt\u00f6rlerini konstit\u00fctif olarak aktive eder ve her iki yol da kendi do\u011fal resept\u00f6r ligandlar\u0131 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenir. G protein alt birimi Galphai'ye, fosfolipaz C'ye, protein kinaz C'ye, kalsineurin'e, p38 MAP kinaz'a ve MEK1'e \u00f6zel yol d\u00fczenleyicileri ekleyerek, hem konstit\u00fctif hem de ligand ba\u011f\u0131ml\u0131 tetiklemelerin hem US28 hem de ORF74'de \u00e7oklu ancak benzer yollarla medyaland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. NFAT ve CREB transkripsiyon fakt\u00f6rleri ve \u00fcst ak\u0131\u015f aktivat\u00f6rleri, hem ev sahibi hem de vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan genlerin bilinen ind\u00fckleyicileridir. \u00d6neriyoruz ki bu vir\u00fcs taraf\u0131ndan kodlanan kimokin resept\u00f6rlerinin aktivitesi, ev sahibi ve potansiyel olarak viral gen ifadelerini benzer \u015fekilde koordine eder. ORF74, bilinen bir neoplazi ind\u00fckleyicisi oldu\u011fu i\u00e7in, bu bulgular sitomegalovir\u00fcs ili\u015fkili patogenez i\u00e7in \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furabilir."}
{"_id":"35443524","title":"The therapeutic promise of the cancer stem cell concept.","text":"Kanser k\u00f6k h\u00fccreleri (KKH), t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin se\u00e7kin bir alt grubudur ve t\u00fcm\u00f6r ba\u015flatma ve kendili\u011finden yenilenme yetene\u011fi ile birlikte, farkl\u0131la\u015farak nontumorjenik kanser h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fck pop\u00fclasyonlar\u0131na yol a\u00e7ma yetene\u011fine sahiptir. Burada tart\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z gibi, birka\u00e7 insan malignansta \u00f6ng\u00f6r\u00fclecek \u015fekilde tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r ve klinik kanser \u00f6rneklerinde bunlar\u0131n nispi bollu\u011fu, insan hastalardaki k\u00f6t\u00fcc\u00fcl hastal\u0131k ilerlemesiyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, son bulgular, klinik kanser ilerlemesinin CSC'ler taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fcklendi\u011finin, mevcut terapi y\u00f6ntemlerinin k\u00f6t\u00fcc\u00fcl t\u00fcm\u00f6rleri tutarl\u0131 bir \u015fekilde ortadan kald\u0131rmada ba\u015far\u0131s\u0131z olmas\u0131na katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu nedenle, KKH'ye y\u00f6nelik terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131mlar, \u00f6zellikle \u015fu anda konvansiyonel antikanser ajanlar\u0131na kar\u015f\u0131 diren\u00e7li olan malignanslar i\u00e7in, klinik kanser tedavisini iyile\u015ftirmek i\u00e7in potansiyel olarak ilgili \u00e7eviri stratejileri temsil edebilir."}
{"_id":"35448676","title":"3'-End processing of pre-mRNA in eukaryotes.","text":"3'-sonlar\u0131n neredeyse t\u00fcm \u00f6karyotik mRNA'lar\u0131n u\u00e7lar\u0131, u\u00e7 kesme ve pol(A) kuyru\u011funun eklenmesiyle olu\u015fturulur. Memeli h\u00fccrelerinde, reaksiyon, kesme sitesinin yukar\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda bulunan AAUAAA dizisi, kesme sitesinin a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda bulunan ve stim\u00fcle edici diziler yukar\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda bulunan bir degeneratif GU-zengin dizi \u00f6\u011fesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Alt\u0131 fakt\u00f6r, bu iki reaksiyonu ger\u00e7ekle\u015ftiren fakt\u00f6rler olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Tek bir istisna d\u0131\u015f\u0131nda, onlar safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ve 11 birim i\u00e7in cDNA'lar klonlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130\u015fleme kompleksindeki RNA-protein ve protein-protein i\u015fbirliklerinin bir k\u0131sm\u0131 analiz edilmi\u015ftir, ancak bir\u00e7ok ayr\u0131nt\u0131, \u00f6zellikle endon\u00fckleaz\u0131n kimli\u011fi, bilinmemektedir. D\u00fczenli poladenilasyonun birka\u00e7 \u00f6rne\u011fi, molek\u00fcler d\u00fczeyde analiz edilmektedir. Saccharomyces cerevisiae mayas\u0131nda, kesme ve poladenilasyon y\u00f6nlendiren diziler, metazoanlardan daha degenerat olup, a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015fl\u0131 bir \u00f6\u011fe tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130\u015fleme fakt\u00f6rlerinin listesi, yakla\u015f\u0131k bir d\u00fczine polipeptitle \u015fimdi tamamlanm\u0131\u015f olabilir, ancak reaksiyonlardaki i\u015flevleri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. 3'-i\u015fleme, transkripsiyonla ba\u011flant\u0131l\u0131 oldu\u011fu bilinir. Bu ba\u011flant\u0131, i\u015fleme fakt\u00f6rlerinin mRNA kapa\u011f\u0131 ile ve RNA polimeraz II ile etkile\u015fimleri yoluyla sa\u011fland\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir."}
{"_id":"35467590","title":"Structure and developmental regulation of Golli-mbp, a 105-kilobase gene that encompasses the myelin basic protein gene and is expressed in cells in the oligodendrocyte lineage in the brain.","text":"Bir fare myelin temel proteini (MBP) genini i\u00e7eren 105 kilobazl\u0131k yeni bir transkripsiyon birimini (Golli-mbp geni) tan\u0131mlad\u0131k. Bu genin i\u00e7inde, MBP exonu ve intronlar\u0131na alternatif olarak eklenen \u00fc\u00e7 benzersiz ekson var. Bu eksonlar, bireysel geli\u015fimsel d\u00fczenlemeye tabi olan MBP ile ili\u015fkili bir dizi mRNA'n\u0131n olu\u015fumuna yol a\u00e7ar. Bu mRNA'lar, oligodendroosit hatt\u0131ndaki h\u00fccrelerde farkl\u0131la\u015fma a\u015famalar\u0131n\u0131n ilerlemesi boyunca zaman i\u00e7inde ifade edilir. Bu nedenle, MBP geni, daha karma\u015f\u0131k bir gen yap\u0131s\u0131n\u0131n bir par\u00e7as\u0131d\u0131r ve \u00fcr\u00fcnleri, mielinasyondan \u00f6nce oligodendroosit farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda bir rol oynayabilir. Ayr\u0131ca, MBP'ye antijenik olarak ili\u015fkili bir protein kodlayan Golli-mbp mRNA's\u0131, dalak ve di\u011fer sinir d\u0131\u015f\u0131 dokularda da ifade edilir."}
{"_id":"35495268","title":"Cardiovascular effects of intensive lifestyle intervention in type 2 diabetes.","text":"ARKA PLAN V\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kayb\u0131, k\u0131sa s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmalar temelinde, tip 2 diyabetli a\u015f\u0131r\u0131 kilolu veya obez hastalarda \u00f6nerilir, ancak kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k \u00fczerindeki uzun s\u00fcreli etkileri bilinmemektedir. Bu hastalarda v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kayb\u0131na y\u00f6nelik yo\u011fun bir ya\u015fam tarz\u0131 m\u00fcdahalesinin kardiyovask\u00fcler morbidite ve mortaliteyi azalt\u0131p azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00d6NTEM Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki 16 ara\u015ft\u0131rma merkezinde, 5145 a\u015f\u0131r\u0131 kilolu veya obez tip 2 diyabetli hastay\u0131, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kayb\u0131n\u0131 te\u015fvik eden kalori al\u0131m\u0131n\u0131 azaltma ve fiziksel aktiviteyi art\u0131rma yoluyla (intervansiyon grubu) veya diyabet deste\u011fi ve e\u011fitimi (kontrol grubu) alacak \u015fekilde rastgele atad\u0131k. Primer sonu\u00e7, maksimum takip s\u00fcresi 13.5 y\u0131l boyunca kardiyovask\u00fcler nedenlerden \u00f6l\u00fcm, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl miokard enfarkt\u00fcs\u00fc, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl inme veya anjina i\u00e7in hastaneye yat\u0131\u015f\u0131n bir kompozitini i\u00e7eriyordu. SONU\u00c7 Deneyi, 9.6 y\u0131ll\u0131k orta takip s\u00fcresine dayanarak verimsizlik analizi temelinde erken sona erdirdik. Intervansiyon grubu, kontrol grubuna k\u0131yasla \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n tamam\u0131nda daha fazla v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kayb\u0131 g\u00f6sterdi (1. y\u0131l sonunda %8.6 vs. %0.7; \u00e7al\u0131\u015fma sonunda %6.0 vs. %3.5). Yo\u011fun ya\u015fam tarz\u0131 m\u00fcdahalesi, glikozile hemoglobin d\u00fczeylerinde daha b\u00fcy\u00fck d\u00fc\u015f\u00fc\u015fler ve ba\u015flang\u0131\u00e7taki kondisyon ve t\u00fcm kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerinde daha b\u00fcy\u00fck iyile\u015fmeler de sa\u011flad\u0131, ancak d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol d\u00fczeyleri d\u0131\u015f\u0131nda. Primer sonu\u00e7, m\u00fcdahale grubunda 403 ve kontrol grubunda 418 hastada ger\u00e7ekle\u015fti (intervansiyon grubunda 1.83 ve kontrol grubunda 1.92 olay\/100 ki\u015fi-y\u0131l; m\u00fcdahale grubunda risk oran\u0131, 0.95; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.83-1.09; P=0.51). SONU\u00c7LAR Yo\u011fun bir ya\u015fam tarz\u0131 m\u00fcdahalesi, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 kayb\u0131na odaklanarak, tip 2 diyabetli a\u015f\u0131r\u0131 kilolu veya obez yeti\u015fkinlerde kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n oran\u0131n\u0131 azaltmad\u0131. (Ulusal Sa\u011fl\u0131k Enstit\u00fcleri ve di\u011ferleri taraf\u0131ndan finanse edildi;"}
{"_id":"35520219","title":"Early loss of interneurons and delayed subunit-specific changes in GABA(A)-receptor expression in a mouse model of mesial temporal lobe epilepsy.","text":"Tek tarafl\u0131 kainik asit (KA) enjeksiyonu, yeti\u015fkin farelerde dorsal hipokampusa yap\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, tekrarlayan k\u0131smi n\u00f6betlere neden olur ve insan orta temporal lob epilepsisinde (MTLE) g\u00f6zlemlenen histopatolojik de\u011fi\u015fiklikleri taklit eder (Bouilleret V ve ark., Neuroscience, 1999; 89:717-729). GABA'rik n\u00f6rotransmisyonun \u00f6n ve sonras\u0131 bile\u015fenler, bu MTLE faresi modelinde farkl\u0131 zaman noktalarda (1-120 g\u00fcn) immunohistokimyasal olarak incelendi. GABA'rik n\u00f6ronlar\u0131n i\u015faret\u00e7ileri (parvalbumin, calbindin-D28k ve calretinin), tip-1 GABA ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 (GAT1) ve hipokampal formasyonda ifade edilen ana GABA(A) resept\u00f6r alt birimlerinin analizi yap\u0131ld\u0131. Acil olarak, KA enjeksiyonu, hiler h\u00fccrelerinde derin bir kay\u0131p olmas\u0131na ra\u011fmen, CA1 ve CA3 piramidal h\u00fccrelerde s\u0131n\u0131rl\u0131 hasar yaratt\u0131. Ayr\u0131ca, CA1 ve dentat girus (DG) i\u00e7inde, parvalbumin ve calbindin-D28k n\u00f6ronlar\u0131n boyamas\u0131, geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc olmayan bir \u015fekilde kayboldu, ancak calretinin boyamas\u0131 korundu. GABA(A) resept\u00f6r alfa 1 alt biriminin n\u00f6ronlarda belirgin boyamas\u0131 da KA tedavisinden sonra kayboldu, bu da bu h\u00fccrelerin akut dejenerasyonunu g\u00f6steriyor. Benzer \u015fekilde, GAT1 imm\u00fcnoreaktivitesi, 24 saat sonra KA'da CA1 ve DG'de dejenerasyonlu terminallerde ortaya \u00e7\u0131kt\u0131 ve daha sonra neredeyse tamamen azald\u0131. CA1 ve daha az \u00f6l\u00e7\u00fcde CA3 n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n kayb\u0131, 7-15 g\u00fcn sonra KA ile belirginle\u015fti. Bu, bir aydan sonra daha da belirginle\u015fti ve buna kar\u015f\u0131l\u0131k GABA(A) resept\u00f6r boyamas\u0131nda bir azalma e\u015flik etti. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, DG gran\u00fcl h\u00fccreleri, molek\u00fcler tabakada belirgin \u015fekilde b\u00fcy\u00fcd\u00fc ve yay\u0131ld\u0131 ve GABA(A) resept\u00f6r alt birimlerinde \u00f6nemli bir art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. 4 ay sonra, dorsal CA1 alan\u0131 neredeyse tamamen kayboldu, CA3 azald\u0131 ve DG, kalan dorsal hipokampal formasyonun \u00e7o\u011funu olu\u015fturdu. Kontra lateralde \u00f6nemli morfolojik de\u011fi\u015fiklikler tespit edilmedi. Bu sonu\u00e7lar, hiler h\u00fccre"}
{"_id":"35521287","title":"Cardiorespiratory adaptation during sleep in infants and children.","text":"Kardiyorespiratuvar kontrol sistemi do\u011fumdan sonra i\u015flevsel olgunla\u015fmaya u\u011frar. Bu s\u00fcre\u00e7 tamamlanana kadar, kardiyorespiratuvar sistem istikrars\u0131zd\u0131r, \u00f6zellikle uyku s\u0131ras\u0131nda bebeklerde kardiyorespiratuvar bozukluklara maruz kalmalar\u0131na neden olur. Son on y\u0131lda uyan\u0131kl\u0131k durumlar\u0131n\u0131n solunum ve kardiyak kontrol \u00fczerindeki derin etkisi yo\u011fun bir incelemenin oda\u011f\u0131 olmu\u015ftur. Do\u011fum sonras\u0131 d\u00f6nemde \u00e7e\u015fitli kardiyorespiratuvar kontrol mekanizmalar\u0131na etki eden h\u0131zl\u0131 g\u00f6z hareketi (REM) uykusunun etkileri \u00f6zellikle \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc yenido\u011fanlar bu uyku durumunu b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ge\u00e7irirler. Tam terim yenido\u011fanlarda REM uykusu toplam uyku s\u00fcresinin %50'den fazlas\u0131n\u0131 kaplar ve bu oran preterm yenido\u011fanlarda daha da y\u00fcksektir. Terimden alt\u0131 aya kadar REM uyku oran\u0131 azal\u0131r. Solunum ve kardiyak bozukluklar\u0131n REM uykusunda se\u00e7ici olarak meydana geldi\u011fi bilindi\u011finden, REM uykusunun bask\u0131nl\u0131\u011f\u0131 erken bebeklik d\u00f6neminde anormal uyku ile ili\u015fkili olaylara risk fakt\u00f6r\u00fc olabilir. Bu geli\u015fimsel uyku desenlerindeki fark\u0131ndal\u0131k, ALTE, SIDS ve\/veya solunum bozukluklar\u0131na kar\u015f\u0131 kardiyorespiratuvar yan\u0131tlar gibi problemlerle u\u011fra\u015fan klinisyenler i\u00e7in \u00f6nemlidir. G\u00fcncel solunum ve kardiyak kontrol anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z \u00f6ncelikle ya\u015fam\u0131n ilk aylar\u0131 boyunca yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalara dayanmaktad\u0131r. Ge\u00e7 bebeklik ve erken \u00e7ocukluk d\u00f6nemleri hakk\u0131nda verilerin eksikli\u011fi vard\u0131r. Bu makale, uyku 1) solunum mekani\u011fi, \u00f6zellikle \u00fcst hava yollar\u0131 ve g\u00f6\u011f\u00fcs duvar\u0131; solunum ve apne; gaz de\u011fi\u015fimi; kemoresept\u00f6r fonksiyonu ve uyanma yan\u0131tlar\u0131; 2) kalp at\u0131\u015f h\u0131z\u0131 ve kalp at\u0131\u015f h\u0131z\u0131 de\u011fi\u015fkenli\u011fi de\u011fi\u015fiklikleri ve bradykardi olu\u015fumunun ve mekanizmalar\u0131n\u0131n nas\u0131l etkilendi\u011fine dair mevcut verileri g\u00f6zden ge\u00e7irecektir."}
{"_id":"35531883","title":"A Common Signal Patch Drives AP-1 Protein-dependent Golgi Export of Inwardly Rectifying Potassium Channels.","text":"Neredeyse t\u00fcm i\u00e7sel olarak d\u00fczelten potasyum (Kir) kanal ailesi \u00fcyeleri, bir Kir kanal\u0131 olan Kir2.1'de (KCNJ2) al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir AP-1 klathrin adapt\u00f6r\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131 Golgi ihracat\u0131 sinyali olarak hizmet eden sitoplazmik bir alan yap\u0131s\u0131 payla\u015f\u0131r, bu da Kir kanallar\u0131n\u0131n ortak bir Golgi ihracat mekanizmas\u0131na sahip olup olmad\u0131\u011f\u0131 sorusunu do\u011furur. Burada bu fikri ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz, iki yap\u0131sal ve i\u015flevsel olarak farkl\u0131 Kir ailesi \u00fcyesi olan Kir2.3 (KCNJ4) ve Kir4.1\/5.1 (KCNJ10\/16) \u00fczerinde odaklanarak, bunlar aras\u0131nda yakla\u015f\u0131k %50 amino asit kimli\u011fi vard\u0131r. Golgi ihracat\u0131n\u0131n her iki kanal\u0131 da siRNA ile AP-1 \u03b3 alt biriminin siRNA'l\u0131 bask\u0131lanmas\u0131yla engellendi\u011fini bulduk, bu da ortak AP-1 ba\u011f\u0131ml\u0131 trafik s\u00fcrecinin \u00f6ng\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fc gibidir. Kir2.1, Kir2.3 ve Kir4.1\/5.1'in atomik \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte modellerinde homoloji haritalama rehberli\u011finde kapsaml\u0131 bir mutajenik analiz, AP-1 ba\u011flanmas\u0131n\u0131 y\u00f6neten ve Golgi ihracat\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen ortak bir yap\u0131y\u0131 tan\u0131mlad\u0131. Kir2.1'den daha b\u00fcy\u00fck oldu\u011fu \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalarla fark edilen sinyal, sitoplazmik N ve C u\u00e7lar\u0131n\u0131n birle\u015fti\u011fi yerde da\u011f\u0131lm\u0131\u015f bir dizi amino asit par\u00e7as\u0131ndan olu\u015fur. Sinyal, C u\u00e7 b\u00f6lgesinden bir dizi hidrofobik amino asitlerin olu\u015fturdu\u011fu hidrofobik bir yar\u0131k, N ucunda bir sonraki temel amino asit k\u00fcmesi ve N ve C u\u00e7lar\u0131n\u0131 birlikte ba\u011flayan potansiyel bir tuz k\u00f6pr\u00fcs\u00fc a\u011f\u0131 i\u00e7erir. Par\u00e7an\u0131n olu\u015fumu ve AP-1 ba\u011flanmas\u0131, sitoplazmik alanlar\u0131n do\u011fru katlanmas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r, bu nedenle sinyal, Kir kanallar\u0131 i\u00e7in Golgi'de ortak bir kalite kontrol mekanizmas\u0131 sa\u011flar. Bu bulgular, protein katlanmas\u0131n\u0131n kanallar\u0131n ileri trafi\u011fine ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 yeni bir proteostatik mekanizma tan\u0131ml\u0131yor."}
{"_id":"35534019","title":"Statins in the treatment of polycythaemia vera and allied disorders: an antithrombotic and cytoreductive potential?","text":"Trombohemorajik komplikasyonlar, klasik kronik Ph-negatif mieloproliferatif bozukluklar (CMPD'ler) olan polisitemi vera (PV), esansiyel trombositemi (ET) ve idiyopatik mielofibroz (IMF) gibi durumlarda \u00f6nemli klinik sorunlard\u0131r ve morbidite ve mortaliteye \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulunurlar. Patofizyolojik olarak bu bozukluklar, klonal mieloproliferasyon, myeloik birikim ve kemik ili\u011fi ve dalaklarda mielofibroz ve neoangiogenezin geli\u015fme e\u011filimi ile karakterizedir. Statinlerin (antitrombotik, antiproliferatif, proapoptotik ve antiangiogenik) in vitro ve in vivo \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n etkilerine dayanarak, bu inceleme, bu etkileri CMPD'li hastalarda statin tedavisinin potansiyel klinik faydalar\u0131na \u00e7evirmeye odaklanmaktad\u0131r."}
{"_id":"35543846","title":"Metabolic analysis of senescent human fibroblasts reveals a role for AMP in cellular senescence.","text":"H\u00fccre ya\u015flanmas\u0131, memelilerde \u00f6nemli bir t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 mekanizma olarak kabul edilir ve bir\u00e7ok onkogenik hasar, \u00f6rne\u011fin ras proto-oncogenin aktivasyonu, ya\u015flanma program\u0131n\u0131n tetiklenmesine neden olur. Ya\u015flanma program\u0131n\u0131n aktivasyonu, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczenleyicileri gibi p16INK4A ve p21CIP-1 gibi siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz inhibit\u00f6rlerinin y\u00fckseltilmesiyle ili\u015fkili oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir, ancak ya\u015flanma yan\u0131t\u0131n\u0131n alt\u0131nda yatan mekanizmalar hala \u00e7\u00f6z\u00fclmeyi beklemektedir. Stresle ili\u015fkili erken ya\u015flanma durumunda, reaktif oksijen t\u00fcrlerinin fenotipte \u00f6nemli arac\u0131lar oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Ayr\u0131ca, h\u00fccre i\u00e7i karbonhidrat metabolizmas\u0131ndaki farkl\u0131 bozulmalar\u0131n onkogenik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcmde katk\u0131da bulundu\u011fu, en iyi \u015fekilde aerobik glikoliz fenomeniyle belgelenmi\u015ftir. Bu bulgular, metabolik de\u011fi\u015fikliklerin t\u00fcm\u00f6rjeniz ve t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lamada rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak bu s\u00fcre\u00e7lere katk\u0131da bulunan metabolik yollar hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. \u0130nsan fibroblast modelini kullanarak in vitro ya\u015flanma i\u00e7in, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 h\u00fccre i\u00e7i karbonhidrat metabolizmas\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikleri analiz ettik. Burada, ya\u015flanm\u0131\u015f fibroblastlar\u0131n metabolik dengesizli\u011fe girdi\u011fini ve ATP dahil ribon\u00fckleotit trifosfat d\u00fczeylerinde \u00f6nemli bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015fle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz, bu da n\u00fckleotit sentezi ve dolay\u0131s\u0131yla proliferasyon i\u00e7in gereklidir. Senesansl\u0131 fibroblastlarda ATP t\u00fckenmesi, glikoliz enzimlerinin d\u00fczenlenmesindeki bozulmaya ve sonunda h\u00fccre i\u00e7i AMP'nin dramatik bir art\u0131\u015f\u0131na neden olur, burada g\u00f6sterildi\u011fi gibi erken ya\u015flanmaya neden olur. Bu sonu\u00e7lar, metabolik d\u00fczenlemenin h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131nda ve dolay\u0131s\u0131yla t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lamada \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"35612665","title":"Identification of an H2-M3-restricted Listeria epitope: implications for antigen presentation by M3.","text":"\u0130fade klonlamas\u0131 kullanarak, i\u00e7sel bakteriyel patojen Listeria monocytogenes'te H2-M3 k\u0131s\u0131tl\u0131 bir epitope belirledik. Pikomolar konsantrasyonlarda, amino terminalde N-formil edilmi\u015f heksapeptit, fMIGWII, h\u00fccreleri CD8+ sitotoksik T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan liz i\u00e7in hedeflerken, formilsiz peptit yakla\u015f\u0131k 100 kat daha az aktiftir. Bu epitopun kayna\u011f\u0131 olan 185 amino asitlik proteinin dizisi, N sonunu koruyan ve N(d\u0131\u015f)-C(i\u00e7) topolojisine sahip bir transmembran proteini \u00f6ng\u00f6rmektedir. Bu membran y\u00f6nelimi, bakteriyel h\u00fccrede bulunan deformilazlardan epitopun korunmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klar ve fagositlerin H2-M3 k\u0131s\u0131tl\u0131 bakteriyel epitoplar\u0131 bir vakolar TAP ba\u011f\u0131ms\u0131z mekanizma ile sunma yetene\u011fini a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"35621259","title":"High-resolution peripheral quantitative computed tomographic imaging of cortical and trabecular bone microarchitecture in patients with type 2 diabetes mellitus.","text":"\u00c7apraz kesitli epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fc (T2DM) olan hastalarda belirli k\u0131r\u0131lganl\u0131k k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n daha y\u00fcksek bir olu\u015fumu oldu\u011funu, kemik mineral yo\u011funlu\u011fu (BMD) normal veya y\u00fcksek olmas\u0131na ra\u011fmen, g\u00f6stermi\u015ftir.\n\nAma\u00e7: Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc periferik nicel bilgisayarl\u0131 tomografi, tip 2 diyabetli kad\u0131n hastalarda periferik kemik iskeletinin kabuklu ve trabek\u00fcler mikro mimarisi ve biyomekani\u011fini karakterize etmek i\u00e7in uygulanm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nTasar\u0131m ve Yer: Tip 2 diyabetli hastalar i\u00e7in bir diyabetik poliklinik klini\u011finden hastalar aras\u0131nda yap\u0131lan \u00e7apraz kesitli bir \u00e7al\u0131\u015fma.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 62,9 \u00b1 7,7 ya\u015flar\u0131nda, tip 2 diyabet ge\u00e7mi\u015fine sahip ya\u015fl\u0131 kad\u0131n hastalar (n = 19) ve ya\u015f ve boy e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontroller (n = 19) i\u015fe al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r.\n\nSonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Konular, distal radius ve tibia'da y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc periferik nicel bilgisayarl\u0131 tomografi ile g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenmi\u015ftir. Hacimsel (BMD), kesit \u00e7ap\u0131 geometrisi, trabek\u00fcler ve kabuklu mikro mimari nicel \u00f6l\u00e7\u00fcmler hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, mikro sonlu eleman analizi ile kompresif mekanik \u00f6zellikler belirlenmi\u015ftir.\n\nSonu\u00e7lar: Kontrol grubuna k\u0131yasla, T2DM grubu, kabuklu dokunun yan\u0131ndaki trabek\u00fcler hacimsel BMD'de %10 daha y\u00fcksek (P < 0,05) ve tibia'da daha kal\u0131n trabek\u00fcler (13,8%; P < 0,05) g\u00f6stermi\u015ftir. Sadece kabuklu porozite farklar\u0131, kemik g\u00fcc\u00fcn\u00fcn bozulmas\u0131yla tutarl\u0131yd\u0131 ve radius'ta (> +50%; P < 0,05) anlaml\u0131yd\u0131, oysa tibia'daki delik hacmi yak\u0131nda anlaml\u0131yd\u0131 (+118%; P = 0,1).\n\nSonu\u00e7: Bu pilot ara\u015ft\u0131rman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, standart BMD \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin tip 2 diyabetli hastalarda k\u0131r\u0131k olu\u015fumunun y\u00fcksekli\u011fini a\u00e7\u0131klayamamas\u0131n\u0131n olas\u0131 bir a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131 sunmaktad\u0131r. Bulgular, T2DM'nin, verimsiz kemik k\u00fctlesinin yeniden da\u011f\u0131t\u0131m\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak, kabuklu kemik kayb"}
{"_id":"35651106","title":"Critical role of CD28 in protective immunity against Salmonella typhimurium.","text":"Etkili T h\u00fccre aktivasyonu hem TCR sinyalleri hem de kostim\u00fclat\u00f6r sinyalleri gerektirir. CD28, T h\u00fccrelerine kostim\u00fclat\u00f6r sinyaller sa\u011flayan molek\u00fcllerden biridir. Salmonella typhimurium, murin tipti feverin nedeni olan i\u00e7sel bakteri t\u00fcr\u00fcne kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131 analiz etmek i\u00e7in CD28 ifadesinde eksiklik g\u00f6steren fareler (CD28-\/- fareler) kulland\u0131k. CD28-\/- fareler, vah\u015fi tip S. typhimurium ile enfeksiyona kar\u015f\u0131 son derece duyarl\u0131yd\u0131 ve hatta aroA- S. typhimurium gibi zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f bir su\u015fla enfeksiyonu kontrol edemediler. Daha ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir analiz, CD28-\/- hayvanlar\u0131n T ba\u011f\u0131ml\u0131 antikor yan\u0131t\u0131n\u0131 olu\u015fturmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve IFN-gamma \u00fcretimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu nedenle, CD28 kostim\u00fclat\u00f6r sinyali, S. typhimurium'a kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, bu, i\u00e7sel mikroorganizma patojenine kar\u015f\u0131 koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131kta CD28'in \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair ilk rapor."}
{"_id":"35660758","title":"D3 phosphoinositides and outside-in integrin signaling by glycoprotein IIb-IIIa mediate platelet actin assembly and filopodial extension induced by phorbol 12-myristate 13-acetate.","text":"Phorbol 12-myristat 13-asetat (PMA), insan kan p\u0131ht\u0131la\u015fmas\u0131nda, aktin filamanlar\u0131n\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck bir k\u0131sm\u0131n\u0131n u\u00e7lar\u0131n\u0131 a\u00e7arak, yava\u015f aktin montaj\u0131 ve filopodlar\u0131n uzamas\u0131n\u0131 tetikler. Bu reaksiyonlar, ayn\u0131 zamanda, integrin glikoproteini (GP) IIb-IIIa'n\u0131n imm\u00fcnolojik bozulmas\u0131na da yan\u0131t verir. Bu reaksiyonlar, fosfoinositit 3-kinaz inhibit\u00f6r\u00fc wortmannin duyarl\u0131d\u0131r. GPIIb-IIIa integrinleri eksik p\u0131ht\u0131 plaklar\u0131 veya GPIIb-IIIa i\u015flevinin kalsiyum ba\u011flama veya RGDS peptidi ile inhibisyonu olan p\u0131ht\u0131 plaklar\u0131, PMA'ya daha az duyarl\u0131d\u0131r. PMA'n\u0131n etkileri, 5 mikroM'den fazla trombin resept\u00f6r\u00fc aktivasyon peptidi (TRAP) ile tetiklenen trombin resept\u00f6r\u00fc uyaran\u0131 ile z\u0131tla\u015f\u0131r, bu da h\u0131zl\u0131 ve b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli, wortmannin duyars\u0131z aktin montaj\u0131 ve lamellar ve filopodal uzamay\u0131 neden olur. Bununla birlikte, burada g\u00f6sterdi\u011fimiz gibi, wortmannin, TRAP'\u0131n suboptimal dozlar\u0131 (<1 mikroM) ile trombin resept\u00f6r\u00fc ba\u011flanmas\u0131 durumunda filopod olu\u015fumunu engelleyebilir. In vitro'da insan gelsolin, aktin filamanlar\u0131n\u0131n kesilmesini ve kaplamas\u0131n\u0131 engeller. Bulgular, D3 polifosfoinosititlerin ve integrin sinyalizasyonunun PMA ile p\u0131ht\u0131 plaklar\u0131n\u0131n uyaran\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Ayr\u0131ca, protein kinaz C aktivasyonu ve GPIIb-IIIa sinyalizasyonu ile olu\u015fturulan D3 i\u00e7eren fosfoinosititlerin, filopodal aktin montaj\u0131na yol a\u00e7an ge\u00e7 d\u00f6nem ara \u00fcr\u00fcnler oldu\u011funu ima eder."}
{"_id":"35684881","title":"`Gain of function' phenotype of tumor-derived mutant p53 requires the oligomerization\/nonsequence-specific nucleic acid-binding domain","text":"Tumor kaynakl\u0131 p53 mutasyonlar\u0131, h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 ile ili\u015fkili genlerin promot\u00f6rlerini transkripsiyonel olarak aktif hale getirebilir. Bu transaktiflik i\u00e7in, mutasyona u\u011fram\u0131\u015f p53, tipik p53 DNA ba\u011flanma sitesini kullanmaz, bu da do\u011frudan DNA ba\u011flanmas\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan bir transaktiflik mekanizmas\u0131n\u0131 ima eder. Burada, insan epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR), insan \u00e7oklu ila\u00e7 direnci 1 (MDR-1) ve insan proliferatif h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi antijeni (PCNA) genlerinin promot\u00f6rlerini aktif hale getirmede mutasyona u\u011fram\u0131\u015f p53'\u00fcn alan gereksinimlerini analizimizi a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, mutasyona u\u011fram\u0131\u015f p53-281G'nin 'fonksiyon kazanma' \u00f6zelli\u011fini sa\u011flayan yap\u0131sal bir alan\u0131n belirlenmesini de rapor ediyoruz. 'Fonksiyon kazanma', 10(3) fare h\u00fccrelerinde ifade edilen mutasyona u\u011fram\u0131\u015f p53'\u00fcn t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fi (nude farelerde) olarak \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fcr. p53-281G'nin korunmu\u015f alanlar\u0131n\u0131 tek tek silen i\u00e7sel mutasyonlar olu\u015fturduk: I, II, III, IV ve V. Ayr\u0131ca, be\u015f korunmu\u015f alan\u0131n d\u00f6rd\u00fcn\u00fc (II-V) kald\u0131ran, 100-300 amino asitleri silen ba\u015fka bir mutasyon da olu\u015fturduk; ba\u015fka bir mutasyon olan p53-281G del 393-327, p53'\u00fcn oligomerizasyon ve n\u00fckleik asit ba\u011flama alanlar\u0131n\u0131 siler. EGFR ve MDR-1 promot\u00f6rleri i\u00e7in, t\u00fcm bu mutasyonlar, b\u00fct\u00fcn p53-281G'ye k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha az transaktiflik g\u00f6sterir. Bununla birlikte, bu silme mutasyonlar\u0131, PCNA promot\u00f6r\u00fcn\u00fc \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde aktive eder, bu da EGFR ve MDR-1 promot\u00f6rlerinin transaktifli\u011finin PCNA promot\u00f6r\u00fcnden farkl\u0131 bir mekanizma ile ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini g\u00f6sterir. 10(3) h\u00fccrelerde s\u00fcrekli ifade edildi\u011finde, p53-281G del 393-327, nude farelerde t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumu ind\u00fcklemede kusurlu bulundu, ancak b\u00fct\u00fcn p53-281G \u00e7ok verimliydi. Bu nedenle, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, 'fon"}
{"_id":"35711485","title":"Banana contains a diverse array of endogenous badnaviruses.","text":"Banana Streak Hastal\u0131\u011f\u0131, birka\u00e7 farkl\u0131 k\u00f6t\u00fcnavirus t\u00fcr\u00fcn\u00fcn neden oldu\u011fu bir hastal\u0131kt\u0131r, bunlardan biri de Banana Streak Obino l'Ewai vir\u00fcs\u00fcd\u00fcr. Banana Streak Obino l'Ewai vir\u00fcs\u00fc, uluslararas\u0131 muz (Musa spp.) yeti\u015ftirme programlar\u0131n\u0131 ciddi \u015fekilde engellemi\u015ftir, \u00e7\u00fcnk\u00fc yeni hibritler s\u0131kl\u0131kla bu vir\u00fcsle enfekte olur, bu da daha fazla kullan\u0131m\u0131n engellenmesine neden olur. Bu enfeksiyonun, Musa balbisiana'n\u0131n (B genomu) n\u00fckleer genomuna entegre edilmi\u015f viral DNA'dan kaynakland\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Musa genomunda di\u011fer k\u00f6t\u00fcnavirus t\u00fcrlerinin DNA's\u0131n\u0131n entegre olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, Musa acuminata, Musa balbisiana ve Musa schizocarpa'n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra 'Obino l'Ewai' ve 'Klue Tiparot' \u00e7e\u015fitlerinden PCR ile amplifiye edilen DNA par\u00e7ac\u0131klar\u0131 klonland\u0131. Toplamda 103 klon sekansland\u0131 ve bunlar\u0131n hepsi k\u00f6t\u00fcnavirus genomundaki \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesine benzerlik g\u00f6steriyordu, ancak \u00e7arp\u0131c\u0131 varyasyonlar vard\u0131, 36 farkl\u0131 sekans, birbirlerine %85 veya daha az n\u00fckleotit benzerli\u011fi ile tan\u0131nd\u0131. M. acuminata ve M. balbisiana'dan amplifiye edilen sekanslar aras\u0131nda ortakl\u0131k yoktu, bu da bu t\u00fcrlerin ayr\u0131l\u0131\u015f\u0131ndan sonra entegrasyonun meydana geldi\u011fini g\u00f6steriyor. Nonsinonim ve sinonim de\u011fi\u015fim oranlar\u0131n\u0131n analizi, entegre sekanslar\u0131n, canl\u0131 bir k\u00f6t\u00fcnavirus i\u00e7in beklenen y\u00fcksek bir se\u00e7ici k\u0131s\u0131tlamada evrimle\u015fti\u011fini ve her farkl\u0131 sekans\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z entegrasyon olaylar\u0131n\u0131n sonucu oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"35714909","title":"Pregnancy in women with type 1 diabetes: have the goals of St. Vincent declaration been met concerning foetal and neonatal complications?","text":"\n## Ama\u00e7\n1989'da St. Vincent Bildirgesi, diyabetli kad\u0131nlar\u0131n hamilelik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 genel n\u00fcfusa yakla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in be\u015f y\u0131ll\u0131k bir hedef belirledi. Tip 1 diyabetli (T1DM) hamile kad\u0131nlar\u0131n olumsuz hamilelik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n riskini ara\u015ft\u0131rd\u0131k ve nicel olarak de\u011ferlendirdik, b\u00f6ylece 1989 St. Vincent Bildirgesi'nin fet\u00fcs ve yenido\u011fan komplikasyonlar\u0131 konusunda hedeflerine ula\u015f\u0131l\u0131p ula\u015f\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kontrol ettik.\n\n## Y\u00f6ntemler\nSon 10 y\u0131l i\u00e7inde yay\u0131nlanan 12 n\u00fcfus tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmada toplamda 14.099 T1DM'li kad\u0131n ve 4.035.373 genel n\u00fcfus kad\u0131n\u0131 bulundu. D\u00f6rt fet\u00fcs ve yenido\u011fan komplikasyonunun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nT1DM'li kad\u0131nlar ile genel n\u00fcfus aras\u0131nda, kongenital anomaliler %5,0 (2,2-9,0) (a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 ortalama ve aral\u0131k) ile %2,1 (1,5-2,9) aras\u0131nda meydana geldi, g\u00f6receli risk (RR) = 2,4, perinatal \u00f6l\u00fcm oran\u0131 %2,7 (2,0-6,6) ile %0,72 (0,48-0,9) aras\u0131nda, RR = 3,7, erken do\u011fum %25,2 (13,0-41,7) ile %6,0 (4,7-7,1) aras\u0131nda, RR = 4,2 ve b\u00fcy\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131na sahip bebekler %54,2 (45,1-62,5) ile %10,0 aras\u0131nda, RR = 4,5. Erken hamilelik HbA1c, olumsuz hamilelik sonu\u00e7lar\u0131yla pozitif bir ili\u015fki g\u00f6sterdi.\n\n## Sonu\u00e7\nT1DM'li kad\u0131nlar, genel n\u00fcfusa k\u0131yasla olumsuz hamilelik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n riskinin 2 ila 5 kat daha y\u00fcksek oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc. St. Vincent Bildirgesi'nin hedefleri ger\u00e7ekle\u015ftirilmedi."}
{"_id":"35724562","title":"BP control and left ventricular hypertrophy regression in children with CKD.","text":"Yeti\u015fkin CKD hastalar\u0131nda hipertansiyon, sol ventrik\u00fcl hipertrofi geli\u015fimi ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, ancak bu ili\u015fkinin \u00e7ocuklarda CKD i\u00e7in de ge\u00e7erli olup olmad\u0131\u011f\u0131 kesin olarak belirlenmemi\u015ftir. Sol ventrik\u00fcl hipertrofi ile kan bas\u0131nc\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in, Kronik B\u00f6brek Hastal\u0131\u011f\u0131 \u00c7ocuklar\u0131 kohortundan verileri \u00f6nlemli olarak analiz ettik. Toplamda 478 hasta dahil edildi ve 1. y\u0131l, 3. y\u0131l ve 5. y\u0131lda s\u0131ras\u0131yla 435, 321 ve 142 hasta takip edildi. Echokardiyogramlar, \u00e7al\u0131\u015fma giri\u015finden 1 y\u0131l sonra ve ard\u0131ndan her 2 y\u0131lda al\u0131nd\u0131; kan bas\u0131nc\u0131 y\u0131ll\u0131k olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Kan bas\u0131nc\u0131n\u0131n sol ventrik\u00fcl k\u00fctlesi endeksi \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir do\u011frusal karma model kullan\u0131ld\u0131, bu endeks \u00fc\u00e7 farkl\u0131 ziyarette \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc, ve sol ventrik\u00fcl hipertrofi de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir karma lojistik model kullan\u0131ld\u0131. Bu modeller, bilgilendirici d\u00fc\u015f\u00fc\u015fe ayarlamak i\u00e7in bir ortak uzun s\u00fcreli ve hayatta kalma modelinin par\u00e7as\u0131yd\u0131. Sol ventrik\u00fcl k\u00fctlesi endeksi i\u00e7in tahminciler, sistolik kan bas\u0131nc\u0131, anemi ve anjiyotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim inhibit\u00f6rleri veya anjiyotensin resept\u00f6r blokerleri d\u0131\u015f\u0131ndaki antihipertansif ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131yd\u0131. Sol ventrik\u00fcl hipertrofi i\u00e7in tahminciler, sistolik kan bas\u0131nc\u0131, kad\u0131n cinsiyeti, anemi ve di\u011fer antihipertansif ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131yd\u0131. 4 y\u0131l boyunca, ayarlanm\u0131\u015f sol ventrik\u00fcl hipertrofi yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, sistolik kan bas\u0131nc\u0131 modelinde %15,3'ten %12,6'ya ve diastolik kan bas\u0131nc\u0131 modelinde %15,1'den %12,6'ya d\u00fc\u015ft\u00fc. Bu sonu\u00e7lar, \u00e7ocuklarda CKD'de sol ventrik\u00fcl hipertrofi d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc tahmin edebilecek kan bas\u0131nc\u0131 d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyor ve bu hastalarda sol ventrik\u00fcl hipertrofi i\u00e7in ek fakt\u00f6rleri \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor, bu fakt\u00f6rler daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya de\u011fer."}
{"_id":"35747505","title":"Nicotinic Acid Adenine Dinucleotide 2'-Phosphate (NAADP) Binding Proteins in T-Lymphocytes.","text":"Nicotinik asit adenina din\u00fckleotit fosfat (NAADP), kalsiyumun i\u00e7sel asidik depolar\u0131ndan sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen bir mesajc\u0131d\u0131r. NAADP'nin kalsiyum sinyalizasyonunu d\u00fczenlemede rol oynayan birka\u00e7 kanal, bunlara iki delikli kanallar (TPC), ryanodin resept\u00f6r\u00fc (RYR) ve mucolipin (TRP-ML1) dahildir, ancak NAADP resept\u00f6r\u00fc hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, fotoafinitlik probu [32P]-5-azido-NAADP ([32P]-5-N3-NAADP), NAADP ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinlerin incelenmesi i\u00e7in Jurkat T-lenfositlerinden elde edilen ekstraktlarda kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. [32P]-5-N3-NAADP'nin Jurkat S100 sitoplazmik fraksiyonlar\u0131nda fotolabellemesi, en az on farkl\u0131 proteinin etiketlenmesine neden olmu\u015ftur. Bu S100 proteinlerinin bir k\u0131sm\u0131, 22\/23 kDa'da bir \u00e7ift ve 15 kDa'da k\u00fc\u00e7\u00fck bir protein, etiketlenmede NAADP'ye se\u00e7icilik g\u00f6stermi\u015ftir, \u00e7\u00fcnk\u00fc etiketleme, etiketlenmeyi korumak i\u00e7in etiketlenmemi\u015f NAADP'nin eklenmesiyle korunmu\u015ftur. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, birka\u00e7 S100 proteini (60, 45, 33 ve 28 kDa), ancak NADP de\u011fil, d\u00fc\u015f\u00fck konsantrasyonlarda etiketlenmeyi uyaran etiketlenmemi\u015f NAADP ile etiketlenmi\u015ftir. NAADP'nin 60 kDa proteini \u00fczerindeki etkisi iki a\u015famal\u0131yd\u0131, 100 nM'de zirveye ula\u015farak be\u015f kat art\u0131\u015fa neden oldu ve 1 \u00b5M NAADP'de hi\u00e7bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6stermedi. Jurkat h\u00fccrelerinden elde edilen P100 membran fraksiyonunda da birka\u00e7 protein fotolabellenmi\u015ftir. S100 sonu\u00e7lar\u0131yla benzer \u015fekilde, 22\/23 kDa'da bir \u00e7ift ve 15 kDa'da bir protein se\u00e7ici olarak etiketlenmi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fcr. NAADP, P100 proteinlerinin etiketlenmesinde S100 fraksiyonunda oldu\u011fu gibi bir art\u0131\u015fa neden olmam\u0131\u015ft\u0131r. Fotolabellenmi\u015f S100 ve P100 proteinleri, iki boyutlu jel elektrof"}
{"_id":"35760786","title":"Loss of subcellular lipid transport due to ARV1 deficiency disrupts organelle homeostasis and activates the unfolded protein response.","text":"ARV1 taraf\u0131ndan kodlanan protein, endoplazmik retikulumdan (ER) plazma zar\u0131na sterol ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131 arac\u0131l\u0131k eder. Mayada ARV1 mutasyonlar\u0131, ER'de \u00e7oklu ya\u011flar\u0131n birikmesine ve hem sterol hem de sfingolipid metabolizmas\u0131n\u0131n farmakolojik mod\u00fclat\u00f6rlerine duyarl\u0131l\u0131\u011fa neden olur. Floresan ve elektron mikroskopisi kullanarak, ARV1 mutasyonlar\u0131nda sterol birikimi, alt h\u00fccre zar\u0131n\u0131n geni\u015flemesi, artan ya\u011f damlas\u0131 olu\u015fumu ve vakular\u0131n par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. ARV1 silme transkripsiyon profillerine dayal\u0131 motif tabanl\u0131 regresyon analizi, Hac1p'nin etkinle\u015fti\u011fini g\u00f6steriyor, bu da katlanmam\u0131\u015f protein yan\u0131t\u0131n\u0131n (UPR) bir b\u00fct\u00fcnsel bile\u015feni. Buna g\u00f6re, HAC1 transkriptlerinin yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir \u015fekilde birle\u015ftirildi\u011fini, bir UPR raporunun tetiklendi\u011fini ve ARV1 eksikli\u011finde UPR hedeflerinin y\u00fcksek ifadelerini g\u00f6steriyoruz. ER lumeninde bulunan katlanmam\u0131\u015f protein sens\u00f6r\u00fc IRE1, ARV1 ile \u00f6l\u00fcmc\u00fcl genetik etkile\u015fime sahiptir, bu da UPR'nin ARV1 eksikli\u011finde hayatta kalmak i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, ARV1 mutasyonlar\u0131, katlanmam\u0131\u015f proteinleri alg\u0131lamada bozuk olan Ire1p'nin bir varyant\u0131n\u0131 ifade eden ve hayatta kalabilen t\u00fcrler de yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f HAC1 birle\u015ftirme g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, bu t\u00fcrler, DTT ile protein katlanmas\u0131 bozulmas\u0131na maruz kald\u0131klar\u0131nda, s\u00fcrekli HAC1 birle\u015ftirme ile de etkile\u015fime girer. Bu veriler, ARV1\u0394 t\u00fcrlerinde UPR ind\u00fcklemede bir bile\u015fenin protein katlanmas\u0131 bozuklu\u011fundan farkl\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Murin makrofajlarda ARV1 ifadesinin azalmas\u0131 da \u00f6zellikle aktivasyon transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc-4, CHOP (C\/EBP homolog protein) ve apoptozun d\u00fczenlenmesinde UPR ind\u00fcklenmesine neden olur. Kolesterol y\u00fcklemesi veya kolesterol esterifikasyonunun inhibisyonu, ARV1 bask\u0131lanm\u0131\u015f h\u00fccrelerde CHOP ifadelerini daha da art\u0131r\u0131r. Bu nedenle, ARV1'in kayb\u0131 veya bask\u0131lanmas\u0131, zar ve ya\u011f asidi homeostaz\u0131n\u0131 bozar ve sonu\u00e7 olarak ER b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bozar, bu da UPR'nin ind\u00fcklenmesine bir sonu\u00e7tur."}
{"_id":"35764259","title":"IL-28, IL-29 and their class II cytokine receptor IL-28R","text":"Sitokinler, do\u011fal ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemlerini d\u00fczenlemede kritik bir rol oynar. Burada, insan genomik diziden, tip I interferonlara (IFN'ler) ve IL-10 ailesine uzak derecede ili\u015fkili \u00fc\u00e7 sitokin ailesi, interleukin 28A (IL-28A), IL-28B ve IL-29'u tan\u0131mlad\u0131k. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, tip I IFN'ler gibi, IL-28 ve IL-29 viral enfeksiyon taraf\u0131ndan tetiklenir ve antiviral aktivite g\u00f6sterir. Bununla birlikte, IL-28 ve IL-29, IL-10R\u03b2 ve yeni tan\u0131mlanan bir s\u0131n\u0131f II resept\u00f6r zinciri olan IL-28R\u03b1'dan olu\u015fan bir heterodimerik s\u0131n\u0131f II sitokin resept\u00f6r\u00fc ile etkile\u015fime girer. Bu yeni tan\u0131mlanan sitokin ailesi, viral enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sa\u011flamada tip I IFN'lerin bir alternatifi olarak hizmet edebilir."}
{"_id":"35766603","title":"High-dose recombinant tumor necrosis factor alpha in combination with interferon gamma and melphalan in isolation perfusion of the limbs for melanoma and sarcoma.","text":"\nAMA\u00c7: Rekombine t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc alfa (rTNF alfa), rekombine interferon gama (rIFN-gamma) ve melphalan'\u0131n toksisitesini ve terap\u00f6tik etkinli\u011fini belirlemek i\u00e7in, in-transit melanom metastazlar\u0131 ve tekrarlayan sarkom i\u00e7in izole ekstremite perf\u00fczyonu (ILP) ile hipertermia kullanan bir protokol tasarlad\u0131k. \u00dc\u00e7l\u00fc kombinasyon, rTNF alfa'n\u0131n IFN-gamma ve alkilasyon ajanlar\u0131yla bildirilen sinerjik antitumor etkisine ve rTNF alfa'n\u0131n alkilasyon ajanlar\u0131yla kombinasyonuna ba\u011fl\u0131 olarak se\u00e7ildi.\n\nHASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER: Yirmi \u00fc\u00e7 hasta, toplam 25 ILP ile \u00fc\u00e7l\u00fc kombinasyon ald\u0131. On dokuz kad\u0131n ve d\u00f6rt erkek, ya \u00e7oklu ilerleyici in-transit ekstremite melanom metastazlar\u0131 (IIIa veya IIIab; 19 hasta) ya da tekrarlayan yumu\u015fak doku sarkomu (be\u015f) ile tan\u0131s\u0131 konmu\u015ftu. rTNF alfa, arter hatt\u0131nda bir bolus olarak enjekte edildi ve toplam doz 2-4 mg aras\u0131nda, 90 dakika boyunca hipertermik ko\u015fullarda (40 \u00b0C ila 40,5 \u00b0C) tutuldu. rIFN-gamma, g\u00fcn -2 ve -1'de ve perf\u00fczatta, rTNF alfa dozunun 0,2 mg'\u0131 ile alt ekstremiteye (SC) uyguland\u0131. Melphalan (Alkeran; Burroughs Wellcome Co, Londra, \u0130ngiltere), perf\u00fczatta 40 mikrogram\/mL olarak uyguland\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: Pilot \u00e7al\u0131\u015fmada rTNF alfa ile yap\u0131lan \u00fc\u00e7 ILP'de g\u00f6zlemlenen toksisite, sadece iki ciddi toksisiteye sahipti: bir tanesi \u015fiddetli hipotansiyon, takikardi ve ge\u00e7ici oliguriye ve di\u011feri 4 saat boyunca orta derecede hipotansiyon, ard\u0131ndan tam iyile\u015fme ile 29. g\u00fcnde ciddi b\u00f6brek yetmezli\u011fi. T\u00fcm 18 \u00fc\u00e7l\u00fc kombinasyon protokol\u00fc ile yap\u0131lan ILP'lerde, hastalar ILP'nin ba\u015flang\u0131c\u0131ndan 72 saat boyunca s\u00fcrekli dopamin inf\u00fczyonu (3 mikrogram\/kg\/dakika) ald\u0131 ve sadece hafif hipotansiyon ve ge\u00e7ici titreme ve ate\u015fle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131lar"}
{"_id":"35768199","title":"Methanosphaera stadtmaniae gen. nov., sp. nov.: a species that forms methane by reducing methanol with hydrogen","text":"Methanosphaera stadtmaniae, hareketsiz, Gram pozitif, k\u00fcresel \u015fekilli bir organizmad\u0131r. B\u00fcy\u00fcme i\u00e7in enerjiyi, metanol\u00fc metan haline getirmek i\u00e7in hidrojen kullanarak elde eder. Hidrojen ve karbondioksitten metan \u00fcretmez, formiat, asetat veya metilaminler \u00fcretmez ve hidrojen ve karbon monoksit, nitrat, fumarat, s\u00fclfat veya kolin ile b\u00fcy\u00fcyemez. \u0130deal pH aral\u0131\u011f\u0131 6.5-6.9 ve ideal s\u0131cakl\u0131k aral\u0131\u011f\u0131 36-40 \u00b0C'dir. Safra tuzlar\u0131, folik asit koenzim sentezini engelleyen inhibit\u00f6rler, cephalothin veya klindamisin taraf\u0131ndan engellenmez, ancak metronidazol, bacitracin, monensin, lasalocid veya bromoetans\u00fclfonat taraf\u0131ndan engellenir. B\u00fcy\u00fcme i\u00e7in asetat, karbondioksit, izoleuin, amonyum ve tiamin gerektirir ve biyotin uyar\u0131c\u0131d\u0131r. Sitokrom i\u00e7ermez ve DNA's\u0131n\u0131n mol % G+C'si 25.8'dir. H\u00fccre duvar\u0131 bile\u015fimi, 16S rRNA ve imm\u00fcnolojik parmak izi, organizman\u0131n Methanobacteriaceae ailesine yeni bir cins olarak karakterize edilmesini desteklemektedir. Tip sereinin habitat\u0131 insan b\u00fcy\u00fck ba\u011f\u0131rsakt\u0131r."}
{"_id":"35777860","title":"Generation of induced pluripotent stem cells from Asian patients with chronic neurodegenerative diseases.","text":"\u0130nd\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k (iPS) h\u00fccreleri, n\u00f6rolojik sistemin kronik dejeneratif hastal\u0131klar\u0131 olan spinal kas atrofisi (SMA), Parkinson hastal\u0131\u011f\u0131 (PD) ve amyotrofik lateral skleroz (ALS) hastalar\u0131ndan elde edilen de\u011ferli bir biyomedikal ara\u015ft\u0131rma kayna\u011f\u0131d\u0131r ve de\u011fi\u015ftirme terapileri i\u00e7in bir kaynak sa\u011flayabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, d\u00f6rt fakt\u00f6r (KLF4, SOX2, OCT4 ve c-MYC) ile transd\u00fcksiyon yoluyla Asya hastalar\u0131ndan iPS h\u00fccreleri \u00fcrettik. T\u00fcm iPS h\u00fccreleri, insan embriyosal k\u00f6k h\u00fccrelerine (hESCs) benzer \u015fekilde \u00e7oklu potansiyele sahipti ve in vitro ve in vivo \u00e7e\u015fitli somatik h\u00fccre tiplerine farkl\u0131la\u015fabildi. Ayr\u0131ca, iPS h\u00fccreleri n\u00f6ral h\u00fccrelere de ba\u011flanabilir, kronik dejeneratif hastal\u0131klarda etkilenen h\u00fccre tipi. Bu nedenle, \u00fcretti\u011fimiz hastaya \u00f6zg\u00fc iPS h\u00fccreleri, kronik n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar\u0131n mekanizmalar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak, yeni ila\u00e7lar\u0131 ke\u015ffetmek ve test etmek ve yeni terapiler geli\u015ftirmek i\u00e7in bir h\u00fccre modeli sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"35811036","title":"Embryonic-like stem cell derived from adult bone marrow: immature morphology, cell surface markers, ultramicrostructure and differentiation into multinucleated fibers in vitro.","text":"Embriyosel benzeri k\u00f6k h\u00fccre (ELKH), insan embriyosel k\u00f6k h\u00fccrelerin y\u00fczey i\u015faret\u00e7ilerinin bir k\u0131sm\u0131n\u0131 ifade eden, dejeneratif kas hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in h\u00fccre terapisi a\u00e7\u0131s\u0131ndan mesenkimal k\u00f6k h\u00fccre (MKH) yerine daha iyi bir aday olabilir. Kemik ili\u011finden ELKH ve MKH izole ettik ve \u00f6zelliklerini ve kasik diferansiyasyon kapasitelerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Sonu\u00e7lar, 3 yeti\u015fkin kemik ili\u011fi numunesinden serum-siz ortamda 10 ng\/ml temel fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (bFGF) kullan\u0131larak ba\u015far\u0131yla ELKH izole edilebilece\u011fini g\u00f6sterdi. Ayn\u0131 h\u00fccre yo\u011funlu\u011funda, ayn\u0131 numunelerden elde edilen MKH de DMEM\/F12 ortam\u0131 i\u00e7eren %10 yeni inek serumu ile izole edilebiliyordu. Bununla birlikte, ELKH, ayn\u0131 numunelerden elde edilen MKH'den daha k\u00fc\u00e7\u00fck, morfolojik olarak daha ince, SSEA-4'\u00fcn artm\u0131\u015f ifadesi ve ultramikroskopik olarak daha olgun olmayan g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. \u0130mm\u00fcnofluoresan boyama ve RT-PCR analizi, ELKH'nin Oct-4, Nanog-3 ve Sox-2'yi zay\u0131f ifade etti\u011fini g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, hem ELKH hem de MKH, kasik diferansiyasyon ortam\u0131 ile uzun, \u00e7ok \u00e7ekirdekli liflere, myogenin ve kas a\u011f\u0131r zinciri (MHC) ifadesi ile indirgenebiliyordu, ancak 10. g\u00fcnde, MHC'ye pozitif \u00e7ok \u00e7ekirdekli liflerin oran\u0131, ELKH k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde %25.0+\/-6.9 ve MKH k\u00fclt\u00fcr\u00fcnde %13.8+\/-7.6 idi. Bu veriler, kemik ili\u011finden elde edilen ELKH'nin dejeneratif kas hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in h\u00fccre terapisi a\u00e7\u0131s\u0131ndan ideal bir aday oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"35828148","title":"Kinetic evidence for rapid oxidation of (-)-epicatechin by human myeloperoxidase.","text":"Apoksin, n\u00f6trofil NADPH oksidaz\u0131n\u0131 inhibe etmek i\u00e7in mieloperoksidaz (MPO) taraf\u0131ndan dimerize ihtiyac\u0131 oldu\u011fu bildirilmi\u015ftir. (-)-Epikatekin, diyet flavan-3-ol, endoteliyel NADPH oksidaz aktivitesini inhibe eden ve h\u00fccre d\u00fczeyinde azot oksitini art\u0131ran apoksin benzeri metabolitlerin 'prodrug'u olarak belirlenmi\u015ftir. (-)-Epikatekin'in MPO'nun alt \u00fcr\u00fcn\u00fc olarak ge\u00e7ici olarak belirlendi\u011fi i\u00e7in, MPO taraf\u0131ndan oksitlenmesini inceledik. \u00c7oklu kar\u0131\u015ft\u0131rma duraklama ak\u0131\u015f\u0131 tekni\u011fi kullanarak, (-)-epikatekin'in ara\u015ft\u0131r\u0131lan heme peroksitazlar i\u00e7in en verimli elektron ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. (-)-Epikatekin ile MPO-kompleks I'nin kompleks II'ye ve kompleks II'nin dinlenmi\u015f enzime d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc i\u00e7in ikinci dereceden h\u0131z sabitleri yakla\u015f\u0131k 1,9 x 10(7) ve 4,5 x 10(6) M(-1)s(-1) olarak tahmin edildi (pH 7, 25 \u00b0C). Veriler, (-)-epikatekin'in h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde MPO taraf\u0131ndan oksitlenebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"35861290","title":"Using the yeast gene deletion collection to customize gene expression.","text":"Yeti\u015ftirici \u00d6\u011fretmen S. cerevisiae genom manip\u00fclasyonu nispeten kolay olmas\u0131na ra\u011fmen, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar her zaman daha da pratik ve h\u0131zl\u0131 y\u00f6ntemler \u00f6\u011frenmeye \u00e7al\u0131\u015fmaktad\u0131rlar. Bir genin do\u011fal promot\u00f6r\u00fcn\u00fc, istenen bir heterolog promot\u00f6rle de\u011fi\u015ftirerek d\u00fczenlenebilir ifade imkan\u0131 sa\u011flan\u0131r ve i\u015flevsel \u00f6nemini ay\u0131rt etme g\u00f6revi basitle\u015ftirilir. Y\u0131llar i\u00e7inde bir\u00e7ok zeki kromozomal ekleme stratejisi a\u00e7\u0131klanm\u0131\u015ft\u0131r, ancak S. cerevisiae Genom Silme Projesi, i\u015f ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 daha da ak\u0131c\u0131 hale getirmek i\u00e7in inan\u0131lmaz bir kaynak sunmaktad\u0131r. Liko ve ark. taraf\u0131ndan p. 728'de a\u00e7\u0131klanan strateji, \u00e7ekici derecede basittir. Genom Silme Projesi, tek bir ORF'yi kanamisin direnci mod\u00fcl\u00fcyle de\u011fi\u015ftiren bir koleksiyona yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Koleksiyonun amac\u0131, neredeyse t\u00fcm olas\u0131 knock-out'lar\u0131 i\u00e7eren kapsaml\u0131 bir kaynak sa\u011flamakt\u0131r, ancak yazarlar, neredeyse her ilgin\u00e7 S. cerevisiae promot\u00f6r\u00fc i\u00e7in uygun bir sila..."}
{"_id":"35884026","title":"Tyrosine phosphorylation and regulation of the AMPA receptor by SRC family tyrosine kinases.","text":"AMPA resept\u00f6rlerinin fosforile edilmesi, merkezi sinir sistemi (CNS) i\u00e7inde \u00e7e\u015fitli sinaptik plastisite bi\u00e7imlerini destekleyen ana bir d\u00fczenleyici mekanizma. Serin ve treonin fosforile edilmesi, AMPA resept\u00f6rlerinin iyi ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir y\u00f6n\u00fc olsa da, AMPA resept\u00f6rlerinde tirozin fosforile edilmenin potansiyel rol\u00fc ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, GluR2 AMPA resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn in vitro ve in vivo'da Src ailesine ait tirozin kinazlar\u0131 taraf\u0131ndan tirozin 876'n\u0131n fosforile edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f korteks n\u00f6ronlar\u0131na uygulanan GluR agonisti tedavisi, tirozin 876'n\u0131n fosforile edilmesini art\u0131rd\u0131. GluR2'nin GRIP1\/2 ile etkile\u015fimi, GluR2'nin tirozin fosforile edilmesiyle azald\u0131, ancak PICK1 etkile\u015fimi etkilenmedi. Ayr\u0131ca, tirozin 876'n\u0131n mutasyonu, AMPA ve NMDA'n\u0131n GluR2 alt biriminin i\u00e7elle\u015ftirilmesini ortadan kald\u0131rd\u0131. Bu veriler, Src ailesine ait tirozin kinazlar\u0131 taraf\u0131ndan GluR2'nin C sonundaki tirozin 876'n\u0131n fosforile edilmesinin, AMPA resept\u00f6r fonksiyonunun d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli oldu\u011funu ve sinaptik plastisite i\u00e7in \u00f6nemli olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"35962023","title":"tBid induces alterations of mitochondrial fatty acid oxidation flux by malonyl-CoA-independent inhibition of carnitine palmitoyltransferase-1","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, h\u00fccre metabolizmas\u0131 ve programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc (apoptoz) aras\u0131nda yak\u0131n bir ili\u015fki oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Hepatositlerde tBid (k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f Bid) ile tedavi edilen ve kaspaz inhibit\u00f6rleri ve exojen sitokrom c ile birlikte incelenen permeabilize edilmi\u015f h\u00fccrelerde lipid metabolizmas\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikleri de\u011ferlendirdik. Etiketlenmi\u015f palmitat ile \u03b2-oksidasyon ak\u0131\u015f\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, tBid'in \u03b2-oksidasyonu inhibe etti\u011fini ve bu da palmitil-koenzim A (CoA) birikimine ve asetil-karnitin ve akilkarnitinlerin t\u00fckenmesine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu, karnitin palmitiltransferaz-1 (CPT-1) inhibisyonu i\u00e7in patognomiktir. Ayr\u0131ca, tBid'in CPT-1 aktivitesini malonil-koenzim A (malonil-CoA), CPT-1'in ana inhibit\u00f6r molek\u00fcl\u00fc ve Bak ve\/veya Bax, ancak kardiyolipin azalmas\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan bir mekanizma ile azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Bcl-2'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, CPT-1 ile etkile\u015fime girebilen, tBid'in \u03b2-oksidasyon \u00fczerindeki etkilerini tersine \u00e7evirir. Beklenmedik tBid'in lipid \u03b2-oksidasyonun d\u00fczenlenmesindeki rol\u00fc, tBid'in ind\u00fckledi\u011fi metabolik d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn palmitil-CoA gibi toksik lipid metabolitlerinin birikimine yol a\u00e7abilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcren bir modele i\u015faret ediyor."}
{"_id":"35987381","title":"CD8+ T cells are activated in an antigen-independent manner in HIV-infected individuals.","text":"Kronik HIV 1 (HIV-1) enfeksiyonunun bir belirleyici \u00f6zelli\u011fi, \u00f6zellikle CD8(+) T h\u00fccrelerinin hiperaktifle\u015fmesidir. Kronik enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda CD8(+) T h\u00fccrelerini tetikleyen antijenik \u00f6zellikler ve HIV-1'in mekanizmalar\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Rapor etti\u011fimiz gibi, CD8(+) T h\u00fccreleri, antijenik \u00f6zelliklerine bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n, HIV-1'in in vivo \u00e7o\u011falmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda aktif hale gelir. Tedavi edilmeyen HIV-1 enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda mevcut olan sitokinler, \u00f6zellikle IL-15, CD8(+) T h\u00fccrelerinde \u00e7o\u011falma ve aktifle\u015fme i\u015faret\u00e7ileri ifade etmelerini, ancak CD4(+) T h\u00fccrelerinde de\u011fil, T h\u00fccre resept\u00f6r (TCR) uyar\u0131m\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak tetikler. Ayr\u0131ca, LPS veya HIV-1 ile aktifle\u015ftirilmi\u015f dendritik h\u00fccreler (DC'ler), CD8(+) T h\u00fccrelerini IL-15 ba\u011f\u0131ml\u0131 ancak antijenik \u00f6zelliklere ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u015fekilde uyar\u0131p, viremik HIV-1 hastalar\u0131ndan izole edilen DC'lerde IL-15 ifadesinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stererek, CD8(+) T h\u00fccrelerinin tedavi edilmeyen HIV-1 hastalar\u0131nda iltihapl\u0131 sitokinler taraf\u0131ndan uyar\u0131larak antijenik \u00f6zelliklere ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak aktifle\u015fti\u011fini ima eder. Bu bulgu, CD4(+) T h\u00fccrelerinin in vivo aktifle\u015fmesinin s\u00fcrekli antijenlere y\u00f6nelik \u00f6zelliklere e\u011filimli oldu\u011fu g\u00f6zlemiyle tezat olu\u015fturur. Bu g\u00f6zlemler, tedavi edilmeyen HIV-1 enfeksiyonunda CD8(+) T h\u00fccrelerinin CD4(+) T h\u00fccrelerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek oranda aktifle\u015fmesinin nedenini a\u00e7\u0131klar."}
{"_id":"35993767","title":"Cancer-associated fibroblasts promote hepatocellular carcinoma metastasis through chemokine-activated hedgehog and TGF-\u03b2 pathways.","text":"Fibroblastlar, karaci\u011fer h\u00fccreli kanserin (HCC) \u00e7evresindeki mikro ortamda zengindir, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00e7o\u011fu HCC fibrotik veya sirozlu karaci\u011ferlerde geli\u015fir. Bununla birlikte, kanser ili\u015fkili fibroblastlar\u0131n (CAF) HCC metastaz\u0131ndaki rol\u00fc hala belirsizdir. Burada, CAF'lerin HCC h\u00fccrelerinin in vitro g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve istilas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini ve NOD\/SCID farelerinde HCC'nin kemik, beyin ve akci\u011ferlere metastaz\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdik. RayBio insan sitokin antikor dizisi, CAF'lerin perit\u00fcm\u00f6r fibroblastlardan daha y\u00fcksek seviyelerde CCL2, CCL5, CCL7 ve CXCL16 salg\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. CCL2 ve CCL5 HCC h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc art\u0131r\u0131r, ancak istilalar\u0131n\u0131 etkilemez, oysa CCL7 ve CXCL16 hem HCC h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc hem de istilalar\u0131n\u0131 te\u015fvik eder. Ayr\u0131ca, CCL2 ve CCL5 Hh yolunu aktive eder, ancak CCL7 ve CXCL16 TGF-\u03b2 yolunu HCC h\u00fccrelerinde g\u00fc\u00e7lendirir. Kimyokin n\u00f6tralize edici antikorlar\u0131 CAF'lerin HCC metastaz \u00fczerindeki etkisini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r ve HCC h\u00fccrelerinde Hh ve TGF-\u03b2 yollar\u0131n\u0131n aktivitesini bozar. \u00d6zetle, CAF'lerin salg\u0131lad\u0131\u011f\u0131 CCL2, CCL5, CCL7 ve CXCL16, HCC h\u00fccrelerinde Hh ve TGF-\u03b2 yollar\u0131n\u0131n koordineli aktivitesini sa\u011flayarak HCC metastaz\u0131n\u0131 te\u015fvik eder."}
{"_id":"36003142","title":"Mortality risk in patients with dementia treated with antipsychotics versus other psychiatric medications.","text":"\n## Ama\u00e7\nDementlik semptomlar\u0131n\u0131n n\u00f6ropsikiyatrik y\u00f6nleri i\u00e7in yeni antipsikotik ila\u00e7lar\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7lar\u0131ndan sonraki bir y\u0131lda \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, di\u011fer psikiyatrik ila\u00e7lar\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7lar\u0131ndan sonraki oranlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n## Y\u00f6ntem\nBu geriye d\u00f6n\u00fck kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, 2001-2005 mali y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, 65 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc hastalar hakk\u0131nda ulusal verileri kulland\u0131. Bu hastalar, demans te\u015fhisi sonras\u0131 psikiyatrik ila\u00e7 tedavisine ba\u015flayan (N=10,615) d\u0131\u015f tedavi hastalar\u0131yd\u0131. Antipsikotik kullanan hastalar ve di\u011fer psikiyatrik ila\u00e7 kullanan hastalar aras\u0131nda 12 ayl\u0131k \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Yazarlar, \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli modeller ve propensite puanlama y\u00f6ntemleri kullanarak olas\u0131 kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131klar\u0131 kontrol etti. \u0130kincil analizler, ila\u00e7 kullanmayan bir grup ve \u00f6l\u00fcm nedenlerinin incelenmesini i\u00e7eriyordu.\n\n## Sonu\u00e7lar\nT\u00fcm antipsikotik kullanan gruplar (22.6%-29.1%), antipsikotik olmayan ila\u00e7 kullanan hastalara (14.6%) k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131na sahipti. Uyarlanm\u0131\u015f \u00f6l\u00fcm riskleri, atipik ve atipik ve geleneksel antipsikotiklerin kombinasyonu i\u00e7in, geleneksel antipsikotikler i\u00e7in benzerlerdi. Antipsikotik olmayan ila\u00e7lar i\u00e7in \u00f6l\u00fcm riski, geleneksel antipsikotikler i\u00e7in \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Antikonv\u00fclsanlar hari\u00e7, t\u00fcm bireysel antipsikotik olmayan s\u0131n\u0131flar\u0131n uyarlanm\u0131\u015f riskleri, antipsikotikler i\u00e7in riskten \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. \u00d6l\u00fcm oranlar\u0131 12 ay boyunca de\u011fi\u015fmedi. Antipsikotik kullanan hastalarda, inme, kardiyovask\u00fcler veya enfeksiy\u00f6z nedenlerden \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131, antipsikotik olmayan psikiyatrik ila\u00e7 kullanan hastalar i\u00e7in oranlardan daha y\u00fcksek de\u011fildi.\n\n## Sonu\u00e7\nDementlik hastalar\u0131nda kullan\u0131lan antipsikotik ila\u00e7lar, \u00e7o\u011fu di\u011fer ila\u00e7la kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131yla ili\u015fkilendirildi. \u00d6l\u00fcm ve antipsikotikler aras\u0131ndaki ili\u015fki iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r ve do\u011frudan bir ila\u00e7 etkisi veya n\u00f6ropsikiyatrik semptomlar\u0131n alt\u0131nda yatan patofizyolojiye ba\u011fl\u0131 olabilir."}
{"_id":"36025357","title":"Glutathione: overview of its protective roles, measurement, and biosynthesis.","text":"Bu inceleme, h\u00fccrelerde sentezlenen en bol d\u00fc\u015f\u00fck molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131k s\u00fclf\u00fcrik bile\u015fik olan glutatyon (GSH) ile ilgili \u00f6zel bir say\u0131ya giri\u015f niteli\u011findedir. GSH, h\u00fccreleri oksidatif hasardan ve yabanc\u0131 elektrofillerin toksisitesinden koruyan ve redoks homeostaz\u0131 koruyan kritik rollere sahiptir. Burada, GSH'nin i\u015flevleri ve oksidanlar\u0131n ve elektrofillerin kaynaklar\u0131, oksidanlar\u0131n indirgenmesiyle ve elektrofillerin GSH ile ba\u011flanmas\u0131yla ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 k\u0131saca a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. H\u00fccrelerde GSH durumunu de\u011ferlendirmek i\u00e7in y\u00f6ntemler de a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. GSH sentezi ve d\u00fczenlenmesi ele al\u0131nmakta ve GSH i\u00e7eri\u011fini manip\u00fcle etmek i\u00e7in \u00f6nerilen terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131mlar incelenmektedir. Ama\u00e7 burada, bu \u00f6nemli molek\u00fcl hakk\u0131nda mevcut bilgi durumunu daha kapsaml\u0131 bir incelemenin par\u00e7as\u0131 olarak bu \u00f6zel say\u0131n\u0131n bir \u00f6zeti sunmakt\u0131r."}
{"_id":"36033696","title":"A wellness class for inpatients with psychotic disorders.","text":"\nHEDEFLER Bu projenin amac\u0131, bir\u00e7oklar\u0131 ikinci nesil antipsikotikler kullanan psikiyatrik bozukluklu yat\u0131\u015fanlara, kilo al\u0131m\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in yapabilecekleri ya\u015fam tarz\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri hakk\u0131nda bilgi vermekti.\n\nY\u00d6NTEM T\u00fcm Veterans Affairs akut psikiyatri tedavi biriminde yat\u0131\u015fan hastalar, bir t\u0131p \u00f6\u011frencisi ve bir psikoloji \u00f6\u011frencisi taraf\u0131ndan, birincil ara\u015ft\u0131rmac\u0131n\u0131n g\u00f6zetimi alt\u0131nda verilen 30 dakikal\u0131k bir \u00f6\u011fretici sunuma davet edildi. Konular aras\u0131nda USDA G\u0131da Piramidi'ne g\u00f6re g\u0131dalar\u0131 se\u00e7menin sa\u011fl\u0131kl\u0131 v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in yararlar\u0131, uygun g\u0131da porsiyonlar\u0131n\u0131 belirlemek, ev d\u0131\u015f\u0131nda sa\u011fl\u0131kl\u0131 yemekler se\u00e7mek ve egzersiz program\u0131na ba\u015flamak ve buna uymak yer ald\u0131. Hastalar, sunumdan \u00f6nce ve sonra 13 maddelik bir s\u0131navla beslenme ve beslenme hakk\u0131nda bilgilerini tamamlad\u0131lar, b\u00f6ylece sunumun etkinli\u011fi hastalara materyali \u00f6\u011fretmede de\u011ferlendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR 50 hasta hem \u00f6n hem de sonras\u0131 testleri tamamlad\u0131. \u00d6n testte do\u011fru cevaplar\u0131n ortalama y\u00fczdesi %85.6 idi, bu da sunumdan sonra %89.3'e y\u00fckseldi. Bu 3.7'lik fark istatistiksel olarak anlaml\u0131yd\u0131 (t = 2.43, df = 49, p < 0.02) ve ortalama iyile\u015fme y\u00fczdesi %6.1 idi.\n\nSONU\u00c7LAR Bu \u00e7al\u0131\u015fma, psikiyatrik bireylerin beslenme ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015fam tarz\u0131 hakk\u0131nda e\u011fitim sunumlar\u0131ndan yararlanabilece\u011fini g\u00f6steriyor. Test puanlar\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir iyile\u015fme, hastalar\u0131n g\u0131da se\u00e7imleri ve fitnessle ilgili temel kavramlar\u0131 anlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"36066871","title":"Heterochromatin integrity affects chromosome reorganization after centromere dysfunction.","text":"Sentromer, eukariotik kromozomlarda genetik bilgi aktar\u0131m\u0131 i\u00e7in hayati \u00f6neme sahiptir. Sentromer kimli\u011finin epigenetik d\u00fczenlemesi, genom istikrar\u0131, karyotip evrimi ve t\u00fcrle\u015fme ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, sentromer i\u015flev bozuklu\u011funun kromozom mimarisi \u00fczerindeki etkisine dair \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Burada, b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f maya Schizosaccharomyces pombe'de sentromerin ko\u015fullu silinmesinin, alt telomerik b\u00f6lgede neosentromer kazanm\u0131\u015f kromozomlar\u0131 veya acentrik kromozomlar\u0131 ta\u015f\u0131yan hayatta kalanlar \u00fcretti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Neosentromer olu\u015fumu ile telomere f\u00fczyonu aras\u0131ndaki oran, RNA m\u00fcdahalesi ba\u011f\u0131ml\u0131 heterokromatin olu\u015fumu ile ili\u015fkili genlerin devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131yla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azal\u0131r. Kromozom yeniden d\u00fczenlenme \u015fekillerini etkileyerek, heterokromatin genomik da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, karyotip evriminin kaderini etkileyebilir."}
{"_id":"36082224","title":"Expansion and deletion of CTG repeats from human disease genes are determined by the direction of replication in E. coli","text":"Birka\u00e7 insan kal\u0131tsal n\u00f6rolojik ve n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131k geni, CTG tekrarlar\u0131n\u0131n geni\u015flemesiyle ili\u015fkilidir. Burada, Escherichia coli'deki genetik geni\u015flemeler veya silinmelerin y\u00f6n\u00fcne ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. B\u00fcy\u00fck geni\u015flemeler, CTG'ler \u00f6nde gelen iplik \u015fablonu i\u00e7inde oldu\u011funda daha bask\u0131n olarak meydana gelir, ancak silinmeler kar\u015f\u0131t y\u00f6nde oldu\u011funda daha belirgindir. Olu\u015fturulan \u00e7o\u011fu silinme, tan\u0131mlanm\u0131\u015f boyut s\u0131n\u0131flar\u0131na sahip \u00fcr\u00fcnler \u00fcretir. \u0130plik kaymas\u0131 ve klasik olmayan DMA yap\u0131lar\u0131n\u0131n birle\u015fimi, bu g\u00f6zlemleri a\u00e7\u0131klayabilir ve insan kromozomlar\u0131ndaki geni\u015fleme-silinme mekanizmalar\u0131 ile ili\u015fkilendirilebilir, bu da hastal\u0131k genleri i\u00e7in ge\u00e7erlidir."}
{"_id":"36089763","title":"Neutrophil extracellular traps capture and kill Candida albicans yeast and hyphal forms.","text":"N\u00f6trofiller, fagolizosomal birle\u015fmeden sonra mikroplar\u0131 fagosite eder ve \u00f6ld\u00fcr\u00fcr. Son zamanlarda, etkinle\u015ftirilmi\u015f n\u00f6trofilerin gran\u00fcl proteinlerinden ve kromatinlerden olu\u015fan d\u0131\u015f h\u00fccreli lifler olu\u015fturdu\u011funu ke\u015ffettik. Bu n\u00f6trofil d\u0131\u015f h\u00fccreli tuzaklar\u0131 (NET'ler), vir\u00fclans fakt\u00f6rlerini bozar ve Gram pozitif ve negatif bakterileri \u00f6ld\u00fcr\u00fcr. Burada, ilk kez Candida albicans, bir \u00f6karyotik patojenin, NET olu\u015fumunu tetikledi\u011fini ve NET'ler taraf\u0131ndan \u00f6ld\u00fcr\u00fclebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. C. albicans, \u00f6zellikle ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi zay\u0131flam\u0131\u015f hastalarda insanlarda mantar enfeksiyonlar\u0131n\u0131n \u00f6nde gelen nedenidir. C. albicans'\u0131n \u00f6nemli vir\u00fclans \u00f6zelliklerinden biri, tek h\u00fccreli budama h\u00fccrelerinden filamanl\u0131 k\u00fcf h\u00fccrelerine geri d\u00f6nme yetene\u011fidir. G\u00f6steriyoruz ki NET'ler hem maya formu hem de k\u00fcf h\u00fccrelerini \u00f6ld\u00fcr\u00fcr ve gran\u00fcl bile\u015fenleri mantar \u00f6ld\u00fcrmeyi medyedir. Birlikte verilerimiz, n\u00f6trofilerin NET'ler olu\u015fturarak askomik maya t\u00fcrlerini yakalamas\u0131n\u0131 ve \u00f6ld\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"36111909","title":"Katanin p60-like1 promotes microtubule growth and terminal dendrite stability in the larval class IV sensory neurons of Drosophila.","text":"Dendrit \u015fekli, n\u00f6ronal i\u015flevin belirleyici bir bile\u015fen olarak kabul edilir. Ancak, farkl\u0131 dendrit morfolojilerini belirleyen mekanizmalar ve bu morfolojilerin i\u015flevlerine ne \u00f6l\u00e7\u00fcde ba\u011fl\u0131 olduklar\u0131 hala belirsizdir. Burada, *Drosophila* larval\u0131 s\u0131n\u0131f IV dendritik arborizasyon n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n karma\u015f\u0131k dendrit morfolojisi ve a\u011fr\u0131l\u0131 i\u015flevlerini d\u00fczenlemede mikrot\u00fcb\u00fcl-kesen protein katanin p60-benzer 1'in (Kat-60L1) gereklili\u011fini g\u00f6steriyoruz. Kat-60L1 mutasyonlar\u0131, zararl\u0131 mekanik ve termal uyaranlara kar\u015f\u0131 az duyarl\u0131l\u0131\u011fa neden olur. S\u0131n\u0131f IV dendrit dal say\u0131s\u0131 ve uzunlu\u011fu da azal\u0131r, bu da n\u00f6ronal i\u015flevin tam dendritik arborizasyonla ili\u015fkili oldu\u011funu destekler. Bu arborizasyon bozukluklar\u0131 \u00f6zellikle ge\u00e7 larval geli\u015fimde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr ve canl\u0131 g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, Kat-60L1'in bu a\u015famada dinamik, filopodi benzeri yeni dallar\u0131n istikrar\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ortaya koyar. Mutant dendritler, EB1-GFP ile etiketlenmi\u015f mikrot\u00fcb\u00fcllerin daha az say\u0131s\u0131na sahiptir, bu da Kat-60L1'in terminal dal istikrar\u0131n\u0131 ve tam arbor karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in polimerize olan mikrot\u00fcb\u00fclleri art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u0130li\u015fkili mikrot\u00fcb\u00fcl-kesen protein Spastin'in kayb\u0131 da s\u0131n\u0131f IV dendritik arborizasyonun azalmas\u0131na neden olsa da, dendritlerdeki mikrot\u00fcb\u00fcl polimerizasyonu etkilenmez. Aksine, Spastin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, bu n\u00f6ronlarda istikrarl\u0131 mikrot\u00fcb\u00fclleri yok ederken, Kat-60L1'in hi\u00e7bir etkisi yoktur. Kat-60L1 b\u00f6ylece s\u0131n\u0131f IV dendritik arboru, Spastin'den farkl\u0131 mikrot\u00fcb\u00fcl d\u00fczenleyici mekanizmalar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla \u015fekillendirir. Verilerimiz, mikrot\u00fcb\u00fcl kesen proteinlerin n\u00f6ronal morfoloji ve i\u015flevi \u00fczerindeki farkl\u0131 rollerini destekler ve dendritik arborizasyonun, farkl\u0131 geli\u015fim a\u015famalar\u0131nda \u00e7al\u0131\u015fan birden fazla yolun \u00fcr\u00fcn\u00fc oldu\u011funu kan\u0131tlar."}
{"_id":"36124058","title":"Update on technical issues concerning complementary feeding of young children in developing countries and implications for intervention programs.","text":"Bu makale, 1998'deki WHO\/UNICEF tamamlay\u0131c\u0131 beslenme raporuna g\u00fcncelleme sunmaktad\u0131r. Yeni ara\u015ft\u0131rma bulgular\u0131, o rapordaki k\u0131lavuzlarla genel olarak tutarl\u0131d\u0131r, ancak bebekler ve k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ocuklar i\u00e7in yeni enerji ve mikro besin gereksinimlerinin benimsenmesi, tamamlay\u0131c\u0131 g\u0131dalar\u0131n minimum yemek s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve enerji yo\u011funlu\u011fu ile ilgili daha d\u00fc\u015f\u00fck \u00f6nerilere yol a\u00e7acak ve \"sorun besinleri\" listesini de\u011fi\u015ftirecektir. G\u00fc\u00e7lendirme olmaks\u0131z\u0131n, tamamlay\u0131c\u0131 g\u0131dalardaki demir, \u00e7inko ve vitamin B6 yo\u011funluklar\u0131 genellikle yetersizdir ve di\u011fer besinlerin al\u0131m\u0131 da baz\u0131 n\u00fcfuslarda d\u00fc\u015f\u00fck olabilir. Sorun besin maddelerinin gerekli miktarlar\u0131n\u0131 elde etme stratejileri ve diyetine di\u011fer g\u0131dalar eklendi\u011finde anne s\u00fct\u00fc al\u0131m\u0131n\u0131 optimize etme y\u00f6ntemleri tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Tamamlay\u0131c\u0131 beslenme m\u00fcdahalelerinin \u00e7ocuk b\u00fcy\u00fcmesi \u00fczerindeki etkisi de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6stermi\u015ftir, bu da daha kapsaml\u0131 programlara ihtiya\u00e7 duyuldu\u011funa dikkat \u00e7ekmektedir. Bu t\u00fcr programlar\u0131n planlanmas\u0131, uygulanmas\u0131 ve de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in alt\u0131 ad\u0131m yakla\u015f\u0131m\u0131 \u00f6nerilmektedir."}
{"_id":"36178047","title":"Decrease of learning capacity in offspring with increasing paternal age in the rat.","text":"Ayn\u0131 2.5, 6, 10, 14, 18 ve 22 ayl\u0131k 15 erkek Wistar s\u0131\u00e7an\u0131, 2.5 ayl\u0131k di\u015fi s\u0131\u00e7anlarla ard\u0131\u015f\u0131k olarak rastgele \u00e7iftle\u015ftirildi. Bir ayr\u0131 deneyde, 2.5 ayl\u0131k ve 23 ayl\u0131k 15 erkek Wistar s\u0131\u00e7an\u0131, 2.5 ayl\u0131k di\u015fi s\u0131\u00e7anlarla ayn\u0131 anda rastgele \u00e7iftle\u015ftirildi. Yavrular, ortalama yavru say\u0131s\u0131, cinsiyet oran\u0131, b\u00fcy\u00fck d\u0131\u015f deformitelerin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, b\u00fcy\u00fcme deseni ve 13. haftadaki \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 ve 13. haftadaki \u00fcreme kapasitesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011ferlendirildi. Ayr\u0131ca, 10 ile 13. haftalar aras\u0131nda a\u00e7\u0131k alan testi ile kendili\u011finden aktivite ve duygusalite ve 10 ile 13. haftalar aras\u0131nda ka\u00e7\u0131nma ko\u015fullama testi ile \u00f6\u011frenme kapasiteleri de de\u011ferlendirildi. Sadece yavrular\u0131n \u00f6\u011frenme kapasitesi, erkek veya di\u015fi olarak ba\u015far\u0131 y\u00fczdesi olarak ifade edildi\u011finde, baba ya\u015f\u0131n\u0131n artmas\u0131yla tutarl\u0131 ve anlaml\u0131 bir \u015fekilde azald\u0131. Ancak di\u015fi s\u0131\u00e7anlar, erkeklerin ayn\u0131 \u015fekilde etkilenmedi\u011fi gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Genetik sonu\u00e7lar\u0131 k\u0131saca tart\u0131\u015f\u0131ld\u0131."}
{"_id":"36180468","title":"Processing of the beta-amyloid precursor. Multiple proteases generate and degrade potentially amyloidogenic fragments.","text":"Beta-amyloid \u00f6nc\u00fc proteinlerin (APP) proteolitik i\u015flenmesi, beta\/A4 proteininin sal\u0131n\u0131m\u0131 ve Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 ve ya\u015flanma ile ili\u015fkili amiloid plaklarda birikimi i\u00e7in gereklidir. K\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f insan h\u00fccrelerinde APP i\u015flenmesinde asidik i\u00e7kompartmanlar\u0131n kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 inceledik. Asitotropik ajanlar\u0131n ve belirli bir lisozomal proteaz s\u0131n\u0131f\u0131na y\u00f6nelik inhibit\u00f6rlerin kullan\u0131m\u0131, metabolik etiketleme ve imm\u00fcnopresipitasyon ile birlikte, APP'nin en az 12 COOH-sonu par\u00e7alara par\u00e7aland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Dokuz tanesi muhtemelen t\u00fcm beta\/A4 alan\u0131n\u0131 i\u00e7erir ve bu nedenle amiloidojenik olma potansiyeline sahiptir. E64 veya Z-Phe-Ala-CHN2 ile tedavi, lisozomal kistik proteazlar kathepsin B ve L'nin aktivitelerini kal\u0131c\u0131 olarak engelledi, ancak lisozomal aspartik proteaz kathepsin D'yi inhibe etmedi ve potansiyel amiloidojenik par\u00e7alar\u0131n \u00fcretimini de\u011fi\u015ftirmedi. Bunun yerine, inhibit\u00f6rler par\u00e7alar\u0131n daha fazla par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 \u00f6nledi. Bu nedenle, potansiyel amiloidojenik APP par\u00e7alar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck miktarlar\u0131 rutin olarak asidik bir kompartmanda, kistik olmayan proteazlar taraf\u0131ndan \u00fcretilir ve daha sonra lisozomlar i\u00e7inde kistik proteazlar taraf\u0131ndan ortadan kald\u0131r\u0131l\u0131r. \u0130mm\u00fcnoblot ve imm\u00fcnohistokimyal analizler, kronik kistik proteaz inhibisyonunun lisozomlarda potansiyel amiloidojenik APP par\u00e7alar\u0131n\u0131n birikimine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. Sonu\u00e7lar, amiloid olu\u015fumu i\u00e7in bir asidik kompartman\u0131n dahil olma hipotezine daha fazla destek sa\u011fl\u0131yor ve amiloidojenik olu\u015fuma \u00f6nemli olabilecek proteolitik olaylar\u0131n tan\u0131mlanmas\u0131na ba\u015fl\u0131yor."}
{"_id":"36202354","title":"Pharmaceutical Public-Private Partnerships in the United States and Europe: Moving from the Bench to the Bedside","text":"Hem t\u0131bbi ihtiya\u00e7lar\u0131 kar\u015f\u0131lamak hem de sekt\u00f6r rekabet\u00e7ili\u011fini geli\u015ftirmek i\u00e7in, Amerika Birle\u015fik Devletleri ve Avrupa Birli\u011fi'ndeki d\u00fczenleyiciler, \u00fcniversite laboratuvar\u0131ndan hastaya akademik ara\u015ft\u0131rmay\u0131 aktarmak i\u00e7in cesur ad\u0131mlar att\u0131lar. Farmas\u00f6tik kamu-\u00f6zel ortakl\u0131\u011f\u0131 (PPPP), \u00f6zel bir farmas\u00f6tik i\u015fletme ve bir kamu ara\u015ft\u0131rma \u00fcniversitesi (veya kamu fonlar\u0131yla finanse edilen bir \u00f6zel \u00fcniversite) aras\u0131nda yasal olarak ba\u011flay\u0131c\u0131 bir s\u00f6zle\u015fme, ila\u00e7 sekt\u00f6r\u00fcn\u00fcn son derece d\u00fczenlenmi\u015f d\u00fcnyas\u0131nda daha verimli bir geri d\u00f6n\u00fc\u015f sa\u011flamak i\u00e7in \u00f6nemli bir ara\u00e7 olabilir. \u00d6zellikle, uygun bir \u015fekilde \u00e7er\u00e7evelendirilmi\u015f ve pozitif sosyal normlara sayg\u0131 duyulan bir ba\u011flay\u0131c\u0131 s\u00f6zle\u015fme, taraflar\u0131 verimsiz bir mahkumlar\u0131n ikilemi Nash dengesinden Pareto en iyi s\u0131n\u0131r\u0131na ta\u015f\u0131yabilir. Uygun bir \u015fekilde ba\u011f\u0131ms\u0131z akt\u00f6rlerin eylemlerini koordine etme zorlu\u011funa dikkat edildi\u011finde, bir PPPP d\u00fczenlemesi, daha geleneksel s\u00f6zle\u015fmelere k\u0131yasla taraflar\u0131n te\u015fviklerini tersine \u00e7evirerek ba\u015far\u0131l\u0131 bir ticari hale getirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rabilir. PPPP'ler Avrupa'da Amerika Birle\u015fik Devletleri'nden daha az yayg\u0131n oldu\u011fu i\u00e7in, bu makalenin temel amac\u0131, \u00fcniversiteler, \u00f6zel \u015firketler ve AB politika yap\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131n, Avrupa'da ila\u00e7 end\u00fcstrisinde k\u00e2rl\u0131 yenilikleri art\u0131rmak i\u00e7in verimli PPPP'ler olu\u015fturmak i\u00e7in kullanabilecekleri bir yol haritas\u0131 sa\u011flamakt\u0131r. \u0130kincil ama\u00e7, belirli \u00fcst d\u00fczey t\u0131bbi ke\u015fifler ve ara\u015ft\u0131rma ara\u00e7lar\u0131n\u0131n payla\u015f\u0131m\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fcklenmeleri \u00f6nlemek i\u00e7in ABD'nin h\u00fck\u00fcmet fonlu teknoloji patentlemesiyle ilgili yasalar\u0131na baz\u0131 de\u011fi\u015fiklikler \u00f6nermektir. Analizimiz sadece kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 de\u011fildir; ayn\u0131 zamanda, k\u00e2rl\u0131 PPPP'ler i\u00e7in ilk kez, bir oyun teorisi ve hukuk ve y\u00f6netim yakla\u015f\u0131m\u0131 birle\u015ftirir."}
{"_id":"36211049","title":"Chronic stress and psychological well-being: evidence from Thailand on household crowding.","text":"Bu makale, kronik stresin bir bi\u00e7imi olan evdeki kalabal\u0131kl\u0131\u011f\u0131n psikolojik refah \u00fczerindeki etkisini inceler, bu da psikolojik refah\u0131n \u00e7oklu ters g\u00f6stergeleriyle \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fcr. Tayland'\u0131n Bangkok \u015fehrinde (n = 2017) rastgele bir \u00f6rneklemin verilerine dayanarak, evdeki kalabal\u0131kl\u0131\u011f\u0131n psikolojik refah\u0131 olumsuz etkiledi\u011fini, \u00e7e\u015fitli arka plan \u00f6zelliklerini kontrol ederek buluyoruz. Nesnel kalabal\u0131kl\u0131\u011f\u0131n etkisi, \u00f6znel kalabal\u0131kl\u0131k taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir ve bu da refah \u00fczerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc, tutarl\u0131 ve do\u011frudan olumsuz etkilere sahiptir. Cinsiyet etkisine dair bir kan\u0131t bulunmamaktad\u0131r. Bangkok'ta geni\u015f aile evleri nadiren g\u00f6r\u00fclmese de, hem iki hem de \u00fc\u00e7 ku\u015fakl\u0131 evlerde, hem de tek hem de \u00e7ok e\u015fli evlerde nesnel ve \u00f6znel kalabal\u0131kl\u0131\u011f\u0131n etkileri benzer g\u00f6r\u00fcnmektedir. Psikolojik refah\u0131n bir etkisi, de\u011fil bir nedeni oldu\u011fu arg\u00fcman\u0131 incelenir ve reddedilir. Bulgular, kalabal\u0131kl\u0131\u011f\u0131n kronik bir stres kayna\u011f\u0131 olarak psikolojik refah i\u00e7in \u00f6nemli bir tehdit olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6stermektedir. Empirik analizler tek bir \u015fehirde verilere dayanmas\u0131na ra\u011fmen, evdeki kalabal\u0131kl\u0131\u011f\u0131n psikolojik refah \u00fczerinde zararl\u0131 etkileri olabilecek k\u00fclt\u00fcrel ba\u011flamlar\u0131 tarihsel ve teorik bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"36212758","title":"Age- and sex-specific genomic profiles in non-small cell lung cancer.","text":"\n**Ama\u00e7**: Ya\u015f ve cinsiyet temelinde non-k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) hastalar\u0131nda alt yatan biyolojideki klinik olarak \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar\u0131 tan\u0131mlamakt\u0131r.\n\n**Y\u00f6ntem, Yer ve Hastalar**: 2008 Temmuz'dan 2009 Haziran'a kadar Kuzey Carolina, Durham'daki Duke \u00dcniversitesi'nde ger\u00e7ekle\u015ftirilen 787 NSCLC hastas\u0131n\u0131n retrospektif analizi. Bu hastalarda, mikroarray ve klinik verilerle e\u015fle\u015fen akci\u011fer t\u00fcm\u00f6r \u00f6rnekleri kullan\u0131ld\u0131. T\u00fcm hastalar, ya\u015f (< 70 vs \u2265 70 y\u0131l) veya cinsiyet temelinde alt gruplara ayr\u0131ld\u0131. Bu \u00f6rneklerde, onkogenik yolak aktivitesini ve t\u00fcm\u00f6r biyolojisi\/mikro\u00e7evre durumunu temsil eden gen ifade imzalar\u0131 uyguland\u0131, b\u00f6ylece aktivite\/d\u00fczensizlik desenleri elde edildi.\n\n**Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri**: Reprod\u00fcktif ve 5 y\u0131ll\u0131k hasta bez s\u00fcreleri ile ili\u015fkili olan onkogenik ve molek\u00fcler sinyalle\u015fme yolak aktivitesi desenleri.\n\n**Sonu\u00e7lar**: Ya\u015f ve cinsiyet NSCLC alt gruplar\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fck ve y\u00fcksek riskli hasta k\u00fcmeleri\/koalisyonlar\u0131 belirlendi. Bu NSCLC k\u00fcmeleri, yolak aktivitesi desenlerinde benzerlikler g\u00f6steriyor. 70 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki hastalarda, en k\u0131sa bez s\u00fcrelerine sahip y\u00fcksek riskli hastalar, Src (25% vs 6%; P<.001) ve tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc (76% vs 42%; P<.001) yolaklar\u0131n\u0131n aktivitesinde art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. 70 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc y\u00fcksek riskli hastalar, d\u00fc\u015f\u00fck riskli hastalara k\u0131yasla yara iyile\u015fmesi (40% vs 24%; P = .02) ve invazivlik (64% vs 20%; P<.001) yolaklar\u0131n\u0131n aktivitesinde art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. Kad\u0131nlarda, y\u00fcksek riskli hastalar, invazivlik (99% vs 2%; P<.001) ve STAT3 (72% vs 35%; P<.001) yolaklar\u0131n\u0131n aktivitesinde art\u0131\u015f g\u00f6sterirken, y\u00fcksek riskli erkekler, STAT3 (87% vs 18%; P<.001), tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc (90% vs 46"}
{"_id":"36216395","title":"Amelioration of colitis by genetically engineered murine regulatory T cells redirected by antigen-specific chimeric receptor.","text":"# Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nD\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin (Tregs) enflamatuar hastal\u0131klar\u0131n tedavisinde terap\u00f6tik kullan\u0131m\u0131, spesifik antijenlere sahip Tregs'in k\u0131tl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Tercih edilen bir yakla\u015f\u0131m, antijen spesifikli\u011fi sa\u011flamak i\u00e7in etkili T h\u00fccrelerine (Teff) chimerik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k resept\u00f6rleri kullanmakt\u0131r. Bu nedenle, bu t\u00fcr chimerik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k resept\u00f6rlerini enflamasyon b\u00f6lgelerine y\u00f6nlendirmek, kontrols\u00fcz bir enflamatuar yan\u0131t\u0131n oynad\u0131\u011f\u0131 \u00f6nemli rol nedeniyle geni\u015f bir hastal\u0131k yelpazesini hafifletmek i\u00e7in yararl\u0131 bir terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131m olabilir.\n\n# Y\u00f6ntemler\nKlinik ortama uygulanabilirlik i\u00e7in, hastan\u0131n kendi Tregs'ini genetik olarak de\u011fi\u015ftirmeyi gerektiren bir yakla\u015f\u0131m, 2,4,6-trinitrofenol (TNP) spesifik bir \u00fc\u00e7l\u00fc chimerik resept\u00f6rle donat\u0131lm\u0131\u015f do\u011fal olarak olu\u015fan d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerinin (nTregs) verimli retroviral transduksiyonunu ve geni\u015flemesini sa\u011flayan yeni bir protokol a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz.\n\n# Sonu\u00e7lar\nTransd\u00fcse edilmi\u015f Tregs, Foxp3 seviyelerini korudu, tekrarlayan geni\u015fleme i\u00e7in antijenleriyle ex vivo kar\u015f\u0131la\u015fabilir ve ana histokompatibilite kompleksi, kostim\u00fclasyon ve temas ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan bir \u015fekilde ve \u00f6zellikle Teff h\u00fccrelerini bask\u0131layabilir. K\u00fc\u00e7\u00fck say\u0131larda transd\u00fcse edilmi\u015f nTregs'in adaptif transferi, TNP'ye \u00f6zg\u00fc, doz ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde kolitleri hafifletti.\n\n# Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, nTregs'in i\u015flevsel ve antijen spesifik chimerik resept\u00f6rleri ifade etmek i\u00e7in verimli bir \u015fekilde transd\u00fcse edilebilece\u011fini ve hem in vitro hem de in vivo Teff h\u00fccrelerini spesifik olarak bask\u0131layabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu yakla\u015f\u0131m, enflamatuar ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131\u011f\u0131 gibi di\u011fer enflamatuar bozukluklarda h\u00fccre temelli terap\u00f6tik uygulamalara olanak sa\u011flayabilir."}
{"_id":"36233757","title":"Purification and activation properties of UreD-UreF-urease apoprotein complexes.","text":"In vivo Klebsiella aerogenes ureaz\u0131n nikel metalosenteri montaj\u0131, UreD, UreF ve UreG yard\u0131mc\u0131 proteinlerin varl\u0131\u011f\u0131na ve UreE'nin kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 etkisine ba\u011fl\u0131d\u0131r. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, ureaz apoproteininin hem tek ba\u015f\u0131na hem de bir dizi UreD-ureaz (I.-S. Park, M.B. Carr ve R.P. Hausinger, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 91:3233-3237, 1994) ve UreD-UreF-UreG-ureaz (I.-S. Park ve R.P. Hausinger, J. Bacteriol. 177:1947-1951, 1995) apoprotein komplekslerinde var oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, UreD, UreF ve ureaz apoproteini i\u00e7eren ayr\u0131 bir dizi kompleksin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlamaktad\u0131r. Bu yeni kompleksler, ureaz ve UreD-ureaz apoprotein komplekslerinden farkl\u0131 \u00f6zelliklere sahip aktivasyon \u00f6zelliklerine sahiptir. Daha \u00f6nce tan\u0131mlanan t\u00fcrlerden farkl\u0131 olarak, UreD-UreF-ureaz apoprotein kompleksleri, NiCl2 taraf\u0131ndan inaktifle\u015ftirilmeye kar\u015f\u0131 diren\u00e7lidir. Bicarbonat konsantrasyonuna ba\u011fl\u0131 ureaz apoenzimin aktivasyonu, ureaz ve UreD-ureaz apoproteinleri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalm\u0131\u015ft\u0131r. Poliklonal anti-ureaz ve anti-UreD antikorlar\u0131 kullan\u0131larak yap\u0131lan bat\u0131 blot (immunoblot) analizleri, UreD'nin UreD-UreF-ureaz komplekslerinde gizlendi\u011fini, muhtemelen UreF taraf\u0131ndan, g\u00f6sterdi. \u00d6nerimiz, UreF'in ba\u011flanmas\u0131n\u0131n, nikel iyonlar\u0131n\u0131n aktif siteye ba\u011flanmas\u0131n\u0131 d\u0131\u015flayarak, UreD-ureaz apoprotein aktivasyon \u00f6zelliklerini d\u00fczenledi\u011fi ve karbamilasyonlu lisin metalosenteri ligand\u0131n\u0131n olu\u015fumunu bekledi\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir."}
{"_id":"36242796","title":"Coordinate regulation of the IL-4, IL-13, and IL-5 cytokine cluster in Th2 clones revealed by allelic expression patterns.","text":"IL-4, IL-13 ve IL-5 sitokinleri, etkili T h\u00fccrelerinin Th2 alt k\u00fcmesinin i\u015faret\u00e7ileridir ve genellikle birlikte ifade edilirler. Bu sitokin genleri, hem fare hem de insanlarda 140 kb'l\u0131k ortolog DNA i\u00e7inde d\u00fczenlenmi\u015ftir. F1 farelerinden elde edilen IL-4 ifade eden CD4+ T h\u00fccre klonlar\u0131 kullanarak, bu sitokinler i\u00e7in her birinin alel polimorfizmlerini belirledik ve sitokin mRNA'lar\u0131n\u0131n ebeveyn kimli\u011fini de\u011ferlendirdik. Her gen i\u00e7in monoallelik ve biallelik ifade meydana geldi ve ek bir gen olan IL-3, GM-CSF'nin 450 kb'l\u0131k telomerik olarak ayn\u0131 kromozomun \u00fczerinde 450 kb uzakta yer ald\u0131. T h\u00fccre klonlar\u0131nda birlikte ifade edildi\u011finde, IL-4'\u00fcn ayn\u0131 alelden IL-13 veya IL-5 ifade edildi\u011fi durumlar\u0131n %81'inde g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, bu \u00fc\u00e7 sitokin i\u00e7in alel d\u00fczeyinde %52'lik bir uyumluluk, IL-3 ifade eden klonlar aras\u0131nda g\u00f6zlemlendi. T h\u00fccrelerinde sitokin alellerinin ba\u011f\u0131ms\u0131z ifadesi yayg\u0131n olsa da, IL-4, IL-13 ve IL-5'i i\u00e7eren k\u00fcmelenmi\u015f lokus, koordine d\u00fczenlemeye tabidir."}
{"_id":"36271512","title":"T-cell activation.","text":"\n# Giri\u015f\n\n## H\u00fccresel ve Molek\u00fcler T-H\u00fccre Aktivasyonu \u0130\u00e7in Gereksinimler\n\n### T-H\u00fccre Antijen Receptor Kompleksi\n\n...\n\n### T-H\u00fccreleri Antibiyotikler ve Leitinler Taraf\u0131ndan Aktivasyon\n\n...\n\n### Antijen Tan\u0131ma ve Aktivasyonda Rol Alan Di\u011fer H\u00fccre Y\u00fczey Yap\u0131lar\u0131 (Aksesuar Molek\u00fcller)\n\n...\n\n### T-H\u00fccre Aktivasyonu \u0130\u00e7in Minimum Gereksinimler\n\n...\n\n## T-H\u00fccre Aktivasyonunun Sonu\u00e7lar\u0131\n\n### T-H\u00fccre Aktivasyonu ve Aktivasyon Genleri \u0130fadesi\n\n...\n\n### TCR Kompleksi Arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla Sinyal \u0130letim Mekanizmalar\u0131\n\n...\n\n### T-H\u00fccre Aktivasyonu S\u0131ras\u0131nda Gen \u0130fadesinin Kontrol Modu\n\n...\n\n### IL-2'nin Eylem Mekanizmas\u0131\n\n...\n\n### Sitolitik Aktivite Edinimi\n\n...\n\n## Olgunla\u015fmam\u0131\u015f T H\u00fccrelerle Benzerlikler\n\n..."}
{"_id":"36288526","title":"Effect of hydroxyethyl starch on bleeding after cardiopulmonary bypass: a meta-analysis of randomized trials.","text":"\nHEDEFL\u0130: Kardiyopulmoner bypass ameliyatlar\u0131nda kanama sonras\u0131 kan kayb\u0131n\u0131n hidroksietil ni\u015fastan\u0131n etkileri belirlendi.\n\nY\u00d6NTEMLER: Yeti\u015fkin kardiyopulmoner bypass cerrahisinde hidroksietil ni\u015fasta ve albumin aras\u0131nda s\u0131v\u0131 y\u00f6netimi i\u00e7in rastgele klinik denemelerin postoperatif kan kayb\u0131 \u00fczerine bir meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Hidroksietil ni\u015fastan\u0131n molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve molal de\u011fi\u015ftirme etkileri de\u011ferlendirildi. Farkl\u0131 hidroksietil ni\u015fasta \u00e7\u00f6z\u00fcmlerini do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131ran rastgele denemeler de dahil edildi.\n\nSONU\u00c7LAR: 18 deneme ve toplamda 970 hasta dahil edildi. Albumine k\u0131yasla, hidroksietil ni\u015fasta postoperatif kan kayb\u0131n\u0131 33.3% oran\u0131nda bir birle\u015ftirilmi\u015f standart sapma art\u0131rd\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 18.2%-48.3%; P < .001). Kanama i\u00e7in yeniden ameliyat riski hidroksietil ni\u015fasta ile neredeyse iki kat\u0131na \u00e7\u0131kt\u0131 (nispi risk, 2.24; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1.14-4.40; P = .020). Hidroksietil ni\u015fasta, k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi transf\u00fczyonunu 28.4% oran\u0131nda bir birle\u015ftirilmi\u015f standart sapma art\u0131rd\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 12.2%-44.6%; P < .001), taze dondurulmu\u015f plazma transf\u00fczyonunu 30.6% (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 8.0%-53.1%; P = .008) ve trombosit transf\u00fczyonunu 29.8% (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 3.4%-56.2%; P = .027) art\u0131rd\u0131. Bu etkiler hidroksietil ni\u015fasta 450\/0.7 ve 200\/0.5 aras\u0131nda anlaml\u0131 bir \u015fekilde farkl\u0131 de\u011fildi. Hidroksietil ni\u015fasta 130\/0.4 ve albumin aras\u0131nda yeterli veri bulunmamas\u0131na ra\u011fmen, hidroksietil ni\u015fasta 130\/0.4 ve 200\/0.5 aras\u0131nda do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalarda anlaml\u0131 bir fark tespit edilmedi. Albumin hemodinami\u011fi iyile\u015ftirdi"}
{"_id":"36310858","title":"Downstream of Mutant KRAS, the Transcription Regulator YAP Is Essential for Neoplastic Progression to Pancreatic Ductal Adenocarcinoma","text":"Pankreas duktal adenokarsinom (PDAC), k\u00f6t\u00fc prognozlu ve y\u00fcksek agresifli\u011fe sahip bir kanserdir ve s\u0131kl\u0131kla onkogenik KRAS mutasyonu ta\u015f\u0131r. Bununla birlikte, KRAS \u015fimdiye kadar tedavi hedefi olarak pratik bir se\u00e7enek olmam\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsan PDAC dokusunda normal pankreas epitelinden daha y\u00fcksek YAP mRNA seviyeleri buldu\u011fumuzu ke\u015ffettik. Genetik olarak m\u00fchendisle\u015ftirilmi\u015f KrasG12D ve KrasG12D:Trp53R172H fare modellerinde, pankreas spesifik YAP silinimi, erken neoplazik lezyonlar\u0131n PDAC'a ilerlemesini durdurdu, ancak normal pankreas geli\u015fimi ve endokrin fonksiyonu etkilendi. ADM (akinar-duktal metaplazisi), PDAC'a ilerlemenin ilk ad\u0131m\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, Yap, mutant KRAS veya Kras:Trp53 neoplazik pankreas duktal h\u00fccrelerinin \u00e7o\u011falmas\u0131 i\u00e7in kritikti ve bu h\u00fccrelerin b\u00fcy\u00fcmesi ve farelerde invazif PDAC'a ilerlemesi i\u00e7in gereklidir. Yap, onkogenik KRAS-mitogen aktivasyon kinaz (MAPK) yolunun a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda kritik bir transkripsiyonel anahtar olarak i\u015flev g\u00f6rd\u00fc, neoplazik \u00e7o\u011falmay\u0131 destekleyen sekresyon fakt\u00f6rlerini kodlayan genlerin ifadelerini te\u015fvik etti, t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131nda t\u00fcm\u00f6rjenik stromal yan\u0131t\u0131 ve PDAC'\u0131n ilerlemesini. Birlikte, bulgular\u0131m\u0131z Yap'\u0131 PDAC ve belki de di\u011fer KRAS mutasyonlu kanser t\u00fcrleri i\u00e7in umut verici bir tedavi hedefi olarak tan\u0131mlad\u0131."}
{"_id":"36345185","title":"Rho, Rac and Cdc42 regulate actin organization and cell adhesion in macrophages.","text":"Rho ailesine ait proteinler, fibroblastlarda aktin organizasyonunu d\u00fczenledikleri bilinmektedir, ancak hematopoetik k\u00f6kenli h\u00fccrelerdeki i\u015flevleri ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak incelenmemi\u015ftir. Bac1.2F5 h\u00fccreleri, kolonistim fakt\u00f6r\u00fc-1 (CSF-1) ba\u011f\u0131ml\u0131 bir faren makrofaj h\u00fccre hatt\u0131d\u0131r; CSF-1 onlar\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ve hareketlili\u011fini uyar\u0131r ve bir chemoattractant olarak da davran\u0131r. CSF-1, Bac1 h\u00fccrelerinde h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde aktin yeniden d\u00fczenlenmesini tetikledi: filopodlar, lamellipodlar ve plazma zar\u0131nda membran k\u0131vr\u0131mlar\u0131 ile birlikte h\u00fccre i\u00e7 k\u0131sm\u0131nda ince aktin kablolar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu uyard\u0131. Mikrojeksiyonla s\u00fcrekli etkinle\u015ftirilmi\u015f (V12)Rac1, lamellipod olu\u015fumunu ve membran k\u0131vr\u0131mlar\u0131n\u0131 uyard\u0131. Dominant bask\u0131lay\u0131c\u0131 Rac mutasyonu, N17Rac1, CSF-1 ile tetiklenen lamellipod olu\u015fumunu engelledi ve ayn\u0131 zamanda h\u00fccre yuvarlanmas\u0131n\u0131 da indirdi. V12Cdc42, uzun filopodlar\u0131n olu\u015fumunu uyard\u0131, oysa dominant bask\u0131lay\u0131c\u0131 mutasyon N17Cdc42, CSF-1 ile tetiklenen filopodlar\u0131n olu\u015fumunu \u00f6nledi, ancak lamellipodlar\u0131 de\u011fil. V14RhoA, aktin kablolar\u0131n\u0131n montaj\u0131n\u0131 ve h\u00fccre kontraksiyonunu uyard\u0131, oysa Rho inhibit\u00f6r\u00fc, C3 transferaz, aktin kablolar\u0131n\u0131n kayb\u0131na neden oldu. Bac1 h\u00fccreleri, beta1 integrin, pp125FAK, paxillin, vinculin ve tirozin fosforile edilmi\u015f proteinler i\u00e7eren h\u00fccre-altl\u0131k ba\u011flanma noktalar\u0131na sahipti. Bu 'fokal kompleksler', b\u00fcy\u00fcyen ve CSF-1 yoksun h\u00fccrelerde mevcuttu, ancak N17Cdc42 veya N17Rac1 enjekte edilen h\u00fccrelerde da\u011f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, beta1 integrin, fokal fosforilasyon ve vinculin boyamalar\u0131n\u0131n kaybolmas\u0131ndan uzun bir s\u00fcre sonra da\u011f\u0131lmad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, Bac1 makrofajlar\u0131nda Cdc42, Rac ve Rho, farkl\u0131 aktin filaman tabanl\u0131 yap\u0131lar\u0131n olu\u015fumunu d\u00fczenler ve Cdc42 ve Rac, ekstrasel\u00fcler matrikse ba\u011flanma noktalar\u0131n\u0131n montaj\u0131 i\u00e7in de gereklidir."}
{"_id":"36345578","title":"Visualizing the function and fate of neutrophils in sterile injury and repair","text":"N\u00f6trofiller, \u00e7e\u015fitli uygunsuz enflamatuar durumlar da dahil olmak \u00fczere zararl\u0131 h\u00fccreler olarak kabul edilmi\u015ftir, burada onlar ev sahibini incitir, n\u00f6trofilerin ve daha sonra monositler ve makrofajlar taraf\u0131ndan fagositozlar\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7ar. Burada, tamamen onaran steril termal karaci\u011fer yaralanmas\u0131nda n\u00f6trofilerin de yaralanma yerine girdi\u011fini ve yaralanan damarlar\u0131 par\u00e7alamak ve yeni damar b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in kanallar olu\u015fturmak gibi kritik g\u00f6revleri yerine getirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu g\u00f6revleri tamamlad\u0131ktan sonra, ne yaralanma yerinde \u00f6l\u00fcrler ne de fagositoz edilirler. Bunun yerine, bu n\u00f6trofilerin \u00e7o\u011fu kan dola\u015f\u0131m\u0131na geri d\u00f6ner ve preprogramlanm\u0131\u015f bir yolculu\u011fa \u00e7\u0131kar, bu yolculuk akci\u011ferlerde bir konaklama i\u00e7erir, burada CXCR4 (C-X-C motif chemokine resept\u00f6r\u00fc 4) ifadesini art\u0131r\u0131r ve daha sonra kemik ili\u011fine girer, burada apoptoz olurlar."}
{"_id":"36355784","title":"The effect of mass screening on incidence and mortality of squamous and adenocarcinoma of cervix uteri.","text":"AMA\u00c7: Finli servikal squam\u00f6z karsinoom ve adenokarsinoam i\u00e7in kitlesel tarama program\u0131n\u0131n etkinli\u011fini, vaka say\u0131s\u0131ndaki ve \u00f6l\u00fcm oran\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla a\u00e7\u0131klamakt\u0131r. Y\u00d6NTEMLER: Servikal kanser vaka ve \u00f6l\u00fcm verileri Fin Kanser Kayd\u0131'ndan elde edildi. Veriler, 1953'te kurulan kay\u0131tla birlikte 1960'lar\u0131n ortalar\u0131ndan itibaren mevcuttu. Finlandiya'da ulusal kitlesel tarama program\u0131 merkezi bir organizasyon taraf\u0131ndan y\u00f6netilmektedir. 30-60 ya\u015f aras\u0131 kad\u0131nlar her 5 y\u0131lda bir tarama i\u00e7in bilgilendirilmektedir. SONU\u00c7LAR: 1960'lar\u0131n ba\u015flar\u0131nda servikal karsinomun ortalama vaka say\u0131s\u0131 100.000 kad\u0131n-y\u0131l ba\u015f\u0131na 15,4 idi. 1991'de bu oran 2,7'ye d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc. Kitlesel tarama program\u0131 ba\u015flat\u0131lmas\u0131ndan bu yana \u00f6l\u00fcm oran\u0131 ayn\u0131 oranda azalm\u0131\u015ft\u0131r. 1960'lar\u0131n ba\u015flar\u0131nda \u00f6l\u00fcm oran\u0131 100.000 kad\u0131n-y\u0131l ba\u015f\u0131na 6,6 idi, 1991'de ise 1,4'e d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fc. Bununla birlikte, vaka azalmas\u0131 neredeyse tamamen squam\u00f6z h\u00fccre karsinoomlar\u0131nda g\u00f6zlemlenmektedir. Tarama do\u011fum kohortlar\u0131nda adenokarsinoam nedeniyle \u00f6l\u00fcm oran\u0131 azalm\u0131\u015ft\u0131r, ancak vaka oran\u0131 ayn\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7: Finli kitlesel tarama program\u0131 etkili olmu\u015ftur ve devam\u0131 en \u00fcst d\u00fczeyde \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r. Gelecekte servikal smear'larda gland\u00fcler h\u00fccre atipileri konusunda daha fazla dikkat g\u00f6sterilmelidir. Bu sayede servikal adenokarsinoam\u0131n vaka say\u0131s\u0131n\u0131 azaltmak m\u00fcmk\u00fcn olabilir."}
{"_id":"36357627","title":"Role of 5-HT in the regulation of the brain-pituitary-adrenal axis: effects of 5-HT on adrenocortical cells.","text":"Serotonin (5-HT), beyin-hipofiz-adrenal ekseninin d\u00fczenlenmesinde kritik bir rol oynar. \u00d6zellikle, 5-HT'nin hipotalamik CRF n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n ve hipofiz kortikotrop h\u00fccrelerinin aktivitesini kontrol etti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. 5-HT, 5-HT1A ve (veya) 5-HT(2A\/2C) resept\u00f6r alt tiplerinin aktivasyonu yoluyla \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. 5-HT, 5-HT2 resept\u00f6rleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla da renin-angiotensin sistemini tetikleyebilir, bu da renin salg\u0131lanmas\u0131n\u0131 uyar\u0131p sonu\u00e7ta aldosteron \u00fcretimini art\u0131rabilir. Adrenal seviyede, yerel olarak \u00fcretilen 5-HT, adrenokortikal h\u00fccrelerin sekresyon aktivitesini parakrin bir ileti\u015fim modu yoluyla uyar\u0131r. Adrenal bezinde 5-HT'nin varl\u0131\u011f\u0131 \u00e7e\u015fitli t\u00fcrlerde imm\u00fcnohistokimyasal ve biyokimyasal olarak kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. Kurba\u011fa, fare ve domuz adrenal bezinde 5-HT, kromafin h\u00fccreleri taraf\u0131ndan sentezlenirken, fare adrenal korteksinde 5-HT, sinir liflerinde bulunur. \u0130nsanlarda, 5-HT perivask\u00fcler mast h\u00fccrelerinde bulunur. Canl\u0131 ve in vitro \u00e7al\u0131\u015fmalar, 5-HT'nin \u00e7e\u015fitli t\u00fcrlerde (insan dahil) kortikosteroid salg\u0131s\u0131n\u0131 uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. 5-HT'nin etki mekanizmas\u0131ndaki resept\u00f6r t\u00fcr\u00fc t\u00fcrlere g\u00f6re de\u011fi\u015fir. Kurba\u011falar ve insanlar'da, 5-HT'nin adrenokortikal h\u00fccreleri \u00fczerindeki uyar\u0131c\u0131 etkisi, adenyil siklasine pozitif olarak ba\u011fl\u0131 ve kalsiyum ak\u0131m\u0131na ba\u011fl\u0131 5-HT4 resept\u00f6r alt tipleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla arac\u0131lan\u0131r. Fare'de, 5-HT'nin aldosteron salg\u0131s\u0131 \u00fczerindeki etkisi, 5-HT7 resept\u00f6rlerinin aktivasyonu yoluyla arac\u0131lan\u0131r. Klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, 5-HT4 resept\u00f6r agonistlerinin sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fcler ve kortikotrop yetersizli\u011fi ve primer hiperaldosteronizm hastalar\u0131nda aldosteron salg\u0131s\u0131n\u0131 uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Yerel serotonergik kortikosteroid \u00fcretiminin kontrol\u00fc, adrenal korteksin aktivitesinin fizyolojik kontrol\u00fcnde ve kortizol ve aldosteron bozukluklar\u0131n\u0131n patofizyolojisinde rol oynayabilir."}
{"_id":"36386637","title":"Effect of interleukin-1 and tumor necrosis factor\/cachectin on glucose turnover in the rat.","text":"Biz, sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelerde glikoz kineti\u011fi \u00fczerindeki rekombine insan interleukin-1 beta (IL-1) ve rekombine insan tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc alfa\/kachektin (TNF) etkisini incelemek i\u00e7in D-(6-3H)glikoz ve D-[U-14C]glikoz'un haz\u0131rlanm\u0131\u015f sabit inf\u00fczyonu kulland\u0131k. \u0130zotop (6 saat) ve monokin (4 saat) inf\u00fczyonlar\u0131 s\u0131ras\u0131nda, plazma glukagon ve ins\u00fclin seviyeleri belirlendi ve glikoz metabolizmas\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilendirildi. Glikoz g\u00f6r\u00fcn\u00fcm h\u0131z\u0131 (Ra) ve kaybolma h\u0131z\u0131 (Rd) sadece IL-1 ile artt\u0131 ve bu art\u0131\u015f glukagonun artmas\u0131yla ve ins\u00fclin-glukagon oran\u0131n\u0131n azalmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. Plazma glikoz konsantrasyonu, IL-1 uygulamas\u0131ndan sonra erken artt\u0131 ve Ra'n\u0131n zirvesine denk geldi. IL-1'in metabolik temizleme h\u0131z\u0131 (MCR) ve okside edilen ak\u0131\u015f\u0131n y\u00fczdesi art\u0131\u015f\u0131, bu monokinonun glikoz\u00fc bir substrat olarak kullanmay\u0131 ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6stermektedir. TNF uygulamas\u0131, Ra veya Rd, okside edilen ak\u0131\u015f\u0131n y\u00fczdesi veya MCR'yi de\u011fi\u015ftiremedi. TNF ile tedavi edilmi\u015f fareler, glikoz geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fcn y\u00fczdesini art\u0131rd\u0131, ancak toplam glikoz \u00fcretim h\u0131z\u0131n\u0131 artt\u0131rmad\u0131. Bu deneyin sonu\u00e7lar\u0131, yaralanma ve\/veya enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda g\u00f6r\u00fclen karbonhidrat metabolizmas\u0131ndaki \u00e7e\u015fitli de\u011fi\u015fikliklere kat\u0131lmak i\u00e7in endojen makrofaj \u00fcr\u00fcnlerinin oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"36398420","title":"Human and murine very small embryonic-like cells represent multipotent tissue progenitors, in vitro and in vivo.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, insan ve fare \u00e7ok k\u00fc\u00e7\u00fck embriyonik benzeri (HuVSEL veya MuVSEL) h\u00fccrelerin in vitro ve in vivo'daki soy ilerlemesini belirlemekti. In vitro'da, HuVSEL ve MuVSEL h\u00fccreleri t\u00fcm \u00fc\u00e7 embriyonik germ tabakas\u0131ndan h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015ft\u0131. HuVSEL h\u00fccreleri, kafatas\u0131 kusurlar\u0131nda kontrol gruplar\u0131na k\u0131yasla insan k\u00f6kenli g\u00fc\u00e7l\u00fc mineralize dokuya \u00fcretti. \u0130mmunohistokimya, HuVSEL h\u00fccrelerinin kafatas\u0131 kusurlar\u0131 i\u00e7inde n\u00f6ronlar, adipositler, kondroositler ve osteoblastlar \u00fcretti\u011fini g\u00f6sterdi. MuVSEL h\u00fccreleri de benzer hatlara farkl\u0131la\u015ft\u0131. MuVSEL h\u00fccrelerinin ilk tur seri nakilleri, radyasyonla tedavi edilmi\u015f kemik sitelerine yakla\u015f\u0131k %60'\u0131 VSEL h\u00fccre fenotipini korurken di\u011fer h\u00fccrelerin 3 ay i\u00e7inde \u00e7oklu dokulara farkl\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. \u0130kincil nakillerde don\u00f6r VSEL h\u00fccreleri tan\u0131mlanmad\u0131, bu da s\u0131n\u0131rl\u0131 \u00f6z yenileme oldu\u011funu ancak VSEL h\u00fccre t\u00fcrevlerinin 1 y\u0131l boyunca yerinde oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Teratomlar hi\u00e7bir zaman tan\u0131mlanmad\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, VSEL h\u00fccrelerinin in vivo ve in vitro'da \u00e7oklu h\u00fccre yap\u0131lar\u0131n\u0131 \u00fcretti\u011fini ve kemik, sinir ve ba\u011f dokusu bozukluklar\u0131 i\u00e7in gelecekteki h\u00fccre temelli rejeneratif terapilerin temeli oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"36399107","title":"High frequency of p16 (CDKN2\/MTS-1\/INK4A) inactivation in head and neck squamous cell carcinoma.","text":"P16 (CDKN2\/MTS-1\/INK4A) t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 geni, \u00e7oklu genetik mekanizmalarla devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131labilir. 29 adet invazif primer ba\u015f-boyun squam\u00f6z h\u00fccre kanseri (HNSCC) \u00f6rne\u011finde p16 devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131n\u0131, DCS-50 adl\u0131 yeni bir monoklonal antikor kullanarak imm\u00fcnohistokimya ile analiz ettik. Primer lezyonlarda p16 boyamas\u0131, a\u015fa\u011f\u0131daki genetik analizlerle korelasyon g\u00f6sterdi: (a) p16 lokusundaki mikrosatelitlerin ayr\u0131nt\u0131l\u0131 analizi, homozigot silinmeyi tespit etmek i\u00e7in; (b) p16'n\u0131n dizilimi; ve (c) p16'n\u0131n 5' CpG adas\u0131n\u0131n metilasyon durumunu belirlemek i\u00e7in g\u00fcney bloti analizi. 29 \u00f6rne\u011fin 24'\u00fcnde (83%), imm\u00fcnohistokimya ile p16 n\u00fckleer boyamas\u0131 yoktu. Bu 24 t\u00fcm\u00f6rden 16's\u0131nda (67%) homozigot silinmeler, 5'inde (21%) metilasyon, 1'inde p16 lokusunda yeniden d\u00fczenleme ve 1'inde eksen 1'de \u00e7er\u00e7eve kaymas\u0131 mutasyonu tespit ettik. Bu veriler \u015fu sonu\u00e7lar\u0131 destekliyor: (a) Ba\u015f-boyun squam\u00f6z h\u00fccre kanserlerinde p16 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 geninin devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131 s\u0131k g\u00f6r\u00fclen bir olayd\u0131r; (b) p16, homozigot silinme, nokta mutasyonu ve promot\u00f6r metilasyonu gibi birbirinden farkl\u0131 ve \u00f6zel olaylarla devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131l\u0131r; ve (c) p16 gen \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn ifadesini de\u011ferlendiren imm\u00fcnohistokimya analizi, p16 geninin devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131lmas\u0131 konusunda do\u011fru ve nispeten basit bir y\u00f6ntemdir."}
{"_id":"36399109","title":"Genome-wide RNAi screen of Ca(2+) influx identifies genes that regulate Ca(2+) release-activated Ca(2+) channel activity.","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar\u0131m\u0131z ve di\u011ferleri taraf\u0131ndan yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, Stim'in depolanm\u0131\u015f kalsiyum (Ca(2+)) ak\u0131\u015f\u0131 ve Ca(2+) sal\u0131n\u0131m\u0131yla etkinle\u015ftirilmi\u015f Ca(2+) kanal\u0131 (CRAC) aktivitesinde gerekli ve korunmu\u015f bir rol oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Drosophila S2 h\u00fccrelerinde, depolanm\u0131\u015f Ca(2+) bo\u015falt\u0131m\u0131yla thapsigargin taraf\u0131ndan tetiklenen Ca(2+) ak\u0131\u015f\u0131 \u00fczerinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir inhibisyon sa\u011flayan 75 hedefi belirlemek i\u00e7in tarafs\u0131z bir genom geni\u015f RNA m\u00fcdahalesi ekran\u0131 kulland\u0131k. Bu hedefler aras\u0131nda, Stim de dahil olmak \u00fczere 11 \u00f6ng\u00f6r\u00fclen transmembran proteini ve RNA m\u00fcdahalesi ile indirgenmesi durumunda thapsigargin taraf\u0131ndan tetiklenen Ca(2+) giri\u015fi ve CRAC ak\u0131m\u0131 \u00fczerinde derin bir azalma g\u00f6steren, a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011finde ise CRAC ak\u0131m\u0131n\u0131 3 kat art\u0131ran olf186-F adl\u0131 bir proteini bulduk. CRAC ak\u0131mlar\u0131, kontrolden 8 kat daha y\u00fcksek seviyelere \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131 ve olf186-F, Stim ile birlikte cotransfekte edildi\u011finde daha h\u0131zl\u0131 geli\u015fti. Olf186-F, Caenorhabditis elegans'tan insana kadar uzanan, d\u00f6rt transmembran ge\u00e7iren proteinlerden olu\u015fan bir ailenin \u00fcyesidir. Endoplazmik retikulum (ER) kalsiyum pompas\u0131 sarco-\/ER kalsiyum ATPaz (SERCA) ve tek transmembran-\u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr N-etil-malimide duyarl\u0131 (NSF) ba\u011flanma resept\u00f6r\u00fc (SNARE) proteini Syntaxin5 de CRAC kanal aktivitesi i\u00e7in gereklidir, bu da Stim'in ER'deki kalsiyum yoksunlu\u011funu alg\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131, plazma membran\u0131na ta\u015f\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve olf186-F ile etkile\u015fime girerek CRAC kanal aktivitesini tetikledi\u011fini g\u00f6steren bir sinyal yolunu desteklemektedir."}
{"_id":"36432234","title":"Wedelolactone induces growth of breast cancer cells by stimulation of estrogen receptor signalling.","text":"Wedelolakton, bir bitki koumestan\u0131, in vitro ve in vivo olarak meme ve prostat kanseri i\u00e7in anti-kanser ajan olarak g\u00f6sterildi ve birden fazla h\u00fccre proteini hedef ald\u0131, bunlara androjen resept\u00f6rleri, 5-lipoksigenaz ve topoizomeraz II\u03b1 dahildir. Meme, prostat, hipofiz ve mieloma kanser h\u00fccre hatlar\u0131 \u00fczerinde in vitro mikromol konsantrasyonlarda sitotoksiktir. Ancak bu \u00e7al\u0131\u015fmada, nM dozunda wedelolaktonun yeni bir biyolojik etkinli\u011fi g\u00f6sterildi. Wedelolakton, estrojen resept\u00f6rleri (ER) \u03b1 ve \u03b2'nin agonisti olarak davrand\u0131, bu da h\u00fccrelerde ge\u00e7ici olarak ya ER\u03b1 ya da ER\u03b2 ifade eden estrojen yan\u0131t \u00f6\u011fesi (ERE) transaktivitesinin g\u00f6sterilmesiyle ve bu koumestan\u0131n her iki ER\u03b1 ve ER\u03b2'nin ligand ba\u011flama ceplerine molek\u00fcler olarak ba\u011flanmas\u0131yla kan\u0131tland\u0131. Meme kanseri h\u00fccrelerinde, wedelolakton, ER pozitif h\u00fccrelerin b\u00fcy\u00fcmesini uyar\u0131p, estrojen duyarl\u0131 genlerin ifadelerini art\u0131r\u0131p, h\u0131zl\u0131 non-genomik estrojen sinyalle\u015fmesini etkinle\u015ftirir. T\u00fcm bu etkiler, saf ER antagonisti ICI 182,780 ile \u00f6nlenebilir ve ER negatif meme kanseri h\u00fccrelerinde g\u00f6zlemlenmez. Sonu\u00e7 olarak, wedelolaktonun meme kanseri h\u00fccrelerinde ER genomik ve non-genomik sinyalle\u015fme yollar\u0131n\u0131 uyar\u0131p fitostrojen olarak davrand\u0131\u011f\u0131na inan\u0131yoruz."}
{"_id":"36444198","title":"Subpopulations of mouse blood monocytes differ in maturation stage and inflammatory response.","text":"Kan monositleri, makrofajlar ve dendritik h\u00fccrelerin iyi karakterize edilmi\u015f \u00f6nc\u00fclleri olarak bilinir. \u00c7e\u015fitli hastal\u0131k durumlar\u0131nda farkl\u0131 temsili olan insan monosit alt k\u00fcmeleri iyi bilinmektedir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, fare monosit alt k\u00fcmeleri en az d\u00fczeyde karakterize edilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Ly-6C, CD43, CD11c, MBR ve CD62L'nin farkl\u0131 ifadesi ile ay\u0131rt edilebilen \u00fc\u00e7 fare monosit alt k\u00fcmesi tan\u0131mlad\u0131k. Bu alt k\u00fcmeler, kapsaml\u0131 fagositizme sahip olma, M-CSF resept\u00f6r\u00fc (CD115) benzer ifadesi ve M-CSF uyar\u0131c\u0131 ile makrofajlara geli\u015fme gibi \u00f6zellikleri payla\u015f\u0131r. Lipozomlar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kan monositlerini ortadan kald\u0131r\u0131p repop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131 izleyerek, bu alt k\u00fcmeler aras\u0131nda bir geli\u015fimsel ili\u015fki oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Monositler, lipozom uygulamas\u0131ndan 18 saat sonra en \u00e7ok ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131 ve daha sonra dola\u015f\u0131ma geri d\u00f6nd\u00fc. Bu h\u00fccreler, kemik ili\u011fi monositlerine benzeyen Ly-6C(y\u00fcksek) alt k\u00fcmesinden olu\u015fuyordu. Yeni sal\u0131nan Ly-6C(y\u00fcksek) monositlerdeki seri ak\u0131\u015f sitometrik analizler, bu h\u00fccrelerdeki Ly-6C ifadesinin dola\u015f\u0131m s\u0131ras\u0131nda indirgenti\u011fini g\u00f6sterdi. Listeria monocytogenes ile akut enfeksiyon veya Leishmania major ile kronik enfeksiyon gibi enflamatuar ko\u015fullarda, olgunla\u015fmam\u0131\u015f Ly-6C(y\u00fcksek) monositlerinde \u00f6nemli bir art\u0131\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da gran\u00fclositlerin enflamatuar sol hareketine benziyordu. Ayr\u0131ca, akut periton enflamasyonu, Ly-6C(orta-y\u00fcksek) monositleri tercih ederek rekrut etti. Bu veriler, fare kan monositlerinin farkl\u0131 olgunluk a\u015famalar\u0131nda farkl\u0131 alt k\u00fcmeleri oldu\u011funu ve enflamatuar yerlere rekrut olma kapasitelerinde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"36450001","title":"Proteogenomics to discover the full coding content of genomes: a computational perspective.","text":"Proteogenomik, genomik ve proteomik alanlar\u0131n\u0131n kesi\u015fti\u011fi bir alanda ortaya \u00e7\u0131kan bir disiplindir. Genom veritabanlar\u0131na kar\u015f\u0131 tandem k\u00fctle spektroskopisini arayarak protein kodlayan genleri tan\u0131mlama ve karakterize etme imkan\u0131 sa\u011flayan, gev\u015fek bir teknoloji koleksiyonudur. Proteogenomik peptidler, standart anotasyon y\u00f6ntemleriyle belirlenmesi zor veya imkans\u0131z olan gen anotasyonu i\u00e7in de\u011ferli bilgiler sa\u011flar. \u00d6rnekler aras\u0131nda \u00e7eviri onaylama, okuma \u00e7er\u00e7evesi belirleme, gen ve eksen s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131n tan\u0131mlanmas\u0131, post-\u00e7evrimsel i\u015fleme kan\u0131t\u0131, alternatif sereleme de dahil olmak \u00fczere farkl\u0131 serelemelerin tan\u0131mlanmas\u0131 ve tamamen yeni genlerin tahmini yer al\u0131r. Proteogenomik, vaatlerini yerine getirmek i\u00e7in, \u00f6zellikle peptit tan\u0131mlama h\u0131z\u0131 ve do\u011frulu\u011fu, \u00f6zel veritabanlar\u0131n\u0131n olu\u015fturulmas\u0131 ve aranmas\u0131, \u00f6rnekleme \u00f6nyarg\u0131s\u0131n\u0131n d\u00fczeltilmesi ve di\u011ferleri gibi bir dizi teknolojik engeli a\u015fmal\u0131d\u0131r. Bu makale, alan\u0131n mevcut durumunu inceler, mevcut ba\u015far\u0131lar\u0131 ve hesaplaman\u0131n bu zorluklar\u0131 a\u015fmadaki rol\u00fcn\u00fc vurgular. Teknolojik ve algoritmik geli\u015fmelerin, arabidopsis, maya, sinek ve insan gibi bir\u00e7ok model organizmada b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli proteogenomik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n m\u00fcmk\u00fcn olmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, karma\u015f\u0131k gen yap\u0131lar\u0131yla ilgili sorunlara y\u00f6nelik erken \u00e7abalar, ili\u015fkili t\u00fcrlerin genomlar\u0131na kar\u015f\u0131 arama ve imm\u00fcnoglobulin geni yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131 hakk\u0131nda bir \u00f6nizleme de sunuyoruz."}
{"_id":"36464673","title":"The in vitro phosphorylation of p53 by calcium-dependent protein kinase C--characterization of a protein-kinase-C-binding site on p53.","text":"In vitro deneylerde, kalsiyum iyonuna ba\u011fl\u0131 protein kinaz C (PKC), rekombine fareli p53 proteini \u00fczerinde birka\u00e7 amino asit kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 fosforile eder. Bu nedenle, sentetik p53-(357-381) peptidi, PKC taraf\u0131ndan Ser ve Thr kal\u0131nt\u0131lar\u0131nda \u00e7oklu fosforilasyona u\u011frar, bu da Ser360, Thr365, Ser370 ve Thr377 kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Ayr\u0131ca, p53-(357-381) peptidinin mikromolar konsantrasyonlarda, p53'\u00fcn spesifik bir DNA ba\u011flama yetene\u011fini uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 da kan\u0131tlad\u0131k. Bu uyar\u0131, PKC taraf\u0131ndan fosforilasyona u\u011frad\u0131\u011f\u0131nda kaybolur. PKC ba\u011f\u0131ml\u0131 p53-(357-381) peptidinin fosforilasyon mekanizmalar\u0131n\u0131 daha da karakterize etmek i\u00e7in, rekombine p53 ve p53-(357-381) peptidinin PKC taraf\u0131ndan fosforilasyonu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar, tam uzunlukta p53'\u00fcn C-terminal PKC siteleri \u00fczerindeki fosforilasyonunun, fosforilasyon sitelerinin eri\u015filebilirli\u011fine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu ve p53-(357-381) peptidinden farkl\u0131 bir p53 alan\u0131n\u0131n PKC'ye ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu nedenle, p53'\u00fcn C-terminal b\u00f6lgesinde ve 357-381 kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n yan\u0131nda bulunan, 27 amino asitlik bir peptid olan p53-(320-346) peptidini tan\u0131mlad\u0131k. p53-(320-346) peptidi ve PKC aras\u0131ndaki etkile\u015fim, PKC'nin otofosforilasyonunu ve substratlar\u0131n\u0131n, \u00f6rne\u011fin p53-(357-381) peptidi, neurogranin ve histon H1'in fosforilasyonunu engeller. Geleneksel kalsiyum iyonuna ba\u011fl\u0131 PKC alfa, beta ve gamma ve PKC'nin katalitik fragman\u0131 (PKM), p53-(320-346) peptidi taraf\u0131ndan neredeyse e\u015fit derecede engellenebilir. Kalsiyum ba\u011f\u0131ms\u0131z PKC delta, \u00e7ok daha az hassast\u0131r. Bu bulgular\u0131n, p53'\u00fcn in vivo'da PKC taraf\u0131ndan fosforilasyonu konusundaki anlamlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"36480032","title":"Role of ocular pigment epithelial cells in immune privilege","text":"G\u00f6z mikro ortam\u0131 hem imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 hem de anti-enflamatuar bir do\u011faya sahiptir. G\u00f6z pigment epiteli (PE) h\u00fccreleri, g\u00f6zden izole edilmi\u015f olup, T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131 T h\u00fccre aktivitesini bast\u0131rma ve d\u00fczenleyici T h\u00fccrelerin in vitro ind\u00fcklenmesinde bir yetene\u011fe sahiptir. Bu \u00f6zellik, h\u00fccrelerin y\u00fczeyde ve \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr inhibit\u00f6r molek\u00fcller \u00fcretme kapasitelerine ba\u011fl\u0131d\u0131r, \u00f6rne\u011fin CD86 (B7-2), d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (TGF)-\u03b2, trombospondin-1, programl\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc 1 ligand 1 (PD-L1\/B7-H1) ve sitotoksik T lenfosit ili\u015fkili antijen 2\u03b1. Iris, silindirik v\u00fccut ve retina'dan k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f g\u00f6z PE h\u00fccreleri, k\u0131smen \u00f6rt\u00fc\u015fen mekanizmalar yoluyla T h\u00fccre aktivitesini bireysel olarak bask\u0131layabilir. Ayr\u0131ca, PE'den t\u00fcretilen d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri, g\u00f6zde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenlenmesinde rol oynayan i\u015flevler kazan\u0131r. G\u00f6zde, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k medyasyonlu enflamasyonu kontrol etmek i\u00e7in \u00e7oklu stratejiler kullan\u0131l\u0131r. Bu fenomen, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ayr\u0131cal\u0131\u011f\u0131 olarak bilinir ve k\u00f6rl\u00fc\u011fe yol a\u00e7abilecek yan etki h\u00fccrelerine zarar vermeyi \u00f6nlemede yard\u0131mc\u0131 olur. Bu inceleme, g\u00f6z PE h\u00fccrelerinin imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 \u00f6zelli\u011fine ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ayr\u0131cal\u0131\u011f\u0131 sitelerinde oynad\u0131\u011f\u0131 role odaklanmaktad\u0131r."}
{"_id":"36497180","title":"Drug-resistant Salmonella in the United States: an epidemiologic perspective.","text":"Salmonella enfeksiyonu, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde b\u00fcy\u00fck oranda sa\u011fl\u0131k sorunu olu\u015fturmaktad\u0131r. Her y\u0131l, 40.000'den fazla bildirilen vaka, 500 \u00f6l\u00fcm ve 50 milyonun \u00fczerinde maliyeti olan $50 milyondan fazla maliyeti vard\u0131r. Salmonella t\u00fcrlerinde antimikrobiyal diren\u00e7 artmaktad\u0131r, bu da \u00f6nemli halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sonu\u00e7lar\u0131 olan bir bulgu. Bakterilerin bula\u015fma zinciri genellikle karma\u015f\u0131kt\u0131r, ancak epidemiyolojik ve laboratuvar \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 birle\u015ftirilerek molek\u00fcler biyolojide yeni y\u00f6ntemler kullan\u0131larak, antimikrobiyal diren\u00e7li salmonellalar\u0131 birincil kaynaklar\u0131na, hayvan kaynakl\u0131 g\u0131dalara izlemek m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, g\u0131da hayvanlar\u0131na maruz b\u0131rak\u0131lan antimikrobiyal ila\u00e7lar\u0131n, diren\u00e7li t\u00fcrlerin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na ve devam etmesine neden olan se\u00e7ici bask\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"36540079","title":"Glutamine-specific N-terminal amidase, a component of the N-end rule pathway.","text":"N-terminal Gln'in deamidasyonu, N-terminal amididaz olarak bilinen Nt(Q)-amidaz taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilir ve bu, protein par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in N-son kural yolunun bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. Farelerde Nt(Q)-amidaz aktivitesini, Ntaq1 olarak adland\u0131r\u0131lan, tespit ettik; s\u0131\u011f\u0131r beyinlerinden Ntaq1'i safla\u015ft\u0131rd\u0131k; genini belirledik ve bu enzimi analiz etmeye ba\u015flad\u0131k. Ntaq1, hayvanlar, bitkiler ve baz\u0131 mantarlar\u0131n aras\u0131nda y\u00fcksek derecede korunmu\u015ftur, ancak di\u011fer amidazlar\u0131n dizilerine benzemeyen bir diziye sahiptir. Daha \u00f6nce, burada Nt(Q)-amidaz'\u0131 kodlayan *Drosophila* Cg8253 geninde uzun s\u00fcreli haf\u0131za bozuklu\u011fu olan bir mutasyon tespit ettik. Di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalar, burada Nt(Q)-amidaz olarak tan\u0131mlanan, karakterize edilmemi\u015f insan C8orf32 proteininin protein ba\u011flay\u0131c\u0131lar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, \"y\u00fcksek verimlilik\" \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 son zamanlarda C8orf32 (Ntaq1) i\u00e7in kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 \u00e7\u00f6zd\u00fc. Ntaq1'e y\u00f6nelik sitel y\u00f6nlendirilmi\u015f mutajeniz ve kristal yap\u0131s\u0131, Nt(Q)-amidaz'\u0131n aktif sitesinin ve katalitik mekanizmas\u0131n\u0131n transglutaminazlara benzer oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"36547290","title":"Brahma-related gene 1-dependent STAT3 recruitment at IL-6-inducible genes.","text":"IL-6, \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc i\u015flevleri olan bir imm\u00fcnoreg\u00fclat\u00f6r sitokinidir; hemopoezis, proliferasyon ve t\u00fcm\u00f6rjenizis dahil olmak \u00fczere bir\u00e7ok alanda rol oynar. IL-6, STAT3'\u00fcn fosforilasyonunu, dimerizasyonunu ve n\u00fckleer translokasyonunu tetikler, bu da hedef promot\u00f6rlere ba\u011flanarak transkripsiyonu etkinle\u015ftiren STAT3'\u00fcn ba\u011flanmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Yast\u0131kla ili\u015fkili gen 1 (BRG1), maya e\u015fle\u015fme tipi de\u011fi\u015ftirme ve s\u00fckroz olmayan fermantasyon kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rma kompleksinin enzim motoru olarak, IFN hedeflerine STAT1 veya STAT1\/STAT2 i\u00e7eren komplekslerin rekrut edilmesinde kritik \u00f6neme sahiptir. BRG1'in STAT3 rekrutman\u0131na da ihtiya\u00e7 duyulabilece\u011fi hipotezini ortaya att\u0131k. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, insan IL-6'ya duyarl\u0131 genlerin bir alt k\u00fcmesinin BRG1 ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak ind\u00fcklendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. BRG1 bu hedeflerde s\u00fcrekli olarak bulunur ve STAT3 rekrutman\u0131n\u0131, a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015fl\u0131 histon modifikasyonlar\u0131n\u0131 ve IL-6'ya ba\u011fl\u0131 kromatin yeniden yap\u0131land\u0131rmas\u0131n\u0131 gerektirir. IL-6 ile tetiklenen STAT3'\u00fcn IFN d\u00fczenleyici fakt\u00f6r 1 promot\u00f6r\u00fcne rekrut edilmesi ve sonraki mRNA sentezi, BRG1 ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r, hatta IFN-gamma ile medyas\u0131z STAT1'in bu lokusa rekrut edilmesi BRG1 ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. BRG1 ayr\u0131ca IFN ind\u00fcklenmi\u015f transmembran protein 3 ve IFN-gamma ind\u00fcklenmi\u015f protein 16'n\u0131n temel ifadelerini art\u0131rd\u0131 ve IFN d\u00fczenleyici fakt\u00f6r 1 promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn temel kromatin eri\u015filebilirli\u011fi. Temel ifade \u00fczerindeki etki, STAT3 ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA (siRNA) ile g\u00f6sterildi\u011fi gibi. \u00d6nceki g\u00f6zlemlerle birlikte, bu veriler BRG1'in birden fazla sitokin duyarl\u0131 promot\u00f6rde STAT eri\u015filebilirli\u011fini medyede ve ayn\u0131 hedefe farkl\u0131 STAT proteinlerinin eri\u015fimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan promot\u00f6r spesifik farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"36558211","title":"High and low fat consumers, their macronutrient intake and body mass index: further analysis of the National Diet and Nutrition Survey of British Adults.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nY\u00fcksek ve d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011f t\u00fcketicilerinin farkl\u0131 \u00f6zelliklerini ke\u015ffetmek, \u00f6zellikle makro besin al\u0131m\u0131 ve v\u00fccut kitle indeksi.\n\n## Tasar\u0131m\n\u0130ngiliz Yeti\u015fkinleri Beslenme ve Beslenme Anketinden verilerin yeniden analizi. Y\u00fcksek ve d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011f t\u00fcketicileri gruplar\u0131, 7 g\u00fcnl\u00fck a\u011f\u0131rl\u0131kland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f g\u0131da kay\u0131tlar\u0131n\u0131n ge\u00e7erli enerji al\u0131m\u0131 i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131 temelinde kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Bireyler, % enerji ya\u011f (FAT%) ve t\u00fcketilen ya\u011f\u0131n mutlak miktar\u0131 (FATg) temelinde iki \u015fekilde s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Y\u00fcksek FAT% kriteri > 45% (y\u00fcksek ya\u011f) ve \u2264 35% (d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011f) olarak tan\u0131mland\u0131. FATg grubu i\u00e7in y\u00fcksek ya\u011f grubu e\u015fi\u011fi erkeklerde g\u00fcnde > 138 g ve kad\u0131nlarda g\u00fcnde > 102 g, d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011f grubu ise erkeklerde g\u00fcnde < 85 g ve kad\u0131nlarda g\u00fcnde < 70 g idi.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131\n1986-1987 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda \u0130ngiltere'deki \u00f6zel evlerde beslenme verileri topland\u0131.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nToplam 2197 ki\u015fiden, diyetle ilgili veriler toplamak i\u00e7in slimming yapan, hasta olan veya BMR: EI < 1.2 olan bireyler d\u0131\u015fland\u0131. Kalan 1240 ki\u015fiden, %10.8'i (toplam n\u00fcfusun %6.1'i) d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011f t\u00fcketicileri (erkek 76, kad\u0131n 58) ve %15.4 y\u00fcksek ya\u011f t\u00fcketicileri (toplam n\u00fcfusun %8.7'si, erkek 93, kad\u0131n 98) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nMakro besin al\u0131m\u0131 ve v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130).\n\n## Sonu\u00e7lar\nKonu gruplar\u0131n\u0131n s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131, y\u00fcksek ve d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011f gruplar\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in FAT% ve FATg kriterlerinde de\u011fi\u015fiklik oldu\u011funda %30'u de\u011fi\u015ftirdi. Besin al\u0131mlar\u0131, gruplar\u0131 tan\u0131mlamaya g\u00f6re farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi. Y\u00fcksek ya\u011f FATg grubu, d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011f FATg grubundan t\u00fcm besinlerde anlaml\u0131 daha fazla t\u00fcketiyordu. Ancak, bu FAT% analizi i\u00e7in ge\u00e7erli de\u011fildi; y\u00fcksek ya\u011f grubu daha fazla ya\u011f ve daha az karbonhidrat t\u00fcketiyordu. Ortalama VK\u0130, y\u00fcksek ya\u011f grubunda d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011f grubuna k\u0131yasla daha y\u00fcksek e\u011filimi vard\u0131, \u00f6zellikle"}
{"_id":"36606083","title":"Quantitative, genome-wide analysis of eukaryotic replication initiation and termination.","text":"DNA replikasyonunun bir\u00e7ok temel y\u00f6n\u00fc, DNA sentezinin ba\u015flang\u0131\u00e7 ve biti\u015f yerlerinin kesin konumlar\u0131, k\u00f6kenlerin ne s\u0131kl\u0131kta kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131 ve transkripsiyonun telofaz ilerlemesini nas\u0131l etkiledi\u011fi gibi, k\u00f6t\u00fc anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Okazaki par\u00e7alar\u0131n\u0131n derin dizilemesi yoluyla, S. cerevisiae genomunda replikasyon telofaz\u0131n\u0131n y\u00f6n\u00fcn\u00fc kapsaml\u0131 bir \u015fekilde belgeliyoruz, bu da ba\u015flang\u0131\u00e7, k\u00f6ken verimlili\u011fi, telofaz ilerlemesi ve biti\u015fin sistematik analizini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131l\u0131yor. G\u00f6steriyoruz ki, \u00f6nde gelen telofaz\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131, replikasyon k\u00f6kenlerinde n\u00fckleozomdan yoksun bir b\u00f6lgede tercihen meydana geliyor. Ge\u00e7 k\u00f6kenlerin erken ate\u015flenmesine izin veren bir cepte, replikasyon biti\u015finin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde pasif bir olgu oldu\u011funu ve cis-etkileyici dizilere veya replikasyon telofaz\u0131n\u0131n duraklamas\u0131na dayanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Replikasyon profili, k\u00f6ken ate\u015fleme kinetiklerine b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ba\u011fl\u0131 oldu\u011fundan, asenkron bir k\u00fclt\u00fcrden kromozom geni\u015fli\u011fi zaman profillerini yeniden yap\u0131land\u0131rabiliyoruz."}
{"_id":"36618603","title":"The murine H19 gene is activated during embryonic stem cell differentiation in vitro and at the time of implantation in the developing embryo.","text":"In vitro murin embriyosel k\u00f6k h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, embriyonun implantasyonundan k\u0131sa bir s\u00fcre \u00f6nce ve sonra meydana gelen olaylar\u0131 taklit eder. Bu sistemi, farkl\u0131yal cDNA klonlamas\u0131yla birlikte kullanarak, erken embriyojeniz s\u0131ras\u0131nda d\u00fczenlenen genlerin ifadelerini belirledik. Burada, bu t\u00fcr birka\u00e7 cDNA klonunun izolasyonunu a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz, bunlardan biri H19 genine kar\u015f\u0131l\u0131k geliyor. Bu gen, implantasyon zaman\u0131nda ekstraembriyik h\u00fccre tiplerinde aktif hale gelir, bu da bu a\u015famada geli\u015fimin bir rol oynayabilece\u011fini ve daha sonra orta gebelik embriyosunun t\u00fcm h\u00fccrelerinde ifade edilirken, geli\u015fen merkezi ve periferik sinir sistemlerinin \u00e7o\u011funun istisnas\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir. Do\u011fumdan sonra, bu genin ifadesi t\u00fcm dokularda sona erer veya dramatik olarak azal\u0131r."}
{"_id":"36623997","title":"Localization of Sir2p: the nucleolus as a compartment for silent information regulators.","text":"Vah\u015fi tip mayal\u0131 maya t\u00fcrlerinde, SIR3, SIR4 ve RAP1 taraf\u0131ndan kodlanan proteinler, interfase \u00e7ekirdeklerinde s\u0131n\u0131rl\u0131 say\u0131da odakta telomerik DNA ile birlikte ko-yerle\u015fir. Sir2p'nin imm\u00fcno-boyanmas\u0131, Rap1 odaklar\u0131yla e\u015fle\u015fen nokta boyanmas\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, Sir2p'nin n\u00fckleolun bir alt b\u00f6lgesine de yerle\u015fti\u011fini g\u00f6sterir. Sir2p'nin hem rDNA tekrar\u0131n\u0131n bo\u015flu\u011fu hem de telomerde bulunmas\u0131, formaldehit \u00e7apraz ba\u011flama ve anti-Sir2p antikorlar\u0131 ile imm\u00fcno-precipitasyonla do\u011frulan\u0131r. Sir4p eksikli\u011fi olan t\u00fcrlerde, Sir3p n\u00fckleolda yo\u011funla\u015f\u0131r, bu da SIR2 ve UTH4, mayada \u00f6m\u00fcr s\u00fcresini d\u00fczenleyen bir gen gerektiren bir yolla ger\u00e7ekle\u015fir. Sir2p ve Sir3p'nin beklenmedik n\u00fckleol yerle\u015fimi, sir mutasyonlar\u0131n\u0131n rDNA kararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve maya \u00f6mr\u00fc \u00fczerindeki g\u00f6zlemlenen etkilerle korelasyon g\u00f6sterir, sessiz bilgi d\u00fczenleyici fakt\u00f6rlerin yeni bir eylem yeri tan\u0131mlar."}
{"_id":"36637129","title":"Optogenetics reveal delayed afferent synaptogenesis on grafted human-induced pluripotent stem cell-derived neural progenitors.","text":"Somatik h\u00fccrelerin pluripotansl\u0131k k\u00f6k h\u00fccre durumuna yeniden programlanmas\u0131, n\u00f6rolojik bozukluklarda h\u00fccre de\u011fi\u015ftirme terapisi ve hastal\u0131k modellemesi i\u00e7in yeni f\u0131rsatlar a\u00e7t\u0131. Bununla birlikte, nakledilen insan ind\u00fcklenmi\u015f pluripotansl\u0131k k\u00f6k h\u00fccrelerinin (hiPSCs) ne \u00f6l\u00e7\u00fcde i\u015flevsel n\u00f6ron fenotipine farkl\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ev sahibi devreye entegre olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bilmek hala bilinmiyor. Burada, hipereksitatif epileptik dokunun in vitro modeli olan organotipik hipokampal dilim k\u00fclt\u00fcrleri (OHSCs) ve yeti\u015fkin farelerde in vivo nakledilen hiPSC'lerden t\u00fcretilen n\u00f6ronlar\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 i\u015flevsel \u00f6zelliklerini ve sinaptik entegrasyonunu sunuyoruz. \u00d6ncelikle, uzun s\u00fcreli kendini yenileyen n\u00f6roepiteliyal k\u00f6k (lt-NES) h\u00fccreler olarak farkl\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan hiPSCs'ler, \u00f6ncelikle GABA'r\u0131k n\u00f6ronlar olu\u015fturan h\u00fccrelerdir. 6 hafta boyunca OHSC'lerde farkl\u0131land\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, lt-NES h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen n\u00f6ronlar, tetrodotoksin duyarl\u0131 sodyum ak\u0131mlar\u0131 ve aksiyon potansiyelleri (AP'ler) gibi n\u00f6ronal \u00f6zellikler ve hem spontan hem de uyar\u0131c\u0131 sonras\u0131 sinaptik ak\u0131mlar g\u00f6stererek i\u015flevsel afferent sinaptik girdileri sergilediler. Nakledilen h\u00fccreler, OHSC'lerdeki ev sahibi h\u00fccrelere k\u0131yasla daha y\u00fcksek giri\u015f direnci, daha d\u00fc\u015f\u00fck istirahat membran potansiyeli ve daha d\u00fc\u015f\u00fck ambalaj ve daha uzun s\u00fcreli AP'lere sahip belirgin bir elektrofizyolojik profile sahipti. Nakledilen lt-NES h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen n\u00f6ronlar\u0131n sinaptik afferentlerinin k\u00f6kenini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, ev sahibi n\u00f6ronlar Channelrhodopsin-2 (ChR2) ile transd\u00fckt\u00fc ve mavi \u0131\u015f\u0131kla optogenetik olarak uyar\u0131ld\u0131. 6. haftadan sonra nakledilmesinden 6 hafta sonra, grafted lt-NES h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen n\u00f6ronlarda b\u00fct\u00fcn h\u00fccre patch-clamp tekni\u011fi kullan\u0131larak sinaptik ak\u0131mlar kaydedildi. Daha uzun farkl\u0131la\u015fma s\u00fcreleri, 24 hafta boyunca in vivo nakledilmesinden sonra, daha olgun i\u00e7sel \u00f6zellikler ve lt-NES h\u00fccrelerinden t\u00fcretilen n\u00f6ronlara ev sahibi n\u00f6ronlardan kapsaml\u0131 sinaptik afferentler ortaya \u00e7\u0131kard\u0131, bu da bu h\u00fccrelerin uzunca bir s\u00fcre farkl\u0131la\u015fma\/olgunla\u015fma ve sinaptogenez i\u00e7in"}
{"_id":"36642096","title":"Anti-CD3 monoclonal antibody in new-onset type 1 diabetes mellitus.","text":"ARKA PLAN Tip 1 diyabet melit\u00fcs\u00fc, ins\u00fclin \u00fcreten beta h\u00fccrelerine zararl\u0131 etki eden otoimm\u00fcn bir hastal\u0131kt\u0131r. \u00d6nceki klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, s\u00fcrekli ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131s\u0131n\u0131n, ins\u00fclin \u00fcretiminin kayb\u0131n\u0131 ge\u00e7ici olarak yava\u015flatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. \u00d6n klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar, bir CD3'e kar\u015f\u0131 monoklonal antikorun, diyabetin ilk sunumunda hiperglisemiyi tersine \u00e7evirebilece\u011fini ve tekrarlayan hastal\u0131\u011fa tolerans geli\u015ftirebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Y\u00d6NTEMLER Tip 1 diyabet melit\u00fcs\u00fc olan hastalarda ins\u00fclin \u00fcretiminin kayb\u0131na etkilerini incelemek i\u00e7in, insanla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f, aktifle\u015ftirilmemi\u015f bir CD3 monoklonal antikor olan hOKT3gamma1(Ala-Ala)'yi kulland\u0131k. Tan\u0131dan 6 hafta sonra, 24 hasta, ya tek bir 14 g\u00fcnl\u00fck tedavi kursu i\u00e7in monoklonal antikor alacak ya da antikor almayacak \u015fekilde rastgele ayr\u0131ld\u0131lar ve hastal\u0131\u011f\u0131n ilk y\u0131l\u0131nda incelendiler. SONU\u00c7LAR Tedavi, tedavi grubundaki 12 hastadan 9'unda bir y\u0131l sonra ins\u00fclin \u00fcretimini korudu veya geli\u015ftirdi, ancak kontrol grubundaki sadece 2 hastada s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir bir yan\u0131t g\u00f6r\u00fcld\u00fc (P=0,01). Monoklonal antikorun ins\u00fclin yan\u0131tlar\u0131na etkisi, tan\u0131dan en az 12 ay sonra da devam etti. Hemoglobin A1c seviyeleri ve ins\u00fclin dozlar\u0131 da monoklonal antikor grubunda azald\u0131. Ciddi yan etkiler g\u00f6r\u00fclmedi, en yayg\u0131n yan etkiler ate\u015f, d\u00f6k\u00fcnt\u00fc ve anemiydi. Klinik yan\u0131tlar, tedaviden 30 ve 90 g\u00fcn sonra CD4+ T h\u00fccreleri ile CD8+ T h\u00fccreleri oran\u0131 de\u011fi\u015fimiyle ili\u015fkiliydi. SONU\u00c7LAR hOKT3gamma1(Ala-Ala) tedavisi, tip 1 diyabet melit\u00fcs\u00fcn\u00fcn ilk y\u0131l\u0131nda \u00e7o\u011fu hastada ins\u00fclin \u00fcretiminin bozulmas\u0131n\u0131 hafifletir ve metabolik kontrol\u00fc iyile\u015ftirir. Anti-CD3 monoklonal antikorun etki mekanizmas\u0131, zararl\u0131 T h\u00fccrelere do\u011frudan etkiler, d\u00fczenleyici h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesi veya her ikisinin bir kombinasyonu olabilir."}
{"_id":"36651210","title":"Establishment and in vitro differentiation of a new embryonic stem cell line from human blastocyst.","text":"Embriyonik k\u00f6k h\u00fccreler, t\u00fcm \u00fc\u00e7 embriyonik germ tabakalar\u0131n\u0131n t\u00fcrevlerine d\u00f6n\u00fc\u015fme potansiyeline sahip olarak, in vitro olarak b\u00f6l\u00fcnmeye devam edebilir ve farkl\u0131la\u015fmay\u0131 koruyabilir. Bu h\u00fccreler, in vitro farkl\u0131la\u015fma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, gen i\u015flevi vb. i\u00e7in potansiyel ta\u015f\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, insan embriyonik k\u00f6k h\u00fccre hatt\u0131 \u00fcretmekti. Bir insan blastositin i\u00e7 h\u00fccre k\u00fctlesi, embriyofibroblastlar \u00fczerine k\u00fclt\u00fcrlendi ve embriyonik k\u00f6k h\u00fccre ortam\u0131 ile ilgili ek maddeler eklendi. Kurulan hat, morfoloji; ge\u00e7i\u015f; dondurma ve \u00e7\u00f6zme; alkalin fosfataz; Oct-4 ifadesi; y\u00fczey i\u015faret\u00e7ileri Tra-1-60 ve Tra-1-81 dahil; ve kromozom ve kendili\u011finden farkl\u0131la\u015fma ile de\u011ferlendirildi. Farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f kardiyomiyositler ve n\u00f6ronlar, iletken elektron mikroskobu ve imm\u00fcnohistokimya ile de\u011ferlendirildi. Burada, bir insan blastositten elde edilen yeni bir embriyonik k\u00f6k h\u00fccre hatt\u0131 (Royan H1) rapor ediyoruz. Bu h\u00fccre hatt\u0131, 30'dan fazla ge\u00e7i\u015fte s\u00fcrekli olarak morfolojik olarak undiferente kal\u0131rken, normal XX kromozom yap\u0131s\u0131n\u0131 korur, dondurma ve \u00e7\u00f6zme i\u015flemlerinden sonra canl\u0131 kal\u0131r ve alkalin fosfataz, Oct-4, Tra-1-60 ve Tra-1-81 ifade eder. Bu h\u00fccreler, insan lekyez inhibit\u00f6r fakt\u00f6r\u00fc (rhLIF) rekombinasyonlu veya rekombinasyonlu olmayan embriyofibroblast besleyici katmanlar\u0131 \u00fczerinde b\u00fcy\u00fcrken undiferente kal\u0131r ve atma kardiyomiyositler ve n\u00f6ronlar \u00fcretebilen embriyoid g\u00f6vdeleri olu\u015fturabilir. Bu sonu\u00e7lar, Royan H1 h\u00fccrelerinin yeni bir insan embriyonik k\u00f6k h\u00fccre hatt\u0131 oldu\u011funu tan\u0131mlar."}
{"_id":"36653415","title":"Lactate Metabolism in Human Lung Tumors","text":"Kanser h\u00fccreleri k\u00fclt\u00fcrde glikoz t\u00fcketir ve laktat salg\u0131lar. Canl\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerde laktat\u0131n enerji metabolizmas\u0131na katk\u0131s\u0131 bilinmemektedir. Daha \u00f6nce, insan k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli olmayan akci\u011fer kanserleri (NSCLC'ler) tricarboxilik asit (TCA) d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde glikoz oksidasyonunu rapor etmi\u015ftik. Burada, NSCLC'lerde de laktat\u0131n TCA d\u00f6ng\u00fcs\u00fc i\u00e7in karbon kayna\u011f\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u0130nsan NSCLC'lerde, laktat kullan\u0131m\u0131n\u0131n en belirgin kan\u0131tlar\u0131 y\u00fcksek 18fluorodeoksiglikoz al\u0131m\u0131 ve agresif onkolojik davran\u0131\u015fa sahip t\u00fcm\u00f6rlerde g\u00f6zlemlendi. \u0130nsan NSCLC hastalar\u0131na 13C-laktat enjekte etmek, TCA d\u00f6ng\u00fcs\u00fc metabolitlerinin kapsaml\u0131 etiketlenmesini ortaya koydu. Farelerde, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinden monokarboksilat ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131-1 (MCT1) geninin silinmesi, laktat ba\u011f\u0131ml\u0131 metabolit etiketlenmesinin ortadan kalkmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131, bu da t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak laktat ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulad\u0131. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, laktat ve glikoz metabolizmas\u0131n\u0131 do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak, laktat\u0131n TCA d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne katk\u0131s\u0131n\u0131n bask\u0131n oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Veriler, ger\u00e7ek insan NSCLC'lerin de laktat\u0131 canl\u0131 olarak yak\u0131t olarak kullanabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"36654066","title":"Increased lipid peroxidation as a mechanism of methionine-induced atherosclerosis in rabbits.","text":"Metiyonin, transmetilasyon\/transsulf\u00fcrasyon yolu ile homositin'e d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcl\u00fcr, bu da lipit peroksidasyonu da dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli mekanizmalar yoluyla ateroskleroz'a neden olabilen atherojenik etkiler g\u00f6sterebilir. Bu nedenle, a\u015f\u0131r\u0131 diyet metiyonini ateroskleroz geli\u015fimini tetikleyebilir. Bu hipotezi test etmek i\u00e7in, kan ve aort thiobarbit\u00fcrik asit reaktif maddeleri (TBARS), ayr\u0131ca aort ve k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerinde s\u00fcperoksit dismutaz (SOD), katalaz ve selenyum ba\u011f\u0131ml\u0131 gl\u00fctatiyon peroksidaz (GPX) aktiviteleri \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Aortlar\u0131n histolojik incelemeleri de yap\u0131ld\u0131. Rabbitlere 0.3% metiyonin zenginle\u015ftirilmi\u015f diyetle 6 veya 9 ay beslemek, kan ve aort TBARS seviyelerinde ve aort antioksidan enzim aktiviteleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 art\u0131\u015flara neden oldu. Bununla birlikte, kan antioksidan aktivitesinde (AOA) bir azalma g\u00f6zlemlendi. K\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccrelerinde, SOD aktivitesi artt\u0131, katalaz normal kald\u0131 ve GPX tedavi edilen hayvanlarda azald\u0131. Aortlar\u0131n histolojik incelemeleri, metiyonin beslenen rabbitlerde tipik aterosklerotik de\u011fi\u015fiklikleri, \u00f6rne\u011fin intimal kal\u0131nla\u015fma, kolesterol birikimi ve kalsifikasyon g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, y\u00fcksek metiyonin diyetinin rabbitlerde aterosklerozu tetikleyebilece\u011fini ve lipit peroksidasyonu ve antioksidan s\u00fcre\u00e7lerdeki bozulmalar\u0131n olas\u0131 atherojenik etkisinin mekanizmalar\u0131n\u0131 i\u015faret etti\u011fini do\u011frular."}
{"_id":"36708463","title":"Sex differences in sex chromosome gene expression in mouse brain.","text":"Ana soru, seks kromozomlar\u0131nda kodlanan genlerin, gonadal sekresyonlar taraf\u0131ndan tetiklenmeden, non-gonadal dokularda do\u011frudan etki ederek cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131na neden olup olmamas\u0131 veya t\u00fcm somatik dokulardaki cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131n bu sekresyonlar taraf\u0131ndan olu\u015fturulup olu\u015fturulmad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Bu sorunun bir par\u00e7as\u0131 olarak, fare X-Y homolog gen \u00e7iftlerinin beyin dokusunda cinsiyet spesifik bir \u015fekilde ifade edilip edilmedi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. RT-PCR ve kuzey blot analizi kullanarak, sekiz Y ba\u011flant\u0131l\u0131 genin yan\u0131 s\u0131ra X ba\u011flant\u0131l\u0131 homologlar\u0131n\u0131n beyin dokusunda mRNA ifade d\u00fczeylerini, 13.5 g\u00fcn post-koit\u00fcm, do\u011fum g\u00fcn\u00fc (P1) ve yeti\u015fkinlik d\u00f6nemlerinde de\u011ferlendirdik. Alt\u0131 Y geninin transkriptleri bir ya da daha fazla d\u00f6nemde ifade edildi: Usp9y, Ube1y, Smcy, Eif2s3y, Uty ve Dby. Bu genlerin ifadesi ayr\u0131ca XY di\u015fi beyin dokusunda da meydana geldi ve bu nedenle testik\u00fcler sekresyonlara ihtiya\u00e7 duymuyor. Alt\u0131 X ba\u011flant\u0131l\u0131 homolog (Usp9x, Ube1x, Smcx, Eif2s3x, Utx ve Dbx) de beyin dokusunda ifade edildi ve yeti\u015fkinlikte, bu transkriptlerin hepsi, cinsiyet durumuna bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n, di\u015fi beyin dokusunda erkeklerden daha y\u00fcksek seviyelerde ifade edildi. Bu gen \u00e7iftlerinden be\u015finde, erkeklerde Y ba\u011flant\u0131l\u0131 homologun ifadesi, di\u015fi X gen ifade e\u011filiminin telafi etmek i\u00e7in yeterli de\u011fildi. Usp9x\/y, Ube1x\/y ve Eif2s3x\/y gen \u00e7iftleri, beyin dokusunda farkl\u0131 bir ya\u015fa veya dokuya ba\u011fl\u0131 olarak farkl\u0131 bir ifade deseni g\u00f6sterdi\u011fi i\u00e7in, i\u015flevsel olarak e\u015fde\u011fer olmayabilir. Bu cinsiyetler aras\u0131 X-Y gen ifade farkl\u0131l\u0131klar\u0131, bu genlerin beyin geli\u015fimi ve i\u015flevindeki cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131na kat\u0131labilecekleri birka\u00e7 mekanizma \u00f6neriyor."}
{"_id":"36713289","title":"Genome architecture, rearrangements and genomic disorders.","text":"Artan say\u0131da insan hastal\u0131\u011f\u0131, istikrars\u0131z genomik b\u00f6lgelerde tekrarlanan DNA yeniden d\u00fczenlemelerinden kaynakland\u0131\u011f\u0131 tan\u0131nmaktad\u0131r. Bunlara genomik bozukluklar denir, klinik fenotip, yeniden d\u00fczenlenmi\u015f genomik par\u00e7alardaki (gen)lerin anormal dozunda bir sonu\u00e7 olarak ortaya \u00e7\u0131kar. Hem inter- hem de intrachromosomal yeniden d\u00fczenlemeler, b\u00f6lgeye \u00f6zg\u00fc d\u00fc\u015f\u00fck kopyal\u0131 tekrarlar (LCR'ler) varl\u0131\u011f\u0131ndan kolayla\u015f\u0131r ve paraloglu genomik segmentler aras\u0131nda nonallelik homolog rekombinasyon (NAHR) sonucu ortaya \u00e7\u0131kar. LCR'ler genellikle yakla\u015f\u0131k 10-400 kb genomik DNA'y\u0131 kapsar, %97 veya daha fazla dizin kimli\u011fi payla\u015f\u0131r ve homolog rekombinasyon i\u00e7in alt yap\u0131 sa\u011flar, bu nedenle b\u00f6lge yeniden d\u00fczenlemelere yatk\u0131n hale gelir. Ayr\u0131ca, daha y\u00fcksek d\u00fczenlenmi\u015f genomik mimariyi i\u00e7eren LCR'lerin, primat t\u00fcrle\u015fmesiyle birlikte e\u015flik eden karyotip evriminin \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr."}
{"_id":"36721932","title":"painDETECT: a new screening questionnaire to identify neuropathic components in patients with back pain.","text":"\n# Ama\u00e7:\nNokisetik ve n\u00f6ropatik bile\u015fenler, a\u011fr\u0131n\u0131n olu\u015fmas\u0131nda her ikisi de rol oynar. Bu bile\u015fenler farkl\u0131 a\u011fr\u0131 y\u00f6netimi stratejileri gerektirdi\u011finden, tedavi \u00f6ncesi ve s\u0131ras\u0131nda do\u011fru a\u011fr\u0131 tan\u0131s\u0131 koymak \u00e7ok arzulan\u0131r. Kronik a\u011fr\u0131 hastalar\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir alt grubunu olu\u015fturan d\u00fc\u015f\u00fck s\u0131rt a\u011fr\u0131s\u0131 (LBP) hastalar\u0131 \u00fczerinde a\u015fa\u011f\u0131daki konular\u0131 ele ald\u0131k: (i) kronik LBP hastalar\u0131nda n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131 (NeP) bile\u015fenlerini tespit etmek i\u00e7in basit, do\u011frulanm\u0131\u015f bir tarama arac\u0131 olu\u015fturmak, (ii) b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli bir anketle LBP'de n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131 bile\u015fenlerinin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek ve (iii) LBP hastalar\u0131n\u0131n NeP bile\u015feni varsa, daha k\u00f6t\u00fc veya farkl\u0131 komorbiditeler ya\u015fay\u0131p ya\u015famad\u0131klar\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n# Y\u00f6ntemler:\nAlman N\u00f6ropatik A\u011fr\u0131 Ara\u015ft\u0131rma A\u011f\u0131 ile i\u015fbirli\u011fi i\u00e7inde, bir \u00e7ok merkezli \u00e7al\u0131\u015fmada ve daha sonra yakla\u015f\u0131k 8000 LBP hastas\u0131na uygulayarak painDETECT anketini (PD-Q) geli\u015ftirdik ve do\u011frulad\u0131k.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nPD-Q, y\u00fcksek duyarl\u0131l\u0131k, \u00f6zg\u00fcll\u00fck ve pozitif tahmin do\u011frulu\u011fu olan g\u00fcvenilir bir tarama arac\u0131d\u0131r; bunlar, bir el bilgisayar\u0131nda 84% ve kalem ve ka\u011f\u0131t anketinde s\u0131ras\u0131yla 85%, 80% ve 83% olarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Kronik LBP hastalar\u0131n\u0131n se\u00e7ilmemi\u015f bir kohortunda, \u00e7o\u011funlukla n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131 olan hastalar\u0131n %37'si bulundu. NeP olan hastalar, depresyon, panik\/anksiyete ve uyku bozukluklar\u0131 gibi daha fazla (ve daha \u015fiddetli) komorbiditeler g\u00f6sterdi. Bu, i\u015flevsellik ve sa\u011fl\u0131k hizmetlerinden yararlanma \u00fczerinde de etkilendi. Verilen LBP'nin genel n\u00fcfusta yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131na dayanarak, t\u00fcm Alman kad\u0131nlar\u0131n\u0131n %14,5'i ve t\u00fcm Alman erkeklerinin %11,4'\u00fc bask\u0131n n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131 bile\u015feni olan LBP'den muzdarip oldu\u011funu hesaplad\u0131k.\n\n# Sonu\u00e7:\nBasit, hastaya dayal\u0131, kullan\u0131m\u0131 kolay tarama anketleri, hem bireysel LBP hastalar\u0131nda hem de bu hastalar\u0131n heterojen kohortlar\u0131nda n\u00f6ropatik a\u011fr\u0131 bile\u015fenlerinin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemede kullan\u0131labilir. NeP, daha \u015fiddetli a\u011fr\u0131"}
{"_id":"36749390","title":"Scoring of dual fluorescein and ICG inflammatory angiographic signs for the grading of posterior segment inflammation (dual fluorescein and ICG angiographic scoring system for uveitis)","text":"Ama\u00e7: Uveit izleminde ilerlemeyi takip etmek ve tedaviye yan\u0131t\u0131 izlemek i\u00e7in semikantitatif \u00e7ift fluoresin angiografisi (FA) ve indokyanin ye\u015fil angiografisi (ICGA) puanlama sistemi \u00f6nermek. Y\u00f6ntemler: Puanlama sistemi, daha \u00f6nce yay\u0131nlanan FA puanlama sistemlerine, standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ICGA protokol\u00fcne ve posteriyer uveit bulgular\u0131n\u0131n schematik yorumlanmas\u0131na dayanmaktad\u0131r. Posteri\u00f6r segmentte devam eden iltihapl\u0131 s\u00fcreci temsil eden fluoresin ve ICG angiografik i\u015faretlere puan verdik. Her angiografik i\u015faretin aktif intraok\u00fcler iltihap alg\u0131m\u0131z \u00fczerindeki etkisine g\u00f6re derecelendirdik. FA ve ICGA aras\u0131nda do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yap\u0131labilmesini sa\u011flamak i\u00e7in, toplam ICGA puan\u0131n\u0131 FA toplam puan\u0131na g\u00f6re ayarlamak i\u00e7in 2'lik bir katsay\u0131yla \u00e7arpt\u0131k. Sonu\u00e7lar: FA i\u015faretleri i\u00e7in toplam maksimum puan 40 olarak belirlendi, bu da optik disk hiperfl\u00fcoresans\u0131n\u0131, mak\u00fcler edemi, retinal damar damlatma ve\/veya s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131, kapiller s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131, retinal kapiller perf\u00fczyon eksikli\u011fini, optik disk neovask\u00fclarizasyonunu, di\u011fer yerlerde neovask\u00fclarizasyonu, nokta s\u0131z\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 ve retinal ve\/veya altretinal birikimi i\u00e7erir. ICGA i\u015faretleri i\u00e7in toplam maksimum puan 20 olarak belirlendi, bu da erken stromal damar hiperfl\u00fcoresans\u0131n\u0131, koroid vask\u00fclitini, koyu noktalar\u0131 veya alanlar\u0131 (atrofiden hari\u00e7) ve optik disk hiperfl\u00fcoresans\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Sonu\u00e7: \u00d6nerilen fluoresin ve ICG \u00e7ift angiografik puanlama sistemi, retinal ve koroid iltihab\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc tahmin etmeye, hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesini ve tedaviye yan\u0131t\u0131 izlemeye ve klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir veriler sa\u011flamaya yard\u0131mc\u0131 olabilir. \u00d6nerilen sistemin klinik ortamlarda uygulanabilirli\u011fi test edilmeli ve intra- ve inter-g\u00f6zlemci varyasyonlar\u0131 belirlenmelidir."}
{"_id":"36799998","title":"Improving outcomes of acute kidney injury: report of an initiative","text":"Akut b\u00f6brek yetmezli\u011fi (ABY), birden fazla etyolojik fakt\u00f6r\u00fc i\u00e7eren ve \u00e7e\u015fitli ortamlarda ortaya \u00e7\u0131kan karma\u015f\u0131k bir bozukluktur. Bozukluk, serum kreatinin d\u00fczeyinde hafif art\u0131\u015ftan an\u00fcri b\u00f6brek yetmezli\u011fine kadar de\u011fi\u015fen \u00e7e\u015fitli klinik belirtilere sahiptir. Bu Akut B\u00f6brek Yetmezli\u011fi A\u011f\u0131, ABY'nin te\u015fhisi ve s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 i\u00e7in standartlar \u00f6nermi\u015ftir. Bu \u00f6nerilen standartlar, gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalarda do\u011frulanmas\u0131 gereken standartlard\u0131r. Bu do\u011frulama s\u00fcreci, Akut B\u00f6brek Yetmezli\u011fi A\u011f\u0131 taraf\u0131ndan kolayla\u015ft\u0131r\u0131lacakt\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu a\u011f, hastalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in bilgi edinimini te\u015fvik eden bir forum sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"36816310","title":"A Screen for Endocytic Motifs","text":"Y\u00fck se\u00e7imi i\u00e7in kapl\u0131 vesik\u00fcllere sinyal veren s\u0131ralama sinyalleri genellikle k\u0131sa do\u011frusal motiflerin bi\u00e7imindedir. \u00dc\u00e7 clathrin-arac\u0131l\u0131 endositoz i\u00e7in motif tespit edildi: YXXPhi, [D\/E]XXXL[L\/I] ve FXNPXY. Yeni endositik motifler bulmak i\u00e7in, CD8 kimeralar\u0131 i\u00e7in bir k\u00fct\u00fcphane olu\u015fturduk, bu kimeralar\u0131n sitoplazmik kuyruklar\u0131nda rastgele diziler vard\u0131 ve yeni bir floresan aktivasyon h\u00fccre s\u0131ralama (FACS) tabanl\u0131 testi kullanarak i\u00e7e aktar\u0131lan yap\u0131lar\u0131 se\u00e7tik. En verimli \u015fekilde i\u00e7e aktar\u0131lan be\u015f kuyruktan sadece biri geleneksel bir motifi i\u00e7eriyordu. \u0130kisi dileucin benzeri diziler i\u00e7erir, bunlar [D\/E]XXXL[L\/I] motifinin varyasyonlar\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Ba\u015fka bir tanesi yeni bir i\u00e7e alma sinyali olan YXXXPhiN'i i\u00e7erir, bu da mu2 mutasyonlu h\u00fccrelerde YXXPhi'ya ba\u011flanamayan bir h\u00fccrede i\u015flev g\u00f6rebiliyor, bu da YXXPhi motifinin bir varyasyonu olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Benzer diziler endojen proteinlerde de bulunur, bunlara i\u015flevsel YXXXPhiN (klasik YXXPhi'ya ek olarak) dahil olmak \u00fczere cytotoxic T-lymphosit ili\u015fkili protein 4 (CTLA-4) bulunur. Bu nedenle, endositik motiflerin repertuar\u0131, iyi karakterize edilmi\u015f \u00fc\u00e7 s\u0131ralama sinyali \u00f6tesindedir."}
{"_id":"36830715","title":"Microtubule stabilization reduces scarring and causes axon regeneration after spinal cord injury.","text":"Hipertrofik yara izleme ve zay\u0131f intrinsik akson b\u00fcy\u00fcme kapasitesi, omurilik onar\u0131m\u0131 i\u00e7in b\u00fcy\u00fck engeller olu\u015fturur. Bu s\u00fcre\u00e7ler, mikrot\u00fcb\u00fcl dinamikleri taraf\u0131ndan s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenir. Burada, \u0131l\u0131ml\u0131 mikrot\u00fcb\u00fcl istikrar\u0131, omurilik yaralanmas\u0131 sonras\u0131 farelerde yara izleme olu\u015fumunu \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel mekanizmalar yoluyla azaltt\u0131, bunlara transforming b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc-\u03b2 sinyalizasyonunun bast\u0131r\u0131lmas\u0131 dahildir. Bu, kondroitin s\u00fclfat proteoglikanlar\u0131n\u0131n birikimini \u00f6nledi ve b\u00fcy\u00fcme yetene\u011fine sahip duyusal n\u00f6ronlar\u0131n akson yenilenmesi i\u00e7in yaralanma yerini elveri\u015fli hale getirdi. Mikrot\u00fcb\u00fcl istikrar\u0131 ayr\u0131ca Raphe-omurilik trakt\u0131n\u0131n merkezi sinir sistemi aksonlar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcmesini te\u015fvik etti ve i\u015flevsel iyile\u015fmeye yol a\u00e7t\u0131. Bu nedenle, mikrot\u00fcb\u00fcl istikrar\u0131, fibrotik yara izlemelerini azalt\u0131r ve aksonlar\u0131n b\u00fcy\u00fcme kapasitesini art\u0131r\u0131r."}
{"_id":"36831892","title":"Histone tails: Directing the chromatin response to DNA damage.","text":"\u00c7ok b\u00fcy\u00fck bir enerji yat\u0131r\u0131m\u0131, DNA \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131klar\u0131 (DSB) yan\u0131ndaki b\u00fcy\u00fck kromatin b\u00f6lgelerini de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in harcanmaktad\u0131r. DSB olu\u015fmas\u0131n\u0131n hemen ard\u0131ndan, \u00e7ok say\u0131da histon modifikasyonu, DNA onar\u0131m protein komplekslerinin ind\u00fcklenebilir ve mod\u00fcler bir araya gelmesi i\u00e7in bir platform olu\u015fturmak amac\u0131yla tetiklenir. Bu karma\u015f\u0131k sinyal a\u011f\u0131, DNA hasar\u0131n\u0131 onarmak ve genomu hasar\u0131na yak\u0131n ve uzakta ger\u00e7ekle\u015fen h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lerle ileti\u015fim kurmak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. DNA hasar\u0131na do\u011fru kromatin de\u011fi\u015fikliklerinin uygun \u015fekilde y\u00fcr\u00fct\u00fclmemesi, insanlarda ve genetik olarak m\u00fchendisle\u015ftirilmi\u015f fare modellerinde geli\u015fimsel bozukluklar, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi ve malignite ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu inceleme, memelilerde DNA hasar\u0131na duyarl\u0131 histon de\u011fi\u015fiklikleri hakk\u0131nda mevcut bilgileri tart\u0131\u015facak ve genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn korunmas\u0131ndaki rollerini vurgulayacakt\u0131r."}
{"_id":"36838958","title":"Sestrin2 inhibits uncoupling protein 1 expression through suppressing reactive oxygen species.","text":"Uncoupling proteini 1 (Ucp1), memelilerin kahverengi ya\u011f dokusunun (BAT) mitokondriyal i\u00e7 zar\u0131nda lokalize olur ve oksidatif fosforlasyonu ay\u0131rarak \u0131s\u0131 \u00fcretir. So\u011fuk maruz kalmas\u0131 veya besin bollu\u011fu durumunda, simpatik sinir h\u00fccreleri BAT'\u0131 Ucp1 ifade etmeye te\u015fvik eder, b\u00f6ylece enerji at\u0131l\u0131m\u0131 ve termogenez ind\u00fcklenir. Bu nedenle, artan Ucp1 ifadesi fare obezitesini azalt\u0131r ve insanlarda incelikle ili\u015fkilidir. Bununla birlikte, bu \u00f6nemine ra\u011fmen, Ucp1 ifadesinin molek\u00fcler d\u00fczeydeki fizyolojik d\u00fczenlenmesiyle ilgili s\u0131n\u0131rl\u0131 bir anlay\u0131\u015f vard\u0131r. Burada, Ucp1 ifadesinin d\u00fczenlenmesinde Sestrin2 ve reaktif oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) dahil oldu\u011funu a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Adipoz dokularda Sestrin2'nin transgenik a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, hem temel hem de so\u011fuk ind\u00fcklenen Ucp1 ifadesini interscapular BAT'da inhibe ederek, termogenezin azalmas\u0131na ve ya\u011f birikiminin artmas\u0131na yol a\u00e7ar. Endojen Sestrin2 de Ucp1 ifadesini bast\u0131rmak i\u00e7in \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc Sestrin2(-\/-) farelerin BAT's\u0131nda Ucp1 ifadesinin y\u00fcksek seviyeleri g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Redoks aktif olmayan Sestrin2 mutasyonu, Ucp1 ifadesini d\u00fczenlemede etkisizdir, bu da Sestrin2'nin \u00f6ncelikle ROS birikimini azaltarak Ucp1 ifadesini inhibe etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu sonu\u00e7lara tutarl\u0131 olarak, ROS'u bask\u0131layan antioksidan maddeler, \u00f6rne\u011fin butil hidroksianisol ve N-asetilcistein, so\u011fuk veya cAMP taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen Ucp1 ifadesini de inhibe etmi\u015ftir. p38 MAPK, cAMP taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen Ucp1 ifadesi i\u00e7in gerekli bir sinyalleme arac\u0131s\u0131, ya Sestrin2 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi veya antioksidan tedavileri taraf\u0131ndan inhibe edilmi\u015ftir. Bu bulgular birlikte, Sestrin2 ve antioksidanlar\u0131n Ucp1 ifadesini, ROS'a ba\u011fl\u0131 p38 MAPK aktivitesini bask\u0131layarak inhibe ettiklerini, bu da BAT metabolizmas\u0131n\u0131n uygunlu\u011fu i\u00e7in ROS'un kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima etmektedir."}
{"_id":"36855703","title":"The non-catalytic function of XPG protein during dual incision in human nucleotide excision repair.","text":"XPG, FEN-1 yap\u0131sal \u00f6zelle\u015fmi\u015f endon\u00fckleaz ailesine bir \u00fcyedir. Bubble substratlar\u0131nda 3' u\u00e7 kesme aktivitesine sahiptir ve insan \u00e7ift kesme (eksisyon n\u00fckleaz) onar\u0131m sisteminde 3' kesimi yapar. XPG'nin n\u00fckleik asit onar\u0131m\u0131ndaki kesin rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, DNA ba\u011flanmas\u0131 ve katalizde rol ald\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen iki amino asit kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 mutajenize ettik, bir baculovirus\/b\u00f6cek h\u00fccresi sistemi kullanarak mutant proteinleri a\u015f\u0131r\u0131 \u00fcrettik ve mutant proteinleri safla\u015ft\u0131rd\u0131k ve karakterize ettik. D77A mutasyonu, birle\u015fim kesme ve eksisyon aktivitesinde hafif bir etkiye sahipti ve mamali h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 ekstraktler taraf\u0131ndan 5' kesimi kopard\u0131. D812A mutasyonu, XPG'nin birle\u015fim kesme ve 3' kesimi aktivitelerini tamamen ortadan kald\u0131rd\u0131, ancak XPF-ERCC1 ile yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f eksisyon n\u00fckleaz (D812A), (6-4) fotoproduktin 23. ve 24. fosfat diester ba\u011flar\u0131n\u0131n 5' ucunda normal 5' kesimi ger\u00e7ekle\u015ftirdi, ancak 3' kesimi \u00fcretmedi. Sonu\u00e7 olarak, Asp-812, XPG'nin aktif kal\u0131nt\u0131s\u0131 oldu\u011fu ve 3' kesimi yapman\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, protein-DNA kompleksinde fiziksel varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n, XPF-ERCC1 taraf\u0131ndan sonraki 5' kesimi i\u00e7in katalitik olmayan bir gereklilik oldu\u011fu sonucuna var\u0131ld\u0131."}
{"_id":"36860856","title":"A 40-Hz auditory potential recorded from the human scalp.","text":"Bilgisayar teknikleri, beyin dalgalar\u0131ndan ses uyaranlar\u0131na kilitlenmi\u015f d\u00fczenli bir beyin potansiyeli dizisi \u00e7\u0131kar\u0131r. Uyar\u0131n\u0131n 8 ila 80 milisaniye sonra ortaya \u00e7\u0131kan potansiyelleri, 40 Hz sin\u00fcs dalgas\u0131n\u0131n 3 veya 4 d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne benzer; burada bu dalgalar\u0131n, sesler yakla\u015f\u0131k 40 saniyede bir tekrarlan\u0131rken tek, kararl\u0131 bir bile\u015fik dalga olu\u015fturarak birle\u015fti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu fenomen, 40 Hz olayla ilgili potansiyel (ERP), teorik ve pratik a\u00e7\u0131dan ilgi \u00e7ekici birka\u00e7 \u00f6zelli\u011fe sahiptir. \u00d6ncelikle, raporlara g\u00f6re, cerrahi anestezi alt\u0131nda kaybolur ve g\u00f6rsel ve koku sistemindeki benzer fenomenlere benzer, bu da yeterli duyusal bilgilerin i\u015flenmesinin 30-50 Hz aral\u0131\u011f\u0131ndaki d\u00f6ng\u00fcsel beyin olaylar\u0131na ihtiya\u00e7 duyabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. \u0130kincisi, 40 Hz ERP'nin gecikme ve amplit\u00fcd \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, belirli bir tonun uyard\u0131\u011f\u0131 i\u015fitme siniri liflerinin say\u0131s\u0131n\u0131 ve bazal membran konumunu i\u00e7erebilece\u011fini g\u00f6sterir. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc, yan\u0131t, audiometrik frekanslar i\u00e7in normal yeti\u015fkin e\u015fiklerine \u00e7ok yak\u0131n ses yo\u011funluklar\u0131nda mevcuttur, bu da klinik i\u015fitme testlerinde uygulanabilirlik sa\u011flayabilir."}
{"_id":"36889513","title":"Bile acids: natural ligands for an orphan nuclear receptor.","text":"Bile asitleri, kolesterol homeostaz\u0131n\u0131 kontrol eden genlerin transkripsiyonunu d\u00fczenleyen, tam olarak anla\u015f\u0131lmayan molek\u00fcler mekanizmalar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla d\u00fczenler. Fizyolojik konsantrasyonlarda serbest ve konjuge chenodeoksikolik asit, lithokolik asit ve deoksikolik asit, farnesoid X resept\u00f6r\u00fc (FXR; NR1H4), bir yetim n\u00fckleer resept\u00f6r\u00fc etkinle\u015ftirir. Bu bile asitleri ve konjugatlar\u0131, steroid resept\u00f6r koaktivat\u00f6r\u00fc 1'den t\u00fcretilen bir peptit ile FXR'nin etkile\u015fimini mod\u00fcle eden liganlar olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Bu sonu\u00e7lar, kolesterol homeostaz\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczenleyebilecek bir n\u00fckleer bile asit sinyalleme yolu i\u00e7in kan\u0131t sa\u011flar."}
{"_id":"36904081","title":"The yeast ribosomal protein L32 and its gene.","text":"Saccharomyces cerevisiae'deki ribozom proteini geni RPL32, iki nedenden \u00f6t\u00fcr\u00fc \u00f6zel ilgi g\u00f6rmektedir: 1) Gen, ba\u015fka bir ribozom proteini geni olan RP29'a kom\u015fu olup, bu genin farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f transkripsiyonunun ayn\u0131 kontrol dizilerinden s\u00fcr\u00fcklenebilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir, 2) RPL32 geninin \u00fcr\u00fcn\u00fc, ribozom proteini L32, transkriptinin splisini d\u00fczenledi\u011fi anla\u015f\u0131lmaktad\u0131r. RPL32 ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak analiz edilmi\u015ftir. H\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi i\u00e7in hayati \u00f6neme sahiptir. Dizisi, L32'nin 105 amino asitlik bir protein oldu\u011funu, NH2 ucunda biraz bazik, COOH ucunda ise daha asidik oldu\u011funu ve memelilerin ribozom proteini L30'a homolog oldu\u011funu \u00f6ng\u00f6rmektedir. Okuma \u00e7er\u00e7evesi, L32'nin k\u0131smi NH2 ucu analizi ile do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. N\u00fckleotit dizisi, 230 n\u00fckleotitlik bir intronu da \u00f6ng\u00f6rmektedir, bu intron GTCAGT s\u0131ra ile ba\u015flar ve TAC-TAAC s\u0131ra ile 40 n\u00fckleotit a\u015fa\u011f\u0131da sona erer. Intron, bir cDNA klonunun dizisinin belirlenmesi ile do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Transkripsiyon, AUG ba\u015flang\u0131\u00e7 kodunun 58 n\u00fckleotit yukar\u0131s\u0131nda ba\u015flar ve polyadenilasyon sitesi, biti\u015f kodunun 100 n\u00fckleotit a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fir. Ribozom proteini genlerinin transkripsiyonu d\u00fczenlemesi, iki ili\u015fkili konsens\u00fcs s\u0131rayla ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. RP29 ve RPL32 aras\u0131ndaki intergenik b\u00f6lge analizi, bu s\u0131ralar\u0131n \u00fc\u00e7 kopyas\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. T\u00fcm \u00fc\u00e7 s\u0131ralar\u0131n silinmesiyle L32-LacZ f\u00fczyon proteininin sentezi %90'dan fazla azal\u0131r, ancak baz\u0131 kal\u0131nt\u0131 aktivite kal\u0131r."}
{"_id":"36921186","title":"Derivation conditions impact X-inactivation status in female human induced pluripotent stem cells.","text":"Kad\u0131n insan ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu k\u00f6k h\u00fccre (hiPSC) hatlar\u0131, X-inaktivasyon durumlar\u0131nda de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterir. \u00c7o\u011fu hiPSC hatt\u0131, don\u00f6r h\u00fccrelerinden al\u0131nan bir transkripsiyonel olarak aktif X kromozomu (Xa) ve bir inaktif X kromozomu (Xi) korur. Bununla birlikte, d\u00fc\u015f\u00fck s\u0131kl\u0131kta, iki Xa'ya sahip hiPSC hatlar\u0131 \u00fcretilir, bu da Xi'nin yeniden programlama s\u0131ras\u0131nda sporadik olarak epigenetik de\u011fi\u015fikliklere u\u011frad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Burada, kad\u0131n hiPSC hatlar\u0131n\u0131n X-inaktivasyon durumunun t\u00fcretme ko\u015fullar\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Kyoto y\u00f6ntemi (retroviral veya episomal yeniden programlama) ile olu\u015fturulan hiPSC hatlar\u0131, leukemia inhibisyon fakt\u00f6r\u00fc (LIF) ifade eden SNL besleyicileri kullan\u0131r, bu hatlarda s\u0131k s\u0131k iki Xa bulunur. Erken ge\u00e7i\u015f Xa\/Xi hiPSC hatlar\u0131, SNL besleyicileri \u00fczerinde birka\u00e7 ge\u00e7i\u015ften sonra Xa\/Xa hiPSC hatlar\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcld\u00fc ve rekombine LIF'in eklenmesi baz\u0131 X ba\u011flant\u0131l\u0131 genlerin yeniden etkinle\u015fmesine neden oldu. Bu nedenle, besleyiciler X-inaktivasyon durumunu etkileyen \u00f6nemli bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Xa\/Xa hiPSC hatlar\u0131n\u0131n verimli \u00fcretimi, insan X yeniden etkinle\u015ftirme ve inaktivasyonunu anlamak i\u00e7in \u015fimdiye kadarki en b\u00fcy\u00fck f\u0131rsatlar\u0131 sunar."}
{"_id":"36950726","title":"Loss of 5-hydroxymethylcytosine and ten-eleven translocation 2 protein expression in malignant melanoma.","text":"Birka\u00e7 ara\u015ft\u0131rma grubu son zamanlarda insan meme, karaci\u011fer, akci\u011fer, pankreas, kolon, prostat, beyin ve myeloid kanserlerinde belirgin \u015fekilde azalt\u0131lm\u0131\u015f 5-hidroksimetil sitosin (5hmC) seviyeleri hakk\u0131nda raporlar yay\u0131nlad\u0131. Biz, iyi huylu bile\u015fik nevi (BCN, n=17), d\u00fczensiz bile\u015fik nevi (DCN, n=15), y\u00fczeysel yay\u0131lma melanomlar\u0131 (SSM, <1 mm (n=19) ve >4 mm (n=18) Breslow t\u00fcm\u00f6r kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131 olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f) ve cilt metastatik hastal\u0131\u011f\u0131 (CMD, n=24) \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. \u0130mmunohistokimya, 5hmC, 5-metil sitosin (5mC) ve on-on iki ge\u00e7i\u015f 2 proteini (TET2) i\u00e7in \u00f6zel antikorlar\u0131 i\u00e7eriyordu. \u0130mmunohistolojik puanlama, BCN ve DCN'de (P<0.0001) ince SSM, kal\u0131n SSM ve CMD'den (P<0.0001) belirgin \u015fekilde daha y\u00fcksek orta 5hmC seviyeleri g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koydu. 5mC imm\u00fcnoreaktivitesi, nevi ve melanom aras\u0131nda (P=0.15) anlaml\u0131 bir fark g\u00f6stermedi. TET2 ifadesinin yo\u011funlu\u011fu \u00e7o\u011funlukla zay\u0131f olsa da, ince SSM, kal\u0131n SSM ve CMD'den (P<0.0001) nevi daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Biz, 5hmC seviyelerinin ve TET2 ifadesinin, nevi ve ince melanomlara k\u0131yasla ileri melanomlarda belirgin \u015fekilde azalt\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. 5hmC ve TET2'nin, melanomun geli\u015fimi ve ilerlemesinde epigenetik d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fclmektedir."}
{"_id":"36960449","title":"Estimation of the dietary requirement for vitamin D in healthy adults.","text":"ARKA PLAN Bilgi bo\u015fluklar\u0131, uluslararas\u0131 vitamin D diyet \u00f6nerileri aras\u0131nda \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klara neden olmu\u015ftur.\n\nHEDEF \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n amac\u0131, yazl\u0131k g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131 maruziyeti ve diyetin etkisini ayarlad\u0131ktan sonra, birka\u00e7 \u00f6nerilen kesme de\u011ferleri (yani 25, 37.5, 50 ve 80 nmol\/L) \u00fczerinde serum 25-hidroksivitamin D [25(OH)D] konsantrasyonlar\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in gerekli diyet vitamin D miktar\u0131n\u0131 belirlemekti.\n\nY\u00d6NTEM 22 haftal\u0131k bir m\u00fcdahale \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 olarak, yazl\u0131k g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131 maruziyeti ve diyetin etkisini ayarlamak i\u00e7in farkl\u0131 takviye dozlar\u0131 (0, 5, 10 ve 15 mikrog\/g\u00fcn) ile 20-40 ya\u015f aras\u0131 (n = 238) erkek ve kad\u0131nlarda (n = 238) rastgele, plasebo kontroll\u00fc, \u00e7ift k\u00f6r bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Serum 25(OH)D konsantrasyonlar\u0131, Ekim 2006'da (ba\u015flang\u0131\u00e7) ve Mart 2007'de (son nokta) enzim ba\u011fl\u0131 immunoassay kullan\u0131larak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\nSONU\u00c7LAR Serum 25(OH)D konsantrasyonlar\u0131nda artan takviye vitamin D(3) ile net doz ba\u011f\u0131ml\u0131 art\u0131\u015flar (P < 0.0001) g\u00f6zlemlendi. Vitamin D al\u0131m\u0131 ve serum 25(OH)D aras\u0131ndaki ili\u015fki e\u011frisi 1.96 nmol\/L x mikrog\/g\u00fcn idi. 97.5% \u00f6rnekte serum 25(OH)D konsantrasyonlar\u0131n\u0131 >25 nmol\/L'de tutmak i\u00e7in gereken vitamin D al\u0131m\u0131 8.7 mikrog\/g\u00fcn idi. Bu al\u0131m, g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na maruz kalanlarda 7.2 mikrog\/g\u00fcn, bazen g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na maruz kalanlarda 8.8 mikrog\/g\u00fcn ve g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131ndan ka\u00e7\u0131nanlarda 12.3 mikrog\/g\u00fcn aral\u0131\u011f\u0131nda de\u011fi\u015fti. 97.5% \u00f6rnekte serum 25(OH)D konsantrasyonlar\u0131n\u0131 >37.5, >50 ve >80 nmol\/L'de tutmak i\u00e7in gereken vitamin D al\u0131mlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 19."}
{"_id":"36962270","title":"Rapid purification of homodimer and heterodimer HIV-1 reverse transcriptase by metal chelate affinity chromatography.","text":"Biz, HIV-1 ters transkriptaz (p66) ve pol kodlu proteaz\u0131n e\u015fzamanl\u0131 ifadesini sa\u011flayan de\u011fi\u015ftirilmi\u015f bir Escherichia coli vekt\u00f6r\u00fc geli\u015ftirdik. \u00c7ift ifade kaseti, her iki ters transkriptaz ve proteaz\u0131n y\u00fcksek miktarlarda \u00fcretilmesini sa\u011flar; ancak bu ko\u015fullarda, %50'si i\u015flenir ve p66\/p51 enziminin b\u00fcy\u00fck miktarlarda birikmesine neden olur. Ayr\u0131ca, ters transkriptaz kodlayan dizinin amino u\u00e7una polihistidin etiketinin eklenmesi (His-p66), ham lizat\u0131ndan miligram miktarlarda p66 veya p66\/p51 enziminin basit ve h\u0131zl\u0131 safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131, metal chelat ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 kromatografisi ile sa\u011flar. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f His-p66 ve His-p66\/His-p51 ters transkriptaz hem ters transkriptaz hem de RNAaz H aktivitesi g\u00f6sterir. Sadece p66 bile\u015feni etiketlenmi\u015f p66\/p51 enziminin metal chelat kromatografisi ile safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, heterodimerin varl\u0131\u011f\u0131na dair arg\u00fcman\u0131 g\u00fc\u00e7lendirir."}
{"_id":"36991551","title":"Polyphenols of Cocoa: Inhibition of Mammalian 15-Lipoxygenase","text":"\u00d6zet Baz\u0131 kakao ve \u00e7ikolatalar, epikatekin ve ili\u015fkili oligosakkaritleri, procyanidinler bak\u0131m\u0131ndan zengindir. Bu bile\u015fiklerin k\u0131s\u0131mlar\u0131, Theobroma kakaonun tohumlar\u0131ndan izole edildi ve doza ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde izole edilmi\u015f tav\u015fan 15-lipoksigenaz-1'i inhibe etti; daha b\u00fcy\u00fck oligosakkaritler daha aktifti; dekamer fraksiyonu 0,8 M IC50 de\u011ferini g\u00f6sterdi. Monomerik flavanoller aras\u0131nda, epigallocatekin gallat (IC50 = 4 M) ve epikatekin gallat (5 M), epikatekin (IC50 = 60 M)'den daha g\u00fc\u00e7l\u00fcyd\u00fc. Epikatekin ve procyanidin nonamer ayr\u0131ca, insan 15-lipoksigenaz-1'e transfekte edilmi\u015f tav\u015fan d\u00fcz kas h\u00fccrelerinde arachidonik asitten 15-hidroksi-eikosatetraenoik asit olu\u015fumunu inhibe etti. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, lipoksigenaz yolunun J774A.1 h\u00fccrelerinde porcin leukosit tipi 12-lipoksigenaz (12\/15-lipoksigenaz ailesinin ba\u015fka bir temsilcisi) ile transfekte edildi\u011finde, h\u00fccrelerin ultrasonik edilmesi d\u0131\u015f\u0131nda bir inhibisyon g\u00f6zlemlenmedi, bu da flavanollerin bu h\u00fccrelerde bir zar engeli olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, epikatekin (yakla\u015f\u0131k 15 M IC50) ve procyanidin dekamer, rekombinant insan trombosit 12-lipoksigenaz'\u0131 inhibe etti. Bu g\u00f6zlemler, flavanol ve procyanidinlerin genel lipoksigenaz inhibit\u00f6r potansiyeline i\u015faret ediyor ve bu, insan kardiyovask\u00fcler sistem \u00fczerindeki olas\u0131 faydal\u0131 etkilerine katk\u0131da bulunabilir. Bu nedenle, insanlarda ve insan aort endotel h\u00fccrelerinde leukotrien\/prostasiklin oran\u0131n\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131 bildirilen son literat\u00fcr raporlar\u0131 i\u00e7in olas\u0131 bir a\u00e7\u0131klama sunuyorlar."}
{"_id":"37029185","title":"Quality of life in patients with advanced heart failure.","text":"Konjestif kalp yetmezli\u011finin tedavisi de\u011ferlendirilirken genellikle objektif klinik sonu\u00e7lara dayan\u0131l\u0131r, ancak hastan\u0131n kendi de\u011ferlendirmesi giderek de\u011ferlendirmenin \u00f6nemli bir bile\u015feni olarak tan\u0131nmaktad\u0131r. 134 hastan\u0131n kalbi nakli i\u00e7in de\u011ferlendirildi\u011fi ileri kalp yetmezli\u011fi semptomlar\u0131 olan hastalarda ya\u015fam kalitesini \u00f6l\u00e7meyi ama\u00e7layan bir \u00e7al\u0131\u015fma tasarland\u0131. Hastalar\u0131n ya\u015fam kalitesi, i\u015flevsel durum, fiziksel semptomlar, duygusal durum ve psikososyal uyum dahil olmak \u00fczere hem \u00f6znel hem de objektif \u00f6l\u00e7\u00fcmler kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi. Hastalar\u0131n kardiyak ejeksiyon fraksiyonu ile herhangi bir ya\u015fam kalitesi \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc aras\u0131nda \u00f6nemli bir ili\u015fki bulunmad\u0131; ancak 6 dakika y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f testi, New York Kalp Derne\u011fi s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 ve kendili\u011finden bildirilen i\u015flevsel durumun sonu\u00e7lar\u0131, psikososyal uyumla anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. Kendili\u011finden bildirilen i\u015flevsel durum, depresyon ve d\u00fc\u015fmanl\u0131k, hastal\u0131\u011fa ba\u011fl\u0131 toplam psikososyal uyumun %43'\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131kl\u0131yordu. Bu bulgular, herhangi bir tedavi etkinli\u011fi de\u011ferlendirmesinde ya\u015fam kalitesinin bir sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc olarak dahil edilmesini destekliyor ve ileri kalp yetmezli\u011fi hastalar\u0131n\u0131n ya\u015fam kalitesini iyile\u015ftirmek i\u00e7in m\u00fcdahalelerin depresyonu ve d\u00fc\u015fmanl\u0131\u011f\u0131 azaltmaya ve g\u00fcnl\u00fck aktivite seviyelerini art\u0131rmaya odaklanmas\u0131n\u0131 \u00f6neriyor."}
{"_id":"37037012","title":"Regional vascular resistance during exercise: role of cardiac afferents and exercise training.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, kardiyak vagal afferentlerin egzersiz s\u0131ras\u0131nda b\u00f6lgesel vask\u00fcler direncin art\u0131\u015f\u0131 \u00fczerindeki inhibe edici etkisini belirlemek ve dayan\u0131kl\u0131l\u0131k egzersiz antrenman\u0131n\u0131n kardiyak vagal afferentlerin inhibe edici etkisini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 tespit etmek amac\u0131yla tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. 12 tav\u015fanda dinlenme ve 12,6 m\/dakika, %20 e\u011fimde ko\u015fma s\u0131ras\u0131nda b\u00f6lgesel vask\u00fcler direncin de\u011fi\u015fikliklerini \u00f6l\u00e7t\u00fck. Ayr\u0131ca, bu prosed\u00fcrler, 8 haftal\u0131k dayan\u0131kl\u0131l\u0131k egzersiz antrenman program\u0131ndan sonra 5 tav\u015fanda tekrarland\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc intraperikardiyal procainamide HCl enjeksiyonlar\u0131 kalbin hem efferente hem de afferente sinirlerini uyu\u015fturur, bu nedenle egzersiz s\u0131ras\u0131nda b\u00f6lgesel vask\u00fcler direncin d\u00fczenlenmesinde efferente sinirin etkilerini belirlemek gerekiyordu. Tav\u015fanlara doppler ultrasonik ak\u0131\u015f sondalar\u0131 renal (R), mesenterik (M), y\u00fckselen ve terminal aort (TA) arterlerine tak\u0131ld\u0131. Kateterler kulak damar\u0131 ve venine ve perikardiyal torba i\u00e7ine yerle\u015ftirildi. Ortalama arteriyel bas\u0131n\u00e7, kalp h\u0131z\u0131, kardiyak \u00e7\u0131k\u0131\u015f, R, M, TA ve sistemik (S) direncini belirledik. Egzersiz R (+37 +\/- 4%), M (+88 +\/- 9%), TA (-62 +\/- 6%) ve S (-34 +\/- 3) direncinde de\u011fi\u015fikliklere neden oldu. Sonraki kardiyak efferente blokaj tek ba\u015f\u0131na egzersiz s\u0131ras\u0131nda b\u00f6lgesel vask\u00fcler direncde \u00f6nemli bir etkiye sahip de\u011fildi. Efferente ve afferente blokaj\u0131n birle\u015fimi R (+62 +\/- 6%) ve M direncinde (+134 +\/- 13%) \u00f6nemli art\u0131\u015flara neden oldu ancak egzersiz s\u0131ras\u0131nda TA (-51 +\/- 4%) veya S (-27 +\/- 2%) direncini de\u011fi\u015ftirmedi. Egzersiz antrenman\u0131 kardiyak afferentlerin R ve M b\u00f6lgesel vask\u00fcler direncin inhibe edici etkisini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. (\u00d6ZET KES\u0130L\u0130NMI\u015e 250 KEL\u0130ME)"}
{"_id":"37065914","title":"Serum Soluble Corin is Decreased in Stroke.","text":"ARKA PLAN VE AMAC Solubil korin, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131nda azald\u0131. Kalp yetmezli\u011fi ve inme aras\u0131ndaki ba\u011flant\u0131lar g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, dola\u015f\u0131mdaki korin, inme riskinin potansiyel bir i\u015faret\u00e7isi olabilir. Ancak, dola\u015f\u0131mdaki korin ile inme aras\u0131ndaki ili\u015fki hen\u00fcz insanlarda ara\u015ft\u0131r\u0131lmad\u0131. Burada, inme olan hastalarda ve toplum temelli sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol gruplar\u0131nda bu ili\u015fkiyi incelemeyi ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00d6NTEM D\u00f6rt y\u00fcz seksen bir inme hastas\u0131 (i\u015femik inme 401, kanama inme 116), 2498 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol ve 116 kontrol grubu incelendi. Serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin ve inmenin geleneksel risk fakt\u00f6rleri incelendi. Dola\u015f\u0131mdaki korinin erkek ve kad\u0131nlar aras\u0131nda de\u011fi\u015febilece\u011fi bildirildi\u011fi i\u00e7in, serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin ile inme aras\u0131ndaki ili\u015fki, s\u0131ras\u0131yla erkek ve kad\u0131nlarda de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7LAR Hem erkek hem de kad\u0131n inme hastalar\u0131, sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol grubuna k\u0131yasla serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin d\u00fczeylerinde anlaml\u0131 bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6sterdi (t\u00fcm P de\u011ferleri, <0,05). \u00c7oklu analizde, serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korinin en alt \u00e7eyrekte olan erkeklerde, hem i\u015femik (odds oran\u0131 [OR], 4,90; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 2,99-8,03) hem de kanama inmesi (OR, 17,57; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 4,85-63,71) olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksekti. Serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korinin en alt \u00e7eyrekte olan kad\u0131nlarda da, hem i\u015femik (OR, 3,10; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1,76-5,44) hem de kanama inmesi (OR, 8,54; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 2,35-31,02) olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksekti. Hem i\u015femik hem de kanama inmesi OR'lar\u0131, erkek ve kad\u0131nlarda serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin d\u00fczeylerinin azalmas\u0131yla anlaml\u0131 bir \u015fekilde artt\u0131 (t\u00fcm e\u011filimin P de\u011ferleri, <0,001). SONU\u00c7 Serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin, inme olan hastalarda sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol grubuna k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fckt"}
{"_id":"37118634","title":"Topical application of chlorhexidine to neonatal umbilical cords for prevention of omphalitis and neonatal mortality in a rural district of Pakistan: a community-based, cluster-randomised trial.","text":"ARKA PLAN Umbilikal kordon enfeksiyonu (omfalit), d\u00fc\u015f\u00fck kaynakl\u0131 ortamlarda ev do\u011fumlar\u0131n\u0131n yayg\u0131n oldu\u011fu yerlerde yenido\u011fan sepsisi ve \u00f6l\u00fcm\u00fcn bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Umbilikal kordonu 4% klorheksidin (CHX) \u00e7\u00f6zeltisiyle temizlemenin, antiseptik sabunla el y\u0131kamay\u0131 da i\u00e7eren veya i\u00e7ermeyen, omfalit ve yenido\u011fan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00d6NTEMLER Sindh eyaleti, Pakistan'taki Dadu'nun bir k\u0131rsal b\u00f6lgesinde, k\u00fcmeler aras\u0131 rastgele bir deneme ger\u00e7ekle\u015ftirdik. K\u00fcmeler, i\u015flevsel geleneksel do\u011fum yard\u0131mc\u0131lar\u0131n\u0131n (TBA) kapsad\u0131\u011f\u0131 n\u00fcfusa g\u00f6re tan\u0131mland\u0131 ve bilgisayar taraf\u0131ndan olu\u015fturulan rastgele bir say\u0131 dizisiyle rastgele d\u00f6rt gruba (A'dan D'ye) atand\u0131. Uygulama ve veri toplama ekipleri atamadan habersizdi. Kat\u0131lan TBAs taraf\u0131ndan verilen do\u011fum kitlerine sahip canl\u0131 do\u011fan bebekler, \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n i\u015fe al\u0131nmas\u0131 i\u00e7in elveri\u015fliydi. Bir m\u00fcdahale, do\u011fumda TBAs taraf\u0131ndan uygulanacak ve aile \u00fcyeleri taraf\u0131ndan g\u00fcnde bir kez en fazla 14 g\u00fcn boyunca kullan\u0131lacak 4% CHX \u00e7\u00f6zeltisi i\u00e7eren do\u011fum kitleri i\u00e7eriyordu, ayr\u0131ca sabun ve el y\u0131kama konusunda e\u011fitimsel mesajlar da i\u00e7eriyordu. Bir m\u00fcdahale sadece CHX \u00e7\u00f6zeltisiydi ve di\u011feri sadece el y\u0131kama idi. Kontrol grubunda standart kuru kordon bak\u0131m\u0131 te\u015fvik edildi. Primer sonu\u00e7lar, yenido\u011fan omfalit ve yenido\u011fan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131yd\u0131. Deneme, ClinicalTrials.gov'da kay\u0131tl\u0131, NCT00682006 numaras\u0131yla. BULGULAR 187 k\u00fcme, d\u00f6rt \u00e7al\u0131\u015fma grubundan birine rastgele atand\u0131. 9741 yeni do\u011fan bebekten olu\u015fan kat\u0131lan TBAs taraf\u0131ndan verilen do\u011fumlar i\u00e7in fakt\u00f6riyel analiz, kordonu CHX ile uygulamada omfalit riskinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 (risk oran\u0131 [RR] = 0,58, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0,41-0,82; p = 0,002) ancak el y\u0131kamas\u0131nda bir etkiye dair kan\u0131t bulunmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 (RR = 0,83, 0,61-1,13; p = 0,24) g\u00f6sterdi. Kay\u0131tl\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar, CHX temizlemesini alan"}
{"_id":"37138639","title":"The IKK complex, a central regulator of NF-kappaB activation.","text":"IKK kinaz kompleksi, NF-kappaB cascade'nin temel bile\u015fenidir. Temel olarak iki kinazdan (IKKalfa ve IKKbeta) ve bir d\u00fczenleyici alt birimden (NEMO\/IKKgamma) olu\u015fur. Ek bile\u015fenler, ge\u00e7ici veya kal\u0131c\u0131 olarak var olabilir, ancak bunlar\u0131n karakterizasyonu hala belirsizdir. Ayr\u0131ca, iki ayr\u0131 NF-kappaB yolu oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir, aktivasyon sinyali ve h\u00fccre tipine ba\u011fl\u0131 olarak, kanonik (IKKbeta ve NEMO'ya ba\u011f\u0131ml\u0131) ve nonkanonik yol (sadece IKKalpha'ya ba\u011f\u0131ml\u0131). Ana soru, NF-kappaB aktivasyon sinyali nas\u0131l bir kinaz birimlerinin aktivasyonuna yol a\u00e7ar, b\u00f6ylece hedeflerini fosforile edebilir ve sonunda NF-kappaB dimerlerinin n\u00fckleer translokasyonunu tetikleyebilir, bu soru hala sadece k\u0131smen cevaplanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, son 10 y\u0131lda IKK alt birimlerinin i\u015flevi hakk\u0131nda biriken genetik, biyokimyasal ve yap\u0131sal verileri inceleyece\u011fim."}
{"_id":"37156349","title":"Cognitive predictors of young children's readiness for powered mobility.","text":"Erken \u00e7ocuklukta ba\u011f\u0131ms\u0131z hareketlilik, \u00e7e\u015fitli bili\u015fsel ve psikososyal becerilerin geli\u015fimiyle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bununla birlikte, fiziksel engelli \u00e7ocuklar her zaman ba\u011f\u0131ms\u0131z hareket edemezler ve bu alanlarda gecikme riskiyle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kalabilirler. G\u00fc\u00e7l\u00fc hareketlilik, gen\u00e7 \u00e7ocuklara ba\u011f\u0131ms\u0131z hareketlilik f\u0131rsat\u0131 sunabilir. Buna ra\u011fmen, g\u00fcvenli bir \u015fekilde elektrikli tekerlekli sandalye kullanmak i\u00e7in gen\u00e7 bir \u00e7ocu\u011fun sahip olmas\u0131 gereken bili\u015fsel becerileri belirlemeye yard\u0131mc\u0131 olacak \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Bu g\u00fcncel ara\u015ft\u0131rma, bu becerileri belirlemeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r. Bili\u015fsel de\u011ferlendirme bataryas\u0131 ve tekerlekli sandalye hareketlili\u011fi ve de\u011ferlendirme program\u0131 geli\u015ftirilmi\u015ftir. 26 fiziksel engelli \u00e7ocuk, 20-36 ayl\u0131k ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131nda bili\u015fsel de\u011ferlendirme \u00fczerinde de\u011ferlendirildi ve tekerlekli sandalye e\u011fitimi ve de\u011ferlendirme program\u0131na kat\u0131ld\u0131. Ad\u0131m ad\u0131m regresyon analizi, tekerlekli sandalye hareketlili\u011fi performans\u0131n\u0131 tahmin eden bili\u015fsel becerileri belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Uzay ili\u015fkileri ve problem \u00e7\u00f6zme bili\u015fsel alanlar\u0131, tekerlekli sandalye becerilerinin %57'sini a\u00e7\u0131klayan \u00f6nemli alanlar olarak bulundu. Tekerlekli sandalye becerileriyle ilgili bu \u00f6l\u00e7eklerdeki geli\u015fimsel kesme noktalar\u0131 sunulmakta ve klinik uygulamalar tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"37164306","title":"Knockdown of the co-chaperone Hop promotes extranuclear accumulation of Stat3 in mouse embryonic stem cells.","text":"Mouse embriyosal k\u00f6k h\u00fccrelerinin (mESC) \u00e7oklu potansiyellerinin mekanizmas\u0131nda kritik bir olay, sinyal transd\u00fcser ve transkripsiyon d\u00fczenleyicisi 3 (Stat3) fosforilasyonu, dimerizasyonu ve \u00e7ekirde\u011fe translokasyonudur. mESC hatt\u0131nda RNAi kullanarak co-chaperon Hsp70\/Hsp90 d\u00fczenleyici protein (Hop) seviyelerini bask\u0131lad\u0131k. Hop bask\u0131lanmas\u0131, Stat3 mRNA seviyelerinde %68'lik bir azalma, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr pYStat3 seviyelerinde azalma ve Stat3'\u00fcn \u00e7ekirdek d\u0131\u015f\u0131 birikimine yol a\u00e7t\u0131. Hop'un ana ba\u011flanma orta\u011f\u0131 Hsp90, mESCs'te k\u00fc\u00e7\u00fck bir \u00e7ekirdek d\u0131\u015f\u0131 Stat3 fraksiyonuyla ko-yerle\u015fti ve hem Stat3 hem de Hop, Hsp90 ile ko-precipite etti. Hop bask\u0131lanmas\u0131, Nanog ve Oct4 protein seviyelerini etkilemedi; ancak Nanog mRNA seviyeleri azald\u0131. Hop'un yoklu\u011funda mESCs'in, bazal membranla birlikte embriyoid cisimler olu\u015fturma \u00e7oklu potansiyellerini kaybettiklerini bulduk. Bu veriler, Hop'un Stat3'\u00fcn fosforilasyonunu ve \u00e7ekirde\u011fe translokasyonunu kolayla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu da Hsp70\/Hsp90 chaperon heterokompleks makinesinin \u00e7oklu potansiyellik sinyalle\u015fmesinde bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder."}
{"_id":"37182501","title":"B-cell self-tolerance in humans.","text":"\u0130nsan antikor repertuar\u0131n\u0131n olu\u015fumu iki mekanizma ile a\u00e7\u0131klan\u0131r; kemik ili\u011finde B h\u00fccre geli\u015fiminin erken a\u015famalar\u0131nda V(D)J yeniden kombinasyonu ve olgun B h\u00fccrelerin antijenlere yan\u0131t olarak periferik dokuda immunoglobulin genlerinin somatik mutasyonu. V(D)J yeniden kombinasyonu, gen segmentlerinin rastgele birle\u015fimi ile \u00e7e\u015fitlili\u011fi \u00fcretir ve somatik mutasyon, rastgele nokta mutasyonlar\u0131 getirerek \u00e7e\u015fitlili\u011fi art\u0131r\u0131r. Her ikisi de ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k korumas\u0131 i\u00e7in gerekli olan antijen resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn \u00e7e\u015fitlili\u011finin elde edilmesi i\u00e7in gereklidir: her iki mekanizmadaki kusurlar, enfeksiyonlara kar\u015f\u0131 artan duyarl\u0131l\u0131\u011fa ili\u015fkilidir. Ancak, antikor repertuar\u0131nda muazzam rastgele \u00e7e\u015fitlili\u011fin \u00fcretimi, otoantikorlar\u0131n olu\u015fumu ile sonu\u00e7lan\u0131r. Otoimm\u00fcniteyi \u00f6nlemek i\u00e7in, otoantikorlar\u0131 ifade eden B h\u00fccreleri, otoantikorlar\u0131n spesifikli\u011fini de\u011fi\u015ftiren veya bu antikorlar\u0131 ifade eden h\u00fccrelerin kaderini etkileyen s\u0131k\u0131 mekanizmalarla d\u00fczenlenir. B h\u00fccrelerinin kendi tolerans\u0131ndaki bozukluklar, bir\u00e7ok otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011fa ili\u015fkilidir, ancak kusurlar\u0131n kesin do\u011fas\u0131 daha az iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, sa\u011fl\u0131kl\u0131 insanlarda ve otoimm\u00fcnite hastalar\u0131nda son verileri \u00f6zetliyoruz."}
{"_id":"37204802","title":"JMJD6 Promotes Colon Carcinogenesis through Negative Regulation of p53 by Hydroxylation","text":"Jumonji etki alan\u0131na sahip 6 (JMJD6), Jumonji C etki alan\u0131na sahip protein ailesine bir \u00fcyedir. Ailedeki di\u011fer \u00fcyelere k\u0131yasla, JMJD6'n\u0131n h\u00fccresel aktivitesi hala net olarak tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r ve biyolojik i\u015flevi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, JMJD6'n\u0131n p53 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131s\u0131yla fiziksel olarak ili\u015fkili oldu\u011funu bildiriyoruz. G\u00f6sterdik ki JMJD6, \u03b1-ketoglutarat ve Fe(II) ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak lisil hidroksilaz olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr ve p53'\u00fc hidroksile eder. Bulduk ki p53, canl\u0131 organizmalarda hidroksile edilmi\u015f bir protein olarak var olur ve hidroksilasyon \u00e7o\u011funlukla p53'\u00fcn lisine 382'sinde ger\u00e7ekle\u015fir. JMJD6'n\u0131n p53'\u00fcn asetilasyonunu engelledi\u011fini, p53'\u00fcn negatif d\u00fczenleyicisi MDMX ile etkile\u015fimini te\u015fvik etti\u011fini ve p53'\u00fcn transkripsiyonel aktivitesini bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. JMJD6'n\u0131n yoklu\u011fu, p53 transkripsiyonel aktivitesini art\u0131r\u0131r, h\u00fccreleri G1 evresinde durdurur, h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc te\u015fvik eder ve DNA hasar\u0131 ajan\u0131 ile tetiklenen h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131r\u0131r. \u00d6nemli olan, JMJD6'n\u0131n bask\u0131lanmas\u0131n\u0131n, p53'e ba\u011fl\u0131 kolon h\u00fccrelerinin proliferasyonunu ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu in vivo engelledi\u011fidir ve \u00f6zellikle kolon kanseri, insan kanserlerinde JMJD6'n\u0131n ifadesinin belirgin \u015fekilde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve y\u00fcksek n\u00fckleer JMJD6 proteininin, kolon adenokarsinomlar\u0131n\u0131n agresif klinik davran\u0131\u015flar\u0131yla g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6zlemledik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, p53 i\u00e7in yeni bir post-translasyonel modifikasyon ortaya koymaktad\u0131r ve kolon kanseri m\u00fcdahalesi i\u00e7in potansiyel bir hedef ve kolon kanseri agresifli\u011fi i\u00e7in potansiyel bir biyomark\u00f6r olarak JMJD6'y\u0131 ara\u015ft\u0131rmaya te\u015fvik etmektedir."}
{"_id":"37205685","title":"Spread of chloroquine resistance in Plasmodium falciparum.","text":"Klorokin diren\u00e7li s\u0131tma, \u015fu anda 40'dan fazla \u00fclkede onaylanm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130la\u00e7 1934'te tan\u0131t\u0131ld\u0131, ancak geni\u015f \u00e7apl\u0131 kullan\u0131m 1950'lerin ba\u015flar\u0131nda ba\u015flad\u0131. Anlat\u0131lan hikayelere g\u00f6re, diren\u00e7 1957'de hem Kolombiya'da hem de o zamanlar Kambo\u00e7ya-Tayland s\u0131n\u0131r b\u00f6lgesinde ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Ancak 1960'a gelindi\u011finde, bu b\u00f6lgelerdeki diren\u00e7 onayland\u0131 - ve bu iki ayr\u0131 olay olabilir. Diren\u00e7 h\u0131zla yay\u0131ld\u0131, ve 1977'ye gelindi\u011finde Do\u011fu Afrika'da yeni bir diren\u00e7 odak noktas\u0131 onayland\u0131. Klorokin direnci, hem s\u0131tman\u0131n \u00f6nlenmesi hem de tedavisinde ciddi bir sorundur. Bu makalede, David Payne direncin yay\u0131lmas\u0131n\u0131 takip eder ve baz\u0131 sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131r."}
{"_id":"37205759","title":"Obesity occurring in apolipoprotein E-knockout mice has mild effects on fertility.","text":"Apolipoprotein (Apo) ailesi, lipit metabolizmas\u0131nda rol oynad\u0131\u011f\u0131 bilinen bir ailedir. Apo ailesinde be\u015f tip apolipoprotein vard\u0131r: Apoa, Apob, Apoc, Apod ve Apoe. Apoe, lipoprotein metabolizmas\u0131nda merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 ve karaci\u011ferde verimli resept\u00f6r medyasyonlu plazma temizleme i\u00e7in chylomicron kal\u0131nt\u0131lar\u0131 ve VLDL kal\u0131nt\u0131 par\u00e7ac\u0131klar\u0131n\u0131n temizlenmesinde esansiyel oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Apoe eksikli\u011fi (Apoe(-\/-)) fareleri, spontan ateroskleroz plaklar\u0131n\u0131n geli\u015fimiyle ba\u015flar ve ard\u0131ndan obezite ile sonu\u00e7lan\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Apoe knockout'un neden oldu\u011fu lipid birikiminin di\u015fi farelerin \u00fcremesi \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Sonu\u00e7lar, Apoe(-\/-) farelerin ciddi hiperkolesterolemik oldu\u011funu, kolesterol metabolizmalar\u0131nda bozukluklar oldu\u011funu ve yumurtal\u0131klarda birikmi\u015f lipidler nedeniyle yumurtal\u0131klar\u0131n WT e\u015fde\u011ferlerine k\u0131yasla daha a\u011f\u0131r oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, 100. g\u00fcnde \u00f6strojen ve progesteron \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131. Nicel RT-PCR analizi, 100. g\u00fcnde cytochrome P450 aromataz (Cyp19a1), 3\u03b2-hidroksisteroid dehidrojenaz (Hsd3b), mekanistik hedef rapamisin (Mtor) ve n\u00fckleer fakt\u00f6r-\u03baB (Nfkb) ifadelerinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131\u011f\u0131n\u0131, BCL2 ili\u015fkili h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc tetikleyicisi (Bad) ve tuber\u00f6z skleroz kompleksi 2 (Tsc2) ifadelerinin ise \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bununla birlikte, Apoe(-\/-) ve WT farelerin \u00fcreme oranlar\u0131nda bir fark yoktu; yani, Apoe knockout'u taraf\u0131ndan tetiklenen obezite \u00fcremeyi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilemiyordu. Ancak, Apoe'nin silinmesi, yumurtal\u0131k folik\u00fcl say\u0131s\u0131n\u0131 ve yumurtal\u0131k folik\u00fcl atresisi ve apoptozu oran\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n, Apoe'nin \u00fcremedeki rol\u00fcn\u00fc daha iyi anlamam\u0131za katk\u0131da bulunaca\u011f\u0131na inan\u0131yoruz."}
{"_id":"37207226","title":"Lipid metabolism and toxicity in the heart.","text":"Kalp hem en y\u00fcksek kalorik ihtiya\u00e7lara hem de en g\u00fc\u00e7l\u00fc ya\u011f asitlerinin (YAs) oksidasyonuna sahiptir. Obezite ve tip 2 diyabet gibi patolojik durumlarda, kardiyak al\u0131m ve oksidasyon dengelenmemi\u015f olur ve kalpler ya\u011f birikimine yol a\u00e7abilir, bu da kardiyak lipotoksisiteye neden olabilir. \u0130lk olarak, kalp dola\u015f\u0131m\u0131ndan YAs edinme ve h\u00fccre i\u00e7inde trigliserit depolama i\u00e7in kullan\u0131lan yollar\u0131 inceleyece\u011fiz. Ard\u0131ndan, fazla ya\u011f birikimi nedeniyle kalp i\u015flev bozuklu\u011funa neden olan fare modellerini ve bu toksisiteyi azaltmak i\u00e7in yap\u0131lan deneyleri a\u00e7\u0131klayaca\u011f\u0131z. Son olarak, kalp ya\u011f metabolizmas\u0131 ve insanlarda i\u015flev bozuklu\u011fu aras\u0131ndaki bilinen ili\u015fkileri \u00f6zetleyece\u011fiz."}
{"_id":"37248570","title":"Malaria eradication back on the table.","text":"Yakla\u015f\u0131k 40 y\u0131ll\u0131k bir aradan sonra, s\u0131tma eradikasyonu k\u00fcresel sa\u011fl\u0131k g\u00fcndemine geri d\u00f6nd\u00fc. Ekim 2007'deki Gates S\u0131tma Forumu'ndan ilham alan 1,2 \u00f6nemli kurulu\u015f, eradikasyonu s\u0131tma kontrol \u00e7abalar\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131k bir hedefi olarak yeniden tan\u0131mlaman\u0131n art\u0131lar\u0131n\u0131 ve eksilerini tart\u0131\u015fmaya ba\u015fl\u0131yor. G\u00fcney Afrika3 ve Pasifik Ada devletlerinde4 s\u0131tmay\u0131 ortadan kald\u0131rma giri\u015fimleri ve DS\u00d6'n\u00fcn K\u00fcresel S\u0131tma Program\u0131 g\u00fcndemi ve s\u0131tma eliminasyonu i\u00e7in saha k\u0131lavuzu,5,6 eradikasyona y\u00f6nelik ba\u015fka bir k\u00fcresel giri\u015fim i\u00e7in bu hareketi \u00f6nceden haber veriyor. DS\u00d6'n\u00fcn s\u0131tmayla m\u00fccadele konusundaki 60 y\u0131ll\u0131k taahh\u00fcd\u00fcn\u00fc kutlarken, neyin ba\u015far\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 sormal\u0131y\u0131z, ancak ge\u00e7mi\u015ften neler \u00f6\u011frenebiliriz de demeliyiz. Art\u0131k parazit-konak yan\u0131tlar\u0131n\u0131n biyolojisi, endemikli\u011fin ve bula\u015fma dinamiklerinin belirleyicileri, s\u0131tman\u0131n hane halk\u0131, topluluk ve ulusal d\u00fczeydeki sosyal, ekonomik ve k\u00fclt\u00fcrel etkileri ve endemik \u00fclkelerdeki sa\u011fl\u0131k sistemlerine getirilen talepler hakk\u0131nda \u00e7ok daha fazlas\u0131n\u0131 biliyoruz. Bu bilgiyi farkl\u0131 ortamlarda eliminasyonu ba\u015farmak i\u00e7in nas\u0131l sentezleyece\u011fimizi ve entegre edece\u011fimizi hen\u00fcz bilmiyoruz. B\u00f6lgesel s\u0131tma eliminasyon kampanyalar\u0131 ilk olarak 1940'lar\u0131n sonlar\u0131nda yap\u0131ld\u0131 ve 1955'teki K\u00fcresel S\u0131tma Eradikasyon Program\u0131 i\u00e7in zemin haz\u0131rlad\u0131. Bu kampanya Avrupa, Kuzey Amerika, Karayipler ve Asya ile G\u00fcney-Orta Amerika'n\u0131n baz\u0131 b\u00f6lgelerinde s\u0131tmay\u0131 ortadan kald\u0131rmay\u0131 ba\u015fard\u0131.7 Ancak, g\u00fcn\u00fcm\u00fczdeki s\u0131tma y\u00fck\u00fcn\u00fcn %80'ini olu\u015fturan Sahra alt\u0131 Afrika'da b\u00fcy\u00fck bir ba\u015far\u0131 elde edilemedi.8 K\u00fcresel eradikasyon hedefinden 1969'da vazge\u00e7ildi\u011finde, ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n temel nedenleri, \u00f6zellikle Afrika'da stratejiyi y\u00fcr\u00fctmenin teknik zorluklar\u0131yd\u0131. 1969'dan 1991'e kadar olan eradikasyon sonras\u0131 d\u00f6nem, teknik konulara ve yeni ara\u00e7lar i\u00e7in ara\u015ft\u0131rma ve geli\u015ftirmeye odakland\u0131 ve bu da ila\u00e7 ve a\u015f\u0131 geli\u015ftirme, vekt\u00f6r kontrol\u00fc ve insektisitli cibinliklerde ilerlemelere yol a\u00e7t\u0131. Bu on y\u0131llar ayn\u0131 zamanda s\u0131tman\u0131n sosyal, ekonomik ve k\u00fclt\u00fcrel boyutlar\u0131n\u0131n daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Afrika'n\u0131n yeni ba\u011f\u0131ms\u0131z devletlerinde, geni\u015f tabanl\u0131 sa\u011fl\u0131k sistemleri ve temel sa\u011fl\u0131k hizmetleri kurmak i\u00e7in m\u00fccadele eden s\u0131tma kontrol\u00fc i\u00e7in \u00f6zel olarak \u00e7ok az k\u00fcresel destek sa\u011fland\u0131. 1992'de, k\u00f6t\u00fcle\u015fen s\u0131tma durumu ve umut verici teknik geli\u015fmelerin birle\u015fimi, s\u0131tma kontrol\u00fcne y\u00f6nelik yenilenen k\u00fcresel odaklanmaya yol a\u00e7t\u0131. DS\u00d6 taraf\u0131ndan 1998'de ba\u015flat\u0131lan S\u0131tmay\u0131 Geri P\u00fcsk\u00fcrtme giri\u015fimi, s\u0131tmay\u0131 bir halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 sorunu olarak ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f a\u015famal\u0131 m\u00fcdahale kapsam\u0131 hedeflerini tan\u0131mlayan 2000 y\u0131l\u0131ndaki Abuja Deklarasyonu'na yol a\u00e7t\u0131 ve bunun yaln\u0131zca b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f yerel sa\u011fl\u0131k sistemleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ba\u015far\u0131labilece\u011fini vurgulad\u0131.9 AIDS, T\u00fcberk\u00fcloz ve S\u0131tma ile M\u00fccadele K\u00fcresel Fonu, D\u00fcnya Bankas\u0131'n\u0131n G\u00fc\u00e7lendirme Program\u0131, ABD Ba\u015fkanl\u0131k S\u0131tma Giri\u015fimi ve di\u011ferleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla artan kaynaklar, bu sayfan\u0131n nihayet m\u00fcdahale kapsam\u0131 artarken d\u00f6nmeye ba\u015flad\u0131\u011f\u0131 anlam\u0131na geliyor.10 \u0130\u015fte bu arka plana kar\u015f\u0131 eliminasyon\/eradikasyon \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131 duyuyoruz. Zorluklar hala \u00e7ok b\u00fcy\u00fck. Afrika'da eliminasyonun mevcut ara\u00e7larla m\u00fcmk\u00fcn olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hepimiz biliyoruz. Ancak \u00e7abalar, sadece daha iyi ara\u00e7lar geli\u015ftirmekten \u00f6teye, mevcut ve gelecekteki ara\u00e7lar\u0131n endemik b\u00f6lgelerde hakim olan farkl\u0131 sa\u011fl\u0131k ve sosyal sistemlere entegre edildi\u011finde maksimum sinerjik etkinlik i\u00e7in nas\u0131l stratejik olarak birle\u015ftirilebilece\u011fine odaklanmal\u0131d\u0131r. Eliminasyonu ve eradikasyonu hedeflemek ayr\u0131ca ilerlemeyi izlemek i\u00e7in etkili g\u00f6zetim stratejilerine duyulan ihtiyac\u0131 da ima eder (yine sa\u011fl\u0131k sistemleri i\u00e7in bir zorluk). Bu da, k\u00fcreselle\u015fen bir d\u00fcnyada \u00e7evre, iklim, g\u00f6\u00e7 ve ulus\u00f6tesi i\u015fbirli\u011findeki h\u0131zla de\u011fi\u015fen dinamiklerle s\u0131tma bula\u015fma heterojenli\u011finin daha iyi anla\u015f\u0131lmas\u0131n\u0131 gerektirir. B\u00f6lgesel eliminasyonda ba\u015far\u0131 kar\u015f\u0131s\u0131nda uzun vadeli ivmeyi korurken nihai eradikasyona ula\u015fmay\u0131 beklemek b\u00fcy\u00fck bir zorluk olacakt\u0131r. \"Elimine edilmesi kolay\" ortamlarla s\u0131tma s\u0131n\u0131rlar\u0131ndan ba\u015flayarak haritay\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fcltmek ba\u015flang\u0131\u00e7ta morali art\u0131racak, ancak s\u0131tma y\u00fck\u00fcn\u00fcn en y\u00fcksek oldu\u011fu alanlar pahas\u0131na bu alanlara marjinal faydalar sa\u011flayabilir. Herhangi bir stratejik plan - ve burada yine ge\u00e7mi\u015ften \u00f6\u011freniyoruz - t\u00fcm endemik b\u00f6lgelerde yerel olarak uyarlanm\u0131\u015f senkronize bir k\u00fcresel \u00e7aba olmal\u0131d\u0131r. Bug\u00fcn s\u0131tmay\u0131 ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in yeterli bilgiye, sisteme ve araca sahip olmasak da, uygun m\u00fcdahalelerin evrensel kapsam\u0131 yoluyla etkili kontrol hedefine yeniden odaklanmak i\u00e7in siyasi irade ve finansal kaynaklara sahibiz. Ba\u015far\u0131l\u0131 bir ba\u015flang\u0131c\u0131n \u00f6n ko\u015fullar\u0131 \u015funlard\u0131r: (i) k\u00fcresel vizyon, hedefler ve strateji \u00fczerinde anla\u015fmaya varmak i\u00e7in kapsay\u0131c\u0131 bir s\u00f6ylem s\u00fcreci; ve (ii) kontrolden eliminasyona do\u011fru nas\u0131l, nerede ve ne zaman ilerleyece\u011fimizi a\u00e7\u0131klayan t\u00fcm endemik alanlar i\u00e7in k\u00fcresel bir plan. \u00d6zellikle Afrika'da yeni \u00e7a\u011f\u0131 ay\u0131rt etmesi gereken \u015fey, sa\u011fl\u0131k sistemlerine retorik yerine ger\u00e7ek bir vurgu yap\u0131lmas\u0131d\u0131r. \u25a0\n"}
{"_id":"37248765","title":"CI-994 (N-acetyl-dinaline) in combination with conventional anti-cancer agents is effective against acute myeloid leukemia in vitro and in vivo.","text":"N-asetil-dinalin (CI-994), kanser tedavisi i\u00e7in ara\u015ft\u0131r\u0131lan bir anti-kanser ilac\u0131d\u0131r ve histon deasetilazlar\u0131 inhibe eder. Akut miyeloid l\u00f6semi (AML) i\u00e7in kullan\u0131lan konvansiyonel kemoterap\u00f6tiklerle CI-994'\u00fcn etkile\u015fimini, AML i\u00e7in bir fare modeli ve Brown Norway fare akut miyelositik l\u00f6semisi (BNML) \u00fczerinde de\u011ferlendirdik. In vitro'da, CI-994, ara-C, daunorubisin ve mitoksantron ile kombinasyonlar\u0131 orta derecede sinergik sonu\u00e7lar verdi. In vivo'da, daha y\u00fcksek CI-994 dozlar\u0131 tam remisyonlara neden oldu. CI-994\/ara-C, BNML'ye kar\u015f\u0131 \u00e7ok etkiliydi. CI-994\/daunorubisin ve CI-994\/mitoksantron kombinasyonlar\u0131 da BNML'ye kar\u015f\u0131 etkiliydi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, AML tedavisi i\u00e7in kullan\u0131lan konvansiyonel anti-kanser ajanlarla CI-994 aras\u0131nda olumlu in vitro ve in vivo etkile\u015fimleri g\u00f6sterir."}
{"_id":"37249641","title":"CTCF and Cohesin in Genome Folding and Transcriptional Gene Regulation.","text":"Genom fonksiyonu, \u00e7o\u011faltma, b\u00fct\u00fcnl\u00fck ve yay\u0131lma, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc s\u0131ras\u0131nda kromozomlar\u0131n dinamik yap\u0131sal d\u00fczenlenmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. \u0130nterfazda genom katlanmas\u0131, uygun transkripsiyonel kontrol i\u00e7in d\u00fczenleyici segmentasyon sa\u011flar, d\u00fczenlenmi\u015f genom \u00e7o\u011falt\u0131lmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r ve yasa d\u0131\u015f\u0131 rekombinasyonu s\u0131n\u0131rlayarak genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc katk\u0131da bulunur. Burada, son y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc kromozom yap\u0131 yakalama ve i\u015flevsel \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n, memelilerin genomlar\u0131n\u0131n mekansal ve d\u00fczenleyici b\u00f6l\u00fcmlenmesine ili\u015fkin modelleri bilgilendirdi\u011fi ve CTCF ve kohesin taraf\u0131ndan nas\u0131l kontrol edildi\u011fine dair mekanizmik modellerin tart\u0131\u015f\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bir inceleme sunuyoruz."}
{"_id":"37256966","title":"Melatonin synthesized by T lymphocytes as a ligand of the retinoic acid-related orphan receptor.","text":"Melatonin, geni\u015f bir fizyolojik olay dizisini d\u00fczenleyen ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminde \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc etkilere sahip olan bir hormondur. Belirli melatonin membran resept\u00f6rlerinin birka\u00e7 biyolojik i\u015flev i\u00e7in iyi belirlendi\u011fi bilinirken, retinoik asit ile ili\u015fkili yetim resept\u00f6r alfa (ROR\u03b1), farmakolojik yakla\u015f\u0131mlar sonucunda n\u00fckleer melatonin sinyalizasyonunun bir arac\u0131s\u0131 olarak \u00f6nerilmi\u015ftir. Bununla birlikte, melatonin ile ROR\u03b1 aras\u0131ndaki do\u011frudan bir etkile\u015fimi d\u0131\u015flayamay\u0131z ve bu etkile\u015fimi destekleyecek daha fazla kan\u0131t gereklidir. Burada, ROR\u03b1'n\u0131n insan Jurkat T-h\u00fccre \u00e7ekirde\u011finde a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 olarak bulundu\u011funu ve melatonin ile birlikte imm\u00fcnopresipite edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, imm\u00fcnohistokimya \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 melatonin ve ROR\u03b1'n\u0131n birlikte lokalizasyonunu do\u011frulad\u0131. Melatonin, zaman ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde n\u00fckleer ROR\u03b1 seviyelerinde bir azalma te\u015fvik ederek, ROR\u03b1'n\u0131n transkripsiyonel aktivitesine bir rol atfediyor. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, ROR\u03b1, otoimm\u00fcnl\u00fck veya akut nakil reddi gibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k durumlar\u0131nda zarar\/koruma dengesini d\u00fczenleyen Th17 ve Treg h\u00fccrelerinin kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak \u00fcretilmesinde rol oynayan bir molek\u00fcler anahtar olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Bu nedenle, ROR\u03b1'n\u0131n do\u011fal bir d\u00fczenleyici olarak melatonin'un tan\u0131mlanmas\u0131, \u00e7e\u015fitli klinik bozukluklar i\u00e7in muazzam bir tedavi potansiyeli sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"37269418","title":"Age- and infection intensity-dependent cytokine and antibody production in human trichuriasis: the importance of IgE.","text":"Trichuris trichiura enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 sitokin ve antikor yan\u0131t\u0131, y\u00fcksek endemik bir alanda ya\u015fayan 96 ki\u015fi i\u00e7in belirlendi ve enfeksiyon ya\u015f yo\u011funluk profilinde konkav bir e\u011filim sergiliyor. T. trichiura antijeniyle uyar\u0131larak, \u00e7al\u0131\u015fma grubunun k\u00fc\u00e7\u00fck bir y\u00fczdesi interleukin (IL)-4 (7%), IL-9 (5%) ve IL-13 (17%) \u00fcretti. Daha b\u00fcy\u00fck bir oran IL-10 (97%), tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc (TNF)-alfa (93%) ve interferon (IFN)-gamma (32%) \u00fcretti. TNF-alfa (P =.016) ve IFN-gamma (P =.012) d\u00fczeyleri ya\u015fla birlikte anlaml\u0131 \u015fekilde artt\u0131, bu da kronik enfeksiyon fenotipine ge\u00e7i\u015fe i\u015faret ediyor. Predominant parazite \u00f6zg\u00fc antikorlar IgG1, IgG4, IgA ve IgE idi. IgG alt s\u0131n\u0131flar\u0131 ve IgA'dan farkl\u0131 olarak, parazite \u00f6zg\u00fc IgE, yumurta \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 olarak tan\u0131mlanan enfeksiyon yo\u011funlu\u011fu ile negatif olarak korelasyon g\u00f6sterdi (P =.008) ve konak ya\u015f\u0131yla pozitif olarak korelasyon g\u00f6sterdi (P =.010). Bu bulgular, trichuriasis'te kar\u0131\u015f\u0131k bir sitokin yan\u0131t\u0131 ve IgE ile ili\u015fkili bir koruma seviyesi oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"37296667","title":"The cryoprotective effect of trehalose supplementation on boar spermatozoa quality.","text":"Boa sperm kalitesini dondurma-\u00e7\u00f6zme i\u015flemi s\u0131ras\u0131nda iyile\u015ftirmek i\u00e7in, dondurma koruma s\u00fcrecindeki boa sperminin ba\u015far\u0131s\u0131nda trehalozun etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Dondurma-\u00e7\u00f6zme tolerans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in, farkl\u0131 trehaloz konsantrasyonlar\u0131 (0, 25, 50, 100 ve 200 mmol\/l) i\u00e7eren temel so\u011futma uzant\u0131s\u0131nda boa spermatozlar\u0131n\u0131n dondurma-\u00e7\u00f6zme tolerans\u0131n\u0131 inceledik ve optimum trehaloz konsantrasyonunu belirlemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k. Sperm hareketlili\u011fi, akrosom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc, zar b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc ve dondurma kapasitesini de\u011ferlendirmek i\u00e7in parametreler olarak boa spermatozlar\u0131n\u0131n dondurma koruma kapasitesini se\u00e7tik. 100 mmol\/l trehaloz eklenmi\u015f uzant\u0131larla elde etti\u011fimiz en iyi sonu\u00e7lar, 49,89% hareketlilik, 66,52% akrosom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc ve 44,61% zar b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc de\u011ferleriyle 100 mmol\/l trehaloz konsantrasyonlu uzant\u0131larla elde edildi, ancak 200 mmol\/l trehalozda dondurma-\u00e7\u00f6zme tolerans\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131. Kapasite \u00f6ncesi ve sonras\u0131, 100 mmol\/l trehaloz i\u00e7eren uzant\u0131yla seyreltilmi\u015f semenin CTC puan\u0131 s\u0131ras\u0131yla 3,68% ve 43,82% idi. Sonu\u00e7 olarak, trehaloz boa spermatozlar\u0131na daha b\u00fcy\u00fck bir dondurma koruyucu kapasite sa\u011flayabilir. Temel uzant\u0131da 100 mmol\/l konsantrasyonda trehaloz ekleme, sperm hareketlili\u011fi, zar b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc ve akrosom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc parametrelerini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015ftirebilir ve boa spermatozlar\u0131n\u0131n dondurma kapasitesini dondurma koruma s\u00fcrecinde azaltabilir."}
{"_id":"37297740","title":"Roads to polyploidy: the megakaryocyte example.","text":"\u00c7oklu kromozom say\u0131s\u0131n\u0131n haploid kromozom say\u0131s\u0131n\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131 ile tan\u0131nan poliploidi, bitkilerde, b\u00f6ceklerde ve memelisel h\u00fccrelerde, \u00f6rne\u011fin, trombosit \u00f6nc\u00fclleri ve megakaryositlerde tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu h\u00fccre t\u00fcrlerinin bir k\u0131sm\u0131, farkl\u0131 bir h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc yoluyla y\u00fcksek ploidiye ula\u015f\u0131r. Megakaryositler, S faz\u0131n\u0131 bir aral\u0131kla kesen bir endomitotik h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ge\u00e7irir, bu s\u0131rada h\u00fccreler mitoz a\u015famas\u0131na girer ancak anafaz B ve sitokinezi atlar. Burada, bu h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne ve megakaryositlerdeki poliploidi olu\u015fmas\u0131na yol a\u00e7an mekanizmalar\u0131 inceliyoruz ve ayn\u0131 zamanda bunlar\u0131 y\u00fcksek ploidi elde etti\u011fi di\u011fer sistemlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Genel olarak, poliploidi, bir\u00e7ok genin d\u00fczenlenmi\u015f bir de\u011fi\u015fikli\u011fi ile ili\u015fkilidir, bunlardan baz\u0131lar\u0131 y\u00fcksek ploidinin bir sonucu olabilir ve bu nedenle yeni bir h\u00fccre fizyolojisinin belirleyicisi olabilir, di\u011ferleri ise poliploidle\u015fmeyi tetikleyen ind\u00fckleyicilerdir. Gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu iki grup geni daha da ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r."}
{"_id":"37311371","title":"Central memory and effector memory T cell subsets: function, generation, and maintenance.","text":"Haf\u0131za T h\u00fccre havuzu, bireyin \u00f6mr\u00fc boyunca biriken antijen deneyimli T limfositlerinin dinamik bir deposu olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Son ara\u015ft\u0131rmalar, haf\u0131za T limfositlerinin merkezi haf\u0131za (TCM) ve etkili haf\u0131za (TEM) h\u00fccreleri i\u00e7eren farkl\u0131 pop\u00fclasyonlara sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu inceleme, TCM ve TEM'in heterojenli\u011fini, farkl\u0131la\u015fma a\u015famalar\u0131n\u0131 ve insanlarda ve farelerde olu\u015fumu ve korunmas\u0131 ile ilgili mevcut modelleri ele almaktad\u0131r."}
{"_id":"37328025","title":"The Werner and Bloom syndrome proteins help resolve replication blockage by converting (regressed) holliday junctions to functional replication forks.","text":"H\u00fccreler, replikasyon kolu ilerlemesinin engellenmesi durumunda DNA sentezinin tamamlanmas\u0131n\u0131 ve genomik istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n azalt\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan bir \u015fekilde bu durumu ele al\u0131rlar. Engellenmi\u015f replikasyonun \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fc i\u00e7in modeller, kolu geri \u00e7ekerek Holliday ba\u011f yap\u0131s\u0131 olu\u015fturmay\u0131 i\u00e7erir. \u0130nsan RecQ helikazlar\u0131 WRN ve BLM (Werner ve Bloom sendromlar\u0131nda eksiklikleri bulunan), genomik istikrar\u0131 korumak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir ve replikasyon engellerinin do\u011fru \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fcne kat\u0131lmalar\u0131 beklenmektedir. Bu fikre uygun olarak, WRN ve BLM, belirli DNA hasar\u0131 tedavilerinden sonra engellenmi\u015f replikasyona yerle\u015ftikleri ve replikasyon ve rekombinasyon ara \u00fcr\u00fcnlerinde artm\u0131\u015f aktivite g\u00f6sterdikleri g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Burada, WRN ve BLM'nin bir \u00f6zel Holliday ba\u011f alt yap\u0131s\u0131 \u00fczerinde eylemlerini inceliyoruz, bu alt yap\u0131 gerilemi\u015f replikasyon kolu durumunu yans\u0131t\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, hem WRN hem de BLM'nin, ATP hidrolizi gerektiren reaksiyonlarda bu Holliday ba\u011f alt yap\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6ncelikle d\u00f6rt iplikli bir replikasyon kolu yap\u0131s\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6stermektedir, bu da onlar\u0131n Holliday ba\u011f\u0131n\u0131 hedefleyerek dalg\u0131\u00e7 migrasyonunu ba\u015flatmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131klar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu sonu\u00e7larla uyumlu olarak, Holliday ba\u011f ba\u011flay\u0131c\u0131 proteini RuvA, WRN ve BLM'nin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme reaksiyonlar\u0131n\u0131 engeller. \u00d6nemli olan, bu d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn replikasyon i\u00e7in uygun olmas\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00f6nde gelen k\u0131z karde\u015f ipli\u011fi kolayca DNA polimerazlar\u0131 taraf\u0131ndan uzat\u0131labilir. Ayr\u0131ca, bu Holliday ba\u011fa ba\u011flanma ve d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrme, d\u00fc\u015f\u00fck MgCl(2) konsantrasyonlar\u0131nda en iyi \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fir, bu da WRN ve BLM'nin kare d\u00fczlemli (a\u00e7\u0131k) Holliday ba\u011f yap\u0131lar\u0131na tercih ettiklerini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bulgular\u0131m\u0131z, gerileme olaylar\u0131ndan sonra WRN ve\/veya BLM'nin i\u015flevsel replikasyon kollar\u0131n\u0131 yeniden kurarak kolu engellemeyi a\u015fmaya yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu i\u015flev, WRN ve BLM eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerle ili\u015fkili fenotiplerle son derece tutarl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"37336085","title":"Do Montelukast Sodium and N-Acetylcysteine Have a Nephroprotective Effect on Unilateral Ureteral Obstruction? A Placebo Controlled Trial in a Rat Model.","text":"AMA\u00c7: Montelukast sodyum ve N-asetilcisteinin, tek tarafl\u0131 \u00fcreteral t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131n neden oldu\u011fu ikincil b\u00f6brek hasar\u0131n\u0131n \u00f6nleyici etkilerini, bir fare modelinde de\u011ferlendirdik. MALZEMELER VE Y\u00d6NTEM: Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 30 Wistar albin erkek fareleri, plasebo, N-asetilcistein ve montelukast sodyum gruplar\u0131na rastgele ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. \u00dc\u00e7 fare kontrol grubu olarak kullan\u0131ld\u0131. Farelerin sol \u00fcreterleri, 4-0 poliglaktin diki\u015fleri ile dikildi. \u0130la\u00e7lar, t\u0131kan\u0131kl\u0131k \u00f6ncesi 3 g\u00fcn ve 15 g\u00fcn boyunca uyguland\u0131. Dimerkaptosuksinik asit b\u00f6brek scintigrafisi, t\u0131kan\u0131kl\u0131k \u00f6ncesi ve 15. g\u00fcnde ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Fareler, 15. g\u00fcnde kurban edildi ve histopatolojik incelemeler yap\u0131ld\u0131. Oksidatif stres i\u015faret\u00e7ileri (myeloperoksidaz ve malondialdehit), s\u00fclfhidril ve toplam nitrit, lipit peroksidasyonu, oksidatif protein hasar\u0131 ve antioksidan seviyeleri i\u00e7in biyokimyasal de\u011ferlendirmeler yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR: Patolojik incelemede, N-asetilcistein ve montelukast sodyum gruplar\u0131nda iltihap ve t\u00fcplere epitel hasar\u0131, plasebo grubuna g\u00f6re daha azd\u0131 (p < 0,05). Normal b\u00f6breklerde herhangi bir fark g\u00f6r\u00fclmedi. N-asetilcistein grubunda ve montelukast sodyum grubunda myeloperoksidaz, malondialdehit ve toplam nitrit seviyeleri, plasebo grubuna g\u00f6re daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (p < 0,05). S\u00fclfhidril seviyelerinde istatistiksel bir fark g\u00f6r\u00fclmedi (p > 0,05) veya scintigrafide N-asetilcistein, montelukast sodyum ve plasebo gruplar\u0131 aras\u0131nda (p > 0,05). N-asetilcistein, montelukast sodyum ve sahte tedavi edilen gruplar aras\u0131nda patolojik, kimyasal ve scintigrafik a\u00e7\u0131dan herhangi bir fark g\u00f6r\u00fclmedi (p > 0,05). SONU\u00c7: N-asetilcistein ve montelukast sodyum, t\u0131kan\u0131kl\u0131k nedeniyle b\u00f6brek hasar\u0131na kar\u015f\u0131"}
{"_id":"37362689","title":"Oxidative phosphorylation: synthesis of mitochondrially encoded proteins and assembly of individual structural subunits into functional holoenzyme complexes.","text":"Y\u00fcksek \u00f6karyotlarda \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7ler taraf\u0131ndan t\u00fcketilen ATP'nin \u00e7o\u011fu, oksidatif fosforlasyon (OXPHOS) olarak bilinen bir s\u00fcre\u00e7te, i\u00e7 mitokondriyal zar i\u00e7inde g\u00f6m\u00fcl\u00fc be\u015f \u00e7oklu protein kompleksleri (I-V) taraf\u0131ndan \u00fcretilir. \u00c7o\u011fu fizyolojik ko\u015fullarda enerji homeostaz\u0131n\u0131n korunmas\u0131, bu nedenle OXPHOS'un h\u00fccresel biyoenerjik taleplerindeki de\u011fi\u015fiklikleri kar\u015f\u0131lama yetene\u011fine ba\u011fl\u0131d\u0131r; kronik bir ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k, insan hastal\u0131klar\u0131n\u0131n s\u0131k bir nedenidir. Kompleks II d\u0131\u015f\u0131nda, OXPHOS komplekslerinin yap\u0131sal alt birimleri hem n\u00fckleer hem de mitokondriyal genomlar taraf\u0131ndan kodlan\u0131r. \u0130ki genomun fiziksel ayr\u0131l\u0131\u011f\u0131, 13 mitokondriyal kodlanm\u0131\u015f polipeptitlerin ifadesinin, ilgili n\u00fckleer kodlanm\u0131\u015f ortaklarla birlikte, i\u015flevsel holoenzim komplekslerinin montaj\u0131n\u0131 koordine etmek zorunlulu\u011funu getirir. Kompleks biyogenezisi, y\u00fcksek derecede d\u00fczenlenmi\u015f bir s\u00fcre\u00e7tir ve bireysel OXPHOS komplekslerinin montaj\u0131nda farkl\u0131 a\u015famalarda i\u015flev g\u00f6ren birka\u00e7 n\u00fckleer kodlanm\u0131\u015f fakt\u00f6r tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"37405449","title":"Familial gastroesophageal reflux and development of Barrett's esophagus.","text":"Bir Barrett'\u0131n \u00f6zofagusu olan ya\u015fl\u0131 bir adam\u0131n ailesi, gastro\u00f6zofageal refl\u00fc ve Barrett'\u0131n \u00f6zofagusu geli\u015fimi i\u00e7in incelendi. Ya\u015fayan be\u015f \u00e7ocu\u011fun hepsi gastro\u00f6zofageal refl\u00fc veya \u00f6zofagit, ya da her ikisini de ya\u015f\u0131yor ve \u00fc\u00e7\u00fc net bir \u015fekilde Barrett'\u0131n \u00f6zofagusu ta\u015f\u0131yor. \u0130ki \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc nesil soyundan gelenler gastro\u00f6zofageal refl\u00fcye sahip. Bu kal\u0131p, gastro\u00f6zofageal refl\u00fc \u00f6zelli\u011finin otozomal bask\u0131n bir \u015fekilde aktar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Aile ayn\u0131 zamanda y\u00fcksek bir kanser oran\u0131na da sahip, bu da kanser aile sendromunu temsil edebilir."}
{"_id":"37424881","title":"The effect of folate fortification on folic acid-based homocysteine-lowering intervention and stroke risk: a meta-analysis.","text":"\n## Ama\u00e7:\nFolat ve vitamin B12, homositin metabolik s\u00fcrecinde iki kritik d\u00fczenleyicidir, bu da ateroskleroz trombotik olaylar\u0131n\u0131n risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. D\u00fc\u015f\u00fck folat al\u0131m\u0131 veya plazma folat konsantrasyonunun artmas\u0131, inme riskini art\u0131r\u0131r. \u00d6nceki rastgele kontrol edilen denemeler, folik asit takviyesinin homositin azaltmadaki etkisine ili\u015fkin \u00e7eli\u015fkili bulgular ortaya koydu. Bu incelemenin amac\u0131, ilgili rastgele kontrol edilen denemelerin meta analizini yaparak, farkl\u0131 folat zenginle\u015ftirme durumlar\u0131n\u0131n folik asit takviyesinin homositin azaltma ve inme riskini azaltmadaki etkilerini nas\u0131l etkiledi\u011fini kontrol etmekti.\n\n## Y\u00f6ntem:\n\u0130lgili rastgele kontrol edilen denemeler, resmi literat\u00fcr taramas\u0131 yoluyla belirlendi. Homositin azalt\u0131m\u0131, folat zenginle\u015ftirme durumuna g\u00f6re alt gruplar halinde kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. \u0130li\u015fkili riskler 95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 kullan\u0131larak, folik asit takviyesinin inme riski ile ili\u015fkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir \u00f6l\u00e7\u00fct olarak kullan\u0131ld\u0131.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131:\nMeta analiz, 14 rastgele kontrol edilen deneme dahil etti.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar:\nToplam 39.420 hasta.\n\n## Bulgular:\nHomositin azalt\u0131mlar\u0131, s\u0131ras\u0131yla folat zenginle\u015ftirilmemi\u015f alt grupta %26,99 (SD 1,91), folat zenginle\u015ftirilmi\u015f alt grupta %18,38 (SD 3,82) ve k\u0131smi folat zenginle\u015ftirilmi\u015f alt grupta %21,30 (SD 1,98) olarak belirlendi. Folat zenginle\u015ftirilmi\u015f ve folat zenginle\u015ftirilmemi\u015f alt gruplar aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark g\u00f6zlemlendi (P=0,05). Inme riski, folat zenginle\u015ftirilmemi\u015f alt grupta 0,88 (95% CI 0,77, 1,00, P=0,05), folat zenginle\u015ftirilmi\u015f alt grupta 0,94 (95% CI 0,58, 1,54, P=0,82) ve k\u0131smi folat zenginle\u015ftirilmi\u015f alt grupta 0,91 (95% CI 0,82, "}
{"_id":"37437064","title":"On the origin and impact of mesenchymal stem cell heterogeneity: new insights and emerging tools for single cell analysis.","text":"Mesenkimal k\u00f6k h\u00fccreleri (MSCs), \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde h\u00fccreden h\u00fccreye de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterir. Bu heterojenlik, ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar aras\u0131nda, doku kaynaklar\u0131nda ve h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131 i\u00e7inde g\u00f6zlemlenir. Bu yayg\u0131n de\u011fi\u015fkenlik, MSC'lerin rejeneratif uygulamalarda kullan\u0131m\u0131n\u0131 karma\u015f\u0131kla\u015ft\u0131r\u0131r ve terap\u00f6tik etkilerini s\u0131n\u0131rlayabilir. \u00c7o\u011fu geleneksel analiz, MSC \u00f6zelliklerini toplu olarak \u00f6l\u00e7er ve bu nedenle h\u00fccreden h\u00fccreye de\u011fi\u015fkenli\u011fi gizler. Son ara\u015ft\u0131rmalar, klonal MSC pop\u00fclasyonlar\u0131 aras\u0131nda ve i\u00e7inde, i\u015flevsel farkl\u0131la\u015fma kapasitesi, molek\u00fcler durum (\u00f6rne\u011fin, epigenetik, transkriptomik ve proteomik durum) ve biyofiziksel \u00f6zellikler dahil olmak \u00fczere, kapsaml\u0131 de\u011fi\u015fkenlik oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur. Bu de\u011fi\u015fkenli\u011fin k\u00f6kenleri hen\u00fcz a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015f olsa da, olas\u0131 mekanizmalar aras\u0131nda in vivo mikro anatomik heterojenlik, epigenetik istikrars\u0131zl\u0131k ve transkripsiyonel dalgalanmalar say\u0131labilir. MSC gen ve protein ifadelerini tek h\u00fccre analizinde yeni ara\u00e7lar, bu h\u00fccreler aras\u0131nda tek h\u00fccre de\u011fi\u015fkenli\u011fi hakk\u0131nda daha fazla i\u00e7g\u00f6r\u00fc sa\u011flayabilir ve sonunda doku m\u00fchendisli\u011fi ve rejeneratif t\u0131p uygulamalar\u0131nda MSC'lerin klinik yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 geli\u015ftirebilir. Bu inceleme, MSC heterojenli\u011finin boyutlar\u0131n\u0131, bu heterojenli\u011fi y\u00f6neten bilinen mekanizmalar\u0131 tan\u0131mlar ve bu benzersiz h\u00fccre tipinin anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 ve klinik uygulamam\u0131z\u0131 daha da geli\u015ftirebilecek yeni teknolojileri vurgular."}
{"_id":"37438296","title":"Altered microRNA expression in bovine skeletal muscle with age.","text":"Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 kemik kas fonksiyonundaki d\u00fc\u015f\u00fc\u015f, ya\u015fl\u0131 bireylerde \u00e7e\u015fitli kal\u0131tsal ve edinilmi\u015f kas bozukluklar\u0131na yol a\u00e7ar. Kas bak\u0131m\u0131 ve onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda mikroRNA (miRNA) seviyelerinde de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6r\u00fclebilir. Bu nedenle, s\u0131\u011f\u0131r kemik kas geli\u015fiminin be\u015f farkl\u0131 d\u00f6nemini incelemek i\u00e7in sonraki nesil k\u00fc\u00e7\u00fck RNA dizileme kulland\u0131k. Toplamda, 511 miRNA, bunlardan biri potansiyel olarak yeni bir miRNA, tespit edildi. Prenatal ve postnatal kas geli\u015fimi a\u015famalar\u0131 aras\u0131nda 36 miRNA farkl\u0131 ifade edildi, bunlardan baz\u0131lar\u0131 myomiR'ler (miR-1, miR-206 ve let-7 aileleri) idi. Farkl\u0131 kas dokular\u0131 aras\u0131ndaki miRNA ifadelerine k\u0131yasla, 14 miRNA postnatal a\u015famada kas dokusunda up-reg\u00fcle olurken, 22 miRNA down-reg\u00fcle oldu. Ayr\u0131ca, yeni bir miRNA tahmin edildi ve miRBase veritaban\u0131na bta-mir-10020 olarak g\u00f6nderildi. Bta-mir-10020'nin, in vitro bir \u00e7ift luciferaz rapor\u00f6r\u00fc deneyinde, s\u0131\u011f\u0131r ANGPT1 geninin 3'-UTR'ye do\u011frudan hedeflendi\u011fi g\u00f6sterildi. Bta-mir-10020'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, vahsi tip ifade kasetteki DsRed floresans\u0131n\u0131, mutan tipten kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Bu farkl\u0131 ifade edilen miRNA'lar, miranda, pita ve rnahybrid gibi \u00fc\u00e7 hesaplama yakla\u015f\u0131m\u0131 kullan\u0131larak, 3609 s\u0131\u011f\u0131r genini hedef ald\u0131\u011f\u0131 tahmin edildi. Hastal\u0131k ve biyolojik i\u015flev analizleri ve KEGG yol analizi, bu hedeflerin kas b\u00fcy\u00fcmesi ve hastal\u0131k i\u00e7in istatistiksel olarak zengin i\u015flevlere sahip oldu\u011funu ortaya koydu. Kas geli\u015fimi ve ya\u015flanma durumlar\u0131ndaki miRNA ifade analizi bulgular\u0131m\u0131z, \u015fimdi kas dokusunda ifade edilen s\u0131\u011f\u0131r miRNA'lar\u0131n\u0131n daha geni\u015f bir repertuar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geni\u015fletiyor ve bu doku t\u00fcr\u00fcndeki b\u00fcy\u00fcme ve geli\u015fim bozukluklar\u0131 \u00fczerine daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya katk\u0131da bulunabilir."}
{"_id":"37444589","title":"Apoptosis occurs predominantly in bystander cells and not in productively infected cells of HIV- and SIV-infected lymph nodes","text":"\u0130nsan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yetmezli\u011fi vir\u00fcs\u00fc-1 (HIV-1) olarak bilinen AIDS'in nedeni olarak tan\u0131mlanmas\u0131ndan 13 y\u0131l sonra, HIV'in birincil hedefi olan CD4 antijenini ta\u015f\u0131yan T h\u00fccrelerini nas\u0131l \u00f6ld\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc hala bilmiyoruz. Biz ve di\u011ferleri, HIV seropozitif bireylerdeki dola\u015f\u0131m i\u00e7indeki CD4+ (ve CD8+) T h\u00fccreleri aras\u0131nda apoptoz h\u00fccrelerinin y\u00fczdesinde bir art\u0131\u015f oldu\u011funu ve hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesiyle birlikte apoptozun s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Ancak, bu apoptozun enfekte veya enfekte olmayan T h\u00fccrelerinde meydana gelip gelmedi\u011fi bilinmemektedir. Burada, HIV enfekte \u00e7ocuklar\u0131n ve SIV enfekte maymunlar\u0131n lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde yerle\u015fik etiketleme kullanarak, apoptozun \u00e7o\u011funlukla yan h\u00fccrelerde meydana geldi\u011fini ve enfekte h\u00fccrelerde kendili\u011finden meydana gelmedi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Bu veriler, patojenik ve tedavi a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r, \u00f6zellikle de mant\u0131kl\u0131 ila\u00e7 tedavisinin, enfekte h\u00fccrelerdeki viral \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 hedefleyen ve enfekte olmayan h\u00fccrelerin apoptozunu hedefleyen kombinasyon ila\u00e7lar\u0131 i\u00e7erebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"37450671","title":"Neuronal origin of a cerebral amyloid: neurofibrillary tangles of Alzheimer's disease contain the same protein as the amyloid of plaque cores and blood vessels.","text":"Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 amiyelinin protein bile\u015feni (n\u00f6rofibrillar tangle'lar [NFT], amiyoid plak \u00e7ekirde\u011fi ve kongofil angiopati) 4 kd (A4 monomer) k\u00fctledeki bir agrega polipeptittir. N-terminal heterojenli\u011fin derecesine g\u00f6re, amiyel ilk olarak n\u00f6ronlarda, daha sonra ise d\u0131\u015f mekanda depolan\u0131r. Sentetik peptitlere kar\u015f\u0131 \u00fcretilen antiseralar kullanarak, A4'\u00fcn (1-11 numaral\u0131 kal\u0131nt\u0131lar) n\u00f6rofibrillar tangle'lar i\u00e7in bir epitope i\u00e7erdi\u011fini ve molek\u00fcl\u00fcn i\u00e7 b\u00f6lgesi (11-23 numaral\u0131 kal\u0131nt\u0131lar) plak \u00e7ekirdekleri ve vask\u00fcler amiyoid i\u00e7in bir epitope i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Amiyelin protein bile\u015feni olmayan par\u00e7as\u0131 (al\u00fcminyum silikat), agrega amiyoid proteinin depolanmas\u0131 veya art\u0131\u015f\u0131 (m\u00fcmk\u00fcn kendi kendini \u00e7o\u011faltma) i\u00e7in bir temel olu\u015fturabilir. Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 amiyeli, par\u00e7alanm\u0131\u015f ile ili\u015fkili fibril ve onun bile\u015fen polipeptitlerine benzer, alt birim boyutu ve bile\u015fimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan ancak dizilim a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011fil. NFT dizilimi ve bile\u015fimi, herhangi bir bilinen normal n\u00f6rofilament bile\u015fenine benzememektedir."}
{"_id":"37480103","title":"Pregnancy characteristics and maternal risk of breast cancer.","text":"\n# Hamilelik S\u0131ras\u0131nda Kan Serumunda Estrojen, Progesteron ve Di\u011fer Hormon D\u00fczeyleri \u00d6nemli D\u00fczeylerde Y\u00fcksek Olur.\n\nHamilelik s\u0131ras\u0131nda, bu hormonlar \u00f6ncelikle plasenta taraf\u0131ndan \u00fcretilir ve plasentan\u0131n i\u015flev bozuklu\u011fu i\u015faretleri, hamilelik s\u0131ras\u0131nda hormon maruziyetinin dolayl\u0131 i\u015faret\u00e7ileri olarak hizmet edebilir. Hamilelik s\u0131ras\u0131nda bu i\u015faret\u00e7iler, annenin meme kanseri olma riskini tutarl\u0131 bir \u015fekilde belirlemede yetersiz kalm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Ama\u00e7:\n\nHamilelik s\u0131ras\u0131nda hormon maruziyetinin dolayl\u0131 i\u015faret\u00e7ileri, \u00f6rne\u011fin plasenta a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve di\u011fer hamilelik \u00f6zellikleri ile annenin meme kanseri olma riski aras\u0131ndaki ili\u015fkileri incelemek.\n\n## Y\u00f6ntem ve \u00c7al\u0131\u015fma Alan\u0131:\n\nBir n\u00fcfus tabanl\u0131 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, \u0130sve\u00e7 Do\u011fum Kay\u0131tlar\u0131, \u0130sve\u00e7 Kanser Kay\u0131tlar\u0131, \u0130sve\u00e7 \u00d6l\u00fcm Nedenleri Kay\u0131tlar\u0131 ve \u0130sve\u00e7 N\u00fcfus ve N\u00fcfus De\u011fi\u015fimleri Kay\u0131tlar\u0131'ndan elde edilen verileri kullanarak ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar, 1982-1989 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda tek \u00e7ocuk do\u011furan ve do\u011fum tarihi ve gebelik haftas\u0131 hakk\u0131nda tam bilgiye sahip olan \u0130sve\u00e7 Do\u011fum Kay\u0131tlar\u0131'nda yer alan \u0130sve\u00e7li kad\u0131nlard\u0131r. Kad\u0131nlar, meme kanseri olu\u015fmas\u0131, \u00f6l\u00fcm veya takip s\u00fcresinin sonu (2001 y\u0131l\u0131 31 Aral\u0131k'\u0131) kadar takip edilmi\u015ftir. Cox orant\u0131l\u0131 risk modellerini kullanarak hormon maruziyeti ile meme kanseri riskleri aras\u0131ndaki ili\u015fkileri tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fct\u00fc:\n\n\u0130nvaziv meme kanseri olu\u015fumu.\n\n## Sonu\u00e7lar:\n\n kohortun 314.019 kad\u0131n\u0131ndan 2216's\u0131 (0,7%) 2001 y\u0131l\u0131na kadar takip s\u00fcresince meme kanseri geli\u015ftirmi\u015ftir, bunlardan 2100'\u00fc (95%) 50 ya\u015f\u0131ndan \u00f6nce te\u015fhis edilmi\u015ftir. \u0130ki hamilelikte plasentan\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 500 g'den az olan kad\u0131nlara k\u0131yasla, ilk hamilelikte 500-699 g ve ikinci hamilelikte en az 700 g a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131ndaki plasentalara sahip kad\u0131nlar\u0131n meme kanseri riski artm\u0131\u015ft\u0131r (ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131, 1,82; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], 1,07-3"}
{"_id":"37488367","title":"Attention-deficit hyperactivity disorder: a category or a continuum? Genetic analysis of a large-scale twin study.","text":"\nAMA\u00c7: Dikkat Eksikli\u011fi ve Hiperaktivite Bozuklu\u011fu (ADHD) \u00fczerinde kal\u0131tsall\u0131k ve s\u00fcrekli ile kategorik yakla\u015f\u0131mlar\u0131 ara\u015ft\u0131rmak, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli ikiz \u00f6rneklemesi kullanarak.\n\nY\u00d6NTEM: Avustralya Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve T\u0131p Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 Konseyi \u0130kiz Kay\u0131tlar\u0131'ndan se\u00e7ilen 1.938 ikiz ve karde\u015f ailesinden olu\u015fan bir kohort, DSM-III-R temelli annenin derecelendirme \u00f6l\u00e7e\u011fi kullan\u0131larak ADHD i\u00e7in de\u011ferlendirildi. Monozygotik ve dizygotik ikizler ve karde\u015fler aras\u0131nda proband uyumu oranlar\u0131 ve korelasyonlar hesapland\u0131 ve De Fries ve Fulker regresyon tekni\u011fi kullan\u0131larak kal\u0131tsall\u0131k incelendi.\n\nSONU\u00c7LAR: Genetik boyunca t\u00fcm n\u00fcfusta de\u011fi\u015fen bir davran\u0131\u015f\u0131n u\u00e7 noktas\u0131n\u0131 temsil eden 0,75 ile 0,91 aras\u0131nda dar (eklenimsel) kal\u0131tsall\u0131k bulundu, bu da aile ili\u015fkileri (ikiz, karde\u015f ve ikiz-karde\u015f) ve ADHD'nin s\u00fcrekli bir par\u00e7a olarak veya \u00e7e\u015fitli semptom kesme noktalar\u0131yla bir bozukluk olarak tan\u0131mlanmas\u0131 aras\u0131nda sa\u011flamd\u0131. Eklenimsel genetik varyasyon veya payla\u015f\u0131lan aile \u00e7evresel etkiler i\u00e7in hi\u00e7bir kan\u0131t bulunmad\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: Bu bulgular, ADHD'nin ayr\u0131 belirleyicilere sahip bir bozukluktan ziyade, t\u00fcm n\u00fcfusta genetik olarak de\u011fi\u015fen bir davran\u0131\u015f\u0131n u\u00e7 noktas\u0131 olarak en iyi \u015fekilde g\u00f6r\u00fclmesi gerekti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu, ADHD s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 ve bu davran\u0131\u015f i\u00e7in genlerin tan\u0131mlanmas\u0131 ile ilgili sonu\u00e7lar\u0131, ayr\u0131ca tan\u0131y\u0131 ve tedaviyi de etkileyecektir."}
{"_id":"37549932","title":"Antiapoptotic BCL-2 is required for maintenance of a model leukemia.","text":"Apoptoz direnci, genellikle antiapoptotik proteinlerin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ile sa\u011flan\u0131r ve kanser olu\u015fumunda yayg\u0131nd\u0131r, belki de gereklidir. Ancak, t\u00fcm\u00f6r\u00fcn s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesinde apoptotik bozukluklar\u0131n esansiyel olup olmad\u0131\u011f\u0131 hala belirsizdir. Bu soruyu test etmek i\u00e7in, BCL-2 genini ko\u015fullu ifade eden ve s\u00fcrekli c-myc ta\u015f\u0131yan fareler olu\u015fturduk, bu fareler linfoblastik lenfoma geli\u015ftiriyor. BCL-2'nin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131, lenfositik h\u00fccrelerin h\u0131zl\u0131 kayb\u0131na ve hayatta kalma s\u00fcresinin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde uzamas\u0131na neden oldu, bu da BCL-2'nin kanser terapisi i\u00e7in mant\u0131kl\u0131 bir hedef oldu\u011funu resmi olarak do\u011frulad\u0131. Bu tek molek\u00fcl\u00fcn kayb\u0131, di\u011fer onkogenik olaylar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na ra\u011fmen veya belki de buna ba\u011fl\u0131 olarak h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne neden oldu. Bu, kanserle \u00f6zde\u015f olan bozukluklar\u0131n, h\u00fccreyi yok edecek olabilecek s\u00fcrekli \u00f6l\u00fcm sinyalleri \u00fcretti\u011fini, ancak bu sinyallerin bir veya daha fazla gerekli apoptotik bozukluk taraf\u0131ndan engellendi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcren genel bir model \u00f6nermektedir."}
{"_id":"37562370","title":"Cellular and histopathological changes in the infrapatellar fat pad in the monoiodoacetate model of osteoarthritis pain.","text":"\nAMAC \u00d6ne \u00e7\u0131kan diz kapa\u011f\u0131 ya\u011f yast\u0131\u011f\u0131 (IPFP), \u00f6n diz a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n bir kayna\u011f\u0131 olarak belirlenmi\u015ftir. Diz eklemi artriti olan hastalarda IPFP'de fibroz ve belirgin enflamatuar infiltrasyonun g\u00f6zlemlendi\u011fi ve diz protezi uygulamas\u0131ndan sonra a\u011fr\u0131n\u0131n azald\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir. Osteoartrit (OA) ile baz\u0131 histopatolojik benzerlikler g\u00f6steren dejeneratif eklem hastal\u0131\u011f\u0131 modeli olan monoiyodasetat (MIA) modelinde IPFP'deki de\u011fi\u015fiklikleri ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00d6NTEM Ratlar, intraartik\u00fcler olarak MIA ile enjekte edildi ve a\u011f\u0131rl\u0131k ta\u015f\u0131ma asimetrisinin geli\u015fimi 21 g\u00fcn boyunca ara\u00e7la enjekte edilen hayvanlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, her iki yan eklemin de IPFP'leri al\u0131nd\u0131. Hem enflamatuar infiltrasyon hem de histopatolojik de\u011fi\u015fiklikler analiz edildi. SONU\u00c7LAR MIA enjeksiyonu belirgin a\u011f\u0131rl\u0131k ta\u015f\u0131ma asimetrisine neden oldu. MIA tedavisi g\u00f6ren hayvanlarda g\u00fcn 1 ve 3'te sa\u011f IPFP'nin nemli a\u011f\u0131rl\u0131klar\u0131 anlaml\u0131 \u015fekilde artt\u0131. MIA tedavisi, g\u00fcn 1, 3 ve 7'de IPFP'de toplam beyaz kan h\u00fccresi ve monositlerde ve g\u00fcn 1 ve 3'te n\u00f6trofilde anlaml\u0131 art\u0131\u015flara yol a\u00e7t\u0131. Bu, erken zaman noktalardaki histopatolojik bulgularla desteklendi ve daha sonra adiposit nekrozu, IPFP fibrozisi, patellar kartilaj ve alt kondral kemik nekrozu ile sinoviyal hiperplaziye ilerledi. SONU\u00c7 IPFP'de belirgin enflamatuar de\u011fi\u015fiklikler, MIA modelinin OA'n\u0131n erken a\u015famas\u0131nda meydana geldi\u011fini ve bu erken a\u015famada g\u00f6zlemlenen a\u011fr\u0131ya katk\u0131da bulunabilece\u011fini a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6sterdi. Modelin daha sonraki a\u015famalar\u0131nda IPFP'nin rol\u00fc daha fazla ara\u015ft\u0131r\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"37578311","title":"Angiogenesis therapy: amidst the hype, the neglected potential for serious side effects.","text":"Birka\u00e7 y\u0131l \u00f6nce, neredeyse tamamen bilinmeyen bir terap\u00f6tik kavram olarak kabul edilirken, \u015fimdi bir kardiyoloji dergisini a\u00e7mak, bir kardiyoloji toplant\u0131s\u0131na kat\u0131lmak veya bir gazeteyi tararken, aterosklerotik lezyonlar\u0131n tedavisinde arterleri besleyen miokard veya bacaklar\u0131 besleyen damarlar\u0131n t\u0131kanmas\u0131na neden olan ateroskleroz hastalar\u0131nda yak\u0131nda \u00f6nemli bir etkiye sahip olabilecek anjiyojeniz terapisinin yaratt\u0131\u011f\u0131 heyecan\u0131 yakalamak zor. Ancak g\u00fc\u00e7l\u00fc terap\u00f6tik m\u00fcdahaleler, en az\u0131ndan zararl\u0131 etkilere neden olma potansiyeli a\u00e7\u0131s\u0131ndan nadiren kusursuzdur. Anjiyojeniz terapisi de bir istisna de\u011fildir. Buna ra\u011fmen ve yaln\u0131zca makul g\u00fc\u00e7te, rastgele, \u00e7ift k\u00f6r klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n hen\u00fcz birincil sonu\u00e7 etkinli\u011fini g\u00f6stermedi\u011fi1 ger\u00e7e\u011fine ra\u011fmen, herhangi bir terap\u00f6tik faydaya e\u015flik edebilecek ciddi yan etkiler hakk\u0131nda derinlemesine bir tart\u0131\u015fma bilimsel ileti\u015fimlerden b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde eksikti. Halk medyas\u0131 i\u00e7in bu s\u0131n\u0131rs\u0131z heyecandan derin bir \u015f\u00fcpheye ge\u00e7i\u015f, son zamanlarda, karaci\u011fere b\u00fcy\u00fck miktarda adenoviral vekt\u00f6r enjekte edilmesinin neden oldu\u011fu trajik bir gen\u00e7 adam\u0131n \u00f6l\u00fcm\u00fcyle ilgili bir raporun2 ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fti. Bilimsel topluluk i\u00e7in, anjiyojeniz m\u00fcdahalelerinin potansiyel tehlikeleri hakk\u0131nda kapsaml\u0131 bir tart\u0131\u015fma ise, yukar\u0131da bahsedilen olay\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, anjiyojeniz terapisine olas\u0131 komplikasyonlar olarak \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilecek belirli yan etkiler hakk\u0131nda bize ger\u00e7ekten izin veren \u00f6nemli mekanizma verilerine sahip oldu\u011fumuz i\u00e7in uygundur. Bu nedenle, bu, \u00f6zellikle iki en g\u00fc\u00e7l\u00fc anjiyojenik sitokin, vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF) ve fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (FGF)'nin altta yatan biyolojik aktivitelerine dair bilgimiz \u00fczerine \u00e7o\u011funlukla in\u015fa edilen olas\u0131 komplikasyonlar \u00fczerine bir tart\u0131\u015fmad\u0131r. Anjiyojenik ajanlar, bir\u00e7ok farkl\u0131 dokuda neovask\u00fclarizasyon ind\u00fcklemenin potansiyelini ta\u015f\u0131d\u0131klar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Bu klinik durumlarda \u00f6nemlidir \u00e7\u00fcnk\u00fc\u2026"}
{"_id":"37583120","title":"Body mass index and magnetic resonance markers of brain integrity in adults.","text":"\n## Ama\u00e7\nYeti\u015fkinlikte obezite ve a\u015f\u0131r\u0131 kilo, \u00f6zellikle Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 olmak \u00fczere, daha sonraki ya\u015famda demans geli\u015fimi ile tutarl\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, sa\u011fl\u0131kl\u0131 yeti\u015fkinlerde bili\u015fsel i\u015flev bozuklu\u011fu ve beyin yap\u0131sal de\u011fi\u015fikliklerle de ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131rlar. Proton manyetik rezonans spektroskopisi, beynin n\u00f6ronal ve glial bile\u015fenlerini ay\u0131rt edebilir ve beyin atrofisi ve bili\u015fsel de\u011fi\u015fikliklerin alt\u0131nda yatan n\u00f6robiyolojik mekanizmalar\u0131 i\u015faret edebilir, ancak hen\u00fcz hi\u00e7bir spektroskopik \u00e7al\u0131\u015fma, obezite ile beyin metabolitleri aras\u0131ndaki ili\u015fkileri de\u011ferlendirmemi\u015ftir.\n\n## Y\u00f6ntemler\n50 sa\u011fl\u0131kl\u0131 orta ya\u015fl\u0131 kat\u0131l\u0131mc\u0131 (ortalama ya\u015f 41,7 \u00b1 8,5; 17 kad\u0131n)\u0131n manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve proton manyetik rezonans spektroskopik g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme verileri, ba\u015fka bir \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n kontrol konular\u0131 olarak taranmak \u00fczere kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Bulgular\nYa\u015f ve cinsiyetten ar\u0131nd\u0131r\u0131lm\u0131\u015f olarak, daha y\u00fcksek v\u00fccut kitle endeksleri (VK\u0130'lar): (1) \u00f6n, parietal ve temporal beyaz madde (p = 0,001, p = 0,006 ve p = 0,008 s\u0131ras\u0131yla) ile N-asetil-aspartat (n\u00f6ronal ya\u015fayabilirlik spektroskopik i\u015faret\u00e7isi) konsantrasyonlar\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fc\u015fle ili\u015fkilendirildi; (2) \u00f6n gri madde (p = 0,01) ile N-asetil-aspartat'ta d\u00fc\u015f\u00fc\u015f; ve (3) \u00f6n beyaz madde (p = 0,05) ile kolin i\u00e7eren metabolitlerde (membran metabolizmas\u0131 ile ili\u015fkili) d\u00fc\u015f\u00fc\u015fle ili\u015fkilendirildi.\n\n## Yorum\nBu sonu\u00e7lar, orta ya\u015fta daha y\u00fcksek VK\u0130'lar\u0131n, \u00f6ncelikle \u00f6n lobda n\u00f6ronal ve\/veya mielin bozukluklar\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Beyaz madde, di\u011fer loblara k\u0131yasla ya\u015flanma etkilerine daha yatk\u0131n oldu\u011fu i\u00e7in, bulgular\u0131m\u0131z, y\u00fcksek adipozite seviyelerine sahip bireylerde h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015flanmay\u0131 yans\u0131t\u0131yor olabilir. Bu nedenle, daha y\u00fcksek VK\u0130'lar, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 gibi ya\u015fa ba\u011fl\u0131 bir hastal\u0131\u011f\u0131n geli\u015fme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rabilir."}
{"_id":"37592824","title":"Characteristics of medial temporal lobe epilepsy: II. Interictal and ictal scalp electroencephalography, neuropsychological testing, neuroimaging, surgical results, and pathology.","text":"Altm\u0131\u015f yedi temporal lob epilepsisi olan hasta, s\u0131n\u0131rs\u0131z, potansiyel olarak epileptojenik lezyonlar olmaks\u0131z\u0131n, i\u00e7kraniyal elektrotlarla incelenmi\u015f ve temporal lobektomi sonras\u0131nda n\u00f6betlerden kurtulmu\u015flard\u0131. Retrospektif olarak, \u00f6n operatif scalp elektroensefalografi (EEG) bulgular\u0131, n\u00f6ropsikolojik test sonu\u00e7lar\u0131, n\u00f6roimaging bulgular\u0131, cerrahi sonu\u00e7lar\u0131 ve resekte edilen dokunun patolojisi de\u011ferlendirildi. Interiktal scalp EEG, 64 hastada (96%) uzun s\u00fcreli izleme s\u0131ras\u0131nda paroksismal anormallikler g\u00f6sterdi. Bu anormallikler 60 hastada (94%) \u00f6n temporal b\u00f6lgede yer ald\u0131. Hastalar\u0131n %42'sinde her iki tarafta ba\u011f\u0131ms\u0131z paroksismal aktivite g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve bu aktivite, n\u00f6betin k\u00f6keni olan tarafa g\u00f6re daha bask\u0131n oldu. \u0130ktal EEG de\u011fi\u015fiklikleri klinik n\u00f6bet ba\u015flang\u0131c\u0131nda nadiren tespit edildi, ancak n\u00f6bet s\u0131ras\u0131nda ritmik n\u00f6bet aktivitesinin yan tarafa do\u011fru birikimi 80 hastada g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 13 hastada ise scalp EEG n\u00f6bet birikimi, daha sonra derin EEG ve iyile\u015ftirici cerrahi ile belirlenen n\u00f6betin k\u00f6keni olan tarafa kar\u015f\u0131t olarak ger\u00e7ekle\u015fti. Yan tarafta g\u00f6r\u00fclen postiktal yava\u015flama, varsa, \u00e7ok g\u00fcvenilir bir yanla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 bulgu idi. N\u00f6ropsikolojik testler, n\u00f6betin k\u00f6keni olan tarafa uyan yanla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 bulgular\u0131 %73 hastada sa\u011flad\u0131. N\u00f6ropsikolojik testler uyumsuz sonu\u00e7lar veya yanla\u015ft\u0131rmayan bulgular verdi\u011finde, bu hastalar\u0131n genellikle sa\u011f temporal n\u00f6bet k\u00f6keni oldu\u011fu bulundu. Intracarotid amobarbital (Amytal) testi, n\u00f6bet ba\u015flang\u0131c\u0131nda yan tarafta yok veya marjinal bellek fonksiyonlar\u0131 oldu\u011funu %63 hastada g\u00f6sterdi, ancak 26 hasta (37%) her iki tarafta da b\u00fct\u00fcn belleklere sahipti. Bu hastalarda manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme, ince medial temporal anormallikleri tespit etmede \u00e7ok duyarl\u0131yd\u0131. Bu anormallikler 28 manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fcn\u00fcn 23'\u00fcnde g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve patolojik muayenede t\u00fcm hastalarda, ancak 2 hastada mesial temporal sklerozla uyu\u015ftu. (\u00d6ZET KISALTILMI\u015eTIR)"}
{"_id":"37608303","title":"OPA1-dependent cristae modulation is essential for cellular adaptation to metabolic demand.","text":"Cristae, mitokondri i\u00e7 zar\u0131n d\u00fczenlenmi\u015f \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131, h\u00fccrenin enerji taleplerine yap\u0131sal olarak yan\u0131t verir. Bu dinamik de\u011fi\u015fikliklerin nas\u0131l d\u00fczenlendi\u011fi ve bunlar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Optik Atrofisi 1 (OPA1), i\u00e7 zar\u0131n birle\u015fimi ve cristae yap\u0131s\u0131n\u0131n korunmas\u0131ndan sorumlu mitokondri GTPaz\u0131d\u0131r. Burada, OPA1'in enerji ko\u015fullar\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklere dinamik olarak yan\u0131t verdi\u011fini ve cristae yap\u0131s\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini bildiriyoruz. Bu cristae d\u00fczenlemesi, OPA1'in mitokondri birle\u015fimi rol\u00fcnden ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc hala oligomerize edebilen ancak birle\u015fim aktivitesi olmayan bir OPA1 mutasyonu, cristae yap\u0131s\u0131n\u0131 koruyabildi. \u00d6nemli olan, OPA1'in a\u00e7l\u0131k ind\u00fcklenmi\u015f h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc direncini, mitokondri solunumunu, galaktoz ortam\u0131nda b\u00fcy\u00fcmesini ve ATP sintaz\u0131n\u0131n montaj\u0131n\u0131, birle\u015fim aktivitesi ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak sa\u011flad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Mitokondri sol\u00fct ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar (SLC25A) olarak OPA1 etkile\u015fimlerini tan\u0131mlad\u0131k ve bunlar\u0131n farmakolojik ve genetik engellenmesinin OPA1'in oligomerizasyonunu ve i\u015flevini engelledi\u011fini g\u00f6sterdik. Bu nedenle, OPA1'in enerji alt yap\u0131s\u0131 mevcudiyetini alg\u0131layan ve mitokondri mimarisi d\u00fczenlemede SLC25A proteini ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde i\u015flevini mod\u00fcle eden yeni bir yol \u00f6nermekteyiz."}
{"_id":"37619697","title":"Phenylpropanolamine and the risk of hemorrhagic stroke.","text":"ARKA PLAN Fenilpropanolamin, genellikle i\u015ftah kesiciler ve \u00f6ks\u00fcr\u00fck veya so\u011fuk alg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ila\u00e7lar\u0131nda bulunur. Vaka raporlar\u0131, fenilpropanolamin i\u00e7eren \u00fcr\u00fcnlerin kullan\u0131m\u0131yla hemorajik fel\u00e7 aras\u0131nda bir ba\u011flant\u0131 oldu\u011funu, genellikle bu \u00fcr\u00fcnlerin ilk kullan\u0131m\u0131ndan sonra ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu ba\u011flant\u0131y\u0131 incelemek i\u00e7in bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 tasarlad\u0131k. Y\u00d6NTEM 18-49 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki erkek ve kad\u0131nlar\u0131, ABD'deki 43 hastaneden i\u015fe ald\u0131k. Se\u00e7ilme kriterleri, kay\u0131t tarihinden 30 g\u00fcn \u00f6nce bir subaraknoid veya intraparan\u00f6ral kanama olu\u015fmas\u0131 ve \u00f6nceden te\u015fhis edilmi\u015f bir beyin leziyonu olmamas\u0131yd\u0131. Rastgele rakaml\u0131 arama ile her hasta i\u00e7in iki e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrol ki\u015fisi belirlendi. SONU\u00c7LAR 702 hasta ve 1376 kontrol ki\u015fisi vard\u0131. Kad\u0131nlarda, i\u015ftah kesiciler i\u00e7eren fenilpropanolamin kullan\u0131m\u0131n\u0131n hemorajik fel\u00e7 riskiyle ili\u015fkisi i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 16.58'dir (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, 1.51-182.21; P=0.02) ve fenilpropanolamin i\u00e7eren bir \u00fcr\u00fcn\u00fcn ilk kullan\u0131m\u0131n\u0131n bu riskle ili\u015fkisi i\u00e7in 3.13 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, 0.86-11.46; P=0.08). T\u00fcm ilk fenilpropanolamin kullan\u0131mlar\u0131 \u00f6ks\u00fcr\u00fck veya so\u011fuk alg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ila\u00e7lar\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. Erkek ve kad\u0131nlar\u0131 birle\u015ftirerek, fenilpropanolamin i\u00e7eren bir \u00fcr\u00fcn\u00fcn hemorajik fel\u00e7 riskiyle ili\u015fkisi i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 1.49'dur (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, 0.84-2.64; P=0.17), \u00f6ks\u00fcr\u00fck veya so\u011fuk alg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ila\u00e7lar\u0131 i\u00e7eren fenilpropanolamin kullan\u0131m\u0131n\u0131n bu riskle ili\u015fkisi i\u00e7in 1.23 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, 0.68-2.24; P=0.49) ve i\u015ftah kesiciler i\u00e7eren fenilpropanolamin kullan\u0131m\u0131n\u0131n bu riskle ili\u015fkisi i\u00e7in 15.92 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, 1.3"}
{"_id":"37628989","title":"The safety of intravenous fluorescein for confocal laser endomicroscopy in the gastrointestinal tract.","text":"ARKA PLAN Confokal lazer endoskopisi (CLE), gastrointestinal endoskopik g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemede de\u011ferli bir ara\u00e7 olarak h\u0131zla ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Fluoresan kontrast ajanlar\u0131, CLE ile g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemeyi optimize etmek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r ve en yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan kontrast ajan\u0131 intraven\u00f6z fluoresin'dir. Fluoresin, ABD G\u0131da ve \u0130la\u00e7 \u0130daresi (FDA) taraf\u0131ndan retina tan\u0131 anjiyografisi i\u00e7in onaylanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu g\u00f6stergeler i\u00e7in, fluoresin'in g\u00fcvenlik profili iyi belgelenmi\u015ftir; ancak, bug\u00fcne kadar fluoresin, CLE kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in onaylanmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\nHEDEF Amac\u0131m\u0131z, gastrointestinal CLE'de intraven\u00f6z fluoresin kullan\u0131m\u0131yla ili\u015fkili ciddi ve toplam yan etki oran\u0131n\u0131 tahmin etmektir.\n\nY\u00d6NTEMler, 16 uluslararas\u0131 akademik t\u0131p merkezinde aktif ara\u015ft\u0131rma protokollerine sahip olan ve CLE'de intraven\u00f6z fluoresin kullanan merkezleri i\u00e7eren bir kesitsel anket ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Aktif olarak yan etkiler i\u00e7in izlenen CLE i\u00e7in intraven\u00f6z fluoresin kullanan merkezler dahil edildi.\n\nSONU\u00c7lar 16 merkez, 2272 gastrointestinal CLE prosed\u00fcr\u00fc ger\u00e7ekle\u015ftirdi. En yayg\u0131n kontrast ajan\u0131 dozu, 10% sodyum fluoresin'in 2,5-5 mL'lik bir miktar\u0131yd\u0131. Ciddi yan etki bildirilmedi. Hafif yan etkiler, 1,4% bireylerde meydana geldi, bunlar aras\u0131nda bulant\u0131\/kusma, ge\u00e7ici hipotansiyon (\u015fok olmadan), enjeksiyon yeri k\u0131zar\u0131kl\u0131\u011f\u0131, yayg\u0131n d\u00f6k\u00fcnt\u00fc ve hafif epigastrik a\u011fr\u0131 yer al\u0131yordu. S\u0131n\u0131rlama, sadece anl\u0131k post-prosed\u00fcr olaylar\u0131n\u0131n aktif olarak izlendi\u011fidir.\n\nSONU\u00c7lar Intraven\u00f6z fluoresin'in gastrointestinal CLE kullan\u0131m\u0131, birka\u00e7 akut komplikasyonla g\u00fcvenli g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"37641175","title":"Metabolic DNA as the origin of spontaneously released DNA?","text":"Bir DNA fraksiyonu, canl\u0131 ancak \u00f6l\u00fc veya \u00f6lmekte olan insan, di\u011fer memeli, ku\u015f, amfibi, bitki ve prokaryot h\u00fccrelerden kendili\u011finden sal\u0131n\u0131r. Kendili\u011finden sal\u0131nan DNA fraksiyonunun, (a) hem aktif b\u00f6l\u00fcnen hem de b\u00f6l\u00fcnmeyen, farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131nda bulundu\u011funu; (b) istikrars\u0131z oldu\u011funu; (c) DNA ba\u011f\u0131ml\u0131 RNA veya DNA polimerazla ili\u015fkili oldu\u011funu; (d) bir RNA fraksiyonuyla ili\u015fkili oldu\u011funu; ve (e) tipik genetik DNA fraksiyonundan daha d\u00fc\u015f\u00fck molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131\u011fa sahip oldu\u011funu; ve (f) plazma\/serumda tek genlere k\u0131yasla daha y\u00fcksek oranlarda Alu tekrar dizilerini i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. \u00d6te yandan, erken otoradiografik ve biyokimyasal ve nicel sitokimyasal ve sitofiziksel \u00e7al\u0131\u015fmalar, DNA'n\u0131n, (1) hem aktif b\u00f6l\u00fcnen hem de b\u00f6l\u00fcnmeyen, farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131nda bulundu\u011funu; (2) istikrars\u0131z oldu\u011funu; ve (3) tipik genetik DNA fraksiyonundan daha d\u00fc\u015f\u00fck molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131\u011fa sahip oldu\u011funu belirledi. Bu DNA fraksiyonuna metabolik DNA (m-DNA) ad\u0131 verildi ve bu DNA'n\u0131n, h\u0131zl\u0131 m-RNA \u00fcretimi i\u00e7in ek gen kopyalar\u0131n\u0131 olu\u015fturup daha sonra yok olabilece\u011fi \u00f6nerildi. Bu nedenle, metabolik DNA fraksiyonunun, kendili\u011finden sal\u0131nan DNA fraksiyonunun olu\u015fumunun \u00f6nc\u00fcs\u00fc olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"37643601","title":"The flavivirus precursor membrane-envelope protein complex: structure and maturation.","text":"Bir\u00e7ok vir\u00fcs, ba\u015fka bir konak\u00e7\u0131ya aktar\u0131lmadan \u00f6nce, son montaj a\u015famalar\u0131nda olgunla\u015fma ad\u0131 verilen bir ad\u0131m ge\u00e7irir. Flaviviral olgunla\u015fma s\u00fcreci, \u00f6nc\u00fc membran proteini (prM) proteazik par\u00e7alanmas\u0131 taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilir, bu da hareketsiz vir\u00fcsleri enfeksiy\u00f6z par\u00e7ac\u0131klara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr. Dengue vir\u00fcs\u00fc prM'yi zar proteini E'ye ba\u011flayan rekombine bir proteinin 2,2 angstr\u00f6m \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckteki kristal yap\u0131s\u0131n\u0131 belirledik. Yap\u0131, prM-E heterodimerini temsil eder ve n\u00f6tr pH'da olgun vir\u00fcs\u00fcn kriyoeletron mikroskopi yo\u011funlu\u011funa iyi uyuyor. pr peptidi beta-barel yap\u0131s\u0131, E'deki f\u00fczyon d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc kaplayarak konak\u00e7\u0131 h\u00fccre zarlar\u0131na f\u00fczyon \u00f6nl\u00fcyor. Yap\u0131, olgunla\u015fman\u0131n pH y\u00f6nlendirilmi\u015f konformasyonel d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fcn a\u015famalar\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in bir temel sa\u011fl\u0131yor, bu da konak\u00e7\u0131dan \u00e7\u0131karken pr'nin sal\u0131nmas\u0131yla sonu\u00e7lan\u0131yor."}
{"_id":"37673301","title":"Peptide and non-peptide G-protein coupled receptors (GPCRs) in skeletal muscle.","text":"G-protein'e ba\u011fl\u0131 resept\u00f6rler (GPCRs), h\u00fccre y\u00fczeyinde bulunan ve \u00e7ok \u00e7e\u015fitli i\u015flevleri arac\u0131l\u0131k eden b\u00fcy\u00fck bir resept\u00f6r s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131 temsil eder. Y\u0131llar i\u00e7inde, bir dizi GPCRs ve yard\u0131mc\u0131 proteinler, iskelet kas\u0131nda ifade edildi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Di\u011fer kas dokular\u0131 gibi kalp ve damar d\u00fcz kas h\u00fccreleri ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, iskelet kas\u0131nda GPCRs'yi sistematik olarak analiz etmeye y\u00f6nelik az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, iskelet kas\u0131nda ifade edilen t\u00fcm GPCRs'i derledik. Ayr\u0131ca, bu resept\u00f6rlerin hem iskelet kas dokusunda hem de k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f iskelet kas h\u00fccrelerinde bilinen i\u015flevlerini inceliyoruz."}
{"_id":"37677954","title":"Characterization of complete genome and small RNA profile of pagoda yellow mosaic associated virus, a novel badnavirus in China.","text":"Yeni bir k\u00f6t\u00fc vir\u00fcs, yapraklarda sar\u0131 mozaik semptomlar\u0131na neden olan pagoda a\u011fa\u00e7lar\u0131nda y\u00fcksek verimlilikle k\u00fc\u00e7\u00fck RNA'lar dizilemesi sonucunda ke\u015ffedildi. Vir\u00fcs\u00fcn tam genomu 7424 n\u00fckleotit olarak belirlendi ve di\u011fer k\u00f6t\u00fc vir\u00fcslerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda %40,4-%45,1 aras\u0131nda bir benzerlik sergiledi. Genom, art\u0131 zincirde be\u015f a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi (ORF) kodlar, bunlardan \u00fc\u00e7\u00fc korunmu\u015f k\u00f6t\u00fc vir\u00fcs ORF'lar\u0131d\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, bu vir\u00fcs\u00fcn Caulimoviridae ailesindeki Badnavirus cinsinin yeni bir \u00fcyesi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Vir\u00fcs ge\u00e7ici olarak Pagoda Sar\u0131 Mozaik \u0130le \u0130li\u015fkili Vir\u00fcs (PYMAV) olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131. Filogenetik analiz, bu vir\u00fcs\u00fcn Gooseberry Vena Banding Vir\u00fcs\u00fc (GVBV) ve Grapevine Vena-Temizleme Vir\u00fcs\u00fc (GVCV) ile birlikte ayr\u0131 bir gruba olu\u015fturuldu\u011funu ve di\u011fer iki iyi karakterize edilmi\u015f k\u00f6t\u00fc vir\u00fcs grubu ile ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nerdi. Ayr\u0131ca, PYMAV'nin vir\u00fcs t\u00fcretilmi\u015f k\u00fc\u00e7\u00fck RNA (vsRNA) profili analiz edildi ve ayn\u0131 ailedeki vir\u00fcslerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar, PYMAV'nin en bol vsRNA'lar\u0131n\u0131n 21 n\u00fckleotit oldu\u011funu, ancak ayn\u0131 ailenin di\u011fer vir\u00fcslerinin \u00e7o\u011funun 22 veya 24 n\u00fckleotit vsRNA'lar\u0131na sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. PYMAV'nin duyarl\u0131 ve antisens vsRNA'lar\u0131n\u0131n y\u00fczdesi neredeyse e\u015fitken, ayn\u0131 ailenin di\u011fer vir\u00fcslerinin genomlar\u0131n\u0131n duyarl\u0131 zincirlerine tercih ettikleri vsRNA'lar vard\u0131. Ayr\u0131ca, PYMAV vsRNA'lar\u0131 genom boyunca simetrik olarak da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131 ve vsRNA \u00fcreten belirgin s\u0131cak noktalar yoktu."}
{"_id":"37686718","title":"Experimental approaches for the treatment of malignant gliomas.","text":"Malignant gliomlar, glioblastomlar ve anaplastik astrositomlar da dahil olmak \u00fczere beyindeki en yayg\u0131n birincil t\u00fcm\u00f6rlerdir. Son 30 y\u0131lda bu t\u00fcm\u00f6rlerin standart tedavisi, maksimum g\u00fcvenli cerrahi rezeksiyon, radyasyon terapisi ve temozolomid kemoterapisi dahil olmak \u00fczere evrimle\u015fti. Glioblastomlu hastalar\u0131n medyan hayatta kalma s\u00fcresi 6 aydan 14,6 aya y\u00fckseldi, ancak bu t\u00fcm\u00f6rler b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funluk i\u00e7in hala \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmaya devam ediyor. Bununla birlikte, son zamanlarda t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimi ve b\u00fcy\u00fcmesi hakk\u0131nda mekanizmik anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131zda \u00f6nemli ilerlemeler kaydedildi. Bu genetik, epigenetik ve biyokimyasal bulgular\u0131n klinik denemelerde test edilmi\u015f tedavilere \u00e7evrilmesi, bu incelemenin konusudur."}
{"_id":"37699461","title":"Reversal of hyperglycemia in mice by using human expandable insulin-producing cells differentiated from fetal liver progenitor cells.","text":"Beta h\u00fccre yenilenmesi, tip 1 diyabet tedavisinde en umut verici yakla\u015f\u0131m olarak kabul edilir. B\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekte uygulanmas\u0131, nakil i\u00e7in h\u00fccre eksikli\u011fiyle engellenir. K\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccrelerde ins\u00fclin ifadesinin, depolanmas\u0131n\u0131n ve d\u00fczenlenmi\u015f sekresyonunun etkinle\u015ftirilmesi, bu eksikli\u011fi a\u015fmak i\u00e7in yeni yollar sunar. Fetal insan \u00f6nc\u00fc karaci\u011fer h\u00fccreleri (FH), pankreas duodenal homeobox 1 (Pdx1) geninin ifadesiyle ins\u00fclin \u00fcreten h\u00fccrelere indirgenip indirgenemeyece\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k, bu gen pankreas geli\u015fimi ve beta h\u00fccrelerinde ins\u00fclin ifadesinin d\u00fczenlenmesinde anahtar bir d\u00fczenleyicidir. FH h\u00fccreleri \u00f6nemli bir \u00e7o\u011falma kapasitesine sahiptir ve bu, insan telomeraz katalitik alt birimin geninin eklenmesiyle daha da art\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Pdx1'i ifade eden \u00f6l\u00fcms\u00fczle\u015ftirilmi\u015f FH h\u00fccreleri, birden fazla beta h\u00fccre genini etkinle\u015ftirir, \u00f6nemli miktarda ins\u00fclin \u00fcretir ve glikozun varl\u0131\u011f\u0131na yan\u0131t olarak d\u00fczenlenmi\u015f bir \u015fekilde ins\u00fclin salg\u0131lar. Hiperglikemik imm\u00fcn yetmezlik farelerine nakledildi\u011finde, h\u00fccreler uzun s\u00fcre glikemiyi normale d\u00f6nd\u00fcr\u00fcr ve korur. Fare kan\u0131nda insan C-peptidi miktar\u0131n\u0131n \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, nakledilen insan h\u00fccrelerinin glikemiyi normalle\u015ftirdi\u011fini do\u011frulad\u0131. Bu yakla\u015f\u0131m, tip 1 diyabetli hastalara nakil i\u00e7in yeni bir h\u00fccre kayna\u011f\u0131 sunma potansiyeline sahiptir."}
{"_id":"37722384","title":"A review of the methods for human iPSC derivation.","text":"Somatik h\u00fccreleri ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelere (iPSCs) yeniden programlama yetene\u011fi, insan hastal\u0131klar\u0131n\u0131 modellemek i\u00e7in hastaya \u00f6zg\u00fc \u00e7oklu potansiyel h\u00fccre hatlar\u0131 \u00fcretme f\u0131rsat\u0131 sunar. Bu iPSC hatlar\u0131, ila\u00e7 ke\u015ffi ve h\u00fccre nakli tedavilerinin geli\u015ftirilmesinde de g\u00fc\u00e7l\u00fc ara\u00e7lar olabilir. \u0130nsan hastal\u0131klar\u0131n\u0131n incelenmesi ve terapilerin geli\u015ftirilmesinde kullan\u0131lmak \u00fczere iPSC hatlar\u0131 \u00fcretmek i\u00e7in bir\u00e7ok y\u00f6ntem vard\u0131r, ancak bu ama\u00e7lar i\u00e7in en uygun olanlar, s\u0131n\u0131rl\u0131 miktarda \u00f6rnekten iPSCs \u00fcretmek i\u00e7in yeterli verimlilikte olmal\u0131, hem cilt fibroblastlar\u0131ndan hem de kan\u0131ndan h\u00fccreleri yeniden programlayabilmeli ve iz b\u0131rakmamal\u0131d\u0131r. Bu kriterleri kar\u015f\u0131layan ve hem temel bilimsel hem de terap\u00f6tik hedeflere y\u00f6nelik projelerde kullan\u0131labilen birka\u00e7 yeniden programlama tekni\u011fi vard\u0131r. Bu yeniden programlama y\u00f6ntemlerini, sinyal yollar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcllerle birle\u015ftirerek, hatta en direnci y\u00fcksek hastadan t\u00fcretilen somatik h\u00fccrelerden bile ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde iPSCs \u00fcretmek m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr."}
{"_id":"37727521","title":"EB virus-encoded RNAs are recognized by RIG-I and activate signaling to induce type I IFN.","text":"Epstein-Barr vir\u00fcs\u00fc (EBV) taraf\u0131ndan kodlanan k\u00fc\u00e7\u00fck RNA'lar (EBER'ler), \u00e7o\u011falt\u0131lmam\u0131\u015f, \u00e7evrimd\u0131\u015f\u0131 RNA'lard\u0131r ve en \u00e7ok latent EBV enfeksiyonu olan h\u00fccrelerde bulunurlar ve bir\u00e7ok k\u0131sa sapl\u0131 yap\u0131ya sahip ikincil yap\u0131lar sergilemeleri beklenir. Retinoik asit ind\u00fcklenebilir gen I (RIG-I), h\u00fccre i\u00e7inde viral \u00e7ift iplikli RNA (dsRNA) tespit eden sitoplazmik bir proteindir ve bu, koruyucu h\u00fccre genlerinin ind\u00fcklenmesine yol a\u00e7an sinyalleme yollar\u0131n\u0131 ba\u015flat\u0131r, bunlara tip I interferonlar (IFN'ler) da dahildir. EBER'lerin RIG-I taraf\u0131ndan dsRNA olarak tan\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. RIG-I plazmid'inin transfeksiyonu, EBV pozitif Burkitt lenfoma (BL) h\u00fccrelerinde IFN'ler ve IFN uyaran genleri (ISG'ler) ind\u00fckledi, ancak EBV negatif kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131nda veya EBER'i silinmi\u015f EBV enfekte BL h\u00fccrelerinde bu durum g\u00f6zlemlenmedi. EBER plazmid'inin veya in vitro sentezlenmi\u015f EBER'lerin transfeksiyonu, RIG-I'yi ifade eden ancak EBV negatif olan BL h\u00fccrelerinde tip I IFN'lerin ve ISG'lerin ifadelerini ind\u00fckledi, ancak RIG-I eksik kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131nda bu etki g\u00f6r\u00fclmedi. EBER'ler, RIG-I'nin alt \u00fcr\u00fcnleri olan NF-kappaB ve IFN d\u00fczenleyici fakt\u00f6r 3'\u00fc aktive etti, bu fakt\u00f6rler tip I IFN aktivasyonu i\u00e7in gereklidir. Ayr\u0131ca, EBER'lerin RIG-I ile birlikte \u00e7\u00f6kelti\u011fi de g\u00f6sterildi. Bu sonu\u00e7lar, EBER'lerin RIG-I taraf\u0131ndan tan\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve EBV enfekte h\u00fccrelerde tip I IFN ind\u00fcklemek i\u00e7in sinyalleme yolunu aktive etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"37731372","title":"Pregnancy in dialysis patients: a review of outcomes, complications, and management.","text":"\u00c7ok nadir olsa da, kronik diyalizde olan kad\u0131nlar hamile kalabilir. 1980'de diyalizde olan kad\u0131nlarda hamilelik oran\u0131 %0,9 idi. 1992-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131ndaki \u00e7al\u0131\u015fmalar, kronik diyalizde olan kad\u0131nlarda hamileli\u011fin 1-7% aras\u0131nda meydana geldi\u011fini g\u00f6stermektedir. Kronik diyalizde olan kad\u0131nlar\u0131n \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n yar\u0131s\u0131 hayatta kal\u0131r. \u00d6nemli olan, \"yo\u011fun diyaliz\" (haftada 16-24 saat) bebe\u011fin hayatta kalma oran\u0131n\u0131 art\u0131ran bir fakt\u00f6rd\u00fcr. Bu makalede, kronik diyalizde olan kad\u0131nlarda hamileli\u011fin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, s\u00fcresi, fet\u00fcs ve anne komplikasyonlar\u0131 ve sonu\u00e7lar\u0131 incelenmektedir. Hamile diyaliz hastalar\u0131nda anemi, hipertansiyon, elektrolit, kemik mineralleri ve asit-baz parametrelerinin y\u00f6netimi de \u00f6zetlenmi\u015ftir. Hemodiyaliz (HD) veya periton diyaliz (PD) yapan hamile kad\u0131nlara diyaliz re\u00e7etesi konusunda \u00f6neriler de sunulmu\u015ftur. Hamile diyaliz hastalar\u0131n\u0131n karma\u015f\u0131k ve hassas durumu, hastan\u0131n, nefrologun, diyaliz ekibinin, jinekologun ve neonatologun yak\u0131n i\u015fbirli\u011fi gerektirmektedir, b\u00f6ylece ba\u015far\u0131l\u0131 bir hamilelik \u015fans\u0131n\u0131 en \u00fcst d\u00fczeye \u00e7\u0131karmak."}
{"_id":"37762357","title":"Potent immunosuppressive activities of cytomegalovirus-encoded interleukin-10.","text":"Sitomegalovir\u00fcs (CMV), ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin onu tespit etmesini \u00f6nlemek i\u00e7in son derece geli\u015fmi\u015f mekanizmalara sahiptir. Son zamanlarda, insan ve primat CMV genomlar\u0131nda, s\u00fcrekli a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evelerinin par\u00e7alar\u0131ndan olu\u015fan ve endojen h\u00fccre i\u00e7i interleukin-10 (IL-10) ile s\u0131n\u0131rl\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fclen homolojiye sahip olmayan yeni bir gen tespit edildi. Burada, CMV IL-10 benzeri gen \u00fcr\u00fcn\u00fcn\u00fcn biyolojik aktivitelerini inceliyoruz ve onu g\u00fc\u00e7l\u00fc imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 \u00f6zelliklere sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Hem bakteriyel kaynakl\u0131 safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f rekombinan CMV IL-10 hem de insan h\u00fccrelerinden ifade edilen CMV IL-10, mitojenle uyar\u0131lm\u0131\u015f periferik kan monon\u00fckleer h\u00fccrelerin (PBMC) \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 inhibe etti, spesifik aktivite insan rekombinan IL-10'a k\u0131yasla benzer bulundu. Ayr\u0131ca, insan h\u00fccrelerinden ifade edilen CMV IL-10, uyar\u0131lm\u0131\u015f PBMC'ler ve monositlerin sitokin sentezini inhibe etti, CMV IL-10'a tedavi uygulanan uyar\u0131lm\u0131\u015f PBMC'ler ve monositlerde pro-enflamatuar sitokinlerin \u00fcretiminin belirgin bir \u015fekilde azald\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlendi. Son olarak, CMV IL-10'un hem MHC s\u0131n\u0131f I hem de s\u0131n\u0131f II molek\u00fcllerinin h\u00fccre y\u00fczeyinde ifade edilmesini azaltt\u0131\u011f\u0131, ancak tersine HLA-G adl\u0131 non-klasik MHC alelinin ifade edilmesini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Bu sonu\u00e7lar, CMV'nin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131\u015f\u0131na katk\u0131da bulunabilecek biyolojik olarak aktif bir IL-10 homologuna sahip oldu\u011funu ilk kez g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"37768883","title":"Evidence for the presence of urease apoprotein complexes containing UreD, UreF, and UreG in cells that are competent for in vivo enzyme activation.","text":"In vivo Klebsiella aerogenes \u00fcreaz\u0131n\u0131n, nikel i\u00e7eren bir enzim olan, aktif hale gelmesi i\u00e7in i\u015flevsel UreD, UreF ve UreG yard\u0131mc\u0131 proteinlerin varl\u0131\u011f\u0131 gereklidir ve bu s\u00fcre\u00e7 UreE taraf\u0131ndan da kolayla\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r. Bu yard\u0131mc\u0131 proteinler, metalo merkez montaj\u0131 (M. H. Lee, S. B. Mulrooney, M. J. Renner, Y. Markowicz ve R. P. Hausinger, J. Bacteriol. 174:4324-4330, 1992) ile ili\u015fkili oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Y\u00fcksek seviyelerde ureD'yi ifade eden h\u00fccrelerde \u00fc\u00e7 UreD-\u00fcreaz apoprotein kompleksi bulunur ve bu komplekslerin in vivo enzim aktivitesini sa\u011flamak i\u00e7in hayati oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir (I.-S. Park, M. B. Carr ve R. P. Hausinger, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 91:3233-3237, 1994). Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, yard\u0131mc\u0131 gen silmelerinin \u00fcreaz kompleks olu\u015fumuna etkisini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. UreE, UreF ve UreG gen \u00fcr\u00fcnleri, UreD-\u00fcreaz komplekslerinin olu\u015fumuna ihtiya\u00e7 duymad\u0131\u011f\u0131 bulundu; ancak, UreF'in silinmesi ile elde edilen kompleksler, boyut d\u0131\u015flama kromatografisi s\u0131ras\u0131nda gecikmeli el\u00fcte g\u00f6sterdi. Bu son kompleksler, tipik UreD-\u00fcreaz boyutlar\u0131na g\u00f6re natif jel elektroforesis analizi ile uyumlu oldu\u011fu i\u00e7in, UreF'in UreD-\u00fcreaz komplekslerinin konformasyonunu de\u011fi\u015ftirdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. Ayn\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar, sadece ureD, ureF ve ureG i\u00e7eren h\u00fccrelerde bulunan ek \u00fcreaz apoprotein komplekslerinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 da ortaya koydu. Bu yeni kompleksler, \u00fcreaz, UreD, UreF ve UreG i\u00e7erdi\u011fi g\u00f6sterildi. UreD-UreF-UreG-\u00fcreaz apoprotein komplekslerinin, h\u00fccredeki aktiviteye uygun \u00fcreaz apoprotein formu oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"37822406","title":"Human somatic cell nuclear transfer using adult cells.","text":"Somatik h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi transferi (SCNT) yoluyla hastaya \u00f6zg\u00fc insan \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccrelerin t\u00fcretilmesi, \u00e7e\u015fitli terap\u00f6tik ba\u011flamlarda uygulamalar potansiyeline sahiptir. Bununla birlikte, insan h\u00fccrelerde ba\u015far\u0131l\u0131 SCNT'yi sa\u011flamak zorlu bir g\u00f6rev olarak kan\u0131tlanm\u0131\u015f ve \u015fimdiye kadar sadece fet\u00fcs veya bebek somatik h\u00fccrelerle rapor edilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 35 ve 75 ya\u015f\u0131ndaki erkeklerden al\u0131nan deri fibroblastlar\u0131n\u0131 kullanarak SCNT yoluyla insan \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccreleri (hESCs) \u00fcretmek i\u00e7in son zamanlarda geli\u015ftirilen bir y\u00f6ntemin uygulamas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu nedenle, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, SCNT'nin yeti\u015fkin insan h\u00fccreleri i\u00e7in uygulanabilirli\u011fini g\u00f6sterir ve SCNT'nin rejeneratif t\u0131p stratejisi olarak daha fazla ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in destek sa\u011flar."}
{"_id":"37895688","title":"\"Natural\" killer cells in the mouse. I. Cytotoxic cells with specificity for mouse Moloney leukemia cells. Specificity and distribution according to genotype.","text":"Gen\u00e7, yeti\u015fkin farelerde splenlerde do\u011fal olarak olu\u015fan katil limfositler, fare Moloney lenfoma h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131 \u00f6zg\u00fcll\u00fck g\u00f6sterir. Litik aktivite, synjenik veya allojenik Moloney lenfoma h\u00fccrelerine benzer \u00f6l\u00e7\u00fcde y\u00f6nlendirildi, ancak in vitro yeti\u015ftirilmi\u015f lenfoma h\u00fccrelerine kar\u015f\u0131 test edildi\u011finde \u00f6ncelikle ifade edildi. Moloney k\u00f6keni olmayan iki lenfoma ve P815 mastositoma hatt\u0131 da diren\u00e7liydi. Katil aktivitesi farkl\u0131 fareler aras\u0131nda de\u011fi\u015fse de, lizis \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc, unetik Moloney veya di\u011fer t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri olarak inhibit\u00f6rler kullanan rekabet deneyimleri taraf\u0131ndan g\u00f6sterildi\u011fi gibi ayn\u0131yd\u0131. Katil h\u00fccreler taraf\u0131ndan rekabet etme yetene\u011fi ve lizise duyarl\u0131l\u0131k y\u00fcksek derecede pozitif olarak korelasyon buldu. Sitotoksik deneme kineti\u011finin analizi, bir ila d\u00f6rt saat i\u00e7inde lizisin h\u0131zl\u0131 ind\u00fcklenmesini ortaya koydu, bu da herhangi bir geleneksel in vitro ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisinin ind\u00fcklenmesine kar\u015f\u0131 arg\u00fcman sunuyor. Sol\u00fcble fakt\u00f6rlerin sitolitik denemede herhangi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131na dair bir kan\u0131t bulunmad\u0131."}
{"_id":"37912677","title":"Dose-response study on thyrotoxic patients undergoing positron emission tomography and radioiodine therapy","text":"Tiroid k\u00fctlesinin ve dolay\u0131s\u0131yla radyasyon dozunun de\u011ferlendirilmesiyle ilgili bilinen sorunlar nedeniyle, politikam\u0131z Graves hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalara 6 ayl\u0131k aral\u0131klarla 75 MBq iyot-131 vermektir, hastalar tiroid fonksiyonlar\u0131na ula\u015fana kadar. Bu hastanede pozitron emisyon tomografisi (PET) mevcut oldu\u011fundan beri, tiroid k\u00fctlesi iyot-124 PET taramas\u0131ndan belirlenerek tiroid radyasyon dozunun hesaplanmas\u0131 %20'lik bir do\u011frulukla ger\u00e7ekle\u015ftirilmektedir. 65 hastada tek veya birikmi\u015f radyasyon dozlar\u0131n\u0131n <80 Gy oldu\u011fu bir doz-yan\u0131t \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7lar, ilk tedavide d\u00fc\u015f\u00fck radyasyon dozuna (<20 Gy) maruz kalan hastalarda 12 ay boyunca toksik olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ilk tedavide daha y\u00fcksek radyasyon dozlar\u0131na (>40 Gy) maruz kalan hastalarda kontrol olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 y\u00fcksektir. Radyasyon dozu artt\u0131k\u00e7a tiroid fonksiyonlar\u0131na ula\u015fma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131, hipotiroid olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131ndan daha h\u0131zl\u0131 artmaktad\u0131r. Bu doz-yan\u0131t \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan yeni bir tedavi protokol\u00fc benimsendi. 131I terapisi ba\u015flamadan \u00f6nce 124I PET izleyici \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 yap\u0131lacak, b\u00f6ylece Graves hastal\u0131\u011f\u0131 olan hastalara 50 Gy'lik tiroid dozunun verilmesi m\u00fcmk\u00fcn olacak. Hastalar 12. ayda hala toksik durumdaysa, ek 131I terapisi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr."}
{"_id":"37916361","title":"Increased serum soluble corin in mid pregnancy is associated with hypertensive disorders of pregnancy.","text":"\n## Ama\u00e7\nHamilelik s\u0131ras\u0131nda hipertansif bozukluklar (HDP) \u00f6ncesi dola\u015f\u0131m sisteminde \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin incelenmesi s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, HDP'li hastalarda ve ya\u015f ve gebelik haftalar\u0131 e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrol grubunda orta gebelikte serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin seviyelerini incelemeyi ama\u00e7lad\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\nAlt\u0131 sekiz \u00e7ift HDP vakas\u0131 ve kontrol grubu incelendi. Kan \u00f6rnekleri 16-20 gebelik haftas\u0131 aras\u0131nda orta gebelikte al\u0131nd\u0131. Serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin, enzimatik ba\u011flanm\u0131\u015f emici plakalar y\u00f6ntemiyle incelendi. Serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin ve HDP aras\u0131ndaki ili\u015fki, ko\u015fullu lojistik regresyon modelleri kullan\u0131larak incelendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nOrta gebelikte serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin seviyeleri, HDP'li vakalarda kontrol grubuna k\u0131yasla artm\u0131\u015ft\u0131 (ortalamalar [\u00e7apraz aral\u0131k]: 1968 [1644-2332] pg\/mL vs. 1700 [1446-2056] pg\/mL, p=0.002). Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, kontrol grubunda serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na g\u00f6re d\u00f6rt \u00e7eyrekte s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. En d\u00fc\u015f\u00fck \u00e7eyrekle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, en y\u00fcksek \u00e7eyrekte HDP'ye yakalanma riski \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015ft\u0131 (odds oran\u0131 [OR], 4.21; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [95% GA], 1.31-13.53) \u00e7oklu ayarlamadan sonra. Bununla birlikte, ikinci (OR, 1.75; 95% GA, 0.44-7.02) ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc \u00e7eyrekte (OR, 2.80; 95% GA, 0.70-11.18) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artan bir risk bulmad\u0131k. Daha sonra ilk \u00fc\u00e7 \u00e7eyrek birle\u015ftirildi ve en y\u00fcksek \u00e7eyrekteki kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n HDP'ye yakalanma riski hesaplamak i\u00e7in referans grubu olarak kullan\u0131ld\u0131 ve en y\u00fcksek \u00e7eyrekte HDP'ye yakalanma riski \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015ft\u0131 (OR, 2.28, 95% GA, 1.02-5.06).\n\n## Sonu\u00e7\nOrta gebelikte artan serum \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr korin seviyeleri, HDP riskini art\u0131rd\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, orta gebelikte artan serum"}
{"_id":"37949139","title":"The in vitro effect of dandelions antioxidants on microsomal lipid peroxidation.","text":"Papatyalar uzun s\u00fcredir, koleretik, di\u00fcretik, antienflamatuar, i\u015ftah a\u00e7\u0131c\u0131 ve laksatif \u00f6zelliklerinden dolay\u0131 bitkisel ila\u00e7larda kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Antiosidan bir \u00f6zelli\u011fin, onlar\u0131n terap\u00f6tik etkilerinin temelini olu\u015fturdu\u011fu varsay\u0131labilir. \u0130la\u00e7lar\u0131n etki mekanizmas\u0131n\u0131 anlamak i\u00e7in, do\u011fal ekstraktlar\u0131n, rat karaci\u011ferinin mikrosomal fraksiyonuna etkileri incelenmi\u015ftir. Ekstraktlar, enzimatik olarak tetiklenen lipid peroksidasyonunu azaltm\u0131\u015f ve NADPH ile ve olmadan sitokrom c'yi konsantrasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr."}
{"_id":"37964706","title":"Local Ca2+ influx through Ca2+ release-activated Ca2+ (CRAC) channels stimulates production of an intracellular messenger and an intercellular pro-inflammatory signal.","text":"Kalsiyum (Ca2+) giri\u015fi, mast h\u00fccrelerinde pro-enflamatuar molek\u00fcl leukotrienin C4'\u00fcn (LTC4) \u00fcretimini tetikleyen, kalsiyum ba\u011f\u0131ml\u0131 protein kinaz C, mitogen aktivasyonlu protein kinazlar ERK1\/2, fosfolipaz A2 ve 5-lipoksigenaz i\u00e7eren bir yolak yoluyla ger\u00e7ekle\u015fir. Burada, lokal kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131, plazma zar\u0131ndaki kalsiyum sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 tetikleyen kalsiyum sal\u0131n\u0131m aktivasyonlu kalsiyum (CRAC) kanallar\u0131n\u0131n bu sinyalleme yolunu uyar\u0131p uyarmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceliyoruz. Kalsiyum giri\u015finin amplit\u00fcd\u00fcn\u00fc ve mekansal kapsam\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek veya kalsiyum ak\u0131\u015f\u0131 i\u00e7in kimyasal ve elektrikli gradyanlar\u0131 de\u011fi\u015ftirerek veya h\u00fccre i\u00e7i kalsiyum tamponunu de\u011fi\u015ftirerek kalsiyum giri\u015fini manip\u00fcle ettik. Bu m\u00fcdahaleler, protein kinaz C ve ERK aktivasyonu, ara\u015fidonik asit \u00fcretimi ve LTC4 sekresyonunu etkiledi, ancak h\u00fccre i\u00e7i kalsiyum y\u00fckseli\u015finde b\u00fcy\u00fck de\u011fi\u015fiklikler olmad\u0131. Benzer h\u00fccre i\u00e7i kalsiyum konsantrasyonlar\u0131, 0,25 mm d\u0131\u015f kalsiyumda CRAC kanallar\u0131n\u0131n aktifle\u015ftirilmesi ile 2 mm kalsiyumda ve 100 nm La3+ (CRAC kanallar\u0131n\u0131 engelleyen bir inhibit\u00f6r) ile elde edildi. Bununla birlikte, benzer h\u00fccre i\u00e7i kalsiyum konsantrasyonlar\u0131na ra\u011fmen, 2 mm kalsiyum ve La3+ ile protein kinaz C aktivasyonu ve LTC4 sekresyonu, 0,25 mm kalsiyumda oldu\u011fundan daha b\u00fcy\u00fckt\u00fc, bu da bir alt plazmalemel kalsiyum y\u00fckseli\u015finin merkezi rol\u00fcne i\u015faret ediyor. Nonreceptor tirozin kinaz Syk, CRAC kanal\u0131n\u0131n a\u00e7\u0131lmas\u0131n\u0131 protein kinaz C ve ERK aktivasyonu ile ili\u015fkilendirdi. Ayr\u0131ca, rekombine TRPC3 kanallar\u0131 da protein kinaz C'yi aktifle\u015ftirdi, bu da alt plazmalemel kalsiyumun, CRAC kanallar\u0131na \u00f6zg\u00fc bir mikrodomen yerine, tetikleyici oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Bu nedenle, mast h\u00fccrelerindeki alt plazmalemel kalsiyum art\u0131\u015f\u0131, i\u00e7 mesajc\u0131lar\u0131n \u00fcretimi yoluyla h\u00fccre i\u00e7i yan\u0131tlar\u0131 tetiklemekle kalmaz, ayn\u0131 zamanda uzaktan de\u011fi\u015fiklikleri, parakrin sinyallerin artm\u0131\u015f sekresyonu yoluyla da tetikler."}
{"_id":"37969403","title":"Cytokine production patterns and lymphoproliferative responses in volunteers orally immunized with attenuated vaccine strains of Salmonella typhi.","text":"Yeni rekombine, zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f Salmonella typhi serebrali, canl\u0131 a\u011f\u0131z a\u015f\u0131lar\u0131 olarak kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131 uyand\u0131r\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, CVD 906, CVD 908 ve CVD 908'in, Plasmodium falciparum'un sirkumsporozoit proteinini ifade eden zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f S. typhi'ya a\u011f\u0131zdan a\u015f\u0131lanm\u0131\u015f konularda spesifik S. typhi antijenlerine kar\u015f\u0131 sitokin \u00fcretimi ve proliferasyon desenlerini inceledi. A\u015f\u0131dan sonra, S. typhi flagellerine kar\u015f\u0131 safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f antijenlere kar\u015f\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artan proliferatif yan\u0131tlar ve interferon-gamma \u00fcretimi g\u00f6steren kanlar\u0131nda sensitize lenfositler bulundu. S. typhi flagellerine kar\u015f\u0131 interferon-gamma \u00fcretimi ve proliferasyona kar\u015f\u0131 interleukin-4 \u00fcretimi aras\u0131nda anlaml\u0131 negatif korelasyonlar g\u00f6zlemlendi. Bu sonu\u00e7lar, zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f S. typhi serebralinin a\u011f\u0131zdan tek ba\u015f\u0131na a\u015f\u0131lanmas\u0131 veya yabanc\u0131 bir gen ta\u015f\u0131yanlar\u0131n, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f S. typhi antijenlerine kar\u015f\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc sistemik h\u00fccre i\u00e7i ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyand\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve T1 tipi yan\u0131tlarla uyumlu sitokinlerin \u00fcretimini g\u00f6sterdi\u011fini kan\u0131tlar."}
{"_id":"38009906","title":"Molecular interplay of the noncoding RNA ANRIL and methylated histone H3 lysine 27 by polycomb CBX7 in transcriptional silencing of INK4a.","text":"INK4b\/ARF\/INK4a t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 lokusunun normal ve kanserli h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi \u00fczerindeki ifadesi, histon H3'\u00fcn lisin 27'ye (H3K27me) metilasyonuyla kontrol edilir, bu da Polycomb grubu proteinleri taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilir. INK4b\/ARF\/INK4a lokusunun antisens nonkodlaman RNA's\u0131 ANRIL, cis'teki protein kodlamayan genlerin ifadesi i\u00e7in de \u00f6nemlidir, ancak mekanizmas\u0131 belirsiz kalm\u0131\u015ft\u0131r. Burada, kromobok 7 (CBX7) polycomb bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleks 1'in i\u00e7inde ANRIL'e ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve hem CBX7 hem de ANRIL'in prostat kanseri dokular\u0131nda y\u00fcksek seviyelerde bulundu\u011funu bildiriyoruz. H3K27me tan\u0131ma ile birlikte, RNA'ya ba\u011flanma, CBX7 i\u015flevine katk\u0131da bulunur ve her iki etkile\u015fimin de bozulmas\u0131, CBX7'nin INK4b\/ARF\/INK4a lokusunu bask\u0131lama ve senesans\u0131 kontrol etme yetene\u011fini etkiler. Yap\u0131 y\u00f6nlendirilmi\u015f analiz, nonkodlaman RNA ve H3K27me aras\u0131ndaki molek\u00fcler etkile\u015fimi, korunan kromodom taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen bir mekanizma arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ortaya koymaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, nonkodlaman RNA'n\u0131n do\u011frudan epigenetik transkripsiyonel bask\u0131lamaya nas\u0131l kat\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren bir mekanizma \u00f6nermektedir."}
{"_id":"38023457","title":"Tumor necrosis factor alpha mediates apoptosis of brown adipocytes and defective brown adipocyte function in obesity.","text":"Obeziteye ba\u011fl\u0131 olarak ciddi nicel ve nitel kahverengi adiposit bozukluklar\u0131 yayg\u0131nd\u0131r. Kahverengi ya\u011f dokusunun i\u015flevsel atrofisine neden olan obezitede anormal tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc alfa (TNF-alfa) ifadesinin dahil olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, iki TNF resept\u00f6r\u00fcn\u00fc kodlayan genlerde hedefli s\u0131f\u0131r mutasyonlar\u0131 olan genetik obez (ob\/ob) fareleri \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015fma yapt\u0131k. Her iki TNF resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn yoklu\u011fu veya tek ba\u015f\u0131na p55 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn yoklu\u011fu, obez farelerde kahverengi adiposit apoptozunun \u00f6nemli bir azalmas\u0131na ve beta(3)-adrenoresept\u00f6r ve uncoupling protein-1 ifadesinin artmas\u0131na neden oldu. \u00c7oklu i\u015flevsel aktif kahverengi adipositlerin artmas\u0131 ve obez hayvanlarda iyile\u015fmi\u015f termoreg\u00fclasyon da g\u00f6zlemlendi. Bu sonu\u00e7lar, TNF-alfa'n\u0131n kahverengi adipoz dokunun biyolojisinin \u00e7oklu y\u00f6nlerinde \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve obezitede bu b\u00f6lgede meydana gelen bozukluklar\u0131 arac\u0131lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"38025907","title":"Engineered FGF19 eliminates bile acid toxicity and lipotoxicity leading to resolution of steatohepatitis and fibrosis in mice","text":"Alkol\u00fcks\u00fcz ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (NAFLD), giderek yayg\u0131nla\u015fan ve onaylanm\u0131\u015f tedavileri olmayan kronik bir karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Yo\u011fun ara\u015ft\u0131rma ra\u011fmen, NAFLD'nin patogenezini ve ilerlemesini ortalayan h\u00fccre mekanizmalar\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Obezite, diyabet, ins\u00fclin direnci ve ili\u015fkili Bat\u0131 tarz\u0131 diyet ya\u015fam tarz\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 olan metabolik sendrom, NAFLD geli\u015fimi i\u00e7in iyi bilinen risk fakt\u00f6rleri olsa da, bozulmu\u015f safra asidi metabolizmas\u0131, NAFLD patogenezine katk\u0131da bulunan yeni bir mekanizma olarak ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. \u00d6nemli olan, NAFLD hastalar\u0131n\u0131n fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc 19 (FGF19) eksikli\u011fi sergilemesidir; bu, ba\u011f\u0131rsak-karaci\u011fer ekseninde bir endokrin hormon olan ve de novo safra asidi sentezi, lipojeniz ve enerji homeostaz\u0131 \u00fczerinde kontrol sa\u011flayan bir hormondur. \u0130nsan NAFLD'nin klinik ilerlemesini, basit steatoz, nonalkolik steatohepatit (NASH) ve geli\u015fmi\u015f \"yak\u0131lm\u0131\u015f\" NASH ile karaci\u011fer kanseri dahil olmak \u00fczere, bir fare modelinde yeniden yaratan bir model kullanarak, FGF19'un da dahil oldu\u011fu bir nontumorjenik FGF19 analo\u011fu, M70'in safra asidi toksisitesi ve lipotoksisiteyi hafifletti\u011fini ve karaci\u011fer sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131 geri kazand\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Mass spektrometresi temelli lipidomik analizi, FGF19 veya M70 ile tedavi edilen farelerin karaci\u011ferlerinde toksik lipit t\u00fcrlerinin (yani diasetilgliseroller, seramidler ve serbest kolesterol) d\u00fczeylerinde \u00f6nemli azalmalar ve kardiolipinlerin oksidasyon olmayan d\u00fczeylerinde art\u0131\u015f g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, FGF19 veya M70 ile tedavi, karaci\u011fer enzimlerinin d\u00fczeylerini h\u0131zla ve derinlemesine azaltt\u0131, NASH'in histolojik \u00f6zelliklerini \u00e7\u00f6zd\u00fc ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131, enerji homeostaz\u0131n\u0131 ve lipit metabolizmas\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. FGF19, bu farelerde uzun s\u00fcreli maruz kal\u0131m sonras\u0131nda karaci\u011fer kanseri olu\u015fumunu tetiklese de, M70'i ifade eden hayvanlarda bu modelde karaci\u011fer t\u00fcm\u00f6rjenesi i\u00e7in hi\u00e7bir kan\u0131t g\u00f6r\u00fclmedi. Sonu\u00e7: FGF19'u d\u00fczen"}
{"_id":"38028419","title":"Leptin deficiency contributes to the pathogenesis of alcoholic fatty liver disease in mice.","text":"Beyaz ya\u011f dokusu (WAT), lipid metabolizmas\u0131n\u0131 kritik bir \u015fekilde d\u00fczenleyen adipokinler salg\u0131lar. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, alkolun adipokinler \u00fczerindeki etkilerini ve adipokin d\u00fczenlenmesinde bozulma ile alkolik ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 aras\u0131ndaki mekanizmatik ba\u011flant\u0131y\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131. Fareye 2, 4 veya 8 hafta boyunca alkol verildi ve zaman i\u00e7inde adipokinlerdeki de\u011fi\u015fiklikler belgelendi. Alkol maruziyeti, karaci\u011ferdeki ya\u011f birikimi ile ili\u015fkili olarak WAT k\u00fctlesini ve v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltt\u0131. 2 hafta sonra plazma adiponektin konsantrasyonu artt\u0131, ancak 4 ve 8 hafta sonra normal seviyesine d\u00f6nd\u00fc. Alkol maruziyeti, WAT'de leptin geninin ekspresyonunu bask\u0131lad\u0131 ve t\u00fcm \u00f6l\u00e7\u00fcm zamanlar\u0131nda plazma leptin konsantrasyonunu azaltt\u0131. Plazma leptin konsantrasyonu ve WAT k\u00fctlesi veya v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 aras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir pozitif korelasyon vard\u0131r. Plazma leptin konsantrasyonunu normalle\u015ftirmek ve alkolik ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131 tersine \u00e7evirmek i\u00e7in, fareler 8 hafta boyunca alkolle beslendikten sonra son 2 hafta boyunca leptin ile tedavi edildi. Leptin tedavisi, plazma leptin konsantrasyonunu normalle\u015ftirdi ve alkolik ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131 tersine \u00e7evirdi. Alkolle bozulan, ya\u011f asidi \u03b2-oksidasyonu, \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein salg\u0131s\u0131 ve transkripsiyonel d\u00fczenlemede yer alan genler, leptin ile bast\u0131r\u0131ld\u0131. Leptin ayr\u0131ca, alkolle azalt\u0131lan Stat3 ve adenosin monofosfat-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz\u0131n fosforilasyon seviyelerini normalle\u015ftirdi. Bu veriler, ilk kez WAT k\u00fctlesinin azalmas\u0131 ile birlikte leptin eksikli\u011finin alkolik ya\u011fl\u0131 karaci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n patogenezine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6sterdi."}
{"_id":"38037690","title":"Three-dimensional chemical imaging of skin using stimulated Raman scattering microscopy","text":"\u00d6zet. Uyar\u0131lm\u0131\u015f Raman sa\u00e7\u0131l\u0131m\u0131 (SRS) mikroskopisi, insan cildinin yap\u0131sal ve kimyasal \u00fc\u00e7 boyutlu g\u00f6r\u00fcnt\u00fclerini olu\u015fturmak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Cildin mikroanatomik \u00f6zelliklerini ve topikal olarak uygulanan maddelerin n\u00fcfuzunu ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in SRS mikroskopisi kulland\u0131k. Proteinler, lipitler ve cildin i\u00e7inde su molek\u00fcllerinin titre\u015fim modlar\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k gelen farkl\u0131 dalga boylar\u0131nda g\u00f6r\u00fcnt\u00fc derinlik y\u0131\u011f\u0131nlar\u0131 toplad\u0131k. G\u00f6zlemlerimize g\u00f6re, korneositler stratum corneumda 100-250 \u03bcm \u00e7aplar\u0131nda k\u00fcmeler halinde toplan\u0131r, bunlar\u0131 10-25 \u03bcm geni\u015fli\u011finde mikroanatomik cilt katmanlar\u0131 olarak adland\u0131r\u0131lan \"kanyonlar\" ay\u0131r\u0131r. Bu kanyonlar bazen porin ve insan cildinin d\u00fcz y\u00fczey b\u00f6lgelerinin alt\u0131nda deri-epidermal birle\u015fimin derinli\u011fine kadar uzan\u0131r. SRS g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi, h\u00fccre k\u00fcmeleri ve kanyonlar i\u00e7indeki kimyasal t\u00fcrlerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Su, h\u00fccre k\u00fcmelerinde \u00e7o\u011funlukla bulunur ve stratum corneumdan canl\u0131 epidermise ge\u00e7i\u015fte konsantrasyonu h\u0131zla artar. Kanyonlar su i\u00e7ermez ve lipit malzemesiyle zengindir. Cilt y\u00fczeyine uygulanan oleik asit-d34, derinin y\u00fczeyinden 50 \u03bcm derinli\u011fe kadar kanyonlar\u0131 kaplar. Bu g\u00f6zlem, geleneksel y\u00f6ntemlerle \u00f6l\u00e7\u00fclen biyoaktif maddelerin n\u00fcfuz profillerinin de\u011ferlendirilmesinde \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furabilir, \u00f6rne\u011fin \u015ferit \u00e7\u0131karma y\u00f6ntemi."}
{"_id":"38040186","title":"Familial amyloidosis: a study of 52 North American-born patients examined during a 30-year period.","text":"1961 ile 1990 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, Kuzey Amerika'da do\u011fan ve biyopsi kan\u0131tl\u0131 aile amilozisi tan\u0131s\u0131 konulan 52 hasta Mayo Klinik'de incelendi. Aile amilozisi tan\u0131s\u0131 konuldu\u011funda, bu hastalar\u0131n %83'\u00fc periferik n\u00f6ropati, %33'\u00fc otonomik n\u00f6ropati ve %27'si kardiyomiyopati ya\u015f\u0131yordu. Renal hastal\u0131k %10'dan az\u0131nda g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve karaci\u011fer kat\u0131l\u0131m\u0131 nadirdi. Tan\u0131 i\u00e7in \u00e7e\u015fitli biyopsi y\u00f6ntemlerinin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131, birincil amilozise benzer \u015fekildeydi: alt deri ya\u011f\u0131 emilimi veya rektal biyopsi \u00f6rneklerinin %77 ve %78'inde, kemik ili\u011fi \u00f6rneklerinin %41'inde amiloid birikimi tespit edildi. Miras\u0131 olan amilozisi olan hastalar\u0131n 5,8 y\u0131ll\u0131k ortalama hayatta kalma s\u00fcresi, birincil amilozisi olan hastalara k\u0131yasla daha y\u00fcksekti. Hastalar organ kat\u0131l\u0131m\u0131 temelinde ayr\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, aile amilozisi olan hastalar\u0131n hayatta kalmas\u0131 hala daha y\u00fcksekti. Kardiyomiyopati varl\u0131\u011f\u0131 ve etkile\u015fimli de\u011fi\u015fken olarak ya\u015f ve otonomik n\u00f6ropati varl\u0131\u011f\u0131, hayatta kalmay\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc tahmin eden fakt\u00f6rlerdi. 52 hastadan 22'si \u00f6ld\u00fc; bunlardan 12'si (55%) kardiyak yetmezlik veya kardiyak aritmi nedeniyle, 9'u (41%) ise ilerleyici periferik veya otonomik n\u00f6ropati ile birlikte a\u00e7l\u0131k nedeniyle \u00f6ld\u00fc. Test edilen 34 dok\u00fcman\u0131n 31'inde transthyretin, imm\u00fcnohistokimya \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ile belirlendi. 31'inde bulunan transthyretin mutasyonu, 24'\u00fcnde tespit edildi. Dokuya imm\u00fcnostain i\u00e7in kullan\u0131lamayan 5 ek hastada da transthyretin mutasyonu bulundu."}
{"_id":"38043606","title":"Mycobacterium tuberculosis and the environment within the phagosome.","text":"Epitelyumun bariyerini ge\u00e7tikten sonra, makrofajlar mikroorganizma istilas\u0131na kar\u015f\u0131 birincil savunmay\u0131 olu\u015fturur. \u00c7o\u011fu mikroorganizma i\u00e7in, fagolizozomun asitli, hidrolitik olarak yetkin ortam\u0131 onlar\u0131 \u00f6ld\u00fcrmek i\u00e7in yeterlidir. Fagosomun olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen trafik olaylar\u0131na dair anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131za ra\u011fmen, fagosomun lumenel ortam\u0131 hakk\u0131ndaki anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z sadece ger\u00e7ek zamanl\u0131 i\u015flevsel testler sayesinde ayd\u0131nlanmaya ba\u015fl\u0131yor. Testler, pH de\u011fi\u015fimini, fagosom\/lisozom birle\u015fmesini, proteolizi, lipolizi ve beta-galaktosidaz aktivitesini \u00f6l\u00e7er. Bu bilgi, \u00f6zellikle endosomal\/lisosomal devam\u0131nda ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde parazitize olan patojenlerin anla\u015f\u0131lmas\u0131 i\u00e7in \u00f6nemlidir. Mycobacterium tuberculosis, normal fagosom olgunla\u015fma s\u00fcrecini durdurarak makrofajda vak\u00fcl\u00fcn\u00fc pH 6.4'de tutar ve bir\u00e7ok erken endosomun \u00f6zelliklerine sahiptir. G\u00fcncel \u00e7al\u0131\u015fmalar, bakterinin makrofaj fagosomundaki de\u011fi\u015fen ortama verdi\u011fi transkripsiyonel yan\u0131ta odaklanmaktad\u0131r. Bu \u00e7evresel ipu\u00e7lar\u0131n\u0131 manip\u00fcle etmek, \u00f6rne\u011fin pH'\u0131 6.4'e d\u00fc\u015f\u00fcrmeyi \u00f6nlemek i\u00e7in concanamisin A kullanarak, bakterinin transkripsiyonel yan\u0131t\u0131n\u0131n \u00e7o\u011funu ortadan kald\u0131r\u0131r, bu da pH'\u0131n bakterinin alg\u0131lad\u0131\u011f\u0131 ve yan\u0131t verdi\u011fi bask\u0131n sinyal oldu\u011funu g\u00f6sterir. Bu yakla\u015f\u0131mlar, patojen ve ev sahibi h\u00fccre aras\u0131ndaki diyalogun \u00e7\u00f6z\u00fclmesi i\u00e7in yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z devam eden \u00e7abalar\u0131 temsil eder."}
{"_id":"38076716","title":"High density DNA methylation array with single CpG site resolution.","text":"Yeni nesil genom geni\u015f DNA metilasyon BeadChip'i geli\u015ftirdik, bu da insan genomunun y\u00fcksek verimli metilasyon profilini analiz etmemizi sa\u011flar. Yeni y\u00fcksek yo\u011funluklu BeadChip, 480K'dan fazla CpG sitesini test edebilir ve 12 \u00f6rnek paralel olarak analiz edebilir. Yenilik\u00e7i i\u00e7erik, her gen i\u00e7in birden fazla sondan olu\u015fan ve %99 RefSeq genlerini kapsayan, UCSC veritaban\u0131ndan %96 CpG adalar\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra CpG adas\u0131 k\u0131y\u0131lar\u0131 ve b\u00fct\u00fcn genom bis\u00fclfit dizileme verilerinden ve DNA metilasyonu uzmanlar\u0131n\u0131n katk\u0131lar\u0131ndan se\u00e7ilen ek i\u00e7erik i\u00e7erir. \u0130yi karakterize edilmi\u015f Infinium\u00ae Assay, bis\u00fclfit d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f genomik DNA kullan\u0131larak CpG metilasyonunun analizinde kullan\u0131l\u0131r. Bu teknolojiyi, normal ve t\u00fcm\u00f6r DNA \u00f6rneklerinin metilasyonunu analiz etmek i\u00e7in uygulad\u0131k ve sonu\u00e7lar\u0131, ayn\u0131 \u00f6rnekler i\u00e7in elde edilen b\u00fct\u00fcn genom bis\u00fclfit dizileme (WGBS) verileriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Dizileme ve array y\u00f6ntemleri taraf\u0131ndan olu\u015fturulan y\u00fcksek derecede benzer metilasyon profilleri (ortalama R2 0.95) elde edildi. Genom \u00e7ap\u0131nda metilasyon desenlerini belirleme yetene\u011fi, metilasyon ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n\u0131 h\u0131zla ilerletmeye yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"38127792","title":"Acentrosomal Microtubule Assembly in Mitosis: The Where, When, and How.","text":"Mitosis s\u0131ras\u0131nda h\u00fccre, kromozomlar\u0131 iki k\u0131z h\u00fccreye ay\u0131rmak i\u00e7in bipolar bir spindel olu\u015fturur, bu da mikrot\u00fcb\u00fcl (MT)-temelli bir alettir. \u00c7o\u011fu hayvan h\u00fccresi, dinamik MT'lerin aktif bir kayna\u011f\u0131 olan \u00e7o\u011falt\u0131lm\u0131\u015f merkezozomlarla mitosis'e girer. Ancak, \u015fimdi, spindel montaj\u0131n\u0131n, kromozomlara ba\u011fl\u0131 MT n\u00fckleasyonunun, n\u00fckleer zar\u0131n bozulmas\u0131ndan sonra meydana gelen ve \u00f6nceden var olan mikrot\u00fcb\u00fcllere dayanan bir s\u00fcre\u00e7 oldu\u011fu kabul edilmi\u015ftir. Kromozomlara ba\u011fl\u0131 MT n\u00fckleasyonu nerede meydana gelir, MT amplifikasyonu ne zaman ger\u00e7ekle\u015fir ve bu iki yolun nas\u0131l \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 hala \u00f6nemli sorular olup baz\u0131 tart\u0131\u015fmalara neden oluyor. Verileri uzla\u015ft\u0131r\u0131yoruz ve b\u00f6l\u00fcnen h\u00fccrede acentrosomal mikrot\u00fcb\u00fcl montaj\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan entegre bir model sunuyoruz."}
{"_id":"38131471","title":"Molecular mechanisms of mammalian DNA repair and the DNA damage checkpoints.","text":"DNA hasar\u0131, bir h\u00fccrenin ya\u015fam\u0131nda nispeten yayg\u0131n bir olayd\u0131r ve mutasyon, kanser ve h\u00fccresel veya organizmik \u00f6l\u00fcme yol a\u00e7abilir. DNA'ya hasar, h\u00fccrenin hasar\u0131 ortadan kald\u0131rmak veya onunla ba\u015fa \u00e7\u0131kmak i\u00e7in birka\u00e7 h\u00fccresel yan\u0131t\u0131 tetikler veya programlanm\u0131\u015f h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc s\u00fcrecini etkinle\u015ftirir, muhtemelen potansiyel olarak felaketsel mutasyonlara sahip h\u00fccreleri ortadan kald\u0131rmak i\u00e7in. Bu DNA hasar\u0131 yan\u0131tlar\u0131 \u015funlard\u0131r: (a) DNA hasar\u0131n\u0131n kald\u0131r\u0131lmas\u0131 ve DNA \u00e7iftinin b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn yeniden sa\u011flanmas\u0131; (b) DNA hasar\u0131 kontrol noktas\u0131n\u0131n etkinle\u015ftirilmesi, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn ilerlemesini durdurarak tamir edilmesine ve hasarl\u0131 veya eksik replike edilmi\u015f kromozomlar\u0131n iletiminin \u00f6nlenmesine izin verir; (c) transkripsiyonel yan\u0131t, h\u00fccrenin transkripsiyon profilinde de\u011fi\u015fikliklere neden olur, bu da h\u00fccre i\u00e7in yararl\u0131 olabilir; ve (d) apoptoz, a\u011f\u0131r hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f veya ciddi \u015fekilde d\u00fczenlenmemi\u015f h\u00fccreleri ortadan kald\u0131r\u0131r. DNA tamir mekanizmalar\u0131 do\u011frudan tamir, baz eksisyon tamiri, n\u00fckleotit eksisyon tamiri, \u00e7ift iplik k\u0131r\u0131\u011f\u0131 tamiri ve \u00e7apraz ba\u011f tamiri i\u00e7erir. DNA hasar\u0131 kontrol noktalar\u0131, ATM, ATR, Rad17-RFC kompleksi ve 9-1-1 kompleksi gibi hasar alg\u0131lay\u0131c\u0131 proteinleri kullanarak DNA hasar\u0131n\u0131 alg\u0131lar ve Chk1 ve Chk2 Ser\/Thr kinazlar\u0131 ve Cdc25 fosfatazlar\u0131 i\u00e7eren sinyal iletimi kaskadlar\u0131n\u0131 ba\u015flat\u0131r. Sinyal ileticiler p53'\u00fc etkinle\u015ftirir ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn G1'den S'ye (G1\/S kontrol noktas\u0131), DNA replikasyonu (intra-S kontrol noktas\u0131) veya G2'den mitozis'e (G2\/M kontrol noktas\u0131) ilerlemesini engellemek i\u00e7in siklin ba\u011f\u0131ml\u0131 kinazlar\u0131 devre d\u0131\u015f\u0131 b\u0131rak\u0131r. Bu incelemede, memelilerde DNA tamiri ve DNA hasar\u0131 kontrol noktalar\u0131n\u0131n molek\u00fcler mekanizmalar\u0131 analiz edilir."}
{"_id":"38143689","title":"Characterization of serotonin 5-HT2C receptor signaling to extracellular signal-regulated kinases 1 and 2.","text":"Serotonin 5-HT2C resept\u00f6rleri (5-HT(2C)Rs), neredeyse tamamen merkezi sinir sisteminde (CNS) ifade edilir ve obezite, depresyon ve \u015fizofreni gibi bozukluklarla ili\u015fkilendirilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, 5-HT(2C)R'nin ekstrasel\u00fcler sinyal d\u00fczenlenmi\u015f kinazlar (ERKs) 1\/2'ye ba\u011flanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen mekanizmalar\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma, beyin seviyelerinde bulunan resept\u00f6r ifadelerine benzer \u015fekilde, \u00c7in hamster yumurta h\u00fccresi (CHO) h\u00fccre hatt\u0131nda kararl\u0131 bir \u015fekilde ifade edilen resept\u00f6r kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Non-RNA d\u00fczenlenmi\u015f 5-HT(2C)R izoformu kullan\u0131larak, konstit\u00fctif ERK1\/2 fosforilasyonu g\u00f6zlemlendi ve tam, k\u0131smi ve ters agonistler taraf\u0131ndan mod\u00fcle edildi\u011fi bulundu. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, resept\u00f6r uyaran\u0131n\u0131n agonist y\u00f6nl\u00fc trafikleri, fosfatid ilinositol birikimi ve h\u00fccre i\u00e7i kalsiyum y\u00fckseli\u015fi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda ERK1\/2 fosforilasyonunda da g\u00f6zlemlendi, bu da agonistlerin, [+\/-]-2,5-dimetoksi-4-iyodoamfetamin (DOI) ve quipazinin, fosfatid ilinositol\/kalsiyum yollar\u0131 ve ERK1\/2 yolu aras\u0131nda etkinli\u011fin tersine d\u00f6nmesini g\u00f6sterdi. Sonraki molek\u00fcler karakterizasyon, bu h\u00fccresel arka planda 5-HT ile uyar\u0131lan ERK1\/2 fosforilasyonunun, fosfolipaz D, protein kinaz C ve Raf\/MEK\/ERK mod\u00fcl\u00fcn\u00fcn etkinle\u015fmesi gerektirdi\u011fini, ancak hem resept\u00f6r hem de resept\u00f6r d\u0131\u015f\u0131 tirosin kinazlar\u0131, fosfatid ilinositol 3-kinaz ve endositis ba\u011f\u0131ms\u0131z oldu\u011funu ortaya koydu. Bulgular\u0131m\u0131z, normal ve anormal n\u00f6ral sinyallemede \u00f6nemli roller oynayan sinyalleme yollar\u0131n\u0131n farkl\u0131 mod\u00fclasyonunda, yol se\u00e7ici resept\u00f6r durumlar\u0131n\u0131n s\u00f6m\u00fcr\u00fclme potansiyelini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"38180456","title":"Short-term medical service trips: a systematic review of the evidence.","text":"K\u0131sa vadeli t\u0131bbi hizmet gezileri (MST'ler), d\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli \u00fclkelerin kar\u015f\u0131lanmam\u0131\u015f sa\u011fl\u0131k hizmet ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 ele almay\u0131 ama\u00e7lar. Faaliyetler ve sonu\u00e7lar hakk\u0131nda ele\u015ftirel olarak g\u00f6zden ge\u00e7irilmemi\u015f somut kan\u0131tlar\u0131n eksikli\u011fi bir endi\u015fe kayna\u011f\u0131d\u0131r. Kan\u0131tlara dayal\u0131 sa\u011fl\u0131k hizmeti sunumu \u00f6nerileri geli\u015ftirmek, sistematik ara\u015ft\u0131rma incelemesi gerektirir. Ben, somut sonu\u00e7lara sahip MST yay\u0131nlar\u0131na odakland\u0131m. 2013 May\u0131s'ta yap\u0131lan aramalar, 1993'ten bu yana yay\u0131nlanan 67 \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 belirledi, son 20 y\u0131lda konuyla ilgili yay\u0131nlanan makalelerin sadece %6's\u0131. Yakla\u015f\u0131k %80'i cerrahi gezileri rapor etti. MST alan\u0131 b\u00fcy\u00fcrken, t\u0131bbi literat\u00fcr geride kal\u0131yor, neredeyse t\u00fcm akademik yay\u0131nlar \u00f6nemli veri toplama eksikli\u011fi g\u00f6steriyor. Hizmet gezilerine veri toplama entegre ederek, gruplar uygulamalar\u0131 do\u011frulayabilir ve iyile\u015ftirilmesi gereken alanlar\u0131 hakk\u0131nda bilgi sa\u011flayabilir."}
{"_id":"38211681","title":"Comparison of Beck Depression Inventories -IA and -II in psychiatric outpatients.","text":"De\u011fi\u015fiklik g\u00f6rm\u00fc\u015f (yeniden d\u00fczenlenmi\u015f) Beck Depresyon Envanteri (BDI-IA; Beck & Steer, 1993b) ve Beck Depresyon Envanteri-II (BDI-II; Beck, Steer & Brown, 1996), \u00e7e\u015fitli ruhsal bozukluklar olan 140 ruhsal hastan\u0131n kendi kendine doldurdu\u011fu anketlerdir. BDI-IA ve BDI-II'nin alfa katsay\u0131lar\u0131 s\u0131ras\u0131yla .89 ve .91'dir. BDI-IA'da \u00dcz\u00fcnt\u00fc derecelendirmesi BDI-II'ye g\u00f6re daha y\u00fcksektir, ancak Ge\u00e7mi\u015f Ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k, Kendini Sevmemek, Uyku Deseninde De\u011fi\u015fiklik ve \u0130ste\u011fe Ba\u011fl\u0131 Yiyeceklerde De\u011fi\u015fiklik gibi de\u011fi\u015fkenler BDI-II'de BDI-IA'ya g\u00f6re daha y\u00fcksektir. BDI-II toplam puan\u0131 BDI-IA'ya g\u00f6re yakla\u015f\u0131k 2 puan daha y\u00fcksektir ve hastalar BDI-II'de BDI-IA'ya g\u00f6re yakla\u015f\u0131k bir tane daha semptom belirtmi\u015ftir. BDI-IA ve BDI-II toplam puanlar\u0131n\u0131n cinsiyet, etnik k\u00f6ken, ya\u015f, ruhsal bozukluk tan\u0131s\u0131 ve Beck Anksiyete Envanteri (Beck & Steer, 1993a) ile olan korelasyonlar\u0131, ayn\u0131 de\u011fi\u015fkenler i\u00e7in 1 puan i\u00e7inde birbirine yak\u0131nd\u0131r."}
{"_id":"38243984","title":"Tumor engraftment in nude mice and enrichment in stroma- related gene pathways predict poor survival and resistance to gemcitabine in patients with pancreatic cancer.","text":"AMA\u00c7: Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, resek edilebilir pankreas duktal adenokarsinomas\u0131 (PDA) hastalar\u0131ndan al\u0131nan d\u00fc\u015f\u00fck ge\u00e7i\u015fli xenograftlar\u0131n nakil oran\u0131n\u0131, nakil etkileyen fakt\u00f6rleri ve klinik sonucun \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilirli\u011fini de\u011ferlendirmek ve ayr\u0131ca bir PDA xenograft bankas\u0131 kurmakt\u0131. DENEY\u0130M TASARIMI: Johns Hopkins Hastanesi'nde reseksiyonu planlanan resek edilebilir PDA hastalar\u0131 bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131yd\u0131. Temsilci t\u00fcm\u00f6r par\u00e7alar\u0131 \u00e7\u0131plak farelere nakledildi. SMAD4 geninin durumu ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fturucu h\u00fccrelerin i\u00e7eri\u011fi imm\u00fcnohistokimya ile belirlendi. Gen ifadesi U133 Plus 2.0 dizisi kullan\u0131larak ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Hastalar ilerleme ve hayatta kalma i\u00e7in takip edildi. SONU\u00c7LAR: Toplamda 94 PDA hastas\u0131 resekte edildi, 69 t\u00fcm\u00f6r \u00e7\u0131plak farelere nakledildi ve 42'si (61%) k\u00f6kle\u015fti. K\u00f6kle\u015fen karcinomlar daha s\u0131k SMAD4 mutasyonu ta\u015f\u0131yor, metastatik gen ifadesi imzas\u0131na ve daha k\u00f6t\u00fc bir prognoza sahipti. Gemcitabine direnci olan hastalar\u0131n t\u00fcm\u00f6rleri stroma ile ili\u015fkili gen yollar\u0131nda zenginle\u015fti. Gemcitabine duyarl\u0131 t\u00fcm\u00f6rler h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ve pirimidin gen yollar\u0131nda zenginle\u015fti. Metastatik hastal\u0131\u011fa gemcitabine tedavisi alan hastalarda (n=7) progresyon s\u00fcresi, gemcitabine duyarl\u0131 xenograftlere sahip hastalarda iki kat\u0131na \u00e7\u0131kt\u0131. SONU\u00c7: Ba\u015far\u0131l\u0131 bir xenograft, deneme yap\u0131lan hastalar\u0131n %61'inde ba\u015far\u0131yla elde edildi ve bu, \u00f6nemli biyolojik bilgiler ve not edilmi\u015f klinik verilerle birlikte 42 PDA xenograft havuzu olu\u015fturdu. PDA ve SMAD4 inaktivasyonu olan hastalarda daha y\u00fcksek bir k\u00f6kle\u015fme oran\u0131 vard\u0131r. K\u00f6kle\u015fme k\u00f6t\u00fc bir prognoz fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr ve k\u00f6kle\u015fen t\u00fcm\u00f6rler metastatik gen ifadesi imzas\u0131na sahiptir. Gemcitabine direnci olan hastalar\u0131n t\u00fcm\u00f6rleri, stroma yollar\u0131nda zenginle\u015fti."}
{"_id":"38252314","title":"The MCM8-MCM9 complex promotes RAD51 recruitment at DNA damage sites to facilitate homologous recombination.","text":"Minik kromozom bak\u0131m proteini homologlar\u0131 MCM8 ve MCM9, daha \u00f6nce DNA replikasyon uzant\u0131s\u0131 ve prereplikasyon kompleksi (pre-RC) olu\u015fumu ile ili\u015fkilendirildi. Bulduklar\u0131m\u0131za g\u00f6re, MCM8 ve MCM9 birbirleriyle fiziksel olarak ili\u015fkili ve MCM8, memeliler h\u00fccrelerinde MCM9 proteininin istikrar\u0131n\u0131 sa\u011flamada gereklidir. MCM8 veya MCM9'un insan kanser h\u00fccrelerinden silinmesi veya MCM9'un i\u015flevsizlik mutasyonu, fare embriyosu fibroblastlar\u0131nda h\u00fccreleri cisplatin adl\u0131 DNA i\u00e7 \u00e7apraz ba\u011flama (ICL) ajan\u0131na duyarl\u0131 hale getirir. Homolog rekombinasyon (HR) yoluyla ICL'lerin onar\u0131m\u0131 ile tutarl\u0131 olarak, MCM8 veya MCM9'un indirgenmesi, HR onar\u0131m verimlili\u011fini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r. \u0130nsan DR-GFP h\u00fccreleri veya Xenopus yumurta ekstrakt\u0131 kullan\u0131larak kromatin imm\u00fcnopresipitasyon analizi, MCM8 ve MCM9 proteinlerinin DNA hasar noktalar\u0131na h\u0131zl\u0131ca topland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve RAD51'in toplanmas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Bu nedenle, bu iki metazoan'a \u00f6zg\u00fc MCM homologlar\u0131, yeni HR bile\u015fenleri olup, DNA \u00e7apraz ba\u011flama ajanlar\u0131 ile birlikte kanser tedavisinde yeni hedefler temsil edebilir."}
{"_id":"38296571","title":"The 5TMM series: a useful in vivo mouse model of human multiple myeloma.","text":"Bu icat, bir lavabo ve bula\u015f\u0131k makinesi kombinasyonu sa\u011flar. Lavabo, kapal\u0131 bir alan tan\u0131mlayan bir dolapla ortak bir yan duvarda payla\u015f\u0131l\u0131r. Dolap, kab\u0131n i\u00e7inde birden fazla bula\u015f\u0131\u011f\u0131 tutmak ve y\u0131kamak i\u00e7in bir tel sepeti i\u00e7erir. Ortak yan duvar, kapal\u0131 alan\u0131 tan\u0131mlayan ve lavabonun bir taraf\u0131n\u0131 olu\u015fturan dolab\u0131n bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. Ortak yan duvar, bula\u015f\u0131klar\u0131n y\u00fcklenmesi ve bo\u015falt\u0131lmas\u0131 i\u00e7in tel sepetin dolaptan lavaboya kaymas\u0131n\u0131 sa\u011flamak \u00fczere a\u00e7\u0131labilir. Dolap i\u00e7inde, icat bir motorla \u00e7al\u0131\u015fan bir pompa i\u00e7erir, pompa, geleneksel bula\u015f\u0131k makineleri gibi, d\u00f6nd\u00fcr\u00fclebilir bir p\u00fcsk\u00fcrtme koluyla bula\u015f\u0131klar\u0131 y\u0131kamak i\u00e7in suyu p\u00fcsk\u00fcrt\u00fcr. \u0130cat, tercihen bir \u00e7\u00f6p ezmeyi de i\u00e7erir, bu da motorla g\u00fc\u00e7lendirilir. Alternatif bir uygulamada, bu icat, her biri lavabonun kar\u015f\u0131t taraflar\u0131nda bulunan yukar\u0131da a\u00e7\u0131klanan iki dolap i\u00e7erebilir."}
{"_id":"38300781","title":"Ionic protein-lipid interaction at the plasma membrane: what can the charge do?","text":"Fosfolipidler, h\u00fccre zarlar\u0131n\u0131n ana bile\u015fenleri olsa da, sadece lipid \u00e7ift katmanlar\u0131 olu\u015fturmaktan \u00f6te i\u015flevsel roller oynarlar. \u00d6zellikle, asitli fosfolipidler, plazma zar\u0131nda mikroalanlar olu\u015fturur ve polibazik diziler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla proteinlerle iyonik etkile\u015fim kurabilir, bu da proteinin i\u015flevsel sonu\u00e7lar\u0131na sahip olabilir. \u0130yonik protein-lipid etkile\u015fimiyle d\u00fczenlenen proteinlerin listesi h\u0131zla geni\u015fliyor ve \u015fimdi membran proteinlerini, sitoplazmik \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr proteinleri ve viral proteinleri i\u00e7eriyor. Burada, plazma zar\u0131ndaki asitli fosfolipidlerin iyonik etkile\u015fimler yoluyla protein yap\u0131s\u0131n\u0131 ve i\u015flevini nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini ve kalsiyum (2+)'un do\u011frudan ve dolayl\u0131 mekanizmalar yoluyla iyonik protein-lipid etkile\u015fimlerini nas\u0131l d\u00fczenledi\u011fini inceliyoruz."}
{"_id":"38355793","title":"A20 is overexpressed in glioma cells and may serve as a potential therapeutic target.","text":"A20, TNF taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen bir birincil yan\u0131t geni olup, \u00e7e\u015fitli kanser h\u00fccrelerinde antiapoptotik i\u015flevi oldu\u011fu bulunmu\u015ftur. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, insan glioom dokular\u0131nda ve d\u00f6rt glioom h\u00fccre hatt\u0131nda A20 ifadesini inceler ve glioom h\u00fccrelerinin t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu ve bir fare t\u00fcm\u00f6r modeli \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131r\u0131r. Y\u00d6NTEMLER \u0130nsan glioom dokusu \u00f6rnekleri ve h\u00fccreleri, ters transkripsiyon-PCR (RT-PCR), bat\u0131 blot ve imm\u00fcnohistokimya ile incelendi. Glioom h\u00fccreleri, ak\u0131\u015f sitometresi ile test edildi. Fare t\u00fcm\u00f6r modeli, A20'nin spesifik siRNA'lar\u0131n t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumuna etkisini incelemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR A20, klinik glioom dokusu \u00f6rneklerinin (63,9%) \u00e7o\u011funda a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi ve klinik evreleme ile ili\u015fkiliydi. D\u00f6rt insan glioom h\u00fccre hatt\u0131ndan hepsi A20 ifade etti, bunlardan U87 en g\u00fc\u00e7l\u00fc ifade sinyallerini g\u00f6sterdi. A20'nin ifadesini in vitro siRNA'lar ile inhibe etmek, glioom h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcme h\u0131zlar\u0131n\u0131 azaltt\u0131 ve G1\/S duraklamas\u0131na ve artm\u0131\u015f apoptoza neden oldu. Bir fare t\u00fcm\u00f6r modelinde, yerel siRNA y\u00f6netimi, sa\u011flam t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131lad\u0131. SONU\u00c7 A20, hem insan glioom dokular\u0131nda hem de h\u00fccre hatlar\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi ve A20'nin ifadesini inhibe etmek, k\u00fclt\u00fcrde ve farelerde glioom h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde yava\u015flatt\u0131. Bu bulgular, A20'nin insan glioomun t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve gelecekteki tedavi hedefi olarak hizmet edebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"38369817","title":"Prevalence and size of directly detected patent foramen ovale in migraine with aura.","text":"ARKA PLAN Transkraniyal kontrast Doppler ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, migren ile aura olan hastalarda sa\u011fdan sola \u015fantlar\u0131n daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, kontrol grubuna k\u0131yasla g\u00f6stermi\u015ftir. Bu sa\u011fdan sola \u015fantlar\u0131n anatomisi ve boyutlar\u0131 hi\u00e7 do\u011frudan de\u011ferlendirilmemi\u015ftir. Y\u00d6NTEMLER Bu \u00e7apraz kesitli vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda, yazarlar 93'\u00fc ard\u0131\u015f\u0131k migren ile aura olan hasta ve 93 sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrolde trans\u00f6zofajik kontrast ekokardiyografi ger\u00e7ekle\u015ftirmi\u015flerdir. SONU\u00c7LAR Migren ile aura olan 44 (47% [%95 CI 37-58]) hasta ve kontrol grubunda 16 (17% [%95 CI 10-26])'da a\u00e7\u0131k foramen ovale bulunmu\u015ftur (OR 4.56 [%95 CI 1.97-10.57]; p < 0.001). K\u00fc\u00e7\u00fck bir \u015fant, migrenlerde (10% [%95 CI 5-18%]) ve kontrollerde (10% [%95 CI 5-18%]) e\u015fit derecede yayg\u0131nken, orta veya b\u00fcy\u00fck boyutlarda \u015fantlar migren grubunda daha s\u0131k bulunmu\u015ftur (38% [%95 CI 28-48%] vs kontrolde 8% [%95 CI 2-13%]; p < 0.001). Daha k\u00fc\u00e7\u00fckten ba\u015fka bir \u015fant\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, migren ile aura olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 7.78 kat art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r (95% CI 2.53-29.30; p < 0.001). A\u00e7\u0131k foramen ovale yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 ve \u015fant boyutu d\u0131\u015f\u0131nda, \u00e7al\u0131\u015fma gruplar\u0131 aras\u0131nda ba\u015fka ekokardiyografik farkl\u0131l\u0131klar bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. Ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 ve migren hastalar\u0131nda \u015fant olup olmamas\u0131 aras\u0131nda temel \u00f6zellikler farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermemi\u015ftir. SONU\u00c7 Migren ile aura olan hastalar\u0131n neredeyse yar\u0131s\u0131, a\u00e7\u0131k foramen ovale nedeniyle sa\u011fdan sola bir \u015fanta sahiptir. \u015eant boyutu migrenlilerde kontrol grubuna k\u0131yasla daha b\u00fcy\u00fckt\u00fcr. Migrenin klinik sunumu, foramen ovale a\u00e7\u0131k olup olmamas\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n hastalarda ayn\u0131d\u0131r."}
{"_id":"38376189","title":"A Live Attenuated Chimeric West Nile Virus Vaccine, rWN\/DEN4&Dgr;30, Is Well Tolerated and Immunogenic in Flavivirus-Naive Older Adult Volunteers","text":"Bat\u0131 Nil vir\u00fcs\u00fc (WNV), Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde sivri sineklerle ta\u015f\u0131nan hastal\u0131klar\u0131n \u00f6nemli bir nedenidir. \u0130nsan hastal\u0131\u011f\u0131, hafif ate\u015fli hastal\u0131ktan \u015fiddetli \u00f6l\u00fcmc\u00fcl n\u00f6rolojik enfeksiyona kadar de\u011fi\u015fir. 60 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc yeti\u015fkinler, y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oran\u0131 veya uzun s\u00fcreli n\u00f6rolojik komplikasyonlar ile birlikte n\u00f6roinvazif hastal\u0131\u011fa daha yatk\u0131nd\u0131r. Chimerik canl\u0131 zay\u0131flat\u0131lm\u0131\u015f Bat\u0131 Nil vir\u00fcs\u00fc a\u015f\u0131lar\u0131, rWN\/DEN4&Dgr;30, 18-50 ya\u015f aras\u0131 sa\u011fl\u0131kl\u0131 yeti\u015fkinlerde g\u00fcvenli ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, 50-65 ya\u015f aras\u0131 flavivirus'a naif yeti\u015fkinlerde rWN\/DEN4&Dgr;30'u de\u011ferlendirdi ve g\u00fcvenli ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k uyar\u0131c\u0131 oldu\u011funu buldu. Bat\u0131 Nil vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonu salg\u0131nlar\u0131 genellikle \u00f6ng\u00f6r\u00fclemez ve g\u00fcvenli ve etkili bir a\u015f\u0131, halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir ara\u00e7 olacakt\u0131r."}
{"_id":"38380061","title":"Localization and requirement for Myosin II at the dorsal-ventral compartment boundary of the Drosophila wing.","text":"Organizmelerin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda, dokular\u0131 farkl\u0131 h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131na ayr\u0131labilir, bu da b\u00f6lme s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131n kurulmas\u0131yla ger\u00e7ekle\u015fir. B\u00f6lme s\u0131n\u0131rlar\u0131, \u00e7e\u015fitli dokularda ke\u015ffedilmi\u015ftir, ancak bir\u00e7ok durumda h\u00fccreleri ay\u0131ran molek\u00fcler mekanizmalar hala iyi anla\u015f\u0131lamam\u0131\u015ft\u0131r. Drosophila kanat\u0131nda, Notch etkinli\u011finin bir \u00e7izgisi, dorsal-ventral b\u00f6lme s\u0131n\u0131r\u0131n\u0131 korur, bu da aktin sitoskeletine ba\u011f\u0131ml\u0131 bir s\u00fcre\u00e7tir. Burada, dorsal-ventral s\u0131n\u0131r\u0131nda Myosin II'nin belirgin bir birikimi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz ve bu birikimin Notch sinyalizasyonunun a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda d\u00fczenlendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Tersine, dorsal-ventral s\u0131n\u0131r\u0131nda Par-3 homologu Bazooka eksikli\u011fi vard\u0131r. Ayr\u0131ca, zipper taraf\u0131ndan kodlanan a\u011f\u0131r Myosin alt biriminde mutasyonlar, dorsal-ventral b\u00f6lme s\u0131n\u0131rlamas\u0131n\u0131 bozabilir, ancak \u00f6n-arka b\u00f6lme s\u0131n\u0131rlamas\u0131n\u0131 etkilemez. Bu g\u00f6zlemler, dorsal-ventral b\u00f6lme s\u0131n\u0131rlamas\u0131nda Myosin aktivitesinin belirgin bir birikimi ve gereklili\u011fini ortaya koyar ve b\u00f6lme s\u0131n\u0131r\u0131nda bir F-aktin kablosu boyunca olu\u015fan gerilme, b\u00f6lme s\u0131n\u0131rlamas\u0131na katk\u0131da bulunan yeni bir mekanizma \u00f6nermektedir."}
{"_id":"38401028","title":"The cause of hepatic accumulation of fructose 1-phosphate on fructose loading.","text":"1. Dondurulmu\u015f karaci\u011ferlerdeki beslenmi\u015f farelerin kanamas\u0131yla 10 mm-d-fruktoz ile beslenmesinin metabolit i\u00e7eri\u011findeki de\u011fi\u015fiklikleri incelendi.\n2. Fruktozun en belirgin etkileri, zaten bilinen \u015fekilde, 10 dakika i\u00e7inde karaci\u011ferde 8,7 mmol\/g'ye kadar y\u00fckselen fruktoz 1-fosfat birikimi, toplam adenin n\u00fckleotitlerinin (40 dakika sonra %35'e kadar) kayb\u0131, 10 dakika i\u00e7inde ATP i\u00e7eri\u011finin %23'e d\u00fc\u015fmesi, IMP konsantrasyonunun yedi kat artmas\u0131 (1,1 mmol\/g'ye) ve alfa-glicerofosfat\u0131n sekiz kat artmas\u0131 (1,1 mmol\/g'ye) idi.\n3. P(i) ge\u00e7ici olarak 4,2 mmol\/g'den 1,7 mmol\/g'ye d\u00fc\u015ft\u00fc. 40 dakika i\u00e7inde P(i) i\u00e7eri\u011fi normal de\u011fere geri d\u00f6nd\u00fc, muhtemelen perf\u00fczyon ortam\u0131ndan P(i) al\u0131nmas\u0131 nedeniyle.\n4. Adenin n\u00fckleotitlerinin AMP a\u015famas\u0131n\u0131n \u00f6tesindeki bozulmas\u0131, ATP ve P(i) miktar\u0131ndaki azalmaya a\u00e7\u0131klanabilir. ATP, 5-n\u00fckleotidaz\u0131 inhibe etti\u011fi i\u00e7in ve P(i), AMP deaminaz\u0131 inhibe etti\u011fi i\u00e7in, dokuda olu\u015fan AMP, fruktoz y\u00fcklendikten sonra defosforilasyon veya deaminasyona u\u011frama e\u011filimindedir.\n5. 80. dakikada laktat i\u00e7eri\u011fi 4,3 mmol\/g'ye y\u00fckseldi; piruvat da artt\u0131 ve laktat\/piruvat oran\u0131 fizyolojik s\u0131n\u0131rlar i\u00e7inde kald\u0131.\n6. Karaci\u011ferdeki serbest fruktoz konsantrasyonu, perf\u00fczyon ortam\u0131ndaki konsantrasyonundan \u00e7ok daha azd\u0131, bu da fruktozun dokuya penetrasyon h\u0131z\u0131n\u0131n, kullan\u0131m h\u0131z\u0131ndan daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu g\u00f6steriyor.\n7. Karaci\u011fer aldolaz\u0131n\u0131n fruktoz 1-fosfat\u0131n\u0131 par\u00e7alamas\u0131, \u00f6zellikle IMP taraf\u0131ndan \u00fcretilen fosforlu ara \u00fcr\u00fcnler taraf\u0131ndan inhibe edilir. Bu inhibisyon, 0,1 mmol\/L K(i) ile rekabet\u00e7idir.\n8. Fruktoz 1-fosfat\u0131n\u0131 sentez"}
{"_id":"38410121","title":"Reported side effects to chloroquine, chloroquine plus proguanil, and mefloquine as chemoprophylaxis against malaria in Danish travelers.","text":"ARKA PLAN \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, klorokin, klorokin ve proguanil ile birlikte klorokin ve meflokin kullanan gezginlerde bildirilen semptomlar\u0131n g\u00f6receli s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 hakk\u0131nda veriler sa\u011flamakt\u0131. Y\u00d6NTEM \u00c7al\u0131\u015fma, Kopenhag, Danimarka'daki iki seyahat klini\u011finden ard\u0131\u015f\u0131k olarak se\u00e7ilen gezginlerden toplanan kendili\u011finden bildirilen olaylar\u0131n kaydedildi\u011fi a\u00e7\u0131k, rastgele olmayan bir \u00e7al\u0131\u015fmayd\u0131. Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, \u00fc\u00e7 profylaksi grubunda belirli semptomlar\u0131 bildiren gezginlerin g\u00f6receli oran\u0131, uyumluluk, hastaneye yat\u0131\u015f ve seyahat s\u00fcresinin erken kesintisiydi. SONU\u00c7LAR 1996 May\u0131s'tan 1998 Nisan'a kadar 5.446 gezgin dahil edildi ve 4.158 anket (76,3%) geri g\u00f6nderildi. K\u0131sa s\u00fcreli gezginlerde meflokin kullan\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda uyumluluk \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti, %83,3'e k\u0131yasla klorokin ve proguanil ile birlikte kullanan %76,3'\u00fc. Ayr\u0131ca, %84,8, %59,3 ve %69,5'i s\u0131ras\u0131yla klorokin, klorokin ve proguanil ile birlikte ve meflokin kullananlar, semptom bildirmedi ve %0,6, %1,1 ve %2,8'i \"kabul edilemez\" semptomlar bildirdi. Klorokine k\u0131yasla, meflokin kullan\u0131c\u0131lar\u0131 depresyon, RR 5,06 (95% CI 2,71 - 9,45), \"tuhaf d\u00fc\u015f\u00fcnceler\", RR 6,36 (95% CI 2,52 - 16,05) ve alg\u0131lanan mekansal alg\u0131da de\u011fi\u015fiklik, RR 3,00 (95% CI 1,41 - 6,41) bildirme riskinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. SONU\u00c7 Genel olarak, meflokin en az klorokin ve proguanil ile birlikte klorokin kadar iyi tolere edilir ve uyumluluk daha iyidir, ancak merkezi sinir sistemi ile ilgili semptomlar meflokin kullan\u0131c\u0131lar\u0131nda daha yayg\u0131nd\u0131r ve semptomlar ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda daha \u015fiddetli alg\u0131lan\u0131r."}
{"_id":"38477436","title":"Ubiquitinylation of the cytosolic domain of a type I membrane protein is not required to initiate its dislocation from the endoplasmic reticulum.","text":"\u0130nsan sitomegalovir\u00fcs US2 ve US11, yeni sentezlenmi\u015f s\u0131n\u0131f I ana histokompatibilite kompleksi (MHC) a\u011f\u0131r zincirleri i\u00e7in h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde proteazom taraf\u0131ndan par\u00e7alanmas\u0131na neden olan bir s\u00fcre\u00e7 olan \"dislokasyon\" yoluyla par\u00e7alan\u0131r. US2'nin varl\u0131\u011f\u0131, W6\/32 adl\u0131 bir monoklonal antikor taraf\u0131ndan tan\u0131nan, molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 artan s\u0131n\u0131f I MHC a\u011f\u0131r zinciri konjugatlar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu tetikler, bu da bu s\u0131n\u0131f I MHC molek\u00fcllerinin do\u011fru \u00fc\u00e7l\u00fc yap\u0131s\u0131n\u0131 korudu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu konjugatlar, bir, iki ve \u00fc\u00e7 ubiquitin molek\u00fcl\u00fcne ba\u011flanm\u0131\u015f d\u00fczg\u00fcn katlanm\u0131\u015f glikozile edilmi\u015f a\u011f\u0131r zincirlerdir. Katlanm\u0131\u015f ubiquitine ba\u011flanm\u0131\u015f s\u0131n\u0131f I MHC a\u011f\u0131r zincirleri, kontrol h\u00fccrelerinde veya US11 ile transfekte edilmi\u015f h\u00fccrelerde g\u00f6zlemlenmez, bu da US2'nin s\u0131n\u0131f I MHC a\u011f\u0131r zincirlerini US11'den farkl\u0131 bir \u015fekilde dislokasyon i\u00e7in hedefledi\u011fini g\u00f6sterir. Bu, US2 ve US11'in a\u011f\u0131r zincir molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn konformasyonuna farkl\u0131 gereksinimleri oldu\u011fu ger\u00e7e\u011fiyle de desteklenir. Ubikuitin konjugasyonu, s\u0131n\u0131f I MHC molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn sitoplazmik kuyru\u011funda ger\u00e7ekle\u015febilir, ancak a\u011f\u0131r zincirlerdeki sitoplazmik kuyru\u011fundaki lisininlerin arginine ile de\u011fi\u015ftirilmesi, US2 taraf\u0131ndan par\u00e7alanmalar\u0131n\u0131 \u00f6nlemez. US2 taraf\u0131ndan dislokasyonun yeniden yarat\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bir in vitro sistemde, bu lisininlerin eksikli\u011fi olan a\u011f\u0131r zincirlerin hala ubiquitin modifiye bir formda oldu\u011fu, ancak \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr (sitoplazmik) fraksiyonda oldu\u011fu g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Bu t\u00fcr ubiquitin konjugasyonu sadece s\u0131n\u0131f I MHC lumenal alan\u0131nda ger\u00e7ekle\u015febilir ve muhtemelen s\u0131n\u0131f I MHC a\u011f\u0131r zincirleri endoplazmik retik\u00fclumdan bo\u015fald\u0131ktan sonra meydana gelir. Sonu\u00e7 olarak, s\u0131n\u0131f I MHC a\u011f\u0131r zincirinin ubiquitinlenmesi, US2 taraf\u0131ndan dislokasyon reaksiyonunun ilk ad\u0131m\u0131nda gerekli de\u011fildir."}
{"_id":"38485364","title":"The adaptor protein Tks5\/Fish is required for podosome formation and function, and for the protease-driven invasion of cancer cells.","text":"Tks5\/Bal\u0131k, be\u015f SH3 etki alan\u0131na ve bir PX etki alan\u0131na sahip bir destek proteini. Src d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f h\u00fccrelerde, Tks5\/Bal\u0131k, alt membran\u0131n ventral k\u0131sm\u0131nda bulunan ayr\u0131 \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar olan podosomlara lokalize olur. Azalt\u0131lm\u0131\u015f Tks5\/Bal\u0131k seviyelerine sahip Src d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f h\u00fccreler olu\u015fturduk. Art\u0131k podosomlar olu\u015fturmuyorlar, jelatini par\u00e7alam\u0131yorlar ve k\u00f6t\u00fc derecede invazif de\u011filler. \u0130nvazif kanser h\u00fccrelerinde, insan meme kanseri ve melanom \u00f6rneklerinde Tks5\/Bal\u0131k ifadesini tespit ettik. \u0130nsan kanser h\u00fccrelerinde proteaz taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilen matrigel invazyonu i\u00e7in Tks5\/Bal\u0131k ifadesi de gereklidir. Son olarak, epitel h\u00fccrelerinde Tks5\/Bal\u0131k ve Src'nin birlikte ifade edilmesi, podosomlar\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na neden oldu. Bu nedenle, Tks5\/Bal\u0131k'\u0131n podosom olu\u015fumuna, d\u0131\u015f matrisin par\u00e7alanmas\u0131na ve baz\u0131 kanser h\u00fccrelerinin invazyonuna ihtiya\u00e7 duyuldu\u011fu anla\u015f\u0131l\u0131yor."}
{"_id":"38493521","title":"Corticosteroid injections for shoulder pain.","text":"\n## Arka Plan\nOmuz a\u011fr\u0131s\u0131 i\u00e7in bir\u00e7ok tedavi \u00f6nerilmektedir, bunlara omuzun i\u00e7inde ve \u00e7evresinde kortikosteroid enjeksiyonlar\u0131 da dahildir, ancak bunlar\u0131n etkinli\u011fi kan\u0131tlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu kortikosteroid enjeksiyonlar\u0131 i\u00e7in omuz a\u011fr\u0131s\u0131 incelemesi, omuz bozukluklar\u0131 i\u00e7in \u00e7e\u015fitli m\u00fcdahaleleri inceleyen bir dizi incelemenin bir par\u00e7as\u0131d\u0131r.\n\n## Ama\u00e7lar\nOmuz a\u011fr\u0131s\u0131 olan yeti\u015fkinlerde kortikosteroid enjeksiyonlar\u0131n\u0131n etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fini belirlemek.\n\n## Arama Stratejisi\nMEDLINE, EMBASE, CINAHL, Merkezi ve Bilimsel Al\u0131nt\u0131 Endeksleri, Haziran 2002'ye kadar ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n## Se\u00e7me Kriterleri\nKortikosteroid enjeksiyonlar\u0131 ile plasebo veya ba\u015fka bir m\u00fcdahale kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan veya farkl\u0131 steroid enjeksiyon t\u00fcrleri ve dozlar\u0131 ile omuz a\u011fr\u0131s\u0131 olan yeti\u015fkinlerde yap\u0131lan rastgele ve yar\u0131 rastgele denemeler dahil edildi. Belirli d\u0131\u015flamalar, omuz a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n \u00fc\u00e7 haftadan az s\u00fcrmesi, romatoid artrit, polimiyalji reumatik ve k\u0131r\u0131k durumlar\u0131 i\u00e7eriyordu.\n\n## Veri Toplama ve Analizi\nDeneme dahil etme ve y\u00f6ntemsel kalite, iki ba\u011f\u0131ms\u0131z inceleyici taraf\u0131ndan \u00f6nceden belirlenmi\u015f kriterlere g\u00f6re de\u011ferlendirildi. Sonu\u00e7lar, rotat\u00f6r kuf hastal\u0131\u011f\u0131, yap\u0131\u015fkan kaps\u00fclit, tam kal\u0131nl\u0131k rotat\u00f6r kuf y\u0131rt\u0131\u011f\u0131 ve karma tan\u0131lar i\u00e7in ayr\u0131 ayr\u0131 sunulmaktad\u0131r ve m\u00fcmk\u00fcnse meta-analizle birle\u015ftirilmektedir.\n\n## Ana Bulgular\n26 deneme dahil kriterleri kar\u015f\u0131lad\u0131. Enjeksiyonlar\u0131n say\u0131s\u0131, yeri ve dozu \u00e7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda b\u00fcy\u00fck farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterdi. Denemeler aras\u0131 kat\u0131l\u0131mc\u0131 say\u0131s\u0131 20 ile 114 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti (orta de\u011fer 52 kat\u0131l\u0131mc\u0131). Y\u00f6ntemsel kalite de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterdi. Rotat\u00f6r kuf hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, altakromiyal kortikosteroid enjeksiyonu, baz\u0131 denemelerde plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck bir fayda g\u00f6sterdi, ancak altakromiyal kortikosteroid enjeksiyonunun NSAID'lere kar\u015f\u0131 faydas\u0131, \u00fc\u00e7 denemenin birle\u015ftirilmi\u015f sonu\u00e7lar\u0131na dayanarak g\u00f6sterilmedi. Yap\u0131\u015fkan kaps\u00fclit i\u00e7in, iki deneme, intraartik\u00fcler kortikosteroid enjeksiyonunun erken d\u00f6nemde plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda olas\u0131 bir faydas\u0131n\u0131 \u00f6nerdi, ancak herhangi bir denem"}
{"_id":"38502066","title":"IL-2 receptor signaling is essential for the development of Klrg1+ terminally differentiated T regulatory cells.","text":"Timik k\u00f6kenli do\u011fal T d\u00fczenleyici h\u00fccreler (Treg'ler), i\u015flevsel ve fenotipik \u00e7e\u015fitlilikleriyle karakterize edilir. Son zamanlarda, periferik Treg'lerin k\u00fc\u00e7\u00fck bir kesiminin Klrg1'i ifade etti\u011fi, ancak Klrg1'in ne \u00f6l\u00e7\u00fcde benzersiz bir Treg alt k\u00fcmesini tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131 konusunda netlik kalmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Klrg1(+) Treg'lerin, Klrg1(-) Treg'lerden t\u00fcretilen son derece farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f bir Treg alt k\u00fcmesi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu alt k\u00fcme, son zamanlarda antijenle yan\u0131t veren ve y\u00fcksek derecede aktive edilmi\u015f, k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc bir Treg n\u00fcfusunu temsil eder ve mukozal dokularda tercihli olarak bulunur. Klrg1(+) Treg'lerin geli\u015fimi de kapsaml\u0131 IL-2R sinyalle\u015fmesini gerektirir. Bu aktivite, Treg evrimi ve rekabet\u00e7i uyumdan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak IL-2'nin benzersiz bir i\u015flevini temsil eder. Bu ve di\u011fer \u00f6zellikler, terminal olarak farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f, k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc CD8(+) T etkili h\u00fccrelere benzemektedir. Bulgular\u0131m\u0131z, antijenle aktive edilmi\u015f geleneksel T lenfositleri i\u00e7in de \u00e7al\u0131\u015fan \u00f6nemli bir yolun Treg'ler i\u00e7in de mevcut oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"38528892","title":"The aurora B kinase promotes inner and outer kinetochore interactions in budding yeast.","text":"Kinetokor, kromozom ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 arabuluyan makromolek\u00fcler protein kompleksidir. Dsn1 bile\u015feni, kinetokor montaj\u0131nda kritik bir rol oynar ve Aurora B kinaz taraf\u0131ndan fosforile edilir. Ara\u015ft\u0131rmam\u0131zda, Aurora B'nin Dsn1'i fosforile etmesinin, mayada d\u0131\u015f ve i\u00e7 kinetokor proteinleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimi te\u015fvik etti\u011fini bulduk."}
{"_id":"38533515","title":"AMP-activated\/SNF1 protein kinases: conserved guardians of cellular energy","text":"SNF1\/AMP etkinle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz (AMPK) ailesi, t\u00fcm \u00f6karyotik h\u00fccrelerde ATP \u00fcretimi ve t\u00fcketimi aras\u0131nda dengeyi korur. Kinazlar, bir katalitik alt birim ve h\u00fccresel enerji seviyelerini alg\u0131layan d\u00fczenleyici alt birimlerden olu\u015fan heterotrimerdir. Enerji durumu bozuldu\u011funda, sistem metabolik yollar\u0131 aktive eder ve protein, karbonhidrat ve lipid sentezini, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi ve \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 kapat\u0131r. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, son sonu\u00e7lar, AMPK sisteminin enerji evrimi d\u00fczenlemesi \u00f6tesindeki i\u015flevlerde de \u00f6nemli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, \u00f6rne\u011fin epitel h\u00fccrelerinde h\u00fccre polaritesinin korunmas\u0131nda."}
{"_id":"38551172","title":"Mammographic density, plasma vitamin D levels and risk of breast cancer in postmenopausal women.","text":"Memografik yo\u011funluk, meme kanseri i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr, ancak bu ili\u015fkilinin alt\u0131nda yatan biyoloji bilinmemektedir. \u00c7al\u0131\u015fmalar, vitamin D'nin meme kanseri riskini azaltabilece\u011fini ve diyetle al\u0131nan vitamin D'nin meme yo\u011funlu\u011funu azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Biz, Nurses' Health Study kolu i\u00e7inde yer alan bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik, bu \u00e7al\u0131\u015fmada 463 ve 497 postmenopozal vaka ve kontrol bulundu. Memografik yo\u011funluk ve kan i\u00e7indeki 25-hidroksivitamin D [25(OH)D] ve 1,25-dihidroksivitamin D [1,25(OH)(2)D] seviyeleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceledik. Kan i\u00e7indeki vitamin D metabolitlerinin meme yo\u011funlu\u011fu ve meme kanseri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011fi\u015ftirdi\u011fini de\u011ferlendirdik. Memografik yo\u011funluk y\u00fczdesi, dijitalle\u015ftirilmi\u015f film mamograflar\u0131ndan \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Genelize edilmi\u015f do\u011frusal modeller, her vitamin D metabolitinin \u00e7eyrekleri i\u00e7in ortalama meme yo\u011funlu\u011funu belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Mant\u0131ksal regresyon modelleri, g\u00f6reli riskleri ve g\u00fcven aral\u0131klar\u0131n\u0131 hesaplamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. T\u00fcm modeller, e\u015fle\u015ftirme de\u011fi\u015fkenleri ve potansiyel kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar i\u00e7in ayarland\u0131. Kan i\u00e7indeki 25(OH)D veya 1,25(OH)(2)D seviyeleri ile memografik yo\u011funluk aras\u0131nda \u00e7apraz kesitsel bir ili\u015fki bulmad\u0131k. En y\u00fcksek memografik yo\u011funluk \u00e7eyrek ve en d\u00fc\u015f\u00fck kan 25(OH)D seviyelerine sahip kad\u0131nlar, en d\u00fc\u015f\u00fck memografik yo\u011funluk ve en y\u00fcksek kan 25(OH)D seviyelerine sahip kad\u0131nlara k\u0131yasla 4 kat daha y\u00fcksek meme kanseri riski ta\u015f\u0131yordu (RR = 3.8; 95% CI: 2.0-7.3). Memografik yo\u011funluk ve kan 25(OH)D aras\u0131ndaki genel etkile\u015fim, anlaml\u0131 de\u011fildi (p-het = 0.20). Bu sonu\u00e7lar, memografik yo\u011funluk ve meme kanseri aras\u0131ndaki ili\u015fkinin, postmenopozal kad\u0131nlarda kan i\u00e7indeki vitamin D metabolitlerine ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Vitamin D, memografik yo\u011funluk ve meme kanseri riski aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi inceleyen daha fazla ara\u015ft\u0131rma hakl\u0131 g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"38587347","title":"Finding the right niche: B-cell migration in the early phases of T-dependent antibody responses.","text":"Humoral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131, B h\u00fccrelerinin antijenle kar\u015f\u0131la\u015fmas\u0131, yard\u0131mc\u0131 T h\u00fccreleriyle etkile\u015fime girmesi, \u00e7o\u011falmas\u0131 ve d\u00fc\u015f\u00fck afinite plazma h\u00fccrelerine veya germinal merkez (GC) olu\u015fturarak y\u00fcksek afinite plazma h\u00fccreleri ve haf\u0131za B h\u00fccrelerine farkl\u0131la\u015fmas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu olaylar\u0131n her biri, lenf dokusunun ayr\u0131 alt b\u00f6l\u00fcmlerinde farkl\u0131 stromal h\u00fccrelerle ili\u015fkilidir. B h\u00fccreleri, ba\u015far\u0131l\u0131 bir yan\u0131t olu\u015fturmak i\u00e7in h\u0131zl\u0131 ve y\u00fcksek derecede d\u00fczenlenmi\u015f bir \u015fekilde bir ni\u015ften di\u011ferine g\u00f6\u00e7 etmelidir. Kimyokin CXCL13, B h\u00fccrelerini folik\u00fcllere y\u00f6nlendirmede merkezi bir rol oynarken, T b\u00f6lgesi kimyokinleri aktif B h\u00fccrelerini T b\u00f6lgesine y\u00f6nlendirir. Sphingosin-1-fosfat (S1P), dokudan h\u00fccre \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 te\u015fvik eder ve ayn\u0131 zamanda splende marjinal b\u00f6lge B h\u00fccrelerinin konumland\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Son ara\u015ft\u0131rmalar, EBV'ye ba\u011fl\u0131 molek\u00fcl 2 (EBI2; GPR183) adl\u0131 yetim resept\u00f6r\u00fcn, aktif B h\u00fccrelerini i\u00e7 ve d\u0131\u015f folik\u00fcler ni\u015flere y\u00f6nlendirmede bir rol\u00fc oldu\u011funu ve bu resept\u00f6r\u00fcn d\u00fczenlenmesinin GC'ler olu\u015fturmak i\u00e7in h\u00fccreleri organize etmede hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymu\u015ftur. Bu incelemede, chemokinler, S1P ve EBI2'nin humoral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n temelini olu\u015fturan g\u00f6\u00e7 olaylar\u0131ndaki rollerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"38623601","title":"Arginine Starvation Impairs Mitochondrial Respiratory Function in ASS1-Deficient Breast Cancer Cells","text":"Otofaji, besin yoksunlu\u011funa kar\u015f\u0131 ana metabolik yan\u0131t ve i\u015flevsiz veya hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f organellerin temizlenmesinde gereklidir, ancak a\u015f\u0131r\u0131 otofaji sitotoksik veya sitostatik olabilir ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne katk\u0131da bulunur. Molek\u00fcl biosenteziyle ili\u015fkili enzimlerin bollu\u011funa ba\u011fl\u0131 olarak, h\u00fccreler bu molek\u00fclleri sa\u011flamak i\u00e7in d\u0131\u015f kaynakl\u0131 besin maddelerine ba\u011f\u0131ml\u0131 olabilir. Argininosuccinat sentetaz 1 (ASS1), arginine biosentezinde anahtar bir enzimdir ve bir\u00e7ok kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rde azalm\u0131\u015f bollu\u011fa sahiptir, bu da onlar\u0131 d\u0131\u015f arginine \u00e7ekilmesinden duyarl\u0131 hale getirir. G\u00f6sterdik ki, ADI-PEG20'ye (arginin deiminaz\u0131n pegile\u015ftirilmi\u015f formu) maruz kalma ile uzun s\u00fcreli arginine yoksunlu\u011fu, ASS1 eksikli\u011fi olan meme kanseri h\u00fccrelerinin otofaji ba\u011f\u0131ml\u0131 \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc tetikledi, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu h\u00fccreler arginine otozoflard\u0131r (d\u0131\u015far\u0131dan arginine al\u0131m\u0131na ba\u011f\u0131ml\u0131). Asl\u0131nda, bu meme kanseri h\u00fccreleri, ADI-PEG20'ye maruz kald\u0131klar\u0131nda veya arginine olmadan k\u00fclt\u00fcrlendi\u011finde in vitro'da \u00f6ld\u00fc. Arginine yoksunlu\u011fu, mitokondriyel oksidatif stresi ind\u00fckledi, bu da mitokondriyel biyoenerji ve b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bozdu. Ayr\u0131ca, arginine yoksunlu\u011fu, sadece otofaji yetkin olan meme kanseri h\u00fccrelerini \u00f6ld\u00fcrd\u00fc. Bu nedenle, uzun s\u00fcreli arginine yoksunlu\u011funun \u00f6l\u00fcmc\u00fcl etkisinin temel mekanizmas\u0131, mitokondriyel hasara yan\u0131t olarak meydana gelen sitotoksik otofajiydi. Son olarak, ASS1'in 149 rastgele meme kanseri biyopsi numunas\u0131n\u0131n %60'tan fazlas\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fck bollu\u011fa veya yoklu\u011fu vard\u0131, bu da bu t\u00fcr t\u00fcm\u00f6rlere sahip hastalar\u0131n arginine yoksunlu\u011fu terapisine aday olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"38630735","title":"A prospective natural-history study of coronary atherosclerosis.","text":"\n## Arka Plan\nAtherosklerotik plaklar, akut koroner sendromlar\u0131na yol a\u00e7an plakalar, genellikle koroner arter anjiyografisinde hafif olan yerlerde olu\u015fur. Bu olaylara neden olan lesyonla ili\u015fkili risk fakt\u00f6rleri iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBir ileri ara\u015ft\u0131rma \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 kapsam\u0131nda, 697 akut koroner sendromlu hasta, perkutan koroner m\u00fcdahale sonras\u0131 \u00fc\u00e7 vask\u00fcl koroner anjiyografi ve gri \u00f6l\u00e7ek ile radyo frekans i\u00e7 damar ultrasonu g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesine tabi tutuldu. Daha sonraki ciddi kardiyovask\u00fcler olaylar (kalp nedenli \u00f6l\u00fcm, kalp durmas\u0131, miyokard enfarkt\u00fcs\u00fc veya istikrars\u0131z veya ilerleyici angina nedeniyle yeniden hastaneye yat\u0131r\u0131lma), ya orijinal olarak tedavi edilen (su\u00e7lu) lesyonlarla ya da tedavi edilmeyen (su\u00e7suz) lesyonlarla ili\u015fkili olarak de\u011ferlendirildi. Ortalama takip s\u00fcresi 3.4 y\u0131l idi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n3 y\u0131ll\u0131k birikimli ciddi kardiyovask\u00fcler olaylar oran\u0131 %20.4 idi. Olaylar, su\u00e7lu lesyonlarla ili\u015fkili olarak %12.9'da ve su\u00e7suz lesyonlarla ili\u015fkili olarak %11.6'da de\u011ferlendirildi. Takipteki olaylara neden olan \u00e7o\u011fu su\u00e7suz lesyon, temelinde anjiyografide hafif olan (%32.3\u00b120.6 ortalama [\u00b1SD] stenoz diyafram\u0131) plaklard\u0131. Ancak \u00e7ok de\u011fi\u015fken analizde, tekrarlayan olaylarla ili\u015fkili olan su\u00e7suz lesyonlar, tekrarlamayan olaylarla ili\u015fkili olanlardan daha b\u00fcy\u00fck olas\u0131l\u0131kla %70 veya daha fazla plak y\u00fck\u00fcne sahip (%5.03; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 2.51-10.11; P<0.001) veya 4.0 mm(2) veya daha az minimal l\u00fcmen alan\u0131 (%3.21; %95 CI, 1.61-6.42; P=0.001) veya gri \u00f6l\u00e7ek ve radyo frekans i\u00e7 damar ultrasonu ile s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lan ince kabuklu fibroateromlar (%3.35; %95 CI, 1.77-6.36; P<0.001) olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nAkut koroner sendromlu ve per"}
{"_id":"38664102","title":"What do medical schools teach about women's health and gender differences?","text":"AMA\u00c7: ABD t\u0131p fak\u00fcltelerinin m\u00fcfredatlar\u0131n\u0131 inceleyerek kad\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve cinsiyet-\u00f6zel bilgilerin dahil edilip edilmedi\u011fini de\u011ferlendirmek ve bu i\u00e7eri\u011fe sahip kurumlar ile ili\u015fkili \u00f6zellikleri belirlemek. Y\u00d6NTEM: Association of American Medical Colleges' (AAMC) Curriculum Management ve Bilgi Arac\u0131 (CurrMIT) verilerini kullanarak, Kas\u0131m 2003 ile \u015eubat 2004 aras\u0131nda yazarlar, CurrMIT'te girdi\u011fi ders\/stajlar\u0131 arayarak kad\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 veya cinsiyet-\u00f6zel dersler\/stajlar\u0131 belirlediler. AAMC'nin kapsaml\u0131 bilgilerini girdi\u011fi bir alt k\u00fcme okullar\u0131, kad\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 konular\u0131n\u0131n veya herhangi bir konudaki cinsiyet-\u00f6zel i\u00e7eri\u011fin belirli bir listesine bakmak i\u00e7in arand\u0131. Konular ve okul \u00f6zellikleri aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in istatistiksel analizler yap\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR: Yazarlar, ilgili dersler\/stajlar konusunda 95 okul belirledi. Dokuz okulda on ders\/staj, \u00e7ok disiplinli kad\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ders\/staj kriterlerini kar\u015f\u0131lad\u0131. 60 okulun kapsaml\u0131 CurrMIT bilgilerini i\u00e7eren alt k\u00fcmede, 18 belirtilen kad\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 konusu ve 24 cinsiyet-\u00f6zel konu, toplamda 42 konu belirlendi. \u00d6\u011fretilen konular\u0131n say\u0131s\u0131 s\u0131f\u0131rdan 26'ya (ortalama = 11) kadar de\u011fi\u015fti. Bu okullar\u0131n %50'den fazlas\u0131 18 belirtilen konudan 11'ini \u00f6\u011fretti, ancak cinsiyet-\u00f6zel konular\u0131 i\u00e7eren okullar %30'un alt\u0131nda kald\u0131. Ortalama \u00f6\u011fretilen konu say\u0131s\u0131 ve okullar\u0131n \u00f6zellikleri aras\u0131nda iki de\u011fi\u015fkenlik analizde hi\u00e7bir ili\u015fki bulunmad\u0131; ancak, bir kad\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 program\u0131 (p= .01) ve kad\u0131n dekan (p= .06), regresyon modelinde pozitif olarak ili\u015fkiliydi. SONU\u00c7: Az say\u0131da okul, \u00e7ok disiplinli kad\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 derslerini\/stajlar\u0131n\u0131 sunuyor veya m\u00fcfredatlar\u0131na cinsiyet-\u00f6zel bilgileri dahil ediyor. Bir kad\u0131n sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 program\u0131, okullar\u0131n m\u00fcfredatlar\u0131na bu i\u00e7eri\u011fi art\u0131rabilir."}
{"_id":"38675228","title":"A molecular framework for plant regeneration.","text":"Bitkiler ve baz\u0131 hayvanlar, yeti\u015fkin dokulardan organlar\u0131 yeniden olu\u015fturmak i\u00e7in derin bir yetene\u011fe sahiptir. Yeniden olu\u015fturma i\u00e7in molek\u00fcler mekanizmalar, ancak b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, Arabidopsis k\u00f6klerinde yerel bir yeniden olu\u015fturma yan\u0131t\u0131n\u0131 inceliyoruz. Lazerle olu\u015fturulan yaralar, k\u00f6k u\u00e7lar\u0131nda auxin ak\u0131\u015f\u0131n\u0131, h\u00fccre kaderi y\u00f6nlendiren bitki hormonu ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 bozar ve ortaya \u00e7\u0131kan h\u00fccre kaderi de\u011fi\u015fikliklerinin, PLETHORA, SHORTROOT ve SCARECROW transkripsiyon fakt\u00f6rlerine ihtiya\u00e7 duydu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu transkripsiyon fakt\u00f6rleri, yenilenen k\u00f6k u\u00e7lar\u0131nda auxin ta\u015f\u0131ma yeniden kurulmas\u0131 i\u00e7in PIN auxin \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 kolayla\u015ft\u0131ran membran proteinlerinin ifade ve kutup konumunu d\u00fczenler. Bu nedenle, yeni hormon da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ilk olarak yan\u0131tlayan ve daha sonra istikrara kavu\u015fturan embriyonik k\u00f6k k\u00f6k h\u00fccre kal\u0131plama fakt\u00f6rlerinden olu\u015fan bir yeniden olu\u015fturma mekanizmas\u0131 vard\u0131r."}
{"_id":"38712515","title":"Cocoa flavonols and procyanidins promote transforming growth factor-beta1 homeostasis in peripheral blood mononuclear cells.","text":"Kan damar sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 \u00fczerinde olumlu etkileri olabilecek belirli flavan-3-ol ve procyanidinler (FP) hakk\u0131nda kan\u0131tlar vard\u0131r. Daha \u00f6nce, kakao'dan izole edilmi\u015f FP'lerin birka\u00e7 ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k fonksiyonu ve iltihapla ili\u015fkili sinyal molek\u00fcllerinin seviyesini ve \u00fcretimini mod\u00fcle edebilece\u011fi bildirilmi\u015ftir, bunlara birka\u00e7 sitokin ve eikosanoid dahildir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, FP monomerlerden dekamerlere kadar olan fraksiyonlar\u0131n insan periferik kan monon\u00fckleus h\u00fccrelerinden (PBMC) dinlenmi\u015f durumda TGF-beta(1) sitokininin sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 mod\u00fcle edip etmedi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Toplamda 13 sa\u011fl\u0131kl\u0131 birey incelendi ve TGF-beta(1) baz \u00e7izgilerine g\u00f6re grupland\u0131r\u0131ld\u0131. Bireylerin baz \u00e7izgilerinde d\u00fc\u015f\u00fck TGF-beta(1) seviyeleri olan h\u00fccreleri (n = 7) bireysel FP fraksiyonlar\u0131 (25 mikrog\/ml) ile uyar\u0131land\u0131\u011f\u0131nda, monomer, dimer ve tetramer gibi daha k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcll\u00fc FP fraksiyonlar\u0131 (<veya =pentamer), baz \u00e7izgilerine g\u00f6re %15-%66'l\u0131k bir art\u0131\u015fla (P < 0.05) TGF-beta(1) sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. En b\u00fcy\u00fck art\u0131\u015flar monomer (%66) ve dimer (%68) ile g\u00f6r\u00fcld\u00fc. \u00d6te yandan, y\u00fcksek TGF-beta(1) baz \u00e7izgilerine sahip bireylerin (n = 6) h\u00fccrelerinden bireysel FP fraksiyonlar\u0131 TGF-beta(1) sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 inhibe etti (P < 0.05; trimer ile dekamer). En belirgin inhibisyon trimer ile dekamerik fraksiyonlarda (28-%42) g\u00f6r\u00fcld\u00fc ve monomerler ve dimerler TGF-beta(1) sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 hafif\u00e7e inhibe etti (17% ve 23%, s\u0131ras\u0131yla). Kan damar\u0131 ile ili\u015fkili TGF-beta(1)'in eylemleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerde FP'lerin \u00fcretimi \u00fczerinde evresel mod\u00fclasyonun, FP'li g\u0131dalar\u0131n kardiyovask\u00fcler sa\u011fl\u0131\u011fa potansiyel faydalar\u0131 i\u00e7in ek bir mekanizma sundu\u011fumuzu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"38727075","title":"BMP receptor IA is required in mammalian neural crest cells for development of the cardiac outflow tract and ventricular myocardium.","text":"N\u00f6ral krest, n\u00f6ral ve y\u00fczey ekderminin s\u0131n\u0131r\u0131ndan kaynaklanan \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc ve g\u00f6\u00e7ebe bir h\u00fccre pop\u00fclasyonu. Fare (mouse) \u00f6rne\u011finde, ilk g\u00f6\u00e7ebe n\u00f6ral krest h\u00fccreleri be\u015f somit a\u015famas\u0131n\u0131n ba\u015f\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kar. Kemik morfogenetik proteinler (BMP'ler), \u00f6zellikle BMP2 ve BMP4, n\u00f6ral krest h\u00fccrelerinin ind\u00fcklenmesi, korunmas\u0131, g\u00f6\u00e7\u00fc, farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve hayatta kalmas\u0131 d\u00fczenleyicileri olarak rol oynam\u0131\u015flard\u0131r. Fare, BMP2\/4 tip I resept\u00f6rleri olarak bilinen \u00fc\u00e7 resept\u00f6re sahiptir; bunlardan Bmpr1a, n\u00f6ral t\u00fcp\u00fcn erken ifade edilen bir resept\u00f6r\u00fc olarak, n\u00f6ral krest geli\u015fiminin ba\u015flang\u0131c\u0131ndan itibaren n\u00f6ral krestte ifade edilir; ancak daha \u00f6nceki rollerin di\u011fer alanlardaki gizlili\u011fi, n\u00f6ral krestteki gereklili\u011fini gizler. Biz, n\u00f6ral krestte \u00f6zellikle Bmpr1a'y\u0131, be\u015f somit a\u015famas\u0131n\u0131n ba\u015f\u0131nda yok ettik. Bulgular\u0131m\u0131z, n\u00f6ral krest geli\u015fiminin \u00e7o\u011fu y\u00f6n\u00fcn\u00fcn normal oldu\u011funu g\u00f6stermektedir; bu da BMPRIA'n\u0131n erken n\u00f6ral krest biyolojisinin bir\u00e7ok y\u00f6n\u00fc i\u00e7in gereksiz oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Ancak, mutasyona u\u011fram\u0131\u015f embriyolar, defekt septasyon ile k\u0131salt\u0131lm\u0131\u015f kardiyak \u00e7\u0131k\u0131\u015f yolu sergiler, bu s\u00fcre\u00e7 n\u00f6ral krest h\u00fccrelerine ihtiya\u00e7 duyar ve perinatal hayatta kalman\u0131n temelidir. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, bu embriyolar orta gebelikte akut kalp yetmezli\u011finden \u00f6l\u00fcr, ventrik\u00fcler miokardiyumun proliferasyonu azal\u0131r. Miokardiyal defekt, bilinen bir kaynak olan epicardiyumdaki yeni ve az bilinen bir n\u00f6ral krest t\u00fcrevi pop\u00fclasyonunda BMP sinyalizasyonunun azalmas\u0131yla ili\u015fkili olabilir, ventrik\u00fcler miokardiyum proliferasyon sinyalleri. Bu sonu\u00e7lar, memelilerin n\u00f6ral krest t\u00fcrevlerinde BMP2\/4 sinyalizasyonunun kardiyak \u00e7\u0131k\u0131\u015f yolu geli\u015fimi i\u00e7in temel oldu\u011funu ve ventrik\u00fcler miokardiyum i\u00e7in kritik bir proliferasyon sinyali d\u00fczenleyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"38735355","title":"Early intermittent noninvasive ventilation for acute chest syndrome in adults with sickle cell disease: a pilot study","text":"Alveolar hipoksiye ve hipoksik vask\u00fcler s\u0131k\u0131\u015fmaya ba\u011fl\u0131 olarak, sikl h\u00fccreler akci\u011fer damarlar\u0131nda hapsolur. Akut g\u00f6\u011f\u00fcs sendromunun (ACS) sonucunu iyile\u015ftirmek i\u00e7in alveolar ventilasyon ve oksijenasyonun geli\u015ftirilmesi faydal\u0131 olabilir. 1998 Kas\u0131m'dan 2002 \u015eubat'a kadar tek merkezli, a\u00e7\u0131k, rastgele bir \u00e7al\u0131\u015fma, noninvazif ventilasyon (NIV) ile oksijen tek ba\u015f\u0131na kullan\u0131m\u0131n\u0131n, ACS'li yeti\u015fkinlerde 3. g\u00fcnde oksijenasyonun iyile\u015ftirilmesinde daha etkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test etmek ve a\u011fr\u0131, kanama gereksinimleri ve hastanede kalma s\u00fcreleri \u00fczerindeki etkilerini de\u011ferlendirmek amac\u0131yla yap\u0131ld\u0131. 67 hastada 71 adet s\u00fcrekli ACS olay\u0131, t\u0131bbi ad\u0131m atma biriminde 3 g\u00fcn boyunca ya oksijen (n=36) ya da NIV (n=35) ile rastgele tahsis edildi. NIV grubu, temel solunum h\u0131z\u0131 ve a\u011fr\u0131 puan\u0131 daha y\u00fcksekti. NIV, solunum h\u0131z\u0131n\u0131 h\u0131zla d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc, $$ {\\text{Pa}}_{{\\text{O}}_{2}} $$'i art\u0131rd\u0131 ve alveolar-arteriyel oksijen gradyan\u0131 $$ (({\\text{A}} - {\\text{a}})_{{{\\text{O}}_{ 2} }} ) $$'i azaltt\u0131, bu da oksijen tek ba\u015f\u0131na kullan\u0131m\u0131yla de\u011fi\u015fmedi. $$ {\\text{Pa}}_{{{\\text{CO}}_{ 2} }} $$ sadece oksijen grubunda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde k\u00f6t\u00fcle\u015fti. 3. g\u00fcnde, gruplar normal $$ {\\text{Pa}}_{{{\\text{O}}_{2} }} $$ oranlar\u0131 (NIV ile %35 ve oksijenle %25; P=0.5) veya $$ (({\\text{A}} - {\\text{a}})_{{{\\text{O}}_{ 2} }} ) $$'te farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi. NIV'nin hasta memnuniyeti ve uyumlulu\u011fu daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. A\u011fr\u0131 hafifletimi, kanama veya hastanede kalma s\u00fcresi konusunda farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6zlemlenmedi. Ciddi hipoksemi olan hastalar\u0131n ( $$ {\\text{Pa}}_{{{\\text{O}}_{2} }} \\le 65\\,{\\text{mmHg}} $$) alt grubunda, fizyolojik de\u011fi\u015fken"}
{"_id":"38745690","title":"Serum Exosome MicroRNA as a Minimally-Invasive Early Biomarker of AML","text":"Relaps, AML hastalar\u0131 i\u00e7in \u00f6l\u00fcm\u00fcn ana nedeni olmaya devam ediyor. Azalm\u0131\u015f kal\u0131nt\u0131 hastal\u0131\u011f\u0131 (MRD) izlemenin iyile\u015ftirilmesi, relapsi \u00f6nlemek i\u00e7in zaman\u0131nda tedavi ayarlamalar\u0131n\u0131 vaat ediyor. Mevcut izleme teknikleri, ileri a\u015famada hastal\u0131\u011f\u0131 yans\u0131tmayan dola\u015f\u0131m blastlar\u0131n\u0131 tespit eder ve erken relaps s\u0131ras\u0131nda MRD'yi k\u00f6t\u00fc bir \u015fekilde yans\u0131t\u0131r. Burada, exosomlar i\u00e7in bir mikroRNA (miRNA) biyomarkeri platformu olarak ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. AML exosomlar\u0131nda zenginle\u015fen bir miRNA k\u00fcmesi belirledik ve dola\u015f\u0131m exosom miRNA seviyelerini izliyoruz, bu da leukemik xenograftlar\u0131 hem non-engrafted hem de insan CD34+ kontrol\u00fcnden ay\u0131rt eder. Biostatik modeller geli\u015ftiriyoruz, bu modeller d\u00fc\u015f\u00fck kemik ili\u011fi t\u00fcm\u00f6r y\u00fck\u00fcnde ve dola\u015f\u0131m blastlar\u0131 tespit edilmeden \u00f6nce dola\u015f\u0131m exosom miRNA'y\u0131 ortaya \u00e7\u0131kar\u0131yor. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, hem leukemik blastlar hem de kemik ili\u011fi stromas\u0131 serum exosom miRNA'ya katk\u0131da bulunuyor. Serum exosom miRNA'n\u0131n geli\u015fimini \u00f6neriyoruz, bu da AML tekrarlamas\u0131n\u0131 \u00f6nceden izlemek ve erken tespit etmek i\u00e7in yeni ve hassas bir b\u00f6lme biyomarkeri platformu olarak."}
{"_id":"38747567","title":"Human cytomegalovirus encodes an MHC class I-like molecule (UL142) that functions to inhibit NK cell lysis.","text":"\u0130nsan CMV'nin (HCMV) klinik ve d\u00fc\u015f\u00fck ge\u00e7i\u015fli su\u015flar\u0131, daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanan UL18'in yan\u0131 s\u0131ra ek bir MHC s\u0131n\u0131f I ile ili\u015fkili molek\u00fcl olan UL142'yi kodlar. UL142 a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evesi, bir\u00e7ok yayg\u0131n y\u00fcksek ge\u00e7i\u015fli laboratuvar su\u015flar\u0131nda eksik olan ULb b\u00f6lgesinde kodlan\u0131r. UL142'yi ifade eden h\u00fccreler, transfeksiyon sonras\u0131 ve rekombinan adenovire ile enfekte edilmi\u015f fibroblastlar, hem poliklonal NK h\u00fccreleri hem de NK h\u00fccre klonlar\u0131n\u0131, tamamen otolog bir sistemde tarama i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Be\u015f ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131l\u0131 100 NK h\u00fccre klonunun analizi, UL142'yi ifade eden fibroblastlarla tek ba\u015f\u0131na inhibe edilen 23 klonu ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. HCMV'li h\u00fccrelerde UL142 mRNA ifadesini k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA ile indirme, lizise kar\u015f\u0131 artan duyarl\u0131l\u0131\u011fa neden oldu. Bu verilerden, UL142'nin, klonal ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde NK h\u00fccre \u00f6ld\u00fcrmeyi inhibe eden, yeni bir HCMV'li MHC s\u0131n\u0131f I ile ili\u015fkili molek\u00fcl oldu\u011fu sonucuna var\u0131yoruz."}
{"_id":"38751591","title":"Identification of the conserved serine\/threonine residues important for gibberellin-sensitivity of Arabidopsis RGL2 protein.","text":"Arabidoptis'te bulunan DELLA proteinleri GAI, RGA, RGL1 ve RGL2, bitki b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131layan b\u00fcy\u00fcme bask\u0131lay\u0131c\u0131lard\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmalar, gibberellin (GA)\u0131n DELLA proteinlerinin bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flevini hafifletti\u011fini, proteazom yolu ile proteinlerin par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 tetikleyerek g\u00f6sterdi. Ancak, GA ile tetiklenen protein par\u00e7alanmas\u0131n\u0131n DELLA proteinlerinin biyoaktivitesini d\u00fczenlemenin tek yolu olup olmad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Burada, t\u00fct\u00fcn BY2 h\u00fccrelerinin GA sinyalizasyonunu incelemek i\u00e7in uygun bir sistem oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. RGL2, BY2 h\u00fccrelerinde fosforlu bir formda bulunur. RGL2, GA ile tetiklenen par\u00e7alanmaya u\u011frar ve bu s\u00fcre\u00e7, proteazom inhibit\u00f6rleri ve serin\/treonin fosfataz inhibit\u00f6rleri ile engellenir; Bununla birlikte, serin\/treonin kinaz inhibit\u00f6rleri, par\u00e7alanman\u0131n \u00f6n ko\u015fulu olarak serin\/treonin defosforlasyonunun muhtemelen var oldu\u011funu g\u00f6steriyor, bu da proteazom yolu ile RGL2'nin par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 engelliyor. T\u00fcm 17 korunmu\u015f serin ve treonin kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131n y\u00f6nlendirilmi\u015f de\u011fi\u015ftirilmesiyle, alt\u0131 mutasyon (RGL2(S441D), RGL2(S542D), RGL2(T271E), RGL2(T319E), RGL2(T411E) ve RGL2(T535E)), s\u00fcrekli fosforlu durumu taklit eden, GA ile tetiklenen par\u00e7alanmaya kar\u015f\u0131 diren\u00e7li olduklar\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Bu, bu sitelerin potansiyel fosforlama siteleri oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. GA 20-oksidaz\u0131n ifadesi \u00fczerine yap\u0131lan i\u015flevsel bir test, RGL2(T271E)'nin muhtemelen bir null mutasyon oldu\u011funu, RGL2(S441D), RGL2(S542D), RGL2(T319E) ve RGL2(T411E)'nin sadece yakla\u015f\u0131k %4-17'si kadar vah\u015fi tip RGL2'nin aktivitesini korudu\u011funu, RGL2(T535E)'nin ise vah\u015fi tip RGL2'nin yakla\u015f\u0131k %66's\u0131 kadar aktivite korudu\u011funu g\u00f6steriyor. Bununla birlikte, BY2"}
{"_id":"38752049","title":"A chart review of cyproheptadine for stimulant-induced weight loss.","text":"Dikkat eksikli\u011fi hiperaktivite bozuklu\u011fu (DEHB) olan gen\u00e7ler, uyar\u0131c\u0131lar kullan\u0131rken s\u0131kl\u0131kla kilo kayb\u0131 ya\u015farlar, bu da optimal doz ve uyumlulu\u011fu s\u0131n\u0131rlayabilir. Cyproheptadine, t\u0131bbi \u00f6rneklerde kilo al\u0131m\u0131n\u0131 uyarmak amac\u0131yla kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. DEHB tedavisi i\u00e7in cyproheptadine re\u00e7ete edilen 28 akut \u00e7ocuk psikiyatri hastas\u0131 \u00fczerinde geriye d\u00f6n\u00fck bir kay\u0131t incelemesi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Bu hastalardan 4'\u00fc cyproheptadine'i tutarl\u0131 bir \u015fekilde almad\u0131 ve 3'\u00fc ilk 7 g\u00fcnde yan etkilerin dayan\u0131lmazl\u0131\u011f\u0131 nedeniyle ilac\u0131 kesti. Veriler, en az 14 g\u00fcn (ortalama s\u00fcre 104,7 g\u00fcn) boyunca 4-8 mg cyproheptadine'i gece boyunca alan (ortalama son doz 4,9 mg\/g\u00fcn) 21 di\u011fer hastay\u0131 i\u00e7eriyordu. \u00c7o\u011fu, uyar\u0131c\u0131 kullan\u0131rken tek ba\u015f\u0131na kilo vermi\u015fti (ortalama kilo kayb\u0131 2,1 kg, ortalama kilo h\u0131z\u0131 -19,3 g\/g\u00fcn). Cyproheptadine ile birlikte alan t\u00fcm 21 hasta kilo ald\u0131, ortalama kilo art\u0131\u015f\u0131 2,2 kg (e\u015fle\u015ftirilmi\u015f t = 6,87, p < 0,0001) ve ortalama kilo h\u0131z\u0131 32,3 g\/g\u00fcn oldu. Uyar\u0131c\u0131 kullan\u0131rken ba\u015flang\u0131\u00e7ta uykusuzluk bildiren 17 hastadan 11'i cyproheptadine eklenmesiyle uyku durumlar\u0131nda \u00f6nemli iyile\u015fmeler bildirdi. Sonu\u00e7 olarak, uyar\u0131c\u0131 ile ili\u015fkili kilo kayb\u0131 olan DEHB olan gen\u00e7lerde cyproheptadine'in faydal\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz, gelecekteki rastgele kontroll\u00fc denemeler beklenir."}
{"_id":"38784540","title":"Life course breast cancer risk factors and adult breast density (United Kingdom)","text":"Ama\u00e7: \u00c7ocukluk ve erken yeti\u015fkinlik d\u00f6nemindeki risk fakt\u00f6rlerinin daha sonraki mamografi meme yo\u011funlu\u011fu \u00fczerindeki etkisini belirlemek. Y\u00f6ntemler: \u00c7al\u0131\u015fmaya, Glasgow \u00dcniversitesi \u00d6\u011frenci Sa\u011fl\u0131k Hizmeti'ne (1948-1968) kat\u0131lan, 2001'de bir anket yan\u0131tlayan ve 1989-2002 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda \u0130sko\u00e7ya'da bir tarama mamografisi \u00e7eken 628 kad\u0131n dahil edildi. Mamografiler (ortalama ya\u015f 59) alt\u0131 kategorili bir s\u0131n\u0131fland\u0131rma (SCC) kullan\u0131larak meme yo\u011funluk y\u00fczdesi olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizlerde, y\u00fcksek riskli mamografiler (25 ve \u00fczeri yo\u011funluklu) ile ili\u015fkili fakt\u00f6rler i\u00e7in lojistik regresyon kullan\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar: \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli analizlerde, y\u00fcksek riskli mamografiler, do\u011fum say\u0131s\u0131 (her \u00e7ocuk i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 (OR): 0.77 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 (CI) 0.61-0.99)), ilk do\u011fum ya\u015f\u0131, OR\/y\u0131l: 1.05 (0.99-1.11), \u00fcniversite s\u0131ras\u0131nda sigara i\u00e7me, sigara i\u00e7enlere k\u0131yasla sigara i\u00e7meyenler i\u00e7in OR: 0.58 (0.36-0.92) ve \u00fcniversite s\u0131ras\u0131nda v\u00fccut kitle indeksi (BMI), OR\/kg\/m2: 0.75 (0.69-0.82) ile ili\u015fkili bulundu. Menar\u015fe ya\u015f\u0131, do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, oral kontraseptif (OK) kullan\u0131m\u0131, boy, bacak uzunlu\u011fu veya 20 ya\u015f\u0131nda yap\u0131lan egzersizle ilgili SCC'de hi\u00e7bir ili\u015fki bulunmad\u0131. Sonu\u00e7: Daha \u00f6nceki bulgular\u0131 teyit ediyoruz; meme yo\u011funlu\u011fu \u00fcreme olaylar\u0131 ve baz\u0131 antropometrik \u00f6l\u00e7\u00fcmlerle etkilenir, ancak inceledi\u011fimiz ya\u015fam boyu etki g\u00f6steren \u00e7o\u011fu risk fakt\u00f6r\u00fc yeti\u015fkin meme yo\u011funlu\u011fu ile yak\u0131ndan ili\u015fkili de\u011fildi."}
{"_id":"38793927","title":"Osteoclast nuclei of myeloma patients show chromosome translocations specific for the myeloma cell clone: a new type of cancer-host partnership?","text":"Kemik kanserlerinin \u00f6nemli bir klinik belirtisi kemik y\u0131k\u0131m\u0131d\u0131r. Bu y\u0131k\u0131m\u0131n, k\u00f6t\u00fc huylu h\u00fccreler taraf\u0131ndan de\u011fil, osteoklastlar taraf\u0131ndan, monositik k\u00f6keni olan \u00e7ok \u00e7ekirdekli h\u00fccreler taraf\u0131ndan yap\u0131ld\u0131\u011f\u0131 yayg\u0131n olarak kabul edilmektedir. Bu h\u00fccreler, kemik bozunmas\u0131n\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirebilen tek h\u00fccreler olarak kabul edilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, myeloma hastalar\u0131n\u0131n kemik emici osteoklastlar\u0131n\u0131n, FISH ve imm\u00fcnohistokimya tekniklerini kullanarak kemik kesitlerinde, myeloma B h\u00fccre klon k\u00f6keni olan translokasyonlu kromozomlara sahip \u00e7ekirdekler ile bu translokasyonlara sahip olmayan \u00e7ekirdekler i\u00e7erdi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu k\u00f6t\u00fc huylu k\u00f6kenli \u00e7ekirdekler, transkripsiyonel olarak aktif g\u00f6r\u00fcnmekte ve di\u011fer \u00e7ekirdekler aras\u0131nda tamamen entegre olmu\u015flard\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada analiz edilen osteoklast pop\u00fclasyonunda k\u00f6t\u00fc huylu \u00e7ekirdeklerin katk\u0131s\u0131 %30'dan fazlad\u0131r. Myeloma-osteoklast klon hibritleri, normal osteoklastlardan daha fazla \u00e7ekirdek i\u00e7eriyor ve bu hibritlerin olu\u015fumu, myeloma h\u00fccrelerinin yak\u0131nl\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak korelasyon g\u00f6steriyor. Benzer hibrit h\u00fccreler, myeloma h\u00fccre-osteoklast ko-k\u00fclt\u00fcrlerinde, translokasyonlar, bromodeoksiuridin veya erkek myeloma h\u00fccrelerinin di\u015fi osteoklastlarda bulunan Y kromozomunu izleyerek \u00fcretilmi\u015ftir. Bu g\u00f6zlemler, hibrit h\u00fccrelerin, myeloma h\u00fccreleri ve osteoklastlar aras\u0131ndaki birle\u015fme yoluyla olu\u015fabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Sonu\u00e7 olarak, k\u00f6t\u00fc huylu h\u00fccreler, \u00e7oklu myelomada kemik emici osteoklastlar\u0131n olu\u015fumuna \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulunmaktad\u0131r. Myeloma-osteoklast klon hibritleri, k\u00f6t\u00fc huylu h\u00fccrelerin do\u011frudan kat\u0131ld\u0131\u011f\u0131, daha \u00f6nce tan\u0131nmayan bir kemik y\u0131k\u0131m mekanizmas\u0131n\u0131 yans\u0131tmaktad\u0131r. Malign h\u00fccrelerin, k\u00f6t\u00fc huylu DNA'n\u0131n ev sahibi h\u00fccrelere aktar\u0131lmas\u0131 yoluyla ev sahibi h\u00fccreleri yozla\u015ft\u0131rma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131, \u015fimdiye kadar kanser ara\u015ft\u0131rmas\u0131nda yeterince g\u00f6z ard\u0131 edilmi\u015f olabilir."}
{"_id":"38794814","title":"Frequency modulation entrains slow neural oscillations and optimizes human listening behavior.","text":"\u0130nsanlar\u0131n s\u00fcrekli olarak dinamik \u00e7evresel uyaranlar\u0131, \u00f6zellikle de konu\u015fmay\u0131 takip etme yetene\u011fi, \"entrainment\" (uyum sa\u011flama) ad\u0131 verilen endojen sinir osilasyonlar\u0131n\u0131n etkisinden yararlanabilir. Bu s\u00fcre\u00e7, faz yeniden d\u00fczenlemesi i\u00e7erir, b\u00f6ylece \"optimal\" faz, zaman i\u00e7inde beklenen kritik olaylarla hizalan\u0131r ve bu da i\u015fleme iyile\u015ftirmesine yol a\u00e7ar. Mevcut deneyim, bu alanda daha \u00f6nce yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalardan farkl\u0131 olarak, iki soruya yan\u0131t arar. \u0130lk olarak, sinir osilasyonlar\u0131n\u0131n \u00e7evresel ritimlere uyumu ne kadar geneldir: S\u00fcrekli ritmik uyaranlar\u0131n zaman dinamikleri, ani ba\u015flang\u0131\u00e7lar olmadan sinir osilasyonlar\u0131n\u0131 uyarabiliyor mu? \u0130kinci olarak, sinir uyumu alg\u0131sal sistemin performans\u0131n\u0131 optimize eder mi: \u0130nsan i\u015fitme alg\u0131s\u0131, sinir faz\u0131 yeniden d\u00fczenlenmesinden faydalan\u0131yor mu? \u0130nsan elektroensefalografi (EEG) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, dinleyicilerin 3 Hz frekans mod\u00fcle edilmi\u015f uyaran\u0131n faz a\u00e7\u0131s\u0131 ile e\u015fit olarak da\u011f\u0131lm\u0131\u015f k\u0131sa aral\u0131klar\u0131 alg\u0131lamas\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu. Dinleyicilerin frekans mod\u00fcle edilmi\u015f sesdeki aral\u0131klar\u0131 alg\u0131lama yetene\u011fi, zaman i\u00e7inde e\u015fit olarak da\u011f\u0131lmam\u0131\u015f, ancak mod\u00fclasyonun belirli tercih edilen fazlar\u0131nda k\u00fcmelenmi\u015fti. Ayr\u0131ca, optimal uyaran faz\u0131, uyaran taraf\u0131ndan uyar\u0131lan sinir delta osilasyonu ile bireysel olarak belirlendi. Son olarak, delta faz\u0131 davran\u0131\u015fa, uyaran faz\u0131na veya aral\u0131k sonras\u0131 olayla ilgili potansiyele k\u0131yasla daha iyi tahmin etti. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, frekans mod\u00fcle edilmi\u015f i\u015fitme uyaranlar\u0131na yan\u0131t olarak faz yeniden hizalamas\u0131n\u0131n davran\u0131\u015fsal faydalar\u0131n\u0131 g\u00f6sterir, genel olarak do\u011fal \u00e7evresel girdilerin frekans dalgalanmalar\u0131n\u0131n endojen sinir osilasyonlar\u0131n\u0131 zamanlama sinyali olarak sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu da alg\u0131sal i\u015fleme etkiledi\u011fini \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"38799797","title":"Interventions by pharmacists in out-patient pharmaceutical care.","text":"Farmacistlerin m\u00fcdahaleleri, ila\u00e7 hatalar\u0131n\u0131 azaltma, tedaviyi rasyonelle\u015ftirme ve tedavinin maliyetini d\u00fc\u015f\u00fcrme yoluyla hasta bak\u0131m s\u00fcrecine sa\u011fl\u0131k toplulu\u011funun de\u011ferli bir katk\u0131s\u0131 olarak her zaman de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n birincil amac\u0131, 2009'da Khoula Hastanesi'ndeki OPD eczanesinde eczac\u0131 ve yard\u0131mc\u0131 eczac\u0131lar\u0131n m\u00fcdahale etti\u011fi ila\u00e7 hatalar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 ve t\u00fcrlerini belirlemektir. OPD eczanesinde kaydedilen eczac\u0131 ve yard\u0131mc\u0131 eczac\u0131lar\u0131n m\u00fcdahaleleri toplanm\u0131\u015f, ard\u0131ndan ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir incelemeden sonra kategorize edilmi\u015f ve analiz edilmi\u015ftir. Sonu\u00e7lar, m\u00fcdahalelerin %72,3'\u00fcn\u00fcn k\u00fc\u00e7\u00fck oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, bunlardan %40,5'i ila\u00e7 re\u00e7etesi de\u011fi\u015fikli\u011fiyle ilgilidir. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 olarak, kad\u0131n hastalara g\u00f6re erkek hastalara daha fazla re\u00e7ete m\u00fcdahalesi yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Doktorlar\u0131n eczane uygulamalar\u0131n\u0131n \u00f6nemini fark ettiklerini g\u00f6steren, doktorlar\u0131n %98,2'si m\u00fcdahaleleri kabul etmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, sadece 688 m\u00fcdahale re\u00e7ete hatalar\u0131ndan kaynaklanm\u0131\u015ft\u0131r ve bunlardan %40,5'i ila\u00e7 re\u00e7etesi de\u011fi\u015fikli\u011fi veya ila\u00e7 a\u00e7\u0131klamas\u0131yla ilgilidir. M\u00fcdahalelerin %14,9'u idari konularla, %8,7'si ila\u00e7 se\u00e7imiyle ve hastalar\u0131n ge\u00e7mi\u015fi hakk\u0131nda bilgisizlikten kaynaklanan hatalarla ilgilidir. M\u00fcdahalelerin %8,2'si ila\u00e7 a\u015f\u0131r\u0131 dozunu ele almak i\u00e7in yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. %19,4'\u00fcnde orta derecede \u00f6nemli m\u00fcdahaleler g\u00f6zlemlenmi\u015ftir ve bunlardan %7,5'i b\u00fcy\u00fck ila\u00e7 hatalar\u0131na etki etmi\u015ftir. Eczac\u0131lar, %20,8'i komplikasyonlar\u0131 \u00f6nlemek, %25,1'i tedaviyi rasyonelle\u015ftirmek ve %7,9'u uyumu iyile\u015ftirmek i\u00e7in toplam re\u00e7etelerin %20,8'ine m\u00fcdahale etmi\u015ftir. Sonu\u00e7lara dayanarak, eczac\u0131lar\u0131n sa\u011fl\u0131k sistemini iyile\u015ftirme rol\u00fcn\u00fcn hayati oldu\u011funu \u00e7\u0131karabiliriz. Sa\u011fl\u0131k profesyonelleri aras\u0131nda fark\u0131ndal\u0131k yaratmak, re\u00e7ete ve da\u011f\u0131t\u0131m sorunlar\u0131na \u00e7\u00f6z\u00fcm bulmak ve belki de belgelendirme sistemini geli\u015ftirmek, ila\u00e7 re\u00e7etesi hatalar\u0131n\u0131 azaltmak ve eczac\u0131lar\u0131n ve di\u011fer sa\u011fl\u0131k profesyonellerinin bilgilerini g\u00fcncellemek i\u00e7in daha fazla bu t\u00fcr ara\u015ft\u0131rma temelli \u00e7al\u0131\u015fmalara tavsiye ediyoruz."}
{"_id":"38805486","title":"Biochemical studies on Mycobacterium tuberculosis UreG and comparative modeling reveal structural and functional conservation among the bacterial UreG family.","text":"Nikel, h\u00fccresel ya\u015fam i\u00e7in temel bir mikro besindir, ancak fizyolojik olmayan konsantrasyonlarda \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr formda toksiktir. Bu potansiyel olarak \u00e7eli\u015fkili \u00f6zellikler, canl\u0131 organizmalar\u0131n nikel kullan\u0131m\u0131n\u0131 ve homeostaz\u0131 i\u00e7in verimli sistemler geli\u015ftirmesini gerektirdi. Bu, nikelin \u00fcreaz\u0131n aktif b\u00f6lgesine dahil edilmesi i\u00e7in durumdur, bu da \u00e7ok a\u015famal\u0131 ve s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde d\u00fczenlenmi\u015f bir s\u00fcre\u00e7tir ve \u00e7e\u015fitli yard\u0131mc\u0131 proteinlerin etkile\u015fimi gerektirir. Bu aktivasyon mekanizmas\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131, \u00f6zellikle Mycobacterium tuberculosis gibi \u00fcreolitik bakterilere kar\u015f\u0131 t\u0131bbi uygulamalar bulabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n konusu, aktif siteye nikel (Ni2+) dahil edildi\u011finde in vivo \u00fcreaz aktivasyonunda kritik bir yard\u0131mc\u0131 olan UreG'dir. Protein, hem deneysel hem de hesaplamal\u0131 yakla\u015f\u0131mlar kullan\u0131larak incelendi. \u00d6zellikle, M. tuberculosis UreG (MtUreG) \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr formu, Escherichia coli'de a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi ve homojen bir \u015fekilde safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. \u0130zole edilen proteinin kimli\u011fi, k\u00fctle spektrometresi ile belirlendi. \u00c7evrimi\u00e7i boyut d\u0131\u015flama kromatografisi ve \u0131\u015f\u0131k sa\u00e7\u0131l\u0131m\u0131, MtUreG'in \u00e7\u00f6zeltide dimerik bir formda var oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Serbest tiol konsantrasyonunun belirlenmesi, dimerde bir dis\u00fclf\u00fcr ba\u011f\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. \u0130zole edilen MtUreG, do\u011fal ko\u015fullarda d\u00fc\u015f\u00fck GTPaz aktivitesine sahiptir, kcat 0.01 dakika-1'dir. \u00c7er\u00e7eve d\u00f6nme spektroskopisi, MtUreG'de iyi tan\u0131mlanm\u0131\u015f bir ikincil yap\u0131 (alfa-helikslerin %8'i, beta-y\u00fczeylerin %29'u) oldu\u011funu g\u00f6sterdi, ancak NMR spektroskopisi, bu proteinin kat\u0131 \u00fc\u00e7 boyutlu bir katlanmaya sahip olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu nedenle i\u00e7sel olarak yap\u0131land\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f polipeptit s\u0131n\u0131f\u0131na atanabilece\u011fini ortaya koydu. MtUreG'in tamamen katlanm\u0131\u015f ve i\u015flevsel formu i\u00e7in molek\u00fcler model, katlanma tan\u0131ma algoritmalar\u0131 kullan\u0131larak olu\u015fturuldu. T\u00fcm bilinen bakteriyel UreG dizileri i\u00e7in kapsaml\u0131 bir benzerlik ara\u015ft\u0131rmas\u0131 yap\u0131ld\u0131. Olu\u015fturulan \u00e7oklu dizi hizalamas\u0131 ve ili\u015fkili filogenetik a\u011fa\u00e7, proteinin i\u015flevi i\u00e7in \u00f6nemli olabilecek anahtar kal\u0131nt\u0131lar\u0131 ve motifleri tan\u0131ma imkan\u0131 sa\u011flad\u0131. En temsili UreG proteinlerinin homoloji in\u015fa edilmi\u015f modellerini i\u00e7eren bir"}
{"_id":"38808600","title":"(99m)Tc-HisoDGR as a Potential SPECT Probe for Orthotopic Glioma Detection via Targeting of Integrin \u03b15\u03b21.","text":"Integrinler, h\u00fccre tutunma resept\u00f6rleri ailesine ait b\u00fcy\u00fck bir grup protein, glioblastom proliferasyonu ve invaz\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. \u03b1v\u03b23, \u03b1v\u03b25 ve \u03b15\u03b21 gibi birka\u00e7 integrin resept\u00f6r\u00fc, glioblastom tan\u0131s\u0131 ve antitumor tedavisi i\u00e7in klinik ilgi g\u00f6rm\u00fc\u015ft\u00fcr. \u03b15\u03b21 integrini, glioblastomda k\u00f6t\u00fc bir prognoz ve tan\u0131sal i\u015faret\u00e7i olarak vurgulanm\u0131\u015f ve y\u00fcksek dereceli glioblastomda ifadesinin daha k\u00f6t\u00fc bir prognozla ili\u015fkili oldu\u011fu bulunmu\u015ftur. Bununla birlikte, \u03b1v\u03b23 ve \u03b1v\u03b25 integrinleri kadar kapsaml\u0131 bir \u015fekilde \u00e7al\u0131\u015f\u0131lmam\u0131\u015f olan \u03b15\u03b21 integrini i\u00e7in \u00e7ok az say\u0131da spesifik radyotracer bildirilmi\u015ftir. \u03b15\u03b21'e \u00f6zg\u00fc radyotracerlerin geli\u015ftirilmesi, iyi \u00e7al\u0131\u015f\u0131lm\u0131\u015f \u03b1v\u03b23\/\u03b1v\u03b25'e \u00f6zg\u00fc tra\u00e7erlerin yan\u0131 s\u0131ra alternatif tan\u0131sal ve de\u011ferlendirme se\u00e7enekleri sunabilir ve t\u00fcm\u00f6r ilerlemesini profillemek i\u00e7in yeni belgeler sa\u011flayabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, glioblastomda SPECT (tek foton emisyon bilgisayarl\u0131 tomografi) g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi i\u00e7in yeni bir \u03b15\u03b21 integrini spesifik proba (99m)Tc-HisoDGR haz\u0131rlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u03b15\u03b21'in canl\u0131 organizmalarda se\u00e7ici hedeflenmesini do\u011frulamak i\u00e7in, \u03b15\u03b21 pozitif U87MG insan glioblastom faresi modelleri SPECT\/CT taramalar\u0131na tabi tutulmu\u015f, biyodistrib\u00fcsyon deneyleri ve engelleyici \u00e7al\u0131\u015fmalar yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. K\u00fc\u00e7\u00fck hayvan SPECT\/CT g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme deneyleri, hem alt deri hem de ortotopik glioblastom t\u00fcm\u00f6r modellerinde 0.5, 1 ve 2 saat p.i. (post injeksiyon) net bir \u015fekilde t\u00fcm\u00f6rlerin g\u00f6r\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve arka plan\u0131n net oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. (99m)Tc-HisoDGR'nin t\u00fcm\u00f6r birikimi, so\u011fuk isoDGR peptidi ile birlikte enjekte edildi\u011finde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalm\u0131\u015ft\u0131r, bu da t\u00fcm\u00f6r al\u0131m\u0131n\u0131n spesifik olarak arac\u0131lanm\u0131\u015f oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, (99m)Tc-HisoDGR'nin \u03b15\u03b21 pozitif kanser g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir molek\u00fcler proba oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur; ayr\u0131ca, maligniteyi de\u011ferlendirmek, prognozu tahmin etmek, \u03b15\u03b21 hedefli ila\u00e7lara"}
{"_id":"38811597","title":"Effect of cyclic AMP-dependent protein phosphorylating conditions on the pH-dependent activity of tyrosine hydroxylase from beef and rat striata.","text":"Tyrosin hidroksilaz (TH, EC 1.14.16.2), s\u0131\u011f\u0131r beyin striatadan elde edilen bir aketon tozunun ekstrakt\u0131ndan 23 kat safla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Bu enzim haz\u0131rlamas\u0131, bir siklik AMP[-ba\u011f\u0131ml\u0131 protein fosforilasyon sistemine maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, enzimin aktivitesinde pH ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131nda bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6sterir. Tetrahidrobifterin (BH4) saturasyon konsantrasyonunda pH optimumu, pH 6'n\u0131n alt\u0131nda pH 6,7'ye kayar. pH 7'de aktivasyon, esasen Vmax'in artmas\u0131 olarak ifade edilirken, pH 6'da aktivasyon, pterin kofakt\u00f6r\u00fc i\u00e7in Km'nin d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc olarak ifade edilir. Ayr\u0131ca, kontrol enzimiyle bile, pterin kofakt\u00f6r\u00fc i\u00e7in Km, pH'\u0131n 6'dan n\u00f6tralli\u011fe do\u011fru art\u0131r\u0131lmas\u0131 ile h\u0131zla d\u00fc\u015fer. Benzer veriler, G-25 Sephadex ile i\u015flenmi\u015f s\u0131\u00e7an striatal TH'de de elde edildi. S\u0131\u00e7an striatal sinaptozomlar\u0131 kullan\u0131larak yap\u0131lan deneyler, TH'nin in situ aktivasyonunun, fosforilasyon ko\u015fullar\u0131 taraf\u0131ndan \u00f6ncelikle dopamin sentezinin maksimum h\u0131z\u0131nda art\u0131\u015f olarak ifade edildi\u011fini g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, TH aktivitesindeki de\u011fi\u015fikliklerin, siklik AMP-ba\u011f\u0131ml\u0131 protein fosforilasyonu taraf\u0131ndan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde TH ortam\u0131n\u0131n pH'\u0131na ba\u011fl\u0131 olaca\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"38830961","title":"Interaction of TNF with TNF receptor type 2 promotes expansion and function of mouse CD4+CD25+ T regulatory cells.","text":"TNF, \u00f6nemli bir proenflamatuar sitokin olmas\u0131na ra\u011fmen, artan kan\u0131tlar, TNF'nin ayn\u0131 zamanda imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 geri besleme etkileri de g\u00f6sterdi\u011fini i\u015faret ediyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, hem dinlenmi\u015f hem de aktive olmu\u015f durumlar\u0131nda, fareli periferik CD4(+)CD25(+) T d\u00fczenleyici h\u00fccrelerin (Treg'ler), CD4(+)CD25(-) T etkili h\u00fccrelere (Teff'ler) k\u0131yasla y\u00fczeyde \u00e7ok daha y\u00fcksek TNFR2 seviyeleri ifade ettiklerini g\u00f6sterdik. Tregs ve Teff'lerin birlikte k\u00fclt\u00fcrlenmesinde, Tregs taraf\u0131ndan Teff'lerin proliferasyonunun ge\u00e7ici olarak engellenmesi, TNF'ye maruz kalmayla ortadan kalkt\u0131, ancak daha uzun TNF maruziyeti, bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkileri geri kazand\u0131rd\u0131. Teff'ler taraf\u0131ndan \u00fcretilen sitokin, Tregs taraf\u0131ndan s\u00fcrekli bask\u0131lanmaya devam etti. TCR uyaran\u0131na yan\u0131t olarak Tregs'in derin anergisi, TNF ile a\u015f\u0131ld\u0131 ve TNF, Treg pop\u00fclasyonunu geni\u015fletti. Ayr\u0131ca, IL-2 ile senkronize olarak, TNF, CD25 ve FoxP3 ifadelerini ve STAT5 fosforilasyonunu daha belirgin \u015fekilde art\u0131rd\u0131 ve Tregs'in bask\u0131lay\u0131c\u0131 aktivitesini g\u00fc\u00e7lendirdi. TNF'ye aksine, IL-1beta ve IL-6, FoxP3 ifade eden Treg'leri art\u0131rmad\u0131. Ayr\u0131ca, altlethal cekal ligasyon ve delme (CLP) sonras\u0131 Treg say\u0131s\u0131, TNFR2(-\/-) farelerde artmad\u0131. Tregs'in yok edilmesi, CLP sonras\u0131 \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Bu nedenle, TNF'nin Tregs \u00fczerindeki uyar\u0131c\u0131 etkisi, Teff'lerde rapor edilen ko-uyar\u0131c\u0131 etkilere benzer, ancak Tregs'in daha y\u00fcksek TNFR2 ifadesi nedeniyle daha da belirgin. Ayr\u0131ca, \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, Tregs'in TNF'ye Teff'lere k\u0131yasla daha yava\u015f yan\u0131t vermesinin, gecikmi\u015f imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 geri besleme etkilerine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"38844612","title":"The basics of epithelial-mesenchymal transition.","text":"Tissue onar\u0131m\u0131 ve patolojik s\u00fcre\u00e7lere kat\u0131lan mezenkimal h\u00fccrelerin k\u00f6kenleri, \u00f6zellikle doku fibrozisi, t\u00fcm\u00f6r invazivli\u011fi ve metastaz, iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, yeni kan\u0131tlar, bu h\u00fccrelerin \u00f6nemli bir kayna\u011f\u0131n\u0131n epitel-mezenkimal ge\u00e7i\u015fler (EMT'ler) oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Burada tart\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z gibi, embriyo implantasyonu, embriyonik geli\u015fim ve organ geli\u015fimi ile ili\u015fkili EMT'lere benzer s\u00fcre\u00e7ler, kronik enflamatuar dokular ve neoplaziler taraf\u0131ndan uyarlanm\u0131\u015f ve sapt\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu hastal\u0131k s\u00fcre\u00e7lerinde EMT programlar\u0131n\u0131 tetikleyen sinyal yollar\u0131n\u0131n belirlenmesi, h\u00fccre fenotiplerinin plastisitesi hakk\u0131nda yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flamakta ve olas\u0131 terap\u00f6tik m\u00fcdahaleler i\u00e7in yol a\u00e7maktad\u0131r."}
{"_id":"38873881","title":"Child maltreatment, other trauma exposure, and posttraumatic symptomatology among children with oppositional defiant and attention deficit hyperactivity disorders.","text":"S\u00fcrekli \u00e7ocuk psikiyatri poliklinik kabulleri, y\u0131k\u0131c\u0131 davran\u0131\u015f veya uyum bozukluklar\u0131 ile de\u011ferlendirildi. Ge\u00e7erli enstr\u00fcmanlar kullan\u0131larak travma maruziyeti ve posttravmatik stres bozuklu\u011fu (PTSD) semptomlar\u0131 ile di\u011fer psikopatolojiler i\u00e7in de\u011ferlendirme yap\u0131ld\u0131. Retrospektif vaka-kontrol tasar\u0131m\u0131 i\u00e7inde d\u00f6rt g\u00fcvenilir te\u015fhis grubu belirlendi: Dikkat Eksikli\u011fi Hiperaktivite Bozuklu\u011fu (ADHD), Kar\u015f\u0131tl\u0131k Diren\u00e7li Bozukluk (ODD), ADHD-ODD komorbiditesi ve uyum bozuklu\u011fu kontrol grubu. ODD ve (daha az \u00f6l\u00e7\u00fcde) ADHD, fiziksel veya cinsel istismara dair bir ge\u00e7mi\u015fle ili\u015fkilendirildi. PTSD semptomlar\u0131, (a) ADHD ve istismar\u0131n birlikte meydana gelmesi veya (b) ODD ve kaza\/hastal\u0131k travmas\u0131n\u0131n birlikte meydana gelmesi durumunda en \u015fiddetliydi. ODD ve PTSD Kriter D (hiperuyan\u0131kl\u0131k\/hipervigilanl\u0131k) semptomlar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fki, \u00f6rt\u00fc\u015fen semptomlar\u0131 kontrol ettikten sonra kald\u0131, ancak ADHD ve PTSD semptomlar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fki b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bir \u00f6rt\u00fc\u015fen semptomdan kaynaklan\u0131yordu. Bu bulgular, \u00e7ocuk y\u0131k\u0131c\u0131 davran\u0131\u015f bozukluklar\u0131 konusunda \u00f6nleme, tedavi ve ara\u015ft\u0131rmay\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in istismar, di\u011fer travmalar ve PTSD semptomlar\u0131n\u0131n taramas\u0131n\u0131n faydal\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"38882175","title":"Exercise-induced asthma screening of elite athletes: field versus laboratory exercise challenge.","text":"AMA\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, laboratuvar temelli egzersiz zorlamas\u0131 (LBC) ile saha temelli egzersiz zorlamas\u0131 (FBC) aras\u0131nda solunum fonksiyon testi (SFT) egzersiz ind\u00fcklenmi\u015f ast\u0131m (EIA) taramas\u0131 i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131r. Y\u00d6NTEMLER Yirmi \u00fc\u00e7 \u00fcst d\u00fczey so\u011fuk hava sporcusu (14 erkek, 9 kad\u0131n), EIA belirtileri i\u00e7in SFT pozitif (FBC ile taranm\u0131\u015f) olarak hizmet etti. Yirmi \u00fc\u00e7 cinsiyet ve spor e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontrol (ast\u0131m olmayanlar) rastgele se\u00e7ilerek normal \u00fcst d\u00fczey sporcular i\u00e7in SFT referans de\u011ferleri belirlendi. FBC'den \u00f6nce, sporcular EIA semptomlar\u0131 i\u00e7in bir t\u0131bbi anket doldurdu. FBC de\u011ferlendirmeleri, temel spirometri, ger\u00e7ek veya sim\u00fcle edilmi\u015f yar\u0131\u015f ve 5, 10 ve 15 dakika egzersiz sonras\u0131 spirometriyi i\u00e7eriyordu. SFT pozitif sporcular, yar\u0131\u015f yo\u011funlu\u011funu sim\u00fcle eden bir egzersiz zorlamas\u0131 ile laboratuvarda de\u011ferlendirildi (ambiyant ko\u015fullar: 21 derece C, %60 nispi nem). SFT prosed\u00fcrleri FBC ile ayn\u0131yd\u0131. SONU\u00c7LAR SFT pozitif ve normal kontrollerde en az bir EIA semptomu bildiren sporcular\u0131n %91'i ve %48'i, yar\u0131\u015f sonras\u0131 \u00f6ks\u00fcr\u00fck en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen semptomdu. Temel spirometri, SFT pozitifleri ve normal kontrolleri i\u00e7in ayn\u0131yd\u0131. Kontroller i\u00e7in FEV1 alt s\u0131n\u0131r referans aral\u0131\u011f\u0131 (MN - 2 SD), bu n\u00fcfusta egzersiz sonras\u0131 %7'nin \u00fczerindeki d\u00fc\u015f\u00fc\u015flerin anormal hava yolu tepkisini g\u00f6sterdi\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Egzersiz s\u00fcresi, bron\u015fiyal reaktiviteyi etkilemedi; FBC'den sonra SFT normal olan SFT pozitif sporcular\u0131n %78'i LBC'den sonra da SFT normaldi. SONU\u00c7 Egzersiz sonras\u0131 semptomlar\u0131 bildiren \u00fcst d\u00fczey sporcular\u0131n EIA'y\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in g\u00fcvenilir olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. \u00dcst d\u00fczey sporcular i\u00e7in egzersiz sonras\u0131 FEV1 d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fc i\u00e7in referans aral\u0131\u011f\u0131 kriteri, mevcut \u00f6nerilen k\u0131lavuzlarla \u00e7eli\u015fiyor. Ayr\u0131ca, bu n\u00fcfusta yetersiz egzersiz ve \u00e7evresel stresle yap\u0131lan EIA taramas\u0131nda \u00e7ok say\u0131da yanl\u0131\u015f negatif ortaya \u00e7\u0131kabilir."}
{"_id":"38886345","title":"Use of a targeted oncolytic poxvirus, JX-594, in patients with refractory primary or metastatic liver cancer: a phase I trial.","text":"ARKA PLAN JX-594, belirli kanser h\u00fccrelerini se\u00e7ici olarak \u00e7o\u011faltmak ve yok etmek i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015f hedefli bir onkolitik pox vir\u00fcs\u00fcd\u00fcr. Do\u011frudan onkoliz ve gran\u00fclosit-makrofaj kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc (GM-CSF) ifadesi, t\u00fcm\u00f6r damarlar\u0131n\u0131n kapanmas\u0131n\u0131 ve antitumoral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 da te\u015fvik eder. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, diren\u00e7li primer veya metastatik karaci\u011fer kanseri olan hastalarda JX-594'\u00fcn intratumoral enjekte edilmesini de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lad\u0131k. Y\u00d6NTEMLER 4 Ocak 2006 ile 4 Temmuz 2007 tarihleri aras\u0131nda, histopatolojik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f, diren\u00e7li primer veya metastatik karaci\u011fer t\u00fcm\u00f6rleri (en fazla 10,9 cm toplam \u00e7ap) olan ve g\u00f6r\u00fcnt\u00fc rehberli\u011fi ile intratumoral enjekte edilebilen 14 hasta bu a\u00e7\u0131k etiketli, faz I doz art\u0131\u015f\u0131 denemesine (standart 3x3 tasar\u0131m; her doz i\u00e7in 2-6 hasta, tahmini toplam hasta say\u0131s\u0131 12-18) dahil edildi. Hastalar, Dong-A \u00dcniversitesi Hastanesi (Busan, G\u00fcney Kore)de her 3 haftada bir JX-594'\u00fcn intratumoral enjekte edilmesini ald\u0131. Tedavi sonras\u0131 hastalar, en az 48 saat hastanede ve en az 4 hafta hasta olarak izlendi. Ulusal Kanser Enstit\u00fcs\u00fc Ortak Toksisite Kriterleri (s\u00fcr\u00fcm 3) ve standart laboratuvar toksisite derecelendirmesi, kan h\u00fccreleri, karaci\u011fer ve b\u00f6brek fonksiyonu, p\u0131ht\u0131la\u015fma testleri, serum kimyas\u0131 ve idrar analizi i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. Ana hedefler, JX-594 tedavisinin maksimum tolerans dozunu (MTD) ve g\u00fcvenli\u011fini belirlemekti. Ayr\u0131ca, farmakokinetik, farmakodinamik ve etkililik verileri de topland\u0131. Analiz, protokol baz\u0131nda yap\u0131ld\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ClinicalTrials.gov'da kay\u0131tl\u0131, NCT00629759 numaras\u0131yla listelenmi\u015ftir. BULGULAR 22 karaci\u011fer t\u00fcm\u00f6r hastas\u0131ndan olu\u015fan adaylar\u0131n de\u011ferlendirilmesi s\u0131ras\u0131nda, sekiz hasta dahil etme kriterlerini kar\u015f\u0131lamad\u0131. Bu nedenle, 14 hasta (hepatocell\u00fcler, kolorektal, melanom ve akci\u011fer"}
{"_id":"38899659","title":"PTH Signaling in Osteoprogenitors Is Essential for B-Lymphocyte Differentiation and Mobilization.","text":"Kemik ili\u011finde (BM) osteoblastik h\u00fccrelerin paratiroid hormon (PTH) sinyalle\u015fmesi, hematopoetik k\u00f6k h\u00fccrelerin d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli bir rol oynar; ancak B lenfopoezisinin d\u00fczenlenmesindeki rol\u00fc net de\u011fildir. Burada, osteoprogenit\u00f6rlerde PPR'nin (PTH resept\u00f6r\u00fc) silinmesinin, trabek\u00fcler ve kabuklu kemikte \u00f6nemli bir kay\u0131pla sonu\u00e7land\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Osteoprogenit\u00f6rlerde PPR sinyalle\u015fmesi, olgun osteoblastlarda veya osteositlerde de\u011fil, B \u00f6n h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 IL-7 \u00fcretimi yoluyla d\u00fczenler. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, BM'deki B \u00f6n h\u00fccrelerde ciddi bir azalma olmas\u0131na ra\u011fmen, PPR'nin osteoprogenit\u00f6rlerde eksik oldu\u011fu farelerde BM'deki olgun B lenfositleri 3,5 kat artt\u0131. Bu olgun IgD(+) B h\u00fccrelerinin BM'de tutulmas\u0131, PPR eksik osteoprogenit\u00f6rlerde VCAM1'in (vask\u00fcler h\u00fccre yap\u0131\u015fma molek\u00fcl\u00fc 1) artan ifadesiyle ili\u015fkilidir ve VCAM1 n\u00f6tralize edici antikor tedavisi, mutant BM'den B lenfositlerinin mobilizasyonunu art\u0131r\u0131r. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, erken osteoblastlarda PPR sinyalle\u015fmesinin, B h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 IL-7 salg\u0131layarak ve VCAM1 yoluyla B lenfositlerinin mobilizasyonunu sa\u011flayarak gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"38919140","title":"Snail coordinately regulates downstream pathways to control multiple aspects of mammalian neural precursor development.","text":"Salyangoz transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc, \u00e7e\u015fitli geli\u015fimsel s\u00fcre\u00e7leri d\u00fczenlemede kritik bir rol oynar, ancak memelilerin n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcllerinde bir rol oynamad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Burada, embriyofik farenin korteksindeki radyal glial \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreleri \u00fczerinde inceleme yapt\u0131k ve Snail'in bu h\u00fccrelerin hayatta kalmas\u0131n\u0131, \u00f6z yenilemesini ve ara \u00f6nc\u00fcl ve n\u00f6ronlara farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 iki ayr\u0131 ve ayr\u0131labilir hedef yolu ile d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u0130lk olarak, Snail, p53'e ba\u011fl\u0131 \u00f6l\u00fcm yolunu engelleyerek h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder, \u00e7\u00fcnk\u00fc p53 e\u015fzamanl\u0131 bask\u0131lanmas\u0131, Snail bask\u0131lanmas\u0131yla olu\u015fan hayatta kalma eksikliklerini kurtar\u0131r. \u0130kinci olarak, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc fosfataz Cdc25b'nin Snail taraf\u0131ndan radyal \u00f6nc\u00fcllerde d\u00fczenlendi\u011fini g\u00f6steriyoruz ve Cdc25b'nin e\u015fzamanl\u0131 ifadesi, Snail bask\u0131lanmas\u0131yla g\u00f6zlemlenen radyal \u00f6nc\u00fcl \u00e7o\u011falmas\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n azalmas\u0131n\u0131 kurtarmaya yetecek kadar etkilidir. Bu nedenle, Snail, p53 ve Cdc25b yoluyla memelilerin embriyofik n\u00f6ral \u00f6nc\u00fcl biyolojisinin birden fazla y\u00f6n\u00fcn\u00fc koordine ederek d\u00fczenler."}
{"_id":"38944245","title":"Endothelial KLF2 links local arterial shear stress levels to the expression of vascular tone-regulating genes.","text":"Akci\u011fer Kr\u00fcppel benzeri fakt\u00f6r (LKLF\/KLF2), endoteliyel bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr ve farelerde vask\u00fclojenezde kritik bir rol oynar ve in vitro ak\u0131\u015f taraf\u0131ndan \u00f6zel olarak d\u00fczenlenir. \u015eimdi, yeti\u015fkin insan vask\u00fclar\u0131nda yerel ak\u0131\u015f de\u011fi\u015fiklikleriyle bir ili\u015fki g\u00f6sterdi\u011fimizi bildiriyoruz: aortun iliak ve karotid arterlere b\u00f6l\u00fcnmelerine do\u011fru LKLF ifadesi azald\u0131, bu da neointima olu\u015fumuyla e\u015fle\u015fti. LKLF'nin do\u011frudan shear stresiyle in vivo ifadesine kat\u0131l\u0131m\u0131, bir farenin karotid arter kol modeli i\u00e7inde in situ hibridizasyon ve lazer mikro \u0131\u015f\u0131n kesme\/revers transkriptaz-polimeraz zincir reaksiyonu ile ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak belirlendi. Bu modelde, y\u00fcksek shear noktalar\u0131nda 4-30 kat LKLF ind\u00fcklenmesi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. In vitro LKLF d\u00fczenlemenin biyomekanikleri, sabit ak\u0131\u015f ve pulsatif ak\u0131\u015f\u0131n, yakla\u015f\u0131k 5 dyne\/cm2'den b\u00fcy\u00fck shear streslerinde bazal LKLF ifadesini 15 ve 36 kat art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131, d\u00f6ng\u00fcsel gerilmenin ise hi\u00e7bir etkisi olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ak\u0131\u015fs\u0131z uzun s\u00fcreli LKLF ind\u00fcklenmesi, endotelin konvertmen enzimi, endotelin-1, adrenomedullin ve endotel nitrik oksit sintezinin ifadesini, uzun s\u00fcreli ak\u0131\u015fla g\u00f6zlemlenen seviyelere benzer \u015fekilde de\u011fi\u015ftirdi. LKLF'nin siRNA ile bask\u0131lanmas\u0131, endotelin-1, adrenomedullin ve endotel nitrik oksit sintezinin ak\u0131\u015fa yan\u0131t\u0131n\u0131 (P < 0.05) bask\u0131lad\u0131. Bu nedenle, endoteliyel LKLF'nin in vivo ak\u0131\u015fla d\u00fczenlendi\u011fini ve ak\u0131\u015fa yan\u0131t olarak vask\u00fcler tonu kontrol eden birka\u00e7 endotel geninin transkripsiyonal d\u00fczenleyicisi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"39048693","title":"Synapsin I Cre transgene expression in male mice produces germline recombination in progeny.","text":"Cre\/LoxP sistemi, spesifik h\u00fccre tiplerinde, \u00f6rne\u011fin n\u00f6ronlarda ko\u015fullu gen i\u015flevinin kayb\u0131n\u0131 \u00fcretebilir. Bir dizi \u00e7al\u0131\u015fmada kullan\u0131lan transgenik bir fare hatt\u0131, Synapsin I promot\u00f6r\u00fc ile cre'nin (SynCre) ifadesini sa\u011flayarak n\u00f6ronal spesifik cre ifadesini elde etti. Burada, cre ifadesinin SynCre farelerinde testislerde de g\u00f6zlemlenebilece\u011fini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Testislerde cre transkripti ifadesi, testislerde floxed substrat\u0131n rekombinasyonuna neden oldu. \u00c7o\u011fu durumda, SynCre erkek farelerinin yavrular\u0131 germline rekombine edilmi\u015f floxed aleli miras al\u0131rken, bu durum SynCre aleli ta\u015f\u0131yan di\u015fi farelerin yavrular\u0131nda hi\u00e7 g\u00f6zlemlenmedi. Bu g\u00f6zlem, bu fareleri kullanan ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131 potansiyel bir kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011fa kar\u015f\u0131 uyarmal\u0131 ve erkek germ h\u00fccre \"silme\" stratejilerini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar."}
{"_id":"39059143","title":"Hospital mortality, length of stay, and preventable complications among critically ill patients before and after tele-ICU reengineering of critical care processes.","text":"\nBa\u011flant\u0131l\u0131 bir yeti\u015fkin tele-intansif bak\u0131m birimi (ICU) m\u00fcdahalesinin bir akademik t\u0131bbi merkezdeki hastane \u00f6l\u00fcm oran\u0131, hastanede kalma s\u00fcresi, en iyi uygulama uyumu ve \u00f6nlenebilir komplikasyonlar \u00fczerindeki etkisi rapor edilmemi\u015ftir.\n\nAma\u00e7: Tele-ICU m\u00fcdahalesinin hastane \u00f6l\u00fcm oran\u0131, hastanede kalma s\u00fcresi ve en iyi uygulamalara uyulmas\u0131yla \u00f6nlenebilir komplikasyonlar \u00fczerindeki etkisini nicel olarak belirlemek.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Hastalar: 2005 y\u0131l\u0131 26 Nisan ile 2007 y\u0131l\u0131 30 Eyl\u00fcl tarihleri aras\u0131nda 7 ICU'nun (3 t\u0131bbi, 3 cerrahi ve 1 karma kardiyovask\u00fcler) herhangi birine kabul edilen 6290 yeti\u015fkin hastay\u0131 i\u00e7eren ad\u0131m ad\u0131m klinik uygulama \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. Elektronik destek ve izleme ile en iyi uygulama uyumu, bak\u0131m plan\u0131 olu\u015fturma ve klinisyen alarmlara yan\u0131t verme s\u00fcreleri de\u011ferlendirildi.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Cinsiyet ve durum ayarlanm\u0131\u015f hastane \u00f6l\u00fcm oran\u0131. Di\u011fer sonu\u00e7lar aras\u0131nda hastanede ve ICU'da kalma s\u00fcresi, en iyi uygulama uyumu ve komplikasyon oranlar\u0131 yer ald\u0131.\n\nSonu\u00e7lar: \u00d6n m\u00fcdahale d\u00f6nemiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda tele-ICU m\u00fcdahale d\u00f6neminde hastane \u00f6l\u00fcm oran\u0131 %13.6 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, %11.9-%15.4) iken, m\u00fcdahale d\u00f6nemi %11.8 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, %10.9-%12.8) idi (ayarlanm\u0131\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131 [OR], 0.40 [g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, %0.31-%0.52]). Tele-ICU m\u00fcdahale d\u00f6nemi, derin ven trombozu \u00f6nleme i\u00e7in en iyi klinik uygulamaya uyum oran\u0131n\u0131n (85% vs. 99%, OR, 15.4 [g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, %11.3-%21.1]) ve stres \u00fclserleri \u00f6nleme i\u00e7in (83% vs. 96%, OR, 4.57 [g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, %3.91-%5.77]) artmas\u0131yla, kardiyovask\u00fcler koruma i\u00e7in en iyi uygulamaya uyum oran\u0131n\u0131n (80% vs. 99%, OR, 30.7 [g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %95, %19.3"}
{"_id":"39084565","title":"CD11b+ monocytes abrogate Th17 CD4+ T cell-mediated experimental autoimmune myocarditis.","text":"Deneysel otoimm\u00fcn miokardit (EAM), postenflamatuar kalp hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in Th17 T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen bir fareler modeli temsil eder. BALB\/c vah\u015fi tip farelerde, EAM kendili\u011finden s\u0131n\u0131rl\u0131 bir hastal\u0131kt\u0131r, alfa-miosin H zinciri peptidi (MyHC-alfa)\/CFA a\u015f\u0131lamas\u0131ndan 21 g\u00fcn sonra zirveye ula\u015f\u0131r ve daha sonra b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015fir. Bununla birlikte, IFN-gammaR(-\/-) farelerde, EAM k\u00f6t\u00fcle\u015fir ve kronik ilerleyici bir hastal\u0131k kursuna sahiptir. Bu ilerleyici hastal\u0131k kursunun, a\u015f\u0131lamadan 30 g\u00fcn sonra IFN-gammaR(-\/-) farelerin kalplerine s\u0131zan T h\u00fccrelerinden s\u00fcrekli artan IL-17 sal\u0131n\u0131m\u0131 ile paralel oldu\u011funu bulduk. Asl\u0131nda, IL-17, EAM'de kalbe s\u0131zan ana h\u00fccreler olan CD11b(+) monositlerin rekrut edilmesini te\u015fvik etti. S\u0131rada, CD11b(+) monositler, in vitro'da IFN-gamma ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak MyHC-alfa'ya \u00f6zg\u00fc Th17 T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 bask\u0131lad\u0131. Farelerde, IFN-gammaR(+\/+)CD11b(+) ancak IFN-gammaR(-\/-)CD11b(+) monositlerin enjekte edilmesi, MyHC-alfa'ya \u00f6zg\u00fc T h\u00fccreleri bask\u0131lad\u0131 ve IFN-gammaR(-\/-) farelerde ilerleyici hastal\u0131k kursunu engelledi. Son olarak, MyHC-alfa'ya \u00f6zg\u00fc ancak OVA transgenik olmayan IFN-gamma salan CD4(+) Th1 T h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n, MyHC-alfa'ya \u00f6zg\u00fc Th17 T h\u00fccreleriyle birlikte RAG2(-\/-) farelere enjekte edilmesi, EAM'den onlar\u0131 korudu. Sonu\u00e7 olarak, CD11b(+) monositler, EAM'de \u00e7ift bir rol oynar: IL-17 ile tetiklenen iltihab\u0131n ana h\u00fccresel alt yap\u0131s\u0131 ve IFN-gamma ba\u011f\u0131ml\u0131 bir negatif geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn arac\u0131lar\u0131, hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesini s\u0131n\u0131rlar."}
{"_id":"39128592","title":"The cytokine RANKL produced by positively selected thymocytes fosters medullary thymic epithelial cells that express autoimmune regulator.","text":"Tymik medulla, otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici ve \u00e7e\u015fitli dokuya \u00f6zg\u00fc genleri ifade eden medullar tymik epitel h\u00fccreleri (mTEC) i\u00e7in bir mikro ortam sa\u011flar, bu da kendi tolerans\u0131n\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131na katk\u0131da bulunur. Pozitif se\u00e7ilim, daha \u00f6nce bilinmeyen bir mekanizma arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla tymik medulla olu\u015fumunun temelini olu\u015fturur. Burada, pozitif olarak se\u00e7ilmi\u015f tymositlerin sitokin RANK ligand\u0131 (RANKL) \u00fcretti\u011fini ve RANK ve osteoprotegerin ile etkile\u015ferek mTEC'in h\u00fccrelili\u011fini d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Zorunlu RANKL ifadesi, pozitif se\u00e7ilimden yoksun farelerde tymik medulla'y\u0131 geri kazand\u0131r\u0131rken, RANKL bozulmas\u0131 medulla olu\u015fumunu engeller. Bu sonu\u00e7lar, pozitif olarak se\u00e7ilmi\u015f tymositler taraf\u0131ndan \u00fcretilen RANKL'nin tymik medulla olu\u015fumunu destekledi\u011fini ve b\u00f6ylece merkezi tolerans\u0131 kurdu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"39164524","title":"Fibrosis and adipogenesis originate from a common mesenchymal progenitor in skeletal muscle.","text":"Adipositlerin ve kolajen tip-I \u00fcreten h\u00fccrelerin (fibroz) kas distrofilerinde birikimi g\u00f6zlemlenmektedir. Bu h\u00fccrelerin k\u00f6keni b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmiyordu, ancak son zamanlarda, kemik ili\u011fi mesenkimal \u00f6nc\u00fcllerinin, kaslarda adipositlerin k\u00f6keni oldu\u011funu belirttik. Ancak, kas fibrozunun k\u00f6keni b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, klonal analizler, PDGFR\u03b1(+) h\u00fccrelerin de kolajen tip-I \u00fcreten h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Asl\u0131nda, PDGFR\u03b1(+) h\u00fccreler, Duchenne kas distrofisi modeli olan mdx fare diyafram\u0131n\u0131n fibrotik alanlarda birikmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, diyaframda PDGFR\u03b1(+) h\u00fccre fraksiyonunda sadece fibroz i\u015faretleyicilerinin mRNA's\u0131 ifade edilmi\u015ftir. \u00d6nemli olan, g\u00fc\u00e7l\u00fc profibrotik sitokinler olarak bilinen TGF-\u03b2 izomorflar\u0131n\u0131n, PDGFR\u03b1(+) h\u00fccrelerde, ancak myojenik h\u00fccrelerde de\u011fil, fibroz i\u015faretleyicilerinin ifadelerini ind\u00fckledi\u011fi ger\u00e7e\u011fidir. Nakil \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, fibrogenik PDGFR\u03b1(+) h\u00fccrelerin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde mevcut PDGFR\u03b1(+) h\u00fccrelerden kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve PDGFR\u03b1(-) h\u00fccrelerin ve dola\u015f\u0131mdaki h\u00fccrelerin katk\u0131s\u0131n\u0131n s\u0131n\u0131rl\u0131 oldu\u011funu ortaya koymu\u015ftur. Bu sonu\u00e7lar, mesenkimal \u00f6nc\u00fcllerin, sadece ya\u011f birikimi de\u011fil, ayn\u0131 zamanda kas ili\u011finde de fibrozun ana k\u00f6keni oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"39174007","title":"The pecking order of free radicals and antioxidants: lipid peroxidation, alpha-tocopherol, and ascorbate.","text":"Serbest radikallerin termodinamik \u00f6zellikleri b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fir, \u00e7ok oksitleyici olandan \u00e7ok indirgeyici olana kadar. Bu termodinamik \u00f6zellikler, serbest radikal reaksiyonlar\u0131 i\u00e7in bir s\u0131ralama veya hiyerar\u015fi tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131labilir. Tek elektron indirgeme potansiyelleri kullan\u0131larak tahmin edilen s\u0131ralama, deneysel olarak g\u00f6zlemlenen serbest radikal elektron (hidrojen atomu) transfer reaksiyonlar\u0131yla uyumludur. Bu potansiyeller ayr\u0131ca, vitamin E'nin (ana lipid \u00e7\u00f6z\u00fcnen k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl antioksidan) ve vitamin C'nin (son nokta su \u00e7\u00f6z\u00fcnen k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl antioksidan) lipidler ve lipid yap\u0131lar\u0131n\u0131 peroksidasyona kar\u015f\u0131 korumada i\u015fbirli\u011fi yapt\u0131\u011f\u0131na dair deneysel verilerle de uyumludur. Vitamin E, membranlarda bulunurken vitamin C su fazlar\u0131nda bulunur, ancak vitamin C, vitamin E'yi geri y\u00fckleyebilir; yani, vitamin C, vitamin E'nin tokopheroksil (kromanoksil) radikali onar\u0131r, bu da vitamin E'nin serbest radikal zincir kesici antioksidan olarak tekrar i\u015flev g\u00f6rmesine izin verir. Bu inceleme a\u015fa\u011f\u0131daki konular\u0131 ele almaktad\u0131r: (i) sa\u011fl\u0131k bilimlerine ilgi duyan serbest radikal reaksiyonlar\u0131n\u0131n termodinami\u011fi; (ii) zincir kesici antioksidanlarla ili\u015fkili temel termodinamik ve kinetik \u00f6zellikler; (iii) tokopherol serbest radikali (vitamin E radicali) ve vitamin C'nin g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fteki reaksiyonunun benzersiz aray\u00fcz do\u011fas\u0131; ve (iv) serbest radikal elektron (hidrojen atomu) transfer reaksiyonlar\u0131 i\u00e7in bir hiyerar\u015fi veya s\u0131ralama sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"39187170","title":"Mitochondrial respiration in subcutaneous and visceral adipose tissue from patients with morbid obesity.","text":"V\u00fccut dokusu sa\u011fl\u0131kl\u0131 ve hastal\u0131kl\u0131 durumlarda \u00f6nemli endokrin ve metabolik i\u015flevler ger\u00e7ekle\u015ftirir. Bununla birlikte, bu dokunun biyoenerjisi insanlar \u00fczerinde karakterize edilmemi\u015ftir ve olas\u0131 b\u00f6lgesel farkl\u0131l\u0131klar a\u00e7\u0131klanmam\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc solunum \u00f6l\u00e7\u00fcmleri kullanarak, insan kar\u0131n alt deri ve intra-kar\u0131n omentum majus ya\u011f dokusundaki mitokondriyal solunum nicel olarak belirlendi. Mitokondriyal DNA (mtDNA) ve genomik DNA (gDNA) PCR tekni\u011fi ile belirlenerek mitokondri yo\u011funlu\u011fu tahmin edildi. Ya\u011f dokusu \u00f6rnekleri permeabilize edildi ve 37 derecede \u00e7iftli olarak solunum \u00f6l\u00e7\u00fcmleri yap\u0131ld\u0131. Substratlar (glutamat (G) + malat (M) + oktanil karnitin (O) + s\u00fckrinat (S)) s\u0131ras\u0131yla kompleks I + II'ye elektron sa\u011flamak i\u00e7in ard\u0131\u015f\u0131k olarak eklendi. ADP (D) i\u00e7in durum 3 solunumu eklendikten sonra GM eklendi. FCCP eklendikten sonra decoupled solunum \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Omentum majus, gram dokuya k\u0131yasla miligram ba\u015f\u0131na daha fazla mitokondriye sahipti, ancak h\u00fccreler daha k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fc. Her iki dokuda da sa\u011flam ve kararl\u0131 oksijen ak\u0131mlar\u0131 bulundu ve durum 3 (GMOS(D)) ve decoupled solunum, omentum majus (0.95 +\/- 0.05 ve 1.15 +\/- 0.06 pmol O(2) s(1) mg(1), s\u0131ras\u0131yla) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda alt deri (0.76 +\/- 0.04 ve 0.98 +\/- 0.05 pmol O(2) s(1) mg(1), s\u0131ras\u0131yla) ya\u011f dokusunda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde (P < 0.05) daha y\u00fcksekti. mtDNA'ya g\u00f6re ifade edildi\u011finde, omentum majus ya\u011f dokusunun mitokondriyal solunumu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde (P < 0.05) daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Omentum majus ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda alt deri ya\u011f dokusunda substrat kontrol oranlar\u0131 daha y\u00fcksek ve decoupling kontrol oran\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P < 0.05). Sonu\u00e7 olarak, omentum majus alt deriye k\u0131yasla daha aktif ve mitokondriyel substrat tedarikine daha"}
{"_id":"39225849","title":"Endogenous gamma-H2AX-ATM-Chk2 checkpoint activation in Bloom's syndrome helicase deficient cells is related to DNA replication arrested forks.","text":"Bloom sendromlu helikaz (BLM), genomik kararl\u0131l\u0131k i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. BLM aktivitesinde bir kusur, kanser yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 g\u00f6steren Bloom sendromuna (BS) yol a\u00e7ar. Burada, BLM eksikli\u011fi olan h\u00fccre hatlar\u0131 ve birincil fibroblastlar\u0131n, endojen olarak etkinle\u015ftirilmi\u015f DNA \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131k kontrol noktas\u0131 yan\u0131t\u0131n\u0131 sergiledi\u011fini bildiriyoruz. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, BLM eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerde mitotik fraksiyonu daha y\u00fcksek g\u00f6r\u00fcnmeyen gamma-H2AX odaklar\u0131, p(T68)Chk2 ve p(S1981)ATM'nin (H2AX, Chk2 ve ATM'nin fosforile edilmi\u015f formlar\u0131) n\u00fckleer foklarda kolokale oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, bu hasarlar\u0131n mitoz s\u0131ras\u0131nda ge\u00e7ici olarak olu\u015ftu\u011funu g\u00f6steriyor. Iododeoksiyuridin (iodu i\u00e7eren bir n\u00fckleotit) pulsl\u00fc etiketleme ve immifluoresans mikroskopisi, gamma-H2AX, ATM ve Chk2'nin replikasyon foklar\u0131yla birlikte kolokale oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu foklar, Rad51 ile birlikte boyand\u0131, bu da bu replikasyon noktalar\u0131nda homolog rekombinasyonun meydana geldi\u011fini g\u00f6steriyor. Bu nedenle, BS h\u00fccrelerindeki replikasyonu tek molek\u00fcl yakla\u015f\u0131m\u0131 ile kombe DNA lifleri \u00fczerinde analiz ettik. Y\u00fcksek replikasyon forki engelleri frekans\u0131 d\u0131\u015f\u0131nda, BS h\u00fccreleri daha d\u00fc\u015f\u00fck ortalama fork h\u0131z\u0131 ve genel olarak daha k\u0131sa inter-n\u00fckleus mesafeleri ile karakterize edildi, bu da bu replikasyon noktalar\u0131nda ate\u015fleme s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. BS, en y\u00fcksek penetrasyona sahip kanser yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131 g\u00f6steren kal\u0131tsal hastal\u0131klardan biri oldu\u011fu i\u00e7in, BLM eksikli\u011finin h\u00fccreleri precanser dokulara benzer bir replikasyon stresi durumuna soktu\u011fu muhtemeldir. Bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, bu, y\u00fcksek ATM-Chk2 kinaz aktivitesinin ve bu replikasyon hatalar\u0131yla ba\u011flant\u0131s\u0131n\u0131n BS modeli i\u00e7in ilk raporudur."}
{"_id":"39264456","title":"Impact of TNF-alpha and IL-6 levels on development of cachexia in newly diagnosed NSCLC patients.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nYeni te\u015fhis edilmi\u015f k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) hastalarda kacheksinin geli\u015fimi rol\u00fcndeki sitokinler olan TNF-alfa ve IL-6'y\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n## Y\u00f6ntemler\n44 (erkek\/kad\u0131n: 41\/3) NSCLC hastas\u0131 ve 12 (erkek\/kad\u0131n: 10\/2) ya\u015f e\u015fle\u015ftirilmi\u015f sa\u011fl\u0131kl\u0131 sigara i\u00e7enleri de\u011ferlendirdik. NSCLC vakalar\u0131n\u0131n %10 veya daha fazla a\u011f\u0131rl\u0131k kayb\u0131 olanlar\u0131 kachektik grup (n: 23, erkek\/kad\u0131n: 21\/2) ve %10'dan az a\u011f\u0131rl\u0131k kayb\u0131 olanlar\u0131 ise nonkachektik grup (n: 21, erkek\/kad\u0131n: 19\/2) olu\u015fturdu.\n\n## Sonu\u00e7lar\nKachektik hastalar\u0131n v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130) nonkachektiklere ve kontrol grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (21.0 \u00b1 2.9 vs. 24.5 \u00b1 3.6, P = 0.02 ve 21.0 \u00b1 2.9 vs. 25.5 \u00b1 2.6, P = 0.01). Serum TNF-alfa seviyesi kachektik ve nonkachektik gruplar aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi (37.3 \u00b1 39.1 ve 51.6 \u00b1 84.2 pg\/mL, s\u0131ras\u0131yla). Bununla birlikte, NSCLC hastalar\u0131nda kontrol grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti (44.1 \u00b1 64.3 ve 15.1 \u00b1 14.3 pg\/mL, P = 0.03). Serum IL-6 seviyesi \u00fc\u00e7 grup aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi (6.4 \u00b1 4.1, 8.9 \u00b1 16.3 ve 4.1 \u00b1 3.5 pg\/mL, s\u0131ras\u0131yla) ancak TNF-alfa (r = 0.4, P = 0.006) ve VK\u0130 (r = -0.3, P = 0.03) ile anlaml\u0131 bir korelasyon g\u00f6sterdi. Eritrosit sedimantasyon h\u0131z\u0131 (ESR) TNF-alfa (r = 0.4, P = 0"}
{"_id":"39281140","title":"Treatment of antidepressant-associated sexual dysfunction with sildenafil: a randomized controlled trial.","text":"Cinsel i\u015flev bozuklu\u011fu, antidepresanlar\u0131n yayg\u0131n bir yan etkisidir ve s\u0131k s\u0131k tedavi uyumsuzlu\u011funa neden olur.\n\n**Ama\u00e7:** Se\u00e7ici ve non-se\u00e7ici serotonin geri al\u0131m inhibit\u00f6rleri (SRI) antidepresan kullan\u0131m\u0131 ile ili\u015fkili cinsel i\u015flev bozuklu\u011fu olan erkeklerde sildenafil sodyumun etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek.\n\n**Tasar\u0131m, Ay ve Hastalar:** 2000 Kas\u0131m 1'den 2001 Ocak 1'e kadar, ABD'deki 3 \u00fcniversite t\u0131p merkezinde, 90 erkek hasta (ortalama [SD] ya\u015f, 45 [8] ya\u015f) aras\u0131nda yap\u0131lan, paralel grup, rastgele, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc, \u00f6n g\u00f6r\u00fcl\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma. Bu hastalar, SRI antidepresan tedavisi ile ili\u015fkili cinsel i\u015flev bozuklu\u011fu olan, b\u00fcy\u00fck depresyonun remisyonunda olan 45'i sildenafil (n = 45) ve 45'i plasebo (n = 45) almaya rastgele atand\u0131.\n\n** M\u00fcdahale:** Hastalar, cinsel aktivite \u00f6ncesi 50 mg'dan ba\u015flay\u0131p 100 mg'a kadar ayarlanabilen esnek dozlarda sildenafil (n = 45) veya plasebo (n = 45) almaya ba\u015flad\u0131.\n\n**Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri:** Ana sonu\u00e7 \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc, Klinik K\u00fcresel Alg\u0131-Cinsel Fonksiyon (CGI-SF) puan\u0131yd\u0131; ikincil \u00f6l\u00e7\u00fcmler ise Uluslararas\u0131 Erekte Fonksiyon Endeksi, Arizona Cinsel Deneyim \u00d6l\u00e7e\u011fi, Massachusetts Genel Hastanesi-Cinsel Fonksiyonlama Anket\u0131 ve Hamilton Depresyon \u00d6l\u00e7e\u011fi (HAM-D) puanlar\u0131yd\u0131.\n\n**Sonu\u00e7lar:** 90 rastgele atanan hastadan 93% (83\/89) sildenafil tedavisine uygun \u015fekilde en az bir doz ila\u00e7 ald\u0131 ve 85% (76\/89) 6. hafta son nokta de\u011ferlendirmelerini tamamlad\u0131, son g\u00f6zlem ta\u015f\u0131ma analizleri ile. CGI-SF puan\u0131 2 veya daha d\u00fc\u015f\u00fckte, sildenafil alan hastalar\u0131n %54.5'i (24\/44) \u00e7ok veya \u00e7ok \u00e7ok iyile\u015fti (P < .001), plasebo alan hastalar\u0131n %4.4'\u00fc (2\/45) ise iyile\u015fti. Erekte"}
{"_id":"39281166","title":"Noncoding transcription at enhancers: general principles and functional models.","text":"Memelilerin genomlar\u0131, protein kodlamayan genlerin s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131n \u00f6tesinde yo\u011fun bir \u015fekilde transkripsiyon ge\u00e7irir. Genom \u00e7ap\u0131nda \u00e7al\u0131\u015fmalar, son zamanlarda, transkripsiyonda kontrol eden cis-d\u00fczenleyici genomik elemanlar, \u00f6rne\u011fin, aktifle\u015ftiriciler ve lokus kontrol b\u00f6lgeleri gibi, extragenik transkripsiyonda \u00f6nemli siteler oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Aktifle\u015ftirici taraf\u0131ndan \u015fablonlu transkriptler, h\u00fccresel nonribosomal RNA'n\u0131n toplam miktar\u0131na nicel olarak k\u00fc\u00e7\u00fck bir katk\u0131 sa\u011flar; ancak, aktifle\u015ftirici transkripsiyonu ve sonu\u00e7ta elde edilen aktifle\u015ftirici RNA'lar\u0131n, baz\u0131 durumlarda, sadece eri\u015filebilir genomik b\u00f6lgelerde bulunan transkripsiyondaki g\u00fcr\u00fclt\u00fcden ziyade i\u015flevsel rollere sahip olabilece\u011fi olas\u0131l\u0131\u011f\u0131, artan deneysel verilerle desteklenmektedir. Bu makalede, aktifle\u015ftirici transkripsiyonu ve i\u015flevsel sonu\u00e7lar\u0131 hakk\u0131nda mevcut bilgileri inceliyoruz."}
{"_id":"39285547","title":"Microarray analysis of pneumococcal gene expression during invasive disease.","text":"Streptococcus pneumoniae, invazif bakteriyel hastal\u0131\u011f\u0131n \u00f6nde gelen nedenidir. Bu, The Institute for Genomic Research'ten elde edilen tam genom mikroarray'leri kullanarak S. pneumoniae genlerinin in vivo ifade edilmesini inceleyen ilk \u00e7al\u0131\u015fmad\u0131r. Enfekte kan, enfekte serebrospinal s\u0131v\u0131 ve in vitro farenks epitel h\u00fccre hatt\u0131na tutunmu\u015f bakterilerden toplam RNA toplanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu modellerde ifade edilen pneumokok genleri \u00fczerine mikroarray analizi, vir\u00fclans fakt\u00f6rleri, ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar, transkripsiyon fakt\u00f6rleri, \u00e7eviri ili\u015fkili proteinler, metabolizma ve bilinmeyen i\u015flevi olan genler i\u00e7in v\u00fccut b\u00f6lgesi spesifik ifade kal\u0131plar\u0131 belirledi. Birka\u00e7 bilinmeyen genin in vivo'da artm\u0131\u015f ifade edilmesiyle vir\u00fclansa katk\u0131lar\u0131 \u00f6ng\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015f ve bu mutasyonlar, fareye meydan okunmas\u0131yla do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Son olarak, daha \u00f6nce imza etiketli mutageniz ve diferansiyel floresans ind\u00fcklemesi kullanarak invazif hastal\u0131k i\u00e7in potansiyel olarak gerekli genleri belirleyen \u00e7al\u0131\u015fmalarla sonu\u00e7lar\u0131n\u0131z\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k."}
{"_id":"39291138","title":"Integration of Smad and MAPK pathways: a link and a linker revisited.","text":"H\u00fccreler, kar\u0131\u015f\u0131k sinyalleri okuyarak geli\u015fir. Bu, embriyogenezi harekete ge\u00e7iren son derece dinamik s\u00fcre\u00e7lerde oldu\u011fundan daha net de\u011fildir; bu s\u00fcre\u00e7lerde kritik h\u00fccre kaderi kararlar\u0131, iyi orkestrasyonlu b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc kombinasyonlar\u0131na yan\u0131t olarak h\u0131zla verilir. \u00c7e\u015fitli sinyal yollar\u0131n\u0131n nas\u0131l entegre edildi\u011fini \u00f6\u011frenmek, bu nedenle fizyolojiyi anlamak i\u00e7in esast\u0131r. Bu, in vivo olarak \u00e7al\u0131\u015fan yol entegrasyonu i\u00e7in temel d\u00fc\u011f\u00fcmlerin somut molek\u00fcler terimlerle tan\u0131mlanmas\u0131n\u0131 gerektirir. Bu say\u0131da yer alan bir rapor, sinir ind\u00fcksiyonu s\u0131ras\u0131nda Smad ve Ras\/MAPK yollar\u0131n\u0131n entegrasyonu (Pera ve di\u011ferleri 2003) \u00fczerine, bu t\u00fcr bir d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcn \u00f6nemi hakk\u0131nda zaman\u0131nda bilgiler sunmaktad\u0131r. Pera ve di\u011ferleri (2003), Ras\/MAPK yolunu aktive eden iki b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc olan FGF8 ve IGF2'nin, BMP (Kemik Morfogenetik Protein) sinyalini inhibe ederek Xenopus'ta n\u00f6ral farkl\u0131la\u015fmay\u0131 ve mezoderm dorsalizasyonunu destekledi\u011fini bildirmektedir. Mezoderm, blastula a\u015famas\u0131nda ve sonras\u0131nda endodermden gelen Nodal ile ilgili sinyallere yan\u0131t olarak ektodermden olu\u015fur (\u015eekil 1; inceleme i\u00e7in bkz. De Robertis ve di\u011ferleri 2000). BMP, ektodermin n\u00f6ral kaderler pahas\u0131na epidermal h\u00fccre kaderlerine farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ind\u00fckler ve mezodermi dorsal kaderler pahas\u0131na ventralize eder (inceleme i\u00e7in bkz. Weinstein ve HemmatiBrivanlou 1999; De Robertis ve di\u011ferleri 2000). Buna g\u00f6re, BMP sinyali zay\u0131flat\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda n\u00f6ral farkl\u0131la\u015fma ve dorsal mezoderm olu\u015fumu desteklenir. Gastrula a\u015famas\u0131nda dorsal taraftaki Spemann organizat\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan salg\u0131lanan Noggin, Chordin, Cerberus ve Follistatin, BMP'yi ba\u011flayarak n\u00f6ral doku olu\u015fumunu kolayla\u015ft\u0131r\u0131r (Weinstein ve Hemmati-Brivanlou 1999; De Robertis ve di\u011ferleri 2000). Deneysel olarak bask\u0131n-negatif bir BMP resept\u00f6r\u00fc ile BMP sinyalini bloke etmek, ektoderm n\u00f6ralizasyonunu te\u015fvik etme konusunda benzer bir etkiye sahiptir (Weinstein ve Hemmati-Brivanlou 1999). G\u00f6r\u00fcnen o ki, n\u00f6ral ind\u00fcksiyon FGF (fibroblast b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc; Kengaku ve Okamoto 1993; Lamb ve Harland 1995; Hongo ve di\u011ferleri 1999; Hardcastle ve di\u011ferleri 2000; Streit ve di\u011ferleri 2000; Wilson ve di\u011ferleri 2000) ve IGF (ins\u00fclin benzeri b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc; Pera ve di\u011ferleri 2001; Richard-Parpaillon ve di\u011ferleri 2002) ile de elde edilebilir. D\u00f6rt ila sekiz h\u00fccreli bir embriyonun bir hayvan kutbu blastomerine FGF8 veya IFG2 kodlayan transkriptlerin enjekte edilmesi, enjekte edilen tarafta geni\u015flemi\u015f bir n\u00f6ral plak ile sonu\u00e7lan\u0131r (Pera ve di\u011ferleri 2003). \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, bask\u0131n-negatif bir FGF resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn ekspresyonu, ektoderm eksplantlar\u0131n\u0131n BMP blokeri Noggin taraf\u0131ndan n\u00f6ralle\u015fmesini engeller (Launay ve di\u011ferleri 1996). Ayn\u0131 \u015fekilde, Chordin'in g\u00fc\u00e7l\u00fc n\u00f6ralle\u015ftirici etkisi, bask\u0131n-negatif bir FGF resept\u00f6r\u00fc veya IGF resept\u00f6r\u00fcn\u00fc hedefleyen bir morfolino oligon\u00fckleotit ile bloke edilebilir (Pera ve di\u011ferleri 2003). Bu nedenle, BMP inhibit\u00f6rlerinin n\u00f6ralle\u015ftirici etkisi bir \u015fekilde FGF ve IFG sinyaline ba\u011fl\u0131d\u0131r. Soru \u015fu: nas\u0131l? FGF8 ve IFG2 MAPK'yi aktive etti\u011fi i\u00e7in, Pera ve di\u011ferleri (2003), MAPK'nin BMP sinyal iletim fakt\u00f6r\u00fc Smad1'i inhibe etti\u011fini g\u00f6steren \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalardan (Kretzschmar ve di\u011ferleri 1997a) ders ald\u0131. Smad1, BMP resept\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan do\u011frudan fosforillenerek Smad1 aktivasyonuna (Kretzschmar ve di\u011ferleri 1997b) ve EGF'ye yan\u0131t olarak MAPK taraf\u0131ndan fosforillenerek Smad1 inhibisyonuna neden olur (Kretzschmar ve di\u011ferleri 1997a; \u015eekil 2). Smad transkripsiyon fakt\u00f6rleri, BMP'lerin ait oldu\u011fu t\u00fcm TGF (D\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc B\u00fcy\u00fcme Fakt\u00f6r\u00fc) ailesine gen yan\u0131tlar\u0131na arac\u0131l\u0131k eder (inceleme i\u00e7in bkz. Massague 2000; Derynck ve Zhang 2003). Smad 1, 5 ve 8 \u00f6ncelikle BMP resept\u00f6rlerinin ve Smad 2 ve 3 TGF , Activin ve Nodal resept\u00f6rlerinin a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda etki eder. Smad proteinlerinin iki korunmu\u015f k\u00fcresel alan\u0131 vard\u0131r\u2014MH1 ve MH2 alanlar\u0131 (\u015eekil 2). MH1 alan\u0131 DNA ba\u011flanmas\u0131nda ve MH2 alan\u0131 sitoplazmik tutma fakt\u00f6rlerine, aktive edilmi\u015f resept\u00f6rlere, n\u00fckleer pordaki n\u00fckleoporinlere ve \u00e7ekirdekteki DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 kofakt\u00f6rlere, koaktivat\u00f6rlere ve korepres\u00f6rlere ba\u011flanmada rol oynar (inceleme i\u00e7in bkz. Shi ve Massague 2003). Resept\u00f6r arac\u0131l\u0131 fosforilasyon, karboksi-terminal dizisi SXS'de meydana gelir. Bu, Smadlar\u0131n n\u00fckleer birikimini ve ba\u011flama g\u00f6re h\u00fccre taraf\u0131ndan yorumlanan transkripsiyonel kompleksler olu\u015fturmak i\u00e7in payla\u015f\u0131lan ortak Smad4 ile ili\u015fkilerini sa\u011flar (Massague 2000). MH1 ve MH2 alanlar\u0131 aras\u0131nda, de\u011fi\u015fken dizi ve uzunlukta bir ba\u011flay\u0131c\u0131 b\u00f6lge bulunur. Ras\/MAPK yolunun klasik bir aktivat\u00f6r\u00fc olan EGF'nin (epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc), Smad1 ba\u011flay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n d\u00f6rt MAPK b\u00f6lgesinde (PXSP dizileri; Kretzschmar ve di\u011ferleri 1997a) fosforilasyonuna neden oldu\u011fu bulundu\u011funda bu b\u00f6lgeye dikkat \u00e7ekildi. Bu, Smad1'in n\u00fckleer lokalizasyonunu engeller ve BMP sinyalini inhibe eder. Bu E-POSTA j-massague@ski.mskcc.org; FAKS (212) 717-3298. Makale ve yay\u0131n \u015fu adrestedir: http:\/\/www.genesdev.org\/cgi\/doi\/10.1101\/ gad.1167003.\n"}
{"_id":"39300105","title":"A brief analysis of clinical pharmacy interventions undertaken in an Australian teaching hospital.","text":"Se\u00e7ilen klinik farmas\u00f6tik m\u00fcdahaleler, 30 g\u00fcnl\u00fck veri yakalama d\u00f6neminin s\u0131ras\u0131nda analiz edildi, bu m\u00fcdahalelerin do\u011fas\u0131n\u0131 daha iyi anlamak amac\u0131yla. Farmacistler, potansiyel olarak b\u00fcy\u00fck \u00f6neme sahip m\u00fcdahaleleri kaydetmeleri istendi. Toplamda 67 m\u00fcdahale analiz i\u00e7in g\u00f6nderildi. Ba\u015flang\u0131\u00e7taki toplam\u0131n %41.7'si (28 vaka) ilk incelemeden sonra daha fazla analizden d\u0131\u015fland\u0131. Kalan 39 m\u00fcdahale i\u00e7in, 20 hasta (y\u00fczde 51) t\u0131bbi bir birim alt\u0131nda bak\u0131m g\u00f6r\u00fcyordu ve kardiyovask\u00fcler\/antitrombotik ajanlar 17 raporun (y\u00fczde 43.5'i) nedenini olu\u015fturuyordu. M\u00fcdahalelerin \u00e7o\u011funlu\u011fu, klinik eczac\u0131 taraf\u0131ndan yat\u0131\u015fl\u0131 ila\u00e7 sipari\u015flerinin g\u00f6zden ge\u00e7irildi\u011fi anda ger\u00e7ekle\u015ftirildi (n=25, %64). M\u00fcdahalelerin en yayg\u0131n kategorisi, hastaya yanl\u0131\u015f ila\u00e7 i\u00e7in a\u015f\u0131r\u0131 dozda re\u00e7ete edilen ila\u00e7la ilgiliydi (n=17, %43.6). Teknik bilgi eksiklikleri t\u00fcm vakalar\u0131n %25'inden az\u0131n\u0131 olu\u015fturdu."}
{"_id":"39304380","title":"Lethal complications of typhoid-cholera-vaccination. (Case report and review of the literature).","text":"36 ya\u015f\u0131ndaki bir erkekte, tifoid ve kolera i\u00e7in e\u015fzamanl\u0131 parenteral a\u015f\u0131lama, anafilaktik \u015fok veya endotoksik \u015fok yoluyla \u00f6l\u00fcme neden oldu. Otopside, \u015fokun karakteristik \u00f6zellikleri ve kronik interstisiyel miokardit not edildi. Ayr\u0131ca, karaci\u011fer, kalp ve menenjlerde taze histiyositik ve lenfositik nod\u00fcller bulundu. Debilite (emaciation, stres, so\u011fuk) olan ki\u015filerde parenteral tifoid a\u015f\u0131lamas\u0131n\u0131n \u00f6l\u00fcmc\u00fcl komplikasyonlara yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131na dair literat\u00fcr incelemesi, riskin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. \u00c7o\u011fu \u00f6l\u00fcm, \u00f6nceden kardiyovask\u00fcler sistem bozukluklar\u0131 olan ki\u015filerde meydana geldi, burada incelenen vaka da buna bir \u00f6rnek. Kalp yetmezli\u011fi, Landry felci, b\u00f6brek yetmezli\u011fi ve cilt, eklem ve ba\u011f\u0131rsak bozukluklar\u0131 da tifoid a\u015f\u0131lamas\u0131ndan sonra ortaya \u00e7\u0131kabilir. Ancak bu son komplikasyonlar genellikle \u00f6l\u00fcmc\u00fcl de\u011fildir. Burada sunulan hastalar, durumu k\u00f6t\u00fcle\u015ftiren ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir sonuca yol a\u00e7an bir\u00e7ok duruma sahipti. Bu vakan\u0131n incelenmesi ve ard\u0131ndan gelen tart\u0131\u015fma, sadece sa\u011fl\u0131kl\u0131 ki\u015filerin parenteral tifoid a\u015f\u0131s\u0131 almas\u0131 gerekti\u011fini g\u00f6steriyor. Umar\u0131z bu materyalin sunulmas\u0131, gelecekte bu t\u00fcr \u00f6l\u00fcmleri \u00f6nlemeye yard\u0131mc\u0131 olur."}
{"_id":"39326723","title":"Functional genomics and proteomics approaches to study the ERBB network in cancer.","text":"Fonksiyonel genomik ve proteomik teknolojilerinde \u00f6nemli geli\u015fmeler, biyomedikal ara\u015ft\u0131rmalarda yeni perspektifler a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. \u0130nsan genomunun dizisi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde belirlenmi\u015f ve karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ve d\u00fczenlemesi hakk\u0131nda yeni g\u00f6r\u00fc\u015fler sunmu\u015ftur. RNAi ve protein dizileri gibi yeni teknolojiler, tek gen analizi \u00f6tesinde bilgi edinmeyi m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Biyolojik s\u00fcre\u00e7ler, sistem biyolojisi yakla\u015f\u0131mlar\u0131 kullan\u0131larak giderek daha fazla incelenmektedir, burada bile\u015fenler hakk\u0131nda nitel ve nicel veriler, ilgili s\u00fcre\u00e7leri modellemek, bozulmalar\u0131n etkilerini tahmin etmek ve ard\u0131ndan deneysel testlerden sonra bu modelleri iyile\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Burada, ERBB b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r ailesinin sinyalleme a\u011f\u0131 ve kanser \u00fczerindeki etkisini incelemek i\u00e7in fonksiyonel genomik ve proteomik uygulamalar\u0131n\u0131n potansiyelini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz."}
{"_id":"39334724","title":"Evaluation of spatial filters to create smoothed maps of health data.","text":"Uzamsal filtreler, hastal\u0131k haritalar\u0131n\u0131 p\u00fcr\u00fczs\u00fczle\u015ftirmek i\u00e7in kolay ve sezgisel bir y\u00f6ntem olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. 1994 ve 1995 y\u0131llar\u0131 i\u00e7in New York Eyaleti'nden do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 verileri, geleneksel sabit co\u011frafi b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn filtre t\u00fcr\u00fc ile sabit veya neredeyse sabit n\u00fcfus b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcne sahip bir filtre aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Sonuncusu, New York Eyaleti gibi n\u00fcfus yo\u011funlu\u011fu b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fen co\u011frafi alanlarda hastal\u0131\u011f\u0131 haritalamak i\u00e7in daha uygundur. Filtre i\u00e7in n\u00fcfus b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn se\u00e7imi, p\u00fcr\u00fczs\u00fczle\u015ftirme \u00f6l\u00e7e\u011fi, ger\u00e7ek uzamsal de\u011fi\u015fimin alg\u0131lanabilme yetene\u011fi ve rastgele uzamsal g\u00fcr\u00fclt\u00fcn\u00fcn p\u00fcr\u00fczs\u00fczle\u015ftirilmesi yetene\u011fi gibi konular de\u011ferlendirilir ve tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r."}
{"_id":"39368721","title":"Glucose tolerance and blood pressure: long term follow up in middle aged men.","text":"\n# Ama\u00e7\nGlukoz tolerans\u0131n\u0131n hipertansiyon geli\u015fimi \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\n1960'lar\u0131n sonlar\u0131nda (ortalama y\u0131l 1968) klinik olarak sa\u011fl\u0131kl\u0131 orta ya\u015fl\u0131 erkeklerin sa\u011fl\u0131k kontrol sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 i\u00e7eren bir retrospektif analiz. Bu bireyler, 1974'te kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k birincil \u00f6nleme denemesine kat\u0131lmaya davet edildi\u011finde, risk fakt\u00f6rleri i\u00e7in klinik muayeneye tabi tutuldu. Deneme 1979'da tamamland\u0131 ve erkekler o y\u0131l yeniden muayene edildi. Takip 1986'da yap\u0131ld\u0131.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Ortam\u0131\nFinlandiya Helsinki'deki \u0130\u015f Sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 Enstit\u00fcs\u00fc ve Helsinki \u00dcniversitesi T\u0131p Fak\u00fcltesi'nin ikinci b\u00f6l\u00fcm\u00fc.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n1919-34 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda do\u011fan 3490 erkek, 1960'lar\u0131n sonlar\u0131nda sa\u011fl\u0131k kontrol\u00fcne kat\u0131ld\u0131. 1974'te, bu bireylerden 1815'i klinik olarak sa\u011fl\u0131kl\u0131yd\u0131 ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k birincil \u00f6nleme denemesine dahil edildi. Klinik muayenede, 1222 erkek kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k i\u00e7in y\u00fcksek risk alt\u0131nda de\u011ferlendirildi. Bu gruptan 612'si m\u00fcdahale ald\u0131 ve \u00e7al\u0131\u015fmadan \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Risk fakt\u00f6r\u00fc olmayan toplam 593 erkek kald\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma, m\u00fcdahale almayan t\u00fcm erkekleri (n = 1203) i\u00e7eriyordu. 1979'da 1120 erkek yeniden muayene edildi ve 1986'da 945 erkek takip kontrol\u00fcne kat\u0131ld\u0131. Analiz i\u00e7in iki grup olu\u015fturuldu: biri t\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131 ve di\u011feri 1968'de normotansif olan ve tam verilere sahip olan erkekleri i\u00e7eriyordu.\n\n# M\u00fcdahaleler\n1979'a gelindi\u011finde, 103 erkek antihipertansif ila\u00e7 kullan\u0131yordu ve 1986'ya gelindi\u011finde, 131'i antihipertansif ila\u00e7 ve 12'si hiperglisemi i\u00e7in ila\u00e7 kullan\u0131yordu.\n\n# Ana Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\n1968, 1974 ve 1979'da kan glikoz konsantrasyonu (bir glikoz y\u00fck\u00fcnden bir saat sonra),"}
{"_id":"39381118","title":"At the gates of death.","text":"Mitozis yoluyla ger\u00e7ekle\u015fen apoptoz, mitokondri d\u0131\u015f zar\u0131n\u0131n ge\u00e7irgenle\u015fmesi (MOMP) ile ilgilidir, bu da sitokrom c ve mitokondri i\u00e7 zar alan\u0131ndaki di\u011fer proteinlerin sal\u0131nmas\u0131na neden olur. Bu kritik ad\u0131m, Bcl-2 ailesindeki proteinler taraf\u0131ndan kontrol edilir ve arac\u0131l\u0131k edilir. Proapoptotik proteinler Bax ve Bak, MOMP i\u00e7in gereklidir, oysa antiapoptotik Bcl-2 proteinleri, Bcl-2, Bcl-xL, Mcl-1 ve di\u011ferleri, MOMP'u \u00f6nler. Farkl\u0131 proapoptotik BH3-sadece proteinler, antiapoptotik Bcl-2 \u00fcyelerinin i\u015flevini bozmaya veya Bax ve Bak'\u0131 etkinle\u015ftirmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Burada, bu etkile\u015fimlerin MOMP ve apoptoza nas\u0131l yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 konusunda yeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz, bu bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 Certo ve ark. taraf\u0131ndan bu say\u0131da Cancer Cell dergisinde \u00f6nerilmi\u015ftir."}
{"_id":"39389082","title":"Structure of human RNase H1 complexed with an RNA\/DNA hybrid: insight into HIV reverse transcription.","text":"Burada, insan RNase H1'in bir RNA\/DNA alt yap\u0131s\u0131 ile kompleks halindeki kristal yap\u0131lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. B. halodurans RNase H1'den farkl\u0131 olarak, insan RNase H1'in bir temel \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131 vard\u0131r, bu da bir DNA ba\u011flama kanal\u0131 olu\u015fturur ve korunmu\u015f fosfat ba\u011flama cepleri ile B formu ve 2'-deoksiy DNA'ya \u00f6zg\u00fcl\u00fc\u011f\u00fc sa\u011flar. RNA ipli\u011fi, d\u00f6rt ard\u0131\u015f\u0131k 2'-OH gruplar\u0131 taraf\u0131ndan tan\u0131n\u0131r ve iki metal iyon mekanizmas\u0131 ile kesilir. RNase H1 genel olarak pozitif y\u00fckl\u00fcyse de, alt yap\u0131 aray\u00fcz\u00fc n\u00f6tral ila asidik karakterdedir, bu da muhtemelen katalitik \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc katk\u0131da bulunur. Kesme fosfat\u0131n\u0131n ve iki katalitik metal iyonunun konumu birbirlerine ba\u011fl\u0131d\u0131r ve olduk\u00e7a ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. HIV ters transkriptaz (RT) RNA\/DNA'y\u0131 RNase H aktif sitesinde modellemek, alt yap\u0131n\u0131n ayn\u0131 anda polimeraz aktif sitesinde bulunamayaca\u011f\u0131n\u0131 ve iki katalitik merkez aras\u0131nda ge\u00e7i\u015f yapmak i\u00e7in konformasyonel bir de\u011fi\u015fim ge\u00e7irmesi gerekti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu konformasyonel de\u011fi\u015fimi bar\u0131nd\u0131racak b\u00f6lge, HIV'e \u00f6zg\u00fc inhibit\u00f6rlerin geli\u015ftirilmesi i\u00e7in bir hedef sunuyor."}
{"_id":"39390206","title":"A diffusion tensor magnetic resonance imaging study of brain tissue from patients with migraine.","text":"\n# Ama\u00e7: Migrenli hastalarda normal g\u00f6r\u00fcnen beyin dokusunun (NABT) patolojik hasar\u0131n\u0131n in vivo \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fc, dif\u00fczyon tens\u00f6r manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme (DT-MRI) kullanarak yapmak.\n\n# Y\u00f6ntemler: 34 migrenli hasta ve 17 ya\u015f ve cinsiyete e\u015fle\u015ftirilmi\u015f sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fcden beyin \u00e7ift yank\u0131 ve DT-MRI taramalar\u0131 al\u0131nd\u0131. T\u00fcm hastalarda NABT i\u00e7in ortalama dif\u00fczyon katsay\u0131s\u0131 (MD) ve fraksiyonel anizotropi (FA) histogramlar\u0131 elde edildi ve histogramlar\u0131n zirve y\u00fckseklikleri ve ortalama NABT MD ve FA \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. T2 g\u00f6r\u00fcn\u00fcr lezyonlar varsa, bu lezyonlar\u0131n ortalama MD ve FA de\u011ferleri de \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\n# Sonu\u00e7lar: Sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fclere k\u0131yasla, migrenli hastalarda NABT i\u00e7in histogram zirve y\u00fcksekli\u011fi daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (p=0.02). Migren hastalar\u0131 ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireyler aras\u0131nda FA histogram\u0131ndan elde edilen \u00f6l\u00e7\u00fcmler aras\u0131nda fark bulunmad\u0131. Migrenli hastalarda beyin MRI lezyonlar\u0131 olup olmamas\u0131 veya aura olup olmamas\u0131 aras\u0131nda NABT i\u00e7in histogramdan elde edilen herhangi bir MD ve FA \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcnde fark bulunmad\u0131.\n\n# Sonu\u00e7: Bu \u00e7al\u0131\u015fma, migrenli hastalarda beyin hasar\u0131n\u0131n, T2 a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 anormalliklerin \u00f6tesine uzanabilece\u011fini, ancak bu \"gizli\" de\u011fi\u015fikliklerin di\u011fer beyaz madde anormalli\u011fi ile ili\u015fkili hastal\u0131klarda bulunanlara k\u0131yasla hafif oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"39391953","title":"Determination of chloramphenicol residues in milk by enzyme-linked immunosorbent assay: improvement by biotin-streptavidin-amplified system.","text":"Bir duyarl\u0131 biotin-streptavidin amplifiye edilmi\u015f enzim ba\u011fl\u0131 imm\u00fcnosorbeant test (BA-ELISA) y\u00f6ntemi, s\u00fct i\u00e7inde kloramphenikol kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n belirlenmesi i\u00e7in geli\u015ftirildi. Biotin-streptavidin sistemi, duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in uyguland\u0131. Optimizasyonun ard\u0131ndan, y\u00f6ntemin alg\u0131lama limiti 0.042 +\/- 0.006 ng\/mL olarak bulundu, bu da ayn\u0131 antikor ve kaplama antijeni kullanan geleneksel rekabet\u00e7i ELISA'ya k\u0131yasla 8 kat daha hassast\u0131r. Biotin-streptavidin sisteminin amplifikasyon mekanizmas\u0131 ve alg\u0131lama duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 etkileyen ba\u015fl\u0131ca fakt\u00f6rler tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Bu y\u00f6ntem, basit ve h\u0131zl\u0131 bir ekstraksiyon prosed\u00fcr\u00fc ile s\u00fct \u00f6rneklerinde kloramphenikol kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n belirlenmesinde ba\u015far\u0131yla uyguland\u0131 ve iyi geri kazan\u0131mlar (85.66-109.67%) elde edildi. Sonu\u00e7, biotin-streptavidin sisteminin iz miktarlarda veteriner ila\u00e7 kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n spesifik alg\u0131lamas\u0131nda de\u011ferli bir ara\u00e7 olabilece\u011fini ve g\u0131da \u00f6rneklerinin rutin izleme i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"39424916","title":"Wedelolactone exhibits anti-fibrotic effects on human hepatic stellate cell line LX-2.","text":"Wedelolakton, Eclipta prostrata bitkisinin ana kumarini olup, karaci\u011fer hasar\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Ancak, wedelolaktonun karaci\u011fer fibrozisi \u00fczerindeki etkileri ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, wedelolaktonun aktif insan karaci\u011fer y\u0131ld\u0131z h\u00fccre hatt\u0131 LX-2 \u00fczerindeki anti-fibrotik etkilerini ve olas\u0131 alt mekanizmalar\u0131n\u0131 g\u00f6stermekti. Bu ama\u00e7la, MTT testi, Hoechst boyama, ger\u00e7ek zamanl\u0131 nicel PCR ve bat\u0131 blot kullan\u0131larak deneyler ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Sonu\u00e7lar, wedelolaktonun LX-2 h\u00fccrelerinin h\u00fccre ya\u015famas\u0131n\u0131 zaman ve doz ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Wedelolakton tedavisi sonras\u0131, karaci\u011fer y\u0131ld\u0131z h\u00fccrelerinin aktivitesinin iki biyomark\u00f6r\u00fc olan kolajen I ve \u03b1-d\u00fcz kas aktini (SMA) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131. Wedelolakton, anti-apoptotik Bcl-2'nin azalmas\u0131 ve pro-apoptotik Bax'\u0131n artmas\u0131yla birlikte LX-2 h\u00fccrelerinin apoptozunu tetikledi. Ayr\u0131ca, d\u0131\u015f sinyal d\u00fczenlenmi\u015f kinaz (ERK) ve c-Jun N-terminal kinaz (JNK) fosforilasyon durumu artarken, p38 de\u011fil. Wedelolakton, TNF-\u03b1 uyaran\u0131na ra\u011fmen n\u00fckleusta fosforilasyona u\u011fram\u0131\u015f inhibit\u00f6r n\u00fckleoforik fakt\u00f6r \u03baB (I\u03baB) ve p65 d\u00fczeylerini de \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bask\u0131lad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, wedelolakton, LX-2 h\u00fccrelerinin aktivitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe edebilir ve bu mekanizmalar aras\u0131nda Bcl-2 ailesini i\u00e7eren apoptozun tetiklenmesi, ERK ve JNK ifadelerinin fosforilasyonunun artmas\u0131 ve NF-\u03baB ile ili\u015fkili aktivitenin inhibisyonu yer al\u0131yor. Wedelolakton, karaci\u011fer fibrozisinin \u00f6nlenmesi ve tedavisinde yararl\u0131 bir ara\u00e7 olabilir."}
{"_id":"39426225","title":"Adipose stem cells originate from perivascular cells.","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, ya\u011f dokular\u0131n\u0131n i\u00e7inde bol miktarda mezen\u015fimal k\u00f6k h\u00fccreler (MSCs) i\u00e7erdi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir. Ancak, ya\u011f dokular\u0131ndaki k\u00f6k h\u00fccrelerin k\u00f6keni ve konumu bilinmemektedir, bu da bu h\u00fccrelerin daha fazla safla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 ve incelenmesi konusunda bir engel olu\u015fturmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ya\u011f dokular\u0131ndaki k\u00f6k h\u00fccrelerin k\u00f6kenlerini ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. \u03b1-SMA (alfa d\u00fcz kas aktini), perisitlerin i\u015faret\u00e7ilerinden biridir. \u03b1-SMA-GFP (ye\u015fil floresan protein) transgenik farelerden ASC'ler (ya\u011f dokusu stromal h\u00fccreler) elde ettik ve FACS ile GFP pozitif ve negatif h\u00fccreleri ay\u0131rd\u0131k. \u00c7oklu \u00e7izgili farkl\u0131la\u015fma testleri, \u03b1-SMA-GFP pozitif ve negatif h\u00fccrelerin \u00e7oklu potansiyellerini incelemek i\u00e7in uyguland\u0131. \u03b1-SMA ve PDGF-R\u03b2 (platelet kaynakl\u0131 b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc \u03b2) i\u00e7in immifluoresan boyama, \u03b1-SMA-GFP pozitif h\u00fccreleri tan\u0131mlamak i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. Daha sonra, \u03b1-SMA-GFP pozitif h\u00fccreler, endotel h\u00fccreleriyle birlikte kolajen-fibronektin jelinde y\u00fcklendi ve in vitro ve in vivo'da vask\u00fclerizasyon yetenekleri test edildi. Sonu\u00e7lar, ya\u011f dokusunda t\u00fcm \u03b1-SMA-GFP pozitif h\u00fccrelerin kan damarlar\u0131 etraf\u0131nda topland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Sadece \u03b1-SMA-GFP pozitif h\u00fccreler \u00e7oklu \u00e7izgili farkl\u0131la\u015fma yetene\u011fine sahiptir, \u03b1-SMA-GFP negatif h\u00fccreler sadece adipojenik y\u00f6nde farkl\u0131la\u015fabilir. \u03b1-SMA-GFP pozitif h\u00fccreler, \u00e7oklu \u00e7izgili farkl\u0131la\u015f\u0131rken \u03b1-SMA'y\u0131 korumu\u015ftur. \u03b1-SMA-GFP pozitif h\u00fccreler, hem in vitro hem de in vivo'da \u00fc\u00e7 boyutlu k\u00fclt\u00fcrde endotel h\u00fccrelerinin vask\u00fclerizasyonunu te\u015fvik edebilir. Sonu\u00e7 olarak, ya\u011f dokusu k\u00f6k h\u00fccrelerinin perivask\u00fcler h\u00fccrelerden kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kan damarlar\u0131 etraf\u0131nda topland\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"39443128","title":"Interferon alpha and zidovudine therapy in adult T-cell leukaemia lymphoma: response and outcome in 15 patients.","text":"Yeti\u015fkin T h\u00fccre lenfoma l\u00f6semi (ATLL), insan T lenfotropik vir\u00fcs 1 (HTLV-I) taraf\u0131ndan neden olunan ve k\u0131sa bir hayatta kalma s\u00fcresi olan agresif bir hastal\u0131kt\u0131r. Interferon alfa (IFN-alfa) ve zidovudin (AZT) tedavisine yan\u0131tlar kaydedildi ancak uzun s\u00fcreli takip yok. 15 ATLL hastas\u0131n\u0131 IFN ve AZT ile tedavi ettik. On bir hastan\u0131n akut ATLL, iki hastan\u0131n lenfoma ve iki hastan\u0131n sinsi ATLL ile ilerlemesi vard\u0131. Ana \u00f6zellikler organomegali (14), cilt lezyonlar\u0131 (10), y\u00fcksek beyaz kan h\u00fccresi (WBC) say\u0131s\u0131 (11) ve hiperkalsemi (9)'dir. On bir hasta daha \u00f6nce kemoterapi alm\u0131\u015ft\u0131 ve biri otolog nakil alm\u0131\u015ft\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma zaman\u0131, yedi hastada ilerleyici hastal\u0131k ve sekizinde k\u0131smi veya tam klinik remisyon vard\u0131. 2+ ila 44+ ay s\u00fcren yan\u0131tlar (PR) %67'de g\u00f6r\u00fcld\u00fc; %26 yan\u0131t vermedi (NR) ve bir hasta de\u011ferlendirilemedi. Hiperkalsemi k\u00f6t\u00fc bir sonucu \u00f6ng\u00f6r\u00fcyordu ancak farkl\u0131l\u0131klar anlaml\u0131 de\u011fildi. 15 hastadan 8'i tan\u0131dan 3-41 ay sonra \u00f6ld\u00fc. 15 hastan\u0131n orta hayatta kalma s\u00fcresi 18 ayd\u0131. NR'nin hayatta kalma s\u00fcresi 4-20 ay aras\u0131nda de\u011fi\u015firken, PR hastalar\u0131n\u0131n 6-82 ay boyunca hayatta kalmas\u0131 sa\u011fland\u0131. NR (orta: 6 ay) ve PR (4 y\u0131lda %55'i hayatta) aras\u0131ndaki hayatta kalma farkl\u0131l\u0131klar\u0131 istatistiksel olarak anlaml\u0131yd\u0131 (P = 0.002). Sonu\u00e7 olarak, IFN ve AZT ATLL hastalar\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirir ve yan\u0131tlar\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmeye yard\u0131mc\u0131 olur."}
{"_id":"39462488","title":"Replisome stalling and stabilization at CGG repeats, which are responsible for chromosomal fragility","text":"Geni\u015fletilmi\u015f CGG tekrarlar\u0131, insanlarda kromozomal k\u0131r\u0131lganl\u0131k ve kal\u0131tsal n\u00f6rolojik bozukluklara neden olur. Primat h\u00fccrelerinde ve mayada, CGG tekrarlar\u0131nda replikasyon kolu uzunlu\u011fu ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak durur. *Saccharomyces cerevisiae* proteinleri Tof1 ve Mrc1, CGG tekrarlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla replikasyon kolu ilerlemesini kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, Mrc1'in kolu sabitleme rol\u00fc, kontrol noktas\u0131n\u0131 i\u00e7ermez. Bu nedenle, kromozomal k\u0131r\u0131lganl\u0131k, geni\u015flemi\u015f CGG tekrarlar\u0131nda duran kollardan ka\u00e7an S-faz kontrol noktas\u0131n\u0131 atlad\u0131\u011f\u0131nda meydana gelebilir."}
{"_id":"39465575","title":"Direct reprogramming of fibroblasts into neural stem cells by defined factors.","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, tan\u0131mlanm\u0131\u015f transkripsiyon fakt\u00f6r k\u00fcmelerinin farkl\u0131 bir farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccre tipine do\u011frudan farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f somatik h\u00fccreleri yeniden programlayabilece\u011fini, ancak sonu\u00e7ta elde edilen h\u00fccrelerin s\u0131n\u0131rl\u0131 proliferatif ve farkl\u0131la\u015fma potansiyeli nedeniyle potansiyel uygulama alanlar\u0131n\u0131n s\u0131n\u0131rl\u0131 kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, Brn4\/Pou3f4, Sox2, Klf4, c-Myc ve E47\/Tcf3 gibi transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin bir kombinasyonunun, fareli fibroblastlar\u0131 do\u011frudan n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccre kimli\u011fine (ind\u00fcklenmi\u015f n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreler olarak adland\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z) d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6steriyoruz. Fibroblastlar\u0131 iNSC'lere (ind\u00fcklenmi\u015f n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccreler) do\u011frudan d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek, zaman i\u00e7inde ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 transkripsiyon program\u0131n\u0131n sessizle\u015fti\u011fi kademeli bir s\u00fcre\u00e7tir. iNSC'ler, h\u00fccre morfolojisi, gen ifadesi, epigenetik \u00f6zellikler, farkl\u0131la\u015fma potansiyeli ve kendini yenileyen kapasite gibi \u00f6zelliklere sahiptir ve in vitro ve in vivo i\u015flevleri, do\u011fal n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelere benzer. Sonu\u00e7 olarak, farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccrelerin belirli somatik k\u00f6k h\u00fccre tiplerine do\u011frudan yeniden programlanabilece\u011fini, tan\u0131mlanm\u0131\u015f ve \u00f6zel transkripsiyon fakt\u00f6r k\u00fcmeleri kullan\u0131larak \u00e7\u0131kar\u0131yoruz."}
{"_id":"39481265","title":"Epigenetics in lung fibrosis: from pathobiology to treatment perspective.","text":"\u0130D\u0130OPAT\u0130K PULMONER F\u0130BROZ (IPF) \u00d6L\u00dcMLE SONLANAN B\u0130R HASTALIK VE S\u0131n\u0131rl\u0131 Tedavi Se\u00e7enekleri \u0130le Birlikte, Akci\u011fer Parankiminde Gen \u0130fadesi De\u011fi\u015fiklikleri Olarak Tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Birka\u00e7 Kan\u0131t, IPF Akci\u011ferinde Gen \u0130fadesinin Bozulmas\u0131nda Epigenetik Fakt\u00f6rlerin Katk\u0131s\u0131n\u0131 \u00d6neriyor. En \u00d6nemlisi, IPF'ye E\u011filimi Art\u0131ran Risk Fakt\u00f6rleri - Ya\u015f, Cinsiyet, Sigara Duman\u0131 ve Genetik De\u011fi\u015fiklikler - Hepsi Epigenetik \u0130\u015faretleri Etkiler. Bu \u0130nceleme, DNA Metilasyonu ve Histon Modifikasyonlar\u0131 ile Hastal\u0131\u011f\u0131n Varl\u0131\u011f\u0131 ve Fibroproliferasyon Aras\u0131ndaki Son Ba\u011flant\u0131lar\u0131 \u00d6zetlemektedir. SON BULGULAR Belirli Gen Lokuslar\u0131na Odaklanan Hedefli \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, Genom Geneli DNA Metilasyon Profilleri, IPF Akci\u011fer Dokusunda Yayg\u0131n DNA Metilasyon De\u011fi\u015fikliklerini G\u00f6sterir ve Bu Metilasyon De\u011fi\u015fikliklerinin Gen \u0130fadesi \u00dczerindeki \u00d6nemli Etkisini. Son zamanlarda IPF ile \u0130li\u015fkilen Genetik Lokuslar da Farkl\u0131 Metilasyon B\u00f6lgelerine Sahip, Bu da Genetik ve Epigenetik Fakt\u00f6rlerin IPF Akci\u011ferinde Gen \u0130fadesinin Bozulmas\u0131nda Birlikte \u00c7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00d6neriyor. \u00d6ZET Epigenetikin IPF'deki Rol\u00fcn\u00fc Anlama A\u015famalar\u0131nda Olsak da, Epigenetik \u0130\u015faretleri Biyomarkerler ve Tedavi Hedefleri Olarak Kullanma Potansiyeli Y\u00fcksek ve Bu Alan\u0131n Ke\u015fifleri, Bu \u00d6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc Hastal\u0131\u011f\u0131n Daha \u0130yi Tahmin Edilmesi ve Tedavisi \u0130\u00e7in Bizi Yak\u0131nla\u015ft\u0131racakt\u0131r."}
{"_id":"39506601","title":"Novel roles for KLF1 in erythropoiesis revealed by mRNA-seq.","text":"KLF1 (eski ad\u0131yla EKLF), eritroit h\u00fccrelerin geli\u015fimini, bipotent \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerden transkripsiyonel aktivite yoluyla d\u00fczenler. KLF1'den yoksun fareler, E15'den \u00f6nce intrauterin olarak \u00f6l\u00fcr, \u015fiddetli anemi nedeniyle, hemoglobin \u00fcretimini kontrol eden genlerin, h\u00fccre zar ve sitoplazma b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn yetersiz ifadesi nedeniyle. Son zamanlarda, birincil eritroit dokuda (E14.5 fet\u00fcs karaci\u011feri) KLF1 ChIP-seq yaparak KLF1 ba\u011flanma sitelerini in vivo belirledik. Burada, Klf1(+\/+) ve Klf1(-\/-) eritroit dokusundaki mRNA-seq'i kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak KLF1 ba\u011f\u0131ml\u0131 eritroit transkriptomunu a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu, geleneksel mikroarray teknolojisiyle daha \u00f6nce elde edilemeyen yeni hedef genleri ortaya \u00e7\u0131kard\u0131 ve KLF1'in transkripsiyonel aktivat\u00f6r olarak i\u015flevi hakk\u0131nda yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flad\u0131. KLF1, GATA1, TAL1 ve EP300 taraf\u0131ndan ba\u011flanan bir cis-d\u00fczenleyici mod\u00fcl tan\u0131mlad\u0131k, bu da eritroit genlerinin bir \u00e7ekirdek k\u00fcmesini koordine eder. Ayr\u0131ca, eritroit h\u00fccrelerinde y\u00fcksek seviyede ifade eden, aksi takdirde evrensel olarak ifade edilen genleri y\u00f6nlendiren yeni bir dizi eritroit spesifik promot\u00f6r\u00fc de a\u00e7\u0131klad\u0131k. \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z, eritroit farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda dinamik olarak ifade edilen iki yeni lncRNA belirledi ve KLF1'in terminal eritroit olgunla\u015fma a\u015famalar\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirmek i\u00e7in apoptotik gen ifadesini y\u00f6netti\u011fini ke\u015ffetti."}
{"_id":"39532074","title":"Self-assembling peptides optimize the post-traumatic milieu and synergistically enhance the effects of neural stem cell therapy after cervical spinal cord injury.","text":"\nG\u00d6R\u00dcN\u00dcM \u00d6ZET\u0130: Omurilik yaralanmas\u0131 (OY) sonras\u0131 d\u00fc\u015fman \u00e7evre, yenileyici tedavilerin etkilerini tehlikeye atabilir. Hipotezimiz, sinir \u00f6nc\u00fcs\u00fc h\u00fccre (NPC) nakli \u00f6ncesi travmatik ortam\u0131 optimize etmek i\u00e7in QL6 kendi kendine toplayan peptitleri (SAP) kullanman\u0131n, h\u00fccre hayatta kalmas\u0131, farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve i\u015flevsel iyile\u015fmeyi art\u0131rabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndeydi. Y\u00d6NTEMLER: Toplamda 90 Wistar fare, C7'de bir s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma-klem takma OY ile yaraland\u0131. Her iki \u00e7al\u0131\u015fma kolunda, hayvanlar rastgele 5 gruba (NPC, SAP, NPC+SAP, ara\u00e7 ve sahte) ayr\u0131ld\u0131. SAP'ler ve NPC'ler, s\u0131ras\u0131yla 1 g\u00fcn ve 14 g\u00fcn sonra omurili\u011fe enjekte edildi. Hayvanlar 7 g\u00fcn boyunca b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri ald\u0131 ve imm\u00fcnosupresif hale getirildi. Fareler 4 hafta sonra kurban edildi ve boyun omurilik b\u00f6l\u00fcm\u00fcnden imm\u00fcnohistokimya i\u00e7in kesitler haz\u0131rland\u0131 (ilk \u00e7al\u0131\u015fma kolunda). Sinirsel i\u015flev, 8 hafta boyunca haftal\u0131k olarak davran\u0131\u015f testleri bataryas\u0131 kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi. OY'den 9 hafta sonra, kortikospinal trakt, fiber izleme ile de\u011ferlendirildi (ikinci kol). SONU\u00c7LAR: SAP tedavisi g\u00f6ren hayvanlarda, kontrol grubuna k\u0131yasla daha fazla hayatta kalan NPC vard\u0131 ve bu NPC'ler n\u00f6ron ve oligodendroositlere daha fazla farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015ft\u0131. SAP'ler tek ba\u015f\u0131na veya NPC'lerle birlikte kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, di\u011fer gruplara k\u0131yasla daha k\u00fc\u00e7\u00fck intramedullary kistlere ve daha b\u00fcy\u00fck korunmu\u015f doku hacmine neden oldu. Kombine tedavi grubu, astroglioz ve kondroitin s\u00fclfat proteoglikan birikimini azaltt\u0131. Sinaptik ba\u011flant\u0131, NPC ve kombine tedavi gruplar\u0131 aras\u0131nda artt\u0131. Kortikospinal trakt\u0131n korunmas\u0131 ve davran\u0131\u015fsal sonu\u00e7lar, kombine tedavi ile iyile\u015fti. SONU\u00c7: OY sonras\u0131 SAP enjekte etmek, sonraki NPC hayatta kalmas\u0131n\u0131, entegrasyonunu ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r ve i\u015flevsel iyile\u015fmeyi geli\u015ftirir. \u00d6NEML\u0130L\u0130K BEYAN\u0130: Omurilik yaralanmas\u0131 (OY) sonras\u0131 d\u00fc\u015fman \u00e7evre, yenileyici tedavilerin etkilerini tehlikeye atabilir. Hipotezimiz, bu"}
{"_id":"39539647","title":"A direct role for IFN-gamma in regulation of Th1 cell development.","text":"IL-12, CD4 h\u00fccrelerinin Th1 fenotipine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc etkileyen \u00f6nemli bir sitokin olarak belirlenmi\u015ftir, ancak IFN-gamma'n\u0131n rol\u00fc tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Pigeon sitokrom c'ye kar\u015f\u0131 TCR transjeniklerinden ve KLH ile in vivo uyaran haf\u0131za CD4 h\u00fccrelerinden elde edilen naif CD4 h\u00fccreleri kullanarak Th1 yan\u0131tlar\u0131n\u0131 te\u015fvik eden IL-12 ve IFN-gamma aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Exogen rIL-12 veya rIFN-gamma eklenmeden, Ag veya anti-CD3 ve anti-CD28 ile uyaran birincil ve haf\u0131za etkili h\u00fccreler de\u011fi\u015fken seviyelerde IL-2 ve IFN-gamma salg\u0131lad\u0131. Etkili h\u00fccreler taraf\u0131ndan salg\u0131lanan IFN-gamma seviyesi, birincil k\u00fclt\u00fcrlerde \u00fcretilen endojen IFN-gamma ile korelasyon g\u00f6sterdi ve anti-IFN-gamma, IFN-gamma \u00fcreten etkili h\u00fccrelerin geli\u015fimini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde inhibe etti. Optimal TCR uyar\u0131 ve kostim\u00fclasyonu ile, endojen IFN-gamma, IL-12 olmadan, otokrin mekanizma yoluyla Th1 h\u00fccrelerini uyarmak i\u00e7in yeterliydi, ancak suboptimal uyar\u0131da, exogen rIFN-gamma veya rIL-12 Th1 geli\u015fimi i\u00e7in gereklidir. Bununla birlikte, rIL-12, rIFN-gamma'dan daha etkilidir, k\u0131smen \u00e7\u00fcnk\u00fc rIL-12, otokrin IFN-gamma \u00fcretimini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r ve optimal Th1 fenotipinin geli\u015fimi, her iki sitokinlerin sinergik eylemleri taraf\u0131ndan medyasyona u\u011frar. Bu nedenle, hem IFN-gamma hem de IL-12, Th1 geli\u015fimini ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak d\u00fczenleyebilir, ancak IFN-gamma taraf\u0131ndan medyasyona u\u011frayan geri besleme nedeniyle, katk\u0131lar\u0131 T h\u00fccre uyar\u0131n\u0131n ko\u015fullar\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu nedenle, Th1 fenotipine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn derecesi, APC'lerden gelen IL-12 ve otokrin IFN-gamma'n\u0131n mevcudiyetine, genel T h\u00fccre uyar\u0131n\u0131n g\u00fcc\u00fcne ba\u011fl\u0131 olabilir."}
{"_id":"39545358","title":"Neuregulin 1 promotes excitatory synapse development and function in GABAergic interneurons.","text":"Neuregulin 1 (NRG1) ve resept\u00f6r\u00fc ErbB4, \u015fizofreni risk genleri olarak her ikisi de bilinir. Ancak, i\u015flevlerinin arkas\u0131ndaki mekanizmalar hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. ErbB4, GABAik sinapsik n\u00f6ronlarda zengindir, ancak NRG1'in bu n\u00f6ronlardaki uyar\u0131c\u0131 sinaps olu\u015fumundaki rol\u00fc iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. G\u00f6sterdik ki NRG1, GABAik sinapsik n\u00f6ronlarda PSD-95 noktas\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 ve boyutunu ve k\u00fc\u00e7\u00fck EPSC'lerin (mEPSC'ler) s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc art\u0131rd\u0131, bu da NRG1'in yeni sinaps olu\u015fumunu uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve mevcut sinapslar\u0131 g\u00fc\u00e7lendirdi\u011fini g\u00f6sterir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, NRG1 tedavisi, glutamatik n\u00f6ronlardaki uyar\u0131c\u0131 sinapslar\u0131n say\u0131s\u0131nda veya boyutunda hi\u00e7bir etki g\u00f6stermedi, bu da NRG1'in sinaptojenik etkisinin GABAik sinapsik n\u00f6ronlara \u00f6zg\u00fc oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Ekto-ErbB4 tedavisi, hem uyar\u0131c\u0131 sinapslar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 hem de boyutunu azaltt\u0131, bu da endojen NRG1'in temel sinaps olu\u015fumunda kritik olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. NRG1, PSD-95'in istikrar\u0131n\u0131, ErbB4'\u00fcn tirosin kinaz aktivitesini gerektiren bir \u015fekilde uyarabilir. Son olarak, parvalbumin pozitif n\u00f6ronlarda ErbB4'\u00fcn silinmesi, mEPSC'lerin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc azaltt\u0131, bu da in vivo kan\u0131t\u0131 sa\u011flayarak interneuronlardaki uyar\u0131c\u0131 sinaptojenizde ErbB4'\u00fcn \u00f6nemini g\u00f6sterir. Birlikte, bulgular\u0131m\u0131z, NRG1'in uyar\u0131c\u0131 sinaps geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda yeni bir sinaptojenik rol\u00fcne i\u015faret ediyor, muhtemelen PSD-95'i istikrara kavu\u015fturarak, ve bu etki GABAik sinapsik n\u00f6ronlara \u00f6zg\u00fcd\u00fcr. NRG1 ve ErbB4 genlerinin \u015fizofreni ile ili\u015fkili olmas\u0131 ve bu bozuklu\u011fun GABAik sistemdeki disfonksiyonu g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, bu sonu\u00e7lar potansiyel patolojik mekanizmas\u0131na dair i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"39550665","title":"Tolerance rather than immunity protects from Helicobacter pylori-induced gastric preneoplasia.","text":"\n# Arka Plan ve Ama\u00e7lar\nKronik bakteriyel patojen Helicobacter pylori'nin enfeksiyonu, kronik gastritiden gastrik adenokarsinomaya kadar \u00e7e\u015fitli gastrik bozukluklara neden olur. Enfekte olan ki\u015filerin sadece bir alt grubu a\u00e7\u0131k hastal\u0131klar geli\u015ftirir; \u00e7o\u011fu \u00f6m\u00fcr boyu kolonizasyona ra\u011fmen semptomsuz kal\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, pop\u00fclasyonlar aras\u0131 ve pop\u00fclasyonlar i\u00e7indeki farkl\u0131 H. pylori duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler\nH. pylori enfeksiyonu i\u00e7in bir C57BL\/6 fare modeli kurduk ve bu modelde, ev sahibi h\u00fccrelere vir\u00fclans fakt\u00f6r\u00fc sitotoksik ili\u015fkili gen A (CagA) teslim edebilen, bir Cag patogenlik adas\u0131 taraf\u0131ndan kodlanan tip IV sekresyon sistemine sahip bir su\u015f kulland\u0131k.\n\n# Sonu\u00e7lar\nCagA(+)H. pylori ile 5-6 haftal\u0131k ya\u015fta enfekte edilen fareler, tip IV sekresyon sistemine ba\u011fl\u0131 olarak h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde gastrit, gastrik atrof\u0131, epitel hiperplazisi ve metaplazisi geli\u015ftirir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ayn\u0131 su\u015fla yenido\u011fan d\u00f6nemde enfekte edilen fareler, preneoplazik lezyonlardan korunmaktad\u0131r. Bu koruma, H. pylori'ye \u00f6zg\u00fc periferik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tolerans\u0131n\u0131n geli\u015fmesinden kaynaklanmaktad\u0131r, bu tolerans transformasyon b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc sinyalle\u015fmesine ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc, ind\u00fcklenebilir d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131nda ger\u00e7ekle\u015fir ve lokal CD4(+) T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 kontrol eder, bu yan\u0131tlar premalignant d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc tetikler. H. pylori'ye kar\u015f\u0131 tolerans, yeni do\u011fan d\u00f6nemde, T d\u00fczenleyici ve T efekt\u00f6r h\u00fccrelerinin dengesiz oran\u0131 ve uzun s\u00fcreli d\u00fc\u015f\u00fck doz antijen maruziyeti nedeniyle geli\u015fir.\n\n# Sonu\u00e7\nYeni bir CagA(+)H. pylori enfeksiyon modeli kullanarak, H. pylori'ye kar\u015f\u0131 tolerans\u0131n, gastrik kanser \u00f6nc\u00fcs\u00fc lezyonlar\u0131 \u00f6nlemede koruyucu oldu\u011funu bildirdik. Bu nedenle, ilk enfeksiyonun ya\u015f\u0131, H. pylori ile ili\u015fkili hastal\u0131k semptomlar\u0131n\u0131n farkl\u0131 duyarl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"39558597","title":"Impaired mitochondrial fatty acid oxidation and insulin resistance in aging: novel protective role of glutathione.","text":"Ya\u015flanma, h\u0131zl\u0131 oru\u00e7taki n\u00f6tralize edilmemi\u015f ya\u011f asitlerinin (NEFA) oksidasyonunun bozulmas\u0131yla ili\u015fkilidir, bu da mitokondriyel bir bozuklu\u011fu ima eder. Ya\u015flanma ayn\u0131 zamanda \u00f6nemli bir mitokondriyel antioksidan olan gl\u00fctatyon (GSH) eksikli\u011fi ve ins\u00fclin direnciyle de ili\u015fkilidir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ya\u015flanma s\u00fcrecinde GSH eksikli\u011finin mitokondriyel NEFA oksidasyonunun bozulmas\u0131na ve ins\u00fclin direncine katk\u0131da bulunup bulunmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve GSH'nin geri kazan\u0131m\u0131n\u0131n bu bozukluklar\u0131 tersine \u00e7evirip \u00e7evirmedi\u011fini test etti. \u00dc\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirildi: (i) 82 haftal\u0131k C57BL\/6 farelerinde, do\u011fal olarak olu\u015fan GSH eksikli\u011fi ve geri kazan\u0131m\u0131, 22 haftal\u0131k C57BL\/6 farelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131larak mitokondriyel (13) C1-palmitat oksidasyonu ve glikoz metabolizmas\u0131 incelendi; (ii) 20 haftal\u0131k C57BL\/6 farelerinde, GSH'nin mitokondriyel palmitat oksidasyonu ve glikoz metabolizmas\u0131 \u00fczerindeki etkisi ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131; (iii) GSH eksikli\u011fi ve geri kazan\u0131m\u0131n\u0131n oru\u00e7taki NEFA oksidasyonu ve ins\u00fclin direnci \u00fczerindeki etkisi, GSH'li gen\u00e7 insanlarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131larak GSH eksikli\u011fi olan ya\u015fl\u0131 insanlarda incelendi. Ya\u015fl\u0131 farelerde ve insanlarda kronik GSH eksikli\u011fi, oru\u00e7taki mitokondriyel NEFA oksidasyonunun azalmas\u0131 ve ins\u00fclin direnciyle ili\u015fkiliydi ve bu bozukluklar GSH'nin geri kazan\u0131m\u0131yla tersine \u00e7evrildi. Gen\u00e7 farelerde akut GSH t\u00fckenmesi, mitokondriyel NEFA oksidasyonunu d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc, ancak glikoz metabolizmas\u0131n\u0131 etkilemedi. Bu veriler, GSH'nin ya\u015flanma s\u00fcrecinde mitokondriyel NEFA oksidasyonu ve ins\u00fclin direnci \u00fczerinde yeni bir d\u00fczenleyici oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Kronik GSH eksikli\u011fi, NEFA oksidasyonunun bozulmas\u0131na ve ins\u00fclin direncine neden olur ve GSH'nin geri kazan\u0131m\u0131 bu bozukluklar\u0131 tersine \u00e7evirir. Ya\u015fl\u0131 insanlarda diyetlere cistein ve glisin ekleyerek GSH eksikli\u011fini d\u00fczeltmek, \u00f6nemli metabolik faydalar sa\u011flayabilir."}
{"_id":"39559521","title":"Control of central and peripheral tolerance by Aire.","text":"Kendini reaktif timositlerin negatif se\u00e7imi, meduller timik epitel h\u00fccreleri taraf\u0131ndan dokuya \u00f6zg\u00fc antijenlerin ifadesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Otoimm\u00fcn d\u00fczenleyici (Aire) proteini bu antijenlerin etkinle\u015ftirilmesinde \u00f6nemli bir rol oynar ve timusta bile tek bir Aire taraf\u0131ndan tetiklenen dokuya \u00f6zg\u00fc antijenin olmamas\u0131, antijen ifade eden hedef organlarda otoimm\u00fcniteye yol a\u00e7abilir. Son zamanlarda, Aire proteini periferik lenfatik organlarda da tespit edilmi\u015ftir, bu da periferik Aire'nin burada tamamlay\u0131c\u0131 bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu periferik noktalarda, Aire'nin timusta ifade edilenlerden farkl\u0131 bir grup dokuya \u00f6zg\u00fc antijenin ifadesini d\u00fczenledi\u011fi bulunmu\u015ftur. Ayr\u0131ca, ekstratimik Aire ifade eden h\u00fccrelerde (eTAC) transjenik antijen ifadesi, silinme tolerans\u0131 sa\u011flayabilir, ancak Aire ba\u011f\u0131ml\u0131, endojen dokuya \u00f6zg\u00fc antijenlerin imm\u00fcnolojik \u00f6nemi hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir."}
{"_id":"39571812","title":"Congenital Hypogonadotropic Hypogonadism: A Trait Shared by Several Complex Neurodevelopmental Disorders.","text":"\u00dcreme fonksiyonu, hipotalamik bir sinir a\u011f\u0131 taraf\u0131ndan kontrol edilen gonadotropik eksenin aktivitesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu a\u011f\u0131n ana i\u015flevi, gonadotropin sal\u0131n\u0131m hormonu (GnRH) salg\u0131lanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemektir. Bu endokrin a\u011f, do\u011fumda olgunla\u015fmam\u0131\u015fd\u0131r ve normal geli\u015fimi i\u00e7in gonadotropik eksenin aktivasyon-inaktivasyon a\u015famalar\u0131n\u0131n ge\u00e7mesi gerekir. GnRH a\u011f\u0131, fet\u00fcs ya\u015fam\u0131ndan ergenli\u011fe kadar s\u00fcren bir n\u00f6rogeli\u015fimsel program\u0131n kontrol\u00fc alt\u0131ndad\u0131r. Bu program\u0131n kesintiye u\u011framas\u0131, kongenital hipogonadotropik hipogonadizm (CHH) ve ergenlik eksikli\u011fine yol a\u00e7an bir\u00e7ok klinik duruma neden olur. Y\u0131llarca, CHH'nin izole vakalar\u0131nda genetiklere odaklan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Son zamanlarda, yeni genomik tekniklerin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, CHH ile ili\u015fkili karma\u015f\u0131k n\u00f6rolojik disfonksiyonlara sahip \u00e7ok nadir sendromlarda genetik bozukluklar\u0131n tan\u0131mlanmas\u0131na yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. Burada, bu sendromik CHH ile ili\u015fkili klinik fenotip ve genetik bozukluklar\u0131 inceliyoruz. Bu analiz, ubiquitin yolu, sinaptik proteinler ve CHH aras\u0131ndaki yak\u0131n ba\u011flant\u0131y\u0131 ve nucleol proteinleri kodlayan genlerde beklenmedik mutasyonlar\u0131 vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"39580129","title":"Elevated expression of miR-24-3p is a potentially adverse prognostic factor in colorectal adenocarcinoma.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBirka\u00e7 mikroRNA kanserlerde anormal olarak ifade edilir. miR-24-3p, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol\u00fc, h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi, proliferasyon ve apoptoz dahil olmak \u00fczere kanserle ili\u015fkili h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lerde rol oynar. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, kolon kanserinde miR-24-3p ifadesinin potansiyel tan\u0131 ve prognostik \u00f6nemini inceledik.\n\n## Tasar\u0131m ve Y\u00f6ntemler\n182 kolon kanser \u00f6rne\u011fi ve 86 e\u015fle\u015fen kanserli olmayan kolon mukozas\u0131 i\u00e7in toplam RNA izole edildi. 2\u03bcg toplam RNA'y\u0131 poliadenilasyona tabi tutup, oligo-dT adapt\u00f6r primer kullanarak ilk zincir cDNA'ya d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrd\u00fckten sonra, miR-24-3p ifadesini \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in in-house geli\u015ftirilmi\u015f ters transkripsiyon ger\u00e7ek zamanl\u0131 nicel PCR y\u00f6ntemi kullan\u0131ld\u0131. SNORD43 (RNU43) referans gen olarak kullan\u0131ld\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\nKolon kanserinde ve kanserli olmayan kolon mukozas\u0131 aras\u0131nda miR-24-3p seviyelerinde anlaml\u0131 bir fark bulunmad\u0131. Bu nedenle, miR-24-3p ifadesi tan\u0131 ama\u00e7l\u0131 kullan\u0131lamaz. Ancak, y\u00fcksek miR-24-3p ifadesi, kolon kanser hastalar\u0131nda hastal\u0131k serbest kalma (DFS) ve genel hayatta kalma (OS) a\u00e7\u0131s\u0131ndan k\u00f6t\u00fc bir \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fcd\u00fcr. \u00c7oklu Cox regresyon analizi, miR-24-3p a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin kolon kanserinde tekrarlamay\u0131 \u00f6ng\u00f6rmede \u00f6nemli bir fakt\u00f6r oldu\u011funu ve di\u011fer bilinen \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc fakt\u00f6rlerden ve hastalar\u0131n tedavisi ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc \u00f6nemini korudu\u011funu do\u011frulad\u0131. \u00d6nemli olan, miR-24-3p a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin, ileri ancak yerel olarak s\u0131n\u0131rl\u0131 kolon kanseri (T3) olan ve uzak metastaz (M0) olmayan hastalarda bile k\u00f6t\u00fc bir \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc de\u011ferini korudu\u011fudur. Ayr\u0131ca, miR-24-3p a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, radyoterapi almayan hastalar i\u00e7in de k\u00f6t\u00fc bir \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc fakt\u00f6rd\u00fcr.\n\n## Sonu\u00e7\nmiR-24-3p'nin g\u00fc\u00e7l\u00fc ifadesi, kolon kanser hastalar\u0131nda DFS ve OS'yi k\u00f6t\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ng\u00f6r\u00fcr ve bu insan malignitesinde \u015fu anda kullan\u0131lan klinikopatolojik parametrelere ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r."}
{"_id":"39593548","title":"Reforming the health sector in developing countries: the central role of policy analysis.","text":"Politika analizi, sanayile\u015fmi\u015f d\u00fcnyada kurulmu\u015f bir disiplindir, ancak geli\u015fmekte olan \u00fclkelere uygulanmas\u0131 s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6zellikle sa\u011fl\u0131k sekt\u00f6r\u00fc, ihmal edilmi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. Bu \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131d\u0131r \u00e7\u00fcnk\u00fc sa\u011fl\u0131k sistemlerinde iyi bilinen bir kriz vard\u0131r ve \u00fclkelerin hangi sa\u011fl\u0131k politikas\u0131 reformlar\u0131n\u0131 benimsemesi gerekti\u011fi konusunda bolca tavsiye bulunmaktad\u0131r. Bununla birlikte, \u00fclkelerin nas\u0131l reform yapmas\u0131 gerekti\u011fine \u00e7ok az dikkat edilmi\u015ftir, daha az da bu politikalara kimlerin destekleyece\u011fi veya kar\u015f\u0131 \u00e7\u0131kaca\u011f\u0131na. Bu makale, sa\u011fl\u0131k politikas\u0131n\u0131n \u00e7oklu\u011funun i\u00e7eri\u011fine odaklanarak ve politika reformuna dahil olan akt\u00f6rleri (uluslararas\u0131, ulusal ve alt ulusal seviyelerde), de\u011fi\u015fimi geli\u015ftirmeye ve uygulamaya ba\u011fl\u0131 s\u00fcre\u00e7leri ve politika geli\u015ftirildi\u011fi ba\u011flam\u0131 ihmal ederek yanl\u0131\u015f y\u00f6nlendirildi\u011fini savunmaktad\u0131r. Politika i\u00e7eri\u011fine odaklanmak, arzu edilen politika sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmamas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan s\u00fcre\u00e7leri anlamaktan dikkatleri da\u011f\u0131tmaktad\u0131r. Makale, d\u00f6rt b\u00f6l\u00fcmden olu\u015fmaktad\u0131r. \u0130lk b\u00f6l\u00fcm, sa\u011fl\u0131k politikas\u0131nda konsensustan \u00e7at\u0131\u015fmaya ge\u00e7i\u015fin, politika analizine daha fazla vurgu yapma ihtiyac\u0131n\u0131 nas\u0131l yaratt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. \u0130kinci b\u00f6l\u00fcm, politika analizinin ne anlama geldi\u011fini ara\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc b\u00f6l\u00fcm, politika analizini geli\u015ftirmeye yard\u0131mc\u0131 olan di\u011fer disiplinlerin yazd\u0131klar\u0131n\u0131 inceliyor. Son b\u00f6l\u00fcm ise politika analizinin, sadece politika s\u00fcrecini analiz etmekle kalmay\u0131p ayn\u0131 zamanda planlama i\u00e7in de nas\u0131l kullan\u0131labilece\u011fini \u00f6neriyor."}
{"_id":"39637840","title":"The processing of Holliday junctions by BLM and WRN helicases is regulated by p53.","text":"BLM, WRN ve p53, homologik DNA yeniden kombinasyon yolunda rol oynayan fakt\u00f6rlerdir. DNA yap\u0131s\u0131na \u00f6zg\u00fc helikazlar olan BLM ve WRN, Holliday d\u00fc\u011f\u00fcmleri (HJ) \u00e7\u00f6zerek, DNA \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda istenmeyen homologik yeniden kombinasyonu bask\u0131layabilir. Burada, safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f, rekombine edilmi\u015f p53'\u00fcn, BLM ve WRN helikazlar\u0131na ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bunlar\u0131 in vitro'da sentetik HJ'leri \u00e7\u00f6zme yeteneklerini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. p53 248W mutasyonu, her ikisinin de HJ'ye ba\u011flanma ve helikaz aktiviteleri inhibisyon yeteneklerini azalt\u0131r, oysa p53 273H mutasyonu bu yetenekleri kaybeder. Ayr\u0131ca, tam uzunlukta p53 ve bir C-terminal polipeptit (373-383 kal\u0131nt\u0131lar\u0131), BLM ve WRN helikaz aktivitelerini inhibe eder, ancak Ser(376) veya Ser(378) fosforilasyonu bu inhibisyonu tamamen ortadan kald\u0131r\u0131r. DNA \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131 engellendikten sonra, Ser(15) fosfo-p53, BLM ve RAD51, h\u00fccrelerde muhtemelen DNA \u00e7o\u011falt\u0131m ara \u00fcr\u00fcnlerini i\u00e7eren sitelerde n\u00fckleer foklarda kolokale olur. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, p53'\u00fcn DNA yeniden kombinasyon onar\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen yeni bir mekanizma ile tutarl\u0131 olup, bu mekanizma, p53 sonras\u0131 translasyonik modifikasyonlar ve BLM ve WRN DNA helikazlar\u0131 ile i\u015flevsel protein-protein etkile\u015fimleri i\u00e7erir."}
{"_id":"39652608","title":"Trim and fill: A simple funnel-plot-based method of testing and adjusting for publication bias in meta-analysis.","text":"Son zamanlarda meta analizlerde eksik olabilecek \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131 ve bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sonu\u00e7lara olas\u0131 etkisini tahmin etmek i\u00e7in geli\u015ftirilen parametresiz y\u00f6ntemleri inceliyoruz. Bunlar, funnel grafiklerinin kullan\u0131m\u0131n\u0131 resmiyete d\u00f6ken basit s\u0131ralama tabanl\u0131 veri art\u0131rma teknikleridir. Bu tekniklerin, bu t\u00fcr yay\u0131n \u00f6nyarg\u0131s\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in etkili ve nispeten g\u00fc\u00e7l\u00fc testler sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Eksik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ayarlad\u0131ktan sonra, genel etki boyutunun nokta tahmininin yakla\u015f\u0131k olarak do\u011fru oldu\u011funu ve etki boyutunun g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131n\u0131n kapsam\u0131n\u0131n \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015fti\u011fini, bir\u00e7ok durumda nominal g\u00fcven seviyelerini tamamen geri kazand\u0131\u011f\u0131n\u0131 buluyoruz. Klinik denemeler ve psikometrik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n mevcut meta analizlerinde trim ve fill y\u00f6ntemini g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"39661951","title":"Familial Barrett's esophagus associated with adenocarcinoma.","text":"\u00dc\u00e7 nesilde alt\u0131 Barrett \u00f6zofagi vakas\u0131 olan bir aile betimlenmi\u015ftir. Barrett \u00f6zofagisi sadece erkekleri etkiledi ve \u00fc\u00e7 ili\u015fkili adenokarsinom vard\u0131. Miras mekanizmas\u0131, neredeyse tam penetrasyonla otozomal bask\u0131n bir kal\u0131t\u0131m deseniyle uyumludur. Literat\u00fcrdeki di\u011fer vakalar bu ailede Barrett \u00f6zofagisi ile ili\u015fkili adenokarsinomlara sahip aile vakas\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"39668245","title":"Development of an insect model for the in vivo pathogenicity testing of yeasts.","text":"Geleneksel olarak, maya izolatlar\u0131n\u0131n g\u00f6receli patojenitesini belirlemek i\u00e7in in vivo deneyleri, \u00e7e\u015fitli memeli t\u00fcrlerinin kullan\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Burada sunulan \u00e7al\u0131\u015fma, bir b\u00f6cek (Galleria mellonella) model sistemini in vivo patojenlik testleri i\u00e7in kullanma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. Galleria mellonella larvalar\u0131n\u0131n kan\u0131, farkl\u0131 konsantrasyonlarda sabit evre mayalar\u0131 i\u00e7eren PBS ile enjektyon yoluyla son pro-bacaklar\u0131na enjekte edildi. Larvalar 30 derece C'de ink\u00fcbe edildi ve 72 saat boyunca izlendi. Sonu\u00e7lar, Galleria mellonella'n\u0131n Candida albicans ve \u00e7e\u015fitli di\u011fer Candida t\u00fcrleri taraf\u0131ndan patogenik maya Candida albicans ve \u00e7e\u015fitli di\u011fer Candida t\u00fcrleri taraf\u0131ndan \u00f6ld\u00fcr\u00fclebilece\u011fini, ancak Saccharomyces cerevisiae maya taraf\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde \u00f6ld\u00fcr\u00fclmedi\u011fini g\u00f6stermektedir. Klinik ve laboratuvar izolatlar\u0131 olan C. albicans'a enjekte edilen larvalar\u0131n \u00f6l\u00fcm kineti\u011fi, bu son s\u0131n\u0131f izolatlar\u0131n daha patogenik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bir dizi Candida t\u00fcr\u00fcn\u00fcn g\u00f6receli patojenli\u011fi aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar, Galleria mellonella modelini kullanarak ay\u0131rt edilebilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Galleria mellonella'n\u0131n, geleneksel in vivo patojenlik testlerinde daha \u00f6nce elde edilen verilerle tutarl\u0131 sonu\u00e7lar sa\u011flayabilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Galleria mellonella larvalar\u0131, yeti\u015ftirilmesi ucuz, manip\u00fclasyonu kolayd\u0131r ve rutin in vivo patojenlik testlerinde memelilerin kullan\u0131m ihtiyac\u0131n\u0131 azaltabilir ve bu da memeli ac\u0131s\u0131n\u0131 azaltabilir."}
{"_id":"39728826","title":"Use of TLS parameters to model anisotropic displacements in macromolecular refinement.","text":"Makro molek\u00fcler incelemenin temel ad\u0131mlar\u0131 aras\u0131nda, deneysel verileri m\u00fcmk\u00fcn oldu\u011funca iyi tan\u0131mlarken ger\u00e7ek\u00e7i bir veri-parametre oran\u0131 koruyan model parametrelerinin se\u00e7imi yer al\u0131r. Bu, \u00f6zellikle atomik yer de\u011fi\u015ftirme parametrelerinin se\u00e7iminde ge\u00e7erlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bireysel izotropik yer de\u011fi\u015ftirme parametrelerinden bireysel anizotropik yer de\u011fi\u015ftirme parametrelerine ge\u00e7i\u015f, gerekli yer de\u011fi\u015ftirme parametrelerinin say\u0131s\u0131n\u0131 alt\u0131 kat\u0131na \u00e7\u0131kar\u0131r. \u0130nceleme parametrelerinin say\u0131s\u0131, bireysel atomik de\u011fi\u015fkenler yerine kolektif de\u011fi\u015fkenler kullan\u0131larak azalt\u0131labilir ve bunun en basit \u00f6rneklerinden biri, pseudo-sert bir cismin \u00e7eviri, sal\u0131n\u0131m ve tornavida d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fc yer de\u011fi\u015ftirme parametrelerini tan\u0131mlamak i\u00e7in TLS parametrele\u015fmesidir. Bu makale, makro molek\u00fcler inceleme program\u0131 REFMAC'te TLS parametrele\u015fmesinin uygulanmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klar. TLS parametrelerine ili\u015fkin kal\u0131nt\u0131 t\u00fcrevleri, bireysel anizotropik U de\u011ferlerine ili\u015fkin t\u00fcrevlerin geni\u015flemesine g\u00f6re geni\u015fletilir, bu t\u00fcrevler ise h\u0131zl\u0131 Fourier d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fc tekni\u011fi kullan\u0131larak hesaplan\u0131r. Bu nedenle TLS incelemesi h\u0131zl\u0131d\u0131r ve rutin olarak kullan\u0131labilir. TLS incelemesinin \u00f6rnekleri, sadece 2.0 A verilerine sahip glikeraldehit-3-fosfat dehidrojenaz (GAPDH) ve bir transkripsiyon aktivasyon fakt\u00f6r\u00fc olan GerE i\u00e7in verilmi\u015ftir. Her ikisi i\u00e7in de bireysel anizotropik inceleme m\u00fcmk\u00fcn de\u011fildir. GAPDH, 1 ila 4 TLS grubu aras\u0131nda, GerE ise 6 TLS grubu ile incelenmi\u015ftir. Her iki durumda da TLS parametrelerinin dahil edilmesi, inceleme istatistiklerini iyile\u015ftirir ve \u00f6zellikle R ve serbest R de\u011ferlerinde birka\u00e7 y\u00fczdelik bir iyile\u015fme sa\u011flar. Ayr\u0131ca, GAPDH ve GerE, s\u0131ras\u0131yla 2 ve 6 molek\u00fcl i\u00e7eren bir asimetrik birim i\u00e7erir ve her durumda molek\u00fcller aras\u0131ndaki yer de\u011fi\u015ftirme parametreleri \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. Bu farkl\u0131l\u0131klar, TLS parametrele\u015fmesi ile iyi a\u00e7\u0131klan\u0131r ve NCS k\u0131s\u0131tlamalar\u0131na uygulanabilecek kal\u0131nt\u0131 yerel yer de\u011fi\u015ftirme parametreleri b\u0131rak\u0131r."}
{"_id":"39729277","title":"Sequence features surrounding the translation initiation sites assigned on the genome sequence of Synechocystis sp. strain PCC6803 by amino-terminal protein sequencing.","text":"Synechocystis sp. 6803 genomundaki \u00e7eviri ba\u015flang\u0131\u00e7 sitelerinin \u00e7evresindeki dizilik \u00f6zelliklerini karakterize etmek i\u00e7in, h\u00fccrelerden elde edilen toplam proteinler iki boyutlu elektroforesis ile ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 ve nispeten bol miktarda bulunan protein noktalar\u0131n\u0131n amino-terminal dizileri belirlendi. Belirlenen amino-terminal diziler ile genomun tamam\u0131n\u0131n n\u00fckleotit dizisi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, toplam 72 proteinin genom \u00fczerindeki \u00e7eviri ba\u015flang\u0131\u00e7 siteleri ba\u015far\u0131yla belirlendi. \u00c7eviri ba\u015flang\u0131\u00e7 sitelerinin n\u00fckleotit dizilerindeki ve \u00e7evresindeki dizilik \u00f6zellikleri a\u015fa\u011f\u0131daki gibi ortaya \u00e7\u0131kt\u0131:\n\n1) Ba\u015flang\u0131\u00e7 kodonlar\u0131 ATG, GTG ve TTG'nin yan\u0131 s\u0131ra, nadir olarak kullan\u0131lan bir ba\u015flang\u0131\u00e7 kodonu olarak ATT'nin de kan\u0131t\u0131 elde edildi;\n\n2) Shine-Dalgarno dizisinin \u00e7ekirdek dizileri (GAGG, GGAG ve AGGA), uygun konumda 35 ba\u015flang\u0131\u00e7 sitesinin (48.6%) \u00f6n\u00fcnde belirlendi;\n\n3) Ba\u015flang\u0131\u00e7 kodonlar\u0131n\u0131n \u00e7evresindeki tercihen dizilimi 5'-YY[...]R-3' olarak form\u00fcle edildi, burada Y ve R, s\u0131ras\u0131yla pirimidin ve purin n\u00fckleotitlerini temsil eder ve \u00fc\u00e7 nokta ba\u015flang\u0131\u00e7 kodonlar\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Elde edilen sonu\u00e7, gen bulma yaz\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n iyile\u015ftirilmesi i\u00e7in de\u011ferli bilgiler sa\u011flayacak ve bu \u00e7al\u0131\u015fmada kullan\u0131lan yakla\u015f\u0131m, h\u00fccre proteinlerinin ifade profillerinin kapsaml\u0131 analizine uygulanabilir."}
{"_id":"39758684","title":"Deregulated DNA polymerase beta induces chromosome instability and tumorigenesis.","text":"Biyolojik de\u011fi\u015fikliklere ula\u015fmak i\u00e7in, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin genomu, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duru\u015fu, DNA onar\u0131m\u0131 ve DNA \u00e7o\u011falt\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda y\u00fcksek do\u011frulukta DNA sentezi gibi gen istikrar sistemlerinin bir a\u011f\u0131n i\u015flev bozuklu\u011fundan kaynaklanan artm\u0131\u015f mutabilite kazanmal\u0131d\u0131r. Say\u0131sal kromozom dengesizli\u011fi, aneuploidi olarak bilinen, bir\u00e7ok kat\u0131 t\u00fcm\u00f6r t\u00fcrlerinde kaydedilen en yayg\u0131n genetik de\u011fi\u015fikliklerdir. Burada, insan t\u00fcm\u00f6rlerinde s\u0131k s\u0131k a\u015f\u0131r\u0131 d\u00fczenlenmi\u015f bir hata yap\u0131c\u0131 enzim olan DNA polimeraz beta'n\u0131n h\u00fccrelerde ektopik ifadesinin aneuploidi, mitoz s\u0131ras\u0131nda merkez v\u00fccutla ili\u015fkili gamma-tubulin proteininin anormal lokalizasyonu, yetersiz mitotik kontrol noktas\u0131 ve \u00e7\u0131plak imm\u00fcn yetmezlik farelerinde t\u00fcm\u00f6rjenizis'i te\u015fvik etti\u011fini bildiriyoruz. Bu nedenle, polimeraz beta ifadesinin de\u011fi\u015fikli\u011finin k\u00f6t\u00fcc\u00fcl fenotiple ili\u015fkili \u00f6nemli genetik de\u011fi\u015fikliklere neden oldu\u011fu sonucuna var\u0131yoruz."}
{"_id":"39763465","title":"Combinatorial signaling by Sonic hedgehog and Wnt family members induces myogenic bHLH gene expression in the somite.","text":"Daha \u00f6nce, n\u00f6ral t\u00fcp ve zemin plak\/notokord kompleksi sinyallerinin bir kombinasyonunun, belirsiz somitlerde myojenik bHLH genlerinin ve myojenik farkl\u0131la\u015fma i\u015faret\u00e7ilerinin ifadesini ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6sterdik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, zemin plak\/notokord'da ifade edilen Sonic hedgehog (Shh) ve n\u00f6ral t\u00fcp\u00fcn dorsal b\u00f6lgelerinde ifade edilen Wnt ailesinden bir alt k\u00fcme \u00fcyelerinin (Wnt-1, Wnt-3 ve Wnt-4), bu dokular\u0131n kas ind\u00fckleme etkinli\u011fini taklit etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Birbirleriyle birle\u015ftirildi\u011finde, Shh ve Wnt-1 veya Wnt-3, somitik dokuda in vitro kas olu\u015fumunu ind\u00fcklemek i\u00e7in yeterli. Bu nedenle, ventral orta \u00e7izgi dokular\u0131 (zemin plak ve notokord) taraf\u0131ndan salg\u0131lanan Shh ve dorsal n\u00f6ral t\u00fcp taraf\u0131ndan salg\u0131lanan Wnt ligandlar\u0131n\u0131n kombinasyonel etkinli\u011finin, in vivo'da myotom olu\u015fumunu y\u00f6nlendirebilece\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"39776978","title":"Advances in osteoclast biology: old findings and new insights from mouse models","text":"Yeterli kemik k\u00fctlesinin korunmas\u0131, eski ve hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f kemiklerin kontroll\u00fc ve zaman\u0131nda \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu karma\u015f\u0131k s\u00fcre\u00e7, \u00e7ok \u00e7ekirdekli, y\u00fcksek derecede uzmanla\u015fm\u0131\u015f osteosit taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilir. Son 15 y\u0131lda, normal osteosit fonksiyonuna katk\u0131da bulunan k\u00f6kenler, farkl\u0131la\u015fma yollar\u0131 ve aktivasyon a\u015famalar\u0131 hakk\u0131nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir tablo ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Bu bilgiler \u00f6ncelikle genetik olarak de\u011fi\u015ftirilmi\u015f fare modellerinin geli\u015ftirilmesi ve kemik analizleri yoluyla elde edildi. Belirli genetik lokuslarda mutasyonlar olan fareler, normal osteosit rekrutasyonu, olu\u015fumu veya fonksiyonunda sapmalar\u0131n do\u011frudan sonucu olarak kemik kusurlar\u0131 sergiler. Bu bulgular aras\u0131nda, osteoklastojenezin birincil arac\u0131s\u0131 olarak RANK-RANKL-OPG sisteminin tan\u0131mlanmas\u0131, iyon ta\u015f\u0131ma ve h\u00fccre ba\u011flanma mekanizmalar\u0131n\u0131n karakterize edilmesi ve matris par\u00e7alayan enzimlerin resorptif aktivite i\u00e7in esansiyel bile\u015fenler oldu\u011fu tan\u0131nmas\u0131 yer al\u0131r. Bu inceleme, genetik fare modellerinden elde edilen osteosit biyolojisi hakk\u0131ndaki temel g\u00f6zlemleri odaklar ve ya\u015fam boyu yeterli kemik k\u00fctlesi ve b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn korunmas\u0131nda osteositin nas\u0131l katk\u0131da bulundu\u011fu hakk\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan yeni kavramlar\u0131 vurgular."}
{"_id":"39801095","title":"DNA methylation in embryonic stem cells.","text":"Embriyonik k\u00f6k h\u00fccreler (ESK), \u00e7oklu potansiyelli, kendili\u011finden yenilenen h\u00fccrelerdir. Bu h\u00fccreler, h\u00fccre terapisi, ila\u00e7 geli\u015ftirme, hastal\u0131k modellemesi ve h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131n incelenmesi gibi uygulamalarda kullan\u0131labilir. Pluripotans\u0131n ve farkl\u0131la\u015fman\u0131n kontrol\u00fcnde epigenetik, genetik ve gen ifadesinin etkile\u015fimini ara\u015ft\u0131rmak, bu h\u00fccrelerin i\u015flevi hakk\u0131nda \u00f6nemli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayabilir. En iyi bilinen epigenetik fakt\u00f6rlerden biri DNA metilasyonudur, bu da gen ifadesinin d\u00fczenlenmesinde \u00f6nemli bir mekanizmad\u0131r. Bu fenomen, \u00e7o\u011funlukla kal\u0131tsal genler ve X kromozom inaktifli\u011finde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, burada promot\u00f6r b\u00f6lgelerinin DNA metilasyonu gen ifadesinin bask\u0131lanmas\u0131na neden olur. Pluripotan h\u00fccreler ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccreler aras\u0131nda Nanog ve Oct4\/Pou5f1 gibi pluripotansla ili\u015fkili genlerde farkl\u0131 DNA metilasyonlar\u0131 g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Normal geli\u015fimin i\u00e7in s\u0131k\u0131 bir DNA metilasyon d\u00fczenlemesi gerekti\u011fi a\u00e7\u0131kt\u0131r. Rapor edilen anormal DNA metilasyonu ve hastal\u0131klar aras\u0131ndaki daha fazla ili\u015fkiyle birlikte, DNA metilasyon analizi i\u00e7in y\u00fcksek verimli yakla\u015f\u0131mlar talebi artm\u0131\u015ft\u0131r. Bu makalede, bu y\u00f6ntemleri vurgular ve ESC'ler \u00fczerine yap\u0131lan son DNA metilasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131ndan bahsederiz."}
{"_id":"39851630","title":"Reserves, functional, immunoregulatory, and cytogenetic properties of bone marrow mesenchymal stem cells in patients with myelodysplastic syndromes.","text":"Hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f kemik ili\u011fi (KI) stroma'n\u0131n destekleyici kapasitesi, mielodispastik sendromlar\u0131n (MDS) patofizyolojisinde rol oynad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, de novo MDS hastalar\u0131nda (n = 13) kemik ili\u011fi stroma \u00f6nc\u00fclleri, \u00f6zellikle mezenkimal k\u00f6k h\u00fccreleri (MKK), ile kemik ili\u011fi hematopoietik h\u00fccreleri aras\u0131nda rezervler, i\u015flevsel \u00f6zellikler ve sitogenetik \u00f6zellikler a\u00e7\u0131s\u0131ndan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yaparak MDS'de MKK'lar\u0131n \u00f6ncelikle etkilenip etkilenmedi\u011fini ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r. Hasta ve normal (n = 20) MKK'lar\u0131n say\u0131lar\u0131, adiposit\/kondroisit\/osteoblast farkl\u0131lasyon potansiyelleri ve mitojen ile tetiklenen T-h\u00fccre proliferasyonunu inhibe etme imm\u00fcnosupresif i\u015flevleri aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark bulunmad\u0131. Hasta MKK'lar, proenflamatuar veya b\u00fcy\u00fcme te\u015fvik edici sitokinlerin \u00fcretimini g\u00f6stermedi ve hematopoietik h\u00fccrelerde bulunan sitogenetik anormalliklere sahip de\u011fildi. Ancak, hastan\u0131n ve normal MKK k\u00fclt\u00fcrlerinin bir k\u0131sm\u0131, belirsiz patofizyolojik \u00f6nemi olan trisomiler 5 ve 7 gibi alakas\u0131z kromozomal de\u011fi\u015fiklikler geli\u015ftirdi. Kontrollere k\u0131yasla, hasta MKK'lar, hastalar\u0131n kemik ili\u011finde mevcut kronik enflamatuar s\u00fcre\u00e7le ili\u015fkili olabilecek, ge\u00e7i\u015flerle birlikte bozulmu\u015f proliferatif ve klonojenik potansiyele sahipti. Bu veriler, MDS hastalar\u0131n\u0131n kemik ili\u011fi MKK'lar\u0131n\u0131n anormal klonun par\u00e7as\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve enflamatuar kemik ili\u011fi mikro ortam\u0131na katk\u0131da bulunan ana h\u00fccre kayna\u011f\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"39859981","title":"Symmetric signalling within asymmetric dimers of the Staphylococcus aureus receptor histidine kinase AgrC.","text":"Staphylococcus aureus'in vir\u00fclans\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde aksesuar gen d\u00fczenleyici (agr) quorum alg\u0131lama sisteminin kontrol\u00fc alt\u0131ndad\u0131r. AgrC resept\u00f6r histidinkinaz, kendi ind\u00fckleyici peptidi (AIP) ligan\u0131 alg\u0131lar ve h\u00fccre i\u00e7inde bir sinyal \u00fcretir, bu da vir\u00fclans fakt\u00f6rlerinin sekresyonuna yol a\u00e7ar. Agr, iyi ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir quorum alg\u0131lama sistemi olmas\u0131na ra\u011fmen, AgrC'nin etkinle\u015ftirme mekanizmas\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Ko-immunopresipitasyon analizi ve intermolek\u00fcler tamamlay\u0131c\u0131 resept\u00f6r mutantlar\u0131 ile, AgrC'nin AIP ile etkile\u015fime girdi\u011finde trans-fosforilasyona u\u011frayan ligand ba\u011f\u0131ms\u0131z dimerler olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6sterdik. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, belirli AIP'lerin eklenmesi, sadece bir i\u015flevsel sens\u00f6r alan\u0131na sahip AgrC mutant dimerlerine, sens\u00f6r\u00fcn asimetrisine ra\u011fmen, her iki kinaz alan\u0131n\u0131n simetrik etkinle\u015fmesine neden oldu. Ayr\u0131ca, tek sabit protomer i\u00e7eren mutant dimerler, ligand ba\u011f\u0131ms\u0131z aktivite g\u00f6sterdi, hangi protomerin kinaz yetene\u011fi eksik olursa olsun. Bu sonu\u00e7lar, her bir AgrC protomerinin sinyalle\u015fmesinin her iki kinaz alan\u0131n\u0131n simetrik etkinle\u015fmesine neden oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu t\u00fcr dimer aray\u00fcz\u00fcnde sinyalle\u015fmenin, dimerik quorum alg\u0131lama resept\u00f6rlerinin sinyali alg\u0131lad\u0131klar\u0131nda h\u0131zl\u0131 bir yan\u0131t \u00fcretmek i\u00e7in \u00f6nemli bir mekanizma olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"39863735","title":"Attachment of the ubiquitin-related protein Urm1p to the antioxidant protein Ahp1p.","text":"Urm1p, di\u011fer proteinlerin posttranslasyonel modifikasyonu olarak hizmet veren, ubiquitin ile ili\u015fkili bir proteindir. Urm1p'nin ba\u011flanmas\u0131, b\u00f6l\u00fcnme s\u00fcrecine ve besin alg\u0131lamas\u0131na dahil olmu\u015ftur. Burada, ilk in vivo hedefi urmilasyon yolu i\u00e7in Urm1p'nin ba\u011flanmas\u0131n\u0131, antioksidan protein Ahp1p olarak tan\u0131mlad\u0131k. Ahp1p'ye Urm1p'nin ba\u011flanmas\u0131, urmilasyon yolu i\u00e7in E1, Uba4p'yi gerektirir. Urm1p ve Ahp1p yolunun bile\u015fenlerinin kayb\u0131, bir tiyol-\u00f6zg\u00fc oksidan duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131na neden olur, bu da Ahp1p'nin kayb\u0131na benzer, bu da urmilasyonun oksidatif stres yan\u0131t\u0131nda bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Ayr\u0131ca, h\u00fccrelere tiyol-\u00f6zg\u00fc oksidanlar uygulanmas\u0131, Ahp1p-Urm1p konjugatlar\u0131n\u0131n bollu\u011funu etkiler. Bu sonu\u00e7lar, Urm1p'nin Ahp1p'ye ba\u011flanmas\u0131n\u0131n, Saccharomyces cerevisiae'de antioksidan stres yan\u0131t\u0131nda Ahp1p'nin i\u015flevini d\u00fczenleyebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"39892135","title":"Sulfasalazine in the treatment of spondylarthropathy. A randomized, multicenter, double-blind, placebo-controlled study.","text":"\n## Ama\u00e7\nSpondilartropati tedavisinde s\u00fclfasalazin (SSZ) etkinli\u011fini ve tolerans\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\n## Y\u00f6ntemler\nAktif spondilartropati olan, nonsteroidal antienflamatuar ila\u00e7larla tedavi edilmesine ra\u011fmen hastal\u0131\u011f\u0131 devam eden hastalarda SSZ'nin etkinli\u011fini ve g\u00fcvenli\u011fini de\u011ferlendirmek amac\u0131yla 6 ay s\u00fcreyle \u00e7ok merkezli, \u00e7ift k\u00f6r, rastgele, plasebo kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Hastalar, SSZ (g\u00fcnl\u00fck 3 gram) veya plasebo tedavisine tabi tutuldu. Ana etkin de\u011fi\u015fkenler, doktorun ve hastan\u0131n genel de\u011ferlendirmesi, a\u011fr\u0131 ve sabah sertli\u011fiydi. Biti\u015f noktalar\u0131, niyet-tedavi ve tamamlay\u0131c\u0131 hasta pop\u00fclasyonlar\u0131nda analiz edildi; etki zaman \u00e7izelgesi, tamamlay\u0131c\u0131 hasta pop\u00fclasyonunda analiz edildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\n351 hasta kay\u0131tl\u0131 olan \u00e7al\u0131\u015fmada, 263'\u00fc (75%) 6 ayl\u0131k tedavi d\u00f6nemini tamamlad\u0131. \u00c7ekilme oranlar\u0131, plasebo ve SSZ gruplar\u0131 aras\u0131nda s\u0131ras\u0131yla 35 (20%) ve 53 (30%) olarak ger\u00e7ekle\u015fti. Niyet-tedavi analizinde biti\u015f noktalar\u0131n\u0131n etkinli\u011fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan, tek bir ana sonu\u00e7 de\u011fi\u015fkeni aras\u0131nda tedavi gruplar\u0131 aras\u0131nda istatistiksel anlaml\u0131l\u0131k yaln\u0131zca hastalar\u0131n genel hastal\u0131k aktivitesi de\u011ferlendirmesinde g\u00f6r\u00fcld\u00fc, burada SSZ alan hastalar\u0131n %60'\u0131, 5 noktal\u0131k bir \u00f6l\u00e7ekte en az 1 puan iyile\u015firken, plasebo alan hastalar\u0131n %44'\u00fc iyile\u015fti. Enflamasyonun laboratuvar i\u015faret\u00e7ileri de SSZ lehine istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6sterdi. Alt grup analizi, en etkileyici etkilerin psoriatik artritli hastalarda, hem 4 ana etkin de\u011fi\u015fken hem de sekonder etkin de\u011fi\u015fkenler, \u00f6rne\u011fin enflameli eklem say\u0131s\u0131 gibi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. SSZ grubu ile plasebo grubu aras\u0131nda daha s\u0131k g\u00f6r\u00fclen yan etkiler, ancak t\u00fcm bunlar tedavi kesildikten sonra ge\u00e7ici veya geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclebilir oldu.\n\n## Sonu\u00e7\nBu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, aktif spondilartropati tedavisinde SSZ'nin plasebo'ya k\u0131yasla daha etkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir, \u00f6zellikle psoriatik artritli hastalarda."}
{"_id":"39903312","title":"A randomized trial of aspirin to prevent colorectal adenomas in patients with previous colorectal cancer.","text":"# Arka Plan\nHayvanlarda deneysel \u00e7al\u0131\u015fmalar ve insanlarda g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, d\u00fczenli aspirin kullan\u0131m\u0131n\u0131n kolon kanserinin \u00e7o\u011fu i\u00e7in \u00f6nc\u00fcl olan kolon adenomlar\u0131n\u0131n riskini azaltabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir.\n\n# Y\u00f6ntemler\nKolon adenomlar\u0131n\u0131n etkisini belirlemek i\u00e7in \u00e7ift k\u00f6r, rastgele bir deneme ger\u00e7ekle\u015ftirdik. \u00d6nceki kolon kanseri olan 635 hastay\u0131, g\u00fcnde 325 mg aspirin veya plasebo alacak \u015fekilde rastgele ay\u0131rd\u0131k. Adenomlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, tekrarlayan adenomlar\u0131n say\u0131s\u0131 ve rastgelele\u015fmeden sonraki kolonoskopik muayenelerde adenomun geli\u015fme zaman\u0131n\u0131 belirledik. G\u00f6receli riskler, ya\u015f, cinsiyet, kanser evresi, kolonoskopik muayenelerin say\u0131s\u0131 ve ilk kolonoskopiye kadar ge\u00e7en s\u00fcre gibi fakt\u00f6rlere g\u00f6re ayarland\u0131. Ba\u011f\u0131ms\u0131z veri ve g\u00fcvenlik izleme kurulu, planlanan ara analizin s\u0131ras\u0131nda istatistiksel olarak anlaml\u0131 sonu\u00e7lar raporland\u0131\u011f\u0131nda deneyi erken sonland\u0131rd\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\nRastgelele\u015ftirilen 517 hastadan en az bir kolonoskopik muayene, rastgelele\u015fmeden ortalama 12,8 ay sonra yap\u0131ld\u0131. Aspirin grubunda bir veya daha fazla adenom bulunan hastalar\u0131n oran\u0131, plasebo grubuna k\u0131yasla %17 iken (%27), bu fark istatistiksel olarak anlaml\u0131yd\u0131 (P=0,004). Aspirin grubunda plasebo grubuna k\u0131yasla adenomlar\u0131n ortalamas\u0131 (-0,30+\/-0,87 vs. 0,49+\/-0,99, P=0,003, Wilcoxon testi ile) daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Aspirin grubunda plasebo grubuna k\u0131yasla herhangi bir tekrarlayan adenomun g\u00f6receli riski 0,65 (46-91% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) olarak ayarland\u0131. \u0130lk adenomun tespitine kadar ge\u00e7en s\u00fcre, aspirin grubunda plasebo grubuna k\u0131yasla daha uzundu (yeni bir polipin tespitine y\u00f6nelik risk oran\u0131 0,64; 43-94% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131; P=0,022).\n\n# Sonu\u00e7\nG\u00fcnl\u00fck aspirin kullan\u0131m\u0131, \u00f6nceki kolon kanseri olan hastalarda kolon adenomlar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltmaktad\u0131r."}
{"_id":"39929509","title":"The Wilms tumour suppressor protein WT1 (+KTS isoform) binds alpha-actinin 1 mRNA via its zinc-finger domain.","text":"WT1 mutasyonlar\u0131, \u00fcrogenital sistem ve t\u00fcm\u00f6rler \u00fczerinde etkili olan, Wilms t\u00fcm\u00f6r\u00fc, akut miyeloid l\u00f6semi ve meme ve prostat kanserleri de dahil olmak \u00fczere geli\u015fimsel sendromlarla ili\u015fkilidir. WT1 proteini, erken b\u00fcy\u00fcme yan\u0131t\u0131 ailesine ait bir zink parmakl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. WT1'e \u00f6zg\u00fc olarak, evrimsel olarak korunmu\u015f alternatif bir ekleme olay\u0131, zink parmaklar\u0131 3 ve 4 aras\u0131nda tripeptit KTS'yi ekler. -KTS izoforlar\u0131 DNA'ya ba\u011flan\u0131r ve transkripsiyonu etkinle\u015ftirir veya bask\u0131lar, +KTS izoforlar\u0131 ise DNA'ya daha az verimli ba\u011flan\u0131r ve in vitro ve in vivo'da splis fakt\u00f6rleri ve RNA ile etkile\u015fime girer. Olas\u0131 DNA hedefleri belirlense de, fizyolojik mRNA hedefleri hen\u00fcz tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. M15 h\u00fccreleri, bir fare mesane f\u00fct\u00fcren kanda h\u00fccre hatt\u0131 olan n\u00fckleer ekstrakt haz\u0131rlamada WT1'in da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 inceledik. WT1, 2 MDa'dan b\u00fcy\u00fck RNP par\u00e7ac\u0131klar\u0131nda PSF (splis fakt\u00f6r\u00fc) ile birlikte fraksiyonatize oldu. Ayr\u0131ca PSF'nin WT1 ile birlikte imm\u00fcnopresipite edildi\u011fini bulduk, bu da bu iki \u00e7ok i\u015flevli proteinin i\u015flevsel etkile\u015fimini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Co-imm\u00fcnopresipite edilen RNA'dan in\u015fa edilen bir maya \u00fc\u00e7l\u00fc hibrit k\u00fct\u00fcphanesi kullanarak, WT1'in (+KTS) ACTN1 (alfa-aktinin 1) mRNA'n\u0131n ba\u015flang\u0131\u00e7 kodonuna yak\u0131n veya ba\u015flang\u0131\u00e7 kodonunda ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bir band kaymas\u0131 testi, WT1'in (+KTS) zink parmakl\u0131k alan\u0131n\u0131n bu diziyi in vitro'da ba\u011flayabildi\u011fini do\u011frulad\u0131. ACTN1, WT1'in olas\u0131 ilk fizyolojik mRNA hedefidir."}
{"_id":"39970500","title":"How safe are psychiatric medications after a voluntary overdose?","text":"AMA\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fma, intihar giri\u015fimlerinde kullan\u0131lan psikiyatrik ila\u00e7lar ve potansiyel \u00f6l\u00fcmc\u00fcl etkileri \u00fczerine bir \u00f6rnek pop\u00fclasyonda de\u011ferlendirildi. MALZEMELER VE Y\u00d6NTEMLER 1996-98 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, Madrid (\u0130spanya) genel bir hastanede 563 intihar giri\u015fimi incelendi. \u0130la\u00e7 a\u015f\u0131r\u0131 dozu, 456 intihar giri\u015fiminin (81%) b\u00fcy\u00fck bir b\u00f6l\u00fcm\u00fcnde kullan\u0131ld\u0131. \u0130la\u00e7 toksisitesi de\u011ferlendirmek i\u00e7in al\u0131nan doz ile \u00f6nerilen maksimum re\u00e7ete dozu oran\u0131 kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Benzodiazepinler, zehirlenmelerde en s\u0131k kullan\u0131lan ila\u00e7lard\u0131 (a\u015f\u0131r\u0131 dozlar\u0131n %65'i), ard\u0131ndan yeni antidepresanlar (%11), \u00fc\u00e7l\u00fc d\u00f6ng\u00fcl\u00fc antidepresanlar (TCA'lar) (%10) ve antipsikotikler (%8) s\u0131raland\u0131. Bu \u00fc\u00e7 son psikiyatrik ilac\u0131n herhangi biriyle a\u015f\u0131r\u0131 doz, re\u00e7ete edilen ila\u00e7lar\u0131 alan hastalarda daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcld\u00fc. TCA'lar i\u00e7in a\u015f\u0131r\u0131 dozlar, vakalar\u0131n %47'sinde potansiyel olarak \u00f6l\u00fcmc\u00fcl oldu. Bununla birlikte, t\u00fcm psikiyatrik ila\u00e7larla a\u015f\u0131r\u0131 doz ya\u015fayan hastalar iyi toparland\u0131 ve herhangi bir komplikasyonsuz taburcu edildiler. G\u00d6R\u00dc\u015e Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u00f6zellikle benzodiazepinler, yeni antidepresanlar ve antipsikotikler gibi psikiyatrik ila\u00e7lar\u0131n, zehirlenmeler i\u00e7in nispeten g\u00fcvenli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ruhsal hastal\u0131klar\u0131 olan hastalarda yetersiz tedavi, intihar riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan a\u00e7\u0131k ve belgelenmi\u015f bir art\u0131\u015fa neden olur. SONU\u00c7 Psikiyatrik ila\u00e7lar, \u00f6zellikle yeni olanlar, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl a\u015f\u0131r\u0131 doz korkusundan dolay\u0131 saklanmak yerine re\u00e7ete edilmelidir."}
{"_id":"39984099","title":"Health benefits, costs, and cost-effectiveness of earlier eligibility for adult antiretroviral therapy and expanded treatment coverage: a combined analysis of 12 mathematical models.","text":"\n## Arka Plan\nYeni WHO k\u0131lavuzlar\u0131, HIV pozitif ki\u015filerde CD4 h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131n 500 h\u00fccre\/\u00b5L'yi veya daha az\u0131n\u0131 olanlar\u0131n antiretroviral terapi (ART) ba\u015flat\u0131lmas\u0131 i\u00e7in tavsiye etmektedir, bu da daha \u00f6nce \u00f6nerilen seviyeden daha y\u00fcksektir. \u00dclke karar vericileri, buna g\u00f6re ART uygunluk kriterlerini daha da geni\u015fletip geni\u015fletmeme konusunda d\u00fc\u015f\u00fcnmelidir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nG\u00fcney Afrika, Zambiya, Hindistan ve Vietnam'da d\u00f6rt farkl\u0131 ortamda, mevcut ve geni\u015fletilmi\u015f tedavi kapsam\u0131 senaryolar\u0131nda farkl\u0131 yeti\u015fkin ART uygunluk kriterlerinin potansiyel sa\u011fl\u0131k etkisini, maliyetlerini ve maliyet etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in birden fazla ba\u011f\u0131ms\u0131z matematiksel model kulland\u0131k. Analizler, CD4 \u2264500 h\u00fccre\/\u00b5L'ye veya t\u00fcm HIV pozitif yeti\u015fkinlere uygunlu\u011fu geni\u015fletmeyi, \u00f6nceki CD4 \u2264350 h\u00fccre\/\u00b5L ba\u015flatma tavsiyesine kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. Maliyetleri sa\u011fl\u0131k sistemi perspektifinden de\u011ferlendirdik ve elde edilen sonu\u00e7lar\u0131 20 y\u0131l boyunca projekte ettik.\n\n## Bulgular\nG\u00fcney Afrika'da, CD4 \u2264500 h\u00fccre\/\u00b5L'ye uygunlu\u011fu geni\u015fletmenin 2010 k\u0131lavuzlar\u0131na g\u00f6re maliyet etkinli\u011fi, 237 ila 1691 $\/DALY aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Zambiya'da geni\u015fletilmi\u015f uygunluk, mevcut k\u0131lavuzlar\u0131 a\u015farak sa\u011fl\u0131k sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirirken maliyetleri d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc, yani hakimdi ve 749 $\/DALY'ye mal oldu. Benzer sonu\u00e7lar, tedavi eri\u015fiminin \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geni\u015fletildi\u011fi senaryolarda ve t\u00fcm HIV pozitif yeti\u015fkinlere uygunlu\u011fu geni\u015fletmek i\u00e7in de g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu nedenle, genel n\u00fcfusta tedavi kapsam\u0131 geni\u015fletmenin maliyet etkin oldu\u011fu bulundu.\n\nHindistan'da, t\u00fcm HIV pozitif ki\u015filere uygunluk 131 ila 241 $\/DALY aras\u0131nda de\u011fi\u015fti ve Vietnam'da CD4 \u2264500 h\u00fccre\/\u00b5L'ye uygunluk 290 $\/DALY'ye mal oldu. Odaklanm\u0131\u015f epidemilerde, anahtar n\u00fcfuslara geni\u015fletilmi\u015f eri\u015fimin de maliyet etkin oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcld\u00fc.\n\n## Yorum\nDaha erken ART uygunlu\u011fu, d\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli ortamlarda \u00e7ok maliyet etkin olarak tahmin edilmektedir, ancak bu sorular, daha fazla bilgi mevcut oldu\u011funda yeniden de\u011ferlendirilmelidir. ART'\u0131n \u00f6l\u00e7eklendirilmesi, di\u011fer y\u00fcksek"}
{"_id":"39985001","title":"Chronic daily headache: long-term prognosis following inpatient treatment with repetitive IV DHE.","text":"Biz, kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 (CDH) ile ili\u015fkili analjezik, ergotamin veya her ikisinin a\u015f\u0131r\u0131 kullan\u0131m\u0131ndan dolay\u0131 acil servise yat\u0131r\u0131lan 50 akut hastan\u0131n uzun vadeli (2 y\u0131l) sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 geriye d\u00f6n\u00fck olarak inceledik. Bu hastalar, program\u0131n bir par\u00e7as\u0131 olarak detoksifiye edilmi\u015f, tekrarlanan intraven\u00f6z dihydroergotamin (IV DHE) ve \u00f6nleyici ila\u00e7lar verilmi\u015f ve bu rejimle ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131z hale gelmi\u015fti. Yat\u0131r\u0131m zaman\u0131, 50 hastadan 37'si d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc migren (TM), 12'si yeni g\u00fcnl\u00fck s\u00fcrekli ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 (NDPH) ve 1'i kronik gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 (CTBA) ge\u00e7irmi\u015fti; 29 TM, 7 NDPH ve tek CTBA hastas\u0131 da e\u015f zamanl\u0131 migren ge\u00e7iriyordu. Tek ba\u015f\u0131na veya bir arada kullan\u0131lan madde t\u00fcrleri \u015funlard\u0131: kafein, 39 hastada (g\u00fcnl\u00fck ortalama 441 mg), asetaminofen, 32 hastada (g\u00fcnl\u00fck ortalama 2187 mg), asetilsalisilik asit, 24 hastada (g\u00fcnl\u00fck ortalama 1807 mg), ibuprofen, 9 hastada (g\u00fcnl\u00fck ortalama 1156 mg), opioidler, 7 hastada (g\u00fcnl\u00fck ortalama 10.1 morfin e\u015fde\u011feri) ve ergotamin, 11 hastada (g\u00fcnl\u00fck ortalama 2.3 mg). 20 hasta yat\u0131r\u0131m zaman\u0131 \u00f6nleyici ila\u00e7 kullan\u0131yordu. Takip de\u011ferlendirmeleri, taburcu edilmesinden 3, 6, 12 ve 24 ay sonra yap\u0131ld\u0131. 3 ayl\u0131k takipte 43 hasta analiz edildi. Bu hastalar\u0131n %44'\u00fc m\u00fckemmel veya iyi bir sonu\u00e7 elde etti ve %28'i makul bir sonu\u00e7 elde etti; 3 hasta analjeziklerin a\u015f\u0131r\u0131 kullan\u0131m\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcyordu. 24 ayl\u0131k takipte 39 hasta analiz edildi: %59'u iyi veya m\u00fckemmel bir sonu\u00e7 elde etti ve %28'i makul bir sonu\u00e7 elde etti; 5 hasta analjeziklerin a\u015f\u0131r\u0131 kullan\u0131m\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcyordu, bunlardan 4'\u00fc k\u00f6t\u00fc bir sonu\u00e7 elde etti. (\u00d6ZET KISALTILMI\u015eTIR)"}
{"_id":"40005757","title":"Survival in a case of massive paraquat ingestion.","text":"Paraquat'a ciddi maruz kalma genellikle \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7lan\u0131r, ya gastrointestinal tahri\u015f edici yaralanmalar, \u015fok ve akut solunum s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131 sendromundan ya da hipoksemi direnciyle ili\u015fkili ilerleyici akci\u011fer fibrozisinden kaynaklan\u0131r. 59 ya\u015f\u0131nda bir erke\u011fin intihar ama\u00e7l\u0131 paraquat al\u0131m\u0131n\u0131 bildiren bir vaka sunuyoruz. Bu hastada k\u00f6t\u00fc prognoz g\u00f6stergelerinin \u00e7o\u011fu g\u00f6zlemlendi. Tedavi erken sindirim dekontaminasyonu ve hemodiyaliz ile ba\u015flad\u0131, ard\u0131ndan antioksidan tedavisi, deferoksamin (24 saatte 100 mg\/kg) ve 3 hafta boyunca s\u00fcrekli bir akilciste (300 mg\/kg\/g\u00fcn) inf\u00fczyonu da dahil edildi. Hasta sadece oligurik olmayan akut b\u00f6brek yetmezli\u011fi, hafif karaci\u011fer testleri de\u011fi\u015fikli\u011fi ve CO transfer fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn bozulmas\u0131 gibi herhangi bir solunum \u015fikayeti olmadan geli\u015fti. B\u00f6brek ve karaci\u011fer bozukluklar\u0131 1 ay i\u00e7inde tamamen iyile\u015firken, CO transfer fakt\u00f6r\u00fc 14 ay sonra hala bozulmu\u015ftu. Bu g\u00f6zlem, erken bir antioksidan terapisi, deferoksamin ve akilciste dahil olmak \u00fczere, sindirim emilimini \u00f6nlemek veya at\u0131l\u0131m\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in \u00f6nlemlerle birlikte sistemik toksisiteyi s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in potansiyel olarak \u00f6l\u00fcmc\u00fcl paraquat zehirlenmesinde yararl\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"40044800","title":"Cyclic GMP-AMP synthase is a cytosolic DNA sensor that activates the type I interferon pathway.","text":"Memeli h\u00fccrelerin sitoplazmas\u0131nda DNA'n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, t\u00fcr I interferonlar\u0131n \u00fcretimini tetikleyen bir tehlike sinyali olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcr. Sitoplazmik DNA, ciklik guanosin monofosfat-adenosin monofosfat (ciklik GMP-AMP, veya cGAMP) \u00fcretimi yoluyla interferonlar\u0131 tetikler, bu molek\u00fcl adapt\u00f6r protein STING'e ba\u011flan\u0131r ve onu etkinle\u015ftirir. Biyokimyasal ayr\u0131\u015ft\u0131rma ve nicel k\u00fctle spektrometresi ile, cGAMP sentaz (cGAS) olarak bilinen bir enzim tan\u0131mlad\u0131k, bu enzim n\u00fckleotit transferaz ailesine aittir. cGAS'\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, STING ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc IRF3'\u00fc etkinle\u015ftirir ve interferon-\u03b2'yi tetikler. cGAS'\u0131n indirgenmesi, DNA transfeksiyonu veya DNA vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonu yoluyla IRF3'\u00fcn etkinle\u015fmesini ve interferon-\u03b2'nin ind\u00fcklenmesini engeller. cGAS, sitoplazmada DNA'ya ba\u011flan\u0131r ve cGAMP sentezini katalize eder. Bu sonu\u00e7lar, cGAS'\u0131n interferonlar\u0131 \u00fcretmek i\u00e7in ikinci iletici cGAMP \u00fcreten sitoplazmik bir DNA sens\u00f6r\u00fc oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"40078758","title":"Eating pathology, emotion regulation, and emotional overeating in obese adults with Binge Eating Disorder.","text":"AMA\u00c7: Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, duygusal d\u00fczenleme, duygusal a\u015f\u0131r\u0131 yemek yeme ve genel yeme bozuklu\u011fu aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemekti. Y\u00d6NTEM: \u00d6rnek, Binge Yeme Bozuklu\u011fu (BYB) i\u00e7in tedavi arayan yeti\u015fkinlerden olu\u015fuyordu. 326 yeti\u015fkin (248 kad\u0131n, 78 erkek) obeziteye sahipti ve DSM-IV-TR kriterlerini kar\u015f\u0131l\u0131yordu. Tedavi \u00f6ncesi, kat\u0131l\u0131mc\u0131lar Zorluklarla Duygu D\u00fczenlemesi \u00d6l\u00e7e\u011fi (DERS), Duygusal A\u015f\u0131r\u0131 Yemek Yeme Soru \u00c7er\u00e7evesi (EOQ), Beck Depresyon Envanteri (BDI) ve Yeme Bozuklu\u011fu Muayene-Soru \u00c7er\u00e7evesi (EDE-Q) dahil olmak \u00fczere daha b\u00fcy\u00fck bir de\u011ferlendirme penceresi kapsam\u0131nda tamamlad\u0131lar. SONU\u00c7LAR: Bir dizi hiyerar\u015fik regresyon analizi, duygusal d\u00fczenleme zorluklar\u0131n\u0131n, cinsiyet ve olumsuz etkiyi \u00f6tesinde, hem duygusal a\u015f\u0131r\u0131 yemek yeme hem de genel yeme bozuklu\u011fu i\u00e7in benzersiz varyans a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. TARTI\u015eMA: Duygusal d\u00fczenleme, obez yeti\u015fkinlerde BYB'de duygusal a\u015f\u0131r\u0131 yemek yeme ve yeme bozuklu\u011funun s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesinde \u00f6nemli bir rol oynayabilir."}
{"_id":"40087494","title":"Monoallelic expression and methylation of imprinted genes in human and mouse embryonic germ cell lineages.","text":"\u0130mpriming, baz\u0131 genlerin monoallelik ifadesine yol a\u00e7an bir epigenetik modifikasyondur ve bozulmu\u015f impriming, farelerde embriyonik germ (EG) ve embriyonik k\u00f6k h\u00fccre (ES) h\u00fccrelerinde epigenetik i\u015faretlerin istikrars\u0131z oldu\u011fu bulgular\u0131na dayanarak insan k\u00f6k h\u00fccre naklinin bir engeli olarak kabul edilir. Bununla birlikte, insanlarda k\u00f6k h\u00fccre impriming daha \u00f6nce do\u011frudan incelenmemi\u015ftir. \u00dc\u00e7 imprinted gen, TSSC5, H19 ve SNRPN'in, insan EG'den elde edilen in vitro farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccrelerde monoallelik ifade g\u00f6sterdi\u011fini bulduk ve d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc bir gen, IGF2, normal somatik h\u00fccrelerde bulunan 4:1'den 5:1'e kadar de\u011fi\u015fen bir oranla k\u0131smen gev\u015femi\u015f impriming g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, H19 ve IGF2 imprimingini d\u00fczenleyen bir impriming kontrol b\u00f6lgesi (ICR) normal metilasyonunu bulduk, bu da impriming'in insan EG h\u00fccre nakline \u00f6nemli bir epigenetik engel olu\u015fturmayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Son olarak, insan EG h\u00fccre nakli i\u00e7in deneysel manip\u00fclasyon yapmam\u0131z\u0131 sa\u011flayacak bir in vitro fare modeli olu\u015fturabildik, bu da 8.5 g\u00fcnl\u00fck embriyolardan elde edilen interspecific bir \u00e7aprazlamada EG h\u00fccreleri \u00fcreterek, undiferenmi\u015f h\u00fccrelerin biallelik ifade g\u00f6stermesini ve farkl\u0131la\u015fmadan sonra tercih edilen ebeveyn alel ifade kazanmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131k. Bu model, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f EG h\u00fccrelerinin epigenetik modifikasyonlar\u0131n\u0131 deneysel olarak manip\u00fcle etmemizi sa\u011flayabilir, ki bu da insan k\u00f6k h\u00fccre \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda m\u00fcmk\u00fcn olmayabilir."}
{"_id":"40090058","title":"Functional in vivo interactions between JNK1 and JNK2 isoforms in obesity and insulin resistance.","text":"c-Jun N-terminal kinazlar (JNK'ler), iltihap d\u00fczenlemede \u00f6nemli rol oynayan ve k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f h\u00fccrelerde ve b\u00fct\u00fcn hayvanlarda ins\u00fclin eylemini bozan anahtar d\u00fczenleyicilerdir. Obezite, JNK'lerin toplam aktivitesini art\u0131r\u0131r ve JNK1, ancak JNK2 eksikli\u011fi, ya\u011fl\u0131 dokuda azalma ve ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131nda iyile\u015fme ile sonu\u00e7lan\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, Jnk2(-\/-) farelerde, \u00f6zellikle karaci\u011ferde, normalden daha y\u00fcksek JNK aktivitesi g\u00f6zlemlenmektedir, bu da izoformlar aras\u0131ndaki etkile\u015fimin, izole edilmi\u015f mutlu farelerde JNK2'nin metabolik aktivitesini gizleyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. JNK2 izoformunun metabolik homeostazdaki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, Jnk1(-\/-) ve Jnk2(-\/-) fareleri \u00e7aprazlad\u0131k ve elde edilen mutlu alel kombinasyonlar\u0131nda v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve glikoz metabolizmas\u0131n\u0131 inceledik. \u0130nceledi\u011fimiz t\u00fcm canl\u0131 genotipler aras\u0131nda, sadece Jnk1(-\/-) ve Jnk1(+\/-)Jnk2(-\/-) farelerinde azalt\u0131lm\u0131\u015f v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve artan ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlendi. Bu iki fare grubu ayr\u0131ca, di\u011fer t\u00fcm genotiplerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda karaci\u011ferde toplam JNK aktivitesinde ve sitokin ifadelerinde azalmaya sahipti. Bu veriler, JNK2 izoformunun da metabolik d\u00fczenlemede rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak JNK1 tam olarak ifade edildi\u011finde i\u015flevinin JNK izoformlar\u0131 aras\u0131ndaki d\u00fczenleyici etkile\u015fim nedeniyle belirgin olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"40094786","title":"The immunological synapse of CTL contains a secretory domain and membrane bridges.","text":"Sitotoksik T lenfositleri (CTL) hedeflerini h\u0131zla yok eder. Burada, CTL ve hedef h\u00fccre aras\u0131ndaki temasta 5 dakika i\u00e7inde hedef h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn meydana geldi\u011fini, ancak bir CD4 h\u00fccrelerinde g\u00f6r\u00fclenlere benzer bir ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sinaps\u0131n\u0131n CTL'de h\u0131zla olu\u015ftu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ba\u011flant\u0131 proteinlerinin bir halkas\u0131, i\u00e7 sinyal molek\u00fcl\u00fc alan\u0131n\u0131 \u00e7evreler. Litik gran\u00fcl sal\u0131n\u0131m\u0131, ba\u011flanma halkas\u0131n\u0131n i\u00e7indeki ayr\u0131 bir alanda ger\u00e7ekle\u015fir, bu da exoksitizasyonda sinyal proteinlerinin d\u00fczenlenmesini sa\u011flar. Canl\u0131 ve sabit h\u00fccre \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, hedef h\u00fccre plazma zar\u0131n\u0131n i\u015faretleyicilerinin, h\u00fccreler ayr\u0131l\u0131rken CTL'ye aktar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Elektron mikroskobu, CTL ve hedef h\u00fccre zarlar\u0131 aras\u0131nda membran k\u00f6pr\u00fcleri olu\u015fturan s\u00fcreklilikleri ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r, bu da bu aktar\u0131m\u0131n olas\u0131 bir mekanizmas\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"40096222","title":"Compromised intestinal epithelial barrier induces adaptive immune compensation that protects from colitis.","text":"JAM-A (F11r taraf\u0131ndan kodlanan) geninden yoksun fareler, artan ince ba\u011f\u0131rsak epitel ge\u00e7irgenli\u011fi, bakteriyel ge\u00e7i\u015f ve y\u00fckseltilmi\u015f kolonik lenfosit say\u0131lar\u0131 sergiler, ancak kolit geli\u015ftirmezler. \u0130nce ba\u011f\u0131rsak epitel ge\u00e7irgenli\u011finin artmas\u0131na yan\u0131t olarak adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin katk\u0131s\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, F11r(-\/-)Rag1(-\/-) farelerinin akut kolite kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceledik. F11r(+\/+)Rag1(-\/-) farelerinde adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n \u00f6nemsiz katk\u0131lar\u0131 g\u00f6zlemlenmesine ra\u011fmen, F11r(-\/-)Rag1(-\/-) fareleri mikroflora ba\u011f\u0131ml\u0131 kolitte artm\u0131\u015f duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi. T h\u00fccre alt gruplar\u0131n\u0131n ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131 ve sitokin analizleri, F11r(-\/-) farelerde TGF-\u03b2 \u00fcreten CD4(+) T h\u00fccrelerin koruyucu bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Ayr\u0131ca, JAM-A'n\u0131n kayb\u0131, CD4(+) T h\u00fccrelerine ve TGF-\u03b2'ye ba\u011f\u0131ml\u0131 olarak mukozal ve serum IgA'n\u0131n y\u00fckselmesine neden oldu. F11r(+\/+)Igha(-\/-) farelerindeki IgA'n\u0131n yoklu\u011fu hastal\u0131\u011f\u0131 etkilemedi, ancak F11r(-\/-)Igha(-\/-) fareler, akut yaralanma ind\u00fcklenen kolitte belirgin olarak artm\u0131\u015f duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi. Bu veriler, ince ba\u011f\u0131rsak bariyer bozuklu\u011fu ko\u015fullar\u0131nda akut kolite kar\u015f\u0131 adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi ile sa\u011flanan koruyucu bir rol oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"40127292","title":"Apoptosis and chemoresistance in transgenic cancer models","text":"\u00c7oklu ila\u00e7 direnci, klinik onkolojide hala \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f bir sorundur. On y\u0131l \u00f6nce, h\u00fccre i\u00e7i hedeflerine ula\u015fmadan \u00f6nce bile, \u00e7e\u015fitli biyokimyasal olarak ili\u015fkili olmayan antikanser ila\u00e7lar\u0131na diren\u00e7 kazand\u0131rd\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilen h\u00fccre at\u0131k pompalar\u0131n\u0131 kodlayan genler tespit edildi. Daha yak\u0131n zamanda, bir\u00e7ok ilac\u0131n ortak bir apoptoz program\u0131 ind\u00fckledi\u011fi ve bu programda meydana gelen mutasyonlar\u0131n da \u00e7oklu ila\u00e7 direncine neden olabilece\u011fi anla\u015f\u0131ld\u0131. Ancak, bu \"hasar sonras\u0131\" ila\u00e7 direnci fenotipine apoptoz kusurlar\u0131n\u0131n katk\u0131s\u0131n\u0131 kapsaml\u0131 bir \u015fekilde de\u011ferlendirmek teknik olarak karma\u015f\u0131kt\u0131r ve bu da apoptozun terapi ile ili\u015fkili h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcndeki genel \u00f6nemine dair belirsizliklere yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6rne\u011fin, hasta \u00f6rnekleri \u00fczerinde yap\u0131lan korelasyon analizleri, biyopsi malzemesinde bilinmeyen arka plan mutasyonlar\u0131 nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r ve kanser h\u00fccre hatlar\u0131 \u00fczerinde yap\u0131lan testler, fizyolojik olmayan ko\u015fullar nedeniyle yan\u0131lt\u0131c\u0131 olabilir. Bu k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 a\u015fmak i\u00e7in, tedavi sonucunu incelemek amac\u0131yla, daha eri\u015filebilir bir transjenik kanser modeli kullanmay\u0131 ama\u00e7lad\u0131k. Burada, h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc tabanl\u0131 testlerin olas\u0131 sak\u0131ncalar\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz, genetik olarak m\u00fchendisle\u015ftirilmi\u015f farelerin potansiyel model sistemleri olarak \u00f6ne \u00e7\u0131kan \u00f6zelliklerini vurguluyoruz ve do\u011fal ortamlar\u0131nda tedavi yan\u0131tlar\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in bir dizi birincil lenfoma \u00fczerinde genetik olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f lezyonlarla donat\u0131lm\u0131\u015f eri\u015filebilir bir transjenik fareler modeli tan\u0131ml\u0131yoruz."}
{"_id":"40145839","title":"NC-100717: a versatile RGD peptide scaffold for angiogenesis imaging.","text":"Molek\u00fcler yollar ile ili\u015fkili hedefleme, in vivo g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme teknolojileri kullan\u0131larak hastal\u0131k patolojisi tespitinde b\u00fcy\u00fck potansiyele sahiptir. Angiogenezin ba\u015flat\u0131lmas\u0131, neovask\u00fclerle\u015fmenin ilerlemesi i\u00e7in endotel h\u00fccrelerinin etkinle\u015ftirilmesi ve g\u00f6\u00e7\u00fc gerektirir. Endotel h\u00fccreleri, \u00e7e\u015fitli h\u00fccre yap\u0131\u015fma resept\u00f6rleri olan ekstrasel\u00fcler matrisle spesifik etkile\u015fimler yoluyla ili\u015fkilendirilir, bunlara integrinler denir. RGD (arginin-glisin-asparajin) tripeptid dizisine sahip peptidler, alfaVbeta3 ve alfaVbeta5 integrinlerine y\u00fcksek ba\u011flanma yetene\u011fi ile bilinir, bu integrinler angiogenezle ili\u015fkilidir. Burada, RGD i\u00e7eren peptid NC-100717'nin sentezini ve bu ara maddeden t\u00fcretilen bir dizi molek\u00fcler sondan\u0131n in vitro ba\u011flanma afinitesini sunuyoruz."}
{"_id":"40156901","title":"Dose-dependent effect of statins on the incidence of acute kidney injury after cardiac surgery.","text":"ARKA PLAN Akut b\u00f6brek hasar\u0131 (AKH), kardiyak cerrahi sonras\u0131 artan morbidite ve mortalite ile ili\u015fkilidir. Y\u00d6NTEMLER 2.104 ard\u0131\u015f\u0131k hastada koroner arter anjiyoplasti veya kalp kapak\u00e7\u0131\u011f\u0131 cerrahisi s\u0131ras\u0131nda statin tedavisi ile postoperatif AKH'nin daha d\u00fc\u015f\u00fck bir insidans\u0131n\u0131n olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. Akut b\u00f6brek hasar\u0131, cerrahi sonras\u0131 48 saat i\u00e7inde serum kreatininin baz \u00e7izgiden mutlak olarak 0,3 mg\/dL veya g\u00f6receli olarak %50'den fazla artmas\u0131 veya postoperatif hemodiyaliz gerektirmesi olarak AKH a\u011f\u0131 tan\u0131m\u0131na g\u00f6re tan\u0131mland\u0131. Propensite puanlar\u0131, statin ve statin olmayan tedavi gruplar\u0131 aras\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ayarlamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. T\u00fcm statinler, e\u015fde\u011fer doz simvastatin'e d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcld\u00fc ve y\u00fcksek doz (\u226540 mg) ve d\u00fc\u015f\u00fck doz (<40 mg) statin gruplar\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in medyanla b\u00f6l\u00fcnd\u00fc. SONU\u00c7LAR 2.104 hastadan 1.435'i (68%) statin al\u0131yordu (638 y\u00fcksek doz) ve 495'i (24%) AKH geli\u015ftirdi (y\u00fcksek dozda %25 vs d\u00fc\u015f\u00fck dozda %40 vs statin almayanlarda %35; p=0,014). Tahmini \u00f6n operatif glomer\u00fcler filtrasyon h\u0131z\u0131 (p=0,003), diyabet melit\u00fcs\u00fc (p=0,02), kalp kapak\u00e7\u0131\u011f\u0131 ile veya olmadan koroner arter anjiyoplasti (p=0,024), kardiyopulmoner bypass s\u00fcresi (p=0,001) ve intraaortik balon pompa (p=0,055) AKH'nin ba\u011f\u0131ms\u0131z tahmincileriydi. Propensite ayarlamas\u0131yla statin tedavisi, postoperatif AKH ile ili\u015fkili de\u011fildi (odds oran\u0131 0,79; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0,59-1,06; p=0,11 y\u00fcksek doz vs statin almayanlar). T\u00fcm AKH ba\u011f\u0131ms\u0131z tahmincilerine tam ayarlama yap\u0131ld\u0131ktan sonra sonu\u00e7lar de\u011fi\u015fmedi. Statinler, postoperatif hemodiyaliz insidans\u0131nda da etkiye sahip de\u011fildi (y\u00fcksek dozda %0,8 vs"}
{"_id":"40164383","title":"Comparison of allogeneic vs autologous bone marrow\u2013derived mesenchymal stem cells delivered by transendocardial injection in patients with ischemic cardiomyopathy: the POSEIDON randomized trial.","text":"\nMesenkimal k\u00f6k h\u00fccreleri (MSCs), izemik kardiyomiopati (ICM) tedavisinde bir tedavi y\u00f6ntemi olarak de\u011ferlendirilmektedir. Hem otolog hem de allogenik MSC terapileri m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr; ancak g\u00fcvenilirli\u011fi ve etkinli\u011fi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r.\n\nAma\u00e7: Otolog MSC'lerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda allogenik MSC'lerin ICM'den kaynaklanan sol ventrik\u00fcl (LV) disfonksiyonu olan hastalarda ayn\u0131 derecede g\u00fcvenli ve etkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test etmektir.\n\nTasar\u0131m, Yer ve Hastalar: ABD'de bir tercihen bak\u0131m hastanesinde, 2 Nisan 2010 ile 14 Eyl\u00fcl 2011 tarihleri aras\u0131nda, 30 ICM'den kaynaklanan LV disfonksiyonu olan hastaya uygulanan allogenik ve otolog MSC'lerin (POSEIDON \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131) rastgele kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 bir a\u015fama 1\/2 \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\nIntervansiyon: 10 LV b\u00f6lgesine 20 milyon, 100 milyon veya 200 milyon h\u00fccre (her doz seviyesinde 5 hasta) transendokardiyal k\u00f6k h\u00fccre enjeksiyonu ile verildi.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: 30 g\u00fcn sonras\u0131 kateterizasyon s\u0131ras\u0131nda \u00f6nceden tan\u0131mlanm\u0131\u015f tedavi ili\u015fkili ciddi yan etkilerin (SAE) olu\u015fma oran\u0131. Etkinlik de\u011ferlendirmeleri 6 dakika y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f testi, egzersiz zirve VO2, Minnesota Kalp Hastal\u0131\u011f\u0131yla Ya\u015famak Anket (MLHFQ), New York Kalp Birli\u011fi s\u0131n\u0131f\u0131, LV hacimleri, ejeksiyon fraksiyonu (EF), erken g\u00fc\u00e7lenme defekti (EED; enfarkt\u00fcs boyutu) ve k\u00fcrele\u015fme endeksi i\u00e7erir.\n\nSonu\u00e7lar: 30 g\u00fcn i\u00e7inde, her grupta (tedavi ili\u015fkili SAE oran\u0131 %6.7) 1 hasta kalp yetmezli\u011fi i\u00e7in hastaneye yat\u0131r\u0131ld\u0131, bu da 25% olarak belirlenen durdurma olay oran\u0131 alt\u0131ndayd\u0131. 1 y\u0131ll\u0131k SAE oran\u0131 allogenik grupta %33.3 (n=5) ve otolog grupta %53.3 (n=8) (P=0.46) idi. 1 y\u0131l sonra, t\u00fcm allogenik al\u0131c\u0131lar aras\u0131nda ventrik\u00fcler aritmi SAE'si g\u00f6zlemlenmedi, ancak otolog grupta 4 hasta (%26.7) (P=0.10) vard\u0131. Baz \u00e7izgisine g\u00f6re, otolog"}
{"_id":"40212412","title":"Periosteal bone formation--a neglected determinant of bone strength.","text":"D\u00fc\u015f\u00fck v\u00fccut k\u00fctlesine sahip ya\u015fam formlar\u0131, dallar\u0131n alt y\u00fczeyinde veya dik yama\u00e7larda yer\u00e7ekimine ald\u0131r\u0131\u015f etmeden avlanabilirler. Daha b\u00fcy\u00fck hayvanlar i\u00e7in, ak\u015fam yeme\u011fi av\u0131 ve ba\u015fka birinin yeme\u011fi olmaktan ka\u00e7\u0131nmak i\u00e7in m\u00fccadele, yer\u00e7ekimine kar\u015f\u0131 h\u0131zl\u0131 hareket gerektirir. Bu ihtiya\u00e7, uzun kemiklerin levier i\u015fleviyle kar\u015f\u0131lan\u0131r, \u00fc\u00e7 boyutlu biyomekanik m\u00fchendislik ustal\u0131k eserleri, malzemeleri ve yap\u0131sal tasar\u0131mlar\u0131 sayesinde sertlik ve esneklik, g\u00fc\u00e7 ve hafiflik gibi \u00e7eli\u015fkili \u00f6zellikleri elde ederler.1 Malzemenin sertli\u011fi, kolajen tip I'in \u00fc\u00e7l\u00fc sarmal yap\u0131s\u0131n\u0131n hidroksiapatit kristalleriyle kaplanmas\u0131ndan kaynaklan\u0131r, bu da . . ."}
{"_id":"40232172","title":"Triglyceride depletion of brown adipose tissue enables analysis of mitochondrial respiratory function in permeabilized biopsies.","text":"Mitozomal i\u015flevleri \u00fczerine yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar, \u00f6zellikle obezite ve ili\u015fkili patolojilerin geli\u015fimi ve\/veya ilerlemesinde mitozomal\u0131n \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 giderek daha fazla kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131r. Klasik olarak, kahverengi ya\u011f dokusu (BAT) mitozomal i\u015flevi, ya mitozomal enzimlerin seviyeleri\/aktiviteleri \u00f6l\u00e7\u00fclerek ya da izole mitozomal solunumu \u00f6l\u00e7\u00fclerek de\u011ferlendirilmi\u015ftir. Mitozomal\u0131n izolasyonu avantajl\u0131 de\u011fildir \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00f6nemli zaman ve doku miktar\u0131 gerektirir ve doku homojenizleri, mitozomal\u0131n h\u00fccre i\u00e7indeki biyokimyasal ve fiziksel ba\u011flant\u0131lar\u0131n\u0131 bozar. Burada, BAT biyopsilerinde mitozomal solunum durumlar\u0131n\u0131 analiz etmek i\u00e7in yeni ve verimli bir protokol tan\u0131mlad\u0131k. Bu protokol, i\u00e7sel trigliserit t\u00fcketimini takip eden doku ge\u00e7irgenli\u011fine dayanmaktad\u0131r. Yakla\u015f\u0131k 17 mg \u0131slak a\u011f\u0131rl\u0131k gerektirerek doku gereksinimlerini azaltman\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, \u00f6nerilen protokol, fosforlasma (OXPHOS), fosforlasma olmayan (LEAK) ve e\u015fsiz (ETS) durumlar da dahil olmak \u00fczere t\u00fcm mitozomal solunum durumlar\u0131n\u0131n analizini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, kompleks I, kompleks II ve sitokrom c i\u00e7in substratlar\u0131n kullan\u0131m\u0131 da dahil olmak \u00fczere bu \u00f6zellikler, mitozomal b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve haz\u0131rlama etkinli\u011fini do\u011frulam\u0131\u015ft\u0131r. Bu nedenle, burada a\u00e7\u0131klanan protokol, insan ve hayvan modellerindeki k\u00fc\u00e7\u00fck BAT b\u00f6lgelerinin fizyolojik sorular\u0131na cevap verme olas\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r ve bu da sa\u011fl\u0131kl\u0131 ve hastal\u0131kl\u0131 durumlarda mitozomal i\u015flevi d\u00fczenleyen mekanizmalar\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmaya yard\u0131mc\u0131 olacakt\u0131r."}
{"_id":"40234452","title":"HES-1 preserves purified hematopoietic stem cells ex vivo and accumulates side population cells in vivo.","text":"KSL h\u00fccre pop\u00fclasyondaki c-Kit+Sca-1+Lin- (KSL) h\u00fccreler aras\u0131nda, yeti\u015fkin kemik ili\u011finde en saf hematopoetik k\u00f6k h\u00fccre pop\u00fclasyonu CD34(d\u00fc\u015f\u00fck\/-) h\u00fccrelerdir. Burada, retrovir\u00fcs ile CD34(d\u00fc\u015f\u00fck\/-)c-Kit+Sca-1+Lin- (34-KSL) h\u00fccrelerine HES-1 geninin, Notch resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f\u0131nda i\u015flev g\u00f6ren bir temel heliks-d\u00f6ng\u00fc-heliks transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc kodlayan geni, ve embriyonik n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccrelerin b\u00fcy\u00fcme evresinde anahtar bir molek\u00fcl, aktar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, HES-1 ile aktar\u0131lan 34-KSL pop\u00fclasyonundan t\u00fcretilen h\u00fccrelerin, her al\u0131c\u0131 fare kemik ili\u011finde KSL pop\u00fclasyonda 3.5- ve 7.8 kat daha y\u00fcksek oranlarda, negatif Hoechst boya boyamas\u0131 ile karakterize edilen ve CD34(d\u00fc\u015f\u00fck\/-) profiline sahip projenleri \u00fcretti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Sonu\u00e7 olarak, HES-1 34-KSL k\u00f6k h\u00fccrelerinin uzun vadeli yeniden yap\u0131land\u0131rma hematopoetik aktivitesini ex vivo korur. 34-KSL pop\u00fclasyondaki HES-1 proteininin, gereksiz h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinden \u00f6nce, yani retrovir\u00fcs aktar\u0131m\u0131 olmadan, y\u00fckseltilmesi, hematopoetik k\u00f6k h\u00fccrelerin mutlak geni\u015flemesi i\u00e7in g\u00fc\u00e7l\u00fc bir yakla\u015f\u0131m olabilir."}
{"_id":"40254495","title":"Measuring Absolute RNA Copy Numbers at High Temporal Resolution Reveals Transcriptome Kinetics in Development.","text":"Transkript d\u00fczenlemesi, h\u00fccre fonksiyonu i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir ve d\u00fczensiz d\u00fczenlemesi hastal\u0131klara yol a\u00e7abilir. Transkriptomun ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in teknolojilere ra\u011fmen, transkript kinetiklerine dair kapsaml\u0131 bir anlay\u0131\u015f eksikli\u011fi, nicel biyolojiyi s\u0131n\u0131rlamaktad\u0131r. Bu, embriyonik geli\u015fimde \u00f6zellikle keskin bir zorluktur, \u00e7\u00fcnk\u00fc h\u0131zl\u0131 gen ifadesi de\u011fi\u015fiklikleri h\u00fccre kader kararlar\u0131n\u0131 belirler. Xenopus embriyolar\u0131nda ultra y\u00fcksek frekansl\u0131 \u00f6rnekleme ve dizgi okumalar\u0131n\u0131n mutlak normalizasyonu ile, mutlak transkript say\u0131lar\u0131nda p\u00fcr\u00fczs\u00fcz gen ifadesi e\u011frileri sunuyoruz. Yakla\u015f\u0131k insan gebeli\u011finin ilk 8 haftas\u0131na denk gelen bir geli\u015fim d\u00f6neminde, transkript kinetikleri sekiz sipari\u015fte de\u011fi\u015febilir. \u0130fade dinamiklerine g\u00f6re genleri s\u0131ralad\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, \"zaman i\u00e7inde e\u015f ifade\" ortak gen fonksiyonunu tahmin eder. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, tek bir parametre, karakteristik zaman \u00f6l\u00e7e\u011fi, transkript kinetiklerini k\u00fcresel olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131r ve geli\u015fimle ili\u015fkili genleri h\u00fccresel metabolizma ile ili\u015fkili genlerden ay\u0131rt eder. Genel olarak, analizimiz, annelik ve embriyonik transkriptlerin yeniden d\u00fczenlenmesine dair \u00f6nceden g\u00f6r\u00fclmemi\u015f i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunar ve nicel biyoloji yapabilme yetene\u011fimizi yeniden tan\u0131mlar."}
{"_id":"40312663","title":"Inflammasome activation by adenylate cyclase toxin directs Th17 responses and protection against Bordetella pertussis.","text":"\u0130nflammasom taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen IL-1beta \u00fcretimi, belirli otoenflamatuar hastal\u0131klar\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131nda rol oynayan do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikliklerine merkezi bir rol oynamaktad\u0131r ve ayn\u0131 zamanda otoimm\u00fcniteyi arac\u0131l\u0131k eden IL-17 \u00fcreten CD4(+) T (Th17) h\u00fccrelerinin olu\u015fumuyla da ili\u015fkili olabilir. Bununla birlikte, enfeksiyona kar\u015f\u0131 adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 tetiklemede inflammasomun rol\u00fc ele al\u0131nmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu makalede, inflammasom taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen IL-1beta'n\u0131n Bordetella pertussis enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 koruyucu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k olu\u015fturmada kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve Th17 h\u00fccrelerinin olu\u015fumunu te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Fareli solunum zorluk modeli kullanarak, B. pertussis enfeksiyonunun seyrinin IL-1R tip I eksik (IL-1RI(-\/-)) farelerde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde k\u00f6t\u00fcle\u015fti\u011fini g\u00f6sterdik. Adenil siklaz toksini (CyaA), B. pertussis taraf\u0131ndan salg\u0131lanan ve vir\u00fclans\u0131n ana fakt\u00f6r\u00fc olan bir fakt\u00f6r\u00fc, dendritik h\u00fccrelerde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir IL-1beta \u00fcretimi tetikleyerek kaspaz-1 ve NALP3 i\u00e7eren inflammasom kompleksi aktivitesini sa\u011fl\u0131yor. Mutant toksinler kullanarak, CyaA ile arac\u0131l\u0131k edilen kaspaz-1 aktivitesinin adenil siklaz enzimi aktivitesine de\u011fil, CyaA'n\u0131n por olu\u015fturma kapasitesine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, CyaA, sa\u011fl\u0131kl\u0131 farelerde ancak IL-1RI(-\/-) farelerde de\u011fil, antijen-\u00f6zg\u00fc Th17 h\u00fccrelerinin olu\u015fumunu te\u015fvik ediyor. Ayr\u0131ca, bakteriyel y\u00fck\u00fcn IL-17 eksik farelerde artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik. Bulgular\u0131m\u0131z, B. pertussis'in vir\u00fclans fakt\u00f6r\u00fc olan CyaA'n\u0131n, NALP3 inflammasomunu aktive ederek do\u011fu\u015ftan IL-1beta \u00fcretimini te\u015fvik etti\u011fini ve bu sayede T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131n\u0131 Th17 alt tipine do\u011fru polarize etti\u011fini g\u00f6steriyor. Ayr\u0131ca, ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 altetmenin yan\u0131 s\u0131ra, bulgular\u0131m\u0131z CyaA'n\u0131n IL-1beta ile arac\u0131l\u0131k edilen Th17 h\u00fccrelerini te\u015fvik edebilece\u011fini ve bu h\u00fccrelerin solunum yolundan bakterilerin temizlenmesine katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"40323148","title":"Infection and apoptosis as a combined inflammatory trigger.","text":"Enflamatuar fagositoz, mikroorganizma patojenlerinin ve enflamatuar olmayan fagositoz, apoptoz h\u00fccrelerinin her ikisi de kapsaml\u0131 bir \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r, ancak enfeksiyonun do\u011frudan sonucu olarak apoptoz ge\u00e7iren ev sahibi h\u00fccrelerin tan\u0131mas\u0131 ile ili\u015fkili do\u011fu\u015fsal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkilerinin sonu\u00e7lar\u0131 net de\u011fildir. Bu durumda, do\u011fu\u015fsal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi, apoptoz h\u00fccrelerinden ve enfekte eden patojenden gelen kar\u0131\u015f\u0131k sinyallerle kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131yad\u0131r. Apoptoz h\u00fccrelerinin tan\u0131nmas\u0131 a\u015fa\u011f\u0131da n\u00fckleer resept\u00f6r aktivasyonu ile ili\u015fkilendirilirken, enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda harekete ge\u00e7en tipik enflamatuar resept\u00f6rler Toll-like resept\u00f6rlerdir. \u0130ki sinyal bir araya geldi\u011finde, yeni bir dizi olay ger\u00e7ekle\u015fir; bu, bir alt k\u00fcme enflamatuar yan\u0131t genlerinin transrepresyonu ile ba\u015flar ve enfekte eden patojenin temizlenmesi ve enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda ev sahibi dokuya meydana gelen hasar\u0131n onar\u0131lmas\u0131 i\u00e7in en uygun olan T yard\u0131mc\u0131-17 adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesiyle sona erer."}
{"_id":"40323454","title":"Chronic lymphocytic leukemia with t(14;19)(q32;q13) is characterized by atypical morphologic and immunophenotypic features and distinctive genetic features.","text":"(14;19)(q32;q13) i\u00e7eren t(14;19), B-lenfosit malignanslar\u0131nda tespit edilen nadiren g\u00f6r\u00fclen bir kromozomal anormalliktir. 14 vaka kronik lenfositik l\u00f6semi\/k\u00fc\u00e7\u00fck lenfositik l\u00fcmor (CLL\/SLL) ile ili\u015fkili (14;19)(q32;q13) t(14;19)(q32;q13) klinikopatolojik, kromozomal ve molek\u00fcler genetik \u00f6zelliklerini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. T\u00fcm hastalar (10 erkek ve 4 kad\u0131n) lenfositizme sahipti; 10'unda lenfadenopati vard\u0131. Kan ve kemik ili\u011fi lenfositleri \u00e7o\u011funlukla k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fc, ancak sitolojik ve imm\u00fcnofenotipik olarak atipikti. T\u00fcm vakalarda, t(14;19) neoplastik k\u00f6k h\u00fccre hatt\u0131nda bulunmu\u015ftu; tek bir anormallik olarak 4 vakada g\u00f6r\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fc. 10 vaka ek kromozomal anormalliklere sahipti, bunlara 9'unda trisomi 12 ve 7'sinde karma\u015f\u0131k kromozomlar dahildi. Fluoresan in situ hibridizasyon, t\u00fcm vakalarda IGH@\/BCL3 f\u00fczyon genini g\u00f6sterdi. T\u00fcm vakalarda IGHV genleri mutasyonsuzdu, ancak sadece 7'sinde ZAP70 ifade ediliyordu. 7 vaka, IGHV4-39'u tercih etti. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, (14;19)(q32;q13) t(14;19)(q32;q13) ile tan\u0131mlanm\u0131\u015f, belirgin klinikopatolojik ve genetik \u00f6zelliklere sahip CLL\/SLL alt bir grubunu i\u015faret ediyor. Ayr\u0131ca, (14;19) erken, belki de birincil bir genetik olay\u0131n g\u00f6stergesi olabilir."}
{"_id":"40343416","title":"Risk factors for the development of gallstone recurrence following medical dissolution. The British-Italian Gallstone Study Group.","text":"\n## Ama\u00e7\nNons\u00fcrjik tedavi sonras\u0131 safra ta\u015f\u0131 tekrar\u0131 i\u00e7in risk fakt\u00f6rlerini de\u011ferlendirmek.\n\n## Tasar\u0131m\nBir \u00e7ok merkezli kohortun prospektif takip \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## Yer\nBirle\u015fik Krall\u0131k ve \u0130talya'daki alt\u0131 gastroenteroloji birimi.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\nDo\u011frulanm\u0131\u015f safra ta\u015f\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fclmesi sonras\u0131 nons\u00fcrjik terapi (bile asitleri veya ekstrakorporel \u015fok dalgas\u0131 litotripsi art\u0131 bile asitleri) alan 163 hasta, 6 ayl\u0131k aral\u0131klarla ultrason ve klinik de\u011ferlendirme ile en fazla 6 y\u0131l (orta de\u011fer 25 ay; aral\u0131k 6-70 ay) kadar takip edildi.\n\n## Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nCinsiyet, ya\u015f, boy, kilo, v\u00fccut kitle indeksi, safra ta\u015f\u0131 ile ilgili de\u011fi\u015fkenler (safra ta\u015f\u0131 say\u0131s\u0131, \u00e7ap\u0131, semptom varl\u0131\u011f\u0131, tam ta\u015f temizli\u011fi i\u00e7in ge\u00e7en aylar), tedavi y\u00f6ntemleri (bile asit tedavisi, ekstrakorporel \u015fok dalgas\u0131 litotripsi) ve takip ile ilgili de\u011fi\u015fkenler (kilo de\u011fi\u015fikli\u011fi, non-steroidal anti-enflamatuar ila\u00e7lar, statinler kullan\u0131m\u0131, hamilelikler ve\/veya \u00f6strojen kullan\u0131m\u0131) tek de\u011fi\u015fkenli ve \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli analizler ile olas\u0131 safra ta\u015f\u0131 tekrar\u0131 risk fakt\u00f6rleri olarak de\u011ferlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nTakip d\u00f6neminde 45 safra ta\u015f\u0131 tekrar\u0131 g\u00f6zlemlendi. Tekrarlama oran\u0131nda anlaml\u0131 bir art\u0131\u015fa neden olan tek de\u011fi\u015fkenler \u00e7oklu birincil safra ta\u015flar\u0131 ve safra ta\u015flar\u0131n\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fclmesi i\u00e7in ge\u00e7en s\u00fcre oldu. Takip s\u0131ras\u0131nda safra kesesi \u00e7amuru g\u00f6r\u00fcn\u00fcm\u00fc de safra ta\u015f\u0131 tekrar\u0131 geli\u015fimi ile anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi. Statin veya non-steroidal anti-enflamatuar ila\u00e7 kullan\u0131m\u0131 tekrarlamay\u0131 \u00f6nlemede koruma sa\u011flamad\u0131.\n\n## Sonu\u00e7\nBirincil tek ta\u015fl\u0131 hastalar, safra ta\u015f\u0131 i\u00e7in nons\u00fcrjik tedavinin en iyi adaylar\u0131d\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc safra ta\u015f\u0131 tekrar\u0131 riski d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Biliyer \u00e7amur olu\u015fumunun ve birincil ta\u015flar\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fclmesi i\u00e7in ge\u00e7en s\u00fcrenin tekrarlama ile pozitif ili\u015fkisi, bu durumun patogenezi i\u00e7in bozuk safra kesesi hareketlili\u011finin rol\u00fcn\u00fc dolayl\u0131 olarak do\u011frulayabilir."}
{"_id":"40349336","title":"Deletion of the developmentally essential gene ATR in adult mice leads to age-related phenotypes and stem cell loss.","text":"Geli\u015fimsel anormallikler, kanser ve erken ya\u015flanma, her biri DNA hasar yan\u0131t\u0131 (DDR) kusurlar\u0131yla ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r. ATR kontrol noktas\u0131 d\u00fczenleyicisi mutasyonlar\u0131, farelerde (pregastrasyon letalitesi) ve insanlarda (Seckel sendromu) geli\u015fimsel kusurlar neden olur. Burada, yeti\u015fkin farelerde ATR'nin ortadan kald\u0131r\u0131lmas\u0131n\u0131n dokusal homeostaz kusurlar\u0131na ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 fenotiplerin h\u0131zl\u0131 ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Histolojik ve genetik analizler, ATR'nin silinmesinin s\u00fcrekli h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131 gerektiren dokularda akut h\u00fccre kayb\u0131na neden oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. \u00d6nemli olan, ATR geni \u00e7\u0131karma farelerindeki timik atrofiye, alopesi ve sa\u00e7 d\u00f6k\u00fclmesinin, dokuya \u00f6zg\u00fc k\u00f6k ve \u00f6nc\u00fcl h\u00fccrelerde dramatik azalmalarla ve dokunun yenileme ve homeostatik kapasitesinin t\u00fckenmesiyle ili\u015fkili olmas\u0131d\u0131r. Genel olarak, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, yeti\u015fkinlerde bir geli\u015fimsel olarak \u00f6nemli DDR geninin silinmesiyle azalt\u0131lan yenileyici kapasitenin, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 fenotiplerin erken ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na yeterli oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"40365566","title":"Conventional and monocyte-derived CD11b(+) dendritic cells initiate and maintain T helper 2 cell-mediated immunity to house dust mite allergen.","text":"Dendritik h\u00fccreler (DC'ler), alerjik hava iltihab\u0131n\u0131n olu\u015fmas\u0131nda kritik bir rol oynar, ancak bu g\u00f6revi yerine getiren DC alt k\u00fcmesinin ne oldu\u011fu belirsizdir. CD64 ve MAR-1 boyama tekniklerini kullanarak, CD11b(+) monositik k\u00f6kenli DC'leri (moDC'ler) geleneksel DC'lerden (cDC'ler) g\u00fcvenilir bir \u015fekilde ay\u0131rd\u0131k ve solunum ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc (LD) DC'lerinin, ev tozu akar\u0131 (HDM) solumas\u0131 \u00fczerine antijen al\u0131m\u0131, g\u00f6\u00e7 ve sunum testlerini inceledik. Anaen CD11b(+) cDC'ler, ancak CD103(+) cDC'ler, HDM'ye \u00f6zg\u00fc T h\u00fccrelerinde Th2 h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 in vitro ve ast\u0131m in vivo ind\u00fckledi. Flt3l(-\/-) farelerinde, t\u00fcm cDC'lerin eksik oldu\u011fu \u00e7al\u0131\u015fmalar, moDC'lerin de Th2 h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ind\u00fcklemede yeterli oldu\u011funu, ancak sadece y\u00fcksek dozda HDM verildi\u011finde ortaya koydu. moDC'lerin ana i\u015flevi, zorlama s\u0131ras\u0131nda akci\u011ferde proenflamatuar sitokin ve alerjen sunumuydu. Bu nedenle, g\u00f6\u00e7 eden CD11b(+) cDC'leri, LD'de Th2 h\u00fccre ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 ind\u00fckleyen ana alt k\u00fcme olarak tan\u0131mlad\u0131k, moDC'ler ise akci\u011ferde alerjik iltihab\u0131 d\u00fczenledi."}
{"_id":"40367499","title":"Interplay between the dividing cell and its neighbors regulates adherens junction formation during cytokinesis in epithelial tissue.","text":"H\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda adherens birle\u015fimleri (AJs) nas\u0131l olu\u015ftu\u011funu ara\u015ft\u0131rmak b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ke\u015ffedilmemi\u015ftir. Burada, AJ olu\u015fumunun sitokinezi ile koordine edildi\u011fini ve b\u00f6l\u00fcnen h\u00fccre ile kom\u015fular\u0131 aras\u0131nda bir etkile\u015fim \u00fczerine dayand\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Sitokinetik halkan\u0131n daralmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda, kom\u015fu h\u00fccreler yerel olarak Myosin II biriktirir ve k\u0131z karde\u015f h\u00fccre aray\u00fcz\u00fcn\u00fcn ba\u015flang\u0131\u00e7 geometrisini belirlemek i\u00e7in gerekli kortikal gerilimi \u00fcretir. Ancak, kom\u015fu h\u00fccre zarlar\u0131 AJ olu\u015fumunu engeller. Midbody olu\u015fumu ve buna paralel olarak kom\u015fu h\u00fccrelerin \u00e7ekilmesi \u00fczerine, Arp2\/3'e ba\u011fl\u0131 aktin polimerizasyonu, midbody taraf\u0131ndan y\u00f6nlendirilir ve b\u00f6l\u00fcnme sonras\u0131 AJ geometrisini korur ve son AJ uzunlu\u011funu ve epitel h\u00fccre d\u00fczenini d\u00fczenler. \u00d6neriyoruz ki, epitellerde sitokinezi \u00e7ok h\u00fccreli bir s\u00fcre\u00e7tir, ve b\u00f6l\u00fcnen h\u00fccre ile kom\u015fular\u0131 aras\u0131ndaki i\u015fbirli\u011fi, doku b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korurken AJ olu\u015fumunu uzamsal ve zamanlamal\u0131 olarak kontrol eden iki katmanl\u0131 bir mekanizma tan\u0131mlar."}
{"_id":"40382183","title":"Cancer stem cells in solid tumours: accumulating evidence and unresolved questions","text":"K\u00f6t\u00fc huylu t\u00fcm\u00f6rler, devasa bir kanser y\u00fck\u00fc ve \u00f6nemli bir terap\u00f6tik zorluktur. Kanser k\u00f6k h\u00fccresi (KRH) hipotezi, bu t\u00fcm\u00f6rlerin \u00e7o\u011funda g\u00f6r\u00fclen terap\u00f6tik direnci ve uyku davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in \u00e7ekici bir h\u00fccre mekanizmas\u0131 sunar. \u00c7e\u015fitli kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerin hiyerar\u015fik olarak d\u00fczenlendi\u011fi ve farkl\u0131 bir alt pop\u00fclasyonda KRH'ler taraf\u0131ndan desteklendi\u011fi konusunda giderek artan kan\u0131tlar vard\u0131r. KRH hipotezine do\u011frudan kan\u0131tlar, son zamanlarda epitel t\u00fcm\u00f6rjenizisi \u00fczerine fareler \u00fczerinde elde edilen modellerle ortaya \u00e7\u0131km\u0131\u015ft\u0131r, ancak alternatif heterojenlik modelleri de uygulanabilir gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir. KRH'lerin klinik \u00f6nemi hala temel bir soru olsa da, ilk bulgular spesifik hedeflemenin m\u00fcmk\u00fcn olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"40383969","title":"The structure of the follistatin:activin complex reveals antagonism of both type I and type II receptor binding.","text":"TGF-beta ligandlar\u0131, tip I ve II resept\u00f6rleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve b\u00fcy\u00fcme yan\u0131tlar\u0131n\u0131 uyarmak i\u00e7in sinyalle\u015fir. Follistatin gibi ligand antagonisti, sinyalle\u015fmeyi engeller ve fizyolojik yan\u0131tlar\u0131n d\u00fczenlenmesinde kritik rol oynar. Burada, y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kl\u0131 antagonist follistatin ile ba\u011flanm\u0131\u015f TGF-beta ligan\u0131 aktivin A'n\u0131n yap\u0131s\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. \u0130ki follistatin molek\u00fcl\u00fc, aktivini sararak onu n\u00f6tralize eder; bu, ligan\u0131n bir \u00fc\u00e7te birini ve resept\u00f6r ba\u011flanma b\u00f6lgelerini g\u00f6merek. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, tip I resept\u00f6r ba\u011flanmas\u0131n\u0131n follistatin taraf\u0131ndan engellenmeyece\u011fini \u00f6nermi\u015f olsa da, kristal yap\u0131, follistatin'in N-terminal alan\u0131n\u0131n beklenmedik bir katlanmaya sahip oldu\u011funu ve bu resept\u00f6r motifinin evrensel bir kopyas\u0131n\u0131 olu\u015fturarak bu resept\u00f6r ba\u011flanma sitesini i\u015fgal etti\u011fini ortaya koyuyor. Aktivin:follistatin kompleksinin olu\u015fumunu, aktivin:follistatin kompleksinin stoikiometrik ve geometrik d\u00fczenlenmesinden a\u00e7\u0131klayabiliriz. Follistatin'in ligana ba\u011flanma \u015fekli, bu b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc ailesinin homodimerik ve heterodimerik ligandlar\u0131n\u0131 n\u00f6tralize etme yetene\u011fine \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furur."}
{"_id":"40412980","title":"The activity of siRNA in mammalian cells is related to structural target accessibility: a comparison with antisense oligonucleotides.","text":"siRNA'n\u0131n biyolojik aktivitesi, hedef RNA'n\u0131n yerel \u00f6zelliklerine, \u00f6rne\u011fin yerel RNA katlanmas\u0131na etkileniyor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Burada, hedef eri\u015filebilirli\u011fi ve siRNA'n\u0131n hedef geni bask\u0131lama derecesi aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi nicel olarak ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Hedef eri\u015filebilirli\u011fi, daha \u00f6nce deneysel hedef RNA tarama ile tutarl\u0131 oldu\u011fu g\u00f6sterilen bir hesaplama yakla\u015f\u0131m\u0131 ile de\u011ferlendirildi. ICAM-1 mRNA'da iki eri\u015filebilir motif olarak tahmin edilen ve bir eri\u015filemez yap\u0131 olarak tahmin edilen bir site se\u00e7ilerek, ECV304 h\u00fccrelerinde ICAM-1 geni ifadelerini bask\u0131lamak i\u00e7in siRNA yap\u0131lar\u0131 test edildi. Yerel hedefe ba\u011fl\u0131 siRNA etkinli\u011fi, antisense oligon\u00fckleotitlerle (asON) kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. SiRNA'n\u0131n konsantrasyon ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131, aktif siRNA'lar\u0131n (IC50 yakla\u015f\u0131k 0,2-0,5 nM) ve etkisiz siRNA'n\u0131n (IC50 \u2265 1 mikroM) aras\u0131nda 1000 kat\u0131n \u00fczerinde bir fark oldu\u011funu g\u00f6steriyor, bu da asON'lar\u0131n hedef bask\u0131lama ile ilgili \u00f6ng\u00f6r\u00fclen yerel hedef eri\u015filebilirli\u011fi aras\u0131ndaki aktivite deseniyle tutarl\u0131. Si2B siRNA'n\u0131n (IC50 = 0,24 nM) son derece y\u00fcksek aktivitesi, normal konsantrasyonlarda (>10-100 nM) aktif olarak g\u00f6sterilen t\u00fcm siRNA'lar\u0131n bu y\u00fcksek aktif t\u00fcre ait olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Burada a\u00e7\u0131klanan g\u00f6zlemler, siRNA i\u00e7in hedef eri\u015filebilirli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir se\u00e7enek sunuyor ve bu da aktif siRNA yap\u0131lar\u0131 tasarlamay\u0131 destekliyor. Bu yakla\u015f\u0131m, y\u00fcksek verimlilikte \u00e7al\u0131\u015fabilir ve siRNA'n\u0131n biyolojik aktivitesi ile ilgili ek parametreleri i\u00e7erecek \u015fekilde geni\u015fletilebilir."}
{"_id":"40429879","title":"Rapid accumulation of mutations during seed-to-seed propagation of mismatch-repair-defective Arabidopsis.","text":"Bitki gametlerinin olu\u015fumundan \u00f6nce ger\u00e7ekle\u015fen bir\u00e7ok h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesi s\u0131ras\u0131nda, apikal meristem ve \u00e7i\u00e7ek \u00f6nc\u00fclleri s\u00fcrekli endojen ve \u00e7evresel mutajenik tehditlere maruz kalmaktad\u0131r. Baz\u0131 zararl\u0131 resesif mutasyonlar, haploid gametofitlerin ve i\u015flevsel olarak haploid erken embriyolar\u0131n b\u00fcy\u00fcmesi s\u0131ras\u0131nda (\"haplosuffisans kalite kontrol\u00fc\") ortadan kald\u0131r\u0131labilir. Bitki genom bak\u0131m sistemlerinin \u00e7e\u015fitlili\u011fi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, \u00f6nceki diploid b\u00fcy\u00fcme s\u0131ras\u0131nda agresif bir kalite kontrol\u00fc oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Arabidopsis'te, \u00f6nceki e\u015fle\u015fmesiz onar\u0131m (MMR) sisteminin bitki genetik sadakatinin savunmas\u0131ndaki \u00f6nemi hakk\u0131ndaki bir hipotezi test etmek i\u00e7in, 36 MMR eksik (Atmsh2-1) ve 36 vah\u015fi tip hatt\u0131 paralel olarak yeti\u015ftirildi. Atmsh2-1 hatlar\u0131, be\u015finci nesil (G5) bitkilerde morfoloji ve geli\u015fim, verimlilik, \u00e7imlenme verimlili\u011fi, tohum\/silik geli\u015fimi ve tohum seti gibi \u00e7e\u015fitli mutasyonlar birikimi g\u00f6sterdi. Sadece iki Atmsh2-1, ancak t\u00fcm 36 vah\u015fi tip hatt\u0131 G5'te normal g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Alt\u0131 tekrarl\u0131 dizi (mikrosatellit) lokusundaki ekleme\/silme mutasyonlar\u0131n\u0131n analizleri, her Atmsh2-1 hatt\u0131n\u0131n kendi \"parmak izi\" geli\u015ftirmi\u015f oldu\u011funu g\u00f6sterdi; bu da tek bir hatta en fazla 10 mikrosatellit mutasyonu sonucudur. Bu nedenle, diploid b\u00fcy\u00fcme s\u0131ras\u0131nda MMR, bitki genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc i\u00e7in esast\u0131r."}
{"_id":"40447899","title":"Archaeal chromatin and transcription.","text":"Arkealar, genom s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma sorunu i\u00e7in farkl\u0131, bazen \u00f6rt\u00fc\u015fen ve takas edilebilir \u00e7e\u015fitli dizi ba\u011f\u0131ms\u0131z DNA ba\u011flama proteinleri i\u00e7erir. Bu proteinlerin baz\u0131lar\u0131, amino asitlere \u00f6zg\u00fc post-translasyonel lizin asetilasyonu veya metilasyonu ge\u00e7irir, bu da eukariotik kromatin yap\u0131s\u0131n\u0131 ve transkripsiyonu d\u00fczenleyen histon modifikasyonlar\u0131n\u0131n analoglar\u0131na i\u015faret eder. Arkeal transkripsiyon ba\u015flat\u0131m\u0131, eukariotik RNA polimeraz II (RNAPII) sistemine en yak\u0131n benzerli\u011fi g\u00f6sterir, ancak Arkealar, eukariotik kromatinin yeniden d\u00fczenlemesi ve RNAPII ba\u015flat\u0131m\u0131n\u0131 etkinle\u015ftiren \u00e7ok alt birimli komplekslerin homologlar\u0131n\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte i\u00e7ermez. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, onlar spesifik dizilere sahip d\u00fczenleyicilere sahiptirler ki bu d\u00fczenleyiciler, bakteriyel paradigma ile benzer bir \u015fekilde, promot\u00f6r ba\u011flama d\u00fczenleyerek arkeal transkripsiyonu bask\u0131layabilir ve belki de etkinle\u015ftirebilir. Bask\u0131lay\u0131c\u0131lar, arkeal TATA kutu ba\u011flama proteini (TBP) ve TFB ile rekabet ederek veya arkeal RNAP ile transkripsiyon ba\u015flat\u0131m yeri i\u00e7in rekabet ederek arkeal promot\u00f6r\u00fcn TATA kutu ve TFB tan\u0131 elemanlar\u0131 (BRE) i\u00e7in ba\u011flan\u0131rlar. Transkript-\u00f6zg\u00fc d\u00fczenlemede, bask\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131n transkripsiyon ba\u015flat\u0131m sitelerine ba\u011flanmas\u0131, bu sitelerin \u00e7ok az dizisel korumas\u0131n\u0131 tutarl\u0131 k\u0131lar. Ancak, \u00e7o\u011fu Arkea sadece bir TBP ve\/veya TFB'ye sahiptir, bu da bu proteinlerin muhtemelen benzer TATA kutu ve BRE dizilerini yukar\u0131daki \u00e7o\u011fu genin \u00f6n\u00fcnde ba\u011flanmas\u0131 gerekti\u011fi anlam\u0131na gelir. Bu nedenle, TBP ve\/veya TFB ba\u011flama rekabetini i\u015flevsel olarak engelleyen bask\u0131lay\u0131c\u0131lar, transkripsiyon ba\u015flat\u0131m sitelerine yak\u0131n veya uzakta transkript-\u00f6zg\u00fc d\u00fczenleyici sitelere ek ba\u011flar yapmal\u0131d\u0131r. Arkeal TBP ve TFB'nin transkripsiyon ba\u015flat\u0131m\u0131ndan sonraki kaderi hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. RNAPII sisteminin eukariotik kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131 ile i\u015flevsel homolojiye dayanarak, arkeal TBP ve muhtemelen de TFB, transkripsiyon ba\u015flat\u0131m\u0131ndan sonra TATA kutu\/BRE b\u00f6lgesine ba\u011flanmal\u0131d\u0131r. Ancak, bu pek olas\u0131 g\u00f6r\u00fcnm\u00fcyor \u00e7\u00fcnk\u00fc bu durum, sadece ilk transkripsiyon ba\u015flat\u0131m turunda bask\u0131lay\u0131c\u0131 rekabetini bu b\u00f6lgeye s\u0131n\u0131rlayabilir."}
{"_id":"40473317","title":"Temporal segregation of 4-1BB versus CD28-mediated costimulation: 4-1BB ligand influences T cell numbers late in the primary response and regulates the size of the T cell memory response following influenza infection.","text":"Bu raporda, CD28(-\/-) farelerde influenza vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonuna kar\u015f\u0131 CD8 T h\u00fccrelerinin ilk geni\u015flemesinin ciddi \u015fekilde engellendi\u011fini g\u00f6steriyoruz, oysa 4-1BB ligand\u0131 (4-1BBL)(-\/-) farelerde influenza vir\u00fcs\u00fc'ne kar\u015f\u0131 ilk T h\u00fccre geni\u015flemesinde herhangi bir kusur yok. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, 4-1BBL(-\/-) farelerde D(b)\/NP366-374-\u00f6zg\u00fc T h\u00fccrelerinin say\u0131s\u0131nda ikincil yan\u0131t\u0131n sonlar\u0131nda bir azalma g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Influenza vir\u00fcs\u00fc'ne ikincil bir meydan okumada, 4-1BBL(-\/-) farelerde D(b)\/NP366-374-\u00f6zg\u00fc T h\u00fccrelerinin say\u0131s\u0131, normal farelere k\u0131yasla azal\u0131r, bu da in vivo ikincil yan\u0131t s\u0131ras\u0131nda CD8 T h\u00fccre geni\u015flemesinin ilk yan\u0131t seviyesine d\u00fc\u015fmesine ve buna paralel olarak CTL etkili fonksiyonun azalmas\u0131na neden olur. Buna kar\u015f\u0131n, influenza'ya kar\u015f\u0131 Ab yan\u0131tlar\u0131 ve ikincil CD4 T h\u00fccre yan\u0131tlar\u0131 4-1BBL eksikli\u011fi taraf\u0131ndan etkilenmez. Bu nedenle, CD28 ilk T h\u00fccre geni\u015flemesi i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir, oysa 4-1BB\/4-1BBL sinyali yan\u0131t\u0131n \u00e7ok daha sonraki a\u015famalar\u0131nda T h\u00fccre say\u0131lar\u0131n\u0131 etkiler ve haf\u0131za CD8 T h\u00fccre havuzunun hayatta kalmas\u0131 ve\/veya duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"40476126","title":"Functional role of high-affinity anandamide transport, as revealed by selective inhibition.","text":"Anandamid, merkezi kanabinoid resept\u00f6rleri i\u00e7in endojen bir ligand\u0131r, n\u00f6ronlarda depolarizasyon s\u0131ras\u0131nda sal\u0131n\u0131r ve h\u0131zla n\u00f6tralize edilir. Anandamidin n\u00f6tralizasyonu tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r, ancak h\u00fccrelere ta\u015f\u0131narak veya enzimatik hidroliz yoluyla ger\u00e7ekle\u015febilir. N-(4-hidroksifenil)ara\u015fidonilamid (AM404) bile\u015feni, fare n\u00f6ronlar\u0131nda ve astrositlerinde in vitro anandamidin y\u00fcksek sadakatli birikimini inhibe etti\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir, bu da bu birikimin ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ile ta\u015f\u0131nmadan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. AM404, kanabinoid resept\u00f6rlerini aktifle\u015ftirmedi veya anandamidin hidrolizini inhibe etmedi, ancak in vitro ve in vivo anandamidin resept\u00f6r yoluyla yan\u0131tlar\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131. Veriler, anandamidin biyolojik etkilerinin sonland\u0131r\u0131lmas\u0131nda ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ile ta\u015f\u0131nman\u0131n \u00f6nemli olabilece\u011fini ve potansiyel bir ila\u00e7 hedefi olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"40500438","title":"Silibinin inhibits the invasion of IL-6-stimulated colon cancer cells via selective JNK\/AP-1\/MMP-2 modulation in vitro.","text":"Silibinin, antihepatotoksik \u00f6zelliklere ve \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc antikanser kapasitelere sahip bir flavonoiddir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, silibininin IL-6 uyaran LoVo kolon kanseri h\u00fccrelerinin h\u00fccre istilas\u0131n\u0131 inhibe etme yetene\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131. Silibinin veya JNK inhibit\u00f6r\u00fcn\u00fcn kontrol grubuna k\u0131yasla MMP-2 proteininin ifade d\u00fczeyinde 1,6 veya 1,7 kat azalma oldu\u011funu g\u00f6steren bat\u0131 blot verileri elde edildi. Benzer sonu\u00e7lar zymografi ve konfokal mikroskopide de g\u00f6zlemlendi. Silibinin \u00f6n tedavisi, AP-1 ba\u011flanma aktivitesini ve AP-1 ba\u011flanmas\u0131 yoluyla MMP-2 promot\u00f6r aktivitesini ortadan kald\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren EMSA ve luciferaz testi ile AP-1'in ba\u011flanma aktivitesini de ortadan kald\u0131rd\u0131. Son olarak, [(3)H]-timidin entegrasyonu proliferasyon testi ve h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fc testi, silibininin IL-6 uyaran LoVo h\u00fccre proliferasyonunu ve istilas\u0131n\u0131 inhibe etti\u011fini g\u00f6sterdi. Bu bulgular birlikte, silibininin AP-1 ba\u011flanma aktivitesini azaltarak MMP-2 sunumunu azaltt\u0131\u011f\u0131 ve bu nedenle kolon kanseri \u00f6nleminde yeni bir antimetastatik uygulama olarak silibininin potansiyelini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"40500723","title":"Immigration cohorts and residential overcrowding in southern California","text":"G\u00f6\u00e7menlerin Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde artan ikamet s\u00fcreleri ile y\u00fcksek konut s\u0131k\u0131\u015f\u0131kl\u0131k oranlar\u0131n\u0131 ne \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131klar\u0131 sorusu, do\u011fum kohortlar\u0131n\u0131 g\u00f6\u00e7men kohortlar\u0131 i\u00e7inde yerle\u015ftiren \"\u00e7ift kohort\" y\u00f6nteminin uygulanmas\u0131yla ele al\u0131n\u0131r. Bu y\u00f6ntem, kohortlar\u0131n ya\u015fam d\u00f6ng\u00fcs\u00fc a\u015famalar\u0131nda ge\u00e7tik\u00e7e g\u00f6\u00e7menlik s\u00fcresinin etkilerini ya\u015flanma etkilerinden ay\u0131rmaya olanak tan\u0131r, bu a\u015famalarda aile boyutlar\u0131 b\u00fcy\u00fcyebilir veya k\u00fc\u00e7\u00fclmektedir. Analiz, kohort e\u011filimlerinin tek bir anda g\u00f6zlemlenen kesitsel desenden keskin bir \u015fekilde farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterir. Kohortlar\u0131n geliri zamanla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artar ve bu da konut s\u0131k\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n azalmas\u0131na katk\u0131da bulunur. Ancak, Hispanik g\u00f6\u00e7menler aras\u0131nda g\u00f6r\u00fclen kohort e\u011filimleri, di\u011ferlerinden farkl\u0131la\u015f\u0131r ve belirli ya\u015f aral\u0131klar\u0131nda konut s\u0131k\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n azalmas\u0131n\u0131n \u00e7ok daha az oldu\u011funu ve hatta art\u0131\u015flar oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"40558887","title":"Expression of green fluorescent protein in the ureteric bud of transgenic mice: a new tool for the analysis of ureteric bud morphogenesis.","text":"Ureterik budun b\u00fcy\u00fcmesi ve dallanmas\u0131, nihayetinde toplay\u0131c\u0131 dukt sistemin organizasyonu ve metanefrik b\u00f6brekteki nefron say\u0131s\u0131n\u0131n sorumlusu olan karma\u015f\u0131k bir s\u00fcre\u00e7tir. Bu s\u00fcrecin d\u00fczenlenmesinde yer alan genler hakk\u0131nda baz\u0131 bilgiler edinilmi\u015f olsa da, ureterik budun h\u00fccresel ve molek\u00fcler temeli hakk\u0131nda anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z hala ilkel seviyededir. Ayr\u0131ca, b\u00f6bre\u011fin toplay\u0131c\u0131 sistemini olu\u015fturan dallanma ve uzama zamanlamas\u0131 ve s\u0131ras\u0131, sabitlenmi\u015f haz\u0131rlamalar\u0131n retrospektif boyama veya mikrodiseksiyonundan elde edilen bilgilere dayanarak sadece \u00e7\u0131kar\u0131labilir. Bu konular\u0131 ara\u015ft\u0131rmaya yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in, Hoxb7 promot\u00f6r\u00fc alt\u0131nda ye\u015fil floresan protein (GFP) ifade eden transgenik fare hatlar\u0131 geli\u015ftirdik. Bu farelerde, GFP, b\u00f6bre\u011fin geli\u015fimi boyunca b\u00f6brekteki her dal\u0131n ve yeti\u015fkin b\u00f6brekteki t\u00fcrevi epitellerin i\u00e7inde ifade edilir. GFP floresans\u0131, canl\u0131 dokuda kolayca g\u00f6r\u00fclebildi\u011fi i\u00e7in, in vitro k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f b\u00f6breklerde birka\u00e7 g\u00fcn boyunca ureterik budun b\u00fcy\u00fcme ve dallanma dinamik desenini takip etmemizi sa\u011flar. Konfokal mikroskop kullanarak, \u00fc\u00e7 boyutlu olarak ureterik budun dallanmas\u0131n\u0131 analiz edebiliriz. Bu fareler, normal ureterik bud morfojenizinin karakterizasyonu ve b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri, matris \u00f6\u011feleri ve budun b\u00fcy\u00fcmesi ve dallanmas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen di\u011fer ajanlara yan\u0131t\u0131n\u0131n ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in son derece g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ara\u00e7t\u0131r."}
{"_id":"40584205","title":"Biological properties of herpes simplex virus 2 replication-defective mutant strains in a murine nasal infection model.","text":"Bir fare burun modeli kullanarak herpes simplex vir\u00fcs\u00fc 2 (HSV-2) enfeksiyonunun biyolojik \u00f6zelliklerini in vivo inceledik. Burun septi dokusu, intranasal (i.n.) a\u015f\u0131lamadan sonra wt vir\u00fcs\u00fcn ana replikasyon sitesidir. HSV-2 186 syn(+) -1 wt vir\u00fcs\u00fc, her iki burun deliklerinden de 10(4) PFU ve \u00fczeri dozlarda \u00f6l\u00fcmc\u00fcl ensefalit neden olurken, daha d\u00fc\u015f\u00fck dozlarda hi\u00e7bir trigeminal ganglion n\u00f6ronu latans ili\u015fkili transkript (LAT) i\u00e7in pozitif de\u011fildi, bu da latent enfeksiyonun olmamas\u0131n\u0131 g\u00f6steriyordu. 186DeltaKpn TK-negatif mutasyon vir\u00fcs\u00fc burun septi dokusunda replikasyon g\u00f6sterdi ancak sadece bir zaman noktas\u0131nda trigeminal ganglionlarda d\u00fc\u015f\u00fck seviyede replikasyon g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Trigeminal ganglionlarda in situ hibridizasyon, 10(3) ile 10(6) PFU\/nare doz aral\u0131\u011f\u0131nda LAT pozitif n\u00f6ron say\u0131s\u0131n\u0131n a\u015f\u0131lama dozuna orant\u0131l\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Replikasyon bozuk mutasyon vir\u00fcs\u00fc 5BlacZ, burun septi dokusunda replikasyon g\u00f6stermedi ve a\u015f\u0131lama yerinde veya trigeminal ganglionlarda viral DNA'n\u0131n tutunmas\u0131 yoktu. Bununla birlikte, 5BlacZ veya \u00e7ift mutasyonlu dl5-29'un uzak sitelerde a\u015f\u0131lanmas\u0131, i.n. meydan okuma sonras\u0131 186DeltaKpn'in akut replikasyonunu ve latent enfeksiyonunu azaltt\u0131. Bu enfeksiyon modeli, HSV-2'nin \u00f6zelliklerini test etmek i\u00e7in biyolojik bir sistem sa\u011flar ve replikasyon bozuk mutasyon vir\u00fcslerinin a\u015f\u0131lama sitelerinde veya duyusal ganglionlarda tutunmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ancak meydan okuma vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn latent viral y\u00fck\u00fcn\u00fc azaltan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k korumas\u0131 sa\u011flayabildi\u011fini g\u00f6sterir."}
{"_id":"40590358","title":"The sphingosine-1-phosphate receptor agonist FTY720 modulates dendritic cell trafficking in vivo.","text":"Pro-ila ila\u00e7 FTY720, t\u00fcmograft reddi \u00f6nleme amac\u0131yla III. a\u015fama klinik denemeleri y\u00fcr\u00fctmektedir. Fosforilasyonun ard\u0131ndan, FTY720, lenfositlerdeki G protein-ba\u011fl\u0131 sfingozin-1-fosfat resept\u00f6r\u00fc 1 (S1PR1) hedefler, b\u00f6ylece organlardan \u00e7\u0131k\u0131\u015flar\u0131n\u0131 ve enflamatuar alanlara geri dola\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131 engeller. Dendritik h\u00fccre (DC) trafi\u011fi \u00fczerindeki potansiyel etkiler de\u011ferlendirilmemi\u015ftir. Burada, fareli DC'lerin t\u00fcm be\u015f S1PR alt tiplerini (S1PR1-5) ifade etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. C57BL\/10 fareye FTY720 verilmesi, 24 saat i\u00e7inde dola\u015f\u0131mdaki T ve B lenfosit say\u0131s\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131, ancak kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki DC'leri, 96 saate kadar \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131, oysa lenf d\u00fc\u011f\u00fcmleri ve dalaklardaki DC'ler azald\u0131. Kan i\u00e7inde transfer edilen, florokrom etiketli e\u015f t\u00fcrl\u00fc veya farkl\u0131 t\u00fcrl\u00fc DC'lerin say\u0131lar\u0131, FTY720 tedavisi g\u00f6ren hayvanlarda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131, oysa ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 k\u00f6kenli DC'ler ve dalak i\u00e7indeki ev sahibi naif T h\u00fccreleri i\u00e7in t\u00fcm\u00f6stimulat\u00f6r aktivite azald\u0131. Se\u00e7ici S1PR1 aktivasyonu i\u00e7in SEW2871 verilmesi, dola\u015f\u0131mdaki DC say\u0131lar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Ak\u0131\u015f analizi, kan dola\u015f\u0131m\u0131ndaki DC'lerde CD11b, CD31\/PECAM-1, CD54\/ICAM-1 ve CCR7 ifadelerinin FTY720 verilmesinden sonra azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. FTY720 ile tedavi edilmi\u015f olgunla\u015fmam\u0131\u015f DC'lerin transendotel g\u00f6\u00e7\u00fc, CCR7 ligand\u0131 CCL19'a azald\u0131. Bu yeni veriler, FTY720'nin DC trafi\u011fini mod\u00fcle etmesinin imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkilerine katk\u0131da bulunabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"40608679","title":"Sustained survivin expression from OX40 costimulatory signals drives T cell clonal expansion.","text":"S\u00fcrekli T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) ve kostim\u00fclat\u00f6r molek\u00fcllerinden gelen sinyallerin, y\u00fcksek say\u0131da etkili T h\u00fccresi \u00fcretmek i\u00e7in gerekli oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor. Burada, OX40 kostim\u00fclat\u00f6r\u00fc arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla s\u00fcrekli PI3k ve PKB aktivitesinin kontrol\u00fcnde Survivin'in d\u00fczenlendi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Survivin, mitotik ilerlemeden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ge\u00e7 G1'de OX40 taraf\u0131ndan tetiklenir ve Survivin'in engellenmesi, T h\u00fccrelerinin S faz\u0131na ge\u00e7i\u015fini ve b\u00f6l\u00fcnmesini bask\u0131lar ve apoptoza yol a\u00e7ar. Ayr\u0131ca, Survivin'in tek ba\u015f\u0131na ifade edilmesi, kostim\u00fclasyon eksikli\u011fi olan T h\u00fccrelerinin proliferasyonunu geri getirmeye ve apoptozu engellemeye yetecek kadar g\u00fc\u00e7l\u00fcd\u00fcr ve in vivo T h\u00fccre geni\u015flemesini kurtarabilir. Survivin, etkili T h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fck miktarlarda birikmesine izin verir, ancak Bcl-2 ailesi proteinleri, aktif b\u00f6l\u00fcnme a\u015famas\u0131ndan sonra T h\u00fccrelerinin hayatta kalmas\u0131 i\u00e7in gereklidir. Bu nedenle, kostim\u00fclat\u00f6r sinyallerinden gelen s\u00fcrekli Survivin ifadesi, T h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesini zaman i\u00e7inde korur ve klonal geni\u015flemenin kapsam\u0131n\u0131 d\u00fczenler."}
{"_id":"40631095","title":"The Combination of Exercise and Respiratory Training Improves Respiratory Muscle Function in Pulmonary Hypertension","text":"PAH'de (pulmoner arteriyel hipertansiyon) artan dispne ve azalt\u0131lm\u0131\u015f egzersiz kapasitesi, k\u0131smen bozulmu\u015f solunum kas fonksiyonuna ba\u011flanabilir. Bu ileri d\u00fczey \u00e7al\u0131\u015fma, PAH hastalar\u0131nda egzersiz ve solunum antrenman\u0131n\u0131n solunum kas g\u00fcc\u00fc ve 6-dakikal\u0131k y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f mesafesi (6MWD) \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmeyi ama\u00e7lad\u0131. \u0130nvaziv olarak onaylanm\u0131\u015f PAH hastalar\u0131, 3 haftal\u0131k hastanede egzersiz ve solunum antrenman\u0131 program\u0131na tabi tutuldu ve bu program, evde 12 haftal\u0131k s\u00fcreyle devam ettirildi. \u0130la\u00e7lar \u00e7al\u0131\u015fma s\u00fcresince sabit tutuldu. K\u00f6r g\u00f6zlemciler, temel (I) ve 3. (II) ve 15. (III) haftalarda etkinlik parametrelerini de\u011ferlendirdi. Solunum kas fonksiyonu, nonvolitery supramaksimal manyetik frenik sinir uyar\u0131m\u0131nda twitch a\u011f\u0131z bas\u0131nc\u0131 (TwPmo) ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. 7 PAH hastas\u0131 (4 kad\u0131n; ortalama pulmoner arter bas\u0131nc\u0131 45 \u00b1 11 mmHg, orta WHO i\u015flevsel s\u0131n\u0131f\u0131 3.1 \u00b1 0.4, idiopatik\/ili\u015fkili PAH n = 5\/2) dahil edildi. Antrenman program\u0131 t\u00fcm hastalar taraf\u0131ndan uygulanabilir ve iyi tolere edildi, m\u00fckemmel uyumlulukla. TwPmo s\u0131ras\u0131yla I: 0.86 \u00b1 0.37 kPa, II: 1.04 \u00b1 0.29 kPa ve III: 1.27 \u00b1 0.44 kPa idi. 6MWD s\u0131ras\u0131yla I: 417 \u00b1 51 m, II: 509 \u00b1 39 m ve III: 498 \u00b1 39 m idi. Hem TwPmo (+0.41 \u00b1 0.34 kPa, +56 \u00b1 39 %) hem de 6MWD (+81 \u00b1 30 m, +20 \u00b1 9 %) temel ve son de\u011ferlendirme aras\u0131ndaki d\u00f6nemde anlaml\u0131 bir \u015fekilde artt\u0131 (\u00e7ift kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma: p = 0.012\/<0.001; RM-ANOVA I, II, III'\u00fc dikkate alarak: p = 0.037\/<0.001). Egzersiz ve solunum antrenman\u0131, t\u0131bbi"}
{"_id":"40632104","title":"Dual role of the IL-12\/IFN-gamma axis in the development of autoimmune myocarditis: induction by IL-12 and protection by IFN-gamma.","text":"IL-12 ve IFN-gamma birbirlerini pozitif olarak d\u00fczenler ve tip 1 enflamatuar yan\u0131tlar, bu yan\u0131tlar\u0131n otoimm\u00fcn hastal\u0131klarda doku hasar\u0131na neden oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Otoimm\u00fcn miokardit geli\u015fimi \u00fczerindeki IL-12\/IFN-gamma (Th1) ekseninin rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. IL-12p40 eksikli\u011fi olan fareler, hassas bir arka plan \u00fczerinde miokardite diren\u00e7 g\u00f6sterdi. IL-12'nin yoklu\u011funda, oto-spesifik CD4(+) T h\u00fccreleri k\u00f6t\u00fc proliferasyon g\u00f6sterdi ve Th2 sitokin yan\u0131tlar\u0131 artt\u0131. Bununla birlikte, IFN-gamma eksikli\u011fi olan fareler, \u00f6l\u00fcmc\u00fcl otoimm\u00fcn hastal\u0131k geli\u015ftirdi ve IL-4R sinyalle\u015fmesini engellemek, IL-12p40 eksikli\u011fi olan farelerde miokardite diren\u00e7 sa\u011flamad\u0131, bu da IL-12'nin, IFN-gamma ve IL-4 gibi etkili sitokinlerden ba\u011f\u0131ms\u0131z bir mekanizma ile otoimm\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc tetikledi\u011fini g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7 olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, otoimm\u00fcn miokarditin geli\u015fimi i\u00e7in IL-12\/IFN-gamma ekseninin iki y\u00f6nl\u00fc bir k\u0131l\u0131\u00e7 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. IL-12, Th1 tipi h\u00fccrelerin ind\u00fcklenmesi\/geni\u015fletilmesiyle hastal\u0131\u011f\u0131 arac\u0131l\u0131k etse de, bu h\u00fccrelerden \u00fcretilen IFN-gamma, hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesini s\u0131n\u0131rlar."}
{"_id":"40655970","title":"Somatic and Germline Diversification of a Putative Immunoreceptor within One Phylum: Dscam in Arthropods.","text":"Artropod Dscam, insan Down Sendromu h\u00fccre ba\u011flanma molek\u00fcl\u00fcn\u00fcn homologu, sinir ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemlerinde kullan\u0131lan bir resept\u00f6rd\u00fcr. Omurgal\u0131lara k\u0131yasla, evrimsel bask\u0131, sinir sistemi farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda n\u00f6ron kimli\u011fini belirlemek i\u00e7in bilinen Dscam \u00e7e\u015fitlili\u011fini se\u00e7ti ve korudu. Bu b\u00f6l\u00fcm, artropodlar\u0131n evrimi ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminde, burada rol\u00fc tart\u0131\u015fmal\u0131 olan Dscam'\u0131n farkl\u0131 \u00e7e\u015fitlenme modlar\u0131n\u0131 inceler. B\u00f6cekler ve kabuklular\u0131n tek Dscam geni, resept\u00f6r\u00fcn de\u011fi\u015fken k\u0131s\u0131mlar\u0131n\u0131 kodlayan \u00fc\u00e7 kopyalanm\u0131\u015f ekson k\u00fcmesini etkileyen kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 e\u015fsiz alternatif splice etkisine sahiptir. Dscam geni, 10.000'den fazla izoform \u00fcretir. Daha temel artropodlar, \u00f6r\u00fcmcekler gibi, Dscam \u00e7e\u015fitlili\u011finin bir\u00e7o\u011fu (80'den fazla) germline genlerinden kaynaklan\u0131r ve bunlar\u0131n yar\u0131s\u0131 alternatif splice'in sadece bir ekson k\u00fcmesini etkiledi\u011fi olas\u0131l\u0131\u011fa sahiptir. En temel artropodlar, \u00f6r\u00fcmcekler gibi, splice olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 tespit edilmemi\u015ftir, ancak onlarca germline Dscam geni vard\u0131r. \u00c7ok say\u0131da germline geninin ifadelerini kontrol etmeye k\u0131yasla, tek bir genin somatik kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 alternatif splice'i, b\u00fcy\u00fck bir Dscam repertuar\u0131 ifade etmek i\u00e7in daha basit bir yol sunabilir. Hemositler taraf\u0131ndan ifade edilen Dscam, fagositik bir resept\u00f6r olarak kabul edilir, ancak \u00e7\u00f6zeltide de bulunur. Ba\u011flant\u0131 mekanizmas\u0131, fagositik rol, hemosit kimli\u011fini belirleme olas\u0131 rol\u00fc, ifade kineti\u011fi ve RNA splice d\u00fczenlemesi hakk\u0131nda daha fazla bilgi, Dscam \u00e7e\u015fitlili\u011finin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ile nas\u0131l ili\u015fkili oldu\u011funu anlamak i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"40666943","title":"Epidemiology, health-related quality of life and economic burden of binge eating disorder: a systematic literature review","text":"AMA\u00c7: Binge Yeme Bozuklu\u011fu (BED) hakk\u0131nda epidemiyoloji, sa\u011fl\u0131k ile ilgili ya\u015fam kalitesi (HRQoL) ve ekonomik y\u00fck \u00fczerine sistematik bir inceleme yapmak. Y\u00d6NTEMLER: \u0130ngilizce dilindeki makaleleri aramak i\u00e7in Medline, Embase, PsycINFO, PsycARTICLES, Academic Search Complete, CINAHL Plus, Business Source Premier ve Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi veritabanlar\u0131 kullan\u0131ld\u0131. Epidemiyoloji aramas\u0131, 2009-2013 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yay\u0131nlanan makalelere s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131ld\u0131. Maliyet verileri, 2012 ABD dolar\u0131na g\u00f6re enflasyon ve sat\u0131n alma g\u00fcc\u00fc paritesi ile d\u00fczeltildi. Dahil edilen t\u00fcm \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n kalitesi de\u011ferlendirildi. SONU\u00c7LAR: 49 makale dahil edildi. Epidemiyoloji verileri 31, HRQoL y\u00fck\u00fc 16 ve ekonomik y\u00fck 7 \u00e7al\u0131\u015fmada raporland\u0131. BED tan\u0131s\u0131, 4. Bask\u0131 Psikolojik Bozukluklar\u0131n Tan\u0131sal ve \u0130statistiksel El Kitab\u0131 (DSM-IV) kriterleri kullan\u0131larak 46 \u00e7al\u0131\u015fmada kondu. Genel n\u00fcfusta BED'in \u00f6m\u00fcr boyu prevalans\u0131 1,1-1,9% (DSM-IV) olarak bildirildi. BED, fiziksel ve zihinsel sa\u011fl\u0131kla ilgili HRQoL'nun \u00f6nemli bir bozulmas\u0131yla ili\u015fkiliydi; Fiziksel ve Zihinsel Bile\u015fen \u00d6zetleri K\u0131sa Form 36 puanlar\u0131 s\u0131ras\u0131yla 31,1-47,3 ve 32,0-49,8 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Yeme bozuklu\u011fu olmayan bireylerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, BED, artan sa\u011fl\u0131k hizmeti kullan\u0131m\u0131 ve maliyetleriyle ili\u015fkiliydi. BED hastalar\u0131 i\u00e7in y\u0131ll\u0131k do\u011frudan sa\u011fl\u0131k hizmeti maliyetleri 2.372-3.731 ABD dolar\u0131 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. SONU\u00c7: BED, ya\u015fam kalitesini bozan ve sa\u011fl\u0131k hizmeti kullan\u0131m\u0131n\u0131 ve maliyetlerini art\u0131ran ciddi bir yeme bozuklu\u011fudur. S\u0131n\u0131rl\u0131 literat\u00fcr, \u00f6zellikle BED'in uzun vadeli HRQoL ve ekonomik y\u00fck\u00fc hakk\u0131nda daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 duydu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"40667066","title":"Subcellular steroid\/nuclear receptor dynamics.","text":"Steroid hormonlar\u0131, tiroid hormonlar\u0131, retinoik asitleri ve D vitamini, resept\u00f6rlerine ba\u011flan\u0131rlar, \u015fimdi steroid\/n\u00fckleer resept\u00f6rler olarak adland\u0131r\u0131lanlar, ve resept\u00f6r-ligand kompleksleri, ko-fakt\u00f6rler ile birlikte gen transkripsiyonunu tetiklemek veya bask\u0131lamak i\u00e7in h\u00fccre i\u00e7i veya n\u00fckleus i\u00e7inde yer de\u011fi\u015ftirir. Bu nedenle, steroid\/n\u00fckleer resept\u00f6rler, ligand ba\u011f\u0131ml\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6rleridir. Ye\u015fil floresan protein (GFP) ve renk varyantlar\u0131n\u0131n geli\u015fiyle, bir\u00e7ok steroid\/n\u00fckleer resept\u00f6r\u00fcn h\u00fccre i\u00e7i da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, daha \u00f6nce d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnden \u00e7ok daha dinamik oldu\u011fu bulunmu\u015ftur, baz\u0131 resept\u00f6rler sitoplazma ve n\u00fckleus aras\u0131nda gidip gelir. Steroid\/n\u00fckleer resept\u00f6rler, ligans\u0131z da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131na g\u00f6re \u00fc\u00e7 kategoriye ayr\u0131labilir: \u00f6ncelikle n\u00fckleusta olan, sitoplazmada olan ve sitoplazmik ve n\u00fckleus da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n kar\u0131\u015f\u0131k olanlar\u0131. Ancak, t\u00fcm durumlarda, bir ligan\u0131n eklenmesi, resept\u00f6rlerin neredeyse tamamen n\u00fckleusa yer de\u011fi\u015ftirmesine neden olur. Hormonal uyar\u0131, intran\u00fckleus resept\u00f6r da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131, homojen bir desenden heterojen nokta benzeri bir imgeye d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr. Steroid\/n\u00fckleer resept\u00f6rlere ligan\u0131n ba\u011flanmas\u0131, bir\u00e7ok proteinin, ko-fakt\u00f6rlerin de dahil oldu\u011fu, resept\u00f6r komplekslerinin n\u00fckleusta yeniden da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na neden olur. Bu odakl\u0131 organizasyon, basit DNA ba\u011flama sitleri i\u00e7in \u00f6tesindeki daha karma\u015f\u0131k olaylara dahil olabilir. Steroid\/n\u00fckleer resept\u00f6rlerin protein aktiviteleri ve etkile\u015fimleri, tek bir h\u00fccre i\u00e7inde g\u00f6r\u00fcnt\u00fclenebilir ve konumland\u0131r\u0131labilir."}
{"_id":"40667577","title":"EMT, the cytoskeleton, and cancer cell invasion","text":"Metastatik s\u00fcre\u00e7, yani kanser h\u00fccrelerinin v\u00fccudun \u00e7e\u015fitli b\u00f6lgelerine yay\u0131larak ikincil t\u00fcm\u00f6rler olu\u015fturmas\u0131, kanser h\u00fccrelerinin ana t\u00fcm\u00f6rden ayr\u0131lmas\u0131n\u0131 ve g\u00f6\u00e7ebelik ve invaziv \u00f6zellik kazanmas\u0131n\u0131 gerektirir. Epitel-mesenkim ge\u00e7i\u015f (EMT) s\u00fcrecinde, h\u00fccreler yap\u0131\u015fkanl\u0131k repertuarlar\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirmenin yan\u0131 s\u0131ra, invazif b\u00fcy\u00fcme i\u00e7in gerekli olan membran \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu i\u00e7eren g\u00f6\u00e7ebelik ve invaziv \u00f6zellikleri kazanmak i\u00e7in geli\u015fimsel s\u00fcre\u00e7ler kullan\u0131r. Bu h\u00fccresel de\u011fi\u015fikliklerin alt\u0131nda yatan molek\u00fcler s\u00fcre\u00e7ler hala sadece k\u0131smi olarak anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve lamellipodlar, filopodlar, invadopodlar ve podozomlar gibi \u00e7e\u015fitli g\u00f6\u00e7ebelik organelleri daha iyi i\u015flevsel ve molek\u00fcler karakterize edilmeyi beklemektedir. \u00d6nemli olan, g\u00f6\u00e7ebelik membran \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n olu\u015fumunu ve EMT ile t\u00fcm\u00f6r metastaz\u0131n\u0131n s\u00fcre\u00e7leri aras\u0131nda do\u011frudan deneysel kan\u0131tlar\u0131n eksikli\u011fidir. Bu incelemede, EMT'nin molek\u00fcler s\u00fcre\u00e7leri ve oyuncular\u0131 ile invazif membran \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n olu\u015fumuyla ilgili son yeni bulgular\u0131 \u00f6zetledik."}
{"_id":"40710501","title":"Different response of human glioma tumor-initiating cells to epidermal growth factor receptor kinase inhibitors.","text":"\u00c7\u00fcnk\u00fc kanser k\u00f6k h\u00fccrelerinin (tumor ba\u015flat\u0131c\u0131 h\u00fccreler, TIC'ler) bir\u00e7ok t\u00fcm\u00f6r\u00fcn geli\u015fimi, ilerlemesi ve tekrarlamas\u0131 i\u00e7in sorumlu oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor, bu nedenle insan glioblastoma TIC'lerin in vitro duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR) kinaz inhibit\u00f6rleri (erlotinib ve gefitinib) ve olas\u0131 molek\u00fcler belirleyicileri a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011ferlendirdik. Yedi glioblastoma (GBM 1-7) h\u00fccrelerinden izole edilen ve n\u00f6ral k\u00f6k h\u00fccre izinli ko\u015fullarda yeti\u015ftirilen h\u00fccreler, in vivo t\u00fcm\u00f6rjeniklik, t\u00fcm\u00f6r k\u00f6k h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri (CD133, nestin) ifadesi ve \u00e7oklu h\u00fccre farkl\u0131la\u015fma \u00f6zellikleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan karakterize edildi, bu da bu k\u00fclt\u00fcrlerin TIC'lerle zenginle\u015ftirildi\u011fini do\u011frulad\u0131. TIC k\u00fclt\u00fcrleri, erlotinib ve gefitinib'in artan konsantrasyonlar\u0131yla kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya b\u0131rak\u0131ld\u0131 ve 1-4 g\u00fcn sonra hayatta kalmalar\u0131 de\u011ferlendirildi. \u00c7o\u011fu durumda, zaman ve konsantrasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc g\u00f6zlemlendi, ancak GBM 2 her iki ilaca da tamamen duyars\u0131zd\u0131 ve GBM 7 yaln\u0131zca en y\u00fcksek test edilen konsantrasyonlara duyarl\u0131yd\u0131. Bir radyoligand ba\u011flanma testi kullanarak, t\u00fcm GBM TIC'lerin EGFR ifadesi oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Erlotinib ve gefitinib, t\u00fcm GBM'lerde EGFR ve ERK1\/2 fosforilasyonu\/aktifle\u015fmesini inhibe etti, ancak antiproliferatif yan\u0131t g\u00f6zlemlenmesine ra\u011fmen. Bununla birlikte, temel ko\u015fullarda GBM 2 y\u00fcksek Akt fosforilasyonu g\u00f6sterdi ve her iki ilaca da tamamen duyars\u0131zd\u0131, GBM 7 ise sadece en y\u00fcksek erlotinib konsantrasyonu test edildi\u011finde tamamen gefitinib'e duyars\u0131zd\u0131 ve Akt inaktivasyonu yaln\u0131zca bu konsantrasyonda g\u00f6zlemlendi, bu da ilac\u0131n antiproliferatif etkilerine hassas bir ili\u015fki g\u00f6sterdi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, GBM 2'de fosfataz ve tensin homolog ifadesi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde indirgenmi\u015fti, bu da ilac\u0131n duyars\u0131zl\u0131\u011f\u0131na neden olabilirdi. Sonu\u00e7 olarak, glioblastoma TIC'ler anti-EGFR ila\u00e7lar\u0131na duyarl\u0131d\u0131r, ancak fosfataz ve tensin homolog ifadesi ve Akt inhibisyonu bu etkiye gerekli gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"40721190","title":"Structural features of the interaction of the 3'-untranslated region of mRNA containing exosomal RNA-specific motifs with YB-1, a potential mediator of mRNA sorting.","text":"Daha \u00f6nce, YB-1'in HEK293 h\u00fccre sitoplazmik (S100) ekstrakt\u0131nda bulunan tek protein oldu\u011funu g\u00f6sterdik, bu protein, her biri yukar\u0131da belirtilen motiflerden (1) ACCAGCCU, (2) CAGUGAGC ve (3) UAAUCCCA i\u00e7eren RNA k\u0131vr\u0131mlar\u0131 ile \u00f6zel olarak etkile\u015fime girer. Bu motifler, s\u0131kl\u0131kla exozomal RNA'da bulunan ve RNA'lar\u0131 exozomlara hedefleyen potansiyel cis-etkileyici \u00f6\u011feler olarak \u00f6nerilen motiflerdir. Burada, YB-1'in SEPT14 mRNA'n\u0131n 3' u\u00e7 b\u00f6lgesindeki (UTR) bir par\u00e7as\u0131yla etkile\u015fimleri \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015ft\u0131k, bu par\u00e7a t\u00fcm \u00fc\u00e7 motifi i\u00e7erir. HEK293 S100 ekstrakt\u0131ndan biotinli SEPT14 RNA ile \u00e7ekilen proteinlerden YB-1'in varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlad\u0131k. Rekombine YB-1 ile, SEPT14 RNA'n\u0131n, her bir RNA molek\u00fcl\u00fc ba\u015f\u0131na 5 molek\u00fcl protein ile kooperatif bir \u015fekilde ba\u011flanabildi\u011fini bulduk, bu ba\u011flanma, yukar\u0131da belirtilen motiflerin varl\u0131\u011f\u0131 ile b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde kolayla\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Motif 1 ve 2 i\u00e7eren RNA k\u0131vr\u0131mlar\u0131, SEPT14 RNA'n\u0131n proteinle ba\u011flanmas\u0131n\u0131 rekabet etti, ancak motif 3 i\u00e7eren k\u0131vr\u0131mlar daha az rekabet\u00e7iydi, bu da YB-1'in bu RNA k\u0131vr\u0131mlar\u0131na olan ba\u011flanma afinitesiyle uyumluydu. YB-1 ile ba\u011flanm\u0131\u015f RNA'da, hidrojen radikallerine kar\u015f\u0131 korunmu\u015f n\u00fckleotitler, t\u00fcm \u00fc\u00e7 motifte belirlendi, ancak \u00f6zellikle motif 1 ve 2 i\u00e7eren k\u0131vr\u0131mlar, motiflerin d\u0131\u015f\u0131nda bir\u00e7ok korunmu\u015f n\u00fckleotit i\u00e7eriyordu, bu da bu motiflerin \u00f6zel ortamlar\u0131n\u0131n YB-1 ba\u011flanmas\u0131na \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6steriyor. HEK293 h\u00fccre mRNA 3' UTR'lerindeki motif 1-3'\u00fcn ortamlar\u0131n\u0131 analiz etmek i\u00e7in RNA-seq verilerinden elde edilen veriler, YB-1'in 3' UTR'lerdeki birincil ba\u011flanma sitelerinin, bu motiflerin bir k\u0131sm\u0131n\u0131n yan\u0131 s\u0131ra \u00f6zel \u00e7evreleri i\u00e7eren RNA k\u0131vr\u0131mlar\u0131 oldu\u011funu ve bu k\u0131vr\u0131mlar\u0131n konsens\u00fcs sekanslar\u0131n\u0131n t\u00fcretildi\u011fini g\u00f6sterdi. Bu bulgular\u0131m\u0131z, YB-1 ve yukar\u0131da belirt"}
{"_id":"40735046","title":"Periodic screening for breast cancer: the HIP Randomized Controlled Trial. Health Insurance Plan.","text":"Bu makale, ilk meme kanseri tarama denemesinin bulgular\u0131n\u0131 \u00f6zetler. Deneme, 1963 Aral\u0131k ay\u0131nda tarama etkinli\u011fini ara\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla ba\u015flat\u0131ld\u0131. New York'un B\u00fcy\u00fck B\u00f6lgesi'ndeki Sa\u011fl\u0131k Sigortas\u0131 Plan\u0131 (HIP) kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131ndan 40-64 ya\u015f aras\u0131 kad\u0131nlar se\u00e7ildi ve \u00e7al\u0131\u015fma ve kontrol gruplar\u0131na rastgele atand\u0131. \u00c7al\u0131\u015fma grubu kad\u0131nlar\u0131 tarama i\u00e7in davet edildi, ilk muayene ve \u00fc\u00e7 y\u0131ll\u0131k tekrarlayan muayeneler i\u00e7in. Tarama, film mamografi (her bir g\u00f6\u011f\u00fcs\u00fcn cephalokaudal ve yan g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleri) ve klinik g\u00f6\u011f\u00fcs muayenesi i\u00e7eriyordu. Meme kanseri ve meme kanseri \u00f6l\u00fcmleri, tedavi grubu (\u00e7al\u0131\u015fma vs. kontrol) ve giri\u015f ya\u015f alt grubu taraf\u0131ndan incelendi. Giri\u015ften 18 y\u0131l sonra, \u00e7al\u0131\u015fma grubu, 40-49 ve 50-59 ya\u015flar\u0131nda giri\u015fte olan kad\u0131nlarda kontrol grubuna g\u00f6re yakla\u015f\u0131k %25 daha d\u00fc\u015f\u00fck meme kanseri \u00f6l\u00fcm oran\u0131na sahipti. Bununla birlikte, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde 40-49 ya\u015flar\u0131ndaki alt gruptaki fark, bu kad\u0131nlar\u0131n 50. do\u011fum g\u00fcn\u00fcnden sonra meme kanseri te\u015fhisi konduktan sonra meydana geldi ve 40'l\u0131 ya\u015flardaki kad\u0131nlar\u0131 tarama yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 sorgulanabilir."}
{"_id":"40754510","title":"Staphylococcus aureus infections.","text":"Mikrokok, s\u0131n\u0131rl\u0131 kapsam\u0131 ve aktivitesiyle akut supuratif iltihap (flegmon) neden olur, insan sistemine daha geni\u015f ve yo\u011fun etkisi oldu\u011funda ise en \u015fiddetli formlar\u0131 olan septisemi ve pyaemi \u00fcretir.1 1880 ve 1882 y\u0131llar\u0131nda yay\u0131nlanan zarif klinik g\u00f6zlemler ve laboratuvar \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 serisinde, Ogston stafilokok hastal\u0131\u011f\u0131 ve sepsis ve abses olu\u015fumu \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlad\u0131.1,2 100 y\u0131ldan fazla bir s\u00fcredir, Staphylococcus aureus insanlarda \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc ve tehlikeli bir patojendir. Hem toplumda edinilen hem de hastanede edinilen stafilokok enfeksiyonlar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131klar\u0131 s\u00fcrekli artmaktad\u0131r, genel \u00f6l\u00fcm oran\u0131nda \u00f6nemli bir de\u011fi\u015fiklik olmamas\u0131na ra\u011fmen. Bu enfeksiyonlar\u0131n tedavisi . . ."}
{"_id":"40760684","title":"Structural overview of the nuclear receptor superfamily: insights into physiology and therapeutics.","text":"Ligand ile d\u00fczenlenen transkripsiyon fakt\u00f6rleri olarak, n\u00fckleer hormon resept\u00f6rleri neredeyse ideal ila\u00e7 hedefleridir, hidrofobik, ila\u00e7 benzeri molek\u00fcllerin ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 i\u00e7 cebellerle ve iyi karakterize edilmi\u015f ligand taraf\u0131ndan tetiklenen yap\u0131 de\u011fi\u015fiklikleriyle, transkripsiyonel koregulat\u00f6rleri promot\u00f6r elemanlar\u0131na \u00e7ekerler. Ancak, tek bir resept\u00f6r\u00fcn kontrol\u00fcndeki \u00e7ok say\u0131da gen nedeniyle, ana zorluk, hastal\u0131k sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 dar bir hedef gen alt k\u00fcmesi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla etkileyen, gen se\u00e7ici eylemleri olan ligandlar\u0131n belirlenmesidir, resept\u00f6r\u00fcn t\u00fcm gen d\u00fczenleyici repertuvar\u0131 boyunca de\u011fil. Burada, steroidal ve nonsteroidal resept\u00f6r ligandlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesine ili\u015fkin kavramlar\u0131 ve bug\u00fcne kadar yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 \u00f6zetliyoruz, bu da kristal yap\u0131lar\u0131n\u0131n, y\u00fcksek verimli tarama y\u00f6ntemlerinin ve yararl\u0131 terap\u00f6tik molek\u00fcller bulmak i\u00e7in rasyonel tasar\u0131m yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Se\u00e7ici resept\u00f6r mod\u00fclat\u00f6rlerini bulmada kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lan zorluklar, resept\u00f6r aras\u0131 ileti\u015fimleri, posttranslasyonel modifikasyonlar\u0131 ve resept\u00f6r-protein etkile\u015fimlerini daha iyi anlamay\u0131 gerektirir, bu da hedef gen se\u00e7icili\u011fi i\u00e7in kullan\u0131labilir."}
{"_id":"40769868","title":"Differential assembly of inwardly rectifying K+ channel subunits, Kir4.1 and Kir5.1, in brain astrocytes.","text":"\u0130\u00e7sel olarak d\u00fczle\u015ftiren K+ kanal alt birimi Kir5.1, beyinlerde bol miktarda ifade edilir, ancak kesin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 ve i\u015flevi hala b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Kir5.1, retinal glial M\u00fcller h\u00fccrelerinde Kir4.1 ile birlikte ifade edildi\u011fi i\u00e7in, farenin beyninde Kir5.1 ve Kir4.1'in biyokimyasal ve imm\u00fcnolojik \u00f6zelliklerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. \u0130mm\u00fcnopresipitasyon deneyleri, beynin en az iki Kir kanal alt k\u00fcmesi ifade etti\u011fini, heteromerik Kir4.1\/5.1 ve homomerik Kir4.1'i \u00f6nerdi. Belirli antikorlar kullan\u0131larak yap\u0131lan imm\u00fcnolabelleme, Kir4.1 ve Kir5.1 alt birimlerinden olu\u015fan kanallar\u0131n b\u00f6lgeye \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde bir araya geldi\u011fini g\u00f6sterdi. Heteromerik Kir4.1\/5.1, korteks ve koku bezinin glomer\u00fcllerinde tespit edildi. Homomerik Kir4.1, sadece hipokamp\u00fcs ve talamusta s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131ld\u0131. Homomerik Kir5.1 tespit edilmedi. Kir4.1\/5.1 ve Kir4.1 ifadesi sadece astrositlerde, \u00f6zellikle piamater ve kan damarlar\u0131na bakan membran alanlar\u0131nda veya sinapslar\u0131 \u00e7evreleyen s\u00fcre\u00e7lerde g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu. Hem Kir4.1\/5.1 hem de Kir4.1, PDZ alan\u0131na sahip sintrofinlerle ili\u015fkili olabilirdi, bu da bu astrosit Kir kanallar\u0131n\u0131n alt h\u00fccresel hedeflenmesinde rol oynayabilir. Heteromerik Kir4.1\/5.1 ve homomerik Kir4.1'in farkl\u0131 iyon kanal \u00f6zellikleri (Tanemoto, M., Kittaka, N., Inanobe, A. ve Kurachi, Y. (2000) J. Physiol. (Lond.) 525, 587-592 ve Tucker, S. J., Imbrici, P., Salvatore, L., D'Adamo, M. C. ve Pessia, M. (2000) J. Biol. Chem. 275, 16404-16407), bu kanallar\u0131n beyin astrositlerinin K+ tamponlama eyleminde farkl\u0131 fizyolojik rolleri oynayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"40781557","title":"Low-grade serous ovarian cancer: a unique disease.","text":"D\u00fc\u015f\u00fck dereceli ser\u00f6z karsinomlar, t\u00fcm ser\u00f6z yumurtal\u0131k karsinomlar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k %10'unu olu\u015fturur. Artan bir ara\u015ft\u0131rma k\u00fctlesi, bu t\u00fcm\u00f6rlerin ve y\u00fcksek dereceli ser\u00f6z yumurtal\u0131k karsinomlar\u0131n\u0131n klinik ve molek\u00fcler \u00f6zelliklerinde birka\u00e7 \u00f6nemli fark\u0131 ortaya koymu\u015ftur. D\u00fc\u015f\u00fck dereceli ser\u00f6z yumurtal\u0131k t\u00fcm\u00f6r\u00fc olan hastalar daha gen\u00e7 ya\u015fta te\u015fhis edilir, genel hayatta daha uzun s\u00fcreler ge\u00e7irir ve geleneksel kemoterapiye daha d\u00fc\u015f\u00fck yan\u0131t oranlar\u0131na sahiptir. Ayr\u0131ca, d\u00fc\u015f\u00fck dereceli ser\u00f6z yumurtal\u0131k karsinomlar\u0131, y\u00fcksek dereceli ser\u00f6z karsinomlardan farkl\u0131 patolojik ve molek\u00fcler \u00f6zelliklere sahiptir, ancak d\u00fc\u015f\u00fck k\u00f6t\u00fcc\u00fcl potansiyelli ser\u00f6z t\u00fcm\u00f6rlere benzer. Bu, d\u00fc\u015f\u00fck k\u00f6t\u00fcc\u00fcl potansiyelli ser\u00f6z t\u00fcm\u00f6rlerden d\u00fc\u015f\u00fck dereceli ser\u00f6z karsinomlara kadar bir hastal\u0131k devam\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisinde di\u011fer kemoterapik ajanlar\u0131n, hormonal terapi veya hedefli biyolojik ajanlar\u0131n rol\u00fcn\u00fc belirlemek i\u00e7in d\u00fc\u015f\u00fck dereceli ser\u00f6z karsinomlara odaklanan daha fazla \u00e7al\u0131\u015fma gerekmektedir."}
{"_id":"40790033","title":"Renal outcomes with different fixed-dose combination therapies in patients with hypertension at high risk for cardiovascular events (ACCOMPLISH): a prespecified secondary analysis of a randomised controlled trial.","text":"\n## Arka Plan\n\nAvoiding Cardiovascular Events through Combination Therapy in Patients Living with Systolic Hypertension (ACCOMPLISH) \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, benazepril ile amlodipin kombinasyon tedavisinin, benazepril ile hidroklorotiyazid kombinasyonuna k\u0131yasla kardiyovask\u00fcler morbidite ve mortaliteyi azaltmada daha etkili oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ilerlemesinin bu ila\u00e7 kombinasyonlar\u0131n\u0131n etkilerini de\u011ferlendirdik.\n\n## Y\u00f6ntemler\n\nACCOMPLISH, ABD, \u0130sve\u00e7, Norve\u00e7, Danimarka ve Finlandiya'da ger\u00e7ekle\u015ftirilen \u00e7ift k\u00f6r, rastgelele\u015ftirilmi\u015f bir \u00e7al\u0131\u015fmayd\u0131. Y\u00fcksek kardiyovask\u00fcler olay riski ta\u015f\u0131yan 11.506 hipertansif hasta, merkezi, telefon tabanl\u0131 etkile\u015fimli ses yan\u0131t sistemi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla 1:1 oran\u0131nda rastgele benazepril (20 mg) ve amlodipin (5 mg; n=5.744) veya benazepril (20 mg) ve hidroklorotiyazid (12.5 mg; n=5.762) almak \u00fczere atand\u0131lar. \u0130la\u00e7 dozlar\u0131, \u00f6nerilen kan bas\u0131nc\u0131 hedeflerine ula\u015fmak i\u00e7in hastalara kuvvetli \u015fekilde ayarland\u0131. Kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n ilerlemesi, \u00f6nceden belirlenmi\u015f bir son nokta olarak, serum kreatinin konsantrasyonunun iki kat\u0131na \u00e7\u0131kmas\u0131 veya son a\u015fama b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (estimelenen glomer\u00fcler filtreleme h\u0131z\u0131 <15 mL\/dak\/1,73 m\u00b2 veya diyaliz ihtiyac\u0131) olarak tan\u0131mland\u0131. Analiz, niyetle tedavi (ITT) y\u00f6ntemiyle yap\u0131ld\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, ClinicalTrials.gov'da, NCT00170950 numaras\u0131yla kaydedildi.\n\n## Bulgular\n\n\u00c7al\u0131\u015fma erken sona erdi (ortalama takip s\u00fcresi 2,9 y\u0131l [SD 0,4]) \u00e7\u00fcnk\u00fc benazepril ve amlodipin kombinasyonu, benazepril ve hidroklorotiyazid kombinasyonuna k\u0131yasla daha etkiliydi. \u00c7al\u0131\u015fma tamamland\u0131\u011f\u0131nda, 1.000 hastadan 143'\u00fc (1%) takipten kayboldu (benazepril ve amlodipin grubu, n=70; benazepril ve hidroklorotiyazid grubu, n=73). T\u00fcm"}
{"_id":"40817021","title":"Effects of exercise training on health status in patients with chronic heart failure: HF-ACTION randomized controlled trial.","text":"\u00d6nceki hastane raporlu sa\u011fl\u0131k durumu \u00fczerinde egzersiz e\u011fitimi etkilerini inceleyen \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 tutars\u0131z olmu\u015ftur.\n\nAma\u00e7: Kalp yetmezli\u011fi olan hastalardaki egzersiz e\u011fitimi ile sa\u011fl\u0131k durumunun etkilerini test etmek.\n\nTasar\u0131m, Ayar ve Hastalar: 2331 t\u0131bbi olarak istikrarl\u0131 kalp yetmezli\u011fi hastas\u0131 \u00fczerinde \u00e7ok merkezli, rastgele kontroll\u00fc bir \u00e7al\u0131\u015fma. Hastalar, 2003 Nisan'dan 2007 \u015eubat'a kadar rastgelele\u015ftirildi.\n\n m\u00fcdahaleler: Usul\u00ee bak\u0131m ve aerobik egzersiz e\u011fitimi (n = 1172), 36 denetimli seans\u0131n ard\u0131ndan evde e\u011fitimle takip edilen 36 denetimli seans, vs. sadece usul\u00ee bak\u0131m (n = 1159). Rastgelele\u015ftirme, kalp yetmezli\u011fi etiolojisine g\u00f6re yap\u0131land\u0131r\u0131ld\u0131 ve t\u00fcm modellerde bir katsay\u0131 olarak kullan\u0131ld\u0131.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Kansas City Kardiyomiopati Soru \u00c7er\u00e7evesi (KCCQ) genel \u00f6zet \u00f6l\u00e7e\u011fi ve anahtar alt \u00f6l\u00e7ekleri, 12 ay i\u00e7in her 3 ayda bir ve sonras\u0131nda 4 y\u0131l boyunca y\u0131lda bir kez. KCCQ, 0 ile 100 aras\u0131nda puanlan\u0131r ve daha y\u00fcksek puanlar daha iyi sa\u011fl\u0131k durumunu g\u00f6sterir. Tedavi grubu etkileri, niyetli tedavi ilkesine g\u00f6re do\u011frusal karma modeller kullan\u0131larak tahmin edildi.\n\nSonu\u00e7lar: Ortalama takip s\u00fcresi 2,5 y\u0131l oldu. 3. ayda, rutin bak\u0131m ve egzersiz e\u011fitimi, genel KCCQ \u00f6zet puan\u0131nda (ortalama, 5,21; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 4,42-6,00) tek ba\u015f\u0131na rutin bak\u0131mdan (3,28; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 2,48-4,09) daha b\u00fcy\u00fck bir iyile\u015fme sa\u011flad\u0131. Egzersiz e\u011fitimi grubunda 1,93 puanl\u0131k ek art\u0131\u015f (%95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0,84-3,01), istatistiksel olarak anlaml\u0131yd\u0131 (P < .001). 3. a\u015ftan sonra, her iki grupta da KCCQ puan\u0131nda daha fazla anlaml\u0131 de\u011fi\u015fiklik olmad\u0131 (P = .85, e\u011fim fark\u0131 i\u00e7in), bu da egzersiz grubunda genel olarak s\u00fcrd\u00fcr\u00fc"}
{"_id":"40867854","title":"Acute respiratory failure in patients with severe community-acquired pneumonia: a prospective randomized evaluation of noninvasive ventilation.","text":"Kontrols\u00fcz \u00e7al\u0131\u015fmalarda, invazif olmayan pozitif bas\u0131n\u00e7 ventilasyonu (NPPV), \u015fiddetli topluluk edinmi\u015f pn\u00f6moni (CAP) nedeniyle akut solunum yetmezli\u011fi (ARF) olan hastalarda endotracheal intubasyonun \u00f6nlenmesinde yararl\u0131 bulunmu\u015ftur. \u015eiddetli CAP ve ARF olan hastalarda standart tedavi ile y\u00fcz maskesi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla verilen NPPV'yi standart tedavi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir \u00f6n g\u00f6rme, rastgele \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Amerikan Thorakik Toplum kriterlerine uyan, ARF (refrat\u00f6r hipoksemi ve\/veya hiperkapni ile asidoz) olan \u015fiddetli CAP tan\u0131s\u0131 konan hastalar dahil edildi. D\u0131\u015flama kriterleri: ciddi hemodinamik istikrars\u0131zl\u0131k, acil kardiyopulmoner yeniden canland\u0131rma ihtiyac\u0131, ev mekanik ventilasyonu veya uzun s\u00fcreli oksijen takviyesi, ciddi bir hastal\u0131\u011f\u0131n e\u015flik etmesi ve ya\u015fam beklentisi d\u00fc\u015f\u00fck, \u00f6ks\u00fcr\u00fck yapamama veya maske kullan\u0131m\u0131n\u0131n kontrendikasyonu. S\u00fcrekli 56 hasta (her kolda 28) kay\u0131t alt\u0131na al\u0131nd\u0131 ve iki grup giri\u015fte benzerlik g\u00f6sterdi. NPPV kullan\u0131m\u0131 iyi tolere edildi, g\u00fcvenliydi ve solunum h\u0131z\u0131nda \u00f6nemli bir azalma, endotracheal intubasyon ihtiyac\u0131nda (21% vs. 50%; p = 0.03) ve yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi (ICU) kalma s\u00fcresinde (1.8 \u00b1 0.7 g\u00fcn vs. 6 \u00b1 1.8 g\u00fcn; p = 0.04) ili\u015fkiliydi. \u0130ki grup benzer hem\u015firelik bak\u0131m i\u015f y\u00fck\u00fc yo\u011funlu\u011fu, \u00e7al\u0131\u015fma giri\u015finden endotracheal intubasyona kadar ge\u00e7en s\u00fcre, hastanede kalma s\u00fcresi ve hastanede \u00f6l\u00fcm oran\u0131na sahipti. Kronik obstr\u00fcktif akci\u011fer hastal\u0131\u011f\u0131 (KOAH) olan hastalarda, NPPV'ye rastgele yerle\u015ftirilen hastalar, hem\u015firelik bak\u0131m i\u015f y\u00fck\u00fc yo\u011funlu\u011funda (p = 0.04) azalma ve 2 ay hayatta kalma oran\u0131nda (88.9% vs. 37.5%; p = 0.05) iyile\u015fme g\u00f6sterdi. Sonu\u00e7 olarak, \u015fiddetli CAP nedeniyle ARF olan se\u00e7ilmi\u015f hastalarda, NPPV, endotracheal intubasyon oran\u0131nda ve ICU kalma s\u00fcresinde \u00f6nemli bir azalma ile ili\u015fkilendirildi. KOAH olan hastalarda 2 ay hayatta kalma avantaj\u0131"}
{"_id":"40900242","title":"Smallest angiosperm genomes found in lentibulariaceae, with chromosomes of bacterial size.","text":"N\u00fckleer holopl\u00f6id genom boyutlar\u0131 (C-de\u011ferleri) angiospermlerde yakla\u015f\u0131k 800 kat de\u011fi\u015fti\u011fi tahmin edilmi\u015ftir ve en k\u00fc\u00e7\u00fck bilinen 1C de\u011feri, Arabidopsis thaliana'da kaydedilen 157 Mbp'dir. Y\u00fcksek derecede uzmanla\u015fm\u0131\u015f et\u00e7il aile Lentibulariaceae'de \u015fimdi \u00fc\u00e7 takson bulundu ki bu taksonlar \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck de\u011ferler sergiliyor: Genlisea margaretae 63 Mbp, G. aurea 64 Mbp ve Utricularia gibba 88 Mbp. G. aurea'n\u0131n en k\u00fc\u00e7\u00fck mitotik anafaz kromatidleri 2.1 Mbp'dir ve bu nedenle bakteri boyutundad\u0131r (NB: E. coli yakla\u015f\u0131k 4 Mbp). Utricularia t\u00fcrlerinin birka\u00e7 tanesi A. thaliana'dan biraz daha d\u00fc\u015f\u00fck veya benzer genom boyutlar\u0131na sahiptir. Lentibulariaceae ailesindeki en y\u00fcksek 1C de\u011feri Genlisea hispidula'da 1510 Mbp olarak bulunmu\u015ftur ve bu da Genlisea ve Lentibulariaceae'de yakla\u015f\u0131k 24 kat de\u011fi\u015fime yol a\u00e7ar. Bu yeni \u00f6l\u00e7\u00fcmleri g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurarak, angiospermlerde genom boyutunun de\u011fi\u015fimi neredeyse 2000 kat haline gelir. Genlisea ve Utricularia, eudikotlar\u0131n filogenisinde terminal pozisyonlarda bulunan bitkiler, bu nedenle bulgular genom k\u00fc\u00e7\u00fclmesi anlay\u0131\u015f\u0131na \u00f6nemlidir. Ayr\u0131ca, Genlisea-Utricularia kladesi, angiospermlerde birka\u00e7 genomik b\u00f6lgede en y\u00fcksek mutasyon oranlar\u0131na sahiptir, bu da uzmanla\u015fm\u0131\u015f genom evrimsel desenlerle ba\u011flant\u0131l\u0131 olabilir. Pinguicula'da (Genlisea-Utricularia kladesinin karde\u015f grubu) ultra k\u00fc\u00e7\u00fck genomlar bulunmam\u0131\u015ft\u0131r ve bu grup h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f mutasyon oranlar\u0131 g\u00f6stermemektedir. Pinguicula'daki C-de\u011ferleri sadece 1.7 kat de\u011fi\u015fmi\u015ftir, 487'den 829 Mbp'ye kadar."}
{"_id":"40900567","title":"Parasite multiplication potential and the severity of Falciparum malaria.","text":"Plasmodium falciparum parazitlerinin \u00e7o\u011faltma oranlar\u0131 ve Thai'deki yeti\u015fkin hastalarda basit malarya ile hastaneye yat\u0131r\u0131lan hastalarda (n=34) izole edildiklerinde \u015fiddetli malarya ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131 (n=42). \u015eiddetli malarya sim\u00fcle etmek ve ev sahibi etkilerini kontrol etmek i\u00e7in, in vitro k\u00fclt\u00fcrler 1% parasitemiye ayarland\u0131 ve ayn\u0131 k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131 kullan\u0131ld\u0131. \u015eiddetli malarya ile ili\u015fkili P. falciparum izoleleri, basit malarya ile ili\u015fkili izolelere k\u0131yasla 3 kat daha y\u00fcksek in vitro ba\u015flang\u0131\u00e7 d\u00f6ng\u00fcs\u00fc \u00e7o\u011faltma oranlar\u0131na sahipti (orta de\u011fer [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131], 8.3 [7.1-10.5] vs. 2.8 [1.7-3.9]; P=.001). \u015eiddetli malarya neden olan parazitler, s\u0131n\u0131rs\u0131z k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi istilas\u0131 sergilerken, basit malarya ile ili\u015fkili parazitler, ortalama 40 (31%-53%) k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresine s\u0131n\u0131rl\u0131yd\u0131. \u015eiddetli malarya neden olan P. falciparum parazitleri, basit malarya neden olan parazitlere k\u0131yasla daha az se\u00e7iciydi ve y\u00fcksek parasitemilerde daha fazla \u00e7o\u011fald\u0131."}
{"_id":"40901687","title":"PHD3-dependent hydroxylation of HCLK2 promotes the DNA damage response.","text":"DNA hasar\u0131 yan\u0131t\u0131 (DDR), genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc korumak i\u00e7in kritik \u00f6neme sahip karma\u015f\u0131k bir d\u00fczenleyici a\u011fd\u0131r. Posttranslasyonel modifikasyonlar, sinyal ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n s\u0131k\u0131 spatiyotemporal kontrol\u00fcn\u00fc sa\u011flamak i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r, ancak \u00e7evresel uyaranlara, \u00f6rne\u011fin ambient oksijen gerilimi de\u011fi\u015fikliklerine DDR'nin nas\u0131l yan\u0131t verdi\u011fi hala iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bulgular\u0131m\u0131z, ATR\/CHK1 sinyalleme yolunun \u00f6nemli bir bile\u015feni olan insan Caenorhabditis elegans biyolojik saat proteini CLK-2'nin (HCLK2) prolyl hidroksilaz alan proteini 3 (PHD3) taraf\u0131ndan ili\u015fkili ve hidroksille\u015ftirildi\u011fini ortaya koydu. HCLK2'nin hidroksillenmesi, ATR ile etkile\u015fimini ve daha sonra ATR\/CHK1\/p53'\u00fcn etkinle\u015fmesini gerektiriyordu. PHD3'\u00fc inhibe etmek, ya pan-hidroksilaz inhibit\u00f6r\u00fc dimetil oksalil glikin (DMOG) ile ya da hipoksiye ba\u011fl\u0131 olarak, ATR\/CHK1\/p53 yolunun etkinle\u015fmesini \u00f6nledi ve DNA hasar\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen apoptozu azaltt\u0131. Bu g\u00f6zlemlerle tutarl\u0131 olarak, PHD3 eksikli\u011fi olan fareler, iyonize radyasyonun etkilerine kar\u015f\u0131 diren\u00e7liydi ve azalm\u0131\u015f timik apoptoz, genom b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn bir biyomark\u00f6r\u00fc olarak sahipti. HCLK2'yi PHD3'\u00fcn bir substrat olarak tan\u0131mlamam\u0131z, hipoksinin DDR'yi nas\u0131l inhibe etti\u011finin mekanizmas\u0131n\u0131 ortaya koyuyor, bu da HCLK2'nin hidroksillenmesinin ATR\/CHK1\/p53 yolunu d\u00fczenlemek i\u00e7in potansiyel bir hedef oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"40905302","title":"Economic implications of nighttime attending intensivist coverage in a medical intensive care unit.","text":"\n## Ama\u00e7\nAma\u00e7\u0131m\u0131z, yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi personel modelinde bir de\u011fi\u015fikli\u011fin maliyet sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmekti: talep \u00fczerine varl\u0131ktan zorunlu 24 saatlik yerinde kritik bak\u0131m uzman\u0131 varl\u0131\u011f\u0131na ge\u00e7i\u015f.\n\n## Tasar\u0131m\nBir \u00f6n-son kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131, 1 y\u0131l \u00f6nce ve 1 y\u0131l sonra yo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesine (YBU) kabul edilen ve \u00f6nceden de\u011ferlendirilen hasta gruplar\u0131n\u0131n aras\u0131nda ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Verilerimiz, Acil Fizyoloji ve Kronik Sa\u011fl\u0131k De\u011ferlendirme III \u00e7eyreklerine g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131 ve hasta g\u00fcn i\u00e7inde mi yoksa gece mi kabul edildi. Maliyetler, log-ba\u011flant\u0131l\u0131 genel do\u011frusal bir model kullan\u0131larak \u03b3-da\u011f\u0131l\u0131ml\u0131 hatalarla modelle\u015ftirildi.\n\n## Ortam\nOrta Bat\u0131'da b\u00fcy\u00fck bir akademik merkez.\n\n## Hastalar\n2005 y\u0131l\u0131n\u0131n 1 Ocak'tan veya 2006 y\u0131l\u0131n\u0131n 31 Aral\u0131k'\u0131na kadar YBU'ya kabul edilen ve hastaneden 2006 y\u0131l\u0131n\u0131n 31 Aral\u0131k'\u0131na kadar taburcu edilen t\u00fcm yeti\u015fkin YBU hastalar\u0131. Hem talep \u00fczerine hem de zorunlu personel modeli alt\u0131nda bak\u0131m alan hastalar d\u0131\u015fland\u0131.\n\n## M\u00fcdahale\nYo\u011fun bak\u0131m \u00fcnitesi personel modelini, talep \u00fczerine varl\u0131ktan zorunlu 24 saatlik yerinde kritik bak\u0131m uzman\u0131 varl\u0131\u011f\u0131na ge\u00e7i\u015f.\n\n## \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Ana Bulgular\nHer hastan\u0131n YBU kabul\u00fcnden hastaneden taburcu edilmesine kadar olan toplam hastaneye yat\u0131\u015f maliyetleri hesapland\u0131. Ayarlanan ortalama toplam maliyet tahminleri, en y\u00fcksek Acil Fizyoloji ve Kronik Sa\u011fl\u0131k De\u011ferlendirme III \u00e7eyrekte gece saatleri (19:00-07:00) kabul edilen hastalar i\u00e7in sonras\u0131 d\u00f6nemde \u00f6n d\u00f6neme g\u00f6re %61 daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Di\u011fer \u015fiddet seviyelerinde \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6r\u00fclmedi. Ayarlanan YBU yat\u0131\u015f s\u00fcresi sonras\u0131 d\u00f6nemde \u00f6n d\u00f6neme g\u00f6re d\u00fc\u015ft\u00fc (3,5 vs. 4,8), ancak YBU d\u0131\u015f\u0131nda yat\u0131\u015f s\u00fcresi de\u011fi\u015fmedi.\n\n## Sonu\u00e7\nGece saatlerinde kabul edilen en hasta hastalar i\u00e7in 24 saatlik YBU yo\u011fun bak\u0131m uzman\u0131 personelinin yat\u0131\u015f s\u00fcrelerini ve toplam maliyet tahminlerini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bu personel modelinin maliyetleri, daha k\u00fc\u00e7\u00fck YBU'larda, \u00f6zellikle daha d\u00fc\u015f\u00fck \u015fiddetli hastalara odaklanan YBU'larda bu hastalar i\u00e7in elde edilen toplam tasarruflara kar\u015f\u0131 tart\u0131lmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"40913091","title":"GENOTYPING OF THALASSEMIA IN MICROCYTIC HYPOCHROMIC ANEMIA PATIENTS FROM SOUTHWEST REGION OF IRAN","text":"Ama\u00e7: Mikrokitik hipokromik anemili hastalarda \u03b1-gen, s-gen ve hemoglobin varyant say\u0131s\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek. Y\u00f6ntem: Toplamda, G\u00fcneybat\u0131 \u0130ran'dan 850 hastadan 340'\u0131, mikrokitik hipokromik anemi (MCV < 80 fl; MCH < 27 pg) ile G\u00fcneybat\u0131 (Khuzestan) b\u00f6lgesinin tek kan ve onkoloji merkezi olan Thalasemi ve Hemoglobinopati Ara\u015ft\u0131rma Merkezi'nde (RCTH) incelendi. Bu hastalar aras\u0131nda 325 ki\u015fi vard\u0131: 171 Beta-talasemi ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131, 88 \u03b1-talasemi ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131, 13 talasemi maj\u00f6r, 11 hemoglobin varyantlar\u0131 (HbS, HbC ve HbD Punjab) ve 42 demir eksikli\u011fi anemisi vard\u0131. Kalan 15 hastan\u0131n kesin bir etiolojisi yoktu. Sonu\u00e7lar: -\u03b1 3.7, -\u03b1 4.2, -\u03b1 PA, -\u03b1 5NT ve -\u03b1 MED'in genotiplemesi, gap-PCR ile yap\u0131ld\u0131. 325 bireyde -\u03b1 3.7 silinmesinin genel s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 %20'dir. 23 en bilinen s-gen mutasyonunun genotiplemesi, Amplifikasyon Diren\u00e7li Mutasyon Sistemi (ARMS) ile do\u011frudan mutasyon analizi ile yap\u0131ld\u0131. En s\u0131k g\u00f6r\u00fclen mutasyonlar CD 36\/37, IVS II-I ve IVS I-110 idi ve s\u0131ras\u0131yla hastalarda %9.7, %11.7 ve %3.5 s\u0131kl\u0131kta bulundu. Beta-talasemi ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ve Beta-talasemi maj\u00f6r aras\u0131nda MCV (p-de\u011feri = 0.25) ve MCH (p-de\u011feri = 0.23) indekslerinde istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir fark vard\u0131 ve ayr\u0131ca Beta-talasemi ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 ve Hb varyantlar\u0131 aras\u0131nda MCH indeksi (p-de\u011feri = 0.04) aras\u0131nda da bir fark vard\u0131. Sonu\u00e7: G\u00fcneybat\u0131 \u0130ran'da \u03b1-gen ve s-gen mutasyonu olduk\u00e7a yayg\u0131nd\u0131r. \u03b1-talasemi ve s-talasemi molek\u00fcler genotiplemesi, a\u00e7\u0131klanamayan mikrotikli\u011fi te\u015fhis etmeye yard\u0131mc\u0131 olur ve bu nedenle gereksiz demir takviy"}
{"_id":"40935722","title":"Systemic biomarkers in exacerbations of COPD: the evolving clinical challenge.","text":"ARKA PLAN Eklemeli Kronik Obstr\u00fcktif Pulmoner Hastal\u0131k (EKOPD) \u00f6l\u00fcm ve morbidite a\u00e7\u0131s\u0131ndan hala \u00f6nemli bir neden olmaya devam ediyor. Patofizyolojilerinin anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki geli\u015fmelere ra\u011fmen, de\u011ferlendirme esasen klinik sunumuna dayan\u0131yor, bu da de\u011fi\u015fkenlik g\u00f6sterebilir ve tahmin edilmesi zor olabilir. Bu ba\u011flamda de\u011ferlendirilen \u00e7ok say\u0131da biyomark\u00f6r var ve baz\u0131lar\u0131 umut verici g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Y\u00d6NTEMLER, 2010'a kadar yay\u0131nlanan makaleler i\u00e7in \u00fc\u00e7 terimle EKOPD, be\u015f terimle biyomark\u00f6rler ve be\u015f terimle \u00f6rnekleme y\u00f6ntemi hakk\u0131nda \u00e7evrimi\u00e7i bir arama yap\u0131ld\u0131. Biyomark\u00f6rler, EKOPD tan\u0131s\u0131n\u0131n kurulmas\u0131 ve teyidi, etiyolojinin ve \u015fiddetinin de\u011ferlendirilmesi, prognozun tahmini ve tedavi kararlar\u0131n\u0131n y\u00f6nlendirilmesinde potansiyel rollerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in incelendi. SONU\u00c7LAR Birka\u00e7 sistemik biyomark\u00f6r, EKOPD ba\u011flam\u0131nda \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015f ve bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu, EKOPD'nin ba\u015flang\u0131c\u0131nda artm\u0131\u015f ve eklemelerin ilerleyi\u015fi s\u0131ras\u0131nda azalm\u0131\u015f olarak bulunmu\u015ftur. Bu biyomark\u00f6rler aras\u0131nda korelasyonlar bildirilmi\u015ftir, ancak klinik de\u011fi\u015fkenlerle do\u011frudan ili\u015fkilendirmeler kurmak daha zor olmu\u015ftur. Hen\u00fcz ele al\u0131nmas\u0131 gereken birka\u00e7 s\u0131n\u0131rlama olmas\u0131na ra\u011fmen, C-reaktif protein gibi baz\u0131 biyomark\u00f6rler, EKOPD'yi tan\u0131mlamak i\u00e7in ve prokalcitonin gibi antibiyotik y\u00f6nlendirmesi i\u00e7in klinik olarak anlaml\u0131 bilgiler sa\u011flayabilir. SONU\u00c7 Ek tek bir biyomark\u00f6r hen\u00fcz yayg\u0131n kabul g\u00f6rmedi, ancak baz\u0131lar\u0131 klinik olarak yararl\u0131 bilgiler sunuyor. B\u00fcy\u00fck karar alma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda bu t\u00fcr biyomark\u00f6rlerin de\u011ferlendirilmesi, yak\u0131n gelecekte yo\u011fun bir ara\u015ft\u0131rma alan\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015fmesi bekleniyor."}
{"_id":"40949706","title":"Preoperative Predictors of Weight Loss Following Bariatric Surgery: Systematic Review","text":"\u015ei\u015flik, ABD'deki yeti\u015fkinlerin %32'sini etkiliyor. Cerrahi, \u00f6nemli miktarda kilo kayb\u0131na neden olur, ancak %20-30'u ba\u015far\u0131l\u0131 kilo kayb\u0131na ula\u015famaz. Amac\u0131m\u0131z, bariyatrik cerrahi sonras\u0131 kilo kayb\u0131yla ili\u015fkili \u00f6n operatif psikososyal fakt\u00f6rleri belirlemekti. PubMed\u00ae ve Cochrane Veri Taban\u0131 Etkinlik Yans\u0131tmalar\u0131 aras\u0131nda 1988 ve Nisan 2010 tarihleri aras\u0131nda bir literat\u00fcr taramas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Makaleler, bariyatrik cerrahi ve kilo kayb\u0131n\u0131 i\u00e7eren ve \u00f6n operatif kilo kayb\u0131n\u0131n bir \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fcs\u00fc olarak v\u00fccut kitle indeksi (VK\u0130), \u00f6n operatif kilo kayb\u0131, yeme bozukluklar\u0131 veya psikolojik bozukluk\/madde ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 i\u00e7eren makaleler i\u00e7in incelendi. 1700 ba\u015fl\u0131k incelendi, 534 makale ele al\u0131nd\u0131 ve 115'i incelemeye dahil edildi. Cerrahi sonras\u0131 kilo kayb\u0131yla ili\u015fkili olabilecek pozitif fakt\u00f6rler aras\u0131nda zorunlu \u00f6n operatif kilo kayb\u0131 (14 \u00e7al\u0131\u015fmadan 7'si pozitif ili\u015fki g\u00f6sterdi). Kilo kayb\u0131na olumsuz ili\u015fkili olabilecek fakt\u00f6rler aras\u0131nda \u00f6n operatif VK\u0130 (62 \u00e7al\u0131\u015fmadan 37'si negatif ili\u015fki g\u00f6sterdi), a\u015f\u0131r\u0131 \u015fi\u015flik (33 \u00e7al\u0131\u015fmadan 24'\u00fc), ve ki\u015filik bozukluklar\u0131 (14 \u00e7al\u0131\u015fmadan 7'si). Meta-analiz, a\u015f\u0131r\u0131 \u015fi\u015flik olan hastalarda %10,1 ek kilo kayb\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [3,7-16,5%]) oldu\u011funu ortaya koydu, ancak meta-analizde \u00f6nemli bir heterojenite vard\u0131 ve 12 ay sonra cerrahiden sonra yeme n\u00f6betleri olan hastalarda %5,9 ek kilo kayb\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [1,9-9,8%]) g\u00f6r\u00fcld\u00fc. \u00d6n operatif fakt\u00f6rlerin bariyatrik cerrahi sonras\u0131 klinik olarak anlaml\u0131 bir kilo kayb\u0131 fark\u0131 \u00f6ng\u00f6rebilece\u011fini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Tahmin edici fakt\u00f6rlerin belirlenmesi, hastalar\u0131n se\u00e7imini iyile\u015ftirebilir ve hastalar\u0131n \u00f6zel ihtiya\u00e7lar\u0131na y\u00f6nelik m\u00fcdahalelerin geli\u015ftirilmesine yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"40963697","title":"The tumor necrosis factor receptor stalk regions define responsiveness to soluble versus membrane-bound ligand.","text":"Tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6rleri (TNFR) ailesi ve ligandlar\u0131, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen bir sinyal a\u011f\u0131n\u0131 olu\u015fturan bir ailedir. Bu resept\u00f6r ailesinin \u00e7e\u015fitli \u00fcyeleri, \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr ve membran ba\u011fl\u0131 formlar\u0131n\u0131n ilgili ligandlar\u0131na farkl\u0131 yan\u0131tlar verir. Ancak, bu \u00e7e\u015fitlili\u011fin belirleyici fakt\u00f6rleri ve altta yatan molek\u00fcler mekanizmalar hen\u00fcz tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Kurulmu\u015f bir sistem kullanarak, chimerik TNFR'ler ve membran ba\u011fl\u0131 TNF'nin (mTNF) biyoaktivitesini taklit eden yeni ligand varyantlar\u0131, membran yak\u0131n d\u0131\u015f eklem b\u00f6lgelerinin TNFR1 ve TNFR2'nin yan\u0131t\u0131 kontrol etmede kritik oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. G\u00f6steriyoruz ki, TNFR2'nin sap\u0131 b\u00f6lgesi, TNFR1'in kar\u015f\u0131l\u0131k gelen k\u0131sm\u0131na k\u0131yasla, belirli h\u00fccre zar b\u00f6lgelerine resept\u00f6r zenginle\u015ftirme\/k\u00fcmele\u015fmesini ve ligand ba\u011f\u0131ms\u0131z homotipik resept\u00f6r \u00f6n montaj\u0131n\u0131 verimli bir \u015fekilde engeller, b\u00f6ylece sTNF taraf\u0131ndan tetiklenen, ancak mTNF taraf\u0131ndan tetiklenmeyen sinyalizasyona engel olur. Bu nedenle, iki TNFR'nin sap b\u00f6lgeleri sadece ek TNFR ailesi \u00fcyelerine dair sonu\u00e7lar\u0131 de\u011fil, ayn\u0131 zamanda terap\u00f6tik m\u00fcdahale i\u00e7in potansiyel hedefleri de ima eder."}
{"_id":"40971746","title":"A bird's-eye view of sex chromosome dosage compensation.","text":"Birka\u00e7 genetik olarak eri\u015filebilir t\u00fcr\u00fcn yo\u011fun ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, XX\/XY cinsel kromozom sistemlerinde cinsiyet kromozom dozaj\u0131 telafi s\u00fcreci hakk\u0131nda genellemelere yol a\u00e7t\u0131, ancak bu genellemeler ku\u015flarda (ZZ\/ZW cinsel kromozom sistemlerinde) uygulanmad\u0131\u011f\u0131nda iyi sonu\u00e7 vermiyor. Cinsiyet kromozomlar\u0131n\u0131n do\u011fal olarak dengesiz dozu, cinsiyet kromozomlar\u0131 boyunca gen dozaj\u0131n\u0131 dengelemek i\u00e7in cinsiyet kromozomlar\u0131 \u00e7ap\u0131nda mekanizmalar\u0131n evrimle\u015fmesine neden oldu. Ku\u015f genomlar\u0131 hakk\u0131nda son geli\u015fmeler, ku\u015flarda cinsiyet spesifik dozaj telafisi (SSDC) hakk\u0131nda yeniden bir incelemeye yol a\u00e7t\u0131, bu da bilinen XX\/XY sistemlerinde oldu\u011fundan daha az etkilidir. Ku\u015flarda SSDC mekanizmalar\u0131yla ilgili bilgiler, XX\/XY t\u00fcrlerinde ve farkl\u0131l\u0131klar\u0131nda da benzerliklere ve farkl\u0131l\u0131klara i\u015faret ediyor. Bu nedenle ku\u015flar, daha geni\u015f bir ba\u011flamda SSDC'nin evrimini ayd\u0131nlatacak ZZ\/ZW sisteminde dozaj telafisi \u00fczerine yeni f\u0131rsatlar sunuyor."}
{"_id":"40987633","title":"The role of CHMP2BIntron5 in autophagy and frontotemporal dementia.","text":"\u015earj edilmi\u015f \u00e7oklu vesik\u00fcler v\u00fccut proteini 2B (CHMP2B) - endosomal kompleksin bir bile\u015feni, ta\u015f\u0131ma III (ESCRT-III) i\u00e7in gerekli - otofaji ve endolizosomal trafikte hayati membran deformasyon i\u015flevleri i\u00e7in sorumludur. CHMP2B (CHMP2BIntron5) adl\u0131 bask\u0131n bir mutasyon, kromozom 3'e ba\u011fl\u0131 frontotemporal demans\u0131n (FTD-3) bir alt grubuyla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. ESCRT-III, Vps4 adl\u0131 bir AAA-ATPaz'\u0131 i\u015fe al\u0131r, bu da \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7lerde, otofaji ve i\u00e7luminal vesik\u00fcl olu\u015fumunda membran\u0131n kesilmesinde rol oynar. CHMP2BIntron5, CHMP2B'nin \u00f6nemli bir Vps4 ba\u011flanma sitesini kald\u0131rarak ve normal otoreg\u00fclatif dinlenme durumunu ortadan kald\u0131rarak C-son ucunda bir kesintiye neden olur. CHMP2B, \u00e7o\u011fu h\u00fccre tipinde ifade edilir, ancak \u00f6zellikle normal n\u00f6ron fonksiyonu i\u00e7in hayati gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. CHMP2BIntron5 ile ili\u015fkili fenotipler aras\u0131nda, transmembran resept\u00f6rlerin d\u00fczenlenmesinde bozulma, \u00e7ok katmanl\u0131 yap\u0131lar birikimi, anormal lizosomal morfoloji, beyin spesifik mikro RNA (miRNA-124)'\u00fcn a\u015fa\u011f\u0131 d\u00fczenlenmesi, anormal dendritik spine morfolojisi, dendritik arborizasyonun azalmas\u0131 ve h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc yer al\u0131r. \u015eu anda, transgenik sinek, fare ve insan h\u00fccre hatlar\u0131, CHMP2BIntron5'in tetikledi\u011fi FTD-3'\u00fcn \u00e7e\u015fitli fenotiplerini daha iyi anlamak ve terap\u00f6tik yakla\u015f\u0131mlar geli\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131lmaktad\u0131r. Bu makale, Otofaji \u00d6zel Say\u0131s\u0131'n\u0131n bir par\u00e7as\u0131d\u0131r."}
{"_id":"40996863","title":"Restless legs syndrome and attention-deficit\/hyperactivity disorder: a review of the literature.","text":"\n# \u00c7al\u0131\u015fma Amac\u0131:\nRestless Bacak Sendromu (RLS) ve Dikkat Eksikli\u011fi\/Hiperaktivite Bozuklu\u011fu (ADHD) aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemek, bu ili\u015fkinin arkas\u0131ndaki olas\u0131 mekanizmalar\u0131 tart\u0131\u015fmak ve RLS ve ADHD'nin birlikte ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 durumlarda ortak farmakolojik tedavilerin potansiyel faydalar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\n# Y\u00f6ntem:\nPubMed aramas\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nKlinik \u00f6rneklerde, ADHD'den muzdarip olan bireylerin %44'\u00fcne kadar RLS veya RLS semptomlar\u0131 bulunmu\u015ftur ve RLS'den muzdarip olan bireylerin %26's\u0131 ADHD veya ADHD semptomlar\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu ili\u015fkiyi a\u00e7\u0131klayabilecek birka\u00e7 mekanizma vard\u0131r. RLS ile ili\u015fkili uyku bozuklu\u011fu, dikkatsizlik, ruh hali de\u011fi\u015fiklikleri ve paradoksal a\u015f\u0131r\u0131 aktiviteye yol a\u00e7abilir. G\u00fcnl\u00fck RLS semptomlar\u0131, \u00f6rne\u011fin huzursuzluk ve dikkatsizlik, ADHD semptomlar\u0131n\u0131 taklit edebilir. Alternatif olarak, RLS idiopatik ADHD ile birlikte ortaya \u00e7\u0131kabilir. RLS ve ADHD'den etkilenen bir alt grup, ortak dopamin i\u015flev bozuklu\u011fu payla\u015fabilir. S\u0131n\u0131rl\u0131 kan\u0131tlar, levodopa\/karbidopa, pergolide ve ropinirole gibi dopaminergik ajanlar\u0131n, ADHD semptomlar\u0131 ile ili\u015fkili RLS olan \u00e7ocuklarda etkili olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir.\n\n# Sonu\u00e7:\nHala s\u0131n\u0131rl\u0131 olsa da, klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n kan\u0131tlar\u0131, RLS ve ADHD veya ADHD semptomlar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi g\u00f6stermektedir. \u0130li\u015fkinin derecesini daha iyi tahmin etmek i\u00e7in standart kriterler ve prosed\u00fcrler kullanan daha fazla klinik \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, klinik \u00f6rnekler d\u0131\u015f\u0131nda ADHD ve RLS semptomlar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in gereklidir. Mekanizmalar\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r. RLS ile ili\u015fkili ADHD semptomlar\u0131 i\u00e7in birka\u00e7 dopaminergik ajan umut verici g\u00f6r\u00fcnmektedir. Ancak, \u015fu anda, rastgele ve k\u00f6r kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n olmamas\u0131, kan\u0131tlara dayal\u0131 \u00f6nerileri engellemektedir."}
{"_id":"41022628","title":"Impact of the KU80 pathway on NHEJ-induced genome rearrangements in mammalian cells.","text":"Bir alt yap\u0131 kullanarak, I-SceI kesilmi\u015f par\u00e7an\u0131n silinmesi veya ters \u00e7evrilmesi ve hem do\u011fru hem de yanl\u0131\u015f yeniden birle\u015ftirme ile, memelilerde kromozom yeniden d\u00fczenlemelerinin etkisini belirledik. Silinme, DNA u\u00e7lar\u0131n\u0131n yap\u0131s\u0131na bak\u0131lmaks\u0131z\u0131n, ters \u00e7evirmeden 2 ila 8 kat daha verimlidir. KU80 do\u011fru yeniden birle\u015ftirmeyi kontrol eder, ancak KU mutajenik yeniden birle\u015ftirmede, \u00f6zellikle mikrohomoloji ile desteklenen onar\u0131m verimli bir \u015fekilde ger\u00e7ekle\u015fir. Hem NHEJ hem de bir homolog rekombinasyon (HR) alt yap\u0131s\u0131 i\u00e7eren h\u00fccrelerde, NHEJ'in HR'den en az 3.3 kat daha verimli oldu\u011funu ve I-SceI par\u00e7as\u0131n\u0131n NHEJ alt yap\u0131 lokas\u0131ndan HR-I-SceI sitesine ta\u015f\u0131nmas\u0131n\u0131n, ancak silindikten 50 ila 100 kat daha az s\u0131kl\u0131kla ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini g\u00f6sterdik. Silinmeler ve translokasyonlar hem do\u011fru hem de yanl\u0131\u015f yeniden birle\u015ftirme g\u00f6sterir, bu da onlar\u0131 KU ba\u011f\u0131ml\u0131 ve KU ba\u011f\u0131ms\u0131z s\u00fcre\u00e7lerin bir kar\u0131\u015f\u0131m\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k geldi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu nedenle bu s\u00fcre\u00e7ler, memelilerin h\u00fccrelerinde DSB'ye ba\u011fl\u0131 genetik istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n \u00f6nemli yollar\u0131n\u0131 temsil etmelidir."}
{"_id":"41024260","title":"The multi-zinc finger protein ZNF217 contacts DNA through a two-finger domain.","text":"Klasik C2H2 zink parmakl\u0131 proteinler, eukariotlarda bulunan en bol transkripsiyon fakt\u00f6rleri aras\u0131ndad\u0131r ve bu fakt\u00f6rlerin hedef genlerini nas\u0131l tan\u0131d\u0131\u011f\u0131na dair mekanizmalar kapsaml\u0131 bir \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Genel olarak, karakteristik TGERP ba\u011flant\u0131lar\u0131yla ayr\u0131lm\u0131\u015f \u00fc\u00e7 parmakl\u0131 dizi, n\u00fckleik asit tan\u0131ma i\u00e7in gereklidir. Bununla birlikte, \u00f6nemli bir say\u0131da zink parmakl\u0131 protein, bu t\u00fcr tipik \u00fc\u00e7 parmakl\u0131 diziye sahip de\u011fildir, bu da DNA ile nas\u0131l temas ettiklerine dair bir soru ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r. ZNF217 adl\u0131 \u00e7ok parmakl\u0131 proteini inceledik, bu protein sekiz klasik zink parma\u011f\u0131na sahiptir. ZNF217, bir onkogen olarak ve E-kadherin genini bask\u0131lamada rol oynad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130ki zink parma\u011f\u0131, 6 ve 7, DNA ile temas edebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. E-kadherin promot\u00f6r\u00fcndeki olas\u0131 tan\u0131ma sitesini inceliyoruz ve bu sitenin altoptimal oldu\u011funu kan\u0131tl\u0131yoruz. NMR analizi ve mutajenizasyonu kullanarak ZNF217'nin DNA ba\u011flama y\u00fczeyini tan\u0131ml\u0131yoruz ve floresan anizotropi titrasyonlar\u0131 ile DNA ba\u011flama aktivitesinin \u00f6zg\u00fclll\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc inceliyoruz. Son olarak, dizileme analizi, \u00e7e\u015fitli \u00e7ok parmakl\u0131 proteinlerin de iki parmakl\u0131 birimlere sahip oldu\u011funu ortaya koyuyor ve verilerimiz, bu birimlerin ayr\u0131 bir DNA tan\u0131ma motifi alt s\u0131n\u0131f\u0131n\u0131 olu\u015fturabilece\u011fi fikrini destekliyor."}
{"_id":"41074251","title":"Knowledge, attitudes, risk perception, and cancer screening behaviors among cancer survivors.","text":"ARKA PLAN Bilgi, tutumlar ve ikincil birincil kanser (SPC) taramas\u0131 ile ilgili risk alg\u0131s\u0131 ve bu tarama uygulamalar\u0131n\u0131n kanser hayatta kalanlar\u0131 \u00fczerindeki etkisi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Y\u00d6NTEM G\u00fcney Kore'deki 6 onkoloji bak\u0131m polikliniklerinden se\u00e7ilen 326 kanser hayatta kalan\u0131, kanser tedavilerini tamamlad\u0131klar\u0131ndan bu yana en az 1 y\u0131l ge\u00e7mi\u015fti. Hayatta kalanlar\u0131n bilgisi, tutumlar\u0131, alg\u0131lanan riskleri ve tarama uygulamalar\u0131, sosyo-demografik, davran\u0131\u015fsal ve klinik \u00f6zellikler de dahil olmak \u00fczere de\u011ferlendirildi. Ulusal k\u0131lavuzlara g\u00f6re t\u00fcm uygun SPC tarama testlerini tamamlama ile ili\u015fkili davran\u0131\u015fsal fakt\u00f6rleri incelemek i\u00e7in \u00e7oklu lojistik regresyon kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Yakla\u015f\u0131k %37,7'i t\u00fcm uygun SPC tarama testlerini tamamlam\u0131\u015ft\u0131. Hayatta kalanlar, SPC'ye y\u00fcksek bir risk alg\u0131s\u0131, tarama faydalar\u0131na y\u00fcksek bir alg\u0131 ve kanser taramas\u0131na kar\u015f\u0131 olumlu tutumlar sergiledi. Bununla birlikte, SPC tarama testleri hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgiye sahiplerdi ve az say\u0131da ki\u015fi, SPC taramas\u0131 i\u00e7in bir doktorun tavsiyesini alm\u0131\u015ft\u0131. Alg\u0131lanan risk ve olumlu tutumlar ile tarama davran\u0131\u015f\u0131 aras\u0131nda ili\u015fki bulunmamas\u0131na ra\u011fmen, daha y\u00fcksek bilgi, t\u00fcm uygun SPC tarama testlerini tamamlamada anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkiliydi (d\u00fczenlenmi\u015f olas\u0131l\u0131k oran\u0131, 1,81; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 1,03-3,33). SONU\u00c7 Kanser hayatta kalanlar\u0131, SPC tarama testleri hakk\u0131nda s\u0131n\u0131rl\u0131 bilgiye sahip olduklar\u0131 i\u00e7in, bu pop\u00fclasyonda tarama uygulamalar\u0131n\u0131n tamamlanma oranlar\u0131n\u0131n d\u00fc\u015f\u00fck olabilece\u011fi bulundu."}
{"_id":"41087952","title":"Ria1p (Ynl163c), a protein similar to elongation factors 2, is involved in the biogenesis of the 60S subunit of the ribosome in Saccharomyces cerevisiae","text":"RIA1 (YNL163c), neredeyse esansiyel bir genin kodlad\u0131\u011f\u0131, uzatma fakt\u00f6rleri 2'ye g\u00fc\u00e7l\u00fc benzerliklere sahip bir proteindir. Proteinin k\u00fc\u00e7\u00fck C-terminal silmeleri ciddi bir b\u00fcy\u00fcme bozuklu\u011funa neden olur. 22 amino asitlik bir C-terminal silme durumunda, bu, RIA1 genindeki intragenik mutasyonlar veya TIF6 genindeki bask\u0131n extragenik mutasyonlar ile bast\u0131r\u0131labilir. TIF6 bask\u0131n alelleri, RIA1 geninin tam silinmesiyle ili\u015fkili fenotipin de bast\u0131r\u0131labildi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Ria1p'nin azalmas\u0131, polisom profilinde dramatik bir etkiye sahiptir: 80S monosomlar\u0131n seviyesinde ciddi bir azalma, 40S\/60S oran\u0131nda dengesizlik ve yar\u0131mmerler g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Monosomlar ve polisomlar\u0131n ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, Ria1p eksiklikli mutasyonda 60S alt birimlerinin miktar\u0131nda spesifik bir azalmaya i\u015faret eder. HA etiketli Ria1p t\u00fcrevlerinin lokalizasyon deneyleri, Ria1p'nin ribozom alt birimlerine, 80S monosomlara veya polisomlara kararl\u0131 bir \u015fekilde ba\u011flanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymad\u0131. H\u00fccre fraksiyonasyon deneyleri, Ria1p'nin hem sitoplazmik fraksiyonda hem de n\u00fckleer fraksiyonda bulundu\u011funu g\u00f6sterir. Bu veriler birlikte, Ria1p'nin 60S ribozom alt biriminin biyogenezinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"41120293","title":"The Intestinal Immune System in Obesity and Insulin Resistance.","text":"Obezite ve ins\u00fclin direnci, ya\u011f dokusu ve karaci\u011fer gibi metabolik dokularda kronik iltihaplanmayla ili\u015fkilidir. Son zamanlarda, artan kan\u0131tlar, ba\u011f\u0131rsak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin metabolik hastal\u0131klara \u00f6nemli bir katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Obezite, ba\u011f\u0131rsak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirir ve ba\u011f\u0131rsak mikrobiyotas\u0131, ba\u011f\u0131rsak bariyer fonksiyonu, ba\u011f\u0131rsakta bulunan do\u011fal ve adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleri ve l\u00fcmen antijenlerine kar\u015f\u0131 a\u011f\u0131z tolerans\u0131nda de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilidir. Bu nedenle, ba\u011f\u0131rsak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi, ins\u00fclin direncinde sistemik iltihap i\u00e7in yeni bir tedavi hedefi olarak g\u00f6r\u00fclebilir. Bu inceleme, obezite ile ili\u015fkili ins\u00fclin direncinde ortaya \u00e7\u0131kan ba\u011f\u0131rsak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 alan\u0131n\u0131 ve metabolik hastal\u0131\u011f\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini tart\u0131\u015fmaktad\u0131r."}
{"_id":"41131087","title":"Human placental lactogen and unconjugated estriol concentrations in twin pregnancy: monitoring of fetal development in intrauterine growth retardation and single intrauterine fetal death.","text":"\u0130nsan plasental laktojen ve e\u015fsiz estriol konsantrasyonlar\u0131, 100 sorunsuz ikiz gebelikte annenin kan\u0131nda de\u011ferlendirildi ve bu de\u011ferler, intrauterin b\u00fcy\u00fcme gerili\u011fi veya tek intrauterin fetal \u00f6l\u00fcmle ili\u015fkili 16 ikiz gebelikte g\u00f6zlemlenen de\u011ferlerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Intrauterin b\u00fcy\u00fcme gerili\u011fi ile ili\u015fkili gebeliklerde (n = 8), insan plasental laktojen seviyeleri tek gebelikler i\u00e7in normal aral\u0131\u011f\u0131n alt s\u0131n\u0131r\u0131nda iken, estriol seviyeleri \u00e7o\u011fu durumda normaldi. Bir fet\u00fcs\u00fcn 33. haftadan \u00f6nce \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fc (n = 5) durumlarda, hem insan plasental laktojen hem de estriol seviyeleri d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc ve tek gebelik seviyelerine yak\u0131nd\u0131. Intrauterin fetal \u00f6l\u00fcm 36. haftadan sonra meydana geldi\u011finde (n = 3), her iki hormon seviyesi do\u011fum tarihine kadar normal kald\u0131. Bu nedenle, insan plasental laktojen, ikiz gebelikte intrauterin b\u00fcy\u00fcme gerili\u011finin iyi bir g\u00f6stergesi olan estriolden daha fazlad\u0131r. Hem insan plasental laktojen hem de estriol, tek intrauterin fetal \u00f6l\u00fcm durumunda hayatta kalan fet\u00fcs\u00fc izlemek i\u00e7in yararl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"41133176","title":"Low antioxidant enzyme gene expression in pancreatic islets compared with various other mouse tissues.","text":"Sensitif bir Kuzey blot hibridizasyon tekni\u011fi kullan\u0131larak, pankreas iliklerinde s\u00fcperoksit dismutaz (SOD), katalaz ve gl\u00fctatiyon peroksidaz\u0131n gen ifadesi incelendi ve kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma amac\u0131yla \u00e7e\u015fitli di\u011fer fare dokular\u0131nda (karaci\u011fer, b\u00f6brek, beyin, akci\u011fer, kas dokusu, kalp kas\u0131, adrenal bez ve hipofiz bezi) da ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Antiosidan enzimlerin gen ifadesi genellikle karaci\u011ferdeki seviyenin +\/- 50% aral\u0131\u011f\u0131nda idi. Sadece pankreas iliklerinde gen ifadesi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Sitoplazmik Cu\/Zn SOD ve mitokondriyal Mn SOD gen ifadesinin seviyeleri karaci\u011ferdeki seviyelerin %30-40'\u0131 aral\u0131\u011f\u0131nda idi. Gl\u00fctatiyon peroksidaz gen ifadesi %15, katalaz gen ifadesi ise pankreas iliklerinde hi\u00e7 tespit edilemedi. Bu d\u00fc\u015f\u00fck antioksidan enzim gen ifadeleri, pankreas beta h\u00fccrelerinin diyabetik bile\u015fiklerle ilgili sitotoksik hasara kar\u015f\u0131 ola\u011fan\u00fcst\u00fc duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve insan ve hayvan diyabetinin geli\u015fimi s\u0131ras\u0131nda a\u00e7\u0131klama sa\u011flayabilir."}
{"_id":"41159361","title":"Cyclic nucleotide phosphodiesterase isozymes expressed in mouse skeletal muscle.","text":"Kas hastal\u0131\u011f\u0131 durumlar\u0131nda siklik n\u00fckleotit metabolizmas\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikleri anlamak i\u00e7in, normal fare bacak kas\u0131nda fosfat diesteraz (PDE) izomerlerinin ifadesi incelendi. 10.000 x g ve 100.000 x g'de farkl\u0131 merkezile\u015ftirme yoluyla d\u00f6rt alt h\u00fccresel fraksiyon \u00fcretildi. cAMP PDE aktivitesi \u00f6ncelikle \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr fraksiyonlarda bulundu, oysa cGMP PDE aktivitesi \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr ve partik\u00fcl fraksiyonlar aras\u0131nda daha e\u015fit olarak da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131. Farmakolojik inhibit\u00f6rler, PDE4'\u00fcn fare bacak kas\u0131nda cAMP hidroliz eden ana aktivite oldu\u011funu ve PDE2'nin cGMP hidroliz eden ana aktivite oldu\u011funu g\u00f6steriyor. PDE1 d\u00fc\u015f\u00fck seviyelerde ifade edilirken, PDE3 ve PDE5 orta d\u00fczeyde. PDE1-PDE5 inhibit\u00f6rleri varl\u0131\u011f\u0131nda 20-40% toplam PDE aktivitesi kald\u0131, bu da di\u011fer PDE ailelerinin toplam PDE havuzuna katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6steriyor. Aileye \u00f6zg\u00fc primerler kullan\u0131larak yap\u0131lan ters transkripsiyon PCR, PDE7-PDE9 i\u00e7in mRNA ifadesini g\u00f6sterdi, bu da bu sonuca destek veriyor. Duchenne kas distrofisi faresi modeli dokular\u0131ndan al\u0131nan \u00f6rneklerde toplam PDE aktivitesi y\u00fckseldi."}
{"_id":"41161366","title":"Exercise-induced asthma.","text":" Egzersizin solunum fonksiyonu \u00fczerindeki etkisi, 7 ast\u0131m hastas\u0131nda incelendi. \u00dc\u00e7\u00fcnde egzersizden sonra zorlu egzersiz hacmi (FEV 1) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131. Egzersizle olu\u015fan hiperventilasyon derecesi, egzersiz sonras\u0131 FEV 1 azalmas\u0131yla korelasyon g\u00f6sterdi. \u0130ste\u011fe ba\u011fl\u0131 hiperventilasyonda dinlenme s\u0131ras\u0131nda t\u00fcm ast\u0131m hastalar\u0131nda FEV 1 azald\u0131. \u0130ste\u011fe ba\u011fl\u0131 hiperventilasyonda %5,6 karbondioksit solumak yerine oda havas\u0131 solumak, daha b\u00fcy\u00fck bir solunum ve FEV1'de daha b\u00fcy\u00fck bir azalma sa\u011flad\u0131. Ne egzersiz ne de iste\u011fe ba\u011fl\u0131 hiperventilasyon, normal bireylerde ve kronik bron\u015fit hastalar\u0131nda FEV 1 \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkiye sahip de\u011fildi. Hem egzersizle tetiklenen hem de hiperventilasyona ba\u011fl\u0131 FEV 1 azalmas\u0131, izole olarak isoprenolin ve atropin ile engellendi. Egzersizle tetiklenen ast\u0131m\u0131n muhtemelen hiperventilasyona ba\u011fl\u0131 ast\u0131m oldu\u011fu varsay\u0131lmaktad\u0131r. Hava yolunu daraltan birka\u00e7 olas\u0131 mekanizma vard\u0131r."}
{"_id":"41165286","title":"An antimicrobial protein of the gut symbiont Bacteroides fragilis with a MACPF domain of host immune proteins.","text":"Bakteroidales, insan ba\u011f\u0131rsak mikrobiyotas\u0131n\u0131n en bol Gram negatif bakterileri olup bir\u00e7ok bireyde bakterilerin yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Bu ekosistemde yerle\u015fip s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in bakterilerin kulland\u0131\u011f\u0131 baz\u0131 fakt\u00f6rler belirlenmeye ba\u015flamaktad\u0131r. Ancak, \u00f6zellikle bir organizman\u0131n di\u011ferini do\u011frudan zarara u\u011fratt\u0131\u011f\u0131 m\u00fcdahale rekabeti gibi ekolojik rekabet b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ara\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu bol miktarda ba\u011f\u0131rsak bakterisi ve bu rekabeti te\u015fvik edebilecek fakt\u00f6rler \u00fczerine bu ekolojik ilkenin \u00f6nemini anlamaya ba\u015flamak i\u00e7in, *Bacteroides fragilis*'i antimikrobiyal molek\u00fcllerin \u00fcretimi i\u00e7in tarad\u0131k. Bu t\u00fcrde d\u0131\u015fa sekrete edilen antimikrobiyal molek\u00fcllerin yayg\u0131n oldu\u011funu bulduk. \u0130lk belirlenen molek\u00fcl, bu makalede a\u00e7\u0131klanan ve bakterileri ve vir\u00fcsle enfekte h\u00fccreleri por olu\u015fturarak \u00f6ld\u00fcren ev sahibi ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k molek\u00fcllerinde bulunan bir membran sald\u0131r\u0131 kompleksi\/perforin (MACPF) alan\u0131na sahiptir. Bu alan\u0131n kritik kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131 etkileyen mutasyonlar aktivitesini ortadan kald\u0131r\u0131r. Bu antimikrobiyal molek\u00fcl, d\u0131\u015f membran vesik\u00fcllerden h\u00fccre taraf\u0131ndan salg\u0131lanan ve ekstra proteinlere ihtiya\u00e7 duymadan salg\u0131lanmas\u0131, i\u015flenmesi veya \u00fcreten h\u00fccrenin ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in ekstra proteinlere ihtiya\u00e7 duymayan BSAP-1 olarak adland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, insan ba\u011f\u0131rsak\u0131nda Bacteroidales t\u00fcrlerinin rekabet\u00e7i m\u00fcdahale rekabetini te\u015fvik eden salg\u0131lanan molek\u00fcller hakk\u0131nda ilk i\u00e7g\u00f6r\u00fcy\u00fc sa\u011flar."}
{"_id":"41182002","title":"Directional perception of distributed sound sources.","text":"Da\u011f\u0131n\u0131k ses kaynaklar\u0131n\u0131n mekansal alg\u0131s\u0131, 13 hoparl\u00f6r\u00fcn e\u015fit aral\u0131klarla \u00f6n yatay d\u00fczlemde da\u011f\u0131n\u0131k olarak yay\u0131ld\u0131\u011f\u0131 anekodik ko\u015fullarda iki dinleme deneyinin ger\u00e7ekle\u015ftirilmesiyle incelendi. \u0130lk deneyde, geni\u015f da\u011f\u0131n\u0131k ses kaynaklar\u0131 ve aralar\u0131ndaki bo\u015fluklar pembe g\u00fcr\u00fclt\u00fc yay\u0131yordu. Sonu\u00e7lar, hoparl\u00f6r da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n kesin olarak alg\u0131lanamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve ger\u00e7ekten oldu\u011fundan daha dar alg\u0131land\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Ayn\u0131 anda ses yayan en fazla \u00fc\u00e7 da\u011f\u0131n\u0131k hoparl\u00f6r bireysel olarak alg\u0131lanabilirdi. Ayr\u0131ca, ses yayan olarak belirtilen hoparl\u00f6r say\u0131s\u0131 ger\u00e7ek say\u0131dan azd\u0131. \u0130kinci deneyde, 13 hoparl\u00f6r referans\u0131 ve daha az hoparl\u00f6r i\u00e7eren test durumlar\u0131 sunuldu ve alg\u0131lanan mekansal farklar derecelendirildi. G\u00fcr\u00fclt\u00fc bant geni\u015fli\u011finin etkisi \u00f6zellikle ilgi \u00e7ekiciydi. 500 ve 4000 Hz'nin etraf\u0131nda farkl\u0131 bant geni\u015fliklerine sahip g\u00fcr\u00fclt\u00fc kullan\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar, hoparl\u00f6r say\u0131s\u0131n\u0131n d\u00f6rt'ten yedi'ye \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131yla alg\u0131lanan i\u015fitme olay\u0131, t\u00fcm bant geni\u015fliklerinde 13 hoparl\u00f6rle alg\u0131lanan olayla \u00e7ok benzer oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Geni\u015f bant g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcnde dar bant g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcnden daha b\u00fcy\u00fck alg\u0131lanan farkl\u0131l\u0131klar vard\u0131."}
{"_id":"41226276","title":"Adoptive T cell transfer for cancer immunotherapy in the era of synthetic biology.","text":"Kanser ve kronik enfeksiyonlar i\u00e7in evlat edinme T h\u00fccre transferi, son denemelerde umut vadeden yeni bir aland\u0131r. Sentetik biyolojiye dayal\u0131 T limfositlerin y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131kl\u0131 antijen resept\u00f6rlerini ifade etmeleri i\u00e7in m\u00fchendisli\u011fi, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tolerans\u0131n\u0131 a\u015fabilir, bu da ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k terapisi temelli stratejilerin ana s\u0131n\u0131rlamalar\u0131ndan biridir. H\u00fccre m\u00fchendisli\u011fi ve k\u00fclt\u00fcr yakla\u015f\u0131mlar\u0131ndaki geli\u015fmeler, verimli gen transferi ve ex vivo h\u00fccre geni\u015flemesini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar, bu da evlat edinme transferini \"butik\" bir uygulamadan ana ak\u0131m bir teknolojiye do\u011fru ta\u015f\u0131r. Alan\u0131n \u015fu anki ana zorlu\u011fu, m\u00fchendislik yoluyla evlat edinilen T h\u00fccrelerinin t\u00fcm\u00f6rlere kar\u015f\u0131 \u00f6zg\u00fclll\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc art\u0131rmakt\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc ortak antijenlere hedefleme, son denemelerde g\u00f6zlemlendi\u011fi gibi, on-hedef off-tumor toksisiteliklere yol a\u00e7abilir. Evlat edinme transferi teknolojisi olgunla\u015ft\u0131k\u00e7a, ana m\u00fchendislik zorlu\u011fu, bu yakla\u015f\u0131m\u0131 uzman akademik merkezlerin \u00f6tesine ta\u015f\u0131yacak otomatik h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr sistemlerinin geli\u015ftirilmesidir."}
{"_id":"41233511","title":"Bruce treadmill test in children: normal values in a clinic population.","text":"Bruce y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f band\u0131 protokol\u00fc, 4 ya\u015f\u0131ndan k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ocuklar i\u00e7in uygundur. Maksimal dayan\u0131kl\u0131l\u0131k s\u00fcresi, egzersiz kapasitesinin tek \u00f6l\u00e7\u00fct\u00fc olarak kullan\u0131labilir ve 327 masum kalp murmuru olan \u00e7ocuklarla normal de\u011ferler belirlenmi\u015ftir. Erkek \u00e7ocuklarda ortalama dayan\u0131kl\u0131l\u0131k s\u00fcresi, 4-5 ya\u015flar\u0131nda 10.4 dakikadan, 13-15 ya\u015flar\u0131nda 14.1 dakikaya y\u00fckseldi. K\u0131z \u00e7ocuklarda ortalama dayan\u0131kl\u0131l\u0131k s\u00fcresi, 4-5 ya\u015flar\u0131nda 9.5 dakikadan, 10-12 ya\u015flar\u0131nda 12.3 dakikaya \u00e7\u0131kt\u0131. Ortalama maksimum kalp h\u0131z\u0131 193 ile 206 at\u0131m\/dakika aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Ortalama maksimum ve alt maksimum kalp h\u0131zlar\u0131ndaki ya\u015f farklar\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fckt\u00fc. Dayan\u0131kl\u0131l\u0131k s\u00fcresi ve a\u011f\u0131rl\u0131k-boy oran\u0131 aras\u0131nda negatif korelasyonlar vard\u0131. Y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f band\u0131 a\u015famalar\u0131 1 ile 3 aras\u0131ndaki kalp h\u0131zlar\u0131 ve dayan\u0131kl\u0131l\u0131k s\u00fcreleri aras\u0131nda negatif korelasyonlar vard\u0131. Dayan\u0131kl\u0131l\u0131k s\u00fcresi ile maksimum oksijen al\u0131m\u0131n\u0131n korelasyon katsay\u0131s\u0131 0.88 idi, ancak klinik ama\u00e7lar i\u00e7in dayan\u0131kl\u0131l\u0131k s\u00fcresi tek ba\u015f\u0131na egzersiz performans\u0131n\u0131n tatmin edici bir g\u00f6stergesidir."}
{"_id":"41239107","title":"Immunoproteasome and LMP2 polymorphism in aged and Alzheimer's disease brains.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) ile ili\u015fkili olarak imm\u00fcn proteazomun varl\u0131\u011f\u0131 ve rol\u00fc ile kodon 60'daki LMP2 alt biriminin polimorfizmini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. \u0130mm\u00fcn proteazom, hipokamp\u00fcs ve cerebellum gibi beyin b\u00f6lgelerinde mevcuttu ve n\u00f6ronlar, astrositler ve endotel h\u00fccrelerinde lokalize edilmi\u015fti. AD hastalar\u0131n\u0131n beyinlerinde imm\u00fcn proteazomun daha y\u00fcksek ifadesi, sa\u011fl\u0131kl\u0131 ya\u015fl\u0131larda veya gen\u00e7 beyinlerde neredeyse yok veya yoktu. Ayr\u0131ca, AD etkilenen b\u00f6lgelerde proteazom tripsin benzeri aktivitesinde k\u0131smi bir azalma g\u00f6zlemlendi. LMP2 polimorfizminin (R\/H) incelenmesi, bu polimorfizmin beyin dokusundaki LMP2 ifadesini (ne mRNA ne de olgun protein) etkilemedi\u011fini g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, AD hastalar\u0131n\u0131n RR genotipini ta\u015f\u0131yan kontrol beyin b\u00f6lgeleri, RH ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lara k\u0131yasla daha y\u00fcksek bir proteazom aktivitesi sergiledi. AD'nin ba\u015flang\u0131c\u0131yla ili\u015fkili olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test etmek i\u00e7in bir genetik \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik, bu \u00e7al\u0131\u015fma, LMP2 kodon 60 polimorfizminin AD'nin ba\u015flang\u0131c\u0131yla ili\u015fkili olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak insan beyninde proteazom aktivitesini etkiledi\u011fini d\u0131\u015flamam\u0131za olanak sa\u011flad\u0131."}
{"_id":"41256402","title":"The centrosome and its mode of inheritance: the reduction of the centrosome during gametogenesis and its restoration during fertilization.","text":"Ne merkezi yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda d\u00f6llenme ne de gametogenez s\u0131ras\u0131nda azalmas\u0131 tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r, ancak her ikisi de geli\u015fimde kritik olaylard\u0131r. Her somatik h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnde kromozomlar, sitoplazma ve merkezi \u00e7o\u011fal\u0131r ve her h\u00fccre b\u00f6l\u00fcnmesinde \u00fc\u00e7\u00fc de ikiye ayr\u0131l\u0131r. Uzun zamand\u0131r hem sperm hem de yumurta, d\u00f6llenme s\u0131ras\u0131nda e\u015fit haploid genomlar sa\u011flad\u0131klar\u0131 ve yumurta h\u00fccresinin b\u00fcy\u00fck \u00e7o\u011funlu\u011funun sitoplazmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 tan\u0131nmaktad\u0131r. Ancak her gametenin merkezi katk\u0131s\u0131n\u0131n nispi miktar\u0131 hala tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Bu makale, merkezi miras kal\u0131plar\u0131n\u0131 inceler ve merkezin dokuz temel ve ikincil i\u015flevini ele al\u0131r. Boveri bir zamanlar \"Olgunla\u015fm\u0131\u015f yumurta, geli\u015fimi sa\u011flamak i\u00e7in gerekli t\u00fcm \u00f6\u011felere sahiptir, ancak aktif bir b\u00f6lme merkezine sahip de\u011fildir. \u00d6te yandan sperm, b\u00f6yle bir merkeze sahiptir ancak onu \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rmak i\u00e7in protoplasmik bir alt yap\u0131ya sahip de\u011fildir. Bu a\u00e7\u0131dan yumurta ve sperm tamamlay\u0131c\u0131 yap\u0131lar; birliktelikleri (s\u00fcngami) her birinin eksik olan geli\u015fimi ilerletmek i\u00e7in gerekli \u00f6\u011feyi geri kazand\u0131r\u0131r.\" \u015feklinde bir hipotez \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fc. Bu makale, bu teoriyi test etmek i\u00e7in kullan\u0131lan 11 deneysel stratejiden elde edilen kan\u0131tlar\u0131 inceler. Bu yakla\u015f\u0131mlar\u0131n \u00e7o\u011fu, sperm\u0131n d\u00f6llenmede merkezi tan\u0131tt\u0131\u011f\u0131 hipotezini desteklemektedir, ancak kal\u0131p evrensel olarak ortaya \u00e7\u0131kmam\u0131\u015ft\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc do\u011fada parthenogenez meydana gelir ve yapay olarak tetiklenebilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc merkezi ve sentriol, unfertilize yumurta \u00f6zlerinden \u00e7\u0131kar\u0131lan ekstraktlarda de novo olu\u015fur ve baz\u0131 sistemlerde (\u00f6zellikle farelerde) d\u00f6llenmede merkezi anne kaynaklar\u0131ndan t\u00fcretilir. Merkezi modeller \u00f6nerilir ve spek\u00fclatif mekanizmalar, anne merkezinin \u00fcreme \u00f6\u011fesinin oojeniz s\u0131ras\u0131nda gizlenmesine ve bu yap\u0131n\u0131n baba merkezinin spermatojeniz s\u0131ras\u0131nda korunmas\u0131na yol a\u00e7abilir. Mikrot\u00fcb\u00fcl n\u00fckleasyonu i\u00e7in gerekli proteinler, gamma-t\u00fcb\u00fcn gibi, oojeniz s\u0131ras\u0131nda sitoplazmada tutulur, ancak spermatojenizde b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde kaybolur. Ayr\u0131ca, d\u00f6llenmede zygotik merkezin yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in anne merkezsel bile\u015fenlerin (\u00f6zellikle gamma-t\u00fcb\u00fcn ve 25S \"gamma-baz\u0131\" par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131) baba \u00fcreme \u00f6\u011fesine \u00e7ekilmesi gerekti\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fclmektedir"}
{"_id":"41264017","title":"Aggregation of vascular risk factors and risk of incident Alzheimer disease.","text":"ARKA PLAN Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) ya\u015fl\u0131larda yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 artmakta ve vask\u00fcler risk fakt\u00f6rleri bu riski art\u0131rabilir.\n\nHEDEF Amac\u0131m\u0131z, vask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerinin birikiminin AD ile ili\u015fkisini ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\nY\u00d6NTEM Yazarlar, 1.138'i ba\u015flang\u0131\u00e7taki demans olmayan bireyleri (ortalama ya\u015f 76.2) takip ettiler ve ortalama 5.5 y\u0131l boyunca izlediler. Vask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerinin varl\u0131\u011f\u0131, olas\u0131 ve olas\u0131 olmayan AD'nin geli\u015fimiyle ili\u015fkiliydi.\n\nSONU\u00c7lar D\u00f6rt risk fakt\u00f6r\u00fc (diyabet, hipertansiyon, kalp hastal\u0131\u011f\u0131 ve mevcut sigara i\u00e7me), bireysel olarak analiz edildi\u011finde AD riskiyle ili\u015fkiliydi (p < 0.10). AD riski, risk fakt\u00f6rlerinin say\u0131s\u0131yla artt\u0131 (diyabet + hipertansiyon + kalp hastal\u0131\u011f\u0131 + mevcut sigara i\u00e7me). \u00dc\u00e7 veya daha fazla risk fakt\u00f6r\u00fc olanlar\u0131n olas\u0131 AD i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131 3.4't\u00fc (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 1.8, 6.3; p e\u011filimi i\u00e7in < 0.0001) risk fakt\u00f6r\u00fc olmayanlara k\u0131yasla. Diyabet ve mevcut sigara i\u00e7me, tek ba\u015f\u0131na veya k\u00fcmelerde en g\u00fc\u00e7l\u00fc risk fakt\u00f6rleriydi, ancak hipertansiyon ve kalp hastal\u0131\u011f\u0131 da diyabet, sigara i\u00e7me veya birbirleriyle k\u00fcmelendiklerinde AD riskiyle ili\u015fkiliydi.\n\nSONU\u00c7lar Vask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerinin say\u0131s\u0131 artt\u0131k\u00e7a Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) riski de artmaktad\u0131r. En g\u00fc\u00e7l\u00fc risk fakt\u00f6rleri diyabet ve mevcut sigara i\u00e7me olsa da, hipertansiyon ve kalp hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7eren k\u00fcmeler de AD riskini art\u0131rmaktad\u0131r. Bu ili\u015fkilere, yaln\u0131zca olas\u0131 AD'yi dikkate ald\u0131\u011f\u0131m\u0131zda sonu\u00e7lar\u0131n yanl\u0131\u015f s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lmas\u0131ndan kaynaklanmad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclebilir."}
{"_id":"41293601","title":"Hotspot mutations in H3F3A and IDH1 define distinct epigenetic and biological subgroups of glioblastoma.","text":"Glioblastoma (GBM), beynin umutsuz bir tahmini olan ve \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde heterojenli\u011fi olan bir t\u00fcm\u00f6rd\u00fcr. Son zamanlarda, \u00e7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131 GBM'lerin \u00fc\u00e7te birinde iki kritik amino asit (K27 ve G34) \u00fczerinde etki eden tekrarlayan H3F3A mutasyonlar\u0131n\u0131 tan\u0131mlad\u0131k, bu mutasyonlar histon H3.3'\u00fcn bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. Burada, her H3F3A mutasyonunun, farkl\u0131 k\u00fcresel metilasyon desenlerine sahip bir GBM epigenetik alt grubunu tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve IDH1 mutasyonlar\u0131yla kar\u015f\u0131l\u0131kl\u0131 olarak d\u0131\u015fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, bu mutasyonlar bir \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc, mutasyonla tan\u0131mlanan alt grubu karakterize eder. Ayr\u0131ca, \u00fc\u00e7 ek epigenetik alt grup, yeti\u015fkin GBM'nin temel genetik olaylar\u0131yla ve\/veya bilinen transkriptomik imzalarla zenginle\u015ftirilmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, bu iki H3F3A mutasyonunun, farkl\u0131 anatomik kompartmanlarda GBM'lere yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve OLIG1, OLIG2 ve FOXG1 transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin farkl\u0131 d\u00fczenlenmesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz, bu da farkl\u0131 h\u00fccre k\u00f6kenlerini yans\u0131tabilir."}
{"_id":"41294031","title":"Glucocorticoid with cyclophosphamide for paraquat-induced lung fibrosis.","text":"\n## Arka Plan\nParaquat, etkili ve yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan bir ot \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fcd\u00fcr, ancak ayn\u0131 zamanda \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir zehirdir. Bir\u00e7ok geli\u015fmekte olan \u00fclkede paraquat, ucuz ve kolayca eri\u015filebilir oldu\u011fundan, zehirlenmeyi \u00f6nlemek zordur. Bununla birlikte, paraquat zehirlenmesine u\u011frayan ki\u015filerin \u00e7o\u011fu intihar y\u00f6ntemi olarak paraquat al\u0131r. Standart paraquat zehirlenmesi tedavisi, daha fazla emilimini \u00f6nler ve kan i\u00e7indeki paraquat y\u00fck\u00fcn\u00fc azaltmak i\u00e7in hemoperf\u00fczyon veya hemodiyaliz kullan\u0131r. Standart tedavilerin etkinli\u011fi son derece s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi, paraquat ile ili\u015fkili akci\u011fer fibrozisinin \u015fiddetlenmesinde \u00f6nemli bir rol oynar. Glukokortikoid ve siklofosfamid kombinasyonunda imm\u00fcnosupresif tedavi geli\u015ftirilmekte ve ara\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r.\n\n## Ama\u00e7lar\nParaquat ile ili\u015fkili akci\u011fer fibrozisi olan hastalarda glukokortikoid ile siklofosfamidin \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 \u00fczerindeki etkilerini de\u011ferlendirmek.\n\n## Arama Y\u00f6ntemleri\nBu konuyla ilgili rastgele kontroll\u00fc denemeleri (RKT) belirlemek i\u00e7in Cochrane Yaralanmalar Grubu'nun \u00d6zel Kay\u0131tlar\u0131n\u0131 (arama 1 \u015eubat 2012'de ger\u00e7ekle\u015ftirildi), Cochrane Merkezi Kay\u0131tlar\u0131 (CENTRAL) (Cochrane K\u00fct\u00fcphanesi 2012, Cilt 1), MEDLINE (Ovid SP) (1946 Ocak Haftas\u0131 3'e kadar), EMBASE (Ovid SP) (1947'ye kadar 4'\u00fcnc\u00fc Hafta 2012), ISI Web of Science: Geni\u015fletilmi\u015f Bilimsel Al\u0131nt\u0131 Endeksi (SCI-Geni\u015fletilmi\u015f) (1970'e kadar Ocak 2012), ISI Web of Science: Bilimsel Konferans Al\u0131nt\u0131lar\u0131 Endeksi (CPCI-B) (1990'a kadar Ocak 2012), \u00c7in Biyomedikal Literat\u00fcr ve Arama Sistemi (CBM) (1978'e kadar Nisan 2012), \u00c7in T\u0131bbi G\u00fcncel \u0130\u00e7erik (CMCC) (1995'e kadar Nisan 2012) ve \u00c7in T\u0131bbi Akademik Konferans (CMAC) (1994'e kadar Nisan 2012) veritabanlar\u0131n\u0131 arad\u0131k. \u0130ngilizce dilindeki verit"}
{"_id":"41298619","title":"Hydroxyethyl starch (HES) versus other fluid therapies: effects on kidney function.","text":"ARKA PLAN Hidroksietil ni\u015fastalar (HES), s\u0131v\u0131 yeniden kanalla\u015ft\u0131rma i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan sentetik kolloidlerdir, ancak b\u00f6brek fonksiyonu \u00fczerindeki etkileri konusunda bir tart\u0131\u015fma vard\u0131r.\n\nHEDEFLER HES'in farkl\u0131 hasta pop\u00fclasyonlar\u0131nda di\u011fer s\u0131v\u0131 yeniden kanalla\u015ft\u0131rma terapilerine k\u0131yasla b\u00f6brek fonksiyonu \u00fczerindeki etkilerini incelemek.\n\nARAMA STRATEJ\u0130S\u0130 Cochrane B\u00f6brek Grubu'nun uzman kay\u0131tlar\u0131n\u0131, Cochrane Merkezi Deneyler Kay\u0131tlar\u0131 (CENTRAL, Cochrane K\u00fct\u00fcphanesinde), MEDLINE, EMBASE, MetaRegister ve makalelerin referans listelerini arad\u0131k.\n\nSE\u00c7\u0130M KR\u0130TERLER\u0130 Yeniden kanalla\u015ft\u0131rma i\u00e7in HES'i alternatif bir s\u0131v\u0131 terapisiyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan rastgele kontroll\u00fc denemeler (RKT'ler) ve neredeyse RKT'ler. Ana sonu\u00e7lar, RRT, yazar taraf\u0131ndan tan\u0131mlanan b\u00f6brek yetmezli\u011fi ve RIFLE kriterlerine g\u00f6re tan\u0131mlanan akut b\u00f6brek yetmezli\u011fi (AKY) idi. \u0130kincil sonu\u00e7lar, serum kreatinin ve kreatinin at\u0131l\u0131m\u0131 i\u00e7eriyordu.\n\nVeri Toplama ve Analiz \u0130ki yazar, standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f formlar kullanarak her bir al\u0131nt\u0131lanan makalenin tarama, se\u00e7im, veri \u00e7\u0131karma ve kalite de\u011ferlendirmelerini ger\u00e7ekle\u015ftirdi. Yay\u0131nlanan veriler eksikse, yazarlar ile ileti\u015fime ge\u00e7ildi. \u00d6nceden planlanan duyarl\u0131l\u0131k ve alt grup analizleri, verilerin rastgele etkiler modeliyle analizinden sonra ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\nANA SONU\u00c7LAR \u0130nceleme, 34 \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 (2607 hasta) i\u00e7eriyordu. Genel olarak, yazar taraf\u0131ndan tan\u0131mlanan b\u00f6brek yetmezli\u011fi i\u00e7in HES ile tedavi edilen bireylerde RR 1.50 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 1.20-1.87; n = 1199) ve RRT i\u00e7in 1.38 (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.89-2.16; n = 1236) idi. Alt grup analizleri, septik hastalarda de\u011fil, cerrahi\/trauma hastalar\u0131nda riskin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Septik olmayan hasta \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 daha k\u00fc\u00e7\u00fck ve daha d\u00fc\u015f\u00fck olay oranlar\u0131na sahipti, bu nedenle bu \u00e7al\u0131\u015fmalarda alt grup farkl\u0131l\u0131klar\u0131, bu \u00e7al\u0131\u015fmalarda istatistiksel g\u00fcce eksiklikten kaynaklanm\u0131\u015f olabilir. RIFLE kriterlerine g\u00f6re b\u00f6brek sonu\u00e7"}
{"_id":"41310252","title":"Dietary fat and obesity: evidence from epidemiology.","text":"Epidemiyolojik veriler, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyetin obezitenin geli\u015fimini te\u015fvik etti\u011fine dair ikna edici ancak kesin olmayan kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r. Bu makalenin amac\u0131, bu konuya yakla\u015fmak i\u00e7in kullan\u0131lan \u00e7e\u015fitli epidemiyolojik y\u00f6ntemleri g\u00f6zden ge\u00e7irmek ve mevcut kan\u0131tlar\u0131n g\u00fcncel bir \u00f6zetini sunmakt\u0131r. Halk d\u00fczeyinde diyet ya\u011f al\u0131m\u0131 ve obeziteyi a\u00e7\u0131klayan ekolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar kar\u0131\u015f\u0131k sonu\u00e7lar vermektedir ve muhtemelen hem kafa kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131c\u0131 hem de bilinmeyen veri kalitesi fakt\u00f6rleri nedeniyle sistematik olarak incelenen n\u00fcfuslar aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermektedir. Kesitsel \u00e7al\u0131\u015fmalar, diyetteki ya\u011f konsantrasyonunun g\u00f6reli a\u011f\u0131rl\u0131k ile pozitif bir ili\u015fki i\u00e7inde oldu\u011funu genel olarak kabul etmektedir. Sonraki a\u011f\u0131rl\u0131k de\u011fi\u015fikli\u011fi ile ili\u015fkili diyet \u00fczerine yap\u0131lan ileri \u00e7al\u0131\u015fmalar tutars\u0131z sonu\u00e7lar vermektedir. Bu, a\u011f\u0131rl\u0131k kazan\u0131m\u0131na yan\u0131t olarak diyet yapma gibi davran\u0131\u015fsal fakt\u00f6rlerden kaynaklanabilir; ayr\u0131ca, bu t\u00fcr \u00e7al\u0131\u015fmalar genellikle genetik yatk\u0131nl\u0131k ve diyet ya\u011f\u0131n\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131k kazan\u0131m\u0131na te\u015fvik etmesindeki olas\u0131 etkile\u015fimi hesaba katmaz. Son olarak, serbest ya\u015fayan bireyler \u00fczerinde yap\u0131lan m\u00fcdahale \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 diyetlerde aktif ve k\u0131sa s\u00fcreli bir a\u011f\u0131rl\u0131k kayb\u0131 d\u00f6nemi oldu\u011funu kan\u0131tlamaktad\u0131r. Bu ili\u015fkinin deneysel kan\u0131tlar\u0131, epidemiyolojik kan\u0131tlardan daha kesin olsa da, biyolojik mekanizmalar tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Gelecekteki epidemiyolojik ara\u015ft\u0131rman\u0131n odaklanabilece\u011fi baz\u0131 alanlar \u015funlard\u0131r: \u00e7ocuklarda diyet ya\u011f al\u0131m\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcme tahmin\u00e7isi olarak uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmalar; toplam diyet ya\u011f\u0131n\u0131n ve belirli ya\u011f t\u00fcrlerinin genel ve b\u00f6lgesel adipoziteye ili\u015fkisini inceleyen g\u00f6zlem \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131; ve \u00f6zellikle obeziteye yatk\u0131nl\u0131k ve di\u011fer olas\u0131 de\u011fi\u015ftirici fakt\u00f6rlere vurgu yapan d\u00fc\u015f\u00fck ya\u011fl\u0131 diyetlerin etkisini inceleyen rastgele m\u00fcdahale \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131."}
{"_id":"41314611","title":"Uncoupling of leading- and lagging-strand DNA replication during lesion bypass in vivo.","text":"DNA'ya bir\u00e7ok ajan sald\u0131r\u0131r, normal \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 engelleyen lezyonlar olu\u015fturur. \u00d6zel DNA polimerazlar\u0131, \u00e7o\u011falt\u0131c\u0131 polimeraz\u0131n yerini ge\u00e7ici olarak al\u0131r ve lezyonlar\u0131 kopyalar, b\u00f6ylece mutasyonlar meydana gelir, kanser olu\u015fumunun ana tetikleyicisi. Escherichia coli'de, hem \u00f6nde hem de geride zincirli DNA molek\u00fcllerinde tek bir \u00e7o\u011faltma engeli i\u00e7eren \u00e7o\u011faltma kineti\u011fini izledik. \u00d6nc\u00fc zincirde bir engel olmas\u0131na ra\u011fmen, geride zincirli sentez daha ileri gitti, bu da e\u015fzamanl\u0131 zincir sentezinin ge\u00e7ici olarak ayr\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder. Lezyona kar\u015f\u0131 \u00e7o\u011faltma, \u00f6zel DNA polimerazlar\u0131 gerektirir ve her iki zincirde de benzer kinetik ve verimlilikte ger\u00e7ekle\u015ftirilir."}
{"_id":"41325555","title":"Phosphoinositide 3-kinase signalling--which way to target?","text":"\u00d6zet Fosfinoizitid 3-kinazlar (PI3K'lar), h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesi, \u00e7o\u011falmas\u0131 ve hayatta kalmas\u0131 \u00fczerinde merkezi bir rol oynar ve t\u00fcm\u00f6rlerin ilerlemesini, fosfoizitid ba\u011f\u0131ml\u0131 kinaz, protein kinaz B ve rapamisin hedefini etkinle\u015ftirerek s\u00fcr\u00fckler. Di\u011fer a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f etkinle\u015ftiriciler, PI3K'y\u0131 h\u00fccre hareketlili\u011fi ve kardiyovask\u00fcler parametrelerin kontrol\u00fcne ba\u011flar. Mevcut bilgiler, PI3K'lar\u0131n kanser, kronik enflamasyon, alerji ve kardiyovask\u00fcler ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k tedavisinde ila\u00e7 hedefleri olarak nitelendirilebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, PI3K'lar ayn\u0131 zamanda metabolik kontrol ve besin al\u0131m\u0131n\u0131 d\u00fczenleyen hayati s\u00fcre\u00e7leri de mod\u00fcle eder. Burada, mekanistik veriler ve fare fenotipik analizleri \u00f6zetlenir ve farkl\u0131 PI3K izolar\u0131n\u0131n terap\u00f6tik inhibisyonunun olas\u0131 ba\u015far\u0131s\u0131 tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r."}
{"_id":"41329220","title":"Determination of the time course of capacitation in mouse spermatozoa using a chlortetracycline fluorescence assay.","text":"5 dakika sonra kas\u0131k epididimislerden \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131ktan sonra elde edilen farenin sperm ba\u015flar\u0131, klorotetracyklin (CTC) adl\u0131 bir floresan boya varl\u0131\u011f\u0131nda karakteristik bir floresan deseni g\u00f6sterdi. Ba\u015f\u0131n tamam\u0131nda e\u015fit bir floresan vard\u0131 ve sperm pop\u00fclasyonunun yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131 ekvatoral segment boyunca daha parlak bir floresan \u00e7izgisi g\u00f6steriyordu; bu floresan deseni \"F\" olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131. 90 dakika boyunca k\u00fclt\u00fcr ortam\u0131 (CM) i\u00e7inde 2% (w\/v) inek serum albuminiyle incelendikten sonra, \u00e7o\u011fu sperm ba\u015f\u0131 ekvator ve post-ekvator segmentlerde koyu bir floresanss\u0131z bantla kapl\u0131yd\u0131, ancak ba\u015f\u0131n \u00f6n k\u0131sm\u0131 parlak floresan g\u00f6steriyordu. Bu floresan deseni \"B\" olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131. Desen F'nin kaybolma zaman\u0131, desen B'nin ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f zaman\u0131yla e\u015fle\u015fti ve yar\u0131 \u00f6m\u00fcr 30 dakika idi. D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm 90 dakika i\u00e7inde tamamland\u0131. CM i\u00e7inde daha uzun s\u00fcre incelendik\u00e7e, desen B'yi g\u00f6steren spermatozoidlerin y\u00fczdesi azald\u0131; ba\u015f\u0131n tamam\u0131nda floresan kayboldu, bu da acrosom reaksiyonu ge\u00e7irmi\u015f spermler i\u00e7in karakteristik bir desendir (P. M. Saling ve B. T. Storey (1979). J. Cell Biol. 83, 544-555). Desen B'yi g\u00f6steren farenin spermleri, ya kendili\u011finden ya da asit \u00e7\u00f6z\u00fcnebilir farenin yumurta zarlar\u0131ndan (H.M. Florman ve B. T. Storey (1982). Dev. Biol. 91, 121-130) ind\u00fcklenen acrosom reaksiyonuna girebiliyordu. Sonuncusu, spesifik inhibit\u00f6r\u00fc 3-quinuclidinyl benzilate (QNB) ile engellendi. Desen F'yi g\u00f6steren farenin spermleri, \u00e7\u00f6z\u00fcnm\u00fc\u015f zonae'ye maruz b\u0131rak\u0131larak acrosom reaksiyonuna indirgenemiyordu. Bu, floresan deseni F'den B'ye de\u011fi\u015fimin, spermlerin acrosom reaksiyonuna yatk\u0131n hale gelmesiyle ili\u015fkili oldu\u011funu ima eder. Bu de\u011fi\u015fim, daha \u00f6nce farenin spermlerinin in vitro CM'de kapasite kazanmas\u0131 i\u00e7in gereken zaman aral\u0131\u011f\u0131 olarak belirlenen (M. Inoue ve D. P. Wolf (1975). Biol."}
{"_id":"41329906","title":"[Detection of CRISPR and its relationship to drug resistance in Shigella].","text":"\nHEDEF Shigella'da k\u00fcmelenmi\u015f d\u00fczenli aral\u0131kl\u0131 k\u0131sa palindromik tekrarlar (CRISPR) tespit etmek ve ila\u00e7 direnciyle ili\u015fkisini analiz etmektir. Y\u00d6NTEMLER 60 Shigella su\u015funda CRISPR-S2 ve CRISPR-S4 i\u00e7in ikna edici CRISPR yap\u0131lar\u0131n\u0131 ve CRISPR-S1 ve CRISPR-S3 i\u00e7in \u015f\u00fcpheli CRISPR yap\u0131lar\u0131n\u0131 tespit etmek i\u00e7in d\u00f6rt \u00e7ift primer kullan\u0131ld\u0131. T\u00fcm primerler CRISPR veritaban\u0131ndaki diziler kullan\u0131larak tasarland\u0131. CRISPR Finder, CRISPR'\u0131 analiz etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131 ve Shigella su\u015flar\u0131n\u0131n duyarl\u0131l\u0131klar\u0131 dif\u00fczyon y\u00f6ntemiyle test edildi. Ayr\u0131ca, CRISPR-S4 ile ila\u00e7 direnci aras\u0131ndaki ili\u015fki analiz edildi. SONU\u00c7LAR \u0130kna edici CRISPR yap\u0131lar\u0131n\u0131n pozitif oran\u0131 %95 idi. D\u00f6rt CRISPR lokusu 12 spektral desene (A-L) olu\u015fturdu, bunlar\u0131n hepsi ikna edici CRISPR yap\u0131lar\u0131n\u0131 i\u00e7eriyordu, sadece tip K hari\u00e7. Bir yeni tekrar ve 12 yeni bo\u015fluk bulundu. \u00c7ok ila\u00e7 direnci oran\u0131 %53,33 idi. CRISPR-S4 ile ila\u00e7 direnci aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark bulunmad\u0131. Bununla birlikte, \u00e7ok veya TE direnci su\u015flar\u0131ndaki CRISPR-S4 tekrar dizisi esasen R4.1 idi ve 3' u\u00e7ta AC silmeleri vard\u0131 ve \u00e7ok ila\u00e7 direnci su\u015flar\u0131ndaki CRISPR-S4 bo\u015fluk dizileri esasen Sp5.1, Sp6.1 ve Sp7 idi. SONU\u00c7 CRISPR, Shigella'da yayg\u0131nd\u0131. Tekrar dizilerindeki varyasyonlar ve bo\u015fluk dizilerindeki \u00e7e\u015fitlilik, Shigella'da ila\u00e7 direnciyle ili\u015fkili olabilir."}
{"_id":"41337677","title":"The helicase DDX41 senses intracellular DNA mediated by the adaptor STING in dendritic cells","text":"Patogenik DNA'n\u0131n tan\u0131nmas\u0131, antiviral yan\u0131tlar\u0131n ba\u015flat\u0131lmas\u0131nda \u00f6nemlidir. Burada, myeloid dendritik h\u00fccreler (mDC'ler) i\u00e7inde bir DNA sens\u00f6r\u00fc olarak DDX41'in, DEXDc ailesine ait bir helikaz\u0131n \u00fcyeli\u011fini bildirdik. DDX41'in k\u0131sa sa\u00e7l\u0131 RNA ile ifade d\u00fczeyinin indirilmesi, mDC'lerin DNA ve DNA vir\u00fcslerine kar\u015f\u0131 tip I interferon ve sitokin yan\u0131tlar\u0131n\u0131 g\u00f6stermesini engelledi. Hem DDX41 hem de membran ili\u015fkili adapt\u00f6r STING'in birlikte a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, Ifnb promot\u00f6r aktivitesini te\u015fvik etmede sinergik bir etkiye sahipti. DDX41 hem DNA'ya hem de STING'e ba\u011fland\u0131 ve STING ile birlikte sitoplazmada yer ald\u0131. DDX41'in ifade d\u00fczeyinin indirilmesi, B-form DNA taraf\u0131ndan tetiklenen mitogen aktivasyonlu protein kinaz TBK1 ve transkripsiyon fakt\u00f6rleri NF-\u03baB ve IRF3'\u00fcn aktivitesini engelledi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, DDX41'in patogenik DNA'y\u0131 alg\u0131lamak i\u00e7in STING'e ba\u011f\u0131ml\u0131 ek bir DNA sens\u00f6r\u00fc oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"41340212","title":"Radiotherapy plus concomitant and adjuvant temozolomide for glioblastoma.","text":"ARKA PLAN Glioblastoma, yeti\u015fkinlerde en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen birincil beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc, genellikle h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olur. Mevcut standart tedavi, yeni te\u015fhis edilmi\u015f glioblastoma i\u00e7in m\u00fcmk\u00fcn olan en fazla cerrahi rezeksiyonu, ard\u0131ndan adjuvant radyoterapi uygulamay\u0131 i\u00e7erir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, radyoterapi tek ba\u015f\u0131na ile radyoterapi ve temozolomid kombinasyonunun etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fi a\u00e7\u0131s\u0131ndan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Y\u00d6NTEMLER Yeni te\u015fhis edilmi\u015f, histolojik olarak do\u011frulanm\u0131\u015f glioblastoma hastalar\u0131, radyoterapi tek ba\u015f\u0131na alacak veya radyoterapi ve s\u00fcrekli g\u00fcnl\u00fck temozolomid kombinasyonunu alacak \u015fekilde rastgele da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131lar. Radyoterapi tek ba\u015f\u0131na, haftada 5 g\u00fcn, g\u00fcnde 2 Gy'l\u0131k par\u00e7al\u0131 odakl\u0131 radyasyon \u015feklinde 6 hafta boyunca uygulanacak ve toplamda 60 Gy'l\u0131k doz sa\u011flanacakt\u0131r. Radyoterapi ve temozolomid kombinasyonu grubunda, radyoterapi s\u00fcresince ve sonras\u0131nda g\u00fcnde 75 mg\/m2 v\u00fccut y\u00fczey alan\u0131na temozolomid verilecektir. Bu, radyoterapi s\u00fcresince 6 d\u00f6ng\u00fc boyunca, her d\u00f6ng\u00fcde 5 g\u00fcn boyunca 150-200 mg\/m2 dozda adjuvant temozolomid ile takip edilecektir. Ana son nokta genel hayatta kalmayd\u0131. SONU\u00c7LAR 85 merkezden 573 hasta rastgele da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131. Ortalama ya\u015f 56 ya\u015f ve hastalar\u0131n %84'\u00fc debulking cerrahisi ge\u00e7irmi\u015fti. 28 ay ortalama takip s\u00fcresinde, radyoterapi ve temozolomid kombinasyonu ile ortalama hayatta kalma s\u00fcresi 14.6 ay iken, radyoterapi tek ba\u015f\u0131na ile 12.1 ay oldu. Radyoterapi ve temozolomid kombinasyonu grubunda \u00f6l\u00fcm i\u00e7in risk oran\u0131n\u0131n (haz\u0131rlanmam\u0131\u015f) oran\u0131 0.63 (g\u00fcvenlik aral\u0131\u011f\u0131 0.52-0.75; P<0.001 log-rank testi ile) idi. Radyoterapi ve temozolomid kombinasyonu ile 2 y\u0131ll\u0131k hayatta kalma oran\u0131 %26.5 iken, radyoterapi tek ba\u015f\u0131na ile %10.4 oldu. Radyoterapi ve temozolomid ile e\u015f zamanl\u0131 tedavi, hastalar\u0131n %7'sinde 3. veya 4. dere"}
{"_id":"41354899","title":"Drug interactions between oral contraceptives and antibiotics.","text":"\n## Ama\u00e7:\nAntibiyotikler ve a\u011f\u0131z i\u00e7i kontraseptifler (AK) aras\u0131nda olas\u0131 ila\u00e7 etkile\u015fimlerini de\u011ferlendirerek, bu etkile\u015fimlerin AK ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131na yol a\u00e7abilece\u011fi kan\u0131tlar\u0131 incelemektir.\n\n## Veri Kaynaklar\u0131:\n1966-1999 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda MEDLINE ve Lexis\/Nexis T\u0131bbi K\u00fct\u00fcphane veritabanlar\u0131nda \"a\u011fz i\u00e7i kontraseptifler\" anahtar kelimesi ile \"antibiyotikler\", \"zarar verici etkiler\" ve \"gebelik\" terimleri kullan\u0131larak yap\u0131lan aramalar. Ayr\u0131ca, \"ila\u00e7 etkile\u015fimleri\" ek MeSH terimi ile MEDLINE'da ek arama yap\u0131ld\u0131. Dil k\u0131s\u0131tlamas\u0131 uygulanmad\u0131.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi Y\u00f6ntemleri:\nToplam 167 makale analiz i\u00e7in al\u0131nd\u0131. Bu yay\u0131nlar\u0131n referanslar\u0131nda yer alan 32 ek makale de incelendi. Se\u00e7ilen makaleler, uyumlu kullan\u0131c\u0131lar (planlanmam\u0131\u015f gebelikleri bildiren ve AK rejimlerine uyduklar\u0131n\u0131 bildiren kad\u0131nlar) \u00fczerinde antibiyotik tedavisinin AK etkinli\u011fi \u00fczerindeki ili\u015fkisini sa\u011flayabilen makalelerdi. Ayr\u0131ca, antibiyotiklerin AK bile\u015fenlerinin farmakokineti\u011fi \u00fczerindeki etkilerini do\u011frudan \u00f6l\u00e7en \u00e7al\u0131\u015fmalar veya antibiyotiklerin AK kullananlarda ov\u00fclasyon \u00fczerindeki etkilerini analiz eden \u00e7al\u0131\u015fmalar kabul edildi.\n\n## Tablolama, Entegrasyon ve Sonu\u00e7lar:\nEn az 30 vaka, AK'lar\u0131 alan ve antibiyotikler kullanan kad\u0131nlar aras\u0131nda meydana gelen gebeliklerle ilgili raporlar olmu\u015ftur, \u00f6zellikle rifampin ile. Yakla\u015f\u0131k %20'si aile planlamas\u0131 veya k\u00fcrtaj kliniklerine ba\u015fvuran gebe kad\u0131nlar, ayn\u0131 anda AK ve antibiyotik kullanmaktad\u0131r. Genel olarak, bu t\u00fcr vaka raporlar\u0131 ve klinik anketlerden elde edilen bilgiler, rapor edilen vakalar\u0131n yakla\u015f\u0131k \u00fc\u00e7te birini olu\u015fturmaktad\u0131r. Dermatoloji tabanl\u0131 uygulamalardan elde edilen geriye d\u00f6n\u00fck anketler de, antibiyotik tedavisi alan AK kullan\u0131c\u0131lar\u0131 aras\u0131nda 24 gebelik bildirmi\u015ftir, en yayg\u0131n olarak tetrasiklinler ve penisilinler kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Klinik anketlerde g\u00f6r\u00fclen AK ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k oranlar\u0131, tipik kullan\u0131m kal\u0131plar\u0131na g\u00f6re beklenen aral\u0131ktayd\u0131. K\u00fc\u00e7\u00fck n\u00fcfuslara ait elde edilen birle\u015ftirilmi\u015f sonu\u00e7lara g\u00f6re, rifampin hari\u00e7, a\u011f\u0131z i\u00e7i antibiyotikler etinil estradiol, levonorgestrel ve norethindrone'un"}
{"_id":"41380943","title":"Male Japanese quails with female brains do not show male sexual behaviors.","text":"Embriyonik geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda, gonadal steroid hormonlar\u0131 (androjenler ve estrojenler), daha y\u00fcksek omurgal\u0131lar\u0131n cinsel farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemek i\u00e7in (memelilerde erkeklerde, ku\u015flarda di\u015filerde) d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Homogametik cinslerin beyin farkl\u0131la\u015fmas\u0131, cinsel \u00f6zelliklere \u00f6zg\u00fc organizasyona ihtiya\u00e7 duymadan varsay\u0131lan olarak ilerledi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Japon tavu\u011fu gibi gallinacean ku\u015flarda, di\u015fi beyin organizasyonu, varsay\u0131lan erkek beyin fenotipinin estrojen ba\u011f\u0131ml\u0131 de-erkile\u015ftirilmesiyle geli\u015fti\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. Japon tavu\u011fu embriyolar\u0131nda, gonadal farkl\u0131la\u015fma ger\u00e7ekle\u015fmeden \u00f6nce, \u00f6n beyin primordiunun erkek ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131dan di\u015fi konak\u00e7\u0131ya (MF), di\u015fi ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131dan erkek konak\u00e7\u0131ya (FM), erkek ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131dan erkek konak\u00e7\u0131ya (MM) ve di\u015fi ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131dan di\u015fi konak\u00e7\u0131ya (FF) izotopik, e\u015f zamanl\u0131 nakil yapt\u0131k; beyin kimeras\u0131n\u0131n \u00f6n beyni (hipotalamus dahil) tamamen ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 h\u00fccrelerden olu\u015fuyordu. MM, FF, MF ve FM kimeras\u0131nda, genetik cinslerine g\u00f6re davran\u0131\u015flar g\u00f6steren cinsel davran\u0131\u015flar g\u00f6zlemlendi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, FM kimeras\u0131nda (genetik olarak di\u015fi \u00f6n beyin, di\u011fer t\u00fcm dokular genetik olarak erkek) hi\u00e7bir montaj ve sadece temel k\u00fckreme davran\u0131\u015f\u0131 g\u00f6zlemlenmedi. MM, FF, MF ve FM kimeras\u0131nda, embriyonik ya\u015fam boyunca konak\u00e7\u0131 tipinde steroid hormon \u00fcretimi g\u00f6zlemlense de, sadece FM kimeras\u0131nda hipogonadizm vard\u0131, yeti\u015fkinlikte dola\u015f\u0131mda d\u00fc\u015f\u00fck testosteron seviyeleri ve \u00fcreme davran\u0131\u015flar\u0131nda (k\u00fckreme) azalma veya (montaj) yokluk g\u00f6zlemlendi. Medial preoptik \u00e7ekirdek (seks\u00fcel olarak farkl\u0131la\u015fan beyin b\u00f6lgesi) morfolojik \u00f6zellikleri de FM erkeklerinde erkeksi gibi de\u011fildi. Bu veriler, yeti\u015fkinlikte gonadal hormonlar\u0131n cinsel tipli \u00fcretimini d\u00fczenleyen beyin i\u00e7sel, genetik olarak belirlenmi\u015f bir bile\u015fen oldu\u011funu g\u00f6sterir ve di\u011fer daha y\u00fcksek omurgal\u0131 t\u00fcrlerdeki beyin cinsel farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 destekleyen mekanizmalar\u0131 yeniden de\u011ferlendirmeyi gerektirir."}
{"_id":"41403996","title":"DNA joint dependence of pol X family polymerase action in nonhomologous end joining.","text":"DNA \u00e7ift sarmal k\u0131r\u0131klar\u0131 (DSK), onhomolog olmayan u\u00e7 birle\u015ftirme (NHEJ) yolu ile do\u011frudan yeniden birle\u015ftirilebilir. Nukleazlar ve polimerazlar, DSK'nin son bazlar\u0131n\u0131n hasar g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc durumlarda do\u011fru NHEJ'i te\u015fvik etmek i\u00e7in gereklidir. Ayn\u0131 enzimler, ayn\u0131 zamanda imkans\u0131z yeniden birle\u015ftirme ve uyumsuz u\u00e7lar\u0131n birle\u015ftirilmesine de kat\u0131l\u0131r, \u00f6nemli mutajenik olaylar. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, Pol X ailesi polimeraz Pol4'\u00fcn, Saccharomyces cerevisiae'de baz\u0131 ancak t\u00fcm NHEJ olaylar\u0131n\u0131 gerektiren bo\u015fluk doldurma i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, DSK u\u00e7 yap\u0131land\u0131rmalar\u0131n\u0131 sistematik olarak analiz ettik ve bir birle\u015fmenin Pol4 gerektip gerektirmemesinin ana fakt\u00f6rlerin, her iki iplikte de bo\u015fluklar ve overhang polaritesi oldu\u011funu bulduk. 3'-overhang'lara ve her iki iplikte de bir bo\u015flu\u011fa sahip DSK'ler, onar\u0131m i\u00e7in Pol4'e g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r, ayn\u0131 dizideki 5'-overhang'lara sahip DSK'ler bunu yapmaz. Pol4, sadece bir iplikte 3'-overhang'larda bir bo\u015fluk varsa gerekmez, ancak 3'-overhang'lar\u0131n t\u00fcm uzunluklar\u0131, NHEJ'e ba\u011f\u0131ml\u0131 aral\u0131kta Pol4'e e\u015fit derecede ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r, ancak bu aral\u0131\u011f\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda Pol4 gereksizdir, bu da Pol4'\u00fcn NHEJ'e \u00f6zg\u00fc oldu\u011funu g\u00f6sterir. Pol4'\u00fcn kayb\u0131, mikrohomolojiyi kullanan DSK'lerin yeniden birle\u015ftirilmesini etkilemez veya 5'-hidroksil'lere sahip ancak bo\u015flu\u011fu olmayan DSK'ler. Son olarak, memelilerdeki Pol X polimerazlar\u0131, DSK'lerin yap\u0131s\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak pol4 mutasyonunu farkl\u0131 \u015fekilde tamamlayabilir, bu da bu polimerazlar\u0131n maya NHEJ'ine kat\u0131labilece\u011fini ancak farkl\u0131 \u00f6zelliklere sahip oldu\u011funu g\u00f6sterir."}
{"_id":"41493639","title":"ABC of burns. Introduction.","text":"Yan\u0131klar t\u0131p alan\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015f\u0131lan en y\u0131k\u0131c\u0131 ko\u015fullardan biridir. Yaralanma, hastan\u0131n fiziksel ve psikolojik t\u00fcm y\u00f6nlerini etkileyen bir sald\u0131r\u0131 gibidir. T\u00fcm ya\u015f gruplar\u0131n\u0131 etkiler, bebeklerden ya\u015fl\u0131 insanlara kadar uzan\u0131r ve hem geli\u015fmi\u015f hem de geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde bir sorundur. Hepimiz bile k\u00fc\u00e7\u00fck bir yan\u0131\u011f\u0131n getirebilece\u011fi \u015fiddetli a\u011fr\u0131y\u0131 ya\u015fad\u0131k. Ancak b\u00fcy\u00fck yan\u0131klar\u0131n neden oldu\u011fu ac\u0131 ve s\u0131k\u0131nt\u0131 yaln\u0131zca anl\u0131k bir olayla s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fildir. G\u00f6r\u00fcn\u00fcr fiziksel izler ve g\u00f6r\u00fcnmez psikolojik izler uzun s\u00fcrer ve s\u0131kl\u0131kla kronik sakatl\u0131\u011fa yol a\u00e7ar. Yan\u0131k yaralanmalar\u0131, t\u0131bbi ve para-t\u0131bbi personelin kar\u015f\u0131s\u0131na \u00e7\u0131kan \u00e7e\u015fitli ve farkl\u0131 bir zorluktur. Do\u011fru y\u00f6netim, t\u00fcm yan\u0131k hastalar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 sorunlar\u0131 ele alan becerikli \u00e7ok disiplinli bir yakla\u015f\u0131m gerektirir. Bu seriler, hastane ve hastanede olmayan sa\u011fl\u0131k \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131 i\u00e7in yan\u0131k yaralanmalar\u0131n\u0131n en \u00f6nemli y\u00f6nlerini genel bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla sunar.\u200b\u00e7al\u0131\u015fanlar. \u015eekil 1    \u00dcst: %70 tam katman yan\u0131klar\u0131 olan bir \u00e7ocuk, canland\u0131rma, yo\u011fun bak\u0131m deste\u011fi ve kapsaml\u0131 debridman ve deri greftlemesi gerektiren. Sol: Ayn\u0131 \u00e7ocuk bir y\u0131l sonra yan\u0131k kamp\u0131nda, iyi bir iyile\u015fme ge\u00e7irmi\u015f. Makul bir sonu\u00e7 m\u00fcmk\u00fcn..."}
{"_id":"41496215","title":"DNA methylation is a critical cell-intrinsic determinant of astrocyte differentiation in the fetal brain.","text":"Astrocyte farkl\u0131la\u015fmas\u0131, beyin geli\u015fiminin sonlar\u0131nda b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bir transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan STAT3'\u00fcn etkinle\u015fmesine ba\u011fl\u0131d\u0131r. G\u00f6steriyoruz ki, glial fibriller asitik protein (GFAP) ifadesi ile belirlenen astrositler, E11.5'de (embriyonik g\u00fcn) asla n\u00f6roepitelyal h\u00fccrelerden ortaya \u00e7\u0131kmaz, hatta STAT3 etkinle\u015ftirildi\u011finde bile, E14.5 n\u00f6roepitelyal h\u00fccrelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda. E11.5 n\u00f6roepitelyal h\u00fccrelerdeki bir CpG din\u00fckleotidi, GFAP promot\u00f6r\u00fcndeki STAT3 ba\u011flanma eleman\u0131nda y\u00fcksek derecede metilasyona u\u011fram\u0131\u015ft\u0131r, ancak STAT3 etkinle\u015ftirme sinyalini alan ve GFAP ifade eden h\u00fccrelerde demetilasyona u\u011fram\u0131\u015ft\u0131r. Bu CpG metilasyonu, STAT3'\u00fcn ba\u011flanma eleman\u0131na eri\u015fimini engeller. \u00d6neriyoruz ki, bir h\u00fccre tipi spesifik gen promot\u00f6r\u00fcn\u00fcn metilasyonu, geli\u015fmekte olan beynin lininj belirlemede kritik bir olayd\u0131r."}
{"_id":"41548287","title":"DNMT1 Inhibition Reprograms Pancreatic Cancer Stem Cells via Upregulation of the miR-17-92 Cluster.","text":"Pankreas duktal adenokarsinom (PDAC) ve di\u011fer karcinomlar hiyerar\u015fik bir \u015fekilde d\u00fczenlenir, kanser k\u00f6k h\u00fccreleri (KKH) hiyerar\u015finin zirvesinde bulunur ve t\u00fcm\u00f6r ilerlemesi, metastaz ve kemoterapi direncini y\u00f6nlendirir. KKH ve KKH olmayan h\u00fccreler genetik a\u00e7\u0131dan ayn\u0131 arka plana sahip oldu\u011fundan, bu iki h\u00fccre pop\u00fclasyon aras\u0131ndaki \u00e7arp\u0131c\u0131 i\u015flevsel farkl\u0131l\u0131klar\u0131n epigenetik farkl\u0131l\u0131klardan kaynakland\u0131\u011f\u0131n\u0131 varsay\u0131yoruz. DNA metilasyonu gibi epigenetik mekanizmalar, k\u00f6k h\u00fccrelerin pluripotansiyel durumunu korumada ve farkl\u0131la\u015fmalar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede \u00f6nemli bir rol oynar, ancak pankreas KKH'lerdeki DNA metilasyonunun rol\u00fc belirsizdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, PDAC KKH'lerinin genomu \u00e7ap\u0131nda DNA metilasyon profilini inceledik ve DNA metiltransferazlar\u0131n (DNMT) KKH'lerin korunmas\u0131 ve t\u00fcm\u00f6rjenikli\u011fi i\u00e7in \u00f6nemini belirledik. Y\u00fcksek verimli metilasyon analizi kullanarak, ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f KKH'lerin, analiz edilen t\u00fcm\u00f6rlerdeki KKH pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n heterojenli\u011fi veya \u00e7oklu klonlulu\u011fu ne olursa olsun, daha y\u00fcksek d\u00fczeyde DNA metilasyonu oldu\u011funu ke\u015ffettik. Mekanik olarak, KKH'ler, KKH olmayan h\u00fccrelere k\u0131yasla daha y\u00fcksek DNMT1 seviyeleri ifade etti. Farmakolojik veya genetik DNMT1'e y\u00f6nelik KKH'lerde kendi yenilenme ve in vivo t\u00fcm\u00f6rjenik potansiyelini azaltan hedefleme, DNMT1'i KKH terap\u00f6tik hedefi olarak tan\u0131mlad\u0131. G\u00f6zlemlenen inhibisyon etkisi, \u00f6zellikle miR-17-92 k\u00fcmesi gibi daha \u00f6nce susturulmu\u015f mikroRNA'lar\u0131n epigenetik yeniden etkinle\u015fmesiyle k\u0131smen arac\u0131lan\u0131yordu. Birlikte, bulgular\u0131m\u0131z, KKH biyolojisinde DNA metilasyonun \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve PDAC hastalar\u0131n\u0131n k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in KKH esnekli\u011fini hedeflemek i\u00e7in epigenetik d\u00fczenleyiciler geli\u015ftirmeye bir gerek\u00e7e sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Cancer Res; 76(15); 4546-58. \u00a92016 AACR."}
{"_id":"41599676","title":"Mutation spectrum in the nephrin gene (NPHS1) in congenital nephrotic syndrome.","text":"Kongenital Nefrotik Sendrom, Fin Tipi (CNF veya NPHS1), otozomal resesif bir hastal\u0131k olup, do\u011fumdan k\u0131sa bir s\u00fcre sonra b\u00fcy\u00fck protein\u00fcri ve nefrotik sendromun geli\u015fimi ile karakterizedir. Hastal\u0131k, en \u00e7ok Finlandiya'da yayg\u0131nd\u0131r, ancak di\u011fer pop\u00fclasyonlarda da bir\u00e7ok hasta tespit edilmi\u015ftir. Hastal\u0131k, glomer\u00fcler ultrafiltrasyonun ana bile\u015feni olan nefrin genindeki mutasyonlar nedeniyle olu\u015fur, podosit slit diyafram\u0131. D\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda kongenital nefrotik sendromlu hastalarda 30'un \u00fczerinde nefrin genindeki mutasyon rapor edilmi\u015ftir. Finlandiya pop\u00fclasyonu i\u00e7inde, iki ana mutasyon bulunmu\u015ftur. Bu iki nokta mutasyonu, Finlandiya'daki t\u00fcm mutasyonlar\u0131n %94'ten fazlas\u0131n\u0131 olu\u015fturur. Non-Finlandiya hastalarda bulunan \u00e7o\u011fu mutasyon, sensiz mutasyonlard\u0131r, ancak ayn\u0131 zamanda nokta mutasyonlar\u0131, ekleme ve silme mutasyonlar\u0131 da i\u00e7erir. Bu mutasyon g\u00fcncellemesi, daha \u00f6nce rapor edilen t\u00fcm nefrin mutasyonlar\u0131n\u0131n do\u011fas\u0131n\u0131 \u00f6zetler ve ek olarak, laboratuvar\u0131m\u0131zda son zamanlarda tespit edilen 20 yeni mutasyonu da tan\u0131mlar."}
{"_id":"41620295","title":"The HSA domain binds nuclear actin-related proteins to regulate chromatin-remodeling ATPases","text":"Helikaz-SANT ili\u015fkili (HSA) etki alan\u0131n\u0131, n\u00fckleer aktin ili\u015fkili proteinler (ARPs) ve aktinin birincil ba\u011flanma platformu olarak tan\u0131ml\u0131yoruz. Kromatin yeniden d\u00fczenleyicilerinden (RSC, maya SWI-SNF, insan SWI-SNF, SWR1 ve INO80) veya d\u00fczenleyicilerinden (NuA4) bireysel HSA etki alanlar\u0131, ilgili ARP-ARP veya ARP-aktin mod\u00fcllerini yeniden olu\u015fturur. RSC'de, HSA etki alan\u0131, katalitik ATPaz alt biriminde, Sth1'de bulunur. Sth1'deki HSA, canl\u0131 organizmada hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131r ve onun eksikli\u011fi, ARPlerin \u00f6zel kayb\u0131na ve ATPaz aktivitesinde hafif bir azalmaya neden olur. ARP bask\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131 i\u00e7in genetik se\u00e7imler, RSC i\u015flevi i\u00e7in hayati olan ancak ARP ba\u011flanmas\u0131nda rol oynamayan iki yeni etki alan\u0131nda, post-HSA etki alan\u0131 ve \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131 1'de, \u00f6zel kazan\u0131m mutasyonlar\u0131 ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Birlikte, HSA etki alan\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc tan\u0131ml\u0131yoruz ve ARP-HSA mod\u00fcl\u00fc ile iki yeni i\u015flevsel etki alan\u0131n\u0131n d\u00fczenleyici bir ili\u015fki oldu\u011funu kan\u0131tl\u0131yoruz, bu etki alanlar\u0131, ARP'leri i\u00e7eren yeniden d\u00fczenleyici ATPazlarda korunur."}
{"_id":"41644178","title":"Increased dendritic complexity and axonal length in cultured mouse cortical neurons overexpressing methyl-CpG-binding protein MeCP2","text":"Rett sendromu, metil DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 fakt\u00f6r MeCP2'yi kodlayan genin i\u015flevsiz mutasyonlar\u0131 nedeniyle ortaya \u00e7\u0131kar. Beyin k\u00fctlesi ve n\u00f6ronal karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n genellikle Rett hastalar\u0131nda azald\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, geli\u015fen n\u00f6ronlar\u0131n morfolojik karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frudan etkileyen MeCP2'nin rol\u00fcn\u00fc test ettik. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, k\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f fare n\u00f6ronlar\u0131n\u0131n MeCP2beta (MECP2A) a\u015f\u0131r\u0131 ifadesiyle daha karma\u015f\u0131k morfolojiler geli\u015ftirdi\u011fini, daha uzun akson ve dendrit s\u00fcre\u00e7leri ve artan akson ve dendrit son u\u00e7lar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131na sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ard\u0131ndan, karboksil sonunu eksik bir mutant formunun a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin ayn\u0131 etkileri uyand\u0131r\u0131p uyand\u0131rmayaca\u011f\u0131n\u0131 test ettik. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, bu mutantan a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen n\u00f6ronlar akson ve dendrit s\u00fcre\u00e7 uzamas\u0131n\u0131 art\u0131ramazken, akson ve dendrit s\u00fcre\u00e7lerinin karma\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 hala anlaml\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. Bu veriler birlikte, MeCP2'nin n\u00f6ral olgunla\u015fma ve\/veya sinaptogenez \u00fczerinde do\u011frudan d\u00fczenledi\u011fini destekleyen hipotezi ve MeCP2'nin neuritik uzama ve s\u00fcre\u00e7 dallanmas\u0131n\u0131 farkl\u0131 mekanizmalar arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla etkileyebilece\u011fini kan\u0131tlamaktad\u0131r."}
{"_id":"41646286","title":"Folate affects apoptosis in human trophoblastic cells.","text":"Folat eksikli\u011finin insan sitotrofoblastik h\u00fccrelerdeki apoptoz oran\u0131na etkileri ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Apoptoz, kontrol ortam\u0131, 2. folat i\u00e7ermeyen ortam ve 3. folat i\u00e7ermeyen ortama ek olarak %10 inek yavrusu serumuyla k\u00fclt\u00fcrlenen sitotrofoblastik h\u00fccrelerde belirlendi. Ortam 2 ve 3'de k\u00fclt\u00fcrlenen h\u00fccrelerdeki apoptoz oranlar\u0131, kontrol ortam\u0131nda k\u00fclt\u00fcrlenen h\u00fccrelere g\u00f6re anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti (P<0.02 ve P<0.03, s\u0131ras\u0131yla). Sonu\u00e7 olarak, insan sitotrofoblastik h\u00fccreler, folat i\u00e7ermeyen ortamda in vitro k\u00fclt\u00fcrlendiklerinde apoptoz oranlar\u0131nda anlaml\u0131 bir art\u0131\u015f g\u00f6sterir. Folat eksikli\u011fi ve gebelik komplikasyonlar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi a\u00e7\u0131klayabilecek olas\u0131 a\u00e7\u0131klamalar \u00f6nerilmektedir."}
{"_id":"41650417","title":"Role of KRAS and EGFR as biomarkers of response to erlotinib in National Cancer Institute of Canada Clinical Trials Group Study BR.21.","text":"AMA\u00c7: KRAS ve epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR) genotipinin BR.21 deneme kontrol grubunda erlotinib tedavisine yan\u0131t \u00fczerindeki etkisini de\u011ferlendirmek.\n\nHASTALAR VE Y\u00d6NTEMLER: 206 t\u00fcm\u00f6rde KRAS mutasyonu, 204 t\u00fcm\u00f6rde EGFR mutasyonu ve 159 t\u00fcm\u00f6rde EGFR geni kopyas\u0131n\u0131 floresan in situ hibridizasyon (FISH) ile analiz ettik. \u00d6rneklerdeki 5-10% t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelili\u011fi ile anormaliteleri tespit eden iki y\u00fcksek hassas tekni\u011fi kullanarak EGFR silinmesi\/mutasyonu yeniden analiz ettik. KRAS mutasyonu do\u011frudan sekanslama ile analiz edildi.\n\nSONU\u00c7LAR: 30 hasta (15%) KRAS mutasyonu, 34 (17%) EGFR 19. eksen silinmesi veya 21. eksen L858R mutasyonu ve 61 (38%) y\u00fcksek EGFR geni kopyas\u0131 (FISH pozitif) g\u00f6sterdi. Yan\u0131t oranlar\u0131, wild-tip ve mutan KRAS aras\u0131nda %10 ve %5 (P = .69), wild-tip ve mutan EGFR aras\u0131nda %7 ve %27 (P = .03) ve EGFR FISH negatif ve FISH pozitif hastalar aras\u0131nda %5 ve %21 (P = .02) idi. Erlotinib tedavisinden \u00f6nemli bir hayatta kalma yarar\u0131, KRAS'\u0131n wild-tipli hastalarda (risk oran\u0131 [HR] = 0.69, P = .03) ve EGFR FISH pozitif hastalarda (HR = 0.43, P = .004) ancak mutan KRAS (HR = 1.67, P = .31), wild-tipli EGFR (HR = 0.74, P = .09), mutan EGFR (HR = 0.55, P = .12) ve EGFR FISH negatif hastalarda (HR = 0.80, P = .35) g\u00f6zlemlenmedi. \u00c7oklu analizde, sadece EGFR FISH pozitif durumu daha k\u00f6t\u00fc hayatta kalma (P = .025) ve erlotinib'den farkl\u0131 hayatta kalma yarar\u0131 i\u00e7in \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc (P = .005"}
{"_id":"41707539","title":"Immune dysregulation in major depression: a critical review of existing evidence.","text":"\u015eu anda depresyonun ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi d\u00fczenlenmesinde bozulmayla ili\u015fkili oldu\u011fu iyi belgelenmi\u015ftir. Bununla birlikte, bu ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi d\u00fczenlenmesinin maj\u00f6r depresyonun patofizyolojisinde bir rol oynay\u0131p oynamad\u0131\u011f\u0131 veya depresif hastan\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ile ili\u015fkili bozukluklara kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131n bilinmedi\u011fi durumdad\u0131r. Bu makale, maj\u00f6r depresyonda mevcut olan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi d\u00fczenlenmesiyle ilgili kan\u0131tlar\u0131n ele\u015ftirel bir incelemesini sunmaktad\u0131r, bu da leukoit trafi\u011findeki de\u011fi\u015fiklikler, lenfosit fonksiyonu ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k aktivitesinin i\u015faret\u00e7ileri i\u00e7erir. Maj\u00f6r depresyonda ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi d\u00fczenlenmesinin olas\u0131 arac\u0131lar\u0131 k\u0131sa bir \u015fekilde tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Son olarak, maj\u00f6r depresyon ve enfeksiyon, alerji ve otoimm\u00fcn bozukluklar, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klar, kanser ve HIV gibi \u00e7e\u015fitli t\u0131bbi durumlar aras\u0131ndaki ili\u015fki ele\u015ftirel bir \u015fekilde incelenmektedir."}
{"_id":"41710132","title":"Regulation of E2Fs and senescence by PML nuclear bodies.","text":"Tumor bask\u0131lay\u0131c\u0131 PML (promiyelositik l\u00f6semi proteini), h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131 ve sonlu farkl\u0131la\u015fma gibi iki s\u00fcreci d\u00fczenler, bu s\u00fcre\u00e7ler h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcnden kal\u0131c\u0131 bir \u00e7\u0131k\u0131\u015fla ilgilidir. Burada, PML'nin, p53'\u00fc ve ya\u015flanmay\u0131 etkinle\u015ftiren ve kal\u0131c\u0131 h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131n\u0131 tetikleyen mekanizmas\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu mekanizma, E2F transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin promot\u00f6rlerine ba\u011flanmas\u0131n\u0131 ve retinoblastoma (Rb) proteinlerinin PML n\u00fckleer cisimlere, heterokromatin proteinleri ve protein fosfataz 1\u03b1'ya zengin olan PML n\u00fckleer cisimlere rekrut edilmesini i\u00e7erir. Rb proteini ailesinin i\u015flevlerini engellemek veya PML ifade eden h\u00fccrelere E2F'leri geri eklemek, E2F ba\u011f\u0131ml\u0131 gen ifadesindeki ve h\u00fccre \u00e7o\u011falmas\u0131ndaki kusurlar\u0131 kurtarabilir, ya\u015flanma fenotipini engelleyebilir. \u0130yi huylu prostat hiperplazisi, ya\u015flanma \u00f6zelliklerini g\u00f6steren bir neoplazi hastal\u0131\u011f\u0131, PML'nin artm\u0131\u015f oldu\u011fu ve n\u00fckleer cisimlerin olu\u015ftu\u011fu bulunmu\u015ftur. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, prostat kanserlerinde PML cisimleri nadiren g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Yeni tan\u0131mlanan PML\/Rb\/E2F yolu, iyi huylu t\u00fcm\u00f6rlerden kanserleri ay\u0131rt etmeye yard\u0131mc\u0131 olabilir ve E2F hedef genlerini potansiyel olarak insan t\u00fcm\u00f6rlerinde ya\u015flanmay\u0131 tetiklemek i\u00e7in hedefler olarak \u00f6nerebilir."}
{"_id":"41735503","title":"The International Classification of Headache Disorders.","text":"Bir dizi ili\u015fkili t\u0131bbi bozukluk, uygun bir s\u0131n\u0131fland\u0131rma sistemi ve tan\u0131 kriterlerinden yoksun olmak, kanunsuz bir toplum gibidir. En iyi durumda tutars\u0131zl\u0131k, en k\u00f6t\u00fc durumda ise kaosun sonucu olur. Bu nedenle, Uluslararas\u0131 Ba\u015f A\u011fr\u0131s\u0131 Bozukluklar\u0131 S\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 (ICHD), son 50 y\u0131lda ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 t\u0131bb\u0131nda tek ba\u015f\u0131na en \u00f6nemli geli\u015fme olarak kabul edilebilir. ICHD, mant\u0131ksal ve hiyerar\u015fik bir sistemde y\u00fczden fazla farkl\u0131 ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 t\u00fcr\u00fcn\u00fc tan\u0131mlar ve s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131r. Daha da \u00f6nemlisi, t\u00fcm listelenen ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 bozukluklar\u0131 i\u00e7in a\u00e7\u0131k tan\u0131 kriterleri sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. ICHD h\u0131zla evrensel kabul g\u00f6rd\u00fc ve s\u0131n\u0131fland\u0131rmaya y\u00f6nelik ele\u015ftiriler, di\u011fer hastal\u0131k s\u0131n\u0131fland\u0131rma sistemlerine y\u00f6nelik ele\u015ftirilere k\u0131yasla \u00e7ok daha az oldu. ICHD'nin ilk bask\u0131s\u0131n\u0131n yay\u0131nlanmas\u0131ndan sonraki 20 y\u0131l i\u00e7inde, ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 ara\u015ft\u0131rmas\u0131, kaynaklar\u0131n seyrek ayr\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen h\u0131zla h\u0131zland\u0131. \u00d6zetle, ICHD uluslararas\u0131 d\u00fczeyde yayg\u0131n kabul g\u00f6rd\u00fc ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 t\u0131bb\u0131 alan\u0131nda hem klinik ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 hem de klinik bak\u0131m\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde kolayla\u015ft\u0131rd\u0131."}
{"_id":"41774099","title":"Call to Develop a Standard Acquisition Charge Model for Kidney Paired Donation","text":"\u00d6nerilen bir Medicare Deneme Projesi, b\u00f6brek \u00e7ift ba\u011f\u0131\u015f\u0131 i\u00e7in standart bir edinim \u00fccreti geli\u015ftirmeyi ama\u00e7lamaktad\u0131r. Medicare ve ticari sigorta \u015firketleri, farkl\u0131 bir sigorta sa\u011flay\u0131c\u0131s\u0131n\u0131n yarar\u0131 i\u00e7in nakil amac\u0131yla ya\u015fayan ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 maliyetlerini do\u011frudan \u00f6demeyebilir, bu nedenle yeni bir \u00f6deme stratejisine ihtiya\u00e7 vard\u0131r. 1970'lere kadar, organ sat\u0131n alma kurulu\u015flar\u0131n\u0131n, al\u0131c\u0131n\u0131n kimli\u011fini bilmeden \u00f6nce, \u00f6l\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 b\u00f6brekleri i\u00e7in \u00f6n \u00f6demeli kurtarma masraflar\u0131n\u0131 \u00f6demek i\u00e7in finansal arac\u0131lar olarak g\u00fc\u00e7lendirildi\u011fi zaman, \u00f6l\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 organlar\u0131n\u0131n kurtarma ve yerle\u015ftirilmesinde benzer s\u0131n\u0131rlamalar vard\u0131. \u00d6l\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 b\u00f6breklerinin kurtarmas\u0131na benzer \u015fekilde, b\u00f6brek \u00e7ift ba\u011f\u0131\u015f\u0131, al\u0131c\u0131n\u0131n kimli\u011fini belirlemeden \u00f6nce ya\u015fayan ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131n de\u011ferlendirilmesini gerektirir. Doku tiplemesi, \u00e7apraz e\u015fle\u015ftirme ve ya\u015fayan ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar veya b\u00f6breklerinin nakli, ek finansal engeller olu\u015fturur. Son olarak, b\u00f6brek \u00e7ift ba\u011f\u0131\u015f\u0131 tespit eden ve koordine eden kurulu\u015flar\u0131n idari giderleri, organ sat\u0131n alma kurulu\u015flar\u0131 i\u00e7in gerekli olan \u00f6deme ile benzer \u015fekilde geri \u00f6denmelidir. Daha fazla hastaya b\u00f6brek \u00e7ift ba\u011f\u0131\u015f\u0131 eri\u015fimini geni\u015fletmek i\u00e7in, kan\u0131tlanm\u0131\u015f bir stratejiyi, 30 y\u0131ldan fazla bir s\u00fcredir \u00f6l\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 kat\u0131 organ nakli i\u00e7in kullan\u0131lan \u00f6deme modeline benzer \u015fekilde, \u00e7ift ba\u011f\u0131\u015f\u0131 masraflar\u0131 i\u00e7in \u00f6deme \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"41781905","title":"Oxidant stress promotes disease by activating CaMKII.","text":"CaMKII, d\u00fczenleyici alanda bulunan metiyonin kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n oksidasyonu ile etkinle\u015ftirilir. Oksitlenmi\u015f CaMKII (ox-CaMKII), kardiyovask\u00fcler ve solunum hastal\u0131klar\u0131 ile kanserde rol oynad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Bu davetli inceleme, ox-CaMKII'nin hastal\u0131ktaki rol\u00fcne dair mevcut kan\u0131tlar\u0131 \u00f6zetler, kritik bilgi bo\u015fluklar\u0131n\u0131 de\u011ferlendirir ve ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 gereken yeni alanlar\u0131 \u00f6nerir."}
{"_id":"41782935","title":"Genetic diagnosis and prognosis of Alzheimer's disease: challenges and opportunities.","text":"Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131 (AD), bat\u0131 toplumlar\u0131nda en yayg\u0131n g\u00f6r\u00fclen demans t\u00fcr\u00fc, patolojik ve klinik a\u00e7\u0131dan heterojen bir hastal\u0131kt\u0131r ve g\u00fc\u00e7l\u00fc bir genetik bile\u015fene sahiptir. Son y\u0131llarda y\u00fcksek verimli genom teknolojilerindeki ilerlemeler, binlerce hastada milyonlarca polimorfizm\u0131n h\u0131zl\u0131 analizini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131ld\u0131 ve bu da Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131na yatk\u0131nl\u0131k i\u00e7in genomik temellerin anla\u015f\u0131lmas\u0131nda \u00f6nemli bir ilerleme sa\u011flad\u0131. Son 5 y\u0131lda, genom-genel ili\u015fkilendirme ve tam eksom ve tam genom dizileme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, AD ile ili\u015fkili daha fazla hastal\u0131\u011fa neden olan loklar\u0131 haritalad\u0131, bu da AD patogenezi ile ilgili molek\u00fcler yollar hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flad\u0131 ve potansiyel yeni tedavi hedefleri hakk\u0131nda ipu\u00e7lar\u0131 verdi. Bu inceleme makalesi, AD tan\u0131s\u0131 ve tahmini i\u00e7in genomik bilgilerin kullan\u0131m\u0131ndaki zorluklar\u0131 ve f\u0131rsatlar\u0131 \u00f6zetlemektedir."}
{"_id":"41790911","title":"WNT5A regulates adipose tissue angiogenesis via antiangiogenic VEGF-A165b in obese humans.","text":"Deneysel \u00e7al\u0131\u015fmalar, Wingless-ili\u015fkili entegrasyon sitesi 5A'n\u0131n (WNT5A) metabolik i\u015flev bozuklu\u011fu ile ili\u015fkili bir proenflamatuar sekresyon proteini oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Ya\u011f dokular\u0131nda bozulmu\u015f anjiyogenez, adipoz doku k\u0131lcal damar nadirle\u015fmesi, hipoksiye, enflamasyona ve metabolik i\u015flev bozuklu\u011funa yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Son zamanlarda, bozulmu\u015f adipoz doku anjiyogenezinin insan ya\u011f\u0131nda ve sistemik dola\u015f\u0131m\u0131nda anti-anjiyojenik fakt\u00f6r VEGF-A165b'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, WNT5A'n\u0131n anjiyojenik i\u015flev bozuklu\u011fu ile ili\u015fkili oldu\u011funu ve obeziteye ba\u011fl\u0131 olarak VEGF-A165b ifadesini d\u00fczenlemedeki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. 38 obez bireyden (v\u00fccut kitle indeksi: 44 \u00b1 7 kg\/m2, ya\u015f: 37 \u00b1 11 ya\u015f) planlanan bariatrik cerrahi s\u0131ras\u0131nda alt kal\u00e7a ve kar\u0131n ya\u011f dokusu biyopsileri ald\u0131k ve depo-\u00f6zg\u00fc protein ifadesini karakterize etmek i\u00e7in Bat\u0131 blot analizi kulland\u0131k. Hem alt kal\u00e7a hem de kar\u0131n ya\u011f\u0131nda, VEGF-A165b ifadesi WNT5A proteini ile g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde korelasyon g\u00f6sterdi (r = 0,9, P < 0,001). Alt kal\u00e7a adipoz dokusu, anjiyojenik kapasitesi kar\u0131n deposundan daha y\u00fcksek oldu\u011fu i\u00e7in, exogen insan rekombinant WNT5A, hem b\u00fct\u00fcn adipoz dokuda hem de izole edilmi\u015f vask\u00fcler endotel h\u00fccre fraksiyonlar\u0131nda VEGF-A165b ifadesini art\u0131rd\u0131 (P < 0,01 ve P < 0,05, s\u0131ras\u0131yla). Bu, insan ya\u011f kesesinde anjiyojenik k\u0131lcal damar filiz olu\u015fumunun belirgin \u015fekilde bask\u0131lanmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. Ayr\u0131ca, rekombinant WNT5A, filiz ortam\u0131nda negatif anjiyojenik d\u00fczenleyici olan \u00e7\u00f6z\u00fcnen fms-like tirozin kinaz-1'in (sFlt-1) sekresyonunu art\u0131rd\u0131 (P < 0,01). Hem VEGF-A165b n\u00f6tral"}
{"_id":"41811327","title":"At least 1400 base pairs of 5'-flanking DNA is required for the correct expression of the HO gene in yeast.","text":"Homotetik maya h\u00fccreleri, HO geni taraf\u0131ndan kodlanan bir endon\u00fckleaz taraf\u0131ndan ba\u015flat\u0131lan belirli bir e\u015fle\u015fme tipi de\u011fi\u015ftirme deseni izler. HO transkripsiyonu, h\u00fccre tipi (a, alfa ve a\/alfa), h\u00fccre ya\u015f\u0131 (anne veya k\u0131z) ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc taraf\u0131ndan etkilenir. Bu makale, genomik DNA'y\u0131 in vitro'da mutasyona u\u011frat\u0131lm\u0131\u015f kopyalarla de\u011fi\u015ftirerek HO transkripsiyonunda yer alan dizileri ara\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. -1000 ve 1400 aras\u0131nda bir b\u00f6lge (URS1 olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r) transkripsiyon i\u00e7in gerekli olan ve -90'da bir \"TATA\" benzeri b\u00f6lgeye ek olarak. URS1'den \"TATA\" kutusuna kadar ay\u0131ran 900 bp'lik DNA, transkripsiyon i\u00e7in gerekli de\u011fildir veya a\/alfa bask\u0131lamas\u0131 ve baz\u0131 anne\/k\u0131z kontrol\u00fc, ancak do\u011fru h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol\u00fc i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"41822527","title":"Inflammation and its role in neuroprotection, axonal regeneration and functional recovery after spinal cord injury.","text":"Merkezi sinir sistemi (CNS) travmas\u0131, intraparankimal iltihaplanmaya ve sistemik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin etkinle\u015fmesine neden olur, bu da n\u00f6ropatolojinin k\u00f6t\u00fcle\u015fmesine ve doku onar\u0131m mekanizmalar\u0131n\u0131n uyanmas\u0131na katk\u0131da bulunur. Bu farkl\u0131 i\u015flevleri kontrol eden mekanizmalar hakk\u0131nda anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z hen\u00fcz tam olmasa da, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k temelli terapiler tedavi odak noktas\u0131 haline gelmektedir. Bu inceleme, \u00f6zellikle omurilikte g\u00f6r\u00fclen, post-travmatik n\u00f6roiltihaplanman\u0131n karma\u015f\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131 ve tart\u0131\u015fmalar\u0131 ele alacakt\u0131r. Ayr\u0131ca, n\u00f6roenflamatuar kaskadlar\u0131 hedefleyen mevcut terapiler de tart\u0131\u015f\u0131lacakt\u0131r."}
{"_id":"41852733","title":"Order of intron removal influences multiple splice outcomes, including a two-exon skip, in a COL5A1 acceptor-site mutation that results in abnormal pro-alpha1(V) N-propeptides and Ehlers-Danlos syndrome type I.","text":"Ehlers-Danlos sendromu (EDS) tipi I (klasik varyant), genetik olarak heterojen bir ba\u011f dokusu bozuklu\u011fudur. Tip V kolajen kodlayan COL5A1 ve COL5A2 genlerindeki mutasyonlar, birka\u00e7 bireyde tespit edilmi\u015ftir. \u00c7o\u011fu mutasyon, proteinin \u00fc\u00e7l\u00fc sarmal alan\u0131n\u0131 etkiler veya COL5A1'in tek bir alelinin ifadelerini bozar. Bir EDS tipi I hastas\u0131nda, COL5A1'in N-propeptid kodlayan b\u00f6lgesinde yeni bir splice kabul mutasyonu (IVS4-2A-->G) tan\u0131mlad\u0131k. Bu mutasyonun sonucu karma\u015f\u0131kti: Ana \u00fcr\u00fcnte, exon 5 ve 6 atland\u0131; di\u011fer \u00fcr\u00fcnler aras\u0131nda sadece exonu 5 atlanan ve daha k\u00fc\u00e7\u00fck miktarda, exonu 5 i\u00e7indeki gizli kabul siteleri kullan\u0131lan \u00fcr\u00fcnler de vard\u0131. T\u00fcm \u00fcr\u00fcnler \u00e7er\u00e7eve i\u00e7indeydi. Anormal N-propeptid'lere sahip pro-alfa1(V) zincirleri, d\u0131\u015f matris i\u00e7ine entegre edilerek salg\u0131lanm\u0131\u015ft\u0131 ve mutasyon, kolajen fibril yap\u0131s\u0131nda dramatik de\u011fi\u015fikliklere neden olmu\u015ftu. \u0130ki eksen atlamas\u0131, intron 5'in h\u0131zl\u0131ca \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131\u011f\u0131 transkriptlerde meydana geldi ve bu, intron 4 ve 6'ya k\u0131yasla b\u00fcy\u00fck bir (270 nt) bile\u015fik eksen b\u0131rakt\u0131 ve bu eksen tamamen atlanabilir. Sadece exonu 5 atlanan transkriptler, intron 6'n\u0131n \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131ndan sonra intron 5'in \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131\u011f\u0131 transkriptlerden t\u00fcretildi. Exonu 5 i\u00e7indeki gizli kabul sitelerinin kullan\u0131m\u0131, intron 4'\u00fcn \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan intron 5 ve 6'n\u0131n \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131\u011f\u0131 transkriptlerde meydana geldi. Bu bulgular, intron \u00e7\u0131karma s\u0131ras\u0131n\u0131n splice sit mutasyonlar\u0131n\u0131n sonucunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkiledi\u011fini ve tek bir splice sitesinde bir mutasyona ba\u011fl\u0131 olarak birden fazla \u00fcr\u00fcn\u00fcn nas\u0131l ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan bir model sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"41877386","title":"Kruppel-like factor KLF10 targets transforming growth factor-beta1 to regulate CD4(+)CD25(-) T cells and T regulatory cells.","text":"CD4(+)CD25(+) d\u00fczenleyici T h\u00fccreleri (T reg h\u00fccreleri), otoimm\u00fcn tolerans\u0131n korunmas\u0131nda ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bask\u0131lamas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynar, ancak T reg h\u00fccresi geli\u015fimini ve bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flevini kontrol eden mekanizmalar hala tam olarak anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, T d\u00fczenleyici h\u00fccre bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flevi ve CD4(+)CD25(-) T h\u00fccre aktivasyonu \u00fczerinde farkl\u0131 mekanizmalarla Kruppel-benzer fakt\u00f6r 10 (KLF10\/TIEG1) \u00f6nemli bir d\u00fczenleyici oldu\u011funu kan\u0131tlad\u0131k. KLF10 a\u015f\u0131r\u0131 ifade eden CD4(+)CD25(-) T h\u00fccreleri hem TGF-beta1 hem de Foxp3 ifadelerini ind\u00fckledi, bu etki T-Bet (Th1 i\u015faret\u00e7isi) ve Gata3 (Th2 i\u015faret\u00e7isi) mRNA ifadelerinin azalmas\u0131yla ili\u015fkiliydi. Tutarl\u0131 bir \u015fekilde, KLF10(-\/-) CD4(+)CD25(-) T h\u00fccreleri hem Th1 hem de Th2 yolaklar\u0131nda daha fazla farkl\u0131la\u015f\u0131r ve Th1 ve Th2 sitokinlerinin daha y\u00fcksek seviyelerini salg\u0131lar. Ayr\u0131ca, KLF10(-\/-) CD4(+)CD25(-) T h\u00fccre etkinle\u015ftiricileri, tipik T reg h\u00fccreleri taraf\u0131ndan uygun \u015fekilde bask\u0131lanamaz. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, KLF10(-\/-) T reg h\u00fccreleri, Foxp3 ifadesinden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak bask\u0131lay\u0131c\u0131 i\u015flevini azalt\u0131r, TGF-beta1 ifadesinin ve salg\u0131lanmas\u0131n\u0131n azalmas\u0131yla, bu etki tamamen endojen TGF-beta1 tedavisiyle kurtar\u0131l\u0131r. Mekanistik \u00e7al\u0131\u015fmalar, TGF-beta1'e yan\u0131t olarak, KLF10'un hem TGF-beta1 hem de Foxp3 promot\u00f6rlerini transaktif edebilece\u011fini g\u00f6sterir, bu da KLF10'un h\u00fccre i\u00e7i T h\u00fccre aktivitesini kontrol eden pozitif geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne dahil oldu\u011funu ima eder. Son olarak, KLF10(-\/-) CD4(+)CD25(-) T h\u00fccreleri, ApoE(-\/-)\/scid\/scid farelerinde aterosklerozu yakla\u015f\u0131k 2 kat art\u0131r\u0131r, bu da artm\u0131\u015f l\u00f6kosit birikimi ve periferik pro-enflamatuar sitokinlerle ili\u015fkilidir. Bu nedenle, KLF10, hem CD4(+)CD25(-)"}
{"_id":"41900731","title":"Synchrotron radiation solution X-ray scattering study of the pH dependence of the quaternary structure of yeast pyruvate decarboxylase.","text":"Ya\u011f asitinin (pH) ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131, maya piruvat dekarboksilaz\u0131n (PDH) d\u00f6rtl\u00fc yap\u0131s\u0131n\u0131n incelenmesi i\u00e7in 6,2'den 8,4'e kadar olan aral\u0131kta yap\u0131ld\u0131. Tetramerler ve dimerler aras\u0131nda bir denge, pH 7,5 civar\u0131nda bir orta noktada var ve enzimin katalitik aktivitesi, tetramer hacim fraksiyonuna ba\u011fl\u0131d\u0131r. Bu denge, piruvat birikiminin pH'\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc ve bu nedenle katalitik olarak aktif tetramer konsantrasyonunu art\u0131rd\u0131\u011f\u0131ndan, substrat etkinle\u015ftirmenin yan\u0131 s\u0131ra ek bir d\u00fczenleyici mekanizma sa\u011flayabilir. X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 sa\u00e7\u0131lma deneyleri s\u0131ras\u0131nda radyasyon hasar\u0131, bu dengeyi de\u011fi\u015ftirir ve oktamerlerin olu\u015fumuna neden olur. Bu etkiler, di\u011fer radyasyon duyarl\u0131 sistemlere kolayca uygulanabilen deneysel ve veri i\u015fleme y\u00f6ntemleriyle ele al\u0131nabilir ve analiz edilebilir. Dimerler ve tetramerlerin d\u00fc\u015f\u00fck \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc \u015fekilleri, sa\u00e7\u0131lma e\u011frileri kullan\u0131larak k\u00fcresel harmoniklerle belirlendi. Sonu\u00e7lar, tetramerlerin olu\u015fumu s\u0131ras\u0131nda dimerlerde bir yap\u0131 de\u011fi\u015fikli\u011fi olmas\u0131 gerekti\u011fini, daha \u00f6nce yap\u0131lan kiral dikroizm \u00f6l\u00e7\u00fcmleriyle uyumlu olarak g\u00f6sterir."}
{"_id":"41911192","title":"Enhancement of anxiety-like responsiveness to the cannabinoid CB(1) receptor agonist HU-210 following chronic stress.","text":"Kronik \u00f6ng\u00f6r\u00fclemeyen stresin, cannabinoid resept\u00f6r\u00fc agonisti HU-210 (3-(1,1-dimetilheptil)-(-)-11-hidroksi-delta 8-tetrahidrokannabinol) taraf\u0131ndan tetiklenen kayg\u0131 benzeri tepkinin etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Erkek Long-Evans s\u0131\u00e7anlar\u0131 ya stres alt\u0131nda de\u011fillerdi ya da 21 g\u00fcn boyunca kronik \u00f6ng\u00f6r\u00fclemeyen stres rejimine tabi tutuldular ve daha sonra \u00fc\u00e7 test grubuna (arac, 10 ve 50 mikrogram\/kg HU-210) ayr\u0131ld\u0131lar ve y\u00fckseltilmi\u015f plus labirentte test edildiler. Sonu\u00e7lar, stres alt\u0131nda olmayan hayvanlarda d\u00fc\u015f\u00fck doz HU-210'un bir kayg\u0131 azalt\u0131c\u0131 tepki ind\u00fckledi\u011fini, y\u00fcksek dozun ise bir kayg\u0131 olu\u015fturucu tepki ind\u00fckledi\u011fini g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, stresli hayvanlarda hem d\u00fc\u015f\u00fck hem de y\u00fcksek dozlarda HU-210 kayg\u0131 olu\u015fturucu tepkiler ind\u00fckledi. Bu bulgular, kronik stresin cannabinoid resept\u00f6r\u00fc duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 veya duygusal durumlarla ili\u015fkili etkile\u015fim sistemlerinden birinin artmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"41913714","title":"Cardiac glycosides inhibit TNF-\u03b1\/NF-\u03baB signaling by blocking recruitment of TNF receptor-associated death domain to the TNF receptor","text":"Digitoksin ve yap\u0131sal olarak ili\u015fkili kardiyak glikozid ila\u00e7lar\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde TNF-\u03b1\/NF-\u03baB sinyal yolunun etkinle\u015ftirilmesini engeller. Bu yolun tamam\u0131nda se\u00e7ici inhibisyon eylemi arayarak mekanizman\u0131n ke\u015ffedilebilece\u011fini varsayd\u0131k. Rapor etti\u011fimiz gibi, bu ila\u00e7lar\u0131n ortak eylemi, TNF-\u03b1'ya ba\u011fl\u0131 olarak TNF resept\u00f6r\u00fc 1'in TNF resept\u00f6r\u00fc ili\u015fkili \u00f6l\u00fcm alan\u0131na ba\u011flanmas\u0131n\u0131 engellemektir. Bu ila\u00e7 eylemi, HeLa gibi do\u011fal h\u00fccrelerde ve HEK293 h\u00fccrelerinde haz\u0131rlanm\u0131\u015f yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f sistemlerde g\u00f6zlemlenebilir. T\u00fcm di\u011fer digitoksinin NF-\u03baB ve c-Jun N-terminal kinaz yollar\u0131 \u00fczerindeki anti-enflamatuar etkileri, bu ilk \u00fcst ak\u0131\u015f sinyal olay\u0131n\u0131n engellenmesinden kaynaklan\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"41915616","title":"Zinc supplementation during lactation: effects on maternal status and milk zinc concentrations.","text":"Zinc takviyesinin 7 ay\u0131n \u00fczerindeki emzirme s\u00fcresince annenin zink durumu ve s\u00fct zink konsantrasyonlar\u0131 \u00fczerindeki etkileri incelendi. Yedi bir emziren kad\u0131n, do\u011fumdan sonraki 2 hafta i\u00e7inde g\u00fcnl\u00fck 15 mg zink takviyesi (ZS, n = 40) veya plasebo (NZS, n = 31) alan \u00e7ift k\u00f6r, rastgele bir tasar\u0131mda yer ald\u0131. Genel ortalama zink al\u0131mlar\u0131, NZS grubunda 13,0 \u00b1 3,4 mg\/g\u00fcn ve ZS grubunda (takviye dahil) 25,7 \u00b1 3,9 mg\/g\u00fcn idi. ZS grubunun plazma zink konsantrasyonlar\u0131, NZS grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti (P = 0,05). S\u00fct zink konsantrasyonlar\u0131, t\u00fcm kat\u0131l\u0131mc\u0131lar i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fma s\u00fcresince anlaml\u0131 bir \u015fekilde azald\u0131, ancak zink takviyesi taraf\u0131ndan etkilenmedi. Non-takviye grubunda g\u00f6zlemlenen ortalama diyet zink al\u0131m\u0131, 7 ay\u0131n \u00fczerindeki emzirme s\u00fcresince normal annenin zink durumu ve s\u00fct zink konsantrasyonlar\u0131n\u0131 korumak i\u00e7in yeterliydi. Daha az beslenen n\u00fcfuslar \u00fczerinde benzer kontrol edilmi\u015f m\u00fcdahale denemeleri, s\u00fct zink konsantrasyonlar\u0131n\u0131 etkileyen daha d\u00fc\u015f\u00fck zink al\u0131mlar\u0131n\u0131n etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in gereklidir."}
{"_id":"41925568","title":"DMSO as a vehicle for central injections: tests with feeding elicited by norepinephrine injected into the paraventricular nucleus.","text":"Dimetil s\u00fclfoksit (DMSO), merkezi enjeksiyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in ta\u015f\u0131ma maddesi olarak giderek daha pop\u00fcler hale geliyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, merkezi enjeksiyon i\u00e7in \u00e7\u00f6z\u00fcc\u00fc olarak kullan\u0131lan madde (75% DMSO ve 25% sentetik serebrospinal s\u0131v\u0131 (aCSF))in, k\u0131sa s\u00fcreli besin al\u0131m\u0131n\u0131 etkileyen iyi karakterize edilmi\u015f noradrenalin (NE) yan\u0131t\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirdi\u011fini belirlemektir. Uygunlu\u011funu de\u011ferlendirmek i\u00e7in, her 48 saatte bir ayr\u0131 gruplar halinde hayvanlara iki farkl\u0131 ta\u015f\u0131ma maddesi (100% aCSF veya 75% DMSO, 25% aCSF) i\u00e7inde \u00e7\u00f6z\u00fclm\u00fc\u015f NE tekrarl\u0131 yanal enjeksiyonlar yapt\u0131k ve bu s\u00fcreci 30 g\u00fcn boyunca s\u00fcrd\u00fcrd\u00fck. NE (40 nmol), tek ba\u015f\u0131na herhangi bir ta\u015f\u0131ma maddesi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda besin al\u0131m\u0131n\u0131 yakla\u015f\u0131k yedi kat art\u0131rd\u0131 ve uyar\u0131c\u0131 etki aCSF veya 75% DMSO kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda benzer oldu. Ayr\u0131ca, NE ile tetiklenen beslenme, 13 test serisinde b\u00fcy\u00fckl\u00fck a\u00e7\u0131s\u0131ndan de\u011fi\u015fmedi. Bu sonu\u00e7lar, 75% DMSO'nun, 0.3 mikrol'luk k\u00fc\u00e7\u00fck hacimlerde belirli beyin b\u00f6lgelerine NE (ve muhtemelen di\u011fer su \u00e7\u00f6z\u00fcnmez maddeler) uygulamak i\u00e7in uygun bir ta\u015f\u0131ma maddesi oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"41928290","title":"Dodecameric structure and ATPase activity of the human TIP48\/TIP49 complex.","text":"TIP48 ve TIP49, kanserle yak\u0131ndan ili\u015fkili olan ve kritik bir biyolojik i\u015flevi olan, iki ili\u015fkili ve y\u00fcksek derecede korunmu\u015f eukariotik AAA(+) proteinleridir. Bu proteinler, birka\u00e7 y\u00fcksek derecede korunmu\u015f kromatin de\u011fi\u015ftirme kompleksinin bile\u015fenleri olarak birlikte bulunurlar. Her iki protein de bakteriyel RuvB'ye dizisel benzerli\u011fe sahiptir, ancak biyokimyasal rollerinin do\u011fas\u0131 ve mekanizmas\u0131 bilinmemektedir. Rekombine insan TIP48 ve TIP49, in vitro aktivite testi i\u00e7in istikrarl\u0131 ve y\u00fcksek molek\u00fcler k\u00fctleye sahip e\u015fit molar bir kompleks halinde birle\u015ftirildi. TIP48\/TIP49 kompleksinin olu\u015fumu, ATPaz aktivitesinde sinergik bir art\u0131\u015fa neden oldu, ancak tek iplikli, \u00e7ift iplikli veya d\u00f6rt yollu kav\u015fak DNA's\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 ATP hidrolizini te\u015fvik etmedi ve hi\u00e7bir DNA helikazas\u0131 veya dalma aktivitesi tespit edilemedi. Her iki TIP48 veya TIP49'da katalitik kusurlar\u0131 olan kompleksler, ATPaz aktivitesi g\u00f6stermedi, bu da TIP48\/TIP49 kompleksinde her iki proteininin de ATP hidrolizi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdi. TIP48\/TIP49 kompleksinin yap\u0131s\u0131, negatif boyama elektron mikroskobisi ile incelendi. 20 A \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckte 3 boyutlu yeniden yap\u0131land\u0131rma, TIP48\/TIP49 kompleksinin iki y\u0131\u011f\u0131nl\u0131 heksamerik halkalardan olu\u015ftu\u011funu ortaya koydu, C6 simetrisine sahipti. \u00dcst ve alt halkalar, \u00f6nemli yap\u0131sal farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterdi. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, TIP48, adenin n\u00fckleotitlerinin varl\u0131\u011f\u0131nda oligomerler olu\u015fturdu, ancak TIP49 bunu yapmad\u0131. Sonu\u00e7lar, TIP48 ve TIP49 aras\u0131nda biyokimyasal farkl\u0131l\u0131klara i\u015faret ediyor, bu da iki heksamerik halkalar aras\u0131ndaki yap\u0131sal farkl\u0131l\u0131klar\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir ve bu proteinlerin bireysel olarak ger\u00e7ekle\u015ftirdi\u011fi \u00f6zel i\u015flevler i\u00e7in \u00f6nemli olabilir."}
{"_id":"41976370","title":"Associations between work-related factors and specific disorders of the shoulder--a systematic review of the literature.","text":"\nHEDEF\u0130M \u0130\u015fle ilgili fiziksel ve psikososyal fakt\u00f6rler ile belirli omuz bozukluklar\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131 aras\u0131ndaki maruz kalma-yan\u0131t ili\u015fkilerini nicel olarak de\u011ferlendirmekti. Y\u00d6NTEM \u0130\u015fle ilgili fiziksel y\u00fck fakt\u00f6rleri ve psikososyal y\u00f6nler ile tendinit, rotat\u00f6r kufte y\u0131rt\u0131klar\u0131, altakromial s\u0131k\u0131\u015fan sendrom (SIS) ve \u00fcstskap\u00fcler sinir s\u0131k\u0131\u015fmas\u0131 gibi omuz bozukluklar\u0131n\u0131n ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkileri incelemek amac\u0131yla literat\u00fcrde sistematik bir inceleme yap\u0131ld\u0131. \u0130\u015f fakt\u00f6rleri ile omuz bozukluklar\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiler, maksimum g\u00f6n\u00fcll\u00fc kas\u0131lman\u0131n %10'undan fazlas\u0131n\u0131 gerektiren kuvvet gereksinimleri, g\u00fcnde 20 kg'\u0131 10'dan fazla kez kald\u0131ran ve g\u00fcnde 1 saatten fazla y\u00fcksek el kuvveti uygulayan gibi nicel \u00f6l\u00e7\u00fctler olarak olas\u0131l\u0131k oran\u0131 (OR) veya g\u00f6reli risk (RR) olarak ifade edildi. SONU\u00c7LAR SIS'in ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131, %10'undan fazla maksimum g\u00f6n\u00fcll\u00fc kas\u0131lma (MVC) gerektiren kuvvet gereksinimleri, g\u00fcnde 20 kg'\u0131 10'dan fazla kez kald\u0131ran ve g\u00fcnde 1 saatten fazla y\u00fcksek el kuvveti uygulayan ile ili\u015fkilendirildi (OR 2.8-4.2). Omuzun tekrarlanan hareketleri, g\u00fcnde 2 saatten fazla el\/bilek tekrarlanan hareketi, el-kol titre\u015fimi ve elin omuz seviyesinin \u00fczerinde \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 SIS ile ili\u015fkiliydi (OR 1.04-4.7). \u00dcst kol fleksiyonu %45'in \u00fczerinde veya %15'in \u00fczerinde zaman (OR 2.43) ve zorlay\u0131c\u0131 hareketlerin g\u00f6rev d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn %9'undan fazlas\u0131 veya zorlay\u0131c\u0131 s\u0131k\u0131\u015ft\u0131rma g\u00f6rev d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn %0'\u0131ndan fazlas\u0131 (OR 2.66) da SIS ile ili\u015fkiliydi. Y\u00fcksek psikososyal i\u015f talebi de SIS ile ili\u015fkiliydi (OR 1.5-3.19). Bal\u0131k i\u015fleme end\u00fcstrisi, hem biceps tendinit hem de SIS i\u00e7in en y\u00fcksek riske sahipti (OR 2.28 ve 3.38, s\u0131ras\u0131yla). Et i\u015fleme ve betel kabu\u011fu yapra\u011f\u0131 toplay\u0131c\u0131s\u0131 olarak \u00e7al\u0131\u015fma, sadece SIS'in ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131yla ili\u015fkiliydi (OR 5.27 ve 4.68, s\u0131ras\u0131yla). Dahil edilen makal"}
{"_id":"41982985","title":"Altered TCR signaling from geometrically repatterned immunological synapses.","text":"\u0130mm\u00fcnolojik sinaps, resept\u00f6rler ve sinyal molek\u00fcllerinin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli mekansal desenleriyle tan\u0131mlanm\u0131\u015f, ancak olu\u015fumu ve i\u015flevi bak\u0131m\u0131ndan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde gizemli bir h\u00fccre-h\u00fccre birle\u015fimidir. Destekli \u00e7ift katmanl\u0131 membranlar ve alt yap\u0131ya nanometre \u00f6l\u00e7e\u011finde yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f yap\u0131lar kullanarak, immunolojik sinaps olu\u015fumuna geometrik k\u0131s\u0131tlamalar getirdik. Elde edilen alternatif desenli sinapslar\u0131n analizi, T h\u00fccre resept\u00f6rlerinin (TCR'ler) radyal konumunun sinyal etkinli\u011fiyle do\u011frudan ili\u015fkili oldu\u011funu ortaya koydu. Mekanik olarak sinaps\u0131n \u00e7evre b\u00f6lgelerine hapsolmu\u015f TCR mikro k\u00fcmelerinin uzun s\u00fcreli sinyali, bu sonu\u00e7lar\u0131n bir modeliyle tutarl\u0131d\u0131r, bu modelde TCR'lerin mekansal translokasyonu, sinyalin d\u00fczenlenmesinde do\u011frudan bir mekanizmay\u0131 temsil eder."}
{"_id":"42009630","title":"Molecular regulation of histone H3 trimethylation by COMPASS and the regulation of gene expression.","text":"Set1'in bulundu\u011fu karma\u015f\u0131k COMPASS, insan MLL kompleksinin maya homologu, histon H3'\u00fcn lisin 4'\u00fcn\u00fcn monometilasyonu, dimetilasyonu ve trimetilasyonu i\u00e7in gereklidir. Histon trimetilasyonunda COMPASS'\u0131n rol\u00fcn\u00fc daha iyi tan\u0131mlamak i\u00e7in kapsaml\u0131 bir k\u00fcresel proteomik taramas\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Rapor etti\u011fimiz gibi, COMPASS'\u0131n Cps60 ve Cps40 bile\u015fenleri, uygun histon H3 trimetilasyonu i\u00e7in gereklidir, ancak uygun \u015fekilde telomere ili\u015fkili gen susturuculu\u011funu d\u00fczenlemek i\u00e7in de\u011fildir. Safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ve Cps60 eksikli\u011fi olan COMPASS, monometilasyon ve dimetilasyon yapabilir, ancak H3(K4) trimetilasyonu yapamaz. Kromatin imm\u00fcnopresipitasyon (ChIP) \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, histon trimetilasyonu i\u00e7in gerekli olan COMPASS'\u0131n kay\u0131p alt birimlerinin, test edilen genler i\u00e7in kromatin \u00fczerindeki Set1'in lokalizasyonunu etkilemedi\u011fini g\u00f6stermektedir. Toplu olarak, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, birka\u00e7 COMPASS bile\u015feninin uygun histon H3 trimetilasyonu ve telomere ili\u015fkili gen ifadesinin d\u00fczenlemesi i\u00e7in molek\u00fcler bir gereklilik oldu\u011funu, bu da COMPASS'\u0131n farkl\u0131 histon metilasyon bi\u00e7imlerinde birden fazla rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"42035464","title":"Mitosis-specific anchoring of gamma tubulin complexes by pericentrin controls spindle organization and mitotic entry.","text":"Mikrot\u00fcb\u00fcl n\u00fckleasyonu, merkezozomlar\u0131n en iyi bilinen i\u015flevidir. Merkezozom mikrot\u00fcb\u00fcl n\u00fckleasyonu, \u00f6ncelikle gamma tubulin halkas\u0131 kompleksleri (gamma TuRC) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir. Bununla birlikte, bu kompleksleri merkezozomlara tutan molek\u00fcller hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, gamma TuRC'leri spindle kutuplar\u0131na ba\u011flayan merkezozomal k\u0131vr\u0131ml\u0131 protein pericentrin'in, GCP2\/3 proteinleri ile etkile\u015fimi yoluyla bu kompleksleri tuttu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Pericentrin'in k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA'lar\u0131 ile somatik h\u00fccrelerde susturulmas\u0131, mitozis s\u0131ras\u0131nda gamma tubulin'in yerle\u015fimi ve spindle organizasyonu bozulmas\u0131na neden oldu ancak interfaze h\u00fccrelerinde gamma tubulin'in yerle\u015fimi veya mikrot\u00fcb\u00fcl organizasyonu \u00fczerinde hi\u00e7bir etkisi olmad\u0131. Benzer \u015fekilde, pericentrin'in GCP2\/3 ba\u011flanma alan\u0131n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, do\u011fal pericentrin-gamma TuRC etkile\u015fimini bozdu ve astral mikrot\u00fcb\u00fcller ve spindle bipolaritesini etkiledi. Bu alan, Xenopus mitotik ekstraktlar\u0131na eklendi\u011finde, gamma TuRC'leri merkezozomlardan ay\u0131rd\u0131, mikrot\u00fcb\u00fcl aster olu\u015fumunu engelledi ve \u00f6nceden toplanm\u0131\u015f asterlerin h\u0131zl\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fclmesine neden oldu. T\u00fcm fenotipler, GCP2\/3 ba\u011flanma yetene\u011finin azalt\u0131ld\u0131\u011f\u0131 pericentrin mutasyonunda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131 ve mitotik merkezozom asterlerine \u00f6zg\u00fcd\u00fcr, \u00e7\u00fcnk\u00fc interfaze asterleri veya Ran taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen merkezozom ba\u011f\u0131ms\u0131z yolu ile toplanan asterler \u00fczerinde \u00e7ok az etkisi g\u00f6zlemlendi. Ayr\u0131ca, pericentrin susturulmas\u0131 veya a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, bir\u00e7ok ancak t\u00fcm h\u00fccre tiplerinde G2\/antefaz tutuklanmas\u0131na ve ard\u0131ndan apoptoz h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne neden oldu. Sonu\u00e7 olarak, mitotik h\u00fccrelerdeki gamma tubulin komplekslerini merkezozomlara ba\u011flayan pericentrin'in, d\u00fczg\u00fcn spindle organizasyonu i\u00e7in gerekli oldu\u011funu ve bu ba\u011flanma mekanizmas\u0131n\u0131n kayb\u0131n\u0131n, mitotik giri\u015fi \u00f6nleyen ve apoptoz h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne neden olan kontrol noktas\u0131n\u0131 tetikledi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"42065070","title":"High levels of viral replication contrast with only transient changes in CD4(+) and CD8(+) cell numbers during the early phase of experimental infection with simian immunodeficiency virus SIVmnd-1 in Mandrillus sphinx.","text":"\u0130nsan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) enfeksiyonlar\u0131n\u0131n erken olaylar\u0131, evrenin enfeksiyonu kontrol etme kapasitesini yans\u0131tan olarak kabul edilir. Mandrillus sphinx'in do\u011fal ev sahibi \u00fczerinde simyan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (SIVmnd-1) nonpatogenik enfeksiyonun erken a\u015famas\u0131n\u0131 incelemi\u015f olduk. D\u00f6rt mandril, do\u011fal olarak enfekte bir mandrilden t\u00fcretilen bir birincil SIVmnd-1 su\u015fuyla deneysel olarak enfekte edildi. \u0130ki enfeksiyonsuz kontrol hayvan\u0131 paralel olarak izlendi. Kan ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcmleri, enfeksiyon \u00f6ncesi \u00fc\u00e7 zaman noktas\u0131nda, ilk ayda her hafta iki kez ve enfeksiyon sonras\u0131 (e.p.) 60, 180 ve 360 g\u00fcnde topland\u0131. SIVmnd-1'e kar\u015f\u0131 antikorlar, 28-32 g.e.p. aras\u0131nda tespit edildi. Ne y\u00fcksek ate\u015f ne de artm\u0131\u015f lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6zlemlendi. Kan i\u00e7indeki vir\u00fcs y\u00fck\u00fc, 7-10 g.e.p. aras\u0131nda zirveye ula\u015ft\u0131 (2 x 10(6) - 2 x 10(8) RNA e\u015fde\u011ferleri\/ml). Ard\u0131ndan viremia 10-1.000 kat azald\u0131 ve 30-60 g.e.p. aras\u0131nda vir\u00fcs set noktas\u0131na ula\u015ft\u0131. Kronik enfeksiyon a\u015famas\u0131ndaki seviyeler, do\u011fal olarak enfekte olan ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 mandrilden benzer (2 x 10(5) RNA e\u015fde\u011ferleri\/ml) idi. Kan ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde CD4(+) h\u00fccre say\u0131lar\u0131 ve y\u00fczdeleri, birincil enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda hafif (<10%) azald\u0131 ve CD8(+) h\u00fccre say\u0131lar\u0131 ge\u00e7ici olarak artt\u0131. T\u00fcm de\u011ferler, 30 g.e.p.'ye kadar enfeksiyon \u00f6ncesi seviyelerine geri d\u00f6nd\u00fc. Kan ve lenf d\u00fc\u011f\u00fcmlerinde CD8(+) h\u00fccre say\u0131lar\u0131 veya y\u00fczdeleri, bir y\u0131ll\u0131k takip s\u00fcresince artmad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, SIVmnd-1, mandrillerde h\u0131zl\u0131 ve kapsaml\u0131 \u00e7o\u011fal\u0131m kapasitesine sahiptir. Y\u00fcksek viremia seviyelerine ra\u011fmen, CD4(+) ve CD8(+) h\u00fccre say\u0131lar\u0131, enfeksiyonun akut a\u015famas\u0131ndan sonra istikrarl\u0131 kald\u0131, mandril T h\u00fccrelerinin SIVmnd-1"}
{"_id":"42080024","title":"Vascular endothelial growth factor stimulates bone repair by promoting angiogenesis and bone turnover.","text":"\u00c7e\u015fitli b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6rleri, k\u0131r\u0131k onar\u0131m\u0131 s\u0131ras\u0131nda farkl\u0131 zaman ve uzay kal\u0131plar\u0131nda ifade edilir. Bu fakt\u00f6rlerden, kan damar u\u00e7 b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF), kan damar olu\u015fumu (angiogenez) ind\u00fckleme yetene\u011fi nedeniyle \u00f6zel ilgiyi \u00e7ekmektedir. Kemik onar\u0131m\u0131 i\u00e7in VEGF'in gerekli olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, yeni bir fare modelinde ikincil kemik iyile\u015fmesi s\u0131ras\u0131nda bir kartilaj ara katman (endo\u015fondral osteifikasyon) ve do\u011frudan kemik onar\u0131m\u0131 (intramembran\u00f6z osteifikasyon) yoluyla VEGF aktivitesini inhibe ettik. Sol\u00fcble, n\u00f6tralize edici VEGF resept\u00f6r\u00fc ile tedavi edilen farelerde, femur k\u0131r\u0131klar\u0131nda kan damar\u0131 olu\u015fumu, kemik olu\u015fumu ve kall\u00fcs mineralizasyonu azalm\u0131\u015ft\u0131r. VEGF'in inhibisyonu, bir tav\u015fan radius segmental bo\u015fluk kusurunun iyile\u015fmesini de dramatik \u015fekilde inhibe etmi\u015ftir, bu da osteoblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda do\u011frudan bir otokrin rol\u00fcm\u00fcz\u00fcn ke\u015ffetmemize uygundur. Farkl\u0131 deneylerde, eksojenik VEGF, fare femur k\u0131r\u0131klar\u0131nda kan damar\u0131 olu\u015fumu, osteifikasyon ve yeni kemik (kall\u00fcs) olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r ve bir tav\u015fan radius segmental bo\u015fluk kusurunun kemik k\u00f6pr\u00fclemesini te\u015fvik etmi\u015ftir. Onar\u0131m\u0131n belirli zaman noktalar\u0131nda elde etti\u011fimiz sonu\u00e7lar, endochondral ve intramembran\u00f6z osteifikasyon aras\u0131ndaki VEGF'in rol\u00fcn\u00fc, ayr\u0131ca kemik geli\u015fimi ve kemik onar\u0131m\u0131 aras\u0131ndaki rol\u00fcn\u00fc vurgulamaktad\u0131r. \u0130ki farkl\u0131 model sisteminde ve t\u00fcrde g\u00f6zlemlenen eksojenik VEGF'e yan\u0131tlar, kemik hasar\u0131n\u0131n yerine yerel olarak uygulanacak yava\u015f sal\u0131n\u0131m form\u00fclasyonlu VEGF'in insan kemik onar\u0131m\u0131n\u0131 te\u015fvik eden etkili bir tedavi olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"42095718","title":"Psychiatric comorbidity in chronic daily headache.","text":"Klinik kan\u0131tlar, kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n (CDH) psikopatolojilerle ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir: \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar \u00f6zellikle migren \u00fczerine yo\u011funla\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. Bu ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmek i\u00e7in, DSM-IIIR kriterlerini kullanarak 88 hastay\u0131 (18 erkek, 70 kad\u0131n) incelemi\u015fiz (ortalama s\u00fcre 7.4 +\/- 8.7 y\u0131l). Bu pop\u00fclasyonda %90'\u0131nda bir ruhsal rahats\u0131zl\u0131\u011f\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belgelemi\u015fiz. En s\u0131k tan\u0131y\u0131, kayg\u0131 ve ruh hali bozukluklar\u0131n\u0131n birlikte g\u00f6r\u00fclmesi olu\u015fturmu\u015ftur. Ruhsal bozukluklar ve ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n birlikte g\u00f6r\u00fclmesi, tedavi a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli sonu\u00e7lar do\u011furmaktad\u0131r."}
{"_id":"42106119","title":"An Expanded Oct4 Interaction Network: Implications for Stem Cell Biology, Development, and Disease","text":"Oct4 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc, embriyonik k\u00f6k h\u00fccre kimli\u011fi ve yeniden programlamada kritik \u00f6neme sahiptir. Oct4'\u00fcn ortaklar\u0131 hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fc, pluripotent durumun nas\u0131l kurulup d\u00fczenlendi\u011fini ayd\u0131nlatmal\u0131d\u0131r. Burada, fareli embriyonik k\u00f6k h\u00fccrelerde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geni\u015flemi\u015f bir Oct4 ba\u011flama proteini k\u00fcmesi tan\u0131mlad\u0131k. Oct4'\u00fcn, gen ifadesini d\u00fczenleyen ve Oct4 i\u015flevini mod\u00fcle eden \u00e7e\u015fitli proteinlerle ili\u015fkili oldu\u011funu bulduk. Ortaklar\u0131n yar\u0131s\u0131, Oct4'\u00fcn kendisi veya di\u011fer k\u00f6k h\u00fccre transkripsiyon fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan transkripsiyonel olarak d\u00fczenlenirken, \u00fc\u00e7te biri h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde ifade de\u011fi\u015fikli\u011fi g\u00f6sterir. Bug\u00fcne kadar incelenen Oct4 ili\u015fkili proteinlerin \u00e7o\u011fu, mutasyona u\u011frad\u0131klar\u0131nda erken \u00f6l\u00fcml\u00fc fenotip sergiler. \u0130nsan ortologlar\u0131n\u0131n bir k\u0131sm\u0131, kal\u0131tsal geli\u015fim bozukluklar\u0131na veya kansere neden olur. Oct4 etkile\u015fim a\u011f\u0131, Oct4 i\u015flevi mekanizmalar\u0131n\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in bir kaynak sa\u011flar, pluripotans\u0131 ve geli\u015fimin temelini ayd\u0131nlat\u0131r ve potansiyel ek yeniden programlama fakt\u00f6rlerini belirler."}
{"_id":"42150015","title":"Reproductive and lifestyle determinants of anti-M\u00fcllerian hormone in a large population-based study.","text":"Anti-m\u00fcllerian hormon (AMH), klinik uygulamada giderek artan oryantasyon ve tan\u0131 arac\u0131 olarak kullan\u0131lan, yumurtal\u0131k rezervi i\u015faret\u00e7isidir. Klinik uygulamada AMH kullan\u0131m\u0131n\u0131n artmas\u0131na ra\u011fmen, olas\u0131 belirleyicilerin AMH seviyeleri \u00fczerindeki etkisini ele alan b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli \u00e7al\u0131\u015fmalar nadirdir.\n\nAma\u00e7, kad\u0131n \u00fcreme ve ya\u015fam tarz\u0131 belirleyicilerinin AMH \u00fczerindeki rol\u00fcn\u00fc, geni\u015f tabanl\u0131 bir n\u00fcfus tabanl\u0131 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 i\u00e7inde kad\u0131nlarda incelemektir.\n\nBu \u00e7apraz kesitli \u00e7al\u0131\u015fmada, genel do\u011frusal modelleme ile CG-LMS (Cole ve Green, Lambda, Mu ve Sigma modeli, \u00e7ocuklar i\u00e7in b\u00fcy\u00fcme e\u011frileri hesaplamak i\u00e7in kullan\u0131lan kan\u0131tlanm\u0131\u015f bir y\u00f6ntem) kullan\u0131larak ya\u015fa \u00f6zg\u00fc AMH percentilleri hesapland\u0131.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131lar, Doetinchem Kohort \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'na kat\u0131lan genel toplumdan kad\u0131nlard\u0131.\n\nKat\u0131l\u0131mc\u0131 Profili: 2.320 premenopozal kad\u0131n dahil edildi.\n\nAna \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcm\u00fc: Kad\u0131n \u00fcreme ve ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rlerinin ya\u015fa \u00f6zg\u00fc AMH percentillerindeki de\u011fi\u015fimlere etkisi incelendi.\n\nSonu\u00e7lar: D\u00fczenli adet d\u00f6ng\u00fcs\u00fcne sahip kad\u0131nlara k\u0131yasla, mevcut oral kontraseptif (OK) kullan\u0131c\u0131lar\u0131, adet d\u00f6ng\u00fcs\u00fc d\u00fczensizli\u011fi olan kad\u0131nlar ve hamile kad\u0131nlar, ya\u015fa \u00f6zg\u00fc AMH percentillerinde anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fck de\u011ferlere sahipti (OK kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in 11 percentil daha d\u00fc\u015f\u00fck; d\u00f6ng\u00fc d\u00fczensizli\u011fi i\u00e7in 11 percentil daha d\u00fc\u015f\u00fck; ve hamilelik i\u00e7in 17 percentil daha d\u00fc\u015f\u00fck [t\u00fcm\u00fc i\u00e7in P de\u011feri <.0001]). Menar\u015fe ya\u015f\u0131 ve ilk do\u011fum ya\u015f\u0131 ile ya\u015fa \u00f6zg\u00fc AMH percentili aras\u0131nda ili\u015fki bulunmad\u0131. Daha y\u00fcksek gebelik say\u0131s\u0131, ya\u015fa \u00f6zg\u00fc AMH'de 2 percentil art\u0131\u015fla ili\u015fkiliydi (P = .02). \u0130ncelenen ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rlerinden, mevcut sigara kullan\u0131m\u0131, ya\u015fa \u00f6zg\u00fc AMH'de 4 percentil d\u00fc\u015f\u00fc\u015fle ili\u015fkiliydi (P = .02), sigara dozundan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak. V\u00fccut kitle indeksi, bel \u00e7evresi, alkol t\u00fcketimi, fiziksel egzersiz ve sosyoekonomik durum, ya\u015fa \u00f6zg\u00fc AMH percentillerinde anlaml\u0131 bir \u015fekilde ili\u015fkili de\u011fildi.\n\nSonu\u00e7: Bu \u00e7al\u0131\u015fma, birka\u00e7 \u00fcreme ve ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn ya\u015fa \u00f6zg\u00fc AM"}
{"_id":"42185082","title":"Primary care and health insurance among women released from New York City jails.","text":"1997-2001 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda New York \u015fehrindeki hapishaneden ayr\u0131lan 511 kad\u0131n \u00fczerinde birincil bak\u0131m kullan\u0131m\u0131 ve sa\u011fl\u0131k sigortas\u0131 kapsam\u0131 ile ili\u015fkili fakt\u00f6rler incelendi. Serbest b\u0131rak\u0131lmalar\u0131n\u0131n bir y\u0131l sonra, \u00f6rnekte yakla\u015f\u0131k yar\u0131s\u0131 birincil bak\u0131m kullan\u0131m\u0131n\u0131 (47%) ve sa\u011fl\u0131k sigortas\u0131 kapsam\u0131n\u0131 (56%) bildirdi. Hi\u00e7bir sonu\u00e7, diyabet, ast\u0131m veya depresyon bildirenler aras\u0131nda daha olas\u0131 de\u011fildi. Birincil bak\u0131m kullan\u0131m\u0131, kamu yard\u0131mlar\u0131 alma, sa\u011fl\u0131k sigortas\u0131 kapsam\u0131, orta d\u00fczeyde sosyal destek, yasad\u0131\u015f\u0131 faaliyeti ka\u00e7\u0131nmak ve HIV pozitifli\u011fi bildirenler aras\u0131nda daha olas\u0131yd\u0131. Sa\u011fl\u0131k sigortas\u0131 kapsam\u0131, kamu yard\u0131mlar\u0131 alma, hastaneye yat\u0131\u015f, birincil bak\u0131m ve yeniden tutuklanmay\u0131 \u00f6nleme ile ili\u015fkiliydi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, hapishaneden ayr\u0131lan kad\u0131nlar\u0131n \u00e7o\u011funlu\u011funun, kronik hastal\u0131klar\u0131 olanlar\u0131 da dahil olmak \u00fczere, birincil bak\u0131m eksikli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bu veriler, hapishaneden topluma bak\u0131m devaml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 planlama ihtiyac\u0131n\u0131 vurguluyor ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 faydalar ve sosyal destek sa\u011flayarak bu s\u00fcrecin kolayla\u015ft\u0131r\u0131labilece\u011fini \u00f6neriyor."}
{"_id":"42240424","title":"The effects of prion protein proteolysis and disaggregation on the strain properties of hamster scrapie.","text":"Yerel memeli prionlar, kendine yay\u0131lan sarg\u0131lar i\u00e7inde var olurlar ve belirgin klinik, patolojik ve biyokimyasal \u00f6zellikler sergilerler. Prion sarg\u0131 \u00e7e\u015fitlili\u011fi, PrP(Sc) konformasyonundaki de\u011fi\u015fikliklerle ili\u015fkilidir, ancak memeli prion sarg\u0131 fenotiplerini kodlayan PrP(Sc) molek\u00fcllerinin tam olarak hangi fiziksel \u00f6zellikleri gerekti\u011fi bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, \u00fc\u00e7 farkl\u0131 hamster scrapie sarg\u0131s\u0131ndan elde edilen prion enfekte beyin homojenizlerini (i) proteinaz K sindirimi veya (ii) ultrasonikasyon ile i\u015fledik ve de\u011fi\u015ftirilmi\u015f \u00f6rnekleri sa\u011fl\u0131kl\u0131 hamsterlara a\u015f\u0131lad\u0131k. Sonu\u00e7lar, a\u015f\u0131lanan hayvanlarda sarg\u0131 \u00f6zg\u00fc klinik \u00f6zellikler ve n\u00f6ropatolojik profillerin her iki tedavi ile de etkilenmedi\u011fini g\u00f6stermektedir. Benzer \u015fekilde, enfekte hayvanlarda sarg\u0131ya ba\u011fl\u0131 PrP(Sc) molek\u00fcllerinin biyokimyasal \u00f6zellikleri (elektroforesiz hareketlilik, glikofor kompozisyonu, konformasyonel kararl\u0131l\u0131k ve proteaz sindirime duyarl\u0131l\u0131k) de orijinal a\u015f\u0131lamalar\u0131n proteoliz veya ultrasonikasyona maruz kalmas\u0131 ile etkilenmemi\u015ftir. Bu sonu\u00e7lar, yerel prionlar\u0131n bula\u015f\u0131c\u0131 sarg\u0131 \u00f6zelliklerinin PrP(Sc) disaggregasyonu ile de\u011fi\u015fmedi\u011fini ve bu \u00f6zelliklerin korunmas\u0131 i\u00e7in N-alan\u0131n\u0131n (yakla\u015f\u0131k 23-90 kal\u0131nt\u0131lar\u0131) proteaz direnci PrP(Sc) molek\u00fcllerinin veya proteaz duyarl\u0131 PrP(Sc) molek\u00fcllerinin gereklili\u011finin olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"42267740","title":"Methylation of histone H3 lysine-79 by Dot1p plays multiple roles in the response to UV damage in Saccharomyces cerevisiae.","text":"Farkl\u0131 proteinler, maymun h\u00fccreleri Saccharomyces cerevisiae'de UV hasarl\u0131 DNA onar\u0131m\u0131 ve heterokromatin taraf\u0131ndan sa\u011flanan susturma aras\u0131nda roller oynad\u0131klar\u0131 bulunmu\u015ftur. \u00d6zellikle, Dot1p taraf\u0131ndan histon H3'\u00fcn lisin-79'unun metilasyonuna dahil olan fakt\u00f6rler, bu iki s\u00fcre\u00e7te de rol oynad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in, bu modifikasyonun iki y\u00f6nl\u00fc bir i\u015flevi oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bir dot1 geni silinmesi ve histon H3'\u00fcn lisin-79'unda bir nokta mutasyonu, UV radyasyonuna kar\u015f\u0131 artan duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi\u011fi i\u00e7in, lisin-79 metilasyonunun UV hasar\u0131n\u0131n verimli onar\u0131m\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli oldu\u011funu bulduk. Dot1 ve \u00e7e\u015fitli UV onar\u0131m genleri aras\u0131ndaki epistasis analizi, lisin-79 metilasyonunun n\u00fckleotit \u00e7\u0131karma, post-replikasyon ve rekombinasyon onar\u0131m yollar\u0131 ile RAD9 taraf\u0131ndan sa\u011flanan kontrol i\u015flevi i\u00e7inde \u00f6rt\u00fc\u015fen roller oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, H3 lisin-79 nokta mutasyonu ile yap\u0131lan epistasis analizi, lisin-79'dan glutamik asit'e d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn, n\u00fckleotit \u00e7\u0131karma onar\u0131m ve post-replikasyon onar\u0131m yollar\u0131nda \u00f6zel etkiler g\u00f6sterdi\u011fini, bu alelin sadece lisin-79 metilasyonunun i\u015flevlerinin bir alt k\u00fcmesini bozdu\u011funu g\u00f6stermektedir. Genel sonu\u00e7lar, histon H3 lisin-79 metilasyonunun UV hasar\u0131na yan\u0131t olarak farkl\u0131 ve ayr\u0131 roller oldu\u011funu, potansiyel olarak \u00e7e\u015fitli onar\u0131m s\u00fcre\u00e7lerini koordine etmek i\u00e7in hizmet etti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"42278130","title":"Unmet need for personal assistance with activities of daily living among older adults.","text":"AMA\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fma, g\u00fcnl\u00fck ya\u015fam aktivitelerinde (GDA) ki\u015fisel yard\u0131m ihtiyac\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131lanmamas\u0131 konusunun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131, ili\u015fkili fakt\u00f6rleri ve olumsuz sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 inceledi. Y\u00d6NTEM VE Y\u00d6NTEMLER Yazarlar, 1994 Ulusal Sa\u011fl\u0131k G\u00f6r\u00fc\u015fme Anketinin Ya\u015fl\u0131l\u0131k \u00dczerine Ekini analiz etti. Veriler, 70 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc, kurumsal olmayan n\u00fcfusa temsilci olmak \u00fczere a\u011f\u0131rl\u0131kland\u0131r\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR Genel olarak, 1 veya daha fazla GDA'da yard\u0131m almas\u0131 gerekenlerin %20,7'si (yakla\u015f\u0131k 629.000 ki\u015fi) yetersiz yard\u0131m ald\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildirdi; bireysel GDA'lar i\u00e7in kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7lar\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, 10,2% (yemek yeme) ile 20,1% (ta\u015f\u0131ma) aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Birden fazla GDA zorlu\u011fu ve yaln\u0131z ya\u015famak gibi fakt\u00f6rler, 1 veya daha fazla kar\u015f\u0131lanmayan ihtiyaca sahip olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ili\u015fkiliydi. Kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7lar\u0131 olanlar\u0131n neredeyse yar\u0131s\u0131, a\u00e7 kald\u0131klar\u0131nda yiyememe gibi bir olumsuz sonu\u00e7 ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131 bildirdiler.\n\n# Additional Notes\n- Ensure the translation is grammatically correct and flows naturally in Turkish.\n- Maintain the academic tone of the original text."}
{"_id":"42279414","title":"Multi-stage chemical carcinogenesis in mouse skin: Fundamentals and applications","text":"60 y\u0131ldan fazla bir s\u00fcredir, farelerdeki deri karsinogenezinin mekanizmalar\u0131n\u0131 incelemek ve de\u011fi\u015ftirici fakt\u00f6rleri de\u011ferlendirmek i\u00e7in kimyasal ind\u00fcksiyonu kullan\u0131yoruz. Geleneksel iki a\u015famal\u0131 deri karsinogenezisi modeli, ba\u015flang\u0131\u00e7 a\u015famas\u0131n\u0131, karsinojenin alt karsinogenik dozunun uygulanmas\u0131yla tamamlar. Daha sonra, t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimi, tekrarlanan t\u00fcm\u00f6r te\u015fvik edici ajan tedavisiyle tetiklenir. Ba\u015flatma protokol\u00fc, kullan\u0131lan fare say\u0131s\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak 1-3 saat i\u00e7inde tamamlanabilir; ancak te\u015fvik a\u015famas\u0131, 1-2 saatlik tedaviler ve 1-2 saatlik haftal\u0131k t\u00fcm\u00f6r palpasyonu gerektiren 2-4 haftal\u0131k bir s\u00fcre boyunca devam eder. Burada a\u00e7\u0131klanan protokole g\u00f6re, 10-20 hafta i\u00e7inde y\u00fcksek derecede tekrarlanabilir bir papilloma y\u00fck\u00fc bekleniyor ve bir k\u0131sm\u0131n\u0131n 20-50 hafta i\u00e7inde squam\u00f6z h\u00fccre karsinomalar\u0131na ilerlemesi bekleniyor. Tam deri karsinogenezinden farkl\u0131 olarak, iki a\u015famal\u0131 model, \u00f6nmalignant lezyonlar\u0131n daha y\u00fcksek verimi ve ba\u015flang\u0131\u00e7 ve te\u015fvik a\u015famalar\u0131n\u0131n ayr\u0131lmas\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"42291761","title":"Preventing deaths by drowning in children in the United Kingdom: have we made progress in 10 years? Population based incidence study.","text":"\u00c7ocuklarda bo\u011fulma hakk\u0131nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bilgi, ulusal istatistik ofisleri taraf\u0131ndan rutin olarak toplanmamaktad\u0131r. Birle\u015fik Krall\u0131k'ta yap\u0131lan az say\u0131da \u00e7al\u0131\u015fma vard\u0131r ve \u0130ngiliz \u00e7ocuklar\u0131n\u0131n yurt d\u0131\u015f\u0131nda yap\u0131lan hi\u00e7biri yoktur. 1988-9 y\u0131llar\u0131nda, yazarlar\u0131n ikisi (AMK ve JRS), ulusal istatistik ofislerinden, polis g\u00fc\u00e7lerinden (Kraliyet Ya\u015fam Kurtarma Derne\u011fi) ve bir bas\u0131n kesme hizmetinden (Kraliyet Kaza \u00d6nleme Derne\u011fi) al\u0131nan bilgileri bir araya getirerek, \u00e7ocuklarda bo\u011fulma \u00f6l\u00fcmleri hakk\u0131nda ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir analiz yapt\u0131.1, 2, 3 Bu analiz, 1998-9 y\u0131llar\u0131nda Birle\u015fik Krall\u0131k'ta 149 \u00e7ocu\u011fun bo\u011fularak \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc buldu. Ayr\u0131ca, bah\u00e7edeki g\u00f6letler ve havuzlarda k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ocuklara ve g\u00f6zetimsiz y\u00fczme yapan daha ya\u015fl\u0131 \u00e7ocuklara odaklanan bir g\u00fcvenlik g\u00fcndemi belirledi. Son 10 y\u0131lda, \u00f6zellikle y\u00fczmede \u00e7ocuklar\u0131n su g\u00fcvenli\u011fi konusunda giri\u015fimler olmu\u015ftur. 1998-9 i\u00e7in benzer bilgiler elde ettik ve \u2026"}
{"_id":"42298280","title":"Hypoxic heterogeneity in human tumors: EF5 binding, vasculature, necrosis, and proliferation.","text":"31 insan t\u00fcm\u00f6r\u00fcnde 2-nitroimidazol EF5'in ba\u011flanma yetene\u011finin floresan imm\u00fcnohistokimyasal tespitini kullanarak hipoksinin seviyelerini ve da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 de\u011ferlendirdik. Hipoksinin insan t\u00fcm\u00f6rlerinin heterojen bir \u00f6zelli\u011fi oldu\u011fu tespit edildi. Nekroz genellikle bir hastan\u0131n t\u00fcm\u00f6r\u00fcnde en y\u00fcksek ba\u011flanma seviyesinin yak\u0131n\u0131nda bulunurdu. Bununla birlikte, hipoksinin nekroz olmadan da meydana geldi\u011fi g\u00f6zlemlendi. \u0130ncelenen t\u00fcm\u00f6r grubu i\u00e7inde, kan damarlar\u0131 (PECAM\/CD31) ve EF5 boyamas\u0131 aras\u0131ndaki en yayg\u0131n ili\u015fki, s\u0131n\u0131rl\u0131 yay\u0131lma hipoksisiyle tutarl\u0131yd\u0131; akut hipoksisi nadiren g\u00f6r\u00fcl\u00fcrd\u00fc. Bir hastan\u0131n t\u00fcm\u00f6r\u00fcnde, proliferasyon (Ki-67) b\u00f6lgelerinin hipoksisi b\u00f6lgelerine kar\u015f\u0131 ters bir korelasyon vard\u0131. Yine de, bu parametreler bir grup hastada incelendi\u011finde, proliferasyonun yoklu\u011fu hipoksinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin etmiyordu. Hipoksinin di\u011fer biyolojik biti\u015fik noktalar\u0131yla olan ili\u015fkileri karma\u015f\u0131kt\u0131r, ancak bir t\u00fcm\u00f6r\u00fcn mekansal ili\u015fkileri, bilinen fizyolojik ilkelerle uyumludur. Bu nedenle, verilerimiz, hipoksinin di\u011fer biyolojik parametrelerle olan ili\u015fkilerinin hastalar aras\u0131nda de\u011fi\u015fti\u011fini vurgular. Nekroz, proliferasyon ve kan damar\u0131 da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, bir hastan\u0131n t\u00fcm\u00f6r\u00fcnde hipoksinin seviyesini veya varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 tahmin edemez."}
{"_id":"42314147","title":"The Sp1-like protein BTEB3 inhibits transcription via the basic transcription element box by interacting with mSin3A and HDAC-1 co-repressors and competing with Sp1.","text":"Sp1 benzeri proteinler, mamali h\u00fccre homeostazisi i\u00e7in \u00f6nemli olan bir\u00e7ok genin promot\u00f6rlerinde bulunan GC zengin dizilere ba\u011flanan \u00fc\u00e7 korunmu\u015f C-sonlu zinc parmak motifleriyle karakterize edilir. Bu proteinler, transkripsiyonel aktivat\u00f6rler veya bask\u0131lay\u0131c\u0131lar olarak davran\u0131r. Sp1 benzeri aktivat\u00f6rlerin molek\u00fcler mekanizmalar\u0131yla ilgili \u00f6nemli bilgiler rapor edilmi\u015f olsa da, bask\u0131lay\u0131c\u0131 proteinlerin mekanizmalar\u0131 hakk\u0131nda nispeten az bilgi vard\u0131r. Burada, yayg\u0131n olarak ifade edilen transkripsiyonel bask\u0131lay\u0131c\u0131 BTEB3'\u00fcn i\u015flevsel karakterizasyonunu rapor ediyoruz. GAL4 testleri, BTEB3'\u00fcn N sonunun do\u011frudan bask\u0131lay\u0131c\u0131 alanlar\u0131n\u0131 i\u00e7erebilen b\u00f6lgeleri g\u00f6sterdi\u011fini ortaya koyuyor. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k \u00f6nleme testleri, BTEB3'\u00fcn ko-repres\u00f6r mSin3A ve histon deasetilaz protein HDAC-1 ile etkile\u015fim kurdu\u011funu ortaya koyuyor. Gel kayd\u0131rma testleri, BTEB3'\u00fcn iyi karakterize edilmi\u015f GC zengin DNA \u00f6\u011fesi olan BTE sitesine Sp1'e benzer bir ba\u011fl\u0131l\u0131kla \u00f6zel olarak ba\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. \u00c7in hamster ovary h\u00fccrelerinde rapor\u00f6r ve gel kayd\u0131rma testleri, BTEB3'\u00fcn Sp1 ile rekabet ederek BTE ba\u011flanmas\u0131na m\u00fcdahale ederek bask\u0131lamay\u0131 da medyate edebilece\u011fini g\u00f6steriyor. Bu nedenle, bu proteinin karakterizasyonu, transkripsiyonel bask\u0131lamada rol oynayan BTEB benzeri Sp1 ailesinin \u00fcyelerinin repertuar\u0131n\u0131 geni\u015fletiyor. Ayr\u0131ca, sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, BTEB3'\u00fcn do\u011frudan bask\u0131lamay\u0131 N sonu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla mSin3A ve HDAC-1 ile etkile\u015fimi ve DNA ba\u011flama alan\u0131yla Sp1'e rekabet yoluyla medyate etti\u011fi bir bask\u0131lama mekanizmas\u0131 \u00f6nermektedir."}
{"_id":"42330403","title":"Perceptual limits in a simulated \"Cocktail party\".","text":"\u00c7oklu konu\u015fmac\u0131lar\u0131n say\u0131sal de\u011ferlendirmeleri incelendi. Dinleyicilerden, bu say\u0131n\u0131n (1 ile 13 aras\u0131nda) de\u011fi\u015fti\u011fi durumlarda duyduklar\u0131 konu\u015fmac\u0131 say\u0131s\u0131n\u0131 bildirmeleri istendi. Konu\u015fmac\u0131lar\u0131n mekansal konumu (1 veya 6 konum), konu\u015fmac\u0131 seslerinin s\u00fcresi (0.8 saniye, 5.0 saniye ve 15.0 saniye) ve konu\u015fmac\u0131lar\u0131n cinsiyet d\u00fczenlemesi de d\u00f6rt deneyde manip\u00fcle edildi. T\u00fcm deneylerde, konu\u015fmac\u0131 say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131yla say\u0131sal de\u011ferlendirme do\u011fru orant\u0131l\u0131 olarak azald\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlendi. Alg\u0131sal s\u0131n\u0131rlar, yani do\u011fru puanlar\u0131n %0.5 oldu\u011fu konu\u015fmac\u0131 say\u0131lar\u0131, dinleme ko\u015fullar\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak ortalama olarak 3 ile 5 konu\u015fmac\u0131 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti ve mekansal olarak ayr\u0131lm\u0131\u015f konu\u015fmac\u0131lar, daha uzun sesler ve kar\u0131\u015f\u0131k cinsiyet sesleri i\u00e7in daha y\u00fcksekti (Deneyler 1, 2 ve 3). Ayr\u0131ca, Deney 4, ortalama say\u0131sal yan\u0131t s\u00fcrelerinin bir konu\u015fmac\u0131 say\u0131s\u0131n\u0131n 1 ile 4 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti\u011fi durumlarda monotonik olarak artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 buldu. Bu sonu\u00e7lar, dinleyicilerin say\u0131sal de\u011ferlendirmeler yapmadan \u00f6nce konu\u015fmac\u0131lar\u0131 alg\u0131sal olarak ay\u0131rd\u0131klar\u0131n\u0131 desteklemektedir. Ayr\u0131ca, e\u015fzamanl\u0131 sesler i\u00e7in i\u015flevsel i\u015fitme d\u00fcnyam\u0131z\u0131n, dinleme durumlar\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak en fazla \u00fc\u00e7 ila be\u015f konu\u015fmac\u0131 i\u00e7erebilece\u011fini de ima etmektedir. Bu sonu\u00e7lara dayanarak, bu alg\u0131sal s\u0131n\u0131rlar\u0131n olas\u0131 nedenleri tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"42373087","title":"The MOS social support survey.","text":"Bu makale, Medical Outcomes Study (MOS) kapsam\u0131nda kronik hastal\u0131klar\u0131 olan hastalar i\u00e7in geli\u015ftirilen ve de\u011ferlendirilen k\u0131sa, \u00e7ok boyutlu, kendili\u011finden uygulanan sosyal destek anketinin geli\u015fimini ve de\u011ferlendirilmesini a\u00e7\u0131klar. Bu anket, sosyal deste\u011fin \u00e7e\u015fitli boyutlar\u0131 hakk\u0131nda son d\u00fc\u015f\u00fcnceleri kapsaml\u0131 bir \u015fekilde ele almak i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, di\u011fer ilgili \u00f6l\u00e7\u00fcmlerden farkl\u0131 olmas\u0131 i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Ana kavramsal sorunlar\u0131n \u00f6zetini sunar\u0131z, \u00f6\u011feleri a\u00e7\u0131klar\u0131z ve 2987 hastadan (18 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc) elde edilen verilere dayal\u0131 bulgular\u0131 sunar\u0131z. \u00c7ok y\u00f6nl\u00fc \u00f6l\u00e7ek analizleri, d\u00f6rt i\u015flevsel destek \u00f6l\u00e7e\u011finin (duygusal\/bilgilendirme, somut, sevgi dolu ve pozitif sosyal etkile\u015fim) boyutlulu\u011funu destekledi ve genel i\u015flevsel sosyal destek endeksinin olu\u015fturulmas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu destek \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, sosyal deste\u011fin yap\u0131sal \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinden ve ilgili sa\u011fl\u0131k \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinden farkl\u0131d\u0131r. G\u00fcvenilirlerdir (t\u00fcm Alphas 0.91'den fazla) ve zaman i\u00e7inde olduk\u00e7a kararl\u0131d\u0131rlar. Se\u00e7ilen yap\u0131 ge\u00e7erlili\u011fi hipotezleri desteklenmi\u015ftir."}
{"_id":"42373943","title":"Can hematological parameters discriminate malaria from nonmalarious acute febrile illness in the tropics?","text":"\n## Arka Plan\nS\u0131tma, tropik b\u00f6lgelerde akut ate\u015fli hastal\u0131\u011f\u0131n ana farkl\u0131 tan\u0131 olarak kabul edilir ve s\u0131tma hastalar\u0131nda \u00e7e\u015fitli kan parametrelerinde de\u011fi\u015fiklikler g\u00f6zlemlenmi\u015ftir.\n\n## Ama\u00e7\nAkut ate\u015fli hastal\u0131klar\u0131 olan hastalarda belirli kan parametrelerinin s\u0131tma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Y\u00f6ntemi ve Tasar\u0131m\u0131\nHastane temelli, ileri g\u00f6zetimli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## Y\u00f6ntemler ve Malzemeler\nAte\u015fi 7 g\u00fcnden az s\u00fcren t\u00fcm ard\u0131\u015f\u0131k hastalar \u00e7al\u0131\u015fma kapsam\u0131na al\u0131nd\u0131. Ate\u015fin nedenini belirleyebilen hastalar d\u0131\u015fland\u0131. Kan parametreleri (hemoglobin, k\u0131rm\u0131z\u0131 kan h\u00fccresi da\u011f\u0131l\u0131m geni\u015fli\u011fi (RDW), beyaz kan h\u00fccresi say\u0131m\u0131 ve trombosit say\u0131m\u0131) otomatik say\u0131c\u0131 kullan\u0131larak belirlendi ve periferik kan smeri, s\u0131tma paraziti i\u00e7in tan\u0131n\u0131n alt\u0131n standart\u0131 olarak al\u0131nd\u0131.\n\n## \u0130statistiksel Analiz\nTan\u0131sal do\u011fruluk, duyarl\u0131l\u0131k, \u00f6zg\u00fcll\u00fck, tahmin de\u011ferleri ve olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131 hesaplanarak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Bu tahminlerin g\u00fcvenilirli\u011fi 95% g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 ile de\u011ferlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar ve Sonu\u00e7\n\u00c7al\u0131\u015fmaya 184 hasta dahil edildi ve 70'i (38%) periferik kan smerinde s\u0131tma paraziti pozitif \u00e7\u0131kt\u0131. Tek ba\u015f\u0131na trombositopeni (trombosit say\u0131s\u0131 150.000\/mm3'ten az) s\u0131tma i\u00e7in bir tahmin fakt\u00f6r\u00fcyd\u00fc (duyarl\u0131l\u0131k 60%, \u00f6zg\u00fcll\u00fck 88%, pozitiflik oran\u0131 5.04) ve anemi (hemoglobin < 10 g\/dl) ile birlikte kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda en iyi ikinci parametreydi (duyarl\u0131l\u0131k 69%, \u00f6zg\u00fcll\u00fck 74%, pozitiflik oran\u0131 2.77). RDW ve beyaz kan h\u00fccresi say\u0131m\u0131 tahmin edici de\u011fildi. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n sonucu, akut ate\u015fli hastal\u0131\u011fa sahip bir hastada trombositopeninin s\u0131tma enfeksiyonu olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"42377686","title":"14q deletions are associated with trisomy 12, NOTCH1 mutations and unmutated IGHV genes in chronic lymphocytic leukemia and small lymphocytic lymphoma.","text":"Chromosom 14'\u00fcn uzun kolunun (del(14q)) silinmeleri nadirdir ancak olgun B h\u00fccre lenfomalar\u0131nda, \u00f6zellikle kronik lenfositik l\u00f6semi (CLL) i\u00e7inde tekrarlanan bir \u015fekilde g\u00f6zlemlenir. Bu anormalli\u011fi daha da karakterize etmek i\u00e7in, bug\u00fcne kadar rapor edilen en b\u00fcy\u00fck seriyi i\u00e7eren 81 del(14q) vakas\u0131n\u0131 inceledik: 54'\u00fc CLL ve 27'si k\u00fc\u00e7\u00fck lenfositik l\u00f6semi (SLL). Karyotip ve floresan in situ hibridizasyon (FISH) kullanarak, en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen ek anormallik trisomi 12 (tri12) idi, 28\/79 (35%) vakada g\u00f6zlemlendi, ard\u0131ndan del13q14 (12\/79, 15%), delTP53 (11\/80, 14%), delATM (5\/79, 6%) ve del6q21 (3\/76, 4%) geldi. IGHV genleri 41\/53 (77%) hastada mutasyonsuzdu, y\u00fcksek bir s\u0131kl\u0131kta IGHV1-69 (21\/52, 40%) g\u00f6zlemlendi. NOTCH1 geni 14\/45 (31%) hastada mutasyona u\u011fram\u0131\u015ft\u0131. CLL ve SLL aras\u0131nda sitogenetik ve molek\u00fcler anormallikler a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 bir fark yoktu. FISH ve SNP dizisi kullanarak yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar, 14q silinmelerinin farkl\u0131 boyutlarda oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bununla birlikte, ayn\u0131 del(14)(q24.1q32.33) silinmesine sahip bir grup, vakalar\u0131n %48'inde tespit edildi. Bu grupta, tri12 (P = 0.004) ve NOTCH1 mutasyonlar\u0131 (P = 0.02), di\u011fer hastalara k\u0131yasla daha s\u0131k g\u00f6zlemlendi. CLL hastalar\u0131nda del(14q) ile, tedavi-serbest hayatta kalma (TFS) orta de\u011feri 27 ay idi. Sonu\u00e7 olarak, del(14q), tri12 ile ili\u015fkilidir ve olumsuz prognostik fakt\u00f6rleri i\u00e7erir: mutasyonsuz IGHV genleri (IGHV1-69 repertuar\u0131n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 temsili), NOTCH1 mutasyonlar\u0131"}
{"_id":"42387637","title":"Rapid DNA methylation changes after exposure to traffic particles.","text":"\n# Neden:\nHavada par\u00e7ac\u0131k kirlili\u011fine maruz kalma, \u00f6zellikle kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klardan kaynaklanan artan hastaneye yat\u0131\u015f ve \u00f6l\u00fcmlerle ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Kardiyovask\u00fcler sonu\u00e7larla ili\u015fkili s\u00fcre\u00e7lerde, oksidatif stres, ya\u015flanma ve ateroskleroz gibi daha d\u00fc\u015f\u00fck kan DNA metilasyon i\u00e7eri\u011fi bulunmu\u015ftur.\n\n# Ama\u00e7lar:\nPar\u00e7ac\u0131k kirlili\u011finin, insan genomunda y\u00fcksek temsiliyet g\u00f6steren yo\u011fun metil edilmi\u015f dizilerdeki DNA metilasyonunu de\u011fi\u015ftirdi\u011fini de\u011ferlendirdik.\n\n# Y\u00f6ntemler:\nUzun aral\u0131kl\u0131 n\u00fckleotit \u00f6\u011fesi (LINE)-1 ve Alu tekrarlayan \u00f6\u011felerinin DNA metilasyonunu, Boston b\u00f6lgesindeki 718 ya\u015fl\u0131 kat\u0131l\u0131mc\u0131lardan al\u0131nan 1.097 kan numunesi ile nicel polimeraz zincir reaksiyonu-piroreseqans analizleri ile \u00f6l\u00e7t\u00fck. \u0130\u00e7erikteki korelasyonu hesaba katan kar\u0131\u015f\u0131k modeller kullanarak, tekrarlanan \u00f6l\u00e7\u00fcmler aras\u0131nda korelasyonu dikkate ald\u0131k. \u00c7evresel par\u00e7ac\u0131k kirlili\u011finin (karbon siyah\u0131, partik\u00fcl madde aerodinamik \u00e7ap\u0131 \u2264 2,5 mikron [PM2,5] veya s\u00fclfat) \u00e7e\u015fitli zaman pencerelerinde (4 saatten 7 g\u00fcne kadar) \u00f6l\u00e7\u00fcmden \u00f6nceki etkilerini tahmin ettik. Standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f regresyon katsay\u0131lar\u0131 (beta) olarak ifade edilen, maruz kalma d\u00fczeyinde bir standart sapma art\u0131\u015f\u0131 ile DNA metilasyonunda bir standart sapma de\u011fi\u015fikli\u011fi aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi tahmin ettik.\n\n# \u00d6l\u00e7\u00fcmler ve Ana Bulgular:\nTekrarlayan \u00f6\u011fe DNA metilasyonu, g\u00fcn\u00fcn haftal\u0131k de\u011fi\u015fkenli\u011fi ve mevsimsel de\u011fi\u015fkenlik gibi zamanla ili\u015fkili de\u011fi\u015fkenlerle de\u011fi\u015fti. LINE-1 metilasyonu, daha y\u00fcksek karbon siyah\u0131na (beta = -0,11; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA], -0,18 ile -0,04; P = 0,002) ve PM2,5'e (beta = -0,13; 95% GA, -0,19 ile -0,06; P < 0,001, 7 g\u00fcnl\u00fck hareketli ortalama i\u00e7in) k\u0131sa s\u00fcreli maruz kalman\u0131n ard\u0131ndan azald\u0131. \u0130ki kirlilik modeli i\u00e7inde, sadece trafik par\u00e7ac\u0131klar\u0131n\u0131n i\u015faret\u00e7isi olan karbon siyah\u0131, LINE-1 metilasyonu ile"}
{"_id":"42404093","title":"Incidence of adverse drug events and potential adverse drug events. Implications for prevention. ADE Prevention Study Group.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nZararl\u0131 ila\u00e7 olaylar\u0131n\u0131n (Z\u0130O'lar) ve potansiyel zararl\u0131 ila\u00e7 olaylar\u0131n\u0131n (PZ\u0130O'lar) s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve \u00f6nlenebilirli\u011fini de\u011ferlendirmek ve \u00f6nlenebilir olaylar\u0131 analiz ederek \u00f6nleme stratejileri geli\u015ftirmektir.\n\n## \u00c7al\u0131\u015fma Tasar\u0131m\u0131\n\u00d6nsel kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131.\n\n## Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n\u0130ki \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fcl bak\u0131m hastanesinde, 11 t\u0131bbi ve cerrahi birimden olu\u015fan, 4031 yeti\u015fkin hasta, 6 ayl\u0131k bir d\u00f6nemde rastgele ve katmanl\u0131 bir \u00f6rneklemden al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. Birimler, iki t\u0131bbi ve \u00fc\u00e7 cerrahi yo\u011fun bak\u0131m birimi ve d\u00f6rt t\u0131bbi ve iki cerrahi genel bak\u0131m birimini i\u00e7ermektedir.\n\n## Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri\nZararl\u0131 ila\u00e7 olaylar\u0131 ve potansiyel zararl\u0131 ila\u00e7 olaylar\u0131.\n\n## Y\u00f6ntemler\nOlaylar, hem hem\u015fireler ve eczac\u0131lar taraf\u0131ndan uyar\u0131lm\u0131\u015f \u00f6z raporlama hem de t\u00fcm kay\u0131tlar\u0131n g\u00fcnl\u00fck incelemesi yoluyla hem\u015fire ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar taraf\u0131ndan tespit edilmi\u015ftir. Olaylar daha sonra, ADE'ler veya PZ\u0130O'lar olup olmad\u0131klar\u0131na, ciddiyetlerine ve \u00f6nlenebilirli\u011fine g\u00f6re iki ba\u011f\u0131ms\u0131z inceleyici taraf\u0131ndan s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7lar\n6 ayl\u0131k d\u00f6nemde, 247 Z\u0130O ve 194 potansiyel Z\u0130O tespit edilmi\u015ftir. Tahmini olay oranlar\u0131, ortalama her hastanede y\u0131lda yakla\u015f\u0131k 1900 Z\u0130O ve 1600 potansiyel Z\u0130O ile 100 non-obstetrik giri\u015f i\u00e7in 6,5 Z\u0130O ve 5,5 potansiyel Z\u0130O'dur. T\u00fcm Z\u0130O'lar\u0131n %1'i \u00f6l\u00fcmc\u00fcl (\u00f6nlenemez) idi, %12 hayat\u0131 tehdit ediyordu, %30 ciddi ve %57 \u00f6nemliydi. Olaylar\u0131n %28'i \u00f6nlenebilir olarak de\u011ferlendirildi. Hayati ve ciddi Z\u0130O'lar\u0131n %42'si \u00f6nlenebilirken, \u00f6nemli Z\u0130O'lar\u0131n %18'i \u00f6nlenebilir olarak kabul edildi. \u00d6nlenebilir Z\u0130O'lara neden olan hatalar en s\u0131k sipari\u015f verme (56%) ve uygulama (34%) a\u015famalar\u0131nda meydana geldi; transkripsiyon (6%) ve da\u011f\u0131t\u0131m hatalar\u0131 (4%) daha az yayg\u0131nd\u0131. Hata daha erken bir a\u015famada meydana gelirse (sipari\u015f verme a\u015famas\u0131nda %48'e k\u0131yasla uygulama a\u015famas\u0131nda %0), daha fazla"}
{"_id":"42421723","title":"Induction of galactokinase in Saccharomyces cerevisiae: kinetics of induction and glucose effects.","text":"Galaktokinaz\u0131n ind\u00fcklenmi\u015f sentezi ve bu sentezi glikozun bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkilerinin ara\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131, dimetil s\u00fcloksit ile ge\u00e7irgenle\u015ftirilmi\u015f b\u00fct\u00fcn maya h\u00fccrelerinde ger\u00e7ekle\u015ftirildi. \u00c7al\u0131\u015fma sonucunda, galaktoza maruz kalmadan \u00f6nce k\u00fclt\u00fcr\u00fcn glikoz gibi karbon kayna\u011f\u0131nda yeti\u015ftirilmesinin do\u011fas\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak, galaktoza maruz kalan h\u00fccrelerin ind\u00fcklenme yan\u0131t\u0131n\u0131n net bir \u015fekilde de\u011fi\u015fti\u011fi belirlendi. Glikozla yeti\u015ftirilen h\u00fccreler, ind\u00fcklenmeden \u00f6nce uzun bir gecikme d\u00f6nemi g\u00f6sterdi, oysa laktozla yeti\u015ftirilen h\u00fccreler 8 dakika i\u00e7inde ind\u00fcklenmi\u015f sentez sergiledi. 0.5% galaktoz konsantrasyonu, ind\u00fckleme i\u00e7in en uygun d\u00fczey olarak bulundu. Maya k\u00fclt\u00fcrlerinin galaktozda b\u00fcy\u00fcmesi s\u0131ras\u0131nda glikozun eklenmesi, sentezin ciddi bir ge\u00e7ici bask\u0131lanmas\u0131na neden oldu, ard\u0131ndan daha zay\u0131f kal\u0131c\u0131 katabolit bask\u0131lamas\u0131na \u00f6zg\u00fc bir sentez h\u0131z\u0131 ile devam etti. 2-deoksigalaktoz veya fukoz, yolun gereksiz ind\u00fckleyicileri olarak hareket etmedi ve galaktokinaz i\u00e7in substrat olarak da hizmet etmedi."}
{"_id":"42441846","title":"Gene--nutrition interactions in coronary artery disease: correlation between the MTHFR C677T polymorphism and folate and homocysteine status in a Korean population.","text":"\n# Giri\u015f\nY\u00fckseltilmi\u015f plazma toplam homocistein, koroner arter hastal\u0131\u011f\u0131 (KAH) i\u00e7in \u00f6nemli bir risk fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Metiltetrahidrofolat red\u00fcktaz (MTHFR), homocistein metabolizmas\u0131nda ana d\u00fczenleyici enzimdir; yayg\u0131n C677T mutasyonu, MTHFR geninde azalan enzim aktivitesine neden olur ve homocistein seviyelerinin artmas\u0131na ve folat seviyelerinin d\u00fc\u015fmesine katk\u0131da bulunur. Bir Kore n\u00fcfusunda MTHFR C677T alellerinin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k, genotiplere \u00f6zg\u00fc folat veya vitamin B12 e\u015fik seviyelerini belirledik ve TT genotipinin KAH riskindeki ili\u015fkisini inceledik.\n\n# Malzemeler ve Y\u00f6ntemler\n163 KAH hastas\u0131 ve 50 kontrol konusu i\u00e7eren bir \u00e7al\u0131\u015fma n\u00fcfusu i\u015fe ald\u0131k ve ger\u00e7ek zamanl\u0131 PCR ile erime noktas\u0131 analizi kullan\u0131larak MTHFR C677T polimorfizmini tarad\u0131k. Plazma homocistein, folat ve vitamin B12 seviyeleri de belirlendi. Ard\u0131ndan, her MTHFR C677T genotipindeki bireylerin homocistein seviyelerini normal aral\u0131kta tutmak i\u00e7in genotiplere \u00f6zg\u00fc folat ve vitamin B12 e\u015fik de\u011ferlerini tan\u0131mlad\u0131k.\n\n# Sonu\u00e7lar\nKontrol konular\u0131nda TT genotipinin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 %18 iken, hastalarda %26'd\u0131 (P>0.05). TT genotipine sahip bireyler, homocistein seviyelerinde anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek de\u011ferlere sahipti (P<0.05). Genotiplere \u00f6zg\u00fc folat e\u015fik seviyesi, TT bireylerinde CC veya CT genotiplerine k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti. KAH'n\u0131n g\u00f6receli riskini tahmin etmek i\u00e7in d\u00fc\u015f\u00fck folat durumuna sahip TT genotipine sahip bireylerin oransal riski 2.2, y\u00fcksek folat durumuna sahip TT genotipine sahip bireylerin oransal riski ise 1.5 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.5-9.6 ve 0.7-3.2, s\u0131ras\u0131yla) olarak bulundu.\n\n# Sonu\u00e7\nFarkl\u0131 MTHFR C677T genotiplerine \u00f6zg\u00fc folat seviyelerinin gereklili\u011fini g\u00f6steren bir gen-besin etkile\u015fimi tan\u0131mlayabildik ve"}
{"_id":"42465769","title":"Human bone marrow adipocytes block granulopoiesis through neuropilin-1-induced granulocyte colony-stimulating factor inhibition.","text":"Adipositler kan h\u00fccreleri mikro ortam\u0131n\u0131n bir par\u00e7as\u0131d\u0131r, ancak insanlarda kan olu\u015fumu \u00fczerindeki rolleri hala tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Daha \u00f6nce, femoral kemik ili\u011fi (BM) i\u00e7inde ya\u011f h\u00fccrelerinin birikimi, n\u00f6ropilin-1 (NP-1) ifadesinin artmas\u0131yla e\u015fle\u015fti\u011fini, ancak iliyak kemik ili\u011fi BM'de zay\u0131f olarak ifade edildi\u011fini g\u00f6sterdik. Bu g\u00f6zlemden yola \u00e7\u0131karak, adipositlerin NP-1 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kan olu\u015fumu \u00fczerinde olumsuz bir etkiye sahip olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrd\u00fck. Bu hipotezi test etmek i\u00e7in, deneysel bir model olarak, ana \u00f6zelliklerini ilkel tek odac\u0131kl\u0131 ya\u011f h\u00fccrelerine sahip fibroblast benzeri ya\u011f h\u00fccreleri (FLFC) kullanmaya karar verdik. Beklendi\u011fi gibi, FLFC'ler s\u00fcrekli olarak makrofaj kolonisi uyar\u0131c\u0131 fakt\u00f6r (M-CSF) \u00fcretir ve h\u00fccre temas\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak CD34(+) h\u00fccrelerin makrofajlara farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 tetikler. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, gran\u00fclopoezis h\u00fccre temas\u0131 taraf\u0131ndan engellenir, ancak transwell k\u00fclt\u00fcr ko\u015fullar\u0131nda geri getirilebilir, birlikte gran\u00fclosit kolonisi uyar\u0131c\u0131 fakt\u00f6r (G-CSF) \u00fcretimi de geri kazan\u0131l\u0131r. Her iki i\u015flev de NP-1'i n\u00f6tralize eden bir antikorla tedavi edildi\u011finde, h\u00fccre temas\u0131 ile inhibisyonun kritik rol\u00fcn\u00fc kan\u0131tlamak i\u00e7in FLFC'ler ile CD34(+) h\u00fccreler aras\u0131nda k\u00fclt\u00fcrlendi\u011finde geri kazan\u0131l\u0131r. \u0130ltihap\u00e7\u0131 bir sitokin, \u00f6rne\u011fin interleukin-1 beta veya dexamethasone, FLFC \u00f6zelliklerini geri getirerek gran\u00fclopoezisi yeniden ba\u015flat\u0131r. Verilerimiz, birincil adipositlerin kan olu\u015fumu s\u0131ras\u0131nda d\u00fczenleyici i\u015flevlere sahip oldu\u011funu ve baz\u0131 patolojik s\u00fcre\u00e7lerde rol oynayabilece\u011fini g\u00f6steren ilk kan\u0131tlar\u0131 sunmaktad\u0131r. Potansiyel \u00e7\u0131kar \u00e7at\u0131\u015fmalar\u0131 a\u00e7\u0131klamas\u0131 makalenin sonunda yer almaktad\u0131r."}
{"_id":"42484543","title":"The transcriptome profile of human embryonic stem cells as defined by SAGE.","text":"\u0130nsan embriyofik k\u00f6k (ES) h\u00fccre hatlar\u0131, kendi kendini yenileyebilme ve belirli h\u00fccre tiplerine farkl\u0131la\u015fabilme yetene\u011fine sahip olanlar geli\u015ftirilmi\u015ftir. Ancak, kendi kendini yenileme ve farkl\u0131la\u015fma i\u00e7in molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 yetersizdir. \u0130ki \u00f6zel insan ES h\u00fccre hatt\u0131 (HES3 ve HES4, ES H\u00fccre Uluslararas\u0131) i\u00e7in transkriptom profillerini belirledik ve bunlar\u0131 fare ES h\u00fccreleri ve di\u011fer insan dokular\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. \u0130nsan ve fare ES h\u00fccreleri, POU5F1 ve SOX2 gibi birka\u00e7 \u00f6nemli genin y\u00fcksek bask\u0131nl\u0131\u011f\u0131 da dahil olmak \u00fczere, ifade edilen gen \u00fcr\u00fcnlerinde bir dizi benzerlik payla\u015fmaktad\u0131r, ancak bir\u00e7ok dikkat \u00e7ekici fark vard\u0131r, \u00f6rne\u011fin, inaktif lenfosit inhibisyon fakt\u00f6r\u00fc yolu ve insan ES h\u00fccrelerinde. Biz, insan ES h\u00fccrelerini i\u015faretlemek i\u00e7in kullan\u0131labilecek bilinen ES-\u00f6zg\u00fc genler ve yeni adaylar i\u00e7eren bir gen listesi belirledik ve bu da \"k\u00f6kl\u00fck\" fenotipine de katk\u0131da bulunabilir. \u00d6zellikle ilgi \u00e7ekici olan, ES h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda DNMT3B ve LIN28 mRNA'lar\u0131n\u0131n indirgenmesidir. \u0130nsan ve fare ES h\u00fccrelerinin gen ifade profillerindeki \u00f6rt\u00fc\u015fen benzerlikler ve farkl\u0131l\u0131klar, onlar\u0131n \u00e7oklu potansiyellerini, belirli h\u00fccre tiplerine y\u00f6nlendirilmi\u015f farkl\u0131la\u015fmalar\u0131n\u0131 ve uzanm\u0131\u015f kendi kendini yenileme yeteneklerini d\u00fczenleyen molek\u00fcler ve h\u00fccre mekanizmalar\u0131n\u0131 ayr\u0131nt\u0131l\u0131 ve birlikte incelemek i\u00e7in bir temel sa\u011flamaktad\u0131r."}
{"_id":"42489926","title":"Small-molecule antagonists of p53-MDM2 binding: research tools and potential therapeutics.","text":"p53, normal dokular\u0131 \u00e7e\u015fitli stres bi\u00e7imlerinden kaynaklanabilecek t\u00fcm\u00f6r geli\u015fimi kar\u015f\u0131s\u0131nda koruyan bir ana yolun d\u00fczenleyicisidir. Stres yokken, p53'\u00fcn b\u00fcy\u00fcme bask\u0131lay\u0131c\u0131 ve proapoptotik aktivitesi, p53'\u00fc ba\u011flayan ve aktivitesini ve istikrar\u0131n\u0131 negatif olarak d\u00fczenleyen MDM2 taraf\u0131ndan engellenir. MDM2 antagonistleri p53'\u00fc aktifle\u015ftirebilir ve kanser tedavisi i\u00e7in yeni bir yakla\u015f\u0131m sunabilir. Son zamanlarda, ilk g\u00fc\u00e7l\u00fc ve se\u00e7ici d\u00fc\u015f\u00fck molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131k MDM2-p53 ba\u011flanma inhibit\u00f6rleri olan Nutlins'i tan\u0131mlad\u0131k. Bu molek\u00fcller p53 yolunu aktive eder ve in vitro ve in vivo t\u00fcm\u00f6r b\u00fcy\u00fcmesini bask\u0131lar. Kanserde p53 yolunun ve kusurlar\u0131n\u0131n incelenmesi i\u00e7in de\u011ferli yeni ara\u00e7lar temsil ederler. Nutlins, insan kanser h\u00fccrelerinde p53 ba\u011f\u0131ml\u0131 apoptozu tetikler ancak \u00e7o\u011falmakta olan normal h\u00fccrelerde sitostatik g\u00f6r\u00fcnmektedir. Osteosarcoma xenograft'lara kar\u015f\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fc aktiviteleri, MDM2 antagonistlerinin, p53 tipinin normal olan t\u00fcm\u00f6rlerin tedavisinde klinik yarar sa\u011flayabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"42520882","title":"Slipped (CTG)\u2022(CAG) repeats can be correctly repaired, escape repair or undergo error-prone repair","text":"(CTG)\u2022(CAG) tekrallerinin geni\u015flemesi, 14 veya daha fazla hastal\u0131\u011f\u0131n nedeni, ka\u00e7ak DNA onar\u0131m\u0131 yoluyla ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131 varsay\u0131lmaktad\u0131r. \u0130nsan h\u00fccre \u00f6z\u00fctleri ve (CAG)20 veya (CTG)20 kaymalar\u0131 olan DNA'lar kullan\u0131larak kayma DNA onar\u0131m\u0131n\u0131n sadakati hakk\u0131nda rapor veriyoruz. \u00dc\u00e7 sonu\u00e7 ortaya \u00e7\u0131kt\u0131: do\u011fru onar\u0131m, ka\u00e7ak onar\u0131m ve hatal\u0131 onar\u0131m. Onar\u0131m yolu, n\u00fckleotit konumuna ve kayma bile\u015fimine (CAG veya CTG) ba\u011fl\u0131 olarak de\u011fi\u015fti. A\u015f\u0131r\u0131 tekrallerin k\u0131smen \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131yla yeni bir hatal\u0131 onar\u0131m bi\u00e7imi tespit edildi, bu da geni\u015flemeleri ancak silinmeleri olu\u015fturmayan daha \u00f6nce bilinmeyen bir yola i\u015faret ediyor. Sinir benzeri h\u00fccre \u00f6z\u00fctleri, her \u00fc\u00e7 onar\u0131m sonucunu \u00fcretti, bu da bu s\u00fcre\u00e7lerin hastalar\u0131n post-mitotik beyin h\u00fccrelerindeki (CTG)\u2022(CAG) istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131nda rol oynayabilece\u011fini destekliyor. E\u015fle\u015fmez onar\u0131m (MMR) ve n\u00fckleotit \u00e7\u0131karma onar\u0131m\u0131 (NER) proteinleri hMSH2, hMSH3, hMLH1, XPF, XPG veya polimeraz \u03b2 gereksizdi - bu da bu proteinlerin istikrars\u0131zl\u0131k rol\u00fcn\u00fcn kayma i\u015fleme \u00f6ncesi olabilece\u011fini g\u00f6steriyor. Kayma tekrarlar\u0131n\u0131n farkl\u0131 i\u015flenmesi, \u00e7e\u015fitli hastal\u0131k lokuslar\u0131 veya dokular aras\u0131ndaki mutasyon desenlerindeki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 a\u00e7\u0131klayabilir."}
{"_id":"42565477","title":"High Dub3 expression in mouse ESCs couples the G1\/S checkpoint to pluripotency.","text":"G1\/S kontrol noktas\u0131n\u0131n atlanmas\u0131ndaki molek\u00fcler mekanizma, fareli embriyojenik k\u00f6k h\u00fccrelerde (ESCs) hala bilinmemektedir. DNA hasar\u0131, S faz\u0131na giri\u015fi engelleyerek CDK2 kinaz\u0131n\u0131 inhibe eder, bu da aktivat\u00f6r\u00fc olan Cdc25A fosfataz\u0131n yok edilmesinden kaynaklan\u0131r. Fareli ESC'lerde G1'de y\u00fcksek Cdc25A seviyeleri g\u00f6zlemledik ve bu seviyeler, DNA hasar\u0131na ra\u011fmen bile devam etti. Ayr\u0131ca, Cdc25A protein konsantrasyonunu kontrol eden bir deubikuitaz olan Dub3'\u00fcn daha y\u00fcksek ifadesini de bulduk. Ayr\u0131ca, Dub3 geninin, \u00f6z yenileme makinesinin ana transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olan Esrrb'nin do\u011frudan hedefi oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Dub3 ifadesinin, n\u00f6ral d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm s\u0131ras\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde indirgenti\u011fini ve Cdc25A istikrars\u0131zla\u015fmas\u0131ndan \u00f6nce geldi\u011fini g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, ESC'lerde zorla Dub3 ifadesini sa\u011flad\u0131\u011f\u0131m\u0131zda, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc yeniden d\u00fczenlemesi ve soy ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile birlikte \u00f6l\u00fcmc\u00fcl hale geldi. Son olarak, ya Dub3 ya da Cdc25A'n\u0131n indirgenmesi, ESC'lerin kendili\u011finden farkl\u0131la\u015fmas\u0131na neden oldu. Bu bulgular, \u00f6z yenileme makinesini h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc kontrol\u00fcne ba\u011flayan bir deubikuitaz\u0131n, ESC'lerde bulundu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"42601237","title":"Paracrine effects of direct intramyocardial implantation of bone marrow derived cells to enhance neovascularization in chronic ischaemic myocardium.","text":"\n## Ama\u00e7\nKronik iskemik miokardda neovask\u00fclarizasyon i\u00e7in en uygun kemik ili\u011fi (KM) h\u00fccre tiplerini ve potansiyel mekanizmalar\u0131n\u0131 belirlemek.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nBir domuz modeli kronik iskemik miokardda do\u011frudan intramyokardiyal implantasyon yoluyla otolog kemik ili\u011fi CD31 pozitif endoteliyel \u00f6nc\u00fcl h\u00fccreler (EPC, n=9), kemik ili\u011fi monon\u00fckleer h\u00fccreler (MNC, n=9) ve sodyum (n=9) ile i\u015flevsel etkiler, angiogenik potansiyel ve sitokin ifadeleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Otolog KM h\u00fccreleri al\u0131nd\u0131 ve elektromekanik haritalama rehberli\u011finde kateter tabanl\u0131 do\u011frudan intramyokardiyal enjeksiyon, iskemik miokard\u0131 hedeflemek i\u00e7in yap\u0131ld\u0131. 12 hafta sonra, KM-MNC enjeksiyonu, sol ventrik\u00fcl dP\/dt'de (+21+\/-8%, P=0.032), sol ventrik\u00fcl bas\u0131nc\u0131nda (+17+\/-4%, P=0.048) ve iskemik endokardiyum ve epikardiyum \u00fczerindeki b\u00f6lgesel mikrospherik miokard perf\u00fczyonunda (+74+\/-28%, P<0.05 ve +73+\/-29%, P<0.05) \u00f6nemli iyile\u015ftirmeler sa\u011flad\u0131. BM-EPC veya sodyum enjeksiyonundan sonra \u00f6nemli etkiler g\u00f6zlemlenmedi. \u0130skemik miokarddaki k\u0131lcal damar yo\u011funlu\u011fu (1132+\/-69 versus 903+\/-44\/mm(2), P=0.047) ve VEGF (32.3+\/-5.6 versus 13.1+\/-3.7, P<0.05) ve angiopoietin-2 (23.9+\/-3.6 versus 13.7+\/-3.1, P<0.05) mRNA ifadeleri, BM-MNC grubunda sodyum grubuna k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. \u0130skemik miokarddaki k\u0131lcal damar yo\u011funlu\u011fu, VEGF ifadesi ile \u00f6nemli bir pozitif korelasyon g\u00f6sterdi (r=0.61, P<0.001).\n\n## Sonu\u00e7\n"}
{"_id":"42662816","title":"Endogenous miRNA sponge lincRNA-RoR regulates Oct4, Nanog, and Sox2 in human embryonic stem cell self-renewal.","text":"Embriyonik k\u00f6k h\u00fccre (EKK) transkripsiyonel ve epigenetik a\u011flar\u0131, \u00e7ekirdek transkripsiyon fakt\u00f6rleri (TF), posttranskripsiyonel d\u00fczenleyici mikroRNA (miRNA) ve di\u011fer baz\u0131 d\u00fczenleyiciler dahil olmak \u00fczere \u00e7ok katmanl\u0131 bir d\u00fczenleyici devre taraf\u0131ndan kontrol edilir. Bununla birlikte, bu d\u00fczenleyici devredeki b\u00fcy\u00fck i\u00e7 gen olmayan RNA'lar (lincRNA) ve alt mekanizmalar\u0131n rol\u00fc net olarak tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, linc-RoR adl\u0131 bir lincRNA'n\u0131n, miRNA'lar ve \u00e7ekirdek TF'ler a\u011f\u0131na (\u00f6rne\u011fin, Oct4, Sox2 ve Nanog) ba\u011flamak i\u00e7in anahtar bir rekabete u\u011frayan RNA olarak i\u015flev g\u00f6rebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. G\u00f6steriyoruz ki linc-RoR, bu \u00e7ekirdek TF'lerle miRNA yan\u0131t \u00f6\u011felerini payla\u015f\u0131r ve linc-RoR, kendini yenileyen insan EKK'lerde bu \u00e7ekirdek TF'leri miRNA'lar taraf\u0131ndan yap\u0131lan bask\u0131lamadan korur. \u00d6neriyoruz ki linc-RoR, \u00e7ekirdek TF'ler ve miRNA'lar aras\u0131nda geri besleme d\u00f6ng\u00fcs\u00fc olu\u015fturarak EKK bak\u0131m\u0131 ve farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenler. Bu sonu\u00e7lar, geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda genetik a\u011f bile\u015fenleri aras\u0131ndaki i\u015flevsel etkile\u015fimler hakk\u0131nda i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flayabilir ve bir\u00e7ok hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisi i\u00e7in yeni yollar a\u00e7abilir."}
{"_id":"42693833","title":"Foxp3(+) T cells regulate immunoglobulin a selection and facilitate diversification of bacterial species responsible for immune homeostasis.","text":"Foxp3(+) T h\u00fccreleri, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tolerans\u0131n\u0131n sa\u011flanmas\u0131nda kritik bir rol oynar. Burada, farelerde Foxp3(+) T h\u00fccrelerinin, \u00f6zellikle Firmicutes grubuna ait t\u00fcrlerin \u00e7e\u015fitlili\u011fine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Yerli bakterileri Foxp3(+) T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan kontrol etme, hem d\u0131\u015f hem de i\u00e7 germinal merkezlerde (GC) d\u00fczenleyici i\u015flevler i\u00e7erir; s\u0131ras\u0131yla iltihap bask\u0131lamas\u0131 ve Peyer parmakl\u0131klar\u0131nda immunoglobulin A (IgA) se\u00e7iminin d\u00fczenlenmesi. \u00c7e\u015fitlendirilmi\u015f ve se\u00e7ilen IgA'lar, \u00e7e\u015fitlendirilmi\u015f ve dengeli mikrobiota'n\u0131n korunmas\u0131na katk\u0131da bulunur, bu da, ba\u011f\u0131rsakta Foxp3(+) T h\u00fccrelerinin geni\u015flemesini, GC'lerin ind\u00fcklenmesini ve IgA yan\u0131tlar\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131ran bir simbiotik d\u00fczenleyici d\u00f6ng\u00fc olu\u015fturur. Bu nedenle, adaptif ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sistemi, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tolerans\u0131 i\u00e7in gerekli olan h\u00fccresel ve molek\u00fcler bile\u015fenleri ve ayn\u0131 zamanda antikor repertuar\u0131n\u0131n \u00e7e\u015fitlendirilmesi ve se\u00e7ilmesi yoluyla, evre i\u00e7in gerekli olan bakteriyel topluluklar\u0131n zenginli\u011fi ve dengesi \u00fczerinde kontrol ederek, ev sahibi-mikrobiyal simbiozu arac\u0131l\u0131k eder."}
{"_id":"42708716","title":"The isolation and characterization of a cDNA encoding phospholipid-specific inositol polyphosphate 5-phosphatase.","text":"Yeni insan inositol polifosfat 5-fosfataz (5-fosfataz) cDNA'n\u0131n klonlanmas\u0131n\u0131 ve karakterizasyonunu rapor ediyoruz. Bu yeni \u00fcye, daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanan bu b\u00fcy\u00fck gen ailesinin di\u011fer \u00fcyelerinin aksine, farkl\u0131 bir substrat \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011fe sahiptir. Daha \u00f6nce a\u00e7\u0131klanan t\u00fcm \u00fcyeler su \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fclebilir inositol fosfatlar\u0131 hidrolize eder. Bu enzim sadece lipid substratlar\u0131, fosfatidilinositol 3,4,5-trisfosfat ve fosfatidilinositol 4,5-bisfosfat hidrolize eder. \u0130zole edilen cDNA 3110 baz \u00e7iftinden olu\u015fur ve 644 amino asitlik bir protein \u00fcr\u00fcn\u00fc \u00f6ng\u00f6r\u00fcr ve M(r) = 70.023'd\u00fcr. Bu 5-fosfataz\u0131 tip IV olarak adland\u0131r\u0131yoruz. Y\u00fcksek bazik bir proteindir (pI = 8.8) ve bilinen 5-fosfatazlar aras\u0131nda fosfatidilinositol 3,4,5-trisfosfata en y\u00fcksek ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahiptir. K(m) 0.65 mikromol\/L'dir, bu da SHIP (5.95 mikromol\/L) adl\u0131 ba\u015fka bir 5-fosfataz\u0131n fosfatidilinositol 3,4,5-trisfosfat hidroliz etmesinden 1\/10'a e\u015fittir. 5-fosfataz tip IV'\u00fcn aktivitesi, in vitro testte deterjanlar\u0131n varl\u0131\u011f\u0131na duyarl\u0131d\u0131r. Bu nedenle enzim, n-oktil beta-glikopiranozid veya Triton X-100 gibi deterjanlar\u0131n yoklu\u011funda veya varl\u0131\u011f\u0131nda lipid substratlar\u0131 hidrolize eder, ancak cetiltrietilamonyum brom\u00fcr, di\u011fer fosfatidilinositol 4,5-bisfosfat hidroliz \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda kullan\u0131lan deterjan\u0131n varl\u0131\u011f\u0131nda hidroliz etmez. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, daha \u00f6nce sadece d-3 fosfatl\u0131 substratlar\u0131 hidrolize eden olarak karakterize edilen SHIP, n-oktil beta-glikopiranozid varl\u0131\u011f\u0131nda fosfatidilinositol 4,5-bisfosfat'\u0131 da kolayca hidrolize eder, ancak cetiltrietilamonyum brom\u00fcr varl\u0131\u011f\u0131nda hidrolize etmez. cDNA'dan tahmin edilen bir peptide kar\u015f\u0131 haz\u0131rlanm\u0131\u015f antikorlar\u0131 kullanarak, insan"}
{"_id":"42731834","title":"Lack of Absent in Melanoma 2 (AIM2) expression in tumor cells is closely associated with poor survival in colorectal cancer patients.","text":"Kolorektal kanser h\u00fccreleri \u00fczerine i\u015flevsel \u00e7al\u0131\u015fmalar, interferon ind\u00fcklenebilir \u00e7ift sarmal DNA sens\u00f6r\u00fc Eksik Melanom 2 (AIM2)'nin kanser ilerlemesinde koruyucu bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 i\u015faret etti. Y\u00fcksek mutasyon oran\u0131 ve AIM2 ifadesinin bir alt grup kolorektal kanserlerde \u00f6nceden tespit edilmesi g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, burada t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerindeki AIM2 ifadesinin hasta prognozu (5 y\u0131ll\u0131k takip) ile ili\u015fkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. 476 e\u015fle\u015fen doku \u00e7iftleri (kolorektal t\u00fcm\u00f6r ve normal kolon epiteliyumu) \u00fczerine iki ba\u011f\u0131ms\u0131z g\u00f6zlemci taraf\u0131ndan doku mikroarray analizi ger\u00e7ekle\u015ftirildi. 62 hastan\u0131n \u00f6rnekleri, takip bilgisi eksikli\u011fi veya doku \u00f6rneklemesi \u00f6ncesi neoajuvant tedavi nedeniyle d\u0131\u015fland\u0131. Kalan 414 doku \u00e7iftlerinden 279'u (67.4%), kanser h\u00fccrelerinde epitel h\u00fccrelerine k\u0131yasla azalt\u0131lm\u0131\u015f AIM2 ifadesini g\u00f6sterdi. 38 hasta (9.18%), t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde tamamen kaybolmu\u015f AIM2 ifadesine sahipti. Cinsiyet, ya\u015f, kanser evresi, t\u00fcm\u00f6r yeri, t\u00fcm\u00f6r derecesi ve kemoterapi ayarlamalar\u0131ndan sonra, AIM2 ifadesinin tamamen olmamas\u0131, genel \u00f6l\u00fcm oran\u0131nda (HR=2.40; 95% CI=1.44-3.99) ve hastal\u0131k \u00f6zel \u00f6l\u00fcm oran\u0131nda (HR=3.14; 95% CI=1.75-5.65) AIM2 pozitif t\u00fcm\u00f6r \u00f6rneklerine k\u0131yasla 3 kat\u0131na kadar art\u0131\u015fla ili\u015fkilendirildi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, kolorektal kanserde k\u00f6t\u00fc sonu\u00e7la yak\u0131ndan ili\u015fkili olmay\u0131 g\u00f6steren AIM2 eksikli\u011finin kan\u0131tlar\u0131n\u0131 sunmaktad\u0131r. Veriler, kolorektal t\u00fcm\u00f6rlerin ilerlemesine kar\u015f\u0131 koruyucu bir rol oynayan AIM2'nin g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde destekledi\u011fini g\u00f6stermektedir. AIM2 ifadesinin eksikli\u011finin k\u00f6t\u00fc prognozlu kolorektal kanser hastalar\u0131n\u0131n tan\u0131mlanmas\u0131nda bir biyomarker olarak kullan\u0131l\u0131p kullan\u0131lamayaca\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in daha fazla \u00e7al\u0131\u015fmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r."}
{"_id":"42782688","title":"VSL#3 probiotic upregulates intestinal mucosal alkaline sphingomyelinase and reduces inflammation.","text":"ARKA PLAN Alkaline sfingomiyelinaz, safra ve ince ba\u011f\u0131rsak s\u0131n\u0131r\u0131nda bulunan, yaln\u0131zca bu b\u00f6lgelerde bulunan bir enzimdir. Sfingomiyelin'i seramid, sfingozin ve sfingozin-1-fosfat'a hidrolize eder, b\u00f6ylece epitel h\u00fccrelerinin programl\u0131 \u00f6l\u00fcm\u00fc (apoptozisi) tetikler. \u00d6n kanserli ve kanserli ince ba\u011f\u0131rsak epitellerinde ve \u00fclseratif kolit dokusunda azalm\u0131\u015f alkalik sfingomiyelinaz seviyeleri bulunmu\u015ftur. Probiyotik bakteriler, sfingomiyelinaz\u0131n bir kayna\u011f\u0131 olabilir.\n\nHEDEF Amac\u0131m\u0131z, VSL#3 probiyotik tedavisinin, hem farelerde kolit modeli hem de \u00fclseratif kolit hastalar\u0131nda mukozal alkalik sfingomiyelinaz seviyelerini nas\u0131l etkiledi\u011fini belirlemektir.\n\nY\u00d6NTEM Interleukin-10 geni eksik (IL10KO) fareler ve kontrol tip fareler, \u00fc\u00e7 hafta boyunca g\u00fcnde 10(9) kolonizasyon formlu birim (CFU) VSL#3 ile tedavi edildi. Daha sonra, ilik ve kolon dokusunda alkalik sfingomiyelinaz aktivitesi \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Ayr\u0131ca, 15 \u00fclseratif kolit hastas\u0131, g\u00fcnde iki kez 900 milyar bakteri i\u00e7eren VSL#3 ile be\u015f hafta boyunca tedavi edildi. Hastalarda, tedavi \u00f6ncesi ve sonras\u0131 elde edilen \u00fclseratif kolit aktivite endeksi puanlar\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 ile alkalik sfingomiyelinaz aktivitesi \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc.\n\nSONU\u00c7LAR IL10KO farelerde kolon (P=0.02) ve ilik (P=0.04) dokular\u0131nda alkalik sfingomiyelinaz seviyelerinde d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bu farelerin VSL#3 ile tedavisi, hem kolon (P=0.04) hem de ilik (P=0.01) dokular\u0131nda mukozal alkalik sfingomiyelinaz aktivitesinin artmas\u0131na neden oldu. \u0130nsan \u00fclseratif kolit hastalar\u0131na VSL#3 tedavisi, \u00fclseratif kolit aktivite endeksi puanlar\u0131n\u0131 5.3+\/-1.8946'dan 0.70+\/-0.34'e (P=0.02) d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc ve mukozal alkalik sfingomiy"}
{"_id":"42787108","title":"Nodal\/Activin signaling predicts human pluripotent stem cell lines prone to differentiate toward the hematopoietic lineage.","text":"Farkl\u0131 insan \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccre (hPSC) hatlar\u0131 aras\u0131nda kal\u0131tsal spesifik farkl\u0131la\u015fma potansiyeli de\u011fi\u015fir, bu nedenle belirli bir hat i\u00e7in en y\u00fcksek farkl\u0131la\u015fma potansiyeline sahip hPSC hatlar\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6rmek son derece arzu edilir. 14 insan embriyosal k\u00f6k h\u00fccre (hESC) \/ ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel k\u00f6k h\u00fccre (iPSC) hatt\u0131n\u0131n hematopoetik potansiyelini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Farkl\u0131 zaman noktalar\u0131nda hemojenik \u00f6nc\u00fcllerin, ilkel ve olgun kan h\u00fccrelerinin ve koloniler olu\u015fturma biriminin (CFU) ortaya \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 analiz edildi. hPSCs aras\u0131nda kan farkl\u0131la\u015fmas\u0131na e\u011filimde \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6zlemlendi: baz\u0131 hPSCs iyi kan farkl\u0131la\u015fma potansiyeline sahipken, di\u011ferleri neredeyse kan farkl\u0131la\u015fma kapasitesi g\u00f6stermedi. Korelasyon \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, CFU potansiyelinin hemojenik \u00f6nc\u00fcller ve ilkel kan h\u00fccreleri ile g\u00fc\u00e7l\u00fc korelasyon g\u00f6sterdi\u011fini, ancak olgun kan h\u00fccreleri ile korelasyon g\u00f6stermedi\u011fini ortaya koydu. Mesoendodermal ve hematopoetik transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin geli\u015fimsel ilerleyi\u015fi, hem hematopoetik ba\u015flatma hem de olgunla\u015fma verimlili\u011fi ile hi\u00e7bir korelasyon g\u00f6stermedi. Mikroarray \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, iyi ve k\u00f6t\u00fc hematopoetik potansiyele sahip hPSCs aras\u0131nda farkl\u0131 gen ifade profilleri oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Neuroektodermal ili\u015fkili genler, kan farkl\u0131la\u015fmas\u0131na yatk\u0131n hPSCs'de a\u015fa\u011f\u0131 y\u00f6nlendirilirken, Nodal\/Aktivin sinyalizasyonunun bir\u00e7ok \u00fcyesi yukar\u0131 y\u00f6nlendirildi, bu da bu sinyalin iyi kan farkl\u0131la\u015fma potansiyeline sahip hPSC hatlar\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Nodal\/Aktivin sinyalizasyonu ve kan farkl\u0131la\u015fma potansiyeli aras\u0131ndaki ili\u015fki, kayb\u0131 ve kazanc\u0131 i\u015flevsel deneylerle do\u011fruland\u0131. Verilerimiz, farkl\u0131 hPSC'ler aras\u0131nda kal\u0131tsal spesifik farkl\u0131la\u015fma potansiyelini belirlemek i\u00e7in \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n de\u011ferini peki\u015ftirir ve Nodal\/Aktivin sinyalizasyonunun kan belirlenmesine yatk\u0131n hPSC hatlar\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir."}
{"_id":"42800527","title":"Addition of a Gastrointestinal Microbiome Modulator to Metformin Improves Metformin Tolerance and Fasting Glucose Levels.","text":"ARKA PLAN Metforminin olumsuz etkileri \u00f6ncelikle gastrointestinal (GI) intoleransa ba\u011fl\u0131d\u0131r, bu da dozaj\u0131 etkili bir seviyeye \u00e7\u0131karmay\u0131 s\u0131n\u0131rlayabilir veya ilac\u0131n kesilmesine neden olabilir. Baz\u0131 metformin yan etkileri, GI mikrobiyomunda kaymalara ba\u011flanabilir, bu nedenle GI mikrobiyom mod\u00fclat\u00f6r\u00fc (GIMM) ile metforminin birlikte kullan\u0131m\u0131n\u0131n GI semptomlar\u0131 \u00fczerinde iyile\u015ftirici bir etkisi olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 test ettik. Y\u00d6NTEM 2 d\u00f6nemli \u00e7apraz \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131m\u0131 kullan\u0131ld\u0131 ve 2 tedavi s\u0131ras\u0131 uyguland\u0131: ya d\u00f6nem 1'de plasebo, d\u00f6nem 2'de GIMM veya tersi. \u00c7al\u0131\u015fma d\u00f6nemleri 2 hafta s\u00fcrd\u00fc, 2 haftal\u0131k bir aral\u0131ktan sonra. \u0130lk hafta boyunca, tip 2 diyabet (T2D) hastalar\u0131, metformin GI intolerans\u0131 ya\u015fad\u0131klar\u0131nda, kahvalt\u0131 ve ak\u015fam yeme\u011fi ile birlikte 500 mg metformin ve atanan NM504 (GIMM) veya plasebo ile tedavi edildi. \u0130kinci hafta boyunca, 10 hasta, 500 mg metformin (g\u00fcnde 3 kez), GIMM veya plasebo ile ilk ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc g\u00fcnl\u00fck metformin dozlar\u0131yla birlikte ald\u0131. Hastalar, metformin dozunu tolere edemeyecekleri takdirde kesmeye izin verildi. SONU\u00c7lar Metformin ve GIMM tedavisinin kombinasyonu, plasebo kombinasyonuna k\u0131yasla metformine daha iyi tolerans puan\u0131 verdi (6.78 \u00b1 0.65 [ortalama \u00b1 standart hata] vs. 4.45 \u00b1 0.69, P = .0006). Ortalama oru\u00e7taki kan \u015fekeri seviyeleri, metformin-GIMM kombinasyonunda (121.3 \u00b1 7.8 mg\/dl) plasebo-metformin kombinasyonuna (151.9 \u00b1 7.8 mg\/dl) k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P < .02). SONU\u00c7 Metformin ile birlikte bir GI mikrobiyom mod\u00fclat\u00f6r\u00fc kullanmak, T2D hastalar\u0131nda metforminin daha yayg\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 ve hastal\u0131\u011f\u0131n tedavisinin iyile\u015ftirilmesini sa\u011flayabilir."}
{"_id":"42836872","title":"Diverse tumorigenic pathways in ovarian serous carcinoma.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, 108 sporadik ser\u00f6z ovary neoplazmlar\u0131nda genetik de\u011fi\u015fiklikleri analiz etmek ve ovary ser\u00f6z karsinogenezini ayd\u0131nlatmak amac\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, ser\u00f6z s\u0131n\u0131rl\u0131 t\u00fcm\u00f6rler (SBT'ler), invazif olmayan mikropapiller ser\u00f6z karsinomlar (MPSC'ler) ve invazif mikropapiller ser\u00f6z karsinomlarda yakla\u015f\u0131k %50'lik bir oranla K-ras mutasyonlar\u0131n\u0131n meydana geldi\u011fini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, ser\u00f6z s\u0131n\u0131rl\u0131 t\u00fcm\u00f6rler ile invazif olmayan ve invazif mikropapiller ser\u00f6z karsinomlar aras\u0131nda kromozom 1p, 5q, 8p, 18q, 22q ve Xp'nin alel dengesizli\u011finin derecesinde kademeli bir art\u0131\u015f g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, y\u00fcksek dereceli (konvansiyonel ser\u00f6z karsinom) t\u00fcm\u00f6rler, 23 vaka incelenen t\u00fcm durumlarda K-ras'\u0131n normal tipte oldu\u011funu ve hatta geli\u015fmi\u015f evre t\u00fcm\u00f6rlerine benzer \u015fekilde k\u00fc\u00e7\u00fck (erken) birincil t\u00fcm\u00f6rlerde bile y\u00fcksek bir alel dengesizli\u011fi s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterdi. Bu bulgulara dayanarak, ovary ser\u00f6z karsinogenezisi i\u00e7in ikili bir model \u00f6nermekteyiz. Bir yol, SBT'den ba\u015flayarak invazif olmayan ve ard\u0131ndan invazif MPSC'ye kademeli ilerlemeyi i\u00e7erir. Di\u011fer yol, ovary y\u00fczey epiteli veya dahil kistlerden h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde konvansiyonel (y\u00fcksek dereceli) ser\u00f6z karsinom'a ilerlemeyi karakterize eder."}
{"_id":"42855554","title":"Tissue-inherent fate of GPI revealed by GPI-anchored GFP transgenesis.","text":"Hayvanlarda glycosylphosphatidylinositol (GPI) kaderini netle\u015ftirmek i\u00e7in, GPI'ye ba\u011fl\u0131 geli\u015ftirilmi\u015f ye\u015fil floresan protein (EGFP-GPI) ve bu f\u00fczyon yap\u0131s\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131yan transgenik fareler geli\u015ftirdik. H\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerine eklendi\u011finde, EGFP-GPI proteini, GPI biyosenteziye ba\u011fl\u0131 olarak plazma membranlar\u0131na ve mikrosomlara do\u011fru do\u011fru s\u0131raland\u0131. EGFP-GPI transgenik fareler, geni\u015f bir transgenik ifade g\u00f6sterdi. Histolojik olarak, \u00e7e\u015fitli epitellerde, sinir sisteminde ve karaci\u011ferde belirgin polarize bir lokalizasyon ve baz\u0131 eksokrin bezlerden sal\u0131nan EGFP-GPI proteini g\u00f6zlemlendi, ayr\u0131ca epitel olmayan dokularda da non-polarize bir varl\u0131\u011fa sahipti, bu da GPI s\u0131ralamas\u0131n\u0131n dokuya \u00f6zg\u00fc bir \u015fekilde oldu\u011funu g\u00f6sterdi."}
{"_id":"42865134","title":"Essential role for the SANT domain in the functioning of multiple chromatin remodeling enzymes.","text":"SANT etki alan\u0131, c-myb'in DNA ba\u011flama alan\u0131na homoloji g\u00f6steren bir dizi \u00f6karyotik transkripsiyonel d\u00fczenleyici proteinde bulunan yeni bir motiftir. Burada, SANT etki alan\u0131n\u0131n, mayada Swi3p, Ada2p ve Rsc8p'in (\u00fc\u00e7 farkl\u0131 kromatin yeniden d\u00fczenleme kompleksinin alt birimleri) canl\u0131 i\u015flevleri i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, Ada2p'nin SANT etki alan\u0131n\u0131n, Gcn5p i\u00e7eren do\u011fal HAT komplekslerinin histon deasetiltransferaz aktivitesi i\u00e7in gerekli oldu\u011funu buluyoruz. Ayr\u0131ca, kinetik analizler, Ada2p'ye ba\u011fl\u0131 bir histon kuyruk ba\u011flama ve enzimatik katalizde Gcn5p'nin art\u0131\u015f\u0131 i\u00e7in b\u00fct\u00fcn bir SANT etki alan\u0131n\u0131n gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, SANT etki alanlar\u0131n\u0131n histon N-terminal kuyruklarla i\u015flevsel etkile\u015fimler i\u00e7in genel bir rol oynayabilece\u011fini destekliyor."}
{"_id":"42873134","title":"Mechanisms of pancreatic beta-cell death in type 1 and type 2 diabetes: many differences, few similarities.","text":"Tip 1 ve tip 2 diyabet, ilerleyici beta h\u00fccre ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ile karakterizedir. Apoptoz, her iki diyabet formunda da beta h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn muhtemelen ana \u015feklidir. Tip 2 ve tip 1 diyabetlerde besin ve sitokinlere ba\u011fl\u0131 beta h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn mekanizmalar\u0131n\u0131n son ortak bir yola sahip oldu\u011fu \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr, bu yol iltihapl\u0131 (IL)-1beta, n\u00fckleer fakt\u00f6r (NF)-kappaB ve Fas'\u0131 i\u00e7erir. Burada tip 1 ve tip 2 diyabetlerde beta h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn mekanizmalar\u0131n\u0131n benzerliklerini ve farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 inceliyoruz. Tip 1 diyabetteki iltihapl\u0131 lezyonlarda, istila eden ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleri, IL-1beta, t\u00fcm\u00f6r nekroz fakt\u00f6r\u00fc (TNF)-alfa ve interferon (IFN)-gamma gibi sitokinler \u00fcretir. IL-1beta ve\/veya TNF-alfa ile IFN-gamma, NF-kappaB ve STAT-1 gibi transkripsiyon fakt\u00f6rleri taraf\u0131ndan kontrol edilen beta h\u00fccre gen a\u011flar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirerek beta h\u00fccre apoptozunu tetikler. NF-kappaB aktivasyonu, nitrik oksit (NO) ve kemokinlerin \u00fcretimine ve endoplazmik retik\u00fclum (ER) kalsiyumunun t\u00fckenmesine yol a\u00e7ar. Beta h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fcn y\u00fcr\u00fct\u00fclmesi, mitogen aktivasyonlu protein kinazlar\u0131n\u0131n etkinle\u015ftirilmesi, ER stresinin tetiklenmesi ve mitokondriyal \u00f6l\u00fcm sinyallerinin sal\u0131n\u0131m\u0131 yoluyla ger\u00e7ekle\u015fir. Kronik olarak y\u00fcksek glikoz ve serbest ya\u011f asitleri (FFAs) seviyelerine maruz kalmak, tip 2 diyabette beta h\u00fccre i\u015flev bozuklu\u011funa ve beta h\u00fccre apoptozuna neden olabilir. Y\u00fcksek glikoz, ba\u015flang\u0131\u00e7ta \"glikoz hiper duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131\" tetikler ve daha sonra apoptoz yoluyla farkl\u0131 mekanizmalarla sonu\u00e7lan\u0131r. Bununla birlikte, y\u00fcksek glikoz, Psammomys obesus'ta veya insan veya fare beta h\u00fccrelerinde in vitro veya in vivo olarak IL-1beta, NF-kappaB veya ind\u00fcklenebilir nitrik oksit sintezini tetiklemez veya etkinle\u015ftirmez. FFAs, ER stresi yoluyla beta h\u00fccre apoptozuna neden olabilir, bu da NF-kappaB ve NO ba\u011f\u0131ms\u0131zd\u0131r. Bu nedenle, sitokinler ve besinler, beta h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc temel olarak farkl\u0131 mekanizmalar"}
{"_id":"42913391","title":"Health-related quality of life among children with acute lymphoblastic leukemia.","text":"ARKA PLAN Hedef, akut lenfoblastik l\u00f6semi (ALL) tedavisi g\u00f6ren \u00e7ocuklar\u0131n sa\u011fl\u0131k ile ilgili ya\u015fam kalitesini (HRQL) nicel olarak belirlemek ve spesifik iyile\u015ftirme gerektiren engelleri tespit etmekti. Y\u00d6NTEM \u0130ki t\u00fcr kat\u0131l\u0131mc\u0131 dahil edildi: \u00e7ok merkezli klinik deneme kapsam\u0131nda 5 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ALL hastalar\u0131 ve genel n\u00fcfus kontrol gruplar\u0131. Hastalar, aktif tedavi a\u015famalar\u0131n\u0131n t\u00fcm d\u00f6rt b\u00fcy\u00fck a\u015famas\u0131nda ve tedaviden yakla\u015f\u0131k 2 y\u0131l sonra de\u011ferlendirildi. Sa\u011fl\u0131k durumu ve HRQL, HEALTH UTILITIES INDEX\u00ae (HUI\u00ae) Mark 2 (HUI2) ve Mark 3 (HUI3) kullan\u0131larak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. HRQL puanlar\u0131, kalite ayarl\u0131 ya\u015fam y\u0131llar\u0131 (QALY) hesaplamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. A\u015f\u0131r\u0131 engellilik oranlar\u0131, iyile\u015ftirme i\u00e7in \u00f6zellikler belirledi. SONU\u00c7LAR HUI de\u011ferlendirmeleri (n = 749), be\u015f a\u015famada topland\u0131. Ortalama HRQL, ind\u00fcksiyon a\u015famas\u0131ndan post-tedavi a\u015famas\u0131na kadar artt\u0131 (P < 0.001). HRQL'ye, demografik veya tedavi etkileri d\u0131\u015f\u0131nda, devam tedavisi s\u0131ras\u0131nda asparaginaz\u0131n t\u00fcr\u00fc (HUI2 i\u00e7in P = 0.005 ve HUI3 i\u00e7in P = 0.007) d\u0131\u015f\u0131nda \u00f6nemli etkiler g\u00f6r\u00fclmedi. Hastalar ve kontroller aras\u0131ndaki ortalama HRQL puanlar\u0131ndaki farklar, aktif tedavi a\u015famalar\u0131nda (P < 0.001) \u00f6nemliydi ancak post-tedavi a\u015famas\u0131nda de\u011fildi. Kontrol grubuna g\u00f6re, hastalar aktif tedavi s\u0131ras\u0131nda yakla\u015f\u0131k 0.2 QALY kaybetti. Engellilik, hareketlilik\/y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f, duygu, ki\u015fisel bak\u0131m ve a\u011fr\u0131da g\u00f6zlemlendi ve zaman i\u00e7inde azald\u0131. SONU\u00c7 Hastalar, aktif tedavi a\u015famalar\u0131nda HRQL'de \u00f6nemli ancak azalan eksiklikler ya\u015fad\u0131: Bu, m\u00fckemmel sa\u011fl\u0131kta yakla\u015f\u0131k 2 ay ya\u015fam kayb\u0131na e\u015fde\u011ferdir. Tedavi sonras\u0131 2 y\u0131l i\u00e7indeki HRQL, kontrol grubuna benziyordu. Politika zorlu\u011fu, hareketlilik\/y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f, duygu, ki\u015fisel bak\u0131m ve a\u011fr\u0131da daha az engellilikle hayatta kalma oranlar\u0131n\u0131 etkilemeden yeni tedavi protokolleri geli\u015ftirmektir."}
{"_id":"42944505","title":"JUVENILE MORTALITY INCREASES WITH CLUTCH SIZE IN A NEOTROPICAL BIRD","text":"Enlemdeki ku\u015f yuva boyutundaki de\u011fi\u015fim, bir omurgal\u0131 ya\u015fam tarihi \u00f6zelli\u011findeki co\u011frafi de\u011fi\u015fimin \u00fcnl\u00fc bir \u00f6rne\u011fidir. Bu deseni a\u00e7\u0131klayan alternatif hipotezler, yuvalama predasyonu, yavru i\u00e7in s\u0131n\u0131rl\u0131 besin veya post-fledging gen\u00e7 \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc se\u00e7ici bask\u0131lar olarak \u00f6ne s\u00fcrer. Panama'n\u0131n merkezinde Spotted Antbirds (Hylophylax naevioides) yuvalar\u0131n\u0131n boyutunu manip\u00fcle ederek bu hipotezleri test ettik. G\u00f6zlemlerimiz, ebeveynlerin yuvalardaki aktivitesinin yuvalama predasyon oranlar\u0131n\u0131 etkilemedi\u011fini ve ebeveynlerin daha b\u00fcy\u00fck yuvalarda bile yavrular\u0131 ba\u015far\u0131yla besleyebilece\u011fini g\u00f6sterdi. Daha b\u00fcy\u00fck yuvalar en \u00e7ok u\u00e7an gen\u00e7leri \u00fcretti, ancak bu bireyler daha k\u00fc\u00e7\u00fck yuvalardan u\u00e7an gen\u00e7lere k\u0131yasla da\u011f\u0131lmaya daha az e\u011filimliydi. Bu nedenle, yuvalama verimlili\u011fi yuva boyutuyla de\u011fi\u015fmedi. Post-fledging \u00f6l\u00fcm\u00fc, yuvalama \u00f6ncesi 2-3 g\u00fcn yavru k\u00fctlesiyle ili\u015fkili de\u011fildi. Aksine, farkl\u0131 boyutlardaki yuvalar aras\u0131nda ebeveyn yat\u0131r\u0131m\u0131n\u0131n tahsisi, gen\u00e7lerin hayatta kalma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 etkiledi gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Bu sonu\u00e7lar, post-fledging d\u00f6neminde ebeveyn bak\u0131m\u0131n\u0131n, tropik ku\u015flarda k\u00fc\u00e7\u00fck yuva boyutunun evriminde potansiyel bir anahtar fakt\u00f6r olabilece\u011fini ortaya koyuyor."}
{"_id":"42950029","title":"Diagnosis of rotator cuff tears.","text":"Rotat\u00f6r kolu yar\u0131klar\u0131, b\u00fcy\u00fck omuz yaralanmalar\u0131n\u0131n neredeyse %50'sini olu\u015fturur, ancak bazen te\u015fhisleri zor olabilir. Te\u015fhise yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in, 400 hasta \u00fczerinde, rotat\u00f6r kolu yar\u0131klar\u0131 olan ve olmayanlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. \u00dc\u00e7 basit test, rotat\u00f6r kolu yar\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in \u00f6ng\u00f6r\u00fcl\u00fcyd\u00fc: supraspinatus zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131, d\u0131\u015f rotasyon zay\u0131fl\u0131\u011f\u0131 ve s\u0131k\u0131\u015fma. T\u00fcm \u00fc\u00e7 pozitif oldu\u011funda veya iki test pozitif ve hasta 60 ya\u015f veya daha b\u00fcy\u00fck oldu\u011funda, bireyde rotat\u00f6r kolu yar\u0131\u011f\u0131 olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 %98'dir; bu \u00f6zelliklerin birle\u015fmi\u015f olarak yoklu\u011fu bu tan\u0131y\u0131 d\u0131\u015flar."}
{"_id":"43014661","title":"Increased susceptibility to UV-induced skin carcinogenesis in polymerase eta-deficient mice.","text":"Xeroderma pigmentosum varyant (XPV) hastalar\u0131nda DNA polimeraz eta (pol eta) genindeki mutasyonlar, g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na a\u015f\u0131r\u0131 duyarl\u0131l\u0131k ve g\u00fcne\u015ften kaynaklanan cilt kanseri riskinde \u00f6nemli art\u0131\u015fa neden olur. Pol eta'n\u0131n, UV \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131 taraf\u0131ndan olu\u015fturulan sitob\u00fctan pirimidin dimerlerini verimli bir \u015fekilde atlatma yetene\u011fiyle tutarl\u0131 olarak, XPV h\u00fccrelerinde Pol eta eksikli\u011fi, UV hasarl\u0131 DNA'n\u0131n \u00e7o\u011falmas\u0131ndaki kapasiteyi azalt\u0131r ve UV \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131 taraf\u0131ndan tetiklenen \u00f6ld\u00fcrme ve mutajenizme duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131r\u0131r. Bu ve di\u011fer Pol eta i\u015flevlerini daha iyi anlamak i\u00e7in, Pol eta eksikli\u011fi olan fareler olu\u015fturduk. Pol eta geninde null bir mutasyona sahip homozigot fareler, ilk y\u0131l boyunca herhangi bir a\u00e7\u0131k spontan kusur g\u00f6stermeden canl\u0131, \u00fcreme ve sa\u011fl\u0131kl\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, bu mutlu farelerden elde edilen fibroblastlar, UV \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na maruz kald\u0131klar\u0131nda \u00f6ld\u00fcrmeye duyarl\u0131d\u0131r ve t\u00fcm Pol eta eksikli\u011fi olan fareler, UV radyasyonundan sonra cilt t\u00fcm\u00f6rleri geli\u015ftirir, bu da sa\u011fl\u0131kl\u0131 kontrol grubu e\u015fde\u011ferleri gibi b\u00f6yle t\u00fcm\u00f6rler geli\u015ftirmeyen farelerle tezat olu\u015fturur. Bu sonu\u00e7lar ve farelerin translesiyon sentezi \u00fczerine yap\u0131lan biyokimyasal \u00e7al\u0131\u015fmalar, Pol eta'n\u0131n, sitob\u00fctan pirimidin dimerlerini atlatma yetene\u011finin, farelerde g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na ba\u011fl\u0131 cilt kanseri riskini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, pol eta heterozigot farelerin %37,5'i, 5 ayl\u0131k UV \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na maruz kald\u0131ktan sonra 5 ay boyunca cilt kanseri geli\u015ftirdi, bu da pol eta mutasyonlar\u0131na sahip insanlarda da cilt kanseri riskinde art\u0131\u015f olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"43048059","title":"Hydrogen sulfide interacts with nitric oxide in the heart: possible involvement of nitroxyl.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, farelerde kalplerinde \u00f6nemli gaz arac\u0131lar\u0131 olan nitrik oksit (NO) ve s\u00fclf\u00fcr hidrojen (H\u2082S) aras\u0131ndaki etkile\u015fimi ara\u015ft\u0131rmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler ve Bulgular\nIzole edilmi\u015f kardiyomiyositlerdeki i\u00e7sel kalsiyum, Fura-2'yi i\u00e7eren spektrofluorometrik y\u00f6ntemle \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Myosit kontraktilitesi, video kenar sistemi ile belirlendi. NaHS (50 \u00b5M, H\u2082S ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131) ventrik\u00fcler myositlerde dinlenme kalsiyum seviyesi, elektrikle tetiklenen (EI) kalsiyum transienleri ve h\u00fccre kontraktilitesi \u00fczerinde \u00f6nemli bir etki g\u00f6stermedi. Endojenik NO \u00fcretimini l-arginin ile uyar\u0131p veya d\u0131\u015f kaynakl\u0131 olarak NO ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131lar\u0131 [sodyum nitroprussid (SNP) ve 2-(N,N-dietilamino)-diazenolat-2-oksit] ile uygulayarak, myosit kas\u0131lmalar\u0131n\u0131n amplit\u00fcdlerini azaltt\u0131k ve h\u00fccre kas\u0131lmas\u0131 ve gev\u015femesi h\u0131zlar\u0131n\u0131 yava\u015flatt\u0131k. Beklenmedik bir \u015fekilde, NaHS yukar\u0131da bahsedilen \u00fc\u00e7 NO art\u0131ran ajanlar\u0131n negatif inotropik ve lusitropik etkilerini tersine \u00e7evirdi. Ayr\u0131ca, SNP + NaHS kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 dinlenme kalsiyum seviyesini ve EI kalsiyum transienlerinin amplit\u00fcdlerini art\u0131rd\u0131, SNP'nin tek ba\u015f\u0131na yapt\u0131\u011f\u0131 gibi azaltmad\u0131. Angeli'nin tuzu, nitroxil anion (HNO) ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131, SNP + NaHS'nin kalsiyum y\u00f6netimi ve myosit kontraktilitesi \u00fczerindeki etkilerini taklit etti. \u00dc\u00e7 tiyol, N-asetil-cistein, l-cistein ve gl\u00fctatyon, HNO ve SNP + NaHS'nin myosit kas\u0131lmas\u0131 \u00fczerindeki etkilerini ortadan kald\u0131rd\u0131. Ne Rp-cAMP (protein kinaz A (PKA) inhibit\u00f6r\u00fc) ne de Rp-cGMP (protein kinaz G (PKG) inhibit\u00f6r\u00fc), SNP + NaHS'nin etkilerini etkiledi, bu da cAMP\/PKA veya cGMP\/PKG ba\u011f\u0131ms\u0131z bir mekanizma oldu\u011funu g\u00f6steriyor.\n\n## Sonu\u00e7\nS\u00fclf\u00fcr hidrojen, NO ile etkile\u015fime girerek muhtemelen HNO olarak bilinen, tiyol duyarl\u0131 bir molek\u00fcl olu\u015fturabilir ve bu da pozitif inotropik ve lusitropik etk"}
{"_id":"43054703","title":"A novel mechanism of rapid nuclear neutrophil extracellular trap formation in response to Staphylococcus aureus.","text":"Neutrofil d\u0131\u015f h\u00fccre a\u011flar\u0131 (NET'ler), antimikrobiyal molek\u00fcllerle kapl\u0131 DNA a\u011flar\u0131d\u0131r ve do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k savunmas\u0131ndaki yeni bir \u00f6ld\u00fcrme mekanizmas\u0131n\u0131 olu\u015ftururlar. \u00d6nceki yay\u0131nlar, NET'lerin olu\u015fmas\u0131n\u0131n litik n\u00f6trofil \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc gerektiren oksidan ba\u011f\u0131ml\u0131 bir olayla 3-4 saat s\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bildirmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Staphylococcus aureus'a kar\u015f\u0131 n\u00f6trofilin benzersiz bir \u015fekilde yan\u0131t verdi\u011fi ve litik n\u00f6trofil \u00f6l\u00fcm\u00fcne veya hatta plazma zar\u0131n\u0131n ihlaline bile ihtiya\u00e7 duymayan yeni bir NET olu\u015fumu s\u00fcreci tan\u0131ml\u0131yoruz. \u00c7ok loblu \u00e7ekirdek h\u0131zla yuvarlan\u0131r ve yo\u011funla\u015f\u0131r. Bu s\u00fcre\u00e7te, i\u00e7 ve d\u0131\u015f n\u00fckleer zarlar\u0131n ayr\u0131\u015fmas\u0131n\u0131 ve vesik\u00fcllerin olu\u015fmas\u0131n\u0131 g\u00f6zlemledik, ayr\u0131lm\u0131\u015f zarlar ve vesik\u00fcller ise n\u00fckleer DNA ile doluydu. Vesik\u00fcller, b\u00fct\u00fcn olarak, d\u0131\u015f h\u00fccre ortam\u0131na itildi ve patlayarak kromatinini serbest b\u0131rakt\u0131. Bu tamam\u0131yla benzersiz, \u00e7ok h\u0131zl\u0131 (5-60 dakika) ve oksidan ba\u011f\u0131ms\u0131z bir mekanizmay\u0131 takiben ger\u00e7ekle\u015fti. Mitokondriyal DNA, bu NET'lerin \u00e7ok az\u0131n\u0131 veya hi\u00e7 birini olu\u015fturmuyordu. Bunlar s\u0131n\u0131rl\u0131 bir proteolitik aktiviteye sahipti ve Staphylococcus aureus'u \u00f6ld\u00fcrebiliyordu. Zamanla, n\u00fckleer zar\u0131n r\u00fcpt\u00fcr\u00fc ger\u00e7ekle\u015fti ve DNA, muhtemelen daha sonraki litik NET \u00fcretimi i\u00e7in, sitoplazmaya doldu, ancak bu, vesik\u00fcler serbest b\u0131rakma mekanizmas\u0131ndan farkl\u0131yd\u0131. Panton-Valentine leukocidin, autolizin ve bir lipaz, NET'leri tetikleyen aktiviteye sahip s\u00fcpernatantlarda tespit edildi, ancak Panton-Valentine leukocidin, bask\u0131n NET tetikleyicisiydi. Yeni bir NET serbest b\u0131rakma mekanizmas\u0131 tan\u0131ml\u0131yoruz, bu \u00e7ok h\u0131zl\u0131d\u0131r ve Staphylococcus aureus'un yakalamas\u0131 ve \u00f6ld\u00fcr\u00fclmesinde rol oynar."}
{"_id":"43122426","title":"131-I radioiodine therapy for hyperthyroidism in patients with Graves' disease, uninodular goitre and multinodular goitre.","text":"201 tanesi ard\u0131\u015f\u0131k olarak 1981-1986 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda hipertiroidi tedavisinde nispeten sabit bir radyoyod (131-I) dozu alan hastalar\u0131 inceledik. Graves hastal\u0131\u011f\u0131 (170) olan hastalar, ortalama (SE) 369 (10) MBq 131-I dozu ile ba\u015flang\u0131\u00e7ta tedavi edildi ve 6 ayda %94'l\u00fck bir iyile\u015fme oran\u0131 ve 1 y\u0131lda %12, 5 y\u0131lda %21'lik bir tekrarlama oran\u0131 ile sonu\u00e7land\u0131. 3 ayda %26, 6 ayda %55, 1 y\u0131lda %61 ve 5 y\u0131lda %66'l\u0131k bir hipotiroidizm birikim oran\u0131 g\u00f6zlemlendi. Tek nodlu goitre (10) olan hastalar, ortalama (SE) 438 (85) MBq 131-I dozu ile ba\u015flang\u0131\u00e7ta tedavi edildi ve 6 ayda %100'l\u00fck bir iyile\u015fme oran\u0131 ve 1 y\u0131lda tekrarlamama ile sonu\u00e7land\u0131, ancak 5 y\u0131lda %17'lik bir tekrarlama g\u00f6r\u00fcld\u00fc. 3 ayda %26, 6 ayda %30, 1 y\u0131lda %40 ve 5 y\u0131lda %40'l\u0131k bir hipotiroidizm birikim oran\u0131 g\u00f6zlemlendi. \u00c7ok nodlu goitre (21) olan hastalar, ortalama (SE) 613 (77) MBq 131-I dozu ile ba\u015flang\u0131\u00e7ta tedavi edildi ve 6 ayda %79'luk bir iyile\u015fme oran\u0131 ve 1 y\u0131lda %26, 5 y\u0131lda %39'luk bir tekrarlama oran\u0131 ile sonu\u00e7land\u0131. 3 ayda %5, 6 ayda %14, 1 y\u0131lda %24 ve 5 y\u0131lda %24'l\u00fck bir hipotiroidizm birikim oran\u0131 g\u00f6zlemlendi."}
{"_id":"43128141","title":"Enteral nutrition in the critically ill patient.","text":"Kritik olarak hasta olan hastalara verilen besinlerin zamanlamas\u0131 ve rotas\u0131, sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 etkileyebilir. Erken enteral beslenme, \u00f6zellikle enfeksiy\u00f6z morbiditeyi kritik hastalarda azaltt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Bu hastalar\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck bir grubu, yo\u011fun bak\u0131m birimine vard\u0131klar\u0131nda yetersiz beslenir ve bu hastalarda parenteral beslenme faydal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"43156471","title":"Genomewide analysis of nucleosome density histone acetylation and HDAC function in fission yeast.","text":"Genom \u00e7ap\u0131nda bir ara\u015ft\u0131rma, b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f maya (Schizosaccharomyces pombe) i\u00e7inde d\u00f6rt histon deasetilaz (HDAC) i\u00e7in enzim spesifikli\u011fi, ifade profilleri ve ba\u011flanma konumlar\u0131n\u0131 inceledik. N\u00fckleozom yo\u011funlu\u011fu, histon asetilasyon desenleri ve HDAC ba\u011flanmas\u0131n\u0131, hem intergenik hem de kodlay\u0131c\u0131 b\u00f6lgelerde gen ifade profilleriyle do\u011frudan kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, Sir2 (s\u0131n\u0131f III) ve Hos2 (s\u0131n\u0131f I) histon kayb\u0131n\u0131 \u00f6nlemede bir rol oynad\u0131klar\u0131n\u0131 bulduk; Clr6 (s\u0131n\u0131f I), promot\u00f6rde bask\u0131lamada ana enzimdir. Hos2, b\u00fcy\u00fcme ile ili\u015fkili genlerin y\u00fcksek ifadesini te\u015fvik etmede beklenmedik bir rol oynuyor, bu da a\u00e7\u0131k okuma \u00e7er\u00e7evelerinde H4K16Ac'yi deasetilasyona u\u011frat\u0131yor. Clr3 (s\u0131n\u0131f II), genom boyunca Sir2 ile birlikte \u00e7al\u0131\u015f\u0131r, sessiz b\u00f6lgeler: rDNA, sentromerler, mat2\/3 ve telomerler dahil. En \u00f6nemli asetilasyon sitleri, Clr3 i\u00e7in H3K14Ac ve Sir2 i\u00e7in H3K9Ac, genom hedeflerinde. Clr3 ayr\u0131ca, stres ve mayozla ili\u015fkili genlerin k\u00fcmelendi\u011fi alt telomerik b\u00f6lgeleri de etkiler. Bu nedenle, bu birle\u015ftirilmi\u015f genomik yakla\u015f\u0131m, b\u00f6l\u00fcnm\u00fc\u015f maya HDAC'lar\u0131n\u0131n sessiz b\u00f6lgelerde gen ifadesinin bask\u0131lamas\u0131nda ve etkinle\u015ftirilmesinde farkl\u0131 rollerini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131."}
{"_id":"43165768","title":"In vitro antimicrobial activity of mangrove plant Sonneratia alba.","text":"AMA\u00c7: Mangrov bitkisi Sonneratia alba'n\u0131n (S. alba) antimikrobiyal \u00f6zelli\u011fini ara\u015ft\u0131rmak. Y\u00d6NTEMLER: Alt\u0131 mikroorganizmay\u0131 hedef alan disk yayma ve mikrodil\u00fcsyon y\u00f6ntemleriyle antimikrobiyal aktivite de\u011ferlendirildi. Solventler n-hexan, etil asetat ve metanol, artan polarite s\u0131ras\u0131 ile Soxhlet cihaz\u0131 kullan\u0131larak ekstraksiyon i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR: Metanol ekstrakt\u0131 en etkili ekstrakt olarak g\u00f6r\u00fcld\u00fc, n-hexan ekstrakt\u0131 ise aktivite g\u00f6stermedi. Gram pozitif bakteriler Staphylococcus aureus (S. aureus) ve Bacillus cereus (B. cereus), gram negatif Escherichia coli (E. coli) ve mantar Cryptococcus neoformans'a kar\u015f\u0131 antimikrobiyal aktiviteler g\u00f6zlemlendi. Pseudomonas aeruginosa ve Candida albicans, test edilen konsantrasyonlarda duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi\u011fi i\u00e7in inhibisyon b\u00f6lgesi g\u00f6zlemlenmedi. E. coli (17,5 mm), S. aureus (12,5 mm) ve B. cereus (12,5 mm) en duyarl\u0131 sere olarak g\u00f6r\u00fcld\u00fc. SONU\u00c7: Bu \u00e7al\u0131\u015fmadan, S. alba'n\u0131n belirli mikroorganizmalara kar\u015f\u0131 antimikrobiyal aktivite g\u00f6sterdi\u011fini \u00e7\u0131karabiliriz."}
{"_id":"43192375","title":"Obesity induces a phenotypic switch in adipose tissue macrophage polarization.","text":"Ya\u011f dokusu makrofajlar\u0131 (ATMs), obezite s\u0131ras\u0131nda ya\u011f dokusuna s\u0131zar ve ins\u00fclin direncine katk\u0131da bulunur. Hipotezimiz, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 beslenmeye maruz kald\u0131klar\u0131nda ya\u011f dokusuna g\u00f6\u00e7 eden makrofajlar\u0131n, normal diyet ko\u015fullar\u0131na sahip orada ya\u015fayan makrofajlardan farkl\u0131 olabilece\u011fi y\u00f6n\u00fcndeydi. Bu ama\u00e7la, obez farelerde ya\u011f dokusunda yeni bir F4\/80(+)CD11c(+) ATM pop\u00fclasyonu bulduk, bu pop\u00fclasyon ince farelerde g\u00f6r\u00fclmedi. \u0130nce farelerin ATM'leri, Ym1, arginaz 1 ve Il10 gibi M2 veya \"alternatif olarak etkinle\u015ftirilmi\u015f\" makrofajlar\u0131 karakterize eden bir\u00e7ok geni ifade ediyordu. Diyetle ili\u015fkili obezite, bu genlerin ATM'lerdeki ifadelerini azaltt\u0131 ve TNF-alfa ve iNOS gibi M1 veya \"klasik olarak etkinle\u015ftirilmi\u015f\" makrofajlar\u0131 karakterize eden genlerin ifadelerini art\u0131rd\u0131. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, C-C motif chemokine resept\u00f6r\u00fc 2-KO (Ccr2-KO) farelerin ATM'leri, ince farelerin ATM'lerine benzer seviyelerde M2 i\u015faret\u00e7ileri ifade ediyor. Anti-enflamatuar sitokin IL-10, ince farelerin ATM'lerinde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilmi\u015fti, bu da adipositleri TNF-alfa ile ili\u015fkili ins\u00fclin direncinden korudu. Bu nedenle, diyetle ili\u015fkili obezite, ya\u011f dokusundaki ATM'lerin aktivite durumunu, ince hayvanlarda M2 polarize olmu\u015f durumdan, adipositleri enflamasyondan koruyan bir M1 pro-enflamatuar duruma, ins\u00fclin direncine katk\u0131da bulunan bir duruma de\u011fi\u015ftirir."}
{"_id":"43220289","title":"Psychological Outcome 4 Years after Restrictive Bariatric Surgery","text":"Ekstrem obezite, ciddi psikolojik ve somatik komorbidite ile ili\u015fkili ve psikososyal i\u015flev bozuklu\u011funa neden olur. Bariatrik cerrahi, hem kilo kayb\u0131 hem de obezite ile ili\u015fkili hastal\u0131klar a\u00e7\u0131s\u0131ndan en etkili tedavi y\u00f6ntemidir. Sa\u011fl\u0131k ile ilgili psikolojik ve psikososyal de\u011fi\u015fkenler, bariatrik cerrahinin \u00f6nemli sonu\u00e7 de\u011fi\u015fkenleri olarak giderek daha fazla dikkate al\u0131nmaktad\u0131r. Bununla birlikte, bariatrik cerrahinin uzun vadeli psikososyal i\u015flev \u00fczerindeki etkisi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde belirsizdir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, obezite cerrahisi sonras\u0131 4 y\u0131l boyunca kilo ve psikolojik de\u011fi\u015fkenler aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi de\u011ferlendirmekti. Standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f anketler ile cerrahi \u00f6ncesi (T1) ve cerrahiden 1 y\u0131l (T2), 2 y\u0131l (T3) ve 4 y\u0131l (T4) sonra 148 hasta (47 erkek (31.8%), 101 kad\u0131n (68.2%), ortalama ya\u015f 38.8 \u00b1 10.2 ya\u015f) de\u011ferlendirildi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, cerrahiden 1 y\u0131l sonra ortalama %24.6, 2 y\u0131l sonra %25.1 ve 4 y\u0131l sonra %22.3'l\u00fck ba\u015flang\u0131\u00e7 kilolar\u0131n\u0131n kayb\u0131n\u0131 ya\u015fad\u0131. \u0130statistiksel analiz, depresif semptomlarda, fiziksel ya\u015fam kalitesi boyutunda ve \u00f6z sayg\u0131da \u00f6nemli iyile\u015fmeler oldu\u011funu ve bu iyile\u015fmelerin cerrahiden 1 y\u0131l sonra zirveye ula\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu iyile\u015fmeler b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde korundu. Kilo kayb\u0131 ve depresyon (T2, T3 ve T4), fiziksel ya\u015fam kalitesi (T2, T3 ve T4) ve \u00f6z sayg\u0131 (T3) y\u00f6nlerindeki iyile\u015fmeler aras\u0131nda anlaml\u0131 korelasyonlar g\u00f6zlemlendi. Bariatrik cerrahinin \u00f6nemli kilo kayb\u0131 ile uyumlu olarak, zihinsel sa\u011fl\u0131k \u00f6nemli y\u00f6nleri, 4 y\u0131ll\u0131k takip d\u00f6neminde anlaml\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcde iyile\u015fti. Bununla birlikte, kilo geri kazan\u0131m\u0131 ile paralel olarak, psikolojik iyile\u015fmeler zaman i\u00e7inde yava\u015f ama anlaml\u0131 bir d\u00fc\u015f\u00fc\u015f g\u00f6sterdi."}
{"_id":"43224840","title":"Dynamics of Microvillus Extension and Tether Formation in Rolling Leukocytes.","text":"P-selektiin glikoprotein ligand\u0131-1 (PSGL-1) ba\u011flanmas\u0131, ak\u0131\u015f ko\u015fullar\u0131nda leukositlerin yuvarlanmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. \u0130nsan n\u00f6trofilinde, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin do\u011fal bir par\u00e7as\u0131 olan bir leukosit t\u00fcr\u00fc, PSGL-1 molek\u00fclleri n\u00f6trofil y\u00fczeyindeki k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lara, mikrovillilere yerle\u015fir. Her yeni olu\u015fan P-selektiin-PSGL-1 ba\u011f\u0131, y\u00fck ta\u015f\u0131yabilir ve mikrovilliye \u00e7ekme kuvveti uygulayarak mikrovilli deformasyonuna neden olabilir. Ba\u011f\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcne ba\u011fl\u0131 olarak, mikrovilli uzanabilir veya mikrovillinin ucunda ince bir membran silindiri (bir ba\u011f) olu\u015fabilir. Burada, mikrovilli uzanmas\u0131 i\u00e7in geli\u015ftirilmi\u015f bir Kelvin-Voigt viskoelastik malzeme modeli \u00f6nermekteyiz. Modifiye edilmi\u015f Etkinlik Takibi Modeli (ETMA) kullanarak, P-selektiin-PSGL-1 y\u00fck ta\u015f\u0131yan ba\u011flar\u0131n\u0131n, d\u00fc\u015f\u00fck s\u00fcrt\u00fcnme ko\u015fullar\u0131nda n\u00f6trofil yuvarlanmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda mikrovilli deformasyonunu (duvar s\u00fcrt\u00fcnme h\u0131z\u0131 50 s(-1), P-selektiin sitesi yo\u011funlu\u011fu 150 molek\u00fcl\/\u03bcm(-2)) nas\u0131l \u015fekillendirdi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, mikrovilli deformabilitesinin n\u00f6trofil yuvarlanmas\u0131ndaki etkisini de tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Bulgular\u0131m\u0131za g\u00f6re, ortalama mikrovilli uzanmas\u0131, toplam mikrovilli-ba\u011f kompleksi uzanmas\u0131n\u0131n %65'ini olu\u015fturur ve yuvarlanan n\u00f6trofilin asla tamamen dinlenmeyebilece\u011fini belirtiyoruz. Benzer olmayan mikrovillilerin durumuyla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 nicel analiz, mikrovillinin deformasyon yetene\u011finin h\u00fccre yuvarlanmas\u0131n\u0131 stabilize etti\u011fine dair bir kavram\u0131 destekliyor."}
{"_id":"43226130","title":"Female Gender and Reproductive Factors Affecting Risk, Relapses and Progression in Multiple Sclerosis","text":"\u00c7oklu skleroz (MS), merkezi sinir sisteminin kronik enflamatuar demiyelinizasyonu ve dejeneratif bir hastal\u0131\u011f\u0131, gen\u00e7 yeti\u015fkinlerde n\u00f6rolojik engelli olman\u0131n s\u0131k bir nedenidir. Son birka\u00e7 on y\u0131lda kad\u0131n bask\u0131nl\u0131\u011f\u0131 artm\u0131\u015ft\u0131r. Kad\u0131n cinsiyeti, tekrarlayan remittan MS'in geli\u015fme riskini art\u0131rmas\u0131na ra\u011fmen, \u00e7ocuk sahibi olma ya\u015f\u0131ta olan kad\u0131nlar bili\u015fsel d\u00fc\u015f\u00fc\u015f ve ilerleyici MS'e kar\u015f\u0131 baz\u0131 koruma sa\u011fl\u0131yor gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, bu da MS'de uzun vadeli engelli olma konusunda k\u00f6t\u00fc bir tahmin fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Kad\u0131nlarda MS riski, daha erken menar\u015fe ya\u015f\u0131yla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. \u00c7o\u011fu \u00e7al\u0131\u015fmada, gebelik MS riskini etkilememi\u015ftir. Ancak, son zamanlarda yay\u0131nlanan daha y\u00fcksek gebelik say\u0131s\u0131 ve \u00e7ocuk say\u0131s\u0131 ile ilk demiyelinasyon olay\u0131n\u0131n riskinin azalt\u0131lmas\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fki, potansiyel bask\u0131lay\u0131c\u0131 bir etkiye i\u015faret ediyor. MS hastalar\u0131nda gebelik, tekrarlayan oranlar\u0131 azaltm\u0131\u015f ve \u00f6zellikle \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fc trimesterde n\u00f6rolojik semptomlar\u0131 hafifletmi\u015ftir. Do\u011fum sonras\u0131 d\u00f6nemde tekrarlama riski artmas\u0131na ra\u011fmen, do\u011fumun uzun vadeli MS seyri \u00fczerinde olumsuz bir etkisi oldu\u011funa dair bir i\u015faret yoktur. MS'de do\u011furganl\u0131k tedavisi, sonraki 3 ay i\u00e7inde tekrarlama riskini art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r, \u00f6zellikle prosed\u00fcr hamilelik sa\u011flamam\u0131\u015f ve gonadotropin sal\u0131n\u0131m hormonu agonistleri kullan\u0131lm\u0131\u015fsa. Genel olarak, MS'de cinsel hormonlar\u0131n d\u00fczenleyici bir rol\u00fcne dair g\u00fc\u00e7l\u00fc kan\u0131tlar vard\u0131r. Tek tek hormon kan seviyeleriyle herhangi bir korelasyon olmamas\u0131 nedeniyle, alttaki mekanizmalar hakk\u0131nda sadece spek\u00fclasyon yapabiliriz. Sonu\u00e7 olarak, kad\u0131nlarda artan MS riski ve \u00fcreme olaylar\u0131yla ili\u015fkili tekrarlama ve ilerleme riskindeki de\u011fi\u015fiklikler, MS'de ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k, n\u00f6roendokrin ve \u00fcreme sistemlerinin \u00f6nemli ve karma\u015f\u0131k etkile\u015fimleri oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"43283375","title":"Spatial release from masking based on binaural processing for up to six maskers.","text":"Uzamsal Maskeleme Serbest B\u0131rak\u0131m\u0131 (SRM), bir di\u015fi hedef kelimenin, erkek maskeleme kelimeleri varl\u0131\u011f\u0131nda konu\u015fulmas\u0131n\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Tek bir hoparl\u00f6rden orta \u00e7izgide konumland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f hedef kelimeler, ayn\u0131 kaynaktan hedef veya uzamsal olarak ayr\u0131lm\u0131\u015f maskeleme kaynaklar\u0131ndan iki, d\u00f6rt veya alt\u0131 maskeleme kelimesinin sunuldu\u011fu durumlarda sunulmu\u015ftur. T\u00fcm maskeleme kelimeleri, \u00f6n azimut yar\u0131 k\u00fcrede merkezi hedef kayna\u011f\u0131na simetrik olarak konumland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f hoparl\u00f6rlerden sunulmu\u015ftur. \u00dc\u00e7 maskeleme ko\u015fulu kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r: konu\u015fma-i\u00e7inde-konu\u015fma maskelemesi (hem bilgilendirici hem de enerji maskelemesi i\u00e7eren), konu\u015fma-i\u00e7inde-g\u00fcr\u00fclt\u00fc maskelemesi (enerji maskelemesi i\u00e7eren) ve filtrelenmi\u015f konu\u015fma-i\u00e7inde-filtrelenmi\u015f konu\u015fma maskelemesi (bilgilendirici maskeleme i\u00e7eren). Psikofiziksel sonu\u00e7lar, hem ortak konumda hem de uzamsal olarak ayr\u0131lm\u0131\u015f hedef ve maskeleme kaynaklar\u0131 durumlar\u0131nda, hedef-maskeleme oran\u0131na (desibel cinsinden) ba\u011fl\u0131 do\u011fru kelime tan\u0131mlama oran\u0131n\u0131 \u00f6zetleyen \u00fc\u00e7 nokta psikometrik fonksiyonlar olarak \u00f6zetlenmi\u015ftir. SRM, bu fonksiyonlar\u0131n e\u011fimlerini ve kesitlerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r. SRM, maskeleme kaynaklar\u0131n\u0131n say\u0131s\u0131n\u0131n iki'den alt\u0131'ya artmas\u0131yla azalm\u0131\u015ft\u0131r. Bu azalma, maskeleme t\u00fcr\u00fcnden ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak, alt\u0131 maskeleme kayna\u011f\u0131 i\u00e7in neredeyse hi\u00e7 SRM \u00f6l\u00e7\u00fclmemesiyle ger\u00e7ekle\u015fmi\u015ftir. Bu sonu\u00e7lar, SRM'nin \u00f6ncelikle binaural i\u015fleme ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011fu durumlarda, etkili olarak alt\u0131 ses kayna\u011f\u0131ndan az oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"43311750","title":"Nephrin mutations cause childhood- and adult-onset focal segmental glomerulosclerosis.","text":"NPHS1 genindeki mutasyonlar, ya\u015fam\u0131n ilk 3 ay\u0131ndan \u00f6nce ortaya \u00e7\u0131kan Fin tipi kongenital nefrotik sendromuna neden olur. Son zamanlarda, NPHS1 mutasyonlar\u0131 ayr\u0131ca \u00e7ocukluk \u00e7a\u011f\u0131nda steroid direnci nefrotik sendromunda ve daha hafif hastal\u0131k seyrinde de tespit edilmi\u015ftir, ancak yeti\u015fkinlerde odakl\u0131 segmental glomer\u00fclosklerozda rolleri bilinmemektedir. Burada, biyofiziksel ve biyokimyasal farklar, ortologlarda amino asit kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131n evrimsel korunmas\u0131 ve tan\u0131mlanm\u0131\u015f alanlarla birlikte, patogenikli\u011fi de\u011ferlendirmek i\u00e7in bir in siliko puanlama matrisi geli\u015ftirdik. 97 hasta \u00fczerinde mutasyon analizi yap\u0131ld\u0131, bunlardan 52'si 18 ya\u015f\u0131ndan sonra steroid direnci nefrotik sendromuyla ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. 89 soyu farkl\u0131 52 ailede ve 7 sporadik vakada NPHS1 bile\u015fik heterozigot veya homozigot mutasyonlar\u0131 tespit edildi, bunlardan biri 27 ya\u015f\u0131nda hastal\u0131\u011f\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131nda olan bir hasta. De\u011fi\u015ftirmeler, bu in siliko yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak 'a\u011f\u0131r' veya 'hafif' olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, iki 'a\u011f\u0131r' mutasyona sahip hastalarda hastal\u0131\u011f\u0131n daha erken ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131, en az bir 'hafif' mutasyona sahip hastalara k\u0131yasla \u00f6neriyor. Yeti\u015fkin ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 odakl\u0131 segmental glomer\u00fclosklerozda mutasyonlar\u0131n bulunmas\u0131, NPHS1 analizinin daha ge\u00e7 ba\u015flang\u0131\u00e7l\u0131 hastal\u0131klarda da d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmesi gerekti\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"43329366","title":"Use of clomifene during early pregnancy and risk of hypospadias: population based case-control study.","text":"Clomifen, ov\u00fclasyonu tetiklemek i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan bir maddedir.1 Yap\u0131sal olarak dietilstilbestrol ile ili\u015fkilidir, bu da intrauterin maruz kalan kad\u0131nlarda vajinal ve servikal a\u00e7\u0131k h\u00fccreli adenokarsinomaya ba\u011flanm\u0131\u015ft\u0131r. O\u011fullarda daha az \u015fiddetli olumsuz etkiler g\u00f6r\u00fcl\u00fcr, ancak testis kanseri ve epididimal kistler gibi \u00fcrogenital anomaliler ile ili\u015fkilendirildi\u011fi bildirilmi\u015ftir.2 3 Son bir \u00e7al\u0131\u015fma, intrauterin dietilstilbestrol maruziyeti olan kad\u0131nlar\u0131n o\u011fullar\u0131nda hipospadias riskinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 da buldu.4 Clomifenin yar\u0131s\u0131 yakla\u015f\u0131k be\u015f g\u00fcnd\u00fcr, ancak metabolitleri menstr\u00fcel d\u00f6ng\u00fcn\u00fcn 22. g\u00fcn\u00fcnde kan \u00f6rneklerinde ve y\u00f6netimden alt\u0131 hafta sonra d\u0131\u015fk\u0131da bulunmu\u015ftur.5 Hipospadias'\u0131n olu\u015fumu art\u0131yor olabilir. Clomifeni ov\u00fclasyonu tetiklemek i\u00e7in kullanan kad\u0131nlar\u0131n o\u011fullar\u0131nda hipospadias riski hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. ### Y\u00f6ntemler ve Sonu\u00e7lar\n\nOur case-control study was conducted in the Danish counties of North Jutland, Aarhus, Viborg, and ... (the rest of the text remains the same)"}
{"_id":"43334921","title":"Association of aspirin and NSAID use with risk of colorectal cancer according to genetic variants.","text":"\u00d6NEML\u0130L\u0130K Aspirin ve di\u011fer nonsteroidal anti-enflamatuar ila\u00e7lar (NSAID'ler) kullan\u0131m\u0131n\u0131n kolon ve rektum kanseri riskini d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6zlemlenmi\u015ftir.\n\nHEDEF Aspirin ve\/veya NSAID'lerin kolon kanseri riskini azaltmada rol oynayan ortak genetik i\u015faret\u00e7ileri belirlemek amac\u0131yla, d\u00fczenli aspirin ve\/veya NSAID kullan\u0131m\u0131 ile tek n\u00fckleotit polimorfizmleri (SNP'ler) aras\u0131ndaki gen-\u00e7evre etkile\u015fimlerini incelemi\u015f bulunuyoruz.\n\nY\u00d6NTEM, KONUM VE KATILIMCI Bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, 1976-2011 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Amerika Birle\u015fik Devletleri, Kanada, Avustralya ve Almanya'da ba\u015flat\u0131lan 5 vaka-kontrol ve 5 kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131ndan elde edilen verileri kullanmaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmaya, 1976-2011 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda tespit edilen kolon kanseri vakalar\u0131 (n=8634) ve e\u015fle\u015ftirilmi\u015f kontroller (n=8553) dahil edilmi\u015ftir. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n hepsi Avrupa k\u00f6kenliydi.\n\nE\u015e\u0130TL\u0130KLER Genomik SNP verileri ve d\u00fczenli aspirin ve\/veya NSAID kullan\u0131m\u0131 ile di\u011fer risk fakt\u00f6rleri hakk\u0131nda bilgi.\n\nANA SONU\u00c7LAR VE DE\u011eERLEND\u0130RMELER Kolon kanseri.\n\nSONU\u00c7LAR D\u00fczenli aspirin ve\/veya NSAID kullan\u0131m\u0131, d\u00fczenli kullan\u0131mla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda kolon kanseri riskini d\u00fc\u015f\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr (yayg\u0131nl\u0131k, %28 vs %38; oran oran\u0131 [OR], 0.69 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.64-0.74]; P = 6.2 \u00d7 10(-28)). Geleneksel lojistik regresyon analizinde, kromozom 12p12.3'te bulunan MGST1 geninin yak\u0131n\u0131ndaki SNP rs2965667, aspirin ve\/veya NSAID kullan\u0131m\u0131 ile anlaml\u0131 bir gen-\u00e7evre etkile\u015fimi g\u00f6stermi\u015ftir (etkile\u015fim i\u00e7in P = 4.6 \u00d7 10(-9)). Aspirin ve\/veya NSAID kullan\u0131m\u0131, rs2965667-TT genotipli bireylerde (yayg\u0131nl\u0131k %28 vs %38; OR, 0.66 [95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.6"}
{"_id":"43378932","title":"Intravaginal ring eluting tenofovir disoproxil fumarate completely protects macaques from multiple vaginal simian-HIV challenges.","text":"Topikal \u00f6n maruz kalma profilaksisi, mukozal maruziyet yerinde HIV iletimini keser. Ara s\u0131ra dozlanan vajinal jeller, HIV-1 ters transkriptaz inhibit\u00f6r\u00fc tenofovir i\u00e7eren, kuyruklu maymunlar\u0131 viral meydan okuma zamanlamas\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak korudu. Bununla birlikte, klinik denemelerde az veya hi\u00e7 koruma g\u00f6zlemlenmedi. Vajinal halkalar (IVR'ler), uzun s\u00fcreli istikrarl\u0131 ila\u00e7 teslimat\u0131 sa\u011flayarak s\u00fcrekli mukozal antiretroviral konsantrasyonlara ve uyumu art\u0131rarak etkinli\u011fi art\u0131rabilir. Birka\u00e7 IVR, klinik boru hatt\u0131na girdi, ancak tekrarlanan maymun vajinal meydan okuma modelinde 100% etkinli\u011fe ula\u015f\u0131lmad\u0131. Burada, 28 g\u00fcn boyunca s\u00fcrekli tenofovir prodrudu tenofovir disoproxil fumarat (TDF) teslim eden bir rezervuar IVR teknolojisi a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Bu tekrarlanan meydan okuma modelinde d\u00f6rt ayl\u0131k halkalar de\u011fi\u015ftirilerek, TDF IVR'ler yeniden \u00fcretilebilir ve koruyucu ila\u00e7 seviyeleri olu\u015fturdu. T\u00fcm TDF IVR ile tedavi edilen maymunlar (n = 6), 16 haftal\u0131k vajinal maruziyetlere ra\u011fmen, 50 doku k\u00fclt\u00fcr\u00fc enfeksiy\u00f6z doz SHIV162p3'e kar\u015f\u0131 seronegatif ve simian HIV RNA negatif kald\u0131. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, 11\/12 kontrol maymunlar\u0131 enfekte oldu, ortalama d\u00f6rt maruziyetle, enfeksiyonun vir\u00fcs RNA tespitine kadar 7 g\u00fcnl\u00fck bir g\u00f6lge varsay\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda. Koruma, vajinal s\u0131v\u0131da tenofovir seviyeleri [ortalama 1,8 \u00d7 10(5) ng\/mL (1,1 \u00d7 10(4) - 6,6 \u00d7 10(5) ng\/mL aral\u0131\u011f\u0131nda)] ve cervikovajinal lavaj \u00f6rneklerinde ex vivo antiviral aktiviteyle ili\u015fkilendirildi. Bu g\u00f6zlemler, TDF IVR'lerin daha ileri geli\u015ftirilmesine ve topikal antiretrovirallerin uzun s\u00fcreli ila\u00e7 teslimat\u0131 cihazlar\u0131 olarak insanlarda cinsel HIV iletimini \u00f6nlemede etkili ara\u00e7lar olabilece\u011fi kavram\u0131n\u0131 desteklemektedir."}
{"_id":"43385013","title":"Epithelial and mesenchymal subpopulations within normal basal breast cell lines exhibit distinct stem cell\/progenitor properties.","text":"Epitelyal-mesenkimal ge\u00e7i\u015f (EMT), meme epitel h\u00fccreleri ve meme kanseri h\u00fccrelerinde k\u00f6k h\u00fccre \u00f6zelliklerini \u00fcretti\u011fi \u00f6nerilmi\u015ftir. Bununla birlikte, klaudin-d\u00fc\u015f\u00fck meme t\u00fcm\u00f6rlerinde EMT \u00f6zelliklerinin varl\u0131\u011f\u0131, bunlar\u0131n bazal k\u00f6k h\u00fccrelerin k\u00f6kenini yans\u0131tt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r. Ancak, EMT'nin normal bazal k\u00f6k h\u00fccrelerin do\u011fu\u015ftan bir \u00f6zelli\u011fi olup olmad\u0131\u011f\u0131 ve mesenkimal benzeri fenotipin t\u00fcm k\u00f6k h\u00fccre \u00f6zelliklerini s\u00fcrd\u00fcrmek i\u00e7in gerekli olup olmad\u0131\u011f\u0131 hen\u00fcz belirlenmemi\u015ftir. Non-tumorjenik bazal h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131 normal k\u00f6k h\u00fccreler\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccreler modelleri olarak kulland\u0131k ve bu h\u00fccre hatlar\u0131n\u0131n i\u00e7inde, spontan olarak mesenkimal benzeri h\u00fccreler (\"Fibros\", EpCAM(neg)\/CD49f(med\/d\u00fc\u015f\u00fck)) \u00fcreten epitel alt pop\u00fclasyonu (\"EpCAM+\", Epital H\u00fccre Ba\u011flant\u0131 Molek\u00fcl\u00fc pozitif [EpCAM(pos)]\/CD49f(y\u00fcksek)) bulundu\u011funu g\u00f6sterdik. \u00d6nemli olan, k\u00f6k h\u00fccre\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccre \u00f6zellikleri gibi yenileyici potansiyel, y\u00fcksek aldehid dehidrojenaz 1 aktivitesi ve \u00fc\u00e7 boyutlu akini benzeri yap\u0131lar olu\u015fturma, \u00f6ncelikle EpCAM+ h\u00fccrelerde bulunurken, Fibros istila davran\u0131\u015f\u0131 ve mammosfer olu\u015fturma yetene\u011fi sergiliyor. Gen ifade profili meta-analizi, EpCAM+ h\u00fccrelerin luminal \u00f6nc\u00fc benzeri bir ifade deseni g\u00f6sterdi\u011fini, Fibros'un ise stromal fibroblastlara en yak\u0131n olmas\u0131na ra\u011fmen k\u00f6k h\u00fccrelere de\u011fil, ortaya koymu\u015ftur. Ayr\u0131ca, Fibros, k\u0131smi myoepitelyal \u00f6zellikleri ve klaudin-d\u00fc\u015f\u00fck meme kanseri h\u00fccrelerine g\u00fc\u00e7l\u00fc benzerlikler sergiliyor. Son olarak, Slug ve Zeb1 EMT ind\u00fckleyicilerinin, EpCAM+ h\u00fccrelerde ve Fibros'ta, s\u0131ras\u0131yla \u00f6nc\u00fc ve mesenkimal benzeri fenotipleri kontrol etti\u011fini, luminal farkl\u0131la\u015fmay\u0131 inhibe ederek g\u00f6sterdik. Sonu\u00e7 olarak, non-tumorjenik bazal h\u00fccre hatlar\u0131, EMT'ye i\u00e7sel bir kapasiteye sahiptir, ancak mesenkimal benzeri fenotip, genel k\u00f6k h\u00fccre\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccre \u00f6zelliklerinin edinimiyle ili\u015fkili de\u011fildir. Bulgular\u0131m\u0131za dayanarak, normal bazal h\u00fccrelerde ve klaudin-d\u00fc\u015f\u00fck meme kanserinde EMT'nin, anormal\/tamamlanmam\u0131\u015f myoepitelyal farkl\u0131la\u015fman\u0131n bir yans\u0131mas\u0131 oldu\u011funu \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"43390777","title":"Involvement of members of the Rab family and related small GTPases in autophagosome formation and maturation","text":"Makrootofaji, sitoplazmik bile\u015fenler ve organellerin \u00e7ift membranl\u0131 bir yap\u0131 taraf\u0131ndan yutulup par\u00e7aland\u0131\u011f\u0131 s\u00fcre\u00e7, uzmanla\u015fm\u0131\u015f, \u00e7ok a\u015famal\u0131 bir membran ta\u015f\u0131ma s\u00fcreci olarak g\u00f6r\u00fclebilir. Bu nedenle, d\u0131\u015fsal ve i\u00e7sel membran trafi\u011fi yollar\u0131yla kesi\u015fir. S\u0131radan Rab GTPazlar\u0131, sekresyon ve i\u00e7sel membran trafi\u011fini d\u00fczenleyen ve otofajide kritik veya yard\u0131mc\u0131 roller oynayanlar olarak g\u00f6sterilmi\u015ftir. \u00d6n otofaj izolasyon membran\u0131n\u0131n (veya fagosom) biyogenezinin Rab1 i\u015flevlili\u011fine ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011fu belirlenmi\u015ftir. Atg5\/Atg7 ba\u011f\u0131ms\u0131z, trans-Golgi veya endosomdan fagosom olu\u015fumu i\u00e7in bir kanonsuz mod gerektirir Rab9. Di\u011fer Rab'lar, \u00f6rne\u011fin Rab5, Rab24, Rab33 ve Rab7, otofajosomal olu\u015fum ve olgunla\u015fman\u0131n \u00e7e\u015fitli a\u015famalar\u0131nda gerekti\u011fi veya dahil oldu\u011fu g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ba\u015fka bir k\u00fc\u00e7\u00fck GTPaz, RalB, son zamanlarda izolasyon membran\u0131n\u0131n olu\u015fumu ve olgunla\u015fmas\u0131n\u0131, exosist kompleksiyle etkile\u015fimi yoluyla tetikledi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir, bu da bilinen Rab etkicisidir. Burada, Rab'lar\u0131n otofajideki kat\u0131l\u0131m\u0131 hakk\u0131nda bilinenleri \u00f6zetliyoruz ve gelecekteki perspektiflerle olas\u0131 mekanizmalar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"43417006","title":"Comparative risk of new-onset diabetes mellitus for antihypertensive drugs: A network meta-analysis.","text":"Yeni ba\u015flang\u0131\u00e7 diyabet melit\u00fcs\u00fc (NOD), hipertansiyon gibi di\u011fer hastal\u0131klar\u0131n tedavi s\u00fcre\u00e7leri s\u0131ras\u0131nda geli\u015fen diyabet melit\u00fcs\u00fcn\u00fcn formlar\u0131n\u0131 ifade eder. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, NOD'a kar\u015f\u0131 avantajlar\u0131 ve dezavantajlar\u0131 belirleyerek, ilgili etki oranlar\u0131na odaklanarak antihipertansif ila\u00e7lar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir a\u011f meta-analizi olarak ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. E\u015fle\u015ftirilmi\u015f ve a\u011f meta-analizi i\u00e7inde \u00e7iftler aras\u0131 ve a\u011f meta-analizi i\u00e7inde odd oranlar\u0131 ve kar\u015f\u0131l\u0131k gelen %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 veya g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 hesaplanm\u0131\u015ft\u0131r. NOD'un \u00f6nleyici etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in 38 makale ve 224.140 hasta dahil edilmi\u015ftir. A\u011f meta-analizi sonu\u00e7lar\u0131na g\u00f6re, hem angiotensin d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzim inhibit\u00f6rleri hem de angiotensin resept\u00f6r blokerleri tedavileri, plasebo ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda NOD geli\u015fme riskini d\u00fc\u015f\u00fcrmektedir, s\u0131ras\u0131yla %79,81 ve %72,77 s\u0131ralama olas\u0131l\u0131klar\u0131 ile, \u03b2-blok\u00f6rler ve kalsiyum kanal blokerleri ise NOD geli\u015fme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rabilir (\u03b2-blok\u00f6rler: odd oran\u0131, 2,18 (%95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131: 1,36-3,50); kalsiyum kanal blokerleri: odd oran\u0131, 1,16 (%95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131, 1,05-1,29)). Sonu\u00e7 olarak, angiotensin resept\u00f6r blokerleri, NOD konusunda di\u011fer tedavilerden daha avantajl\u0131d\u0131r."}
{"_id":"43419566","title":"Transformation of mammalian cells by constitutively active MAP kinase kinase.","text":"Mitogen aktivasyonlu protein (MAP) kinaz kinaz (MAPKK) MAP kinaz\u0131n\u0131 bir sinyal iletimi yolunda aktivasyon sa\u011flar, bu yol h\u00fccrelerin b\u00fcy\u00fcme ve farkl\u0131la\u015fma fakt\u00f6rlerine yan\u0131t vermesini sa\u011flar. Ras, src, raf ve mos gibi onkogenler h\u00fccreleri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrmek i\u00e7in MAPKK'n\u0131n ve sinyalleme yolundaki bile\u015fenlerin aktivasyon s\u00fcresini uzatarak bu hipotezi destekledikleri \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bu hipotezi test etmek i\u00e7in, temel aktiviteleri normal kinaz\u0131n fosforlanmam\u0131\u015f durumundan 400 kat daha y\u00fcksek olan s\u00fcrekli aktif MAPKK mutasyonlar\u0131 tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu mutantlar\u0131n memeliler h\u00fccrelerinde ifadesi AP-1 taraf\u0131ndan d\u00fczenlenmi\u015f transkripsiyonu aktive eder. H\u00fccreler d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f odaklar olu\u015fturur, yumu\u015fak j\u00f6lede verimli bir \u015fekilde b\u00fcy\u00fcr ve \u00e7\u0131plak farelerde y\u00fcksek t\u00fcm\u00f6rigeniktir. Bu bulgular, MAPKK'n\u0131n s\u00fcrekli aktivasyonunun h\u00fccre d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc te\u015fvik etmek i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"43427621","title":"Psychological treatment of malignant vasovagal syncope due to bloodphobia.","text":"17 ya\u015f\u0131nda bir erkek \u00e7ocuk, kan yaralanmas\u0131 korkusu nedeniyle s\u0131k s\u0131k bay\u0131lma n\u00f6betleri ge\u00e7irmesi nedeniyle incelendi. Kardiyovask\u00fcler refleks ara\u015ft\u0131rmas\u0131 s\u0131ras\u0131nda sinerji birimimizde, 50 saniye boyunca asistoli kaydedildi. \u00c7ocuk, kas gerginli\u011fi ve bili\u015fsel teknikler kullan\u0131larak sistematik desensitisasyon ile Pediatrik Psiko-Sosyal Departman\u0131 taraf\u0131ndan tedavi edildi ve daha sonra hi\u00e7 bay\u0131lma n\u00f6beti ya\u015famad\u0131."}
{"_id":"43483151","title":"QT and QTc dispersion are accurate predictors of cardiac death in newly diagnosed non-insulin dependent diabetes: cohort study.","text":"\u0130ns\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan diyabetik melit\u00fcs hastalar\u0131, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klardan \u00f6lme riskinde art\u0131\u015f\u0131 vard\u0131r. Bir k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7al\u0131\u015fma, ins\u00fclin tedavisi g\u00f6rm\u00fc\u015f diyabetik nefropati hastalar\u0131nda uzun QT aral\u0131\u011f\u0131n\u0131n kalp \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6ng\u00f6rebilece\u011fini \u00f6nerdi. \u015eimdi soru, bu durumun yeni te\u015fhis edilmi\u015f diyabetli hastalarda, g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte herhangi bir komplikasyonu olmayan hastalarda da ge\u00e7erli olup olmad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, QT yay\u0131l\u0131m\u0131, kronik kalp yetmezli\u011fi, periferik vask\u00fcler hastal\u0131k veya esansiyel hipertansiyonu olan hastalarda kalp \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6ng\u00f6ren yeni ancak ili\u015fkili bir elektrokardiyografik de\u011fi\u015fkendir.1-3 Biz, diyabetli hastalarda da kalp \u00f6l\u00fcm\u00fcn\u00fc \u00f6ng\u00f6r\u00fcp \u00f6ng\u00f6rmedi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. 182 hastadan olu\u015fan \u00e7al\u0131\u015fma grubu, ins\u00fclin ba\u011f\u0131ml\u0131 olmayan diyabetik melit\u00fcs (103 erkek; ortalama ya\u015f 52.8 (SD 8.5) ya\u015f) Birle\u015fik Krall\u0131k \u00d6nleyici Diyabet \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'n\u0131n Dundee kohortunu temsil ediyordu, bu kohort 1982-1988 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda i\u015fe al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131. Hastalar, ortalama 10.3 (1.7) y\u0131l takip edildi. ..."}
{"_id":"43534665","title":"Recombinant human IL-10 prevents the onset of diabetes in the nonobese diabetic mouse.","text":"IL-10'\u00fcn diyabet melit\u00fcs otoimm\u00fcn patogenezi \u00fczerindeki rol\u00fc, diyabetik fare modeli olan non-obez diyabetik (NOD) farelerinde de\u011ferlendirildi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalarda, diyabetin \u00fc\u00e7 parametresi \u00fczerinde IL-10'\u00fcn etkisi belirlendi: hiperglisemi geli\u015fimi, ins\u00fclit geli\u015fimi ve beta h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretilen ins\u00fclin \u00fcretimi. \u0130lk deneyler, antikitokin antikorlar\u0131n\u0131n hastal\u0131\u011f\u0131n geli\u015fimi \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131. Bu sonu\u00e7lar, monoklonal anti-IFN-gamma antikorunun, NOD farelerindeki di\u015filerde hipergliseminin geli\u015fimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak anti-IL-4, IL-5 ve IL-10'un etkisiz oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Sonraki \u00e7al\u0131\u015fmalarda, 9 ve 10 haftal\u0131k NOD farelerine g\u00fcnl\u00fck alt ekstremite alt\u00e7\u0131ktan IL-10 verilmesi, hastal\u0131\u011f\u0131n ba\u015flang\u0131c\u0131n\u0131 geciktirdi ve diyabet geli\u015fme oran\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Pankreas dokusuna yap\u0131lan histopatoloji incelemeleri, IL-10 tedavisinin ins\u00fclit \u015fiddetini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131, islet h\u00fccrelerine h\u00fccresel n\u00fcfuzu \u00f6nledi\u011fini ve beta h\u00fccreleri taraf\u0131ndan normal ins\u00fclin \u00fcretimini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar birlikte, IL-10'\u00fcn diyabet melit\u00fcs ile ili\u015fkili otoimm\u00fcn patogenezin ind\u00fcklenmesini ve ilerlemesini bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011f\u0131n potansiyel bir terap\u00f6tik rol\u00fc i\u00e7in bu sitokin \u00f6nerildi\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"43557480","title":"Arterial hypertension and progression of chronic kidney disease in children during 10-year ambulatory observation.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u00f6zellikle hipertansiyon (HTN) varl\u0131\u011f\u0131na odaklanarak, \u00e7ocuklarda kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (CKD) ilerlemesinin uzun vadeli retrospektif analizini ger\u00e7ekle\u015ftirmekti. Ortalama CKD ilerleme oran\u0131, HTN'li hastalarda HTN'li olmayan hastalara k\u0131yasla daha y\u00fcksekti. Hipertansiyon tedavisi, CKD s\u00fcresinin uzamas\u0131yla birlikte yo\u011funla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f \u00e7ok ila\u00e7l\u0131 rejimlere ihtiya\u00e7 duyar."}
{"_id":"43566999","title":"Exercise blood flow patterns within and among rat muscles after training.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fma, uzun s\u00fcreli, orta yo\u011funluklu bir ko\u015fu band\u0131 antrenman program\u0131n\u0131n, fareler s\u0131ras\u0131nda egzersiz s\u0131ras\u0131nda kas i\u00e7i ve kaslar aras\u0131 kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fini belirlemek amac\u0131yla tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Bir grup (T) erkek Sprague-Dawley fareleri, 30 dakika\/dakika h\u0131z\u0131nda motorlu bir ko\u015fu band\u0131nda 13-17 hafta boyunca g\u00fcnde 1 saat antrenman yapm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130kinci bir grup (UT) fareleri, ayn\u0131 h\u0131zda 4 hafta boyunca g\u00fcnde 10 dakika ko\u015fu band\u0131nda ko\u015fmu\u015ftur. Antrenman sonras\u0131 succinat dehidrojenaz aktiviteleri T grubunda UT grubuna g\u00f6re daha y\u00fcksekti, bu da \u00f6nemli bir antrenman etkisini g\u00f6stermektedir. 32 arka bacak kaslar\u0131 veya kas k\u0131s\u0131mlar\u0131 ve di\u011fer se\u00e7ilen organlarda radyolabelli mikrospherler kullan\u0131larak iki grupta egzersiz \u00f6ncesi ve fareler 30 saniye, 5 dakika veya 15 dakika boyunca 30 dakika\/dakika h\u0131z\u0131nda ko\u015fu band\u0131nda ko\u015ftuklar\u0131 s\u0131rada kan ak\u0131\u015flar\u0131 (BF) \u00f6l\u00e7\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Veriler \u015funlar\u0131 g\u00f6stermektedir: 1) UT ve T fareleri aras\u0131nda arka bacak kaslar\u0131 toplam kan ak\u0131\u015f\u0131 aras\u0131nda herhangi bir fark yoktur; ancak 2) T fareleri egzersiz \u00f6ncesi kalp at\u0131\u015f h\u0131zlar\u0131 daha y\u00fcksektir ve derin k\u0131rm\u0131z\u0131 uzant\u0131l\u0131 kaslarda daha y\u00fcksek kas kan ak\u0131\u015flar\u0131na sahiptir, bu da yakla\u015fan egzersize kar\u015f\u0131 daha b\u00fcy\u00fck bir \u00f6nlem tepkisini g\u00f6stermektedir; 3) T fareleri egzersizin ba\u015flang\u0131c\u0131nda k\u0131rm\u0131z\u0131 uzant\u0131l\u0131 kaslarda kan ak\u0131\u015flar\u0131nda daha h\u0131zl\u0131 art\u0131\u015flar g\u00f6stermi\u015ftir; 4) T fareleri egzersiz s\u0131ras\u0131nda k\u0131rm\u0131z\u0131 uzant\u0131l\u0131 kaslarda daha y\u00fcksek kan ak\u0131\u015flar\u0131na sahipken, UT fareleri beyaz kaslarda daha y\u00fcksek kan ak\u0131\u015flar\u0131na sahiptir; ve 5) T fareleri egzersiz s\u0131ras\u0131nda kar\u0131n organlar\u0131nda daha y\u00fcksek kan ak\u0131\u015flar\u0131na sahiptir. Bu bulgular, egzersiz antrenman\u0131n\u0131n egzersiz s\u0131ras\u0131nda kas i\u00e7i ve kaslar aras\u0131 kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n da\u011f\u0131l\u0131m\u0131nda ve organlar aras\u0131nda de\u011fi\u015fikliklere yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. \u00d6zellikle, veriler, orta yo\u011funluklu ko\u015fu band\u0131 egzersizinin ilk a\u015famalar\u0131nda \u00f6ncelikle y\u00fcksek oksijenli motor birimlerin kaslarda i\u015fe al\u0131nd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu farelerde daha y\u00fcksek kan ak\u0131\u015flar\u0131na sahip oldu\u011funu g\u00f6stermektedir; bu, yorgunlu\u011fa kar\u015f\u0131 artan direnci muhtemelen katk\u0131da bulunur."}
{"_id":"43587663","title":"Serious infections after unrelated donor transplantation in 136 children: impact of stem cell source.","text":"Umbulikal damar kan\u0131 (UCB) ve kemik ili\u011fi (BM) nakli sonras\u0131 enfeksiyon risklerinin nas\u0131l kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir. Bu nedenle, pediatrik myeloablatif e\u015fsiz ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 nakli i\u00e7in kullan\u0131lan e\u015fsiz BM, T h\u00fccre yoksunla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f (TCD) BM (n = 24) veya UCB (n = 60) ile tedavi edilen hematolojik kanserlerde 2 y\u0131l sonras\u0131 ciddi enfeksiyonlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Genel olarak, 1 veya daha fazla ciddi enfeksiyonun birikimli olu\u015fumu gruplar aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir (BM, %81; TCD, %83; UCB, %90; P = .12). Ayr\u0131ca, t\u00fcm ciddi enfeksiyonlar\u0131 dikkate alarak ve e\u015fsiz BM'yi referans alarak \u00e7oklu teknikler kullanarak, gruplar aras\u0131nda da \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar yoktu (TCD g\u00f6reli risk [RR], 1.6; P = .10; UCB RR, 1.0; P = .84). G\u00fcnler 0-42, g\u00fcnler 43-100 ve g\u00fcnler 101-180 d\u00f6nemlerinde tek fark, TCD al\u0131c\u0131lar\u0131nda g\u00fcnler 0-42'de viral enfeksiyonlar\u0131n daha y\u00fcksek riskiydi (RR, 3.5; P = .02). \u00d6nemli olan, 180 g\u00fcn sonras\u0131 TCD al\u0131c\u0131lar\u0131nda enfeksiyon riski \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artm\u0131\u015ft\u0131 (RR, 3.1; P = .03), ancak UCB al\u0131c\u0131lar\u0131nda (RR, 0.5; P = .23) risk, BM al\u0131c\u0131lar\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir d\u00fczeydeydi. Nakil sonras\u0131 2 y\u0131l i\u00e7inde enfeksiyon riskini art\u0131ran di\u011fer fakt\u00f6rler, 8 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ya\u015f, nakil ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ve \u015fiddetli akut ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131-ev sahibi hastal\u0131\u011f\u0131yd\u0131. Bu veriler, pediatrik UCB nakli sonras\u0131 ciddi enfeksiyon riskinin e\u015fsiz BM ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"43602749","title":"The NBS1\u2013Treacle complex controls ribosomal RNA transcription in response to DNA damage","text":"Kromozom k\u0131r\u0131lmas\u0131, ribozomal RNA sentezinin ge\u00e7ici susturmas\u0131na neden olur, ancak dahil olan mekanizmalar gizemini korur. Burada, DNA hasar\u0131na yan\u0131t olarak pan-n\u00fckleer rRNA transkripsiyonunu tetikleyen bir in trans sinyal mekanizmas\u0131 ke\u015ffettik. Bu, n\u00fckleolarda ge\u00e7ici NBS1 (Nijmegen k\u0131r\u0131lma sendromu proteini 1) rekrutman\u0131yla ili\u015fkilidir. Ayr\u0131ca, ribozom biyogenesi ile ili\u015fkili ve Treacher Collins sendromunda mutasyona u\u011frayan Treacle olarak da bilinen TCOF1'i, NBS1'in etkile\u015fim orta\u011f\u0131 olarak tan\u0131mlad\u0131k ve NBS1'in n\u00fckleolara ge\u00e7i\u015finin ve birikiminin Treacle ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Son olarak, uzak kromozom k\u0131r\u0131klar\u0131 varl\u0131\u011f\u0131nda Treacle taraf\u0131ndan medyas\u0131z NBS1 n\u00fckleolara rekrutman\u0131n\u0131n rRNA susturmas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini kan\u0131tlad\u0131k."}
{"_id":"43619625","title":"Inflammatory T cells rapidly induce differentiation of human bone marrow stromal cells into mature osteoblasts.","text":"Aktif T h\u00fccreleri, romatizmal artrit ile ili\u015fkili kemik y\u0131k\u0131m\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynayan \u00e7oklu osteoklastojenik sitokinleri salg\u0131lar. Son zamanlarda T h\u00fccrelerinin osteoklastojenezdeki rol\u00fc \u00e7ok\u00e7a ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f olsa da, T h\u00fccrelerinin osteoblast olu\u015fumu ve aktivitesi \u00fczerindeki etkisi iyi tan\u0131mlanmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, kronik enflamasyonda aktif T h\u00fccrelerinin osteoblastik farkl\u0131la\u015fmay\u0131 te\u015fvik ederek artm\u0131\u015f kemik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcne katk\u0131da bulundu\u011funa dair hipotezi ara\u015ft\u0131rd\u0131k. G\u00f6steriyoruz ki, T h\u00fccreleri, kemik ili\u011fi stromal h\u00fccrelerinde alkaline fosfataz aktivitesini ind\u00fckleyen \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr fakt\u00f6rler \u00fcretir ve Runx2 ve osteokalsin mRNA ifadelerini y\u00fckseltir. Bu veriler, T h\u00fccrelerinden kaynaklanan fakt\u00f6rlerin kemik ili\u011fi stromal h\u00fccrelerinin osteoblast fenotipine d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc uyarabilece\u011fini g\u00f6sterir. RANKL mRNA, y\u00fcksek safl\u0131kta kemik ili\u011fi stromal h\u00fccrelerinde tespit edilemezken, birincil osteoblastlarda s\u00fcrekli ifade edilir ve aktif T h\u00fccreleri kondisyona ba\u011fl\u0131 olarak sadece hafif\u00e7e y\u00fckseltilir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, hem kemik ili\u011fi stromal h\u00fccreleri hem de osteoblastlar RANK mRNA ifade eder ve her iki h\u00fccre tipi de aktif T h\u00fccreleri kondisyona ba\u011fl\u0131 olarak bu mRNA'y\u0131 g\u00fc\u00e7l\u00fcce y\u00fckseltir. Aktif T h\u00fccreleri kondisyona ba\u011fl\u0131 olarak osteoprotegerin (OPG) mRNA'y\u0131 da y\u00fckseltir, ancak OPG'nin inhibisyon etkileri, TNF-ilgili apoptoz ind\u00fckleme ligandi (TLR) gibi OPG'nin rekabeti olan bir art\u0131\u015fla dengelenebilir. Verilerimize dayanarak, kronik enflamasyonda T h\u00fccrelerinin kemik kayb\u0131n\u0131 d\u00fczenlemenin hem do\u011frudan osteoklastojenez uyar\u0131c\u0131 osteoklastojenik sitokinler \u00fcretmek hem de dolayl\u0131 olarak osteoblast farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 ind\u00fcklemek ve kemik d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc ba\u011flama yoluyla artt\u0131rmak yoluyla ikili bir mekanizma ile ger\u00e7ekle\u015fti\u011fini \u00f6neriyoruz."}
{"_id":"43629704","title":"Prevention of coronary heart disease with pravastatin in men with hypercholesterolemia. West of Scotland Coronary Prevention Study Group.","text":"ARKA PLAN Kan kolesterol seviyesini d\u00fc\u015f\u00fcrmek, koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 riskini azaltabilir. Bu \u00e7ift k\u00f6r \u00e7al\u0131\u015fma, hiperkolesterolemi olan ancak miokard enfarkt\u00fcs\u00fc \u00f6yk\u00fcs\u00fc olmayan erkeklere pravastatin verilip verilmemesinin koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6l\u00fcmleri ve fel\u00e7 olmayan miokard enfarkt\u00fcs\u00fc vakalar\u0131n\u0131n birle\u015ftirilmi\u015f olu\u015fumunu azalt\u0131p azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Y\u00d6NTEM 6595 erkek, 45-64 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda, ortalama (+\/- SD) plazma kolesterol seviyeleri 272 +\/- 23 mg\/dl (7.0 +\/- 0.6 mmol\/L) olan ki\u015filer, ya 40 mg'l\u0131k her ak\u015fam pravastatin alacak ya da plasebo alacak \u015fekilde rastgele atanm\u0131\u015ft\u0131r. Ortalama takip s\u00fcresi 4.9 y\u0131ld\u0131r. T\u0131bbi kay\u0131tlar, elektrokardiyografik kay\u0131tlar ve ulusal \u00f6l\u00fcm kayd\u0131, klinik son noktalar\u0131 belirlemek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7LAR Pravastatin, plazma kolesterol seviyelerini %20 ve d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol seviyelerini %26 d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcrken, plaseboyla hi\u00e7bir de\u011fi\u015fiklik olmam\u0131\u015ft\u0131r. Plasebo grubunda 248 kesin koroner olay (belirtilen fel\u00e7 olmayan miokard enfarkt\u00fcs\u00fc veya koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 nedeniyle \u00f6l\u00fcm) ya\u015fan\u0131rken, pravastatin grubunda 174 olay ya\u015fanm\u0131\u015ft\u0131r (pravastatinla riskin %31'lik g\u00f6receli azalmas\u0131; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 17-43%; P < 0.001). Belirtilen fel\u00e7 olmayan miokard enfarkt\u00fcslerinin riski (%31'lik azalma, P < 0.001), koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131 nedeniyle \u00f6l\u00fcm (%28'lik azalma, P = 0.13; kesin ve \u015f\u00fcpheli vakalar i\u00e7in %33'l\u00fck azalma, P = 0.042) ve t\u00fcm kardiyovask\u00fcler nedenlerden \u00f6l\u00fcm (%32'lik azalma, P = 0.033) da benzer \u015fekilde azalm\u0131\u015ft\u0131r. Pravastatin grubunda, kardiyovask\u00fcler nedenlerden olmayan \u00f6l\u00fcmlerde fazla bir art\u0131\u015f g\u00f6zlemlenmemi\u015ftir. Pravastatin grubunda herhangi bir nedenden \u00f6l\u00fcm riskinde %22'lik bir azalma g\u00f6zlemledik (%95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0-4"}
{"_id":"43647194","title":"Validation of a migraine-specific questionnaire for use in family studies.","text":"Migren spesifik anketlerin kullan\u0131labilirli\u011fi, b\u00fcy\u00fck say\u0131da migren hastas\u0131n\u0131n analiz edilmesi gerekti\u011finde \u00f6nemlidir. Fin Migren Spesifik Anketi, iki a\u015famada do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130lk a\u015famada, Uluslararas\u0131 Ba\u015f A\u011fr\u0131s\u0131 Derne\u011fi kriterlerini kullanarak 100 ard\u0131\u015f\u0131k hasta \u00fczerinde klinik migren tan\u0131s\u0131 konuldu. Migren daha sonra Fin Migren Spesifik Anketi'ne dayal\u0131 yan\u0131tlara dayanarak ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak te\u015fhis edildi. \u0130kinci a\u015famada, aile \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda ard\u0131\u015f\u0131k olarak d\u00f6nen 100 anketin yan\u0131tlar\u0131 analiz edildi ve kat\u0131l\u0131mc\u0131lar telefonla g\u00f6r\u00fc\u015fmek ve migren tan\u0131s\u0131 koymak i\u00e7in ula\u015f\u0131ld\u0131. Alt\u0131 vaka ula\u015f\u0131lamad\u0131. Anketin migren i\u00e7in duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 0.99'du (167\/168; do\u011frulama a\u015famalar\u0131 1 ve 2 birle\u015ftirilmi\u015f) ve \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc 0.96'd\u0131 (25\/26 vaka; do\u011frulama a\u015famas\u0131 2). Ayr\u0131ca, Fin Migren Spesifik Anketi'ne dayal\u0131 yan\u0131tlara dayanarak migren ile ve migren olmadan aura aras\u0131nda ayr\u0131m yapmak da m\u00fcmk\u00fcn oldu: d\u00fczeltilmi\u015f \u015fans anla\u015fmas\u0131 (Cohen'in kappas\u0131) 0.804, Fin Migren Spesifik Anketi'ne dayal\u0131 yan\u0131tlara ve klinik olarak 0.858, Fin Migren Spesifik Anketi'ne dayal\u0131 yan\u0131tlara ve telefon g\u00f6r\u00fc\u015fmelerinin sonu\u00e7lar\u0131na dayanarak tan\u0131lar konuldu. Cohen'in kappas\u0131 > 0.75 iyi bir anla\u015fmay\u0131 g\u00f6sterir. Bu nedenle, migren genetik ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in Fin Migren Spesifik Anketi'nin kullan\u0131m\u0131 hakl\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131r."}
{"_id":"43661837","title":"Defining early lineage specification of human embryonic stem cells by the orchestrated balance of canonical Wnt\/beta-catenin, Activin\/Nodal and BMP signaling.","text":"Kanonik Wnt\/beta-catenin sinyalizasyonu, embriyonik geli\u015fim, k\u00f6k h\u00fccre \u00f6z yenileme ve kanser ilerlemesi dahil olmak \u00fczere \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 derecede \u00e7e\u015fitli roller oynar. Burada, insan embriyonik k\u00f6k (hES) h\u00fccrelerinin \u00f6z yenilemesini bozmu\u015f stabil beta-catenin ifadesini g\u00f6steriyoruz. Bu durum, hES h\u00fccrelerinin %80'ine kadar\u0131n, erken memelilerin embriyonik geli\u015fimine benzeyen, ilkel s\u0131rt (PS)\/mesoderm \u00f6nc\u00fcllerine geli\u015fmesine neden oluyor. PS\/mesoderm \u00f6nc\u00fcllerinin olu\u015fumu, beta-catenin ile birlikte Activin\/Nodal ve BMP sinyalle\u015fme yollar\u0131n\u0131n i\u015fbirli\u011fiyle esasen ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, BMP sinyalle\u015fmesinin engellenmesi tamamen mesoderm olu\u015fumunu ortadan kald\u0131r\u0131yor ve \u00f6n s\u0131rt PS \u00f6nc\u00fcllerine do\u011fru bir h\u00fccre kaderi de\u011fi\u015fikli\u011fine neden oluyor. PI3-kinaz\/Akt, ancak MAPK sinyalle\u015fmesi, en az\u0131ndan k\u0131smen, beta-catenin istikrar\u0131n\u0131 art\u0131rarak \u00f6n s\u0131rt PS belirlenmesinde kritik bir rol oynar. Ayr\u0131ca, Activin\/Nodal ve Wnt\/beta-catenin sinyalle\u015fmesi, \u00f6n s\u0131rt\/endoderm olu\u015fumunu ve belirlenmesini ind\u00fcklemek i\u00e7in sinerjik olarak \u00e7al\u0131\u015f\u0131r. Birlikte, bulgular\u0131m\u0131z, Activin\/Nodal ve BMP sinyalle\u015fmesinin d\u00fczenlenmi\u015f dengesinin, hES h\u00fccreleri taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen kanonik Wnt\/beta-catenin sinyalle\u015fmesiyle ortaya \u00e7\u0131kan yeni do\u011fan PS'nin h\u00fccre kaderini tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"43700577","title":"Sphingosine can pre- and post-condition heart and utilizes a different mechanism from sphingosine 1-phosphate.","text":"\u00d6nceki raporlarla tutarl\u0131 olarak, y\u00fcksek konsantrasyonda (5 mikroM) sfingozin, bir d\u0131\u015f hayvansal kalp \u00fczerinde izolemi\/reperf\u00fczyon s\u0131ras\u0131nda artm\u0131\u015f infarkt boyutuna neden oldu\u011fu i\u00e7in kardiyotoksikti. Sfingozin 1-fosfat (S1P) 5 mikroM'de kardiyoprotektifti. Bununla birlikte, fizyolojik bir konsantrasyonda (0.4 mikroM) sfingozin ve S1P, hem 40 dakika izolemi \u00f6ncesi (\u00f6n ko\u015fulland\u0131rma) hem de izolemi sonras\u0131 (sonra ko\u015fulland\u0131rma) perf\u00fczyona eklenince kalp izolemi\/reperf\u00fczyon hasar\u0131na kar\u015f\u0131 etkiliydi. Sfingozin ve S1P'nin hem \u00f6n hem de sonra ko\u015fulland\u0131rma yoluyla koruma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131, reperf\u00fczyon s\u0131ras\u0131nda sol ventrik\u00fcl geli\u015ftirilmi\u015f bas\u0131nc\u0131n\u0131n %75'ten fazlas\u0131n\u0131n kurtar\u0131lmas\u0131 ve infarkt boyutunun risk alan\u0131n\u0131n %45'inden az\u0131na d\u00fc\u015fmesiyle kan\u0131tland\u0131. VPC23019, S1P(1 ve 3) G-protein ba\u011fl\u0131 resept\u00f6r antagonisti, \u00f6n ko\u015fulland\u0131rma veya sonra ko\u015fulland\u0131rma ortam\u0131na S1P ile birlikte eklendi\u011finde S1P'nin indirdi\u011fi korumay\u0131 tamamen engelledi. Bununla birlikte, VPC23019, 0.4 mikroM sfingozinin hem \u00f6n hem de sonra ko\u015fulland\u0131rma kalitesini etkilemedi. \u00d6n ko\u015fulland\u0131rma \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, protein kinaz C'nin inhibisyonu ile GF109203X'in S1P'nin \u00f6n ko\u015fulland\u0131rmas\u0131n\u0131 engelledi\u011fini ortaya koydu. Bununla birlikte, GF109203X, 0.4 mikroM sfingozinin \u00f6n ko\u015fulland\u0131rmas\u0131n\u0131 etkilemedi. Benzer \u015fekilde, PI3 kinaz inhibit\u00f6r\u00fc wortmanin, S1P'nin \u00f6n ko\u015fulland\u0131rmas\u0131n\u0131 engelledi ancak sfingozinin \u00f6n ko\u015fulland\u0131rmas\u0131n\u0131 etkilemedi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, protein kinaz G'nin inhibisyonu ile KT5823, S1P'nin \u00f6n ko\u015fulland\u0131rmas\u0131n\u0131 tamamen engelledi ancak sfingozinin \u00f6n ko\u015fulland\u0131rmas\u0131n\u0131 etkisiz hale getirdi. Ayr\u0131ca, protein kinaz A inhibit\u00f6r peptidi 14-22 amit, sfingoz"}
{"_id":"43711341","title":"Coordination of p300-mediated chromatin remodeling and TRAP\/mediator function through coactivator PGC-1alpha.","text":"Transkripsiyonel koaktivat\u00f6rler, PPARgamma ile fiziksel ve i\u015flevsel etkile\u015fimler g\u00f6sterenler aras\u0131nda protein asetil transferaz p300, genel transkripsiyon makinesi ile etkile\u015fime giren TRAP\/Mediyat\u00f6r kompleksi ve y\u00fcksek derecede d\u00fczenlenmi\u015f PGC-1alpha bulunur. PGC-1alpha'n\u0131n TRAP\/Mediyat\u00f6r ile do\u011frudan etkile\u015fim g\u00f6sterdi\u011fini ve PPARgamma etkile\u015fim alt birimi TRAP220 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla TRAP\/Mediyat\u00f6r ba\u011f\u0131ml\u0131 i\u015flevi DNA \u015fablonlar\u0131nda uyard\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, PGC-1alpha tek ba\u015f\u0131na etkisiz olsa da, PPARgamma'ya yan\u0131t olarak kromatin \u015fablonlar\u0131nda p300 ba\u011f\u0131ml\u0131 histon asetilasyonu ve transkripsiyonu uyarmaktad\u0131r. Bu i\u015flevler, PGC-1alpha'da b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ba\u011f\u0131ms\u0131z PPARgamma, p300 ve TRAP220 etkile\u015fim alanlar\u0131na ba\u011fl\u0131 olarak arac\u0131lanmaktad\u0131r. \u00d6te yandan, p300 ve TRAP220, ortak bir PPARgamma b\u00f6lgesinde ligand ba\u011f\u0131ml\u0131 etkile\u015fimlere sahiptir. PGC-1alpha'n\u0131n kromatin yeniden d\u00fczenlemesi ve pre-inisiyasyon kompleksi olu\u015fumu veya i\u015flevi (transkripsiyon) dahil olmak \u00fczere bu sonu\u00e7lar, bu ad\u0131mlar\u0131n koordinasyonunda PGC-1alpha'n\u0131n kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, birlikte ama dinamik etkile\u015fimler yoluyla, \u00f6nermektedir."}
{"_id":"43752562","title":"Phospholipid synthesis and lipid composition of subcellular membranes in the unicellular eukaryote Saccharomyces cerevisiae.","text":"Saccharomyces cerevisiae'nin (S. cerevisiae) alt h\u00fccre zarlar\u0131, mitokondriler, mikrosomlar, plazma zarlar\u0131, sekreteryel vesik\u00fcller, vakular, n\u00fckleer zarlar, peroksizomlar ve lipid par\u00e7ac\u0131klar dahil olmak \u00fczere, geli\u015ftirilmi\u015f prosed\u00fcrler kullan\u0131larak izole edildi ve fosfolipid sentezi ve sterol delta 24-metilasyonu kataliz etme kapasiteleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan analiz edildi. Mikrosomal fraksiyon, yo\u011funluk ve klasik mikrosomal i\u015faret proteinleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan heterojen ve ayn\u0131 zamanda fosfolipid sentezleyen enzimlerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131nda da farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. Fosfatidilserin sentaz\u0131n spesifik aktivitesi, fosfatidylinositol sentaz ve fosfolipid N-metiltransferazlar\u0131 i\u00e7eren daha a\u011f\u0131r mikrosomlardan farkl\u0131 bir mikrosomal alt fraksiyonda en y\u00fcksek seviyedeydi. Fosfatidilserin dekarboksilaz\u0131n tek ba\u015f\u0131na mitokondrilerde bulundu\u011fu do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131. Di-akil-glicerol sentaz aktivitesi hem mitokondrilerde hem de mikrosomal membranlarda bulundu. En y\u00fcksek spesifik aktiviteler, lipid par\u00e7ac\u0131k fraksiyonunda gliserol-3-fosfat akil transferaz ve sterol delta 24-metilazda g\u00f6zlemlendi. N\u00fckleer ve plazma zarlar\u0131, vakular ve peroksizomlar, analiz edilen lipid sentezleyen enzimlerde sadece marjinal aktiviteler i\u00e7erir. Plazma zarlar\u0131 ve sekreteryel vesik\u00fcller, ergosterol ve fosfatidilserin bak\u0131m\u0131ndan zengindir. Lipid par\u00e7ac\u0131klar, ergosteryl esterlerin y\u00fcksek i\u00e7eri\u011fiyle karakterizedir. Plazma zarlar\u0131 ve sekreteryel vesik\u00fcllerin (FLI \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc kullan\u0131larak) y\u00fcksek ergosterol i\u00e7eri\u011fi nedeniyle sertli\u011fi, trimetilamonyum diphenilheksatrien gibi bir i\u015faret\u00e7i olarak kullan\u0131lan floresan anizotropi \u00f6l\u00e7\u00fcmlerine atfedilebilir."}
{"_id":"43855756","title":"Use of health services by prison inmates: comparisons with the community.","text":"Gelecekte hapishane sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin organizasyonu 1, NHS ve Hapishane Hizmeti'nin birlikte planlamay\u0131 ve mahkumlara sa\u011fl\u0131k hizmetleri sunmay\u0131 \u00f6nerdi\u011fini belirtir. Daha \u00f6nce bu sorumluluk yaln\u0131zca Hapishane Hizmeti'nin sorumlulu\u011fundayd\u0131. Bu nedenle NHS, \u015fu anda hapishane sa\u011fl\u0131k hizmetlerine olan talebi ve sa\u011flanan seviyeyi de\u011ferlendirmek zorunda kalacak. Ortak planlama i\u00e7in temel bilgi taban\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir par\u00e7as\u0131, mevcut hizmet kullan\u0131m verilerini i\u00e7erir. Bu makale, \u0130ngiltere'deki mahkumlar\u0131n birincil bak\u0131m ve yat\u0131l\u0131 sa\u011fl\u0131k hizmet kullan\u0131m verilerini, benzer topluluk n\u00fcfuslar\u0131n\u0131n sa\u011fl\u0131k hizmetlerine kullan\u0131m verileriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131r. Toplumda, birincil bak\u0131m \u00f6ncelikle aile hekimleri ve t\u0131pla ili\u015fkili meslekler (\u00e7o\u011funlukla hem\u015fireler) taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131r. Toplum sakinleri, NHS'nin t\u00fcm d\u0131\u015f ve yat\u0131l\u0131 tesislerine eri\u015febilir. Hapishanelerde, birincil bak\u0131m, t\u0131bbi memurlar (bunlardan baz\u0131lar\u0131 aile hekimleri), hem\u015fire dereceleri ve sa\u011fl\u0131k hizmeti memurlar\u0131 (sa\u011fl\u0131k hizmeti konusunda baz\u0131 e\u011fitim alm\u0131\u015f) taraf\u0131ndan sa\u011flan\u0131r. Baz\u0131 hapishaneler kendi yat\u0131l\u0131 tesislerine (sa\u011fl\u0131k hizmeti merkezi yataklar\u0131) sahiptir. Bu tesisler, d\u00fc\u015f\u00fck seviyede yat\u0131l\u0131 bak\u0131m sa\u011flar ve toplumda do\u011frudan bir e\u015fde\u011feri yoktur. Mahkumlar ayr\u0131ca NHS'nin d\u0131\u015f ve yat\u0131l\u0131 tesislerine ve uzman ziyaretlerine eri\u015febilir. Hapishane n\u00fcfusu y\u00fcksek bir devir oran\u0131na sahiptir ve g\u00fcnden g\u00fcne de\u011fi\u015fir. Bu nedenle, hapishane n\u00fcfusu, bir y\u0131ll\u0131k d\u00f6nem boyunca ortalama g\u00fcnl\u00fck n\u00fcfus olarak ifade edilir. ..."}
{"_id":"43880096","title":"Regulation of p53 in response to DNA damage","text":"p53'\u00fcn aktivasyonu, DNA hasar\u0131, hipoksiye ve n\u00fckleotit yoksunlu\u011funa dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli h\u00fccresel streslere yan\u0131t olarak meydana gelebilir. DNA hasar\u0131n\u0131n birka\u00e7 formu, iyonize radyasyon (IR), radyomimetik ila\u00e7lar, ultraviyole \u0131\u015f\u0131k (UV) ve metil metans\u00fclfonat (MMS) gibi kimyasallar taraf\u0131ndan olu\u015fturulanlar, p53'\u00fcn aktivasyonunu tetikledi\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Normal ko\u015fullarda, polipeptidin \u00e7ok k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc olmas\u0131 nedeniyle p53 seviyeleri d\u00fc\u015f\u00fck tutulur. Buna ek olarak, p53 normalde nispeten verimsiz bir \u015fekilde DNA'ya ba\u011flanarak transkripsiyonu etkinle\u015ftiren b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde hareketsiz bir halde bulunur. DNA hasar\u0131na yan\u0131t olarak p53'\u00fcn aktivasyonu, p53 seviyelerinde h\u0131zl\u0131 bir art\u0131\u015fla ili\u015fkilidir ve p53'\u00fcn DNA'ya ba\u011flanma ve transkripsiyonu etkinle\u015ftirme yetene\u011fi artar. Bu, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc durdurma, apoptoz veya DNA onar\u0131m\u0131 gibi \u00e7e\u015fitli genlerin etkinle\u015ftirilmesine yol a\u00e7ar. Son \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu d\u00fczenlemenin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde DNA hasar\u0131n\u0131n bir dizi fosforilasyon, de-fosforilasyon ve asetilasyon olaylar\u0131n\u0131 tetiklemesiyle sa\u011fland\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. Burada, bu modifikasyonlar\u0131n do\u011fas\u0131n\u0131, bunlar\u0131 sa\u011flayan enzimler ve p53 modifikasyonundaki de\u011fi\u015fikliklerin p53 aktivasyonuna nas\u0131l yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131yoruz."}
{"_id":"43890638","title":"Hydrogen sulphide regulates intracellular pH in vascular smooth muscle cells.","text":"Hidrojen s\u00fclfit (H2S) h\u00fccre i\u00e7i pH (pH(i)) d\u00fczenlemedeki rol\u00fcn\u00fc ve vask\u00fcler d\u00fcz kas h\u00fccrelerinde vasodilatasyona katk\u0131s\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. NaHS, bir H2S ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131s\u0131, 10 mikromolardan 1 milimoleye kadar konsantrasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde pH(i)'yi d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. Hem Na+\/H+ de\u011fi\u015fimi inhibit\u00f6r\u00fc 5-(N-etil-N-izopropil)amilorid (EIPA, 10 mikromol) hem de plazmalemmal kalsiyum-ATPaz inhibit\u00f6r\u00fc CdCl2 (20 nM) NaHS'in pH(i) \u00fczerindeki etkisini de\u011fi\u015ftirmedi. Cl(-)\/HCO3- de\u011fi\u015fimi inhibit\u00f6r\u00fc 4,4'-diizotiyosiyanatostilben-2,2'-dis\u00fclfonik asit (DIDS) NaHS'in pH(i)'yi d\u00fc\u015f\u00fcrme etkisini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, NaHS Cl(-)\/HCO3- de\u011fi\u015fimi aktivitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131, bu da NH4Cl prepulse y\u00f6ntemiyle \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. DIDS, NaHS taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen vazodilatasyonu azaltt\u0131, ancak EIPA ve CdCl2 herhangi bir de\u011fi\u015fiklik yapmad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, H2S, Cl(-)\/HCO3- de\u011fi\u015fiminin etkinle\u015ftirilmesiyle h\u00fccre i\u00e7i asitifikasyona neden oldu ve bu da en az\u0131ndan k\u0131smen H2S taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen vazodilatasyonun sorumludur."}
{"_id":"43990286","title":"Cell and biomolecule delivery for tissue repair and regeneration in the central nervous system.","text":"Tissue m\u00fchendisli\u011fi, genellikle hasarl\u0131 veya hasta dokuyu de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in h\u00fccreler ve destek yap\u0131lar\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Bir k\u0131sm\u0131, ins\u00fclin veya n\u00f6rotrofik fakt\u00f6rler gibi biyomolek\u00fcllerin teslimat\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in ortaya \u00e7\u0131kt\u0131, \u00e7\u00fcnk\u00fc h\u00fccreler bu t\u00fcr terap\u00f6tik ajanlar\u0131n s\u00fcrekli \u00fcreticileridir. Bu nedenle h\u00fccre teslimat\u0131, doku m\u00fchendisli\u011finin i\u00e7sel bir par\u00e7as\u0131d\u0131r. Biyomolek\u00fcllerin kontroll\u00fc sal\u0131n\u0131m\u0131, h\u00fccre teslimat\u0131n\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lmak i\u00e7in \u00f6nemli bir ara\u00e7t\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc biyomolek\u00fcller, h\u00fccre nakliyi sa\u011flayabilir, iltihapl\u0131 yan\u0131t\u0131 d\u00fczenleyebilir veya teslim edilen h\u00fccrelerin davran\u0131\u015f\u0131n\u0131 ba\u015fka bir \u015fekilde iyile\u015ftirebilir. Dokular\u0131n yenilenmesi i\u00e7in h\u00fccre ve biyomolek\u00fcl teslimat\u0131ndaki geli\u015fmeleri a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz, \u00f6zellikle merkezi sinir sistemi (CNS) \u00fczerinde duruyoruz. \u0130lk b\u00f6l\u00fcmde, kaps\u00fcll\u00fc h\u00fccre terapisine odaklan\u0131yoruz. \u0130kinci b\u00f6l\u00fcmde, sinir yenilenmesi ve yerli h\u00fccre uyar\u0131c\u0131 i\u00e7in polimerik nano\/mikro toplar ve hidrojellerde biyomolek\u00fcl teslimat\u0131na odaklan\u0131yoruz. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc b\u00f6l\u00fcmde, sinir k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccre veya mezenkimal k\u00f6k h\u00fccre ve biyomolek\u00fcl teslimat\u0131 kombinasyon stratejilerine odaklan\u0131yoruz, dokular\u0131n yenilenmesi ve onar\u0131m\u0131 i\u00e7in. Her b\u00f6l\u00fcmde, CNS'ye teslimatla ilgili zorluklar\u0131 ve olas\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcmleri vurguluyoruz."}
{"_id":"44030361","title":"The angiotensin II type 1 receptor blocker olmesartan preferentially improves nocturnal hypertension and proteinuria in chronic kidney disease","text":"Birikmi\u015f kan\u0131tlar, \u00f6zellikle geceleri y\u00fckselen kan bas\u0131nc\u0131 (BP), hipertansiyonlu kronik b\u00f6brek hastal\u0131\u011f\u0131 (CKD) hastalar\u0131nda hedef organ hasar\u0131n\u0131 yans\u0131tt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve klinik BP veya g\u00fcnd\u00fcz BP'ye k\u0131yasla daha iyi kardiyorenal risk tahmin\u00e7isi oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, hipertansiyonlu CKD hastalar\u0131nda olmesartan, bir anjiyotensin II tip 1 resept\u00f6r bloker (ARB), ambulatuvar kan bas\u0131nc\u0131 profillerine ve b\u00f6brek fonksiyonuna yararl\u0131 etkilerini incelemi\u015flerdir. 46 hasta, olmesartan ek tedavi grubuna (n=23) veya ARB olmayan gruba (n=23) rastgele atanm\u0131\u015ft\u0131r. Temel ve 16 haftal\u0131k tedavi d\u00f6neminden sonra ambulatuvar kan bas\u0131nc\u0131 izleme ve b\u00f6brek fonksiyon parametreleri \u00f6l\u00e7\u00fcmleri yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Temel klinik BP seviyeleri ve tedavi sonras\u0131\/temel (A\/B) oranlar\u0131 olmesartan ek tedavi ve ARB olmayan gruplar aras\u0131nda benzer olsa da, olmesartan ek tedavi grubunda 24 saatlik ve gecelik ambulatuvar BP seviyelerinin A\/B oranlar\u0131 anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Ayr\u0131ca, olmesartan ek tedavi grubunda idrar protein, alb\u00fcmin ve tip IV kolajen at\u0131klar\u0131n\u0131n A\/B oranlar\u0131, ARB olmayan gruba k\u0131yasla anlaml\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (idrar protein at\u0131\u011f\u0131: 0,72\u00b10,41 vs. 1,45\u00b11,48, P=0,030; idrar alb\u00fcmin at\u0131\u011f\u0131: 0,73\u00b10,37 vs. 1,50\u00b11,37, P=0,005; idrar tip IV kolajen at\u0131\u011f\u0131: 0,87\u00b10,42 vs. 1,48\u00b10,87, P=0,014), ancak iki grupta tahmin edilen glomer\u00fcler filtrasyon oran\u0131 A\/B oranlar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir. Bu sonu\u00e7lar, hipertansiyonlu CKD hastalar\u0131nda olmesartan ek tedavi tedavisinin, gecelik kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 tercihli olarak azaltarak ve ayn\u0131 zamanda b\u00f6brek hasar\u0131n\u0131 engelleyerek ambulatuvar kan bas\u0131nc\u0131 profilini iyile\u015ftirdi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"44048701","title":"Surgical vs nonsurgical treatment of adults with displaced fractures of the proximal humerus: the PROFHER randomized clinical trial.","text":"\n\u00d6NEM Proksimal humeral k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu hastada cerrahi ihtiyac\u0131 belirsiz olsa da, kullan\u0131m\u0131 artmaktad\u0131r.\n\nHEDEFLER Yeti\u015fkinlerde proksimal humerus k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n cerrahi ve cerrahisiz tedavisinin klinik etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek.\n\nT\u0130P, KONUM VE KATILIMCILAR Pragmatik, \u00e7ok merkezli, paralel grup, rastgelele\u015ftirilmi\u015f klinik deneme olan Proksimal K\u0131r\u0131k Humerus De\u011ferlendirme Rastgelele\u015ftirme (PROFHER) deneyi, 2008 Eyl\u00fcl'den 2011 Nisan'a kadar 32 \u0130ngiliz Ulusal Sa\u011fl\u0131k Hizmeti hastanesinin ortopedi b\u00f6l\u00fcmlerinde sunulan 250 hastay\u0131 (ortalama ya\u015f 66 [24-92 ya\u015f aral\u0131\u011f\u0131]; 192 [77%] kad\u0131n; ve 249 [99.6%] beyaz) i\u015fe ald\u0131. Hastalar, k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131n olu\u015fmas\u0131ndan 3 hafta sonra proksimal humerus k\u0131r\u0131\u011f\u0131n\u0131n cerrahi boynunu i\u00e7eren bir k\u0131r\u0131k durumunda, 2 y\u0131l (2013 Nisan'a kadar) takip edildi. 215 hastada tam takip verileri vard\u0131. 231 hastan\u0131n (114 cerrahi grup ve 117 cerrahisiz grupta) verileri birincil analize dahil edildi.\n\nB\u0130LG\u0130SAYARLAR Cerrahi veya humeral ba\u015f de\u011fi\u015ftirme, bu tekniklerde deneyimli cerrahlar taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Cerrahisiz tedavi, kol ask\u0131s\u0131 immobilizasyonu idi. Her iki grup i\u00e7in standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f poliklinik ve toplum temelli rehabilitasyon sa\u011fland\u0131.\n\nANA SONU\u00c7LAR VE \u00d6l\u00c7\u00dcLER Ana sonu\u00e7, 2 y\u0131ll\u0131k bir d\u00f6nemde Oxford Omuz Puan\u0131 (0-48 aral\u0131\u011f\u0131; daha y\u00fcksek puanlar daha iyi sonu\u00e7lar\u0131 g\u00f6sterir) idi ve 6, 12 ve 24 ayl\u0131k de\u011ferlendirmelerde ve veri toplama anlar\u0131nda de\u011ferlendirildi. \u00d6rnek boyut, Oxford Omuz Puan\u0131 i\u00e7in 5 puanl\u0131k klinik olarak \u00f6nemli bir farka dayanarak belirlendi. \u0130kincil sonu\u00e7lar, K\u0131sa Form 12 (SF-12), komplikasyonlar, sonraki tedavi ve \u00f6l\u00fcm idi.\n\nSonu\u00e7lara G\u00f6re, 2 y\u0131ll\u0131k ortalama (cerrahi grupta 39.07 puan vs cerrahis"}
{"_id":"44172171","title":"Kinetics and Fidelity of the Repair of Cas9-Induced Double-Strand DNA Breaks","text":"RNA rehberli DNA endon\u00fckleaz Cas9, genom d\u00fczenlemede g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ara\u00e7t\u0131r. Canl\u0131 h\u00fccrelerde Cas9 kesme olay\u0131n\u0131n ard\u0131ndan \u00e7ift iplikli k\u0131r\u0131k (DSB) onar\u0131m s\u00fcrecinin kineti\u011fi ve do\u011frulu\u011fu hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r. Burada, tek lokuslarda insan h\u00fccrelerinde DSB onar\u0131m\u0131n\u0131n kineti\u011fini \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in bir strateji geli\u015ftirdik. Zaman serileri boyunca onar\u0131lan DNA'n\u0131n nicel modellemesi, genellikle yava\u015f ve de\u011fi\u015fken onar\u0131m oranlar\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r, yar\u0131 \u00f6m\u00fcr s\u00fcreleri yakla\u015f\u0131k 10 saate kadar \u00e7\u0131kmaktad\u0131r. Ayr\u0131ca, DSB'lerin onar\u0131m\u0131 genellikle hatal\u0131 olma e\u011filimindedir. Hem klasik hem de mikrohomoloji arac\u0131l\u0131 birle\u015ftirme yollar\u0131 hatal\u0131 onar\u0131ma katk\u0131da bulunur. Bireysel oran sabitlerinin tahmini, bu iki yolun zaman i\u00e7inde dengesinin de\u011fi\u015fti\u011fini ve ek iyonize radyasyonun bu dengeyi de\u011fi\u015ftirebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z, tek lokuslarda DSB onar\u0131m\u0131n\u0131n kineti\u011fi ve do\u011frulu\u011fu hakk\u0131nda nicel i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar ve Cas9 taraf\u0131ndan ind\u00fcklenen DSB'lerin al\u0131\u015f\u0131lmad\u0131k bir \u015fekilde onar\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"44264297","title":"Network meta-analysis for indirect treatment comparisons.","text":"Akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc tedavileri i\u00e7in kullan\u0131lan iki tedavinin g\u00f6receli etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in y\u00f6ntemler sunuyorum. Bu tedaviler, do\u011frudan rastgele bir deneme ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015f olsa da, her biri di\u011fer tedavilerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu a\u011f meta-analiz teknikleri, herhangi bir verilen tedavinin etkisinin heterojenli\u011fini ve farkl\u0131 tedavi \u00e7iftlerinden elde edilen kan\u0131tlar\u0131n tutars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ('incoherence') tahmin etmemizi sa\u011flar. Basit bir tahmin prosed\u00fcr\u00fc, do\u011frusal kar\u0131\u015f\u0131k modeller kullan\u0131larak verilmektedir ve akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc tedavileri i\u00e7in bir meta-analizde uygulanmaktad\u0131r."}
{"_id":"44265107","title":"Liver transplantation and opioid dependence.","text":"Kronik Hepatit C, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde karaci\u011fer nakli i\u00e7in \u00f6nde gelen nedendir. En b\u00fcy\u00fck risk fakt\u00f6r\u00fc olan intraven\u00f6z uyu\u015fturucu kullan\u0131m\u0131, hepatit C vir\u00fcs\u00fcn\u00fcn yakla\u015f\u0131k %60'l\u0131k bir oran\u0131nda bula\u015fmas\u0131na neden olur. United Network of Organ Sharing (UNOS) verileri, karaci\u011fer nakli hastalar\u0131nda madde kullan\u0131m\u0131n\u0131 ele almaz.\n\nAma\u00e7: UNOS karaci\u011fer nakli bekleme listesine al\u0131nmak i\u00e7in madde ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 ile ilgili kriterleri belirlemek ve nakil sonras\u0131 hastalar\u0131n bak\u0131m\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131klar\u0131 sorunlar\u0131 ara\u015ft\u0131rmak.\n\nY\u00f6ntem ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: 2000 Mart'ta ABD'deki t\u00fcm 97 yeti\u015fkin karaci\u011fer nakil programlar\u0131na (UNOS'a \u00fcye) y\u00f6nelik posta anketine ve May\u0131s-Haziran 2000'de yap\u0131lan telefon takiplerine dayanmaktad\u0131r.\n\nAna Sonu\u00e7 \u00d6l\u00e7\u00fcmleri: Programlar\u0131n ge\u00e7mi\u015f veya mevcut madde kullan\u0131m bozuklu\u011fu olan hastalar\u0131 kabul etme ve y\u00f6netme durumu.\n\nSonu\u00e7: 90'l\u0131k (87\/97) bir yan\u0131t oran\u0131na sahip 97 programdan 87'si anketimize yan\u0131t verdi. Hepsi alkolizm veya di\u011fer ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klar (eroin ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 da dahil) ge\u00e7mi\u015fi olan ba\u015fvurular\u0131 kabul eder. Yan\u0131t veren programlar\u0131n %88'i en az 6 ay alkolden ve %83'\u00fc yasad\u0131\u015f\u0131 uyu\u015fturuculardan uzak durmay\u0131 \u015fart ko\u015fmaktad\u0131r. %94'\u00fc ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131k tedavisi \u015fartlar\u0131n\u0131 i\u00e7erir. Madde ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 uzmanlar\u0131ndan dan\u0131\u015fma, yan\u0131t veren programlar\u0131n %86's\u0131 taraf\u0131ndan sa\u011flanmaktad\u0131r. Methadon bak\u0131m\u0131n\u0131 alan hastalar, yan\u0131t veren programlar\u0131n %56's\u0131 taraf\u0131ndan kabul edilmektedir. Yakla\u015f\u0131k 180 methadon bak\u0131m\u0131n\u0131 alan hasta karaci\u011fer nakli ge\u00e7irmi\u015ftir.\n\nSonu\u00e7: \u00c7o\u011fu karaci\u011fer nakil program\u0131, madde kullan\u0131m bozuklu\u011fu olan hastalar i\u00e7in politikalar olu\u015fturmu\u015ftur. Eroin ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131 olan hastalar, opiat de\u011fi\u015ftirme terapisi al\u0131yorlarsa nakil programlar\u0131nda yeterince temsil edilmemektedir. Opiat de\u011fi\u015ftirme terapisinin karaci\u011fer nakli sonucunu olumsuz etkiledi\u011fine dair \u00e7ok az anekdot kan\u0131t bulunmu\u015ftur. T\u00fcm programlar\u0131n %32'si methadon'un kesilmesini \u015fart ko\u015fan politikalar uygulamaktad\u0131r, bu da"}
{"_id":"44366096","title":"RIG-I-mediated antiviral responses to single-stranded RNA bearing 5'-phosphates.","text":"Viral \u00e7o\u011falt\u0131m s\u0131ras\u0131nda \u00fcretilen \u00e7ift iplikli RNA (dsRNA), RNA helikaz enzimlerinin retinoik asit ind\u00fcklenebilir gen I (RIG-I) ve melanom farkl\u0131lasyon ili\u015fkili gen 5 (MDA5) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen antiviral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n kritik tetikleyicisi oldu\u011funa inan\u0131lmaktad\u0131r. G\u00f6sterdik ki, influenza A vir\u00fcs\u00fc enfeksiyonu dsRNA \u00fcretmez ve RIG-I, 5'-fosfatlar\u0131 i\u00e7eren viral genomik tek iplikli RNA (ssRNA) taraf\u0131ndan etkinle\u015ftirilir. Bu, enfekte h\u00fccrelerde RIG-I ile kompleks halinde bulunan influenza proteini NS1 taraf\u0131ndan engellenir. Bu sonu\u00e7lar, RIG-I'yi tek iplikli RNA sens\u00f6r\u00fc ve olas\u0131 viral ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ka\u00e7\u0131nma hedefi olarak belirler ve onun 5'-fosforlu RNA'y\u0131 alg\u0131lama yetene\u011finin, kendi ve yabanc\u0131 aras\u0131nda ayr\u0131m yapmak i\u00e7in evrimle\u015fen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin bir par\u00e7as\u0131 oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"44384384","title":"In-hospital switching between adenosine diphosphate receptor inhibitors in patients with acute myocardial infarction treated with percutaneous coronary intervention: Insights into contemporary practice from the TRANSLATE-ACS study.","text":"\n## Ama\u00e7lar\nRastgele klinik denemeler, akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc olan hastalarda klopidogrel ile daha g\u00fc\u00e7l\u00fc adenosin difosfat (ADP) resept\u00f6r inhibit\u00f6rleri aras\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yapm\u0131\u015ft\u0131r, ancak rutin klinik uygulamada ADP resept\u00f6r inhibit\u00f6rleri aras\u0131nda ge\u00e7i\u015fin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, etkinli\u011fi ve g\u00fcvenli\u011fi hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi vard\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntem ve Bulgular\nBiz, 2010 Nisan'dan 2012 Ekim'e kadar 230 hastanede perikardiyak koroner m\u00fcdahale ile tedavi edilen 11.999 miokard enfarkt\u00fcs\u00fc hastas\u0131n\u0131 TRANSLATE-ACS \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda inceledik. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli Cox regresyonu, hastanede ADP resept\u00f6r inhibit\u00f6r\u00fc ge\u00e7i\u015fine k\u0131yasla ba\u015flang\u0131\u00e7ta se\u00e7ilen tedavinin devam\u0131 ile alt\u0131 ay sonras\u0131 b\u00fcy\u00fck kardiyovask\u00fcler olay (MACE: \u00f6l\u00fcm, miokard enfarkt\u00fcs\u00fc, inme veya planlanmam\u0131\u015f revask\u00fclarizasyon) ve GUSTO (Global Utilization of Streptokinase and t-PA for Occluded Coronary Arteries) taraf\u0131ndan tan\u0131mlanan kanama risklerinin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta klopidogrel ile tedavi edilen 8715 hastadan 994'\u00fc (11,4%) prasugrel veya ticagrelor'a ge\u00e7i\u015f yapt\u0131; ge\u00e7i\u015f \u00f6ncelikle perikardiyak koroner m\u00fcdahale sonras\u0131 (60,9%) ve hastaneden \u00e7\u0131k\u0131\u015fta (26,7%) ger\u00e7ekle\u015fti. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta prasugrel veya ticagrelor ile tedavi edilen 3284 hastadan 448'i (13,6%) klopidogrel'e ge\u00e7i\u015f yapt\u0131; 48,2% ge\u00e7i\u015fler perikardiyak koroner m\u00fcdahale sonras\u0131 ve %48,0 hastaneden \u00e7\u0131k\u0131\u015fta ger\u00e7ekle\u015fti. Prasugrel veya ticagrelor'a ge\u00e7i\u015f, klopidogrel'in devam\u0131na k\u0131yasla kanama riskinde art\u0131\u015fla ili\u015fkili de\u011fildi (2,7% vs. 3,3%, ayarlanm\u0131\u015f risk oran\u0131 0,96, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0,64-1,42, p=0,82). Prasugrel veya ticagrelor'dan klopidogrel'e ge\u00e7i\u015f, daha g\u00fc\u00e7l\u00fc ajan\u0131n devam\u0131na k\u0131yasla MACE riskinde art\u0131\u015fla ili\u015fkili de\u011fildi (8,9% vs. 7"}
{"_id":"44387884","title":"Platelet activation in type 2 diabetes mellitus.","text":"Diyabetle ili\u015fkili anormal metabolik durum, arterlerin ateroskleroz geli\u015fimine duyarl\u0131 hale gelmesine neden olur, endotel ve trombositler de dahil olmak \u00fczere \u00e7oklu h\u00fccre tiplerinin i\u015flevsel \u00f6zelliklerini de\u011fi\u015ftirebilir. \u00d6zellikle, de\u011fi\u015ftirilmi\u015f trombosit metabolizmas\u0131 ve intra-trombosit sinyal yollar\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler, diyabetin aterosklerotik komplikasyonlar\u0131n\u0131n patogenezi i\u00e7in katk\u0131da bulunabilir. Artan trombosit agregasyonu i\u00e7in \u00e7e\u015fitli mekanizmalar sorumlu olabilir. Bu mekanizmalardan biri, hiperglisemi, in vivo trombosit aktivasyonu i\u00e7in bir nedensel fakt\u00f6r olabilir ve trombosit glikoproteinlerinin non-enzimatik glikasyonu ile sonu\u00e7lanabilir, bu da yap\u0131sal ve konformasyonel de\u011fi\u015fikliklere ve membran lipid dinamiklerinin bozulmas\u0131na neden olabilir. Ayr\u0131ca, hiperglisemi ile ili\u015fkili oksidatif stres, arachidonik asidin biyolojik olarak aktif izoprostanlara peroksidasyonunu art\u0131r\u0131r, bu da bozulmu\u015f glikemik kontrol ve kronik trombosit aktivasyonu aras\u0131ndaki \u00f6nemli biyokimyasal ba\u011flant\u0131y\u0131 temsil eder. Son olarak, artan oksidatif stres, transkripsiyon fakt\u00f6rlerinin aktivitesini ve redoks duyarl\u0131 genlerin ifadelerini tetikler, bu da endotelinin yap\u0131\u015fkan ve trombotik duruma ge\u00e7i\u015fine, ilk trombosit aktivasyonu, yap\u0131\u015f\u0131m\u0131 ve daha sonra trombosit agregat\u0131n\u0131n olu\u015fumuna yol a\u00e7ar. T\u00fcm bu kan\u0131tlar, diyabetli hastalarda trombosit fonksiyonunda metabolik kontrol\u00fcn yararl\u0131 etkilerini belgeleyen klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131yla ve aspirin tedavisinin diyabetli hastalarda y\u00fcksek riskli olmayan hastalara g\u00f6re bile daha yararl\u0131 olabilece\u011fi bulgusuyla desteklenmektedir. Diyabetli hastalar\u0131n uygun t\u0131bbi y\u00f6netimine dikkat etmek, bu y\u00fcksek riskli pop\u00fclasyonda uzun vadeli sonu\u00e7lar\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde etkileyecektir."}
{"_id":"44408494","title":"Nicotinic receptor-mediated neuroprotection in neurodegenerative disease models.","text":"Molek\u00fcler ve h\u00fccresel d\u00fczeyde \u00e7ok say\u0131da kan\u0131t, Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) ve Parkinson Hastal\u0131\u011f\u0131 (PD) gibi n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar\u0131n patolojisinde nikotinik iletimin rol\u00fcn\u00fc ortaya koymu\u015ftur. Bu inceleme makalesi, nikotinik asetilkolin resept\u00f6r\u00fc (nAChR) ile medyasyon edilen koruma ve bu mekanizmada yer alan sinyal iletimi hakk\u0131nda kan\u0131tlar sunmaktad\u0131r. Veriler, \u00f6ncelikle fareli birincil n\u00f6ron k\u00fclt\u00fcrlerinde yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z \u00fczerine dayanmaktad\u0131r. Nikotin ile tetiklenen koruma, alfa7 nAChR antagonisti, fosfatidylinositol 3-kinaz (PI3K) inhibit\u00f6r\u00fc ve Src inhibit\u00f6r\u00fc ile engellenmi\u015ftir. Akt'in (PI3K'nin bir efek\u00f6r\u00fc) fosforile edilmi\u015f seviyeleri, Bcl-2 ve Bcl-x seviyeleri, nikotin uygulamas\u0131yla artm\u0131\u015ft\u0131r. Bu deneysel verilerden yola \u00e7\u0131karak, nAChR ile medyasyon edilen hayatta kalma sinyal iletimi mekanizmas\u0131 hipotezimiz, alfa7 nAChR'nin Src ailesini uyarmas\u0131, bu da PI3K'yi aktif hale getirerek Akt'i fosforile etmesine ve daha sonra Bcl-2 ve Bcl-x'i y\u00fckseltmek i\u00e7in sinyali iletmeye yol a\u00e7mas\u0131d\u0131r. Bcl-2 ve Bcl-x'in y\u00fckseltilmesi, beta-amiloid (Abeta), glutamat ve rotenon taraf\u0131ndan tetiklenen n\u00f6ronal \u00f6l\u00fcmden h\u00fccreleri koruyabilir. Bu bulgular, nAChR uyar\u0131m\u0131yla koruyucu terapi uygulamas\u0131n\u0131n, AD ve PD gibi n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klar\u0131n ilerlemesini geciktirebilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir."}
{"_id":"44409062","title":"High-throughput parallel proteogenomics: a bacterial case study.","text":"Son y\u0131llarda, genom anotasyonu i\u00e7in yeni bir paradigma ortaya \u00e7\u0131kt\u0131, \"proteogenomik\" olarak adland\u0131r\u0131lan, peptit MS'i genom anotasyonu i\u00e7in kullanan bir yakla\u015f\u0131md\u0131r. Bu, genomun alt\u0131 \u00e7er\u00e7eve \u00e7evirisine peptitleri haritalayarak elde edilir, mevcut birle\u015ftirme veritabanlar\u0131n\u0131 da i\u00e7erir, bu da gen modellerinin iyile\u015ftirilmesine i\u015faret edebilir. Bu yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, eksen s\u0131n\u0131rlar\u0131, yeni genler, gen s\u0131n\u0131rlar\u0131, \u00e7er\u00e7eve kaymalar\u0131, ters iplikler, \u00e7evrilen UTR'ler ve yeni birle\u015ftirme noktalar\u0131 gibi gen b\u00f6lgelerinin iyile\u015ftirilmesi m\u00fcmk\u00fcnd\u00fcr. Proteogenomik'in bir zorlu\u011fu, elde edilen anotasyona g\u00fcven atfetmenin en iyi yolunu (1) ve bu gen modeli iyile\u015ftirmelerini, ya el ile anotasyon yoluyla ya da gen tahmini ara\u00e7lar\u0131n\u0131 e\u011fiterek otomatik bir s\u00fcre\u00e7 yoluyla uygulamakt\u0131r. Bu, do\u011frudan bir s\u00fcre\u00e7 de\u011fildir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bir\u00e7ok gen tahmini arac\u0131, Arabidopsis thaliana ve Escherichia coli gibi model organizmalar \u00fczerinde e\u011fitilmi\u015f ve iyile\u015ftirilmi\u015f, belirli genomlara (eukaryotik veya prokaryotik) uygunluklar\u0131 tan\u0131mlanm\u0131\u015f ve d\u0131\u015f kan\u0131tlar\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 destekleyebilecek \u00e7e\u015fitli \u00f6zellikler sunmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bir veri k\u00fcmesi i\u00e7in MS\/MS aramas\u0131n\u0131 optimize etmek ve k\u00fctle spektrometresi verilerini \u00f6n i\u015flemek i\u00e7in uygun bir yakla\u015f\u0131m \u00f6zetliyoruz. Ayr\u0131ca, proteogenomikte devam eden ve mevcut ara\u00e7lar\u0131 kullanarak bunlar\u0131 ba\u015far\u0131yla ele almak i\u00e7in daha iyi stratejiler \u00f6neren gelecekteki zorluklar\u0131 da tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Bradyrhizobium diazoefficiens (azot sabitleyen bakteriler), 9.1 Mb genomuyla bir vaka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 olarak, en son ikinci nesil proteogenomik ara\u00e7lar\u0131 ve birden fazla gen modeli kullanarak proteogenomik anotasyonlar\u0131n \u00e7apraz do\u011frulamas\u0131 i\u00e7in kullan\u0131yoruz."}
{"_id":"44420873","title":"Keratinocyte-specific transglutaminase of cultured human epidermal cells: relation to cross-linked envelope formation and terminal differentiation.","text":"K\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f normal insan deri keratinositlerinde bulunan kros-linkaj enzimi, transglutaminaz\u0131n bask\u0131n formu, h\u00fccre par\u00e7ac\u0131kl\u0131 maddede bulunur ve noniyonik deterjanla \u00e7\u00f6z\u00fcnebilir. Aniyon-de\u011fi\u015ftirme veya jel-filtre kromatografisi ile elde edildi\u011finde tek bir zirve olarak el\u00fcte olur. Par\u00e7ac\u0131kl\u0131 enzime kar\u015f\u0131 \u00fcretilen monoklonal antikorlar, h\u00fccre sitoplazmas\u0131nda bulunan iki transglutaminazdan birine kar\u015f\u0131 \u00e7apraz tepki verir. \u0130kinci sitoplazmik transglutaminaz, ilkinden farkl\u0131 kinetik ve fiziksel \u00f6zelliklere sahip olmas\u0131na ra\u011fmen, \u00e7apraz tepki vermez ve in vitro keratinosit kros-linkaj zar\u0131n\u0131n olu\u015fumunda gerekli de\u011fildir. Anti-transglutaminaz antikorlar\u0131, daha farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f epidermisin katmanlar\u0131n\u0131, anti-involukrin antiserumu taraf\u0131ndan verilen desene benzer \u015fekilde boyar. Bu g\u00f6zlemler, bu \u015fekilde tan\u0131mlanan transglutaminaz\u0131n, canl\u0131da kros-linkaj zar\u0131n\u0131n olu\u015fumunda rol oynad\u0131\u011f\u0131 hipotezi desteklemektedir."}
{"_id":"44500794","title":"The effects of genetic and pharmacological blockade of the CB1 cannabinoid receptor on anxiety.","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, genetik ve farmakolojik yollarla CB1 kanabinoid resept\u00f6rlerinin bozulman\u0131n kayg\u0131 \u00fczerindeki etkilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmakt\u0131. \u0130lk deneyde, CB1-eksiklikli fareler ve vahsi tip farelerin davran\u0131\u015flar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. \u0130kinci deneyde, her iki CB1-eksiklikli ve vahsi tip fareye, 0, 1 ve 3 mg\/kg dozlar\u0131nda kanabinoid antagonist SR141716A uyguland\u0131. Tedavi edilmemi\u015f CB1-eksiklikli fareler, a\u00e7\u0131k kollar\u0131n ke\u015ffini azaltarak, vahsi tip hayvanlara k\u0131yasla daha kayg\u0131l\u0131 g\u00f6r\u00fcnd\u00fc, ancak hareketlilikte herhangi bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6zlemlenmedi. \u0130kinci deneydeki ara\u00e7la enjekte edilen CB1-eksiklikli fareler de vahsi tiplere k\u0131yasla artan kayg\u0131 g\u00f6sterdi. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, kanabinoid antagonist SR141716A, hem vahsi tip hem de CB1-eksiklikli farelerde kayg\u0131y\u0131 azaltt\u0131. Hareketlilik sadece marjinal olarak etkilendi. Son kan\u0131tlar, beynede yeni bir kanabinoid resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Ayr\u0131ca, SR141716A'n\u0131n hem CB1 hem de olas\u0131 yeni resept\u00f6re ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterildi. Sunulan veriler bu bulgular\u0131 destekliyor, \u00e7\u00fcnk\u00fc kanabinoid resept\u00f6r antagonisti, hem vahsi tip hem de CB1-eksiklikli farelerde kayg\u0131y\u0131 etkiledi. Tahminen, genetik ve farmakolojik yollarla CB1 resept\u00f6r\u00fcn\u00fcn bloke edilmesindeki farkl\u0131l\u0131k, yeni resept\u00f6r\u00fcn kayg\u0131da bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"44562058","title":"Immune activation and HIV persistence: implications for curative approaches to HIV infection.","text":"Kombinasyon antiretroviral terapi ile insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc (HIV) \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n tamamen veya neredeyse tamamen bast\u0131r\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen, hem HIV hem de kronik enflamasyon\/ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bozuklu\u011fu sonsuza dek devam eder. Tedavi s\u0131ras\u0131nda vir\u00fcs ve konak ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k ortam\u0131 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi \u00e7\u00f6zmek, enfeksiyonu iyile\u015ftirmeye veya kronik enflamasyonla ili\u015fkili organ hastal\u0131\u011f\u0131 geli\u015fimini \u00f6nlemeye y\u00f6nelik yeni m\u00fcdahaleler geli\u015ftirmeye yol a\u00e7abilir. Kronik enflamasyon ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bozuklu\u011fu, HIV'in devam etmesine neden olabilir; bu da vir\u00fcs \u00fcretimine, yeni hedef h\u00fccrelerin olu\u015fmas\u0131na, aktif ve dinlenmi\u015f hedef h\u00fccrelerin enfekte edilmesine, savunmas\u0131z hedef h\u00fccrelerin g\u00f6\u00e7 desenlerinin de\u011fi\u015fmesine, enfekte h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131na ve normal HIV-\u00f6zg\u00fc temizleme mekanizmalar\u0131n\u0131n i\u015flev g\u00f6rmemesine yol a\u00e7ar. Kronik HIV \u00fcretimi veya \u00e7o\u011falmas\u0131, kronik enflamasyon ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k bozuklu\u011funa katk\u0131da bulunabilir. Bu konularla ilgili h\u0131zla geli\u015fen veriler, HIV'in devam etmesine neden olan ve bunun da kronik enflamasyonu besleyerek HIV'in devam etmesine katk\u0131da bulunan bir k\u00f6t\u00fc d\u00f6ng\u00fcn\u00fcn var olabilece\u011fini g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"44562221","title":"Tissue-specific alterations in the glucocorticoid sensitivity of immune cells following repeated social defeat in mice","text":"Endojen glukokortikoidler (GC), enfeksiyon ve dokulara zarar sonras\u0131nda iltihaplanman\u0131n sonland\u0131r\u0131lmas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynar. Ancak, son bulgular stresin bu hormonlar\u0131n anti-enflamatuar kapasitelerini bozdu\u011funu g\u00f6stermektedir. Lipopolisakkarit (LPS) ile uyar\u0131lan farelerin splenositleri, sosyal bozulma (SDR) stresi alt\u0131nda tekrar tekrar maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, kortikosteron (CORT) imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkilerine kar\u015f\u0131 daha az duyarl\u0131yd\u0131, bu da pro-enflamatuar sitokinlerin artm\u0131\u015f \u00fcretimi ve h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131n artmas\u0131yla g\u00f6sterildi. CD11b i\u015faret\u00e7isiyle ifade eden myeloid h\u00fccreler bu s\u00fcre\u00e7te anahtar bir rol oynad\u0131. Burada, kemik ili\u011finin GC direncinin potansiyel kayna\u011f\u0131 olarak rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. \u00c7al\u0131\u015fma, LPS ile uyar\u0131lan kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinin, deneysel stres olmaks\u0131z\u0131n, neredeyse GC direnci oldu\u011funu ve CORT tedavisinden sonra y\u00fcksek h\u00fccre hayatta kalma seviyelerini korudu\u011funu ortaya koydu. Tekrarlanan akut stres\u00f6rle 2, 4 veya 6 g\u00fcn boyunca maruz kalma, kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinin GC duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Bu GC duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131, gran\u00fclosit-makrofaj kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc (GM-CSF) mRNA ifadesinin artmas\u0131, myeloid \u00f6nc\u00fcllerinin say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131 ve olgun CD11b+ h\u00fccrelerinin oran\u0131n\u0131n azalmas\u0131yla ili\u015fkilendirildi. Kemik ili\u011finin h\u00fccresel kompozisyonundaki bu de\u011fi\u015fiklikler, splende CD11b+ h\u00fccre say\u0131s\u0131n\u0131n artmas\u0131yla da e\u015flik etti. Kemik ili\u011fi ve dalaklarda GC duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n e\u015fzamanl\u0131 de\u011ferlendirmesi, sosyal stresin GC direncini olmayan myeloid h\u00fccrelerin kemik ili\u011finden dalaka yeniden da\u011f\u0131t\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi\u011fini belirten \u00f6nemli bir negatif korelasyon ortaya koydu."}
{"_id":"44562904","title":"Delays in the diagnosis of lung cancer.","text":"# Arka Plan\nBir\u00e7ok akci\u011fer kanseri hastas\u0131, hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n te\u015fhisi konulmas\u0131nda gecikmeler ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131 bildiriyor. Bu, te\u015fhis konuldu\u011funda ileri a\u015famada olmalar\u0131na ve uzun vadeli hayatta kalmalar\u0131n\u0131n k\u00f6t\u00fc olmas\u0131na katk\u0131da bulunabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, akci\u011fer kanseri olan hastalar\u0131n deneyimledi\u011fi gecikmeleri ara\u015ft\u0131rmaktad\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler\nYeni te\u015fhis konulan akci\u011fer kanseri ile y\u00f6nlendirilen hastalar \u00fczerinde 3 ayl\u0131k bir d\u00f6nemde bir ileri g\u00f6zlem kohortu anketlendi, te\u015fhis gecikmelerini de\u011ferlendirmek i\u00e7in. Hastalara ilk semptomlar\u0131n\u0131 ne zaman ya\u015fad\u0131klar\u0131n\u0131, doktorlar\u0131n\u0131 ne zaman g\u00f6rd\u00fcklerini, yap\u0131lan testleri, bir uzmana ne zaman g\u00f6r\u00fcnd\u00fcklerini ve tedaviye ne zaman ba\u015flad\u0131klar\u0131n\u0131 sordular. Farkl\u0131 zaman aral\u0131klar\u0131n\u0131 \u00f6zetlemek i\u00e7in tan\u0131mlay\u0131c\u0131 istatistikler kullan\u0131ld\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\n73 hastadan 56's\u0131 (y\u00fczde 77'lik kabul oran\u0131) anketlere kat\u0131ld\u0131. Ancak, 2 hastan\u0131n \u00f6lmesi ve 2'sinin ula\u015f\u0131lamamas\u0131 nedeniyle sadece 52 hasta (30 erkek, 22 kad\u0131n) r\u00f6portajland\u0131. Ortalama ya\u015f 68 ya\u015f idi. A\u015famalar a\u015fa\u011f\u0131daki \u015fekilde da\u011f\u0131t\u0131ld\u0131 (IB\/IIA %10, IIIA %20, IIIB\/IV %70). Hastalar, bir doktoru g\u00f6rmeden \u00f6nce ortalama 21 g\u00fcn (ikili aral\u0131k 7-51 g\u00fcn) beklediler ve ayr\u0131ca herhangi bir ara\u015ft\u0131rman\u0131n tamamlanmas\u0131 i\u00e7in 22 g\u00fcn (ikili aral\u0131k 0-38 g\u00fcn) daha beklediler. Tan\u0131dan uzman y\u00f6nlendirmesine ortalama 27 g\u00fcn (ikili aral\u0131k 12-49 g\u00fcn) ge\u00e7ti ve ayr\u0131ca ara\u015ft\u0131rman\u0131n tamamlanmas\u0131 i\u00e7in 23,5 g\u00fcn (ikili aral\u0131k 10-56 g\u00fcn) daha ge\u00e7ti. Kanser merkezinde g\u00f6r\u00fclmelerinden sonra tedaviye ba\u015flamak i\u00e7in ortalama bekleme s\u00fcresi 10 g\u00fcn (ikili aral\u0131k 2-28 g\u00fcn) idi. \u0130lk semptomlar\u0131n geli\u015fmesinden tedavinin ba\u015flamas\u0131na kadar olan genel s\u00fcre 138 g\u00fcn (ikili aral\u0131k 79-175 g\u00fcn) idi.\n\n# Sonu\u00e7\nAkci\u011fer kanseri hastalar\u0131, ilk semptomlar\u0131n geli\u015fmesinden tedavinin ba\u015flat\u0131lmas\u0131na kadar \u00f6nemli gecikmeler ya\u015f\u0131yorlar. Akci\u011fer kanserinin semptomlar\u0131n\u0131 fark etme konusunda fark\u0131nd"}
{"_id":"44572913","title":"Calcium and peak bone mass.","text":"\u00d6nceki epidemiyolojik, klinik ve deneysel \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n temelinde, yeterli kalsiyum al\u0131m\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fcme s\u0131ras\u0131nda zirve kemik k\u00fctlesi\/yo\u011funlu\u011funa etki edebilece\u011fi ve sonraki menopoz sonras\u0131 ve ya\u015fl\u0131l\u0131k osteoporozunu \u00f6nlemede \u00f6nemli bir rol oynayabilece\u011fi g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ergenlik d\u00f6neminde kalsiyum al\u0131m\u0131, kemik kalsiyum tutumunu do\u011frudan etkiler ve 1600 mg\/g\u00fcn'e kadar kalsiyum al\u0131m\u0131 gerekebilir. Bu nedenle, ergenlik d\u00f6nemindeki k\u0131zlar, menopozun ba\u015flang\u0131c\u0131nda muhtemelen osteoporozun erken \u00f6nlenmesinde en uygun n\u00fcfus grubunu temsil eder. Gen\u00e7 bireyler, kemik modelleme ve konsolidasyonu i\u00e7in gerekli olan kalsiyumu sa\u011flamak i\u00e7in pozitif kalsiyum dengesinde olmal\u0131d\u0131r, ancak zirve kemik k\u00fctlesi ve yo\u011funlu\u011funu elde etmek i\u00e7in gereken pozitif denge derecesi bilinmemektedir. Gen\u00e7 bireylerdeki kalsiyum gereksinimlerini de\u011ferlendirmek ve ayn\u0131 zamanda zirve kemik k\u00fctlesinin elde edildi\u011fi d\u00f6nemde kalsiyum metabolizmas\u0131n\u0131n belirleyicilerini incelemek i\u00e7in, daha \u00f6nce yay\u0131nlanan raporlardan 487 kalsiyum dengesi verisi toplanm\u0131\u015f ve geli\u015fim evresine ve kalsiyum al\u0131m\u0131na g\u00f6re analiz edilmi\u015ftir. Analizin sonu\u00e7lar\u0131, kalsiyum al\u0131m\u0131 ve kemik modelleme\/d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn b\u00fcy\u00fcme s\u0131ras\u0131nda kalsiyum dengesinin en \u00f6nemli belirleyicileri oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Kalsiyumun en y\u00fcksek gereksinimleri emzirme ve ergenlik d\u00f6nemlerinde, ard\u0131ndan \u00e7ocukluk ve gen\u00e7 yeti\u015fkinlik d\u00f6nemlerinde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Emzirme (yeterli D vitamini tedariki) ve ergenlik d\u00f6nemindeki bireyler, \u00e7ocukluk ve gen\u00e7 yeti\u015fkinlik d\u00f6nemlerindeki bireylere k\u0131yasla daha y\u00fcksek kalsiyum emilimi g\u00f6sterirler, bu da y\u00fcksek kalsiyum gereksinimlerini kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in yap\u0131l\u0131r. Kemik modelleme\/d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn h\u0131zl\u0131 oldu\u011fu d\u00f6nemlerde kalsiyum emilimi muhtemelen Nicolaysen'in endojen fakt\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan medyasyona u\u011frar. \u0130drar kalsiyumu ya\u015fla artar ve ergenli\u011fin sonunda zirveye ula\u015f\u0131r. Sonu\u00e7lar ayr\u0131ca, kalsiyum al\u0131m\u0131n\u0131n, kemik olu\u015fumunun en h\u0131zl\u0131 oldu\u011fu d\u00f6nemde idrar kalsiyum at\u0131m\u0131n\u0131 \u00e7ok az etkiledi\u011fini g\u00f6stermektedir: \u00e7ocukluk ve gen\u00e7 yeti\u015fkinlik d\u00f6nemlerinde zay\u0131f bir korelasyon vard\u0131r. Yukar\u0131daki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n temelinde, \u00e7ocuklar, ergenler ve gen\u00e7 yeti\u015fkinler i\u00e7in RDA'n\u0131n, kemik kalsiyum"}
{"_id":"44586415","title":"Most clinical tests cannot accurately diagnose rotator cuff pathology: a systematic review.","text":"Klinik testlerin rotat\u00f6r kolu patolojisi tan\u0131s\u0131nda do\u011frulu\u011fu soruluyor mu? Tasar\u0131m: Rotat\u00f6r kolu patolojisi i\u00e7in klinik testlerin tan\u0131sal do\u011frulu\u011funu ara\u015ft\u0131ran sistematik bir inceleme. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Omuz a\u011fr\u0131s\u0131 ya\u015fayan ve rotat\u00f6r kolu patolojisi tan\u0131s\u0131 i\u00e7in klinik testler uygulanan ki\u015filer. \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri: Klinik testlerin tan\u0131sal do\u011frulu\u011fu, olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131 kullan\u0131larak belirlendi.\n\nSonu\u00e7: On \u00fc\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma dahil kriterlere uydu. Bu 13 \u00e7al\u0131\u015fma, 89 ayr\u0131 tan\u0131sal do\u011fruluk de\u011ferlendirmesinde 14 klinik testi de\u011ferlendirdi. Yaln\u0131zca bir de\u011ferlendirme, \u00fcst rotat\u00f6r kas\u0131 y\u0131rt\u0131klar\u0131 i\u00e7in palpasyon, anlaml\u0131 pozitif ve negatif olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131na yol a\u00e7t\u0131. 89 de\u011ferlendirmeden 8'i, ya anlaml\u0131 pozitif ya da negatif olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Ancak bu sekiz pozitif veya negatif olas\u0131l\u0131k oran\u0131, di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda bulunmad\u0131. 89 klinik test de\u011ferlendirmesinin 71'i (y\u00fczde 80), farkl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar aras\u0131nda anlaml\u0131 pozitif veya negatif olas\u0131l\u0131k oran\u0131 de\u011ferlendirmelerine yol a\u00e7mad\u0131.\n\nSonu\u00e7: Genel olarak, rotat\u00f6r kolu patolojisi i\u00e7in \u00e7o\u011fu test yanl\u0131\u015f ve klinik kullan\u0131ma \u00f6nerilemez. En iyisi, bir rotat\u00f6r kas\u0131 y\u0131rt\u0131\u011f\u0131 \u015f\u00fcphesi, pozitif palpasyon, Hawkins\/a\u011fr\u0131l\u0131 kemer\/infraspinatus testi, Napolyon testi, kald\u0131rma testi, kar\u0131n basma testi veya d\u00fc\u015f\u00fc\u015f kol testi ile artabilir ve negatif palpasyon, bo\u015f kutu testi veya Hawkins-Kennedy testi ile azalabilir."}
{"_id":"44614949","title":"Skeletal muscle interleukin\u20106 regulates metabolic factors in iWAT during HFD and exercise training","text":"\nAMA\u00c7: Skeleal kas (SkM) interleukin (IL)-6'nin ya\u011f dokusu metabolizmas\u0131n\u0131 d\u00fczenlemedeki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak. Y\u00d6NTEMLER: Kas spesifik IL-6 knockout (IL-6 MKO) ve IL-6(loxP\/loxP) (Floxed) fareleri, standart rodent diyetine (Chow), y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet (HFD) veya egzersiz e\u011fitimi (HFD ExTr) ile birle\u015ftirilmi\u015f HFD'ye 16 hafta boyunca maruz b\u0131rak\u0131ld\u0131lar. SONU\u00c7LAR: Her iki genotipte de HFD ile toplam ya\u011f dokusu art\u0131\u015f\u0131 (P < 0.05) g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Bununla birlikte, HFD IL-6 MKO fareleri, HFD Floxed farelerine k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck (P < 0.05) inguinal ya\u011f dokusu (iWAT) k\u00fctlesine sahipti. Buna g\u00f6re, iWAT glikoz ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 4 (GLUT4) protein i\u00e7eri\u011fi, 5'AMP aktif protein kinaz (AMPK)(Thr172) fosforilasyonu ve ya\u011f sentez enzimi (FAS) mRNA i\u00e7eri\u011fi, Chow'da IL-6 MKO farelerinde Floxed farelere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (P < 0.05). Ayr\u0131ca, iWAT AMPK(Thr172) ve hormon duyarl\u0131 lipaz (HSL)(Ser565) fosforilasyonu ile perilipin protein i\u00e7eri\u011fi HFD IL-6 MKO farelerinde HFD Floxed farelerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek (P < 0.05) iken, piruvat dehidrojenaz E1\u03b1 (PDH-E1\u03b1) protein i\u00e7eri\u011fi HFD ExTr IL-6 MKO farelerinde HFD ExTr Floxed farelerine k\u0131yasla daha y\u00fcksek (P < 0.05) idi. SONU\u00c7: Bu bulgular, SkM IL-6'nin iWAT k\u00fctlesini glikoz al\u0131m kapasitesinin yan\u0131 s\u0131ra lipojenik ve lipolitik fakt\u00f6rleri d\u00fczenleyerek etkiledi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"44624045","title":"Risk of hospitalization or death from ischemic heart disease among British vegetarians and nonvegetarians: results from the EPIC-Oxford cohort study.","text":"ARKA PLAN Az say\u0131da \u00f6nceki ileri d\u00fczey \u00e7al\u0131\u015fmalar, et\u00e7il ve et yemeyenler aras\u0131nda akut iskemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 (IHD) riskindeki farkl\u0131l\u0131klar\u0131 incelemi\u015ftir.\n\nHEDEFLER Et a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 diyetin akut (ciddi ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmayan) IHD'ye olan riskini incelemekti.\n\nY\u00d6NTEM Avrupa Kanser ve Beslenme Ara\u015ft\u0131rmas\u0131 (EPIC)-Oxford \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda \u0130ngiltere ve \u0130sko\u00e7ya'da kay\u0131tl\u0131 toplam 44.561 erkek ve kad\u0131n, bunlardan %34'\u00fc temelinde et\u00e7il diyet t\u00fcketiyordu, analizde yer ald\u0131. IHD vakalar\u0131, hastane kay\u0131tlar\u0131 ve \u00f6l\u00fcm belgeleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla tespit edildi. Serum lipidleri ve kan bas\u0131nc\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, 1519 vaka d\u0131\u015f\u0131 ki\u015fi i\u00e7in mevcuttu ve bu ki\u015filer, cinsiyet ve ya\u015f a\u00e7\u0131s\u0131ndan IHD vakalar\u0131yla e\u015fle\u015ftirildi. Et\u00e7il stat\u00fcye g\u00f6re IHD riski, \u00e7oklu Cox orant\u0131l\u0131 risk modellerini kullanarak tahmin edildi.\n\nSONU\u00c7LAR Ortalama takip s\u00fcresi 11,6 y\u0131l sonra, 1235 IHD vakas\u0131 (1066 hastaneye yat\u0131rma ve 169 \u00f6l\u00fcm) kaydedildi. Et yemeyenlere k\u0131yasla et\u00e7iller, daha d\u00fc\u015f\u00fck ortalama v\u00fccut kitle indeksi (-1,2 kg\/m2, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: -1,3, -1,1), non-HDL kolesterol konsantrasyonu (-0,45 mmol\/L, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: -0,60, -0,30) ve sistolik kan bas\u0131nc\u0131 (-3,3 mm Hg, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: -5,9, -0,7) de\u011ferlerine sahipti. Et\u00e7iller, et yemeyenlere k\u0131yasla %32 daha d\u00fc\u015f\u00fck IHD riski (HR: 0,68; %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131: 0,58, 0,81) g\u00f6sterdi, bu risk, BMI'a g\u00f6re ayarland\u0131ktan sonra hafif\u00e7e azald\u0131 ve cinsiyet, ya\u015f, BMI, sigara i\u00e7me veya IHD risk fakt\u00f6rlerinin varl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6stermedi.\n\nSONU\u00c7 Et a\u011f\u0131rl\u0131kl\u0131 diyet t\u00fcketimi, IHD riskiyle ili\u015fkiliydi, bu sonu\u00e7 muhtemelen non-HDL kolesterol ve sistolik kan bas\u0131n\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klardan kaynaklan\u0131yordu."}
{"_id":"44629665","title":"The Supporting Independent Immunization and Vaccine Advisory Committees (SIVAC) initiative: a country-driven, multi-partner program to support evidence-based decision making.","text":"Birden fazla sa\u011fl\u0131k \u00f6nceli\u011fi, s\u0131n\u0131rl\u0131 insan kaynaklar\u0131 ve lojistik kapasiteleri, ayr\u0131ca s\u0131n\u0131rl\u0131 fonlarla birlikte pahal\u0131 a\u015f\u0131lar, a\u015f\u0131 programlar\u0131nda kan\u0131t temelli karar vermenin gereklili\u011fini art\u0131r\u0131r. Supporting Independent Immunization and Vaccine Advisory Committees (SIVAC) Giri\u015fimi'nin amac\u0131, \u00fclkelerin Ulusal A\u015f\u0131 Teknik Dan\u0131\u015fman Gruplar\u0131'n\u0131 (NITAG) kurmas\u0131na veya g\u00fc\u00e7lendirmesine destek olmakt\u0131r, bu gruplar a\u015f\u0131 politikalar\u0131 ve programlar\u0131na (\u00f6rne\u011fin, a\u015f\u0131lama programlar\u0131, rutin a\u015f\u0131 kapsam\u0131 iyile\u015ftirmeleri, yeni a\u015f\u0131 tan\u0131t\u0131mlar\u0131 vb.) tavsiyeler sunar. SIVAC, Bill & Melinda Gates Vakf\u0131 taraf\u0131ndan finanse edilen bir programd\u0131r ve \u00fclkenin ihtiya\u00e7lar\u0131na g\u00f6re ad\u0131m ad\u0131m bir s\u00fcre\u00e7 \u00fczerine kuruludur, bu da NITAG'lerin s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fini vurgular. SIVAC, NITAG'lerin bilimsel ve teknik sekreterlik kapasitelerini g\u00fc\u00e7lendirerek ve \u00fclke ve di\u011fer uluslararas\u0131 ortaklarla isti\u015fare halinde belirlenen \u00f6zel destek faaliyetleri sa\u011flayarak \u00fclkelere destek olur. Ayr\u0131ca, SIVAC ve ortaklar\u0131, NITAG'lere ve a\u015f\u0131 toplulu\u011funa bilgi, ara\u00e7lar ve bilgilendirme sunan bir elektronik platform olan NITAG Kaynak Merkezi'ni olu\u015fturmu\u015ftur."}
{"_id":"44640124","title":"Redox-relevant aspects of the extracellular matrix and its cellular contacts via integrins.","text":"\u00d6ZEL \u00d6NEM D\u0131\u015f h\u00fccre matrisi (ECM), \u00e7ok h\u00fccreli organizmalarda temel i\u015flevler yerine getirir. H\u00fccrelere mekanik destek ve \u00e7evresel ipu\u00e7lar\u0131 sa\u011flar. H\u00fccre ECM'ye ba\u011fland\u0131\u011f\u0131nda, ECM h\u00fccrelere sinyal g\u00f6nderir. Bu s\u00fcre\u00e7te, reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS), fizyolojik olarak sinyalleme molek\u00fclleri olarak kullan\u0131l\u0131r. SON GEL\u0130\u015eMELER ECM'ye ba\u011flanma, h\u00fccrelerin ROS \u00fcretimini etkiler. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, ROS, yaralanma iyile\u015fmesi ve matris yeniden \u015fekillendirme s\u0131ras\u0131nda ECM'nin \u00fcretimi, montaj\u0131 ve d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn\u00fc etkiler. ROS seviyelerindeki patolojik de\u011fi\u015fiklikler, fibrotik bozukluklarda ve desmoplastik t\u00fcm\u00f6rlerde a\u015f\u0131r\u0131 ECM \u00fcretimi ve dokuda artan kas\u0131lma ile sonu\u00e7lan\u0131r. Integrinler, h\u00fccre ba\u011flanma molek\u00fclleri olup, h\u00fccrelerin ECM'ye ba\u011flanmas\u0131n\u0131 ve kuvvetin h\u00fccreler aras\u0131nda aktar\u0131lmas\u0131n\u0131 sa\u011flar. Bunlar, ROS taraf\u0131ndan redoks-d\u00fczenlenmenin bir hedefi olarak belirlenmi\u015ftir. K\u00fck\u00fcrt bazl\u0131 redoks-de\u011fi\u015fiklikleri, yap\u0131sal verilerle birlikte, integrin heterodimerlerinin belirli b\u00f6lgelerinde, redoks-ba\u011f\u0131ml\u0131 konformasyon de\u011fi\u015fikliklerine ve integrin ba\u011flanma etkinli\u011finin de\u011fi\u015fimine yol a\u00e7abilece\u011fini ortaya koymu\u015ftur. \u00d6NEML\u0130 KONULAR Molek\u00fcler bir modelde, integrin \u03b2-alt biriminde uzun menzilli dis\u00fclf\u00fcr k\u00f6pr\u00fcs\u00fc ve integrin \u03b1-alt biriminde gen ve kalf-2 alanlar\u0131nda dis\u00fclf\u00fcr k\u00f6pr\u00fcleri, integrin ekdoman\u0131n b\u00fck\u00fclm\u00fc\u015f\/pasif ve dikey\/aktif konformasyonlar\u0131 aras\u0131ndaki ge\u00e7i\u015fin kontrol\u00fcn\u00fc sa\u011flayabilir. Bu k\u00fck\u00fcrt bazl\u0131 i\u00e7 molek\u00fcler \u00e7apraz ba\u011flar, her iki integrin alt biriminde sap alan\u0131ndad\u0131r, ancak ba\u011flay\u0131c\u0131 integrin ba\u015fpar\u00e7as\u0131n\u0131n redoks-d\u00fczenlenmeden etkilenmedi\u011fi g\u00f6r\u00fclmektedir. GELECEK Y\u00d6NEL\u0130MLER Integrin aktivite durumunun redoks-d\u00fczenlenmesi, ROS'un fizyolojik s\u00fcre\u00e7lerdeki etkisini a\u00e7\u0131klayabilir. Alt\u0131ndaki mekanizman\u0131n daha derin bir anlay\u0131\u015f\u0131, fibrotik bozukluklar\u0131n tedavisinde yeni perspektifler a\u00e7abilir."}
{"_id":"44660616","title":"Prevalence of hypertension and pre-hypertension among adolescents.","text":"\nAMA\u00c7: 2004 Ulusal Y\u00fcksek Kan Bas\u0131nc\u0131 E\u011fitimi Program\u0131 \u00c7al\u0131\u015fma Grubu k\u0131lavuzlar\u0131na g\u00f6re hipertansiyon ve \u00f6n hipertansiyonun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek.\n\nY\u00d6NTEM: 2003-2005 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Houston okullar\u0131nda 6790 ergen (11-17 ya\u015f) \u00fczerinde kan bas\u0131nc\u0131 (KB) \u00e7apraz kesitsel de\u011ferlendirmesi yap\u0131ld\u0131. \u0130lk \u00f6l\u00e7\u00fcmler, boy, a\u011f\u0131rl\u0131k ve 4 osilometrik KB okumas\u0131 i\u00e7eriyordu. S\u00fcrekli y\u00fcksek KB'ye sahip \u00f6\u011frencilerde 2 sonraki \u00f6l\u00e7\u00fcm al\u0131nd\u0131. Son yayg\u0131nl\u0131k, takip kayb\u0131 i\u00e7in ayarland\u0131 ve risk fakt\u00f6rleri de\u011ferlendirmek i\u00e7in lojistik regresyon kullan\u0131ld\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR: \u0130lk tarama s\u0131ras\u0131nda KB da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 %81,1 normal, %9,5 \u00f6n hipertansiyon ve %9,4 hipertansiyondu (%8,4 1. a\u015fama; %1 2. a\u015fama). 3 tarama sonras\u0131 yayg\u0131nl\u0131k %81,1 normal, %15,7 \u00f6n hipertansiyon ve %3,2 hipertansiyondu (%2,6 1. a\u015fama; %0,6 2. a\u015fama). V\u00fccut kitle indeksi artt\u0131k\u00e7a hipertansiyon ve \u00f6n hipertansiyon artt\u0131. Cinsiyet, \u0131rk ve ya da a\u015f\u0131r\u0131 kilolu veya kilolu olma riski olarak s\u0131n\u0131fland\u0131rmak, \u00f6n hipertansiyonla ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak ili\u015fkiliydi. Sadece kilolu olma s\u0131n\u0131fland\u0131rmas\u0131 hipertansiyonla ili\u015fkiliydi.\n\nSONU\u00c7: Y\u00fcksek KB'li ergenler i\u00e7in yeni s\u0131n\u0131fland\u0131rma k\u0131lavuzlar\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131, yakla\u015f\u0131k %20'sinin hipertansiyon riski alt\u0131nda oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Her KB kategorisinin \u00f6nemini belirlemek ve KB de\u011fi\u015fkenli\u011fini hesaba katan tan\u0131mlar\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131rma gerekmektedir."}
{"_id":"44672703","title":"Increased short- and long-term risk of inflammatory bowel disease after salmonella or campylobacter gastroenteritis.","text":"# Arka Plan ve Ama\u00e7lar:\nFarkl\u0131 komensal ba\u011f\u0131rsak ve potansiyel olarak patojenik bakteriler, iltihapl\u0131 ba\u011f\u0131rsak hastal\u0131klar\u0131n\u0131n (IBD) patogenezinde rol oynayabilir. Danimarka'daki ayn\u0131 n\u00fcfustan bir kontrol grubuna k\u0131yasla Salmonella veya Campylobacter gastroenteritisi olan hastalarda IBD riskini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n# Y\u00f6ntemler:\nKuzey Jutland ve Aarhus il\u00e7elerinde, 1991-2003 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda laboratuvar kay\u0131tlar\u0131ndan 13.324 Salmonella\/Campylobacter gastroenteritisi hastas\u0131n\u0131 ve ayn\u0131 il\u00e7elerden 26.648 maruz kalmam\u0131\u015f kontrol ki\u015fisini belirledik. Bu gruplardan, daha \u00f6nce enfeksiyondan \u00f6nce IBD olan 176 maruz kalm\u0131\u015f hasta, 352 maruz kalmam\u0131\u015f kontrol ve Salmonella\/Campylobacter enfeksiyonundan \u00f6nce daha \u00f6nce IBD olan 80 maruz kalmam\u0131\u015f ki\u015fi hari\u00e7 tutuldu. 13.148 maruz kalm\u0131\u015f ve 26.216 maruz kalmam\u0131\u015f ki\u015finin son \u00e7al\u0131\u015fma grubunu, en fazla 15 y\u0131l (ortalama 7,5 y\u0131l) takip ettik.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nMaruz kalm\u0131\u015f ki\u015filerde (107, 1,2%) ve maruz kalmam\u0131\u015f ki\u015filerde (73, 0,5%) ilk kez IBD tan\u0131s\u0131 kondu. Ya\u015f, cinsiyet ve e\u015fg\u00fcd\u00fcml\u00fc komorbidite ayarlamal\u0131 Cox orant\u0131l\u0131 risk regresyon analizi ile, IBD i\u00e7in risk oran\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) t\u00fcm d\u00f6nem i\u00e7in 2,9 (2,2-3,9) ve ilk Salmonella\/Campylobacter enfeksiyonundan sonraki ilk y\u0131l hari\u00e7 tutuldu\u011funda 1,9 (1,4-2,6) idi. Maruz kalm\u0131\u015f ki\u015filerde artan risk, 15 y\u0131ll\u0131k g\u00f6zlem d\u00f6nemi boyunca g\u00f6zlemlendi. Risk, Salmonella (n = 6463) ve Campylobacter (n = 6685) i\u00e7in ve ilk kez Crohn hastal\u0131\u011f\u0131 (n = 47) ve \u00fclseratif kolit (n = 133) tan\u0131s\u0131 i\u00e7in benzer \u015fekilde artm\u0131\u015ft\u0131.\n\n# Sonu\u00e7:\nPop\u00fclasyon temelli kohort \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131zda, tam takiple, Salmonella\/Campylobacter gastroenteritisi olan laboratuvar kay\u0131tlar\u0131nda bildirilen ki\u015filerde IBD riskinin artt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterildi."}
{"_id":"44674301","title":"Establishment of a cell line (NPC\/HK1) from a differentiated squamous carcinoma of the nasopharynx.","text":"Bir \u00c7inli erkekte, radyoterapi sonras\u0131 17,5 y\u0131l sonra tekrarlayan nazofarinks karsinoid h\u00fccrelerinden uzun s\u00fcreli bir h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc epiteliid h\u00fccre hatt\u0131 olu\u015fturuldu. H\u00fccre hatt\u0131, NPC\/HK1 olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131 ve 1 y\u0131ll\u0131k bir s\u00fcre i\u00e7inde 72 kez aktar\u0131ld\u0131. I\u015f\u0131k ve elektron mikroskopileri, h\u00fccrelerin squama epitel tipi oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Subk\u00fctan olarak athymic \u00e7\u0131plak BALB\/c (nu\/nu) fareye nakledildi\u011finde, enjekte edilen noktalarda t\u00fcm\u00f6rler geli\u015fti ve histolojik incelemede iyi farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f squama karsinomu olarak belirlendi, insan tekrarlayan t\u00fcm\u00f6r\u00fcnden morfolojik olarak benzer. H\u00fccre hatt\u0131ndan al\u0131nan h\u00fccrelerin karyotip analizi, aneuploid insan tipini g\u00f6steriyor, modal kromozom say\u0131s\u0131 74, hem say\u0131sal hem de yap\u0131sal anormallikler var. Viral par\u00e7ac\u0131klar veya Epstein-Barr viral n\u00fckleer antigen (EBNA) birincil k\u00fclt\u00fcrden veya test edilen birka\u00e7 alt k\u00fclt\u00fcrden h\u00fccrelerde g\u00f6sterilmedi. Biyopsi dokusundan al\u0131nan dokunu\u015f smear'lar\u0131nda EBNA'n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131 kesin de\u011fil. P3HR1 ve B95-8 h\u00fccrelerinden EBV'nin alt k\u00fclt\u00fcr h\u00fccrelerine enfeksiyonu ba\u015far\u0131s\u0131z oldu."}
{"_id":"44693226","title":"Effect of lipid restriction on mitochondrial free radical production and oxidative DNA damage.","text":"Bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma, kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n (40%) memelilerde mitokondriyel reaktif oksijen t\u00fcrlerinin (ROS) olu\u015fumunu azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Ayr\u0131ca, son zamanlarda, 7 hafta boyunca 40% protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131, g\u00fc\u00e7l\u00fc kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131 olmadan da s\u0131\u00e7an karaci\u011ferinde ROS \u00fcretimini azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Bu ilgin\u00e7tir \u00e7\u00fcnk\u00fc protein k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n da memelilerde \u00f6m\u00fcr uzatma sa\u011flayabilece\u011fi bildirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131n\u0131n mitokondriyel oksidatif strese olas\u0131 etkilerini incelemek i\u00e7in diyet ya\u011flar\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Yar\u0131 saf diyetler kullanarak, Wistar erkek s\u0131\u00e7anlar\u0131n ya\u011f al\u0131m\u0131, kontrol grubuna k\u0131yasla %40 azalt\u0131ld\u0131, diyetin di\u011fer bile\u015fenleri ise ad libitum beslenen hayvanlarda oldu\u011fu gibi kesinlikle ayn\u0131 d\u00fczeyde t\u00fcketildi. 7 haftal\u0131k tedavi sonras\u0131, ya\u011f k\u0131s\u0131tl\u0131 hayvanlar\u0131n karaci\u011fer mitokondrilerinde kompleks I ile ili\u015fkili substratlar (pir\u00fcvat\/malat ve glutamat\/malat) ile oksijen t\u00fcketimi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131. Ya\u011f k\u0131s\u0131tl\u0131 hayvanlarda ne mitokondriyel H2O2 \u00fcretimi ne de mitokondriyel veya n\u00fckleer DNA'ya oksidatif hasar de\u011fi\u015fmedi. Mitokondriyel DNA'ya oksidatif hasar, her iki diyet grubunda n\u00fckleer DNA'ya hasar\u0131n yakla\u015f\u0131k bir kat daha y\u00fcksekti. Bu sonu\u00e7lar, ya\u011flar\u0131n rol\u00fcn\u00fc reddeder ve kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131nda mitokondriyel ROS \u00fcretiminin ve DNA hasar\u0131n\u0131n azalmas\u0131nda diyet proteinlerinin olas\u0131 sorumlulu\u011funu g\u00fc\u00e7lendirir."}
{"_id":"44724517","title":"Kruppel-like factor 2 is a transcriptional regulator of chronic and acute inflammation.","text":"Myeloid h\u00fccre aktivasyonu, ideal do\u011fal ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131 i\u00e7in gereklidir, ancak bu s\u00fcre\u00e7, yan etki olarak konak dokuda hasar olu\u015fmas\u0131n\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in s\u0131k\u0131 bir \u015fekilde kontrol edilmelidir. Kruppel-benzer fakt\u00f6r 2 (KLF2), myeloid h\u00fccrelerin pro-enflamatuar aktivitesini d\u00fczenleyen g\u00fc\u00e7l\u00fc bir d\u00fczenleyicidir. \u0130nsanlarda akut veya kronik enflamatuar bozukluklarda KLF2 seviyelerinde yakla\u015f\u0131k %30 ila %50'lik bir azalma g\u00f6zlemlendi\u011fi i\u00e7in, KLF2(+\/-) farelerinde enflamatuar biyolojik yan\u0131t\u0131 incelemi\u015f olduk. Burada, k\u0131smi KLF2 eksikli\u011finin akut (sepsis) ve alt akut (cilt) enflamatuar zorlamalara kar\u015f\u0131 in vivo yan\u0131t\u0131 mod\u00fcle etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Mekanik olarak, NF-\u03baB transkripsiyonal aktivitesini inhibe ederek KLF2'nin anti-enflamatuar etkilerine ba\u011fl\u0131y\u0131z. Toplu olarak, g\u00f6zlemlerimiz bu enflamatuar s\u00fcre\u00e7lerin KLF2 ile mod\u00fclasyonu hakk\u0131nda biyolojik olarak anlaml\u0131 i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar ve potansiyel olarak terap\u00f6tik kazan\u00e7lar elde etmek i\u00e7in manip\u00fcle edilebilir."}
{"_id":"44737533","title":"Simian immunodeficiency viruses replication dynamics in African non-human primate hosts: common patterns and species-specific differences.","text":"Y\u00d6NTEMLER Farkl\u0131 do\u011fal olarak enfekte olmu\u015f ev sahibi t\u00fcrlerde Siman \u0130mm\u00fcn Yetmezlik Vir\u00fcs\u00fc (SIV) enfeksiyonlar\u0131n\u0131n potansiyel ortak \u00f6zelliklerini tan\u0131mlamak i\u00e7in, 31 Afrika ye\u015fil maymunu (10 sabeus, 15 vervet ve yedi Karayip AGM), 14 mandril ve \u00fc\u00e7 Kararm\u0131\u015f Mangabe (SM) maymununu, t\u00fcrlerine \u00f6zg\u00fc vir\u00fcslerle deneysel olarak enfekte ettik. SONU\u00c7LAR Enfeksiyon sonras\u0131, bu SIV'ler h\u0131zla \u00e7o\u011falmaya ba\u015flad\u0131 ve 9-14. g\u00fcn sonras\u0131 enfeksiyon (p.i) aras\u0131nda plazma mililitre ba\u015f\u0131na 10(5)-10(9) kopyalar aras\u0131nda viral y\u00fcklere (VL) ula\u015ft\u0131. 42. ve 60. g\u00fcn p.i aras\u0131nda set noktas\u0131 viremi kuruldu, SM ve mandrillerde yakla\u015f\u0131k 10(5)-10(6) kopyalar\/ml, AGM'lerde ise (10(3)-10(5) kopyalar\/ml) seviyelerinde. Kronik a\u015famada VL, viral genom yap\u0131s\u0131 ile korelasyon g\u00f6stermedi: SIVmnd-2 (vpx i\u00e7eren bir vir\u00fcs) ve SIVmnd-1 (ne vpu ne de vpx i\u00e7eren) mandrillerde benzer seviyelerde \u00e7o\u011fald\u0131. VL, vir\u00fcs su\u015funa ba\u011fl\u0131yd\u0131: \u00dc\u00e7 farkl\u0131 vir\u00fcs su\u015fuyla enfekte edilen vervetlerde farkl\u0131 viral \u00e7o\u011falma desenleri g\u00f6r\u00fcld\u00fc. SIVagm.sab'in (CCR5 ve CXCR4 ko-receptorlerini kullanan) viral \u00e7o\u011falma deseni, di\u011fer vir\u00fcslerle benzerlik g\u00f6sterdi. SONU\u00c7LAR: \u00c7al\u0131\u015fmam\u0131z\u0131n sonu\u00e7lar\u0131, do\u011fal ve deneysel olarak enfekte olmu\u015f ev sahiplerinde SIV \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131n ortak bir deseni oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Bu, genel olarak makaklarda patogenik SIV enfeksiyonunda g\u00f6zlemlenenle benzer. Bu sonu\u00e7, patogenik ve patogenik olmayan enfeksiyonlar aras\u0131ndaki klinik sonu\u00e7 farklar\u0131n\u0131n, vir\u00fcs\u00fcn kendisi yerine ev sahibinin yan\u0131tlar\u0131na ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"44801733","title":"The role of the transcription factor KLF2 in vascular development and disease.","text":"Zinc parmakl\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc KLF2, kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n uygulad\u0131\u011f\u0131 fiziksel kuvvetleri molek\u00fcler sinyallere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr, bu da geni\u015f bir biyolojik yan\u0131t yelpazesi i\u00e7in sorumludur. \u0130lk olarak ak\u0131\u015fa duyarl\u0131 endotel transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc olarak tan\u0131nmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan, KLF2'nin \u00e7e\u015fitli h\u00fccre tiplerinde ifade edildi\u011fi ve geli\u015fim ve hastal\u0131k s\u0131ras\u0131nda bir dizi s\u00fcre\u00e7te rol oynad\u0131\u011f\u0131 bilinmektedir. Bu incelemede, \u00f6zellikle damar biyolojisi \u00fczerindeki etkileriyle ilgili olarak, KLF2'nin mevcut anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 \u00f6zetleyece\u011fiz."}
{"_id":"44827480","title":"Implementation of contemporary oral antiplatelet treatment guidelines in patients with acute coronary syndrome undergoing percutaneous coronary intervention: a report from the GReek AntiPlatelet rEgistry (GRAPE).","text":"\n## Arka Plan\nAkut koroner sendrom (ACS) ge\u00e7iren hastalarda perk\u00fctan koroner m\u00fcdahale (PCI) s\u0131ras\u0131nda \u00e7a\u011fda\u015f oral antiplatelet tedavi k\u0131lavuzlar\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131yla ilgili s\u0131n\u0131rl\u0131 veriler vard\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\nYunan Antiplatelet Kay\u0131t (GRAPE), Ocak 2012'de ba\u015flat\u0131lan, \u00e7a\u011fda\u015f P2Y12 inhibit\u00f6rlerinin kullan\u0131m\u0131n\u0131 inceleyen bir \u00f6n g\u00f6zlemci, \u00e7ok merkezli kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r. 1434 hastada, P2Y12 se\u00e7iminin uygunlu\u011fu, P2Y12 inhibit\u00f6rlerinin kontrendikasyonlar\u0131\/belirli uyar\u0131lar\u0131 ve \u00f6nlemlerini de\u011ferlendiren bir uygunluk de\u011ferlendirme algoritmas\u0131 uygulayarak ba\u015flang\u0131\u00e7ta ve taburcu olma s\u0131ras\u0131nda de\u011ferlendirildi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nHastalar\u0131n %45,8'inde, %47,2'sinde ve %6,6's\u0131nda s\u0131ras\u0131yla ba\u015flang\u0131\u00e7ta ve taburcu olma s\u0131ras\u0131nda uygun, daha az tercih edilen ve uygunsuz P2Y12 inhibit\u00f6r se\u00e7imleri yap\u0131ld\u0131. En yayg\u0131n olarak ba\u015flang\u0131\u00e7ta ve taburcu olma s\u0131ras\u0131nda daha az tercih edilen se\u00e7im, klopidogrel (%69,7 ve %75,6) oldu. Daha yeni ajanlar\u0131n uygun se\u00e7imi ba\u015flang\u0131\u00e7ta (%79,2-%82,8) ve taburcu olma s\u0131ras\u0131nda (%89,4-%89,8) daha y\u00fcksekti. Daha yeni ajanlar\u0131n uygunsuz se\u00e7imi ba\u015flang\u0131\u00e7ta %17,2-%20,8 aras\u0131nda, taburcu olma s\u0131ras\u0131nda ise %10,2-%10,6 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Kanama riskini art\u0131ran durumlar ve ko-medikasyonlar, ST y\u00fckselmesi miokard enfarkt\u00fcs\u00fc sunumu ve ilk 24 saat i\u00e7inde yeniden perf\u00fczyon olmamas\u0131, ba\u015flang\u0131\u00e7ta uygun P2Y12 se\u00e7imini etkileyen en g\u00fc\u00e7l\u00fc tahmincilerdi. Ya\u015f \u226575, kanama riskini art\u0131ran durumlar ve ko-medikasyonlar ve b\u00f6lgesel e\u011filimler, taburcu olma s\u0131ras\u0131nda uygun P2Y12 se\u00e7imini en \u00e7ok etkileyen fakt\u00f6rlerdi.\n\n## Sonu\u00e7\nGRAPE'de, son zamanlarda yay\u0131nlanan oral antiplatelet terapisi k\u0131lavuzlar\u0131na uyulmas\u0131 tatmin ediciydi. Klopidogrel, en yayg\u0131n olarak daha az tercih edilen bir se\u00e7im olarak kullan\u0131l\u0131rken, prasugrel veya ticagrelor se\u00e7imi \u00e7o\u011funlukla uygundu. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta ve taburcu olma s\u0131ras\u0131nda k\u0131lavuz"}
{"_id":"44830890","title":"Comorbidity of depressive and anxiety disorders in chronic daily headache and its subtypes.","text":"\n# Ama\u00e7: Kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 olan hastalarda depresif ve anksiyete bozukluklar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak.\n\n# Arka Plan: Kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 olan hastalarda farkl\u0131 alt tiplerde kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 olan hastalarda psikiyatrik komorbiditenin kapsam\u0131 hakk\u0131nda literat\u00fcrde veri eksikli\u011fi vard\u0131r.\n\n# Y\u00f6ntemler: 1998 Kas\u0131m'dan 1999 Aral\u0131k'a kadar bir ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 klini\u011finde g\u00f6r\u00fclen kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 olan hastalar\u0131 ard\u0131\u015f\u0131k olarak i\u015fe ald\u0131k. Kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 alt tipleri, Silberstein ve ark. taraf\u0131ndan \u00f6nerilen kriterlere g\u00f6re s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Bir psikiyatrist, hastalar\u0131 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f Mini-Uluslararas\u0131 N\u00f6ropsikiyatrik G\u00f6r\u00fc\u015fme'ye g\u00f6re de\u011ferlendirerek depresif ve anksiyete bozukluklar\u0131n\u0131n komorbiditesini de\u011ferlendirdi.\n\n# Sonu\u00e7lar: 261 kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 hastas\u0131 i\u015fe al\u0131nd\u0131. Ortalama ya\u015f 46 y\u0131l ve hastalar\u0131n %80'i kad\u0131nd\u0131. D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc migren 152 hastada (58%) ve kronik gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 92 hastada (35%) tan\u0131s\u0131 kondu. D\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc migrenli hastalar\u0131n %78'inde psikiyatrik komorbidite vard\u0131, bunlara maj\u00f6r depresyon (57%), distimya (11%), panik bozuklu\u011fu (30%) ve genel anksiyete bozuklu\u011fu (8%) dahildi. Kronik gerilim tipi ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 olan hastalar\u0131n %64'\u00fcnde psikiyatrik tan\u0131lar vard\u0131, bunlara maj\u00f6r depresyon (51%), distimya (8%), panik bozuklu\u011fu (22%) ve genel anksiyete bozuklu\u011fu (1%) dahildi. Anksiyete bozukluklar\u0131n\u0131n s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, ya\u015f ve cinsiyet kontrol\u00fc yap\u0131ld\u0131ktan sonra d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc migrenli hastalarda anlaml\u0131 derecede daha y\u00fcksekti (P = 0,02). Hem depresif hem de anksiyete bozukluklar\u0131, kad\u0131nlarda daha s\u0131k g\u00f6r\u00fcl\u00fcrd\u00fc.\n\n# Sonu\u00e7: Kronik g\u00fcnl\u00fck ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 klini\u011finde g\u00f6r\u00fclen hastalarda psikiyatrik komorbidite, \u00f6zellikle maj\u00f6r depresyon ve panik bozukluklar\u0131 y\u00fcksek oranda yayg\u0131nd\u0131. Bu sonu\u00e7lar, kad\u0131nlar\u0131n ve d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcml\u00fc migrenli hastalar\u0131n psikiyatrik komorbidite"}
{"_id":"44935041","title":"The precursor form of IL-1alpha is an intracrine proinflammatory activator of transcription.","text":"\u00c7o\u011fu sitokin, spesifik h\u00fccre y\u00fczey membran resept\u00f6rlerine ba\u011flanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan biyolojik etkiler i\u00e7in incelenir, ancak artan kan\u0131tlar baz\u0131 i\u015flevlerinin \u00e7ekirde\u011fin i\u00e7inde oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, IL-1 alfa'n\u0131n \u00f6nc\u00fcl formu \u00e7e\u015fitli h\u00fccrelerde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi ve resept\u00f6r sinyalle\u015fmesini \u00f6nlemek i\u00e7in doyurucu konsantrasyonlarda IL-1 resept\u00f6r antagonisti varl\u0131\u011f\u0131nda aktivitesi de\u011ferlendirildi. \u0130lk olarak, dinlenmi\u015f h\u00fccrelerin sitoplazmas\u0131nda da\u011f\u0131n\u0131k olarak bulunan IL-1 alfa, endotoksin (Toll-gibi resept\u00f6r ligan\u0131) taraf\u0131ndan aktive edildikten sonra \u00e7ekirde\u011fe ta\u015f\u0131nd\u0131. IL-1 alfa'n\u0131n \u00f6nc\u00fcl formu, ancak olgun C-terminal formu de\u011fil, GAL4 sisteminde transkripsiyonel makineyi 90 kat aktivasyonla etkinle\u015ftirdi; sadece IL-1 alfa'n\u0131n \u00f6nc\u00fcl formu kullan\u0131larak 50 kat art\u0131\u015f g\u00f6zlemlendi, bu da transkripsiyonel aktivitenin N ucunda, n\u00fckleer lokalizasyon dizisinin bulundu\u011fu yere lokalize oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. IL-1 resept\u00f6r bloke ko\u015fullar\u0131nda, i\u00e7sel olarak a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilen \u00f6nc\u00fcl ve \u00f6nc\u00fcl formlar\u0131 IL-8 ve IL-6 gibi sitokinleri serbest b\u0131rakt\u0131 ve ayn\u0131 zamanda alt pikomol konsantrasyonlar\u0131nda tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc alfa veya IFN-gamma'ya kar\u015f\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck bir aktivasyon e\u015fi\u011fine sahipti. Bu nedenle, i\u00e7sel IL-1 alfa i\u015flevleri, iltihab\u0131n olu\u015fumunda beklenmedik bir rol oynayabilir. Hastal\u0131kla ili\u015fkili olaylarda, sitoplazmik \u00f6nc\u00fcl \u00e7ekirde\u011fe ta\u015f\u0131n\u0131r ve pro-enflamatuar genlerin transkripsiyonunu art\u0131r\u0131r. Bu eylem mekanizmas\u0131 d\u0131\u015f inhibit\u00f6rler taraf\u0131ndan etkilenmedi\u011fi i\u00e7in, baz\u0131 enflamatuar durumlar i\u00e7in i\u00e7sel IL-1 alfa i\u015flevlerini azaltmak faydal\u0131 olabilir."}
{"_id":"44947611","title":"Three-dimensional structure of the AAH26994.1 protein from Mus musculus, a putative eukaryotic Urm1.","text":"NMR spektroskopisi kullanarak protein AAH26994.1'in (Mus musculus'tan) \u00e7\u00f6z\u00fclm\u00fc\u015f yap\u0131s\u0131n\u0131 belirledik ve bu yap\u0131n\u0131n ilk \u00fc\u00e7 boyutlu bir ubiquitin-ili\u015fkili d\u00fczenleyici 1 (Urm1) proteini oldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. Amino asit dizisi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131, AAH26994.1'in Urm1 ailesi ubiquitin benzeri d\u00fczenleyici proteinler ailesine ait oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Bu ailenin en iyi karakterize edilmi\u015f \u00fcyesi, maya'da besin alg\u0131lama, invazif b\u00fcy\u00fcme ve budlama ile ili\u015fkili bulunmu\u015ftur. Bu ailedeki proteinler, ubiquitin'e sadece zay\u0131f bir dizisel benzerlik g\u00f6sterir ve AAH26994.1'in yap\u0131s\u0131, molybdopterin sentazlar\u0131n\u0131n MoaD alt birimlerine (bilinen yap\u0131lar, AAH26994.1'e %14-%26 dizisel benzerli\u011fe sahip \u00fc\u00e7 bakteri MoaD proteini i\u00e7erir) \u00e7ok daha yak\u0131n bir benzemeye sahiptir. AAH26994.1 ve MoaD proteinlerinin her ikisinin yap\u0131s\u0131, imzal\u0131 ubiquitin ikincil yap\u0131 katlanmas\u0131n\u0131 i\u00e7erir, ancak hepsi bu katlanman\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131d\u0131r. Bu yap\u0131sal benzerlik, ubiquitin ve ubiquitin benzeri proteinlerin, molybdopterin sentaz tipi bir protein tabanl\u0131 s\u00fclf\u00fcr ba\u011f\u0131\u015f\u00e7\u0131 sisteminden evrimle\u015fti\u011fi hipotezini destekliyor."}
{"_id":"45015767","title":"Concurrent endometrial carcinoma in women with a biopsy diagnosis of atypical endometrial hyperplasia: a Gynecologic Oncology Group study.","text":"\n## Arka Plan\nEndometrium adenokarsinomas\u0131, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde en yayg\u0131n jinekolojik malignanst\u0131r ve her y\u0131l yakla\u015f\u0131k 36.000 invazif kanser tan\u0131s\u0131 koymaktad\u0131r. En yayg\u0131n histolojik tip, endometrioid adenokarsinomas\u0131 (EC), hastalar\u0131n %75-80'ini olu\u015fturmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, biyopsi tan\u0131s\u0131 konan \u00f6nc\u00fcl lezyon, atipik endometrial hiperplazi (AEH) olan kad\u0131nlarda e\u015fzamanl\u0131 kanser prevalans\u0131n\u0131 tahmin etmektir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBu prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, topluluk tan\u0131s\u0131 konan AEH'ye sahip kad\u0131nlar\u0131 kapsamaktad\u0131r. Tan\u0131 biyopsi \u00f6rnekleri, \u00fc\u00e7 jinekolojik patolog taraf\u0131ndan ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak incelenmi\u015ftir ve Uluslararas\u0131 Jinekolojik Patologlar Derne\u011fi\/D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc kriterleri kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fma kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131, giri\u015ften 12 hafta i\u00e7inde kesintisiz tedavi olmadan histerektomi ge\u00e7irmi\u015ftir. Histerektomi kayd\u0131 da \u00e7al\u0131\u015fma patologlar\u0131 taraf\u0131ndan incelenmi\u015f ve sonraki analizler i\u00e7in bulgular\u0131 kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7lar\n1998 Kas\u0131m'dan 2003 Haziran'a kadar 306 kad\u0131n \u00e7al\u0131\u015fmaya dahil edilmi\u015ftir. Bu kad\u0131nlar aras\u0131nda, 17'si analiz i\u00e7in dahil edilmemi\u015ftir: \u0130ki hasta, k\u00f6t\u00fc i\u015flenmi\u015f kayda veya yetersiz dokuya sahip oldu\u011fu i\u00e7in okunamaz kayda sahipti, iki hasta sadece endometrial olmayan kayda sahipti, be\u015f hastan\u0131n kayd\u0131 incelenmek i\u00e7in mevcut de\u011fildi ve sekiz histerektomi \u00f6rne\u011fi, ya progestin etkisi ya da ablasyon nedeniyle aral\u0131kl\u0131 m\u00fcdahale kan\u0131t\u0131 g\u00f6sterdi\u011fi i\u00e7in d\u0131\u015flanm\u0131\u015ft\u0131r. Toplamda 289 hasta analiz i\u00e7in dahil edilmi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fma paneli, AEH biyopsi \u00f6rneklerinin incelenmesi a\u015fa\u011f\u0131daki \u015fekilde yorumlanm\u0131\u015ft\u0131r: 289 \u00f6rnekten 74'\u00fc (%25,6) AEH'den daha az tan\u0131s\u0131 konmu\u015ftur, 115 \u00f6rnek (%39,8) AEH tan\u0131s\u0131 konmu\u015ftur ve 84 \u00f6rnek (%29,1) endometrial kanser tan\u0131s\u0131 konmu\u015ftur. \u0130ncelenen \u00f6rneklerin %5,5'inde (16 \u00f6rnekte) biyopsi tan\u0131s\u0131nda fikir birli\u011fi yoktu. Analiz edilen \u00f6rneklerdeki e\u015fzamanl\u0131 endometrial kanser oran\u0131 %42,6 (123 \u00f6rnekte) idi. Bu oranlardan %30,9"}
{"_id":"45027320","title":"The prevalence and clustering of four major lifestyle risk factors in an English adult population.","text":"ARKA PLAN Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, \u0130ngilizce yeti\u015fkin n\u00fcfusta d\u00f6rt ana ya\u015fam tarz\u0131 risk fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn (sigara i\u00e7me, a\u015f\u0131r\u0131 alkol t\u00fcketimi, meyve ve sebze t\u00fcketiminin eksikli\u011fi ve fiziksel aktivitenin eksikli\u011fi) k\u00fcmelenmesini incelemek ve farkl\u0131 sosyo-demografik gruplar aras\u0131nda varyasyonu ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. Y\u00d6NTEM \u00c7al\u0131\u015fma n\u00fcfusu, 2003 Sa\u011fl\u0131k Anketi i\u00e7in \u0130ngiltere verilerinden (n=11.492) elde edildi. Farkl\u0131 olas\u0131 kombinasyonlar\u0131n g\u00f6zlemlenen ve beklenen yayg\u0131nl\u0131klar\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131larak k\u00fcmelenme incelendi. D\u00f6rt risk fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn k\u00fcmelenmesinde sosyo-demografik de\u011fi\u015fimi incelemek i\u00e7in \u00e7oklu \u00e7ok d\u00fczeyli regresyon modeli uyguland\u0131. SONU\u00c7LAR \u00c7al\u0131\u015fma, \u0130ngiliz sa\u011fl\u0131k \u00f6nerileri kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, \u0130ngiliz n\u00fcfusunun \u00e7o\u011funlu\u011funun ayn\u0131 anda birden fazla ya\u015fam tarz\u0131 risk fakt\u00f6r\u00fcne sahip oldu\u011funu buldu. Ya\u015fam tarz\u0131 spektrumunun her iki ucunda k\u00fcmelenme bulundu ve kad\u0131nlar \u00fczerinde erkekler i\u00e7in daha belirginle\u015fti. Genel olarak, birden fazla risk fakt\u00f6r\u00fc erkeklerde, d\u00fc\u015f\u00fck sosyal s\u0131n\u0131f evlerinde ya\u015fayanlar, bekarlar ve ekonomik olarak aktif olmayanlar aras\u0131nda daha yayg\u0131nd\u0131, ancak ev sahipleri ve daha ya\u015fl\u0131 ya\u015f gruplar\u0131 aras\u0131nda daha az yayg\u0131nd\u0131. SONU\u00c7lar Birden fazla risk fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn k\u00fcmelenmesi, tek davran\u0131\u015f m\u00fcdahalilerine kar\u015f\u0131 \u00e7oklu davran\u0131\u015f m\u00fcdahalelerinin desteklendi\u011fini g\u00f6steriyor."}
{"_id":"45096063","title":"Cutting edge: interleukin 17 signals through a heteromeric receptor complex.","text":"IL-17, \u00f6ncelikle benzersiz bir CD4 T h\u00fccre hatt\u0131 taraf\u0131ndan \u00fcretilen bir iltihaplanma sitokinidir ve \u00e7ok say\u0131da otoimm\u00fcn hastal\u0131\u011f\u0131n patogenezinde kritik roller oynar. IL-17RA, yayg\u0131n olarak ifade edilen bir resept\u00f6rd\u00fcr ve IL-17'nin biyolojik aktivitesi i\u00e7in hayati \u00f6neme sahiptir. Genetik olarak IL-17RA'dan yoksun farelerdeki stromal h\u00fccrelerde IL-17'ye duyars\u0131zl\u0131k, insan IL-17RA ile zay\u0131f bir \u015fekilde tamamlan\u0131r, bu da bir zorunlu yard\u0131mc\u0131 bile\u015fenin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve bu aktivitenin t\u00fcr spesifik oldu\u011funu ima eder. Bu bile\u015fen, IL-17R ailesinin ayr\u0131 bir \u00fcyesi olan IL-17RC'dir. Bu nedenle, IL-17'nin biyolojik aktivitesi, IL-17RA ve IL-17RC'den olu\u015fan bir komplekse ba\u011fl\u0131d\u0131r, bu da IL-17 ligandlar\u0131 ve resept\u00f6rleri aras\u0131ndaki etkile\u015fimleri anlamak i\u00e7in yeni bir paradigma \u00f6nerir."}
{"_id":"45143088","title":"Long non-coding RNAs with low expression levels in cells are enriched in secreted exosomes.","text":"Uzun olmayan kodlamayan RNA'lar (lncRNA'lar), kromatin modifikasyonlar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemede, gen transkripsiyonunda, mRNA \u00e7evirisinde ve protein i\u015flevinde rol oynar. Son zamanlarda, HeLa ve MCF-7 h\u00fccrelerinde bir dizi lncRNA'n\u0131n temel ifade d\u00fczeylerinde y\u00fcksek varyasyon oldu\u011funu ve DNA hasar\u0131 ind\u00fcklenmesine kar\u015f\u0131 farkl\u0131 yan\u0131t g\u00f6sterdi\u011fini bildik. Burada, farkl\u0131 h\u00fccresel ifade d\u00fczeylerine sahip lncRNA molek\u00fcllerinin, DNA hasar\u0131na kar\u015f\u0131 h\u00fccresel yan\u0131t\u0131 yans\u0131tacak \u015fekilde sekresyonda farkl\u0131 bollukta bulunabilece\u011fini hipotezle\u015ftik. K\u00fclt\u00fcrlenmi\u015f h\u00fccrelerden sekresyonda MALAT1, HOTAIR, lincRNA-p21, GAS5, TUG1 ve CCND1-ncRNA gibi lncRNA molek\u00fclleri karakterize edildi. LncRNA'lar\u0131n sekresyonda h\u00fccrelere k\u0131yasla farkl\u0131 ifade desenleri g\u00f6r\u00fcld\u00fc. G\u00f6receli olarak d\u00fc\u015f\u00fck ifade d\u00fczeylerine sahip RNA molek\u00fclleri (lincRNA-p21, HOTAIR, CCND1-ncRNA), sekresyonda y\u00fcksek derecede zenginle\u015ftirildi. GAS5 ve TUG1 seviyeleri sekresyonda orta derecede y\u00fckseldi, ancak MALAT1 - h\u00fccrelerde en bol molek\u00fcl - h\u00fccre seviyelerine k\u0131yasla sekresyonda benzer seviyelerde bulundu. lincRNA-p21 ve CCND1-ncRNA, sekresyondaki seviyeleri, h\u00fccrelere DNA hasar\u0131 ind\u00fcklemesiyle maruz kald\u0131klar\u0131nda en iyi \u015fekilde de\u011fi\u015fen molek\u00fcller olarak \u00f6ne \u00e7\u0131kt\u0131. Sonu\u00e7 olarak, lncRNA'lar\u0131n sekresyonda farkl\u0131 bollukta bulundu\u011funa dair kan\u0131t sa\u011flad\u0131k, bu da se\u00e7ici y\u00fcklenmeyi i\u015faret ediyor."}
{"_id":"45153864","title":"Olanzapine depot exposure in male rats: Dose-dependent lipogenic effects without concomitant weight gain.","text":"\u0130kinci nesil antipsikotik ajanlar\u0131n tedavisi, \u00f6rne\u011fin olanzapin, hem erkek hem de kad\u0131n hastalarda metabolik olumsuz etkilere s\u0131kl\u0131kla neden olur, \u00f6rne\u011fin hiperfaji, kilo art\u0131\u015f\u0131 ve dislipidemi. Metabolik olumsuz etkilerin alt\u0131nda yatan molek\u00fcler mekanizmalar hala b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir ve farelerde ara\u015ft\u0131rmaya y\u00f6nelik \u00f6nemli bir yakla\u015f\u0131m temsil eder. Bununla birlikte, fareler \u00fczerindeki antipsikotiklerin kilo art\u0131\u015f\u0131 modeli ge\u00e7erlili\u011fini engelleyen bir fakt\u00f6r, kad\u0131n farelerde, ancak erkek farelerde de\u011fil, kilo art\u0131\u015f\u0131 ind\u00fckler. Oral olarak verildi\u011finde, farelerde olanzapinin k\u0131sa yar\u0131 \u00f6mr\u00fc, ilac\u0131n kararl\u0131 plazma konsantrasyonlar\u0131n\u0131 \u00f6nler. Son zamanlarda, tek bir intramuscular enjeksiyonun uzun etkili olanzapin form\u00fclasyonunun klinik olarak ilgili plazma konsantrasyonlar\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve kad\u0131n farede birka\u00e7 dismetabolik \u00f6zelli\u011fe neden oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 100-250 mg\/kg dozlarda olanzapinin depo enjeksiyonlar\u0131n\u0131n da erkek farelerde klinik olarak ilgili plazma olanzapin konsantrasyonlar\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bununla birlikte, ge\u00e7ici hiperfajiye ra\u011fmen, olanzapin kilo kayb\u0131na neden oldu, de\u011fil kilo art\u0131\u015f\u0131. Elde edilen olumsuz besin verimlili\u011fi, en y\u00fcksek olanzapin dozu i\u00e7in kahverengi ya\u011f dokusunda termojenik i\u015faret\u00e7ilerin hafif bir y\u00fckselmesiyle birlikteydi, ancak olanzapine ba\u011fl\u0131 kilo art\u0131\u015f\u0131 azalmas\u0131 hala a\u00e7\u0131klanmal\u0131d\u0131r. Kilo art\u0131\u015f\u0131 olmamas\u0131na ra\u011fmen, 200 mg\/kg veya daha y\u00fcksek dozlarda olanzapin, plazma kolesterol d\u00fczeylerinde \u00f6nemli bir art\u0131\u015fa ve karaci\u011ferde lipojenik gen ifadesinin belirgin etkinle\u015fmesine neden oldu. Bu sonu\u00e7lar, olanzapinin kilo art\u0131\u015f\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak lipojenik etkileri uyand\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve endokrin fakt\u00f6rlerin farelerde antipsikotiklerin metabolik etkilerinin cinsiyet \u00f6zg\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc etkileyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"45154987","title":"Glutamate mediates the function of melanocortin receptor 4 on Sim1 neurons in body weight regulation.","text":"Melanokortin resept\u00f6r\u00fc 4 (MC4R), v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 hom\u00f6ostaz\u0131n\u0131n iyi bilinen bir arac\u0131d\u0131r. Bununla birlikte, MC4R i\u015flevini ara\u015ft\u0131ran n\u00f6rotransmiter(ler) b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir; bu nedenle, MC4R sinir yolunun ikinci dereceden n\u00f6ronlar\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az \u015fey bilinmektedir. Sim1'i ifade eden beyin b\u00f6lgeleri, hipotalamusun paraventrik\u00fcler \u00e7ekirde\u011fi (PVH) dahil olmak \u00fczere, melanokortin etkisini ara\u015ft\u0131ran anahtar beyin siteleridir. Mc4r-null farelerde Sim1 n\u00f6ronlar\u0131nda ko\u015fullu olarak MC4R ifadesini yeniden sa\u011flad\u0131k. Yeniden sa\u011flama, Mc4r-null farelerdeki obeziteyi dramatik olarak azaltt\u0131. Anti-obezite etkisi, ayn\u0131 Sim1 n\u00f6ronlar\u0131ndan glutamat sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n se\u00e7ici olarak bozulmas\u0131yla tamamen tersine \u00e7evrildi. Tersine \u00e7evirme, daha d\u00fc\u015f\u00fck enerji harcamas\u0131na ve hiperfagiye ba\u011fl\u0131yd\u0131. Destekleyici olarak, yeti\u015fkin PVH n\u00f6ronlar\u0131ndan glutamat sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131n se\u00e7ici olarak bozulmas\u0131, daha d\u00fc\u015f\u00fck enerji harcamas\u0131 ve hiperfagiye ba\u011fl\u0131 olarak h\u0131zl\u0131 obezite geli\u015fimine neden oldu. Bu nedenle, bu \u00e7al\u0131\u015fma, Sim1 n\u00f6ronlar\u0131ndaki MC4R'leri d\u00fczenlemede birincil n\u00f6rotransmiter olarak glutamat\u0131 belirler."}
{"_id":"45166582","title":"Intracellular sterol dynamics.","text":"H\u00fccre mekanizmalar\u0131n\u0131 inceliyoruz, bu mekanizmalar kolesterol\u00fcn trafik ve da\u011f\u0131l\u0131m\u0131yla ilgilidir. Son ara\u015ft\u0131rmalar, h\u00fccreler i\u00e7inde sterollerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131yla ilgili yeni bilgiler sa\u011flad\u0131, bu da transbilayer da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n analizini i\u00e7erir. Kolesterol\u00fcn di\u011fer ya\u011flarla etkile\u015fimi ve \u00e7e\u015fitli trafik s\u00fcre\u00e7lerine kat\u0131l\u0131m\u0131, belirli bir zar i\u00e7inde uygun seviyesini belirler; bu da h\u00fccre i\u00e7i farkl\u0131 organeller aras\u0131nda kolesterol da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n e\u015fitsiz olmas\u0131na neden olur. Kolesterol i\u00e7eri\u011fi \u00f6nemlidir \u00e7\u00fcnk\u00fc kolesterol, zarlar\u0131n fiziko-kimyasal \u00f6zelliklerini kontrol ederek ve sinyal iletimi ve protein trafikleri gibi \u00f6nemli h\u00fccre olaylar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyerek zarlarda temel bir rol oynar. H\u00fccre organelleri aras\u0131nda kolesterol\u00fcn hareketi son derece dinamiktir ve bu, vesik\u00fcler ve non-vesik\u00fcler s\u00fcre\u00e7lerle ger\u00e7ekle\u015ftirilebilir. \u00c7e\u015fitli \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu s\u00fcre\u00e7lerde \u00f6nemli bir rol oynayan proteinleri analiz etti ve bu da bu iki trafik yolunun kolesterol ta\u015f\u0131madaki g\u00f6receli \u00f6nemine dair yeni bilgiler sa\u011flad\u0131. Kolesterol\u00fcn bir\u00e7ok trafik rotas\u0131nda hala k\u00f6t\u00fc karakterize oldu\u011fu g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131n\u0131rsa, birka\u00e7 potansiyel sterol ta\u015f\u0131ma proteini ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r; bu nedenle, zarlar aras\u0131nda sterol ta\u015f\u0131may\u0131 sa\u011flayan molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131 ba\u015fl\u0131yor."}
{"_id":"45199834","title":"A plasma membrane component able to bind and alter virions of poliovirus type 1: studies on cell-free alteration using a simplified assay.","text":"Tamamen b\u00fct\u00fcn HeLa h\u00fccreleri poliovirus t\u00fcr\u00fc 1 viryonlar\u0131n\u0131 ba\u011flayabilir ve 37\u00b0C'de ink\u00fcbasyon sonucunda bunlar\u0131 de\u011fi\u015ftirilmi\u015f par\u00e7ac\u0131klara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcrebilir. De\u011fi\u015ftirilmi\u015f par\u00e7ac\u0131klar viryonlardan daha yava\u015f \u00e7\u00f6ker, VP-4'\u00fc kaybetmi\u015f ve sodyum dodekil s\u00fclfat taraf\u0131ndan bozulur, ancak RNA b\u00fct\u00fcn kalmaktad\u0131r ve ribon\u00fckleaz direncidir. Bu \u00f6zellikler, sodyum dodekil s\u00fclfat tedavisi ile veya olmadan n\u00fckleazla par\u00e7alanma yoluyla de\u011fi\u015ftirilmi\u015f par\u00e7ac\u0131klar ve RNA'lar\u0131n\u0131 serbest b\u0131rakan par\u00e7ac\u0131klar\u0131n analizini sa\u011flar. Bu basit analiz prosed\u00fcr\u00fc, ba\u011flanma ve de\u011fi\u015ftirme parametrelerinin nicel \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn\u00fc m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Ba\u011flanma-de\u011fi\u015ftirme aktivitesi plazma membranlar\u0131nda lokalize edilebilir ve saf membranlar\u0131n de\u011fi\u015ftirme yapabildi\u011fi g\u00f6sterilebilir. Membranlarda ba\u011fl\u0131 aktivite, proteazlar ve iyonik olmayan deterjanlar taraf\u0131ndan ortadan kald\u0131r\u0131l\u0131r. Sadece membranlar de\u011fi\u015ftirilmi\u015f par\u00e7ac\u0131klar olu\u015fturur; RNA'n\u0131n serbest b\u0131rak\u0131lmas\u0131 membranlar taraf\u0131ndan de\u011fil, b\u00fct\u00fcn h\u00fccreler taraf\u0131ndan neden olur. Ba\u011flanma ve de\u011fi\u015ftirme s\u00fcre\u00e7leri yak\u0131n bir \u015fekilde ili\u015fkilidir; bu de\u011fi\u015fiklikin, s\u0131v\u0131 bir membran i\u00e7indeki \u00e7oklu resept\u00f6rler taraf\u0131ndan ba\u011flanman\u0131n bir sonucu olabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir."}
{"_id":"45200347","title":"Resequencing studies of nonmodel organisms using closely related reference genomes: optimal experimental designs and bioinformatics approaches for population genomics.","text":"Son nesil dizileme deneylerinin (NGS) maliyetlerinin d\u00fc\u015fmesi, genomik sorular\u0131n geni\u015f bir yelpazesini, model olmayan organizmalar\u0131n incelenmesi i\u00e7in a\u00e7t\u0131. Bununla birlikte, daha az iyi bilinen t\u00fcrler i\u00e7in NGS verilerinin deneysel tasar\u0131mlar\u0131 ve analizleri, genomik kaynaklar\u0131n eksikli\u011fi nedeniyle zorlay\u0131c\u0131d\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, bireysel dizileme verilerinden elde edilen site frekans spektrumuna (SFS) dayal\u0131 de\u011fi\u015fkenlik ve n\u00f6tralite testlerinin tahmininde alternatif deneysel tasar\u0131mlar\u0131n ve biyoinformatik yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n performans\u0131n\u0131 inceliyoruz. \u00d6zellikle, model olmayan organizmalar\u0131n \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131z zorluklara dikkat ediyoruz, \u00f6zellikle de filogenetik olarak yak\u0131n genomlar varsay\u0131l\u0131rken, t\u00fcr spesifik bir referans genomun yoklu\u011fu. \u00dc\u00e7 alternatif biyoinformatik yakla\u015f\u0131m\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz: genotip \u00e7a\u011f\u0131rma, genotip-haplotip \u00e7a\u011f\u0131rma ve genotipleri \u00e7a\u011f\u0131rmadan do\u011frudan tahmin. Genotip \u00e7a\u011f\u0131rmalar\u0131n\u0131n, d\u00fc\u015f\u00fck ila orta okuma derinli\u011fi (2\u20138X) i\u00e7in pop\u00fclasyon genetik istatistiklerinde \u00f6nyarg\u0131l\u0131 tahminler sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. Genotip-haplotip \u00e7a\u011f\u0131rma, referans genomu ne kadar uzak olursa olsun daha do\u011fru tahminler d\u00f6nd\u00fcr\u00fcr, ancak orta derinlik (8\u201320X) gerektirir. Genotipleri \u00e7a\u011f\u0131rmadan do\u011frudan tahmin, ara\u015ft\u0131r\u0131lan \u00e7o\u011fu SFS testi i\u00e7in en do\u011fru tahminleri, hatta d\u00fc\u015f\u00fck okuma derinli\u011fi (2\u20134X) i\u00e7in d\u00f6nd\u00fcr\u00fcr. Bu nedenle, t\u00fcr spesifik bir referans genomuna sahip olmayan \u00e7al\u0131\u015fmalar, bireysel genotiplerin gerekli olmad\u0131\u011f\u0131 durumlarda genotip \u00e7a\u011f\u0131rmalardan ka\u00e7\u0131nmal\u0131d\u0131r. Aksi takdirde, birey say\u0131s\u0131n\u0131 azaltmak i\u00e7in orta ila y\u00fcksek derinlik hedeflemek ve genotip-haplotip \u00e7a\u011f\u0131rma kullanmak \u00f6nerilir."}
{"_id":"45218443","title":"Thalassemia and malaria: new insights into an old problem.","text":"Hemoglobinopatiler, muhtemelen d\u00fcnyan\u0131n en yayg\u0131n genetik hastal\u0131klar\u0131d\u0131r: D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc, en ciddi formlar\u0131 olan alfa ve beta talasemi ve yap\u0131sal varyant hemoglobinler S, C ve E'nin en az %5'lik bir n\u00fcfusun ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 oldu\u011funu tahmin etmektedir. Bu t\u00fcm hemoglobinopatiler, s\u0131tmaya kar\u015f\u0131 koruma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131na inan\u0131lmaktad\u0131r ve s\u0131tma olan b\u00f6lgelerde, do\u011fal se\u00e7ilimin bu gen s\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131 y\u00fckseltip korudu\u011fu fikri, J.B.S. Haldane taraf\u0131ndan 50 y\u0131l \u00f6nce ilk kez \u00f6nerilmi\u015fti. 1950'lerde Afrika'da hemoglobin S \u00fczerine yap\u0131lan epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, \"s\u0131tma hipotezi\"ne destek sa\u011flad\u0131, ancak thalassemiler i\u00e7in bu hipotezi do\u011frulamak son derece zor olmu\u015ftur. Ancak molek\u00fcler y\u00f6ntemlerin uygulanmas\u0131, bu eski soruya yeni f\u0131rsatlar sunmu\u015ftur. Thalasemi varyantlar\u0131 i\u00e7in n\u00fcfus ve molek\u00fcler genetik analizi ve g\u00fcneybat\u0131 Pasifik'te alfa-talasemi ve s\u0131tma aras\u0131ndaki ili\u015fki \u00fczerine mikroepidemiolojik \u00e7al\u0131\u015fmalar, bu korumaya dair kesin kan\u0131tlar sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. \u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, bu koruman\u0131n bir k\u0131sm\u0131, \u00e7ok gen\u00e7 talasemik \u00e7ocuklarda hem Plasmodium falciparum hem de \u00f6zellikle P. vivax'a kar\u015f\u0131 artan duyarl\u0131l\u0131ktan kaynaklanmaktad\u0131r ve bu erken maruz kalma, daha sonra daha iyi koruma sa\u011flaman\u0131n temeli olarak g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"45244537","title":"Endocrine control of spermatogenesis: Role of FSH and LH\/ testosterone.","text":"Testis fonksiyonlar\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesi (sperm ve androjen \u00fcretimi) \u00f6n klinik g\u00fcvenlik de\u011ferlendirmesinin \u00f6nemli bir y\u00f6n\u00fcd\u00fcr ve testis toksisitesi, yumurtal\u0131k toksisitesine g\u00f6re nispeten \u00e7ok daha yayg\u0131nd\u0131r. Bu b\u00f6l\u00fcm (1) s\u0131\u00e7an, k\u00f6pek ve insan d\u0131\u015f\u0131 primatlarda bozulmu\u015f \u00fcreme endokrinolojisinin histolojik sonu\u00e7lar\u0131na odaklan\u0131r ve (2) gonadotropinler ve androjenlerin rollerine dair mevcut anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131z\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irir. Rodent testisinin endokrin bozukluklara tepkisi, k\u00f6pek ve primatlarla a\u00e7\u0131k\u00e7a farkl\u0131d\u0131r; farkl\u0131 germ h\u00fccre t\u00fcrleri ve spermatogenez a\u015famalar\u0131 ilk olarak etkilenir ve ayr\u0131ca, k\u00f6pek ve primatlarda son a\u015fama spermatogenez at\u0131l\u0131m\u0131, memelilerde daha belirgindir. Luteinle\u015ftirici hormon (LH)\/testosteron ve folik\u00fcl uyar\u0131c\u0131 hormon (FSH) testis fonksiyonlar\u0131n\u0131 kontrol eden kritik endokrin fakt\u00f6rlerdir. Her iki hormonun g\u00f6receli \u00f6nemi, memeliler aras\u0131nda biraz farkl\u0131d\u0131r. Genel olarak, LH\/testosteron ve FSH, en az\u0131ndan mevsimsel olmayan t\u00fcrlerde, nicel olarak normal spermatogeneze ihtiya\u00e7 duyulur."}
{"_id":"45276789","title":"Extravasation injuries on regional neonatal units.","text":"Bu b\u00f6lgesel yenido\u011fan yo\u011fun bak\u0131m biriminin ara\u015ft\u0131rmas\u0131, 1000 yenido\u011fan aras\u0131nda 38'inde ekstravasasyon yaralanmas\u0131 nedeniyle cilt nekrozuna neden olan bir yayg\u0131nl\u0131k belirledi. \u00c7o\u011fu yaralanma, 26 haftal\u0131k veya daha az gebelikte olan bebeklerde meydana geldi, intraven\u00f6z kan\u00fcl arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla damar i\u00e7i beslenme verildi. Yayg\u0131n tedaviler, yaralar\u0131 havaya maruz b\u0131rakmak, hyaluronidaz ve tuzla doldurmak ve ocakl\u0131 bandajlar kullanmakt\u0131."}
{"_id":"45287266","title":"Nonstructural protein 3-4A: the Swiss army knife of hepatitis C virus.","text":"Hepatit C vir\u00fcs\u00fc (HCV) non-yap\u0131sal protein 3-4A (NS3-4A), NS3 ve ko-fakt\u00f6r\u00fc NS4A'dan olu\u015fan bir komplekstir. Serin proteaz aktivitesi ve NTPaz\/RNA helikaz aktiviteleri bar\u0131nd\u0131r\u0131r ve viral polipeptit i\u015fleme, RNA \u00e7o\u011faltma ve viriyon olu\u015fumu i\u00e7in hayati \u00f6neme sahiptir. NS3-4A proteaz\u0131n\u0131n \u00f6zel inhibit\u00f6rleri, kronik hepatit C hastalar\u0131nda, pegilasyonlu interferon-\u03b1 ve ribavirin ile birle\u015ftirildi\u011finde, s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir virolojik yan\u0131t oranlar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r. NS3-4A proteaz\u0131, se\u00e7ilmi\u015f h\u00fccre proteinlerini de hedefleyebilir, b\u00f6ylece do\u011fu\u015ftan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yollar\u0131n\u0131 engelleyebilir ve b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc sinyalle\u015fmesini d\u00fczenleyebilir. Bu nedenle, NS3-4A, sadece viral \u00e7o\u011faltma kompleksinin hayati bile\u015feni ve antiviral m\u00fcdahalenin ana hedefi olmakla kalmaz, ayn\u0131 zamanda HCV'nin s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilirli\u011fi ve patogenezinde de \u00f6nemli bir rol oynar. Bu inceleme, NS3-4A'n\u0131n biyokimyasal ve yap\u0131sal y\u00f6nlerini, kronik hepatit C'nin patogenezindeki rol\u00fcn\u00fc ve NS3-4A proteaz inhibit\u00f6rlerinin klinik geli\u015fimini \u00f6zetleyen g\u00fcncel bir g\u00fcncelleme sa\u011flar."}
{"_id":"45336190","title":"Phase 2 safety trial targeting amyloid beta production with a gamma-secretase inhibitor in Alzheimer disease.","text":"\n## Ama\u00e7\nAlzheimer hastal\u0131\u011f\u0131nda gamma-secretaz inhibit\u00f6r\u00fc LY450139'un g\u00fcvenli\u011fi, tolerabilitesi ve amiloid beta (Abeta) yan\u0131t\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek.\n\n## Tasar\u0131m\n\u00c7ok merkezli, rastgele, \u00e7ift k\u00f6r, doz art\u0131\u015f\u0131, plasebo kontroll\u00fc deneme.\n\n## Ayar\nToplumsal tabanl\u0131 klinik ara\u015ft\u0131rma merkezleri.\n\n## Hastalar\nHafif ila orta derecede Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 olan 51 ki\u015fi, plasebo (n=15) veya LY450139 (100 mg, n=22 veya 140 mg, n=14) almas\u0131 i\u00e7in rastgele se\u00e7ildi. 43 hasta, tedavi a\u015famas\u0131n\u0131 tamamlad\u0131.\n\n## M\u00fcdahale\nLY450139 gruplar\u0131, 2 hafta boyunca 60 mg\/g\u00fcn ald\u0131, ard\u0131ndan 6 hafta boyunca 100 mg\/g\u00fcn ve ard\u0131ndan 6 ek hafta boyunca ya 100 ya da 140 mg\/g\u00fcn ald\u0131.\n\n## Ana De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7\u00fctleri\nAna de\u011ferlendirme \u00f6l\u00e7\u00fctleri, yan etkiler, plazma ve omurilik s\u0131v\u0131s\u0131 Abeta seviyeleri, hayati i\u015faretler, elektrokardiyografik veriler ve laboratuvar g\u00fcvenli\u011fi test sonu\u00e7lar\u0131yd\u0131.\n\n## \u0130kincil De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7\u00fctleri\n\u0130kincil de\u011ferlendirme \u00f6l\u00e7\u00fctleri, Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131 De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi bili\u015fsel alt \u00f6l\u00e7e\u011fi ve Alzheimer Hastal\u0131\u011f\u0131 \u0130\u015fbirli\u011fi \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131 G\u00fcnl\u00fck Aktiviteler \u00d6l\u00e7e\u011fi'ydi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nCilt ve alt deri sorunlar\u0131 (P=.05) a\u00e7\u0131s\u0131ndan grup farkl\u0131l\u0131klar\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc, bu da tedavi gruplar\u0131nda 3 olas\u0131 ila\u00e7 d\u00f6k\u00fcnt\u00fcs\u00fc ve 3 sa\u00e7 rengi de\u011fi\u015fikli\u011fi raporunu i\u00e7eriyordu. \u00dc\u00e7 yan etki nedeniyle tedavi kesildi, bunlardan biri ge\u00e7ici ba\u011f\u0131rsak t\u0131kan\u0131kl\u0131\u011f\u0131yd\u0131. Plazma Abeta(40) konsantrasyonu, 100 mg grubunda %58,2 ve 140 mg grubunda %64,6 azald\u0131 (P<.001). Omurilik s\u0131v\u0131s\u0131 Abeta seviyelerinde anlaml\u0131 bir azalma g\u00f6r\u00fclmedi. Bili\u015fsel veya i\u015flevsel \u00f6l\u00e7\u00fctlerde grup farkl\u0131l\u0131klar\u0131 g\u00f6r\u00fclmedi.\n\n## Sonu\u00e7\nLY450139, "}
{"_id":"45341480","title":"Reduction in skin grafting after the introduction of hydrofiber dressings in partial thickness burns: a comparison between a hydrofiber and silver sulphadiazine.","text":"AMA\/AMA\u00c7 Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, hidrofiber bandaj (Aquacel(\u00ae), Convatec Inc.) ile tedavi edilen yan\u0131klarda klinik sonu\u00e7lar\u0131, eski standart bak\u0131mla g\u00fcm\u00fc\u015f s\u00fclfadiazin (Flammazine(\u00ae); Solvay Pharmaceuticals) ile tedavi edilen yan\u0131klarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak, cerrahi m\u00fcdahale ve yat\u0131\u015f s\u00fcresini (YS) de\u011ferlendirmekti. Y\u00d6NTEM Maasstad Hastanesi'nin Yan\u0131k Merkezi'ne 1987'den 2010'a kadar, 0-4 ya\u015f aras\u0131 \u00e7ocuklarda %10'a kadar ilk dereceden yan\u0131klarla s\u00fcrekli olarak kabul edilen t\u00fcm 502 hastan\u0131n retrospektif bir incelemesi yap\u0131ld\u0131. Veri toplama i\u00e7in bir bilgisayar destekli veritaban\u0131 kullan\u0131ld\u0131. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fma d\u00f6nemi, hidrofiber bandaj\u0131n (HFD) tan\u0131t\u0131m\u0131ndan \u00f6nce ve sonra olmak \u00fczere iki d\u00f6neme ayr\u0131ld\u0131: 1987-1999 (d\u00f6nem 1) ve 1999-2010 (d\u00f6nem 2). SONU\u00c7LAR \u00c7al\u0131\u015fma s\u00fcresince, 27,3% (137\/502) g\u00fcm\u00fc\u015f s\u00fclfadiazin (Ag-SD) ile tedavi edilen hastalar cerrahi m\u00fcdahaleye tabi tutuldu. HFD'nin tan\u0131t\u0131m\u0131ndan \u00f6nce, 338 Ag-SD ile tedavi edilen hastalar\u0131n %30,5'i (102\/338) cerrahi m\u00fcdahaleye tabi tutuldu. HFD'nin tan\u0131t\u0131m\u0131ndan sonra, 164 Ag-SD ile tedavi edilen hastalar\u0131n %20,7'si (34\/164) deri grefti ald\u0131, bu da HFD ile tedavi edilen 302 hastan\u0131n %11,6's\u0131 (35\/302) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda anlaml\u0131 bir farka (p < 0,01) i\u015faret ediyordu. SONU\u00c7lar G\u00fcm\u00fc\u015f s\u00fclfadiazin tedavisine k\u0131yasla, 0-4 ya\u015f aras\u0131 \u00e7ocuklarda %10'a kadar kar\u0131\u015f\u0131k k\u0131smi kal\u0131nl\u0131ktaki yan\u0131klarda, HFD'nin tan\u0131t\u0131m\u0131ndan sonra cerrahi m\u00fcdahale say\u0131s\u0131 azald\u0131. Bu yaralanma bandaj\u0131, hastane yat\u0131\u015f s\u00fcresini de s\u0131n\u0131rlad\u0131."}
{"_id":"45364685","title":"Induction of the heat-shock response by carbon dioxide in Chironomus thummi.","text":"Karbon dioksitten kurtulu\u015f s\u0131ras\u0131nda uygulanan bir dizi stres tedavisinin Chironomus thummi salya bez h\u00fccrelerindeki gen ifadesine etkileri analiz edildi. Denenen tedaviler aras\u0131nda, sadece karbon dioksitten kurtulu\u015f s\u0131ras\u0131nda, daha \u00f6nce \u0131s\u0131 \u015foku tedavisinden sonra g\u00f6zlemlenenle benzer bir yan\u0131t g\u00f6zlemledik: \u0131s\u0131 \u015foku kabarc\u0131klar\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesi ve \u0131s\u0131 \u015foku polipeptitlerinin sentezi. Bu ko\u015fullarda, kabarc\u0131klama ve telomerik b\u00f6lgelerin transkripsiyonu g\u00f6zlemlendi, bu da s\u0131cakl\u0131k ind\u00fcklenebilir telomerik Balbiani halkas\u0131 T-BR-III'\u00fcn ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131na neden oldu. Di\u011fer tedaviler, C. thummi larvalar\u0131na veya salya bez h\u00fccrelerine ger\u00e7ek stres ko\u015fullar\u0131 sa\u011flasa da, \u0131s\u0131 \u015foku yan\u0131t\u0131n\u0131 ind\u00fcklemedi."}
{"_id":"45401535","title":"Candida albicans-Staphylococcus aureus polymicrobial peritonitis modulates host innate immunity.","text":"T\u0131bbi cihaz imalat\u0131ndaki geli\u015fmeler ve antimikrobiyal tedavi terapilerine ra\u011fmen, mantar-bakteri polimikrobiyal peritonit, cerrahi hastalar\u0131, peritonal diyaliz yapanlar\u0131 ve kritik hastalar i\u00e7in ciddi bir komplikasyondur. Fareler \u00fczerinde bir peritonit modeli kullanarak, tek mikroorganizma enfeksiyonu ile Candida albicans veya Staphylococcus aureus'un \u00f6l\u00fcmc\u00fcl olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdik. Ancak, ayn\u0131 dozlarda bu mikroorganizmalar\u0131n birlikte enfeksiyonu, 1. g\u00fcn sonras\u0131 enfeksiyonde karaci\u011fer ve b\u00f6brekte mikroorganizma y\u00fck\u00fcn\u00fcn artmas\u0131yla birlikte %40 \u00f6l\u00fcm oran\u0131na yol a\u00e7maktad\u0131r. Bir \u00e7oklu enzim ba\u011fl\u0131 imm\u00fcnosorbeant test kullanarak, polimikrobiyal ve tek mikroorganizma peritonitinde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artan (interl\u00f6kin-6, gran\u00fclosit kolonizasyon fakt\u00f6r\u00fc, keratinosit \u00e7ekici fakt\u00f6r, monosit \u00e7ekici protein-1 ve makrofaj enflamatuar proteini-1\u03b1) do\u011fal proenflamatuar sitokinler tan\u0131mlad\u0131k, bu da peritoneuma ve hedef organlara daha fazla enflamatuar infiltrasyona yol a\u00e7maktad\u0131r. Koinfekte farelerin indometasin ile tedavisi, enfeksiyon y\u00fck\u00fcn\u00fc, proenflamatuar sitokin \u00fcretimini ve enflamatuar infiltrasyonu azalt\u0131r ve ayn\u0131 zamanda herhangi bir \u00f6l\u00fcme kar\u015f\u0131 korur. Daha ileri deneyler, koinfeksiyon s\u0131ras\u0131nda monomikrobiyal enfeksiyona k\u0131yasla sinerjik olarak artan eikosanoid prostaglandin E2 (PGE2) g\u00f6sterdi; indometasin tedavisi de artan PGE2 seviyelerini azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, enfeksiyon s\u0131ras\u0131nda peritoneal bo\u015flu\u011fa eksojen PGE2 eklemek, indometasin ile sa\u011flanan korumay\u0131 ge\u00e7ersiz k\u0131ld\u0131 ve \u00f6l\u00fcm oran\u0131n\u0131n artmas\u0131na ve mikroorganizma y\u00fck\u00fcn\u00fcn artmas\u0131na neden oldu. \u00d6nemli olan, bu \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n mantar-bakteri koinfeksiyonunun, ev sahibine y\u0131k\u0131c\u0131 sonu\u00e7lara yol a\u00e7an do\u011fal enflamatuar olaylar\u0131 mod\u00fcle edebilme yetene\u011fini vurgulamas\u0131d\u0131r."}
{"_id":"45408403","title":"Techniques and probes for the study of Xenopus tropicalis development.","text":"Xenopus laevis kurba\u011fas\u0131, geli\u015fimsel ve h\u00fccresel s\u00fcre\u00e7ler \u00fczerine \u00f6nemli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, X. laevis'in allotetraploid genomu, ileri genetik analiz i\u00e7in kullan\u0131m\u0131n\u0131 engeller. Genetik analiz, Silurana (Xenopus) tropicalis'e uygulanabilir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu t\u00fcr\u00fcn diploid genomu ve daha k\u0131sa \u00fcreme s\u00fcresi vard\u0131r. Burada, X. laevis'in geli\u015fimsel \u00e7al\u0131\u015fmalar i\u00e7in kullan\u0131lan bir\u00e7ok arac\u0131n\u0131n X. tropicalis'e de uygulanabilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Nieuwkoop ve Faber'\u0131n geli\u015fimsel a\u015fama sistemini kullanarak, X. tropicalis embriyolar\u0131n\u0131n X. laevis'e benzer h\u0131zlarda geli\u015fti\u011fini, ancak daha dar bir s\u0131cakl\u0131k aral\u0131\u011f\u0131nda tolere edebildi\u011fini bulduk. Ayr\u0131ca, X. laevis i\u00e7in mevcut analitik reaktiflerin X. tropicalis'e etkili bir \u015fekilde aktar\u0131labilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. X. laevis protokol\u00fc, mRNA transkriptlerine kar\u015f\u0131 b\u00fct\u00fcn montaj in situ hibridizasyonu, X. tropicalis'e ba\u015far\u0131yla uygulanabilir, herhangi bir de\u011fi\u015fiklik yap\u0131lmadan. Ayr\u0131ca, X. laevis sondalar\u0131 genellikle X. tropicalis'te de \u00e7al\u0131\u015f\u0131r, bu da geli\u015fimsel \u00e7al\u0131\u015fmalar ba\u015flatmadan \u00f6nce X. tropicalis ortologlar\u0131n\u0131 klonlama ihtiyac\u0131n\u0131 ortadan kald\u0131r\u0131r. X. laevis proteinlerine kar\u015f\u0131 reaktif antikorlar, mevcut imm\u00fcnohistokimya prosed\u00fcrlerini kullanarak X. tropicalis proteinini etkili bir \u015fekilde tespit edebilir. Antisens morfin oligon\u00fckleotitleri (MOs), geli\u015fim s\u0131ras\u0131nda gen aktivitesinin kayb\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in yeni bir alternatif sunar. X. tropicalis'te MOs'un i\u015flevini g\u00f6steriyoruz. Son olarak, X. tropicalis ileri genetik ve genomik analiz i\u00e7in bir olas\u0131l\u0131k sunar."}
{"_id":"45414636","title":"Requirement of c-myb in T cell development and in mature T cell function.","text":"\u00d6nceki raporlar, protoonkogen c-myb'in timus i\u00e7inde T h\u00fccre geli\u015fimine ve olgun T h\u00fccre proliferasyonuna kat\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fcr. \u0130ki T h\u00fccre spesifik c-myb knockout fare modeli, myb\/LckCre ve myb\/CD4Cre olu\u015fturduk. c-myb'in DN3 a\u015famas\u0131ndaki timosit geli\u015fimi, \u00e7ift pozitif timositlerin hayatta kalmas\u0131 ve proliferasyonu, tek pozitif CD4 ve CD8 T h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131 ve olgun T h\u00fccrelerin proliferatif yan\u0131tlar\u0131 i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca verilerimiz, c-myb'in \u00e7ift pozitif CD4+CD8+CD25+, CD4+CD25+ ve CD8+CD25+ T h\u00fccrelerinin olu\u015fumunda do\u011frudan rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, bu geli\u015fim s\u00fcre\u00e7lerinin otoimm\u00fcn disfonksiyon i\u00e7in c-myb'in bir rol\u00fcne i\u015faret edebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"45447613","title":"Effect of losartan on ambulatory short-term blood pressure variability and cardiovascular remodeling in hypertensive patients on hemodialysis.","text":"\n# Ama\u00e7:\n\u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, ambulatuvar k\u0131sa s\u00fcreli kan bas\u0131nc\u0131 (KB) de\u011fi\u015fkenli\u011finin kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klarla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, hipertansiyonu olan diyaliz tedavisi g\u00f6ren hastalarda losartan adl\u0131 bir angiotensin II tip 1 resept\u00f6r blokerinin ambulatuvar k\u0131sa s\u00fcreli KB de\u011fi\u015fkenli\u011fini iyile\u015ftirip iyile\u015ftirmedi\u011fini ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n# Y\u00f6ntemler:\nDiyaliz tedavisi g\u00f6ren 40 hipertansiyon hastas\u0131, losartan tedavi grubuna (n=20) veya kontrol tedavi grubuna (n=20) rastgele atand\u0131. Tedavi \u00f6ncesi ve 6. ve 12. aylar\u0131n sonunda 24 saatlik ambulatuvar KB izleme yap\u0131ld\u0131. Ekokardiyografi ve brakiyal-ankle puls dalgas\u0131 h\u0131z\u0131 (baPWV) \u00f6l\u00e7\u00fcmleri ve biyokimyasal parametreler de tedavi \u00f6ncesi ve sonras\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirildi.\n\n# Sonu\u00e7lar:\nLosartan tedavisinin 6. ve 12. aylar\u0131nda, gece boyunca ambulatuvar KB de\u011fi\u015fkenli\u011fi, ambulatuvar KB'nin varyans katsay\u0131s\u0131na dayal\u0131 olarak de\u011ferlendirildi\u011finde, losartan grubunda anlaml\u0131 \u015fekilde azald\u0131, ancak kontrol grubunda de\u011fi\u015fmedi. Kontrol grubuna k\u0131yasla losartan, sol ventrik\u00fcl k\u00fctlesi endeksi (LVMI), baPWV ve beyin natriuretik peptid (BNP) ve geli\u015fmi\u015f glikasyon son \u00fcr\u00fcnleri (AGE) plazma seviyelerini anlaml\u0131 \u015fekilde azaltt\u0131. Ayr\u0131ca, \u00e7oklu regresyon analizi, LVMI de\u011fi\u015fiklikleri ile gece boyunca ambulatuvar k\u0131sa s\u00fcreli KB de\u011fi\u015fkenli\u011fi de\u011fi\u015fiklikleri aras\u0131nda ve LVMI de\u011fi\u015fiklikleri ile AGE plazma seviyelerindeki de\u011fi\u015fiklikler aras\u0131nda anlaml\u0131 korelasyonlar g\u00f6sterdi.\n\n# Sonu\u00e7:\nBu sonu\u00e7lar, losartan\u0131n gece boyunca ambulatuvar k\u0131sa s\u00fcreli KB de\u011fi\u015fkenli\u011fini bask\u0131layarak patolojik kardiyovask\u00fcler yeniden \u015fekillenmeyi \u00f6nlemede yararl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"45449835","title":"Interleukin-17 mRNA expression in blood and CSF mononuclear cells is augmented in multiple sclerosis.","text":"Myelin y\u00f6nlendirilmi\u015f otoimm\u00fcnite, \u00e7oklu skleroz (MS) patogenezinde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcr. MS'te pro- ve anti-enflamatuar sitokinlerin artm\u0131\u015f \u00fcretimi yayg\u0131n bir bulgu. Son zamanlarda tan\u0131mlanan bir sitokin olan interleukin-17 (IL-17), insanlarda neredeyse yaln\u0131zca aktive edilmi\u015f haf\u0131za T h\u00fccreleri taraf\u0131ndan \u00fcretilir ve bu h\u00fccreler, parankimsel h\u00fccreler ve makrofajlardan pro-enflamatuar sitokin ve kemokinlerin \u00fcretimini tetikleyebilir. Sentetik oligon\u00fckleotit sondalar\u0131 kullan\u0131larak in situ hibridizasyon y\u00f6ntemi, MS hastalar\u0131nda ve kontrol bireylerde kan ve omurilik s\u0131v\u0131s\u0131ndan (CSF) IL-17 mRNA ifade eden monon\u00fckleer h\u00fccreleri (MNC) tespit etmek ve saymak i\u00e7in uyguland\u0131. MS ve akut aseptik menenjiit (AM) hastalar\u0131nda kan MNC'sinde IL-17 mRNA ifade eden h\u00fccrelerin say\u0131lar\u0131 sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerden daha y\u00fcksekti. Klinik n\u00fcks s\u0131ras\u0131nda incelenen MS hastalar\u0131nda, kan MNC'sinde IL-17 mRNA ifade eden h\u00fccrelerin say\u0131lar\u0131 remisyon d\u00f6nemindeki hastalara k\u0131yasla daha y\u00fcksekti. MS hastalar\u0131nda, CSF'de IL-17 mRNA ifade eden MNC say\u0131lar\u0131 kanla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha y\u00fcksekti. Bu CSF'de IL-17 mRNA ifade eden MNC say\u0131lar\u0131ndaki art\u0131\u015f, AM hastalar\u0131nda g\u00f6zlemlenmedi. Sonu\u00e7 olarak, \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, MS'de kan ve CSF'de IL-17 mRNA ifade eden MNC say\u0131lar\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve klinik n\u00fcks s\u0131ras\u0131nda kan MNC'sinde en y\u00fcksek seviyelere ula\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"45457778","title":"A European perspective on population studies of dementia.","text":"D\u00fcnyan\u0131n ya\u015f demografisindeki de\u011fi\u015fim ve ya\u015fa ba\u011fl\u0131 hastal\u0131klar\u0131n, bunlara da dahil olan demans\u0131n, art\u0131\u015f\u0131n\u0131n \u00f6ng\u00f6r\u00fclmesi, halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan b\u00fcy\u00fck bir endi\u015fe kayna\u011f\u0131d\u0131r. Amerika Birle\u015fik Devletleri ve Avrupa'da yap\u0131lan \u00f6nemli ara\u015ft\u0131rma \u00e7abalar\u0131, demans\u0131n patogenezini ve epidemiyolojisini anlamaya y\u00f6neliktir. Bu makale, Avrupa'daki demans ara\u015ft\u0131rma tarihinin genel bir \u00f6zetini sunar ve bunu Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki ara\u015ft\u0131rma ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131r. \u0130nceleme, hem ABD hem de Avrupa ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n\u0131n belirledi\u011fi ve ele almaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 ortak sorunlar\u0131 vurgular. D\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalardan en fazla bilgi elde etmek i\u00e7in, mevcut ara\u015ft\u0131rma uygulamalar\u0131ndan bilinecek \u015fekilde metodolojinin daha iyi uyumlu hale getirilmesi gerekmektedir."}
{"_id":"45461275","title":"The cost of providing comprehensive HIV treatment in PEPFAR-supported programs.","text":"ARKA PLAN PEPFAR, ulusal h\u00fck\u00fcmetler ve di\u011fer payda\u015flar, geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde HIV tedavisi sa\u011flamak i\u00e7in \u015fimdiye kadarki en b\u00fcy\u00fck kaynaklar\u0131 yat\u0131r\u0131yorlar. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, b\u00fcy\u00fck bir HIV tedavi tesisleri \u00f6rne\u011finde maliyetler ve maliyet e\u011filimleri hakk\u0131nda deneysel veriler sunmaktad\u0131r. TASARIM 2006-2007 y\u0131llar\u0131nda, Botsvana, Etiyopya, Nijerya, Uganda ve Vietnam'da bulunan 43 PEPFAR destekli poliklinik HIV tedavi klini\u011finde maliyet analizleri ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Y\u00d6NTEMLER Her bir tesiste HIV tedavi hizmetlerinin \u00f6zel olarak ba\u015flat\u0131ld\u0131\u011f\u0131 tarihten itibaren ard\u0131\u015f\u0131k 6 ayl\u0131k d\u00f6nemler boyunca HIV tedavisi maliyetleri verileri toplad\u0131k. \u00c7al\u0131\u015fma, her bir tesiste HIV tedavisi ve bak\u0131m\u0131 alan t\u00fcm hastalar\u0131 i\u00e7eriyordu (62.512 antiretroviral terapi [ART] ve 44.394 \u00f6n-ART hastas\u0131). \u00c7\u0131kt\u0131lar, hasta ba\u015f\u0131na maliyetler ve toplam program maliyetleri, ana maliyet kategorilerine g\u00f6re alt b\u00f6l\u00fcmlere ayr\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. SONU\u00c7LAR \u00d6n-ART hastalar\u0131 i\u00e7in y\u0131ll\u0131k ortalama ekonomik maliyetler 2009 USD'de 202 USD iken, ART hastalar\u0131 i\u00e7in 880 USD'di. Antiretroviraller hari\u00e7, hasta ba\u015f\u0131na ART maliyetleri 298 USD idi. Yeni ba\u015flat\u0131lan ART hastalar\u0131n\u0131n bak\u0131m\u0131, mevcut hastalara g\u00f6re %15-20 daha pahal\u0131yd\u0131. Tesisler olgunla\u015ft\u0131k\u00e7a hasta ba\u015f\u0131na maliyetler h\u0131zla d\u00fc\u015f\u00fcyordu, ilk ve ikinci 6 ayl\u0131k d\u00f6nemler aras\u0131ndaki ART hasta ba\u015f\u0131na maliyetler %46,8 ve bir sonraki y\u0131l ek olarak %29,5 d\u00fc\u015f\u00fcyordu. PEPFAR, hizmet sunumunun %79,4'\u00fcn\u00fc finanse etti ve ulusal h\u00fck\u00fcmetler %15,2'yi sa\u011flad\u0131. SONU\u00c7 Tedavi maliyetleri tesisler aras\u0131nda b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fiyor ve tesisler olgunla\u015ft\u0131k\u00e7a y\u00fcksek erken maliyetler h\u0131zla d\u00fc\u015f\u00fcyor. Tedavi maliyetleri \u00fclkeler aras\u0131nda de\u011fi\u015fiyor ve antiretroviral rejim maliyetlerindeki de\u011fi\u015fikliklere ve hizmet paketlerine yan\u0131t veriyor. Maliyet azaltmalar\u0131, k\u0131sa vadede program b\u00fcy\u00fcmesine izin verebilir, ancak programlar mevcut hastalara hizmet iyile\u015ftirmesi ve yeni hastalara kapsam geni\u015fletmesi aras\u0131nda bir denge kurmak zorundad\u0131r."}
{"_id":"45487164","title":"A sperm cytoskeletal protein that signals oocyte meiotic maturation and ovulation.","text":"Caenorhabditis elegans'teki yumurta h\u00fccreleri, \u00e7o\u011fu hayvan\u0131n yumurta h\u00fccreleri gibi, meiotik profase'de durur. Sperm, meiosisin (olgunla\u015fma) devam\u0131n\u0131 ve p\u00fcr\u00fczs\u00fcz kas benzeri gonad zar\u0131n\u0131n kas\u0131lmas\u0131n\u0131 te\u015fvik eder, bu da yumurtlama i\u00e7in gereklidir. G\u00f6steriyoruz ki, sperm sitoplazmik proteininin (MSP) ana bile\u015feni, yumurta olgunla\u015fmas\u0131 ve zar kas\u0131lmas\u0131 i\u00e7in bir ikili sinyal i\u015flevi g\u00f6r\u00fcr. MSP ayr\u0131ca sperm hareketinde de i\u015flev g\u00f6r\u00fcr, bu da aktin'e benzer bir rol oynar. Bu nedenle, evrim s\u0131ras\u0131nda, MSP, d\u0131\u015f sinyal ve i\u00e7 sitoplazmik i\u015flevler i\u00e7in \u00fcreme kazanm\u0131\u015f oldu. MSP benzeri alanlara sahip proteinler bitkilerde, mantarlarda ve di\u011fer hayvanlarda bulunur, bu da di\u011fer filolarda ilgili sinyal i\u015flevlerinin var olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"45548062","title":"Unmet need for mental health care among U.S. children: variation by ethnicity and insurance status.","text":"\n## Ama\u00e7\n\u00c7ocuk ve ergenlerin zihinsel sa\u011fl\u0131k ihtiya\u00e7lar\u0131 hakk\u0131ndaki politika tart\u0131\u015fmalar\u0131, gen\u00e7ler aras\u0131nda zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin yetersiz kullan\u0131m\u0131n\u0131 vurgulamaktad\u0131r, ancak az say\u0131da ulusal tahmin mevcuttur. Yazarlar, bu tahminleri sa\u011flamak i\u00e7in \u00fc\u00e7 ulusal veri k\u00fcmesini kullanarak etnik farkl\u0131l\u0131klar\u0131 incelemektedir.\n\n## Y\u00f6ntem\nYazarlar, 1996-1998 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yap\u0131lan \u00fc\u00e7 ulusal temsili ev anketi olan Ulusal Sa\u011fl\u0131k G\u00f6r\u00fc\u015fme Anket\u0131, Ulusal Amerikan Aileleri Anket\u0131 ve Toplum Takip Anketi'nde ikincil veri analizleri ger\u00e7ekle\u015ftirmi\u015ftir. \u00c7ocuk ve ergenler aras\u0131nda zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmeti kullan\u0131m oranlar\u0131n\u0131 3-17 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda belirlemi\u015f ve etnik k\u00f6ken ve sigorta durumu farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 incelemi\u015flerdir. Zihinsel sa\u011fl\u0131k sorunlar\u0131 i\u00e7in bir tahminci (\u00c7ocuk Davran\u0131\u015f Kontrol Listesi'nden se\u00e7ilen \u00f6\u011feler) kullan\u0131larak tan\u0131mlanan ihtiya\u00e7 duyan \u00e7ocuklar aras\u0131nda, etnik k\u00f6ken ve sigorta durumu ile unmet ihtiya\u00e7 aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemi\u015flerdir.\n\n## Sonu\u00e7lar\n12 ayl\u0131k bir d\u00f6nemde, 3-5 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki \u00e7ocuklar\u0131n %2-%3'\u00fc ve 6-17 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki \u00e7ocuk ve ergenlerin %6-%9'u zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmetleri kullanm\u0131\u015ft\u0131r. 6-17 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki \u00e7ocuk ve ergenlerin %80'i zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmeti almam\u0131\u015ft\u0131r. Di\u011fer fakt\u00f6rleri kontrol ettikten sonra, yazarlar, Latin \u00e7ocuklara k\u0131yasla beyaz \u00e7ocuklarda ve sigortas\u0131z \u00e7ocuklara k\u0131yasla kamu sigortal\u0131 \u00e7ocuklarda unmet ihtiya\u00e7 oran\u0131n\u0131n daha y\u00fcksek oldu\u011funu belirlemi\u015flerdir.\n\n## Sonu\u00e7\nBu bulgular, zihinsel sa\u011fl\u0131k de\u011ferlendirmesi gerektiren \u00e7o\u011fu \u00e7ocu\u011fun hizmet almad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve Latinler ve sigortas\u0131zlar\u0131n di\u011fer \u00e7ocuklara k\u0131yasla \u00f6zellikle y\u00fcksek unmet ihtiya\u00e7 oranlar\u0131na sahip oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Okul \u00f6ncesi \u00e7ocuklar aras\u0131nda zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmeti kullan\u0131m oranlar\u0131 son derece d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fcr. Belirli gruplar aras\u0131nda y\u00fcksek unmet ihtiya\u00e7 oranlar\u0131n\u0131n nedenlerini a\u00e7\u0131kl\u0131\u011fa kavu\u015fturan ara\u015ft\u0131rmalar, politikalar\u0131 ve klinik programlar\u0131 bilgilendirebilir."}
{"_id":"45581752","title":"Conditional economic incentives for reducing HIV risk behaviors: integration of psychology and behavioral economics.","text":"\n## Ama\u00e7\nBu makale, HIV \u00f6nleme y\u00f6ntemlerinde psikoloji ve davran\u0131\u015fsal ekonomi yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131 inceler ve bu yakla\u015f\u0131mlar\u0131n HIV risk davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 azaltmak i\u00e7in ko\u015fullu ekonomik te\u015fvik (CEI) programlar\u0131na entegrasyonu ve uygulanmas\u0131 konusunu ara\u015ft\u0131r\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\nHIV \u00f6nleme yakla\u015f\u0131mlar\u0131n\u0131n tarihini tart\u0131\u015f\u0131yoruz, psikolojik teorilerin \u00f6nemli i\u00e7g\u00f6r\u00fclerini ve s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n\u0131 vurguluyoruz. HIV \u00f6nleminde ilgili olan davran\u0131\u015fsal ekonomi teorik ilkelerine genel bir bak\u0131\u015f sunuyoruz ve geleneksel psikolojik teorilerle davran\u0131\u015fsal ekonomiyi birle\u015ftirerek HIV \u00f6nleme i\u00e7in yeni yakla\u015f\u0131mlar olu\u015fturman\u0131n bir \u00f6rne\u011fi olarak CEI'leri kullan\u0131yoruz.\n\n## Sonu\u00e7lar\nDavran\u0131\u015fsal ekonomik m\u00fcdahaleler, HIV riskini azaltmak i\u00e7in psikolojik \u00e7er\u00e7eveleri tamamlayabilir, riskli kararlar\u0131n m\u00fcdahale edilebilir ko\u015fullar\u0131 hakk\u0131nda benzersiz teorik anlay\u0131\u015flar sunar. \u0130ll\u00fcstratif CEI programlar\u0131ndan elde edilen bulgular, HIV ve cinsel yolla bula\u015fan enfeksiyon (C\u0130E) yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131, HIV test etme, HIV ila\u00e7 uyumu ve uyu\u015fturucu kullan\u0131m\u0131 konusunda ekonomik m\u00fcdahalelerin kar\u0131\u015f\u0131k ancak genel olarak umut verici etkilerini g\u00f6stermektedir.\n\n## Sonu\u00e7\nCEI programlar\u0131, HIV \u00f6nleme ve davran\u0131\u015fsal risk azalt\u0131m\u0131 i\u00e7in psikolojik m\u00fcdahaleleri tamamlayabilir. Program etkinli\u011fini maksimize etmek i\u00e7in, CEI programlar\u0131, m\u00fcdahalenin uygulanabilirli\u011fi ve ba\u015far\u0131s\u0131 \u00fczerinde belirleyici olabilecek ba\u011flam ve n\u00fcfus spesifik fakt\u00f6rlerine g\u00f6re tasarlanmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"45638119","title":"ALDH1 is a marker of normal and malignant human mammary stem cells and a predictor of poor clinical outcome.","text":"Kanser ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7in k\u00f6k h\u00fccre biyolojisinin uygulanmas\u0131, normal ve k\u00f6t\u00fc huylu k\u00f6k h\u00fccrelerin tan\u0131mlanmas\u0131 ve izolasyonu i\u00e7in basit y\u00f6ntemlerin eksikli\u011fi nedeniyle s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. In vitro ve in vivo deneysel sistemler kullanarak, normal ve kanserli insan meme epitel h\u00fccrelerinin artm\u0131\u015f aldehid dehidrojenaz aktivitesine (ALDH) sahip k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccre \u00f6zelliklerine sahip oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Bu h\u00fccreler, xenotransplant modelde en geni\u015f lenf diferansiyasyon potansiyeline ve en y\u00fcksek b\u00fcy\u00fcme kapasitesine sahip normal meme epitelinin alt pop\u00fclasyonunu i\u00e7erir. Meme kanserlerinde, y\u00fcksek ALDH aktivitesi, kendi kendini yenileyebilen ve ebeveyn t\u00fcm\u00f6r\u00fcn heterojenli\u011fini yans\u0131tan t\u00fcm\u00f6rleri \u00fcretebilen t\u00fcm\u00f6rigenik h\u00fccre fraksiyonunu tan\u0131mlamaktad\u0131r. 577 meme kanseri serisinde, imm\u00fcnostain ile tespit edilen ALDH1 ifadesi, k\u00f6t\u00fc prognozla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. Bu bulgular, normal ve k\u00f6t\u00fc huylu meme k\u00f6k h\u00fccrelerinin \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda \u00f6nemli yeni bir ara\u00e7 sunmakta ve k\u00f6k h\u00fccre kavramlar\u0131n\u0131n klinik uygulamalar\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmaktad\u0131r."}
{"_id":"45651303","title":"Interleukin-6 and interleukin-8 levels in serum and synovial fluid of patients with osteoarthritis.","text":"Osteoartrit (OA) hastalar\u0131nda serum ve sinoviyal s\u0131v\u0131da interleukin (IL)-6 ve IL-8 konsantrasyonlar\u0131, hassasiyeti 100-1.000 kat daha y\u00fcksek olan chemil\u00fcminesans-ELISA (CL-ELISA) y\u00f6ntemi ile belirlendi. Sonu\u00e7lar, romatoid artrit (RA) ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 bireylerden elde edilen sonu\u00e7larla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Sinoviyal s\u0131v\u0131da IL-6 ve IL-8 ortalama de\u011ferleri, RA'da OA'dan daha y\u00fcksek konsantrasyonlar g\u00f6sterdi. Serumdaki IL-6 ve IL-8 seviyeleri, RA ve OA'da kontrol grubuna g\u00f6re anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksekti. Hidrartrozda \u00f6nemli bir iyile\u015fme g\u00f6zlemlenen OA hastalar\u0131nda, ilk muayene s\u0131ras\u0131nda sinoviyal s\u0131v\u0131da IL-6 ve IL-8 seviyeleri nispeten daha y\u00fcksekti ve NaHA tedavisi sonras\u0131 belirgin \u015fekilde azald\u0131. Hidrartrozda iyile\u015fme g\u00f6zlemlenmeyen hastalarda, ilk muayene s\u0131ras\u0131nda sinoviyal s\u0131v\u0131da IL-6 ve IL-8 seviyeleri nispeten daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc ve NaHA tedavisi hidrartrozda anlaml\u0131 bir iyile\u015fme sa\u011flamad\u0131. Ayr\u0131ca, sinoviyal s\u0131v\u0131da IL-6 ve IL-8 seviyeleri, HA seviyelerinin artmas\u0131yla birlikte azalma e\u011filimi g\u00f6sterdi. R\u00f6ntgen bulgular\u0131n\u0131n de\u011ferlendirilmesi, d\u00fc\u015f\u00fck dereceli vakalarda ilk muayene s\u0131ras\u0131nda sinoviyal s\u0131v\u0131da IL-6 seviyelerinin y\u00fcksek derecede anlaml\u0131 olarak daha y\u00fcksek oldu\u011funu ortaya koydu. D\u00fc\u015f\u00fck dereceli vakalarda, r\u00f6ntgen bulgular\u0131na g\u00f6re, NaHA tedavisi sonras\u0131 sinoviyal s\u0131v\u0131da IL-6 seviyelerinde anlaml\u0131 bir azalma g\u00f6zlemlendi."}
{"_id":"45764440","title":"Inhibition of SRC expression and activity inhibits tumor progression and metastasis of human pancreatic adenocarcinoma cells in an orthotopic nude mouse model.","text":"Nonreceptor protein tirosin kinaz\u0131 Src, pankreas adenokarsinomlar\u0131n\u0131n %70'inde a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilir. Burada, pankreas t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin olu\u015fumu, b\u00fcy\u00fcmesi ve metastaz\u0131nda molek\u00fcler ve farmakolojik Src indirgeme etkisini, ortotopik bir modelde a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. L3.6pl insan pankreas t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinde Src ifadesini, c-src'yi hedefleyen k\u00fc\u00e7\u00fck m\u00fcdahale RNA (siRNA) kodlayan bir plazmidin sabit ifadesi ile azaltt\u0131k. Sabit siRNA klonlar\u0131nda, Src ifadesi %80'den fazla azalt\u0131ld\u0131, ili\u015fkili kinazlar c-Yes ve c-Lyn'in ifadesi de\u011fi\u015fmedi ve t\u00fcm klonlarda proliferasyon oranlar\u0131 benzer oldu. Akt ve p44\/42 Erk mitogen-aktifle\u015ftirilmi\u015f protein kinaz\u0131n\u0131n fosforilasyonu ve k\u00fclt\u00fcr sular\u0131nda VEGF ve IL-8 \u00fcretimi de azald\u0131 (P < 0.005). Nude farelerde farkl\u0131 h\u00fccre say\u0131lar\u0131n\u0131n ortotopik implantasyonu, t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunda bir de\u011fi\u015fiklik g\u00f6stermedi; ancak siRNA klonlar\u0131nda, b\u00fcy\u00fck t\u00fcm\u00f6rler geli\u015femedi ve metastaz olu\u015fma oran\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131, bu da c-Src aktivitesinin t\u00fcm\u00f6r ilerlemesinde kritik oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Bu olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha da ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, mevcut vahsi tip t\u00fcm\u00f6rlere sahip hayvanlar, Src\/Abl se\u00e7ici inhibit\u00f6r\u00fc BMS-354825 (dasatinib) ile tedavi edildi. Tedavi g\u00f6ren farelerde t\u00fcm\u00f6r boyutu azald\u0131 ve metastaz olu\u015fma oran\u0131 kontrol grubuna k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131. Bu sonu\u00e7lar, Src'nin bu modelde pankreas t\u00fcm\u00f6r\u00fcn\u00fcn ilerlemesine katk\u0131da bulundu\u011funu ve Src'nin hedefli tedavinin bir aday\u0131 olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"45770026","title":"Eicosapentaenoic acid is converted via \u03c9-3 epoxygenation to the anti-inflammatory metabolite 12-hydroxy-17,18-epoxyeicosatetraenoic acid.","text":"Eikosapentaenoik asit (EPA), bir\u00e7ok enflamatuar bozuklu\u011fun tedavisinde yararl\u0131 etkilere sahiptir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, farenin peritonik bo\u015flukta \u03c9-3 epoxygenasyon yoluyla diyetle al\u0131nan EPA, 17,18-epoksieikosatetraenik asit (17,18-EpETE) olarak d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Arabulucu lipidomik, 17,18-EpETE'nin bir dizi yeni oksijenli metabolitini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131 ve bu metabolitlerin en \u00f6nemlisi, 12-hidroksi-17,18-epoksieikosatetraenik asit (12-OH-17,18-EpETE), murin zymosan ile tetiklenen peritonitide n\u00f6trofil infiltrasyonunu s\u0131n\u0131rlayarak g\u00fc\u00e7l\u00fc anti-enflamatuar bir etki g\u00f6sterdi. 12-OH-17,18-EpETE, in vitro'da leukotrien B4 ile tetiklenen n\u00f6trofil kemotaksisi ve polarizasyonunu nanomolar aral\u0131kta (EC50 0.6 nM) inhibe etti. \u0130ki do\u011fal izomerin tam yap\u0131lar\u0131, kimyasal olarak sentezlenmi\u015f stereoisomerler kullan\u0131larak 12S-OH-17R,18S-EpETE ve 12S-OH-17S,18R-EpETE olarak belirlendi. Bu do\u011fal izomerler g\u00fc\u00e7l\u00fc anti-enflamatuar bir etki g\u00f6sterdi, ancak yapay stereoisomerler neredeyse hi\u00e7bir aktivite g\u00f6stermedi. Bu sonu\u00e7lar, diyetle al\u0131nan EPA'dan t\u00fcretilen 17,18-EpETE'nin g\u00fc\u00e7l\u00fc biyoaktif bir metabolite, 12-OH-17,18-EpETE'ye d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve bu metabolitin endojen bir anti-enflamatuar metabolik yolunu tetikleyebilece\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"45820464","title":"Scrapie in mice. Agent-strain differences in the distribution and intensity of grey matter vacuolation.","text":"Be\u015f scrapie ajan\u0131, iki inbred fare cinsi (C57BL ve VM) ve F1 \u00e7aprazlar\u0131 i\u00e7in intracerebral a\u015f\u0131lar olarak kullan\u0131ld\u0131. Her ajan i\u00e7in belirtilen beyin b\u00f6lgelerinin vak\u00fcolasyon derecesi ve bu hasar\u0131n 9 b\u00f6lgede g\u00f6receli da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 farkl\u0131yd\u0131. Bu histolojik parametrelere dayanarak, her 5 scrapie ajan\u0131, her iki fare cinsiyle de \u00e7ok y\u00fcksek bir g\u00fcvenilirlikle birbirinden ay\u0131rt edilebilir. Lesyon profili, ajan\u0131n dozundan etkilenmedi; C57BL farelerinde ME7 ajan\u0131n\u0131n dozu 6 sipari\u015f b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcnde de\u011fi\u015fti. Fare genotipinin genel vak\u00fcolasyon derecesi ve lesyon profilinin \u015fekli \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkisi vard\u0131; bu etkiler baz\u0131 ajanlarda di\u011ferlerinden daha \u015fiddetliydi. Beynin belirli b\u00f6lgelerinde, kullan\u0131lan ajan\u0131n cinsine ba\u011fl\u0131 olarak, (C57BL x VM)F1 \u00e7apraz\u0131, her iki ebeveyn genotipinden de \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla veya daha az vak\u00fcolasyonla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131. Lesyon profilinin genetik kontrol\u00fc, bu verilerde daha ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir analiz i\u00e7in \u00e7ok karma\u015f\u0131k bulundu."}
{"_id":"45875990","title":"Cyclin A2 is an RNA binding protein that controls Mre11 mRNA translation","text":"Cyclin A2, Cdk1 ve Cdk2'yi etkinle\u015ftirir ve S faz\u0131ndan erken mitoz d\u00f6nemine kadar y\u00fcksek seviyelerde ifade edilir. Mutant farelerde cyclin A2'nin y\u00fckseltilememesi kromozomal istikrars\u0131zl\u0131k ve t\u00fcm\u00f6r e\u011filimine neden oldu\u011funu bulduk. Kromozomal istikrars\u0131zl\u0131\u011f\u0131n alt\u0131nda yatan neden, S faz\u0131nda meiotik rekombinasyon 11 (Mre11) n\u00fckleaz\u0131n\u0131n y\u00fckseltilememesidir, bu da duraklayan replikasyon kolu \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcm\u00fcn\u00fc bozar, \u00e7ift iplikli DNA k\u0131r\u0131klar\u0131n\u0131 onarmada yetersiz kal\u0131r ve k\u0131z karde\u015f kromozomlar\u0131n yanl\u0131\u015f ayr\u0131\u015fmas\u0131na neden olur. Beklenmedik bir \u015fekilde, cyclin A2, Mre11 miktar\u0131n\u0131 C-sonu RNA ba\u011flama domeni arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kontrol eder; bu domen, Mre11 transkriptlerini se\u00e7ici ve do\u011frudan ba\u011flayarak polisom y\u00fcklenmesini ve \u00e7eviriyi arac\u0131l\u0131k eder. Bu veriler, DNA replikasyonunu d\u00fczenleyen \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc bir d\u00fczenleyici olarak cyclin A2'yi ortaya koyar; bu d\u00fczenleyici, \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc kinaz ba\u011f\u0131ml\u0131 i\u015flevlerle birlikte, kinaz ba\u011f\u0131ms\u0131z, RNA ba\u011flama ba\u011f\u0131ml\u0131 bir rol de \u00fcstlenir ve yayg\u0131n replikasyon hatalar\u0131n\u0131n yeterli onar\u0131m\u0131n\u0131 sa\u011flar."}
{"_id":"45908102","title":"Cluster sampling to assess immunization coverage: a review of experience with a simplified sampling method.","text":"Geni\u015fletilmi\u015f A\u015f\u0131 Program\u0131 (EPI), a\u015f\u0131 kapsam\u0131 d\u00fczeylerini tahmin etmek i\u00e7in basitle\u015ftirilmi\u015f k\u00fcme \u00f6rnekleme y\u00f6ntemi kullanmaktad\u0131r. Bu y\u00f6ntem, 210 \u00e7ocu\u011fun rastgele se\u00e7ilmesiyle, her biri 7 \u00e7ocuk i\u00e7eren 30 k\u00fcmeden olu\u015fmakta. Bu makale, bu y\u00f6ntemin ger\u00e7ek ve bilgisayar sim\u00fclasyonu anketlerinde sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 analiz eder. 25 \u00fclkede yap\u0131lan 60 ger\u00e7ek anketin sonu\u00e7lar\u0131, toplam 446 a\u015f\u0131 kapsam\u0131 tahmini \u00f6rne\u011fi i\u00e7in analiz edilebilir. \u00d6rnek sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n %83'\u00fc, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %10'a (+\/-) i\u00e7indeydi ve hi\u00e7bir anketin %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %13'\u00fc a\u015fmad\u0131. Ayr\u0131ca, %10-%99 aras\u0131nda de\u011fi\u015fen a\u015f\u0131 kapsam\u0131 oranlar\u0131na sahip 12 olas\u0131 n\u00fcfus tabakas\u0131, bilgisayar sim\u00fclasyonu i\u00e7in olu\u015fturuldu. Bu tabakalara, her birinin \u00e7e\u015fitli oranlar\u0131 atanan 10 olas\u0131 topluluk da olu\u015fturuldu. Bu sim\u00fcle edilmi\u015f anketler de EPI y\u00f6nteminin ge\u00e7erlili\u011fini destekledi: Sonu\u00e7lar, ger\u00e7ek n\u00fcfus ortalamas\u0131ndan %10'un alt\u0131nda olanlar\u0131n %95'i a\u015ft\u0131. Bu y\u00f6ntemin hassasiyeti, hem ger\u00e7ek hem de sim\u00fcle edilmi\u015f anket sonu\u00e7lar\u0131ndan tahmini olarak, EPI'nin gereksinimleri i\u00e7in tatmin edici olarak kabul edilir. Ger\u00e7ek anketler aras\u0131nda, \u00f6rnekte %45-%54 aras\u0131nda a\u015f\u0131 kapsam\u0131 oldu\u011funda, g\u00fcven aral\u0131klar\u0131n\u0131n %10'u a\u015fan sonu\u00e7lar\u0131n oran\u0131 (50%) en y\u00fcksekti."}
{"_id":"45920278","title":"Gender differences in the utilization of health care services.","text":"ARKA PLAN Ara\u015ft\u0131rmalar, kad\u0131nlar\u0131n erkeklerden daha fazla sa\u011fl\u0131k hizmeti kulland\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. \u00d6nemli ba\u011f\u0131ms\u0131z de\u011fi\u015fkenler, \u00f6rne\u011fin hasta sosyo-demografik \u00f6zellikleri ve sa\u011fl\u0131k durumu, bu hizmetlerin kullan\u0131m\u0131ndaki ve maliyetlerindeki cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in kulland\u0131k. Y\u00d6NTEM Yeni yeti\u015fkin hastalar (N = 509), bir \u00fcniversite t\u0131bbi merkezindeki birincil bak\u0131m hekimlerine rastgele atand\u0131lar. Sa\u011fl\u0131k hizmeti kullan\u0131mlar\u0131 ve ili\u015fkili \u00fccretleri, 1 y\u0131ll\u0131k bak\u0131m s\u00fcresi boyunca izlendi. Kendini raporlanan sa\u011fl\u0131k durumu, Medical Outcomes Study K\u0131sa Form-36 (SF-36) kullan\u0131larak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. \u0130statistiksel analizlerde sa\u011fl\u0131k durumu, sosyo-demografik bilgiler ve birincil bak\u0131m hekimi uzmanl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kontrol ettik. SONU\u00c7LAR Kad\u0131nlar, erkeklere g\u00f6re \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck kendini raporlanan sa\u011fl\u0131k durumu ve daha d\u00fc\u015f\u00fck ortalama e\u011fitim ve gelirle sahiplerdi. Kad\u0131nlar, birincil bak\u0131m klini\u011fine ve tan\u0131 hizmetlerine yap\u0131lan ortalama ziyaret say\u0131s\u0131nda erkeklerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazlayd\u0131. Birincil bak\u0131m, uzmanl\u0131k bak\u0131m\u0131, acil tedavi, tan\u0131 hizmetleri ve y\u0131ll\u0131k toplam \u00fccretlerin ortalama \u00fccretleri, kad\u0131nlar i\u00e7in erkeklerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek olsa da, hastaneye yat\u0131\u015flar ve hastane \u00fccretleri aras\u0131nda herhangi bir fark yoktu. Sa\u011fl\u0131k durumu, sosyo-demografik \u00f6zellikler ve klinik atamay\u0131 kontrol ettikten sonra, kad\u0131nlar, hastaneye yat\u0131\u015flar hari\u00e7 t\u00fcm \u00fccret kategorilerinde daha y\u00fcksek t\u0131bbi \u00fccretlere sahipti. SONU\u00c7 Kad\u0131nlar, erkeklerden daha fazla sa\u011fl\u0131k hizmeti kullan\u0131yor ve daha y\u00fcksek ili\u015fkili \u00fccretlere sahipler. Bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131n uygunlu\u011fu belirlenmedi, ancak bu bulgular sa\u011fl\u0131k hizmetleri i\u00e7in sonu\u00e7lar\u0131 vard\u0131r."}
{"_id":"46112052","title":"Recombinant human tumor necrosis factor administered as a 24-hour intravenous infusion. A phase I and pharmacologic study.","text":"Rekombine insan tumor nekroz fakt\u00f6r\u00fc (rH-TNF), do\u011frudan antitumor \u00f6zelliklere sahip bir sitokin. Bir faz I denemesinde, 24 saat boyunca rH-TNF'yi s\u00fcrekli inf\u00fcze ettik. 50 hastaya toplamda 115 tedavi seans\u0131 verdik. Dozlar 4,5 ila 645 mikrogram\/m2 aras\u0131nda de\u011fi\u015fti. Sistemik toksisite, ate\u015f, titreme, yorgunluk ve hipotansiyon, rH-TNF dozu ile artt\u0131. 454 mikrogram\/m2'den fazla dozlar s\u0131k s\u0131k \u015fiddetli letargi ve yorgunlu\u011fa neden oldu, bu da tedavinin tamamlanmas\u0131n\u0131n ard\u0131ndan hastan\u0131n hastaneden taburcu edilmesini engelledi. S\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 doz toksisitesi hipotansiyondu, ve en y\u00fcksek iki doz seviyesinde tedavi g\u00f6ren be\u015f hasta dopamin tedavisine ihtiya\u00e7 duydu. Di\u011fer organa \u00f6zg\u00fc toksisite hafifti ve 48 saat sonra kendili\u011finden \u00e7\u00f6z\u00fcld\u00fc. 24 saatlik rH-TNF inf\u00fczyonlar\u0131, serum kolesterol ve y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein seviyelerinde \u00f6nemli d\u00fc\u015f\u00fc\u015flerle ili\u015fkilendirildi. Enzim ba\u011fl\u0131 immunosorben test kullan\u0131larak yap\u0131lan farmakokinetik \u00e7al\u0131\u015fmalar, plazma rH-TNF zirve seviyelerinin 90-900 pg\/mL oldu\u011funu g\u00f6sterdi. S\u00fcrekli rH-TNF inf\u00fczyonu olmas\u0131na ra\u011fmen, sabit bir durum seviyesi elde edilmedi. \u00d6nerilen faz II dozu, 24 saatlik s\u00fcrekli inf\u00fczyon i\u00e7in 545 mikrogram\/m2'dir."}
{"_id":"46127781","title":"Detection and comparison of epidermal growth factor receptor mutations in cells and fluid of malignant pleural effusion in non-small cell lung cancer.","text":"Malignant pleural ef\u00fczyon h\u00fccreleri veya h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 s\u0131v\u0131s\u0131, ileri evrede olmayan k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccreli akci\u011fer kanseri (NSCLC) hastalar\u0131nda epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc resept\u00f6r\u00fc (EGFR) mutasyon taramas\u0131 i\u00e7in \u00f6nemli klinik \u00f6rnekler olabilir. Ancak, bu \u00f6rneklerin mutasyon tespitindeki yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131 iyi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 26 Do\u011fu Asya NSCLC hastas\u0131 ile malign pleural ef\u00fczyonlu hastalar\u0131 i\u015fe ald\u0131k, hem h\u00fccrelerde hem de e\u015fle\u015fen h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 s\u0131v\u0131da EGFR mutasyon durumunu belirlemek i\u00e7in dizileme ve mutant zenginle\u015ftirilmi\u015f PCR kulland\u0131k. Mutasyon spektrumlar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131ktan sonra, hem h\u00fccreler hem de h\u00fccre d\u0131\u015f\u0131 pleural s\u0131v\u0131n\u0131n, hassas genotip analizleri uyguland\u0131\u011f\u0131nda, ameliyat edilemeyen NSCLC'de EGFR mutasyon taramas\u0131 i\u00e7in uygulanabilir klinik \u00f6rnekler olabilece\u011fini bulduk. Do\u011frudan dizileme, bu heterojen \u00f6rneklerde \u00f6nemli bir mutasyon k\u0131sm\u0131n\u0131n ka\u00e7\u0131r\u0131lmas\u0131na neden olabilir. Daha hassas y\u00f6ntemler, \u00f6rne\u011fin mutant zenginle\u015ftirilmi\u015f PCR ve gen tarama, daha g\u00fcvenilir mutasyon bilgisi sa\u011flayabilir."}
{"_id":"46135768","title":"Materials and Methods Figs. S1 to S15 References Supporting Online Materials","text":"Endosomal Toll-like resept\u00f6rleri (TLR) 7 ve 9, viral patojenleri tan\u0131r ve bunlar\u0131 takip eden NF-\u03baB ba\u011f\u0131ml\u0131 pro-enflamatuar sitokinlerin ve IRF7 ba\u011f\u0131ml\u0131 tip I interferonlar\u0131n (IFN) etkinle\u015ftirilmesi i\u00e7in sinyaller \u00fcretir. TLR9'un viral n\u00fckleik asitleri tan\u0131mas\u0131, endolizomik kompartmanda TLR9'un par\u00e7alanmas\u0131n\u0131 gerektirir. Burada, TLR9'un tip I IFN'i etkinle\u015ftiren sinyalleri, ancak pro-enflamatuar sitokin genlerini, endosomlardan \u00f6zel bir lizozomla ili\u015fkili organelleye ta\u015f\u0131nmas\u0131yla sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, bu alt h\u00fccresel kompartmanda TLR9'u ta\u015f\u0131mak i\u00e7in sorumlu protein kompleksi olarak adapt\u00f6r protein-3'\u00fc tan\u0131ml\u0131yoruz. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, endosomik sistem i\u00e7inde se\u00e7ici resept\u00f6r ta\u015f\u0131mac\u0131l\u0131\u011f\u0131 yoluyla TLR9 sinyallerinin b\u00f6l\u00fcnmesi i\u00e7in bir i\u00e7 mekanizmay\u0131 ortaya koymaktad\u0131r."}
{"_id":"46153874","title":"Sedimentation velocity method in the analytical ultracentrifuge for the study of protein-protein interactions.","text":"Analitik ultracentrif\u00fcjde sedimantasyon analizi, makromolek\u00fcler etkile\u015fimleri tespit etmek i\u00e7in kullan\u0131labilir. \u0130ki molek\u00fcl etkile\u015fime girdi\u011finde, sonu\u00e7ta olu\u015fan kompleksin k\u00fctlesi artar ve bu, sedimantasyon davran\u0131\u015f\u0131nda yans\u0131t\u0131l\u0131r. Bu b\u00f6l\u00fcmde, bu olguyu nicel parametreleri belirlemek i\u00e7in nas\u0131l kullanabilece\u011fimizi tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Bir \u00f6rnek, tek iplikli DNA ba\u011flay\u0131c\u0131 proteinin, DNA polimeraz III holoenzimin bir alt birimiyle etkile\u015fimi verilmektedir. Buna ek olarak, ilgili teori kapsaml\u0131 bir \u015fekilde ele al\u0131nmakta ve de\u011ferlendirme algoritmalar\u0131 a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r."}
{"_id":"46182525","title":"Structural trends in the aging femoral neck and proximal shaft: analysis of the Third National Health and Nutrition Examination Survey dual-energy X-ray absorptiometry data.","text":"ABD'deki 20-99 ya\u015f aras\u0131 yeti\u015fkinlerin hip taramalar\u0131, \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Beslenme Taramas\u0131 (NHANES III) kapsam\u0131nda \u00e7ift enerjili r\u00f6ntgen absorpsiometrisi (DXA) kullan\u0131larak elde edildi ve yap\u0131sal analiz program\u0131 ile analiz edildi. Program, proksimal femur'un belirli konumlar\u0131nda 3 mm geni\u015fli\u011finde dar b\u00f6lgeler analiz ederek kemik mineral yo\u011funlu\u011fu (BMD) ile birlikte kesit alanlar\u0131n\u0131 (CSAs), kesit momentlerini (CSMI), mod\u00fcllerini, subperiosteal geni\u015fliklerini ve tahmini ortalama kabuk kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7er. \u00d6l\u00e7\u00fcmler, burada 2719 erkek ve 2904 kad\u0131n \u00fczerinde, proksimal \u015faftta, k\u00fc\u00e7\u00fck trokanter'in 2 cm a\u015fa\u011f\u0131s\u0131nda bir kabuk b\u00f6lgesi ve femoral boyun'un en dar noktas\u0131nda bir kabuk\/trabek\u00fcler b\u00f6lge i\u00e7in rapor edilir. Ya\u015fa ba\u011fl\u0131 BMD ve mod\u00fcl e\u011filimleri, cinsiyetlere g\u00f6re, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 d\u00fczeltildikten sonra her iki b\u00f6lge i\u00e7in incelenmi\u015ftir. Dar boyun'da BMD'nin ya\u015f\u0131 ile birlikte azalmas\u0131, Hologic boyun b\u00f6lgesi'nde g\u00f6r\u00fclenle benzer; \u015faft'ta da BMD azalm\u0131\u015ft\u0131r, ancak daha yava\u015f bir oranla. Mod\u00fcl i\u00e7in farkl\u0131 bir desen g\u00f6zlemlenmi\u015ftir; ayr\u0131ca, bu desen cinsiyetlere g\u00f6re de\u011fi\u015fmi\u015ftir. \u00d6zellikle, dar boyun ve \u015faft b\u00f6lgeleri'nde hem kad\u0131nlarda hem de erkeklerde mod\u00fcl, be\u015finci on y\u0131lda neredeyse sabit kal\u0131r ve daha sonra BMD'den daha yava\u015f bir oranla azal\u0131r. Erkeklerde, dar boyun mod\u00fcl\u00fc, be\u015finci on y\u0131lda hafif\u00e7e azal\u0131r ve sonra neredeyse sabit kal\u0131r, oysa \u015faft mod\u00fcl\u00fc, be\u015finci on y\u0131lda sabit kal\u0131r ve sonra s\u00fcrekli artar. BMD ve mod\u00fcl aras\u0131ndaki bu uyumsuzlu\u011fun olas\u0131 mekanizmas\u0131, her iki cinsiyet ve her iki b\u00f6lgede subperiosteal \u00e7apta do\u011frusal geni\u015flemedir, bu da mekanik olarak kemik k\u00fctlesinin net kayb\u0131n\u0131 dengelemeye e\u011filimlidir. Bu sonu\u00e7lar, kal\u00e7a'da ya\u015fa ba\u011fl\u0131 kemik k\u00fctlesinin kayb\u0131n\u0131n mutlaka mekanik kuvveti azaltmad\u0131\u011f\u0131na i\u015faret etmektedir. Ya\u015fl\u0131 bireylerde femoral boyun mod\u00fclleri, ortalama olarak gen\u00e7 de\u011ferlerin %14'\u00fcne kadard\u0131r kad\u0131nlarda ve %6's\u0131na kadard\u0131r erkeklerde."}
{"_id":"46193388","title":"Turning blood into brain: cells bearing neuronal antigens generated in vivo from bone marrow.","text":"Kemik ili\u011fi k\u00f6k h\u00fccreleri, \u00e7e\u015fitli hematopoietik \u00e7izgilerin olu\u015fumuna neden olur ve yeti\u015fkin ya\u015fam boyunca kan\u0131 yeniden doldurur. Biz, myeloid ve lymphoid \u00e7izgilerin geli\u015fimini yapamayan bir fare cinsi \u00fczerinde, yeti\u015fkin kemik ili\u011fi h\u00fccrelerinin nakledildi\u011fini ve beyin i\u00e7ine g\u00f6\u00e7 etti\u011fini ve n\u00f6ron spesifik antijenleri ifade eden h\u00fccrelere farkl\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyoruz. Bu bulgular, kemik ili\u011fi k\u00f6kenli h\u00fccrelerin, n\u00f6rodejeneratif hastal\u0131klarda veya merkezi sinir sistemi yaralanmas\u0131nda hastalarda n\u00f6ronlar\u0131n alternatif bir kayna\u011f\u0131 olabilece\u011fi olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011furuyor."}
{"_id":"46193478","title":"A negative staining method for high resolution electron microscopy of viruses.","text":"\u00d6zet, vir\u00fcs par\u00e7ac\u0131klar\u0131n\u0131n d\u0131\u015f \u015fekli ve yap\u0131s\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in basit bir teknik geli\u015ftirildi. 1% fosfor tungstik asit ile pH 7.5'e ayarlanm\u0131\u015f vir\u00fcs haz\u0131rlamalar\u0131n\u0131n kar\u0131\u015f\u0131ma eklenmesiyle y\u00fcksek kontrast ve iyi koruma elde edilir. Bu, do\u011frudan elektron mikroskop destek filmlerine p\u00fcsk\u00fcrt\u00fclerek uygulan\u0131r, bu filmler karbon buharla\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131yla \u00fcretilmi\u015ftir. Teknik, tabakal\u0131 mozaik vir\u00fcs\u00fc ve turp sar\u0131 mozaik vir\u00fcs\u00fc \u00fczerine uygulanmas\u0131 ve X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 difraksiyon y\u00f6ntemleriyle \u00f6nerilen yap\u0131sal ayr\u0131nt\u0131lar\u0131n \u00e7\u00f6z\u00fclmesi a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r."}
{"_id":"46202852","title":"Nef induces multiple genes involved in cholesterol synthesis and uptake in human immunodeficiency virus type 1-infected T cells.","text":"Son raporlara g\u00f6re, kolesterol, insan ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k eksikli\u011fi vir\u00fcs\u00fc tip 1 (HIV-1) \u00e7o\u011falmas\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynayabilir. HIV-1 enfeksiyonunun kolesterol biyosentezi ve al\u0131m\u0131na etkilerini incelemek i\u00e7in mikroarrayler kulland\u0131k. HIV-1, hem d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015f T h\u00fccre hatlar\u0131nda hem de birincil CD4(+) T h\u00fccrelerinde kolesterol gen ifadelerini art\u0131rd\u0131. Mikroarray verilerimizle tutarl\u0131 olarak, (14)C etiketli mevalonat ve asetat birikimi HIV-1 enfekte h\u00fccrelerde artt\u0131. Verilerimiz ayr\u0131ca, kolesterol biyosentezi ve al\u0131m\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerin sadece i\u015flevsel Nef varl\u0131\u011f\u0131nda g\u00f6zlemlendi\u011fini de g\u00f6steriyor, bu da artan kolesterol sentezinin Nef ile medyada viriyon enfektivitesinin ve viral \u00e7o\u011falman\u0131n artmas\u0131na katk\u0131da bulunabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"46248894","title":"Long noncoding RNA as modular scaffold of histone modification complexes","text":"Uzun interjenik nonkodlamal\u0131 RNA'lar (lincRNA'lar), kromatin durumlar\u0131n\u0131 ve epigenetik miras\u0131 d\u00fczenler. Burada, lincRNA HOTAIR'\u0131n en az iki farkl\u0131 histon modifikasyon kompleksi i\u00e7in bir yap\u0131 ta\u015f\u0131 olarak hizmet etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. HOTAIR'\u0131n 5' b\u00f6lgesi, Polycomb bask\u0131lay\u0131c\u0131 kompleks 2 (PRC2) ile ba\u011flan\u0131rken, HOTAIR'\u0131n 3' b\u00f6lgesi, LSD1\/CoREST\/REST kompleksi ile ba\u011flan\u0131r. \u0130ki farkl\u0131 kompleksi ba\u011flama yetene\u011fi, RNA'ya ba\u011fl\u0131 olarak PRC2 ve LSD1'in bir araya gelmesini ve kromatin'e hedeflenen PRC2 ve LSD1'in birlikte histon H3 lisin 27 metilasyonu ve lisin 4 demetilasyonu yapmas\u0131n\u0131 koordine eder. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, lincRNA'lar\u0131n se\u00e7ili histon modifikasyon enzimlerini bir araya getirmek i\u00e7in ba\u011flama y\u00fczeyleri sa\u011flayarak hedef genler \u00fczerindeki histon modifikasyonlar\u0131n\u0131n desenini belirlemede rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"46266579","title":"Therapeutic Clearance of Amyloid by Antibodies to Serum Amyloid P Component.","text":"Arka plan: Sistemik amilozis neden olan amiloid fibril depolar\u0131 her zaman normal plazma proteini, serum amiloid P bile\u015feni (SAP) i\u00e7erir. \u0130la\u00e7 (R)-1-[6-[(R)-2-karboksi-pirrolidin-1-il]-6-okso-heksanoyl]pirrolidin-2-karboksilik asit (CPHPC), plazmadan SAP'yi verimli bir \u015fekilde temizler ancak amiloid depolar\u0131nda kalan baz\u0131 SAP'yi b\u0131rak\u0131r ve bu SAP'ye spesifik olarak hedeflenebilen terap\u00f6tik IgG anti-SAP antikorlar\u0131 ile tedavi edilebilir. Murin amiloid A tipi amilozisinde, bu antikorlar\u0131n amiloid depolar\u0131ndaki kal\u0131nt\u0131 SAP'ye ba\u011flanmas\u0131, kompleman aktivasyonunu tetikler ve amiloidin h\u0131zl\u0131 temizlenmesini tetikleyen makrofajlardan t\u00fcretilen \u00e7ok \u00e7ekirdekli dev h\u00fccreler taraf\u0131ndan tetiklenir. Y\u00d6NTEMLER, 15 sistemik amilozis hastas\u0131 i\u00e7eren a\u00e7\u0131k etiketli, tek doz art\u0131\u015f\u0131, faz 1 deneyi ger\u00e7ekle\u015ftirdik. \u00d6ncelikle CPHPC ile dola\u015f\u0131mdaki SAP'yi temizledikten sonra, tam insanla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir monoklonal IgG1 anti-SAP antikorunu inf\u00fcze ettik. Kardiyak kat\u0131l\u0131m\u0131 klinik kan\u0131tlar\u0131 olan hastalar, g\u00fcvenlik nedenleriyle dahil edilmedi. Organ fonksiyonu, enflamatuar i\u015faret\u00e7iler ve amiloid y\u00fck\u00fc izlendi. SONU\u00c7LAR: Ciddi yan etkiler bildirilmedi. Baz\u0131 ilk al\u0131c\u0131lar\u0131n daha b\u00fcy\u00fck dozlarda antikor al\u0131m\u0131nda reaksiyonlar meydana geldi; daha sonraki hastalarda reaksiyonlar, daha yava\u015f bir inf\u00fczyon h\u0131z\u0131 ile azalt\u0131ld\u0131. 6. haftada, amiloid y\u00fcklerine g\u00f6re yeterli doz antikor alan hastalarda karaci\u011fer sertli\u011fi, ge\u00e7ici elastografi kullan\u0131larak \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcnde azald\u0131. Bu hastalarda karaci\u011fer fonksiyonu da iyile\u015fti ve karaci\u011ferdeki amiloid y\u00fck\u00fcnde \u00f6nemli bir azalma, SAP scintigrafisi ve manyetik rezonans g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi ile \u00f6l\u00e7\u00fclen ekstrasel\u00fcler hacim \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc ile ili\u015fkili oldu. B\u00f6brekteki amiloid y\u00fck\u00fcn\u00fcn azalmas\u0131 ve amiloidle dolu bir lenf d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcn\u00fcn k\u00fc\u00e7\u00fclmesi de g\u00f6zlemlendi. SONU\u00c7: CPHPC tedavisi, ard\u0131ndan anti-SAP antik"}
{"_id":"46277811","title":"LPA Gene, Ethnicity, and Cardiovascular Events","text":"Arka plan: LPA tek n\u00fckleotit polimorfizmleri (SNPs), apolipoprotein(a) izoforlar\u0131 ve lipoprotein(a) [Lp(a)] seviyeleri ile farkl\u0131 etnik gruplarda b\u00fcy\u00fck kardiyovask\u00fcler olaylar (MACE) aras\u0131ndaki ili\u015fki iyi bilinmemektedir. Y\u00f6ntemler: LPA SNPs, apolipoprotein(a) izoforlar\u0131, Lp(a) ve apolipoprotein B-100'de okside edilmi\u015f fosfolipidler (OxPL-apoB) seviyeleri, Dallas Kalp \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'nda kay\u0131tl\u0131 1792 siyah, 1030 beyaz ve 597 Hispanik kat\u0131l\u0131mc\u0131da \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Etnik gruplar aras\u0131nda birbirlerine olan ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131klar\u0131 ve MACE'ye y\u00f6nelik olas\u0131 gelecekteki ili\u015fkileri belirlendi. Sonu\u00e7lar: LPA SNP rs3798220, Hispaniklerde (42,38%), rs10455872, beyazlarda (14,27%) ve rs9457951, siyahlarda (32,92%) en yayg\u0131n olarak g\u00f6zlemlendi. Bu SNPs'lerin her birinin ana apolipoprotein(a) izofor boyutuyla olan korelasyonu, etnik gruplar aras\u0131nda olduk\u00e7a de\u011fi\u015fken ve farkl\u0131 y\u00f6nlerdeydi. T\u00fcm kohortta, \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli ayarlanm\u0131\u015f Cox regresyon analizi, Lp(a) ve OxPL-apoB'nin 4. \u00e7eyreklerinin MACE'ye y\u00f6nelik risk oranlar\u0131n\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131) s\u0131ras\u0131yla 2,35 (1,50\u20133,69, P<0,001) ve 1,89 (1,26\u20132,84, P=0,003) olarak, 1. \u00e7eyrekle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Bu modellere ana apolipoprotein(a) izoforu ve 3 LPA SNPs'ini eklemek, riski azaltt\u0131, ancak her ikisi i\u00e7in de Lp(a) ve OxPL-apoB'nin \u00f6nemi korundu. Belirli etnik gruplar i\u00e7in MACE'ye y\u00f6nelik zaman\u0131 de\u011ferlendirirken, Lp(a), siyahlarda pozitif bir tahminciydi, ana apolipoprotein(a) izoforunun boyutu, beyazlarda ters bir tahminciydi ve OxPL-apoB, Hispaniklerde pozitif bir"}
{"_id":"46305977","title":"Protein kinase CK2 modulates developmental functions of the abscisic acid responsive protein Rab17 from maize.","text":"Maize abskisik asit yan\u0131t\u0131 veren protein Rab17, stres ko\u015fullar\u0131ndaki bitki yan\u0131tlar\u0131nda rol oynayan y\u00fcksek fosforile edilmi\u015f, ge\u00e7 embriyonik bol miktarda bulunan bir proteindir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Rab17'nin protein kinaz CK2 taraf\u0131ndan fosforile edilmesinin b\u00fcy\u00fcme ile ilgili s\u00fcre\u00e7lerdeki \u00f6nemine dair kan\u0131tlar sunuyoruz. Rab17'nin CK2 beta-1 ve CK2 beta-3 d\u00fczenleyici alt birimleriyle spesifik etkile\u015fimini g\u00f6steriyoruz ve bu etkile\u015fimlerin Rab17'nin fosforilasyon durumuna ba\u011fl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tl\u0131yoruz. Canl\u0131 h\u00fccre fl\u00fcoresans g\u00f6r\u00fcnt\u00fclemesi, hem CK2 hem de Rab17'nin i\u00e7sel dinamiklerinin CK2 fosforileasyonu taraf\u0131ndan d\u00fczenlendi\u011fini g\u00f6steriyor. Hem CK2 beta alt birimleri hem de Rab17, sitoplazma ve \u00e7ekirdekte da\u011f\u0131lm\u0131\u015f olarak bulundu. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, katalitik CK2 alfa alt birimleri ve CK2 fosforileasyonunun bir alt birimi olmayan Rab17 mutasyonu (mRab17), n\u00fckleolarda birikmeye devam ediyor. \u0130ki renkli bir g\u00f6r\u00fcnt\u00fc, CK2 holoenziminin \u00e7o\u011funlukla \u00e7ekirdekte birikti\u011fini g\u00f6steriyor. Rab17'nin fosforile edilmesinin canl\u0131 organizmalarda \u00f6nemi, transgenik bitkilerde de\u011ferlendirildi. Rab17'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, ancak mRab17'nin ifadesi, osmotik stres ko\u015fullar\u0131n\u0131n alt\u0131nda tohum \u00e7imlenmesini durduruyor. Bu nedenle, Rab17'nin b\u00fcy\u00fcme s\u00fcre\u00e7lerindeki rol\u00fc, protein kinaz CK2 taraf\u0131ndan fosforile edilmesi yoluyla ger\u00e7ekle\u015fiyor."}
{"_id":"46328296","title":"Reduced plasma concentrations of nitrogen oxide in individuals with essential hypertension.","text":"Esansiyel hipertansiyona sahip hastalarda, endotel ba\u011f\u0131ml\u0131 vaskodilat\u00f6r yan\u0131tlar d\u00fczensizdir ve bu durum, azot oksit (NO) biyoaktivitesinin azalmas\u0131na b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ba\u011flanabilir. Bu nedenle, azot oksitin son \u00fcr\u00fcn\u00fc olan nitrat ve nitrit (nitrojen oksit) seviyelerini \u00f6l\u00e7t\u00fck ve esansiyel hipertansiyona sahip hastalarda hipertansiyon derecesinin plazma nitrat ve nitrit seviyeleri ile ili\u015fkisini inceledik. Azot oksit metabolizmas\u0131n\u0131n son \u00fcr\u00fcnleri olan plazma nitrat ve nitrit kombine konsantrasyonu, kontrol gruplara k\u0131yasla esansiyel hipertansiyona sahip bireylerde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (15,7 +\/- 1,1 mmol\/L(-1) vs. 22,8 +\/- 1,4 mmol\/L(-1), P <.001); s\u0131n\u0131rda hipertansiyonu olan bireyler, di\u011fer iki grup aras\u0131nda orta de\u011ferlere sahipti (18,2 +\/- 1,2 mmol\/L(-1), P <.001). Plazma nitrojen oksit konsantrasyonu, sistolik ve diastolik kan bas\u0131nc\u0131 ile anlaml\u0131 ters korelasyonlar g\u00f6sterdi. En az\u0131ndan periferik dola\u015f\u0131m\u0131nda, esansiyel hipertansiyona sahip bireylerde nitrojen oksitin temel konsantrasyonu d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc."}
{"_id":"46346525","title":"Isolation of superoxide dismutase mutants in Escherichia coli: is superoxide dismutase necessary for aerobic life?","text":"Klorampenikol direnci i\u015faret\u00e7isi ta\u015f\u0131yan transpozonlar, s\u0131ras\u0131yla mangan s\u00fcperoksit dismutaz (MnSOD) ve demir s\u00fcperoksit dismutaz (FeSOD) kodlayan klonlanm\u0131\u015f Escherichia coli genleri sodA ve sodB'ye eklenmi\u015ftir, bu da mutasyonlar ve gen f\u00fczyonlar\u0131 olu\u015fturmu\u015ftur. Mutasyona u\u011fram\u0131\u015f sodA veya sodB genleri, allelik de\u011fi\u015fimi yoluyla bakteriyel kromozomda tan\u0131t\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Elde edilen mutanlar, aktivite \u00f6l\u00e7\u00fcmleri ve immuno-blot analizi ile kar\u015f\u0131l\u0131k gelen SOD'un eksikli\u011fi ile g\u00f6sterilmi\u015ftir. Aerobik olarak, zengin ortamda, FeSOD veya MnSOD'un yoklu\u011fu b\u00fcy\u00fcme veya s\u00fcperoksit \u00fcreticisi paraquat'a duyarl\u0131l\u0131k \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkiye sahip olmam\u0131\u015ft\u0131r. Azalt\u0131lm\u0131\u015f ortamda aerobik b\u00fcy\u00fcme etkilenmemi\u015ftir, ancak paraquat duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 artm\u0131\u015ft\u0131r, \u00f6zellikle sodA mutant\u0131nda. sodA sodB \u00e7ift mutant\u0131, tamamen SOD'dan yoksun elde edilmi\u015ftir. Zengin ortamda aerobik olarak b\u00fcy\u00fcme yetene\u011fine sahiptir, katalaz seviyesi etkilenmemi\u015ftir ve paraquat ve hidrojen peroksit'e kar\u015f\u0131 \u00e7ok duyarl\u0131d\u0131r; \u00e7ift mutant, minimal glikoz ortam\u0131nda aerobik olarak b\u00fcy\u00fcme yetene\u011fini kaybeder. B\u00fcy\u00fcme, oksijenin \u00e7\u0131kar\u0131lmas\u0131, SOD \u00fcreten bir plazmidin sa\u011flanmas\u0131 veya ortam\u0131n 20 amino asit ile tamamlanmas\u0131 ile geri kazan\u0131labilir. Sonu\u00e7 olarak, E. coli'de SOD'un tamamen yoklu\u011fu, oksijene ko\u015fullu duyarl\u0131l\u0131\u011fa neden olur."}
{"_id":"46353045","title":"Late presentation of HIV-infected individuals.","text":"Ge\u00e7 sunum, ART'\u0131n dramatik olarak iyile\u015ftirilmi\u015f prognozuna ra\u011fmen hala \u00f6nemli bir endi\u015fe kayna\u011f\u0131d\u0131r. HIV bak\u0131m\u0131 s\u00fcrecinde HIV enfeksiyonu s\u0131ras\u0131nda ilk sunumu \"ge\u00e7\" olarak tan\u0131mlar\u0131z, e\u011fer AIDS belirleyici f\u0131rsat\u00e7\u0131 bir hastal\u0131k belirginse veya CD4+ T h\u00fccreleri 200\/mikrol'den azsa. Bat\u0131 d\u00fcnyas\u0131nda, HIV'li bireylerin yakla\u015f\u0131k %10'u ve %30'u hala CD4+ T h\u00fccreleri 50 ve 200\/mikrol'den az olarak sunum yapmaktad\u0131r; bu tahminler geli\u015fmekte olan \u00fclkelerde \u00e7ok daha y\u00fcksektir. F\u0131rsat\u00e7\u0131 hastal\u0131klar\u0131n te\u015fhisi ve tedavisi ve yo\u011fun destekleyici hastanede bak\u0131m, ART'a \u00f6ncelik verir. Ge\u00e7 olmadan ART'a ba\u015flaman\u0131n faydalar\u0131, f\u0131rsat\u00e7\u0131 hastal\u0131klar\u0131n daha h\u0131zl\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fclmesi ve tekrarlaman\u0131n azalmas\u0131 riskini i\u00e7erir. Ge\u00e7 olmadan ART'a ba\u015flaman\u0131n olas\u0131 dezavantajlar\u0131, toksisite, ila\u00e7 etkile\u015fimleri ve imm\u00fcn yeniden yap\u0131land\u0131rma iltihapl\u0131 sendromu (IRIS) olabilir. Ge\u00e7 sunumda asemptomatik veya az semptomlu bireyler aras\u0131nda, ART ve birincil \u00f6nleme ba\u015flat\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, yakla\u015f\u0131k %10-20'si ila\u00e7 toksisitesi veya te\u015fhis edilmemi\u015f f\u0131rsat\u00e7\u0131 komplikasyonlar nedeniyle semptomatik hale gelir, bunlara IRIS de dahildir ve bunlar uygun terapilere ihtiya\u00e7 duyar. Bu incelemede, ge\u00e7 HIV bak\u0131m\u0131na sunumu, sorunun boyutunu, ge\u00e7 sunumda bir hastan\u0131n de\u011ferlendirilmesini ve \u015fiddetli f\u0131rsat\u00e7\u0131 enfeksiyonlar ve di\u011fer comorbiditeler ortam\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc antiretroviral terapi (ART) ba\u015flat\u0131m\u0131yla ili\u015fkili zorluklar\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz."}
{"_id":"46355579","title":"Rapid clearance of human papillomavirus and implications for clinical focus on persistent infections.","text":"Sa\u011fl\u0131k uzmanlar\u0131 ve halk, yeni molek\u00fcler tarama testleri taraf\u0131ndan sa\u011flanan bilgilerden en iyi \u015fekilde yararlanmak i\u00e7in insan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV) serviks enfeksiyonlar\u0131n\u0131n do\u011fal tarihini anlamal\u0131d\u0131r. 599 kad\u0131n\u0131n bir n\u00fcfus tabanl\u0131 kohort (Guanacaste, Kosta Rika) giri\u015finde tespit edilen 800 karsinojenik HPV enfeksiyonlar\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 inceledik. Bireysel enfeksiyonlar i\u00e7in, ilk 30 ay takip s\u00fcresinin ard\u0131\u015f\u0131k 6 ayl\u0131k zaman noktalar\u0131nda \u00fc\u00e7 sonu\u00e7 (viral temizleme, CIN2+ olmadan persistanl\u0131k veya CIN2+ ile yeni tan\u0131) i\u00e7in birikimli oranlar\u0131 hesaplad\u0131k. Servikal \u00f6rnekler, L1 degeneratif primer polimeraz zincir reaksiyon y\u00f6ntemi kullan\u0131larak karsinojenik HPV genotipleri i\u00e7in test edildi. Enfeksiyonlar genellikle h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde temizlendi, 12 ay i\u00e7inde %67'lik bir oranla (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %63-%70) temizlendi. Bununla birlikte, en az 12 ay persistan olan enfeksiyonlarda, 30 ay i\u00e7inde CIN2+ tan\u0131s\u0131 alma riski %21'idi (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %15-%28). CIN2+ tan\u0131s\u0131 alma riski, en az 12 ay persistan olan HPV-16 enfeksiyonlar\u0131na sahip 30 ya\u015f\u0131n alt\u0131ndaki kad\u0131nlar aras\u0131nda en y\u00fcksekti (%53; g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 %29-%76). Bu bulgular, t\u0131bbi toplulu\u011fun, tek seferlik HPV tespitinin yerine, serviks HPV enfeksiyonunun persistanl\u0131\u011f\u0131n\u0131n vurgulanmas\u0131 gerekti\u011fini ve y\u00f6netim stratejilerinde ve sa\u011fl\u0131k mesajlar\u0131nda bunu dikkate almas\u0131 gerekti\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"46437558","title":"The role of alcohol in the Russian mortality crisis.","text":"\nAMA\u00c7 Alkol, 1990-94 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Rusya'da \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131nda keskin bir art\u0131\u015f\u0131n arkas\u0131ndaki \u00f6nemli bir fakt\u00f6r olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Bununla birlikte, standart alkol t\u00fcketimi arac\u0131n\u0131n art\u0131\u015f\u0131, \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki t\u00fcm art\u0131\u015f\u0131n a\u00e7\u0131klanmas\u0131nda yeterli g\u00f6r\u00fcnm\u00fcyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, alkol fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn artan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yenilik\u00e7i bir yakla\u015f\u0131m benimsiyor ve t\u00fcketim art\u0131\u015f\u0131n\u0131n kaydedilen t\u00fcketim art\u0131\u015f\u0131ndan kaynaklan\u0131p kaynaklanmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rarak bu art\u0131\u015f\u0131n alt\u0131n\u0131 \u00e7iziyor.\n\nY\u00d6NTEM VE \u00d6l\u00c7\u00dcMLER \u0130lk olarak, 1959-89 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda erkek kazalar\u0131ndaki alkol etkisini tahmin etmek i\u00e7in veriler kullan\u0131ld\u0131. Ard\u0131ndan, 1990-98 y\u0131llar\u0131 i\u00e7in tahmin edilen alkol etkisi ve g\u00f6zlemlenen kaza \u00f6l\u00fcm oran\u0131, bu d\u00f6neme ait alkol t\u00fcketiminin geri hesaplanmas\u0131 i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc olarak, geri hesaplanan alkol serisi, 1990-98 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda alkol zehirlenmesi \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n, cinayet oranlar\u0131n\u0131n ve t\u00fcm nedenlerden \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131n\u0131n tahmininde kullan\u0131ld\u0131.\n\nBULGULAR 1990-98 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda geri hesaplanan t\u00fcketim arac\u0131nda, standart alkol t\u00fcketim arac\u0131na k\u0131yasla belirgin bir art\u0131\u015f vard\u0131. G\u00f6zlemlenen \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 ve standart alkol t\u00fcketim arac\u0131ndan tahmin edilen oranlar aras\u0131nda \u00f6nemli bir bo\u015fluk vard\u0131, ancak geri hesaplanan alkol arac\u0131ndan elde edilen tahminler hedefe \u00e7ok daha yak\u0131nd\u0131.\n\nSONU\u00c7LAR 1990-94 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda Rusya'da \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki art\u0131\u015f\u0131n b\u00fcy\u00fck bir k\u0131sm\u0131, n\u00fcfusun i\u00e7ki i\u00e7me oran\u0131ndaki art\u0131\u015fa ba\u011fl\u0131 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor, ancak yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan t\u00fcketim arac\u0131, i\u00e7ki sat\u0131\u015flar\u0131n\u0131, yasad\u0131\u015f\u0131 alkol \u00fcretiminin tahminini ve alkol pozitif \u015fiddetli \u00f6l\u00fcmlerin oran\u0131n\u0131 birle\u015ftirerek bu art\u0131\u015f\u0131 b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde hafife al\u0131yor."}
{"_id":"46451940","title":"The lateral hypothalamus: a primary site mediating excitatory amino acid-elicited eating.","text":"Lateral hipotalamik (LH) b\u00f6lgesine, uyar\u0131c\u0131 n\u00f6rotransmiter glutamat veya uyar\u0131c\u0131 amino asit (EAA) agonistleri olan kainik asit (KA), D,L-alfa-amino-3-hidroksi-5-metil-izoksazol propiyonik asit (AMPA) veya N-metil-D-aspartik asit (NMDA) enjeksiyonlar\u0131, doyurulan farelerde g\u00fc\u00e7l\u00fc ve h\u0131zl\u0131 bir beslenme tepkisi uyand\u0131rabilir. Bu etkinin ger\u00e7ek olarak hipotalamik b\u00f6lgenin (LH) olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemek i\u00e7in, bu bile\u015fiklerin LH'ye ve LH'yi \u00e7evreleyen b\u00f6lgelere enjeksiyonlar\u0131 s\u0131ras\u0131nda beslenmeyi uyarma yeteneklerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131k. Yeti\u015fkin erkek farelerin g\u0131da al\u0131m\u0131, kronik olarak yerle\u015ftirilen rehber kan\u00fcller arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla, 1 saat sonra glutamat (30-900 nmol), KA (0.1-1.0 nmol), AMPA (0.33-3.3 nmol), NMDA (0.33-33.3 nmol) veya ara\u00e7 enjeksiyonlar\u0131ndan sonra \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Bu b\u00f6lgeler: LH, LH'nin \u00f6n ve arka u\u00e7lar\u0131, LH'nin hemen arkas\u0131nda yer alan talamus, LH'nin yan\u0131ndaki amigdala veya LH'nin medyas\u0131nda yer alan paraventrik\u00fcler ve perifornik alanlar idi. Sonu\u00e7lar, doz ve agonistlere ba\u011fl\u0131 olarak, en b\u00fcy\u00fck beslenme uyar\u0131c\u0131 etkilerin LH'ye enjeksiyonlarla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. LH'de, 300 ile 900 nmol aras\u0131nda glutamat, 1 saat i\u00e7inde 5 gram'a kadar (P < 0.01) doz ba\u011f\u0131ml\u0131 bir beslenme tepkisi uyand\u0131rd\u0131. Di\u011fer agonistler, 3.3 nmol veya daha az dozlarda, bu b\u00f6lgeye enjeksiyonlarla en az 10 gram'l\u0131k beslenme tepkileri uyand\u0131rd\u0131. Di\u011fer beyin b\u00f6lgelerine enjeksiyonlar ya hi\u00e7 beslenme sa\u011flamad\u0131 ya da bazen daha k\u00fc\u00e7\u00fck ve tutars\u0131z beslenme tepkileri \u00fcretti. (\u00d6ZET KISALTILMI\u015eTIR)"}
{"_id":"46478393","title":"A Gateway\u00ae compatible vector for gene silencing in bloodstream form Trypanosoma brucei.","text":"RNA m\u00fcdahalesi, Trypanosoma brucei'de ko\u015fullu ind\u00fcklenebilir RNAi h\u00fccre hatlar\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in en h\u0131zl\u0131 y\u00f6ntemdir. \u00c7ift T7 promot\u00f6r\u00fc (pZJM) ve sap-d\u00f6ng\u00fc vekt\u00f6rleri, daha s\u0131k\u0131 d\u00fczenleyici kontrol sa\u011flayan sonuncusu ile birlikte, istikrarl\u0131 ind\u00fcklenebilir RNAi h\u00fccre hatlar\u0131 olu\u015fturmak i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, sap-d\u00f6ng\u00fc yap\u0131lar\u0131 i\u00e7in klonlama ad\u0131mlar\u0131 zahmetlidir ve \u00e7oklu klonlama ad\u0131mlar\u0131 veya \u00e7ok par\u00e7al\u0131 ligasyon reaksiyonlar\u0131 gerektirir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, pLEW100'den t\u00fcretilen bir vekt\u00f6r (pTrypRNAiGate) geli\u015ftirdik ve bu vekt\u00f6r, Gateway\u00ae yeniden kombinasyon sistemini kullanarak kolayca sa\u00e7 telini RNA yap\u0131lar\u0131 olu\u015fturmay\u0131 sa\u011flar. Bu yakla\u015f\u0131m, son sap-d\u00f6ng\u00fc RNAi yap\u0131s\u0131n\u0131, PCR'den elde edilen gen par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131n\u0131n tek klonlama ad\u0131m\u0131 takip eden bir in vitro yeniden kombinasyon reaksiyonundan olu\u015fturmay\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. Yeni vekt\u00f6r, gen susturma uygulamalar\u0131 i\u00e7in y\u00fcksek verimlilik sa\u011flar ve Trypanosoma brucei'de i\u015flevsel genomik i\u00e7in bir ara\u00e7 sunar."}
{"_id":"46485368","title":"Prolonged effect of calcium supplementation on risk of colorectal adenomas in a randomized trial.","text":"ARKA PLAN Calcium takviyesinin, rastgele deneme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131nda kolorektal adenomlar\u0131n tekrarlama riskini azaltt\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. Ancak, aktif takviyenin kesildikten sonraki koruyucu etkisinin s\u00fcresi bilinmemektedir. Y\u00d6NTEMLER Kolorektal Adenom \u00d6nleme \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'nda (Calcium Polyp Prevention Study), 1988 Kas\u0131m'dan 1992 Nisan'a kadar, daha \u00f6nce kolorektal adenomu olan 930 ki\u015fi, 4 y\u0131l boyunca g\u00fcnde 1200 mg elementel kalsiyum alan plasebo veya aktif takviye grubuna rastgele atanm\u0131\u015ft\u0131. Kalsiyum Takip \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131, deneme tedavisi sona erdikten sonra ortalama 7 y\u0131l boyunca adenom olu\u015fumu izleyen ve bu d\u00f6nemde kullan\u0131lan ila\u00e7lar, vitaminler ve takviyeler hakk\u0131nda bilgi toplayan g\u00f6zlem a\u015famas\u0131yd\u0131. 822 ki\u015finin takip bilgilerini elde ettik, bunlardan 597'si deneme tedavisi sona erdikten sonra en az bir kolonoskopi ge\u00e7irmi\u015f ve bu analizde yer alm\u0131\u015ft\u0131r. Genelize edilmi\u015f do\u011frusal modeller, rastgele kalsiyum tedavisi ile deneme tedavisi sona erdikten sonraki ilk 5 y\u0131l ve sonraki 5 y\u0131l boyunca adenom tekrarlama riski aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi hesaplamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. \u0130statistiksel testler iki tarafl\u0131yd\u0131. SONU\u00c7LAR Rastgele tedavinin sona ermesinden sonraki ilk 5 y\u0131l i\u00e7inde, kalsiyum grubu, plasebo grubuna k\u0131yasla herhangi bir adenom riski a\u00e7\u0131s\u0131ndan hala \u00f6nemli ve istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir \u015fekilde daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc (31.5% kar\u015f\u0131 43.2%; ayarlanm\u0131\u015f g\u00f6receli risk = 0.63, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 0.46-0.87, P = 0.005) ve geli\u015fmi\u015f adenomlar a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha k\u00fc\u00e7\u00fck ve istatistiksel olarak anlaml\u0131 olmayan bir risk azalmas\u0131 (ayarlanm\u0131\u015f g\u00f6receli risk = 0.85, 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 = 0.43-1.69, P = 0.65). Bununla birlikte, rastgele tedavi, sonraki 5 y\u0131l boyunca herhangi bir polip t\u00fcr\u00fc riskiyle ili\u015fkili de\u011fildi. Analizin, deneme tedavisi a\u015famas\u0131n\u0131n sona ermesinden sonra herhangi bir kalsiyum takviyesi kullanmad\u0131klar\u0131n\u0131 bildiren ki\u015filere k\u0131s\u0131tland\u0131\u011f\u0131nda bulgular b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde benzer oldu. SON"}
{"_id":"46517055","title":"Influence of DNA on the activities and inhibition of neutrophil serine proteases in cystic fibrosis sputum.","text":"Kistik fibroz (CF) hastal\u0131\u011f\u0131, akci\u011fer sekresyonlar\u0131nda n\u00f6trofil serein proteazlar\u0131n\u0131n (NSP'ler) kontrols\u00fcz proteolizinin bir \u00f6zelli\u011fidir. G\u00f6sterdik ki, aktif n\u00f6trofil elastaz, proteaz 3 ve katepsin G, CF balgam\u0131nda k\u0131smen d\u0131\u015f kaynakl\u0131 proteaz inhibit\u00f6rleri taraf\u0131ndan engellenmez. Bu diren\u00e7, aktif proteazlar\u0131n n\u00f6trofil d\u0131\u015f tuvaletlere (NET'ler) ba\u011flanmas\u0131ndan ve ya\u015flanm\u0131\u015f ve \u00f6l\u00fc n\u00f6trofillerden sal\u0131nan genomik DNA'dan kaynaklanabilir. CF balgam\u0131na DNase ile tedavi etmek, elastaz aktivitesini dramatik olarak art\u0131r\u0131r ve bu aktivite, d\u0131\u015f kaynakl\u0131 elastaz inhibit\u00f6rleri ile stoikiometrik olarak engellenebilir. Bununla birlikte, DNase tedavisi, proteaz 3 ve katepsin G aktiviteleri \u00fczerinde bir art\u0131\u015f sa\u011flamaz, bu da onlar\u0131n CF balgam\u0131nda farkl\u0131 da\u011f\u0131l\u0131m ve\/veya ba\u011flanma durumlar\u0131na i\u015faret eder. Safkan kan n\u00f6trofilleri, oportunistik CF bakterileri Pseudomonas aeruginosa ve Staphylococcus aureus ile uyar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda NET'ler salg\u0131lar. \u00dc\u00e7 proteaz\u0131n aktiviteleri bu ko\u015fullarda de\u011fi\u015fmez, ancak sonraki DNase tedavisi, t\u00fcm \u00fc\u00e7 proteolitik aktivitede dramatik bir art\u0131\u015fa neden olur. Bir kalsiyum iyonfor ile uyar\u0131lan n\u00f6trofiller NET salg\u0131lamaz, ancak aktif proteazlar\u0131n devasa miktarlar\u0131 serbest b\u0131rak\u0131r ve bu aktiviteleri DNase ile de\u011fi\u015ftirilmez. Sonu\u00e7 olarak, NET'ler aktif proteazlar\u0131n depolar\u0131d\u0131r ve onlar\u0131 inhibisyondan korur ve onlar\u0131 h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde harekete ge\u00e7irebilecek bir duruma tutar. Proteaz inhibit\u00f6rlerinin etkilerini DNA par\u00e7alayan ajanlarla birle\u015ftirmek, CF akci\u011fer sekresyonlar\u0131ndaki NSP'lerin zararl\u0131 proteolitik etkilerine kar\u015f\u0131 m\u00fccadele edebilir."}
{"_id":"46565020","title":"Clinical effects of Abeta immunization (AN1792) in patients with AD in an interrupted trial.","text":"ARKA PLAN AN1792 (beta-amyloid [Abeta]1-42) a\u015f\u0131, APP transgenik farelerde Abeta plak y\u00fck\u00fcn\u00fc azalt\u0131r ve bili\u015fsel fonksiyonu korur. Yazarlar, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) ile hafif ila orta \u015fiddette olan hastalarda AN1792(QS-21) i\u00e7in bir a\u015f\u0131lama terapisi deneme sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 rapor ediyorlar. Bu, meningoensefalit vakalar\u0131n\u0131n %6's\u0131nda a\u015f\u0131lanm\u0131\u015f hastalarda meydana geldi\u011fi i\u00e7in kesintiye u\u011frayan bir faz IIa deneme idi.\n\nY\u00d6NTEMLER Bu, rastgelele\u015ftirilmi\u015f, \u00e7ok merkezli, \u00e7ift k\u00f6r, plasebo kontroll\u00fc bir deneme idi. 300 hastada AN1792 225 mikrogram ve adjuvant QS-21 50 mikrogram (300 hasta) ve tuz (72 hasta) enjekte edildi. 50 ila 85 ya\u015flar\u0131 aras\u0131nda, muhtemel AD'ye sahip olan ve Mini-Mental Durum Muayenesi (MMSE) 15 ila 26 aras\u0131nda de\u011fi\u015fen hastalar dahil edildi. Enjeksiyonlar 0, 1, 3, 6, 9 ve 12. aylarda planland\u0131. G\u00fcvenlik ve tolerabilite de\u011ferlendirildi ve pilot etkinli\u011fi (AD De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi - Bili\u015fsel Alt \u00d6l\u00e7ek [ADAS-Cog], MRI, n\u00f6ropsikolojik test bataryas\u0131 [NTB], CSF tau ve Abeta42) anti-AN1792 antikor yan\u0131t\u0131 veren hastalarda (immunoglobulin G titresi \u2265 1:2,200) de\u011ferlendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR Meningoensefalit raporlar\u0131 (toplam 18\/300 [6%]) sonras\u0131nda, bir (2 hasta), iki (274 hasta) veya \u00fc\u00e7 (24 hasta) enjeksiyonun ard\u0131ndan a\u015f\u0131lama durduruldu. 300 AN1792(QS-21) tedavi edilen hastadan 59'u (19.7%) \u00f6nceden belirlenmi\u015f antikor yan\u0131t\u0131n\u0131 geli\u015ftirdi. \u00c7ift k\u00f6r de\u011ferlendirmeler 12 ay boyunca devam etti. Antikor yan\u0131t\u0131 ve plasebo gruplar\u0131 aras\u0131nda ADAS-Cog, Engellilik De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi, Klinik Demans Derecelendirme, MMSE"}
{"_id":"46565968","title":"Quantitative characterization of metastatic disease in the spine. Part I. Semiautomated segmentation using atlas-based deformable registration and the level set method.","text":"Kemiklerdeki metastatik hastal\u0131\u011f\u0131n nicel de\u011ferlendirmesi genellikle \u00f6l\u00e7\u00fclemez olarak kabul edilir ve bu nedenle kemik metastazlar\u0131 olan hastalar genellikle klinik denemelerden d\u0131\u015flan\u0131r. Omurilikte metastatik t\u00fcm\u00f6r\u00fcn etkisini etkili bir \u015fekilde nicel olarak de\u011ferlendirmek i\u00e7in, omurgan\u0131n do\u011fru segmentasyonu gereklidir. El ile segmentasyon do\u011fru olabilir ancak kapsaml\u0131 ve zaman al\u0131c\u0131 kullan\u0131c\u0131 etkile\u015fimi gerektirir. Potansiyel olarak metastatik olarak etkilenen omurgan\u0131n segmentasyonunu otomatikle\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131labilecek \u00e7\u00f6z\u00fcmler, deformable g\u00f6r\u00fcnt\u00fc kayd\u0131rma ve seviyeli set y\u00f6ntemleridir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, yukar\u0131da bahsedilen teknikleri kullanarak, t\u00fcm\u00f6r i\u00e7eren omurgan\u0131n do\u011fru segmentasyonu i\u00e7in yar\u0131 otomatik bir y\u00f6ntem geli\u015ftirmekti. Atlas\u0131n morfolojisini korurken, demonlar-seviyeli set bile\u015fik algoritmas\u0131, trans-kortikal t\u00fcm\u00f6rler ve yo\u011funlu\u011fu ayn\u0131 olan \u00e7evredeki yumu\u015fak doku aras\u0131nda do\u011fru bir ayr\u0131m yapabildi. Algoritma, hem t\u00fcm\u00f6r i\u00e7eren hem de sa\u011fl\u0131kl\u0131 omurgalar\u0131n omur g\u00f6vdesi ve trabek\u00fcler merkezini ba\u015far\u0131yla segment etti. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, yakla\u015f\u0131m\u0131m\u0131z\u0131n deneyimli bir kullan\u0131c\u0131ya e\u015fit do\u011frulukta oldu\u011funu do\u011frular."}
{"_id":"46594244","title":"Activation of lysosomal function during dendritic cell maturation.","text":"Farkl\u0131 uyaranlara yan\u0131t olarak, dendritik h\u00fccreler (DC'ler), antijen yakalama konusunda uzmanla\u015fm\u0131\u015f olgun olmayan h\u00fccrelerden, T h\u00fccre uyar\u0131c\u0131 olarak uzmanla\u015fm\u0131\u015f olgun h\u00fccrelere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcr. Olgunla\u015fma s\u0131ras\u0131nda, DC'ler, peptit-MHC (b\u00fcy\u00fck uyumluluk kompleksi) s\u0131n\u0131f II komplekslerini olu\u015fturmak ve birikiminde artm\u0131\u015f bir kapasite kazan\u0131r. Burada, bu de\u011fi\u015fikli\u011fin arkas\u0131ndaki ana mekanizman\u0131n genel olarak aktif hale gelen lizosomal i\u015flev oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Olgun olmayan DC'lerde, i\u00e7e aktar\u0131lan antijenler yava\u015f\u00e7a par\u00e7alan\u0131r ve peptit y\u00fckleme i\u00e7in verimsiz kullan\u0131l\u0131r. Olgunla\u015fma, vakolar proton pompas\u0131 aktivitesini tetikler ve lizosomal asitifikasyonu ve antijen proteolizi artar, bu da peptit-MHC s\u0131n\u0131f II komplekslerinin verimli olu\u015fumunu kolayla\u015ft\u0131r\u0131r. Bu nedenle, DC'lerdeki lizosomal i\u015flev, i\u00e7e aktar\u0131lan antijenlerin geli\u015fimsel olarak d\u00fczenlenmi\u015f i\u015flenmesinde uzmanla\u015fm\u0131\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor."}
{"_id":"46602807","title":"Comparison of agar dilution, microdilution, and disk elution methods for measuring the synergy of cefotaxime and its metabolite against anaerobes.","text":"Cefotaksim (CTX) ve desakil cefotaksim (des-CTX) tek ba\u015f\u0131na ve kombinasyon halinde 173 anaerobik klinik izolelere kar\u015f\u0131 test edildi. 60 Bacteroides fragilis izolelerinin %50'si i\u00e7in CTX'in mikrobiyolojik konsantrasyonu (MIC) s\u0131v\u0131 ortamda 22.4 mikrogram\/ml, kat\u0131 ortamda ise 47.4 mikrogram\/ml olarak belirlendi. T\u00fcm test edilen t\u00fcrlerde g\u00f6zlemlenen bu kat\u0131 ortamda azalan etkinlik, ilac\u0131n klinik etkinli\u011fiyle ilgili raporlara z\u0131t g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. CTX ve des-CTX aras\u0131nda 70-100% izolatlarda sinerji g\u00f6zlemlendi, bunlar\u0131n %60'\u0131 t\u00fcm Bacteroides t\u00fcrleri aras\u0131nda test edilenler aras\u0131ndayd\u0131. Sinerji sisteminde elde edilen duyarl\u0131l\u0131k sonu\u00e7lar\u0131, 32 mikrogram CTX ve 8 mikrogram des-CTX\/ml i\u00e7eren bir s\u0131v\u0131 disk el\u00fcte y\u00f6ntemiyle not edilen sonu\u00e7larla iyi bir \u015fekilde korundu. S\u0131v\u0131 disk y\u00f6ntemi 16 mikrogram CTX ve 8 mikrogram des-CTX\/ml i\u00e7eriyorsa, korelasyon daha az oldu."}
{"_id":"46617075","title":"Retinoblastoma regulatory pathway in lung cancer.","text":"Akci\u011fer kanseri, kanserle ili\u015fkili \u00f6l\u00fcmlerin \u00f6nde gelen nedenidir ve meme, kolon ve prostat kanserlerinin toplam\u0131ndan daha fazla \u00f6l\u00fcmle sonu\u00e7lan\u0131r. Rb-p16 d\u00fczenleyici yolak, akci\u011fer epitelinde t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lamada kritik bir rol oynar. Bu, akci\u011fer kanseri bile\u015fenlerinde neredeyse evrensel olarak g\u00f6r\u00fclen Rb-p16 yolak\u0131ndaki de\u011fi\u015fikliklerle ve germline Rb mutasyonlar\u0131na sahip ki\u015filerde artan akci\u011fer karsinomlar\u0131n\u0131n incidesiyle kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, p16 kayb\u0131 ve Rb mutasyonlar\u0131, fenotipik olarak farkl\u0131 akci\u011fer kanser alt t\u00fcrlerinde tercih edilir. \u0130nsan t\u00fcm\u00f6rlerinin analizi, progresif preneoplazik lezyonlar\u0131, akci\u011fer kanseri ilerlemesinde molek\u00fcler de\u011fi\u015fikliklerin d\u00fczenli bir s\u0131ralamada birikti\u011fi erken bir olay olarak tan\u0131mlam\u0131\u015ft\u0131r. Epigenetik p16 gen modifikasyonlar\u0131, akci\u011fer kanseri ilerlemesinde erken bir olayd\u0131r. Bu inceleme, insan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n \u00f6zetini sunar ve Rb-p16 t\u00fcm\u00f6r bask\u0131lay\u0131c\u0131 yolunun akci\u011fer karsinojenezdeki kritik rol\u00fcn\u00fc g\u00f6sterir, ayr\u0131ca bu bulgular\u0131n genetik olarak m\u00fchendisle\u015ftirilmi\u015f fareler ile birlikte, akci\u011fer kanseri patogenezi anlay\u0131\u015f\u0131na \u00f6nemli katk\u0131larda bulunmas\u0131n\u0131 tart\u0131\u015f\u0131r."}
{"_id":"46695481","title":"Human papillomavirus and Papanicolaou tests to screen for cervical cancer.","text":"\n# Arka Plan\nServikal kanser taramas\u0131, insan papillomavir\u00fcs\u00fc (HPV) testine dayanarak y\u00fcksek dereceli (2 veya 3. dereceden) servikal intraepiteliyal neoplazi (CIN) tespitinin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r, ancak bu kazanc\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 tan\u0131 veya gelecekteki y\u00fcksek dereceli servikal epiteliyal neoplazi veya servikal kanser kar\u015f\u0131s\u0131nda koruma sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 bilinmemektedir.\n\n# Y\u00f6ntemler\n\u0130sve\u00e7'te bir n\u00fcfus tabanl\u0131 taramada, 32-38 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 12.527 kad\u0131n, HPV testi ve Pap testini (intervansiyon grubu) veya sadece Pap testini (kontrol grubu) yapmak \u00fczere 1:1 oran\u0131nda rastgele atanm\u0131\u015ft\u0131. HPV testinde pozitif sonu\u00e7 ve normal Pap testi sonucu olan kad\u0131nlar, en az bir y\u0131l sonra ikinci bir HPV testi teklif edildi ve ayn\u0131 y\u00fcksek riskli HPV t\u00fcr\u00fcne kar\u015f\u0131 kal\u0131c\u0131 enfeksiyon tespit edilenler, servikal biyopsi ile kolposkopi teklif edildi. Kontrol grubunda rastgele se\u00e7ilen kad\u0131nlar\u0131n ayn\u0131 say\u0131da \u00e7ift k\u00f6r Pap smeri ve biyopsi ile kolposkopi yap\u0131ld\u0131. Kapsaml\u0131 kay\u0131t verileri, kad\u0131nlar\u0131n ortalama 4,1 y\u0131l boyunca takip edilmesinde kullan\u0131ld\u0131. Enlemde ve sonraki tarama muayenelerinde tespit edilen y\u00fcksek dereceli (2 veya 3. dereceden) servikal intraepiteliyal neoplazi veya kanser oranlar\u0131 hesapland\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\nEnlemde, m\u00fcdahale grubundaki kad\u0131nlar\u0131n, kontrol grubundaki kad\u0131nlara k\u0131yasla, y\u00fcksek dereceli (2 veya 3. dereceden) servikal intraepiteliyal neoplazi veya kanserli lezyonlara sahip olma oran\u0131 %51 daha y\u00fcksekti (g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [CI], 13-102). Sonraki tarama muayenelerinde, m\u00fcdahale grubundaki kad\u0131nlar\u0131n, kontrol grubundaki kad\u0131nlara k\u0131yasla, y\u00fcksek dereceli (2 veya 3. dereceden) lezyonlara veya kansere sahip olma oran\u0131 %42 daha d\u00fc\u015f\u00fck (% CI, 4-64) ve 3. dereceden lezyonlara veya kansere sahip olma oran\u0131 %47 daha d\u00fc\u015f\u00fck (% CI, 2-71) idi. HPV enfeksiyonu kal\u0131c\u0131 olan kad\u0131nlar, kolposkopiye y\u00f6nlendirildikten sonra y\u00fcksek dereceli (2 veya 3. dereceden) lezyonlara veya kansere kar\u015f\u0131 hala risk alt\u0131ndayd\u0131.\n\n# Sonu\u00e7lar\u0131\nPap testine HPV test"}
{"_id":"46743299","title":"Chronic Exercise Increases Both Inducible and Endothelial Nitric Oxide Synthase Gene Expression in Endothelial Cells of Rat Aorta","text":"Kronik egzersiz, endoteliyel nitrik oksit sintaz (eNOS) gen ifadesini artt\u0131r\u0131r. Egzersizin ind\u00fcklenebilir nitrik oksit sintaz (iNOS) ifadesini etkiledi\u011fi bilinmemektedir. Bu nedenle, izole edilmi\u015f s\u0131\u00e7an aort endotel ve kas h\u00fccrelerinde kronik egzersizin iNOS ve eNOS ifadeleri \u00fczerindeki etkilerini ayr\u0131 ayr\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Be\u015f haftal\u0131k erkek Wistar s\u0131\u00e7anlar\u0131, kontrol ve egzersiz gruplar\u0131 olmak \u00fczere rastgele b\u00f6l\u00fcnd\u00fc. 10 hafta ko\u015fu e\u011fitimi sonras\u0131, hayvanlar eter anestezisi alt\u0131nda kurban edildi. Standart e\u011frili rekabet\u00e7i ters transkriptaz-polimeraz zincir reaksiyon (RT-PCR) y\u00f6ntemi, izole edilmi\u015f endotel\/kas h\u00fccrelerinde NOS mRNA ifadesini nicel olarak \u00f6l\u00e7mek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. iNOS'un i\u015flevsel rol\u00fcn\u00fc de\u011ferlendirmek i\u00e7in, fenilefrin ile tetiklenen vask\u00fcler yan\u0131tlar\u0131, aminoguanidin ile \u00f6n tedavi olup olmamas\u0131na g\u00f6re inceledik. Bulgular\u0131m\u0131z \u015funlar\u0131 g\u00f6sterdi: (1) Kronik egzersiz, endotel h\u00fccrelerinde iNOS ve eNOS mRNA ifadesini artt\u0131r\u0131r ve (2) Kronik egzersiz, fenilefrin ile tetiklenen vask\u00fcler yan\u0131tlar\u0131 bast\u0131r\u0131r, muhtemelen iNOS yoluyla NO sal\u0131n\u0131m\u0131n\u0131 artt\u0131rarak. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, kronik egzersizin hem iNOS hem de eNOS gen ifadesini endotelde artt\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir. Bu de\u011fi\u015fiklikler, egzersiz sonras\u0131 vask\u00fcler yan\u0131t\u0131n de\u011fi\u015fmesinde k\u0131smen sorumlu olabilir."}
{"_id":"46764350","title":"Frontal stroke syndromes.","text":"\u00d6n lob, beynin en b\u00fcy\u00fck lobu olup, bu nedenle fel\u00e7te yayg\u0131n olarak dahil olur. Ayr\u0131ca, neredeyse her be\u015f fel\u00e7ten biri prerolandik alanlara s\u0131n\u0131rl\u0131d\u0131r. Bu y\u00fcksek anatomik dahil olma s\u0131kl\u0131\u011f\u0131, fel\u00e7te klinik \u00f6n lob i\u015flev bozuklu\u011funun g\u00f6r\u00fcnen nadirlikleriyle keskin bir tezat olu\u015fturur. \u00d6n lob davran\u0131\u015f sendromlar\u0131n\u0131n, beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fc gibi di\u011fer hastal\u0131klara k\u0131yasla fel\u00e7li hastalarda nispeten nadiren bildirildi\u011fi dikkat \u00e7ekicidir. Bu ger\u00e7ek, bir akut s\u00fcre\u00e7 (fel\u00e7)\u0131n, daha kronik bir hastal\u0131k (t\u00fcm\u00f6r)dan daha fazla klinik i\u015flev bozuklu\u011funa neden olmas\u0131 beklendi\u011fi i\u00e7in paradoksal bir \u015fekilde. Hacim etkisi, bu olguya yol a\u00e7an ana fakt\u00f6r olabilir. \u00d6n lob fel\u00e7lerinin ba\u015fka ilgin\u00e7 bir y\u00f6n\u00fc de, \u00f6yle ki ad\u0131 verilen 'sessiz' fel\u00e7lerin, yine de entelekt\u00fcel gerilemeye ve ba\u015fka bir fel\u00e7ten daha spesifik n\u00f6rolojik i\u015flev bozuklu\u011funa engel olabilecek tekrar\u0131d\u0131r. Fel\u00e7, \u00f6n lob i\u015flev bozuklu\u011funun anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki katk\u0131s\u0131 \u00f6nemlidir, \u00e7\u00fcnk\u00fc bu hastal\u0131k odakl\u0131 bir do\u011faya sahiptir ve klinik-topografik s\u0131n\u0131fland\u0131rma korelasyonlar\u0131 i\u00e7in b\u00fcy\u00fck bir f\u0131rsat sunar. \u00d6n lob lezyonlar\u0131 i\u00e7in modern ilk klinik-topografik s\u0131n\u0131fland\u0131rma giri\u015fimleri, Luria okulundan gelir, bu okul \u00fc\u00e7 ana \u00f6n lob sendromunu (premotor sendrom, prefrontal sendrom, medial-frontal sendrom) tan\u0131mlamaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131. Son anatomik korelasyonlar, MRI kullanarak bu s\u0131n\u0131fland\u0131rmay\u0131 geli\u015ftirmeyi m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lar. \u00d6ncelikle alt\u0131 ana klinik-anatomik \u00f6n lob fel\u00e7 sendromunu \u00f6neriyoruz: (1) prefrontal; (2) premotor; (3) \u00fcst orta; (4) orbital-orta; (5) bazal beyin; (6) beyaz madde. Son olarak, fel\u00e7ten \u00f6n lobu veya beyaz maddeyi koruyan \u00f6n lob semptomolojisi ile ilgili ba\u015fka bir ilgin\u00e7 konu vard\u0131r. Bu, \u00f6ncelikle \u00fc\u00e7 durumda meydana gelir: lentikulo-kaps\u00fcler fel\u00e7, caudat fel\u00e7 ve talamik fel\u00e7. Kan ak\u0131\u015f\u0131 veya metabolizma \u00f6l\u00e7\u00fcmleri kullanan \u00e7al\u0131\u015fmalar, diaschisis (uzak lezyondan kaynaklanan \u00f6n lob i\u015flev bozuklu\u011fu) rol oynayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor. Bu, karma\u015f\u0131k devrelerin dinamik kesintisinden daha \u00e7ok statik \u00f6n"}
{"_id":"46765242","title":"Interaction of cytosine arabinoside and lovastatin in human leukemia cells.","text":"Sitozin arabinosid (ara-C), l\u00f6semilerin tedavisinde yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r ve \u00f6nemli toksisitelere sahiptir. Lovastatin, HMG-CoA red\u00fcktaz inhibit\u00f6r\u00fc olarak yayg\u0131n olarak hiperkolesterolemi tedavisinde kullan\u0131l\u0131r. Ara-C'nin etkinli\u011fini art\u0131rabilece\u011fini belirlemek i\u00e7in, insan eritroleukemi K562 h\u00fccre hatt\u0131nda ve ara-C direnci olan ARAC8D h\u00fccre hatt\u0131nda iki ilac\u0131n etkilerini inceledik. \u0130ki ilac\u0131n birlikte kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda sinergik bir etkile\u015fim oldu\u011fu bulundu. Etkile\u015fimin RAS d\u00fczeyinde olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ancak lovastatin'in MAPK aktivitesini indirgeyerek ve ara-C ile tetiklenen MAPK aktivitesini \u00f6nleyerek ger\u00e7ekle\u015febilece\u011fini g\u00f6sterdik. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, insan l\u00f6semisinin tedavisinde lovastatin ve ara-C aras\u0131nda potansiyel olarak yararl\u0131 bir etkile\u015fimin ilk tan\u0131m\u0131d\u0131r."}
{"_id":"46816158","title":"The crystal structure of TAL effector PthXo1 bound to its DNA target.","text":"TAL etkorlar\u0131n\u0131n DNA tan\u0131mas\u0131, her biri 33 ila 35 n\u00fckleotit uzunlu\u011funda olan ve n\u00fckleotitleri benzersiz tekrarl\u0131 de\u011fi\u015fken n\u00fckleotit kal\u0131nt\u0131lar\u0131 (RVD'ler) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla belirleyen, tekrarlanan \u00e7iftler taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilir. PthXo1'in DNA hedefine ba\u011fland\u0131\u011f\u0131 kristal yap\u0131s\u0131, y\u00fcksek verimlilikli hesaplamal\u0131 yap\u0131 tahmini ile belirlendi ve a\u011f\u0131r atom derivatizasyonu ile do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Her tekrar, DNA'ya bir RVD i\u00e7eren bir d\u00f6ng\u00fc sunan sol eli, iki iplikli bir sarmal olu\u015fturur. Tekrarlar, DNA'n\u0131n ana yar\u0131k etraf\u0131na sar\u0131lan sa\u011f eli bir s\u00fcper sarmal olu\u015fturmak i\u00e7in kendili\u011finden ili\u015fkilendirilir. \u0130lk RVD kal\u0131nt\u0131s\u0131, proteinin ana zincirine istikrarl\u0131 bir temas olu\u015ftururken, ikincisi DNA sens strand\u0131na baz spesifik bir temas olu\u015fturur. Ayr\u0131ca, DNA ile etkile\u015fimde bulunan iki dejeneratif amino terminal tekrar vard\u0131r. Birka\u00e7 RVD ve kanonik olmayan etkile\u015fimleri i\u00e7eren yap\u0131, TAL etkorlar\u0131n\u0131n DNA tan\u0131mas\u0131n\u0131n temelini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"46837626","title":"Prediction of creatinine clearance from serum creatinine.","text":"Bir form\u00fcl, yeti\u015fkin erkeklerde kreatinin temizleme oran\u0131n\u0131 (Ccr) serum kreatinin (Scr) de\u011ferlerinden tahmin etmek i\u00e7in geli\u015ftirildi: (makaleye bak\u0131n)(kad\u0131nlarda %15 daha az). Geli\u015ftirme, 18-92 ya\u015f aras\u0131 249 hastada 24 saatlik kreatinin at\u0131l\u0131m\u0131\/kg aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi i\u00e7eriyordu. Ccr de\u011ferleri, bu form\u00fcl ve d\u00f6rt di\u011fer y\u00f6ntemle tahmin edildi ve sonu\u00e7lar, 236 hastada \u00f6l\u00e7\u00fclen iki 24 saatlik Ccr ortalamalar\u0131yla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Yukar\u0131daki form\u00fcl, tahmin edilen ve ortalama \u00f6l\u00e7\u00fclen Ccr'ler aras\u0131nda 0.83'l\u00fck bir korelasyon katsay\u0131s\u0131 verdi; ortalama olarak, tahmin edilen ve ortalama \u00f6l\u00e7\u00fclen de\u011ferler aras\u0131ndaki fark, e\u015fle\u015ftirilmi\u015f temizlemeler aras\u0131ndaki farktan daha b\u00fcy\u00fck de\u011fildi. Ya\u015f ve v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 fakt\u00f6rleri, makul tahminler i\u00e7in dahil edilmelidir."}
{"_id":"46926352","title":"Dendritic cells, T cells and lymphatics: dialogues in migration and beyond.","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleri s\u00fcrekli lenf damarlar\u0131 arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla dola\u015farak periferik dokulardan kan\u0131 besler. Leuyte, lenf damarlar\u0131n\u0131n i\u00e7inden ve i\u00e7inde dola\u015f\u0131m\u0131, lenf damar h\u00fccreleri (LECs) ile etkile\u015fimli bir mekanizma ile sa\u011flan\u0131r. Bununla birlikte, lenf damarlar\u0131 sadece s\u0131v\u0131 ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccresi ta\u015f\u0131n\u0131m\u0131 i\u00e7in kanallar de\u011fildir. Son birka\u00e7 y\u0131ld\u0131r biriken veriler, LEC'lerin T h\u00fccre hayatta kalmas\u0131n\u0131 destekledi\u011fini, kendi antijenlerine kar\u015f\u0131 tolerans\u0131 ind\u00fckledi\u011fini, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131t\u0131 s\u0131ras\u0131nda a\u015f\u0131r\u0131 T h\u00fccre proliferasyonunu engelledi\u011fini ve T h\u00fccre haf\u0131zas\u0131n\u0131 korudu\u011funu g\u00f6stermektedir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, leukositler LEC biyolojisini etkiler: lenf damar\u0131 ge\u00e7irgenli\u011fi DC'lere ba\u011fl\u0131d\u0131r, oysa lenfositler iltihap s\u0131ras\u0131nda LEC proliferasyonunu d\u00fczenler. Birlikte, bu yeni sonu\u00e7lar, LEC'ler ve leukositler aras\u0131ndaki yak\u0131n ba\u011flant\u0131lar\u0131 ayd\u0131nlatan ve ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan\u0131tlar\u0131n\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131na katk\u0131da bulunan \u00f6nemli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar."}
{"_id":"47018050","title":"CRISPR\u2013Cas9 genome editing induces a p53-mediated DNA damage response","text":"Burada, CRISPR-Cas9 ile gen d\u00fczenlemenin, insan retinal pigment epiteli h\u00fccrelerinde p53 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen DNA hasar yan\u0131t\u0131n\u0131 ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc duru\u015funu ind\u00fckledi\u011fimizi bildiriyoruz. Bu, i\u015flevsel p53 yolu olan h\u00fccrelerin se\u00e7ilmesine yol a\u00e7ar. p53'\u00fcn inhibisyonu, hasar yan\u0131t\u0131n\u0131 \u00f6nler ve homolog rekombinasyon oran\u0131n\u0131 bir verici \u015fablonundan art\u0131r\u0131r. Bu sonu\u00e7lar, p53 inhibisyonunun, d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmemi\u015f h\u00fccrelerin gen d\u00fczenlemenin verimlili\u011fini art\u0131rabilece\u011fini ve CRISPR-Cas9'u kullanan h\u00fccre temelli tedavilerin geli\u015ftirilmesinde p53 i\u015flevinin izlenmesini \u00f6nermektedir. CRISPR-Cas9 ile tetiklenen DNA hasar\u0131, p53'\u00fcn verimlili\u011fi s\u0131n\u0131rlamas\u0131na neden olur."}
{"_id":"47240151","title":"Comparative Structural Analysis of Lipid Binding START Domains","text":"ARKA PLAN Steroidojenik akut d\u00fczenleyici (StAR) protein ile ili\u015fkili lipid transfer (START) domenleri, lipitler ve lipid hormonlar\u0131 ba\u011flamak i\u00e7in bir kavite olu\u015fturan k\u00fc\u00e7\u00fck k\u00fcresel mod\u00fcllerdir. Bu domenler, biyolojik zarlar aras\u0131nda lipid de\u011fi\u015fimini kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ligandlar\u0131 ta\u015f\u0131yabilir ve ligand ba\u011flanmas\u0131na yan\u0131t olarak proteinin di\u011fer domenlerinin aktivitesini d\u00fczenleyebilece\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. \u0130nsanlarda bir d\u00fczineyi a\u015fk\u0131n gen START domenlerini kodlar ve bunlardan birka\u00e7 tanesi bir hastal\u0131\u011fa dahil edilmi\u015ftir.\n\nANA BULGULAR \u0130nsan STARD1, STARD5, STARD13 ve STARD14 lipid transfer domenlerinin kristal yap\u0131lar\u0131n\u0131 rapor ediyoruz. Bu, alt\u0131 i\u015flevsel START domen s\u0131n\u0131f\u0131ndan d\u00f6rd\u00fcn\u00fc temsil eder.\n\n\u00d6NEML\u0130L\u0130K Bu ve daha \u00f6nce raporlanan kristal yap\u0131lara dayal\u0131 dizilim analizleri, hem yap\u0131sal \u00e7er\u00e7eve hem de ligand \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc ile ilgili insan START domenlerinin yap\u0131sal belirleyicilerini tan\u0131mlar.\n\nGEL\u0130\u015eM\u0130\u015e S\u00dcR\u00dcM Bu makale, etkile\u015fimli 3B temsiller ve animasyonlu ge\u00e7i\u015flerle birlikte metin entegre eden bir geli\u015fmi\u015f s\u00fcr\u00fcm olarak da g\u00f6r\u00fclebilir. L\u00fctfen bu geli\u015fmi\u015f i\u015flevselli\u011fe eri\u015fmek i\u00e7in bir web eklentisine ihtiya\u00e7 duyuldu\u011funu unutmay\u0131n. Eklentinin kurulumu ve kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in talimatlar Metin S1'de mevcuttur."}
{"_id":"49208216","title":"Staphylococcus aureus infection dynamics","text":"Staphylococcus aureus, insan komensali bir mikropt\u0131r ve ayn\u0131 zamanda sistemik enfeksiyonlara da neden olabilir. Bu ge\u00e7i\u015f, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k tepkisini atlatma ve ev sahibi i\u00e7inde farkl\u0131 ni\u015flere s\u0131zma yetene\u011fini gerektirir. Bununla birlikte, enfeksiyon kar\u015f\u0131s\u0131ndaki hastal\u0131k mekanizmalar\u0131 ve bask\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k arabulucular\u0131 iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Daha \u00f6nce, enfekte olan S. aureus pop\u00fclasyonunun bir pop\u00fclasyon bo\u011faz\u0131ndan ge\u00e7ti\u011fini ve \u00e7ok az bakteri bu bo\u011fazdan ka\u00e7arak karakteristik bir\u00e7ok enfeksiyonun neden oldu\u011fu absesleri kurdu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Burada, S. aureus enfeksiyon modellerinde pop\u00fclasyon bo\u011faz\u0131n\u0131n ve sonraki klonal geni\u015flemenin arkas\u0131ndaki ev sahibi fakt\u00f6rlerini inceliyoruz, enfeksiyonun temel ilkelerini belirlemek i\u00e7in. Bo\u011faz, modellere ortak bir \u00f6zelliktir ve S. aureus su\u015funa ba\u011fl\u0131 de\u011fildir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan \"hayatta kalma\" modeli i\u00e7in gereken y\u00fcksek S. aureus dozlar\u0131, beklenen gibi pop\u00fclasyon bo\u011faz\u0131n\u0131 azalt\u0131r, bu da ev sahibi savunmalar\u0131n\u0131n sadece a\u015f\u0131r\u0131 y\u00fcklendi\u011fini g\u00f6sterir. Bu, hayatta kalma modelinin uygulanabilirli\u011fini sorgular. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k arabulucular\u0131n\u0131n t\u00fckenmesi, sistemik enfeksiyonun anahtar k\u0131r\u0131lma noktalar\u0131n\u0131 ve dinamiklerini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131. Makrofajlar\u0131n, karaci\u011fer Kupffer h\u00fccreleri de dahil olmak \u00fczere kayb\u0131, enfeksiyona kar\u015f\u0131 duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131rd\u0131, ancak ayn\u0131 zamanda pop\u00fclasyon bo\u011faz\u0131n\u0131n kayb\u0131n\u0131 ve di\u011fer organlara yay\u0131lmas\u0131n\u0131 da sa\u011flad\u0131. Aksine, n\u00f6trofilin kayb\u0131, hastal\u0131\u011fa kar\u015f\u0131 daha fazla duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 art\u0131rd\u0131, ancak bo\u011faz\u0131n korunmas\u0131n\u0131 ve sistemik yay\u0131lman\u0131n olmamas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131. Ayr\u0131ca, organlar i\u00e7indeki abses mimarisi ve da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in yeni bir mikroskopik yakla\u015f\u0131m kulland\u0131k. Bu g\u00f6zlemlerden, ilk enfeksiyondan olgun absese kadar S. aureus hastal\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in kavramsal bir model geli\u015ftirdik. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, enfeksiyon s\u00fcrecinin karma\u015f\u0131kl\u0131klar\u0131n\u0131 anlaman\u0131n, ev sahibi ve bakteriyel bile\u015fenlerin i\u015flevlerini atfetmenin ve S. aureus hastal\u0131\u011f\u0131n\u0131n neden y\u00fcksek enfeksiyona ihtiya\u00e7 duydu\u011funu ve m\u00fcdahalelerin, \u00f6rne\u011fin bir a\u015f\u0131 gibi, daha mant\u0131kl\u0131 olarak geli\u015ftirilebilece\u011fini vurgular."}
{"_id":"49429882","title":"Strategies for optimizing maternal nutrition to promote infant development","text":"\n## Arka Plan\nAnnelik beslenmesinin bebe\u011fin ve k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7ocu\u011fun sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve geli\u015fimi \u00fczerindeki \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc \u00f6nemi giderek daha fazla takdir edilirken, bu zorluklarla m\u00fccadele etmek i\u00e7in tam olarak \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f stratejiler vard\u0131r.\n\n## Ama\u00e7\nAnnelik beslenmesinin \u00f6nemi ve sonu\u00e7lar\u0131n iyile\u015ftirilmesi i\u00e7in kullan\u0131lan stratejileri g\u00f6zden ge\u00e7irmek.\n\n## Y\u00f6ntemler\nSon y\u0131llarda yay\u0131nlanan literat\u00fcrden se\u00e7ilen veriler, \u00f6zellikle annelik beslenme takviyeleri (lipit temelli beslenme takviyeleri dahil) i\u00e7in mant\u0131k ve \u015fu anda yay\u0131nlanan sonu\u00e7lar \u00fczerine odakland\u0131.\n\n## Sonu\u00e7lar\n1) D\u00fc\u015f\u00fck kaynakl\u0131 n\u00fcfuslarda annenin ve intrauterin ortam\u0131 iyile\u015ftirmeye y\u00f6nelik g\u00fc\u00e7l\u00fc bir mant\u0131k ortaya \u00e7\u0131kt\u0131, bu da fet\u00fcs\u00fcn ve do\u011fum sonras\u0131 geli\u015fimin iyile\u015ftirilmesine yard\u0131mc\u0131 oluyor.\n2) Yeti\u015fkin boyunun bir veya iki nesil i\u00e7inde artan pop\u00fclasyon verilerine dayanarak, yoksullu\u011fun azalt\u0131lmas\u0131 yoluyla \u00e7ok \u015fey elde edilebilir.\n3) D\u00fc\u015f\u00fck kaynakl\u0131 ortamlarda annenin, yenido\u011fan\u0131n ve bebekle ili\u015fkili \u00f6zellikler, yetersiz beslenmenin kan\u0131tlar\u0131n\u0131 i\u00e7erir, bu da d\u00fc\u015f\u00fck kiloda ve bozulmu\u015f do\u011frusal b\u00fcy\u00fcmede kendini g\u00f6sterir.\n4) Geni\u015f halk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ve e\u011fitim giri\u015fimlerinin yan\u0131 s\u0131ra, fet\u00fcs\u00fcn b\u00fcy\u00fcmesini ve geli\u015fimini iyile\u015ftirmeye y\u00f6nelik en spesifik \u00e7abalar, hamilelik s\u0131ras\u0131nda annelik beslenme m\u00fcdahalelerini i\u00e7erir.\n5) Hem demir\/folik asit (IFA) hem de \u00e7oklu mikro besin takviyeleri (MMN) hamilelik s\u0131ras\u0131nda annelik takviyelerinin nispeten s\u0131n\u0131rl\u0131 ancak ger\u00e7ek faydalar\u0131 \u015fimdi makul bir \u015fekilde tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r.\n6) Son zamanlarda, \u00f6ncelikle mikro besin takviyesi olan annelik lipit temelli takviyeleri (LNS) \u00fczerine yap\u0131lan ara\u015ft\u0131rmalar, sadece MMN'nin tek ba\u015f\u0131na sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 fayday\u0131 tutarl\u0131 bir \u015fekilde g\u00f6stermedi.\n7) Bununla birlikte, hem MMN hem de LNS'nin etkileri, hamileli\u011fin erken d\u00f6nemlerinde ba\u015flamas\u0131yla g\u00fc\u00e7lendirilir.\n\n## Sonu\u00e7\nAnnenin yetersiz beslenme durumu, sadece fet\u00fcs\u00fcn ve erken do\u011fum sonras\u0131 b\u00fcy\u00fcmesinin bozulmas\u0131na katk\u0131da bulunan \u00e7ok az spesifik insani fakt\u00f6rlerden biridir. Annelik m\u00fcdahaleleri, intrauterin geli\u015fimi iyile\u015ftirmek i\u00e7in kan\u0131tlanm\u0131\u015ft\u0131r, bu da \u00f6ncelikle d\u00fc\u015f\u00fck do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 iyile\u015ftirmeleri ve bozulmu\u015f do\u011fum boyu d\u00fczeltmeleriyle"}
{"_id":"49432306","title":"Key questions about the checkpoint blockade-are microRNAs an answer?","text":"Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol noktalar\u0131 engellenmesinin kanser tedavisine dahil edilmesi, son derece ileri evre kanserlerin y\u00f6netilmesinde bir paradigma de\u011fi\u015fimine yol a\u00e7t\u0131. \u015eu anda FDA taraf\u0131ndan onaylanm\u0131\u015f \u00e7ok say\u0131da kontrol noktas\u0131 inhibit\u00f6r\u00fc var ve bir\u00e7ok ba\u015fka ajan da faz 2 ve erken faz 3 klinik denemelerde bulunuyor. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol noktas\u0131 inhibit\u00f6rlerinin terap\u00f6tik g\u00f6stergesi son y\u0131llarda geni\u015fledi, ancak hala kimin fayda g\u00f6rebilece\u011fi belirsizli\u011fini koruyor. MikroRNA'lar, kodlama potansiyeli olmayan k\u00fc\u00e7\u00fck RNA'lard\u0131r. Mesajc\u0131 RNA'n\u0131n 3' u\u00e7 olmayan b\u00f6lgesine tamamlay\u0131c\u0131 e\u015fle\u015ferek, mikroRNA'lar protein ifadesini posttranskripsiyonel kontrol eder. Bir mikroRNA a\u011f\u0131, kontrol noktas\u0131 resept\u00f6rlerinin ifadesini do\u011frudan ve dolayl\u0131 olarak kontrol eder ve bir\u00e7ok mikroRNA, birden fazla kontrol noktas\u0131 molek\u00fcl\u00fcn\u00fc hedefleyebilir, bu da birle\u015fik ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol noktas\u0131 engellenmesinin terap\u00f6tik etkisini taklit eder. Bu incelemede, kontrol noktas\u0131 ifadesini kontrol eden mikroRNA'lar\u0131 a\u00e7\u0131klayaca\u011f\u0131z ve kanserlerde ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol noktas\u0131 terapisiyle ilgili d\u00f6rt spesifik konuyu ele alaca\u011f\u0131z: (1) belirsiz terap\u00f6tik g\u00f6stergesi, (2) yan\u0131t de\u011ferlendirmesinin zorlu\u011fu, (3) say\u0131s\u0131z ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k yan etkileri ve (4) ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k terapisine yan\u0131t vermeme. Son olarak, bu zorluklar\u0131n \u00fcstesinden gelmek i\u00e7in mikroRNA'lar\u0131 olas\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcmler olarak \u00f6neriyoruz. Yak\u0131n gelecekte mikroRNA'lar\u0131n ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k kontrol noktas\u0131 terapisinin \u00f6nemli tedavi ortaklar\u0131 olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"49556906","title":"Metformin reverses established lung fibrosis in a bleomycin model","text":"Fibrozis, doku hasar\u0131 ve onar\u0131m yan\u0131t\u0131n\u0131n i\u015flevsizli\u011fi sonucu ortaya \u00e7\u0131kan bir patolojik durumdur ve akci\u011ferler de dahil olmak \u00fczere \u00e7e\u015fitli organlarda g\u00f6r\u00fcl\u00fcr1. H\u00fccre metabolizmas\u0131, doku onar\u0131m\u0131 ve yeniden \u015fekillendirme yan\u0131tlar\u0131n\u0131 yaralanmaya kar\u015f\u0131 d\u00fczenler2-4. AMPK, h\u00fccresel biyoenergetiklerin kritik bir sens\u00f6r\u00fcd\u00fcr ve anabolik metabolizmadan katabolik metabolizmaya ge\u00e7i\u015fin kontrol\u00fcn\u00fc sa\u011flar5. Ancak, AMPK'nin fibrozis \u00fczerindeki rol\u00fc iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Burada, insanlarda idiopatik akci\u011fer fibrozisi (IPF) ve deneysel bir fareler akci\u011fer fibrozisi modeli olan AMPK aktivitesinin, metabolik olarak aktif ve apoptoza diren\u00e7li myofibroblastlarla ili\u015fkili fibrotik b\u00f6lgelerde daha d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. \u0130nsan IPF'li akci\u011ferlerden al\u0131nan myofibroblastlarda farmakolojik AMPK aktivitesinin tetiklenmesi, daha az fibrotik aktiviteye, artm\u0131\u015f mitokondriyal biyogeneze ve apoptoza duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n normalle\u015fmesine yol a\u00e7ar. Bleomisin ile farelerde akci\u011fer fibrozisi modeli, metformin terap\u00f6tik olarak, AMPK ba\u011f\u0131ml\u0131 bir \u015fekilde, iyi kurulmu\u015f fibrozinin \u00e7\u00f6z\u00fclmesini h\u0131zland\u0131r\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, devam eden, patolojik fibrotik s\u00fcre\u00e7lerde yetersiz AMPK aktivitesini ima eder ve metformin (veya di\u011fer AMPK aktivat\u00f6rleri) mevcut fibrozinin tersine \u00e7evrilmesi i\u00e7in, myofibroblastlar\u0131n inaktifle\u015fmesine ve apoptoz\u0131na yard\u0131mc\u0131 olabilece\u011fini destekler."}
{"_id":"50670403","title":"Are expert athletes 'expert' in the cognitive laboratory? A meta-analytic review of cognition and sport expertise","text":"\u00d6ZET Son literat\u00fcr, fitness ve bilgisayar tabanl\u0131 bili\u015fsel e\u011fitimin bili\u015f ve beyin fonksiyonunu geli\u015ftirmek i\u00e7in yararl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Ancak, y\u0131llarca kapsaml\u0131 spor e\u011fitimi sonucunda elde edilen fitness ve bili\u015fsel e\u011fitimin birle\u015fiminin, bili\u015fsel s\u00fcre\u00e7 testlerinde \u00fcst\u00fcn performansla sonu\u00e7lan\u0131p sonu\u00e7lanmad\u0131\u011f\u0131 belirsizli\u011fini koruyor. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, uzmanl\u0131k d\u00fczeyindeki spor ve laboratuvar tabanl\u0131 bili\u015fsel \u00f6l\u00e7\u00fcmler aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi, nicel bir meta analiz (k = 20) yaparak inceliyoruz. Sporcular\u0131n, i\u015fleme h\u0131z\u0131 ve \u00e7e\u015fitli dikkat paradigmalar\u0131 kategorisi dahil olmak \u00fczere bili\u015fsel \u00f6l\u00e7\u00fcmlerde daha iyi performans sergilediklerini bulduk. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131za dayanarak, daha y\u00fcksek d\u00fczeyli bili\u015fsel g\u00f6revler, \u00f6rne\u011fin y\u00fcr\u00fctme fonksiyonu g\u00f6revleri ve daha \u00e7e\u015fitli g\u00f6rsel dikkat alt alanlar\u0131yla ilgili daha fazla ara\u015ft\u0131rma yap\u0131lmal\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar daha fazla kad\u0131n sporcuyu i\u00e7ermeli ve \u00e7e\u015fitli spor t\u00fcrleri ve uzmanl\u0131k d\u00fczeylerini kullanmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"51386222","title":"Effects of Age, Sex, and Ethnicity on the Association Between Apolipoprotein E Genotype and Alzheimer Disease: A Meta-analysis","text":"Ama\u00e7. \u2014 Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) ile apolipoprotein E (APOE) genotipinin ya\u015f ve cinsiyet a\u00e7\u0131s\u0131ndan farkl\u0131 etnik ve \u0131rksal gruplar \u00fczerindeki ili\u015fkisini daha yak\u0131ndan incelemek. Veri Kaynaklar\u0131. \u2014 5930 hastan\u0131n ve 8607 kontrol\u00fcn verileri, klinik, topluluk ve beyin bankas\u0131 kaynaklar\u0131ndan al\u0131nan, olas\u0131 veya kesin AD tan\u0131s\u0131 koyulan hastalar ve demans olmayan kontroller i\u00e7in 40 ara\u015ft\u0131rma ekibi taraf\u0131ndan sa\u011fland\u0131. Ana \u00c7\u0131kt\u0131 \u00d6l\u00e7\u00fctleri. \u2014 Ya\u015f ve \u00e7al\u0131\u015fma ve b\u00fcy\u00fck etnik gruplar (Beyaz, Afrika Amerikal\u0131, Hispanik ve Japon) ve kaynaklara g\u00f6re stratifikasyon i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f olas\u0131l\u0131k oranlar\u0131 (OR'lar) ve %95 g\u00fcven aral\u0131klar\u0131 (CI'lar), APOE genotipleri \u22082\/\u22082, \u22082\/\u22083, \u22082\/\u22084, \u22083\/\u22084 ve \u22084\/\u22084 i\u00e7in AD'ye g\u00f6re \u22083\/\u22083 grubuna g\u00f6re hesapland\u0131. Her genotip i\u00e7in ya\u015f ve cinsiyetin OR'a etkisini de\u011ferlendirmek i\u00e7in lojistik regresyon prosed\u00fcrleri kullan\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar. \u2014 Klinik veya otopsi temelli \u00e7al\u0131\u015fmalardan gelen Beyaz bireylerde, genotipleri \u22082\/\u22084 (OR=2.6, %95 CI=1.6-4.0), \u22083\/\u22084 (OR=3.2, %95 CI=2.8-3.8) ve \u22084\/\u22084 (OR=14.9, %95 CI=10.8-20.6) olan ki\u015filerde AD riski \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artt\u0131; ancak genotipleri \u22082\/\u22082 (OR=0.6, %95 CI=0.2-2.0) ve \u22082\/\u22083 (OR=0.6, %95 CI=0.5-0.8) olan ki\u015filerde OR'lar azald\u0131. APOE\u22084-AD ili\u015fkisi, Afrika Amerikal\u0131lar ve Hispaniklerde daha zay\u0131f olsa da, Afrika Amerikal\u0131lar i\u00e7in OR'lar aras\u0131nda anlaml\u0131 bir heterojenlik vard\u0131 (P < 0.05).\n\n# End of Translation\n\n---\n\n**Note**: This is a machine-generated translation and may not be perfect. Please review and edit as necessary to ensure"}
{"_id":"51706771","title":"Comparison of glioblastoma (GBM) molecular classification methods.","text":"Glioblastoma (GBM), yeti\u015fkinlerde en agresif ve yayg\u0131n beyin kanseri t\u00fcr\u00fcd\u00fcr. GBM, k\u00f6t\u00fc prognoz ve t\u00fcm\u00f6rlerde (hem intertumoral hem de intratumoral) dikkat \u00e7ekici derecede y\u00fcksek heterojenlik ile karakterizedir, ve etkili tedaviler eksikli\u011fi vard\u0131r. Son y\u00fcksek verimli veriler, genetik\/genomik\/epigenetik \u00f6zelliklerin heterojenli\u011fini ortaya \u00e7\u0131kard\u0131 ve en agresif h\u00fccre bile\u015fenlerini y\u00f6nlendiren ana molek\u00fcler olaylara g\u00f6re t\u00fcm\u00f6rleri s\u0131n\u0131fland\u0131rmay\u0131 ama\u00e7layan \u00e7ok say\u0131da y\u00f6ntem geli\u015ftirilmesine yol a\u00e7t\u0131, b\u00f6ylece bireysel alt t\u00fcrler i\u00e7in hedefli terapiler geli\u015ftirilebilir. Bununla birlikte, GBM molek\u00fcler alt t\u00fcrleri hasta sonu\u00e7lar\u0131nda iyile\u015ftirme sa\u011flamad\u0131. Belirli mutasyonlara veya alt t\u00fcrlere y\u00f6nelik hedefli veya \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f terapiler, intratumoral molek\u00fcler heterojenlikten kaynaklanan karma\u015f\u0131kl\u0131klar nedeniyle b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde ba\u015far\u0131s\u0131z oldu. \u00c7o\u011fu t\u00fcm\u00f6r, tedaviye diren\u00e7 geli\u015ftirir ve k\u0131sa s\u00fcrede geri d\u00f6ner. GBM k\u00f6k h\u00fccreleri (GSC) tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. Son tek h\u00fccre dizileme \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, GBM'nin intratumoral h\u00fccre heterojenli\u011fini k\u0131smen, GBM k\u00f6k h\u00fccrelerinden kaynaklanan t\u00fcm\u00f6r h\u00fccre hiyerar\u015fisinin ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131yla a\u00e7\u0131klayabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu nedenle, hasta kaynakl\u0131 GSC'lere dayal\u0131 molek\u00fcler alt t\u00fcrler, daha etkili alt t\u00fcrlere \u00f6zg\u00fc tedaviler sa\u011flayabilir. Bu makalede, GBM'nin molek\u00fcler de\u011fi\u015fikliklerini, molek\u00fcler alt t\u00fcrleme y\u00f6ntemlerini ve birincil ve tekrarlayan t\u00fcm\u00f6rlerde alt t\u00fcr plastisitesini incelerken, potansiyel hedefler i\u00e7in daha fazla ila\u00e7 geli\u015ftirme a\u00e7\u0131s\u0131ndan klinik \u00f6nemi vurgulamaktay\u0131z."}
{"_id":"51728753","title":"Mesenchymal Stromal Cells: From Discovery to Manufacturing and Commercialization","text":"Son birka\u00e7 on y\u0131lda, mezenkimal stromal h\u00fccreler (MSC), benzersiz \u00f6zellikleri nedeniyle akademik ve end\u00fcstriyel \u00e7evrelerde yo\u011fun bir ara\u015ft\u0131rma oda\u011f\u0131 olmu\u015ftur. MSC, in vitro k\u00fclt\u00fcrde kolayca izole edilebilir ve \u00e7o\u011falt\u0131labilir, kendi yenilenme kapasitelerinden tam olarak yararlan\u0131l\u0131r. Ayr\u0131ca, MSC, ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k d\u00fczenleyici etkiler g\u00f6sterir ve \u00e7e\u015fitli h\u00fccre \u00e7izgilerine farkl\u0131la\u015fabilir, bu da onlar\u0131 h\u00fccre temelli terapiler i\u00e7in klinik uygulamalar a\u00e7\u0131s\u0131ndan son derece \u00e7ekici k\u0131lar. Bu incelemede, MSC'nin ke\u015ffi, karakterizasyonu ve ilk klinik \u00e7al\u0131\u015fmalar hakk\u0131nda k\u0131sa bir tarihsel genel bak\u0131\u015f sunmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yoruz. Mevcut MSC \u00fcretim platformlar\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7iriliyor, \u00f6zellikle GMP uyumlu klinik olarak ilgili h\u00fccre say\u0131lar\u0131n\u0131n \u00fcretimi i\u00e7in biyoreakt\u00f6rler kullan\u0131m\u0131yla ilgili olarak. \u0130lk ticari MSC bazl\u0131 \u00fcr\u00fcnler de ele al\u0131n\u0131yor, ayr\u0131ca MSC t\u00fcrevi \u00fcr\u00fcnlerin yayg\u0131n kullan\u0131m\u0131ndaki kalan zorluklar da ele al\u0131n\u0131yor."}
{"_id":"51817902","title":"Delta\u2013Notch\u2014and then? Protein interactions and proposed modes of repression by Hes and Hey bHLH factors","text":"Hes ve Hey genleri, Drosophila'daki Sa\u00e7l\u0131 ve Enhancer-of-split tip genlerinin memelilerdeki kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131d\u0131r ve Delta-Notch sinyal yolunun birincil hedeflerini temsil ederler. Sa\u00e7l\u0131 ile ili\u015fkili fakt\u00f6rler, embriyonik geli\u015fimin birden fazla ad\u0131m\u0131n\u0131 kontrol eder ve d\u00fczenlenmedeki aksakl\u0131klar \u00e7e\u015fitli kusurlarla ili\u015fkilendirilir. Hes ve Hey genleri (ayn\u0131 zamanda Hesr, Chf, Hrt, Herp veya gridlock olarak da bilinir) temel heliks-d\u00f6ng\u00fc-heliks s\u0131n\u0131f\u0131nda transkripsiyonel d\u00fczenleyiciler kodlar ve esasen bask\u0131lay\u0131c\u0131lar olarak i\u015flev g\u00f6r\u00fcrler. Hes ve Hey proteinlerinin transkripsiyonu nas\u0131l kontrol etti\u011fi molek\u00fcler ayr\u0131nt\u0131lar hala k\u00f6t\u00fc anla\u015f\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u00d6nerilen eylem modelleri aras\u0131nda hedef promot\u00f6rlerin N- veya E-kutu DNA dizilerine do\u011frudan ba\u011flanma ve di\u011fer belirli diziye sahip transkripsiyonel fakt\u00f6rler arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla dolayl\u0131 ba\u011flanma veya transkripsiyonel aktivat\u00f6rlerin ayr\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131 yer al\u0131r. Bask\u0131, \u00e7ekirdek bask\u0131lay\u0131c\u0131lar\u0131n i\u015fe al\u0131nmas\u0131 ve histon modifikasyonlar\u0131n\u0131n ind\u00fcklenmesi veya hatta genel transkripsiyon makinesine m\u00fcdahale yoluyla ger\u00e7ekle\u015febilir. T\u00fcm bu modeller kapsaml\u0131 protein-protein etkile\u015fimlerini gerektirir. Burada, Hairy ile ili\u015fkili fakt\u00f6rlerin protein-protein ve protein-DNA etkile\u015fimlerine ili\u015fkin yay\u0131nlanan verileri inceliyoruz ve bunlar\u0131n transkripsiyonel d\u00fczenlemedeki etkileri hakk\u0131nda tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Ayr\u0131ca, potansiyel hedef genlerin belirlenmesindeki son geli\u015fmeleri ve fare modellerinin analizini \u00f6zetliyoruz."}
{"_id":"51865482","title":"The Long Noncoding RNA CAREL Controls Cardiac Regeneration.","text":"ARKA PLAN: Yeti\u015fkin memelilerin kalbi, izole edici yaralanma sonras\u0131nda mitoz kayb\u0131 nedeniyle yeniden olu\u015fturma yetene\u011fini kaybeder. Ancak, kardiyomiyositlerin post-mitotik do\u011fas\u0131n\u0131 destekleyen molek\u00fcler mekanizmalar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir.\n\nHEDEFLER: Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, postnatal ve yeti\u015fkin yaralanma s\u0131ras\u0131nda kalp yeniden olu\u015fturmada uzun olmayan kodlayan RNA'lar\u0131n (lncRNA'lar) kritik rol\u00fcn\u00fc tan\u0131mlamakt\u0131.\n\nY\u00d6NTEMLER: Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, Myh6 ile kardiyomiyositlere \u00f6zg\u00fc lncRNA-CAREL transgenik fareler ve endojen CAREL'in in vivo susturulmas\u0131 i\u00e7in adenoviral vekt\u00f6rler kullan\u0131ld\u0131. Kardiyomiyosit \u00e7o\u011falmas\u0131 ve kalp yeniden olu\u015fturmas\u0131 \u00fczerindeki CAREL'in etkisi, mitoz ve sitokinezi tespit ederek de\u011ferlendirildi.\n\nSONU\u00c7LAR: Neonatal farelerin kardiyomiyositlerinde (P7) yeniden olu\u015fturma yetene\u011finin kayb\u0131 ile paralel olarak \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artan bir lncRNA CAREL bulundu. Kalp-\u00f6zg\u00fc CAREL'in farelerde a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, kardiyomiyosit b\u00f6l\u00fcnmesi ve \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 azaltt\u0131 ve neonatal kalp yaralanmas\u0131 sonras\u0131nda yeniden olu\u015fturmay\u0131 engelledi. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, in vivo CAREL susturulmas\u0131, neonatal ve yeti\u015fkin farelerde miokard enfarkt\u00fcs\u00fc sonras\u0131nda kalp yeniden olu\u015fturmas\u0131n\u0131 ve kalp fonksiyonlar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde geli\u015ftirdi. CAREL, miR-296'n\u0131n hedef genleri olan Trp53inp1 ve Itm2a'n\u0131n ifadesini gev\u015fetmek i\u00e7in miR-296'n\u0131n rekabet\u00e7i sonlu RNA's\u0131 olarak hareket etti. Benzer \u015fekilde, miR-296'n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, kardiyomiyosit \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ve yaralanma sonras\u0131nda kalp yeniden olu\u015fturmas\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. CAREL transgenik farelerde kalp yeniden olu\u015fturma yetene\u011finin azalmas\u0131, miR-296 ile de kurtar\u0131ld\u0131. CAREL'in korunmu\u015f bir k\u0131s\u0131m\u0131, insan ind\u00fcklenmi\u015f pluripotent k\u00f6k h\u00fccrelerden t\u00fcretilen kardiyomiyositlerin \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131, tam uzunluktaki CAREL'e k\u0131yasla azaltt\u0131.\n\nSONU\u00c7: LncRNA CAREL, postnatal ve yeti\u015fkin kalp yaralanmas\u0131 sonras\u0131nda kardiyomiyosit \u00e7o\u011falmas\u0131n\u0131 ve kalp yeniden olu\u015fturmas\u0131n\u0131"}
{"_id":"51952430","title":"BCAP links IL-1R to the PI3K\u2013mTOR pathway and regulates pathogenic Th17 cell differentiation","text":"Toll-gibi resept\u00f6r (TLR) ve interleukin (IL)-1 ailesi resept\u00f6rleri, en \u00fcst ak\u0131\u015f adapt\u00f6r olan MyD88 dahil olmak \u00fczere birka\u00e7 sinyal bile\u015feni payla\u015f\u0131r. Daha \u00f6nce, TLR sinyalleme yolunun alt\u0131nda inflamatuar yan\u0131tlar\u0131 d\u00fczenleyen yeni bir toll-IL-1 resept\u00f6r homoloji alan i\u00e7eren adapt\u00f6r olan B h\u00fccre adapt\u00f6r\u00fc i\u00e7in fosfatidilinositol 3-kinaz (BCAP) ke\u015ffetti\u011fimizi bildirdik. Burada, BCAP'\u0131n hem IL-1 hem de IL-18 resept\u00f6rlerinin alt\u0131nda kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve s\u0131ras\u0131yla T yard\u0131mc\u0131 (Th) 17 ve Th1 h\u00fccre farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini bulduk. T h\u00fccrelerde i\u00e7sel BCAP eksikli\u011fi, do\u011fal olarak ortaya \u00e7\u0131kan Th1 ve Th17 hatlar\u0131n\u0131n geli\u015fimini de\u011fi\u015ftirmedi ancak patogenik Th17 hat h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda kusurlar yaratt\u0131. Sonu\u00e7 olarak, T h\u00fccrelerinde BCAP eksikli\u011fi olan fareler, deneysel otoimm\u00fcn ensefalomiyelite kar\u015f\u0131 daha az duyarl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi. \u00d6nemli olan, BCAP'\u0131n IL-1R taraf\u0131ndan tetiklenen fosfatidilinositol 3-kinaz-Akt-mekanistik hedefi rapamisin (mTOR) aktivitesinde kritik oldu\u011funu bulduk ve mTOR'un en az inhibisyonu, IL-1\u03b2 taraf\u0131ndan tetiklenen patogenik Th17 h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 tamamen engelledi, BCAP eksikli\u011fini taklit ederek. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, BCAP'\u0131 IL-1R ve aktif T h\u00fccrelerin metabolik durumu aras\u0131ndaki kritik ba\u011flant\u0131 olarak kurar ve nihayetinde inflamatuar Th17 h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131n\u0131 d\u00fczenler."}
{"_id":"51972698","title":"Adapting the WHO package of essential noncommunicable disease interventions, Samoa","text":"Samoa, sa\u011fl\u0131k sistemi, topluluk ve bireysel seviyelerde bula\u015f\u0131c\u0131 olmayan hastal\u0131klar\u0131n y\u00fck\u00fcn\u00fc ele almakta zorluk \u00e7ekiyor. Yakla\u015f\u0131m: D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc (DS\u00d6), d\u00fc\u015f\u00fck kaynakl\u0131 ortamlarda birincil sa\u011fl\u0131k hizmeti i\u00e7in temel bula\u015f\u0131c\u0131 olmayan hastal\u0131k m\u00fcdahale paketini 2015 y\u0131l\u0131nda Samoa'daki yedi k\u00f6yde benimsedi. Ulusal Y\u00f6netim Komitesi \u00fcyeleri, bir tarama s\u00fcreci tasarlad\u0131 ve uygulad\u0131, yerel kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131lar ve sa\u011fl\u0131k \u00e7al\u0131\u015fanlar\u0131 sa\u011fl\u0131k ve ya\u015fam tarz\u0131 verilerini toplad\u0131. DS\u00d6\/Uluslararas\u0131 Hipertansiyon Derne\u011fi risk de\u011ferlendirmesi, 40 ya\u015f\u0131n \u00fczerindeki k\u00f6yl\u00fclerde bula\u015f\u0131c\u0131 olmayan hastal\u0131klara y\u00fcksek risk ta\u015f\u0131yan ki\u015fileri belirlemek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Yerel ortam: Samoa, artan bula\u015f\u0131c\u0131 olmayan hastal\u0131klardan kaynaklanan morbidite ve mortalite ile k\u00fc\u00e7\u00fck bir ada geli\u015fmekte olan \u00fclkedir. Ulusal temsili bir anket, Samoan yeti\u015fkin n\u00fcfusunun %50,1'inin (595\/1188) bu t\u00fcr hastal\u0131klara kar\u015f\u0131 y\u00fcksek risk alt\u0131nda oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Bula\u015f\u0131c\u0131 olmayan hastal\u0131klar\u0131n \u00e7o\u011fu tan\u0131s\u0131 konmam\u0131\u015f veya tedavi edilmemi\u015f, sa\u011fl\u0131k personelinin eksikli\u011fi ve risk fakt\u00f6rlerinin fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n eksikli\u011fi nedeniyle. \u0130lgili de\u011fi\u015fiklikler: Tak\u0131mlar, 2234 yeti\u015fkinten veri toplad\u0131. 40 ya\u015f\u0131n \u00fczerindeki ki\u015filer i\u00e7in, %6,7'lik (54\/804) bir oran, y\u00fcksek risk alt\u0131nda oldu\u011fu tespit edildi ve risk fakt\u00f6rlerini y\u00f6netmek veya tedaviye ba\u015fvurmak i\u00e7in te\u015fvik edildi. Topluluk \u00fcyeleri, ya\u015fam tarz\u0131 risk fakt\u00f6rlerinin fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rmak i\u00e7in bir fark\u0131ndal\u0131k program\u0131 geli\u015ftirdi. \u00d6\u011frendiklerimiz: Topluluk \u00fcyelerinin kat\u0131l\u0131m\u0131, ba\u015far\u0131l\u0131 bir tarama kampanyas\u0131n\u0131n y\u00fcr\u00fct\u00fclmesinde kritik \u00f6neme sahipti. Bula\u015f\u0131c\u0131 olmayan hastal\u0131klara yakalanma riski y\u00fcksek olan k\u00f6yl\u00fcleri belirleyerek erken m\u00fcdahale m\u00fcmk\u00fcn oldu. E\u011fitim, erken a\u015famadaki bula\u015f\u0131c\u0131 olmayan hastal\u0131klar\u0131n semptomsuz do\u011fusunun fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131rd\u0131."}
{"_id":"52072815","title":"Alcohol use and burden for 195 countries and territories, 1990\u20132016: a systematic analysis for the Global Burden of Disease Study 2016","text":"\n## Arka Plan \u00d6zeti\nAlkol kullan\u0131m\u0131, \u00f6l\u00fcm ve engellilikte \u00f6nde gelen bir risk fakt\u00f6r\u00fc olsa da, alkol t\u00fcketiminin baz\u0131 durumlar \u00fczerinde olas\u0131 koruyucu etkileri g\u00f6z \u00f6n\u00fcne al\u0131nd\u0131\u011f\u0131nda, genel sa\u011fl\u0131k \u00fczerindeki ili\u015fkisi hala karma\u015f\u0131kt\u0131r. 2016 K\u00fcresel Hastal\u0131klar, Yaralanmalar ve Risk Fakt\u00f6rleri \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'nda kapsaml\u0131 bir sa\u011fl\u0131k hesab\u0131 yakla\u015f\u0131m\u0131 kullanarak, 1990 ile 2016 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 195 konum i\u00e7in alkol t\u00fcketimi ve alkol atfedilen \u00f6l\u00fcmler ve engellilik ayarl\u0131 ya\u015fam y\u0131llar\u0131 (DALY) i\u00e7in iyile\u015ftirilmi\u015f tahminler \u00fcrettik.\n\n## Y\u00f6ntemler\nBireysel ve n\u00fcfus d\u00fczeyinde alkol t\u00fcketimi verilerini i\u00e7eren 694 veri kayna\u011f\u0131 ve alkol t\u00fcketimi ile ili\u015fkili 23 sa\u011fl\u0131k sonucu i\u00e7in risk oranlar\u0131n\u0131 i\u00e7eren 592 \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc ve geriye d\u00f6n\u00fck \u00e7al\u0131\u015fma kullanarak, mevcut i\u00e7ki i\u00e7me, i\u00e7ki i\u00e7meme, mevcut i\u00e7ki i\u00e7enler aras\u0131nda standart g\u00fcnl\u00fck i\u00e7ki (saf etil alkol olarak tan\u0131mlanm\u0131\u015f 10 g) t\u00fcketimi da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ve alkol atfedilen \u00f6l\u00fcmler ve DALY'leri tahmin ettik. \u00d6nceki tahminlere k\u0131yasla birka\u00e7 metodolojik iyile\u015ftirme yapt\u0131k: \u00f6ncelikle, turist ve kay\u0131t d\u0131\u015f\u0131 t\u00fcketimi hesaba katan alkol sat\u0131\u015f tahminlerini ayarlad\u0131k; ikincisi, alkol t\u00fcketimi ile ili\u015fkili 23 sa\u011fl\u0131k sonucu i\u00e7in yeni bir meta-analiz ger\u00e7ekle\u015ftirdik; ve \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc, bireysel sa\u011fl\u0131\u011fa genel riski en aza indiren alkol t\u00fcketim seviyesini nicelle\u015ftirmek i\u00e7in yeni bir y\u00f6ntem geli\u015ftirdik.\n\n## Bulgular\nK\u00fcresel olarak, 2016'da alkol kullan\u0131m\u0131, hem \u00f6l\u00fcmler hem de DALY'ler i\u00e7in yedinci \u00f6nde gelen risk fakt\u00f6r\u00fcyd\u00fc, standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ya\u015fa g\u00f6re kad\u0131n \u00f6l\u00fcmlerinin %2,2'si (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA] %1,5-3,0) ve erkek \u00f6l\u00fcmlerinin %6,8'i (5,8-8,0) alkol atfedildi. 15-49 ya\u015f grubundaki n\u00fcfusta, 2016'da alkol kullan\u0131m\u0131 k\u00fcresel olarak \u00f6nde gelen risk fakt\u00f6r\u00fcyd\u00fc, kad\u0131n \u00f6l\u00fcmlerinin %3,8'i (95% GA %3,2-4,3) ve erkek \u00f6l\u00fcmlerinin %12"}
{"_id":"52095986","title":"The Dual Immunoregulatory function of Nlrp12 in T Cell-Mediated Immune Response: Lessons from Experimental Autoimmune Encephalomyelitis","text":"\u00c7oklu skleroz (MS) etyolojisinin hala gizemini korudu\u011fu, ancak T h\u00fccrelerinin bu patolojide merkezi bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lmaz. Ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k h\u00fccreleri, patojenlere ve tehlike sinyallerine kar\u015f\u0131, kal\u0131p tan\u0131 al\u0131c\u0131lar\u0131 (PRR) arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla yan\u0131t verir. Birka\u00e7 rapor, i\u00e7sel PRR olan Nlrp12'nin, farelerde MS'e benzeyen bir hastal\u0131k olan Deneysel Otoimm\u00fcn Ensefalomiyelit (EAE) geli\u015fmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, ind\u00fcklenmi\u015f ve kendili\u011finden EAE modellerini ve in vitro T h\u00fccre testlerini kullanarak, Nlrp12'nin Th1 yan\u0131t\u0131n\u0131 inhibe etti\u011fine ve T h\u00fccre taraf\u0131ndan ortaolan otoimm\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fc \u00f6nledi\u011fine dair hipotezi test ettik. Bulgular\u0131m\u0131z, Nlrp12'nin ind\u00fcklenmi\u015f EAE'de koruyucu bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131, lenf nodlar\u0131nda IFN\u03b3\/IL-4 oran\u0131n\u0131 azaltarak g\u00f6sterdi, ancak kendili\u011finden EAE'nin (spEAE) geli\u015fimini 2D2 T h\u00fccre resept\u00f6r\u00fc (TCR) transgenik farelerde art\u0131rd\u0131. Nlrp12'nin T h\u00fccre yan\u0131t\u0131ndaki aktivite mekanizmas\u0131n\u0131 inceledik ve T h\u00fccre proliferasyonunu inhibe etti\u011fini ve Th1 yan\u0131t\u0131n\u0131, IFN\u03b3 ve IL-2 \u00fcretimini azaltarak bast\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 bulduk. TCR aktivasyonu sonras\u0131, Nlrp12 Akt ve NF-\u03baB fosforlamas\u0131n\u0131 inhibe ederken, mTOR yolundaki S6 fosforlamas\u0131na etki etmedi. Sonu\u00e7 olarak, EAE'de Nlrp12'nin \u00e7ift y\u00f6nl\u00fc imm\u00fcn d\u00fczenleyici i\u015flevini a\u00e7\u0131klayabilen bir model \u00f6nermekteyiz. Ayr\u0131ca, Nlrp12'nin T h\u00fccre yan\u0131t\u0131n\u0131 d\u00fczenlemedeki molek\u00fcler mekanizmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klayan bir model de \u00f6nermekteyiz."}
{"_id":"52175065","title":"Acute and chronic exercise in patients with heart failure with reduced ejection fraction: evidence of structural and functional plasticity and intact angiogenic signalling in skeletal muscle","text":"\n## \u00d6nemli Noktalar\nVask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF) yan\u0131tlar\u0131, akut alt maksimum egzersize ve kalp yetmezli\u011fi ile ili\u015fkili d\u00fc\u015f\u00fck pompa \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 (HFrEF) hastalar\u0131nda e\u011fitim etkilerine kar\u015f\u0131 incelendi. Alt\u0131 hasta ve alt\u0131 sa\u011fl\u0131kl\u0131 e\u015fle\u015fen kontrol, bacak uzat\u0131c\u0131 egzersiz (KE) yapmadan \u00f6nce ve sonra (sadece hastalar i\u00e7in) KE e\u011fitimi yapt\u0131. Kas biyopsileri, kas yap\u0131s\u0131 ve anjiyojenik yan\u0131t\u0131n de\u011ferlendirilmesi i\u00e7in al\u0131nd\u0131. E\u011fitimden \u00f6nce, bu alt maksimum KE egzersizi s\u0131ras\u0131nda HFrEF hastalar\u0131, bacak vask\u00fcler direnci ve noradrenalin s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha y\u00fcksek de\u011ferler g\u00f6sterdi. Kas yap\u0131s\u0131 ve VEGF yan\u0131t\u0131, gruplar aras\u0131nda genel olarak farkl\u0131 de\u011fildi. E\u011fitimden sonra, diren\u00e7 daha y\u00fcksek olmaktan \u00e7\u0131kt\u0131 ve noradrenalin s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131 kesildi. Akut egzersizde VEGF'e yan\u0131t olmamas\u0131na ra\u011fmen, e\u011fitimli durumda, k\u0131lcal damar say\u0131s\u0131 artt\u0131. Kas lif \u00e7ap\u0131 kesit alan\u0131 ve tip I liflerin y\u00fczdesi artt\u0131 ve mitokondri hacim yo\u011funlu\u011fu kontrollerden daha y\u00fcksekti. HFrEF hastalar\u0131n\u0131n kas\u0131ndaki yap\u0131sal\/fonksiyonel plastisite ve uygun anjiyojenik sinyalle\u015fme g\u00f6zlemlendi.\n\n## \u00d6zet\nBu \u00e7al\u0131\u015fma, kalp yetmezli\u011fi ile ili\u015fkili d\u00fc\u015f\u00fck pompa \u00e7\u0131k\u0131\u015f\u0131 (HFrEF) hastalar\u0131nda akut alt maksimum egzersize ve e\u011fitimin etkilerini inceledi. HFrEF'de k\u00fc\u00e7\u00fck kas k\u00fctlesi e\u011fitimi sonras\u0131 akut egzersize anjiyojenik yan\u0131t tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r. Bacak uzat\u0131c\u0131 egzersiz (KE) s\u0131ras\u0131nda, hastalar (n=6) ve kontroller (n=6), maksimum \u00e7al\u0131\u015fma oran\u0131n\u0131n (WRmax) %50'si ile do\u011frudan Fick y\u00f6ntemi kullan\u0131larak bacak vask\u00fcler bas\u0131n\u00e7lar\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve ard\u0131ndan hastalarda KE e\u011fitimi yap\u0131ld\u0131. Kas biyopsileri, kas yap\u0131s\u0131n\u0131n ve vask\u00fcler endotel b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (VEGF) mRNA seviyelerinin de\u011ferlendirilmesinde yard\u0131mc\u0131 oldu. E\u011fitimden \u00f6nce, HFrEF, bacak vask\u00fcler direnci (LVR) a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek (%15) ve noradrenalin s\u0131z\u0131nt\u0131s\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek (%385) de\u011ferler g\u00f6sterdi. Mitochondri hacim yo\u011funlu\u011fu, HFrEF'de \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha d\u00fc\u015f\u00fck (%"}
{"_id":"52176296","title":"2017 revisions of McDonald criteria shorten the time to diagnosis of multiple sclerosis in clinically isolated syndromes","text":"2017 McDonald kriterlerinin revizyonlar\u0131n\u0131n \u00e7oklu skleroz (MS) tan\u0131s\u0131 \u00fczerindeki etkisini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, klinik olarak izole sendrom (CIS) ve demyelinasyon lezyonlar\u0131n\u0131n yay\u0131lmas\u0131 (DIS) olan bir hasta grubunda. \u0130ki \u0130talyan MS merkezinde 137 CIS + DIS hastas\u0131n\u0131 retrospektif olarak analiz ettik. McDonald kriterlerinin 2017 revizyonlar\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131, ilk demyelinasyon olay\u0131nda \u00f6nceki kriterlere g\u00f6re MS tan\u0131s\u0131 konmam\u0131\u015f olabilecek hastalar\u0131n %82,5'inde MS tan\u0131s\u0131 konmas\u0131na neden oldu. 3,8 \u00b1 2,9 y\u0131ll\u0131k takipten sonra, bu hastalar\u0131n %85,8'i nihayetinde 2010'daki \u00f6nceki kriterleri de kar\u015f\u0131lad\u0131. McDonald kriterlerinin 2017 revizyonlar\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131, MS'e d\u00f6n\u00fc\u015fecek olan CIS hastalar\u0131n\u0131n b\u00fcy\u00fck bir y\u00fczdesinde MS'in daha erken tan\u0131s\u0131na yol a\u00e7maktad\u0131r."}
{"_id":"52180874","title":"Efficacy of PD-1 or PD-L1 inhibitors and PD-L1 expression status in cancer: meta-analysis","text":"\n**Ama\u00e7:** PD-1 (Programl\u0131 H\u00fccre \u00d6l\u00fcm\u00fc 1) veya PD-L1 (Programl\u0131 H\u00fccre \u00d6l\u00fcm\u00fc Ligandu 1) inhibit\u00f6rlerinin, PD-L1 pozitif ve PD-L1 negatif kanserli hastalarda, geleneksel ila\u00e7lara k\u0131yasla g\u00f6receli etkinli\u011fini de\u011ferlendirmek.\n\n**Tasar\u0131m:** PD-1 veya PD-L1 inhibit\u00f6rleri (avelumab, atezolizumab, durvalumab, nivolumab ve pembrolizumab) i\u00e7in, PD-L1 pozitif veya negatif olma durumuna g\u00f6re \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 i\u00e7in mevcut verilere sahip rastgele kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n meta analizi.\n\n**Veri Kaynaklar\u0131:** PubMed, Embase, Cochrane veritaban\u0131 ve Amerikan Klinik Onkoloji Derne\u011fi ve Avrupa T\u0131bbi Onkoloji Derne\u011fi'nde sunulan 2018 Mart'a kadar konferans \u00f6zetleri.\n\n**\u0130nceleme Y\u00f6ntemleri:** PD-1 veya PD-L1 inhibit\u00f6rleri (avelumab, atezolizumab, durvalumab, nivolumab ve pembrolizumab) i\u00e7in, PD-L1 pozitif veya negatif olma durumuna g\u00f6re \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 i\u00e7in mevcut verilere sahip \u00e7al\u0131\u015fmalar dahil edildi. PD-L1 pozitif veya negatif olma e\u015fi\u011fi, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin veya t\u00fcm\u00f6r ve imm\u00fcn h\u00fccrelerinin %1'ini olu\u015fturan PD-L1 ile boyanm\u0131\u015f h\u00fccre say\u0131m\u0131 i\u00e7in imm\u00fcnohistokimya boyama y\u00f6ntemleri kullan\u0131larak belirlendi.\n\n**Sonu\u00e7lar:** Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, 8 rastgele kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmadan 4174 ileri veya metastatik kanserli hasta dahil edildi. Geleneksel ajanlara k\u0131yasla, PD-1 veya PD-L1 inhibit\u00f6rleri, hem PD-L1 pozitif (n=2254, risk oran\u0131 0.66, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 0.59-0.74) hem de PD-L1 negatif (1920, 0.80, 0.71-0.90) hastalarda genel hayatta kalma s\u00fcresini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde uzatt\u0131. Bununla birlikte, PD-1 veya PD-L1 blokaj\u0131 tedavisinin etkinli\u011fi, PD-L1 pozitif ve PD-L1 negatif hastalarda anlaml\u0131 \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131yd\u0131 (etkile\u015fim i\u00e7in P=0.02). Ayr\u0131ca, hem PD-L1 pozitif hem de PD-L1 negatif hastalarda, PD-1 veya PD"}
{"_id":"52188256","title":"Global cancer statistics 2018: GLOBOCAN estimates of incidence and mortality worldwide for 36 cancers in 185 countries.","text":"Bu makale, Uluslararas\u0131 Kanser Ara\u015ft\u0131rma Ajans\u0131 taraf\u0131ndan \u00fcretilen GLOBOCAN 2018 kanser vakas\u0131 ve \u00f6l\u00fcm tahmini verilerini kullanarak k\u00fcresel kanser y\u00fck\u00fc hakk\u0131nda bir durum raporu sunmaktad\u0131r. 2018'de yakla\u015f\u0131k 18,1 milyon yeni kanser vakas\u0131 (melanom cilt kanseri hari\u00e7 17 milyon) ve 9,6 milyon kanser \u00f6l\u00fcm\u00fc (melanom cilt kanseri hari\u00e7 9,5 milyon) bekleniyor. Cinsiyetler aras\u0131nda birle\u015ftirildi\u011finde, akci\u011fer kanseri en yayg\u0131n te\u015fhis edilen kanser (toplam vakalar\u0131n %11,6's\u0131) ve toplam kanser \u00f6l\u00fcmlerinin \u00f6nde gelen nedeni (%18,4) olarak \u00f6ne \u00e7\u0131k\u0131yor, onu yak\u0131ndan takip eden meme kanseri (%11,6), prostat kanseri (%7,1) ve kolon kanseri (%6,1) i\u00e7in vakalar ve kolon kanseri (%9,2), mide kanseri (%8,2) ve karaci\u011fer kanseri (%8,2) i\u00e7in \u00f6l\u00fcmler. Akci\u011fer kanseri, erkeklerde en s\u0131k g\u00f6r\u00fclen kanser ve kanser \u00f6l\u00fcmlerinin \u00f6nde gelen nedenidir, onu prostat ve kolon kanseri (vakalar i\u00e7in) ve karaci\u011fer ve mide kanseri (\u00f6l\u00fcmler i\u00e7in) takip eder. Di\u015filerde, meme kanseri en yayg\u0131n te\u015fhis edilen kanser ve kanser \u00f6l\u00fcmlerinin \u00f6nde gelen nedenidir, onu kolon ve akci\u011fer kanseri (vakalar i\u00e7in) ve tam tersi (\u00f6l\u00fcmler i\u00e7in) takip eder; servikal kanser, hem vakalar hem de \u00f6l\u00fcmler i\u00e7in d\u00f6rd\u00fcnc\u00fc s\u0131rada yer al\u0131r. Bununla birlikte, en yayg\u0131n te\u015fhis edilen kanser ve kanser \u00f6l\u00fcmlerinin \u00f6nde gelen nedeni, \u00fclkeler aras\u0131nda ve her \u00fclkede ekonomik geli\u015fimin ve ili\u015fkili sosyal ve ya\u015fam tarz\u0131 fakt\u00f6rlerinin derecesine ba\u011fl\u0131 olarak \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fir. \u00d6nemli olan, y\u00fcksek kaliteli kanser kay\u0131t verilerinin, kan\u0131t temelli kanser kontrol programlar\u0131n\u0131n planlanmas\u0131 ve uygulanmas\u0131 i\u00e7in temeli, \u00e7o\u011fu d\u00fc\u015f\u00fck ve orta gelirli \u00fclkede mevcut olmamas\u0131d\u0131r. Kanser Kay\u0131t Geli\u015ftirme K\u00fcresel Giri\u015fimi, yerel verilerin toplanmas\u0131 ve kullan\u0131m\u0131 yoluyla daha iyi tahminler ve \u00f6nceliklendirme ve de\u011ferlendirme i\u00e7in ulusal kanser kontrol \u00e7abalar\u0131n\u0131 destekleyen uluslararas\u0131 bir ortakl\u0131kt\u0131r. CA: A Cancer Journal for Clinicians 2018;0:1-31. \u00a9 2018 Amerikan Kanser Derne\u011fi."}
{"_id":"52805891","title":"Gut Microbiota Is a Key Modulator of Insulin Resistance in TLR 2 Knockout Mice","text":"\u00c7evresel fakt\u00f6rler ve ev sahibi geneti\u011fi, ba\u011f\u0131rsak mikrobiyotas\u0131n\u0131 kontrol etmek i\u00e7in etkile\u015fime girer, bu da obezite ve ins\u00fclin direncinin geli\u015fmesinde bir rol oynayabilir. Germ-free ko\u015fullarda TLR2 eksikli\u011fi olan fare, diyetle ili\u015fkili ins\u00fclin direncinden korunur. Ba\u011f\u0131rsak mikrobiyotas\u0131n\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, genetik olarak daha y\u00fcksek ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahip bir hayvan\u0131n fenotipini tersine \u00e7evirebilir, \u00f6rne\u011fin TLR2 KO fareleri. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, TLR2 eksikli\u011fi olan farelerin metabolik parametreleri, glikoz tolerans\u0131, ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 ve TLR2 sinyalle\u015fmesi \u00fczerinde ba\u011f\u0131rsak mikrobiyotas\u0131n\u0131n etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Ba\u011f\u0131rsak mikrobiyotas\u0131n\u0131 (metagenomik y\u00f6ntemlerle), metabolik \u00f6zellikleri ve ins\u00fclin sinyalle\u015fmesini TLR2 knockout (KO) farelerinde, germ-free olmayan bir tesiste inceledik. Sonu\u00e7lar, konvansiyonelize edilmi\u015f farelerde TLR2'nin kayb\u0131n\u0131n metabolik sendromun bir fenotipine yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi, bu da ba\u011f\u0131rsak mikrobiyotas\u0131ndaki farkl\u0131l\u0131klarla karakterize edildi, kontrollerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda Firmicutes'te 3 kat ve Bacteroidetes'te hafif bir art\u0131\u015f vard\u0131. Bu ba\u011f\u0131rsak mikrobiyotas\u0131 de\u011fi\u015fiklikleri, endoteliyel y\u0131pranma, alt klinik enflamasyon, ins\u00fclin direnci, glikoz intolerans\u0131 ve daha sonra obezite ile birlikte, LPS emiliminde bir art\u0131\u015fa e\u015flik etti. Ayr\u0131ca, bu olaylar dizisi, mikrobiya nakli ve antibiyotikler ile tersine \u00e7evrildi\u011finde, WT farelerde de yeniden \u00fcretildi. Molek\u00fcler d\u00fczeyde mekanizma benzersizdi, TLR4'\u00fcn etkinle\u015fmesi ile ili\u015fkili ER stresi ve JNK etkinle\u015fmesi, ancak IKK\u03b2-I\u03baB-NF\u03baB yolunun etkinle\u015fmesi yoktu. Verilerimiz ayr\u0131ca, TLR2 KO farelerde kar\u0131n ya\u011f\u0131nda d\u00fczenleyici T h\u00fccre say\u0131s\u0131nda bir azalma oldu\u011funu g\u00f6sterdi, bu da bu hayvanlar\u0131n ins\u00fclin direncine katk\u0131da bulunabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcr\u00fcyor. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, mikrobiyotan\u0131n genotipten fenotipe ba\u011flanan karma\u015f\u0131k molek\u00fcler ve h\u00fccresel etkile\u015fim a\u011f\u0131nda bir rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve obezite, diyabet ve hatta di\u011fer imm\u00fcnolojik bozukluklar"}
{"_id":"52824661","title":"TGF\u2010\u03b2\u2010mediated exosomal lnc\u2010MMP2\u20102 regulates migration and invasion of lung cancer cells to the vasculature by promoting MMP2 expression","text":"\u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar, d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (TGF)-\u03b2 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen eksozmik mikroRNA'lar\u0131n (miRNA'lar) akci\u011fer kanseri h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fc ve istilas\u0131n\u0131 d\u00fczenledi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir; ancak TGF-\u03b2 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen eksozmik uzun olmayan transkript (lnc) RNA'lar\u0131n akci\u011fer kanseri h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fc ve istilas\u0131n\u0131 nas\u0131l ve ne \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fczenledi\u011finin net olmad\u0131\u011f\u0131 kalmaktad\u0131r. Burada, kok\u00fclt\u00fcr deneyleri, TGF-\u03b2 \u00f6n tedavisi ile akci\u011fer kanseri h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fc ve istilas\u0131 potansiyelinin artt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve TGF-\u03b2 ile \u00f6n tedavi edilmi\u015f A549 h\u00fccrelerinin kan damar ge\u00e7irgenli\u011fini art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Ayr\u0131ca, TGF-\u03b2 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen eksozimler, h\u00fccreler aras\u0131 ileti\u015fimin ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131 olarak, akci\u011fer kanseri istilas\u0131n\u0131 ve kan damar ge\u00e7irgenli\u011fini d\u00fczenledi\u011fini bulduk. Transkripsiyonal analiz, TGF-\u03b2 taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen eksozimlerde lnc-MMP2-2'nin y\u00fcksek oranda zenginle\u015fti\u011fini ve bu lncRNA'n\u0131n, MMP2'nin ekspresyonunu art\u0131ran bir aktifle\u015ftirici aktiviteye sahip olmas\u0131yla, matris metaloproteinaz (MMP)2'yi art\u0131rabilece\u011fini ortaya koydu. Lnc-MMP2-2'nin ektopik ifadesi ve susturulmas\u0131, akci\u011fer kanseri istilas\u0131 ve kan damar ge\u00e7irgenli\u011fini etkiledi. Ayr\u0131ca, lnc-MMP2-2 ve MMP2 ekspresyonu semikantitatif olarak de\u011ferlendirildi ve doku-\u00f6zg\u00fc korelasyonlar lnc-MMP2-2 ve MMP2 ekspresyonu aras\u0131nda de\u011ferlendirildi. Bu sonu\u00e7lar, eksozimik lnc-MMP2-2'nin, MMP2 ekspresyonunu te\u015fvik ederek, akci\u011fer kanseri h\u00fccrelerinin damar i\u00e7ine g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve istilas\u0131n\u0131 d\u00fczenleyebilece\u011fini, bu lncRNA'y\u0131 yeni bir tedavi hedefi ve akci\u011fer kanseri metastaz\u0131n\u0131n \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc bir i\u015faret\u00e7isi olarak \u00f6nerdi\u011fini g\u00f6stermi\u015ftir."}
{"_id":"52827184","title":"Surviving Sepsis Campaign: International Guidelines for Management of Sepsis and Septic Shock 2016","text":"\n**Ama\u00e7:** \"Sepsis Kampanyas\u0131 K\u0131lavuzlar\u0131: Sepsis ve Septik \u015eok Y\u00f6netimi 2012\" adl\u0131 k\u0131lavuzun g\u00fcncellenmesi.\n\n**Tasar\u0131m:** 25 uluslararas\u0131 kurulu\u015ftan 55 uluslararas\u0131 uzman\u0131n olu\u015fturdu\u011fu bir konsens\u00fcs komitesi topland\u0131. \u00d6nemli uluslararas\u0131 toplant\u0131larda nominal gruplar olu\u015fturuldu (toplant\u0131ya kat\u0131lan komite \u00fcyeleri i\u00e7in). S\u00fcre\u00e7 ba\u015flang\u0131c\u0131nda resmi bir \u00e7\u0131kar \u00e7at\u0131\u015fmas\u0131 (\u00c7K) politikas\u0131 geli\u015ftirildi ve t\u00fcm s\u00fcre\u00e7 boyunca uyguland\u0131. Aral\u0131k 2015'te t\u00fcm panel \u00fcyeleri i\u00e7in ayr\u0131 bir toplant\u0131 yap\u0131ld\u0131. Alt gruplar ve komite genelinde telekonferanslar ve elektronik tabanl\u0131 tart\u0131\u015fmalar, geli\u015ftirme s\u00fcrecinin ayr\u0131lmaz bir par\u00e7as\u0131yd\u0131.\n\n**Y\u00f6ntemler:** Panel, hemodinamikler, enfeksiyonlar, ek terapiler, metabolizma ve ventilasyon olmak \u00fczere be\u015f b\u00f6l\u00fcmden olu\u015fuyordu. N\u00fcfus, m\u00fcdahale, kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma ve sonu\u00e7lar (PICO) sorular\u0131 g\u00f6zden ge\u00e7irildi ve gerekti\u011finde g\u00fcncellendi, ayr\u0131ca kan\u0131t profilleri olu\u015fturuldu. Her alt grup, soru listeleri olu\u015fturdu, en iyi mevcut kan\u0131tlar\u0131 arad\u0131 ve ard\u0131ndan Grading of Recommendations Assessment, Development, and Evaluation (GRADE) sistemini takip ederek kan\u0131tlar\u0131n kalitesini y\u00fcksekten \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fc\u011fe kadar de\u011ferlendirdi ve g\u00fc\u00e7l\u00fc veya zay\u0131f \u00f6neriler veya gerekti\u011finde uygulanabilir en iyi uygulama beyanlar\u0131 form\u00fcle etti.\n\n**Sonu\u00e7:** Sepsis K\u0131lavuzlar\u0131 Paneli, sepsis veya septik \u015fokta olan hastalar\u0131n erken y\u00f6netimi ve res\u00fcsitasyonu ile ilgili 93 a\u00e7\u0131klama sa\u011flad\u0131. Genel olarak, 32 g\u00fc\u00e7l\u00fc \u00f6neri, 39 zay\u0131f \u00f6neri ve 18 en iyi uygulama beyan\u0131 vard\u0131. D\u00f6rt soru i\u00e7in herhangi bir \u00f6neri verilmedi.\n\n**Sonu\u00e7lar\u0131:** Uluslararas\u0131 uzmanlardan olu\u015fan b\u00fcy\u00fck bir grup aras\u0131nda, sepsis hastalar\u0131n\u0131n en iyi bak\u0131m\u0131yla ilgili bir\u00e7ok g\u00fc\u00e7l\u00fc \u00f6neride \u00f6nemli bir anla\u015fma var. Sepsis ve septik \u015fokun akut y\u00f6netimiyle ilgili kan\u0131t temelli \u00f6neriler, bu kritik hastalarda y\u00fcksek \u00f6l\u00fcm oran\u0131na sahip hastalar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmek i\u00e7in temel olu\u015fturuyor, ancak bak\u0131m\u0131n bir\u00e7ok y\u00f6n\u00fc nispeten zay\u0131f destek g\u00f6r\u00fcyor."}
{"_id":"52850476","title":"Mitochondrial genome variation and the origin of modern humans.","text":"Mitozomal DNA'n\u0131n (mtDNA) analizi, insan evriminin anla\u015f\u0131lmas\u0131nda g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ara\u00e7 olmu\u015ftur, \u00e7\u00fcnk\u00fc y\u00fcksek kopyalama say\u0131s\u0131, g\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fte rekombinasyon eksikli\u011fi, y\u00fcksek de\u011fi\u015fim oran\u0131 ve anne yoluyla kal\u0131t\u0131m gibi \u00f6zelliklere sahiptir. Bununla birlikte, insan evrimi \u00fczerine yap\u0131lan neredeyse t\u00fcm mtDNA s\u0131ralama \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, mtDNA genomunun sadece %7'sini olu\u015fturan kontrol b\u00f6lgesine s\u0131n\u0131rl\u0131 kalm\u0131\u015ft\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, siteler aras\u0131 de\u011fi\u015fim oran\u0131n\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 de\u011fi\u015fkenli\u011fi ve paralel mutasyonlar\u0131n sonu\u00e7lar\u0131 nedeniyle karma\u015f\u0131kla\u015fmaktad\u0131r, bu da genetik mesafenin tahmini ve filogenetik \u00e7\u0131kar\u0131mlar\u0131n sorgulanmas\u0131na neden olmaktad\u0131r. \u0130nsan mitokondriyal molek\u00fcl\u00fcn en kapsaml\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, k\u0131s\u0131tlama par\u00e7as\u0131 uzunlu\u011fu polimorfizmi analizi yoluyla ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir, bu da de\u011fi\u015fim oran\u0131n\u0131n tahmini i\u00e7in uygun olmayan veriler sa\u011flamaktad\u0131r ve bu da evrimsel olaylar\u0131n zamanlamas\u0131n\u0131 sorgulamaktad\u0131r. Burada, insan evrimi \u00fczerine elde edilen mtDNA bilgilerini geli\u015ftirmek i\u00e7in, 53 farkl\u0131 k\u00f6kenlerden insanlarda tam mtDNA dizisinin analizini kullanarak k\u00fcresel mtDNA \u00e7e\u015fitlili\u011fini a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. mtDNA verilerimiz, ayn\u0131 bireylerde Xq13.3 b\u00f6lgesini inceleyen paralel bir \u00e7al\u0131\u015fmayla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, modern insanlar\u0131n ya\u015f\u0131 hakk\u0131nda e\u015fzamanl\u0131 bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"52865789","title":"Deficiency of Interleukin-15 Confers Resistance to Obesity by Diminishing Inflammation and Enhancing the Thermogenic Function of Adipose Tissues","text":"AMAC IL-15, bir\u00e7ok h\u00fccre t\u00fcr\u00fc taraf\u0131ndan salg\u0131lanan bir iltihapl\u0131 sitokin. Ayr\u0131ca, kas dokusu taraf\u0131ndan fiziksel egzersiz s\u0131ras\u0131nda da \u00fcretilir ve farelerde kilo al\u0131m\u0131n\u0131 azaltt\u0131\u011f\u0131 bildirilmi\u015ftir. Aksine, IL-15 eksizyonlu (KO) farelerimizdeki bulgular\u0131m\u0131z, IL-15'in obeziteyi te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, adipoz dokulardaki pro-obezite rol\u00fcn\u00fcn arkas\u0131ndaki mekanizmalar\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r. Y\u00d6NTEMLER Kontrol ve IL-15 KO fareler, y\u00fcksek ya\u011fl\u0131 diyet (HFD) veya normal kontrol diyetinde beslendi. 16 hafta sonra, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, adipoz doku ve iskelet k\u00fctlesi, kanl\u0131 lipid seviyeleri ve adipoz dokulardaki gen\/protein ifadeleri de\u011ferlendirildi. IL-15'in termogenezi ve oksijen t\u00fcketimi \u00fczerindeki etkisi de, fare preadipositlerden ve insan k\u00f6k h\u00fccrelerinden farkl\u0131la\u015fan adiposit k\u00fclt\u00fcrlerinin birincil k\u00fclt\u00fcrlerinde incelendi. SONU\u00c7LAR Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, IL-15 eksikli\u011finin diyetle ili\u015fkili kilo al\u0131m\u0131n\u0131 ve kar\u0131n ve alt kollarda beyaz ve kahverengi adipoz dokularda ya\u011f birikimini \u00f6nledi\u011fini g\u00f6stermektedir. Gen ifadesi analizi, IL-15 KO farelerindeki kahverengi ve alt kollarda subk\u00fctan adipoz dokularda adaptif termogeneziyle ili\u015fkili genlerin y\u00fcksek ifadesini de ortaya koymu\u015ftur. Buna g\u00f6re, IL-15 KO farelerindeki kahverengi adipositlerde oksijen t\u00fcketimi artm\u0131\u015ft\u0131r. Ayr\u0131ca, IL-15 KO farelerindeki adipoz dokularda pro-enflamatuar arac\u0131lar\u0131n ifadesi azalm\u0131\u015ft\u0131r. SONU\u00c7lar IL-15'in yoklu\u011fu, beyaz adipoz dokularda ya\u011f birikimini azalt\u0131r ve adaptif termogenezi yoluyla lipid kullan\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. IL-15 ayr\u0131ca, obeziteyle ili\u015fkili metabolik sendromu s\u00fcrd\u00fcrebilecek adipoz dokulardaki enflamasyonu da te\u015fvik eder."}
{"_id":"52868579","title":"Chromatin signatures of pluripotent cell lines.","text":"Epigenetik genom modifikasyonlar\u0131, \u00e7ok h\u00fccreli bir organizmadaki h\u00fccrelerin \u00e7izgisi ve geli\u015fimsel a\u015famas\u0131n\u0131 belirlemede \u00f6nemli oldu\u011fu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcl\u00fcyor. Burada, pluripotent embriyosal k\u00f6k h\u00fccreler (ES) ile embriyosal karsinoma h\u00fccreleri, kan h\u00fccreleri k\u00f6k h\u00fccreleri (HSC) ve farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f projenlerinin epigenetik profilinin farkl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Sessiz, \u00e7izgiye \u00f6zg\u00fc genler, pluripotent h\u00fccrelerde dokuya \u00f6zg\u00fc k\u00f6k h\u00fccreler veya farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccrelere k\u0131yasla daha erken \u00e7o\u011fal\u0131r ve beklenmedik derecede y\u00fcksek seviyelerde acetylated H3K9 ve metilated H3K4'e sahipti. Tuhaf bir \u015fekilde, ES h\u00fccrelerinde bu a\u00e7\u0131k kromatin i\u015faret\u00e7ileri, baz\u0131 sessiz genlerde H3K27 trimethylasyon ile de birle\u015fti. Bu nedenle, ES h\u00fccrelerinin pluripotans\u0131, \u00e7izgiye \u00f6zg\u00fc genlerin eri\u015filebilir olabilece\u011fi ancak yine de, varsa, bask\u0131lay\u0131c\u0131 H3K27 trimethylasyon modifikasyonlar\u0131 ta\u015f\u0131yan belirli bir epigenetik profille karakterize edilir. H3K27 metilasyonu, ES h\u00fccrelerinde bu genlerin ifadesini \u00f6nlemek i\u00e7in i\u015flevsel \u00f6nem ta\u015f\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc erken ifade, embriyosal ekderm geli\u015fimi (Eed) eksikli\u011fi olan ES h\u00fccrelerinde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Verilerimiz, \u00e7izgiye \u00f6zg\u00fc genlerin ES h\u00fccrelerinde ifade i\u00e7in haz\u0131rland\u0131\u011f\u0131n\u0131 ancak kar\u015f\u0131t kromatin modifikasyonlar\u0131 taraf\u0131ndan kontrol alt\u0131nda tutuldu\u011funu \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"52873726","title":"Regulation of Hippo pathway transcription factor TEAD by p38 MAPK-induced cytoplasmic translocation","text":"Hippo yolu, organ boyutunu ve doku homeostazisini d\u00fczenler, d\u00fczenlenmemesi kansere yol a\u00e7ar. Memelilerin temel Hippo bile\u015fenleri, \u00fcst ak\u0131\u015f serin\/treonin kinazlar\u0131 Mst1\/2, MAPK4Ks ve Lats1\/2'den olu\u015fur. Bu \u00fcst ak\u0131\u015f kinazlar\u0131n\u0131n inaktivasyonu, defosforilasyona, stabilizasyona, n\u00fckleer translokasyona ve bu nedenle Hippo yolunun ana i\u015flevsel transd\u00fcserleri YAP ve paralogu TAZ'\u0131n aktivasyonuna yol a\u00e7ar. YAP\/TAZ, \u00f6ncelikle TEAD transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc ailesindeki DNA ba\u011flay\u0131c\u0131larla etkile\u015fime girerek gen ifadelerini d\u00fczenleyen transkripsiyon koaktivat\u00f6rleridir. Bu yolun d\u00fczenlenmesiyle ilgili mevcut paradigma, YAP\/TAZ'\u0131n fosforilasyon ba\u011f\u0131ml\u0131 n\u00fckleer-sitoplazmik ge\u00e7i\u015fini, \u00fcst ak\u0131\u015f bile\u015fenlerinden olu\u015fan karma\u015f\u0131k bir a\u011f arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla ger\u00e7ekle\u015ftirir. Bununla birlikte, di\u011fer transkripsiyon fakt\u00f6rleri SMAD, NF-\u03baB, NFAT ve STAT gibi YAP\/TAZ'\u0131n d\u00fczenlenmesi, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde g\u00f6z ard\u0131 edilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, \u00e7evresel stresin, Hippo ba\u011f\u0131ms\u0131z bir \u015fekilde TEAD sitoplazmik ge\u00e7i\u015fini p38 MAPK yoluyla te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. \u00d6nemli olan, stresle ind\u00fcklenen TEAD bask\u0131s\u0131n\u0131n, YAP'\u0131 etkinle\u015ftiren sinyalleri bask\u0131nla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131 ve YAP taraf\u0131ndan s\u00fcr\u00fclen kanser h\u00fccre b\u00fcy\u00fcmesini se\u00e7ici olarak bask\u0131lad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. Verilerimiz, TEAD n\u00fckleer-sitoplazmik ge\u00e7i\u015fini d\u00fczenleyen bir mekanizma ortaya koyuyor ve TEAD lokalizasyonu, Hippo sinyalleme \u00e7\u0131kt\u0131s\u0131n\u0131n kritik bir belirleyicisi oldu\u011funu g\u00f6steriyor."}
{"_id":"52874170","title":"How do I perform a lumbar puncture and analyze the results to diagnose bacterial meningitis?","text":"\n# Ba\u011flam\nTan\u0131 ama\u00e7l\u0131 lomber punksiyonlar (LP'ler), menenjit te\u015fhisi i\u00e7in yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan ve olumsuz olaylarla ili\u015fkili olan prosed\u00fcrlerdir.\n\n# Ama\u00e7\nTan\u0131 ama\u00e7l\u0131 LP teknikleri hakk\u0131nda sistematik bir inceleme yapmak ve bu tekniklerin olumsuz olay riskini azaltmada ne kadar etkili oldu\u011funu de\u011ferlendirmek, ayr\u0131ca yeti\u015fkin menenjit \u015f\u00fcphesi olan hastalarda beyin omurilik s\u0131v\u0131s\u0131 (BOS) analizinin test do\u011frulu\u011fu hakk\u0131nda kan\u0131tlar\u0131 incelemek.\n\n# Veri Kaynaklar\u0131\nCochrane K\u00fct\u00fcphanesi, MEDLINE (Ovid ve PubMed) 1966'dan Ocak 2006'ya ve EMBASE 1980'den Ocak 2006'ya kadar, dil k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 olmaks\u0131z\u0131n, ilgili \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 tan\u0131mlamak i\u00e7in aramalar ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Ayr\u0131ca, al\u0131nt\u0131lanan makalelerin referanslar\u0131nda bulunan di\u011fer \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 da belirledik.\n\n# \u00c7al\u0131\u015fma Se\u00e7imi\n18 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc hastalarda ba\u015far\u0131l\u0131 bir tan\u0131 LP'si veya olas\u0131 olumsuz olaylar\u0131 azaltmaya y\u00f6nelik m\u00fcdahaleleri i\u00e7eren rastgele kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmalar dahil edildi. Ayr\u0131ca, olas\u0131 bakteriyel menenjit i\u00e7in beyin omurilik s\u0131v\u0131s\u0131 biyokimyasal analizinin do\u011frulu\u011funu de\u011ferlendiren \u00e7al\u0131\u015fmalar da belirlendi.\n\n# Veri \u00c7\u0131kar\u0131m\u0131\n\u0130ki ara\u015ft\u0131rmac\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak \u00e7al\u0131\u015fma kalitesini de\u011ferlendirdi ve ilgili verileri \u00e7\u0131kard\u0131. LP tekni\u011fi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in, m\u00fcdahale ve sonu\u00e7 verileri \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131. Bakteriyel menenjit i\u00e7in laboratuvar te\u015fhisi \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 i\u00e7in, referans standart ve test do\u011frulu\u011fu verileri \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131.\n\n# Veri Senkronizasyonu\n15 rastgele kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fma bulundu. Nicel sentez i\u00e7in rastgele etkiler modeli kullan\u0131ld\u0131. 5 \u00e7al\u0131\u015fma, 587 hastay\u0131 i\u00e7eren, standart i\u011fnelerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda atatik i\u011fnelerin ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 olas\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 (ARR, %12.3; 95% CI, -1.72% ila 26.2%) buldu. Stylet'in i\u011fne \u00e7\u0131karma \u00f6ncesi yeniden yerle\u015ftirilmesi, ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 riskini azaltt\u0131 (ARR, %11.3; 95% CI, %6.50-16.2%). 717 hastay\u0131 i\u00e7eren 4 \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n birle\u015ftirilmi\u015f sonu\u00e7lar\u0131, LP sonras\u0131 hastalar\u0131n hareketlendirilm"}
{"_id":"52887689","title":"Guidelines for the use and interpretation of assays for monitoring autophagy.","text":"2008 y\u0131l\u0131nda otofaji ara\u015ft\u0131rmas\u0131n\u0131 standartla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in ilk bir dizi k\u0131lavuzu yay\u0131nlad\u0131k. O zamandan beri bu konudaki ara\u015ft\u0131rma h\u0131z\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcr\u00fcyor ve alana yeni bir\u00e7ok bilim insan\u0131 giriyor. Bilgi taban\u0131m\u0131z ve ilgili yeni teknolojiler de geni\u015fliyor. Bu nedenle, farkl\u0131 organizmalarda otofajiyi izlemek i\u00e7in bu k\u0131lavuzlar\u0131 g\u00fcncellemek \u00f6nemlidir. \u00c7e\u015fitli incelemeler, bu ama\u00e7la kullan\u0131lan bir dizi deneyi tan\u0131mlad\u0131. Bununla birlikte, \u00f6zellikle \u00e7ok h\u00fccreli \u00f6karyotlarda kabul edilebilir otofaji \u00f6l\u00e7\u00fcm y\u00f6ntemleri konusunda hala kafa kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131 var. Vurgulanmas\u0131 gereken \u00f6nemli bir nokta, otofajik elementlerin (\u00f6rne\u011fin, otofagosomlar veya otolizozomlar) say\u0131s\u0131n\u0131n veya hacminin izlenmesi (otofajik s\u00fcrecin herhangi bir a\u015famas\u0131nda) ile otofaji yolunda ak\u0131\u015f\u0131n \u00f6l\u00e7\u00fclmesi (yani, tamamlanm\u0131\u015f s\u00fcre\u00e7) aras\u0131nda bir fark olmas\u0131d\u0131r; bu nedenle, makro otofajide bir t\u0131kan\u0131kl\u0131k sonucu otofagosom birikimi, artan otofajik aktiviteyi, yani artan otofajik ind\u00fckleme ile birlikte lisozomlara (\u00e7o\u011funlukla daha y\u00fcksek \u00f6karyotlarda ve baz\u0131 protistlerde, \u00f6rne\u011fin Dictyostelium) veya vak\u00fcola (bitkilerde ve mantarlarda) teslimi ve i\u00e7indekilerin par\u00e7alanmas\u0131 ile ay\u0131rt edilmelidir. Ba\u015fka bir deyi\u015fle, alana yeni kat\u0131lan ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n, daha fazla otofagosomun g\u00f6r\u00fcnmesinin mutlaka daha fazla otofaji anlam\u0131na gelmedi\u011fini anlamas\u0131 \u00f6zellikle \u00f6nemlidir. Asl\u0131nda, bir\u00e7ok durumda, otofagosomlar, otofagosom biyojenisinde bir de\u011fi\u015fiklik olmaks\u0131z\u0131n lisozomlara trafikte bir t\u0131kan\u0131kl\u0131k nedeniyle birikirken, otolizozomlar\u0131n artmas\u0131, par\u00e7alama aktivitesinde bir azalma ile ili\u015fkili olabilir. Burada, makro otofajiyi ve ili\u015fkili s\u00fcre\u00e7leri incelemek isteyen ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar i\u00e7in y\u00f6ntemlerin se\u00e7imi ve yorumlanmas\u0131 ile ilgili bir dizi k\u0131lavuz sunuyoruz, ayr\u0131ca bu s\u00fcre\u00e7lere odaklanan makaleleri de\u011ferlendirmek zorunda kalan inceleyiciler i\u00e7in de. Bu k\u0131lavuzlar, sorulan soruya ve kullan\u0131lan sisteme ba\u011fl\u0131 olarak uygun testlerin k\u0131smen ba\u011f\u0131ml\u0131 oldu\u011fu bir form\u00fclik bir dizi kural olmay\u0131 ama\u00e7lam\u0131yor. Ayr\u0131ca, tek bir testin her durumda en uygun oldu\u011fu garanti edilmedi\u011fi ve otofajiyi izlemek i\u00e7in"}
{"_id":"52893592","title":"Subversion of Systemic Glucose Metabolism as a Mechanism to Support the Growth of Leukemia Cells.","text":"Organizmal bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla, kanser h\u00fccre pop\u00fclasyonlar\u0131, glikoz gibi sistemik kaynaklara rekabet eden parazitler olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclebilir. Burada, leukemi modellerini ve insan leukemi \u00f6rneklerini kullanarak, malign h\u00fccrelerin sistem fizyolojisini bozarak t\u00fcm\u00f6rlere daha fazla glikoz sa\u011flad\u0131\u011f\u0131 bir t\u00fcr adaptif homeostaz\u0131n varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belgeledik. Mekanik olarak, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri, IGFBP1'in y\u00fcksek seviyeli \u00fcretimini adipoz dokudan te\u015fvik ederek ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 medyedir. Ayr\u0131ca, leukemi taraf\u0131ndan tetiklenen ba\u011f\u0131rsak dengesizli\u011fi, serotonin kayb\u0131 ve incretin inaktivasyonu, ins\u00fclin sekresyonunu bask\u0131lar. \u00d6nemli olan, adaptif homeostaz\u0131n bozulmas\u0131n\u0131n, hastal\u0131\u011f\u0131n ilerlemesinin yava\u015flamas\u0131n\u0131 ve hayatta kalman\u0131n uzamas\u0131n\u0131 sa\u011flad\u0131\u011f\u0131d\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, leukemik hastal\u0131\u011f\u0131n sistemik y\u00f6netimine y\u00f6nelik bir model sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"52925737","title":"Tumor-derived exosomes induce N2 polarization of neutrophils to promote gastric cancer cell migration","text":"\n## Arka Plan\nExosomlar, sa\u011fl\u0131kl\u0131 ve hastal\u0131kl\u0131 durumlarda h\u00fccre ileti\u015fimi sa\u011flayan d\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131d\u0131r. T\u00fcm\u00f6r, n\u00f6trofileri pro-tumor fenotipine polarize edebilir. T\u00fcm\u00f6rden kaynaklanan exosomlar\u0131n n\u00f6trofil d\u00fczenlemesi \u00fczerindeki i\u015flevi net de\u011fildir.\n\n## Y\u00f6ntemler\nGastrik kanser h\u00fccrelerinden kaynaklanan exosomlar\u0131n (GC-Ex) n\u00f6trofillerin pro-tumor aktivasyonuna etkilerini inceledik ve alt mekanizmalar\u0131 a\u00e7\u0131klad\u0131k.\n\n## Bulgular\nGC-Ex, n\u00f6trofilin \u00f6mr\u00fcn\u00fc uzatt\u0131 ve n\u00f6trofillerde iltihaplay\u0131c\u0131 fakt\u00f6rlerin ifadesini tetikledi. GC-Ex ile aktive edilen n\u00f6trofiler, gastrik kanser h\u00fccrelerinin g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc te\u015fvik etti. GC-Ex, y\u00fcksek hareketlilik kutusu 1 (HMGB1) ta\u015f\u0131d\u0131, bu da TLR4 ile etkile\u015fime girerek NF-\u03baB yolunu etkinle\u015ftirerek n\u00f6trofillerde artm\u0131\u015f otofaji yan\u0131t\u0131na neden oldu. HMGB1\/TLR4 etkile\u015fimi, NF-\u03baB yolu ve otofajiyi engelleyerek GC-Ex ile n\u00f6trofil aktivasyonunu tersine \u00e7evirmek m\u00fcmk\u00fcn oldu. Gastrik kanser h\u00fccrelerinde HMGB1'in susturulmas\u0131, GC-Ex ile n\u00f6trofil aktivasyonunu sa\u011flayan anahtar fakt\u00f6r olarak HMGB1'i do\u011frulad\u0131. Ayr\u0131ca, gastrik kanser dokular\u0131nda HMGB1 ifadesi de artm\u0131\u015ft\u0131. HMGB1 ifadesinin artmas\u0131, gastrik kanser hastalar\u0131nda k\u00f6t\u00fc bir prognoza i\u015faret ediyordu. Son olarak, gastrik kanser dokusundan kaynaklanan exosomlar, gastrik kanser h\u00fccre hatlar\u0131ndan kaynaklanan exosomlar\u0131n n\u00f6trofil aktivasyonuna benzer etkilere sahipti.\n\n## Sonu\u00e7\nGastrik kanser h\u00fccrelerinden kaynaklanan exosomlar\u0131n n\u00f6trofil otofajisini ve pro-tumor aktivasyonunu HMGB1\/TLR4\/NF-\u03baB sinyalizasyonu yoluyla tetikledi\u011fini g\u00f6sterdik. Bu, kanserlerde n\u00f6trofil d\u00fczenlemesi i\u00e7in yeni i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunar ve t\u00fcm\u00f6r mikro ortam\u0131n\u0131 yeniden \u015fekillendirmede exosomlar\u0131n \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc rol\u00fcn\u00fc ayd\u0131nlat\u0131r."}
{"_id":"52944377","title":"ROS-induced R loops trigger a transcription-coupled but BRCA1\/2-independent homologous recombination pathway through CSB","text":"Genomun aktif olarak transkripsiyonu yap\u0131lan b\u00f6lgeleri, transkripsiyonla ba\u011flant\u0131l\u0131 DNA onar\u0131m mekanizmalar\u0131 taraf\u0131ndan korunur, bunlara transkripsiyonla ba\u011flant\u0131l\u0131 homolog rekompzasyon (TC-HR) da dahildir. Burada, insan h\u00fccrelerinde transkripsiyonla ba\u011flant\u0131l\u0131 bir lokusta TC-HR'yi ind\u00fcklemek ve karakterize etmek i\u00e7in reaktif oksijen t\u00fcrleri (ROS) kulland\u0131k. Klasik HR gibi, TC-HR RAD51 gerektirir. Ancak, TC-HR s\u0131ras\u0131nda hasar yerlerine RAD51'in lokalizasyonu, BRCA1 ve BRCA2'ye ihtiya\u00e7 duymadan, RAD52 ve Cockayne Sendromu Proteini B (CSB) \u00fczerine dayan\u0131r. TC-HR s\u0131ras\u0131nda, RAD52, CSB taraf\u0131ndan asitli bir alan arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla i\u015fe al\u0131n\u0131r. CSB ise R d\u00f6ng\u00fcleri taraf\u0131ndan i\u015fe al\u0131n\u0131r, bunlar transkripsiyonlu b\u00f6lgelerde ROS taraf\u0131ndan g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ind\u00fcklenir. \u00d6nemli olan, CSB'nin in vitro'da DNA:RNA hibritlerine g\u00fc\u00e7l\u00fc bir ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131 olmas\u0131d\u0131r, bu da onun ROS ile ind\u00fcklenen R d\u00f6ng\u00fclerini alg\u0131layan bir sens\u00f6r oldu\u011funu g\u00f6sterir. Bu nedenle, TC-HR, R d\u00f6ng\u00fcleri taraf\u0131ndan tetiklenir, CSB taraf\u0131ndan ba\u015flat\u0131l\u0131r ve CSB-RAD52-RAD51 ekseni taraf\u0131ndan ger\u00e7ekle\u015ftirilir, bu da transkripsiyonlu genomu BRCA1\/2 ba\u011f\u0131ms\u0131z alternatif bir HR yolu ile korur."}
{"_id":"53033275","title":"Autophagy and its potent modulators from phytochemicals in cancer treatment","text":"Otofaji, hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f veya zararl\u0131 i\u00e7sel bile\u015fenlerin lizozomlara teslim edilerek kendili\u011finden sindirilmesi ve geri d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesi i\u00e7in evrensel bir katabolik s\u00fcre\u00e7tir. Kanser tedavisinde kritik \u00f6neme sahiptir. Tedavi ile tetiklenen otofaji, \u00f6ncelikle bir hayatta kalma mekanizmas\u0131 olarak hareket eder, ancak ilerleyici otofaji, non-apoptotik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fc olarak da bilinen otofajik h\u00fccre \u00f6l\u00fcm\u00fcne yol a\u00e7abilir. Bitkiler veya otlar, bir\u00e7ok t\u00fcr kanserin tedavisinde yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan \u00e7e\u015fitli do\u011fal bile\u015fikler i\u00e7erir. Yeni kan\u0131tlar, otofajik yolu hedefleyen fitokimyasallar\u0131n kanser tedavisinde umut verici ajanlar oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bununla birlikte, bu bile\u015fikler otofajide farkl\u0131 roller oynar. Bu incelemede, kanser geli\u015fimi ve tedavisinde otofaj\u0131n rol\u00fcn\u00fc tart\u0131\u015ft\u0131k ve \u00f6zellikle fitokimyasallar\u0131n anti-kanser aktivitelerini ayd\u0131nlatmaya odakland\u0131k. \u00d6nemli olan, fitokimyasallar\u0131n otofaj\u0131n d\u00fczenlenmesinde dinamik rollerinin de\u011ferlendirilmesi gerekti\u011fi yeni bir varsay\u0131m\u0131 a\u00e7\u0131klad\u0131k."}
{"_id":"53211308","title":"Exosomal miR-99a-5p is elevated in sera of ovarian cancer patients and promotes cancer cell invasion by increasing fibronectin and vitronectin expression in neighboring peritoneal mesothelial cells","text":"\n## Arka Plan\nMikroRNA'lar (miRNA'lar) istikrarl\u0131 bir \u015fekilde kan dola\u015f\u0131m\u0131nda bulunur ve d\u0131\u015f h\u00fccre zarlar\u0131 i\u00e7inde, \u00f6rne\u011fin eksozomlar i\u00e7inde kaps\u00fcllenir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, epiteliyel yumurtal\u0131k kanseri (EYK) h\u00fccrelerinden y\u00fcksek oranda \u00fcretilen eksozomal miRNA'lar\u0131 belirlemek, serum miRNA'n\u0131n EYK hastalar\u0131ndan sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fclerle ayr\u0131m yap\u0131p yapamayaca\u011f\u0131n\u0131 analiz etmek ve eksozomal miRNA'lar\u0131n yumurtal\u0131k kanseri ilerlemesindeki i\u015flevsel rol\u00fcn\u00fc ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\nSer\u00f6z yumurtal\u0131k kanseri h\u00fccre hatlar\u0131 olan TYK-nu ve HeyA8 h\u00fccrelerinin k\u00fclt\u00fcr medyalar\u0131ndan eksozomlar topland\u0131. Eksozomal miRNA mikroarray'i, EYK'ye \u00f6zg\u00fc olarak miR-99a-5p gibi birka\u00e7 miRNA'n\u0131n y\u00fckseltildi\u011fini ortaya koydu. 62 EYK hastas\u0131, 26 iyi huylu yumurtal\u0131k t\u00fcm\u00f6r\u00fc hastas\u0131 ve 20 sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fcden serum miR-99a-5p seviyeleri, miRNA nicel ters transkripsiyon-polimeraz zincir reaksiyonu (qRT-PCR) kullan\u0131larak belirlendi. EOK'ye \u00f6zg\u00fc eksozomlar\u0131n insan periton mesotelyal h\u00fccrelerine (HPMC'ler) uygulanmas\u0131n\u0131n periton yay\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in, HPMC'ler miR-99a-5p ile tedavi edildi ve ard\u0131ndan miR-99a-5p seviyeleri incelendi. Ayr\u0131ca, HPMC'lere miR-99a-5p mimikleri transfekte edildi ve 3D k\u00fclt\u00fcr modeli kullan\u0131larak miR-99a-5p'nin kanser istilas\u0131 \u00fczerindeki etkisi analiz edildi. HPMC'lerde miR-99a-5p ile transfekte edilmesinden sonra tandem k\u00fctle etiketleme y\u00f6ntemiyle proteomik analiz yap\u0131ld\u0131 ve miR-99a-5p'nin potansiyel hedef genleri incelendi.\n\n## Sonu\u00e7lar\nSerum miR-99a-5p seviyeleri, iyi huylu t\u00fcm\u00f6r hastalar\u0131na ve sa\u011fl\u0131kl\u0131 g\u00f6n\u00fcll\u00fclere k\u0131yasla EYK hastalar\u0131nda \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde y\u00fckseltildi (1.7 kat ve 2.8 kat, s\u0131ras\u0131yla). Al\u0131c\u0131 operant karakteristik e\u011frisi analizi, 1.41 kesme de\u011feri"}
{"_id":"53302393","title":"The Pfam protein families database.","text":"Pfam, protein aileleri veritaban\u0131 olarak yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan, \u015fu anda 26.0 s\u00fcr\u00fcm\u00fcnde 13.000'den fazla el ile d\u00fczenlenmi\u015f protein ailesi i\u00e7ermektedir. Pfam, Birle\u015fik Krall\u0131k'ta (http:\/\/pfam.sanger.ac.uk\/), Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde (http:\/\/pfam.janelia.org\/) ve \u0130sve\u00e7'te (http:\/\/pfam.sbc.su.se\/) sunucular arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla eri\u015filebilir. Burada, 2010 NAR makalemizdeki (24.0 s\u00fcr\u00fcm\u00fc) de\u011fi\u015fiklikleri rapor ediyoruz. Son 2 y\u0131lda, 1840 yeni aile olu\u015fturduk ve UniProt Bilgi Taban\u0131'n\u0131n (UniProtKB) kapsam\u0131n\u0131 neredeyse %80'e y\u00fckselttik. \u00d6nemli olan, Pfam ailelerinin a\u00e7\u0131klamas\u0131n\u0131 Wikipedia toplulu\u011funa a\u00e7mam\u0131zd\u0131r, ilgili Wikipedia sayfalar\u0131na Pfam aileleri ile ba\u011flant\u0131lar\u0131 sa\u011flayarak ve Pfam ve Wikipedia topluluklar\u0131n\u0131 bu sayfalar\u0131 geli\u015ftirmeye ve geni\u015fletmeye te\u015fvik ederek. Pfam web sitesini geli\u015ftirmeye ve yeni g\u00f6rselle\u015ftirmeler eklemeye devam ediyoruz, \u00f6rne\u011fin ailelerin taksonomik da\u011f\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6steren 'g\u00fcne\u015f burcu' temsili. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada ayr\u0131ca Pfam toplulu\u011funun \u00f6zel ilgisini \u00e7ekecek iki konuya da de\u011finiyoruz. \u00d6ncelikle, aileye \u00f6zg\u00fc el ile d\u00fczenlenmi\u015f toplama e\u015fiklerinin tan\u0131m\u0131 ve kullan\u0131m\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. \u0130kincisi, i\u015flevi bilinmeyen alanlar\u0131n (DUF'lar olarak da bilinir) \u00f6zelliklerini tart\u0131\u015f\u0131yoruz, bu da Pfam'da h\u0131zla b\u00fcy\u00fcyen bir aile s\u0131n\u0131f\u0131d\u0131r."}
{"_id":"53779698","title":"Exercise as a therapeutic approach to improve blood pressure in patients with peripheral arterial disease: current literature and future directions.","text":"G\u0130R\u0130\u015e Simptomatik periferik arter hastal\u0131\u011f\u0131 (PAD) olan hastalar, kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k nedeniyle azalt\u0131lm\u0131\u015f i\u015flevsel kapasite ve artan \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 g\u00f6sterir. Egzersiz, PAD'li hastalarda y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f kapasitesini iyile\u015ftirmek i\u00e7in klinik tedavinin temel ta\u015f\u0131 olarak kullan\u0131lmas\u0131na ra\u011fmen, kardiyovask\u00fcler parametreler \u00fczerindeki etkileri k\u00f6t\u00fc bir \u015fekilde ara\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Kapsanan Alanlar: Bu inceleme, simptomatik PAD'li hastalarda kan bas\u0131nc\u0131n\u0131 iyile\u015ftirmedeki egzersizin rol\u00fcn\u00fc inceler ve tek bir egzersiz seans\u0131 (akut etki) ve y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f ve diren\u00e7 egzersizi gibi kronik egzersizlerin kan bas\u0131nc\u0131 ve belirleyicileri \u00fczerindeki mevcut kan\u0131tlar\u0131 \u00f6zetler. Uzman Yorumu: Simptomatik PAD'li hastalarda egzersiz, \u00f6zellikle y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f ve diren\u00e7 egzersizi sonras\u0131nda kan bas\u0131nc\u0131nda akut ve kronik azalmalar sa\u011flar. Bu etkiler \u00f6zellikle bu egzersiz t\u00fcrlerinden sonra g\u00f6zlemlendi. Simptomatik PAD'li hastalarda kardiyovask\u00fcler fonksiyonu etkileyen di\u011fer egzersiz modlar\u0131n\u0131n, \u00f6zellikle a\u011fr\u0131s\u0131z egzersizlerin etkilerini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in gelecekteki \u00e7al\u0131\u015fmalar gereklidir."}
{"_id":"54482327","title":"Morin Exhibits Anti-Inflammatory Effects on IL-1\u03b2-Stimulated Human Osteoarthritis Chondrocytes by Activating the Nrf2 Signaling Pathway","text":"Arka Plan\/Ama\u00e7lar: Osteoartrit (OA), eklemlerde iltihaplanma ile ili\u015fkili \u00e7ok fakt\u00f6rl\u00fc bir hastal\u0131kt\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, IL-1\u03b2 ile uyaran insan osteoartrit kondro\u0446\u0438\u0442lerinde morinin anti-enflamatuar aktivitesini ve mekanizmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r. Y\u00f6ntemler: NO ve PGE2 seviyeleri Griess y\u00f6ntemi ve ELISA ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. MMP1, MMP3 ve MMP13 seviyeleri de ELISA ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. Sonu\u00e7lar: Sonu\u00e7lar, IL-1\u03b2'nin NO, PGE2, MMP1, MMP3 ve MMP13 \u00fcretimini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koydu. Ayr\u0131ca, morin tedavisi ile bu art\u0131\u015flar \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131ld\u0131. Ayr\u0131ca, morin, IL-1\u03b2 ile ind\u00fcklenen NF-\u03baB aktivitesini bask\u0131lad\u0131. Ayr\u0131ca, morin, Nrf2 ve HO-1 ifadelerini art\u0131rd\u0131 ve Nrf2'nin bask\u0131lanmas\u0131, morinin anti-enflamatuar etkilerini \u00f6nleyebildi. Sonu\u00e7: Sonu\u00e7 olarak, bu \u00e7al\u0131\u015fma, morinin, Nrf2 sinyal yolunu etkinle\u015ftirerek IL-1\u03b2 ile ind\u00fcklenen enflamasyonu azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6nerdi."}
{"_id":"54490092","title":"Impact of blood pressure variability on cardiovascular events in elderly patients with hypertension.","text":"Ya\u015fl\u0131 hastalarda hipertansiyonun karakteristik \u00f6zelliklerinden biri kan bas\u0131nc\u0131 de\u011fi\u015fkenli\u011fidir. Ancak klinik \u00f6nemi hala belirlenmeyi beklemektedir. Bu nedenle, ya\u015fl\u0131 hipertansiyonlu hastalarda kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n geli\u015fimi \u00fczerindeki kan bas\u0131nc\u0131 de\u011fi\u015fkenli\u011finin etkisini incelemi\u015f olduk. 60 ya\u015f\u0131ndan b\u00fcy\u00fck, toplam 106 akut hipertansiyonlu hasta (ortalama ya\u015f 73,9 \u00b1 8,1 ya\u015f; erkek, %54) takip edildi (orta takip s\u00fcresi, 34 ay; aral\u0131k, 3-60 ay). Takip s\u00fcresi boyunca, 39 kardiyovask\u00fcler olay g\u00f6zlemlendi, bunlardan 14'\u00fc inme ve 7'si akut miokard enfarkt\u00fcs\u00fc vakalar\u0131yd\u0131. 24 saatlik sistolik kan bas\u0131nc\u0131 (SBP) de\u011ferlerinin varyans katsay\u0131s\u0131 (CV), kan bas\u0131nc\u0131 de\u011fi\u015fkenli\u011fi i\u00e7in bir endeks olarak kullan\u0131ld\u0131. Hastalar ortalama bir CV de\u011feri olan %10,6'ya sahipti ve bu ortalama de\u011fere g\u00f6re iki gruba ayr\u0131ld\u0131: y\u00fcksek CV grubu (n = 46) ve d\u00fc\u015f\u00fck CV grubu (n = 60). Temel klinik \u00f6zellikler iki grupta da benzer olmas\u0131na ra\u011fmen, olays\u0131z hayatta kalma i\u00e7in Kaplan-Meier grafikleri, y\u00fcksek CV grubunda d\u00fc\u015f\u00fck CV grubuna g\u00f6re kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n oran\u0131n\u0131n anlaml\u0131 derecede daha y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6sterdi (p < 0.05). Cox orant\u0131l\u0131 risk analizi, artan kan bas\u0131nc\u0131 de\u011fi\u015fkenli\u011fi (24 saatlik SBP i\u00e7in y\u00fcksek bir CV de\u011feri) i\u00e7in kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n geli\u015fimi i\u00e7in ba\u011f\u0131ms\u0131z bir tahmin de\u011fi\u015fkeni oldu\u011funu ortaya koydu. G\u00fcnl\u00fck SBP'nin CV de\u011feri ve hem 24 saatlik hem de g\u00fcnl\u00fck SBP'nin standart sapmas\u0131 da kardiyovask\u00fcler olaylar\u0131n ba\u015flamas\u0131 ile pozitif korelasyon g\u00f6sterdi. Bu sonu\u00e7lar, ya\u015fl\u0131 hipertansiyonlu hastalarda kardiyovask\u00fcler olaylara ba\u011f\u0131ms\u0131z bir risk fakt\u00f6r\u00fc olarak artan kan bas\u0131nc\u0131 de\u011fi\u015fkenli\u011finin \u00f6nerildi\u011fini g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"54561384","title":"Reprogramming committed murine blood cells to induced hematopoietic stem cells with defined factors.","text":"Hematopoetik k\u00f6k h\u00fccreler (HSC'ler), ya\u015fam boyu kan olu\u015fumu sa\u011flar ve kemik ili\u011fi nakliyat\u0131n\u0131n i\u015flevsel birimlerini olu\u015fturur. G\u00f6steriyoruz ki, alt\u0131 transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fcn\u00fcn (Run1t1, Hlf, Lmo2, Prdm5, Pbx1 ve Zfp37) ge\u00e7ici ifadesi, aksi takdirde ba\u011flanm\u0131\u015f lenfositik ve myeloid \u00f6nc\u00fclleri ve myeloid etkili h\u00fccrelere \u00e7oklu hat nakil potansiyeli kazand\u0131r\u0131r. Mycn ve Meis1'in dahil edilmesi ve \u00e7oklu vir\u00fcslerin kullan\u0131m\u0131, yeniden programlaman\u0131n etkinli\u011fini art\u0131r\u0131r. Yeniden programlanm\u0131\u015f h\u00fccreler, ind\u00fcklenmi\u015f HSC'ler (iHSC'ler) olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r, klonal \u00e7oklu hat farkl\u0131la\u015fma potansiyeline sahiptir, k\u00f6k\/\u00f6nc\u00fc h\u00fccre kompartmanlar\u0131n\u0131 yeniden olu\u015fturur ve seri nakil i\u00e7in uygundur. Tek h\u00fccre analizi, ideal ko\u015fullarda elde edilen iHSC'lerin, do\u011fal HSC'lere \u00e7ok benzer bir gen ifade profiline sahip oldu\u011funu ortaya koydu. Bu bulgular, belirli bir dizi fakt\u00f6r\u00fcn ifadesinin, ba\u011flanm\u0131\u015f kan h\u00fccrelerinde HSC i\u015flevsel kimli\u011finin d\u00fczenleyen gen a\u011flar\u0131n\u0131 etkinle\u015ftirmek i\u00e7in yeterli oldu\u011funu g\u00f6sterir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, kan h\u00fccrelerinin yeniden programlamas\u0131n\u0131n, klinik uygulamalar i\u00e7in nakil edilebilir k\u00f6k h\u00fccrelerin t\u00fcretilmesi i\u00e7in bir strateji olabilece\u011fi ihtimalini do\u011furuyor."}
{"_id":"54561709","title":"Genetic variability in a frozen batch of MCF-7 cells invisible in routine authentication affecting cell function","text":"H\u00fccre hatt\u0131 do\u011frulama, etiketleme ve kalite kontrol\u00fcne ili\u015fkin yayg\u0131n \u00f6neriler, genetik heterojenli\u011fi ele almada yetersiz kalmaktad\u0131r. \u0130nsan Toksom Projesi'nde, tek bir parti insan meme adenokarsinom h\u00fccre hatt\u0131 MCF-7'nin, do\u011frudan bir h\u00fccre bankas\u0131ndan elde edilen ve tipik h\u00fccre do\u011frulamas\u0131 i\u00e7in k\u0131sa tandem tekrar (STR) i\u015faret\u00e7ileriyle g\u00f6r\u00fcnmeyen belirgin h\u00fccre ve fenotipik heterojenli\u011fi oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. STR profilleme sadece kimlik do\u011frulama testinin amac\u0131n\u0131 yerine getirir, yani \u00f6nemli \u00e7apraz kontaminasyonu ve h\u00fccre hatt\u0131 yanl\u0131\u015f tan\u0131mlamay\u0131 tespit eder. Heterojenlik, ek y\u00f6ntemlerle incelenmelidir. Bu heterojenlik, MCF-7 h\u00fccreleri i\u00e7in morfoloji, estrojenik b\u00fcy\u00fcme doz-yan\u0131t\u0131, tam genom gen ifadesi ve hedeflenmemi\u015f k\u00fctle spektroskopi metabolomikleri gibi deneylerin tekrarlanabilirli\u011fi \u00fczerinde ciddi sonu\u00e7lar do\u011furabilir. Kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 Genomik Hibridizasyon (CGH) kullanarak, orijinal dondurulmu\u015f \u015fi\u015felerden ayn\u0131 ATCC parti i\u00e7in h\u00fccrelerden genetik heterojenli\u011fe kadar izler bulduk, ancak STR i\u015faret\u00e7ileri herhangi bir \u00f6rnek i\u00e7in ATCC referans\u0131ndan farkl\u0131 de\u011fildi. Bu bulgular, \u00f6zellikle CGH gibi di\u011fer y\u00f6ntemlerle genetik heterojenli\u011fi ve genetik sapmalar\u0131 ortaya \u00e7\u0131karmak i\u00e7in iyi h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc uygulamalar\u0131nda ve h\u00fccre karakterizasyonu i\u00e7in ek kalite g\u00fcvencesi ihtiyac\u0131n\u0131 vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"54562433","title":"The Mammalian-Specific Protein Armcx1 Regulates Mitochondrial Transport during Axon Regeneration","text":"Mitozomal ta\u015f\u0131ma, n\u00f6ronal ve aksonal fizyoloji i\u00e7in kritik \u00f6neme sahiptir. Bununla birlikte, n\u00f6ronal hasar yan\u0131tlar\u0131na, \u00f6rne\u011fin n\u00f6ronal hayatta kalma ve akson rejenerasyonu, nas\u0131l ve ne \u00f6l\u00e7\u00fcde etki etti\u011fi b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde bilinmemektedir. Kurulmu\u015f bir fare modelinde, g\u00fc\u00e7l\u00fc akson rejenerasyonu olan bir durumda, bu y\u00fcksek rejenerasyon ko\u015fulunda aksotomi sonras\u0131 Armcx1, bir memeliye \u00f6zg\u00fc genin, artan bir \u015fekilde ifade edildi\u011fini g\u00f6steriyoruz. Armcx1 a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi, yeti\u015fkin retinal ganglion h\u00fccrelerinde (RGC'ler) mitokondriyel ta\u015f\u0131ma iyile\u015ftirir. \u00d6nemli olan, Armcx1'in hem n\u00f6ronal hayatta kalmay\u0131 hem de yaralanma sonras\u0131 akson rejenerasyonunu te\u015fvik etti\u011fi ve bu etkilerin mitokondriyel konumuna ba\u011fl\u0131 oldu\u011fu. Ayr\u0131ca, Armcx1'in indirilmesi, y\u00fcksek rejenerasyon kapasitesinde hem n\u00f6ronal hayatta kalmay\u0131 hem de akson rejenerasyonunu zay\u0131flat\u0131r, bu da Armcx1'in yeti\u015fkin merkezi sinir sistemi (CNS) n\u00f6ronal hasar yan\u0131tlar\u0131n\u0131 d\u00fczenlemedeki kritik rol\u00fcn\u00fc daha da destekler. Bulgular\u0131m\u0131z, Armcx1'in n\u00f6ronal onar\u0131m s\u0131ras\u0131nda mitokondriyel ta\u015f\u0131ma kontrol etti\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"55040297","title":"A diversity of beta diversities: straightening up a concept gone awry. Part 1. Defining beta diversity as a function of alpha and gamma diversity","text":"\"Beta \u00e7e\u015fitlili\u011fi terimi, \u00e7e\u015fitli fenomenleri ifade etmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu fenomenlerin hepsi, yerlerin kompozisyonel heterojenli\u011fini kapsar, ancak bir\u00e7oklar\u0131 birbirleriyle \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilir bir \u015fekilde ili\u015fkili de\u011fildir. Bu iki b\u00f6l\u00fcmden olu\u015fan inceleme, farkl\u0131 fenomenlerin beta \u00e7e\u015fitlili\u011fi olarak adland\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131 ortak bir kavram \u00e7er\u00e7evesine yerle\u015ftirilmesini ve her birinin neyi \u00f6l\u00e7t\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn a\u00e7\u0131klanmas\u0131n\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r. Bu ilk b\u00f6l\u00fcmde, beta \u00e7e\u015fitlili\u011finin bir bile\u015fenini tan\u0131mlamaya odaklan\u0131yoruz. Bu, \u00e7e\u015fitlili\u011fin ne oldu\u011funu ve g\u00f6zlemlenen toplam veya gama \u00e7e\u015fitlili\u011fi (g)\u0131n alfa (a) ve beta (b) bile\u015fenlerine nas\u0131l b\u00f6l\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc belirlemeyi i\u00e7erir. Bu kararlara ba\u011fl\u0131 olarak, ekolojik literat\u00fcrde 'beta \u00e7e\u015fitlili\u011fi' olarak adland\u0131r\u0131lan birka\u00e7 farkl\u0131 tan\u0131m kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Ger\u00e7ek beta \u00e7e\u015fitlili\u011fi, veri k\u00fcmesindeki toplam etkili t\u00fcr say\u0131s\u0131 (ger\u00e7ek gama \u00e7e\u015fitlili\u011fi g)in kompozisyonel olarak farkl\u0131 her birim i\u00e7in etkili t\u00fcr say\u0131s\u0131n\u0131n \u00e7arp\u0131m\u0131yla b\u00f6l\u00fcnmesiyle elde edilir.\""}
{"_id":"55128127","title":"A cross-cultural study of wine consumers with respect to health benefits of wine","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, iki farkl\u0131 k\u00fclt\u00fcrel ve ba\u011flaml\u0131 t\u00fcketici grubu olan Koreal\u0131lar ve Avustralyal\u0131lar aras\u0131nda \u015farap sa\u011fl\u0131kl\u0131 faydalar\u0131 ile ilgili t\u00fcketici tercihi ve t\u00fcketim davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 incelemekti. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n 18 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc \u015farap t\u00fcketicileri olmas\u0131 gerekiyordu. Cevaplar, \u00e7evrimi\u00e7i bir anket arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla topland\u0131. Sonu\u00e7lar, k\u0131rm\u0131z\u0131 \u015farapta alg\u0131lanan sa\u011fl\u0131kl\u0131 faydalar\u0131n Avustralya \u00f6rnekleminde Kore \u00f6rnekleminden daha y\u00fcksek oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Benzer \u015fekilde, Avustralyal\u0131 t\u00fcketiciler, Kore t\u00fcketicilerinden daha fazla \u015farapla ilgili sa\u011fl\u0131k bilgisine sahipti. Her iki Koreal\u0131 ve Avustralyal\u0131 t\u00fcketici i\u00e7in de k\u0131rm\u0131z\u0131 \u015farap tercih edilen \u015farap stiliydi; ancak k\u0131rm\u0131z\u0131 \u015faraba olan tercihin oran\u0131 Kore \u00f6rnekleminde \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti. \u015earap \u00fcr\u00fcnlerine yap\u0131lan harcama ile ilgili olarak, her iki grup i\u00e7in de tercih edilen fiyat aral\u0131\u011f\u0131 11-19 Avustralya Dolar\u0131 idi. Sonu\u00e7lar ayr\u0131ca, sa\u011fl\u0131k odakl\u0131 \u015faraplar\u0131n Kore t\u00fcketicilerine Avustralya t\u00fcketicilerinden daha \u00e7ekici oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Cinsiyetle ilgili olarak, Kore kad\u0131nlar\u0131 k\u0131rm\u0131z\u0131 \u015farab\u0131 erkeklerden ayn\u0131 oranda tercih etti, ancak Avustralyal\u0131 kad\u0131nlar erkeklerden \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha fazla beyaz \u015farap t\u00fcketiyordu. Bu bulgular, \u015farap \u00fcreticileri ve \u015farap pazarlamac\u0131lar\u0131n\u0131n, t\u00fcketici say\u0131s\u0131n\u0131 maksimize etmek i\u00e7in \u015farap \u00fcretim ve pazarlamas\u0131nda sa\u011fl\u0131kl\u0131 y\u00f6nlere a\u011f\u0131rl\u0131k vermesinin uygunlu\u011funu bilgilendirmektedir."}
{"_id":"56391045","title":"DIASPORA BONDS: TAPPING THE DIASPORA DURING DIFFICULT TIMES","text":"Hindistan ve \u0130srail, diaspora topluluklar\u0131n\u0131n servetinden yararlanarak 35 milyar dolardan fazla fon toplad\u0131lar. Bu diaspora tahvilleri, genellikle uluslararas\u0131 sermaye piyasalar\u0131na eri\u015fim kaybettiklerinde, istikrarl\u0131 ve ucuz bir d\u0131\u015f finans kayna\u011f\u0131 temsil eder. Diaspora yat\u0131r\u0131mc\u0131lar\u0131 i\u00e7in, bu tahviller, vatanlar\u0131n\u0131 destekleme f\u0131rsat\u0131 sunarken ayn\u0131 zamanda bir yat\u0131r\u0131m f\u0131rsat\u0131 sunar. B\u00fcy\u00fck diasporalara sahip bir\u00e7ok \u00fclke i\u00e7in diaspora tahvillerinin potansiyeli \u00f6nemlidir. Ancak, zay\u0131f y\u00f6netim ve y\u00fcksek egemen riskle m\u00fccadele eden \u00fclkelerin diaspora tahvillerinin ihra\u00e7 edilmesi, \u00e7ok tarafl\u0131 veya ikili kurulu\u015flardan kurumsal kapasite geli\u015ftirme ve kredi iyile\u015ftirme deste\u011fi gerektirebilir. Haiti i\u00e7in, diaspora tahvilleri ihra\u00e7 ederek birka\u00e7 y\u00fcz milyon dolar toplamak m\u00fcmk\u00fcn olabilir, ancak bu, \u00fclkenin kamu kurumlar\u0131na g\u00fcven in\u015fa etmek i\u00e7in bir garanti yap\u0131s\u0131 olu\u015fturulmas\u0131n\u0131 gerektirir."}
{"_id":"56486733","title":"Peroxisome Proliferator Activated Receptor gamma (PPAR\u03b3) Agonist Rosiglitazone Ameliorate Airway Inflammation by Inhibiting Toll-Like Receptor 2 (TLR2)\/Nod-Like Receptor with Pyrin Domain Containing 3 (NLRP3) Inflammatory Corpuscle Activation in Asthmatic Mice","text":"ARKA PLAN Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, ast\u0131ml\u0131 farelerde toll-like resept\u00f6r 2 (TLR2) \/ nod-like resept\u00f6rle pirin domeni i\u00e7eren 3 (NLRP3) iltihapl\u0131 k\u00fcre yolu \u00fczerindeki peroksizom proliferat\u00f6r aktivasyon resept\u00f6r\u00fc (PPAR\u03b3) i\u015flevini ve mekanizmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. MALZEMELER VE Y\u00d6NTEM 18 di\u015fi fare (C57), rastgele 4 gruba ayr\u0131ld\u0131: kontrol grubu, ast\u0131m modeli grubu ovalbumin (OVA) ile uyar\u0131lm\u0131\u015f, rosiglitazon grubu ve PPAR\u03b3 aktivasyon ajan\u0131 rosiglitazon tedavi grubu. Hematoxylin ve eosin ve periyodik asit-Schiff boyama ile peribron\u015fiyal iltihapl\u0131 h\u00fccrelerin yan\u0131 s\u0131ra bron\u015fiyal epitel g\u00f6bek h\u00fccrelerinin proliferasyonu ve mukus sekresyonu g\u00f6zlemlendi. Bat\u0131 blotlar, TLR2, PPAR\u03b3, n\u00fckleer fakt\u00f6r-kappa B (NF-kappaB), NLRP3 ve ASC [apoptozla ili\u015fkili spek benzeri protein i\u00e7eren C-terminal kaspaz rekrutman domeni (CARD)] protein ifade d\u00fczeylerini tespit etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. SONU\u00c7LAR C57 ast\u0131m grubunda, C57 kontrol grubu ve tedavi grubuna k\u0131yasla inflamatuar h\u00fccre ve eozinofil say\u0131lar\u0131 ve OVAs IgE, interleukin-4 (IL-4) ve IL-13 d\u00fczeyleri anlaml\u0131 derecede daha y\u00fcksekti (P<0,05). Tedavi grubunda, ast\u0131m grubuna k\u0131yasla peribron\u015fiyal inflamatuar h\u00fccrelerin infiltrasyonu, duvar kal\u0131nla\u015fmas\u0131, g\u00f6bek h\u00fccre hiperplazisi ve mukus sekresyonu anlaml\u0131 derecede azald\u0131 (P<0,05). Tedavi grubunda PPAR\u03b3 ifadesi, ast\u0131m grubuna ve kontrol grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 derecede daha y\u00fcksekti (P<0,05). TLR2, NF-kappaB, NLRP3 ve ASC protein ifade d\u00fczeyleri, ast\u0131m grubuna k\u0131yasla anlaml\u0131 derecede daha d\u00fc\u015f\u00fck, ancak kontrol grubuna k\u0131yasla daha y\u00fcksekti (P<0,05). SONU\u00c7LAR PPAR\u03b3 rosiglitazonu, ast\u0131m farelerinde NF-kappaB ifadesini inhibe ederek hava yollar\u0131 iltihab\u0131n\u0131 hafifletir ve"}
{"_id":"56528795","title":"Omi\/HtrA2 Participates in Age-Related Autophagic Deficiency in Rat Liver","text":"Karaci\u011fer, bir\u00e7ok \u00f6nemli i\u015flevi olan hayati bir organd\u0131r ve normal karaci\u011fer fonksiyonunun korunmas\u0131 sa\u011fl\u0131k i\u00e7in gereklidir. H\u00fccresel homeostaz\u0131 korumak i\u00e7in \u00f6nemli bir mekanizma olan otofaji, normal organ fonksiyonunu sa\u011flamak i\u00e7in kritik bir rol oynar. \u00c7al\u0131\u015fmalar, karaci\u011fer fonksiyonunun bozulmas\u0131n\u0131n ya\u015flanan karaci\u011ferde otofajik eksiklik ile ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. Ancak, alt mekanizmalar hala net de\u011fildir. Serin proteaz Omi\/HtrA2, HtrA ailesine ait olup, ya kaspaz ba\u011f\u0131ml\u0131 ya da kaspaz ba\u011f\u0131ms\u0131z yolla apoptozu te\u015fvik eder. Omi\/HtrA2'si olmayan fareler, progeri semptomlar\u0131 (\u00f6nemli ya\u015flanma) g\u00f6sterdi, bunlar otofajik yetersizli\u011fin \u00f6zelliklerine benziyordu. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, karaci\u011ferdeki Omi\/HtrA2 proteininin ve karaci\u011fer fonksiyonunun, farelerin ya\u015flanmas\u0131yla birlikte azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve aralar\u0131nda pozitif bir korelasyon oldu\u011funu g\u00f6sterdik. Ayr\u0131ca, ya\u015fla birlikte \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalan birka\u00e7 otofaji ile ili\u015fkili protein (LC3II\/I, Beclin-1 ve LAMP2) tespit ettik. Son olarak, Omi\/HtrA2'nin inhibisyonu, otofajiyi azaltt\u0131 ve karaci\u011fer fonksiyonunu bozdu. Sonu\u00e7 olarak, bu sonu\u00e7lar, Omi\/HtrA2'nin, farelerin karaci\u011ferinde ya\u015fa ba\u011fl\u0131 otofajik eksikli\u011fe kat\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrmektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, karaci\u011fer ya\u015flanmas\u0131n\u0131n mekanizmas\u0131na dair yeni bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 sunabilir."}
{"_id":"56893404","title":"Macrosomia and Hyperinsulinaemic Hypoglycaemia in Patients with Heterozygous Mutations in the HNF4A Gene","text":"Arka plan: Makrosomi, yenido\u011fan ve anne morbiditesi a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli ili\u015fkilidir. Makrosomiyi \u00f6ng\u00f6ren fakt\u00f6rler iyi anla\u015f\u0131lmam\u0131\u015ft\u0131r. Diyabetli hamile kad\u0131nlar\u0131n ve kongenital hiperins\u00fclinemi hastalar\u0131n\u0131n \u00e7ocuklar\u0131nda makrosominin artmas\u0131, fet\u00fcs\u00fcn ins\u00fclin sekresyonunu art\u0131rarak ger\u00e7ekle\u015fir. HNF4A (HNF-4\u03b1'y\u0131 kodlayan) ve HNF1A\/TCF1 (HNF-1\u03b1'y\u0131 kodlayan) genlerinde heterozigot mutasyonlar\u0131 olan hastalarda do\u011fum a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ve yenido\u011fan hipogliseminin s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirerek, intrauterin ve yenido\u011fan d\u00f6nemlerindeki pankreas ins\u00fclin sekresyonunun iki ana d\u00fczenleyicisinin rol\u00fcn\u00fc inceledik. Ayr\u0131ca, farelerde pankreas Hnf4a'n\u0131n silinmesinin fet\u00fcs ve yenido\u011fan d\u00f6nemlerindeki ins\u00fclin sekresyonuna etkisini ara\u015ft\u0131rd\u0131k."}
{"_id":"57121667","title":"ART adherence clubs: A long-term retention strategy for clinically stable patients receiving antiretroviral therapy","text":"Burada a\u00e7\u0131klanan ART-uyumluluk kul\u00fcb\u00fc modeli, klinik olarak istikrarl\u0131 hastalara antiretroviral terapi (ART) i\u00e7in hasta dostu eri\u015fim sa\u011flar. \u0130stikrarl\u0131 hastalar\u0131n sa\u011fl\u0131k tesislerine y\u00fck\u00fcn\u00fc azaltarak, yeni hastalar ve klinik olarak istikrars\u0131z ve tedaviyi ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131k riski alt\u0131nda olan hastalar i\u00e7in klinik insan kaynaklar\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Modelde, 30 hasta bir ART kul\u00fcb\u00fcne atan\u0131r. Grup, her iki ayda bir, tesis veya topluluk mekan\u0131 i\u00e7in bir saatten az s\u00fcreyle bir araya gelir. Grup toplant\u0131lar\u0131, gerekti\u011finde h\u0131zl\u0131 bir klinik de\u011ferlendirme, y\u00f6nlendirme ve \u00f6nceden paketlenmi\u015f ART da\u011f\u0131t\u0131m\u0131 sa\u011flayan bir g\u00f6n\u00fcll\u00fc kul\u00fcp kolayla\u015ft\u0131r\u0131c\u0131s\u0131 taraf\u0131ndan kolayla\u015ft\u0131r\u0131l\u0131r. 2011 Ocak'tan 2012 Aral\u0131k'a kadar, Bat\u0131 Cape H\u00fck\u00fcmeti taraf\u0131ndan a\u015famal\u0131 bir yay\u0131l\u0131m i\u00e7in benimsenen sonra, Cape Town'da 600'den fazla ART kul\u00fcb\u00fc kuruldu ve 16.000'den fazla hastaya ART bak\u0131m\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu kapsaml\u0131 ve h\u0131zl\u0131 yay\u0131l\u0131m, hastalar ve tesis personelinin aktif kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. G\u00fcney Afrika, ulusal bir yay\u0131l\u0131m i\u00e7in benzer bir modeli g\u00f6z \u00f6n\u00fcnde bulundurmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"57574395","title":"Exercise-linked FNDC5\/irisin rescues synaptic plasticity and memory defects in Alzheimer\u2019s models","text":"Hatal\u0131 beyin hormon sinyalle\u015fmesi, Alzheimer hastal\u0131\u011f\u0131 (AD) ile ili\u015fkilendirilmi\u015ftir, bu da sinaps ve haf\u0131za kayb\u0131 ile karakterize edilen bir bozukluktur. Irisin, egzersizle ind\u00fcklenen bir myokin, fibronektin tip III alan i\u00e7eren protein 5 (FNDC5) membran ba\u011fl\u0131 \u00f6nc\u00fc proteinin par\u00e7alanmas\u0131yla sal\u0131n\u0131r, ayr\u0131ca hipokamp\u00fcste de ifade edilir. Burada, AD hipokamp\u00fcslerinde ve serebrospinal s\u0131v\u0131da FNDC5\/irisin d\u00fczeylerinin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve deneysel AD modellerinde de ayn\u0131 \u015fekilde oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Beyin FNDC5\/irisin'in indirgenmesi, farelerde uzun s\u00fcreli potansiyel bozuklu\u011fu ve yeni nesne tan\u0131ma haf\u0131zas\u0131n\u0131 bozar. \u00d6te yandan, beyin FNDC5\/irisin d\u00fczeylerini art\u0131rmak, AD farisi modellerinde sinaptik plastikli\u011fi ve haf\u0131zay\u0131 kurtar\u0131r. V\u00fccutta FNDC5\/irisin'in a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi haf\u0131za bozuklu\u011funu kurtar\u0131rken, hem periferik hem de beyin FNDC5\/irisin'in engellenmesi, fiziksel egzersizin sinaptik plastiklik ve haf\u0131za \u00fczerindeki koruyucu etkilerini AD farelerinde azalt\u0131r. AD modellerinde egzersizin faydal\u0131 etkilerinin \u00f6nemli bir arac\u0131s\u0131 olarak FNDC5\/irisin'i g\u00f6stererek, bulgular\u0131m\u0131z FNDC5\/irisin'i, AD'de sinaps ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve haf\u0131za bozuklu\u011funu kar\u015f\u0131 koyabilen yeni bir ajan olarak konumland\u0131r\u0131yor."}
{"_id":"57762078","title":"Influence of antidepressant therapy on sick leave in primary care: ADAS, a comparative observational study","text":"Arka Plan Di\u011fer Avrupa \u00fclkelerine k\u0131yasla, \u0130sve\u00e7'te y\u0131ll\u0131k hastal\u0131k izni harcamalar\u0131 \u0131l\u0131man. Ortak zihinsel bozukluklar (CMD), yeti\u015fkin n\u00fcfusun % 10-15'ini etkileyen \u00f6nemli hastal\u0131k izni nedenleridir. Bir \u0130sve\u00e7 kay\u0131t tabanl\u0131 \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131, uzun s\u00fcreli hastal\u0131k izni i\u00e7in antidepresan tedavisi alan CMD hastalar\u0131nda, psikoterapi, i\u015f odakl\u0131 rehabilitasyon ve di\u011fer tedavilere k\u0131yasla daha uzun hastal\u0131k izni ve daha y\u00fcksek oranda s\u00fcresiz hastal\u0131k tazminat\u0131 oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Ama\u00e7 Antidepresan tedavisi ve depresyon, kayg\u0131 ve stresle ili\u015fkili zihinsel bozukluklar i\u00e7in uzun s\u00fcreli hastal\u0131k izni alan hastalarda, di\u011fer tedavilerle tedavi edilen hastalara k\u0131yasla daha uzun hastal\u0131k izni olup olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frulamakt\u0131r. Y\u00f6ntem Bat\u0131 G\u00f6taland B\u00f6lgesi'ndeki 28 ilk sa\u011fl\u0131k bak\u0131m merkezinde yap\u0131lan \u00f6n g\u00f6zlemli, g\u00f6zlemli \u00e7al\u0131\u015fma, 192 CMD ile hastal\u0131k izni alan hastay\u0131 i\u00e7ermektedir. \u00c7\u0131k\u0131\u015f \u00f6l\u00e7\u00fcmleri, br\u00fct ve net hastal\u0131k izni g\u00fcnleridir. Yorumlama 12 ayl\u0131k g\u00f6zlem d\u00f6neminde CMD nedeniyle hastal\u0131k izni g\u00fcnlerinde (br\u00fct veya net) antidepresan tedavisi alan ve almayan hastalar aras\u0131nda anlaml\u0131 bir fark bulunmad\u0131. Gruplar sadece temelinde yorgunluk bozuklu\u011funun s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterdi, antidepresan almayan grupta yorgunluk bozuklu\u011funun daha y\u00fcksek bir s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 vard\u0131. Di\u011fer olas\u0131 hastal\u0131k izni s\u00fcresini k\u0131saltan veya uzatan fakt\u00f6rlerle ilgili analizler, hastan\u0131n yak\u0131n ve uzak gelecekte i\u015fe geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn m\u00fcmk\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcne ili\u015fkin kendi alg\u0131s\u0131n\u0131n ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Hastan\u0131n mevcut i\u015fyerine geri d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcn m\u00fcmk\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcne ili\u015fkin kendi alg\u0131s\u0131, daha uzun hastal\u0131k izniyle ili\u015fkili \u00f6nemli bir fakt\u00f6rd\u00fc. CMD, hastal\u0131k izni ve hastal\u0131k izni maliyetleri a\u00e7\u0131s\u0131ndan \u00f6nemli nedenler oldu\u011fu i\u00e7in, bu fakt\u00f6r\u00fcn gelecekteki rehabilitasyon s\u00fcreci ara\u015ft\u0131rmalar\u0131nda vurgulanmas\u0131 \u00f6nemlidir."}
{"_id":"57783564","title":"CDX2 inhibits the proliferation and tumor formation of colon cancer cells by suppressing Wnt\/\u03b2-catenin signaling via transactivation of GSK-3\u03b2 and Axin2 expression","text":"Kaudal ile ili\u015fkili homeoboks transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc 2 (CDX2), spesifik ba\u011f\u0131rsak n\u00fckleer transkripsiyon fakt\u00f6r\u00fc, \u00e7e\u015fitli insan kanserlerinin t\u00fcm\u00f6rijenizinde g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde yer alm\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, kolon kanseri (CRC) geli\u015fimi ve ilerlemesinde CDX2'nin i\u015flevsel rol\u00fc iyi bilinmemektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, kolon kanseri h\u00fccrelerinde CDX2'nin indirgenmesi in vitro h\u00fccre proliferasyonunu te\u015fvik etti, in vivo t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu h\u0131zland\u0131rd\u0131 ve G0\/G1'den S evresine bir h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ge\u00e7i\u015fini tetikledi. \u00d6te yandan, CDX2'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifadesi h\u00fccre proliferasyonunu inhibe etti. TOP\/FOP-Flash rapor\u00f6r testi, CDX2'nin indirgenmesi veya a\u015f\u0131r\u0131 ifadesinin Wnt sinyalizasyon aktivitesini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 veya azaltt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Western blot testi, \u03b2-katenin, siklin D1 ve c-myc gibi Wnt sinyalizasyonun a\u015fa\u011f\u0131 ak\u0131\u015f hedeflerinin, CDX2-indirgenmi\u015f veya CDX2'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifade edildi\u011fi kolon kanseri h\u00fccrelerinde d\u00fczenlenip d\u00fczenlenmedi\u011fini ortaya koydu. Ayr\u0131ca, Wnt sinyalizasyonunun bask\u0131lanmas\u0131 XAV-939 ile, CDX2'nin indirgenmesiyle g\u00fc\u00e7lendirilen h\u00fccre proliferasyonunun belirgin bir \u015fekilde bast\u0131r\u0131lmas\u0131na yol a\u00e7t\u0131, ancak bu sinyalin etkinle\u015ftirilmesi CHIR-99021 ile, CDX2'nin a\u015f\u0131r\u0131 ifade edilmesiyle inhibe edilen h\u00fccre proliferasyonunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131rd\u0131. Dual-luciferase rapor\u00f6r ve nicel kromatin imm\u00fcnopresipitasyon (qChIP) testleri, CDX2'nin GSK-3\u03b2 ve Axin2 ifadesini do\u011frudan ba\u011flanarak GSK-3\u03b2'nin promot\u00f6r\u00fc ve Axin2'nin \u00fcst ak\u0131\u015f d\u00fczenleyicisine ba\u011flanarak transkripsiyonel olarak etkinle\u015ftirdi\u011fini daha da do\u011frulad\u0131. Sonu\u00e7 olarak, bu sonu\u00e7lar, CDX2'nin kolon kanseri h\u00fccrelerinin proliferasyonunu ve t\u00fcm\u00f6r olu\u015fumunu, Wnt\/\u03b2-katenin sinyalizasyonunu bask\u0131layarak inhibe etti\u011fini g\u00f6sterdi."}
{"_id":"58006489","title":"Prostaglandin E2 mediates sensory nerve regulation of bone homeostasis","text":"Sens\u00f6r sinirlerinin kemik yo\u011funlu\u011fu veya metabolik aktiviteyi alg\u0131lay\u0131p alg\u0131layamad\u0131\u011f\u0131 ve kemik homeostazisini kontrol edip edemedi\u011fi bilinmemektedir. Burada, osteoblastik h\u00fccreler taraf\u0131ndan salg\u0131lanan prostaglandin E2 (PGE2), sens\u00f6r sinirlerinde PGE2 resept\u00f6r\u00fc 4 (EP4) aktivitesini uyararak, merkezi sinir sistemi arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla sempatik aktiviteyi inhibe ederek kemik olu\u015fumunu d\u00fczenledi\u011fimizi bulduk. Osteoblastlar taraf\u0131ndan salg\u0131lanan PGE2, kemik yo\u011funlu\u011funun azald\u0131\u011f\u0131 durumlarda, osteoporozlu hayvan modellerinde oldu\u011fu gibi artar. Sens\u00f6r sinirlerinin yok edilmesi, kemik b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc bozar. \u00d6zellikle, sens\u00f6r sinirlerinde EP4 geninin veya osteoblastik h\u00fccrelerdeki cyclooxygenase-2 (COX2)'nin knockout'u, yeti\u015fkin farelerde kemik hacmini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azalt\u0131r. Sens\u00f6r denervasyon modellerinde sempatik tonus artar ve \u03b22-adrenergik antagonist olan propranolol, kemik kayb\u0131n\u0131 kurtar\u0131r. Ayr\u0131ca, yerel PGE2 seviyesini art\u0131ran k\u00fc\u00e7\u00fck molek\u00fcl SW033291'in enjekte edilmesi, kemik olu\u015fumunu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde art\u0131r\u0131r, ancak bu etki EP4 knockout farelerde engellenir. Bu nedenle, PGE2'nin sens\u00f6r sinirleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla kemik homeostazisini kontrol etti\u011fini ve kemik yenilenmesini te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6steriyoruz."}
{"_id":"58050905","title":"The Bone and Joint Decade 2000-2010.","text":"D\u00fcnya Sa\u011fl\u0131k \u00d6rg\u00fct\u00fc, 2000-2010 y\u0131llar\u0131n\u0131 Kemik ve Eklem On y\u0131l\u0131 olarak ilan etti. Bu, kesinlikle zaman\u0131nda ve uygun. Bug\u00fcn d\u00fcnyada y\u00fcz milyonlarca insan, travma, ya\u015flanma ve dejenerasyon ve musculo-skelet sistemini etkileyen di\u011fer hastal\u0131klar nedeniyle \u00e7e\u015fitli engellere sahip. Ortopedi cerrahisi ve reumatolojideki geli\u015fmelerle, kemik ve eklem engelli hastalar, farmakolojideki ilerlemelerden, daha yeni g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme tekniklerinden, cerrahiden ve hastal\u0131kl\u0131 veya hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f kemik ve k\u0131k\u0131rdaklar\u0131 de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131lan sentetik malzemelerden b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde yararland\u0131. Ancak, sentetik malzemeler, canl\u0131 olmayanlar oldu\u011fu i\u00e7in, ev sahibi kemikte a\u015f\u0131nma, gev\u015feme ve gev\u015feme e\u011filimindedir. Kemik ve eklem hastal\u0131klar\u0131n\u0131n tedavisinde daha fazla geli\u015fme, daha temel k\u0131k\u0131rdak ve kemik ara\u015ft\u0131rmas\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. \u0130nsan Genom Projesi, bize hastal\u0131k genleri hakk\u0131nda daha iyi bir anlay\u0131\u015f ve belirli hastal\u0131klar\u0131 \u00f6nlemek ve tedavi etmek i\u00e7in gen manip\u00fclasyonu olanaklar\u0131 sa\u011flad\u0131. K\u0131k\u0131rdak h\u00fccre k\u00fclt\u00fcr\u00fc ve nakli zaten bir ger\u00e7eklik. Dok\u00fcment m\u00fchendisli\u011fi, yani kolajen veya sentetik biyo-\u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcr polimerlerin \u00fc\u00e7 boyutlu altlar\u0131nda h\u00fccrelerin yeti\u015ftirilmesi, 1980'lerde ba\u015flad\u0131 ve gelecekte, hasar g\u00f6rm\u00fc\u015f kemik ve k\u0131k\u0131rdak k\u0131s\u0131mlar\u0131n\u0131 s\u0131ras\u0131yla canl\u0131 ve kemik ve k\u0131k\u0131rdak dokular\u0131yla de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131lacak. \u0130lk ad\u0131mlar at\u0131ld\u0131; daha fazla ara\u015ft\u0131rma yap\u0131lmas\u0131 gerekiyor. Bu on y\u0131l\u0131n sonunda kemik ve eklem hastal\u0131klar\u0131n\u0131n tedavisinde \u00f6nemli bir ilerleme beklemek makul de\u011fil. Ann Acad Med Singapore 2002; 31:621-2"}
{"_id":"58564850","title":"Prevalence of late-life depression and gap in mental health service use across European regions.","text":"Arka Plan: Ge\u00e7 ya\u015flarda depresyon i\u00e7in zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin kullan\u0131m s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve d\u00f6rt Avrupa b\u00f6lgesinde (Bat\u0131 Avrupa, \u0130skandinavya, G\u00fcney Avrupa ve Orta ve Do\u011fu Avrupa) bu kullan\u0131m aras\u0131ndaki bo\u015flu\u011fu belirlemeyi ama\u00e7lad\u0131k ve bu ile ili\u015fkili sosyo-demografik, sosyal ve sa\u011fl\u0131kla ilgili fakt\u00f6rleri ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00f6ntemler: Avrupa'da Ya\u015flanma, Sa\u011fl\u0131k ve Emeklilik Anketinden elde edilen verilere dayal\u0131 bir kesitsel \u00e7al\u0131\u015fma ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar, Avrupa'da ya\u015fayan n\u00fcfus temelli bir \u00f6rneklem olan 28.796 ki\u015fiydi (kad\u0131nlar %53, ortalama ya\u015f 74). Zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin kullan\u0131m\u0131, depresyon i\u00e7in tan\u0131 veya tedavi bilgilerine dayanarak tahmin edildi. Sonu\u00e7lar: Ge\u00e7 ya\u015flarda depresyonun genel \u00f6rneklemdeki yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %29 idi ve G\u00fcney Avrupa'da (35%) en y\u00fcksek, Orta ve Do\u011fu Avrupa'da (32%) ikinci en y\u00fcksek, Bat\u0131 Avrupa'da (26%) en d\u00fc\u015f\u00fck ve \u0130skandinavya'da (17%) en d\u00fc\u015f\u00fck seviyedeydi. Depresyonla en g\u00fc\u00e7l\u00fc ili\u015fkili fakt\u00f6rler, toplam kronik hastal\u0131k say\u0131s\u0131, a\u011fr\u0131, enstr\u00fcmantal g\u00fcnl\u00fck ya\u015fam aktivitelerinde k\u0131s\u0131tl\u0131l\u0131k, kavrama kuvveti ve bili\u015fsel bozulmayd\u0131. Zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin kullan\u0131m\u0131ndaki bo\u015fluk %79 idi. Sonu\u00e7: Ge\u00e7 ya\u015flarda depresyonun y\u00fck\u00fcn\u00fc azaltmak i\u00e7in m\u00fcdahalelerin, kronik somatik komorbiditeleri olan ve zihinsel ve fiziksel i\u015flevsellikte k\u0131s\u0131tl\u0131 olan ki\u015filere odaklanmas\u0131n\u0131 \u00f6neriyoruz. Ya\u015fl\u0131 yeti\u015fkinlerin yard\u0131m arama te\u015fvik edilmesi, zihinsel hastal\u0131\u011f\u0131n destigmatizasyonu ve genel pratisyenlerin e\u011fitilmesi, zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin kullan\u0131m\u0131ndaki bo\u015flu\u011fu azaltmaya yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"59453688","title":"Impedance and Interface Properties of Al\/Methyl-Red\/p-InP Solar Cell","text":"Bir Al\/metil k\u0131rm\u0131z\u0131\/p-InP g\u00fcne\u015f h\u00fccresi, \u00e7\u00f6z\u00fcm i\u015fleme y\u00f6ntemiyle \u00fcretildi ve oda s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131nda ak\u0131m-gerilim (I-V) ve kapasitans-gerilim-frekans (C-V-f) \u00f6l\u00e7\u00fcmleri kullan\u0131larak karakterize edildi. Karanl\u0131k I-V \u00f6zelliklerinden, cihaz\u0131n ideallik fakt\u00f6r\u00fc ve bariyer y\u00fcksekli\u011fi de\u011ferleri, s\u0131ras\u0131yla 1.11 eV ve 2.02 olarak hesapland\u0131. Cihaz\u0131n, yaln\u0131zca 200 lx \u0131\u015f\u0131k yo\u011funlu\u011funda 0.38 V maksimum a\u00e7\u0131k devre gerilimi ve 2.8 nA k\u0131sa devre ak\u0131m\u0131 ile iyi bir fotovoltaik davran\u0131\u015f sergiledi\u011fi g\u00f6zlemlendi. Al\/metil k\u0131rm\u0131z\u0131\/p-InP cihazlar\u0131 i\u00e7in bariyer y\u00fcksekli\u011fi ve kabul edici ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131 konsantrasyonu de\u011ferleri, s\u0131ras\u0131yla 1.27 eV ve karakteristiklerin do\u011frusal b\u00f6lgeden elde edildi. I-V ve C-V \u00f6l\u00e7\u00fcmleri aras\u0131ndaki fark, I-V ve C-V'nin farkl\u0131 do\u011fas\u0131ndan kaynakland\u0131. Ayr\u0131ca, oda s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131nda Al\/metil k\u0131rm\u0131z\u0131\/p-InP yap\u0131s\u0131n\u0131n deneysel iletkenlik \u00f6zelliklerinden elde edilen enerji da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 e\u011frileri ve zaman sabitleri de al\u0131nd\u0131. Cihaz\u0131n aray\u00fcz durumu yo\u011funluklar\u0131 ve zaman sabitleri, s\u0131ras\u0131yla (1.11-) eV'den (0.79-) eV'ye kadar ve saniyeden saniyeye kadar de\u011fi\u015fti. Deneysel sonu\u00e7lardan, hem aray\u00fcz durumu yo\u011funlu\u011fu hem de aray\u00fcz durumlar\u0131n\u0131n gev\u015feme s\u00fcresinin \u00f6nyarg\u0131 gerilimi ile azald\u0131\u011f\u0131 g\u00f6zlemlendi."}
{"_id":"60206680","title":"R: A Language for Data Analysis and Graphics","text":"\u00d6zet Bu makalede, istatistiksel hesaplama dili tasarlama ve uygulama deneyimimizi tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Bu yeni dili geli\u015ftirirken, mevcut iki bilgisayar dilinden buldu\u011fumuz yararl\u0131 \u00f6zellikleri birle\u015ftirmeyi ama\u00e7lad\u0131k. Yeni dilin ta\u015f\u0131nabilirlik, hesaplama verimlili\u011fi, bellek y\u00f6netimi ve kapsam konular\u0131nda avantajlar sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyoruz."}
{"_id":"60515890","title":"The Mouse Brain in Stereotaxic Coordinates","text":"\"Stereotaksik Koordinatlarda Fare Beyni\" en \u00e7ok kullan\u0131lan ve at\u0131fta bulunulan fare beyni atlas\u0131d\u0131r. Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar ve \u00f6\u011frenciler hem laboratuvar kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in do\u011fru stereotaksik koordinatlar hem de referans i\u00e7in ayr\u0131nt\u0131l\u0131 yap\u0131lar ve dizinlemeler sunar. E\u015flik eden DVD, yay\u0131n i\u00e7in grafikler yapmak i\u00e7in \u015fablon olarak kullan\u0131labilecek beyin yap\u0131lar\u0131n\u0131n \u00e7izimlerini i\u00e7erir. 3. bask\u0131, \u00f6nceki bask\u0131lar\u0131n \u00f6nemli bir g\u00f6zden ge\u00e7irmesi ve geni\u015flemesidir. Sekstal ve sagital serilerin tamam\u0131n\u0131 tamamlamak i\u00e7in yatay kesitlerin \u00e7izimleri ve foto\u011fraflar\u0131 \u015fimdi sunulmaktad\u0131r ve t\u00fcm doku kesitleri y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc dijital renk foto\u011fraflar\u0131nda g\u00f6sterilmektedir. Kesitlerin ve ara kesitlerin foto\u011fraflar\u0131 da e\u015flik eden DVD'de y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc JP 2000 format\u0131nda sunulmaktad\u0131r. Yap\u0131 dizinlemeleri g\u00f6zden ge\u00e7irilmi\u015f ve Paxinos ve Watson'un \"Fare Beyni Stereotaksik Koordinatlarda, 6. Bask\u0131\" ile tutarl\u0131 adland\u0131rma kurallar\u0131 uygulanm\u0131\u015ft\u0131r. Bu atlas\u0131n 3. bask\u0131s\u0131, daha pratik 14\"x11\" formatta, laboratuvar kullan\u0131m\u0131 i\u00e7in daha uygun hale getirilmi\u015ftir. Bu bask\u0131 tamamen renklidir. Bir CD'de t\u00fcm tablolar ve diyagramlar, Adobe Illustrator dosyalar\u0131nda diyagramlar ve ek olarak yararl\u0131 \u00e7e\u015fitli materyaller i\u00e7erir. Koronal ve sagital diyagramlar tamamen yeniden tasarlanm\u0131\u015f ve g\u00fcncellenmi\u015ftir. Rhombomerik s\u0131n\u0131rlar, ilk kez memelilerde sagital fig\u00fcrlerde yer almaktad\u0131r. Mikroskobik plakalar, yeni bir y\u00f6ntemle \u00e7ok daha y\u00fcksek kalitede taranm\u0131\u015ft\u0131r.\""}
{"_id":"61050894","title":"ggplot2: Elegant Graphics for Data Analysis","text":"ggplot2: Veri Analizi \u0130\u00e7in \u015e\u0131k Grafikler, \u015fu anda en h\u0131zl\u0131 b\u00fcy\u00fcyen kaynaklardan biri olan Springer'\u0131n UseR! Serisi'ne yeni bir eklemedir. Bu serideki kitaplar hepsi R ile ba\u011flant\u0131l\u0131d\u0131r; ya kendi kitap yazarlar\u0131n\u0131n geli\u015ftirdi\u011fi yeni bir paket sunar ya da R'de mevcut farkl\u0131 paketlerle istatistiksel tekniklerin uygulanmas\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klar. ggplot2, The Grammar of Graphics (Wilkinson, 2005) adl\u0131 kitab\u0131n R'de bir uygulamas\u0131d\u0131r; bu kitap, istatistiksel grafiklerin belirtilmesinde sistematik bir yakla\u015f\u0131m sunmu\u015ftur ve daha \u00f6nce Journal of Statistical Software'da Cox (2007) taraf\u0131ndan incelenmi\u015ftir. Bu uygulaman\u0131n geli\u015ftiricisi, bu kitapta da yazar olan Hadley Wickham't\u0131r."}
{"_id":"63858430","title":"Multiple Imputation For Nonresponse In Surveys","text":"Anketlerde yan\u0131t vermeme durumlar\u0131 i\u00e7in \u00e7oklu imputasyon, kitap koleksiyonumuzda mevcuttur ve \u00e7evrimi\u00e7i eri\u015fimi halka a\u00e7\u0131k olarak ayarlanm\u0131\u015ft\u0131r, b\u00f6ylece onu an\u0131nda indirebilirsiniz. Kitap sunucular\u0131m\u0131z birden fazla konumda bar\u0131nd\u0131r\u0131l\u0131r, bu da bu kitab\u0131n veya di\u011fer herhangi bir kitab\u0131n indirme s\u00fcresini en aza indirir. Basit\u00e7e s\u00f6ylemek gerekirse, anketlerde yan\u0131t vermeme durumlar\u0131 i\u00e7in \u00e7oklu imputasyon, herhangi bir okuma cihaz\u0131yla evrensel olarak uyumludur."}
{"_id":"67045088","title":"Inhibition of the dipeptidyl peptidase DPP4 (CD26) reveals IL-33-dependent eosinophil-mediated control of tumor growth","text":"DPP4 (CD26) taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen sitokinlerin post-translasyonel modifikasyonu, lenfosit trafiklerinin negatif d\u00fczenlenmesinde rol oynad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6sterilmi\u015ftir. DPP4'\u00fcn inhibisyonu, i\u015flevsel sitokin CXCL10'u korudu\u011fu i\u00e7in T h\u00fccre g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc ve t\u00fcm\u00f6r ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 art\u0131r\u0131r. Bu ilk bulgular\u0131 karaci\u011fer kanseri ve meme kanseri gibi \u00f6n klinik modellerde geni\u015fletmek, DPP4'\u00fcn inhibisyonu ile anti-tumor yan\u0131tlar\u0131n\u0131n iyile\u015fti\u011fi farkl\u0131 bir mekanizma ke\u015ffettik. DPP4 inhibit\u00f6r\u00fc sitagliptin'in uygulanmas\u0131, kat\u0131 t\u00fcm\u00f6rlerde eozinofil g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc art\u0131ran CCL11 sitokinlerinin daha y\u00fcksek konsantrasyonlar\u0131na yol a\u00e7t\u0131. Lenfositlerin eksikli\u011fi ve eozinofillerin yok edilmesi veya degran\u00fclasyon inhibit\u00f6rlerinin tedavisi ile g\u00fc\u00e7lendirilmi\u015f t\u00fcm\u00f6r kontrol\u00fc, bu mekanizman\u0131n etkinli\u011fine katk\u0131da bulundu. Ayr\u0131ca, t\u00fcm\u00f6r h\u00fccrelerinin alarmin IL-33'\u00fcn ifadesinin eozinofil-arac\u0131l\u0131 anti-tumor yan\u0131tlar\u0131 i\u00e7in gerekli ve yeterli oldu\u011funu ve bu mekanizman\u0131n kontrol noktalar\u0131 inhibit\u00f6r tedavisi etkinli\u011fine katk\u0131da bulundu\u011funu g\u00f6sterdik. Bu bulgular, DPP4'\u00fcn endojen imm\u00fcnoreg\u00fclasyon mekanizmalar\u0131n\u0131n inhibisyonu s\u0131ras\u0131nda ortaya \u00e7\u0131kan IL-33 ve eozinofil arac\u0131l\u0131 t\u00fcm\u00f6r kontrol\u00fcne \u0131\u015f\u0131k tutmaktad\u0131r. Eozinofiller, alerji ortamlar\u0131nda \u00e7o\u011funlukla tan\u0131mlanm\u0131\u015f olsa da, di\u011fer ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k y\u00f6nleri de dahil olmak \u00fczere giderek daha fazla takdir edilmektedir. Albert ve meslekta\u015flar\u0131, klinik olarak onaylanm\u0131\u015f bir DPP4 inhibit\u00f6r\u00fc kullanarak, eozinofillerin fare t\u00fcm\u00f6rlerine g\u00f6\u00e7\u00fcn\u00fc kolayla\u015ft\u0131r\u0131r ve bu h\u00fccreler t\u00fcm\u00f6r y\u0131k\u0131m\u0131nda esast\u0131r."}
{"_id":"67787658","title":"Cycling Quiescence in Temozolomide Resistant Glioblastoma Cells Is Partly Explained by microRNA-93 and -193-Mediated Decrease of Cyclin D","text":"Glioblastoma \u00e7ok bi\u00e7imli (GBM), merkezi sinir sisteminin \u00f6l\u00fcmc\u00fcl bir kanseri olup, genellikle kimyasallara diren\u00e7le ili\u015fkilendirilir. Alkilasyon ajan\u0131 Temozolomid (TMZ), \u00f6n safha kemoterap\u00f6tik ajan ve diren\u00e7 \u00fczerine yo\u011fun \u00e7al\u0131\u015fmalar ge\u00e7irmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fmalar, e\u015fle\u015fmesiz onar\u0131m geninin d\u00fczenlenmesinde art\u0131\u015f, ABC'ye y\u00f6nelik ila\u00e7 at\u0131k ak\u0131\u015f\u0131 ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcndeki de\u011fi\u015fiklikler hakk\u0131nda rapor verdi. TMZ'nin h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc nas\u0131l ind\u00fckledi\u011fi mekanizmas\u0131 iyi belirlenmemi\u015ftir. TMZ'ye diren\u00e7li GBM h\u00fccreleri, mikroRNA (miRNA) ve eksosomlarla ili\u015fkilendirilmi\u015ftir. H\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc miRNA dizisi, TMZ'ye diren\u00e7li GBM h\u00fccre hatlar\u0131 ve birincil k\u00fcrelerden sadece eksosomlarda farkl\u0131 miRNA'lar belirledi. MiR-93 ve -193'e daraltt\u0131k ve bu miRNA'lar\u0131n Cyclin D1'i hedefleyebilece\u011fini hesaplamalarda g\u00f6sterdik. Cyclin D1, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn ilerlemesini d\u00fczenleyen \u00f6nemli bir d\u00fczenleyici oldu\u011fu i\u00e7in, neden-sonu\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ger\u00e7ekle\u015ftirdik ve miR-93 ve -193'\u00fcn Cyclin D1 ifadesini bast\u0131rma etkilerini g\u00f6sterdik. Bu iki miRNA ayr\u0131ca h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcndeki istirahat durumunu azaltt\u0131 ve TMZ'ye diren\u00e7 kazand\u0131rd\u0131. Birlikte, verilerimiz, GBM h\u00fccrelerinin TMZ'ye kar\u015f\u0131 diren\u00e7 g\u00f6stermesi i\u00e7in miRNA'lar\u0131n Cyclin D1'i hedeflemesini sa\u011flayan bir mekanizma sunmaktad\u0131r. Veriler, miRNA, eksosom ve h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fc noktalar\u0131nda kimyasallara diren\u00e7 tersine \u00e7evirmek i\u00e7in bir dizi tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"68317730","title":"Longitudinal changes in maternal corin and mid-regional proatrial natriuretic peptide in women at risk of pre-eclampsia","text":"Ama\u00e7 Corin, bir atriyal natri\u00fcretik peptid (ANP) d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcc\u00fc enzimi, trofoblast istilas\u0131 ve spiral arter yeniden \u015fekillendirmesini te\u015fvik etti\u011fi bulunmu\u015ftur. Hamilelikte preeklampsi (PE) ile ili\u015fkili olan azalan anne kan\u0131 ANP seviyeleri ve artan corin seviyeleri bildirilmi\u015ftir. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, preeklampsi (PE) ve gebe hipertansiyon (GH) geli\u015fen hamileliklerde annenin plazma corin ve orta b\u00f6lgesel atriyal natri\u00fcretik peptid (MR-PANP) d\u00fczeylerindeki uzun s\u00fcreli de\u011fi\u015fiklikleri ara\u015ft\u0131rmakt\u0131r. Y\u00f6ntem B\u00fcy\u00fck bir prospektif uzun s\u00fcreli \u00e7al\u0131\u015fmadan al\u0131nan tek do\u011fumlu hamileliklerde, 11+0-13+6 haftal\u0131k gebelikte y\u00fcksek PE riski i\u00e7in tarama yoluyla se\u00e7ilen bir i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131d\u0131r. Her d\u00f6rt haftada bir kan \u00f6rnekleri do\u011fuma kadar al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131r. De\u011ferler, preterm-PE (37 haftadan \u00f6nce do\u011fum gerektiren), term-PE, GH ve normotansif kalan hamileliklerde kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Anne kan\u0131 corin ve PANP da\u011f\u0131l\u0131mlar\u0131, log10 d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcnden sonra Gaussian hale getirilmi\u015ftir. Tekrarlanan \u00f6l\u00e7\u00fcmler i\u00e7in \u00e7ok d\u00fczeyli kar\u0131\u015f\u0131k etkiler do\u011frusal modeli (d\u00fczeyli ve rastgele etkiler) analizi yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7ok d\u00fczeyli model, tek d\u00fczeyli modele k\u0131yasla olas\u0131l\u0131k oran\u0131 (LR) testi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Sonu\u00e7lar Toplamda 471 \u00f6rnek, 122 kad\u0131ndan analiz edilmi\u015ftir, bunlardan 85'i normotansif, 12'si GH, 13'\u00fc term-PE ve 12'si preterm-PE geli\u015fmi\u015ftir. Normotansif grupta, log10corin seviyeleri gebelik haftas\u0131yla ili\u015fkiliydi (p = 0.001). GH ve term-PE gruplar\u0131nda corin, normotansif gruptan \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde farkl\u0131 de\u011fildi (p = 0.64 ve p = 0.16, s\u0131ras\u0131yla). Normotansif gruba k\u0131yasla, preterm-PE ve GH geli\u015fen hamileliklerde MR-PANP seviyeleri \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksekti (p = 0.046 ve p = 0.019, s\u0131ras\u0131yla), ancak term-PE'de de\u011fil (p = 0"}
{"_id":"69045262","title":"Children's Exercise Physiology","text":"Yeniden d\u00fczenlenmi\u015f ve yeni olarak g\u00f6zden ge\u00e7irilmi\u015f \"\u00c7ocuk Egzersiz Fizyolojisi, \u0130kinci Bask\u0131,\" egzersize \u00e7ocuklar\u0131n fizyolojik yan\u0131tlar\u0131na ili\u015fkin en g\u00fcncel ara\u015ft\u0131rmalar\u0131, y\u00f6ntemleri ve yakla\u015f\u0131mlar\u0131 sunar. Kitap, sadece \u00e7ocuklar\u0131n ve yeti\u015fkinlerin ay\u0131rt edici mevcut sorunlar\u0131n\u0131 de\u011fil, ayn\u0131 zamanda bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131n alt\u0131nda yatan mekanizmalar\u0131 da inceler. Okuyucular, \u00e7ocuklar\u0131n yeti\u015fkinlerden fizyolojik a\u00e7\u0131dan farkl\u0131 k\u0131lan \u015feyleri - boyut, biyokimyasal farkl\u0131l\u0131klar, neurom\u00fcsk\u00fcler farkl\u0131l\u0131klar ve cinsel ve hormonal olgunla\u015fman\u0131n eksikli\u011fi gibi - ve bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131n nedenlerini \u00f6\u011frenecekler. Gen\u00e7 sporcular, hastal\u0131k y\u00f6netimi ve sa\u011fl\u0131k te\u015fvikine dahil olanlar, egzersiz performans\u0131n\u0131n fizyolojik belirleyicileri hakk\u0131nda de\u011ferli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler kazanacaklar. \u00c7ocuk egzersiz fizyolojisi, h\u0131zla geli\u015fen bir aland\u0131r. \u0130lk bask\u0131n\u0131n yay\u0131nland\u0131\u011f\u0131 son sekiz y\u0131lda, bu konuda \u00e7ok yeni bilgi ortaya \u00e7\u0131kt\u0131. Bu basitle\u015ftirilmi\u015f yeni bask\u0131, 15 yerine 13 b\u00f6l\u00fcm, bir giri\u015f ve g\u00fcncellenmi\u015f \u00f6zellikler i\u00e7erir: - B\u00f6l\u00fcm hedefleri, tart\u0131\u015fma sorular\u0131 ve ara\u015ft\u0131rma y\u00f6nleri, ve bir terim s\u00f6zl\u00fc\u011f\u00fc \u00f6\u011frenmeyi te\u015fvik eder. - Yeniden d\u00fczenlenmi\u015f bir i\u00e7erik tablosu, b\u00f6l\u00fcmden b\u00f6l\u00fcme ak\u0131\u015f\u0131 iyile\u015ftirir. - Yeni son b\u00f6l\u00fcm, merkezi sinir sisteminin rol\u00fcn\u00fc kapsar. Ayr\u0131ca, aerobik fitness belirleyicileri ve VO2 kinetikleri hakk\u0131nda derinlemesine bir tart\u0131\u015fma ve \u00e7ocuklarda maksimum aerobik g\u00fcc\u00fcn \u00f6nemi de yer al\u0131r. Termoreg\u00fclasyon ve egzersize kar\u015f\u0131 metabolik ve endokrinolojik yan\u0131tlar hakk\u0131nda iyile\u015ftirilmi\u015f b\u00f6l\u00fcmler, en g\u00fcncel bilgilere sahip olabilece\u011finizden emin olabilirsiniz. \"\u00c7ocuk Egzersiz Fizyolojisi, \u0130kinci Bask\u0131.\""}
{"_id":"70439309","title":"Cost-effectiveness in health and medicine","text":"1. Sa\u011fl\u0131k'ta Kaynak Da\u011f\u0131l\u0131m\u0131 \u0130\u00e7in Maliyet-Etkinlik Analizinin Rehberi: Roller ve S\u0131n\u0131rlamalar\n2. Maliyet-Etkinlik Analizinin Teorik Temelleri\n3. Maliyet-Etkinlik Analizi'ni \u00c7er\u00e7eveleme ve Tasarlama\n4. Sonu\u00e7lar\u0131 Tan\u0131mlama ve De\u011ferlendirme\n5. Sa\u011fl\u0131k M\u00fcdahalelerinin Etkinli\u011fini De\u011ferlendirme\n6. Maliyet-Etkinlik Analizinde Maliyet Tahmini\n7. Zaman Tercihi\n8. Maliyet-Etkinlik Analizinde Belirsizlikleri Yans\u0131tma\n9. Maliyet-Etkinlik \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n ve Sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n Raporlanmas\u0131\nEk A: Referans Vaka \u0130\u00e7in \u00d6nerilerin \u00d6zeti\nEk B: Sinir Borusu Bozukluklar\u0131n\u0131 \u00d6nlemek \u0130\u00e7in Stratejilerin Maliyet-Etkinli\u011fi\nEk C: Yeti\u015fkinlerde Kolesterol Azalt\u0131m\u0131 \u0130\u00e7in Diyet ve Farmakolojik Tedavinin Maliyet-Etkinli\u011fi"}
{"_id":"70455704","title":"Weight gain during pregnancy: reexamining the guidelines.","text":"\u00c7ocuk do\u011furma \u00e7a\u011f\u0131ndaki kad\u0131nlar\u0131n kilo almalar\u0131 artt\u0131k\u00e7a, gebelikte kilo al\u0131m\u0131n\u0131n yaratt\u0131\u011f\u0131 anne ve \u00e7ocuk sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 aras\u0131ndaki dengeyi uzla\u015ft\u0131rmak daha da zorla\u015fm\u0131\u015ft\u0131r. *Gebelikte Kilo Alma* 1990'daki T\u0131p Enstit\u00fcs\u00fc k\u0131lavuzlar\u0131n\u0131n yeniden incelenme ihtiyac\u0131na yan\u0131t verir. 1990 kilo alma k\u0131lavuzlar\u0131n\u0131n alt\u0131n\u0131 \u00e7izen kavramsal \u00e7er\u00e7eveyi kullan\u0131r ve bu k\u0131lavuzlar\u0131 g\u00fcncelleme ihtiyac\u0131n\u0131 kapsaml\u0131 bir literat\u00fcr incelemesi ve mevcut veritabanlar\u0131n\u0131n ba\u011f\u0131ms\u0131z analizleri yoluyla ele al\u0131r. Kitap, gebelikte kilo alma ile \u00e7e\u015fitli fakt\u00f6rlerin (\u00f6rne\u011fin, hamilelikten \u00f6nce annenin kilosu ve boyu) ili\u015fkilerini inceler ve bu ba\u011flam\u0131 bebek ve annenin sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 ile birle\u015ftirir, gebelikte kilo alma i\u00e7in g\u00fcncellenmi\u015f \u00f6zel hedef aral\u0131klar\u0131 ve do\u011fru \u00f6l\u00e7\u00fcm i\u00e7in k\u0131lavuzlar sunar. Bu kitab\u0131n yeni \u00f6zellikleri aras\u0131nda obez kad\u0131nlar i\u00e7in \u00f6nerilen kilo alma aral\u0131\u011f\u0131 bulunur. *Gebelikte Kilo Alma*, \u00e7ocuk do\u011furma \u00e7a\u011f\u0131ndaki kad\u0131nlar\u0131n bak\u0131m\u0131n\u0131 \u00fcstlenen pratik\u00e7iler, politika yap\u0131c\u0131lar, e\u011fitimciler, ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar ve hamile kad\u0131nlar i\u00e7in, gebelikte kilo al\u0131m\u0131n\u0131n rol\u00fcn\u00fc anlamalar\u0131na ve en iyi hamilelik sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 te\u015fvik etmek i\u00e7in gerekli ara\u00e7lar\u0131 sa\u011flamalar\u0131na yard\u0131mc\u0131 olmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r."}
{"_id":"70516463","title":"To err is human. Building a safer health system","text":"\u0130nsanlar hatalar yapar. Sa\u011fl\u0131k hizmetleri, kazalara yatk\u0131n karma\u015f\u0131k bir sekt\u00f6rd\u00fcr. IOM Raporu [1], baz\u0131 sistemlerin di\u011ferlerinden daha kazalara yatk\u0131n oldu\u011funu belirtir. Bir sistem ba\u015far\u0131s\u0131z oldu\u011funda, genellikle birden fazla hata vard\u0131r. Sa\u011fl\u0131k hizmetlerinde, insan hatalar\u0131 kazalara en b\u00fcy\u00fck katk\u0131da bulunanlard\u0131r, ancak insan hatas\u0131 su\u00e7lan\u0131yorsa, genellikle sistemdeki hatalardan kaynaklan\u0131r. Bu hatalar, hata meydana gelmeden \u00f6nce sistemde var olur, t\u0131pk\u0131 gizli hatalar gibi, \u00e7\u00fcnk\u00fc bunlar bilgisayarlar veya \u00e7e\u015fitli y\u00f6netim katmanlar\u0131nda saklanabilir. \u00c7o\u011fu hata, insanlar\u0131n yanl\u0131\u015f \u015feyi yapmas\u0131n\u0131 zorla\u015ft\u0131rarak ve do\u011fru \u015feyi yapmas\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rarak \u00f6nlenebilir. Sa\u011fl\u0131k hizmetlerinde bu, hastalar\u0131n kazalar sonucu yaralanmalar\u0131ndan korunmas\u0131n\u0131 sa\u011flayacak s\u00fcre\u00e7ler tasarlamay\u0131 i\u00e7erir. Sa\u011fl\u0131k hizmetleri ve bunlar\u0131 sunan sistem ne kadar karma\u015f\u0131k hale gelirse, hatalar i\u00e7in o kadar \u00e7ok f\u0131rsat ortaya \u00e7\u0131kar. IOM Raporu \"Hata Yapmak \u0130nsan Do\u011fas\u0131nda\" t\u0131bbi hatalar\u0131 azaltmak ve hasta g\u00fcvenli\u011fini geli\u015ftirmek i\u00e7in bir yakla\u015f\u0131m \u00f6nerir. Bu durumun kalite \u00fczerinde kritik bir etkisi vard\u0131r. Bu etki, kalitenin iki boyutunu i\u00e7erebilir; ilk olarak, kalite alan\u0131n\u0131 i\u00e7erir, bu da mevcut t\u0131bbi bilgilere uygun uygulamalar i\u00e7erir. \u0130kinci boyut, d\u0131\u015f ortamdaki g\u00fc\u00e7ler i\u00e7erir, bu da sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin sunum sisteminde kaliteyi geli\u015ftirebilir. T\u0131bbi bir hata sonucu \u00f6lme riski, bir havayolu kazas\u0131nda \u00f6lme riskinden \u00e7ok daha fazlad\u0131r, ancak kamu dikkatinin \u00e7o\u011fu havayolu end\u00fcstrisinde, sa\u011fl\u0131k sistemlerinde de\u011fil, g\u00fcvenli\u011fi geli\u015ftirmeye odaklanm\u0131\u015ft\u0131r. Standartla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir terminoloji olmamas\u0131 nedeniyle, bir hatan\u0131n ve olumsuz olay\u0131n ne oldu\u011funu tan\u0131mlamak \u00f6nemlidir. IOM Raporu onlar\u0131 \u015fu \u015fekilde tan\u0131mlar: \"Bir hata, planlanm\u0131\u015f bir eylemin ama\u00e7lanan \u015fekilde tamamlanmamas\u0131 veya bir amaca ula\u015fmak i\u00e7in yanl\u0131\u015f bir plan\u0131n kullan\u0131lmas\u0131d\u0131r.\" Olumsuz bir olay, t\u0131bbi y\u00f6netimden kaynaklanan, hastan\u0131n altta yatan durumundan kaynaklanmayan bir yaralanmad\u0131r. Bir hata nedeniyle meydana gelen olumsuz bir olay, \"\u00f6nlenebilir olumsuz bir olay\" olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r."}
{"_id":"70633421","title":"Excess risk of lymphomas, leukemia and myeloma in patients with rheumatoid arthritis","text":"11 483 erkek ve 34 618 kad\u0131n olmak \u00fczere toplam 46 091 rheumatoid artritli bireyin malign t\u00fcm\u00f6r s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 incelemek i\u00e7in Finlandiya'n\u0131n t\u00fcm n\u00fcfusunu kapsayan iki ayr\u0131 ulusal veri kayd\u0131 kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r: Sosyal Sigorta Kurumunun N\u00fcfus Veri Kayd\u0131, belirli kronik hastal\u0131klar i\u00e7in ila\u00e7 bilgilerini i\u00e7eren ve Finlandiya Kanser Kay\u0131tlar\u0131, Finlandiya'da te\u015fhis edilen t\u00fcm kanser hastalar\u0131n\u0131n verilerini i\u00e7eren. Takip, toplamda 213 911 ki\u015fi-y\u0131l kapsam\u0131ndayd\u0131. T\u00fcm malign t\u00fcm\u00f6rlerin toplam s\u0131kl\u0131\u011f\u0131 erkeklerde daha y\u00fcksek ve beklenen seviyede kad\u0131nlarda idi. Her iki cinsiyette de beklenen lenfoma, l\u00f6semi, Hodgkin hastal\u0131\u011f\u0131 ve mielom vakas\u0131 say\u0131s\u0131 59\u00b76 iken g\u00f6zlemlenen vaka say\u0131s\u0131 130 idi. Bu fark istatistiksel olarak \u00e7ok \u00f6nemlidir (p < 0,001)."}
{"_id":"70704988","title":"Advanced Human Nutrition","text":"Geli\u015fmi\u015f \u0130nsan Beslenmesi, \u0130kinci Bask\u0131, insan v\u00fccudu hakk\u0131nda derinlemesine bir genel bak\u0131\u015f sunar ve besin maddelerinin biyokimyasal, fizyolojik ve molek\u00fcler a\u00e7\u0131dan neden \u00f6nemli oldu\u011funu ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak a\u00e7\u0131klar. \u0130\u00e7eri\u011fi canland\u0131rmak ve okuyucunun anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131 geli\u015ftirmek i\u00e7in resimler kullan\u0131l\u0131r. Karma\u015f\u0131k yollar, \u00f6rne\u011fin, \u00f6\u011frenci dostu bir \u015fekilde sunulur ve metabolizma ve besin maddelerinin molek\u00fcler i\u015flevlerini g\u00f6steren diyagramlar da dahil edilir. Metin i\u00e7indeki \u00e7oklu \u00f6\u011feler, \u00f6rne\u011fin \"Burada Nerede Oldunuz?\" ve \"Burada Nereye Gitmek \u0130stiyorsunuz?\", b\u00f6l\u00fcmdeki \u00f6nemli noktalar\u0131 vurgulamaya yard\u0131mc\u0131 olur ve i\u00e7eri\u011fi canland\u0131rmak i\u00e7in ger\u00e7ek d\u00fcnya \u00f6rnekleri sa\u011flar. Kapsanan konular \u015funlard\u0131r: * h\u00fccre ya\u015flanmas\u0131, hasar ve onar\u0131m sistemleri * insan beslenmesi, sindirim ve emilim ile organlar, eksokrin ve endokrin i\u015flevler, histoloji ve emilim aktiviteleri * mikroflora ve doyuma\/a\u00e7l\u0131k mekanizmalar\u0131 * egzersiz s\u0131ras\u0131nda makro besin maddeleri ve s\u0131v\u0131lar\u0131n ve spor i\u00e7eceklerinin rol\u00fc * bat\u0131 k\u00fclt\u00fcrlerinde yayg\u0131n hastal\u0131klar, \u00f6rne\u011fin koroner kalp hastal\u0131\u011f\u0131, kanser ve osteoporoz. Bir \u00d6\u011fretmen El Kitab\u0131, PowerPoint Sunumlar\u0131 ve Test Bankas\u0131 \u00fccretsiz indirmeler olarak mevcuttur."}
{"_id":"70895396","title":"The Endothelium: Modulator of Cardiovascular Function","text":"Giri\u015f. Endoteliyum Ba\u011f\u0131ml\u0131 Yan\u0131tlar\u0131 \u0130ncelemek \u0130\u00e7in Y\u00f6ntemler. Endoteliyum Taraf\u0131ndan Sal\u0131nan Rahatlat\u0131c\u0131 Fakt\u00f6r. Fizyolojik Etkileri. Endoteliyum Taraf\u0131ndan Sal\u0131nan Di\u011fer Rahatlat\u0131c\u0131 Maddeler. Rahatlat\u0131c\u0131 Ajanlar\u0131n \u00dcretimi. Endoteliyum Ba\u011f\u0131ml\u0131 Yan\u0131tlar\u0131n Yerel D\u00fczenlenmesi. Sinir-Hormonal D\u00fczenleme. \u00c7e\u015fitlilik ve Kronik Mod\u00fclasyon. Hastal\u0131k. Tedavi \u0130mplikasyonlar\u0131. Kaynaklar. Konu Endeks."}
{"_id":"71341302","title":"Vegetarian vs. conventional diabetic diet \u2013 A 1-year follow-up","text":"\u00d6zet Ama\u00e7 \u00d6nceki 6 ayl\u0131k, rastgele yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmam\u0131z, tip 2 diyabetli (T2D) hastalarda, yani ins\u00fclin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131n artmas\u0131, v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n azalmas\u0131, kar\u0131n ve alt cilt ya\u011f\u0131n\u0131n hacminin azalmas\u0131, LDL kolesterol\u00fcn\u00fcn d\u00fc\u015fmesi ve se\u00e7ilmi\u015f adipokinlerin oksidatif stres i\u015faretlerinin iyile\u015fmesi gibi kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rlerine, benzer kalori k\u0131s\u0131tlamas\u0131yla birlikte et\u00e7il (V) ve geleneksel (C) diyetler aras\u0131nda yararl\u0131 bir etkiye sahip oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. \u00c7al\u0131\u015fman\u0131n sona ermesinden 1 y\u0131l sonra sonu\u00e7lar\u0131 belirlemek i\u00e7in post-deney izleme yapt\u0131k. Y\u00f6ntemler 62 T2D hastas\u0131, \u00e7al\u0131\u015fmay\u0131 tamamlayanlar, 1 y\u0131ll\u0131k takip i\u00e7in \u00e7a\u011fr\u0131ld\u0131 ve v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131, bel \u00e7evresi, HbA1c ve kan lipidleri \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc. \u00d6nceki atanan diyetleri s\u00fcrd\u00fcrmeye y\u00f6nelik hi\u00e7bir \u00e7aba g\u00f6sterilmedi. Sonu\u00e7lar 44 hasta (y\u00fczde 71) post-deney izlemeye kat\u0131ld\u0131. Hipoglisemik ajanlar, m\u00fcdahalenin sona ermesinden 1 y\u0131l sonra V'de y\u00fczde 14 ve C'de y\u00fczde 26 artt\u0131; V'de y\u00fczde 5 ve C'de y\u00fczde 13 hastada bir y\u0131l sonra ins\u00fclin tedavisi ba\u015flat\u0131ld\u0131. Her iki grupta da ne v\u00fccut a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 ne de bel \u00e7evresi anlaml\u0131 \u015fekilde de\u011fi\u015fmedi. HbA1c, her iki grupta da (+0.49 \u00b1 1.04% V'de vs. +0.42 \u00b1 0.8% C'de) benzer \u015fekilde artt\u0131 (p \u2264 0.05). Her iki grupta da kan lipidleri de\u011fi\u015fmedi. Sonu\u00e7, m\u00fcdahalenin sona ermesinden 1 y\u0131l sonra, et\u00e7il diyetin geleneksel diyete k\u0131yasla kardiyovask\u00fcler risk fakt\u00f6rleri \u00fczerindeki olumlu etkileri k\u0131smen korundu."}
{"_id":"71625969","title":"Alcohol, wine, and health","text":"\n## Arka Plan:\nSon 20 y\u0131ld\u0131r, bir\u00e7ok epidemiyolojik \u00e7al\u0131\u015fma, alkol t\u00fcketimi ile \u00e7e\u015fitli hastal\u0131k durumlar\u0131 aras\u0131nda korelasyon oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir: genel \u00f6l\u00fcm oran\u0131, arteriyosklerotik vask\u00fcler hastal\u0131klar, hipertansiyon, kanserler, peptik \u00fclser, solunum enfeksiyonlar\u0131, safra ta\u015flar\u0131, b\u00f6brek ta\u015flar\u0131, ya\u015fa ba\u011fl\u0131 makula dejenerasyonu, kemik yo\u011funlu\u011fu ve bili\u015fsel fonksiyon.\n\n## Y\u00f6ntemler:\nBu makaleleri incelemek, her bir \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n, alkol t\u00fcketimi seviyeleri farkl\u0131 olan bireylerin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131, s\u00fcnnet\u00e7ilerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 ortaya koymaktad\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7lar:\nHer analiz, belirli bir hastal\u0131k durumu i\u00e7in, s\u00fcnnet\u00e7ilerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, g\u00f6receli riskin azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steren bir U veya J \u015fekilli e\u011fri tan\u0131mlam\u0131\u015ft\u0131r. T\u00fcketimin \u00f6l\u00e7\u00fcl\u00fc tan\u0131m\u0131 a\u00e7\u0131k\u00e7a ortaya \u00e7\u0131kmaktad\u0131r: Erkekler i\u00e7in g\u00fcnde 2-4 i\u00e7kiyi ve kad\u0131nlar i\u00e7in g\u00fcnde 1-2 i\u00e7kiyi a\u015fmamal\u0131d\u0131r.\n\n## Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z:\nAlkol, y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol seviyelerini ve plaket agregasyonunu inhibe etme gibi tek ba\u015f\u0131na olumlu etkilere sahiptir. \u00d6zellikle k\u0131rm\u0131z\u0131 \u015farap, \u00e7ok say\u0131da biyokimyasal sisteme olumlu etki eden fenolik bile\u015fiklerin y\u00fcksek seviyelerine sahiptir, \u00f6rne\u011fin, y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol\u00fcn\u00fcn artmas\u0131, antioksidan aktivite, plaket agregasyonunun ve endoteliyal yap\u0131\u015fkanl\u0131\u011f\u0131n\u0131n azalmas\u0131, kanser h\u00fccrelerinin b\u00fcy\u00fcmesinin bask\u0131lanmas\u0131 ve nitrik oksit \u00fcretiminin te\u015fvik edilmesi."}
{"_id":"71628189","title":"Contraceptive practices of women requesting termination of pregnancy : A study from China","text":"\u00d6zet Bir istenmeyen gebelikleri \u00f6nlemek i\u00e7in bir program geli\u015ftirmek amac\u0131yla, \u00c7in Halk Cumhuriyeti'nin Henan eyaleti Zhengzhou \u015fehrinde sekiz b\u00fcy\u00fck hastanede 1996 Mart'tan 1996 May\u0131s'a kadar k\u00fcrtaj isteyen 1520 kad\u0131n\u0131n kontraseptif uygulamalar\u0131 ve kontraseptif ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar\u0131n\u0131n nedenleri hakk\u0131nda bir anket ger\u00e7ekle\u015ftirdik. Planlanmam\u0131\u015f gebeli\u011fin en s\u0131k nedeni (71,9%) kontraseptif ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131yd\u0131; bu mevcut gebeliklerin %61,7'si (938) kontraseptif kullanmama (427) veya kontraseptif ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar\u0131n\u0131n fark\u0131nda olma (511) nedeniyle potansiyel olarak \u00f6ng\u00f6r\u00fclebilirlerdi. Kontraseptif ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar\u0131nda, kondom hatalar\u0131n\u0131n oran\u0131 en y\u00fcksekti (29,7%), ard\u0131ndan IUD ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar\u0131 (23,5%), ard\u0131ndan ritim hesaplamalar\u0131n\u0131n yanl\u0131\u015fl\u0131\u011f\u0131 (15,9%). K\u00fcrtaj isteyenlerin \u00e7o\u011fu (77,1%) daha \u00f6nce bir kontraseptif y\u00f6ntemi kullanm\u0131\u015ft\u0131. Ancak, sadece %19,7'si ilk cinsel ili\u015fkide bir kontraseptif y\u00f6ntemi kullanm\u0131\u015ft\u0131. 1520 k\u00fcrtaj arayan ki\u015fiden %57,6's\u0131 daha \u00f6nce kondom kullanm\u0131\u015ft\u0131; kondom kullananlar\u0131n %50,9'u en az bir kondom hatas\u0131 ya\u015fam\u0131\u015ft\u0131. Ritm y\u00f6ntemi daha \u00f6nce %31,7 taraf\u0131ndan kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131; ritm kullananlar\u0131n %59,1'i en az bir ritm ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ya\u015fam\u0131\u015ft\u0131. %16,8'i hap kullanm\u0131\u015f olan k\u00fcrtaj arayanlar\u0131n %58,0'\u0131 hap ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 ya\u015fam\u0131\u015ft\u0131. Kondom ve hap ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131klar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu (kondom kullananlar\u0131n %46,4'\u00fc ve hap kullananlar\u0131n %56,0'\u0131), kullan\u0131c\u0131 ba\u015far\u0131s\u0131zl\u0131\u011f\u0131 kategorisine (k\u00f6t\u00fc uyum) aitti. K\u00fcrtaj arayanlar\u0131n %56,4'\u00fc en az bir \u00f6nceki k\u00fcrtaj deneyimi ya\u015fam\u0131\u015ft\u0131; %5,3'\u00fc en az iki kez \u00f6nceki k\u00fcrtaj deneyimi ya\u015fam\u0131\u015ft\u0131. Acil kontraseptif sadece bu mevcut gebelikten \u00f6nce 10 ki\u015fi taraf\u0131ndan kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131."}
{"_id":"72180760","title":"Oncologists' perceptions of the effects of cancer patients' companions on physician-patient interactions","text":"Kanser hastalar\u0131n\u0131n e\u015flerinin doktor-hasta ileti\u015fimi \u00fczerindeki etkilerini belirlemek amac\u0131yla, 21 onkolo\u011fun tamam\u0131ndan (6 t\u0131p, 4 cerrahi ve 2 radyasyon) olu\u015fan bir pop\u00fclasyondan 12 onkologla yar\u0131 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f g\u00f6r\u00fc\u015fmeler ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Doktorlar, hastalar\u0131n\u0131n d\u00f6rtte \u00fc\u00e7\u00fcn\u00fcn muayenelerine e\u015fleriyle birlikte geldi\u011fini ve bu muayenelerin doktor i\u00e7in daha karma\u015f\u0131k oldu\u011funu tahmin ettiler. E\u015flerin davran\u0131\u015flar\u0131 hakimiyetten pasif not almaya kadar de\u011fi\u015fiyordu ve e\u015fler aras\u0131nda en \u0131srarc\u0131 ve en \u00e7ok soru soran gen\u00e7 profesyonel erkekler ya da e\u015flerini e\u015flik eden daha ya\u015fl\u0131 kad\u0131nlar vard\u0131. T\u0131bbi ziyaretler s\u0131ras\u0131nda t\u00fcm olas\u0131 koalisyonlar g\u00f6zlemlendi. Doktorlar, e\u015fler ve hastalar\u0131n genellikle farkl\u0131 g\u00fcndemlere sahip oldu\u011funu alg\u0131lad\u0131lar ve e\u015flerin davran\u0131\u015flar\u0131nda cinsiyetlerine ve k\u0131rsal ya da kentsel alanlarda ya\u015famalar\u0131na g\u00f6re farkl\u0131l\u0131klar oldu\u011funu not ettiler."}
{"_id":"72372925","title":"Wolff's Headache and Other Head Pain.","text":"Hi\u00e7bir ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 \u00fczerine kitap, ge\u00e7 Harold Wolff'unkine yakla\u015fmad\u0131. \u0130kinci bask\u0131 10 y\u0131l \u00f6nce yay\u0131mland\u0131; o ve hala yaz\u0131m\u0131n bir ba\u015fyap\u0131t\u0131, ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 \u00fczerine Wolff'un uzun \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ve anlay\u0131\u015f\u0131n\u0131n kapsaml\u0131 ancak ilgi \u00e7ekici bir tan\u0131m\u0131d\u0131r. Yeni bask\u0131, Dalessio taraf\u0131ndan g\u00f6zden ge\u00e7irilmi\u015f, ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131n\u0131n baz\u0131 y\u00f6nlerini g\u00fcncel tutmay\u0131 ama\u00e7lamaktad\u0131r, bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu ila\u00e7 tedavisiyle ilgilidir. Ancak, toplam terapi \u00fczerinde basit ila\u00e7 terapisi yerine vurgu korunmu\u015ftur. Dalessio, kitab\u0131n bi\u00e7imini biraz de\u011fi\u015ftirmi\u015ftir, ancak \"yeni b\u00f6l\u00fcmler\" k\u00fcme ba\u015f a\u011fr\u0131s\u0131 ve trigeminal n\u00f6ralji sadece orijinalin di\u011fer b\u00f6l\u00fcmlerinden nakledilmi\u015ftir. Migren, kitab\u0131n ana k\u0131sm\u0131, baz\u0131 anekdot k\u0131s\u0131mlar\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131lm\u0131\u015f \u015fekilde yeniden \u015fekillendirilmi\u015ftir, ancak \u00e7ok az \u015fey eklenmi\u015ftir. \u0130lgin\u00e7 olan, methysergide (Wolff'un UML-491'si) g\u00f6zlemleri b\u00f6l\u00fcm\u00fcne hi\u00e7bir \u015fey eklenmemi\u015f olmas\u0131d\u0131r."}
{"_id":"72580164","title":"Ansichten von Haus\u00e4rzten zur Versorgung von unheilbar kranken Patienten am Lebensende - Ergebnisse einer Befragung in Niedersachsen","text":"Arka plan: Son evre hastalar\u0131 ve hastalar i\u00e7in sa\u011fl\u0131k hizmetinde aile doktorlar\u0131 \u00f6nemli bir rol oynar. Almanya'daki mevcut palyatif bak\u0131m d\u00fczeyi g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde ele\u015ftirilse de, \u00f6zellikle aile doktorlar\u0131 ile ilgili olarak deneysel veriler nadirdir. Y\u00f6ntemler: Bu nedenle, A\u015fa\u011f\u0131 Saksonya'n\u0131n d\u00f6rt temsilci b\u00f6lgesinde 257 aile doktorunun tutumlar\u0131, yar\u0131 yap\u0131land\u0131r\u0131lm\u0131\u015f telefon g\u00f6r\u00fc\u015fmeleri kullan\u0131larak incelendi. Bu, sa\u011fl\u0131k sistemi ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n\u0131n uzman raporunun bir par\u00e7as\u0131yd\u0131. Sonu\u00e7lar: 71 doktorla (28%) g\u00f6r\u00fc\u015fme yap\u0131labildi. Ortalama olarak, o s\u0131rada d\u00f6rt palyatif kanser hastas\u0131 ve sekiz palyatif di\u011fer hastal\u0131klardan farkl\u0131 kanser hastas\u0131 bak\u0131yorlard\u0131. Bir\u00e7ok doktor, \u00f6zellikle son a\u015famada hastalar\u0131na 24 saat boyunca ula\u015f\u0131labilir durumdayd\u0131. Geli\u015ftirme i\u00e7in ana alan, psikososyal destek olarak kabul edildi - a\u011fr\u0131 terapisi, genellikle odakland\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in de\u011fil. Ayr\u0131ca, yeni palyatif bak\u0131m yap\u0131lar\u0131 kurulmas\u0131 konusunda \u00f6nemli bir a\u00e7\u0131kl\u0131k g\u00f6sterildi. Sonu\u00e7: Aile doktorlar\u0131 palyatif bak\u0131m i\u00e7in y\u00fcksek derecede motive olmu\u015f ve iyile\u015ftirmeler i\u00e7in a\u00e7\u0131kt\u0131r. Bu s\u00fcre\u00e7te, mevcut durum ve palyatif bak\u0131m\u0131n daha sonraki geli\u015fimi hakk\u0131nda meslekler ve disiplinler aras\u0131nda farkl\u0131 g\u00f6r\u00fc\u015flerin sayg\u0131 g\u00f6rmesi ve dikkate al\u0131nmas\u0131 gerekir."}
{"_id":"72933407","title":"Novel Risk Factors for Systemic Atherosclerosis: A Comparison of C-Reactive Protein, Fibrinogen, Homocysteine, Lipoprotein(a), and Standard Cholesterol Screening as Predictors of Peripheral Arterial Disease","text":"\nKonuSon zamanlarda ateroskleroz i\u00e7in birka\u00e7 yeni risk fakt\u00f6r\u00fc \u00f6nerildi, ancak bu geli\u015fen biyomarkerlerin klinik kullan\u0131m\u0131n\u0131 y\u00f6nlendirmek i\u00e7in kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmal\u0131 veriler \u00e7ok azd\u0131r.\n\nAma\u00e7: 11 lipid ve nonlipid biyomarkerin, semptomatik periferik arter hastal\u0131\u011f\u0131 (PAD) geli\u015fimi i\u00e7in risk fakt\u00f6r\u00fc olarak tahmin g\u00fcc\u00fcn\u00fc kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak.\n\nY\u00f6ntem, Ay ve Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar: Bir prospektif kohortun bazilinde toplanan kan \u00f6rneklerinden elde edilen plazma \u00f6rneklerini i\u00e7eren i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f bir vaka-kontrol \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131. ABD'den 40-84 ya\u015flar\u0131 aras\u0131ndaki 14.916 ba\u015flang\u0131\u00e7ta sa\u011fl\u0131kl\u0131 erkek doktorlardan olu\u015fan bir kohorttan, 140'\u0131 daha sonra semptomatik PAD geli\u015ftirdi (vaka); 140 ya\u015f ve sigara i\u00e7me durumu e\u015fle\u015ftirilmi\u015f, 9 y\u0131ll\u0131k ortalama takip d\u00f6neminde herhangi bir vask\u00fcler hastal\u0131\u011fa yakalanmayan erkekleri rastgele se\u00e7tik (kontrol).\n\nAna De\u011ferlendirme Kriterleri: Bazal toplam kolesterol, y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol\u00fc (HDL-C), d\u00fc\u015f\u00fck yo\u011funluklu lipoprotein kolesterol\u00fc (LDL-C), toplam kolesterol-HDL-C oran\u0131, trigliseritler, homocistein, C-reaktif protein (CRP), lipoprotein(a), fibrinogen ve apolipoproteinler (apo) A-I ve B-100.\n\nSonu\u00e7lar: Tek de\u011fi\u015fkenli analizlerde, bazal plazma seviyeleri, toplam kolesterol (P<.001), LDL-C (P = .001), trigliseritler (P = .001), apo B-100 (P = .001), fibrinogen (P = .02), CRP (P = .006) ve toplam kolesterol-HDL-C oran\u0131 (P<.001) dahil olmak \u00fczere, daha sonra PAD geli\u015ftirmek i\u00e7in bazal seviyelerde anlaml\u0131 \u015fekilde y\u00fcksekti, ancak HDL-C (P = .009) ve apo A-I (P = .05) seviyeleri daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Lipoprotein(a) (P = .40) ve homocistein (P = .90) i\u00e7in bazal seviyelerde anlaml\u0131 art\u0131\u015flar g\u00f6zlemlenmedi. \u00c7ok"}
{"_id":"73136607","title":"Assessment of older people: Self-maintaining and instrumental activities of daily living.","text":"Resmi i\u015flev de\u011ferlendirme cihazlar\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131, ya\u015fl\u0131lara hizmet veren kurumlarda standart hale geliyor. Gerontoloji Derne\u011fi'nin son i\u015flev de\u011ferlendirme s\u00f6zle\u015fmeli \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 (Howell, 1968) kapsam\u0131nda, uygulanan ortamlarda kullan\u0131lan \u00e7e\u015fitli derecelendirme \u00f6l\u00e7ekleri, kontrol listeleri ve di\u011fer teknikler kolayca derlendi. Mevcut durum, her ara\u015ft\u0131rmac\u0131 veya uygulay\u0131c\u0131da kendi \u00f6l\u00e7e\u011fini yaratma ve di\u011fer mevcut \u00f6l\u00e7eklerin kendi ortamlar\u0131na uymad\u0131\u011f\u0131n\u0131 iddia etme i\u00e7g\u00fcd\u00fcs\u00fcne sahip bir durum gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Yazarlar, kendi n\u00fcfuslar\u0131 \u00fczerinde standartla\u015ft\u0131r\u0131lan iki \u00f6l\u00e7ek sunarak bu gruba kat\u0131l\u0131yorlar (Lawton, 1969). Bununla birlikte, bir \u00f6l\u00e7ek olan Fiziksel Kendini Bak\u0131m \u00d6l\u00e7e\u011fi (PSMS), di\u011fer ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar taraf\u0131ndan geli\u015ftirilmi\u015f ve kullan\u0131lan (Lowenthal, 1964) ve kendi kurumumuzda uyarlanm\u0131\u015f bir \u00f6l\u00e7ek oldu\u011fu i\u00e7in bir rahatlama buluyorlar. \u0130kinci \u00f6l\u00e7ek, Enstr\u00fcmantal G\u00fcnl\u00fck Ya\u015fam Aktiviteleri \u00d6l\u00e7e\u011fi (IADL), daha \u00f6nce g\u00fcnl\u00fck i\u015flevsel yetkinlik de\u011ferlendirmelerinde yeterince temsil edilmeyen bir i\u015flev d\u00fczeyini \u00f6l\u00e7\u00fcyor. Her iki \u00f6l\u00e7ek de \u00e7e\u015fitli t\u00fcrdeki kurumlarda ve toplulukta ya\u015fayan ya\u015fl\u0131lara hizmet veren di\u011fer tesislerde yararl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 kan\u0131tlamak i\u00e7in daha da test edildi. Bu iki \u00f6l\u00e7e\u011fin davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak a\u00e7\u0131klamadan \u00f6nce, bu davran\u0131\u015flar\u0131n hangi yetkinlik \u015femas\u0131na uydu\u011funu k\u0131saca a\u00e7\u0131klayaca\u011f\u0131z (Lawton, 1969). \u0130nsan davran\u0131\u015f\u0131, \u00e7e\u015fitli g\u00f6revlerde i\u015flev g\u00f6rmek i\u00e7in gereken karma\u015f\u0131kl\u0131k derecesinde de\u011fi\u015fiyor. En d\u00fc\u015f\u00fck seviye, ya\u015fam bak\u0131m\u0131 olarak adland\u0131r\u0131l\u0131yor, ard\u0131ndan giderek daha karma\u015f\u0131k i\u015flev seviyeleri geliyor."}
{"_id":"73323408","title":"Diabetes in pregnancy: management of diabetes and its complications from preconception to the postnatal period (NG3)","text":"\u015eubat 2015'te Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Bak\u0131m M\u00fckemmelli\u011fi Enstit\u00fcs\u00fc (NICE), hamilelik s\u0131ras\u0131nda diyabetin y\u00f6netimi ile ilgili yeni rehberlik (NG3) yay\u0131nlad\u0131. Bak\u0131m ekipleri bu rehberli\u011fi bilmeli ve \u00f6nerilerini uygulamal\u0131d\u0131r. Bunlar, hamilelik \u00f6ncesi bak\u0131m ile hedef HbA1c 48 mmol\/mol'u i\u00e7erir. Gestasyonel diyabet melit\u00fcs\u00fc (GDM) riski ta\u015f\u0131yan kad\u0131nlar, 75 g'l\u0131k a\u011f\u0131z yoluyla glikoz tolerans testi (OGTT) ge\u00e7irmelidir. GDM tan\u0131s\u0131 i\u00e7in kriterler de\u011fi\u015fti; oru\u00e7 glikoz 5.6 mmol\/L veya \u00fczeri veya 2 saatlik glikoz 7.8 mmol\/L veya \u00fczeri. T\u00fcm diyabetli hamileliklerdeki glikemik hedefler, oru\u00e7 glikozunun 5.3 mmol\/L'nin alt\u0131nda (ins\u00fclin kullananlarda 4-5.2 mmol\/L) ve 1 saatlik postprandiyal glikozun, bu hedeflere g\u00fcvenli bir \u015fekilde ula\u015f\u0131labilir ise 7.8 mmol\/L'nin alt\u0131nda olmas\u0131d\u0131r. S\u00fcrekli glikoz izleme ve ins\u00fclin pompas\u0131 terapisi, glikemik kontrol\u00fc zor oldu\u011funda kullan\u0131labilir, ancak rutin olarak kullan\u0131lmamal\u0131d\u0131r. Kapiller keton testi, tip 1 diyabetli kad\u0131nlar i\u00e7in hiperglikemik oldu\u011funda ve t\u00fcm diyabetli kad\u0131nlar i\u00e7in, GDM oldu\u011funda acil hasta oldu\u011funda rutin olarak yap\u0131lmal\u0131d\u0131r. \u00d6nerilen do\u011fum zaman\u0131 esnekli\u011fi daha da artm\u0131\u015ft\u0131r: Tip 1 ve Tip 2 diyabetli kad\u0131nlar i\u00e7in 37+0 haftadan 38+6 haftaya; GDM i\u00e7in 40+6 haftadan \u00f6nce (komplikasyonlar ortaya \u00e7\u0131karsa daha erken). Hamilelik sonras\u0131 GDM testleri, GSM sonras\u0131 6-13 haftada oru\u00e7 glikoz testi (OGTT de\u011fil) ile yap\u0131lmal\u0131d\u0131r. Bu tarihten sonra HbA1c ile test edilebilir. Bu de\u011fi\u015fikliklerin uygulanmas\u0131, kaynak etkilerine sahip olacakt\u0131r, diyabetli GDM tan\u0131s\u0131 konan kad\u0131nlar\u0131n say\u0131s\u0131nda olas\u0131 bir art\u0131\u015f dahil."}
{"_id":"73473433","title":"Mental health difficulties across childhood and mental health service use: findings from a longitudinal population-based study.","text":"ARKA PLAN 20 y\u0131ll\u0131k bir s\u00fcredir, y\u00fcksek gelirli \u00fclkelerde \u00e7ocuk ve ergenlik \u00e7a\u011f\u0131ndaki zihinsel bozukluklar\u0131n yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 de\u011fi\u015fmedi, buna ra\u011fmen zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmetlerine yap\u0131lan yat\u0131r\u0131mlar artt\u0131. Zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmetlerine yetersiz temas, olas\u0131 katk\u0131da bulunan bir fakt\u00f6r olabilir; ancak ka\u00e7 \u00e7ocu\u011fun sa\u011fl\u0131k uzmanlar\u0131yla yeterli temasta olup, en az klinik uygulama k\u0131lavuzlar\u0131na uygun tedavinin sa\u011flanmas\u0131na izin verdi\u011fini veya semptomlar\u0131n tedaviye ba\u015flamadan \u00f6nce ne kadar s\u00fcreyle devam etti\u011fini bilmiyoruz. Ama\u00e7lar: 4 ya\u015f\u0131ndan 14 ya\u015f\u0131na kadar Avustralyal\u0131 \u00e7ocuklar\u0131n ald\u0131klar\u0131 zihinsel sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin d\u00fczeyini ara\u015ft\u0131rmak. Y\u00d6NTEM Zihinsel sa\u011fl\u0131k semptomlar\u0131n\u0131n e\u011filimleri, G\u00fc\u00e7l\u00fckler ve G\u00fc\u00e7ler Anketini kullanarak haritaland\u0131. Ba\u011flant\u0131l\u0131 ulusal Medicare Fayda Program\u0131 (MBS) ve \u0130la\u00e7 Faydalar\u0131 Program\u0131 kay\u0131tlar\u0131ndan sa\u011fl\u0131k profesyoneli ziyaretleri ve psikiyatrik ila\u00e7lar re\u00e7ete edildi. SONU\u00c7LAR D\u00f6rt zihinsel sa\u011fl\u0131k semptomu e\u011filimi belirlendi (d\u00fc\u015f\u00fck, y\u00fcksek-azalan, orta-artan ve y\u00fcksek-artan). \u00c7o\u011fu zihinsel sa\u011fl\u0131k semptomu olan \u00e7ocuklar\u0131n az MBS zihinsel sa\u011fl\u0131k ziyareti vard\u0131 ve sadece az\u0131nl\u0131\u011f\u0131 \u00e7al\u0131\u015fma kriterlerine g\u00f6re en az yeterli tedaviyi alan \u00e7ocuklar. Y\u00fcksek-artan ve orta-artan e\u011filimlerindeki \u00e7ocuklar daha fazla bak\u0131ma eri\u015fimi vard\u0131, ancak semptomlarda herhangi bir iyile\u015fme oldu\u011funa dair kan\u0131t yoktu. SONU\u00c7LAR \u00c7ocuk ve ergenlik \u00e7a\u011f\u0131ndaki zihinsel sa\u011fl\u0131k problemlerine sahip \u00e7ocuklar\u0131n, en az uygulama k\u0131lavuzlar\u0131na uygun tedaviyi almas\u0131 \u00f6nemlidir. \u015eu anda \u00e7ocuklara zihinsel sa\u011fl\u0131k zorluklar\u0131yla sa\u011flanan bak\u0131m\u0131n kalitesini belirlemek ve en az uygulama k\u0131lavuzlar\u0131na uygun tedaviyi sa\u011flamak i\u00e7in klinisyenleri en iyi nas\u0131l finanse edebilece\u011fimizi ve destekleyebilece\u011fimizi belirlemek i\u00e7in daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r. \u0130lgi A\u00e7\u0131klamas\u0131 Yok."}
{"_id":"74137632","title":"Rembrandt Scholz","text":"Bu makale, Litvanya, Macaristan ve Romanya'da t\u0131bbi bak\u0131m de\u011fi\u015fikliklerinin n\u00fcfus sa\u011fl\u0131\u011f\u0131 de\u011fi\u015fikliklerine olas\u0131 etkisini inceler. Bat\u0131 Almanya'y\u0131 kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma amac\u0131yla dahil ettik. Zaman\u0131nda ve etkili sa\u011fl\u0131k hizmetlerinin varl\u0131\u011f\u0131 durumunda meydana gelmemesi gereken \u00f6l\u00fcmler (d\u00fczeltilebilir \u00f6l\u00fcm) kavram\u0131n\u0131 kulland\u0131k ve 1980\/81-1988 ve 1992-1997 d\u00f6nemleri i\u00e7in bu ko\u015fullardan kaynaklanan \u00f6l\u00fcmdeki de\u011fi\u015fikliklerin do\u011fumdan 75 ya\u015fa kadar olan ya\u015fam beklentisi de\u011fi\u015fikliklerine katk\u0131s\u0131n\u0131 hesaplad\u0131k. Bat\u0131 Almanya'da ge\u00e7ici ya\u015fam beklentisi (erkekler: 2.7 y\u0131l, kad\u0131nlar: 1.6 y\u0131l) tutarl\u0131 bir \u015fekilde iyile\u015fti. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, di\u011fer \u00fclkelerde kazan\u00e7lar nispeten k\u00fc\u00e7\u00fckti, sadece Macar kad\u0131nlarda 1.3 y\u0131ll\u0131k bir art\u0131\u015f d\u0131\u015f\u0131nda. Romanya erkekleri 1.3 y\u0131l kaybetti. 1980'lerde, bebek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki d\u00fc\u015f\u00fc\u015f, t\u00fcm \u00fclkelerde ge\u00e7ici ya\u015fam beklentisi iyile\u015fmelerine \u00f6nemli bir katk\u0131 sa\u011flad\u0131, yakla\u015f\u0131k \u00e7eyrek ila yar\u0131m y\u0131l. Bu katk\u0131n\u0131n yar\u0131s\u0131ndan fazlas\u0131 d\u00fczeltilebilir ko\u015fullardan kaynaklan\u0131yordu. Daha ya\u015fl\u0131 ya\u015flarda, d\u00fczeltilebilir \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki d\u00fc\u015f\u00fc\u015f, Almanya'da 40'l\u0131 ya\u015flar\u0131n \u00fczerindeki ki\u015filerde ve daha az \u00f6l\u00e7\u00fcde Macaristan'da ya\u015fam beklentisi kazan\u0131mlar\u0131n\u0131n yakla\u015f\u0131k %40'\u0131na katk\u0131da bulundu, ayn\u0131 zamanda Romanya'da ya\u015fam beklentisi kayb\u0131na neden oldu. 1990'larda, bebek \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki iyile\u015fmeler, Litvanya ve Macaristan'da ya\u015fam beklentisine \u00f6nemli katk\u0131lar yapmaya devam etti, ancak Almanya veya Romanya'da \u00e7ok az etki yapt\u0131. Yeti\u015fkinler aras\u0131nda, d\u00fczeltilebilir \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki iyile\u015fmeler, Macar ve Bat\u0131 Almanlar\u0131 yararl\u0131 olmaya devam etti. Litvanya'da, ge\u00e7ici ya\u015fam beklentisi kazan\u0131mlar\u0131n\u0131n yar\u0131s\u0131, iskemik kalp hastal\u0131\u011f\u0131 \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki d\u00fc\u015f\u00fc\u015fe atfedilebilirken, t\u0131bbi bak\u0131m\u0131n aksi takdirde olumsuz bir etkisi oldu\u011fu g\u00f6r\u00fcl\u00fcyor. Romanya erkekleri ve kad\u0131nlar\u0131, genel ya\u015fam beklentisi kayb\u0131n\u0131n yar\u0131s\u0131na kadar d\u00fczeltilebilir \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131ndaki art\u0131\u015flar ya\u015fad\u0131. Bulgular\u0131m\u0131z, son 20 y\u0131l i\u00e7inde t\u0131bbi bak\u0131m de\u011fi\u015fikliklerinin se\u00e7ili Orta ve Do\u011fu Avrupa \u00fclkelerinde \u00f6l\u00fcm de\u011fi\u015fikliklerine \u00f6nemli, hem olumlu hem de olumsuz etkiler yapt\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"74701974","title":"The Women's Interagency HIV Study","text":"Kad\u0131n Ajanslar Aras\u0131 HIV \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131, ABD'de bug\u00fcne kadarki en b\u00fcy\u00fck HIV pozitif kad\u0131n (N = 2.058) kohortunu ve HIV negatif kad\u0131nlara (N = 568) k\u0131yaslama kohortunu i\u00e7erir. Kullan\u0131lan metodoloji, e\u011fitim ve kalite g\u00fcvence faaliyetleri a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fma n\u00fcfusu hakk\u0131nda daha fazla bilgi i\u00e7in l\u00fctfen metni dikkatlice okuyun."}
{"_id":"75636923","title":"Prevalence of the Metabolic Syndrome Among Us Adults: Findings From the Third National Health and Nutrition Examination Survey","text":"Metabolik sendrom, a\u015fa\u011f\u0131daki kriterlerden \u00fc\u00e7 veya daha fazlas\u0131n\u0131n kar\u015f\u0131lanmas\u0131 durumunda te\u015fhis edilir: kar\u0131n obezitesi (erkeklerde bel \u00e7evresi 102 cm'den fazla, kad\u0131nlarda 88 cm'den fazla); 150 mg\/dl veya daha y\u00fcksek trigliserid seviyesi; y\u00fcksek yo\u011funluklu lipoprotein (HDL) kolesterol seviyesi erkeklerde 40 mg\/dl'nin alt\u0131nda, kad\u0131nlarda 50 mg\/dl'nin alt\u0131nda; 130\/85 mm Hg veya daha y\u00fcksek kan bas\u0131nc\u0131; veya 110 mg\/dl veya daha y\u00fcksek oru\u00e7lu kan \u015fekeri. Metabolik sendromlu bireyler, diyabet ve kardiyovask\u00fcler hastal\u0131k geli\u015ftirme olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 daha y\u00fcksektir ve t\u00fcm nedenlerden ve \u00f6zellikle kardiyovask\u00fcler hastal\u0131klardan kaynakl\u0131 \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 daha y\u00fcksektir. Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar, 1988-1994 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc Ulusal Sa\u011fl\u0131k ve Beslenme Taramas\u0131'na kat\u0131lan 8814 erkek ve kad\u0131n (20 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc) \u00fczerinde analiz yaparak sendromun Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131n\u0131 belirlemeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131lar. Bu, Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki sivil olmayan n\u00fcfus \u00f6rneklemine y\u00f6nelik bir \u00e7apraz kesitli sa\u011fl\u0131k anketidir. Genel olarak, ya\u015f ayarlanm\u0131\u015f metabolik sendromun yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 %23,7 idi. Yayg\u0131nl\u0131k, 20-29 ya\u015f aras\u0131 ki\u015filerde %6,7'den 70 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc ki\u015filerde %42'ye y\u00fckseldi. Cinsiyete ba\u011fl\u0131 olarak, t\u00fcm \u0131rksal gruplar i\u00e7in yayg\u0131nl\u0131k oranlar\u0131nda neredeyse hi\u00e7 fark yoktu. Metabolik sendrom, Meksikal\u0131 Amerikal\u0131lar aras\u0131nda en yayg\u0131n ve beyazlar, Afrikal\u0131 Amerikal\u0131lar ve \"di\u011ferleri\" aras\u0131nda en az yayg\u0131n olan\u0131yd\u0131. Hem Afrikal\u0131 Amerikal\u0131lar hem de Meksikal\u0131 Amerikal\u0131lar aras\u0131nda, kad\u0131nlar erkeklerden daha y\u00fcksek yayg\u0131nl\u0131k oranlar\u0131na sahipti. Ya\u015fa \u00f6zg\u00fc yayg\u0131nl\u0131k oranlar\u0131na ve 2000 ABD N\u00fcfus Say\u0131m verilerine dayanarak, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde 47 milyon ki\u015fi metabolik sendromlu. Yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 g\u00f6z \u00f6n\u00fcne alarak, metabolik sendromun do\u011frudan t\u0131bbi maliyetlerini tahmin etmek \u00f6nemlidir. \u00c7o\u011fu durumda kritik nedenler yanl\u0131\u015f beslenme ve fiziksel aktivite eksikli\u011fi, Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde obeziteyi kontrol etme ve fiziksel aktiviteyi te\u015fvik etme \u00f6nemini vurgulamaktad\u0131r."}
{"_id":"76415938","title":"Baseline cytology, human papillomavirus testing, and risk for cervical neoplasia: A 10-year cohort analysis","text":"Rahim a\u011fz\u0131 kanserinin geli\u015fimi hakk\u0131nda daha fazla \u015fey \u00f6\u011frenildik\u00e7e, t\u00fcm kad\u0131nlar i\u00e7in y\u0131ll\u0131k Pap smear taramas\u0131n\u0131n de\u011feri sorgulanmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, rahim a\u011fz\u0131 kanseri geli\u015fimi a\u00e7\u0131s\u0131ndan daha y\u00fcksek risk ta\u015f\u0131yan kad\u0131nlar\u0131n, rahim a\u011fz\u0131 s\u00fcr\u00fcnt\u00fcs\u00fcnde insan papillomavirus (HPV) varl\u0131\u011f\u0131 testi ile belirlenip belirlenemeyece\u011fini ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu kad\u0131nlar y\u0131ll\u0131k olarak takip edilebilir ve daha d\u00fc\u015f\u00fck risk ta\u015f\u0131yan kad\u0131nlar i\u00e7in Pap smear taramalar\u0131 aras\u0131ndaki s\u00fcre art\u0131r\u0131labilir. \u00c7al\u0131\u015fma kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131, Nisan 1989 ile Kas\u0131m 1990 aras\u0131nda y\u0131ll\u0131k Pap smear taramas\u0131ndan ge\u00e7en Portland, Oregon'daki Kaiser Permanente sa\u011fl\u0131k plan\u0131na kay\u0131tl\u0131 kad\u0131nlard\u0131. 20.000'den fazla kad\u0131n\u0131n (23.702'den 20.810'u), MYO9\/11 primerleri ile polimeraz zincir reaksiyonu bazl\u0131 bir y\u00f6ntem kullan\u0131larak yap\u0131lan HPV testi i\u00e7in yeterli \u00f6rneklerle tatmin edici rahim a\u011fz\u0131 s\u00fcr\u00fcnt\u00fcleri vard\u0131. Kad\u0131nlar\u0131n \u00e7o\u011fu (%83,6) \u00e7al\u0131\u015fma s\u00fcresi boyunca en az bir takip s\u00fcr\u00fcnt\u00fcs\u00fcne sahipti; ancak, atipik skuam\u00f6z h\u00fccreleri (ASC) veya daha k\u00f6t\u00fcs\u00fc olan kad\u0131nlar\u0131n normal sonu\u00e7lar\u0131 olan kad\u0131nlara g\u00f6re daha fazla s\u00fcr\u00fcnt\u00fcs\u00fc vard\u0131 (ortalama, 4,4'e kar\u015f\u0131 3,3). Takip, toplam 122 ayl\u0131k bir s\u00fcre boyunca a\u015fa\u011f\u0131 yukar\u0131 y\u0131ll\u0131k olarak yap\u0131ld\u0131. HPV sonu\u00e7lar\u0131 hasta y\u00f6netimini kararla\u015ft\u0131rmada kullan\u0131lmad\u0131. 20.810 ba\u015flang\u0131\u00e7 Pap smear\u0131n\u0131n y\u00fczde doksan alt\u0131s\u0131 negatif olarak te\u015fhis edildi (N = 20.156). Bu hastalar\u0131n y\u00fczde on \u00fc\u00e7\u00fc HPV i\u00e7in pozitif test edildi. 20.810 kad\u0131n\u0131n 654'\u00fcn\u00fcn (%3,1) ba\u015flang\u0131\u00e7 s\u00fcr\u00fcnt\u00fcleri ASC veya daha k\u00f6t\u00fcs\u00fc olarak s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131. Bu 654 s\u00fcr\u00fcnt\u00fcn\u00fcn 417'si (%63,8) HPV i\u00e7in pozitifti. Y\u00fcz yetmi\u015f sekiz kad\u0131na d\u00fc\u015f\u00fck dereceli skuam\u00f6z intraepitelyal lezyon veya daha k\u00f6t\u00fcs\u00fc sitolojik tan\u0131s\u0131 konuldu; bunlar\u0131n 143'\u00fc (%80,3) HPV i\u00e7in pozitif test edildi. 10 y\u0131ll\u0131k takip s\u00fcresince, 171 hastada servikal intraepitelyal neoplazi (CIN) 3 veya rahim a\u011fz\u0131 kanseri geli\u015fti. Bu kad\u0131nlar\u0131n 112'sinde ba\u015flang\u0131\u00e7 s\u00fcr\u00fcnt\u00fcs\u00fc normal ve 59'unda (%34,5) ASC veya daha k\u00f6t\u00fcs\u00fcyd\u00fc. Takip eden ilk 45 ay i\u00e7inde te\u015fhis konulan 58 hastan\u0131n yaln\u0131zca yar\u0131s\u0131nda (%49,2) anormal bir ba\u015flang\u0131\u00e7 s\u00fcr\u00fcnt\u00fcs\u00fc vard\u0131. Bu ilk 45 ay boyunca, ba\u015flang\u0131\u00e7 Pap testi en az ASC olan kad\u0131nlar\u0131n %7,85'ine CIN 3 veya kanser te\u015fhisi konuldu. 10 y\u0131ll\u0131k takipte k\u00fcm\u00fclatif insidans %10,2 idi. CIN 3 veya rahim a\u011fz\u0131 kanseri olan 171 kad\u0131n\u0131n altm\u0131\u015f\u0131nda negatif bir ba\u015flang\u0131\u00e7 HPV testi vard\u0131. Takip eden ilk 45 ay i\u00e7inde te\u015fhis konulan 118 kad\u0131n\u0131n 89'u (%79,4) ba\u015flang\u0131\u00e7ta HPV pozitifti. Pozitif bir ba\u015flang\u0131\u00e7 HPV testi olan grupta CIN 3 veya kanserin k\u00fcm\u00fclatif insidans\u0131 10 y\u0131l boyunca %6,92 iken 45 ayda yaln\u0131zca %1,73 idi. Ba\u015flang\u0131\u00e7 HPV testi pozitif olan kad\u0131nlarda CIN 3 veya kanser geli\u015ftirme riski, \u00e7al\u0131\u015fma boyunca y\u00fcksek kalmaya devam etti. Ba\u015flang\u0131\u00e7 Pap smear\u0131n\u0131n \u00f6ng\u00f6r\u00fc yetene\u011fi, takip aral\u0131\u011f\u0131 artt\u0131k\u00e7a azald\u0131. Hastalar\u0131n y\u00fczde on be\u015fi (N = 3216), ba\u015flang\u0131\u00e7 muayenesinde pozitif bir Pap smear\u0131na, pozitif bir HPV testine veya her ikisine sahipti. Y\u00fcz yirmi \u00fc\u00e7\u00fc (%71,9), CIN 3 veya kanser geli\u015ftiren 171 kad\u0131n aras\u0131ndayd\u0131. \u0130lk 45 ay i\u00e7inde te\u015fhis konulan hastalar\u0131n y\u00fczde seksen alt\u0131s\u0131 (123'ten 102'si) tarama \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131ndan en az biriyle pozitifti. Pozitif HPV testi ve\/veya anormal Pap smear sonu\u00e7lar\u0131 olan kad\u0131nlar i\u00e7in 45 ayl\u0131k k\u00fcm\u00fclatif insidans %4,54 idi. Her iki tarama testinde de negatif sonu\u00e7lar\u0131 olan kad\u0131nlar\u0131n ayn\u0131 d\u00f6nem i\u00e7in k\u00fcm\u00fclatif riski %0,16 idi. 10 y\u0131l sonra bu iki grup i\u00e7in k\u00fcm\u00fclatif risk insidans\u0131 s\u0131ras\u0131yla %6,83 ve %0,79 olup, kombine test i\u00e7in %99,1'lik bir negatif \u00f6ng\u00f6r\u00fc de\u011feri vermektedir.\n"}
{"_id":"76463821","title":"Preconception Care and the Risk of Congenital Anomalies in the Offspring of Women With Diabetes Mellitus: A Meta-Analysis","text":"\u00d6nkonsept\u00fcel bak\u0131m (PCC) ve s\u0131k\u0131 perikonsept\u00fcel glikemik kontrol, tip 1 veya tip 2 diyabet melit\u00fcs\u00fc (DM) olan kad\u0131nlar\u0131n \u00e7ocuklar\u0131nda kongenital do\u011fum kusurlar\u0131n\u0131n riskini azaltmak i\u00e7in kullan\u0131l\u0131r. Bu deformasyonlar b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde perikonsept\u00fcel kontrol\u00fcn k\u00f6t\u00fcle\u015fmesine ba\u011flan\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, 1970-2000 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda yay\u0131nlanan DM olan kad\u0131nlar i\u00e7in PCC'yi de\u011ferlendiren bir meta-analizle PCC'yi de\u011ferlendirdi. \u0130ki inceleyici ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak verileri \u00f6zetledi ve uygun \u00e7al\u0131\u015fmalardan elde edilen b\u00fcy\u00fck ve k\u00fc\u00e7\u00fck deformasyonlar\u0131n oranlar\u0131 ve g\u00f6receli risk (RR) rastgele etkiler modeli kullan\u0131larak birle\u015ftirildi. \u0130lk \u00fc\u00e7 ayl\u0131k d\u00f6nemde glikozile hemoglobin de\u011ferleri kaydedildi. Sekiz retrospektif ve sekiz prospektif kohort \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 dahil edildi; bunlar Avrupa, Birle\u015fik Krall\u0131k, Amerika Birle\u015fik Devletleri ve \u0130srail'de ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\u0131n \u00e7o\u011fu tip 1 DM'ye sahipti, ancak \u00fc\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma tip 2 DM'ye sahip kad\u0131nlar\u0131 da i\u00e7eriyordu. PCC verilen kad\u0131nlar, di\u011ferlerine k\u0131yasla ortalama olarak yakla\u015f\u0131k 2 y\u0131l daha ya\u015fl\u0131yd\u0131. PCC y\u00f6ntemleri olduk\u00e7a de\u011fi\u015fken olsa da, \u00e7o\u011fu merkez annelere hamilelik riskleri hakk\u0131nda k\u00f6t\u00fc glikemik kontrolle ili\u015fkili bilgiler verdi. Erken gebelik glikozile hemoglobin de\u011ferlerini bildiren yedi \u00e7al\u0131\u015fmada, PCC hastalar\u0131nda ortalama seviyeler tutarl\u0131 olarak daha d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. 2104 \u00e7ocukta, PCC grubunda b\u00fcy\u00fck ve k\u00fc\u00e7\u00fck anormalliklerin birle\u015ftirilmi\u015f oran\u0131, PCC al\u0131c\u0131lar\u0131nda 2.4% ve kontrol grubunda 7.7% idi, bu da birle\u015ftirilmi\u015f RR'yi 0.32'ye d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc. 2651 \u00e7ocukta, PCC grubunda b\u00fcy\u00fck deformasyonlar daha az yayg\u0131nd\u0131 (2.1% vs. 6.5%; birle\u015ftirilmi\u015f RR = 0.36). Sadece prospektif \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n analiz edilmesi ve bebek muayenecilerinin annelerin PCC durumunu bilmedi\u011fi \u00e7al\u0131\u015fmalarla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir sonu\u00e7lar elde edildi. En d\u00fc\u015f\u00fck b\u00fcy\u00fck anormallik riski, PCC al\u0131c\u0131lara perikonsept\u00fcel folik asit veren bir \u00e7al\u0131\u015fmada g\u00f6r\u00fcld\u00fc; RR 0.11 idi. Bu retrospektif ve prospektif \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n dahil edildi\u011fi meta-analiz, DM olan kad\u0131nlar\u0131n \u00e7ocuklar\u0131nda kongenital anormalliklerin riskini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azaltan PCC ile bir ili\u015fki g\u00f6sterdi. Azalt\u0131lm\u0131\u015f risk,"}
{"_id":"76776022","title":"Beh\u00e7et's disease associated with a lymphoproliferative disorder, mixed cryoglobulinemia, and an immune complex mediated vasculitis.","text":"\u00d6zet 59 ya\u015f\u0131nda olan bir kad\u0131n, 13 y\u0131ld\u0131r Beh\u00e7et Hastal\u0131\u011f\u0131'n\u0131n \u00e7e\u015fitli belirtileriyle takip edilmektedir. Bunlar, aft\u00f6z stomatit, genital \u00fclserler, k\u00f6rl\u00fc\u011fe neden olan uveit, tekrarlayan eritem nod\u00f6z ve sinovit'tir. 1970'te k\u00f6t\u00fc farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f yayg\u0131n lenfositik l\u00f6semi ortaya \u00e7\u0131kt\u0131 ve radyoterapiyle tedavi edildi. 1976'da bir kar\u0131\u015f\u0131k kriyoglobulinemi ve imm\u00fcn kompleks arac\u0131l\u0131 vask\u00fclit geli\u015fti, bu da morluk ve sinir hasar\u0131 ile kendini g\u00f6sterdi ve prednizon ve kloramb\u00fcsil tedavisiyle iyile\u015fti. Daha sonraki lenfoproliferatif bozuklu\u011fun seyrine bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, asl\u0131nda iyi huylu oldu\u011fu anla\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"77971703","title":"Older People at the End of Life: Delivery of Care and Needs for Improvement from the Perspective of Bereaved Relatives","text":"ARKA PLAN Demografik de\u011fi\u015fiklikler ve kronik hastal\u0131k ve \u00e7oklu morbiditeye sahip ya\u015fl\u0131 n\u00fcfusun artmas\u0131yla birlikte, geriatrik hastalar i\u00e7in palyatif bak\u0131m\u0131n \u00f6nemi giderek artmaktad\u0131r. Bu \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n amac\u0131, son ya\u015fam\u0131n son a\u015famas\u0131nda ya\u015fl\u0131 hastalar i\u00e7in bak\u0131m\u0131n sa\u011flanmas\u0131yla ilgili deneyimlerini ve beklentilerini ke\u015ffetmek i\u00e7in yetim yak\u0131nlar\u0131n\u0131n bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmakt\u0131. Y\u00d6NTEM \u00d6l\u00fc ya\u015fl\u0131 hastalar\u0131n 12 yak\u0131n\u0131yla nitelikli r\u00f6portajlar yap\u0131ld\u0131. R\u00f6portajlar kaydedildi, transkripsiyonlar yap\u0131ld\u0131, kodland\u0131 ve Mayring'in niteliksel i\u00e7erik analizi yakla\u015f\u0131m\u0131na g\u00f6re analiz edildi. SONU\u00c7LAR Yetim yak\u0131nlar\u0131, geriatrik hastalar i\u00e7in son ya\u015fam\u0131n son a\u015famas\u0131nda bak\u0131m\u0131n \u00e7e\u015fitli y\u00f6nlerinde uygunsuz oldu\u011funu hissettiler. A\u015f\u0131r\u0131 tedavi (\u00f6rne\u011fin, cilt kanseri te\u015fhisi) ve kar\u015f\u0131lanmayan ihtiya\u00e7lar (\u00f6rne\u011fin, a\u011fr\u0131 tedavisi, hasta odakl\u0131 bak\u0131m, ileti\u015fim) konusunda ele\u015ftiri yapt\u0131lar. Aile doktorlar\u0131, profesyonel sa\u011fl\u0131k sistemindeki birincil ileti\u015fim ki\u015fileri olarak g\u00f6r\u00fcl\u00fcyordu. SONU\u00c7lar Yetim yak\u0131nlar\u0131n\u0131n bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131na g\u00f6re, son ya\u015fam\u0131n son a\u015famas\u0131nda ya\u015fl\u0131 hastalar i\u00e7in bak\u0131m ciddi eksikliklere sahiptir. Uygunsuz \u00f6nceliklendirme ve palyatif bak\u0131m\u0131n g\u00f6z ard\u0131 edilmesi konusunda ele\u015ftiri yap\u0131yorlar. Hastalar\u0131n ve yak\u0131nlar\u0131n\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131 ve beklentileri ile ilgili daha iyi ileti\u015fim ve bilgi al\u0131\u015fveri\u015fi ve tedavi hedefleri konusunda daha fazla ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Bu nedenle, ileriye d\u00f6n\u00fck talimatlar\u0131n daha yo\u011fun kullan\u0131m\u0131 faydal\u0131 olabilir. Ayr\u0131ca, \u00f6zellikle aile doktorlar\u0131 ve topluluk hem\u015fireleri taraf\u0131ndan verilen genelist palyatif bak\u0131m\u0131n g\u00fc\u00e7lendirilmesi de gerekli g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"79231308","title":"Role of Computerized Physician Order Entry Systems in Facilitating Medication Errors","text":"Kontrol grubuna k\u0131yasla, 103 (y\u00fczde 8.2) vaka g\u00f6r\u00fcld\u00fc; 90 g\u00fcnl\u00fck derin ven tromboz veya akci\u011fer embolisi \u00f6zg\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fcn Kaplan-Meier tahminleri s\u0131ras\u0131yla y\u00fczde 94.1 (y\u00fczde 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 92.5-95.4) ve y\u00fczde 90.6 (y\u00fczde 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 88.7-92.2) idi (P 0.001). Bilgisayar uyar\u0131 sistemi, 90 g\u00fcnl\u00fck derin ven tromboz veya akci\u011fer embolisi riskini y\u00fczde 41 azaltarak (tehlike oran\u0131 0.59; y\u00fczde 95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.43-0.81; P 0.001) etkili oldu.\n\n# \u00d6zet\nBilgisayar uyar\u0131 program\u0131, risk alt\u0131ndaki hastanede yatan hastalarda derin ven trombozu ve akci\u011fer embolisi oranlar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fcrd\u00fc.\n\n# Edit\u00f6r Yorumu:\n\u00c7o\u011fu hastane, ila\u00e7 etkile\u015fimlerini veya olas\u0131 alternatifleri bildiren, kaliteyi iyile\u015ftirmeyi ve masraflar\u0131 azaltmay\u0131 ama\u00e7layan di\u011fer \u00f6nlemleri i\u00e7eren elektronik sistemler benimsemi\u015ftir. Bu yakla\u015f\u0131m, bu yazarlar taraf\u0131ndan bir ad\u0131m daha ileri g\u00f6t\u00fcr\u00fcld\u00fc ve doktorlar\u0131n hastalar\u0131n\u0131n derin ven trombozuna kar\u015f\u0131 artan riski hakk\u0131nda bilgilendirilip bilgilendirilmesinin, derin ven trombozu veya akci\u011fer embolisi olu\u015fumunu azalt\u0131p azaltmayaca\u011f\u0131 de\u011ferlendirildi. Temel fikir, sadece doktoru bilgilendirmek, uygun \u00f6nleyici \u00f6nlemlerin kullan\u0131m\u0131n\u0131 art\u0131racakt\u0131. Risk fakt\u00f6rleri aras\u0131nda b\u00fcy\u00fck cerrahi (genel anestezi gerektiren herhangi bir i\u015flem), kanser ve 75 ya\u015f \u00fcst\u00fc ya\u015f vard\u0131, her biri genellikle \u00fcroloji n\u00fcfusuna uygulanabilir. Asl\u0131nda, m\u00fcdahale grubundaki hastalar\u0131n %13'\u00fcnden fazlas\u0131 bilinen bir genit\u00fcriner kanser tan\u0131s\u0131 vard\u0131. Bilgisayar uyar\u0131 sistemi, derin ven tromboz veya akci\u011fer embolisi riskini y\u00fczde 41 azaltt\u0131. \u00dcrolojistler bu \u00e7al\u0131\u015fmadan iki ders \u00e7\u0131karabilir. \u0130lk olarak, bir\u00e7ok \u00fcroloji hastas\u0131 derin ven trombozuna kar\u015f\u0131 artan riske sahiptir ve uygun \u00f6nlemler al\u0131nmal\u0131d\u0131r. Ayr\u0131ca, bilgisayar uyar\u0131 sistemleri bazen rahats\u0131z edici g\u00f6r\u00fcnebilir, ancak kaliteyi iyile\u015ftirdi\u011fi daha fazla"}
{"_id":"79336156","title":"Beta-band oscillations--signalling the status quo?","text":"Bu incelemede, \u015fu anda tam olarak anla\u015f\u0131lmayan beta bant osilasyonlar\u0131n\u0131n olas\u0131 i\u015flevsel rol\u00fcn\u00fc inceliyoruz. Son ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n kan\u0131tlar\u0131n\u0131, bili\u015fsel i\u015fleme, motor sistem ve hareket bozukluklar\u0131n\u0131n patofizyolojisi ile ilgili \u00fcst d\u00fczey mekanizmalar hakk\u0131nda tart\u0131\u015f\u0131yoruz, bu da bir birle\u015ftirici hipotez \u00f6neriyor: beta bant aktivitesi, mevcut sensorimotor veya bili\u015fsel durumun korunmas\u0131yla ili\u015fkili gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Beta osilasyonlar\u0131 ve\/veya beta bantta kopya, stat\u00fckonun korunmas\u0131 ama\u00e7lan\u0131yor veya tahmin ediliyorsa, bir de\u011fi\u015fiklik bekleniyorsa daha g\u00fc\u00e7l\u00fc ifade edilir hipotezini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz. Ayr\u0131ca, beta bant aktivitesinin patolojik g\u00fc\u00e7lendirilmesinin, esnek davran\u0131\u015fsal ve bili\u015fsel kontrol\u00fcn bozulmas\u0131yla birlikte anormal stat\u00fckonun kal\u0131c\u0131 hale gelmesine neden olabilece\u011fini \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"79696454","title":"Safety, pharmacokinetics and efficacy of IMCgp100, a first-in-class soluble TCR-antiCD3 bispecific t cell redirector with solid tumour activity: Results from the FIH study in melanoma.","text":"3016Arka Plan: T h\u00fccre bazl\u0131 bispeksif ajanlar, hematolojik kanserlerde aktivite g\u00f6stermi\u015ftir, ancak kat\u0131 t\u00fcm\u00f6r etkinli\u011fi hala belirsizdir. IMCgp100, gp100'e kar\u015f\u0131 bir TCR'nin ve anti-CD3 scFV'nin afiniteli art\u0131r\u0131lm\u0131\u015f bir bispeksif biyolojidir. In vitro'da, IMCgp100, gp100+ melanom h\u00fccrelerine ba\u011flanarak, sitotoksikli\u011fi yeniden y\u00f6nlendirir ve g\u00fc\u00e7l\u00fc ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k etkilerini tetikler. Y\u00f6ntemler: Faz I, geli\u015fmi\u015f melanomlu HLA-A2+ hastalarda, MTD'yi tan\u0131mlamak i\u00e7in 3+3 tasar\u0131m\u0131n\u0131 kullanarak yap\u0131ld\u0131. Hastalar, g\u00fcvenilirlik, farmakokinetik ve etkinli\u011fi de\u011ferlendirmek i\u00e7in IMCgp100'e (iv) haftal\u0131k (QW, Kol 1) veya g\u00fcnl\u00fck (4QD3W, Kol 2) dozlarda tedavi edildi. Faz 2 i\u00e7in \u00f6nerilen rejim (RP2D-QW) tan\u0131mland\u0131. Sonu\u00e7lar: Faz I doz art\u0131r\u0131m\u0131nda, 31 hasta 5ng\/kg'dan 900ng\/kg'a kadar dozlarda tedavi edildi. Kol 1'de, 3 veya 4. dereceden hipotansiyon, cilt ve t\u00fcm\u00f6rde periferik lenfositlerin h\u0131zl\u0131 ta\u015f\u0131nmas\u0131yla ili\u015fkili doz s\u0131n\u0131rlay\u0131c\u0131 toksisite g\u00f6r\u00fcld\u00fc. MTD 600ng\/kg QW olarak belirlendi. IMCgp100, RP2D'de yakla\u015f\u0131k orant\u0131l\u0131 bir profile sahiptir ve plazmada 5-6 saatlik bir T1\/2'ye sahiptir. Faz 2'de, 600ng\/kg QW dozunda 17 hasta dahil olmak \u00fczere, 30 hasta IMCgp100'e ba\u015far\u0131yla yan\u0131t verdi. Yan etkiler genellikle hafif ila orta \u015fiddetti ve en s\u0131k g\u00f6r\u00fclenler..."}
{"_id":"80109277","title":"The Bitterest Pills: The Troubling Story of Antipsychotic Drugs","text":"\u00a9 Joanna Moncrieff 2013. T\u00fcm haklar sakl\u0131d\u0131r. Antipsikotiklerin tarihinin zorlu bir yeniden de\u011ferlendirmesi, onlar\u0131 n\u00f6rolojik zehirlerden sihirli \u015fifa kaynaklar\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcren, faydalar\u0131n\u0131 abartan ve toksik etkilerini k\u00fc\u00e7\u00fcmseyen veya g\u00f6z ard\u0131 eden bir s\u00fcre\u00e7 ortaya koyuyor."}
{"_id":"80522346","title":"Variables Affecting Kinetics of Minimal Residual Disease Clearance in Children with Lymphoblastic Leukaemia; Results of the United Kingdom Medical Research Council (UK MRC) Protocols ALL97, ALL97\/99 and ALL2003.","text":"Biz, hastane, l\u00f6semi ve tedavi \u00f6zelliklerinin, l\u00f6semili \u00e7ocuklarda minimum kal\u0131nt\u0131 hastal\u0131\u011f\u0131 (MRD) temizli\u011finin kineti\u011fi \u00fczerindeki etkisini inceledik. Birle\u015fik Krall\u0131k MRC protokol\u00fc ALL97 (1997-1999) ve de\u011fi\u015ftirilmi\u015f versiyonu ALL 97\/99 (1999-2002), dexametazon (DEX) ile prednizon (PRED) ve 6-tioguanin (TG) ile 6-merkaptopurin (MP) aras\u0131nda rastgele bir \u015fekilde etkinli\u011fi ve toksisiteyi kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rd\u0131. Deney, 5 y\u0131ll\u0131k olay serbest hayatta kalma (EFS) oran\u0131n\u0131 %80 olarak \u00fcretti, DEX al\u0131c\u0131lar\u0131nda sistemik ve merkezi sinir sistemi sonu\u00e7lar\u0131n\u0131n PRED al\u0131c\u0131lar\u0131ndan daha iyi oldu\u011fu, ancak TG ve MP al\u0131c\u0131lar aras\u0131nda bir fark olmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. Risk stratifikasyonu ve tedavi rejimlerinde yap\u0131lan birka\u00e7 de\u011fi\u015fiklik, MRD temizli\u011finin etkisini belirleme f\u0131rsat\u0131 sa\u011flad\u0131. Bu, ALL 2003 (ind\u00fcksiyonda daha yo\u011fun i\u00e7eren DEX ve pegilasyona sahip asparajinaz) ile tedavi edilen ki\u015filerde MRD temizli\u011fi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. End\u00fcksiyonun sonunda (EOI) MRD durumunu etkileyebilecek de\u011fi\u015fkenler ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131: NCI riski; asparajinaz yo\u011funlu\u011fu (ALL 97 ve ALL 97\/99'un erken k\u0131sm\u0131nda Erwinia asparajinaz [ERW] vs. ALL 97\/99'un daha sonraki k\u0131sm\u0131nda ve ALL 2003'te do\u011fal veya pegilasyona sahip E. coli asparajinaz [E. coli]); DEX vs. PRED; ve ind\u00fcksiyonun 8\/15. g\u00fcn\u00fcnde kemik ili\u011finde yan\u0131t (yava\u015f erken yan\u0131t [SER] >25% blastlar vs. h\u0131zl\u0131 erken yan\u0131t [RER] \u2a7d 25% blastlar). MRD, EOI'de antijen resept\u00f6r\u00fc gen yeniden d\u00fczenlemeleri i\u00e7in yar\u0131 nicel s\u0131ral\u0131 PCR (ALL97) veya ger\u00e7ek zamanl\u0131 nicel PCR (ALL99 ve ALL 2003) kullan\u0131larak de\u011ferlendirildi. MRD durumu, iki duyarl\u0131 10 \u22124'e kadar MRD tespit edilmedi\u011finde NEG olarak tan\u0131mland\u0131; > 10 \u22124 ise POS; ve nicel aral\u0131\u011f\u0131n d\u0131\u015f\u0131nda pozitifse (PO"}
{"_id":"81498132","title":"Chromosome numbers in certain Indian species ofUtricularia L. (Lentibulariaceae)","text":"Meiotik \u00e7al\u0131\u015fmalardan elde edilen kromozom say\u0131lar\u0131 a\u015fa\u011f\u0131daki Utricularia t\u00fcrleri i\u00e7in rapor edilmi\u015ftir: U. aurea Lour. (n=21); U. baoule\u00ebnsis A. Chev. (n=10); U. caerulea L. (n=20); U. inflexa var. stellaris (Linn.f.) P. Taylor (n=21); U. minutissima Vahl (n=8); U. scandens Benj. (n=6, 7); ve U. stricticaulis Stapf (n=7). U. scandens'te iki sitogenetik \u0131rk vard\u0131r."}
{"_id":"82665667","title":"Detection of [Ca2+]I Changes In Sub-Plasma Membrane Micro Domains in A Single Living Cell By an Optical Fiber-Based Nanobiosensor","text":"Bir optik fiber tabanl\u0131 nanobiosens\u00f6r, tek canl\u0131 d\u00fcz kas h\u00fccresi ve tek canl\u0131 kardiyomiyositteki alt plazma zar mikroalanlar\u0131nda [Ca 2+ ]i (yani h\u00fccre i\u00e7i Ca 2+ konsantrasyonundaki) de\u011fi\u015fiklikleri ileri d\u00fczeyde tespit etmek i\u00e7in, g\u00fcm\u00fc\u015f kaplama ve ard\u0131ndan kalsiyum Green-1 Dextran, bir kalsiyum iyon duyarl\u0131 boya, nanoprobun ucuna sabitlenerek ba\u015far\u0131yla haz\u0131rland\u0131. Olu\u015fturulan nanobiosens\u00f6r, nanomolar aral\u0131ktaki ultra d\u00fc\u015f\u00fck ve yerel h\u00fccre i\u00e7i kalsiyum iyon konsantrasyonunu tespit etme yetene\u011fine sahipti, bu da tek canl\u0131 h\u00fccrede serbest sitoplazmik kalsiyum iyonunun fizyolojik seviyesine yak\u0131nd\u0131. Yan\u0131t s\u00fcresi milisaniyenin alt\u0131nda, kalsiyum iyon mikroalanlar\u0131yla ili\u015fkili ge\u00e7ici temel kalsiyum iyon sinyalleme olaylar\u0131n\u0131 tespit etme imkan\u0131 sa\u011flad\u0131. Y\u00fcksek potasyum tampon \u00e7\u00f6zeltisi ve norepinefrin \u00e7\u00f6zeltisi gibi uyar\u0131c\u0131lar\u0131n etkileri de incelendi. Bu nedenle elde edilen sistem, tek h\u00fccre d\u00fczeyinde [Ca 2+ ]i'yi alg\u0131lama\/tan\u0131ma i\u00e7in geli\u015fmi\u015f bir nano-tan\u0131 platformunun geli\u015ftirilmesini b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde kolayla\u015ft\u0131rabilir."}
{"_id":"82971616","title":"Construction of plant bacterial artificial chromosome (BAC) libraries: an illustrated guide.","text":"J. Tar\u0131msal Genomik, 5 \u00d6ZET Bakteriyel yapay kromozom (BAC) k\u00fct\u00fcphaneleri, bitki genetik ara\u015ft\u0131rmas\u0131nda de\u011ferli ara\u00e7lar haline gelmi\u015ftir. Ancak, yeni ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar i\u00e7in bitki BAC k\u00fct\u00fcphanelerini de novo olu\u015fturmak zordur \u00e7\u00fcnk\u00fc yay\u0131nlanan protokoller \u00f6zellikle ayr\u0131nt\u0131l\u0131 de\u011fildir ve bitki h\u00fccreleri temiz, y\u00fcksek molek\u00fcler a\u011f\u0131rl\u0131k DNA'n\u0131n izolasyonunu zorla\u015ft\u0131ran \u00f6zelliklere sahiptir. Bu belgede, bitki BAC k\u00fct\u00fcphanelerini in\u015fa etmek i\u00e7in ad\u0131m ad\u0131m ayr\u0131nt\u0131l\u0131 bir protokol sunuyoruz. Bu protokol, hem yeni hem de deneyimli ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar i\u00e7in yararl\u0131 olacak \u015fekilde yeterince ayr\u0131nt\u0131l\u0131d\u0131r. Umar\u0131z ki, bitkilerde BAC klonlamas\u0131n\u0131 azaltarak, bitki genomikinde yeni ve h\u0131zland\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ilerlemeyi te\u015fvik ederiz."}
{"_id":"83308790","title":"Activation by IKK\u03b1 of a second, evolutionary conserved, NF-\u03baB signaling pathway","text":"Memelilerde, enfeksiyonlara yan\u0131t olarak etkinle\u015ftirilen kanonik n\u00fckleer fakt\u00f6r \u03baB (NF-\u03baB) sinyalle\u015fme yolu, I\u03baB inhibit\u00f6rlerinin par\u00e7alanmas\u0131na dayan\u0131r. Bu yol, I\u03baB kinaz (IKK) taraf\u0131ndan ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ve iki katalitik alt birim i\u00e7erir: IKK\u03b1 ve IKK\u03b2. IKK\u03b2, ind\u00fcklenebilir I\u03baB fosforilasyonu ve par\u00e7alanmas\u0131 i\u00e7in esast\u0131r, ancak IKK\u03b1 de\u011fildir. Burada, IKK\u03b1'n\u0131n B lenfosit olgunla\u015fmas\u0131, ikincil lenfatik organlar\u0131n olu\u015fumu, belirli NF-\u03baB hedef genlerinin artm\u0131\u015f ifadesi ve NF-\u03baB2 (p100) \u00f6nc\u00fcs\u00fcn\u00fcn i\u015flenmesinde gerekli oldu\u011funu g\u00f6steriyoruz. IKK\u03b1, NF-\u03baB2'yi tercihli olarak fosforile eder ve bu aktivite, \u00fcst ak\u0131\u015f kinazlar taraf\u0131ndan fosforile edilmesi durumunda gereklidir, bunlardan biri NF-\u03baB ind\u00fckleyen kinaz (NIK) olabilir. Bu nedenle, IKK\u03b1, I\u03baB par\u00e7alanmas\u0131 yerine d\u00fczenlenmi\u015f NF-\u03baB2 i\u015flenmesine dayanan ikinci bir NF-\u03baB etkinle\u015ftirme yolunun kritik bile\u015feni olarak hizmet eder."}
{"_id":"83667891","title":"Identification and transmission of Piper yellow mottle virus and Cucumber mosaic virus infecting black pepper (Piper nigrum) in Sri Lanka","text":"Sri Lanka'daki siyah biberlerde sar\u0131 lekelenme hastal\u0131\u011f\u0131 semptomlar\u0131, bir vir\u00fcs kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 i\u00e7eriyordu: Piper sar\u0131 lekelenme vir\u00fcs\u00fc (PYMV) partik\u00fclleri (30 \u00d7 130 nm), Kabak mozaik vir\u00fcs\u00fc (CMV, 30 nm \u00e7apta izometrik partik\u00fcller) ve tan\u0131mlanmam\u0131\u015f, izometrik vir\u00fcs benzeri partik\u00fcller (30 nm \u00e7ap). PYMV i\u00e7in etkili bir safla\u015ft\u0131rma prosed\u00fcr\u00fc a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r. Ba\u011flay\u0131c\u0131 ve geleneksel elektron mikroskobu, en az k\u0131smen safla\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ekstraktler kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda sadece badnavirus partik\u00fcllerini ba\u015far\u0131yla tespit edebildi. Hastal\u0131\u011f\u0131n nedeni olarak PYMV'nin teyit edildi\u011fi, di\u011fer iki vir\u00fcs\u00fcn semptomlar\u0131n olu\u015fmas\u0131nda hi\u00e7bir rol\u00fc olmad\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc. PYMV, ba\u011flama, citrus mealy b\u00f6ce\u011fi (Planococcus citri) ve siyah biber \u00f6r\u00fcmce\u011fi (Diconocoris distanti) gibi b\u00f6cek vekt\u00f6rleri taraf\u0131ndan iletilebildi, ancak mekanik enjekte etme veya tohumlar yoluyla iletilemedi. CMV izolat, mekanik enjekte etme ve Aphis gossypii vekt\u00f6r\u00fc taraf\u0131ndan g\u00f6sterge bitkilerine iletilebildi, ancak Myzus persicae taraf\u0131ndan de\u011fil; ancak ne mekanik ne de b\u00f6cek yoluyla CMV'nin siyah biberlere iletilebilmesi ba\u015far\u0131l\u0131 olmad\u0131. Siyah biberde PYMV'yi tespit etmek i\u00e7in duyarl\u0131 bir polimeraz zincir reaksiyonu testi geli\u015ftirildi."}
{"_id":"83707680","title":"A forkhead-domain gene is mutated in a severe speech and language disorder","text":"Geli\u015fimsel konu\u015fma ve dil bozukluklar\u0131 olan bireyler, herhangi bir ciddi duyusal veya n\u00f6rolojik bozuklu\u011fun olmamas\u0131na ve yeterli zekaya ve f\u0131rsata sahip olmalar\u0131na ra\u011fmen ifade edici ve\/veya al\u0131c\u0131 dil edinmede \u00f6nemli zorluklar ya\u015farlar1. \u00c7iftler \u00fczerine yap\u0131lan \u00e7al\u0131\u015fmalar, \u00f6nemli bir genetik bile\u015fenin dahil oldu\u011funu s\u00fcrekli olarak g\u00f6stermektedir1,2,3, ancak konu\u015fma ve dil eksiklikleri g\u00f6steren \u00e7o\u011fu aile karma\u015f\u0131k miras kal\u0131plar\u0131 sergiler ve bu bozukluklara yatk\u0131n bireyleri belirleyen bir gen bulunmam\u0131\u015ft\u0131r. KE olarak bilinen benzersiz bir \u00fc\u00e7 nesil soyunu inceledik, burada \u015fiddetli konu\u015fma ve dil bozuklu\u011fu, otozomal-dominant bir monojenik \u00f6zellik olarak aktar\u0131l\u0131r4. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, sorumlu geni, SPCH1, 7q31 kromozomundaki 5.6-cM aral\u0131\u011fa haritalad\u0131 (referans 5). Ayr\u0131ca, SPCH1 aral\u0131\u011f\u0131ndaki bir kromozomal translokasyonla ili\u015fkili konu\u015fma ve dil bozuklu\u011fu olan CS adl\u0131 bir birey de tan\u0131mlad\u0131k6. Burada, CS'deki translokasyon k\u0131r\u0131lma noktas\u0131n\u0131n do\u011frudan FOXP2 genini bozdu\u011funu g\u00f6steriyoruz. Ayr\u0131ca, KE ailesindeki etkilenen \u00fcyelerde bulunan ve forkhead alan\u0131ndaki sabit bir amino asit kal\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftiren bir nokta mutasyonu da tan\u0131mlad\u0131k. Bulgular\u0131m\u0131z, FOXP2'nin konu\u015fma ve dil geli\u015fimi s\u00fcrecinde rol oynad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyor."}
{"_id":"84085333","title":"The Growth and Sporulation of the Benign and Malignant Tertian Malarial Parasites in the Culture Tube and in the Human Host","text":"Liverpool'da s\u0131tman\u0131n parazitlerinin yeti\u015ftirilmesi \u00fczerine ara\u015ft\u0131rmalar, benim \u00f6nerim \u00fczerine Dr. Sinton taraf\u0131ndan bir s\u00fcre \u00f6nce ba\u015flat\u0131ld\u0131 ve daha sonra, daha iyi sonu\u00e7lar elde ederek, Dr. J. G. Thomson ve McLellan ile Dr. D. Thomson taraf\u0131ndan devam ettirildi. Bu \u00f6nemli ara\u015ft\u0131rmada bize Dr. J. G. Thomson'un hizmetlerini sunan Sir Edwin Durning-Lawrence, Bart.'a \u00e7ok te\u015fekk\u00fcr ederiz. \u2014 Ronald Ross, 21 May\u0131s 1913."}
{"_id":"84244109","title":"Innate immunity to a facultative intracellular bacterial pathogen.","text":"Fareler Listeria monocytogenes'e kar\u015f\u0131 tepkisi uzun zamand\u0131r T-h\u00fccre taraf\u0131ndan arac\u0131l\u0131k edilen ba\u011f\u0131\u015f\u0131kl\u0131k sisteminin bir paradigmas\u0131 olarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclm\u00fc\u015ft\u00fcr. Bununla birlikte, T-h\u00fccre eksikli\u011fi olan farelerin L. monocytogenes zorlamas\u0131na kar\u015f\u0131 hayatta kalabildi\u011fi konusunda \u00f6nemli kan\u0131tlar vard\u0131r. Son zamanlarda, enfeksiyonun h\u00fccre biyolojisi ve patogenezi hakk\u0131nda anlay\u0131\u015f\u0131m\u0131zda ilerlemeler kaydedilmi\u015ftir."}
{"_id":"84379954","title":"Diversity and Evenness: A Unifying Notation and Its Consequences","text":"\u00dc\u00e7 yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan \u00e7e\u015fitlilik \u00f6l\u00e7\u00fcs\u00fc, Simpson endeksi, Shannon entropisi ve toplam t\u00fcr say\u0131s\u0131, Renyi'nin genelle\u015ftirilmi\u015f entropi tan\u0131m\u0131na ba\u011fl\u0131d\u0131r. Birle\u015ftirilmi\u015f bir \u00e7e\u015fitlilik kavram\u0131 sunulmu\u015ftur, g\u00f6rece olarak m\u00fcmk\u00fcn olan \u00e7e\u015fitlilik \u00f6l\u00e7\u00fcmleri i\u00e7in bir s\u00fcreklilik vard\u0131r. Bir anlamda, bu \u00f6l\u00e7\u00fcmler, mevcut olan etkili t\u00fcr say\u0131s\u0131n\u0131 tahmin eder ve yaln\u0131zca daha az yayg\u0131n olan t\u00fcrleri dahil etme veya g\u00f6z ard\u0131 etme e\u011filiminde farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterirler. Topluluk \u00e7e\u015fitlili\u011finin \u00f6rnek \u00e7e\u015fitlili\u011finden ayr\u0131lmas\u0131 incelenir ve t\u00fcr\u2014bolluk e\u011frisi asimptotik bi\u00e7imine ba\u011flan\u0131r. Yeni ve makul bir e\u015fitlik tan\u0131m\u0131 t\u00fcretilir."}
{"_id":"84580585","title":"Guide to yeast genetics and molecular biology","text":"Bu cilt ve e\u015flik eden cilt 350, \u00f6zellikle y\u00fcksek lisans \u00f6\u011frencileri ve postdoktoral \u00f6\u011frenciler ile ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131n ihtiya\u00e7lar\u0131n\u0131 kar\u015f\u0131lamak i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. Genleri mayada incelemek i\u00e7in gerekli t\u00fcm g\u00fcncel y\u00f6ntemleri sunar. Yeni gelenlerin bir maya laboratuvar\u0131 kurmas\u0131n\u0131 ve temel manip\u00fclasyonlar\u0131 ustal\u0131kla yapmas\u0131n\u0131 sa\u011flayan prosed\u00fcrler de dahil edilmi\u015ftir. Prosed\u00fcrler i\u00e7in ilgili arka plan ve referans bilgileri, \u00e7e\u015fitli disiplinlerde protokoller geli\u015ftirmek i\u00e7in bir rehber olarak kullan\u0131labilir. Bu kitapta ele al\u0131nan \u00f6zel konular aras\u0131nda sitoloji, biyokimya, h\u00fccre fraksiyonasyonu ve h\u00fccre biyolojisi yer almaktad\u0131r."}
{"_id":"84784389","title":"Cutadapt removes adapter sequences from high-throughput sequencing reads","text":"G\u00fcncel dizileme makinelerinde k\u00fc\u00e7\u00fck RNA dizilemesi yap\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, elde edilen oklar genellikle RNA'dan daha uzundur ve bu nedenle 3' adapt\u00f6r\u00fcn\u00fcn par\u00e7alar\u0131 i\u00e7erir. Her oktan bu adapt\u00f6r bulunup hata toleransl\u0131 olarak \u00e7\u0131kar\u0131lmadan \u00f6nce ok e\u015flemesine gidilmelidir. \u00d6nceki \u00e7\u00f6z\u00fcmler ya kullan\u0131m\u0131 zor ya da gerekli \u00f6zellikleri sunmaz, \u00f6zellikle renk alan\u0131 verileri i\u00e7in destek sunmaz. Kullan\u0131m\u0131 kolay bir alternatif olarak, 454, Illumina ve SOLiD (renk alan\u0131) verileri i\u00e7in destek sunan komut sat\u0131r\u0131 arac\u0131 cutadapt geli\u015ftirdik. Cutadapt, MIT lisansl\u0131 kaynak kodunu da i\u00e7eren, http:\/\/code.google.com\/p\/cutadapt\/ adresinde indirilebilir."}
{"_id":"84884645","title":"Reproductive physiology of marsupials","text":"\n## Giri\u015f\n1. Tarihi Giri\u015f\n2. Marsupiallar\u0131n \u00dcreme Biyolojisi (Aileye G\u00f6re)\n3. Cinsiyet Belirlenmesi ve Geli\u015fimi\n4. Erkek \u00dcreme Sistemi ve Spermatojenizis\n5. Di\u015fi \u00dcrogenital Sistem ve Oojenizis\n6. Yumurta \u00c7\u0131karma Fonksiyonu ve Kontrol\u00fc\n7. Gebelik ve Do\u011fum\n8. Emzirme\n9. Mevsimsel \u00dcremeyi D\u00fczenleyen N\u00f6roendokrin Kontrol\n10. Marsupialar ve Memeli \u00dcremenin Evrimi\n\n## Kaynak\u00e7a\n## Endeks"}
{"_id":"85326624","title":"Stage-Specific and Differential Notch Dependency at the \u03b1\u03b2 and \u03b3\u03b4 T Lineage Bifurcation","text":"Notch resept\u00f6rlerinden iletilen sinyaller, \u03b1\u03b2 T h\u00fccre belirlenmesi ve \u03b1\u03b2 T h\u00fccre hatt\u0131 h\u00fccrelerinin farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda hayati \u00f6nem ta\u015f\u0131maktad\u0131r. Bununla birlikte, \u03b1\u03b2 ve \u03b3\u03b4 T hatt\u0131 karar\u0131 s\u0131ras\u0131nda Notch sinyallerinin rol\u00fc tart\u0131\u015fmal\u0131d\u0131r. Bu soruya cevap vermek i\u00e7in, CD4-CD8- (DN) \u00f6nc\u00fcl potansiyeli \u00fczerine klonal analiz kullanarak \u03b1\u03b2 ve \u03b3\u03b4 T hatt\u0131 h\u00fccrelerinin ayr\u0131l\u0131\u015f\u0131n\u0131 son DN2-DN3 geli\u015fim a\u015famalar\u0131na konumland\u0131rd\u0131k. Buna g\u00f6re, bu T h\u00fccre \u00f6nc\u00fcl alt k\u00fcmelerinde \u03b1\u03b2 ve \u03b3\u03b4 \u00f6nc\u00fcl s\u0131kl\u0131klar\u0131, hem Notch sinyallerinin varl\u0131\u011f\u0131 hem de yoklu\u011funda belirlendi. Notch sinyalleri, pT\u03b1\u03b2 veya \u03b3\u03b4 kimli\u011fi ne olursa olsun, indiren T h\u00fccre resept\u00f6r kompleksi kimli\u011fi ne olursa olsun, DN'den CD4+CD8+ (DP) ge\u00e7i\u015fte kritik bulunmu\u015ftur. \u00d6te yandan, \u03b3\u03b4 T h\u00fccreleri, \u03b3\u03b4TCR'yi ifade eden T h\u00fccre \u00f6nc\u00fcllerinden, daha fazla Notch ligand etkile\u015fimi olmadan geli\u015fti. Toplu olarak, bulgular\u0131m\u0131z, \u03b1\u03b2 ve \u03b3\u03b4 T h\u00fccrelerinin T h\u00fccre \u00f6nc\u00fcllerinden farkl\u0131la\u015fmas\u0131nda, resept\u00f6r-ligand etkile\u015fimleri i\u00e7in farkl\u0131, a\u015famal\u0131 bir gereklilik oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"85394684","title":"Investigating the Intron Recognition Mechanism in Eukaryotes","text":"Son ara\u015ft\u0131rmalar, bir\u00e7ok intronun ve bunlar\u0131 \u00e7\u0131karmak i\u00e7in karma\u015f\u0131k splisomik mekanizman\u0131n erken eukariotik evrimde mevcut oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, intron ve eksen \u00f6zelliklerini b\u00fct\u00fcn genom notasyonlar\u0131ndan inceleyerek intron tan\u0131ma mekanizmas\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rmaktad\u0131r. Eksen tan\u0131m\u0131, tan\u0131ma birimi olarak ekseni kullan\u0131r ve eksene, introna aksine, uzunluk k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 getirir (introna daha geni\u015f bir uzunluk aral\u0131\u011f\u0131 izin verir). Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, intron tan\u0131m\u0131, tan\u0131ma birimi olarak kendisi olan intronu kullan\u0131r ve bu nedenle eksen tan\u0131m\u0131 mekanizmas\u0131n\u0131n zorlad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7 eksen uzunluk k\u0131s\u0131tlamalar\u0131n\u0131 kald\u0131r\u0131r. Bu nedenle, bir genom i\u00e7indeki intron ve eksen uzunluklar\u0131, splisomik i\u015flemler taraf\u0131ndan uygulanan k\u0131s\u0131tlamalar\u0131 yans\u0131tabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, \u00f6ncelikle ge\u00e7erli intron ve eksen bilgilerinin genom notasyonlar\u0131ndan kurtar\u0131labilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Daha sonra, \u00e7e\u015fitli eukariotik genomlardan i\u00e7 intron ve eksen bilgilerini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131yoruz ve intron ve eksenlerin evrimsel uzunluk k\u0131s\u0131tlamalar\u0131n\u0131 ve bu k\u0131s\u0131tlamalar\u0131n intron tan\u0131ma mekanizmas\u0131 \u00fczerindeki etkilerini ara\u015ft\u0131r\u0131yoruz. Sonu\u00e7lar, omurgal\u0131larda eksen tan\u0131m\u0131 tabanl\u0131 mekanizmalar\u0131n bask\u0131n oldu\u011funu, ancak bal\u0131klarda daha iyi karakterize edilmi\u015f memeli sisteminden baz\u0131 farkl\u0131l\u0131klar g\u00f6sterebilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Ayr\u0131ca, bitkiler ve hayvanlar\u0131n son ortak atas\u0131nda baz\u0131 t\u00fcrde eksen tan\u0131m\u0131 bulundu\u011funu ve bu mekanizman\u0131n baz\u0131 genlerde ve soylarda intron tan\u0131m\u0131 ile de\u011fi\u015ftirildi\u011fini, muhtemelen intron kayb\u0131 ve\/veya intron k\u0131saltmas\u0131 sonucu oldu\u011funu da \u00f6ne s\u00fcr\u00fcyoruz."}
{"_id":"85665741","title":"BRAF mutation predicts for MEK-dependence in non-small cell lung cancer (NSCLC).","text":"5247 Yap\u0131sal ERK sinyalizasyonu insan kanserlerinde yayg\u0131nd\u0131r ve genellikle BRAF, RAS ve \u00fcst ak\u0131\u015fl\u0131 resept\u00f6r tirozin kinazlar\u0131n\u0131n aktivasyon mutasyonlar\u0131n\u0131n sonucudur. BRAF kinaz alan\u0131ndaki missense mutasyonlar s\u0131kl\u0131kla melanom, kolon ve tiroid kanserlerinde g\u00f6zlemlenir ve daha az s\u0131kl\u0131kla akci\u011fer ve di\u011fer kanser t\u00fcrlerinde g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Geni\u015f bir \u00e7o\u011funluk (>90%) glutamik asit i\u00e7in valin yerine koyma (V600E) kodonunda ger\u00e7ekle\u015fir ve bu da BRAF kinaz aktivitesinin y\u00fckselmesine neden olur. Kinaz aktivitesi orta ve zay\u0131f olan BRAF kinaz alan\u0131ndaki mutasyonlar da belirlenmi\u015ftir, bunlar en s\u0131k NSCLC'de g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Daha \u00f6nce rapor etti\u011fimiz gibi, V600E BRAF mutasyonu olan t\u00fcm\u00f6rler MEK inhibisyonuna se\u00e7ici olarak duyarl\u0131d\u0131r. G\u00fc\u00e7l\u00fc ve se\u00e7ici MEK1\/2 inhibit\u00f6r\u00fc PD0325901 (Pfizer) kullanarak, EGFR, KRAS ve\/veya d\u00fc\u015f\u00fck, orta ve y\u00fcksek aktiviteye sahip BRAF kinaz alan mutasyonlar\u0131 olan bir dizi NSCLC h\u00fccre hatt\u0131 i\u00e7in MEK ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceledik. T\u00fcm durumlarda, EGFR, KRAS ve BRAF mutasyonlar\u0131 birbirinden m\u00fcteakipti, tek istisna e\u015fzamanl\u0131 NRAS ve orta aktiviteye sahip BRAF mutasyonlar\u0131na sahip bir h\u00fccre hatt\u0131yd\u0131. Daha \u00f6nce elde etti\u011fimiz sonu\u00e7larla tutarl\u0131 olarak, V600E BRAF mutasyonu olan NSCLC h\u00fccreleri MEK inhibisyonuna (PD0325901 IC50 2nM) kar\u015f\u0131 son derece duyarl\u0131d\u0131r. V600E olmayan mutasyonlara sahip h\u00fccrelerin \u00e7o\u011falmas\u0131, y\u00fcksek (G469A), orta (L597V) ve zay\u0131f (G466V) kinaz aktiviteleri dahil, MEK ba\u011f\u0131ml\u0131d\u0131r ve IC50'leri 2.7 ile 80 nM aras\u0131nda de\u011fi\u015fir. MEK'in bu h\u00fccrelerde inhibisyonu, siklin D1'in indirgenmesi ve G1 b\u00fcy\u00fcme duraklamas\u0131na neden olur, apoptozun de\u011fi\u015fken ind\u00fcklenmesine yol a\u00e7ar. Y\u00fcksek temel ERK aktivitesine ra\u011fmen, EGFR mutasyonu olan NSCLC t\u00fcm\u00f6r h\u00fccreleri, 500nM'ye kadar olan dozlarda, MEK inhib"}
{"_id":"85693958","title":"THE REGULATION OF NUMBERS OF TROPICAL OCEANIC BIRDS","text":"\u00d6ZET   Tropik deniz ku\u015flar\u0131n\u0131n say\u0131lar\u0131n\u0131n s\u0131n\u0131rland\u0131r\u0131lmas\u0131 yollar\u0131 inceleniyor; g\u0131da, say\u0131lar\u0131 s\u0131n\u0131rlamada genel olarak etkili olabilecek tek fakt\u00f6r oldu\u011fu, ancak g\u0131da eksikli\u011finin \u00fcreme d\u00f6neminin d\u0131\u015f\u0131nda ku\u015flar\u0131n \u00f6l\u00fcm oran\u0131na yo\u011funluk ba\u011f\u0131ml\u0131 bir kontrol uygulamas\u0131n\u0131n olas\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 savunuluyor. Wynne-Edwards'\u0131n deniz ku\u015flar\u0131n\u0131n kolonilerinin, \u00f6ncelikle gen\u00e7lerin \u00fcretimini kontrol ederek kendi say\u0131lar\u0131n\u0131 g\u0131da eksikli\u011finin kritik seviyeye ula\u015faca\u011f\u0131 d\u00fczeye kadar tutabildikleri hipotezi, kan\u0131tlanmam\u0131\u015f ve olas\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in reddediliyor. Tropik okyanus ku\u015flar\u0131n\u0131n kolonilerinin \u00e7evrelerindeki sular\u0131 yiyecekleriyle t\u00fckettikleri, n\u00fcfuslar\u0131n\u0131n artmas\u0131yla birlikte yiyecek i\u00e7in rekabetin daha da yo\u011funla\u015ft\u0131\u011f\u0131 ve nispeten daha az yeti\u015fkin yavrular yeti\u015ftirdi\u011fi \u00f6ne s\u00fcr\u00fcl\u00fcyor. Bu, gen\u00e7lerin \u00fcretimine yo\u011funluk ba\u011f\u0131ml\u0131 bir kontrol uygulayabilir ve ku\u015flar\u0131n say\u0131lar\u0131n\u0131 d\u00fczenleyebilir. Uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc deniz ku\u015flar\u0131n\u0131n (\u00f6rne\u011fin, tek yumurta kulu\u00e7ka d\u00f6nemleri, uzun yavru \u00e7\u0131karma d\u00f6nemleri, ertelemi\u015f olgunla\u015fma) \u00f6zelliklerinin, Wynne-Edwards'\u0131n \u00fcreme oran\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcr\u00fcp \u00f6l\u00fcm oran\u0131yla dengelemeye kadar evrimle\u015fti\u011fi hipotezi, muhtemelen bu \u015fekilde evrimle\u015fmemi\u015f; daha \u00e7ok, yiyecek i\u00e7in rekabetin tek yavru yeti\u015ftirmeyi imkans\u0131z k\u0131ld\u0131\u011f\u0131 durumlarda bazen tek yavru yeti\u015ftirmelerini sa\u011flayan adaptasyonlar olarak evrimle\u015fmi\u015f olabilirler. Bu hipotezin, daha y\u00fcksek enlemlerde \u00fcreyen deniz ku\u015flar\u0131na uygulanabilirli\u011fi ve deniz ku\u015fu pop\u00fclasyonlar\u0131n\u0131n korunmas\u0131 ve s\u00f6m\u00fcr\u00fclmesi ile ilgili sonu\u00e7lar\u0131 k\u0131sa bir \u015fekilde ele al\u0131n\u0131yor."}
{"_id":"86129154","title":"Induced pluripotent stem cell lines derived from human somatic cells.","text":"Somatik h\u00fccre \u00e7ekirde\u011fi transferi, memelilerin yumurta h\u00fccresinde bulunan trans-aktif fakt\u00f6rlerin somatik h\u00fccre \u00e7ekirdeklerini yeniden programlamas\u0131n\u0131 sa\u011flar. G\u00f6steriyoruz ki d\u00f6rt fakt\u00f6r (OCT4, SOX2, NANOG ve LIN28), insan somatik h\u00fccreleri, normal kromozom yap\u0131lar\u0131, telomeraz aktivitesi, insan ES h\u00fccrelerini karakterize eden y\u00fczey i\u015faret\u00e7ileri ve genleri ifade eden ve t\u00fcm \u00fc\u00e7 birincil germ tabakas\u0131n\u0131n geli\u015fmi\u015f t\u00fcrevlerine farkl\u0131la\u015fabilme potansiyelini koruyan \u00e7oklu potansiyel insan k\u00f6k h\u00fccrelerine yeniden programlamak i\u00e7in yeterlidir. Bu t\u00fcr ind\u00fcklenmi\u015f \u00e7oklu potansiyel insan h\u00fccre hatlar\u0131, teknik s\u0131n\u0131rlamalar\u0131n (\u00f6rne\u011fin, viral entegrasyon yoluyla mutasyon) ortadan kald\u0131r\u0131ld\u0131ktan sonra, yeni hastal\u0131k modelleri ve ila\u00e7 geli\u015ftirme i\u00e7in, ayr\u0131ca nakil t\u0131bb\u0131 uygulamalar\u0131 i\u00e7in yararl\u0131 olmal\u0131d\u0131r."}
{"_id":"86160128","title":"Fenugreek (Trigonella foenum-graecum): A Review of Health Beneficial Physiological Effects","text":"Esoterik g\u0131da yard\u0131mc\u0131lar\u0131 aras\u0131nda, lezzet ve rengi geli\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131lan fenugreek (Trigonella foenum-graecum), ayn\u0131 zamanda g\u0131dan\u0131n dokusunu da de\u011fi\u015ftirir. Bu tohum baharat\u0131, ayn\u0131 zamanda bir\u00e7ok geleneksel sistemde antibakteriyel, mide uyar\u0131c\u0131, anoreksiya kar\u015f\u0131, antidiabetik ajan ve galaktogog olarak t\u0131bbi ama\u00e7lar i\u00e7in de kullan\u0131l\u0131r. Son birka\u00e7 on y\u0131lda, hayvan \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 ve insan denemeleri de dahil olmak \u00fczere fenugreek tohumlar\u0131n\u0131n birka\u00e7 faydal\u0131 fizyolojik \u00f6zelli\u011fi g\u00f6zlemlendi. Bunlar aras\u0131nda antidiabetik etki, hipokolesterolemik etki, antioksidan g\u00fcc\u00fc, sindirim uyar\u0131c\u0131 etkisi ve karaci\u011fer koruyucu etki bulunur. Bu faydal\u0131 fizyolojik etkilerin aras\u0131nda, fenugreekin antidiabetik ve hipokolesterolemik \u00f6zelli\u011fi, her ikisi de esas olarak i\u00e7erdi\u011fi diyet lifine atfedilebilir ve besin takviyesi olarak b\u00fcy\u00fck potansiyele sahiptir. Bu makale, fenugreek tohumlar\u0131n\u0131n besin takviyesi potansiyeli hakk\u0131nda deneysel kan\u0131tlar\u0131n genel bir bak\u0131\u015f\u0131n\u0131 sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"86211914","title":"The Rat Brain in Stereotaxic Coordinates","text":"\u00d6nceki bask\u0131lar, \"Stereotaksik Koordinatlarda Rat Beyni\" kitab\u0131n\u0131 bilimin en \u00e7ok al\u0131nt\u0131lanan ikinci kitab\u0131 haline getirdi. Bu be\u015finci bask\u0131, \u00f6nceki bask\u0131larda bulunan tamamen yeni bir koronal kesit setinin \u00e7izimlerini, \u015fimdi tek bir rat beyninden elde ederek ve \u00f6nceki bask\u0131lara k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artan \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck sa\u011flayarak y\u0131llarca s\u00fcren ara\u015ft\u0131rman\u0131n sonucudur. Ayr\u0131ca bir\u00e7ok yeni \u00e7ekirdek ve yap\u0131 da tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7izimler, kullan\u0131m i\u00e7in \u00e7ok daha iyi bir kontrast sa\u011flamak amac\u0131yla iki renkli olarak sunulmaktad\u0131r ve e\u015flik eden CD-ROM, atlas\u0131n t\u00fcm \u00e7izimlerini ve kar\u015f\u0131l\u0131k gelen renkli mikrograflar\u0131 (kitapta yer almayanlar) i\u00e7erir. Uygun fiyatl\u0131, kapsaml\u0131, kompakt ve kullan\u0131\u015fl\u0131 olan be\u015finci bask\u0131, bu \u00f6nemli n\u00f6robilim yay\u0131n\u0131n\u0131n miras\u0131n\u0131 s\u00fcrd\u00fcrmekte ve t\u00fcm \u00f6\u011frenciler ve bilim insanlar\u0131 i\u00e7in rat beynini inceleyen bir rehber niteli\u011findedir. 161 koronal diyagram, tek bir beynin temel al\u0131narak haz\u0131rlanm\u0131\u015ft\u0131r ve kitapta yer alan t\u00fcm \u00e7izimlerin yan\u0131 s\u0131ra kitapta bulunmayan e\u015flik eden renkli mikrograflar\u0131 da i\u00e7eren bir CD-ROM i\u00e7erir. \u00c7izimler, yeni bir kesit setinden tamamen yeniden \u00e7izilmi\u015ftir. Diyagramlar, 120 m'lik sabit aral\u0131klarla yerle\u015ftirilmi\u015ftir, bu da y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fck ve kullan\u0131m kolayl\u0131\u011f\u0131 sa\u011flar. \u00c7izimler, bilgiyi \u00e7\u0131karmay\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in mavi renkli \u00e7izgiler ve siyah etiketlerle yap\u0131l\u0131r. Stereotaksik \u0131zgara, \u00f6nceki bask\u0131larda \u00f6vg\u00fcyle kar\u015f\u0131lanan stereotaksik \u0131zgaran\u0131n ayn\u0131 tekniklerle elde edilmi\u015ftir. 1000'den fazla yap\u0131, bu bask\u0131da ilk kez tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"86217760","title":"The Self-Incompatibility Genes of Brassica: Expression and Use in Genetic Ablation of Floral Tissues","text":"G\u0130R\u0130\u015e . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 394\nTOZLA\u015eMA VE POLEN T\u00dcP\u00dc B\u00dcY\u00dcMES\u0130 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 395\nErkek Gametofit ve Pistil Aras\u0131ndaki Etkile\u015fimler . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . 395\nKendine Uyumsuzluk Sistemleri: Polen Fenotipinin Gametofitik ve Sporofitik Belirlenmesi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .\n\u00dcreme Yap\u0131lar\u0131n\u0131n Geli\u015fimsel \u00c7al\u0131\u015fmalar\u0131 . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ."}
{"_id":"86231298","title":"The Ulp1 SUMO isopeptidase distinct domains required for viability, nuclear envelope localization, and substrate specificity","text":"SUMO proteininin ubiquitin benzeri modifikasyonu, bir\u00e7ok h\u00fccresel d\u00fczenleyici mekanizmaya katk\u0131da bulunur. Saccharomyces cerevisiae'de, hem sumoylama hem de desumoylama aktiviteleri canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n s\u00fcrd\u00fcr\u00fclmesi i\u00e7in gereklidir. \u0130ki bilinen desumoylama enzimi aras\u0131nda, Ubl-\u00f6zg\u00fc proteaz (Ulp)1 ve Ulp2\/Smt4, Ulp1, h\u00fccre d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn ilerlemesi i\u00e7in \u00f6zellikle gereklidir. Yakla\u015f\u0131k 200 amino asitlik bir b\u00f6l\u00fcm, Ulp etki alan\u0131 (UD), Ulplar\u0131n aras\u0131nda korunur ve temel bir cistein proteaz alan\u0131n\u0131 i\u00e7erir, bu alan daha yayg\u0131n olarak bulunur. Burada, Ulp1 UD'nin tek ba\u015f\u0131na, normal b\u00fcy\u00fcme oranlar\u0131n\u0131 destekleyebilece\u011fini ve in vitro olarak, substratlardan SUMO'yu kesebilece\u011fini g\u00f6steriyoruz. Ancak, sadece Ulp1 UD'yi ifade eden h\u00fccrelerde, bir\u00e7ok SUMO konj\u00fcgatlar\u0131 y\u00fcksek seviyelere birikir, bu da Ulp1'in, bir k\u0131sm\u0131n\u0131n sumoylat\u0131lm\u0131\u015f hedeflerine kar\u015f\u0131 aktivitesini k\u0131s\u0131tlayan, ancak di\u011ferlerini kesebilen, gereksiz Ulp1 NH2-terminal alan\u0131n\u0131n \u00f6nemini g\u00f6sterir. NH2-terminal alan ayr\u0131ca, Ulp1'i n\u00fckleer zar yerlerine yo\u011funla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in gerekli ve yeterli olan dizileri i\u00e7erir. Dikkat \u00e7ekici bir \u015fekilde, tam uzunluktaki Ulp1'den farkl\u0131 olarak, NH2-terminal olarak silinen Ulp1 varyantlar\u0131, eksik Ulp2 izopeptidaz\u0131n eksikli\u011fi olan h\u00fccrelerdeki kusurlar\u0131 bask\u0131layabilir. Bu nedenle, Ulp1'in NH2-terminal d\u00fczenleyici alan\u0131, belirli sumoylat\u0131lm\u0131\u015f proteinlere kar\u015f\u0131 Ulp1 aktivitesini k\u0131s\u0131tlar, ancak di\u011ferlerini kesmesine izin verir. Bu veriler, Ulp1'in temel i\u015flevsel \u00f6\u011felerini tan\u0131mlar ve SUMO izopeptaz\u0131n\u0131n spesifikli\u011finin h\u00fccresel lokasyonun \u00f6nemli bir fizyolojik k\u0131s\u0131tlama oldu\u011funu g\u00fc\u00e7l\u00fc bir \u015fekilde \u00f6ne s\u00fcrer."}
{"_id":"86326468","title":"Gastropathies in the Lundehund","text":"Lundehund'larda ba\u011f\u0131rsak lenfanjektazisi olan mide mukozas\u0131n\u0131n mukin profilleri incelendi ve di\u011fer \u0131rklardan kontrol k\u00f6peklerinin mukin profilleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131. Daha \u00f6nce bu materyal \u00fczerinde yap\u0131lan bir \u00e7al\u0131\u015fma, t\u00fcm incelenen Lundehund'lar\u0131n gastrit oldu\u011funu ve yakla\u015f\u0131k %30'unun mide kanseri oldu\u011funu g\u00f6stermi\u015ftir. N\u00f6tr ve asit mukinler, periyodik asit-Schiff (PAS) ve Alcian mavi (pH 2.5) periyodik asit-Schiff (AB-PAS) y\u00f6ntemleri kullan\u0131larak belirlendi. Asit mukinler, y\u00fcksek demir diamin Alcian mavi, pH 2.5 (HID-AB) ile reaksiyona girdiklerine g\u00f6re sialomukinler ve s\u00fclfomukinler olarak b\u00f6l\u00fcnd\u00fc. Kronik atrofik gastrit olan Lundehund'larda fonik ve g\u00f6vde b\u00f6lgeleri y\u00fczey ve foveolar epitel, \u00e7o\u011funlukla normal bir mukin profiline sahipti, ancak baz\u0131 Lundehund'larda mukin i\u00e7eri\u011fi azalt\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Mukozal boyun h\u00fccreleri, mide foveolalar\u0131n\u0131n alt\u0131nda muscularis mukosae'ye do\u011fru uzan\u0131yordu. Morfometrik inceleme, anormal mukozal boyun h\u00fccrelerinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n, Lundehund'larda mide mukozas\u0131n\u0131n y\u00fcksekli\u011finin %41'ini kaplad\u0131\u011f\u0131n\u0131, kontrol k\u00f6peklerinde ise sadece %19'unu (p<0.05) kaplad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterdi. Mide kanseri olan d\u00f6rt Lundehund'dan ikisi, minimal veya hi\u00e7 mukin i\u00e7ermeyen neoplazik h\u00fccrelere sahipti. Kalan iki Lundehund'da neoplazik h\u00fccrelerdeki mukin miktar\u0131 ve t\u00fcr\u00fc, hem bireyler aras\u0131nda hem de tek bir neoplazm i\u00e7inde de\u011fi\u015fiyordu. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, anormal mukozal boyun h\u00fccrelerinin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131n ve ili\u015fkili pseudopylorik metaplazinin, Lundehund'lar\u0131n mide mukin profillerindeki bask\u0131n de\u011fi\u015fiklikleri olu\u015fturdu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"86602746","title":"MicroRNAs: small RNAs with a big role in gene regulation","text":"Anahtar NoktalarMikroRNA'lar (miRNA'lar), post-transkripsiyonel d\u00fczeyde gen ifadelerini negatif olarak d\u00fczenleyen, yakla\u015f\u0131k 21-25 n\u00fckleotit uzunlu\u011funda k\u00fc\u00e7\u00fck RNA aileleridir. miRNA ailesinin kurucu \u00fcyeleri, lin-4 ve let-7, C. elegans larval geli\u015fiminin zamanlamal\u0131 d\u00fczenlenmesinde genetik ekranlar yoluyla ke\u015ffedildi. Genom geni\u015f klonlama \u00e7abalar\u0131 sayesinde, neredeyse t\u00fcm metazoanlarda, b\u00f6ceklerde, bitkilerde ve memelilerde y\u00fczlerce miRNA tan\u0131mlanm\u0131\u015ft\u0131r. MiRNA'lar, \u00e7e\u015fitli geli\u015fimsel ve fizyolojik s\u00fcre\u00e7lerde zaman ve mekanda d\u00fczenlenmi\u015f ifade desenlerine sahiptir. \u015eu ana kadar karakterize edilen \u00e7o\u011fu miRNA, C. elegans'da larval geli\u015fim ge\u00e7i\u015flerini ve n\u00f6ral geli\u015fimi, Drosophila melanogaster'da b\u00fcy\u00fcme kontrol\u00fcn\u00fc ve apoptozu, memelilerde hematopoetik farkl\u0131la\u015fmay\u0131 ve Arabidopsis thaliana'da yaprak geli\u015fimi, \u00e7i\u00e7ek geli\u015fimi ve embriogenez gibi geli\u015fimsel y\u00f6nleri d\u00fczenler. \u015eu ana kadar karakterize edilen hayvan miRNA'lar\u0131n\u0131n \u00e7o\u011fu, hedef mRNA'lardan protein sentezini etkiler. \u00d6te yandan, incelenen \u00e7o\u011fu bitki miRNA, hedeflerini kesintiye u\u011frat\u0131r. MiRNA ve hedefi aras\u0131ndaki tam uyumluluk derecesi, en az\u0131ndan k\u0131smen, d\u00fczenleyici mekanizmay\u0131 belirler. Hayvanlarda, miRNA primer transkriptleri, Drosha ve Dicer adl\u0131 iki RNA-III enzimi taraf\u0131ndan ard\u0131\u015f\u0131k olarak i\u015flenir ve k\u00fc\u00e7\u00fck, kusurlu dsRNA ikilisi (miRNA:miRNA*) olu\u015fturur, bu ikilide hem olgun miRNA ipli\u011fi hem de tamamlay\u0131c\u0131 ipli\u011fi (miRNA*) bulunur. Olgun miRNA'n\u0131n 5' ucundaki g\u00f6receli istikrars\u0131zl\u0131k, olgun miRNA'n\u0131n etkici komplekse, RNA ind\u00fckl\u00fc susturma kompleksi (RISC) olarak asimmetrik bir \u015fekilde toplanmas\u0131na neden olur. Ago proteinleri, RISC'nin temel bile\u015fenidir. \u00c7e\u015fitli metazoan genomlar\u0131nda birden fazla Ago homolo\u011fu, ili\u015fkili ancak \u00f6zelle\u015ftirilmi\u015f biyolojik i\u015flevleri yerine getiren birden fazla RISC'nin varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. MiRNA hedeflerinin biyoinformatik tahmini, miRNA i\u015flevlerini ke\u015ffetmek i\u00e7in \u00f6nemli bir ara\u00e7 sa\u011flam\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, bu t\u00fcr tahminlerin genel ba\u015far\u0131 oran\u0131, deneysel do\u011frulama ile belirlenmelidir. \u00d6zetMikroRNA'lar, gen ifadelerini diz"}
{"_id":"86694016","title":"Molecular mechanisms of invadopodium formation: the role of the N-WASP\u2013Arp2\/3 complex pathway and cofilin","text":"Invadopodia, aktin a\u00e7\u0131s\u0131ndan zengin membran \u00e7\u0131k\u0131nt\u0131lar\u0131d\u0131r ve invazif kanser h\u00fccreleri taraf\u0131ndan olu\u015fturulan matris bozulma aktivitesi vard\u0131r. Metastatik karcinoma h\u00fccrelerinde invadopodium olu\u015fumunun molek\u00fcler mekanizmalar\u0131n\u0131 inceledik. Epidermal b\u00fcy\u00fcme fakt\u00f6r\u00fc (EGF) resept\u00f6r\u00fc kinaz inhibit\u00f6rleri, serum varl\u0131\u011f\u0131nda invadopodium olu\u015fumunu engelledi ve serum yoksun h\u00fccrelere EGF uyar\u0131c\u0131 uyguland\u0131\u011f\u0131nda invadopodium olu\u015fumu tetiklendi. RNA m\u00fcdahalesi ve bask\u0131n negatif mutan ifadesi analizleri, N-WASP, Arp2\/3 kompleksi ve \u00fcst d\u00fczey d\u00fczenleyicileri Nck1, Cdc42 ve WIP'in invadopodium olu\u015fumunda gerekli oldu\u011funu ortaya koydu. Zaman atlamal\u0131 analiz, invadopodiya'n\u0131n h\u00fccre \u00e7evrelerinde de novo olu\u015ftu\u011funu ve ya\u015fam s\u00fcrelerinin dakikadan birka\u00e7 saate de\u011fi\u015febilece\u011fini g\u00f6sterdi. K\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc invadopodiya hareketlidir, uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc invadopodiya ise genellikle hareketsizdir. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, cofilin ifadesinin RNA m\u00fcdahalesi ile bast\u0131r\u0131lmas\u0131, uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fc invadopodiya olu\u015fumunu engelledi ve sadece k\u0131sa \u00f6m\u00fcrl\u00fc invadopodiya'n\u0131n olu\u015fmas\u0131na neden oldu, bu da matris bozulma aktivitesini azaltt\u0131. Bu sonu\u00e7lar, EGF resept\u00f6r\u00fc sinyalizasyonunun N-WASP-Arp2\/3 yolu arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla invadopodium olu\u015fumunu d\u00fczenledi\u011fini ve cofilin'in invadopodiya'n\u0131n istikrar\u0131n\u0131 ve olgunla\u015fmas\u0131n\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in gerekli oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"86704258","title":"Genome downsizing in polyploid plants","text":"T\u00fcm di\u011fer fakt\u00f6rler e\u015fit tutuldu\u011funda, poliploidlar, \u00f6zellikle de yeni olu\u015fanlar, diploid atalarlar\u0131na k\u0131yasla daha b\u00fcy\u00fck C-de\u011ferlerine (replikasyonsuz gametik \u00e7ekirdekte DNA miktar\u0131) sahip olmalar\u0131 beklenir ve bu ploidi ile do\u011frudan orant\u0131l\u0131 olarak artar. Bu beklenti, baz\u0131 poliploid serilerinde g\u00f6zlemlenmi\u015ftir, ancak belirli poliploidlarda C-de\u011ferlerinin beklentiden az oldu\u011fu \u00f6rnekler de vard\u0131r. Angiosperm DNA C-de\u011ferleri veritaban\u0131n\u0131n (http:\/\/www.rbgkew.org.uk\/cvavhomepage.html) bulunmas\u0131, bu sorunun geni\u015f bir angiosperm yelpazesinde ele al\u0131nmas\u0131n\u0131 m\u00fcmk\u00fcn k\u0131ld\u0131 ve beklentiden sapma g\u00f6steren \u00e7arp\u0131c\u0131 sonu\u00e7lar ortaya \u00e7\u0131kard\u0131: (i) ortalama 1C DNA miktar\u0131, ploidi ile do\u011frudan orant\u0131l\u0131 olarak artmad\u0131 ve (ii) temel genom ba\u015f\u0131na ortalama DNA miktar\u0131 (2C de\u011ferini ploidi ile b\u00f6lerek hesapland\u0131) artan ploidi ile birlikte azalma e\u011filimindeydi. Bu sonu\u00e7lar, poliploid olu\u015fumundan sonra DNA kayb\u0131n\u0131n veya genom k\u00fc\u00e7\u00fcltmesinin yayg\u0131n bir olgu olabilece\u011fini ve \u00f6nemli biyolojik anlam ta\u015f\u0131yabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir. Son zamanlarda poliploid olu\u015fumundan sonra meydana gelen molek\u00fcler olaylar\u0131n anla\u015f\u0131lmas\u0131ndaki geli\u015fmeler ve DNA miktar\u0131n\u0131n hem artabilece\u011fi hem de azalabilece\u011fi konusunda yeni veriler, genom k\u00fc\u00e7\u00fcltmesinin nas\u0131l ger\u00e7ekle\u015febilece\u011fi konusunda baz\u0131 i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flamaktad\u0131r. DNA kayb\u0131na neden olabilecek evrimsel g\u00fc\u00e7lerin do\u011fas\u0131 da tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"87337034","title":"Construction of an antisense CYP86MF gene plasmid vector and production of a male-sterile Chinese cabbage transformant by the pollen-tube method","text":"\u00d6zet\npBIA9-AMF ad\u0131 verilen bir bitki ifade vekt\u00f6r\u00fc, CYP86MF geninin antisens par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131 ve tapetum-\u00f6zg\u00fc A9 promot\u00f6r\u00fc ile in\u015fa edildi. Plazmid vekt\u00f6rleri, \u00e7i\u00e7ekli kabak (Brassica campestris ssp. chinensis (L.) Makino var. communis Tsen et Lee, syn. B. rapa ssp. chinensis (L.) Makino var. communis Tsen et Lee) ve \u00e7i\u00e7ekli \u00c7in kabak (B. campestris ssp. chinensis (L.) Makino var. parachinensis (Bailey) Tsen et Lee) bitkilerine floral-dipping ve polen-t\u00fcp\u00fc d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcm y\u00f6ntemleriyle aktar\u0131ld\u0131. Sonu\u00e7lar, T1 projenin tohumlar\u0131n\u0131n \u00e7imlenme testleri arac\u0131l\u0131\u011f\u0131yla polen-t\u00fcp\u00fc y\u00f6ntemiyle KanR fidanlar\u0131n\u0131n elde edilebilece\u011fini, ancak floral-dipping y\u00f6ntemiyle elde edilemeyece\u011fini g\u00f6sterdi. \u0130ki KanR fidan\u0131ndan birinin, CYP86MF geninin antisens par\u00e7ac\u0131\u011f\u0131n\u0131n \u00c7in kabak genomuna PCR amplifikasyonu ve G\u00fcney blott ile entegre edildi\u011fini kan\u0131tlad\u0131. Kuzey hibridizasyonu, A9 promot\u00f6r\u00fc alt\u0131nda CYP86MF geninin transformanda inhibe edildi\u011fini ve trans..."}
{"_id":"87430549","title":"Stem Cells,Cancer and Cancer Stem Cells","text":"K\u00f6k h\u00fccreler, hem kendileri \u00fczerinde yo\u011fun bir \u015fekilde yenilenme yetene\u011fine sahip hem de projenlere farkl\u0131la\u015fabilen h\u00fccreler olarak tan\u0131mlan\u0131r. Ara\u015ft\u0131rma verileri, yayg\u0131n kanser h\u00fccrelerinden daha diren\u00e7li k\u00f6k h\u00fccrelerin kanser hastalar\u0131nda var oldu\u011funu g\u00f6sterir. Kanser k\u00f6k h\u00fccreleri ve kanser h\u00fccreleri aras\u0131nda tan\u0131nmayan farkl\u0131l\u0131klar\u0131 belirlemek, kanser i\u00e7in etkili s\u0131n\u0131fland\u0131rma, tan\u0131 ve tedavi y\u00f6ntemleri geli\u015ftirmeye yard\u0131mc\u0131 olabilir."}
{"_id":"87610599","title":"Characterization and culture of human embryonic stem cells","text":"Ama\u00e7: \u0130nsan embriyosel k\u00f6k h\u00fccrelerinin (hESCs) in vitro bak\u0131m\u0131n\u0131 ve karakterizasyonunu ara\u015ft\u0131rmak.\n\nY\u00f6ntemler: hESCs, ES k\u00fclt\u00fcr ortam\u0131 ile besleyici katman \u00fczerinde yeti\u015ftirildi, bu ortam 20% Knockout Serum De\u011fi\u015ftiricisi, Knockout DMEM ve 10 ng\/mL bFGF i\u00e7erir. hESCs'in undiferente edilmi\u015f durumu, h\u00fccre morfolojisi ile ve y\u00fczeysel h\u00fccre i\u015faret\u00e7ileri SSEA-1, SSEA-3 ve TRA-1-60'\u0131n ifadesi ile belirlendi. H\u00fccre kromozom analizi i\u00e7in G bantlama tekni\u011fi kullan\u0131ld\u0131. H\u00fccrelerin \u00e7oklu potansiyeli, in vitro embriyoid v\u00fccut (EB) olu\u015fumu ve in vivo teratoma olu\u015fumu ile analiz edildi.\n\nSonu\u00e7: \u00c7o\u011fu h\u00fccre, uzun s\u00fcreli k\u00fclt\u00fcr d\u00f6nemleri boyunca normal kromozomlarla undiferente edilmi\u015f \u00f6zelliklere sahipti. SSEA-3, SSEA-4 ve TRA-1-60'a kar\u015f\u0131 pozitif imm\u00fcn reaktivite ile undiferente edilmi\u015f durumlar\u0131n\u0131 korudular. In vitro EB olu\u015fumu ve in vivo teratoma olu\u015fumu, insan ES h\u00fccrelerinin \u00e7oklu potansiyeli oldu\u011funu g\u00f6sterdi.\n\nSonu\u00e7: hESCs'in ara\u015ft\u0131rma ve klinik uygulama i\u00e7in temel gereklilikleri, k\u00fclt\u00fcrlerinde undiferente edilmi\u015f durumlar\u0131 ve \u00e7oklu potansiyelleridir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, bu ama\u00e7lar i\u00e7in potansiyelini g\u00f6sterdi."}
{"_id":"87986426","title":"Detection of Sugarcane bacilliform virus isolate and its influence on yield and quality of cane in Yunnan","text":"\u015eeker kam\u0131\u015f\u0131 bacilliform vir\u00fcs\u00fc (SCBV), Yunnan eyaleti Kaiyuan'dan kloroz ve lekelenme semptomlar\u0131 g\u00f6steren \u015feker kam\u0131\u015f\u0131ndan PCR ile tespit edildi. Isolat SCBV-Kaiyuan'dan replikaz geninin bir par\u00e7as\u0131 dizilendi. Dizileme analizi, SCBV-Kaiyuan'\u0131n 589 bp'lik k\u0131sm\u0131n\u0131n, Avustralya SCBV'si ile n\u00fckleotit ve amino asit d\u00fczeylerinde s\u0131ras\u0131yla %73,2-%74,0 ve %83,1-%84,1 kimlik paylar\u0131na sahip oldu\u011funu, Fas SCBV'si ile ise %66,7-%68,4 ve %65,6-%67,7 kimlik paylar\u0131na sahip oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Ayr\u0131ca, SCBV-Kaiyuan ile enfekte \u015feker kam\u0131\u015f\u0131n\u0131n kalitesi ve verimi de incelendi. Enfekte bitkilerde \u015feker suyu \u00e7\u0131karma, \u015feker i\u00e7eri\u011fi, safl\u0131k ve ortalama sap a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 s\u0131ras\u0131yla %1,55, %1,24, %2,22 ve %0,26 azald\u0131, ancak enfekte bitkilerde indirgenmi\u015f \u015feker %0,21 artt\u0131."}
{"_id":"90064424","title":"Mitotic chromosomes fold by condensin-dependent helical winding of chromatin loop arrays","text":"Mitosis s\u0131ras\u0131nda kromozomlar s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f, silindirik \u015fekilli yap\u0131lara katlan\u0131r. E\u015fzamanl\u0131 DT40 h\u00fccre k\u00fclt\u00fcrlerinin g\u00f6r\u00fcnt\u00fcleme ve Hi-C analizini polimer sim\u00fclasyonlar\u0131yla birle\u015ftirerek, interfaz kromozomlar\u0131n\u0131n nas\u0131l mitotik kromozomlar\u0131n karakteristik s\u0131k\u0131\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015f d\u00f6ng\u00fcsel yap\u0131lara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc belirledik. Buldu\u011fumuz sonu\u00e7lara g\u00f6re, interfaz organizasyonu profase giri\u015finden birka\u00e7 dakika sonra da\u011f\u0131l\u0131r ve ge\u00e7 profase a\u015famas\u0131nda kromozomlar zaten ard\u0131\u015f\u0131k d\u00f6ng\u00fcsel yap\u0131lar halinde katlan\u0131r. Prometafaz s\u0131ras\u0131nda bu yap\u0131, i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015f d\u00f6ng\u00fcsel bir d\u00fczen olu\u015fturacak \u015fekilde yeniden d\u00fczenlenir. Polimer sim\u00fclasyonlar\u0131, Hi-C verilerinin kromatidin tamam\u0131n\u0131n solenoidal sar\u0131lmas\u0131yla tutarl\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131, bunun yerine merkezi bir heliks ekseninden kaynaklanan ve bir spiral merdiven gibi yay\u0131lan ard\u0131\u015f\u0131k d\u00f6ng\u00fcsel yap\u0131lara i\u015faret etti\u011fini ortaya koymaktad\u0131r. Kromozomlar daha sonra progresif heliks sar\u0131lmas\u0131yla k\u0131sal\u0131r, her bir sar\u0131lma d\u00f6ng\u00fcs\u00fcndeki d\u00f6ng\u00fc say\u0131s\u0131 artar ve heliks d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fcn boyutu yakla\u015f\u0131k 3 Mb'lik (~40 d\u00f6ng\u00fc) tam olarak s\u0131k\u0131\u015fm\u0131\u015f metafaz kromozomlar\u0131nda yakla\u015f\u0131k 12 Mb'lik (~150 d\u00f6ng\u00fc) hale gelir. Kondensin, interfaz kromatin konformasyonunun da\u011f\u0131lmas\u0131nda hayati bir rol oynar. Mutantlar\u0131n analizi, bu s\u00fcre\u00e7lerde kondensin I ve II'nin farkl\u0131 rollerini ortaya koymu\u015ftur. Her iki kondensin de d\u00f6ng\u00fcsel dizilerin olu\u015fumunu sa\u011flayabilir. Ancak, kondensin II, prometafaz s\u0131ras\u0131nda heliks sar\u0131lmas\u0131nda gereklidir, kondensin I ise heliks d\u00f6ng\u00fcleri i\u00e7indeki d\u00f6ng\u00fc boyutunu ve d\u00fczenini d\u00fczenler. Bu g\u00f6zlemler, profase s\u0131ras\u0131nda do\u011frusal d\u00f6ng\u00fcsel dizilerin katlanmas\u0131yla uzun, ince kromozomlar\u0131n olu\u015fumu ve daha sonra prometafaz s\u0131ras\u0131nda d\u00f6ng\u00fclerin ve heliks sar\u0131lmas\u0131n\u0131n progresif b\u00fcy\u00fcmesiyle kromozomlar\u0131n k\u0131salmas\u0131 i\u00e7eren bir mitotik kromozom morfogenez yolu tan\u0131mlamaktad\u0131r."}
{"_id":"90756514","title":"REVIEW ON CLINICALLY DEVELOPING ANTIBIOTICS","text":"Antibiyotiklerin d\u00fcnyas\u0131 t\u00fckeniyor. 1940 ve 1962 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda 20'den fazla yeni antibiyotik s\u0131n\u0131f\u0131 pazara s\u00fcr\u00fcld\u00fc. O zamandan beri, sadece iki yeni antibiyotik s\u0131n\u0131f\u0131 pazara s\u00fcr\u00fcld\u00fc. \u015eimdi, \u00f6zellikle gram negatif bakterilerde etkili eylem i\u00e7in yeni antibiyotikler gerektiren antibiyotik direncini durdurmak i\u00e7in yeterli analojiler pazara ula\u015fm\u0131yor. Bu inceleme, son a\u015fama klinik geli\u015ftirme a\u015famas\u0131nda olan antibiyotikleri a\u00e7\u0131kl\u0131yor. Bunlar\u0131n \u00e7o\u011fu mevcut antibiyotik s\u0131n\u0131flar\u0131na ait ve birka\u00e7 dar spektrumlu aktiviteye sahip yeni bile\u015fikler, yeni hedeflere kar\u015f\u0131 y\u00f6nlendirilmi\u015ftir. Ge\u00e7mi\u015fte yeni molek\u00fcllerin bulunamamas\u0131n\u0131n baz\u0131 nedenleri ve yeni antibiyotiklerin ke\u015ffi i\u00e7in yat\u0131r\u0131mlar\u0131 \u00e7ekmek i\u00e7in bir yol haritas\u0131 a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r."}
{"_id":"94109411","title":"Improved Au\/Zn\/Au ohmic contacts for p-type InP","text":"Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, p-tipi InP i\u00e7in Au\/Zn\/Au temas sistemi i\u00e7in d\u0131\u015f yay\u0131lma bariyer katman\u0131 olarak yenilik\u00e7i Si3N4 \u00f6nerilmi\u015ftir. Temaslar annealmadan \u00f6nce, 200 \u00c5 kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131nda Au(200\u00c5)\/Zn(700\u00c5)\/Au(200\u00c5) \u00fczerine Si3N4 katman\u0131 depolanm\u0131\u015f, daha sonra HF ile Si3N4 kald\u0131r\u0131lm\u0131\u015f ve kablolama kolayl\u0131\u011f\u0131 sa\u011flamak i\u00e7in 2000 \u00c5 kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131nda saf alt\u0131n katman\u0131 depolanm\u0131\u015ft\u0131r. Belirli temas direnci, yakla\u015f\u0131k 3\u00d71018 cm-3 kabul edici konsantrasyonunda 6\u00d710-7 \u03a9 \u2022 cm2'ye d\u00fc\u015fm\u00fc\u015f ve temas m\u00fckemmel Ohmik hale gelmi\u015ftir. Ayr\u0131ca, Si3N4 katman\u0131, InP\/InGaAs\/InP (p-i-n) fotodiyotlarda m\u00fckemmel pasivasyon katman\u0131 ve antirefleksiyon kaplama g\u00f6revi g\u00f6rmektedir."}
{"_id":"94365950","title":"The reclamation of brine generated from desalination process by bipolar membrane electrodialysis","text":"\u00d6zet Baz\u0131 teknolojik-ekonomik analizler ve \u00e7evresel etki de\u011ferlendirmeleri, bipolar membran elektrodiyalizinin (BMED) end\u00fcstriyel tuzlu suyun geri kazan\u0131m\u0131 i\u00e7in uygulanabilir oldu\u011funu kan\u0131tlam\u0131\u015ft\u0131r. Bununla birlikte, bug\u00fcne kadar, baz\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fclmemi\u015f uygulama odakl\u0131 sorunlar nedeniyle teknoloji pratikte uygulanamam\u0131\u015ft\u0131r, \u00f6rne\u011fin BMED'in besleme \u00e7\u00f6zeltisi gereksinimleri, \u00fcretilen asit ve baz\u0131n mevcudiyeti, at\u0131k suyun nispeten y\u00fcksek tuz konsantrasyonu ve nispeten d\u00fc\u015f\u00fck desalinasyon verimlili\u011fi ve kapasitesi. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada, geleneksel elektrodiyalizin monovalent se\u00e7ici katyon de\u011fi\u015fim membranlar\u0131 ile birle\u015ftirildi\u011fi ve s\u00fcrekli gerilim modunda \u00e7al\u0131\u015fan BMED ile y\u00fczey suyu desalinasyon i\u015flemi taraf\u0131ndan \u00fcretilen tuzlu suyun geri kazan\u0131m\u0131 i\u00e7in yeni bir hibrit s\u00fcre\u00e7 tasarland\u0131. Daha sonra, baz\u0131 ba\u015flang\u0131\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fma ko\u015fullar\u0131n\u0131n BMED performans\u0131 \u00fczerindeki etkilerini anlamak i\u00e7in yan\u0131t y\u00fczeyi y\u00f6ntemi kullan\u0131ld\u0131. Son olarak, ger\u00e7ek \u00e7\u00f6zeltide s\u00fcrekli BMED deneyi ile BMED tabanl\u0131 geri kazan\u0131m \u015femas\u0131 tekrar do\u011fruland\u0131. \u00d6zellikle, \u00fcr\u00fcn konsantrasyonunun ak\u0131m verimlili\u011fi ve enerji t\u00fcketimi \u00fczerindeki etkileri incelendi. Bu durumda, 0.9 M \u00fcr\u00fcn konsantrasyonu ayarland\u0131\u011f\u0131nda, geleneksel membranlar ve bo\u015fluklar temelinde kabul edilebilir bir ak\u0131m verimlili\u011fi ve enerji t\u00fcketimi elde edildi, bu da iyon de\u011fi\u015fim re\u00e7inelerinin yeniden canland\u0131r\u0131lmas\u0131 i\u00e7in yeterlidir."}
{"_id":"95102458","title":"Process analysis and economic evaluation for Poly(3-hydroxybutyrate) production by fermentation","text":"\u00d6zet Birka\u00e7 s\u00fcre\u00e7, Alcaligenes eutrophus, Alcaligenes latus, Methylobacterium organophilum ve rekombine Escherichia coli taraf\u0131ndan \u00fcretilen ve geri kazan\u0131lan polihidroksib\u00fctirat (PHB) \u00fcretimi ve geri kazan\u0131m\u0131 i\u00e7in tasarlanm\u0131\u015ft\u0131r. PHB verimlili\u011fi, i\u00e7eri\u011fi ve verimi, PHB'nin nihai fiyat\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilemektedir. Her y\u0131l 2.850 ton saf PHB \u00fcretimi i\u00e7in, A. eutrophus'u kullanarak y\u00fczey aktif madde-hipoklorit sindirim y\u00f6ntemiyle geri kazan\u0131lan s\u00fcre\u00e7, PHB'nin en d\u00fc\u015f\u00fck fiyat\u0131na, 5,58 $\/kg'a yol a\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r. \u00dcretim \u00f6l\u00e7e\u011fi bir milyon ton\/y\u0131la \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda, PHB'nin fiyat\u0131 4,75 $\/kg'a d\u00fc\u015fm\u00fc\u015ft\u00fcr. Karbonik substrat\u0131n maliyeti, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli \u00fcretimde genel ekonomiyi \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde etkilemektedir. Bu nedenle, tar\u0131m at\u0131klar\u0131, \u00f6rne\u011fin s\u00fct\u00fcn ve melas\u0131n kullan\u0131m\u0131, \u00fcretim maliyetini \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde d\u00fc\u015f\u00fcrebilir."}
{"_id":"95764370","title":"Modification in the chemical bath deposition apparatus, growth and characterization of CdS semiconducting thin films for photovoltaic applications","text":"\u00d6zet Bu makalede, Chemical Bath Deposition (CBD) tekni\u011fi kullan\u0131larak, CdS ince filmlerin b\u00fcy\u00fcmesi ve karakterizasyonu, CdCl2, (NH2)2CS ve NH3'\u00fcn bir su \u00e7\u00f6zeltisinde reaksiyonu ile bildirilmi\u015ftir. Depozisyon s\u00fcrecinde aktif olarak dahil olan parametreler belirlenmi\u015ftir. Genellikle mevcut bir CBD sistemi, 90\u00b0C'de \u00e7\u00f6zeltinin pH'sini elde etmek i\u00e7in ba\u015far\u0131l\u0131 bir \u015fekilde de\u011fi\u015ftirilmi\u015ftir ve kimyasal banyo deposiyonu i\u00e7in pH ve \u00e7\u00f6zeltinin s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 gibi temel parametreleri anlamak i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015fmalar yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. \u00c7\u00f6zeltinin pH'sinin, CBD-CdS filmlerinin kalitesinde kritik bir rol oynad\u0131\u011f\u0131 do\u011frulanm\u0131\u015ft\u0131r. Yap\u0131sal, optik ve elektriksel \u00f6zellikler, hem depo edilen hem de pi\u015firilen filmler i\u00e7in analiz edilmi\u015ftir. XRD \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131, CBD-CdS filmlerinde, banyoda kadmiyum iyon konsantrasyonundaki de\u011fi\u015fimin, (111) bask\u0131n y\u00f6nelime sahip k\u00fcp fazdan (002) bask\u0131n y\u00f6nelime sahip alt\u0131gen faza ge\u00e7i\u015fe neden oldu\u011funu ortaya koymaktad\u0131r. Banyoda kadmiyum iyon konsantrasyonundaki de\u011fi\u015fime ba\u011fl\u0131 olarak yap\u0131lan yap\u0131sal de\u011fi\u015fiklikler, optik ve elektriksel \u00f6zellikleri etkilemektedir. En iyi elektrik direnci, bant aral\u0131\u011f\u0131 ve k\u0131r\u0131n\u0131m indeksi de\u011feri, 0,8 M kadmiyum iyon konsantrasyonundan depo edilen pi\u015firilmi\u015f filmler i\u00e7in g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Filmler, g\u00fcne\u015f h\u00fccresi imalat\u0131 i\u00e7in uygundur. Ayr\u0131ca, \u00f6rnekleri 350\u00b0C'de H2'de 30 dakika pi\u015firildi\u011finde, artan difraksiyon yo\u011funlu\u011fu ve daha d\u00fc\u015f\u00fck sa\u00e7\u0131lma a\u00e7\u0131s\u0131na do\u011fru kayma nedeniyle CdS birim h\u00fccresinin b\u00fcy\u00fcmesi g\u00f6zlemlenmi\u015ftir. Bu da, lattice parametrelerinin artmas\u0131na ve bant aral\u0131\u011f\u0131n\u0131n daralmas\u0131na neden olmu\u015ftur. Sonu\u00e7lar, \u00f6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131n analizleriyle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r."}
{"_id":"96222213","title":"Combined sampler robot and high-performance liquid chromatography: a fully automated system for biological small-angle X-ray scattering experiments at the Synchrotron SOLEIL SWING beamline","text":"K\u00fc\u00e7\u00fck a\u00e7\u0131l\u0131 X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 sa\u00e7\u0131l\u0131m\u0131, \u00e7\u00f6zeltide bulunan makromolek\u00fcller i\u00e7in yap\u0131sal biyolojide yayg\u0131n olarak kullan\u0131l\u0131r ve X-\u0131\u015f\u0131n\u0131 kristalografisi veya NMR ile elde edilen y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc yap\u0131 belirlemesini tamamlar. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fc nesil senkrotron kaynaklar\u0131n\u0131n ba\u011flam\u0131nda, bu artan ilgi, \u00f6rnek ortamlar\u0131 ve otomasyona y\u00f6nelik geli\u015fmelere yol a\u00e7maktad\u0131r. \u00d6rnek monodispersitesinin gereklili\u011fi nedeniyle, \u00e7evrimi\u00e7i bir safla\u015ft\u0131rma sisteminin varl\u0131\u011f\u0131 hakl\u0131 \u00e7\u0131kar\u0131l\u0131r. SWING \u0131\u015f\u0131n \u00e7izgisinde Synchrotron SOLEIL (Gif-sur-Yvette, Fransa) geli\u015ftirilmi\u015f ve optimize edilmi\u015f bir sistem, otomatik \u00f6rnek al\u0131c\u0131 robot ve \u00e7evrimi\u00e7i y\u00fcksek performansl\u0131 s\u0131v\u0131 kromatografisi (HPLC) i\u00e7erir. \u00d6rnek de\u011fi\u015ftirici modda, birka\u00e7 mikrolitre \u00f6rnek, iki hava kabarc\u0131\u011f\u0131 aras\u0131nda enjekte edilebilir ve tipik olarak 40 \u00b5l\/dakika kontrol edilen bir h\u0131zla dola\u015fabilir. Uzaktan kontrol edilen \u00f6rnek enjektiyonlar\u0131 ile saatte en fazla 14 \u00f6rnek bu modda \u00f6l\u00e7\u00fclebilir. HPLC modunda, ba\u015flang\u0131\u00e7ta polidispers bir \u00f6rnek, her bir bile\u015fenine ayr\u0131labilir ve an\u0131nda veri al\u0131m\u0131 yap\u0131labilir. \u00d6rnek h\u00fccresi termostate edilir ve g\u00f6rselle\u015ftirme kontrol\u00fc ve \u00e7evrimi\u00e7i UV-G\u00f6r\u00fcn\u00fcr emilim izleme sunar."}
{"_id":"97566194","title":"Feasibility assessment of desalination application in Australian traditional agriculture","text":"\u00d6zet Veri s\u0131n\u0131rlamalar\u0131na ra\u011fmen, makale, Avustralya'da tar\u0131msal sulama i\u00e7in desalinasyon teknolojilerinin uygulanmas\u0131 i\u00e7in potansiyel alanlar\u0131n ilk de\u011ferlendirmesini sunmaktad\u0131r. Ulusal \u00f6l\u00e7ekte, bu alanlar, \u015fu kriterlere dayal\u0131 olarak belirlenmi\u015ftir: \u015fu anda sulama tar\u0131mi i\u00e7in kullan\u0131lan topraklardan ve besleme alanlar\u0131ndan uzakl\u0131k; kasaba alanlar\u0131ndan uzakl\u0131k; \u00e7evresel koruma alanlar\u0131n\u0131n d\u0131\u015flanmas\u0131; y\u00fczey y\u00fcksekli\u011fi 600 m AHD'den fazla olan alanlar\u0131n d\u0131\u015flanmas\u0131; ve s\u0131n\u0131rl\u0131 yeralt\u0131 suyu kaynaklar\u0131na sahip b\u00f6lgelerin d\u0131\u015flanmas\u0131. Y\u00fcksek de\u011ferli \u00fcr\u00fcnler \u00fcreten end\u00fcstriler, daha verimli sulama uygulamalar\u0131 kulland\u0131klar\u0131 ve sulanan tar\u0131msal \u00fcretimde en y\u00fcksek br\u00fct de\u011fere sahip olduklar\u0131 i\u00e7in desalinasyon suyunun faydalar\u0131ndan en \u00e7ok yararlanacaklard\u0131r. Yeralt\u0131 suyu, maliyet etkin desalinasyon i\u00e7in en muhtemel besin suyu kayna\u011f\u0131 olarak belirlenmi\u015ftir, bu da d\u00fcnya \u00e7ap\u0131nda da ge\u00e7erlidir. Tuzlu at\u0131k suyun bertaraf\u0131, desalinasyonun genel maliyet etkinli\u011finin \u00f6nemli bir fakt\u00f6r\u00fcd\u00fcr. Besin suyu tuzlulu\u011fu nispeten d\u00fc\u015f\u00fck oldu\u011funda, perm\u00fct ile besin suyunu kar\u0131\u015ft\u0131rmak, su \u00fcretimini art\u0131r\u0131r ve su maliyetini azalt\u0131r. Avustralya \u00e7ift\u00e7ileri, tar\u0131msal su i\u00e7in AU$1.2\/kL'den fazla \u00f6demeyecekleri tahmin edilmektedir. Genel olarak, desalinasyon suyu, di\u011fer kaynaklardan gelen suya k\u0131yasla tar\u0131msal kullan\u0131m i\u00e7in hala daha pahal\u0131d\u0131r; ancak maliyetlerin kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir olabilece\u011fi durumlar da olacakt\u0131r."}
{"_id":"99829811","title":"Development of a specific monoclonal antibody assay and a rapid testing strip for the detection of apramycin residues in food samples","text":"\u00d6ZETBir apramisin (AP) kar\u015f\u0131 \u00f6zel bir monoklonal antikor (MAb) \u00fcretildi ve g\u0131dalarda AP kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n tespitinde kullan\u0131lmak \u00fczere dolayl\u0131 rekabet\u00e7i bir enzim ba\u011fl\u0131 imm\u00fcnosorbeant test (idcELISA) ve h\u0131zl\u0131 test \u015feridi geli\u015ftirmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. MAb, di\u011fer aminoglikozidlere kar\u015f\u0131 \u00e7ok az \u00e7apraz reaktivite g\u00f6sterdi. 0.01 M PBS'te optimize edilmi\u015f ko\u015fullarda, MAb'in yar\u0131 maksimum inhibisyon konsantrasyonu (IC50) 0.41 ng\/ml idi ve limit of detection (LOD) 0.15 ng\/ml idi. ELISA sonu\u00e7lar\u0131 90 dakika i\u00e7inde elde edildi. T\u00fcm spiked g\u0131dalar i\u00e7in ortalama geri kazan\u0131mlar 79.02\u2013105.49% aral\u0131\u011f\u0131nda ve 2.21\u201311.4% aral\u0131\u011f\u0131nda varyans katsay\u0131lar\u0131yd\u0131. 5 dakika i\u00e7inde elde edilen \u015ferit testi sonu\u00e7lar\u0131, t\u00fcm test edilen g\u0131dalar i\u00e7in g\u00f6rsel LOD'lar 2.5\u20135 \u00b5g\/kg (ng\/ml) aral\u0131\u011f\u0131nda idi. Bu nedenle, geli\u015ftirilen \u015ferit testi, g\u0131dalarda AP kal\u0131nt\u0131lar\u0131n\u0131n h\u0131zl\u0131 ve uygun bir \u015fekilde tespit edilmesi i\u00e7in bir y\u00f6ntemdir."}
{"_id":"104143831","title":"Utilization of Desalination Brine for Sodium Hydroxide Production: Technologies, Engineering Principles, Recovery Limits, and Future Directions","text":"K\u00fcresel desalinasyon kapasitesi h\u0131zl\u0131 b\u00fcy\u00fcmesine devam ettik\u00e7e, tuzlu suyun bo\u015falt\u0131m\u0131n\u0131n olumsuz \u00e7evresel etkilerini azaltma itici g\u00fcc\u00fc de e\u015fzamanl\u0131 olarak artmaktad\u0131r. Modern tuzlu su bo\u015falt\u0131m tasar\u0131mlar\u0131, bu etkileri \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde s\u0131n\u0131rlam\u0131\u015ft\u0131r, ancak maliyetlidirler. Tuzlu sudan de\u011ferli bile\u015fenler ve kimyasal t\u00fcrevler elde etmek, hem \u00e7evresel hem de ekonomik kayg\u0131lar\u0131 \u00e7\u00f6zme potansiyeline sahiptir. Bu makalede, i\u00e7 yeniden kullan\u0131m i\u00e7in deniz suyu ters osmoz (SWRO) tuzlu suyundan sodyum hidroksit (\"kire\u00e7li\") \u00fcretmek i\u00e7in kullan\u0131lan y\u00f6ntemler incelendi. S\u00fcre\u00e7 enerji t\u00fcketimi, s\u00fcre\u00e7 maliyetini belirler ve sodyum hidroksit safl\u0131\u011f\u0131, i\u00e7me suyu sistemlerinde \u00fcr\u00fcn\u00fcn kullan\u0131labilirli\u011fini belirler, bu nedenle g\u00f6zden ge\u00e7irilen teknolojiler, termodinamik minimum enerji t\u00fcketimi ve maksimum (stoikiometrik) sodyum hidroksit \u00fcretim oranlar\u0131 ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lmaktad\u0131r. Tuzlu su ar\u0131t\u0131m\u0131, konsantrasyonu ve elektroliz teknolojileri hakk\u0131nda bireysel incelemelerden sonra, be\u015f mevcut tesis ..."}
{"_id":"108886332","title":"Training toddlers seated on mobile robots to drive indoors amidst obstacles","text":"Bu ara\u015ft\u0131rman\u0131n amac\u0131, mobil robotlarda oturan \u00e7ocuklara bilin\u00e7li ve g\u00fcvenli bir \u015fekilde i\u00e7 mekanlarda s\u00fcr\u00fc\u015f e\u011fitimi vermektir. \u00d6nceki \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131m\u0131z, yakla\u015f\u0131k alt\u0131 hafta e\u011fitimden sonra bebeklerin geleneksel direksiyonlarla do\u011frudan bir hedefe s\u00fcr\u00fc\u015f \u00f6\u011frenebildiklerini g\u00f6stermektedir. Ancak, s\u00fcr\u00fc\u015f s\u0131ras\u0131nda engelleri ka\u00e7\u0131nmay\u0131 \u00f6\u011frenememektedirler. Bu, hareket kabiliyeti k\u0131s\u0131tl\u0131 \u00e7ocuklar\u0131n ev ortamlar\u0131n\u0131 g\u00fcvenli bir \u015fekilde ke\u015ffetmelerini engeller ve bu da erken ya\u015flardaki bili\u015fsel ve sosyal geli\u015fimlerini etkiler. Bu makalede, engelli bir parkurda robotu s\u00fcr\u00fc\u015fe e\u011fitilen bebeklerin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131kl\u0131yoruz. Engelleri ka\u00e7\u0131nmak i\u00e7in yapay potansiyel alanlara dayal\u0131 algoritmalar kullanarak, istenen y\u00f6ne odakl\u0131 bir kuvvet t\u00fcneli etraf\u0131nda bir kuvvet alan\u0131 olu\u015fturuyoruz. Bu \"gerekti\u011finde yard\u0131m\" yakla\u015f\u0131m\u0131, \u00e7ocuk mobil robotu istenen y\u00f6nden d\u0131\u015far\u0131 y\u00f6nlendirirse, s\u00fcr\u00fcc\u00fc elinde bir itme kuvveti hisseder. Sonu\u00e7lar, kuvvet geri bildirimli direksiyonun geleneksel direksiyonla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha h\u0131zl\u0131 \u00f6\u011frenmeye yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"109795294","title":"Coming soon to a Wal-Mart near you","text":"Web sitesi [http:\/\/www.aimglobal.org\/technologies\/rfid] g\u00f6re, \"radyo frekans\u0131 tan\u0131mlama (RFID) teknolojisi, \u00fcr\u00fcn, yer ve zaman veya i\u015flem verilerini insan m\u00fcdahalesi veya hatas\u0131 olmadan h\u0131zl\u0131 ve kolay bir \u015fekilde toplamak i\u00e7in otomatik bir yoldur.\" Kutu i\u00e7inde tek kullan\u0131ml\u0131k t\u0131ra\u015f b\u0131\u00e7aklar\u0131ndan ma\u011faza raflar\u0131ndaki tek tek f\u0131st\u0131k ezmesi kavanozlar\u0131na kadar her \u015feyi takip etme yetene\u011fi, RFID teknolojisinin \"ger\u00e7ek zamanl\u0131 tedarik zinciri g\u00f6r\u00fcn\u00fcrl\u00fc\u011f\u00fc\" sunma potansiyeline sahiptir. RFID teknolojisi savunucular\u0131 [C. Humer, 2003], \"RF etiketleri, 1990'larda \u0130nternet'in sundu\u011fu radikal de\u011fi\u015fim vaatine benzer \u015fekilde, bu on y\u0131l\u0131n i\u015f yapma bi\u00e7iminde radikal bir de\u011fi\u015fim vaat ediyor.\" derler. Ancak, RFID teknolojisinin tam potansiyelinin ger\u00e7ekle\u015ftirilmesi i\u00e7in a\u015f\u0131lmas\u0131 gereken birka\u00e7 engel vard\u0131r: g\u00fcvenilirlik, maliyet, standart eksikli\u011fi ve g\u00fcvenlik. Bu engellerin yava\u015f yava\u015f azalmas\u0131yla birlikte, Wal-Mart teknolojiyi kamuoyu olarak benimsiyor."}
{"_id":"109946221","title":"Innovative beneficial reuse of reverse osmosis concentrate using bipolar membrane electrodialysis and electrochlorination processes","text":"Y\u00f6nlendirilmi\u015f osmoz (RO), yayg\u0131n olarak kullan\u0131lan ve h\u0131zla b\u00fcy\u00fcyen bir tuzlama teknolojisi. Bu s\u00fcrecin \u00f6nemli bir dezavantaj\u0131, RO s\u00fcrecinden elde edilen konsantre, besleme ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n %25'ine kadar \u00e7\u0131kabilir ve kirlilik olu\u015fturan bir ak\u0131\u015f olu\u015fturur. Bu at\u0131k ak\u0131\u015f\u0131, \u00f6zellikle okyanus bertaraf\u0131 se\u00e7ene\u011fi olmayan i\u00e7 topluluklar i\u00e7in bu s\u00fcrecin uygulanmas\u0131nda \u00f6nemli bir zorluk olu\u015fturabilir. Bu at\u0131k ak\u0131\u015f\u0131n\u0131n yararl\u0131 bir \u015fekilde yeniden kullan\u0131lmas\u0131, \u00e7evre dostu bir yakla\u015f\u0131m olarak faydal\u0131 olabilir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, bir at\u0131k su ar\u0131tma tesisinden entegre membran sistemi (IMS) taraf\u0131ndan \u00fcretilen RO konsantresi i\u00e7in iki yenilik\u00e7i yararl\u0131 yeniden kullan\u0131m stratejisi sunmaktad\u0131r. \u00c7al\u0131\u015fmada de\u011ferlendirilen teknolojiler, RO konsantresini kar\u0131\u015f\u0131ktan asit ve kar\u0131\u015f\u0131ktan baz ak\u0131\u015flar\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcren bipolar membran elektrodiyaliz (BMED) ve yerinde klor \u00fcreten elektroklorinasyon (EC) idi. BMED i\u00e7in yap\u0131lan laboratuvar \u00f6l\u00e7ekli \u00e7al\u0131\u015fmalar, RO konsantresinin, %0.2N'ye kadar konsantrasyonlarda kar\u0131\u015f\u0131ktan asit ve kar\u0131\u015f\u0131ktan baz ak\u0131\u015flar\u0131na d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesini g\u00f6stermi\u015ftir. Benzer \u015fekilde, EC s\u00fcreci, RO konsantresinden %0.6'l\u0131k bir hipoklorit \u00e7\u00f6zeltisi \u00fcretmeyi ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131r. \u00dcretilen asitler, bazlar ve hipoklorit, RO s\u00fcrecine ve \u00fcst ak\u0131\u015f \u00f6n i\u015fleme s\u00fcre\u00e7lerine do\u011frudan uygulanabilir. Bu iki yakla\u015f\u0131m\u0131n uygulanabilirli\u011fini de\u011ferlendirmek i\u00e7in, RO konsantresinde bu s\u00fcre\u00e7lerin laboratuvar \u00f6l\u00e7ekli performans\u0131na dayal\u0131 yakla\u015f\u0131k maliyet tahminleri yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Entegre Membran Sistemi'nde bu yenilik\u00e7i yeniden kullan\u0131m stratejilerini kullanan ve geleneksel bertaraf se\u00e7enekleri ve termal s\u0131f\u0131r s\u0131v\u0131 bertaraf tedavisi ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lan genel maliyetler kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Bu kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma, i\u00e7 at\u0131k su yeniden kullan\u0131m tesisleri i\u00e7in bir yeniden kullan\u0131m yakla\u015f\u0131m\u0131n\u0131n ekonomik olarak uygulanabilir olabilece\u011fini g\u00f6stermektedir, bu tesisler RO membranlar\u0131n\u0131 kullanmakta ve konsantre bertaraf\u0131 i\u00e7in s\u0131n\u0131rl\u0131 se\u00e7eneklere sahiptir."}
{"_id":"116075383","title":"Amplification of siRNA in Caenorhabditis elegans generates a transgenerational sequence-targeted histone H3 lysine 9 methylation footprint","text":"D\u0131\u015f kaynakl\u0131 \u00e7ift iplikli RNA (dsRNA), hem hedef mRNA istikrar\u0131 hem de kromatin yap\u0131s\u0131 d\u00fczeyinde homolojiye ba\u011fl\u0131 etkiler g\u00f6sterdi\u011fi bulunmu\u015ftur. RNAi'de C. elegans'i bir hayvan modeli olarak kullanarak, dsRNA'ya hedeflenen kromatin etkilerinin genelli\u011fi, kapsam\u0131 ve uzun \u00f6m\u00fcrl\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc ve RNAi makinesinin bile\u015fenlerine ba\u011f\u0131ml\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k. Y\u00fcksek \u00e7\u00f6z\u00fcn\u00fcrl\u00fckl\u00fc genom \u00e7ap\u0131nda kromatin profilleme kullanarak, dsRNA'ya homoloji g\u00f6steren \u00e7e\u015fitli genlerin histon H3 lisin 9 trimetilasyonu (H3K9me3) a\u00e7\u0131s\u0131ndan lokus \u00f6zel zenginli\u011fe sahip olabilece\u011fini bulduk, modifikasyon izleri dsRNA'n\u0131n homolojisinden birka\u00e7 kilobaz uzaktaki siteden uzan\u0131r ve C. elegans genomundaki di\u011fer 20.000 geni hedef lokustan ay\u0131rt edecek kadar lokus \u00f6zg\u00fcll\u00fc\u011f\u00fc g\u00f6sterir. Genetik analiz, RNAi s\u0131ras\u0131nda siRNA ikincil \u00fcretimiyle sorumlu fakt\u00f6rlerin kromatin hedeflemesinde etkili olmas\u0131 gerekti\u011fini g\u00f6sterdi. Zaman analizi, dsRNA taraf\u0131ndan tetiklenen H3K9me3'\u00fcn en az iki nesil boyunca dsRNA olmaks\u0131z\u0131n korunabilece\u011fini ve daha sonra kayboldu\u011funu ortaya koydu. Bu sonu\u00e7lar, C. elegans'ta dsRNA taraf\u0131ndan tetiklenen kromatin modifikasyonunun programlanabilir ve lokus \u00f6zel bir yan\u0131t oldu\u011funu ve nesiller aras\u0131 s\u0131n\u0131rlar\u0131 a\u015fan bir metastabil durum tan\u0131mlad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ima eder."}
{"_id":"116556376","title":"Physicians' initial management of acute low back pain versus evidence-based guidelines. Influence of sciatica.","text":"\n# Arka Plan\nAkut d\u00fc\u015f\u00fck s\u0131rt a\u011fr\u0131s\u0131 i\u00e7in kan\u0131t temelli k\u0131lavuzlara uyumu etkileyebilecek doktor \u00f6zellikleri ve hasta sunumlar\u0131 hakk\u0131nda \u00e7ok az bilgi mevcuttur.\n\n# Ama\u00e7\nSa\u011fl\u0131k Ara\u015ft\u0131rmalar\u0131 Kalite Ajans\u0131'n\u0131n k\u0131lavuzuna uygun y\u00f6netim kararlar\u0131n\u0131n tutarl\u0131l\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011ferlendirmek ve sciatikan\u0131n sunumu veya doktor \u00f6zelliklerine g\u00f6re yan\u0131tlar\u0131n de\u011fi\u015fip de\u011fi\u015fmedi\u011fini incelemek.\n\n# Tasar\u0131m\nPostal\u0131 anketle yap\u0131lan \u00e7apraz kesitli \u00e7al\u0131\u015fma.\n\n# Kat\u0131l\u0131mc\u0131lar\n\u0130\u00e7 hastal\u0131klar\u0131, aile hekimli\u011fi, genel pratik, acil t\u0131p ve mesleki t\u0131p alanlar\u0131ndan rastgele se\u00e7ilen kat\u0131l\u0131mc\u0131lardan olu\u015fturuldu.\n\n# \u00d6l\u00e7\u00fcmler\n\u0130ki vaka senaryosu i\u00e7in \u00f6nerileri soran bir anket g\u00f6nderildi.\n\n# Sonu\u00e7lar\n720 anket tamamland\u0131 (yan\u0131t oran\u0131 %25). Vaka 1 (siyatikas\u0131z) ve Vaka 2 (siyatikal\u0131) i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla %26,9 ve %4,3'\u00fc doktorlar k\u0131lavuza tam olarak uydu. Her y\u0131l pratikte, Vaka 1'de k\u0131lavuza uymama olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 1,03 kat artt\u0131 (95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 [GA] = 1,01-1,05). Mesleki t\u0131p referans uzmanl\u0131\u011f\u0131 olarak, genel pratik Vaka 1'de en y\u00fcksek uymama olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahipti (3,60, 95% GA = 1,75-7,40), ard\u0131ndan i\u00e7 hastal\u0131klar\u0131 ve acil t\u0131p. Vaka 2 sonu\u00e7lar\u0131, sciatikan\u0131n etkisini yans\u0131tt\u0131; Vaka 1'e k\u0131yasla i\u00e7 hastal\u0131klar\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek olas\u0131l\u0131klara sahipti ve herhangi bir uzmanl\u0131k alan\u0131na k\u0131yasla en y\u00fcksek uymama olas\u0131l\u0131\u011f\u0131na sahipti (6,93, 95% GA = 1,47-32,78), ard\u0131ndan aile hekimli\u011fi ve acil t\u0131p.\n\n# Sonu\u00e7\nBir\u00e7ok ilk bak\u0131m doktoru hala kan\u0131t temelli s\u0131rt a\u011fr\u0131s\u0131 k\u0131lavuzlar\u0131na uyumsuz. Sciatikan\u0131n klinik karar verme \u00fczerinde dramatik bir etkisi vard\u0131, \u00f6zellikle i\u00e7 hastal\u0131klar\u0131 ve aile hekimli\u011fi i\u00e7in uymama derecesini art\u0131rd\u0131. Doktorlar\u0131n sciatikan\u0131n do\u011fal tarihini yanl\u0131\u015f anlamalar\u0131 ve daha yo\u011fun bir ilk y\u00f6netim gerektirdi\u011fine inanmalar\u0131, g\u00f6zlemlenen sciatik"}
{"_id":"117907685","title":"Appropriate Critical Values When Testing for a Single Multivariate Outlier by Using the Mahalanobis Distance","text":"Mahalanobis mesafesi, \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli verilerde d\u0131\u015f de\u011ferleri tespit etmek i\u00e7in kullan\u0131labilen iyi bilinen bir \u00f6l\u00e7\u00fcd\u00fcr. Bununla birlikte, bu ama\u00e7 i\u00e7in uygun kritik de\u011ferler konusunda baz\u0131 tutars\u0131zl\u0131klar vard\u0131r. Wilks y\u00f6ntemine bir kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma yap\u0131ld\u0131ktan sonra, bu makale daha \u00f6nce \u00f6nerilen {p(n-1)\/(n-p)}F p,n\u2212p de\u011ferlerinin uygunsuz oldu\u011funu ve p(n-1) 2 F p,n\u2212p\u22121 \/n(n\u2212p\u22121+pF p,n\u2212p\u22121 ) de\u011ferlerinin tek bir d\u0131\u015f de\u011fer ararken do\u011fru kritik de\u011ferler oldu\u011funu g\u00f6stermektedir. Hangi kritik de\u011ferlerin kullan\u0131lmas\u0131n\u0131n \u00f6nemli oldu\u011fu, 10 hasta ve be\u015f de\u011fi\u015fken i\u00e7eren bir klinik laboratuvar verisi k\u00fcmesinde tek bir d\u0131\u015f de\u011fer ararken g\u00f6sterilmektedir. Ayr\u0131ca, Jackknifed Mahalanobis mesafesi tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r ve ilgili kritik de\u011ferler verilmektedir. Son olarak, normal Mahalanobis mesafesi ve Jackknifed versiyonunun \u00fcst s\u0131n\u0131rlar\u0131 tart\u0131\u015f\u0131lmaktad\u0131r."}
{"_id":"118215171","title":"How to calculate sample size in animal studies","text":"Ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar herhangi bir hayvan \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131 ba\u015flamadan \u00f6nce \u00f6rnek boyutunu hesaplamal\u0131d\u0131r. Gruplar aras\u0131nda k\u00fc\u00e7\u00fck bir anlaml\u0131 fark\u0131 tespit etmek i\u00e7in yeterli olmal\u0131d\u0131r. K\u00fc\u00e7\u00fck \u00f6rnek boyutu sadece \u00f6nemsiz sonu\u00e7lara neden olmakla kalmaz, ayn\u0131 zamanda \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n g\u00fcc\u00fcn\u00fc de azalt\u0131r. \u00d6rnek boyutunun hesaplanmas\u0131 karma\u015f\u0131k istatistiklere dayan\u0131r, ancak istatistiksel ge\u00e7mi\u015fi olmayan ara\u015ft\u0131rmac\u0131lara yard\u0131mc\u0131 olmak i\u00e7in basitle\u015ftirilebilir."}
{"_id":"120385993","title":"On the Theory and Computation of Evolutionary Distances","text":"Bu makale, evrimsel mesafenin biyolojik kavram\u0131 i\u00e7in resmi bir tan\u0131m ve bu mesafeyi hesaplamak i\u00e7in bir algoritma sunar. Herhangi bir k\u00fcme S i\u00e7in, de\u011fi\u015fken uzunluklarda sonlu diziler bu mesafe, S \u00d7 S \u00fczerinde ger\u00e7ek de\u011ferli bir fonksiyon olup, biyolojik uygulamay\u0131 i\u00e7erecek \u015fekilde geni\u015f ko\u015fullarda bir metrik olarak g\u00f6sterilir. Burada tan\u0131t\u0131lan algoritma, bilgisayar programlamas\u0131na uygundur ve \u015fu anda kullan\u0131lan di\u011fer y\u00f6ntemlerden daha k\u0131sa bir evrimsel mesafe hesaplama y\u00f6ntemi sa\u011flar."}
{"_id":"121001457","title":"Over 30% efficient InGaP\/GaAs tandem solar cells","text":"Bir iki u\u00e7lu monolitik InGaP\/GaAs \u00e7ift katmanl\u0131 g\u00fcne\u015f h\u00fccresi, 4 cm2'lik pratik b\u00fcy\u00fck bir alana sahip olup, tek g\u00fcne\u015f \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131 k\u00fctlesi 1.5 k\u00fcresel ayd\u0131nlatma alt\u0131nda %30.28'lik yeni bir verimlilik rekoruyla elde edilmi\u015ftir. \u00c7ift katmanl\u0131 h\u00fccrenin performans\u0131n\u0131, InGaP t\u00fcnel birle\u015fimi i\u00e7in \u00e7ift heterojen (daha sonra DH olarak an\u0131lacak) yap\u0131ya ge\u00e7erek geli\u015ftirdi\u011fimizi bildiriyoruz. DH yap\u0131da, InGaP katmanlar\u0131 y\u00fcksek band geni\u015fli\u011fi AlInP bariyerlerle \u00e7evrelenmi\u015ftir. AlInP bariyerleri, InGaP t\u00fcnel birle\u015fiminin zirve ak\u0131m\u0131 \u00fczerinde \u00f6nemli bir etkiye sahiptir. InGaP \u00fcst h\u00fccrenin alt\u0131nda do\u011frudan bulunan AlInP bariyer, az\u0131nl\u0131k ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131lar\u0131n \u00fcst h\u00fccrede yans\u0131mas\u0131nda olduk\u00e7a etkilidir. AlInP BSF katman\u0131, sadece y\u00fcksek potansiyel bir bariyer olu\u015fturmakla kalmaz, ayn\u0131 zamanda epitaksiyel b\u00fcy\u00fcme s\u0131ras\u0131nda t\u00fcnel birle\u015fimden zink\u0131n \u00fcst h\u00fccreye yay\u0131lmas\u0131n\u0131 da \u00f6nler. Ayr\u0131ca, InGaP t\u00fcnel birle\u015fimi, GaAs t\u00fcnel birle\u015fiminde var olan emilim kayb\u0131n\u0131 azalt\u0131r ve fotojenik ak\u0131m\u0131 art\u0131r\u0131r..."}
{"_id":"121581019","title":"Electrical, optical, and structural properties of indium-tin-oxide thin films for organic light-emitting devices","text":"Y\u00fcksek kaliteli indiyum-tin-oksit (ITO) ince filmler (200\u2013850 nm), pulsed lazer depozisyonu (PLD) y\u00f6ntemiyle cam altl\u0131klara, postdepozisyon \u0131s\u0131tma tedavisi olmadan \u00fcretildi. Bu filmlerin yap\u0131sal, elektriksel ve optik \u00f6zellikleri, hedef kompozisyon, altl\u0131k depozisyon s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131, arka gaz bas\u0131nc\u0131 ve film kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131 fonksiyonu olarak incelendi. \u00c7e\u015fitli hedef kompozisyonlar\u0131ndan elde edilen filmler, %0 ile %15 SnO2 i\u00e7eri\u011fi aral\u0131\u011f\u0131nda de\u011fi\u015fti. Y\u00fcksek iletkenlik i\u00e7in en uygun hedef kompozisyon, %5 SnO2 ve %95 In2O3 idi. Altl\u0131klar oda s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131ndan 300 \u00b0C'ye kadar de\u011fi\u015fen s\u0131cakl\u0131klarda, 1 ila 100 mTorr aras\u0131nda de\u011fi\u015fen oksijen k\u0131smi bas\u0131n\u00e7lar\u0131nda depolanm\u0131\u015ft\u0131r. Filmler, 248 nm dalga boyunda, 30 ns tam geni\u015flik enlemli bir KrF eksimer laseri kullan\u0131larak, 2 J\/cm2 fluansla depolanm\u0131\u015ft\u0131r. Oda s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131nda, 10 mTorr oksijen bas\u0131nc\u0131nda 150 nm kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131nda \u00fcretilen bir ITO filmi i\u00e7in, direncilik 4\u00d710\u22124 \u03a9 cm ve 400\u2013700 nm g\u00f6r\u00fcn\u00fcr aral\u0131kta ortalama ge\u00e7irme oran\u0131 %85 idi. 170 nm kal\u0131nl\u0131\u011f\u0131nda, 250 \u00b0C'de, 50 mTorr oksijen bas\u0131nc\u0131nda \u00fcretilen bir film i\u00e7in, direncilik 1\u00d710\u22123 \u03a9 cm ve ge\u00e7irme oran\u0131 %78 idi.\n\n# Additional Information\n- **Dataset**: BEIR (Benchmark for Evaluating Information Retrieval)\n- **Task**: Text Translation\n- **Language Pair**: English to Turkish"}
{"_id":"126549848","title":"Disaster Management and Community Planning, and Public Participation: How to Achieve Sustainable Hazard Mitigation","text":"Makale \u00f6ncelikle afet y\u00f6netimi planlamas\u0131n\u0131n k\u0131sa bir tarihsel genel bak\u0131\u015f\u0131n\u0131 sunar. \u0130kincisi, Avustralya ve Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki ara\u015ft\u0131rma bulgular\u0131n\u0131 inceler ve bunlar\u0131n afet y\u00f6netimi alan\u0131n\u0131n yan\u0131t ve kurtarma odaklanmas\u0131ndan s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir tehlike azalt\u0131m\u0131na kaymas\u0131n\u0131 te\u015fvik etti\u011fini g\u00f6sterir. Bu kayman\u0131n ger\u00e7ekle\u015fmesi i\u00e7in afet y\u00f6netimi ve topluluk planlamas\u0131n\u0131 entegre etmenin gerekli oldu\u011fu savunulur. Mevcut uygulamalar genellikle b\u00f6yle bir sentezi yans\u0131tmaz ve bu da yerel karar alma s\u00fcre\u00e7lerinde tehlike fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131n eksikli\u011finin bir nedenidir. \u00dc\u00e7\u00fcnc\u00fcs\u00fc, e\u011fer azalt\u0131c\u0131 stratejiler ba\u015far\u0131yla uygulanacaksa, o zaman afet y\u00f6netimi s\u00fcreci yerel karar alma d\u00fczeyinde kamu kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131 i\u00e7ermelidir. Makale, Kaliforniya'n\u0131n Portola Vadisi'nin bir vaka \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131yla sonu\u00e7lan\u0131r, bu da afet y\u00f6netimi planlamas\u0131 ve topluluk planlamas\u0131na kamu kat\u0131l\u0131m\u0131n\u0131n entegrasyonunun s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir tehlike azalt\u0131m\u0131na yol a\u00e7t\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir."}
{"_id":"129199129","title":"A second generation of homogenized Canadian monthly surface air temperature for climate trend analysis","text":"[1] Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Kanada iklim e\u011filimi analizi i\u00e7in homojenle\u015ftirilmi\u015f ayl\u0131k ortalama y\u00fczey hava s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131 veri setinin ikinci neslini sunmaktad\u0131r. Kanada'daki 338 konumda g\u00fcnl\u00fck maksimum ve g\u00fcnl\u00fck minimum s\u0131cakl\u0131k ayl\u0131k ortalamalar\u0131 incelenmi\u015ftir. Bazen ayn\u0131 konumdaki g\u00f6zlem noktalar\u0131ndan elde edilen veriler, trend analizinde kullan\u0131lmak \u00fczere daha uzun zaman serileri olu\u015fturmak i\u00e7in birle\u015ftirilmi\u015ftir. G\u00f6zlem zaman serileri daha sonra, 1961 Temmuz'unda g\u00fcnl\u00fck minimum s\u0131cakl\u0131klar\u0131n kaydedildi\u011fi 120 sinoptik istasyonlarda etkili olan ulusal \u00f6l\u00e7ekli g\u00f6zlem zaman\u0131ndaki de\u011fi\u015fikli\u011fi hesaba katmak i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015ft\u0131r; bu ayarlamalar, ayn\u0131 noktalarda saatlik s\u0131cakl\u0131klar kullan\u0131larak yap\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r. Daha sonra, di\u011fer kesintileri tespit etmek ve ayarlamak i\u00e7in homojenlik testi ger\u00e7ekle\u015ftirilmi\u015ftir. \u0130ki teknik, de-mevsimlendirilmi\u015f ayl\u0131k ortalama s\u0131cakl\u0131klardaki klimal\u0131 olmayan kaymalar\u0131 tespit etmek i\u00e7in kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r: \u00e7oklu do\u011frusal regresyon tabanl\u0131 bir test ve cezal\u0131 maksimum t testi. Bu kesintiler, son zamanlarda geli\u015ftirilen bir kuantil e\u015fle\u015ftirme algoritmas\u0131 kullan\u0131larak ayarlanm\u0131\u015ft\u0131r: ayarlamalar, referans serisi kullan\u0131larak tahmin edilmi\u015ftir. Bu yeni homojenle\u015ftirilmi\u015f s\u0131cakl\u0131k veri seti temelinde, Kanada i\u00e7in 1950-2010 ve G\u00fcney Kanada i\u00e7in 1900-2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda y\u0131ll\u0131k ve mevsimsel s\u0131cakl\u0131k e\u011filimleri tahmin edilmi\u015ftir. Genel olarak, \u00e7o\u011fu konumda s\u0131cakl\u0131k artm\u0131\u015ft\u0131r. 1950-2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda, \u00fclkenin ortalama y\u0131ll\u0131k s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131, son 61 y\u0131lda 1,5 \u00b0C'lik pozitif bir e\u011filim g\u00f6stermektedir. Bu \u0131s\u0131nma, minimum s\u0131cakl\u0131kta maksimum s\u0131cakl\u0131ktan biraz daha belirgin hale gelmektedir; mevsimsel olarak, en b\u00fcy\u00fck \u0131s\u0131nma k\u0131\u015f ve ilkbaharda ger\u00e7ekle\u015fmektedir. G\u00fcney Kanada i\u00e7in sonu\u00e7lar benzer olsa da, 1900-2010 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda minimum s\u0131cakl\u0131kta maksimum s\u0131cakl\u0131ktan \u00e7ok daha b\u00fcy\u00fck bir \u0131s\u0131nma g\u00f6zlemlenmi\u015ftir."}
{"_id":"140098548","title":"Prevention of radiographic-contrast-agent-induced reductions in renal function by acetylcysteine.","text":"ARKI RAD\u0130OGRAF\u0130K KONTRAST AJANLARI NEFES\u0130N FUNKSYONUNDA B\u0130R AZALMAYA SEBEP OLAB\u0130L\u0130R, BU AZALMA REAKT\u0130F OKS\u0130JEN T\u00dcRENLER\u0130N\u0130N ETK\u0130S\u0130YLE \u0130L\u0130\u015eK\u0130L\u0130 OLAB\u0130L\u0130R. BU AZALMANIN \u00d6NLENEB\u0130L\u0130R OLUP OLMADI\u011eI B\u0130L\u0130NMEZ. Y\u00d6NTEMLER Kronik nefes yetersizli\u011fi olan (ortalama [+\/-SD] serum kreatinin konsantrasyonu, 2.4+\/-1.3 mg\/dl [216+\/-116 micromol\/L]) 83 hastay\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck osmolarl\u0131\u011fa sahip bir noniyonik kontrast ajan\u0131 kullanan bilgisayarl\u0131 tomografi ile inceledik. Hastalar, kontrast ajan\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131ndan \u00f6nce ve sonra intraven\u00f6z 0.45% tuzlu su ile birlikte, asetilsistein (600 mg a\u011f\u0131z yoluyla g\u00fcnde iki kez) veya plasebo ve tuzlu su alan gruplara rastgele atand\u0131. SONU\u00c7LAR Kontrast ajan\u0131n\u0131n uygulanmas\u0131ndan 48 saat sonra serum kreatinin konsantrasyonunda en az 0.5 mg\/dl (44 micromol\/L) art\u0131\u015f g\u00f6steren 10 hastadan (12%) 1'i asetilsistein grubundan (2%) ve 9'u kontrol grubundan (21%) \u00e7\u0131kt\u0131 (P=0.01; g\u00f6reli risk, 0.1; 95% g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131, 0.02-0.9). Asetilsistein grubunda, serum kreatinin konsantrasyonu 48 saat sonra \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde azald\u0131 (P<0.001), 2.5+\/-1.3'den 2.1+\/-1.3 mg\/dl'ye (220+\/-118'den 186+\/-112 micromol\/L'ye), kontrol grubunda ise serum kreatinin konsantrasyonu \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde artmad\u0131 (P=0.18), 2.4+\/-1.3'den 2.6+\/-1.5 mg\/dl'ye (212+\/-"}
{"_id":"140907540","title":"Sample size calculation in epidemiological studies","text":"\u00d6zet \u00d6rnek boyutunu belirleme, epidemiyolojik bir \u00e7al\u0131\u015fma planlarken s\u0131kl\u0131kla \u00f6nemli bir ad\u0131md\u0131r. \u00d6rnek boyutunu belirlemek i\u00e7in birka\u00e7 yakla\u015f\u0131m vard\u0131r. Bu, \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n t\u00fcr\u00fcne ba\u011fl\u0131d\u0131r. A\u00e7\u0131klay\u0131c\u0131, g\u00f6zlemci ve rastgele kontroll\u00fc \u00e7al\u0131\u015fmalar farkl\u0131 \u00f6rnek boyutunu hesaplamak i\u00e7in farkl\u0131 form\u00fcllere sahiptir. Bu makalede, epidemiyolojik deneme i\u00e7in \u00f6rnek boyutunu tahmin etmeye yard\u0131mc\u0131 olabilecek form\u00fclleri tart\u0131\u015f\u0131yoruz. Klinik uygulamadan birka\u00e7 \u00f6rne\u011fi sunuyoruz, bu da bu sorunu anlaman\u0131za katk\u0131da bulunabilir. Anahtar kelimeler: \u00f6rnek boyutunun belirlenmesi Klinik bir deneme i\u00e7in uygun bir \u00f6rnek boyutu belirlemek, projenin istatistiksel tasar\u0131m\u0131n\u0131n \u00f6nemli bir ad\u0131m\u0131d\u0131r. Yeterli bir \u00f6rnek boyutu, \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n g\u00fcvenilir bilgi sa\u011flayaca\u011f\u0131n\u0131, nihai verilerin klinik olarak \u00f6nemli bir fark\u0131 \u00f6nerdi\u011fini veya \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n bir tan\u0131 testinin do\u011frulu\u011funu veya bir hastal\u0131\u011f\u0131n insidans\u0131n\u0131 \u00f6l\u00e7meyi ama\u00e7lad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ba\u011f\u0131ms\u0131z olarak garanti eder. Ne yaz\u0131k ki, t\u0131bbi literat\u00fcrde yay\u0131nlanan bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma, olumsuz sonu\u00e7lar\u0131 yorumlamay\u0131 zorla\u015ft\u0131ran yetersiz \u00f6rnek boyutlar\u0131yla y\u00fcr\u00fct\u00fclmektedir. Yetersiz bir \u00f6rnek boyutuyla bir \u00e7al\u0131\u015fma y\u00fcr\u00fctmek sadece bo\u015fa bir \u00e7aba olmakla kalmaz, ayn\u0131 zamanda etik a\u00e7\u0131dan da yanl\u0131\u015ft\u0131r. Ara\u015ft\u0131rmada yer alan hastalar\u0131 maruz b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 riskler, sonu\u00e7lar\u0131n bu bireyler, gelecekteki bireyler veya \u00f6nemli bilimsel ilerlemeye katk\u0131da bulunma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 ger\u00e7ek\u00e7i ise hakl\u0131 g\u00f6sterilebilir. Ka\u00e7 ki\u015fiyi \u00e7al\u0131\u015fmam gerekiyor? Bu soru, klinik ara\u015ft\u0131rmac\u0131 taraf\u0131ndan s\u0131k\u00e7a sorulur ve bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131m\u0131yla ilgili sorunun en iyisinin \u00f6nceden \u00e7\u00f6z\u00fclmesini ortaya koyar. Bir istatistik\u00e7iyle g\u00f6r\u00fc\u015fmek, \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131m\u0131yla ilgili bir\u00e7ok sorunu ele almada faydal\u0131 olabilir, ancak bir istatistik\u00e7i her zaman elinizin alt\u0131nda olmayabilir. \u00d6rnek Boyutu (n), \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n i\u00e7inde incelenen grubun birey say\u0131s\u0131n\u0131 ifade eder. \u00d6rnek boyutu ne kadar b\u00fcy\u00fckse, belirli bir \u00e7al\u0131\u015fma tasar\u0131m\u0131 i\u00e7in bir etkiye sahip olma olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 o kadar y\u00fcksektir. \u0130statistik\u00e7iler i\u00e7in, n > 30 genellikle Merkezi S\u0131n\u0131r Teoremi'nin ge\u00e7erli oldu\u011fu ve normal teori yakla\u015f\u0131mlardan yararlan\u0131labilece\u011fi anlam\u0131na gelir. Bununla birlikte, bu \u00f6rnek boyutu (n = 30), klinisyenlerin biyolojik olarak anlaml\u0131 bir etkiye sahip olma amac\u0131n\u0131 belirleyen belirli bir \u00e7al\u0131\u015fman\u0131n gerekli \u00f6zel \u00f6rnek boyutuyla ilgisi yoktur. [1]"}
{"_id":"142559798","title":"Tammarniit (Mistakes): Inuit Relocation in the Eastern Arctic, 1939-63","text":"\n## Giri\u015f\n\n### 1. Inuit ve K\u0131z\u0131lderililer mi? : Rahatlama, Yetki ve H\u00fck\u00fcmet Sorumlulu\u011fu\n\n### 2. Do\u011fu Arktik'te Sosyal Refah ve Sosyal Kriz\n\n### 3. Do\u011fu Arktik'te Yerle\u015fim Planlamas\u0131\n\n### 4. Arktik Adalar\u0131 Yeniden Kolonile\u015ftirme: 1953'te Resolute K\u00f6rfezi ve Craig Liman\u0131'na Yerle\u015fimler\n\n### 5. Ennadai G\u00f6l\u00fc Yerle\u015fimleri, 1950-60\n\n### 6. Garry G\u00f6l\u00fc A\u00e7l\u0131\u011f\u0131\n\n### 7. Whale Cove Yerle\u015fimi\n\n### 8. Yerle\u015fim ve Sorumluluk, 1955-63\n\n## Kaynaklar\n\n## Endeks"}
{"_id":"142562844","title":"Levels of selection in evolution","text":"George Williams, W. D. Hamilton ve Richard Dawkins'in \u00e7\u0131\u011f\u0131r a\u00e7an \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131ndan bu yana, evrimsel biyologlar, do\u011fal se\u00e7ilimin genellikle grubun iyili\u011fi i\u00e7in de\u011fil, daha d\u00fc\u015f\u00fck d\u00fczeyli birimlerin iyili\u011fi i\u00e7in, \u00f6rne\u011fin birey, h\u00fccre, hatta gen i\u00e7in \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark ettiler. Biyolojinin temel sorunlar\u0131ndan biri: Bu \u00e7e\u015fitli do\u011fal se\u00e7ilim d\u00fczeyleri aras\u0131ndaki rekabet, i\u015fbirli\u011finden elde edilebilecek ortak \u00e7\u0131karlar\u0131 yok etmekten nas\u0131l korunuyor? Bu ciltte, bu soruyu ara\u015ft\u0131ran on iki \u00f6nde gelen bilim insan\u0131, evrimsel biyolojideki mevcut teorik ve deneysel ara\u015ft\u0131rmalara kapsaml\u0131 bir genel bak\u0131\u015f sunuyor. Son ara\u015ft\u0131rmalar, biyolojik organizasyonun bir\u00e7ok d\u00fczeyinde, potansiyel \u00e7at\u0131\u015fmay\u0131 \u00f6nlemek i\u00e7in evrimle\u015fen mekanizmalar oldu\u011funu g\u00f6steriyor. Edit\u00f6r Laurent Keller'\u0131n amac\u0131, bu t\u00fcr potansiyel \u00e7at\u0131\u015fmalar\u0131 ortaya koymak ve bunlar\u0131 nas\u0131l \u00e7\u00f6zd\u00fcklerini tart\u0131\u015fmak i\u00e7in t\u00fcm biyolojik disiplinlerden \u00f6nde gelen ara\u015ft\u0131rmac\u0131lar\u0131 bir araya getirmektir. Bu \u00e7ok d\u00fczeyli yakla\u015f\u0131m, ya\u015fam\u0131n evrimi hakk\u0131nda \u00f6nemli i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sa\u011flar ve molek\u00fcler ve organizmal biyologlar aras\u0131ndaki uzun s\u00fcredir var olan kavramsal bo\u015flu\u011fu kapat\u0131r. Burada yer alan b\u00f6l\u00fcmler, kitapta genel bir sinerji sa\u011flayan kat\u0131 bir teorik \u00e7er\u00e7eve izler. Katk\u0131da bulunanlar, edit\u00f6r\u00fcn yan\u0131 s\u0131ra H. Charles J. Godfray, Edward Allen Herre, Dawn M. Kitchen, Egbert Giles Leigh Jr., Catherine M. Lessells, Richard E. Michod, Leonard Nunney, Craig Packer, Andrew Pomiankowski, H. Kern Reeve, John Maynard Smith ve Eors Szathmary'dir."}
{"_id":"143381103","title":"A psychometric evaluation of the Beck Depression Inventory\u2013II.","text":"Bu makale, Beck Depresyon Envanteri'nin (BDI-II; A. T. Beck, R. A. Steer ve G. K. Brown, 1996) ikinci bask\u0131s\u0131 hakk\u0131nda i\u00e7 tutarl\u0131l\u0131k, fakt\u00f6riyel ge\u00e7erlilik ve cinsiyet farkl\u0131l\u0131klar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan psikometrik bilgiler sunmaktad\u0131r. Her iki \u00f6l\u00e7\u00fcm de tam \u00f6\u011frenci \u00f6rne\u011finde y\u00fcksek i\u00e7 g\u00fcvenilirlik g\u00f6stermi\u015ftir. BDI ve BDI-II puanlar\u0131 aras\u0131ndaki anlaml\u0131 farkl\u0131l\u0131klar, BDI-II i\u00e7in yeni kesit noktalar\u0131n\u0131n geli\u015ftirilmesini gerektirmi\u015ftir. Ke\u015fif ve onaylay\u0131c\u0131 fakt\u00f6r analizlerinin sonu\u00e7lar\u0131, her iki envanter bask\u0131s\u0131 i\u00e7in verileri en iyi \u015fekilde \u00f6zetleyen 2 fakt\u00f6rl\u00fc bir \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fcn, BDI ve BDI-II yan\u0131tlar\u0131n\u0131n ortak varyans\u0131n\u0131n s\u0131ras\u0131yla %41 ve %46's\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6stermi\u015ftir. Bu fakt\u00f6r \u00e7\u00f6z\u00fcmleri, g\u00fcvenilir bir \u015fekilde \u00e7apraz do\u011frulanm\u0131\u015f olsa da, her fakt\u00f6r\u00fcn \u00f6nemi cinsiyete g\u00f6re de\u011fi\u015fmi\u015ftir. Yazarlar, BDI-II'nin fakt\u00f6r yap\u0131s\u0131n\u0131n BDI'den daha g\u00fc\u00e7l\u00fc oldu\u011funu sonu\u00e7land\u0131rmaktad\u0131r."}
{"_id":"143796742","title":"Why people feel crowded: An examination of objective and subjective crowding","text":"\u00d6nceki ara\u015ft\u0131rmalar, nesnel ve \u00f6znel kalabal\u0131k aras\u0131nda yaln\u0131zca m\u00fctevaz\u0131 bir ili\u015fki buldu, bu da insanlar\u0131n neden kalabal\u0131k hissetti\u011fini a\u00e7\u0131klayan mant\u0131kl\u0131 ve ak\u0131lc\u0131 fikirlerle \u00e7eli\u015fiyor. Bangkok, Tayland'dan bir temsilci \u00f6rneklemdeki verileri kullanarak, bu durumun neden b\u00f6yle oldu\u011funu ke\u015ffetmek i\u00e7in birka\u00e7 olas\u0131l\u0131\u011f\u0131 inceliyoruz. Yedi farkl\u0131 nesnel kalabal\u0131k g\u00f6stergesini incelerken, analizlerimiz m\u00fctevaz\u0131 ili\u015fkinin \u00f6l\u00e7\u00fcm hatas\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. \u00d6nceki ara\u015ft\u0131rmalarda varsay\u0131lan\u0131n aksine, bulgular, nesnel-\u00f6znel kalabal\u0131k ili\u015fkisinin do\u011frusal olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve artan nesnel kalabal\u0131\u011f\u0131n etkisinin bir tavan etkisiyle bast\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor. Analizler ayr\u0131ca, ili\u015fkinin g\u00fcc\u00fcn\u00fcn k\u0131smen ev durumu ko\u015fullar\u0131 taraf\u0131ndan hafifletildi\u011fini, bir bireyin ev alan\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 kontrol etme derecesinin hissedilen kalabal\u0131k hissinin bir k\u0131sm\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6steriyor."}
{"_id":"143868995","title":"Self-Report and Tests of Memory Aging","text":"Bellek \u015fikayetleri, bellek testleriyle iyi bir \u015fekilde ili\u015fkili olmam\u0131\u015ft\u0131r. Ancak, g\u00fcnl\u00fck hat\u0131rlama s\u00fcre\u00e7lerine dokunan kendili\u011finden rapor sorular\u0131 verildi\u011finde, 21-84 ya\u015f aras\u0131 altm\u0131\u015f g\u00f6n\u00fcll\u00fc, bellek yeteneklerini yeterince de\u011ferlendirdi. D\u00f6rt bellek s\u00fcreci kategorisine ayr\u0131lm\u0131\u015f olan kendili\u011finden rapor ve alt\u0131 test (s\u00f6zel, y\u00fczler, hikaye ve non-s\u00f6zel duyusal, g\u00f6rsel ve dokunsal bellek), kanonik olarak korelasyon g\u00f6stermi\u015ftir (r = 0.67) ve her iki \u00f6l\u00e7\u00fcm k\u00fcmesi de ya\u015fla birlikte paralel olarak azalm\u0131\u015ft\u0131r. Ya\u015fl\u0131lar, kendili\u011finden raporlar\u0131nda daha do\u011fru olsa da, t\u00fcm testlerde gen\u00e7lerden daha iyi performans g\u00f6stermemi\u015ftir ve k\u00f6t\u00fc performans beklentisi, baz\u0131 performanslar\u0131 etkilemi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcnmektedir."}
{"_id":"144555102","title":"Code of the Street: Decency, Violence, and the Moral Life of the Inner City","text":"Kentsel i\u00e7 kesimdeki siyah Amerika, genellikle rastgele, anlams\u0131z sokak \u015fiddetiyle tan\u0131mlan\u0131r. Asl\u0131nda, \u015fiddet belirgin bir \u00f6zellik olsa da, kullan\u0131m\u0131 tamamen rastgele de\u011fildir; bir sokak koduyla, gayri resmi ancak herkesin bildi\u011fi \u015fekilde d\u00fczenlenir. Nas\u0131l giyinirsin, nas\u0131l konu\u015fursun, g\u00f6z temas\u0131 kurup kurmamak, hiyerar\u015fiyi anlama - bu kritik detaylar ya\u015fam ve \u00f6l\u00fcm sonu\u00e7lar\u0131 do\u011furabilir ve gen\u00e7ler \u00f6zellikle risk alt\u0131ndad\u0131r. Bu kentsel i\u00e7 kesim psikolojisinin anatomisinde, yazar kodun iyi \u00f6denen i\u015flerin yoklu\u011fu, \u0131rk\u0131n damgas\u0131, yayg\u0131n uyu\u015fturucu kullan\u0131m\u0131, yabanc\u0131la\u015fma ve umutsuzluk gibi fakt\u00f6rlere yan\u0131t olarak olu\u015ftu\u011funu g\u00f6sterir. Polis hi\u00e7bir kontrol sa\u011flamaz ve bireyin g\u00fcvenli\u011fi ve de\u011fer duygusu, kamu alan\u0131nda ne kadar sayg\u0131 kazanabildi\u011fiyle tan\u0131mlan\u0131r; bu sayg\u0131 fiziksel ve psikolojik kontrol ve \u015fiddet tehdidi imas\u0131 \u00fczerine kurulur. Kodu kar\u015f\u0131 koyan en g\u00fc\u00e7l\u00fc g\u00fc\u00e7, g\u00fc\u00e7l\u00fc, sevgi dolu ve d\u00fczg\u00fcn ailelerdir. Ne yaz\u0131k ki, sokak k\u00fclt\u00fcr\u00fc genellikle iyi niyetli bireyleri kodun i\u00e7ine \u00e7ekerek, kamu alan\u0131n\u0131 kontrol etti\u011fi i\u00e7in, kaba davran\u0131\u015flar s\u0131kl\u0131kla galip gelir."}
{"_id":"144801076","title":"A generic measure of relationship satisfaction.","text":"G\u00fcn\u00fcm\u00fcz toplumunda yak\u0131n ili\u015fkilerin \u00e7e\u015fitlili\u011fi, bir\u00e7ok t\u00fcr yak\u0131n ili\u015fkiye uygulanabilen k\u0131sa ve g\u00fcvenilir memnuniyet \u00f6l\u00e7\u00fcmlerinin geli\u015ftirilmesini gerektirir. Bu makale, b\u00f6yle bir \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcn geli\u015ftirilmesini a\u00e7\u0131klar. \u00c7al\u0131\u015fma I'de, 125 ki\u015fi \"a\u015fkta\" olduklar\u0131n\u0131 bildirenlere 7 \u00f6\u011feli \u0130li\u015fki De\u011ferlendirme \u00d6l\u00e7e\u011fi (RAS) uyguland\u0131. Analizler, tek fakt\u00f6rl\u00fc \u00f6l\u00e7ek yap\u0131s\u0131n\u0131, \u00f6nemli y\u00fcklemeleri ve \u00f6\u011feler aras\u0131ndaki orta korelasyonlar\u0131 ortaya koydu. \u00d6l\u00e7ek, a\u015fk, cinsel tutumlar, kendinin a\u00e7\u0131lmas\u0131, ba\u011fl\u0131l\u0131k ve ili\u015fkiye yat\u0131r\u0131mla ilgili \u00f6l\u00e7\u00fcmlerle anlaml\u0131 bir \u015fekilde korelasyona girdi. \u00c7al\u0131\u015fma II'de, \u00f6l\u00e7ek 57 \u00e7iftin devam eden ili\u015fkilerine uyguland\u0131. Analizler tek bir fakt\u00f6r\u00fc destekledi, alfa g\u00fcvenilirli\u011fi .86 idi ve ilgili ili\u015fki \u00f6l\u00e7\u00fcmleriyle korelasyona girdi. \u00d6l\u00e7ek, daha uzun bir kriter \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fc olan Dyadik Uyum \u00d6l\u00e7e\u011fi (Spanier, 1976) ile .80 korelasyona sahipti ve her iki \u00f6l\u00e7ek de (alt \u00f6rnekle) birlikte kalan \u00e7iftleri ayr\u0131lan \u00e7iftlerden ay\u0131rmada etkiliydi. RAS, ili\u015fki memnuniyeti i\u00e7in k\u0131sa, psikometrik olarak sa\u011flam ve genel bir \u00f6l\u00e7\u00fcm\u00fcd\u00fcr."}
{"_id":"145335387","title":"ECONOMIC RESTRUCTURING AND SUBURBANIZATION IN CHINA","text":"Di\u011fer \u00fclkelerde oldu\u011fu gibi, \u00c7in'de banliy\u00f6le\u015fme, \u015fehirlerin s\u00fcrd\u00fcr\u00fclebilir end\u00fcstriyel ve n\u00fcfus art\u0131\u015f\u0131 d\u00f6neminden sonra meydana geldi. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, Pekin, \u015eanghay, Shenyang ve Dalian'daki banliy\u00f6le\u015fmeyi inceliyor. Ekonomik yeniden yap\u0131land\u0131rma sonucu, 1982-1990 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda \u015fehir \u00e7ekirde\u011fi, merkeziyet\u00e7ilikten dolay\u0131 net n\u00fcfus kayb\u0131na u\u011frad\u0131, ancak i\u00e7 banliy\u00f6ler n\u00fcfus kazand\u0131. Banliy\u00f6le\u015fmeyi iten g\u00fc\u00e7ler aras\u0131nda kentsel arazinin piyasa ekonomisine a\u00e7\u0131lmas\u0131, end\u00fcstriyel arazinin \u00fc\u00e7\u00fcnc\u00fcl kullan\u0131ma d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fclmesi, ula\u015f\u0131m\u0131n iyile\u015ftirilmesi, yabanc\u0131 ve yerli sermayenin mevcudiyeti, \u015fehrin konut onar\u0131m\u0131 ve banliy\u00f6lerde yeni konut in\u015fas\u0131 vard\u0131. Amerikan ve \u00c7in banliy\u00f6le\u015fmesi aras\u0131nda baz\u0131 benzerlikler ve \u00f6nemli farkl\u0131l\u0131klar vard\u0131. Amerika Birle\u015fik Devletleri'ndeki mevcut metropol manzaras\u0131nda, banliy\u00f6 b\u00fcy\u00fcmesi \u00e7ok merkezli bir mekansal yap\u0131ya yol a\u00e7arken, \u00c7in'deki banliy\u00f6le\u015fme hen\u00fcz geli\u015fimin ba\u015flang\u0131\u00e7 a\u015famas\u0131nda ve banliy\u00f6ler..."}
{"_id":"145383432","title":"The Assumption of Caregiving: Grandmothers Raising the Children of the Crack Cocaine Epidemic:","text":"Bu makalede, 71 Afrika k\u00f6kenli Amerikal\u0131 kad\u0131n\u0131n deneyimlerinden se\u00e7ilen bulgular, ebeveynlerin crack kokain kullan\u0131m\u0131 nedeniyle en az bir torun veya torun torunlar\u0131n\u0131n tek bak\u0131c\u0131 haline gelmesiyle sunulmaktad\u0131r. Her durumun benzersiz ko\u015fullar\u0131 olmas\u0131na ra\u011fmen, yo\u011fun m\u00fclakatlar ve kat\u0131l\u0131mc\u0131 g\u00f6zlemlerin analizi, bak\u0131m y\u00fck\u00fcml\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fcn \u00fcstlenilmesiyle ilgili \u00fc\u00e7 deseni ortaya \u00e7\u0131kard\u0131: ani \u00fcstlenme, m\u00fczakere edilen \u00fcstlenme ve kal\u0131c\u0131 bak\u0131c\u0131 rol\u00fcn\u00fcn ka\u00e7\u0131n\u0131lmaz \u00fcstlenilmesi. Her desen, alt\u0131 boyut boyunca a\u00e7\u0131klanmaktad\u0131r: \u00f6nceden uyar\u0131, ba\u015flatma, tetikleyici olay, bak\u0131c\u0131n\u0131n amac\u0131, bak\u0131m d\u00f6neminin varsay\u0131lan trajektorisi ve kendi kaderi \u00fczerindeki alg\u0131lanan etkisi. Bu anlat\u0131mlar, kad\u0131nlarla, \u00e7ocuklarla ve ailelerle \u00e7al\u0131\u015fanlar i\u00e7in \u00f6nemli bilgiler sa\u011flaman\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, crack kokain salg\u0131n\u0131n\u0131n sonu\u00e7lar\u0131na dair benzersiz i\u00e7g\u00f6r\u00fcler sunmaktad\u0131r."}
{"_id":"145416918","title":"The effect of information related to fat content and taste on consumer responses to a reduced-fat frankfurter and a reduced-fat chocolate bar","text":"\u00dcr\u00fcn bilgilerinin frankfurter sosisleri ve \u00e7ikolata \u00e7ubuklar\u0131 \u00fczerindeki etkileri, k\u00f6r tad\u0131m ve bilgi varl\u0131\u011f\u0131nda tad\u0131m kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131 yaparak duyusal ve hedonik derecelendirmeleri kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rarak incelendi. Ayr\u0131ca, yaln\u0131zca bilginin etkisi ara\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131; kat\u0131l\u0131mc\u0131lardan farkl\u0131 iddialara sahip paketlere dayanarak \u00fcr\u00fcnlerin beklenen duyusal ve hedonik yo\u011funluklar\u0131n\u0131 derecelendirmeleri istendi. \u00dc\u00e7 grup kat\u0131l\u0131mc\u0131 farkl\u0131 bilgilerle test edildi: Temel grup (ekstra iddialar eklenmemi\u015f, n = 31), Az Ya\u011f Grubu (ya\u011f i\u00e7eri\u011fi azalt\u0131lm\u0131\u015f \u00fcr\u00fcnler iddia edilen, n = 29) ve Lezzetli Grup (tam et\/\u00e7ikolata lezzeti iddias\u0131 olan, n = 31). \u00dcr\u00fcn bilgileri, t\u00fcm \u00fc\u00e7 bilgi grubunda k\u00f6r derecelendirmelere k\u0131yasla frankfurterin be\u011fenili\u011fini art\u0131rd\u0131. Bilgiler \u00e7ikolata \u00e7ubuklar\u0131n\u0131n be\u011fenisini etkilemedi. Az ya\u011f grubu, di\u011fer gruplara k\u0131yasla frankfurtler ve \u00e7ikolatalar\u0131n beklenen \u00f6zellik yo\u011funluklar\u0131n\u0131 daha d\u00fc\u015f\u00fck derecelendirdi. Genel olarak, \u00fcr\u00fcn bilgilerinin etkisi duyusal \u00f6zellik derecelendirmelerinde hedonik derecelendirmelerden daha net g\u00f6r\u00fcld\u00fc."}
{"_id":"145716849","title":"Transnationalism and identity","text":"Transnasyonalizm ve kimlik, \u00f6z\u00fcnde bir kar\u015f\u0131tl\u0131k \u00e7a\u011fr\u0131s\u0131 yapan kavramlard\u0131r. Bunun nedeni, bir\u00e7ok insan\u0131n transnasyonel de\u011fi\u015fim ve kat\u0131l\u0131m a\u011flar\u0131n\u0131n bir k\u0131sm\u0131n\u0131n ortak kimlik alg\u0131s\u0131na dayand\u0131r\u0131lmas\u0131d\u0131r; tersine, bir\u00e7ok bireyin ve insan grubunun kimlikleri, birden fazla yerde yay\u0131lan sosyal d\u00fcnyalarda m\u00fczakere edilir. Bu giri\u015f makalesinde, \u00f6nce g\u00f6\u00e7 \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 a\u00e7\u0131s\u0131ndan transnasyonel bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131 tart\u0131\u015f\u0131l\u0131r, ard\u0131ndan baz\u0131 ele\u015ftiriler ve a\u00e7\u0131k kalan sorular ele al\u0131n\u0131r. Son b\u00f6l\u00fcm, JEMS'in bu temal\u0131 say\u0131s\u0131nda katk\u0131da bulunan ana makalelerin yazarlar\u0131n\u0131n ortaya koydu\u011fu noktalar\u0131 \u00f6zetler, \u00f6zellikle transnasyonel ortamlar ve dinamiklerin kimlik in\u015fas\u0131, m\u00fczakere edilmesi ve yeniden \u00fcretilmesi \u00fczerindeki \u00e7e\u015fitli etkilerine dair."}
{"_id":"146653163","title":"Social Isolation and Social Support: An Applied Perspective","text":"\u00c7ok say\u0131da deneysel kan\u0131t, ya\u015fl\u0131lar\u0131n sa\u011fl\u0131k ve refah\u0131 i\u00e7in sosyal a\u011flar\u0131n ve deste\u011finin \u00f6nemini desteklemektedir. Ancak, bir ya\u015fl\u0131 ki\u015finin a\u011f\u0131n\u0131 olumlu bir \u015fekilde de\u011fi\u015ftirmek i\u00e7in ba\u015far\u0131l\u0131 m\u00fcdahalelerin daha yayg\u0131n olarak uygulanabilmesi i\u00e7in \u00e7ok daha fazla ara\u015ft\u0131rmaya ihtiya\u00e7 vard\u0131r. Bu makalede, yazarlar sosyal destek ve izolasyon konular\u0131n\u0131 uygulamal\u0131 bir bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131s\u0131yla tart\u0131\u015fmaktad\u0131r. Ba\u015flang\u0131\u00e7ta 1992 A\u011fustos'unda Ulusal Ya\u015flanma Enstit\u00fcs\u00fc taraf\u0131ndan sponsorlu bir uygulamal\u0131 gerontoloji sempozyumunda sunulan sunumlar\u0131 bir araya getirmi\u015flerdir. Uygulamal\u0131 sosyal ili\u015fkiler alan\u0131ndaki baz\u0131 genel g\u00f6zlemler yaparlar, bu ili\u015fkilerin zihinsel sa\u011fl\u0131k y\u00f6nlerini a\u00e7\u0131klarlar, bu alandaki temel ilkeleri ve mevcut teknolojileri listelerler, bir yazar\u0131n (Lubben) geli\u015ftirdi\u011fi sosyal izolasyon i\u00e7in k\u0131sa bir tarama arac\u0131n\u0131n kullan\u0131m\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131klarlar ve ya\u015fl\u0131 sosyal ili\u015fkileri hakk\u0131nda \u00e7e\u015fitli bilgi alanlar\u0131n\u0131 ara\u015ft\u0131r\u0131rlar. Sonu\u00e7 olarak, dikkat edilmesi gereken baz\u0131 alanlar\u0131 belirterek makaleyi sonland\u0131r\u0131rlar..."}
{"_id":"147107523","title":"Wine and health: faraway concepts?","text":"Ama\u00e7 - Bu makalenin amac\u0131, \u015farap t\u00fcketimi kal\u0131plar\u0131 ile ili\u015fkili olarak \u015farap sa\u011fl\u0131kl\u0131 faydalar hakk\u0131ndaki t\u00fcketici alg\u0131lar\u0131n\u0131 ve inan\u00e7lar\u0131n\u0131 ke\u015ffetmektir. Tasar\u0131m\/Y\u00f6ntem\/Yakla\u015f\u0131m - 402 \u015farap t\u00fcketicisinin ma\u011faza i\u00e7i y\u00fcz y\u00fcze anket sonu\u00e7lar\u0131, iki a\u015famal\u0131 k\u00fcmeleme analizi ile ayr\u0131nt\u0131l\u0131 olarak incelendi. ANOVA, gruplar aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131klar\u0131 do\u011frulad\u0131. Gruplar, yeterli oldu\u011funda \u03c72 \u00f6nem analizi ile profil olu\u015fturuldu. \u00c7ok de\u011fi\u015fkenli ikili lojistik regresyon, \u015farap t\u00fcketiminin sa\u011fl\u0131kl\u0131 alg\u0131lara etkisini tahmin etmek i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Bulgular - T\u00fcketiciler, iki sa\u011fl\u0131kl\u0131 y\u00f6nelimli - iyimser ve t\u0131bbi; iki sa\u011fl\u0131ks\u0131z y\u00f6nelimli - tesad\u00fcfi i\u00e7ici ve ikna edilmemi\u015f olmak \u00fczere d\u00f6rt gruba birle\u015fti. Gruplar, sosyo-ekonomik terimler a\u00e7\u0131s\u0131ndan anlaml\u0131 bir \u015fekilde ayr\u0131\u015fmad\u0131. \u015earap t\u00fcketim davran\u0131\u015f\u0131, \u00f6zellikle ayl\u0131k ve \u015farap i\u00e7icileri i\u00e7in, haftal\u0131k ve di\u011fer alkoll\u00fc i\u00e7icilere k\u0131yasla sa\u011fl\u0131kl\u0131 y\u00f6nelimi etkiler. Sa\u011fl\u0131kl\u0131 y\u00f6nelimli t\u00fcketiciler, sa\u011fl\u0131k geli\u015ftiren \u015faraba olumlu bir \u015fekilde yakla\u015f\u0131yor ve daha fazlas\u0131n\u0131 \u00f6demeye istekli. T\u00fcketiciler, \u015farab\u0131n..."}
{"_id":"153755807","title":"The Changing Problem of Overcrowded Housing","text":"Amerika Birle\u015fik Devletleri'nde (ABD) y\u0131llarca s\u00fcren d\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcn ard\u0131ndan a\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131kl\u0131k art\u0131\u015f\u0131 g\u00f6zlemleniyor - baz\u0131 b\u00f6lgelerde ve etnik gruplar i\u00e7in dramatik bir \u015fekilde. Sorunun do\u011fas\u0131 ve politika ama\u00e7lar\u0131 i\u00e7in tan\u0131m\u0131 da de\u011fi\u015fiyor. A\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131kl\u0131k durumlar\u0131n\u0131n \u00f6zel \u00f6zelliklerini, konumlar\u0131n\u0131, neden yo\u011funlu\u011fun yeniden ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve neden belirli b\u00f6lgelerde s\u0131n\u0131rl\u0131 kald\u0131\u011f\u0131n\u0131 inceliyoruz. Etnik k\u00f6ken, ya\u015f, g\u00f6\u00e7 ve yoksulluk \u00f6nemli roller oynuyor, ancak konut piyasas\u0131 ko\u015fullar\u0131 \u00e7ok daha az \u00f6nemli g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor. Ayr\u0131ca, kalabal\u0131kl\u0131\u011f\u0131 de\u011ferlendirmek i\u00e7in kullan\u0131lan planlama standartlar\u0131n\u0131n g\u00f6receli oldu\u011funu ve zaman i\u00e7inde de\u011fi\u015fti\u011fini g\u00f6steriyoruz. Sosyal normlar da etnik gruplar aras\u0131nda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6steriyor. A\u015f\u0131r\u0131 kalabal\u0131kl\u0131k sorunu, s\u00fcrekli geli\u015fen \u00e7ok etnik bir toplumda evrensel standartlar\u0131n uygulanmas\u0131 konusunda mevcut kafa kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6rnekleyebilir. En k\u00f6t\u00fc durumdaki konut ihtiya\u00e7lar\u0131, standartlar\u0131n belirlenmesinde daha fazla \"yer \u00e7e\u015fitlili\u011fi\" izin vererek, y\u00fcksek etki alanlar\u0131nda daha iyi hedeflenebilir."}
{"_id":"154050141","title":"Best response dynamics and socially stable strategies","text":"\u00d6zet Evrimsel olarak kararl\u0131 bir strateji (Maynard Smith ve Price, Nature (Londra) 246 (1973), 15-18), bir mutanlar\u0131n k\u00fc\u00e7\u00fck bir istilas\u0131na kar\u015f\u0131 dayan\u0131kl\u0131 olan bir stratejidir. En iyi yan\u0131t dinamikleri, mevcut strateji da\u011f\u0131l\u0131m\u0131na kar\u015f\u0131 en iyi yan\u0131t oldu\u011fu s\u00fcrece strateji s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131n artt\u0131\u011f\u0131 dinamik bir s\u00fcre\u00e7tir. Gilboa ve Matsui (Econometrica 59 (1991), 859-867), bu dinamik s\u00fcre\u00e7ten do\u011frudan t\u00fcretilen bir kararl\u0131l\u0131k kavram\u0131 \u00f6nermi\u015ftir. Yukar\u0131daki iki kararl\u0131l\u0131k kavram\u0131n\u0131 de\u011fi\u015ftirerek, bu makale statik kavram\u0131n dinamik kavramla e\u015fde\u011fer oldu\u011funu g\u00f6sterir. De\u011ferleri k\u00fcme olan versiyonlar\u0131 her zaman vard\u0131r. \u0130leri ind\u00fcksiyon ve \u00f6n oyun ileti\u015fimi analizinde yararl\u0131l\u0131klar\u0131n\u0131 g\u00f6stermek i\u00e7in \u00f6rnekler verilmi\u015ftir."}
{"_id":"154243324","title":"From youth to adult homelessness","text":"H\u00fck\u00fcmetler, gen\u00e7lerin evsizli\u011fini azaltmak i\u00e7in erken m\u00fcdahale stratejilerine ilgi g\u00f6sterdiler, ancak ele\u015ftirmenler, erken m\u00fcdahale programlar\u0131n\u0131n net sonu\u00e7lardan yoksun oldu\u011funu s\u00f6yl\u00fcyorlar. Bu makale, erken m\u00fcdahale programlar\u0131n\u0131n bulunmad\u0131\u011f\u0131 durumlarda gen\u00e7lerin yeti\u015fkin evsizli\u011fine nas\u0131l ilerledi\u011fini ara\u015ft\u0131r\u0131yor. Makale, \"sosyal uyum\" hipotezini de\u011ferlendirir, ki bu hipoteze g\u00f6re evsizli\u011fin s\u00fcresi ne kadar uzun olursa, gen\u00e7lerin evsizli\u011fi ya\u015fam tarzlar\u0131 olarak kabul etme ihtimalleri o kadar artar. Makale, 18 ya\u015f\u0131ndan k\u00fc\u00e7\u00fckken ilk kez evsiz kalan 1677 bireyin bilgilerini kullan\u0131r. \u00d6rnekte \u00fc\u00e7te ikisi yeti\u015fkin evsizli\u011fe (25 ve \u00fczeri ya\u015f) ge\u00e7mi\u015f ve d\u00f6rtte biri 19-24 ya\u015f aras\u0131 gen\u00e7 yeti\u015fkinlerdir. Bulgular, evsizli\u011fin s\u00fcresi ne kadar uzarsa, evsizlikten \u00e7\u0131kmak o kadar zorla\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 do\u011frular. Bununla birlikte, sosyal uyum hesab\u0131, insanlar\u0131n evsizli\u011fi ya\u015fam tarzlar\u0131 olarak kabul etme derecesini abartmaktad\u0131r. Ki\u015filere uzun s\u00fcreli destek sa\u011flan\u0131rsa, geleneksel konaklamaya geri d\u00f6nebilirler. Makale, \u00fc\u00e7 politika \u00f6nerisiyle sonu\u00e7lan\u0131r."}
{"_id":"154549459","title":"Urban spatial development in the land policy reform era: evidence from Beijing","text":"Bu makale, Pekin'deki kentsel mekansal geli\u015fimin \u00f6zelliklerini inceler ve bu \u00f6zelliklerin ne \u00f6l\u00e7\u00fcde Pekin'deki ortaya \u00e7\u0131kan arazi piyasas\u0131na ve arazi politikas\u0131 reformunun etkisine atfedilebilece\u011fini belirler. Pekin'in kentsel alan\u0131ndaki arazi kullan\u0131m haklar\u0131 1993'ten 2000'in ilk yar\u0131s\u0131na kadar yap\u0131lan g\u00f6zlemler temelinde, deneysel analizler hem arazi fiyatlar\u0131n\u0131n hem de arazi geli\u015ftirme yo\u011funlu\u011funun \u015fehir \u00e7ekirde\u011fine olan mesafeyle azald\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6sterir. Ayr\u0131ca, arazi kira e\u011frisinin e\u011fiminin arazi kullan\u0131m t\u00fcrlerine ba\u011fl\u0131 oldu\u011funu g\u00f6steren kan\u0131tlar sa\u011flar. Bu, arazi piyasas\u0131n\u0131n arazi geli\u015ftirme kararlar\u0131n\u0131 ve kentsel formu etkiledi\u011fine dair bir sonuca var\u0131r. Son olarak, arazi kira e\u011frisinin e\u011fimi ve arazi-kapital de\u011fi\u015ftirme elastisitesinin zaman i\u00e7inde de\u011fi\u015fti\u011fini g\u00f6sterir. \u0130lkinin beklendi\u011fi gibi azald\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcl\u00fcr. Bunun nedeni, Pekin'in toplu ta\u015f\u0131ma alanlar\u0131na yapt\u0131\u011f\u0131 b\u00fcy\u00fck yat\u0131r\u0131mlar\u0131n ta\u015f\u0131ma maliyetlerini azaltt\u0131\u011f\u0131 ve bu da arazi kira e\u011frisini de\u011fi\u015ftirdi\u011fi y\u00f6n\u00fcndedir. Sonras\u0131nda elastisite artar, bu da arazi geli\u015ftirme yo\u011funlu\u011funa fiyat etkisini ima eder. Hem arazi kira fonksiyonundaki hem de arazi-kapital de\u011fi\u015ftirme elastisitesindeki bu de\u011fi\u015fiklikler, Pekin arazi piyasas\u0131n\u0131n olgunla\u015fmas\u0131na i\u015faret eder. Bu \u00e7al\u0131\u015fmada tasvir edilen kentsel arazi kullan\u0131m kal\u0131plar\u0131n\u0131 \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde bozan, idari olarak tahsis edilen arazi \u00fczerinde yap\u0131lan b\u00fcy\u00fck arazi geli\u015fimleri oldu\u011funu belirtmek gerekir."}
{"_id":"154763124","title":"The Mismatch Argument: The Construction of a Housing Orthodoxy in Australia","text":"Avustralya'n\u0131n konut politikas\u0131 tart\u0131\u015fmas\u0131 bir\u00e7ok ortodokslu\u011fa sahiptir. Ortodoksluklar asla tamamen bir tart\u0131\u015fma i\u00e7inde kabul edilmese de, bunlar\u0131 i\u00e7inde bask\u0131n fikirler olarak ta\u015f\u0131rlar ve bu nedenle \u00f6nemli sembolik bir otorite ta\u015f\u0131rlar. Avustralya'da \u00f6zel bir otoriteye sahip olan bir ortodoksluk, konut sisteminde mevcut stok ve hane boyutlar\u0131 aras\u0131nda bir 'uyumsuzluk' oldu\u011fu fikridir, bu da \u00f6nemli bir konutun k\u00f6t\u00fc kullan\u0131m\u0131 ve bo\u015f kalmas\u0131yla sonu\u00e7lan\u0131r. Uyumsuzluk arg\u00fcman\u0131n\u0131n ortodoksluk olarak g\u00fcc\u00fc, fikrin konut politikas\u0131 tart\u0131\u015fmalar\u0131nda varsay\u0131ld\u0131\u011f\u0131 \u015fekildedir. Uyumsuzluk ortodokslu\u011funa y\u00f6nelik ele\u015ftiriler, empirisel, kavramsal ve tart\u0131\u015fmal\u0131 gibi bir\u00e7ok yakla\u015f\u0131ma sahip olabilir. Tart\u0131\u015fmal\u0131 ele\u015ftiri, hane ve konutlar aras\u0131ndaki empirisel ili\u015fkiye de\u011fil, bu ili\u015fkiye dair a\u00e7\u0131klamalara odaklan\u0131r. Sonu\u00e7 olarak elde edilen analiz, uyumsuzluk ortodokslu\u011funun Avustralya'da nas\u0131l ortaya \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve konut tart\u0131\u015fmas\u0131 \u00fczerindeki etkilerini g\u00f6sterir. Bu makale, 1970'lerin ba\u015flar\u0131nda ilk kullan\u0131mlar\u0131ndan 1990'lar\u0131n ba\u015flar\u0131nda ulusal ve eyalet konut politikas\u0131 ara\u015ft\u0131rmalar\u0131nda k\u00f6kle\u015fmesine kadar uyumsuzluk ortodokslu\u011funun in\u015fas\u0131n\u0131 inceler. Empirisel ve kavramsal ele\u015ftirilere ra\u011fmen, tart\u0131\u015fman\u0131n yap\u0131s\u0131n\u0131n ortodokslu\u011fu nas\u0131l in\u015fa etti\u011fini g\u00f6sterir. \u00d6zellikle, ortodokslu\u011fun, konutlar\u0131n\u0131 k\u00f6t\u00fc kullanan veya bo\u015f b\u0131rakan insanlar \u00fczerindeki etkisi ve ortodokslu\u011fun i\u015fgal standartlar\u0131 gibi politik yorumlar\u0131 nas\u0131l etkiledi\u011fi \u00f6nemlidir."}
{"_id":"154796494","title":"Citizen Participation and Citizen Evaluation in Disaster Recovery","text":"Nisan 1997'de, Grand Forks, Kuzey Dakota ve East Grand Forks, Minnesota, y\u0131k\u0131c\u0131 bir sel ya\u015fad\u0131. Her iki \u015fehir de Federal Acil Durum Y\u00f6netim Ajans\u0131'na (FEMA) g\u00f6re ba\u015far\u0131 hikayelerinin klasik \u00f6rnekleri haline geldi. Altyap\u0131lar\u0131 g\u00fcncel, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde federal h\u00fck\u00fcmet taraf\u0131ndan finanse edildi. \u015eehir merkezleri yeni in\u015faat ve i\u015fletmelerle toparlanmaya do\u011fru ilerliyor. Selin sosyal ve siyasi sonras\u0131 d\u00f6nemde, her iki \u015fehrin yollar\u0131 ayr\u0131ld\u0131. East Grand Forks, dan\u0131\u015fman \u00f6nerilerine uyarak kapsaml\u0131 vatanda\u015f kat\u0131l\u0131m\u0131 giri\u015fimlerini ba\u015flatt\u0131. East Grand Forks, siyasi istikrar ve vatanda\u015f memnuniyeti ya\u015fad\u0131. Grand Forks ise \u00f6ncelikle b\u00fcrokratik rehberli\u011fe dayanarak felakete tepki verdi. Grand Forks, h\u00fck\u00fcmet yap\u0131s\u0131ndaki de\u011fi\u015fiklikler, se\u00e7ilen ve atanan yetkililerin devri ve \u00e7ok daha az olumlu vatanda\u015f de\u011ferlendirmesi ya\u015fad\u0131. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, vatanda\u015f kat\u0131l\u0131m alg\u0131lar\u0131n\u0131n kurtarma ba\u015far\u0131s\u0131n\u0131n vatanda\u015flar\u0131n de\u011ferlendirmesine etkisini inceliyor."}
{"_id":"155200372","title":"Population growth, urban sprawl and landscape integrity of Beijing City","text":"Pekin \u015fehrindeki 6. halkas\u0131 i\u00e7indeki kentsel alan\u0131n ayr\u0131nt\u0131l\u0131 peyzaj deseni, 1997 ve 2002 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda elde edilen hava tabanl\u0131 uzaktan alg\u0131lama verileri kullan\u0131larak belirlendi. Peyzaj seviyesinde peyzaj endeksleri Fragstats 3.3 kullan\u0131larak hesapland\u0131 ve 1997'den 2002'ye kadar Pekin'deki arazi kullan\u0131m\u0131\/kaplama t\u00fcrlerindeki de\u011fi\u015fiklikler incelendi. Sonu\u00e7lar, 6. halkas\u0131 i\u00e7indeki kentsel in\u015fa edilmi\u015f alan (UBA) ve tar\u0131m arazisinin b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7\u00fcde de\u011fi\u015fti\u011fini ve tar\u0131m arazisinin UBA ile de\u011fi\u015ftirildi\u011fini g\u00f6stermektedir. Par\u00e7alar say\u0131s\u0131 %106,6 artt\u0131, ortalama par\u00e7a alan\u0131 %51,6 azald\u0131, b\u00f6l\u00fcnme endeksi %94,3 artt\u0131 ve peyzaj \u00e7e\u015fitlilik endeksi %17,8 artt\u0131. Bu 5 y\u0131lda peyzaj deseni daha par\u00e7al\u0131 ve \u00e7e\u015fitli hale geldi. Peyzaj de\u011fi\u015fimindeki ana itici g\u00fc\u00e7ler, b\u00fcy\u00fcyen n\u00fcfus nedeniyle in\u015faat i\u00e7in artan arazi talebi, mant\u0131ks\u0131z kentsel b\u00fcy\u00fcme ve konut standartlar\u0131n\u0131n iyile\u015ftirilmesiydi. Pekin'de h\u0131zl\u0131 kentselle\u015fme taraf\u0131ndan y\u00f6netilen peyzaj deseni de\u011fi\u015fikli\u011fi, kentsel..."}
{"_id":"167469018","title":"Drink Choice: Factors Influencing the Intention to Drink Wine","text":"Bu makale, t\u00fcketicilerin neden \u015farap di\u011fer alkoll\u00fc i\u00e7ecekler yerine tercih ettiklerini ara\u015ft\u0131r\u0131r, \u00f6zellikle \u015farap i\u00e7me davran\u0131\u015f\u0131na dair t\u00fcketicilerin sahip oldu\u011fu inan\u00e7lara odaklan\u0131r. Ara\u015ft\u0131rma sonu\u00e7lar\u0131, tutumlar\u0131n, alg\u0131lanan sosyal bask\u0131ya k\u0131yasla \u015farap i\u00e7me niyeti \u00fczerinde biraz daha \u00f6ng\u00f6r\u00fcc\u00fc oldu\u011funu g\u00f6sterir. Bununla birlikte, hem tutum hem de normatif unsurlar, \u015farap t\u00fcketimini yeterince a\u00e7\u0131klamak i\u00e7in gereklidir. Sa\u011fl\u0131k konusu, ara\u015ft\u0131rman\u0131n nitelik a\u015famas\u0131nda belirlenen \u00f6nemli inan\u00e7lar aras\u0131nda \u00f6ne \u00e7\u0131ksa da, sonraki nicel ara\u015ft\u0131rma, \u015farap i\u00e7me sa\u011fl\u0131k yararlar\u0131 nedeniyle i\u00e7me fikrinin \u00f6nemli bir tutum veya davran\u0131\u015f fakt\u00f6r\u00fc olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 buldu. '\u00c7e\u015fitli tatlar ve aromalar sunar' ve 'yeme\u011fe iyi gider' oldu\u011fu i\u00e7in \u015farap i\u00e7me fikri, \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha \u00f6nemli bulundu. Sonu\u00e7lar, aktif olarak \u015farap i\u00e7me sa\u011fl\u0131k yararlar\u0131n\u0131n fark\u0131ndal\u0131\u011f\u0131n\u0131 te\u015fvik etme \u00e7abalar\u0131n\u0131n s\u0131n\u0131rl\u0131 de\u011fere sahip olabilece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcrmektedir."}
{"_id":"167944455","title":"Application of growth technologies in enhancing food security and sustainability","text":"Anabolik steroidler, son 50 y\u0131ld\u0131r s\u0131\u011f\u0131r yeti\u015ftiricili\u011finde g\u00fcvenli ve etkili b\u00fcy\u00fcme te\u015fvik\u00e7ileri olarak yayg\u0131n olarak kullan\u0131lm\u0131\u015ft\u0131r ve bug\u00fcn, ABD'deki t\u00fcm besleme s\u0131\u011f\u0131rlar\u0131n\u0131n %90'\u0131 \u00f6m\u00fcrleri boyunca bir t\u00fcr steroidal implant al\u0131r (NAHMS, USDA 2000). FDA taraf\u0131ndan onaylanan b\u00fcy\u00fcme te\u015fvik\u00e7ilerinin bir listesi Tablo 1'de verilmi\u015ftir. Genel olarak, implantlar b\u00fcy\u00fcme h\u0131z\u0131n\u0131 %8 ila %28 art\u0131rm\u0131\u015f, besin verimlili\u011fini %5 ila %20 geli\u015ftirmi\u015f ve kas k\u00fctlesini %3 ila %10 art\u0131rm\u0131\u015ft\u0131r (Duckett ve Owens, 1997). Bu \u00fcretim verimlili\u011findeki iyile\u015fme \u00e7ok y\u00f6nl\u00fc faydalar sunar: 1) a\u00e7\u0131k\u00e7a ve dramatik olarak \u00fcretim maliyetlerini azalt\u0131r, \u00e7\u00fcnk\u00fc birim kazan\u00e7 i\u00e7in gereken yem miktar\u0131n\u0131 azalt\u0131r (Avery ve Avery, 2007); 2) t\u00fcketicilere e\u015fit miktarda g\u0131da \u00fcretmek i\u00e7in gereken arazi miktar\u0131n\u0131 azalt\u0131r; 3) sera gaz\u0131 \u00fcretimini azaltarak e\u015fit miktarda s\u0131\u011f\u0131r eti \u00fcretmek i\u00e7in gereken hayvan say\u0131s\u0131n\u0131 azalt\u0131r (Avery ve Avery, 2007); ve 4) t\u00fcketicilere y\u0131l boyunca uygun fiyatl\u0131 s\u0131\u011f\u0131r eti tedariki sa\u011flayarak maliyet tasarruflar\u0131n\u0131 uzat\u0131r (Lawrence ve Ibarburu, 2006). Hayvansal \u00fcr\u00fcnler insan n\u00fcfusunun toplam kalori ve besin al\u0131m\u0131nda \u00f6nemli bir rol oynad\u0131\u011f\u0131ndan, b\u00fcy\u00fcme kompozisyonunu daha fazla kas dokusu ve daha az ya\u011f dokusuna do\u011fru de\u011fi\u015ftirerek daha sa\u011fl\u0131kl\u0131 bir \u00fcr\u00fcn elde edilir, daha az kalori i\u00e7erir ve hala faydal\u0131 besinlerle zengindir. Steroidal implantlar\u0131n yan\u0131 s\u0131ra, son on y\u0131lda bitirme s\u0131\u011f\u0131rlar\u0131nda kullan\u0131lmak \u00fczere onaylanan yeni bir b\u00fcy\u00fcme te\u015fvik\u00e7isi s\u0131n\u0131f\u0131, beta-adrenerjik agonistler (BAA; Ractopamine-HCl; 2003 ve Zilpaterol-HCl; 2006) vard\u0131r. Bu \u00fcr\u00fcnler steroidal implantlara benzer \u00fcretim faydalar\u0131 sa\u011flar, ancak uygulama ve etki \u015fekli bak\u0131m\u0131ndan farkl\u0131l\u0131k g\u00f6sterir. Beta-adrenerjik agonistler, belirli bir \u00fcr\u00fcne ba\u011fl\u0131 olarak, besleme s\u0131\u011f\u0131rlar\u0131n\u0131n bitirme d\u00f6neminin son 20 ila 42 g\u00fcn\u00fcnde verilir. Bu makalenin amac\u0131, anabolik implantlar\u0131n ve BAA'lar\u0131n nas\u0131l \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve s\u0131\u011f\u0131r yeti\u015ftiricili"}
{"_id":"168265642","title":"Metabolic modifiers as performance-enhancing technologies for livestock production","text":"D\u00fcnya n\u00fcfusunun mevcut ve \u00f6ng\u00f6r\u00fclen art\u0131\u015f\u0131, artan k\u00fcresel g\u0131da talebi ve t\u00fcketimi, toprak, su ve enerji i\u00e7in artan rekabetle sonu\u00e7lanacakt\u0131r. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, g\u0131da \u00fcretme yetene\u011fimizi ciddi \u015fekilde etkileyecek ve g\u0131da sistemlerinin \u00e7evre \u00fczerindeki etkisini azaltma acil ihtiyac\u0131n\u0131 da beraberinde getirecektir (Godfray ve ark., 2010). K\u00fcreselle\u015fme, hayvansal girdiler ve \u00fcr\u00fcnlerin ticaretini art\u0131rd\u0131 ve end\u00fcstri b\u00fcy\u00fcmesine yol a\u00e7t\u0131, ve ayn\u0131 zamanda hayvanc\u0131l\u0131k \u00fcretimi karma\u015f\u0131k teknik ve co\u011frafi bir de\u011fi\u015fimden ge\u00e7ti (Gerber ve ark., 2007). Bu, hayvanc\u0131l\u0131k \u00fcreticileri i\u00e7in bir meydan okuma yaratt\u0131; artan talep ve azalan kaynaklarla ba\u015fa \u00e7\u0131kmak zorunda kald\u0131lar ve tek \u00e7\u00f6z\u00fcm \u00f6nemli bir verimlilik art\u0131\u015f\u0131yd\u0131. Ayr\u0131ca, b\u00fcy\u00fcyen ekonomilerde gelirler artt\u0131k\u00e7a, y\u00fcksek kaliteli hayvan proteinleri olan et, s\u00fct ve yumurta talebi de artmaktad\u0131r; bu nedenle Birle\u015fmi\u015f Milletler G\u0131da ve Tar\u0131m \u00d6rg\u00fct\u00fc, 2050'ye kadar g\u0131da gereksinimlerinin %70 artaca\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ng\u00f6rmektedir (Gizli, 2009). Geli\u015fmi\u015f ve geli\u015fen teknolojilerdeki son ba\u015far\u0131lar, hayvanc\u0131l\u0131k end\u00fcstrilerinin bu yeni zorluklar kar\u015f\u0131s\u0131nda geli\u015febilece\u011fini g\u00f6stermektedir. Bu teknolojilerin -metabolik d\u00fczenleyiciler dahil somatotropin, gonadotropin sal\u0131n\u0131m fakt\u00f6r\u00fcne kar\u015f\u0131 a\u015f\u0131lama ve a\u011f\u0131zdan al\u0131nabilen diyet takviyeleri gibi ractopamin, zilpaterol, cysteamine, krom, betain ve diyet n\u00f6roleptik- etkili bir \u015fekilde t\u00fcm hayvanc\u0131l\u0131k end\u00fcstrilerinde kullan\u0131labilmesini sa\u011flamak i\u00e7in, kabul\u00fc ve geli\u015ftirilmesine daha fazla vurgu yap\u0131lmas\u0131 gerekmektedir. Bu teknolojik geli\u015fmeler sayesinde \u00fcreticiler \u00fcretim verimliliklerinden yararlan\u0131rken, et paketleyicileri de daha fazla kasl\u0131 et verimi sayesinde i\u015fleme verimliliklerini art\u0131rd\u0131lar. G\u00f6r\u00fcn\u00fc\u015fe g\u00f6re, t\u00fcketici de daha az ya\u011fl\u0131 ve daha ucuz et sat\u0131n alman\u0131n avantajlar\u0131ndan yararlanmaktad\u0131r. Bununla birlikte, \u00fcretim verimlili\u011fini ve kasl\u0131 et verimini art\u0131rmaya odaklanman\u0131n, et kalitesini olumsuz etkileyebilece\u011fi konusunda baz\u0131 endi\u015feler vard\u0131r (Dunshea ve ark., 2005). Ayn\u0131 zamanda, bu teknolojilerin kullan\u0131m\u0131n\u0131 zorla\u015ft\u0131ran d\u0131\u015f etkenler de ilgin\u00e7tir"}
{"_id":"195317463","title":"Assessment of hemodynamic efficacy and safety of 6% hydroxyethylstarch 130\/0.4 vs. 0.9% NaCl fluid replacement in patients with severe sepsis: The CRYSTMAS study","text":"Yetersiz ba\u015flang\u0131\u00e7 tedavisi ve gecikmi\u015f hemodinamik istikrara (HDS) ge\u00e7i\u015fi, \u015fiddetli sepsis hastalar\u0131nda \u00f6l\u00fcm riskinin artmas\u0131yla ili\u015fkili olabilir. \u015eiddetli sepsis hastalar\u0131nda HDS i\u00e7in 6% HES 130\/0.4 ve NaCl 0.9% hemodinamik etkinli\u011fini ve g\u00fcvenli\u011fini kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmak amac\u0131yla, yo\u011fun bak\u0131m birimlerinde bir \u00f6n ara\u015ft\u0131rma, \u00e7ok merkezli, aktif kontroll\u00fc, \u00e7ift k\u00f6r, rastgelele\u015ftirilmi\u015f \u00e7al\u0131\u015fma tasarlad\u0131k. 196 hastadan 174'\u00fc HDS'ye ula\u015ft\u0131 (HES ve NaCl i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla 88 ve 86 hasta). HES'in HDS'ye ula\u015fmak i\u00e7in NaCl'ye k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha az kullan\u0131ld\u0131\u011f\u0131 g\u00f6r\u00fcld\u00fc (HES grubunda 1.379 \u00b1 886 ml ve NaCl grubunda 1.709 \u00b1 1.164 ml, ortalama fark = -331 \u00b1 1.033, %95 g\u00fcven aral\u0131\u011f\u0131 -640 ile -21, P = 0.0185). HES ve NaCl'nin HDS'ye ula\u015fmas\u0131 i\u00e7in ge\u00e7en s\u00fcre 11.8 \u00b1 10.1 saat ve 14.3 \u00b1 11.1 saat olarak belirlendi. \u00c7al\u0131\u015fma ilac\u0131 toplam miktar\u0131 d\u00f6rt ard\u0131\u015f\u0131k g\u00fcn boyunca, yo\u011fun bak\u0131m ve hastanede kalma s\u00fcresi ve SOFA puan\u0131 alan\u0131n\u0131n alt\u0131nda kalan de\u011ferler kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131labilir seviyelerdeydi. Akut b\u00f6brek yetmezli\u011fi HES ve NaCl i\u00e7in s\u0131ras\u0131yla 24 (24.5%) ve 19 (20%) hastada g\u00f6r\u00fcld\u00fc (P = 0.454). Gruplar aras\u0131nda AKIN ve RIFLE kriterlerinde fark yoktu ve tedavi ba\u015flang\u0131c\u0131ndan 90 g\u00fcn sonra \u00f6l\u00fcm, p\u0131ht\u0131la\u015fma veya ka\u015f\u0131nt\u0131da fark yoktu. \u015eiddetli sepsis hastalar\u0131nda HDS'ye ge\u00e7i\u015f i\u00e7in HES'in NaCl'ye k\u0131yasla \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha az hacim gerektirdi\u011fi, her iki grubun da herhangi bir olumsuz olayda farkl\u0131l\u0131k g\u00f6stermedi\u011fi g\u00f6r\u00fcld\u00fc. NCT00464204"}
{"_id":"195680777","title":"Comparisons between different polychemotherapy regimens for early breast cancer: meta-analyses of long-term outcome among 100,000 women in 123 randomised trials.","text":"\n# Arka Plan\nMemorize edilen kemoterapi rejimlerinde meme kanseri i\u00e7in orta derecede etkili farkl\u0131l\u0131klar olabilece\u011fi ve tedavi tercihlerini etkileyebilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmektedir. Bu farkl\u0131l\u0131klar\u0131 ara\u015ft\u0131rd\u0131k.\n\n# Y\u00f6ntemler\nBireysel hasta verileri meta analizleri, a\u015fa\u011f\u0131daki kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rmalar\u0131 i\u00e7eren rastgele kontroll\u00fc denemeler \u00fczerine ger\u00e7ekle\u015ftirdik: herhangi bir taksan-antraksin bazl\u0131 rejim versus ayn\u0131 veya daha az taksan olmayan kemoterapi (n=44.000); tek bir antraksin bazl\u0131 rejim versus ba\u015fka bir antraksin bazl\u0131 rejim (n=7.000) veya siklofosfamid, metotreksat ve fluorourasil (CMF) ile kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131rma (n=18.000); ve \u00e7oklu kemoterapi versus kemoterapi yok (n=32.000). Bu \u00fc\u00e7 ilac\u0131n ve antraksinler (doksorubisin (A) ve epirubisin (E))in planlanan dozlar\u0131, standart CMF, standart 4AC, CAF ve CEF tan\u0131mlamak i\u00e7in kullan\u0131ld\u0131. Log-rank meme kanseri \u00f6l\u00fcm oran\u0131 oranlar\u0131 (RR) rapor edilmektedir.\n\n# Bulgular\nBir antraksin bazl\u0131 kontrol rejimine d\u00f6rt ayr\u0131 taksan d\u00f6ng\u00fcs\u00fc ekleyen denemelerde, tedavi s\u00fcresini uzatan, meme kanseri \u00f6l\u00fcm oran\u0131nda azalma g\u00f6r\u00fcld\u00fc (RR 0,86, SE 0,04, iki tarafl\u0131 \u00f6nem [2p]=0,0005). D\u00f6rt ek taksan d\u00f6ng\u00fcs\u00fcn\u00fc di\u011fer sitotoksik ila\u00e7larda ek d\u00f6ng\u00fclerle dengeleyen ve non-taksan dozunu yakla\u015f\u0131k olarak ikiye katlayan denemelerde, anlaml\u0131 bir fark yoktu (RR 0,94, SE 0,06, 2p=0,33). CMF ile tedavi edilen kontrol gruplu denemeler, standart 4AC ve standart CMF'nin e\u015fde\u011fer oldu\u011funu (RR 0,98, SE 0,05, 2p=0,67) ancak standart 4AC'den (\u00f6rne\u011fin CAF veya CEF) \u00f6nemli \u00f6l\u00e7\u00fcde daha y\u00fcksek birikimli dozda antraksin bazl\u0131 rejimlerin standart CMF'den (RR 0,78, SE 0,06, 2p=0,0004) \u00fcst\u00fcn oldu\u011funu g\u00f6sterdi. Kem"}
{"_id":"195683603","title":"Invariant NKT cells modulate the suppressive activity of IL-10-secreting neutrophils differentiated with serum amyloid A.","text":"N\u00f6trofiller, iltihaplanma s\u0131ras\u0131nda ana etkili h\u00fccrelerdir, ancak a\u015f\u0131r\u0131 iltihaplanma yan\u0131tlar\u0131n\u0131 kontrol etmek i\u00e7in anti-enflamatuar sitokinler salg\u0131layarak da rol oynayabilirler. Bununla birlikte, bu h\u00fccrelerin plastisitesini d\u00fczenleyen mekanizmalar hala net de\u011fildir. \u015eimdi, sistemik serum amyloid A 1 (SAA-1) n\u00f6trofil diferansiyasyonunun plastisitesini kontrol etti\u011fini g\u00f6steriyoruz. SAA-1, sadece anti-enflamatuar interleukin 10 (IL-10) salg\u0131layan n\u00f6trofileri tetikledi, ayn\u0131 zamanda da sabit do\u011fal \u00f6ld\u00fcr\u00fcc\u00fc T h\u00fccreleri (iNKT h\u00fccreleri) ile bu n\u00f6trofilerin etkile\u015fimini te\u015fvik etti, bu s\u00fcre\u00e7 de iNKT h\u00fccrelerinin bask\u0131lay\u0131c\u0131 etkinli\u011fini azaltarak IL-10 \u00fcretimini azaltt\u0131 ve IL-12 \u00fcretimini art\u0131rd\u0131. SAA-1 \u00fcreten melanomlar, IL-10 salg\u0131layan n\u00f6trofilerin diferansiyasyonunu te\u015fvik etti\u011finden, iNKT h\u00fccrelerini kontrol etmek terap\u00f6tik a\u00e7\u0131dan yararl\u0131 olabilir, bu da imm\u00fcn bask\u0131lay\u0131c\u0131 n\u00f6trofil s\u0131kl\u0131\u011f\u0131n\u0131 azaltarak ve t\u00fcm\u00f6r spesifik imm\u00fcn yan\u0131tlar\u0131n\u0131 geri getirerek."}
{"_id":"195689316","title":"Body-mass index and cause-specific mortality in 900 000 adults: collaborative analyses of 57 prospective studies.","text":"\n## Arka Plan\nV\u00fccut Kitle \u0130ndeksi (VK\u0130) ile genel ve nedenlere \u00f6zg\u00fc \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi en iyi \u015fekilde de\u011ferlendirmek i\u00e7in, b\u00fcy\u00fck \u00f6l\u00e7ekli insan gruplar\u0131n\u0131n uzun vadeli takip \u00e7al\u0131\u015fmalar\u0131 gereklidir. Prospektif \u00c7al\u0131\u015fmalar \u0130\u015fbirli\u011fi, bu ili\u015fkileri ara\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir\u00e7ok \u00e7al\u0131\u015fmadan elde edilen verileri payla\u015fmay\u0131 ama\u00e7lam\u0131\u015ft\u0131r.\n\n## Y\u00f6ntemler\n57 prospektif \u00e7al\u0131\u015fmada 894.576 kat\u0131l\u0131mc\u0131yla (\u00e7o\u011funlukla Bat\u0131 Avrupa ve Kuzey Amerika'da) temel VK\u0130 ve \u00f6l\u00fcm aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemek i\u00e7in i\u015fbirli\u011fi analizleri ger\u00e7ekle\u015ftirildi. Analizler, ya\u015f, cinsiyet, sigara i\u00e7me durumu ve \u00e7al\u0131\u015fma i\u00e7in ayarland\u0131. Ters nedenselli\u011fi s\u0131n\u0131rlamak i\u00e7in, ilk 5 y\u0131ll\u0131k takip d\u00f6nemi d\u0131\u015fland\u0131, bu da 66.552 bilinen nedene sahip \u00f6l\u00fcm\u00fcn, ortalama 8 (SD 6) y\u0131l daha uzun takip d\u00f6neminde (ortalama \u00f6l\u00fcm ya\u015f\u0131 67 [SD 10] y\u0131l) kaydedilmesine yol a\u00e7t\u0131: 30.416 vask\u00fcler; 2070 diyabetik, b\u00f6brek veya karaci\u011fer; 22.592 neoplastik; 3770 solunum; 7704 di\u011fer.\n\n## Bulgular\nHem erkeklerde hem de kad\u0131nlarda, \u00f6l\u00fcm oranlar\u0131 yakla\u015f\u0131k 22,5-25 kg\/m\u00b2 aral\u0131\u011f\u0131nda en d\u00fc\u015f\u00fckt\u00fc. Bu aral\u0131kta, birka\u00e7 spesifik nedene \u00f6zg\u00fc olumlu ili\u015fkiler ve hi\u00e7birinde ters ili\u015fkiler kaydedildi. Daha y\u00fcksek VK\u0130'nin mutlak riskleri sigara i\u00e7me ile yakla\u015f\u0131k olarak eklendi ve her 5 kg\/m\u00b2 art\u0131\u015f\u0131nda VK\u0130, ortalama olarak t\u00fcm \u00f6l\u00fcmlerde yakla\u015f\u0131k %30'luk bir art\u0131\u015fla ili\u015fkilendirildi (her 5 kg\/m\u00b2 i\u00e7in risk oran\u0131 [HR] 1,29 [95% CI 1,27-1,32]): vask\u00fcler \u00f6l\u00fcm i\u00e7in %40 (HR 1,41 [1,37-1,45]); diyabetik, b\u00f6brek ve karaci\u011fer \u00f6l\u00fcmleri i\u00e7in %60-120 (HR'ler 2,16 [1,89-2,46], 1,59 [1,27-1,99] ve 1,82 [1,59-2,0"}
{"_id":"195689757","title":"Targeting metabolic remodeling in glioblastoma multiforme.","text":"Bir t\u00fcm\u00f6r h\u00fccresi ve normal farkl\u0131la\u015fm\u0131\u015f h\u00fccreler aras\u0131ndaki temel biyolojik sapman\u0131n de\u011fi\u015ftirilmi\u015f metabolizma oldu\u011fu, kanser h\u00fccrelerinin proliferasyonu s\u00fcrd\u00fcrmek, elveri\u015fli olmayan mikro ortamlarda hayatta kalmak ve \u00e7evre dokulara yay\u0131lmak i\u00e7in bir dizi kararl\u0131 genetik ve epigenetik de\u011fi\u015fiklikler edindi\u011fi belirtilir. Klasik bir biyokimyasal uyum, oksijen mevcudiyeti ne olursa olsun aerobik glikoliz yerine mitokondriyel oksidatif fosforilasyona ge\u00e7i\u015ftir, bu da \"Warburg Etkisi\" olarak adland\u0131r\u0131l\u0131r. Aerobik glikoliz, y\u00fcksek glikoz al\u0131m\u0131, d\u00fc\u015f\u00fck oksijen t\u00fcketimi ve laktat \u00fcretiminin artmas\u0131 ile karakterize edilir, bu da h\u0131zla \u00e7o\u011falan h\u00fccreler i\u00e7in gerekli olan ya\u011f asitleri, amino asitleri ve n\u00fckleotitler gibi substratlar\u0131n \u00fcretilmesine katk\u0131da bulunur. Bu inceleme, Glioblastoma Multiforme (GBM) adl\u0131 agresif, y\u00fcksek glikolitik ve \u00f6l\u00fcmc\u00fcl beyin t\u00fcm\u00f6r\u00fcnde aerobik glikolizle ili\u015fkili anahtar metabolik enzimlerin rol\u00fcn\u00fc tart\u0131\u015fmaktad\u0131r. \"Warburg Etkisi\"ni d\u00fczenleyen anahtar metabolik enzimlere y\u00f6nelik hedefleme, GBM'lerde hem tek ba\u015f\u0131na hem de mevcut tedavilerle birlikte yeni bir tedavi yakla\u015f\u0131m\u0131 sa\u011flayabilir."}
{"_id":"196664003","title":"Signaling architectures that transmit unidirectional information despite retroactivity","text":"Bir sinyal yolu, \u00fcst sistemden alt sistemlere bilgi iletir, ideal olarak tek y\u00f6nl\u00fc bir \u015fekilde. Tek y\u00f6nl\u00fc iletimde ba\u015fl\u0131ca engel, geri aktivite, sistemin t\u00fcrlerinin alt sistemlerdeki t\u00fcrleriyle etkile\u015fime girdikten sonra sistemi etkileyen ek reaksiyon ak\u0131\u015f\u0131d\u0131r. Bu, sinyal yollar\u0131n\u0131n retroaktiviteyi a\u015fmak ve tek y\u00f6nl\u00fc sinyaller iletiminde uzmanla\u015fm\u0131\u015f mimariler geli\u015ftirip geli\u015ftirmedi\u011fini temel bir soru ortaya \u00e7\u0131kar\u0131r. Burada, bu soruya cevap vermek i\u00e7in matematiksel analiz temelinde genel bir prosed\u00fcr \u00f6neriyoruz. Bu prosed\u00fcr\u00fc kullanarak, \u00e7e\u015fitli sinyal mimarilerinin tek y\u00f6nl\u00fc (\u00fcst sistemden alt sisteme) sinyalleri iletimindeki yetene\u011fini, temel biyolojik parametrelerin ayarlanmas\u0131 olarak analiz ediyoruz. Bulgular\u0131m\u0131z, tek a\u015fama fosforilasyon ve fosforotransfer sistemleri, bir kinazdan sinyal ileten g\u00f6sterilen s\u0131k\u0131 tasar\u0131m ikame sorununa sahiptir ve bu da retroaktiviteyi a\u015fma yeteneklerini engeller. \u0130lgin\u00e7 bir \u015fekilde, do\u011fada y\u00fcksek oranda temsil edilen bu mimarilerin s\u0131ralanmas\u0131, bu ikame sorununu a\u015fabilir ve b\u00f6ylece tek y\u00f6nl\u00fc iletimini sa\u011flayabilir. Buna kar\u015f\u0131l\u0131k, fosforotransfer sistemleri ve tek ve \u00e7ift fosforilasyon d\u00f6ng\u00fcleri, bir substrat\u0131n sinyal iletti\u011fi halde, hatta s\u0131raland\u0131klar\u0131nda bile retroaktivite etkilerini azaltamaz ve bu nedenle tek y\u00f6nl\u00fc bilgi iletimine uygun de\u011fildir. Sonu\u00e7lar\u0131m\u0131z, tek y\u00f6nl\u00fc sinyal iletimini m\u00fcmk\u00fcn k\u0131lan ve girdi\/\u00e7\u0131k\u0131\u015f davran\u0131\u015flar\u0131n\u0131 birden fazla ba\u011flamda koruyan sinyal mimarilerini belirler. Bu bulgular, do\u011fal sinyal iletim a\u011flar\u0131n\u0131 mod\u00fcllere ay\u0131rabilmek ve ayn\u0131 zamanda sentetik biyolojide mod\u00fcler devre tasar\u0131m\u0131n\u0131 kolayla\u015ft\u0131rmak i\u00e7in bir cihaz k\u00fct\u00fcphanesi olu\u015fturabilir."}
{"_id":"198133135","title":"Association between pre-diabetes, type 2 diabetes and trabecular bone score: The Vietnam Osteoporosis Study.","text":"AIMS Trabek\u00fcler kemik skoru (TKS), kemik mikro mimarisi hakk\u0131nda bir yer de\u011fi\u015ftirici g\u00f6stergedir. Bu \u00e7al\u0131\u015fma, yeti\u015fkin Vietnaml\u0131 erkek ve kad\u0131nlarda tip 2 diyabet (T2D) ve trabek\u00fcler kemik skoru (TKS) aras\u0131ndaki ili\u015fkiyi incelemeyi ama\u00e7lad\u0131. Y\u00d6NTEMLER \u00c7al\u0131\u015fma, Vietnam Osteoporoz \u00c7al\u0131\u015fmas\u0131'n\u0131n bir par\u00e7as\u0131yd\u0131; bu \u00e7al\u0131\u015fmada 30 ya\u015f ve \u00fcst\u00fc 2702 kad\u0131n ve 1398 erkek, Ho Chi Minh \u015eehri'nin genel toplulu\u011fundan i\u015fe al\u0131nd\u0131. HbA1c seviyeleri, Arkray'\u0131n (Kyoto, Japonya) ADAMS\u2122 A1c HA-8160 cihaz\u0131 ile \u00f6l\u00e7\u00fcld\u00fc ve a\u015fa\u011f\u0131daki 3 gruba s\u0131n\u0131fland\u0131r\u0131ld\u0131: normal, HbA1c <5.7%; \u00f6n diyabet (5.7-6.4%); ve diyabet (>6.4%). TKS, Medimaps'in (Merignac, Fransa) iNsight Yaz\u0131l\u0131m\u0131, s\u00fcr\u00fcm 2.1 kullan\u0131larak lumbal kemik yo\u011funlu\u011fu taramas\u0131 (Hologic Horizon) \u00fczerinde de\u011ferlendirildi. Diyabet durumu aras\u0131ndaki TKS farkl\u0131l\u0131klar\u0131, ya\u015f ve v\u00fccut kitle indeksi ayarlamas\u0131yla \u00e7ok de\u011fi\u015fkenli regresyon modeli kullan\u0131larak analiz edildi. SONU\u00c7LAR Erkek ve kad\u0131nlarda \u00f6n diyabet ve diyabetin yayg\u0131nl\u0131\u011f\u0131 s\u0131ras\u0131yla %30.2 ve %8.3 idi. Kad\u0131nlarda, \u00f6n diyabet (-0.02; P<0.001) ve diyabet (-0.02; P<0.001) normal bireylerle kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda daha d\u00fc\u015f\u00fck TKS'ye sahipti. Erkeklerde diyabet durumu aras\u0131nda TKS'de istatistiksel olarak anlaml\u0131 bir fark yoktu. Ayr\u0131ca, TKS, kad\u0131nlarda (P = 0.01) HbA1c seviyeleriyle anlaml\u0131 bir \u015fekilde ters orant\u0131l\u0131 korelasyon g\u00f6sterdi, ancak erkeklerde (P = 0.89) bu \u015fekilde de\u011fildi. SONU\u00c7 Kad\u0131nlarda, erkeklerde de\u011fil, tip 2 diyabet ve \u00f6n diyabet olan ki\u015filer, diyabeti olmayan ki\u015filere k\u0131yasla daha d\u00fc\u015f\u00fck TKS'ye sahiptir. Bu veriler, diyabet ve \u00f6n diyabetin kemik mikro mimarinin bozulmas\u0131yla ili\u015fkili oldu\u011funu g\u00f6stermektedir."}
{"_id":"198309074","title":"Adhesion molecules and chemokines: relation to anthropometric, body composition, biochemical and dietary variables","text":"Giri\u015f: Obezitenin patojenizminde rol oynayan enflamatuar arac\u0131lar aras\u0131nda, h\u00fccre tutunma molek\u00fclleri P-selectin, E-selectin, VCAM-1, ICAM-1 ve kimokin MCP-1 \u00f6ne \u00e7\u0131kar. Bu molek\u00fcller, endotel y\u00fczeylerine h\u00fccrelerin tutunmas\u0131nda, kan damar duvar\u0131n\u0131n b\u00fct\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcnde kritik bir rol oynar ve v\u00fccut kompozisyonu ve diyetik kal\u0131plarla mod\u00fcle edilebilirler.\n\nAma\u00e7lar: Bu h\u00fccre tutunma molek\u00fclleri ve kimokinlerin antropometrik, v\u00fccut kompozisyonu, diyet ve biyokimyasal i\u015faret\u00e7ilerle ili\u015fkisini tan\u0131mlamak ve tart\u0131\u015fmak.\n\nY\u00f6ntemler: Bilimsel veritabanlar\u0131nda konu aramalar\u0131 ile makaleler bulundu, yay\u0131n y\u0131l\u0131 k\u0131s\u0131tlamas\u0131 yoktu.\n\nSonu\u00e7: T\u00fcm molek\u00fcller antropometrik i\u015faret\u00e7ilerle pozitif bir ili\u015fki g\u00f6sterdi, ancak ICAM-1 ve VCAM-1 i\u00e7in \u00e7eli\u015fkili sonu\u00e7lar elde edildi. Hem obezite hem de kar\u0131n ya\u011f\u0131n\u0131n E-selectin ve MCP-1 seviyeleriyle daha g\u00fc\u00e7l\u00fc bir korelasyonu var. Kilo kayb\u0131, bu molek\u00fcllerin seviyelerinin azalmas\u0131nda etkili olur, VCAM-1 hari\u00e7. Makro besinlerin da\u011f\u0131l\u0131m\u0131, doymu\u015f ve trans ya\u011flar\u0131n a\u015f\u0131r\u0131 t\u00fcketimi ve bat\u0131 tarz\u0131 diyetle seviyeler artar. W-3 omega ya\u011f asidi takviyesi, sa\u011fl\u0131kl\u0131 diyet kal\u0131bu, y\u00fcksek kalsiyum diyeti ve y\u00fcksek s\u00fct t\u00fcketimi ile tersi g\u00f6zlemlenebilir. Biyokimyasal parametreler a\u00e7\u0131s\u0131ndan, HDL kolesterolle ters orant\u0131l\u0131 ve toplam kolesterol, trigliserid, kan \u015fekeri, oru\u00e7 ins\u00fclin ve ins\u00fclin direnci ile pozitif bir ili\u015fkiye sahiptirler.\n\nSonu\u00e7: Normal antropometrik g\u00f6stergeler, v\u00fccut kompozisyonu, biyokimyasal parametreler ve beslenme kal\u0131bu, obeziteden kaynaklanan subklinik enflamasyonu azaltarak h\u00fccre tutunma molek\u00fclleri ve kimokinleri d\u00fc\u015f\u00fcrerek, obezitenin sonu\u00e7lar\u0131n\u0131 olumlu y\u00f6nde mod\u00fcle eder."}